1.Kontrolcü anne: Edilemiyor. Çocuk olunca ne onunla ne kendinizle, ne hayatla ilgili bazı şeyler kontrol edilemiyor. Alışmak ve bırakmak lazım. Aşırı kontrol etmeye çalıştıkça insan mutsuz oluyor, mutsuz ediyor. Bendeki durum için 10 üzerinden 6 diyelim.. (10=abartılı yapıyorum'a denk düşüyor)
2.Pimpirikli anne: Ay üşür mü, ay az kaka yaptı, sol mememden neden emmiyor, ay burnu tıkalı daaannn nerelere gider bu pimpirikler? Pimpir pimpir nereye kadar.. Ne kadar çok pimpirik, o kadar çok sorun. Biraz kendini doğrulayan kehanet oluyor sonradan. Kaç aldım? Bunda fena değilim, 4.5dan 5 diyelim.
3."En iyi ben bilirim"ci anne: En iyi ben bilirimci anneler yardım alamıyorlar pek. Bu da annenin bir süre sonra yorulmasına,daralmasına, bunalmasına neden oluyor. Bundan da 6 aldık..
4.Kendini suçlayan anne: Yetersizlik hep var annelikte. Birazı normal der hep bizim doktorumuz. Ama sürekli kendini suçlama hali beraberinde yetersizliği de getiriyor bir süre sonra. Kanaat kullanıyorum kendime; 5 veriyorum.
5.Delege edemeyen anne: Bu biraz 3. tip anneye benziyor, ama bu isteği olup da yapamayan grup. Anne, kayınvalide, koca, bakıcı varken yavruyla ilgili hiç bir şeyi delege edemeyen anneler. Sanki onlar olmadığında tüm dünya tersine döner gibi bir hissiyat. Nitekim bu biraz bebeğin huyuna da bağlı. Ben bu konuda sınıfın parlak öğrencilerindenim. 3 aldım.
Takdir ve teşekkür gerektiren durumlara ayrıca değineceğim :)