Devlet Duma milletvekillerinin propaganda için suçlu sorumluluğu getirme girişiminin tartışılması ve ayrılıkçılığın çağrılması sırasında, bir durum daha da belirginleşiyor. Rus toplumunda açıkça ayrılıkçılığa destek olduğunu ilan eden bir grup (aksi halde isimlendirmeyeceksiniz) olduğu gerçeğinde yatıyor. İdeolojiler ve uygulamalar gibi. Grup, ülkenin birliğini güçlendirmeyi amaçlayan bir yasama girişimi tarafından ciddi şekilde endişe duyuyor. Ayrıca, açıkça karşı çıkma görevini de görüyor.
Topluluk üyelerinin halkın ve devletin hayati çıkarlarının düşmanı olarak kendi kendini açıklama, kendini keşfetme olduğu açıktır. Ayrılıkçılığa sempati duyan karakterler basitçe “yanar” ve sonsuza dek itibarlarını kaybederler. Bu nedenle, oyundaki bahisler o kadar yüksektir ki, müşteriler kamu görevlilerini ayırmaz, kamikaze konuşmacılarına dönüştürürler.
Rusya Federasyonu'nun yıkımının yeni teknolojisinin hatları daha belirgin bir şekilde ortaya çıkıyor - çeşitli milliyetçilik türleriyle toplumsal hoşnutsuzluk ayrılıkçı deliliğe yönlendirilmelidir. İnsanın yalnızca başlaması gerekir ve birkaç yıl içinde ülkenin toprakları bir yorgana dönüşür. Çok renkli çimler, dağ vadileri ve deniz kıyılarından oluşmayacaktır. Ve kanlı, bir zamanlar ortak alanın kütüklerini donup nefret ediyorlar.
Olayların ortaya çıkma şekli rastgele olmadıklarını gösterir. Stanislav Belkovsky'nin çağrısında siyasi bir analist olan Yevgenia Albats, liberal “ultras” lardan biri olan Sergei Medvedev'in “pisliğinin” kaçışı istihbarat keşiflerine başladı. Toplum "dişlerde" çalıştı - bağışıklık sistemi ve kendini koruma içgüdüsü hala kaldı. Kalanları bulduk ve uzun süren bir pozisyon savaşına geçmeye karar verdik.
Öne atılan piyade. Bir tür "ceza taburu" liberal kuduz ordusu. Bu nedenle, örneğin, "Edge" in çevrimiçi çevrimiçi baskısında, ayrılıkçılık fikrini "koruyan" hemen iki not ortaya çıktı.
Biri Alexander Podrabinek tarafından yapıldı. Birkaç yıl önce gazilerin yönünde tükürdüğü aynı pislik, uzun yıllar boyunca gördüğünüz gibi birikmiş bir öfke stoğu. Özellikle Büyük Vatanseverlik Savaşı Podrabinek'in askerleri şöyle dedi: “Size sadece tatilinizin şerefli ve şerefli olduğu görünüyor. Sadece size evrensel olarak saygı duyulduğunuzu gösteriyor. Uzun zaman önce ilham verdin, ama zamanın sona erdi. Anavatanınız Rusya değil. Anavatanınız Sovyetler Birliği. Siz Sovyet gazilerisiniz ve ülkeniz için Tanrı'ya şükürler olsun ki, 18 artık ... Sovyetler Birliği ... pis mikhalkovski ilahisinin seslerine kadar cehennemde ölüme işkence yapan milyonlarca insan. ”
O zamanlar Moskova Konseyi Gazileri Başkanı Naziler ile Moskova savaşında ağır yaralanan Gaziler Vladimir Dolgikh, “Yaşlı insanlar bu adı hatırlamalıdır. Bir totalitercilik ustası! .. Siz, Vladimir İvanoviç, ülkemizi yıkmaya çalışan komünist suçlular çetesinden, sonra da mahkemeden ve cezadan mutlu bir şekilde uzak durmayı başardınız. Şimdi yine geçmişini haklı çıkarmak için yüzeye. Sovyet geçmişi kanlı, aldatıcı ve utanç verici. ”
