Deborah Brody Brody itibaren San Francisco 1, Nikaragua
** spoiler uyarısı ** Tamam, bu yüzden geleceği kucakladım ve bekletme listesinde iki - üç ay beklemek yerine, New Moon için e-kitabı yerel kütüphanemden indirdim. E-kitapların büyük bir hayranı değilim, Alacakaranlık Serisi ve diğer kitaplar için beğeneceğimden emin değilim, ancak büyük tutma listelerim var, bir istisna yapabilirim. Bekletme listesinde beklemediğim için mutluyum. Bu kitap biraz kötü. Volturi ile bitirmeyi ve onları görmeyi sevdim ve Emily beni gerçekten eğlendiren Porsche'yi (sp?) Çaldı. Ama Bella'yı kafanın yanına sokmak gibi hissettim. Edward'ın kalbini kırmasını sağlıyorum ve yaşadığı acıyı göstermeyi anlıyorum, ama ciddi şekilde sekiz ay boyunca olduğu gibi devam etmesi biraz fazla. Özellikle neyi çıkardıkları gerçeğiyle? Altı ay? Teknede bir kelime, kitabın 3 / 4'leri devam ediyor ve nasıl nefes alamadığı hakkında, çünkü ayrılıktan acıtıyor. Hiçbir normal insan bunu yapmaz, keder ve devam eder. Jacob, Jacob’un karakterini seviyorum, tatlı ve iyi bir arkadaş, Meyer arkadaşlığı kurmak ve karakterini yaratmak için iyi bir iş çıkardı. Bella'nın arkadaşlığını hak ettiğini düşünmüyorum, ancak Meyer onu oluşturmak ve yaratmak için iyi bir iş çıkardı. Kitabın az kullanılan özelliklerinden biridir, çünkü kitabın çoğu tam kabartır. İyinin yakın sonu, ben de çok iyi yaratılmış karakterler oldukları Volturi ile tanışmaktan hoşlandım. Kötü için kitapta bu kadar kısa bir süre kalmışlardı. Daha doğrusu… .. gizemli ve kendilerini nasıl tasvir ettikleri konusunda eğlendiler. Carlise’ın karakterini de seviyorum. Keşke daha çok kitapta olsaydı. Aslında, Carlise’in karakteri ve nasıl düşündüğü hakkında bütün bir diziyi okudum. Ho vampir oldu, tanıştığı kişi diğerlerini, hayatını ve zamanlarını yaptı. En azından Carlise’nin karakterinin özü var. İçinde bulunduğu kitabın birkaç bakışta bile, kitabın ana karakterleri Bella, Edward ve Jacob'u parlatıyor. Kitap, aşk hikayesine çok fazla odaklanmak ve onun bitti. Evet, hikayenin bir aşk hikayesi olduğunu varsayalım, ama okuyucuya kaç kez Bella'nın ne kadar korkunç uyuşmuş hissettiğini ve kollarının göğsüne nasıl sarıldığını anlatmak zorundasınız, çünkü Edward'ı kaybetmekten nefes alamıyor. (Diğer her sayfada olur, işte bu kadar) Diziyi, yalnızca arka plan karakterlerine ve arka plan hikayelerinin birkaç gizli görüntüsüne dayanarak bitiriyorum.
Arsa bir sürü değil - ama bol osuruk şakalar, labirentine, "nerede waldo" türü bulmacalar ve çocukları eğlendirmek için diğer şeyler. Kolayca dikkati dağılan bir okuyucu veya uzun bir araba yolculuğu için iyi olurdu.
Bu kitabı okumadan önce birçok karışık şey duydum: "klişe" "inanılmaz" "abartılıyor" vb. Sonunda onu alıp kendim için okumaya karar verdim ve yaptığım için çok mutluyum. Kitap satırlar arasında karakterlerin hissettiği duyguları yakalamayı başarıyor. Onları kendiniz hissetmeye başlıyorsunuz ve Charlie'nin (kahramanın) durumunda bulunmadığınızı bile tam olarak nereden geldiğini anlıyorsunuz. Bu kitabı şimdi HS'de mezun olarak okudum, ama keşke birinci sınıfta okumuş olsaydım. Bence her yaşta başka bir şey elde edebilirsiniz ve ben yine "Perks" okuyacağım.
Bu kitap harika: Saramago inanılmaz derecede basit ve çok iyi kurulmuş bir edebi temayı ele alıyor ve neredeyse matematiksel bir şekilde anlatı düzeyinde çalışıyor. Hikaye gerçekten her olası hareket ve eylemin özenli bir tükenmesidir. Ve Saramago, anlatının "hareketlerini" bir satranç oyununun "hareketleri" ile veya kelimenin tam anlamıyla fiziksel hareketlerle karşılaştırarak gerçekten de teorize ediyor: araba kazaları ve bedensel imha. "The Double" gerçekten gerçekten akıllı ve eleştirel olarak bilinçli ve onu Richardson ve Fielding gibi büyük çekim eski okul romancılarının çalışmalarına bağlayacak şekilde.
Belki de bu yeniden okumaya değmezdi, ama Marianne Dashwood bir ruh arkadaşı. Filmi izleyerek bu romanın takdirini arttırdığını düşünüyorum ... bu nadir olaylardan biri ...