Öykü Büyük Vatanseverlik Savaşı şimdi mitlerin ve efsanelerin bir kütlesi ile büyümüş. Bazen gerçeği kurgudan ayırt etmek ancak belgesel kanıtları almakla mümkündür. Talnovsky bölgesi (Ukrayna Cumhuriyeti) Legedzino kasabası yakınlarındaki yılın 30'inde Temmuz 1941'te yapılan savaş resmi olarak doğrulanmadı. Bu savaş Sovinformbureau raporlarına dahil edilmedi, Sovyet birimlerinin savaş kayıtlarında görünmemesinin birkaç nedeni nedeniyle, bu savaş hakkındaki bilgiler arşivlerin raflarında saklanmıyor. Barut kokusu ve her gün Temmuz kırk birinin kokusu ile sallananlardan binlerce kişiden biri olan sıradan bir kavgaydı. Sınır muhafızlarının son savaşının ve Nazi işgalcilerle sıra dışı "kuyruklu şirketlerinin" son savaşına dair tanıklıklarının sadece kanıtları ve eski Uman topraklarında duran insanlara ve köpeklere yapılan bir anıt, İkinci Dünya Savaşı tarihine benzeyen bu olayın, sonuçta öyleydi.
Bir köpek evcilleştirildiği kesin olarak bilinmediğinde, bazı bilim adamları bunun son buz çağında 15'tan önceki değil, binlerce yıl önce gerçekleştiğine inanıyor, bazıları ise bu tarihi binlerce yıl daha geciktirdi. Ne var ki, bu ne zaman olursa olsun, kişi, derinden gelen fedakarlığı sınırlayan hassas kokusunu, gücünü, dayanıklılığını, sadakatini ve özverili bağlılığını takdir ederek, tüylü, dişlek bir canavarla çalışmanın faydalarını hemen anladı. Tamed köpeklerin insan faaliyetinin çeşitli alanlarında, özellikle avlanma sırasında, bekçi ve araçlar olarak kullanılmasına ek olarak, eski askeri liderler, mücadele niteliklerini hemen takdir ettiler. Askeri tarihin, savaş için eğitilmiş köpeklerin ustaca kullanılmasının savaşın sonucunda veya bir askeri operasyonun belirli sonucu üzerinde belirleyici bir etkisi olduğu zaman birçok örneği bilmesi şaşırtıcı değildir. Savaşta yer alan dövüş köpeklerine ilk ya da daha az güvenilir referanslar, M.Ö. 100'e dayanıyor.Fira, Mısır firavunun ordusunu Suriye'deki bir sonraki agresif kampanyasında tasvir eden fresk, düşman birliklerine saldıran büyük, kulaklı köpekleri boyadı. Birçok eski orduda görev yapan köpeklerle savaşmak, yaygın olarak Sümerler, Asurlular ve eski Hindistan savaşçıları tarafından kullanıldığı bilinmektedir. M.Ö. 1333. Yüzyılda Persler, Kral Cambyses kararnamesiyle, sadece savaş için tasarlanmış özel köpek ırkları yetiştirmeye başladılar. Büyük İskender'in yenilmez falankslarıyla omuz omuza konuşan savaşçı köpekler, Asya kampanyasına, Roma lejyonlarında ve ortaçağ devletlerinin ordularında görev yapan dört bacaklı askerlere katıldı. Yıllar geçti, silahlar ve savunma araçları gelişti, savaşın ölçeği ve taktikleri farklılaştı. Köpeklerin savaşlara doğrudan katılımı neredeyse ortadan kalktı, ancak gerçek insan dostları hala korunma, eskort etme, mayın arama ve aynı zamanda irtibat subayları, hemşireler, izciler ve sabotaj görevlerinde bulundu.
