Davranış problemleri, erken çocukluk döneminden itibaren çocuklarda sıklıkla görülerek ebeveynlerin hayatını zorlaştıran sorunların başında geliyor. Saldırgan davranışlar gibi problemlerin görüldüğü ailelerde ebeveynler çocuklarına nasıl yaklaşacaklarını bilemiyor ve bazen de bu davranış sorunlarıyla baş etmek için çocuklarını kısıtlıyor. Peki, bu baş etme stratejisi ne denli işe yarıyor?
Norbury ve arkadaşları bu sorudan hareketle, 4-5 yaşındaki 162 çocuğu 4 yıl boyunca takip ettikleri bir çalışma yürütüyor. Ebeveyn davranışları araştırmanın başında gözlemsel yöntemlerle, çocukların zorbalık davranışları ise birer yıl aralıklarla beş ayrı zaman diliminde öğretmenler tarafından anket ile değerlendiriliyor. Sonuçlar, Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) ile Karşıt Olma-Karşıt Gelme Bozukluğu (KGB) tanısı alan çocukların, diğer çocuklara göre daha fazla zorba davranış gösterdiğini, ancak tanı fark etmeksizin, çocuğun özerkliğini destekleyen ebeveyn davranışlarının çocuğun zorba davranışlarını 4 yıl boyunca önemli ölçüde azalttığını ortaya koyuyor. Bir diğer önemli sonuç ise, herhangi bir tanı almayan çocuklarda özerkliği destekleyen ebeveyn tutumu olmaması durumunda, DEHB ve KGB gösteren çocuklar kadar fazla zorba davrandıkları görülüyor.
Sıkça gördüğümüz dikkat ve davranış problemlerini düzenleme ve şekillendirmede özerklik becerisinin geliştirilmesi ve desteklenmesinin önemini gösteren bu çalışma, ebeveyn tarafından çocuğun engellenmesi ve sıkı müdahaleden uzaklaşmanın gereğinin altını çiziyor.
Norbury, C. F., Gooch, D., Baird, G., Charman, T., Simonoff, E., & Pickles, A. (2015). Younger children experience lower lovels of language competence and academic progress in the first year of school: Evidence from a population study. The Journal of Child Psychology and Psychiatry. doi: 10.1111/jcpp.12431