Tam zamanlı yazmaya başladığımda barmenlik işime devam ettim ve haftada birkaç gün çalıştım. Para iyiydi; İş arkadaşlarımı sevdim ama işten nefret ettim. Ama takılıp kalmamın birincil nedeni kendime bir güvenlik ağı vermekti. Başka bir yüksek maaşlı yazı işi bulmayı başaramazsam, daha sonra ne yapacağıma karar verirken restorana tam zamanlı dönebileceğimi düşündüm.
Ancak önümüzdeki birkaç ay içinde artan miktarda endişe hissettim. Bu iş bittiğinde ne yapacağım? Ya daha fazla iş bulamazsam? Ya bu bir tesadüfse ve yeterince iyi değilsem?
Ben karşılaşan oldu taklitçi sendromu , ve ben de bunu işleme değil.
Finansal olarak ne zaman baskı hissetsem, endişelenmeme gerek olmadığını biliyordum çünkü bar vardiyam bana banka hesabımda fazladan dolgu sağlayacaktı. Ne zaman bir plan yapsam, bir hafta sonu boyunca muhtemelen 400 dolar kazanacağımı ve fazladan birkaç gün çalışarak kira ödeyebileceğimi hesaba kattım. Rahat bir yerdeydim, bu yüzden yeni iş aramaya çalışmayı bıraktım.
Tükenmişlikten kaçınmayı bahane olarak kullandım, ama dürüst olmak gerekirse, her zaman restorana geri döneceğimi varsaymıştım. Altımda kocaman bir ağ olan bir ip üzerinde yürüyordum, düşersem beni yakalamaya hazırdım. Bir adım daha ileriye gitmek yerine, daha az korkutucu bir şeye atlamaya hazırdım.
Zihinsel netlik ve seyahat etrafında bir marka oluşturan bir YouTuber olan Nathaniel Drew, yakın tarihli bir videoda şöyle dedi: "Bir yedekleme planına sahip olmak genellikle güvenilir olduğu için geri dönmeniz anlamına gelir, çünkü daha güvenlidir ve sonuçta öyle değildir vaat ettiği çözüm. Ayrıca, yedekleme planlarına geri döndüğümüzde, ilk plan ortadan kalkar. "
Wisconsin İşletme Okulu'ndan Profesörler Jihae Shin ve Wharton'dan Katherine Milkman'ın ortak yazarı tarafından yürütülen bir araştırma çalışması bu iddiayı desteklemektedir. Birden fazla test yaptıktan sonra Profesör Shin, "Bir hedefe ulaşmak için şans değil, çalışma gerektirdiğinde, yedek plan yapmanın o hedefe yönelik arzuyu azaltarak performansa zarar verebileceğini düşünüyoruz" dedi.
Bu tavsiye, "Tüm yumurtalarınızı tek sepete koymayın" şeklindeki popüler deyime aykırıdır. Ve orada olduğunu konfor bir yedeği sahip olmanın: biz her zaman kendimizi kurtarmak için X, Y veya Z yapabileceğini biliyorum eğer biz korku başarısızlığa olasılıkları azalır. Yedek plan, ömür boyu "Acil Durumda Camı Kırın" tır. Sizi başarısızlığa hazırlar ama aynı zamanda başarısız olmaya da hazırlar .
Ancak Profesörler Shin ve Milkman'ın araştırmasının amacı, yedekleme planlarını genel olarak kınamak değildi. Aksine, alternatif bir yaklaşım sunmaktı. Profesör Shin, "Bir girişimciyseniz," diye devam ediyor, "işler kötüye gider gitmez başka bir projeyi planlamak ve başka bir projeye atlamaya hazır olmak yerine, bir başlangıç fikrini belirli bir süre için taahhüt etmeyi düşünün."
Elbette, bir yedeğinizin olması gereken zamanlar vardır - örneğin, bilgisayarınızın sabit diski - ancak bir şeye tam olarak bağlı kalmazsanız, onu çalıştırıp çalıştıramayacağınızı nasıl bileceksiniz?
Başarısız olabileceğiniz ve geri dönecek bir şeyiniz olmayabileceği düşüncesi ile bir şeye şans vermek rahatsız edici , ancak rahatsızlık bizim nasıl büyüdüğümüzdür.
Yale'den bir başka araştırma çalışması maymunlar, renkli hedefler ve meyve suyunu içeriyordu. Bazen, renkli hedeflerden birinden meyve suyu verme olasılığı sabit bir değişkendi - kırmızıdan% 20 başarı, yeşilden% 80 başarı - ve diğer zamanlarda oranlar değişti.
Bilim adamları, maymunların hangi rengin ödül verme olasılığının daha yüksek olduğunu anladıklarında beyinlerinin öğrenme merkezinin kapandığını keşfettiler. Olasılıkların daha çeşitli olduğu deneylerde, maymunlar uyum sağlamak için yeni teknikler öğrenmek zorunda kaldı.
