1944’te Noel’den hemen önceydi. Bir Amerikan Hava Kuvvetleri pilotu, düşman topraklarında uçuyor, dikkatli bir şekilde bir Alman savaş uçağına bakıyordu ve hem kendisi hem de telsiz operatörü yaklaşmakta olan etrafta parlayan cisimler gördüler . Tanımlanamayan uçan cisimler (UFO’lar) ABD askeri uçağının arkasına geçti ve onu takip etmeye başladı. Amerikalı pilot, gizemli nesneleri kaybetmek için birkaç manevra denedi, ancak dik bir dalış veya keskin dönüşler bile onları kaybedemedi. Aniden nesneler kayboldu. Şaşırtıcı bir şekilde, tüm karşılaşma boyunca ne Amerikan pilot ne de gizemli nesneler ateş etmedi.
Bu, İkinci Dünya Savaşı’nın son birkaç ayında Almanya semalarında meydana gelen benzer olayların sadece bir örneğidir. Bazen nesneler radar ekranlarında göründü. Diğer zamanlarda birden fazla kişi nesneleri gözlemledi ancak radarda görünmedi. Gizemli nesneler nelerdi? Uzaylılardan gelen UFO’lar mıydı? Yoksa bir çeşit Nazi Ufo deneyi miydi? Kimse emin olamaz, ancak çeşitli teoriler var.
Foo Fighters
Savaşın sonuna doğru, ABD pilotları sık sık bu UFO’ların gece görüşlerini bildirdiler. Nesneler her zaman büyük hızlarda yol aldılar ve Amerikan uçaklarına ayak uydurmak için manevralar yapabildiler. Müttefikler, hiç ateş edilmemiş olmasına rağmen Almanya’nın yeni bir silah yarattığından endişe ediyorlardı.
Nesneler, “Smoky Stover” adlı zamanın popüler bir çizgi filminden sonra ” Foo Fighters ” takma adını aldı . Çizgi filmde Smoky karakteri sık sık “Foo’nun olduğu yerde ateş vardır” derdi. Bu terim alındı ve hatta radar operatörleri, pilotları gördükleri konusunda uyarmak için “foo fighter” terimini kullandılar.
Karşılaşmaların çoğu Avrupa’da gerçekleşmesine rağmen, Hint Okyanusu’nda da benzer birkaç olay meydana geldi. İlginç bir şekilde, savaş bittikten sonra Müttefikler, Mihver güçlerinin de nesneleri gördüklerini keşfettiler ve Müttefiklerin gizli bir silah geliştirdiklerinden korktular.
Yine savaş sona erdikten sonra Alman Ordusu’ndan binbaşı Rudolf Lusar, Almanya’nın savaş sırasında kullandığı gizli silahlarla ilgili bir kitap yazdı . Müttefik pilotların savaş sırasında belirledikleri iki tür altın top şeklindeki nesneyi tanımladı. “Feuerball” olarak adlandırdığı bir versiyon. Diğeri “Kugelblitz” idi.
Lusar’a göre cihazlar jet tahrikli ve otomatik olarak yönlendiriliyordu. Amaçları, Hava Kuvvetleri bombardıman uçaklarının motorlarının elektrik sistemlerini bozmak ve bomba atmalarını önlemek için Klystron tüplerinden elektrostatik boşalmalar yaymaktı.
Lusar’ın açıklaması makul görünse de, araştırmacılar onun açıklamasının geçerliliği konusunda hemfikir değiller. Örneğin, tek bir Müttefik uçağı hiç bir dövüşçüyle karşılaşmaktan kaynaklanan komplikasyonları bildirmedi. Öyleyse, öyle görünüyor ki, Almanlar böyle bir silah geliştirmiş olsaydı, etkisiz klystron tüplerini hedeflerine ulaşacak bir maddeyle değiştirebilirlerdi.
Bugüne kadar , aptal dövüşçüler için kesin bir açıklama bulunamadı. Öyleyse soru kalıyor, Almanlar için hangi teknoloji mevcuttu ve bunu nasıl kullanıyorlardı?
Alman Teknolojinin Gelişimi ve Antarktika Keşfi
Maria Orsic ve Vril Society
Almanların dünyanın en büyük ulusu olmak için elindeki tüm kaynakları kullandıkları bir sır değil. O zamanki en büyük uğraşlarından biri uzay yolculuğuydu. Hedeflerine ulaşmak için psişik Maria Orsic ve Vril Society tarafından sağlanan bilgileri onlara yardımcı olmak için kullandılar. Orsic, dairesel bir uçan makine inşa etmenin planlarını ve talimatlarını ilettiğinde, Vril Society diğer endüstriyel kaynaklardan parçaları ödemeye ve asimile etmeye başladı.
Maria Orsic ve diğer Vril Society üyeleri , dairesel uçan makine projesini tartışmak için Ocak 1944’te Hitler, Himmler ve diğerleri ile bir araya geldi . Yılın sonunda, herkesin umduğu gibi bitmeyen en az bir test uçuşu vardı. Makine, başka bir gezegene uçtuktan sonra beklenenden daha fazla hasar gördü.
