Bize gelen tüm efsanelere göre, en erken gençliğinden hiç kimse, Matveyka Platov, bir dzhigit ve bir köpekbalığı, bir savaşçı, yaramaz bir karakter ve bir kabadayı gibi dövüş, tamamen Kazaklık nitelikleri ile ayırt edilmedi. İçinde her şey, savaşlar ve savaşlar için bilerek yapılmış gibi, sonradan sadece Rus halkını değil, tüm Avrupa'yı da hayrete düşüren yüksek profilli yetenekler için dikkat çekici bir adamdı. Don Kazaklarının gelecekteki atamanı, asker komutanı Ivan Platov'un ailesinde, Çerkassi köyünde (veya Starocherkasskaya) 1753'te doğdu. Erken çocukluktan itibaren, Kazak hayatında geleneksel olduğu gibi, binicilikle mücadele ve okuma ve yazma sanatı okudu. Yıllar boyunca 13'te Matvey Platov Don Askeri Ofisine zorunlu bir görev olarak girdi ve üç yıl boyunca doğal zihnin en iyi eğitimin bile yerini alabileceğini kanıtladı. 1769'te, Perekop hattının ve Kinburn'ün yakalanması sırasında kendisini ayıran Cornet Platov, kaptan rütbesini aldı ve üç yıl sonra, 1772'te Kazak alayı teslim edildi. Ve bu eksik 19 yıl içinde. Bütün bunlar Anavatan'a olan haklarıyla veya eşsiz kişisel değerleriyle açıklanırsa hiç kimse ticari yaşımıza inanmayacaktır. Ve gerçekten - Anavatan için büyük hizmetler sonra olacak. Belki de hızlı bir başlangıç, babası II. Catherine Taht'a yükselten Peterhof seferi ile babasının Ivan Fedorovich'in doğal gösterişliliği ve katılımıyla açıklanabilir. Bu kampanya birçok ünlü soyadı için sıçrama tahtası olarak kullanıldı. Suvorov için, örneğin ... Ve sonra? O zaman sadece kendim.
3 Nisan 1774, Platov ilke kazanması imkansız gibi görünen mücadeleyi aldı. Kalalakh Nehri üzerinde, 1000 erkeklerinin etrafında bir Kazak kopması neredeyse 30000'i Devlet-Giray ordusuyla sardı. Tatar-Türk ordusunun 8 saldırıları, takviye gelmeden önce bir çürük vagondan küçük bir garnizon tarafından püskürtüldü. Ayrılma ve vagon treni kurtarıldı ve yeni basılan Kırım Hanının oldukça büyük bir ordusu oraya kaçtı. Rus ordusunun tamamı bu başarıyı öğrendi ve emanetçi genç Kazak kahramanına (Platov zar zor 23) özel bir altın madalya verdi. Platov'un başarısının değerini tam olarak anlayabilmek için, Don banliyösümüzün hangi pozisyonda olduğunu söylemeliyiz.
Tavria ve Tuna’daki muhteşem Rus zaferlerinden sonra, askeri operasyonların merkezi Kuban’a geçti. 1774'in ilkbaharında, iki Kırım Hanı, Rusların bir proteini ve Türklerin bir proteini, Kırım Hanlığı üzerindeki güce meydan okudu. Prens Dolgorukov'un birlikleri tarafından desteklenen Ruslar Sahib II Giray'nin proteini, Kırım'a oturdu ve Türklerin proteini Devlet IV Giray, on bininci orduyla Taman'a indi ve Türk Sultan'ın firmasına atıfta bulunarak, Ruslarla savaşmak için ona katılmak için Kuban ve Terek halklarını teşvik etti. Çeçenya isyan etti, Kalmık Han değişti ve Volga'yı terk ederek Çerkeslerin yolunu açtı. Ve bu sırada, Pugachev'in öfkesi alevlendi ve Volga bölgesinin tamamını ve Uralların tamamını büyüttü. Çok doğal bir Don Kazak olan Samozvaneu, Kazan'dan Volga'ya doğru yürüdü, Don sınırlarına yaklaşıyordu. Ancak Devlet-Giray için gerçekten lezzetli bir mızrak, Ruslarla uzlaşıp Bessarabia'dan Kuban'a taşınan 300.000 kişilik Nogai askeriydi. Tamanlı Devlet - Girey, pasifize edilen lejyonlar arasındaki suyu aktif olarak çamurladı. Nogais’lerin gitmiş olup olamayacağı, huzursuz Han’ın baba tahtını yenmek üzere Devlet - Giray’ı isyan edeceği bilinmiyor. Ancak, altmış