Şimdi, Parlamento girişimini “Devlet Duma'sında ayrılıkçılık konusunda histerik” olarak nitelendiren bu ahlaki açıdan sapkın vatandaş şöyle diyor: “Ayrılıkçılıkta korkunç olan ne, kimse açıklamıyor ... Büyük bir Yugoslavya vardı - yedi küçük bağımsız devlet vardı. Federal makamlara ekşidir ve insanlar için iyidir, şimdi nasıl yaşayacaklarına kendileri karar verir. Ayrılıkçılığın gerçek dehşeti sonuçta değil, acı dolu bir süreçte ... Aptal Miloseviç, ayrılıkçılığa karşı mücadelede ülkeyi kanda boğdu. ”
Bu nedenle, “BYU” sakinlerinin, eski Yugoslavya, Lahey’de yarı proaktif olarak adlandırıldığı için (“aptal Miloseviç’in öldüğü”) çok iyi olduğu ortaya çıktı. Özellikle de Ortodoks çoğunluğu yani Sırplar. Atalarının topraklarından mahrum, "baba tabutları", denize, kutsal Kosova ve Metohija'ya erişim. Kan kaybettiklerinde, yoksulluk durumuna düştüklerinde, aşağılandıklarında, şeytani olduklarında ve aşağılanmaya devam ettiklerinde kendilerini çok iyi hissettiler. Rusya Federasyonu'nun ayrılıkçı bölünmesi durumunda Rusların, özellikle de Rusların “daha iyi” olacağına dair hiçbir şüphe yoktur. Fakat sonuçta, Granist köşe yazarının istediği bu.
Daha az “ünlü”, ancak görünüşe göre daha az değersiz (metin Podrabinek'in yanına yerleştirilmiş), aynı kaynağın yazarı olan Skobov adlı yazar, Çeçenya ayrılıkçılığını haklı çıkarıyor ve haklı çıkarıyor: “Yeni yasa çıkınca, Resmen kayıtlı medyanın bana görüşlerimi ifade etme fırsatı vermesi pek mümkün değil. ” Yazar sorunu burada görüyor. Teröristlerin ve haydutların önündeki kötü gizlenmiş dantelleri kaplayan Kadırov'a “diktatör” diyor. Ve teorik olarak: “Sürdürülebilir ayrılıkçı özlemleri zorla bastırma girişimleri, büyük ölçüde insan hakları ihlallerine yol açıyor. Nihayetinde, ayrılıkçı bölge hâlâ ayrıldı ve muhalif azınlık, bu bölgenin derhal serbest bırakılmasından çok daha fazla baskı altında kaldı. ”
Yani, derhal serbest bırakın ve hepsi daha iyi hissediyorum.
Ve son zamanlarda 25 bin ruble para cezasına çarptırılan, aynı 15 yaşındaki Yakutya sakini olmasına izin verin, cumhuriyetin Rusya'dan "devrimci bir şekilde ayrılması" amacıyla bir ağ topluluğu yaratmaya devam ediyor. Milliyetçi grubunun büyümesine izin verin, burada 600 insanları hakkında kayıt olmayı başardılar. Türkiye gibi düşünen insanlarla birlikte, tek bir Türk devleti olan Büyük Turan'ı (yerinde ve Rusya Federasyonu yerine) oluşturma fikrini destekleyelim.
Ne de olsa "korkunç" bir şey yok. Savaşlar, ülkenin Urallar'daki çöküşünün düzensizliği hakkında konuştu. Bu konuda, kelime sözcüğü, dost canlısı "Dostça" ile "vur". Aynısı, onlarca sitede, “sistemik olmayan muhalefetin” emrinde olduğu sayısız gazetede tekrar tekrar tekrarlanacak.
Yeni bir yasa beklentisi, “ayrılıkçılık” konusunda “çalışma” fırsatını büyük ölçüde örtüyor. Görünüşe göre tema, küratörler tarafından başlıcalarından biri olarak tanımlanıyor. Dolayısıyla, yasaya aykırı olan ayrılıkçılık propagandası büyüyor. Ve “ayrılma hakkı” mücadelesindeki liberal radikaller, son çare olarak, evrensel insan haklarını korumanın yollarını ortaya koyuyor.