Yerli topluluklar, kaliteli çocuk bakımına umutsuzca ihtiyaç duyuyor. Yine de, bunu elde etme olasılığı en düşük olan demografidir.
Kabile liderleri, üyelerinin çalışabilmelerini sağlamak için çocuk bakımına erişimin gerekli olduğunu uzun zamandır biliyorlar. Bu, kırk yıl önce, şu anda İki Partili Politika Merkezi’nin Erken Çocukluk Girişimi’nin direktörü olan araştırmacı Linda Smith, Montana’daki Kuzey Cheyenne Reservation’da bir çocuk bakım merkezi kurarak erken çocukluk eğitimi kariyerine başladığında doğruydu.
Yıllar geçtikçe, üyelerinin çocuk bakım ihtiyaçlarını karşılamak için kabilelere daha fazla destek sağlama yolunda çok az şeyin değiştiğini söylüyor.
“Erken çocukluk dönemindeki farkı çok net bir şekilde gördüm. [education] Smith, EdSurge’a şöyle diyor:
Çocuk bakım programlarının federal hibeler almasını sağlamak basit bir süreç olmalı, değil mi? Bir kabile tarafından hizmet verilen çocuk sayısını sayın, çocuk başına finansmanı hesaplayın, bir çek kesin.
Ancak başlangıçta bir takım sorunlar ortaya çıkıyor. Birincisi, kabileler toplu olarak sabit bir yüzdeye dayalı olarak federal çocuk bakımı dolarları alırken, eyaletler nüfusa dayalı hibeler alıyor.
Ancak finansman nüfusa dayalı olsa bile, Yerli çocukların kesin bir sayısı yoktur. Nüfus Sayım Bürosu’ndan değil, ABD Sağlık ve İnsan Hizmetleri Departmanından (HHS) değil, kabilelerin kendisinden değil.
Bu bir göre bildiri Smith tarafından yazılmış ve Amerikan Kızılderili ve Alaska Yerli topluluklarında çocuk bakımı finansmanında eşitliği inceleyen Bipartisan Policy Center tarafından bu bahar yayımlanmıştır. Merkez, 2019-2022 mali yılı için HHS’ye sunulan 184 kabile çocuk bakım planını analiz etmek için Ulusal Hint Çocuk Bakım Derneği ile birlikte çalıştı.
Uzmanlar, aşiret bölgelerindeki çocuk bakımının ciddi şekilde yetersiz finanse edildiğini ve devam edeceğini garanti etmekten başka, bu pişmiş zorluklar. Rapora göre, Yerli ailelerin yaşadıkları yerde yoksulluk, işsizlik ve mevcut çocuk bakımı eksikliği ile mücadele etme olasılıklarının daha yüksek olduğu düşünüldüğünde, bu özellikle sorunlu.
Veri Ayrıntılarında Şeytan Var
Bipartisan Politika Merkezi’nin tahminlerine göre, yalnızca gelişimleri için değil, ailelerinin çalışabilmesi için çocuk bakımına ihtiyaç duyan 13 yaşından küçük yaklaşık yarım milyon Yerli çocuk var. Neredeyse yarısı 5 yaşından küçük.
İşleri daha da karmaşık hale getirmek için, 4 Yerli çocuktan 3’ü, kabile çocuk bakımına kaydolamayacakları kabile topraklarında yaşıyor. Smith, bu sayının bile sadece bir tahmin olduğunu söylüyor.
Veriler neden bu kadar kabataslak?
Smith, “Keşke sana bunun cevabını söyleyebilseydim” diyor. “Genel olarak [the Department of] Ticaret, Sayımı denetler, ancak bu yalnızca bir Ticaret ve veri sorunu değildir. Bunu çözmek için federal kurumlar üzerinde ortak bir çaba gösterecek. ”
Smith, İçişleri Bakanlığı’ndaki Hindistan İşleri Bürosu ve HHS gibi bir avuç devlet dairesinin bu konuda işbirliği yapması gerektiğini söylüyor.
Daha Az Finansman ve Daha Az İstihdamın Kesişimi
Halihazırda olduğu gibi, kabile çocuk sayıları, ABD’deki çocuk bakımı finansmanının birincil kaynağı olan Çocuk Bakımı ve Gelişim Blok Hibesi’nden doların dağıtılmasına yardımcı olur. Eyaletlere, kabilelere ve bölgelere dolar sağlayan Kalkınma Fonu.
