ABD kamu maliyesi sistemi birbiri ardına büyük bir şok yaşıyor: Mart ayı başlarında, sekreter yürürlüğe girdi, devlet bütçesinin tüm maddelerinin, askeri ve sivillerin eşit oranda orantılı bir şekilde azaltılması.
Ekim ayına kadar XNUM Kongresi, kamu hizmetlerinin kısmen kapanmasına neden olan 1 bütçesini kabul edemedi. Ve son olarak, Ekim 2014 America, teorik olarak yerel ve küresel ekonomiyi 17-2008 durgunluğu kadar olumsuz yönde etkileyebilecek olan varsayılan bir tehditle karşı karşıya. Washington'da son günlerde Demokratlar ve Cumhuriyetçilerin bir anlaşmaya varacaklarını ve iflasın en az birkaç hafta erteleneceğine dair işaretler olsa da, Amerika’nın siyasi sisteminin ekonomik zorluklara yeterince cevap verebilme yeteneği sorunu gündeme gelmedi.
Е.А.: Bütçe dramasının üç eyleminin her biri oldukça mantıklı ve açıklayıcıdır ve yalnızca yorumcuların görüşlerine göre, bunların birleşimi yürütme organıyla parlamento arasındaki savaşı saçma bir sahneye dönüştürür.
El koyma ile başlayalım. Röportajcımız, Amerikan Kurumsal Enstitüsünden bir analist olan Stanley Weiger.
SV: 2011 yazında, Amerika bugün aynı sorunla karşılaştı ve kamu borcunun sınırını yükseltti. Obama yönetimi daha sonra Cumhuriyetçiler ile Temsilciler Meclisi'nde, kamu maliyesi sisteminin dengelenmesi konusunda uzun vadeli bir anlaşma yapmaya yetkili bir komisyon kurulması karşılığında borçlanma sınırını yükselteceklerini kabul etti; harcama ve vergi politikalarını optimize etmek için bir dizi önlemle ilgiliydi. Obama ile Cumhuriyetçiler arasındaki anlaşma, tarafların hangi özel harcamaları ve hangi vergileri artıracağı konusunda hemfikir olmadıklarında, sekreterin devlet bakış açısına göre ne kadar makul olduğuna bakılmaksızın tüm bütçe kalemlerinde eşit orantılı indirimlere gireceğini belirtti. Müzakereciler, el koyma olasılığının o kadar korkunç olduğunu varsaydılar ki, özel yetkili komisyon üyeleri, bundan kaçınmak için bir uzlaşmaya varacaklar. Ancak, bu olmadı, siyasi sistem yanlış gitti, ancak maliyetler biraz azaldı.
Е.А.: Maalesef, herhangi bir mantık ipucu olmadan azaltıldılar ve bu mantıksızlık yalnızca Washington’un politik sınıfını geçersiz kılıyor, Weiger’ı vurguluyor.
Bütçe dramasının bir sonraki eylemi, kamu hizmetlerinin bir kısmının çalışmasının sona ermesiydi.
SV: Demokratlar ve Cumhuriyetçiler 2014 yılı için bir bütçe üzerinde anlaşamadıklarından, neredeyse iki hafta önce dikkat çeken sayıda kurum kapandı. Bütçede bu kadar olmasa da, ülkede birkaç yıl boyunca tam teşekküllü bir bütçe mevzuatı yoktur, ancak devlet finansmanını bir buçuk ay ile bir buçuk ay arasında sürdüren “otomatik bütçe” ile ilgili sözde kararda söz konusudur. Hangi temelde, herhangi bir bütçenin yokluğunda, kapalı devlet hizmetleri çalışmaz mı? - Bugün birçok hükümet programının korunması nedeniyle, bütçe durumuna bağlı değillerdir. Bunlar, örneğin, yoksullar ve yaşlılar için sağlık sigortasını, sosyal emekli maaşlarını, yiyecek damgalarını içerir. Kamu borcundan bahsetmiyorum bile. Tüm federal harcamaların% 60'ini oluşturuyorlar. Kalan 40% 'si askeri ve sivil programlar arasında yaklaşık olarak eşit olarak bölünmüştür. Kongre'deki Cumhuriyetçiler, Obama ile Pentagon'un görevlendirmeden sonra kurulacak bir seviyede finanse edileceği konusunda hemfikir ve bu nedenle Savunma Bakanlığı çalışmaya devam ediyor. Bu nedenle izinli olarak, yalnızca kamu hizmetlerinden destek personeli gönderilir. Teorik olarak, bu ücretsiz izin, ancak herkes bu kişilerin maaşlarını tam olarak alacağını anlıyor, ancak tam olarak ne zaman olduğu bilinmiyor.
