Horlamanın tanımı ve gerçekleri
Horlamanın ameliyatsız tedavisinin ana kategorileri davranış değişiklikleri, dişçilik cihazları, burun cihazları, nazal CPAP ve OTC ürünleridir.
- Horlama, burun ve boğazdaki hava yollarında bulunan dokuların titreşmesiyle oluşur.
Horlamaya neden olan titreşimler horlamaya neden olur. daralmış hava yollarından türbülanslı hava akımı ile.
Horlama uyku evresinden, uyku pozisyonundan ve ilaç ve alkol kullanımından etkilenir.
Horlama, horlayanın aile üyeleri ve uyuyan partnerleri için sorun olabilir.
Horlama tedavileri hem ameliyatsız hem de cerrahidir.
Horlama nedir?
Horlama, diğer tüm sesler gibi, havadaki parçacıkların ses dalgaları oluşturmasına neden olan titreşimlerden kaynaklanır. Örneğin, konuştuğumuzda ses tellerimiz titreşerek sesimizi oluşturur. Midemiz guruldadığında (borborygmus), midemiz ve bağırsaklarımız hava ve yiyecek hareket ederken titreşir.
Biz uykudayken türbülanslı hava akımı damak dokularına (damağın çatısına) neden olabilir. ağız) ve boğazın titreşmesi, horlamaya neden olur. Esasen horlama, uyku sırasında dokuların titreşmesine neden olan türbülanslı hava akımından kaynaklanan bir sestir.
Horlama ne kadar yaygındır?
Herhangi bir kişi horlayabilir. Sıklıkla, düzenli olarak horlamayan kişiler viral bir hastalıktan sonra, alkol aldıktan sonra veya bazı ilaçlar aldıklarında horlarlar.
Horlayan kişiler herhangi bir vücut tipine sahip olabilir. Sık sık kalın boyunlu iri bir adamı horlayan biri olarak düşünürüz. Bununla birlikte, küçük boyunlu zayıf bir kadın da aynı şekilde yüksek sesle horlayabilir. Genel olarak, insanlar yaşlandıkça ve kilo aldıkça horlama kötüleşir.
Horlama Belirtileri
Horlama, uyku sırasında burun ve boğaz dokularının titreşmesine neden olan türbülanslı hava akımından kaynaklanan bir sestir. Türbülanslı hava akışı, burun, ağız veya boğazdaki bir noktada daralma ile ilgilidir. Horlayan farklı kişilerin hava boşluklarının daralmasına ve horlamaya neden olmasının çeşitli nedenleri olabilir.
Horlamaya ne sebep olur?
Bu yan yatış pozisyonu horlayanlar için iyi olabilir.
Nefes alırken hava düzenli bir şekilde içeri ve dışarı akar. burnumuz veya ağzımız ile ciğerlerimiz arasında. Otururken ve sessizce nefes alırken nispeten az ses vardır. Egzersiz yaptığımızda hava daha hızlı hareket eder ve nefes alırken bazı sesler çıkarır. Bunun nedeni, havanın burun ve ağızdan daha hızlı girip çıkmasıdır ve bu, hava akışında daha fazla türbülansa ve burun ve ağızdaki dokuların bir miktar titreşimine neden olur.
uykuda, boğazın arka kısmındaki bölge kaslar gevşedikçe bazen daralır ve hatta geçici olarak kapanır. Bu daha küçük açıklıktan daha hızlı geçen aynı miktarda hava, açıklığı çevreleyen dokuların titreşmesine neden olabilir ve bu da horlama seslerine neden olabilir. Horlayan farklı kişilerin daralmanın farklı nedenleri vardır. Daralma burun, ağız veya boğazda olabilir. Bir kişi ağzından nefes aldığında veya burun tıkanıklığı olduğunda damak horlaması genellikle daha kötüdür.
SLAYT GÖSTERİ
Uyku Bozuklukları: Uykusuzluk, Uyku Apnesi ve Daha Fazlası Slayt Gösterisine Bakın
İnsanlar neden horlar?
Dinlenirken nefes almak için burundan nefes almak idealdir. Burun, gelen hava için nemlendirici, ısıtıcı ve filtre görevi görür. Ağzımızdan nefes aldığımızda, ciğerlerimize giren havadaki bu değişiklikler daha az oranda gerçekleşir. Akciğerlerimiz hala daha soğuk, daha kuru, daha kirli havayı kullanabilir; ancak gerçekten soğuk, kuru veya kirli havayı solumanın rahatsız edici olabileceğini fark etmiş olabilirsiniz. Bu nedenle vücudumuz doğal olarak mümkünse burundan nefes almak ister.
Burun, burun boşlukları adı verilen iki paralel geçitten oluşur. Nispeten düz bir kıkırdak, kemik ve astar dokusu (burun mukozası olarak adlandırılır) olan ince bir duvar (septum) ile ayrılırlar. Her pasajın yan tarafında (yanaklara daha yakın olan burun duvarı) burun tabanına kabaca paralel uzanan uzun, silindirik şekilli yapılar olan üç burun konka vardır. Türbinler, hava akışını düzenleme işlevi gören birçok küçük kan damarı içerir. Konkalardaki kan damarlarının boyutu artarsa, konka bir bütün olarak şişer ve hava akışı azalır. Damarlar daralırsa, konkalar küçülür ve hava akımı artar.
