Bir çalışma, azot, fosfat ve potasyum ile periyodik gübrelemenin, zeytin ağaçlarının alternatif yatak modelini azalttığını göstermektedir.
Kısa süre önce yayınlanan bir çalışmada, zeytin ağaçlarındaki alternatif yatak özelliklerinin uygun besin takviyeleri ile hafifletilebileceği bulunmuştur.
Tunus'taki Sfax Üniversitesi'nden ve İtalya'daki Bari Üniversitesi'nden bilim adamları ile birlikte yürütülen çalışma, bazı gübrelerin iyi zamanlanmış ve sistematik uygulamalarının kaynak girdilerini en aza indirirken verim dalgalanmalarını önleyebileceğini buldu.
Doğru gübreleme, alternatif yatakla yüzleşmenin ve azaltmanın uygun bir yoluyken, süper yoğun sistem farklı bir yetiştirme yöntemidir.
Alternatif yatak, meyve ağaçlarının ortak bir özelliğidir ve yaygın olarak homeostatik bir mekanizma olarak kabul edilir. İçinde 'Yıllar boyunca, ağaçlar daha yüksek meyve verimi üretirler ve bu da azot, fosfat ve potasyum rezervlerini tüketir. Meyve ağaçları daha az meyve verir 'aynı besin maddelerini tohum üretimi ve yaprak ve sürgün büyümesine harcamak için yıllardır.
"Dört yıllık deneme verilerimiz, uygun bir gübreleme yönetimi ile zeytin ağaçlarındaki alternatif yatağı azaltmak için çok yararlı olabilir ”dedi. "Besin maddeleri gerektiğinde zeytin ağaçlarına, ağaçların içeri girip girmediğini dikkate alarak uygulanacaktır. 'açık 'veya 'kapalı 'yıl. ”
Çalışmaya göre, yılın belirli zamanlarında belirli gübrelerin uygulanması, alternatif meyve vermenin etkilerini azaltmanın alternatifi olan süper yoğun ekime göre daha uygun maliyetli ve çevre dostu bir yoldur.
"Doğru gübreleme, alternatif yatakla yüzleşmek ve bunları azaltmak için uygun bir yoldur, süper yoğun sistem ise farklı bir yetiştirme yöntemidir, ”dedi çalışmanın ilgili yazarı Giuseppe Ferrara. "Uygun bir gübreleme programı ile, ağaçların [zeytin üretmesi gereken] [hangi besinlerin] gerçek isteklerini karşılamaya çalışıyoruz. Süper yoğun sistem, ağaçları maksimum hızda üretmeye zorluyor. "
Çalışma, dört yıl boyunca bir Tunus zeytin korusundaki ağaçların yapraklarında ve gövdelerinde azot, fosfat ve potasyumdaki mevsimsel değişiklikleri izledi.
Ağaçlardaki en düşük azot konsantrasyonları, 'yıl ve yaz 'kapalı yıl.
Sırasında 'Yıllar boyunca, çalışma zeytin ağaçlarının azot ile kışın geç saatlerde, daha sonra ilkbaharda ve hasattan sonra bir kez daha gübrelenmesini önerdi. Sırasında 'ilkbaharda ve sonbaharda döllenme, vejetatif büyümenin sürdürülmesine yardımcı oldu.
En düşük fosfat konsantrasyonları her ikisinin de yazları sırasında ölçülmüştür. 'üst ve 'kapalı yıl. Bu arada, en düşük potasyum konsantrasyonları, döngünün her iki yılının kış aylarında ölçüldü.
"Verilerimiz şunu doğruladı… sonbaharın sonlarında veya kışın ve kısmen ilkbaharın sonlarında veya yazın bir fosfat tedariki [gerekli], özellikle de ''yıl,' diye yazdı Bedbabis. "Kök aktivitesini ve art arda sürgün büyümesini desteklemek için Ocak veya Şubat aylarında potasyum temini gerekebilir. 'off 'yıl ve meyve gelişimi ''yıllar. ”
Çalışma, yılın büyük bölümünde sıcak ve kuru bir iklime sahip olan Tunus'ta gerçekleştirildi. Ancak Ferrara, konseptin her yerde uygulanabilir olduğunu ancak belirli bir konuma uyarlanması gerektiğini söyledi.
"[Döllenme programı] farklı durumlar için uygun olabilir, ancak sıcaklığın yıl boyunca daha yüksek olduğu kurak koşullar için en etkili yöntemdir ”dedi. “[Çalışmada] sadece verim, toprak özellikleri, ağaç canlılığı ve çeşitliliği ve hasat süresine bağlı olduğu için dozsuz gübreleme için uygun süreleri belirttik.”
Ferrara, zeytin gübreleme çalışmalarına devam etmeyi planladığını, ayrıca üzüm asmaları ve nar ağaçları ile benzer çalışmalar yapmayı planladığını söyledi.