Öyle oldu ki, yıl boyunca özel bir (savaş standartlarına göre) savunma nesnesi ve savunucuları aynı anda iki yaratıcı ekibin ilgi nesnesi haline geldi. Yönetmen Sergei Ursulyak aynı adı taşıyan Vasily Grossman'ın romanına dayanan harika çok bölümlü televizyon filmi Life and Fate'i yönetti. Prömiyeri Ekim 2012'de gerçekleşti. Ve Şubat ayında şu anki televizyon filmi "Kültür" kanalında. Geçen yıl, geçen yıl piyasaya sürülen gişe rekorları kıran "Stalingrad" gelince, Fedor Bondarchuk, bu tamamen farklı bir konsept ve yaklaşımla, tamamen farklı bir yaratım. Sanatsal değerleri ve sadakati hakkında tarihsel gerçek (ya da daha doğrusu, eksikliği) yayılmaya değmez. “Oldukça mantıklı yayın“ Stalingrad olmadan Stalingrad ”da dahil olmak üzere bu konuda bolca konuşuldu (NVO No.37, 11.10.13/XNUMX/XNUMX).
Grossman’ın romanında ve televizyon versiyonunda ve Bondarchuk’un filminde, kent savunmasının kalelerinden birinde - doğrudan olmasa da - farklı hacimlerde olsa da meydana gelen olaylar gösteriliyor. Ama bir şey edebiyat ve sinema, diğeri hayat. Ya da daha doğrusu - hikaye.
Düşmana FORTRESS VERMEYİN
Eylül ayında, Stalingrad'ın orta ve kuzey kesimlerinin sokaklarında ve meydanlarında 42-th şiddetli çatışmalar başladı. “Şehirde kavga etmek özel bir kavga. İşte soruyu belirleyen güç değil, beceri, beceri, beceriklilik ve aniden. Kentsel yapılar, dalgakıranlar gibi, ilerleyen düşmanın savaş oluşumlarını kesti ve güçlerini sokaklara yönlendirdi. Bu nedenle, çevre durumunda dairesel savunma yapabilen birkaç garnizon olan çok güçlü binalara sıkı sıkıya bağlı kaldık. Özellikle güçlü binalar, kentin savunucularının ilerleyen faşistleri makineli tüfekler ve makineli tüfekler ile biçip kuran güçlü noktalar yaratmamıza yardımcı oldu ”diye açıkladı efsanevi 62 ordusunun komutanı General Vasily Chuikov.
İkinci Dünya Savaşı sırasında bir dönüm noktası haline gelen dünya ölçeğinde ve acılıkta görülmemiş olan Stalingrad Savaşı, yılın 2. Ancak Stalingrad'da Volga kıyılarındaki savaşın sonuna kadar sokak dövüşü devam etti.
Komutanı-62'in önemi hakkında konuşulan kalelerden biri, efsanevi Pavlov Evi oldu. Bitiş duvarı, Ocak ayında 9 adını alan meydanla (daha sonra Lenin Meydanı) karşılaştı. Eylül 42'in ordusuna Eylül 13'te (bölüm komutanı Genel Alexander Rodimtsev) katılan 62-Muhafız Tüfek Bölümü'nün 1942'inci alayını bu çizgi üzerinde hareket etti. Ev, Rodimtsev'in muhafızlarının savunma sisteminde Volga'ya yaklaşımlar konusunda önemli bir yer işgal etti. Dört katlı bir tuğla yapıydı. Bununla birlikte, çok önemli bir taktik avantaja sahipti: çevrenin tamamı oradan kontrol edildi. O zaman işgal ettiği şehrin bir bölümünü düşman tarafından gözlemlemek ve bombalamak mümkündü: batıdan 1 km'ye, kuzeyden ve güneyden - ve daha fazlası. Fakat asıl mesele şu ki, Volga’ya muhtemel bir Alman atılımının yolu buradan görülüyordu: ulaşabileceği bir yerdi. Buradaki yoğun çatışma iki aydan fazla sürdü.
