Terörle mücadele güvenlik prosedürlerini ve Ulaştırma Güvenliği İdaresi (TSA) tarama süreçlerini takmak, sivil özgürlüklerin korunması ve yolcuların eşit muamele edilmesi konularında çok sayıda tartışmayı başlattı. Risk Analizi’nde yayınlanan yeni bir araştırma, güvenlik, maliyet, bekleme süresi ve kolaylık bakımından fedakarlıklara kıyasla ölçülürse, potansiyel hava yolcularının eşit korumaya ne kadar değer verdiğini başarıyla ölçtü.
“Havacılık güvenliği taramasında eşit korumaya değer veriyor” araştırması, Amerikalı yolcuların “eşitlik primini” niceleştirerek eşit koruma ilkesine ne derece değer verdiğini inceledi.
Öz sermaye priminde aşağıdaki bileşenler yer alıyordu: Yolcuların uçuş başına ödemeye istekli oldukları bir tarama ücreti olarak tanımlanan parasal maliyetler; Yolcuların güvenlik taramasını tamamlamak için beklemek zorunda kaldıkları süreyi dakika olarak tanımlayan bekleme süresi; Yanlışlıkla daha fazla inceleme için seçilen kaçak olmayan yolcuların oranı olarak tanımlanan kolaylık; Ve güvenlik, tarama sırasında tespit edilmeyen (“kaçırma oranı” olarak bilinir) kontrbas ile kurulan yolcuların kabul edilebilir yüzdesi olarak tanımlanır.
Çalışma, Amazon Mechanical Turkiye’de işe alınan 222 çevrimiçi ankete katılanların yanıtlarına dayanıyor. Her biri, çalışmayı tanımlayan ve hisse senedi primlerini açıklayan dört dakikalık bir video izledi. Yanıtlayıcılar rastgele, davranışsal göstergelere (algılanan korku veya stres gibi), demografik özelliklerine (yaş, ırk, cinsiyet ve / veya ulusal köken) göre yolcuları değerlendiren üç olası iki aşamalı tarama prosedüründen birine atandı veya rastgele. Katılımcılar daha sonra, farklı muameleden kaçınmak için ne kadar fedakârlık yapmak istediklerini belirlemek için 10 adet takas değerlendirmesini tamamladılar.
Katılımcıların tüm seçim prosedürleri için 15 dolara kadar ödemeye razı oldukları ve kaçınılmaz gösterimleri önlemek için kaç kişinin bindiği yolcuların sayısının iki kat arttığını tolere ettiler. Seçme prosedürleri demografik özelliklere odaklandığında, ek bir 15 dakika beklemek istiyorlardı. Bununla birlikte, rastgele veya davranışlarına göre yolcuları seçen işlemlere atanan katılımcılar yalnızca beş dakika daha tahammül etmek istiyorlardı.
Ankete katılan kadın ve erkekler de farklı tepki verdi. Daha az adil bir taramadan kaçınmak için, kadın katılımcılar daha uzun beklemek ve erkeklere göre daha fazla ödeme yapmak istemektedirler. Kadınların bekleme süresinin en az 2.8 katı, minimum bekleme süresinden 1.7 kat daha fazla bekleme olasılığı daha yüksekti. Bununla birlikte, beyaz ve beyaz olmayan katılımcılar arasında ücret veya bekleme süresi ödeneklerinde önemli bir farklılık yoktu.
Güney Kaliforniya Üniversitesi’ndeki ilgili yazar ve niceliksel yöntemlerden mezun olan Kenneth Nguyen, “Yolcuların hem güvenliği hem de eşitliği değer verdiklerini biliyoruz, ancak bilmediğimiz şey bu çelişkili öncelikleri birbirleriyle nasıl bağdaştırdıklarını gösteriyor” dedi. “Mevcut araştırmanın değeri gezginlerin bu dengeyi nasıl sağladığına ışık tutmak ve belki de daha önemlisi, bu dengeyi etkileyen faktörleri ortaya çıkarmak ve paydaşların bu bulguları güvenlik politikalarının tasarımında nasıl dahil edebileceğini önermektir. ”
Genel olarak düşük sayılar, katılımcıların çoğunun daha adil tarama için sınırlı fedakarlıklar yapmaya istekli olduğunu ve hala düşük maliyet, daha kısa bekleme süreleri, daha fazla güvenlik ve rahatlık üzerine yüksek bir değer verdiğini göstermektedir. İnsanlar, maliyetleri ve rahatsızlığı en aza indirgemek ve güvenliği en üst düzeye çıkarmak gibi diğer öncelikler için eşit korumadan vazgeçmeye hazırdı.
Bu sonuçlar TSA ve diğer güvenlik görevlileri için değerli bilgiler sunar. Demografik özelliklere dayalı tarama usulleri rastgele veya davranış temelli seçimlerden daha etkili olsa da, bu çalışmadaki gezginler, bu tür bir prosedürü yaşarken öz sermaye primlerinde daha fazla fedakarlık yapmak suretiyle bu ayrımcı prosedürlere karşı daha fazla karşı olduklarını gösterdi.
Kaynak:
Risk Analizi Derneği (SRA