Santosh Konda Konda itibaren Tarutyns'kyi district, Odessa Oblast, Ukrayna
Tüm Wodehouse kitapları komik, ama bu benim favorim ve muhtemelen en iyisi. Bu yıl sadece bir Bertie ve Jeeves hikayesi okuyacaksanız, bunu yapın.
S.E. Hinton bu kitabı sadece 16 yaşındayken yazdı. 1967'de bu sadece deliydi. Kitabı ortaokulda okudum, tamam gibi; sonra filmi lisede gördü ve çok sevdi. Tamam, belki de filmdeki adamlarla bir ilgisi vardı ... C. Thomas Howell, Matt Dillon, Ralph Macchio, Patrick Swayze ve Rob Lowe ... git bak onları - o zamanlar sıcak olduklarına yemin ederim! Şimdi kitaba geri dön: Hikaye, küçük bir orta batı kasabasında iki rakip çeteyle ilgili. Greasers fakir çocuklar ve Socs (her zaman SOCiety) zengin çocuklar. Her çetenin kendi çimi vardır ve diğeri dışarıda kalmaktır, ancak bu gerçekleşmez. Romeo ve Juliet veya West Side Story gibi - Greasers (Ponyboy) 'dan biri Soc (Cherry)' e aşık olur. Sonunda büyük bir kavga başlar ve Ponyboy'un arkadaşlarından Johnny, Soc'ı öldürür. Johnny ve Ponyboy kaçarlar. Saklandıkları sırada bir okula ateşte şahit olurlar. İçeri girerler ve çocukları kurtarmaya çalışırlar. Johnny sonunda yandı ve kırıldı. Ponyboy, şeylerin farklı olabileceğini ve (iki çete) hepsi farklı olsa da, birçok yönden aynı olduklarını fark eder.
Genel olarak iyi bir hikaye, ama keşke karakterler daha fazla ete olsaydı. (Cidden amaç yok - cidden.)
Isabel Dalhousie, sinir bozucu editör ve sleuth oldukça öngörülebilir masalı.
Söylemek üzücü, ama ben ve Jennifer Echols'un daha hafif tarafı birlikte iyi bir şekilde birbirine geçmiyor. İki ana karakter, bir araya gelip gelmediklerine dikkat etmem için yeterince gelişmemişti ve en iyi arkadaş, ağzını her açtığında öfke acele etmesine rağmen, kitap boyunca hissettiğim tek şey bu. Kesinlikle tek bir kaçış yönteminin tadını çıkarırken sahip olmak iyi bir his değil. Tek istediğim şey - Majorettes. Echols'un Gemma'yı normal bir amigo kız yapmadığını çok sevdim, daha ziyade onu bir baton twirler yaptı ve tıpkı benim yaptığım gibi batonla bir kızlık büyüsü olması gereken twirls, atar ve rutinleri tanımlamasına dayanıyordu. Bu konuda okumak, uzun zamandır düşünmediğim ön çimimde batonumu döndüren bir pre-teen olmanın nostaljisine yol açtı.