British Columbia (BC), Kanada’da, 2019 koronavirüs hastalığına (COVID-19) karşı aşılama, huzurevinde yaşayanlar ve ön saflardaki sağlık çalışanları ile Pfizer/Moderna mRNA (haberci ribonükleik asit) aşılarıyla başladı. Kanada’daki bilim adamları tarafından yapılan yeni araştırmalar, bunların tek bir dozdan sonra %92-93 gibi yüksek bir koruyucu etkinliğe sahip olduğunun bilindiğini, ancak bu verilerin çoğunlukla daha genç ve sağlıklı yetişkinlerden geldiğini gösteriyor.
Çalışmanın ön baskı versiyonu şu adreste mevcuttur: medRxiv* sunucu, makale akran incelemesinden geçerken.
Arka fon
Aşı stokları yetersiz olduğundan, birçok ülke tek doz kapsamını artırmak için dozlar arasındaki aralığı uzatmaya başvurdu ve böylece daha kısa sürede daha fazla insanı korudu. Ancak, etkinliği tek bir dozu takiben koruma henüz belirsizdir.
Pek çok rapor, her iki dozun da dokuz hafta içinde alındığı yüksek oranda tamamen bağışıklı bireylere sahip popülasyonlara odaklanmıştır. Bu, doğrudan ve dolaylı aşı etkilerinin yanı sıra her iki doza kıyasla ilk dozun etkisini ayırt etmeyi zorlaştırdı.
Çalışma amaçları ve detayları
Mevcut çalışma, yalnızca bir doz alan bireyleri takip etmektedir. Denekler, 70 yıl veya daha uzun süre bağımsız olarak yaşayan 673.000 kişilik bir topluluktan geldi.
BC’de pandeminin başlangıcından itibaren 14-17. haftalar arasında örneklerde ters transkriptaz-polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) ile pozitif virüs testleri olanlar dahil edildi. Varyantların P.1, B.1.17 veya VOC olmayan olarak tespit edilmesiyle, kişi başına yalnızca bir pozitif test numunesi kullanıldı.
BC’deki ikinci dalga, çoğunlukla endişe değişkenlerinden (VOC’ler) kaynaklandı ve bunlar arasında hem P.1 hem de B.1.1.7 öne çıktı. Semptomlara dayalı topluluk testi, bir doz mRNA aşısından sonra VOC’ler dahil tüm varyantlara karşı gerçek hayattaki aşı etkinliğini belirlemek için kullanıldı.
1.200’den fazla test pozitif vakanın %92’sinde virüs izolatları vardı ve bunlar B.1.1.7 (%45) ve P.1 (%28) olarak analiz edildi. Diğer %24’ü ise VOC olmayan olarak sınıflandırılmıştır.
Ayrıca B.1.351 ve B.1.617.1/2 de bulunurken %1 tespit edilememiştir. Bu dört kategori, varyanta göre aşı etkinliğinin analizine dahil edilmemiştir.
Hem vakalar hem de kontroller arasında aşı kapsamı (ana doz), Pfizer aşısı ile 14. haftada %85 ve %90’a ulaştı. Test negatif bireyler arasında, genel olarak 70’in üzerindeki topluluktakiyle karşılaştırılabilir, yaklaşık %75 idi. Test örneklerinin çoğu aşılamadan sonraki 42 gün içinde alındı.
Vakalarda %65 düşüşle ilişkili aşı
Bulgular, aşı etkinliğinin (VE) aşılamadan sonraki iki haftaya kadar önemsiz olduğunu ve sonraki hafta 14-20 günde %43’e yükseldiğini göstermektedir. 35-41 günde %75 idi. Genel olarak, aşılanmış gruptaki enfeksiyonlar 21 günde %65 oranında azaldı ve erkeklerde kadınlarda %70’e kıyasla %10 daha düşük VE (%60’ta) görüldü.
VE ayrıca, aşılamadan üç hafta sonra B.1.1.7’de üçte iki ve P.1 için %60’lık bir azalmaya kıyasla VOC dışı enfeksiyonlarda neredeyse dörtte üç oranında bir düşüşle varyanta göre değişiklik göstermiştir.
Araştırmacılar, 70 yaşın üzerindeki yetişkinlerde bir doz mRNA aşısının büyük bir yeni enfeksiyon yığınını önlediğini göstermiştir. VE aşılamadan itibaren geçen süre ile iki hafta sonra %40’tan başlayarak 21 gün sonra %60’a, tamamlanan beş haftada %75’e kadar arttı.
Bu nedenle, araştırmacılara göre, aşı, üç haftaya kadar, vaka sayısını en azından %65 oranında azaltıyor gibi görünüyor.
Etkileri nelerdir?
Araştırmacılar şunları yazıyor:
Bulgularımız, tek doz mRNA aşısının yaşlı erişkinlerde üç SARS-CoV-2 enfeksiyonundan yaklaşık ikisini önlediğini gösteriyor. [in the community]. Bu tür bir koruma, VOC’lerin ağırlıklı olarak katkıda bulunduğu en yüksek pandemik risk döneminde sağlandığı düşünüldüğünde özellikle anlamlıdır. [70%] M.Ö.’deki salgına.”
Bu, yaşlı erişkinlerde daha önceki çalışmaların sonuçlarıyla karşılaştırılabilir. Yaşlı erişkinlerdeki bu önemli koruma düzeyi, aşının yetersiz olduğu durumlarda, aşı kapsamının acilen gerekli olduğu durumlarda dozlar arasındaki aralığın uzatılmasını destekler.
VE’deki kademeli iyileşme, yaşlılarda daha yavaş bağışıklık tepkilerine bağlı olabilir. Diğer bir açıklama ise, birçok vakanın aşıya rağmen virüs gerçekten aşılamadan önce bulaştığı halde meydana geldiği düşünülmüş olabilir. Bu, bir vakanın potansiyel olarak aşı ile önlenebilir olup olmadığını belirlemek için öngörülen aralık çok kısa olduğunda meydana gelir, çünkü bu süre, semptom başlangıç tarihine değil, numune toplama tarihine dayanmaktadır.
Klinik çalışmalarda kullanılan sabit iki haftalık aralığın aksine, numune toplama veya test pozitifliği tarihindeki doğal değişkenliği göz önünde bulundurarak, daha ileri çalışmalar VE’yi tahmin etmek için daha uzun aralıklar kullanmaya odaklanmalıdır.
Ayrıca, araştırmacıların tümü aşı kaynaklı antikorlara karşı aynı duyarlılığa sahip olmadığından VE varyantını daha dikkatli bir şekilde analiz etmelidir.
*Önemli uyarı
medRxiv hakemli olmayan ön bilimsel raporlar yayınlar ve bu nedenle kesin olarak kabul edilmemeli, klinik uygulamaya/sağlıkla ilgili davranışlara rehberlik etmemelidir veya yerleşik bilgi olarak ele alınmamalıdır.
.
news-medical.net
Source link