We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
İnsanların genetik materyali, her somatik hücrenin çekirdeğindeki 23 çift kromozomda bulunur. İnsan dişileri 2 X cinsiyet kromozomunu, erkekler ise 1 X ve 1 Y kromozomunu miras alır.
Sitogenetikçiler kromozom yapısını inceler, kromozomal anormalliklerin nedenlerini araştırır ve kromozom yapısının bireyin fenotipiyle (görünüm ve biyokimyasal özellikler) nasıl ilişkili olduğunu inceler. Kromozomlardaki anormallikler erken embriyonik ölüme, konjenital kusurlara, kanser gelişimine ve kısırlığa veya kısırlığa neden olabilir.
Kromozom çalışmaları, hücrelerden kromozomların çıkarılmasıyla başlar. Kromozomlar daha sonra bir cam slayt üzerine yerleştirilir, boya ile boyanır ve mikroskop altında incelenir. Her kromozom çiftine, boyama modeline ve uzunluğuna dayalı bir sayı (1'den 22'ye, ardından X ve Y'ye kadar) atanır. Bir karyotip, bir kişinin kromozomlarının bir temsilidir. Kromozomlar çiftler halinde gösterilir ve azalan boyut sırasına göre düzenlenir. Karyotiplerde bireysel genler görülemez.
Bir insan karyotipinde ne aranmalı?
- 46 kromozom var mı?
- Her otozomdan bir çift ve 1 çift cinsiyet kromozomu var mı?
- Kromozomlarda herhangi bir silme, yeniden düzenleme veya başka anormallik var mı?
kromozom gösterimi: Karyotipler standart bir formda sunulmaktadır. İlk önce toplam kromozom sayısı verilir, ardından bir virgül ve cinsiyet kromozomu yapısı verilir.
Normal insan dişi 46, XX olarak belirlenmiştir.
Fazladan 15 kromozomlu insan erkek 47, XY, 15+ olarak belirlenmiştir.
Fazladan bir X kromozomu olan insan dişi 47, XXX olarak belirlenmiştir.
Kromozomların incelenmesiyle teşhis edilebilecek birçok bozukluk vardır. İçinde Down Sendromu, fazladan bir kromozom 21 mevcuttur. İçinde Turner sendromu, bir cinsiyet kromozomu eksiktir, böylece bireyin toplam 45 kromozomu vardır. Kırılgan X sendromuZihinsel geriliğin en yaygın kalıtsal nedeni olan, adını X kromozomunun görünümünden alır.
Sitogenetik Laboratuvar Yönetimi: Kromozomal, FISH ve Mikroarray Tabanlı En İyi Uygulamalar ve Prosedürler
Sitogenetik Laboratuvar Yönetimi: Kromozomal, FISH ve Mikroarray Tabanlı En İyi Uygulamalar ve Prosedürler genetik laboratuvar ortamında en iyi uygulama süreçleri ve prosedürlerinin nasıl geliştirileceğini ve uygulanacağını açıklayan pratik bir kılavuzdur. Metin ilk olarak, kalite yönetimi, testlerin tasarım kontrolü ve laboratuvar tarafından geliştirilen testler için FDA yönergeleri ve klinik öncesi doğrulama çalışması tasarımları dahil olmak üzere iyi laboratuvar uygulamalarını açıklar. Kitabın ikinci odak noktası, test maliyeti, personel gereksinimleri, Altı Sigma tekniklerini kullanarak süreç iyileştirme, eğitim ve yeterlilik kılavuzları ve sitogenetik ve moleküler genetik teknoloji uzmanları için eksiksiz eğitim programları dahil olmak üzere personel ve eğitim için en iyi uygulamaları açıklar. Metnin üçüncü bölümü, testte analitik öncesi, analitik ve analitik sonrası adımlar dahil olmak üzere kromozomal, FISH ve mikrodizi tabanlı testler için adım adım standart çalışma prosedürleri sağlar ve numune tipine ve test tipine göre kategorilere ayrılır.
Kitabın üç bölümünün tamamı, laboratuvarınızda prototip geliştirmeye gerek kalmadan doğrudan kullanılabilecek Wiley web sitesinden indirilebilen örnek çalışma sayfaları, prosedürler ve diğer açıklayıcı örnekler içerir.
Hem laboratuvar yönetimi hem de moleküler ve sitogenetik testler hakkında zengin bilgi sağlayan Sitogenetik Laboratuvar Yönetimi, laboratuvar testleri ve özellikle genetik testleri alanında dünya çapındaki laboratuvarcılar için önemli bir araç olacaktır.
Bu kitap aşağıdakilerin temellerini vermektedir:
- Laboratuvarlarda iyi kalite yönetim programlarının geliştirilmesi ve uygulanması
- Testlerin tasarım kontrolünü ve klinik öncesi doğrulama çalışmalarını ve raporlarını anlama
- Laboratuvarda geliştirilen testler için FDA yönergeleri
- Reaktiflerin, aletlerin ve ekipmanların kullanımı
- Altı Sigma metodolojisini kullanarak test değerlendirmesi ve süreç iyileştirme maliyeti
- Personel eğitimi ve yetkinlik hedefleri
- Moleküler ve sitogenetik teknoloji uzmanları için eksiksiz eğitim programları
- Kromozom analizinin tüm bileşenleri için standart çalışma prosedürleri, farklı numune türlerinin FISH ve mikrodizi testi
Bu cilt, eşlik eden Sitogenetik Anormallikler: Kromozomal, FISH ve Mikroarray Tabanlı Klinik Raporlama. Birleştirilmiş ciltler, sitogenetik laboratuvar testleri ile gerekli yönetim uygulamaları, personel ve test gereksinimlerinin gerçekleştirilmesi, raporlanması ve yorumlanması için kapsamlı bir yaklaşım sunar.
