Suriye gökyüzündeki Rus askeri kampanya, biraz dar bir biçimde de olsa devam ediyor. Bununla birlikte, cumhurbaşkanının güçlerin ve kaynakların bir kısmını Arap Cumhuriyeti'nden çekme kararı ilk sonuçların temelini oluşturuyor.
Resmi rakamlara göre, Rusya Federasyonu'nun geçen yıl 30 Eylül'den 14 Mart'a kadar olan havacılık güçleri ülkemizde son derece yüksek bir hızda devam eden ülkemizde yasaklanan İD ile mücadele etmek için dokuz binden fazla sorti gerçekleştirildi: günde 60 ila 80. Yapılan işin büyük kısmı havacılık Özel Kuvvetler Tugayı Hmeimim'de konuşlandı. Ancak toplam, Terörle Mücadele Operasyonu sırasında teröristlerin bombaladığı Kogalymavia yolcu A-321'e yanıt olarak gerçekleştirilen uzun menzilli ve stratejik bombardıman uçaklarını da içeriyordu. Rusya'dan Suriye'ye mal taşıyan askeri nakliye uçağının uçuşları ve tersi de dikkate alındı. Hava köprüsünün yoğunluğu ve etkinliği, sadece iki ay içinde BTA kuvvetleri tarafından 214 bin tondan fazla aktarıldığı gerçeğiyle kanıtlanmıştır. Savaş "trafik" bir kısmı keşif uçağı düştü.
Operasyonun başlangıcında, günlük gösterge nadiren 30 - 40 kalkışlarını aştı, ancak bazen Baş Komutanı tarafından belirlenen 60 işaretine ulaştı. Ancak Aralık ayının ortasından itibaren istikrarlı bir şekilde büyümeye başladı. Zirve Ocak ayının sonunda geldi - Mart ayının ortası. Böylesine yüksek bir hızı korumak için, Hmeimim hava üssüne ilave Su-24 ve Su-34 ön cephe bombardıman uçakları yerleştirildi.
Özellikle şunu not ediyoruz: Muharebe çalışmasının olağanüstü yoğunluğuyla, ekipler ve yer destek personeli tek bir uçuş olayına izin vermedi. Karşılaştırma için: 2011’te Libya’daki on üç günlük “Sunrise Odyssey” operasyonu sırasında, NATO uçakları acil durum ve ekipman arızası sonucu bir Amerikan F-15E avcısını ve bir dronunu kaybetti. Öyleyse, Türk Hava Kuvvetleri tarafından vurulmuş ve Mi-24AMTSH arama kurtarma operasyonu sırasında öldürülen Su-8M cephe bombacısı olmasaydı, Hava Kuvvetleri kuvvetlerimiz iz bırakmadan militanları yenebilirdi.
Modern hava savunma sistemlerinin teröristlerden ve uzlaşmaz muhalefetten yokluğu Suriye hava sahasını tüm yüksek hassasiyetli cephaneliğini test etmek için ideal bir yer haline getirdi оружияRusya'da mevcuttur. Üstelik, temelini oluşturan Sovyet rezervleri değildi, ancak birkaç yıl önce birlikler oluşturup teslim ettiler.
Mümkün olduğunca doğru
Suriye'deki hava operasyonunun başlangıcında, 12 ön cephe bombacıları Su-24, aynı Su-25 saldırı uçağı, dört Su-34 ve çok amaçlı Su-30 saldırganları Khmeymim hava üssünde konuşlandırıldı. Kampanya süresince, komuta Suriye'ye dört su-34 ve aynı Su-24 aktardı. Ocak ayının sonunda, Lazkiye'de bombardımanları korumak ve Türk Hava Kuvvetleri'nin provokasyonlarından özel amaçlı hava saldırı uçaklarına saldırmak için tasarlanan en yeni dört Su-35 ortaya çıktı.
Vladimir Putin'in askerlerin geri çekilmesi konusundaki kararından sonra, yalnızca tüm Su-25 saldırı uçakları Rusya'ya değil, Su-24 ile aynı sayıda dört Su-34 bombacısı da geri döndü. Buna ek olarak, “Askeri-Endüstriyel Kurye” ye göre, geçen yılın Aralık ayından bu yılın Ocak ayına kadar, birkaç Su-24 döndürülmüş, bunun yerine Rusya topraklarından transfer edilen benzer makineler kullanılmıştır.
Neredeyse dokuz bin sınıftan ana birim, çok sayıda özel amaçlı hava saldırısı uçağı - bilgisayar alt sistemi SVP-24 ile donatılmış Su-2М24 ve Su-24М bombardıman uçaklarına düştü. Su-25CM saldırı uçağıyla birlikte bu makineler, güdümsüz havacılık imha silahlarının (TSA) ana taşıyıcıları oldu.
