Seröz peritonit seyrinin özellikleri
Serum peritonit, sindirim organlarında seröz sıvı birikimi ile ayırt edilen peritonun yapraklarının bir enflamasyonudur.
Patolojiye, çok şiddetli ağrılar, periton kaslarının gerginliği, mide bulantısı ve kusma, dışkı sorunları ve hastanın durumunun genel bozulması eşlik eder.
Bu hastalık nedir ve nasıl tedavi edilir?
Hastalığın özellikleri
İçindekiler:
Peritonit, kendilerini lokal ve genel semptomlar olarak gösteren sindirim sisteminin organlarındaki çeşitli enflamasyon ve tahrip edici süreçlerin bir komplikasyonudur.
Peritonit, vakaların% 20 ila 30'unun ölümcül sonuçlarla sonuçlanması ve çok ciddi semptomlar ile ölüm oranı% 50'ye ulaşan çok tehlikeli bir patolojidir.
Patolojinin başlıca semptomları, primer lezyon yerine lokalize olan karın bölgesinde güçlü ağrı hissidir.
Genellikle, karın ağrısı, ana sorunun bulunduğu yerde kendini gösterir, örneğin, iltihap apandisit ile ortaya çıkarsa, ağrı, ileumda sağ tarafta hissedilir.
Hastalık geliştikçe, semptomlar belirsizleştiğinde hasta hasta tam olarak nerede acıdığını bilmiyor.
Güçlü ağrının yanı sıra, hasta refleks mekanizmaları ile ilişkili sürekli mide bulantısı ve kusma şikayetinde bulunur.
Hastanın vomitik kitlelerindeki patoloji seyri ile safra görünebilir ve hatta bağırsak tıkanıklığı ile açıklanan kalın bağırsak içeriği.
Hastalığın baş>
Peritonitin seröz biçimi, hemen hemen tüm hastaların ağrıyı azaltmak için attığı özel bir duruş ile karakterize edilir - hasta yan yatır veya sırt üstü yatar ve bacaklarından mideye doğru bastırır.
Hastadaki basınç belirgin şekilde azaltılır ve sıcaklık sıklıkla yükselir.
Hastalık geliştikçe, semptomlar o kadar ciddi olur: hasta bilinçten rahatsız olabilir, yüz özellikleri akut, sivri hale gelir, mukoza zarları sarımsı hale gelir.
Karın şişti, ancak palpe ettiğinizde neredeyse hiç ağrı yok.
Peritoneal bölgedeki enflamatuar süreçler nedeniyle, vücuttaki ve elektrolitlerin dehidrasyonuna neden olan sıvı alış verişinde bir bozulma vardır.
Bu, cildin ve müköz zarların kuruluğu ve ayrıca atılmış idrarda keskin bir azalma ile kendini gösterir.
Bu zamana kadar hastaya henüz tanı konulmadı ve tedaviye başlanmazsa, hastanın durumu daha da kötüleşecek: cilt topraklı-gri renkte, dışkının kokusu ile kısıtlanmamış kusma var, mide şişiyor, solunum daha hızlı hale geliyor, kalp atımları zorlaşıyor. Hastalığın bu aşamasında genellikle hastalar ölür.
Neden peritonit gelişiyor?
Peritonitin ana nedeni, fibrinöz, pürülan veya seröz olsun - peritoneal tabakaların bakteri ve karın boşluğuna giren mikroorganizmalarla bulaşmasıdır.
Hastalığın başlıca sebepleri:
- akut veya kronik seyirli apandisit;
- sindirim sisteminde oluşan ülserlere delinme;
- kadınlarda genital organların akut iltihaplanması;
- karın bölgesinin künt veya delici lezyonları;
- Bağırsağın veya safra yollarının duvarlarının ihlal edilmesi.
Hastalığın gelişimine neden olan bakteri gelince, hem Gram-pozitif hem de Gram-negatif hastalarda saptanmıştır, bu nedenle genellikle bir hastaya antibiyotik ilaçları almak kolay değildir.
Bakterilerin hastanın peritonuna girme şekline göre, iltihaplar sekonder ve birincil olarak ayrılır.
Birincil patolojiler, periton, insan vücudunun karın boşluğunun dışında bulunan odaklardan, örneğin enfeksiyon kanla veya lenf akışı ile iletildiğinde ve kadın cinsiyete üreme sistemi hastalığıyla teması yoluyla enfekte olduğunda ortaya çıkar.
İkincil peritonit gelince, bunlar genellikle yukarıda belirtilmiş olan sindirim sisteminin patolojik koşullarının komplikasyonlarıdır.
