Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nda, diğer ülkelerde olduğu gibi, savaşın başlangıcı coşkuyla karşılandı. Ülke, ulusal ruhta ve şovenel ruh halindeki beklenmedik ve görülmemiş bir yükselişe geçti. Ancak kısa sürede bunun Balkanlar'da muzaffer bir hafif süvari yürüyüşü olmadığı, uzun süren kanlı ve sert bir savaş olduğu ortaya çıktı. Ve en önemlisi - savaşı bir cephede yerelleştiremedi. Avusturya ve Macaristan iki cephede kanlı savaşlarla mücadele etmek zorunda kaldı - Rus ve Balkan. Rus cephesinde ve Sırbistan'da yaşanan ciddi yenilgiler, savaş zamanının zorlukları vatanseverlik duygularını hızla ortadan kaldırdı.
Savaş başlamadan önce bile kötü işaretler çıktı. Rusya İmparatorluğu ile savaşın başlamasından önceki 15 ayları için, Avusturya-Macaristan askeri karşı istihbarat şefi Albay Genelkurmay Başkanı Alfred Redl, Rusların Genelkurmay tarafından özenle geliştirilen Galiçya'daki Sırbistan ve tahkimat ve kale planlarını Ruslara devretti. Redl, 1903 yılında Rus istihbaratı tarafından geri alındı (eşcinsel ilişkilerde “yakalandı”) ve on yıl boyunca Avusturya'daki ajanları Rusya'da Rusya'ya dağıttı. Redl yanlışlıkla maruz kaldı, intihar etti. Ancak tapu yapıldı, bilgileri Sırbistan'ın Avusturya ordusuyla yüzleşmesine yardımcı oldu.
Galiçya'da Ağustos ayının 20-x'inde aktif düşmanlıklar açıldı. Polonya'daki sol kanadının Alman Kummer grubu tarafından kapsandığı Avusturya-Macaristan birlikleri, Rus ordusunu Krasnik ve Komarov altında basabildi. Ancak Rus ordusunun sol kanadında Avusturyalılara baskı uygulandı ve Lviv bölgesindeki durum çok ağırdı. Bu sayede, Avusturya ordusunun 2 birimleri ertelendi ve cepheye sadece Eylül başlarında gelmeye başladılar. 3 ve 8 Rus orduları Lviv'e ulaştılar ve Avusturya-Macaristan ordusunun sol kanadının yanına ve arkasına bir tehdit yaratabildiler.
Avusturya-Macaristan komutası San nehrinin ortasından asker çekmek zorunda kaldı. Ağustos 21 Rus birlikleri Lvov'u aldı ve Ağustos 22 - Galich. Eylül ayının ortasına kadar, 1914, Doğu Galiçya ve Çernivtsi ile Bukovina'nın çoğu Rus elindeydi. Rus ordusu, 130-bin'in engellendiği güçlü Przemysl kalesine kuşattı. Avusturya-Macaristan grubu. Rus birlikleri Karpatlara gitti. Galiçya savaşı Avusturya ordusu tarafından kaybedildi. Avusturya-Macaristan birlikleri, 400'in bin civarında insanını kaybetti, yaralandı ve ele geçirdi. Avusturya-Macaristan ordusu, özellikle de memuru kolordu, savaşın tamamının dayanamayacağı bir zarar gördü. Dahası, Avusturyalılar sadece Almanların desteğiyle savaşabildiler. Alman Genelkurmay Başkanlığı’nın tüm Doğu Cephesi kuvvetlerini koruma planları, sadece Avusturya-Macaristan ordusu tarafından imha edildi.
Eylül ayının sonunda, Alman komutanlığı Ivangorod ve Varşova'ya karşı bir saldırı düzenledi. Operasyon, 1-I Austro-Macaristan ordusu V. Dunkl'ı içeriyordu. Ancak, saldırı başarısız oldu. Avusturya-Alman birlikleri yenildi ve geri alındı. Sadece Rus komutasındaki kararsızlık, Rus ordusunun bir Alman saldırısı başlatarak saldırgan bir saldırı geliştirmesine izin vermedi. Ekim ayının başlarında, Yüksek Avusturya-Macaristan Komutanlığı Galiçya'da yeni bir saldırı başlatmayı, Peremyshl'in kilidini açmayı ve Lviv'i kurtarmayı planlıyordu. Ancak, Avusturya-Alman birliklerinin Varşova-Ivangorod operasyonundaki yenilgisinden sonra, Galiçya'daki Avusturya-Macaristan saldırısı durduruldu. Rus (Doğu) cephesinde savaş konumsal bir karakter kazandı.