bin aile (Nogai Kazan'da), kan lekeli Don Ordusunun yanında bulunan ve barışçıl bir atlı olan, aynı Kırım ve diğer kordonlardaki tüm verimli Kazakları Tuna'daki alaylara gönderen altmış bin atlı asker - tehlikeliydi. Volga-Donskaya Perevoloki ve Pugachev'e katılan Başkurtlere kadar Rusya, Nogai ordusunun muhtemel baskınından bir örtü almadı. Ve eğer Volga'ya çıkarlarsa? Ya Pugachev'e katılırlarsa? Başka bir zamanda, tüm Kazaklar evdeyken, düşmanların haberi belki de çok farklı bir izlenim bırakacaktır. O zaman belki de askeri otoriteler Dontsa'nın savaş alanında farklı düşmanlarla ilk kez savaşmadığını bilerek onlar için endişelenmezdi. Fakat şimdi, Don alaylarının çoğu yürüyüşün ortasında, bölgenin dışında ve Don'da, hiç savaşa girmemiş, sadece kaçınılmaz olarak, bölgenin kaderini ciddi bir şekilde düşünmek zorunda kalan yaşlı adamlar ve gençler vardı.
Mart ayının ortasında Devlet - Girey, on bin askeriyle ve kendisine katılan onbeş bin “Asya yırtıcı” ile birlikte Taman'dan ayrıldı ve göçebe göçebe ordusuna taşındı. Türkler, Tatarlar, Çerkesler, Donyalılar-Nekrasov ve bazı "araplar" vardı. Liderlerinden yoksun bırakan Nogalar tereddüt etti, ancak küçük bir kısmı isyancı han'a katıldı. Nogais’lere tam olarak güvenmeyen, son derece deneyimli Bukhvostov, Nogai’yi yaşlılarını ve ailesini kampında ihtiyatlı bir şekilde tuttu. Devlet - Girey ve kendisine karşı çıkan Teğmen Albay Bukhvostov'un görevden alınmasının, Nogai topraklarında Nogai topraklarında bu Nogailere etki etmek için savaştığı "Nogai çıkarlarını gözlemlemek" için geldiği ortaya çıktı. Nogaislerin kendileri de bu kanlı dramda seyirci gibiydi. Devlet - Girey zorluyordu, Ruslarla gerçek bir ittifak olan Nogai'yi yakalayıp kesip atmak istedi (ya da belki de kesilmez, ama dostane bir şekilde katılıyor). Nogaylar nefret etmişler gibi geri çekildiler, ancak birkaç yıl önce Tuna Tiyatrosu'nda asil bir kan dolaşımını düzenleyen Ruslardan korkuyorlardı. Ancak, Türkler ve Krymchaks'a hiç inanmadılar ama yükseltmek istemediler. оружия Bu dost inançlılara karşı. Doğal olarak, haberciler ve bütün ayrılıklar Kırım kampından Nogai'ye gitti ve geri döndü, ikna edildi, şüphelenildi, vaat edildi, aldatıldı. Ancak Bukhvostov, bir bekçi köpeği gibi, Kırım “kurtlarını” Nogai “koyunlarından” uzaklaştırdı. Edisan Nogai Horde topraklarında, Bukhvostov'un bir buçuk bin güçlü görevden alınması, Han Shabbas - Giray kardeşinin yetkisi altındaki Krymchak'ların öncüsünü yendi. Ondan sonra, Noghis Nogai bir kerede "belirlendi" ve süvariler ve Kazaklarla birlikte kırılmış Krymchaks'i takip edip parçaladı. Kazak alayına yapılan Kırım gecesi baskınına Larionova da sokuldu. Ancak kısa sürede "çok eğlenceli, küçük bir anlam" olan tüm bu çatışmalar sona erdi. Devlet - tüm ordusuyla Girey yakınlaştı ve Bukhvostov, Horde’nin Rus sınırlarına bağlı olarak, Rus sınırına yaklaşması için Nogai dostluğuna güvenmemekte ısrar etti. Ve böylece Horde kendine güvenebilirdi, onlara hükümlerle büyük bir vagon gönderdi. Horde rol aldı. Vagon trenine eşlik etmek ve Nogais'in ayrılışını örtmek için, Larionov ve Matvey Platov'un Kazak alayları Kalalah nehrinde kaldı. Bu yer, modern Stavropol Bölgesi'nin kuzeyinde, Rostov bölgesi sınırlarının yakınında yer almaktadır. Krasnodar Bölgesi sınırını geçersek, biraz batıya doğru Eya, Chelbas, Rassypnaya ve Kalalah'ın kendisi bir tepeden kaynaklanır.
