Boğmaca ile ilgili Keyworth çalışması
1974 sunmak
1974 yılında başlayan ve halen devam eden çalışmam.
Hikayenin tamamı artık kitap olarak mevcut 'Köyde salgın. Bir Aile Hekiminin Yaşam Boyu Boğmaca İle İlgili Çalışması'. Springer Nature tarafından 3 Eylül 2020'de yayınlandı.
Bu web sitesindeki bilgilerin çoğu, Keyworth'ta 40 yılı aşkın bir süredir aile doktoru olarak üstlendiğim boğmaca çalışmasına dayanıyor. Materyallerin çoğu tıp dergilerinde yayınlandı. Bazıları yayınlanmamış, bazıları da deneyime dayalı görüşüm. Bunun benzersiz bir çalışma olduğuna ve bu nahoş ve bazen ölümcül hastalığın anlaşılmasına katkıda bulunacağıma inanıyorum.
Verilerimi halka açık hale getirmek istiyorum, böylece kendileri için değerini yargılayabilirler. Bu sayfa ana bulguları özetlemektedir.
Keyworth, İngiltere'nin East Midlands bölgesindeki Nottingham'ın yaklaşık 5 mil güneyinde bir köydür. 8,000 nüfusa sahiptir. Yakınlarda birkaç küçük köy var ve hepsi tek bir tıp merkezinde çalışan 11,000 aile doktorunun bakımı altında olan yaklaşık 8 kişilik bir topluluk oluşturuyor (30 yıl önce 11,800 hasta ve 4 doktor vardı).
Araştırma ilgi alanlarımın geliştiği Orta Afrika'da 1974 yıldan döndükten sonra en küçük ortak olarak başladığım 3 yılından beri Keyworth Sağlık Merkezi'nde çalışıyorum. 1977'den beri bu küçük popülasyonda (744 vaka) boğmacayla ilgili özel bir çalışma yaptım. Diğer doktorların çoğunun gözden kaçıracağı vakaları tanıma yeteneğini, sırf bu hastalığa olan yoğun ilgim ve her zaman için tetikte olmam nedeniyle geliştirdim. İngiltere'de sağlık hizmetlerinin organize edilme biçimi, tek tıbbi kayıtlar ve hastaların yalnızca bir tıp merkezine kayıt olması nedeniyle, Keyworth'ta boğmaca hakkında gözlemlediklerimin olabildiğince eksiksiz, doğru ve doğru olduğundan emin olmam mümkün. en önemlisi, tutarlı.
2011 yılında ortaklıktan emekli oldum, ancak 2013'ün sonuna kadar insidansı güvenilir bir şekilde takip edebildim. O zamandan beri araştırmaya önceki titizlikle devam etmek mümkün olmadı ve bu nedenle çalışma o zaman resmi olarak sona erdi, ancak muayenehanedeki doktorlar yetkin bir şekilde teşhis etmeye devam edin ve kaydedilen sayılar daha önce olduğu gibi mevcut hastalık modelini belirlemeye devam ediyor.
Aynı şekilde devam etmek daha da önemli hale geldi, çünkü Halk Sağlığı İngiltere (daha önce Sağlık Koruma Ajansı) şimdi istatistiksel temeli için laboratuvarca doğrulanmış vakaları kullandığından serolojik tanı zorunlu hale geldi. Mağdurların yaşı yetişkin bir yaşa yükseldikçe kan testi yaptırma kolaylığı da artmaktadır. Kan testleri yalnızca İngiltere'de 2002'den beri mevcuttur ve yalnızca 2006'dan beri yaygın olarak kullanılmaktadır. İnternet aracılığıyla (ve daha önce bu site) artık yetişkin kurbanların test ihtiyacına aşinalık ve artan farkındalık ve kendi kendine teşhis , doğrulanmakta olan şüpheli vakaların oranında ve yapılan testlerin sayısında büyük bir artışa yol açmıştır. Daha önce hiç test edilmemişlerdi veya düzenlenmesi zor ve rahatsız edici olan pernazal sürüntü ile ve ayrıca hastalıkta çok geç olduğu için genellikle olumsuz olacaklardı. Böylece neredeyse hiç haber almayacaklardı.
