Viktor Popkov ve derinlerden yükselen tablolar
Victor Popkov Sovyet sanatının "şiddetli" veya "sert" tarzının ana kahramanıydı; romantizmden sosyal gerçekçiliğe ölümünden hemen sonraki yıllarda kendini gösteren Joseph Stalin 1953 içinde.
Popkov, en iyi bildiği şeyi, Rus ruhunu kronik ıstırap ve sıkıntıdan gelen bir yere boyadı. Toplumun, insan duygularının, sefaletin ve ıstırabın derinlerinden, sert gerçeklerinden doğan bir eser.
Sanatçı 9 Mart 1932'de İstanbul'da doğdu. Moskova çalışan bir aile içinde. Henüz sekiz yaşındayken, babasını savaşa katılmaya ve hayatını kaybetmeye zorlayan savaş patlak verdi, üç erkek kardeşi ve annesinin yanında büyüdüğü için genç ressamı derinden etkileyen bir olay. Stepanida İvanovna, dört çocuk yetiştirmek için yalnız kaldı.
Viktor zeki, dürüst, düşünceli, yaşına göre çok olgundu ve üçüncü sınıfta sadece kurşun kalemle resim yaptığı ve ona sanatsal bir gelecek vaat eden büyük adımlar attığı çizim derslerine katılmaya başladı. Ancak bir gün okuldan döndüğünde evinin terasında suluboya resim yapan bir kadın görmüş ve o zamandan beri onunla yaratabileceği tüm harikaları anlamıştır.
Victor Popkov - sonbahar yağmurları, 1974. kaynak: Puşkin Müzesi
İlk tuvallerini yaratmaya başladı ve annesinden kendisini mükemmelleştirmek için bir öğretmenin sınıfına götürmesini istedi, ancak kibirli bir şekilde reddedildi.
Bu dönemde ve yedinci sınıfın sonuna kadar Popkov, Podlipki'deki Kalinin fabrikasında sanat okudu. Genç adam o kadar yetenekliydi ki, bir öğretmenin öğrencisi olmamasına rağmen, 1948'de Grafik ve Pedagoji Okulu'na herhangi bir ek eğitim almadan girmeyi başardı ve 1952'de Viktor, Moskova'daki Surikov Sanat Enstitüsü'ne gitti, sanatsal vizyonunun oluşumunun önemli bir aşamasının başladığı yer.
Bu sıralarda duygusal yaklaşımı ve bağırsakları resmetmesi çağdaşları arasında kendine yer buluyordu. Ellerinden veya gözlerinden daha çok kalbiyle resim yaptı ve yoksulluk, aşk, sevgi ve insan düzeyinde yıkılanların yeniden inşası hakkında tuvaller göstermeye başladı. Gerçekliğinin her birinde, rutini ve bilinçli düşünceyi bozan bir yorum ve tepki ortaya çıkardı ve sırayla, algı ve yoruma bilgi veren öznel bilinçaltına yeni kapılar açar.
Sonunda sanatı ona V'nin yanında bir yer buldu.iktor Efimoviç Öğrencisinden şu şekilde bahseder: "Olağanüstü bir enerjisi ve yaratıcı bir doğası vardı, her zaman fikirlerle doluydu ve hayatla her temasından, sokaktan, bir arkadaşının atölyesinden, hayatından ilham aldı. ülkeyi dolaşıyor, farklı insanlarla iletişim kuruyor.(...) Birçok kez aceleyle, aceleyle onu azarladım, ama doğası buydu. Ne pahasına olursa olsun konuşması, ezici düşüncesini, fikrini ve sonra çalışacak başka bir şey bul. Gergin bir içsel hayat yaşadı, sürekli çalıştı."
Popkov'un inanılmaz bir çalışma ve azim kapasitesi vardı. Sanatta resmi çalışmanın ilk yılından sonra, Popkov uygulamaya gitti. beloomut1958'de Türkiye'nin hidroelektrik santralinin inşası için yaratıcı bir yolculuk yaptı. Irkutsk. Sanatçının gelecekteki resimleri için malzeme toplama temel amacı olan bu yaratıcı yolculuklar, tüm hayatı boyunca meydana geldi ve en ünlü resimlerinin yaratılmasında hayati bir rol oynadı.
