Alternatif başlıklı: Dayenu Nathan Rothschild; Dayenu Zion Yaşlıları; Dayenu George Soros.
Yazarların Notu: Bu makale, iki olayın ardından Ekim ayının başına doğru yazılmıştır, Senato Yargı Başkanı Chuck Grassley'in (R-IO) Brett Kavanaugh'un adaylığına muhalefetin George Soros ve seçkin tarihçi ve bilim adamının vefat etmesi tarafından finanse edildiği yönündeki yorumları. aşırılık Walter Laqueur. Pittsburgh sinagogu vurulmasının yanı sıra Soros ve diğer liberal liderlere gönderilen posta bombaları hakkında son bir bölüm ekledim.
Antisemitizme giriş niteliğinde sohbetlerle ortaya çıkan soruyla başlamak yeterince kolaydır. Anti-Semitizm ırkçılıktan farklı değil mi? Veya daha uzlaşmaz bağlamlarda, "Yahudi bir ırk değildir!"
Anti-Semitizm birçok bakımdan ırkçılıktan farklıdır; Dış merkezliliğinin bazı özellikleri, kapsamlı bir tanımın sağlanmasını zorlaştırmıştır. Uluslararası Holokost Anma İttifakı, anti-Semitizmin ünlü ve tartışmalı tanımlarından birine sahiptir (bunun bağlayıcı olmadığını ve işe yaradığını düşündükleri uyarı ile):
Antisemitizm, Yahudilere yönelik nefret olarak ifade edilebilecek belirli bir Yahudi algısıdır. Antisemitizmin retorik ve fiziksel tezahürleri, Yahudi veya Yahudi olmayan bireylere ve / veya mülklerine, Yahudi cemaati kurumlarına ve dini tesislere yöneliktir.
Daha sonra, böyle bir ifadenin ortaya çıkabileceği birkaç açıklayıcı yolu sıralayarak devam eder ve IHRA tanımının tartışmalı hale geldiği yer burasıdır. O içerir,
Yahudileri, tek bir Yahudi kişi veya grup tarafından işlenen gerçek veya hayali suçlardan, hatta Yahudi olmayanlar tarafından işlenen eylemlerden sorumlu olmakla suçlamak ...
Yahudileri bir halk olarak veya İsrail'i bir devlet olarak, Holokost'u icat etmek veya abartmakla suçlamak.
Yahudi vatandaşları kendi uluslarının çıkarlarından çok İsrail'e veya dünya çapında Yahudilerin sözde önceliklerine daha sadık olmakla suçlamak.
İngiliz kamuoyu son zamanlarda İşçi Partisi'nin aldığı kararlar sonucunda IHRA'nın çalışma tanımı hakkında önemli bir tartışma yaşadı .
IHRA tanımının, İsrail devletine yönelik herhangi bir eleştirinin anti-Semitik olarak görülmesine yol açan geniş bir anti-Semitizm tanımı oluşturabileceğine dair endişeler var. Bu noktadan (birkaç nedenden dolayı) uzaklaşmak ve tarihsel ve çağdaş anti-Semitizmde muazzam bir rol oynamalarına rağmen IHRA tanımının net bir şekilde ele almadığı bir dizi davaya odaklanmak istiyorum.
IHRA tanımının bu örnekleri, çağdaş anti-Semitizm için derin ve temel bir şeyi yakalar: komplo teorileri, bankacılığın ardındaki kötü niyetli güç olarak genellikle Yahudileri veya belirli yüksek profilli Yahudi bireyleri (veya Yahudi olarak kabul edilen veya kodlanan grupları) kullanır. komplocular tarafından kontrol edilen eğlence, hükümet ve / veya diğer alanlar.
Ünlü tarihçi ve Holokost mülteci Walter Laqueur 30 Eylül 2018'de hayata gözlerini yumdu. Eserleri, 1974 Weimar: A Cultural History'den 2004 Voices of Terror adlı eserine, Al'in birincil kaynak yazılarını içeren düzenlenmiş bir koleksiyon olan 20. yüzyılın aşırılığının geniş bir alanını kapsıyor. Kaide, Hamas ve uluslararası terörist gruplar, Putinizm (2015) kitabına . Geniş Özgeçmişinde Antisemitizmin Değişen Yüzü (2006) adlı kısa bir kitaptır .
