Muhtemelen, Beşar Esad'ın en engelli muhalifleri olan Basra Körfezi ülkeleri, Rus isyancıların Suriye'deki isyancıların pozisyonlarına yönelik roket bombalama saldırılarına sert tepki gösterdi. Siyaset bilimciler ve uzmanlar, Ankara ile birlikte muhalefetin askeri ve maddi desteğini büyük ölçüde artıracağını tahmin ediyorlar.
Ortadoğu’daki bölgesel devletler, gizlice dikkat çekmemeye çalışıyor, ancak Suriye’deki iç savaşın başından itibaren verimli bir şekilde para sağladı. silah Beşar Esad'a karşı savaşan muhalif gruplara başka yardımlarda bulundu. Böylece, elbette Şam'daki rejim değil, onlar için esas olan Şam'daki rejimin değil, Esad rejimini destekleyen Şii İran'ın özü elbette Şam'daki rejim olduğu çatışmada aktif olarak yer alıyorlar.
Batı güçlerinin Başkan Esad'a yönelik tutumlarının son zamanlarda yumuşamasına rağmen, sel monarşileri ve Türkiye hala siyasi arenadan ayrılmasını talep ediyor ve bu konuda uzlaşmaya varmanın imkansızlığını ilan ediyor.
Suudi Dışişleri Bakanı Adel Al-Jubeir, Suriye'nin kuzeybatısındaki ilk Rus grevinden birkaç saat önce, "Esad için Suriye'de gelecek yok" dedi. Özellikle yavaş zekalı olanlar için, Esad iyi ve gönüllü olarak ayrılmazsa, Riyad'ın Suriye sorununa güçlü bir çözüme başvurmaya hazır olduğunu ekledi.
Avrupa Dış İlişkiler Konseyi'nden bir analist olan Guardian Julien Barnes-Darcy, “Rusya'nın müdahalesi, Suriye muhalefetini destekleyen ülkeler için ciddi bir engeldir” dedi. “Özellikle Türkiye, Suudi Arabistan ve Katar…”
Suriye'nin güneyindeki Riyad podderivayut muhalefet olurken, kuzeyde kavga eden Esad muhaliflerine Türkiye ve Katar yardım ediyor. Sünni devletlerin desteklediği sayısız grup arasında Ahrar al-Şam gibi İslamcı gruplar öne çıkıyor. Son zamanlarda, "Nusroy Cephesi" ile birlikte Suriye'nin kuzeyindeki hükümet güçleriyle ateşkes kararı aldı. Birçok gözlemci, Moskova'yı Suriye ihtilafına müdahale etmeye zorlayan bu iki İslamcı grubun başarısı olduğuna inanıyor.
Suriye'de Ankara ile Doha arasında çok yakın bir işbirliği var. Müttefik olarak hareket ederler.
Ancak son aylarda, Türkiye'ye verilen destek, iç karışıklığa bağlı olarak bir miktar zayıfladı. Bununla birlikte, diğer tüm petrol üreten ülkeler gibi, petrol fiyatlarında düşüş yaşayan Suudi Arabistan ve Katar, Esad karşıtı muhalefeti desteklemek için yüz milyonlarca dolar harcadı. Siyasi analistler, Moskova’nın ihtilafa müdahalesinin ancak Esad’ın muhaliflerinin onu “terketme” arzusunu güçlendireceği konusunda hemfikirler.
Ancak, bu iki monarşinin maddi ve özellikle de askeri yetenekleri, Yemen'deki çok pahalı operasyonlarla ciddi şekilde sınırlandırılıyor. İslamcı grupların kapsamlı desteği ve Batı’nın bölgeye hassas silahlar teslim etmesini yasaklaması engelliler. Amerika ve Avrupa'da, Nusra’nın Amerikalı eğitmenler tarafından eğitilen muhalif savaşçıları tarafından verilen modern Amerikan silahlarıyla birçok kez olduğu gibi IG’nin ellerine düşmesinden korkuyorlar.
Gözlemciler, İran’ın Suriye’deki konumunun daha da güçlendiğini görürlerse Suudilerin tepkisinin sert bir şekilde artacağını söylüyorlar. Suriye'ye asker göndermekle ilgili olabilir, ancak o zamana kadar Yemen'deki savaş sona ererse.
Riyad ve Doha'da muhalefetin desteğini güçlendirerek Moskova'ya, Şam olanaklarının Rusya ve İran'ın desteğiyle bile sınırlı olduğunu gösterebileceklerini düşünüyorlar.
Basra Körfezi'nde, Rusya'nın Suriye'deki çatışmaya doğrudan müdahalesinden çok memnun değiller, ancak yine de bundan en azından bir miktar fayda elde etmeye çalışıyorlar. Şu anda Orta Doğu'da ve özellikle Suriye'de oynanan karmaşık jeopolitik satranç oyununda her nüans önemlidir. Riyad ve Doha'da, Rus eylemlerinin tüm inkarlarıyla havacılık Suriye'de, Moskova'nın Suriye'deki etkisinin ne kadar güçlü olduğunu, İran etkisinin zayıf olacağını anlıyorlar. Kim bilir, belki de Arap monarşileri, tüm artılarını ve eksilerini tartarak, İran'ı Suriye'den ve mümkünse Irak'tan çıkarmak için Rusya ile bir ittifak kurmaya karar verirler.
Orta Doğu'daki oyuncunun yakın geçmişindeki ana oyuncuya gelince - ABD, etkisi ve bunun Washington'da bile son derece iyi anlaşıldığı anlaşılıyor. Dönüm noktası, İran nükleer programı hakkında Tahran ile bir anlaşmanın imzalanmasıydı.
Elbette, Amerikalılar, Ortadoğu’daki konumlarını savaşmadan Rusya’ya bırakmaya niyetli değiller. Washington, "İslam Devleti" ile kendi savaşını yoğunlaştırmayı planlıyor. Amerikan liderliğindeki koalisyon, kendi ilan ettiği Bağdat Halifeliğinin Suriye'nin başkenti olan Rakka bölgesinde, kuzeydoğu Suriye'de büyük bir düşmanlık cephesi açmayı planlıyor.
Geçtiğimiz hafta, Başkan Obama Pentagon’a Suriye muhalefetine ekipman, mühimmat ve muhtemelen silahları doğrudan sağlamasını emretti. Ayrıca, cihadlara karşı Türk askeri hava üslerinden hava savaşının yoğunlaştırılması emrini verdi. Bunun, 3-5 bin muhalefet üyesinin kabaca 20 bin silahlı Kürtlere katılmasına ve cihad karşıtı koalisyonun güçlü havacılık desteğiyle saldırıya girmesine izin vermesi gerekiyor.
Bloomberg haber ajansının bildirdiğine göre, Pentagon başkanı Ashton Carter Pazartesi günü yaptığı açıklamada, ABD ve müttefiklerini Suriye’deki operasyonları ile ilgili olarak Rusya’ya karşı koymak için gerekli adımları atacaklarını söyledi.
Carter, Madrid’de yaptığı konuşmada yaptığı açıklamada, "ABD ve müttefikleri Rusya’ya karşı adım atmaya devam edecek. Rusya’nın eylemleri Suriye’deki savaşın artmasına neden oldu. Rusya’yı güvenle harekete geçmeye çağırıyoruz. Rusya ile daha fazla işbirliğine açığız." Dedi.