Çocukların gerek fiziksel gerekse duygusal olarak ihmal edilmesi kadar işgal edilmeleri de onların duygusal gelişimlerine zarar vermektedir. Ailenin çocuğu işgal etmesi, onu bunaltacak kadar ilgi göstermeleri ve onu boğarak bireyselleşmesine müsaade etmemeleridir. Çocuk bir süre sonra ailesine bağımlı hale gelmekte, kendisini değersiz hissetmektedir.
Çocuklarınıza kendilerini güven içinde hissedebilmeleri için huzurlu bir ev ortamı sağlayın,
- Çevreyi gözlemleyebilme şansı verin
- Kendi sorumluklarını almalarına izin verin
- Yanlış davranışlarının da sonuçlarından dersler çıkarmasına yardım edin
- Destekleyici, rehberlik eden, çocuğun ihtiyaç duyduğunda yanında olan bir aile modeli çizin.
İç görü kazanmalarına yardımcı olun:
Öncelikle çocuğunuzun huzursuzluğunun altında yatan sebebi siz fark etmeye çalışın, sonra bunu çocuğunuza yansıtın.
“Sanıyorum bugün çok yürüdük ve sen çok yoruldun, bu kalabalık seni huzursuz etti, ya da acıktın ve uykun geldi” gibi cümleler ile çocuğa altta yatan gerçek sebebi fark ettirin. Eğer bu durumda gerçek iç görü sağlanamaz ise sorunun çözümü mümkün olmayacaktır.
İkinci aşama; “dur, düşün, yap" modelini hayata geçirebilmektir.
“Hadi duralım, bir düşünelim, şimdi ve burada nasıl davranmalıyız?” diyerek hem kendinize hem de çocuğa seçenekler sunun.
“İstersen biraz dinlenelim, dışarıda hava alalım, istersen önce yemek yiyelim veya aldıklarımızı arabaya yerleştirelim ve arabada biraz uyu” gibi seçenekler sunun.