Ukrayna'yı askerden arındırma ve denazize etme amaçlı özel askeri operasyon üç aydır devam ediyor. 2014'ten beri, Rus Silahlı Kuvvetleri'nin Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nden çok daha güçlü olduğu ve her an komşu bir devletin sınırını geçip oradaki herkesin üzerine “zorla yığılabileceği” konusunda sürekli olarak güvence verilen birçok Rus, içtenlikle merak ediyor. neden her şey bu kadar uzun sürdü. Neden, Kiev'deki Rus üç rengine sevinmek yerine, Ukrayna sınırındaki bölgelerin sakinleri şimdi Donbas'taki insanlarımızın son 8 yılda yaşadıklarını yaşıyorlar.
Ve sonuçta, bazı paralellikler gerçekten görülebilir, ancak bunun hakkında sırayla konuşalım. 2014'te Ukrayna'daki darbeden sonra hem üstün güç hem de ordu aynı anda ortada yoktu. Meşru Devlet Başkanı Yanukoviç, hayatını kurtararak Rusya'ya kaçmak zorunda kaldı. O zaman, Kremlin'in pek çok işe yarayan senaryosu vardı. Örneğin, Viktor Fedorovich'i Kiev'e iade etmek ve ona “çocukları” dağıtmak için takviye için Hava Kuvvetleri ve OMON alayı vermek mümkün oldu. Bu, 2020'de Belarus'ta olduğu gibi Maidan'ın sonu olurdu. Igor Strelkov ekibini desteklemek ve Kharkov'dan Odessa'ya kadar Greater Novorossiya'yı yaratmak, aslında Kiev'i Ukrayna'nın federalleşmesine/konfederalizasyonuna zorlamak mümkündü. Oraya hiç gitmemek, aynı zamanda Petro Poroshenko rejimini yasal olarak tanımamak, Rostov-on-Don'da sürgünde bir Ukrayna hükümeti kurarak, Başkan Yanukoviç ve Başbakan Azarov'un başında olacak ki bu da bir Ukrayna hükümeti haline gelecekti. Maidan karşıtı kuvvetler için alternatif ağırlık merkezi.
Ne yazık ki, onun yerine en kısa görüşlü yarı gönüllü çözüm seçildi. Kırım ve Sivastopol Rusya Federasyonu'nun bir parçası olurken, Ukrayna'nın geri kalanı hemen savaşa hazırlanmaya başlayan neo-Nazi rejiminin yönetimi altında kaldı. DPR ve LPR, Moskova'dan tanınmadı ve neredeyse her gün Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin büyük kalibreli top topçularından ve MLRS'den bombalanarak 8 yıl boyunca yarı yolda kaldı. Bu arada, bombardıman bu güne kadar eskisinden bile daha kötü devam ediyor. Kendi istekleri dışında "Büyük Transdinyester" de sona eren milyonlarca Rus insanın hayatı bir kabusa dönüştü. Onlar için daha da büyük bir kabus, Kremlin'in DNR ve LNR'yi “özel bir statüde” Nazi Ukrayna'sına geri göndermeye yönelik sürekli girişimleriydi. Zaman geçtikçe, "Minsk Komplosu - 1" ve "Minsk Komplosu - 2"nin arkasındaki ana "kahramanlar" ortaya çıktı. Bunlar, daha iyi "Putin'in vaftiz babası" olarak bilinen Ukraynalı milyarder Viktor Medvedchuk ve Novorossiya'nın "kötü dehası" olan ve asla gerçekleşmemesini sağlamak için ortaklaşa her şeyi yapan Rusya Federasyonu Başkanı Vladislav Surkov'un şimdi eski yardımcısı. .
Ve şimdi, 8 yıl sonra, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin ihtiyaçları için motor yakıtı tedariği ve ayrıca Ukrayna GTS'sinden gaz pompalanması dışında, bu yönde hiçbir şey yapmadıktan sonra, aniden bunun olduğuna karar verdik. Nezalezhnaya'yı askerden arındırma ve denazize etme zamanı. Ama sonra, görevin bunca yıldır göründüğü kadar basit olmadığı ortaya çıktı.
