Oz Büyücüsü Hikayesi XXIII. Bölüm; “Glinda, Dorothy’nin Dileğini Yerine Getiriyor”
Glinda’yı görmeden önce bir odaya alındılar, burada Dorothy yüzünü yıkayıp saçını taradı, Aslan yelesindeki tozları silkeledi, Korkuluk kendine çeki düzen verdi ve Teneke Adam eklemlerini yağlayıp kendisini cilaladı.
Hazır olduklarında, Glinda’nın yakut bir tahtta oturduğu büyük odaya kadar asker kızı takip ettiler. Hem güzel hem de genç görünüyordu. Omzuna bukleler halinde dökülen saçları koyu kızıldı. Elbisesi bembeyazdı ama küçük kıza sevecen bir şekilde bakan gözleri maviydi.
“Senin için ne yapabilirim, çocuğum?” diye sordu.
Dorothy cadıya, kasırganın onu Oz Diyarı’na nasıl getirdiğini, yol arkadaşlarını nasıl bulduğunu ve birlikte göğüs gerdikleri maceraları anlattı.
“Şimdi en büyük dileğim,” diye ekledi, “Kansas’a dönmek, eminim Em Teyze başıma kötü bir şeyler geldiğini düşünüp yas tutmaya başlamıştır, ve ürünler geçen yılkinden daha iyi olmazsa Henry Amca buna yanında ben olmadan dayanamaz.”
Glinda öne eğilerek bu güzel, küçük kızın tatlı, üzgün yüzünü öptü.
“Kalbini ferah tut”, dedi, “seni Kansas’a göndermenin bir yolunu bulacağıma eminim.” Sonra ekledi: “Ama bunu yapmam için Altın Şapka’yı bana vermelisin.”
“Tabii veririm!” dedi Dorothy. “Zaten artık bana yararı yok, aldığınızda Uçan Maymunlar’a üç kez emir verebilirsiniz.”
“Onların hizmetine yalnızca üç kez ihtiyacım olacak,” diye yanıtladı Glinda, gülümseyerek. Dorothy Altın Şapka’yı verdi ve cadı Korkuluk’a şöyle dedi:
“Dorothy bizi terk ettiğinde ne yapacaksın?”
“Zümrüt Şehir’e döneceğim,” diye yanıtladı. “Oz beni oranın yöneticisi yaptı ve insanlar beni seviyor. Kafamı kurcalayan tek şey çekiç-kafaların tepesini aşmak.”
“Altın Şapka sayesinde Uçan Maymunlar’a seni Zümrüt Şehir’in kapısına götürmelerini emredeceğim,” dedi Glinda. “İnsanları bu kadar muhteşem bir yöneticiden mahrum bırakmak olmaz.”
“Ben gerçekten muhteşem miyim?” diye sordu Korkuluk.
“Olağanüstüsün,” diye yanıtladı Glinda. Teneke Adam’a dönüp sordu:
“Dorothy bu diyardan gittikten sonra sen ne olacaksın?”
Bir süre baltasına yaslanarak düşünen Teneke Adam yanıtladı,
“Kırpıklar bana çok nazik davrandılar ve Kötü Cadı öldükten sonra onları yönetmemi istediler. Kırpıklardan hoşlanıyorum ve Batı Diyarı’na dönebilirsem sonsuza kadar onları yönetmek istiyorum.”
“Uçan Maymunlar’a ikinci emrim,” dedi Glinda, “seni Kırpıkların bölgesine taşımaları olacak. Beynin Korkuluk’un ki kadar büyük olmayabilir ama iyice aklandığında kesinlikle ondan daha parlak görüneceksin. Kırpıkları iyi ve bilgece yöneteceğine eminim.” Sonra cadı büyük, tüylü Aslan’a baktı ve sordu: “Dorothy evine döndüğünde sen ne yapacaksın?”
“Çekiç-kafaların tepesinin ardında büyük bir orman var,” diye yanıtladı.
“Orada yaşayan hayvanlar beni kral ilan etti. O ormana geri dönebilirsem hayatımı mutluluk içinde geçiririm.”
“Uçan Maymunlar’a üçüncü emrim,” dedi Glinda, “seni ormana taşımaları olacak. Altın Şapka’yı, gücünü bu şekilde kullandıktan sonra, bundan böyle özgür yaşayabilmeleri için Maymunların Kralı’na vereceğim.”
