Merhaba,
Michel Foucault, Paris’teki St. Anne Hastanesi’nde stajını yaptı; burada Jacques Lacan’ın ilk seminerlerini izledi. Bilgi ile iktidar arasındaki ilişkiyi sorgulamaya ve tıp gibi “normalleştirme pratikleri”ne dair eleştirisini geliştirmeye bu yıllarda başladı. Deliliğin Tarihi (1961) ve Kliniğin Doğuşu (1963) bu çalışmalarının ürünüydü. Deliliğin Tarihi’nde, topluma aykırılığı ve deliliğiyle bürokrasinin ve geleneklerin normalleştirici gücüne direnen romantik sanatçı figürüne odaklandı.
1970’te Fransa’nın en saygın eğitim ve araştırma kurumlarından Collège de France’a profesör olarak atandı ve 1970- 1984 yılları arasında burada Düşünce Sistemleri Tarihi dersini verdi. Derslerin bant çözümlerinden derlenen kitaplar ölümünden yıllar sonra yayımlandı.
College De France’de bilinçlenmeleri için halka eğitim veriliyordu.
Ülkemiz de uygulansa ne güzel olur.
Deliliğin Tarihi’nde, deliliğin yaşamın bir parçası sayıldığı, kaçıklarla çılgınların sokaklarda ellerini kollarını sallayarak dolaştıkları Orta Çağ’dan tehlikeli sayılmaya başladıkları , tımarhanelere kapatıldıkları , öteki insanlarla aralarına ilk kez duvarların çekildiği 18.yüzyıla kadar, Batı’da deliliğin arkeolojisini irdeliyor.
Deliliğin Tarihi, aynı zamanda aklın tarihinin ana hatlarını da ortaya koyuyor; Akıl, kendini ancak deliliğin zıddı olarak tanımlanabiliyor. Öyleyse delilik, toplum düzeninin varlığı İçin gerekli; çünkü bu düzen ancak kendi negatifinin aynasında kimlik bulabilir.
Kimlik doğuştan verilen bir şey midir?
Sevgiyle
Yasemin Emre