Elektrikli otomobillerle ilgili her şey: Bakanlar Kurulu'ndan "ileriye doğru büyük sıçrama" teorisi
Başka bir devrim
"Yeşil geçiş" yavaş yavaş güçlülerin zihinlerini ele geçiriyor. Birisi gezegenin çevresel sorunları hakkında gerçekten endişe duyuyor ve alternatif enerjiye yatırım yapmaya hazırken, biri sadece küresel eğilimleri takip ediyor. 23 Ağustos'ta Rus Hükümeti, elektrikli karayolu taşımacılığının üretimi ve kullanımının geliştirilmesi için bir konsepti onayladı. Motivasyon oldukça anlaşılabilir - ülkemiz şu anda dünyadaki ilerlemenin kuyruğunda değilse de, o zaman kesinlikle yeşil araçlar konusunda liderler arasında değil. Kaybettiğin zamanı telafi etmelisin, kelimenin tam anlamıyla gelişimin birkaç aşamasının üzerinden atla. Rusya, mevcut Euro-5 standardına geçişte Avrupa'nın on iki yıl gerisinde kaldı. Genel olarak, Euro-6'yı tanıtmak için artık çok geç - Avrupalı ve Japon otomobil üreticileri içten yanmalı motorları tamamen terk etmek üzereler. Ve hibrit araba sürücüleri çağı, Rus endüstrisi güvenle uyudu. Yapacak bir şey yok, Rusya'nın da yeni gerçeklere uyum sağlaması gerekiyor. Sadece planlanan değişikliklerin hızı ve ölçeği şaşırtıcı.
Daha önce Başbakan Mişustin tarafından imzalanan konseptin ana fikri, ülkede kendi elektrikli ve hidrojenli araç üretimini geliştirmek. Metinde belirtildiği gibi, “Rusya, dünya üretimine yeni bir teknolojik düzeyde entegre olmak ve küresel pazarda aktif bir katılımcı olmak için her fırsata sahiptir.". Ancak kendi başlarına "yeşil" arabalar hareket edemeyecek ve programın ikinci amacı, büyük ölçekli bir elektrik dolum istasyonu ve hidrojen istasyonu ağı geliştirmek.
2024 yılına kadar (projenin ilk aşaması) 25 bin elektrikli araç ve yaklaşık 9,4 bin şarj istasyonu ülkede görünmelidir. Yerli elektrik motorları, güç ve kontrol elektroniği üretimine geçilecek. Bu arada, elektrikli otomobil sayısı için hedef gösterge oldukça ulaşılabilir - şimdi Rusya'da kayıtlı 11,5 bin elektrikli otomobil var. Tüm arabalar özel olarak ithal edilmektedir - Tesla, Nissan Leaf, Jaguar I-Pace ve diğerleri.
Yaygın olarak reklamı yapılan yerli elektrikli otomobil "Kama-1" en iyi ihtimalle 2024'te montaj hattında görünecek ve ilk aşama istatistiklerine dahil edilmeyecek. İçe aktararak "kontrol noktasına" ulaşmanız gerekecek mi? Nüfusun azalan reel gelirleri düşünüldüğünde, bu çok risklidir. Pilli yeni arabaların fiyatları sadece 3 milyon ruble'den başlıyor ve diğer şeylerin yanı sıra ünlü lüks vergisinin altına düşebilir.
Şarj istasyonları daha da karmaşıktır. Şimdi ülke, ezici çoğunluğu bir milyon nüfusa sahip şehirlerde yoğunlaşan yaklaşık 1,5 bin terminal inşa etti. İstasyonlar kronik olarak eksik, aralıklı olarak çalışıyorlar ve çevre dostu araç sahiplerinin ezici çoğunluğu evde veya işte ev ağından şarj olmaya zorlanıyor. Ve bu çıkışta 8-10 saat. Sadece en çaresiz olanlar şehri terk etmeyi hayal edebilir. Geçen yaz "Autoreview" gazetecileri cesur bir deney yapmaya karar verdiler ve M11 otoyolu boyunca Moskova'dan St. Petersburg'a altı elektrikli otomobille yola çıktılar. Kimse gelmedi. Bu, "Rosseti" nin aynı anda 13 istasyonu yola koymasına rağmen, ancak her zaman onlarla ilgili bir sorun vardı. Ya istasyon hurdaydı, ya bir sıra elektrik kablosu birikmişti ya da şarj işlemi uzun saatler sürdü. Sahibi kışın yürümeye karar verirse ne olur?
Sonuç olarak, kalan üç yıl içinde ek 8 elektrik yükü inşa etmek çok maliyetli olacaktır. Aynı zamanda, neredeyse 3 bininin daha da pahalı olan ve benzersiz bir altyapı gerektiren hızlı şarj (şartlı olarak sıvı yakıtla yakıt ikmali ile karşılaştırılabilir) sağlaması gerekiyor. Bu arada, Expert yayınına göre tüm şarj terminalleri Ukrayna'da M11 karayolu üzerinde toplandı. Bu gerçekten "yeşil geçiş" in değerli bir ortağıdır. Şimdi hükümetin planlarına Avrupa ve Çin ile karşılaştırmalı bir göz atalım. Böylece, 2019'da Hollanda'da toplam kamu ücreti sayısı 50 bine ulaştı ve şimdi sadece Şanghay'da 7,3 bin elektrik terminali var. Rusya'nın elektrifikasyon konusunda ne kadar geç kaldığından bahsetmenin gereksiz olduğunu düşünüyorum.