Telomerin Yapısı ve Sentezi
Moleküler genetik çalışmalar, telomerin art arda tekrarlanan birkaç kısa diziden oluştuğunu göstermiştir (Tablo 8.8). Tüm ökaryotların telomerlerinin bir dizisindeki tekrar eden birimlerin bileşimi için genel formül aşağıdaki gibidir:
burada n, 1'den büyüktür ve m, 1'den 4'e değişir. Diğer iplik, tamamlayıcı dizisine sahiptir.
Telomerik bölgede tek iplik kopmaları vardır. Telomerin terminal kısmı belirli bir şekilde katlanır, böylece ne ligaz onu kapatabilir ne de nükleazlar onu bozabilir. Bazı spesifik proteinler de telomerlere bağlanır ve böylece ek koruma sağlar.
Telomerik DNA'nın bir sarmalı (G-zengin sarmalı) uzun ve tek sarmallı (eşlenmemiş) olmasına rağmen, kendi üzerine geri katlanarak dubleks bir yapı oluşturur. Telomerik uçlardaki katlama mekanizmaları için iki model önerilmiştir.
1. Dört adet G açısından zengin yinelenen birim (5′ TTGGGG3′) dubleks yapı ve yapının oluşturulmasında yer alır. Tekrarlayan birimlerin ikisi, G : G eşleşmesinin gerçekleştiği firkete benzeri bir yapı oluşturmak için diğer ikisinin üzerine katlanır. (Şek. 8.9).
2. Williamson ve arkadaşları tarafından 1989'da önerilen alternatif modele göre, dört tekrarlı birim (5'8242 TTGGGG 3'8242) her birimin ikinci G'si bir '8220dörtlü'nün üyesi olarak hareket edecek şekilde katlanır. 8221. Nükleotitlerin geri kalanı bir döngü oluşturur (Şekil 8.9). Bu model G dörtlü modeli olarak bilinir.
Telomerik DNA'nın Sentezi:
Telomerik tekrar eden dizilerin sentezi Tetrahymena'da iyi anlaşılmıştır. Bu türde 1987 yılında Greider ve Blackburn tarafından telomeraz adı verilen bir enzim keşfedildi ve bu enzim telomerik DNA'yı sentezliyor. Telomeraz enzimi, 159 ribonükleotitten oluşan kısa bir tek iplikli RNA zinciri içerir, dolayısıyla enzim bir ribonükleoproteindir.
Enzimatik RNA, C bakımından zengin diziye benzer (3′ AACCCC 5′) (Tablo 8.8) 15-22 baz uzunluğunda bir dizi içerir ve G açısından zengin diziye (5′ TTGGGG 3') tamamlayıcıdır. 8242) telomer. Bu RNA dizisi, G açısından zengin dizinin sentezi için bir şablon işlevi görür (Şekil 8.10).
Böylece telomeraz enzimi şu şekilde çalışır: “ters transkriptaz” Sentez sırasında, G veya T nükleotidleri, G bakımından zengin DNA primerinin 3′-OH ucuna birer birer eklenir. Tüm dizi sentezlendiğinde, enzimin yeni 3′-OH ucundaki hareketiyle yeni bir DNA sentezi döngüsü başlar.
Bu sentez süreciyle telomerik DNA'nın uzunluğu artar. Bununla birlikte, telomerik uzunluk, bazı düzenleyici mekanizmalar tarafından kontrol edilir.
Maya Yapay Kromozomu (YAC):
Bir kromozom, varlığı için üç gerekli bileşene ihtiyaç duyar:
(i) Kromozomun uçlarını mühürlemek ve hayatta kalmasını sağlamak için telomerler,
(ii) DNA replikasyonunun başlama kaynağı ve
(iii) Hareket ve yavru hücrelere ayrılma için bir sentromer.
Maya yapay kromozomları, mayada çoğaltabilecekleri yukarıdaki üç elementin bir araya getirilmesiyle oluşturulmuştur. YAC'ler, yabancı DNA'nın içlerine yerleştirilmesinden önce dairesel biçimde tutulur. Dairesel YAC, telomerik dizilerin sonunda bir BamHI bölünme bölgesine ve başka bir konumda Küçük bölünme bölgesine sahiptir.
Ek olarak, bir işaretleyici TRP'ye sahiptir.x sentromerin bir tarafında, diğer işaretleyici URA ise3 diğer tarafta taşınır. BamHI enzimi dairesel YAC'yi bölerek her iki ucu telomer gibi davranan doğrusal bir molekül üretir.
Diğer enzim Smal, bu lineer molekülü, farklı genler taşıyan lineer bir kromozom üretmek için yabancı DNA'nın yerleştirilebileceği (bağlanabileceği) iki parçaya böler. belirteçler TRPx (tek kolda) ve URA3 (diğer kolda) iki kolun birleştiği moleküllerin seçiminde yardımcı olur. Eklenen DNA 50-300 kbp uzunluğunda olabilir, bu nedenle ökaryotik genler YAC'lerde taşınabilir. Tüm genomik kitaplık YAC'lerde muhafaza edilebilir ve mayada çoğaltılabilir.