Zamanında test edilmiş X-25 ve X-29 uçak füzeleri de kullanıldı, ancak yine de KAB-500С ayarlanabilir bombaları Rus Hava Kuvvetleri Kuvvetlerinin yüksek hassasiyetli "tercih edilen silahı" haline geldi. KAB-500-OD ve daha ağır KAB-1500 sporadik olarak kullanılmıştır.
Rusya’nın Suriye’de kullandığı DTÖ’nün payı, elbette, ABD ve NATO’nun rakamlarından uzak (mevcut bin yılın çatışmalarında yüzde 80’e kadar). Ancak, yılın Ağustos ayı 2008'i Gürcistan'a karşı yaptığı operasyonla karşılaştırıldığında, ilerleme dikkat çekicidir - sadece VKS'yi yüksek hassasiyete sahip TSA ile donatmak için değil, aynı zamanda kullanımlarının etkin taktikleriyle de.
Su-24 ön cephe bombardıman uçaklarının ve Su-25 saldırı uçağının iyileştirilmiş hedef navigasyon kompleksleri, askeri bombalarla militanların saha hedeflerini ve saha takviyelerini daha etkili bir şekilde vurmayı mümkün kıldı. Ancak bir düzine metrelik sapmanın sivil kayıplara ve gereksiz yıkıma uğradığı yerleşim yerlerinde, yüksek hassasiyetli silahlara alternatif yoktur.
Bu nedenle, DTÖ'nün ana taşıyıcıları olan çok işlevli Su-24, Su-34M'den sonra mücadele kullanımının yoğunluğu bakımından ikinci sırada yer almaktadır. Beş buçuk ay boyunca "otuz dördüncü" nin bir kısmının üç yüzden fazla sıralama yaptığı dikkat çekicidir.
Aynı zamanda şunu da belirtmeliyiz: askeri-sanayi kompleksimiz ile VCS'nin daha iyi olup olmadığına dair komuta ve kontrolleri arasında devam eden uzun vadeli anlaşmazlıklar - yerleşik optik lokasyon istasyonları veya havai konteynerler ertelenmiştir. Ve grev uçakları ile hizmette olanlar, ne de diğerleri.
Başlangıçta şüpheli olan Su-34 konseptine rağmen ve şimdiye dek modası geçmiş olmasına rağmen - seri üretime girmenin zor ve uzun yolundan - Platan optik araç içi optik konum istasyonu, bu çok işlevli makinelerin tüm hassas silah yelpazesini kullanmak için en etkili platform olduğu ortaya çıktı. .
Ve bir başka şey: Suriye'de Rus rehberliği ile uydu destekli havacılık silahlarının toplu kullanımı, ancak GLONASS yörüngesel takımyıldızının 2011 - 2012'te tam güçlenmesinin ardından mümkün oldu. Bireysel binaların güvence altına alınmasına ve militanların kilit altyapılarının teminatlı zararı en aza indirgemesine izin verdi.
Ancak tüm etkinliği için, uyduyla düzeltilmiş cephaneler ne yazık ki, video konferans sisteminin karşısına çıkan herhangi bir görevi çözebilecek evrensel mucize silahları değildir. "Kozmik" doğruluk, küçük, sağlamlaştırılmış nesneleri, bunkerleri yenmek için her zaman yeterli değildir. Bu mühimmat da hareketli hedeflere karşı yararsızdır. Elbette, KAB-500С kullanımının menzili ve yüksekliği, taşıyıcılarını MANPADS ve uçaksavar topçularına karşı korur, ancak eskileri de dahil olmak üzere neredeyse tüm kısa menzilli hava savunma sistemleri zaten uçak için ciddi bir tehlike oluşturur.
Suriye operasyonunda, Rus komutanlığı Amerikalılarla aynı problemle karşı karşıya kaldı ve geçtiğimiz yüzyılın 90'inde yaygın olarak kullanılan hassas silahlar kullanıldı. KAB-500С gibi basit bir mühimmat bile hiç de ucuz değil. Her bomba birinci sınıf bir araba gibidir ve stoklar küçüktür ve bu da onları azar azar harcar. Suriye'deki hava saldırıları sırasında, her seferinde garantili bir yıkım için her zaman yeterli olmayan birden fazla KAB-500С ile nadir bir hedef kabul edildi.
