Belki de bu yüzden ilginç buluyorsun ve seviyorsun yaşamayı. Çünkü insan için yaşamanın kendisi, zaten öğrenilen bir şey.
Sezgilerinde yanılabiliyorsun, çok oldu. Bazen yanılmıyorsun, ama yanılabiliyorsun da. Yanılıyorsan, bilmediğin ve daha öğrenmen gereken şeyler var demektir. Her yanılgı yeni şeylerin öğreticisi oluyor ve hatırlarsan "öğrenmeyi seviyorum" diyerek başladın yazıya..
"Hazırlık sınıfı" diye bir şey var. Otuzlarındasın ve hazırlık sınıfını geçeli çok oldu zannediyorsun.. Hayır dostum, hayır..
Doğum günün yaklaşmakta. Bu yüzden mi saçmalamaya başladın böyle..? "Yaşlanıyoruz, sıçtık" melankolisi..?
Bakıyorum da yine "iki nokta"larla bitiriyorsun cümlelerinin çoğunu. Bunun anlamı Araf'ta olmak mı? Tek bir nokta koyarsan sözün kesindir. Üç noktanın ucu açıktır. Peki bu iki nokta da neyin nesi oluyor? Kendince edebiyat mı yapıyorsun be pezevenk?!
Hayatın insan için öğrenilen bir şey olduğunu söylerken haklısın. Ama her zaman söylediğin bir başka şeyde de haklısın. Bazı şeyleri öğrenemiyor ve ne kadar uğraşsan da değiştiremiyorsun. İçine doğduğun verili koşulların etkisiyle oluşan şeyler bunlar. Sen busun dostum, busun.. Bunu değiştirmeye çalışmak, ruhunun karakterini değiştirmeye çalışmaktır ki sen kimsin bunu becerebilecek..? Bak, yine iki noktalarla bitiriyorsun cümlelerini..
Madem öğrenmeyi seviyorsun, sana bir bilgi vereyim, doğum günü hediyen olsun benden. Sevgin tükenmeyecek birader. İçindeki aşk hiç bitmeyecek. Çok sevdiğin Nazım Hikmet'in dediği gibi, yetmişinde bile zeytin ağacı dikeceksin. Çünkü sen busun..
Doğum günün şimdiden kutlu olsun.