İçinde yarım düzine ağır silahlı adam bulunan iki kamyonet, kuşatma altındaki Taiz şehrine giderken bize eşlik ediyor.
Şehirde bulunduğumuz üç gün boyunca bizimle kalıyorlar. Konuşma giderek daha fazla potansiyel barış olabilir Yemen ama savaş Taiz’de hiç durmadı.
Şehir ikiye bölünmüş durumda ve bir yarısını Husi milisler, diğer tarafını hükümet birlikleri tutuyor.
Liman kenti Aden ile Yemen’in üçüncü büyük şehri arasında 30’a yakın silahlı kontrol noktasından geçmek zorundayız. 200 km’lik (125 mil) bir mesafe ve savaştan önceki günlerde yolculuk yaklaşık iki saat, bazen daha az sürüyordu.
Şimdi, çoğu yol savaş, güvensizlik ya da toprak kazanımları nedeniyle kesiliyor.
Şehre yalnızca bazı hain dağ yamaçları boyunca kıvrılan tozlu, kayalık patikalardan ulaşılabilir.
Yolculuk, yalnızca hükümet birliklerinin değil, aynı zamanda bağımsızlık için savaşan farklı ayrılıkçı grupların da elindeki toprakları geçmek anlamına geliyor.
Hâlâ küçük İslami aşırılıkçılar cepleri var, ancak Suudi Arabistan’ın uluslararası kabul görmüş hükümeti desteklemesi ve Husi milislerini destekleyen ve silahlandıran İran tarafından körüklenen bölgesel bir vekalet savaşına dönüşen bu öğütücü çatışmada büyük ölçüde kısırlaştırıldılar.
Şu anda yolculuk altı saat sürebiliyor ve birçok tüccar, çok ihtiyaç duyulan malzemeleri Taiz’e taşırken birden fazla kontrol noktasında “ceza” ödemek zorunda kaldıklarından bahsediyor. Yolculuğu hem tehlikeli hem de pahalı hale getirdi.
Muhalif Husi milislerin uyguladığı kuşatma, şehirde kalan siviller için yavaş yavaş boğulan bir işkenceyle sonuçlandı.
Yiyecek, su bulmak ve her türlü geçimini sağlamak için mücadele ediyorlar. Sadece “kirasız” olduğu için iki karşıt grubu ayıran cephe hattına yakın terk edilmiş, bombalanmış binalarda kamp yapan birkaç aile bulduk.
Muhammed adlı bir baba, kuşatma sırasında bombalanmış eski bir alışveriş merkezinin bodrumunda yaşarken üç çocuğu dünyaya geldiğini anlatıyor.
“Tabii ki güvenlikleri konusunda endişeleniyorum” diyor. “Burası güvenli değil. Ama onları mümkün olduğunca içeride tutmaya çalışıyorum ve patlama ve top atışlarını duyduğumuzda dışarı çıkmamalarını söylüyorum.”
Evlerin çoğu, binalara gömülmüş ancak henüz patlamamış roketler ve mermiler için inkübatörlerdir.
Hepsi bize, kendilerini yüksek binalara konumlandıran ve çocuklar ve emekliler de dahil olmak üzere sivilleri vuran Husi keskin nişancılarından korktuklarını anlatıyor.
‘Evimi asla terk etmeyeceğim’
Yaklaşık 70 yaşında olduğunu söyleyen Qabool Ahmed Ali’yi sırtından keskin nişancı kurşunu yarası olarak hastanede buluyoruz. Kurşun kolundan çıkmıştı.
“Evimden kovulmayı reddediyorum” diyor bize cephe hattına yakın evinden bahsediyor. “Husiler bana ‘neden hala buradasın seni deli kadın’ diye bağırıp durdu, ama ben evimi asla terk etmeyeceğim.”
Hâlâ orada olanlardan bazıları, evden sokağa geçerken keskin nişancıların görüşünü engellemeye çalışmak için evlerinin arasına çarşaf ve battaniye asıyor. Ve hareket eden ve silah sesleri çeken araçları durdurmak için belirli sokaklara kum yığdılar.
Taiz’de yaşamak tehlikeli, büyük riskler ve düşmanlar sadece birkaç yüz metre uzaktayken, ülke çapında kararlaştırılan ateşkeslere ve bir yılın en iyi bölümünde çatışmalarda bir durgunluğa rağmen iki taraf arasında ara sıra da olsa sürekli çatışmalar oldu.
Silahları omuzlarında asılı, motosikletlerle dolaşan savaşçıları görüyoruz.
23 yaşındaki Halid Ali bize “Barış istiyoruz” diyor. “Onlar [the Houthis] kim yapmaz Masum insanları, çocukları bile öldürüyorlar, bu yüzden silahlarımızı kendimizi savunmak için saklıyoruz.”
Ve gelişigüzel ve uyarı yapılmadan ateşlenen rastgele mermilerin çocukların ve ailelerin trajik bir şekilde tekrar eden hikayeleri var.
Çocuklar dışarıda oynarken öldü
Dokuz çocuk annesi Fatima, dört çocuğunun bombardımana tutuldukları gün başlarına gelenlerin fotoğraflarını bize gösterirken acıdan deliye dönüyor. Ölen ve sakat bırakılan çocuklarının görüntüleri, onlardan geriye kalan tek şey.
Genç vücutlarının patlamayla nasıl parçalandığını gösteren korkunç resimler. Dördü evlerinin dışında birlikte oynarken vuruldu. En büyükleri Leila 12 yaşlarındaydı. O, 10 yaşındaki erkek kardeşleri Hameed ve yedi yaşındaki Mahmud düpedüz öldürüldü.
Üç yaşındaki Hamid hayatta kaldı, ancak sol bacağı kesildi ve halen Ürdün’de babasıyla birlikte tedavi görüyor. En küçüğü iki yaşındaki Malak, annesi bizimle konuşurken fotoğrafları eline alıyor ve “Mahmud! Ben Mahmud” diye işaret ediyor.
Annesi hıçkırarak cevap verir. “Mahmud geri gelmiyor habibi [my love]. Şimdi gitti” diyor.
Fatima, çocuklarının başına gelenleri belgelemeye çalışmak için bir dosya derledi. Adalet istiyor.
“Bunu yapanların çocuklarıma yaptıklarının bedelini ödemesini istiyorum. Onlar daha çocuktu, daha çocuk. Bunu hak edecek ne yaptılar?”
Alex Crawford, Sky Middle East editörü Zein Ja’Far, kameraman Jake Britton ve yapımcı Ahmed Baider ile Yemen’deki Taiz’den haber veriyor.
Kaynak : https://news.sky.com/story/yemen-mothers-heartbreak-at-three-children-killed-while-playing-as-families-camp-out-in-bombed-out-buildings-in-divided-city-12840848