12 Temmuz 2008 Cumartesi
tTatil düzenimiz iyice oturdu artık. Bugünü de tıpkı dün gibi geçirdik. Ama akşam başkaydı. Gün boyunca gölgesinden istifade edip, oyun ve uyku alanı olarak kullandığımız Deniz Bar'a akşam yemekten sonra da gittik. Biz biralarımızı yudumlarken, Zeyno kollarımda uykuya teslim etti kendini. Hem de bangır bangır çalan müziğe rağmen. Öyle ki, bir süre sonra hemen yanıbaşımızda başlayan canlı müzik bile uyandıramadı O'nu. Ve ne kucağımda arabaya kadar gittiği yol, ne kısa araba yolculuğu, ne misafirhanenin üçüncü katına çıkış, ne de üstünü soyundurma.