Geçen sene savunma ve hücumu vasatın hayli üstünde, hatta Avrupa standartlarına göre bile oldukça iyi yapan takımdan Aragones'le geriye kalan tek bir yapı var.. Geriye yaslanıp alanı daraltarak ve orta saha presiyle yapılan savunmadan elde edilmeye çalışılan puanlar.. Zico'nun hem komple, hem de komplike takımından geriye kalan, artık büyük, küçük her takımın yapmaya çalıştığı tipik, sıradan bir savunma futbolu.. Taraftar için acı olan başarının tek gelme şansının da bu olması ama bunu da geç fark etti Fenerbahçe ve Aragones..
Sık sık Zico, geçen sene, geçtiğimiz yıl kelamları ediyorum burada.. Yapacak bir şey yok ama.. Tarihinin Avrupa'da en başarılı takımının siyahla beyaz gibi yaşadığı erozyon sonrasında yazabileceğin tek şey geçmişe atıf.. Başarının örneği önünde, ondan sonraki icraatlar arkasında.. Saçma sapan hafta boyunca süren UEFA'da Fenerbahçe - Galatasaray finaline doğru, bekle UEFA geliyoruz şişirmeleri.. Nereye geliyorsun? Ne Galatasaray erişebilecek oraya, ne Fenerbahçe Kiev'i yenebilecek deplasmanda.. Ama ver gazı, coştur taraftarı.. Olmayınca Beşiktaş'ı paketler bunların arkasında 2. olan takım, kelle kopar.. Galatasaray'ı çiviler Sami Yen'e, Skibbe zor kurtulur, ama hayatının eleştirisini alır.. O takımın önünde 6-7 puan farkla lider olan takım Fenerbahçe'ye sahasında yenilmedi diye Fenerbahçe'yi de skor odaklı eleştirirler yarın.. Eleştireceksen zamanında eleştirecektin ama.. Avrupa Şampiyonu olarak geldi diye yaptıklarına ağzını açamazsan, sonuçta da açmayacaksın.. Açacaksan da 5 ay sonra bu takım niye CL'de 2 puan aldı değil, geçen sene bu topu oynayan takım nasıl bu hale geldi odağında olacak eleştirin.. Ama kaçışın hazır, Aurelio gitti, Deivid sakatlandı.. O kadar basit çünkü bu işler..