Boom-
Booooom-
Meydanda aynı anda öncekiyle kıyaslanamayacak iki patlama meydana geldi. Herkes çömeldi ve elleriyle başlarını örttü.
“Ahhhhhh!”
“Öf. Benim, kolum!”
“Ugggg!”
Yaralanan veya ölen insanların çığlıkları meydanı doldurdu. Ve daha sonra…
İsviçreli-
İnsanların başlarının üzerinden yağmur gibi ses çıkaran bir rüzgar geçti. Meydanın ortasındaki insanlar yerdeki tozla kaplanırken, çeşmelerin yanındakiler de çeşme suyuyla sırılsıklam olurken, hepsi yavaşça başlarını kaldırdı.
Gördükleri ilk şey, kuzeye doğru giden bir şeydi. Onları korumak için bir kalkan yaratıldığı için kraliyet ailesinden kimse zarar görmedi, ancak çevrelerindeki insanlar yaralandı.
Bunlar, kralı beklemek için meydana herkesten önce gelen insanlardı. Ek olarak, kalkanlarını fırlatmak için yeterli zamanı olmayan hizmetkarlar, düşük rütbeli memurlar, düşük seviyeli şövalyeler ve büyücüler de vardı.
Bazıları yaralandı, diğerleri öldü. Siyah duman, kraliyet ailesinin sarı saçlarını görmeyi imkansız hale getirdi.
Hala hayatta olan insanların hepsi başlarını kaldırdı. Daha sonra soyluların ve vatandaşların durduğu yere baktılar.
Claaang-
Gümüş kalkan cam parçaları gibi yavaşça kırılmaya başladı. Gümüş kanatlar da ufalandı. Parçalanmaya başladıklarında, kuşatmadan siyah duman çıkmaya başladı. İçeride kesinlikle bir insan vardı, ancak hiçbir şey, hatta bir et parçası, hatta bir damla kan bile görünmüyordu.
Bakan herkes vücutlarından aşağı doğru bir ürperti hissetti. Bu, patlamanın gücünü anlamalarına yardımcı oldu.
Bakışları doğal olarak tek bir yere çevrildi. O gümüş ışık demetinin sonuydu.
“Genç efendi Cale!”
Rosalyn hızla Cale’i desteklemeye başladı, çünkü Cale’in dizlerinden biri gevşedi ve düşmeye başladı. Rosalyn, Cale ve yavaşça dağılan gümüş kalkan arasında ileri geri baktı. Daha sonra kraliyet ailesine doğru baktı. Bunlar çok güçlü iki patlamaydı.
Tabii ki Rosalyn, Kara Ejder’in kalkanının patlamanın çoğunu emdiğini biliyordu ama yine de Cale’in gümüş kalkanının inanılmaz bir şey yaptığı doğruydu.
Bu, geri tepmenin de şiddetli olacağı anlamına geliyordu.
Rosalyn, Cale’i ayakta tutmak için kolundan tuttu ve ona seslendi. Cale, başı önde orada duruyordu.
“Genç efendi Cale, iyi misin? Genç efendi Cale!”
Daha sonra düşünmeye başladı.
“Kahretsin, acıyor.”
Cale, patlamadan hemen önce Kara Ejder’in kendi kalkanını fırlattığını gördükten sonra gümüş kalkanın gücünü azaltmıştı. Bu sayede geri tepme o kadar şiddetli değildi. Ancak avucu hala zonkluyordu. Cale, şey, Kim Rok Soo, iş acıya geldiğinde abartma eğilimindeydi.
Küçük bir miktar ağrı bile hala acı vericiydi. Başını tekrar yukarı kaldırmaya çalıştı.
“Cale-nim!”
“Genç efendi!”
Cale, kendisine seslenen seslerin yaklaştığını duyabiliyordu. Daha sonra başını kaldırdı.
“Cale, iyi misin?”
“Ben iyiyim… öksürük!”
“B, kan…!”
Eric’in yüzü soldu ve neredeyse geriye doğru düşüyordu.
Ancak Cale o kadar az miktarda kanı öksürdükten sonra kendini daha iyi hissetmeye başladı.
