John B. Anderson - John B. Anderson
John B. Anderson
|Meclis Cumhuriyet Konferansı Başkanı|


Ofiste|
3 Ocak 1969 - 8 Haziran 1979
|Önder||
Gerald Ford


John Jacob Rhodes
|Öncesinde||Melvin Laird|
|tarafından başarıldı||Samuel L. Devine|
|Üyesi ABD Temsilciler Meclisi|
dan Illinois 'ın 16 ilçesinde


Ofiste|
3 Ocak 1961 - 3 Ocak 1981
|Öncesinde||Leo E. Allen|
|tarafından başarıldı||Lynn Morley Martin|
|Kişisel detaylar|
|Doğum||


John Bayard Anderson
15 Şubat 1922
Rockford, Illinois , ABD
|Öldü||3 Aralık 2017
(95 yaşında) |
Washington, DC , ABD
|Dinlenme yeri||Arlington Ulusal Mezarlığı|
|Siyasi parti||
Cumhuriyetçi (1980 öncesi)


Bağımsız (1980–2017)
|Eş (ler)||


Keke Machakos
( m. 1953)
|Çocuk||5|
|Eğitim||
Illinois Üniversitesi, Urbana – Champaign ( BA , JD )


Harvard Üniversitesi ( LLM )
|Askeri servis|
|Bağlılık||Amerika Birleşik Devletleri|
|Şube / hizmet||Amerikan ordusu|
|Hizmet yılı||1943–1945|
|Sıra||Kıdemli Başçavuş|
|Savaşlar / savaşlar||Dünya Savaşı II|
John Bayard Anderson (15 Şubat 1922 - 3 Aralık 2017) Illinois'li bir ABD politikacıydı . Cumhuriyetçi Parti'nin bir üyesi olarak, 1961'den 1981'e kadar Illinois'in 16. Kongre bölgesini temsil eden Birleşik Devletler Temsilciler Meclisi'nde görev yaptı. 1980'de bağımsız bir başkanlık kampanyası yürüttü ve halk oylarının% 6.6'sını aldı.
Illinois , Rockford'da doğan Anderson, II.Dünya Savaşı sırasında Ordu'da görev yaptıktan sonra hukukçuluk yaptı . Amerika Birleşik Devletleri Dış Servisi'nde bir görevden sonra , Illinois, Winnebago County Eyalet Başsavcısı seçildi . 1960 yılında güçlü bir Cumhuriyetçi bölgede Temsilciler Meclisi seçimlerini kazandı. Başlangıçta , Meclisin en muhafazakar üyelerinden biri olan Anderson'un görüşleri, özellikle sosyal konularla ilgili olarak 1960'larda yumuşadı. 1969'da Meclis Cumhuriyet Konferansı Başkanı oldu ve 1979'a kadar bu pozisyonda kaldı. Vietnam Savaşı'nın yanı sıra Başkan Richard Nixon'un Watergate skandalı sırasındaki eylemlerini şiddetle eleştirdi .
Anderson, 1980 Cumhuriyetçi cumhurbaşkanlığı ön seçimlerine girdi ve sosyal güvenlik vergilerini düşürürken gaz vergisini artırmaya yönelik imza kampanyası önerisini tanıttı . Kendini erken önseçimlerde adaylık için bir yarışmacı olarak kurdu, ancak sonunda cumhurbaşkanı için bağımsız bir kampanya yürütmeyi seçerek Cumhuriyetçi yarıştan çekildi. Seçimde Cumhuriyetçi aday Ronald Reagan ve Demokratik Başkan Jimmy Carter'ın ardından üçüncü oldu . Rockefeller Cumhuriyetçileri , bağımsızlar, liberal entelektüeller ve üniversite öğrencileri arasında destek kazandı .
Seçimden sonra, hukuk kariyerine devam etti ve anlık ikinci tur oylama gibi seçim reformlarını savunan bir organizasyon olan FairVote'un kurulmasına yardım etti . Ayrıca Ohio eyaleti , Anderson - Celebrezze aleyhine açılan bir dava da kazandı; bu davada , Yüksek Mahkeme bağımsız adaylar için erken başvuru son tarihlerini kesti. Anderson, çok sayıda üniversitede misafir profesör olarak görev yaptı ve çeşitli kuruluşların yönetim kurullarında yer aldı. O onayladı Ralph Nader 2000 yılında ve kuruluşuna yardımcı oldu Adalet Partisi 2012 yılında.
