İleri evre bir kanserle yaşama deneyimim
Bu yazı ileri evre bir kansere sahip Chris Fry tarafından ele alınmıştır. Kanser teşhisi aldıktan sonraki serüvenini anlatmaktadır.
Benim adım Chris Fry ve 69 yaşındayım. Karım Katy ve ben 43 yıldır evliyiz ve her birinin iki çocuğu olan iki çocuğumuz var.
Demiryolu mühendisliğinde 50 yıllık bir kariyerim oldu. Bu sürelerin neredeyse tamamında büyük bir insan topluluğuyla çalıştım ve bundan büyük bir zevk aldım.
Birkaç yıl önce hafif bir kalp krizi geçirdim, ancak küçük bir müdahale ile toparladım.
2018’in sonbahar ve kış aylarında geçmeyen bir öksürük ile mücadele ediyordum. Göğüs röntgeninde hiçbir şey görünmüyordu, bu yüzden BT (bilgisayarlı tomografi) taraması için göğüs hastalıklarına yönlendirildim.
Daha sonra, 17 Ocak 2019'da doktorum BT taramasının bağırsakta, karaciğerde ve akciğerlerde kanser olduğumu gösterdiğini söyledi. Aileme söyledim ve bir hafta sonra, kanserin bu evrede temelde tedavi edilemez olduğunu açıklayan bir onkoloji doktoruyla görüştük.
Doktorum, eğer "hiçbir tedavi almazsam" 6 ila 12 ay arasında bir ömre sahip olabileceğimi söyledi. Cerrahi, bir seçenek değildi ve kemoterapi sadece bir yıl kadar ömrünü uzatabilirdi.
4. evre kanser dedikleri şeye sahibim
Ailemle birlikte hemen kemoterapiye başlamayı seçtim. Sekiz ayda, iki farklı altı kürlük kemoterapi aldım.
BT taramaları başlangıçta ve kemoterapiden sonra kanserde tespit edilebilir bir büyüme göstermedi. Şimdi üçüncü basamak kemoterapi turundayım.
Bazı mütevazı, olumsuz yan etkileri var. Aslında, zihinsel ve duygusal olarak kendimi oldukça iyi ve enerjik hissediyorum. Ve mütevazı bir fiziksel enerjim var, ancak yakında bir dağa tırmanmayacağım!
Bunun son 8 ay boyunca beni nasıl etkilediği hakkında biraz bilgi vermek istiyorum. Herkesin bu konuyla bir bağlantısı var; ailenizde biri, bir iş arkadaşı, bir komşu.
Kanser zor bir konu, peki bunu anlayabilir miyiz?
Bunlar benim kişisel düşüncelerim.
Kanser toplumda gizlenmiş durumda; kelimesi bile sıkça söylenmiyor. Karımın babası gençliğinde kanserden öldüğünde, sorunun ne olduğunu bilmiyordu. Annesi dahi bilmiyordu. Kimse onlara söylemedi.
Kanser, aşağıdaki nedenlerden dolayı hala ürpertici bir kelime:
• Tipik olarak tamamen tedavi edilemeyecek kanserle yaşamak acı vericidir ve cesaret kırıcıdır.
• Genellikle bu süreçte hastalar belli dönemlerde ağrı çekerler.
• Genellikle ileri evre kanserler yaşam kaybı ile sonuçlanır.
Bu yüzden, kanser hakkında konuşmak zordur ve eminim ki, bunu okuyan birçok kişi hem rahatsız edici hem rahatlatıcı hislere sahip olacak.
Hayat ile başa çıkmak
Herkesin durumu benzersizdir ve insanlar farklı şekillerde tepki verecektir.
Aşağıdakiler kanser tanısı alanlar için kilit noktalar gibi görünüyor:
• Kişilik: İyimserlik veya melankoli eğilimi - hepimiz farklıyız.
• Destek ağı: Aile, arkadaşlar, iş arkadaşları, sağlık ekibi ve benim için kilise çok önemli.
• Şirket: Çok fazla zaman geçirmek çok zayıflatıcı olabilir.
• İş ve aile: Bunlar ekstra baskı hissine neden olabilir, ancak bunun tersine zihin sağlığını aktif tutmanın nedeni olabilir.
• Kısa vadeli hedefler ve motivasyonlar: Amaçsız günlerden kaçınmak için faydalıdır.
• Başkalarına göz atma: Odağımız başkaları olduğunda en iyi şekilde çalışırız.
• Prognoz (hastalık gidişatı): Birçok cesaret verici hayatta kalma hikayesi olsa da bir onkoloğun dürüst değerlendirmesinden kaçamazsınız.
Ancak ben veya bu konuda herhangi bir hassas dinleyici olabilir, çünkü kanserli herkesin kendini ifade etme ve duyma ihtiyacı farklıdır.
Hem kalp rahatsızlığı hem de kanser nedeniyle düzenli ağrı kesiciler kullanıyorum. Günlük egzersizin önemli olduğunu biliyorum ve bir bahanem olsa da olmasa da her gün 20 dakikalık bir yürüyüşe çıkmaya çalışıyorum. Rutinler yardımcı oluyor.
Yaşam kaybı ile baş etmek
100 yıl öncesinde kansere yakalanan hemen herkes yaşamını kaybediyorken, günümüzde bu oran yarı yarıya ve hatta üçte bire düştüğü söylenmektedir. İnsanlar birçok farklı nedene bağlı ölürken, kanserle olan denklem çok basittir ve ölüm hepimizin gittiği yerdir.
Burası aynı zamanda hepimizin mücadele ettiği yerdir, çünkü bu kaçınılmazlığın karşısında sessiz ve sakin olmanın imkansız derecede zor olduğunu görüyoruz. Bununla ilgili bazı düşünürlerin söylemleri vardır:
"Yüzde yüzümüz öleceğiz ve bu yüzde arttırılamaz."
• C.S. Lewis
"Ölüm her şeyin en korkunç halidir, çünkü bu sondur ve hiçbir şeyin ölüler için iyi ya da kötü olduğu düşünülmez."
• Aristo
Kansere ve kanser tedavisine sahip olmak, ölümlü olduğumuzu günlük olarak hatırlatıyor.
Ölüm arkadaş değildir. Görünürdeki kasvetli, karanlık ve yalnız hali korkutuyor. Eğer onu kenara itip, görmezden gelebilirsek, neden bakmak isteyelim?
Ölümcül kanseri olan bazı insanlar ölmeyi düşünmeye çalışırlar. Neyle karşı karşıya olduklarını anlamaya çalışmak için yazılar yazıyorlar.
Bu benim için son mu? Her şey şimdi bitiyor mu? Yaşadığım yaşamın önemi var mı? Bunlar zor düşünceler.
Hepimiz farklıyız, ama şahsen ben ölümün son olduğuna inanmıyorum.
Birçoğu, bize bağlanmış bir "sonsuzluk" hissine tanıklık edebilir ancak inancım, bu zor dönemde bana yardımcı oldu. Bu zorlu günlerde benim için kesin ve sürekli bir şekilde yardımı oldu.
Ölüm yolunda bir tedaviye ihtiyacım olabilir ancak bundan yeni bir hayat da ortaya çıktı.
By Chris Fry.
Through my eyes: Facing a cancer diagnosis
medicalnewstoday.com - Published Tuesday 8 October 2019