Milletler Cemiyet Komisyonu – Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları
Uluslararası Siyasi Arenada Dil Politikası: Milletler Cemiyeti Mandas Komisyonu ve Afrika’daki Phelps-Stokes Fonu
Milletler Cemiyet Komisyonu
Birinci Dünya Savaşı’nın sonunda, Britanya’nın sömürge imparatorluğunda çok daha tekdüze koşullar ortaya çıkmaya başlamıştı. Tam da bu nedenle neredeyse tamamen gereksiz olsa da, merkezi olarak yönetilen bir dil politikasının mümkün olduğu noktaya ulaşıldı. İmparatorluk genelinde sömürge koşullarına büyük ölçüde bağımsız olsa da benzer tepkiler, 1920’lerde resmi bir emperyal politika oluşturulmadan önce ortak bir politikanın yürürlükte olmasını sağladı.
Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra uluslararası siyaset ilk kez Britanya imparatorluğunun eğitim dili politikasını belirlemede önemli bir faktör olarak devreye girecek ve ilk etkilerini galip Müttefikler tarafından mağlup Almanya’dan ele geçirilen koloniler üzerinde sergileyecekti.
İngiltere, savaşı sona erdiren barış anlaşmasından oluşan Birinci Dünya Savaşı sonrası Milletler Cemiyeti’nde önde gelen gücü ve bu itibarla sömürge politikası meselelerinde en güçlü sesi oluşturdu.
Tanganika (bugünkü Tanzanya) ve Kamerun gibi eski Alman topraklarını dağıtmak ve denetlemekle görevli olan Lig Manda Komisyonu içinde, İngiliz temsilciler Afrika’daki sömürge yönetimi hakkındaki görüşlerinin yeterli temsilini sağlama yetkisini kullandılar.
Bununla birlikte, bu yeni İngiliz mülklerinin uluslararası emperyal organ tarafından denetlenmesi süreci, İngiliz sömürgeciliği tarihinde ilk kez İngilizler tarafından imparatorluk çapında bir politika oluşturma sürecinin kurulmasına yardımcı oldu.
Büyük Britanya’nın uçsuz bucaksız egemenlikleri üzerinde tam bir yetki sahibi olmamasına rağmen, 1921’deki kuruluşundan itibaren Lig Manda Komisyonu, Britanya imparatorluğunun tarihinde yeni bir sayfa açtı – açıklığa kavuşturulması gereken nedenlerden dolayı, etkisini ilk kez hissettiren bir bölüm oldu.
Milletler Cemiyeti Manda Komisyonu, İngiliz sömürge dili ve eğitim politikası tarihinde ihmal edilmiş bir bölüm oluşturmaktadır. Sömürge yönetiminin tüm yönleriyle ilgilenen Lig Manda Komisyonu’nun varlığı, çeşitli sömürge ortamlarında İngiliz dil politikasının ortaklaşa ele alınacağı bir forum yarattı.
Aynı zamanda Britanya’ya diğer sömürgeci güçleri etkileme girişiminde bulunabileceği bir platform sağladı. Bu nedenle, şimdiye kadar her kolonide az çok bağımsız olarak gelişen İngiliz sömürge politikasının bilinçli koordinasyonuna doğru bir adım oluşturdu.
Milletler Cemiyeti amacı
Milletler Cemiyeti ne zaman kuruldu
Milletler Cemiyeti üyeleri
Milletler Cemiyeti hangi konferansta kurulmuştur
Milletler Cemiyeti Türkiye
Milletler Cemiyeti’nin başarıları
Milletler Cemiyeti nedir
türkiye’nin milletler cemiyetine üye olma sebepleri
Milletler Cemiyeti, başlıca emperyal güçler için bir buluşma alanı haline geldiğinden, yalnızca büyük sömürgeci ülkeler arasında ABD, Manda Komisyonuna katılamadı, sömürgeci güçlerin her birinin kendi politikasını geliştirmesi için bir forum sağladı.
Manda Komisyonu’nun tarihiyle ilgili belki de en ilginç olan şey, her bir gücün amaçlarını nasıl temsil ettiği ve sömürgelerdeki dil politikasına yaklaşımda ortaya çıkan çatışan felsefelerdir. Bir tarafta Büyük Britanya ve müttefikleri, diğer tarafta Fransa ve Belçika vardı.
Büyük Britanya ve Fransa, birlikte Birlik Mandası’nın çoğunluğunu elinde bulunduran en büyük iki sömürgeci güç olduklarından, bu iki güç, Manda Komisyonu’na egemen oldu ve her biri daha küçük emperyal uluslar üzerinde en fazla etkiyi uygulamaya çabaladı. Yaklaşımlarındaki temel farklılığın ortaya çıkması uzun sürmedi.
Üçüncü oturumdan itibaren Frederick Lugard tarafından temsil edilen İngilizler, bu fikri ifade etmenin popüler yolu haline gelen “temelde yerel eğitim ve en üstte İngilizce” politikasını savundular. Bunda onlara Portekizli delege ve sonunda bir sömürge gücü değil, İsveç temsilcisi katıldı.