Peki bu bize ne gösteriyor?
Öngörülebilir - veya rahat - bir ortamda, beynimiz yeni bir şey öğrenmez. Rutinlere düşüyoruz ve otomatik pilota geçiyoruz. Yeşil hedef bize enerji veriyorsa, sadece yeşil hedefe bir şeyler atın. Bu kolay.
Joey Schweitzer tarafından yönetilen Better Ideas adlı bir başka YouTube kanalı, bu konsept hakkında kendi deneyimlerinden bahsediyor . "Rahatlık bölgesi, sizin için neyin iyi neyin sizin için kötü olduğunu söylemekte korkunç" diyor. "Konfor alanı sizi bunun içinde tutmaktır."
Ve içinde çok uzun süre kalırsak, konfor alanımız küçülür. Beynimiz, rahatlık bölgemizin dışında var olan şeylere zihinsel direnç yaratır ve ne kadar uzaktaysa, yapması o kadar zor olur.
Öğrenmek, büyümek ve yeni deneyimler kazanmak için konfor alanımızın sınırlarını zorlamalıyız. Oda arkadaşım yükseklik korkusunu yenmek için kaya tırmanışına başladı. Başlaması korkunç derecede rahatsız oldu, ama şimdi hayatının en iyi formunda ve bundan çok daha mutlu. Bir başka arkadaşım da Colorado'ya taşındı, hayatının aşkıyla tanıştı ve dağlara bakan bir evde yaşıyor.
Tanıdığım en sefil insanlar yıllardır aynı rutinleri sürdürdüler. Aynı apartman dairelerinde yaşıyorlar, liseden aynı insanlarla takılıyorlar ve nefret ettikleri işte çalışıyorlar. Bu onlar için çalışan bir hayat ama onları mutlu etmiyor. Hepsi farklı şeyler planladılar - bazıları orduya katıldı, diğerleri gruptaydı, bazıları nişanlandı - ama rahat olan şeylere geri döndüler. Sadece kolay şeyler yapmaya devam ettiler.
Buzz Lightyear, plastik olduğunun farkında olmadan uçabileceğini düşündü. Bir sıçrama yaptı ve… tarzıyla düştü . Orijinal Oyuncak Hikayesi'nin çoğu, Buzz'ın bir uzay bekçisi olmadığını, aslında plastik bir oyuncak olduğunu fark etmesiyle ilgilenir. Buzz'ın sonraki depresyonu filmde birçok kahkaha için oynanır, ancak bundan hemen önce çok gerçek, tuhaf bir insan anı vardır.
Buzz tekrar uçmaya çalışır, ancak sans tarzı düşer. Yere düşüyor ve yerde yatarken bir kolu kopukken kamera çekiliyor ve içini çekiyor. Buzz'ın dünyası altüst oldu. Kendisi hakkında inandığı her şeyin bir çocuk oyuncağı için arka plan hikayesinden başka bir şey olmadığını kanıtladı. Buzz Lightyear kimdir?
Marc Manson , The Subtle Art of Not Giving a F * ck adlı kitabında, Manson'un Kaçınma Yasası adını verdiği bir fikir ortaya koyuyor: Bir şey kimliğinizi ne kadar tehdit ederse, ondan o kadar kaçınırsınız.
"Dünyaya nasıl uyduğunuzu bilmenin getirdiği belli bir rahatlık var" diyor. "Bu rahatlığı sarsan her şey - potansiyel olarak hayatınızı daha iyi hale getirse bile - doğası gereği korkutucudur."
Kaç kez genelinde düşünün Oyuncak Hikayesi o çünkü eğer - o sadece bunu görmezden ve bu doğru değildir ısrar etmek, bir oyuncak söylenir Buzz vardı gerçek, o zaman kendisi hakkında inandığım her şeyi değiştirecektir. Dünyadaki - evrendeki - yeri tamamen farklı olacaktır. Yani doğru değil. Olamaz. Olabilir mi?
Kendimiz, başarımız ve dünyadaki yerimiz hakkında inandığımız gerçek, geleceğimiz hakkında nasıl düşündüğümüz üzerinde muazzam bir etkiye sahiptir. Bir arkadaşım sürekli sinir bozucu ve sevimsiz olduğu konusunda şakalaşıyor, bu yüzden romantizmi bulmaya çalışmaktan kaçınıyor, sadece ne kadar yalnız olduğu hakkında daha fazla şaka yapıyor. Daha sonra başka insanlarla takılmaktan kaçınır ve bu da yalnızlığına daha fazla katkıda bulunur.
Başka bir arkadaşım forma girmek için boks yaptı ve sonunda koç oldu - iki yıl sonra kolunu ciddi bir şekilde çıkardı ve uzaklaşmak zorunda kaldı ve derin bir depresyona girdi. Boks onun gözünde sahip olduğu her şeydi. Böylece işe gitti, eve geldi, video oyunları oynadı ve kartondan süt içti, yatağa gitti ve ertesi gün aynı şeyi yaptı.
