SACRAMENTO —
Haftalardır California Yasama Meclisinde fentanil hakkında bir kargaşa var.
Cumhuriyetçi milletvekilleri, sayıları az olsa da, büyük ölçüde sentetik opioid ticareti için cezai cezaları artırmaya odaklanan bir avuç yasa tasarısı etrafında şaşırtıcı derecede başarılı bir isyan başlattılar. İlerici Demokratların cezai olmayan bir halk sağlığı müdahalesine odaklanma çabalarına rağmen, bu önlemlerin bazılarını ileriye taşımayı başardılar.
Daha da şaşırtıcı olanı, yıllarca süren ceza adaleti reformuna ve crack salgını sırasında Siyah ve kahverengi insanların aşırı hapsedilmesine yol açan cezaların nasıl artırıldığına dair net bir anlayışa rağmen, bazı Demokratlar, etkili göründükleri ve seçmenlerin kendilerini iyi hissetmelerini sağladığı için bu Cumhuriyetçi önerilere ısınıyorlar. bir şeyler yapılıyor gibi. Bu, ılımlı Demokratlar ve Cumhuriyetçiler arasında, giderek artan bir şekilde sola doğru eğilen ve parti çizgilerini aşmanın çok az avantajının olduğu bir Yasama Meclisinde ender görülen bir uyum.
Bu iyi bir şey gibi görünebilir, 2021’de yaklaşık 6.000 kişinin, günde ortalama 16 kişinin aşırı dozda fentanilden öldüğü bir eyalette en iyi orta noktaya giden yolumuzu tartışmanın bir yolu. Geçen yıl ulusal olarak 107.000 kişi aşırı dozdan veya kazara zehirlenmeden öldü – her beş dakikada bir.
Ancak bu tartışmayı sözde yumuşak zarar indirgemecilerin – Skid Row’da meth boruları dağıtmayı düşünün – pratik kanun ve düzen türlerine karşı bir savaşı olarak çerçevelendirme çabaları, zaman ve hayat kaybıdır. 24 Mayıs’ta Yasama Meclisi, bu iki görüşü yayınlamak için mega bir duruşma düzenleyecek. Ancak gerçek şu ki, bu yaklaşımlardan hiçbiri kendi başına işe yaramayacak ve hiçbir kombinasyon da işe yaramayacak. Yeni bir başlangıç noktasına ve yeni bir düşünme biçimine ihtiyacımız var.
Bu uyuşturucuya karşı yeni bir savaş olamaz.
Bağımlılığa karşı bir savaş olması gerekiyor. Fentanilin arzına ve tedarikçilerine karşı değil, fentanil talebine yönelik bir savaş.
UCLA David Geffen Tıp Okulu’nda bulaşıcı hastalık doktoru olan Dr. David Goodman-Meza, “50 yıldır arzı durdurmaya çalışmaktan şimdi gerçekten açık, işe yaramıyor” dedi. Goodman-Meza kısa süre önce tartışmalı bir Capitol duruşmasında ifade verdi ve bağımlılık tedavisini insanların en çok ihtiyaç duyduğu yerlere getirmek için Los Angeles’ta bir gezici eczaneye pilotluk yapıyor.
“Karteller uyuşturucu getirmek istiyor çünkü onlara çok büyük bir talebimiz var” diye belirtiyor.
Ne tutuklamaların ne de iğne değişiminin neden aşırı dozda opioid kullanımını durduramayacağını anlamak için, bu uyuşturucu salgınının crack, eroin veya daha önce meydana gelen herhangi bir şeyden neden farklı olduğu hakkında birkaç şey bilmeniz gerekir.
Birincisi, iki fentanil krizi vardır: kentsel sokak felaketi; ve banliyö kabusu. Sokak kullanıcıları genellikle travma ve yoksulluk yaşamlarından gelirler, akıl hastalıklarını veya istikrarsızlıktan kaynaklanan çalkantıları telafi etmek için yasa dışı uyuşturucular kullanırlar. Bir zamanlar sessiz olan yerleşim mahallelerinde barınaksız yaşamaya başladıklarında, bağımlılıklarına verilen yanıtlar karmaşık hale gelir. Ancak toplumun onlara ilişkin algısı genellikle öyle değildir. Düşüşlerinde suç ortağı, küçük suçlular ve halkın baş belası olarak görülüyorlar.
