Ben 22 Yaşında Trans Kadınım. İşte Cinsiyet Onayı Ameliyatı Olmak Gerçekten Nasıl Bir Şey.
Vajinama sahip olduğum ve vücudumda bu rahatlığa sahip olduğum için çok şanslı ve ayrıcalıklıyım.Söylendiği gibi 11 Nisan 2018
Ekim 2016'da, o zamanlar Michigan Üniversitesi'nde okuyan 20 yaşındaki Emily Kaufman, bir trans kadın olarak bir kız birliğine katıl Cosmopolitan.com'a. Emily hiç teklif almadım Michigan'daki bir kardeşliğe - ama hikayesinin yayınlandığı ay, hayat hedeflerinden bir başkasını gerçekleştirdi: cinsiyet doğrulama ameliyatı olmak.
Bir yıldan biraz daha uzun bir süre sonra, şimdi Michigan'da bir son sınıf olan ve trans topluluğunu destekleyen, kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan Point of Pride'da yönetim kurulu üyesi olan Emily, yaşamanın gerçekte nasıl bir şey olduğuna dair deneyimini paylaşıyor. cinsiyet doğrulama ameliyatı. 'Yaşamanın nasıl bir şey olduğunu merak eden birçok kız tanıyorum, çünkü istiyorlar ve henüz yapmıyorlar, ”dedi Emily. “Çok fazla endişe var ve aynı zamanda pek çok yanlış anlama var. İnsanların gerçeği bilmesini istiyorum. ' İşte onun hikayesi.
2015'te trans olarak çıkıp geçiş yapmaya başlamadan önce bir vajina istedim. 'Belki vajinalı bir adam olabilirim' diye düşündüğümü hatırlıyorum. Üç yıl boyunca her gün düşündüm. Rüyamda gördüm. Eskiden haftada bir vajinam olmadığı için odamda yıkılır ve ağlardım. Kendi bedenimdeymişim ve başkasının bedeninde yaşamıyormuşum gibi hissetmek istedi. Vücudumu kiralamak istemedim - ev sahibi olmak istedim. Trans olduğumu anladığımda, vajinaya sahip olmakla ilgili hayallerim yepyeni bir şekilde anlam kazandı. Kendimi hissetmek için ameliyata ihtiyacım vardı.
Trans topluluğunda sıklıkla adlandırıldığı üzere cinsiyet onayı veya 'alt' ameliyatı olmak, geçiş sürecimde gerçekten önemliydi. Ama diğer insanlar için değil. Bazı insanlar bunun zahmetli sürecinden geçmek istemiyor. Bazı translar hiçbir zaman ameliyat olmayabilirler. Bazı insanlar penislerini sever - sen yaparsın kızım. İnsanların bilmesini isterim ki vajina istemek ve almak normaldir, ama aynı zamanda trans kadınların biz ameliyat olana kadar 'gerçek' kadın olmadıklarına dair sorunlu bir klişe vardır ve öyleyiz. Ben her zaman gerçek bir kadın oldum.
2015'in sonlarında, 19 yaşımdayken, Kanada'nın Montreal kentinde trans asma aracılığıyla bir cerrah buldum. Cinsiyet doğrulama ameliyatı konusunda en tanınmış cerrahlardan biridir. ABD'li cerrahları araştırdıktan sonra, ameliyatın minimum 22.000 dolara mal olacağının zor farkına vardım. Kanada'daki ameliyatım - hastanede kalış dahil - 15.000 dolardı. Hiç sigorta kapsamında değildi. Bu çok özel bir ameliyat ve belirli sigortalar tarafından karşılanıyor ama diğerleri değil.
Ailem oldukça iyi durumda, bu yüzden bana paranın bir kısmını ödünç verdiler ve ben de kampüs yemekhanesinde çalışıp para biriktirdim. Şanslıyım çünkü pek çok insan bunu karşılayamıyor ve ayrıca ailemin desteğini aldım. Annem benimle Montreal'e geldi ve desteği çok önemliydi. Başkalarının ebeveyn desteği yok, bu da işleri daha da zorlaştırabilir.
Araştırmamı yaparken, ironinin, medyanın ve cisgender insanların ameliyata takıntılı olması olduğunu, ancak pek çok transseksüel dahil, kimsenin aslında hiçbir şey bilmediğini fark ettim. Ameliyat olan biriyle konuşmadığınız sürece gerçekten fazla bilgi alamazsınız ve benden önce geçirmiş sadece birkaç arkadaşım vardı. Eğitim yok. Araştırma yapmayı denedim ve bulması gerçekten zor.
İlk aydan sonra ağrılar geçmeye başladığında ve günde üç kez genişlemeye başladığımda vajinamı sevmeye başladım. Ona Lil 'Ems adını verdim; Sadece bir şekilde oldu. “Lil 'Ems ve ben sonsuza kadar arkadaş olacağız” dedim. Bazı yönlerden vajinam bir bebek gibiydi, çünkü ebeveyn olduğunuz ilk ay 'Aman Tanrım, uyu, gecenin her saati ayaktasın' gibisin. Sonra, birkaç ay sonra, o kadar fazla şey yapmanıza gerek kalmaz ve bebek daha sevimli olmaya başlar - o kadar genişlememe gerek kalmadı ve vajinam daha sevimli olmaya başladı. Küçük bir cilt lekesi yerine vajinaya benzemeye başladı.
