Berlin / Uckermark – 35 derecenin üzerinde sıcaklıklarla sezonun ilk gerçek ısı dalgasını geride bıraktık. Ve gök gürültülü fırtınalar burada ve orada kısa süreli soğutma ve yağmur getirse bile, Kuzey Afrika ve Güney Avrupa’da tarihi bir sıcak dalgası oluşuyor – orada bazı yerlerde 50 dereceye kadar çıkması bekleniyor. Ve bu ısının bir kısmı, daha zayıf bir biçimde de olsa Berlin ve Brandenburg’a ulaşabilir.
Haziran sonunda, en uzun günlerin olduğu ve güneşin en yüksek olduğu zamanda burası çok sıcak olduğunda, bitkiler için (bizim için olduğu gibi) iki kat daha kötüdür. Gece ve dolayısıyla soğuma süresi nihayetinde daha kısadır. Ek olarak, güneş bu süre zarfında daha fazla güce sahiptir, böylece güneş radyasyonunun ek yoğunluğu hava sıcaklığına eklenir. 23 Temmuz ile 23 Ağustos arasındaki sözde köpek günleri için işler yine farklı görünüyor: O zaman bile çok sıcak olabiliyor ama en azından günler yine kısalıyor.
Böyle dik açılı güneş radyasyonu ile toprak daha hızlı kurur, çünkü güneş ışınları, bitkilerin oluşturduğu gölgenin azalması nedeniyle ışınlarıyla birlikte yere daha uzun gelir. Bunun anlamı: Sulamak zorundayız. Ve onun arkadaşı olmasam bile (aktiviteyi seviyorum, çok düşünceli, ama sulamanın genellikle verimsiz olduğunu biliyorum), şimdi yapılması gerekiyor. Ancak bu, düşündüğünüz gibi sulayabileceğiniz ve yapmanız gerektiği anlamına gelmez. Birçok bahçe sahibi, alanlarına nem sağladığı için yardımcı olmuyor. Aslında, bazen zararlıdır ve yalnızca sizi daha fazla çalıştırır.
Toprakların orta vadeli depolama kapasitesi, on santimetrelik bir toprak tabakası için metrekare başına kabaca aşağıdaki gibi davranır: killi toprak – 48 litre; Kil toprağı – 40 litre; Kumlu toprak – sadece on litre. Bu nedenle toprağa bağlıdır, örneğin kumlu toprakta, ağır killi topraktan yaklaşık beş kat daha sık sulamanız gerekir. Buna göre, kumlu bir toprağı biraz daha sık ve uzun süre sulamak daha iyidir.
Ancak diğer toprak türleri için tamamen farklı bir altın kural geçerlidir: engelle, dökme. Bahçe diline çevrildiğinde, bunun anlamı şudur: nadiren, ancak iyice sulama. Bu her zaman ve her yerde geçerli değildir – ancak humus içeriğine sahip normal toprağa veya hatta ağır tınlı veya (benim gibi) killi toprağa sahip olan herkese bu kuralı tavsiye ederiz. Buradaki “delme”, dakikalar yerine saatler içinde düşünmek anlamına gelir. Bahçemi sularsam (ki bu pek sık olmaz), bütün bir gün sürebilir. Ya da iki. Bunu birkaç haftalık bir ara takip eder – veya aşırı sıcakta en az bir veya iki haftalık bir ara.
Hortumlara gelince, plastikten kauçuğa geçtim. Her sulamada bahçemde mikroplastik dağıtma fikri bana çok ürkütücü geldi. Bunun dışında tecrübelerime göre kauçuk hortumlar ayrıca dona ve ısıya daha iyi dayanır. Güzel isme sahip 20 metre uzunluğundaki kauçuk hortum tavsiye edilir “Altın yılan”, www.manufactum.de adresinde 299 Euro karşılığında mevcuttur (makale numarası 88392).
Önlenebilirse, savaş başlığı kullanmıyorum, sadece hortumu yere koyun ve dünyayı suyla doldurmasına izin verin. Ancak, yalnızca küçük kanallar oluşturduysanız düzgün çalışır – aksi takdirde toprak, en azından optimum su basıncıyla yıkanır. Küçük kanallar kürek ile kolayca zemine çekilebilir.
