Ancak, kısa süre sonra, birliklerin disiplini ve savaş kapasitesinin yalnızca korkaklara ve terkelere karşı baskıcı önlemlerle değil, aynı zamanda kendilerini savaşta ayırt edenleri cesaretlendirerek de desteklenmesi gerektiği ortaya çıktı.
Eskizlerin geliştirilmesi ve ilk Sovyet ödülünün hükümleri konusunda çalışmalar başladı. Ve bundan önce, ödülün tüm uygulaması, seçkin Kızıl Ordu adamları ve nominal altın veya gümüş saat ve sigara vakası komutanlarının sunumu ile sınırlıydı. Zor zamanlarda komutanların başarısı ve kişisel kahramanlıkla mücadele etmesi için deri ceketler, kırmızı çiçekler ve diğer askeri ve sivil yaşam öğeleri ödüllendirildi.
2 Eylül 1918, Tüm Rusya Merkezi İcra Komitesi toplantısında, kişisel bir ödül verilmesi konusunu ele aldı - Sovyet iktidarının düşmanlarıyla savaşlarda başarılar, cesaret ve adanmışlık için sunum için proleter bir amblem. Kızıl Bayrak ve Kızıl Karanfil - 3 insanlarından bir komisyon hazırlamışlardı, ertesi gün Insignia'nın (siparişin) 2 versiyonunun seçilmesi teklif edilen bir taslak hazırlamışlardı - Kızıl Bayrak ve Kızıl Karanfil. Kızıl Bayrak Siparişini Seçti. Bu arada, 100'teki yasa dışı hayat emekli maaşı projesi kapsamında sürtünme güveniyordu. (altın eşdeğeri). Kesin sürelerin ve cümlelerdeki değişkenliğin bir sonucu olarak, yanlışlığın emrin ismine geçtiğini belirtmek gerekir. Son versiyonunda “RSFSR'nin Kızıl Bayrakları” Nişanı (nişanlar) olarak adlandırılmış olmasına rağmen, çeşitli yayınlarda ve hatta belgelerde Kızıl Bayrak Nişanı olarak adlandırılmıştır.
Emrin ilk tüzüğü 16 Eylül 1918'de onaylandı. Tüzük, "Insignia'nın doğrudan savaş faaliyetlerinde özel cesaret ve cesaret gösteren tüm RSFSR vatandaşlarına verildiğini" şart koştu. Başka bir deyişle, sadece Kızıl Ordu erkekleri ve komutanları değil, Kızıl Ordu saflarında olan kadın askerler de en yüksek askeri ödülle ödüllendirilebilirler. Bu yüksek ödülü temsil etme hakkı, Kızıl Ordu'nun tek tek bölümlerinin tüm komutanlarına ve komiserlerine verildi. filove gönüllü birimler.
Troçki'nin, sadece düzenleyici belgelerin geliştirilmesinde değil, aynı zamanda siparişin üretimi için en uygun malzemelerin seçimini göz önüne alarak dış tasarımın geliştirilmesinde de kişisel olarak yer aldığı belirtilmelidir. Bu yüzden, onun sayesinde emir, ilk teklif edilen bakır ya da bronz yerine, gümüşten yapılmaya başlandı. Dahası, bu konudaki görüşü oldukça katı bir biçimde ortaya kondu. Sverdlov'a gönderdiği bir telgrafta, amblemin ilk versiyonunu porta'nın rozeti ile karşılaştırdı ve şöyle açıkladı: “Genel olarak hayal kırıklığına neden olacağı için onu pes etmeyeceğim” dedi. Sipariş acilen sonuçlandı. Her bir bölüm için 2-3 ödülleri oranında sipariş edilen amblemler. V. Durov ve N. Strekalov'un kitaplarında belirttiği gibi, 1919'in sonunda, RSFSR'nin Kızıl Bayraklarının 4600 siparişleri verildi.
