Şizofreniform bozukluk, şizofreni semptomlarının birkaç ay boyunca yaşandığı, tedavi için ya da bilinmeyen nedenlerden dolayı remisyona giren psikopatolojik bir durumdur.
Bu bozukluğun semptomları, en az 1 ay ve 6 aydan az sürmesine rağmen, şizofreni ile aynıdır. İlaçlar, maddeler veya diğer zihinsel bozukluklardan kaynaklanmaz.
Ana belirtiler
DSM-V tarafından verilen beş ana semptom vardır:
- Halüsinasyonlar : gerçek olmayan şeyleri dinlemek, görmek, koklamak veya hissetmek.
- Sanrılar : yanlış inançlara sahip, diğer insanlara garip.
- Düzensiz düşünce: Kişiyi aniden konuşmayı bırakan ya da anlamsız kelimeler kullanan düşünceler.
- Organize olmayan davranış: halka açık yerlerde garip davranmak, nesneleri biriktirmek, katatoni (sınırlandırılmamış ajitasyondan hareketsizliğe), balmumu esnekliğini (vücudu ve uçları birisinin yerleştirdiği konumda tutmak).
- Olumsuz belirtiler : apati, alogia, anhedonia, düz etkililik.
nedenleri
Şizofreniform bozukluğun kesin nedenleri bilinmemekle birlikte, genetik, kimyasal ve çevresel faktörlerden kaynaklandığı düşünülmektedir.
genetik
Şizofreni veya bipolar bozukluğu olan aile üyeleri olan kişilerde ortaya çıkma olasılığı daha yüksektir. Bazı insanlar çevresel faktörlerin tetiklediği çok faktörlü bir genetik kırılganlığa sahiptir.
Beyin kimyası
Bu bozukluğu olan insanlar, algı veya düşünceyi düzenleyen beyin devrelerinin işleyişinde bir sorun yaşayabilir.
çevre
Stresli olaylar veya zayıf sosyal etkileşimler gibi bazı çevresel faktörler, onu geliştirme eğilimini miras alan kişilerde rahatsızlığı tetikleyebilir.
tanı
Bu bozukluğu diğer tıbbi ve psikiyatrik durumlardan ayırt etmek önemlidir. Onlar düşünülebilir:
- Toksikolojik değerlendirme
- Tıbbi değerlendirme
- Psikolojik durumun değerlendirilmesi.
DSM-IV'e göre tanı kriterleri
A) Şizofreni için A, D ve E kriterleri karşılandı.
B) Bozukluğun bir bölümü (prodromal, aktif ve artık ifadeler dahil) en az 1 ay, 6 aydan az sürer. (Teşhis remisyon beklemeden yapılmak zorunda olduğunda geçici olarak sınıflandırılır).
Aşağıdakileri belirtin: İyi prognoz özellikleri olmadan.
İyi prognoz özelliklerine sahip: Aşağıdakilerden iki veya daha fazlası ile gösterilir:
- Davranışta veya alışılmış aktivitedeki ilk büyük değişimin ilk 4 haftasında suçlanan psikotik semptomların başlangıcı.
- Psikotik dönem boyunca karışıklık veya şaşkınlık.
- İyi premorbid sosyal ve emek faaliyeti.
- Duygusal düzleşme veya donukluk olmaması.
Aşağıdaki bozukluklar alternatif bir teşhis olarak düşünülebilir:
- Şizofreni.
- Kısa psikotik bozukluk
- Bipolar bozukluk
- Depresyon.
- Madde bağımlılığının neden olduğu psikotik bozukluk.
- Depresyon.
- Delirious bozukluğu
- Travma sonrası stres bozukluğu.
- Beyin hasarı
tedavi
Şizofreniform bozukluğun tedavisinde farmakolojik tedavi, psikoterapi ve diğer eğitimsel müdahaleler göz önünde bulundurulur.
-İlaçlar / ilaç
İlaçlar en yaygın tedavi yöntemidir, çünkü semptomların şiddetini kısa sürede azaltabilirler.
