Armut Veles: çeşitliliğin tanımı, tozlayıcılar, dikim, bakım
İçerik:
- Çeşitlilik geçmişi
- Çeşitliliğin ayrıntılı açıklaması
- Çeşitliliğin avantajları ve dezavantajları
- Çeşitlilik hangi bölgelere daha uyarlanmıştır?
- Bir fide nasıl seçilir
- Site seçimi
- İniş özellikleri
- Armut bakımı, şekillendirme ve sulama
- Budama kuralları
- Tozlaşan çeşitleri
- Soğuk koruma ve kışa hazırlık
- Hasat
- Hastalıklar ve zararlılar - ana kontrol türleri ve yöntemleri
Veles armudu, özellikle ılıman bölgeler için yetiştirildi. Sadece elmalar popülaritesiyle karşılaştırılabilir. Her yıl, yetiştiriciler gittikçe daha fazla yeni çeşit ortaya çıkarıyor, ancak Rusya'nın Orta Avrupa kısmının koşullarında yetiştirme için bu çeşitlilik en çok talep görmeye devam ediyor.
Çeşitlilik geçmişi
İki yetiştirici, Yu.A. Petrov ve N.V. Efimov, çeşitliliğin ıslahı üzerinde çalıştı. Üs, Tüm Rusya Seçim ve Teknoloji Enstitüsü'nün sahibi olduğu Moskova bölgesindeki Biryulev kreşiydi. Yetiştiriciler, zaten kanıtlanmış Orman Güzelliğini ve Venüs'ü temel aldı.
Geniş çevrelerde, çeşitlilik Mükemmel'in kızı olarak bilinir. Bu isim altında, 2001 yılında Rusya'daki tesislerin devlet siciline tescil edildi. Daha sonra, temelde birçok yeni melez geliştirildi.
Çeşitliliğin ayrıntılı açıklaması
Armut ağacı ismine kadar yaşıyor. Atalarından en iyisini aldı. Forest Beauty'den dona dayanıklı. Venüs, onu meyve ağaçlarının hastalıklarına dirençle ödüllendirdi.
Veles armut çeşidinin tanımı:
- orta boylu bir ağaç, 4-5 metreye kadar büyür;
- kabuk gri-kahverengi renktedir;
- taç şeklindeki kıvrık dalları yayılan bir piramidi andırıyor, gençler yukarı bakıyor, büyüyor, yere batıyorlar;
- yaprakların şekli eliptiktir, sivri uçlu ve kenarlar boyunca küçük dişler vardır, yaprak plakasının rengi yeşil, parlaktır;
- beyaz bol çiçek salkımıyla çiçek açar;
- meyve büyük, konik, nervürsüz, 200 gram ağırlığa sahip;
- olgun meyve, pembe fıçı ile sarı-yeşil bir renge sahiptir;
- cildin pürüzsüz yüzeyinde zar zor farkedilir grimsi noktalar belirir;
- hamurun kremsi bir tonu vardır, tadı hassas, tatlı ve ekşidir.
Armut ağacı elma bahçelerinden daha erken çiçek açmaya başlasa da, meyveler Eylül ayının ilk günleri olan Ağustos sonunda olgunlaşır.
Döngüsel meyve veren
Armutların meyve vermesi, yetişen bölgenin hava koşullarından etkilenir. Uygun koşullarda karaya çıktıktan sonraki beşinci yıldan itibaren her mevsim meyve verir. Yetişkin bir ağaç 50 ila 100 kilogram verim verir.
Veles'in kendi kendine doğurganlığı, onu diğer tozlaşan ağaçların yanına dikmek anlamına gelir. Bunların yanı sıra tozlaşmaya çeşitli böcekler, kelebekler, böcekler ve arılar katılır. Görevleri, çiçek polenlerini anterlerden stigmaya taşımaktır.
Ömür
Ağaç yaşlandıkça daha az meyve vermeye başlar. Gençleşmesi için dalların budaması yapılır. Doğru bakılırsa armut 30 yıl yaşayabilir ve meyve verebilir.
Çeşitliliğin avantajları ve dezavantajları
Çeşitliliğin tadı güzel, görünüşü güzel, ticari niteliklerini etkileyen. Meyveleri vitamin ve mineral bakımından zengindir.
Çeşitlilik zararlılara ve hastalıklara karşı bağışıktır, sıfırın altındaki sıcaklıklara iyi dayanır.Hasat miktarı her yıl büyür, ağaç her mevsim kesintisiz meyve verir.
Dezavantajlar arasında, verim ne kadar yüksek olursa meyvenin boyutu da o kadar küçüktür. Ancak bu sorun, düzenli budama ile kolayca çözülebilir. Bahçıvanlar bile ilkbahar donlarında böbreklerin donduğunu fark etti.
Çeşitlilik hangi bölgelere daha uyarlanmıştır?
Veles çeşidi, Rusya'nın merkezinde, Moskova'da ve komşu bölgelerde en iyi şekilde hissedilir. Çeşitlilik dona karşı dayanıklıdır, ancak kışın genç bitkilerin altında toprağı malçlamak daha iyidir.
Bir fide nasıl seçilir
Dikim için bir veya iki yaşında fidan satın alınır. Yaşlı ağaçlar yavaş yavaş köklenir veya hiç kök salmaz. Kanıtlanmış fidanlıklarda fide satın almak daha iyidir, kök sistemine özellikle dikkat edin.