Banliyö kullanıcılarını bu damgalama olmadan düşünme eğilimindeyiz – gençlerin her zaman yaptığı gibi deney yapan veya eğlence amaçlı kullanan çocuklar, ancak şimdi daha yüksek riskler var.
Web’in, dijital çağın ilk uyuşturucu salgını olan fentanil katkılı haplar için açık bir pazar yeri olması, ben dahil her ebeveyn için korkutucu. Gençler ürkütücü rakamlarda ölüyor ve hikaye çoğu zaman aynı: bir anne veya baba çocuğunu kontrol ettikten sonra onları soğuk ve cansız buluyor.
Bu banliyö krizi, sahte hapların zehir içerdiğini bilmeyen saf kurbanları hedef alan, fentanilin bir kitle imha silahı olduğu anlatısını körüklüyor. Ölüme kadar, birçok ebeveyn, çocuklarının kullandığı hakkında hiçbir fikirleri olmadığını söyledi.
1990’larda Kuzey Kaliforniya’da Polly Klaas cinayetinin ardından üç grev yasasının çıkarılmasına yol açan banliyö suç kurbanlarının çağrılarına benzer şekilde, bu ailelerin haklı acısı ve öfkesi daha sert cezalar için talebi ateşledi. Bu ailelerin, başkalarının da aynı kaderi yaşamaması için kederi sorumluluğa dönüştürme arzusu vardır.
Meclis üyesi Matt Haney bana “Cezai önlemler birçok insan için sezgisel bir anlam ifade ediyor” dedi. San Francisco Tenderloin’de bir daire kiralıyor ve uyuşturucu sorunlarının sıfır noktası olan ve başarısız zarar azaltma politikaları konusunda muhafazakarlar için ulusal bir sembol haline gelen bölgeyi temsil ediyor.
Haney, “Uyuşturucu satıcısını köşeden çekersek her şeyin ortadan kalkacağı fikri çekici bir kavram,” dedi.
Ancak mevcut yasalarımız bayileri onlarca yıldır zaten kilitliyor. 2020’de bir Contra Costa annesi, yürümeye başlayan çocuğunun fentanil ölümüyle ilgili cinayetle suçlandı, onu öldürmek istediği için değil, savcılar sahip olduğu fentanili bilmesi gerektiğini ileri sürdükleri için abilir ölümcül olmak
O zamandan beri, savcıların aynı argümana dayanarak yasadışı opioid vakalarında ciddi ağır suçlamalar getirmesi yaygın hale geldi. Dist’e göre Riverside County, 2021’den beri bayilere karşı yaklaşık 20 ikinci derece cinayet davası açtı. Av. Mike Hestrin. Geleneksel uyuşturucu suçlamalarından daha sert cezalar içeren ve çoğu kez fazladan “geliştirme” cezaları yüklenen bu tür davalar, genç satıcılara bile uygulandı.
Cumhuriyetçilerin talep ettiği gibi, daha fazla iyileştirme yoluyla hapis cezalarına daha fazla yıl eklemek, crack salgını sırasında yaptığı şeyi yapacak: daha büyük uyuşturucu ticaretini etkilemeden cezaevlerini en düşük düzeyde tek kullanımlık satıcılarla doldurun.
Keith Humphreys, “Tipik bir sokak köşesi satıcısı iyi eğitimli değil, bir fast food işçisinden çok daha fazla para kazanmıyor,” dedi. Şimdi bir Stanford profesörü olan Humphreys, hem George W. Bush hem de Obama yönetimlerine uyuşturucu politikası konusunda danışmanlık yaptı.
“ister koyarsın [dealers] bir yıl ya da beş yıl uzak kal, pek fark etmez.”
Bunların hiçbiri, sahip olduğumuz yasaları uygulamamamız gerektiğini ve ticaretin kontrolsüz kalmaması gerektiğini iddia etmek değil, dedi.
Ancak Goodman-Meza ve Humphreys, arza odaklandığı için yaptırımın tek başına fentanil salgınını asla durdurmayacağı konusunda hemfikir. Tarihsel olarak, uyuşturucu krizlerini, El Chapo’dan köşedeki Ziploc çantalı adama kadar, satıcılar tarafından yönlendirilen bir çerçeveye oturtuyoruz. Ticareti durdurabilirsek, tacirleri tutuklayabilirsek, uyuşturucunun kullanıcılara ulaşmasını durdurabilir ve kazanabiliriz.
