'3391 Kilometre' kitabını çok severek okudum diyebilirim. Kitapta İzmir isimli bir kızla Ege adında bir erkeğin internette tanışması ve zamanla bu tanışmanın bir aşka dönüşmesi anlatılıyor. Biraz da steemit ortamını buldum bu kitapta aslında. Birbirini hiç görmemiş insanlar arasındaki sıcak bağ. Yapılan yorumlar, 'Acaba ne yazacak?' merakı, 'Bu yoruma ben ne yazsam acaba?' sorularının olduğu bir kitap.
İzmir'le Ege birbirleriyle o kadar iyi bir diyalog kuruyorlarki, adeta birbirlerini tamamlıyorlar. Kitabı okurken, mesajlaşmaları esnasında 'bundan daha iyi cevap olamazdı' ya da 'zekice bir soruydu' dediğim zamanlar oldu. Bu kitabı okurken yeri geldi duygulandım, yeri geldi güldüm.
Bu hikâye, uzak bir ilişkinin hikâyesi! Birbirlerini görmeden ve duymadan, aylar boyunca gece gündüz konuşan; birbirlerine bu kadar uzak, ama bir o kadar da yakın olan; aralarına giren onca kilometreye rağmen birbirlerine âşık iki insanın hikâyesi!
Bu iki insanın aşkını burda bir kaç paragrafla anlatabilmek elbetteki mümkün değil.
Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu almadığınız, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce, hatta denizlerce, adalarca ve şehirlerce uzakta olan bir insana âşık olur muydunuz?
Kendinize yapar mıydınız bunu?
Yazar Beyza Alkoç'un kaleme aldığı 472 sayfalık bu kitabı kesinlikle okumanızı tavsiye ediyorum.
Başka bir günde başka bir kitap incelemesinde buluşmak dileğiyle.
Hoşçakalın.