İslami Selamet Cephesi


||Bu maddedeki bazı bilgilerin kaynağı belirtilmemiştir.|
Cezayir'in 1962'de bağımsızlığını ilan etmesinden sonra ülkeyi tek başına yöneten Ulusal Kurtuluş Cephesi (FLN), 1980'lerin ikinci yarısından itibaren yaygın demokrasi talepleriyle karşı karşıya kaldı. Muhalefetin demokrasi talepleri Ekim 1988'de ülke çapındaki gösterilerle geniş destek buldu. Bunun üzerine siyasi çoğulculuğa olanak veren ve özgürlükleri genişleten yeni bir anayasa hazırlandı. Bu anayasanın Şubat 1989'daki referandumda kabul edilmesinden sonra, çok sayıda parti ortaya çıktı. İzleyen dönemde çeşitli yasalarla getirilen kısıtlamalara karşın, demokratikleşme süreci büyük bir hız kazandı. Köktendinci bir alana dayanan İslami Selamet Cephesi (FIS) Haziran 1990'daki yerel seçimlerde beklenmedik bir başarı elde etti. Seçimlerden sonra FLN içinde önemli ayrılıklar baş gösterdi. Bu arada FIS içinde radikal kanat kitlesel eylemlere yöneldi. Sonunda Ulusal Halk Meclisi'ni yenilemek için Aralık 1991'de yapılan genel seçimlerin ilk turu FIS adaylarının kesin üstünlüğüyle noktalandı. FLN ise çok düşük bir oy oranıyla üçüncü sırada yer alabildi. Bu gelişmeye rağmen demokratikleştirmeyi sürdürmekten yana olan devlet başkanı Şadli Bencedid Ocak 1992'de ikinci turdan birkaç gün önce devlet başkanlığından istifa etti. Ardından Yüksek Güvenlik Konseyi anayasal darbe olarak nitelendirilen bir girişimle seçimleri iptal ederek yönetime el koydu. Yeni iktidar organı olarak bütün yetkiler Devlet Konseyi'nin elinde toplandı. Olağanüstü hal ilan edildi ve 4 Mart 1992'de FIS kapatıldı. Bunu FIS önderlerine yönelik geniş çaplı bir tutuklama ve sindirme kampanyası izledi. Devlet başkanlığını üstlenen bağımsızlık hareketi önderlerinden Muhammed Budiaf'ın Haziran 1992'de kendi koruması tarafından uğradığı karanlık bir suikast sonucunda ölmesi ülkedeki siyasi bunalımı daha da artırdı.
12 Temmuz'da FIS liderlerinden Abbasi Medeni ve Ali Belhac 12'şer yıl hapis cezasına mahkûm oldular. FIS'in çoğu yöneticisi silahlı eylemlerden uzak durulması görüşünü benimsediyse de örgütün tabanında silahlı mücadeleye dönük bir eğilim vardı. Cezayir yaklaşık 10 yıl sürecek ve 100,000 fazla kişinin hayatına mal olacak olan iç savaşın içine yuvarlanmaktan kurtulamadı. 1994'te devlet başkanı Liamine Zéroual ile hapisteki FIS liderleri arasında terörün kesilip karşılığında FIS liderlerinin hapisten çıkarılması hakkında yapılan pazarlıklar sonuçsuz kaldı.
|Afrika'daki siyasi partiler ile ilgili bu madde bir taslaktır. Madde içeriğini geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz.|