İşletme ekonomisindeki en bilinen kelimelerden biri olabilir. Enflasyon ülkeleri uzun istikrarsızlık dönemlerine sürükledi. Ana borç verenler genellikle "enflasyon şahinleri" olarak adlandırılmak isterler." Siyasi liderler, enflasyonla mücadele garantisiyle siyasi seçimleri kazandılar, sadece bunu yapamadıktan sonra iktidarı bırakmak için. Enflasyon, 1974'te devlet başkanı Gerald Ford tarafından Birleşik Devletlerde 1 numaralı Kamu Rakibi olarak da belirtildi. Bundan sonra enflasyon nedir ve neden bu kadar önemli?
Enflasyon, belirli bir zaman dilimindeki maliyet artışının fiyatıdır. Enflasyon genellikle, maliyetlerdeki genel artış veya bir ülkede ikamet ettiğiniz kümedeki artış gibi geniş bir belirleyicidir. Bununla birlikte, aynı şekilde daha dar bir şekilde hesaplanabilir — örneğin, gıda gibi belirli ürünler veya kurum eğitimi gibi çözümler için. Bağlam ne olursa olsun, enflasyon tam olarak neye mal oluyor? daha pahalı ürünlerin ve / veya çözümlerin uygun şekilde kurulması, çoğu tipik olarak bir yıl olmak üzere belirli bir süre boyunca sona ermiştir.
Enflasyonun belirlenmesi
Tüketicilerin sizi hayata döndürmesi, aldıkları çok sayıda ürün ve çözümün maliyetlerine ve her bir büyük veya çözümün ev bütçe planındaki payına bağlıdır. Federal hükümet şirketleri, tipik olarak satın alınan ürünlerden oluşan bir sepeti belirlemek için ev çalışmaları yapar ve bundan sonra bu sepeti satın alma setinizi zamanında takip eder. (Kira ve ipoteklerden oluşan gayrimenkul maliyetleri, müşteri sepetinin Birleşik Şartlardaki en büyük unsurunu oluşturur. Diğer çeşitli ülkelerde, özellikle yoksul ülkelerde, gıda, ev bütçe planlarının en büyük bölümü olabilir.) Bu sepetin bir baz yıl ile ilgili olarak ortaya konan belirli bir zamanda geri ayarlamanız müşteri maliyet endeksi'dir (TÜFE) ve tüfe'de belirli bir süre içinde değişen kısım, enflasyonun en sık kullanılan belirleyicilerinden biri olan müşteri maliyet enflasyonu'dur. (Örneğin, baz yıl TÜFE 100 ve mevcut TÜFE 110 ise, enflasyon süre boyunca yüzde 10'dur.)
Maliyet güvenliğinin diğer çeşitli temel adımları vardır. Federal hükümet tarafından belirlenen maliyetleri ve mevsimsel unsurlardan veya kısa vadeli tedarik koşullarından çok etkilenen gıda ve enerji gibi kalemlerin daha istikrarsız maliyetlerini hariç tutan temel müşteri enflasyonu, enflasyondaki gizli ve tutarlı kalıplara odaklanır ve aynı şekilde politika yapıcılar tarafından dikkatle izlenir. Sadece kullanım ürünleri için değil, ekonomik bir ortamda yaratılan tüm ürünler için genel enflasyon fiyatı, tüfe'ye kıyasla çok daha geniş korumaya sahip bir endeks olan gsyih (GSYİH) deflatörü kullanılarak belirlenebilir.
TÜFE sepeti esas olarak tekdüzelik için zaman içinde sürekli tutulur, ancak bazen değişen kullanım modellerini göstermek için değiştirilir — örneğin, yeni yüksek teknoloji ürünlerinden oluşacak ve yaygın olarak satın alınmayan ürünleri değiştirecek şekilde. Öte yandan, GSYİH deflatörünün bileşenleri, ekonomik bir iklimde yaratılan her şeyin maliyetlerini izlediği için her yıl anlam bakımından farklılık göstermektedir. Bu, GSYİH deflatörünü esas olarak belirlenen TÜFE sepetine kıyasla daha "mevcut" hale getirir, ancak aynı zamanda deflatör tüketici olmayan ürünlerden (silahlı kuvvetlere yatırım yapmak gibi) oluşur ve bu nedenle büyük bir belirleyici değildir. yaşamanın geri dönüşü.
