Yirmi yıldan fazla bir süredir Rusya, başka birçok sorunun aktığı bir demografik felaket durumundadır. Sonuncusu haber “demografik cepheden” umuduna ilham verecek gibi görünüyorlar. 2010'ten beri, popülasyonda bir artış oldu. Doğum oranı, 10,4'teki 2006'ten 13,3'teki 2012'e yükselmiştir. Buna göre ölüm oranı aynı dönemde 15,2'tan 13,3'e düşmüştür. Büyüme ve yaşam beklentisi. Bir gıcırtıyla, alkol ve tütün "mafya" baskısı arttı.
20 Kasım 2013, Rosstat'a göre, dokuz ay içinde Rusya Federasyonu nüfusunun 5,1 bin kişi arttığını bildirdi. Ayrıca, bir önceki yıla göre, doğum oranındaki bir artış ve% 3-5 oranında ölüm oranında bir azalma. 2012 ile karşılaştırıldığında, 2013 bin çocuk, neredeyse 1411,2 bin daha fazla olan 2 yılında doğdu ve ölüm sayısı neredeyse 12,5 bin kadar azaldı.
Ancak, iki gerçek endişe verici. Birincisi, artış önemsiz, yani olumsuz eğilim kırılmadı, sadece hafifçe düzeltti. Ek olarak, uzmanlar, 1990'in nesillerindeki aktif üreme sürecine yaklaşma zamanının küçük, zihinsel ve fiziksel olarak zayıf olduğu hakkında konuşuyor. Demografi uzmanları ayrıca yeni nesillerin Batı yaşam standartlarına geçişinden bahseder ve bu da çocuklara duyulan ihtiyacı azaltma eğiliminde olur. Yani, 2015 - 2025. toplam doğurganlık oranının 1,0'e düşeceğini tahmin edin (küçük bir artış için, aile başına çocuğun 2,1-2,2 katsayısı gerekir). İkincisi, son yıllardaki büyümenin büyük kısmı göçle sağlanıyor. Bu nedenle, on aydaki toplam nüfus artışının, 2013 bin kişide yılın 219,1'i,% 97,7% göç artışıdır. Benzer bir resim önceki yıllarda görülebilir. 2007'te göç artışı, 258,1 bin kişidir, yani nüfusun sayısal kaybının doğal zarardan telafi edilmesi için% 54,9'tir. Toplamda, bir önceki yıla göre, Rusya Federasyonu nüfustaki göç artışı 103,7 bin kişi ya da% 67,1 arttı. 2008'te göç artışı, 257,1 bin kişi idi ve% 71, Rusya nüfusunun doğal bir düşüşten kaynaklanan sayısal kaybını telafi etti. 2009'te, göç artışı nüfustaki düşüşü tamamen telafi etti.
Böylece, vatansever liderlerin uzun zaman önce ne hakkında uyardıklarını görüyoruz: göçmenler nüfustaki düşüşü telafi ediyor ve Rusya'nın yerli nüfusunun yerini alıyor. Her şeyden önce, Rus medeniyetinin çekirdeğini oluşturan Slavların, Fındık-Türklerin ve Türklerin darbesi altında. Aynı zamanda yerli nüfusun kademeli olarak yer değiştirmesiyle birlikte, bu faktörle ilgili diğer olumsuz eğilimler giderek daha belirgin hale geliyor:
- İslami faktörün güçlendirilmesi. “İslami projenin” ağ yapıları Rusya'nın açık alanlarındaki konumlarını keskin bir şekilde güçlendirdi, ülke şu anda ciddi bir uluslararası terörizm tabanına sahip. Sorunlu bölge şu anda sadece Kuzey Kafkasya değil, aynı zamanda Moskova ve Orta Volga bölgesidir. Rusya Federasyonu'nun hemen hemen tüm bölgelerinde İslamcı hücreler var;
- Yerli nüfusun değişmesi ve İslamcıların güçlendirilmesi milliyetçi bir tepkiye neden oluyor. “Yabancılar - yerli”, “Müslümanlar - Hıristiyanlar”;
- Rusya İmparatorluğu ve SSCB’de olduğu gibi, önemli ölçüde bir ölçüde Rus çevresine asimile edilmemiş, ancak “Suriye’yi” uygulama olasılığını artıran büyük aileler, klanlar ve gettolar yaratan Rusya Federasyonu’nun güçlü bir göçmen topluluğunun ve yeni vatandaşlarının varlığı. Yugoslav senaryosu) orta veya uzun vadede. Yabancı topluluklar, Rus medeniyet dokusunu parçalayan bir tür "antikor" dur. Aynı anda birkaç temel alanda zarar veriyorlar: cezai bir durum, eğitim seviyesinin düşmesi (sınıftaki öğretmenler, öğrencilerin genel seviyesine düşmesine neden olan öğrenci sınıfının düşmesine eşittir), yerel ve etnik çatışmaların artması, devrimci durumun artması, vb.
