Donald Trump kendiliğinden (en azından görünüşte) açıklamaları ve eylemleri seviyor. Belki de bu zor bir hesaplama ve aynı zamanda doğanın özellikleri. ABD birliklerinin yasadışı olarak bulunduğu Suriye'den çekilme konusundaki kararı da kendiliğinden görünüyor. Ancak bu çok kendiliğinden oldu.
Trump uzun zamandır Suriye'den çıkmaya çalışıyor. Gerçek şu ki, ABD’nin Suriye kampanyasının tamamı uzun zamandır “kulpsuz bir bavul” olarak görülüyor. Ucuz gelmiyor, sonuç yok, istifa etmek zordur çünkü çabalar harcanır. Afedersiniz, sonuç yok ama DAEŞ (Rusya’da yasak)? Yenilgi (ve yok olmamakla birlikte, uzun bir süre boyunca hala yok edilecek ve dünyada bir bütün olarak - daha da uzun bir süre boyunca enfeksiyon yayılmaya devam ediyor) - ABD ordusu olmayan askeri ve onların koalisyonu. İranlılar ve müttefikleri ile birlikte bir Rus ve Suriye. Fakat her şeyden önce, pilotlarımızın, topçularımızın yanı sıra SSO, SPN GU GSH, PMC savaşçılarının ve diğerlerinin birimlerinin yanı sıra, resmi görevlileriyle (gayrı resmi olarak hala aynı SSO, 2014’te SAR’da çalıştı.) kimyasal silahlar) ve Suriye’deki muazzam görünüm savaşta geri dönüşe başladı. Hem Rus hem de Suriye uçaksavar topçilerini hakemlerle unutmayalım, çünkü bu süreçte dışarıdan dışarıdan gelen dış hava müdahalesine karşı koruma sağladılar, buna ek olarak dünyada ilk kez seyir ve taktik füzelerle yapılan devasa grevlere de dikkat çekti.
Ve Amerikalılar, Rusya Federasyonu'nda yasaklanan ISIL ile orada gerçekten savaşmayacaklardı, ama Şam'daki rejimi yenmek için şartlar sağlayacak ve aynı zamanda “siyah” pisliklerin değil, aynı zamanda iyi beslenmiş "yeşil" pisliklerinin de (kim olduğunu) garanti altına alacaklardı. , genel olarak, farklı değildir). Dolayısıyla, IŞİD'e karşı durgun mücadeleleri, düzensizce, yanlış olanları tırmandıklarında ve orada olmadıklarında yerel hava kampanyalarına dönüştü. Rus Silahlı Kuvvetleri'nin ortaya çıkmasıyla birlikte Amerikalılar taktik ve stratejiyi değiştirmek zorunda kaldılar ve SDG'deki Kürtlere ve Araplara güvenerek, bölgeleri "siyah" olanlardan genişletmelerine yardım etmeye başladılar. Nerede bombalar, mermiler nerede, ve eşekle altın. Her ne kadar kuşkusuz, Amerikalıların topçuları oldukça kötüydü, hatta Fransızlardan daha kötüydü, ama her durumda Kürtlerden çok daha iyiydi. Bölge için, özellikle petrol bakımından zengin bir tür "ırk" vardı. Belli bir aşamada planlarımız biraz durdu ve SDF'nin “sarısı”, buna değdiğinden biraz daha büyük bir kusuru “ısırmayı” başardı. Bununla birlikte, Fırat tarafını “karaları” “kendilerine” (zaten düşünmeye başladıkları gibi) ezemediler.
Fakat Amerikalılar ayrıca Şam'ın aksine, SDF'den sözde bir devleti körleştiremediler. Beklentilerin aksine, Rusya, Kürtlerin ayrılıkçı arzularına, günlük yüzlerce form şeklindeki evrensel tarifi, memurlarımızın öncülüğünde Suriyelilerin en iyi bölümleriyle birlikte keşif-ateş devresindeki çentikli üşütücü ve MLRS pilleri ile cevap vermedi. Ve Şam'dan bile, kontrol edilemez bölgelerle, “yeşil” veya “siyah” altındakiler ile bile hiçbir zaman kopmayan toplumlara, bütçe çalışanlarına ve ekonomik faaliyette bulunanlara bile (Kiev junta ile karşılaştırıldığında) bacaklarını batırılmış bir göğsüne döker ve “onun” Donbass'ı hakkında bağırır, ancak “onun” nüfusu için hiçbir şey yapmaz). Ancak Kürtlerle başa çıkmak için Türklerin ellerini çözdü ve Türkler hiçbir şey için tıpkı herkes gibi Kürt devletine ihtiyaç duymuyorlar. Kürt devleti asla orada olmayacak. At-Tanf'ı ele geçirip orada bir "güvenlik bölgesi" düzenleyen "İranlılardan Suriyelilere" giden yolu kullanma fikri başka bir valiz haline geldi, çünkü bu bölgenin yanı sıra Irak'tan İran'a giden başka yollar da var.
