İlerlemecilerin 20. yüzyılda sosyal demokrat hedef olarak endüstriyel vatandaşlığın peşinden koşarken düştükleri hatalardan biri emeği, toplumsal koruma, düzenleme ve yeniden dağıtımın odağına yerleştirmekti. Maaşlı olarak çalışıyorduysanız, hastalık izni, annelik izni, özürlülerin yararlandığı yardımlar ve emekliliğe hak kazanıyordunuz. Amaç mümkün olduğu kadar çok insanı işe yerleştirmekti. Emek performansı el üstünde tutuluyor, korunup idealize ediliyor, ödüllendirilip onurlandırılıyordu. Laborism canavarı önüne çıkanı ezip ilerlerken Hannah Arendt'inki gibi çatlak sesler duymazdan geliniyordu. Büyük dönüşümün bu yerleştirme aşamasında bir müstahdem toplumuydu inşa edilen.