Şek. Rus-Türk savaşlarında 1 Platov
Nisan ayının üçüncü şafağından önce, bu alaylar Kalalah nehrinin tepelerinde durduğunda, ön direklerden gelen istihbarat “Tatar kuvvetlerinin görünüşte çöktüğünü” belirtiyordu. Daha önce Kazaklar duyularına gelip atlarını monte etmemişlerdi; zira tüm ufuk zaten siyah bir Tatar süvari bulutu ile kaplıydı. Bunlar Devletin temel güçleriydi ve bu da yaklaşık otuz bin farklı Asya atlısıydı. Her iki alayda binlerce biniciyi geçmeyen bir avuç Kazak'nın, üzerinden geçen bir kasırga tarafından anında ezileceği görülüyordu. Aslında, bu izlenim altında Donts'dan gelen ilk düşünce vagon treninden ayrılmak ve çok geç olmadan ayrılmaktı. Arkadaşından on yaş büyük, daha deneyimli Larionov'un kafası karışmıştı, ancak Platov'un kafası karışmamıştı. Karakterinin mutluluğu, kritik durumlarda Matvey Platov'un serin, aktif ve yıldırım hızıyla hareket etmesi gerçeğinden oluşuyordu. Farklı bir şekilde, görevlerinin, taşımayı son uç noktaya korumak olduğunu, iki ya da üç gün geri savaşmanın, müfrezenin bir bölümünü feda etmenin daha iyi olduğunu, nihayetinde tüm dekoltajın, Nogai'nin tarafsızlığını ve vagon trenini kaybetmekten ziyade onurla ölmenin daha iyi olacağını düşündüğünü söyledi. belki de Kuban kampanyasının başarısını baltalayabilir. "Arkadaşlarım! diye bağırdı alayı dönerek. - Tatarların gücünün bizi çevrelediğini kendin gör! Bu güçle savaşmalıyız - ve onu yenmeliyiz ya da büyükbabalarımızın yaptığı gibi kemiklerle uzanın! Lanet olası Tatar’dan korkarsak, Rus olmayacağız, Donyalı olmayacağız! " Pürüzsüz, sakin ve olduğu gibi, hiçbir tehlike tanımadığı için sesi, Kazakları çoktan paniğe yaklaştı. Bu dakikadan faydalanan Platov, arabalarını hızlı bir şekilde hareket ettirmelerini ve tüm yandan Kazakların gece boyunca diktiği küçük bir siperin önünü kesmelerini emretti. Bu arada, alayından en iyi atlarda iki çevik insanı çağırdı ve onlara en yakın zamanda, Nogai soylularıyla yakın olan herşeyi Bukhvostov'a bildirmelerini emretti. "Unutma," Platov onlara, "düşmanı kırmak zorunda kalabileceğinizi söyledi. Don, hizmetlerinizi unutmayacak ve şanlı ölüme mahkumsanız, o zaman başınızı dürüst bir kavgaya, babalarınızın kenarı, Ortodoks inancı, kardeşleriniz, ana kraliçesi - kutsal topraklardaki her şey için - Rus hissi için değerli! ”Kendinden geçmiş bir konuşma Kazaklara ilham verdi. Savunma çözüldü ve iki alay