Ortak çalışma alanına bir köpek götürmeli misiniz? öğrendim.
Ustalaşmış bir iş düzeni arzulayan gezginler için, bir kafenin kafi olmadığı durumlarda ortak çalışma alanları yararlı bir çözüm olabilir. Ve evcil hayvan sahiplerinden artan talep göz önüne alındığında, bazı alanlar köpeğinizi yanınızda getirmenize izin verir.
Kız kardeşimin köpeği Frankie’yi DC’deki bir ortak çalışma alanına götürdüm ve bir evcil hayvana bakan uzaktan çalışanlar için verilen paraya ve zahmete kıymet mi diye baktım. Uzmanlara danıştıktan ve kendi deneyimlerimden geçtikten sonrasında öğrendiklerim şunlar.
İlk olarak, köpeğinizin sakin ve rahat olup olamayacağını belirleyin.
Katherine Kidwell şurada resepsiyonda çalışıyor: Beygir, Edmonds, Wash’da bir ortak çalışma alanı. Sık sık evcil hayvan getiren müdavimleri ve günübirlik bir köpek getiren gezginler gördüğünü söylüyor. Kurallar üyeler ve ziyaretçiler için aynıdır: Herhangi bir ziyanı karşılamak için iade edilebilir bir evcil hayvan depozitosu yatırmanız ve evcil hayvanınızın çevreye uygun olması gerekir.
Mesela, Kidwell’in yavrusu oldukça rahatsız edici olurdu. Havlamaya eğilimli köpekler de uzak durmalıdır.
Kidwell, “Köpeklerin bir çok oldukça sessizdir, sadece her yeni insan içeri girdiğinde havlayan daha büyük bir köpeğimiz vardı” diyor. “Ve elbet, arama meydana getiren insanoğlu olduğunda, bu arka planda birazcık rahatsız edici oluyor.”
İnsanların odaklanmaya çalmış olduğu sessiz bir ofis için tüm köpekler mizacına haiz değildir. Bir WeWork sözcüsü bunu bana şu şekilde beyan etti: “Üyeleri, evcil hayvanlarını bir alana getirmeye karar verirken daima diğerlerine dikkat etmeye teşvik ediyoruz ve her üyenin bir WeWork konumunda kendini rahat hissetmesini sağlayacak politikalarımız var. Kürklü dostlar.”
Köpeğiniz için bir ortak çalışma alanı uygun değilse, sıkışık bir otel odasından, evcil hayvan dostu bir apartman dairesinden yada açık havada masaları olan bir kafeden emek vermeyi kabul etmeniz gerekebilir.
DC denemem için Tahvil Kollektifi. 40 $ (evcil hayvan olmayanlar için aynı fiyat), bir günlük geçiş, öteki olanakların yanı sıra köpek dostu alanın yanı sıra parasız atıştırmalıklar, kahve ve el yapımı bira ihtiva eder. Bond, tesislerinde hangi evcil hayvanlara izin verildiğine dair detayları içeren bir evcil hayvan sözleşmesi imzalamam için bana bir e-posta gönderdi.
Mesela: “Köpekler evde bakımlı olmalı, güvende olmalı ve lüzumlu tüm aşıları (kanıtlarıyla beraber), evcilleştirilmiş olmalı, kısır olmamalıdır ve herhangi bir kişiyi yada hayvanı ısırmamış, saldırmamış, zarar vermemiş yada tehdit etmemiş olmalıdır.”
Bu bilgiyle, kız kardeşimin iki köpeğinden bir tek birini getirebileceğime karar verdim (diğeri bir tür joker). Frankie gezi edecek bir yabancı değil. Yol gezileri benzer biçimde minik maceralara atıldık ve kamp yapmak. Ek olarak, yabancılara karşı dost canlısı ve oldukça sakin – ortak çalışma alanında dikkat çekmemek için muhteşem.
Gereksinimleri onaylamak için evvel arayın
Ortak çalışma alanı bin senelik bir mıknatıs benzer biçimde görünse bile (parasız bira, keman yaprağı incir vb.), birçok çalışma merkezi evcil hayvanlara izin vermez. Bunu meydana getiren birini çevrimiçi olarak arayın, peşinden ayrıntıları denetlemek için personelle iletişime geçin.
Kidwell, “Yolcular için evvel aramanın ziyanı olmaz” diyor.
Bond’un evcil hayvan sözleşmesi, müşterilerin köpeklerinin bir fotoğrafını ve evcil hayvan ruhsatlarının bir kopyasını ve ek olarak standart köpek aşılarının bir kanıtını göndermelerini koşul koşuyor. Bu resmi belgeleri almak için Frankie’nin veterinerini aramak zorunda kaldım ve sonrasında onları Bond’a gönderdim, Frankie’yi daima seyredip tasmalı tutacağımı, arkasını temizleyeceğimi ve onu kilim ve mobilyalardan uzak tutacağımı teyit ettim.