Özellikle eğitim konularıyla ilgilenen İsveç temsilcisinde İngilizler paha biçilmez bir müttefik oldu. Bir Lugard mühtidi oldu ve şu yorumu yaptı: “Sir Frederick Lugard’ın The Dual Mandate [si] sömürge yönetimi hakkında şimdiye kadar okuduğum en yararlı kitaptı.
Eğitimin amacının “karakter eğitimi” olduğuna dair İngiliz görüşünü benimsedi ve 1920’lerin başlarında ve ortalarında eğitim politikası üzerine karşılıklı değiş tokuşlar sırasında sürekli olarak karşı kampta nişan aldı.
Fransızlar, Fransız dilinin köy ilkokulları da dahil olmak üzere tüm eğitim kurumlarında verilmesini, Belçikalılar tarafından paylaşılan bir görüşün “vazgeçilmez” olarak gördüklerini çok erken açıkladılar.
Bu felsefenin, eğitim dili olarak Fransızcanın kullanılmasını gerektirdiği konusunda ısrar ettiler. Fransızlar, bir zamanlar belirli bir ülkede çok fazla farklı “lehçenin” var olduğundan şikayet ederek, diğer zamanlarda “[hükümetin] vermek istediği bilginin yalnızca Fransızca olarak verilebileceğinden” şikayet ederek politikalarını çeşitli şekillerde haklı çıkardılar.
Belçikalı temsilci, elbette, ana dili kullanmanın daha “mantıklı” olduğunu kabul etti, ancak bu, “aşağı dillerin”, “genel fikirlerin ifade edilmesi için küçük kelime dağarcığının yetersiz olduğu” popüler jargonların kullanımını içerecektir .
İngilizler bu itirazlardan yılmadı. Birincisine, Doğu Afrika’daki Swahili gibi bir ortak dilin soruna cevap vereceğine karşı çıktılar. Belçikalı temsilci, bu şekilde Swahili’nin söz konusu ülkenin baskın dili haline geleceğini gözlemledi. Fransızca’nın savunucuları için hiçbir şey, böyle bir “ana dil” statüsüne göre daha fazla itiraz edilemezdi.
Fransızlara göre Avrupa gücünün yapması gereken son şey, sömürgeci ulusun dilinin üstünlüğüne potansiyel bir rakibe izin vermekti. İngilizler bu itiraza aldırış etmediler. Belçikalı temsilci başka bir yol denedi: İngilizler Swahili’nin yayılmasının İslam’ın yayılması anlamına geleceğinden endişe duymuyorlar mıydı? İngilizler, böyle bir eğilimi fark etmediklerini söyleyerek karşı çıktılar.
Fransızların yerli bir dilin Avrupa kültürünü yaymaya uygun olmadığına yönelik ikinci itirazına gelince, İngilizler, kontrolleri altındaki eğitim sistemi aracılığıyla “genel fikirleri” aktarma niyetlerinin olmadığını açıkça belirttiler. Lugard’a göre eğitimin her şeyden önce gelen bir amacı vardı: “yerlilerin çalışması”nı sağlamak.
Bu terimi en geniş anlamıyla kullanan” eğitim düzgün bir şekilde yapılandırılırsa, bu amacı gerçekleştirmesi gerektiğini savundu.
Lugard, -emek için eğitim açısından- kendi bakış açısından, önemli olanın “ülkenin dili”nin okullarda eğitim dili olarak hizmet etmesi zorunluluğu olduğunu açıkça belirtti. Avrupa dilinin bir ders olarak öğretilip öğretilmediği sadece ikincil bir soruydu.
Ancak İsveçli temsilcinin belirttiği gibi, “haklı olarak sözde köy okullarında” bir Avrupa dili öğretmek “büyük bir zaman kaybı” içeriyordu. İlkokullar için “nüfusun seçkinlerinin Fransızca’yı bilmesi gerektiğini çok iyi anlamış” iken, “tarım, hijyen ve el ve ziraat” olarak sıraladığı “olağan bilgi dalları”na odaklanmak gerekiyordu.
Fransız mandasında, ilköğretim okullarında Fransızca eğitimi için haftada 30 saatin 21 saatinin “öğretmenin gerçekten önemli bir parçası” için hiç zaman bırakılmadığından yakındı.
Lugard, Fransızca konuşulan sömürge Afrika’daki eğitim sistemine itirazlarında ona katıldı. Lugard, Belçika mandası altındaki bölgelerdeki eğitim müfredatına istisna getirdi: fazla “edebiydi”.
Milletler Cemiyeti amac Milletler Cemiyeti hangi konferansta kurulmuştu Milletler Cemiyeti ne zaman kuruldu Milletler Cemiyeti nedir Milletler Cemiyeti Türkiye Milletler Cemiyeti üyeleri Milletler Cemiyeti'nin başarıları türkiye'nin milletler cemiyetine üye olma sebepleri