We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Arka plan
Kuzey İskoçya'da birçok deniz yosunu türü vardır. Biri yeşil alg (klorofit).
Onlar 'kabarcıklarla' dolu. Web aramalarına göre bu baloncuklardan biri (görerek fark edebileceğiniz iki tür vardır) sporlardır; diğerlerine şamandıralar denir.
Aramalara göre, Kelp (veya kahverengi alg) yüzdürücüler gazlarla doludur. Ancak Chlorophyta'nın çoğunu suyla dolu buluyoruz, bazılarında kabarcıklar var ama küçük olanlar.
varsayım
İçerideki su, hava kabarcıkları yerine deniz suyundan daha düşük bir yoğunluğa sahip olabilir.
Soru
Bu konuda herhangi bir bilgi var mı?
Bir düşünce organizma için enerji maliyetleridir. Bir organizmanın çevresiyle ozmotik dengede (izotonik) olması, suyun veya çözünen maddelerin aktif taşınması yoluyla daha düşük iç ozmolariteyi sürdürmek için sürekli çalışmaktan enerjik olarak daha uygun olacaktır. Dikkate alınması gereken ikinci şey, hücre boyutu ve yoğunluk farklılıklarıdır. Deniz seviyesindeki hava sudan birkaç yüz kat daha az yoğundur, bu nedenle küçük gaz kabarcıkları bile bir hücre için önemli bir kaldırma kuvveti yaratacaktır. Öte yandan, saf su deniz suyundan yalnızca yaklaşık %2,5 daha az yoğundur, bu da eşdeğer kaldırma kuvveti oluşturmak için çok (çok) daha büyük bir hacme ihtiyaç duyulacağı anlamına gelir.
Tüm bunlar, vakuulleri deniz suyundan daha düşük yoğunlukta tutmak için aktif su taşınımı kullanan bazı büyük deniz fitoplanktonları olduğu için, varsayımınız için bir miktar makul görünüyor (Kaynak).
Bu makale, diğer bazı rakip mekanizmaları da tartışıyor, ancak makalenin yazarının belirttiği gibi:
"... fitoplanktondaki gaz kesecikleri tarafından üretilmeyen pozitif yüzdürme vakalarının çoğu diatomlarla ilgilidir..."
Bu, varsayımınızın tartışılmaz bir reddi değil, ama bana öyle geliyor ki gaz vezikülleri, kaldırma kuvveti oluşturmanın çok daha etkili bir yolu ve muhtemelen kaldırma kuvveti oluşturmanın diğer biyolojik yollarına göre enerjik olarak tercih edilir.
Arka plan
Spirulina sağlık sektöründe, gıda endüstrisinde ve su ürünleri yetiştiriciliğinde önemli bir popülerlik kazanmış çok hücreli ve filamentli siyanobakterilerdir. Suda gelişir ve büyür, kolayca hasat edilebilir ve işlenebilir. Çok yüksek makro ve mikro besinler, esansiyel amino asitler, proteinler, lipitler, vitaminler, mineraller ve antioksidanlar içeriğine sahiptir. Spirulina gelişmekte olan ülkelerde yetersiz beslenme eksiklikleri ile mücadele için tam bir gıda takviyesi olarak kabul edilir. Spirulina gıda kullanımının uzun geçmişi ve en son bilimsel bulgularla kanıtlandığı üzere, insan tüketimi için güvenli kabul edilmektedir. Son yıllarda, Spirulina gelişen bir nutrasötik ve ilaç kaynağı olarak endüstrilerin yanı sıra araştırma derneklerinden de büyük ilgi topladı.
Kapsam ve yaklaşım
Bu makalenin temel amacı, aşağıdakilerin kullanımını gözden geçirmektir. Spirulina gıda endüstrisinde bir diyet takviyesi olarak. Bu çalışmada, üç ana alan Spirulina araştırma: büyüme, hasat ve potansiyel uygulama sunulmaktadır.
Temel bulgular ve sonuç
geliştirmek için önemli büyüme parametreleri incelenmiştir. Spirulina biyokütle verimliliği niteliksel ve niceliksel olarak. Bu inceleme, ticari olarak uygulanabilir teknoloji hakkında yararlı bilgiler sağlar. Spirulina yetiştirme. Geleneksel gıdaları takviye etmek için kitlesel ekim ve Yenilikçi formülasyonlara ayrıca ihtiyaç vardır. Spirulina tabanlı protein sistemi.
Yaratılış Araştırmaları Enstitüsü
Bilim adamları, bazı tuz yataklarının milyonlarca yıllık olduğuna inandılar. Bununla birlikte, tortularda bulunan canlı bakteriler, bu yaş atamalarını sorgulamaktadır. Bakterilerin sayısız çağlar boyunca nasıl hayatta kalabildiklerini açıklamak için yeni bir teori önerildi, ancak ne kadar iyi dayanıyor?
Bakteriler, derin yeraltından çeşitli halit (kaya tuzu) birikintilerinden toplandı. Bazıları, tuz oluştuğunda geliştiği anlaşılan küçük boşluklarda bulundu. Özellikle sorunlu bir bakteri, birkaç yıl önce New Mexico'daki, dünya yüzeyinin 1.700 fit altında bulunan Salado Formasyonu'nda keşfedildi. Araştırmacılar bakteriyi izole edip büyütebildiler ve o zamandan beri, tortunun oluşmasından bu yana 250 milyon yıl boyunca tuza bağlı küçük bir mezarda izole olarak yaşamayı nasıl başardığını anlamaya çalışıyorlar. 1
Olası bir açıklama, bakterilerin bir şekilde "sıvı kapanımları" adı verilen su dolu küçük ceplere göç etmesidir. Bununla birlikte, herhangi bir kurcalama belirtisi veya içinden geçmeleri için herhangi bir küçük çatlak yoktur. Ve eğer bakteriler gerçekten milyonlarca yıldır tuza kilitlenmiş olsaydı, DNA'ları uzun zaman önce tamamen parçalanmış olmalıydı. 2 Ancak bu canlı bakterilerdeki DNA ve onarım mekanizmaları hala işlevseldir.
Bakteriler, tüm hücresel yaşam gibi, çok çeşitli DNA onarım mekanizmaları ile iyi bir şekilde donatılmıştır ve bu tür mekanizmalar sürekli olarak keşfedilmektedir. 3 Ancak tüm bu sistemlerin çalışması için bir enerji kaynağı gerekir. Bilim adamları şimdi, tuza dayanıklı bakterilerle ilişkili alg hücreleri buldular ve bu, onları, alglerin bu gizemli tuza hapsolmuş bakteriler için bir enerji kaynağı sağladığını varsaymalarına neden oldu.
