Küçük bir şekilde uzaklaşan birkaç asker, genç yoldaşlarının sıradışı davranışlarından açıkça utanıyordu. Ne tür bir insanın önünde durduğunu çok iyi biliyorlardı. Fakat bu durumdan nasıl kurtulacaklarını bilemeyen sessiz kaldılar. Sonunda, sivil kıyafetli bir adam, şu ankiler arasında şef, baskıcı sessizliği bozdu:
- Vatandaş Generali, Ben Komiser Kargalsky. Eski hükümetin tüm ödüllerinin yeni hükümetin geçersiz olduğunu bildiğini bilmelisin. Bu nedenle, mücevher değerinde ürünler olarak ele geçirilmeye maruz kalırlar.
Askerler başlarını indirdi. Bir denizci, Komiserin sözlerini eylemlerinin onayı olarak yorumladı.
“Hey, büyükbaba, o kabı da al,” diye sordu generalin sorusunda beyaz olan St. George Emri'nde başını salladı. Daha sonra, yaşlı adamın kemerine asılan tepedeki siyah-turuncu kordonla elini kılıcına uzattı. - Ve "ringa balığı" nı alırız.
- Ama bu olası değil beyler! - Sessizliğini koruyan general aniden döndü, yan odaya girdi ve arkasındaki kapıyı çarptı.
Birkaç saniye sonra, arkasından kuru bir tabanca atışı geldi ...
Ahududu meyvesi ve kükürt atları ...
PAVEL Kafkas Savaşı kahramanlarından birinin oğlu İvanoviç Mishchenko, yılın Ocak 22 1853'inde şu an Buynaksk'taki Rus şatosu Temir-Khan-Shura'da doğdu. Ondan ilk belgesel sözünü “Stavropol ili, Terek ve Kuban bölgelerinin soylu soy ağacı kitabı” nda bulabilirsiniz. İçinde bilhassa, soylu bir meclisin tanımıyla soyluları tanımlayan Asil XKUMX'un oğulları Pavel, Mikhail, Alexander ve Ivan 20’in Albay Ivan Kuzmich Mishchenko’nun soylular tarafından tanındığı bildirildi. 1866 Haziran 9, bu tanım, 1867 Yönetim Kurulu Senatosu Kararnamesi ile onaylandı.
Kaderin gençlik kilometre taşları Rusya'nın gelecekteki milli kahramanıDaha sonra ne olacağı ve hatta bir süre sonra, sınıfının gençleri ve yaşadıkları için şanslı oldukları huzursuz zamanlar gibi tipik olarak unutulmaz olacak. Mishchenko, diğer ünlü kabilelerin yanı sıra, belki de, yalnızca ilk askeri eğitimini bir topçu subayı olarak almış olması gerçeğiyle göze çarpıyor, Ünlü oldu ve Rus ordusuna girdi. tarih parlak bir süvari generali olarak, düşmanın arka tarafındaki eşsiz baskınlar ve derin baskınların eşsiz efendisi ...
1 Moskova Askeri Spor Salonu'ndan mezun olduktan sonra, Ağustos ayında Pavel Mishchenko, 1869, Pavlovsk Askeri Okulu'na, iki yıl sonra, Kafkasya'daki 2'teki 38 topçu tuguna X. 1872'te, rütbe ve pozisyona terfi etti - Transcaspian bölgesinin 21 topçu tugasında ikinci bir teğmen ve batarya komutanı oldu. Ve bu kapasitede ateş vaftizini alıyor - 1873'in baharında başlayan Hiva kampanyasına katılıyor.
Bu zamana kadar Orenburg'dan İran'a ve diğer ülkelere taşınan Hiva Türkmen karavanlarının soygunları Rus ticareti için gerçek bir zorunluluk haline geldi ve Rus yerleşimcileri üzerine baskınlar ve ardından gelen kölelik satışıyla tutsakların yakalanması (XIX yüzyılın ikinci yarısında!) Düzenli ve kitlesel bir karakter olarak kabul edildi!) .
Sorunu diplomasi ile çözmeye çalışan Rus hükümetinin uzun süredir çektiği acıdan yararlanarak Hiva halkı neredeyse tamamen cezasız kalmaya başladı. “Asya sorununun” barışçıl bir şekilde çözüme kavuşturulmasındaki son girişim, tüm Rus kölelerinin iade edilmesini, Rusya topraklarına ve bölgeye yapılan saldırılara son verilmesini isteyen Hiva hükümdarı Seyid-Mukhamet-Rakhim-Bogodur-Han'a başvuran Türkistan Genel Valisi von Kaufman'ın ultimatumu oldu. Cevap yoktu. Ve sonra Rusya aktif düşmanlıklara döndü.