Popkov, eserlerini 1950'lerin sonlarında gençlik sanat sergilerinde sergilemeye başladı ve 1958'de sergilenen ilk eseri olan resim sergisini burada sergiledi. Gençlik. Daha sonra sanatçı, yolunu açan ve onun için bağlantı kuran ortak sergilere katıldı. O yıllarda basın, sanatçıyla ilgili sıfatları şu şekilde kullanmaya başladı: "umut verici", "yetenekli", "yetenekli". Mezun olduktan sonra 1958'de diğer genç sanatçılarla birlikte başka bir yaratıcı yolculuğa çıktı. Sibirya demiryolu inşaatı yakalamak için Abakan-Taishet ve özellikle işçinin işi.
Kendisini çağının en önemli ressamlarından biri olarak kabul etmesine rağmen, yetenekli sanatçı, onu öfkeyle işgal eden depresyon ve karanlık düşüncelerle mücadele etmekten asla vazgeçmedi ve bu tema daha sonra çalışmalarında görüldü.
Şu anda, Popkov'un çalışması, kahramanlık temsilinin yeni bir versiyonunu, herhangi bir totaliter uçarılık olmadan görev sorunsalını, nefret ve sevgi duygusunu, dünyayı olduğu gibi göstermenin yeni bir versiyonunu yansıtıyordu. romantik yanılsamalar veya devlet ideolojisi olmadan. 1960'lar, resimlerden, neşeli ve anlamlı portrelerden, derinden dramatik ve hayat veren otoportrelerden, aynı zamanda eski Rus sanatına olan tutkuyu da gösteren eserlerden geçerek Popkov için yoğun bir yaratıcı arayış dönemiydi.
На работу (Çalışmak için). kaynak: arthur sanatı
Kendisini çağdaş, daha doğrusu savaş sonrası ressamların lideri olarak konumlandıran galerilere tek başına ve birlikte davet edildi. Dionisio'nun fresklerinin eskizlerini yaptı ve 1964'te 32. Uluslararası Bienal'e katıldı. Venedik. Bir yıl sonra Viktor, zaten Beyaz Deniz topraklarında ülkenin kuzey bölgelerine gitti. Zolotitsa.
Ancak sanatını tanımasını sağlayan tüm yollara rağmen, 1966 yılında olumsuz duygulara bürünen sanatçı, aşk hayatındaki başarısızlıklar ve hayatının olduğunu düşündüğü karanlık ortam sonucunda adeta intihara kalkıştı. . Ancak Viktor, kendisini astığı kemeri kesen kayınpederi tarafından mucizevi bir şekilde kurtarıldı. Ancak, yetkililerle olan ilişkisi karmaşıklığını korudu ve o andan itibaren her işini açıklamak ve haklı çıkarmak zorunda kaldı.
Depresyonundan kurtulmayı başardığında, Sovyet sanat sergisine katıldı. Irak y Turquia, ve 1969'da Viktor, çalışmalarının 1970'de sergilendiği GDR'ye gitti. Sovyet sanatçıların gözünden Doğu Almanya, yaratıcı çalışması için son derece üretken olan on yılın başlangıcını işaret ediyor.
Zaten popüler ve tanınan bir sanatçı olan Popkov, çalışmalarını sokaktaki insanlara ve daha düşük bir fiyata sunmaya başladığından beri para için resim yapmayı bıraktı ve daha çok bir köy sanatçısı olmaya başladı, bu da büyük bir başarı sağladı.
Hala genç ressamın bir intihar girişiminden kurtulmuş olmasına rağmen, bir kaza sonucu trajik ve saçma ölümü, Popkov'un sadece 12 yaşında olduğu 1974 Kasım 42'te meydana geldi. Ölümünden sonra, "Hayata Yansıma" adlı bir dizi resim için SSCB devlet ödülüne layık görüldü. Sanatçının eserleri koleksiyonlarda saklanmaktadır. Devlet Tretyakov Galerisi y el Devlet Rus Müzesi.