Genesis Kitabi, "Cennet Bahçesi" olarak adlandirilan bir mekandan bahsetmektedir. Baslangiçta Adam bu bahçede yalniz yasiyordu. Yiyecek hazirlamak için birçok meyve agaçlari vardi. Adem'in mutlulugunu yasamak için Tanri, Havva adinda bir kadin es yaratti. Beraber çiplaktilar ama utanmiyorlardi. Tanri, orijinal insanlar olan Adem ve Havvanin bir yerde bu yerde yasama izni vermesine izin verir: bahçenin ortasina kurulan "iyi ve kötü bilginin agaci" ndan hiçbir meyve yememeleri. Bir yilan, Havva'yi Tanri'ya itaat etmek için cazip kildi, eger yapsaydi, "gözleriniz açilir ve hem iyiyi hem de kötüyü bilerek Allah gibi olacaksiniz" diye düsündü.
Günaha karsi konulmaz kanitladi. Havva yasak meyveyi yilandan aldi ve bazilarini Adem'e verdi. Adam ve Havva meyveyi yedikten sonra "gözleri açildi ve çiplak olduklarini kesfettiler; Böylece incir yapraklarini birbirine dikdiler ve kendilerini sersemlettiler. "Bu, Allah'in talimatlarina uymadigi gerçegini bildirdi. Onlari zor bir hayata baslamak için Bahçeden atti. Hiristiyan teolojisi, insanligin "Orijinal Sin" i bu olaya geri götürür. Günah ve ölüm insan hayatina girdi, çünkü orijinal ebeveynlerimiz Tanri'ya itaatsizlik ettiler.
Bu Incil hikayesi, benlik bilinciyle ilgili bir alegorodur. Yasak meyve, "iyinin ve kötünün bilgisinin agacindan" geldi; Ahlaki öz-bilgi kaynagiydi. Daha önce hayvanlar gibi masum bir devlette yasayan Adam ve Havva kendinden geçmis bilinçli hale geldi. Çiplakligini incir yapraklari ile örtmeye çalistilar ve utanç içinde Tanridan saklandilar. Burada kendilerine olan farkindaliklari, Tanri'ya itaat etmesinin bir sonucu olarak gösterildi, zorla suçluluk duygusuyla hayat buldu.
Cennet Bahçesi sahsen çocuklugunu andiriyor. Çocukken, biri ebeveyne itaat edince basi belaya girer. Kendine güvenen düsünceler, hayatimizin safagindan hatirladigimizdan daha karmasik bir yasam yaratmaya hizmet eder. Allegorik olarak, Eden Cenneti, bilinçli konsantrasyonun ritmik eylemin altina düstügü durumlarda bile, tüm ihtiyaçlarina ve dogal olarak saglanan, tamamen rastlanan bir aklin kusursuz ritim durumunu temsil eder. Adam ve Havva kendiliginden düsünmeye ve harekete geçmeye çalisirken hatalar yapardi. Artik Tanri'nin dünyasinin kosullarina tam uyumu temel alarak bu mükemmel ritmi sürdüremeyeceklerdi.
dogal ve kendine güvenen kisilikler
Bu hikayeye bakmak ve Judeo-Hristiyan dini insanlari sürekli çocuklukta tutmak istedigini söylemek mümkündür. Sonuçta Isa söyle dedi: "Tanri'nin kralligini bir çocuk gibi kabul etmezse asla girmeyecek" dedi. Yetiskinlerin çocuk kadar masum kalmalari dogal degil mi? Belki öyledir. Ancak bu durumda, Adem ve Havva'nin Bahçeden çikarilmasi, masumiyetlerini cinsel faaliyet yoluyla kaybetmemek veya baska bir yolla Tanri'ya itaatsizlik sonucu ortaya çikmaktadir.
Bu hikaye insanlari Tanri'ya itaat etmeye çagiriyor. Ayni zamanda insan kisilikleri hakkinda bir hikaye. Ideal olarak, insanlar dogal kisiliklerine sahip olmalidir. Onlar kendileri olmalilar. Onlara hayran olduklari veya taklit ettiklerini düsünen bir baskasi olmaya çalismamalilar. Medenilestirilmis toplumun zararli etkisi olabilir; bu da, kendilerinin yerine bilinçli davranmalarina neden olur.
Yetiskinler olarak, daha masum bir yasam için can atmaya can atiyoruz. Bu, çocuk sahibi olma zevklerinden biridir. Çoktan ayrildiklari kendi masum gençleri, saf bilincin varligina özlem duyuyorlar. Zihnin bu dogal basitligi ve tazeligi, çogu zaman, yalnizca saglikli bireylerin hayatlarinda, belki de çiftliklerde ya da düsünceleri için kararli bir baglilikla saflastirilan azizlerin hayatlarinda bulunan gibi gözükmektedir Tanrim.
Bir genç olarak, bir zamanlar Detroit sehir merkezindeki bir sokak kösesinde bir otobüs bekliyorduk. Orta yasli bir adam geldi, bana o hafta bölgede düzenlenen belli Protestan bir mezhebin "harika, muhtesem" toplantisindan geldigini söyledi. Elimde olan bir kagit torbanin atilmasina yardimci olmak için yakinda bulunan bir çöp konteynirinin kapagini kaldirdi. Kibarca, sadece satin aldigim bazi eczane ürünlerini tasimak için çantaya ihtiyacim oldugunu açikladim. Yorucu bir ruhla, hatta bir ilahi söylemeye basladi.
Adamin davranislari zararsiz olmasina ragmen oldukça garip oldugunu düsündüm. Adam, bu ilham verici seyleri belirgin bir ihtiyaca tepki olarak degil, baskalarini ve daha da büyük bir ihtimalle kendini dini sevkleriyle etkilemek için kullaniyor gibiydi. Kongrede "komsuluk" ya da Hristiyan ideallerini uygulamaya geçirmek için aceleye getirdigi baska bir konuyla ilgili bir konusmadan o kadar çok esinlendigini hayal ettim.
