"Apotheosis" kelimesi eski Yunanca kökenlidir ve iki kelimeden oluşur. Edebi çeviri "tanrıya dönüşme" dir. Apotheosis kelimesinin asıl anlamı, övgü, yüceltme ve yok sayma kavramları arasındadır. Büyük olasılıkla, apotheosis doğudaki bir "icat" tır. İspat Mısır ya da Çin hanedanlarının tarihi olabilir.
Başlangıçta, gerçek tarihsel figürlerin övgüde bulunduğu ritüeller, onların yararları ve olumlu nitelikleri olağanüstü bir karakter kazanmıştı. Böylece, ölümlü kahramanlar insanüstü (ilahi) niteliklerle yavaş yavaş donatıldı, aynı zamanda varlıklarının öbür dünyada da devam ettiği anlamına geliyordu.
Bu, yaşamı boyunca bile kültü Zeus'un soyundan gelenleri zorlayan Makedon İskender'in işten çıkarılması süreci idi. Roma İmparatorluğu'nda, cumhuriyetin çöküşünden sonra, imparatorlar Yunan antlaşmalarını geri çağırdılar ve kendi kültürlerini yarattılar. Bütün bir imparator zincirleri kendilerini tanrıların soyundan ilan etmek için acele ettiler ve aktif olarak kendilerine ibadet ettiler. Merakla, en zeki, hükümdarların en zekileri, kendilerini tanrılar ilan etmek için acele etmiyorlardı, ancak yalnızca onurlardan memnundular (Julius Caesar ya da Octavian Augustus). Ve tam tersine, tereddüt etmeyen en tatsız kişi, yaşamlarında ilahi kökenlerini ilan ettiler - bu Caligula ve Commodus'tur. Yine de vatandaşlar imparatorlarının Jüpiter gibi gerçek tanrılar olmadığını anladılar. Onların kötüye gitmeleri daha ideolojikti ve geniş ve heterojen bölgeler arasında, Roma İmparatorluğu topraklarını belirleyen bir tür kimlik olarak ek bir bağlantı görevi gördü.
Kişi, apoteosisin bir anakronizm olduğunu düşünmemelidir. Ve bugün, tamamen meşru gerekçelerle, birçok ülkede, gerçek şehitler, azizleri için gerçek azizler olarak nitelendiriliyor ve hesaplanıyor. Katoliklikte ve Ortodokside bu gelenek kanonlaşma olarak bilinir. Modern yaşamda, liderlerin özveri, eski Sovyetler Birliği, Kuzey Kore, Çin, 20. yüzyılın 50-60'lı sakinleri tarafından iyi bilinmektedir.
Apotheosis kültür ve sanattaki gösterimini aldı. Resme uygulandığı gibi, bir özdeyiş, Tanrı'nın enkarnasyonundaki bir kahramanın görüntüsüdür. Böyle bir türün canlı bir örneği Vereshchagin'in “Savaşın Apotheosis'i” veya Ingre'nin “Napolyon'un Apoteozu” nun bir resmi olabilir. İlginçtir ki, ilk eser apotheosis'i olumsuz bir şekilde (savaşın yıkıcı bir sonucu olarak) karakterize eder. 1865’de Constantino Brumidi’nin Capitol’deki Rotunda’ındaki fresk, Washington’un “Apotheosis’i” hakkında daha az merak uyandırıcı değil. İç Savaşın sonunda yapıldı ve bugünün standartlarına göre yarım milyon dolardan fazlaya mal oldu. Bu çok belirsiz bir iştir. Bir yandan, George Washington ilahi gücün özniteliklerine sahiptir (mor pelerin, arka planda yıldız geçidi, parlayan gökkuşağı, tanrıça ve perisi).
Millete hizmet için ilahi yüksekliğe muzaffer yükselişini sembolize ediyor. Ve aynı zamanda, bazı araştırmacılar eserdeki masonik izleri işaret ediyor - ana figürlerin kafalarının oluşturduğu pentacle.
Her iki kavramın da gerçeğini göz ardı etmeden, herhangi bir esere yalnızca izleyiciyi kompozisyonun, çizimin ve biçimin mükemmelliği ile ikna edebilecek bir sanat nesnesi olarak ele almanın tavsiye edilebilir olduğunu not ederiz.
Artık bildiğiniz gibi, apotheosisin çok farklı anlamlara sahip olabilecek bir kelime olduğunu biliyorsunuz.