Normalde aynı ilaçlar şizofrenide kullanılır. Bir ilacın etkisi yoksa, diğerleri genellikle denenir, lityum veya antikonvülsanlar gibi ruh dengeleyiciler ekler veya geleneksel antipsikotiklere geçilir.
Atipik antipsikotikler
Bu ikinci kuşak ilaçlar genel olarak tercih edilir, çünkü geleneksel antipsikotiklerden daha az yan etki geliştirme riski vardır.
Genel olarak, antipsikotiklerle tedavinin amacı, semptomları mümkün olan minimum dozla etkili bir şekilde kontrol etmektir.
Bunlar:
- Aripiprazol.
- Azenapin.
- Klozapin.
- İloperidon.
- Lurasidon.
- Olanzapin.
- Paliperidon.
- Ketiapin.
- Risperidon.
- Ziprasidon.
Atipik antipsikotiklerin aşağıdaki gibi yan etkileri olabilir:
- Motivasyon kaybı
- Uyuşukluk.
- Sinirlilik.
- Kilo alma
- Cinsel işlev bozuklukları
Geleneksel antipsikotikler
Bu ilk nesil antipsikotik ilaçlar, diskinezi geliştirme olasılığı (anormal ve gönüllü hareketler) dahil olmak üzere sık sık yan etkilere sahiptir.
Bunlar:
- Klorpromazin.
- Fluphenazina
- Haloperidol.
- Perphenazina.
Tedavi, hastanede yatan, yatmayan veya yarı hastanede yatan hastalarda ortaya çıkabilir. Asıl mesele hastadaki hastalığın psikososyal sonuçlarını en aza indirgemek ve güvenliklerini ve başkalarını korumaktır.
Hastanede yatış gerekip gerekmediğini değerlendirmek için, aile desteği varsa ve hastanın tedaviye uymaya istekli olup olmadığına bağlı olarak semptomların ciddiyeti dikkate alınmalıdır.
Tedavi ilerledikçe başa çıkma stratejileri eğitimi, problem çözme, psikoeğitim ve mesleki terapi iyi etkilere sahiptir.
Bu bozukluğu olan kişilerde hızlı bir semptom başlangıcı olduğu için, içgörü odaklı terapileri kullanmayı zorlaştıran hastalıklarını inkar ederler.
Kişilerarası psikoterapi veya bilişsel davranışçı terapi gibi terapiler, ilaçla birlikte tedavi için daha uygundur.
Grup terapisi önerilmemektedir, çünkü bu bozukluğu olan kişiler daha şiddetli semptomları olan insanları gözlemlerken stres veya endişe duyabilirler.
Akıl sağlığındaki sonuçlar
Bu rahatsızlığın zihinsel sağlıkta aşağıdaki sonuçları olabilir:
- Sosyal işlevsellik : Eğer tedavi edilmezse toplumda işleyişe müdahale eden şizoid veya paranoyak belirtiler geliştirebilir.
- İstihdam ve ekonomi : bu bozukluğu olan birçok insan işsizdir ve amaç veya amaçlardan yoksundur. Genellikle çok fazla uyurlar ve rutini takip etmezler.
- Şizofreni : Eğer tedavi edilmezse, şizofrenide gelişebilir.
- Güven : Eğer tedavi edilmezse, bazı insanlar paranoyaklaşabilir.
- Sosyal tecrit : bazı insanlar kendilerini tecrit edip aile ve sosyal aktivitelere katılmayı durdurabilirler.
- Bağımsızlık : eğer tedavi edilmezse, bazı insanlar yalnız yaşamakta veya kendilerine bakmakta zorluk çekebilirler.
- Bilişsel yetenekler : konsantre olma, bir şeyleri hatırlama, problem çözme, kendilerini motive etme veya eğlenme konusunda zorluk çekebilirler. Bu, işleri sürdürmeyi, kişisel ilişkiler kurmayı veya günlük hayatı kontrol etmeyi daha karmaşık hale getirir.