Bilindiği gibi, 1918'a kadar, Jülyen takvimi Rus İmparatorluğu'nda kullanılmıştır. Bu öncelikle dini geleneğe bağlıydı: Rus İmparatorluğunda Ortodoksluk devlet diniydi. Jülyen takvimi Roma İmparatorluğu'nda Julius Caesar tarafından kabul edildikten sonra adını aldı. Ortaçağın sonlarına kadar, Avrupa’nın tamamı Julian takvimine göre yaşadı, ancak 1582’te Papa Gregory XIII takvim reformu konusunda bir kararname yayınladı. Yeni takvimin kabul edilmesinin ana nedeni, vernal ekinoks gününün Jülyen takvimi ile ilgili bir kayma idi. Bu durum Paskalya tarihinin hesaplanmasında bazı zorluklar yarattı.
Ekim ayında, 1582, Vatikan'ın büyük nüfuza sahip olduğu en muhafazakar Katolik ülkeler olan Gregoryen takvimine geçti - İspanya, Portekiz, Polonya-Litvanya Birliği ve İtalya. Aralık ayında, Gregoryen takvimi Fransa’nın 1582’ini ve 1583’i, Avusturya’yı, Bavyera’yı, Flanders’i, Hollanda’yı ve bir çok Alman ülkesini kabul etti. Diğer birçok Avrupa ülkesinde, geçiş kademeli olarak gerçekleştirilmiştir. Her şeyden önce, Avrupa’nın protestan devletleri, Papa’nın getirdiği takvimi kullanmayı reddetmenin temel öneme sahip olduğu Gregoryen takvimine itiraz ettiler. Ancak yine de takvim reformundan bile kaçınamadılar. Böylece, İngiltere'de, Gregoryen takvimi sadece 1752 yılında kabul edildi. Bir yıl sonra İsveç, Gregoryen takvimine taşındı. Yavaş yavaş Asya ülkeleri aynı zamanda Gregoryen takvimine de geçti; örneğin, 1873'te, Japonya'da, 1911'de - Çin'de (daha sonra Çin yine Gregoryen takvimini terk etti ve sonra tekrar geri döndü) tanıtıldı.
Birçok ülkede Gregoryen takvimine geçişin acısız olmadığı unutulmamalıdır. Örneğin, 1752’teki yeni takvime geçen İngiltere’de bile, meydana gelen değişikliklerden memnun olmayan insan isyanları vardı. Rusya'da, aksine, 1700 yılında Peter I, modernizasyon politikası izleyerek, Julian takvimini tanıttı. Belli ki, sosyal ve kültürel yaşamın kardinal reformuna yönelik çabaları ile Peter, Gregoryen takvimine geçiş konusunda çok olumsuz olan Ortodoks Kilisesi'ne karşı gitmeye hazır değildi. Rusya İmparatorluğu'nda, Gregoryen takvimine geçiş hiçbir zaman uygulanmadı. Bu, Avrupa ile ekonomik, kültürel ve politik ilişkilerde sayısız zorluklar içeriyordu, ancak kilise Jülyen takvimini sürdürmekte ısrar etti ve Rus hükümdarları pozisyonuna itiraz etmediler.
XIX yüzyılın ilk yarısında, modernleşmenin savunucuları, özellikle bu zamana kadar İngiltere’yi de kapsayan Avrupa’nın Protestan ülkelerinin yer almasından bu yana, Gregoryen takvimine geçme isteğinden bahsetmeye başladı. Ancak, Halk Eğitim Bakanı General Karl Lieven takvim reformuna karşı çıktı. Elbette Ortodoks Kilisesi tarafından desteklendi. XIX yüzyılın ikinci yarısında, Dmitri Mendeleev yeni bir takvime geçmenin gerekliliği hakkında konuştuğunda, Kutsal Sinod temsilcileri bu kadar büyük çaplı bir reform için zamanın henüz gelmediğini söyleyerek hızla durdu. Kilise, Julian takvimini terk etmek için herhangi bir sebep görmedi, çünkü birincisi, Ortodoks geleneğinde yüzyıllarca kullanıldı ve ikincisi, Gregoryen takvimine geçtiyse, İlahi Hizmet Şartı kaçınılmaz olarak Kutsal Paskalya kutlamalarının tarihine göre hesaplandığı için ihlal edilecekti. Jülyen takvimi ile de yakından ilişkili olan özel ay-güneş takvimi.
Rusya’daki monarşiyi deviren yılın Şubat 1917 devrimi, ülkenin yaşamındaki en çeşitli büyük çaplı değişikliklerin itici gücü idi. Ülkenin Geçici Hükümet tarafından yönetildiği dönemdeyse, taslak takvim reformu geliştirilmeye başlandı. Yazarları, Gregoryen takvimine geçmenin bir gerekliliği olduğuna inanıyordu, çünkü resmi belgelerde ve mektuplarda tarih yazılmasının, özellikle diğer ülkelerdeki olaylara tahsis edilmeleri ya da diğer ülkelerde yaşayan muhataplara gönderilmeleri durumunda, çok uzun zaman önce kullanıldığından beri. Ancak, şubat ayından ekim ayına kadar olan dönemde 1917, ülkede takvim reformu yapmak mümkün değildi - Geçici Hükümet buna bağlı değildi.
