Açık hava çoğumuz için büyük bir zevk sağlar. Bahçeler, özel ve kamusal kapasitelerinde, antik dünyadan beri bir biçimde var olmuştur. Kullanımları elbette Babil’in eski Asma Bahçelerinden modern heykel bahçelerine kadar gelişti. Ancak, özünde bahçeler her zaman güzellik, rahatlama, yalnızlık ve ibadet için bir alan olmuştur.
Yıllar boyunca çeşitli gelişmeler bahçeleri dönüştürdü. Kentsel planlama 17. yüzyılda Avrupa’ya indi ve ekili bahçeler doğayı düzenlemenin bir yolu olarak görülüyordu. 19. Yüzyıla gelindiğinde, halka açık açık alanlara olan talep, mütevazi park bankı da dahil olmak üzere giderek daha fazla mobilyaya yol açtı. Sanayileşme büyük bir rol oynadı ve dökme demir gibi malzemelerin seri üretimi çok çeşitli bahçe özelliklerini beraberinde getirdi.
Avrupa’daki bu yaygın gelişmelere rağmen, kıtadaki ülkeler bahçelere kendi benzersiz yaklaşımlarını geliştirdiler. Dış mekan antikaları koleksiyonlarının çoğu Fransa ve İngiltere’den geliyor ve bu ülkelerin ‘bahçe’ kavramına oldukça farklı bakışları var.
Fransız bahçe tarzı, tasarım ve mühendisliğin görkemli bir başarısıdır. Simetri, uyum ve düz çizgiler Jardin à Françoise’ı karakterize eder ve bu formalite bugün hala Fransız bahçelerini karakterize eder. Versailles’deki olağanüstü ve geniş bahçeler resmi Fransız tarzını örneklemektedir.
Gerçekten de, Louis XIV şatosunun ve bahçelerinin, doğa da dahil olmak üzere her şey üzerindeki toplam hakimiyetini yansıtmasını istedi. André le Nôtre bu özeti aldı ve onunla koştu ve adı Fransız bahçe tasarımının zirvesiyle eş anlamlıdır. 1662’de Versailles üzerinde çalışmaya başladı ve projesini bitirmesi yüzyılın sonuna kadar sürdü. Tasarımı da doğal güzelliği takdir ederken doğaya itaat odaklanmış. Bahçıvanlar suyu çeşmeler, havuzlar ve kanallar dahil olmak üzere 50’den fazla su özelliğine yönlendirdi. Benzer şekilde, sonsuz topiaries, genel görünüme büyüleyici bir uyum sağlayan düzgün estetik şekillere evcilleştirilir.
Versailles gibi bahçelerin ölçeğine rağmen, Fransız bahçıvanlar seyircinin manzaradaki bazı özellikleri takdir etmesini istedi. Fransız bahçeleri, genellikle şato veya ev olan bir merkezi parçayı vurgulamak için tasarlanmıştır. Uzaktan görülmeleri amaçlanmıştı, böylece hiçbir şey gizlenmedi ve gözleriniz ana cazibe için eğitildi. Simetri ve geometri bu odağa izin verirken aynı zamanda sonsuz derinlik ve ölçek izlenimi verir. Jardin à Françoise’nin kalbindeki büyülü paradoks budur.
Stowe, Buckinghamshire’daki Elysian Tarlalarındaki Antik Erdem Tapınağı.
Göletin karşısında, İngiltere bir süre kıtadaki meslektaşlarının ayak izlerini takip etti. 17. Yüzyılda, bahçıvanlar benzer şekilde muhteşem ve görkemli bir yaklaşım benimsemişlerdir. Özellikle, William ve Mary’nin saltanatı, Hampton Court’taki bahçelerin, Büyük Labirent de dahil olmak üzere Hollanda ve Fransızlardan esinlenen özellikleri içerecek şekilde elden geçirildiğini gördü. Charles II tahta çıktığında André le Nôtre’den Londra’daki Greenwich Park’ın tasarımlarını denetlemesini istedi.
