Geçen yılın sonunda, ruble paniğinin doruğunda, mütevazi hizmetçiniz ruble ve ekonomiye ne olduğunu açıkladı:
“Ruble ile aynı şey ekonomi ile olur. Ve ekonomi, ifadeyi affeder, kusar. Çekilme sendromu, akşamdan kalma ile ayrılma arasında bir çarpışma var. Uzun yıllar boyunca, özel şirketler ve bankalar kendilerini ucuz dolar kredisi ile pompaladılar ve şimdi kırılıyorlar. "
Kısa bir süre sonra, döviz krizinin zirvesinde mütevazi hizmetkarınız bir felaketin olmayacağını ve diğer ülkelerin de benzer durumlardan geçtiğini ve benzer şekilde aşağı yukarı başarılı bir şekilde muamele edildiğini açıkladı: oranlarda keskin bir yükseliş, spekülatörlerde kısma, oranın ardından bir düşüş.
Yarım yıl geçti ve şimdi Merkez Bankası ruble korumakla meşgul değil, günlük 100-200 milyon dolar tutarında para almakla meşgul. Ve zaten satın almayı başardı 2,13 milyar.
Zihinsel olarak Aralık 2014'e geri dönün ve kendinize böyle bir olay gelişiminin nasıl bir olasılıkla ortaya çıktığını sorun. Ve sonunda haklı çıktı: yüzümdeki bir “resmi propagandacı” ya da panik bırakan ve 80'ten Euro, 100'teki Euro'yu satın alan ve kurbanları şimdi internette paketlenmiş TV ve buzdolaplarında satmakta olan insanları iten bir “resmi propagandacı” ?
Ocak ayında, Bloomberg ve birçok Rus medya kuruluşu, ruble'nin bu yılın Şubat ve Mart ayları arasında çökeceğini öngördü. Amerikalı analistlerin hesaplanması, ilk bakışta doğruydu: Şubat ve Mart aylarında, Rus şirketlerinin ve bankaların döviz borçlarında ödemelerde bir zirve vardı, döviz cinsinden döviz refahı yapma imkânı bulamadılar, bu da piyasada döviz almak zorunda kalacakları anlamına geliyordu. ve yuvarla ruble. Sonuç, aşağıdaki özelliklerin pis bir tıkanmasıydı:
1. Şirketleri ve bankaları bütçe pahasına koruyarak bütçe krizine yol açacak
2. Hiçbir şey yapmazsan, ruble çöktü.
3. Kurs müdahalelerini sürdürün ve ülkenin döviz rezervlerini yakın
4. Hem ödemede düşüşe hem de sermaye çıkışında artışa ve dış ekonomik faaliyetin zorluğuna yol açacak olan dış ödemelerde varsayılan
Umutsuz bir durumdu, ancak Rus para birimi bu kritik dönemi nispeten sakin bir şekilde yaşadı. Bu durumun Merkez Bankası'nın eylemleri sayesinde, özellikle de repolar yoluyla gerçekleştiği kabul edilmelidir.
Programın özü (çok basitleştirilmiş "medeni" bir sunumda):
Merkez Bankası bu kursu tutmuyor ve hiç kimse şirketi temerrüde itmiyor. Piyasadaki para birimini satın almak ve ruble döviz kuruna baskı yapmak yerine, bankalardan (ve bunlardan Rusya'nın büyük borçlularından) Merkez Bankasına ruble yatırmaları veya çok hafif bir kurdan teminat olarak hisse senetleri / tahviller / diğer varlıklar - 2% 'den biraz daha az .
Sonuç, aynı "Bloomberg" tarafından ankete alınan ekonomistlerin neredeyse hiçbirinin beklemeyeceği bir şeydi - ruble, dış borçlar üzerindeki ödemelerin zirvesini yaşadı, temerrüde hiçbir gecikme olmadı, rezervlerin oranı korumak için geri dönüşü olmayan bir şekilde kaybolmadı. Ayrıca, Merkez Bankası'nın bu programının bir başka olumlu sonucu vardır.
Ekonominin döviz kredilendirme şeması nasıl görünüyordu?
Batılı bankalar Rusça'ya, Rus bankaları da Rus şirketlerine borç vermişlerdir. Bu programda, Rus bankacılık sektörü, Batı bankaları ve Rus şirketleri arasında bir aracı olarak hareket etti. Çıktıda, Rus şirketlerinin "borç zincirinin" başında ve sonunda - Batı bankalarında olduğu bir şema elde ettik.
Nitekim, Merkez Bankası'nın hareketleri bir döviz borç verme zincirinin kapatılmasından başka bir şey olmamıştır. Son 6 ayları, Rus bankaları Merkez Bankası'ndan alınan para biriminin yardımı ile Batı bankalarına borçlarını iade etti ve şimdi Merkez Bankası Rus ekonomisinin nihai para birimi alacaklısı olarak ve Batı bankaları tarafından uygulananlardan çok daha düşük faiz oranlarında hareket etmeye başladı.
Hepimizin çılgına çevirdiği döviz likiditesine erişim sorunu büyük ölçüde çözüldü: İhtiyaç duyduğu şartlı bir Londra'ya ihtiyacımız yok, Rusya Merkez Bankası'ndan tasarruflu bir şekilde ödünç alacak.