Hepimizin etkiledigi seyler var. Sergilemek istedigimiz bosuna bos zaman fikirleri ile bir dereceye kadar etkilendik. Bazi insanlar, neseli bir ruh hali içinde görünmesi komik olmadiginda gülerler veya memnun etmek istedigi belirli bir kisiye daha dikkatli davranirlar. Digerleri verimli, is gibi ya da "pürüzsüz bir operatör" olarak görünmeye çalisirlar. Yukari dogru seyir türleri, konserlere katilabilir ve sanat galerilerini ziyaret edebilir, ancak az ilgi vardir, çünkü görülecek sekilde bunlar istenir. Yelpazenin diger ucunda, "Joe Sixpack" çok sayida bira içmek istiyor. Bir baska kisi kendini "sadece siradan bir adam" olarak görür, pek çok kisi tarafindan göz ardi edilmekle birlikte, "puani gerçekten biliyor".
Insanlarin üstlendigi roller, özellikle ergenlik yillarinda sonsuzdur. Digerleri onlari ayni sekilde görmez. Kendilerinden daha iyi görünmeye çalisiliyor, bu kisiler genellikle daha da kötü görünüyor. Kendi bilinci kisiliklerini etkiledi. Akilci bir tavsiye parçasi olabilir: Baskasi olmaya çalismayin. Kendin ol. Dogal davranmak.
Ancak, bir insanin kendine güvenen gururlari tarafindan zaten kontamine oldugunda dogal olarak nasil davranmasi gerekebilir? Masumiyetin bir yolu var mi? Bu, bir yandan siyaset isini yönetmek için entelektüel olmali, diger yandan televizyonda çekici bir görüntü sunmak dogal bir siyasetçi için bir problem haline geliyor. Entelektüel egiliminde olan Richard Nixon, kisilik özelliklerinin birlesimi ile hiç bu kadar rahat degildi. Walter Mondale'nin kardesi Pete, bir muhabirle konustu: "?nsanlar genellikle Fritz'in neden bu kadar sert oldugunu soruyorlar. Kendini begenmis gibi görmek istemiyor, fakat gevsek kalmaya çalismak konusunda sürekli olarak kendinden emin oldugunuzda ne kadar gevsiyorsun? "
Dogru karisima sahip olan Ronald Reagan'di. Ancak, 1980 yilindaki kampanya sirasinda bir dergi makalesinde, Hubert Humphrey veya bir Gerald Ford ile kiyaslandiginda Reagan'in "çogu kimi politikaciyi etkileyen bir kusurdan yoksun oldugunu" belirtti. Kalabaliklara atilmaya gönülsüzdür ve hayranlarina bir mesafeden dalmayi tercih ediyor "Bu bir aktörün bekledigi bir seydi. Reagan'in kendisi de bunu söyle açikladi: "Kaç tane oyuncunun ve aktrisin içe dönük olduguna sasirirdiniz. Bunu bir is yaparak, kendi bilinciniz olmadan gerçeklestirebilirler. Ancak özel partilerde yer almaktan hoslanmiyorlar. "
Öz-bilinç, hakikat nesneleri yerine kendine özen gösteren bir "ikinci zihin" olarak anlasilabilir. Budizm dini, bilinçli zihinde kararli kalmak için uzlasmaz bir tavir alir. "Ben ile Gerçek arasinda ayrim yapmayi ögrenin," dedi Buddha. "Benlik, bencilcegin ve kötülügün kaynagidir; Hakikat hiç kimseyi parçalamiyor; Evrenseldir ve adalete ve dürüstlüge götürür ... Ruhlarimizi küçük benliklerimizden kurtardik, baskalarina hasta olmazsak ve gerçegin isigini yansitan bir kristal elmas, parlak bir resmin bize ne gibi yansiyacagini, Yanlis yanilsamanin çarpitilmadan, tutunamazlik ve huzursuzluk olmadan, seyleri aynen yansittigini "belirtti. Diger taraftan, benlik bilinci yanilsama olarak görülüyor. "Insan düsüncesinin disinda ya da arkasinda ayri bir ego-ruh yok"
Buda ayrica ilan etti. "Egonun ayri bir varlik olduguna inanan, dogru bir kavrayisa sahip degildir ... Düsünce karisikligi," Ben çok iyiyiz "diye düsünürken, kendimize olan ilgimizden ve maketimizden gelir; "Egonun düsüncesi rasyonel dogasi ve gerçek arasinda duruyor; Yok ettiler ve sonra seyleri oldugu gibi göreceksiniz ... 'Ben' ve 'ben olacagim' ya da 'açik bir düsünür için ortaya çikmayacagim' fikirleri. "
Batililara Budist doktrini açiklamaya çalisirken, Dalai Lama iki zihinden, biri bilinçli ve diger ben-bilinçli, yanilgiya saf anlayis veya baglilik olarak konustu. O söyle yazmisti: "Delusion, esas olarak ya da merkezi zihnin bir parçasi degil, dedigim gibi, özünde saftir; Çevresel veya ikincil akillardan birinin bir kusurudur. Bu ikincil zihin harekete geçirildiginde, sanri merkezi düsünceye hakim olur ve günaha neden olur. Tutku, öfke, gurur, nefret, düsmanlik ve benzeri birçok sanri vardir ... Tutku bir benlik veya egoizm haline gelebilir ve ondan üstünlük hissi ile gurur duyabilir; Ya da kendine karsi düsmanlikla karsi karsiya kaldiysaniz, karsit bir nefret gelisebilir ... Bu güçlü "ben-bilinci", Samsar'daki tüm varliklarda (esrarengiz ya da sanrisal dünyada) eskiden beri tesvik edilmis ve ona çok alismis durumdalar Hayalleri içinde bile yasadiklarini "söyledi.
Bilinçli ve kendinden-bilinçli zihinlerin arasindaki farki anlamak için baska bir yol da basitlik ve karmasikliktir. Bilgi, hayatin gerçekinden daha basittir. ?fadeleri dünyevi deneyimlerden arindirilmis olsa da, yalnizca bir deneyimi yansitan veya kopyalayamazlar. Gerçekligi sindiriyorlar - daha basit bilesenler haline getiriyorlar. Bir durumu fotografik olarak kaydetmek yerine, bilgi onu ayirir, ayirir ve anlamin ayri unsurlarini tanimlar.
