Bölüm 958: Köşeye Sıkışan Köpek
“O... O gerçekten bu kadar güçlü mü!?” Mu Xiaolan donup kalmıştı. “Ama o Egemen Kaynak Alemi'nde... Nasıl olur da...”
“Kaynak gücü henüz ilahi yola ulaşmasa da, ilahi yola girmiş İlahi Kaynak Alemi kaynak gücüyle yarışacak durumda.” dedi Mu Sushan. “Seni geçtim, ben bile daha önce hiç böyle bir şey duymadım. Bunun gibi bir olayın daha önce Kar Şarkısı Diyarı'nda yaşanmadığına bahse girerim. Ustanın getirdiği adam gerçekten etkileyici bir arkadaş.”
“Bu benzersiz güç gösterisinin Ulu Alem Kralı'nı bile alarma geçireceğinden şüpheleniyorum.”
Mu Xiaolan: “...”
Li Mingcheng ağır ağır nefes alıyordu. Tuhaf bakışlar ona sanki bedenini delik deşen keskin bıçaklar gibi geliyordu. Rüyasında bile Yun Che'nin bu kadar güçlü olduğunu tahmin edemezdi. Egemen Kaynak Alemi'nde olmasına rağmen direkt olarak bu güce karşı koymuş ve kaybetmemişti.
Şimdi kendisi bile Yun Che'nin aslında sınavda hile yapmadığını fark ettiği için şok içindeydi.
Ayrıca Kar Fırtınası Bölgesi'nde içinden çıkılmaz bir hale gelmişti!
Bu kadar sene sınavı ertelemesinin sebebi Yeşim Düşüren Buz Ruhu Hapı'ydı. Başlarda ödülü kesin olarak cebinde olarak görüyordu, ancak artık Yun Che'nin hile yaptığını söyleyecek durumda değildi. Bu ayrıca Yeşim Düşüren Buz Ruhu Hapı'nın Yun Che'nin ellerine gideceği anlamına geliyordu.
Donmuş Kar Salonu'na girdikten sonra, ilk yapmak istediği hemen şanını hızlıca yükseltmek ve Ana Salon Ustası'nın yeğeni olarak yeteneklerini ve statüsünü arttırmaktı. Sadece güç gösterisinde rezil olmakla kalmamış, aynı zamanda binlerce gözün üzerinde küçük düşmüştü. Ayrıca Yun Che'nin kârlı çıkmasını sağlamıştı!
Li Mingcheng dişlerini sıkıca sıktı, tüm bedeni titriyordu. Sanki hissettiği öfkeden ciğerleri patlayacakmış gibi hissediyordu. Artık dünyada Yun Che gibi Egemen Kaynak Alemi'nde olmasına rağmen bu kadar güçlü bir adam olmasına sabrı yoktu. Yalnızca Yun Che'nin cesedinin üzerine basmayı ve gururunu, tüm ihtişamıyla kaybettiği şanını geri almak istiyordu!
“Heh...” Li Mingcheng yumuşak bir inilti çıkarttı. “Beni şaşırttığına hiç şüphe yok Yun Che, itiraf etmeliyim ki seni hafife almışım. Ancak hala önümde büyük ve ihtişamlı gibi davranıcak seviyede değilsin!!”
Bunu söylerken mavi bir parıldı bedeninden yayılmaya başladı. Mavi ışık yavaş yavaş sertleşti ve nasılsa göz kamaştırıcı, çok sayıda buz ruhu hızla etrafında dans etmeye başladı.
Donmuş Kar Salonu'ndaki sıcaklık inanılmaz bir ölçüde düşüyordu.
Ding!
Buz kristallerinin üzerine su düşer gibi ses çıkaran bir çember oluştu. Aniden erik gibi bir şekli olan kaynak mührü ortaya çıktı ve havanın sıcaklığını inanılmaz ölçüde düşürdü. Delici soğuk herkesin bedenini etkiliyordu ve zihinlerine saplanmış gibi korkuyla titremelerine neden oluyordu.
“Bu... Bu...”
“Soğuk Mavi Oluşum! Li Mingcheg gerçekten Soğuk Mavi Oluşumu öğrenmiş!!” Ji Hanfeng şaşkınlıkla bağırmıştı. Daha önce Donmuş Kar Salonunda yıllarını geçirmesine rağmen hiç İlahi Köken Alemi'nde üçünce seviyede Soğuk Mavi Oluşumu ortaya çıkaran görmemişti.
Li Mingcheng'e biraz fazla yakın duran tüm gelişimciler bilinçsizce geri çekildi. “Soğuk Mavi Oluşum'un ne kadar güçlü olduğunu yalnızca ortaya yaydığı şaşırtıcı auradan bile anlayabilirlerdi.
