"Demek cuma gününden sonra komiser değil de eski komiseriz" dedi Baerlach. Hem Türkiye hem de Bern ile ilgili devlet görevini artık geride bıraktığı için memnun olduğunu söyledi. Bu memnunluğunun asıl sebebi, güzel bir şey olmakla beraber, yalnız Moliere ile Balzac'ı okumaya daha çok vakit ayırabilmesi değildi, artık uygar dünya düzeninin eskisi gibi gerçeğe dayanan bir düzen olmamasıydı. Bunu şimdiye kadar başından geçen işlerden anlamıştı. Pazarları Ayasofya'ya da gitseler, yahut Bern katedraline de gitseler insanlar hep aynıydı. Büyük çaptaki düzenbazlar serbest bırakılıyor, küçükleri deliğe tıkılıyordu. İşlenmekte olup önem verilmeyen sürüyle suç vardı; bunlar hemen göze batıp gazetelere geçen cinayet suçlarından estetik bakımdan ayrıldıkları için önemli görünmüyordu. Oysa yakından ele alınsa ve hayâl gücü de çalıştırılsa hepsinin aynı kapıya çıkacağı görülürdü. Hayâl gücü, evet işte, hayal gücündeydi iş… Salt hayâl gücünden yoksun olduğu için, kendi hâlinde iş adamının biri aperatif ile öğle yemeği arasında işiyle ilgili bir suç işliyor, hiç kimse bu suçun farkına varamıyordu, iş adamı da dahil olmak üzere. Çünkü hiç kimsede bu suçu görebilecek hayal gücü yoktu. Dünya ihmale uğradığı için kötüydü, ihmalcilik yüzünden de batmaya gidiyordu. Bu tehlike bütün Stalin ve
bütün öbür Joseph'ler bir araya getirilse, onlardan bile büyüktü. Devlet görevi kendisi gibi yaşlı bir zağar için iyi değildi artık. Haddinden fazla ufaktan işler, haddinden fazla mızmızlık; ama aslında peşine düşülecek av hayvanları, yani gerçekten büyük hayvanlar, hayvanat bahçesindekiler gibi devlet himayesi altındaydı.