Yi Yun kapıların hepsini inceledi. Hepsi aynı görünüyordu; tek fark üzerlerindeki oymalardı. Üç başlı hayvanlar, büyük yılanlar, vahşi kuşlar ve büyük bir köpek balığı…
Altı kapıdan birini seçmek…
Yi Yun, üç başlı hayvanın oyulduğu kapıya doğru yürümeden önce bir süre düşündü.
Bu sırada, Zhou Kui’nin de üç başlı hayvanın oyulduğu kapıya doğru yürüdüğünü fark etti.
“Heh! Bu kimera kapısı, Göksel Salon’daki en zorlu kapı olarak kabul ediliyor!” Zhou Kui, Kutsal Yaban Göksel Salonu hakkında bir şeyler biliyordu. Bu sözler Yi Yun’u heyecanlandırdı.
Zorluk mu?
Görünüşe göre bu yetişim alanı basit bir yer değildi.
“Ne dersin? Benimle yarışacak cesaretin var mı? Göksel Salon, gerçek yeteneklerini test eden bir yerdir. Gizli saldırılar burada işe yaramaz.” Zhou Kui başını gururla kaldırdı ve alaycı bir üslupla konuştu. Yi Yun’a dün yaptığı sinsi saldırıdan dolayı hâlâ kin güttüğü açıktı.
Zhou Kui, Yi Yun’a kaybetmeyi utanç verici buluyordu. Sinsi bir saldırıyla yenildiğinden kendini haksızlığa uğramış gibi görüyordu. Göksel Salon’da gururunu geri kazanmak istiyordu.
Birçok Xuanwu askeri, Zhou Kui’yi takip ediyordu. Onlar, onun hem silah arkadaşları hem de takipçileriydiler.
Çok geçmeden Zhou Kui dahil, on yedi kişi üç başlı hayvanın oyulduğu kapının önünde yerini aldı.
Yi Yun hariç, bu kapıya girenlerin hepsi Xuanwu askeriydi!
Xuanwu ordusundan gelen bu güçlü gençler, Yi Yun’a düşünceli bir bakış attılar. Onun, kaybolup da kurt sürüsüne düşen bir kuzu olduğunu düşündüler.
“Kutsal Yaban Göksel Salonu’nda kavga etmek yasaktır, yoksa sonuçlarına katlanırsınız!” Havadaki gerginliği fark eden kel adam hemen onları uyardı.
Tai Ah Kutsal Şehri’nde kavga etmek yaygın bir şeydi. Savaşmanın yasaklandığı yerlerde yapılmadığı sürece ve ciddi yaralanmalar ile ölüm olayları yaşanmadığı sürece istediğiniz yerde savaşabilirdiniz.
Kel adam bundan dolayı acemiler arasındaki kavgalara müdahale etmiyor, aksine göz yumuyor, yeri geldiğinde de teşvik ediyordu.
Onun eğittiği grup diğerleriyle kapışırsa; kazanırlarsa onları ödüllendirir, kaybederlerse cezalandırırdı.
“Bu adamlar, senin için uçan sinekler gibi.” Yi Yun’un arkasındaki Xu Zheng sesini Yi Yun’a iletti.
Yi Yun omuz silkti ve umursamadan söyledi: “Her neyse!”
Bunu söylerken üç başlı hayvanın oyulduğu kapıya doğru ilerledi.
Zhou Kui güldü ve Yi Yun’un peşinden yürüdü.
Diğer Xuanwu askerleri de içeri yürüdüler.
“Whew!”
Beyaz bir ışık parladı ve taş kapı, daha tamamen açılmamışken Yi Yun’u içine çekti.
“Oh?”
Yi Yun’un görüşü bulanıklaştı ve bir an sonra tekrar düzeldi. Daha neler olduğunu düşünemeden kafa derisinde bir yanma hissetti. Korkunç bir şey gözlerini ona dikmişti sanki. Ona, cıva havuzuna düşmüş gibi yoğun bir baskı hissettiren güçlü bir basıncın varlığını hissediyordu.
Ne oluyor?
Yi Yun tuhaf ve ezici baskının geldiği yöne baktı ve bunun önündeki devasa metruk hayvan heykelinden geldiğini görünce şaşırdı.
Heykel tamamen siyahtı. Siyah altın bir ışıltıya sahipti, bedeninin bir aslana mı ankaya mı ait olduğunu söylemek zordu. Üç kafası ve hırpani bir postu vardı. Gözleri mor bir ışıltıyla parlıyordu. Sırtında, her an uçmaya hazırmış gibi duran üç adet otuz feet uzunluğunda kanat vardı.
Bedeni muazzam bir baskı yayıyor, Yi Yun’un kaçınılmaz bir önemsizlik hissi duymasına neden oluyordu.
Boom!
Bu ilahi hayvana bakan Yi Yun, birdenbire kafasının içinde bir gök gürültüsü patlak verdiğini hissetti. Bedeninin birkaç kez sallanmasını önleyemedi. Zalimane bir his, tüm bedeninde dolaşıyordu.
