Çar kazıklarında imparator Nicholas II. 1915 - 1916 yıl
ASKERİ BAŞARILAR: İLK VE SON
Askeri cephedeki durum hükümeti destekledi. 1915 yılı bir başarısızlık olduğu sürece, 1916 yılı çok başarılı oldu. Yıkılma arifesinde bir başarıydı, ama yine de etkileyici.
Devrim niteliğindeki 1917 yılı itibariyle, Rus ordusu iyice genişletildi, silahlandırıldı ve yeniden donatıldı. Rusya, 60 ordusunu kurdu, oysa biz sadece 35 ile başladık. Ordumuzun sayısı 6 milyon 845 bin kişiye ulaştı.
Rus askeri endüstrisi ayda 130 bin tüfek üretti (1914 yılında - sadece 10 bin). Onun emrinde 12 bin silah oldu (savaşın başında - 7 binlerce). Makineli tüfek üretimi, 17 kez, mühimmatta - iki katından fazla arttı. Mermi açlığı aşıldı.
Endüstri, ön için 30 974 678 mermi piyasaya sürdü (1915 yılında 9 567 888). Askerlerin devri sorunu, büyük ölçüde demiryolu yapısı tarafından çözüldü.
1916'te, Rusya'da 2252 izleri yapıldı, 608 hala yapım aşamasındaydı. Aynı zamanda, Romanovsk limanını (şu anda Murmansk) ülkenin merkezine bağlayan 2000 verst'ta bir demiryolu hattı devreye alındı. Kimya endüstrisi hızlandı. Sadece 1916'te, sülfürik asit üretimi için 13 tesisleri yapıldı.
Aynı dönemde, 25 benzen ortaya çıktı. Nizhny Novgorod ve Grozni'de TNT üretimi için tesis yapımı başladı. Uçaklara bomba ve makineli tüfek verildi, uçaksavar topçuları ülkede ortaya çıktı.
Yeni yılda, Rus ordusu başarıyla ilerlemeye başladı. Erzerum (Şubat) ve Trebizond (Nisan) Kafkasya yönünde alındı. Erzurum muharebelerinde, Türklerin kaybı 60 bin kişi olarak gerçekleşti.
Mart ayında Naroch Gölü'ndeki saldırı sırasında bir miktar başarı sağlandı. Birliklerimiz düşman 10 meydanını ele geçirdi. km. Çok fazla değil, açıkçası, ama başarılı bir saldırının gerçeği birliklerin moralini yükseltti.
Alexey Brusilov
Tabii ki, en başarılısı, ön komutanı General Alexei Brusilov'dan sonra Brusilov Atılımı olarak bilinen Güney-Batı Cephesi'nin ilkbahar-yaz saldırısıydı.
Ardından Rus birlikleri 1,5 milyon insanını öldüren, yakalayan ve yaralanan düşmanını tamamen mağlup etti. Brusilov, biri ana diğeri geri kalan ikincil olmak üzere dört yönde bir kerede saldırdı. Böylece düşmanın manevra yapmasına izin vermedi.
Saldırganın kendisi en kapsamlı şekilde hazırlandı ve düşmana tam bir sürpriz oldu. Yüksek rütbeli ordu adamlarının çoğunluğunun Brusilov’un planıyla aynı fikirde olmadığının göstergesi.
Bu nedenle, Yüksek Komutan Genelkurmay Başkanı General Mihail Alekseev, saldırının Brusilovsky dışında tüm cephelerin kuvvetleri tarafından yapılması gerektiğine inanıyordu.
Diğer ön komutanlar da Güney-Batı Cephesinin saldırılarına karşı konuştular. Ancak, Yüksek Komutanın kendisi - Çar - Brusilov destekledi ve bu da sağır edici bir başarı ile sonuçlandı. Her ne kadar Brusilov zamanında durdurulsaydı ve alması gerçekçi olmayan Kovel'i inatla kuşatmasına izin vermeseydi, başarının daha da büyük olacağı söylenmelidir.
