Granülasyon Sistemleri
“Püskürtücü” olarak da adlandırılan granülasyon sistemleri, özellikle külçe, sac, şerit metal veya hurda metallerin uygun tanelere granül haline getirilmesi için tasarlanmış ve kullanılmaktadır.Granülasyon tanklarının temizleme amacıyla çıkarılması çok kolaydır.Tank ek parçasının kolayca çıkarılması için çekme kolu.İsteğe bağlı olarak vakumlu basınçlı döküm makinesi veya granülasyon tankına sahip sürekli döküm makinesi donanımı ara sıra granülasyon için de bir çözümdür.VPC serisindeki tüm makineler için granülasyon tankları mevcuttur.Standart tip granülasyon sistemleri, kolayca içeri ve dışarı hareket edebilen dört tekerlekli tankla donatılmıştır.
Metal granülasyonu nedir?
Granülasyon (Latince: granum = “tane”), bir mücevherin yüzeyinin, bir tasarım desenine göre granül adı verilen küçük değerli metal küreleriyle süslendiği bir kuyumculuk tekniğidir.Bu teknikle yapılan mücevherlere ilişkin en eski arkeolojik buluntular Mezopotamya'daki Ur kral mezarlarında bulunmuş ve M.Ö. 2500 yıllarına kadar uzanmaktadır. Bu bölgeden teknik Anadolu'ya, Suriye'ye, Truva'ya (M.Ö. 2100) ve son olarak Etrurya'ya yayılmıştır. (MÖ 8. yüzyıl).Granülasyonun azalmasının sorumlusu, M.Ö. üçüncü ve ikinci yüzyıllar arasında Etrüsk kültürünün kademeli olarak ortadan kaybolmasıydı.1 Eski Yunanlılar da granülasyon işini kullandılar, ancak bu teknikle ünlü olan, Etrurialı zanaatkarlardı. belirgin bir sert lehim kullanımı olmadan ince toz granülasyonunun2 gizemli şekilde yayılması.
Granülasyon muhtemelen eski dekoratif tekniklerin en gizemli ve büyüleyici olanıdır.Metalurji bilgisinin ve değerli metal kullanımının ileri bir aşamada olduğu Etruria'ya M.Ö. 8. yüzyılda Fenici ve Greci ustaları tarafından tanıtılan uzman Etrüsk kuyumcuları, benzersiz karmaşıklık ve güzellikte sanat eserleri yaratmak için bu tekniği benimsediler.
1800'lü yılların ilk yarısında, Roma (Cerveteri, Toscanella ve Vulci) ve Güney Rusya (Kertch ve Taman yarımadaları) çevresinde antik Etrüsk ve Yunan takılarını ortaya çıkaran çeşitli kazılar gerçekleştirildi.Bu mücevherler granülasyonla süslenmiştir.Mücevher, antik mücevher araştırmalarıyla yakından ilgilenen kuyumculardan Castellani Ailesi'nin dikkatini çekti.Etrüsk mezarlıklarından elde edilen buluntular, son derece ince granüller kullanmaları nedeniyle en çok ilgiyi çekti.Alessandro Castellani, üretim yöntemlerini çözmek için bu eserleri çok detaylı bir şekilde inceledi.Kolloidal/ötektik lehimleme bulmacası, Castellani'nin ölümünden sonra 20. yüzyılın başlarında nihayet çözüldü.
Her ne kadar sır, Castellaniler ve onların çağdaşları için bir sır olarak kalsa da, yeni keşfedilen Etrüsk mücevherleri, 1850'lerde arkeolojik mücevherlerin yeniden canlanmasına yol açtı.Castellani ve diğerlerinin şimdiye kadar kazılan en iyi antik mücevherlerden bazılarını aslına sadık kalarak yeniden üretmelerine olanak tanıyan kuyumculuk teknikleri keşfedildi.Bu tekniklerin birçoğu Etrüsklerin kullandığı tekniklerden oldukça farklıydı ancak yine de kabul edilebilir bir sonuç veriyordu.Bu Arkeolojik Uyanış mücevher objelerinin bir kısmı, eski benzerleriyle birlikte artık dünya çapındaki önemli mücevher koleksiyonlarında yer alıyor.