Rusya savunma bakanlığı muhtemelen bir kereden fazla, emrinde, JDAM'ın herhangi bir analoguna sahip olmadığı için pişmanlık duydu - dipsiz Rus FAB ve OFAB stoklarının yüksek hassasiyetli silahlara nispeten ucuza dönüştürülmesi nedeniyle. Bu daha da can sıkıcı bir durum çünkü bu gelişmeler artık sadece teknolojik olarak gelişmiş ülkelerin mülkü değil. Bu tür setler, Türkiye ve Güney Afrika gibi ustalaşmış ve ikinci kademe silah üreticileridir.
Uçakların ve motorların eklenmesiyle eski dökme demir bombalarının uzun mesafeden düşman hedeflerini vurabilen DTÖ olduğu DTÖ haline geldiğinde, geleneksel imha silahlarının daha etkili olan dönüşümlerinden daha etkili bir şekilde bahsetmek gerekli değildir.
Uygulanabilir yük
Suriye'deki Rus seferinin en önemli olaylarından biri, deniz ve hava tabanlı seyir füzelerinin kullanılmasıydı. Fırlatılan füzelerin kesin sayısı bilinmiyor. Sergei Shoigu'nun geçen yıl 20 Kasım'da yaptığı bir toplantıda yaptığı rapora göre, uzun menzilli havacılık ve deniz filo 101 füze kullanıldı.
Rus askeri-politik liderliğinin raporlarından ve açıklamalarından elde edilen rakamları özetlemek gerekirse, yalnızca Donanma Suriye'deki hedeflerde en az 46 Caliber-NK seyir füzesi ile çalıştı. Bu gibi sayılarda en yeni KR'lerin voleybolunun başlatılmasının, testler sırasında veya egzersizler sırasında daha önce çalışılmadığı dikkat çekicidir. Ancak ilk deneyim çok başarılıydı.
Elbette, füzelerin tümü hedeflerine ulaşmadı, ancak başarısızlık yüzdesi, Irak kampanyasındaki 10 kampanyasındaki ABD KR ve “Çöl Fırtınası” zamanlarındaki Tomahawk'lar tarafından gösterilen 16 - 2003 ile karşılaştırılabilir. Rus filosu, yüzlerce ve binlerce kilometre boyunca yüksek hassasiyete sahip nükleer olmayan bir grev yapma yeteneğine sahip oldu ve bu da projeksiyon gücünün sınırlarını zorlama yeteneğini önemli ölçüde arttırdı.
Deniz gezisi füzelerinin yüksek sesle başlatılmasının arka planına karşı, X-555 ve Suriye'deki en yeni düşük profilli X-101'in başarılı bir şekilde kullanılması neredeyse fark edilmedi. Tabii ki, bu tür TSA'nın Rus uzun menzilli havacılığının cephaneliğindeki varlığı ve kabiliyetleri hiç kimsenin sırrı değildi. Bununla birlikte, Suriye bu füzeler için bir mücadele başlangıcı oldu.
Uzun menzilli havacılık türlerinin çoğunu oluşturan yükseltilmiş Tu-22М3'in bile, yalnızca kontrolsüz bombalarla faaliyet göstermeye devam ettiği için pişmanlık duymaya devam ediyor. Her ne kadar pozisyonlara karşı grev yapan Backfighter'lardan bazıları Gefest hesaplama alt sistemleri SVP-22 ile donatılsa da, geleneksel serbest düşen bombaların yüksek hassasiyetini sağlayan bu makineler için özel olarak değiştirildi. Yakıt ikmali yapılmayan sınırlı uçuş menzili nedeniyle ve teminat hasarını en aza indirmek için, Tu-22М3 bomba yükü ciddi şekilde azaldı. Suriye'de gösterilen 12 kalibreli bombaların 250 model takımı, stratejik havacılıktan çok taktiksel niteliktedir. Fakat eğer her biri ayarlanabilir olsaydı, örneğin KAB-500,, o zaman böyle bir yük bile Tu-22М3'i yüksek öneme sahip alan amaçları için çok daha tehlikeli hale getirecekti: teröristlerin petrol rafinerileri, askeri üsler ve potansiyel muhaliflerin hava alanları.
Aslında, Irak'ta, Libya'da veya Afganistan'da olsun olmasın, tüm NATO hava operasyonları, yoğunluğu çoğu kez saldırı uçakları, savaşçılar ve bombardıman uçaklarını sık sık aşan tanker uçağı olmadan gerçekleştirilmez. Ancak, Rus hava tankerleri Suriye'deki operasyonda çok sınırlı bir rol oynadılar ve çoğunlukla füze taşıyıcılarına Tu-160 ve Tu-95MS için yakıt sağladılar.
Savaşçılarımız, cephe bombardıman uçakları ve saldırı uçakları, Rusya'dan Suriye'ye geçen sonbaharda uçuş sırasında, bu bahar birliklerin çekilmesi sırasında, kendilerini yalnızca dıştan takma yakıt tanklarıyla sınırlandıran havada yakıt ikmali yapmadıklarını söyledi.
