Hane Çalışma Stratejisi
Hane Çalışma Stratejisi (household work strategy) Özünde, kararlar ister açıkça ister üstü kapalı yollarla verilsin, bir hanenin fertleri arasındaki “işbölümünü -“maliyet-kazanç analizinin basitleştirilmiş bir türü çerçevesindeki alternatiflerle ölçülmesiyle- anlatan bir terim. Bu strateji, hane fertlerinin zamanlarını şu üç “istihdam alanı arasında nasıl dağıttıklarını gösterir: piyasa ekonomisi (pazardaki mal ve hizmetleri satın alacak parayı kazanmak üzere evde yapılan serbest meslek türündeki ikinci işler dahil olarak): evde yapılan üretim (salt eve yiyecek getirmek için ekilebilir bir araziyi işleme ya da tavuk yetiştirme gibi); evde yapılan tüketim (yemek pişirmek, çocuk bakımı, evdeki tamir işleri ya da elbise dikme ve hediye yapma gibi hane içinden çıkmayacak mal ve hizmetlerin sunulması).Hane çalışma stratejileri, hanedeki fertlerin yaşlarına ya da ekonomik çevreye bağlı olarak ya da *yaşam çevrimine göre değişiklik gösterebilir; tek bir kişi tarafından dayatılabilir veya toplu biçimde kararlaştırılabilir.Bu terimi Ray Pahl (Divisions of Labour, 1984) ortaya atmıştır. Pahl evde çalışma stratejisi terimini ilk kez kullandığında, hane üyeleri arasındaki işbölümünü; kişilerin çalışma zamanlarını hane içinde ve dışında nasıl planlayacaklarını; hanenin yararlandığı tüm emek kaynaklarını (bu kaynaklar içinde, akrabaların bir hediye için veya takas karşılığı çalışmaları, çocuk bakımı ve temizlik gibi hane dışındaki kişilerden satın alınan hizmetler vardı) kastetmişti.Pahl çalışmalarında ayrıca, farklı tiplerdeki piyasa ve piyasa-dışı işlere uygun geleneksel iktisadi biçimlerle doğrudan bir ilişkisi olmayan “hanenin kendi ihtiyaçlarını karşılaması” ya da “informel çalışma” gibi kavramlara da yer veriyordu.