Gelecek yüzyılın önde gelen istihbarat subayı 30-80, gelecekteki Rusya Kahramanı, bilimsel, teknik ve yabancı istihbarat liderlerinden biri, 1913 yılı 16 yılında Kursk eyaletinin Belgorod şehrinde, Rus kara toprağı şeridinde doğdu. Liseden 1930 ile mezun olduktan sonra, fabrikada tamirci olarak çalıştı ve aynı zamanda akşam okulunda çalıştı. Onun için, çalışma ortamındaki yaşam iyi bir okuldu: işe saygı, mesleğiyle gurur duyma, disiplin ve verilen görevin bilinçli bir şekilde yerine getirilmesine olan ilgisinin farkındalığı geliştirdi.
1934'te Vladimir Borisovich Moskova Makine-Alet Enstitüsüne girdi. Öğrenci yıllarında, Moskova Öğrenci Aero Kulübü'ndeki OSOVIAHIM himayesinde paraşütle atlama ve kayma sporlarına aktif olarak katıldı. Mezun olduktan sonra, Moskova Hava Savunma Avcı Alayı'na hisse senedi pilotu olarak atandı. Gökyüzüne olan tutkusunu tüm hayatı boyunca sürdürdü, kayma yarışmalarına sürekli bir katılımcı oldu ve yaşla birlikte bu spordaki tüm birleşme kategorisinin yargıcı oldu.
Vladimir Borisovich, bu yılları hatırlatarak şunları söyledi: “30'lerin gençleri neslimin bir keşif için ihtiyaçlar çemberine sığması ve onların istihbarattaki yerlerini bulması zor değildi. O yıllardaki gençlerin yaşam tarzı bizleri buna yönlendirdi ... Ülke devasa bir şantiyeye benzemeye başladı ve bencil olmayan, sıkı çalışma hayatın normuna dönüştü. ”
Barkovsky, henüz 1939'in ilkbaharında olduğu gibi, enstitüden henüz mezun olmamıştı, BPSU Merkez Komitesi'nin (b) kararı ile devlet güvenlik organları için çalışmaya gönderildi ve yabancı istihbarat için kararlıydı. Bu yüzden Vladimir Borisovich, bir yıl önce oluşturulan özel amaçlı istihbarat okulundaki ilk setlerin dinleyicileri arasındaydı. Ve bunu sadece istihbarat okulunun kendisinde öğrendi. Vladimir Borisovich'in hatırladığı gibi, burada şöyle söylendi: “Bundan sonra bir mühendis olduğunuzu unutun. Şimdi sadece bir izcensin. ” “Benim rızam” dedi, “kimse sormadı. Dediler ki - bir izci olacaksın. Böylece oldum ... ".
Ancak hayat, bilimsel ve teknik zeka alanında (NTR) çalışmaya başladığında, onun da bir mühendis olduğuna karar verdi. Mezuniyetinin ve diğer savaş öncesi kitlerinin diğer öğrencileri, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında düzinelerce yabancı ikametgahta ve Alman birliklerinin gerisinde işin zekasını aldı: yeraltında, özel partizan dekolmanı, keşif ve sabotaj grupları.
Şubat ayındaki 1941’te yabancı istihbarat memuru Barkovsky Londra’ya “genel istihbarat memuru” olarak geldi. Ancak, temel mühendislik eğitimi nedeniyle, bilim insanlarıyla ve teknik uzmanlarla bir çalışma bölümü tahsis edildi - on taneden fazlası vardı. Ancak, siyasi ve askeri stratejik bilgi kaynakları da vardı - bunlar savaş tehdidinin SSCB için kaçınılmaz hale geldiği durumlarda son derece önemliydi. Yine de, Barkovsky'nin çalışmasında bilim ve teknolojinin profili hâkim oldu: Savaş sonrası trendlere pratik bir başlangıç yapmak için seçilmiş olan kaynaklarla çalışmak konusunda uzmanlaşmaya başladı - bilimsel ve teknik.
Memorial Sunday 22, June, Sovyet elçiliğinin banliyö evinde tanıştığı, çalışan ailelerinin Alman bombalamalarından uzakta bulunduğu Vladimir Borisovich'i hatırlatıyor. Almanların Sovyetler Birliği'ne yaptığı saldırı haberi, Londra'daki ikamet izcilerine, sipariş olarak derhal Anavatan'ın ihtiyaç duyacağı uygulamaya başlamaya başladı.
