"Catherine'nin Zaferi" Savaş Gemisi
Prens Potemkin'e en yakın yardımcısı Albay Mihail Leontyevich Faleyev, anlaşmazlığı çözme, sınır olayını ele alma ve Türk makamlarıyla müzakere etme görevini üstlendi. Yol boyunca, Faleev bir görevi daha çözmek zorunda kaldı: Ingul Nehri'nin ağzını orada yeni bir tersane kurma olasılığı açısından incelemek. Önem sırasına göre, bu görev, düşmanlığı sürekli olarak artmakta olan huzursuz komşularla prosedürü aşmıştır.
Fabre’nin isteğini yerine getirmek zordu çünkü savaş yakında tartışmalı konuların “yapıcı diyalogdan” daha sert ve daha sert yollarla çözüldüğü bir zamanda başladı. Ancak Ingul ağzının denetlenmesi oldukça başarılı oldu - hangarların inşası için bir yer bulundu. Yakında yeni bir tersane olacak ve onunla - Nikolaev şehri. Bu andan itibaren başlıyor tarih Karadeniz'deki en eski Rus tersanelerinden biri olan 61-th Communard adındaki tersane.
Wildfield bulmak
Mareşal Grigori Tarlası Aleksandroviç Potemkin yeni tersane konusunda boşuna değildi - Türklerle bir savaş vardı ve Karadeniz'deki Rus deniz kuvvetlerinin sınırlı bir bileşimi ve daha da sınırlı bir gemi inşa üssü vardı. Uzun ve zor Rusya'nın bu güney sınırlarına giden yolu idi. Başarısız Prut kampanyası 1711, Azov kampanyasının başarısını geçti. Rus-Türk 1735 savaşını sona erdiren Belgrad barış antlaşması - 1739. Rusya’nın hem Azak hem de Karadeniz’de bir tür deniz kuvvetlerine sahip olmasını genel olarak yasakladı.
Vahşi alan
Sonuç olarak, Osmanlı İmparatorluğu ile bir sonraki savaş 1768'ta başladığında, en azından bir şekilde denize egemen olan düşmana direnmek için doğaçlama yapmak zorunda kaldılar. Novopalovsk, Tavrov, Khopra ve diğer yerlerdeki eski ve uzun süredir terk edilmiş tersaneler sırayla yerleştirildi. Don'un yetersiz derinliği nedeniyle zorlanan bir adım olan düz dipli çocuk arabası ve küçük oturma “yeni icat edilmiş gemiler” inşa etmeye başladılar.
Bütün bu kararlar Azak ordusunun oluşumuna yol açtı filotillahala tam teşekküllü bir filonun yerini alamıyor. Mükemmel ateş gücüne rağmen, parçası olan gemilerin inşaat sırasında zorlanan kısıtlamalardan kaynaklanan bir dizi tasarım hatası vardı (denize elverişlilik ve hızın mütevazı göstergeleri).
Rusya, yalnızca düz dipli çocuk arabası ve sakar "yeni icat edilmiş gemiler" değil, tüm sınıfların gemilerinin inşasını sağlayabilecek yeni bir tersaneye ihtiyaç duyuyordu. 1778'ta Kherson şehri, Kuzey Karadeniz bölgesinin Dinyeper bölgesinde gelişimi çerçevesinde kuruldu.
O zamanlar Azov filosunun komutanı 1774’e geri kalan Amiral Aleksey Naumovich Senyavin, Dinyeper’da askeri gemi gövdelerinin inşasına başlamayı ve daha sonra onları tamamlayıp donatılabilecekleri harabeye indirmeyi önerdi. Kyuchuk-Kaynardzhi barış antlaşması şartlarına göre, Rusya, o zamanlar Lyman olarak adlandırılan Dinyeper-Bug haliyle Karadeniz'e girebildi. 1775'in sonunda, bu plan en yüksek onayı aldı ve Catherine II'nin Haziran 18'indeki 1778, kaleyi ve tersaneyi belirleyen bir kararname imzaladı. 19 Aynı yılın ekim ayında zaten sekmeleri vardı.