VKS temsilcileri “Askeri Endüstriyel Kurye” yi itiraf ettikleri için, uçak tankerlerinin sayısı ve taktiksel ve teknik özellikleri, Rus vuruş makinelerinin daha uzun bir süre boyunca etkili kullanılmasını sağlayamadığı sürece. Hava tankeri sadece doğru miktarda yakıtı taşımamalı, aynı zamanda uzun süre gökyüzünde bulunmalıdır. Şimdiye kadar, tüm umut yalnızca Voronej'deki uçak fabrikasında dönüştürülmekte olan IL-96-400TZ'de geçerlidir.
Örgütsel sorunlar var. Şimdi tankerler, uzun menzilli havacılık emrine tabidir ve her şeyden önce, mücadele çalışmasını sağlarlar ve ön cephedeki bombardıman uçaklarının ve savaşçıların yakıt ikmali için artık ilkeye göre cezbedilir.
İHA'ların sabrı var
Suriye hükümet güçlerinin ciddi başarılarının büyük ölçüde Rus özel havacılık tugayından kaynaklandığı inkar edilemez. Su-25 ve Mi-24P neredeyse sürekli olarak doğrudan yangın destek kara kuvvetleri gerçekleştirmiştir.
Ancak, saldırı helikopterlerinin savaş çalışmaları sahneden sürekli olarak çeşitli videolara isabet ederse, sadece üç video güdümsüz füzeler ve hava bombaları kullanarak uçağı vuran militan konumlara saldırmaya yöneliktir. Her ne kadar Rooks Suriye'de çok yoğun çalışıyor olsa da bazen günde beş ya da altı sıralama yapar.
Aynı zamanda, güdümlü füzelerin Mi-24P helikopterlerinin mürettebatı tarafından nadiren kullanıldığını not ettik. Onların “seçim silahı” Suriye'de sadece durağan değil, aynı zamanda zırhlı araçlar da dahil olmak üzere mobil hedefleri yok etmek için kullanılan NAR olarak kaldı.
Ne yazık ki, Suriye'deki sabit cisimlerin yıkılmasının video konferansımız için bir sorun yaratmadığı takdirde, kamyonetlerle silahlı mobil hedeflere ve sadece küçük militan gruplarının hala karmaşıklık gösterdiği ve pilotlar için risk oluşturduğu, ancak bunun için harekete geçilmesi gerektiği anlaşılmalıdır. Düşman tarafından küçük silah ve MANPADS kullanım koşullarında alçak irtifalar.
Terörizm ve karşı-direniş eylemlerine karşı mücadeledeki modern dünya deneyimi, buradaki en iyi çözümün, bazen ayarlanabilir bombalarla yönlendirilmiş füzelerle donatılmış saldırı uçağı uçakları olduğunu gösteriyor. Bu, asgari teminat hasarı ile bu tür hedeflere ulaşmanızı sağlayan gerçekten yüksek hassasiyetli bir silahtır.
Suriye ve komşu Irak, Çin ve hatta İran üretimi olan perküsyon dronları kullanıyor, ancak benzer Rus ürünleri hala test aşamasında. Ve bugün bu belki de video konferansımızın en zayıf noktası.
Uçağın nişini kapatamıyor ve helikopterlere saldıramıyor. Yeni Mi-35M çok azdı ve en gelişmiş Mi-28Н ve gelişmiş hedef izleme sistemleri olan Ka-52 birkaç gün önce ortaya çıktı, ancak savaşa katılmayı çoktan başardılar. Ama onlar bile akıllı füzeler kurtarmalılar.
Helikopterlerimizin donatılı olduğu güdümlü füzeler, zırhlı araçlarla ve araçlarla savaşmak için oldukça etkilidir, ancak yüksek patlayıcı ve termo-basınç değişkenlerinin boyutsal kısıtlamaları nedeniyle, popüler Amerikan AGM-114 Hellfire'ın gücünde gözle görülür derecede daha düşüktür. Dahası, bu tür ürünlerin Rusya Hava ve Uzay Kuvvetleri tarafından stokları henüz yaratılıyor.
Bu arada, yalnızca Irak, mütevazı Hava Kuvvetleri ile birlikte, İD'e karşı mücadelede ayda yüzlerce termobarik ve yüksek patlayıcı Hellfires harcamak zorunda. ABD Dışişleri Bakanlığı bu yıl beş bin füzenin Bağdat’a satışını onayladığını söylerken, bir kısmı tank karşıtı versiyonda olacak.