Son yıllarda, bireysel faktörlerin ve bir bütün olarak dünyanın sosyo-politik yaşamında insan faktörünün artan bir rolü olmuştur. Aynı zamanda, politikadaki “insan faktörü” unsurları arasında, kitlesel ruh hali olgusu tarafından özel bir yer işgal edilmiştir.
FENOMENİN ESSENCE VE İÇERİĞİ
Dmitry Olshansky, “Kitle Psikolojisi” adlı eserinde, “Toplu duygular, önemli insan topluluklarını kapsayan özel zihinsel durumlardır” diyor. - Bunlar, doğrudan duygulardan kitlesel politik eylemlerden önce gelen bilinçli düşüncelere geçiş yapan devletlerdir; bunlar, günlük duygulardan kaynaklanan, ancak sosyal ve politik yaşamın koşullarına göre rasyonelleştirilen - çeşitli politik, sosyal, ekonomik, manevi temelleri ile - özel bir geçiş tipi deneyimleridir. Bu, çok sayıda insan için sinyal türünün psikolojik tepkisi, genel olarak sosyo-politik, yaşam koşulları ve bu koşullardaki iddialarını gerçekleştirme ihtimalinin sübjektif değerlendirmesi ile yansıtan oldukça homojendir; Kitlelerin yaşamın bir veya diğer yönüyle, bu veya o eylemle ilgili genel tutumu ”dedi.
Aynı zamanda, kitlesel ruh hali olgusu aşağıdaki özelliklere sahiptir:
- mevcut sosyo-politik sistemden bir bütün olarak memnuniyet derecesinin ve sistemin belirli iddiaların gerçekleşmesi için sunduğu fırsatların öznel bir değerlendirmesini verir - özellikle, bu, kamuoyunu oluşturan politik yansımalara yol açar;
- ruh hali kitle iddialarının farkındalığına, ifadesine ve politik tezahürüne katkıda bulunur;
- Politik ve psikolojik hazırlık ve kitlesel bir siyasi eylem eylemi oluşumu gerçekleştirir;
- Siyasi ve psikolojik bütünleşme, kitlelerin oluşumu sağlar ve bunu ya da o politik davranışı içermek, başlatmak ve düzenlemek gibi bir çeşit "tetikleyici" rolü oynar.
Kitle algılarının işlevsel analizi, içerik üzerindeki kitlesel siyasi havayı ayrıntılandırmanıza izin verir. Bu durumda, kitlesel duyguların politik-psikolojik işlevi ilk sırada yer almaktadır. Bu yaklaşımla, insan faktörü duyarlılığının içerik yönelimi ideolojik tasarımlarıyla belirlenir. Buna göre, değerlendirmeleri, konuyla ilgili düşüncenin ideolojik ve politik konumlarının tesadüfüne veya ayrışmasına bağlıdır. “Gerçek politikada, ruh hallerinin değerlendirilmesi ve tanımlanması genellikle yönlendirildikleri artılar ve eksiler tarafından belirlenir. Aynı olay, fenomen veya süreç farklı, bazen zıt bir uyum tepkisine neden olabilir - bunların hepsi insanların farkındalığına ve kitle psikolojisini kimin ve nereye yönlendirebileceği, gerekli renklendirmeyi sağlaması ve mevcut yoğunluğun avantajlarından yararlanmasına bağlıdır ”diyor.