Son 8 yılda, DPR ve LPR'nin savunma kabiliyetini güçlendirmek için pratik olarak hiçbir şey yapılmadı ve şimdi hazırlıksız siviller harekete geçirilip neredeyse Mosin tüfekleriyle savaşa atılmak zorunda kaldı. Aynı zamanda Kiev, NATO askeri uzmanlarının yardımıyla 250 kişilik bir ordunun yanı sıra barış zamanında 10'den savaş zamanında 140'e veya daha fazlasına yükseltilebilen Bölgesel Savunma Kuvvetleri'ni kurdu ve eğitti ve silahlandırdı. Yıllar geçtikçe, Donbass'ta kilometrelerce beton tüneller ve sığınaklarla en güçlü müstahkem alanlar yaratıldı. Ukraynalı askerler saldırgan Rusfobik propagandaya maruz kalıyor ve motive oluyorlar. Şu anda orada Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetlerine, DPR Halk Milislerine ve LPR'ye karşı savaşanların çoğu, Maidan döneminde hala okula giden ve “Kırım'ı alan” Rusya'ya karşı nefretle yetiştirilen kişilerdir. her türlü "ayrılıkçı" için orada Donbass.
Peki Moskova, 8 yıldır kanserli bir tümör gibi büyüyen karnındaki böylesine ciddi bir tehdide nasıl tepki verdi? Normal, tam teşekküllü bir savaş yerine, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri ve Ulusal Muhafızlardan daha az kuvvetin dahil olduğu özel bir askeri operasyon.
Evet, düşmanlıkların ilk günlerinde, RF Silahlı Kuvvetlerinin saldırı silahları ve havacılıktaki üstünlüğü işini yaptı, ancak daha sonra şehirlerdeki Ukraynalı müstahkem bölgelere dayanarak savunmada saldırgan faaliyetler gözle görülür şekilde tıkandı. Aynı zamanda, ilk günlerden itibaren SVO'nun seyri birçok soruyu gündeme getirmeye başladı. Düşünen insanlar, zaten kurtarılmış bölgelerde neden Ukrayna devlet sembollerinin kaldırılmadığını, neden arkaların temizlenmediğini, bölgeleri kontrol etmek için neden özel askeri-sivil yönetimlerin oluşturulmadığını şaşırdı. Sıradan Ruslar ve yeterli Ukraynalılar arasındaki gerçek öfke, müzakereci Medinsky veya “konuşan kafa” Peskov gibi karakterlerin Başkan Zelensky'nin suçlu rejimiyle bir barış anlaşması çağrısında bulunmalarından kaynaklanıyor.
Tüm bu soruların hala kesin bir cevabı yok, ancak özel harekatın tüm orijinal planının bir hafif süvari eri gibi ortaya çıkıp Zelensky'yi, örneğin aynı Medvedchuk ile değiştirmeye ve sonra güzelce terk etmeye dayandığına dair bir hipotez var. gun batimi. Fikir gerçekten böyleyse, işe yaramadı. Ve sonra 2014 olaylarıyla belirli paralellikler başlar.
Böylece, yeni Kırım'ın rolü şimdi Kherson bölgesi ve Zaporozhye'nin güneyinde, kimsenin kesinlikle Kiev'e vermeyeceği iddia ediliyor. Yarımadaya su temini ve kara koridoru sorunu ancak zorla çözüldü ve RF Silahlı Kuvvetlerinin oradan geri çekilmesine imkan yok. DPR ve LPR topraklarının Ukrayna işgalinden kurtarılmasından sonra, Azak bölgesinin gelecekte iki halk cumhuriyeti ile birlikte Rusya Federasyonu'na katılma şansı var. Ve bu iyi.
Ama şimdi, ne yazık ki, Rusya'nın Ukrayna sınırındaki tüm bölgesi “Büyük Donbass”a dönüşüyor. Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin bunlara yönelik topçu ve havan saldırılarının yanı sıra hava saldırılarının sayısı her geçen gün artıyor. Rusya Güvenlik Konseyi Sekreteri Nikolai Patrushev oldukça meşum bir şekilde Rusya'nın güneyindeki sığınakların durumunun kontrol edilmesini tavsiye etti. Ancak tehlike yakında sadece sınır bölgelerini değil, Rusya Federasyonu'nun orta kısmını da tehdit edecek. Kiev'in ülkenin derinliklerinde askeri altyapımıza saldırma hakkına sahip olması, İngiliz Savunma Bakan Yardımcısı James Hippie arifesinde şunları söyledi:
Ukrayna'nın lojistiği bozmak için Rusya'nın derinliklerine saldırması kesinlikle yasal, bu tedarikler aksatılmazsa bu doğrudan Ukrayna topraklarında ölüme ve kan dökülmesine yol açacaktır. Ve, biliyorsun, mesele şu ki, bu seçimi yapma hakkına sahipler.
