Eski Kuru Büyüler Kuraklığın Geleceği Hakkında İpuçları Sunuyor
NASA - Orta Amerika ve ABD Güneybatı bölgelerinin bir kısmı on yıllardır bu bölgeleri vurmak için en kötü kuraklıklara katlandığından, bilim adamları geleceğin daha da ciddi su kıtlığı getirebileceğini öne süren eski kuru büyüler hakkında yeni kanıtlar ortaya çıkardılar. Amerikan Jeofizik Birliği'nin Aralık ayında San Francisco'da düzenlenen yıllık toplantısında konuşan üç araştırmacı, 5, 2011, kuraklığın geçmişi ve geleceği hakkında yeni bulgular sundu.
Kolomb öncesi çöküş
NASA'nın Goddard Uzay Çalışmaları Enstitüsü (GISS) ve Columbia Üniversitesi'nin New York Şehri'ndeki Lamont-Doherty Toprak Gözlemevi'ne bağlı bir iklim uzmanı olan Ben Cook, Mayaların ve Azteklerin eski ve Orta Amerika’daki Maya ve Azteklerin medeniyetlerini güçlendirdiğini gösteren yeni bir araştırmaya dikkat çekti. Yucatán Yarımadası ve meralar ve tarım arazileri için yer açmak amacıyla yağmur ormanlarını temizleyerek güney ve orta Meksika.
Ormanı tarım alanlarına dönüştürmek, toprak yüzeyinin yansımasını veya albedo'unu yağış desenlerini etkileyecek şekilde artırabilir. Cook, “Tarım arazileri ve meralar, güneşten yağmur ormanlarından biraz daha az enerji emiyor, çünkü yüzeyleri daha hafif ve daha yansıtıcı olma eğiliminde” dedi. “Bu, konveksiyon ve yağış için daha az enerji olduğu anlamına geliyor.”
Cook ve meslektaşları, GISS'te geliştirilen ve bitki örtüsü kalıplarının Kolomb öncesi (1492 CE öncesi) ve Kolomb sonrası dönemler boyunca Orta Amerika'daki yağış ve kuraklığı nasıl etkilediğini karşılaştıran simülasyonları çalıştırmak için geliştirilen yüksek çözünürlüklü bir iklim modelini kullandı. Kolomb öncesi dönem, Yucatán Yarımadası'nda ve güney ve orta Meksika'da yaygın bir ormansızlaşma gördü. Kolomb sonrası dönemde, yerli halklar azaldıkça ormanlar yenilendi ve tarım arazileri ve meralar terk edildi.
Cook'un simülasyonları, mevcut insan vejetasyon değişikliklerinin en eksiksiz ve doğru kayıtlarından biri olan yeni yayınlanan bir arazi örtüsü rekonstrüksiyonundan elde edilen verileri içerir. Sonuçlar kesin: Yağış seviyeleri, ormansızlaşma yaygın olduğu zaman, önemli ölçüde - genellikle yüzde 10 - yüzde 20 - arasında düşüş gösterdi. Paleoklimatologların geçmiş iklim trendlerini tespit etmek için kullandıkları nem seviyelerinden etkilenen bir mağara oluşumu türü olan dikitlerden elde edilen yağış kayıtları, Yucatán'da Cook'un model sonuçları ile aynı fikirde.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bu etki, en çok Yucatán Yarımadası ve güney Meksika'da, Maya ve Aztek uygarlıklarının merkezleriyle örtüşen, ormansızlaşma seviyelerinin yüksek olduğu ve en yoğun biçimde yoğunlaşan nüfusun bulunduğu bölgelerde belirgindir. Yağış seviyeleri, örneğin, Yucatán Yarımadası'nın 20 CE ve 800 CE arasındaki kısımlarına göre yüzde 950 kadar düşmüştür.
Cook'un çalışması, ormansızlaşma ile güçlendirilen kuraklığın, imparatorluğun 950 CE çevresinde hızlı bir şekilde çöküşünün kilitlenmesinde önemli bir etken olduğunu öne süren önceki araştırmaları desteklemektedir. Nebraska Üniversitesi'ndeki bir iklim modelleyicisi olan 2010'te Robert Oglesby, Jeofizik Araştırma Dergisi Bu, ormansızlaşmanın muhtemelen Maya çöküşüne katkıda bulunduğunu göstermiştir. Oglesby ve Cook'un modellemesi benzer sonuçlara varmış olsa da, Cook, bitki örtüsü değişikliklerinin daha doğru ve güvenilir bir kaydına erişebildi.