YÜKSEK FAKTÖR
Yılın 1916'in başarısı büyük ölçüde kralın kendisinin en üstün emri üstlenerek amcası Grand Duke Nikolai Nikolayevich'i bu pozisyondan kurtarması nedeniyledir. Orduda son disiplinde çok düşük kaldı. Onu güçlendirmek zorunda kaldım ve çok zor yöntemlerle. Öyleyse, Alekseev kralın sırasını geçti:
“Majesteleri, askerler arasında katı bir disiplinin kurulmasına yönelik herhangi bir önlemden önce durmamasını emretti ve saflarının ve soyguncuların, kundakçıların ve kundakçıların haklarından ayrılanlara ilişkin ağır cezalar”
Avusturya-Macaristan askerleri Ruslara teslim oldu. Fransız dergisinden örnek
Ayrıca “sisleme” ile yapıldı. Nikolai Nikolayeviç, gerekli olmadığı yerlerde katı olduğu ortaya çıktı ve birçok general gerçek başarısızlıklarını ve düşmanın başarısını bildirmekten korkuyorlardı. Ve büyük dük tüm bu “saçmalıklara” yıkıcı bir etkisi olduğuna inanıyordu.
Askerlere ve memurlara ilham veren ön cephedeki yeni üst birimlere yapılan sık sık ziyaretler de etkilendi. Kral, Rusya zaferinin neredeyse kaçınılmaz olduğuna inanıyordu ve tüm kartları muhalefetin ellerinden kaldıracak. Çok büyük bir siyasi hata var çünkü muhalefet de bunu anladı ve Şubat ayında 1917 oynadı.
Bu arada, iç dönüşüm açısından da çok şey yapıldı. Sosyo-ekonomik sistem “devlet sosyalizmi” yönünde dönüştü.
KAZAK HEYKESİNE YOLCULUK
Evet, 1916 yılında böyle bir sosyalizmle ilgiliydi, liberal basın çarlık hükümetine saldırdı. Ve bu saldırıların, siyasi olanların yanı sıra, ticari hedefleri de vardı. Liberallerle büyük sermaye arasındaki ilişki çok yakın oldu.
İkincisi savaştan kâr elde etmeye bile karşı değildi. Aynı zamanda, devlet aktif olarak kullanıldı ve Ana Topçu Dairesi Genel Müdürü General Aleksey Manikovsky, bütün alemine “resmi göğsüne karşı bir haçlı seferi” olarak nitelendirdi.
Her şeyden önce, devlet siparişleri sisteminin "ustaca" kullanıldığı, askeri ürünlere yönelik fiyatların keskin bir şekilde şişirilmesiyle çok yüksek gelirler elde edildi. Dahası, elbette, liberal nitelikteki politikacılar, bu kadar resmi dolandırıcılıklara katıldı.
Böylece, Devlet Duma Başkanı, Octobrist Mikhail Rodzyanko, tüfekler için sağlam bir huş kulübesi partisi üretmek için sözleşme imzaladı. Her şey, ancak Savaş Bakanı yardımcısı General Mihaylo Belyaev, parça başına bir Rublesi atma emri verdi.
Daha az şanslı olan, muhalefet manevralarında aktif rol alan en büyük damızlık, toprak sahibi ve bankacı Mikhail Tereshchenko idi (Geçici Hükümette Maliye ve Dışişleri Bakanı görevlerini üstlenecek). Bu akıllı iş adamı, Maxim'in sisteminin 10 bin makineli tüfek üretimi için (üç yıllık bir sürede) bir tesis kurmaya başladı.
Aynı zamanda, hazinenin varil, yarı mamul ürünler vb. Sağlaması şartıyla her 2700 makineli tüfek ruble için para alma niyetinde. Ayrıca, devlete ait tesisin teknik kuvvetlerini organize etmek için üretimin kendisi önerildi. Aynı zamanda, devlete ait tesiste böyle bir makineli tüfek üretimi sadece 1370 ruble maliyeti.
Böyle bir anlaşmanın soygunu belliydi, devleti 15 milyon ruble ile fazla ödemekle tehdit etti. Bununla birlikte, kırılmasının çok zor olduğu ortaya çıktı, çünkü bu konuda Çar'a kişisel bir rapor yapan Büyük Dük Sergei Mihayloviç'in çabalarını aldı.
Yine de, büyük işletmelerin savaştan inanılmaz bir kazanç elde ettikleri ve hazinelerle çalıştıkları. En sık karşılaşılan şey% 300% temini almaktı ve bazen% 1000% seviyesine geldi.
“Ticari sırrının koruması altındaki kapitalistler, aldıkları kazancı her şekilde sakladılar; ancak bazı büyük girişimlerin gazetelerde yayınlandıkları resmi raporlardan bile, savaştan ne kadar büyük kar elde ettikleri açıktır ”diye yazıyor ünlü Rus generali ve tarihçi Yevgeny Martynov. - Örneğin, 1916 yılında, Sormovsk anonim şirketi, ana sermayesi olan 10 milyon ruble olan 550 15 bin ruble net kar getirdi.