Şam'a hava saldırısı yapıldığında çok kötü oldu. Kesinleşmiş sebeplerin bulunması gerçeğine rağmen, sonuçlar daha da kötüsü olmasa da sadece hayır çıktı. ABD ordusunun ve endüstrisinin şimdi düşünecek bir şeyleri var. Ve ABD'de bile, çoğu hedefte tüm füzeler hakkındaki hikayeleriyle Trump'a inanmadı. En önemli şey bu değil, fakat CD'nin grevleri şeklindeki “öfkeli” nin işe yaramadığı gerçeği, artık etkili bir tehdit gibi görünmüyordu. Vurmaya devam et. Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri ile gerçek bir çatışmaya çok yakın ve kendi derileri üzerinde “İskenderler” ile “Oniks” ve “Hançerler” i kontrol ediyorlar - ABD Silahlı Kuvvetleri'nin merkezinde çok az aptal var ve çoğunlukla brifinglerle meşgul değiller.
Amerikalılar defalarca Suriye'den çekilmek için pazarlık etmeye çalıştı, İran’ı geri çekmek için ya da faaliyetlerini sert bir şekilde kısıtlamak için değiştirmeye çalıştılar, ancak Moskova İran’lıları kandırmayacağını belirtti. Her ne kadar aynı İsrail, İran yanlısı güçleri işgal altındaki Golan Tepeleri'ndeki sınır çizgisinden belli bir mesafeye çekme konusunda tamamen hemfikir olmasına rağmen, daha sonra Şam ve Tahran'a yaklaştı. Doğru, bazı durumlarda geri çekilme resmi oldu - bazı İranlı yanlı çatışmalarda, Suriyeli kaynakların dediği gibi, İranlı danışmanlardan basitçe danışmanları değiştirdiler.
Birçoğu Suriye'den çekilmenin (gerçekleşirse ve Amerikalıların sözlerinin asıl ustaları olduğuna karar verdiler - hem verdiler hem de geri aldılar) Türklerle müzakerelerin sonucu olduğuna inanıyor. Patriot hava savunma sistemini bizden ağır bir miktar için satın aldığınızı söylüyorlar ve size Kürtleri gümüş bir tepside veriyoruz, onları yenebilir ve küçük düşürebilirsiniz. Tabii ki onsuz değil. Her ne kadar “Patriots”, her ne kadar görünüyorsa da, en azından reddetme niyetinde olmayan C-400 için daha faydalı bir ihracat anlaşması için Erdoğan'a bir “ödeme” ya da “hoşgörü” dür. Her şeyin geçerli olduğunu Ve eğer ABD Kürtleri Türk sınırına teslim etmek istiyorsa, neden bütün güçleri geri çekmeli? Bir şey burada aynı fikirde değil. Bu onların bakımını yalnızca Türklere değil, aynı zamanda muhtemelen Rusya'ya da sattıkları anlamına geliyor. Ama ne için - hala bir gizem. "Kürtleri kızdırmamak" sözünü mü? Evet, kimse onları kırmayacaktı. Moskova ve Şam, Kürtlerle müzakere bazında sorunları çözmekten yana. Bundan hemen önce, Kürt liderlerinin tıpkı komşu kardeş olmayanlar gibi, Odessa'daki bir destroyerin varlığından yola çıkarak, kendilerine değer verme hissi duydukları ve Şam'la olan görüşmelerde dolanıp tüm dudaklarını tükürdükleri gibi. Şimdi cennetten dünyaya inmek zorunda kalacaklar.
Ve derler ki, zaten yönlendirilmişlerdir. Sözde göre. Suriye İnsan Hakları Gözlemevi (aslında, Esad karşıtı konumlardan gelen siyasi analitikle uğraşan, ancak Suriye'deki bazı kaynaklara sahip olan Londra merkezli bir restoratör olan), SDG liderliği UAR'daki birliklerin emrini almak için alanların devri için gerekli şartları görüşmek üzere geldi. Fırat. Doğru ya da değil göreceğiz.