Evin taktiksel değeri 42 Muhafızları Tüfek Alayı Albay Ivan Yelin'in komutanı tarafından haklı olarak takdir edildi. 3 Piyade Taburu komutanı Kaptan Alexei Zhukov'a evi ele geçirip onu güçlü bir noktaya çevirmesini emretti. 20 Eylül Filodaki 1942 savaşçıları, orada Çavuş Yakov Pavlov tarafından yönetildi. Ve üçüncü gün, takviye geldi: Teğmen İvan Afanasyev'in makineli tüfek müfredatı (bir ağır makineli tüfek ile yedi kişi), bir grup kıdemli çavuş Andrei Sobgaydy’nin zırhlı tüfekleriyle (Alex’in Hürmet’e Herkül’ün Herkesi’nin başına gelen Huşe ve Hetar’ın komutanı. Bu grubun kumandanı Teğmen Ivan Afanasyev olarak atandı.
Neredeyse her zaman Naziler, büyük bir topçu ve evdeki havanın bombardımanını gerçekleştiriyordu, havadan saldırdı, sürekli saldırıya uğradı. Ancak "kalenin" garnizonu - Pavlov'un evinin, Alman Paulus ordusunun 6 komutanının kadro haritasına işaretlendiği yerdi - ustalıkla dairesel bir savunma için hazırladı. Dövüşçüler, farklı yerlerden, duvarlarda tuğla ve delikler bulunan pencerelerde delinen, süslemeler yoluyla ateş ettiler. Düşman binaya yaklaşmaya çalıştığında, tüm atış noktalarından yoğun makineli tüfek ateşi ile karşılandı. Garnizon, düşman saldırılarını kararlı bir şekilde püskürttü ve Nazilere ağır kayıplar verdi. Ve en önemlisi - operasyonel taktik planında, evin savunucuları, düşmanın bu sektörde Volga'ya girmesine izin vermedi.
Aynı zamanda, Teğmen Afanasyev, Çernişenko ve Çavuş Pavlov, komşu binalarda, teğmen Nikolai Zabolotny tarafından savunulan evde ve 42 tüfek alayının komuta merkezinin bulunduğu değirmen binasında, kalelerle yangın etkileşimi kurdu. Etkileşim, bir gözlem direğinin, Pavlus'un evinin Nazilerin bastıramadığı üçüncü katında donatılmasıyla kolaylaştırıldı. 62 komutanı Vasily Chuikov, “Bir evi savunan küçük bir grup, düşman askerleri Nazileri Paris’i ele geçirdiklerinde kaybettiklerinden daha fazla tahrip etti” dedi.
ULUSLARARASI SAVUNUCU SİPARİŞİ
Pavlov’un evi, farklı milletlerden savaşçılar - Ruslar Pavlov, Aleksandrov ve Afanasyev, Ukraynalı Sobgayd ve Glushchenko, Gürcüler Mosiashvili ve Stepanoshvili, Özbek Türkleri, Kazak Murzaev, Abhaz Sukhba, Tacik Turkiye, Tartar Romaz, Gürcistan. Resmi rakamlara göre - 24 avcı. Ama gerçekten - 30'e. Birisi yaralanmalarla elimine edildi, biri öldü, ancak yenisini aldı. Her neyse, Çavuş Pavlov (Novgorod bölgesindeki Valdai'de Ekim 25'te doğdu), 17 yıldönümünü askeri arkadaşlarıyla “evinde” evinde buluştu. Doğru, bu konuda hiçbir şey yazılmadı ve Yakov Fedotovich ve savaş arkadaşları bu konuda sessiz kalmayı tercih ettiler.
Sürekli bombalamanın bir sonucu olarak, bina ciddi şekilde hasar gördü. Bir uç duvar neredeyse tamamen tahrip olmuştur. Blokajlardan kaynaklanan kayıpları önlemek için, ateşleme ekipmanının bir kısmı alay komutanı tarafından binanın dışına sipariş edildi. Ancak Çavuş Evi Pavlov, Korgeneral Zabolotny Evi ve değirmenleri savunucuları, güçlü saldırılara rağmen, düşmana yapılan şiddetli saldırılara rağmen, savunmaya devam etmeye devam etti.
