Yaşamı üstüne bilgi yoktur. Çeşitli kaynaklarda adının Argoslu Polykleitos olarak anılması Argos yurttaşlığına sonradan geçtiğini düşündürmektedir. Bir süre çalıştığı Atina’da, Yunan sanatında önemli bir yeri olan fildişi ve altından heykel yapma tekniğini öğrendi. Bu tekniği İÖ 420 sıralarında Argos’taki Hers Tapınağı için yaptığı tanrıça heykelinde başarıyla uyguladı. Yaşamının son dönemi ile ilgili herhangi bir bilgi elde edilememiştir. Öte yandan aynı dönemde aynı adı taşıyan (Genç Polykleitos) bir başka heykelcinin varlığı, Polykleitos’a ilişkin bilgilerin açıklık kazanmasını güçleştirmektedir.
Polykleitos’tan günümüze hiçbir yapıt kalmamıştır. Ancak Roma dönemi kopyaları aracılığıyla üç yapıtı saptanabilmiştir. Bunlar Doryphoros (Mızrak Taşıyan Atlet), Diadumenos ve Cyniscus adlı heykellerdir.
Doryphoros 5.yy Yunan sanatının biçim anlayışının en dengeli ve uyumlu örneklerinden biridir.
Birbiri ile iç içe işlenmiş bir hacimsel ve çizgisel ögeler sistemi üstüne kuruludur. Ancak bu kesin düzenine karşın ruhsuz bir uygulama örneği de değildir. Tersine, kasların ve gövdenin genel hareketi, doğa gözleminden kaynaklanan bir dirimselliği yansıtır. Vücudun her bir parçasının hiçbir kuşkuya yer vermeyecek bir kesinlik içinde biçimlenmiş olması, bütünün kesintisiz hareketini engelleyen bir etki yapmaz. Doryphoros, ideal bir atlet tipidir. Klasik dönem Yunan düşüncesi insan figürünün bireyselleştirilmesi düşüncesine bütünüyle yabancı olduğu için, heykelin yüzü genel bir atlet tipinin kişiliksiz anlatımını taşır.