Yeni şehir, Chersonesus-Taurian'ın onuruna Kherson seçildi. Tahkimat, depo ve personel barakalarının inşaatına başlandı. Kherson'ın potansiyel bir düşman topraklarına yakınlığı, planlama sırasında bazı özelliklerine neden oldu: tersane, bir tahkimat hattının çevrelenmesi için çok küçük olan en az on beş kızağa sahip olmalıdır. İnşaat kolay değildi, çünkü Admiralty Board hem kale, hem kayıkhane hem de gemi inşa etmeyi istedi.
Kherson tersanesi
O zamanlar, Rusya bu uzak alanda yeterli kaynaklara sahip değildi. Malzemelerin teslim tarihlerinin, işçilerin ve kalifiye uzmanların yetersiz kaldığı müteahhitlerin sistematik bir ihlali - bunların hepsi, bahar 1779'in baharında, planlanan altı ilk satır yerine sadece bir kızağın hazır olduğunu ortaya koydu. Potemkin 18 May'ın emriyle, ilk 60 silahlı savaş gemisi Saint Catherine'nin atıldığı görüldü.
1780'te, iki 66 silahlı savaş gemisinin derhal atıldığı iki kızak daha tamamlandı. Aynı yılın baharında, Kherson kalesinin baş komutanı, Korgeneral İvan Abramoviç Hannibal, Karadeniz Filosunun gelişmesi için orijinal planları netleştirmek ve ayarlamak için başkente çağrıldı. Gerçekler, akut personel sıkıntısı ve gemi kerestesinin gereken miktarlarda temin edilmesinin sorunları göz önüne alındığında, güney Rusya'da gemi yapımının gelişimini düzenleyen bir sonraki en yüksek kararname doğdu.
Önümüzdeki yıllarda, on iki savaş gemisi ve orantılı sayıda fırkateyn ve küçük sınıf gemileri inşa edilmesi planlandı. Aynı zamanda, Korgeneral Hannibal daha fazla hareket özgürlüğü kazandı - Amirallik Kurulunun kontrolü daha az somut hale geldi. Tahsisler önemli ölçüde arttırılmıştır. Ancak, kentin ve gemilerin inşası hâlâ büyük zorluklarla gitti.
1782 yazında, Osmanlı İmparatorluğu ile ilişkilerin Kırım krizi nedeniyle kritik bir duruma geldiğinde, II. Catherine, ilk 7 savaş gemilerinin planlandığı gibi üç yıl içinde değil, gelecek yıl 1783'te görevlendirilmesini istedi. Bu kesinlikle imkansız bir görevdi, çünkü daha önce atılan "Glory to Catherine" gemisi hala kulübede idi ve diğer savaş gemilerinin inşası için kullanılan malzemelerin çoğu, Dnieper ormanlarında hızla yeşillik ve darbelere çarptı.
Hannibal'in isteği üzerine, St. Petersburglu askerler ve Okhta tersanesinden gelen esnaflar ona gönderildi. Başkentin tersaneleri iş yüklü olduğundan ve serbest eller için kaynak olmadığından, serbestçe işçi almaya karar verildi. 1782’in sonunda, Kherson tersanesinde çalışan toplam işçi sayısı neredeyse iki buçuk bin kişiye ulaştı, ancak iki yüzden daha azında nitelikli personel vardı. Yerel sınır gerçeklerini iyi anlayamayan Petersburg, mümkün olan en erken sonuçları istedi - Hannibal ile güçlü Potemkin arasındaki ilişkideki gerilim arttı.
Bu arada, önemli siyasi olaylar yaşandı. Nisan ayında, 1783, Kırım Yarımadası, Rusya İmparatorluğu'nun bir parçası oldu. Kherson'da oluşturulan Karadeniz Filosu, Akhtiar Körfezi - üs için harika bir yerdi. Halen daha çok tercih edildi, içinde uzun süredir tartışmalı bir konu olarak kalan büyük gemilerin varlığı.