Sadece bir milyon sabit sermayeli sigorta şirketi olan "Volga", aynı yıl için 1 657 161 Rublesi 55 net gelir kuponu verdi. Yılda 1915 - 1916 için, Tula Bakır Fabrikası, 15 510 bin ruble ve Güney Rus Dinyeper Metalurji Derneği - 12 110 bin ruble net işletme kazancı olan işletme sermayesini aşan “XNUMX XNUMX bin ruble” kazandı. ").
Bununla birlikte, fiyatlar, basının özellikle de doğru olanı hakkında çok şey yazdığı tüm mallara şişirildi. Dolayısıyla muhafazakar Moskova Vedomosti şunları söyledi: “Açık ve gizli sanayi ve bankacılık örgütleri lehine canavarca bir vergiye tabi olmayacak olan en az bir yaygın, kitlesel tüketim maddesini belirtmek zor oldu.
Her yerde bir alem var - küçük bir dükkan sahibinden parlak bir işadamına kadar değişen endüstriyel köpekbalıkları artık yüzlerce yüz kardan memnun değil: açgözlülüğün baskısı ... yeni bir fiyat artışına neden oluyor ve bu amaçla yüz binlerce kilo mal her yerde saklanıyor ya da “unutuldu”.
Bu arada, "özgürlük dostları" bu alanda kendilerini ayırt etti. Bu yüzden, öğrenci Andrei Shingaryov toptan alım topluluğunu kontrol etti - tabii ki kendisi değil, güvenilir temsilcileri aracılığıyla.
Bu kurumun ücretsiz olarak kamu fonlarından 100 bin ruble ve hatta kredi şeklinde 50 bin ruble almasını sağlamıştır. Toplum daha yüksek fiyata mal sattı. Bundan memnun değil, Shingaryov ayrıca 1750 bin ruble istedi - görünüşte insanlara yiyecek sağlama kredisi olarak.
SOSYALİZM ZEHİRİ
Sonunda, hükümet bu alemin önünü kesmeye ve sözde askeri-sanayi komiteleri (MIC) aracılığıyla çıkarlarını lobi yapan büyük işletmelerin etkisini sınırlamaya karar verdi. 22 Haziran 1916, arabuluculuk işlevlerini kesmek için öngörülen bir kararname ile kabul edildi.
Bundan böyle, askeri sansür daha önce yasaklanan askeri-sanayi kompleksinin eleştirisini kaçırdı. Ayrıca, Tüm Rusya Zemstvo Birliği, Tüm Rusya Federasyonu Birliği ve büyük işlere yönelik diğer proliberal kuruluşların bütçeleri üzerinde sıkı bir kontrol kuruldu. Savaş Bakanlığı, profil ürünlerinin gereksinimlerini arttırdı. İşletmelere Bakanlar Kurulunun özel yetkili temsilcileri geldi.
“Ticari kredi bankaları üzerindeki devlet denetiminin genişletilmesi üzerine” özel bir karar alarak bankaları unutmadılar. Hükümet kendi metalurji tesislerini yaratmaya ve nakliye mühendisliği ağını genişletmeye hazırlanıyordu. (Şubat Devrimi'nden sonra, büyük ölçekli işadamlarının, eski devlet düzenleme sistemini kısıtlayan özel bir komisyonun yaratılmasını sağlaması karakteristiktir.)
Ulusallaşma başladı ve ilk sonuçları çok etkileyiciydi. Hükümet, sahibinin mali sahteciliği nedeniyle iflas eden ünlü Putilov fabrikasının gözaltına alınmıştı. Ve işte sonuç: millileşmeden önce, bitki pratikte altı inçlik mermiler serbest bırakmadı, ancak bundan sonra toplam mermi sayısının yarısını verdi.
Putilov fabrikasının girişindeki işçi grubu
“Savunma sanayiinin 1917'ye kadar seferber edilmesinden sonra, Rusya'daki askeri üretim 2,3 kat arttı ve cephenin ihtiyaçlarını tamamen karşıladı. silah ve mühimmat, - tarihçi Vasily Galin bu ve hükümetin diğer önlemleri hakkında yorum yapıyor. - Bazı mermilerin üretimi 40 kat arttı. O kadar çok mermi vardı ki, tüm İç Savaş için yeterliydi ve 1941'de bile Kızıl Ordu 1917'de şarapnel kullandı ”(“ Eğilimler. Müdahale ve İç Savaş. ”T. 2).
