,
Bölüm 275: Prenses Bao Yun
“Neyse daha fazla Cennet’in Gizli Vadisi hakkında konuşmayalım; sadece eski ve çürümüş bir mesele sonuçta.” Li Qiye, Sikong Toutian’ın fazlasıyla korktuğunu anlayınca üzerine daha fazla gitmek istemedi.
Sikong Toutian da rahat bir nefes aldı. Her zaman gizemli biri olmuştu ve kimliğini hep gizlemişti. Ancak Li Qiye’nin önünde anadan doğma kalmış gibiydi; Li Qiye’nin gözlerinden hiçbir şeyi gizleyemiyordu.
“Büyük Kardeş, yine de Jikong Wudi hakkında biraz daha dikkatli olursan iyi olur.” Sikong Toutian kendini topladıktan sonra Li Qiye’ye fısıldadı: “Jikong Wudi kesinlikle bir şeytandır; doğuştan Aziz Kaderi, Aziz Yaşam Çarkı ve Aziz Fiziği var! Üç aziz yetenek, günümüz zamanının bir numarası; doğuştan Ölümsüz Kemiğe sahip olan Tanrıça Mei bile ondan daha şeytansı değildir.”
Üç aziz yeteneği duyanlar korkudan bayılabilirdi bile. Antik çağlardan günümüze kadar üç aziz özelliği aynı anda taşıyanların sayısı çok azdı.
“Sadece üç aziz yetenekmiş.” Li Qiye gülümsedi ve konuştu: “Beni kışkırtmadığı sürece üç aziz yeteneği umurumda olmaz. Ama eğer kışkırtırsa, üç ölümsüz yeteneği olsa bile bizzat tüm kemiklerini parçalarım! Ölümsüz İmparator Ta Kong yaşasaydı bile gider onu bulur ve başladığım işi bitirirdim!” Li Qiye bunları söylerken gözlerini kısmıştı.
Şerle Kuşatılmış Dağ Sırası’ndaki işlerin kimin altından çıktığını biliyordu. Eğer Ölümsüz İmparator Ta Kong hala bu dünyada olsaydı, Uzayı Çiğneyen Dağı yok etmek için onun öldürme yöntemlerini kullanırdı!
Ancak eğer Ölümsüz İmparator Ta Kong bu dünyada değilse, sırf Ölümsüz İmparator Ta Kong’un yaptıkları için gidip soyunu bulup tarikatını yıkmak için çok meşakkatli bir işti ve Li Qiye bunun için fazlasıyla tembeldi. Tabii eğer öğrencilerinden biri gelip kendisini rahatsız ederse, alayını mutlulukla öldürürdü.
Bu cevaptan sonra Sikong Toutian’ın kalbinde tüyler ürpertici bir his doğmuştu ve ürpertici soğukluğu vücuduna yayılmıştı. Kesinlikle Li Qiye’nin dalga geçtiği düşünmüyordu; söylediğini yapabilecek biri olduğunu biliyordu.
“Amanın, Kardeş Li buradaymış. Misafirperverliğimin eksikliği yüzünden darılma lütfen.” Chi Xiaodao nihayet biraz ara verme fırsatı yakalamıştı. Li Qiye’nin köşede bir şeyler içtiğini görünce de hemen onu görmek için gelmişti.
Li Qiye gülümsedi ve konuştu: “Hemen gevşeme, hala çok meşgul olduğunu biliyorum. Baksana ablana, fazlasıyla meşgul olmasına rağmen yine de heyecanlı olmalı.”
“Ah, ablama seni Kraliyet Sarayı’nda gezdirmesini söylememi ister misin?” Chi Xiaodao ablasına dönünce hemen gülümsemişti.
Li Qiye de Chi Xiaodao’ya döndü ve başını iki yana salladı: “Pekala velet, ne düşündüğünü biliyorum. Merak etme, ablana hiçbir şey olmayacak. Şu diğer mesele hakkında ona biraz yardım edeceğim.”
Chi Xiaodao ablası ile Li Qiye’yi yan yana getirmek için hiçbir fırsatın kaçmasına izin vermiyordu, ama Li Qiye onun bu iyi niyetini tabii ki biliyordu. Li Qiye, Chi Xiaodao’yu epey kabullenmişti, ama Chi Xiaodie ise… Aslında onun gibi altın bir kızın burnunun havada olması normal bir şeydi, bu yüzden ona karşı da bir garezi yoktu.
Chi Xiaodao ablası için fazlasıyla uğraştığı için Li Qiye yüzü olsun diye ona yardım edecekti.
“Ah, bu arkadaş bir tanıdığın mı?” Chi Xiaodao tanıyamadığı için hemen Sikong Toutian’ı da selamlamıştı.
Li Qiye utanmış Sikong Toutian’a bakarak gülümsedi ve cevapladı: “Bu senin hırsız.”
