Igor Grabar ve kendini sanata adamış bir adamın hayatı
“Çizmek dışında bir şey yaptığımı hatırlamıyorum; Kendimi kurşun kalem, silgi, suluboya ve fırça olmadan hayal edemiyorum ”.
İgor GrabarXNUMX. yüzyılın Rus ve Sovyet kültür tarihinin en ünlü isimlerinden biri olan , çok uzun yaşamı boyunca, tüm eserlerini ortaya koyarak titizlik harikaları gösterdiği için bir sanat, bilim, müze ve restorasyon işi adamıydı. kendini sanata
13 Mart 1871'de doğdu. Budapeşte siyasetle uğraşan ve Rusya'da yoğunlaşan bir etnik gruba mensup bir Rus ailesinde Ugrian Rusya, Çok sayıda üyeyle birlikte büyüdü ve anne tarafından büyükbabasına hayran kaldı Adolf İvanoviç DobryanskyKölelerin "Magyarlaştırılmasına" karşı mücadeleye katılan Avusturya-Macaristan, onu düşünmeye ve akla gelebilecek her şeyin çizimine götüren bir konu.
Çocukluğu kolay değildi, çünkü küçük yaştan itibaren hem büyükbabası hem de annesi yargılandı ve annesi ölüme mahkum edilmek üzereydi, bu nedenle Grabar neredeyse sürekli ebeveynlerinden ayrı yaşadı ve çoğu zaman onun bakımında kaldı. yabancılar..
kendi portresi İgor Grabar, 1934. Fuente: Galeriv
1880'de, şimdi serbest bırakılan annesi onu Rusya, şehrine Yegoryevsk ilinde Ryazan, babasının öğretmenlik yaptığı yer, ancak ne yazık ki, babasının yakında taşınması nedeniyle aile birleşimi gerçekleşmedi. Ismael ve çocuk kaldı Yegorievsk.
Sonuç olarak, birçok iyi arkadaş edindiği, sevildiği ve önemsendiği bu sakin taşra kasabasına karşı her zaman sevgisini korudu.
Grabar on yaşındayken kendini Yegorievsk, bölgesinde Ryazan, hayatında ilk kez Shevchenko adında bir sanatçıyla tanıştığı ve o zaman bulmaya başladı. onun sanatsal yolu.
Daha sonra lise öğrencisiyken Moskova, Record tüm boş zamanlarını Tretyakov Galerisi sanatçı arkadaşlarınızla sanat sergileri izlemek. Derece ile mezun oldu ve Hukuk Fakültesi'ne devam etti. St. Petersburg; Dersten sonra kendini komik hikayeler yazmaya ve onlar için illüstrasyonlar çizmeye adadı.
Yeteneğine ve olağanüstü dostluklarına rağmen, Grabar ailesinin yoksulluğunu unutmasına izin vermeyen zengin çocuklardan çok farklıydı, ancak zaten sorunlardan kaçmasına izin veren kendi dünyasına sahipti.
1882'de Igor Grabar, dünyanın her yerinden büyük bir endüstriyel sanat sergisi düzenlemek için tekrar Moskova'ya taşındı. Rusia. Orada ressam olmayı arzulayan çocuk, dönemin en iyi sanatçılarıyla tanışmasını sağladı ve bu sayede Sanat Akademisi'ne girdi ve burada resim eğitimi almaya devam etti. Paris y Münih.
Grabar, öğrencilik yıllarını, tüm sonsuz çeşitliliği ve çalışmalarıyla "eşsiz, kapsamlı, sonsuz büyüleyici, zengin ve neşeli deneyimlerle dolu" olarak hatırladı ve resim ana ilgi alanı olmaya devam etti. Grabar, üniversitenin birinci yılında, 1889'da Akademi arkadaşları tarafından çok beğenilen, ilk önemli resmedilmeye değer eskizini, Karlı Çatı'yı çizdi.
Üniversite günlerinden öne çıkan diğerleri Arabada, tramvayda, 1891; Yeşil gölgeli bir lamba, 1891; ve Çocukla buluşma, 1892. Bu yıllarda, daha sonra resimsel teorisini temellendireceği doğaya karşı tutumunu oluşturdu.
1892 gibi erken bir tarihte, profesörün akademik çalışmasına katılmaya başladı. Pavel Çistyakov, özel bir öğrenme sistemine sahip olan ve Polenov da dahil olmak üzere Rus sanatçıların büyük galaksisini besleyen ünlü bir öğretmen, Repin, Vrubel ve Serov.
Grabar, 1893'te üniversiteden mezun oldu, ancak bir yıl sonra, öğrenmeye kendini adamış bir sanatçı olmayı sevdiğini fark ederek sınıfa geri döndü. Bu arada, devrimci olaylar Rusya aktivitelerini teşvik ettiler.
1895'te Grabar uzun bir yolculuk yaptı. Berlin, Dresden y Münih ve kadar devam etti Italia, kiliselerin ve sarayların kentsel güzelliklerinden, mimarisinden ve sanatsal hazinelerinden ilham almak. Ancak Grabar, Rus manzarası olmadan gerçekten nefes alamadığından geri döndü, yine de Avrupa resim deneyimi, Rus doğasını somutlaştırmak için yeni fırsatları fark etmesine yardımcı oldu.
Sonra Şubat DevrimiGrabar, "basitçe ve çekincesiz olarak Sovyet hükümetinin hizmetine giren büyük nitelikli aydınlardan" biriydi. Sonuç olarak, yetkililer onu çok takdir ettiler ve bildirisinin yayılmasını desteklediler. ülkenin ruhunu yakalamak için mükemmel manzaralar.
ilk oldu Saygıdeğer Sanat İşçisi, seri 1928'de tanıtıldı. Ancak yıllar içinde ve ömrünün sonlarına doğru Grabar yavaş yavaş ana alanlara odaklanmaya çalıştı.
1925'ten bu yana, restorasyon atölyelerinin çalışması onun temeliydi, bu yüzden Galeriv ve müze bölümünde çalışmak ve üniversitede öğretim Moskova.
Sovyet sanatçısı Igor'un son eseri, huş ağacı 1959'dan itibaren, boyalı Abramtsevo, sanatçının banliyölerinin eski doğasına son haraç oldu. 16 Mayıs 1960'ta öldü.
Tanınmış bir sanatçı olmasının yanı sıra, bir bilim adamı, sanat eleştirmeni, Rus sanat tarihi üzerine klasik bir eserin yazarı ve Sovyet sanat restorasyon okulunun kurucusu ve aynı zamanda sanatın yönetmeni olarak da hatırlanacak. Tretyakov Galerisi y el Güzel Sanatlar Enstitüsü de Moskova. Ama sonunda, hepsinden daha fazlası, kendini sanata adamış bir adam.
"Sanat, sanat, sanat. Çocukluğumdan bugüne kadar benim için neredeyse tek neşe ve acı kaynağı, zevk ve ıstırap, hayranlık ve küskünlük, hayatın tek gerçek içeriğidir."