

Batı-Doğu arasındaki kervan yolları üzerinde önemli bir ticâret ve el sanatları merkezi olmuştur. Sekizinci yüzyıl başlarında Araplar tarafından fethedildi. On üçüncü yüzyıl başlarında Moğolların eline geçinceye kadar Müslümanlar tarafından idâre edildi. Bir süre Tîmûrlular ve Şeybânîler tarafından idâre edildikten sonra bağımsızlık kazandı. 1809da Hokand Hanlığı tarafından ilhak edildi. 1865te Rusların eline geçti. Ruslar zamânında 70.000 nüfuslu, surlarla çevrili bir ticâret merkeziydi. 1867de yeni Türkistan vâliliğinin idâre merkezi yapılmasından sonra eski şehrin yanında modern bir şehir gelişti. 1917 Ekim devrimi sonrasında şehirde komünist yönetim kuruldu. Taşkent 1918de îlân edilen yeni Türkistan ÖSSCnin başşehri oldu. Özbekistanın bölünmesinden (1924) sonra ancak 1930da tekrar başşehir oldu.
Taşkent günümüzde de eski Sovyetler Birliği sınırları arasında kalan Orta Asya topraklarının başlıca ekonomik ve kültürel merkezidir. Tarım ve tekstil makineleriyle, tekstil ürünleri en önemli sanâyi dallarıdır. Şehirde pekçok yükseköğretim ve araştırma kurumu vardır. Özbek Bilimler Akademisi ve Navoy Halk Kütüphânesi başta gelen kurumlardır. 1966daki büyük depreme rağmen ayakta kalan, Orta Asya ve Kazakistan Müslümanları Kurulunun merkezi olan Barakhan Medresesi de önemli târihi eserlerin başında gelir. Nüfûsun yaklaşık beşte dördü Özbek ve Rus olan Taşkentte Tatar, Yahûdî ve Ukraynalı azınlıklar da mevcuttur.