kara ayak
kara ayak , olarak da adlandırılır kara ayak , Kuzey Amerikan Kızılderili birbiriyle yakından ilişkili üç gruptan oluşan kabile, Piegan (resmi olarak Kanada'da Peigan olarak yazılır) veya Piikuni; Kan veya Kainah (Kainai veya Akainiwa olarak da yazılır); ve Siksika veya uygun Karaayak (genellikle Kuzey Kara Ayak olarak anılır). Üç grup geleneksel olarak şimdiki yerde yaşıyordu. Alberta , Kanada , ve ABD eyaleti Montana ve orada kalırlar, Montana'da bir rezervasyon ve Alberta'da her grup için bir tane olmak üzere üç yedek (Kanada'da denir). içinde Kara Ayak Amerika Birleşik Devletleri Blackfoot kelimesi olsa da, resmi olarak Blackfeet Nation olarak bilinirler. siksik İngilizce adının çevrildiği , çoğul değildir.
Blackfeet Indian Reservation: Montana, Blackfeet Indian Reservation'da bir powwow'da geleneksel kıyafetli dansçılar. Seyahat Montana
Algonquian dilini konuşanlar arasında, keresteden batıya, açık otlaklara doğru hareket eden Karaayaklar, muhtemelen, mallarını taşımak için köpekler tarafından çizilen tahta traverleri kullanarak yaya olarak göç ettiler. 18. yüzyılın başlarında, Saskatchewan vadisinde yaklaşık 400 mil (645 km) doğusunda yaşayan yaya bufalo avcılarıydılar. kayalık Dağlar . 1750'den önce atlar ve ateşli silahlar edindiler. Kendilerinden önce daha zayıf kabileleri süren Karaayak, batıya doğru Rockies'e ve güneye, şimdi Montana'ya doğru ilerledi. Güçlerinin zirvesinde, 19. yüzyılın ilk yarısında, kuzey Saskatchewan'dan Missouri Nehri'nin en güneydeki ırmaklarına kadar uzanan geniş bir bölgeye sahiptiler.
Bir Piegan Lodge'da , Edward S. Curtis'in fotoğrafı, c. 1910. Edward E. Ayer Koleksiyonunun izniyle, The Newberry Library, Chicago
Blackfoot, kuzeybatı Plains'deki en güçlü ve en saldırgan askeri güçlerden biri olarak biliniyordu. 1806'dan sonra çeyrek yüzyıl boyunca, kaçak avcı olarak gördükleri İngiliz, Fransız ve Amerikalı kürk tüccarlarının Missouri'nin yukarı kollarının zengin kunduz ülkesinde tuzağa düşmesini engellediler. Aynı zamanda, komşu kabilelere karşı savaştılar, atları ele geçirdiler ve esir aldılar.
Her Blackfoot grubu, bir veya daha fazla şef tarafından yönetilen birkaç av grubuna bölündü. Bu gruplar korunaklı nehir vadilerinde ayrı ayrı kışladı. Yaz aylarında, kabilelerin başlıca dini töreni olan Güneş Dansını gözlemlemek için büyük bir kampta toplandılar. Pek çok kişi ayrıntılı ilaç paketlerine sahipti - gerektiği gibi saygı gösterildiğinde, savaşta ve avda başarı, hastalık ve talihsizliğe karşı koruma sağladığı söylenen kutsal nesne koleksiyonları.
Keskin, Joseph Henry: Tatlı Çim İlaç Yapımı, Karaayak Töreni Tatlı Çim İlaç Yapımı, Karaayak Töreni , Joseph Henry Sharp tarafından tuval üzerine yağlıboya, c. 1920; Smithsonian Amerikan Sanat Müzesi, Washington, DC'de Pohick2 tarafından Fotoğraf. Smithsonian Amerikan Sanat Müzesi, Washington, DC, Victor Justice Evans'ın vasiyeti, 1985.66.362.160
1855'te Amerika Birleşik Devletleri ile yaptıkları ilk anlaşmanın ardından otuz yıl boyunca Karaayaklılar, çiftçilik lehine avcılığı bırakmayı reddettiler. Bufalo 1880'lerin başında neredeyse yok edildiğinde, Piegan'ın yaklaşık dörtte biri açlıktan öldü. Bundan sonra Blackfoot çiftçilik ve çiftçilik aldı.
21. yüzyılın başlarındaki nüfus tahminleri, Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yaklaşık 90.000 Blackfoot kökenli birey olduğunu gösterdi.