Wade Hampton, doğmuş malikâne. Güneyli beyefendi geleneğinde eğitim almış, silahlarla ve atlarla yetenekli, kibar kadınlarla, siyasette deneyimli, Güney’deki en büyük toprak sahiplerinden biri, hizmet ettiği süvari süvari ile aynı kızıl pelerinden kesilmesini beklerdi. JEB (Jeb) Stuart. Ama bu yanlış olurdu.
Bir kısmı sadece yaştı. Stuart, savaş başladığında hala yirmili yaşlarındaydı; Hampton, iki kez evli, bir zamanlar dul, kırk üç yaşında bir erkekti ve altı karısı olan biri, ilk karısı öldükten on sekiz ay sonra gömmek zorunda kalmıştı. (Savaş sırasında onunla iki çocuk daha doğacaktı.) Ne bir Batı Pointer ya da profesyonel bir süvari subaydı, ama Hampton, süvari Stuart'dan daha olgun, ayık devlet adamı ve hatta asker gibi görünüyordu.
Ve bir başka fark daha vardı: Stuart ve favorileri Virginian'dı - ve bu, Stuart ve diğer birçok Güneyli'nin (özellikle Virginian'ın) aklında büyük bir anlam ifade ediyordu. Bir Virginia süvari, kökenleri ne kadar aristokratik olursa olsun, ne kadar zengin ya da seçkin olabileceği önemli değil, herkesin üstünde birkaç kesikti. Eğer devletlerin haklarının politik bir slogandan öte bir kanıtı isteseydi - bunun yaşanılan bir gerçeklik olduğunu - bir ihtiyaç, Virginiaslıların kendi topraklarına ve bağlı oldukları kültüre karşı şiddetli bağlılık, sadakat ve gururun ötesine bakmaya ihtiyaç duymazdı. Bununla.
Tabii ki Güney Carolina da aynı şekilde hissediyordu ve Wade Hampton (aslında Wade Hampton III) yönetici sınıfının bir üyesiydi. O sadece bir ekici değildi, askeri ve politik bir geleneğin mirasçısıydı. Büyükbabası Wade Hampton, ailesini öldüren Cherokees'le savaştı, Amerikan Kurtuluş Savaşında ejderhalar subayı, 1812 Savaşında genel bir tugaydı ve eyalet meclisinde görev almasının yanı sıra çok başarılı bir ekici oldu. ve ABD Temsilciler Meclisi. Babası Albay Wade Hampton bir süvari, Andrew Jackson’a askeri bir yardımcı ve geniş cömert bir adamdı (ve ortaya çıktığı gibi, oğlunun düzeltmesi gereken borç için geniş bir kapasite). Kardeşi Güney Carolina'dan vali ve ABD senatörü olarak görev yapan Ann Fitzsimmons ile evlendi.
Wade Hampton III, bu hanedanın değerli bir parçasıydı. Büyük, güçlü, uzun ve aktif biriydi ve avlanmaya, balık tutmaya ve binmeye meraklıydı. Sessiz, iyi huylu, iyi huylu (silahlı ustalıklı olsa da düelloya karşı çıktı), dik avukat olarak okudu ama mülklerinde sürekli çalışıyordu, devlete hizmet etmekte isteksizdi (ancak asil bir mecburdu). savaştan önce toplanma ve senato, burada ılımlılık sesiydi, ayrılığa karşı danışmanlık (babası ve büyükbabası gibi) ve köle ticaretini yeniden açmaya karşı çıktı. Aynı zamanda, birkaç bin köle sahibiydi.