Rusya'da, hizmet köpeklerinin askeri birimlerinin görevlendirilmesine ilk giriş, 19 yüzyıla aittir. Ekim Devrimi'nden sonra, 1919'te, şimdi unutulmadan unutulmuş köpek bilimci Vsevolod Yazykov, Çalışma ve Savunma Konseyi'ne Kızıl Ordu'da resmi köpek yetiştiriciliği okullarının organizasyonu hakkında bir öneri sundu. Kısa süre sonra köpekler zaten Kızıl Ordu’da ve genç Sovyet devletinin çeşitli güç yapılarında görev yapmıştı. Birkaç yıl sonra ülke genelinde resmi köpek yetiştirme klüpleri ve amatör köpek yetiştiricileri bölümleri, OSOAVIAHIM'de personel sınırına, gardiyanlara ve diğer askerî birliklere servis köpekleri ile çok fazla şey yapan örgütler düzenledi. Savaş öncesi yıllarda, çalışanların kültü, özellikle Kızıl Ordu'nun savaşçıları ve komutanları da dahil olmak üzere kahramanlık mesleklerinin temsilcileri - sosyalist Anavatan savunucuları - SSCB'de aktif olarak gelişti. Sınır muhafızları hizmeti en değerli ve romantik olarak kabul edildi ve sınır muhafızının türü elbette ki dört bacaklı asistanı olmadan eksik kaldı. Onlarla ilgili filmler yapıldı, kitaplar yayınlandı ve ünlü sınır muhafızı Karatsyupa ve sınır köpeği Dzhulbars'ın görüntüleri neredeyse nominal hale geldi. Bir yüzyılın son çeyreğinin liberal renginin tarihçileri, SSCB'nin NKVD'sini ve daha sonra lideri L.P. Beria, bir nedenden dolayı, bu bölümün aynı zamanda sınır muhafızları içerdiğini de tamamen unutuyorlar. SSCB'nin NKVD'sinin sınır birlikleri her zaman arşiv belgelerinde ve cephe askerlerinin anılarında her zaman imkansız görevlerin olmadığı en istikrarlı ve güvenilir birimler olarak görünür, çünkü Sınır Birlikleri'nde hizmet için en iyileri ve savaş, fiziksel, ahlaki ve siyasi eğitimleri seçildi. kez bir referans olarak kabul edildi.
Savaşın başlangıcında, Nazi saldırganlarının ilk darbesini alan "yeşil ilikler" vardı. 1941 yazında Alman savaş makinesi yenilmez görünüyordu, Minsk düştü, Sovyet Baltık ülkelerinin çoğu terk edildi, kahraman Odessa mücadele ediyordu ve Kiev yakalanma tehdidi altındaydı. Güneybatı Cephesi de dahil olmak üzere, Büyük Savaş'ın tüm cephelerinde, arkada görev yapan sınır muhafızları, karargahta komutan şirketler olarak hizmet ettiler ve doğrudan ön hatlarda sıradan piyade birimleri olarak kullanıldılar. Temmuz ayında, Kiev'in güneyinde Almanca tank takozlar savunmamızı kırmayı başardı ve Uman bölgesinde, generaller Ponedelin ve Muzychenko tarafından yönetilen Güneybatı Cephesi'nin 130. ve 6. ordularının birimlerinden oluşan 12 bin kişilik Sovyet birliklerini tamamen çevreledi. Uzun zamandır, Uman Kazanı'na çıkan Kızıl Ordu adamlarının ve komutanlarının kaderi hakkında neredeyse hiçbir şey bilinmiyordu. Sadece ünlü Sovyet şair ve söz yazarı Yevgeny Dolmatovsky'ye ait olan "Yeşil Brahma" kitabının 1985 yılında yayınlanması sayesinde, trajedinin bazı detayları daha geniş halk tarafından bilinir hale geldi.
Yeşil Brahma, Sinyukh Nehri'nin sağ yakasında, Kirovograd bölgesinin Novoarkhangelsky bölgesindeki Podvysokoye köylerinin ve Cherkasy bölgesinin Talny bölgesinin Legedzino kasabasının yakınında bulunan ormanlık bir tepecidir. Temmuz ayında, 41 bir kerede Legedzino köyünde iki merkeze sahipti: Teğmen General Snegov'un 8 Piyade Birliği ve Albay Mindru 16 Panzer Bölümü. Merkez, Binbaşı Filippov ve yardımcısı Binbaşı Lopatin komutasındaki ayrı bir Kolomiya sınır komutanının üç şirketini kapsıyordu. Karargâhı koruyan sınır muhafızlarının sayısı kesin olarak bilinmemekle birlikte, kesinlikle bu konuda çalışan tüm araştırmacılar 500'ten daha fazla insan olamayacağı konusunda hemfikir. Yılın 1941'in başında ayrı olan Kolomiya sınır komutanının listesi, 497 kişiden oluşuyordu. Ancak sınır muhafızlarının neredeyse bir ay boyunca savaşlara katıldığını ve elbette kayıp yaşadığını unutmamalıyız, bu yüzden bu askeri birlikteki personel savaşın başlangıcından çok daha fazla olamazdı. Ayrıca, mevcut bilgilere göre, 22 Temmuz 454'te, hizmette, sınır muhafızları sınırlı sayıda mermiye sahip yalnızca bir tane servis verilebilecek topçu silahına sahipti. Doğrudan Legedzino'da Sınır Muhafız Komutanı, Lviv köpek yetiştirme okulu tarafından, 28'e ek olarak, yaklaşık 1941 servis köpekleri personeli içeren kaptan Kozlov komutası altında güçlendirildi. Binbaşı Filippov, hayvanların aşırı zayıf koşullarına, uygun yiyeceklerin bulunmamasına ve köpeklerin serbest bırakılması emrinin önerilerine rağmen, bunu yapmadı. Sınır muhafızlarına, en organize ve verimli birimler olarak, köyün eteklerinde bir savunma hattı oluşturma ve karargah ve arka birliklerin israfını kapatma emri verildi.