Amerikan Ticaret Enstitüsü'nden bir analist, Aslan'ın hükümet harcamalarının payının korunmasının ve ideolojik savaşçıların pozunda durmalarının ve ilke olarak göreceli olarak düşük oranlarda oynamalarının mümkün olduğu gerçeği, gerçektir.
İlk ikisinin gölgesinde oynanan üçüncü ve potansiyel olarak en felaketli drama eylemi, Kongre’nin ulusal borç tavanını yükseltme konusundaki isteksizliği sonucu ortaya çıkacak olan ABD egemenliğidir.
SV: ABD, Dünya Savaşı 1'e girmeden önce, milletvekilleri Maliye Bakanlığı tarafından yürütülen her yeni devlet tahvil ihracını ayrı ayrı onayladılar. Savaş koşulları altında, bu durum aşırı derecede bürokrasi olarak ortaya çıktı ve Maliye Bakanlığı, takdir yetkisine, vade tarihlerine ve kupon oranlarına bağlı olarak menkul kıymetleri derhal ihraç etmeye yetkiliydi. Kongre, Maliye Bakanlığı tarafından yapılan genel borçlanma limitini belirleme ayrıcalığını elinde tuttu. Bu uzak dönemde, federal bütçede hiçbir korumalı madde yoktu. Ancak bugün, söylediğimiz gibi, bütçenin büyük bir kısmı korunuyor, bu da çimenlerdeki milletvekillerinin bunun için fon araması gerektiği anlamına geliyor. Hazine tarafından elde edilen gelir yeterli değilse, Kongre ya vergi toplamak ya da borç almakla yükümlüdür. Ancak, yüz yıl önceki yasa, yasa koyuculara borç verme sınırını yükseltmemesi için resmi bir hak verir; bu yasa koyucuların gönüllü olarak bir kez oy kullandıkları tüm masraflar ödenemez. Ancak bu yasanın, herhangi bir zamanda hangi tarafın egemen olduğuna bakılmaksızın yasama organına, sahibi bir rekabet kampının temsilcisi ise Beyaz Saray'dan bütçe imtiyazları dağıtmaya çalışmasına izin veriyor.
Durum: En kötü senaryo, ulusal borç tavanının yükseltilmemesi durumunda nasıl gözüküyor?
SV: Başka bir deyişle, kupon Amerikan hazinesi tahvillerine yapılan ödemeleri keserse ne olur? Ücretleri düşecek ve birçok işletme, bu tahvillerin güvenliği konusunda bankalara kredilendirildiğinden, tüm küresel bankacılık sistemi boğulma saldırısı ile mücadele edebilir. Kredi işlemlerinin boğulması, katılımcılar hisse alımı için işletme sermayesi alacağı için, kaçınılmaz olarak borsaları da etkileyecektir. Ek olarak, ABD Hazine bonosu üzerindeki faiz oranı, diğer borçlanma araçlarının kütlesine olan faizi hesaplamak için bir referans noktası görevi görmektedir ve eğer bu önemli dönüm noktası durursa, kalan araçlarla yapılan işlemler de durur. Bunlar yalnızca ilk düzenin sonuçlarıdır, ancak Amerikan varsayılanından sonra, dünya ekonomik sisteminin, son mali krizin zirvesinde olduğu konumda aynı, daha kötü olmasa da aynı konumda olacağını anlamaya yeterlidir.
Cevaplar: Ekim ayının 17'i veya bu tarihte bir yerlerde mevcut borçlanma limitinin dışında kalsa bile, Birleşik Devletler'in temerrüde beyan etmesi gerekmediğini, çünkü cari vergi gelirlerinin ulusal borcu karşılamak için yeterli olacağını söylediler.
SV: Evet, bu bakış açısına göre, son zamanlarda kesinlikle mantıklı olan birçok taraftar ortaya çıktı, ancak başlangıçta Başkan Obama'nın en engelli rakipleri tarafından seslendirildi. Ancak geçen gün, Maliye Bakanı Jack Liu, itiraz yoluyla olduğu gibi, bakanlığının ödemeleri sıralamak için bilgisayar yazılımı veya uygun bir yasama organı olmadığını belirtti. Yani, kamu borcunun geri ödemesini bir numaralı tartışmasız önceliği ve önem dereceleri için yeterli para kadar ödemeleri gereken diğer harcamaları ilan etmek. Maliye Bakanlığı’nın ne kadar gelişmiş bir yazılım olduğunu bilmiyorum, ancak bir krizin patlak vermesi halinde, devlet ödemelerinin önceliklendirilmesiyle ilgili bir kanunun ortaya çıkmasının beklenmesinin uzun sürmeyeceği açıktır.
Е.А.: Bir muhabirin muhalifi, Amerikan Kurumsal Enstitüsü Stanley Weiger'ın analisti.
