Endüstriyel kompostlama
Anahtar kelimeler: geri dönüşüm, kompost, kompostlama, yeşil atık, organik atık, geri kazanım.
Fransa, yılda yaklaşık 600'ten fazla organik atık olan 400 milyon ton atık üretmektedir. İkincisi için, kompostlama, mevcut düzenleyici ve sosyolojik bağlam tarafından tercih edilen hızlı büyüyen bir tedavi sürecidir.
Bir başka avantaj, bu işlem muamele edilecek hacme adapte olur. Daha fazla veya daha az gelişmiş bir teknoloji uygulayarak çok büyük veya daha küçük hacimleri işlemeyi mümkün kılar. Belediye, tarımsal ya da tarımsal gıda atığı olsun, çift düzenleyici ve sosyolojik bir bağlam kompostlaşmayı desteklemeye yardımcı olur: çöp depolama alanlarına gönderilen% 65 atığın azaltılması zorunluluğu, artan isteksizlik Tarım dünyasından lağım çamurunun yayılmasına ve atık üreticilerin azot yüklerini azaltma veya bunları "yapısal fazlalıklar" bölgesinin dışındaki ihraç edilebilir ürünlere dönüştürmeye zorunluluğu.
Hangi hedefler için ne işe yarar?
Bu tür atık arıtımına yönelik artan bir sosyal taleple karşı karşıya kalan Cemagref'te yapılan araştırmanın amacı, hem teknik performansları hem de çevresel etkileri açısından kompostlama işlemlerini optimize etmektir. Örneğin, gaz emisyonları, kokulu bileşikler veya metan, karbon dioksit veya azot oksit gibi sera gazları ana çevresel etkilerin kökenindedir.
Kompostlama sırasında azotun kaderini yöneten süreçleri bilmek, bu emisyonları azaltmak için esastır. Bu nedenle Cemagref'te kompostlama üzerine yapılan araştırmanın, kompostlama işlemlerinin global olarak modellenmesi, gaz emisyonlarının teşhisi ve kontrolü, yeni işlemlerin geliştirilmesi ve deneysel araçların edinilmesi gibi birçok amacı vardır. kompostlama işleminin simülasyonu, bu işlemlerin izlenmesi için yöntemsel araçlar, organik atığın biyobozunurluğunun nitelendirilmesi için araçlar ve stabilizasyon seviyesi.
Atıkların “telafi edilebilirliğini” değerlendirin
Arıtılacak atık karışımının "formülasyonu" (veya ön arıtımı) ve ayrıca arıtma işlemi ve koşulları, kompostlamada yer alan ana parametrelerdir. Bu parametreler farklı prosesleri içerir: atıkların doğasıyla ilgili biyolojik prosesler, uygulanan prosese ve arıtma koşullarına bağlı kütle ve ısı transferleri.
Biyolojik süreçleri inceleyerek, örneğin bir atık işlemden önce veya sırasında ilk veya artık biyolojik olarak parçalanabilirliği karakterize edebilir ve böylece kompostlama işlemlerinin optimizasyonu için daha iyi bir kontrole yol açabilir. Bu açıdan Rennes'teki Cemagref'teki Sowaste ekibinde bir respirometrik araç geliştiriliyor. Organik bir substratın biyobozunması ile bağlantılı oksijen tüketimini ölçmeyi mümkün kılar. Bu tüketimi modelleyerek, çalışılan malzemenin biyolojik olarak parçalanabilen farklı organik fraksiyonlarını ölçebiliriz. Bu yöntem daha sonra karışımların formülasyonunu optimize etmek veya uygulanacak ön işlemi seçmek için kullanılan bir substratın "telafi edilebilirliğini" değerlendirmeyi mümkün kılmalıdır. Bu aleti kompostlama işleminin farklı aşamalarında kullanarak, bir malzemenin kalıntı biyobozunurluğunu değerlendirmek ve böylece bir işlemi kontrol etmek ya da değerlendirmek, aynı zamanda işlem sonunda kompostların biyolojik stabilizasyonunu ölçmek mümkün olacaktır.