Bölüm 205: O Benim Kız Kardeşim
Çeviri: RassNt
"Kapıyı kapatın." Kadın sanki görünüşünün ne kadar korkutucu olduğunun farkındaymış gibi odaya geri girdi.
"Tamam." Chen Ge kapıyı tamamen kapatmak yerine hafif aralık bıraktı. Daha eve girmeden aklında çıkış seçeneklerini oluşturmaya başlamıştı. Oturma odasının ortasında durdu ve etrafa bakındı. Kadın yatağın ucuna oturdu ve üzerine ince bir battaniye çekerek vücudunu örttü. "Dağınıklığın kusuruna bakmayın, istediğiniz yere oturabilirsiniz."
İçeri pek dağınık sayılmazdı ama her yer boş hap şişeleriyle doluydu. Chen Ge şişelerden birini aldı ve üzerinde anlayamadığı terimlerin olduğu etiket vardı.
"Eşyalarıma dokunmayın," dedi kadın hemen. Chen Ge'ye gözlerinde kuşkuyla baktı. "Sırt çantanızda ne var? Buraya herhangi bir gayrimenkul almaya gelmiş gibi değilsiniz."
"Çanta eski olabilir ama içinde bütün birikimim var." Chen Ge rastgele bir bahane üretti. "Apartman dairenizin yeri güzel ama fiyatta biraz daha oynama yapma şansınız var mı?"
"Ev büyük. Eğer paraya ihtiyacım olmasa orayı satmazdım." Kadının cildi anormal bir beyazlığa sahipti ve Chen Ge'ye tuhaf hissettirdi.
"Eğer bir mahsuru yoksa evinizi satmanıza neden olan bu hastalığınızın ne olduğunu öğrenebilir miyim?" Chen Ge oraya apartmanı satın almak için değil daha fazla bilgi elde etmek için gelmişti.
"Kanser." Kadın yüzünü işaret etti. "Uzun süreli kemoterapi yüzünden saçlarım ve kaşlarım döküldü."
"Üzüldüm." Söylenecek en mantıklı şey buydu.
"Şu an yaşayabildiğim kadar yaşamanın derdindeyim. Hayattan başka beklentim yok." Kadın ömrünü uzatmak için evini satıyordu. Bu ilk bakışta mantıklı görünse de dikkatli düşününce bu hikayenin açıkları vardı.
"Ücreti konuşalım." Kadın büyük bir geri adım atmıştı. Verdiği fiyat benzer dairelerin fiyatlarına göre yüzde otuz daha düşüktü. "Eğer kabul ediyorsanız belgeleri yarın imzalayabiliriz."
"Bu durumunuzdan faydalanmak gibi bir niyetim yok ama fiyat hala çok yüksek." Chen Ge kurnaz alıcı gibi davrandı.
"Bu fiyata yüksek mi diyorsunuz?"
"Durumunuza üzüldüm ama buraya gelmeden önce sorup soruşturdum. Sattığınız yer birkaç yıl önce bazı olaylar yaşamış ve bu yüzden şimdiye kadar satılamamış." Chen Ge sırt çantasına hafifçe vurdu. "Çoğu insandan daha iyi kalpli biri olduğumu düşünüyorum ama dürüst olmak gerekirse çok fazla param olmadığından sizden yardım istiyorum."
Kadın zor durumda olduğunun farkındaydı, o yüzden sordu, "Pekala, ne kadar ödemeye hazırsınız?"
"Piyasa fiyatının onda biri, sadece o kadar param var."
"Onda biri mi!?" kadın dudak büktü. "Bir de durumumdan faydalanma niyetinde olmadığınızı mı söylüyorsunuz?"
"Ama orası lanetli. Eğer param olsa lanetli bir daireyi almaya niyetlenmezdim." Chen Ge'nin karakteri tamamen değişmişti. Kadının durumuna acırcasına gözlerinde bir tereddüt belirdi. "O zaman ikimiz de geri adım atalım. Orayı tıbbi giderlerinizi ödemek için sattığınızı biliyorum, eşimden dostumdan biraz daha borç para bulabilirim ama istediğiniz ücret hala yüksek."
Belki de daire uzun süredir boş olduğundan kadın üzerinde bir baskı hissediyordu. Biraz sessizlikten sonra konuştu, "Onda biri çok düşük. En az piyasa fiyatının yarısına inerim. Eğer istiyorsanız avukata belgeleri yarın hazırlatabilirim. Eğer istemiyorsanız gidebilirsiniz."
"Yarısı..." Chen Ge düşünüyormuş gibi başını öne eğdi.