Dergide yayınlamak GSA Bugün, bir araştırma ekibi, yeraltındaki tuzla kaplı sıvı kapanımlarını, dünya yüzeyine yakın benzerleriyle karşılaştırdı. Tuza dayanıklı alglerin, Ölüm Vadisi ve Tuz Vadisi de dahil olmak üzere Kaliforniya'daki tuzlu birikintilerin yüzeyinde ve yakınında oldukça yaygın olduğunu buldular. Aktif olarak metabolize olurken, bu algler gliserin molekülleri üretir ve araştırmacılar bu gliserinin yakındaki bakteriler için bir enerji ve karbon kaynağı olarak kullanılabileceğini varsaymaktadır. 4
Dünyanın yüzeyine yakın algler ve bakteriler arasındaki etkileşim, tuza hapsolmuş bazı bakterilerin neden uzun yıllar hayatta kaldığını açıklamaya yardımcı olsa da, çalışma yazarlarının gözlemlerinin, derin yeraltındaki bakterilerin neden milyonlarca yıl sonra yaşayacağını açıklayamamasının en az iki nedeni var. yılların gömülmesi.
İlk olarak, araştırmacılar Kaliforniya bölgelerinden yaklaşık 900 kez bakteri kültürü yapmaya çalıştılar ve laboratuvarda sadece dört deneme bakteri üretti. Tartışmalı New Mexico örneklerinin kaynağına en çok benzeyen halit yataklarından alınan Ölüm Vadisi örneklerinden hiçbiri gelişmedi. Algleri besleyen bakterilerle ilgili hipotez doğruysa, Ölüm Vadisi örneklerinde yaşayan bakterilerin gözlemlenmesi gerekirdi.
Araştırmacılar, derin Ölüm Vadisi halit yataklarında alg hücreleri buldular, ancak bunlar, parçalanmanın çeşitli aşamalarında "bir güveç" oluşturdular. 4 Başlangıçta var olan derinlere yerleşmiş tuz seven bakterilerin o zamandan beri öldüğünü öne sürdüler. Ancak artık mevcut olmayan bakterilerin bir zamanlar çürümüş alglerden oluşan bir "güveç" olan şey tarafından beslenmiş olabileceği varsayımı, canlı alglerin milyonlarca yıldır gömülü canlı bakterilere gliserin sağladığı hipotezini desteklemez.
"Gliserol hipotezi"nin yetersiz kalmasının ikinci nedeni, alglerin büyümesi için ışığa ihtiyaç duyması ve güneş ışığının yerin yüzlerce fit altına girmemesidir.
Bu nedenle, kapana kısılan bakteriler bir süre alg kalıntıları üzerinde hayatta kalsa bile, sonunda bu besin kaynağı duracaktır. O zaman bakteriler, koruyucu bir "bekleme" modu olan spor aşamalarına girmek zorunda kalacaktı. Bununla birlikte, bu modda bile, DNA'ları sonunda dejenere olacaktır. Bu bakteriler ve bulundukları tuz oluşumları milyonlarca yıllık olamaz.
Bu bulgu, standart yaş belirleme sonuçlarını çürüten diğer birçok veriyle tutarlıdır. 5 Bu bakterilerin tuzda yalnızca birkaç bin yıl önce, yani Genesis Tufanı'nın meydana geldiği sıralarda birikmiş olması daha mantıklıdır. 6
- Vreeland, R.H., W.D. Rosenzweig ve D.W. Powers. 2000. 250 milyon yıllık halotolerant bakterinin birincil tuz kristalinden izolasyonu. Doğa. 407 (6806): 897-900.
- Criswell, D. Jurassic Park Ne Zaman Açılacak?Eylemler ve Gerçekler. 35 (6).
- Örneğin, 2010 yılının sonlarında, Rad18 adlı yeni bir proteinin, hücrenin düzenlenmesinde, tespit edilmesinde ve hasarlı DNA'nın onarılmasında önemli bir rol oynadığı bulundu. Bkz. Day, T.A. ve ark. 2010. Fosforillenmiş Rad18, DNA polimerazı η'yi durmuş replikasyon bölgelerine yönlendirir. Hücre Biyolojisi Dergisi. 191 (5): 953-966.
- Lowenstein, T.K., B.A. Schubert ve M.N. Timofeeff. 2011. Sıvı kapanımlarda mikrobiyal topluluklar ve halitte uzun süreli hayatta kalma. GSA Bugün. 21 (1): 4-9.
- Örneğin, bkz. Snelling, A. 2004. Grand Canyon Rocks'ın Radyoizotop Tarihlemesi: Uzun Çağ Jeolojisi için Başka Bir Yıkıcı Başarısızlık. Eylemler ve Gerçekler. 33 (10).
- Morris, J. 2002. Tuz Buharlaşan Deniz Suyundan Gelir mi?Eylemler ve Gerçekler. 31 (11).
* Bay Thomas, Yaratılış Araştırmaları Enstitüsü'nde Bilim Yazarıdır.
Yüzen Algler, Ev Yapımı Bir Varsayım - Biyoloji
Veritabanlarımızdan seçilen içeriğin makine çevirisini talep ettiniz. Bu işlevsellik yalnızca size kolaylık sağlamak için sağlanmıştır ve hiçbir şekilde insan çevirisinin yerini alması amaçlanmamıştır. Ne BioOne ne de içeriğin sahipleri ve yayıncıları, çeviri özelliğinin işlevselliği veya içeriğin doğruluğu veya eksiksizliği ile ilgili beyanlar ve garantiler dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere, herhangi bir açık veya zımni beyan veya garanti vermez ve açıkça reddederler. çeviriler.
Çeviriler sistemimizde tutulmaz. Bu özelliği ve çevirileri kullanımınız, BioOne web sitesinin Kullanım Hüküm ve Koşullarında yer alan tüm kullanım kısıtlamalarına tabidir.
Pseudopodia'nın Yüzdürme Gücü ile Aktif Yüzer E karşı Hidrodinamik Sürükleme Kuvveti ile Pasif Yüzer: Düz Şekilli Spumellerian Radyolaryanın Vaka Çalışması diktyocoryne
Ryo Ichinohe, 1 Yuta Shiino, 2 Toshiyuki Kurihara, 3 Naoko Kishimoto 4
1 Atmosfer ve Okyanus Araştırma Enstitüsü, Tokyo Üniversitesi, 5-1-5 Kashiwanoha, Kashiwa-shi, Chiba 277-8564, Japonya (e-posta: [email protected])
2 Jeoloji Bölümü, Niigata Üniversitesi, 8050 Ikarashi 2-no-cho, Nishi-ku, Niigata 950-2181, Japonya
3 Fen Bilimleri Enstitüsü, Niigata Üniversitesi, 8050 Ikarashi 2-no-cho, Nishi-ku, Niigata 950-2181, Japonya
4 Makine Mühendisliği Bölümü, Setsunan Üniversitesi, 17-8 Ikedanaka-machi, Neyagawa, Osaka 572-8508, Japonya
Mevcut olduğunda PDF ve HTML içerir
Bu makale yalnızca aboneler.
Tek tek satışı yoktur.