Ortalama bir tıp doktoru olduğumuz için, Keyworth'ta gözlemlediklerim muhtemelen Birleşik Krallık'ın geri kalanında olanları da temsil ediyor. Aynı zamanda, benzer aşılama uygulamalarına sahip diğer gelişmiş ülkelerde olanlara oldukça benzer olabilir (örneğin: ABD, Kanada, Avustralya, Yeni Zelanda ve Avrupa Birliği ülkeleri).
Ne sonuca vardım?
Boğmaca, yarım yüzyıl veya daha uzun süredir büyük ölçüde göz ardı edildi ve unutuldu, çünkü aşılama, hastalık vakalarının sayısını azaltmada çok başarılı oldu. Bununla birlikte, tamamen ortadan kalkmadı ve insanlar şimdi hala bununla ilgili olduğunu ve oldukça fazla soruna neden olduğunu fark ediyorlar. Bazıları geri dönüş yaptığını düşünüyor. Keyworth verileri doğruysa bunun doğru olup olmadığı şüphelidir. Boğmacanın neden olduğu sorun miktarının 30 yıldır hemen hemen aynı olduğunu, ancak saldırdığı kişilerin yaşlarında oldukça ilginç değişiklikler olduğunu gösteriyor gibi görünüyorlar.
Bu neden alakalı?
Şu anda medyada, özellikle yetişkinlerde boğmacanın geri dönüş yapması hakkında tartışmalar var. Bunun gerçek olmaktan çok açık olduğunu düşünüyorum. Son araştırmalar, inatçı öksürüğü olan birçok yetişkinin gerçekten de boğmaca geçirdiğini göstermiştir. Keyworth çalışması temsili ise bu yeni bir bilgi değildir. Yeni olan şey onu arıyor. Keyworth verileri, yetişkinlerdeki insidansın 1986'dan beri sabit kaldığını ve düşen diğerlerinin olduğunu gösteriyor.
Aşılama 1950'lerde başladığından beri, doktorlar giderek daha az boğmaca gördüler ve modern doktorlar, bırakın öksürüğü işitmek şöyle dursun, bir vaka bile görmemiş olabilirler. Bildirimlerdeki düşüşün çoğunun, boğmaca ile ilgili olarak modern doktorların daha zayıf teşhis becerilerinin bir yansıması olduğuna inanıyorum. Şimdi bazı insanlar PCR, kan antikoru ve son zamanlarda ağızdan sıvı antikor testleri gibi daha karmaşık testlerle aradıklarına göre, buluyorlar, ancak ortalama bir doktor hala teşhis koymakta isteksiz olduğu için bildirimler hala düşük. Ancak bu değişen ve belirgin bir dirilişe 2011-12'de ABD, Avustralya ve İngiltere'de bu ülkelerde bildirilen sayıları artırdı ve o zamandan bu yana sayılar sadece biraz düştü. Benim görüşüme göre bunların çoğu, artan tanınmaya bağlıdır, ancak bir kısmı, aselüler aşının, milenyumda kullanılmaya başlanan eski aşıya kıyasla düşük performans göstermesinden kaynaklanıyor olabilir.
Gelişmiş ülkelerde boğmaca istatistiklerini daha da şişirmesi muhtemel olan şu anda işleyen yeni bir faktör var. Bu, birincil tanı için PCR kullanma uygulamasıdır. Bu test, enfeksiyonun erken aşamalarında klinik boğmacaya dönüşüp gelişmediğine bakılmaksızın pozitiftir. Enfeksiyonu daha iyi yönetmek için (örneğin profilaktik antibiyotiklerle) indeks vakaların temaslılarının erken ve mantıklı testleri, daha önce hiç şüphelenilmeyen enfeksiyonları belirleyecektir.
Artık B. pertussis için pahalı olmayan PCR bakım noktası testleri bulunmaktadır.