“Küçük haydut!” Chi Xiaodao, Li Qiye’nin cevabından sonra tüm dikkatiyle dik dik Sikong Toutian’a baktı: “Küçük hırsız, neden buraya geldin? Sakın bu işi baltalama, bu dao vaazı etkinliği bizim için gerçekten büyük bir etkinlik. Eğer bir şeyler karıştırırsan, hayal dahi edemeyeceğin kini üzerinde hissedersin!”
Chi Xiaodao’nun tepkisi anlaşılabilirdi. Kendisi bu etkinlikte bir sorun çıkmasını özellikle istemiyordu. Sikong Toutian ile de iyi bir geçmişe sahip olduğu söylenemezdi. Kraliyet sarayına sızdıktan sonra ne sorunlar açacağını kim bilebilirdi ki?
“Bu kadar dramatik olmak zorunda mısın?” Sikong Toutian çarpık gülümsemesiyle konuştu: “Ben iyi biriyim; buraya geliş sebebim de Kardeş Li’ye bazı haberleri iletmekti.”
“Gerçekten mi?” Chi Xiaodao şüpheyle sordu: “Sen Kaplan Feryadı Kapısı’nın atalarının mezarını bile kazmış bir adamsın; burada hazinelerimizi çalıp çalmayacağını kim bilebilir ki?!”
Sikong Toutian ne diyeceğini bilemez halde kalmıştı, yapacak bir şeyi yoktu. Adı çıkmıştı bir kere, herkes onu avlamaya hazırdı.
“Merak etme ben ona göz kulak olurum. Hiçbir şey olmaz.” Li Qiye, Chi Xiaodao’nun endişelerine gülse mi üzülse mi bilmiyordu.
Sikong Toutian da hemen gülümsedi: “Şimdi sorun kalmadı değil mi? Kardeş Li garanti veriyorsa gözün arkada kalmasın, kesinlikle iyi biri olacağım ve hiçbir işi bozmayacağım. Sadece biraz Tanrıça Mei’nin vaazını dinlemek istiyorum.”
“Eğer bir şey yapmaya kalkarsa, kemiklerini kırarken yardımcı olurum.” Li Qiye de gülümseyerek onaylamıştı.
Sikong Toutian biraz heyecanlanmış ama kısa sürede neşesi kaçmıştı: “Şimdi kesinlikle hiçbir şey yapmayacağım, tamam yemin olsun!” bunu dedikten sonra elini göğsüne vurdu.
“Yani az öncesine kadar bir şeyler planlıyordun?” Li Qiye dönüp sakince sordu.
“Hayır, kesinlikle hayır.” Sikong Toutian hemen suçlamaları reddetti ve göğü işaret ederek yemin etti: “Kardeş Li, endişe etme. Aslan Kükreyişi Kapısı’nın topraklarında uslu bir çocuk olacağım; bir çimene ya da bir çiçeğin yaprağına bile dokunmayacağım!”
Chi Xiaodao yemin etse bile bu elemana güvenmiyordu. Adı çok uzak bölgelere kadar bile gitmişti, ne zaman ismi duyulsa ya bir mezar soyuluyordu ya da bazı hazineler çalınmış oluyordu. Kandırmaca ve dolandırıcılık konusunda usta bir alçaktı. Ancak Li Qiye kendisine kefil olunca Chi Xiaodao da rahatlamıştı.
“Ooy, gerçekten beni bu kadar karakter fukarası olarak mı görüyorsun?” Sikong Toutian, kendisinden bu kadar fazla şüphe edildiğini görünce inlemeden edememişti.
Chi Xiaodao da öfkeyle konuştu: “Nasıl iyi düşünelim ki? Hala malzemelerimi geri getirmedin. Onları geri getirdiğinde, karakterin üzerine de konuşabiliriz.”
“Tabii, tabii, tabii hepsini geri ödeyeceğim.” Sikong Toutian utangaç bir şekilde gülümsedi ve konuştu: “Son zamanlarda kemerim biraz sıkı. Yeterince param olsun hepsini bizzat getirip sana vereceğim.”
Chi Xiaodao, Sikong Toutian’ın ağzından çıkan bu laflara güvenemiyordu. Çoktan o tıbbi malzemelerin bu haydutun ellerinden kayıp gitmiş olduğunu hissetmişti ve malzemeler konusunda hiçbir umudu yoktu.
Bunlar olurken bir kızın gelişiyle alkışlar duyulmuştu. Kıza çiçekler yol veriyordu, ay onun karşısında utanıyordu. Kızda gizli bir asalet vardı, diğerlerinde hayranlık uyandırıyordu. Altın dallardaki yeşim yapraklardan yapılmış bir kız gibiydi.
Kız girdiği anda, az öncesine kadar Sikong Toutian’la atışan Chi Xiaodao, her şeyi unutmuş ve avel avel kıza bakıyordu.
“Bao Yun Klanı’nın prensesi.” diye açıkladı Sikong Toutian.
