1776 yılı başında kendisine Alexander adını veren ve Cagliostro Kontu olduğunu iddia eden İtalyan asıllı bir soylu Londra’ya geldi. Söylentiler onun yüksek rütbeli bir Alman gizli servis memuru olduğunu söylüyordu. Genç ve güzel eşi Kontes Serafina ile birlikte Whitcomb Caddesi’nde muhteşem bir ev kiraladı. Ahırlarda bir simya laboratuvarı kurdu, çünkü bu bilimi geliştirdi ve çok zengin bir kütüphaneye sahipti. 1972’de ‘Siyah Beyaz’, “Sekreteri, Vatikan’ın bile bu kadar çok nadir ve değerli kitap görmediğini iddia etti” dedi.
18. yüzyılın ikinci yarısında, gerçek kimliği hiçbir zaman açığa çıkmadan Avrupa’da büyük bir üne kavuşan bu tuhaf karakter kimdi? Aynı makalenin alt başlığında “Sihirbaz ya da maceracı, mucize yaratan ya da sahtekar, Cagliostro krallardan daha güçlüydü ve bir serseriden daha savunmasızdı” deniyordu. Ancak bu isim yalnızca en yenisi ve en çok bilineniydi. Giuseppe Balsamo hayatı boyunca benimsenmiştir. Her zaman soylu bir Hıristiyan ailede doğduğunu ve Malta adasında doğduktan kısa bir süre sonra terk edildiğini iddia ettiği için kökeni bile kesin değildi.
Britanya başkentinde yalnızca birkaç aydır bulunuyordu ve simya deneylerine kısa bir süreliğine ara verip “eski bir Mısır el yazmasına bakarak çözülemeyen hesaplamalar” yapmaya karar verdi. Daha sonra kendi sekreteri, kontun kendisine Piyango oynaması için birkaç gün boyunca numaralar verdiğini ve kendisinin ve malikanesindeki diğer işçilerin 1.500 £ ‘dan fazla kazandığını söyledi. Komşuları arasında yarattığı beklentiden yoruluncaya kadar tek bir çekilişi bile kaçırmadı. “Bu zulme dayanamıyorum!” diye bağırdı.
“Onun olağanüstü tahminleri hakkında gizemli bir şekilde bazı söylentiler dolaşmıştı. Sarayın çevresinde alışılmadık ve utanç verici bir hareket vardı: İnsanlar, en tuhaf renklerde duman çıkaran bacaya şaşkınlıkla baktılar. İtalyan kontunun büyü yaptığı, şeytanlaştırılmış bir başrahibeyi ruhlardan kurtardığı, cıva tozunu altına çevirdiği ve dolunay gecelerinde elmasları ve değerli taşları gömdüğü ve kısa sürede “onlar” olduğu söyleniyordu. hacim olarak olağanüstü bir şekilde arttı” ifadesi dergide okunabiliyordu.
Hac
Bu kadar gizemli biri olarak kıtanın her yerinde olağandışı bir üne sahip olan bu kişi, son yıllarda ilgi uyandırdı, hatta bir biyografi yayınladı. Bunlarda Balsamo’nun aslında 1743’te Palermo’da mütevazı bir ailede doğduğu söyleniyor. İtalyan şehrinin sokaklarında geçen çocukluğu, onun daha sonra ait olduğunu söylediği Avrupalı soyluların kaymak tabakasıyla omuz omuza olmasına asla izin vermezdi. . Çok genç yaşta dul kalan annesi, ona onurlu bir gelecek sunmak için onu Palermo’daki ilahiyat okuluna ve Caltagirone’deki Misericordia manastırına gönderdi.
Ancak gösterdiği yeteneğe rağmen birinciden kaçtı ve ikinciden atıldı. Ancak ayrılmadan önce eczacıdan ilaç kitabının sırlarını çalarak ve hiçbir zaman bulunamayan bir hazinenin sözde haritasını bir kuyumcuya satarak hayatının nasıl olacağına dair ipuçları verdi. O andan itibaren, Rodos, Kahire ve İskenderiye’den geçerek, farklı kimlikler altında dünya çapındaki yoğun hac yolculuğuna başladı ve 1765 yılında Malta Saint John Şövalyeleri düzenine girene kadar.