kuşatma altındaydı. Platov'un o zaman sadece yirmi üç yaşında olduğu belirtilmelidir. Yıllar ve hizmetlerde Larionov'dan daha gençti, ancak Kazaklar üzerindeki enerjisi ve ahlaki etkisi o kadar büyüktü ki dekolmanın gerçek emri kendi eline geçti. Sabah saat sekiz oldu, Tatarların her tarafının devasa gücü bir Kazak kampını bıraktı ve zamanımızda hiç kimsenin tahkimat yapmaya cesaret edemediği kırılgan bir çitin arkasına sığındı. Kazaklar, büyük Han'ın pankartının nasıl açıldığını ve görünümünü vahşi bir kükreme ile karşılayan kalabalığın nasıl saldırdığını gördü. Ancak ilk saldırı, püskürtüldü - Kazaklar kalktı. Fakat Tatarların yerini derhal diğer taze kalabalığın yerine attı ve ilk saldırıyı ikinci, ikinci izledi - üçüncü, dördüncü, beşinci ... Tahkimatın yan cepheleri, dövülmüş Tatarların cesetleriyle tamamen doluydu, ama gittikçe daha fazla insan bu cesetlerin üzerine fırladı ve wengenburg'a tırmandı ... Her yerde saldırganları yenecek ellerin eksikliği vardı. Bu arada, Kazaklar bir yerde bir yerde kafa tutmazlarsa, hepsinin ölümü kaçınılmaz olur. Platov kendisi saflarda dolaştı ve herkesi Ana Kraliçe için Silent Don'un sonuna kadar ayağa kalkmaya teşvik etti. Yedi saldırı çoktan püskürtüldü, sekizinci başladı ve bu demir savunucuları bile kalbe girmeye başladılar.
“Gönderdiğin Kazaklar” dedi, “muhtemelen öldü; tüm güçlerimizi tükettik, atlarımızın çoğu katledildi ve yukarıdan çok yardım almadan kurtuluş bekleyemeyiz ...
- Bununla ne söylemek istersin? - onu Platov'u kesti.
“Bence” diye devam etti Larionov, “Kendimize bazı koşullar söylememizin savunmaya devam etmemizden daha yararsız olduğu” dedi.
- Hayır! Hiçbir zaman! - diye bağırdı Platov. - Onur ve utançtan ötürü ölmek daha iyidir
vatanımız.
- Ne umuyorsun? - Larionov'a sordu.
- Tanrıya, inanıyorum ki bizi onun yardımı ile bırakmayacak.
Larionov sessizce elini sıktı. Tam o sırada Platov, bozkırlara dikkatlice bakıyordu, aniden sevinçle geçti. Ona ufukta hızla büyüyen, genişleyen ve aniden birçok noktayla dolmuş büyük bir gri bulut gibiydi. Bu noktalar açık ve net bir şekilde akşam havasının şeffaf mavisinde ortaya çıkmaya başladı ve keskin gözlü bozkırın gözü, dört nala koşan atlıları açıkça tahmin etti.
- Çocuklar! - diye bağırdı Platov. - Bak, kurtarmaya atlayan biz değil miyiz? ..
- Bizimkiler! Bizim! - Kazaklara bağırdı ve yüzlerce el, haç işareti yapmak için yükseldi.