29 Temmuz ayındaki 30 gecesi, yeşil kapaklı askerler belirtilen pozisyonlarda yerlerini aldı. Ön cephede, Sovyet birlikleri, Wehrmacht'ın 11-I tank bölümünün ve Alman kuvvetlerinin seçkinlerinin seçkinlerinin - SS bölümü Leibstandart Adolf Hitler’in karşısında kaldı. Ana saldırılardan biri olan Nazilerin, Legedzino'ya, doğrudan Başlıca Snegov’un karargahına saldırması bekleniyor. Bu amaçla, Alman komutası, otuz tank, bir motor taburu ve bir 11 Panzer Division topçu alayı ile güçlendirilmiş iki Leibstandard SS taburundan oluşan Hermann Goering savaş grubunu oluşturdu. Temmuz ayının başlarında 30, Alman birimleri bir saldırı başlattı. Legedinsky savaşının araştırmacısı olarak, A.I. Fuki, Almanların derhal köyü alma girişimlerini engelledi. Savaş oluşumlarına dönüşen ve Sovyet birliklerinin ön ucunu topçu ile işleyen SS, tankları savaşa soktu ve ardından piyadeleri ateşledi. Aynı zamanda, 40 civarında, motosikletçiler sınır muhafızlarını yenmek ve savunmalarını arkadan bir darbe ile ezmek için bir yol açtılar.
Durumu doğru değerlendiren Binbaşı Filippov, Kıdemli Teğmen Yerofeyev şirketine tanklara karşı tek silah da dahil olmak üzere bütün güçleri dönüştürmesini emretti. Kısa süre sonra, sınır muhafızlarının siperleri önünde, yedi Alman “pantserov” öfkeli bir alevle alevlere daldı, düşman piyadeleri, savaşa giren ikinci ve üçüncü şirketlerden gelen yoğun ateş ve toprağını derhal aşmaya çalışan ve motorlu taşıtların derhal mayınlı bir pazarlığa düşerek yere düştüğü ve araçlarının yarısını kaybettiği için yere basıldı. geri dön On dört saat süren savaş devam etti, tekrar tekrar Alman topçusu sınır muhafızlarının pozisyonlarına saldırdı ve düşman piyade ve tankları sürekli saldırdı. Sovyet savaşçıları cephaneden kaçtı, savunucu sıraları gözlerimizin önünde eridi. Üçüncü şirketin sahasında Almanlar savunmayı kırmayı başardı ve düşman düşman piyadelerinin kalabalığı kırıldı. Almanlar, servis köpeklerinin rehberlik ettiği koruya yakın gelen bir buğday tarlasından geçti. Her sınır muhafızında, aç, bütün gün beslenmeyen ve sulanmayan birçok çoban köpeği vardı. Savaşın tamamı boyunca eğitilmiş köpekler kendilerini hareket halinde veya seste göstermediler: havladılar, ulutamadılar, etrafındaki her şey topçu kannosu, atışlar ve patlamalar ile titriyordu. Bir dakika daha ve Almanların bir avuç kanama savaşçısı ezecekti, köye koşuyorlardı ... Savaşın bu kritik anında, Binbaşı Filippov tek rezervini harekete geçirdi: faşistlere saldıran köpekleri bırakma emrini verdi! Ve "kuyruklu şirket" savaşa girdi: 150 öfkeli, sınır çoban köpeklerinin fiziksel tutuklanması konusunda eğitildi, bir kabartma kutusunun cehennemi gibi, buğday çalılıklarından fırladı ve şaşkın Hitleritlere saldırdı. Köpekler tam anlamıyla Almanları dehşet içinde çığlık atarak parçalara ayırdılar ve hatta ölümcül bir yara aldılar, köpekler düşmanın vücuduna kazmaya devam ettiler. Savaşın resmi anında değişti. Nazilerin saflarında paniklemeye başladı, insanların koşturması için koştu. Bu, Binbaşı Filippov'un hayatta kalan savaşçıları tarafından kullanıldı ve saldırıya başladı. Sınır muhafızları olmadığından, sınır