GO geçmeyin! Tekel, oyunculara servet konsantrasyonunun tehlikelerini öğretmek için ilerici bir yazar tarafından tasarlanmıştır. Shutterstock
Son zamanlarda Monopoly oynadın mı? Ya da belki yılanlar ve merdivenler? Bu tahta oyunları, bugün hala birçoklarının oynadığı 100 yaşındaki oyunların örnekleridir.
Ancak bugün oynanma şekli, tasarımcılarının paylaşmayı umduğu dersleri öğretmiyor olabilir.
20. Yüzyılın başında, çocuklar düzenli işgücünün bir parçasıydı. Birkaç oyuncağı vardı. ABD üreticileri oyunlar yarattıklarında, onları ebeveynlere pazarlamak için kurdular: eğlendirmek ve öğretmek için.
Progressive yazarı Elizabeth Magie Phillips, oyunculara servet konsantrasyonunun tehlikeleri hakkında bilgi vermek için 1904'te Monopoly'i yarattı. Aslen Ev Sahibinin Oyunu, geniş çapta kitap okuyan anti-tekelci Henry George'un öğretilerini kutladı, İlerleme ve Yoksulluk, 1879’te yayınlanan, hükümetlerin vergi işçiliği hakkına sahip olmadığını savundu. Sadece vergi iadesi hakkı vardı.
Tekel, Depresyon'a kadar bir hit olmadı. Herkesin servetten faydalanması gerektiği yönündeki orijinal mesajı, şu anki versiyonuna dönüştürüldü - burada servet biriktirerek rakiplerini eziyorsunuz - ikinci geliştiricisi tarafından isminde bir işsiz ısıtma mühendisi Charles Darrow. 1930'lerin ortasında oyun siparişleri o kadar genişleşti ki, Parker Brothers çalışanları, sipariş formlarını çamaşır sepetlerine koymaya başladılar.
Anlamı olan oyunlar
Günümüzde tirajlı oyunların çoğu bir asırdan daha eskidir. Pitt (aslen Gavitt'in Borsa'sı) ekonomik panikler, demiryolu arızaları, spekülasyonlar ve tekel karşıtı hareketler sırasında yapıldı. Harry E. Gavitt tarafından 1903’ta patenti alınmış olan oyun, yeniden tasarlanacak şekilde tasarlandı “Genel olarak stokta ve tahılda heyecan ve karmaşa yaşandı” değişim.
Oyuncular ekonomik piyasada tekel kazanmak için çalışıyorlar. Bir ürünün tüm kopyalarını toplarlar ve önemli kazançlar elde etmek için değerini şişirirler.
Tekel ve Pitt iktisat dersleri verirken, Chutes and Ladders ahlak odaklıydı.
Chutes and Ladders, Güney Asya'da 1,000 yıl önce oynanan oyunlardan ilham aldı. Bu oyunların çoğunda açıkça Hindu dini temaları vardı. Farklı isimleri vardı: Nepal (Nāgapāśa); Tibet (Kurtuluş Oyunu); ve Hindistan (Jñāna Chaupār). Bir Budist keşiş, Sa-skya Pandita, 13. yüzyılda hasta annesi için Kurtuluş Oyunu'nu yarattı. Muhtemelen onu haclarının bir parçası olarak karşılaştığı oyunun önceki biçimlerine dayandırdı.
Nāgapāśa'da, oyuncular Hindu tanrılarından birine aittir. Kurtuluş oyununda ulaşmayı hedeflediler nirvana.
İngiliz ve Amerikalı üreticiler dininin oyununu çıkardılar, ancak ahlâk üzerindeki vurgusunu sürdürdüler ve oyun aynı kaldı: tahta üzerinde yukarı doğru hareket etmek, iyi ahlaki kararları temsil eder; geri çekilmek kötü seçimler için bir cezadır.
Öğretim araçları
Oyuncaklar ve oyunlar öğretmenlere ve ebeveynlere çocukları yetişkin yaşamlarına hazırlamaları için bir yol sundu. Ebeveynler, mühendisliği çocuklara öğretmek için mekanik oyuncaklar kullandılar. Bebeklere dikiş, ustalık ve ev yönetimini kızlara öğretmek için kullandılar. Toplum hakkında karmaşık fikirler edinmenin ve onları çocukların anlayabileceği biçimlere çevirmenin bir yoluydu.
Güçlü Oyun Müzesi, 107.3631
1899’te, bir gazete yazarı Seattle Post-Intelligencer yazdı “Oyuncak üreticileri… politikacılar ve bilim insanları gibi günün olaylarına ayak uydurmak için dikkatli.”
Pazar değişiklikleri
1960'ler tarafından üreticiler, ebeveynleri yerine doğrudan çocuklara reklam vermeye başladı. Ürünlerinin eğitsel değerlerinden duydukları heyecanı vurguladılar.
Aynı zamanda, medeni haklar huzursuzluk, feminizmin yükselişi ve hızlı teknolojik yenilikçilik dünyayı öngörülemez kılıyor. Geleceğin anlaşılması bu kadar zor göründüğünde, çocuklarınızı yetişkin yaşamlarına nasıl hazırlayabilirsiniz?
Bugün, dersler birçok tahta oyununa gömülü olarak kalmaya devam ediyor, ancak oyunlardan sadece eğlence için ayrılıyorlar. Masa oyunları artık nesiller boyunca bilgi aktarımı için kilit bir mekan değildir.
Ancak değişmiş olan her şey için, bu eski oyunları oynuyoruz, derslerini hatırlamıyor olsak bile.
Yazar hakkında
Benjamin Hoy, Tarih Doçenti, Saskatchewan Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = oyunların etkisi; maxresults = 3}