Başlığı okuduğunuz anda, eminim ki hemen hepiniz bundan on beş yıl öncesine gitmişsinizdir. O zamanlar yapılan bir siyasi konuşmayı anımsadığınızı düşünüyorum.
O günlerde bir asgari ücretlinin her gün simit-peynir yese yanında bir de çay içse ve bunu günde üç öğün uygulasa asgari ücretinin yetmediğinden dem vurulmuştu.
Gelelim günümüze. Bugün bir simit bir lira, bir dilim peynir bir lira, bir de yanında bir bardak içerseniz o da bir buçuk lira. Yani bir öğünü çay-simit ve de peynir ile geçiştirmeye kalkarsanız ödeyeceğiniz para üç buçuk lira.
On beş yıl önceki gibi hesap yaptığımızda, yani üç öğün çay-simit ve peynir yediğimizi düşündüğümüzde günlük ortalama on lira 50 kuruş ödemek durumundasınız. Ev kirası, elektrik, su ve benzeri giderleri de içine kattığınızda alınan ücretin ne denli yetersiz kaldığı da ortada görünüyor.
Alım gücü hala on beş yıl öncesinde duruyor. Vatandaş gereksinimlerini karşılamak için yeteri kadar kazanamıyor. Yine istatistiksel verilere bakıldığında toplumun büyük bir kesimi, özellikle çalışan kesim, yani bordrolular giderek fakirleşiyor. Yoksulluk sınırı verileri geçtiğimiz günlerde açıklanan rakamlara göre beş bin liranın üzerine çıkmış durumda bu rakamlar karısında dört kişilik bir ailenin iki çalışanı olduğunu düşünürsek eğer çalışanların büyük bir bölümü yoksulluk sınırının altında bir gelirle geçimlerini sağlamaya çalışıyorlar.
Çay, simit ve peynire talim.