Bu, kaderini bir başkasının ellerine bırakmaktı, varoluşuyla ilgili sorumlulukların el değiştirmesiydi. Bu da onun aldığı karşılıktı aslında, çünkü yalnız olmaktansa bir başkasına yaslanmak daha kolaydır.
Dünyası kasvetliydi ama o bunun farkında değildi; çünkü bundan başka bildiği dünya yoktu. Dünyası loştu ama onun gözleri bundan başka bir ışığa uyum sağlamamıştı ki hiç. Dünyası çok küçüktü. İnin duvarları ile sınırlıydı ama boz yavrunun dışarıdaki büyük dünyadan haberi olmadığı için varoluşunun bu dar sınırları onu hiç sıkmıyordu.
Burada mesele, kendine, rahat hissettiğin alanın dışında bir pencere açabilmektir. Bu, cesaret ister. Bunu yapabilirsen, bir pencereyi açıp dışarıda farklı dünyalar görebilirsen, bir eşiği de atlamış olursun.