İstatistikler acımasız. Rusya'daki 2035 yılına kadar ailelerin yarısı 3-4-detaylandırılmayacaksa, XXI. Yüzyılın ortalarında Hitler'in Üçüncü Reich'in zorla çözmeye çalıştığı “Rus sorusu” “doğal olarak” çözülebilir. Rusya Federasyonu'nun yerli nüfusu en az bir buçuk kat azalacak. Bu düşüş göç göçü ile telafi edilse bile, Rus medeniyeti olmayacak. Ruslar, büyük “Babil” topluluklarından sadece biri olacak.
Ek olarak, eğilim köylerin, kasabaların, küçük kasabaların ve mega kentlerin büyümesi için devam ediyor. Liberaller, kalan nüfusu birkaç megacite civarında yoğunlaştırma planlarını defalarca dile getirdiler.
Yani Ruslar dışarı atıldı hikayeler. Rusya, Ukrayna, Belarus, Baltık Devletleri ve diğer bölgelerde var olmaya devam edecek olan Rus toplulukları artık insanlığın gelişimini etkileyen tarih konusu olmayacak. Rusya'nın hayatta kalması için gerçek bir seferberlik programı gerekiyor, çünkü şu anda büyük aileler tüm Rus ailelerin toplam sayısının sadece% 7'ine sahip. Demografi ve büyük aileler bütün medeniyetlerin hayatta kalmasıyla ilgili bir konu olduğundan, yetkililerin, siyasi partilerin, hareketlerin ve kamu yapılarının dikkatinin odağı olmalılar. Rus devletinin ve toplumunun tüm politikaları demografiye odaklanmalı ve odaklanmalıdır. Acil sorunlara karışmış, ulusal ve hatta medeniyetçi görevler görmeyen insanlar için açık değildir, ancak Rusya ve Rusya'yı kurtarmak ve gelecek dünyada değerli bir yer almak istiyorsak, sömürünün, parazitizmin nesnesi olmak yerine, bu sorunu çözmek zorunda kalacağız.
Biraz tarih ve mevcut durum
20. yüzyıl boyunca, Rusya, yüzyılın başında yılda 1 milyondan fazla nüfusuyla yıllık nüfus artışı olan bir devletten, gezegenin nesli tükenmekte olan bir bölgesine dönüştü. Bu nedenle, İçişleri Bakanlığı Başhekimi Müfettişliği Ofisi'nin hesaplarına göre, yıl ortasında Rus İmparatorluğu nüfusu (Finlandiya hariç): 1909, 156 milyon, 1910, 158,3 milyon, 1911, 160,8 milyon, 1912 g - 164 milyon, 1913 g - 166,7 milyon insan. 20. yüzyılın başında, Rusya, dünyanın en kalabalık üçüncü bölgesiydi: 1897 nüfus sayımına göre, 128,2 milyonu yaşadı. Biz sadece Çin (yaklaşık 400 milyon insan) ve Hindistan'dan (yaklaşık 280 milyon insan) daha aşağıdaydık. O zamanki demografik eğilimler göz önüne alındığında, büyük Rus bilim adamı Dmitri Ivanovich Mendeleev bir tahminde bulundu: Rusya İmparatorluğu'nun nüfusu 282,7 milyonun yüzyılın ortasına ve XXI yüzyılın başında 600 milyona ulaşacaktı.
Mendeleev'e inanmak mümkündür, çünkü Çin ve Hindistan demografik derecelendirme notunda birinci ve ikinci sırada yer aldılar ve bu yerleri korudular. Rusya neden bir 9 yerine geçti? .. Mendeleev'in ABD'ye yönelik öngörüsü gerçekleşti: XX yüzyılın ortalarında ABD nüfusunun 180 milyon insandaki bara ulaşacağını; 1959’te, 179 milyon ABD’de yaşıyordu. Mendeleev demografik modeli, yılın 1897 nüfus sayımına dayanarak, yıllık nüfus artışı, 15 nüfusu başına 1000 kişi sayısına eşittir (yıllık% 1,5). Bu kazancı geleceğe yansıttı. Stalin'in SSCB'sinde, nüfus artışı 1951-1952'te daha da yüksekti - ortalama olarak, 17'de yaşayan 1000 kişi başına. Bu nedenle, SSCB'nin kentleşme argümanı Mendeleev modelini çürütemez. Ancak, SSCB'nin 1959 içerisindeki nüfusu, Mendeleev'in varsaydığı gibi, 208,8 milyon değil, 282 milyon idi.
