-
geçmiş olsun
karşisinda kim olursa olsun, milleti ve devletinin haysiyet ve itibarini
alakadar eden mevzularda seromoniyi aşarak hakikatleri ders verir gibi
konuşmak yiğitliği atatürk'le devlet literatürüne girmiştir. 4 ekim 1933'de
dolmabahçe sarayi'nda, istanbul'a gelen yugoslavya krali ii.aleksandr ile
kraliçe mary'yi kabul etmiş, ayni akşam şereflerine ziyafet vermişti. baş
başa kaldiklarinda yugoslav krali:
-" size bir hakikati anlatmak isterim. 1919'da ingilizler, ege
sahillerinizin işgali için yunanlilardan evvel bana müraacaat ettiler. çok
cazip teklifler de yaptilar. fakat ben reddettim. ekselansinizi tanidiktan
sonra bu kararimin doğruluğunu bir daha anladim." dedi.
başkasi olsa ne yapardi? teşekkür ederdi değil mi?
hayir!.. yugoslav krali cümlesini tamamlayip cevap bekler gibi tavir alinca,
atatürk ayağa kalkti, bunun üzerine kral da kalkmişti. ona bir iki adim atti
ve dudaklarinda kendisine çok yakişan anlamli tebessümü ile elini uzatti:
- "geçmiş olsun majeste..." dedi.
çünkü mustafa kemal'in, kendisine istanbul rumlari şivesi ile kosti dediği
yunan krali konstantin, ordusu denize döküldükten sonra taç ve tahtini
kaybetmişti.
atatürk ile devlet hayatimizda yaşanilan günü düşünme ve nabza göre şerbet
verme illetinden kurtulunmuştur.
cemalkutay, atatürk olmasaydi