Kaydedilen sayılar doğru yorumlanacaksa, klinik boğmacayı B. pertussis enfeksiyonundan ayrı olarak kaydetme ihtiyacı vardır.
Bu Keyworth çalışmasından elde edilen ham veriler (anonim), sağlık çalışanları, epidemiyologlar ve ilgilenen diğer kişilerin ayrıntıları inceleyebilmesi için e-posta talebi üzerine tablolar ve grafikler ile birlikte sunulabilir.
İngiltere'de 1952 ile 1957 yılları arasında aşılamaya başlandı.
1974 ile 1994 arasında İngiltere ve Galler'de aşılama kabul oranı% 31'e düştü ve sonra yavaş yavaş yükseldi. Bu, yanlış olduğu ortaya çıkan, aşı aracılı beyin hasarı hakkında bir "korkunun" sonucuydu.
Bu histogram, doktorların doksanlı yılların ortalarında boğmacayı teşhis etmeyi bıraktıklarına ve yine XNUMX'ların ortalarında başladığına dair en güçlü kanıttır.
Doksanlı yılların sonlarında tanıdığım bu başarısızlık, insanların kendilerini teşhis etmelerine yardımcı olmak için bu web sitesinin 2000 yılında açılmasına neden oldu.
Daha sonra aldığım yazışmalar, şüphelerimi doğruladı, bunun sadece Birleşik Krallık'ta değil, ABD, Kanada ve Avustralya'da ve muhtemelen daha pek çoğunda da bir sorun olduğunu doğruladı.
Uzun yıllar boyunca bu, hastaların kendi durumlarını fark etmelerini sağlayan ses dosyalarına sahip tek web sitesiydi ve bu sitenin hastalığın yeniden tanınmasına önemli katkılar sağladığına inanıyorum.
Günümüzde insanları bu hastalık hakkında bilgilendiren birçok harika web sitesi var.
Sayısal olarak çoğu ziyaretçi ABD'dendi ve hala ABD'dendir.
Boğmaca üzerine yayınlanmış çalışmam, kısaca özetlenen aşağıdaki en alakalı makaleleri içermektedir.
Genel uygulamada boğmaca salgını. Jenkinson D. İngiliz Tıp Dergisi 1978; 277: 896.
1977-8'de Keyworth pratiğinde 191 boğmaca vakası meydana geldi (o zaman 11,800 hasta). Bu, aşının güvenliğiyle ilgili korkuların bir sonucu olarak ulusal bağışıklama oranının önemli ölçüde düştüğü bir zamandı. Aşının etkinliği konusunda genel bir şüphe vardı. 126 vaka beş yaşın altındaydı. Etkilenen ve etkilenmeyen sayılar bilindiğinden, aşı korumasını hesaplamak mümkündü. Bu, aşılanamayacak kadar genç olanlar dışlandığında% 84 idi. Bu, onlarca yıldır bu türden ilk bilgiydi ve kısa süre sonra başka çalışmalarda da onaylandı. İyi bir haberdi ve ulusal programın bir parçası olarak aşıyı önermeye devam etme kararına yardımcı oldu.
Boğmaca: Bir salgında vakaların ne kadarı bildirilir? Jenkinson D. İngiliz Tıp Dergisi 1983; 287: 185-6.
Eylül 1982, düşük aşılama oranı nedeniyle boğmacanın büyük bir geri dönüş yaptığı sırada İngiltere ve Galler'deki 1982-3 salgınında en fazla bildirim aldı. Bir posta araştırması, Nottingham'daki tüm aile doktorlarına Eylül ayında kaç boğmaca vakası gördüklerini sordu. Sayı (620), bildirilen numara (116) ile karşılaştırıldı. Bu% 18.7. Yanıt oranı% 83.6 idi. Sonuç olarak, hastalığın farkındalığının yüksek olduğu bir zamanda bile, teşhis edilen muhtemel gerçek vaka sayısı, bildirilen sayının en az 5 katı olabilir. Farkındalığın düşük olduğu zamanlarda oranın daha da yüksek olacağı düşünülebilir (örneğin şimdiki zamanlar).