Hampton, kölelik konusunda tedirgin olsa da, kölelerini tüm Hıristiyan sadakalarıyla muamele etmek, ailelerini ayırmamaları, baktıklarında onlara bakmaları anlamına gelmesi anlamına gelen iyi bir usta olma zorunluluğunu bırakmadığını gören Güneyli ekici kabilelerinden biriydi. hastalandı (kendi ailesini tedavi eden aynı doktorlarla) ve onlara çalışmalarına değer verdiğini gösteriyordu. Bununla birlikte, kesinlikle, hiç bir sömürücü değildi. Kaldırımcılar, aklında (ve sadece Güney'de değil, başkalarının kafasında), Güney köleliğinin gerçekliğinden hiçbir şey bilmeyen ve Birlik'i tedirginlikleriyle tehdit eden tehlikeli ve cahil aşırılık yanlılarıydı. “Anayasa ve İncil'i ayaklarının altında aynı şekilde eziyorlardı”, ancak “azınlıklarını cezalandırmak için her ikisinde de bulunanlardan daha yüksek bir yasaya itiraz ediyorlardı”.
Sonuçta, Hampton, ılımlılık, ihtiyat, ihtiyat ve göreve inanan bir muhafazakâr, yüksek görüşlü, orta yaşlı bir pozisyon ve sorumluluk adamıydı. Savaş geldiğinde görevini yeterince net gördü. Özellikleri Güney Carolina ve Mississippi'ye yayıldı. O bir Southerner'dı ve halkının yanında olacaktı. Emlakçılarının kendi alaylarını büyüttüğünü ve onları valiye önerdiğini biliyordu. Yine aynı şeyi yaptı, kendi durumunda askeri harçını eski Romalılar üzerine modellenmesine rağmen, görevlendirdiği Wade devletin Lejyonu'nu yarattı ve devletin giderlerin bir kısmını paylaşacağı bir güvenlik anlaşması yaptı. İngiltere'den topçu parçaları ve Enfield tüfekleri ithal etti ve bir topçu, altı piyade ve dört süvari arasında dağıtmayı planladı. Southern gallantry ile valili, komisyona layık değilse, kaydolmaya istekli olduğunu söyledi. Vali, bir şeyler ve patlamış mısır ile onu reddetti ve bir albay görevlendirdi. Şimdi albay, bin kişilik bir lejyonun komutanıydı. Lejyonunun başına binerek mülklerini ve birkaç bin kölesini geride bırakarak, tamamen klasik bir başlangıçtı.
Wade Hampton’ın Lejyonu, Legion’un durduğu, Jackson’ın erkekleri gibi durduğu, sert bir Birlik saldırısını iten taştan bir duvar gibi durduğu First Manassas’taki eylemini gördü. Hampton, altında bir topçu mermisi ile öldürülen bir atı vardı, ancak düzenli bir şekilde iyi yönlendirilmiş ateş akışını koruyarak adamlarını iyi durumda tuttu. Örnek olarak, bir tüfek aldı ve Yankees'e kendi voleybolunu attı. Şarapnel yüzüne çarptı, geçici olarak kanla kör oldu, emri vermeye ikna olana kadar emir vermeye devam etti. Sahadaki performansı, sadece General P.G. T. Beauregard'ın değil, yaralı savaşçıyı ziyaret ettiği ve savaşa katıldığı bir savaş için kişisel teşekkür ve tebriklerini sunan Jefferson Davis'in övgüsünü kazandı.
Hampton, 1862 Mayıs'ında tugay bir general haline getirildi ve lejyonu, Dumfries'den her yere hizmet etti; Potomac ve Occoquan Nehirleri'nde ticari ve askeri olan Yankee hareketlerini taciz etmek; Joseph E. Johnston'ın çekildiği ve takip eden Federalleri York Nehri boyunca devam eden Eltham's Landing'de şapırdattığı Yarımada'ya; Hampton, Fair Oaks / Seven Pines Muharebesi'nde, Hampton’a unutanların süngülerinde hissedinceye kadar ateş açmamaları için adamlarına unutulmaz bir emir verdi. alaycı doktorların görev sürdüğü sırada, savaşta adamlarını yönlendiren eyerde kaldı. Yara Hampton'ı kalıcı bir aksaklıkla bıraktı ve ona yeni emirler verdi.
Ordunun yeniden örgütlendiğini bulmak için inancından döndü, lejyonu dağıldı ve önce Stonewall Jackson'ın emri altında bir tugay, sonra da yeni yükselen Binbaşı General Jeb Stuart altında süvari komutanlığı görevine atandı.