"O söylentilere kulak asmayın. Daha önce hiçbir kiracı yaralanmadı, orasının lanetli olmasına imkan var mı?" Kadın yatağa yaslandı. Chen Ge'nin yavaş yavaş yumuşadığını fark etmişti ve onu ikna etmeye çalıştı.
"Bana yalan söylemeyi denemeyin. Güvenlik görevlisi yıllar önce dairenize beyaz bir gölgenin girdiğini gördüğünü söyledi ve hikayesi de polis tarafından doğrulandı. O gece evde olmadığınızdan bunları bilmiyor olabilirsiniz." Chen Ge kadının başlattığı muhabbeti devam ettirerek bilmek istediği şeyleri almayı denedi.
"Kendi evimde olup bitenleri bilmeme ihtimalim var mı?" Kadın iç geçirdi. Gözlerinde bir karmaşa vardı. "Aslında korkutmamak için size anlatmak istememiştim ama o beyaz gölge bir hayalet değil."
"Hayalet değil mi?" Chen Ge'nin kalbi hızlandı. İşler düşündüğünden daha iyi gidecek gibiydi.
"Evet, beyaz gölge benim kız kardeşimdi. Akıl hastasıydı ve akıl hastanesinden yeni çıkarmıştım." Kadının yüzü acıyla burkuldu ve birkaç kez şiddetle öksürdü. "Kız kardeşim küçükken yanlış bir şey yaptı ve hastalığı o zaman fark edildi. Daha sonra akıl hastanesine gönderildi ve dört ya da beş yıl önce çıkabildi."
"Yanlış bir şey derken? Ciddi bir şey miydi?" Kadının kız kardeşi 2 numaralı hastanın tarifiyle uyuştuğu için Chen Ge iyice dikkat kesildi.
"Ciddi bir şeydi ve hayatını tamamen mahvetti." Kadın kız kardeşi için iç geçirdi. "Kız kardeşimin durumu son derece eşsizdi. Halka açık alanda tehlike arz ettiğinden karantina altına alınması gereken bir hastaydı. Eğer polis bunu fark etseydi onu benden alıp başka bir akıl hastanesine kilitleyebilirdi.
"Yani onu evinizde mi sakladınız?"
"On yıllık tedaviden sonra durumu daha iyiydi." Kadının sesinde sanki dediğine inancı varmış gibi bir değişim oldu. "Bir insan ömrü ne kadar ki? Hayatının ilk zamanlarında çok fazla acı çekti ve artık normal bir hayatın keyfini çıkarmayı hak etmişti."
Chen Ge kadının sözlerinde bir şeylerin yanlış olduğunu hissetti. "Yani kız kardeşinizi evinizde sakladınız ama gidip kiracılara musallat olacağını beklemiyordunuz öyle mi? Lanetlenme olayının arkasındaki gerçek bu mu?"
"Evet, lanetli daire olayı tamamen onların hayal ürünü."
"Peki kız kardeşinize ne oldu? Şu an çok hastasınız; gelip sizinle ilgilenmesi gerekmiyor mu?"
"Nereye kaybolduğunu ben de bilmiyorum. O geceden sonra onu bir daha görmedim." Kadın çaresizdi. "O benim tek ailemdi ve ara sıra onu bulma umuduyla Fang Hwa Apartmanlarına geri dönüyorum."
"Acınızı anlıyorum. Eğer orayı kimse almaya gelmezse benim için orayı ayırır mısınız? Yarın gidip bir yerlerden borç istemem lazım," Chen Ge içtenlikle konuştu ama yaptığı şey öncelikle kadını dengeye sokmaya çalışmaktı. Umutsuzca kontrol etmesi gereken başka bir şey vardı.
"Pekala, yarın görüşürüz o zaman." Kadın konuşmayı bitirdi. Çok yorgun görünüyordu ve yatağın başlığına yaslandı.
"Yarın görüşürüz." Chen Ge sırt çantasını aldı ve oradan ayrıldı.
Kapı kapandığında yüz ifadesi tamamen değişti. Olduğu yerde durdu ve hap şişesinden hatırladığı bazı ingilizce terimleri telefonuna yazdı.
"Beklediğim gibi—bu kadın çok şüpheli. Odasındaki hapların kanser tedavisiyle alakası yok. Çoğunlukla yara iyileştirme ve enfeksiyon önleme ile ilgili."
Chen Ge bir taksi çağırarak Fang Hwa Apartmanlarına gitti. Oraya giderken Müfettiş Lee'yi aradı ve ona Xin Kang Apartmanlarını anlattı.