Eğer vegansanız ve yerli dayanışma çalışmasına katılmak istiyorsanız, birincisi ajandanızı alın ve ateşe fırlatın. İkincisi, çenenizi kapatıp yerlilerin sesine kulak vermeye başlayın.
Şu an Kanada olarak bilinen, Tsleil-Waututh ve Skwxwu7mesh (Squamish) Topluluklarının unceded Coast Salish Toprakları’nda (Kuzey Vancouver) yaşıyorum. Kanada’da ve Turtle Adası’nın karşısında, sömürgeci baskının, soykırımın ve asimilasyonun uzun bir tarihi mevcut. Veganların, tekrar etmeyeceğimiz, bilgisine sahip olmaları gerektiği bir tarih.
Çiçek hastalığından, kültür ayrımcılığından, yatılı okullardan, 60’ların vurgunundan ve sayısız diğer soykırım ve asimilasyon girişimlerinden bugüne, bu devleti yöneten sömürgeci tutumda küçük bir değişim görüyoruz. Kültürü baskı altında tutmak için gerçekleşen bu sistematik çaba kapitalizme ve Kanada’ya bağımlılık yaratarak ve tüm toplulukları yoksullaştırarak yerli insanların kendi kaderlerini belirleyebilmelerine etki etmiştir. Bu eziyetin etkilerini ve sürdüğünü bugün görebiliriz. Unceded topraklarını ileride sömürgeleştirmeyi amaçlayan endüstriyel projelerin tehdidinden “Kanada kültürünün” içine işleyen ırkçı klişelere. Yerli halkın hapishane sistemindeki aşırı temsilinden, yüzlerce yerli kadının kaybolması ve öldürülmesi olaylarına dair herhangi bir araştırma yapmayı bir kabul etmeyen muhafazakar hükümetlere.
Bununla birlikte, ilk temastan bu yana, sistematik soykırım ve asimilasyon girişimleri başarılı olmamıştı. Yerli direnişi yenilemeyecek kadar güçlüydü, bugüne kadar süren ve sözümona Britanya Kolumbiyası’nda hızla inşaa edilmekte olan bir direniştir.
Bu direniş inşaa edilirken, toplulukların tarihsel olarak baskının araçları olarak kullanılmış olan mahkemelerde hükümeti ve endüstriyi yenilgiye uğrattıklarını görüyoruz. Boru hattı ve madencilik projelerini bloke etmek ve kendi topraklarını ve isim haklarını yasalaştırmak için yerli kamplarının kurulduğunu görüyoruz. Bu hareket büyürken, toprak, hava, su ve hayvanlar için adalet isteyen yerleşimcilerden de destek büyüyor. Bununla birlikte, yerleşimciler olarak bizlerin, sadece kendi ajandalarımıza uyduğunda bu hareketi kabul etmediğimizi ve geçmişi görünmez kılıp dayanışma içerisinde olmadığımızdan emin olmamız gerekiyor. Meseleleri aşırı basitleştirmediğimizden emin olmamız, ayrıcalıklarımızı bir kenara koymamız ve çalışmamızı nasıl bağımsızlaştıracağımızı dinlememiz ve öğrenmemiz gerekiyor. Bu, bilhassa veganlar için zor görünen bir şey.
Yine de, veganların yerli dayanışması için çalışması ne kadar beklenmedik bir şey olsa da, bu gerçek bir çevresel adalet hareketinin – hayvanların ve insanların kurtuluşu için gerçek ve tek umut olan bir hareket- inşaası için mutlak bir zorunluluktur. Şimdi, hayvan hakları aktivistlerinin kesişme noktaları bularak ve geniş temelli bir hareketin inşaası için çalışarak analizimizi ayrıntılandırmaya başlamasının tam zamanıdır. Bu, genel olarak Kutsal Irmak Kaynakları olarak bilinen Tahltan topraklarında halihazırda elde edilmiş bir şeydir.
