"Neler olduğunu anlatacak mısın?"
Hemen yanında, kardeşliğin yeni üyesi Pavlin yürüyordu. Onunla tesadüfen limanda karşılaşmıştı, denizde başına bir yığın iş gelirken Pavlin orada değildi ve tıpkı Trooga'yı o halde gelen herkes gibi, o da neler olduğunu gerçekten merak ediyordu.
"Ahh... Nerden başlasam onu bile bilemiyorum. Denizde sadece üç saat kaldık ama başımıza gelmedik kalmadı!"
"Anlat" dedi Pavlin... "Ben dinlerim..."
"Pekala pekala!" dedi Trooga. Zaten kendisi de anlatmak için bir bahane arıyordu. "Herşey ufak bir cephane temini için Kalimdor'a gitmek istememizle başladı..." >>
Blinnes Kardeşliği Sunar...
Bir Warcraft Filmi...
Yazan ve Yöneten:
Doğa Can KILIÇ
DENİZDE DEHŞET
3.5 saat önce...
"Herkes gemiye!" diye bağırdı Trooga. Oldukça keyifliydi, çünkü her ne kadar çok fazla deniz seyehati yapmasa da, gemide yolculuk yapmaya bayılırdı. Önceki haftalar yaşadığı dehşet dolu anlardan sonra, bir gezi herkese çok iyi gelecekti. Üstelik, Trooga'nın bu gemi yolculuğunda geziden başka planları da vardı. Bunlardan diğer üyelere bahsetmemişti, Muragan'dan sonra artık kimseye güveni kalmamıştı.
O gün Trooga ile birlikte gemi yolculuğuna gelen herkes, sadece güzel bir gezintiye çıkacağını sanıyordu. Trooga'nın amacı ise, Ratchet'e gidip bir süredir gizlice izini sürdüğü kadim emaneti ele geçirmekti: Ejder Dişi... Herkes gemiye bindi, Trooga kaptana hazır olduğunu söyledi. Kaptan, Gilneas'ta tanıştığı oldukça yaşlı bir insandı... En sonunda gemi denize açıldı ve bütün ekip ranzalarına yerleştiler. Aradan 1 saat geçti ve Zyphe huysuzlanmaya başladı.
"Lanet olsun! Beni deniz tutar, Kalimdor'da bir gezi için gemiden daha iyi bir yol yok mu?"
"Keyfini çıkar işte!" diye payladı onu Honorwing. "Gayet güzel bir gemi yolculuğundayız. Al bir rom iç!"
Honorwing Zyphe'a bir şişe rom'u fırlattı. Şişe Zyphe'i ıskaladı ve kafasına çarpıp yere düştü.
"Argh!" diye bağırdı Zyphe. "İşte şimdi gerçekten kusmak zorundayım." Yalpalayarak geminin kenarından denize kusmaya gitti. Deniz oldukça dalgalıydı ve bu yüzden yürümek oldukça zordu. Bir süre sonra dışarıdan Zyphe'nin sesi geldi.
"Hey çocuklar... Şuna bir bakın!"
Trooga ve diğerleri merakla dışaarı çıktılar. Gördükleri manzara oldukça korkutucuydu: Bütün gökyüzü simsiyah bulutlarla kaplıydı ve dalgalar geminin yüzeyine kadar geliyordu.
"Tamam... Bu bir sorun olabil--"
"DİKKAT ET!" diye bir ses geldi arkadan. Bu Jack'ti ve eliyle Trooga'nın ilerisinde birşeyleri gösteriyordu. Trooga arkadasını döner dönmez devasa bir dalga gelip am Trooga'nın bulunduğu yere vurdu. Trooga dengesini kaybetti ve daha ne olduğunu anlamadan kendisini denizde buldu.
"Lanet olsun!" diye bağırdı Jack. Hemen üstünü çıkardı ve on yıllık usta bir yüzücü misali hiç tereddüt etmeden balıklama denize atladı. Shallw koşarak bir ip ve can simidi buldu ve aşağıya attı. Beş dakika sonra, Trooga geminin güvertesinde boğazındaki suları dışarı atmakla meşguldü.
"Bu çok yakındı, ha?" dedi Garuk rahat görünmeye çalışarak.
