Cumartesi öğleden sonra, çoğu zaman yaptığım gibi, Lefke'ye gittim Yedidalga'ya Saat 17 gibi hareket etmiştim. Köye vardığımda dostum İlkay Işıkgün, geçip geldiğim yolda bir trafik kazası olduğunu, ikisi tanıdık olmak üzere, üç ölü bulunduğunu söyledi Ben geçtikten onbeş dakika sonra olsa gerek Ayrıntıları okuyunca, üçüncü kayıbın da hiç bilmedik biri olmadığını öğrendik
Bu yazının kaleme alındığı Çarşamba akşamına kadar trafik zayiatımız, altıya yükseldi 1974'te bizim Lefke'nin üç dört günlük savaş zayiatı, yedi şehitti!
İnsanımız, bu belâ söz konusu olduğunda, kendinden başka herkesi suçlamayı gelenek haline getirmiştir. İlk suçlu, devlettir Efendim, yollar bozuktur! Bizim standardımızda yolu olan bir dünya ülke var Örneğin İngiltere'nin kır yolları halâ, tek arabanın geçebileceği genişliktedir bilebildiğim kadarıyla "Almanya'daki otoban'lar, Amerika'daki highway'ler bizde olsa, kaza mı olurdu?" Ölümlü kazalar, çift şeritlerde daha fazla oluyor. Mağusa ve Girne yolları kasaphane gibi idi maşallah, şimdi buna bizim yol da eklendi, ilâ maşallah Kaliteyi artırdıkça, ölüm artıyor
"İlahi doktor! Bizdeki kıytırık çift şeridi, Amerika ya da Almanya yolları ile mi kıyaslıyorsun?"
Yok! Hayır, estağfurullah Uzaya uydu atacak ya da Mercedes ayarında araba yapacak üretim düzeyine geldiğimizde, bizde de öyle yol olacaktır elbette, biliyorum. Üstelik Almanya'daki yollar, Hitler'in "sıfır işsizlik" politikasının gereği olarak yapılmıştır. Elde biriken kaynakları kasada saklasa, batardı Amerika'dakiler ise 2. Dünya Savaşı sonrasında, ordu terhis edilince, Almanya'dan etkilenerek, ayni amaçla gündeme gelmiştir. Belki bir gün biz de dünyayı gözümüze kestirir, ya da dünya savaşı kazanırız da askerimiz sivilde ne iş yapacak derdine düşer, aynını biz de yaparız Üç milyon askeri terhis edip, iş bulmak; savaş boyunca elinde birikmiş kaynakları tüketecek yer aramak kolay mı? Öyle para birikse hükümetin elinde, yol da yapar; uzay programı da
"Ne yani? İyi yol yapmayalım mı?"
Yapalım yapmasına da Amerikan filmlerinde meşhur sahnedir. Hani sürat yapan arabanın ardına motosikletli polis düşer, sirenlerini öttürüp, ışıklarını yakıp söndürerekten Aşılan sürat kaçtır biliyor musunuz? 90 mil Yâni 110 km Aştın mı o "highway"de, adam altından arabayı alıp, seni de bir gece nezarette misafir ediyor Öyle baban falan da alamaz üstelik Var mısınız?
Özel olarak ilgilendiğim birkaç kazada, ölümlü biten seyahat esnasındaki sürat, 200 km. dolaylarındaydı Biraz üstü, biraz altı! Adam parayı uydurup, lüks bir araba alıyor. Sonra bakıyor sürat göstergesine: "Kaç yazıyor"? 300! Basacak Sonra da anlatacak: "300 bastım!" Caka bu Uçak alanı pistinde, o koca Boing'ler o sürati bulunca havalanıyormuş, ne gam! Zaten bilmez de O sürati pistte de yapsa ölmesi riskinin, hayatta kalması şansından az olduğunun, farkında değil Altındaki araba kaç tondur, ne kadar süratte, hangi açıda devrilir? Zaten biliyorsunuz çoğu ölümlü kaza da tek arabayla oluyor Çarpışmalar, azınlıkta bu bakımdan
Yani istediğimiz arabayı alalım! Devlet bize yol da yapsın ki sürüş zevkimizi de tatmin edelim. Amenna Ancak her teknoloji, onu kullanma bilincini de gerektirir
Sürati kısıtlamak için kamera sistemi kurulduğunda, kameraların başında "özgürlüğümüz kısıtlanıyor" diye gösteri yapanları unutmadım ben "Keyfimizin istediği gibi canımıza kıyıp, arada birkaç da günahsızı beraber götürme hakkımız da mı yok? Bu nasıl memleket, nasıl hükümet? Fişleyeceksiniz bizi?"
"Yollar, kaygandı, karşı taraf sarhoştu" diye katakulli okumayalım bence Hele hele, "canavar" bilmem ne diye efsaneler uydurmayalım
Motorlu araç kullanma terbiyemizi, kültürümüzü gözden geçirmenin zamanıdır