başüstündeki notlara baktı. günler öncesinden yazılmış ' Baudelaire'nin içe kapanış adlı şiirini oku'. buldu okudu.
Derdim: yeter, sakin ol, dinlen biraz artık; Akşam olsa diyordun, işte oldu akşam, Siyah örtülere sardı şehri karanlık; Kimine huzur iner gökten, kimine gam. sonra çıktı evden.. işe gitti.. telefona baktı, telefon ona. işten geldi. Bırak, şehrin iğrenç kalabalığı gitsin, Yesin kamçısını hazzın sefil cümbüşte; Toplasın acı meyvesini nedametin Sen gel, derdim, ver elini bana, gel şöyle sanki biri bütün duyguyu şırıngayla çekmiş gibi içinden.. tepkisiz kaldı herşeye. çünkü ilk kez dünyada bir nokta gibi hissetti kendini. anlamsız bir nokta. şimdi bir kez daha inandırmak istedi kendini. bir kez daha hiç bir şey olmamış gibi yapmak istedi. bir kez daha acımamış gibi yapmak istedi. içinden gelmedi. Anladı ki kalple beyin değil de sadece karar mekanizması. Mide kasılmaları her şeyin üstündeydi. en 'mantıklısı' Billie Holiday den Goodmorning Heartache dinlemekti. o da öyle yaptı.