Rus birlikleri dört taraftan Hiva'ya taşındı: Orenburg, Taşkent, Krasnovodsk ve Mangyshlak yarımadasından. Acımasızca kavurucu güneşin altında, uzun kapaklarla beyaz kapaklı askerler, omuzlarına düşen, yürüyen kum tepelerinde boğulan askerler. Develer, silahları kendi eksenleri boyunca kumun içine soktular, her bir vahanda askerleri bekleyen Hiva süvarisine paniğe neden olan savaş füzelerini fırlatmak için sinek makineli tüfeklerine pompaladılar.
Her tarafıyla çevrili olan Hiva, kavga etmeden teslim oldu. Rusya subayları kolordu katılımcılarına - üst düzey subaylardan özel şahıslara - St. George-Vladimir şeridinde "Yılın Hiva kampanyası için 1873'u" yazılı gümüş madalya verildi. Pavel İvanoviç Mishchenko'nun ilk askeri ödülü oldu.
Bir sonraki, kılıçların ve fiyonklu St. Anne 3 derecesinin emriydi, genç teğmenle hemen hemen tugay kış dairelerine geri döndü (ya da bugün söyledikleri gibi, sürekli dağıtım yerine).
Üç yıl sonra, savaşın kaderi Balkanlar'da genç bir topçu subayı attı ve burada Rus-Türk 1877 - 1878 savaşına katıldı. Rusya'ya, St. Vladimir 4 Nişanı derecesinde ve kaptanların apoletleri sırasında süvari olarak geri döndü.
Barışçıl soluklanma uzun sürmedi: Mayıs 1880'ta, Akhal-Tekin seferi başladı - Rus ordusunun General Mihail Skobelev liderliğindeki Türkmen Hanlığına karşı kampanyası başladı. Ve Pavel Ivanovich, Asya kumunun dişlerinde nasıl kırıldığını tekrar deneyimleme şansını buldu.
Tamamen sudan ve bitki örtüsünden yoksun çölde geçen ay geçişi, garnitürlerinin Rus askerlerinin iki katından daha büyük olan bu "doğu İsmail", onbirine karşı durdu! Bu ilişki Skobelev'i rahatsız etmedi ve duvarlara ve kaleye umutsuz kanlı bir katliamla sonuçlanan saldırı emrini verdi. Rusların başarısında önemli bir rol, biri Kaptan Mishchenko tarafından emredilen topçu pillerinin yetkin eylemleri tarafından oynandı.
Akhal-Tekinskaya seferinin sonucu, Türkmenlerin Rus vatandaşlığına geçişi, Rus İmparatorluğu’nun Hazar’da sahip olduğu barış ve refahın tesis edilmesiydi. Bir zamanlar çalkantılı bir araziden ayrılan Pavel Ivanovich, Tsarskoye Selo'da bulunan Memur Topçu Okulu'nda 1886'te St. Stanislav 2 derecesine layık görüldüğü için çalışmaya başladı.
Önümüzdeki on üç yıl boyunca, Kafkasya'da topluca bir kayış çekti, Brest-Litovsk'taki top birimlerine komuta etti ve kendi Orta Asya'sı oldu. Ancak, tüm bu süre boyunca, zamanla elde edilen uzun ömürlü rütbelere ve ödüllere rağmen, donuk garnizon hayatı açıkça ortaya kondu. Bu nedenle, mevcut davada fırsat tekrar ortaya çıktığı anda, yeni bir görev istasyonuna - Uzak Doğu'ya transfer hakkında bir rapor hazırladı ...
İmparatorluğun sınırlarında
Kahramanımızın SERVİS listesinde, askeri tarihin az öğrenilmiş amatörlerini şaşırtan ve şaşırtan bir kayıt var. Okur: “6.03.1899 - 2.06.1901. Maliye Bakanı Asistanı, General General Gerngross. ” Ne anlaşılmaz bir durum? Ve neden, bu iki yıl boyunca, küçük bir “finansal servis” hizmeti olan Pavel Ivanovich, subay kolordudaki en saygın emirlerden ikisine layık görüldü - bildiğiniz gibi, verilen kılıç ve St. George 3 derecesine sahip St. Vladimir 4 derecesi, savaş alanında gösterilen kişisel cesaret ve cesaret için. Dahası, 2 Haziran 1901'ti, "Çinlilerle ilgili davalardaki farklılıklar için" Başlıca General'e terfi etti! Bunlar ne tür şeyler?