Yılın Ekim Devrimi 1917, nihayet Rusya’yı takvim değişikliğine getirdi. Elbette, ateistler - Bolşevikler Ortodoks ve Katolik kiliseleri arasındaki dini çelişkileri umursamadılar, hatta düşünmediler hikayeler Gregoryen takvimi oluşturun. Ancak Bolşeviklerin söylediği gibi “tüm ileri insanlık”, o zamanın Gregoryen takvimine geçtiğinden beri Rusya'nın da modernleşmesi istendi. Eski dünyadan vazgeçerseniz - takvim dahil her şeyde. Bu nedenle, takvim reformu sorunu Bolşeviklerle çok ilgilendi. Bu, en azından Kasım ayında 16’te 29’in (1917), RSFSR’nin Halk Komiserleri’nin ilk toplantılarından birinde, Gregoryen takvimine geçme gereği ile ilgili bir soru ortaya çıktığını doğruladı.
Gregoryen takviminin "laik" karakteri belli bir rol oynadı. Takvim Avrupa’da Papa’nın girişimi ile tanıtılsa da, Rus Ortodoks Kilisesi, Gregoryen takvimine geçmek istemiyordu. Ocak 23 (Şubat 5) 1918 Ortodoks Kilisesi, laik ve kilise takvimlerini sınırlama konusunda nihayet yeni hükümetin ellerini çözen devletten ayrıldı. Bolşevikler, Julian takvimini terk ederek Ortodoks Kilisesi'nin pozisyonlarına bir darbe daha vermeye karar verdi. Aynı toplantıda, kilisenin devletten ayrıldığı Halk Komiserleri Konseyi, yeni takvime geçiş için özel bir komisyon oluşturdu. İki olası senaryo sundu. İlk seçenek, her yıl 24 saatleri atmadan, yeni bir takvime yumuşak ve aşamalı bir geçiş yaptı. Bu durumda, takvim reformunun uygulanması 13 yıllarını alacak ve en önemlisi, Rus Ortodoks Kilisesi'ni tamamen tatmin etmiş olacaktı. Ancak Vladimir Lenin, Gregoryen takvimine anlık ve hızlı bir geçişi öngören daha radikal bir değişkene yöneldi.
24 Ocak (6 Şubat) RSFSR Halk Konseyi Komiserlerinden 1918, Batı Avrupa takvimini Rusya Cumhuriyeti’nde tanıtan bir kararname kabul etti ve iki gün sonra Ocak ayındaki 26 (Şubat’ın 8’i) Lenin'e ek olarak, Dışişleri Komiseri Asistanı Georgiy Chicherin, Halkın Çalışma Komiseri Alexander Shlyapnikov, RSFSR Ulusal Ekonomi İçişleri Komiseri RSFSR Yüksek Komiseri Grigory Petrovsky Halkın Çalışma Komiseri Yardımcısı Alexander Shlyapnikov belgeyi imzaladı. Yeni takvime geçmenin nedeni, Rusya'da "neredeyse bütün kültürel uluslarla" aynı şekilde zaman hesaplamasını oluşturma ihtiyacıydı.
Ocak 1918'in sona ermesinden sonra karar verilen yeni takvimi girin. Bu amaçla, Halk Komiserleri, Ocak ayındaki 31’ten sonraki ilk günü Şubat 1918’in Şubat’ındaki 1’in değil, Şubat ayının 14’in Kararda ayrıca, Şubat 1918 ile Şubat 1 arasında gerçekleşen sözleşmeler ve yasalar altındaki tüm yükümlülüklerin, on üç günün yükümlülüklerini yerine getirmek için son tarihe ekleyerek Şubat 14 ile Şubat 14 arasındaki sürelere devredildiğini vurguladı. On üç günün eklenmesiyle, Şubat 27'ten 14 1'e kadar olan tüm yükümlülükler sayıldı ve 1918 Temmuz 1'ten gelen yükümlülükler, yeni Gregoryen takviminin sayısına göre kabul edildi. Ayrıca, kararname, cumhuriyet vatandaşlarına maaş ve ücret ödemelerini de düzenlemiştir. 1918 Temmuz 1'ten önce, eski takvime göre eski takvimdeki sayıyı parantez içinde belirtmek gerekiyordu ve Temmuz 1918'daki 1'ten yalnızca Gregoryen takvimindeki sayıyı belirtmek gerekiyordu.