Uzun zamandır vajinamın normal olmaması beni korkuttu, ama sanırım bu tüm kadınların yaşadığı bir şey, 'Oh hayır, dudağım çok küçük.' Ameliyat sonrası uzun süre vajinal sağlığım için de endişeliydim. Bana bir tavsiye mektubu yazan terapistlerden birinin bana vajinasına 25 yıl kadar önce sahip olduğu bu kadının hikayesini anlattığını hatırlıyorum, hiçbir şey düşünmediği bir koku vardı ve sonra vajinasını kaybetti. . Onu çıkarması gerekiyordu. Bu beni gerçekten endişelendirdi.
Bu noktada biraz sakinleştim ve sürekli vajinam için endişelenme. Şimdi, neredeyse bir buçuk yıl sonra, vajinam diğer herkesin vajinasına benziyor, ancak her iki tarafta hala iyileşmekte olan kesiklerin olduğu iki soluk yara izi var. Bunun cisgender bir kişinin vajinasından farklı olduğunu gerçekten söyleyemezsiniz. Ben tıraş etmediğimde hiç söyleyemezsin. Bilim için birkaç trans kız arkadaşımı ve birkaç cis kız arkadaşımı ya resim ya da şahsen gösterdim ve hepsi oldukça sarsıldı.
Ameliyat olmak bana güven verdi. İnsanların şişkinliğimi görebileceğine dair her zaman endişem vardı. Mayo giymekten korkardım. Şimdi vücudumda rahat olmak gerçekten çok güzel. Ben her zaman tayt giyerim.
Ve kendimi daha güvende hissediyorum. Şimdi, cis kızlarda yaşadığım sorunların aynısı var, 'Aman tanrım, daha çok tıraş olmam gerekiyor' - 'Birisi trans olduğumu söyleyecek ve sonra beni tam anlamıyla öldürecek mi?' Gibi değil. Bir erkek trans olduğunu öğrendikten sonra bir randevuda arkadaşım suratına yumruk attı. Trans kadınlara karşı çok fazla şiddet var ve ben başka bir istatistik olmak istemedim.
Arkadaşlık uygulaması profillerimde kendimi trans olarak tanımlamıyorum çünkü bu sadece ürkütücüleri ortaya çıkarıyor veya birçok insanı uzaklaştırıyor ve insanların beni olduğum kadın olarak görmesini istiyorum. Ameliyatımdan önce, profillerimde trans olduğumu söylemiştim, çünkü bu bir güvenlik meselesiydi - kimsenin şaşırıp şiddete başvurmasını istemiyordum - ama sonra çok fetiş olacaktım. Pek çok yönden, çok nesnelleştirici ve kadın düşmanı olan trans porno ile başlar. 'Seksi trans kızlar striptiz yapmak' gibi değil. Daha çok 'dişi transseksüel sürtük anal sikiyor' gibi. [Ed. not: 'dişi erkek' ve 'travesti', trans topluluğu tarafından kabul edilmeyen saldırgan terimlerdir.] Bir adam geçenlerde Tumblr'da bana mesaj attı ve aletimi görmek istedi. Ben de 'Ah, bende yok' dedim. Demek istediğim, bu bir yolculuktu.
İnsanlara onlarla çıkmaya başlarsam söyleyeceğim, ancak bunu önceden duyurmak, insanlara benimle tanıştıklarında ortadan kalkacaklarına dair önyargılı fikirler veriyor. Onlara trans olduğumu söylemeden ilk buluşmanın ya da etkileşimin geçmesine izin vermezdim çünkü bu kimliğimin önemli bir parçası. Birçok yönden ameliyatın geçişimi tamamladığını hissediyorum, ama hala trans oldum. Bu değişmeyecek çünkü ameliyat oldum. Bunun tüm deneyimimi sileceğini kabul etmemek.Benji Bear / SHEI Dergisi
Cinsel olarak, ameliyattan yaklaşık bir hafta sonra vajinamda bir şeyler hissetmeye başladım, ancak birkaç ay sonrasına kadar mastürbasyon yapamadım çünkü çok ağrıyordu ve hala iyileşiyordu. İlk beş kez canım acıyordu ama kendime dokunmak çok normaldi. Hatta ameliyat olmadan önce kendimi parmaklamaya bile çalıştım çünkü vajinamla gerçekten bir bağlantı hissettim. Aletimi biraz iterim. Ve testislerin indiği sokette bir trans kızı parmaklayabileceğiniz, muffing denilen bir şey var. Bir kez denedim ve tuhaftı ama bazı kızlar hoşuna gitti.
