Bilim adamları monokotların dikotlardan geliştiğine ve dolayısıyla dikotların parafitik bir grup oluşturduğuna inanmaktadır. Monokot adı, botanik adı, Monokotiledondan gelir ve adından da anlaşılacağı gibi, tek bir kotiledon (embriyonik yaprak) olan bir tohumu olan bir anjiyoperm (Angiospermae, çiçekli bitkiler veya Magnoliophyta) 'dır. Farklı taksonomik derecelere ait birçok monokot vardır. Bu safhalar içerisinde, Orchidae familyası (Orkide), en çok 20.000 türden en fazla türe sahiptir. Yarısı Poaceae (gerçek ot) olan yaklaşık 60.000 bilinen monokotiledon bitki türü vardır. Farklı olmasına rağmen, ayırt edici doğası nedeniyle monokotlara gelince bir fikir birliği vardır. İnsanlar yiyecek ve enerji üretimi de dahil olmak üzere farklı alanlarda monokotlar kullanır ve bunları faydalı ve ekonomik öneme sahiptir.
Monokotların Özellikleri
Tek bir embriyonik yaprağa sahip olmasının yanı sıra, monokotlar birçok tür arasında paylaşılan genel özelliklere sahiptir. İlk olarak, çoğu monokot otsudur ve az sayıda krakerdir. Otsu olanlar ikincil büyüme kabiliyetine sahip değildir (kök genişliğinde artış). Bitkilerin sürekli olarak yükseklikleri ve çevresiyle büyümelerine izin veren Cambium'lardan yoksundurlar, bu nedenle bambular, avuç içi ve agavlar gibi boğucu monokotlar için fazla tasarruf yapmazlar. Kambiyum eksikliği, su taşınımı konusunda da zorluklar doğurmaktadır.
Dolaşım sistemi
Monokotlar, kambiyum eksikliğine karşı koymak ve su taşıma sıkıntısına karşı koymak için adapte edilmiş vasküler dokulara ve demetlere sahiptir; bu nedenle, suyun ve besinlerin bitkiden taşınması. Bir başka önemli karakteristik, monokotların yapraklarında birbirine paralel uzanan ana damarlara sahip olmasıdır. Bu dokular normalde merkezde daha azdır ve daha çok halka formlarında çevreye yerleştirilir. Bu tür vasküler düzenleme atactostele olarak bilinir.
Çiçekler, Yapraklar ve Kökler
Monocot çiçekleri çok çirkindir, yani üçlülerin çoğunda çiçek açan kısımları vardır. Bu sistem yaprakları ve stamenleri gibi parçaları üç, altı veya dokuz olacak şekilde yapar. Monokot yaprakları doğrusaldır (paralel) veya dikdörtgendir, normal olarak tabanda kılıflıdır. Monokotların primer kökü kısa bir süre sonra kaybolur ve sonuçta adventif fibröz veya etli köklere yol açar. İlk kökler bitkinin farklı kısımlarından gelişir, yapraklar ve saplar gibi, kökten başka.
Üreme sistemi
Monokotlardaki polen taneleri, monokolpat veya colpus adı verilen tek bir açıklığa (gözenekler veya oluklar) sahiptir. Monokot çiçeklerin üreme olmayan kısmı, perigone, kaliks ve korolla bölünmeyen periantı tıraşlayan iki adet değişen trimerous fahişe dizisinden oluşur. Polinasyonu hayvanların yardımı ile gerçekleşen monokotlarda, hayvanat bahçesi, whorls, koralin denilen taç benzeri bir şekil oluşturur. Monokot çiçeklerin açıldığı dönem, antez, normalde kısa, zayıftır, ancak doğada kalıcı olan bazı perigonlar, termonastik (sıcaklık kontrollü) açılma ve kapanma gösterir. Zoofil monokotlar ağırlıklı olarak böceklere dayanır ve böcek çeken tepal whorls, filamentler, stainotlar veya stylodia gibi gösterişli veya çekici çiçek kısımlarına sahiptir. Donuk çiçekleri olan (aphananthous) fakat yine de tozlaşma için hayvanlara dayanan birkaç zoofil monokot örneği vardır. Aphananthous, bu nedenle, tatlı kokular gibi kimyasal bir çekim veya optik çekim sağlayan renkli takviyeler gibi diğer parçalara dayanır. Çoğu monokotta hayvanlar, perigoneu iniş pisti olarak kullanır.