Haşhaş ve koka tarlalarının ekinlerin büyümesinin zaman aldığı ve el konulan sevkıyatların yerine yenisini koymanın daha zor olduğu günlerde bunda bir gerçek olabilirdi. Ancak Humphreys, fentanil ile “kilo kovalamanın” işe yaramadığını, çünkü onu her yerde yapmanın kolay olduğunu ve o kadar güçlü olduğunu ve çok az bir miktarının büyük kârlara dönüştürülebileceğini söyledi.
Caddeden istediğiniz kadar alın ve bayiler, kanıt olarak rezerve edilebileceğinden daha hızlı bir şekilde yeni bir erzaka sahip olacak. Çay kaşığıyla nehirden su almak gibi.
Ve sokak fentanili tarifi, daha güçlü kombinasyonlara dönüşüyor – yüksek dozları uzatan ancak aşırı dozları tersine çevirmeyi zorlaştıran hayvan sakinleştirici ksilazin ile karıştırılan fentanildeki artış dahil.
Bu salgınla ilgili anlamamız gereken bir diğer şey de şudur: Fentanil, vicdansız satıcılar tarafından yasa dışı uyuşturucuların arasına gizlenmiş gizli bir zehir değildir. Fentanil, eroin veya meth’ten daha güçlü olduğu için artan sayıda kullanıcının istediği uyuşturucudur.
Goodman-Meza, “Fentanil kullandıklarını biliyorlar” dedi.
Yasa koyucular, birkaç fentanil tanesinin öldürmek için yeterli olduğunu iddia ederek şeker paketlerinin etrafında sallanmaya bayılırlar. Ve toleransı olmayan deneyimsiz bir genç için bu doğru olabilir. Ancak satıcıların alıcılara istediklerini verdikleri de aynı derecede doğru – geçen hafta mevcut olandan daha uzun, daha güçlü ve daha ucuz, bu nedenle ölüm tehdidini köleleştirmek bile caydırıcı değil.
Bu sınırsız ve gelişen envanterle mücadele etmenin tek gerçek yolu talebi azaltmaktır. Bu da bizi bilmeniz gereken son şeye getiriyor: Tedavi işe yarıyor.
Bir uyuşturucu salgınında ilk kez, ilaç destekli tedavi için birden fazla seçeneğimiz var, bu beyin reseptörlerini metadon ve buprenorfin gibi güvenli farmasötik ikamelerle doldurma yeteneğimiz var, böylece opioidlere yönelik fizyolojik ve psikolojik istek engellenebilir. İlaç destekli tedavi sihirli değnek değildir. Birçok insan için bu bir tür bakımdır – bağımlılıkla yaşamanın bir yolu. Ne yazık ki tedavi görebileceğimiz en iyi yerlerden biri de 16.000’den fazla kişinin tedavi gördüğü cezaevlerimiz.
Yakın zamana kadar, bu ikame ilaçlarla ilgili federal düzenlemeler, doktorların bunları sunmasını zorlaştırıyordu. Biden yönetimi bu hantal kuralları kaldırdı, ancak çoğu doktor hala çeşitli nedenlerle bağımlılık tedavisine girmek istemiyor. Düşük Medicaid geri ödemeleri bu sorunun büyük bir parçası, çünkü Goodman-Meza’nın da belirttiği gibi, doktorlar yalnızca yapmaları gerekeni veya yapmaları için maaş aldıkları şeyi yapacaklar.
Dolayısıyla ilaç destekli tedavi, Goodman-Meza’ya göre madde kullanım sorunları olanların yalnızca yaklaşık %20’sinin herhangi bir tedaviye erişmesi ve ilaç alanlardan daha azı ile kıt kalmaya devam ediyor. Vali Gavin Newsom, Cuma günü yayınlanan gözden geçirilmiş bütçe planında, daha fazla yaptırım yapılmasını ve aşırı doz uyuşturucu nalokson’a erişimi genişletmek için 251 milyon dolar ayırmayı önerdi – ancak eğitim ve iyileşme için yalnızca 10 milyon dolar.