Trans kadınlar için yeterince uzun süre östrojen kullandığınızda olan şey, orgazmlarınızın ameliyattan önce bile farklı hissetmeye başlamasıdır. Aradaki fark, bir penisiniz olduğunda ve testosteron ile dolduğunuzda, bu çok hızlı, yoğun bir durumdur - en fazla beş saniye, ejakülat çıktıktan sonra işiniz biter. Ama şimdi ve bir süre hormon kullandıktan sonra bile 10 saniye olacaktı. Kadın hormonları orgazm süresini artırdı ve daha dolgun hale gelmeye başladı. Ameliyattan sonra sanırım en az bir multigazm geçirdim - 30 saniye gibi.
Geçenlerde ilk kez vajinamla seks yaptım. Genel olarak seks konusunda oldukça temkinli davrandım. Kulüpte tanıştığım birkaç adamla neredeyse sevişiyordum, ama sonra ürkütücü oldular ve yapmamaya karar verdim. Özellikle ameliyatı geçtikten sonra hiçbir şeyi mahvetmek istemedim. Yakışıklı Prens gibi olmasına gerek yoktu, ama güvenli bir ortamda güvenebileceğim biri olmasını istedim ve öyleydi. Duygusal olarak hazırdım ve istediğim bir şeydi.
Yıllar içinde öğrendiklerime dayanarak, diğer kadınların ilk deneyimlerinde yaşadıklarıyla oldukça benzer olduğunu düşünüyorum. Canımı yaktı ve iyi hissettirdi ve onu tamamen içine alması biraz zaman aldı. Yakın olduğum zamanlar oldu ama orgazm olmadım çünkü vajinaları pek iyi bilmiyordu, çoğu erkeğin bilmediği. Bence bu rahatlığı yaratmak zaman alıyor. Seksin daha eğlenceli bir büyüme yolu olduğunu söyleyeceğim ve bu kadar uzun süredir üzerimde asılı olduğu için yapıldığı için mutluyum. Baskı kalktı. İşe yarayacağını biliyorum.
Vajinama sahip olduğum ve vücudumda bu rahatlığa sahip olduğum için çok şanslı ve ayrıcalıklıyım. Yakın arkadaşlarımdan biri ameliyatı karşılayacak kadar para kazanmıyor. Yıllarca biriktirecek. Her gün bir penisle yaşamanın benim için ne kadar acı olduğunu hatırlıyorum. Benim için, sadece üç yıl kadar olmuştu, gerçekten acı çekiyordum, ameliyatı istiyordum ve bekliyordum. Bazı insanlar için 30 yıldır. Bu çok iç karartıcı. Bu nedenle, yönetim kurulunda olduğum kar amacı gütmeyen Point of Pride aracılığıyla genç trans kadınlarla çalışıyorum ve genç trans kadınlara ve erkeklere yardım etmeye ve onları desteklemeye çalışıyorum. Elektroliz tedavilerine ve insanların geçiş sürecinde ihtiyaç duydukları diğer hizmetlere hibeler veriyoruz.
Kızlar bana mesaj atacaklar ve çok dikkatli bir şekilde soracaklar, 'Eğer uygunsa ameliyat hakkında konuşabilir miyiz?' 'Elbette' diyorum çünkü onların bu konuda eğitilmesini istiyorum. Oldukça yakın zamana kadar, bunun hakkında konuşmak trans camiasında bile süper bir tabuydu. Bence pek çok trans insan, 101 sınıfını cis insanlara verirken o kadar kızgın ki, trans kızlarla ileri sınıfa girmek istemiyorlar. Pek çok ünlü trans kadın bunun hakkında konuşmuyor çünkü özel olduğunu söylüyorlar. Peki ya ameliyat olmak isteyen tüm trans kızlar? Kime bakıyorlar? Kimse yok. Ameliyat hakkında konuştuğunu duyduğum tek süper tanınmış trans kadın Janet Mock'du. Benim için çok değerli. İlk kitabı gerçekten geçmeme yardımcı oldu.
Tüm yolculuğum, tüm geçişim hakkında çok açığım. Tüm zaman boyunca bunu Facebook'ta yayınladım ve bu yüzden ameliyat olduğumu paylaşmak benim için doğal bir şeydi. Umarım hikayemi paylaşarak küçük bir şekilde trans insanları ve geçiş sürecini normalleştirmeye yardımcı olabilirim. Ama hikayeme açık olmam, her trans kişinin öyle olduğu anlamına gelmez. Çoğu trans insan bedenleriyle ilgili sorular sorulmaktan gerçekten yoruldu ve aslında kimse cinsel organlarıyla ilgili soru sorulmasından hoşlanmaz. Diğer konular hakkında konuşalım.
İyileşmem iyi gidiyor. Hala haftada bir büyütmem gerekiyor. Ama bütün hissediyorum ve çoğu kadın gibi bedenimle ilgili sorunlarım olsa da - bazen belimin daha ince ya da kalçalarımın daha geniş olmasını diliyorum - eskisi kadar kötü değiller. Aladdin'den alıntı yapacak olursak, bu sadece yepyeni bir dünya. Vajinam vücudumun en sevdiğim kısmı.
Michelle'i takip et Twitter .