“Kalbin Canlılığı gerçekten çok iyi.”
Vücudundaki ağrı kayboldu ve vücudu çok hızlı bir şekilde normale dönmeye başladı. Aslında, ‘Kalbin Canlılığı’ çalışmaya başladığında Cale’in vücudu her zamankinden daha sağlıklı hale geldi.
Ron tatile gittiği için huzur içinde uyuyabildiği zamanki hissine benzeyen canlandırıcı bir his, Cale’in etrafını sardı. Sonra yavaşça gözlerini kapattı ve vücudunu hissetmeye başladı.
“Kollar ve bacaklar hala bağlı. Avucum biraz önce zonkluyordu ama bir kağıt kesiği bile bundan daha fazla acıtıyordu. O tek öksürükten sonra vücudum her zamankinden daha sağlıklı.’
Cale, kahramanların çok yararlı olmasalar bile kadim güçleri neden bir kenara atmadıklarını anladığını hissetti. Bu kadim güçleri kullanmanın faydaları vardı. Bunu kullanmak beklediğinden daha az acıtmıştı ve şimdi kendini harika hissediyordu.
Cale memnuniyetle gülümsemeye başladı.
O böyle yapınca etrafındakiler darmadağın oldu.
“Şu anda bunun komik olduğunu mu düşünüyorsun? Gülmeyi kes!”
Cale, Taylor’ın şok ve kederli sesini duyduktan sonra gözlerini açtı. Vücudunu kontrol ettikten ve her şeyin harika olduğunu fark ettikten sonra gözlerini açmıştı. Ancak güneş o kadar parlak parlıyordu ki gözlerini kısmak zorunda kaldı.
“Gözlerini açmaya çalışmaktan da vazgeç!”
“Ona ne oluyor?”
Cale, Rosalyn’in desteğiyle otururken kafası karışmış halde Taylor’a baktı. Bir soylu böyle bir şey yapmamalıydı ama duruma göre sorun olmayacağını hissetti. Cale neredeyse insanların onun hakkında ne düşündüğünü umursamadan yere yığıldı.
Kara Ejder kulağına havlamaya devam etti.
Zayıf insan, ölemezsin! Sen çok zayıfsın! Eğer ölürsen, her şeyi mahvedeceğim! Herkesi öldüreceğim, her şeyi yok edeceğim ve senin cesedin de dahil her şey gittiğinde kendimi de öldüreceğim!
Kara Ejder endişeli görünüyordu ama ağzından çıkan kelimeler oldukça acımasızdı. Cale, Kara Ejder’in sözlerinin içeriğinden dolayı kaşlarını çatmaya başladı.
“Genç efendi Cale, bir rahip çağıracağız!”
“Seninle gideceğim!”
Amiru ve Gilbert, kapıdan girmekte olan rahibe doğru koşmadan önce bunu söylediler. Dağınık kıyafetleri ve takım elbiseleri umurlarında değildi. Onların bu şekilde ileri atıldıklarını gören Cale, hiçbir şeyin canını yakmadığını söyleyecek cesareti bulamadı.
Kontrol edilmekten zarar gelmez. Ayrıca incinmiş gibi davranmam gerekiyor.’
Rahibin ortaya çıkması Cale için harikaydı. Eric Wheelsman, Cale’in yanında duruyor ve yakınlardaki diğer Kuzeydoğu soylularına ve diğer gruplardan diğer soylulara yaklaşmalarını engellemek için ters ters bakıyordu.
Cale, biraz daha kaos yaratabilecek bir tartışmaya baktığı için buna bakmıyordu.
“…Lütfen önümden çekil.”
“Olamaz. Sivillerin girmesine izin verilmiyor.”
“…Sivil mi? Böyle saçmalıkları kim buldu?”
Choi Han, gözlerinde soğuk bir bakışla soylulardan sorumlu şövalyeyle konuşuyordu. Cale, Choi Han’a ne olursa olsun öne çıkmamasını söylemişti. Cale kaşlarını çatmaya başladı ve emrine karşı gelen Choi Han’a el salladı.
Choi Han, Cale’in tepkisini gördü ve başını eğmeden önce dudaklarını ısırdı.