Eksüda niteliğine göre peritonit pürülan, seröz ve fibrinözdür.
Sindirim sisteminin lezyonunun genişliğine ve çeşitli anatomik bölgelerin tutulum derecesine bağlı olarak, bu hastalık türleri ayırt edilir:
- yerel - sadece bir sitenin yenilmesi;
- ortak - birkaç alan kaplıdır;
- yaygın veya yaygın - sindirim sisteminin tüm organlarının yenilgisi.
Patolojinin teşhisi
Bu ciddi hastalığı tedavi etmek için hastanın ölümüne neden olacak peritonit komplikasyonları gelişebileceği gibi sadece doktorun da bulunması gerekir.
Buna göre, herhangi bir hastalık belirtisi ortaya çıkarsa derhal bir uzmanla temasa geçmelisiniz.
Doktor, teşhis önlemlerini acilen yürütür ve tedavi yönünü belirler.
Her şeyden önce, hastalığın teşhisi, hasta şikayetlerinin toplanmasının yanı sıra hastalığın seyrinin dinamiklerini incelemekten oluşur.
Buna ek olarak, doktor, periton lezyonunun karakteristik semptomlarının varlığını belirlemelidir.
Doktor bağırsak seslerini dinler: Zayıflamaları veya kaybolmaları ve "sıçrayan" sesler peritonit gelişimini gösterir.
Tanıyı netleştirmek için uzmanlar bir röntgen muayenesi önermektedir. Bu durumda periton radyalinde bazı karakteristik değişiklikler ortaya çıkar.
video:
Örneğin, diyaframın altındaki ülserler delinirken bir hava tabakası bulunur ve bağırsak tıkanırsa "kase" sendromu belirlenir.
Pelvik bölgedeki inflamatuar lezyonları, Douglas alanındaki sıvı veya kanın varlığını onaylamak veya reddetmek için doktor vajinal ve rektal muayene öngörür.
Hasta genel bir kan testine tabi tutulmalıdır. Apandisitte peritonit varlığında ve gastrointestinal sistemin diğer hastalıklarında, toplam lökosit sayısı ve eritrosit sedimantasyon hızı artar.
Tanıyı açıklığa kavuşturmak veya hastalığın sebebini belirlemek mümkün değilse, doktorlar hastanın resmini bulmak için bazen hastaya ponksiyon veya laparoskopi atarlar.
Hastalık nasıl tedavi edilir?
Bir hastaya peritonit tanısı konursa, bu hastalığın tedavisinde cerrahidir.
Onun taktikleri büyük oranda patolojinin nedenlerine bağlıdır, ancak her durumda operasyonun algoritması yaklaşık olarak aynıdır: doktor laparotomi uygular, hastalık kaynaklarını izole eder veya tamamen ortadan kaldırır, peritonu daha da sanitize eder ve ince bağırsağın dekompresyonunu sağlar.
Hastanın iç organlarına erişmek için doktor, doktorun tüm abdominal parçaları görmesini sağlayan bir orta laparotomi gerçekleştirir.
Enfeksiyon kaynağını kaldırmak için, bir doktorun bazı durumlarda delici bir delik açması, apandisit ile apendektomi yapılması, bağırsağın nekrotik alanlarını kesmesi ve başka birçok manipülasyon gerçekleştirmesi gerekir.
video:
İnce bağırsağın basıncını düşürmek için özel bir sonda bulunur ve büyük bağırsak anüs üzerinden akar.
Ameliyatın sonunda hastaya eksüda salgılayan ve antibiyotiklerin verilmesine hizmet eden klorovinil drenajlar yerleştirilir.
Ameliyattan sonra doktorlar antibiyotik, ilaç bağışıklığını düzeltici ilaçlar, lökosit kütlesinin transfüzyonu, damar içine ozonlanmış solüsyonların verilmesi rehberi yaparlar.
Özel ilaçlar ve fizyoterapi yardımıyla hastaya bağırsak motilitesi uyarılır ve işlevlerini yerine getirir.
Birçok açıdan terapötik eylemlerin sonucu hastalığın gelişme evresine ve cerrahiden sonra tedavinin ne kadar eksik olduğuna bağlıdır.
Diffüz peritonit ile hastaların ölüm oranı genellikle% 40'a ulaşır ancak lokal peritonit oldukça başarılı bir şekilde tedavi edilir.
Çoğunlukla peritonit, apandisit, ülser, pankreatit ve sindirim sistemindeki diğer problemlerle ortaya çıktığı için, altta yatan patolojiye zamanında dikkat etmek ve hastada peritonit gelişimini önlemek çok önemlidir.