YAŞANAN AĞACI BELLEĞİNİ İSTİYORUM!
Göle bakıyorum, ormanda dolaşıyorum
Bu yükü uzun yıllar boyunca ruhumda taşıyorum.
Ve ben sonsuza dek büyümüş hatıraları istemiyorum ...
Savaş!
Leningrad hakkında konuşuyorum
Ablukayı ziyaret edenler hakkında.
Aç kış Leningrad
Ve küçük çocuk benim ağabeyim.
Ve sahildeki ev - Yetimhane,
Ve hemşire, içindeki anne.
Ve kederli, cesur eseri
Bellekten ve yıllar silinmeyecek.
Ve sonra - Ladoga ve çocuklar kurtardı -
O gelecek ülkem için.
Evet, annelerimiz bankta durdu.
Tarlada ve ormanda bir köylü yerine yaladılar.
Savaş! Ve bu sıkıntı ordusundan
Kazakistan'da ve Sibirya'da, Urallarda
Her yerde Kadınlar acı çekti.
Güçlü, son güçlerden çekildi.
Ve Tanrı birçok şeyi ödüllendirdi: çocuklar kurtarıldı -
Ülken için umut ve destek!
Kafamı tüm kadınların cesaretine boyun eğiyorum.
Bu başarının ölümsüzleştirilmesini istiyorum.
Hafızanın aşırı büyümüş halde olmasını istemiyorum.
Bir anıta ihtiyacımız var.
Anneanneleri ve anneleri onurlandıran bir aile,
Aile yıldönümleri onun yerine acele ederdi
Çocuklar ve torunlarla, kederli yollarını onurlandırın.
Savaşta şok işçiliği.
Çok yalnız düşünmüyorum
Anlıyorum
Bütün anneler için bir anıta ihtiyacımız var.
Onlara borç ver, ben vereyim.
Ve asla anlayamayacağım
Büyük başarı - ve iz yok.
Şiiri beğendim. Ve bir şekilde, Rusya ve diğer ülkelerde insanların annelerini onurlandırdıklarını merak ettim. Bu konuyla ilgili ayrıntılı bir tanıdık, farklı bölgelerdeki annelere ait anıtların kaldırıldığını ve bu anıtlara çiçek getiren insanların, onları yetiştiren annelerine şükran hissi verdiklerini söylememe izin veriyor. Petersburg'da ayrıca “Anlık”, “İnanç, Umut, Sevgi ve Meseleleri Sofia”, “Mutlu Aile”, “Savaş Çocukları” vb. Gibi anıtlar da var. Anneler tarafından Belarus'ta ilginç anıtlar yapıldı. Anneye çok sayıda anıt, Rostov-na-Don'unda bulunur. Hatta anıtlardan birine yaklaşma ve genç annelerinin kulağına duydukları arzuları fısıldama geleneği bile ortaya çıktı. Ve bunun gerçekleştiğine inanılıyor.