Radyolaryalıların psödopodlarının, yüzer davranış için kaldırma kuvvetinin kontrolünde rol oynadığı öne sürülmüştür. Planktonik yetenek açısından psödopodinin işlevini anlamak için yassı şekilli radyolarya üzerinde kültür deneyleri yaptık. diktyocoryne. davranışını gözlemlemek için bir cam hücre, bir stereomikroskop ve bir X-Y-Z aşaması kullanıldı. diktyocoryne yandan bir görünümden. Statik koşullar altında, diktyocoryne düz disk yüzeyinin her iki yanından cam hücre uzatılmış psödopodia tabanına topraklanmıştır. Daha sonra, bu bireyler, uzatılmış psödopodianınkine eşit bir uzunlukta hafifçe yükseldi, ancak dibe bağlı kaldı. Bu sonuçlar gösteriyor ki diktyocoryne yalancı ayakların ortaya çıkması yoluyla yüzdürme elde ederek yüzeye çıkma yeteneğinden yoksundur. Konveksiyon akışı koşulları altında, diktyocoryne sadece psödopodia tamamen uzatıldığında aşağı yönde hareket etti. Konveksiyon akışı yukarı doğru hareket ettiğinde, bireyler akışla birlikte yüzeyin hemen altına hareket etti. Ek olarak, konveksiyon akışı, aksoflagellum adı verilen uzun, kalın bir psödopodyumun yönünü akışa paralel olacak şekilde değiştirdi. Sonuç olarak, axoflagellum her zaman akış aşağı tarafa doğru yönlendirildi, yukarı dönüşte axoflagellum tarafındaki disk yüzü oldu. Düz şekilli spumellaryanların hücrelerinin içinde simbiyotik alglere sahip oldukları göz önüne alındığında, benzersiz planktonik yetenekleri alg fotosentezinin kararlı verimliliğine yol açar.
© Japonya Paleontoloji Derneği tarafından
Ryo Ichinohe , Yuta Shiino , Toshiyuki Kurihara ve Naoko Kishimoto " Sözde Yüzdürme ile Aktif Yüzer E karşı Hidrodinamik Sürükleme Kuvveti ile Pasif Yüzer: Düz Şekilli Spumellerian Radyolaryanın Vaka Çalışması diktyocoryne," Paleontolojik Araştırma 23(4), 236-244, (1 Ekim 2019). https://doi.org/10.2517/2018PR023
Geliş: 31 Mart 2018 Kabul: 22 Ekim 2018 Yayınlanma: 1 Ekim 2019
Silah çakmaktaşı çört - bol korunmuş hücreler
Warrawoona Grubu fosil mikropları biyolojik kökenler konusunda belirsiz kalırken, Kanada'daki 2 Bya Gunflint Chert'inkiler değil. Gunflint mikrofosilleri çeşitlidir, bol miktarda bulunur ve modern bakteri formuna benzer (Cloud, 1965a Cloud 1965b Knoll, 1978). Bununla birlikte, bu demir metabolize edici organizmalar, çok küçük konsantrasyonlarda demir içeren modern denizlerde artık yaygın değildir. Gunflint gibi 1.8 ile 2.1 Bya arasında tarihlenen bu tür demir açısından zengin çörtler, aslında yeryüzünde oldukça yaygındır, erken Arkean denizlerinin demir zenginliğinin tartışılmaz bir ölçüsüdür.
Schoff ve iş arkadaşları, Güney Afrika, Cape Eyaletindeki 2.6 Bya Campbell Group (Altermann, 1995) ve Avustralya'daki yaklaşık 850 Mya Bitter Springs Formasyonu'ndan (House, 2000), güney Ural Dağları'nın 680-790 Mya Min'yar Formasyonu (Nyberg, 1984). Son zamanlarda, belki de erken Arachaean'daki siyanobakterilerin kanıtlarının en açık sözlü savunucusu olan Schopf, muhtemelen biyojenik stromatolitler içerdiği bildirilen 48 Archaean tortusu listeledi, bunların 14'ü 40 morfotip varsayılan mikrofosil içerir ve 13'ü 3.2 ila 3.5 yaş aralığındadır. Bya (Schopf, 2006).
Diğer araştırmacılar kesinlikle aynı fikirde değiller. Örneğin, Blank (2002), genom dizilimine dayanarak, siyanobakterilerin 2,3 milyar yıl kadar geç bir tarihte ortaya çıkmış olabileceğini öne sürüyor. Bütün genomik DNA dizilerine dayanan filogenetik ağaç, siyanobakterilerin bakteri ağacından ayrılan son ana soylardan biri olduğunu ve kükürt oksitleyen bakteriler ve sülfat indirgeyen bakterilerden önce geldiğini göstermektedir. Bu, yaklaşık 2,7 milyar yıl önce merkezlenen jeokimyasal kayıttaki değişiklikleri yansıtıyor. Hipotez, kükürt bileşiklerinin izotopik fraksiyonasyonunun genişlediğini, ardından atmosferdeki oksijendeki ani artışı ve yaklaşık 2,2 veya 2,3 Ba'da yüzey suyu ortamlarını bulan jeoloji ile tutarlıdır.
Atmosferin Oksijenlenmesi - bioshere'in derin bir dönüşümü
Siyanobakteriler ne zaman ortaya çıktıklarına bakılmaksızın, yaklaşık iki milyar yıl boyunca erken dünyadaki baskın yaşam biçimini oluşturdukları ve dünyanın atmosferik oksijeninin yaratılmasından, CO2 tüketilmesinden ve fotosentetik metabolizma ile O2 salınmasından sorumlu oldukları yaygın olarak kabul edilmektedir. Modern atmosferin yaratılması, elbette, Kambriyen Patlamasına ve ardından tüm hayvanlar da dahil olmak üzere aerobik yaşam biçimlerinin evrimine güç veren jeolojik tarihteki belki de en kritik olaydır (Ohno, 1997).
Stromatolitik Yapılara Mikrobiyal Paspaslar
Prekambriyen zamanlarda, bakteriyel matlar tortuyu yakalamak ve çimentolamak için geniş platformlar oluşturdu. Fotosentetik bakteriler için, çevredeki sudaki karbondioksitin tükenmesi, tortu taneciklerine ek olarak kalsiyum karbonatın çökelmesine neden olabilir ve bunlar daha sonra yapışkan müsilaj katmanları içinde tutulur (siyanobakteriler ultraviyole radyasyondan koruma sağlayan bir film olarak oluşur). Çökelticiler ve tortular birlikte, en üst katmanı işgal eden canlı bateryal kolonilerle birlikte birbiri üzerine büyüyen stromatolit katmanlar oluşturdu. Siyanobakteriler ayrıca yapı içinde minimum tortu oluşumuyla kalsiyum karbonatı doğrudan çökeltme yeteneğine de sahiptir. Bakteriler, büyüyen, sert tortul platformu tekrar tekrar kolonize edebilir ve döngüsel tekrarlayan bir süreçte katmanlar halinde katmanlar oluşturabilir. Ortaya çıkan ardışık katman, mikroorganizma ve çevreye bağlı sayısız şekil alabilir ve eğer doğa güçleri tarafından rahatsız edilmeden bırakılırsa, güneşin yaşamı sürdüren ışınlarına doğru yukarı doğru büyüyen devasa kubbeler ve düz laminer yapılar oluşturabilir.