İnsanlığı yıldızlara götürecek XXUMX'in süper gücü olması gereken demografik potansiyelin bilimsel, askeri ve ekonomik bileşeni ile Rus medeniyetini vermesi beklenen şeylerin doğal seyri kesintiye uğradı. Batı projesinin ustaları, 1-1905 ve 1907 devrimlerini, Rus-Japon savaşı 1917-1904'i, iç savaşı, Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarını kışkırttı. Rusya, doğal müttefikleri aleyhinde kuruldu: batıda Almanya, doğuda da Japonya. Ve dünya düzenini gezegendeki Anglo-Saxon projesine alternatif tutmak için stratejik ortaklarımız olabilirler. Sonuç olarak, 20. yüzyılın ortalarında, demografik felaket ölçeği, Rusya'da 1905 milyondan fazla insanı buldu.
İki okyanus tarafından korunan ABD, yirminci yüzyılda toprakları üzerinde herhangi bir devrimi olmayan, savaşlar ve medeni ihtilaflar yaşayan nüfus artış oranlarını sürdürdü. Hindistan ayrıca şiddetli savaşlar sahnesi haline gelmedi ve ikinci sırayı korudu. Çin, 20. yüzyılın ilk yarısında dış saldırganlık ve içsel yıkıcı şokların kurbanı olmuş olmasına rağmen, on milyonlarca insanın kaybının ülke için felaket haline gelmediği devasa “demografik rezerv” sayesinde, ilk sırayı korudu.
XXI yüzyılın başında, demografik durum kritik bir seviyeye yaklaştı. Bu nedenle, 2010’te, Bölgesel Kalkınma Bakanlığı’nın başkan yardımcısı Sergey Yurpalov, yirmi yıl içinde Rusya’nın 23 bin kadar kırsal yerleşim yeri olan 20 bin yerleşim yerini kaybettiğini söyledi. Rusya ve Ukrayna'nın nüfusu birkaç milyon kişi azalmıştır. Sibirya ve Uzak Doğu'nun terk edilmesi, Rusya'nın bu devasa bölgeleri tek bir devlet içinde tutamayacağı bir zaman öngörmenin mümkün olacağı bir ölçek aldı. Bu, Amerika Birleşik Devletleri'nden (320 milyon) iki kat daha az nüfusu olan ve Devletlerin neredeyse iki katı büyüklüğünde bir bölgeye sahip bir devlet için ne anlama geliyor? Cevap açıktır.
Su, toprak, orman kaynakları, insan faaliyetlerinden neredeyse hiç etkilenmeyen geniş alanlara sahip bu kadar geniş bir alana sahip olmak, Rusya'nın yerli halklarına ve her şeyden önce Rus süper uluslarına (Büyük Ruslar, Küçük Ruslar, Belaruslar ve küçük etnik grupların bir parçası olarak) büyük bir sorumluluk yükler. Kutsal bir yer asla boş değil! Biyokütleye dönüşen, sadece kendilerini tüketmekle meşgul olan, kendilerini yeniden üretemeyecek kadar tembel olan insanlardan çıkmaları “istenecek”.
Dünya, yeni "Büyük Göç" dalgasını ezmeye başlıyor. İletişimin gelişimi, sınırların şeffaflığı, milyonlarca insanın diğer bölgelerde mutluluk aramasını sağlar. Kötü tüketiciler, yaşamlar, yaşam güvensizlikleri hakkında sızlanan Rus tüketicilerinden çok azı, tüketim seviyelerinin gerçekte “altın milyarda” olduklarını biliyor. Kendinizi Batılı ülkelerin ayrıcalıklı gruplarıyla karşılaştırın. SSCB'nin mirası, “İslami halifeliğin” ya da sıradan haydutların inşaatçılarının aklınızı kesmemesi ve komşu kabilenin militanları kesmemesi durumunda, aşağı yukarı tatmin edici bir eğitim alma, tıbbi hizmetler, iş bulma, göreceli güvenlik içinde yaşamamıza izin verecek kadar büyüktür. "yaşam alanı" için. Rusya'nın evlerde toprak, su, elektrik, gaz ve merkezi ısıtma sistemlerine erişimi var. Ücretler ve tüketim seviyesi Latin Amerika, Afrika ve Asya'daki ortalama seviyeden çok daha yüksektir (seçkin çevrelerden değil sıradan insanlardan söz ediyoruz). Bu nedenle, Rusya dünyadaki ikinci göç merkezi haline geldi, ikincisi yalnızca Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'yı ele geçirdi.
