Efsanevi Kral Minos’a göre, Girit Bronz Çağı kültürü Minoan, Girit-Minoan veya Cretomino olarak tanımlanmaktadır. Anakara Yunanistan’ın kabaca eş zamanlı kültürüne Helladik kültür denir. Minos kültürü, Avrupa’daki en eski yüksek kültürdür. En eski evresi olan Erken Minos I, Mısır’ın ilk dördüncü hanedanlarına paralel uzanır. Erken Minos dönemi yaklaşık MÖ 2600’den 1900’e. Orta Minos dönemi yaklaşık MÖ 1900’den 1600’e kadar. Geç Minos dönemi, yaklaşık MÖ 1600 ila 1450.
Sınıflandırma
Miken ve Minos kültürlerinin keşfi, antik Yunanistan anlayışını değiştirdi. O zamana kadar, antik tarihçiler çalışmalarına arkaik zamanlarda Yunan yazı kültürünün ortaya çıkmasıyla başladılar. Yunan mitolojisi genellikle eski Yunanistan hakkında bilgi edinmek için kullanıldı. Mycenae’deki Heinrich Schliemann kazıları, arkeolog Sir Arthur Evans’a çeyrek yüzyıl sonra Girit’i kazması için ilham verdi. Evans, küçük ama sistematik olmayan kazıların yapıldığı Knossos’a yoğunlaştı. 1900’den itibaren sözde Knossos Sarayı’nın kalıntılarını gün ışığına çıkardı ve kompleksin masrafları kendisinin kısmi olarak yeniden inşasını başlattı.
Minoan kültürü, Miken gibi, saray kültürleri arasında sayılır. Araştırmalar Minoan saraylarının merkezi bir avlu etrafında inşa edilmiş büyük mimari sistemler olduğunu anlıyor. Saraylar birçok farklı işlevi birleştirdiler: dini kültlere, malların yönetimine, depolanmasına ve üretimine hizmet ettiler. Minos toplumunda oynadıkları rol ve önem tartışmalıdır. Arthur Evans, Knossos sarayını 20. yüzyılın başlarında bir papaz kralı olarak görüyordu. 1970’lerde ve 1980’lerde saraylar, yeniden dağıtım merkezleri, malların nüfusa yeniden dağıtımını organize edecek yerel mevduat olarak görülüyordu. Sarayların depolama kapasiteleri muhtemelen böyle bir işlev için yeterli olmadığından, bu tez artık kullanılmamaktadır.
Günümüzde sarayların sosyal anlamı / kullanımı hakkında üç merkezi teori vardır: İlk tez mimarlığı bir iktidar işlevinin kanıtı olarak görmektedir. Bu kuralın seçkin bir gruptan mı yoksa tek bir cetvelden mi geldiği belirsizliğini koruyor. Muhtemelen kolayca engellenebilecek saraylara dar erişim, bir elit veya cetvelin nazikçe ayrıldığının olası bir göstergesi olan egemenlik kuralı lehine konuşur. Knossos Sarayı’nın yüksek batı duvarı da yerleşimden mimari olarak farklıydı. İkinci tez kamu-belediye kullanımını var sayar. Bir yerleşim topluluğunun siyasi veya dini toplantıları saraylarda gerçekleşirdi. Üçüncü tez, Minoan saraylarının, saray ve tapınağın yapısal olarak ayrı olduğu Orta Doğu’daki modellerden etkilendiğini iddia ediyor. Knossos ve Malia saraylarının yakınında konut olabilecek birkaç harabe keşfedildi. Buna göre saraylar, elit veya hükümdarın ikamet etmediği tapınak benzeri komplekslerdi. Knossos’a ek olarak, Tunç Çağı Girit’teki en önemli arkeolojik alanlar Phaistos ve Malia sarayları ve Agia Triada’nın ülke mülkünü içerir.
Minos Kültürünün Yaygınlaşması
Minos kültürünün ortaya çıkışı coğrafi ve jeolojik faktörler tarafından tercih edilmiştir. Girit adası, Doğu Akdeniz bölgesinde merkezi bir noktada bulunur ve bu nedenle eski Mısır ve Orta Doğu’nun gelişmiş medeniyetleriyle temastan yararlanır. Bununla birlikte, Avrupa, Asya ve Afrika’nın üç kıtası arasındaki konum, Bronz Çağı’nda tamamen bağımsız bir kültüre yol açtı. Girit ayrıca nispeten küçük bir alanda çeşitli bir manzaraya sahiptir: dağlar, deniz ve ovalar. Deniz, seyahat etme ve çevredeki adalar ve ülkelerle temas kurma, balık tutma ve ticaret yapma fırsatı sundu. Verimli ovalar yoğun tarımsal kullanımı mümkün kıldı ve kendilerini köylerin ve şehirlerin inşasına sundu. Dağlar avcılık, hayvancılık ve odun zenginliğinin kullanılması için uygun bir ortam sağlamıştır.