... 19. yüzyılın sonunda, Mançurya'nın kuzeydoğusundaki Çin'in ağaçsız ovaları, Rus demiryolu mühendislerinin Chita ve Vladivostok arasındaki demiryolu hattını Transbaikalia, Amur ve Primorye kayalık tayfından ziyade daha uygun görüyordu. Dava küçük için kaldı - Çinli yetkililerin rızası. 27 Ağustos 1896, Göksel İmparatorluğu, Rusya'ya Mançurya'da demiryolu hattının bölümlerini oluşturma ve bunları 80 yıl boyunca kullanma hakkı verdi. Gelecek çelik hat, çalışmaya başlamadan önce bile, Çin Doğu Demiryolu (CER) adını aldı. Yerleşimi, yılın Nisan 1897'unda Vladivostok, Port Arthur ve Chita yönündeki Mançu şehri Harbin'den başladı.
Çok başlangıçta, inşaatçılar en ciddi sorunla karşı karşıya kaldılar - sayısız çetesi yüzlerce yıldır soymakta olan Hunghusyalılar, Mançu soyguncuları. Bu çetelerin gücü korkunçtu. Hunghuzy, pusu ve yıldırım baskınlarının eşsiz ustalarıydı, devasa bir işe ve gönüllü muhbir ağına sahipti ve Tayga'da ve nehirlerde başarılı bir şekilde rol aldı. Her yerde, yerel halkın desteğine güvendikleri için fakirleri soymadılar ve her hangi bir ordunun imrenebileceği mükemmel bir iç organizasyon tarafından ayırt edildiler. Her Hunghuz grubu, kendi istihbaratlarına ve hatta yenileme için bir yedek rezervi olan çeyrek usta hizmetine sahipti. Bu çetelerin seçimi katıydı: Hunkhus'a katılmak isteyenler için, orada bulunan soyguncuların en az yirmisinin kefil olması gerekiyordu.
İnşaatı ve ardından demiryolunun kendisini Mançurya çetelerinden korumak için, 1897'in sonbaharındaki Rus Genel Merkezi Albay A. A. Gerngross'un komutanına derhal 4 filosunun ve birkaç piyade şirketinin bir araya gelmesini emretti. Çin Doğu Demiryolunun Muhafızları.
Hizmet için en iyilerin en iyileri seçildi. Gardiyanlara servis, üç gün iki gün sayıldı. Personel için özel bir form getirildi: mavi harem süvari kesiği, siyah ceketler, şapkalar (o sırada Rus ordusunda düşük rütbeli pervasızlardı), siyah şapkalar. Güvenlik görevlisi standardında Çin'in ulusal sembolü olan sarı bir ejderha dokunmuştur. Aynı ejderhalar gardiyanların kokpitlerini süslediler. Birimlerin silahlanma üç hatlı Mosin tüfek ve Nagan tabanca, ejderha ve memur denetleyicileri oluşuyordu. Toplam inşaat süresi tamamlandıktan sonra neredeyse 2500 kilometre olan otoyolun korunması, sabit yürüyüş direkleri ve gerektiğinde manevra kabiliyetine sahip gruplar halinde birleştirilen hareketli at devriyeleri tarafından gerçekleştirildi.
Bu yerlerde görev yapan memurlar şöyle hatırladı: “Vahşi bölgede olağandışı yaşam koşulları, bazen yoksunluklarla ve her zaman tehlikelerle ilişkili, özel bir muhafız türü geliştirdi - sayıları ne olursa olsun, düşmana her zaman düşmana saldırmaya hazır olan cesur . Servis ağır ve endişe verici: 8 saatlerin her sırası yol boyunca devriye geziyor, ertesi gün 8 saatleri görevde duruyor ... CER'deki yazılar - asmadaki acımasız, aceleyle küçük bir ev yaptı, iki düzine paçavra torcuna sahip bir kule - hepsi bu "teknik" artı Muhafızların ayakları, sivri gözleri ve sağlam bir eli. Bazen, görevlerde, yardım gelene kadar savunmayı birkaç saat tutmak zorunda kaldım. ”
Bütün bu "kaleler" üç koruma hattının parçasıydı - Sungari, Argun ve Port Arthur. Albay Denisov, Zubkovsky ve Mishchenko sırasıyla hat komutanlarına atandı.