Iskut kasabası, çoğu Tahltan olan iki yüzün üzerinde insanın evidir. Burası, Turtle Adasında kalan son gerçek yaban alanlarından biri olan ve yaklaşık olarak Oregon boyutunda bir toprak alanı olan Kutsal Irmak Kaynağı’na en yakın kasabadır. Iskut kasabası ayrıca Klabona Koruyucuları olarak bilinen bir grubun da evidir. Klabona Koruyucuları kendilerini “Iskut, Tl’abāne olarak bilinen Britanya Kolumbiyası, Stikine’nin Kutsal Irmak Kaynakları, Nass ve Skeena Nehirleri yakınlarındaki geleneksel toprakları işgal eden ve kullanan Tahltan yaşlıları ve ailelerinden oluşan bir örgütlenme” olarak tanımlıyorlar.
Son 10 yılda, Klabona Koruyucuları endüstriyel gelişmeye karşı direnişlerinde güçlü bir duruş sergilemişlerdir. Shell’i kendi topraklarından dışarı attılar, Fortune Mineral’lerinin kendi topraklarından dışarı attılar, topraklarda avcılık yapılmasını engellediler, bu Eylül’de bir maden sondaj aletini ele geçirdikten sonra RCMP nişancılarıyla karşılaştılar ve 29 Eylül’de Imperial Metal’e ait Red Chris madenini bloke ederek kutsal bir ateş yaktılar.
Bugünlerde, Klabona Koruyucuları, Tl’abāne’ye (Kutsal Irmak Kaynakları) giden tek yol üzerinde bir av blokajı gerçekleştiriyorlar. Bu blokajı gerçekleştirerek, bir av sporu karşıtı grup olan Yaban Hayatı Savunma Ligi’nden destek istediler. 15 Eylül’den bu yana, Yaban Hayatı Savunma Ligi, yerli olmayan tüm avcıların bölgeye girişini engelleyerek Klabona Koruyucularına destek oluyorlar. Bozayı, ren geyiği, kanada geyiği ve kurt avcılarını yollarından geri döndürdüler.
Yaban Hayatı Savunma Ligi’nin tüm üyeleri vegandır. Blokajdaki ateşte Yaban Hayatı Savunma Ligi için vegan yiyecekler yanlarında da Klabona Koruyucuları için geleneksel yiyecekler pişiyor. Tahltan’ın kutsal topraklarlarındaki aşırı avlanmayı engellemek için birlikte çalışırken, iki grup arasında karşılıklı anlayış ve saygı mevcut.
Neden yaban hayatı savunmayı amaçlayan bir grup veganın yerli avcıların hayvanları öldürmeye devam etmesine yol veren bir blokajın parçası olduğunu sorabilirsiniz? Çünkü bu vegan grubu bir baskı tarihini tekrar etmeninin sömürgeci, tepeden bakan ve köktenci bir tarz olacağının farkındalar. Yerli halkın bölgede avlanmasını durdurması, topraklarını yok etmeyi amaçlayan kapitalizme, sömürgeci hükümete ve endüstriye daha da bağımlı hale gelmelerine neden olacak ve onları sömürgeleştirecektir. Burası, onların korumaya çalıştıkları tüm hayvanlar için bir yuva olan topraklardır. En yakın bakkalın 6 saat uzaklıkta bir yerde olduğunun farkındalar. Onları topraklarında misafir etmiş olan yerli insanlara nasıl yaşayacaklarını söylemeye hakları olmadığının farkındalar. Klabona Koruyucularının, endüstriyel projelere karşı direnişte sadece beslenme biçimlerini değiştirerek bir şeyler yapmış olan insanlardan daha fazla yaban hayatını koruduklarının farkındalar. Endüstri bu toprakları yok etme çabalarını sürdürürken, bu direnişin desteğe ihtiyacının olduğunun farkındalar. Klabona Koruyucuları olmadan koruyacak Kutsal Nehir Kaynakları olmayacağının farkındalar.
Bu makalenin amacı, vegan fikirleri aşağıya çekmek değil, onları yükseltmektir. Bu metin, veganların ister mezbahaların hudutlarından gelsin, isterse sömürgeci devletin hudurlarından olsun herkesin kurtuluşu için mücadele etmeye ve çalışmamızı özgürleştirmeye başlayabilmesi umuduyla yazıldı.
Scott Knowles
Kaynak: Because we must