Laqueur'un tarih boyunca izlediği yollardan biri, erken Hıristiyan çarmıha gerilme anlatılarının yorumlarına dayanan, Yahudi dini cemaatinin liderliğinin İsa Mesih'in Roma devleti tarafından idam edilmesi için bir komplo uydurduğu, komplo teorilerinin kapsamlı zeminidir. Bunlar, Hıristiyan teolojisi ve ayinine yerleşti. (Bu , 20. yüzyılın büyük bölümünde Katolik Hayırlı Cuma Duaları'nda yerinde kaldı ve 16. Benedikt döneminde yeniden tartışmalara sahne oldu; okuyucuları bu tarihi konuya hayranlığıma maruz bırakmayacağım.)
Yine de daha dikkat çekici olan, 12. yüzyılda popüler hale gelen kan iftira komplolarının gelişmesiydi. Laqueur'un kitabı, Yahudilerin Hıristiyan çocukları kaçırmak ve ritüel olarak kurban etmekle suçlandığı 12. yüzyıl İngiltere'sindeki erken enkarnasyonlarından bu örnekleri izliyor; Sonuç olarak, komplocu olmakla suçlanan Yahudilerin toplu infazlarıydı.
Bunlardan bazılarının yarı ırkçı alt tonları vardı, Yahudilerin doğal olarak bu tür fedakarlıklara meyilli oldukları bir fiziksel zorunluluk olduğunu, ancak bunların kan iftirasının gerçek suçlamalarıyla büyük ölçüde ilgisiz olduğunu düşünerek.
Son Amerikan siyasi hayatında "kan iftirası" ifadesinin en ünlü kullanımı , Arizona kongre üyesi Gabby Giffords'un vurulmasının ardından aldıkları eleştiriyi anlatmak için Sarah Palin ve diğer daha az tanınmış muhafazakarlar tarafından yapıldı . Bildiğim kadarıyla, ne Palin ne de herhangi bir muhafazakar yorumcu o bölümün bir parçası olarak diri diri yakılmadı.
Bu, kaba arka plan tarihidir ve IHRA'nın anti-Semitizm tanımının ve bir tanım geliştirmeye yönelik diğer girişimlerin, özellikle Avrupa Antisemitizminin komplocu köklerinden yararlanmayı içermesinin önemli olmasının nedeni, özellikle dünyanın geri kalanı, ancak anti-Semitik komplo teorilerindeki en tehlikeli gelişmeler gerçekten 19. yüzyılın ortalarında geldi ve 20. yüzyıla kadar gelişti.
Bu teorilerin öncüsü genellikle Rothschild iftirası olarak anılır (uygun bir şekilde İngiliz gazeteci Brian Cathcart tarafından uzun uzadıya tartışılmıştır). 19. yüzyılda, Londra'da bir Yahudi bankacılık ailesi olan Rothschild'ler giderek daha zengin hale gelirken, hikaye, Rothschild'lerin bu servet birikimini patrik Nathan Rothschild'in Waterloo'daki varlığına ve Fransızların yönlendirileceğine dair bilgi kullanımına borçlu olduğuydu. Borsada muazzam kazançlı hamleler yapmak. Komplo teorisi İngiltere'de ve Avrupa'da popüler hale geldi ve birçok filmde temsil edildi (1940 Nazi partisi yapımı “The Rothschilds: Shares in Waterloo” dahil).
Cathcart, bilginin önemine dair bir benzetme olarak hikayenin tartışmaya açık bazı sıradan yinelemelerinin ya da sadece İngiliz tarihinin bir parçası olduğunu belirtiyor, ancak bu özellikler aynı zamanda hikayenin her yerde bulunduğuna da dikkat çekiyor. Nathan Rothschild'in geniş bir aile serveti yaratmak için bir dünya olayından yararlanmayı planladığı hikayesinin, ortak kullanıma uyarlanacak şekilde yaygın olarak kabul edildiği duygusu bu gözlemin merkezidir. Komplolar, "herkesin [buraya Yahudi soyadını girin] piyasaları manipüle ettiğini biliyor" veya "bu insanların medyayı kontrol ettiğini herkes biliyor" anlamında asalaktır.