GRANÜLLER
Granüller, uygulanacakları metalle aynı alaşımdan yapılır.Yöntemlerden biri, çok ince bir metal levhanın yuvarlanması ve kenar boyunca çok dar saçakların makasla kesilmesiyle başlar.Saçak kesilir ve sonuç birçok küçük kare veya metal levhadır.Tanecik oluşturmanın başka bir tekniğinde, iğne gibi ince bir mandrel etrafına sarılmış çok ince tel kullanılır.Bobin daha sonra çok küçük atlama halkaları halinde kesilir.Bu, daha eşit boyutlu granüllerle sonuçlanan çok simetrik halkalar oluşturur.Amaç, çapı 1 mm'den büyük olmayan, aynı boyutta birçok küre oluşturmaktır.
Metal plakalar veya atlama halkaları, ateşleme sırasında birbirine yapışmalarını önlemek için kömür tozuyla kaplanmıştır.Potanın tabanı bir kömür tabakasıyla kaplanır ve metal parçalar mümkün olduğunca eşit aralıklarla serpilir.Bunu, potanın yaklaşık dörtte üçü dolana kadar yeni bir kömür tozu tabakası ve daha fazla metal parçası takip eder.Pota bir fırında veya fırında ateşlenir ve değerli metal parçaları, alaşımlarının erime sıcaklığında küçük küreler halinde bükülür.Yeni oluşturulan bu küreler soğumaya bırakılır.Daha sonra su ile temizlenir veya lehimleme tekniği kullanılacaksa asitle turşulanır.
Eşit olmayan boyutlardaki granüller hoş bir tasarım oluşturmayacaktır.Bir kuyumcunun tam olarak aynı çapta mükemmel şekilde eşleşen küreler yaratması imkansız olduğundan, granüllerin kullanımdan önce sınıflandırılması gerekir.Granülleri ayırmak için bir dizi elek kullanılır.
Altın vuruşu nasıl yapılır?
Altın saçma yapma işlemi, erimiş altının ısıtıldıktan sonra yavaşça suya dökülmesinden mi ibarettir?Yoksa hepsini birden mi yapıyorsunuz?Külçe vb. yerine altın saçma yapmanın amacı nedir?
Altın saçma bir kabın ağzından dökülerek oluşturulmaz.Bir nozül aracılığıyla boşaltılması gerekir.Eritme kabının dibine küçük bir delik (1/8 inç) açarak basit bir tane yapabilirsiniz; bu daha sonra su kabınızın üzerine, tabağın üzerinde bir meşale çalarak deliğin etrafına monte edilir. Altın tozunun eritildiği eritme kabından aktarıldığında altının tabakta donması.Benim için her zaman anlamakta zorlandığım nedenlerden dolayı, mısır gevreği yerine saçma oluşuyor.
Gülle, istenilen miktarın tartımını kolaylaştırdığı için altın kullananlar tarafından tercih edilmektedir.Bilge kuyumcular bir kerede çok fazla altını eritmezler, aksi takdirde hatalı dökümlere (gaz kalıntıları) yol açılabilir.
Yalnızca ihtiyaç duyulan miktarın eritilmesiyle, kalan küçük miktar (dişlik) bir sonraki partide eritilebilir, böylece yeniden eritilen altının birikmemesi sağlanır.
Altının defalarca eritilmesindeki sorun, ana metalin (tipik olarak bakır, ancak bakırla sınırlı değildir) oksitlenmesi ve dökümlerdeki küçük ceplerde biriken gaz oluşturmaya başlamasıdır.Döküm yapan kuyumcuların çoğu bu tecrübeye sahiptir ve daha önce kullanılmış altını neden kullanmadıklarını veya kullanmayı tercih etmediklerini sıklıkla açıklar.