Önceki yenilgisi yüzünden Li Mingcheng'in öfkesi tamamen harlamıştı. Aslında, şu an düpedüz Yun Che'yi öldürmeye teşebbüs ediyordu.
Li Mingcheng'in ortaya yaydığı aura Mu Xiaolan'ı bile şaşırttı. Aceleyle bağırdı: ”Yun Che, yolundan çekil! Li Mingcheng, delirdin mi?!”
“Heh... Yun Che!” Li Migcheng avucunu yüzünde şeytani bir gülümsemeyle ittirdi. “Eğer adamsan bunu dene!!”
Li Mingcheng kükredi ve kollarını çaprazlayıp Soğuk Mavi Oluşumu yaymaya yeltendi. Ancak Yun Che hiçliğin ortasından bir onda ortaya çıkınca gözlerinin önündeki boşluk bulanıklaştı.
Yun Che Aşırı Serap Yıldırımı'nı kullanmıştı ve onlarca metreyi hayalet gibi bir anda katetmişti. Li Mingcheng'in hemen önünde belirdi ve acımasızca dirseğini adamın karnına indirdi.
Sebebi ne olursa olsun, darbenin sesi patlayan bir gök gürültüsü gibiydi.
Yun Che'nin fiziksel bedeni inanılmaz şekilde korkutucuydu. İmkansız ölçüde çabuk saldırısı, Li Mingcheng'in gözünden ince bir hava tabakasından çıkmış gibi görünüyordu, saldırıya karşı en ufak bir savunma bile yapmadı. Normalde düz duran figürü bir anda sağdan, karnından bükülmüş, sırtı dışarı çıkmıştı ve akıl almaz bir görüntüyü gözler önüne sermişti. Erik şeklindeki buz mührü Li Mingcheg sanki topla atılırmışçasına havaya savrulurken her yana dağılmıştı.
Bang!!
Li Mingcheng onlarca metre geriye doğru uçtu ve ağır bir şekilde salonun arkasındaki sütuna çarptı. Ardından sütundan sekti ve pat diye yere yapıştı. Çenesi yere değdiği anda düşüşü tam olarak “patates çuvalı” gibiydi. Ağzından iki tane kanlı diş fırladı ve çok uzaklara uçtu. Bir tanesi yuvarlanırken Yun Che onu ayağıyla durdurdu.
Bütün Donmuş Kar Ana Salonu çenesinin yere çarpma sesi dışında sessizliğe bürünmüştü.
“Ah... Aaah... Ah...”
Li Mingcheng iki kolunuda midesine bastırdı ve kudurmuş bir karides gibi yerde kıvranmaya başladı. Uzun bir süre ayağı kalkması mümkün değildi. Ağzının kenarından kanlar ve köpükler çıkıyordu ve iniltisi özellikle zayıf ve acı doluydu.
Sayısız donuk bakış Li Mingcheng'in düşmüş figürüne bakıyordu. Hiç kimse, özelliklede Li Mingcheng'in kendisi Yun Che'nin tek bir darbesiyle böyle bir hasar alacağına inanmamıştı.
Tek ihtimal, Yun Che'nin gücünün Li Mingcheng'i bastırması değilde... Kıyaslanamayacak kadar büyük fark olmasıydı!
Eğer Yun Che'nin yerinde başka biri olsaydı Li Mingcheng'e yani Ana Salon Ustası'nın yeğenine böyle ağır bir darbe indirmeye asla cüret edemezdi ve şu an bulunduğu noktada üzüntü hissederlerdi. Ne yazık ki o, Yun Che için onu tahrik eden ve felaket getirmekten başka bir şey yapmayan biriydi. Kasten onu tahrik etmesinden ve bilerek onu yaralamasından, hatta öldürmeye çalışmasından sonra Yun Che'den böyle kolay kurtulmasına ihtimal yoktu.
Kendisine sayısız kez Tanrı Aleminde düşük profilli bir insan olduğunu söylese de, doğası kolayca bastırılabilecek ya da değiştirilebilecek bir şey değildi. Yoksa buna doğa denmezdi.
Ji Hanfeng'in zihni uzun bir süre kapalı kaldı, ardından kendini zorla toparlayarak Li Mingcheng'in düşmüş figürüne doğru ilerledi. Dikkatlice omzundan kaldırırken sordu: “İyi misin, Küçük Kardeş Mingcheng?”
Li Mingcheng acıdan kıvransa da nefesi o kadar güçsüz değildi, ayrıca yaraları da o kadar ciddi değildi. Ji Hanfeng bunu fark edince rahatlayarak ağır bir nefes verdi. Li Mingcheng Ana Salon Ustası'nın yeğeniydi ve Mu Fengshu koşullar ne olursa olsun her zaman onun tarafını tutardı. Eğer Li Mingcheng'e bir şey olursa sonuçlarına o da katlanmak zorunda kalırdı.