Bu baglamda, bilginin bir ifadesi bir tür kimyasal madde gibidir. Dogada bulunan kimyasallar nadiren saf haldedir, ancak normal olarak kimyasal bilesikler ve agregali malzemelerdeki diger kimyasallarla karistirilirlar. Kimyager rafine etme sürecinde çesitli kimyasallari ayirir, saf halde biriktirir ve daha sonra bunlari ayri kaplara depolar. Her kimyasal türü kullanimini belirleyen özelliklere sahiptir. Böylece bilgi fikirleri degerlendirir. Çilginca alinan insan tecrübesi, karisik ve karisik anlamlarin bir demetidir. Bilgi, onlari saf suslara ayirmanin ve en basit biçiminde sergilemesinin sonucudur.
basit ve karmasik edebiyat
Edebiyat bu deseni bilgi olarak takip eder. Kültürümüzün en büyük basyapitlari karmasik eserler degil, anlatimi nispeten kolay olanlari egilimlidir. Shakespeare oyununun veya siirinin satirlarini Homeradan okumak için, biri ifade basitligine çarpti. Gerçek dünya, bu yazilarin öne sürdügü kadar nadiren saf ve karmasik degildir. Bu yaratici dehanin eserlerinin daha az liyakatle karsilastirildiginda basit olmasi bir paradokstir. Shakespeare, Homer ve digerleri yasami gerçekçi detayli karmasikligi ile tanimlayacak kadar zeki degil miydi? Biri öyle varsayilacakti. En basit haliyle karmasik bir mesaj koymak belirli bir beceriye ihtiyaç duyar. Detaylari, en ekonomik biçimde temasini sunacak sekilde seçmeli ve düzenlemelisin.
Bu ilke, tüm bilgi sekilleri için geçerlidir. Bilimsel formüller, dogal iliskiler hakkindaki dogrulari dogrudan ve basit bir sekilde ifade eder. 19. yüzyilin seçkin bir Amerikali bilim adami olan Willard Gibbs sunlari yazdi: "Herhangi bir bilgi bölümündeki teorik arastirmanin baslica nesnelerinden biri konunun en basit haliyle göründügü bakis açisini bulmaktir."
Insan davranisi esas hikayeler yoluyla bilinir. Bazi hikayeler insan tecrübelerinin örneklerini sunar. Bu tür ifadeler, tek cümle veya cümleler grubunda dahi mitler veya masallar seklinde olabilir. Bunlar anaokul veya popüler sözler olabilir. Klise olma noktasina kadar tekrarlanan düsünceler yorucu olabilir, ancak birçok insana baglanan temel bir gerçegi ifade edebilir. Sloganlar ve yakalayici ifadeler, hatta ticari reklamlar düsünce tarzi saglayabilir. Birçok kisi "babamin söylemis oldugu seyi" hatirlar. En taninmis edebiyatimizdan - Beowulf, ?lyada vs - bazilari dogrudan sözlü kültürden geldi. Dinsel yazi, belki de insan degerlerinin en büyük etkisini yasamistir. Bunlarin çogu sözlü kaynaklardan geldi ve daha sonra yazilmisti. Kurucu, takipçilerine bazi seyleri söyledi, Muhammed davasinda bazi kelimeleri dikte etti ve birçok bilgi çekirdegi içeren bir edebiyat bünyesine dönüstü.
Karsilastirmali kültürlerin bilim adamlarindan George B. Milner, çesitli uluslarin kültürlerinde çikan atasözleri arasindaki çarpici benzerligi gösterdi. Kültürümüzde, "Çok fazla asçi çorbayi simartiyor" diyerek belirli bir fikri aktariyor. Iran'da da ayni düsünce söyle diyor: "?ki ebe, çarpik kafali bir bebek doguracak." Japonlar: "Çok fazla tekne tekneyi dagin tepesine kadar götürür" diyor. Ruslar ve Italyanlar da kendi var. Bu fikri kaplayacak sözler. Profesör Milner'e göre, bu ayri kültürlerin her biri ayni fikri ifade etmek için bir atasözü gelistirdikleri gerçegi insan düsüncesinin evrenselligini ileri sürer. Alternatif olarak, yasam kosullari, tüm toplumlarda büyük ölçüde ayni olmalidir. Her halükârda, bunlar gibi arketip ifadeler, insan tecrübelerini anlamli bir sekilde basit bir sekilde ifade eder.
Insan tecrübesinin temel temalarini ifade etmeyi arzulayan yazarlar genellikle basitlik idealine yönelirler. Walt Whitman, kendi siirlerine atifta bulunarak bu istegini dile getirdi: "Mükemmel siirlerin teker tekerligi, metrik yasalarin özgür bir sekilde büyümesini ve onlardan gelen tomurcugu, çalilikta lilacs veya güller kadar sorunsuz ve gevsek olarak gösterir ve Kestane, portakal ve kavun ve armut biçimleri gibi kompakt ve sekillendirilemeyecek kadar parfüm döker ... Sanat sanati, ifade ihtisami ve harflerin isiginin günes isigi basittir. Basitlikten baska bir sey daha iyi degildir. "
Basit edebiyat kategorisinde Aesop'un Masallari, Yaratilis'daki öyküler ve Incil'deki diger kitaplar, Shakespeare'in sonatlari ve oyunlari, Schiller'in dramatik eserleri, Heine'nin siirleri, Voltaire'in felsefi romanlari, Blake'in "Masumiyet sarkilari", Whitman'in "Kendimden sarkilar", Wagnerian opera, Hans Christian Andersen'in çocuk hikayeleri, Grimm'in Masallari ve digerleri. Bu tür edebiyat açiklik hedeflemektedir. Onlarin ifadeleri, önemli gerçekleri açiga çikarmak için insan tecrübesinin çatlaklarini takip etmektedir.
