Geçtiğimiz birkaç on yılda, birçok Asya toplumu, bireysel özgürlüğe karşı sözde tiranlığa ve baskıya karşı kendi hükümetleriyle savaşıyor. Çoğu, İlk Değişikliğin bir versiyonu için verilen mücadeleyi içerir . Çoğu, bir tür ifade ve ifade özgürlüğü talep etti.
Hong Kong, 2019'da Çin anakarasındaki tiranlığa karşı protestolarıyla manşetlere çıktı . Myanmar şimdi askeri bir diktatörlüğe karşı verdiği mücadele için manşetlere çıkıyor .
1989 Tiananmen'de meydana gelen en büyük başarısızlığın gelecekteki halk protestolarının herhangi bir şeklini caydıracağını düşünürdünüz, ama olmadı.
Sosyal reformlar bir gecede gerçekleşmez. Şu anda karşı karşıya olduğumuz en büyük sorunlardan biri, iki dizi değer arasındaki mücadeledir: liberalizmin bazı varyasyonları ve otoriterliğin bazı varyasyonları .
Bu, anayasaları veya hükümetleri değiştirmek gibi basit bir soru değil. Değerleri ve inançları kökten değiştirmekle ilgili. Aslında, modern tarihimizin çoğunda, birçok (eski) Asyalı lider, Batı liberalizmini eleştirdi. Örneğin, Malezya eski Başbakanı Mahatir bir zamanlar "insan haklarını" "Batı hükümetlerinin Asya ülkelerini yıkmak için kullandıkları bir araç " olarak eleştirmişti .
Asya toplumlarında demokrasileri savunurken, onlar için aslında nasıl entelektüel zemin inşa ettiğimizi yeniden düşünmemiz gerektiğini düşünüyorum.
Bu nedenle, bu yazıda bizi iki şeye ikna etmek istiyorum.
Birincisi, liberalizmin tipik nosyonları ve kavramları, Asya'da demokrasi fikirlerini temellendirmek için yeterli değildir. Bunun, liberalizmdeki birçok kavramın Batı dışındaki toplumlar için büyük ölçüde anlaşılmaz olduğu ile ilgisi var.
İkincisi ve sonuç olarak, bu toplumların siyaset felsefelerine kültürel olarak duyarlı olmamız gerekiyor. Asya'da demokratik sistemler kurmak imkansız değil. Bunu yapmak için sadece farklı entelektüel malzemelere ihtiyacımız var.
Batılı demokratik idealler, modern liberalizm anlayışlarına dayanmaktadır. John Locke, JS Mill, John Rawls ve benzerleri tarafından kurulan liberalizm geleneklerinden bahsediyorum. İşlerinin çoğu için, genellikle normatifliği ve ahlaki yükümlülükleri " haklara " indirgiyorlar .
Ve bu ünlü liberalist düşünürlerin eserleri konusunda hassas olursak, onların "haklar" ve "özgürlük" fikirlerini büyük ölçüde kabul ettiklerini görürüz. Bireylerin özgür ve atomik varlıklar olduğu varsayımıdır.
On Liberty by Mill'in bu ünlü pasajında şöyle yazıyor:
… Medeni bir topluluğun herhangi bir üyesi üzerinde kendi iradesine aykırı olarak yetkinin haklı olarak kullanılabileceği tek amaç, başkalarına zarar verilmesini önlemektir.… Topluma karşı sorumlu olduğu herhangi bir kişinin davranışının tek kısmı, diğerleri. Yalnızca kendisini ilgilendiren kısımda, bağımsızlığı haklı, mutlaktır. Birey, kendi üzerinde, kendi bedenine ve zihnine egemen olur. - Özgürlük Üzerine, Bölüm 1
Mill, bir bireyin varlığına devlet müdahalesinin ancak başkalarına zarar verdiği için haklı olduğunu savunuyor. Mantıken, kendine zarar verirse, kimse onu durduramaz. " Birey egemen olduğu" için, bireyin kendi varlığı üzerinde "hakları" vardır.
Size demokrasiyi neyin haklı kıldığını soracak olsaydım, muhtemelen "Bu bizim temel insan haklarımız!" Haklar, ırkı, cinsiyeti veya dini ne olursa olsun herkesin sahip olduğu temel özgürlüktür.
Bu hakları nereden alıyoruz?
Tanrı'ya inananlarımız bu soruyu cevaplamakta sorun yaşamayacaktır. Peki ya yapmayanlar?
“Hakların” ve “özgürlüğün” bazı toplumlara yabancı olabileceğine inanmak zor olabilir. Dilsel ve tarihsel olarak, bu terimler, her toplum ve siyaset felsefesi tarafından benimsendiği sürece "evrensel" değildir.
Dilbilimsel olarak, birçok Asya toplumunun "haklar" ve "özgürlük" için hemen çevrilebilir bir terimi yoktur. Örneğin, Çince'de "haklar" ın yaygın çevirisi 权力 şeklindedir (quan li okuyun). Ancak terimin doğrudan, kelimenin tam anlamıyla çevirisi “güç” veya “otorite” dir. Hiçbiri "haklar" ın tam anlamını taşımaz.
