

1) 4 İNCİL BAŞTAN BERİ TEBLİĞ EDİLEN ASIL VE TEK İNCİL'Mİ?


Bu sorunun cevabını verebilmek için Hıristiyanlığın başlangıç tarihi çok iyi bilinmelidir. Ancak bu tespitten sonra gerçek bilgiler ortaya çıkabilir.
Yahudi Hıristiyanlar
Nasıra'da doğduğu için Nasıralı İsa olarak da anılan İsa Mesih; bu dünyadan ayrıldıktan sonra O'nun meşru temsilcisi Nasraniler (Yahudi Hıristiyanlar), Hz. İsa'nın tebliğini yayma görevini üstlenmişlerdi. Onlar; İsa Mesih'in ailesi (annesi ve kardeşleri), 12 Havarisi ve O'na samimiyette iman etmiş küçük bir Yahudi topluluğundan oluşuyordu (Elçiler 1/14-15). Elçilerin İşlerine göre (2/42-47); imanlıların tümü bir arada birlik içinde bulunuyor, her şeyi ortaklaşa kullanıyorlardı. Mallarını mülklerini satıyor, parasını aralarında taksim ediyorlardı. Hz. Musa'nın Yasaları'nı da uyguluyor; erkek çocukların sünnet edilmesi, cumartesi günleri çalışmama, tapınaktaki dini merasimlere devam ediliyordu. Ancak Hz. İsa'nın tebliğine göre de eğitim yapılıyor, ekmek bölünüyor, yemekler paylaşılıyor ve Tanrı'ya hararetle dualar yapılıyordu.
Kudüs Kilisesi'nin doğuşu
Pentikost Günü geldiğinde bütün imanlılar bir arada bulunuyordu. Ansızın gökten, güçlü bir rüzgarın esişini andıran bir ses geldi ve bulundukları evi tümüyle doldurdu... İmanlıların hepsi Kutsal Ruh ile doldular... O sırada Yeruşalim (Kudüs)'de dindar Yahudiler bulunuyordu. Sesin duyulması üzerine büyük bir kalabalık toplandı... (Elçiler 2/1-6)
Havari Petrus o gün kalabalığı ilk kez Hıristiyanlığa çağırdı. Onlardan tövbe etmelerini istedi ve Her biriniz İsa Mesih'in adıyla vaftiz olsun dedi. Kutsal Ruh'un inişi Tanrı'nın Sina'dakine benzer, yeni bir vahyi olarak yorumlanır. Hıristiyan Kilisesi, Pentikos Günü doğar. Havariler, ancak Kutsal Ruh onlara indikten sonra, İncil'i vaaz etmeye başlar ve çok sayıda mucize gerçekleştirir, belirti sergiler.
(Bkz. Prof. Dr. Mircea Eliade, cilt 2, s.391)
Kilisenin Yönetimine İsa Mesih'in Kardeşi Yakub Seçiliyor
MS 36-37 yıllarında Yahudi Hıristiyanların başına, Hz. İsa'nın dört erkek kardeşinden en büyüğü olan Yakub görevlendirilmişti. Hz. Meryem İsa Mesih'i dünyaya getirdikten sonra Yusuf ile evlenmiş, bu evlilikten erkek ve kız çocukları olmuştu. Matta 13/55-56 : «Marangozun oğlu değil mi bu? Annesinin adı Meryem değil mi? Kızkardeşlerinin hepsi aramızda yaşamıyorlar mı?» Ayrıca (bkz. Galayalılar 1/19, 2/9, Elçilerin İşleri 15/ 13-21, 21/18)
İsa Mesih'in Mesajı'nın temsilciliğini üstlenen Yakub, aralarında Havarilerin de bulunduğu Yahudi Hıristiyanların lideri olarak, Kudüs Kilisesi'nin yönetimini de üstlenmişti. Namuslu, dürüst veİncil'in öğretilerini eksiksiz uygulayan bir başkan olarak tanımlanıyordu. Dinsel Tarih Yazarı Prof. Dr. Mircea Eliade, cilt 2, s.392 : « Helenistler Kudüsten sürülüp Yahuda ve Samiriye kırlarına dağıldı. Bundan böyle Kudüs Kilisesi'nin egemenliği. Havarilerin ve onların önderi İsa'nın kardeşi Yakub'un eline geçmişti.»
