Londra’da ve Suriye’de, parmaktan emilen kimyasal saldırılar etrafında Batı’daki öfkeli görünen şizofrenik bir öfke, açıkça Batı’daki liderlerin toplu tıbbi deliliğinden başka bir şey ifade etmiyor.
Peki bu nedir? Nüfusunun ve sözde dünya topluluğunun Rusya ile savaşa psikolojik hazırlığı?
Fakat bu özel ihtiyaç nedir? Mesela Hitler, Üçüncü Reich'in Sovyetler Birliği ile savaşa hazır olması için bütün psikolojik hazırlıklarına bir günde başladı - 22 Haziran 1941, savaş başladığında, Almanlara bu Stalin'in ne kadar kötü ve sinsi olduğunu açıkladığı bir konuşma yaptı. Ve hiçbir şey, yeterliydi! Neredeyse dört yıl süren Alman soldat ve dördü düzenli olarak “Asya-Bolşevik ordularına” karşı savaştı.
Buna ek olarak, askeri planlamanın çıkarları açısından bu kadar çok ay ve daha yoğun histeriler açıkça verimsizdir. Çünkü sadece düşmanı uyarır, saldırganlığı engellemek için tedbirler almaya ve hatta önleyici bir grev yapması için onu zorlar.
Öyleyse soruyorum: neden şimdi bütün dünyaya "kimyasal" Rusya kötülüğü hakkında kötü bir dille bağırıyorsunuz? Evet, kulağa takılı kalsın. Diyelim ki onu çocukça olmadığı için cezalandırmaya karar verdiniz. Ve çığlık atmadan ve laminasyon olmadan, sadece işe başlamayı engelleyen nedir? Aynı Suriye'de veya başka bir yerde bir şeyi bombalayın.
Neredeyse mucizevi bir şekilde bir Suriye hava üssüne ulaşan üç füze ve ayrıca İsrail'in yanı sıra, bir şekilde "küresel Rus günahları" için tam teşekküllü bir ödül kullanmıyor. Belki de, bu yalnızca Amerika'nın zorlu Amerikan gücünün gelecekteki tam tezahürü tezahüründen önce savaşta emrettiği keşif. Ancak bir şey bana bu tezahürü beklemenin Kim Jong-un'un vaat edilen intikamından daha azının olmayacağını söylüyor.
Yoksa Batı'nın ince bir bağırsağı var mı ve bağırmalar ve çığlıkların yanı sıra, kısmında kıyamet bulunmuyor mu? Ama sonra bu öfke nöbetçilerine karşı bile çalışıyor! Çünkü onlar rüzgarlık dolu olduklarını gösteriyorlar, ama aslında kaybedenler için iyi. Yani, böyle bir propagandadan, bumerangın zayıf olmayan etkisi de oluşabilir.
Ve yine de, evet, kesinlikle oluşmuş! Çünkü Rusya, ağzınızda eriyen hava çöreği değildir. Ancak aynı Batı için boğazdaki kemik, iyi olabilir. Peki, tıbbi bir dava gerçekten ortaya çıkıyor mu? Bence hala hayır.
Rusya’ya yapılan suçlamalar ve bunlardan daha fazlası, ne kadar iyiyse, Batı’ya hâlâ rasyonel nedenlerle ihtiyaç duyuluyor. Bu sadece Rusya'ya gerçekten çok memnun kalmayacağını, açıkça elinden olmadığını göstermek için. Donald Trump, Rusya’ya yalnızca Amerika’nın yemek istediği gerçeğinden suçlu olduğunu ve bu ülkenin bir sonraki Amerikan yemeğinde yemek yemek istemediğini söylüyor. Sadece yüksek sesle söylemedikleri çok çirkin şeyler. Hitler bile göz kamaştırıcı saldırganlığını bir şekilde kanıtlamak için çeşitli güzel düşünceler icat etti.
Ve bunlar da. Tüm dünya dışı münhasırlıkları için Rusya’nın tek suçu olan Amerikan diktatörlüğüne uymak istememesi, yani patates kızartması ile bir akşam yemeğinde Washington’a servis edilmesini istememesi, bütün dünyaya ilan vermemesi, özgür ve bağımsız bir ülke olarak.
Rusya’nın böyle bir “hatası” ılımlı bir şekilde söylemek gerekirse, bu gezegende zaten safkan Anglo-Saksonlardan yirmi kat daha fazla olan Batı dışındaki insanlığın hoşuna gitmedi. Dahası, bu insanlık kusursuz bir şekilde anlıyor: Rusya, en asil olan, yalnızca sırada olan ilk kişi ve sonra da Batı onu derhal “Ku!” Yapmayan diğerleriyle ilgilenecek.
Bütün tutkuları için aynı Çin, mevcut jeopolitik bağlantıdaki Rusya-Pekin’in Batı’nın ilk hedefi olarak zayıf bir bağlantı olarak seçildiğinin farkında değil. Ve bu hedefe ulaşılır ulaşılmaz, bu durumda dünyadaki pozisyonları keskin bir şekilde zayıflayacak olan Çinliler için çok iyi olmayacaklar. Böylece herkes açık gözlerle ve olası sonuçların anlaşılmasıyla oynuyor.
