Cı-300PMU-1
Ardından - yılın Haziran 2010'inde - yalnızca İran’a ilişkin Rus yükümlülüklerinin, halihazırda imzalanan sözleşmeler kapsamında silah tedariki açısından uygulanmasını zorlaştırmakla kalmayıp, aynı zamanda, İran ticaretinin Rusya Federasyonu’nun topraklarına yayılmasını ve ayrıca genel ticaret ilişkilerini de sınırlandırdığını belirleyen bir Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi yürürlüğe girmiştir. İslam Cumhuriyeti ile.
Uzmanlara göre, yalnızca son bir yılda, Rusya’nın 1929 sayılı Karar’ın uygulanması ve esasen imzalanan Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi neticesinde Rusya ve İran arasındaki ticaret cirosu neredeyse% 38 düştü. Mutlak anlamda, bu 75 milyar ruble ile ilgili.
Bununla birlikte, İran tarafı Güvenlik Konseyi kararının kendisiyle (Tahran'da hiç alkışlanmamasına rağmen) pek de öfkelenmedi, ancak bu kararın eklenmesiyle, Dmitry Medvedev tarafından tavandan çekildi. Açık olması için ayrı ayrı XXUMX karar numarasına ve Başkan Medvedev Kararnamesi'ne dokunmanız gerekir.
Öyleyse, bir yandan İran’a ilişkin BM kararının gerekliliklerini arz açısından оружия ve askeri teçhizat, şöyle görünür (metin):
İran'a herhangi bir askeri güç sağlamak yasaktır. tanklar, zırhlı savaş araçları, büyük kalibreli topçu sistemleri, savaş uçakları, savaş helikopterleri, savaş gemileri, füzeler veya füze sistemleri.
Bu Kayıt Makamının açıklamaları göz önüne alındığında, BM Güvenlik Konseyi'nin Tahran'a saldırgan silah tedarikini yasakladığı ortaya çıktı.
Şimdi git Cumhurbaşkanlığı Kararnamesikarar temelinde hazırlanmıştır.
Bu belgede, bilinmeyen bir nedenden ötürü, yasağın sadece yukarıda listelenen silahlarla değil, özellikle C-300 uçaksavar füzesi sistemleriyle ve bunların bileşen parçalarıyla ilgili olduğunu söylediği bir çizgi ortaya çıkıyor.
Garip ... Ya Dimitri Anatolyevich, bu Kararnameyi imzalarken, C-300'in saldırgan silahlarla (özü BM Kaydı tarafından bahsedilmiş olan silahlar) hiçbir alakası bulunmadığından şüphelenmedi, ya da sonradan eklemelerin kasıtlı olarak yapıldığı ortaya çıktı. Tabii ki, Amerika Birleşik Devletleri ile “barış, dostluk, sakız çiğneme” nin Amerika Birleşik Devletleri'yle ortaya çıkan ekonomik kriz döneminde bir miktar tatsızlık ima ettiği, ancak başkalarının pahasına çıkarması gibi bir şeye değersiz davrandığı, tamamen doğru ve politik olarak doğru olduğunu söylemek akılda tutulmalıdır.
Sonuç olarak, Rus-İran sözleşmesinin, birkaç yıl boyunca yürüdükleri C-300PMU-1 hava savunma sistemlerinin beş bölümünün Tahran'a tedarikine yönelik sözleşmesinin yerine getirilmesi durduruldu. Öncelikle, BM Güvenlik Konseyi kararında savunma silahlarının temini yasağının söz konusu olmadığı ve ikincisi de İran’a Rusya’ya yaklaşık 170 milyon dolar avans vermiş olmasına rağmen, durdurun. İran açısından bakıldığında, Rusya cumhurbaşkanının bu tür bir hareketi çok gerçek görünüyordu, üzgünüm, “aldatmaca” ... İran, Arap tohumlarının ve diğer devrimlerin çoktan toprağa atıldığı bir anda, İran açık bir şekilde atıldı.