Edebiyatta ve sanatta on dokuzuncu asrin gerçekçiligi, sosyal ve estetik ideallerin ilerletilmesi ugruna bati kültürünü bilgiden uzaklastirdi. Yazili yapilar edebi anlatimin odagi oldu. Archibald MacLeish'in "siir anlamina gelmemeli ama olmamalidir" ifadesi temayi belirliyor. Bu tür yazma, üniversite edebiyati derslerinde görülür. Bu tür edebiyat, yogun bir sekilde birbirine dokunan yogun açiklamalar ve düsünceler içeriyor. Çok sembolizm ve özel imgeler birçok anlam seviyesinde sikismis durumda. T.S.'nin yazilari. Eliot, James Joyce, W.B. Yeats, Marcel Proust ve William Faulkner bu modda taninmis eserlerdir.
Gizli anlamlarin genelde arkalarinda, belirli bir durumun algilanislarinin basit hikayelerde geçici olarak döndürülebilecegi bir geçmisi vardir. Onlarin karmasikligi, birkaç deneyimin kendinden geçmis kompresyonlarindan olusur. Ancak güzellik, bu karmasik, sembolik olarak anlamli düsüncelerin hepsinin ayni mozaikteki fayanslar gibi ayni iste sikistirilmis olmasidir. Bu, bilgi için degil, entelektüel ve estetik keyif için uygun bir araç degildir. Bu eserlerin betimsel anlatilari, gerçek hayatta karsilasilan karmasikliga yaklasiyor.
Urweg: basit düsüncelerle yaratilan bir dünya
Yasam, nesilden nesile belli kanallar vasitasiyla aktigi için basit olabilir. Basit ömrü, islevlerini en etkin biçimde ele alabilmek için düz bir çizgide ileri gider. Öyleyse neden bazi insanlar dayak yoldan ayrilip zor arazilerden dolasarak kendilerini sikintiya sokuyorlar? Bir kisi tesadüfi bir engel tarafindan engellenmis dogrudan yolu bulmus olabilir veya baskalari tarafindan sarkan günaha yenik düsebilir. Belki de kendisi dolambaçli yoldan saptirdi veya sapik bir meraktan kaçindi. Her durumda, düz ve basit yoldan ayrildiktan sonra, vahsi dogadan kendi yolunu bulmasi gerekir.
Bir kisi sürekli nedeni izlerse, hayatin süreçleri dogrudan dogruya olabilir. Bu parametre, zorunluluk parametreleri dahilinde, sorunlari basit bir sekilde çözmek için harekete geçecektir. Ancak benlik bilincine girer. Bir kisi, yalnizca ele alinmasi gereken acil durumlarin degil, bu tür amaçlara daha önce ulasilmis olan yollarin farkindadir. Etkinlik, tek basina, kendi geçmisinin komplikasyonunda, tekli olarak durmuyor.
Benliksiz bir dünyayi düsünün. Bu, en temel kaliplardan olusan bir dünya olurdu. Yasamin devam etmesi için belirli islevlere ihtiyaç vardir. Insanlar yemek yemeli, içmeli, uyuyor, nefes aliyor, atiklari tahliye etmeli, çogaltmali, hastalik ve acidan kaçinmali vb. Elbette, bu amaçlarla ilgili faaliyetlerde bulunmalari gerekir. Buna ek olarak, insanlarin çevresi kesfetmek için onlari iten belli bir merak veya huzursuz enerjisi oldugunu varsayabiliriz. Böylece, egitici ve eglence amaçli faaliyetler listeye ekleyebiliriz. Öyle olsa bile, insanlar, dogalari geregi veya çevrelerinde gerekli olan seyleri yapsalar bile, toplum gerçekte oldugundan farkli olurdu. Hiç iddiali davranis ya da bencil çatisma olmazdi. Herkes yapilmasi gereken her seyi yapmak için akilci davranirdi. Hayat basit ve mükemmel olurdu.
Bu varsayimsal dünyayi "Urweg" olarak adlandiralim; bu, orijinal veya ilkel anlam tasiyan, sözde-Almanca bir kelimedir. Varolan bir seyden daha mantikli bir yapi. Locke'un insan toplumlarinin "doga devletinden" gelistigini söylediginde atifta bulundugu durumla ilgilidir.
Haberciler, tarihin baslangicinda toplumu temsil eder; bu gerçek bir gerçek degil, mantikli bir tarihtir. Baslangiçta, hayatin basit oldugunu söyleyebiliriz. ?nsanlar bugün sahip oldugumuz kötü niyet çesitleri yüzünden bozulmamisti. Bilinçsizce yasiyorlardi. Yalnizca yapilmasi gerekenleri veya en temel sebeplerden ötürü ne yapmak istediklerini yaptilar. Fakat her nasilsa insanlik ilkel yol olan urweg'den ayrildi ve sonuçta bugün sahip oldugumuz topluma götüren bir yol boyunca dolasirken basladi.
Hükümet mantiksal olarak bugünün toplumunda bulunan her durumun içinde bulunmaktadir. Dünyamiz hakkinda sahip oldugumuz her düsünce onu bir sekilde hesaba katar. Çünkü, insanlar, bilinçli düsüncelerini basitçe izlediyse ve benlik bilinci onlari diger yönlere çekselerdi hayat böyle olurdu. Çagdas toplum temel ihtiyaçlari göz önüne alir ancak bundan daha fazlasi vardir. Nadiren "Bugün ne yapayim?" Ya da "nerede yiyecek bulacagim?" Gibi sorularla ilgilenen insanlar - veya öyleyse anormal bir durumdur. Özel ve kurumsal uygulamalarin bu tür ihtiyaçlari gözetmesine izin veriyoruz. Bazen, savaslar ya da dogal felaketlerde oldugu gibi insanlar da yasamin temel kosullariyla yüz yüze gelirler. Ya olaya kalkarlar ya da sefil bir sekilde kayarlar ve bazen de yok olurlar. Bununla birlikte, çogu zaman, hayatimiz siradan arayislarla harcanmaktadir; ilkel yollar çoktan ortadan kaybolmustur.
Toplum genel olarak daha önce yapilmis olanlari yapmak prensibiyle çalisir; Tekerlegi yeniden icat etmeye gerek yoktur. Yine de, örgütlü toplumda gelisen yasam kaliplari giderek daha karmasik bir seyir izler. Çesitli etkiler altinda, daha basit uygulamalar daha karmasik ve sapkin olanlarla doludur. Toplumun yeni yollar gelistirdigi için orijinal kanallarin tikanma egilimi vardir. Tebrikler, bu daha önceki yollar tükenmeye baslar.
