Daniel Dannett ve türevlerinin problemi şu:
Descartes’in “tiyatrosunu” zaten Newton (Hindistan’dan çaldı veya çalmadı fark etmez) bozmuştu.
Newton’un yazılarını okuduğunuz zaman ki yeni okudum ben de, Descartes’in düşünceleri ile dalga geçtiğini görürsünüz. Spinoza da aynı şekilde anlam verememiş, “şaşırmış” Descartes’in düşüncelerine.
Yani Daniel Dannett ve Steven Pinker gibi insanlar, Newton ve Spinoza’nın veya Einstein ve Chomsky’nin neyi çürüttüğünü bile bile argümanlarını kuruyorlar.
Descartes zaten çürümüş, Descartes’e “tiyatro” diyerek ortaya yeni bir şey koymuş olmuyorsunuz.
Okumaya veya satranç oynamaya zamanı olmayan insanların üzerinde özgür zamanınızın verdiği ayrıcalığı kullanarak teknokrasi kurmuş oluyorsunuz.
Tabi ki bunları ne Chomsky yer, ne de Kasparov yer.
Meditasyon da aynı şekildedir. Sanki meditasyon yapan gurular ateşin, suyun veya “elementlerin” metafor olduğunu bilmiyorlar da mı o kadar taklalar atıyorlar.
Bana göre meditatif deneyim; satranç oynarken de, sözlerini bilmediğiniz bir şarkıyı dinlerken, dans ederken veya dua okurken de ortaya çıkan bir şeydir.
Budizme, Hinduizme veye Spinoza’nın “tanrı”sına has bir “nöroloji” yok ortada.
Bu konuda Alan Watts’ı dinleyebilirsiniz.
Engin