İyon Adaları nerededir, kaç tanedir, isimleri nelerdir? İyon Adalarının özellikleri, adaların tarihçesi, hakkında bilgi.
İyon Adaları
İyon Adaları; Yunanca İonioi Nisoi, Heptanesos (Yedi Ada) olarak da bilinir, Yunanistan’ın batı kıyısı açıklarında adalar grubudur. Arnavutluk kıyısından başlayarak güneyde Peloponnesos Yarımadasının ucuna doğru yayılır. Korfu (Kerkira), Kefalonya (Kefallinia), Zâkinthos, Lefke (Levkâs), Ithâki (İthake), Klthira (Kythera) ve Paksoi (Paksos) ile bağlı adacıklardan oluşur. Karasal yüzölçümü 2.307 km2’dir. Adaların coğrafi bütünlüğü yoktur; siyasi birlik 19. yüzyılın sonunda Kefalonya, Korfu, Levkâs ve Zâkinthos illerinden (nomos) oluşan İyon Adaları yönetim bölgesinin (dhiamerisma) kurulmasıyla sağlanmıştır.
Yeterli yağış alan adaların ekime elverişli topraklarında kerestelik ağaç, meyve ve keten yetiştirilir; ayrıca domuz, koyun ve keçi beslenir. Başlıca ihraç ürünleri frenküzümü, şarap, pamuk, tuz, zeytinyağı ve balıktır. Tahıl üretimi bakımından büyük ölçüde kendine yeterlidir. Limanlar Yunanistan’ın batı kıyısındakilerden daha gelişkin ve uluslararası denizcilik açısından daha uygun konumdadır. Adalarda sık sık şiddetli depremler görülür. 1953’teki depremde Kefalonya, Zâkinthos ve İthâki önemli zararlara uğramıştır.
Adaların Yunanistan ve İtalya arasındaki stratejik konumu Antik Çağdan başlayarak dış müdahalelere yol açtı. IV. Léon (y. 890) adaları Kefalonya thema’sı (yerel yönetim birimi) olarak Bizans İmparatorluğu’na bağladı. Norman serüvenci Robert Guiscard, Korfu (1081) ve Kefalonya’yı ele geçirdiyse de 1085’te öldü ve sürekli bir yönetim kuramadı. Konstantinopolis’te (İstanbul) Latin İmparatorluğu (1204-61) kurulunca Venedikliler Korfu’yu aldı, ama 1214’te Epeiros Despotluğu ilk Venedik kolonisini kendi topraklarına kattı. Ada daha sonra Sicilya Krallığı ile Napoli Angevinlerinin elinde kaldı; 1386’da kendi isteğiyle Venedik Cumhuriyeti’ne katıldı. 1479’da Osmanlılar Kefalonya, Zâkinthos, Levkâs ve İthâki’yi ele geçirdiler. Venedikliler 15. ve 16. yüzyıllarda adaları geri aldılar.
Venedikliler, unvan ve yüksek görevler dağıtarak önemli yerel ailelerin desteğini kazandılar. Soyluların Katolik olmasına karşılık köylüler Ortodokstu. Venedik Cumhuriyeti’nin 1797’de yıkılması üzerine adalar Fransa’ya verildi, ama çok geçmeden Rus-Osmanlı kuvvetleri Fransız yönetimini sona erdirdi (1798-99). 1807’de Napoléon yönetimindeki Fransa İmparatorluğu’nun bir parçası haline gelen adalar Paris Antlaşmasıyla (1815) İngiltere’nin korumasına bırakıldı.
1818’de İon senatosu ve yasama meclisi açıldı, ama gerçek yetki İngiliz yüksek komiserindeydi. Yükseköğretim okulları ve yargı sistemi kuruldu. Bununla birlikte ada halkı İngiliz yönetiminin kısıtlamalarından hoşnut değildi. 1848’den sonra patlak veren halk hareketleri, özellikle de Kefalonya’daki köylü ayaklanmaları ancak güç kullanarak bastırıldı; İon Parlamentosu yeni kurulan Yunan Krallığı’yla birleşme kararı aldı. Adalar 1864’te yeni Kral I. Georgios’un (eskiden Glücksburg prensi Vilhelm, Danimarka kralı IX. Christian’ın oğlu) tahta çıkışında jest olarak Yunanistan’a verildi, ilhakın ardından özel vergilerin ve ticari ayrıcalıkların kaldırılmasına da bağlı olarak adalarda refah düzeyi düştü. II. Dünya Savaşı’nda İtalyan ve Alman işgaline uğrayan adalar 1944’te Yunanistan’ın geri kalan kesimleriyle birlikte kurtarıldı.