SK-1 - tasarımcı Bisnovatom M.R. tarafından geliştirilen yüksek hızlı deneysel uçak. Bu ünite farklı profillere sahip gerçek kanat uçuşlarında ve kanat üzerinde yüksek yükler altında dinamik özelliklere sahip dinamik olarak çalışmak üzere tasarlanmış ve üretilmiştir. Daha gelişmiş aerodinamik, geri çekilebilir kokpit kanopisi ve büyük kanat yükü kullanılarak M-105 motor kullanılırken yüksek hızlar elde edildi. Fener, metal gövdenin kıvrımlarına yerleştirildi ve iniş sırasında bir vizör oluştururken, pilotlu koltuk gerekli incelemeyi sağlayan bir hidrolik asansörle kaldırıldı. İnce bir NACA-23014,5 profiline sahip kendinden destekli kanat, konektörler olmadan tek bir ünite şeklinde yapılmıştır, kolayca değiştirilebilir. Kanat temeli - dış derinin ve sparların oluşturduğu keson. Kanat, tente üzerinde ince bir macun-mantar tozu tabakası kaplamış, metale zeminde nitro yapıştırıcı ile yapıştırılmış - bir gliftal taban. Kanatların yüzeyi ayna kaplamasıyla parlatılmıştır. Bu yüzey çok sıkı tutuldu. Deneysel olarak, bu uçak yeni bir soğutma sistemi denedi: radyatörün alanı 0,17 м2 idi, ki bu normalin neredeyse yarısıydı, soğutma sistemindeki su 1,1 kg / cm2 basıncı altında dolaştırıldı. Aileronlar ve dümenler tam ağırlık kompanzasyonuna sahipti. Uçak, yılın 1939'unun başında serbest bırakıldı. Testler hem çıkarılabilir olmayan kayaklarda hem de tekerlekli bir şaside gerçekleştirildi. 1940’in başlangıcında, pilot Shiyanov G.M. İngiltere’yi test etmeye başladı.
CK-2 selefinden, acil bırakma mekanizmasıyla donatılmış normal tipte bir fenerden farklıydı (uçuş sırasında aerodinamik kaymayı azaltmak için CK-1 üzerindeki fener gövde hatlarına battı).
Gövde konstrüksiyonu - teller ve çerçeveler ile tamamen metal yarı monokok, değişken aralıklı pervane VISH-52. İnce bir NACA-230145 profilli ayaklı kanat, konektörü olmayan, kolayca değiştirilebilen bir birim formunda yapılmıştır (bu, kanadın ağırlığını azaltmıştır). Kanatlar ve çerçeve bir dizi sıkıştırılmış alüminyum parçadan birleştirilmiştir. Kanat temeli - dış derinin ve sparların oluşturduğu keson. SK-2 kanadı, metale nitro yapıştırıcı ile yapıştırılmış ince bir macun tabakasıyla (kayan yazıdaki mantar tozu) kaplandı. Kanatların yüzeyi ayna kaplamasıyla parlatılmıştır. Bu bitiş soyulmadı ve sıkıca tutuldu. SK-2 için TsAGI-Vlasov kalkanları da kullanıldı ve aileronlar ve dümenler tam ağırlık kompanzasyonuna sahipti. Kuyruk tekerleği zeminde kontrol edildi (bu, piste manevra kabiliyeti arttı), uçuş sırasında geri çekilebilir (aerodinamik sürüklenmeyi azaltmak için). Tek bir hidrolik sistem, kapaklara hizmet vererek, tek raflı şasiyi ve kuyruk tekerleğini temizler.
Tasarımın aşırı derecede temkinli bir şekilde yürütülmesi nedeniyle uçağın ağırlığı aşırı derecede düşüktü - sadece 2,3 bin kg.
Kanatın 9,57 m² olan rekor küçük alanı (sadece CAM-13, o zamanın Sovyet savaşçıları arasında daha küçük bir alana sahipti), 240 için çok egzotik olan 1940 kg / m²'ye benzersiz bir yüksek kanat yükü verdi.
Uçuş testleri yılın Kasım 10 1940’inde başlatılmış ve Ocak 10’in 1941’ine kadar devam etmiştir. Test pilotu GM Shiyanov: 4,9 km yükseklikte, 660 km / s hıza, zeminde ise 585 km / s hıza ulaştı. 5 km yüksekliğe ulaşmak için 4 dk gerekliydi. 20 ile. İniş hızı göreceli olarak yüksekti - 170 km / s, ancak buna rağmen, pilotlara göre iniş basitti. Çalışma uzunluğu - 350 metre, çalışma - yalnızca 500 metre. Kanadın yüksek hızına ve küçük boyutuna rağmen, SC-2 tatmin edici kalkış ve iniş özelliklerine sahipti.
VB Shavrov'un yazdığı gibi, savaş versiyonundaki uçaklar “Yak, LaGG ve MiG savaşçılarının seri üretimi zaten yapıldığı için” rafine edilmeye başlamamıştı.
CK-2'in geliştirilmesi ve test edilmesi sırasında elde edilen sonuçlar, savaşçıların daha fazla tasarımında yararlı oldu, çünkü kanattaki özgül yük artan motor gücü ile arttı.
Uçağın tasarımında aşağıdaki yenilikler kullanılmıştır:
- Özel kaplama (macun) azaltılmış aerodinamik sürtünme;
- kanat yükü aşırı derecede yüksekti (zamanın Sovyet savaşçıları için benzeri görülmemiş) - 240 kg / m²'ye kadar;
- kontrollü (hidrolik sistem kullanarak) kuyruk tekerleği.
U Bisnovata M.R. 1940'te, proje SC-3 - iki AM-37 motorlu iki kişilik, iki kişilik avcı uçağıydı. Kanat alanı 33,7 m2 idi. Tamamen metal konstrüksiyon. Uçak dört sabit büyük kalibreli makineli tüfek ile silahlandırıldı. Yerdeki tahmini hız, nominal yükseklikte - 555 km / s olan 700 km / s'dir. Proje revizyon için iade edildi. İkinci defa, Aralık ayında 1940 olarak kabul edildi, ancak onaylanmadı.