muhafızları Almanları yakın dövüşe soktu, bıçak, süngü ve tüfek izmaritleri ile hareket ederek düşman kampına daha fazla kafa karışıklığı ve kafa karışıklığı getirdi. Askerlerin yenilgisinden sonra, "Leibstandard" yaklaşan tankları kurtardı. Almanlar zırhtaki teröre atladılar, ama gardiyanlar ve köpekler onları oraya götürdü. Ancak köpek dişleri ve askerler süngüleri kötüdür. silâh Krupp zırhına, tank silahlarına ve makineli tüfeklere karşı - insanlar ve köpekler arabalara karşı güçsüzdü. Daha sonra yerel halkın da söylediği gibi, tüm savaş gardiyanları o savaşta öldürüldü, biri geri döndü, biri teslim olmadı. Köpeklerin çoğu öldü: Naziler tuhaf bir süpürme gerçekleştirdi ve onlar için gerçek bir av kurdu. Kırsal Serki ve Bobikis sıcak elin altına düştü, Almanlar da onları öldürdü. Hayatta kalan birkaç çoban köpeği yakındaki ormanda saklandı ve bir pakette toplanıp, ustalarının kafalarını bıraktıkları yerden çok uzak olmayan bir süre boyunca dolaştı. İnsanlara geri dönmediler, vahşi oldular ve etrafa bakmakta olan Almanlara, bölge sakinlerine hiç dokunmadan periyodik olarak saldırdılar. Kimse diğerlerinden nasıl farklı olduklarını bilmiyor. Eski zamanların hikayelerine göre, bütün savaş boyunca, sınır muhafızlarının cesaretine hayran kalan kırsal çocuklar, işgalci idare ve yerel polislerin hiç tepki göstermediği ölülerin yeşil şapkalarını gururla takıyorlardı. Görünüşe göre düşmanlar, Sovyet askerlerinin ve sadık dört ayaklı arkadaşlarının cesaretine ve kahramanlığına da övgüde bulundular.
Dünyada faşistlere karşı tek elden tek insan ve köpek mücadelesinin gerçekleştiği Legedzino'nun eteklerinde, Mayıs 9'te, sınır muhafızları ve köpekleri için kamu parasıyla yapılmış bir anıt olan Anıt, şöyle yazıyor: “Dur ve ibadet et. Burada Temmuz ayında, ayrı Kolomyisk sınır komutanlığı ofisinin savaşçıları olan 2003, düşmana yapılan son saldırıya kadar gitti. 1941 sınır muhafızları ve hizmet köpeklerinin 500'i bu savaşta cesurca öldürülüyor. Sonsuza dek yemin, yerel topraklara sadık kaldılar. ” Legedzin savaşına adanmış bazı yayınlarda, köpeklerin silahlı bir adama karşı güçsüz oldukları ve Almanların kendilerini kendilerine izin vermeden uzaktan uzaktan çekebilecekleri gerçeğine değinerek, bu tür bir saldırının etkililiği ve olasılığı konusunda şüpheler dile getirilir. Görünüşe göre yazarların bu görüşü savaş hakkında çok iyi olmayan filmlerden kaynaklanıyordu, çünkü ülkemizde uzun süredir Alman askerlerinin MP makineli tüfek - 150 ile donatılması hakkında bir fikir vardı. Aslında, hem Wehrmacht hem de Waffen-SS'de bulunan Alman piyade, her zamanki Mauser karabina ile, yılın 40 modeli olarak silahlandırıldı. Hiç kimse sizden bir metre uzakta kalın bitki örtüsünden atlayan küçük, hızlı saldıran hedeflerden otomatik olmayan silahlarla savaşmaya çalıştı mı? İnan bana, bu işgal nankör ve kesinlikle başarısız. Bu, SSC'de "Leibstandart" tarafından, kırk bir Temmuz ayının son günü Legedzino köyü yakınlarındaki bir buğday tarlasındaki parçalara bölünmüş, sınır muhafızları ve "kuyruklu şirket" Binbaşı Filippov'un cesur askerlerinin cesareti, şöhreti ve ebedi hatırası.