Serinletici Sinema Kulübü: We Bought A Zoo
Serinletici Sinema Kulübü’nde çanlar yeni bir serüven için çalıyor. Eğer siz de hayatın bir maceradan ibaret olduğunu düşünüyorsanız, telefonlarınızdan birkaç saatliğine uzaklaşın ve haftanın filmi ‘We Bought A Zoo (Düşler Bahçesi)’ ile hayatınıza biraz (belki bolca) cesaret katın!
Yeni, yeni, yeni… Ne hoş bir kelime!
Benjamin, macera konusunda uzmanlaşmış bir yazardı. Bir zamanlar her şey çok güzeldi, karısı Katherine’in hayatta olduğu zamanlar… Fakat artık o zamanları anımsayamıyordu. Her şey tepetaklak olmuştu. İki çocuğu ve köpekleri Leon ile değişen hayatlarına adapte olmaya çalışıyorlardı. Annesinin kaybıyla başa çıkamayan oğlu Dylan’ın okuldan atılmasıyla ‘yeni bir başlangıç’ için düğmeye basıldı. İlk adım: Yeni bir ev.
‘Düşler Bahçesi’
Benjamin, oğlu Dylan ve kızı Rosie ile yaşayabilecekleri yeni bir ev arayışındayken karşılarına eşsiz bir ev çıktı. Ormanın içine kurulmuş bu biraz eski ama sıcacık ev,tam onlara göreydi. Yalnız bir takım pürüzler vardı: Burası yalnızca bir ev değil, aynı zamanda bir hayvanat bahçesiydi. Evi satın alan her kimse, hayvanat bahçesinin de sahibi oluyordu. Hayvanat bahçesinden çok, hayvanlar için kapalı yaşam alanıydı aslında bu arazi. Benjamin için ise tam anlamıyla bir ‘düşler bahçesi’.
Neden olmasın?
Şehirli sıradan bir adam, 47 tane hayvanın yaşadığı, yer yer tehlikeleri bulunan bu hayvanat bahçesinin sahibi olmalı mıydı gerçekten? Lütfen mantığınızla değil, tutkularınızla ve cesarete olan bağlılığınızla yanıt verin. ‘Hayır’ı cevap olarak kabul etmiyoruz. Doğru cevap şu: Neden olmasın?
Macera başlıyor!
İşte bütün mesele bu iki kelimede saklıydı: Neden olmasın? Ve olmuştu… Benjamin, Dylan ve Rosie artık bu sevimli evin ve hayvanat bahçesinin sahibi olmuşlardı. Hayvanat bahçesinden sorumlu olan ve başlarında Kelly Foster’ın bulunduğu ekip bir hayli başarılıydı. Bunun yanında ne yazık ki hayvanat bahçesi maddi sıkıntılar ile boğuşuyordu. Ve artık bu sıkıntılardan Benjamin sorumluydu. Evet, macera tam anlamıyla(!) başlamıştı.
Karmaşıklık iyidir…
Tabii ilk heyecanı atlatınca gerçekler birer birer su yüzüne çıkmaya başlamıştı. Hayvanat bahçesi Benjamin’i büyük bir çıkmaza sokmuştu ve açıkçası ‘şehirli adam’, hayvanat bahçesi yönetmekle ilgili hiçbir şey bilmiyordu. Her şey tam anlamıyla bir karmaşaya dönüşmüştü. Ama ne demişler: ‘Bir şeyi iyi sebeplerden ötürü yapıyorsan, seni hiç kimse durduramaz.’ Benjamin de hayatını adeta bu hayvanat bahçesine adamıştı. İyi bir sebebi vardı, karmaşanın geçeceğine olan inancı da tamdı. Birkaç aksilik onu durduramazdı.
Vazgeçmeyin, ne olursa olsun vazgeçmeyin.
Benjamin’in maddi sıkıntısı ‘sürpriz’ bir banka hesabı ile geçici bir çözüme kavuşmuştu. Ama ona kalıcı çözümler gerekiyordu. Benjamin’in istediği, hayvanları kafeslere tıkarak onlardan para kazanmak değil, onlarla kocaman bir aile olmaktı. Bir yandan da oğlu Dylan’a yakın olmak… Ve tabii karısı Katherine’nin hayatta olması… Ama ne yazık ki hayatta her şey mümkün olmuyordu. Ama önemli olan bir şey vardı ki, o da tüm imkansızlıklara rağmen vazgeçmeyip devam etmekti… Onlar da en iyi bildikleri şeyi yaptılar: Devam ettiler.
‘Modern çağın maceraperestleri’
‘Düşler bahçesi’nin çalışanları bir zamanlar güzel bir ekiptiler ama anlamadan kocaman bir aile olmuşlardı. Aralarında olumsuz hiçbir şeye yer yoktu. Yanı başlarında hep eğlence vardı, emek vardı, sevgi vardı. Doğrusunu söylemek gerekirse, en baştan beri önemli olan maceraydı. Önemli olan sonunda ne olacağı değil, o an hissedilen duygulardı.
Ve açıkçası işin sırrı, birini seviyorsan söylemekti… Ne de olsa hayatta her şey birbirine bağlıydı.
Hadi biraz cesaret!
Serinletici Sinema Kulübü olarak, bu hafta We Bought A Zoo filminden ilham aldık. Ve sinema saatimizi, filmden güzel bir alıntıyla bitirelim dedik:
‘Bazen insana tek gereken 20 saniyelik deli cesaretidir. İnan ki sonunda harika bir şey elde edersin.’
İyi seyirler…
Serinletici Sinema Kulübü puanı:
Fragman: