Image Gerd Altmann
Biz karmaşık varlıklarız. Her birimizin içinde, bazıları diğerleriyle savaş halinde görünen birçok, çok yön var.
İç Eleştirmen: Kafamdaki Başarısızlığın Sesi
Hepimizin bir İç Eleştirmeni var: bizi dürten, bizi yere indiren, yeterince iyi olmadığımızı söyleyen ses. Küçükken, ebeveynlerimiz ya da öğretmenlerimiz bizi eleştirdi ve kendimizi eleştirme alışkanlığını geliştirdik. Kafamda "Başarısız oldun" yazan bir ses duyduğumda, Eleştirmenimin konuştuğu bir hediye bu. Bunu sadece Eleştirmen söyleyebilirdi.
Eleştirmenlerin kendine özgü sesinin veya düzeninin farkında olun. Çoğu zaman Eleştirmen, Gerçek veya Gerçek olarak maskelenir ve gerçek kimliğini iyi saklar. Bu gibi zamanlarda, dikkatlice gidin ve kendinize sorun: "Bu durumu görmenin başka bir yolu olabilir mi?" İşin en zor yanı bu soruyu sormayı hatırlamak. Kendinizi kötü hissetmeye ne zaman başlıyorsanız sorun, özellikle de kendinizi bir yere bırakıyorsanız veya bir durumu umutsuz olarak değerlendirirseniz.
Her zaman Kritik kanalda mı yoksa aklınızın başka bir kanalında mı ayarlayacağınızı seçebilirsiniz; Eleştirmeni duyduğunuzu fark eder etmez kanalları değiştirmekte tereddüt etmeyin. Hayatını bu sesini dinlemek için yeterince harcamadın mı? Belki bir zamanlar yararlı oldu ve sonra başka bir seçeneğiniz olduğunu fark etmemiş olabilirsiniz, ama şimdi bir seçenek olduğunu biliyorsunuz. Eleştirmeni dinleyip dinlemeyeceğinize, inanmanız veya söylediklerine göre hareket edip etmeyeceğinize karar verebileceğinizi unutmayın. Başka bir seçim yaptığınızda, ne olduğunu dikkatlice izleyin. Eleştirmen sizi her zaman uyardıysa da, itaat etmeyi bıraktıysanız felaketin gerçekleşeceği konusunda, deneyiminizde bunun doğru olup olmadığını keşfedin.
Eleştirmenimi Dinlediğimde ...
Eleştirmenimi çok fazla dinlediğimde etrafımdaki herkes patronluk ve eleştirel olmaya başladı. Etrafımdaki Eleştirmenleri görmeye başlıyorum çünkü onları kendi aklımdan yansıtıyorum. Eleştirmenin eleştirel sözlerini duyunca, bu dili başkalarına karşı kullanmaya başladım ve onlar da benim tarafımdan eleştiriliyor. Böyle zamanlarda, Critic'e kulaklık takmasını ve en sevdiği müziği dinlemesini söylemeyi deneyin.
Başkaları bana kızdığında, İç Eleştirmenim ortaya çıkıyor ve “Gör - yanlış yaptın, onları memnun etmedin” diyor. Şimdi, bunu duyduğumda, "O zaman elimden gelenin en iyisini yaptım. Kızgınlarsa belki de onların problemi" demeyi öğreniyorum.