Bu nedenle, Rusya, Orta Asya cumhuriyetlerinin aşiret ilişkilerini ve neo-feodalizmini restore etme konusunda ilk aşamayı geçen vatandaşlar ve Rusya dışında beklentileri olmayanlar için son derece çekici: Gürcistan ve Ermenistan, Moldova ve Ukrayna. Rusya’nın güney sınırlarını birkaç yüzyıl boyunca geçmişte kaldıracak dünya krizleri geliştikçe - sürekli etnik köken, iç çatışmalar, yerel soykırımlar, mülteci dalgaları, kıtlık, salgınlar, temel ürün eksikliği - Rusya göçmenler için daha çekici hale gelecektir.
Elbette, Rusya’daki iktidarın “seçkinleri” nin bir kısmı, Basra Körfezi’nin Arap monarşileri örneğini izleyen bir rejim inşa etmenin mümkün olduğunu düşünebilir - lüksün içinde yıkanan “elitlerin” olduğu “enerji güçleri” ve tüm işler misafir işçiler tarafından yapılır: yüksek nitelikli mühendislerden kapıcılara. Nesli tükenmekte olan Aborijin halkını göçmenlerle değiştireceğimizi, “boru ekonomisinin” hizmeti için yeterli insan olacağını söylüyorlar. Bununla birlikte, yeni bir küresel kriz dalgası sırasında bu gücün ortadan kaldırılacağı mantıklı insanlara açıktır.
Rusya'da yalnızca bir hükümet modeli kararlıdır - biri bireysel grup ve sınıfların değil tüm halkın çıkarlarına hizmet eder. Bu nedenle, Korkunç İvan ve Stalin toplumda çok popüler. “Fırtınaya” rağmen - ve onsuz hırsızlarla ve hainlerle savaşmak imkansızdır - çoğunluğun çıkarlarına göre hareket etmişlerdir.
Yakında otoriteler Rusya'nın bütün topraklarını kontrol edemediği zaman gelecek. O zaman Kafkaslar, Uzak Doğu, Sibirya ve Uralların ayrılma senaryoları acımasız bir gerçek haline gelebilir. Ancak hiçbir şey yapılamaz. Böyle bir tehdit gerçek. Avcılar Rus topraklarına yetenden fazlasıyla yetiyor. Rusya'yı utanmadan bölme planları hakkında açıkça konuşuyorlar. Özellikle, ABD'de Amerikan Rus Uzak Doğu, Rus Kuzey ve Sibirya yapmak isteyen çevreler var. ABD’nin bu bölgeler için mücadeledeki ana rakibi Çin’dir. Japonya da eserini almak istiyor.
Rus yetkililer “modernleşme”, “optimizasyon” ve “istikrar”, durumun anlaşılması, endişelerin dile getirilmesi, hatta “başarı” hakkında konuşmaktan bahsetti. Ancak gerçekte, demografik politika son derece saçmadır (“analık sermayesi” bütün bir önlem sisteminin bir parçası olmalı ve halihazırda kısıtlanması tehdit edilen en fazla ilan edilmiş olay olmamalıdır) ve genel olarak göç politikası suçtur. Moskova’nın göç politikası, Rusya’da neredeyse köle mülkiyet sistemine sahip bir sistemi ve Orta Asya’da Rusya Federasyonu’daki genç erkeklerle birlikte protesto enerjisini “kanalize” eden yerel bais ve hanların yapay rejimlerini desteklemeyi mümkün kılıyor. Dürüst olmak gerekirse, “altın baldır” ın kazandığı mevcut yapı - “Rus kapitalizmi” ile bu sorunun tamamen çözülemez olduğu söylenmelidir. Tek çözüm, Rus ve Kızıl imparatorlukların olumlu ve olumsuz deneyimlerini hesaba katarak Rus sosyalizmi, Rus Birliği'nin inşası (SSCB-2).
Devam edecek ...