1 Nisan Şakası Gününün ‘Gerçek’ Tarihi (ve Neden Artık Komik Değil)
Bu Cuma 1 Nisan, Nisan ŞakasıS’ Gün, şakaları, aldatmacaları ve her türlü şakayı ve maskaralığı kutlayan yıllık tatil. Ama neden? Bu sahte tatil nereden çıktı? Bunu neden birbirimize yapıyoruz ve nihayet ne zaman sadece durmak?
Bunlar şaşırtıcı derecede zor sorular. Daha 1708’de İngilizler Apollo gazetesi sordu, “1 Nisan Şakası yapma geleneği nereden geliyor?” ve inandırıcı olmayan cevaplar verdi. Gelenek kesinlikle yüzyıllar öncesine dayansa da, tatilin kesin kökenleri bir sır olarak kalıyor ve bu da kurs için dürüst olmak gerekirse. Uygun kesinlik eksikliği, hepsi hafifçe saçmalık kokan bir dizi doğum öyküsüne yol açtı.
1 Nisan Şakası başlangıç hikayesi # 1: 1582’deki harika Fransız takvimi değişikliği
Hala en popüler olan, muhtemelen saçmalık kökenli hikaye, 1 Nisan Şakasının oluşumu için Fransa’yı suçluyor.S’ Gün. Şöyle devam ediyor: 1563’te Trent Konsili, İsa’nın Efkaristiya’daki hem kutsanmış ekmek hem de şarapta tamamen mevcut olduğunu ilan etmenin yanı sıra, Katolik ulusların Jülyen takvimi yerine Gregoryen takvimini kullanmaları gerektiğine karar verdi.
Fransa Kralı Charles IX, ulusuna 1582’ye kadar geçişe katılmalarını emretti, ancak asıl gün geldiğinde, bazı vatandaşlar uyumlu değildi. (Fransızlar inatçı olabilir.) 1 Nisan, Jülyen takvimine göre yeni bir yılın başlangıcıdır ve bazı insanlar yeni yılı Nisan ayında kutladıkları için ya yeni takvimi bilmiyorlardı ya da beğenmemişlerdi. 1.
Herkesi yeniden hizaya sokmak için insanlar takvim gerçeğiyle alay etmeye ve onlara oyunlar oynamaya başladı. Çünkü Nisan ayının ilk günü Büyük Perhiz’in sonuna denk geliyordu ve balık popüler bir Perhiz hediyesiydi ve bu nedenle bir aptala sahte balık vermenin komik bir şaka olduğu düşünülüyordu, ya da hikaye böyle devam ediyor. Bu, (çok gerçek) bir Fransız 1 Nisan şakasına dönüştü; bu yüzden fransızlar 1 nisan diyor avril poisson d’avril, veya Nisan balığı.
Yine de alternatif “Nisan balığı” köken hikayesini daha çok seviyorum: Asıl şaka, birinin cebindeki balığı gizlice kaydırmak ve kokmaya başlayana kadar fark etmemelerini ummaktı. bu zamansız komedi ve açıklama gerektirmez.
Yani dava kapandı, değil mi? “Nisan KgüzelS’ Takvim değişince Fransa’da gün başladı.” Muhtemelen hayır (Nisan Şakasıs!), çünkü güne ilişkin ilk yazılı referans yaklaşık yirmi yıl öncesine, 1561 yılına kadar uzanıyor. Flaman yazar Eduard De Dene’nin Refereyn vp verzendekens dach / Twelck den eersten April te zyne plach 1 Nisan’da saf uşağını bir dizi gülünç sahte ayak işlerine gönderen bir asilzade hakkında komik bir şiirdir. Sezon şakalarının, Fransa’da takvim değişmeden onlarca yıl önce zaten yaygın, iyi bilinen bir fenomen olduğu açık. Değişen gelenek ve törenlere sahip birçok tatilin aksine, April FgüzelS’ 1500’lerde olduğu gibi şimdi de aynı şekilde kutlanıyor gibi görünüyor.
1 Nisan Şakası Kökeni #2: Antik Romalılar yaptı
Bazı tarihçiler, ilk 1 Nisan şakasının kanıtlarını ortaya çıkarmak için Antik Roma’ya kadar uzanan tüm yolu kazdılar. O zamanlar neşe dolu günlere “hilarya” derlerdi. İnsanların düğün günleri gibi özel hilaryaları veya tanrıların annesi Kibele’yi onurlandırmak için 25 Mart’ta 10 günlük bir festivalin parçası olarak kutlanan Hilaria Matris Deûm gibi halka açık hilaryaları vardı. Oruç tutmak, hadım etmek, yas tutmak ve kırbaçlamakla geçen birkaç festival gününden sonra, hilarya herkese çok ihtiyaç duyduğu eğlencenin tadını çıkarma, oyun oynama ve seks partisi yapma şansı verdi (sanırım).