Stromatolitlerin ayrıca, bitki olduğu varsayılan algler tarafından oluşturulduğu çeşitli şekillerde tanımlanmaktadır. Bu, siyanobakterilerin alg olduğu düşünülen (ve mavi-yeşil algler olarak adlandırılan) ve alglerin bitki olduğu düşünülen zamandan kalma bir kalıntıdır. Aslında, siyanobakteriler prokaryotik bakterilerdir (yaşam alanı Öbakteriler) ve "genomik" bilim, ökaryotik, fotosentetik ve ototrofik alglerin bitki olup olmadığını veya belirgin bir filogenetik gruplamayı hak edip etmediğini tartışıyor. Ne olursa olsun, ökaryotik algler, stromatolitlerin önemli ölçüde oluşmaya başlamasından yaklaşık 2 milyar yıl sonra, yaklaşık 1.5 Ba'ya kadar ortaya çıkmadı. Bu nedenle, algler tarafından stromatolit oluşumunun Fanerozoyik'e veya muhtemelen Geç Proterozoyik'e kadar önemli olmadığı muhtemeldir.
Bantlı Demir Oluşumları (BIFS)
Her zaman böyle tanınmasa da, Bantlı Demir Oluşumları (BIF'ler), stromatolitlerin başka bir şeklidir ve yine siyanobakteriler, BIF oluşumu için oksidan kaynağı sağlayan kahramanlardır. BIF'ler, esas olarak Fe içeren minerallerden (demir oksitler) ve silikadan oluşan, büyük, yanal olarak geniş ve küresel olarak dağılmış kimyasal tortu birikintileridir. Demir doğal olarak iki halde bulunabilir. İndirgenmiş veya ferrik demir suda çözünür. Arkean okyanuslarında, Dünya'nın iç kısmından muazzam ferrik demir salındı. Okyanuslarda serbest oksijenin varlığı, çözeltideki indirgenmiş (çözünür demir) demiri oksitleyerek demir oksit olarak çökelen oksitlenmiş (çözünmez demir) demiri oluştururdu. Bu nedenle, bantlı demir katmanları, fotosentetik organizmalar tarafından salınan oksijenin, Dünya okyanuslarında çözünmüş demir ile birleşerek çözünmeyen demir oksitleri oluşturmasının sonucudur. Bantlanmanın oksijen üretimindeki döngüsel zirvelerden kaynaklandığı varsayılır. Bunların mevsimsel mi yoksa başka bir döngüyü mü takip ettiği belli değil. Dünyanın başlangıçta dünya denizlerinde çözülmüş çok miktarda demirle başladığı varsayılmaktadır. BIF'ler jeolojik kayıtlarda yaklaşık 3,8 Bya'dan (Isua, Batı Grönland) yaklaşık 1,8 Bya'ya kadar, maksimum bolluk yaklaşık 2,5 Bya'da ve Neoproterozoik zamanda (yaklaşık 0,8 ve 0,6 Bya'dan) tekrar ortaya çıkar. Bilimsel literatür, BIF'lerin ortadan kaybolmasını yaygın olarak, derin okyanusların 1.8 Bya'da oksitlenmesi gerçeğine bağlamaktadır (Cloud, 1972), bunların oluşumu görünüşte anoksik derin suları gerektirmiştir. hidrotermal olarak türetilmiş Fe2+ biriktirmenin gerçekleştiği yerlere teslim etmek. Bununla birlikte Konhauser (2002), bir enerji kaynağı olarak Fe2+'yı doğrudan oksitleyen organizmalar tarafından BIF üretimi için alternatif bir mekanizmanın kanıtını sunar. Gallionella ve Chromatium bakteri cinslerinin böyle bir metabolizmayı kullandığını ve her ikisinin de Prekambriyen okyanuslarında var olma ihtimalinin yüksek olduğunu iddia ediyor. İlginç bir şekilde, dünyanın BIF'lerinde tutulan oksijen miktarının atmosferde bulunan miktarın yaklaşık 10 katı olduğu tahmin edilmektedir.
Son araştırmalar, stromatolit form çeşitliliğinin Paleoproterozoyik boyunca arttığı, Mesaproterozoyik'te yaklaşık 1.5 Bya'da maksimuma ulaştığı, yaklaşık 700 milyona kadar devam ettiği ve Prekambriyen-Kambriyen sınırında istikrarlı bir şekilde birkaç taksona düştüğü hipotezini desteklemektedir (Olcott, et. al. ve Wray, 1996). Bu, 2 Bya'da dik bir düşüşe işaret eden önceki verilerin aksine, verilerden artık tek bir havzadan gelen tüm stromatolitlerin %50'sinin bir artefaktı olduğu görülüyor ve bu nedenle, bu düşüş hacimdeydi. Bu bölgesel anomali ortadan kaldırıldığında, formlardaki en keskin düşüşün Kambriyen'de gerçekleştiği görülüyor. Yazarlar, stromatolit formlarını korunmuş karbonatlı kaya hacmiyle normalleştirerek, stromatolit form çeşitliliğindeki en keskin düşüşün Geç Neoproterozoyik'te meydana geldiğini ve makroskopik metazoanın yaygın görünümü ve önemli biyotürbasyon (yani aktivite tortuları oksijenli ve homojen tutan dipte yaşayan hayvanlar). Tersine, stromatolitler, ana hayvan filumlarının çeşitlenmesinin 1 ile 1.2 Ba arasında meydana geldiği hipotezini dolaylı olarak destekler (Wray, 1996). Lamine tortular denizin alt bölgesinde oksijen tükenmesinin bir işareti olduğundan, biyotürbasyon stromatolitik yapıların inşasını engelleyecektir. Bu araştırma, ortaya çıkan ve kendileri çeşitlenen diğer organizmaların seçici baskısı nedeniyle stromatolit oluşturan taksonların çeşitlenmesini öngören evrim teorisi ile tutarlı görünüyor.
Büyük olasılıkla, derin Prekambriyen zamanda stromatolitlerin oluştuğu paleoortamlar hakkında kabataslak bir anlayıştan daha fazlasına sahip olmayacağız ve Paleozoik'teki ortamların yalnızca eksik bir anlayışına sahip olacağız. Modern zamanlarda stromatolitik büyümeyi destekleyen şu anda nadir bulunan ortamları incelersek, sağlam varsayımlar mümkündür. Siyanobakterilerin modern mikrobiyal karbonatların oluşumunda birincil organizma olduğu bulunmuştur. Bu prokaryotik bakteriler (argo adı, fotosentezde yer alan pigmentasyona sahip mavi-yeşil alglerdir) artık yalnızca diğer organizmalar tarafından otlatmanın ve oyuk açmanın azaldığı ve makro alglerin ve bitkilerin düşük oluşumunun olduğu bölgelerde bulunur. Modern stromatolitlerin bulunduğu ortamlar tipik olarak hipersalindir, ancak aynı zamanda yüksek alkalilik, düşük besin maddeleri, yüksek veya düşük sıcaklıklar ve güçlü dalga veya akım eylemleri içeren alanları da içerir. Modern stromatolitlerin, diğer yaşam formlarının çoğunun daha az arzu edilir veya muhtemelen tahammül edilemez olduğunu düşündüğü alanlarda var olma eğiliminde olduğu bariz bir model olarak ortaya çıkıyor. Bu nedenle, modern stromatolit üreten organizmalar genellikle rekabet etmek zorunda oldukları organizmaların ve/veya bunları besin olarak kullanabilecek organizmaların yaygın olmadığı alanlarla sınırlıdır.