800 CE ve 950 CE arasındaki Maya medeniyetinin zirvesi sırasında, arazi örtüsü yeniden yapılanma Cook, modellemesine dayanarak Maya'nın Yucatán Yarımadası'ndaki ormanların sadece küçük bir yüzdesini bozulmadan bıraktığını göstermektedir. 1500 CE ve 1650 CE arasındaki döneme göre, Avrupalıların gelişi yerli halkları yok ettikten sonra, doğal bitki örtüsü Yucatán'ın neredeyse tamamını kapsıyordu. Modern zamanlarda ormansızlaşma sahile yakın bazı bölgeleri değiştirdi, ancak yarımadanın ormanlarının büyük bir kısmı bozulmadan kaldı.
“Ormansızlaştırmanın kuraklığa neden olduğunu veya Maya'nın düşüşünden tamamen sorumlu olduğunu iddia etmem, ancak sonuçlarımız ormansızlaşmanın iklimi kuraklığa doğru yönlendirebileceğini ve Sömürge öncesi dönemde kuruluğun yaklaşık yarısının ormansızlaşma sonucu "dedi.
Kuzeydoğu Megadroughts
Kuzeydoğuyu etkileyen son büyük kuraklık, 1960'lerde meydana geldi, yaklaşık üç yıl devam etti ve bölgeye çok büyük zarar verdi. NASA GISS ve Columbia Üniversitesi'ne bağlı bir paleoclimatolog olan Dorothy Peteet, Kuzeydoğu'da çok daha ciddi kuraklıkların yaşandığını gösteren kanıtları ortaya çıkardı.
Hudson Nehri Vadisi'ndeki bazı gelgit bataklıklarından toplanan tortu çekirdeklerini analiz ederek, Peteet ve Lamont-Doherty'deki meslektaşları, son 6,000 yıllarında Kuzeydoğu'da en az üç büyük kuru büyünün meydana geldiğine dair kanıtlar buldu. Ortaçağ Sıcak Dönemi olarak bilinen zamana karşılık gelen en uzun süre, bazı 500 yıllarını sürdü ve 850 CE etrafında başladı Diğer iki yıl da 5,000'ten daha önce gerçekleşti. Daha kısa, yalnızca 20 ila 40 yılları arasındaydılar, ancak muhtemelen daha ciddiydi.
Peteet, "İnsanlar genellikle Kuzeydoğu'yu kuraklığı yaşayabilecek bir alan olarak düşünmüyor, ancak büyük kuraklıkların olabileceğini ve gerçekleştiğini gösteren jeolojik kanıtlar var." Dedi. “Bilim adamlarının görmezden gelemeyeceği bir şey. Bu tortu çekirdeğinde bulduğumuz şeyin bölge için büyük etkileri var.”
Peteet ekibi, X-ray floresan spektroskopisi adı verilen bir yöntem kullanarak her üç kuraklığı da tespit etti. Tekniği, New York'ta Piermont Bataklığında toplanan bir çekirdek üzerinde kullandılar; brom ve kalsiyum gibi karakteristik elementleri aramak için kuraklıklarda bataklıkta oluşması daha muhtemel.
Hudson Nehri'nden gelen tatlı su ve Atlantik Okyanusu'ndan gelen tuzlu su Piermont Bataklığı'nda farklı zaman dilimlerinde baskındı, ancak tuzlu su bataklığa giren taze su miktarı azaldıkça kurak dönemlerde yukarı doğru hareket ediyor. Peteet ekibi yıllar önce 5,745 ve 5,480'e karşılık gelen tortu çekirdeklerinin bölümlerinde, her ikisi de tuzlu suyun varlığının ve kuraklığın varlığının göstergelerinin her ikisinde de hem brom hem de kalsiyum seviyelerinin oldukça yüksek olduğunu tespit etti.
Ortaçağ Sıcak Dönemi boyunca, araştırmacılar ayrıca, kuru bir iklime işaret eden belirli tür polen türleri, özellikle de çam ve höyük bolluğu bakımından çarpıcı artışlar buldular. Ortaçağ Sıcak Döneminden önce, aksine, daha ıslak olanları tercih eden daha çok meşe ağacı vardı. Ayrıca, kuraklık döneminde daha sık görülen orman yangınlarının Ortaçağ Sıcak Döneminde yaygın olduğunu gösteren kalın bir kömür tabakası buldular.
Peteet, "Kuzeydoğudaki sık görülen kuraklıkların ne kadar yaygın veya sık geçtiğini güvenle söyleyebilmemiz için daha fazla araştırma yapmamız gerekiyor." Dedi. Peteet ekibinin çalıştığı çekirdeklerde, örneğin daha ayrıntılı olarak incelemeyi planladığı bazı boşluklar var. Ayrıca, projenin kapsamını Kuzeydoğu'daki diğer bataklıklar ve haliçlere genişletmeyi ve bölgede kuraklıkların ortaya çıkmasına neden olan faktörleri çözmeye başlamak için iklim modelleyicileriyle işbirliği yapmayı bekliyor.
