Teknik bakımdan, bir türbinin ya da bir rüzgar çiftliğindeki türbinlerin çabucak ardındaki iklim bölgesi “rüzgar suratı vakumu” ya da “ivme noksanlığı” denilen bir durum yaşıyor.
Bir öbür deyişle buradaki hava yavaşlar. Bu tesirin rüzgar çiftliklerinin randımanı üzerinde olumsuz sonuçlar doğurduğu biliniyor. Yükseğe yerleştirilmiş sık aralıklı türbinler, rüzgarı aşağıdaki türbinlere gelmeden yavaşlatabiliyor. Hatta daha genel bir tesiri de olabilir; Şayet rüzgar formları hakikaten büyük ölçekte inşa edilebilseydi, kümülatif ivme noksanlığı yüzünden global ölçekte rüzgar suratlarını düşürebilirlerdi (gerçi rüzgârların değişimi biraz karmaşık bir bahis. Kimi yerde yavaşlarken diğer yerlerde hızlanıyorlar.)
Rüzgar çiftlikleri mahallî sıcaklığı da etkileyebiliyor. Illinois Üniversitesi’nden atmosfer bilimci Somnath Baidya Roy’a nazaran, esinti bir rüzgar çiftliğinin üstünden geçince, türbinler rüzgar suratını azaltıp türbülansı artıran bir çalkantı yaratıyor.
Rotorlar üstteki havayla aşağıdaki havayı birbirine karıştıran bir dizi girdaba yol açıyor. Bu girdaplar soğuk havayı üst, sıcak havayı aşağı taşıyabiliyor (ya da tam zıddını yapabiliyor.) İşte bu türbülans mahallî sıcaklığı artırıp azaltabiliyor.
2012’de yayımlanan bir makaleye nazaran, Teksas’taki birkaç rüzgar çiftliği üzerinde yapılan araştırmada, lokal yüzey sıcaklıklarının küçük lakin manalı bir artış sergilediği görülmüş.
Kaynak: Popular Science Türkiye