Erken dönem
Anderson, büyüdüğü Illinois Rockford'da Mabel Edna (kızlık soyadı Ring) ve E.Albin Anderson'ın oğlu olarak doğdu. Babası, anneannesi ve büyükbabası gibi İsveçli bir göçmendi. Gençliğinde ailesinin bakkalında çalıştı. Rockford Merkez Lisesi'nden sınıfının birincisi olarak (1939) mezun oldu . 1942'de Urbana – Champaign'deki Illinois Üniversitesi'nden mezun oldu ve hukuk fakültesine başladı, ancak eğitimi II.Dünya Savaşı nedeniyle kesintiye uğradı . O askere Ordusu 1943 yılında, ve ABD Saha Topçu bir personel çavuş olarak görev yaptı Fransa'da ve Almanya'da dört alma, savaşın sonuna kadar hizmet yıldızlı . Savaştan sonra, Anderson eğitimini tamamlamak için geri döndü ve 1946'da Illinois Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden bir Juris Doktoru (JD) kazandı .
Erken kariyer
Anderson Illinois başvurdu bar Aynı yıl, ve Rockford avukatlık. Kısa süre sonra, Harvard Hukuk Fakültesi'ne girmek için 1949'da Master of Laws (LL.M.) derecesi almak üzere doğuya taşındı . Harvard'da iken Boston'daki Northeastern Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde görev yaptı . Rockford'a başka bir kısa dönüşte Anderson, Large, Reno & Zahm (şimdiki Reno & Zahm LLP) hukuk firmasında çalışmıştır. Bundan sonra Anderson, Dış Servis'e katıldı . 1952'den 1955'e kadar Berlin'de Doğu İşleri Bölümü'nde Ekonomik Raporlama Görevlisi olarak ve Amerika Birleşik Devletleri Almanya Yüksek Komiserliği kadrosunda danışman olarak görev yaptı . Turunun sonunda dış hizmetten ayrıldı ve bir kez daha Rockford'daki hukuk uygulamasına döndü.
Siyasi kariyer
Döndükten kısa bir süre sonra Anderson'a kamu görevine aday olma konusunda yaklaşıldı. 1956 yılında Anderson seçildi Devlet Avukat içinde Winnebago County, Illinois ilk 11.456 oy ile Kasım ayında sonra 1330 oy ve genel seçim Nisan birincil dört kişilik bir yarış kazanarak. Bir dönem görev yaptıktan sonra, yerel kongre üyesi olan 28 yıllık görevli Leo E. Allen emekli olduğunu açıkladığında bu ofisi terk etmeye hazırdı . Anderson, Allen'ın 16. Bölge koltuğu için Cumhuriyetçi seçime katıldı - o zamanlar sağlam bir şekilde Cumhuriyetçi olan bu bölgedeki gerçek yarışma - diğer dört yarışmacıyla birlikte. İlk önce Nisan'da (5.900 oyla), ardından Kasım'da genel seçimi (45.000 oyla) kazandı. 1961'den 1981'e kadar Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi'nde on dönem görev yaptı .
Başlangıçta Anderson, Cumhuriyetçi grupların en muhafazakar üyelerinden biriydi. Anderson, Kongre Üyesi olarak ilk dönemlerinde üç kez (1961, 1963 ve 1965'te) , Amerika Birleşik Devletleri üzerinde " İsa Mesih'in yasasını ve otoritesini tanımaya" teşebbüs etmek için bir anayasa değişikliği yaptı . Faturalar sessizce öldü, ancak daha sonra başkanlık adaylığında Anderson'a musallat oldu.