Stuart ile Binicilik
Bazı açılardan, Stuart ve Hampton birbirlerine iltifat ettiler. Wade Hampton, Stuart'ın olabileceği gibi keskin, taktik bir asker ve ilham verici liderine hayranlık verirken, Stuart’ın özel olarak ortalıkta bir mahkeme'nin ihtişam, ihtişam, sergileme ve flörtle dolu eşdeğerini yerine getirme konusundaki düşkünlüğünü özel olarak reddetti.
Hepsinden önemlisi, Bakiryalı Stuart'ın Bakire arkadaşları için bariz bir lehçiliği olduğunu gördüğü şeyden nefret etti. Stuart'ın süvarileri, Tuğgeneral General Fitzhugh Lee, Robert E. Lee'nin yeğeninin komutasındaki iki teçhizata bölündü. Bu, İkinci Tugay-Stuart, ilk olarak Robert E. Lee'nin Hampton'a kıdemli tugay olduğunu ve tamamen Virginia süvarilerinden oluştuğunu hatırlatıncaya kadar İlk Tugay olarak tanımlamıştı. Hampton'ın tugay neredeyse tamamen aşağı güneyden birimlerden oluşuyordu. William Henry “Rooney” Lee (Robert E. Lee'nin oğlu) nihayetinde bir tugay da alacaktı ve Hampton kesinlikle onu, kibirli bir git olarak kabul ettiği Fitzhugh Lee'den daha çok sevdi, ve sadece Stuart'ın sevdiği bir adamdı. Bakire bir.
Hampton, Stuart komuta ettiği sürece, Bakire olmayan birliklerine en zor görevlerde ve en az dikkate alınacağı inancını asla sarstı. Sadece adamları süvari atının dray atları değildi, aynı zamanda Hampton süvari komutanının sorumlu kontratı olması gerektiğini düşündü. İlişkilerinin tipik bir yönü, 1862 yılının başlarında Maryland’e Konfederasyon’un ilerleyişinde bir olaydı. Adamlarının yanında mızıkalarla durup Federaller’le savaşıp, Stuart, Urbana, Maryland’deki Konfedere toplumunun kreması ile dans ederken Wade Hampton’dı. , doğaçlama bir top (alay grubu tarafından döşenmiş müzik). Rağmen, onun kredisine göre, Virginia süvarisi, Yankee'nin saldırısının farkında olduğunu bir kez anladı.
Jeb Stuart ile birlikte hizmet etmekle ilgili bir kitap yazan John Esten Cooke, hiçbir zaman yemin etmemiş olan Güney Carolinian generaline bir mahk pm kaleme aldı, hiçbir zaman kızarmayacağını ve her zaman bir cesaret, rahatlama, liderlik ve babalık paragonu paragonu olduğunu söyledi. Adamlarına Hampton, “düzdü” dedi, “kişisel süslemeler veya askeri şovlar hakkında hiçbir şey düşünmedi ve hiçbirinde“ izlenim üretmeyi ”hayal etmedi… on dakika boyunca onun huzurunda bulunduktan sonra, Zor iş için bir erkek, teşhir için değil. ”
Kenara çekildiğinde, Hampton'ın adamları Maryland kampanyasında çok fazla eylem gördüler. Süvari suçlamaları ve ayağa kalkar kavgalar ile savaştılar ve Stuart's Chambersburg'da, baskın bir şekilde neşe ve Federaller’le sonuçlandı. McClellan’ın ordusunun utanç verici bir yanıydı;
Stuart başarısını daha fazla dans ve romantik buluşma ile kutladı. Wade Hampton, grevcileri izlemeye geri döndü ve kendi süvari saldırılarını başlattı ve Stuart'ın Yankees'i yatağa atabilecek tek Konfederasyon komutanı olmadığını kanıtladı.
