KULÜP takımlarımızın hazırlık maçları oynarken, karşılığı puan olmayan maçlarda sahadan çıkan skora da itibar etmediğimi söyler dururum. Maçın adı ‘‘milli maç’’sa öyle şey yok. Statta değil, sokakta oynasan bunun karşılığında prestij diye birşey var.
Kaybetmenin hoş olmadığını biliyorum. Ama dün akşamki kayıp bana sevimsiz geldi. Bir koca 90 dakika düşünün, hücuma teşebbüs var ama gol pozisyonu yok. Oyunun ilk yarısının 37. dakikası oynanıyor, Norveç takımı ilk defa kalene geliyor, golü buluyor. İkinci yarıda yediğin gol ailecek defans hatası. Futbolda kolay gol yiyorsan kazanma şansın yok. Zaten öyle de oldu.
DENİZLİ'YE TEVSİYEM
Milli takıma seçilen oyuncular arasında şimdiye kadar hiçbir zaman, ‘‘Ali oynasın, Veli oynasın’’ diyen bir adam değilim. Buraya kim çağırılıyor ise formalardan bir tanesinin sahibi o olur diye düşünürüm. Yine Mustafa'ya, ‘‘O niye oynamadı, bu niye oynadı’’ hesabını getirmem. Ama takımın tamamına baktığımda bu hazırlık maçı bile oynanacak ciddiyette değildi. O da yalnız beni değil, tüm bu ülkenin insanını ürkütür. Benim takımım dün akşamki görüntüsüyle kötü. Ama şimdiye kadar bize ezberlettikleriyle iyi bir takım. Dün akşamdan iyi dersler çıkarmak lazım. Biz Avrupa'ya taşınırken iyi şeyler yaptık. Demek ki iyi takımız.
Bir Denizli'ye ayrı bir tavsiyem var; bu takımın Avrupa Şampiyonası'nda oynayacak olduğu yer dışarısı. Türkiye'de hazırlık maçı oynamanın manasını anlamış değil. Haa, ben bunları kazansa idik bile söyleyecektim.