Novel Günleri - Bilgilendirme!
Bölümün tamamını okumak için üye olmalısınız! Üye olmak için tıklayınız.
45. Bölüm Cevap
“Çıplak elle mi?”
Li Huai birden eğlenmeye başladığını hissetti. Savaş çoktan bu noktaya geldi ancak yanındaki çöp parçası hala kibirlenmeye devam ediyordu. Onu bu kadar ciddiye alması için hiçbir sebebi yoktu!
“Hey, söyleneni düzgünce duydun mu? Chen Xi, Li Huai’ye karşı çıplak elle savaşmak istiyor.”
“Er… Gerçekten de böyle söyledi.”
“Yenilgiden önceki son çırpınışlar mı? Ancak şunu da söylemeliyim ki Chen Xi öyle kendini öven bir tipe benzemiyor.”
…
Çevrede bulunan herkes Chen Xi’nin kılıcını kaybettikten sonra onu bir kenara atıp yumruklarıyla Li Huai’yi yenmek istemesini dilleri tutulmuş bir biçimde izliyordu. Yumruğu ne kadar sert olursa olsun, Büyülü Hazine’ye karşı ayakta kalabilme şansı var mıydı ki?
Ancak…
Etraftaki bazı kişilerin hızlı düşünme yetileri sayesinde birkaç olasılığı düşünmeleri sonucu, gözleri hızlı bir şekilde Chen Xi’ye doğru döndü.
O, daha öncesinde Li Huai’nin saldırılarına karşı direnirken, Chen Xi’nin tüm elbisesi paramparça olup perişan bir halde sürünmesine rağmen vücudunun üst kısmı tamamen ortadaydı. Dikkatli incelendiğinde-parça parça- temiz bir şekilde belli olan kaslarının onun ince ve uzun vücudu üzerinde nasıl dağıldığını gördü. Chen Xi’nin vücudu güzelce biçimlenmiş bir heykel gibiydi ve düzgün hatlarıyla birlikte yeşim gibi parlıyordu ve içinde patlayıcı bir güç barındırıyordu.
İnce ve yakışıklı yüzü, kaslı ve güçlü fiziği birbiriyle uyumluydu ve soğuk ve kararlı ifadesiyle birlikte rakibi üzerinde güçlü bir görsel etki yaratıyordu.
“Habistanrı Vücud Saflaştırma Eğitimi mi?”
Whoosh!
Daha etraftakiler olanları anlamaya çalışırken Chen Xi bir anda bulunduğu noktada ortadan kayboldu. Li Huai sadece gözlerinin önünde bir parlama gördü ve önünde parlayan ışık yayan bir yumruk görüşünü yırtarak belirdi.
“Huh?”
Li Huai’nin gözbebekleri bir anda titredi. Chen Xi’nin yumruğu bir yıldırım saldırısı gibiydi, gökyüzünü yırtarak ilerledi ve havada daireler çizerek dalgalar oluşturdu. Bu, birisinin korkutucu bir güç seviyesini yoğunlaştırmasıyla ancak bu seviyeye kadar yükseltilebilecek bir şeydi!
Li Huai zaman kaybetmeye cesaret etmedi ve içgüdüsel olarak sağ kolunu kaldırdı ve o kritik anda elindeki Çam Hışırtısı Kılıcı karşıdan kendisine doğru gelen yumruğu bıçaklamak için hareket etti.
Bang!
Kılıç ve yumruk şiddetli bir şekilde çarpıştı ve beklenin aksine hiçbir yere kan veya deri parçaları uçuşmadı. Chen Xi’nin yumruğundan döküm demire vurunca çıkan ses gibi metal çarpışma ses çıktı.
Adım! Adım! Adım!
Li Huai devamlı bir şekilde üç adım geriye gitti ve ifadesi bembeyaz olmuştu ve asık bir suratla olanlara bakıyordu.
“Habistanrı Vücudu Saflaştırma Eğitimi!”
Öncesinde Li Huai, Chen Xi’nin kılıç saldırısıyla 30 metre geri çekilmek zorunda bırakılmıştı ve şimdide bir kere daha yumruk saldırısı sonrası üç adım daha geriye çekilmeye zorlandı!