Zamanın belgelerinden, büyük ölçüde çaldığı ilaçlar sayesinde orada zaten büyük bir doktor olarak kabul edildiği biliniyor. Bir yıl sonra Roma’ya yerleşti ve burada Serafina adını alan genç Lorenza Feliciani ile evlendi. Her ikisi de kutsal evlilik içinde birleşerek, Mısır’dan getirdikleri muskaları ve aşk iksirlerini sattıkları şehre gelen çok sayıda hacıyı dolandırmaya başladı.
Mason Cagliostro
Cagliostro ve karısı İtalya’nın başkentinde uzun süre kalamadılar çünkü iki yıl sonra tekrar kaçmak zorunda kaldılar. Balsamo, Tischio, Harat, Fenix veya Pellegrini gibi çeşitli isimlerle vaftiz edildi. Zaten bir Prusyalı subay kılığına girmiş ve Londra’ya yerleşene kadar kendisini Venedik ve Paris gibi şehirlerde diğer masumları dolandırmaya adamış olmasına rağmen, hâlâ küçük çaplı bir kabadayı olduğunu söyleyebiliriz. Kendisini ünlü yapacak karakteri nihayet Britanya başkentinde yarattı: Mısırlı aristokrat bir şifacı olan Cagliostro Kontu.
Londra’nın Soho’sunda, Sıkı Gözlem Ayini’nin sadık bir takipçisi olan ve Umut Locası olarak bilinen mütevazı bir Mason locasına girmeyi başararak, başka bir numarasıyla Londra’daki en güçlülerin saygısını kazandı. Kendisini, şüpheli anlatımına göre kendisine Avrupa’da Mısır Masonluğu kültünü kurma emrini veren “bilinmeyen bir üst” olan Büyük Kıpti’nin elçisi olarak sundu. Cagliostro sihir numaraları ve şifalı merhemleriyle herkesi büyüledi. Bunlardan biri, en zenginlere sattığı ve ona rahat yaşaması için büyük miktarda para sağlayan “ebedi gençlik iksiri” idi.
1777’nin sonunda Cagliostro, Rite of Strict Observance’ın tam anlamıyla yaygınlaştığı kıtaya sıçramaya karar verdi. İki yıl sonra, Courland Dükalığı’ndan (bugünkü Letonya) geçerken, kendisini Rusya Catherine’e bölgenin valisi olarak önerme olasılığını düşünen bölgedeki Mason yetkililerini bir kez daha aldattı. Cagliostro, sözde alçakgönüllülüğü nedeniyle halkın saygısını kazanarak teklifi ustaca reddetti, ancak Saint Petersburg’daki mahkemede konuşma yapmak için tanıtımdan yararlanmaktan çekinmedi.
Strazburg
Orada Çariçe’yi kendisi cezbetmeye çalıştı, ancak bilge Catherine, Cagliostro’nun Mısır mistisizminin, zayıf en büyük oğlu ve varisi Dük Paul’u hipnotize etmeye başladığını fark ettiğinde, onu Prusya Kralı Frederick’in casusu olarak gördüğü yönündeki söylentiye güvendi. ve derhal ihraç edilmesine karar verdi. Cagliostro tekrar kaçtı ve Strazburg’a yerleşti ve burada birçok fakir insanı ücretsiz olarak iyileştirip doyurdu. Bu onun itibarını temizlemesine yardımcı oldu, ancak aynı zamanda birkaç zengin insana da hizmet etti ve bu da şüphesiz ona geçinmesi için büyük bir banka kredisi sağladı.
Şehrin piskoposu Kardinal Louis René Éduard de Rohan, bu Mısırlı sihirbazın en çok ihtiyacı olan kişileri iyileştirmeye ve şöhretini artırmaya başladığı mucizevi simya deneylerinden bazılarına katıldı. Ve bu onu ikna etti, çünkü üç yıl boyunca dini papazın bu üyesinden yararlandı… 16 Ağustos 1784’e kadar skandal patlak verdi ve maceralarına kesin olarak son verdi.