Hizmet etmeye devam ederken, 1960'ların atmosferi Anderson'u ağırlaştırdı ve bazı inançlarını yeniden düşünmeye başladı. 1960'ların sonlarına gelindiğinde, Anderson'un sosyal konulardaki tutumu sola kaydı, ancak mali felsefesi büyük ölçüde muhafazakâr kaldı. Aynı zamanda, Temsilciler Meclisinde meslektaşları tarafından yüksek itibara sahipti. 1964'te güçlü Kurallar Komitesi'ne atanmayı kazandı . 1969'da, (o sırada) azınlık partisi olan Cumhuriyet Meclisi hiyerarşisinde üç numaralı pozisyon olan Meclis Cumhuriyet Konferansı Başkanı oldu .
Anderson, kendi mahallesindeki muhafazakârlarla ve Meclis'in diğer üyeleriyle giderek daha fazla anlaşmazlık içinde buldu. Cumhuriyetçi gruptaki yüksek rütbesine rağmen, her zaman Cumhuriyet gündeminin sadık bir destekçisi değildi. Vietnam Savaşı'nı çok eleştirdi ve Watergate sırasında Richard Nixon'un çok tartışmalı bir eleştirmeniydi . 1974'te, Nixon'a yönelik eleştirisine rağmen, o yılki seçimlerdeki güçlü Cumhuriyet karşıtı dalga neredeyse silindi. Kariyerinin en düşük yüzdesi olacak şekilde yüzde 55 oyla yeniden seçildi. Meclis Cumhuriyetçi Komite başkanı olarak pozisyonuna, seçilmesinden sonra üç kez meydan okundu ve Gerald Ford , 1976 Başkanlık kampanyasında yenildiğinde , Anderson, Washington'da önemli bir müttefiki kaybetti.
1970 ve 1972'de Anderson, Rockford Profesörü John E. Devine'de Demokrat bir rakibe sahipti. Her iki yılda da Anderson, Devine'i geniş bir farkla yendi. 1977'nin sonlarında, Rockford, Don Lyon'dan köktenci bir televizyon bakanı, Cumhuriyetçi ön seçimde Anderson'a meydan okuyacağını duyurdu. Lyon'un kamera önündeki tecrübesiyle zorlu bir aday olduğunu kanıtladığı çekişmeli bir kampanyaydı. Lyon büyük miktarda para topladı, topluluktaki ve partideki birçok muhafazakarın desteğini kazandı ve Anderson ekibini oldukça korkuttu. Anderson Temsilciler Meclisinde bir lider olmasına ve kampanya ulusal dikkatleri üzerine çekmesine rağmen, Anderson ön seçimi oyların% 16'sı ile kazandı. Anderson'a bu kampanyada güçlü gazete onayları ve bağımsızlardan ve Demokratlardan gelen çapraz destekle yardım edildi.
1980 başkanlık kampanyası
1978'de Anderson, bir başkanlık kampanyası keşif komitesi kurdu ve halkın veya medyanın çok az ilgisini çekti. Nisan 1979'un sonlarında, Anderson, Ronald Reagan , Bob Dole , John Connally , Howard Baker , George HW Bush ve daimi aday Harold Stassen'ı içeren bir alana katılarak Cumhuriyetçi ön seçime girme kararı aldı . 1979'un son haftalarında Anderson, galon başına 50 sentlik bir gaz vergisinin sosyal güvenlik vergilerinde buna karşılık gelen% 50'lik bir indirimle yasalaştırılmasını savunan imza kampanyası teklifini sundu .
Anderson , hedeflenen dört eyalette ( New Hampshire , Massachusetts , Illinois ve Wisconsin) eyalet kampanyaları oluşturdu . Cumhuriyetçiler arasında bir miktar siyasi destek kazandı ve yarışta meşrulaştırılmasına yardımcı olan yol boyunca onayları topladı. Açık sözlülüğünü, açık sözlülüğünü, ılımlı tutumunu ve diğer tüm Cumhuriyetçilerin seyahat ettiği muhafazakar yoldan yürümeyi reddetmesini takdir eden medya seçkinleri arasında destek oluşturmaya başladı.