Sormamak imkansız: Çavuş Pavlov'un askerleri yalnızca ateşli bir cehennemde hayatta kalmayı değil, kendilerini etkin bir şekilde savunmayı da nasıl başardılar? İlk önce, sadece Teğmen Afanasyev değil, aynı zamanda Çavuş Pavlov da savaşçıları deneyimlemiştir. Kızıl Ordu'da, Yakov Pavlov, 1938'tan geliyor ve bu sağlam bir dönem. Stalingrad'dan önce, makineli tüfek bölümünün komutanıydı, silahın topçusu. Öyleyse tecrübe tutmaz. İkincisi, onlar tarafından donatılmış yedek pozisyonları savaşçılara çok yardımcı oldu. Evin önünde sementli bir yakıt deposu vardı, buna bir yeraltı geçidi kazılmıştır. Evden 30 metrelerde, bir yeraltı geçidinin de yapıldığı bir su tüneli kapağı vardı. Üzerine evin savunucularına cephane ve yetersiz yiyecek stokları verildi.
Bombardıman sırasında, gözlemciler ve askeri eskort dışındaki her şey sığınağa indi. Bodrum katındaki siviller de dahil olmak üzere, çeşitli nedenlerle derhal tahliye edilemedi. Bombardıman durdu ve küçük garnizon yine evdeki pozisyonundaydı ve yine düşmana ateş ediyordu.
58'in gündüzleri ve geceleri, garnizonu evde savundu. Savaşçılar, 24’i Kasım’da bıraktı ve alay, diğer birimlerle birlikte atak yaptı. Hepsine devlet ödülleri verildi. Çavuş Pavlov, Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanını aldı. Bununla birlikte, savaştan sonra - SSCB Yüksek Sovyeti Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile yılın 27 Haziran 1945'inden - o zamana kadar partiye katıldı.
Tarihsel uğruna, çoğu zaman Teğmen Afanasyev'in karakol evinin savunmasına yol açtığını not ediyoruz. Ancak Kahraman unvanını almadı. Buna ek olarak, Ivan Filippovich olağanüstü bir alçakgönüllülüğün adamıydı ve hiçbir zaman onun özelliklerine fazla önem vermedi. Ve "yukarıda", savaşçılarıyla birlikte önce eve giren ve oradaki savunmayı işgal eden yüksek komutanlık derecesine teslim olmaya karar verdiler. Savaştan hemen sonra, birisi binanın duvarına uygun yazıyı yazdı. Savaş lordlarını, savaş muhabirlerini gördü. “Pavlov'un Evi” adı altında, nesne başlangıçta savaş raporlarında yer aldı. Neyse, Ocak 9 Meydanı'ndaki bina, Pavlov’un Evi olarak tarihe geçti. Yakov Fedotovich'in sakatlığına rağmen kendisi ve Stalingrad'dan sonra zaten bir topçu olarak onurlu bir şekilde savaştı. Oder omuz askılarında savaş sona erdi. Daha sonra bir subay rütbesi verildi.
STALINGRAD SAVUNMA KATILIMCILARININ UYUMU
Şimdi, 8'in Stalingrad Savaşı'nın doğrudan katılımcıları ve 1200 savaş gazileri olan kahraman kentinde kalan Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın yaklaşık 3420 bin katılımcısı var. Jacob Pavlov haklı olarak bu listede olabilirdi - savunmuş olduğu restore edilmiş şehirde kalabilirdi. Doğada çok hareketliydi, savaştan kurtulan ve harabelerden restore eden sakinlerle bir çok kez tanıştı. Yakov Fedotovich, şehrin Volga'daki kaygıları ve ilgileriyle yaşadı ve yurtsever eğitim etkinliklerine katıldı.