Yöntemler
Top ve mat kolonilerinin maksimum biyokütlesini tahmin ediyoruz. Top benzeri kümelenmeler genellikle 16 şeklinde neredeyse küreseldir ve benzer boyuttaki toplar hidrodinamik 17 nedeniyle birbirini toplama eğilimindedir. Bu nedenle, ilk problemimiz, birim uzayda eşit kürelerin nasıl yakın paketleneceğini belirlemektir. Bunun için en uygun çözüm, geometri 18'deki Kepler varsayımıyla verilmektedir. İkinci problemimiz, top kolonisi ile aynı alan ve aynı çevresel koşul altında mat koloninin maksimum biyokütlesinin nasıl tahmin edileceğidir.
İlk olarak, top benzeri kümelerin içi boş bir merkeze sahip olmadığı bir durumu ele alıyoruz. Minimum toplam boşluk ile kürelerin optimal düzenlemesi, Şekil 4'te gösterildiği gibi üç boyutlu Öklid uzayında altıgen sıkı paketlenmiş bir yapıya sahiptir. r bir kürenin yarıçapıdır. Her kürenin diğer altı küre ile çevrelendiği birinci katman, birim altıgenlere bölünebilir (Şekil 4a'daki A modeli). Temel geometri bize ilk katmandaki tek birim altıgen üzerindeki toplam hacmin (biyokütle) ile verildiğini söyler. . Burada kenarlara nasıl davrandığımızın etkisini dikkate almıyoruz, çünkü bir habitatın toplam alanı, birim altıgenin alanından nispeten daha büyüktür.
Yarıçaplı top benzeri kümelerin optimal düzenlemesi r.
a-e'nin her katmanın plan görünümleri olduğuna dikkat edin. (a) Ölçümleriyle birlikte birinci (alt) katmanın (Desen A) altıgen sıkı paketlenmiş yapısı. Birim altıgen (kalın çizgiler içinde), üç tam top benzeri kümenin (bir tam küre ve altı üçte bir küre) hacmini içerir. (b) İkinci katmanda top benzeri kümelerin bir düzenlemesi (B Modeli1). (c) İkinci katmandaki top benzeri kümelerin başka bir düzenlemesi (B Modeli2). (d) Model B ile birim altıgenin ayrıntılı ölçümleri1, birim altıgenin yine üç top benzeri kümenin hacmini içerdiğini gösterir. S1–6 kısmi kürelerdir. (e) Üç modelin (A, B) olası dikey düzenlemeleri1 ve B2) üç katmana kadar. (f) İçi boş bir merkeze sahip top benzeri bir kümenin yapısı, burada k içi boş merkezin yarıçapının tüm topun yarıçapına oranıdır. Ayrıntılar için metne bakın.
İkinci katman, bir küreyi ilk nereye yerleştirdiğimize bağlı olarak iki ayna görüntüsü düzenlemesine sahiptir (biçim B1 Şekil 4b ve desen B'de2 Şekil 4c). Bu katmandaki herhangi bir kürenin, birinci katmandaki üç komşu kürenin merkezi üzerinde yer aldığına dikkat edin. Yine her iki B'de1 ve B2 desenler, ikinci katmandaki tek bir birim altıgen üzerindeki biyokütle her zaman . Örneğin, Model B'de1 (Şekil 4b ve d), tüm kısmi kürelerin hacmi S1 S'ye6 Özdeş. Bu nedenle, toplam S hacmi1, S3 ve S5 S ile değiştirilebilir2, S4 ve S6.
Genel katman yapısı Şekil 4e'de gösterildiği gibi olur. İlk katman A deseninden başlıyorsa, ikinci katman B olmalıdır.1 veya B2. İkinci katman B ise1, üçüncü katman A veya B olmalıdır2, ancak, eğer B ise2, bu ya A ya da B olur1. Katmanları artırdıkça bu yapı korunur. Böylece, tek bir birim altıgen üzerindeki toplam biyokütle 4 olur.nπR 3 nerede n katman sayısıdır. Bir birim altıgenin alanı ile verildiğinden , habitatın birim alanı üzerindeki biyokütle .
İkinci olarak, top benzeri kümelerin içi boş bir yarıçap merkezine sahip olduğu bir durumu ele alıyoruz. kR nerede 0 ≤ k < 1 (Şekil 4f). Burada, içi boş top benzeri bir kümenin hacmi (4/3) olduğu içinπR 3 − (4/3)πR 3 k 3 = (4/3)πR 3 (1 − k 3), her katmanda tek bir birim altıgen üzerindeki biyokütle her zaman 4'tür.πR 3 (1 − k 3 ). Bu nedenle birim alan üzerindeki biyokütle . Top benzeri bir kümedeki maksimum alg kalınlığı yaklaşık olarak tahmin edilmiştir. Akan Gölü'nde 5 cm 2. Top benzeri kümeler büyüdükçe (r > 5), içi boş bir yarıçap merkezine sahipler kR. Böylece, (1 - k)r = 5, yani .
Son olarak, bir mat koloninin maksimum biyokütlesini tahmin ediyoruz. Bir mat koloninin maksimum kalınlığı, içi boş bir göl topundaki alg kalınlığına yaklaşık olarak eşit olmalıdır (1 - k)r, aynı çevre koşulu altında, çünkü bu kalınlık alg fotosentezi için gerekli olan minimum ışık miktarına bağlı olacaktır. Böylece, bir mat koloninin maksimum biyokütlesi de (1 − k)r = 5 cm3/cm2 . Doğada mat kolonilerde görülen maksimum kalınlığın 5 cm'den farklı olacağını unutmayın çünkü tartışma topunda da anlattığımız gibi mat koloniler farklı çevre koşullarında ayrılmaktadır.
Kıyıya yakın akış ortamı
Dalgaların süpürdüğü kıyılar boyunca su hareketine, kıyıya doğru hareket ederken yüzey yerçekimi dalgalarıyla ilişkili karşılıklı akışlar hakimdir. Bu akışların doğası iki kategoriye ayrılabilir. Eğer bir dalganın yüksekliği (Htepeden çukura dikey mesafe) su sütununun yerel derinliğinin yaklaşık %80'inden az ise, NS, dalga formu düzenli bir şekilde hareket eder ve su neredeyse kapalı yörüngelerde hareket eder. Buna karşılık, bir dalga öyle bir derinliğe ulaştığında, H>0.8NS, kırılır ve dalga formu daha sonra türbülanslı bir delik olarak yayılır.
