İrlanda, VIII. Henry döneminde küçük bir rol oynadı. İrlanda'daki kraliyet kaygısı Pale'e kadar yayıldı - Dublin çevresinde dört küçük ülke. İrlanda asaleti Koloni olarak bilinen Pale'nin çevresini yönetti. Kraliyet kararnameleri, onlara bunu yapma hakkı vermişti. En güçlü aile, Fitzgerald'ın Kildare Küpeleri idi. İrlanda'nın geri kalanı Lordship olarak biliniyordu. Bu bölgeyi yöneten ailelerin, hükümdar için bağlayıcı bir sadakati yoktu ve kraliyet yasaları altında da değildiler. Ancak bu topraklar kısacık olduğu için Kraliyet'e çok az şey teklif etti. Bu nedenle, buna çok az ilgi duyuyorlardı.
İrlanda'nın Roma'ya güçlü bir dini ilişkisi vardı. Ancak, İspanya gibi ülkelerin İrlanda’yı İngiltere’yi işgal etmeye başlayacakları bir yer olarak gördüğüne dair çok az kanıt var. Büyük asil ailelerin İspanya’yı, İngiltere’ye yapılan bir saldırı için fırlatma rampası olarak kullanarak İrlanda’dan kazanacakları hiçbir şey yoktu. Ancak kaybedecekleri çok şey vardı. Londra, Koloni'de yasa ve düzeni korurken feodal aidatlarını öderken, Londra onlara çok az ilgi gösterdi. Dolayısıyla Koloni içinde Fitzgerald'ın gücü ve yetkisi büyüktür. Her ikisi de Katolik olsalardı, İspanyollara yardım etmek için bu konumu tehlikeye atacaklarını düşünmek için hiçbir neden yoktu. Ancak İspanyollar, İrlanda’da herhangi bir sıkıntıdan ve İngiliz kurallarına aykırı davranıp kızarmak için herhangi bir sıkıntı kullandı. Bu sadece İngilizlere karşı yararlı bir kaldıraç potansiyeline sahip değildi, aynı zamanda başarısı garanti edilemeyen tam kapsamlı bir askeri saldırıdan daha ucuzdu.
Bu isyanlardan biri 1534'te gerçekleşti ve 9 yaşındaki oğlu Thomas tarafından yönetildi.inci Kildare Earl'ü. Babasına Londra'ya çeşitli suçlamaları cevaplaması emredilmişti. Ancak, Londra Kulesi'ndeki ölümü, Thomas'ın Kraliyet'e olan bağlılığını reddetmesine neden oldu. Etrafında bir güç topladı ve Dublin'e yürüdü. Kuşatılmış olmasına rağmen şehir düzenledi. 1534 Ekim'inde, Sir William Skeffington bir kuvvetle indi ve hızla Thomas'ı bastırdı. 1535'in başlarında Thomas, Maynooth Castle'ın başarıyla kuşatılmasının ardından teslim oldu. O ve beş amcası tutuklandı ve Londra'ya gönderildi. Hepsine 1537 yılında ulaşıldı ve idam edildi.
Thomas Cromwell Pale’i Londra’dan daha fazla kontrol altına almak istedi. Bu amaçla, Pale'de daimi olarak görev yapmak üzere 340 asker gönderdi. İrlanda'ya girmesini istediği 42 tüzüğü vardı ve bunu yapmak için uyumlu bir Pale'ye ihtiyacı vardı. Bu 42 tüzüğün amacı basitti - İrlanda içindeki kraliyet gücünü daha da arttırmak. Bu tüzüklerin en önemlisi, Henry'nin İrlanda Kilisesi'ne üstünlüğü oldu.
1536 ile 1537 arasında, hâkim bir İrlanda Parlamentosu, İngiltere ve Galler'i zaten etkilemiş olan Reform'a atıfta bulunan yasa statülerine geçti. 1547'de İrlanda'daki neredeyse bütün büyük rakamlar Henry'nin üstünlüğünü kabul etmişti. Manastırlar çözüldü, ancak Soluk ve Koloninin dışında yavaş bir süreçti. Birçoğu değişime gerek olmadığını gördü. İrlandalılar için, Reformasyonun tamamı, onların üzerinde İngiliz üstünlüğünün bir işareti oldu - bu nedenle, herhangi bir hızla ilerlemek için herhangi bir büyük arzunun eksikliği.
Ancak asalet, çok temel bir taktik - kazandıkları önem duygusuyla - kazanıldı. Henry, İrlanda'da toprak mülkiyeti için daha modern bir yaklaşım istedi ve İrlanda Lord Vekili Anthony St. Leger ile birlikte İrlandalı lordların İngiliz toprak mülkiyeti modelini benimsemelerini istedi. Henry, İrlandalı lordların, kendilerine iade edilmeleri ve İngiliz yasaları uyarınca onaylanması şartıyla topraklarını teslim etmelerini istedi. Bunu yaptılarsa, bir İngiliz şövalyesi gibi bir İrlandalı efendisi, en büyük oğluna bulaştırabilirdi. Sofistike ziyafetler, yeni başlıklar vb. Kullanılarak, asalet bunu kabul etmeye istekliydi. Tüm niyetleri için satın alındı. Leger dedi ki:
“Başlıklar ve küçük bir alçakgönüllülük eylemi, bu kaba adamlarla bir güç gösterisinden daha ağır.”
1541'de İrlanda Parlamentosu Henry'ye 'İrlanda Kralı' unvanını verdi. İrlanda asaleti bunu İrlanda’yı İngiltere ve Galler’den ayrı olarak yerleştirdiği ve İrlanda’ya kendi birlik duygusunu verdiği için kabul etti. Henry 1547’de ölümüne kadar, Leger uzlaşma ve İrlanda’nın soylularıyla ilişki kurma politikasına devam etti.
“Henry'nin saltanatının İrlanda politikaları gerçekten yeniydi ve ada için kalıcı hükümet ilkeleri oluşturma çabalarını yansıtıyordu.” M Palmer
Kasım 2007List of site sources >>>