benDr. Ardeshir Hashmi’nin 93 yaşındaki hastasının dayanılmaz göğüs ağrıları için ilaç yazması gerekmediğini anlaması iki yıl ve yaklaşık 50 acil servis ziyareti aldı. Balo salonu dansı yazması gerekiyordu.
Ruth – mahremiyet için kullanılan bir takma ad – ambulansta her zaman sık uçan bir pilot değildi. Ancak 2015’ten başlayarak, göğüs kafesindeki sıkı, boğucu bir basınç titremesine, ağrımasına ve 911’i aramasına neden olacaktı. Her iki haftada bir Massachusetts General Hospital’a geldi ve Hashmi’yi, ardından geriatristi ve şimdi de geriatrik inovasyon başkanını aldı. Cleveland Clinic’te “milyon dolarlık çalışma” diyor. Beyaz önlükler, stetoskoplar ve negatif test sonuçlarından oluşan sonsuz bir geçit töreniydi. Hashmi, Ruth’a hastaneye varmadan çok önce gerileyen ağrı hakkında konuşurken şaşkına dönmüştü.
Gerçekte, bu acı, acil servis ekiplerinin evine geldiği dakika dağılmıştı. Sayısız konuşmadan sonra Hashmi, Ruth’un torununun şiddetli göğüs ağrıları başlamadan hemen önce üniversiteye gittiğini keşfetti. Karanlık, boş bir evde yalnızdı ve artık kimse onu mahalledeki dans stüdyosuna götürmeyecekti. Merdivenlerden aşağı yuvarlansa kimse fark etmezdi bile. Ve Ruth bunu hatırladığında, bir panik atağın çırpınan kreşendosunda göğsünde ağrı çiçek açardı.
Hiçbir ağrı kesici ve antidepresan dağı torununu eve getiremezdi. Ancak Hashmi, onu tekrar balo salonu dansına götürecek, sandalyesinde sallanan jazzy swing’e eşlik edecek ve onu müzik sevgisi ve toplum merkezindeki arkadaşları ile yeniden bağlayacak bir geriatri-bakım müdürüne yönlendirebilir.
Öyle yaptı. Ve ayda iki kez ambulans alışkanlığı ortadan kalktı.
Aslında Hashmi, Ruth’a, bir klinisyenin hastayı zihinsel ve zihinsel olarak desteklemek için bir sanat kulübü, müzik performansı, dans dersi, gönüllü faaliyet veya doğa yürüyüşü gibi bir topluluk veya kültürel faaliyete yönlendirdiği bir sosyal reçete yazmıştı. fiziksel sağlık. Kronik sağlık koşulları, yaşlanan bir nüfus ve azalan ruh sağlığı ülkeyi bunalttığından, reçeteli ilaçlar bazen olması beklenen sihirli mermiler değildir – ve bu özellikle şu anda, küresel bir salgın ve en büyük doğal sosyal deney sırasında doğrudur. Tarihte izolasyon. Doktorların sağlığın sosyal belirleyicilerini ele almak için çok az aracı var. Sosyal reçeteleme çözümün bir parçası olabilir mi?
Bu soruyu yanıtlamaya başlamak için, sosyal reçetelemenin resmi bir tanıma ihtiyacı vardır. İngilizler, Ulusal Sağlık Hizmetleri (NHS) ulusal olarak sosyal reçetelemeyi finanse eden tek büyük sağlık sistemi olduğundan, onu yaratma konusunda en iyi iddiaya sahip olabilir. İngiltere’deki sosyal reçete yazma hareketinin öncüsü ve Tıp Fakültesi başkanı Dr. Michael Dixon, parametreleri geniş tutuyor. “Sanırım bunu, hastanın ve bağlantı çalışanının onları daha iyi bir yere götürmeye yardımcı olacağını düşündüğü herhangi bir şey olarak tanımlıyorum” diyor.
Devamını oku: Doktorlar Neden Doğa Yürüyüşleri Reçete Ediyor?
Dixon, bağlantı çalışanının sosyal reçete için kritik öneme sahip bir klinisyen olduğunu açıklıyor. Bağlantı çalışanları topluluk gezgini olarak hareket eder; bir hastanın ilgi alanlarını, motivasyonlarını ve kaynaklarını tanımak için zaman ve enerji harcarlar ve sonra birlikte bu önceliklere göre şekillendirilmiş topluluk faaliyetlerini içeren bir tedavi planını birlikte oluştururlar. Dixon, hastaların sorunlarını olabildiğince çabuk teşhis etmeyi amaçlayan geleneksel doktorların aksine, bağlantı çalışanları “onların sorunu yerine onlar için neyin önemli olduğunu” buluyor.
Gerçek etkinlik yönlendirmesi, bu sorunları ele alan her şeyi kapsayabilir. Genellikle sanat, gönüllülük ve doğa yoluyla başkalarıyla bağlantı kurmayı içerir. Diğer zamanlarda, besleyici yemeklerin nasıl pişirileceğini öğrenmeyi veya düzenli olarak köpeği gezdirmeyi içerebilir. “Bu konuda çok değerli olmamız gerektiğini düşünmüyorum” diyor.