O gün şehirdeki bir grup kuyumcu, piskoposun Kraliçe Marie Antoinette’in adını kullanarak değerli bir elmas kolyeyi para ödemeden aldığını keşfetti. Rohan ve onunla birlikte kardinalle işbirliği yapmakla suçlanan kahramanımız da Bastille’de hapsedilmişti. Her ikisi de Paris Parlamentosu tarafından yargılandı ve uzun ve yüksek profilli duruşma sırasında, güçlü din adamının kolyeyi, bunu aşk için ve kraliçenin emriyle aldığına ikna ederek aldığı öğrenildi.
İngiltere’ye geri dön
Piskoposun elinde Marie Antoinette’den tahrif ettiği bir yığın mektup vardı; onunla yattığına inanmıştı, oysa gerçekte sadece bir fahişeyle aldatılmıştı. Bu karışıklık asla tam olarak açıklığa kavuşturulamadı çünkü elmaslar ortaya çıkmadı ve dahası Cagliostro ve Rohan, Monarşiyi itibarsızlaştırmaya kararlı bir Parlamento tarafından beraat ettirildi. «Süreç adaletin yerine getirilmesiyle sonuçlandı. Savcı bizzat Cagliostro Kontu’nun beraat etmesini ve tamamen suçsuz olmasını talep etti. Mahkemenin 49 yargıcı oybirliğiyle cezayı onayladı” diye bildirdi ‘Blanco y Negro’.
Kont, Haziran 1786’da serbest bırakıldığında, sanki bir kralmış gibi alayda ona eşlik eden insanlarla birlikte, “Bir gün bu duvarlar çökecek” diye güvence verdi. Kontun şöhreti, asla soylulara, Monarşiye ait olmamış ve herhangi bir siyasi makamda bulunmamış biri için tahmin edilemeyecek sınırlara ulaşmıştı. Bunun kanıtı, kendisine karşı kurulan bu komployu destekleyenlerin “kırbaçlanması, herkesin önünde soyunması, kızgın demirle damgalanması ve ömür boyu hapis cezasına çarptırılması”dır.
Cagliostro, aldığı zarar için Fransız Monarşisinden fahiş tazminat talep etme fırsatını değerlendirdi. Ayrıca Bastille’de maruz kaldığı aşağılayıcı muameleyi anlattığı ve Parlamentoyu “Genel Eyaletleri toplamaya ve Devrim için çalışmaya” çağırdığı bir ‘Fransız Halkına Mektup’ yayınladı. Ancak mektup onu, peygamberi itibarsızlaştırmaya yönelik bir kampanyayı finanse eden Fransa ve İngiltere Monarşilerine karşı yöneltti.
Engizisyon mahkemesi
Sonuç olarak Casanova gibi yayıncılar onun gerçek kimliğini ve önceki yıllarda Avrupa’da gerçekleştirdiği bitmek bilmeyen dolandırıcılıkları gün ışığına çıkardı. Balsamo her şeyi inkar etti, ancak gözden düşmüş ve yoksullaşmış bir halde önce İsviçre’ye, sonra da 27 Mayıs 1789’da geldiği Roma’ya sürgüne gitmek zorunda kaldı. Bu arada iddiaları yerine getirildi çünkü aynı yaz Fransız Devrimi patlak verdi ve Bastille düştü. Cagliostro yeniden önem kazandı ve bazı Masonlar onunla yeniden temasa geçti.
Vatikan daha sonra Engizisyon’a onu derhal tutuklamasını emretti. Sapkınlıktan suçlu bulundu ve “kimseyle konuşmamak, kimseyi görmemek ve kimse tarafından görülmemek” cezasına çarptırıldı. 20 Nisan 1791’de Balsamo, dört yıl sonra öleceği San Leo kalesine transfer edildi. Esir tutulmasına rağmen kont, hücresinden Papalık aleyhine rahatsız edici kehanetler yaymayı başardı. Devrimin her şeyi yok etmesi ve tarihi sonsuza dek değiştirmesiyle birlikte, Cagliostro’nun kehanetleri kıyamet çağrışımlarına büründü ve onun esrarengiz figürünü daha da büyüttü.