Tüm suistimallere rağmen, Eleştirmenimin üzerime yığılmış gözüküyor, hayatımda oynayacağı çok önemli bir rol var. Büyürken, uyarıları hayatta kalmamda bana yardım etti; Bunun için onurlandırmam gerekiyor. Eleştirmen sesi yoluma girdiğinde, bazen şöyle derim: "Endişeleriniz için teşekkür ederiz. Lütfen daha sonra saklayın. Bir süre sonra sizinle görüşeceğim." Bu önemli bir duruma odaklanırken beni eleştirmenimden kurtarıyor. Daha sonra Eleştirmenimle diyalog kurabilir ve korkularını sorabilirim. Genellikle eleştirmenimin davranışlarımın olası olumsuz sonuçlarından korktuğunu ve beni korumaya çalıştığını öğrendim. Eleştiriciniz için işinin ne olmasını istediğinizi, ne zaman dinleyeceğinize dair sınırlar koyarken tanımlamak iyidir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bir keresinde Barbara Brennan'la bir atölyeye katılırken, diğer insanların enerji alanlarını ayarlama becerisini uyguluyordum. Eleştirmenim yüksek sesle, "Bunu nasıl yapacağını asla öğrenemezsin; hiçbir yeteneğin yok!" Ben teşekkür ettim ve bir süre sessiz kalmasını istedim, daha sonra kontrol edeceğime söz verdim. Sürprizimden ötürü, atölye çalışmasında iki katılımcının doğru ölçümlerini yapabildim. Eve dönüş treninde, Eleştirmenime bakmayı hatırladım. Bilinçli olarak farkında olmadığım bir korkuyu gündeme getirdi: psişik yetenekler geliştirirsem, bazı insanlar beni garip ya da çılgın olarak algılayacaktı ve bazı arkadaşlarımı kaybedebilirdim. Bu, ilk defa eleştirmenime, ona karşı öfkelenmek veya uyuşukça uymak yerine, kendi terimlerimle dinledim. Refahım için gerçek endişesinden etkilendim.
Bu Farklı Yapılabilir mi?
Eleştirmenim bir hata ya da yaptığım kötü yargılama eylemi hakkında bağırıyorsa, bir dahaki sefere ne yapabileceğimi ana hatlarıyla belirtmek bazen işe yarar. Mesela, Eleştirmenim Creek Temizleme Gününü kaçırmam konusunda beni kızdırırken, "Bir dahaki sefere onu programımda yazacağım. Bu şekilde onu özlemeyeceğim ya da o gün için başka şeyler planlayamayacağım."
Bazen bir Eleştirmen'den çok bir Şikayetçi'ye benziyor. Endişe verici bir ses, "Yanlış bir karar verdiniz, bu deneyim olması gerektiği gibi değil, kaçırıyorsunuz." Şikayet ve eleştiriye yol açan sahte algı, sadece kendi düşüncelerime ve seçimlerime (Ruh'un yardımı olmadan) dayanmam gerektiği inancına dayanır. Bu, “Merhametli Şikayetçi, bu deneyiminizin beklentilerinize göre olmadığı için üzgünüm. Ama hayat gerçekten en mükemmel deneyimleri bulmakla ilgili değil, en iyisini yapmakla ilgili değil. neyin verildiğine bakalım. Neyin değil neyin keyifli olduğuna odaklanalım. " Kaybetme korkusu aslında şu an için kaçırmamıza neden olabilir! Her zaman en akıllıca seçim yapmak için asla yeterince bilgimiz olmaz, ancak hediyeyi aramayı seçebiliriz.
KENDİNE SORUN: İç Eleştirmenimin beni korumaya çalıştığı şey nedir?
Tarafsız Şahit
İç Eleştirmen ile en iyi denge Tarafsız Şahit. Tanığın rolü yargılamak, karşılaştırmak, eleştirmek veya emir vermek değil, sadece tarafsızlık, ayrılma, merak ve hatta merakla gözlemlemek. Tanık, "Başka bir göz atalım" ve "Bu gerçek gerçek mi, değil mi?" Gibi şeyler söyleyebilir.
Ram Dass, her ikisi de ona büyük neşe veren bir çiftçinin oğlu ve atıyla birlikte bir hikaye anlatıyor. Bir gün, at kaçar ve tüm köylüler kafalarını merhametle sallarlar. Çiftçi "Göreceğiz" diyor. Ertesi gün, oğlu atı aramaya gider ve onun yerine her ikisi de muhteşem olan iki vahşi atla geri döner. Komşular "Ne iyi şans" diyor. Çiftçi basitçe "Göreceğiz" diyor. Birkaç gün sonra, oğul atıldığı vahşi atlardan birine binmeye çalışırken, bacağını kırar. "Zavallı adam", komşularla sempati içinde. Çiftçi: "Göreceğiz." Gelecek hafta, savaş patlak verdi ve taslak çağındaki tüm genç erkekler köylerini savunmak için imzalandı; Hepsi, çiftçinin oğlu dışında, savaşmak için çok fazla sakat olan o hariç. "Şanslı adam!" köylüleri içime çek. Ve böylece devam ediyor. Tarafsız Şahit gibi çiftçi, her bir olayı iyi ya da kötü, şanslı ya da şanssız olarak değerlendirmenin neden olduğu duygusal roller coaster'da yakalanmıyor. Yargılamadan ne olduğunu gözlemler ve kabul eder. Orada huzur veriyor.
