Livyatan, İsrail’in düşmanı olan firavunu yenen metafor olarak kullanılmıştır. Tanrı'nın Hz. Eyüp ile yaptığı konuşmada geçtiği kısımda şu şekilde anlatılmaktadır.
'Livyatan’ı olta ile çekebilir misin?
Burnuna sazdan ip takabilir misin?
Yahut çengelle çenesini delebilir misin?
Sana çok yalvarır mı?
Sana tatlı sözler söyler mi?
Ömrünce kölen olmak üzere seninle anlaşır mı?
Kuşla oynar gibi onunla oynar mısın?
Onu kızların için bağlar mısın?
Balıkçılar onu satın alırlar mı?
Tüccarlar arasında onu pay ederler mi?
Derisini kancalarla doldurabilir misin?
Başını da balıkçı zıpkınları ile? (…)
İki çenesinin arasına kim girebilir?
Yüzünün kapı kanatlarını kim açabilir?
Çepeçevre dişleri dehşettir. (…)
Aksırmaları ışık saçar.
Gözleri de fecrin kirpikleri gibidir.
Ağzından alevli meşaleler çıkar…
Burun deliklerinden duman çıkar…
Soluğu közleri tutuşturur,
Ve ağzından alev çıkar (…)
Yüreği taş gibi serttir…
Üzerine varılsa kılıç işe yaramaz
Ne mızrak, ne kargı, ne de zırh…
Derin suları bir kazan gibi kaynatır…
Karada benzeri yoktur
Korkusu olmasın diye yaratılmıştır.'