1914’in başlangıcında, hükümet beş yıllık planlama sürecini uygulamaya koymak istiyordu. Devlet planlamasının demiryolları, limanlar ve büyük hidroelektrik santrallerinin (Dinyeper ve Volkhov) inşaatının hızını ve zamanlamasını planlaması gerekiyordu. Bu planlı bir ekonomi için başvuru.
Çarlık hükümetinin Bolşeviklerin gittiği şekilde gideceğini söylemek güvenli. Ne de olsa, bir artı bile tanıttı.
29 Kasım 1916, Bakan Alexander Rittih “Savunma ile ilgili ihtiyaçlar için alınan tahıl ekmeklerinin ve yemlerin geliştirilmesi üzerine” bir kararname imzaladı.
Ona göre, köylüler devlet tarafından belirlenen bir fiyata tahıl satmak zorunda kaldılar. Ayrıca, tahıl karşılığında makbuzlar veya kağıt pullar sıkça çıkarıldı. Artan miktarları geri çekecek olan arka ve yedek askeri birimler bazında özel taburlar oluşturulması öngörülmüştü.
1916'in ilkbaharından beri, rasyon sistemi tanıtılıyor, Temmuz ayında zaten sekiz ilde çalışıyordu. (Ekim ayında, gıda konusunda özel bir toplantıda, onun yaygın tanıtımı bile tartışıldı.)
Özel Toplantıya göre, kart sistemi tamamen 8 illerinde, 59 tekil şehirlerde, ilçelere sahip 39 ilçe illerinde (veya sadece ilçelerde) mevcuttu. Örneğin, 1916'te, Ufa bölgesindeki tüm şehirlerde tuz, şeker, un ve diğer gıda maddeleri için kartlar çıkarıldı.
SINIRLI YETERLİLİK
1915 yılında, Rus ordusunun başarısız olduğu zamanlarda, kamuoyunu destekleme konusunda harekete geçirme sloganı öne sürüldü. Sonuç olarak, ağı bütün ülkeyi kapsayan askeri-endüstriyel komiteler ortaya çıktı. Merkezi askeri sanayi kompleksine başkanlık eden Alexander Guchkov başkanlık etti, sanayici ve ilerici Pavel Ryabushinsky Moskova askeri sanayi kompleksinin başına geçti.
En başından beri sosyal mobilizasyonun liberallerin öncülüğünde gerçekleştiği ortaya çıktı. Ve maksimum siyasi faydayı ortaya çıkarmak için onu kendi lehlerine sarmak için her türlü çabayı sarf ettiler.
Halk, orduyu hükümeti eleştiren kadar yardımcı olmadı. Burada önemli bir rol oynadı ve Zemsky ile Şehir Sendikalarının birleşmesi sonucu oluşan güçlü Zemgor oldu.
Ağustos ayında 1915, Duma üyelerinin çoğunluğu (236'tan 442 milletvekili) Progressive Bloc ile birleşti. Sadece liberallerin (Cadets, Octobrists ve diğerleri) değil, “ilerici milliyetçiler” hizipini yaratan bazı sağcıların da girmesi karakteristiktir.
Bloğun başında üç öğrenci ve bir de ilerici - Andrei Shingaryov, Pavel Milyukov, Nikolai Nekrasov ve ilerici İvan Efremov vardı. Bloğun programının merkezinde bir “kamu güven bakanlığı” oluşturulması şartı vardı. Böylece, kral geniş bir muhalefet cephesi ile karşı karşıya kaldı.
Ve aynı zamanda, hükümet fronde başladı: bakanların çoğunluğu Nicholas II'ye Yüksek Komutan olmak için karşı çıktı (amcası Nikolai Nikolayevich yerine). Böylece iki taraftan bir darbe çarptı. Bununla birlikte, kral hem cephelere hem de muhaliflere taviz vermedi.
İstifaya gönderilen ilk kişi ve Devlet Duma'nın işleri geçici olarak askıya alındı.
Sertliğini göstermiş olmasına rağmen, kral ayrıca işbirliği yapmaya istekli olduğunu gösterdi. İvan Goremykin yerine atanan yeni başbakan Boris Stürmer, Duma konusunda oldukça yumuşak bir çizginin destekçisi oldu.