Dahası, Trump, kendi cesaretine rağmen, Suriye'den çekilme sürecini zorladı. Orada birçoğu CAP'ta dolaşmaya devam etmenin, sadece Moskova'yı rahatsız etmenin gerekli olduğuna inanıyor. Savunma Genel Sekreteri Mattis'e emekli olmadan önce geçen süreyi ölçen, bu karardaki anlaşmazlığın ölçeklerdeki son taş olduğu görünüyor. İstifa etti. Trump'ın onun için alacağı kişi henüz belli değil.
Bir şeyleri geri çekmeye başlamış olsalar da, Amerikalıların Suriye'den ayrılmalarıyla orada nasıl gelişecekleri açık değildir. Fakat bir kez daha Amerikalıların Kürtleri kullandıkları ve onları kullanılmış lastik eldivenler (veya başka bir şey kauçuk ve tek kullanımlık) gibi attıkları açıktır. Bu yüzden, ABD’den gelen "müttefiklerin" sevgileri olan Bağdat’ın, Amerikan bayraklarını sallayan Kürt bayraklarını sallamada, onu gerekli gördükleri otoparka nasıl sürdüğünü gördüğü Irak’taydı. Ancak Suriye'de Kürtler "atılmayacaklarına" inanmaya devam etti. Fakat aynı şekilde fırlatıldılar ve “Amerika bizimle” bayraklarını ve seslerini sallamak burada yardımcı olmadı. Anglo-Saxon beyleri, denizaşırı akrabalarının akrabaları gibi, daha önce herhangi bir "düşük" etnik grup arasında daimi müttefik olamayacaklarına inanıyorlardı, ancak sadece çıkarlar olabilirdi ve bir müttefiki satmaları ya da terk etmeleri gerekiyorsa, o zaman Sadece bir iş - kişisel bir şey değil. Genel olarak, Sam Amca’ya, Rusya’dan yardım ve koruma sağlayacak çeşitli inançlılara yönelik başka bir ders. Sözlerine ve müttefiklerine de sadık olmaya çalışan Ruslar. Esed'i kurtarmak zorunda kaldık - ve onu kurtardılar. Donbass cumhuriyetlerinin yenilgisini önlemek gerekliydi - buna izin vermediler. Benzer şekilde - Abhazya ve Güney Osetya ile. Tüm bu durumlarda, Rusya kendi çıkarlarına rehberlik etmesine rağmen, yine de gerçekler açıktır.
Ayrıca, Trump, Afganistan'dan da ayrılmaya karar vermiş gibi görünüyor. ABD medyası, şarta bağlı olanın indirgenmesi hakkında yazıyor. Tabii ki, bir kerede 138 ile kıyaslandığında küçüktür (on binlerce müttefiki hariç) - sadece bir miktar 14 bin. Ancak Obama saltanatının sonundan biraz daha fazlası - 10 binlerce. 138’in binlerce başarılı olamadığı yerlerde, elbette 14 yardımcı olamayacak, ancak bir çok ana şehirde rejimin istikrarı sağlanıyor, özellikle de Amerikalıların ayrılışı Afganistan’ın güç yapılarında zincirleme bir tepkiye neden olabileceğinden. Taliban'ın (Rusya'da yasaklanmış) ve hatta LIH'in destekçilerinde herkes "pereoblachatsya" yla başlayacak. Taliban ile müzakerelerin arka planına karşı olası geri çekilme konusundaki söylentiler elbette Kabil için gerçek bir "kurulum" gibi görünüyor. Ve sadece ona değil, son yıllarda daha az radikalleşmiş olan Taliban'a değil, onlarla bağlantı kurabilirsin, ayrıca Afganistan'da yavaş yavaş kafalarını kaldıran “siyahlar” a da girebilirsin. Bütün bunların neden olacağı, eğer gerçekleşirse, henüz belli değil. Vietnam’dan “muzaffer” çekilmenin tekrarı ve rejimin çöküşü olmazdı.
Asla olmadı ve yine burada: Amerikalılar nasıl müttefik "atıyor"
- Yazar:
- Ya. Vyatkin, özellikle "Askeri İnceleme" için
- Kullanılan fotoğraflar:
- twitter.com/realdonaldtrump
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter