Emma, 5 Nisan 1848’de Londra’da, St George Hannover Meydanı’ndaki bir okulun müdürü olan Henry Smith ve Emma Dockerill’ın kızı olarak dünyaya geldi. Babasının yönettiği okul, Belgravia’nın yeni gelişen bölgesindeydi. Emma, eğitimini babasından aldı. Almanca, İtalyanca öğrendi. Bir süre bir ciltçinin yanında çıraklık yaptı.
1864 yılında babası öldüğünde, o ve annesi zor durumda kaldı. Annesi kendi okulunu kurmak için çabaladı, başarısız oldu. Emma mürebbiye olarak çalışmayı denedi ama buna dayanamadı. 1866 yılında yaşlı bir kadının sekreteri olarak işe başladı.
Temmuz 1867’de Charles Darwin ve John Ruskin’in de dâhil olduğu İşçi Kulübü ve Enstitü Birliği’nin sekreter yardımcısı oldu ve sendika deneyimi kazandı. Şubat 1872’de Agnes Garrett ile birlikte çalışacağı Kadınların Oy Hakkı Derneği’nde sekreter olarak işe girmeye karar verdi. İşçi Kulübü ve Enstitü Birliği’nde aktif olan İskoç marangoz ve ağaç oymacısı Thomas Paterson ile 24 Temmuz 1873’te evlendi ve görevinden istifa etti.
‘Kadın ücretleri yüz kızartacak kadar düşük’
Emma, Şemsiye Kadın İşçiler Sendikası’nın işleyişini ve ağırlıklı olarak kadın mesleklerinde faaliyet gösteren bir dizi sendikayı incelemeyi seyahatiyle birleştirerek, Amerika Birleşik Devletleri’nde uzun bir balayı geçirdi. Döndükten sonra ‘Çalışan Kadının Durumu ve Nasıl İyileştirilir’ başlıklı yazısını April’s Labor News’de yayımladı:
“Kadınlara ödenen ücretlerin pek çok meslekte yüz kızartacak kadar düşük olduğu nadiren tartışılır.”
İşverenler suçlanacaktı ama kadınların da daha talepkâr olması gerekiyordu. İzole olduklarında bu çok zordu. Çözüm, “çalışan kadınların genel bir örgütlenmesinde” bir araya gelmekti. Kadınların sosyal durumunu iyileştirmekle ilgilenen herkesten, bu konuda eyleme geçmek amacıyla kendisiyle iletişim kurmasını istedi. Ciddi bir şekilde atılabilecek ve sonlandırılabilecek bazı pratik adımlar ortaya koydu ve özellikle kadınlardan bilgi ve öneriler talep etti.
İngiltere’de kadın sendikaları dönemi
Hodgson Pratt, 8 Temmuz 1874’te Emma’nın fikirlerinin tartışıldığı yaklaşık 20 kişilik bir toplantıya başkanlık etti. Katılımcılar arasında Rahip Charles Kingsley, Rahip Stewart Headlam, Harriet Martineau ve Emily Faithfull da vardı. Buradan, Emma’nın Onursal Sekreter olduğu, kadınların ağırlıklı olduğu tüm mesleklerde sendikalar oluşturmayı amaçlayan Kadınları Koruma ve İhtiyat Birliği (WPPL) doğdu. Bu, İngiltere’deki ilk kadın sendikasıydı ve yaklaşık 30 sendikanın kurulmasına öncülük etti.
İlk kadın birliği ciltçilerindi. Bunu hızla döşemeciler, gömlekçiler, terziler, hasır dokumacıları ve toprak işçileri takip etti. Kadınlar için fabrika mevzuatını, güvenliği ve eşit ücret hakkını iyileştirmek için çalıştılar. Emma Paterson, ölümüne kadar örgütün fahri sekreteri ve organizatörü olarak kaldı. Birliğe daha fazla destek toplamak için ülke çapında yola çıktı ve yavaş yavaş Dundee’deki jüt işçilerinden Portsmouth’daki kalfalara kadar çeşitli gruplar oluşmaya başladı. Amaç, her sendikanın kendi kendine yetebilmesiydi. Üyeler, kadınların işsiz veya hasta olduklarında yararlanabilecekleri bir yardım fonu oluşturdu.
