Zülfü Livaneli’nin harikalar yarattığı bu romanı bana meşhur kurbağa ve sıcak su deneyini hatırlattı. Şöyleki;
Anlatılana göre “bir kurbağayı çok sıcak bir suyun içine doğrudan atarsanız kurbağa sıcaklığı hisseder hissetmez can havliyle kendini dışarı atarak kurtulur. Fakat bir kurbağayı kendi vücut sıcaklığına denk sıcaklıkta bir suya koyup suyu yavaş yavaş ısıtırsanız, kurbağa bunu hissetmez. Su ısındıkça uyuşur artık hareket edemez hale gelir, çıkmak istesede çıkamaz ve sonunda haşlanarak ölür.”
Bu deney, toplum mensuplarının ilk başta doğrudan reddedecekleri fikirlerin, davranışların, eylemlerin vs. İktidar sahipleri tarafından dozu azaltılarak, bir takım bahanelere dayandırarak, en önemlisi yavaş yavaş, sindirerek kabul ettirilmesi, şeklinde açıklanır.
İşte Livaneli bu romanında tam olarak bunu anlatıyor. Bununla birlikte bizim de bundan seneler önce şiddetle karşı çıkacağımız şeyleri şu anda nasıl kabul etmiş olduğumuzu, olması imkansız dediğimiz şeylerin nasıl olduğunu ve hala olmaya devam ettiğini göz önüne alınca kurbağa gibi uyuşturulduğumuzu anlamak zor değil. Bir an önce olanların farkına varıp sudan çıkmanız dileğiyle... Keyifli okumalar.