UNICEF Genel Yöneticisi Catherine Russel, çocukların “pandeminin bilinmeyen kaybedenleri” olduğunu söylüyor.
Çocuklar, hastalığın en ağır tesirlerine daha az açık olsa da, pandemi yüzünden okulların kapatılması nedeniyle ömürleri alt üst oldu.
Filipinler, Honduras ile Büyük Okyanus’un güneyindeki Solomon Adaları ve Vanuatu da okulların en az yüzde 70’i kapalı ve UNICEF bu oranı tam kapanma diye tanımlıyor.
‘KORKUNÇ KADER’
Russel BBC’ye yaptığı açıklamada “Daha evvel okuyabilen çocukların artık okuyamadığını, süreç yapabilen çocukların artık bunu yapamadığını görüyoruz” dedi.
Russel, en çok okulu bırakan çocukların istismara açık bir hale gelmesinden korkuyor.
“Bazı çocuklar, aileleri fakirleştiği için iş gücüne katılmak zorunda kaldı. Kız çocukları da erken evlendirildi ve bu vahim bir baht.”
Çocukların dışarıda oynamasının kısıtlandığı Filipinler’de, birkaç okul sonbahar aylarında yine açıldı, lakin öğrencilerin birçok meskenlerinde kaldı.
PANDEMİ ÜZERİNE SEL FELAKETİ
UNICEF’e nazaran, pandemiden evvel bile Sahra altı Afrika ülkelerinde, okuma, yazma ve matematik kabiliyetleri en düşük seviyelerdeydi.
Bu yıl Ocak ayında Uganda’da okullar açıldığında, 10 çocuktan biri okula geri dönmedi.
Sel felaketleri çok sayıda okula ziyan verdi. Bu nedenle UNICEF 457 çadır sağladı.
Kimi çadırlar, ülkenin batısındaki madencilik kasabası Kasese’ye gitti.
Bulembia İlkokulu’nda öğretmenlik yapan Lilian Nikaru, “Neredeyse iki yıllık boşluk çocukları çok etkiledi. Geri döndüklerinde, birçok şeyi unutmuşlardı ve baştan öğretmeye başladık” diyor.
Öğretmenler, konut mesken dolaşıp aileleri kız çocuklarının okula geri dönüşü için ikna etmeye çalıştı. Genç yaşta anne olanları da.
EN UZUN MÜDDETLİ KAPANMA
Trinidad ve Tobago, dünyanın en uzun müddetli kısmi okul kapatmasına gitti ve ilkokullar gelecek ay tekrar açılacak.
Birtakım ebeveynler, başka ülkeler tahsile tekrar başlamışken, gecikmeleri anlamakta zorlanıyor. En küçük çocukların okulları kapalı kalırken, plajlar ve barlar yine açıldı.
Bu, 9 yaşındaki Elin için iki yıllık okul tecrübesi, yatak odasındaki küçük masanın üzerinde duran dizüstü bilgisayarın başında günde dört ya da beş saate geriledi.
“Bazen birtakım şeyleri kaçırıyorum ve sormaya korkuyorum” diyor.
‘ÇOK SESSİZ’
Annesi Kate Nothnagel, Elin’in sınıf öğretmeniyle bu yıl yalnızca bir defa karşılaştığını ve geçen yıl ise bir defa bile yüz yüze görmediğini söylüyor.
“Aralarında bir bağlantı gelişmedi ve çocuğun kendine inancı oluşmadı. Aslında çok dışadönük bir çocuktu lakin içine kapanmaya başladığını