Do-yeong, denizaltı kazasının ardından yaşadığı derin travmayla boğuşurken, iş arkadaşlarını kaybetmenin acısı onu hala sarmalıyordu. Ulusal bir kahraman olmasına rağmen içindeki boşluk hiçbir şekilde dolmuyordu. Ailesiyle arasındaki kopukluk giderek büyüyor, yabancılaşma duygusu onu içine hapsolmuş gibi hissettiriyordu. Ancak, beklenmedik bir çağrı her şeyi alt üst etti. Gizemli bir ses, stadyumda bir bombanın varlığından bahsediyordu. Bu çağrı, Do-yeong’un hayatını bir anda değiştirdi. Artık sadece kendi iç savaşıyla değil, sevdiklerini koruma mücadelesiyle de boğuşmak zorundaydı. Zaman tükeniyordu ve Do-yeong’un yapması gereken bir seçim vardı: ya cesaretle mücadele edip ailesini koruyacak ya da geçmişin karanlık sularında kaybolacaktı.