Nicholas II'nin kendisi de (geçici bir aradan sonra) Duma toplantısına katılmaya karar vererek geniş bir jest yaptı. Ancak Duma muhalefeti bütün bunları takdir etmedi ve yüzleşmeye başladı. Muhalefet liderleri, Sturmer kabinesinin yerine geçecek olan yeni hükümetin bakanlarının bir listesini topladıkları gizli toplantılar (zaten sosyalistlerin katılımıyla) düzenlediler.
YENİ ATTACK
Muhalefet geniş bir cepheyi resmileştirmeye çalıştı. Mayıs ayında 1915, Gıda Maddeleri için Topluluk Örgütleri Merkez Komitesi (CCECD) kuruldu.
Ve oluşumunda yapılan toplantıda, Merkezi Askeri Sanayi Komitesi, Zemsky ve Sendikalar, şirket, tarım ve işçi örgütleri yer aldı. Yeni yapı, hükümetin kendisine gıda ile ilgili tüm fonksiyonları aktarması gerektiğini açıkça belirtti.
Neredeyse eşzamanlı olarak Alexander Guchkov, Pavel Milyukov, Mikhail Rodzyanko ve diğer önde gelen muhaliflerin katılımıyla evinde gizli bir toplantı yapan CECC Cadet Mikhail Fedorov'a başkanlık etti. Darbenin uygulanmasına yöneldi.
Nicholas II'nin iktidardan kaldırılması ve oğlu Alexei'nin Büyük Dük Mikhail Aleksandroviç'in hükümdarlığının hükümdarlığı hükümdarlığı yapması gerekiyordu.
Guchkov, Muhafız memurlarını bu amaç için kullanmayı ümit eden gerçek bir askeri darbe hazırlıyordu (istekli insanlar yoktu). Milyukov ve İlerleme Bloğu'nun diğer liderleri onunla dayanışma içindeydi, ancak yalnızca tekrar etmeye hazırlanıyorlardı.
Guçkov, toplu sokak gösterilerinin arka planına karşı bir darbe yapmayı planladı. Ve burada, Menşeviklerden (Kuzma Gvozdev ve diğerleri) oluşan Askeri-Endüstriyel Politika Merkezi çalışma grubu için büyük umutları vardı.
Bu tür gruplardaki Bolşeviklerin “işçi sınıfının ihaneti” olduğu düşünerek çalışmayı reddetmeleri ilginçtir. 1914'in yenilgisine rağmen, tutuklamalar Devlet Duma'sındaki Bolşevik kesimi ve Rusya Bürosu üyelerini etkilediklerinde, yeraltında çalışmaya devam ettiler. Ancak 1915’te, büro restore edildi. 1916'te Vyacheslav Molotov, Alexander Shlyapnikov ve Peter Zalutsky başkanlık etti.
Bu vücut oldukça dikkatli çalıştı. “İşçilerle temas kurarak kendisini açığa vurmadı ve bu nedenle, yeni kurulan Bolşevik Petrograd Komitesi, devrimin başlamasından hemen önce provokatör Chernomazov'un feshi üzerine tutuklandığında bile mağlup etti.
Bu nedenle Rusya Bürosu üyeleri, Şubat ayındaki 27 ve 28 gösterilerinde ve Petrograd Sovyeti'nin oluşumunda yer aldılar ”(G.N. Katkov.“ Şubat Devrimi ”).
Büro, daha sonra Zürih'te bulunan ve Batı sosyalist hareketinin küresel eğilimleri ve kaderiyle daha fazla ilgilenen Vladimir Lenin ile ilişkilerini sürdürdü.
Tüm “savunucuları”, “uzlaşmacıları” ve pasifistleri aktif olarak damgaladı, İskandinav sosyalistlerine tavsiyelerde bulundu, Boston radikallerinin faaliyetleri hakkında sorular sordu, oradaki durumu sallamak için Hawai adalarını ABD'den ayırma sorununu ortaya çıkarmanın mümkün olup olmadığını merak etti.
Vladimir Lenin İsviçre, Zürih'te. Yılın Kış 1916
1916'te Emperyalizm broşürünü Kapitalizmin En Yüksek Aşaması olarak yayınladı. İçinde Vladimir Ilyich, kapitalizmin dengesiz kalkınmasına işaret ediyor ve Marksizm açısından sosyalist devrimin farklı ülkelerde farklı zamanlarda ortaya çıkacağı yönündeki tezini ileri sürüyor (bunun temelinde tek bir ülkede sosyalizm inşa etme kavramı oluşturulacak).