3 Haziran 1783, 10 Şubat 1784 adını Sevastopol alan Akhtiar Körfezi limanında kuruldu. Bu vesileyle çıkarılan bir hükümet kararnamesi, Kherson örneğini takip eden bu amirallik ve tersane kentinde ekipmana ihtiyaç olduğunu belirtti. Ancak, bu niyetin yakında terk edilmesi gerekiyordu - basit bir hesaplama, gemi yapımı için gereken her şeyi Kırım'a ve öncelikle de ormanlara tedarik etmenin aşırı maliyetini ortaya çıkardı.
Amiral Fedot Alekseevich Klokachev
Nisan ayında, 1783, Bay Ivan Abramovich Hannibal, St. Petersburg'a geri çağrıldı ve Amiral Fedot Alekseevich Klokachev onun yerine atandı. En uygun durumda olmayan işleri kabul etti. Dördüncü yıl, kayıkhanede dururken, St Catherine'in çürümesi çürümeye başladı ve derinin bir kısmını değiştirmesi gerekti. İnşaat için planlanan diğer altı savaş gemisinden sadece dördü tamamen açık bir gövde setine sahipti. Klokachev, kaygan tersanenin çalışmalarını optimize etmek için tasarlanmış bir dizi kurumsal önlem aldı.
Yakında, bu çabalar nihayet ilk sonuçları verdi. 16 Eylül 1783, "Slava Ekaterina" hattının 66 silah gemisi, Rusya'daki Karadeniz filosunun tarihinde yeni bir bölüm ortaya çıkardı. Herson tersanelerinin ilk doğan, “Saint Catherine”, daha az şanslıydı. Onarımının kârlı olduğu düşünülen teknenin sert çürüklüğü nedeniyle tamamlanmasından vazgeçilmesine karar verildi. "St. Catherine" sökülmüş ve yerine 54 silahlı fırkateyn "St. George" atılmıştır.
Herson'da gemi inşa sürecinin başlangıcında, bir salgın salgını aniden müdahale etti. Hastalık Türkiye'den Kuzey Karadeniz bölgesine getirildi ve burada zengin bir hasat toplandı. Sadece Kherson'da, Donanma Bölümü görevlilerinin arasından bir buçuk binden fazla insan öldü. Ayrıca Fedot Alekseevich Klokachev'i de boş vermedi. Yerine Arka Amiral Yakov Filippovich Sukhotin atandı. Tersanenin çalışmaları devam etti: 1784 yazındaki "Catherine Glory" 'den sonra, ikinci 66 silahlı savaş gemisi "St. Paul" lansman için hazırlandı. Ayrıca, her şey "Catherine Glory" ni donatmaya ve donatmaya hazırdı.
Gemi gövdelerinin Herson'dan Lyman'a çekilme sürecinin çok karmaşık bir mühendislik operasyonu olduğunu belirtmek gerekir. Bu amaçla, özel dubalar kullanıldı - üzerine silahsız bir geminin ve ekipmanın bulunduğu aşağıya doğru otuz milin bulunduğu Haliç'in altına dikkatlice indirilen develer. Sadece modern Stanislav bölgesinde, Deep Pier denilen bir yerde, deve daha fazla donanım için indi.
Camell modeli
Ochakov kalesinin görüş alanı içinde "Şeref Efsanesi" nin ortaya çıkması Türkler üzerinde uygun bir izlenim bıraktı. Açıkçası, Rusların mutfakçılardan ve Dinyeper'daki diğer küçük şeylerden daha büyük bir şey inşa edemeyecekleri sebep değildi. Ağustos ayında, balast ve topçu fırlatan Catherine'nin Zaferi olan 1784, Sevastopol'a doğru yola çıktı. Karadeniz'deki yeni filo devletleri, 13 Ağustos 1785'ten en yüksek reçeteyle onaylandı. Filosunda iki adet 80 silahı savaş gemisi ve on adet 66 silahı bulunuyordu. Fırkateynlerin sekiz 50 top, altı 32 top ve aynı 22 top olması gerekiyordu.