İsa Mesih'in kardeşi Yakub, Yahudi Hıristiyanlara yaklaşık 30 yıl liderlik etmiş, MS 62-64 yıllarında aşırı dinci başkâhinin kışkırtmasıyla Yahudiler tarafından taşlanarak öldürülmüştü. Bugün elimizdeki İncil'in 20. sırasında Yakub'un Mektubu yer almasına rağmen, onun İsa Mesih'in kardeşi olduğu açıklanmamıştır.
Nasranilere Zulmeden Pavlus'un Hıristiyan Oluşu
MS 32 veya 33 de Hıristiyanlara nefret ve öfkeyle dolu olarak sivrilen Saul (Pavlus) adında genç bir Ferisî (aşırı dinci), Kudüs'ten şam'a gidiyordu. Birdenbire gökten gelen bir ışık çevresini aydınlattı. Rab İsa Mesih kendisiyle konuşuyor ve onu elçisi yaptığını bildiriyordu. Saul, daha sonra kalkıp vaftiz oldu. (Elçiler 9/1-19)
« Bu olay, İsa çarmıha gerildikten 2 veya 3 yıl sonra gerçekleşmişti (İsa'nın tam hangi tarihte öldürüldüğü bilinmiyor. MS 30 veya 33 olabilir. Dolayısıyla Pavlus'un Hıristiyanlığı kabul etmesinin tarihi en erken MS 32, en geç de MS 36 olarak saptanabilir.) İlerde göreceğimiz gibi İsa'nın dirilişine inanç Hıristiyanlığın, özellikle de Aziz Pavlus Hıristiyanlığının temel unsurunu oluşturur. (Kaynak, Prof. Dr. Mircea Eliade, Dinsel İnançlar ve Düşünceler Tarihi, cilt 2, s.380) »
Saul, vaftiz olduktan sonra Pavlus ismini aldı ve şam'daki havralarda da İsa'nın Tanrı'nın Oğlu olduğunu duyurmaya başladı. şam'da yaşayan Yahudi'ler şaşkına dönüyor, İsa Mesih'e iman edenleri kırıp geçiren adam bu değil miydi? diyorlardı. Pavlus Kudüs'e döndükten sonra, kötülük yaptığı Hz. İsa'nın Havarilerine ancak samimi bir Hıristiyan olan Barnaba aracılığıyla ulaşabildi. Sonunda İsa Mesih'in gerçek temsilcileri Hz. İsa'nın kardeşi Yakub ve Havariler Pavlus'u kabul ettiler. (Elçiler 9/19-31)
Pavlus'un İsa Mesih'i Tanrılaştırması
Ben yaşamıyorum, Mesih bende yaşıyor. Pavlus bir müddet Yahudi Hıristiyanlarla birlikte çalıştı. Antakya'da büyük bir kitleyi eğiterek onlara Mesihçiler adını verdiler. (Elçiler 11/22-26). Daha sonraları Pavlus'un düşüncelerinde önemli değişiklikler oluşmaya başladı. İsa Mesih'ten vahiy aldığını söyleyen Pavlus, Havarileri de beğenmemeye başlamış, kendisini hepsinin üstünde olduğunu kabul ediyordu. Galayalılar 1/11-12, 2/20: « Yaydığım Müjde'nin insandan kaynaklanmadığını bilmenizi istiyorum. Çünkü ben onu insandan almadım, kimseden de öğrenmedim. Bunu bana İsa Mesih vahiy yoluyla açıkladı... Mesih ile birlikte çarmıha gerildim. Artık ben yaşamıyorum, Mesih bende yaşıyor. »
İsa Mesih'e insan üstü bir konum verilemez miydi? Pavlus, düşüncelerine uymayan Yahudi Hıristiyanların lideri Yakub ve Havarilerden bir müddet sonra ayrıldı. Zihninde tasarladığı öğretiyi, Roma idaresinde bulunan Akdeniz ülkelerindeki putperestler arasında daha kolay yayabileceğini düşünüyordu. Kendisi Tevrat Yasaları'nın eğitimini görmüş bir teolog, Grekçe'yi iyi bilen, Tarsus'lu olduğu için de Greko - Romen kültürü ile yetişmiş Roma vatandaşıydı. Putperestlerin Zeus, Venüs, Hermes gibi insan şeklinde tanrıları vardı. Yaydığı dinin bu insanlar arasında beğenilmesi için, birçok mucizeler göstermiş İsa Mesih'e insan üstü bir konum verilemez miydi?
