Pandemi süreci, herkesi kemir kemir kemirmeye devam ediyor. İşsiz kalan vatandaşlar, işsizlik ödenekleriyle geçinmeye çalışıyor. İnsanların alım gücü pandemiden önce de düşüktü. Zamlar herkesi bıktırmış, bezdirmişti. E, bir de pandemi çıkageldi. Bu zor dönemde kapanan iş yerleri, işçi azaltmaya gidenler... İşsiz kalan insanlar, daha düşük ücretlere yetinmek zorunda kaldılar. Bu süreçte, esnaf da çok kan ağladı. Dönemin her anı esnaf için de başa çıkılmaz hal aldı. Çünkü insanlar alışverişlerini kısmak zorunda kaldılar. Başka bir çareleri kalmadı.
İşsiz kalan bir vatandaş pandemide ne yapıyor?
İşsiz kalan bir insanın evde durmaktan başka çaresi yok. Çünkü yapacak bir şeyi yok. En önemlisi bir işi yok. E, o da diyor ki, 'Bari çocuklarıma, aileme vakit harcayayım'. Ama iş bununla bitiyor mu dersiniz? Evde eşiyle, çocuklarıyla vakit geçirecek ama evde yiyecek ne var? Her insanın yiyecek ihtiyacı var. Bunu göz ardı etmeyelim. Birkaç kahvaltılık, biraz kuru bakliyat, biraz çorba vesaire vesaire. Her şey ateş pahası. E, ev kirasını verdi, faturalarını ödedi geriye ne kaldı. Konu gene paraya geldi... Neyse işsiz kalan o insan, ailesiyle vakit geçirmeye devam etsin. Umarım, şu virüs bir an önce gider de ailesine bakmakla yükümlü olan işsiz olacağı yok ama kendine iş bulur.