Pasifik Denizcileri filo Donanma bayrağını Port Arthur'a çekiyor
75 yıl önce, 8 Ağustos 1945'te, müttefik yükümlülüklerini yerine getiren Sovyetler Birliği, Japonya'ya savaş ilan etti. 9 Ağustos 1945'te Kızıl Ordu, Mançurya'da çatışmalara başladı.
Feshedilmiş anlaşma
Japon ve Batı tarihçiliğinin Japonya'ya karşı "ani Rus saldırganlığı" hakkındaki efsanesinin aksine, Tokyo bunu gerçekten biliyordu. İlk olarak Yalta'daki konferansın kararı hakkında istihbarat bilgileri geldi: SSCB, müttefiklerin yanında Japonya ile savaşa girme sözü verdi. Şubat 1945'in ortalarında Japon istihbaratı, Yüksek Savunma Konseyi'ne Moskova'nın Doğu Asya'nın geleceğinde kendine bir ses sağlamayı planladığını bildirdi. Rusların saldırmazlık paktını feshedeceği ve Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere'nin yanında olacağı sonucuna varıldı. Japonya Dışişleri Bakanlığı da aynı sonuca vardı.
Japonya ile savaşa hazırlanan Moskova, uluslararası hukuk normlarına uymaya çalıştı. 5 Nisan 1945'te Tokyo, 13 Nisan 1941 tarihli Sovyet-Japon tarafsızlık paktının sona erdiğini duyurdu. Sovyet hükümeti, anlaşmanın Almanların SSCB'ye yönelik saldırısından ve Japonya'nın ABD ve İngiltere'ye saldırmasından önce imzalandığını belirtti. Şimdi durum kökten değişti. Japonya, Almanya'nın müttefiki olarak SSCB ile savaşta Almanlara yardım etti ve Moskova'nın müttefikleri ABD ve İngiltere'ye saldırdı. Savaşa girmeden dört ay önce saldırmazlık paktını bozan Moskova, aslında Japonlara, SSCB'nin Anglo-Amerikalıların yanında Japonya ile savaşa katılma olasılığı hakkında bilgi verdi. Tokyo'da bu çok iyi anlaşılmıştı. Bu nedenle, modern propagandacıların (Ruslar dahil) SSCB'yi "hain saldırganlıkla" suçlama arzusunun hiçbir temeli yoktur.
Rusya'nın Uzak Doğu'daki savaş hazırlıklarını gizlemek imkansızdı. 1945 baharından bu yana, Japon askeri-politik liderliği düzenli olarak ülkenin doğusunda Sovyet birimlerinin ve teçhizatının yeniden konuşlandırılmasıyla ilgili istihbarat raporları aldı. Ancak Tokyo savaşı sürdürmeye karar verdi. Japonlar, Birleşik Devletler ve Büyük Britanya ile uzlaşmacı bir barış için (Hitler gibi) sonuna kadar umut ediyorlardı. Özellikle Japonlar, Tayvan ve Kore'yi korumak istedi. Ayrıca Japonlar barış görüşmelerinde Moskova'yı arabulucu olarak kullanmaya çalıştı. Moskova'nın müttefiklere karşı yükümlülükleri vardı ve bu tür önerileri reddetti. Temmuz 1945'te, Sovyet hükümeti eski Japon Başbakanı Prens Fumimaro Konoe'nun bir misyonunu ve İmparator'un bir mesajını reddetti.
26 Temmuz 1945'te Japon İmparatorluğu ile savaşan ülkelerin koşulsuz teslimiyet koşullarını belirleyen Potsdam Deklarasyonu yayınlandı. Bir gün önce, metni radyoda yayınlandı ve Tokyo'da biliniyordu. Moskova deklarasyona katılmayı ancak daha sonra açıklamayı planladı. Bu, Japon hükümetinde biraz umut uyandırdı. Özellikle Japonlar, Rusya'ya Güney Sakhalin ve Kurilleri iade etmesini teklif etmek istedi. Japon Başbakanı Kantaro Suzuki 28 Temmuz'da düzenlediği basın toplantısında imparatorluğun Potsdam Deklarasyonu'nu görmezden geldiğini ve savaşı sürdüreceğini söyledi. Bu, İkinci Dünya Savaşı'nı geciktirdi ve yeni kurbanlara yol açtı. Bu nedenle, müttefiklere verilen yükümlülükler uyarınca, Sovyetler Birliği, 8 Ağustos 1945'te Japonya'ya savaş ilan etti.
