Babalara kötü haber: Bebekler, kalp sağlıkları için 3 yaşlarına dek anneleriyle yatmalı
Yeni doğan sağlıklı bebeklerin birkaç hafta boyunca annelerinin kucağında uyumaları gerekiyor.
Yapılan yeni bir araştırma, bebeklerin en az 3 yaşına dek annelerinin yatağında yatmaları gerektiğini gösterdi. Bu tartışmaya yol açan tavsiye, karyolaya yatırılan 2 günlük bebeklerin, annelerin yanında yatan bebeklere kıyasla daha az uyuduklarını bulan bir pediyatristten geldi. Bu bebeklerin kalplerinin de daha fazla stres altında olduğu görüldü.
Ayrı yatmak, anne ve bebeğin bağ kurmalarını güçleştiriyor ve beyin gelişimine hasar vererek çocuğun büyüdükçe kötü davranışlar sergilemesine yol açıyor.
Güney Afrika Cape Town Üniversitesinden Dr. Nils Bergman, sağlıklı gelişim için yeni doğan sağlıklı bebeklerin birkaç hafta boyunca annelerinin kucağında uyumaları gerektiğini söylüyor.
Sonrasında da 3-4 yaşlarına kadar anneleri ile aynı yatakta yatmaları tavsiye ediliyor.
Ancak, yatak paylaşmayı ani bebek ölümleri riskindeki artış ile ilişkilendiren çalışmalar ve annenin uykusunda üzerine yuvarlanarak çocuğunu boğma korkuları, annelerin genel olarak bu tavsiyeye karşı olduklarını gösteriyor.
Yakın zamanda ani bebek ölümleri üzerine yapılan bir çalışmaya göre, bu açıklanamayan ölümlerin neredeyse 2/3’ünün anne ile bebeğin aynı yatakta yattıklarında gerçekleşiyor.
Ancak Dr. Bergman şöyle açıklıyor: “Bebekler boğularak beklenmedik bir şekilde öldüklerinde, sebep annenin varlığı değil; zehirli dumanlar, sigara, alkol, büyük yastıklar ya da tehlikeli oyuncaklar oluyor.”
Annelerinin kucağında ve yatağın yanındaki bir karyolada uyuyan 16 bebekle yapılan çalışmada, yalnız uyuduklarında bebeklerin kalplerinin yaklaşık 3 kat daha fazla stres altında olduğu görüldü.
Karyolada yatmak, aynı zamanda bebeklerin uykularını aksatarak beyinlerinin aktif uyku ve derin uyku arasında geçiş yapmalarını güçleştirdi. Bu geçiş, beynin normal gelişimi için en temel gereksinimlerinden birisi.
Yapılan araştırmalar, stres ve uykusuzluk kombinasyonunu ergenlik yıllarındaki davranış problemleriyle ilişkilendiriyor. Dr. Bergman’ın ifadelerine göre beyindeki stres hormonunun getirdiği değişimler, ileriki yıllarda ilişki kurmak için gerekli becerilere zarar veriyor.