Her bir OGO uzay aracı, Dünya’nın hareketlerini incelemek ve mavi gezegenimizin Güneş ile nasıl etkileşime girdiğini belirlemek üzere geliştirildi. NASA projeyi sonlandırmadan evvel uydular 5 yıl boyunca misyonlarına sadık kaldı. Öte yandan, bu periyotlarda ABD Uzay Ajansı yörüngeden uyduları kurtarmanın emniyetli bir yoluna sahip değildi. Bu yüzden de son 50 yılı aşkın müddettir, OGO-1 uydusunun kendi isteğiyle Dünya’ya dönmesi beklendi.
Sonunda uydu birkaç gün öncesinde Arizona Üniversitesi araştırmacıları tesir yörüngesi açıklandıktan sonra 29 Ağustos tarihinde gezegene döndü. Uzay aracı, Tahiti’nin güneydoğusuna indi. Doğal ki uydunun atmosferi geçerken giriş yanmasından ve çarpışmadan ötürü epeyce hasar alacağı kesin. Uydudan geri kalanların Pasifik Okyanusu’nda Avustralya yakınlarında bir yerde bulunacağı belirtiliyor.
Bu hadisenin birtakım taraflardan bir devranın sonu olduğu tabir ediliyor. OGO projesi, Dünya hala uzay teknolojisiyle ilgili temellerini atarken başlamış ve Neil Armstrong şimdi Ay’a ayak bile basmamıştı. Günümüzde ise Milletlerarası Uzay İstasyonu’na nizamlı olarak tekrar kullanılabilir ikmal roketleri gönderebiliyor ve uydu teknolojisi ile 50 yıllık bir çarpışma inişini beklemeye gerek kalmadan, istediğimiz vakit objelerin yörüngesinden çıkmasına müsaade verebiliyoruz.