Bir fincan kahvenin üzerinde oturmak, filmdeki bir şey hakkında sohbet etmek, sadece meslektaşınızın “peki, medyayı sizin insanlarınız kontrol ediyor” sözünü duymak, bu iddiaların Rothschild'ler gibi ne kadar yaygın hale geldiğinin hem şaşırtıcı hem de zararlı bir göstergesidir. isim (özellikle) halkın bilincinde daha az ağırlık taşır.
Yahudi karşıtı bir komplo teorisinin belki de en ünlü ve en çok tartışılan örneği, Hıristiyan medeniyetini açıkça yok etmek ve boyun eğdirmek amacıyla Yahudiler tarafından yönetilen bir kabalin varlığını kanıtlayan bir 1903 Rus aldatmacası olan Protocols of the Elders of Sion'dur . Protokoller, komplo teorileri dünyasını dolduran bu tür çok sayıda teorinin öncüsüdür; eksik bir hesaplama, literatüre aşina olmayanlar için faydalı olabilir.
İkinci Dünya Savaşı öncesi ve sonrası çok sayıda yayın, Bolşevizmi ve komünizmi Batı ülkelerini baltalamak için Yahudi komploları olarak tanımladı. (Goebbel, 1935'te Nuremberg'de açıkça kınadı.) Alfred Rosenberg'in aynı adlı 1922 broşüründe ortaya çıkan Yahudi Bolşevizmi, baskın bir komplo teorisi haline geldi. Komplo teorisini ilerleten önemli Amerikan yayınları arasında Elizabeth Dilling'in The Octopus (1940) ve Frank Britton's Behind Communism (1952) vardır.
William Luther Pierce tarafından yazılan The Turner Diaries (1978) ve Hunter (1984), birçok sola eğilimli Amerikan siyasi hareketinin (Sivil Haklar ve Vietnam Savaşı karşıtı hareketler dahil) ABD'yi devirmek için Yahudi önderliğindeki bir komplonun parçası olduğunu savunur. . Pierce, beyaz üstünlükçü Ulusal İttifak organizasyonunu kurdu.
İslam Milleti lideri Louis Farrakhan, bir Yahudi doktorun HIV / AIDS'i yarattığını ve bunu siyah bebeklere enjekte ettiğini ve FBI'ın Yahudilerin kontrolünde olduğunu savunuyor .
W. Cleon Skousen, komünist casuslar Dwight Eisenhower ve Jimmy Carter'ın başkanlık seçimlerini düzenlemek de dahil olmak üzere, Birleşik Devletler ve Hıristiyanlığı baltalamak için büyük bir komünist komplo olduğunu savunuyor; Skousen bunu, Rothschild komplo teorilerine çok benzer şekilde finans endüstrisindeki geniş komplolara atfeder.
John Birch Society'nin kurucusu Robert W. Welch Jr., Skousen'a benzer veya doğrudan alıntı yapan komplolarla ilgili materyalleri aktif olarak dağıttı. The Politician (1963) adlı kitabı , Eisenhower'ın komünist bir ajan veya sempatizan olduğu iddiasının en ünlü kaynağıdır. Pierce, John Birch Society'nin bir üyesiydi, ancak 60'larda kısaca.
Burada John Birch Derneği'nin resmi pozisyonunun anti-Semitik bir örgüt olmadıkları olduğunu belirtmek gerekir ; Welch ve Skousen, (Pierce'ın aksine) ürkütücü komplocuların Yahudi olduğu kadar açık olmadıkları temelinde savunulabilir. Benim görüşüme göre, böyle bir savunma, teorilerini açıkça benimseyen Amerikan beyaz üstünlüğü yanlısı gruplar üzerinde (kendi yaşamlarında bile) ne kadar etkili olduklarını gözden kaçırıyor.
Charles Lindbergh, Amerika Birleşik Devletleri'nin İkinci Dünya Savaşı'na girmesi için siyasi baskının Yahudi grupların ajitasyonundan kaynaklandığını düşünüyordu. Amerika Birinci Komitesi (yaklaşık 1939'da kurulan izolasyonist bir grup) için siyasi savunuculuk adına bu tür birçok yorum yaptı. Özel yazıları da benzer şekilde Yahudi karşıtı komplo teorilerini ifade ediyor.