Büyükler ve fakirler
Hanehalklarının bugünkü nakit olarak elde ettikleri küçük kazançlarının maliyetler kadar artmadığı ölçüde, daha da kötüdürler, çünkü çok daha az satın almak için ödeme yapabilirler. Basitçe söylemek gerekirse, satın alma güçleri veya enflasyona göre düzeltilmiş reel gelirler düşer. Gerçek kazanç, temel yaşam için bir vekildir. Gerçek kazançlar arttığında, yaşamın temeli de artar ve bunun tersi de geçerlidir.
Aslında, maliyetler çeşitli hızlarda değişir. İşlem gören emtiaların maliyetleri gibi bazıları her gün değişir; anlaşmalarla geliştirilen maaşlar gibi diğerlerinin değişmesi çok daha uzun sürer (veya finansal dilde "yapışkan" dır). Enflasyonist bir atmosferde, eşit olmayan bir şekilde artan maliyetler şüphesiz bazı müşterilerin satın alma gücünü azaltır ve gerçek kazançların bu şekilde dağılması, enflasyonu geri almanızın en büyük engelidir.
Enflasyon, belirlenen faiz oranındaki alıcılar ve ödeyenler için zaman içinde satın alma gücünü de bozabilir. Emeklilik planlarında yıllık yüzde 5'lik bir artış elde eden emeklileri alın. Enflasyon yüzde 5'in üzerindeyse, emeklinin alım gücü düşer. Öte yandan, yüzde 5'lik sabit faizli konut kredisi ödeyen bir müşteri, gerçek faiz oranı (küçük fiyat eksi enflasyon fiyatı) kesinlikle sıfır olacağından, yüzde 5'lik enflasyondan kesinlikle yararlanacaktır; borçlunun kazancı enflasyona ayak uydurduğu sürece, enflasyon daha büyük olsaydı, bu finansal yükümlülüğün sürdürülmesi de kesinlikle daha kolay olurdu. Borç verenin gerçek kazançları, açıkçası, deneyimler. Enflasyonun küçük faiz oranlarına yansıtılmadığı ölçüde, bazıları satın alma gücü kazanır ve bazıları satın alma gücünü kaybeder.
Elbette, birçok ülke yüksek enflasyonla boğuştu - ve bazen hiperenflasyon, yılda yüzde 1.000 veya daha fazla enflasyon. 2008 Yılında, Zimbabve, yıllık enflasyonun yaklaşık yüzde 500 milyar oranında bir faktörle, şimdiye kadarki en korkunç hiperenflasyon durumları arasında yer aldı. Bu kadar yüksek enflasyon dereceleri yıkıcıydı ve ülkelerin, bazı durumlarda Zimbabwe'nin yaptığı gibi ülke çapındaki paralarını bırakarak enflasyonu makul derecelere geri getirmek için zorlu ve nahoş plan adımları atmaları gerekiyordu.
Hızla artan maliyetler ekonomik iklim için yaramazlık yapıyorsa, tam tersi mi yoksa maliyetleri düşürmek mi harika? Sonuçta, deflasyon da tercih edilmez. Maliyetler düştüğünde, müşteriler yapabiliyorlarsa üretim satın almalarını geciktirir ve gelecekte maliyetleri düşürmeyi bekler. Ekonomik iklim için bu, çok daha az finansal görev, üreticiler tarafından üretilen çok daha az kazanç ve finansal gelişmeyi azaltmak anlamına gelir. Japonya, çoğunlukla deflasyon nedeniyle neredeyse hiç finansal gelişme göstermeyen uzun bir süreye sahip bir ülkedir. Mevcut dünya çapındaki parasal ikilem boyunca deflasyondan kaçınmak, ABD Hükümeti Kitabının ve dünya çapındaki diğer çeşitli ana finansal kurumların faiz oranını uzun süre düşürdüğü faktörlerden sadece bir tanesidir ve parasal sistemlerin çok fazla likiditeye sahip olmasını garanti altına almak için çeşitli başka plan adımları uygulamıştır.