İmparatorluğun eteklerinde bulunan gardiyanların hayatı ve servisi, tehlikelerle doluydu. Ne personel dergisinin sayfasında ne de haydutların baskınları, insanların çalınması, hayvancılık, soygunlarla ilgili mesajlar. Yine de Çin Doğu Demiryolunun Muhafızları için en ciddi sınav, yılın 1899'unun sonunda Kuzey Çin'de başlayan Boks Ayaklanmasıydı.
Buna liderler ve sıradan katılımcıların çoğu Çin boksuna (kung fu) düşkün oldukları için çağrıldı. “Boksörlerin” amacı, isyancıların görüşlerine göre CER'e ait olan Çin'de hüküm süren dış ticaret ve sanayi tekellerinin yıkılmasıydı. Ayaklanma, yalnızca Hunghuzlar tarafından değil, aynı zamanda Çin ordusunun bir çok birimi tarafından da aktif olarak desteklendi. Bu yüzden, 1900 yazında, yalnızca tüfekler, revolverler ve damalar ile donanmış Muhafız birimleri, topçuların bulunduğu düzenli birliklerle savaşmaya zorlandı. O zaman Pavel İvanoviç Mishchenko, daha önce edinilmiş tüm savaş deneyimlerinde faydalıydı.
Gerçekten askeri bir eylemin başlangıcı onu Mukden'de yakaladı. Şehirde kalamayan, sadece dört yüz süvari ve ayak koruyucusu olan albay, sekiz gün boyunca düşmanıyla neredeyse kesintisiz bir itfaiyeye yol açan ve saldırılarını engelleyen Liaoyang'a yol açtı. Daha sonra, bir avuç gardiyan Liaoyan'ı iki gün tuttu ve bu da demiryolu işçilerinin ailelerinin şehri terk etmesine izin verdi. Bundan sonra Mishchenko, Aisandzhyan ve Dashichao'ya geri çekilmeye devam ederek, Güvenlik Muhafızlarında hayatta kalan birkaç garnizonun kalıntılarını topladı. Çinliler tarafından üstlenilen ekibini çevrelemek ve yok etmek için yapılan birkaç girişim başarısızlıkla sonuçlandı - Pavel Ivanovich her seferinde enfes Oriental kurnazlığı ile düzenlenen ağlardan ustaca kaçtı.
Rus seferi kuvvetlerinin isyancıları ezmek için bir araya geldiği Yingkou bölgesine doğru ilerleyen sırada topçu tarafından takviye edilen müfrezeden sorumlu olan Albay Mishchenko'ya, Liaokhe Nehri'nin ağzına giren kaleleri kontrol altına alma görevi verildi. Ve zekice uyguladı, hızlı saldırı kalesini alarak.
Bütün bunlar Haziran-Temmuz aylarında oldu. 1900'un düşüşünde, yeterince güç toplayan Ruslar belirleyici bir saldırıya geçti. Eylül ayındaki 13, Aysandzian’a yapılan saldırı sırasında Albay Mishchenko, Çin’in geri çekilmesini kesen ve aslında savaşın sonucuna karar veren uçan bir süvari dekolmanı emri verdi. Ertesi gün avangardın başına kondu, Shahe istasyonunda sert bir savaş sürdü. Eylül 14, Liaoyang'a fırtına yapan sütunlardan birine ve üç gün sonra Mukden'e koşan ilk güne öncülük etti.
Bu, “Maliye Bakanının emrindeydi” nin hizmetiydi! ..
Liaohe Nehri'nin ardında ışıklar yandı ...
Süvarilerdeki usta süvari komutanları, gösterişli baskınlar ve kişisel cesaretten koptu ve Çinlilerle yapılan savaşlarda sergilenen yetkililer, yetkilileri tarafından tercih edilen ve astlarının ibadet ettiği generaller arasında Pavel Ivanovich'i kullandı. Uzakdoğu’da hizmet etmeye devam eden Rus-Japon savaşının başlamasından önce Mishchenko, Güney Mançurya’nın dekolmanındaki atlı birliklere, konsolide Kazak tugayına ve ayrı Baykallık Kazak tugayına komuta etti. “Biz Mishchenkovskys'iz!” - askerler ve Kazaklar, yeni bir görev istasyonuna taşınan müfettişleri veya memurları ziyaret ederken gururla cevap verdiler.
