Niels Hendrik Bohr, Rutherford atom modeli ile Planck’ın kuantum teorisinden yararlanarak, 1913 yılında zamanla kendi adını alan bir atom modeli öne sürdü. Bu yeni model Rutherford modelinin açıklayamadığı noktalara ışık tutuyordu.
Bohr’un atom teorisi 3 temel varsayımla kurgulanmıştır:
- Bir atomda bulunan her elektron, çekirdekten ancak belirli uzaklıklardaki yörüngelerde bulunabilir. Her yörünge belirli bir enerjiye karşı gelir ve elektron yörüngelerden birinde hareket ederken enerji kaybederek çekirdeğe doğru yaklaşmaz.
- Yüksek enerji düzeyinde bir elektron düşük enerji düzeyine inerse enerji düzeyleri arasındaki enerji farkına eşit enerji yüklenir.
- Elektronlar çekirdek çevresinde dairesel yörüngeler çizerler ve elektronların açısal momentumları ancak belirli değerlere ulaşabilirler. Bu değerler planck sabitine bağımlıdır.
Bohr, bu teoremiyle spektrumlardaki çizgileri ve Rutherford atom teorisinin açıklayamadığı diğer noktaları açıklamayı başardı.
Bohr modeli rutherforad atom modeline göre oldukça başarılı bir noktada olsa da bu kuramında eksik yönleri vardır.
- Elektronun, maddesel nokta şeklinde düşünüldüğünden, yörünge üzerinde enerji yayımlamadan dönüşleri, yörüngeden yörüngeye atlayışı ve açığa çıkan enerjinin ışıma halinde alınıp verilmesi açıklanması kolay olmayan bir durumdur.
- Bohr atom modeli yalnızca tek elektronlu sistemlerin spektrumlarını açıklayabilir. Çok elektronlu sistemlerin spektrumlarıı açıklamakta yetersiz kalır. Çok elektronlu atomların spektrumlarında enerji düzeylerinin herbirinin iki ya da daha fazla düzeye ayrıldığı görülmektedir.
- Yine hidrojen gazı, bir elektrik alanı veya magnetik alanda soğurma spektrumları incelenirse, enerji düzeylerinin çok elektronlu sistemlerde olduğu gibi iki ya da daha fazla enerji düzeyine ayrıldığı görülür.