YAPI, ZAMAN VE UZAYDAKİ EYLEMLERİN KAPSAMI
“Politik Bilincin Yapısını İncelemek” adlı çalışmasında Edward Batalov, siyasal duyguların sınıflandırılmasına giden yolun “tek bir evrensel model yaratma girişimlerinden kaynaklanmadığını, aynı zamanda farklı bakış açılarından, farklı bakış açılarından, farklı bakış açılarından… farklı ve farklı bakış açılarıyla… toplumun bilişsel (ve arkalarındaki pratik-politik) ihtiyaçlarını karşılamak. ” Aynı zamanda, “tek boyutlu bir düzlem değil, küresel, tek bir evrensel değil, bütünleyici bir modelin, karşılıklı olarak tamamlayıcı modellerin dinamik bir sistemi olarak anlaşıldığını, ancak birlikte gerçek bir nesneye, karmaşık, sürekli değişen, nabzı veren bir fikir verebileceğini” belirtti. "Manevi eğitim ...". Ayrıca, incelenen siyasi durumu veya belirli bir siyasi süreci yeterince yansıtan bir model seçerek somut durumsal modeller oluşturarak kitlesel duyguları sınıflandırma sorununu da ortadan kaldırır.
Pragmatik bir bakış açısından, kitle tutumlarının sınıflandırılması, nüfusun sosyo-politik yaşamının yanı sıra önemli bir kitlenin sosyo-politik davranışı da dikkate alınarak gerçekleştirilebilir. Bu yaklaşımın özellikleri "... özellikle tarihsel çeşitli kitlesel siyasi eylemlerin ruh hallerinin gerçek veya istenen potansiyel sonuçlarının politik bir değerlendirmesine dayanan ruh hali türlerini izole etme ve adlandırma yöntemleri. ”
Küresel yaklaşımda, kitlesel siyasi ruh hali sadece belirli insanların sosyal ve politik pozisyonlarını değil aynı zamanda bu veya o sınıf ve sosyal tabakaların çıkarlarını da yansıtmaktadır. Öyleyse, siyasi ruh hali sadece dar bir şekilde anlaşılmış bir tarihsel anlamda değil, aynı zamanda daha küresel bir insanlık, medeniyet ölçeğinde de değerlendirilir. Kitlesel siyasi duyarlılık neden oldukları siyasi eylemlerle yargılanır.
Modern dünyanın kitlesel politik havasını etkileyen en önemli çelişkilerinden biri de “yeni” ile “eski” düşünce arasındaki ilişkinin çelişkidir. “Yeni” ve “eski” düşüncenin ilişkisi savaş ve barış meselesiyle ilgilidir.
Sistem yaklaşımı ve psikolojik mantık, üç tür kitle politik havasını ayırt etmemize izin verir: 1) kitle iddialarının farkındalığına, ifadesine ve politik tezahürüne katkıda bulunur; 2) siyasi ve psikolojik hazırlık ve potansiyel bir siyasi eylem kitlesel konunun oluşumunu gerçekleştirir; 3), politik ve psikolojik bütünleşme sağlar, kitlelerin oluşumu ve belli bir politik davranışı da dahil, başlatır ve sonra düzenler gibi bir tür "tetikleyici" rolü oynar.
RUSYA'NIN ASKERİ POLİTİKASI
Rusya Federasyonu’nun askeri politikası “Silahlı Kuvvetleri, diğer birlikleri ve kurumları kullanma biçimlerini ve yöntemlerini iyileştirme”, “... olası askeri tehlikeleri ve askeri tehditleri siyasi yollarla etkisiz hale getirme” ve diğer yollarla amaçlanmaktadır. Askeri doktrin uyarınca, “Askeri politika, bir devletin savunma örgütlenmesinde ve uygulanmasında, Rusya Federasyonu'nun güvenliğinin sağlanmasında ve müttefiklerinin çıkarlarının sağlanmasında bir faaliyettir”.
