Ermenilerin 200 Yıllık İşgal Tarihi
Eski üçlünün yeni planının çöküşü: "Ezilen İşgalciler"in ifşa edilmesi.
Yazan: Araz Altaylı
Ermenilerin bu coğrafyaya yerleşme tarihi yaklaşık 200 yıldır. Bu, esas olarak Rusya'nın önce Kuzey Kafkasya'yı, ardından Güney Kafkasya'yı ve ardından İran'ı (Tebriz ve çevresi) işgal etmesinden sonra gerçekleşti.O zamana kadar bu bölgelerdeki küçük feodal devletlerin (hanlıklar, saltanatlar, beylikler) tamamı Azerbaycan Türklerine aitti. Tarihi kaynaklarda Şuşa'ya bağlı tek bir Ermeni beyliğinden (modern bölgelerin yaklaşık yarısı büyüklüğünde) bahsediliyor ve bu beylik bağımsız değil, Karabağ Hanlığı'nın koruması ve hizmeti altındaydı.Ancak sahte kaynaklara ve doğrulanmamış hipotezlere dayanan ve tarihi eserlerden çok propaganda-yayıncı makaleleri anımsatan materyallere göre, "Ermeni İmparatorluğu"nun bir ucu Hazar Denizi'nde (Neftchala), diğer ucu ise Hazar Denizi'nde (Neftchala) bulunuyordu. Karadeniz'in ucunda, modern Türkiye, Irak, İran ülke topraklarının bir kısmını kapsıyordu.Bu iddialar basit aritmetikle çürütülebilir. Bu bölgede gelişmiş, güçlü bir imparatorluk kurmak için en az 50 milyon insana ihtiyaç vardı. 50 değil 25 milyon, 15 milyona inelim. Yani M.Ö. 2070 yıl önce imparatorluk kuran Ermenilerin sayısı 15 milyon muydu? Ama şimdi ne kadar?Bu fantastik bir iddia. Tigran II ile ilgili yazıda ayrıca 200.000 piyade ve 50.000 süvariye sahip olduğu belirtiliyor. İddianın saçmalığı, şu anda 85 milyon nüfusa sahip olan Türkiye'nin bundan 100 yıl önce 13 milyon civarında bir nüfusa sahip olmasıdır. Efsanevi "Büyük Ermenistan" haritası.Bu hesaplamayla son 21. yüzyıldaki nüfus artış hızını ele alırsak, dünyadaki Ermeni sayısının Çinli ve Hintli sayısından daha fazla olması gerekir. Çünkü bizim çağımızdan önce bu kadar çok olsalardı, sonraki yüzyıllarda yavaş yavaş bir buçuk milyara ulaşacaklardı. Nasıl olur da herkes artarken onlar azalabilir?Elbette bu iddiaya yanıt olarak Ermeniler, yüzyıllar boyunca katledildiğimizi söyleyebilirler. Bu havadar bir konuşma. Daha sonraki yüzyıllarda ise savaşların ağırlıklı olarak Romalılar ile Türkler ile Persler, Türkler ile Yunanlılar, Moğollar ile Türkler, Özbekler ile Persler, İran Türkleri ile Hintliler, Tatarlar ile Ruslar, Ruslar ile Kafkas halkları (vb., vb.) arasında olduğu hakkında bilgi yoktur.Tam tersine onlar, bütün imparatorluklarda ve devletlerde toplu halde yaşayan bir etnik azınlıktı.Onları en çok bir araya getiren ise Rusya oldu. Ermenilerin bu konuda kendi iradesi yoktu.Ancak Rusya'nın Ermenileri İran'dan ve Türkiye'nin doğu vilayetlerinden alıp bir kısmını mevcut Ermeni devletinin topraklarına, bir kısmını da Azerbaycan'ın Karabağ bölgesinin dağlık ve eteklerine yerleştirmesinden sonra Ermeniler kendilerini görmeye başladılar. ve güçlü hissediyorum. Şair-diplomat Alexander GriboyedovAslında Rus devleti Ermenileri tesadüfen Ermenistan ve Azerbaycan topraklarına yerleştirmedi. Yazar-diplomat Alexander Griboyedov bunu Rus devletinin büyüklerine tavsiye etti. Mektuplarından birinde şöyle yazıyordu: "Rus ordusunun işgal ettiği bölgelerdeki - Tebriz, Hoy, Salmas, Merağa - tüm Ermeniler Nahçıvan, Erivan ve Karabağ vilayetlerine nakledilmelidir."O dönemde hem Yelizavetpol (şimdiki Gence) hem de Erivan valilikleri Rus çarının emrindeydi ve Çar I. Nicholas ayrıca Ermenilerin İran ve Türkiye sınırlarına yakın, Karabağ ve Erivan civarında kompakt bir şekilde yaşamaları gerektiğini tavsiye etti. Rusya'nın onları oraya yerleştirmesindeki amaç, İran ve Türkiye sınırında sadık bir destek ve bir kale oluşturmaktı. Rusya İmparatorluğu'nun Babilliler, Haçlı halkının Müslüman-Şii toplumuna sadık kalacağına ve düşman safına geçmeyeceğine inanıyorlardı.Bu amaçla İran'dan 40.000-50.000 kadar Ermeni bugünkü Ağdara'ya nakledildi. 