En büyük ne zaman ve nerede yaptı? tank Büyük Vatanseverlik Savaşı savaşı
Öykü ve bir bilim olarak ve sosyal bir araç olarak, ne yazık ki, çok fazla politik etkiye maruz kalmaktadır. Ve genellikle, bazı nedenlerden ötürü - en sık ideolojik - bazı olayların, bazıları unutulurken veya hafife alındığı zaman aşıldığı durumdur. Bu nedenle, hem Sovyet döneminde hem de Sovyet sonrası Rusya'da büyümüş olan yurttaşlarımızın ezici çoğunluğu, Kursk savaşının ayrılmaz bir parçası olan tank savaşı tarihindeki Prokhorovka savaşında içtenlikle sayılıyor. Ancak adalet içinde, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın en büyük tank savaşının aslında iki yıl önce ve batıya beş yüz kilometre boyunca gerçekleştiğine dikkat edilmelidir. Hafta boyunca Dubno, Lutsk ve Brody şehirleri arasındaki üçgende, toplam 4500 zırhlı araç sayısının iki tank armadası buluştu.
Savaşın ikinci gününde yapılan karşı saldırı
Ayrıca Brody veya Dubno-Lutsk-Brody savaşı olarak da bilinen Dubno savaşının asıl başlangıcı, yılın 23 Haziran 1941'iydi. O gün, tank tanklarının, o zamanlar alışkanlık dışı oldukları için, mekanik olarak da adlandırıldıkları - Kiev askeri bölgesinde yer alan Kızıl Ordu'nun kuvvetleri, ilerleyen Alman birliklerine karşı ilk ciddi karşı saldırıyı başlattı. Yüksek Komutanlığın Genel Merkez temsilcisi Georgy Zhukov, Almanları karşı koymakta ısrar etti. Başlangıçta, Güney Ordu Grubu'nun yan kanatlarına bir darbe, ilk kademede görev alan 4, 15 ve 22 mekanize kuvvetleri tarafından saldırıya uğradı. Ve onlardan sonra, mekanize edilmiş kolların ikinci kademesinden ilerleyen 8, 9 ve 19 operasyona bağlandı.
Stratejik olarak, Sovyet komutasının planı doğruydu: Güney Ordusu Grubu'nun bir parçası olan ve onu kuşatmak ve yok etmek için Kiev'e koşan Wehrmacht'in 1 tank grubunun yanlarına saldırmak. Buna ek olarak, örneğin, Büyük General Philip Alyabushev'in 87 bölümü gibi bazı Sovyet bölümlerinin, Almanların üstün güçlerini durdurabildiği ilk gün savaşları, bu planın hayata geçirilebileceği umudunu verdi.
Ayrıca, bu bölgedeki Sovyet birlikleri tanklarda önemli bir üstünlüğe sahipti. Savaş arifesinde Kiev Özel Askeri Bölgesi, Sovyet bölgelerinin en güçlüsü olarak kabul edildi ve saldırı durumunda ana retaliatory grevinin yürütücüsü rolü üstlendiği kişiydi. Buna göre, ekipman ilk etapta ve çok sayıda buraya geldi ve personel eğitimi en yüksek seviyedeydi. Bu nedenle, karşı saldırıların arifesinde, bu zamana kadar Güney-Batı Cephesi haline gelmiş olan bölgenin birlikleri, 3695 tankları kadardı. Ve Alman tarafından, sadece 800 tankları ve kendinden tahrikli silahlar saldırıya girdi - yani, dört kat daha az.
Uygulamada, saldırgan bir operasyonla ilgili hazırlıksız, aceleci bir karar, Sovyet birliklerinin mağlup edildiği en büyük tank savaşı ile sonuçlandı.