Gıdanın Geleceği
İklim değişikliği, bazı bölgelerde yağışları artırarak, diğerlerinde kuraklığı kötüleştirerek dünyadaki su mevcudiyetini yeniden dağıtabilme potansiyeli ile dünyanın bazı bölgelerinde mahsul verimini olumsuz yönde etkileyebilir.
Princeton Üniversitesi hidroloğu Justin Sheffield tarafından yapılan yeni araştırma, kuraklığa meyilli ve nüfusu artmış ve Sahra altı Afrika gibi su depolamak için sınırlı kapasiteye sahip ve gelişmekte olan dünyanın bölgelerinin mahsullerini görme riskinin en yüksek olacağını gösteriyor Gelecekte verimlerini düşürmek.
Sheffield ve ekibi, 20th ve 21st yüzyıllar için hidrolojik model simülasyonları yürüttüler ve farklı iklim değişikliği senaryolarına göre gelecekte kuraklığın nasıl değişebileceğini inceledi. Kuraklıktan etkilenen toplam alanın dünya genelinde son 50 yıllarında önemli ölçüde değişmediğini buldular.
Bununla birlikte, model yağışta azalma olduğunu göstermektedir ve kısa vadeli kuraklıkların sıklığını artıracak şekilde buharlaşma talebindeki artışlar öngörülmektedir. Ayrıca, Sahra altı Afrika'da kuraklık yaşayan bölgenin 21. Yüzyılın ortalarında iki kat, yüzyılın sonuna kadar üç katına çıkacağını da buldular.
Ekip, bu değişikliklerin dünyadaki gelecekteki tarımsal verimlilik için ne anlama geldiğini analiz ettiğinde, Sahra altı Afrika üzerindeki etkinin özellikle güçlü olacağını keşfetti.
Tarımsal verimlilik, toprak koşulları, mevcut teknolojiler ve mahsul çeşitleri dahil olmak üzere, su kullanılabilirliğinin ötesinde bir dizi faktöre bağlıdır. Araştırmacılar, Sahra altı Afrika’nın bazı bölgelerinde, tarımsal verimliliğin kurutma ve ısınmaya bağlı olarak yüzyılın ortalarında yüzde 20’in üzerinde düşeceğini tahmin ediyor.
Kaynak: Bu makale aslen Adam Voiland ve Maria José-Viñasas tarafından bir NASA Portalı tarafından hazırlanmıştır. Dünya haber özelliğine bakmak.
Maya yolunu yeniden keşfetmek
Maya uygarlığı günümüz kentsel gıda güvenliğine nasıl ilham verebilir?
Ekolojik Ekonomi’de yakın zamanda yayınlanan bir araştırmada, Merkez araştırmacısı Stephan Barthel ve Uppsala Üniversitesi’ndeki ortak yazar Christian Isendahl, Kolomb öncesi Maya gıda sistemlerinin çağdaş kentsel gıda güvenliğine nasıl ilham verebileceğini araştırıyor.
Önerilen Kitaplar:
Yellowstone'un Geçiş Sürecinde Yaban Hayatı
Otuzdan fazla uzman, baskı altında olan bir sistemin endişe verici işaretlerini tespit etti. Üç önemli stresedici belirler: istilacı türler, korunmasız toprakların özel sektör gelişimi ve ısınma iklimi. Sonuç önerileri, yalnızca Amerikan parklarında değil, dünya çapındaki koruma alanlarındaki bu zorluklarla nasıl başa çıkılacağına dair yirmi birinci yüzyılın tartışmasını şekillendirecek. Son derece okunabilir ve tamamen resimli.
Enerji Düşüşü: İklim Değişikliği ve Şişmanlık Politikası
Ian Roberts tarafından. Ustalıkla toplumdaki enerji hikayesini anlatır ve aynı temel gezegensel rahatsızlığın tezahürleri olarak iklim değişikliğinin yanına 'şişmanlık' koyar. Bu heyecan verici kitap, fosil yakıt enerjisinin nabzının yalnızca yıkıcı iklim değişikliği sürecini başlatmasının yanı sıra, ortalama insan ağırlığı dağılımını da yukarı doğru itdiğini savunuyor. Okuyucu için bir dizi kişisel ve politik karbon giderme stratejisi sunar ve değerlendirir.
Son Duruş: Ted Turner'ın Sorunlu Bir Gezegeni Kurtarma Görevi
Todd Wilkinson ve Ted Turner tarafından. Girişimci ve medya şirketi Ted Turner, küresel ısınmaya, insanlığın karşı karşıya kaldığı en büyük tehdidi diyor ve geleceğin kozlarının yeşil, alternatif yenilenebilir enerjinin geliştirilmesinde kullanılacağını söylüyor. Ted Turner'ın gözüyle, çevreyi, ihtiyacı olan başkalarına yardım etme zorunluluğunu ve medeniyetin hayatta kalmasını tehdit eden ciddi zorlukları düşünmenin başka bir yolunu düşünüyoruz.