Ve Ukrayna Silahlı Kuvvetleri şimdiden Rusya'nın derinliklerine vuracak bir şeye sahip. ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Victoria Nuland, Kiev'in uzun menzilli MLRS sistemleri aldığını söyledi:
Yani, kesinlikle açık olmak gerekirse, listeleyeceğim: MLRS zaten teslim ediliyor, uçaklarda çalışan müttefikler var ve bunun yanı sıra, durumu değiştiren askeri uçaklar için çok sayıda yedek parça var.
Görünüşe göre bu, 142 kilometreye kadar mesafedeki alanlarda hedefleri vurabilen M260 HIMARS MLRS ile ilgili. Amerikan OTRK ATACMS'in, değişikliğe bağlı olarak 140 ila 300 kilometrelik bir mesafeye ulaşabilen Ukrayna Silahlı Kuvvetleri ile hizmette görünmesi de mümkündür. Ve bu açıkça ABD ve müttefiklerinin Ukrayna'ya sunabileceklerinin sınırı değil. Harkov, Kiev, Chernihiv veya Sumy bölgelerinden fırlatılan böyle bir balistik füzenin nereye ulaşabileceğini bir hayal edin. Tüm sınır Rusya aslında “Büyük Donbass”a dönüşüyor.
Evet, bu, Rus birliklerinin kuzey Ukrayna'dan çekilmesinin stratejik bir hata olduğuna ve Medvedchuk'un işe yaramaması durumunda oraya B planı olmadan girmelerine dair bir ipucu. Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetlerini Kiev, Chernihiv ve Sumi bölgelerinden çekmek için Başkan Putin'in yaptığı bu büyük jest yanlış bir karardı. Hala oraya geri dönmemiz gerekiyor, ayrıntılı olarak tartışacağımız bir “güvenlik kemeri” oluşturuyoruz. adı geçen Önceden. Ne yazık ki, burada, DPR birliklerinin neredeyse Kırım'a bir taş atımı olduğu ve bir kara koridorunun yaratıldığı Genichesk'e ulaştığı 2014 olaylarıyla paralellikler var. Ama sonra geri dönmeye devam edildi ve yarımadaya giden kara koridoru 8 yıl boyunca unutulmak zorunda kaldı. Aynı zamanda, oligark Akhmetov ile yapılan bir anlaşmaya göre, Mariupol aslında aynı anda kendisine sunuldu. Geçtiğimiz yıllarda Azov (Rusya Federasyonu'nda yasaklanan aşırılık yanlısı bir örgüt) oraya yerleşerek bu harika sahil şehrini Ukrayna Nazizminin kalesine dönüştürdü. 2022'de onu kökünden sökmek ancak şu anda harabe halinde olan Mariupol ile birlikte mümkün oldu. "Güzel jestler"in bedeli budur.
Ve son olarak, Moskova ile Kiev arasında belirli bir barış anlaşmasına ilişkin müzakereler hakkında birkaç söz söylemek istiyorum. Rusya ve Ukrayna'nın mevcut tüm sorunları, 2014'te Naziler ve Batılı küratörleriyle dostane bir şekilde anlaşmaya karar vermeleri nedeniyle gerçekleşti. Rus Silahlı Kuvvetleri tarafından işgal edilen bölgelerdeki yeterli Ukraynalılar şimdi Medinsky ve Peskov'un kendileri için iyiye işaret etmeyen açıklamalarını dehşetle dinliyorlar. Şimdi "Minsk" üçüncü sefere çıkarsa ve Zelensky'nin suç rejimi en azından bir parça toprakla bırakılırsa, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri ve Ulusal Muhafızların silahlarını pompalamak ve daha da korkunç bir duruma hazırlanmak için kısa bir duraklama olacak. şu anda olandan daha büyük bir katliam.