Washington’daki pek çok kişi, demokratik sorunların ve cumhuriyetçilerin pazarlık yapma, olası sınırlarını hissetme, kamu borcunun sınırını yükseltmek ve temel sağlık sigortası sistemi gibi sıkı bir düğüm teknik sorunla bağ kuramama yeteneğinin kaybı nedeniyle bütçe sıkıntılarının ortaya çıktığı fikrini paylaşıyor. Bu durum ışığında bütçe üzerindeki müzakere çıkmazı, her iki lider taraftaki radikallerin olağandışı bir şekilde artan etkisinden oluşan derin oturmuş bir olgunun sonucudur. Bu analistlerin görüşüne göre, Amerika’nın politikacıların aşırılıklarını bir şekilde söndürebilecek bağımsız bir ekonomik kurumu yoksa, daha da kötü olurdu. Bu nedenle, Cumhuriyetçiler üzerinde etkisi olan Wall Street, devlet borç limitini yükseltmekten korkmuyor ve bu, Obama'ya bu konuda imtiyaz verme hakkını zorluyor. Merkez Bankası ayrıca, parasal genişleme için gidişatı değiştirmemeye karar veren planların aksine, bütçe savaşlarının ekonomik iyileşme sürecini istemeden iptal etmemesi kararını veren siyasi olumsuzluğu azaltmaktadır.
Aynı zamanda, başka bir büyük ve etkili bir analist grubu, sıra dışı bir şeyin Washington'da gerçekleştiğine ve politik mekanizmada yapıcı bir kusur olduğunu gösterdiğine inanmıyor. Bilinen yorumcu Michael Baron ile yapılan röportajda Michael Baron özellikle şöyle dedi:
MB: ABD, meclisin aksine bir partinin yasama meclisindeki baskınlığının yürütme organındaki baskınlığı anlamına gelmediği ve bunun tersi anlamına gelmediği bir cumhurbaşkanlığı cumhuriyeti anayasası altında yaşıyor. Amerika'nın kurucu babaları, şu anda yaşadığımız çatışmaları önceden tahmin etmek için tam olarak bir kontrol ve denge sistemi oluşturdular ve onlardan korkmadılar. Aksine: Ütopya arzularındaki anlık radikal çoğunluğun halk üzerinde geri dönüşü olmayan yıkıcı değişiklikler yaratacağından endişeleniyorlardı ve aynı zamanda devletin tüm kollarında böyle bir çoğunluğun olasılığını en aza indirmek için adımlar attılar. Obama'nın marka kanunu, sağlık sigortası reformunu, özellikle ikna edici bir seçim zaferinden sonra feda etmek istemediği veya Çay Partisi Hareketi'nden Cumhuriyetçilerin Obama Tıbbı'nı ekonomik büyümeye tehdit olarak gördükleri ve ekonomik büyümeye tehdit olarak gördükleri konusunda yanlış bir şey görmüyorum. herhangi bir yasayı ihlal etmek, onu torpillemek. Özellikle, anketlere göre çoğu Amerikalı bu konuda çok mutsuz. Devlet hizmetlerinin kısmi kapatılmasının, 1976'ten bu yana, özellikle Demokratlar Kongrede çoğunlukta olduğu ve Reagan girişimlerini finanse etmek istemediği ya da şu an kime inanmak isteyecekleri olduğunda, on yedi kez gerçekleştiğini hatırlamak gereksiz değildir. - Parti üyesi Başkan Jimmy Carter'ın yoksul kadınlara devlet bütçesinden kürtaj yapma teklifi. Geçen yüzyılın 60’inin sona ermesinden bu yana Amerika, zamanın% 70’ini çok partili hükümet şubeleriyle yaşadı. James Madison ve 39 anayasamızın diğer yazarları aktif bir devlet yaratmak istemediler, amaçları sınırlı güçte bir devlet yaratmaktı.
Cevap: Beyaz Saray ile Temsilciler Meclisi arasında muhalefetin çeşitli yönleriyle ilgili tartışılan taslak anlaşmalar var. Bunlardan biri şöyle görünüyor: Cumhuriyetçiler cumhurbaşkanına kamu borcunun sınırını kendisinin artırma yetkisi vererek, yasama meclisinin bu kararı nitelikli üçte iki çoğunluk ile veto etme şansını elinde tutuyor. Örneğin Obama, sağlık sigortası reformunun bazı hükümlerinde yetersiz kalmaktadır, örneğin, sübvanse edilmiş sigortaya uygun vatandaşların gelir düzeyinin daha kapsamlı bir şekilde kontrol edilmesini sağlamakta ve iki yıl boyunca tıbbi cihaz üreticilerine hedef verginin uygulanmasını ertelemektedir; .