Kherson sahildeki anıt. Kaidenin tabanının ön yüzündeki yazıt: “Karadeniz Filosunun ilk 1783 silah gemisi Slava Ekaterina, burada 66'ta inşa edildi”
Filo ve gemi yapımı ile ilgili tüm konuları yönetmek için, Admiralty Board'dan bağımsız olarak özel bir organ kurulmuştur. Taganrog ve Azov'un şimdi itaat ettiği, Karadeniz Admiralty Board olarak adlandırıldı. Bu etkileyici yapının liderliği, elbette, Prens Grigory Alexandrovich Potemkin ile sınırlıydı. Bu zamana kadar amiral yardımcısı olan Yakov Filippovich Sukhotin, eski bir okulun adamı olarak, değişikliklere uyum sağlayamadı ve Baltık’a geri çağrıldı. Yerini 1 rütbesi Nikolai Semenovich Mordvinov'un kaptanı Potemkin'in adayı aldı.
Karadeniz Amiralliği kuralının ortaya çıkması, aslında kendi kendine yeten yapı, Karadeniz filosunun gelişimi üzerinde olumlu bir etki yaptı. Admiralty College'dan bağımsızlık, başkentten aynı mesafede ağırlaştırılmış çeşitli bürokratik tellerden uzak durmayı mümkün kılmıştır. Aynı zamanda, mevcut ve tahsis edilmiş kaynakları kişinin kendi ihtiyaçlarına ve önceliklerine göre dağıtmak için uygun bir fırsat vardı. Karadeniz Admiral Kurulu'nun bağımsızlığı sayesinde, Karadeniz'in özelliklerini karşılayan gemilerin tasarımına devam etmek ve tamamen Baltık projelerini çoğaltmaktan uzaklaşmak, özel zorluklar olmadan mümkün oldu.
Orman tedarik sorunu oldukça önemli kalmıştır. Devlete ait ormanlık alanlardan kereste temin eden başkent ve Arkhangelsk tersanelerinden farklı olarak, bu amaçla özel yükleniciler, çoğunlukla karakteristik metamorfoza neden olan bu amaçla Karadeniz'de kullanılmıştır. Çoğu zaman çiğ ve kurtlu bir orman tersaneye geldi; bunun maliyeti ise hiç şüphesiz Kanada veya Hindistan menşeli olduğu için kanıtlandı.
1787 yazında, Porto’nun ilişkilerinde dış politika durumunun hızla iyi komşuluk belirtilerini kaybediyorken, Kherson Karadeniz Filosuna dört adet 66 silah tabancası gemisi verdi (bunlardan biri olan Saint Alexander, Sevastopol’a geçiş sırasında Evpatoria’ya düştü. ) ve iki adet 1786 tabancası fırkateynini. Kherson'da 54 silahı "Joseph II" nin tamamlanmasına başlandı ve derin iskelede 80 silahı "Saint Vladimir" ve 66 silahı fırkateyninde "Saint Alexander" bulunuyordu.
Potemkin, yavrularının başarılı bir şekilde gelişmesine rağmen, mevcut üretim kapasitesinin göreceli olarak kısa sürede Osmanlılarla eşit bir şekilde savaşabilecek güçlü bir filo oluşturmak için yeterli olmadığı açıkça anlaşıldı. Kherson'da gemi inşa etme deneyimi, buranın bir tersane olarak kayda değer eksikliklerini ortaya çıkardı: denizden uzaklık ve deniz taşıtlarının taşınmasıyla ilgili zorluklar. Şehirde, arazi, çeşitli hastalıkların sıkça patlak vermesine neden olan sazlık ve akılarla doluydu. Dinyeper'ın ağzında bulunan ve nehrin güçlü akışı nedeniyle sürekli güncellenen sığ kum barlar. Yukarıdakilerin hepsine ek olarak, ilkbaharda, Herson ve tersanenin bir kısmı güçlü bir selle sular altında kaldı.
Yeni bir tersane kurulması için her bakımdan daha uygun bir yer bulmak gerekliydi.