Ülkeyi Gregoryen takvimine taşıma kararı kaçınılmaz olarak din adamları ve ilahiyatçılar arasında tartışmalara neden oldu. Zaten Ocak 1918'in sonunda, takvim reformu Tüm Rusya Yerel Konseyi'nin tartışma konusu oldu. Bu tartışma hakkında ilginç bir tartışma vardı. Profesör İvan Alekseeviç Karabinov, Eski İnananlar ve diğer otosefali kiliselerinin, Gregoryen takvimine geçme önerisiyle aynı fikirde olmayacağını ve eski takvime göre kilise tatillerini kutlamaya devam edeceğini belirtti. Bu durum, sırayla, Ortodoks kiliselerinin birliğini ihlal edecektir. Bir başka konuşmacı olan Profesör İvan İvanoviç Sokolov da, Rus Ortodoks Kilisesi'nin eylemlerini diğer otoküre kiliseleriyle koordine etmeden bağımsız bir şekilde takvim reformuna karar verme hakkının bulunmamasına dikkat çekti. Bir rahip olmayan Petrograd Basın Komitesi üyesi olan Mitrofan Alekseevich Semenov da, Bolşevik kararnamelerine hiç cevap vermemeyi önerdi ve böylece yeni bir takvime geçme ihtiyacından kaçınıldı.
Moskova İlahiyat Akademisi'nde profesör olan ve yüksek dini okullardan Ortodoks Rus Kilisesi Yerel Konseyi üyesi olan Sergey Sergeevich Glagolev, değişen koşullarda kilisenin gökyüzüne giderek daha fazla katılmayacağından eski takvimde kalmasının mümkün olmadığını vurguladı. eski, julian takviminde kalma zamanı. Dahası, Glagolev raporunda, bu kadar ciddi bir sorunun ancak tüm otosefali Ortodoks kiliselerinin rızasıyla çözülebileceğini belirtti.
Nihayetinde, ibadet departmanı ve devletin kilisenin yasal statüsü departmanı, 1918 yılı boyunca eski stille yönlendirilmeye karar verdi. 15 Mart 1918 İlahi Hizmetler Departmanı, Vaaz Verme ve Rus Ortodoks Kilisesi Kilisesi, kilise-kanonik bakış açısına göre, takvim reformu meselesinin tüm otosefali kiliseleriyle koordinasyon olmadan çözülmesinin mümkün olmadığına karar verdi. Bu nedenle, Rus Ortodoks Kilisesi’nin Jülyen takviminde bırakılmasına karar verildi.
1923 yılında, Sovyetler Birliği'nin beş yıldır yeni bir takvim altında yaşadığı kilise, bir kez daha takvim reformu konusunu gündeme getirdi. İkinci Yerel Konsey Moskova'da yapıldı. Metropolitan Antonin, kilisenin ve inananların Gregoryen takvimine hızlı ve acısız bir şekilde geçebileceğini ve geçişin kendisinde günahkar bir şey olmadığını, üstelik kilise reformu için gerekli olduğunu söyledi. Sonuç olarak, Yerel Konsey kilisenin Gregoryen takvimine geçişini ilan eden ve 12 Haziran 1923'ten bir karar aldı. İlginç bir şekilde, karar, konseydeki katılımcıların yeni bir tarza geçmeye tamamen hazır olduklarını belirten tartışmayı uyandırmadı.
Patrik Tikhon, 1923'in sonbaharındaki mevcut durumla bağlantılı olarak, İkinci Yerel Konsey kararını çok aceleyle kınadığı, ancak kilisenin Gregoryen takvimine geçiş olasılığını vurguladığı Mesajını yayımladı. Resmen, Rus Ortodoks Kilisesi’nin Ekim 2 1923’tan itibaren Gregorian hesabına aktarılması planlanıyordu, ancak Kasım 8’te, Kasım 1923’te Patrik Tikhon bu fikri reddetti. İlginç bir şekilde, 1924-1929 sürüm takvimlerinde, kilise takviminde Gregoryen takvimine geçiş gerçekleşmiş gibi kutlandı. Örneğin, Noel Aralık 25 ve 26'te kutlandı. Yine kilise, 1948'ta Gregoryen takvimine geçme konusunu gündeme getirdi, ancak hiçbir zaman olumlu bir şekilde çözülmedi. Aktif hükümet yanlısı lobiye rağmen, çoğu kilise hiyerarşisi “ayrılıkçı” olmak istemedi ve Gregoryen takvimini diğer otosefali kiliseleriyle koordinasyon içinde kabul etmek istemedi.
Tabii ki, Sovyet Rusya, Gregoryen takvimine geçen son ülke değildi. 1919'te, Gregoryen takvimi Romanya ve Yugoslavya tarafından 1924'te Yunanistan tarafından tanıtıldı. Türkiye, 1926’te, Mısır’ın 1928’inde belirli özellikleri olan Gregoryen takvimine taşındı. Şu anda, Jülyen takvimi dünyanın en eski Hıristiyan devletlerinden biri olan Etiyopya'da yaşamaya devam ediyor. Ayrıca, Rus, Gürcü, Sırp, Kudüs, Polonya Ortodoks kiliseleri, Romanya Ortodoks Kilisesi'nin Bessarabian metropolü ve Ukrayna Rum-Katolik ve Rus Rum-Katolik kiliseleri, takvime Jülyen takvimine göre önderlik ediyor. İlginçtir ki, Polonya Ortodoks Kilisesi, Julian takvimine ancak 2014 yılında, bundan önce, uzun bir süre için Gregoryen takvimine denk gelen yeni Julian takvimine göre zamanı hesaplayarak geri döndü.