Savaşın başlamasından hemen sonra, Trans-Bayikal Kazak Tugayı, 1-i Japon Ordusunun General Kuroki tarafından iniş yaptığı Kore'ye yeniden yerleştirildi. Düşmanın sayısını belirlemek ve niyetlerini ortaya çıkarmak için Mishchenko, komuta talimatı üzerine, 22 yüzlerce kişiyi derin bir baskın düzenledi: Kore sınır muhafızlarını vurmuş Kazaklar, Yuan Nehri'ni geçti, yüz yirmi kilometreyi aşan ve Japonların Pyongyang civarında bulunan hakemlerle savaştı! Dilleri ve ödülleri alan dekolman kuzeye çekilmeye başladı, iletişimi mahvetti ve ilerleyen Japonların öncüleriyle neredeyse günlük çatışmalar yaşadı.
Port Arthur devam ederken, askeri harekatların kara tiyatrosundaki ana olaylar savaşçı partilerin tüm dikkatinin perçinlendiği bu kale çevresinde ortaya çıktı. Ancak piyadelerin toprağa fırlaması, faaliyetlerini manevralarla ve güç birikmesiyle sınırlandırması durumunda, Rus ordusunun yanları üzerinde çalışan süvari, konumsal bir savaşta bile sıkılmak zorunda kalmadı. Bu sırada General Mishchenko'nun adı çınlamaya başladı.
Binicilik grubu, Mançurya'da faaliyet gösteren üç Rus ordusunun süvari birimlerinden oluşuyordu. Yüzlerce yüz gardiyan, yüzlükte bir aerial aronnacon, yüzüncü yüzlük bir aron, yüz ünite, hava, bir, birinci seviye bir aron borsası birliği, yüzlerce aar. piller ve makineli tüfek takımı.
Grup cephenin sol tarafında hareket ettiğinden kısa süre sonra “Doğu Süvari” olarak anılmaya başladı. Şanlı işleriyle ilgili söylentiler, Mançurya ordusunun genel merkezinin resmi raporlarından daha önce St. Petersburg'a ulaştı. Japonlar, kelimenin tam anlamıyla süvari ustası General Mishchenko'nun düzenli baskınlarında titredi. Ancak bu baskınların zevk gezileri olduğunu düşünmeyin. Tek bir gerçek: Binicilik grubundaki personelin personeli, beş memurdan oluşuyordu. Savaş belgelerinin ardından, 1904'in beş aylık döneminde, 22 çalışanları, bu pozisyonlardan geçerek, yaralanma sonucu ya da "savaş alanında ölümden sonra" ortadan kaldırılan meslektaşlarının yerini aldı. Bu da irtibat subaylarını ve generallerin emirlerini saymıyor. Ayrıca, bu arada, Japonlarla olan sıcak zorluklardan birinde yaralandı.
Albay Nikolai Nikolayeviç Baratov'un yakın gelecekte General Mishchenko’nun binicilik grubunun karargahı, Genel ve önde gelen Rus süvari komutanlarından biri olduğunu söylemeye değer.
Şu anda onun emrinde, Teğmen Albay Anton İvanoviç Denikin de savaştı. Atlı General Mishchenko grubu, Pavel Ivanovich'in önerisi üzerine, Konsolosluk Süvari Kolordu'na dönüştürülünce, Denikin, karargahının başı olacak ...
General Mishchenko’nun kendisine gelince, o yılın 1904 yazında onurlandırıldı: Ağustos’un 11’u Pavel Ivanovich’e, “Japonlara karşı davalardaki farklılıklar nedeniyle“ St. Stanislav 14 derecesine göre “St. bir hafta sonra Georgievskoe silâh - "Cesaret için" yazıtlı, elmas süslemeli bir denetleyici. Fakat sömürülerinden en gürültülü olanlar hala öndeydi.
Port Arthur'un düşmesi Mançurya'daki durumu kökten değiştirdi. Japon ordularının çoğu - 3-I Albay Genel Bacaklar, aceleyle Mareşal Iwao Oyama'nın emrinde demiryoluyla transfer edildi. Rusya imparatorluk mahkemesi ve bakanlar kurulu ısrarla Mançu orduları komutanı General Kuropatkin'den rahatsız edici eylemler istedi. Bu şartlar altında, Japon kuvvetlerinin sol tarafını vurmaya karar verildi, bu da, Rus süvarisinin derin bir baskınının ardından düşmanın arkasını düzene sokmak, Liaoyang - Tashichao - Dalniy kesimi üzerindeki demiryolu ve demiryolu köprülerini yıkmaktı.
