Cansız maddelerin tesadüfler sonucu bir araya gelerek canlı bir organizma oluşturacağını iddia eden batıl bir inanış. Ortaçağ'dan bu yana süregelen bu batıl inanış "spontane jenerasyon teorisi" olarak da bilinir. Ortaçağ'da böceklerin yemek artıklarından, güvelerin yünden, farelerin ise buğdaydan oluştuğuna dair bir inanç vardı. O yıllarda bu düşünceyi ispatlamak için bazı ilkel deneyler yapılmıştı. Örneğin 17. yüzyılda yaşayan Belçikalı fizikçi J. B. Van Helmont, kirli insan gömleğiyle buğday tanelerini bir araya koymuş ve farelerin oluşacağını sanmıştı. Etlerin bir süre sonra kurtlanması da, hayatın cansız maddelerden türeyebildiğine bir delil olarak görülüyordu. Ne var ki bir süre sonra etlerin üzerindeki kurtların kendi kendilerine oluşmadıkları, sineklerin getirip bıraktıkları gözle görülmeyen yumurtalardan çıktıkları anlaşıldı. Teori 19. yüzyılda, Fransız bilim adamı Louis Pasteur'ün yaptığı deneylerle tamamen çürütüldü ve abiyogenez teorisinin ya da diğer bir deyişle spontane jenerasyon teorisinin hiçbir bilimsel geçerliliğinin olmadığı ispatlandı.