Bu süre zarfında, Vladimir Borisovich şunları söyledi: “Emek hızı o kadar arttı ki, şimdi hatırlıyorsunuz, şaşırtmasız, başa çıkmayı başarır başarmaz ... Anavatandan uzak olmasına rağmen ülkemizin üzerinde asılı olan büyük tehlikenin bilinciyle tüm zorluklar arka plana itildi. , mevcut tüm olanaklarla savunmasına ayağa kalk. ”
Fabrika ve işçi okulunda, enstitüde ve uçan kulüpte keşif okulu ve merkezi keşif aparatında canlandırma hayatını alan enerjik, itici, ancak sıkı bir şekilde organize edilmiş doğa, savaş koşullarında keşif görevlerini hızla yerine getirebildi.
Bilimsel ve teknolojik araştırmalar temelinde değerli bilgi kaynakları arasında Barkovsky, bilim doktorları ve kalifiye mühendislerle çalıştı. havacılık, askeri elektronik, kimya ve nükleer konular. Sonuç olarak, savaşın ilk yılında çok sayıda önemli bilgi elde etmek mümkün oldu: İngiliz radar ekipmanının ilk örneklerinin tasarım özellikleri, demir dışı metaller, alaşımları ve ikameleri, gemilerin manyetik koruması ve bombardıman uçakları için radyo işaretleri ve hedef işaretler hakkında .
Barkovsky'nin özel dikkatine atom problemine dikkat edildi. Kaynaklardan biri, İngilizlerin Amerikalılardan savaşın sonuna kadar aldığı istihbarat materyallerini düzenli olarak ve uranyum-235 metalurji ve plütonyum konularında verdi.
Bilimsel ve teknolojik devrim alanındaki görevlerin genişlemesi, bilgi kaynakları ağını yenilemeye acil bir ihtiyaç duyulmasına neden oldu. Bilim adamları ve uzmanlar arasında bağlantıları olan topçuların yardımıyla onlara ulaşma sorunu ortaya çıktı. Böylece, faydalı kaynaklar arasında, Barkovsky, merkezi bir İngiliz bilim insanı hesabına erişimi olan bir İngilizceye sahipti.
Vladimir Borisovich'in anılarına göre, bu ülkede uzmanlar arasındaki değerli kaynaklar, esas olarak ideolojik bir temelde istihbaratla çalışmaktan etkilendi, her şeyden önce anti-faşist bir düşünce oldu. Bu tür potansiyel kaynakların geliştirilmesi hızlandırılmış bir modda, aslında doğrudan bir teklif şeklinde gerçekleştirildi. Bu, ikamet personeli arasında akut bir zaman sıkıntısı nedeniyle oldu. Sovyet istihbaratıyla çalışmayı çekme süreci, elbette, İngiltere ve Almanya arasındaki askeri çatışmaların durumuna katkıda bulundu. İstihbarat subaylarımız Londra'nın sürekli bombardımanı koşullarında çalışmak zorunda kaldılar, bu yüzden Nazi Almanyası'nın tehdidi faşizm karşıtı İngilizler için oldukça gerçekti ...
Sadece 1946'te Barkovsky vatanına geri döndü. Merkezi istihbarat aparatında kıdemli pozisyonlarda bulundu, Amerika Birleşik Devletleri ve Batı Avrupa'ya gitti. Yurtdışında ve Merkezde geçirdiği yıllar boyunca Barkovski, sıradan bir istihbarat memurundan ve asistandan büyük bir bölüm başkanlığına gitti - Amerikan departmanı.
NTR altında yurtdışında ve Merkezde çalışırken, Barkovski, nükleer enerji alanındaki tanıdık sorunları, özellikle de uzun süredir New York'ta ikamet eden bir grup çalışanı yönetti.
Ofiste hikayeler Yasenevo'daki genel merkezinde yer alan yabancı istihbarat, Barkovsky’nin ortaklarının - Leonid Romanovich Kvasnikov, Alexander Semenovich Feklisov, Anatoly Antonovich Yatskov ve Vladimir Borisovich’in portrelerinde duruyor. Ofis ziyaretçilerini, bilimsel ve teknik zekanın Sovyet dış istihbarat faaliyetlerinin ana yönlerinden biri olduğunu bildirir. Standda, bilimsel ve teknolojik devrimin temel sorunları nükleer güç ve nükleer güç. silâh (“muazzam” işletme), radyo mühendisliği ve radyo elektroniği (“Rainbow”), havacılık ve roket teknolojisi (“Hava”). 1940’lerin başından 1960’lere kadar tüm bu işlemler Barkovsky ile ilişkiliydi.