Neredeyse herkesin doğal bir burun döngüsü vardır ve bu döngü genellikle her 2 ila 6'da bir solunumun çoğunu yapan tarafı değiştirir. saat. Örneğin, sağ burun etleri şişmişse, havanın çoğu sol burun geçişine girer. Yaklaşık 6 saat sonra, sağ burun konkaları küçülür ve sol burun konkaları şişer, nefes almanın büyük kısmı sağ burun yoluna kayar. Bu döngüyü nezle olduğunuzda veya kronik (uzun süredir devam eden) burun tıkanıklığınız olduğunda fark edebilirsiniz. Konkalar ayrıca alerjik reaksiyonlardan veya soğuk hava veya kir gibi dış uyaranlardan şişebilir.
Sinüslerin resmi
Ağızdan nefes alma ve horlama
Yukarıda bahsettiğimiz gibi doğal olarak burnumuzdan nefes almak isteriz. Bazı insanlar, burun pasajlarının tıkanması nedeniyle burunlarından nefes alamazlar. Buna nazal septum deviasyonu, alerjiler, sinüs enfeksiyonları, konkaların şişmesi veya büyük geniz eti (boğazın arkasındaki bademcikler) neden olabilir.
Yetişkinlerde, Burun tıkanıklığının en yaygın nedenleri kırık bir burundan septal sapmalar veya alerjiden kaynaklanan doku şişmesidir.
Çocuklarda büyümüş adenoidler (boğazın arkasındaki bademcikler) genellikle burun tıkanıklığının nedenidir. tıkanıklık.
Nazal solunum yolu tıkanıklığı olan ve ağızlarından nefes alması gereken kişilere bu nedenle bazen “ağızdan nefes alanlar” denir. Birçok ağızdan nefes alan kişi horlar, çünkü ağızdan hava akışı dokuların daha fazla titreşmesine neden olur.
Yumuşak damak ve horlama
Yumuşak damak, ağzın (sert damak) kemikli çatısının kaslı bir uzantısıdır. Ağzın arkasını (orofarenks) burun pasajlarından (nazofarenks) ayırır. Üç tarafından yapıştırılmış ve ağzın arkasında serbestçe asılı duran bir tabaka şeklindedir.
Yumuşak damak nefes alırken ve yutarken önemlidir.
Burun solunumu sırasında damak öne doğru hareket eder ve havanın akciğerlere geçmesi için nazal hava yolunu “açar”.
Uvula, yumuşak damağın arkasındaki küçük uzantıdır. Yumuşak damağın işlevine yardımcı olur ve ayrıca bazı dillerde (İbranice ve Farsça) gırtlaktan gelen frikatif sesleri (İbranice “L'chaim” kelimesindeki gibi) üretmek için kullanılır. İngilizce kelimelerde gırtlak sürtünmeli sesler kullanılmaz.
Damak ve bağlı küçük dil genellikle horlama sırasında titreyen yapılardır ve horlamaya yönelik cerrahi tedaviler bu yapıları değiştirebilir ve gırtlaktaki sürtünmeli sesleri önleyebilir. Bu nedenle, gırtlaktan gelen frikatif sesleri kullanan bir dil konuşuyorsanız, horlama için cerrahi bir tedavi önerilmeyebilir veya sizin için uygun olmayabilir.
Yoğun bir gece horlamanın ardından yumuşak damak ve küçük dil sabahları şişebilir. Hastalar sabahları şişlik azalana kadar öğürme hissinde artış yaşayabilir.
Daralmış solunum yolları ve horlama
Bademcikler enfeksiyonları tespit etmek ve bunlarla mücadele etmek için tasarlanmıştır. Boğazın her iki tarafında (orofarenks) ağzın arkasında bulunurlar. Palatine bademcikler de denir. Diğer enfeksiyonla savaşan dokular gibi bademcikler de bakteri ve virüslerle savaşırken şişer. Genellikle bademcikler enfeksiyon geçtikten sonra normal boyutlarına dönmezler. Genişlemiş (hipertrofili) kalabilirler ve hava yolunu titreterek daraltabilirler ve horlamaya neden olabilirler.
Yumuşak damak, yukarıda anlatıldığı gibi, sırtın arkasına sarkan doku flebidir. ağız. Çok uzun veya sarkık ise titreşerek horlamaya neden olabilir.
Küçük dil yumuşak damağın ortasından ve arkasından sarkar. Anormal derecede uzun veya kalın bir küçük dil de horlamaya katkıda bulunabilir.
Dil kökü, dilin ağızda en geride olan kısmıdır. Dil, çiğneme ve yutma sırasında yiyecekleri yönlendirmek için önemli olan büyük bir kastır. Konuşurken kelimeleri şekillendirmek için de önemlidir. Önde çene kemiğinin (mandibula) iç kısmına, alttaki dil kemiğine yapışıktır.
Dilin düzgün çalışabilmesi için her yöne serbestçe hareket edebilmesi gerekir. Bu nedenle dilin ucuna veya üstüne çok sıkı bir şekilde yapışmaz. Dilin arka kısmı genişse veya dil geriye doğru kayabiliyorsa, yutakta havanın geçtiği alanı daraltabilir, bu da titreşimlere ve horlamaya neden olabilir.
Uyku ve horlamanın evreleri
Uyku birkaç evreden oluşur ama genel olarak REM (hızlı göz hareketi) ve REM olmayan aşamalar. Horlama, uykunun tüm aşamalarında veya sadece bazı aşamalarında ortaya çıkabilir. Horlama, uykunun bu aşamasının karakteristik özelliği olan kas tonusunun kaybı nedeniyle ve derin uyku veya REM olmayan Aşama 3 uykusu sırasında en çok REM uykusunda görülür.
