Önemli noktalar:
- DNA replikasyonu yapan organizmaların bunu nasıl gerçekleştirdiklerini konu alan üç model bulunuyordu: yarı korunumlu, korunumlu ve parçalı (dispersif).
- DNA'nın yapısına göre en muhtemel olan model, DNA'nın her bir ipliğinin yeni tamamlayan bir iplik oluşturmak üzere şablon olarak kullanıldığı yarı korunumlu modeldir.
- Bu modeller Meselson ve Stahl tarafından azotun izotopları ile bakteri DNA'sını etiketleyip nesiller boyu takip ederek test edildi.
- Etiketledikleri DNA'lardan elde ettikleri veriler sonucunda Meselson ve Stahl DNA'nın yarı korunumlu eşlendiğini doğruladı.
DNA replikasyon mekanizması
DNA replikasyonunun üç modeli
- Yarı korunumlu replikasyon. Bu modelde DNA'nın iki ipliği birbirinden ayrılır ve ayrılan eski iplikler yeni DNA'nın oluşumu sırasında şablon görevi görür. Bunun sonucu olarak bir ipliği eski, bir ipliği yeni olan iki DNA molekülü oluşur.
- Korunumlu replikasyon. Bu modelde, DNA replikasyonu sonucu, ortaya biri orijinal DNA'ya ait iki iplik içeren (orijinal DNA molekülü ile birebir aynı) ve diğeri orijinal DNA ile birebir aynı dizilime sahip iki yeni üretilmiş iplik içeren iki molekül oluşur.
- Parçalı replikasyon. Parçalı (dispersif) modelde, DNA replikasyonu sonucu ortaya yeni ve eski DNA'nın karışımı ya da melezi olan iki DNA molekülü çıkar. Bu modelde her bir iplik yeni ve eski DNA'nın parçalarını taşır.