This pretty old Orthodox...
This pretty old Orthodox village, 12 km away from Ephesus and 30 km from Kusadasi, was once Cirkince ('ugly'). Indeed its habitants gave this name on purpose as they did not want to be bothered by foreigners nor to share the beauty of their village.
Still after years, visitors understood that the village was not ugly at all and called it Sirince ('pretty'). As the village is located on the top of a mountain, anyone will enjoy the impressive wine yards' and peach trees' views on his way.
Today the village is a perfect synthesis of Turk-Greek culture as of the 1920's : after the Independence War, people exchange between Greek and Turks has occurred and all those typical Greek houses, though they kept their original outside characteristics, have received the local layout inside. The most beautiful specimens are open to visitors. And even in the courtyard of one of them, one will discover a nicely restorated Orthodox church.
All the narrow streets of the village belong to the women, selling handcrafts of all kinds, olive oil. Another attraction of Sirince is its wine : try its taste in small cafés or in the former municipal school restorated and today the best restaurant of town 'Artemis'.
Though Sirince is developing its tourism very quickly, it has been able to preserve its authenticity and the meaning of its name. ÞÝRÝNCE KÖYÜ
Selçuk’a 7 km. uzaklýktaki Þirince Köyü yöredeki turizm merkezlerinden günü birlik gelip-gitme olanaðý olan bir yerleþme alanýdýr. Yolu asfalt ve denizden 350 m. yüksekliktedir.
Köyün kuruluþu M.S. 5.y.y.’a kadar iner. Eski adý Kýrkýnca-Çirkince olan köye yerleþme birkaç nedene dayanmaktadýr. Birincisi, köyün daðlýk ve savunmaya elveriþli olmasý nedeniyle düþman tehlikelerinden korumasý; ikincisi, Efes ve Ayasuluk halkýnýn
sýtma (malarya) hastalýðýndan uzak olmasý; üçüncüsü suyunun bol, topraðýnýn bereketli ve havasýnýn güzel olmasýdýr.
Bazý kaynaklarda köyün kuruluþu, Aydýnoðullarý dönemine rastlar; bir baþka söylenceye göre ise Derebeylikler zamanýnda olduðu þeklindedir. Çirkince adýnýn ise bir grup Derebeyi halkýnýn beylerinden kendilerinin azad edilmesini ve yerleþmek için bir yer bulduklarýný söylemeleri, beyin ‘yerleþeceðiniz yer güzel mi?’ sorusuna da ‘çirkince’ diye yanýt vermeleri sonucu ortaya çýktýðý söylenmektedir.
Ýzmir’in kurtuluþu ile birlikte boþalmýþ olan köye 1924 yýlýnda Selanik ve çevresinden gelen Türk aileleri yerleþtirilmiþtir. Çirkince’yi ziyarete gelen zamanýn Ýzmir Valisi Kazým Dirik Paþa’yý köyün öðretmeni Muallim Suat Bey’in yazýp bestelediði ‘köy marþý’ ile karþýlayýnca Vali Bey çok duygulanmýþ ve köyün adýnýn bundan böyle Þirince olarak deðiþtirilmesini söylemiþtir.
Köyün mimari yapýsý diðer köylerden farklý olup tüm evler kagir, çok pencereli ve pencere ebatlarý ayný oranda yapýlmýþ iki katlýdýr. Balkonlarý asma balkon olarak yapýlmýþ, bodrum kat kiler ve mutfak olarak kullanýlmýþtýr. Evlerin pencere kenarlarý ve saçaklarý resim ve kuþ motifleriyle süslenmiþtir. Köyde iki kilise, mimari özelliklere sahip ilkokul (günümüzde restore edilmiþtir) ve çeþmesi ile kýrka yakýn manastýr bulunmaktadýr.
Köyün gelir kaynaklarý arasýnda ilk sýrayý son günlerde turizm almaktadýr. Yýlýn her ayýnda yerli ve yabancý binlerce turist ziyaret edip resimler çekmekte, özel hazýrlanmýþ saç börekleri yiyip ev þarabý içmektedirler. Köyün elma, viþne, þeftali, çilek þaraplarý evlerde özel olarak yapýldýðý için çok beðenilmektedir. Halk turizmcilikten baþka þeftali, üzüm ve elma yetiþtirerek geçimini saðlamaktadýr.
(Muhtarlýk: 0 (232) 89 23 010)
SÜTÝNÝ MAÐARASI
Köyden dönüþte Selçuk’a 2 Km. kala vadinin yamacýnda bulunmaktadýr. Maðarada beyaz su damlayan sarkýt ve dikitler vardýr. Doðumdan sonra sütü yeterli olmayan kadýnlar damlayan sulardan içtikten sonra, maðaraya çýkamayanlar ise maðaradan getirttikleri taþlarý memelerine koyarak sütlerinin çoðaldýðýna inanmýþlardýr. Maðaranýn giriþinde bugün de mevcut olan fresk kalýntýlarý ve yakýnýnda bir þapel bulunmaktadýr. Köy yolu ve çevresinde bir çok su kemerleri, su deðirmenleri ve yapý kalýntýlarý bulunmaktadýr.