İngilizce adındaki argo göndermeden, umutsuz finaline kadar Büyük Karnaval medya hakkında bugüne kadar yapılmış en karanlık ama aynı zamanda en eğlenceli filmlerden biridir. Billy Wilder’ın birlikte senaryo yazdığı Charles Brackett ile yolları ayrıldıktan sonra yönetmenlik ve yapımcılığın yanında senaryosunu da kendisinin yazdığı ilk (ve son) filmi. Vurucu olmayan tek bir diyaloğu yok; filmde incelikle işlenmiş zekâ, şarap gibi köpürüyor ve asit gibi yakıyor. Mağarada kapana kısılmış bir adamın acınası halini bir medya gösterisine dönüştüren yozlaşmış, pervasız bir muhabirin sert eleştirisini yapan Wilder, bu filminde, 1920’lerde Berlin’de bir gazete muhabiri olarak edindiği deneyimlerinden ve savaş sonrası Amerikan kültürüyle ilgili keskin gözlemlerinden besleniyor.
Kirk Douglas, göz kamaştırıcı bir gaddarlıkla başrolü oynuyor; Jan Sterling, zavallı eşinin ölüm döşeğinde olduğu mağaradan daha da donuk, taş kalpli bir kadın rolünde cesur ve eğlenceli bir performans sergiliyor. Wilder’in hem basını hem de toplumu acımazca aşağıladığı film, gösterime girdiğinde gişede çok başarısız olmasına karşın aradan geçen zaman içinde bir kült film mertebesine ulaştı ve her geçen yıl önemi daha çok anlaşıldı.
Imogen Sara Smith