Site seçimi
Fide dikim alanları, durgun su olmadan iyi aydınlatmaya sahip olmalı, orta derecede nemli olmalıdır. Nem durgunlaştığında, bir drenaj sistemi sağlanır. Armut, kara topraklarda, kumlu tınlılarda ve tınlı topraklarda daha iyi meyve verir. Toprağın asitliği 5-6 pH aralığında olmalıdır.
İniş özellikleri
En iyi ekim zamanı sonbahar ve ilkbahardır. Önemli olan don olmaması ve yeşillik ağaçlardan uçmayı başardı. Dikimden sonra, bitkinin 1 ağaç - 10 litre su için düzenli sulamaya ihtiyacı vardır. Kök sistemi çok fazla alana ihtiyaç duyduğundan diğer ağaçlara olan mesafe en az 5 metre olmalıdır. Yer eksikliği verimi etkiler.
Toprağa bir fide dikerken, kök boğazının zemin seviyesinden 6-7 santimetre yukarıda olmasını sağlamak gerekir. Dikim sırasında yaprakları kırmak daha iyidir. İniş çukurunun çapı 80 santimetre, derinliği 1,2 metredir. Toprağa ekilmeden önce kök sistemi bir kil püresi ile sarılır. Çukurun yüzeyi, içine bir fide dikildikten sonra malçlanır.
Armut bakımı, şekillendirme ve sulama
Armut bakımı, özellikle kuru yaz aylarında zamanında budama, taç oluşumu, düzenli sulamadan oluşur.
Ayrıca meyve ağacının azotlu, fosforlu ve potasyumlu gübrelerle düzenli beslenmeye, inek altlarından veya kümes hayvanlarının dışkılarından elde edilen gübre çözeltilerine ve kompost çukurlarından gelen humusa ihtiyacı vardır. Sonbaharda organik madde, potasyum, fosfor, azot ilkbaharda devreye girer.
Budama kuralları
Gövdeye keskin bir açıyla büyüyen dallar budamaya tabidir. Halkaların bulunduğu bölgede kırpma işlemi yapılır. Çok derin penetrasyon ve uzun bir güdük ağacın gövdesine zarar verir. Kalın dallar önce her iki taraftan kesilir, sonra kırılır. Kesi yerleri balmumu, lanolin ve reçine karışımı ile tedavi edilir. Böyle bir adım enfeksiyonun gövdeye girmesini, çürümesini ve çukur oluşumunu engeller.
Dikimden 2 yıl sonra fidanın tepesi 25 santimetre kısaltılır. Hasat hasat edildikten ve yapraklar döküldükten sonra sonbaharda yan dallar budanır. Kuru ve hasarlı dallar çıkarılır.
Tozlaşan çeşitleri
Veles'in tozlaşması için en iyi çeşitlerin Chizhevskaya, Voskresenskaya, Severyanka, Rogneda, Prosto Maria olduğu kabul edilir.
Soğuk koruma ve kışa hazırlık
Kışlamadan önce armut ağacı beslenir, gövdenin etrafındaki bitki örtüsü çıkarılır, sulanır ve toprağa kazılır. Gövde çemberi donmaktan malçla kaplıdır.
Hasat
Meyve olgunlaşması Ağustos sonunda - Eylül başında gerçekleşir. Toplama süresi her bölge için farklıdır. Olgunlaşma hızı hava koşullarından etkilenir.
Teknik olgunluk aşaması, meyvenin rengine, kuyruğun daldan ayrılma kolaylığına, bastırıldığında sertlik derecesine göre belirlenebilir.Olgunlaşmış meyveler depolanmayacaktır.
Hastalıklar ve zararlılar - ana kontrol türleri ve yöntemleri
Veles çeşidinin hastalıklara ve zararlılara karşı iyi bir bağışıklığı vardır, ancak yine de onu atlamazlar. Ağaçların hastalanmaması için düzenli olarak profilaksi yapılması gerekmektedir. Skor ve Topaz preparatları külleme hastalıklarına karşı koruma sağlar. Tomurcuklar çiçeklenmeden onlara püskürtülür.
Çiçeklenmeden önce, Hom ilacı kendini iyi kanıtladı. Meyve çürümesini önlemek için de kullanılır.
Hasat hasat edildikten sonra, bir bakır sülfat çözeltisi püskürtülür. Bu çözüm aynı zamanda bakteriyel yanıklara da iyi gelir. Suda seyreltilmiş kireç ile gövdelerin badanalanması, böceklerin kabuktaki çatlaklara girmesini önlemeye yardımcı olur.
Böcek zararlıları ve onları kontrol etmenin yolları - tablo
Hastalıklar için bir yem olan armut ağacı, böcek zararlılarının saldırısına uğrar.
|Böcek adı||Zarar||İşleme için hazırlıklar|
|Alıç||Genç yumurtalıklara zarar verir||Karbofos, Entobacterin|
|Medianitsa||Yapraklar ve renkler zarar görür||Vermitik, Hom|
|Peduncle||Meyveye zarar verir||Apollo, Vermitik|
Böcek zararlılarıyla mücadelede halk yöntemlerinden sarımsak ve karahindiba infüzyonları ve suda çözünen çamaşır sabunu kendilerini iyi kanıtladı.
Üretken ve iddiasız bir Veles çeşidi, uzun yıllar meyveleriyle bahçıvanları memnun edecektir. Armut, avantajları ile iyi bilinmesine rağmen, az sayıda dezavantajla ayırt edilir.