Dünyada üretilen gıdaların neredeyse üçte biri, BM'nin Dünya Kaynakları Enstitüsü. Bu kütleyi kaloriye dönüştürürsek, dünyadaki aç ve yetersiz beslenmiş insanları besleyebilecek, üretilen tüm gıdaların yaklaşık dörtte birini oluşturur. Ancak taze meyve ve sebzelerin ömrünü uzatan yeni teknoloji, bu devasa atık miktarını en aza indirmeye yardımcı olabilir.
Çok fazla yemek israf etmemiz - özellikle meyve ve sebzeler - üzücü bir ironi ama yine de dünyanın artan nüfusunu beslemekte başarısız olmak. Açıkçası, daha büyük miktarlarda meyve ve sebze üretme kabiliyetimiz küresel gıda güvenliğinin tek garantisi değildir. Üretilen ve kaybedilen yiyecek miktarını en aza indirmeye başlamalıyız.
Yiyecekler taşınırken döküldüğünde veya ağır morarma veya solma nedeniyle bozulmalar meydana gelir. Depolama, altyapı, ambalajlama veya pazarlamanın teknik sınırlamaları ya da yanlış yapılan bir tarımsal sürecin planlanmamış sonucudur. İyi yemek, bozulmadan önce veya sonra kolayca atıldığında da boşa harcanır.
Taze tutmak
Kaybedilen gıda miktarını en aza indirmenin kilit bir yolu, besin kaybına uğramadan daha uzun süre dayanmasını sağlayan hasat sonrası teknolojidir. Bir kez geliştirildikten sonra, küresel gıda üretim tedarik zincirine entegre edilmesi gerekir.
E-posta ile son alın
Özellikle gelişmekte olan ülkelerde ürettiğimiz gıdaları optimize etmemiz gerekiyor. Bu, özellikle işlemi daha hijyenik hale getirmek için, hasattan sonra yemeğin işleme şeklini önemli ölçüde iyileştirerek yapılabilir. Hasat sonrası tekniklerin çevre dostu ve elbette gıdalara uygulandığında insanlar için toksik olmadığından emin olmalıyız.
Doğal Yol
Doğal biyobozunur ürünlerin sentetik kimyasallara alternatif olarak kullanılması, meyve kalitesini korumada ve raf ömrünün uzamasında gözle görülür gelişmeler göstermiştir. Bu doğal ürünler insanlar için toksik değildir ve güvenlidir.
Örneğin Kitosan, kabuklu deniz kabuklarından elde edilen doğal bir üründür. Papaya meyvesinin tatbik edildiğinde önemli ölçüde korunduğu gösterilmiştir. Gum Arabic ile birlikte (akasya ağacından elde edilen sertleştirilmiş sap), muz olgunlaşmasını geciktirebilir. Sakız Arapça ayrıca raf ömrünü artırmak ve hasat sonrası domates kalitesini artırmak için tek başına kullanılabilir. Tarçın yağı, muzda hasat sonrası çürümeyi geciktirdiği ve depolama ömrünü 28 güne kadar uzattığı gösterilen başka bir doğal üründür.
Nottingham Üniversitesi Malezya Kampüsü'nde Hasat Sonrası Biyoteknoloji Mükemmeliyet Merkezi'ndeki araştırmamız, bu doğal ürünleri hasat sonrası hastalıkları kontrol altına almak için nano formlarda veya mikron altı parçacıklara dönüştürüyor. Bu teknoloji şimdiye kadar domateslerde olgunlaşmayı geciktirmek ve fenolik içeriğini arttırmak ve ayrıca dragon meyvesinin ömrünü 28 güne kadar uzatmak için kullanılmıştır. Bunlar sadece birkaç örnektir; taze meyvelerin kalitesini ve raf ömrünü artırmak için daha fazla geliştirilmesiyle atıkların bitmesini önler.
Çevre Dostu
Taze yiyeceklerin paketlenme şekli ne kadar süre dayanabileceği konusunda çok önemlidir. Sentetik kimyasallar şu anda hasat sonrası hastalıkları kontrol etmek için kullanılmaktadır, ancak tüketiciler meyvelerde bıraktıkları kimyasal kalıntılar, çevresel etkileri ve patojenlerin bunlara dirençli olma potansiyelleri hakkında endişelenmektedir. Araştırmamız buna bir cevap vererek daha çevre dostu ve kimyasal olmayan yaklaşımlar geliştiriyor.
Bu, çürümeyi, sıcak su arıtımını veya yanmayı önlemek için atmosferi değiştiren yiyeceklerin paketlenmesini ve en önemlisi doğal olarak parçalanabilir ürünlerin sentetik kimyasallara alternatif olarak kullanılmasını içerir. Hasat sonrası uygun teknolojiler verimli bir şekilde kullanıldığında, gıda kayıpları en aza indirilebilir ve gıda güvensizliği sorunu hafifletilebilir.
Doğal ürünleri kullanarak hasat sonrası yönetim tekniklerinin geliştirilmesinin ileri bir yol olduğuna inanıyoruz, özellikle araştırdığımız bu doğal biyolojik olarak bozunabilir ürünler, doğal çevremiz hakkında daha fazla şey öğrendikçe geleneksel tıp ve farmakolojiye de katkıda bulunabilir. İnşallah, gerçekleşen büyük miktarda gıda kaybını azaltmanın daha iyi yollarını geliştirebilir ve ihtiyacı olanlara yiyecek almaya odaklanabiliriz.
Bu yazı orijinalinde Konuşma.
Yazar Hakkında
Asgar Ali, Hasat Sonrası Biyoteknoloji ve Beslenme Profesörü ve Nottingham Üniversitesi Hasat Sonrası Biyoteknoloji Mükemmeliyet Merkezi'nin (CEPB) kurucu direktörüdür. Prof Asgar, hasat sonrası biyoloji için yenilebilir kaplamalar ve filmler alanında öncü ve yenilikçi araştırmalar için zemin hazırladı. Ek olarak, Hasat sonrası biyoloji alanında bilimin ilerlemesine, Bahçıvanlık Bilimi ve Biyoteknoloji Dergisi Yardımcı Editörü ve Asya Mikrobiyoloji, Biyoteknoloji ve Çevre Bilimleri Dergisi Yayın Danışma Kurulu üyesi olarak sürekli dahil olmaktadır.
Tavsiye edilen kitap:
Tüketilen: Sonlu Planet Gıda
Sarah Elton tarafından.
In tüketilenSarah Elton, üç kıtadaki tarlalarda ve tarlalarda yürüyor, yalnızca yemeğimize olan gerçek tehditleri araştırmakla kalmıyor, aynı zamanda zamana karşı çalışan ve yeni ve umutlu bir gelecek yaratmak için çalışan kişilerin az bilinen hikayelerini anlatıyor. Yiyecekler sorun olabilir, ancak Sarah'ın gösterdiği gibi, çözüm de bu. Bildiğimiz kadarıyla gıda sistemi birkaç on yıl içinde bir araya getirildi - ve eğer o kadar çabuk kurulabilirse, aynı sürede yeniden birleştirilip geliştirilebilir. Yazar, 2050 yılına kadar gerçekleştirmemiz gereken hedefleri ortaya koyuyor. Söylediği hikayeler göz korkutucu bir kaderden kaçınmamız için bize umut veriyor ve bunun yerine hepimiz masaya oturabildiğimizde çok uzak olmayan bir geleceğe inanmamıza yardımcı oluyor.