Ancak Konfederasyon süvari zor hizmetten yıpranırken, Yankees daha yeni, daha taze, daha fazla tecrübe ve daha çok adamla güçleniyordu. Brandy İstasyonu savaşında, 9 Haziran 1863'te, savaşın en büyük süvari savaşı olan John Buford komutasındaki Federal süvari, Stuart'ın adamlarını yakaladı. Konfederasyonlar hızlı bir şekilde dengelerini yeniden kazandılar ve zeminlerini tutacak kadar etkili bir şekilde karşı çıktılar. Kılıç ve tabanca ile savaşan Hampton, düşman payını öldürdü. Fakat düşmek de, köprüdeki Horatius gibi, bir birlik bölümünün ilerlemesini üç düzineden fazla erkekle engellemeye çalışan kardeşi Frank idi.
Frank Hampton gut vurulmuştu ve yakışıklı kafası kılıç darbeleriyle bölündü. Bu çok kişisel olabilen yakın çeyrek süvari savaşının gerçekliği idi. Gettysburg kampanyası sırasında, 2 Temmuz 1863'te, Wade Hampton, savaş alanında bir düelloya eşdeğer bir savaştı: atış subayının tabancasına karşı özel bir karabinaya karşı Bir Birlik askeriyle ticaret yapmak için yola çıktı. Queenscoat Kurallarının Markiziyle savaştılar, bluecoat'ın silahı yanlış çalıştığında ve çarpması gerektiğinde Hampton duraksayarak. Hampton, Yankee'yi bileğinden yaralayan düelloyu kazandı, ancak Bir Birlik süvari subayı sonra ormandan fırladı ve Wade Hampton'ın kafasına çökmekte olan bir kılıç getirdi. Güneyli Carolinian fikirlerini korudu ve saldırganını kovaladı, ama şimdi dört inçlik bir kafa yarası sıktı ve daha da kötüleşecekti.
Kafasını yatıkladıktan sonra, yirmi üç yaşındaki tugay generalinin (yalnızca teğmenden terfi ettirilmiş) George Armstrong Custer'ın Altıncı Michigan'sı ile keskin bir çatışmada karşılaştı. Ertesi gün, daha büyük bir angajmanla, süvari gürleyen gri süvari çarpışmasına, dev bir erkek ve at yakın dövüşçüsüne, çarpışan kılıçlara ve öfkeli tabancalara karşı bir araya geldiler. İleriye doğru püsküren ve yere vuran Hampton, biri arkasına yüklenen ve kafatasına iki tane daha birbirini kesen darbelere neden olan (biri sadece mevcut yarayı yeniden açtı) Union kuvvetlendirmeleri tarafından kör edildi. Konfederasyonlar döndükçe, bir Yankee topçusu topuyla ve tüfek ateşiyle şarj etmek zorunda kaldılar. Atını bir çitin üzerinden atlayarak, Hampton'un kalçası şarapnel siperliği ile parçalandı. Ama en azından şimdilik, başını ve eyerli bacağını tuttu ve hayatta kaldı.
“General Wade Hampton, Korunamıyor”
Bu arada, Kuzey Virginia Ordusu'nun süvari bölünmesinden bir kolorduya genişletildi. Jeb Stuart ana bir general olarak kalmaya devam etti, ancak bu sırada ona katılmak Wade Hampton ve Fitzhugh Lee idi, Hampton ikincisine karşı kıdemini korudu, böylece Stuart Yellow Tavern'de öldürüldüğünde (11 Mayıs 1864), emir aldı. sonunda yaptı. İlk başta Wade Hampton hakkında duyguları karışık olan Lee, Güney Carolinianus'a bütün birliklere komuta etme yetkisi vermedi, ancak birlikte çalıştıklarında süvari bölüklerinde kıdem tazminatını verdi. Lee'nin Hampton'ın dövüşü hakkında hiç şüphesi yoktu. Kendisini çok övdü ve defalarca Kuzey Virginia Ordusu'ndan devretme çabalarını reddetti (“General Hampton bağışlanamaz”). Fakat tüm gençliği ve şefliği için Lee, Stuart'ı sevdi ve ona güvendi. Hampton, Kuzey Virginia Ordusu süvari süvari komutanlığı için kapasite ve élan olup olmadığından henüz emin değildi. Lee'yi Hampton'ın adam olduğuna ikna etmek üç ay ve birkaç savaş sürdü.