Bu cüretkar girişim, Yingkou baskın olarak tarihe girdi. Onlara emredildi General Mishchenko. Operasyon başlamadan önce astlarına duyurdu:
- Seni uyarıyorum, Kazaklar: yaralıları ve hastalıklı olanları yoldaki herhangi bir insan kuralına karşı atarız, böylece hareketin hızından kurtulmazlar. Birisi şüphe ederse, kalır: sadece avcılar baskın düzenledi.
Gönüllü avcılar, 7500 kılıçtan daha fazlasını topladı. 26 Aralık 1904, bir dövüşle Japon pozisyonlarını kırdı, Liaohe Nehri'nin üstünden buzları geçti ve düşman çizgileri boyunca ilerledi ...
Japon istihbaratına haraç ödemeliyiz: Mareşal Oyama'nın hızındaki yaklaşan baskın, başlamadan çok önce bildiği bir şey. Yingkou’da General Mishchenko’nun ayrılmasının çoktan beklemesine şaşmamalı. Şehrin varoşlarında, Kazaklar tüfek voleybolu ve makineli tüfek patlamalarıyla karşılandı. Birkaç saatlik savaştan sonra, Yingkou tam olarak başarılı olamadı. Güçlendirmeler garnizona yaklaştığında, Mishchenko, kuşatmayı önlemek için kuzeye çekilmek zorunda kaldı, önce kenti bombaladı, tren istasyonunu ve liman tesislerinin bir kısmını mermilerle tahrip etti. Ondan sonra, Yingkou birkaç gün yandı.
Sinyupuchenza köyündeki inziva döneminde, dekolman hala Japonlarla çevriliydi, fakat kendi başına geçmeyi başardı. Kampanyanın sekiz günü boyunca Kazaklar, 270 ayetlerini aştı, 600 düşman askerlerinden daha fazla imha etti, iki demiryolu hattını söktü, sekiz yiyecek deposu yaktı, mesajı birkaç gün boyunca telgraf ve telefon hatları ile yarıda kesti, cephanesiyle iki tren rayına aldı Çeşitli askeri varlıklara sahip mahkumlar ve 300 arabaları. Dekolte kaybı da kayda değerdi: 408 Kazakları başlarını Yingkou'ya baskın düzenledi ve eyerini tutmakta zorluk çeken General Mishchenko, uyluğuna sıkışmış bir Japon mermisini getirdi ...
Yarım yılın ardından, Don ve Kuban köyleriyle ilgili üzücü bir şarkı çıktı:
Liaohe Nehri'nin ardında ışıklar yandı.
Geceleri korkunç silahlar gürledi,
Yüzlerce cesur kartal
Kazak alaylarından
Baskındaki Yingkou'da dörtnala çarptı.
Kazaklar gece gündüz oraya gittiler.
Hem dağlar hem de bozkırlar üstesinden gelir.
Birdenbire, nehir kıyısında,
Simli süngü
Bunlar Japon zincirleriydi.
Ve korkmadan dekolta düşmanın üzerine dörtnala,
Kanlı korkunç bir savaşta,
Ve elindeki memur
Pico aniden düştü ...
Udaletskoe kalbi deldi.
Gösterişli bir saldırıda ayaklarının altına düştü.
Sıcak kan dökülen kan.
Sen siyah bir at
Söyle canım
Kazak hiçbir şey için beklemesin.
Liaohe Nehri'nin arkasındaki ışıklar söndü.
Orada, Yingkou geceleri yanıyordu.
Baskın geri
İade edilen takım
Sadece birkaç Kazak vardı ...
1924'ta, bu şarkının yazarı, Chon'un Belgorod kadrosu savaşçısı Nikolai Kool sözleriyle değiştirildi, kendisini, Kursk semti Komsomol komitesinin siyasi propaganda departmanı başkanı olan Kolka Baker'ın şiirleri ve ölümleri yayınladı. Ve "Budennovsk birliklerinden yüzlerce genç dövüşçünün" bir Komsomol'un Ölümü "şarkısı, uzun yıllar Sovyet gençleri arasında gerçek bir hit oldu ...
Ve Pavel Ivanovich Mishchenko, askeri olarak etkisiz kaldıktan sonra, ancak tam bir cesaret ve cesaretle, Yingkou'ya yapılan baskının ulusal bir kahraman olarak adlandırılmasının yanı sıra, teğmen generale ve St. Anna 1 derecesinin kılıçlarla düzenlenmesine teşvik edildi. Kampanyanın sonuna kadar, birkaç ön cephe operasyonunda kendisini ayırmayı başardı. Ne yazık ki, n-Japon savaşının genel sonucunu etkilemedi.