Pavlus'un İsa Mesih'i ilâhlaştırma kararı mektuplarına şöyle yansıdı. Kaloseliler 2 / 9 : «Tanrılığın bütün doluluğu bedence Mesih'te bulunuyor. » Filipililer 2 / 6 : « Mesih, Tanrı özüne sahip olduğu halde, Tanrı'ya eşitliği sımsıkı sarılacak bir hak saymadı. » Romalılara yazdığı mektupta da açık olarak O'nu ilâhlaştırdı. 9 / 5 : «... Mesih, herşeyin üzerinde hüküm süren, sonsuza dek övünülecek Tanrı'dır. » İsa Mesih, Baba Tanrı'dan Günahları bağışlama yetkisi de almıştı. Koloseliler 1 / 13-14 : « O bizi karanlığın hükümranlığından kurtarıp sevgili Oğlu'nun egemenliğine aktardı. O'nda (Mesih'te) kurtuluşa, günahlarımızın bağışına sahibiz. »
Mesih'in Kardeşi Yakub ve Havariler'le Pavlus'un Çatışması
İsa Mesih'in ilâhlaştırılması, Kudüs Kilisesi yönetimiyle büyük bir uçurumun açılmasına ve neticede çatışmaya sebep oldu. Bu arada Pavlus, Nasrani olmayan Yahudilerin de tepkisini almıştı. Elçilerin İşleri 18/13 : « Bu adam Yasa'ya aykırı biçimde Tanrı'ya tapınmaları için insanları kandırıyor.» Temel konularda sık sık çıkan anlaşmazlığın sonunda Havarilerin ağır şekilde iki yüzlülük ile suçlandığı çatışma, Pavlus'un Galayalılar'a yazdığı mektupta su yüzüne çıktı 2/11-13: «Ne var ki Kefas (Havari Petrus) Antakya' ya geldiği zaman, suçlu olduğu için ona açıkça karşı geldim. Çünkü (İsa Mesih'in kardeşi) Yakub'un yanında iken adamlar (Kilisenin elçileri) gelmeden önce Kefas, öteki uluslardan olanlarla birlikte yemek yerdi. Ama o adamlar (elçiler) gelince sünnet yanlılarından korkarak sünnetsizlerden uzaklaştı, onlarla yemek yemez oldu. Öbür Yahudiler de onun gibi ikiyüzlülük ettiler. Sonunda Barnaba bile onların ikiyüzlülüğüne kapıldı.»
Pavlus; mektubunda bizim tanıttığımızdan değişik bir İsa'yı, farklı bir İncil'i tanıtanları hoş görüyorsunuz diyordu. Yahudi Hıristiyanların önderi Yakub, İsa Mesih'in tebliğinden ayrı bir inanç oluşturan Pavlus'un gittiği bölgelere Kudüs'teki Kilise'den elçiler göndermek mecburiyetinde kaldı. Elçiler; Pavlus'un öğrettiklerinin doğru olmadığını, İsa Mesih'in Tanrı değil, Yüce Yaratan'ın Yahudi Toplumu'na Tevrat'ı tasdik etmek, insan eliyle değiştirilen bazı sözleri düzeltmek ve yeni yasalar ilave etmek için gönderdiği bir Peygamber olduğunu açıklıyorlardı. Pavlus'un Kilise Elçileri'ne karşı müthiş tepkisi 2 Korintlilere yazdığı mektupta Sahte Elçiler başlığı ile yer alır.
