ABD’de geri dönüşümün kirli küçük sırrı, çoğunlukla hiç olmamış olmasıdır; Alüminyum gibi bazı malzemeler Kuzey Amerika’da geri dönüşüme yetecek kadar değerlidir ve Amazon’da hiçbir zaman yeterince karton olmamıştır. Ancak bu, bizim tek kullanımlık ambalajlar konusunda iyi hissetmemiz ve üreticinin sorumluluklarından kaçması için bir oyundu. Plastik atıkların çoğu nakliye konteynırlarına sıkıştırılarak ve bol miktarda ucuz işçinin kirliyi temizden, polipropileni stirenden ayırdığı Çin’e satılmıştır.
Bu yüzden Çin kapılarını kirli plastiklere kapattığında, Amerika şehirleri büyük bir probleme sahip oldu. Çöp depolama alanları doluyor, şehirler yakma yöntemine ya da kendi deyişleriyle atıktan-enerjiye yöneliyorlar. Bu İskandinavya’da yaygındı ve yukarıdaki fotoğrafta gösterilen tesiste bunu yaparlardı.
ABD’de, standartlar Avrupa’daki kadar sıkı değildir ve yakma tesisleri bu işler için tasarlanmamıştır. Oliver Milman, Guardian’da Chester, Pennsylvania’daki New York ve Kuzey Carolina’lardan çok uzaklardan geri dönüşüm yapan bir yakma fırını hakkında yazarak: “Bu yakma tesisleri, son kirlilik kontrolleri olmadan son ayaklarında yaşlandıkları için ABD için gerçek bir hesaplaşma anıdır” demiştir. “Plastikleri yakmanın“poof, gitti ortadan kayboldu” anlamına geldiğini düşünebilirsiniz, ancak halihazırda yüksek astım ve kanser oranlarıyla uğraşan topluluklar için bu yöntem havaya çok büyük bir kirlilik bırakmaktadır.”
Tesisi işleten şirket Covanta, temizlikçilerin ve torba odalarının kirlilik seviyelerini (özellikle mevcut tesisler için başlamak için çok gevşek olan) hükümet standartlarının altına indirdiğini ve bir atık depolama alanına sevk etmekten daha iyi olduğunu söylüyor.
Covanta’nın sürdürülebilirlik sorumlusu Paul Gilman, “Sera gazları açısından, çöp sahasından gelen metan nedeniyle bir enerji geri kazanım tesisine geri dönüştürülebilir malzeme gönderilmesi daha iyidir” dedi. “Dileyelim ki Philadelphia geri dönüşüm programlarına tekrar başlayabilsin çünkü bu tesisler geri dönüştürülebilir ürünler için değil, katı atıklar için tasarlanmıştır.”
Plastikler çöplüklerde çürümez ve metan yayar. Yakıldıklarında, kWh başına kömürden üretilenden daha fazla CO2 yayarlar. Bu eski yorgun tesisler, dioksinleri ve azot oksitleri dışarı çıkarır ve hepsi de toplulukta yaşayan insanların üzerine iner. CO2 daha uzağa gider. Tek kullanımlık plastiklerin yakılmasından daha aptalca olan şey de ilk etapta onların üretilmesidir. Bunu herkes bilir. Milman şu sonuca varıyor:
Covanta ve eleştirmenleri, ABD’de daha fazla çevresel hasarı önlemek için tüm geri dönüşüm sisteminin elden geçirilmesi gerektiğine katılıyor. ABD’de plastiğin yalnızca % 9’u geri dönüştürülüyor, geri dönüşüm oranlarını artırma kampanyaları, geri dönüştürülmüş malzemelerden elde edilmiş olsun olmasın, kitle tüketiminin çevresel etkileri hakkında daha fazla endişeyi engelliyor.
Bundan çıkan tek şey, insanların, o su şişesinden içtikten sonra onu -başka bir deyişle havaya karışan tüm o katı atığı- soluyacaklarını fark etmeye başlayabilecekleridir. Belki de satın almadan önce iki kez düşüneceklerdir.
Kaynak : TreeHugger.com