Kitlesel siyasi duygular, iç askeri tehlikeler ve tehditler yaratmaktadır. Aynı zamanda, ana iç askeri tehlikeler şunları içerir: Rusya Federasyonu'nun anayasal sistemini zorla değiştirme girişimleri; Rusya Federasyonu'nun egemenliğini, birliğini ve toprak bütünlüğünü ihlal etmek; kamu otoritelerinin işleyişinin bozulması, önemli devlet, askeri tesisler ve Rusya Federasyonu bilgi altyapısı. Buna karşılık, ana askeri tehditler askeri-politik durumun (devletlerarası ilişkiler) ve askeri güç kullanımı için koşulların yaratılmasının keskin bir şekilde alevlenmesidir; Rusya Federasyonu devlet ve askeri kontrol sistemlerinin çalışmasını engellemek, stratejik nükleer kuvvetlerinin işleyişini engellemek, füze saldırısı uyarı sistemleri, dış mekanın kontrolü, nükleer mühimmat depolama tesisleri, nükleer enerji, nükleer, kimya endüstrisi ve diğer potansiyel olarak tehlikeli nesneler; yasadışı silahlı grupların oluşturulması ve eğitilmesi, bunların Rusya Federasyonu topraklarında veya müttefiklerinin topraklarında faaliyetlerini; Bireysel devletlerin (devlet gruplarının) silahlı kuvvetlerinin kısmi veya tam seferberlikle yeniden canlandırılması, bu devletlerin devlet ve askeri otoritelerinin savaş koşullarında çalışabilmesi.
“Askerlik yayınlarının çoğunluğunun tanımına uygun olarak, askeri eylemlerin şekli, askeri eylemlerin içeriğinin dış ifadesidir,” diyor askeri bilimler adayı Başlıca Rezerv, Profesör Alexander Tsymbalov. - Son yıllarda askeri sanat teorimiz, bu kategorinin farklı ve daha detaylı bir yorumunu değerlendirdi: “Askeri eylemlerin şekli, eylemlerin en önemli özelliklerini birleştiren askeri operasyonların örgütsel yanıdır - amaç ve hedefler, katılan güçlerin bileşimi ve bu şartlar, yapı, zaman ve mekanda eylem ölçeği. "
Bu malzemenin yazarı, asker sanatlarının (kuvvetler) kullanım şekilleri ve yöntemleri bakımından teorik konumlarına dayanarak, kendi kitlesel bir siyasi ruh halini oluşturma biçimleri ve yöntemleri hakkında kendi vizyonunu sunar.
KİTLE TANSİYONLARIN DEĞİŞTİRİLMESİ
Siyasi duygular, kitlelerin bir bütün olarak mevcut sosyo-politik sisteme ve belirli istemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olanakların sağladığı sisteme ilişkin memnuniyet derecesinin öznel bir değerlendirmesini verir. Kitle iddialarının tezahürü biçimi, politik gerçekliğe yönelik tutumu temel alan sinyal-değerlendirici tutumları içerir ve birinin iddialarını gerçekleştirme olasılıkları hakkındaki politik yansımaları teşvik eder.
Siyasi düşüncelerinin diğer insanlarla değiş tokuşuna dayanarak, kamuoyu ve daha genel olarak politik bilinç oluşur. "Ruh hali kitle iddialarının farkındalığına, ifadesine ve politik tezahürüne katkıda bulunuyor." Yaşamda, özellikle ekonomik alanda önemli bir iyileşme ihtimaline olan inanç, insanların böyle bir yaşama sahip olma iddiası, doymamış gerçeklik gerçeği ve seçim vaadi yerine getirilmemesi ile şekillenir. Taleplerin kırılması ve elde edilme olasılıkları, talepleri yerine getirmenin birçok yolunu sağlamıştır.
KİTLE SİYASAL EYLEMİNİN YAPILMASI
Boris Porshnev'in “Sosyal Psikoloji ve Tarih” adlı çalışmasında işaret ettiği gibi, “ruh hali” nin kendisi bir topluluk oluşturur ve oluşturur. Duygudurumların topluluk oluşumu üzerindeki etki mekanizması aşağıdaki eylem dizisini içerir:
- benzer iddiaları ve gerçekleşme olasılıkları ile geniş insan grupları arasında yayılma, ruh hali bu insanları bir araya getirerek ortak sorunların deneyimine bulaştırır;
- duygusal bir topluluk duygusu bazı bireylerde bu topluluğa ait olma duygusunu uyandırır;
- bir sonuç olarak ortaya çıkan iktidar hissine (“biz”) kaçınılmaz olarak, bu gücün gerçekleşmesi için, birinin iddialarının gerçekleşmesini sağlamak, kendini göstermek için hazırlıklı olma görüntüsü eşlik eder.