İnsanlar bu manzarayı gördüklerinde yaşadıkları şokun yanında herkes, bakışlarını Chen Xi’ye doğru döndürdü ve bu bakışlar karışık bir hal aldı: Bu çocuk gerçekten de içinde büyük bir güç saklıyormuş. Kılıç tekniği ve hareket tekniği ileri seviyeye ulaşmış durumda ve sadece Ki saflaştırması olağanüstü olmakla kalmıyor aynı zamanda çok yüksek bir vücut saflaştırma seviyesine de sahip. O… Gerçekten de hala herkesin uğursuz diye çağırdığı çocuk mu? Sahip olduğu daha kaç tane kozu bulunuyor?”
“Bu çocuk kendini Çam Hışırtısı Kılıcına karşı koruyabiliyor. Onun vücut saflaştırma seviyesi beklediğimden daha da yukarı bir seviyede… Ama görelim bakalım kılıcımı keskinleştirince yumrukları hala o kadar sert olacak mı?!” Li Huai dişlerini gizli bir şekilde gıcırdattı ve vücudu bir anda yıldırım gibi ilerledi. Kılıcındaki güç büyük bir nehir gibiydi ve Chen Xi’ye doğru savururken şok edici seviyede öfkeli bir aura yayıyordu.
Bang! Bang! Bang!
Kulakları delici ve ağır bir çarpışma sesi devamlı olarak etrafta yankılandı. Yumruk ve kılıç birbiriyle çarpıştı ve soğuk ışıklar etrafa doğru yayılmaya devam etti. Kılıç parlamaları sayısız şekilde etrafa yayıldı ve yerdeki zemini yırtarak çok sayıda çatlak oluşturmaya başladı. Ancak bunların hiçbiri Chen Xi’nin güçlü -yeşim taşı gibi olan- fiziğine tek bir çizik bile atamadı.
O anda Chen Xi deli gibiydi ve yumrukları sarp kayalıklardan aşağıya dökülen akıntıya benziyordu. O devamlı olarak şiddetle saldırıyor, korkusuz bir şekilde gelen saldırılara karşılık veriyordu. Büyük bir istekle saldırdı, saldırdı ve saldırdı!
Büyülü Hazine ile karşılaştırılabilecek kadar güçlü bir fizik. Savaş niyeti etrafa yayılıyordu ve yumruk teknikleri sanki bir fırtına misali etrafı dağıtıp geçiyordu ve bu manzara karşısında herkes akıllarını kaybetmiş bir şekilde sallanıyordu:
“Bu çocuğun yumruk tekniği de mi çok güçlü durumda? Lanet olası elleri çırılçıplak! Tek başına vücut saflaştırıcıları bile Büyülü Hazineler karşısında bu çocuk gibi sakatlanmayan bir vücuda sahip değil!“
Li Huai, kendisine ıslık sesi çıkartarak ve sanki hiç sonu olmayacakmış gibi gelen yumruklara doğru baktığında, savaştıkça daha da üzülüyor ve öfkeleniyordu. Chen Xi’nin bitmeyen yumruklarıyla yüzleştiğinde, sadece gelen esintiyi engelleyebiliyordu. Karşılık vermek istese bile denemeleri Chen Xi tarafından durdurulup geldikleri yere geri gönderiliyordu.
“Lanet olsun! Görünüşe göre benim hiçbir koza sahip olmadığımı, sana karşı çaresiz olduğumu falan düşünüyorsun!”
Kısa bir süre sonra- Chen Xi’nin bir yumruğunu daha blokladıktan sonra- Li Huai pasif durumda daha fazla kalmadı ve artık yumruk yememeye başladı. Güçlü kolları etrafa whooosh sesi çıkartarak yayıldı ve kırmızı pençeli bir turna gibi kollarını açtı. Vücudu bir tüy kadar hafifledi ve Chen Xi’nin yumrukları karşısında kayarak geriye doğru süzüldü.
