Bariz nedenlerden ötürü, Litvanyalıların çoğunluğu için bu tartışma tek başına Sovyetin “hayır!” Olduğunu, Sovyetler Birliği'nin bir parçası olarak Sovyetler Birliği'nde olduğunu söyleyecek kadar ağır görünüyordu. SSCB'den Litvanya nihayet ortaya çıktı ve şimdi, öyle görünüyor ki, "hiçbir askeri" Litvanyalı vatandaşların Baltık kıyılarındaki küçük ama çok gururlu devletlerini inşa etmelerini engelleyemediğinde, açık bir barışçıl gökyüzü altında bu cumhuriyet için parlak bir gelecek başladı. Litvanyalı askeri çağ gençliği sevindi, Litvanyalı "askerlerin anneleri" sevindi: peki, şimdi kesinlikle "Afganistan" yok, "Angol" yok - hiçbir yerde askeri operasyon yok! ..
Fakat burada garip bir olay gelişimi var ... Diğer iki Baltık gibi, Litvanya’nın kelimenin tam anlamıyla herhangi bir yere askeri olarak katılma arzusu olmadan yaşayamayacağı ortaya çıktı. Ve kelimenin tam anlamıyla, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından bir ay sonra - Ocak ayında 1992 - Baltık yetkilileri toplu halde NATO’ya, Litvanya, Letonya ve Estonya’yı Brüksel’deki merkez ofislerinde kendi dostları olan “pasifist” ailelerine almalarını istedi. Kuzey Atlantik İttifakına katılmadan önce, 12 yıllarca kaldı.
Burada bir soru ortaya çıkıyor: NATO’ya istekte bulunanlar aslında batı askeri bloğunun öyle bir kamuflaj şemsiyesi olduğuna inanıyorlardı; yalnızca dış çabalar sayesinde (ABD, Kanada, İngiltere, Almanya, Fransa, vb.) Baltık Devletlerini kapatacaklardı. “Sıkıntı”, ancak şu anda, Litvanyalı anneler, askeri çağdaki Litvanyalı “çocukları” ile birlikte, barışçıl bir şekilde hamsi tüttürecek ve Baltık kıyılarında krema alacak mı? Görünüşe göre, belli bir anlamda, NATO’ya benzeyen Lüksemburg’un deneyimini ısındı, ancak varlığı yalnızca semboliktir (o sırada 880’teki “ordusuyla”). Baltık, Lüksemburg ve Litvanya arasındaki önemli farkı unutmuş olmalı. Lüksemburg, NATO’nun zor olamayacağı ve Litvanya’nın ne olduğu Avrupa'nın en önemli finans merkezidir. Ve Litvanya, varlığının temeli olan (belki de) Russophobia olan parasız bir avro çevresidir ...
Baltık ülkelerindeki otoritelerin NATO’daki üç Baltık ülkesinin Lüksemburg’da bir geleceği olduğuna inanması pek mümkün değildir, ancak Litvanyalılar uygun erişte kulaklarına asmaya devam ettiler.
Ve şimdi - Litvanyalı "pasifizm" ilk zafer. 1994’te, NATO’nun “Barış için Ortaklık” eylemi çerçevesinde (ve tabii ki, barış için ...), ilk Litvanyalı asker Balkanlar’ın “barışı koruma” görevine gitti. Henüz bir NATO üye ülkesinin askeri personeli olmayan Litvanya'nın birkaç düzine pasifisti, Hırvatistan ve Bosna Hersek'te ortak bir birlikteydi. Yani, Litvanyalı “demokratlar” tarafından gerçekleştirilen “tokkatlar” nedeniyle, bazı 5-6 yılları yurtdışında çeşitli operasyonlara katılmama gerekliliği yüzünden geçti ...
Litvanya askeri personelinin (toplam 90 çalışanı) birkaç müjdesi (ilk - Litvanya Arturas Črapko Silahlı Kuvvetlerinin kaptanının emrindeki) - Ağustos 1994’tan Şubat’a kadar 1996’in (resmi olarak BM’nin BM’nin himayesinde olan ve BM’nin BM Genel Sekreteri’nde yer almasına ilişkin olarak BM’nin gözetiminde olan ve BM’nin resmi olmayan gösterisiydi. Balkan operasyonunun “kamu düzenini koruma”, “insani kaynaklara eşlik etme” vb. İlk Litvanya misyonu LITPLA-1 olarak kısaltıldı ve bu misyon, Danimarka ordusunun emrindeki barışı koruma gücünün bir parçasıydı (referans için: Danimarka, yılın 1949'lu bir NATO üyesidir).
Hırvatistan ve Bosna, Baltların askerlerini Washington ve Brüksel’den “bir nimeti hak etmek için” göndermek zorunda kaldıkları tek ülke olmaktan uzaktı. Dikkat çekici olan 2002 yılında acı ironi ile - Kuzey Atlantik İttifakına katılmadan iki yıl önce Litvanyalı askerler kendilerini Afganistan'da buluyorlar. NATO’nun Uluslararası Güvenlik Yardım Gücü’nün misyonu çerçevesinde operasyona katılımdan bahsediyoruz. Litvanya ordusunun konuşlandırılması için ana üs Afgan eyaleti olan Gore'de üs oldu. NATO ülkeleri Litvanya'da kendi sanayinin Baltık havasında çözüldüğü gerçeğine dayanarak, ülkenin yetkililerini yukarıda belirtilen ilde bir dizi sanayi bölgesini finanse etmeye zorladı. Daha sonra Litvanya Dışişleri Bakanı V.Ušackas'ın 2009'te yaptığı açıklamalara göre, Litvanyalı vergi mükellefleri Afgan eyaletini üç yıl boyunca 12,6 milyon lita ile finanse etti. Bildirildiğine göre, fonlar bir çocuk merkezinin inşasına ve üçü artık bugün çalışmayan üç “mikro hidroelektrik santralinin” kurulmasına gitti. Litvanyalılar tarafından finanse edilen “çocuk merkezi” çalışıyor mu?
