Farklı ülkelerdeki yol vergileri
Otomobil vergisi almanın genel ilkesi, tüketicileri çevre dostu ve küçük otomobiller satın almaya teşvik etmektir. Aracınız ne kadar az yakıt tüketirse, çevreye verdiği zarar o kadar az olur.
Verginin kendisi farklı şekilde alınır. Bazı yerlerde KDV'ye dahildir, daha sonra kayıt ödemesine veya teknik pasaporta ve ayrıca yıllık ödemeye (İspanya'da) dahildir. Bazı yerlerde, nakliye vergisi yakıt maliyetine dahil edilir ve federal bütçeye veya belediye düzeyindeki bütçeye yapılan ödemeler, satın alınan her benzin biriminden (ABD) yapılır. ABD'de federal ve yerel ücretleri içeren ortalama "yakıt vergisi" oranı yaklaşık 45 senttir. Amerikalı elektrikli araç sahipleri hiç vergi ödemiyor. Onlar için bir nakliye vergisi atama sorunu periyodik olarak artmaktadır, ancak bu henüz çözülmemiştir.
Kuşkusuz, taşımacılık vergisinin alınmasına yönelik böyle bir yaklaşımın avantajları, bürokrasinin tamamen yokluğunu ve makbuzların doldurulması için zaman kaybını ve adaleti içerir. Sonuçta, ödeme araç kullanımının yoğunluğu ile orantılıdır. Eksiklikler arasında yakıt fiyatlarının artması var.
Aynı zamanda, her ülkede tercihli nakliye vergileri tarifeleri de vardır. Örneğin, İspanya'da geniş ailelere %50 indirim yapılabilirken, taksi şoförleri ve engelliler vergi ödemekten tamamen muaftır. Ukrayna'da Çernobil kurbanları, savaş gazileri ve emekçiler ayrıcalıklardan yararlanıyor.
Fransa'da vergi, egzozun saflık derecesine ve motor gücüne bağlı olarak değişir. Çoğu "kirli" araba (off-road "canavarlar" veya süper arabalar) en yüksek oranda vergilendirilir. 2006 yılında Fransız hükümeti, vatandaşları çevre dostu otomobiller satın almaya mümkün olan her şekilde teşvik eden bir dizi önlem aldı.
Danimarka da aynısını yapıyor, bir araba satın alırken KDV'nin ödendiği değerinin% 175'ine ulaşıyor. Buna karşılık, İsrail'de bu değer %117, Belçika'da %20, İngiltere'de %15'tir.
Ek olarak, her ülkenin yetkilileri zorunlu sigorta getirebilir. Örneğin, İsrail'de nakliye vergisi yoktur, ancak zorunlu ve ek araba sigortası gereklidir.
Çin'de hükümet, küçük otomobil alıcılarını güçlü bir şekilde destekliyor. Satın alma vergileri düşürülür ve faizsiz krediler mevcuttur. Bu, medyada çevre dostu otomobillerin geniş bir tanıtımını içerir. Örneğin, bir litre veya daha az deplasmanlı arabalar yıllık olarak 300 yuan (yaklaşık 45 dolar) olarak vergilendirilir. Ancak bu, geleneksel olarak bu tür ücretlerin diğer şehirlerden daha yüksek olduğu Pekin'de. Ancak, en yüksek yıllık oran o kadar kritik değil – 480 yuan (70 dolardan biraz fazla).
Almanya'da 2009 yılında tek bir nakliye vergisi (motor hacmi ve CO2 emisyon hacmi için ödemeler) getirildi.
Japonya'da, yalnızca bir park yerinin mevcudiyeti hakkında bir belge gönderdikten sonra araba satın alma izni alabilirsiniz (1 park yeri için fiyat yaklaşık 1000 dolardır).
Japonya'da ulaştırma vergisi üç türe ayrılır:
1) Bir araba satın alırken — maliyetinin yaklaşık% 5'i;
2) Bir arabayı kaydederken, arabanızın kütlesine ve motor hacmine bağlıdır;
3) Yıllık ödemeler ayrıca motorun kütlesine ve hacmine de bağlıdır (yaklaşık 50-500 dolar).
Avustralya'da herkes için nakliye vergisi, otomobilin maliyetinin %10'u (kamyonlar için %5) kadardır, ayrıca 57.000 dolardan fazlaya mal olan otomobiller "lüks için" vergilendirilir – otomobilin fiyatının% 33'ü.
Singapur'da araba sahibi olmak ve araba kullanmak çok pahalı bir zevktir.
Kontrolsüz miktarda aracın trafik sıkışıklığına yol açacağından korkan Singapur hükümeti, araç sahipliğini ve kullanımını düzenlemek için bir dizi önlem aldı.