Barkovsky'nin kişisel olarak aldığı bilgiler ve yurtdışında ve Merkez'de liderlik ettiği ekiplerin izcileri, sadece yaratılan atom silahlarının yardımıyla Sovyet devletinin askeri potansiyelini güçlendirmeyi değil, aynı zamanda atomu sivil hayatta teşvik etmeyi de mümkün kıldı. 1954'te SSCB'de, dünyada ilk kez bir nükleer güç istasyonu devreye alındı. Ve 1940'ların sonunda, ordumuz, havacılık ve filo radar sistemleri. MIG-15 savaş uçağı bu zamana kadar hizmete girdi ve 1950'de Kore Savaşı sırasında Amerikan Saber'larına karşı hava üstünlüğü kazandı.
29 Ağustos 1949, Sovyet atom bombasının doğum günüydü. O gün Birleşik Devletler nükleer silah konusundaki tekelini yitirmişti. Bu zamana kadar ABD askeri planları, SSCB’ye 1 Ocak 1950 tarihiyle nükleer bir saldırı planladı. Bu planların bozulmasından önce, Sovyet istihbaratının (devlet güvenliği ve askeri) operasyonu, Amerika'daki en gizli sır olan Amerikan “Manhattan Projesi” ne sızmak üzere yapıldı. Bu, aralarında Sovyet istihbaratının zaferiydi - Vladimir Borisovich Barkovsky.
* * *
Birkaç nesil nükleer fizikçi, istihbarat subaylarıyla birlikte, ulusal atom bombasının ilk atom bombasının ellinci yıldönümünü kutladı. Bir nükleer patlamanın ne olduğunu ilk elden bilen akademisyen Evgeny Velikhov, bu olayın devlet önemini şu şekilde tanımladı: “Nükleer silahlar konusundaki çalışmalarımız sayesinde, bilimimizi geliştirebildik ve başarılarını dünya pazarında rekabetçi hale getirdik. Atom bombası olmadan ikincil bir güç olurduk. "
Devletin çıkarlarına NTR'nin etkinliği hakkındaki görüşlerini teşvik etmekte aktif olarak yer alan Vladimir Borisovich, özel ve açık basında uzun yıllardır yayınlanan makaleler, çeşitli bölümlerde konferanslar vermiş, sempozyumlara katılmış ve basına ve televizyona röportajlar vermiştir. Çoğu zaman soru, istihbaratın kendi nükleer silahlarının SSCB'de yaratılmasına katkısı olmuştur.
Vladimir Borisovich'in bu süreçte istihbaratın yerini bu şekilde belirlemesi şöyle: “İstihbarat çok değerli gizli bilgiler verdi ve bilim adamlarımız sorun üzerinde çalıştı. Herkes kendi işini yaptı. Ancak en güvenilir ve gelecek vaat eden bilimsel ve teknik bilgiler, yalnızca verimli topraklara düştüğünde, anlamı anlaşıldığında yararlı olur. Atom silahlarıyla ilgili bilgilerle oldu. ”
Gerçekten öyle. Akademisyen olarak I.V. Akademisyen A.F., Kurchatov, “istihbaratın katkısı tartışılmaz, birçok çıkmaz ve hatalardan kaçınıldı”. Ioffe, sırayla: "Tek bir yanlış göstergeyle tanışmadım."
İstihbarat çalışmalarının savaş sonrası yıllarını nükleer enerji sorunu üzerine konuşan Vladimir Borisovich, yaptığı konuşmada, ayrıca "50'te, denizaltılar için güçlü güç reaktörleri ve reaktörleri hakkında bilgi edinildiğini" vurguladı.
Barkovsky'nin düşünce tarzı da bu ifadede yansıtılıyor: “İstihbarat subaylarının yerli atom silahlarının yaratılmasına katkısının farkına vararak, bilimsel ve teknolojik devrim, yerli istihbaratçıların başarılarına asla itiraz etmedi, çünkü istihbarat memurlarının hesaplamaları yapmadı, deney yapmadılar, atomik yapı detaylarına girmediler. bombası. "
* * *
"Görünmez cephenin savaşçısı" yirminci yüzyılın ortalarında Vladimir Borisovich Barkovski, bilimsel ve teknik zeka denilen modern zeka faaliyetlerinin en önemli yönünün aktif liderlerinden biriydi. Yurtdışında yıllarca, yabancı istihbarat karargahında ve istihbarat personelinin duvarlarının içindeki öğretim alanında, faaliyetlerini, ulusal güvenliği sağlama ve Anavatanımızın jeopolitik çıkarlarının derinliklerine dayanan özel bir sosyal fenomen olarak gördü.
Barkovsky, 1949'te, VRSh - Yüksek İstihbarat Okulu'nda, 1954 - 1956'te ders vermeye başladı, orada istihbarat departmanında, diğer bir önemli istihbarat memuru olan Ivan Ivanovich Agayants olan şef yardımcısı olarak çalıştı. Yurtdışında ve NTR'nin merkezi aparatında çalıştıktan sonra, 1969'teki Kızıl Bayrak Enstitüsüne taşındı. Ve yine İstihbarat Daire Başkanlığı'na, 1984'te emekli olana kadar profesör olarak çalıştı.