REM uykusu sırasında, beyin vücudun tüm kaslarına (solunum kasları hariç) gevşemesi için sinyal gönderir. Ne yazık ki dil, damak ve boğaz gevşediklerinde çökebilir. Bu, hava yolunun daralmasına ve horlamanın kötüleşmesine neden olabilir.
Uyku pozisyonu ve horlama
Ne zaman uyuyoruz, genellikle (her zaman olmasa da) uzanıyoruz. Yerçekimi vücudun tüm dokularını çeker, ancak farenksin dokuları nispeten yumuşak ve sarkıktır. Bu nedenle sırtüstü yattığımızda yerçekimi damağı, bademcikleri ve dili geriye doğru çeker. Bu genellikle hava yolunu, hava akışında türbülansa, doku titreşimine ve horlamaya neden olacak kadar daraltır. Sıklıkla, horlayan kişiye hafifçe (örneğin, dirseği kaburgalara hafifçe bastırarak veya gıdıklayarak) yana doğru yuvarlanması hatırlatılırsa, dokular artık geriye çekilmez ve horlama azalır.
İlaçlar ve alkol horlamayı nasıl etkiler?
Horlamanın temel nedeni nefes alırken dokuların titreşmesidir. Bazı ilaçlar ve alkol, uyku sırasında kasların daha fazla gevşemesine neden olabilir. Damak, dil, boyun ve farinks kasları daha fazla gevşedikçe hava yolu daha fazla daralır. Bu, daha küçük bir hava yoluna ve daha fazla doku titreşimine yol açar. Bazı ilaçlar daha derin bir uyku seviyesini teşvik eder ve bu da horlamayı kötüleştirebilir.
Horlama neden bir sorundur?
Horlama bazen daha ciddi bir sorunun tek işareti olabilir. Horlayan kişilerde uyku apnesi, diğer uyku problemleri veya uykuya bağlı diğer solunum problemleri gibi başka problemlerin olmadığından emin olmak için değerlendirilmelidir.
Horlayan kişi normal bir şekilde uyuyor ve nefes alıyorsa, o zaman horlama sadece horlayanın yatak partneri veya aile üyeleri için bir sorundur. Aslında, horlama genellikle aile üyelerinin ve partnerlerinin uykusunu, horlayanı etkilediğinden daha fazla bozar. Sıklıkla, horlayanların ortakları haftada birçok gece yatak odasından çıktıklarını (veya horlayanın yatak odasından ayrılmasını sağladıklarını) bildirirler. Horlama tıbbi bir sorun olmayabilir ama horlayan için önemli bir sosyal sorun, yatak partneri için uyku sorunu haline gelebilir.
SORU
Niçin uyuyoruz? Cevabı Gör
Hangi hastalıklar veya durumlar horlamaya neden olabilir?
Horlamanın altta yatan bir tıbbi durumla mı ilgili yoksa izole (birincil) bir sorun mu (altta yatan herhangi bir hastalıkla ilişkili olmayan) olup olmadığını belirlemek önemlidir.
Daha spesifik olarak, birincil horlama, obstrüktif uyku apnesi, üst solunum yolu direnci, uykusuzluk veya diğer uyku bozuklukları ile ilişkili değildir. Bu ayrım, altta yatan koşullar ve diğer olumsuz sağlık etkileri arasındaki bağlantılı bağlantı nedeniyle önemlidir.
Örneğin, obstrüktif uyku apnesi (OSA), kalp hastalığı gibi daha yüksek kardiyovasküler hastalık riskleri ile ilişkilidir. saldırılar ve vuruşlar. Bu ilişkinin, obstrüktif uyku apnesi olan bireylerde yüksek tansiyon (hipertansiyon) prevalansının daha yüksek olması nedeniyle var olduğu düşünülmektedir. Öte yandan, araştırmalar insanların zeki olduğunu göstermiştir. h birincil horlama, genel halka kıyasla daha yüksek kan basıncı oranlarına sahip değildi. Buna rağmen, horlama ve diğer önemli sağlık sorunları arasında bir ilişki olduğuna dair artan kanıtlar vardır. Ancak, bu ilişkinin kesin nedeni belirsizliğini koruyor.
MedicineNet'in Depresyon Bültenine Abone Ol
“Gönder”e tıklayarak MedicineNet Hüküm ve Koşullarını ve Gizlilik Politikasını kabul ediyorum. Ayrıca MedicineNet'ten e-posta almayı kabul ediyorum ve herhangi bir zamanda MedicineNet aboneliklerinden çıkabileceğimi anlıyorum.
Horlamanın farklı seviyeleri nelerdir?
Yukarıdaki nedenlerden herhangi biri nedeniyle üst solunum yollarında hava akımına karşı hafif direnç, herhangi bir uyku bozukluğu ile ilişkili olmayan bazı horlamalara neden olabilir.
Hava akışına direnç artarsa, yeterli havalandırma ve solunumu sürdürme çabaları, tipik olarak kandaki oksijen seviyesine neden olacak kadar şiddetli olmayan uykudan geçici uyanmaya neden olabilir. azaltmak (hipoksi). Buna solunum çabasıyla ilgili uyarılma (RERA) denir.
Horlayan bir kişi nasıl değerlendirilmeli?
Horlama sorunu olan birini kapsamlı bir şekilde değerlendirmek için o kişinin yatak partneri veya aile bireyleri ile de görüşülmesi önemlidir. Tam bir öykü ve fizik muayene sıklıkla yapılır.
