“Hiyerarşi, istikrarlı bir ortamda çok işe yarar.” – Mary Douglas
Senaryoda yer alan olayların belirli bir istikrar içinde gerçekleşmesi gerekmez ancak hikayenin düzenlenmesi ve karakterlerin yaratımı belirli bir istikrar içinde yapılmalıdır. İnşa etmeden önce tasarlaman gerekir. Bunun en önemli kısmı da karakter hiyerarşisini iyi anlamaktır. İster bir senaryo yazın, isterse bir roman, hiyerarşi çok önemlidir.
Ancak hiyerarşi dendiğinde, bir karakterin diğerinin üstünde ve daha yetkili olduğu bir dünya düzeni kastetmiyoruz. Herkesi aşağılayan bir patron, filmin genelinde çok küçük bir role sahip olabilir ancak çalıştıkları kurum göz önüne alındığında haliyle bir kasiyerden daha tepede yer alacaktır.
Oliver Stone’un Müfreze filmini ele alalım: kahramanımız Chris emirleri yardımcı bir karakter olan Çavuş Elias ve Çavuş Barnes’dan almaktadır. Ancak buna karşın küçük bir rolü olan Teğmen Wolfe hepsinin başında bulunan kişidir. Ancak Teğmen Wolfe’u bu topluluktan çıkartırsak hikaye yine de işini görebilecektir. Ancak Chris’i çıkartırsak bambaşka bir filme dönüşür.
Açıkça görülüyor ki, karakter hiyerarşisi, karakterlerin hikayedeki önem ve görevlerine göre yer aldıkları bir hiyerarşiyi kastetmektedir. Doğal olarak en önemli karakter kahramanınızdır. Bu onun hikayesidir. Onun için umut eder, onun için korkarız. Bir şeyi çok isteyip de amacına ulaşmak için çokça engel aşması gereken odur. Kahramanınız hikayedeki hiyerarşinin tepesinde yer alır, bu kadar. O olmazsa hikaye de olmaz.