Analytical Chemistry dergisinde yayımlanan bir makalede, uluslararası bir araştırmacı grubu, eski kitapların eşsiz kokusunu "çimlenmiş notlar ile asitlerin güçlü kokusunun, altta yatan mantarlı koku ve bir miktar vanilya ile karışımı" olarak tanımlıyor. Şiirsel olduğu kesin, ama buna neden olan nedir Kitaplar, neredeyse tamamen organik malzemelerden oluşurlar: kağıt, boya, yapışkan ve ipçikler. Bunların hepsi ışık, ısı, nem ve hatta birbirleriyle, yıllar içerisinde tepkimeye girebilirler ve bir dizi uçucu organik kimyasal oluştururlar. Bu kimyasalların karışımı, kitap kokusunu belirliyor olsa da, hangi kitabın nasıl kokacağını, o kitabın oluşumunda kullanılan malzemelerin özellikleri belirlemektedir. Kitapların kokularının kabaca birbirine benzemesi, kitap üretim malzemelerinin çok çeşitli olmayışındandır. Araştırmacılar 72 kitabı incelediler ve 15 kimyasalın her birinde ortak olarak bulunduğunu tespit ettiler. Bunlar, kitapların bozunması için iyi birer işaretleyici görevi görmektelerdi. Bu kimyasallar arasında asetik asit, benzaldehit, bütanol, furfural, oktanal, metoksifeniloksim ve diğer komik isimli kimyasallar vardı. Ayrıca bir kitabın kokusunun, çevresiyle de ilgili olduğu tespit edildi. Bu sebeple bazı kitaplarda sigara, kahve, kedi pisliği ve benzeri kokulara rastlanabilmektedir. Kütüphaneciler arasında "kitap tozlarının" oldukça tehlikeli olabileceği bilinmektedir. Gerçekten de, çok eski kitaplar arasında çok zaman geçirmek sizi hasta edebilir! Bu hastalıklar genellikle virüslerden değil de, eski kitapların yüzeyinde biriken küf mantarlarından kaynaklanır. ABD Kongre Kütüphanesi'nden Dr. Hassan Bolourchi'nin yaptığı bir araştırmaya göre kitap tozları kütüphanecilerde akciğer kanserinden kalp krizine, kronik astımdan alerji problemlerine, depresyondan sinir sorunlarına kadar birçok hastalığa yakalanma riskini arttırdığını göstermiştir. Eğer ki "kırk yılın başı" eski kitaplar arasında zaman geçiriyorsanız muhtemelen sorun değil; ancak hayatınız eski kitaplar arasında geçiyorsa dikkat etmekte fayda var.