Alman Ordusunun emir yapısı, Mayıs 1940’ta Fransa’ya saldırılarının başarısında önemli bir etkendi. Aynı şekilde, İkinci Dünya Savaşı’nın başındaki Müttefiklerin emir yapısı da hızlı yenilgileriyle bağlantılı olabilir.


Alan Marshall von Brauchitsch
Wehrmacht (Alman Ordusu), basit ve anlaşılması kolay bir komut yapısına sahipti. Alman Ordusunun tepesinde, kendisini Silahlı Kuvvetler Yüksek Komutanı olarak atayan Hitler vardı. Hitler, Wehrmacht'ın yaptıklarına büyük ilgi duymasına rağmen, savaşın bu aşamasında, bir kampanya başladığında (Batı Avrupa'ya yapılan bir saldırının arkasındaki ana güç olmasına rağmen) karar vermeye müdahale etmedi. Ordu Yüksek Komutanı'nın komutanı Field Marshall von Brauchitsch'du ve onun altında çeşitli ordu gruplarını yöneten üç general vardı; Rundstedt (Ordu Grubu A), Bock (Ordu Grubu B) ve Leeb (Ordu Grubu C).
Ordunun yüksek emri Oberkammando des Heeres (OKH) idi. Luftwaffe (hava kuvvetleri) Oberkammando der Luftwaffe (OKL) ile benzer şekilde organize edildi ve donanmada Oberkammando der Kriegsmarine (OKM) vardı.
Mayıs 1940’ta Almanya’nın başarısının sebeplerinden biri, diğerini desteklemek için her bir askeri birlikle birleşik bir komuta yapısına sahip olmasıydı - bu yüzden Luftwaffe’nin blitzkrieg’in başarısındaki önemi.
Ancak aynı şey Müttefikler için de geçerliydi. Almanlar, birleştirilmiş bir güç olma avantajına sahipti - tek bir komuta yapıya sahip bir millet. 10 Mayıs saldırısından önceki Müttefikler dördü: Hollandalı, Belçika, Fransız ve İngiliz. Hollanda ve Belçika hükümetleri tarafsızlıklarını mümkün olduğu kadar uzun süre korumak istediler. Bu nedenle, her iki ülkenin de personel komutlarının İngiliz veya Fransızların personel komutlarıyla iletişim kurmasına izin verilmedi. Eğer Belçika ya da Hollanda kendilerini savunmak zorunda kalsalar, kendileri ya da Avrupa'nın batısındaki daha güçlü askeri güçler arasında eşgüdüm olmadığından kendi planları vardı.
Hollanda ve Belçika da resmi bir davet olmadan ulusal sınırları boyunca askeri hiçbir şeyin hareketine izin verilmediğinden - ve bu, 10 Mayıs’a kadar geçen günlerde - bir Almanca cevap. Yayınlandığında, Almanya zaten saldırıya uğradı.
Fransızlar ve İngilizler bile bütünleşik bir komut yapısına sahip değildi - kelimenin tam anlamıyla. BEF başkanı Lord Gort, teoride Fransız ordusunun emrindeydi. Gerçekte, BEF'in emri, kendi başına bir komutan olduğu ve Fransızlardan bağımsız olduğu anlamına geliyordu.
Fransa'da bulunan Fransız komuta yapısı “tuhaf bir yapıydı” (Başlıca General R Barry). Genelkurmay Başkanı Silahlı Kuvvetler Genel Gamelin'di. Fransa'nın denizaşırı bölgeleri de dahil olmak üzere her cephede savunmasından sorumluydu. Belçika ve Almanya'yı çevreleyen “Kuzey-Doğu Cephesi”, General Georges'un emrindeydi. Bu cephe anlaşılabilir bir şekilde, 10 Mayıs'a kadar giden aylarda Fransız ordusunun büyük bölümünü içeriyordu. Gamelin karargahını Paris'in hemen dışında Vincennes'te tuttu. Georges karargahını Paris'in yaklaşık 40 km doğusunda La Ferté-sous-Jouarre'de geçirdi. 1940 baharında, bu son derece önemli askeri merkezlerin her ikisi de Montry'de bulunan tek bir personel, Vincennes'den yaklaşık 20 mil ve Georges'in merkezinden yaklaşık aynı uzaklıkta bulunuyordu. Genelkurmay Başkanı General Doumenc, her iki merkezde de eşit miktarda zaman geçirmeye çalıştı.
Fransız Hava Kuvvetleri Komutanı General Vuillemin, karargahını başka bir yere götürdü. Hava kuvvetleri Fransa'yı 'faaliyet bölgelerine' ayırdı, ancak her birindeki pilotlar Vuillemin'den veya orduya bağlı Hava Gözlem Gruplarından talimatlar alabilirdi. Hava kuvvetlerinin, Almanlar saldırdıktan sonra her ikisinden de çelişkili talimatlar aldığına dair kanıtlar var.
Belçika'daki en kıdemli askeri şahıs kral Leopold'du. Belçika Ordusu'nun baş komutanıydı. Ancak, Genelkurmay'dan ziyade askeri danışmanı General van Overstraeten'den tavsiye aldı. Belçika, savunma kanadıyla Liège'den Antwerp'e kuzey-batı yönünde uzanan Albert Kanalı'na güvendi. Bir şehir olarak Liège çok kuvvetlendirildi; Eben-Emael Kalesi, Avrupa’nın en güçlü kalesi olarak kabul edildi ve şehir, Belçika’nın bütün savunma planının damgası olarak kabul edildi. Ancak, böyle bir planlama Liège düştüğü takdirde Belçika'nın da düşeceği anlamına geliyordu.List of site sources >>>