Mançurya’daki Rus süvarilerinin askeri işlerinin Avrupa’da yakından izlenmesi ve beğenilmesi, savaştan sonra, 2 Kafkas Ordusu Birliği’nin komutasındaki General Mishchenko’nun iki yabancı ödülle işaretlendiği gerçeğiyle gösterilebilir: Eylül’de 1906’ta “1 dereceli Beyaz Kartal'ın Sırp Düzenini kabul etmesine ve takmasına izin verildi” ve “1907 sınıfının Kızıl Kartal'ının verilen Prusya Düzeni'ni kılıçlarla kabul et ve tak” ın 1'inde.
Sarı Şeytanlar Komutanı
Rus-Japon savaşından sonra General Mishchenko’nun kariyeri hızla yükseldi. 1908 Mayıs'ında Pavel Ivanovich, Genel Vali tarafından atandı. Bu görevi, Türk askeri bölgesinin komutanının ve Semirechensky Kazak ordusunun atamanının görevleriyle birleştiriyor. Bu, aslında, Rusya İmparatorluğu'nun Orta Asya mülklerinin bölünmemiş sahibi oldu.
Ona verilen sonsuz gücü kullanan Pavel Ivanovich, “kendisine verilen toprakların refahı için” çok şey yaptı. Ve bu konuda çok başarı. Askeri ve idari alandaki çalışma ödülü, Rus hükümdarından Rus St. Vladimir 2 derecesine ve Buhara Emir tarafından savaş geneline verilen "İskender Salis" sırasına verildi.
Ancak, gelecek yıl, Senatör Count Palen, 1909’te Türkistan’ı ziyaret etti. Kesin ve tamamen Doğu'da iş yapmanın özelliklerine yabancı olan bu üst düzey hükümet yetkilisi, Mishchenko'yu, imparatorluğun çıkarları pahasına yumuşak ve bağlayıcı olmakla suçluyor. Genel vali, “Petersburg tavus kuşu” karşısında kendisini düşünen her şeyi ifade eder ve ... bir istifa raporu sunar. Kabul edilir, ancak yalnızca bir süre için. Çatışmanın özüne nüfuz etmiş olan Nicholas II, Pavel Ivanovich'i topçulardan generallere üretiyor ve Don Cossack Cossack Army'yi ataman olarak ataman olarak atayarak, kendisine Beyaz Kartal Düzeni'ni veriyor.
Yeni idari pozisyonda vicdani olarak görevlerini yerine getiren Mishchenko, açıkça en büyük merhamet olarak askerlere transfer olmasını isteyen kişi. Ve 1912 sonbaharında yeni bir görev aldı - 2 Kafkas Birliği'nin komutanı oldu. Onun başında Birinci Dünya Savaşı ile tanışır.
Ağustos ayında, General Mishchenko'nun kolordu 1914 Kuzey-Batı Cephesine transfer edildi. Ve birkaç ay içinde, Ağustos ormanlarındaki savaşın sıcağında olduğu ortaya çıkıyor. İlk başta, hareketi Rus orduları için elverişliydi. 2'inci Kafkas ve 22'inci ordusu, Sopotskin-Koptsiovo-Suwalki bölgesinde bir ön saldırı yaptı ve Augustow şehrini işgal etti. “Bu lanet ormanlarda, Ruslar kurt dişlerini gösterdi,” daha sonra öldürülen bir Alman subayı günlüğüne yazdı. “İlk önce Japon olduklarını düşündük, sonra Kafkas Çerkesleri olduğu ortaya çıktı.”
Kuzey-Batı Cephesi'nin 10 Ordusunda “Çerkes” yoktu. Bunlar, General Mishchenko’nun, düşmandan “sarı şeytanlar” adını alan, askerlerin Kafkasya’dan gelen askerlerin ve memurların karakteristik bronzluğu nedeniyle aldığı çelik raflardı. İlk savaşlarda yaklaşık üç bin mahkum ve 20 silahı ele geçirildi.