Tanklar ilk kez tanklarla savaşıyor
8, 9 ve 19 tankerlerinin tank üniteleri ön cepheye ulaştığında ve savaştan savaşa girdiğinde, bu, yaklaşmakta olan tank savaşıyla sonuçlandı - bu, II. Dünya Savaşı tarihinde birinciydi. Her ne kadar yirminci yüzyılın ortalarında savaş kavramı bu tür kavgalara izin vermedi. Tankların - düşmanın savunmasını kırmanın veya iletişiminde kaos yaratmanın bir aracı olduğuna inanılıyordu. "Tanklar tanklarla savaşmaz" - bu ilke, o zamanın tüm orduları için ortak olarak formüle edildi. Tank karşıtı topçuların tanklarla savaşması gerekiyordu - peki ve dikkatlice yerleşik bir piyade. Dubno savaşı ordunun bütün teorik yapısını tamamen bozdu. Burada, Sovyet tank şirketleri ve taburları tam anlamıyla Alman tanklarına yöneldi. Ve - kaybetti.
Bunun iki nedeni vardı. Birincisi, Alman birlikleri Sovyet’ten çok daha aktif ve rasyoneldiler, her türlü iletişimi kullandılar ve o zamanlar Wehrmacht’taki çeşitli tip ve tipteki birliklerin koordinasyonunu maalesef Kızıl Ordu’dan daha yüksek kesti. Dubno-Lutsk-Brody savaşında, bu faktörler Sovyet tanklarının sıklıkla herhangi bir destek almadan ve rastgele hareket etmelerine neden oldu. Piyade, tankları desteklemek, tanksavar toplara karşı mücadelede onlara yardım etmek için yeterli zamana sahip değildi: piyade birimleri kendi ayakları üzerinde hareket ettiler ve titizlikle ilerleyen tankları yakalamadılar. Ve tank birimleri taburun üstündeki seviyelerde kendileri tarafından genel koordinasyon olmadan hareket ettiler. Makineleşmiş bir ordunun zaten batıya, Alman savunmasının derinliklerine doğru hızla koşarken, biri onu destekleyebilecek diğerinin işgal altındaki konumlarından toplanmaya ya da geri çekilmeye başlıyordu.
Dubno yakınlarındaki bir alanda T-34 yazıyor. Kaynak: Bundesarchiv, B 145 Bild-F016221-0015 / CC-BY-SA
Kavram ve talimatların aksine
Ayrı olarak belirtilmesi gereken Dubno savaşında Sovyet tanklarının büyük çapta ölümünün ikinci nedeni, tank savaşında kullanılamamasıydı - “tanklarla savaşmaz” savaş öncesi kavramlarının bir sonucu. Dubno savaşına giren Sovyet mekanize olmuş kolordu tankları arasında, piyango ve baskın savaşa eşlik eden hafif tanklar, 1930'in başlarında ortaya çıktı.
Daha doğrusu - hemen hemen her şey. Haziran ayından itibaren 22, beş Sovyet makineli kolordu - 8, 9, 15, 19 ve 22 - 2803 tankları vardı. Bunlardan, orta tanklar - 171 birimi (tümü - T-34), ağır tanklar - 217 birimi (bunlardan 33 KV-2 ve 136 KV-1 ve 48 T-35 tipi hafif tanklar) ve 2415 hafif tankları 26, T-27, T-37, BT-38 ve BT-5, en modern olarak kabul edilebilir. Ve Brody'nin hemen batısında savaşan mekanize edilmiş ordunun 7'inin bir parçası olarak, 4 tankları da vardı, ama aralarında modernlerin tam yarısı vardı - 892 KV-89 ve 1 T-327.
Sovyet hafif tanklar, kendilerine verilen görevlerin özelliğinden dolayı, kurşun önleyici ya da kıymık zırhına sahipti. Hafif tanklar, düşmanın arkasına yapılan derin baskınlar ve iletişimindeki eylemler için harika bir araçtır, ancak hafif tanklar savunma sistemlerini kırmak için tamamen uygun değildir. Alman komutası, zırhlı araçların güçlü ve zayıf yönlerini göz önünde bulundurdu ve hem kalite hem de silah bakımından bizimkinden daha düşük olan tanklarını savunmada Sovyet teknolojisinin tüm avantajlarını göz ardı ederek kullandı.