Kıtlığın altında yatan neden damgalanmaya devam ediyor: Kolektifimiz, açıkça ifade edilmese de, bağımlılığın kronik bir hastalıktan çok bir zayıflık olduğuna ve nükslerin – veya ikamelerin – ahlaki başarısızlıklar olduğuna dair inancımız. Bağımlılığı tedavi edenler, perhizin bir amaç olabileceğini ancak birçokları için gerçek olmadığını bilirler. Tedavi, tıpkı diyabet, kalp hastalığı veya depresyon için olduğu gibi, ömür boyu çalışmayı ve muhtemelen ilaçları içerir.
Goodman-Meza, ilaç destekli tedaviyle ilgili olarak, “Konutunuzu korumanıza, mali durumunuzu korumanıza ve insan ilişkilerinizi sürdürmenize yardımcı olmanın bildiğimiz en etkili yolu budur” dedi.
Etkili tedavinin getirebileceği istikrar, kamu güvenliği için de iyidir. Gerçekte toplumu rahatsız eden, bağımlılığın kendisi değil, bağımlılıktan kaynaklanan suçlardır. Pek çok varlıklı insan, bunu saklayacak finansal kaynaklarla evlerinin kapılarının ardında bağımlılıklar yaşıyor.
Bizi korkutan, rencide eden, mahalleleri kaosa sürükleyen, sokakta yaşayan, sokağa dışkısını yapan, enjekte eden, muhtemelen hırsızlık yapan veya alışkanlıklarını sürdürmek için suç işleyen, bağımlı yoksul insanlardır. Yasadışı uyuşturucular için ödeme yapma gereksinimini ortadan kaldırın ve suç ve evsizliği azaltın.
Bu nedenle, kullanıcılar nerede olursa olsun, talep üzerine evrensel tedaviye bağlılık politikalarımızın merkezinde yer almalıdır – bu, hem bireylere hem de topluluklara yardımcı olduğu için nihayetinde COVID-19 veya AIDS’e nasıl yanıt verdiğimizle aynı düzeyde bir halk sağlığı saldırısıdır.
Ancak bağımlılığa karşı bir savaşı madde kullanım bozukluğu olan insanlara karşı bir savaşla karıştırmayın. Başlangıç noktamız yargılama veya ültimatom olamaz.
Odak noktasındaki bu değişiklik, sokak kullanıcılarını yardıma değer ve banliyö hap alıcılarını müdahaleye ihtiyaç duyan uyuşturucu kullanıcıları olarak görmemizi gerektiriyor – ikisi de bazıları için rahatsız edici pozisyonlar.
Ama bir Los Angeles Demokratı olan Meclis Üyesi Reggie Jones-Sawyer, bana “ölüm ölümdür” dedi, hayat ister bir liselinin yatak odasında dakikalar içinde kaybolsun ister yıllarca evsizlikten sonra yavaş yavaş sönsün. Biri, bir yerlerde, o kişiyi seviyordu. Birisi kederi hissediyor.
Jones-Sawyer, fentanil üzerindeki mücadelenin çoğunun gerçekleştiği kamu güvenliği komitesinin başkanıdır. Crack salgını sırasında, Güney Los Angeles’ta bir morgda gece müdürü olarak çalıştı. Bu uyuşturucunun kriminalize edilmesinin hem bireylere hem de şehrin genellikle ihmal edilen mahallelerine neler yaptığını ilk elden gördü ve bu tarihi tekrarlamamamız konusunda kararlı.
Sahte ayrımlarımızın ötesine geçebilirsek, bunu yapmak zorunda değiliz.
Kolluk kuvvetlerinin, büyük oyuncuları tasfiye etmek ve savunmasız mahalleleri korumak için mevcut yasaları kullanmasına izin verin. Zararı azaltanların, kısa vadede hayat kurtarmak için malzemelerden güvenli tüketim alanlarına kadar ellerinden gelen her aracı kullanmasına izin verin. Ardından sohbeti ve mücadeleyi daha büyük resme taşıyın: yasadışı uyuşturuculara olan talebi azaltan bir bağımlılık tedavisi sistemi oluşturmak.
Çünkü nihayetinde hepimiz aynı sonucu istiyoruz: karteller bize bundan sonra ne yaparsa yapsın sevdiklerimizin hayatta kalması için.