-bir kez anlatacağım bu hikayeyi Zeyna, o yüzden iyi dinle
"bir kadın ve bir erkek rastlaştılar,
geç mi erken mi bilinmez.
erkek havada asılı kalacak iken kadın gelmişti.
kurtarmıştı onu, boynundaki ipi çıkartmıştı
sarılmıştı sıkıca, yaralarını kapattığını düşünmüştü
çok sıkı sarılmıştı, ısınsın buz tutan yerleri diye
sonra beraber yürüdüler,
çok güldüler,
çok da güldürdüler.
zaman geçti
geçerken götürdüğü,
geri getirmediği şeyler oldu.
ama ne kadın ne de erkek farkındaydı bir şeylerin."
-kahve yapacağım kendime içer misin?
- devam et lütfen
"sonra solgun bir hal aldı çehreleri,
tebessüm ettikleri anlar azaldı,
gürültü baş gösterdi.
kocaman, hiddetli ve etkili bir gürültü.
sonra sessizlik hakim oldu.
bu kötü bir şeydi Zeyna, fakat ikisi de farkında değildi henüz.
kadının gözleri acımaya başladı
ve düşündü.
çok düşündü,
kimsecikler yokken düşündü.
çok ıslandı yanağı ama kurudu.
kuruyan tek yanağı değildi, duygu ve hisleri de kurumuştu.
kadın düşünmeye devam etti ve sonra
bir yol buldu.
bu yolu bulmasını erkek sağladı, habersizce.
sonra dinmeyecek bir fırtınanın içine girdi ikisi de
ancak öyle alışkınlardı ki savrulmaya ve sürüklenmeye birbirlerinden uzak,
fırtınanın varlığı onları etkilemedi.
en son
kadın başını alıp gitti,
erkek ile rastlaştığı ilk yere çevirdi adımlarını,
boynuna astı ipi
çok bekledi,
erkek gelmedi.
sonra kadın gitti geri dönüşü olmayacağı yere,
erkek zaten gelmemişti
hikaye böyle bitti."