Astronomik Coelacanth gibi, küresel kümeler de gizemli yaşayan fosillerdir. Bu eski yıldızların yoğun kümeleri, galaksi oluşumunun nihai sırrını saklıyor olabilir.
Hubble Uzay Teleskobu tarafından görüntülenen küresel küme NGC6380 (Resim kredisi: ESA / Hubble & NASA, E. Noyora)
Paul M Sutter, SUNY Stony Brook ve Flatiron Enstitüsü’nde astrofizikçi, Soldier a Spaceman ve Space Radio’nun sunucusu ve How to Die in Space’in yazarıdır.
Astronomik Coelacanth gibi, küresel kümeler de gizemli yaşayan fosillerdir. Bu eski yıldızların yoğun kümeleri, galaksi oluşumunun nihai sırrını saklıyor olabilir.
Berrak karanlık gecelerde, küresel küme Omega Centauri’yi çıplak gözle görebilirsiniz. Tipik bir orta menzilli yıldıza benziyor, bu yüzden uzun süredir yıldız kataloğunda yer alıyor. Bununla birlikte, bir astronom teleskopla bir nesneyi görürse, en büyük küresel kümelerden biri olan tek bir yıldız değildi ve en büyük küresel küme, küçük, yoğun ve yoğun bir milyondur.
Bu yuvarlaklık, küresel kümeleri diğer yıldız kümeleri türlerinden (ve isimleri adlarını verir) ayırt eder. Tamamen büyükler ve onları küresel olarak çekmek için yeterli yıldız içeriyorlar.
Ve küresel bir küme oluşturmanın son şey doğrudur.
Küresel kümeler zengindir. Yaklaşık 150 Samanyolu galaksisinden en küçüğü 8 milyar yaşın üzerinde ve en eskisi neredeyse 12 milyar yaşında. İç enkaz ya bir enkazdır (beyaz cüce, kara delik vb.) ya da milyarlarca yıldır yeni bir yıldız oluşum döngüsüne sahip olmadıkları için küçük, soluk kırmızı bir yıldızdır. Onların yaratılmasına yol açan uzun zaman önceydi ve o zamandan beri pek değişmediler.
Aslında, Omega Centauri çıplak gözle görülebilen en eskilerden biridir. Bu küresel küme, güneş sistemi kurulduğunda harika bir şekilde yaşlıydı. iki mermi
Küresel kümeler de inanılmaz derecede yoğundur. Çekirdeklerinin en derin kısmında, yıldızlar Güneş’in yakınından 1000 kat daha yoğundur. Gezegenler çok yoğun oldukları için neredeyse imkansızdır. Gezegen sisteminin uzun süre hayatta kalabilmesi için çok fazla ramak kala ve ramak kala vardır.
Son birkaç on yılda, gökbilimciler, genç ve yaşlı olmak üzere iki farklı küresel küme türü olduğunu kabaca belirlediler.
“Genç” elbette burada göreceli bir terimdir. Bu gençler genellikle 8 ila 10 milyar yaşındadır. Ayrıca Samanyolu’nun merkezi çıkıntısına yakın durma eğilimindedirler ve diğer küresel kümelerden çok daha fazla metale sahiptirler. Astronomik terminolojide “metal”, hidrojen ve helyum dışındaki tüm elementleri ifade eder. Bu daha ağır elementler, yıldızın içinde füzyonla dövülür ve normal galaksilerde, sürekli yıldız oluşumu ve yıldız yıkımı turları galaksiyi zenginleştirmeye devam eder. Ancak bu küresel kümelerin tümü yaklaşık olarak aynı zamanda oluştuğundan ve yeni yıldız oluşumu gerçekleşmediğinden, metalin varlığı, küresel kümelerin zaten metal açısından zengin bir ortamdan oluşmuş olması gerektiği anlamına gelir. .. Diğer eski küresel kümeler 10 ila 12 milyar yaşındadır. Bunlar çok daha yaygın. Samanyolu küresel kümelerinin yaklaşık üçte ikisi bu gruptan gelmektedir. Galaktik merkezden uzak olma eğilimindedirler, her türden rastgele yörüngeye sahiptirler ve neredeyse metal içermezler.
Gökbilimciler, Samanyolu’nda genç küresel kümelerin 8 ila 10 milyar yıl önce oluştuğuna, eski küresel kümelerin ise galaksimizin önünde oluştuğuna inanıyor. Bu küresel kümeler, Samanyolu galaksisi tarafından yok edilen küçük cüce galaksilerden oluşmuş olabilir. Cüce gökada çökmüştür, ancak küçük, yoğun küresel kümeler günümüze kadar varlığını sürdürmüştür (her ne kadar ebeveynlerini yok eden aynı gökadanın yörüngesinde dönmeye zorlansalar da).
Sorun değil. İki tür küresel küme vardır. Ama ilk etapta nasıl doğdular?
Başarısız bir galaksi mi yoksa üstküme mi? Küresel kümelerin kökenine dair en büyük ipucu, karanlık maddeye sahip olmamalarıdır. Farklı teknolojilerde, kütle ölçümü (tüm ışık kaynaklarını toplayın ve yuvarlak yerçekimlerini yuvarlayın, yuvarlayın, vb.), Yıkılamaz bileşenlere ihtiyaç duymadan aynı sayıyı elde ederler. Bu, gelecekteki küresel kümelerin galaksilerden farklı olduğu anlamına gelir. “Galaxy” nin tanımı biraz ağırdır, ancak hemen hemen tüm galaksiler en az% 80 karanlık maddeden oluşur, bu yüzden hemen hemen tüm galaksiler anlam içermelidir.
Bu, onu mini grasis olarak halledebildiğimiz anlamına gelir, çünkü küresel kümede karanlık bir madde yoktur. Karanlık madde oluşumunda, küresel kümelerin oluşumu küçük bir ölçekte rol oynayabilir. Bununla birlikte, belki de küresel kümelerin karanlık maddesi, ev sahibi galaksiyle etkileşime girerek, ölü ve çürüyen kümeler bırakarak dağıldı.
Ya da belki karanlık madde bir sorun değildi. Belki de küresel kümeler çok başarılı kümelerdir, başarısız galaksiler değil. Diğer tüm kümeleri oluşturan işlemin aynısını alın (büyük bir gaz ve toz bulutu bir yıldız patlamasına dönüşür) ve bir seferde yüz binlerce veya milyonlarca yıldız elde etmek için bunu 11’e yükseltin. Bu yoğun yıldız oluşturan flaş, kalan tüm gazı ortadan kaldırdı ve küresel kümeyi sağlam, ancak işlevsel olarak ölü bıraktı. Bugüne kadar, gökbilimciler hangi senaryonun daha olası olduğundan emin değiller. Her durumda, küresel kümeler gökada oluşumu ile çok açık bir şekilde ilişkilidir, bu ilginçtir çünkü gökbilimciler gökadaların nasıl oluştuğunu ve geliştiğini tam olarak bilmiyorlar. Bu dev zaman kapsüllerini inceleyerek kendi eski geçmişimize bakmak ve kendi galaksilerimizin nasıl oluştuğunun nihai gizemini çözmek istiyoruz.