Fotoğraf sanatının unutulmuş kadınları? Paris sergisinin "Kadın fotoğrafçılardan kim korkuyor" sorusu bu mu? Ve cevap pek şüpheli değil. Çağdaş sanat fotoğrafçılığı ya da fotoğraf raporlama ile ilgilenmiyoruz - erkeklerin uzun süre baskın olduğu, kadınların yavaş yavaş yer kazandığı bir alan - ama İkinci dünya savaşının sonunda 1838'de büyük başlıyor. Bir kez daha, resmi hikaye kadın sanatçılar için çok az yer ayırıyor. Yine de, sergilenen 400 eser (Orangery ve Orsay müzelerinde), söz konusu zayıf cinsiyetin, bir anda ortaya çıkmakta olan bir sanata katkısının önemini kanıtlıyor.
Disiplinin öncüsü olan Constance Talbot'un (fotoğrafın İngiliz mucidi W. H. Fox Talbot'un karısı) veya ilk İngiliz foto muhabirlerinden Christina Broom'un isimlerini kim biliyor? Çok fazla insan yok. Eserlerin ilk bölümünü sergileyen Orangery müzesi (1838'den 1919'a kadar) eserlerini keşfetmeyi teklif ediyor. Karşıt Musée d'Orsay'da, etkinliğin ikinci kısmı, iki dünya savaşı arasındaki feminen fotoğrafa ayrılıyor. Yine birçok üst düzey profesyonel, Vogue, National Geographic veya Vu gibi prestijli başlıklar üzerinde işbirliği yaparak derginin basının yükselişine katkıda bulundu. Ancak, bu mağduriyet hikayesi, özellikle Robert Capa'nın veya Henri Cartier-Bresson'un şiirsel umutsuzluğunu - hiç kimsenin söz konusu yetenekleri koymadığı - virile sömürüsünü korudu.
Bugün işler biraz değişti. Annie Leibovitz veya Mary Ellen Mark - diğerleri arasında - SLR efsaneleri ve kadın foto muhabirlerinin sayısı artıyor. Bu, onlardan önce gelenleri unutmak için bir neden değildir.