Biri siddetli bir yagmurdan sonra topraga oyulmus gullilerle bu süreci karsilastirabilir: Bulutlar yüklerini yere döküyor, su da mevcut rutlarla tasinmali. Su, en az direnç izini takip ederek dogal olarak tepeden düz bir çizgi ile ilerlemektedir. Bununla birlikte, bazen, bu parkur bir çakil tasiyla engellenir ya da geçerek gelen suyun asiri miktari tarafindan sikisir. Bu durumda, kanal tasar. Su, daha az dogrudan bir rotayi izleyen ikincil kanallarda yayiliyor.
Ayni sekilde, insan toplumunda hayatin çesitli islevlerini ele alacak kanallar vardir. Hayat basit baslar ve dogal egilim öyle kalacaktir. Fakat çözülmemis sorunlar ortaya çiktiginda, bir kisiyi urweg'den uzaklastirmaya engel olurlar. Hayat daha sonra sonuna kadar daha sapkin bir çizgiyi takip eder.
neden urweg'den ayriliyoruz
Yetiskin tutumlarimizin birçogu, anlasilmalarimiz tabii ki nispeten basit oldugunda, çocukluk deneyimleriyle sekillenmistir. Bu daha basit kavramlar daha karmasik olanlarin hayatin ilerleyen dönemlerinde ortaya çikmasina zemin hazirlar. Çocukluk çaginda, urweg'den ayrilmak için baski var. Çocugun daha sofistike hale gelmesi için, belirgin bir yol izinin gidis için en iyi yol olmayabilecegini ögrenir. Onu iyi yürüyen yol boyunca pusuya düsürmek için güçler var. Kolay göründügü seylere genellikle "yakalamak" gerekir.
Çocuklar birbirlerini aldatir. Aralarinda ortak bir spor, oyun arkadaslari için bir tuzak belirlemek, onlari çeken bazi cazibe; Ve sonra yem alindiginda, gülerler ve muzaffer olarak kurbanlarina bagirirlar. Tabii ki bu bir spordu, ama ciddi bir yönü var. Çocuklara basit çözümlere karsi dikkatli olmalarini ögretir. Çocuk daha saplantili davranmayi ve açik alanda atlamayi ögrenir. Çocugun ayni zamanda belirsizlikte güvenlik oldugunu ögrenirler. Biri size bir yerde saldirirsa, bir baskasina atlayabilirsiniz.
Küçük bir çocuga hiçbir hakaret "bebek" denilmekten daha kötü degildir. Bes yasindaki bir çocuga, iki yasindaki çocuklarla oynamaktan çekilmek, asagilayici. Çocuklar dogal olarak daha yetiskin gibi olmak istemektedirler: her yil biraz daha büyük, daha güçlü ve daha akilli. Kendine saygili bir genç, kendisini korunakli veya naif düsünmek istemez. Basit kisi entelektüel olarak daha az kabiliyetli ve dolayisiyla güvenli bir sekilde istismar edilebilen bir kisi olarak kabul edilebilir. Öte yandan toplum, yetenek önermesi nedeniyle gelismisligi onurlandirir ve yükseltir. Bu tip bir insana karsi gelmek istemez.
Kiskançlik bir faktör olabilir. sahsen deneyimler yasamaya devam etmeden basarili olan kisi çokça kizdirildi. O kisiye bir ders vermek istiyoruz. Onu birkaç çentik düsürmek istiyoruz. Hayati kolaylastiran kisi sevmiyor ve zor bir hayati olanlardan daha saldirmaya daha yatkindir. Bu nedenle, biri zorlu geçmisini abartmak ve masumiyet imgesini tiras eden bir yilan kadar hizli bir sekilde tesvik etmek için tesvik eder. Sade kisinin hassasiyeti vardir; ?nsan dogasinda, köpekbaligi kokarken saldirmak içgüdüsü gibi bir sey var. Biri kolay av gibi görmek istemiyor.
Elektrik mühendisliginde, bir telden geçen bir elektrik akiminin, elektrik akisini sinirlama egilimi gösteren "geri EMF" ürettigi bilinmektedir. Akim ne kadar güçlü olursa, o kadar çok iç direnis olusur.
Toplumda da benzer bir durum var. Belli bir noktaya kadar gelisen modeller, kendi kendini sinirlayan kosullarini üretir. Hirsizlar, silahsiz arabalara saldirmak ve kundaklamak için iyi yolculuk edilen otoyollarin yaninda bekledikleri için, yaygin sekilde takip edilen herhangi bir uygulama, firsatçi dikkat çekecektir. Bu durumda, devam eden trafik beklentisiyle ikincil faaliyetler ortaya çikabilir. Bu da, hasar görmesini önlemek için orijinal uygulamadaki degisiklikleri zorlayabilir. Ve yine, bilinçli olarak, bu yeni model dikkat çekebilir ve daha sonra yeni bir yanit gerektirebilecek yeni bir dizi reaktif etkinlik olusturabilir. Bu nedenle, her biri kendi menfaatini gelistirmeye ve korumaya çalisirken, farkli çikarlara sahip kisiler veya gruplarla olan herhangi bir toplumda bulunur. Toplum giderek karmasiklasan davranis kaliplariyla doludur. Ani, görünen yol reddedildi.
Örnegin, genç bir adam sokakta güzel bir kadin görür ve cinsel olarak cezbetmistir. Neden ona gidip onunla seks yapmasini istemiyor? Arzusu göz önüne alindiginda, yapilacak en basit sey bu olmaz miydi? Ancak, bazi açilardan en zor olani da olabilir. Çogu insan böyle bir yaklasimin basarisiz olabilecegini düsünürdü. Bu nedenle, denemek bile olmaz. Çünkü, benzer sekilde adamin dikkatini çekse bile, kadin "kolay" görünmek istemezdi. Adam, karsiliginda, ret korkusu tarafindan engellenirdi. Her ikisi de siradan cinsiyete karsi ahlaki veya dini ögretilerin etkisinde kalabilirler. Seks evlilik içindir ve evlilik aska dayalidir.