Küçük bir boğmaca salgını sırasında subklinik enfeksiyon araştırması: klinik tanı için çıkarımlar. Jenkinson D, Pepper JD. Royal College of General Practitioners 1986; 36: 547-8.
1985 yılında Keyworth'teki salgının başlangıcında, şüpheli tüm boğmaca vakalarından ve herhangi bir öksürük ile temas eden herhangi birinden pernasal swablar aldık. Toplamda 102 alındı. Tüm bunlardan 39'una klinik olarak boğmaca tanısı kondu ve 17'sinde pozitif sürüntüler var. Klinik boğmaca olmayanlarda hiçbir swab pozitif değildi. Önemli subklinik enfeksiyon kanıtı olmadığı sonucuna vardık. Boğmaca hastalarında nezle semptomlarını da sorduk. Sadece üçte birinde nezle semptomları vardı.
Boğmaca aşısının etkililik süresi: on yıllık bir toplum çalışmasından elde edilen kanıtlar. Jenkinson D. İngiliz Tıp Dergisi 1988; 296: 612-4.
10 yıldan fazla süredir gördüğüm vakaları, farklı yaşlarda boğmaca aşısının etkinliğinin hesaplanmasına izin verecek şekilde analiz edebildim. 326 ila 1 yaş arasındaki 7 vakaya dayanan sonuçlar aşağıdaki sonuçları verdi. 1 yaş% 100, 2 yaşındakiler% 96, 3 yaşındakiler% 89, 5 yaşındakiler% 52, 6 yaşındakiler% 54 ve 7 yaşındakiler% 46 koruma sağlamaktadır.
Yorum Yap
Hesaplama için birçok varsayım yapılmıştır. Örneğin, içeri ve dışarı hareket eden nüfusun, sayıldığı nüfusla aynı şekilde boğmacadan muzdarip olduğu varsayıldı. Ayrıca, kaçırılan vakaların sayısının düşük ve aşılanmış ve aşılanmamış deneklerde eşit olduğu varsayılmıştır.
Bu makale, Connor Farrington'un olası hataların boyutunu hesapladığı bir makalenin konusuydu. Onun iddiaları çalışmamın sonucunu geçersiz kılmadı. Böylesine basit bir modelden aşı etkinliğini belirlemenin doğasında olan olası kusurları gösterdi. 2002 yılında İngiltere'de okul öncesi güçlendiricide bağışıklığı arttırmak için dördüncü doz boğmaca aşısı önerildi. Bu, İngiltere'yi diğer ülkelerle daha uyumlu hale getirdi.
Ardışık 500 boğmaca vakasının doğal seyri: genel bir popülasyon çalışması. Jenkinson D. British Medical Journal 1995; 310,299-302.
Ortalama paroksizm sayısı 13.5 saatte 24 idi. 11'i aşılanmış, 15'i aşılanmamış.
Ortalama süre 52 gündü. 49'u aşılanmış, 55'i aşılanmamış. Aralık 2 ila 164 idi.
Ne kadar çok paroksizm, hastalık o kadar uzun sürdü.
Hasta ne kadar gençse, o kadar uzun sürdü.
% 57 kustu. (% 49 aşılanmış,% 65 aşılanmamış).
% 49 boğmaca (aşılanmışlarda% 39, aşılanmamışlarda% 56).
% 11'inin önemli derecede solunum durması (maviye gidecek kadar) aşılanmışlarda% 8, aşılanmamışlarda% 15'i vardı.
Dişiler çocuklukta biraz daha sık, yetişkinlikte ise iki kat daha fazla etkilenmiştir.
Kadınlarda daha şiddetli hastalık vardı.
Bağışıklananların% 25'inde, aşılanmamışların% 52'sinde sürüntüler pozitifti.
5 hasta zatürre geliştirdi.
20 Kasım 2020 tarihinde yorum yapıldı