Bunlar arasında bir Yetki Belgesi (COE), bir nakliye kotaları sistemi, yol vergileri ve elektronik yol ücretlerinin yanı sıra araçların Kara Taşımacılığı Departmanına zorunlu kaydı bulunmaktadır.
Mayıs 1990'da Singapur hükümeti tarafından kurulan Yetki Belgesi, ülke yollarındaki özel araç sayısındaki artışı azaltma programının bir parçasıdır. Araç sayısındaki yıllık artış% 3'ü geçmemelidir. Yetki Belgesi, yasaklayıcı bir önlem olduğu için Singapur hükümeti tarafından şimdiye kadar uygulanan en tartışmalı ve hararetle tartışılan kamu politikası belgelerinden biridir.
Singapur'da araba satın almak isteyen herkes, araba satın alma hakkı için rekabet etmek, yani aylık sayısı sınırlı olan bir COE almak zorundadır.
COE edinme şeması aşağıdaki gibidir:
1. Öncelikle bir Sertifika başvurusunda bulunmanız ve araba kategoriniz için bir çekilişe katılmanız gerekir. 7 kategoridir, ancak vatandaşlar için uygun olan "küçük", "orta" ve "lüks"tür.
2. Sertifika çekilişi her ayın 1'inden 7'sine kadar yapılır.
3. İnternet veya bir acente aracılığıyla teklif verebilir ve teklifi çoğu yerel ATM'den ödeyebilirsiniz.
4. Teklifinizin %50'si çekilişi düzenleyenlere aktarılacaktır.
5. Her başvuru sahibinin bir çekilişte yalnızca bir teklif hakkı vardır. Davetsiz misafirler bir piyangoya katılamaz. Bu kural şirketler ve kuruluşlar için geçerli değildir. Çoğu araç kategorisi için Sertifika devredilemez.
6. Kazanan bir prim kotası öder. Devir hakkı olmayan bir araç 6 ay içinde tescil edilmelidir; transfer hakkı ile — 3 ay içinde.
COE, 10 yıl boyunca kendi arabanıza sahip olmanıza izin verir, ardından bir araba ya imha edilmek üzere gönderilir ya da başka bir ülkeye satılır. Üçüncü bir seçenek daha vardır: COE'yi önümüzdeki 5-10 yıl için yeniden kaydetmek.
Bu kural otobüs, okul otobüsü ve ambulans gibi belirli araç türleri için geçerli değildir.
Singapur'a ithal edilen tüm arabalar, ad valorem değerinin %31'i oranında zorunlu gümrük vergilerine tabidir.
Ayrıca bir kayıt ücreti vardır: özel araçlar için 1.000 dolar ve şirket araçları için 5.000 dolar.
Buna ek olarak, bir arabanın ilk kaydı sırasında (ister yeni ister kullanılmış olsun) ek bir kayıt ücreti alınır – piyasa değerinin %140'ı.
Bu, araba fiyatlarını ABD veya Avrupa'ya kıyasla çok yüksek yapar.
Elektronik yol ücreti, yoğun saatlerde trafik sıkışıklığıyla mücadele etmek için başka bir girişimdir. Bazı yollarda, özellikle şehrin orta kesiminde, ücretli geçiş sistemi getirildi ve yoğun saatlerde 8:30 – 9:00 saatleri arasında artan bir ücret alınıyor.
Öyleyse Singapur'da kendi arabanızın ne kadara mal olacağını görelim.
Bir arabanın toplam maliyeti: COE + araba fiyatı + kayıt ücreti + yol vergisi + ek kayıt ücreti (fiyatın %140'ı) + gümrük vergisi (fiyatın %31'i).
Bazı örnekler:
1. Audi A4 1.8 — 182,000 dolar.
2. BMW 328 — 238,000 dolar.
3. Mercedes E200 — 201,902 dolar.
4. Volvo 940 Turbo Estate 2,0 — 160,753 dolar.
Çözüm nedir? Toplu taşıma araçlarını kullanın veya şirketinizden çalışan olarak size bir araba vermesini isteyin.
10 yıldan eski bir araba satın alırken, Yetki Belgesine özellikle dikkat edin. Bu süreden sonra 5 yıllık sertifika yenilenmediği için 10 yıl süreyle düzenlenmesi gerekir.
Singapurlu sürücülerin çoğu, önümüzdeki 10 yıl boyunca bir COE'ye devam etmek yerine 10 yaşındaki bir arabadan kurtulmaya çalışıyor. Genellikle 10 yaşındaki araçlar yedek parça karşılığında yurt dışına satılmaktadır.
Okuduğunuz için teşekkür ederiz ve uluslararası ehliyet başvurusunda bulunmayı unutmayın. Ulusal sürüş izniniz hakkında ek sorular sormadan yeni bir ülkede araba satın almanıza ve kaydettirmenize yardımcı olacaktır.