Aslında gezegendeki tüm suyun %97'si hep tuzlu olmuştur ve buna göre bunun bir nedenden ötürü böyle olduğunu varsayabilirsiniz. Ancak bu varsayımsal durumda, sihirli bir düğme sayesinde suyu tatlı hale çevirebilseydik, bu durum, gezegendeki yaşam için yıkıcı olurdu.
- Nehirler okyanuslara sürekli tatlı su taşıyorlar. Bu kaynakların denizdeki suyu çözeltip tuz içeriğini azaltacağını düşünebilirsiniz. Ama olan aslında bunun nerdeyse tam tersi. Nehirlerdeki su da hafif tuzludur – yani, nehirlerin suyu okyanusa oranla 70 kat daha az tuzlu.
- Her yıl okyanusa sadece nehirlerden 4 milyar ton tuz taşınıyor. Gezegenimizin var olduğu milyarlarca yılı göz önüne aldığımızda, okyanuslarda ne kadar tuz toplandığını hayal edebilirsiniz
- Deniz tuzu HİDROKLORİK ASİT ten, nehir tuzu ise KARBONİK ASİT ten türetilir. Günümüzde ise daha fazla bilim insanı, okyanusların volkanik faaliyetler nedeniyle, en başından itibaren suların tuzlu olduğuna inanıyor.
- En belirgin sonucu, denizde yaşayan sayısız yaşam formunun yalnızca tuzlu suda var olabileceği gerçeği göz önüne alındığında, tatlı suda hayatta kalamamaları olacaktır
- Denizlerde yaşayan bu türler hayatlarını kaybedecekleri için, geçimleri sadece balıkçılık sektörüne bağlı olan ülkeler ve aynı zamanda ihracat yaptıkları ülkeler de ciddi bir sıkıntı yaşayacaklar ve besin kaynaklarını kaybedecekler!
- Algler hem bitki hem de hayvan olduğu için benzersizdir. Hayvanlar gibi, algler de çevrelerindeki organik maddeleri besleyebilirler. Ve bitkiler gibi fotosentezin bir parçasıdırlar
- Dünyadaki iklimi daha dayanılır ve yaşama uygun hale getiren şey, okyanustaki akıntılardır. Okyanusların tuzunu alırsanız, bu akıntılar yok olurlar. Tuzlu suyun donma ısısı da düşüktür. Tuz olmadan, okyanusların daha geniş bölümleri kış aylarında buza dönüşürdü.
- Artı, geri kalan tuz da nihayetinde yine okyanuslara geri dönmeye başlardı! Yerkabuğundaki mineraller tekrar denize dökülüp çözünmeye başlar ve okyanus tabanındaki yarıklardan suya mineral pompalanırdı.