Nüfus sayımı verilerini kullanan Emma, yaklaşık 38 bin kadının istihdam edildiği terziliğin en büyük mesleklerden biri olduğunu, bununla birlikte yaklaşık 7 bin 500 kadının istihdam edildiği ciltçilik mesleğinin çok daha küçük olduğunu gördü. Ciltçilikte Çalışan Kadınlar Derneği’ne 300 üye çekmeyi başardı ve ardından sekreterlik görevini Eleanor Whyte’a devretti. Jeanette Wilkinson’ın sekreter olduğu döşemecilik, Edith Simcox tarafından yönetilen gömlek ve yaka imalatçıları, terzilik ve şapkacılık, erkek şapkalarını bağlama, dikme ve düzeltme ticareti, örgütlenmekte başarılı oldukları diğer alanlardı.
Dewsbury grevi ve NUWW
Emma, 1875 yılında Dewsbury’de dokumacı kadınlar, ücretlerinde meydana gelen yüzde 10 oranındaki düşüşün ardından greve gittiklerinde, kadınların örgütlenmesinde önemli bir rol oynadı. Kadınlar son derece organize bir tepki geliştirdi ve altı haftalık grevden sonra patronlardan tavizler aldılar.
Emma ve diğer kadınlar, Bristol’de Ulusal Çalışan Kadınlar Birliği (NUWW) adlı örgütü kurdu. NUWW, İşçi Sendikaları Kongresi’nde (TUC) temsil edilmeyi savundu. Emma Paterson ve Edith Simcox, Ekim 1875 yılında Glasgow’da düzenlenen TUC toplantısına katılarak örgütün ilk kadın delegeleri oldu. Ölümüne kadar (1882 kongresi hariç) her kongreye katıldı ve işçi delegelerinin kadın aktivistlere karşı önyargılarını kısmen yendi.
Dergi, matbaa topluluğu, yüzme kulübü
Eşit işe eşit ücret için baskı yapmaya başladı. Fabrika yasalarının çoğunu reddederek TUC’da tartışma yarattı. Sendika faaliyetinin uzun vadede kadın işçiler için daha faydalı olacağını söylemek için kongre adına Londra, Oxford ve taşradaki diğer şehirlerde defalarca halka açık toplantılar düzenledi.
Emma, 1876 yılında Kadın Birliği Dergisi’ni kurdu. Ayrıca Kadın Matbaa Topluluğu ve Victoria Press‘i kurdu ve matbaa işkolunda kadınların istihdamını teşvik etti.
1878 yılında Thames Nehri vapur kazasında meydana gelen ölümlerden sonra, kadınların yüzmeyi öğrenmek için sınırlı fırsatlara sahip olduğunu söyleyerek Kadınlar Birliği Yüzme Kulübü’nü kurdu.
Emma’nın odak noktası, oy hakkı yerine istihdam yoluyla feminist mücadeleyi ilerletmek olsa da, bu iki konuyla ilgilenen gruplar arasında güçlü bir köprü olmaya devam etti. Mart 1879’da St Paul Katedrali’nde ‘Kadın Endüstrisinin Örgütlenmesi’ konulu bir konferans düzenledi ve daha iyi çalışma koşulları ile oy hakkının uzatılması için kampanyacıları bir araya getirdi. Bu sıralarda Emma, para biriktirmek ve düşük maliyetli kredilere erişmek için kadınlara alternatif bir seçenek sunan Women’s Halfpenny Bank’ın kurulmasında rol oynadı.
Son gününe kadar mücadele etti
Thomas Paterson 15 Ekim 1882 yılında öldü. Emma 1886 yılında, bir anı kitabı olan A New Method of Mental Science ve Applications to Political Economy adlı çalışmasını yayımladı. Harcamalarını kıstı, günde 6 peni ile yaşamaya çalıştı ve Kadın Matbaa Derneği’nden aldığı maaşla geçimini sağladı. TUC’a katılmaya devam etti ve başlangıçtaki erkek kayıtsızlığına karşı kadın fabrika müfettişlerinin atanması için uzun bir kampanya yürüttü.
Daha sonra diyabet hastalığı nedeniyle sağlığı bozulmaya başladı ama mücadeleyi hiç bırakmadı. 1 Aralık 1886’da, henüz 38 yaşındayken Westminster’daki pansiyonunda yaşamını yitirdi. Paddington Mezarlığı’na gömüldü.
Fotoğraflar: TUC arşiv
Kaynakça
Emma Paterson | Activists – Working Class Movement Library