Bir süre, ön sabitlendi. Almanlar güçleri yeniden birleştirmek ve biriktirmek için bir soluk kullandı. Ve kasımın ikinci yarısında korkunç bir güçle geri saldırdılar. “Dava neredeyse bir felakete dönüştü” diyordu, Kuzey-Batı Cephesi karargahının memurlarından birisini anılarında yazdı. - Alman 9-I ordusu önden ayrıldı, ancak başarısını geliştiremedi. Darbesi, cesetlerimizin en iyisine düştü - 2 Kafkas General Mishchenko. Mackensen "sarı şeytanlara" çarptı. Kafkas grenadier'leri ve genç 51 bölümlerinin eski alayları, taze Pomeranian ve Württemberg bölümlerinden düzinelerce saldırıya uğradı. 2 Kafkas Birliği, kanını kaybetti, bölümlerinin her biri bir taburda bir araya getirildi, ancak düşman herhangi bir mahkum ya da tek bir silah almadı. Kasım ayının 21 - 29 katliamı, şimdiye kadarki tüm eskilerin en sert olanıydı. Ondan sonra, Kafkas Grenadier Division beş şirkete, 51-I - dört şirkete indirildi. Ve bu konsolide şirketler savaşmaya devam etti! ”
Kolordu gerçek ölümünden sonra, Genel Mishchenko Karargahta doğrudan ön cepheden geldi. Ve orada duyguya hava verdi ... Sonra Pavel İvanoviç'in "yüksek komuta eylemlerini açıkça kınadığı için" görevinden çıkarılmasını izledi ve ... St. Alexander Nevsky Nişanı'nı kılıçla ödüllendirdi!
Generalin geçici eylemsizliği uzun sürmedi: Mart 1915'te, yeni kurulan 31 Ordu Birliği'nin komutanlığına atandı. Bu bileşiğin başında Pavel Ivanovich iki yıl boyunca savaştı. Kolordu, ünlü Brusilov atılımına katıldı ve Pinsk yakınlarındaki çeşitli düşman bölümlerini mağlup etti.
Şubat ayında, cephe görevlileri ve askerleri askerler arasında eşi görülmemiş bir popülariteye sahip olan General Mishchenko, Geçici Hükümet komiserleri tarafından Güney-Batı Cephesi ordularından birinin komutasına davet edildi. Ancak eski kampanya, “egemen komutan generalin kendileri nasıl adlandırırlarsa yapsınlar, prokhindeyam'a uygunsuz hizmet ettiğini” belirterek açıkça reddetti. "Sağlık nedenlerinden dolayı" istifa raporunu sunduktan sonra, 1917 yaşındaki general, 64 yılında onursal bir vatandaş olduğu memleketi Temir-Khan-Shura'daki Dağıstan'a gitti.
Huzurlu bir yaşamda, Pavel Ivanovich iyi bir bahçıvan ve tutkulu bir arıcı olduğu ortaya çıktı. Bir yıl boyunca, mülkünün bir buçuk hektarına park etmiş, Suriye leylaklarını ve çeşitli gül, şakayık ve zambak çeşitlerini dikkatle büyütmüştür. Bir meyve bahçesi düzenlenmiş, küçük bir elektrik santrali inşa etti.
Bu idil uzun sürmedi: 1918'in sonbaharında, Komisyon Üyesi Kargalsky liderliğindeki bir devrimci asker ve denizci heyeti emekli bir generalin mülküne saldırdı. Gri Bekashe'de St. George Order'ı ve kemerinde ödüllü St. George'un silahını her zaman takan gri saçlı yaşlı adam açıkça rahatsız etti ...
Anton İvanoviç Denikin, hatıralarında General Mishchenko’nun son vuruşu ve onu tetiği çekmesine iten güdüler hakkında konuştu. Zaten göçmen olarak şöyle yazdı: “Ordu ve ordu hakkında konuşma konusunda daha fazla dayanak ve haklara sahibim:“ kibirli kibirli davranarak, orduya zar zor dokunan, varlığının temellerini kıran, liderleri ve savaşçıları yargılayan yabancılardan daha; şimdi bile, zorlu deneyimlerden ve denemelerden sonra, bu güçlü ve korkunç devlet kendini koruma silahının parti ve toplumsal arzuları çözme araçlarına dönüştürülmesi için umut bırakmıyor.
Ordu, ihtiyatlı bir şekilde ele alınmalı, yalnızca tarihi temellerin değil, hayatındaki belki de garip ve saçma küçük şeylerin de anlam ve önemi olduğunu unutmamak gerekir.
Memurların ve askerlerin favorisi olan eski emektar General Pavel Ivanovich Mishchenko, Bolşevikler bir arayışla kendisine geldiğinde ve bu arada, apoletlerini ve haçlarını çıkarmak istediklerinde, bir sonraki odaya girdiler ve kendini vurdu. ". Parlak hafızasını onurlandıracağız. "
Neredeyse yapacağız Bunu gerçekten hak ediyor ...