Ancak bu tarz, Fransa’da olduğu gibi İngiltere’de de kalıcılık bulamadı. 18. Yüzyılda, resmi peyzaj bahçeciliğine karşı bir zemin vardı. Fransız tarzı mutlakiyetçi bir monarşik hükümeti yansıtıyordu ve İngiliz duyguları bundan uzaklaşıyordu. Horace Walpole’un 1750’li yıllarda yazdığı The History of the Modern Taste in Garden adlı makalesinde bu tavrı net bir şekilde ele alıyor. Britanya’yı, ‘Özgürlerden Oluşan bir İmparatorluk, bağımsız Mülkiyetin yiğitliği tarafından sürdürülen askeri bir fetih Ruhu tarafından değil, Ticaretin oluşturduğu bir İmparatorluk olarak tanımlıyor. İngilizlerin icat ettiğini iddia ettiği yeni bir doğal bahçe tarzını savunmaya devam ediyor.
Bu yeni doğal peyzaj bahçesinin ardındaki ilhamın çoğu siyasetin yanı sıra sanattan da geldi. Romantik resimler, o zamanlar İngiliz bahçelerinden çok daha doğal olan manzaraları tasvir ediyordu. Daha özgür, daha az reçete edilen bir şey için artan arzu, bir bahçe devrimine yol açtı.
Kent devrimi
Yeni yaklaşıma bir isim yoğun bir şekilde bağlı: William Kent. Kent, klasik mimariye olan ustalığıyla çoktan ünlendi ve klasik Arcadian hissini bahçelere dahil etmeye başladı. Chiswick Evi genellikle akıl hocası Lord Burlington yönetiminde Kent tarafından tasarlanan ilk ‘doğal’ bahçeye sahip olarak tanımlanır. Bahçelerde eğimli çimler, serpantinli bir göl ve rustik bir şelale bulunmaktadır. Kırpılmış çitler ve ağır kalıplaşmış bahçecilik özellikle yoktur.
Kent’in adı, diğerlerinin yanı sıra Rousham House, Stowe ve Badminton House’daki çarpıcı manzaralara da bağlı. Tapınaklar ve anıtlar gibi klasik binalar bahçelerinde ortaya çıktı.
Yapılandırılmış kayıt dışılık
Devrim Kent ile başlamadı ve bitmedi ve birçoğu Lancelot Brown’ı İngiltere’nin en üretken kır bahçesi tasarımcısı olarak görüyor. Takma adı ‘Capability Brown’, bir sitenin iyileştirme için büyük ‘yeteneğe’ sahip olduğu sık sık tekrarlanan ifadesinden geliyor. İkisi arasındaki erken işbirliklerine rağmen Brown, yeni ticari ve pratik faktörler karşısında Kent’in tarzını daha da ileriye taşıdı. Örneğin, silahlı av kuşlarının sayısındaki artış, manzarada daha fazla kapsama alanı gerektiriyordu ve Brown, ağaç kümelerini açık alanlara dahil etti. Ancak Kent’in klasik tarzdaki binalara olan düşkünlüğünü paylaştı. Brown’ın manzaraları rotundas, tapınaklar ve anıtlarla doluydu – Stowe’deki Grecian Vadisi en dikkat çekiciydi.
Doğal peyzaj bahçesini gerçekten kodlayan Brown’du. 250’den fazla şantiyede çalıştı ve müşteri listesinde Lordlar Kamarası’nın çoğunluğuna sahipti. Bu devrimin hiçbir zaman tasarımdan tamamen uzaklaşmakla ilgili olmadığını belirtmek önemlidir. Aslında, her büyük ingiliz peyzaj bahçesinin arkasında titiz bir planlama var – sadece söyleyemezsiniz.