Şimdilik, sosyal reçete yazma ABD’de norm değil istisna olmaya devam ediyor. Bir savunucu, batı Massachusetts’teki Berkshires’daki MACONY Pediatri’de çocuk doktoru olan Dr. Deb Buccino’dur.
Buccino, Mass Cultural Council tarafından finanse edilen ve Massachusetts genelinde halkın sanat, bilim ve kültürle etkileşimini teşvik eden bir pilot program olan CultureRx Initiative’in bir parçası olarak son iki yıldır sosyal reçeteleme hizmeti veriyor. CultureRx, COVID-19’un tüm planları bir asteroit gibi parçalamadan önce sadece iki ay koştu ve aynı anda sosyal reçeteleme ihtiyacını artırırken bir yandan da toplanmayı veya sosyalleşmeyi imkansız hale getirdi.
Buccino, sosyal reçetelemeden en çok fayda sağlayacağına inandığı hastaları belirler. Ona göre, başka türlü müzeye veya arboretuma gidemeyecek çocuklar bunlar. Kilolarıyla veya kaygı ve depresyonla mücadele edebilirler. Aileleri sosyoekonomik sıkıntı, çoklu madde kötüye kullanımı veya aile içi şiddet yaşıyor olabilir. Buccino, bu hastaları sosyal reçeteler için ararken, CultureRx’in tüm topluluk üyelerini her zaman hoş karşılamayan kültürel alanlarda eşitlik ve aidiyet duygusu oluşturabileceğine inanıyor.
Buccino, hastaları, ailesinin yaşam tarzını ve çocuğun ilgi alanlarını öğrenmek için zaman harcayan ofisinin bakım koordinatörüyle tanıştırır. Norman Rockwell Müzesi’ndeki kişiselleştirilmiş bir resepsiyondan Massachusetts Audubon Topluluğu’na bir yıllık aile geçişine kadar uzanan yerel seçeneklerden oluşan bir menü sunuyor. Kitle Kültürü Konseyi, çocukların bir arkadaşını getirebilmesi için ulaşım ve ekstra bilet sağlar.
Devamını oku: Bilime Göre Pandemi Sırasında Daha Mutlu Hissetmenin 5 Yolu
Hemşire Adrien Conklin, pilotun ilk yılında ofis bakım koordinatörü olarak görev yaptı. Bir prodüksiyonu görmek için bilet reçete ettiği 8 yaşındaki bir çocuğu (gizlilik için Jimmy denir) hatırlıyor. Küçük Denizkızı Bir arkadaşıyla. Jimmy, madde bağımlılığıyla mücadele eden bir ailede acı verici bir doğuştan kusurla dünyaya geldi, bu yüzden büyükannesi onu sınırlı bir gelirle tek başına büyüttü. Okul zordu. Arkadaş edinmek daha da zordu. Conklin bir hafta sonra sosyal reçetesini takip etmek için aradığında, büyükannesi Jimmy’nin bütün bir saatini, yanında oturan bir arkadaşıyla dikkatle sahneye odaklanarak geçirdiğini bildirmekten heyecan duydu. Torununu uzun zamandan sonra ilk kez gerçekten mutlu görüyordu.
“Bu çok küçük bir jeton, değil mi? Sadece tiyatro biletleri olduğunu düşünüyorsun. Ama bu stres altındaki aile için gerçekten ne anlama geliyor…” Conklin’in daha önce hiç tereddüt etmeyen sesi çok hafif çatlıyor. “Bir saat saf neşe yaşadı.”
Faydalar hem hastadan hem de doktordan yayılır. Buccino, düzenli egzersiz yapmak veya her öğünde sebze yemek gibi hastaların asla uymadığı tavsiyeleri tekrar etmekten “kırık bir plak gibi” tükenmiş hissetmeyi anlatıyor. Ancak sosyal reçetelerle, takip daha başarılı görünüyordu. Aileler bir öğleden sonrasını sanat müzesinde ya da tiyatro matinesinde geçirmekten heyecan duyuyorlardı.
Buccino, sosyal reçetelere bağlılığın ne kadar eğlenceli olduklarından kaynaklandığına inanıyor. Altın bileti dağıtan Willy Wonka gibi hissediyor. “O bileti halka halka arz etti ve ödülü alan zenginlerin hepsi değildi. Komik. Bedava. Beni gülümsetiyor ve aileyi de gülümsetiyor.”
Yine de, büyük ödeyicileri kliniklere ve toplum gruplarına sosyal reçete yazma için geri ödeme yapmaya ikna etmek, sağlık sistemi için finansal tasarruflara çevrilen hastalar için faydalarını gösteren bir kanıt bütününe ihtiyaç duyacaktır. Şimdiye kadar, sosyal reçete yazma, her biri sosyal reçete yazmanın tekil bir yönü hakkında bir noktaya değinen, ancak hiçbiri bir bütün olarak değeri hakkında konuşamayan bir dizi çalışma tarafından desteklenmektedir.