Dalga kırılmasından önceki akış
Kesintisiz dalgalarda, akış modeli (doğrusal dalga teorisi tarafından tahmin edildiği gibi)(Kinsman, 1965 Denny, 1988) dalga yüksekliği, su sütununun derinliği ve dalga periyodu ile belirlenir, T. Bu değişkenler arasındaki ilişki karmaşıktır, ancak tüm dalgalarda ortak olan iki nokta vardır. Birincisi, su partikül hızı (dalga formunun hızından farklı olarak) dalga yüksekliği ile doğru orantılıdır: dalga ne kadar yüksekse akış o kadar hızlıdır. İkincisi, herhangi bir dalga periyodu için su sütunu ne kadar sığsa, yörünge hızı o kadar yüksek olur(Şekil 1).
Kırılmamış yüzey yerçekimi dalgaları tarafından üretilen su hızları. Her durumda, hız dalga yüksekliğine normalize edilmiştir, böylece bu eğriler tüm yükseklikteki dalgalara eşit olarak uygulanır. (A) Yüzeyde akar. (B) Deniz tabanındaki bentik sınır tabakasının hemen dışında akar. T saniye cinsinden dalga periyodudur. Apsis üzerinde belirtilen derinlik, dalgaların yokluğunda su sütununun derinliğidir.
Kırılmamış yüzey yerçekimi dalgaları tarafından üretilen su hızları. Her durumda, hız dalga yüksekliğine normalize edilmiştir, böylece bu eğriler tüm yükseklikteki dalgalara eşit olarak uygulanır. (A) Yüzeyde akar. (B) Deniz tabanındaki bentik sınır tabakasının hemen dışında akar. T saniye cinsinden dalga periyodudur. Apsis üzerinde belirtilen derinlik, dalgaların yokluğunda su sütununun derinliğidir.
Şekil 1 ayrıca yüzeydeki akış ile alt tabakadaki akış arasındaki iki temel farkı ortaya koymaktadır. İlk olarak, belirli bir dalga periyodu için, su sütunu derinleştikçe, yüzey asimptotlarında sabit, pozitif bir hıza akar (en iyi TŞekil 1A'da =5 s) aksine, alt tabaka asimptotlarındaki akış sıfıra ulaşır (çizgi için bkz. T= 5 s Şekil 1B'de). Başka bir deyişle, su sütunu yeterince derinse (veya dalga periyodu yeterince kısaysa), deniz tabanına yakın yaşayan algler dalga kaynaklı akışlardan kaçınabilirken, uzun uçları ve yüzer pnömatosistleri su yüzeyine ulaşmalarına izin veren algler her zaman olmalıdır. dalgalarla mücadele. (Yüzeydeki su hızının her zaman deniz tabanındaki hızdan daha büyük olmasına rağmen, yaklaşık 5 m'den az su sütunu derinlikleri için farkın az olduğuna dikkat edin.) İkinci olarak, herhangi bir su sütunu derinliği için akış, dalga periyoduna bağlıdır. Alt tabakadaki akış için, dalga periyodu ne kadar uzun olursa, hız o kadar yüksek olur. Yüzeydeki akış için, dalga periyodu ne kadar uzun olursa, hız o kadar düşük olur.
Bir örnek belki sıradadır. Açıkta kalan kıyılardaki okyanus kabarmaları tipik olarak 10 s periyoduna ve 2 m yüksekliğe sahiptir. Bu değerler ve dev yosunların (20 m) su sütunu derinliği özelliği göz önüne alındığında, yüzeydeki maksimum hız 0,8 m s -1 iken alt katmanda sadece 0,5 m s -1'dir. Kırılma noktasına (2 m) yakın daha sığ bir derinlikte, yüzeydeki hız yaklaşık dört kat artarak 2.3 m s -1'e, deniz tabanındakiyle neredeyse eşleşen bir değer olan 2.2 m s -1'e yükseldi.
Kesintisiz bir dalga tarafından uygulanan hız, dalga biçimine göre pozisyona göre değişir - akış hızı tepe ve çukurun altında maksimumdur. Bununla birlikte, okyanus dalgalarının tipik büyük dalga boyları (onlarca metre) göz önüne alındığında (bkz. Eckart, 1952 Denny, 1988), hızdaki uzamsal değişim oranı küçüktür ve hız, en uzun yapraklar hariç tüm boyunca neredeyse sabittir.
Kesintisiz bir dalgada suyun ivmesi, hıza benzer bir şekilde lineer dalga teorisinden hesaplanabilir (bkz. örneğin, Denny, 1988). Bununla birlikte, bu ivmeler, kırık dalgalardakilere göre küçüktür (tipik olarak 5 m s - 2 'den az) ve etkileri burada incelenmeyecektir.
Sörf bölgesi dışındaki akışta kırılmamış dalgaların dayattığı yörünge hızları baskın olsa da, tek yönlü akımlar da mevcut olabilir ve bunlar alg dinamiklerini etkileyebilir. İki tür akım dikkate değerdir. Dalga hareketinin ince yönleri, suyun dalga yayılımı yönünde (yani tipik olarak kıyıya doğru) yavaş taşınmasına neden olur. Bu akım (genellikle en fazla birkaç cm s-1'dir) Stokes kayması olarak bilinir (Kinsman, 1965 Denny, 1988). Ek olarak, bir dizi oşinografik faktör, bir kıyı akıntısına neden olabilir (Pond ve Pickard, 1983). Bu akımın hızı zamanla ve konumun bir fonksiyonu olarak büyük ölçüde değişebilir, ancak yörünge hızlarına kıyasla genellikle yavaştır.
Dalga kırılmasından sonraki akış
Şimdiye kadar, yalnızca akımlar ve kesintisiz dalgalarla ilişkili düzenli, öngörülebilir akışları ele aldık. Bunlar dev yosunlara empoze edilen akışlardır. Bununla birlikte, dalgalar kıyıya doğru hareket ettikçe, kararsız hale geldikçe ve kırıldıkça, sörf bölgesindeki alglere uygulanan akış tipi olan yayılan bir deliğin karmaşık, yüksek enerjili türbülans karakteristiğini üretmek için hızla dejenere olurlar. Bu karmaşıklıkla ilişkili dönen, esneyen ve bükülen girdaplar, bir miktar aşan maksimum akış hızları oluşturmak için deliğin kendisinin toplu hareketi ile birleşir.gHB) 1/2 (Denny, 1995 Gaylord, 1999), burada G yerçekimi ivmesi ve HB deliğin yüksekliğidir. As an example, a typical broken wave with an inshore height of 2 m will produce velocities somewhat in excess of 4.4 m s -1 , more than double that found in an unbroken wave of the same height. Topographic effects may then further funnel the flow locally to create the exceptionally large velocities (25 m s -1 ) noted in the Introduction. Because there is only modest attenuation with vertical position within a broken wave and little time for a boundary layer to be established,these extreme surf-zone flows can impinge routinely even on algae whose blades are situated only a few millimeters above the substratum.
The spatial scales over which velocity is uniform within a turbulent bore range from a few centimeters to over a meter(Gaylord, 2000). These spatial scales are 1-2 orders of magnitude smaller than those associated with unbroken waves, but are still large enough to encompass substantial portions of most intertidal seaweeds. As a result, many moderately sized surf-zone plants will experience velocities as largely coherent flow fields along their lengths.