Devletlerin aksine, kabile toplulukları fon paylarını ihtiyaca göre almazlar. HSS’nin, isteğe bağlı çocuk bakım fonlarının en az yüzde 2’sini ve kabileler için zorunlu çocuk bakım fonlarının yüzde 2’sine kadar ayırması gerekmektedir. Rapora göre, bu miktarlar verilere dayalı değil, bunun yerine “rastgele yüzdeler”.
Kabileler tarafından 2020’de alınan gerçek dolar miktarlarını alın. Bunlara toplu olarak isteğe bağlı fon olarak 335 milyon dolar ve zorunlu fon olarak 58.3 milyon dolar tahsis edildi. Mevcut çocuk sayısı verileri daha sonra her bir kabileye ne kadar para gittiğini belirlemek için kullanıldı.
Tüm söylenenler ve yapılanlar, İki Taraflı Politika Merkezi, tüm kabilelerin çocuk başına yılda 600 dolardan az aldığını tespit etti.
Smith’in dediğine göre, bu, Kızılderili ve Alaska Yerli ailelerine en başından daha az seçenek bırakan bir sistem. Kabile bölgeleri, çocuk bakımı konusunda diğer kırsal topluluklarla aynı engellerle zaten karşı karşıya.
Smith, “Kırsal Amerika’da çocuk bakımı yapabilirsiniz, sadece daha pahalıya mal oluyor” diyor. “Yapamayacağımızı söylemeyi bırakmalıyız ve [instead] ‘İşte bunu yapmanın maliyeti’ deyin. Çoğu kabile kentsel ortamlarda değil, kırsal Amerika’da.
Rapora göre, Yerli ebeveynlerin yarısından fazlası, çocuk bakım sorumluluklarının önceki ay içinde çalışma yeteneklerini etkilediğini söylüyor. Kabile topraklarında yaşayanların hemfikir olma olasılığı daha yüksek ve yüzde 68’i çalışma yeteneklerinin etkilendiğini bildiriyor.
Buna, çocuk bakım tesislerine ulaşmak için en az 10 mil sürmeleri gerektiğini bildiren Yerli ebeveynlerin yüzde 32’sini ekleyin. Ardından, nitelikli erken çocukluk çalışanlarını bu programların kadrosuna çekmek ve elde tutmakla ilgili sorular var.
Oregon Eğitim Bakanlığı’nda, Crys O’Grady bir çocuk bakımı politikası analistidir ve federal çocuk bakımı hibe fonlarını denetler. Aynı zamanda Monacan Indian Nation’ın bir üyesi ve departmanı kabile düzeyinde hibe yöneticileriyle çalışıyor.
O’Grady, kabile topluluklarının karşılaştığı ortak bir zorluğun, kabile bölgelerinden uzaklaşan üyelere hizmet etmek olduğunu söylüyor. Örneğin Oregon’daki bir kabile, iş için Portland’a taşınan bir üyeye çocuk bakımı yardımı sağlayamazdı.
“Aşiret üyeleri, işlere erişim bulmak için rezervasyonları terk ediyor. Bunun anlamı [tribes] onlara hizmet edemez ve federaller onların yetki sınırlarını aşmalarına izin vermez,” diye açıklıyor O’Grady. “Bir kabile üyesi olarak ve kendi topluluğumu tanıyorum, bu sadece çocuk bakımıyla ilgili bir konu değil, bunların hepsi finansman. Kabileler, buradaki ilk insanlar olmamıza rağmen, genellikle federal düzeyde sonradan akla gelen bir düşüncedir.”
Uzun Vadeli Görünüm
Kuzey Dakota eyalet müfettişi ve eyaletin Kamu Eğitimi Departmanı başkanı Kirsten Baesler, sonuçları iyileştirmek için Yerli topluluklarla çalışma konusunda bilgili. Yüksek kaliteli erken çocukluk eğitimine erişim ile Kızılderili lise öğrencileri arasında mezuniyet oranlarını iyileştirme çabaları arasında doğrudan bir bağlantı görüyor.
