On yıl önce Japonya, Fukushima nükleer santraline zarar veren şiddetli bir depremle sarsıldı. Deprem santral için ölümcül olmadı ve reaktörler kontrollü bir şekilde kapatıldı.
Ancak deprem elektrik şebekesine zarar verdiği için santral dış gücünü kaybetti. Kapatma reaktörlerinin de soğutulması gerektiğinden bu bir sorundur. Pompalar dizel jeneratörlerle çalışıyordu, ancak 1-4 reaktörlerinin alt kısımlarını sular altında bırakan tsunami nedeniyle hasar gördü. Pillerin gücü bittiğinde, pompalar durdu. Reaktörler aşırı ısınmaya başlamış, reaksiyonda yakıt çubuklarının zirkonya ceketlerinin su ile reaksiyona girmesi sırasında oluşan yüksek sıcaklık nedeniyle çekirdeğin kısmen erimesine ve hidrojenin patlamasına neden olmuştur. Bölgeye çok fazla radyoaktivite taşıdı.
Ancak sorunlar bitmemişti. Deniz suyu ile yapılan reaktörlerin hala soğutulması gerekiyor. Bu, soğuduktan sonra radyoaktif maddelerle temas nedeniyle radyoaktiftir. Bazı su soğutma için yeniden kullanılmayı başarır, ancak hepsi değil. TEPCO enerji santralinin operatörü, adım adım bir temizleme yöntemi kullanarak radyoaktif sezyum ve stronsiyum ve daha sonra diğer radyoaktif elementleri ortadan kaldırır. Ancak sorun, radyoaktif olan ve giderilemeyen hidrojen izotop trityumdur. Bu nedenle su radyoaktiftir ve büyük tanklarda depolanır.
Bu tankların kapasitesi 1.37 milyon metreküptür ve önümüzdeki yılın sonbaharında elde edilecek. Rezervuarlarda halihazırda 1,25 milyon metreküp su bulunmaktadır. Aksi takdirde, yeni tanklar dikilebilir, ancak reaktörün kaldırılmasının başlayabilmesi için bina ve ekipmanı inşa etmek için kullanmak istedikleri alanı zaten kaplıyorlar. Rezervuarlar, yeni bir deprem veya tsunami tarafından vurulursa da risk oluşturur. Bu, radyoaktif suyla bir şeyler yapılması gerektiği anlamına gelir.
Nükleer Enerji Ajansı (IAEA) Genel Müdürü, suyun denize boşaltılmasının uluslararası uygulamalarla uyumlu olduğunu, ancak ölçek nedeniyle benzersiz ve karmaşık bir durum olduğunu söyledi. IAEA, yayının izlenmesinde destek sözü verdi. Buna Çin ve Güney Kore şiddetle karşı çıkarken, ABD’de Japonya’yı destekliyorlar.
Elbette anahtar soru, Fukuşima’daki suyun ne kadar radyoaktif olduğudur. Mahzenler ve muzlar da dahil olmak üzere yaşam ortamımız zaten radyoaktiftir, ancak dozlar önemlidir. Fukushima’daki rezervuarlarda trityuma bağlı radyoaktivite 100.000-1.000.000 Bq / l civarındadır. Slovenya’da trityum 100 Bq / l nedeniyle içme suyunda radyoaktiviteye izin verilirken, dünyanın başka yerlerinde sınırlar daha da yüksektir – ABD’de 740 Bq / l, İsviçre’de 10.000 Bq / l ve Avustralya’da 76.103 Bq / l. Bu tür farklı değerler, 12 yıllık yarılanma ömrü göz önüne alındığında, daha az akut radyoaktif olan ve aynı zamanda vücutta birikmeyen trityum özgüllüğünden kaynaklanmaktadır. Suyun ayrılmaz bir parçası olarak, çevre ile son derece hızlı değiş tokuş eder ve vücutta kalma süresi 10 gündür.. Trityum (potasyum-40 ve radona ek olarak), alınan tüm radyonüklitlerin toplam radyoaktivitesi için gösterge niteliğinde bir doz olarak bile kabul edilmez. Sonuç olarak, trityumun insanlardaki zararlılığına dair deneysel veri yoktur, çünkü yeterli maruziyet elde etmek zor. Bununla birlikte, element radyoaktif olduğu için hayvanlarda aşırı konsantrasyonlarda zararlı olduklarını kanıtlayabildiler. Henüz hiç kimse kendisini trityum ile zehirleyemediği için bir doz trityumun ne kadar zararlı olduğunu bilmiyoruz.
Denize bırakılacak bir metreküp su, doğal kaynaklardan gelen radyasyon nedeniyle normal bir yaşam ortamındaki insanların yıllık maruziyetiyle ilgili olan 4 mSv radyoaktivite getiriyor. Trityum, ortalama 6 keV enerji ile elektron yayan bir beta yayıcıdır. Bu parçacıklar bir kağıt, deri veya sonunda birkaç santimetre hava ile durdurulur. Sulu solüsyonlarda vücutta olacağı için hem denizde hem de yutulduğunda önemli olan suda çok uzaklara gitmezler. Beta partiküllerinin (elektronlarının) DNA’ya çarpması pek olası değildir çünkü bunlar komşu su moleküllerinde daha erken dururlar. Trityum da vücutta birikmez, ancak çevre ile hızla değiş tokuş edilir. Deniz organizmalarında bile, trityum bazı ağır metaller gibi birikmez, ancak çevre ile değiştirilir – tutulma süresi 2 gündür. Bu, besin zincirinden aşağı inmek anlamına gelirince . Ancak uzmanlar, Japonya’nın yapacağı yaklaşık on yıl sürecek olan yavaş bir su salınımını tavsiye ediyor.
Japonya’nın denize bırakcağı radyoaktivite, trityum doğası nedeniyle radyoaktif stronsiyum veya benzeri bir şeyden çok daha az sorunlu olacaktır. Mutlak olarak da düşüktür. Kaza anında (15-30 PBq) daha tehlikeli izotoplar (iyot-131, sezyum-137) ve hatta atmosfere 500 PBq şeklinde Fukushima’dan denize kaçan radyoaktivite göz önüne alındığında, planlanan salımlar 0,1 PBq / yıl ihmal edilebilir pay.