11/2-5, 22-24 : «Sizler için tanrısal bir kıskançlık duyuyorum... Düşüncelerinizin Mesih'e olan içten ve pak aldanmışlıktan saptırılmasından korkuyorum. Çünkü size gelen ve bizim tanıttığımızdan değişik bir İsa'yı tanıtanları pekala hoş görüyorsunuz. Ayrıca aldığınız ruhtan farklı bir ruhu ve kabul ettiğinizden farklı bir Müjde'yi (İncil'i) kabul ederek bunları (elçileri) hoş görüyorsunuz. Sözüm ona üstün elçilerden hiç de aşağı olduğumu sanmıyorum... Onlar İbrani mi? Ben de İbrani'yim. İsrail'li mi? Ben de İsrail'liyim. İbrahim'in soyundan mıdırlar? Ben de O'nun soyundanım. Mesih'in hizmetkârları mıdırlar? Aklımı kaçırmış gibi konuşuyorum. Ben O'nun daha üstün bir hizmetkârıyım. Ben daha çok emek verdim, hapse daha çok girdim, sayısız dayak yedim...»
Yasa'yı gereksiz bulan Pavlus'a Nasraniler'in lideri Yakub'un cevabı: Pavlus Romalılar'a yazdığı mektupta, Yasa'nın gereklerini yapmakla değil, sadece İsa Mesih'in (ilâh olduğuna, öldüğüne ve dirildiğine) iman etmenin kurtuluş şartı olduğunu vurguluyordu. Romalılar 3/20-23 : «Yasa'nın gereklerini yapmakla hiç kimse Tanrı katında aklanmayacaktır... Tanrı insanları İsa Mesih'e olan imanlarıyla aklar.» İsa Mesih'in kardeşi Yakub mektubunda Pavlus'a verdiği cevap bu iddiayı tamamıyla çürütüyordu. Yakub 2/10-4 : «Yasa'nın her dediğini yerine getirse de tek konuda ondan sapan kişi, bütün Yasa'ya karşı suçlu olur... Kardeşlerim bir kimse iyi eylemleri yokken imanı olduğunu söylerse, bu neye yarar? Böyle bir iman onu kurtarabilir mi? »
Dr. Maurice Bucaille, Tevrat, İnciller ve Kur'an isimli eserinde Pavlus'la ilgili olarak şöyle yazmıştı. S.94-97 : «Musevi Hıristiyanlara göre Paul bir haindir. Nitekim Musevi-Hıristiyanlıktan kalma belgeler onu düşmanolarak, nitelendirmekte, iki yüzlü taktik kullanmakla suçlanmaktadır... Çünkü Paul, İsa'nın kendi öğretilerini yaymak için çevresine topladığı kimselerin aleyhine olan bir Hıristiyanlık tesis etmiştir. İsa'yı sağlığında görmediği halde, İsa dirildikten sonra kendisine şam yolunda göründüğünü iddia ederek görevine geçerlilik kazandırmıştır.»
Yahudi Hıristiyanlık - Pavlus Hıristiyanlığı
Hıristiyanlık ve İnciller hakkında temel bilgiler, büyük çalışmalar neticesinde son 50 yılda elde edilmiştir. Bu bilgilerde Kardinal Denielou'nun büyük rolü vardır. Kasım 1967 de ETude isimli dergide yayınladığı Hıristiyan asıllarının yeni bir görüntüsü Yahudi - Hıristiyanlık başlıklı makalesi önem taşır. İncil metinlerinin ortaya çıkışları, MS 70 yılı dolaylarında başlamış, o dönemlerde iki düşman toplum olan Yahudi Hıristiyanlar ve Pavlus Hıristiyanlığı tam bir mücadele içindeydi ve duruma Yahudi Hıristiyanlar hakimdi. Fakat Roma - Yahudi savaşı neticesinde MS 70 yılında Kudüs'ün düşmesi üzerine durum tamamile tersine dönmüştür. Yahudiler Roma İmparatorluğunda saygınlığını yitirince Hıristiyan toplumunda onlardan kopma eğilimi baş gösterir. O zaman üstünlüğü Yunan (Pavlus) - Hıristiyanlığı sağlayacak, bu da Pavlus'un ölümünden sonraki kendi zaferi olacaktır. Hıristiyanlık böylece toplumsal ve siyasal bakımından kendisini Yahudilikten kurtararak üçüncü bir millet olmuştur. Ne var ki en son Yahudi isyanının vuku bulduğu MS 140yılına kadar Yahudi Hıristiyanlık kültürel yönden yine kendi egemenliğini korumuştur.