“Özür dilerim.”
“Ona öne çıkmamasını söyledim ama bu özür dilenecek bir şey değil.”
Cale daha sonra Lock’un yanı sıra Choi Han’ın arkasında Lock’un omuzlarında On ve Hong’u gördü. Cale onlara iyi olduğunu işaret etmek için gülümsedi ve hepsi tamamen kaybolmuş göründüğü için onlardan uzaklaştı.
“…Genç efendi Cale, iyi misin?”
Cale, Rosalyn’in sorusuna başını salladı ve dudaklarının kenarındaki kanı sildi.
“Evet. Kesinlikle iyiyim.”
Saçları kadar kırmızı olan kanı silerken Cale’in hareketi normal görünüyordu. Ancak Rosalyn, Cale’in ne yaptığını az önce görmüştü. Onun gibi bir prenses aynı eylemi yapabilir mi? Sessizce kendi kendine mırıldanmaya başladı.
“…seni gerçekten anlayamıyorum.”
Ancak Cale dönüp ona baktığında sessizce ona baktı. Cale’in ifadesi ciddileşti. Bunun nedeni, onun kendisine bakmadığını, onun yanından geçtiğini fark etmesiydi. Sonra onun bakışlarını takip etti ve arkasını döndü.
“Ah.”
Kan içen büyücü. Şimdi onlara tepeden bakarken havada süzülüyordu.
“Böyle bir şeyin olacağını hiç beklemiyordum. Ama bu da oldukça eğlenceli.”
Kan delisi büyücü Redika bunu kraliyet ailesine bakarken söyledi. Büyücüler bir kez daha havaya yükselme büyüsü kullandılar ve başkentin muhafızları bile oklarını Redika’ya doğrultmak için koştu.
Redika daha sonra bakışlarını soylulara çevirdi.
Cale ile göz teması kurdu ve ardından Cale’in yanında Rosalyn’in de olduğunu fark etti. Saçları şu anda kahverengi olmasına rağmen Redika, Mavi Kurt Köyü’nde gördüğü Rosalyn’i tanımalıdır. Metal gıcırtılı ses plazada bir kez daha çınladı.
“Vay canına, sevdiğim o kadar çok farklı kan rengi var ki!”
Büyücülerin çoğu Redika’ya saldırı büyüleri başlattı.
“Saldırı!”
Maske yüzünden görünmüyordu ama Redika’nın gözleri altındaki hilal gibi kıvrılmıştı.
“Onları vitrinime koymak istiyorum.”
Cale’in ifadesi sertleşti ve yanlışlıkla düşüncelerinden sıyrıldı.
“O deli mi?”
Genellikle, bunun gibi çılgın karakterler hızla ölür. Cale bunu düşündü ve Choi Han’a baktı.
Choi Han başını salladı ve ortadan kayboldu.
Doğal olarak, Choi Han o büyücüyü yakalayıp öldürmek için hareket ediyordu. Ancak Choi Han, Redika’ya doğru ilerlemiyordu.
Redika, büyü saldırıları onu vurmak üzereyken krala doğru baktı ve konuşmaya başladı.
“O zaman bir dahaki sefere görüşürüz!”
Daha sonra ortadan kayboldu. Bununla da kalmayıp, gelen herkesi de yanına almıştır. Bu piçin uzmanlığı ışınlanma büyüsüydü. Ona saldıranların nereye gittiklerini bilmelerinin hiçbir yolu yoktu. Ancak roman, Redika’nın plazadan kaybolduktan sonra nereye ışınlandığına değindi.
Choi Han, On, Hong ve Lock daha önce oraya gittiler.
Orası gerçekten Redika ve gizli örgüt üyelerinin ışınlandığı yerse, büyük olasılıkla Choi Han’ın ellerinde ölecekler.
“Sadece Choi Han’ın çılgına döneceğinden endişeleniyorum.”
Cale bu yüzden On, Hong ve Lock’u Choi Han’la birlikte göndermişti. Üçü, Choi Han’ın mantıklı kalmasına yardım edebilecekti. Choi Han, genç ve zayıf varlıklara karşı zayıftı.
