Ah! Bir hapishanede olmak ne büyük bir alçalma! Burada her şeyi kirleten bir zehir var. Burada onbeş yaşındaki bir kızın şarkısı bile yozlaşıyor! Burada bulduğumuz bir kulun kanadında çamur vardır; koparıp kokladığımız güzel bir çiçek iğrenç kokular yayar.
... daha on-onbeş yıl önce meyhane şarkısı diye bilinen saçmalıklar bugün sanat mûsikîsi seviyesinde muamele görüyor. Demek ki -bu düzen böyle sürecek olursa- on-yirmi yıl sonra dolmuş şarkılarını, daha bilmem ne rezaletleri eskidi diye baştacı edecek insanlar.
Genç bir insanın ömründe Nurettin Topçu Hoca ile geçen on beş yıl, onbeş yıldan çok daha uzun bir zamana işaret eder. Nurettin Bey, kuvveti damarlarda akan kanda veya adalelerde değil, kalbin derinliklerinde aramamızı, burada bulacağımız ilâhî neşve ile sonsuza uzanırken irademize kavuşacağımızı söylüyordu.
Ölmeden önce onbeş gün boyunca ölüm sancıları çekti. Acılarının sonuna doğru konuşabilir duruma geldiği zaman, "Geçmişte yapmış olduğum bazı şeyleri göstermek için Allah bana onbeş gün boyunca ölüm sancıları çektirdi," dedi. Bunların neler olduğu kendisine sorulduğunda ise, "Şimdi ben Rabbime gidiyorum; O'nun selamı üzerinize olsun" dedi. Daha sonra da kelime-i şehadet getirdi, gözlerini kapattı ve bu hayattan ayrıldı.