Yun Che, Li Mingcheng'in kırık dişine basarak geçti ve Li Mingcheng ve Ji Hanfeng'in önünde durdu. Ifadesiz bir şekilde konuştu: “Beş harekette bitti. Şimdi, hala beni hileyle suçluyor musun Li Mingcheng?”
“Sen... Ngh!” Konuşmaya çalışırken dilinin köşesinden kanlı köpükler çıkmaya başladı. Üst vücudu bir kez daha acıyla büküldü.
Şu an ne kadar acı çekse de, on binlerce gözün karşısında küçük düşmenin ruhuna işleyen acısıyla kıyaslanamazdı bile.
Sırf bugün için beklemiş ve sıkı bir şekilde kendini yetiştirmişti. Bugün yeniden doğduğu ve şanı kucakladığı gün olmalıydı.
Aşağı alemden birinin kaynak gücünün ilahi yola ulaştığını ve çöpten bile değersiz gördüğü kişinin geleceğini parçalamasını asla hayal edemezdi!
Kendisini bu işe sokarken asla bir an bile düşünmemişti.
Yun Che ondan uzaklara baktı. Hatta Mu Sushan'a döndü ve Ji Hanfeng'e bakmaya tenezzül bile etmedi: “Kıdemli Sushan, bu hile yapmadığımı kanıtlamaya yeter öyle değil mi?”
Konuşurken, Mu Sushan'ın yanında şaşkınlıktan ağzı beş karış açık, gözlerini pörtleten Mu Xiaolan'ı gördü. Sanki onu tanıyamıyormuş gibi bakıyordu. Hemen gururla iç çekti ve kendi içinden: ‘Şimdi ne kadar harika olduğumu gördün mü, küçük kız?’
“Hahahaha.” Mu Sushan gözlerinde anlamlı bakışlarla sakalını okşarken bağırarak güldü. “Dürüst olmak gerekirse, asla birinin Buz Kaynak Bölgesi'nde hile yapabileceğine inanmadım, ancak yinede Egemen Kaynak Alemi'ndeki birinin Buz Kaynak Bölgesi'nde bu kadar uzun süre kalmasını inanması zor buldum. Kendimle gurur duyduğum engin bilgi ve tecrübelerim, nihayetinde sadece kendi dar düşüncelerim...”
“Li Mingcheng ile olan düellonda, beş hamlede yenilmedin. Hatta, bunun yerine beş hamlede sen onu yendin. Dahası...” Mu Sushan'ın gözleri parladı. “Bu hala tam gücün değil. Görüşe göre Saray Ustası Bingyun seni buraya getirerek İlahi Buz Ankası Tarikatı'na bir dahi kazandırmış. Bu gün ilk kez birbirimizi tanımamıza rağmen, yetişim yolunda ne kadar istekli biri olduğunu hissettim.”
Mu Sushan'ın inanılmaz değerdeki övgülerini görünce Mu Xiaolan'ın ağzı daha da açıldı.
“... Övgüleriniz için teşekkürler, Kıdemli Sushan.” Yun Che'nin dudaklarında iğneleyici bir gülümseme vardı. Bu kelimelerden sonra umudu artık İlahi Buz Ankası Tarikatı'ndaki aşağı profilinin ortadan kalkmış olmasıydı.
İlahi yol kavramı Yun Che'nin dünyasında yoktu. Ayrıca bugün, Tanrı Alemi'ne geldiği ilk gündü. Bu yüzden ilahi yolda olmayan bir gelişimcinin, ilahi yoldaki bir gelişimciyi yenmesinin ne kadar şok verici bir olay olduğundan haberi yoktu.
En azından, buradaki hiç kimse bugüne kadar böyle bir şey görmemişti.
Bu yüzden kimse Yun Che'nin kendi gücüyle Buz Kaynak Bölgesi sınavını geçtiğine inanmamıştı.
Mu Sushan'ın Donmuş Kar Salonu'ndaki statüsü inanılmaz yüksekti. Tüm salon ustalarından ve eğitmenlerden daha yüksekti ve Ana Salon Ustası Mu Fengshu'dan sonra ikinci geliyordu. Sınavı geçen öğrencileri geçin, Donmuş Kar Salonunun şu anki öğrencileri bile iltifatlar karşısında hayrete düştü.
Önceden hepsi Yun Che'ye alaycı ve aşağılayıcı bakışlar atıyordu. Şimdi ise yalnızca önceden yaptıkları için utanıp kızarıyorlardı.
“Hanfeng, Yeşim Düşüren Buz Ruhu Hapı'nı Yun Che'ye ver ve Li Mingcheng'i tedavi için burdan götür.” Mu Sushan sakinlikle konuştu ve elini uzattı. “Sana önceden verdiğim sözü unutmadım. Hile yapmadığını kanıtladığına göre Yeşim Düşüren Buz Ruhu Hapı ve Yıldız Seçen Taşı artık senin. Sende kesinlikle heba olmayacaklar.”