Geçmişle konuşmalar
Farklı ülkeler bahçeciliğe kendi yaklaşımlarını geliştirirken, manzaralarını süslemek için güzel mobilyalar ve heykel unsurları da ürettiler. Kraliyetler ve soylular kıtadaki modaya ayak uydurmak ve güzel bahçe heykelleri ve heykelleri elde etmek için yarıştılar. Taş her zaman çok popüler olmuştur ve zenginler mermer ve dökme kurşun parçaları da görevlendirmiştir.
Bu öğelerin gerçek 17. ve 18. yüzyıl örneklerini bulmak zordur ve çoğu zaman çok pahalıdır. Ancak 19. ve 20. Yüzyıllarda yapımcılar birçok popüler stili mükemmel sonuçlarla yeniden ürettiler. Bu parçalar genellikle elementler yıllara maruz kaldıkları için daha yaşlı görünürler.
Fransız dökümhaneleri en iyi demir mobilyalardan bazılarını üretti. Fransa’nın kuzeyindeki Arras kasabası, 19. yüzyılda ferforje parçaları üretti. Bu dayanıklı ama çok güzel bahçe mobilyaları bugün hala çok talep görüyor. Bir Arras parçasının organik eğrileri, herhangi bir bahçe ortamına doku ve tuhaf bir çekicilik getirecektir. Val d’Osne, sokak mobilyalarından görkemli heykellere kadar her şeyi üreten en üretken dökme demir sanat dökümhanelerinden biriydi. İngiltere, ikonik tasarımlar yapan muazzam bir yapımcı mirasına sahiptir. Coade, Coalbrookdale ve Pulham & Sons gibi şirketlerin çalışmaları bugün hala imreniliyor ve İngiltere’nin birçok önemli noktasında görülebiliyor.
Bugün bahçe antikalarını şekillendirmek
Zaman elbette değişti ve bahçelerin işlevi gelişmeye devam ediyor. Güneş Kralı ile aynı miktarda alanla (ne de bütçeyle) uğraşmıyor olabiliriz, ancak bahçe antikalarının bir alan üzerinde büyülü bir etkisi vardır. Bahçe ve özellikleri onlar için belirli bir zamansızlığa sahiptir ve harika bir bahçe oluşturmak için atalara ait bir mülkte yaşamak zorunda değilsiniz. Yeni dikilen bir bahçeye yıpranmış özellikler eklemek, daha köklü ve olgun bir his verecektir.
Gardenalia bizi atalarımıza ve doğal çevremize bağlar. Genellikle kurşun sarnıçlar ve bağlama blokları gibi pratik özellikler ve aletler, kasıtlı olarak dekoratif banklar kadar çekicidir. Antikalar, onları çevreleyen flora ve fauna ile simbiyotik bir ilişkiye sahiptir. Bakırın oksitlenmesi ve bir taş heykelin yıpranması gibi doğal süreçler, bir nesneyi tartışmasız çok daha güzel bir şeye dönüştürür.
Fransızlar ölçekle oynama ustalarıydı. Açık bir zihinle, büyük bir heykel küçük yapraklı bir köşede harika görünebilir ve dikkatlice yerleştirilmiş diğer parçalar izleyicinin algısını gerçekten değiştirebilir.
Lorfordsantique urns and planters’da bahçe antikaları
Bu parçalar ilk etapta dayanacak şekilde tasarlandığından, aralarından seçim yapabileceğiniz bir bolluğa sahip olduğumuz için şanslıyız. Bahçe antikalarını yıpranmaları nedeniyle imreniyoruz, buna rağmen değil. Likenler, yosun, ayrışma ve patinasyon bir bahçeye güzelliğini ve çekiciliğini verir.
Antika bahçe mobilyaları arasında bahçenizi renklendirmek için çömlekler, banklar, sandalye, bahçe koltukları ve masalar gibi bahçe mobilyaları düşünebilirsiniz.
Antika mermer ve bronz heykeller de bahçenize ek bir güzellik katacaktır.