Beyoğlu’nun en karakteristik mekânlarından biridir. İstiklal Caddesi'nden dar ve uzunca bir geçit sonunda geniş bir avluya açılır. Avludan da Meşrutiyet Caddesi'ne ulaşılır. Pasajın en dikkate değer yeri avludur; etrafında yer alan, şapkacı, terzi, düğmeci, iplikçi ve benzeri tuhafiye dükkânları Beyoğlu'nun tipik ara sokak atmosferini yansıtır. Avludan sola dönüldüğünde Panaia Rum Ortodoks Kilisesi'nin yanına çıkılır. Avlunun, bir zamanlar taş ve çakıl döşeli olduğu, yerdeki kalıntılardan anlaşılmaktadır. Bina Neoklasik üslûpta yığma olarak inşa edilmiştir. Pasajı çevreleyen binalar kısmen iki ve dört katlıdır. İstiklal Caddesi'nden girişte altı adet çapraz tonozun altından geçilerek avluya varılır. Meşrutiyet Caddesi girişi ise üç çapraz tonoz ile örtülüdür.
Bina Sultan Abdülaziz döneminde kentin zenginlerinden Ortodoks cemaatinin ileri gelenlerinden pasaja da adını veren Hacopulo tarafından yaptırılmıştır. 15 Nisan 1871 günü kullanıma açılan pasajın avlusu çevresindeki binaların üst katları mesken olarak; diğer katlar ise iş yeri olarak kullanılmakta idi. Avlunun ortasındaki fenerin pasajın açılış döneminden kalma olduğu söylenir. Meşrutiyet Caddesi tarafından girildiğinde, sol tarafta, “Adam Musiki Mağazalari" varmış. Mağazanın üst katında ise konserlerin verildiği bir salon bulunurmuş. Dönemin müzisyenleri Braun Kardeşler, matmazel Akitodores ve Singrus'lar verdiği konser ve resitaller devamlı dinleyici çekermiş. Pasajdaki diğer dükkânların da Heral Usta'nın "Büyük Lüks Kundura Mağazası" son moda iskarpinleri satılırmış. Komşusu Madam Eitenne Touzet kadin iç giyimini hanımların isteğine sunarmış. “Çin ve Hind Pazarı"nın sahibi Hacı Hasan Hindî adlı biri imiş. Pasajın 13 numaralı dükkânında Ahmet Mithat Efendi'nin matbaası vardı. Namık Kemal'in “İbret Gazetesi” bu matbaada basılırdı ve bu sayede pasaj bir dönem Jön Türkler'in buluşma yeri olmuştu.
Bugün dükkânlarında genellikle konfeksiyon ve tuhafiye ağırlıklı satışlar yapılmaktadır. Binanın üst katları ise atölye olarak kullanılmakta veya boş tutulmaktadır