Darius, çocukken dünyayı toz pembe görürken, annesinin ölümünden sonra hayatta ilgili beklentilerini düşük tutmaktadır. İstediğini elde etmektedir; babası ile parası için çalışmaktadır; hayatında mutsuz olduğu bir noktadır.
Çalıştığı dergide patronu Jeff, kişilere lakaplar takarak, eğlence ve kızlarla takılmayı ilginç bir yaşam tarzı olarak belirlemiştir. İşi, evi ve arabası ile gurur duyar.
Patronu ve bir işi arkadaşı ile “Zamanda Yolculuk” yaptığını iddia eden ve gazete ilanı ile bir partner arayan Kenneth'i görmeye onu hakkında bir hikaye oluşturmaya giderler. Kenneth, bu yolculuğa birisi ile gitmek ister. Kendisine şüphe duyduğunda veya güvensiz hissettiğinde arkasını toplayacak birine ihtiyaç duyar.
Jeff, Kenneth için gittikleri kasabada lisede beraber olduğu kızla tekrar görüşmek ister. Ancak eskisi gibi zayıf çekici olmadığını görünce hayal kırıklığına uğrar. Sonra tekrardan bira araya geldiklerinde, ondan hoşlanır. Tavuk beslemek, ev yemekleri yemek hoşuna gider. Diğer bağımlılıklarının yerine aşka düşmeyi seçer... Liz bunun farkına varır ve Jeff’i reddeder. Jeff hemen yargılara sarılır ve Liz’i suçlar ve alkol ve cinselliğe bırakır kendini...
Kenneth ise zamanda yolculuğu aşk için yapacaktır. Ölen kız arkadaşı için gidecektir geçmişe... O zamanda takılmıştır. Tüm sorunlara rağmen kendi olabilen biridir... Ne zaman kendim olmuştum? Ne yapıyordum? Nasıl hissediyordum? Kendim olsam, nasıl daha güzel olurdu?
"Darius: Kenneth’in garip olduğunu da nereden çıkarıyorsun?
Jeff: Çünkü zamanda yolculuk yapabileceğini düşüyor.
Darius: Einstein ve David Bowie de garip miydi?"