Adam, kadina kendisini "sevdigini" söyleyerek bu itirazin üstesinden gelmeye çalisabilir. Bununla birlikte, kadin bir çok erkegin bir kadina bunu söyledigini ve sonra "bir gecelik" durustan sonra onu düsürdügünün farkindaydi. Bir erkegin ve bir kadinin yavas yavas birbirlerini daha fazla kabul ettikleri uzun, iskenceyle sonuçlanan bir dizi olaya alternatif olarak görünmüyor.
Tabii ki, dogrudan yaklasimin zaman zaman ödeyecegi söylenmelidir. Yirmi yil önce Sovyetler Birligi'nde, daha sonra metro istasyonlari gibi kalabalik yerlerde rastgele cinsel bulusmalarin gerçeklestigi püriten bir toplum bildirildi. Bir adam ve bir kadin, tamamen yabancilar, çabucak cinsel iliskiye girer ve sonra birbirlerinin hayatlarini geçirirlerdi. Yazili olmayan kural, hiçbir partinin digeriyle tekrar temasa geçmeye çalismamasiydi: "ahlaka aykiri" olacakti.
Bu açikça bir bükülmüs degerler dizisi idi, ancak benlik bilinciyle ilgili bir noktayi göstermektedir. Bazen toplumsal uygulamalar o kadar karmasiktir ki, hiçbir sey basarilamaz. O halde dogrudan yaklasim gün kazanabilir. Onun zorlugu, sevgilinin firtinali ruhunun kaniti olacaktir. Hareket, büyük olasilikla basarili olabilir çünkü çok beklenmedik bir durumdu.
miktar degisen kalite
Normalde kalite, niceligi ile degismedigini varsayar. Bir tugla ister bir tugla, ister bin olsun, aynidir. Her birimin ayni kaldigini varsayarak, tek basina miktar sayar. Çogu isletme, islemi bir çok kez çogaltma kabiliyetine bagimlidir. Sonuçlarin tekdüzeligi, miktar ne olursa olsun varsayilir. Gerçekte bu ilke her zaman geçerli degildir. Büyümekte olan elmalar küçük bir orkide isletmekten farklidir. Alti seritli bir otoyoldan asagi sürmek, dar bir ülke yolunda olan yollardan farkli. Verimlilik için yönlendirilen teknikler, baslangiçtaki islerin yapisina çok az benzemektedir.
Bir zamanlar Bavarian Alpleri'nde sirin küçük bir restoran oldugunu düsünün. Iyi yemek yapti ve çok yerel bir atmosfer vardi. Birkaç "jet-setters" bu restoran kesfetti ve arkadaslarini bu konuda söyledi. Kisa süre önce restoran ünlü dergide yazilmis. Yemek için buraya daha fazla insan gelmeye basladi. Yönetim, kalabaligi islemek için imkânlari genisletti. Rezervasyonlar gün önceden yapilmalidir.
Kisa bir öykü yazmak için bu restoranin karakteri gittikçe popüler hale geldi. Buraya gelen insanlar, lederhosen giymis ve Bavyera "gemutlichkeit" sergileyen insanlarin görmeyi bekledikleri turistlerin, pahali sarap siselerini siparis etmeleri, kartpostallar satin almalari, ünlüye göz kulak olmalari ve tur rehberinden ne kadar zaman istediklerini gören diger turistlerle karsilasti. Alisveris yapmak için ayrildi. Her ne kadar bu restoran cazibesi giderek artan müsteri sayisi ve dünyaca taninma miktari ile ortadan kaybolmustu.
bürokratik olma egilimi
Toplum daha karmasiklik yönünde gelistikçe kurumlari daha bürokratik hale gelir. Bürokrasinin kendine özgü ve opak bir yazili dili vardir. Bürokratlar kural olarak meslek ormandaki hayatta kalma konusunda hünerli bir ustalik sahibi bir sey üretmiyorlar. Onlarin gizli silahi gizlilik. Basit kompleksi nasil olusturacaklarini ve gizemli efektli jargonu nasil kullanacaklarini bilirler. Bu, onlarin ne tür bir is yaptigini tam olarak bulmaya çalisan kisileri karistirmaktadir. Böyle bir durus, baskalarini yargilayarak insanlarin tepesine yükseldigi bir dünyada kesin avantajlara sahiptir.
Daha düsük seviyeli pozisyonlari hedefleyen yöneticiler ve verimlilik uzmanlari her zaman "is performansini iyilestirmeye" çalismaktadirlar. Daha fazla üretkenlik için onlarin hayatlarinda verimsiz isçiler için sefil duruma düserler. Bir isi anlayabiliyorsaniz onu gelistirebilirsiniz; Hatta belki de kaldiralim. Bu nedenle, bürokrratin isi güvenlidir. ?slevi açiklamalara meydan okudugundan kimse bunu ögrenmek istemiyor. Hiç kimse açik bir çözüm sunmayan bu kadar kafa karistirici bir duruma girmek istemiyor. Gerçekten, kimse kendi cehaletini ortaya çikarma riskini almak istemiyor. Ve böylece, yirticilar yutmak için çok agrili olan dikenli armut baliklari gibi, bürokrat da varligini sürdürebilir.
Bürokrasi iletisim medyasini istila eder. On bes yil önce, kablo televizyon kanali VH-1 rock videolari çaldi. Video jokeyi Don Imus, birbiri ardina birkaç video yaparak birbiri ardina videolar oynuyordu. simdi, ayni kanalda, çogunlukla rock yildizlari veya yildizlar ve arkadaslariyla yapilan röportajlar hakkinda hikayeler buluyor. Kaya videolari, göründükleri zaman, "pop-up'lar" i veya sov için yazarlar tarafindan üretilen kisa mesajlari içerir. Ev sahibi tarafindan rivayet edilen "ilk on" geri sayim olabilir.
Baska bir deyisle, bürokratik bir süreç bu kanalda görülen prodüksiyonlara geçti. ?zleyiciler, müzisyenlerin kendilerinin ürettikleri ve digerlerinin müzisyenler hakkinda söyledigi seyleri daha az görüp duyuyorlar. Bu editörler ve üreticiler orijinal ücreti olan kaya videolari enfes eserler - en azindan bazilari onlari begenirse de gittikçe artan bir sekilde gösteriye girdi.
