Yazdım yazdım sildim. Hukuk sisteminin problemli olduğunu anlatmak için uğraştım, yaklaşık yarım saattir hangi noktalarda hukuk sisteminin sorun yaşadığını, ileride de artarak bu sorunları yaşayacağını anlatmaya çalıştım. Önce yazdım, sonra yazdıklarımı sildim. Ardından bir daha, bu sefer farklı bir noktadan hukuk sistemindeki problemleri anlatmak için uğraştım. Yine sildim.
Fakültede görmüş olduğum eğitim, hukuk sisteminin halini gördükçe canımın yanmasına sebep oluyor. Naçizane, hukuk sosyolojisi ve felsefe bölümünde yüksek lisans yapıyorum. 1800'lerde tartışılan konuların zenginliğiyle mest oluyorum, sonra kafamı kaldırıyorum ve ülkedeki hukuk tartışmalarına bakıyorum. Olay, sadece bir kurumu (herhangi bir kurum olabilir bu) doğrudan doğruya almak değil; o kurumu ortaya çıkaran tartışmalar olmadan sadece kurumu alınca tutmayacak bir aşı vurmuş oluyoruz. Anayasa Mahkemesi'ni alıyoruz örneğin, ama Anayasa Mahkemesi'nin neyi temsil ettiğini, temelinin esasında Antik Yunan'a dayandığını bilmeden aldığımız için ''Canım, Anayasa Mahkemesi'nin her dediğine de uyarsak ülke yönetemeyiz'' diyoruz. Olmuyor, aşı tutmuyor.
Bizim sorunumuz burada. Herhangi bir konuda, dışarıdan bir şey alınması gerekiyorsa hemen alırız. En iyisini alırız. Sistem gerekiyorsa alırız, kurum gerekiyorsa getiririz. Kendimize uyacağını düşündüğümüz bir hale sokar, öyle ya da böyle alırız. Peki, o getirdiğimiz şeyin altında yatan düşünce? O kalsın, kim uğraşacak şimdi. Hazır düşünüp yapmışlar işte, onu alırız.