Savaş sonrası Almanya, Berlin. Ülkenin II. Dünya Savaşı’ndaki yenilgisinden sonra şehrin yaşamının ilk ayları. Harap bir şehirde fakir bir hayat. Almanların karmaşık bir dizi duyguları var: ulusal aşağılanma, işlenen suçlar için utanç ve pişmanlık, cezalandırılma korkusu, evrensel bir nefretin nesnesi olma kabus gibi bir duygu … Ve aynı zamanda, giden ülkelerine duydukları sevgi. yoldan saptı, bu “Avrupa’nın hasta kalbi”.
Fallada’nın kahramanı kişisel olarak savaş suçlarından suçlu değildir, ancak tüm ulusun zayıflığı ve iradesinin eksikliğinden dolayı kendini suçlu hisseder. Nürnberg Mahkemesi’nin Nazilerin vahşeti hakkındaki raporlarını dinlerken, ruhunun derinliklerinde, bilse bile bunu önlemek için hiçbir şey yapmayacağını anlayarak, tüm bunları bilmediğini söylemek için titrer.
«Berlin’de Bir Kabus», Alman halkının tarihindeki en utanç verici ve trajik sayfaların acı ve dürüst bir görgü tanığıdır.