Bir hücre, kendisine bir virüs bulaştığını algıladığında, genellikle ölüme mahkûm olduğunu bilir. Yakında, vücudun immünolojik devriyesi tarafından parçalanacak veya istilacının kendisi tarafından patlatılacak. Böylece can çekişen hücre kozunu oynuyor: Tehlikenin yakın olduğuna dair mikroskobik çığlıklar atıyor.
İnterferon adı verilen moleküller tarafından taşınan bu hücreler arası mesajlar, yakındaki hücrelere bir uyarı sinyali olarak hizmet eder – “’Enfekte olmak üzeresiniz; UC Riverside’da bir immünolog olan Juliet Morrison, antiviral bir durum kurmanızın zamanı geldi” diyor. Alıcı hücreler, kapakları kapatmaya başlar, açılır yüzlerce gen savunma proteinleri takımlarını dışarı pompalamalarına yardımcı olur. Colorado Anschutz Üniversitesi Tıp Kampüsü’nde bir immünolog olan Mario Santiago, dakikalar veya saatler içinde çevrimiçi hale gelen bir “ilk savunma hattı” görevi görerek, erken viral kontrol için güçlü, vurucu interferon yanıtlarının gerekli olduğunu söylüyor. En iyi ihtimalle, interferonlar enfeksiyonu o kadar hızlı içerebilir ki, bağışıklık sisteminin geri kalanının dahil olmasına pek gerek kalmaz.
Virüsler, elbette, bunun olmasına izin vermekle yetinmezler. Hemen hepsi, SARS-CoV-2 dahilvardır çok iyi interferon sinyalini bozmak veya bu moleküler çağrılara kulak verdikten sonra hücrelerin yükselttiği virüs engelleyici kalkanların etrafında yollarını bulmak. Ve yeni koronavirüs varyantları ortaya çıktıkça, bunlar istikrarlı bir şekilde olabilir. iyileştirme onların kabiliyet interferonların etkisine direnmek, belki de mikropların bedenler içinde ve bedenler arasında yayılmasını veya daha ciddi hastalıklara yol açmasını kolaylaştırır.
Bu gelişme biraz tanıdık gelebilir: Koronavirüs geliştikçe, ana hareketlerinden biri, aşıların ve geçmiş enfeksiyonların ortaya çıkardığı antikorları tekrar tekrar atlatmak olmuştur. Ama önemli bir fark var. Antikorlar güçlü olsalar da çoğu, tek bir patojenin fiziğinin yalnızca süper spesifik bir şeridini tanıyabilir ve ona tutunabilir. Bu arada interferonlar, bir dizi hırsız alarmı olan nihai genelcilerdir. Toronto Üniversitesi’nden bir immünolog olan Eleanor Fish, vücut daha önce hiç belirli bir patojen görmemiş ve ilgili antikorlar olmasa bile, hücreler bir virüsün etrafta olduğunu fark eder etmez interferonlar yapacaktır – “herhangi bir ve tüm virüsler” diyor. . “Virüsün ne olduğu önemli değil, nereden geldiği önemli değil.”
Bir kez uyarıldığında, interferonlu hücreler harekete geçmek. Dış cephelerini güçlendirecekler; Mikrop içeri girerse mikrobu parçalara ayırabilecek moleküler makasları keskinleştirin; ve yapışkan maddeler çağrıştırır. virüsün soyunun çıkmasını durdurmak. Tüm bunlar, bağışıklık sistemine, yine interferonların yardımıyla, B hücreleri ve T hücreleri gibi daha hassas savaşçıları uyandırmak için zaman kazandırır.
Ama bu sistem kusursuz değil. Bazı virüsler, iç organlarını hücresel sensörlerden gizler, böylece ilgili alarm kabloları asla tetiklenmez. Diğerleri, interferon sistemini çalıştıran dişlileri yok eder, böylece uyarı sinyalleri asla gönderilmez. Özellikle dirençli virüsler, interferon mesajlarının dışarı çıkmasıyla ilgilenmeyebilir, çünkü moleküllerin diğer hücrelerde düzenlediği birçok savunmaya karşı kendilerini çelikleştirebilirler. Bunlar gibi stratejiler hemen hemen her yerde bulunur çünkü patojen başarısı için çok önemlidirler. Fish bana, “Genom faktörlerinde interferon yanıtını bloke etmeyen herhangi bir virüsü tanımlamanıza meydan okuyorum” dedi.
Bu, bizim açımızdan ideal değil. Texas Medical Branch Üniversitesi’nden koronavirolog Vineet Menachery, bu erken tepkileri raydan çıkarırsanız “domino etkisi olur” diyor. Daha fazla hücre enfekte olur; viral partiküller yayılmaya devam etse bile antikor ve T-hücre tepkileri geri kalıyor. Sonunda, vücut akıllanabilir ve yetişmeye çalışabilir. Ama o zamana kadar çok geç olabilir. Viral replikasyonun yükü sona ermiş olabilir, bu da bağışıklık çılgınlığının tahribatının çoğunu kendi dokularımıza yanlış yönlendirmesine izin verebilir.