Hilaria Matris Deûm’ün en büyük özelliği maskeli baloydu. Bu gün, hükümet yetkilileri de dahil olmak üzere, istediğiniz herkesi taklit etmekten kurtulabilirsiniz. Yani belki de bu orijinal April Fools’du. Gün? Dürüst olmak gerekirse, kanıtlar bana biraz sallantılı görünüyor. Yılın zamanı kabaca doğru, ancak şakalar ve aldatmacalarla olan bağlantı zayıf görünüyor – onlarla alay edecek biri gibi giyinmek, onları mayonez dolu bir çörek yemeleri için kandırmakla aynı şey değil.
Nihayetinde, 1 Nisan Şakası’nın nerede ve ne zaman olduğunu kimse bilmiyor. Day’in menşei, bu yüzden onun…oh, Danimarka’dan geldiğini söyleyeceğim. Oradan muhtemelen Avrupa’nın geri kalanına yayıldı. 1600’lerin sonlarında, o kadar sağlam bir şekilde yerleşmişti ki, haber bültenlerinin okuyuculara bunu açıklamak için hiçbir nedeni yoktu. Örneğin, 2 Nisan 1698 baskısı Dawks’ın Haber Mektubu “Dün, Nisan ayının biri olduğundan, Aslanların yıkandığını görmek için Kule Hendeğine birkaç kişi gönderildi.”
1 Nisan Şakası kişiselden halka açılıyor
Birinin sırtına kağıttan balık yapıştırmak ya da aslan yıkamasını görmek için turistleri göndermek olsun, 1 Nisan Şakalarının ilk birkaç yüz yılı Gündüz şakaları kişiseldi. Resmi bir tatil değildi, sadece bir grup insanın sokakta arkadaşlarıyla veya yabancılarla şakalaşmasıydı. Ancak toplum, bireysel deneyimlerden daha dolayımlı deneyimlere kaydıkça, şakalar da değişti. 1900’lerin başından itibaren, gazeteler 1 Nisan’da sahte hikayeler yayınlamaya başladı. Sonra radyo bunu yapmaya başladı ve oradaki dinleyicilere anlattı. eşekarısı onlara saldırmak üzereydi, ya da dünyanın sonu geliyordu. 1950’lerde televizyon devreye girdi; ağırbaşlı BBC bile izleyicileri hakkında sahte bir hikaye ile şaka yaptı. İsviçre spagetti hasadı.
1 Nisan Şakası Şakanın şu anki en popüler biçimi, yani internetteki sahte duyurular, kültürümüze çok uygun. Geleneksel olarak şakalar, en azından şakayı yapan için eğlenceliydi, ama modern 1 Nisan Şakaları,kimse için eğlenceli değil. Seyirci bunun olacağını biliyor, bu yüzden kimse kandırılmıyor ve teknoloji şirketlerinin insanlara “şaka yaptığını” düşünüyorsanız, çünkü pazarlama departmanları bundan zevk alıyor, çünkü onlar değil. “etkileşim” istiyorsanız ve onların marka imajını daha da sağlamlaştırmak istiyorsanız, gerçekten bir aptalsınız. bu kutsalday artık tamamen kurumsal onaylıdır. olan tek şey durmadan bu konuda iyi en azından halkın evde büyüdüğü, resmi olmayan bir tatil olmasıydı. Sarsıntılı insanlar, ama yine de.
Bununla ilgili gerçekten herhangi bir çalışma yok, ancak kesinlikle kişisel, “Uzun süredir internetteyim” bakış açısıyla, çevrimiçi 1 Nisan Şakalarının popülaritesi. şakalar birkaç yıldır düşüyor. Verilmiş, sahipler birçok insan için her zaman can sıkıcı olmuştur (bu, geçmişten günümüze gelen bir tatil geleneğinden beklenmelidir). kurbanlar) ama giderek daha fazla değiller komik herhangi biri.
Dezenformasyon çağında her gün 1 Nisan, ve hepimiz sürekli aptal yerine konuyoruz. İster banka hesaplarımızdaki parayı çalmak için metin gönderen suçlu robotlar olsun, ister yapay zeka tarafından oluşturulan filtreler ve dikkatli kamera açıları aracılığıyla kıskançlığımızdan para kazanan kişiler olsun, bizi kandırmak için teknolojiyi kullanan insanlar tarafından sürekli bombalanıyoruz. kirpi ceketli papanın derin sahtelikleriYa da modern siyasetin ve ticaretin daha kurnaz ama her şeyi kapsayan aldatmacaları – bu sahte haberler internette yalnızca 365 günde bir yayılıyor olsaydı. Gün artık yılın en dürüst günü, çünkü en azından bize şaka yapan insanlar bunun sahte olduğunu kabul etmeye istekli.