“Sonunda sakladığı bir kozunu mu kullanacak?” Li Huai’nin yanan bakışları karşısında çevrede bulunan herkesin bir kere daha zihinleri karıştı.
“Artık çok geç!”
Ancak o anda Chen Xi’nin umursamaz gözlerinden soğuk bir ışık yıldırım gibi parladı. Chen Xi, arkasında bir patlama yaratarak ilerledi; vücudundaki kasların dalgalanması etrafa yuvarlanan dalgalar gibi yayıldı ve vücudu attığı tek adımla birlikte 10 adımdan fazla bir mesafeye ilerleyerek bir anda Li Huai’nin yanında belirmesini sağladı adeta uçan bir ejderhaya benziyordu. Bu hareket karşısında Li Huai’ tepki bile veremedi.
Hiss!
Li Huai etrafında bulunan havanın büküldüğünü hissetti, yeşim gibi parlayan bir yumruğun bir toptan ateşlenmiş gibi büyük ve karşı konulamaz şekilde yavaşça ilerlediğini izlerken gözbebekleri büyüdü!
Öksürük! Öksürük!
İzleyicilerin gözünde Li Huai’nin boğazı, görünmeyen bir el tarafından sıkılmış gibiydi ve ifadesi boğulmak üzere olması sebebiyle karanlık ve mor bir renge büründü. Li Huai’nin göğsü hızlıca inip kalktı ve açıkça patlama sınırına yaklaşmak üzereydi, onun için nefes almak son derece zor gibi görünüyordu ve ağzını açıp yenilgiyi kabul etmek için tek bir şansı bile yoktu.
Kacha!
Chen Xi, Li Huai’nin boğazını sıkmak ve onu boğmak için yumruğunu pençe haline getirdi ve daha sonra da Li Huai’yi tutup havaya kaldırdı. Li Huai’nin kırılgan boyun kemiklerinden etrafa doğru dalga dalga kemik kırılma sesleri yayıldı. Bu yüzden çoktan morarmış olan Li Huai’nin yüzü seğrildi ve acı içinde değişti.
“Li Huai’nin işi bitti!”
Gözler Li Huai’ye çevrildiğinde, onun Chen Xi’nin ellerindeki güçsüz çabasını gören herkes, dilleri tutulmuş bir şekilde şoka girdi.
O, işin başından beri çöp parçası olarak ve her zaman yenileceği var sayılan ve Sisli Çam Şehri’nde uğursuz olarak alaya alınan kişiydi. Ancak o anda aynı çöp parçası ve uğursuz, herkese büyük bir şok yaşatmıştı. Eğer kendi gözleriyle görmeselerdi kimse bunun gerçek olduğuna inanmazdı.
“O… O gerçekten de Li Huai’yi yendi mi?” Şehrin kapısının üstündeki Su Jiao’nun yüzüne yerleştirdiği gülümseme ortadan kayboldu, gözleri şaşkınlık ve şok içerindeydi. Ancak yaşadığı en büyük hissiyat Li Huai’ye karşı olan öfke ve hayal kırıklığıydı.
O kendine güvenir bir şekilde Chen Xi’yi herkesin gözü önünde küçük düşürmek istiyordu. Kendi gelişimini sakatlamasını, herkesin önünde kendisinden özrü dilenmesini de… Ancak şu anda, Chen Xi’nin kendi ellerinde kesilmeyi bekleyen koyun gibi duran Li Huai karşısında tüm olanlar, sesi etrafa yayılan koca bir tokat gibiydi ve herkese karşı küçük düşmüştü!
“Zayıf savaş deneyimiyle birlikte sabırsız ve çabuk öfkelenen birisiydi. Bu Li Huai sadece ismen deha olarak adlandırılabilir onun dışında gücü son derece zayıf!” Cang Bin kafasını iki yana salladı ve yüzü tamamıyla küçümseyici bir ifadeyle kaplıydı. Şu anda Li Huai’nin durumuyla alakalı bir an bile empati yapmadı.
“Düzgünce gördün mü? O Heybetli Yıkım Yumruğu ileri seviyedeydi!” Song Lin, Chen Xi zafer kazandığında biraz önceki gibi sevinmedi ve eski tembel haline geri döndü.