O halde interferonlar bir konağın kaderini değiştirebilir veya bozabilir. Araştırmacılar bulundu o insanlar interferonlar vardır zayıf veya gecikmeli koronavirüse yakalandıktan sonra ciddi şekilde hastalanma olasılığı çok daha yüksektir. Diğerleri, bağışıklık sistemleri çöktüğünde benzer sorunlar yaşarlar. yanlış yönlendirilmiş antikorlar o saldır ve yok et interferonlar hücreler arasında mesaj taşımaya çalıştıkları için. İnterferonlar, dang hummasına ve sarı hummaya neden olan virüslere karşı mücadelede çok dramatik bir rol oynar. Bu patojenler kemirgen interferonları tarafından hızla boğuşur ve asla o hayvanları hasta etme, dedi Morrison. Ancak insanlarda, mikroplar molekülleri susturmanın yollarını bulmuşlardır – bu kadar zayıflatıcı ve ölümcül hastalığa neden olmalarının büyük bir nedeni.
Coronavirüsler genel olarak interferon sabotajında profesyoneldir. En güçlüleri arasında “sadece her şeyi kapatırPennsylvania Üniversitesi’nden bir koronavirolog olan Susan Weiss, interferon montaj hattında diyor. Bu, esasen, virüs parçacıkları ortalıkta dolaşırken bile, neredeyse hiç interferonun salınmamasını sağlar, muhtemelen MERS’e katkıda bulunan bir savunmanın kaldırılması. önemli ölüm oranı. Weiss SARS-CoV-2’nin yakın zamanda bu konuda kuzenini kopyalayacağını düşünmüyor. Virüsün biraz var kabiliyet interferon üretimini tıkamak için, ancak pay dahası, bana MERS gibi sistemi susturmamı söyledi.
Yine de SARS-CoV-2, interferon sansürüne yönelik kendi küçük, belirsiz adımlarını atıyor gibi görünüyor. CU Anschutz’dan Santiago’nun da aralarında bulunduğu birkaç araştırmacı grubu, aylardır virüsün interferonlara maruz kalan hücrelerin içinde ne kadar iyi istila edip çoğalabildiğini araştırıyor. Buldukları Delta ve Omicron gibi son varyantlar, bu güçlendirilmiş hücrelere sızmada daha iyi Kendilerinden önceki bazı versiyonlarla karşılaştırıldığında – bu direncin virüsün yeni yinelemelerinin dünyayı süpürmesine ve tekrarlayan hastalık turlarına neden olmasına yardımcı olabileceğine dair bir ipucu.
Menachery, SARS-CoV-2’nin dayanıklılığındaki artışın çok büyük olmadığını, bulaşıcı başarıyı artırmanın “sınırlarında” olduğunu söyledi. Örneğin antikor kaçırma, virüsün yayılmasına ve daha fazla insanı hasta etmesine yardımcı olmada daha baskın bir rol oynuyor olabilir. Yine de, ortaya çıkan model rahatsız edici bir soruyu gündeme getiriyor, dedi Santiago. İnterferonların virüse karşı gücü zaten artıyor gibi görünüyor yavaş ama emin adımlarla; “Ya gelecekte bir noktada virüs bir pay daha dirençli?” İster aşılar ister antiviraller aracılığıyla olsun, COVID’i yönetme zorluğu orantısız bir şekilde balon olabilir. Menachery, interferon direnci ile antikor kaçırmanın aksine “buna karşı aşı yapmak için yapabileceğimiz hiçbir şey yok” dedi.
Yine de, muhtemelen koronavirüsün interferon dirençli hale gelebileceğine dair bir tavan var. Morrison, eninde sonunda, alarm sistemlerimizi silahsızlandırmak için tekrarlanan girişimlerin, virüsün bulaşıcı potansiyeline veya yayılma hızına “bir bedeli olabileceğini” söyledi. İnterferonlar aynı zamanda son derece çeşitlive aralarında fazlalıklar var. Bir aroma bir patojen tarafından afallanırsa, bir diğeri muhtemelen boşlukları doldurmaya yardımcı olacaktır.
Balık gibi birçok araştırmacı da interferon bazlı tedavilerin test edilmesi çok yakın zamanda koronavirüs bulaşmış veya koronavirüse maruz kalmış kişilerde. Bu denemelerin birçoğu üretti karışık veya hayal kırıklığı yaratan sonuçlar. Öyle olsa bile, bilim adamları zamanlamayı, tarifi ve dozu belirledikten sonra, Santiago’nun CU Anschutz’daki işbirlikçisi Eric Poeschla, “İnterferonların bir şekilde hala etkili olacağını düşünmek için her neden var” diyor. Ne de olsa moleküller, doğanın kendin yap antiviralleridir.
Böyle bir kumarın viral evrimi ve dolayısıyla viral evrimi ödemesi için bulaşma-bir şekilde kontrol altında tutulması gerekecektir. SARS-CoV-2, genomunda muazzam bir kıpırdama odasına sahiptir; Bize bulaştırma konusunda daha az pratik yapmak, kendini geliştirme vuruşunu durdurmanın en basit yollarından biridir. Menachery, virüsün MO’suna daha fazla ince ayar yapması için “Her çoğaltma döngüsü bir fırsattır” dedi.
Kaynak : https://www.theatlantic.com/science/archive/2022/08/coronavirus-variants-viral-transmission-interferons/671047/?utm_source=feed