Hemen hemen herkes, bir elma hiç yemiş, sosisli ve spagetti kapalı ya da sadece beyaz yiyecek yiyor 4 yaşındaki bir bilir.
Ancak yeni bir çalışma, bu tür seçici yemenin norm olmadığını ve hatta bazı durumlarda ruhsal sağlık sorunlarına bile işaret edebileceğini ileri sürmektedir. Pediatri dergisi tarafından bugün yayınlanan (Aug. 3) araştırmaya göre, seçici yiyiciler, anksiyete, depresyon ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) geliştirmek için benzerdirler.
Seçici yemenin bu koşullara nasıl ve neden bağlı olabileceği açık değildir, fakat duyusal deneyimleri genel olarak yükselten çocukların da yedikleri yemeğe daha duyarlı olmaları olabilir, Duke Üniversitesi'ndeki araştırmacılar makalelerinde yazdılar. Çocukların Sağlıklı Beslenme Alışkanlıklarını Teşvik Etmenin 10 Yolu]
Seçici veya sağlıklı
Araştırmacılar, pediatristlerin ebeveynlerin çocuklarını gagası olan çocuklarla ilgili korkularını azaltma eğiliminde olduklarını ya da çocuklarının çoğunun büyümesi için bir aşama olduğunu söyleyerek brokoli tabaklarını sürtüklerini söyledi.
Ancak araştırma ekibi daha önce seçici yiyen yetişkinlerin genel halktan daha yüksek psikolojik bozukluklara sahip olduklarını bulmuşlardır. Ve bazı araştırmalar, orada bir sürü yetişkin seçici yiyicinin bulunduğunu, ancak çocuklarının yaptıklarından daha fazla kontrole sahip olduklarını, gıda sevdiklerini ve hoşlanmadıklarını gizleyebildiklerini söylüyor, diyor Monell Chemical'da bir psikolog olan Marcia Pelchat Yeni çalışmaya katılmayan Philadelphia'daki Senses Center.
Picky yemeğin çocuklarda ruh sağlığı sorunları ile ilişkili olup olmadığını görmek için, Duke araştırmacıları yaklaşık 3,400 okul öncesi çocuğunun ebeveynlerinin çocuklarının beslenme alışkanlıkları ve depresyon, anksiyete, DEHB ve diğer psikolojik bozukluklar ile ilgili çeşitli anketleri doldurmasını istemiştir. duyusal deneyimlere olan duyarlılıkları olarak. Yaklaşık iki yıl sonra, ekip yine küçüklerin bir alt kümesini değerlendirdi.
Araştırmacılar, belirli yiyecekleri sadece “ılımlı düzeyde” seçici yem olarak yiyen çocukları düşünürken, yiyecekleri çok sınırlı olan ve başkalarıyla birlikte yemek yemeyi zorlaştıran çocuklar “ciddi” seçici yemeğe sahip olarak kabul edildi.. (Çünkü birçok çocuk brokoli ve diğer turpgiller gibi yiyeceklerden uzak durduğundan, ekip bu yiyeceklerden seçici yemenin işareti olarak nefret etmeyi düşünmüyordu.)
Çalışmadaki tüm çocuklar arasında, yaklaşık beşte biri en az orta derecede seçici yem vardı ve ebeveynlerin yüzde 3'ü ciddi şekilde kısıtlanmış yeme bildirdi. Yeme sorunu olmayan çocuklarla karşılaştırıldığında, hem orta hem de şiddetli seçici yiyiciler, hem anket sırasında hem de iki yıllık izlemde anksiyete, depresyon ve DEHB'den muzdariptir.
Sebep, etki ya da ne?
Pely, yemek yemenin, aile uyumsuzluğunu arttıran ve dolaylı olarak anksiyete ve diğer akıl sağlığı koşullarına yol açacak hoş olmayan yemek zamanı savaşlarına neden olabileceğini söyledi. Ancak Pelchat, aynı zamanda endişeye yatkınlığı olan çocukların yiyecekleri daha fazla korkutabildiklerini de belirtti.
Bilinçaltı bir seviyede, “muazzam bir endişeniz varsa, örneğin, ağzınıza yiyecek koymak tehdit ediyor” diyen Pelchat, Canlı Bilimi söyledi. İnsanların tuhaf tadı ya da anksiyeteyi arttıran yiyecekleri yemekten kaçınmaya yönelik adaptif bir eğilimi var - bu, zehirlenmeyi önleyebilir. Bu eğilim bazı insanlarda gerekenden daha ileriye gidebilir.
Örneğin, "reddedilen" kazıktaki en yaygın yiyeceklerden bazıları, sümüklü veya jelatinimsi bir dokuya veya dokusal geçişlere (bunun içinde fındıklı ekmeği veya gevrek tohumları, sümüklü böcekleri, yumuşak etli ve sert cildi olan domatesleri) düşünür.. İnsanların evrimsel geçmişinde, bu tür dokuların, bir şeyin bozulduğu ya da yemek için güvensiz bir şey olduğu yönündeki ipucu olabilirdi.
Araştırmacılar doktorların ciddiye almayı tercih etmeleri gerektiğini ileri sürüyorlar, çünkü gelecekteki akıl sağlığı sorunları için bir belirteç olabilir. Ayrıca, ebeveynler sorunu gündeme getirdiğinde doktorların müdahale etmesi gerektiğini de öne sürüyorlar.
Seçici yemenin üstesinden gelmenin yolları için, çalışan sadece bir yöntem değil, Pelchat dedi. Ama kesinlikle bazı no-nos var.
Pelchat, "Ne bulduğumuz - ve diğerlerinin de teyit ettikleri - kısa süreli bir aşçı olmak ve çocuğa yiyecek servisi yapmak yararlı değildir." Dedi. "Çocuğun cezalandırılması işe yaramıyor ve ödüllendirici ya da rüşvet işe yaramıyor."
Bunun yerine, gıdada keyif almak, bununla ilgili daha az endişelenmek, yemek hazırlamak için zaman ayırmak ve çocukların çabalara dahil olmasını sağlamak, çocukların yemekle ilgili deneyimlerini yavaş yavaş yeniden geliştirmelerine yardımcı olabilir.
Ancak Pelchat, bu tür seçici yemeklerin üstesinden gelmek için çalışmanın, kaygı ya da depresyona sahip bir çocuğa yardım edeceğini gösteren hiçbir kanıt yok.
Tia Ghose'i takip et heyecanve Google+. Takip et Canlı Bilim @wordssidekick, Facebook & Google+. Hakkında orijinal makale Canlı Bilim.