Korkuluk, Teneke Adam ve Aslan, İyi Cadı’ya nezaketi için içten gelen teşekkürlerini sunarlarken Dorothy yüksek sesle konuştu:
“Güzel olduğunuz kadar iyisiniz de! Ama bana hala Kansas’a nasıl döneceğimi söylemediniz.”
“Gümüş ayakkabıların çölü geçmeni sağlayacak,” diye yanıtladı Glinda.
“Güçlerini biliyor olsaydın bu diyara geldiğin ilk gün Em Teyze’ye kavuşmuş olurdun.”
“Ama o zaman ben harika beynimi alamazdım!” diye çığlık attı Korkuluk. “Bütün hayatımı çiftçinin mısır tarlasında geçirirdim.”
“Ben de bu sevecen kalbe sahip olamazdım,” dedi Teneke Adam.
“Dünyanın sonuna kadar o ormanda dikilip paslanırdım.”
“Ben de sonsuza dek bir korkak olarak kalırdım,” dedi Aslan, “ve ormandaki hiçbir hayvan hakkımda iyi konuşmazdı.”
“Bunların hepsi doğru,” dedi Dorothy. “Arkadaşlarıma faydam dokunduğu için mutluyum. Ama şimdi üçü de istediğini aldı ve yönetecekleri krallıkları var bence artık Kansas’a dönme zamanım geldi.”
“Gümüş ayakkabılar,” dedi İyi Cadı, “harika güçlere sahiptir. En ilginç güçlerinden biri, giyen kişiyi istediği her yere üç adımda götürebilmeleri, bu adımların her biri göz açıp kapayıncaya kadar atılır. Tek yapman gereken topuklarını birbirine üç defa vurup gitmek istediğin yeri söylemek.”
“Madem öyle,” dedi Dorothy, neşeyle, “beni hemen Kansas’a götürmelerini isteyeceğim.”
Aslan’ın boynuna sarıldı ve büyük başını okşayarak onu öptü. Sonra eklemleri için tehlikeli olacak şekilde ağlayan Teneke Adam’ı öptü. Ama Korkuluk’un boyalı yüzünü öpmektense yumuşak, doldurulmuş gövdesini kucakladı ve sevgili arkadaşlarından ayrıldığı için ağlamaya başladı. İyi Glinda küçük kıza veda öpücüğü vermek için yakut tahtından indi ve Dorothy ona, kendisi ve arkadaşlarına bu kadar iyi davrandığı için teşekkür etti.
Dorothy, Toto’yu ciddi bir şekilde kucağına aldı ve son kez veda ettikten sonra topuklarını üç kez birbirine vurarak şöyle dedi: “Beni eve, Em Teyze’ye götür!”
Birden havada o kadar hızlı dönmeye başladı ki tek hissedebildiği şey kulaklarında uğuldayan rüzgardı.
Gümüş ayakkabılar üç adım attı ve aniden durunca Dorothy nerede olduğunu anlayamadan yerde birkaç kez yuvarlandı. En sonunda oturup etrafına baktı.
“Aman Tanrım!” diye çığlık attı.
Kasırga eskisini götürdükten sonra Henry Amca’nın yaptığı yeni çiftlik evinin önündeki geniş Kansas çayırında oturuyordu. Toto kucağından atlayıp neşeyle havlayarak ahırda inekleri sağan Henry Amca’ya doğru neşeyle koşmaya başladı.
Dorothy kalktığında ayaklarında yalnızca çorapları olduğunu fark etti. Gümüş ayakkabılar havada ayağından düşmüş ve çölde sonsuza dek kaybolmuşlardı.
Oz Büyücüsü Hikayesi Son Bölüm; “Eve Dönüş”
Em Teyze tam evden çıkıp lahanaları sulamaya gidiyordu ki ona doğru koşan Dorothy’yi gördü. “Canım yavrum!” diye bağırdı, kızı kollarına alıp yüzünü öpücüklere boğarak. “Nereden geldin böyle?”
“Oz Diyarı’ndan,” dedi Dorothy, ciddi bir ifadeyle “Toto da burada. Ve ah, Em Teyze! Evde olduğuma o kadar mutluyum ki!”
– SON –