Son gelişmeler nihayet bizi AI ve insanların ayırt edilemez olacağı noktaya mı getiriyor?
Yakın zamanda, Birleşik Krallık'ın en popüler satış noktalarından biri olan The Guardian, kışkırtıcı bir başlıkla bir köşe yazısı yayınladı: “ Bu makalenin tamamını bir robot yazdı. Henüz korkmadın mı insan? ”. Genel olarak, makale bazı basit dil ve tekrarlara rağmen beklenmedik bir şekilde iyi bir şekilde bir arada tutuldu ve ona ürkütücü bir öz referans niteliği verdi - bize neden yapay zekadan korkmamamız gerektiğini söyleyen bir YZ.
Deneme kendi başına bir robot tarafından değil, San Francisco merkezli Open AI tarafından oluşturulan bir metin oluşturma AI motoru olan GPT-3 adlı yeni bir yazılım parçası tarafından yaratıldı. Yeni sürüm sadece dikkatleri çekmedi ( MIT's Technology Review “şok edici derecede iyi” olarak adlandırdı), aynı zamanda 19. yüzyılda Mary Shelley'nin Frankenstein'ından başlayarak modern bilime kadar popüler kurguda araştırılan bir soruyu yeniden gün yüzüne çıkardı. Blade Runner gibi fi klasikleri ve daha yakın zamanda, insanlardan ayırt edilemeyen robotların, yaratıldıkları korunaklı tema parkı dünyasından kaçarak hasara neden olduğu HBO'nun Westworld'ü .
Bir şeyin yapay olarak üretilip üretilmediğini tahmin etmenin hikayeli bir geçmişi olup olmadığını, 1950'lerde modern bilgisayar çağının şafağında İngiliz matematikçi Alan Turing'e geri dönüyoruz. "Taklit Oyun" olarak adlandırdığı bir salon oyunu önerdi ( aynı isimli bir biyografik eserin AI ile daha az ilgisi olduğunu ve İkinci Dünya Savaşı sırasında bu kod kırma çalışmasıyla daha çok ilgisi olduğunu unutmayın). Bugün buna " Turing testi " diyoruz . İki perde arkasındaki varlıklara mesajlar göndermeyi içeriyordu - biri bilgisayarı ve diğeri insanı saklıyordu - ve yanıtlarını okuyordu. Yalnızca metin mesajlarına dayanarak hangi perdenin bilgisayarı ve insanı gizlediğini söyleyemezseniz, bilgisayarın Turing testini geçtiğini söyleyebiliriz.
Yapay zekanın önceki metin yazma girişimleri genellikle yalnızca çok küçük bir ölçekte başarılı oldu - birkaç cümleden sonra, "yazarın" yazdıklarının içeriğini gerçekten anlamadığı oldukça açık hale geldi .
Dalga yaratan en eski örneklerden biri , 1960'larda MIT AI laboratuvarında inşa edilen doğal bir dil işleme "dijital psikiyatrist" olan Eliza'ydı. Eliza, kullanıcıya sorular sorar ve ardından gerçek bir terapistin aksine, ifadelerde bulunmak ve daha fazla soru sormak için kullanıcının yanıtlarında bazı akıllı kalıp eşleştirmeleri kullanırdı. Örneğin, “Annemi görmeye gidiyorum” diyebilirsiniz ve “Anneniz hakkında ne hissediyorsunuz?” Diye yanıt verebilir, bu da bütün bir sohbete yol açabilir. Elbette, birden fazla kısa sohbet veya uzun bir konuşma yaptıysanız, soruların hepsinin aynı şekilde formüle edildiğini çabucak fark edebilirsiniz… temelde yatan model eşleştirme algoritmasını her seferinde bir soru ortaya çıkararak.
Daha yakın zamanlarda, GPT-3'ün selefi GPT-2, bir mühendis tarafından eski Zork oyunları da dahil olmak üzere bir metin macera oyunu oluşturmak için kullanıldı . Yapay zeka tarafından üretilen içerik sonsuz maceralara olanak tanıyormuş gibi görünebilir, ancak onu oynadığınızda, tek tek metin parçacıkları iyi bir şekilde dururken, bir araya gelmediler ve daha önce okuduklarınızla arasında fazla bir ilişki olmadığı ortaya çıktı. maceranın bir sonraki “odasında” okuyordunuz. Farklı kişiler tarafından yazılmış farklı paragraflardan oluşan bir roman gibiydi. Yine de, önceki girişimlere göre önemli bir ilerleme oldu.