Kitlesel politik eylemlerin oluşumunda, konular ve aynı zamanda nesneler bireyler, belirli insan grupları, devlet, toplum, bütün olarak insanlığın bütünüdür. Askeri sanat teorisinin metodolojisini kullanarak, politik ve psikolojik hazırlık biçiminin özünü ve içeriğini ve kitlesel bir siyasi eylem konusunun oluşumunu ortaya koymak mümkündür. Formun özünü ve içeriğini açıklamaya yönelik eylemler dizisi (algoritma), aşağıdaki adımlar biçiminde gösterilebilir.
İlk aşamada, bir kişi vatandaş olarak kabul edilir, yani siyasi yaşamın konusu olarak, az çok belirgin bir adalet ve zihniyet anlayışı, manevi idealleri ve değer tutumlarıyla belirli bir dünya görüşünün taşıyıcısı olarak kabul edilir. Bir vatandaş, yetkililerle (devlet) ilişkilerin bilinçli bir konusudur ve bu yetkiye ne kadar güvendiğine bağlı olarak yaşam davranışını geliştirir. Hükümete güven, vatandaşların kamusal davranışlarının ana noktasıdır. Güven inşa etmek, yetkililerin temel politik görevidir; doğrudan veya dolaylı olarak vatandaşlar üzerindeki tüm bilgi etkisi kaynaklarını, emrinde, ilk önce devlet kitle iletişim araçlarının yanı sıra diğer kaynakları etkileme araçlarını kullanmaktır. Yetersiz halk (gücün sürtünme noktasından) bir vatandaşın çıkarları, hem akut siyasi aşırılık biçimlerini alabilir, hem de gücün varlığını tehdit eder ve politik dengeyi, sosyal yaşamın temelini daha az bozmaz.
İkinci aşamada, bir kişiyi birey olarak, bilinçli, çeşitli manipülatif etkilere maruz kalmış, doğada bilgi veren, sonuçları bir kişinin fiziksel ya da psikolojik sağlığını doğrudan tehdit edebilen bir birey olarak görüyoruz. Bu etkiler genellikle yıllarca toplumun ayrı katmanlarında ahlaki ve psikolojik bir atmosfer oluşturur, suçlu çevreyi besler ve toplumdaki akıl hastalığının büyümesine katkıda bulunur.
Mezhepçilik bu tür etkilere örnek olarak sosyal ve kişisel yanlış düzenlemelere ve bazı durumlarda insan ruhunun yok edilmesine yol açabilir.
Üçüncü aşamada, organize veya örgütlenmemiş (kalabalık) gruplar ve insan kitleleri üzerindeki bilgi etkilerinin analizi gerçekleştirilir. Bu etkilerin amacı, akut yaşamda (politik, askeri, acil durum) özel, çelişkili bir davranışa neden olmaktır. Panik başlangıcı, teslim olmaya zorlama, eylem için protestocuların harekete geçirilmesi bu hedeflerin bazı örnekleridir.
Dördüncü aşamada, ülkenin nüfusu üzerinde bir bütün olarak veya bölgesel ölçekte bilgi ve psikolojik etki sorunu çözüldü. Burada, nüfusun en çok etkileyebileceği vatandaşların her şeyden önce toplumun manipüle edici etkilerine en çok maruz kalan kısmı hakkında konuşmalıyız. Genel olarak yoksulluk ve yaşamdaki güvensizlik zemininde yatan güçlü ahlaki ve psikolojik baskıyı deneyimleyen onlardır. Toplumun yaşam koşullarının kitlesel ve bireysel algı ve değerlendirmelerine önemli ölçüde bağımlı olan nüfusun ahlaki ve psikolojik güvenliği hakkında konuşabilirsiniz. Bununla birlikte, bu algı ve değerlendirme, insanların başına düşen sürekli bilgi etkilerinin akışı tarafından her zaman ve neredeyse tamamen kırılmaktadır.