Orduda işçi
A.P. Kommunistka dergisinde yayınlanan Kızıl Ordu'nun 10 yıldönümü için zengin olan, iç savaşın sonunda ordudaki kadın sayısının bazı göstergelerine atıfta bulunuldu, ancak temel testlerde doğruluklarında bazı şüphelere yol açıyorlar. Böylece, Kızıl Ordu 3 milyon insanın toplam sayısından (28 Ağustos 1920'ten itibaren), kadın sayısı 73858'e ulaştı. Ek olarak, 30 000'ten askeri personel değil, orduda çalışan 22 949, kadındı ve dergide belirtildiği gibi, bu grubun% 75'i (% 76,5 hesaplarımıza göre).
Makale başka ilginç dijital göstergeler içeriyordu. Bu nedenle, kadın askerler orduda dağıtılan 50909 kişilere sahipti:% 50 (27537 kişi), savaş dışı ekonomik işlerde, 40% (20099 kişi) - sağlık personeli ve% 10 kişi (3273 kişi) - idari ve ekonomik kompozisyon. Hesaplamalarımıza göre, yüzdeler farklı - sırasıyla% 54,% 39,5 ve% 6,5. Bu hesaplanan ihmaller temel öneme sahip değildir, ancak gerçek durumu ve Kızıl Ordu’daki kadın askeri personelin Ağustos 1920’taki Kızıl Ordu’daki kategorilere nasıl bölündüğü fikrini bir şekilde bozar. Makalede belirtilen zengin kişinin, bu bilgilerin eksiksiz olmadığı, çünkü ellerinde tüfek bulunan ve “savaş alanını terk etmeyen” yüzlerce Kızıl Ordu kadınını dikkate almadıkları için, bu bilgilerin eksiksiz olmadığı belirtilmelidir. Geçtiğimiz yıllarda ve Kızıl Ordu’daki büyük düşüşlerin bir sonucu olarak, durum çarpıcı biçimde değişti. Delegatka'nın 1928'te yazdığı gibi, o zamanlar yalnızca 72'in askeri akademiden mezun olduğu ve yüksek bir askeri eğitim aldığı, komuta ve siyasi pozisyonlarda kadın askeri personel vardı.
Orduya giden yol, iç savaş sırasında kadın işçiler ve köylü kadınlar için sırada yer alıyor. Doğru, orduyu doktorlarla ve hemşirelerle yenilemek için kullanıldı ve sağlık personeli arasında seferberlik kullanıldı. Ancak kadınların Kızıl Ordu'nun saflarına asıl girişi hala gönüllü işe alımlar vermiştir. Sovyet hükümetinin, kadınların kurtuluşu ve eşitliği konusundaki sloganını uygulayarak, ordudaki aktif çalışmalara giderek daha fazla ilgi duyuluyordu. Komünist kadınlar siyasi savaşçı oldular, siyasi yöneticiler, komisyoncular yüksek siyasi pozisyonlara getirildiler. Aynı zamanda, iç savaş sırasında, Kızıl Ordu'da makineli tüfek, atıcı, kartuş taşıyıcı, süvari ve diğer savaş birimleri olarak doğrudan askeri operasyonlarda bulunan binlerce kadın vardı. Cesurca Kızıl Ordu kadın süvarilerinde kendilerini kanıtladılar; örneğin, 1-inci süvari ordusunda çok sayıda kişi vardı. Budyonny, anı kitaplarının sayfaları da dahil olmak üzere, onlar hakkında sıcak konuştu. 1960-in sanatçısı L. Kotlyar'ın kartpostalı, Pavlina Kuznetsov'un 35-inci süvari alayının nişanı olan Kızıl Bayrak Nişanı'nın süvarisi olan iç savaşın kahramanlarından birini betimliyor.
Ön tarafta bir şey oldu. Dergilerden birinde 1920-s böyle bir örnek verilmiştir. Polonya cephesindeki savaşlarda, 58 Bölümünün birimlerinden biri düşman ateşi altında sallandı. Durum bir kadın asker tarafından kurtarıldı. "Yoldaş. Güçlü bir istismar ve popo ile Moskalev kaçakları durdurur ”,“ savaşçıların canlılığını ”yükseltir ve savaş devam eder. 12 Devrimci Askeri Konseyi, cesaretini ve kahramanlığını altın saatiyle ödüllendirdi.