Jekyll Adası'ndan Yaratık (1994) ve G. Edward Griffin tarafından yapılan benzer komplo teorileri, Skousen ve Welch'in komplo teorilerini, kontrol aracı olarak Federal Rezerv'in kullanımını içerecek şekilde genişletti. Daha çağdaş yinelemeler, bu tür komplocu oluşumların Yahudi etkisinin meseleleri olduğu varsayımına göre, "bankaları kimin kontrol ettiğinden" bahsederek Yahudiliğe başvururlar. Griffin'in kitaplarının çoğu ( Yaratık dahil ) John Birch Derneği tarafından yayınlandı.
Bu, komplo teorilerinin Amerikan örneklerine odaklanan kısa ve tamamlanmamış bir ankettir. Bu özel durumlara dikkat çekmekteki niyetim, onların daha geniş Amerikan siyasi bilincine, özellikle de Amerikan sağına olan alımlarını vurgulamaktır, ancak buna aşağıda değineceğiz.
Amerikan siyasi ve kültürel bilincindeki komploların popülaritesi pek çok düzeyde dikkate değerdir. The X-Files'dan Zoolander'a kadar başkanlık suikastlarına dair fantastik tartışmalar kültürel yem sağlıyor, ancak bu komplolarla ilgili sessiz tonlar benzer bir kamu bilincini dolduruyor. Bu özel durumlara dikkat çekmek, tüm komplo teorilerinin anti-Semitik olduğunu veya keşiflerinde doğası gereği anti-Semitik bir şey olduğunu varsaymak değildir; daha ziyade, komplo teorileriyle ilgili olarak onlara anti-Semitlere yakınlık kazandıran bir şeyi gösteriyor.
Bir komplo teorisi, bir komplocu, mafsallarına masaj yapan ve hisse senedi fiyatlarını etkileyen düğmelere basıp kasırga yapan kaldıraçları çekerken ya da komplo teorisinin gerektirdiği gibi manyakça kıkırdayan karanlık bir figür gerektirir. Bazen bu komplocuların ayrıntıları belirtilir; sorumlu olan belirli bir kişi veya grup var. Çağdaş duyarlılıkta, böyle bir teorinin sadece "Yahudiler" demesi daha az yaygındır! (Yine de, göreceğimiz gibi, bu umulduğu kadar nadir değildir.)
Pek çok komplo teorisi vakasında, komplocu tanımı okuyucuların varsayımlarına göre asalaktır. Komplo teoriniz, örneğin bankacılık, eğlence gibi birkaç alanda kimin nüfuz sahibi olduğuna dair geniş bir anlayışa hitap ediyorsa, o zaman bu komplo teorisi okuyucuların bu endüstrileri kimin kontrol ettiği hakkında sahip olduğu mevcut varsayımları kullanacaktır. "Medyayı Yahudilerin kontrol ettiği" (veya bankaları, tıbbı veya tüm siyaseti) şeklindeki daha geniş kültürel kavram, bu komplo teorilerini anti-Semitizme yükseltmek için kullanılır. Bazı durumlarda, ya okuyucuların şüphesini yeniden teyit etmek ya da konunun gözden kaçmamasını sağlamak için komplocuların Yahudiliğini gösteren köpek ıslıkları var. Ancak köpek ıslıklarının olmadığı durumlarda bile, teorilerin bazı ürkütücü Yahudi cemaatlerinin gücü, manipülasyonu ve kötülüğü hakkındaki Yahudi karşıtı varsayımlarla ticaret yapmasını bekleyebiliriz.
Komplo teorisinin yeniden dirilişinde yaşadığımızı öğrenmenin okuyucuları şaşırtmayacağını umuyorum ; önde gelen siyasi liderler ve yayınlar, önceki nesillerin ana akım medya kuruluşları tarafından bölücü bir saçmalık olarak kınanacak komplo teorilerini dile getiriyor. Komplo teorilerinin yeniden su yüzüne çıkmasının birkaç nedeni var, bazıları diğerlerinden daha kolay belgeleniyor. Bunlardan en önemlisi, çevrimiçi toplulukların (hem büyük sosyal ağlar hem de bağımsız siteler aracılığıyla) geliştirilmesidir; bu teorilerin, dünyaya açılmak zorunda olmayan benzer düşünen bireylerin toplulukları arasında hızlı bir şekilde yayılmasına ve kolay tartışılmasına olanak tanır. en karanlık şüpheleri onaylandı.