Bilginin ve psikolojik etkinin nesneleri şunlardır: askeri-politik liderlik, askeri personel ve güçlü bir eylemin planlandığı ülkenin sivil nüfusu; askeri personel ve dost, tarafsız devletler ve ülkelerin sivil nüfusu; ulusal ve dini azınlıklar; muhalif güçler; belirli sosyal gruplar (aydınlar, girişimciler, ev hanımları, vb.).
KİTLE SİYASAL DAVRANIŞIN KURUM VE DÜZENLENMESİ
Dmitry Olshansky, “Ruh halleri, kendi oluşturduğu bazı toplulukları politik eylemlere teşvik ediyor” dedi. - Belli bir gelişim aşamasına ulaşıldığında, ruh hali kaçınılmaz olarak çözülme ihtiyacına yol açacaktır. Mecazi anlamda konuşursak, “dökülmeli”, ya kendilerine yol açan iddiaların yerine getirilmesine ya da bir süre için başarılarının reddedilmesine yol açmalı. Her ikisi de eylem halinde elde edilir. Doğrudan motive edici bir güç olarak, başlangıçta bunu ya da o politik eylemi başlatıyormuş gibi bir tür “tetikleyici” rolünü üstlenirler. Böylece, insanların ihtiyaç ve çıkarlarının gerçekleştirilmesinde önemli bir bağ olarak hareket ederler. Daha sonra duygular, yoğunluğuna, gelişim aşamasına, ifade düzeyine, kitlesel siyasi eylemlerin durgunluklarına ve yükselişlerine bağlı olarak siyasi davranışı düzenler ve politik davranış dinamikleri gelişir ”dedi.
Amerikan Sovyetler Birliği ile Soğuk Savaş yıllarında Amerikan propagandasının, “komünizm tehdidi” ile ABD’deki demokratik halkı nasıl korkuttuğu da budur. Çizgi romanın kapağı Yarın mı? Komünizm altında Amerika, 1947 yılı
Başlatma biçiminin özünü ve içeriğini açıklamak ve ardından kitlesel siyasi davranışların düzenlenmesi için eylemlerin sırası (algoritma) iki aşamaya ayrılabilir:
- ilk aşama, kitlesel protesto hareketinin örgütlenmesi, eğitimi ve teşvikidir;
- ikinci aşama “devrim” in (kitle yönetimi teknolojisi) tanıtılmasıdır.
Başlangıç aşamalarının içeriği ve ardından kitlesel siyasi davranışların düzenlenmesi Alexander Gapich ve Dmitry Lushnikov “Renk Devrimi Teknolojileri” tarafından yapılan monografide mükemmel bir şekilde açıklanmıştır.
Kitlesel bir siyasi hareketin başlaması aşaması örgütlenme aşamalarını; eğitim; kitlesel protesto hareketinin teşviki.
Organizasyon aşamasında, en çeşitli sosyo-politik partileri, grupları ve hareketleri içerebilecek bir muhalefet koalisyonu kuruluyor. Dahası, gençlik protesto hareketleri bir tür “tetikleyici” rolü oynar. Bu nedenle, çoğu renk devriminin lokomotifleri, gençlik protesto hareketleriydi (Sırbistan'da “Opora”, Ukrayna'da “Pora”, Gürcistan'da “Kmara”). Bir muhalefet hareketi yaratırken, iki ilke yönlendirilir: örgütlenme, ajitasyon ve eylem ağı ilkesi; Gizli liderlik
Örgütlenme, ajitasyon ve eylemden oluşan ağ ilkesi baskı ve baskıdan uzaklaşmanıza izin verir, yüksek derecede hareket kabiliyeti sağlar, ağ politik pazarlaması teknolojisi sayesinde kitlelere girmenize izin verir. Gizli (bazen sahte) liderlik, hareketi rejimin olası kesilmesinden zarar görmez kılıyor.