Bana göre Şahit, yukarıdaki her şeyi gözlemleyerek yukarıdaki gökyüzü gibidir; ya da koşulsuz olumlu bir bakışla bize bakan ataları ve belki de düşkün bir eğlenceyi hissetmek gibi. Büyük yaşlı ağaçlar, belki de birçok insan ve hayvan nesline ve dramalarına tanık olduklarından, bu saf farkındalık kalitesine sahiptir. Ağaçlar hareketsiz kalıyor, kriz ve fırtına zamanlarında kararlı bir farkındalık var.
Tarafsız Tanığın Geliştirilmesi
Tarafsız Şahidi nasıl geliştirebiliriz? Thich Nhat Hanh bize zihinlerimizi susturarak taklit edebileceğimiz sessiz su kalitesine tanık olduğumuzu hatırlatıyor: Bu meditatif cümle ile: “Nefes alıyorum, kendimi durgun su olarak görüyorum.
Angeles Arrien Şahitimizin Eleştirmenimizden daha güçlü olması gerektiğini tavsiye eder; “Kritik gurme yemeklerinizi beslemeyi bırakın” diyor. Abartı veya küçülme olmadan deneyimlerimize bakmamızı öneriyor. Olumsuz bir sonucu olan bir şey yaptığımı gözlemlediğimde, şimdi “Ne kadar ilginç! Burada ne öğrenebilirim?” Demeyi öğreniyorum. Tanık, merakla ve anlama arzusuyla bakıyor; değerlendirmeyi denemez.
Hepimizin buraya gelmek için geldiğine inandığım en büyük görevlerden biri kim olduğumuzu öğrenmek. Bu bir şekilde komik geliyor. Kendimizi tanımak zorunda değil miyiz, sadece kendimizle birlikte gün ve gün, yıldan yıla kendimizle yaşamaktan mı? Aslında, yansıtmazsak ve kendimizi tanımak için zaman harcarsak, karanlıkta çok kalabiliriz. Elli yıldan uzun bir süre sonra, bazen kendimi ne kadar az tanıdığım için hala şok oluyorum. Sadece kim olduğumu bildiğimi düşündüğümde değişiyorum. Savaşın yarısı gerçekte ne istediğimi bilmek, böylece kendime verebilirim!
Kendini tanımanın, başkalarına vermek için harika bir hediye olduğunu keşfettim. Neye ihtiyacım olduğunu ve benim için neyin işe yarayıp yaramadığını bildiğim ve ilettiğimde diğer insanlara açık kurallar veriyorum. Parmaklarıma basmamak için fikrimi okumak zorunda değiller. Tersine, öz-farkındalık eksikliğim, ilişkilerimde güçlükler yaratıyor. Örneğin, her gün yalnız veya zamana ihtiyacım olduğunu farketmediğimde bir arkadaşımla seyahat eden deneyimlerim oldu. Bu olmadıysa, nedenini bilmeden kendimi sinirlenmeye başladım.
Şahitin şefkatli gözlerinden kendime baktığımda, çok fazla yardıma ihtiyacım olduğunu görebiliyorum. Yine de bunun çoğumuz için geçerli olduğunu görüyorum ve ne utanıyor, ne de üzülüyorum. Ben de bununla gurur duymuyorum. Bu sadece işlerin olduğu gibi.