Mesaj panosu çağının bu komplo teorilerini yarattığını düşünme yanılgısına düşülmemelidir, ancak bir kitapçığı basmanız ve fiziksel olarak okuyucunun eline koymanız gerekmediğinde materyali dağıtmak çok daha kolay hale geldi. Kendi sitenizi yönetebilmek, YouTube'a bir video yükleyebilmek, bir Facebook grubu yönetebilmek veya Twitter'daki insanlara ulaşabilmek, genel giderleri düşürürken dağıtım araçlarını değiştirdi. İslam Devleti'nin yükselişiyle çevrimiçi olarak ulaşılabilen Müslüman aşırılık yanlısı materyallerin çoğalmasında gördüğümüz gibi, beyaz üstünlükçüler ve radikal ve şiddet içeren gündemlere sahip diğer iç komplo teorisyenleri çevrimiçi ortamda büyük bir güç haline geldi.
Farklı bir araştırma alanı olan bir kesişim noktasında, bu grupların görünürlüğünü artırmak ve mesajlarını yaymak için algoritmaları nasıl oynadıkları üzerinde durmayacağım ; konuyla ilgili harika kitaplar ve raporlar var ve daha pek çoğu yazılacak.
Komplo teorilerinin ana akıma nasıl yaygınlaştığı bu yazı için ne ölçüde gerçekleştiğini gözlemlemekten daha az önemli. Donald Trump, gizli Yahudi yıkımı da dahil olmak üzere tuhaf komplo teorileri geliştiren bir figürün belki de en açık örneğidir . Glenn Beck ve Kongre Üyesi Ron Paul (R-TX) gibi politikacılar da dahil olmak üzere medya figürleri de var. Beck, açıkça Skousen ile aynı çizgiye geldi ; Griffin ile Paul .
Belki de daha çarpıcı olan, Fox Business Channel'dan Maria Bartiromo ile yaptığı görüşmede , sözlerin uzun zamandır saygı ve ciddiyeti temel değerler olarak benimseyen bir Senatörün ağzından çıktığını görmek: Yargı Komitesi Başkanı Charles Grassley (R-IO) :
Maria Bartiromo, Fox Business Network: "Tüm bunların arkasında George Soros'un sizi ve meslektaşlarınızı asansörlere ya da yüzünüze girebilecekleri her yere götürmeleri için bu insanlara para ödediğine inanıyor musunuz?"
Senato Yargı Komitesi Başkanı Charles E. Grassley (R-Iowa): “Pek çok insanın buna inandığını duydum. İnanma eğilimindeyim. Sahip olduğu saldırı moduna ve milyarlarca ve milyarlarca kaynağını nasıl kullandığına inanıyorum. "
Özellikle Soros , politik faaliyetleri kapitalizmin ve Hıristiyanlığın gerilemesini kolaylaştırmayı amaçlayan , uğursuz olarak kabul edilen bir figür olarak Nathan Rothschild rolünü üstlendi . Bir anti-Semitik komplo teorisi olarak Rothschild'den Soros'a geçiş hattı iki yönlüdür.
Birincisi, Yahudi finansörün beyaz, Hıristiyan çoğunluğun yok edilmesinden ve genel olarak kapitalist kurumların gerilemesinden kâr elde ederek zenginlik inşa ettiğine dair geniş şüphedir; Rothschild gibi, herhangi bir beklenmedik olay şüpheyle ele alınır ve sömürünün ürünü olarak kabul edilir. (Ortalama okuyucunun solunda olanlar, tüm kârın böyle bir şüpheyle muamele görmeyi hak ettiğini düşünmeye meyilli olabilirler ; bu konunun dışında.) Amerikan konut piyasasının çöküşünde veya orta doğudaki savaşlarda veya Avrupa ülkelerindeki mali krizlerde, Soros'un mali çıkarları, çıkarları özellikle derin olmasa bile özel bir incelemeyle karşı karşıya kalır.
İkincisi, Amerika'da ve yurtdışında kapitalist ve Hıristiyan toplumunun dokusunu yok etmeye çalışan Yahudi Bolşevizminin (hatta doğrudan ahtapot imgelerini kullanarak) doğrudan bir biçimi olarak siyasi aktivizmin özel eleştirisidir . Soros, Amerikan muhafazakârlığının öcü adamı, tatlı Pleasantville'in değerlerine karşı gölgede oynayan ve Amerika'yı Sodom'a doğru sürükleyen bir figür. Amerikan kültürel muhafazakarlarının savunduğu nedenlerle (her ne kadar hepsi olmasa da) değerleri bazılarına aykırı düşen bir düşman olmaktan ziyade, kaybedilen bir savaş olduğunda ipleri çeken gizemli komplocu.
