Martin Creed Kimdir ?Martin Creed Hayatı Ve Biyografisi
Martin Creed Kimdir ?Martin Creed Hayatı Ve Biyografisi
İNGİLİZ MULTİMEDYA SANATÇISI VE MÜZİSYEN
Doğum: 21 Ekim 1968 – Wakefield, İngiltere
Martin Creed’in Biyografisi
Creed, 1968’de İngiltere’nin Wakefield kentinde doğdu.Üç yaşında İskoçya’ya taşınmadan önce, babasının (bir hırdavatçı) Glasgow Sanat Okulu’nda cam yapımı ve mücevherat üzerine dersler verdiği bir yerdi. Creed, sanatçı olduğu kadar müzikal bir ailede büyüdü.
Büyükannesi bir konser piyanistiydi ve Creed dört yaşında keman ve on iki yaşında piyano öğrenmeye başladı. Hatırladığım gibi, “Çocukken bana en önemli şeylerin müzik ve sanat olduğu öğretildi.” Bu iki form daha sonra kendi sanatsal çalışması ile birleştirilecekti.
Creed, çocukken ailesiyle birlikte The Society of Friends’in toplantılarına katıldı.O zamandan beri, bu Quaker toplantılarında sadece ara sıra kısa ses ve/veya konuşma ünlemleriyle noktalanan sessizliğin müzikal anlamdaki etkisinden söz etti.
1986’dan 1990’a kadar Creed, Slade Güzel Sanatlar Okulu’nda resim eğitimi aldı. Disiplini kısıtlayıcı bulsa da 2005 yılına kadar resim yapmadı.Diğer medyada bir özgürlük duygusu keşfetti.Özellikle, Creed’e farklı sanatsal üretim türlerini keşfetme güvenini veren hocası ve performans sanatçısı Bruce McLean’den ilham aldı.Daha sonra “Slade’deki zamanımı sevdim. Öğrenciyken gerçekten iyi vakit geçirdim” yorumunu yaptı.
Creed’in öğrencilik yıllarında biçimlendirici bir deneyim, bir duvardaki sanat kavramını yeniden düşünme niyetinden doğdu.Duvar için bir şey yapmak yerine neden duvardan içeri girmeyeyim diye düşündüm.
Creed, yaratılışının cinsel çağrışımlarını fark edince utançla boğuldu. Yine de, izleyicinin onu cinsel olarak okuma tepkisinin, çalışmanın bir anlamı olduğuna dair bir işaret olduğuna inanıyor.”Orada bir şey var”.
1980’lerin ve 90’ların sonlarında, Creed’in gündelik ve hazır ürünlere olan ilgisi, A4 kağıt ve blu-tack gibi malzemelerden işler yaptığı için daha da gelişmeye başladı. Bu malzeme özgürlüğü, “insanlar tarafından sanat olarak kullanılan her şey sanattır” argümanını yansıtır. 1987’de Creed, devam eden her sanat eserini daha anlatı başlıklarıyla birlikte numaralandırma pratiğine başladı. Bu süre zarfında Birleşik Krallık’ta sergiler açtı ve daha sonra ticari markası haline gelecek olan seriliği ve sadeliği keşfetti. 1994 ve 1999 yılları arasında grubu Owada ile konserler verdi, birçok albüm ve single yayınladı. 1999’dan beri solo sanatçı olarak sahne aldı.
