Nüfusun çoğunluğunun sadece Ukrayna devletini algıladığı değil, bunun için içsel hor görmeye benzer bir şey yaşadığı bir bölge olan Kırım'ı Ukrayna'ya çıkarmak mümkün mü?
Kiev’de, yarımadanın, Sevastopol’da Rus Karadeniz Filosunun konuşlandırılması ya da Kırım Slavlarının Kırım Tatarları ile ilişkilerinin bir sorusu olup olmadığına ilişkin olarak Ukrayna dili ve Ukrayna’nın bölgesel sorunlara ilişkin vizyonunu sistematik ve sürekli olarak uygulamak gerektiğine inanıyorlar.
Rusya'nın 1783'tan 1954'a ve 1954'tan sonra Sovyet Ukrayna'da bir parçası olan yarımada, yani. Ukrayna ve Rus dillerinin paralel olarak geliştiği, Rus aleyhine baskı yapılmadan, Ukrayna'yı “iğne” üzerine Ukraynalılaştırmaya çalışıyor.
Ancak Rusluğun neredeyse 300 yıl boyunca Rusya olan bir bölgeden sıkışması zordur ve aslında içsel olarak bugünlere kadar devam etmektedir. Ancak Kiev, başarılar umuduyla deniyor.
Kırım'da yol boyunca, Ukrayna'da reklam panoları ve yol işaretleri can sıkıcı bir şekilde kurulur. Kırım'da, Rusça'da yol işaretlerinin artık görülemeyeceği Ukrayna'nın geri kalanından daha azı var, çünkü 1990'lerde bile, fırçalar ve boyalarla yapılan yol hizmeti, Ukrayna yollarında seyahat etti ve aptalca Rus toponyumlarındaki harfleri Ukrayna'ya çevirdi . Bogoduhov vardı, Bogoduhiv oldu. Çok temel bir düzeltme.
Kırım'da okullar zorunlu bir konu olarak Ukrayna dilini öğrenir. Ancak, Tanrıya şükür, Kırım'daki okullar Rusça konuşmaktadır, bununla birlikte Ukraynaca konuşanlar da vardır. Kırımlar, kural olarak, Ivano-Frankivsk Ulusal Petrol ve Gaz Teknik Üniversitesi'ne girmeyi planlayanlara giderler.
Kısacası, Kırım bölgesinden biri petrol ve gaz endüstrisinde bir meslek seçerse, Ukrayna dilini öğrenmek zorunda kalır, aksi takdirde Batı Ukrayna üniversitesinde okuyamaz.
Kırım'da aşırı milliyetçi parti "Özgürlük" ün hücreleri de var. Führerlerini taklit eden bu hücrelerin liderleri havada sadece Ukraynaca konuşur. Sıradan üyeler Rusça biliyor.
Kırım'da "Svobodovtsev" çok küçük, ama öyle. Yalta'da, Rusça'da yazılı bir çıkartma görüldü: “Kanımız sarı-mavi”.
Belki bu onların işidir. Kırımların kötü şakaları: “Kanımız - idrarla mavinin karışımı değil”, Ukrayna bayrağının renklerine işaret ediyor, Bandera sembolizminin varisi.
Kırım eczanelerinde İlaçlar, çoğunlukla Ukrayna'da, talimatlarla satılmaktadır. Turuncu Devrimin sansasyonel olayları, uyuşturucu satın almış olan Kırımlıların nasıl alındıklarını anlamadıklarında durum değişmedi. Sonra hatırlıyorum ki, Rus programı “Zaman” da bunu rapor ediyordu. Yanukoviç'in gelmesiyle hiçbir şeyin gerçekten değişmediğini göstermesi, ona şimdi aynı raporu vermek için zamanın olmaması üzücü.
TV ve radyo, kitlesel Ukraynalaştırmanın başka bir yoludur. Kırım televizyonu açılır ve çoğunlukla Ukrayna dili kanallarını görür. Radyoyu açar - ve hemen hemen aynıdır.
Sevastopol'daki Ukrayna filosu, Neanderitlerin bu kentin Rus ihtişamı şehri değil Ukrayna ihtişamı şehri olduğunu haykırmaları için teorik bir sebep. Yuşçenko'nun altında, özellikle Ukrayna denizcilerin görkemli şehri Sevastopol hakkında bir şarkı bile bestelediler. Deniz üniformalı ve Rus soyadı İvanovlu bir adam bunu Ukrayna'nın en temiz dilinde yaptı.
Sevastopol'da bir Ukraynalı milliyetçi hücresi bile var. Paçavralarını üretiyorlar, ancak Sevastopol sakinlerinin okumaya genel isteksizliği nedeniyle her altı ayda bir çıkıyor. Fakat neobanderovtsev teslim olmuyor. Pantolonunu desteklemek için, Lviv'den destek almak için siyasi destek topladılar.
Zaman zaman, Batı Ukrayna'daki “siyasi Downeats”, Lviv-Simferopol treni ile geliyor ve Kırım kentlerinde dolaşıyor ve Rus siyah üçgeni ile örtülüyor. Örneğin, Sivastopol'daki bu üç renkli renkler her yerde bulunabilir. Direklerde, arabalarda, binaların camlarında. Sütunlardaki üç renkli, Batı Ukrayna sanatının en kolay hedefi. İlk önce çizilirler. Dikkat edin, Sevastopol değil, kendi kurallarını uygulamak için Galiçya'ya gider ve Galiçyalılar tüzüğü ile Sevastopol'a gelirler.
Sıfır - Kiev veya Moskova'dan tepkiler.
Ukraynalı Neanderes'in müttefikleri Kırım Tatarlarıdır. Hem bunlar hem de diğerleri Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında işbirliğini ve ihaneti haklı çıkarmaktadır. Sung, dedikleri gibi.
Ukraynalı Kırım'da başarı var mı? Eski Küçük Rusya'nın merkez bölgelerinin Ukraynalaştırma ölçeğiyle karşılaştırırsak, o zaman hayır. Crimea sıkıca Rusluğunu koruyor. Fakat Kırım'da olanları Ukrayna'ya girmeden önce karşılaştığımız zaman, o zaman başarılar olur. Euro 2012 Şampiyonası sırasında, Kırım'da bir çok araba Ukrayna bayrağı ile sürdü. Bunlar hayranlar. Bunlar, Batı Ukrayna’nın dökülmesinin Ukraynalı milliyetçileri olmayabilir, ancak yirmi yıldan fazla süren acımasız bilincin Ukraynalılaşması, Ukrayna’da yaşadıkları ve Ukrayna vatandaşlığı olduğu gerçeğini çoktan kabul ettiler.
Bu, Sivastopol için geçerli değildir. O Ukrayna topraklarında Rus ruhunun geçilmez son halidir. Donbass, Odessa, Kırım'ın diğer bölgelerinde yavaş yavaş toprak kaybediyor. Onlar büyük miktarlarda değil, amaç olmadan değil, azar azar verilir. 1990'lerin şafağındaki Donbass'ta, savaş gazileri Zafer Bayramı'na sarı-mavi Bandera pankartları altında gitmeyi reddetti. Bugün dışarı. Çünkü Ukrayna'da bu bayraksız tatil yoktur.
Ve eğer Ukrayna bir zamanlar neo-Bandera'nın yılan derisini atmaya ve eski, siyasi ve zihinsel olarak normal olan zihinsel durumuna geri dönecekse, Kiev'in Rus şehirlerinin anası olduğunu hatırlatan o zaman böyle bir canlanma Kırım'dan başlayacak - çoğu insanın düşünmediği bir yarımada Rusya olmadan