Orsic, proje üzerinde çalışmaya devam etmek ve faydalı bilgileri kanalize etmek yerine ortadan kayboldu. En son 1945’in başlarında görüldü. 11 Mart 1945’te, örgütün üyelerine “niemand bleibt varisi” veya “burada kimse kalmaz” ifadesiyle biten bir mektup gönderdi.
Maria dahil hiçbir Vril üyesi bir daha görülmedi veya ondan haber alınamadı. Uzaya mı kaçtılar? Bu arada Almanya, dairesel uzay aracıyla deneylerine devam etti mi?
Viktor Schauberger ve Alman UFO’lar
Viktor Schauberger , Nazi Almanya’sında öne çıkan Avusturyalı bir fizikçi ve mucitti. Su ve balık kullanarak yaptığı girdap deneyleriyle tanınmıştı. Daha sonra anti-yerçekimi itici gücü yaratabilecek türbinler geliştirdi .
1939’da Hitler, Schauberger’i bir toplantı için Berlin’e çağırdı. İlk başta Hitler, Schauberger’i sıcak bir şekilde karşıladı ve toplantıyı Schauberger’in çalışmalarını tartışmak için aradığını söyledi. Ancak toplantı, Schauberger’in ayrılmasından önce yaklaşık 11 saat sürdü.
1943’te Schauberger 58 yaşındaydı ve savaş yaralarından muzdaripti. Yine de, Alman Waffen-SS’ye alındı ve Heinrich Himmler’in doğrudan kontrolü altına alındı. Himmler, Schauberger’i yeni bir gizli silah araştırmaya ve geliştirmeye zorladı ve işbirliği yapmazsa onu öldürmekle tehdit etti. Schauberger daha sonra Schloss Schoenbrunn’a yerleştirildi, böylece yakındaki hapsedilen mühendisler çalışmalarında ona yardımcı olabildi.
Schauberger kolay bir itici güç değildi. Ölüm tehditleri almasına rağmen , ekibindeki mühendisleri şahsen seçemediği sürece çalışmayı reddetti. Ayrıca, mühendislerinin toplama kampından kurtulmalarını, düzgün bir şekilde sivil kıyafetlerle giyinmelerini, yeterli yiyecek vermelerini ve sivil konutlarda barındırılmalarını talep etti. Çalışanlarının hayatlarından korkmaları halinde yaratıcılıklarını bastıracağını ve onları verimsiz hale getireceğini savundu.
Şaşırtıcı bir şekilde, SS onun taleplerini kabul etti. Toplama kampını terk etmek ve tam da istediği gibi sivil konutlara yerleştirilmek için yaklaşık 30 mühendis ve diğer işçiyi seçti. Grubunu ilk topladığında, onlara çok çalışmanın ve asla kaçmaya çalışmamanın onlar için ne kadar önemli olduğunu anlattı. Onlardan herhangi biri kaçmaya çalışırsa kendisinin idamla karşı karşıya kalacağını söyledi. Schauberger’in onlara yapmalarını söylediği şeyi yaptılar ve iki makine geliştirdiler. Savaşın sonunda Müttefikler çok gizli bilgilere el koydu ve bu teknolojiyi halktan sonsuza kadar sakladı.
1930’larda Alman Antarktika Keşfi
1930’ların sonlarında Almanya, Antarktika’yı keşfetmek için önemli kaynaklar ayırdı. 1943’te Alman Büyük Amiral Donitz gururla ilan etti , “Alman denizaltı filosu Fuhrer için dünyanın başka bir yerinde bir Shangri-la toprakları, zaptedilemez bir kale inşa etmiş olmaktan gurur duyuyor.” 1938-39 seferinde Almanlar, ılık su ve çevredeki bitki örtüsüyle buzsuz göller bulduklarını iddia ettiler. Almanlar yeni Antarktika kolonilerine ” Neuschwabanland ” adını verdiler .
Naziler yenilgiye uğradığında, bazı bilim adamlarının Antarktika kalelerine gitmek için cıva ile doldurulmuş denizaltılarla kaçtıklarına dair haberler vardı . Teknelerden ikisi mekanik zorluklarla karşılaştı ve Arjantin’de teslim oldu. Endonezya’da bir U-botu enkaz, diğeri ise Norveç fiyordunda battı. Bu arada, çok sayıda denizaltı asla bulunamadı. Antarktika hedeflerine ulaşmış olabilirler mi?
Almanya, Müttefiklerin sandığından daha fazla kaynağa sahip miydi? Cıva nereden geldi ve Almanlar onu ne için kullanmayı planladı?
