İşleyiş[değiştir | kaynağı değiştir]
Sensörler, geoide yakın bir yükseklik referans yüzeyine göre su seviyesinin yüksekliğini sürekli olarak kaydeder. Su cihaza alt borudan girer, elektronik sensörler su seviyesinin yüksekliğini ölçer ve verileri küçük bir bilgisayara gönderir.
Dünya çapında yaklaşık 1450 istasyonda geçmişe ait veri bulunmaktadır ve bunların yaklaşık 950'si Ocak 2010'dan bu yana küresel veri merkezine güncellemeler yapmaktadır. Bazı yerlerde kayıtlar yüzyılları kapsar, örneğin Amsterdam'da 1700'e kadar uzanan veriler mevcuttur.
Mareograflar gelgitleri ölçmek ve tsunamilerin boyutunu belirlemek için kullanılır. Ölçümler, ortalama deniz seviyesinin oluşturulmasını sağlar. Bu yöntemi kullanarak, deniz seviyesinin 0.1 m/1000 km'ye kadar eğimleri ve daha fazlası tespit edilebilir.
Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]
Deniz seviyesinde ölçümler,1830'a kadar mekanik şamandıralar ve durgun kuyular ile kendi kendine kayıt göstergeleri oluşturan, basit ölçüm direkleri veya "gelgit direkleri" kullanılarak yapıldı.
Gelgit direkleri ve şamandıra göstergeleri, 150 yılı aşkın bir süredir deniz seviyesi ölçümünün birincil aracıydı ve bugün bazı yerlerde kullanılmaya devam edilmekte. Günümüzde mareograf, enstrümantasyonun bir parçası olsa da, bu teknolojilerin yerini basınç göstergeleri, akustik / ultrasonik göstergeler ve radar göstergeleri aldı.
Tarihsel olarak kullanılmış Mareograflar:
- Kelvin tipi mareograf
- Fuess tipi mareograf
- GSI tipi mareograf
- Yüksek doğrulukta otomatik mareograf
- Yüksek çözünürlüklü otomatik mareograf[1]
Ortak uygulama[değiştir | kaynağı değiştir]
Mareograf, düşük veya yüksek gelgit seviyelerinin olduğu sığ koylarda veya köprü olan yerlerde, nakliye ve balıkçılık endüstrileri için oluşabilecek engelleri belirlemede kullanılabilecek pratik bir uygulamadır. Örneğin, Portekiz deki Cascais Mareografı, Lizbon limanına yapılan nakliyelerde zorluklara sebep olan Tejo Nehrindeki kum yığınları nedeniyle kurulmuştur. Benzer sorunlar nedeniyle birçok endüstri, dünya çapındaki limanlara devlet kurumlarının da desteği ile (NOAA gibi) özel mareograflar yerleştirmiştir.
Mareograflardan toplanan veriler, küresel hava koşullarını, ortalama deniz suyu seviyesini ve eğilimlerini,özellikle küresel ısınma ile potansiyel olarak ilişkisini araştıran bilim insanlarını da ilgilendirmektedir.[1]
Modern göstergeler[değiştir | kaynağı değiştir]
Son yıllarda, gerçek zamanlı, uzaktan gelgit bilgilerinin bir gelgit sensörüne güneş enerjili kablosuz bağlantı yoluyla çevrimiçi olarak yayınlanmasına izin veren yeni teknolojiler geliştirildi. Akustik /ultrasonik sensörler büyük bir etki oluşturacak şekilde yerleştirildi ve veriler Twitter üzerinden düzenli olarak yayınlanmakta ve çevrimiçi olarak da görüntülenmektedir.[1]