Sırp cephesinde, Avusturyalılar da hızlı başarıya ulaşamadılar (Birinci Dünya Savaşı'nın Sırp cephesi; Yılın 1914 Sırp kampanyasında Avusturya-Macaristan'ın yenilgisi. Nehirde savaşlar. Çekirdeğe ve Madende). Sırplar, Avusturya-Macaristan birliklerinin savunmalarını kırma girişimlerini engellediler. Ağustos ayında, Avusturya-Macaristan kuvvetleri Drina Nehri üzerindeki kanlı bir savaşta yenildiler. Kasım ayında, Avusturya-Macaristan ordusu Sırpları yenmeyi başardı ve Aralık ayı başında Belgrad'ı ele geçirdi. Ancak çok geçmeden Sırplar bir saldırı başlattı ve Aralık ayında 15 başkentle savaştı. Avusturya ordusunun Sırp cephesindeki yenilgisi suçunun önemli bir kısmı, tamamen vasat bir komutan olduğu ortaya çıkan Balkanlar'daki Avusturya-Macaristan birliklerinin komutanı oldu. Yıl sonunda görevinden alındı ve yerine Arşidük Eugene geçti. 1914’in sona ermesiyle, Avusturya-Macaristan ordusu Sırbistan’da 270’in binden fazla insanını öldürdü, yaralandı ve yakalandı. Aynı zamanda, Avusturya ordusu pratik olarak ilk görevdeydi.
Böylece Doğu Cephesinde Avusturya-Macaristan savaşı başarısızlıkla sonuçlandı. Avusturya-Macaristan ordusu Galiçya'da yenildi, ciddi kayıplar verdi. Ordunun savaş yeteneği baltalandı. Karpatlar yoluyla Macaristan'a Rus birliklerinin atılımı tehdidi vardı. Yalnızca Avusturya-Macaristan Rusya'yı geri alamazdı. Balkan cephesinde de durum, Avusturya-Macaristan komutunun beklentilerini karşılamadı. Sırbistan savaştan çekilemedi. Dahası, Balkanlar'da Avusturya-Macaristan ordusunun ağır kayıplar yaşadığı ağır savaşlar vardı.
Habsburg İmparatorluğu iki cephede ağır bir savaş yapmak zorunda kaldı. Viyana'da düşünüldüğü üzere Balkanlar'da "kolay yürüyüş" planı başarısız oldu. Galiçya ve Sırbistan'daki ilk başarısızlıklardan itibaren, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu tüm güçlerini uygulamak zorunda kaldı. Eğer 1914 yazında, Avusturya-Macaristan ordusu, 415 milyon nüfusu olan 51 bin askerini numaralandırdıysa, seferber olduktan sonra ordu 1,8 milyon kişiye indirildi. Toplamda, savaş yıllarında, ülke ekonomisine ciddi zarar veren 8 milyon insanın çağrılması gerekiyordu. Genel olarak, savaş Hapsburg eyaletinin büyük fedakarlıklarına mal oldu: 1 milyondan fazla kişi öldü, 1 milyon 943 bin kişi yaralandı ve neredeyse 1,7 milyon mahkum (480 bin kişi esaret altında öldü).
Avusturya-Macaristan ekonomisindeki kriz olayları savaştan önce özetlenmiştir. İş faaliyetlerinde belirgin bir düşüş oldu, yatırımlar azaldı, işsizlik arttı. Sırp pazarının kaybedilmesi ve Tuna iktidarının ekonomisi için yıkıcı sonuçları olan iki Balkan savaşı önemli bir rol oynadı. Sırbistan ile gümrük savaşı nedeniyle Balkan pazarlarıyla geleneksel ekonomik ilişkilerin kopması azaldı ve Avusturya ekonomisinin tüm şubeleri yıkıldı, işletmeler kapatıldı. Tekstil endüstrisi özellikle etkilendi. Balkan savaşlarından ve I. Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden yararlanan tek sanayi askeri sanayi oldu. Askeri sanayi, ordunun keskin ihtiyaçlarını karşılamak için üretimi genişletmek zorunda kaldı ve filo. Savaş, tarım ve ulaşım dahil olmak üzere ülke ekonomisinde önemli değişikliklere neden oldu.
