Hiç iş hayatınızın herhangi bir döneminde “Ben işimi iyi yapayım da, diğerleri ile olan ilişkilerim çok da önemli değil” dediğiniz oldu mu? Peki ya işinizi iyi yapabilmenizin diğer çalışma arkadaşlarınızla olan ilişkilerinize bağlı olduğunu fark ettiniz mi?
“Kimi tanıdığınız mı, ne bildiğiniz mi önemli?” sorusunun cevabı da aslında tam burada gizli. Hep beraber bakalım:
1. İşin aslı şu ki, iş hayatında zaten yeterince stres var ve kimse bilmediği, sevmediği biriyle çalışmaktan hoşlanmıyor.
2. Her halükarda karşıdaki kişinin bizimle ilgili ilk düşüncesi: 'Kulübün üyesi olup olmadığımız.'
3. Sürüngen beynimiz, mantıksal yeni beyne bilgileri iletmeden önce dört uyarıcıya bakıyor.
4. Empati, sürüngen beyin için çok lükstür. Onun öncelikle ilgilendiği şey, hayatta kalmak ve sosyal statüsünü korumaktır.
5. İşte bu yüzden, diğerleri ile olan ilişkilerimiz kim olduğumuzla ilgili en belirgin kanıtımızdır.
6. Peki, iş hayatında ilerlemek için hep güçlü ilişkilere mi ihtiyacımız var?
7. Neyse ki işin aslı düşündüğünüz kadar vahim değil.
8. Yani kontaklarınızın sizi kulübe kabul etmeleri için onlarla sürekli iletişim halinde olmanız gerekmiyor.
9. Yani, yeni tanıştığınız birisiyle bağ kurabilmek için öncelikli hedefiniz çevre yapmak değil, tanıştığınız kişiye fayda sağlamak olmalıdır.
10. Öğrenmek ve keşfetmek genlerimizde var.
11. Psikolojide işlevselcilik hareketinin öncüsü William James, “İnsan doğasındaki en derin arzu, değer görme ihtiyacıdır” der.
12. Kısaca özetleyecek olursak, bir sonraki iletişiminizde kendinizi yeniden bir gözlemleyin.