Weirdly Irrelevant Show About Nazis Conquering America
[İlk sezon için spoiler Yüksek Kaledeki Adam .]
Bir yıl ne fark eder. Geçen Kasım ayında, Amazon'un Yüksek Kaledeki Adam Çıkış yaptığında, Amerikan hükümetinin Nazi tarafından ele geçirilmesinin öncülü, güvenli bir şekilde kaçış gibi görünüyordu. Yapım tasarımında zarif ve sıkma kapasitesinde neredeyse sınırsız olan alternatif tarih draması, II. Ancak 2016, beyaz üstünlükçülerin Beyaz Saray'a seçilen adayını buldu ve onunla birlikte, anti-Semitik, sağcı bir propagandacı olan sağ kolu gitti. Neo-Naziler tezahürat yaptı - birkaç kollarını açarak bir Hitler selamı Barışçıl bir etnik temizlik çağrısında bulunan bir konuşmada - ve ülke genelinde nefret suçları arttı.
Yani buradayız, Yüksek Kale şimdi çağdaş Amerika ile aldatıcı bir şekilde alakalı görünüyor. Bu hafta 1. Sezonu yeniden izlerken, dizinin (küçük ama önemli) siyasi değerini gördüm: faşizmin normalleşmesine karşı bir uyarı ve Amerikan istisnacılığı yanılsamasına karşı bir azarlama olarak. Geçen yılki en sessiz sahnede, arkadaş canlısı bir Ortabatı polisi, sakince, küçük kasabasının üzerine kül yağmurunun haftalık bir olay olduğunu açıklıyor: Hastane, sakatları ve ölümcül hastaları yakar - devlet üzerinde bir yük. 60'ların başlarında, ABD'nin Japon yönetimindeki Batı, Hitler liderliğindeki Doğu ve ortada tarafsız, kanunsuz bir tampon bölge olarak bölünmesi, muhtemelen karakterlerin Amerikan kimliğinin pek inanılır olmayan bir şekilde silinmesine yardımcı oldu.
Yüksek Kale 'in ilk sezonu bir dizi komut dosyası sorunuyla doluydu: incecik karakterler, sersemlik hızı, hokey diyalogları ve gülünç hikaye satırları. Sezon finali şaşırtıcı derecede aptalca bir açıklamayla sona erdi: Yasaklanan filmlerden isteksiz direniş savaşçısı Juliana (Alexa Davalos) ve yeni uyanan Nazi dönek Joe'nun (Luke Kleintank) Tarafsız Bölge'ye gizlice girmek için hayatlarını riske attığını gösteren filmlerden biri, geleceğin birer işaretleri - veya çeşitli olasılıklardan biridir. Şu anda mevcut olan 2. Sezon, bu yazı sorunlarının hiçbirini düzeltmezken, gösterinin mitolojisine derinlemesine bir dalış (genellikle alkışladığım bir hareket) esasen anlatının gerçekliğimizle olan bağını bir uçurumdan aşağı itiyor. Naziler ve Japonlar arasında yaklaşmakta olan bir nükleer savaş, yakuza'nın B planlarına gizlice girmesiyle dramanın ana çatışması haline geliyor çünkü neden olmasın, sanırım. Baş karakterin makaralarının kaderini umursayacak olsaydık (çünkü bir şekilde özgür bir Amerika'ya tanık olmanın izleyicileri devrimcilere dönüştürmesi gerekiyordu), onları çoktan unutmuştuk.
Kurgusal bir Nazi Amerikası hakkındaki bir gösterinin mevcut Amerikan neo-Nazizmi hakkında ne aydınlatabileceğiyle ilgilenen izleyiciler için belki de en hayal kırıklığı yaratan şey, gösterinin sosyopolitik ilgisizliğinin anahtarıdır. Joe ve Juliana'nın direniş faaliyetleri onları sürekli tehlikeye atsa da, gerçek şu ki, bir Nazi veya emperyal Japon rejiminde hedef alınma olasılığı en düşük olan insanları temsil ediyorlar. Ancak kakistokratik Trump yönetimi, savunmasızlar için en korkutucu olanıdır ve yeni kuralların en savunmasız olanları nasıl etkilediğini büyük ölçüde görmezden gelirken bir toplumun ne kadar acımasız olduğuna dair bir hikaye anlatmak, sinir bozucu derecede çekingen ve hayal gücünden yoksundur. Evet, engelli oğlunu öldürmek için Yahudi Frank (Rupert Evans) ve SS Subayı Smith'in (Rufus Sewell) öjeni odaklı emri var. Ancak Frank'in Nazi karşıtı direnişle bir araya gelmesinden bu yana, hikaye çizgileri artık Japon kontrolündeki Pasifik Devletleri'ndeki hala güçsüz Yahudi nüfusuyla ilgili değil. Benzer şekilde, engelliler veya aileleri açısından çok az iç gözlem yapıldı. Juliana da zar zor bir kadın gibi görünüyor. Nazilerin ve Japon İmparatorluk Ordusunun yükselişinin bir parçası olan toplumsal cinsiyet ilişkilerinde geriye doğru dev sıçramalar ve dönemin cinsiyetçiliği atlanmıştır.
Sosyolojik bir teori, bir kültürün en alt basamaklarının üyelerine nasıl davranıldığına bakarak o kültür hakkında çok şey öğrenebileceğimizi öne sürer. Bu işaretle, Yüksek Kale aslında inşa ettiği dünyayla o kadar ilgili değil, çünkü en çok ilgilendiği kurbanlar beyaz Amerikalılar. 2. Sezon prömiyeri, Axis'in ele geçirilmesinden sonra milyonlarca Afrikalı-Amerikalıya ne olduğu hakkında küçük bir ipucu sunuyor (Dick'in romanı onları yeniden köleleştirdi), ancak yeterli değil. Ve gösteri, yeni bir Japon-Amerikalı karakterle Amerikan milliyetçi mit yapımına yönelik önceki eleştirilerini geri alıyor. İstilacı Japon ordusu tarafından Manzanar'dan kurtarıldı, ancak yine de Amerikan kurtuluşu için savaşmayı seçti, yani onu kelimenin tam anlamıyla bir toplama kampına koyan insanların tarafında. Niye ya? Amerika, görünüşe göre, bu karaktere böyle düşünmek için bir neden vermemiş olsa da, o kadar özel. Avrupa ve Asya haritalarının bu dünyada nasıl göründüğünü merak ediyorsanız, unutun gitsin. Burada sadece Amerikalıların hayatı önemlidir.
Yeni sezon şaşırtıcı bir şekilde aileye odaklanıyor: Juliana'nın üvey kız kardeşi Trudy'nin (Conor Leslie) biyolojik babasını (Tate Donovan) arayışı; Joe'nun tüylü baba sorunları; bir Japon yetkilinin (Cary-Hiroyuki Tagawa) evlilik çekişmesi. Fakat Yüksek Kale Aile anlayışı, Dünyalılar için kan bağlarının önemli olduğu konusunda bilgilendirilen, ancak bunun nedeni hakkında hiçbir fikri olmayan bir dünya dışınınkine benzer. Yüksek Şatodaki Adam sonunda, Führer'in (Wolf Muser) kendisi kadar çılgın bir deli olan, manzarayı yiyip bitiren bir Stephen Root şeklinde ortaya çıkıyor. Krediler akmaya başladığında ve en azından kaçabileceğimizi fark ettiğimizde bu bir rahatlama oluyor. Bugün nasılsın distopya.