700 yıla yakın zaman boyunca egemenliğini sürdürmüş olan Osmanlı Devleti'nin geniş bir mutfak kültürüne sahip olduğu aşikardır.
15. ve 17. Yüzyıllarda Osmanlı ülkesini gezen seyyahlar, Türklerin az masraflı ve çabuk hazırlanan yemekleri tercih ettiklerini görmüştürler. Tuz, ekmek, çorba, sarımsak veya soğan ile biraz yoğurtları da var ise başka bir şeye ihtiyaç duymadıklarını fark etmişlerdir.
Türk Mutfağının Olmazsa Olmazı Ekmek
Türk mutfağı mutlaka ekmeksiz düşünülemez. Osmanlılarda buğdaydan, çavdar unundan, mısırdan, kepekten yapılmış birçok ürün mevcuttur. Bunlar; pide, somun, şepit, bazlama, yufka ekmeği…
O dönemlerde Türklerin baş yemeklerinde çorba vardır. Önce koyun etinin suyuyla yapılmış pirinç çorbası içilirdi. Çorbaya limon suyu, karabiber ve sirke dökülürdü.
Koyun, kuzu, dana gibi kırmızı etler; balık, tavuk gibi beyaz etler; kümes ve av hayvanları Osmanlılar için önemlidir. Salça, soğan ve sarımsak gibi yan ürünlerle tatlandırılıp et yemekleri hazırlanırdı. Osmanlılarda sığır eti pek tercih edilmezdi.
Yemek Sonrası Meyve ve Tatlı
Yemeklerden sonra meyve yenirdi. Üzüm, hurma, erik, şeftali, limon, incir, ceviz taze olarak da tüketilirken kurutulup, komposto yapılıp da tüketilmektedir.
Osmanlılarda üç tür tatlı vardır; hamur tatlıları, süt tatlıları ve meyve tatlıları…
Osmanlı mutfağında keşkül önem bir yer almaktadır, ziyafet yemeği olarak da başta gelmektedir. Güllaç ise Ramazan sofralarının en saygı gören tatlısıdır.