Eğitim konferanslar, eğitim seminerleri ve eğitimler, gençlik kampları vb. Şeklinde yapılır. Çalışmalar uluslararası insani kurumlar ve STK'lar, ayrıca eğitimli ve deneyimli organizatörler ve muzaffer renk devrimlerinin uygulayıcıları tarafından yürütülmektedir.
Kitlesel protesto hareketinin teşviki üç ana alanda gerçekleştirilmektedir: ajitasyon, protesto şebekelerinin ve hücrelerinin oluşumu ve protesto eylemleri.
DEVRİMİN AZALTILMASI
Devrime başlamak için meşru bir nedene ihtiyaç vardır. Böyle bir sebep örneğin seçimler olabilir (Ukrayna'da, Slovakya'da, Sırbistan, Gürcistan).
Seçimleri devrim için bahane olarak kullanan ve kullanan muhalefetin eylem algoritması şunları içeriyor:
- bilgisel duygusal arka plan ve politik tutumların oluşturulması (yetkililer tarafından yaklaşmakta olan yanlışlıkları hakkında söylentiler yaymak; ülkenin içindeki ve dışındaki sivil toplum örgütleri ve muhalif temsilciler, ülkedeki demokratik süreçler ve seçimlerin sahtileşme olasılığı hakkında “endişelerini dile getiriyor” ve “alarmı çalıyorlar”) ;
- söylentileri ve siyasi tutumları tespit etmek (muhalefet zaferini önceden ilan eder ve diğer verileri sahtecilik olarak ilan eder; dış güçler olası seçim sahtekarlığında "endişelerini dile getirir";
- protesto potansiyelinin biriktirilmesi ve kitlelerin harekete geçirilmesi (muhalif destekçiler başkente geliyor, protesto gösterisinin kitle izleyicileri oluşuyor; muhalif liderler zaferlerini ilan ediyorlar);
- muhalefetin aktif protesto eylemlerinin bir aşaması.
Bunun nedeni, seçim sonuçlarının bir ön duyurusu veya “halka el atan makamlar” tarafından güç kullanımıyla ilgili provokasyon olabilir.
Alexander Gapich ve Dmitry Lushnikov, “Renk devriminin başarısı için, rejimin polis ve askeri önlemlerle protestoları büyütmeye cesaret etmemesi gerekiyor” dedi. “Karar verdiğini belirten ve“ kanama ”riski taşıyan bir rejim genellikle gücünü korur.”
TOPLU DEVRİM HAREKETLERİ GELİŞTİRME ÖZEL FORMU
Sistematik bir yaklaşım açısından, devrimci kitle hareketlerinin özel bir gelişme biçimi olarak kitlesel politik ruh hali, aşağıdaki unsurların bir birleşimi olarak oluşur: karşılanmayan ekonomik, kültürel, politik ihtiyaçlar (insanların); belli bir ruh halini teşvik eden insanların tatminsiz beklentileri; çıkarlarının insanlar tarafından sürdürülebilir farkındalığı; rasyonel kürenin zihniyetine ulaşmayı amaçlayan yapılanma, kitle hareketlerinin örgütlenmesi, amacı devrimci kitle hareketlerinin gelişimi olan tek bir bütündür.