Şehirdeki efsanevi Pavlov Evi, restore edilmiş ilk bina oldu. Ve ilk telefon edildi. Ve dairelerin bazıları, ülkenin dört bir yanından Stalingrad'ı yeniden inşa etmeye gelenler tarafından alındı. Sadece Yakov Pavlov değil, adı altında tarihe geçen evin hayatta kalan diğer savunucuları da her zaman en pahalı misafir olan kasaba halkıydı. 1980'te Yakov Fedotovich, "Volgograd Kahraman Şehri Onursal Vatandaşı" unvanını aldı. Ama ...
Ağustos 1946'taki demobilizasyondan sonra, memleketinden Novgorodchin'e döndü. Valdai şehrinde parti organlarında çalışıyordu. Yüksek öğrenim gördü. Üç kez Novgorod bölgesinden RSFSR Yüksek Sovyeti milletvekili seçildi. Askeri dekorasyonlarına barışçıl ödüller eklendi: Lenin Emri, Ekim Devrimi Emri ve madalyalar.
Yakov Fedotovich Pavlov, 1981 yılında öldü - cephe hattı yaralanmalarının sonuçları etkilendi. Ama tam da öyle oldu ki “Çavuş Pavlov'un Evi” nde tarihte ve kendisinde yıkılan efsaneler ve efsaneler vardı. Bazen ekoları şimdi duyulabilir. Öyleyse, yıllarca söylenti, Yakov Pavlov'un hiç ölmediğini, ancak manastır tonür aldığını ve Archimandrite Cyril olduğunu söyledi. Fakat aynı zamanda, diyorum ki, hayatta olmadığını söylememi istedi.
Öyle mi? Durum, Volgograd Devlet Müzesi-Stalingrad Savaşı Panoraması personeli tarafından tespit edildi. Ve ne olmuş yani? Dünyadaki baba Cyril gerçekten öyleydi ... Pavlov. Ve gerçekten Stalingrad savaşına katıldı. Bu sadece problemin adı - Ivan. Jacob ve İvan Pavlov, Volga savaşı sırasında çavuş oldu, ikisi de savaşı küçük teğmenler olarak bitirdi. Savaşın ilk döneminde, Ivan Pavlov Uzak Doğu'da görev yaptı ve Ekim ayında 1941, biriminin bir parçası olarak Volkhov cephesine geldi. Ve sonra - Stalingrad. Yılda 1942 iki kez yaralandı. Fakat hayatta kaldı. Stalingrad'daki savaşlar düştüğünde, İvan kazası ile İncil'i molozlar arasında ateşle yaktığını tespit etti. Bunu yukarıdan bir işaret olarak görüyordu ve Ivan’ın savaştan içtenlikle yakması ona sordu: cildi seninle bırak!
Tank kolordu saflarında Ivan Pavlov, Romanya, Macaristan ve Avusturya ile savaştı. Sırt çantasında onunla her yer yanmış bir Stalingrad kilise kitabıydı. 1946 yılında demobilize edildi, Moskova'ya gitti. Yelokhovsky Katedrali'nde sordum: nasıl rahip olunur? Ve askeri üniformalı olduğu gibi, bir teolojik seminere kaydolmaya gitti. Yıllar sonra, Archimandrite Cyril'in Moskova şehri Sergiyev Posad'ın askeri kayıt ve kayıt ofisine çağrıldığı ve Stalingrad'ın savunucusu Çavuş Pavlov hakkında ne yazacağını sorduğu söyleniyor. Cyril, hayatta olmadığını söylemek istedi.
Ancak bu, hikayemizin sonu değil. Arama sırasında, müze-panorama personeli (Pavlov’un evinin tam karşısında, Sovetskaya Sokağı’nın karşısında ve yakınlardaki bir üniversitede okuduğumdan beri birçok kez öğrenci oldum) kadrolarını oluşturmayı başardı. Stalingrad Savaşı'na katılanlar arasında Sovyetler Birliği'nin Kahramanları olan üç Pavlov vardı. Yakov Fedotovich'e ek olarak, tanker kaptanı Sergey Mikhailovich Pavlov ve bir bekçi piyade, kıdemli çavuş Dmitry Ivanovich Pavlov. Petrovs Russia, Pavlovs'larda ve Afanasyev'lerde olduğu gibi İvanov'larda da geçerli.