Bunlardan ilki, Hampton'ın erkeklerinin yaşlı bir adamın yolunda savaştığı, 28 Mayıs 1864'te savaştığı Haw's Shop Savaşıydı; ve iş gibiydi. Wade Hampton (Birlik piyadelerinin görevlerini bulan görevini yerine getirdi) görevini yerine getirdi ve Genel Custer tarafından güçlendirilen bir Birlik hattından güvenli bir şekilde çekmeden önce adamlarıyla savaştı.
Trevilian Station'da, 11 Haziran 1864'te, Phil Sheridan'ı (ve Custer) takip edip yakaladı. Şu an ne yapmayı önerdiğini sorduğunda, Yanke'lerin görüş alanında olduğunu söyledi: “Savaşmayı öneriyorum!” Ve önerisi kendi tarzında savaşmaktı - “piyade sürme” olarak adlandırdığı şey: dağınık askerler Ormanlar ve diğer örtü, savaş, Hampton'ın önderlik ettiği Altıncı Carolina Süvari (şu anki Kale'den gelen öğrenciler dahil) suçlamasıyla karşı karşıya kalmasına rağmen. Hampton, ertesi gün Sheridan'ın Güney demiryolu raylarını parçalamasını engelleyemedi, ancak savaşın en büyük ikinci süvari savaşında, Yanke'lere karşı sahayı savaştı ve bir kez daha savaş komutanı oldu.
Ayrıca Hampton ile ilgili başka bir şeye de dikkat çekiyordu: Baskın baskınlarına baskın çıkmıştı. Bunu daha önce, 1 Mart 1864'te, Richmond'a baskın emri veren Albay Judson Kilpatrick (sık sık Hampton nemesis) altında bir Federal süvari kolonunu pusuya düşürerek yapmıştı. Bunun yerine akıncılara baskın yapıldı. 1864 yılının Haziran ayının sonunda, Konfederasyon süvarisini suçlamaya başladığı sırada Hampton'un karargahından kaçan yüz Yankee akıncısını yakaladığı zaman tekrar yaptı. (Hampton, Federaller'in teslimiyetini emretmek ve kabul etmek için aldığı emirlerle, tabancalarla birlikte aşağı iniyordu.) Bu tür performanslar ona, ceset komutanına resmi terfiini kazandı. Ayrıca, 1864 Eylül'ünde, yaklaşık 2,500 büyükbaş hayvanı Federal'i rahatlatan meşhur “Beefsteak Raid” de dahil olmak üzere, kendine özgü baskınlarla Lee'nin iyi içgüdülerinde kaldı.
Wade Hampton’ın adamları, 27 Ekim 1864’de Hampton’un ikinci oğlu Thomas Preston’ın genç ama zaten iki kez yaralanan bir personel subayı olan dürtüsel süvari afetine katıldığı Petersburg’un savunmasına katıldı. Hampton, en büyük oğlu Wade IV'ü, onu geri getirmesi için görevlendirdi. Hampton ve personeli izledi. Tıpkı Preston atından düştüğünde ölümcül şekilde yaralandı. Etraflarında toplandıklarında Wade IV vuruldu. Hampton öldüğü sırada Preston’a sarıldı. Wade IV, arkadan vurup, içeri girerdi. Hampton bir dakika yas tuttu ve savaşı yönetmeye başladı. Ancak, Yankees'e karşı muhalefetinde yeni bir cesaret olacaktı - Güney Carolina'daki evlerinin yıkılması ve barbar Yankee'nin savaş şekli olarak gördükleri tarafından sadece daha fazla olanaksız kılınan bir kum.
Ocak 1865'te Lee, kendi eyaletini William Tecumseh Sherman'ın depresyonlarından korumak için Hampton'un Güney Carolina'ya transferini onayladı. Jefferson Davis, Hampton'ı onayladı ve teğmen generale terfi etti. Bu onu savaştaki en yüksek dereceli Konfederasyon süvari subayı yaptı. Başsavcıya ulaşan diğer süvari subayı Bedford Forrest'ti, ama Hampton kıdemle yerinden gurur duyuyordu.