Kitlesel siyasi duyarlılık unsurlarının içeriği şu şekilde temsil edilebilir:
- tanımı gereği, Polonyalı sosyolog Jan Szczepański, "tanımı gereği, memnuniyetsizliğe, hayal kırıklığına, zihinsel enerjiyi değiştiren, ihtiyaçlara cevap vermek, gerçek veya hayali engellere karşı mücadele etmek için araçlar elde etmek için seferber olan" insanların tatminsiz ekonomik, kültürel ve politik ihtiyaçları. Basitçe söylemek gerekirse, bu durumda “duygusal gerginlik hali doğar, temaslar, karşılıklı anlayış ve insanların ortak pozisyonlarının çoğunluğunun farkındalığı sayesinde sosyal kaygı durumuna dönüşen zihinsel kaygı ortaya çıkar ... Kaygı durumu = sosyal hareketlerin gelişimi için başlangıç noktası”;
- insanların tatminsiz beklentileri, belli bir ruh halini teşvik eder. Bir Fransız psikolog, sosyolog, antropolog ve tarihçi olan Gustave Lebon bile, “yeni bir hükümet kurulmasının ya da eski güç yapılarına öncülük etmek için yeni bir siyasi gücün varlığının, bir şekilde veya başka bir şekilde, nüfusun çoğunluğunun rızasını gerektirdiğini belirtti. Kural olarak, belirli kitlesel ruh hallerinin oluşumu veya kendiliğinden ortaya çıkan ruh hallerinin kullanımına bağlı olarak böyle bir anlaşmaya varılır. Genel mekanizma iyi bilinmektedir: yeni programlar, sloganlar, kitlesel coşku dalgalanmasına neden olur ve yeni hükümete sosyal ve politik bir temel sağlar. Bu nedenle, hükümeti destekleyen belirli olumlu ruh halleri oluşuyor ”dedi. Lebon, “Seçmen imkansız olanı talep ediyor ve neyin gerekli olduğuna söz vermek zorunda.” İktidarı elde etmek isteyen her parti, bunun ancak rakiplerinin vaatlerini aşarak mümkün olduğunu biliyor. ” Er ya da geç, kitle bilinci, vaatleri bağımsız bir şekilde değerlendirmeye ve yaşam gerçeği ile ölçmeye başlar. Ve sonra, bir kural olarak, ruh halleri değişir: itaatkârların itaat etme istekleri azalır, gücün sosyo-politik ve psikolojik temeli daralır. Norveçli sosyolog Stein Rokkan, "Yetkililer tereddüt ediyor, siyasi değişikliklere yol açan bir kriz var," dedi. “Fakat en önemli şey, yeni hükümetin kaçınılmaz olarak, kitlesel duyguları etkilemek, önceki hükümete karşı olumsuz tutumu ve kendisine yönelik olumlu tutumu güçlendirmekle başlaması. Sonra, bir kural olarak, her şey tekrar eder ”;
- insanlar tarafından çıkarlarının sürdürülebilirliği, kitle hareketlerinin yapılandırılması ve düzenlenmesi. İkincisinin temeli kitle duygularıdır. “Ruh hali deneyimiyle başlayarak, insanlar çıkarları konusunda sürekli bir farkındalığa doğru ilerliyorlar. İlk başta dağınık kütle hareketleri buna göre yapılandırılmış, örgütlenmiş, farklı bir nitelik kazanıyor. ” Alexander Uledov tarafından açıklanan ruh hali gelişiminin dinamikleri, kitlesel hareketlerin gelişim aşamalarına tamamen karşılık geliyor: “... ruh hali belirgin bir şekilde duygusal bir karaktere sahip. Her zaman belirli bir sosyal duyguların yönelimi ile ilişkilidir - onların yükselişi ya da aksine reddetmesi ”;
- rasyonel insan dünyasının zihniyetinin kapsamı. Zihniyet sadece duyguları değil, aynı zamanda rasyonel alanı da kapsar, “... duygusal anlar da buna hâkim olsa da. Kamuoyu, hem kamuoyunu hem de iradesini, iradesini ve özellikle sosyal iradesini sunar, çünkü kamuoyu da insanların belli bir tutumunu ifade eder. ”
Devrimci kitle hareketlerinin özel bir gelişme biçimi olarak kitlesel siyasi ruh hali, B. Garrow tarafından önemli tarihsel materyallerin genelleştirilmesi temelinde ayrıntılı olarak açıklanmaktadır.