“Bence onunla olan ilişkimi düzgün bir şekilde geliştirmeliyim. Savaş Taosu’nde böylesine bir gelişim Ejder Gölü Şehri’nde bile nadir olarak adlandırılır.” Duanmu Ze’nin bakışları Chen Xi’ye karşı çoktan övgüyle bakan bir hal almıştı.
*Adam olacak bu çocukJ
Du Qingxi tek bir kelime bile etmedi ancak dudaklarına sebebi açıklanamayan ve parıldayan bir gülümseme yerleştirmişti. Şu kesindi ki, Chen Xi’nin bu savaşı kazanmasından son derece mutluydu.
“Kazandı!”
“Kıdemli Chen Xi kazandı!”
“Chen Xi’nin başaracağını biliyordum!”
Kırmızı Yaprak Enstitüsü’nden gelen Lu Shaocong ve üç kişilik gurubu son derece heyecanlıydı ve her bir ağızdan ona sevinçle bağırıyorlardı.
Chen Xi etraftaki hiçbir tartışmaya ya da kutlamaya dikkat etmedi. Sağ eli hala sıkıca Li Huai’nin boğazını tutuyordu ve herhangi bir ihtimalle oluşabilecek bir kazaya karşı dikkatli davranıyordu. Sadece şimdi kafasını kaldırdı ve bakışlarını duvarın üzerine çevirerek kayıtsız bir şekilde konuştu: “Kazandım.”
Kesinlikle! Burada bulunan herkesin önünde bunu hiç kimse inkar edemezdi. Çok saygın bir kimliğe sahip olan Su Jiao bile şu anda ona karşı bir şey söylemeye cesaret edemezdi.
Ancak, Chen Xi’nin ağzından kayıtsızca gelen kelimeleri duyduğu anda Su Jiao, hala dili tutulmuş bir şekilde- utanç içerisinde- orada bekliyordu. Kısa bir süre sonra kendisini toparladı ve soğukça konuştu: “Evet, gücün gerçekten de beklentilerimi aştı. Düşünmüştüm ki klanının yok edilişinden sonra senin gibi bir çöp parçası sadece tılsım yapmayı bilebilir ve kafasını kaldıracak tek bir şansı bile olmaz. Senin bugün burada bana böylesine hoş sürpriz bir sürpriz yapacağını hayal bile edemezdim!”
“Hoş sürpriz” kelimeleri diğerlerinden daha ağır tonda çıkmıştı. Sanki bu iki kelime ağzındaki dişleri kırarak zorla ağzından çıkmıştı ve bu yüzden ses tonunda son derece yüksek gönülsüzlük ve tehdit hissi vardı. Kesinlikle bu hoş sürpriz onun limitlerine kadar kızmasına neden olmuştu.
Chen Xi daha fazla konuşmadı ve buz gibi soğuk ve kayıtsız gözleriyle bakmaya devam etti.
Li Huai ile savaştığı andan beri açıkça Li Klanı ve Su Klanını tehdit etmişti ve artık ne anlaşmaya ne de kefaret ödemeye yer vardı. Dahası Chen Hao, çoktan ustası Meng Kong’u izleyerek güney bölgesine gitmişti ve her şey planlandığı gibi gidiyordu. Chen Hao muhtemelen şu anda Gezgin Bulut Kılıç Tarikatı’na girmişti. O anda, tamamen yalnızdı ve artık endişelenmesi gereken hiçbir şey yoktu. Şu anda Su Jiao’yu tehdit etmekten neden çekinmeliydi ki?
Chen Xi’nin sessiz tavrına karşı Su Jiao öfkeden patlamak üzereydi ve soğuk bir şekilde konuştu: “ Çabuk soracağın 3 soruyu sor. Çünkü daha fazla konuşmazsan dayanamayıp seni öldüreceğim!”
Orada bulunan herkes bu söylenenleri duyduğunda kulaklarını dikti, hatta Du Qingxi’nin grubu bile bakışlarını Chen Xi’ye çevirerek onun ne soracağı konusunda merak içerisindeydi.