Hz. İsa'nın bu dünyayı terkettiği zaman ile 2. asrın yarısı arasında, yani bir yüzyılı aşkın sürede iki dini akım arasında geçen bir mücadeleye şahit olmuştur. Bu iki akım Pavlus Hıristiyanlığı denebilecek Hıristiyanlık ile Yahudi Hıristiyanlıktır. Yahudi Hıristiyanlığın yerini Pavlus Hıristiyanlığın alması ve onu mağlup etmesi de ancak çok tedrici olmuştur. (Kaynak: Dr. Maurice Bucaille, Tevrat, İnciller ve Kur'an,s.93)
Yahudi Hıristiyanlığın Belgeleri
Hıristiyanlığın ilk belgesi Gerçek İncil (Q İncili)'dir. İsa Mesih bu dünyadan ayrıldıktan sonra sözleri ve yaşam hikayesi 20-25 yıl sözlü aktarımlar ile nakledildi. Hz. İsa Aramice ve İbranice konuşuyordu. Sonradan bu sözler Yunanca'ya çevrildi. İncillerin yazımı MS.70 yılından Kudüs'ün işgalinden sonra başlamıştı. Çağdaş araştırmacılar; tüm bu İnciller'in aslında tek bir orijinalinden, yaklaşık MS 50 yılında ortaya çıkan fakat bugün kayıp olan Gerçek İncil'den geldiğini düşünmekte, buna Almanca'da Quelle ( ) sözcüğünden esinlenerek Q İncili denmektedir. Hz. İsa'dan 20 yıl sonra ve Pavlus Hıristiyanlığının ilk İncili Markos'tan da 20 yıl önce yazıldığı kabul edilir. O, aralarında Havarilerin de bulunduğu Yahudi Hıristiyanlar tarafından kaleme alınmıştı.
Culmann, Prenses Universiteires de France 1976, Yeni Ahit isimli kitabında, İsa'nın hayatıyla ilgili sözlü anlatımın, ilk Hıristiyan toplumuna yön veren şey dini nasihatler, dini öğretimler ve ibadet ihtiyacıdır.Havariler; İsa'nın hayatında geçen olaylardan nakiller yaparak, yaymaya çalıştıkları iman esaslarını böylece örneklendirirlerdi. İşte İncil öykülerini tesbite imkân veren de Havarilerin vaaz ve uyarmalarıdır. İsa'nın asıl sözleri ise özel olarak en eski kilise tarafından verilen din dersleri içersinde nakledilmiştir.
Kardinal Danielou, Yahudi Hıristiyanlara ait kitapların başlangıçta Havarilerin etrafında teşekkül eden bu cemaatin İsa hakkındaki düşüncelerini yansıttığını açıklar. Bunlar (Mısırlı bir Yahudi Hıristiyan topluluğundan gelen) İbraniler İncili, Clement'in Hypotypos'ları, Clement'in Keşifleri, Jacques'in İkinci Kıyamet Kitabı, Thomas'ın İncili'dir. Kardinal Danielov'un ayrıntılı bir şekilde bahsettiği Hıristiyan edebiyatının bu en eski eserlerini, kuşkusuz söz konusu Yahudi Hıristiyan toplumuna maletmek gerekir.
Bu kitapların hepsi, Pavlus'un başarısıyla doğmuş olan galip Roma Kilisesi tarafından uydurma yani gizlenmesi gerekli kitaplar diye ilân edilmiştir. Kilise, İncil adı altındaki birçok kitaplar içinde büyük bir ayıklama yapıp bunlardan sadece dördünü (en sağlam) İncil olarak alıkoymuştur.