This is not the case for the fluid accelerations produced in bores, which are typically characterized by spatial scales of less than a centimeter(Gaylord, 2000). The forces imposed by these accelerating parcels of fluid vary in proportion to the volume of organism they enclose. As a direct consequence, although the magnitudes of the accelerations can be impressive (commonly hundreds of m s -2 ) (Denny et al.,1985 Gaylord,1999), their small spatial scales prevent them from interacting with a large enough portion of an alga to impose a dangerous force(Gaylord, 2000). This hydrodynamic subtlety appears to negate a number of expectations, based on standard fluid theories, that fail to account for the restricted dimensions of the accelerations (e.g. Denny et al.,1985 Gaylord et al.,1994).
There is an additional fluid-dynamic phenomenon that occurs high in the surf zone. When macroalgae are emergent at low tide, arriving waves may crash directly against them. This leaves individuals with no interposed liquid cushion for protection. Recent field measurements indicate that the most severe forces applied to intertidal plants are often associated with such`wave impingement' events (Gaylord,2000 Gaylord et al.,2001). These large, but brief, forces arise intrinsically as a result of the requisite rapid evolution of a far-from-steady-state flow field as the free surface of a wave first encounters an organism(Gaylord, 2000).
Bunları da beğenebilirsin
Six years ago it was a very prolific year for fleas in Washington State.
We had a rental house (a big one: five bedroom, two bath house on 3/4 acre) that came empty and it was grossly flea infested. I'm allergic to flea bites, so it was especially horrible for me. I had never seen anything like it -- still haven't. Even so, I didn't want to use harsh pesticides to kill them in case our new renters had children, possibly a baby that would be crawling around on the floors. I tried twice to use natural methods to kill the fleas. (I'm sorry. I don't remember what I used. There was salt involved, Boron, and something else?) Anyway, I kept going back every hatch cycle, to try to kill the offspring and vacuum and reapply. (We live nearly an hour away, each way.)
Unfortunately, we still had fleas and were still getting covered with bites every time we'd go there. The house had been vacant for a month at this point, so they were mean and hungry and waiting for us.
I was told by professionals that we would have to go with a strong pesticide in order to kill them all. I felt I was left with no choice. After all, a baby could not live in that environment like it was. So, I set off a couple series of bombs, waited, vacuumed, set them off again, waited, vacuumed. We still had fleas.
I went online and research until I came across someone who mentioned diatomaceous earth. I had never heard of it before. I didn't expect much but followed through with his instructions. I was desperate.
We went to the feed store and bought a big bag of DE. We first sprinkled it all over the property. Then went inside and sprinkled all three levels of the house. We could see dead bugs everywhere on our way out the door. A few days after the next hatching time, we returned. We vacuumed everything again. Ta-da! No fleas. We did not get one bite. The flea nightmare was finally over!
I've spent a lot of my life not feeling well. But during the past six years, my husband and I have both been ill, without knowing why. We went organic, cut the sugar, ate only healthy fats, drank only filtered water,and lost a few pounds but kept getting sicker. (Together, during this time, we probably had 80 doctor visits: MD's, neurologists, internal medicine, endocrinologist, rheumatologist, naturopathic doctors, even massage therapists and all kinds of testing: MRI's, blood tests, ultrasounds, X-rays, scopes, injections, and medications, in addition to eating very healthy and taking excellent supplements.)
I started seriously researching -- again -- and Diatomaceous Earth showed up! (Food grade this time -- not sure what we bought from the feed store for the fleas.)
We have been taking it for three weeks now and we've both seen many changes. DE just might be our answer, our miracle cure! To our surprise, both of us found out we had parasites and have passed literally thousands upon thousands of them in the short time we’ve been taking it. (Bluck!) We’ve been reading articles that tell how they cause many diseases and illnesses.
My husband’s improvements are more impressive than mine. Some of his neurological issues (his tremor, which is obvious in his ever-shaking hands, a constant and strong vibration in his chest, and imbalance/constant falls, lack of coordination with his entire body, can’t make his hand release objects to set them down) have noticeably improved. Some days he can go hours at a time without any of these problems -- a few days ago, he didn’t experience any of them at all during the whole day! He has used a cane for years (he’s in his 50s), but he did not have to use it at all during the four or five days he had his balance back. That was unexpected and is a huge bonus. Hopefully that will become a full-time benefit soon. We assume the parasites that were doing the damage to his central nervous system are gone. Hopefully there will be no more future damage.
To my delight, my toenails, that were thick and yellow from (impossible to treat) fungus, have now turned a charcoal gray, as the parasites are dead and/or dying. (I had forgotten that I had read about someone else’s doing that. She said they got clipped off as they grew out, and the toenail fungus never returned.) Also, I had near-constant pain in my back and stomach/liver and gallbladder areas. Along with that came pain, belching and miserable heartburn for hours after every meal. Some days I would choose not to eat because I knew if ate, I would be thrown into hours of agony with burning and bloating and pain. (I started taking it after my appointment with a surgeon who told me he thought I would be one of the people who still had pain after the gallbladder was removed.) I admit that I continued to be miserable the first week I took DE, and it may take a long time to get total relief. But I have only had a few hours of pain (combined total) over the last 14 days. I’d say over 90 percent relief. I am not going forward with the surgery. And, hopefully in time, I will have 100 percent relief.
Only time will tell, but we are both very excited about it and have hope that many more of our health issues will begin to improve and/or disappear. anon931171 February 7, 2014
I'm trying to find out if it eats anything, or if something else eats it because I have to do a worksheet on it. StarJo May 9, 2012
Some fresh water diatoms are brown, but many ocean diatom blooms look light green. I have seen both, and I think that the oceanic diatom blooms are less disgusting.
I have a pond behind my house that sometimes gets lines of rusty brown scum on top during the spring and summer. I've been told that this is actually a diatom bloom, but I've always just called it algae or pond scum.
I have seen streaks and swirls of yellowish-green in the ocean. My brother-in-law is a marine biologist, and he informed me that these are diatom blooms. While not particularly attractive, they do look better than the brown pond scum. seag47 May 9, 2012
I had been having a lot of problems with brown algae in my aquarium. It was starting to cover the rocks, and a friend of mine told me that though it was called “algae,” it was actually a kind of diatom.
She had experienced the same problem in her tank. She told me that if I did not get rid of the brown diatoms, then they would turn into green algae.
She said that what I should try first is turning off my aquarium lights overnight. I didn't know this, but too much light could actually make the diatoms grow. She said I should only run the lights for about eight hours a day.
Turning off the lights took care of the problem. The brown diatoms were really disgusting to look at, and I'm glad I had her expertise to aid me. Oceana May 9, 2012
@OeKc05 – Diatomaceous earth is totally safe for you and your dogs. Be sure to buy the food grade, though, because it is the one that doesn't contain anything but diatoms. Other kinds might have chemicals added.