Ayrıca horlama ve uyku sorunları hakkında daha ayrıntılı bilgi alınması gerekir. Hastalara uyku düzeni ve uyku hijyeni, gündüz uykululuk semptomları, gündüz kestirme ve gece uyanma sıklığı sorulabilir. hastanın vücut ağırlığı ve vücut kitle indeksi (BMI), boyun çevresinin değerlendirilmesi (boyun çevresi) ve ağız ve burun pasajlarının ne kadar dar olduğunu belirlemek için boğaz, burun ve ağız boşluklarının görselleştirilmesi.
İtibaren
Horlamanın tıbbi bir sorun olup olmadığı nasıl belirlenir?
Bir horlayanın yanında uyuyan (veya uyumadan uyanık yatan) kişiler genellikle daha ciddi bir soruna işaret edebilecek belirtiler bildirirler. Tanık apne (nefesin durması) veya nefes nefese kalma, bir solunum problemini (uyku apnesi, aşağıya bakınız) veya bunun sonucunda ortaya çıkan kalp problemlerini gösterebilir. Bacak tekmeleme veya diğer sarsıntı hareketleri, periyodik uzuv hareket bozukluğu veya huzursuz bacak sendromu gibi bir sorunu gösterebilir. Obstrüktif uyku apnesi, huzursuz bacak sendromu ve periyodik uzuv hareket bozukluğundan şüpheleniliyorsa bir uyku uzmanına sevk önerilebilir. Çok sayıda çalışma, basit klinik değerlendirmelerin bir kişinin sadece horlayıp horlamadığını veya daha önemli bir uyku bozukluğu olup olmadığını belirleyemeyeceğini göstermiştir. Bu nedenle, herhangi bir tedaviye başlamadan önce obstrüktif uyku apnesinin olup olmadığını belirlemek için genellikle bir uyku çalışmasına ihtiyaç duyulur.
Bir kişinin uykusu horlama nedeniyle bozulursa, kişi başka semptomlar da fark edebilir. Çoğu zaman, insanlar sabahları uyanma güçlüğünden veya yetersiz uyku hissinden şikayet ederler. Gündüzleri şekerleme yapabilir veya toplantılar sırasında uykuya dalabilirler. Uyku bozukluğu şiddetli ise kişi araç kullanırken veya günlük işlerini yaparken uyuyakalmıştır.
Gündüz uyku hali uyku hali envanteri ile tahmin edilebilir, uyku sorunu varsa uyku çalışması yapılabilir. şüpheleniliyor. İki genel uyku çalışması türü vardır:
Evde uyku çalışması
Evde (gözetimsiz) bir uyku çalışması, uyku ve solunumun bazı temel parametrelerini ölçebilir. Evde testin uygun olup olmadığını belirlemek için bir uyku tıbbı uzmanı tarafından bir ön test değerlendirmesi yapılması önerilir. Çoğu zaman, evde uyku çalışması nabız oksimetresini (kandaki oksijen seviyesinin bir ölçümü), hareket, horlama ve apne (nefeste duraklama) olaylarının kaydını içerecektir. Evde yapılacak bir tetkik, uyku sorunu olmadığını kanıtlayabilir veya bir sorun olabileceğini düşündürebilir. Bazı evde uyku çalışmaları türleri, solunum olaylarını saptamanın yanı sıra kan damarı reaksiyonlarını veya tonunu izleyebilir. Gelişen teknoloji, kişinin kendi uyku ortamında test yapma yeteneğini genişletmiştir.
Bir evde uyku çalışması bir sorun olduğunu düşündürürse, genellikle tedavi başlatılır. Sonuçlar net değilse, bir klinikte tam uyku çalışması (polisomnografi) ile tekrar testi yapılabilir. (Tam bir uyku çalışmasının tam açıklaması için aşağıya bakınız).
Uykululuk envanteri ve uyku çalışması uyku veya solunum bozukluğu olmadığını gösteriyorsa, kişiye birincil horlama teşhisi konur. Daha sonra tedavi seçenekleri tartışılabilir.
Epworth Uykululuk Skalası
Epworth Uykululuk Skalası Hastanın uykulu halinin şiddetini belirleyen kendi raporuna dayanan “test”. Bir kişi, belirli aktiviteler sırasında uykuya dalma olasılığını değerlendirir. Aşağıdaki 0'dan 3'e kadar olan skalayı kullanan hastalar, aşağıdaki çizelgede uyuklama risklerini sıralarlar. (Bu çizelgenin çıktısı alınarak doktora götürülebilir.)
- 0 = Uyuma ihtimali yok
Durum Uyuklama RiskiOturma ve kitap okumaTelevizyon izleme Halka açık bir yerde hareketsiz oturmaYolcu olarak bir saat araba sürmek, mola yok Öğleden sonra dinlenmek için uzanmak Biriyle oturmak ve konuşmak Öğle yemeğinden sonra alkolsüz sessizce oturmak Arabada, trafikte birkaç dakika dururken
Sıralamadan sonra Her kategoride toplam puan hesaplanır. Aralık 0-24'tür, puan yükseldikçe uyku hali artar.
Puanlama:
- 0 ila 9 = Ortalama gündüz uyku hali
- 10 ila 15 = Gündüz aşırı uyku hali
Uykululuğu ölçmek için bazı objektif testler nelerdir?
Gün içinde uykulu olduğunu bildiren biri için bazen ne kadar uykulu olduğunu ölçmek yardımcı olabilir. Ayrıca uyku sorunlarının tedavisinden sonra bazen gündüz uykululuğundaki iyileşmeyi ölçmek isteriz.