Baesler, “Çocuğunuzu standartların altında bakıma vermekle işe gitmek arasında seçim yapmak zorunda kalırsanız, Kızılderili aileleri en değerli hediyeleri olan çocukları ile ilgilenmeyi seçeceklerdir” diyor. “Kızılderili aileler, salgından sonra iş gücüne yeniden katılmamayı tercih ediyor. [child care access]”
Baesler, erken çocukluk düzeyindeki kültürel açıdan ilgili müfredatın, Yerli öğrencilerin sonraki başarılarında fark yarattığını açıklıyor. Örneğin Standing Rock’ta Lakota dili eğitimi verilen bir programa katılan çocukların okul öncesi eğitime daha iyi hazırlandıklarını ve ebeveynlerinin daha ilgili olduğunu söylüyor.
Baesler, kültürel olarak ilgili müfredatın daha yaşlı öğrenciler üzerindeki etkisini ilk elden gördü. 2013’te göreve başladıktan sonra ajansı, Kuzey Dakota çevresindeki kabile yaşlılarıyla röportajlar yaptı ve öğretmenler için Yerli kültürünü sınıflarına dahil etme konusunda profesyonel bir gelişim programı oluşturdu.
Yerli öğrenciler arasında lise mezuniyet oranı 2013’te yüzde 52’den 2019’da yüzde 84’e yükseldi. Ülkenin geri kalanı gibi Kuzey Dakota’nın eğitim sistemi de pandeminin etkisini hissettiği için bu oran geçen yıl yüzde 79’a düştü.
Ancak İki Partili Politika Merkezi raporu, devletlerin kabilelerden kendi mesleki gelişim programlarında kültürel alaka düzeyini artırma konusunda nadiren girdi talep ettiğini ve merkezin analizinde kabilelerin yalnızca 41’inin devletlerin kendilerine yardım için yaklaştıklarını söylediğini ortaya koydu.
Baesler, HHS’den daha fazla esnekliğe izin verilirse, daha fazla çocuk bakımı sağlayıcısının kültürel olarak ilgili programlara olan talebi karşılayabileceğini iddia ediyor. Devlet onaylı materyaller, beyaz, orta sınıf öğrencilerin deneyimleri etrafında yaratılıyor, diyor ve bu, içerdikleri hikaye türleri ve örneklerle pişiriliyor.
Baesler, müfredatla ilgili görüşünü açıklamak için Yerli olmayan ailesini kullanıyor.
“Torunumla bağdaştırılabilirdi ama Standing Rock’taki küçük çocuk için ya da [the] Aynı deneyime sahip olmayan Kaplumbağa Dağı’ndaki küçük kız,” diyor Baesler, kültürel olarak alakalı içeriğe duyulan ihtiyaç hakkında. “Sanırım K-12’de gördüğümüz başarıyı 0-5’te görmemizin tek yolu bu.”
İleri Bir Yol
Smith, çocuk bakımını desteklemek için zor durumlarda çalışan federal hükümet için zaten bir emsal olduğunu söylüyor: ordu. ABD Savunma Bakanlığı’nın aile politikası ofisindeki 16 yıllık kariyeri boyunca Smith, Kongre’nin bakanlık tarafından sunulan askeri çocuk bakım planlarına tüm kalbiyle yeşil ışık yaktığını hatırlıyor.
Bu, kabile çocuk bakımının adil bir şekilde sarsıldığından emin olmak için gerekeceğine inandığı türden bir siyasi irade. Smith, asker ailelerine yönelik kaygısının aksine, raporda şöyle yazıyor: “Kongre, ilk Amerikalılarımıza karşı sorumluluğunu yerine getirmedi.”
Smith, EdSurge’a “Günün sonunda, bunların hepsi bizim vatandaşlarımız, tüm çocuklarımız ve hayatta başarılı olup olmadıklarıyla ilgileniyoruz” diyor. “Başarılı olmak için ihtiyaç duydukları şeyleri almayan bu vatandaşlara sahip olmaya devam edemeyiz. Bunu bu şekilde görmememiz biraz çılgınca görünüyor.”
Kaynak : https://www.edsurge.com/news/2022-07-28-for-native-americans-unequal-child-care-funding-leaves-tribes-in-need