“...” Li Mingcheng, Yun Che'nin saldırısı sağ olsun hala acılar içinde kıvranıyordu, ancak hala söylenenleri duyabiliyordu. Yun Che'nin saçma kelimelerini ve Mu Sushan'ın iltifatlarını, ödüllerini duymuştu. Bugünün ana karakteri o olmalıydı, ancak bugün kimse onu iplemiyordu. Yerde ölmeyi bekleyen bir it gibi yatarken herkesin ona güldüğünü ve ona acıdığını hissetti. Kendini şimdiden ileride Donmuş Kar Salonu'nda alay konusu olacak ve sonsuza kadar Yun Che'nin gölgesinde yaşayacak gibi hissetti. Bir daha asla başını kaldırması mümkün olmayacaktı.
“Yun... Che...” Li Mingcheng'in dişleri takırdıyordu ve aklı tam bir kargaşa içindeydi. Aniden hayvani bir inilti çıkardı ve Ji Hanfeng'in elinden bir anda fırladı. Yun Che'yi arkaya doğru itti ve çarpık bir görüntüyle buz uzun kılıcını kavradı, tüm deliliğini gücüne yansıttı ve kükreyerek Yun Che'nin kalbine doğru savurdu.
Kimse yaşanacakları tahmin etmemişti. Yun Che'nin arkasından saldırıyordu ve aralarında on altı metreden az vardı. Mu Sushan'ın ifadesi biraz değişti, ancak birbirlerine çok yakın olduklarından bir şey yapmak için çok geçti. Mu Xiaolan yalnızca acı dolu bir çığlık atabildi.
Li Mingcheng saldırmadan önce, Yun Che çoktan kendisine kitlenmiş rahatsız edici bir öfke hisstemişti. Bu nedenle en başından beri saldırıya karşı savunmadaydı. Li Mingcheg saldırdı anda, yıldırım gibi arkasını döndü ve Li Mingcheng'in öfke dolu savuruşunun yalnızca havayı kesmesini sağladı. Ardından, dirseğini şiddetle sırtına indirdi, Li Mingcheng'in birçok kaynak enerji katmanını parçalayıp sarsmıştı ve kalbine ağır bir darbe indirdi.
Aniden gücü patlamıştı, Yun Che gözlerini biraz daha açtı ve içten içe mırıldandı: “Lanet olsun.”
Deli gibi saldıran Li Mingcheng tüm gücünü tek bir öfke dolu saldırıya yoğunlaştırmıştı. Bedenini korumak için enerji bırakmamıştı. Bu nedenle normal bir darbe olması gereken şey, Li Mingcheng'i kritik duruma sokmuştu...
“UUAAAAGH...”
Çığlıkla birlikte ağzından kanlar fırlamaya başladı, ağzından çıkan kanlar havada en az üç metre ileri gitti. Yun Che'nin arkasından bir kükreme duyulurken kan dolu bir poşet gibi havada süzüldü: “Dur!!”
Yun Che, Li Mingcheng'e darbe indirdiği sırada Ji Hanfeng'de ona doğru hücum etmeye başlamıştı. Duygusuz bir kaynak enerjisi merhamet göstermeden Yun Che'nin sırtına indi.
Kimse Li Mingcheng'in delirp aniden Yun Che'ye pusu kuracağını bilmiyordu. Ji Hanfeng'de aynı anda saldırınca Yun Che iyice şaşırdı. Ji Hanfeng İlahi Köken Alemi'nde orta seviyedeydi ve resmen Donmuş Kar Salonu'nun öğrencisiydi. Gücü Li Mingcheng'den tamamen farklı bir seviyedeydi. Saldırısı Yun Che'nin kaldırabileceği bir şey değildi.
Yun Che'nin gözleri karardı, sanki başına bir dağ inmiş gibi hissediyordu. Şiddetli saldırı onu uzun bir mesafeye savurdu.
Yun Che!!
Mu Xiaolan şok içinde bağırdı ve hızla ileri doğru hücum etti. Yun Che'yi havada sıkıca yakaladı ve vücudunda hala gezinen enerjiyi dağıttı. Yarasını sormak üzereydi ki aslında yaralanmadığını fark etti. Zihni bir anlığına durdu, ardından nihayet zayıf bir sesle: “Sen... İyi misin?” diye sordu.
Yun Che'nin tüm vücudu öfkeyle kaynıyordu, ellerini sıkıp yumruk yaptı. Vücudundan vahşi bir atmosfer yayılırken aniden Ji Hanfeng'e baktı. “Ji... Han... Feng!!”