TAMAMEN MUHTEŞEM ve gerekli seri, Thomas Beard ve Dan Sullivan’ın New York’s Film at Lincoln Center’da küratörlüğünü yaptığı “New York, 1962–1964: Underground and Experimental Cinema”, on iki film programından oluşuyor – kısa olanlar, uzun olanlar ve arada olanlar – hepsi o yıllarda New York’ta yaşayan ve çalışan film yapımcıları tarafından yapıldı, hepsi o sırada merhum Jonas Mekas tarafından gezici Filmmakers Cinematheque’de programlandı, hepsinden en azından Mekas’ın kendi kitabında bahsetmişti. Köy Sesi “Film Günlüğü” sütunu ve hemen hemen hepsi Film Yapımcıları Kooperatifi tarafından şu veya bu zamanda dağıtıldı. Film yapımcılarının, onların iyi arkadaşlarının ve benim ve o zamanki kocam, tiyatro yazarı-yönetmen Richard Foreman gibi bazı adanmışların ötesinde çok az insanın var olduğunu bildiği bir dünyaydı. İkimiz 1950’lerin sonlarında Avenue B’deki Charles Tiyatrosu’ndaki bir gösterime girmiştik ve mecazi anlamda hiç ayrılmamıştık. İnsanlar bana 60’ların başında yeraltı filmlerini izlemenin nasıl bir şey olduğunu soruyorlar ve ben her zaman şunu söylerim, çoğu zaman seyirciler arasında çok fazla insan yoktu, ama neredeyse her zaman beni heyecanlandıran ve değiştiren bir şey gördüm. bir filmin ne olabileceğini düşündüm. Filmleri hep sevmiştim ama bunlar farklıydı. İnternet ve telefon kameraları “avangard” veya “deneysel” kategorisini gülünç bir şekilde aşırı doldurmuş olsa bile, bugün hala radikal farklılıklarını hissedebiliyorum. Belki de bu farkı tanımlamanın yollarından biri, bu filmlerde hissedilen risk duygusudur. Filmin pahalı olduğunun farkındaydınız ve 16 mm veya 8 mm’lik bir kareyi her pozladığınızda bir kumardı. Bir vizyona sahip olmanız, ona bağlı kalmanız ve sonunda elde ettiğiniz şeyi belki de daha önce hiç kimsenin görmediği bir biçimde tutarlı hale getirmeniz gerekiyordu. Bu eserler, ortam özgüllüğünün estetiğinin her sanat yapımı türüne nüfuz ettiği bir anda filme özgüydü. Ve ortama özgü oldukları için, yalnızca YouTube’da veya UbuWeb’de izlediyseniz, onları gerçekten görmemişsinizdir.
Seri, Anthology Film Archives’in Essential Cinema koleksiyonunun bir parçası olan işleri içeriyor; bunların çoğu Anthology’de yılda bir kez gösteriliyor. Ama çoğu yok. Bu, örneğin Jack Smith’in bitmemiş eserini görmek için ender bir fırsattır. normal aşk— gerçi bu, Smith’in kendisini yansıttığı, anlattığı ve bir keresinde sarma makarasını unuttuğu ve böylece filmin (orijinal kamera) zeminin her yerine yayıldığı zamanki macera olmayacak. 120 dakikada, Program Altı’nın tamamını kaplıyor ve Cumartesi günü Smith’in başyapıtı ile arka arkaya oynuyor. yanan yaratıklarve Ken Jacobs’ın sarışın kobra, “yeraltı” teriminin icat edilmiş olabileceği bir film. Nathaniel Dorsky’nin lirik eseri: YeşilAndrew Meyer’s ile bir faturayı paylaşmak Gölgeler ve Davul Vızıltıları ve eşcinsel sinema tarihinin en etkili filmlerinden biri olan Gregory Markopoulos’un Bir Adamın İki Katı. Avangard sinema tarihinin LGBTQ+ sinema tarihinden ne kadar ayrılmaz olduğunun farkında değilseniz, Kenneth Anger’ın filmleriyle birlikte az önce bahsedilen filmler. Yükselen AkrepAndy Warhol’un oral seks ve Ekran Testleri (Makara 16)ve Barbara Rubin’in Yeryüzünde Noel– davayı yap.