Slogan ve pozisyonlar
Adaylığından sık sık "bir fikir kampanyası" olarak bahsetti. Amerikan üretkenliğini artıracağına inandığı işletmelerin araştırma ve geliştirme bütçeleri için vergi kredilerini destekledi; ayrıca üniversitelerde araştırma için artan fonları destekledi. Koruma ve çevre korumayı destekledi. Ronald Reagan'ın ulusal borcu ve enflasyon oranını artıracağından korktuğu (kampanya sırasında çok yüksek olan) vergileri geniş çapta düşürme teklifine karşı çıktı . Ayrıca , yabancı petrole bağımlılığı azaltmak için benzin vergisini de destekledi . Eşit Haklar Değişikliğini ve genel olarak kürtaj haklarını destekledi ; ayrıca 1960'tan bu yana tüm medeni haklar mevzuatını desteklediğine dair mükemmel sicilini lanse etti . Jimmy Carter'ın eski durumuna getirdiği askeri taslak için kayıt şartına karşı çıktı . Bu, Carter'dan memnun olmayan birçok liberal üniversite öğrencisine hitap etmesini sağladı. Bununla birlikte, SSCB'ye karşı güçlü, esnek bir orduya ve NATO'ya desteğinin yanı sıra, doğal gaz ve petrol fiyatları gibi bazı endüstrilerin deregülasyonu ve esas olarak elde edilecek dengeli bir bütçe dahil olmak üzere Cumhuriyetçilerle ilişkili diğer birkaç pozisyona desteğini dile getirdi. hükümet harcamalarındaki azalmalarla.
Yükselmek
5 Ocak 1980'de Iowa'nın Des Moines kentinde Cumhuriyetçi adayların tartışmasında Anderson, diğer adayların aksine vergileri düşürmenin, savunma harcamalarını artırmanın ve bütçeyi dengelemenin imkansız bir kombinasyon olduğunu söyledi. Anderson, heyecan verici bir özet olarak, babasının Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etmesini istedi ve daha iyi bir yarın için bugün fedakarlık yapmamız gerektiğini söyledi. Sonraki hafta Anderson'ın adı ve yüzü ulusal haber programlarında, gazetelerde ve ulusal haber dergilerinde yer aldı.
Anderson, Iowa'da 2000 dolardan az harcadı, ancak oyların% 4,3'ünü aldı. Televizyon ağları olayı haber yapıyor, Anderson'u ulusal bir izleyici kitlesine karakter ve ilkeli bir adam olarak gösteriyordu. New Hampshire'daki seçmenler sandık başına gittiğinde, Anderson yine beklentileri aşarak oyların% 10'unun biraz altında dördüncü oldu.
Anderson, Associated Press tarafından hem Massachusetts hem de Vermont'ta kazanan ilan edildi, ancak ertesi sabah her iki ön seçimi de küçük bir farkla kaybetti. Massachusetts'te George Bush'a% 0.3 kaybetti ve Vermont'ta Reagan'a 690 oyla kaybetti.
Anderson, New England ön seçimlerinin ardından Illinois'e geldi ve eyalet anketlerinde bir liderlik yaptı, ancak Illinois kampanyası eyaletin en büyük iki gazetesinin onaylarına rağmen mücadele etti. Reagan onu% 48 -% 37 yendi. Anderson, o zamanlar eyaletin en büyük iki şehri olan Chicago ve Rockford'u taşıdı, ancak eyaletin daha muhafazakar güney kesiminde kaybetti .