Benzer bir süreç gazeteleri ve ticari televizyonlari sarsti. 19. yüzyilin ortalarinda, gazeteler sikça tüm konusmalarini, mektuplarini veya telgraf gönderilerini aktardilar. Örnegin New York Times, bir zamanlar Abraham Lincoln'un New York Valisine askeri tasari üzerindeki farkliliklarini havale ettigi bir mektubun metnini bastirdi. Bugün, haberler, editörler ve gazeteciler tarafindan o kadar çok sindirildi ki, bir daha haber makinesinden pek fazla haber alinamiyor.
Gazeteciler sovda gösterdikleri gibi hükümet liderleri tarafindan yapilan açiklamalar kisa sürede isirildi. Artik politikacilar arasinda meshur övgülerimiz olmayabilir çünkü medya konusmalarini hiçbir zaman halkin bu rolünde tanimamasi için yeterli bir süre sunmaz. Ayni sekilde, televizyon sebekeleri Olimpik oyunlarda canli etkinlikleri kapsiyordu. Olimpiyat kapsami daha sik bu olaylardan düzenlenmis görüntülerden olusuyor. Gösteriler, gittikçe artan bir sekilde "insanlik ilgisini" artirmaya çalisan spot isikli atletler hakkindaki hikayeleri anlatiyor. Yorumcular tabii ki çok fazla delildir.
Bürokrasiler, benlik bilincinin bir kurumu, yapici bir amaca hizmet edecek bir araçtan baska bir seye dönüstürdügünü gösterir. Baslangiçta diyelim ki, vizyonerin sahip oldugu bir fikir vardi; Bunu gerçege dönüstürmek istedi. Bu kisi fikir üzerinde çalisti ve bir organizasyon kurdu. Kurulus zenginleserek güç ve zenginlik kazandi.
Bu noktada örgüt içinde çalisan kisiler kendi siralari açisindan iddiali oldular. Örgüt ne kadar güçlü olursa, bu kisilere pozisyonlari o kadar cazip gelmisti. Sonunda, örgütün üst düzey yöneticileri, örgütün menfaatlerini yerine getirmekten ziyade iç pozisyonlarini güçlendirecek (veya ücretlerini artiracagi) temelde kararlar vermeye basladilar. Ve bu nedenle bu organizasyon, kurucunun fikriyle iliskili olan orijinal amaçlarindan uzaklasti ve bunun yerine yöneticilerinin ve çalisanlarinin menfaatlerine hizmet etti. Bürokratik amaçlar, bu nedenle fikirleri somutlasan eski bir bilinç yapisi üzerine kurulan yeni bir bilinçti.
Bir amaca göre gözle görülür bir basari elde edildiginde, kurulusu çogu zaman kendi maddi düzenlemesi ile ilgisi olan yeni amaçlar dizisine dahil olur.
Buna, bir bilinçten baska bir "diyalektige" geçis süreci diyoruz. ?lk bilinç, dünyevi bir varligi olan bir organizasyona dönüsür. Daha sonra, ilkelden farkli olarak, yeni bilinçli algilarin ve yeni amaçlarin nesnesi haline gelir. Baska bir deyisle, benlik bilincinde bulunur. Özgün amaç itme görünür bir nesne olusturur. Insanlar kurucunun basinda pek çok insanin yapamadigi fikrini görebilir ve takdir edebilir.
Dünya çapinda yer açmak kolaydir. Dolayisiyla insanlar bu organizasyonun maddi zenginliklerine odaklanmaya baslar ve onu büyüten fikirleri unuturlar. Bir kurumun genis ve basarili olmasi, belirgin bir özellik haline gelir. Yöneticileri ve çalisanlari (su anda bürokratlar) kendi güç ve önemine göre kendinden daha bilinçli hale geldiginde, kurum yasam döngüsünde yeni bir asamaya giriyor. Birikmis maddesi diger çikarlar için yiyecek olarak gözükür. Özgün yapici vizyon kayboldugunda, yolsuzluk olasiligi artar. Kurulus azalmaya basladi.
Öz-bilinçli nedensellik
Alman filozof Hegel, dünyanin diyalektik bir fikir gelisimiyle yaratildigini ögretti. Birinci fikir olan "tez", zit olan "antitezi" üretmek için harekete geçti; Ve bu iki fikir daha sonra "sentez" i olusturmak için birlestirildi, üçüncü ve daha karmasik bir fikir. Hegel, tarihin düzenine getirilmesi disinda, Platon'un idealist geleneginde bir filozofdu. Hegel'e göre, orijinal tez "varlik" idi. Olumsuzlamasi "hiçbir sey" degildi. Bu iki kavram birlikte "yok olma" üretti, ki bu hiçbir sey olmadigi bir varlikti. Bu felsefe, bilinçli gelismelerin belirli bir zaman zarfinda karsitligina dogru ilerledigi fikrini içeriyordu. Ardindan, perspektifi önceki fikirleri asan iki fikrin bir çözümü vardir. Genel fikirler, toplumun tamaminin daha büyük bir uzmanlasma yolunda ilerlemesi için daha spesifik fikirler üretir.
Hegel, felsefi sistemini temel ruhunu göstermek için 19. yüzyilin baslarinda Alman toplumunun belirli kurumlarina uyguladi. Büyük tarihsel önemin belki de, Karl Marx'in Hegel'in fikirlerini ekonomi ve sinif iliskileri üzerine uyarlamasiydi. Marx'in "diyalektik materyalizm", ekonomik iliskilerde degisiklikler meydana geldiginde toplumlarin daha yüksek formlara nasil ilerledigini açikladi. Kapitalizm olgunlastikça, kendi "çeliskileri" ni - "antitez" i Hegel'in sartlariyla yaratacakti - ve bu, çatismalari çözmek için sosyalizme ihtiyaç duyacaktir.
