Dünyanın ilk halısı olarak kabul edilen “Pazırlık Halısı” 1949 yılında Rus arkeolog Sergei Rudenko ve arkadaşları tarafından Orta Asya’nın bel kemiği Altay dağlarında bulunmuştur.
İslam öncesi eski Türklerde İslam’da olduğu gibi ölümden sonraki hayata inanış vardı. Buna delil olması açısından, ölen bir kişinin “kurgan” adı verilen oda şeklindeki mezara gömülmesi örnek olarak gösterilebilir. Bu odanın içine cesetle birlikte diğer hayatında ona eşlik edeceği düşünülen eşyaları da gömülürdü. Pazırlık halısı da Altay dağlarının eteklerinde açılan bir kurganın içinde bulunmuştur. Yaklaşık olarak milattan önce 5. yüzyılda dokunduğu tarihlendirilen Pazırlık halısı günümüzde Rusya’nın St. Petersburg şehrindeki Ermitaj müzesinde sergilenmektedir.
Halının kimin tarafından dokunduğu tarihçiler arasında tartışmaya sebebiyet verse de, halının üzerindeki motiflere bakıldığında, kullanılan hayvan figürleri, süvari resimleri, süvari atlarının kuyruğunun bağlı olması, Hun gülü desenleri halının Büyük Hun Devletinden kalma olduğunu ortaya koyuyor. Halının ölçütleri 189*200cm olacak şekilde yün dokuma bir halıdır ve desimetrekaresinde 3600 ilmek bulunmaktadır. Yaklaşık olarak 2500 yıl önce dokunan Pazırlık halısı, Altay dağlarının soğuk ikliminden etkilenen kurganların donmasıyla o günden bu güne kadar yapısı korunarak saklanmıştır. Çıkarıldıktan sonra özel madde ve yöntemlerle temizlenmiştir.