Yardım gerçekten yakındı. Platov'un gönderdiği Kazaklardan biri öldürüldü, diğeri Bukhvostov'a ulaştı ve ona bütün kopukluğunu anında ayağa kaldıran haberi verdi. Süvariler, Kazaklar, Ejderhalar atlarını eyerlemek için koştu. Tüm bivouac boyunca gürültülü bir konuşma geçti. Devlet'in yakınlığını öğrenen bazı Tatarlar umutsuzluğa kapıldı ve birliklerimizi hiçbir şey için takip etmek istemediler. Kayda değer Nogais, Bukhvostov ile birlikte gitmeyi reddetti ve liderleri Jan Mambet, "öldüğü sanıldığı gibi, 500'tan daha fazla olmayan kılıcını, şaşkınlıkla ve merhametsiz bir şekilde çıkardılar." Onları ikna etmek için zaman yoktu. Akhtyr süvarileri filosuyla Bukhvostov ve hafif ejderha takımı kampı terk ederken, Cossack alayı ile Albay Uvarov çoktan öndeydi ve her şeyden önce yardım için zamanında geldiler. Bir dakika - ve üç yüz Kazaklı zirveleri düşmanın arkasına düştü. Kör ve cüretkar bir cesaretten başka bir şey tarafından haklı gösterilmeyen çaresiz, delice bir saldırıydı, ama Kalalach savaşının kaderi üzerinde belirleyici bir etkiye sahip olan bu niteliklerdi. Kuşkusuz cesur olan on binlerce insan aniden titredi ve çekingen bir sürü gibi karışarak kontrol edilemez bir uçuşa dönüştü. Panik başladı - bilinçsizce kitleleri bilinçli bir şekilde kaplayan ve onları yalnızca kendi kendini kurtaran hayvan içgüdüsüne tabi kılan korkunç bir panik. Platov, Kazaklarını hayatta kalan atlara dikti ve "siperden" çıktı. Kaçanların peşinden koşan Kazaklar, onları doğrudan dört teneke kutu ile götüren Bukhvostov müfrezesinde devraldılar. Askeri yıllarımızda neredeyse bulunmayan tek zafer buydu. Bin atlı, yirmi bininci ordunun önünde panikle kaplandı! Üç kez dağınık kuvvetlerini toplamak için düşmanı durdurmaya çalıştı ve Bukhvostov'un düşürdüğü üç kez tekrar uçtu. Duygularına gelen Nogalar, Devlet - Girey’in peşinde canlı bir rol oynadı ve üstesinden gelmeyi başaran herkesi kesti. Krymchak ve zakubansky rabble Kuban'ı takip etti. Ve burada Platov kendisini ayırt etti. “Platov,” dedi Bukhvostov daha sonra, “yanmakta, oldukça korkusuz olduğu ortaya çıktı. Zaten umutsuzluğa kapılmış olan astlarını teşvik etmeyi başardı ve bu şekilde onları gelinceye kadar zayıf bir surette tuttu. Sonra, zulüm sırasında düşmanın büyük kalabalığına, en büyük tehlike tehlikesiyle koşarak, subaylarına örnek oldu, özellikle Kuban yakınlarındaki orman savaşında, onun tarafından cesaretlendirilen Kazakların örnek bir cesaret gösterdiğini söyledi. ” Bu final oldu, bundan sonra tüm Tatar toplantısı farklı yönlere dağıldı ve toplanması artık mümkün değildi. Kazaklar zengin ganimet aldı. Savaş yerinde, beş yüzün üzerinde düşman cesedini topladı ve gömdüler. Platov'da sadece seksen iki kişi hareketsiz kaldı, ancak altı yüze kadar at kaldı, bu yüzden ekibinin çoğu yaya olarak kaldı. Partizimiz DV, “Birinin aynı konumda olması gerekecek” dedi. Davydov - Genç Platov'un featini hatırlamasına izin ver, başarı silahını taçlandıracak. Her zaman kör olmayan bir servet, belki de saygıdeğer kahraman Don'u büyüttüğü zaferle aynı sağlamlıkta bir savaşçı yetiştirir. " Kalallah savaşı kazandı. Don, pogromdan kurtarıldı ve o zamandan beri Kazaklar Platov hakkında konuşmaya başladı, sanki harika bir şeymiş gibi. Yetkililer, kendisine ve özel olarak tüm ordusuna, ayrıca avluya da dikkat etti ve İmparatoriçe kendini tanıdı. Fakat herkes, ölene dek gerçek hayırsever ve patronu olarak kalan ünlü Potemkin'e daha çok düşkündü. Kalalah'ın savaşı, o zamandan beri askeri alanda ayrılmaz bir arkadaş haline gelen parlak bir görkemli şafağın şafağıydı. Bu savaştan sonra, Don ve Nogai kamplarında kâr etmek için çaresiz olan Zubaban avcıları, tatsız Han'ı terk etti. Ancak Devlet - Girey kalbini kaybetmedi, Çeçenya ve Kabarda'daki huzursuzluk onu tekrar Mozdok'un altına taşıdı, yine mağlup