İlkinden beri luchadores 1900’lerin başında maskelerini takan Lucha Libre, nesiller boyu hayranlar için kimliği sorguladı ve yeniden tanımladı. Bu diyalog incelenir Lucha Libre: Arenaların ÖtesindeArizona Eyalet Üniversitesi (ASU) Sanat Müzesi’nde resim, fotoğraf ve karma teknik sanat eserlerinden oluşan bir sergi.
Müzenin eski kıdemli küratörü Julio Morales ile Mexico City merkezli bağımsız küratör Fernanda Ramos’un ortak küratörlüğünü yaptığı sergi, Lucha Libre’yi kimlik ve değişen sosyal ve ekonomik yapılar merceğinden inceleyen uluslararası kabul görmüş Meksikalı ve Chicanx çağdaş sanatçılarına yer veriyor. Koleksiyoncuların eşyaları, film afişleri ve hatıralar bağlam ekler ve Lucha Libre’nin uzun, hikayeli geçmişini vurgular.
Tijuana’da doğan ve Lucha Libre’yi izleyerek büyüyen Morales, güreş formunun uzun süredir sosyal adaletin bir yansıması ve katalizörü olduğuyla ilgileniyor. “Bu serginin adı Arenaların Ötesinde”diyor Morales. “Ve bu yüzden sadece bir güreş maçı arenasının ötesinden bahsediyoruz. ‘Maço’ olma arenasının, tipik olmanın ötesinde. Bunlar, kültürümüzde ele aldığımız farklı alanlar.”
Kişisel kimlik, Lourdes Grobet’nin dikkat çekici Blue Demon portresi gibi pek çok sanat eserinin merkezinde yer alır. Morales, “Gerçek şu ki, bu çaptaki güreşçiler için maskenizi asla çıkarmazsınız” diye açıklıyor. Birçok güreşçi için bu, kimliğin, güreşçinin şartlarına göre icat edilebilecek, idealleştirilebilecek ve sergilenebilecek temiz bir sayfa olduğu anlamına gelir.
Diğer sanatçılar, Guillermo Gomez Peña’nın “Warrior for Gringostroika” (1992) adlı eserinde olduğu gibi, sömürgecilik gibi konuları ele almak için Lucha Libre’yi kullanır., Kolomb’un Amerika’yı “keşfetmesine” bir tepki. Resim, Peña’yı “Lütfen beni keşfetme!” karnında yazılı ve Maya ve Aztek tasarımlarından gelen, güreşçiler tarafından sıklıkla tercih edilen bir motif olan geleneksel bir jaguar güreşi maskesi takıyor.
Sergi aynı zamanda Lucha Libre’nin tarihi boyunca nasıl taze ve hatta ikonoklastik kaldığını da yansıtıyor; egzotikler 1940’lara kadar.
Morales, “Lucha Libre, toplumdaki ezilenlere atıfta bulunuyor” diyor. “Bence insanların hala ona yönelmesinin nedeni bu.” Başlangıçta işçi sınıfına yönelik olan Lucha Libre, bugün tüm sosyal ve ekonomik sınırları aşarak her zamankinden daha fazla hayran çekiyor.
Graciela Iturbide’nin “Jano, Ocumichu, Michoacán, México” (1981) adlı filminde iki maske takan genç bir yerli kız yer alır. Morales, “Bu görüntü gerçekten Meksika kimliğine hitap ediyor” diyor. “Bir maske, Yaşlıların Dansı dedikleri şey için geleneksel bir Yerli maskesidir. Diğeri ise Blue Demon maskesi. Geleneksel ve çağdaş kültürün gerçekten ilginç bir birleşimi.”
Birçoğu için Lucha Libre daha kişisel ve samimi bir şeyi temsil ediyor. Karla Diaz’ın “Las Dos Luchas/The Double Fight” (2022), sergi için yaratılan bir dizi yeni suluboyadan, lucha’dan sahnelerle noktalanan sanatçının hayatından sahneler içeriyor. Beyin ameliyatı geçirdikten sonra yapılan bu resimler, Diaz’ın anılarını geri kazanmaya başladığı dönemdeki iyileşme yolculuğunu gösteriyor.
Diğer sanatçılar izleyicilere bunun sadece güreşçilerle ilgili olmadığını hatırlatıyor. Katayoun Vaziri’nin guaş boya tabloları, bir güreş karşılaşmasının daha az göz alıcı ama daha az önemli olmayan işlerini yapan işçilere saygı duruşunda bulunuyor.
Lucha Libre: Arenaların Ötesinde 7 Mayıs’a kadar Arizona Eyalet Üniversitesi Sanat Müzesi’nde (51 E. 10th Street, Tempe, Arizona) devam ediyor. Serginin küratörlüğünü Julio Morales ve Fernanda Ramos üstlendi.
Kaynak : https://hyperallergic.com/788732/unmasking-the-power-of-lucha-libre/