En parlak seçimi
Potemkin, Dinyeper'ın ağzındaki birçok kusurdan yoksun olan Güney Bug nehrine dikkat çekti. Bununla birlikte, Böceğin en büyük dezavantajı hidrolojik değil, politik alandaydı. Nehir, o zaman Rusya ile Osmanlı İmparatorluğu arasındaki sınırdaydı - Kyuchuk Kaynardzhi barış anlaşmasının maddelerine göre.
Temmuz ayında, sınır bölgesinde yılın 1784'i, tarımsal ve başarılı olursa, ticari mutluluk için Avusturya doğumlu tüccar Franz Fabre'nin başkentini denemeye karar verdi. En yüksek adına, toprağın dağıtılmasını isteyen bir dilekçe verdi. Girişimcilik yapan tüccarın başarılı bir sert dilekçe bilimi tecrübesine sahip olduğu, bir yıl önce de Potemkin'den Bug ve Ingul birleşmesi yerine onu beş yüz kara dessiatinesinden ayırmasını istedi. Şimdi Fabre mülklerini bin dönüm kadar genişletmeyi umuyordu. Kuzey Karadeniz kıyılarının sömürgeleştirilmesi devlet düzeyinde desteklenen bir süreçti ve tüccarın talebi kabul edildi.
Neredeyse tüm Nikolaev yarımadasını kullanmaya başlayan Fabre, ekonomiyi oldukça ustaca organize etti. Değirmenler, küçük duvarlar bulunan ve Kherson'dan kuzeye giden yolun kuzeye gittiği Ingul'un üstünden geçtiği yerde üç konuk evi kurdu. Toprak için, Fabre sembolik bir bedel ödedi - 3'te baş başına bir kuruş. Bu nedenle, hemen hemen tüm modern Nikolaev bölgesi, girişimciye 45 toplamının kopeklerle ödenmesine neden oldu.
Fabre’nin ticari etkinliği, nehir boyunca yaşayan Türkler girişimci toprak sahibini ziyaret etmeye karar verdiğinde, meyhanenin en aktif yardımı ile hızlı bir şekilde gelişti. Türk sultanlarının özneleri devlet sınırlarının dokunulmazlığı konusunda kendi anlayışlarına sahip olduklarından, ziyaret ani ve acı vericiydi. Fabre'nin mülkleri yakıldı, hizmetçi öldürüldü, Türkler güvenli bir şekilde bölgeleri için ayrıldı.
Potemkin adına yapılan şikayette ev sahibi durumu netleştirmemi istedi. Burun üzerinde savaş vardı ve prensin düşünceleri birçok endişe ve projeyle meşguldü. Bunlardan ilki, yeni bir tersane kurulması için plan yapıldı. Durumu düzeltmek için Albay Faleyev'e talimat vererek, Potemkin aklında çok daha önemli bir görev yaptı: toprak sahiplerinin devlet tarafından kullanımlarını denetleyin. Yerinde bir keşif gerçekleştiren Faleev, başarılı bir yer için olumlu bir değerlendirme yaptığı bir rapor sundu.
Ancak, can sıkıcı bir ayrıntı vardı. Prensin stratejik görüşlerinin olduğu topraklar özel mülkiyete aitti - birkaç yıl önce onları Türklerin Franz Fabre kurbanına sattı. Porto ile kaçınılmaz bir yüzleşme koşullarında, Potemkin, Avusturya tüccarının tüccarlarını iptal etmesini ve hazinedeki mallarını geri almasını emretti. 2 Eylül 1787, Yekaterinoslav valiliği, daha önce Fabre'ye devredilen toprakların hazinesine çekilme emri verdi.
Herson Kalesi'nin Ochakov Kapısı
Mesele küçük kaldı - planlanan tersaneye yakınlığı, Kuzey Pontic'teki en büyük Türk kalesi Ochak-Kale'yi oluşturdu. Sadece bu tehlikenin ortadan kaldırılmasıyla birlikte, kentin ve tersanenin sorunsuz bir şekilde kurulması için bir fırsat vardı.
Devam edecek ...