DİKKATLERİN MİLİTARİZASYON FORMU
İstemlerin üreteci militarizmdir. Karl Liebknecht, "militarizmin, önce ordunun kendisi ve ordunun dışında hareket ettiği - tüm toplumu bir militarist kurumlar ağı yoluyla kapsayan bir sistem olarak hareket ettiğine inanıyordu ... sonra halkın tüm halkını ve özel hayatını militarist bir ruhla emprenye eden bir sistem" olarak hareket ediyor.
Militarizmin temel temeli, savaş felsefesidir. Özü, savaşın klasik bağlamda, çatışma bağlamında siyasi hedeflere ulaşmanın tamamen mümkün bir aracı olduğu görüşüdür. Yüzleşme duygularının siyasal ve psikolojik temeli, talepleri ile onların uygulama olanakları arasında bir denge sağlamak, arzuları için bir çeşit korku dengesidir. Bazı iddiaları olan insanlar, haklarını korumak ve gerçekleştirilme olanaklarını korumak isterler.
Bir kişinin kendi iddialarını başarması, diğer insanların ihlaliyle bağlantılıysa, doğal olarak, başka bir amaç eklenir: diğer insanların iddialarını ve onların gerçekleştirilme ihtimalini yok etmek ve bunun kendi başarılarını etkilememesini sağlamak. Bu, belirli hak talepleriyle belirli insan gruplarının çıkarlarını ifade eden her devlet politikasının hedefidir. Güvenlik politikasının stereotipleri hakkındaki geleneksel fikirler sayesinde, olumlu ruh hallerinin korunması, iddialarına güven duyulması ve gerçekleştirilme olasılıkları, devletin gücüyle tanımlanır.
Bir kişinin kendi iddialarını başarması, diğer insanların ihlaliyle bağlantılıysa, bir hedef daha eklenir: “diğer kişilerin iddialarını ve onların gerçekleştirilme ihtimalini yok etmek ve bunun bir kişinin kendi başarılarını etkilememesini sağlamak”.
Kursun bağımlılığı ve düşmanlıkların sonucu karşıt tarafların kuvvetlerine ve araçlarına bağlıdır. Aynı zamanda, herhangi bir güç "artan tehlikenin farkındalığına rağmen" ona karşı bir güç yaratır veya bulur. Partilerin güvensizliği korku dengesi yaratır. Dünyanın çarpık bir resmi, halk kitlelerine "psikolojik olarak dünyayı korku ve güvensizlik prizmasından bakmaya zorluyor" olarak empoze ediliyor. Askeri-sanayi kompleksi ve egemen çevreler, korku motivasyonunu canlandırıyor, halkı iddialarını korumak için görünürde militarizasyonun gerekli olduğu konusunda destekliyor. Sonuç olarak, taleplerin militarizasyonu, taleplerle korkuları pahasına, talepleri ve uygulama olasılıkları arasındaki dengeyi koruyarak, tarafların çatışması koşullarında siyasi amaçlara ulaşılmasını yansıtmaktadır.
Soğuk Savaş’ta ABD’nin propagandası sloganı altında gerçekleştirildi: SSCB “sıradan Amerikalılar” iddiasını iyi bir yaşam için tehdit ediyor ve bu nedenle SSCB “kötü bir imparatorluk”. Dünya değişti, Rusya'nın dış politikası değişti. Bununla birlikte, “NATO’nun generalleri ve Pentagon’un“ geçici zorlukları ”aşan Rusya’nın Sovyetler Birliği’nden daha tehlikeli olacağı iddiası devam ediyor.