Bipolar II bozukluk, bipolar I’e göre, mani dönemi, karma dönem olmaması, psikotik belirti(hezeyan, halüsinasyon gibi) olmaması ve daha az hastane yatışı gerektirdiği için daha hafif şiddette bir bozukluk gibi görülebilir. Ancak uzun süreli izlemde bipolar II bozuklukta hastalık belirtileriyle geçen toplam süre bipolar I’e göre daha uzun, hastalık dönemi sayısı daha fazla, dönemler daha uzun ve kronik, depresyonlar daha şiddetli, intihar davranışı daha fazla, psikiyatrik ek tanı daha fazla ve işlevsellikte bozulma benzerdir. Yani bipolar I’ deki maniler bipolar II’deki hipomanilerden daha şiddetli olmasına rağmen, bipolar II bozukluk yukarıdaki nedenlerden ötürü daha hafif şiddette değildir. Özellikle bipolar II’de depresyon dönemleri oldukça uzundur ve bu durum tanı koymayı güçleştirebilir. Çünkü bu hastaların %40’ının tek uçlu depresyon gibi yanlış tanı aldığı bir araştırma da saptanmıştır. Bipolar II bozukluğu olan kişilerin, doktora başvurma oranı da daha az olabilir, çünkü içinde bulundukları durumun tedavi edilebilir bir hastalık olduğunu fark edemeyebilirler. Şiddetli manilerin olmaması ve bunun aile ve çevredeki diğer insanlar tarafından fark edilememesi de doğru tanı ve tedaviye ulaşmaya engeldir. Bipolar II bozuklukta, doğru tanı ve tedaviyi alma oranı bipolar I bozukluğa göre daha azdır. Oysaki bipolar II bozukluk, yaşam kalitesi, iş gücü kaybı ve intihar oranı açısından bipolar I bozukluk kadar olumsuz etkiler taşır.