I have actually heard of people eating diatomaceous earth, because it is supposed to cleanse your colon. I've heard of farmers giving it to their animals, because it is supposed to get rid of parasites. They also sprinkle it wherever they store their grains to keep bugs from eating them.
The only thing that sounds bad about it is the way that it kills the bugs. It actually cuts into their bodies and zaps out their moisture, so they get sliced and dehydrated. I don't like to think about this. OeKc05 May 8, 2012
Has anyone here ever used diatomaceous earth as a pesticide? I've been considering putting it around my vegetables and fruit in my garden, but I want to make sure it is nontoxic first.
If my plants absorb it, will they still be safe to eat? Also, I have several dogs as pets. If they eat it, will it harm them?
I would love to give it a try, because it doesn't contain bad chemicals that could harm the environment. I just want to be sure it won't harm me or my dogs before I go dumping it on my food in an area to which the dogs have easy access.
Floats of Algae, a house-made conjecture - Biology
A Great Idia for super future
Parent flemingos put together protectiv nest
You see Pearls. or a dead Oyster.
Axolotl, Mexican Walking Fish
Save every tree as if it's the last.
Two Headed Albino Honduran Milk Snake.
The National Bird of India
There is a mysterious bright pink Lake in Western Australia. Its startling color remains a mystery and while scientists have proven it's not due to the presence of algae. At first it was thought that the color of algae that produce such Dun aliella salina, which produce a red dye, but their conjecture is not confirmed. Unlike the other salt lakes down unde, they still can't explain why it's pink.
When burrowing around, some insects unknowingly bring back to the surface traces of gold and other minerals. Working in a test site in West Australia, researchers from CSIRO discovered that ant and termite mounds contain high concentrations of gold, which indicates there is a deposit underneath. This is an environmentally friendly and cost effective method of searching for new mineral deposits.
This is the Green vine snake (Ahaetulla nasuta), a slender tree snake found in India, Sri Lanka, Bangladesh, Burma, Thailand, Cambodia and Vietnam.
It is one of the smallest primates, and the smallest true monkey, with its body length ranging from 14 to 16 centimetres (5.5 to 6.3 in).
The pygmy marmoset, also known as "dwarf monkey" (Cebuella pygmaea) is native to South America.
అరుదైన ఈ అద్భుత పుష్పం నాగమల్లి పువ్వు! శత శిరస్సులతో శివలింగం పై ప్రణ మిల్లుతున్న దృశ్యం . ఆయుర్వేదంలో నాగమల్లి చెట్టు గురించి విశేషంగా వ్రాయబడింది . ఈ పుష్పాన్ని దర్శించిన వారి జన్మ ధన్యమవుతుందట . మీరూ చూడండి మరి !! ఈ శివ దైవ పుష్పాన్ని .
Wobbegong sharks (pictured), or carpet sharks, have only one cone pigment gene, making them colour blind, a new study shows. (Cones are vision cells that are active in bright light and allow humans and animals to see colours. The three types of cones – red, green and blue – provide us with full colour vision.) The researchers hope that the discovery can lead to a greater understanding of the biology and behaviour of these megafauna.
Meet a serious contender for the title of world's ugliest fish - the blobfish. The blobfish grows to about 12 inches long and is found floating above the sea floor up to depths of 800 metres in the waters off southeastern Australia. They are inedible, but are often dragged up in fishing nets so their numbers are declining fast.
Biologists say they have unlocked the mystery of the vampire squid's strange umbrella-like mouth, which has eight arms attached by webbing. The 'squid from hell' feeds on corpses in the dark ocean, and the scientists found the arms are used to reach out and snare bits of food they then glue into a ball before eating
This amazing megalopygid moth caterpillar is the larval stage of a group called ‘flannel moths’. It looks cute, but it has venomous spines that can cause a painful sting and inflammation that for several days. Enjoy from a safe distence.
Bunları da beğenebilirsin
anon994425-- People sometimes get frustrated with this topic because the answer isn't very clear. The yolk could be considered a single cell. This doesn't mean that it resembles cells in other types of organisms. So it is not incorrect to say that an ostrich egg contains the largest single cell. anon994425 February 8, 2016
I thought that a bird egg is not a cell and have cells inside them?
I agree that largeness is typically associated with size more than weight, the immediate jump to -length- is unwarranted when volume would be more precise. And with cells being comprised mostly of water, they'd all have approximately the same density, making -weight- a better measure of the largest cell than length would be. anon346437 August 28, 2013
I think the confusion comes from high school biology - an egg is a very easy way to demonstrate what a cell looks like. It appears to have a cell wall, a cell membrane, and a nucleus. Obviously this is completely wrong - animal cells don't have cell walls so the shell isn't a good representation of this albumen is nothing like the fluid within a cell, which contains ionic molecules to maintain fluid density and lots of organelles and the yolk is nothing like a DNA containing nucleus.
Also, as an egg develops into a baby bird, it's not the egg that divides, it's a small embryonic cell within the egg - further demonstrating that the shell is not a cell wall and the yolk is not a nucleus. An egg is a useful tool for teaching kids, but an egg is definitely not a cell. anon301946 November 6, 2012
@anon585512: I completely agree. anon287597 yesterday
Giant squid nerve cells might still win in volume they are quite thick. What about coconuts? That's a big, heavy cell. anon258865 April 3, 2012
An ostrich egg being the largest cell is a common myth, but an ostrich egg does contain a tiny egg cell, surrounded by supportive materials such as albumin, yolk and shell. Those supportive materials are not part of the egg. It is erroneous to think of an entire ostrich egg (or chicken egg, or snake egg, etc) as a cell. The cell part itself is tiny. anon131569 December 2, 2010
@chicada- Algae are not prokaryotic. Prokaryotic cells' defining characteristic is a lack of a nucleus. There are many other differences between prokaryotic and eukaryotic cells but the nucleus is the defining characteristic. Also, fertilized eggs (zygotes) would still fall in the category of eukaryotic cells because they are one cell. An embryo, on the other hand, is a collection of cells and thus not one cell. anon123817 November 3, 2010
A cell with multiple nuclei is often called a syncytium. An ostrich egg has just one nucleus. So too would a neuron. A better way to avoid confusion is to ask what is the largest cell by volume having a single nucleus. Is this the same as the largest cell with a single nucleus by length? chicada September 22, 2010
@ aplenty- there are two types of cells in cellular biology, so there should probably be two different distinctions as to what the biggest biological cell is. A prokaryotic cell is self-replicating individual living unit that contains biomolecular parts bound together by a membrane. These cells are what biologists consider single celled organisms like bacteria and algae.
Eukaryotic cells on the other hand have a distinct nucleus and work with other eukaryotic cells as an individual unit in a multicellular organism. These types of cells would be the cells in our bodies, in plants, and in other animals. Eggs would fall into this category in its unfertilized state. aplenty September 22, 2010
So what is the definition of a cell? What are the characteristics that define an ostrich egg or a spinal cord as a cell? What cell parts are necessary to qualify something as a cell? anon58512 January 2, 2010
It seems you are relating size to length alone. It would be interesting to know the volume of those very long cells. It could be that we have "winners" for length and the ostrich egg may still take the prize for volume.