Cale koltuktan kalktı.
Kral tekrar kürsüye çıkıyordu ve meydandaki insanlar bir kez daha gevezelik etmeye başladılar. Kötüler ortadan kaybolmuştu ama arkalarında acımasız bir manzara bırakmışlardı. Kral, kalabalığı sakinleştirmeye çalışmak için kürsüye gidiyordu.
“Bu acımasız ve korkunç olayın intikamını almak için elimden gelenin en iyisini yapacağım. Bu yüzden hepinizin krallığın emirlerini yerine getirmenizi ve kendinizi sakinleştirmeye ve dinlenmeye odaklanmanızı istiyorum. Bu kutlamayı erteleyeceğiz.”
Cale, Rosalyn’e bakmak için yüzünü kraldan çevirdi. Başlangıçta bugün varlığını gizlemesi gerekiyordu ama Cale için kendini açıklamıştı.
“Muhtemelen Kara Ejder kendini gösteremediği için müdahale etti.”
Rosalyn, Cale ile göz teması kurduktan sonra gülümsemeye başladı. Ardından, Cale’in bakışlarına karşılık vermek için bir kelime söyledi.
‘Gizli.’
Cale de gülümsemeye başladı. Gerçekten onunla aynı dalga boyunda olan biriydi.
Cale, ekibindeki altı kişiye gün başlamadan önce bazı talimatlar vermişti.
İlk olarak, ejderha ve canavar kabilesi üçlüsü, ne olursa olsun kimliklerini ifşa etmeyecekti.
En önemli görev buydu.
İkincisi, Choi Han ve Rosalyn sonunda tanınsalar bile buraya tesadüfen geldiklerini söyleyecekler. Bu ancak, krallığın meydanın farklı yerlerine gizlenmiş sihirli bombaları bilmesinin bir yolu olmadığı ve havaya atılan bombalardan kimin kurtulduğunu kanıtlamanın bir yolu olmadığı için mümkündü.
Üçüncüsü, birbirlerine zarar vermezler.
Cale ve Rosalyn o tek göz teması anından ikisinin de ne yapması gerektiğini biliyordu. Cale bu yüzden giysilerindeki kiri silkeledi ve düzeltti.
Ardından kendisine doğru yürüyen kişiye gülümsemeye başladı.
“Genç efendi Cale, iyi misin?”
Rahip, sanki Amiru ve Gilbert tarafından buraya sürüklenmiş gibi ofluyordu. Rosalyn geri çekildi ve Cale elini rahibe uzatarak konuşmaya başladı.
“Çok acıyor. Lütfen bir bak.”
Cale daha sonra veliaht prensin kendisine doğru geldiğini fark etti. Veliaht prens kesinlikle Rosalyn’i tanıyacaktı ve muhtemelen onun iki katmanlı büyüsünü çoktan görmüştü. O zaman Cale ve Rosalyn arasındaki ilişkiyi sorgulayacaktı.
Böyle bir durumda, bu durumdan elinden gelen her şeyi emmek daha iyiydi. Bu yüzden rahibin ve çevresindeki soyluların duyabileceği kadar yüksek bir sesle konuşmaya başladı.
“Bir şeyi korumak gerçekten zor.”
“Kartımı göstermem ve kadim gücümü kullanmam gerekseydi, bu durumdan elimden gelen her şeyi alırdım.”
Kendini sadece şöhret için feda etmek ve hiçbir maddi kazanç elde etmek Cale’in tarzı değildi. Cale, parayı şöhretten daha iyi buldu ve zengin olmanın kahraman olmaktan daha iyi olacağına inandı.
“Ah, evet, evet, gerçekten. Gümüş kalkanınızı gördüm, Genç Efendi Cale. Harika bir şey yaptınız.”
Rahip bir yudum aldı ve onu incelemek için Cale’in elini tuttu. Rahibin sözleri, Cale’in etrafındaki soyluların ona merak ve şüpheyle bakmasına neden oldu.
