%100 Ücretsiz Türkiye'nin Ansiklopedi Bilgi Sitesine Hoşgeldiniz. Amacımız Kaliteli ve Tarafsız Türkçe Bilgi yi farklı iletişim teknolojileri araçları kullanarak ücretsiz iletmektir. AyBilgi 2012 yılında kurulmuş olup, internetteki en eski türkçe ansiklopedi sitesidir.
Erkeğin üst tarafı çizgili kahverengi, alt tarafı düz gridir.
Gri tepesinin kenarları kalın ve koyu pas kızılıkırmızı, yanakları gri, gıdısı koyu siyahtır.
Yazın siyah gıdısı çok genişler. Dişisi soluk sarı ve kahverengidir.
Üst tarafı açık renk çizgili, alt tarafı açık kirli sarıdır;
Gözünün gerisinde geniş ve açık renk bir çizgi vardır.
Uzunluğu 14 cm, rengi uzaktan bakıldığında grimsi kahverengidir.
Erkekler yakından bakıldığında oldukça canlı renkleri ile dikkat çeker.
Serçe, hemen her zaman kentlerin tozuna toprağına bulanmış olarak görüldüğünden soluk renkli sanılır.
Erkeği özellikle üreme mevsimde canlı renklerle bezenir.
Üst bölümleri kızıl kahverengi üstüne siyah çizgidir.
Tepesinde boz bir bölge ,gerdan ve göğsünde genişçe siyah bir leke bulunur.
Siyah leke büyüdükçe serçenin saygınlığı artar.
Dişiler ve gençlerin tüyleri daha soluk renkli, alt bölümleri ise lekesizdir.
Yüzünün yanları ve alt bölümleri beyazdır.
Gerdan ve göğsü lekesiz olan dişiler ayırt edilebilir.
Habitatı
Bahçeler, parklar ve tarlaların yaygın, girgin ve gürültücü kuşudur.
özellikle hayvan barınakları,
leylek yuvaları, insan yaşam alanlarına uyum sağladıkları çatı araları ve terkedilmiş yapılar
yaşamlarını sürdürmeleri ve üremeleri için uygun ortam sağlamaktadır.
Bayağı serçe insanlarla iç içe yaşayan, büyük küçük tüm yerleşim birimlerinde,
tarlalarda ve bahçelerde görülebilen bir türdür. Yayılışı
Serçe Kuzey Amerika, ya ilk kez on dokuzuncu yüzyılın ortalarında götürülmüş, bir yüzyıl geçmeden tüm kıtaya yayılmıştır.
Anavatanı Avrasya ve Kuzey Afrika olmakla birlikte ,Güney Amerika dışında yeryüzünün hemen her yerine götürülmüştür.
Kuzey Amerika'da ilk kez 1852'de New York'un Brooklyn semtindeki bir mezarlığa getirilmiş, yüz yıl geçmeden tüm kıtaya yayılmıştır.
Ev serçesi en yaygın adıdır.
Diğer türleri :
Bayağı kar serçesi
Bayağı serçe
Kar serçesi
Kaya serçesi
italya serçesi (melez)
Orman serçesi
Sarı gerdanlı serçe
Söğüt serçesi
Çalı serçesi
Çöl serçesi
Beslenme
Bu kuş, türü her ne kadar doğada solucandan tohuma geniş bir yelpazede beslenmeye yatkınsa da,
insan faktörünün değiştirdiği yaşam koşulları nedeniyle insanoğlunun ürettiği çeşitli
yiyeceklerle de beslenebilme yeteneği geliştirmiştir.
Tahıl taneleri ve tomurcuklar besin kaynaklarının önemli bir bölümünü oluşturduğundan yalnız Kuzey Amerika' da değil,
sonradan götürüldükleri Avusturalya ve yeni Zelanda'da tarlalar için zararlı kuşlar arasında sayılırlar.
1940 da yapılan mide incelemesinde 838 çeşit yiyecek tipi tespit edilmiştir. Biyolojisi
Saçak altlarına, duvar çıkıntılarına, oyuklara, ağaç ve çalılarla çırpıdan
yaptıkları oldukça özensiz yuvalarını tüy ve yünle döşer, bu yuvaya 3-8 yumurta bırakırlar
Bayağı serçe, çalı çırpıdan yaptığı geniş ve oldukça özensiz yuvasını kuş tüyü, yün ve kıllarla döşer.
Yuva ,duvardaki oyukla, sarmaşıkların arasında, boruların içinde, ağaç ve çalılarda bulunabilir, başka kuşların yuvalarını da kullanırlar.
Dişi ,yuvaya kirli beyaz üstüne boz ve kahverengi benekli yumurtalar bırakır. Göçü
Yerleşik ve koloniler halinde yaşarlar. Popülasyonu
Sayılarının kış aylarında artığı tespit edilmiştir. Popülasyon yaklaşık 3.600.000 çift. Davranışları
Koloniler halinde birbirlerinden fazla uzaklaşmadan yaşarlar.
Bir gurup yiyecek aramaya öncü olarak gider, yiyecek olan alan bulunduğunda geride kalanlar öncüleri takip ederler.
Erkek ve dişi kuluçkada yavrular çıkana dek dönüşümlü kalırlar, yavrular büyüyene dek aileden uzaklaşmazlar. Yerel Adlar
Kastamonu – Abana / serçe – kürüzcü / ( naktan)