Burası, IHRA'nın anti-Semitizm tanımındaki eksik bağ dokusu parçasının bir soruna neden olduğu yerdir, çünkü komplo teorilerinin neden anti-Semitik olduğunu, neden tehlikeli olduklarını açıklamayı zorlaştırır. Suçu yanlış bir şekilde ilişkilendirme (örneğin, Yahudileri toplu suçla suçlama) veya özel durumlarda bağlılıkları sorgulama (örneğin ülkeye sadakat) özelliği mantıksal bir hatadır ve sonuç olarak ortaya çıkan bir özelliktir, ancak nefreti harekete geçiren şey bu değildir. Bu, komplo teorilerinin karakterinde ve bu teorilerin politik eyleme dönüştürülme şekillerinde yatıyor. Yahudi halkının (genel veya özel olarak) ahlaki karakterine ilişkin arka plan klişeleriyle ve iktidar salonlarında benzersiz bir Yahudi etkisi hakkında geniş çapta tutulan kültürel varsayımlarla bir araya getirilen belirli komplo teorileridir.
Anti-Semitizmi, nüfusumuzun belirli kesimlerinden beklediğimiz inanç veya iddiaların bir taslağına indirgemeye kalkışmayacaktır. (Bu taktik ırkçılık ve kadın düşmanlığı için de kullanıldı ve benzer şekilde başarısız oldu.) Daha ziyade, yaklaşım, en korkunç aleni beyaz üstünlüğü vakalarını ve daha ince komplo teorisi vakalarını ele alacak kadar geniş bir şey gerektirir. Grassley gibi figürlerin dişleri çok fazla fark edilmeden ve halkın öfkesi yok.
IHRA'nın tanımı ve bir anti-Semitizm analizi geliştirmeye yönelik olası alternatifler hakkında dile getirilmesi gereken teknik sorunlar var. Teknik felsefe literatüründe bir Medium gönderisi için uygun olmayan bazı noktalar var; Bence antisemitizmin çok yönlü bir tanımının gidilecek yol olması gerektiğini düşünüyorum (ve bu değerlerden en az ikisi, geleneksel ırkçı literatürde bulduğumuz ve burada izlenen komplo çizgisinde bulduğumuz gibi Yahudi ırksal farklılıklarının görüşleridir), ama ben bu hesabı gerçekten uzun uzadıya inceleyemem… ve kendimi gerçek bir alıntı eylemi görebilecek olası bir hakemli yayından mahvediyor olurum, bu yüzden burada genişletmeyeceğim.
Bunun yerine, dar kapsamda bu tür tanımları geliştirmeye yönelik standart yaklaşımın işe yaramayacağını not etmek yararlıdır. Homofobi (örneğin), gey paniği veya eşcinselliğin "iyileştirilebileceği / iyileştirilmesi gerektiği" görüşleriyle sınırlı değildir. Bunlar bazı güçlü homofobi vakalarıdır, ancak sınırlar, eşcinsellere karşı geniş çaplı ayrımcılığa ve "eşcinsel gündem" üzerinde korku tacizine izin veren kamu politikası alanına kadar uzanır. (Anti-Semitik komplo teorileri kadar sağlam bir tarihe sahip olmasa da, homofobik komplo teorileri aşırı sağda da önemli ölçüde popülerlik kazandı.)
Tatmin edici bir tanım oluşturmadaki zorluk, siyasi söylemin makul ifadelerini yakalamak için aşırı genişlememekle birlikte, ilgili tüm bariz anti-Semitizm vakalarını yakalamaktır. Bu, IHRA'nın çok geniş kapsamlı bir eleştirisidir, çünkü İsrail'e yönelik herhangi bir eleştirinin (örneğin) Yahudi karşıtı olarak nitelendirileceğini kabul eder. IHRA'nın çalışma tanımına yönelik bu eleştiriye ikna olmadım, ancak bu ciddi bir soruna ışık tutuyor. Böyle bir tanımın, İsrail'deki insan hakları ihlallerine yönelik eleştiriyi, bu tür birçok eleştirinin daha önce araştırılan komplo teorilerine sınır (eğer tamamen değilse) sınırladığı gözlemiyle dengelemek zorundadır. Bu, siyasi tartışmada özellikle tartışmalı bir konudur, ancak (ibraz ediyorum) tamamen yabancı bir konu değil.
