Sorun Temmuz 2018’de başladı Başkent Port-au-Prince’de, 74 mil kuzeyde.
Hükümet, Uluslararası Para Fonu ile yapılan anlaşmanın ardından, göstericilerin mağazaları yağmalaması ve polisin göz yaşartıcı gaz atması ile şiddete dönüşen protestolara yol açmasının ardından akaryakıt fiyatlarında %50’lik bir artış açıklamıştı. Protestocular, özellikle de Venezüella ile Haiti’nin altyapı ve sosyal programlara yatırım yapmasına yardımcı olmayı amaçlayan bir petrol anlaşması olan PetroCaribe’den gelen 2 milyar doların nerede olduğu konusunda hesap verebilirlik çağrısında bulundu.
Ekonomik büyüme durma noktasına geliyordu ve enflasyon yükseliyordu. Herkesin aklındaki soru: Haiti dünyadan gelen 13 milyar dolar, binlerce gönüllü ve sayısız proje için ne göstermek zorundaydı?
Turistler Haiti’ye zar zor geliyordu – ve bir iş bulabilmek ve biraz para biriktirebilmek için Aralık 2019’da Dominik Cumhuriyeti’ne iki yıllığına taşınan Gilles de dahil olmak üzere birçok Haitili ayrılıyordu. Bugün, Haiti-Dominik Cumhuriyeti sınırında atıştırmalık ve içecek satan küçük bir dükkan açmaya çalışıyor. Güney Haiti’de kalmayı çok istemesine rağmen, “Gerçekten bir iş ve bağımsız hissetmek istiyorum” dedi.
Yaklaşık yarım düzine Surf Haiti’nin kurucuları ve eski üyeleri, çoğu üniversiteye girdikten veya iş bulduktan sonra ABD’ye gidenler arasındaydı.
Tahtalar kırılmaya başladığında yenilerini getirecek kimse yoktu. Balmumu kıt oldu. Ziyaretçiler bir damla kadar yavaşladı ve yıllar önce kıyıda Pierce’ın kürek çekmesini bekleyen çocuklar artık kolejdeydiler, iş umutları ve gelirleri yoktu.
Andris, “Bizi motive etmek ve desteklemek için orada olan insanlar burada o kadar fazla bulunmadı” dedi.
Sonra pandemi vurdu. Jules’un Olimpiyatlar için teklifi, Jacmel’deki sponsorlardan ve yerel yetkililerden ihtiyaç duyduğu desteği alamayınca suya düştü. Geçen yıl, sörf derslerine bir düzineden az insan geldi, her ay bu kadar çok kişinin katıldığı yıllardan çok farklı.
Son aylarda çeteler başkentten çıkan ana yolu güneyden keserek ele geçirdiler; çok azı onu geçmeye cesaret edebilir. Başka bir rota, uzun bir dik, dar toprak yol, bir damla yağmur bile çok tehlikelidir. Su taksileri sınırlıdır.
Kabac Plajı’na gelen ziyaretçi akışı şimdilik neredeyse kapalı. Kalan Surf Haiti üyeleri, organizasyonun logosu ve el yapımı hediyelik eşyaların bulunduğu tişörtleri çevrimiçi olarak satmayı planladıklarını söylüyorlar.
Bu arada, çoğunlukla sudaki yerliler, bu Ağustos sabahı yarım düzineden daha azı. Müdavimler, sporu devam ettirmek için küçük kardeşlerine sörf yapmayı öğretiyor. Frantzy’nin 13 yaşındaki erkek kardeşi Samuel Andris, geçtiğimiz bir sabah kıyıya yakın bir yerde kaldı, dalgaların oluşumunu gözlemlemek için durakladı ve daha küçük olanları yakalamaya çalıştı.
Daha ileride, Jules daha gelişmiş hareketlerini uyguladı. Bunların bir kısmını 2019 yılında yurtdışında katıldığı tek yarışmada Dominik Cumhuriyeti’nde sörf yaparken öğrendi. Bir süre sonra sudan çıktı, evlatlık köpeği Brutus’un başına vurdu ve merdivenlerden yukarı, terk edilmiş evin, Pierce’in yıllar önceki evinin avlusuna çıktı. Mahallede iş umudu ya da işleyen bir spor salonu olmayan Jules, zamanının çoğunu burada çimlerin üzerinde şınav çekerek geçiriyor.
Hâlâ Brezilya, Hawaii ve Tahiti’deki sörf yarışmalarına gitmeyi hayal ediyor.
Jules, “Uyanıp yürümesi gereken biri gibi” dedi. “Sörf yapmayı da aynı şekilde görüyorum.” ●