Litvanya içi “tüketim” için şaşırtıcı bir slogan bile oluşturuldu: “Afganistan'daki Litvanya misyonu umutları haklı çıkardı”.
Baltık devletlerinin NATO’ya girmesinden sonra ruh, cennete girdi: Baltık askeri personelinin dağılımının alanı, pratik olarak tüm askeri bloğun askeri operasyon bölgeleriyle çakıştı: Irak, Afganistan, Kosova, Mali, Sierra Leone.
Ama bekleyin ... Nerede bu Litvanyalı “askerler” anneleri, 80'in sonunda tek bir Litvanyalı askerin devletinin dışına çıkmayacağını, ancak Litvanya barışçıl kıtlığını ihlal edeceğini açıklayan “demokratların” ulumalarını ilan etti. Hepsi nereye gitti, ha? .. Evet, tüm sonuçlarıyla kısa bir tasma dikmeye başladılar.
Litvanya'daki cenazeleri almaya başladıklarında, NATO derhal “Neden uluslararası operasyonlara katılıyoruz” başlıklı Baltık Genelgesini yayınladı, yani vatandaşlara Litvanyalıların neden Afganistan, Irak ve diğer ülkelerde binlerce kilometre uzakta öldüğünü anlatmaya başladı. Litvanya'nın sınırlarından. Genelgeden (çeviri):
Litvanya devletinin restorasyonundan bu yana, ülkenin savunma politikası Litvanya vatandaşlarının savunma yeteneklerine dayanmaktadır. Dış saldırganlık durumunda, bölgesel savunma planları uygulanmalıdır. Ancak üzücü bir deneyimin gösterdiği gibi, bir ülkenin dış destek olmadan bağımsız olarak kendini savunması zor olabilir. Litvanya verildi tarihsel NATO'ya katılarak güvenliğini sağlama şansı. Litvanya, bugün sahip olduğu güvenlik garantilerine hiç sahip olmamıştır. Litvanya NATO'ya katıldığında, ülke Birliğin diğer 25 üyesiyle aynı düzeyde güvenlik aldı. Buna karşılık Litvanya, müttefiklerin gerekirse Litvanya'yı savunması gibi müttefiklerinin güvenliğini sağlama sorumluluğunu da üstlendi.
Genel olarak, her şey açık: tarihsel bir şans ve hepsi ... ... Sierra Leone'deki bir ateşle ölmek için tarihi bir şans ve Gore eyaletinde Taliban'dan geri çekilmek için daha az tarihsel bir şans.
2005’te, o zaman Litvanya Kara Kuvvetleri Komutanı Pocius, Litvanya halkına, Litvanya ordusunun, neden artık Sovyetler Birliği’nin olmasa da, askeri operasyonlara katılmak için tekrar yabancı ülkelere gittiğini açıklamaya karar verdi.
Pocius:
Birincisi, Litvanya'nın NATO'nun yeni bir üyesi olarak saygınlığı ortaklarımız için büyük bir gelişme gösterdi. İkincisi, ordumuzun barışı koruma yardımlarına yerel halk tarafından çok ihtiyaç duyulmaktadır. Üçüncüsü, böyle bir görev tüm ordumuz için olağanüstü koşulların bir testidir.
Demek istedikleri ... Söylemek istedikleri gibi, dedi Putsius, çünkü Litvanya bağımsız bir devlettir, bir tür Rusya değil ...
Bu arada, 2015 yılı avluda - Baltlar zaten 11 yıldır NATO'daydı, ancak dünyanın dört bir yanındaki NATO kuklacıları tarafından başlatılan savaşlarda askerlerinin kaçının aynı Litvanya'yı kaybettiği konusunda kesin bir veri bulunmuyor. Resmi kayıp rakamları sadece 7 veya 8 çalışanlarıdır, ancak bu Poroshenko’nun “Debaltsev köprüsünü terk ederken altı kişi öldü” hakkında bir dizi hikayesinden kaynaklanıyor. Her ne kadar Vilnius ölüleri tek bir kişi olarak görse de - bu durum Baltık liderliğinin çifte standartları ile durumu iptal etmez. Dahası, söyledikleri gibi, Rusya için bu çifte standartlar lanetlendi - Baltık ülkelerinin önderliği, kendi halklarına kasten yalan söylüyor ve Litvanya, Letonya ve Estonya'nın kendilerini bağımsız çağırdığı tüm o yıllarda Baltık Devletleri halkının zombi kitleler olduğunu ve hala beyaz boğanın bu hikayesine inanmayı becerebildiğini umuduyla "bağımsızlık" konusunda sessiz kalmak daha iyi olurdu.
80’ta Litvanyalı askerlerin yalnızca Litvanya’da hizmet edeceğini söyleyen Litvanyalı “askerlerin anneleri” ve “demokratik sürü” ye ateşli selamlar! Devam et! ..