Meditasyonun Güçlü ve Pratik Uygulaması
Şahidi büyütmenin en güçlü yolu meditasyon pratiğidir. Sessizce oturarak, herhangi bir şeyi kontrol etmeye veya değiştirmeye çalışmadan, düşüncelerimizi ve duygularımızı kabul görerek gözlemleriz. "Bağlanma", düşüncelere ve duygulara karşı sakin bir tutumu ve nihayetinde hayatın getirdiği şeylere karşı sakin bir tutumu tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Bizim bakış açımızla, düşüncelerimizle veya değerlendirmelerimizle özdeşleşmeyerek, onlardan özgürlük kazanmaya başlarız. Bu, rahatsız edici içsel süreçlere bakmayı ya da bilmeyi reddetmekten çok farklıdır.
"Farkındalık", günlük faaliyetlerimizde - nefes alma, yürüme, araba kullanma, konuşma, yemek yeme - tam anlamıyla mevcut ve farkında olma konusunda devam etme yeteneğimizi ifade eder. İlk olarak Thich Nhat Hanh'ın harika kitabında öğrendiğim bu kavram Farkındalık Mucizesi, aldatıcı basit geliyor. Sorun şu ki, hayatlarımız çok karmaşık görünüyor. Yavaşlarsam, aynı anda radyo okumayı veya dinlemeyi veya konuşmayı denemeyi bırakıp aynı anda her yemeğime dikkatimi veriyorum. Buna değer mi? Ne zaman gerçek bir dikkatle yemek yersem, eğer herkes basitçe dikkatli yemek yapsa, yeme bozukluklarının var olup olmayacağını merak ediyorum. Yemeğimizi gerçekten tadacaktık ve yemeğin bizimle aynı fikirde olup olmadığını bilmek için bedenlerimizle daha temasa geçecektik; Duygusal bir boşluğu doldurmaya çalışmak için ne zaman yemek yediğimizi ve ne zaman yettiğimizi bilebiliriz.
Nefesimiz, dikkat uygulamasında en büyük müttefiklerden biridir. Günde birkaç kez nefes alma bilincine geri dönülmesi, her an mevcut olan vücutta bulunmanın derin bir uygulamasıdır. Geleceğin korkularından ve geçmişin pişmanlıklarından harika bir sığınak. Bu anlar sırasında Şahidim güç kazanıyor.
KÜÇÜK BİR ZAMAN HAREKET HER HAY GÜN, sakin ve rahatken deneyimlerinizi gözden geçirir, kötü ya da iyi gidenlere daha fazla zaman ya da enerji vermez, aynı zamanda zamanın verebileceği biraz daha uzak bir perspektiften hepsini görürsünüz. Değerlendirmek çok cazip: "Bu konuda harika bir iş yaptım, çok korkunç yaptım." Bunun yerine, hepsine basitçe bakın ve "Yaşam hakkında ne öğrenebilirim? Kendim hakkında ne öğrenebilirim?" Diye sorun.
Talking Birds Press tarafından yayınlanan Telif Hakkı 2000.
www.TalkingBirdsPress.com
Makale Kaynağı
Yazar Cathy Holt, kişisel hikayeleri paylaşarak ve Thich Nhat Hahn ve Sun Bear gibi birçok tanınmış manevi pratisyenin öğretisini ve diğer tıbbi ve bütünsel uzmanların çalışmalarını açıklayarak bize daha temel olma konusunda bir tür astar sunmaktadır. Doğaya bağlı olmamızın önemini bize hatırlatan yazar, kişisel farkındalıkla barışı bulmak için gerekli araçların ana hatlarını çizer.
Yazar hakkında
Cathy Holt, MPH, bütünsel bir sağlık eğitimcisi ve çevre aktivisti. Daha önce kitap ve kaset serileri hazırladı. Bütünlük Yaratma: Dinamik Gevşeme, Görüntüler ve Düşünceler Kullanarak Kendini İyileştiren Bir Çalışma Kitabı, Erik Peper ile birlikte Ph.D. ve EarthLight dergisine katkıda bulunuyor. Barış, yenilenebilir enerji, iş sağlığı, derin ekoloji ve gönüllü basitlik hareketlerinde eylemci olan biofeedback terapistidir ve ayrıca hastalara ameliyat için hazırlanmasında yardımcı olur ve doğanın iyileşmesi için atölye çalışmaları yürütür. O yakın zamanda taşındı Hanover Eko-Köyü. Cathy'ye gidildiğinde ulaşılabilir. https://www.heartspeakpeace.com