Askeri harcamalar büyük ölçüde artmıştır ve bu da büyük miktarda 70 milyar kron (Macaristan'ın 25 milyar'ı oluşturduğu) olmuştur. 1912'in istisnai önlemler ve askeri malzemeler hakkındaki acil durum yasaları, seferberlik ilan edilmeden önce bile yürürlüğe girmeye başladı. Acil durum yasaları, ülke ekonomisine ve bir bütün olarak topluma devlet müdahalesi için yasal bir çerçeve oluşturmuştur. Gıda, hammadde ve merkezi dağıtım fiyatlarının düzenlenmesi başladı; askeri üretimin düzenlenmesi; zorla çalıştırma görüntüsü de dahil olmak üzere vatandaşların hakları ve özgürlükleri sınırlıydı. Savaşın başında, devlet emirleri bir dizi sanayinin konumunu güçlendirdi, işsizlik ortadan kayboldu. Ancak bu geçici bir gelişme oldu. Avusturya-Macaristan bir yıpranma savaşı gerçekleştiremedi, bunun için yeterli fonu ve kaynağı yoktu.
Ordunun moralini baltaladı. 1914'in sonunda - 1915'in başlangıcı, ilk kez imparatorluk ve kraliyet ordusu bazı birimlerin güvenilmezliğine rastladı. Her şeyden önce, bu "Slav kardeşler" e karşı savaşmak istemeyen Çeklerle ilgilidir. Çekler direniş olmadan teslim olmaya başladı. Kütle ayrışmasından önce hala uzakta olduğu açıktır. Bununla birlikte, Çek Cumhuriyeti ve Macaristan'ın Sırp bölgelerinde oluşan birimlerin moralinin, çoğunluğunun Avusturya Almanları, Magyarlar (Macarlar), Rumenler, Hırvatlar, Slav Müslümanlar ve Ukraynalı milliyetçiler olduğu alaylardan çok daha düşük olduğu açıktı. Toplu teslimiyet, terketme ve komutanlara sadakatsizlik tezahürlerini önlemek için, emir olmayan alayları Avusturya Almanları, Macarlar ve Hırvatlardan oluşan yedek taburlarla doldurmaya başladı.
Her iki taraf da milliyetçi duyguları kendi çıkarları için aktif olarak kullandı. 16 Ağustos 1914, Büyük Dük Nikolai Nikolayevich’in Başkomutanların Polonyalılara bildirgesiydi. Büyük Dük, “Rus Çarının asası” altında Polonya halkını parçalara ayırmaya söz verdi (etnik Polonya toprakları Viyana ve Berlin tarafından yönetildi). Rus ordusunun bir parçası olarak yabancı oluşumlar yaratmaya başladı - Polonya Pulawski Lejyonu (1917'ta, Polonya Piyade Tümeni'ne dönüştürüldü), Galiçya'da ve Çekoslovak Piyade Tugayı'nda (1916 yılında yaratıldı) Çek ekibi olan Polonya Piyade Tugayı. Çek oluşumlarında başlangıçta Rus İmparatorluğu'nun Çek konularına hizmet ettiler, ardından Almanya ve Avusturya-Macaristan'a karşı savaşmak istediklerini dile getiren Çek ve Slovak mahkumları yazmaya başladılar. 1917'te, İtilaf Devleti tarafından Rusya İç Savaşı'nı kışkırtmak için kullanılacak olan 1 Çekoslovak Birliği kuruldu.
