Onarım işlemi iki saat sürdü. Yaraları çok daha ağır olduğundan en uzun Zheng’in onarımları sürdü, diğerleri bir saatin sonunda eski hallerine gelmişlerdi.
Zheng’in onarımı tamamlandığında, ışın aniden güneş ışığından yeşil bir ışığa dönüştü. Zheng, genetiğini onaranın Tanrı olduğunu az çok anlamıştı.
Genetik kısıtlamanın kilidini açtıktan sonra ne durumda olduğunu hala açıklayamıyordu. Bu durumdayken beynine bir sürü bilgi girdi. Bu duruma yalnızca savaş sırasında ulaşabiliyor olmasına rağmen, bu yine de müthişti.
Eğer her koşul altında bu duruma ulaşabilseydi, mesela düşünürken, çıkarım yaparken, plan oluştururken… şu yada bu şekilde, bu duruma istediği zaman girebilseydi, o zaman o herşeye kadir/yüce bir insan olurdu.
Havadayken, Zheng aşağıya doğru baktı. Jie çok sesli bir şekilde kahkaha atıyordu. Karısını kollarının arasına almış gülüyordu. “Kahretsin, bu çok yakındı, ama bunun sonunda haliyle bizim kazancımızda çok büyük oldu.”
“Temel ödül için : 1000 puan,
Öldürdüğü 1 Yaratık için : 500 puan,
Görev başarıyla tamamlandığı için : 1000 puan ve D Sınıfı Ödül.
Daha fazla kazanç için risk almak zorundasınız, ama bu kadar çok puanı düşününce bana o da uyar. Hahaha! “
Xuan da Tanrı’dan aldığı ödülleri kontrol etti ve dedi. “Vücut onarımı 107 puan ediyor. Bu kadar pahalı mıdır normalde? “
Jie başını iki yana salladı. “Vücudunuzun bir kısmının onarımı, çok fazla maliyet gerektirmez, örneğin bir kol veya bacak kaybettiyseniz ve onları onarmak istiyorsanız bu ucuzdur. Fakat hayatınız tehlikede ve onarım yerini bilmiyorsanız, o zaman tüm vücut onarımı işlevini kullanmanız gerekecektir. Sahip olduğunuz her küçük sorunu onaracak ve bu da çok fazla puana mal olacaktır. Seninki yine azmış, bu vücut onarımı bana 200 Puana mal oldu.”
Lan acı bir şekilde baktı. “Benim onarım maliyetim 400 Puanın üzerinde. Geriye sadece yaklaşık 1600 Puanım kaldı. Ve bunun içinde aynı zamanda yeni başlayanlara/çaylaklara açıklama yaparak aldığım 100 Puan da var. Onarım için çok fazla puanım gitti. Tek iyi şey, D Sınıfı ödüle sahip olmam. “
Jie güldü ve dedi. “Onunla mutlu olmalısın. Tanrı’nın senaryoyu değiştirdiği bu filmler genelde bir temizleme(herkesin ölmesi) işlemiyle sonuçlanır. Ama şuan hayatta kalan beş kişi var. Gerçekten ödülleri kazanmanın bu kadar kolay olduğunu mu düşünüyorsunuz? Teşekkürler Zheng, sen olmasan şimdi Kraliçenin midesinde olacaktık. “
Kraliçe sözü yüzlerinin solmasına neden oldu. Ama onlar sonuçta hayatta kaldılar, en önemli şey de buydu. Zheng gözlerini kapadı ve Tanrı ile bağlantı kurdu. Beyninde, büyük bir ödül listesi belirdi.
Hayatta kaldığı için : 1000 temel Puan,
2 Yaratığı öldürdüğü için : 1000 Puan,
Kraliçe’yi öldürdüğü için : 3000 Puan,
Verilen görevi başarıyla tamamladığı için : 1000 Puan ve D Sınıfı Ödül.
Bunların yanı sıra, ‘Genetik Sınırının Aşılması‘ notu da vardı … Bu kelimelerin dışında başka bir açıklama yoktu.
Bu 6000 dolar, hayır, 6000 puan ve ayrıca ödül de iyiydi. Zheng bundan dolayı heyecanlandı. Fakat şuan sahip olduğu puanlara baktığında, o sersemledi. Sadece geriye 4170 puanı kalmıştı.
Daha önceden 276 puan geride kaldığını da göz önüne alırsak. Bedenin onarım masrafı 2000 Puanın üzerinde idi. Bu onu acı bir şekilde güldürürdü.
Yaralarının ne kadar kritik olduğu buradan çok daha iyi anlaşılabilirdi. Tanrı’nın onu o durumdayken kurtarabildiği için kendini şanslı hissetti.
Her neyse, hayatta olmak ve ayriyeten 4000 Puana sahip olmak onu yeterince tatmin etmişti Tanrı ile bağlantısını kesti ve yeşil ışığın içindeki şifa sürecinin keyfine baktı. Yere indirilmeden önce bir saat daha geçti.
Yere indiği vakit, Jie ona büyük bir kucaklama verdi, ardından Lori ağlayarak onun üzerine atladı. O hemen onun kolları arasına girdi ve ağlamaya devam etti.
Aşkına çok fazla önem veriyordu ve şu anda aşırı üzülme ve mutluluk içerisindeydi. Ayrıca o daha sadece on beş yaşında bir kızdı. Bir lise kızının ölüme ilişkin meseleleri kolaylıkla atlatmasını bekleyemezsiniz.
Lan başlangıçta kollarını açarak sanki ona doğru koşacakmış gibiydi, ancak Zheng ve Lori’nin yüzlerini görünce ellerini yere indirip bir gülümsemeyle kenarda durdu.
Jie güldü “Tamam tamam.Eğer öpüşüp oynaşmak istiyorsanız, en azından şuan nerede olduğunuza dikkat edin. Hahaha. Herkes, şimdi izninizle ben odama gidiyorum. Söyleyecek bir şeyin varsa, yarın sabaha kadar bekleyin. bu seferki çok tehlikeliydi.Sizin için karıma yarın büyük bir yemek yaptırtacağım… “ Ardından kadınını kucaklayıp odasına doğru koştu.
Zheng başını salladı ve dedi. “Odanızı nasıl aktive edeceğinizi biliyor musunuz? Oda tasarlamak için hayal gücünüzü kullanın. Diğer insanlar sizin izniniz olmadan içeri giremezler. Doğru, Puanlar hakkında … yarına kadar bekleyin, o Puanları nasıl kullanacağınızı tartışırız. Bu filmde eğer ağır silahlarımız olsaydı, o zaman çok fazla zayiat vermezdik. Bu alanda Xuan kesinlikle benden daha iyi. Yarın önümüzdeki filmlerle nasıl başa çıkabiliriz onu tartışacağız. “
Sonra o da Jie’nin yaptığı gibi Lori’yi kucaklayıp gülerek odasına doğru ilerledi. Xuan’ın sesi aniden arkadan duyuldu.
“Teşekkür ederim… bu sefer için.”
“Bana teşekkür etmek zorunda değilsiniz, beni son anda silahınla kurtarmasaydın, hepimiz ölmüştük … Öyleki biz hala müttefik değil miyiz? Haha … “
Zheng başını çevirmeden yanıtladı. Sonra odasına gülerek yürüdü. Platformda yalnızca üç kişi kalmıştı, Xuan, Zero, bir de onun gidişini izleyen Lan.