Filistinlilerin haysiyeti Arap Baharı'nı diriltecek
Filistinliler, önlenemeyen ve her yere yayılacak bir özgürlük dürtüsünü yeniden canlandırdılar.
- 20 Mayıs 2021, Perşembe 11:24
Yaklaşık 10 yıl önce, tek bir vatandaş olan Mohamed Bouazizi'nin devlet şiddetine karşı çaresiz bir protesto eylemi, Tunus'ta ve ardından Ortadoğu'da Arap Baharı olarak bilinen eşi görülmemiş bir ayaklanma olarak ateşlendi.
Bouazizi'nin saygınlığı ve fedakarlığı, yalnızca bölgedeki devlet baskısı ve istismarından bıkmış milyonlara bir eylem çağrısı olarak hizmet etmekle kalmadı, aynı zamanda nihayet - geçici de olsa - uluslararası toplumun dikkatini kendi kötü durumuna çevirdi.
Ancak Arap Baharı, tüm bölge halklarına demokrasi, adalet ve eşitlik sağlamada başarılı olamadı. Nitekim, bu yılın başlarında 10. yılını “kutlarken”, 2011 demokrasi hareketinde neyin yanlış gittiğini belirlemek için birçok konuşma, tartışma ve röportaj düzenlendi.
Arap Baharı'nın başarısızlığındaki önemli bir faktörün uluslararası toplumun ve özellikle Batılı güçlerin “kaos” korkusu olduğuna inanıyorum - yozlaşmış otokratik rejimlerin devrilmesinin ve gerçek Arap demokrasilerinin kurulmasının bölgeyi çok daha küçülteceğinden korkmaları. "Kontrol edilebilir".
Arap Baharı'nı takip eden aylar ve yıllarda, Batı'nın bölgedeki "kaosu" önleme çabaları, demokratikleşmeden en çok zarar görenlerin - İsrail ve onun vasal müttefikleri, Suudi Arabistan diktatörlükleri, Birleşik Arap Emirlikleri ve Mısır'a izin verdi. - muhalif sesleri susturmak ve şiddet ve artan baskı ile demokrasi çağrısı yapmak.
Batının bu otoriter devletlerin adaletsiz bir statükoyu korumak adına işledikleri ihlallere göz yumma kararı, Mısır ordusunun Ağustos 2013'te 1.000'den fazla sivili katletmesine ve siyasi görüşleri nedeniyle yaklaşık 60.000 Mısırlıyı hapse atmasına olanak sağladı. . Bu Suudi rejiminin hitmen izin öldürmek 2018 ve ülkenin İstanbul konsolosluğunda içinde muhalif gazeteci Cemal Khashoggi'nın hapis asılsız suçlamalarla Loujain el-Hathloul gibi kadın hakları aktivistlerinin. Batı'nın kayıtsızlığı, Fas'ın , bazıları hâlâ hapishanede olan ve açlık grevinde ölen gazeteciler , sanatçılar ve devlet yetkililerini eleştiren aktivistlere baskı yapmasına da olanak sağladı .
Bu arada İsrail yetkilileri tarafından aşağılamak, Siyonist aşırılık yanlıları tarafından evlerinden tahliye edilmek, işgalin "güvenlik güçleri" tarafından sakatlanıp öldürülmek ve apartheid rejiminin ağırlığı altında yavaş yavaş boğulmak Filistinlilerin günlük gerçekliği olmaya devam etti. Batı, ikiyüzlü “istikrarı” koruma girişiminde, çektikleri acıyı görmezden geldi.
Yine de, Arap diktatörlüklerinin ve İsrail apartheid devletinin bu artan suiistimallerini görmezden gelerek, uluslararası toplum aslında “kaosu” önlemiyor, yeni bir devrimin tohumlarını ekiyordu. Çünkü demokrasi ve adalet olmadan gerçek bir istikrar olamaz.
On yıl önce, tek bir adamın Tunus'taki son direniş eylemi, bölgedeki milyonlarca insanı, artık daha fazla dayanamayacaklarını ve değişiklik talep etmek için sokaklara çıkamayacaklarını fark etti.
Bugün Filistin'de de benzer bir şey oluyor.
Yahudi yerleşimcilere yer açmak için evlerinden dışarı çıkmaya zorlanan Şeyh Jarrah'ın işgal altındaki Doğu Kudüs mahallesinde yaşayanların içinde bulundukları kötü durum ve kutsal ayin sırasında El Aksa Camii'nde Yahudi aşırılık yanlıları tarafından saldırıya uğrayan Müslümanların görüntüleri ile birleşti. Ramazan ayı, Ortadoğu'da ve dünyada Filistinliler için büyük bir destek dalgasını ateşledi.
Uluslararası toplum tarafından terk edilmiş, ancak yine de gurur duyan ve hakları için mücadele eden Filistinlilerin onuru, bölgedeki benzer şekilde acımasız rejimler altında acı çeken milyonlarca insana ilham veriyor.
Batı'da iktidardakiler ise ya Filistin'de olup bitenler konusunda sessiz kalıyorlar ya da her şey Hamas'ın saldırılarıyla başlamış gibi davranıyorlar. Belki de İsrail apartheidini ve onun bölgesel müttefiklerini “istikrar” adına desteklemeye devam ederlerse, bölgedeki demokrasi ve adalet çağrılarının sonunda söneceğini düşünüyorlar.
Ancak kavrayamadıkları şey, Arap halkları ile yöneticileri arasındaki uçurumun hiç bu kadar geniş olmaması ve en önemlisi, Arap halklarının artık "artık dayanamayacakları" noktaya gelmeleridir.
Yıllardır Filistinliler kendi başlarına acı çekmeye terk edilmişler - uluslararası toplum ve Arap liderleri tarafından sanki mücadeleleri bitmiş ve onlara yardım etmek için hiçbir şey yapılamazmış gibi terk edilmişler. Ancak geçtiğimiz haftalarda dünyaya, hayata olan susuzluklarının bozulmadığını ve mücadeleden vazgeçmeye hazır olmadıklarını gösterdiler. Onların haysiyetleri ve direnişleri, hepimizin İsrail'in bölgesel müttefikleri altında acı çekmesine ve özgürlük ve adalet için özlem duymamıza, bizim de “artık buna dayanamayacağımızın” farkına vardı.
Filistinliler, önlenemeyen ve her yere yayılacak bir özgürlük dürtüsünü yeniden canlandırdılar.
Bu makalede ifade edilen görüşler yazarın kendisine aittir ve El Cezire'nin editöryal duruşunu yansıtması gerekmez.