Savaşçı ve Amazonlar - Targinia'dan duvar resimleri, 370 - 360 BC. Floransa Arkeoloji Müzesi.
Herodot, Etrüsklerin Lidya, Küçük Asya'daki bölgeler olduğunu ve adlarının Tiren veya Tyrsens olduğunu ve Romalıların onları tusk (bu nedenle Toskana) olduğunu yazan Apennine yarımadasına nereden geldiklerini yazdı. Uzun bir süre, Villanova kültürünün onların kültürü olduğuna inanılıyordu, ancak şimdi daha fazla İtalyan halkıyla diğer yerel halkla da ilişkili. Ancak, Lidya yazıtlarını deşifre ettikten sonra, dillerinin Etrüsk ile ilgisi olmadığı anlaşıldığı için bu bakış açısı eleştirildi. Modern bakış açısı şudur: Etrüskler bu şekilde Lidyalı değillerdir, fakat daha küçük, Asya'nın batı kısmındaki Hint öncesi Avrupa öncesi insanlar, "deniz halklarına" aittirler. Ve Truva'nın yıkılmasından sonra İtalya'ya taşınan dövülmüş Truva atlarının lideri Aeneas hakkındaki antik Roma mitinin onlarla bağlantısı çok olası. Bazı nedenlerden dolayı, günümüzde arkeolojinin verileri, çok sayıda insandan yeterince ikna edici değildir: “hepsi toprağa gömülü olan tüm sahtekarlardır” - bu “kazmanın” bir hedefi olabileceğini (veya sahip olduklarını) tamamen anlaşılmaz olmasına rağmen savunurlar. Genel olarak, amacın aynı olduğu ortaya çıkıyor: “Rusya'ya saldırmak”. Ancak, bu “olayın” amacı yine anlaşılmaz. 1917 devriminden önce Rusya, yöneticileri Avrupa'nın yönetici evleriyle çok yakından ilgili bir imparatorluktu. Yani, bunun bir anlamı yoktu. Devrimden sonra, ilk başta hiç kimse ciddiye almadı, yani, neden kırgın ve öfkeli ve yere para gömmek? Fakat bir şeyi gerçekten hayal etmeye başladığımızda, bir şeyi gömmek için çok geç oldu - bilimin kazanımları herhangi bir sahneyi tanımamıza izin veriyor.
Ve tam da bu bilim bize, Herodot ve arkeologların haklı olduğuna dair en önemli kanıtı verdi. Eski Etrüsklerin, modern Türkiye topraklarında yaşadıkları Küçük Asya'dan İtalya'ya taşındıkları kanıtlanmış sayılabilir. Tuscan bölgesi sakinlerinin (eski Etruria) sakinlerinin genetik verilerini Türkiye'den gelen vatandaşlarla karşılaştırırken, Torino Üniversitesi'nden bilim adamları açıkça benzer oldukları sonucuna vardılar. Yani, Herodot’un bildirdiği Apennine Yarımadası’nın eski sakinlerinin Küçük Asya kökenli olduğu doğru! Casentino'nun Toskana Vadisi sakinlerinin ve Volterra ve Murlo şehirlerinin DNA'sı incelenmiştir. Genetik materyalin donörleri, bölgede en az üç nesil yaşayan ve isimleri bu bölge için eşsiz olan ailelerin erkekleridir. Oyun kromozomları (babadan oğula bulaşan), İtalya'nın diğer bölgelerinden, Balkanlardan, Türkiye'den ve Ege Denizi'ndeki Lemnos adasından birçok kromozomla karşılaştırıldı. Doğudan gelen genetik yapıya sahip eşleşmeler, İtalya'dan daha fazla çıktı. Öyleyse, Murlo sakinleri, yalnızca genel olarak Türkiye sakinleri arasında bulunan genetik bir varyant keşfedildi. Burada, dedikleri gibi - her şey, tartışacak bir şey yok.
Gamalı haçlı Etrüsk kolye, 700 - 600 M.Ö. Bolzen, İtalya. Louvre Müzesi.
Doğru, hala dilbilim var, ancak Etrüsk dilinin kökeni sorununa henüz ayrıntılı bir cevap veremez. 7000'ten daha fazla Etruscan yazıtı bilinmesine rağmen, herhangi bir dil ailesi ile ilişkisi bulunamamıştır. Bu yüklü değil ve hepsi bu! Ve hatta SSCB'den araştırmacılar tarafından bile. Ancak Etrüskler Küçük Asya'dan geldiyse ve Lidyalıların atalarıysa, onların dilleri soyu tükenmiş Hetto-Luvian (Anadolu) Hint-Avrupa dilleri grubuna ait olmalıdır. Hint-Avrupa kökenli veriler yeterince ikna edici olmamasına rağmen.
Etrüsk savaşçıları düşmüş bir yoldaş taşırlar. Villa Julia Ulusal Müzesi, Roma.