Öte yandan GPT-3, basit kalıp eşleştirmenin ötesine geçer ve milyarlarca metin parçacığı üzerinde modern makine öğrenimi teknikleri kullanılarak eğitilmiştir. İşleyiş şekli, ona herhangi bir uzunlukta bir komut vermeniz ve değişken uzunlukta bir yanıt oluşturmasıdır - tüm denemeye kadar - en alakalı görünen "en iyi" metin parçalarını seçip birleştirerek ve bunları bir araya getirerek en "optimal" görünen bir şekilde. "Optimal" tanımı elbette sinir ağını eğitmenin tüm noktasıdır - ve bu son enkarnasyon, "uygun" görünen metin parçacıklarını birbirine yakın yerleştirmede daha iyi bir iş çıkarır. Bilgi istemi ne kadar uzunsa, "uyum" da o kadar iyi olur.
Yine de, Turing testinin geçtiğine dair ilk alarm temelsiz olabilir. Turing testinin geçilip geçilmediğine dair spekülasyonlara neden olan bir dizi AI ilerlemesinin en sonuncusu. Guardian'ın yöntemlerini daha yakından inceledikten sonra, 8 farklı makale ürettikleri ve her birinin en iyi bölümlerini seçtikleri ve daha sonra, tıpkı stil, süreklilik vb. İçin bir insan op-edinin düzenlenmiş olması gibi, düzenledikleri ortaya çıktı. birçok AI gözlemcisi için motor tarafından oluşturulan tam bir makalenin bir arada tutacağından daha fazla şüphe var.
Günümüzde teknoloji haberleri yapay zeka ile ilgili duyurularla doludur ve Turing Testini geçmekle ilgili spekülasyonlar artık basit metin mesajlarının (Turing'in orijinal versiyonunda teletype makineleri aracılığıyla yapılacağını öngördüğü) sese ve hatta videoya geçmektedir.
2018'de Google'ın Duplex'in Turing Testini geçtiği konusunda benzer bir düşünce vardı . Google, ses üretme yeteneklerini kullanarak kuaför salonlarına otomatik telefon görüşmeleri yapabildi, örneğin sizin için randevu almak için. Sesin artikülasyonu o kadar iyiydi ki, "umm" ve "ahh" gibi dolgular da dahil olmak üzere, salonların diğer tarafta onun bir robot olduğunu ve bir insan olmadığını bilmeleri zordu. Sonunda Google, görüşmenin başında bir insan tarafından değil bir bilgisayar tarafından yapıldığını belirtmeyi kabul etti. Bu bir "vokal" Turing Testinin geçmesi miydi? Bununla ilgili bazı tartışmalar var, çünkü genel amaçlı bir konuşma içermiyordu, sadece belirli bir amaç için (randevu almak için) çok dar bir konuşma. Ancak bilgisayarların insanlardan birçok yönden ayırt edilemez hale gelme yolunda ilerlediğini göstermek için uzun bir yol kat etti.
Şüphesiz çoğumuz, perdeleri kaldırırsak, hangisinin insan hangisinin yapay zeka olduğunu görsel olarak anlayabileceğimizi düşünüyoruz, değil mi? Sanal karakterler gitgide daha gerçekçi hale geldikçe belki de değil.
2018'de Çin haber kuruluşu , haberleri okurken yüz ifadeleri, sözlü kusurlar ve jestler de dahil olmak üzere oldukça insani görünen iki sanal haber kaynağını yayınladı . Daha yakın zamanlarda, Li'l Mikaela ve diğerleri gibi, video oyunlarında kullanılan aynı teknikler kullanılarak oluşturulan sanal etkileyiciler, videolarını ve görüntülerini Instagram ve YouTube'da bekleyen milyonlarca takipçiye sahip . Aslında, LA Times kısa süre önce “organik” süper modellerin olmadığı yeni tip modelleme ajanslarının ortaya çıkışını yazdı ve bir sonraki Gigi, Kaia ve Kendall'ın neden dijital olabileceğini öne sürüyor.