İlk yerleşimler
MÖ 7000 ve 4800 yılları arasındaki dönemde M.Ö. Girit yerleşimleri sadece Knossos’ta bulunabilir. Seramik Öncesi Neolitik dönemden kalma post delikleri, daha sonraki Minoan sarayının kalıntılarının altında kazılmıştır. Kömürleşmiş tohum kalıntıları, keçi, koyun, domuz, sığır, köpek ve tavşan kemiklerinin yanı sıra ilk hayvan ve insan heykelcikleri de erken Girit toplumunun verimliliğinin önemli ölçüde arttığını göstermektedir. Bazı bıçaklar ve teesler obsidiyenden yapılmıştır. Volkanik cam sadece ilk denizcilik becerilerinin bir göstergesi olan Nisyros ve Melos adalarının yakınında bulundu. Erken Neolitik dönemde, Knossos’ta inci ve yaka şeklinde takılar da tespit edilebilir. Bu tür lüks eşyalar, sakinler için nispeten yüksek bir yaşam standardı kanıtlıyor. Bulunan heykelcik, alet ve gemi sayısı önemli ölçüde arttı. Erken Neolitik dönemde 100’den fazla insan Knossos’ta yaşamış olmalıdır. Kulübelerin duvarları havada kurutulmuş tuğlalardan yapılmıştır. Düz çatılar kil ile kaplı dallardan oluşuyordu ve genellikle birbirine bağlı iki küçük oda içeriyordu. Kulübe zaten merdiven, atık çukurları ve ocaklar vardı. Evlerin kil döşemeleri giderek çakıl döşemeleri ile değiştirildi. Geç Neolitik çağda, kulübelerde ilk kez çok sayıda oda vardı. M.Ö. 3000’e kadar M.Ö. Knossos 25.000 metrekarelik bir alanı kaplar ve 2.000 kişilik bir nüfusa sahiptir.
Kullanılan Araçlar
Geliştirilmiş aletler Neolitik hanenin önemli bir parçasıydı. Ağaç işleme, tahıl öğütme, sığır kesimi ve dokuma, deri ve seramik işleri için araçlara giderek daha fazla ihtiyaç duyuldu. Kaya, balta, keski, harç, ızgara kaseleri, değirmen taşları, bıçaklar, dokuma ağırlıkları, whorls ve teknelerden yapılmış baltalar Neolitik Girit’ten tipik buluntulardır. Araçlar ağırlıklı olarak Girit’te yaygın olan serpantin, kireç taşı ve kayrak taşından yapılmıştır. Spatulalar, bızlar ve iğneler koyun ve keçi gibi evcil hayvanların kemiklerinden yapılmıştır.
Dış ilişkiler
Minoslular usta denizcilerdi ve daha sonra Thucydides, Herodot, Aristoteles ve Platon gibi eski yazarlar, Akdeniz’de ilk deniz gücünü inşa eden Kral Minos’un “talasokrasi” (deniz kuralı) olduğunu bildirdi. Fenikeliler Minos kültürünün yıkılmasından sonra yerini aldılar – ancak Minos egemenliği tezi artık araştırmada tartışmalı değil. Her durumda, arkeolojik buluntular, Doğu Akdeniz’deki (Sicilya’ya) Minos kültürünün yayıldığını göstermektedir. Güney Ege’deki Kiklad takımadalarında, Tunç Çağı Kiklad kültürü, mimarlık ve sanatta komşu Minoan kültürüyle güçlü bağlantılar gösterir ve hala Kikladlar ve Yunan kıyılarında bulunabilen yerel adı “Minoa”, Giritlilerin varlığını gösterir. , Santorini (Thera), Kithira, Rodos (özellikle Ialysos) ve Melos’un yanı sıra muhtemelen de Kıbrıs’ın küçük Asyası Girit etkisi altındaydı. Girit’e siyasi ve ekonomik bağımlılığın karakteri ve kapsamı farklı değerlendirilse bile, Minos kültürünün bu karakolları bazen Girit ticaret yerleri veya kolonileri olarak ele alınmaktadır. Mısır ile yakın bir ilişki vardı. MÖ 1400’e kadar Mısır mezarlarında her zaman Girit elçiliklerinin temsili vardır. Mısır Auaris’te (deltada), Minos tarzında tasarlanmış bir saray kompleksi 18. hanedanın başlangıcından itibaren ortaya çıkarılmıştır. Mezopotamya’daki yazıtlar da bu bölgedeki temasları belgelemektedir. Minoslar ve Kuzey Denizi arasındaki doğrudan ticaret temaslarının kanıtlanmamış olduğu düşünülmektedir. Minoan gemisine atadığı Kuzey Frizya Wadden Denizi’ndeki etnolog ve hobi arkeolog Hans Peter Duerr’in bulguları şimdiye kadar uzmanlar tarafından tanınmadı.
Kaynakça