Sonraki hafta, Connecticut'ta (Anderson oy pusulasındayken) takımının aktif olarak kampanya yapmamayı seçtiği bir ön seçim vardı. Connecticut'ta oyların% 22'si ile üçüncü oldu ve diğerlerine çok benziyor gibiydi. Anderson yarıştığını söylese de söylemese de kayıp. Sırada Wisconsin vardı ve bunun Anderson'un zafer için en iyi şansı olduğu düşünülüyordu, ancak yine üçüncü oldu ve oyların% 27'sini kazandı.
Bağımsız olarak çalıştırın
Cumhuriyetçi platform Eşit Haklar Değişikliğini onaylayamadı veya onaylanması için sürenin uzatılmasını destekleyemedi. Anderson, her ikisinin de güçlü bir destekçisiydi. Anketçiler, Anderson'ın ülke çapında tüm seçmenler arasında Cumhuriyetçi ilk eyaletlerde olduğundan çok daha popüler olduğunu fark ediyorlardı. Herhangi bir kampanya olmaksızın, üç yönlü bir yarışta ulusal olarak% 22 ile koşuyordu. Anderson'ın kişisel yardımcısı ve sırdaşı Tom Wartowski, onu Cumhuriyetçi Parti'de kalmaya teşvik etti.
Anderson, büyük parti olmayan bir aday olarak çok sayıda engelle karşılaştı: 51 oylamaya hak kazanmak zorunda (büyük partilerin otomatik olarak belirlediği), bir kampanya yürütmek için para toplamak zorunda (büyük partiler hükümette 30 milyon dolara yakın para aldı kampanyaları için para ), ulusal kapsamı kazanmak, bir gecede bir kampanya oluşturmak zorunda kalmak ve aralarında uygun bir koşu arkadaşı bulmak zorunda kalmak. Her oylamaya uygun yeni bir kampanya ekibi kurdu, çok para topladı ve bir Gallup anketinde anketlerde% 26'ya kadar yükseldi .
Bununla birlikte, 1980 yazında, dış politika kimlik bilgilerini göstermek için yurtdışında bir kampanya turu yaptı ve ulusal televizyonda çok sıkıcıydı. Başlıca partiler, özellikle de Cumhuriyetçiler , Anderson'un kapsam dışında kaldığı ulusal kongrelerinin ilgi odağı oldular . Anderson, Ted Kennedy ile bir araya geldi ve bu da büyük bir hataydı. Ağustos ayının üçüncü haftasında anketlerde% 13-15 aralığındaydı.
Anderson için kritik bir konu, sonbaharda yapılan başkanlık tartışmalarında , Kadın Seçmenler Cemiyeti'nin adaylığına olan halk ilgisi nedeniyle onu davet etmesinden sonra ortaya çıktı , ancak o sırada sadece% 12 oy kullanıyordu. Ağustos ayının sonlarında , eski Wisconsin Demokratik Valisi ve Meksika Büyükelçisi Patrick Lucey'i koşucu arkadaşı olarak seçti. Anderson, Ağustos ayının sonlarında, Ulusal Birlik Partisi'nin bayrağı altında, çok iyi karşılanan 317 sayfalık kapsamlı bir platform yayınladı. Eylül ayı başlarında, Federal Seçim Kampanya Yasası'na bir mahkeme itirazı başarılı oldu ve Anderson, seçim sonrası kamu maliyesi almaya hak kazandı. Ayrıca Anderson, elli birinci oy pusulası için dilekçelerini sundu. Ardından Lig, anketlerin eleme eşiğini karşıladığını gösterdiğine karar verdi ve tartışmalarda yer alacağını söyledi.
Sonbahar