Tüm bu sanal karakterler, video oyunlarında ve Hollywood tarafından özel efektler oluşturmak için kullanılan aynı CGI teknikleri kullanılarak oluşturulmuştur. En son sanal karakterlerin ayırt edilmesi gittikçe zorlaşırken, tüm bu durumlarda - haber spikerleri, sanal etkileyiciler, dijital süper modeller ve filmlerdeki CGI karakterleri - hepsi önceden belirlenmiş bir senaryoyu takip ediyor. Bu, görsel doğruluk önümüzdeki birkaç yıl içinde beklediğimiz gibi iyileşse bile, sanal ve gerçek insanlar arasında ayrım yapamasak bile teknik olarak Turing testini geçemeyeceği anlamına gelir, çünkü bu etkileşim gerektirir.
Henüz orada değiliz, ama yaklaşıyoruz. Her yıl elde ettiğimiz ilerlemeler bizi Turing testini geçme yolunda ilerliyor - metinsel, sesli, görsel ve hatta belki de sonunda fiziksel olarak. Fiziksel bir Turing testi, gerçek bir fiziksel robot ile bir insan arasında ayrım yapamadığınızda olabilir… perdeye gerek yoktur ve Blade Runner'ın kopyalarının ve Westworld'deki “ana bilgisayarların” her ikisinin de bu tür bir “fiziksel Turing testi.
Metin, Turing'in ünlü taklit oyununun "orijinal" formatı olduğundan, GPT-3, Guardian'ın seçtiği gibi bu yönde büyük bir adımdır (daha sonra bazı düzenleme yapılsa bile). Bir insan tarafından yazılmış gibi görünen, ancak gerçekte bir robot tarafından yazılmış gibi görünen daha fazla hikayenin yakında çıkması olasıdır.
Tanrıya şükür, bu makalenin açıkça bir insan tarafından yazıldığını düşünüyor olmalısın .
Ama sonra tekrar, size az önce söylediğim şeye bakıldığında, tamamen emin olabilir misiniz ?
Rizwan Virk, Play Labs @ MIT'in kurucusu ve "The Simulation Hipotezi: Bir MIT Bilgisayar Bilimcisi Yapay Zeka, Kuantum Fiziği ve Doğu Mistikleri Neden Bir Video Oyununda Olduğumuzu Gösteriyor" adlı kitabın yazarı ve risk sermayedarıdır. Onu www.zenentrepreneur.com adresindeki web sitesi veya Twitter @rizstanford üzerinden takip edin .
Etrafımızdaki dünya gibi, dil de sürekli değişiyor. Önceki dönemlerde dil değişiklikleri yıllar hatta on yıllar içinde meydana gelirken, artık günler hatta saatler içinde gerçekleşebilir.
Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.
Önceki blog gönderimde, günümüzün makine öğrenimi ekosisteminde kalite ve güvenin ne kadar büyük zorluklar olduğunu anlattım. Okumaya fırsat bulamadıysanız, bu yazıya geçmeden önce okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
Medya, Ex Machina ve I, Robot gibi bilimkurgu filmleri ve Elon Musk gibi birkaç açık sözlü vizyon sahibi sayesinde, çoğu insan artık Yapay Zeka (AI), çeşitli alt kümeleri ve potansiyelleri hakkında en azından temel bir anlayışa sahip. uygulamalar. Peki ya Ambient Intelligence (AmI) - bunu duydunuz mu? Endişelenmeyin, bu yeni ortaya çıkan alan bu noktada on yıldan fazla bir süredir etrafta olmasına rağmen çok az kişi var.
Yapay Zeka (AI) algoritmaları, özellikle eğlence ve sosyal medyanın en popüler ürünlerinden bazılarında istihdam edilmesiyle ya da başarılı bir şekilde araba kullanabildikleri için popüler hale geldiğinden, daha önce hiç olmadığı kadar halkın incelemesine girdi. Elon Musk veya Steven Hawking gibi yapay zeka hakkında konuşan ünlü bilim adamlarının, algoritmalara hayatımızın belirli yönlerine izin vermenin etik sonuçlarını ve kariyerlerinin işe yarayıp yaramadığını merak eden ünlü bilim adamlarının etkisi altında her türden insanın şüphesi yok. yeni teknolojinin yerini alma riski.
Makine öğrenimi ve benzer teknolojilerin ekonomi üzerindeki etkisini tartan tartışmada, dünyanın uzmanları büyük ölçüde iki kampa bölünmüş durumda. İyimserler olarak adlandıracağımız bir kamp, bu dijital devrimin, geçmişin teknolojik çalkantıları gibi ekonomiyi rayından çıkarmayacağını ve işsizlik oranlarının sonsuza dek pandemik seviyelere fırlamasına neden olmayacağını düşünüyor.