Wade Hampton, umutsuzluk danışmanlarına vermeyi reddetti. Sürekli olarak Sherman'ın durdurulabileceğine ve Amerika Konfedere Devletleri'nin ABD'den bağımsızlıklarını koruyabileceklerine inandığı konusunda ısrar etti, savundu ve hareket etti. Elbette yanlıştı. Ancak, Lee'nin ilk raporlarının teslim edildiğine inanmayı reddetmekle kalmayıp, aynı zamanda, böyle olsaydı bile, ve Kuzey Carolina'daki yeni komutanı Joseph E. Johnston'un teslim olmasına rağmen, o da karar verdi. batıya gider ve Teksas'tan mücadeleye devam ederdi. Hatta bunu başaramazsa, Meksika'ya gidip İmparator Maximilian için savaşırdı, ya da bir grup Birlik subayı, Johnston'ın tesliminde söylediklerini duydu.
Sonunda, Wade Hampton böyle bir şey yapmadı, ancak ailesinin Güney Carolina ve Mississippi'deki servetlerini geri kazanmaya çalışmakla uzlaştı. Arazi vardı, ama yandı. Mülkiyeti ondan soyuldu. Köleler gitmiş, Hampton için çalışmaya devam eden birkaç kişi için para biriktirmişlerdi. Parası vardı, ama sadece Konfederasyon senaryosunda, şimdi değersiz. Evleri külliydi. Fakat görevine sırtını eğdi, bir ev inşa etti ve tarlaları sürdü, onları pamuk ya da tütünle değil, ailesini ve eski köleleri besleyecek mahsullerle dikti. Alacaklılar 1868’de borçlarını aradıklarında, yükümlülüklerini yerine getirmenin tek yolu mülklerini ihale etmek oldu.
Politikacı Wade Hampton
Hayatının restore etmesi gerekmediği bir yönü Güney Carolina’daki siyasi liderlik statüsüydü, bir Konfederasyon generali olmasına rağmen siyasi hayattan men edildi: “Haklarından mahrum, affedilmez ve asi Devletime yardım etmeye çalışın ve bu konuda onunla acı çekmemek. ”
Güney Carolinians’lar, Yeniden Yapılanma yetkilileri tarafından kabul edilebilecek yeni bir devlet anayasasının kabul edildiğini tartıştıklarında, Hampton, “Yeni ve tamamen farklı bir anayasanın kabulü yoluyla, görmezden gelmek isteyen Devlet halkı, görmezden geliyor; Geçmişin tüm öğretileri, toplumun bütün düzenini yıkmak, bir an, bütün örgütlenmesini değiştirmek ve bir kelimeyle politik intihar etmek için mi? ”ya da başka bir deyişle“ temsil eden bir anayasa oluşturmak ” Güney Carolina halkının görüşleri değil, Massachusetts’in çıkarları ”.
Güney Carolina benzeri Alabama, Florida, Louisiana ve Mississippi nüfusu ağırlıklı olarak siyahtı. Biri, Güney Carolina'da bir oy, özellikle eski üst düzey Konfederasyon subaylarının, politikacıların ve önde gelen toprak sahiplerinin oylarını eksi - siyah oylamanın önderlik etmesi durumunda devletin siyasetinde bir devrim anlamına geliyordu (Hampton'un korktuğu gibi ) ekici sınıftan ziyade beyaz halı çuvalları ve skalalar (orijinal ümidi). Bununla birlikte, Hampton ılımlı bir kurs aradı: serbest bırakmayı ve sivil hakların siyahi haklara verilmesini kabul etti, ancak bu tür sivil hakların eski Konfederasyonlara geri kazandırıldığını, Güney devletlerinin Kuzey'in feci devletleri olarak ele alınmadığını ve hepsinin seçmenler eğitim ve mal nitelikleri ile tanışıyor.
