Bununla birlikte, aynı zamanda RECOVER baş araştırmacısı olan Horwitz, çalışmanın uzun süreli covid’in Siyah insanlar üzerindeki etkisine dair daha net bir görüş sağlayacağına inanıyor. AIDS Araştırma Vakfı, amfAR’ın kamu politikasından sorumlu başkan yardımcısı ve direktörü Gregorio Millett de aynı fikirde. Bir epidemiyolog olan Millett, Siyahların ABD’de orantısız bir şekilde covid-19 kaptığına işaret eden ilk araştırma makalesinin ortak yazarıydı. “Diğer ırklar veya etnik kökenlerle birkaç karşılaştırmalı analiz yapmak için” yeterli Siyah katılımcı olduğunu söylüyor.
RECOVER hala katılımcı alıyor. İşe alım süresi bittiğinde, proje sonunda uzun süreli covid ve bunun Siyah Amerikalılar gibi alt gruplar üzerindeki etkisi hakkındaki bazı büyük soruları yanıtlamaya başlayabilir. Salgının bu üçüncü yılında, hastalık şimdiden milyonlarca insanın günlük yaşamına gölge düşürüyor. Hükümet yetkilileri veya klinisyenler zaten beyaz olmayan insanlara karşı yığılmış bir sağlık sisteminde eşitliği teşvik etmeyi umuyorsa, hem bir hastalık hem de ekonomik bir olay olarak uzun süreli covid’in yükünü anlamak çok önemlidir.
tıbbi kötü muamele
Ağustos ayı başlarında ABD’de 93 milyondan fazla covid vakası rapor edilmişti, ancak gerçek vaka sayısının çok daha yüksek olduğuna inanılıyor. Covid aşıları ve güçlendiriciler enfeksiyon riskini azaltır, ancak hiçbir garanti vermezler. (Ancak aşıların, çığır açan bir enfeksiyondan sonra uzun süreli covid geliştirme riskini %15 oranında azalttığı düşünülmektedir.)
Ostrosky, covid’den iyileşen hastaları tedavi ederken, onların “üç kovadan” birine düşme eğiliminde olduğunu fark ediyor. Bazıları şiddetli semptomlardan ve organ yetmezliğinden kurtuluyor; diğerleri, covid enfeksiyonu sırasında diyabet gibi kronik bir hastalığa yakalandı; bir de uzun covid olanlar var.
“Bunlar tedavi edilmesi en zor olanlardır” diyor uzun süreli covid hastaları için. “Ciddi semptomları var, ancak organik olarak yanlış bir şey veya altta yatan herhangi bir hastalık bulamıyoruz.”
Bazıları zaten aylarca mücadele etti. Fisher, uzun süreli covid semptomlarının başladığı günü hatırlıyor: 11 Ağustos 2020. El yazısı değişti. Sağ ayağı titremeye başladı. Ertesi sabah, tüm vücudunda yürümesini veya kendine bakmasını engelleyen titremeler vardı.
Doktorlar en sonunda, elektriksel stimülasyon sağlamak ve üst ve alt ekstremitelerindeki titremeleri sakinleştirmek için omurgasına implant yerleştirdiler. Artık kapısının kilidini açabilir ve kendi makyajını uygulayabilir. Aylarca tekerlekli sandalye kullandıktan sonra tekerlekli yürüteç ve bacak destekleri yardımıyla kısa mesafeleri hareket ettirebilir. Ama yine de çalışamıyor.
Fisher, sigortası olduğu, kaliteli tıbbi bakıma erişimi olduğu ve onu savunan bir doktoru olduğu için şanslı olduğunu söylüyor. Ama aynı zamanda bazı sağlık personelinden duyduğu küçümseyiciliği ve küçümseyiciliği de hatırlıyor. Semptomları ciddiye alınmadan önce tekrar tekrar acil servis ziyaretleri yapmak zorunda kaldı. Bu, tıbbi ortamlarda olumsuz deneyimler yaşaması ve bu nedenle kalıcı olarak yaralanması veya ölmesi daha olası olan Siyah kadınlar için nadir değildir.