Viyana mahkemesi de Polonyalılarda birleşmiş bir Polonya’yı restore etme umudunu uyandırdı, ancak zaten Habsburg’ların üstün yetkisi altındaydı. Polonyalı milliyetçilerin liderleri Y. Pilsudski ve I. Dashinsky, Avusturya-Macaristan ordusunda Polonyalı gönüllü birimlerin oluşturulması konusunda Avusturya makamlarıyla müzakereler yaptı. 1915'in sonunda, Hapsburglar için savaşan Polonyalı gönüllülerin sayısı 20 bine ulaştı. Ayrıca, Avusturya makamları Ukraynalı milliyetçileri kullandı. 1914 sonbaharında, A. Varivoda'nın emri altında bir “Sich Riflemen” alayı kuruldu.
1915 Kampanyası
Alman Genelkurmay Başkanı, 1915’te Rus ordusuna asıl darbeyi vurmaya, onu yenmeye ve Rusya’yı savaşa yönlendirmeye karar verdi. Yılın 1915 kampanyası, Karpatlar'da şiddetli bir yaklaşan savaşla başladı. Rus komutanlığı Karpat çizgisinden geçmek ve Macaristan'a girmek amacıyla saldırgan bir operasyon hazırladı. Bununla birlikte, Avusturya-Macaristan komutası da Przemysl'i serbest bırakmak amacıyla bir saldırı planladı. Avusturya saldırısı Alman birlikleri tarafından desteklendi. Bu savaşın en büyük savaşlarından biriydi. Kanlı bir savaşta, iki taraf da 1 milyon 800 bin kişiyi kaybetti, ancak stratejik sonuçlar elde etmedi. Ancak, zafer resmen Rusya tarafındaydı. Rus birlikleri Przemysl'i ele geçirdi, 115 binden fazla kişi esir alındı.
2 Mayıs, Avusturya-Alman birlikleri, Gorlice bölgesinde, Vistül ve Karpatlar arasında yeni bir saldırı başlattı. 3-th Rus General Radko-Dmitriev ordusunun kahramanlığına rağmen, üstün düşman kuvvetler - Batı cephesinden konuşlandırılmış 11-I Alman Mackuman ordusu ve Avusturya-Macaristan’daki Arşidük Joseph Ferdinand’ın askeri görevinden 4-I Rus savunmasını geçti. Aynı zamanda, Almanlar Doğu Prusya'da bir saldırı başlattı. Rus birlikleri geri çekilmek zorunda kaldı. Avusturya-Alman grubunun grevi, taarruzu geliştirdi ve haziran ayında Przemysl ve Lviv'i işgal etti. Düşman Rus ordusunun arkasına geçti. 22 Haziran ayında, Rus ordusu Polonya'dan stratejik bir geri çekilmeye başladı. Büyük Çekilme sırasında, Rus ordusu Baltık ülkelerinin ve Belarus'un bir parçası olan Galiçya, Bukovina ve Rusya Polonya'dan ayrıldı.
Böylece, Rus ordusu, yılın 1914 kampanyasında fethedilenler de dahil olmak üzere bir dizi bölgeyi terk ederek ağır bir yenilgiye uğradı. Ancak, Avusturya-Alman ordusu ana görevi çözemedi - Rusya'yı savaştan geri çekmek için. Rus ordusu, ağır kayıplara rağmen, mücadele kabiliyetini ve mücadele ruhunu korudu. Ek olarak, Rus ordusu arz krizinin üstesinden gelebildi ve topçu ve mühimmatla ilgili durum yıl sonuna kadar normale döndü. Rus askeri sanayii üretimi artırmaya başladı. Ancak Almanya ve Avusturya-Macaristan ekonomileri aşırı gerildi, nüfusun hayatı bozulmaya devam etti.
Bir siperde Avusturya harcı hesabı
Avusturya-Macaristan İmparatorluğu için, 1915 yılın saldırganının olumsuz sonuçları oldu. Avusturya-Macaristan ordusunun bağımsız bir şekilde Rusya'ya karşı tam kapsamlı taarruz operasyonları gerçekleştiremediği ortaya çıktı. Sadece Alman askeri makinesinin yardımı ile Avusturyalılar, yılın başında Karpatlar'da cepheyi tutmayı başardılar ve ardından saldırıya devam ettiler. Alman ordusunun 11'i, Rus savunmasının atılımında öncü bir rol oynadı. Operasyonun genel yönetimi Alman General August von Mackensen tarafından gerçekleştirildi. Askeri olarak, Habsburg'ların gücü hızla Almanların eşit müttefiki uydusu haline geldi.