Uykululuk Çoklu Uyku Gecikme Testi (MSLT) ile ölçülebilir. Temel olarak, MSLT bir kişinin gün içinde ne kadar hızlı uykuya daldığını ölçer. Bir gece uyku çalışmasından (polisomnografi) önceki gece uyumak için yeterli fırsatın olduğu ve tedavi edilmemiş obstrüktif uyku apnesi olmadığı belgelendikten sonra yapılmalıdır. Test, her biri 20 dakika süren ve iki saat arayla dört ila beş “şekerleme”den oluşur. Kişiye “uykuya dalmaya çalışması” talimatı verilir. Ortalama uykuya dalma süresi, dört veya beş testin tümü için hesaplanır. Normal bir süre, uykuya dalmak için gereken on dakikadan fazla olacaktır. Aşırı uykululuk, beş dakikadan daha kısa sürede uykuya dalma olarak tanımlanır.
Uyanıklığı Sürdürme Testi (MWT) gündüz uykululuğunu da ölçer. Bu testi alan kişiye “uyanık kalmaya çalışma” talimatı verilir. Bu, iki saat arayla 40 dakikalık dört seans için tekrarlanır. Dört testin hepsinde de uykuya dalmamak, gündüz uykululuğunun olmamasının en güçlü objektif ölçüsüdür.
Bazı işletmeler, çalışanlarının işteyken aşırı uykulu olmadığından emin olmak için bu testleri kullanır. Özellikle, uyku hali yaşayan havayolu pilotları ve kamyon sürücülerinin, iş yerinde kamu güvenliğini ve üretkenliğini sağlamak için bir testten geçmesi gerekir. Ne yazık ki, birinin işinde veya araba kullanırken uyuya kalmayacağını garanti edecek bir test yoktur.
Horlama tedavileri nelerdir?
Horlama tedavisinin hedeflerini belirlemek zor olabilir. Horlama sorunu genellikle yatak partneri veya oda arkadaşı için bir sorundur. Bu nedenle başarılı tedavi, yatak partneri veya oda arkadaşı için başarılı bir gece uykusu sağlama hedefini de içermelidir. Bu, horlama tedavisini zorlaştırır. Örneğin, birinin horlaması bir delici seviyesinden geçen bir kamyonunki seviyesine düşerse başarılı bir tedavi olabilir. Yatak arkadaşı mutluysa, horlama sorunu “tedavi edilir”. Bununla birlikte, horlaması hafif bir sesten ağır nefes alma düzeyine inen başka bir kişinin yine de mutsuz bir yatak partneri olabilir.
Horlamayı tedavi etmek için uygulanan çoğu prosedür, çarpıntıyı veya bebeğin hareketini azaltmaya odaklanır. yumuşak damak (ağız çatısı). Bu damak çarpıntısı horlamayı giderir. Horlama dilin arkasından veya boğazın yan duvarlarından kaynaklanıyorsa, palatal işlemler daha az etkili olacaktır.
Çeşitli tedaviler için “başarı” raporlarına bakmak akıllıca olacaktır. kritik bir göz. Bir yatak partnerinin odadan çıkmak zorunda olduğu gece sayısı haftada yedi geceden haftada bir geceye düşerse, bu başarı mıdır? Bazıları öyle olduğunu söyleyebilir. Ancak, yatak partneri (veya horlayan) yine de haftada bir gece odadan çıkmak zorundadır. Herhangi bir tedaviyi düşünmeden önce bir “tedavi” için beklentilerin ne olduğunu bilmek önemlidir.
Horlama için ameliyatsız tedavilerin beş ana kategorisi nelerdir?
Horlamanın ameliyatsız tedavisinin beş ana kategorisi şunlardır:
- Davranış değişiklikleri
- Diş cihazları
Burun cihazları ve ilaçlar
Nazal CPAP
Reçetesiz ürünler
Davranış değişiklikleri
Davranış değişiklikleri tespit edilmesi en kolay olanlardır, ancak bazıları başarılması en zor olanlardan. Örneğin bir kişi 10 kilo alırsa horlama sorun haline gelebilir. Bir kişiye on kilo vermesini söylemek kolaydır, ancak başarması zordur. Davranış değişiklikleri arasında kilo verme, uyku pozisyonlarını değiştirme, alkolden kaçınma, sigarayı bırakma ve horlamaya neden olabilecek ilaçları değiştirme sayılabilir.
Kilo vermek horlamayı iyileştirebilir. Horlama, daha önce tartışıldığı gibi sırt üstü yatarken genellikle daha kötüdür. Bu soruna yardımcı olmak için, horlayan kişinin pijama üstlerinin arkasına bir cep dikilebilir. Cebinde bir tenis ya da golf topu, horlayanı yan yatarak uyumaya “teşvik edecektir”. Sırtta uyumayı önlemek için özel uyku yastıkları da mevcuttur. Alkol veya yatıştırıcı ilaçlar horlamayı daha da kötüleştirir ve bu nedenle kaçınılmalıdır.
Diş cihazları
Daha önce tartışıldığı gibi, horlama boğazda daralmış bir alandan normal hava akımı ile şiddetlenebilir. Daralmanın bir kısmı uyku sırasında dil ve damağın geriye doğru düşmesinden kaynaklanır. Çeneyi önde tutan bazı dental cihazlar geliştirilmiştir. Dil çeneye önden takıldığı için bu cihazlar kullanılırken dil de öne doğru tutulur. Bazı cihazlar damağı yukarı ve ileri tutmak için tasarlanmıştır.