ettiği yerle Chegem'e kaçtı. Bukhvostov'un kaçan bir rakibinin omuzlarındaki kopması Kuban'a ulaştı, onu zorladı ve Çerkeslerle savaşa başladı. Haziran ayının başlarında, Husussos ve Kazaklar ile Bukhvostov, Uvarov, Platov ve Danilov, şiddetli bir savaşta tekrar Kopyl kasabası yakınında (şimdi Slavyansk-on-Kubani) “Çerkeslerin toplanmasını” yendi. Savaşın zirvesinde, Bukhvostov ve Uvarov otuz dört Türk topunun ele geçirildiği kentin içine girdi. Bu başarı için Bukhvostov'a üçüncü dereceden St. George Emri verildi. Temmuz ve Ağustos ayının başlarında, cononade Kuban'ı sarstı. Sonunda Kuchuk-Kaynardzhi'de barışın imzalandığı öğrenildi. Türkler huzursuz bir Devletti - Türkler kendileri hep kişisel hedefleri takip etmek, tüm Tatarları birleştirmek ve Türkiye'den bağımsız olmak istiyorlardı. Sultan Abdul Hamid, Han'ı ele geçirip Konstantinopolis'e teslim etmesini emretti. Kuban ve Terek daha sessiz oldu. “Kabarda, Tatar ve Çeçenya’nın Tatarları, Türkiye’nin desteği olmadan, Rusya’ya açık saldırıları tekrar etmeye cesaret edemiyorlar, kendi başlarına çözülemezler ve sonsuz çekişmelerden başlıyorlar…”. Kuban'dan Matthew Platov alayı Rusya'ya “sahtekâr Pugach'ı sürmek için” transfer edildi. Kahramanımıza da dokunan Don için önemli olan başka bir olay daha oldu.
Platov'un daha sonra tekrar tekrar hizmet etmesi Kafkasya'ya aitti. Hala buraya Kafkasya hattına alaycı bir komutan olarak dönüyordu ve sonra Farsça Kont Zubov kampanyası sırasında bir tur ataman olarak dönüyordu. Ancak bu kısa yolculuklar ona ismine layık bir şey yapma fırsatı vermedi. Zaten bir birlik şefi olan 1806 yılında, Don alaylarını ilk kez Fransızlara götürdü ve o zamandan beri Paris’i ele geçirene kadar, bir kaçını yüksek sesle çırpınan bacaklarını dövüşün dışına çıkarmadığını söyleyebilirdi. Avrupa'daki Platov'un adı ne kadar popülerdi, aşağıdaki gerçeklerle değerlendirilebilir. Londra'da, kentin mülklerinin genel toplantısında, Platov'un müthiş özelliklerine şükretmek suretiyle, İngiliz halkı adına, ona altın bir sanatsal ortamda değerli bir kılıç sunmaya karar verildi. Tepede, emayenin bir tarafında, İrlanda ve Büyük Britanya'nın birleşik arması, diğer tarafında ise Platov’un adının platformlu bir görüntüsünde sapın üstü elmasla kaplanmış; Şefin büyük bir portresi Blucher ve Wellington portrelerinin yanındaki kraliyet sarayına yerleştirildi - bunlar İngiliz imparatorunun İngiliz nefretinin üç ana belasının resimleriydi. Bu portrenin altında, ünlü beyaz atı tasvir eden bir resim - o zamanlar en ünlü Londra ressamlarından biri olan Prens Regent'in emirlerine yazılan tüm savaşlarda ataman'ın sadık ve ayrılmaz bir arkadaşı. Bunun atı, tam Kazak giysili Platov, İngilizlerin sempatisine dokunmuş, Londra'dan ayrılan Prens Regent'i güçlü bir devlet temsilcisi olarak sundu. Donskoy yakışıklı, kraliyet ahırlarına götürüldü ve yaşamını yerli bozkırlarından uzakta bitirdi. Bir süvari general olarak Don'a geri dönen, Earl ve St. Andrew Order'ın elmas izleriyle, Platov günlerinin geri kalanını memleketin iç gelişimine adamayı düşünüyordu. Fakat ölüm onu çoktan izledi ve Ocak 3'ta saygıdeğer ataman, altmış yedi yaşındaki Taganrog yakınlarındaki küçük mülkünde öldü. Efsanevi kahramanın ciddi bir hastalık yüzünden kırıldığını, son dakikalarda şu sözleri söylediklerini söylediler: “Şan! Glory! Sen nerdesin Ve şimdi bana neye ihtiyacın var? "Öldüğünde, mahkemeye ve Don squabbles'ın entrikalarına alışkın olan kıskanç ve kariyerciler, sert ve tatsız biri olan ataman Matvey Platov'a bir değerlendirme yaptılar. Don Ordusunun önemli bir parçası onu azarladı. Kadınlara kariyer yaptı ... İlk karısı Ataman Efremov'un kızı, ikincisi Ataman Martynov'un kızı, ancak zamanın ve tarihin rüzgârı çöpü isminden uzaklaştırdı ve biz Platov'u seviyoruz, o bizim en görkemli Kazak'ımız.