Müzik ve sanata olan tutkusunu unutmuş, o kadar kendini boksör olmaya kaptırmış ki neredeyse tek boyutlu hale gelmişti. Aylarca depresyonunda kaldı çünkü kendi kendine empoze ettiği kimliği çöktü ve bunu kabul edemedi.
Her iki durumda da kimlikleri tehdit ediliyor. Boks yapamayan bir boksörün ne faydası var? İnsanlar sevilmez bir rahatsızlığı nasıl sevebilir ve ondan nasıl zevk alabilir? Manson, "İşte bu yüzden insanlar başarıdan bu kadar çok korkuyorlar - başarısızlıktan korkmalarıyla aynı nedenden ötürü: kendilerinin olduklarına inandıkları kişiyi tehdit ediyor," diye devam ediyor Manson.
Kendinize sorabileceğiniz en rahatsız edici soru, "Ben kimim?" Ama aynı zamanda en önemlisi. Çünkü kendinize her zaman bir boksör olduğunuzu söylediyseniz ve aniden boks yapamıyorsanız, yaptığınız diğer şeylere geri dönersiniz: çalışmak, yemek yemek, video oyunları oynamak ve uyumak. Bu sizin rahatlık bölgeniz olur ve buradan çıkması çok zor.
Kimliğinizi sorgulamanıza eşlik eden rahatsızlık, hayatta gerçekten ne istediğinizi derinlemesine fark etmenize yol açabilir. Örneğin, kendisini her zaman bir barın arkasında içki içerken kaybeden biri olarak gören biri , özlediği yazarlık kariyerini yapabileceğini görebilir.
"Buzz, uçuyorsun!" Woody gözlerini ortaya çıkararak diyor.
Buzz, "Bu uçmuyor," diyor. "Düşüyor ... tarzla."
Konfor alanınızın sınırlarını zorladığınızda ve rahatsızlıkla yüz yüze geldiğinizde hayattaki en önemli değişiklikleri görürsünüz. Yedekleme planlarının bizi genellikle başarısız olmasının nedeni budur: Büyümemizi engelleyen bir rahatlık düzeyi sağlarlar. Yedekleme planları, başarısızlığı varsayan bir arıza güvenlidir , düştüğümüzde değil, ne zaman bizi yakalamaya hazır bir güvenlik ağıdır .
Buzz, onun bir uzay bekçisi olduğuna inandığında, şanslı oldu ve stil sahibi oldu. Bir oyuncak olduğunu anladığında, ancak bu gerçeği kabul etmediğinde, basitçe düştü. Ama kendisi hakkındaki gerçeği tam olarak kabul ettiğinde, gerçekten uçtu .
Yedek plan yapmayın. Kendinizi fazla rahat hissetmenize izin vermeyin. Kendinizi zorlamaya, kendinize meydan okumaya ve öğrenmeye devam edin. Ve eğer düşersen?
Tarz sahibi olun.
Hepimize başarının anahtarının sabit bir maaşla iyi bir iş bulmak olduğu öğretildi. Ancak işimizin artık bir zamanlar sağladığı istikrarı sağlamadığı bir noktaya ulaştığımızda ne olur? Ya da şu anki maaşınızla istediğimiz hayatın mümkün olmadığını anladığımızda? Kutunun dışında düşünmeye başlamanın zamanı geldi.
Bunlar, ilginç bulduğum fikirler ve kavramlarla ilgili notlarım - kitabın kapsamlı bir özeti değil. Lütfen bağlı kuruluş bağlantılarının dahil olmadığını unutmayın, Yalnızca kişisel olarak kullandığım ürün ve hizmetleri önerdiğimi ve arkasında durduğumu bilin.
Çevrimiçi ödeme sahtekarlığının ortaya çıktığını ve yeni olmadığının herkes için açık olduğunu düşünüyorum. Alıcı konumundaki herhangi birinin bir dolandırıcılığa düşmekten korktuğu veya halihazırda düşmüş olduğu veya dolandırıcılara yakalanmış birini tanıdığı açıktır.
28 Temmuz 2022'de Güneş, Yeni Ay, Aslan'da Ceres kavuşumu Jüpiter RX'i üçgen yapacak, Merkür ise Uranüs'ü Merkür, Uranüs-Mars, Satürn'e T-karesinin bir parçası olarak veya düğümler ise sabit bir Büyük Haç ile kare yapacak. dahildir. Venüs, Kara Ay Lilith ve Yengeç burcundaki sabit yıldız Sirius ile kavuşum halindedir.
Tarih boyunca insanlar yalnızlık veya ilham aramak ya da ruhsal farkındalıklarını derinleştirmek için vahşi doğaya yalnız gittiler. Yerli Amerikalılar genellikle genç erkekleri vizyonlarını aramak için haftalarca vahşi doğaya gönderirdi (Farb 1967).