Örneğin, 2010 yılında yayınlanan bir çalışma PLOS Tıp 300.000’den fazla yaşlı bireyden elde edilen veriler de dahil olmak üzere, yalnızlığın günde 15 sigara içmek kadar büyük bir ölüm riski oluşturabileceğini buldu. Ve 2015 yılında, lanset erken demansı olan 1.200 yetişkine ya genel sağlık tavsiyesi ya da düzenli egzersiz, sosyal etkileşim ve kontrollü beslenmeyi içeren bir müdahaleyi atayan çift kör bir çalışma yayınladı. Müdahale aslında hastaların bilişsel işlevlerini başlangıç seviyesinden iyileştirirken, genel sağlık tavsiyeleri yalnızca bilişsel gerilemeyi yavaşlattı.
Diğer çalışmalar yaşlı yetişkinlere özgü değildir. Kanser hastalarına yönelik yedi sanat temelli müdahalenin meta-analizinde, tüm hastalar refahta iyileşme bildirdi ve birçoğu stres ve kaygıda azalma yaşadı. Doğada vakit geçirmenin faydalarını anlatan sayısız makale var: örneğin daha iyi uyku, daha iyi zihinsel sağlık ve düşük kan basıncı, saldırganlık ve obezite.
Ancak resmi sosyal reçete programlarıyla ilgili pek çok çalışma yoktur ve bunların etkilerini değerlendirmek zordur. Artan amaç ve bağlantı veya olabilecek bir depresyonun ciddiyeti nasıl ölçülür? Bu boşluklar doldurulana kadar pek çok doktor tıbbi otoritelerini resmi bir sosyal “reçete” arkasına atmaktan çekiniyor.
Dr. Carla Perissinotto onlardan biri. San Francisco, California Üniversitesi’nde bir geriatrist-bilim adamı olarak, yalnızlık ve kötü sonuçlar arasındaki bağlantıya sıkı sıkıya inanıyor. Ancak sosyal reçete yazmanın etkileri ve olası zararları hakkında sağlam bir araştırma görene kadar reçete defterini ona karşı kullanmayacaktır. “Gönüllülüğün faydalarını gösteren bazı çalışmalar var ve size çok somut talimatlar veriyorlar: haftada iki saat yeterli” dedi. “Bu, ilaçlar için doz ve sıklık vermem gibi ölçülebilir bir şey.”
Devamını oku: Pandemi Alışkanlıklarınız Ortadan Kalkabilir, Ama Kazandığınız Güç ve Bilgelik Yok Edilebilir
Ancak diğerleri için sosyal reçete yazmanın ardındaki sezgi yeterlidir. Sosyal Reçete Yazma ABD’nin (ABD’de sosyal reçete yazmanın ilerlemesini destekleyen bir kuruluş) kurucusu Dan Morse, savunucuların sosyal reçeteleme projeleri etrafında ağlar kurmaları için çevrimiçi “mutlu saatler” düzenliyor. Katılımcılar, Midwestern kliniklerindeki doktorlardan müzik terapistlerine, Reddit ve Ulusal Sağlık Enstitülerinden büyük geliştiricilere kadar uzanmaktadır. Yakın tarihli bir toplantıda, katılımcılar Morse’un “Ülkemizde gönüllü olarak çalışan 10 milyon daha fazla insan olursa ne olabileceğini bir düşünün” demesine eşlik ettiler. Doğaya giden, ona aşık olan, yerlerine özen gösteren 10 milyon insan daha varsa. Sanat aracılığıyla sesini bulan, işlerini ve güzelliklerini başkalarıyla paylaşan 10 milyon insan daha varsa.”
Kulağa hoş geliyor. Ve kulağa çok, çok uzun zaman alacak gibi geliyor.
Ancak uzmanlar bunun imkansız olmadığı konusunda hemfikir. Sosyal reçeteler sadece doktorun emirleri değildir. İşbirlikçi sunumunda, sosyal reçete yazma, hastaların doktor gözetimi olmaksızın kendilerine ve topluluklarına bakmalarını sağlar.
Boston’un bir banliyösünde, balo salonu dansına devam edene kadar göğüs ağrısı çeken yaşlı kadın Ruth, tekerlekli sandalyesinde her hafta bir fokstrotun yavaş-yavaş-hızlı vuruşlarıyla sallanıyor. Cleveland’ın kalbinde, Hashmi, Ruth’un çocuklarından, “Teşekkürler. Sanki annemizi geri aldık.” Berkshires’ın derinliklerinde, Adrien Conklin, 8 yaşındaki Jimmy’nin bir oyun izlediğini hatırladığında gözyaşlarına boğulur.
“Bunun sağlığa faydası nedir?” Conklin kendi sorusunu sessizce yanıtlıyor. “İyi bir gün geçirdi.”
TIME’dan Daha Fazla Okunması Gereken Hikaye
Kaynak : https://time.com/6187850/social-prescriptions-improve-health/