Ve burada bu anlaşmazlıklara son cevap verildi ... inekler! Piacenza'daki Katolik Kutsal Katolik Üniversitesi'nden Marco Pellecchia tarafından yönetilen bir grup genetikçi tarafından yapılan Toskana ineklerinin mitokondriyal DNA'sı üzerine yapılan bir araştırma, uzak atalarının Asya'daki küçük akrabalarının doğrudan akrabaları olduğunu gösterdi! Aynı zamanda, İtalya'nın tüm bölgelerinden hayvanlar üzerinde çalışıldı. Ve Toskana'daki ineklerin mitokondriyal DNA'sının% 60'inin, Orta Doğu ve Küçük Asya'daki ineklerin mitokondriyal DNA'sı ile aynı olduğu, yani efsanevi Etrüskler'in anavatanında olduğu ortaya çıktı. Aynı zamanda, bu çalışma İtalya'nın kuzeyinden ve güneyinden gelen Toskana inekleri ile sığırlar arasında bir ilişki kurmamıştır. İnekler evcil hayvanlar oldukları için sürülerde uçmadıkları, yüzemedikleri veya göç etmedikleri için, Akdeniz'in sadece bir bölgesinden diğerine gemilerde deniz yoluyla gidebilecekleri anlaşılıyor. Ve o zamanlar Akdeniz'de gemilerde yelken açabilir ve bu ve "en iyi" genleriyle bu şekilde "miras" olabilirdi? Yalnızca "deniz halkları", önce Sardunya'ya, daha sonra da ana karaya yerleşti. Bu arada, Etrüsklerin "Tursh" veya "Turush" un eski aşiret adı, aynı zamanda "II. Deniz halkları" ile savaşta olduğu zaman olan Ramses II döneminin Mısır anıtlarından da bilinmektedir.
O zaman sadece asimile oldular. Slavofililere göre, Slavların ataları olmak için İtalya'yı terk etmediler, yani asimile oldular. Yoksa ... genlerini bugün topraklarında bulamazdık. Bunu yapmak, çok iyi bir zaman alır ... çok iyi bir şekilde "kalıtsal" olabilmek için çiftleşmek. Evet, ayrıca sığırları da çaldılar, çünkü o zamanlar büyük bir değerdi. Ama hayır: Hem insanlar hem de sığırlar - hepsi İtalya'da kaldı. Bu, hiçbir Etrüsk'ün Rus olmadığı ve atalarımızın hiçbir zaman olmadıkları anlamına gelir!
Arezzo'lu Chimera. 5. yüzyılın bronz heykeli MÖ. e. Arkeoloji Müzesi, Floransa.
Şimdi kültür. Karakteristik özellikleri, manevi kültürü veya malzemesi olsun, yer değiştirdiklerinde asla tamamen ortadan kalkmaz. Bu özellikle din için geçerlidir. Etrüsklerin ölenlerin öbür dünyalarına inandıkları ve Mısırlılar gibi ona “gelecek dünyada” gerekli olan her şeyi sağlamaya çalıştıkları bilinmektedir. Sonuç olarak, Etrüskler onlar için mezarlar inşa ettiler, böylelikle memleketlerinin ölenlerine benziyorlar ve onları mutfak eşyaları ve mobilyalarla dolduruyorlardı. Ölüler yakıldı ve küller özel bir semavere yerleştirildi. Ünlü ve güzel heykel lahitleri.
Nekropol Banditachcha'dan eşlerin Etrüsk lahitleri. Polychrome terracotta, VI. Yüzyıl M.Ö. e. Villa Julia Ulusal Müzesi, Roma.
Kişisel eşyalar ve mücevherler, kıyafetler, silahlar ve çeşitli ev eşyaları urn ile birlikte cenaze törenine maruz kalmıştı, yani bir kişinin bedenine bağlı olmayan bir kişinin ruhuna kalıcı bir inanç vardı! Mezarların duvarlarında akranlar, spor oyunları ve danslar gibi her açıdan hoş sahneler çizildi. Anma oyunları, gladyatör savaşları, ölüler için fedakarlıklar - tüm bunların "diğer dünyadaki" kaderlerini hafifletmesi gerekiyordu. Bu konuda, Etrüsk dini, mezarın sadece bir mezar olduğu, Yunanlıların fikirlerinden çok farklıydı, başka bir şey değil!
Baş Etrüsk tanrıları Turan, aşk tanrıçası Turan, Yunan tanrısı Hermes'in bir benzeri olan Tumus, Seflans, ateş tanrısı, Fufluns, şarap tanrısı, Laran, savaş tanrısı, Fean, şafak tanrısı, Voltumna, Nortia, Lara ve ölüm tanrıçası, Kalt, Leu, Kalu, Leu ve Etrüskliler dini görüşlerini kutsal kitaplara yazdılar ve Romalılar daha sonra onları tercüme etti ve özellikle hayvanların içindekileri, göksel işaretlerini ve tanrılar üzerinde “harekete geçecek” çeşitli ritüelleri anlatan servet hakkında birçok ilginç şey öğrendi.
Etrüsk kara vazo waza, resimleme savaşları tasvir eden Waza Metropolitan Müzesi, New York
Birçok eski toplum gibi, Etrüskler yaz aylarında askeri kampanyalar gerçekleştirdi; komşu ilçelere baskın düzenledi, toprakları, değerli eşyaları ve köleleri ele geçirmeye çalıştı. İkincisi, Aşillerin katledilen Patroclus'un anılarını onurlandırmaya çalıştığı gibi, hatıralarını onurlandırmak için ayrılanların mezarlarında feda edilebilir.
Corinthian tipinde Etrüsk kaskı, VI - V yüzyıllar. M.Ö. Dalla Sanat Müzesi, Texas.
Etrüsk döneminin yazılı anıtları parçalara ayrılmıştır, ancak Etrüsklerin orta İtalya'daki üstün Romalılar için neredeyse iki yüzyıl boyunca rekabet ettikleri inancına neden olurlar (c.700 BC - 500 BC), fakat Komşu Roma kültürlerinden ilki, Roma'nın genişlemesine yenik düştü.
British Museum'dan Etrüsk kaskı.