Rus devrimi ile ilgili olarak, Lenin biraz şüpheciydi. 1917'in başında şunları itiraf ediyor:
“Biz yaşlılar, bu yaklaşmakta olan devrimin belirleyici savaşlarını görmek için yaşayamayız.”
Bununla birlikte, otokrasinin yakında düşeceğine inanan (ve sebepsiz olmadan) liberal muhalefete geri dönelim. (Muhalefetin kapanmış belgeleri, yılın Nisan 1 tarihinin 1917 tarihini gösterdi.)
Birinci katta Yılın 1917'i “Halk” etkindi, ancak Duma yılın 1915'inin başarısızlığını göz önünde bulundurarak oldukça sessiz davrandı. Güçlü bir atış için gücünü korudu. Her ne kadar Mayıs ve Haziran aylarında çok önemli bir olay oldu.
Rusya’nın meclis heyeti İngiltere ve Fransa’yı ziyaret etti ve heyetin çoğunluğu muhalefetten oluştu. Batılı liderler Rus milletvekillerini çok sıcak bir şekilde karşıladılar ve bunun sonucunda, Çar'la ciddi bir çatışma yaşanması durumunda Rus tarafının temyiz edebileceği bir “parlamentolar arası müttefik grup” kuruldu.
Büyük Britanya kralı, Fransa Cumhurbaşkanı, İngiltere ve Fransa başbakanlarıyla bir araya gelen Milyukov'un özellikle yoğun bir programı vardı. Belli ki Rothschild ve Morgans bankalarının temsilcileriyle yapılan bir toplantı sonucu kalmadı.
Tören, Devlet Duma'nın düzenli oturumunun çalışmaya başladığı Kasım 1'ta sona erdi. Taş ocağından muhalefet Sturmer hükümetine saldırdı. Sonuç, "Aptallık mı, ihanet mi?" İbaresiyle hükümete koştuğu Pavel Milyukov'un meşhur performansıydı. Bu konuşma daha sonra binlerce kopyaya satıldı ve pek çok durumda “yazmayı bitirmek” çok yetenekliydi.
“Beklenmedik bir şekilde” Duma saldırısı en tepede desteklendi: büyük dükler başbakanın istifası için konuştu. Sonunda Sturner, Progressive Bloc'un bazı fikirlerine sempati duyan Alexander Trepov'un yerini aldı. Doğru, uzun sürmedi, 1917'in başında Nikolai Golitsyn halefi olarak atandı. Bu arada, kabine başkanlarının ve aynı zamanda kilit bakanların sık sık değiştirilmesi durumu ciddi şekilde düzensizleştirdi.
Başka yıkıcı faktörler de vardı. Böylece, bakanlıklara ek olarak, aslında onlardan bağımsız olan “Özel Toplantılar” yetkililerden, askerlerden, işadamlarından ve diğerlerinden oluşuyordu. Zeminde, valilerle birlikte, Zemstvo hükümetlerinin idari fonksiyonları idari fonksiyonlarla donatıldı.
Tüm yönetim piramidinin tepesinde duran kral, zamanının çoğunu Genel Merkezde (Mogilyov) ve cephe işleriyle ilgili yolda geçirdi.
Gördüğümüz gibi, liberaller, hükümet makinesinin çalışmalarında, özellikle savaş koşullarında özellikle çarpıştıkları ortaya çıkan ciddi aksaklıklar yaratmayı başardılar. Ve bu, 1916'in başlangıcında, kralın işbirliğine hazır olduğu gerçeğine rağmen.
Fakat bunun yerine gerçek elit savaşı aldı. Bu savaşın eylemlerinden biri, Aralık ayındaki gece, krala ve ailesine yakın olan Grigori Rasputin'in 17'indeki cinayetti. Ocak-Şubat 1917'te kralın siyasi cephede karşı saldırı başlatmayı planladığını varsaymak için her neden var.
Bu yüzden, enerjik monarşist Ivan Shcheglovitov'u Devlet Konseyi başkanlığına atadı. Bir dizi acil durum önleminin etkisi olabilir.
Ancak, politik inisiyatif belirleyici yılda - 1916'ta kaybedildi.