Bu tür terimler, 19. ve 20. yüzyılın sonlarında Batı emperyalizmi sırasında büyük ölçüde Batı'dan misyonerler tarafından ithal edildi. "Liberalizm", "özgürlük", "özerklik" vb. Terimlerin tümü Batı'dan ithal edildi. Daha sonra kültürel olarak tahsis edildi ve Çin'de yerel olarak tercüme edildi.
Malaycada (Malayca), "haklar" doğrudan Arapça "حق" kelimesinden türetilen "hak" anlamına gelir. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, "doğru olmak" veya "zorunlu olmak" anlamına gelir. Benzer şekilde, "haklar" olarak kesin bir kavramsallaştırma için gerekli herhangi bir liberalizm nosyonunu taşımaz.
Tarihsel olarak, birçok normatif terim, sosyal düzenlerdeki hızlı değişiklikleri takiben rasyonel gerekçelendirmeyi kaybeder. In Etik A Short History , ahlaki filozof Alisdair MacIntyre'ın ahlaki ithalat üç ana kavram, modern Batılı entelektüel tarihin geri kalanı için geliştirilen bu Reformasyon döneminden ortaya çıktığını gözlemler.
Kültürel açıdan yabancı terimleri bir entelektüel sisteme şiddetle zorlamaya çalışmak, bir çocuğa İncil'le vurarak vaaz vermeye benzer. Muhtemelen işe yaramaz. Aynı zamanda, Asya'daki liberal aktivistlerin seslerinin çoğunun sağır kulaklara inme eğiliminin nedeni de bu.
Dahası, geleneksel değerlere ne pahasına olursa olsun Batı demokratik değerlerinin radikal bir şekilde benimsenmesini savunanlar kültürel soykırımı savunmaktan farksızdır. Demokratik değerlerin diğer değerlerden daha üstün olduğu inancına tutunanlar, demokratik sisteme olan inançlarını da yeniden değerlendirmelidir.
Kültürel duyarlılık, Batı demokratik değerlerinin çeşitli Asya kültürel değerlerimizle uyumlu bir şekilde bütünleşmesi için çok önemlidir. Öte yandan kültürel kayıtsızlık işe yaramazdı.
Profesör Li Chenyang, kültürel etkileşimlerin tarihini incelemenin kültürel kayıtsızlığa bir çözüm sağlayabileceğini öne sürüyor. " Konfüçyüsçü Değer ve Demokratik Değer " adlı makalesinde şöyle diyor:
Tarih, değerlerin nasıl dengeleneceği konusunda ipuçları verir. Çin'deki mevcut üç büyük değer sistemi, Konfüçyüsçülük, Taoizm ve Budizm, uzun süredir birlikte var olmuştur. Wing-Tsit Chan'ın gözlemlediği gibi: "Çinlilerin çoğu Konfüçyüsçülük, Taoizm ve Budizm'in üç sistemini takip ediyor ve genellikle olaylara çoklu bir yaklaşım getiriyor."
Aslında, çağdaş Çin kültürü, hala yaygın olarak Konfüçyüsçülük olarak anılsa da, Konfüçyüsçülük, Taoizm ve Budizm'in bir karışımıdır. Bu felsefelerin her biri yakından incelendiğinde, karşılıklı entegrasyon entelektüel (ve mantıksal olarak) olarak imkansız olduğu sürece, çelişkili değerlere ve taahhütlere sahip oldukları anlaşılacaktır.
Klasik Taoizm, acımasız Konfüçyüsçülük eleştirisiyle popüler hale getirildi. Budizm Çin'e ilk girdiğinde, birçok kavram ve fikir anlaşılmazdı. Çoğu Konfüçyüsçü ve Taoist yorumlarla tercüme edildi.
Li , değerler hakkında düşünme şeklimizi eleştirmeye devam ediyor .
Düşünme, her zaman tutarlı bir model izleyen doğrusal bir süreç değildir. Batı'da insanlar, üniter bir rasyonaliteyi aşırı vurgulayarak bunu gözden kaçırma eğilimindedir. İnsanların, dönüşümlü olarak takip edilebilecek farklı değerleri, arzuları ve ihtiyaçları vardır.
Li, geleneksel Konfüçyüsçü değerleri modern liberalizm ve demokratik değerlerle savunmaya çalışan birçok çağdaş Çinli filozoftan biridir.
İlk Katolik misyoner Francis Xavier , Japonlara Hıristiyanlığı vaaz etmek için Japonya'ya girdiğinde, yerel Budist rahiplerden "Tanrı" anlamına gelen yerel bir terim istedi.
Asya'da Xavier ile karşılaşan Japonca bir çevirmen " Dainichi " dedi .
Dainichi , ikinci bir misyoner Danichi'nin gerçekte kim olduğunu anlamadan önce bir süre Hristiyan Tanrısıydı .