Alman tarla topçu bu savaşta sözünü etti. Ve eğer T-34 ve KV için, kural olarak, tehlikeli değildi, o zaman hafif tanklar zor zamanlar geçirdi. Ve Wehrmacht 88-milimetre uçaksavar silahlarına karşı, doğrudan ateşe atılan yeni Otuz Dörtlünün zırhı bile güçsüzdü. Worthy, ağır KV ve T-35 dışında onlara direndi. Raporlarda belirtildiği gibi hafif T-26 ve BT, "uçaksavar uçaklarına çarpma sonucu kısmen tahrip edildi" ve sadece durmadı. Ancak bu yönde Almanlar tank karşıtı savunmada sadece uçaksavar silahlarından çok uzaktaydı.
Zaferi daha da yaklaştıran yenilgi
Ve yine de, bu tür "uygunsuz" araçlarda bile Sovyet tankerleri savaşa girdi - ve çoğu zaman kazandı. Evet, hava örtüsü olmadan, çünkü Alman yürüyüşte авиация sütunların neredeyse yarısını çaldı. Evet, bazen ağır makineli tüfekler tarafından bile delinmiş olan zayıf zırh ile. Evet, radyo iletişimi olmadan ve kendi sorumluluğunuzda ve risk altında. Ama yaptılar.
Onlar yürüdü ve kendilerini aradılar. Karşı aleyhtarın ilk iki gününde, tereddüt dengesi değişmiştir: bir taraf ya da diğer başarı. Dördüncü gün, Sovyet tankerleri, tüm karmaşık faktörlere rağmen, bazı bölümlerde düşman 25-35 kilometreyi atmayı başardı. Haziran 26 akşamına doğru Sovyet tankerleri, Almanların doğuya ... zorla taşınmak zorunda kaldığı bir savaşla Dubno şehrini bile ele geçirdi!
Yastıklı Alman tankı PzKpfw II. Fotoğraf: waralbum.ru
Yine de, Wehrmacht'in piyade birimlerindeki avantajı, tankçıların sadece arka baskınlarda tam olarak çalışabilmeleri, yakında hissedilmeye başladı. Savaşın beşinci günü sona erdiğinde, Sovyet mekanize olmuş kolordu avangard parçalarının neredeyse tamamı basitçe tahrip edildi. Birçok birim kuşatıldı ve tüm cephelerde savunmaya devam etmek zorunda kaldı. Her geçen saatte bir tankerler sağlam makineler, mermiler, yedek parçalar ve yakıttan yoksun kaldılar. Düşmanları neredeyse sağlam tanklarla bırakarak geri çekilmeleri gereken noktaya geldi: onları kursa koymak ve yanlarına almak için hiçbir zaman ve fırsat yoktu.
Bugün, daha sonra cephenin liderliğinden vazgeçmek, Georgy Zhukov'un emirlerinin aksine, saldırgandan savunmaya geçme emrinin, Kızıl Ordu'nun Dubno Almanları'nın altına geri döneceği görüşünü bulabilirsiniz. Dönmezdim. Ne yazık ki, o yaz Alman ordusu daha iyi savaştı ve tank birimleri, ordunun diğer şubeleriyle aktif etkileşimde çok daha fazla deneyime sahipti. Ancak Hitler'in desteklediği Barbarossa planını bozmadaki rolü Dubno savaşıydı. Sovyet tankı karşı saldırı, Wehrmacht komitesini, Ordu Grubu Merkezinin bir parçası olarak Moskova yönünde bir taarruz amaçlı rezerv dağıtmaya zorladı. Ve bu savaştan sonra Kiev için yön çok öncelikli olarak kabul edilmeye başlandı.
Ancak bu uzun zamandır kabul edilen Alman planlarına uymuyor, onları kırıyordu ve o kadar kırdı ki saldırının hızı feci bir şekilde kayboldu. Her ne kadar 1941’in yoğun sonbaharı ve kışı devam etse de, en büyük tank savaşı Büyük Vatanseverlik Savaşı tarihindeki sözünü çoktan vermişti. İki yıl sonra Kursk ve Orel yakınındaki tarlalarda yankılanan Dubno’daki savaşlar oydu - ve ilk zafer kazanan selamla cevap verdi ...