Durumun bu biçimde bırakılamayacağını anlatan İran liderliği, Cenevre mahkemesinde Rus Rosoboronexport şirketinin yükümlülüklerini yerine getirememesi konusunda dava açmaya karar verdi. Talebin tutarı 4 milyar doları buldu. Dava açtıktan sonra, İran’ın ortağına karşı dostça olmayan bir jest yaptığını, hiç hak etmediği bir para almak istediğini söylediler. Ancak İran, büyük ölçüde, bu konuda eleştirmek zor - Nisan 2011 zaten dışındaydı. Zaten kudretli ve ana Libya'yı yaktı. NATO’nun “şahinler” Kuzey Afrika’yı çoktan parçalara ayırdı, bu arada Dmitry Medvedev Rusya’nın BM Güvenlik Konseyi’nin Libya kararını çözme kararını neden veto etmediğini açıklamaya çalıştı. İranlı yetkililerin, Rus uçaksavar füze sistemlerinin temini olmadan, “Arap baharının” İran'a yayılabileceğinin farkındalığı, yetkilileri adına oldukça adil bir öfke yarattı.
Medvedev'in stratejik bir hamle yaptığı konuşması yapıldı: Cenevre mahkemesi İran'ın doğruluğunu kabul ederse ve Rusya'yı 4'e Tahran'a bir milyar "yeşillik" vermeye zorlayacaksa, o zaman C-300PMU-1 arzı devam ettirilebilir. Tabii ki, hafif koymak için strateji şüphelidir. Önce İran’a C-300’in tedarikini müzakere etmek uzun ve zor, daha sonra Batı’nın bile açıkça belirtmediği C-300’i yasaklama şartı getirildi, sonra İran’ın davasında “sevin” Kolejler, sözleşmenin yerine getirilmesine devam edebilirken, İran’a 4 milyar dolar ödemeye söz verdiler. Söyledikleri gibi herhangi bir çatının taşınacağı mantıksal zincir ...
Kendimizi bir köşeye çekip neden bizi bu köşeden çıkarmak için birine para ödedik?
Bununla birlikte, Dmitry Anatolyevich şimdi 2010'ten biraz farklı bir görevde bulunuyor ve Washington'la “barış, dostluk, sakız” aynı değil ... Obama, “Suriye bölümünden” sonra daha rahat bir pozisyona geçmeye çalışarak karnını sallıyor. İran, tabiri caizse, başkanını değiştiren “demokratik kaynaklardan” uzun bir geri alma aldı. Rusya ayrıca Dmitry Medvedev'i cumhurbaşkanı olarak değiştirdi ... Genel olarak, Rus-İran ilişkilerinde bir şeyi değiştirme zamanı geldi - doğal olarak, daha iyisi için değişim.
Ve SCO zirvesinde Vladimir Putin ve Hassan Rouhani'nin şahsen toplanmasından sonra yapılan bu değişiklikler kendini gösterebilir. Tabii ki asıl soru, uçaksavar füzesi sistemlerinin İran’dan Rusya’ya temini ile ilgili.
İran cumhurbaşkanı ile yaptığı görüşmede, Rusya cumhurbaşkanı, Antey 300 C-2500ВМ’ın Tahran’a teslimatlarının başlaması karşılığında Cenevre mahkemesine açılan davanın geri çekilmesini önerdiğini bildirdi. Bu yıl bu komplekslerin iki bölümü zaten Venezüella'ya taşındı. Beş kompleks İran'a gidebilir.
Doğru, bu durumda Dmitry Medvedev'in kararnamesiyle bir şeyler yapmak gerekiyor, çünkü C-300'i İran'a satmama emri veriyor. Görünüşe göre, Putin bu yasa hakkında bazı düşünceler var ... Tuvalete bir çivi asabilirsiniz - bir seçenek olarak ...
Bu arada, ZRS’lerinin İran’a gönderilmesinin başlangıcı, Rusya derhal iki kuşu bir taşla öldürecek: 4’e Tahran’a bir milyar dolar öderken kendisini kurtaracak ve Batı’nın “demokratik yaylarını” dış bölgelere (tabii ki, o zamana kadar) çoğaltma arzusunu caydırmak zorunda kalmayacak. kurban - Suriye ve İran çok zor).