Buna ek olarak, Avusturyalılar yeni bir cephede savaşmaya başlamak zorunda kaldılar - İtalyan. İtilaf, aslında Roma'yı, Merkez Güçlerinden daha fazlasını teklif ederek satın aldı.İtalyan "çakal" savaşa girer). 23 Mayıs İtalya, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'na savaş ilan etti. Bununla birlikte, savaşta İtalyanlar Avusturyalılardan bile daha kötüydü. İtalyan ordusunun 1915'in ilkbahar ve yaz sonunda Isonzo Nehri üzerindeki güçlü Avusturya savunmasını kırma girişimi başarıya yol açmadı. Önceden hazırlanmış güçlü savunma hatlarına ve doğal engellere (dağlar ve Isonzo Nehri) dayanan Avusturya birlikleri, Almanlardan çok az destek alarak, İtalyan taarruzunu kovmayı başardılar (İsonzo Savaşı; İsonzo'nun İkinci Savaşı). İtalyanlar sayısal bir avantaj elde edemediler. İtalyan cephesi de pozisyonel bir savaşa geçti. Stratejik anlamda, yeni bir cephenin açılması, Avusturya-Macaristan birliklerinin bir bölümünü İtalya'ya yönlendirdiği için Rusya için yararlı oldu.
Balkan cephesinde, Avusturya-Macaristan'ın konumu gelişti. Düşene kadar Sırp cephesinde aktif düşmanlık yoktu. Tuna gücünün bütün güçleri Doğu Cephesi'ne bağlandı. Rus ordusunun büyük geri çekilmesinden sonra Avusturya-Alman komutası büyük güçleri Sırp sektörüne devretti. Mackensen liderliğindeki Alman kuvvetleri. Ekim 5 Avusturya-Alman birlikleri bir saldırı başlattı. Ekim 14 Bulgaristan, İtilaf ülkelerine savaş ilan etti ve Sırbistan'a saldırdı. Sırplar iki cephede üstün düşman kuvvetlerine karşı savaşmak zorunda kaldılar. İngiliz-Fransız yardımı çok geç geldi ve Romanya, Rus birliklerine topraklarında izin vermedi. Sırp ordusu yenildi ve Arnavutluk'tan geri çekildi. Sırplar Korfu ve Bizerte'ye boşaltıldı. İngiliz-Fransız kuvvetleri, Selanik Önü'nü oluşturarak Yunanistan'a çekildi. Böylece, Aralık ayında 1915, Sırbistan ve Karadağ Alman, Avusturya ve Bulgar birlikleri tarafından işgal edildi.
Sırp ordusunun Arnavutluk’a tahliyesi, 1915
Sonuç olarak, yılın 1915 kampanyası Avusturya-Macaristan için genel olarak başarılı oldu. Avusturya-Macaristan ve Alman orduları, Rus ordusuna ağır bir yenilgi vermeyi başardı. Avusturyalı birlikler, Galiçya, Bukovina'yı, Przemysl ve Lviv'i yeniden ele geçirdi. Avusturya-Alman birlikleri sonunda Sırbistan'ı yendi. Sırp hükümeti ve ordusu ülkeyi terk etmek zorunda kaldı. Sırbistan ve Karadağ işgal edildi. Bulgaristan, Viyana'nın Balkan Yarımadası'ndaki konumunu güçlendiren Merkez Güçler kampına katıldı. Ancak, Viyana ve Berlin, Roma mücadelesinde ağır bir diplomatik yenilgiye uğradılar. İtalya, İtilaf tarafına geçti, İtalyan cephesini kurdu. İtalyanlarla savaşmak için Avusturya komutanlığı, Balkanlar ve Rus cephesinden birlikler kurmalıydı. Ayrıca, yıpratma savaşı, Avusturya-Macaristan'ın iç durumunda da bozulmaya yol açtı. İlk olumsuz olay çoktan ortaya çıktı, gelecekte Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun yıkılması için ön koşullardan biri haline gelecekler.
Devam edecek ...