Elçilerin İşleri'nin ve Clement'in eserlerinin tanıklık ettikleri gibi Gazze'den Antakya'ya kadar Suriye - Filistin sahiller hep Yahudi Hıristiyan'dı. Anadolu'da Yahudi Hıristiyanların varlığı, Pavlus'un Galayalılar ve Koloselilere yazdığı mektuplarca da tasdik edilir. Kardinal Danielou, Afrika'nın ilk defa Hıristiyanlaştırılması, Yahudi Hıristiyanlık şeklinde olmuştur, diye düşünür. İbranilerin İncili ile İskenderiyeli Clement'in kitapları, bu Afrika Hıristiyanlarına mal edilmektedir. (Kaynak : Dr. Maurice Bucaille, s.93-96)
Pavlus Hıristiyanlığın İncilleri
Kilisenin onayladığı resmi İnciller. Markos, Matta, Luka ve Yuhanna İncilleri MS 70 yılından itibaren MS 110 yılına varmayan bir tarih arasındaki dönemin ürünleridir. Pavlus'un Mektupları onlardan çok daha önce ortaya çıktığına göre bu İnciller, yazıyla tespit edilmiş olan ilk Hıristiyan kitaplarını teşkil etmez... İki toplum arasındaki yoğun mücadele döneminde ortaya çıkan, ünlü bir ilâhiyatçı olan Paris Katolik Enstitüsü Profesörü Kannengiesserin deyimiyle, bu mücadele ürünü kitaplar, İsa'ya dair yazılmış bir yığın kitap arasından seçilmiş, daha sonra kesin galibiyet kazanan Pavlus Hıristiyanlığının resmi İncilleri, Canon = Dört İncil olma hakkını kazanmış, diğer yazılı İncilleri de, Roma Kilisesi'nin seçtiği yola uygun olmadıkları gerekçesiyle, geleneksel ilkelere aykırı düşmekle suçlamış ve onları saf dışı etmişlerdir. (Kaynak: Dr. Maurice Bucaille, s.97)
Pavlus'un dört İncil yazarına büyük etkisi. Pavlus Hıristiyanlığının ilk temel belgeleri, İnciller'den yıllarca evvel yazılan Pavlus'un Mektupları'ydı. MS 62-64 yıllarında vefat eden Pavlus'un Grekçe yazılmış Mektupları hızlı bir şekilde derlenip toplandı. Elimizde mevcut dört İncil'de Pavlus Hıristiyanlığın ürünüydü. Markos, Pavlus'un öğrencisi ve hapsihane arkadaşıydı (Koloseliler 4/10). Luka İncili ile Elçilerin İşleri'nin yazarı Luka da Pavlus'un doktoru ve öğrencisiydi(Koloseliler 4/14). Dördüncü İncil edebiyat ve felsefi yönü kuvvetli, Pavlus'un Mektuplarından çok etkilenmiş bir Yunanlı yazar tarafından kaleme alınmıştı.
Dört İncili de Havariler ve İsa'nın görgü tanıkları yazmamıştı. 8 Nisan 1996 tarihli Time Dergisi'nde, The Gaspel Truth (İncil Gerçeği) isimli kitabın yazarı David Van Biema, şöyle yazmıştı: « Çoğu uzmanın doğruluğunu kesin olarak kabul ettikleri şey, İncillerin; Havarilerin değil, onların adı bilinmeyen taraftarlarının (ya da taraftar yakınlarının) ürettikleri metinler olduğudur. Herbiri Hz. İsa'nın hayatıyla ilgili farklı bir tablo sunmuşlardı. Kilisenin onayladığı dört İncil'den en erken yazılmış olanı, İsa Mesih'in çarmıha gerilmesinden yaklaşık 40 yıl sonradır. »
Bugün Yahudi Hristiyanlığın yazdığı Orjinal İncil yokedilmiş, yerine Pavlus Hristiyanlığın 27 kitaptan oluşan İncil'i almıştır. Bunun 14 adedi de Pavlus'un mektuplarıdır. İsa Mesih Tanrı'dır, İnsanlar doğuştan günahlıdır, Ben İsa Mesih'in elçisiyim gibi mektuplarda yer alan ifadeler kutsal olarak kabul görmüş ve Hristiyanlığın da temel inancını teşkil etmiştir.