Çöp olarak bilinen Cale Henituse, büyük bir güç ortaya koymuştu. Bu gerçek herkes için çok büyük bir şoktu. Sonra, birkaç dakika önce, kan tükürürken düşmeden önce insanları patlamaya karşı koruduğu eylemleri vardı. Ama şimdi hiçbir şey olmamış gibi orada duruyordu.
Soylular Cale’i gözlemliyordu ve kral gittiği için vatandaşların çoğu da Cale’e bakıyordu. O gümüş ışığı unutamadılar.
Cale kısaca meraklı soyluların yüzlerine baktı. Onlardan biriyle her göz teması kurduğunda hepsi farklı tepkiler veriyordu. Bazıları meraklarını göstermeye devam etti, diğerleri bakışlarını kaçırdı ve bazıları ona gülümsedi.
Cale, tüm soylulara baktıktan sonra rahibe baktı ve onun ifadesine cevap verdi. Cale’in sesi hâlâ soğukkanlı ve sakindi.
“Sanırım ilk kez kadim bir güce bakıyorsun.”
Ah.
Rahip bir nefes verdi.
Kadim güç, yalnızca tesadüfi karşılaşmalardan elde edebileceğiniz geçmişin bir kalıntısı. Her birinin benzersiz becerileri ve gücü olduğu söylendi.
“Anlıyorum.”
Cale’in arkasından tanıdık bir ses konuşmaya başladı ve elini Cale’in omzuna koydu.
Cale onun geldiğini biliyordu.
“Ekselânsları.”
Cale arkasını döndü ve veliaht prens Alberu Crossman ile göz teması kurdu. Daha sonra bu anın romanda okuduklarına benzediğini fark etti.
Plaza terör olayının kahramanı. Vatandaşların güvenlikleriyle ilgili şikayetleri ve kraliyet ailesi ile soyluların kaçmaya çalışması gerçeğiyle başa çıkmak için veliaht prens, Choi Han’ı bir umut ışığına çevirmişti. Romandaki kahraman Choi Han’ı yaratan kişi, şu anda Cale’in karşısındaki adam olan veliaht prens Alberu’ydu.
Cale, Prens Alberu’nun gözlerindeki bakışı görür görmez beklediği anın geldiğini anladı. Kadim gücü kullandığı andan itibaren bunun olmasını beklemiş ve kafasında hızlıca bir plan oluşturmuştu. Cale, bu andan itibaren bu durumu kendi yararına kullanmayı planlıyordu.
Veliaht prens, Cale’in kendisine çok benzediğini de fark etti.
“…Bay Cale.”
Prens Alberu, yüzünde yarı şok yarı hayranlıkla Cale’e sarıldı.
“Teşekkürler. Yaptığın şeyle gurur duyuyoruz.”
Veliaht prensin bir prens olarak göstermemesi gereken bir tepki gösterecek kadar hayranlıkla dolu olduğunu herkes görebilirdi.
O anda Cale, veliaht prens Alberu’nun kulağına yalnızca Cale’in duyabileceği bir sesle fısıldadığını duydu.
“Bay Cale, sizinle aynı tarzı paylaşıyoruz, değil mi?”
‘Elbette.’
Alberu’nun sesi, onun gibi birini bulduğu için biraz gergindi.
“Sinir bozucu bir şey olmadığından emin olacağım ve seni cömertçe ödüllendireceğim. Ne düşünüyorsun?”
‘Bu durumda.’
Cale ellerini kaldırdı ve Prens Alberu’ya sarılırken gülümsedi. Daha sonra konuşmaya başladı.
“Majesteleri, hiçbir şey değildi. Ben sadece krallığın herhangi bir vatandaşının yapacağı şeyi yaptım.”
Genç ejderhanın sesi Cale’in zihninde yankılandı.
… Burada çok tuhaf bir şey var.
Tüm bunların olduğunu gören ejderha gençti ama oldukça zekiydi.
Cale, saraya gitmeden önce sahte bir hayranlıkla kucaklaşmasını bitirdi. Saraya gitmenin amacı şifa ve araştırma olsa da, zaten böyle olduğuna göre Cale, veliaht prensle birlikte yürürken kendisine sarayın en azından bir sütununu almayı düşünüyordu.
Doğal olarak veliaht prensin yüzü sertti.