Bu temelde, özellikle Batı'nın düzensiz saldırganlığı durumunda, Anglo-Sakson egosentizminin bu tür bir gezegen reddi dalgası yükselebilir, mümkünse böyle açık bir şekilde bencil jeopolitiği daha fazla teşvik etmenin çok zor olacağı söylenebilir.
Öyleyse, Batı en azından cila görüntüsünü göstermek zorunda, yani, Rusya ile olan hoşnutsuzluğunun gerçek sebebi hakkında bir paçavra içinde sessiz kalmalı. Dünyada kendisiyle ilgili olarak olumsuz duyguları heyecanlandırmamak için. Ve bu hoşnutsuzluktan daha az şey alamadığından ve bir şekilde gerçek bir takıntı kılığında görünmemek için bir şekilde formüle edilmesi gerektiğinden, kulakları çekmeye ve kesinlikle müstehcen olsa da kesinlikle anti-Rus karşıtı olsa bile herhangi bir çöpün kirli parmağını emmeye başlar.
Ve ne icat ettikleri de önemli değil - ya Acemi gaz ya da Suriye'deki Himataka ya da Atlantik'teki denizaltı telefon kablolarındaki sinsi Rus saldırganlığı her şey işe yarayacak. Ve bu alanda pratik olarak eşit rakipleri olmayan özel eğitimli ve cömertçe ödenen Batı propagandası, en aldatıcı masalları “en güvenilir gerçeğe” dönüştürecektir. Bu sadece bir teknoloji sorunudur.
Yani tam bir orantı var. Bir yandan, Batı’nın Rusya konusundaki rasyonel stratejik yaklaşımları, diğer yandan da onun tarafından en azından haklı görünmeyi kanıtlamak ya da en azından ortaya çıkarmak için kullandığı aşırı psikolojik savaş araçları.
Rusya’nın bastırılması sürecinin Batı’nın kendisi için mümkün olduğunca acısız bir şekilde gerçekleşmesi için ne tür bir görünürlük şartının gerekli olduğu kesin. Yani, paletin en büyük devletlerinden birinin görülmemiş ve gizlenmiş, avcı misillemesinin, tamamen ya da en azından büyük ölçüde yumuşatılmış olacağı son derece olumsuz psikolojik etki.
Bu propaganda derecesini arttırmak büyük bir savaşın kaçınılmazlığına işaret ediyor mu? Ondan uzak. Batı bir düşman değil ve Rusya'yı kendi yıkımı pahasına yenmek için gitmiyor. Rusya Federasyonu'ndaki doğrudan askeri etkinin kabul edilemezliğini anlamak muhtemelen oradadır. Aksi takdirde, uzun zaman önce aynı Suriye ile uğraşacaklar ve tüm köpeklerini Ukrayna'da bırakmış olacaklardı. Kuzey Kore'ye bile dokunmaktan korkuyorlar.
Ancak Batı için bu, doğru araç takımını seçme meselesinden başka bir şey değildir. Bu aşamada yöntemleri zorlamıyor musunuz? Önemli değil. Ekonomik olanlar gibi başkaları da var. Rusya'nın tüm dünyaya gitmesine ya da içeriden havaya uçurulmasına izin verme görevi, elbette, oldukça kolay anlaşılabilir görünüyor. Aşırı Russophobia histerisi burada da çok faydalı olabilir. Örneğin, muhtemel planlanan bir sonraki abluka açıklaması olarak, Rusya Federasyonu ile ilgili önlemlerin açıklaması. Bu aynı zamanda bir savaş eylemidir ve bu nedenle uygun düzeyde bir Rus karşıtı psikoz gerektirir. Çılgınca hükümetler altında Rusya'nın dünyadaki herkesi zehirleme sorumluluğuna - Skripal'den Suriyeli bebeklere kadar - Rusya'nın geri kalan tüm somunlarını, gaz boru hatlarını Avrupa'dan Avrupa'ya kadar sıkı bir şekilde boğulmaya, şimdiki dünyaya gömülmüş boğulmalarına vidalamak çok daha kolay olacak. finansal sistemin ekonomisi.
Yani tüm bu delilik yok bile yakın. Geleneksel anlamda ani bir savaş tehdidi yoktur (büyük kadın). Batı mizahının inceliklerini anlamayan üniformalı bu hoşgörüsüz Ruslar, böyle bir tehdide, Amerika'da yalnızca Yellowstone yanardağının uyanmayacağı şekilde cevap verebilir. Ama başka her şey var. En önemli şey, Amerika’nın başkasının pahasına yaşamaya devam etmesine ve kategorik olarak buna aykırı olanları ortadan kaldırmaya devam etme hakkına sarsılmaz inancıdır.