Ağrıda bulunan öfke dışında üç reklam
Eteklerinde üç ilan bize acının içerdiği öfke ve umutsuzluğa şok edici bir sinema yansıması getiriyor. Kızının tecavüz ve cinayetinden sonra polisin pasifliğini kınayan, kasabasında üç afiş çeken bir anne Mildred Hayes bu acıdır. Bununla birlikte, bu mesajlar, komşuları tarafından empati ile cevaplanmaktan uzak, büyük bir rahatsızlıkla karşılandı..
Hollywood Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi'nin sadece birkaç hafta önce Oscar galalarını kutladığı ve birçoğunun daha önce alınan tüm bahisler ve kabullere rağmen net olduğu belliydi., Ebbing, Missouri Dışında Üç Reklam Panosu (Dışarıdaki üç reklam) en iyi film ödülünü kazanamaz.
"Sevgiyle sakinleşir ve sakinleşerek düşünce gelir. Bazen de bazı şeyleri çözmen gerekir, Jason. İhtiyacın olan her şey bu. Bir silaha bile ihtiyacınız yok. Ve kesinlikle nefret gerekmez. Çünkü nefret asla bir şeyi çözmez, fakat sakinleşir. Dene Sadece bir değişiklik için dene ".
-Willoughby "Dışında Üç Billboard "-
Umutsuz bir anne tarafından bir köye yerleştirilen bu üç kırmızı afiş, kendi topluluklarını kabarcıklarla doldurduysa, Ayrıca filmin kendisi birçok Amerikan kesimi tarafından eşit derecede rahatsızlıkla karşılandı.. Film, başlangıçta, Amerika Birleşik Devletleri'nin tam kalbinde, sıradan değil, ince bir metafor uyandıran Missouri'de bir kasabada bulunuyor..
Orada, bu belirsiz manzarada, normal bir bölgeye yerleştiriliriz., Adaletten nasıl kaçındığını ve şiddetin hemen hemen her yeri ifade edebilecek bir dil oluşturduğunu keşfediyoruz. İşkenceyi kullanmakta tereddüt etmeyen polislerde görüyoruz, toplumsal cinsiyet kodlarında, başka bir şekilde bakmayı seçen komşuların pasifliğinde ve hatta tüm karakterlerinin yaraları sürüklediği kara mizahta, aynı zamanda travmalarını görüyoruz. Öfke bazen sadece tek kanaldır.
Eteklerinde üç afiş Rahat bir film değil, adalet arayan bir kadının öfkeli ve öfkeli bir portresi. ancak, Aynı zamanda çok daha fazla, çünkü her masal gibi (asit olmasına ve acı çizgiler olmasına rağmen) son bir dönüşüm var.. Çünkü umut, en olumsuz ve ümitsiz durumda bile daima hayatta kalması gereken fırça darbesidir..
Eteklerinde üç ilan, acıdaki öfkeyle ilgili bir yansıma
Çok az şey çocuk kaybetmekten daha yıkıcı olabilir. Bununla birlikte, eğer bu kayıp şiddetli bir ölüm, bir tecavüz, cinayet sonucu meydana gelirse, acı daha da ağırlaşır. Hepimiz bir vaka biliyoruz ve bu son günlerde, İspanya'da, ilk elden kesinlikle hepimizi şok eden bir olay yaşadık. Belki de bu sebepten ötürü, Midred Hayes'in ayakkabılarına girmemiz zor değil, şüpheli bir ifadesi olan ve öfkeyle çizilen bu kadının genç kızının trajik kaybından 7 ay sonra hala cevapları bekliyor..
En çarpıcı olan başlangıçta, Bu karakter şüphesiz davranışsal kaydı için biraz rahatsızlık yaratmalıdır.: Tahmin edilemez, diyalogları tiksinme ve küçümseme ile doludur ve aslında, birden fazla olayda şiddeti kullanmakta tereddüt etmez. Bununla birlikte, Mildred Hayes, filmin duygusal motorudur ve onunla empati kurmamak imkansızdır, neden her hareketin, her hareketin, her bir eylemin bazen aşırı şiddet ile gerçekleştirildiğini anlamak kaçınılmazdır..
İktidarsızlığa ve kırılganlığa bir cevap olarak öfkeyi kullanan Frances McDormand tarafından olağanüstü bir şekilde oynanan bir karakterden önceiz.. Belli bir şekilde, sevgiden başlayan ve çığlıktan başka bir şey yapamayan öfkenin enkarnasyonu., çaresizliğini, onu bekleyen üç afiş aracılığıyla görselleştirmek için, bir sonuç ortaya çıkacak.
Bizi dönüştüren aşk
Direktörü Eteklerinde üç ilan, Martin McDonagh, basit klişe tarafından taşınan derin bir Amerika portresini göstermek isteyen bir İngiliz-İrlandalı dramatist olduğu için eleştirildi: ırkçılık, homofobi, cehalet, işlevsiz aileler, şiddetli polis, yaşamda amaçsız bir nüfus, cinsel şiddet machismo ...
Şimdi, yüzeyselle kalın, Amerika Birleşik Devletleri haritasının birçok bölgesinde yaşayan rahatsız kabuğun yalnızca bir eleştirisi ile kalın. Eteklerinde üç afiş. Her karakter şiddete karşı nezaketle aynı kapasiteyi gösterir. daha fazla tarif edilemez. Filmin başlangıcında nefret etmeye istekli olduğumuz insanlar kesinliğimizden kaçıyor, aklımızı karıştırıyor ve daha sonra kendimizi gözümüzün önünde yeni ve umutlu bir şeye dönüştürüyor.
Filmdeki psikolojik erdemlilik çok büyük, Çünkü, bir anne ile merkezi arsanın sertliğine rağmen, kızının durumunda polisin pasifliğini kınayan, komedi, dostluk ve hepsinden önemlisi, sevgiden bahseden umutlu bir mektup için yer var. her şeyi değiştir.
Saçma ve aşkın arasında bir işi yapan aşkın bir karışım var. duygular her zaman gerçek kahramanlardır, karakterlerinin, her zaman "alevler içinde" olmasına rağmen, bizi büyülediği garip bir senaryoya gerçek bir anlam veriyorlar..
Sonuç olarak, olsa bile Eteklerinde üç ilan herhangi bir gerçek hikayeye dayanmaz, tartışması ne yazık ki aşinadır. Çocuklarını kaybeden ve bugün hala cevapları olmayan tüm insanların sembolizmi ve katarizidir., boşluklar arasında yaşamak ve onları bir yana bırakmış bir toplumun sessizliği ile yaşamak. Eteklerinde bu posterler vicdanımız, çoğu için rahatsız, diğerleri için tek kaynak.Suyun şekli: gerçek canavarlar Suyun şekli, bu 2018 yılında Oscar'ların büyük kazananıdır. Bizi tamamen umut verici bir hisle bırakan ve farklılıkları sevginin bir şarkısı olarak diğerlerini kucaklamaya davet eden bir film. Daha fazla oku "