Arap karşıtı ırkçılık veya Müslüman karşıtı bağnazlıkla ilgili endişelerin çeşitli Ortadoğu ülkelerinin belirli eleştiri çizgileri sırasında dile getirilmesi yaygındır. (Suudi Arabistan'ın insan hakları sicilini eleştirmek bağnaz değildir; bu sorunların Araplar ile insan haklarının altında yatan değerler arasındaki bazı açık uyumsuzluklardan kaynaklandığını ileri sürmek kesinlikle bağnazdır.) Benzer şekilde, bu konular Amerikan iç tartışmasında gündeme gelir. Irksal farklılığın bir sonucu olarak daha yüksek ırksal azınlık nüfusa sahip topluluklardaki sorunların. Bu tartışmalar illa ki ırkçı olmasa da, genellikle "sorunu dürüstçe keşfetmeye çalışmak" olarak savunulan ırkçı teorileştirmeye katkıda bulunurlar. Bu bakımdan, siyasi aktivistlerin ilgili anti-Semit iddialarını yakalarken açık siyasi söyleme izin veren çalışan bir anti-Semitizm tanımı geliştirmenin zorluklarının benzersiz olmadığını düşünüyorum.
Cesar Sayoc , George Soros, Debbie Wasserman Schultz ve liberal siyasetteki diğer şahsiyetlere bombalar gönderdiğinde şaşırmadım. Umarım yukarıdaki gönderi tam olarak neden şaşırmadığımı gösterir. Hem birçok muhafazakar medya figürünün saldırının kendisini bir komplo olarak tanımlamadaki ısrarı hem de Sayoc'un bir bombardıman uçağı olarak beceriksizliğine ve hedef alınan siyasi figürlerin çoğunun göreceli yalıtımına odaklanarak bu saldırıları en aza indirme girişimleri beni dehşete düşürdü . Ben dehşete düştüm; Ben şaşırmadım.
Robert Bowers bir sinagoga ateş açtığında , Şabat'ı kutlamak için 11 kişiyi öldürdü ve altı kişiyi daha yaraladığında (yanıt veren üç polis memuru dahil) şaşkına döndüm. Sanırım yukarıda sıralanan nedenlerden dolayı olmamalıydım. Bowers'ın vurulmanın hemen ardından gelen söylemi, Yahudilerin “beyaz soykırım” örgütlediklerine dair komplo teorilerine başvurarak, tam da bu araştırmayla beklemem gereken şeydi. Ben değildim.
Acaba, ırkçı nefret suçları uzmanlarının Charleston'daki AME Baptist'e ateş ettikten sonra hissettikleri yol bu mu, nefret suçlarında artan tırmanışla birlikte bu tür bir şiddetin kaçınılmaz olduğunu biliyorlar, ancak yine de bunu görmeye tamamen hazırlıksızlar. Kutsal bir yerde öldürmek. Öldürme, yalnızca o yeri işgal eden insanların ortak kimlikleriyle motive edilir.
Bowers'ın motivasyonu etrafındaki tartışma kapsamlı olacak ve millet, Trump'ın komplonun bir parçası olduğunu düşündüğü için bu muhafazakar komplo teorilerinden ilham alamayacağını öne sürüyor ve diğerleri anti-Semitik nefret suçlarındaki eğilimi ve sahip olduğu söylem kalıplarını not ediyor. Cumhuriyetçi Parti'nin komplocu kanadının yükselişiyle doruğa ulaşan son on yılda gelişti. Sanırım ikincisi gerçeğe daha yakın , ancak sohbetin büyük ölçüde mevcut partizan görüşlerini sağlamlaştırmasını, hızlı dönüp hiçbir yere gitmemesini bekliyorum.