Paperclip Operasyonu Almanların Harika Bilim Adamlarına ve İleri Teknolojiye Sahip Olduğunu Doğruladı
Savaş sona erdiğinde, Amerika Birleşik Devletleri Almanya’nın ABD’ye yardımcı olabilecek teknolojiye sahip olduğunu fark etti.Sonuç olarak General Patton, Silezya’daki tescilli teknoloji ve silahları barındıran Alman fabrikalarını ele geçirdi. Almanya’nın sadece Dünya atmosferinde değil, aynı zamanda onun dışında da çalışabilen dairesel uçaklar üzerinde çalıştığına dair önemli kanıtlar vardı. Almanların bu kadar gelişmiş bir uçağı üretecek teknolojiye ve bilim adamlarına sahip olduğu ancak kaynaklara (petrol, elektrik ve gerekli tesisler gibi) sahip olmadığı aşikardı. Bu nedenle ABD, bilim adamlarını Almanya’dan çıkarmaya ve Amerika’ya getirmeye çalıştı. Program, Paperclip Operation kod adına sahipti .
Aerodinamik, roketçilik ve kimyasal silahlarda uzmanlaşan bilim adamları özellikle ilgi gördü. Dışişleri Bakanlığı’nın katı onay sürecinden geçmeden sessizce ve gizlice ABD içinde yeniden yerleştirildiler. Aralarında en önemlisi Wernher von Braun’du .
Savaştan önce ve savaş sırasında von Braun, Almanların roket geliştirme programının başındaydı. Paperclip Operasyonu yoluyla ABD’ye geldikten sonra vatandaşlığa kabul edildi ve sonunda ABD Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi’nin (NASA) müdürü oldu. Amerikan uzay programının babası olarak kabul edilir.
Highjump Operasyonu
Müttefikler, galibiyetin görkeminin tadını çıkarırken bile, bir şeylerin ters gittiğinden şüpheleniyorlardı.
Sorgulamalara yanıt olarak, bazı Almanlar Antarktika’da gizli bir Alman üssü olduğunu ortaya çıkardı . Hükümet, gizli sığınakta hala saklanan silahlar olabileceği endişesini araştırmak için ünlü Amiral Richard Byrd’ı göndermeye karar verdi.
1946 yazının sonlarında Byrd, donanma destek gemilerinin yanı sıra yaklaşık 4.700 askeri personel ile Antarktika’ya gitti. Operasyon Highjump lakaplı “Task Force 68” e başlarken en az bir uçak gemisine sahiplerdi . Seferin görevini tamamlamak için birkaç ayı vardı, ancak ağır kayıplar nedeniyle yalnızca yaklaşık sekiz hafta sonra sona erdi.
Hedeflerine giderken Byrd ve ekibi , birkaç uçak ve gemiyi yok eden ve birkaç mürettebat üyesini öldüren “gizemli bir UFO gücü” yaşadıklarını bildirdi . Bu belki de “ABD deniz kuvvetleri ile Antarktika’da konuşlanmış bilinmeyen bir UFO kuvveti arasındaki bir savaşı içeren bilinen ilk tarihsel olay” mıydı ?
Byrd devam etti. O , ılık suyla akan yer altı mağaralarını ve bitki örtüsü izlerini içeren Neuschwabenland’ı buldu . Ancak, o ve adamları uzun süre kalamadılar ve büyük bir keşif yapamadılar. Sürekli olarak uçaklar tarafından bombardımana tutuldular ve ayrılmaya zorlandılar. Aslında kaçmayı başaran Naziler için savaş sonrası bir saklanma yeri bulmuşlar mıydı?
Evlerine dönerken, Byrd ve grubu Santiago, Şili’de kısa bir süre durdu ve Byrd’ın hala keşif komuta gemisindeyken görüşüldüğü yer . Byrd, kimseyi korkutmaya çalışmasa da, yeni bir savaş çıkması durumunda ABD’nin, kutuplardan birinin veya her ikisinin üzerinden uçan uçaklarla saldırıya maruz kalabileceği konusunda uyardı. O , “dünyanın küçüldüğü müthiş hızla” ABD’nin artık güvende olmayacağına dikkat çekti . Bu röportajdan sonra Byrd, Highjump Operasyonu deneyiminden nadiren bahsetti.
2006 yılında, bir Rus istihbarat raporu , Amiral Byrd’ın Highjump Operasyonu keşif gezisinde bulunan iki ABD Donanması Denizcisinin ifadesini içeriyordu. Her iki denizci de parlak bir şekilde aydınlatılmış UFO’ların çarpıcı bir şekilde okyanusun dışında göründüğünü anlattı. Onların gökyüzüne süzülüp gözden kayboluşlarını izlediler. Birlikler UFO’lara ateş açtı, ancak UFO’lar asla geri ateş etmedi. Keşif gezisindeki bazıları, UFO’ların onlara zarar vermek değil, onları caydırmak ve uzaklaştırmak gibi bir görevi olduğu sonucuna vardı.
Amiral Byrd’ın Antarktika’da saklanan Nazileri koruyan UFO’larla karşılaştı mıydı ? Dünyadaki düşmanlarını caydırmak için özel olarak Alman bilim adamları tarafından mı inşa edilmişlerdi yoksa Vril Society’nin gizemli gezegeninden mi gelmişlerdi? Soru bugün hala çözülemedi, ancak her zaman öğrenilecek daha çok şey var .