Kidwell, köpek sahiplerinin uzak iş günlerinde evcil hayvanlarını rahat ettirmek için “tüm ekipman gamını” getirdiğini görmüş oldu. Temel ihtiyaçlarımın (dizüstü bilgisayar, şarj cihazları, vb.) yanı sıra, Frankie’nin suyu için minik bir kase, bir avuç dolusu ikram ve – herhangi bir kaza durumunda – Bond’un şık estetiğine uymayan çok eski bir havlu (1994 dolaylarında) koydum.
Ofise gittiğimde, Frankie’nin soğuk, sert zeminde oturmak zorunda kalacağı aklıma geldi. Geriye dönerek baktığımda, yanında minik bir köpek yatağı, gezi sandığı ya da en azından daha güzel görünen bir havlu getirmek güzel olurdu.
Bir köpekle iyi mi gidilir
Bir seyahat planlıyorsanız, yürüyebilmek için evcil hayvan dostu ortak çalışma alanının yakınında konaklama rezervasyonu yapmak isteyebilirsiniz. Ek olarak, çimenli bir park benzer biçimde, köpeği banyo molası için dışarı çıkarmak için güzel bir yerin yakınında bir ortak çalışma alanı bulmak isteyebilirsiniz.
Frankie’yi DC Metrorail yada Metrobüs’e bindirmeyi düşündüm fakat tüzük bir köpeğin “kaçamayacağı güvenli bir kapta gemiye taşınması” icap ettiğini belirtin. Geç kalıyordum ve Frankie’nin gezi sandığını bulmaya vaktim olmadı. Metro fikrini karıştırdım ve selamladım köpek dostu bir Uber Pet. (Not: bu en güvenli bir köpeği bir taşıyıcı, otomobil koltuğu yada güvenlik kemeri kullanarak taşımak için.) Köpek kılı kaplı olarak geldim.
Ne kadar verimli çalışabilirsin
Bir ortak çalışma alanı, dikkat dağıtıcı şeyleri ayarlayabileceğiniz ve işinizi yapabileceğiniz bir yer olmalıdır. Günün sonunda kamera rulomun iyi mi göründüğüne karşın, bir tek köpeğinizin yüzlerce fotoğrafını çekmek için bir fon değil.
Resepsiyonda check-in yaptıktan, ücretimizi ödedikten ve bir tur attıktan sonrasında, Frankie ve ben köşedeki bir kulübede dükkan kurduk. Korkulu havlusunu ayaklarımın yanına koydum, su tasını doldurdum, şımarttım ve işime başladım.
Aslına bakarsak bu bir yalan. Frankie’ye bakmaya devam ettim, iyi olup olmadığını merak ettim ve iyi mi uyum sağladığını gördüm. Rahatlaması ve düzensiz bir şekilde şekerleme halletmeye başlaması ortalama otuz dakika sürdü. Sonrasında hakikaten işe koyuldum.
Altımda bulunduğunu unuttuğum dönemler oldu; oldukça sessiz bir köpektir. Sonrasında ayağa kalkar ve tırnaklarını cilalı beton zemine geçirerek etrafta volta atardı. Bond sessizdi ve öteki üyelerin minik dokunuşlardan rahatsız olup olmadığını merak ettim.
Paketleme ikramları, hem Frankie’nin iyi davranışını ödüllendirmek hem de öteki işçilerle sosyalleşmek için oldukça önemliydi. Geleneksel olarak tatlı Frankie, yanından geçen iyi niyetli bir üyeye homurdandığında ve “Merhaba köpek yavrusu!” Söylediğinde, patlamak üzereydik diye endişelendim. Özür diledim ve üye, “Ben de bana hırlardım” dedi. Çantamdan ikramlardan birini aldım ve köpeğin kalbine rüşvet vermesi için adama teklif ettim. Frankie belirgin bir şüpheyle onu insanın elinden aldı fakat gene de sulh teklifini kabul etti.
Köpeğin ayağımın altında olması, kalkıp bir şeyler yapma motivasyonumu öldürdü; oldukça büyük bir güçlük benzer biçimde geldi. Tıpkı üç kattan oluşan, yürüyen dairemde olduğu benzer biçimde, köpeği ortak çalışma alanından çıkarmak kolay değildi.
Dışarı çıkmak, eşyalarımı toplamak ya da arkamda bırakmak anlamına geliyordu – burası bunu yapmak için yeterince güvenliydi – Frankie’yi toplamak, sonrasında koridordan aşağı asansöre ve lobiden geçmek.
Görevi tamamlamak için hakikaten bir molaya ihtiyacım olana kadar bekledim. Köpeğini daima yanında bulundurmak zorunda olduğun için Frankie’yi de wcye götürmek zorunda kaldım ki bu garip hissettirdi.
Genel olarak, gün şaşırtıcı derecede sorunsuz geçti. Seçtiğim tesisin tüm vakit süresince neredeyse boş olmasına destek oldu. Frankie’yi rahatsız eden oldukça fazla hareket olmadı ve bir tek birkaç şahıs onu evcilleştirmeye çalıştı. Bir çok insan onu asla fark etmemiş gibiydi.