Ordu kayıplara uğradı. Ön kısımda genellikle nitelikli profesyoneller yoktu. Mesela, savaş sırasında telgraf operatörleri ve telefonculara ciddi bir ihtiyaç vardı. Askeri sırları düşmanın üzerine geçiren eski sinyalciler yerine, Sovyet makamlarına ve askeri sırları tutabilecek uzmanlara adanmış güvenilir olmaları gerekiyordu. Telgraf operatörleri ve telefoncuların safları askeri kadınlara katıldı. Telgraf operatörleri ve telefoncuların hazırlanması için kısa süreli kurslar açıldı. Cesur işaretçiler kendilerini yetenekli ve cesur dövüşçüler olarak gösterdiler. Ve örnekler var. Paulina Schwede, Letonya Piyade Tümeni'ndeki obüs topçu taburu içerisinde telefon görüşmesi yaptı. Ekim'de 21'ten 23'a Stish istasyonunun altındaki yılın 1919'i, düşmanın çok yaklaştığı ve kırmızı birliklerin pozisyonlarının sürekli bombardımanı yapıldığında bile, kesintisiz iletişim sağlamaya ve aküye komutlar göndermeye devam etti. Onun başarısı için Kızıl Bayrak Nişanı'na layık görüldü.
Uzmanların akut yetersizliği, askeri tıp alanında da hissedildi. Eski merhamet hemşireleri toplulukları, Kızıl Haç örgütleri dağıldı, dağıldı veya kaldırıldı ve ön tıbbi yardım istedi. 1919'ta kadın çalışanlardan sağlık personeli yetiştirmek için, Moskova'da ilk kısa süreli “kırmızı” hemşirelik kursları düzenleniyor. Neredeyse 3 aylık özel bir eğitim almış olan kadınlar cepheye gittiler, sık sık kişisel cesaret ve özveri göstererek, doğrudan savaş alanlarındaki düşman ateşi altındaki yaralılara ilk yardım sağladılar.
Ordudaki bir kadın, askeri işlerde sadece arka ve yardımcı işleri yapamayacağını gösterdi. Savaşta sık sık, elinde bir tüfekle cesaret gösterdi ve kahramanlık gösterdi, böylece diğer Kızıl Ordu adamlarına örnek oldu. “Bir kadın ordunun şartlarında çalışabilir” diye yazdı Lenin, “ordunun yardımına gelince, onun arasında kampanya yapmayı”. Daha sonra 1920'un düşüşünde, proletaryanın lideri K. Zetkin ile bir konuşmada kendisini daha somut bir şekilde ifade ederdi: “Onlar olmadan kazanamazdık. Yoksa onlar zor kazanamazlardı. ”
İç savaş yıllarında, kadınların askeri ilişkilerde rolüne ilişkin genel parti değerlendirmesi ciddi biçimde değişti. Kollontai, bir yıl önce toplam 3’i, Geçici Hükümetin kadın taburları için gönüllüleri suçladı ve 1920’te, “kadına karşı tamamen yeni bir tutum ve askeri ilişkiler alanında güçlerinin kullanılması planlandığını” yazdığı için mutlu oldu. “Kadın işçilerin ve köylü kadınların askeri meselelere katılımı” dedi, “geçici politik düşüncelerle değil… sınıfın hayati görevleri tarafından belirlenir… Sınıf ordusunun bir kadına, bir işçiye ve bir köylüye ihtiyacı var”. Neredeyse Ekim 1917'tan hemen sonra, iç savaş cephelerinin daha da genişlemesi göz önüne alındığında, kadınlar aktif olarak askerlik hizmetine katılmaya başladı. Gönüllüler olarak, parti ya da Komsomol görevlendirmesiyle, kısa süreli askeri ve tıbbi eğitim kursları aldılar ve ardından cepheye gittiler ya da stratejik tesisleri korumak için. Savunma hatları, kazma siperleri ve siperler oluşturma çalışmaları için cezbedildiler. Onlara hukukun üstünlüğünü korumaları ve bir polis hizmeti taşımalarına güvendiler. Gönüllüler, Kızıl Ordu'nun saflarına girdi ve öne çıktı. Örneğin, yalnızca 1919 sonbaharında Petrograd'dan cepheye yönelik çalışan işçilerden ayrılmaların sayısı 1,5 binden fazla kişi olarak gerçekleşti.