Okurların, olması gereken somut politika, mevcut yönetimin bu anın düzeltilmesi için ivme sağlayabileceği ihmal alanları açısından birkaç şeyi akılda tutmasını umuyorum. (Olacağı konusunda alaylıyım, ancak okuyucuların liderlerini bu tür bir eylemde bulunmaya teşvik etmelerini umuyorum.) Anti-Semitizmi İzleme ve Mücadele Dairesi Özel Temsilcisinin pozisyonları boş ve Beyaz Saray Yahudi İrtibat Bürosu boş kaldı; Her iki partideki idarelerin geçmişte görevde bulunanları bu konudaki yönetim politikasını eleştirdiler . Eylül ayında, Meclis, yönetime baskı yapması için bir karar aldı.
Bu yönetim, kolluk kuvvetlerinin ve özel kuruluşların beyaz üstünlükçü aşırıcılıkla mücadele çabalarını aktif olarak azalttı. Bu artışın önemini anladıkları somut bir önlem, bu kolluk kuvvetlerini bu amaca yönelik çabaları artırmaya yönlendirmek olacaktır. Bunların hepsi, yönetim tarafından hemen hemen tek taraflı olarak alınabilecek sonuç niteliğindeki kararlardır (ve bunu yapmak için muazzam iki taraflı destek alacaklardır). Ancak hem bu yönetim hem de genel olarak anti-Semitizme karşı hükümetin tepkisi konusunda alaycı olduğum için, idarenin bu konumlara somut politika çözümleri sunup sunmayacağı konusunda alaycı olmaya devam ediyorum. Ya medyanın bu komplo teorilerini yayanların hesap verebilirliğine yönelik olarak bu konuları ele alması ya da (daha da sarsıcı olacak bir önlem) hükümetin harekete geçmesi, aktif ve üretken önlemler alma kararına şaşırmak istiyorum. beyaz üstünlükçü terörizmi ele alıyor.
Putin'in Savaş Makinesini Durdurmak İçin Neden Rus Petrolünü Yasaklamaktan Daha Fazlası Gerekecek Bugün, dünya bir dönüm noktasına geldi - ekonomik dünya savaşına doğru. Amerika Rus petrolünü yasakladı.
Güç ne kadar geriye gider? Güçlü insanların herhangi bir hiyerarşisinin ne kadar geriye gittiği ya da güçlü kurumların erişimlerinin ne kadar geriye gittiği değil; İktidar fikrinin kökeni tarihin ne kadar gerisindedir? En güçlü figürlerimizin çoğunun tamamen delirdiği, ideolojik noktalar için kendi öznelerinin çıkarlarını aktif olarak baltaladığı, intihar gibi yaklaşık 80 yıllık barışları bozduğu ve tüm gezegenin ikliminin geleceğini nakit için tehlikeye attığı bir zamanda - birkaç soru daha acil olabilir. Cevap, elbette, o kadar uzak bir geçmişte yatar ki, tarihin kendisinden önce gelir.
Hayatımın en güzel günlerinden biri, en büyük kızımın doğduğu 26 Eylül 2005'ti. O gün ilk kez gerçek koşulsuz sevgiyi hissettim.
Kusursuz bir dünyada, kadınların yetişkin yaşta olduklarında cinselliklerinden zevk almaya teşvik edildiklerine inanmak isterim. Bu genç kadınlar güçlü olacak ve bir partnerden, bir randevudan veya hatta bir gecelik ilişkiden ne isteyecekleri veya istemedikleri konusunda kararlı olacaklardı.
Masa oyunları yeterli değil - çeşitlilikte gerçek değişim organizasyonun her seviyesinde gerçekleşmeli Çeşitlilik, eşitlik ve katılım kelimeleri üst düzey yöneticilerin zihninde yoksa, Nasdaq'ın Aralık 2020 önerisi, firmaların somut rakamları ifşa etmeleri gerekecek pazardaki yönetim kurulu kompozisyonları bunu değiştirecektir. SEC onayına tabi olarak, teknoloji odaklı değişim, listelenen firmaların yönetim kurullarında en az bir kadın yönetmen ve azınlıktan veya LGBTQ geçmişinden bir kişinin olmasını gerektirecektir.
Yanlış bilgilendirme ve dezenformasyonla mücadele, Asyalı Amerikalılar ve İngilizce dışındaki dilleri konuşan diğer topluluklar arasındaki beyaz üstünlüğüne karşı koymak için hayati önem taşıyor Yazan Emily Chi ABD'deki ayaklanmayı takip eden günlerde