Tavsiyem: Her şeyi görün, ancak zamanınız ve finansal kaynaklarınız sınırlıysa, bunları yukarıda belirtilenler üzerinde kullanın. Yeryüzünde Noel ve Shirley Clarke’ın Havalı Dünya. Uzun yıllar boyunca, Clarke’ın filmi yalnızca çizik ve yırtık 16 mm’lik bir baskıda mevcuttu. Neyse ki, şimdi 35 mm’de restore edildi ve Lincoln Center’daki Film’de bu şekilde gösterilecek. Tamamen Harlem’de bir mekanda çekilen ilk kurmaca film, Havalı Dünya Warren Miller’ın bir romanından uyarlandı ve Clarke’ın sık sık birlikte çalıştığı Carl Lee tarafından beyazperdeye uyarlandı. Hampton Clanton’ı yürek parçalayıcı bir şekilde çete ve silah kültürüne yakalanan bir genç olarak canlandırıyor. Film, Amerikan Yeni-Gerçekçiliğinin erken bir dönüm noktası olduğu kadar, Kara Güç döneminden hemen önceki şehir sokak yaşamının bir belgesidir. Amerikan underground film tarihinin ve serinin en aşırı ve aşkın filmi olan Rubin’s Yeryüzünde Noel çift (üst üste bindirilmiş) 16 mm’lik bir projeksiyondur, daha küçük olan görüntü daha büyük olanın içinde çerçevelenir. Ses canlı bir radyodur (veya canlı radyo olması gerekiyordu), böylece görüntünün geçmiş zamanı her zaman sesin şimdiki zamanı ile çarpışır. Rubin sadece on yedi yaşındayken çekilen film, Amerikan avangard filmine ve genel olarak filmlere egemen olan fallik vizyona doğrudan, agresif bir karşı hamledir. Yeryüzünde Noel Bir vajinanın yakın çekimiyle açılır, manzarası üst üste binen iki görüntünün daha büyük olanına yayılır, böylece hem uzamsal hem de zamansal bir çerçeve ve eylemin çıktığı bir merkez parça haline gelir. Rubin başlangıçta filmi aramayı düşünmüştü. musluklar ve amcıklar. Ya da tam tersi. Anlatı yoktur, yalnızca yakın ve uzak planlarda görülen bir dizi cinsel ilişki vardır: erkekler ve erkekler, kadınlar ve kadınlar, bir köpek ve bir kedinin oyun oynaması, bazen bir kadın ve bir erkek. Aksiyon, birbirine taban tabana zıt iki tarzda filme alınır. Birinde, vücutlar siyaha boyanmış, göğüsler ve cinsel organlar floresan beyazı ile çerçevelenmiş, böylece eşleşmeler ritüel gibi görünüyor. Diğerinde, aydınlatma parlak ve doğrudandır ve önerilen her türlü gizem veya erotizm bu şekilde ortadan kaldırılır. İnanmak için görülmesi gereken bir film, ikiz projektör kurulumu nedeniyle nadiren görülüyor. (Boş DVD’leri dikkate almayın; gereksizden de beterler.) Bu Pazar saat 14:00’te hayatınızda bir kez karşılaşabileceğiniz bir fırsat olabilir.
“1962–1964: New York Yeraltı ve Deneysel Sinema” 29 Temmuz – 4 Ağustos tarihleri arasında New York’taki Lincoln Center’daki Film’de çalışır ve Yahudi Müzesi’nin “New York, 1962–1964” sergisine ve Film Forum’un “1962…1963…1964” dizisine denk gelir.
Kaynak : https://www.artforum.com/film/amy-taubin-on-new-york-1962-1964-underground-and-experimental-cinema-88853