Kadınlar ilk yıl hamillerini sipariş ediyor
İç savaş cephesinde savaşlara katılan kadın askerler, cesaret ve kahramanlık gösterdiler. Kızıl Ordu'nun saflarındaki sayıları hakkındaki veriler değişiklik gösteriyor - 66'tan 75'a bin kişi. Kadınlarla ilgili bilgilerin yanı sıra - sadece Sovyet düzeninin ilk ve o zamanı için baylar - "Kızıl Bayrak RSFSR". Daha önce de belirtildiği gibi, bu emir, iç savaş yıllarında ve ondan sonraki ilk yıllarda bu emir olarak adlandırıldı. Doğrudan iç savaş sırasında verilen ve bittikten hemen sonra verilen emir ve devrimciye layık görülen insanlar listesine dahil edildi. silah. Koleksiyon 1926 yılında yayınlandı ve 28 kadın askeri personelini içeriyordu. Bu ödül listesiyle her şey az ya da çok açık. Kronolojiye göre şöyle görünüyor: 1919 yılı - toplam 1 ödülü, 1920 - 9 ödülleri, 1921 - 4, 1922 - 3, 1923 yılı, 9 ve 1924 yılı - 1 ödülü. 1926’te, emri verilenler arasında hiçbir kadın yoktu. 1 yılında ilk kez 1925-th süvari alayı Daria Krzhanovskaya'nın bir hemşiresi tarafından Kızıl Bayrak Nişanı verildi.
Bir süre sonra, özellikle ödül alan alıcılar için “Kızıl Bayrak Nişanı Nedir?” Ve kimin giydiğini ”başlıklı özel bir not geliştirildi. Şöyle dedi: "Bu yüksek proleter amblemi göğsüne takan, çıtır topluluğun, halk kitlelerinin ortamından, en çok hak eden ve en iyisidir.
Bir sonraki kitle ödül dalgası, Kızıl Ordu'nun 10 yıldönümünün kutlanmasına zamanlandı. Sipariş No 101 Şubat 23, yılın 1928'i, ordunun personeline ve donanmaya getirildi. Listede, 20 kadını olan 1928 çalışanı yer aldı. Emrin yeni kadınları arasında, sırada yer alan 975 savaşçıları, 33 sağlık çalışanları, 8 politik çalışanları, 8 partizanları ve diğer bazı faaliyetlerin temsilcileri yer aldı. Bu düzenin özelliği, sadece modern direkleri değil aynı zamanda verilen çalışma yerlerini veya meslek türlerini de göstermesiydi.
Bu iki sayıyı bir araya getirmek daha kolay gözüküyor ve iç savaşın cephelerinde işlenen işler için o yılların en yüksek Sovyet askeri ödülünün şövalyesi haline gelen 61 kahramanlarının isimlerinin bir listesini görüyorsunuz. Ancak, farklı yıllardaki yayınlarda ve yayınlarda, bunların sayısı 53'ten 100'tan daha fazla kişiye verilir. Belki de araştırmacılar ve tarihçiler, askeri kadınları ödüllendirme konusunda daha önce bilinmeyen başka bazı belgeler de belirlediler. Ancak o zaman açık bilgi alanına girilmeli ya da en azından yayınlarda belirtilmelidir.
1924 yılında, SSCB'de aynı ismin Emrinin kurulduğu ve aynı yılda RSFSR'nin eski Emrinin ödüllerini durdurmaya karar verdiği akılda tutulmalıdır. Ancak, aslında, SSCB'nin Kızıl Bayrak Nişanı sadece 1930'lerin başında verilmeye başlandı. Öyleyse, hikayenin geçtiği tüm iç savaş kahramanlarına RSFSR'nin Kızıl Bayrak Nişanı verildi.
Devam edecek ...