Radomir Antic maçın bitmesine 4 dakika kala beraberliği bozan golü attığında takımı Luton Town'ı küme düşmekten kurtarmıştı, menajeri David Pleat'in bej bir takım elbise içinde sevinçten kanguru gibi sıçradığı görüntüler futbol tarihine geçmişti. O görüntülerin ve daha bir çok zaferin kahramanı Antic önceki gün 71 yaşında hayata veda etti.
1983 yılında Luton için sezon kötü geçiyordu, evlerinde Everton'a 5-1, Manchester United'a 3-0 kaybetmişlerdi. Sadece son maçta, Manchester City deplasmanında alınacak bir galibiyet onları kümede tutuyordu. City'ye ise beraberlik yetiyordu. Libero oynayan Antic 64. dakikada oyuna girdi, daha sonra bu maçın videosunu defalarca Youtube'dan izlediğini itiraf edecekti: "Maçtan sonra verdiğim röportajın kaydı hala bende duruyor. David Pleat'in saha boyunca zıplamasını hayatım boyunca unutmayacağım. Biz küçük bir kulüptük, Manchester City'den çok daha küçük. O günleri hiç unutmadım hala zaman zaman gülümseyerek düşünüyorum."
Oyuncu olarak Fenerbahçe'de ve ülkesi Yugoslavya'da da şampiyonluklar yaşadı. Ona en unutamadığı golü sorulduğunda Fenerbahçe formasıyla kafatasında kırık varken attığı kafa golünü söylemişti.
Antic Luton Town'dan ve hocası Pleat'ten çok şey öğrendi. Taraftarları hiçbir zaman duymazdan gelmemek gerektiğini söylerdi. Önemli olan insanlardı. Konuşmayı çok severdi, muhabbeti kısa sürede futbola getirirdi. Daha çok sevdiği bir şey yoktu. 20 maç izlemediği bir haftasonunun ziyan olduğunu düşünürdü. Hiç maç oynanmayan bir dönemde dünyaya veda etti.
Luton'dan ayrıldıktan 4 yıl sonra Zaragoza'ya teknik direktör oldu. "Yugoslavya'da spor, bir karakterin ve kimliğin simgesidir" der ve eklerdi: "Oynadığınız oyun şekli temsil ettiğiniz insanların kültürünü yansıtmalı, onların kalbine girmelisiniz."
Real Madrid onunla ilgilenmeye başladı. Başkan Ramon Mendoza ile Jockey adlı bir restoranda bir araya geldiler. "Bu masada benim tekliflerimi kimse reddedemez" diye söze başlayan Mendoza'ya "Karşınızda hiç Sırp oturmamış" yanıtını verecekti. Onu sportif direktör olarak istiyorlardı, o teknik patron olmak için diretti. Ve kabul ettirdi. Yaşı daha 43'tü.
Kendini sosyalist olarak tanımlardı. Satranç, basketbol, masa tenisi oynamaktan ve boks yapmaktan hoşlanırdı ama hiçbiri futbolun yerini tutmuyordu. İlk kez haber olduğunda, gazeteyi eve getirmişti. Annesi, "Büyük yol kat ettin, artık herkes seninle k*çını silebilir" demişti. Gazeteye haber olduğu çoğu küpürü sakladı. Tüm hayatını futbola adadı, bu onu Sırbistan Milli takımının başına da getirdi.
Teknik direktörlik kariyeri her zaman başarılarla dolu olmadı. Sadece 2 kupa kazandı. İki kere küme düştü. Real Madrid'in başındayken ve Lig'in bitmesine 19 maç kala 8 puan farkla liderken kovuldu. Başkan'ın gerekçesi takımın 'sıkıcı' futbol oynamasıydı. Antic'in ardından 'daha az sıkıcı' Real Madrid büyük bir düşüşe geçti ve şampiyonluğu Barcelona'ya hediye etti. Antic o dönem için "Gençtim. İnsanların onurlu olduğunu sanıyordum" diyecekti.
Barcelona macerası da çok çalkantılı olmuştu. "Orada 6 ay çalıştım ama 6 yıl gibi geldi" sözleriyle o günleri anlatmıştı. Barcelona, Real Madrid ve Atletico Madrid'i çalıştıran tek hoca olarak tarihe geçecekti.
"Atletico'yu seçtim çünkü orası dünyanın en zor kulübüydü ve kendimi ispatlamak istedim. Atletico ayın sonunu getirmekte zorlanan ama bunu dışarı belli etmeyen insanları temsil eder. Biz de bunu yaptık: Daha fazlası için sahaya çıktık, biz alçakgönüllü insanların başkaldırısıydık."
Antic'ten önce Atletico 19 yıl boyunca şampiyonluk görmemişti. 1996 yılını onun liderliğinde iki kupayla kapattılar. Ondan önceki 8 sezonda Atletico 30 hoca değiştirmişti. Antic Atletico'dan ayrıldığı gün "içimden ağlıyorum" demişti. Bugün onun hatırasının ardından binlerce kişi ağlıyor. Güle güle Antic.