Creed, 2001’de Turner Ödülü’nü İngiltere’nin çağdaş sanat için en prestijli ödülü esasen Çalışma No. 227: Işıklar açılıp kapanıyor(2000) ışıkların dönüşümlü olarak açıldığı boş bir oda yerleştirmesinin gücü eseriyle kazandı. Turner Ödülü sergisinde yalnızca tek bir çalışmayı ve bu kadar basit olanı sergileme cüretini, mekan ve müzik ritmiyle aldatıcı derecede karmaşık ilişkisini de fark eden jüri üyeleri tarafından övüldü. Bununla birlikte, Creed’in kazanması, kültürel açıdan muhafazakar birkaç eleştirmen, köşe yazarı ve yorumcu tarafından enstalasyonun sanat olup olmadığı sorusuyla birlikte, tabloid gazetesinde aşırı düşmanlığa ve alaya yol açtı. Bu, Creed’in yerleştirmesidir ve genellikle Tracy Emin’in My Bed ve Carl Andre’nin yanında yer alır.
Medya tarafından çağdaş sanat pratiğinin algılanan sıradanlığını ve hükümet fonlarının “kötü sanat” ya da sanat olmayan herşeyin anlamsızlığını yansıttığı için hala en sık alıntılananlardır.
Ritmik teknik, görsel sanat ve yerleştirme pratiğine paralel bir etkinlik olarak ilerleyen Creed’in müziğinde de kendini gösteriyor. Creed’in hem görsel sanatı hem de müziği onun özel endişelerini yansıtıyor.Maddi nesnelerin ezici ağırlığı ve aşırı tabu veya gizli davranışlar da dahil olmak üzere kontrol ihtiyacı. İlkini söyleyen sanatçı, nesne yapmaktan kaçınmaya ve zaten var olan şeylere dikkat çekmeye başladı.Kağıt, hava, sesler ve kelimeler. Bu kaydileştirmeyi, bir kişinin beyaz bir alanda kustuğu Work No. 610: Sick Film ve Work No. 660: Shit Film filmlerinde araştırdı.Dışkıladıkları yer. İşle ilgili şunları söylüyor: “‘Her gün tuvalete gidiyorum ama bu gizli bir şey ve korktuğum bir şey’ diye düşündüm. Bence bu korkunç, sürekli ellerimi yıkıyorum. O yüzden belki diye düşündüm. Bundan neden kaçındığıma bakmalıyım.”
Creed’in uygulamasının ilk büyük araştırması 2014’te Londra’daki Hayward Gallery’de gerçekleşti ve ardından hem New York’ta Park Avenue Armory’de hem de Wassenaar’daki (Hollanda) Museum Voorlinden’de retrospektifler yapıldı.
Creed şimdi Alicudi adasındaki (Sicilya yakınlarındaki) evi, Londra’daki (Barbican’da bulunan) dairesi ve kız arkadaşının (yazar ve psikanalist Anouchka Grose) güney Londra’daki evi arasında yaşıyor ve çalışıyor. İşlerine bir mola olarak etrafta dolaşmaktan hoşlanıyor. Alicudi’deki evine sadece tekneyle ulaşılabiliyor ve uzaklığının tadını çıkarıyor .Her ayrıldığında evin “yola kadar küçülmesini” izliyor.
Ulusal ve uluslararası sergilenen eserleri, güzel sanatlar, müzik, kamusal sanat ve performansa yayılmaya devam ediyor. Creed, sanatın dünyada yaşayabilmesi ve dolayısıyla insan deneyiminin tüm yönlerini kapsaması gerektiğini açıklayarak bu disiplinler arasında mutlaka bir ayrım görmez. Bu fikir doğrultusunda, Turner ödülünü kazandığından beri çalışmaları devam etmiştir.
Creed İskoçya’nın Edinburgh kentindeki ikonik Scotsman Steps için bir eser yaratmak üzere görevlendirildi. Her basamağı farklı bir mermerle kaplayan kalıcı yerleştirme, her gün taşıtlar ve turistler tarafından şehrin bazı bölümlerine erişmek için kullanılıyor ve sanatın ondan uzak değil, dünyanın bir parçası olmasına olan ilgiyi bir kez daha yansıtıyor.
