RUANDA (RWANDA) SOYKIRIMI
Orta Afrika’da küçük bir ülke olan RUANDA, 1994 yılında dünya tarihinin en acımasız soykırım vakalarından birine tanıklık etti. Sadece fotoğraflarına bakmak bile sizi alt üst etmeye yetebilir.
Ruanda’da 1994 yılında yaklaşık yüz gün içinde 800 bin Tutsi ve ılımlı Hutu’nun, aşırı uç Hutular tarafından öldürülmesi olayı olarak tarihin sayfalarında yerini aldı.
Ülkede yaşayan iki kabile (Hutular ve Tutsiler) arasında çıkan ve Fransa ve Belçika ile A.B.D tarafından da dolaylı olarak desteklenen bu iç savaşta yaklaşık 1 milyon “İNSAN” can verdi.
6 Nisan 1994’te Ruanda Devlet Başkanı ve Hutu milliyetçisi Juvenal Habyarimana‘yı taşıyan uçak düşürüldü. Bu suikast, kanlı çatışmanın kıvılcımını çakmak için yeterli oldu.
I.Dünya Savaşı’ndan sonra Belçika sömürgesi haline gelen Ruanda’da kontrolün elde tutulması için yönetici ve yöneten unsuruların birbirinden ayrılması prensibi uygulanmaya başlandı. Belçika hükümeti, Tutsi ve Hutuların ortak olan dil-gelenek-etik geçmişlerini ve kültürlerini yok sayarak yapay bir ırksal ayrımcılığı körükledi.
Ülkede yaşayanların %90’ı Hutu, %9’u Tutsi, %1’i ise Pigme’ydi (Twa). Azınlık olan Tutsiler, çok daha iyi yaşam şartlarına ve işlere kavuştu. Hatta daha sonra Hutular eğitimsel ve sosyal olanaklardan tamamen mahrum bırakıldılar.
Hutu milisleri, neredeyse ellerine geçen her aletle, balta, bıçak, satır, taş ile Tutsileri öldürmeye başladılar. Parası olan Tutsiler kurşun parası vererek, acısız ölümü satın alıyorlardı, olmayanlar ise en acımasız şekilde öldürülüyordu. Öldürmekten yorulan Hutular, Tutsilerin kaçmasını önlemek maksadıyla aşil tendonlarını kesiyor, dinlendikten sonra katliamlarına devam ediyorlardı. Kilisede rahipler, hastanede doktorlar, ellerindeki Tutsileri cellatlarına teslim ediyorlardı.
A.B.D, katliam sırasında öldürülen 10 Birleşmiş Milletler Barış Gücü askerini sebep göstererek bölgede yalnızca 270 askerini bıraktı. BM’nin bu tavrı üzerine katliam daha da şiddetlendi.
Katliam sonrasında “Ruanda Yurtseverler Birliği” üyeleri ülkenin doğusundan girip katliamcılarla savaşarak başkente kadar ülkeyi ele geçirdiler. Katliam, Tutsi destekli isyancı “Ruanda Vatansever Birliği ” lideri Paul Kagame‘ye bağlı güçlerce, Hutu ağırlıklı hükümetin düşürülmesi ile son buldu. O ana kadar bölgeye müdahaleden uzak durmaya çalışan Fransa, ani bir kararla, Hutu hükümetine askeri yardıma başladı.
Bu soykırım ötekileştirme arzusunun tarihteki en kan dondurucu örneklerinden biri olarak tanımlanabilir. Tabiki bu soykırımın altında yine görkemli batı medeniyetinin kanlı imzası vardı. Sadece bir 24 yıl kadar önce yaşanmasına rağmen bir şekilde hep arkaplanda tutuldu.
Ey palaların altında can vermiş siyah kardeşlerim! Senin acını hissetmediğim, yasını tutmadığım her gün insanlığımdan kopan bir parçadır. Seni birbirine kırdıran sözde batı medeniyetine, katliama seyirci kalan tüm güçlere lanet etmediğim her gün benim utancımdır !