Berlin – Berlin uğultu. Bunu bir süre önce yazdım. O zamanlar Friedrichshain’de sis borusu veya geminin sinyali gibi tuhaf bir bilinçaltı uğultu sesi duyan iyi bir arkadaş hakkındaydı. O da gece duyulabilirdi. Ama nereden geldiğini tam olarak belirleyemedi.
Geçenlerde bir mesajı okuduğumda o garip uğultu sesini düşündüm. Bu, 40 yıldan fazla bir süredir uzayda bulunan ve dokuz yıl önce güneş sisteminden ayrılan “Voyager 1” uzay aracı ile ilgiliydi. O zamandan beri yıldızlararası uzayda vızıldıyor. Araştırmacılar sondadan alınan ölçümleri değerlendirdiklerinde ilginç bir şey buldular. Ve ne? Doğru! Uzayda uğultu!
Ancak bir insan olarak, oradaki uğultuyu duyamazsınız, çünkü ses boşlukta hareket edemez. Ancak, araştırmacılar “Voyager 1” verilerini değerlendirdiler. Bunlar gazın yıldızlar arasında olduğunu gösteriyor 40 Hertz frekansında salıncaklar. İnternette – YouTube’da – seslere dönüşen bu plazma dalgalarını duyabilirsiniz: derin, bilinçaltı bir uğultu olarak.
Tüm dünya da uğultu yapıyor – insan kulağı da duyulmuyor. On Hertz’e kadar olan derin uğultu, kıtaların kıyılarındaki uzun okyanus dalgalarının dünyayı harekete geçirmesi nedeniyle meydana geliyor. En azından araştırmacılar bunu birkaç yıl önce böyle açıkladı. “Bunu doğru bulmuyorum” diyor içimdeki Berlinli, “ama eğer böyleyse, böyle ye.”
Dünyanın farklı yerlerinde başka uğultu olayları da duyuldu. Örneğin, bir yerleşim yerinin sakinlerini çılgına çevirdiği İsviçre’nin St.Gallen kentinde. 2017’de bir sayfa yazdı: “Bazen büyük bir fırtına gibi geliyor, sonra yine bir trafo istasyonunda olduğu gibi, diğer zamanlarda da yakındaki bir garajda sürekli bir motor çalıştığında veya sokakta beton karıştırıldığında olduğu gibi.”
Güney Almanya, İngiltere ve ABD’de benzer olaylarda olduğu gibi, nedenler henüz bulunamamıştır. Psikolojik sorunlardan, mekanizasyonun sonuçlarından veya etkilenenlerin özellikle iyi işitmesinden şüpheleniliyor. İçimdeki Berlinli, “Belki de tüm dünya bazı insanların kafasında vızıldıyor” diye homurdanıyor.
Başta bahsettiğimiz Berlin’deki uğultuya geri dönelim: Tabii ki böyle bir şey duyabilirsiniz çünkü şehir bugün doksan yıl önce, ünlü kabare sanatçısı Otto Reutter’in kış bahçesinde şarkı söylediği zamandan çok daha sessiz: “Hayır. , tek seferde ses, zil, Ratteln, det Jeläute … “Eklemek gerekir:” Det Jescheppa, Jestampfe, Jejaule, Jequietsche, Jeratter, Jetrappel ve Jepfeife. “
O zamanlar araçlar bugün olduğu kadar sessizce köşeyi dönmüyordu. Patladılar, çatladılar, fırladılar ve koşarak dışarı çıktılar. Lokomotifler yüksek sesle vuruyor, tıslayan buhar devleri gibiydi. Fabrika sirenleri uludu, at arabaları sallandı. Bir yerden gelen bilinçaltı bir uğultu sesi fark edilmeyecekti. Öyleyse bugün sessiz saatlerde evrenin uğultusunu duyabildiğimiz için mutlu olalım.