“Büyükbabamın ölüm sebebinin senin Su klanınla bir alakası var mıydı?” Chen Xi ilk sorusunu sordu ve bu soru, cevaplaması oldukça güç bir soruydu.
“Başladı!”
Su Jiao içinden iç çekti. O Chen Xi’nin bunu soracağını çok daha önceden biliyordu ama bu soruya cevap vermeliydi. Çünkü kalpten bir şekilde Cennet Tao’su altında yemin etmişti.
Eğer bir gelişimci Gökyüzü Ölümsüz Âlemi’ne yükselmiş olsa bile Cennet Tao’su altında kalp yeminine karşı gelmeye cesaret ederse, Cennet Tao’su tarafından ağır bir şekilde cezalandırılırdı. Hafif sayılan cezalar genellikle gelişimin sakatlanmasıyken ağır cezalar ölümü garanti ediyordu.
Su Jiao bunu bilerek elbette ki Cennet Taosu’nun otoritesine karşı gelmeye cesaret edemezdi. Kısa bir süre sessiz kaldı ve ifadesiz bir yüzle cevap verdi: “Kesinlikle.”
Badum!
Çevredeki herkesin kalbi, verilen cevap karşısında ürperdi. Ejder Gölü Şehri’ndeki en büyük altı klandan biri olarak, Chen Xi ile olan evlilik anlaşmasını paramparça etmek, Chen Xi’nin sürekli olarak üzerinde gitmek ve akrabalarını öldürmek konusunda Su klanına söylenebilecek hiçbir şey yoktu. Ancak bu biraz vahşi ve merhametsiz değil miydi?
Chen Xi bu sorunun cevabını kendi kendine çok uzun bir süre önce vermiş olsa da, Su Jiao‘nun bunu kabul ettiğini gördüğünce içinde- kalbinde- bulunan ve uzun zamandır bastırılmış olan öfke bir anda yükselmeye başlamıştı.
“Sizin Su klanınız, Li Klanının bana karşı tuzak kurmaya, küçük kardeşimi ve büyükbabamı ölümüne Sisli Çam Şehri’nde hapsetmeye ve daha sonra da ailemizin acı içinde yaşayıp, alaylar ve baskılar altında bu tavra karşı dayanamayıp kendimizi öldürmeye teşebbüs edeceğimiz noktaya getirmeye ve bunun sonucunda da Li Klanından Li Huai ile evleneceğiniz konusunda söz verdiniz mi?” Chen Xi derin bir nefes aldı ve ikinci sorusunu sordu.
“Bu soru uzun bir süredir kalbinde zehirli bir yara gibiydi. Büyükbabasının baskına uğradığı gün Chen Hao, Ses Kayıt Tılsımı kullanarak saldırganların sesini kaydetmişti. Eğer bunu yapmasaydı, Chen Xi’nin Li Klanı ve Su Klanından şüphelenmesine imkan yoktu.
Kalabalık bir anda patlayarak gürültülü bir şekilde karıştı!
Bu soruyu duyan herkes, sorulan soru karşısında kulaklarına inanamıyordu. Eğer gerçekler Chen Xi’nin söylediği gibiyse, Chen Xi için konulmuş olan “Uğursuz” lakabı tamamen Li Klanı ve Su Klanı’nın işi değil miydi?
“Kesinlikle!” Su Jiao’nun ifadesi gittikçe daha da soğuk bir hal almaya başladı. Kişisel olarak yaşananlar konusunda herkesin önünde- ona çevrimiş bakışlar altında- itiraf etmek karşılaştırılamaz seviyede utandırıcıydı.
“Gerçektende doğruymuş!”
Sili Çam Şehri’nden gelen ve bu zamana kadar Chen Xi’ye karşı sürekli olarak küçümseyici ve alay edici bir şekilde davranan herkesin kalbinde büyük bir soğukluk hissi ortaya çıktı. Sadece bir emirle birisini öldürmek, ama bu tarz bir işkence metoduyla o kişiyi intihara sürüklemek, bu son derece aşağılık bir yöntemdi!