Evet, tüm evrenin kaynaklandığı Kozmosun Yüce Buda'sı gerçekten de Yaradan'ın titreşimlerine sahipti.
“Haklar” ın (ve daha pek çok Batılı liberal fikrin) anında tercüme edilmesine direnmesini beklemeliyiz. Batı dışındaki birçok toplum için anlaşılmaz kalmalıdır.
Bir kültürün anlamlı bir şekilde benimseyebilmesi için değerlerin kültürel olarak yorumlanması gerekir. Umut edilebilecek en iyi şey, terimlerin biraz kesin bir kavramsallaştırılması ve bu değerlerin takdir edilmesidir.
Bugün Asya'da demokrasilerin kurulmasını "haklar", "adalet", "eşitlik" vb. İle meşrulaştıran birçok hareket gördük. Kuşkusuz bunlar, demokratik bir toplumda vaaz edilmesi gereken temel değerler. Ancak, bu terimlerin onlar için büyük ölçüde anlaşılmaz kalacağı da anlaşılmalıdır.
İlerlerken, farklı kültürlerin bunları uygun şekilde yorumlayabilmesi için demokratik fikirleri ve kavramları uygun şekilde yeniden yapılandırmalıyız. Çin felsefesindeki yaygın bir yaklaşım, bu liberalist kavramları geleneksel Konfüçyüsçü değerlerle yeniden inşa etmek ve yeniden yorumlamaktır.
Bu görev şüphesiz yüce. Konfüçyüsçü felsefede Batı demokratik değerleriyle temelde bağdaşmayan birçok ilke ve değer vardır.
Li, bunlar uzlaşmaz olsa da, liberalizmin Çin toplumuna değer katamayacağı anlamına gelmediğine inanıyor. O yazıyor ,
Bazı insanlar demokratik olmaktan çok Konfüçyüsçüdür ve Konfüçyüsçü değerlere demokratik değerlerden daha çok değer verirken, diğerleri Konfüçyüsçüden daha demokratiktir ve demokratik değerlere Konfüçyüsçü değerlerden daha fazla değer verir. Belki daha da önemlisi, Konfüçyüsçülük ve demokrasinin değerleri aynı bireyde bir arada var olabilir. Birbiriyle tutarlı olmayan çeşitli değerler takip edilmeye değer olabilir. Durum buysa, aralarında hassas bir denge kurmamız gerekir.
Asya'da demokrasiye karşı çıkmıyorum - tam tersi. Tartıştığım şey, onu inşa etmek için kültürel olarak daha duyarlı bir yaklaşım. Bunu yapmak için iki küçük tez öneriyorum.
Birincisi, birçok Batılı liberal değer (demokrasi için temel olanlar) Batı dışında büyük ölçüde anlaşılmazdır. Asya'nın çoğu dilsel ve tarihsel olarak Batı liberalizminin doğru gelişiminden dışlanmıştır. Liberalizm kavramları büyük ölçüde Batı'dan ithal edildi.
İkincisi, Asya toplumlarının sosyo-politik iklimine kültürel olarak duyarlı olmamız gerekiyor. Çoğu liberal eğilimleri paylaşmıyor. Ancak bu, bir demokrasi inşa etmenin imkansız olduğu anlamına gelmez. Bunu zaten mevcut kültürel ve entelektüel materyallere dayanarak yorumlamalı ve inşa etmeliyiz.
Felsefenin bazen karmaşık görünebileceğini biliyoruz. İşleri kolaylaştırmak için, yolculuğunuzda size rehberlik edecek en iyi makaleleri, haberleri, okuma listelerini ve diğer ücretsiz kaynakları bir araya getiriyoruz. Bizimle devam etmek için bizi Medium'da takip edin ve ücretsiz mail listemize kaydolun.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
Artık anlamıyorum. Artık neyin "vuruş" olduğunu doğru bir şekilde ölçmek neredeyse imkansız görünüyor.
Doğası gereği, spor bizi rekabet etmeye zorlamak için tasarlanmıştır. Rekabetçi sporcular olarak, diğer sporculara karşı sürekli rekabet etme baskısına kapılmak kolaydır, ancak ya dış rekabete odaklanmak yerine, odak noktanızı iç rekabete kaydırsaydınız? Bu, başkalarını yenmeye çalışmak yerine kendinizle rekabet etmek ve kendi performansınızı geliştirmek için çabalamak anlamına gelir.
Yaratıcılık en çok aranan niteliklerden biridir ve istediğimiz şeylerin çoğunun sadece Google'da arama ve kopyala/yapıştır veya sohbet GPT'si kullanılarak yapılabileceği yerlerde önemi daha uygun olamazdı. Ama önce önyargıyı belirlememe izin verin.
Yapay Zekaya Giriş Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.
Sarı laboratuvarımız Olivia, biz neredeysek orada olmayı severdi. Burada 2016'da Krater Gölü'nde 21 metrelik bir karavanda 90 günlük kros yürüyüşümüzde donuyorduk.