Carter, Anderson'la sahneye çıkmayacağını söyledi ve seçmenlerin gözünde Başkan'ı inciten tartışmaya oturdu. Reagan ve Anderson, 21 Eylül 1980'de Baltimore'da bir tartışma yaptılar. Anderson başarılı oldu ve anketler Reagan'a karşı mütevazı bir tartışma zaferi kazandığını gösterdi, ancak kampanya boyunca Carter tarafından bir savaş kışkırtıcısı olarak gösterilen Reagan, bunu kanıtladı. makul bir aday olmak ve tartışmaya kendini iyi katmak. Tartışma Anderson'un bir çıkış performansına ihtiyaç duyduğu için büyük bir fırsatıydı, ancak elde ettiği şey mütevazı bir zaferdi. Sonraki haftalarda Anderson, desteği Ekim ayının ilk yarısında% 16'dan% 10-12'ye düşerek yavaş yavaş ortadan kayboldu.
Ayın sonunda Reagan , Carter'ı tek başına tartıştı , ancak CNN , Anderson'ın 2. tartışmaya bant geciktirerek katılmasına izin vermeye çalıştı. Daniel Schorr , Anderson'a Carter-Reagan tartışmasındaki soruları sordu ve ardından CNN, Anderson'ın canlı yanıtlarını, Carter ve Reagan'ın bant gecikmeli yanıtlarıyla karıştırdı. Anderson'ın desteği azalmaya devam etti. Reagan büyük bir zafer kazanacak olsa da, anketler iki büyük parti adayının seçime daha yakın olduğunu (Gallup'un son anketi 47-44-8) gösterdi ve Anderson taraftarı olabilecek pek çok kişinin artık ikinci tercihlerini desteklediği açıktı. Sonunda, Anderson oyların sadece% 7'sinin biraz altında kaldı.
Anderson'ın orijinal desteğinin çoğu, Reagan'dan daha liberal olan Rockefeller Cumhuriyetçilerinden geldi . All in the Family'nin yaratıcısı Norman Lear ve liberal dergi The New Republic'in editörleri de dahil olmak üzere birçok önde gelen entelektüel de Anderson kampanyasını destekledi. Karikatürist Garry Trudeau 'ın Doonesbury Anderson kampanyaya sempatik birkaç şeritler koştu. Eski First Lady Jacqueline Kennedy Onassis ve tarihçi Arthur M. Schlesinger Jr.'ın da Anderson'ı destekledikleri bildirildi. Carter kampanyası Anderson'ın bir spoiler olabileceğinden korksa da , Anderson'ın kampanyası "Carter'ı başka bir dönem için desteklememeye karar vermiş olan hayal kırıklığına uğramış seçmenler için başka bir seçenek olarak ortaya çıktı. Anketler, Anderson seçmenlerinin neredeyse Reagan'ı ikinci tercihleri olarak listeleme olasılığını buldu. Carter olarak. "
Anderson, ülkede tek bir bölge bile taşımıyordu. Anderson'un bitirişi, George Wallace'ın 1968'deki yüzde 14'ünden bu yana bir üçüncü parti adayı için hala en iyi gösteriydi ve İç Savaş'tan bu yana böyle bir aday için yedinci sırada duruyor ( James B.Weaver'ın 1892'de yüzde 8,5'i, Theodore Roosevelt'i takip ediyor) 1912'de yüzde 27, Robert La Follette'in 1924'te yüzde 17'si, Wallace ve Ross Perot'un sırasıyla 1992 ve 1996'da yüzde 19 ve yüzde 8'i).
Ohio'nun ABD Yüksek Mahkemesine oy pusulası erişimi sağlamayı reddetmesinin peşinden gitti ve Anderson v. Celebrezze davasında 5-4 kazandı . O seçimde bağımsız olarak fiili iki partili sisteme karşı ilerleme sağlayamaması, daha sonra 1992'de FairVote'un kurulmasına yardımcı olarak anında ikinci tur oylamanın savunucusu olmasına yol açacaktır .
Daha sonra kariyer