"Öyleydi" dedi Jack. "Herkes geminin kenarından uzaklaşsın, bir dalga daha istemiyorum. Ayrıca Trooga'yı içeri taşıyın."
"Ben kendi kendimi taşıyabilirim." dedi Trooga ayağa kalkarak. "Neden her yola çıkışımıza kötü bir şey olmak zorunda?"
"Bilmiyorum efendim" dedi Shallw. Ancak hemen içeri girsek iyi olacak.
Ekip içeri geçtikten sonra, dalgalanmalar daha da kuvvetlenerek devam etti. Hatta bir ara gemi öyle kuvvetli savruldu ki, Trooga uçarak kuzey tarafındaki duvara yapışıverdi. Shallw, onun dikişlerinin patlayıp patlamadığını kontrol ederken, iyice sarhoş olan Garuk katıla katıla gülmekle meşguldü.
"Haha... Lanet ossun, bir an önümden bööle mavi bişeğ geçti. Meğeğse tuğoga imiş!"
Bu arada Trooga tekrar ayağa kalktı ve ayaklarını sürüyerek dışarı çıktı
"Nereye efendim?" diye sordu Shallw.
"Kaptanla konuşup ne kadar daha yolumuzun kaldığını soracağım."
"İyi olur!" dedi Zyphe. " Daha ne kadar kusabilirim bilmiyorum."
Trooga söylene söylene yukarı çıktı. 3-4 dakika sonra yüzünde endişeli ve şaşkın bir ifadeyle geri dödü.
"Bir gemi kaptanı olmadan kendi yolu boyunca hareket edebilir mi? Bilirsiniz işte... büyüyle falan."
"Hayır." dedi Shallw. "Neden bunu kaptana sormuyorsun?"
"Tabii... Yanlız şöyle ufak bir sorunumuz var... Neydi? Ah, evet; KAPTAN YOK!"
Garuk içtiği Rom'u ağzından dışarı püskürttü. Shallw uzandığı hamkatan düştü ve Jack öylece kalakaldı. Zyphe ise hala midesini içinde tutmakla meşgul olduğu için pek tepki veremedi. ilk kendine gelen Jack oldu.
"Kaptan yok da ne demek oluyor?" diye sordu Jack.
"Baya baya kaptan yok işte. Geminin dümeni boş, bizden başka kimse yok gemide!"
Bütün ekip koşarak dümenin olduğu güverteye çıktı. Trooga haklıydı: Kaptan gerçekten de ortada yoktu. Peki ama nereye kaybolmuştu? Herkes merakla etrafı koaçan etti ama ona dair bir iz göremedi. O sırada Jack, geminin pruvasından güverteye kanlaar sızdığını farketti. Dramatik bir edayla başını yavaşça yukarı kaldırdı ve ağzı dehşet içinde açıldı.
"Çocuklar... Buna baksanız iyi olur!"
Trooga, daha arkasını dönmeden Jack'in ne söyleyeceğini anlamıştı. Herkes pruvanın mızrak ucu şeklinde yapılmış tepeisne baktı ve Jack gibi onlarda dehşete düştüler Kaptan bir yere kaybolmamıştı, başından beri oradaydı ve nasıl olduysa bedeni, pruvanın ucuna saplanıvermişti. Zyphe dayanamdı ve çığlığı bastı.
"MURADIN'IN SAKALI AŞKINA! ŞİMDİ NE YAPACAĞIZ?"
.Garuk Zyphe'nin yanına gidip onu yakasından tuttu ve bir tokat yapıştırdı. "Küçük kız çocukları gibi çığlık atmayı bırak!" diye bağırdı Zyphe'nin yüzüne.
O sırada gökyüzünde, sanki cehennemden geliyormuş gibi çığlık sesi geldi. Ancak bu ses Zyphe'ninki gibi korkuyu değil, öfkeyi ve ölümü anlatan bir çığlıktı. Herkes aynı anda yukarı baktı ve çişeleyen yağmurun içinde bir siluet gördü: Devasa, yanan kanatları vardı, göğsünden alevler fışkırıyordu ve korkunç demirden çenesi on tane Girifonu çerez niyetine yiyebilecek güçteydi.
"Kanatlıölüm"
Devam Edecek...