Şimdiye kadar, ödemeler Şubat ve Mart aylarında gerçekleşen, ancak “işlem başladı” dedikleri gibi ödemeler “değiştirildi”. Bir dahaki sefere, dış ödemelerin bir sonraki zirvesinde Kasım ayında başlatılacak.:
“Merkez Bankası'nın, 2015'in üçüncü çeyreğinin sonuna kadar (Eylül ayına kadar), yabancı para cinsinden geri ödemelerin hacminin mevcut mütevazı seviyelere kıyasla önemli ölçüde artacağı ve bankaların ek döviz likidite kaynaklarına ihtiyaç duyacağı zaman devam etmesini bekliyoruz” dedi.
Şimdi “dokunuşlar bozuldu” çünkü kurnaz bankacılarımız paraları Merkez Bankası'ndan borçları yeniden finanse etmek için değil, tahvil piyasasında parayı “çalıştırmak” için tercihli bir faizle alma alışkanlığı kazandılar. aslında, Merkez Bankası eylemlerinin muhalifleri bu özel senaryodan korkuyorlardı.
Bununla birlikte, bankaların spekülasyon için “ucuz para birimine” hızlı bir şekilde erişebilmeleri, Merkez Bankası'nın nihayetinde bankacılara kamu harcamalarında yardım etmeyi bıraktığını göstermektedir. Mega regülatör çalışanlarının işlerini yaptığını görmek güzel.
Aslında yaptırımlar, yurtseverlerin uzun süredir hayalini gerçekleştirmelerine yardımcı oldu: şimdi Merkez Bankası, Rus ekonomisini kredilendirmek için para birimini kullanıyor. Yine, geçen 6 ayları boyunca, ilk adım çok uzun bir yoldan atılmış, ancak Merkez Bankası'nı Rusya ekonomisinin “en büyük borç veren” olarak görmek zaten büyük bir gelişme.
Şimdi de övgüden eleştiriye geçelim.
Merkez Bankası'nı faiz oranlarında yavaş bir düşüşe karşı eleştirmek - bir anlam ifade etmiyor, mümkün olduğu kadar çabuk düşüyorlar, bu da ruble döviz kuru için güvenli. Ancak, doğrudan Merkez Bankası ile ilgili olan ve megareratörün basitçe çözmesi gereken başka bir sorun var. Rusya Merkez Bankası başkan yardımcısı Dmitry Tulin’e bir söz:
“Banka kredilerindeki oranların hala kilit oranımızdan çok daha yüksek olduğundan endişeliyiz. Gelecekte de kilit oranla aynı hızda düşmeyeceklerinden korkuyorlar. Belki de bankalar zararlarını“ çözmek için ”çaba göstereceklerdir. ve onları gerçek ekonomiye kaydırın. Bu büyük bir sorundur. ”
Dolayısıyla, sorun bankacılık sistemimizde ve kilit orandan uzak. Merkez Bankası'nın sorunu fark etmesi sevindirici.
Mevcut durumda, eğer Merkez Bankası bu oranı çok düşürse bile, bankalar, Merkez Bankası'nın doğrudan borç veremediği ekonominin reel sektöründen “üç kat ayırmaya” devam edeceklerdir. Bankaların kollektif olarak ülke ekonomisini rehin tuttuğu ya da en azından kolektif bir fren olarak çalıştığı ortaya çıktı.
Ve eğer bankalar toplu olarak aşırı kredi oranlarına sahipse, bu bankacılık sektöründe bir kartelimiz olduğu anlamına gelir. Maça maça diyelim. Kartel cezalandırılabilir bir şeydir ve Merkez Bankası’nın görevi “el sıkışmak” ve düzen aramaktır.
Merkez Bankası'nın gücü veya yetkisi yoksa, yalnızca Devlet Duma'nın ilgili komitesine (Tulin’in yaptığı gibi) şikayet etmekle kalmaz, ayrıca bazı sert önlemler almanız gerekir. Sonunda, “döviz komisyoncusu” ile banka para birimi spekülatörlerini ortadan kaldıran Merkez Bankası oldu.
Durum gerektiriyorsa neden "kredi komisyoncusu" sunmuyorsunuz? Neden Moskova yakınlarındaki bazı yatılı evlerde seçilen bankacılarla başka bir "gizli toplantı" yapmıyor ve kötü davranırlarsa onlara "zor bir gelecek" vaat ediyor? Bu şekilde onları spekülasyonlardan mahrum ettiler, neden iyi deneyimi tekrarlamıyorsunuz?
Bu arada, örneğin, Sanayi Geliştirme Fonu gibi diğer yapılar düşük oranlarda rubleden borçlanma ile ilgilenecek. İlk para zaten tahsis edildi:
"3,2 milyardan fazla değerinde tercihli krediler, 5 yıllarına kadar yıllık% 7 oranında rubledir, Rusya'nın farklı bölgelerinden on Rus işletmesine, yalnızca Rus pazarından dış ticaret yapabilecekleri ilaç, mühendislik ve teknolojik projelerin uygulanması için tahsis edilebilir, ancak ve rekabetçi ürünlerle yurtdışı pazarlara girmek.
İlk adım atıldı. Ana şey mekanizmayı genişletmek ve daha hızlı çalışmaktır.
Sonuçlar: Para ve kredi cephesinde başarıya sahibiz, çözülmemiş (ancak bilinçli) sorunlar var ve çözüm mekanizmaları çoktan ortaya çıkıyor. Tam olarak ne olmadığı, panik için bir neden var. Yol doğrudur ve yürüyüşle yol hakim olacaktır.