Barkovsky'nin eğitimsel, bilimsel ve gazeteciliği, dersler, pratik yardımlar, ders kitapları, öğretim materyalleri, monograflar, tezler ve özel koleksiyonlardaki makaleler ve zengin bir mirastan sonra açık basındaki emekli olduklarından zengin bir miras. İstihbarat faaliyetlerinin etiği konusundaki çalışmaları bile yazdı. 1949 - 2000 yıl boyunca, Vladimir Borisovich, 50'ten daha fazla çalışarak toplamda 3.000 sayfadan fazla sayfa hazırladı.
Barkovsky, istihbarat personelinin eğitimi için bir eğitim kurumu olan Kızıl Bayrak Enstitüsüne katıldıktan sonra aktif bilimsel çalışmalara başladı. Fakat istihbarat etkinliklerinin teorisi ve pratiğinin yanı sıra, bilimsel ve teknik zekâ tarihinin yetenekli ve aynı zamanda da yetenekli kalabalığıydı. Bu alandaki derin temelli çalışmaları bugün, Rus bilim ve teknolojisinin sosyal tarihinin bir bölümündeki etkileyici başarıların örnekleri olarak değerlendirilmektedir.
İstihbarat subayı, bilim adamı ve vatandaş Barkovsky'nin istihbaratın devlete olan önemini değerlendirmedeki inancı çok açık: "İstihbarat, ülkenin liderliğinin karşı tarafın planlarını ve planlarını açıkça bilmesi için ... İstihbarat sürekli bir düşmana değil sürekli bir ilgiye sahip."
Vladimir Borisovich, bu “sürekli ilginin” tatmin edilmesine on yıllarca memnuniyet verdi. Emekli olduğu için işten atılmadı, ancak genç nesil istihbarat subaylarının yetişmesinde yer aldı, araştırma ve gazetecilik faaliyetlerinde bulundu.
Hayatı boyunca istihbarat subayı ve devlet güvencesi ustası Barkovsky, bir ana emri itiraf etti - anavatana sadakat. Bize bir antlaşma yaptı: "Benim derin inancımda, izci yurtseverlik, hizmet ettiğiniz nedene adanmışlık, saygınlık, hizmetin çıkarlarına tam olarak teslim olma gibi özelliklerle tamamen karakterize edilmelidir."
Veteran Barkovsky, bilimsel ve teknik zekanın tarihi hakkında geniş bir materyal topladı - Rus, Sovyet, Rus. Rusya'nın İstihbarat Tarihine İlişkin Yazılar kitabının yazarları ve kurulduğundan bu yana, bölgesel kamu kuruluşu Yabancı İstihbarat Gazileri'nin bir üyesi oldu.
Bu nedenle, Mart ayındaki 20 Dış İstihbarat Akademisi Akademik Konseyi'nin kararı, 2001’in derinlikli bir şekilde haklı çıkmıştı: “Ülkemizin güvenliğini sağlamak ve aktif istihbarat personelinin eğitimine aktif olarak katılmak için büyük bir katkı sağlamak için emekli albay Vladimir Borisovich“ Dış İstihbarat Akademisi Fahri Profesörü ”unvanını aldı.
Anavatanımızın devlet güvenliğini sağlamada elde edilen yüksek sonuçlar için Vladimir Borisovich Barkovsky’nin 60 yıllık istihbarat yolculuğuna devlet ödülleri verildi. Savaş ve savaş sonrası yıllarda, Kızıl Bayrak Nişanı, Üç Kızıl Bayrak Nişanı, Yurtseverlik Savaşı Nişanı, Kızıl Yıldız, Şeref Madalyası ve birçok madalya aldı. Vladimir Borisovich, devlet güvenlik birimlerinin onursal çalışanıdır ve “İstihbarat Servisi İçin” işareti aldı.
15 Haziran 1996, Rusya Federasyonu Başkanı’nın Anavatan’ın ulusal güvenliğini sağlamadaki olağanüstü katkılarından dolayı, Rusya Kahramanının unvanı, Yabancı İstihbarat Servisi’nin beş gazisine derhal verildi. Bunların arasında Albay Barkovsky.
Bu makale benim tarafımdan 90 yıldönümü için hazırlandı. Şubat ayında, 2003, Vladimir Borisovich okudu. Yıldönümü için materyal yayınlamayı umuyordum. Ne yazık ki, yetenekli ve cesur istihbarat subayı üç aydan daha az bir süre onunla yaşayamadı ve 21 Temmuz 2003 bizi terk etti ...