Diş cihazları (ağızlığa benzer) ağız içi cihazlar veya mandibular ilerletme cihazları olarak da adlandırılabilir. Cihazlar en iyi şekilde bir diş hekimi veya deneyimli bir doktor tarafından problemlere yol açmadan doğru uyumu sağlamak ve uyku probleminin yeterli tedavisini sağlamak için yapılır. Bu cihazlar, vakaların %70 ila %90'ında horlamayı iyileştirebilir. Bununla birlikte, dental cihazların bazı dezavantajları vardır. Çalışmak için her gece takılmalıdırlar, temporomandibular eklem (TME) sorunlarına neden olabilir veya bunları şiddetlendirebilir, aşırı tükürük salgılamasına neden olabilir ve orta derecede pahalı olabilir.
Bazıları hakkında mevcut veriler bu cihazlar horlamada hem subjektif hem de objektif iyileşmeyi ortaya çıkardı. Bu cihazlar, birincil horlaması veya hafif obstrüktif uyku apnesi olan ve olmayan kişiler için uygun olabilir ve önerilebilir. daha önce tartışılan davranış değişikliklerine fayda sağlamadı veya hak kazanmadı.
Burun cihazları ve ilaçları
Burun pasajları dar olan kişilerde horlama burun cihazları veya ilaçlarla hafifletilebilir. Nefes ayin şeritleri ön nazal valfi açar (burnun ön kısmı). Ana veya tek daralma alanı buysa, bu şeritlerin kullanımıyla horlama düzelebilir, ancak durum genellikle böyle değildir.
Nazal mukoza (astar) alerjiden veya tahrişten şişiyorsa soruna neden oluyorsa, burun spreyleri yardımcı olabilir. Burunda kalan çevresel tahriş edici maddeler (toz, polen ve duman) mevcut olduğu sürece tahriş etmeye devam ettiğinden, burun salin sulama spreyi burun astarını temizlemenin ve nemlendirmenin bir yoludur. Burun astarı ayrıca soğuk ve kuru olduğunda şişer. Nazal salin tahriş edici maddeleri temizlemeye yardımcı olur ve yan etki olmaksızın mukozayı nemlendirir.
Nazal solunumu iyileştirmek için kullanılabilecek diğer nazal spreyler arasında nazal steroid spreyler ve nazal dekonjestanlar bulunur. Küçük alerjiler veya tahriş nedeniyle oluşan şişlikler için çok faydalıdırlar. Steroid spreyler, burun pasajlarındaki iltihabı azaltır. Steroidin çok azı vücuda burundan emilir, bu nedenle bu spreylerin yan etkileri çok azdır. Konkalardaki kan damarlarını daraltan burun dekonjestanları da burun tıkanıklığından kaynaklanan horlamayı iyileştirmek için kullanılabilir.
Bu önlemler sadece üst solunum yolu varken horlayan kişiler için de faydalı olabilir. tipik olarak hava yollarının şişmesine neden olan enfeksiyonlar veya soğuk algınlığı.
Nazal CPAP
CPAP veya sürekli pozitif hava yolu basıncı, obstrüktif uyku apnesinin klinik tanısı olan hastalarda yaygın olarak kullanılan bir cihazdır. Bu cihaz, inspirasyon ve ekspirasyon sırasında hava yolunun daralmasını önlemek için sabit, artırılmış bir hava basıncı sağlayarak çalışır. Bu, solunan havanın basıncını normalden daha yüksek bir seviyede tutan bir pompaya hortumla bağlanan bir maske takmayı gerektirir.
Bu cihazın subjektif ve objektif iyileşmeye neden olduğu kanıtlanmıştır. horlama ve obstrüktif uyku apnesinin diğer semptomları. Hava basınçları, bir uyku çalışmasının parametrelerine göre her hasta için ayrı ayrı ayarlanır.
CPAP'ın temel sorunu, etkili olabilmesi için giyilmesi gerektiğidir. Makineler daha küçüktür ve konfor ve uyumluluğu artırmak için çok çeşitli maske arayüzleriyle birlikte gelişmiş özelliklere sahiptir. Buna rağmen hastanın CPAP kullanımına uyumu çoğu zaman optimal değildir.
Horlama için reçetesiz satılan ürünler
Horlamaya yardımcı olacak birçok basit reçetesiz ürün var. Genel olarak, bilimsel olarak incelenmeyebilir ve önerilmeyebilirler. Bazı insanlarda öznel olarak faydalı olabilirler, ancak sonuçlarda geceden geceye değişkenlik de bildirilmiştir. Ne olursa olsun, horlama varsa, altta yatan olası bir tıbbi durum olmadığından emin olmak ve kanıtlanmış bir tedavi yöntemi seçmek için bir doktor tarafından tam olarak değerlendirilmesi gerekir.
Horlamanın cerrahi seçenekleri nelerdir?
Horlama tedavisi için yapılan ameliyatlar, horlamaya neden olan anatomik bölgedeki tıkanıklık veya daralmayı azaltmak için tasarlanmıştır. Etkilenen birden fazla alan olabilir, bu nedenle daraltılmış alanlardan sadece birindeki ameliyat horlamayı azaltabilir ancak tamamen ortadan kaldırmayabilir. Damak ve küçük dildeki çarpıntıyı azaltmanın da horlama seslerinin azalmasına yardımcı olduğuna inanılır.