Kampanyanın sonunda Anderson'ın desteği çoğunlukla üniversite öğrencilerinden geldi. O üniversitelerin bir dizi misafir profesör haline gelerek bu konuda büyük harfle: Stanford Üniversitesi , University of Southern California , Duke Üniversitesi'nde , Hukuk Illinois College Üniversitesi , Brandeis Üniversitesi , Bryn Mawr College , Oregon Eyalet Üniversitesi , Massachusetts Amherst Üniversitesi ve Nova Güneydoğu Üniversitesi 1988 de konuşma yaptı ve Uluslararası İlişkiler Waldo Aile Seminer Dizisinin de Old Dominion Üniversitesi .
O başkanıydı FairVote 1992 yılında organizasyonunu kurulmasına yardım sonra, 2008 1996 den ve O da cumhurbaşkanlığı yapmış 2014 yılına kadar gemide hizmet vermeye devam Dünya Federalist Derneği ve danışma kurulu Kamu Kampanyası ve Elektronik Gizlilik Bilgi Merkezi ve Greenberg & Lieberman , LLC'nin Washington, DC merkezli hukuk firmasının avukatıydı . Orta Doğu'daki Amerikan çıkarlarını desteklemek için 1989'da eski Kongre Üyeleri Paul Findley (R-IL) ve Pete McCloskey (R-CA) tarafından kurulan Ulusal Çıkar Konseyi'nin ilk yönetici direktörüdür .
In 2000 ABD başkanlık seçimlerinde , o kısaca için olası bir aday olarak kabul edildi Reform Partisi aday, ancak bunun yerine onayladı Ralph Nader . Ocak 2008'de Anderson, Illinois'lı, Demokrat rakip Barack Obama'nın adaylığına güçlü bir destek verdi .
2012 yılında, o oluşturulmasında rol oynayan Adalet Partisi , bir ilerici , sosyal demokrat eski adaylığını desteklemek için düzenlenen partiye Salt Lake City belediye başkanı Rocky Anderson için (bir ilişki) 2012 ABD başkanlık seçimlerinde .
6 Ağustos 2014'te, Birleşik Devletler Kongresinde şimdiye kadar görev yapan altı kişiden biri olan Birleşmiş Milletler Parlamenterler Meclisi (UNPA) kampanyasını onayladı .
O bir üyesiydi Whitney R. Harris Dünya Hukuku Enstitüsü 'ın Uluslararası Konseyi.
Ölüm
Ayrıca bakınız
Kaynakça
- Amy, Douglas J. (2002). Gerçek Seçimler / Yeni Sesler (2. baskı). New York: Columbia Üniversitesi Yayınları. ISBN 0231125496.CS1 Maint: ref = harv ( bağlantı )
- Bisnow, Mark (1983). Kara Atın Günlüğü: 1980 Anderson Başkanlık Kampanyası . Carbondale: Southern Illinois University Press. ISBN 0809311143.CS1 Maint: ref = harv ( bağlantı )
- Mason Jim (2011). Geride Kalmak Yok: 1980 John B. Anderson Başkanlık Kampanyası . Lanham, MD: Amerika Üniversite Basını. ISBN 978-0761852261.CS1 Maint: ref = harv ( bağlantı )
Referanslar
|Wikiquote'un ilgili alıntılar vardır: John B. Anderson|
- Amerika Birleşik Devletleri Kongresi. "John B. Anderson (id: A000195)" . Amerika Birleşik Devletleri Kongresi Biyografik Rehberi .
- Girenler ile Cı-SPAN
- John B. Anderson en bir Grave bul
|ABD Temsilciler Meclisi|
|Öncesinde


Leo E. Allen


Üyesi ABD Temsilciler Meclisi'nin


dan Illinois 16. kongre ilçe
1961-1981
|Lynn Morley Martin tarafından başarıldı


|Parti siyasi büroları|
|Önceki Halleri


Melvin Laird


Meclis Cumhuriyet Konferansı Başkanı


1969–1979
|Samuel L. Devine tarafından başarıldı