Tankerler Büyük Khingan sırtını aştı
Japon askerleri teslim oldu silâh Sovyet subayı
Japonya'nın yenilgisi
Uzak Doğu'daki Ruslara, Mançurya ve Kore'de konuşlanmış Kwantung Ordusu tarafından karşı çıktı. Kwantung Ordusu operasyonel olarak Mançukuo ordusuna, İç Moğolistan birliklerine ve Sakhalin ve Kuril Adaları'ndaki birliklere bağlıydı. Toplamda birliklerimize 48 piyade tümeni (hesaplanan), 8 süvari tümeni (hesaplanan), 2 tank ekipler; savaş gücü - 1,3 milyondan fazla insan, 1,1 binden fazla tank, 6 binden fazla silah, uçak - 1900, gemi - 25. Japon birlikleri yüksek savaş etkinliğine sahipti, personel cesur, disiplinli ve imparatora fanatik bir şekilde sadıktı. SSCB ve Moğolistan sınırında Japonlar, 17 kalıcı tahkimatı olan 4500 güçlü müstahkem bölgeye sahipti. Ayrıca Japonların biyolojik kitle imha silahları vardı. Japonlar dağ sistemlerini ve sayısız nehri savunmada kullanabilirdi.
Sovyet yüksek komutanlığı Moğolistan'dan (Mareşal Çoybalsan Moğol Halk Devrim Ordusu birlikleri Mareşal Malinovsky komutasındaki Transbaikal Cephe) ve Primorye'den (Mareşal Meretskov'un 1. Uzak Doğu Cephesi) iki ana karşı saldırı hazırladı. General Purkaev'in 2. Uzak Doğu Cephesi birlikleri Habarovsk ve Blagoveshchensk bölgelerinden yardımcı bir saldırı düzenledi. Operasyon ayrıca Amiral Yumashev komutasındaki Pasifik Filosunu ve Amiral Antonov'un Amur Filosunu da içeriyordu. Operasyonun genel komutanlığı, Mareşal Vasilevski başkanlığındaki Yüksek Komuta tarafından gerçekleştirildi. SSCB Uzak Doğu'da güçlü bir grup oluşturdu: 1,6 milyon insan, 5,5 bin tank ve kundağı motorlu silah, 26 bin silah ve havan topu, 1 binin üzerinde roket topçu tesisi, 5 binin üzerinde uçak.
Genel olarak Japon birliklerinin Ruslara karşı hiç şansı yoktu. Bu sadece Kızıl Ordu'nun sayısal ve maddi-teknik üstünlüğü meselesi değildir. Şiddetli savaşlarla Leningrad, Moskova ve Stalingrad'a çekilen ve ardından "Dünyayı döndüren", "açıklıklarımızı ve kırıntılarımızı alan" Sovyet birlikleri bu dönemde yenilmezdi. Komutanın, memurların ve askerlerin becerisi en iyi okulda - Alman okulunda yapıldı. Öğrenciler büyük bir bedelle öğretmenleri geride bıraktı. Japon ordusunun bu savaşta hiç şansı yoktu. Ek olarak, Ruslar, Port Arthur ve Tsushima'nın borcunu geri ödedi.
9 Ağustos 1945'te, üç Sovyet cephesinin birlikleri saldırıya geçti. Japonlara karşı yapılan savaşlar 4 bin kilometreden uzun bir cephede gerçekleşti. Pasifik Filomuz düşmanın deniz iletişimini kesti. Havacılık düşman tahkimatlarına, karargahlarına, iletişim ve iletişim merkezlerine, hava meydanlarına ve limanlara çarptı. Saldırının ilk gününde düşmanın savunması hacklendi. Trans-Baykal Cephesi bölgesinde, mobil birimlerimiz ilk gün 50 km'ye kadar yol kat etti. Düşmanın savunmasının derinliklerine nüfuz eden, Büyük Khingan'ın geçişlerini aşan Rus birlikleri, Kwantung Ordusunun (3. ve 30. ordular) 44. cephesini parçalara ayırdı. Saldırı kesintisiz gelişti. 14 Ağustos'a kadar birliklerimiz 250-400 km yol kat etti ve Orta Mançurya Ovası'na ulaştı.
