GÜLMEZ, bildiride şu ifadelere yer verdi: "1980 öncesinin ülkücülerinden söz ediyorum, şu günlerde Abdullah Çatlı ve Oral Çelik gibi adlar etrafında günah keçisine çevrilen ülkücülerden. Onların tamamı Türk veya kendilerini Türk hisseden, fakir veya orta halli, muhafazakâr, genellikle Demokrat Parti’ye ve onun devamı olan Adalet Partisi’ne oy veren ailelerin çocuklarıydı. İlk ciddi çatışmayı gittikleri okullarda kendilerine aşılanmak istenen değerlerle evlerinde edindikleri değerler arasındaki farklılık yüzünden yaşadılar. Mesela evde Âdem peygamber, okulda Darwin’in teorisi öğretilirdi. Evde büyüklerin 'Ulu Hakan' diye saygıyla söz ettikleri Sultan Abdülhamid, okulda 'Kızıl Sultan’dı. Evde 'imkân', okulda 'olanak'tı. Hatta bazı öğretmenler annelerinin, babalarının namazlarıyla alay eder, açıkça sosyalizm ve ateizm propagandası yaparlardı. Bu yüzden öğretmeniyle tartıştıktan sonra ister istemez kendini kendisi gibi düşünenlerin teşkil ettiği grup içinde bulup ertesi gün de soluğu ülkü ocağında alan çok insan bilirim. Onların da etkilendikleri, millî ve manevî değerlerden, komünizm tehlikesinden, esir Türklerden ve yirmi birinci asrın Türk asrı olacağından söz eden, hafiften kabadayı tavırlı öğretmenleri vardı. Solcu öğretmenlerin etrafında genellikle burjuvazi ve bürokrasinin çocukları kümelenirdi. Yoksul veya orta halli ailelerin çocukları “sağ”da, maddî hiçbir sıkıntı yaşamayan şehirli seçkinlerin çocukları ise tuhaf bir şekilde “sol”da yer alırlardı" dedi.
Son Güncelleme: 12.09.2014 01:00