Stanley ve Loretta Hilchey 1945 Anneler Günü’nde kiliseden eve dönerken batı ucundaki Halifax’taki evlerinin verandasında birini fark ettiler.
13 Mayıs’tı, şehrin, İkinci Dünya Savaşı sırasında Almanya’nın teslim olmasından sonra, şehrin iki günlük bir kutlamaya dönüşmesinin üzerinden sadece altı gün geçmişti. 200’den fazla dükkanın yağmalanması ve 500 işyerinin zarar görmesi sonucu 200’den fazla kişi tutuklandı.
Hilchey’lerin üç oğlu vardı. İkisi savaş çabasının bir parçası olarak hizmet ediyordu. Savaş bittiği için oğullarının güvende olduğuna inanıyorlardı.
Verandadaki kişi bir telgraf vermek için oradaydı. Stanley imzaladı, zarfı açtı, okudu ve yüzünde şaşkın bir ifade belirdi.
Telgrafın bir kısmında, “Oğlunuz Uçan Subay Ray Bertram Hilchey’in 9 Mayıs’ta deniz aşırı uçuş operasyonları sonucunda kaybolduğunu sandığını bildirmekten üzüntü duyuyorum” dedi.
Torunları Bruce Hilchey, Stanley ve Loretta Hilchey’nin perişan olduğunu söylüyor.
NS, Dartmouth sakini, “Çoğu insan tehlikenin sona erdiğini düşünürdü” dedi.
Bruce’un babası Glyn Hilchey, Ray Hilchey’in hayatta kalan tek erkek kardeşidir.
22 yaşındaki Ray Hilchey, Kraliyet Hava Kuvvetleri Filosu 514’te denizci olarak görev yaptı. Savaş teknik olarak sona ererken, 9 Mayıs’ta filosu, Avrupa’daki on binlerce savaş esirini ülkelerine geri gönderme çabasının bir parçası olarak gökyüzündeydi, diyor. kitap, Hiçbir Şey Bizi Durduramaz: 514 Squadron RAF’ın Kesin Tarihi.
Ortak yazarlar Andrew Porrelli ve Simon Hepworth, “Avrupa’da bombalayacak şeyleri olmayan kitlesel Bombardıman Komutanlığı filosu, PoW’ları özgürlüğe uçurmak için iyi bir şekilde kullanılacaktı” diye yazdı.
“514 Squadron için ne yazık ki olayların hikayesinde bir sıkıntı olacaktı.”
Exodus Operasyonu kapsamında, filonun 9 Mayıs’taki ilk görevi, 10 uçağın Fransa’nın Juvincourt kentinden kurtarılan PoW’ları almasıydı.
Hilchey, uçağın diğer altı mürettebatı ve 24 PoW’su, Londra’nın yaklaşık 100 kilometre kuzeyindeki RAF Waterbeach için yerel saatle 12:15’te havalandı.
10 dakika içinde, uçağın acil iniş yapması gerektiğine dair bir mesaj gönderildi. Roye-Amy havaalanının etrafında iki tur attı ve sonra düştü.
Gemideki herkes öldü. Cesetleri Paris’in kuzeyindeki Clichy Kuzey Mezarlığı’na gömüldü.
Kazanın ciddiyeti nedeniyle Hilchey ve diğer iki mürettebat üyesinin cesetlerinin kimlikleri belirlenemedi.
Hilchey, Kanada Kraliyet Hava Kuvvetleri’nde görev yaptığı süre boyunca Almanya ve işgal altındaki Fransa ve Hollanda’daki hedeflere karşı 26 operasyonel sorti tamamladı.
Hilchey’nin ölümünün teyidi, 514 Squadron’un kanat komutanından 11 Haziran tarihli bir mektupla gelecek.
Hava kuvvetlerine katılmadan önce Hilchey, Maritime Tel & Tel’in bakım bölümünde çalıştı. Ekim 1942’de askere gittikten sonra eğitimini Manitoba’da yaptı ve Nisan 1944’te yurtdışına gitti.
Askere alma belgelerinde Hilchey, hava kuvvetlerine faydalı olacak özel niteliklerinin ve hobilerinin fotoğrafçılık ve izcilik olduğunu, oynadığı sporların ise futbol, hokey ve tenis olduğunu kaydetti.
Bruce Hilchey, “Onunla hiç tanışma şansım olmadığı için kendimi biraz yoksun hissediyorum” dedi.
İlk 10 yıl önce amcasının nasıl öldüğünü öğrendi. Bruce’un amcası Harry Hilchey, kitabında trajedi hakkında bir bölüm yazdı, Birçok Yerde Bakanlık.
Bruce, “Savaştaki pek çok trajedi, hayatta kalanlar veya savaşa dahil olan askeri insanlar tarafından asla konuşulmadı” dedi.
Babası Glyn, İkinci Dünya Savaşı sırasında ticaret donanmasında görev yaparken, amcası Harry, Anglikan bakanlığındaydı.
Bruce, Rusya’nın Ukrayna’yı işgalinin Ray ve hizmeti hakkında daha fazla düşünmesini sağladığını söyledi.
“Bence tarih tekerrürden ibarettir… Özgürlüğünüzü korumak zorundasınız” dedi. “Zorbalara karşı durmak zorundasın.”
Ray Hilchey’nin kişisel eşyalarına bir bakış, son günlerinin bazı ayrıntılarını ortaya çıkarıyor. 30 Nisan’da uçuş kayıt defterine yaptığı son girişte basitçe “Rotterdam’a düşen yiyecek” yazıyor.
Günlüğü daha ayrıntılı, Hollanda üzerinde sağanak yağış olduğunu ve ülkenin o gün sular altında kaldığını belirtiyor. Yemek “500 metreden düştü. Hollandalı deli gibi sallıyor.”
Sonraki günlerde bir dansın yanı sıra Lahey’e yiyecek ve malzeme sağlanması da vardı.
Hilchey’nin günlüğüne son girişi 6 Mayıs’taydı.
“Bugün yapılacak bir şey yok” diyor. “Bu gece Dan ve çocuklarla dışarıda.”
Kaynak : https://newslanes.com/2022/05/07/he-survived-the-second-world-war-but-this-nova-scotia-airman-never-made-it-home-cbc-news/