Almanca Kitapları
Alman edebiyatının başlangıcı Hz. İsa'nın doğumundan önceki çağlara dayanıyor. Bu çağların ana ürünleri oyun ve düğün şarkıları, ağıtlar, eğlenceli şakalar ve kahramanlık destanlarıdır. Bu edebiyat, bugün Alman dilinin kurulmasından önce, Alman edebiyatı için hazırlık dönemi olmaktan öteye gidemedi. Gerçek Alman edebiyatı, Büyük Kari döneminden beri Alman dilinde oluşturulan edebiyattır. Almanca kitapları esas olarak aşağıdaki bölümlere ayrılabilir.
Dönemleri
Eski yüksek Almanca dil dönemi (550-1050): Alman edebiyatının bu döneminde, Hıristiyan düşüncesi ve geleneği hüküm sürdü ve halk şairlerinin yerini rahip sınıfına ait şairler aldı. İncirden yaptıkları dini destanları işleyerek eski Hıristiyan olmayan destanları unutturmaya çalıştılar. Bu çağda büyüyen ilk lirik Alman şair Weissenburg papazı Otfriem'di. X. ve XI. Yüzyıllarda rahipler genellikle eserlerini Latince yazdılar. Almanların ilk romanı Roudlieb da Latince'de yaratıldı.
Alman Edebiyatının Yapısı ve Özellikleri
Diğer Edebiyatlardan Farkı
Diğer Avrupa edebiyatlarıyla karşılaştırıldığında, Alman Edebiyatı diğerlerinden daha farklıdır. Bunun nedenlerinden biri, 1800'lü yıllarda Berlin'in ortaya çıkmasına kadar, Almanca konuşan toplulukların Fransa Paris'i veya İngiltere Londrası gibi bir sermayeye sahip olmamalarıdır. Daha doğrusu, Almanya uzun zamandır ayrılıklar ve bölünmeler yaşadı. Bu tür bölünmeler 1600'lerde dini savaşlar sırasında ve 1900'lerin ortalarında başlayan Soğuk Savaş sırasında sıkça yaşanıyordu.