Bir bilgisayar modellemesiyle araştırmacılar güneş patlamasını doğumdan ölüme kadar canlandırdılar.
Güneş patlamaları, güneşten yayılan yoğun ışınımı açığa çıkaran patlayıcı, enerjik olaylardır. Bunlara manyetik enerji birikimi neden olur – Güneş ayrıca yoğun bir manyetik alana sahiptir – ve tek bir parlama, aynı anda patlayan milyonlarca hidrojen bombasının eşdeğerini serbest bırakabilir. Şimdi, ilk kez, Ulusal Atmosferik Araştırma Merkezi ve Lockheed Martin Güneş ve Astrofizik Laboratuvarı araştırmacıları tarafından yönetilen bir ekip, bir güneş patlamasının ilk oluşumundan patlayıcı patlamaya kadar olan tüm ömrünü ayrıntılı olarak simüle etti. .
Yukarıdaki resim takımın modelinin bir parçası. İçinde menekşe renkleri, 1 milyon kelvin’den (1.8 milyon derece Fahrenheit) daha düşük sıcaklığa sahip plazmayı temsil eder; kırmızı renkler, 1 milyon ila 10 milyon K (18 milyon F) arasındaki sıcaklıklara sahip plazmayı ve yeşil, 10 milyon K üzerindeki sıcaklıklara sahip en sıcak plazmayı gösterir. Model, daha önce hiç olmadığı kadar doğru bir güneş patlamasının arkasındaki enerjinin nasıl olduğunu gösteriyor kurar ve serbest bırakılır.
Ekip ayrıca, animasyon modellerinin gösterdiklerini daha ayrıntılı olarak açıklayan daha uzun bir film yayınladı:
Bu yeni simülasyon sadece güneş fişeklerinin görünür ışıkta nasıl göründüğünü göstermekle kalmaz, aynı zamanda ultraviyole ve X ışınları da dahil olmak üzere diğer dalga boylarında görünür. Bu, araştırmacıların elektromanyetik spektrumdaki süreci daha iyi anlamalarını sağlar, çünkü daha kısa dalga boyları daha sıcak ve daha enerjik olan materyali temsil eder. Artık başarıyla gerçekçi bir model yaptıklarına göre , ekip verileri doğru şekilde üretip üretmediğini belirlemek için onu Güneş’in gerçek gözlemlerine karşı test etmeyi planlıyor.
Güneş patlamaları tarafından dışarı doğru itilen malzeme, yoğunluğuna bağlı olarak, Dünyadaki uyduları ve yerdeki elektrik sistemlerini bile etkileyebilir. Bu olayların nasıl gerçekleştiğinin daha iyi anlaşılması, yalnızca yıldızımızın ve diğerlerinin doğasını anlamak için değil, aynı zamanda güneş patlamalarından ve bazen onlara eşlik eden koronal kitle çıkışlarından gelen hasarı tahmin etmek ve potansiyel olarak azaltmak için de önemlidir.