Ama kullandığım çeşitli denemeler de var. Boutté’nin sprinkler tabanını ve sprey eklerini kullanmayı tercih ediyorum. Bu, pirinçten yapılmış birçok ürün satan bir Fransız şirketidir – burada da plastik kullanmamayı tercih ederim. Yağmurlama ayağı 37 Euro’ya, örneğin biogartenversand.de web sitesinde (ürün numarası 58316) mevcuttur.
Toprak iyice sulanırsa, yani 30 ila 40 santimetre derinlikte (ideal olarak daha da derin), kökler nemi daha uzun süre emebilir. Toprak yukarıdan yavaşça kururken, tohumlarının filizlenmesinden sonraki ilk günlerde veya haftalarda henüz bakabilecekleri derin kökler oluşturmamış olan daha küçük yabani otların büyümesi bastırılır.
Buna göre haftada üç kez, hatta her akşam bahçede kısaca sulama yapmak kesinlikle yanlıştır. Bunun sonucu, daha derin toprak katmanlarındaki uzun ömürlü bitkiler artık hiç nem bulamazken, yabani otların çoğalmasıdır. Sadece toprak kuruduğunda daha derin katmanlara su almak için daha uzun ve daha uzun kökler oluştururlar – benim nüfuz edici sulama yöntemimle bunu yapmak için bir anlamda “eğitilmişlerdir”. Ve bu, tüm bitkilerin daha uzun kuru dönemlerde hayatta kalması için gereklidir.
Bu arada, az önce kamusal alanda bir ekim yaptım. Artık yavaş yavaş tedirgin olan sakinler tarafından düzenli olarak inceleniyor. Yararlı, zevkime göre, düzenli olarak içeri atlayıp hortumlarını takıp takmamaları konusunda sorular alıyorum. Bitkilerin zarar görme riski olmadığı sürece (ve bunu genellikle yapraklarda yeterince erken görebilirsiniz), teşekkürler ile reddediyorum. Şimdiye kadar, söz konusu ekimde neredeyse hiç yabani ot görülmedi ve bitkiler daha sonraki kurak mevsimlerde iyi bir şekilde hayatta kalacaklar.
Bununla birlikte, sulamanın istisnaları vardır: gerçekten çok sıcaksa, bitkiler akşamları hızlı bir duş için minnettardır. Yapraklar biraz soğutulur, belirli bir nem oluşur ve bitkiler bir miktar sıvıyı emer. Çok kumlu bir tabana sahip olanlar bile (burada Brandenburg’da yaygın olduğu gibi) nüfuz eden sulama konsepti ile her zaman çok ileri gidemezler. Kum suyu tutamaz, bu yüzden zaten çok çabuk sızar.
Sulama sistemleri genellikle popülerdir. Ve bazen onlardan gerçekten kaçamazsınız: Örneğin, sık sık daha uzun yolculuklara çıkıyorsanız. Ya da kendisine ait olan ev kiraya verildiği için bu kadar sık bakılamayan bir bahçeye gelince. Bu gibi durumlarda, özellikle kurulum ve bakım oldukça ucuz olduğu için bir sulama sistemi kesinlikle faydalıdır. Ana şey, sistemin daha sonra doğru ayarlanmasıdır: Tecrübelerime göre, her sabah yarım saat, her akşam hortumla hızlı sulama ile aynı sorunları getiriyor – bodur kökler sonuç olabilir.
İşte tam da bu nedenle, yalnızca bir sulama sistemiyle sağlanan çok yıllık dikimler bazen aniden yok olur. Ve bunu gerçekten kimse isteyemez. Sistem, gerçek sulamaya koruyucu bir katkı olarak özellikle iyidir. Çünkü özellikle sıcak ve özellikle kurak zamanlarda, bitkiler nereden gelirse gelsin her damla için mutlu olurlar.
Bu metin Berliner Zeitung’un hafta sonu baskısında – her Cumartesi büfede veya abonelikte burada.