Horlamanın cerrahi tedavisi genellikle burun pasajları, damak ve küçük dil ile dile odaklanır. Cerrahi prosedürlerin çoğu bir doktorun ofisinde gerçekleştirilir. Genel olarak, bireysel sigorta şirketleri, planın bir faydası olarak hangi tıbbi durumların kapsandığını belirler. Sigorta sık sık değişmektedir ve bu nedenle teminat politikaları değişebilir. Her zaman olduğu gibi, kendi sigorta şirketinizle görüşmeniz ve planlanan herhangi bir tıbbi tedavi veya ameliyatın tahmini maliyetini ve kapsamını önceden onaylamanız önemlidir.
Resmi bir uyku çalışmasından geçmek ihtiyatlıdır. (polisomnogram) ameliyattan önce horlamanın obstrüktif uyku apnesinin bir belirtisi olmadığından emin olmak için. Uyku apnesi söz konusuysa, önce daha konservatif CPAP yazılmalı ve denenmelidir. Ek olarak, horlama obstrüktif uyku apnesi ile ilişkiliyse, o zaman cerrahi bir düzeltme, potansiyel olarak ciddi bir durumun bariz semptomunu maskeleyebilir ve uyku apnesinin teşhis edilmemesine neden olabilir.
Nazal horlama için ameliyat seçenekleri
Horlamayı tedavi etmek için yapılan burun ameliyatı genellikle dar bir burun geçişini iyileştirmeye odaklanır. Burundan nefes almadaki iyileşmelerden sonra horlamada düzelmeler olabilirken, bazı araştırmalar durumun böyle olduğunu göstermemiştir.
Radyo frekansı enerjisi
Doktor muayenehanesinde radyofrekans enerjisi kullanılarak konkalar içlerinde yara dokusu oluşturarak küçültülür ve daha açık bir burun geçişi sağlanır. İşlem yaklaşık 15 dakika sürer. Bu sürenin çoğu burun dokusunu topikal ve enjekte edilebilir ilaçlarla uyuşturmakla geçer.
İşlem dokulara yerleştirilen bir değnek ile yapılır. Radyo frekansı enerjisi daha sonra dokulara yaklaşık on saniye boyunca salınır. Maksimum etki için burnun her iki tarafına birkaç uygulama yapılır. Skar dokusu oluştuğunda işlem başarılı olur. Bu nedenle, işlemin tam etkisini görmek yaklaşık üç ay sürer. Ancak zamanla yara dokusu yumuşadığı için şişlik ve daralma tekrarlayabilir. Daha sonra prosedür gerektiğinde ofiste tekrarlanabilir.
Sapık septum
Birkaç diğer anatomik problemler horlamaya neden olabilir veya horlamayı kötüleştirebilir. Nazal septum, sağ ve sol burun geçişlerini ayıran burnun ortasındaki “duvar”dır. Travmadan sonra (doğum sırasında da dahil olmak üzere), septum bir tarafa deviye olabilir veya her iki tarafa eğri olabilir (bir taraf septumun önünden ve diğer taraf septumun arkasından). Eğri kıkırdak çıkarılarak septum deviasyonu düzeltilebilir. Bu ameliyat genellikle ameliyathane ortamında genel anestezi altında yapılır. Ameliyattan sonra burun tıkanıklığı düzelirse, horlama genellikle düzelir.
Burun polipleri
Nazal polipler, genellikle alerjilerin neden olduğu burundaki mukozal “büyümelerdir”. Zamanla büyümeye devam ettikleri için burun tıkanıklığına neden olabilirler. Polipler yeterince büyükse, onları çıkarmak için ameliyat gerekir. Bu ameliyat daha önce doktorun ofisinde yapıldı. Ancak günümüzde ameliyatın genel anestezi altında ameliyathanede yapılması daha olağandır. Poliplerin çıkarılması burun tıkanıklığını azaltır, bu da horlamayı iyileştirebilir.
Horlama için ağız cerrahisi seçenekleri
Uzun, sarkık damak ve küçük dil de horlamaya neden olabilir. Uvula ve damağı içeren birkaç prosedür vardır. Bazı prosedürler dokuyu kaldırırken diğerleri dokuları sertleştirmeye çalışır. İşlemler yumuşak doku üzerinde yapıldığından zamanla doku sertleşmesi yumuşayabilir. Sonuç olarak etkide azalma meydana gelebilir.
Uvulektomi
Uvulektomi uvula'nın çıkarılması. Bu, doktorun ofisinde lokal anestezi altında kolayca yapılabilir. Bir kişi genellikle uvula'ya sahip olmayı kaçırmaz. Ancak işlemden sonra boğazda bir ila iki haftalık bir rahatsızlık hissi vardır. Bazı insanlar birkaç gün boyunca güçlü ağrı kesici ilaçlara ihtiyaç duyarken, diğerleri yalnızca asetaminofen (Tylenol) veya reçetesiz bir eşdeğerine ihtiyaç duyar. Çoğu insan ağrıyı, yutulduğunda daha kötü olan kötü bir viral boğaz ağrısına benzer olarak tanımlar. Uvulektominin ana riskleri ağrı, kanama ve konuşma bozukluğudur (İbranice veya Farsça gibi gırtlak frikatifleri olan bir dil konuşuyorsanız).
Lazer destekli uvulopalatoplasti (LAUP) )
Lazer yardımlı uvulopalatoplasti (LAUP), damağın lazerle kesilmesini içeren daha eski bir prosedürdür. Lokal anestezi altında doktor muayenehanesinde yapılabilir. Küçük dilin her iki tarafında damakta lazerle küçük kesikler yapılır. Maksimum etki için genellikle birkaç prosedür gereklidir. İşlemin neden olduğu yara izi, damağı sertleştirir, damağın titreşim yeteneğini azaltır ve damağı sıkmak için yana doğru çeker. Bu prosedür, genellikle ağızdan ağrı kesici ilaçlarla kontrol edilen bir ila iki hafta boyunca orta derecede ağrıya neden olur.