Su Jiao’nun ifadesi, etrafta ona dönmüş olan küçümseyici ve şaşırmış olan bakışları görünce buz gibi oldu ve huzursuzlaştı.
Hu~
Chen Xi içindeki kinin, sınırlarına yaklaşarak daha fazla tutulamayacak seviyeye geldiğini hissediyordu. Derin bir nefes alarak bu hissi zorla bastırmaya çalışıyor ve çılgınca bir hareket yapmamaya çalışıyordu. Daha sonra da bir kere daha sordu: “Neden böyle bir şey yaptınız?”
“Bu Su Klanı büyüklerinin hep birlikte aldığı bir karardı. Sebebini bilmiyorum.”
Su Jiao’da içindeki utanç hissini zorla bastırıyordu ve 3 soruyu cevapladığı anda bakışları aniden alçaldı ve Chen Xi’ye bakarak dondurucu bir sesle konuştu: “Sorduğun üç soruyu cevaplamayı bitirdim. Yeterince tatmin olmuşsundur değil mi? Sana bir parça tavsiye vereceğim, kendine dikkat et! Güneyin Acımasız Yeraltı Alanı’nda ölme!”
Konuşmasını bitirdikten sonra Su Jiao, burada bir saniye bile kalmak istemiyordu ve arkasını dönerek duvarın üzerinden atladı ve kayboldu. Cang Bi’de Su Jiao’yu takip etti ve görünüşe göre ikisi de Li Huai’yi Chen Xi’nin ellerinde bırakmıştı.
“Lanet olsun!” Chen Xi, Li Huai’yi sanki bir çöp parçasını fırlatır gibi fırlattı ve Li Huai 30 metre ileride yere çakıldı.
“Sen… Sadece bekle!” Li Huai’nın durumu çok acıklıydı ve yerden sürünerek ayağa kalktı. Daha sonrada Chen Xi’ye doğru kızgın bir bakış atarak Katliam Şehri’ne girdi.
Duanmu Ze Chen Xi’ye doğru yürüyerek kafasını iki yana doğru salladı ve iç çekti: “Başkaları tarafından köleleştirilmek böyle bir sona geldi, zavallı ve acınacak halde.”
Du Qingxi kafasını kaldırdı ve yanında duran ve artık hakkında yeni bir düşünceye sahip olduğu yakışıklı gence doğru baktı ve yavaş bir şekilde konuştu: “Onu neden öldürmedin?”
“Onu öldürmek çok hafif kaçar.”
Chen Xi depolama yüzüğünden yeni elbiseler çıkartıp giyinirken normal bir şekilde cevap verdi ve ekledi: “Bir gün tüm Li Klanını gözlerinin önünde yok edeceğim ve büyükbabamın intikamını alacağım!”
“Oh, o zaman hadi şehre gidip dinlenelim ilk önce.” Du Qingxi daha fazla soru sormadı ve kafasını kaldırarak Katliam Şehri’ne doğru giden yolun üzerindeki gökyüzünün rengine doğru baktı.
Gökyüzü yer yer koyu kırmızı bir hal almıştı ve gecenin örtüsü yavaş yavaş çökmeye başlıyordu. Birazdan Kanlı Dağ’ın en tehlikeli olduğu zamanlar başlayacaktı.
Kimse Kanlı Dağ’da gece vakti dışarıda kalmaya cesaret edemezdi ve şehrin dışarısında kalan gelişimciler adımlarını hızlandırıp şehre doğru yöneldiler.
Crank! Crank! Crank!
Gecenin örtüsü çöktüğünde ve gökyüzü ve yeryüzü çizgi gibi ufukta birbirine yaklaştığında, kalın ve katı bir kapı büyük bir gürültü çıkararak Katliam Şehri’nin girişini kapattı. Tam o andan sonra gün ağarana kadar o kapı bir daha açılmayacaktı.
Uluma! Uluma! Uluma!
Çok uzaklardan sayısız üzgün ve acı içerisinde uluma sesleri bu çorak alanda yayılıyordu ve gecenin örtüsü son derece korkutucu bir hal alıyordu.