1. Uzakdoğu Cephesi Harbin-Girin yönünde ilerliyordu. Birliklerimiz sadece düşman direnişini değil, aynı zamanda dağları, taygaları ve arazileri, nehirleri ve bataklıkları da yenmek zorunda kaldı. Japonların büyük bir grubu bir araya getirdiği Mudanjiang şehri bölgesinde inatçı çatışmalar yapıldı. Japonlar, Mançurya'nın ana şehirleri olan Harbin ve Girin'e olan yaklaşımları korumak için ellerinden geleni yaptılar. Mareşal Meretskov, Mudanjiang'ı atlamaya ve ana grubun çabalarını Jirin'e yönlendirmeye karar verdi. 14 Ağustos'a kadar birliklerimiz 120-150 km ilerlediler. Japon cephesi kesildi. Uzak Doğu Cephesi'nin birlikleri de başarıyla saldırdı, Amur ve Ussuri'yi geçerek bir dizi şehri ele geçirdi. 2 Ağustos'ta Güney Sakhalin'i kurtarma operasyonu başladı.
Harbin sakinleri, Amur askeri filosunun denizcilerini karşılıyor
Bir Kızıl Ordu askeri, Güney Sakhalin yerleşim yerlerinden birinde bir evin çatısına kırmızı bayrak koydu.
Port Arthur bizim!
SSCB savaşına giriş, Japon üst düzey liderliğini tamamen moralini bozdu. 14 Ağustos 1945'te, "uzlaşmaz" ın direnişini bastıran Japon hükümeti, Potsdam Deklarasyonu'nun şartlarını kabul ederek koşulsuz teslim olmaya karar verdi. 15 Ağustos'ta radyoda bir imparatorluk teslim kararı yayınlandı. 16 Ağustos 1945'te Kwantung Ordusu Komutanı General Yamada Otozo, İmparator Hirohito'dan bir emir aldıktan sonra ordusunun teslim olmasını emretti. Doğru, tüm Japon birimleri bir kerede silahlarını bırakmadı, birliklerden bazıları birkaç gün daha veya Ağustos ayı sonuna kadar - Eylül başında inatla savaştı.
Sonuç olarak, Sovyet orduları düşman savunmasını ezdi ve Mançurya ve Kore'yi kurtardı. 19 Ağustos'ta birliklerimiz Mukden'i kurtardı, 20 Ağustos'ta Jirin ve Harbin'i 22 Ağustos'ta - Port Arthur - 24 Ağustos'ta - Pyongyang'da aldılar. Sakhalin, Eylül başında 25 Ağustos Kurililer tarafından işgalcilerden kurtarıldı. Hokkaido'ya asker çıkarmayı planladılar, ancak operasyon iptal edildi.
Böylece Kızıl Ordu, Japon İmparatorluğu'nun yenilgisine kesin bir katkı yaptı. Rus baskını, Japon elitini Batı ile uzlaşmacı bir barış umuduyla savaşı sürdürme ve savaşı geri çekme şansından mahrum etti. "Metropolis için kanlı bir savaş" planlarını, takviye kuvvetlerinin Çin'den Japonya'ya transferini, Japon liderliğinin Mançurya'ya tahliyesini ve biyolojik ve kimyasal savaşın serbest bırakılmasını engelledi. Sovyetler Birliği, İkinci Dünya Savaşı'nı durdurdu ve Japonların kendileri de dahil olmak üzere milyonlarca hayatı kurtardı (Japon ulusunu tamamen yok olmaktan)
Stalin, Port Arthur ve Tsushima için Rus intikamını aldı. Rusya, İç Savaş sırasında Japon müdahalesi olan 1904-1905 arasındaki borcunu Japonya'ya geri ödedi. Kuriles ve Güney Sakhalin'i geri kazandım. Port Arthur'a döndü. Rusya, Pasifik Okyanusu'nda Uzak Doğu'da büyük bir güç olarak konumunu yeniden kazandı. Kore ve Çin'de dost rejimler oluşturma fırsatı yakaladık.
Çin'in Dalian kentinin (Dalny, Dairen) nüfusu, 7.Muhafız Tank Ordusu'nun Sovyet 6. Mekanize Kolordusu tankçılarını sevinçle karşılıyor.
Liaodong Körfezi kıyısındaki 34. Sovyet Muhafız Tank Ordusu'nun T-85-6 tankları