Pratik açidan, Hegelci diyalektik, benlik-bilinçli nedensellik felsefesini temsil eder. Mekanizmasi, iki farkli düsünce seviyesi arasindaki yaratici etkilesime baglidir. Bilinçli deneyim sirasinda dünyevi olaylar, faaliyetleri kontrol eden bazi düsünceleri dogurur. Dünyevi deneyim degismedigi sürece bilinçli faaliyet ayni kalir. Bununla birlikte, bir eylem birkaç kez tekrarlandiginda, baslangiçta yasanmis unsurlarla birlikte durumun bir faktörü haline gelir. Durumun tüm unsurlarini dikkate alan yeni bir bilinç, öz-bilinç ortaya çikacaktir.
Bu ikinci bilinç, önceki düsüncelerin ya da görünür etkilerinin, daha yüksek bir düsünce seviyesinde gözlemlenen unsurlar içerisinde olmasi ile birinciden farkli olacaktir. Bu yeni düsünceler daha önce oldugu gibi ayni ögelere odaklanmaz, daha soyut ve karmasik bir düsünce biçimidir. Düsünceleri farkli bir yönde çekilebilir. Düsüncenin bilinçli seviyeden bilinçli seviyelere kayma derecesi, orijinal bilincin ne derece gelistigine bagli olacaktir. Amaçlari ne kadar çok somutlasirsa, düsünme yönünün degisme olasiligi da artar.
pratikte benlik bilinci
Benlik bilincinin nedensellik, belirli davranissal olgulari anlamaya yardimci olur. Biyolojik organizmalar gibi bilinçli amaçlar da kendi dinamikleriyle degisir. Dahili bir saatle yönetilen bir yasam döngüsü var. Bu nedenle, gözlemlenen modeller yalnizca belirli zaman noktalarinda geçerlidir. Bu modda bilgili olanlar, modelin yani sira, ulastigi gelisim asamasini da belirlemelidir. Bu ortamda basarili bir aktör olmak için, bir kisi durumunun ne zaman hazir oldugunu bilmeli ve bu durum digerlerinin ne düsündügüne bagli olacaktir. Hiç kimse bunu baskalarinin düsüncelerinin opak oldugu için kesin olarak bilmiyor. Düsünme ancak hissedilebilir. Önceden bilinçli olaylarin arka plani, bir amaca ne kadar yakin bir zamanda var oldugunu ve bir sonraki bilinç dalgasinda tersine dönmek için olgunlastigini belirleyecektir.
Bu platformda olaylari degistirme ve kendi dengesini korumak kazanilmis bir sanattir. Geçim kaynaginin kamuoyu durumunu yorumlama yetenegine bagli oldugu herkes kendi alanini yöneten diyalektik güçlerle uyumlu olmalidir. Bu yetkinlik, teknigin bir ders kitabindan daha fazlasini gerektirir. Yorgun bir potansiyele sahip olanin aksine, gelecek vaat eden bir gelecekinin neler oldugunu bilmek gerekiyor.
Borsa diyalektik güçleri göstermektedir. Bir yatirimci baslangiçta sirket kazançlarindan veya belki de hisse basina piyasa fiyati ile ilgili potansiyel kazançlardan dolayi hisse satin almaya karar verir. Bir sirket yüksek kazançlar bildirirse, daha fazla yatirimci hisselerini satin almak isteyecek ve mevcut sahipler onlara bir süre daha asilmak isteyecektir. Bu fiyat artisinin yüksek kazançlari nötralize ettigi belirli bir noktaya gelinceye kadar, stok fiyatini artirma egiliminde olacaktir. sirket kazançlariyla ilgili önemli bilgiler kamuoyuna duyuruldugu anda etkisi, hisse basina piyasa fiyatina hizli bir sekilde yansir.
Hüner, bu bilgileri genel kamuoyuna sunmaktir, ancak hükümet içerdekilerin bu tür bilgilerin avantajlarindan faydalanmasina yönelik kisitlamalar koymustur. Bir borsaci bir müsteriye belirli bir hisse senedi hakkinda "sicak bahsis" verirse, bu broker bilirse, büyük Wall Street yatirimcilari da yapiyor; bu nedenle bilgiler indirilmis durumda. Bir yatirimci, borsada para kazanmak için halktan bir adim önde olmalidir; Bununla birlikte, herkesin önünde bir adim önde olmaya çalisan herkes öfkeli bir diyalektik olusturuyor. Aslinda, hisse senedi piyasasindaki kazananlari rasyonel olarak seçmek imkansiz olabilir.
Sorunun temelinde kisinin zihnine girme yeteneginin bulunmamasidir. Bu yetenegi olmadan bazi sorunlar çözülemez. Örnegin, II. Dünya Savasi'ndaki Alman komutani Müttefiklerin Normandiya'da mi yoksa baska bir yerde mi inip çikmayacaklarini nasil bilerek tahmin edebilirdi? Olamazdi. Bu gibi durumlarda "ters psikoloji" olarak bilinen olgu ortaya çikar.
Komutanin karar verme ikilemi, birkaç farkli düsünce düzeyinde olasiliklari içeren bir bulmaca biçiminde sunulabilir. Dogru olan hangisi? Birinin düsmani bilir; Ve söylemiyor. Bulmacaya "diyalektik mekik" deniyor. Bu ve diger birçok örnek Ek III'te sunulmustur. Kendinden geçmis bilinçli düsüncenin dogasinda olan belirsizligi içeren belirli durumlarda nasil ortaya çiktigini gösterirler.
Belki de bir çesit benlik bilinci ortaya çikan bilgisayar çaginin ideali olacaktir. Bilgisayarlarin bir zihni vardir; Biz de insanlariz. ?ki zihin tipi uyum içinde veya çapraz amaçlar dogrultusunda hareket edebilir. Belki de gelecegin ikisinin bir karisimi ortaya çikacaktir. Kim bilir?
Not: Bu, Thistlerose Yayinlari'nin 2001'de yayinladigi William McGaughey'nin "Ritim ve Benlik Bilinci" kitabinin 10. Bölümüdür.
geri dön: analiz
Için bir çeviri için tiklayin:
Ingilizce - Fransizca - Ispanyolca - Almanca - Portekizce - Italyanca
Basitlestirilmis - Endonezyaca - Lehce - Hollandaca - Rusca