“Beden Basıncı. 1960‘lardan Günümüze Heykel”, çağdaş figüratif heykel sanatından örnekler sunmaktadır. On dokuzuncu yüzyılın mermer mankenlerinin aksine çağdaş figüratif heykel sanatı insan bedeninin çok katmanlı ve çelişkili bir imgesini yansıtır. Malzemeler değişmiş ve günümüzde sanatçılar mermer ve bronzun yanı sıra plastik, sıradan nesneler ve hatta bedensel sıvılar kullanmaya başlamışlardır. Figüratif heykel artık temsiliyet veya iktidarı sembolize etme iddiasından uzaklaşmış, daha çelişkili ve bölünmüş bir hal almış ve elektronik ortamları da kapsayacak şekilde dallanıp budaklanmıştır.
Bruce Nauman, Hans-Peter Feldmann, Paul McCarthy ve Berlinde de Bruyckere gibi sanatçılar hala sanat tarihine bağlı modellere ve insan bedeninin eski üç boyutlu temsillerine atıfta bulunmaya devam etmekte olsa da bu temsiller de giderek daha soyut ve hatta grotesk şekiller almaya başlamıştır. Sonuç olarak Gilbert and George veya Franz Erhard Walther gibi sanatçılar heykeli üzerine yerleştiği kaideden tamamen kaldırmışlar – ya da başka bir şekilde söyleyecek olursak: onların işlerinde heykeller üzerinde durdukları kaideden aşağıya inerek ya sanatçılar kendileri yaşayan, canlı heykellere dönüşmüş, ya da seyirciler eserlerin parçası haline gelmişlerdir.
Çağdaş sanatta bedenin çok katmanlı olarak ele alınışı Nationalgalerie koleksiyonlarında yer alan tarihte kilit noktalar teşkil eden eserler üzerinden gerçekleştirilmektedir.