Son yıllarda, pratiğinin bir parçası olarak resim ve çizimler bir kez daha ortaya çıktı. 2013-15’te Creed, kız arkadaşlarından biri de dahil olmak üzere naif portreler çizmeye başladı. Dizilere, kelimelere ve günlük hayata dayanan önceki çalışmalarından bir ayrılma gösterdi. Başka bir çıkış, onun eksik siyasi olarak algıladığı şeye öfkesine yanıt olarak yaptığı Sınır Kontrolü ve İçeri Girsinler (her ikisi de 2015) adlı iki videoyla, siyasete girişinde bulunabilir.
Sanatçı, “Dünyadaki bir şeyleri ayıramazsınız” derken, bunların önceki çalışmalarından bir “ayrılış” olduğunu kabul etmek istemeyebilir. Dolayısıyla sanatı, içinde yaşadığı dünyanın bir yansıması ve bir parçasıdır.
Creed’in eserleri, minimum fiziksel müdahaleyle yapıldığı için, içinde yaşadığımız maddi dünyaya bir yanıt ve panzehir olarak görülebilir. Sanatçının kağıt, hava ve ışık gibi günlük malzemeleri kullanma pratiği, izleyicinin dikkatini başka türlü gözden kaçırabilecekleri şeylere çekerek, “farkındalık üzerine bir dizi alıştırma” olarak tanımlandı. Bu fikir, tüketici kültürünü karakterize eden Creed’in kaçınmaya çalıştığı ezici bir seçim miktarına kadar uzanır. Creed’in çalışmasında, bilinçli seçimden kaçınma ve nesneleri sıraya koyma arzusunda ortaya çıkan endişeli bir enerji var.
Ancak bu, gelecekte üstesinden gelmek istediği bir şey: “En büyük sorunlarımdan biri kontrolle ilgili bunu atlamaya çalışıyorum.”demesidir.
“Sanat nedir?” sorusu Creed’in çok ciddiye aldığı bir konudur.Onun çalışması sanat ihmal edilebilir bir etkisi vardır.Yoksa yaşama gerçeği özüne olduğu anlamında anlaşılabilir kelime “bütün dünya + işin = bütün dünya”, oluşuyordu. Çelişkili anlamlar arasındaki bu potansiyel gerilim, başka yerlerde, en azından kendi pratiğine ilişkin değerlendirmesinde açıkça görülmektedir. Sanatçı, “İşimin bok olduğunu düşünmekle harika olduğunu düşünmek arasında gidip geliyorum” dedi. Kendisini bir sanatçı olarak düşünmediğini iddia ederken, sanatın her şey olabileceğine ve normal yaşamın temel bir parçası olduğuna da inanıyor. “İnsanlar deli ve deli ve hayat çılgın. Sanat, çılgınlık yapabileceğiniz bir yerdir.Çılgın, aptalca şeyler.”
Creed, çalışmalarının “kavramsal sanatın akademik bir keşfi” olarak yapılmadığını, duygu ve insanlarla “iletişim kurmak ve merhaba demek” için bağlantı kurma arzusuyla motive edildiğini söylüyor. Bu nedenle, çalışmalarına karmaşık açıklamalarla başlık atan galerilere karşı konuştu ve bunların, hakkında söylenecek başka bir şey olmadığı korkusundan kaynaklandığını öne sürdü: “Bence boşluk korkusu en büyük korkulardan biri Dünyayı dolduracak şeyler istiyorlar. Bir açıklama istiyorlar.”
Bu çekişme noktasına rağmen, Creed genellikle sanat eleştirmenleri ve küratörler tarafından çok seviliyor. Aslında biraz alışılmadık bir şekilde Turner Ödülü sahibi bir sanatçı için.
Eleştirmen ve sanat tarihi yazarı Julian Bell onu “tatlı, çekici bir oyuncu” olarak adlandırırken, diğerleri onun eksantrik görünümünden ve kıyafet anlayışından veya sanatsal motifleriyle takıntılı ilişkisinden kaynaklanan enerjisinden bahseder.