Osmanlı Sultanları içinde kuşkusuz en çok yayın yapılan kişilerden birisi de Sultan 2.Abdülhamid’tir. 33 sene yaptığı padişahlık görevinin ardından kendisi hakkında yapılan teliflerden en özeli ise kızı Ayşe Osmanoğlu’nun dile getirdiği anılardır. Cumhuriyet’in ilanı ile yurt dışına sürülen, daha sonra Demokrat Parti iktidarında hanedanın kadın mensuplarına çıkarılan afla 1952 yılında yurda dönen Ayşe Osmanoğlu’nun 6 Nisan 1956 tarihinde Hayat Mecmua’sında başlayan tefrika halindeki anıları daha sonra kitaplaştırıldı. Kızı Ayşe Osmanoğlu’nun Saray gözlemlerine göre babası II. Abdülhamid’in kahve içme kültürü;
BEYAZ TARİH \ EDİTÖR'DEN
"Babam kahveyi pek severdi. Fakat yalnız Yemen kahvesi kullanırdı. Yemeklerden sonra kahve içtiği gibi arada da ayrıca altı yedi defa içerdi. Kendi emektarlarından, şehzadeliğinden beri kahvesini pişiren Halil Efendi, kahvecibaşı idi. Babamın mizacını öğrenmişti. Kahvesi ne koyu, ne de açık ve sade olarak pişirilirdi. Halil Efendi nöbet odasının yanındaki kahve ocağı denilen yerde oturur, emir beklerdi. Evine geç gider, sabahları erken gelirdi. Halil Efendi, ölmeden biraz önce babama: "Efendimiz! Ben sık sık hasta oluyorum. Damadım Ali kulunuza emniyet ve itimadım vardır. İyi çocuktur. Müsaadeniz olursa Efendimizin kahvesini pişirme tarzını öğreteyim. Benden sonra Efendimizin kahvesini o pişirsin." demiş, babam da bunu kabul etmişti. Hakikaten az zaman sonra Halil Efendi öldü. Yerine damadı Ali Efendi geçti. Kahvecibaşı beyaz eldiven giyer ve kahveyi öyle pişirirdi. Pişirdiği kahveyi Harem kapısına kadar kendi getirir, zili çalar, nöbetçi hazinedarın eline teslim ederdi. Kahve tepsisi, babamın annesi Tirimüjgân Kadın'ın yadigârı küçük altın bir tepsi olup üzerine gümüş bir cezve ve iki tane porselen beyaz fincan konurdu. Fincanlarda babamın markası vardı. Babam birinci fıncanı içtikten sonra ikinciyi diğer fıncanla içerdi. Kahveyi sigara ile birlikte ve ağır yudumlarla içerdi. Annemle beraber içtikleri vakit aynı fincanlardan ayrıca bir çift daha getirirlerdi.
Kahvecibaşı Ali Efendi, babamın ölümüne kadar hizmetinde bulunmuştur. Biz, çocuklarından hiçbiri huzurunda kahve içmedik. Yalnız annemle diğer haremleri içebilirlerdi. Gençlerin kahve ve sigara içmeleri sarayda çok ayıp sayılırdı."