Fayton: Önde sürücü, arkada yolcular için oturma yerleri bulunan, bazısı körüklü, dört tekerlekli, bir ya da iki at tarafından çekilen araç.
Fayton’da ön tekerleklerin çapı, arka tekerleklere oranla küçüktür. Önde arabacının oturması için yüksekçe bir yer, arkada oturmaya mahsus karşılıklı iki sıra bulunur. Arabaya ön ve arka tekerlekler arasına yerleştirilmiş basamakla binilir Genellikle dört kişiliktir. Arabacının oturduğu bölümün iki yanında birer fener bulunur Körük çekildiğinde arabacı dışında kalır
Fayton, İstanbul’da Abdülmecit döneminde saray ve konak arabası olarak girdi. Abdülaziz döneminde de kira faytonları kullanılmaya başlandı. Bu dönemlerde istanbul’da tek ulaşım aracı, atlı binek arabalarıydı. Bunlardan faytonun üstü açık; lando” ve kupa* adlı arabalarınsa üstü kapalıydı. Abdülhamit II döneminde kadınların faytona binmesi yasaklanmıştı.
Kira faytonlarının bazıları, her gün piyasaya çıkar, bazılarıysa çok süslü olur ve varlıklı kişilerce kiralanırdı. Bunlar piyasadan müşteri almazdı. Kira faytonlarının müşteri bekleme yerleri Eminönü meydanı, Sirkeci istasyonu, Sultanahmet meydanı, Beyazıt meydanı, Aksaray meydanı, Edirnekapı, Beyoğlu’nda Tünel önü, Galatasaray, Taksim meydanı, Harbiye, Karaköy, karşı yakada Beykoz, Üsküdar, Kadıköy, Pendik ve Büyükada’daydı.
İstanbul’dan sonra’ başta İzmir olmak üzere Adana, Ankara, Bursa gibi büyük kentlerde de kullanılmaya başlandı.
Motorlu araçların yaygınlaşmasıyla günümüzde fayton kalmamış gibidir.