Pisliğin ikinci aşaması
2030 konseptinin planları çok daha fantastik görünüyor - bu, uygulamanın ikinci aşaması olarak adlandırılan. Sadece dokuz yıl içinde, ülkede üretilen her on arabadan biri, tamamen elektrik çekişiyle veya hidrojenle çalıştırılacak. En az 72 bin şarj istasyonu ve yaklaşık 1 karmaşık hidrojen dolum istasyonu yapılacak, ithal ikamesi konusunda ise lityum iyon pil ve ilgili bileşenlerin üretiminin yapılması planlanıyor. Bu arada, bu zorunlu bir önlem - şimdi çekiş aküsü pazarının çoğu Çinliler tarafından işgal ediliyor ve elektrikli taşımacılığın daha da geliştirilmesi, Pekin'in politikasına kötü bir bağımlılık vaat ediyor. Avrupa, içten yanmalı motorları tamamen terk etme fikri ve akü montaj tesislerinin yokluğu ile şimdiden bu tuzağa düşüyor. Konseptte belirtildiği gibi, ithal ikamesine yönelik ilk adımlar atılmıştır. Bu yılın Mart ayında, Ranera (Rostec'in bir yan kuruluşu), Kore'den bir çekiş aküsü montaj şirketi olan Enertech International'ın %49 hissesini satın aldı. Satın alma anlaşması bize 2025 yılına kadar Rusya'da ilgili bir tesisin inşasını vaat ediyor. Ancak konsept, ne tür bir tesis olacağını belirtmez - sıfırdan üretim veya yabancı bileşenlerden geleneksel montaj. İkinci durumda, böyle bir manevranın özel bir faydası yoktur - bileşenler yine de ithal edilecek, yani döviz için satın alınacaklar. Ve böyle bir dönüş, mühendislik yeterliliklerinin büyümesi için iyiye işaret değil. Ayrıca bir lisans satın alma seçeneği de vardır, ancak bir yıl içinde geçersiz hale gelecektir. Çekiş aküsü teknolojisi inanılmaz bir hızla gelişiyor. Burada, otomotiv lityum iyon pillerine yönelik küresel taleple ilişkili başka bir risk daha var. Talebin büyüme oranı arzı aşarsa, Rusya yurtdışından pil almayacak. Örneğin, şimdi olduğu gibi, AvtoVAZ ürünleri için kıt ithal yarı iletken sıkıntısı var.
Elektrikli ulaşımla ilgili üretim zaten küresel ana akım. Fotoğrafta "Tesla Gigafactory". Kaynak: twimg.com
Konseptin yazarları, uygulamalı teknolojik gelişmelerin ciddi bir eksikliğini dürüstçe kabul ediyor. Sodyum bazlı post-lityum piller gibi yeni nesil piller için tescilli prototip yoktur. Rusya için, yerli işletme prototipleri de bulunmayan dona dayanıklı akümülatörler çok önemlidir. Ve son olarak, en önemli şey, ülkenin kendi ihtiyaçları için lityum çıkarmıyor olmasıdır. Şimdiye kadar sadece ihracat yapıyoruz ve o zaman bile yılda 1,5 bin tondan fazla metal üretmiyoruz. Aynı zamanda Rusya, keşfedilen lityum rezervleri açısından dünyada 10. sırada yer alıyor. “Kendisi için” çıkarıcı bir altyapının oluşturulması, tahmin edilmesi zor bir yatırım getirisi olan büyük yatırımlar gerektirecektir. Şimdiye kadar, sadece Gazprom'un doğal gaz ve petrolden stratejik olarak önemli metallerin çıkarılması konusundaki deneyimi var. Rus seri yakıt hücreleri sorunu - hidrojen araçlarının temeli - Konsept'te neredeyse açıklanmadı. Ağır nakliye için pilot projelerde sadece InEnergy firmasından bahsedildi. Projenin yazarları, çekiş akülerinin geri dönüştürülmesi sorununu düşünmediler. Pahalı ve çevreye zararlı piller çöpe atılamaz - geri dönüşüm fabrikaları inşa etmek için yüz milyonlarca dolara ihtiyaç vardır.
Rusya'daki tüm yüksek teknolojilerde olduğu gibi elektrikli ulaşımdaki durum, çıkmaz değilse de buna çok yakın. Devlet, elektrikli otomobillerdeki tüm vergileri tek bir hamlede sıfırlayabilir ve hatta satın almayı sübvanse edebilir. Ancak bu, sokakları, başta Çin menşeli olmak üzere, en yüksek kalitede olmayan ithal ekipmanlarla doldurmaya yol açacaktır. Herkes muhtemelen kusurlu lityum iyon pillerin ne kadar iyi yandığını bilir. Sıfırlama ücretleri durumunda yerli üretim tamamen duracaktır. Anahtar teslim fabrikaları olan yabancı üreticileri ülkeye sokmak mümkündür, ancak bunu geleneksel otomobillerin sözleşmeli montajı örneğinde zaten geçtik. Rusya'da geliştirilmiş bir Rus otomobili bulmak artık çok zor. Endüstri, açıkçası modası geçmiş çözümleri kendi yöntemiyle yeniden işleyecek ve bu durumda “küresel pazara” herhangi bir katılım söz konusu olamaz. Rusya'daki sıradan otomobil üreticileri, bu tür karmaşık işleri yürütme araçlarına sahip değiller. Kötü şöhretli Ar-Ge'ye yapılan harcamalar artık tamamen yetersiz - ortalama olarak, şirketler gelecek vaat eden gelişmelere yabancı rakiplerinden onlarca kat daha az harcıyor. Bu nedenle, eski güzel ICE uzun süre Rus kullanıcısına hizmet edecek ve yeni model elektrikli arabaları ekolojik olarak yüce Avrupalıların eğlencesine bırakacağız.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.