İçimi dökmeye ihtiyacım vardı. Dökecek bir yer bulamadım. Sonra blogumun varlığını hatırladım.
Çok bunaldım. Çok yoruldum. Ders çalışacak enerjisi olan tek bir hücre bile yok içimde. Bir şeyler için çabalamak isteyen tek bir hücre de.
Tek isteğim bir an önce tatil olsun, evime döneyim. Ama ilk defa bütünleme korkusu sardı beni. Biletimi bile aldım. Kalmak istemiyorum. Defolup gitmek istiyorum. Yeter artık. Yetmedi mi artık?