Eğer Sikong Toutian bu bilgiyi vermiş olmasaydı bile Li Qiye kızı Chi Xiaodao’nun yüzüne bakarak tanıyabilirdi.
“Xiaodao, acele et de saygıdeğer misafirimizi karşıla!” Chi Xiaodie, Prenses Bao Yun’un gelişini gördüğü gibi kardeşine seslenmişti. Ona bir fırsat oluşturmak istemişti.
Chi Xiaodao aklını başına toplayınca uzaktan Prenses Bao Yun’a baktı; hala tereddüt ediyordu.
“Daha savaş başlamadan utandın kaldın, bu şekilde olmaz.” Li Qiye hatırlatmak için konuştu: “Git ve bir erkeğin yürekliliğini bize göster. Bir kadının kalbini fethetmek istiyorsan cesur olman gerek! Başarsan da başaramasan da bu kumara girebilecek cesareti göstermelisin. Deneyip de başarısız olsan bile ne olacak ki? Hiçbir şey kaybetmeyeceksin. Ama şansını denemezsen daha başlamadan kaybetmiş olursun! Savaş daha başlamadan kaybetmek, elinden geleni yaparak kaybetmekten daha utanç vericidir! Unutma, yenilmez Ölümsüz İmparatorların bile kaybettiği zamanlar oldu. Bu ne ki? Git şimdi, orada bir güzellik senin için bekliyor!”
Li Qiye’nin cesaretlendirmesiyle Chi Xiaodao’nun kalbi sallanmıştı. Derin bir nefes aldı, ruhu alevlenmişti. Gözleri parlıyordu ve aurası değişmişti, tıpkı arenadaki bir gladyatör gibiydi. Etkileyici bir tavırla Prenses Bao Yun’a doğru yürüdü.
“Bu veletin baharı yakındır.” Sikong Toutian da Chi Xiaodao’nun tazelenmiş havasını görünce mırıldanmıştı.
“Bayan Bao Yun, o kadar uzaklardan ziyarete gelmenize rağmen sizi daha iyi karşılayamadığım için özür dilerim.” Chi Xiaodao, Prenses Bao Yun’u karşılamaya giderken özgüveniyle parlıyordu. Zaten yakışıklı biriydi, bir de özgüven ile dolunca, gerçekten epey çekici birine dönüşmüştü.
Prenses Bao Yun da Chi Xiaodao’yu görünce hafifçe gülümsemişti ve nazikçe başını salladı: “Kardeş Chi, uzun zaman olmuştu.”
Chi Xiaodie kardeşine yardımcı olmak istiyordu ve bu yüzden hemen araya girdi: “Küçük Kardeş Bao Yun, şu an sana eşlik edemeyeceğim, bu yüzden kardeşim senin rehberin olacak. Eğer görgüsüz bir davranış sergilerse, şöyle güzelce bir döversin.” Prenses Bao Yun, Chi Xiaodie’nin söylediklerinden sonra hemen gülmeye başlamıştı. Chi Xiaodao da bu fırsatı kullanıp prensesi yalnız kalabilecekleri daha sessiz bir yere götürdü.
Chi Xiaodao neşeli ve konuşkan biriydi, bu yüzden kısa süre sonra, ikilinin gittiği yerden kahkahalar yükselmeye başlamıştı. Kuşkusuz Prenses Bao Yun ile iyi anlaşıyordu.
“Bu veletin kızlara kur yapmakta bu kadar iyi olabileceğini beklemiyordum.” Sikong Toutian uzaktan Chi Xiaodao ve Prenses Bao Yun’u görünce şaşırmıştı.
Li Qiye hafifçe gülümsedi ve konuştu: “Chi Klan’ı öğrencileri arasında korkak yoktur. Zamanında Chi Klanı’nın parlak dönemlerinde, en tehlikeli zamanlarda bile her zaman başları dik yürümüşlerdir. Milyonlarca yıl sonra Chi Klanı düşüşe geçmiş de olsa, atalarının bu şanını nasıl kenara atsınlar?” Li Qiye bunu söyledikten sonra biraz duygulanmıştı.
Sikong Toutian da etkilenmişti ve bir şey söylemedi. O da Chi Klanı’nın atalarını duymuştu; tarihi tabletlerde bile meşhur olan, Ölümsüz Katliam Savaşı’nda savaşmış yüce savaşçıların nesliydi.
“Sima Longyun geldi.” Biri bu anonsu geçtikten sonra birçok genç dahi ayağa kalkmıştı.
Sima Longyun epey şık ve ilgi çekici bir şekilde gelmişti. Arkasındaki güçlerden kaynaklanan kendini beğenmiş havası ilk bakışta anlaşılıyordu.
Kendisi fazlasıyla popüler olduğundan birçok genç dahi onu selamlamaya gitmişti. Sima Longyun’un kendisi ve Öfkeli Ölümsüz Aziz Ülkesi’nin yetişimi nereye giderse gitsin mevki olarak üstün tutuluyordu ve hoş karşılanıyordu.