Şek. Napolyon Savaşları döneminde 2 Platov
Platov, yaşam boyunca tek bir yerde uzun süre oyalanmak zorunda kalmadı ve ölümünden sonra külleri defalarca rahatsız edildi. Aslen Novocherkassk'a Yükseliş Katedrali'nin yakınlarındaki bir aile köyünde gömüldü. İlk yeniden doğuş, mezarının yarım asırdan fazla bir süre katedral meydanında yer almasıydı, ki bu büyük bir şantiyeydi. 1806'ten itibaren Askeri Katedral Kilisesi buraya kurulmaya başladı. Uzun yıllar mola vererek inşa edildi ve tamamlandığında ana kubbe çöktü. 1846 yılında ve 1863g'de gerçekleşti. Aynı kaderi katedralin ikinci versiyonuna aittir. Ondan sonra ne yapılması gerektiğine uzun süre karar verildi: hasarlı yapıyı kurmayı bitirmek ya da farklı bir projede ve başka bir yerde yeniden başlamak için. O zaman Platov'un akrabaları ataman'ın küllerini aile mülküne (küçük Mishkin çiftliği) devretme isteği ile İskender II'ye döndü. İstek kabul edildi ve 1875’te Matvey Ivanovich’in kalıntılarıyla tabut, Mishkin kilisesinde bir aile kasasına yerleştirildi. Mezar taşı anıtı da buraya taşındı. 1853’te Novocherkassk’ta Platov'a bir anıt (P. K. Klodt, A. Ivanov, N. Tokarev) abonelikle toplanan kamu parası için yapıldı. 1911'in sonbaharında Platov'un kalıntıları, kurduğu Don başkenti Novocherkassk'a geri döndü. Üçüncü girişimde inşa edilen Voznesensky Katedrali'nin mezarında, ünlü Don generalleri V.V, Platov ile aynı anda yeniden inşa edildi. Orlov-Denisov, I..E. Efremov, Ya.P. Karabatak ve Başpiskopos Donskoy ve Novocherkassk John. Ekim ayından sonra 1917, Platov'un mezarı hakaret edildi. 1923'ta, anıt kaldırıldı ve Don Müzesi'ne nakledildi, 1925'te, aynı kaide üzerine Lenin'e bir anıt yapıldı. Platov'un anıtı müze koleksiyonunda olmasına rağmen, 1933'ta bronz yataklara eritildi. 1993’te Lenin’in anıtı sökülmüş. Aynı yılın Mayıs ayında, kalıntıların yeniden toplanan kalıntıları, Yükseliş Katedrali'nin restore edilmiş mezarında ve Moskova heykeltıraş A.V. Tarasenko, haklı yerini aldı. Diyor ki: "Her şey normale döndü". Sonsuza dek buna inanmak istiyorum. Bronzdan dökülen figürün tamamı enerjiyi ve kuvveti soluyor. Bir gezgin, “Bu görüntünün önünde uzun süre ve düşüncede duruyorsun” diyor bir gezgin, “şanlı 1812 yılı olayları kafamda yanıp sönüyor, ve Zhukovsky’nin Rus Savaşçı Kampı’ndaki Şarkıcısı’nın duruşu, hafızasında gönülsüzce yeniden doğuyor:
... Don Şövalyesi,
Rus rati savunması,
Düşman kement,
Vifor şefimiz nerede?
Şek. 3 Ataman Platov Anıtı
Şek. 5 Starocherkassk'taki Büstü Ataman Platov
Kullanılan malzemeler:
Potto V.A. - Kafkas Savaşı
Venkov A.V. - Ataman, Don Platov'a birlik (Kazaklar Tarihi)
Gordeev A.A. - Kazaklar Tarihi