Federal yetkililer geçen hafta Güneybatı’nın kuruması nedeniyle Colorado Nehri’ndeki sert su kesintileri için alternatif senaryolar ortaya koyarken, California yetkilileri bu yılki tarihi Sierra kar paketinin bu yıl içinde eyaletin çoğunu sular altında bırakabileceği konusunda uyarıda bulunuyorlardı.
Peki suyumuz çok mu yoksa yetersiz mi? Her ne kadar baş döndürücü olsa da tek dürüst cevap, aynı anda iki sorunumuz olduğudur. Mead Gölü ve Colorado Nehri’nin daha yukarısında, Lake Powell – Güney Kaliforniya’nın iki büyük eyalet dışı su kaynağı – tehlikeli bir şekilde düşük kalıyor ve Rocky Dağları’nın yağışlı kışına rağmen tekrar dolmayacak.
Bu arada, Kaliforniya’daki rezervuarlar dolu. Ancak eriyen karlara yer açmak için bu değerli suyun çoğunun salınması gerekecek. Ne kadar yer olacağı önümüzdeki birkaç ay boyunca hava koşullarına bağlıdır. Eyalet, kayıtlı tarihteki en büyük kar paketlerinden birine sahip – su hacmiyle ölçüldüğünde ortalamanın %234’ü ve Sierra’nın bazı bölgelerinde %300’den fazla – ama o canavarca kar yığınlarından birini alırsak, çoğu anında sel suyuna dönüşebilir. Son yıllarda yaşadığımız sıcak dalgaları. Ya da dağların eteklerinde buharlaşarak bize hiçbir şey bırakmayabilir. Ya da şans eseri yaz boyunca sürekli olarak eriyebilir.
Eyalet su yetkilileri, Tahoe Gölü’nün yaz sonuna kadar 3 fit daha derin olacağını ve suları bir asır önce tarım için yönlendirildikten sonra bu yıl nadir bir şekilde yeniden ortaya çıkan antik Tulare Gölü’nün San Joaquin Vadisi şehirlerindeki evleri tehdit edecek kadar büyüyebileceğini tahmin ediyor. Corcoran gibi ve iki yıl veya daha uzun süre kalabilir. San Joaquin ve Tuolumne nehirleri, bu yılın sonunda ortalama hacimlerinin iki katından fazla akacak.
Son yirmi yıl, Batı Amerika Birleşik Devletleri’nin 19. ve 20. yüzyıllarda tasarlandığından oldukça farklı iklim modelleri getirdi. Yağışlı yıllar artık uzun bir kuraklaşma döneminde kısa molalar. Daha yağışlı zamanlar için inşa edilen barajlar ve su kemerleri hala bize hizmet ediyor ama artık yeterli değil. Aynı şey su hakları, yönetmelikler ve anlaşmalar sistemimiz için de geçerlidir. Hepsinin modası geçmiş.
Bir zamanlar, ara sıra meydana gelen kurak kış mevsiminde bize yetecek kadar su depolamak ve bizi selden korumak için yeterli akışı ve kar erimesini yakalamak için yeterli rezervuarımız vardı. Ancak hiçbir baraj, 10 yıllık bir kuraklıktan daha uzun süre dayanacak kadar suyu tutamaz veya bizi şiddetli sellerden koruyamaz.
Ve ayıltıcı gerçek şu ki, Kaliforniya’nın son zamanlardaki kuraklık çizgileri, Colorado Nehri Havzasında sürmekte olan yirmi yıllık kuraklıkla henüz eşleşmedi – ama yapabilirlerdi. Bu baharda yaşadığımız ve bu yıl daha da kötüye gidebilecek olan sel, sözde ARKstorm’dan (Atmospheric River 1,000 için) neler bekleyebileceğimize dair sadece bir ipucu. Bu tür son mega fırtına 1862 kışında geldi ve San Joaquin Vadisi’nin büyük bir kısmını ve Los Angeles’ın önemli bir bölümünü sular altında bıraktı. Bilim adamları, ne zaman olduğunu söyleyemeseler de, bunlardan birini tekrar alacağımızı söylüyorlar.
Bunların hiçbiri toplanıp ayrılma zamanı anlamına gelmiyor. Öngörülebilir geleceğin Kaliforniya’sı, belki de daha az badem ve fıstık bahçesiyle dikkate değer ölçüde yaşanabilir bir yer olmaya devam edecek, çünkü bu ağaçlar yağışlı zamanlarda haftalarca kök salmaya dayanamaz ve kuru havada onları hayatta tutmak için yeterli su olmayacak. zamanlar.
Bazı vadi arazi sahipleri, arazilerini River Partners gibi kuruluşlara satan çiftçilerin izinden gidebilir. Bu grubun, Modesto’nun batısındaki San Joaquin ve Tuolumne nehirlerinin birleştiği noktada yer alan Dos Rios taşkın yatağı restorasyon projesi, bunun gibi yıllarda sel sularının yönlendirilebileceği, evlere veya evlere hiçbir zarar vermeden nehir bitişiğindeki arazi ile gelecek için iyi bir şablon. ekinler, tükenen yeraltı suyunu yenilemek, yerel bitkileri eski haline getirmek ve yavru balıkları ve diğer vahşi yaşamı beslemek.
Los Angeles’ta ve Colorado Nehri’nden gelen sonsuz su kaynaklarına alışmış diğer şehirlerde, asla hasat edilmeyen veya tüketilmeyen susuz mahsul olan çimlerimizden nihayet vazgeçebiliriz.
Ona değerli ve bazen de tehlikeli bir şeymiş gibi davranırsak, etrafta dolaşmaya yetecek kadar su olabilir. Geçmişin daha öngörülebilir Kaliforniya’sına olan nostaljimizden vazgeçersek ve eyaleti şimdi olduğu ve olacağı haliyle kucaklarsak, doğanın bize fırlattığı ıslak ve kuru, patlama ve düşüş döngüsünü atlatabiliriz.