2011 yılında eğitim ve bilim alanında olup bitenler hiç de hayra alamet değil.
Başbakan Şubat ayazında, Mısır yönetimine “Sokağın sesini dinleyin” öğüdünü verip insanın içini ısıtırken muhalif yayın organı Oda tv basılıyor, kimi yazarlar ve akademisyenler derdest ediliyor. Muhalif yazarların, düşünürlerin, akademisyenlerin ve öğrencilerin derdest edilmeleri hâlâ devam ediyor.
Yusuf Ziya Özcan’ın YÖK başkanı yapılmasının üzerinden dört yıl geçmiş!
Özcan’ın göreve gelmesinden kısa bir süre sonra, 11 Ocak 2008’de şöyle yazmışım: “Mübarek, YÖK başkanı değil, sanki AKP sözcüsü. AB/ABD’nin AKP’den istediklerini ve dolayısıyla AKP’nin neler yapmak istediğini biliyorsanız, başkanın ne söyleyebileceklerini de biliyorsunuz demektir.”
Hukuk sisteminin önemi her geçen gün daha da belirginleşiyor. Hukuk sistemi çalışmayınca, adalet de olmuyor, haksızlıklar da artıyor, vicdanlar da sızlıyor.
Akademisyenlerin kendi kurumlarının üniversiterliğini bitirişi hiç beklenmedik alanlarda oluyor. Bir üniversite, üniversiteye başbakanın adının verilmesi kararını alıyor!
Son aylarda, çürümüşlüğün ve çalışanların sahiplenememesinin sonucu olarak “üniversite”yi bitiren olaylarda artış görülüyor.
Bir üniversite piyasaya boyun eğip “üniversite”yi bitirirken bir başkası, öğretim yılını dualarla açarak, inanca teslim olup “üniversite”yi bitirdiğini gösteriyor.