1868'de bir Cumhuriyet heyelanında (eski Konfederasyonlara geri verilen oy hakları olsa bile), Güney Carolina siyah çoğunluk meclisini seçen ilk eyalet oldu. Beyaz halı torbası politikacılarının öncülüğünde, aynı zamanda greft ve yolsuzluklarla da ün saldı. Hampton, devletinin kaderini mahvedebilirdi, ama kişisel durumu da onu çok meşgul etti. Mısır süvarilerinde bir paralı asker olarak görev yapma fikrini reddeden ama nihayetinde reddeden ve sonuçta eski Mississippi'deki mülkünün alacaklılarının kendisine izin verdiği yerdeki kara çiftçilere arazi kiralamaktan vazgeçtiği çeşitli ticari girişimler denedi. Tut. Başka bir çocuğu ve ikinci karısını gömdü. Hampton'un serveti gerçekten rüzgarla gitti gibi görünüyor.
Ancak 1876'da, ateşli, bazen şiddetli ve itiraz edilen seçimlerde (gerçekte, gerçekte beş ay boyunca, her birinin kendisini gerçek ilan eden iki yasama meclisiyle itiraz edildi) Hampton, valisinin yalnızca valinin ofisini boşaltmasından sonra vali oldu itiraz edilen cumhurbaşkanlığı seçimi, Güney devletlerinin askeri işgaline son vermeyi kabul eden Cumhuriyetçi Rutherford B. Hayes lehine sonuçlandı. Hampton'un platformu genellikle ılımlı ve ırksal uzlaşmalardan biriydi, ancak en güçlü destekçileri, kıyafetlerini sadakatini ilan ettiği ve şiddetini doğruladığı “kırmızı gömleklerin” olduğu yerlerdi. Hampton'ı hep hoşnutsuzluğa düşüren Martin Gary adında eski bir Konfederasyon subayı tarafından yönetildiler.
Gary kısa sürede politik bir düşman oldu, ancak Hampton'un popülaritesi ile eşleşemedi. Wade Hampton, neredeyse oybirliğiyle ikinci bir döneme seçildi, çünkü devlet yasama organı onu hemen ABD Senatosu'na seçti (avlanma nedeniyle bacağının kesildiği gün). Hampton'ın temkinli, sorumlu, babalık muhafazakarlığı sınıfınınkini temsil ediyordu. Ancak Hampton'un ikinci Senato döneminin sonunda, yeni bir siyasi devrim Güney Carolina'yı sarstı. Eski siyasi aristokrasi “Bourbons”, Martin Gary'nin halefi “Pitchfork Ben” Tillman tarafından yok edildi. Açıkça ırkçı, anti-aristokrat, popülist bir platform ilan eden, Hampton'ın yaptığı tüm iyi işleri geri almak için çalıştı ve Hampton'ı üçüncü bir terimden başarıyla geri çevirdi. Eski süvari şaşırmıştı - “Arkadaşlarımın Tillman için cıvata görmesini beklemiyordum” - ancak yıllar içinde birçok kişisel zarar görmeye devam etti: arkadaşların ve ailenin ölümü ve günlerinin sonunda, hatta kayıp mütevazi evinden ve ateşe ait bütün eşyalarından.
Çalışma hayatını Demokrat Grover Cleveland yönetiminde demiryolları komisyoncusu olarak bitirdi. Cumhuriyetçi William McKinley cumhurbaşkanı seçildiğinde, iş eski Konfederasyon ve şu anki Cumhuriyetçi James Longstreet’e gitti. Wade Hampton daha sonra Güney Carolina'ya çekildi. Bütün hayatı boyunca devletine hizmet etmişti ve sahip olduğu neredeyse her şeyini yitirmiş, onurunu korumuş. Son sözleri Palmetto Devletine verebileceği her şeyi veren bir adam için uygun bir yazıydı: “Tanrı tüm insanlarımı korusun, siyah ve beyaz”.
İç Savaşın bütün tarihini öğrenmek ister misiniz? Podcast serimiz için tıklayınız.İç Savaşın Temel Savaşları