bir duruma aşırı manâ yüklemek çoğu zaman yanıltıcıdır, nasıl bakıyorsak öyledir sanarız çünkü. o bakışı değiştirebilmek mutluluk getirir. özetle: her zaman haklıyım diyen insan mutsuz olur, kibrinde boğulur. haklı olsa bile insanların en nihayetinde “insan” olduğunu unutmamalı. bize dayatılan devlet de, aile de, çoğu zaman ikili ilişkiler de bu yüzden arızalı ve sakıncalı işte, ben hep haklıyımcıların zulmü dünya.