Ofiste damağı sertleştirmenin diğer yöntemleri arasında sklerozan bir madde ile enjeksiyonlar, radyofrekans ablasyonu yer alır. damak, damak soğuk ablasyonu veya muayenehane içi palatoplasti işlemleri.
Uzun, sarkık damak nedeniyle oluşan horlama, damağı sertleştiren ofis işlemleri ile tedavi edilebilir. Bir yelkenlideki yelken gibi, damak çevresinde hareket eden hava, dokunun titreşimlerine neden olabilir. Bir yelkenli yelkeni için, yelkeni sertleştirmek ve titreşimi azaltmak için çıtalar yerleştirilir. Benzer şekilde, daha sert bir damak daha az titreşir. Damak, skar dokusu oluşturularak (daha önce tartışıldığı gibi) veya implantlarla sertleştirilebilir.
Damağın radyofrekans ablasyonu doktor muayenehanesinde lokal anestezi altında yapılabilir. Genellikle dokuda üç tünel bir radyofrekans çubuğu ile yapılır. Damak kas dokusuna çubukla yaklaşık on saniye boyunca radyofrekans enerjisi uygulanır. Doku yara dokusu olarak iyileşir ve damak sertleşir ve daha az titreşir. Genellikle damaktaki yara dokusu üç aya kadar oluşmaya devam eder. İnsanların %77'ye kadarı bu işlemden sonra horlamanın azaldığını bildirmiştir, ancak doku zamanla iyileşmeye devam ettikçe damak yumuşayabilir ve yeniden tıkanabilir. Bir çalışma, bir yıl sonra horlamada %29'luk bir nüks gösterdi.
Damak implantları
Damak İmplantlar artık horlamayı tedavi etmek için kullanılıyor. Kalp kapakçığı ameliyatı ve fıtık onarımı için uzun yıllardır kullanılan reaktif olmayan bir malzeme olan Dacron'dan yapılmıştır. Dacron ayrıca normal dokuyu içinde büyümeye teşvik eder. Küçük Dakron implantlar lokal anestezi altında damağa yerleştirilir. İmplantlar, radyofrekans tedavilerinden sonra yara dokusunun yaptığı gibi damağı sertleştirir. İmplantlar dokuda kalır, bu nedenle horlamanın tekrarlaması azaltılmalıdır.
Doğru hasta seçimi önemlidir. İmplantların yerleştirilmesi sert damağın arka kenarına yakın yapılır. Hastanın uzun, sarkık, yumuşak damak ve uvula varsa, horlamada başarılı bir azalma olasılığı daha düşük olabilir. Bazı durumlarda toplam 5'e kadar ek implantlarla birden fazla implant yerleştirilebilir. Birçok çalışmada 12 ay sonra bir miktar nüks yaygındı ve herhangi bir tutarlılıkla obstrüktif uyku apnesinde anlamlı bir azalma gösterilmedi.
Yabancı madde yerleştirilmesinden sonra enfeksiyon riskinde küçük bir artış vardır. damak dokusunda. Böyle bir durumda implant çıkarılmalı ve başka bir implant ile değiştirilmelidir. Bu olumsuz bir sonuç gibi görünse de, enfeksiyon aslında damak titreşimlerini azaltmaya yardımcı olan yara izine yol açar. İmplant prosedürü daha az doku iltihabı ile sonuçlanır ve bu nedenle prosedür, radyo frekansı tedavilerini takip ettiği kadar veya uzun süre acı vermez.
Horlama ameliyatının başarısı nedir?
Ameliyatlar genellikle horlamayı azaltmada başarılıdır. Bir prosedürün başarısı, horlamaya neden olan sorunlu bölgeye bağlıdır. Örneğin, burun tıkanıklığı olan bir kişi, damak prosedürü ile çok fazla iyileşme göstermez ve bunun tersi de geçerlidir. Başarıyı ölçmeyi zorlaştıran bir diğer faktör ise başarının tanımıdır. Daha önce de tartışıldığı gibi, ameliyatın amacı horlayanın etrafındakiler için başarılı bir gece uykusunu içermelidir.
Damak implant ameliyatının horlamayı azalttığı bildirilmiştir. 1'den 100'e kadar olan bir ses şiddeti ölçeğinde, ortalama düşüş üç ayda 79'dan 48'e kadardır. 48 horlama seviyesi başarılı mıdır? Bazı insanlar için olabilir, ancak diğerleri için olmayabilir. Benzer şekilde, damak implantı ameliyatı, horlayanların %89'u tarafından, ancak partnerlerinin sadece %69'u tarafından önerildi. Damak implantı ameliyatı da diğer ameliyatlar gibi hastalar özenle seçilirse çok başarılıdır. Damak ameliyatı ile sadece damak sorunu nedeniyle horlayan kişilerde düzelir ve horlamadaki düzelmenin “başarılı” olup olmadığına sadece horlayanın partneri karar verir
24.08.2020
Referanslar
tarihinde tıbbi olarak gözden geçirilmiştir.
Sankar, Veena, MD. Horlama ve Obstrüktif Uyku Apnesinde Fizyolojik Yaklaşım. Medscape. Güncelleme: 01 Ağu 2017.