Helen Sharman, uzaya giden ilk İngiliz oldu. Hikayesi gerçekten iyi bilinmeli; Rus Mir programının bir parçası olmak için bir ilana nasıl cevap verdiğinden, 16.000’den fazla başvuran arasından seçilmesine ve nihayetinde Mir Uzay İstasyonunda uzayda sekiz gün geçirmesine kadar. Hiçbir Şey Gerçekleştirmedi, ancak daha bariz uzay açısına odaklanmak yerine kişisel unsurlara odaklanın; kız kardeşi, erkek arkadaşı ve ebeveynleri ile olan ilişkileri, annesinin erken başlayan bunama hastalığı ve mükemmelden daha az mükemmel olan hayatı ile birlikte.
Değerlendirme
TAMAM
İlham verici bir hikaye olması gereken, bu yapımda hala kulaklarımda çınlayan en sinir bozucu telefon zili de dahil olmak üzere bazı çok garip seçimler nedeniyle hayal kırıklığı yaratıyor.
Helen Sharman, uzaya giden ilk İngiliz oldu. Hikayesi gerçekten iyi bilinmeli; Rus Mir programının bir parçası olmak için bir ilana nasıl cevap verdiğinden, 16.000’den fazla başvuran arasından seçilmesine ve nihayetinde Mir Uzay İstasyonunda uzayda sekiz gün geçirmesine kadar.
Gerçekleştirilecek Bir Şey Yok onun hikayesini almış, ancak daha bariz uzay açısına odaklanmak yerine kişisel unsurlara odaklanmış; kız kardeşi, erkek arkadaşı ve ebeveynleriyle olan ilişkileri, annesinin erken başlayan bunama hastalığı ve onu sıkılmış, kayıtsız ve ciddi borçlu bulan mükemmelden daha az yaşamı. Bariz, hizmet eden alkışlardan uzaklaşmak cesurca bir karar. Bunu aile ve hırs hakkında kişisel bir drama yapmak için üzerinde çalışılacak çok şey var gibi görünüyor. Ama ne yazık ki, doğru bir şekilde donmuş gibi görünmüyor ve bende bir fırsatın kaçırıldığı hissine kapılıyor.
Sorunlar mekan seçimi ile başlar. KasaCavern’in Cavern’i travers halinde, sahneyi çok gergin bırakıyor. Zıt uçlarda eylemi görmek için sürekli zorlanıyorsunuz. Ve aktörler çok uzaktayken, çoğu zaman sırtımız bize dönükken, üstümüzdeki trenlerin gümbürtüsü tarafından boğulan boğuk sesler nedeniyle kelimeler kayboluyor. Hangi oyuncuyu izleyeceğinize karar vermek için daha çok zorlanıyorsunuz. Çeşitli pozisyonlarda performans sergiledikleri için hepsini içine almak mümkün değil ve daha geleneksel bir sahneleme ile işler çok daha iyi olabilir.
Ama daha da kötüsü, sanki oyunun yarısı telefon görüşmeleriymiş gibi geliyordu. Açıkçası, o yüksek, tiz telefon bir kez daha çaldığında, başımın üstündeki hoparlörü duvardan sökmeye hazırdım. Helen’in uğraştığı sorunları göstermek için kullanılır; hayatının gidişatından sıkılmış, ona zaman bulamayacak kadar meşgul bir erkek arkadaş, Helen’in asla orada olmadığını hisseden bir kız kardeş – ama kesinlikle daha iyi yollar var. Ve oyuncuları birbirinden çok uzaklaştırarak bizi görüş hatları konusuna geri götürüyor.
İlerleme hızı da yanlış geliyor. Telefon görüşmesinden sonra gelen telefon görüşmesinin açılış sahneleri, kesinlikle gerekenden çok daha uzun sürer. Yine de nihayet uzay programından söz edildiğinde, birdenbire bu sahneleri geçmek için bir telaş var. Elbette ilginin çoğunun yattığı yer burasıdır ve yine de neredeyse buna gerçekten değinmek istemiyorlar mı?
Sayısız telefon görüşmesi sahnesinden sonra, Mor VerigoHelen bir monolog sunar. Bu ani ve garip bir tarz değişikliği, daha sinir bozucu olsa da, sonunda hikayenin daha net ilerlemesini sağlıyor. Babasından daha sonra benzer bir monolog var (Ben Gardner Grey) bu da aynı derecede hoş bir eğlence olarak geliyor. Ancak bu anlar çok az ve çok uzak.
Bununla birlikte, bazı unsurlar övgüye değer. Oyun, Helen’in uzay yolculuğunu daha başlamadan neredeyse oyalayan cinsel eşitsizlikleri mükemmel bir şekilde ele alıyor. Sadece uzay giysisi tasarımı nedeniyle bir erkeğin son seçim olması tercih edildiğini öğreniyoruz! Ve bu gündelik cinsiyetçilik, onun cahil erkek arkadaşıyla (George Seymour) hayatına çok az ilgi gösteren, kendini çok takıntılı olarak tasvir etmesi biraz fazla karikatürize edilmiş gibi görünse de.
Helen Sharman’ın hikayesi anlatılmayı hak ediyor ve Hiçbir Şey’in bunu bariz olmayan bir yönde yapmaya çalışması takdire şayan. Ama şu anda, bazı garip seçimler, özellikle de ahizeyi kaldıran o lanet telefon yüzünden kötü bir şekilde hayal kırıklığına uğramış hissediyor.
Senaryo: Scott Howland
Yönetmen: Harriet Taylor
Yapımcı: Yapılacak Şey Yok
Helen, VAULT Festival 2023’ün bir parçası olarak mevcut koşusunu tamamladı.