1828-1829 Rus-Türk savaşı sırasında ve savaş sonrasında Türkiye'den bölgeye 90.000 Ermeni getirildi. İran'da, Türkiye'de ve diğer doğu ülkelerinde yaşayan Ermenilerin Rusya'ya iskanı sonraki dönemde de devam etti.Ermeniler Rusya'ya sığınıp çoğaldıktan sonra bir süre daha düşman tarafına geçme veya başka bir devletin tebaası olma niyetinde olmadılar. Kendilerine yer açmışlar, yerleşmişler, deyim yerindeyse başlarının çaresine bakmışlar. Ancak bundan sonra asıl amaçları kendi devletlerini kurmak oldu.Nihayet Ermeniler, bir devlet kurmak için gereken sayıya ulaştıklarından ve yeterli kaynağı topladıklarından emin olduktan sonra siyasi ve askeri mücadeleye girişerek 1890'da Taşnaksur Partisi'ni kurdular. Bu partinin yerel büroları Ermenilerin yaşadığı her kasaba, ilçe ve yerleşim yerinde örgütlenmişti. Yani Ermeniler bağımsız bir devlet kurulması fikrini tam ve oybirliğiyle kabul etmişlerdir.Taşnaklar, 1905'te gerçekleşen Ermeni-Müslüman katliamının başlatıcıları ve saldırgan katılımcılarıydı. Vatansız Ermeniler, 1914 yılında başlayan ve büyük güçlerin katıldığı Birinci Dünya Savaşı'na siyasi bir örgüt bayrağı altında girmişler ve Osmanlı'nın düşmanlarının yanında yer alarak Türklere arkadan saldırmışlardır. 1918 yılında Bakü, Şamahı, Guba, Karabağ, Nahçıvan, Lenkeran, İran ve Özbekistan'da yaşanan ulusal katliamların baş aktörleri Taşnaklar olmuştur.Sonunda büyük güçlerin maşası olarak hediyelerini aldılar ve küçük bir alanda bağımsız devletlerini kurdular.Bir avuç Ermeni'nin kurduğu devlete ABD, Fransa ve Rusya'nın destek vermesi ilginçtir. Sevr Antlaşması'nı imzalayarak Türkiye'yi bölenler ve Ermenilere devlet kuranlarBu üçlü size tanıdık geliyor mu? Yüz yıl önce ABD, Rusya ve Fransa'nın bir arada olduğu ve Ermenilerin koruyucusu olarak hareket ettiği anlaşılmaktadır.70 yıldan fazla bir süre sonra bir araya gelmeleri ve AGİT Minsk Grubu'na eş başkanlık yapmaları tesadüf değil, tarihi bir emsaldir. Bu sefer yine Ermeni devletinin topraklarını genişletmeye çalıştılar. AGİT Minsk Grubu'nun Amerikalı, Fransız ve Rus eşbaşkanlarıErmeniler aslında zamanla "Büyük Ermeni İmparatorluğu" adını verdikleri efsanevi devletin topraklarını yeniden kurmayı amaçladılar. Yabancı patronları güçlü olduğundan yavaş yavaş hedeflerine ulaşacaklarını düşünüyorlardı. İleriye dönük planları arasında Karabağ'ın hukuken ele geçirilmesinin ardından Gürcistan'dan Cavaheti'nin ve ardından Azerbaycan'dan Nahçivan'ın ele geçirilmesi yer alıyordu.Ancak Ermeniler Karabağ'ı fiilen ele geçirmeyi başarmışlarsa da Azerbaycan liderliğinin kararlılığı sonucu bunu belgeleyememişlerdir. Azerbaycan bu mağlubiyete razı olmadı, direndi, toparlandı, güçlendi, tarihi fırsatı bekledi ve toprak bütünlüğünü yeniden sağladı.Başkomutan İlham Aliyev ve Azerbaycan ordusu, Ermenilerin 190-200 yıllık emperyalist planlarını boşa çıkardı. Artık Gürcistan, Türkiye ve Azerbaycan'ın canları büyük güçlerin elindeki bölücü-işgalcilerin elinden kurtarılmak üzeredir.Ermeniler 2020-2023 Eylül'ünde aldıkları darbenin etkisinden kurtulamayacaklar ve kendi küçük devletlerinde yaşamak zorunda kalacaklar. Sinsi vasıfları ve kötü niyetleriyle tüm bölgede kendilerini teşhir eden Ermenileri hâlâ maşa olarak kullanmak isteyenler olabilir ama artık çok geç olduğunu anlamalılar.İlk yayın yeri: Musavat.com