O sırada kulağına bir ses çalındı. “Tai Ah Kutsal Şehri’nin inşası bitmeden önce bu üç başlı kimera heykeli ilk şehir lordu tarafından yaratıldı. Gerçek bir ilk türdür. Bu şey, içine büyük miktarda erimiş Büyük Yan altını enjekte edilerek yaratılmıştır! Bu heykelin içinde, ilk türün sahip olduğu baskı ve ilk şehir lordunun safi ruhu var! Ne kadarını idrak edebileceğiniz kendinize bağlı!”
İlk türün gerçek bedeninin içine erimiş Büyük Yan altını enjekte edilerek bir heykele mi dönüştürülmüş?
Heykelin ne olduğunu öğrenen Yi Yun şaşıp kaldı. Bu gerçek bir ilk türden metruk hayvandı. Böyle korkunç bir baskı yaymasına şaşmamak gerek.
Yi Yun, kimeranın önünde nefes almakta bile zorlanıyordu. Baskı sebebiyle neredeyse diz çökmek üzereydi!
Yi Yun dişlerini sıktı ve Akan Cıva Elbisesi’nin ağırlığını asgari düzeye indirdi, yine de bu baskıya dayanmakta zorlanıyordu.
O sırada, Yi Yun’un yanında pek çok beyaz ışık parlamaya başladı. Birbiri ardına Xuanwu askerleri içeriye gönderiliyordu.
İlk gelen Zhou Kui oldu. Onun biraz yetenekli olduğunu söylemek gerekiyordu. Kimeranın muazzam baskısının önünde başta biraz titremiş de olsa sağlam bir şekilde ayakta durabildi.
Diğerlerinin durumu ise çok daha kötüydü. Yetenekleri kısıtlıydı. Zihinsel olarak kendilerini hazırlamış olsalar da birdenbire böylesine ezici bir baskının altına girmek kan akışlarını düzensizleştirmişti. Buna dayanmayarak, birbiri ardına sendeleyip yere yığıldılar!
Dışarıda bol keseden sıkmışlardı ama iş, yeteneklerini ve değerini göstermeye gelince, işler konuşmak kadar kolay olmamıştı!
“Çöpler! Amını yolunu siktiklerim!!” Zhou Kui hâlâ küfredecek güce sahipti. Aslında çok sağlam temellere sahipti. Doğrusu baskı altında rahat olmak, güçlü durmak, onun en güçlü yönüydü!
Yi Yun’a sırıttı ve, “Hadi bakalım, kim daha yiğitmiş!” dedi.
Ardından gökyüzüne dek yükselen bir gururla kahkaha attı.
Yi Yun cevap vermek yerine Zhou Kui’ye bakmakla yetindi. Şu an, Göksel Salon’un içindeki her şey hakkında kafa patlatıyordu.
Kutsal Yaban Göksel Salonu, yalnızca ilk türlerin baskısına katlandığın bir yer değildi. Bu yetiştirme alanındaki en değerli şey, ilk tür heykelinin içindeki bilgenin safi ruhunu kavramaya çalışmaktı.
İlk türün baskısına dayanmak ve aynı zamanda bilgenin safi ruhunu anlamaya çalışmak zorundaydı!
Bilgenin ruhu, anlaması kolay bir şey değildi. Üstelik buradakiler, daha acemiydi. O kadar güçlü olmadıklarından baskıya dayanmaları da, ruh üzerine düşünmek için kendilerini sakinleştirmeleri de kolay değildi.
Bu, Yi Yun için bile kolay değildi. Çok geçmeden alnından terler akmaya başladı.
Zhou Kui ise Yi Yun’dan daha güçlü görünüyordu. Eklemlerinden çatırtılar gelmeye başladığında alnında da bir damar belirginleşti. Bu aura çok şaşırtıcıydı.
Zhou Kui, Yi Yun’a baktıktan sonra kendi kendine dedi ki: “Bu çocuk düşündüğümden daha güçlü. Doğrusu biraz yeteneği var, sadece sinsi saldırılardan ibaret değilmiş.”
Zhou Kui, Yi Yun ile rekabet etmek için her şeyini ortaya koyduğundan onu gözlemesi normaldi. Gücüne ve mukavemetine çok güveniyordu. Başlangıçta Yi Yun’a ayak uyduramasa bile kısa süre sonra onu yeneceğine inanıyordu. En başından beri Yi Yun’dan daha güçlü olduğundan sonunda kazanacağına kesin gözüyle bakıyordu.
Zaferi beklenen bir şey olduğundan bunun için sevinecek değildi. Bunun yerine Yi Yun’un sınırlarının ne olduğunu görmek istiyordu.
Zhou Kui’nin bilmediği şeyse, Yi Yun’un yoğunlaşmasının nedeninin onunla yarışmak olmamasıydı. Aslında en başından beri o yokmuş gibi davranıyordu.
Kararlı bir şekilde kimera heykelini inceliyordu.
“İlk tür. İlk türün ardında kalan baskı bu. Gücü, bir hükümdarınkini aşıyor. Tai Ah Kutsal Şehri’nin kıdemlileri bile bununla başa çıkamayabilir. İlk türlerden birinin bedeni ele geçirilir de bir kalıntı hâline getirilirse ve bu haber yayılırsa dünyada bir kargaşa çıkabilir! Bilgeler bile bedenlerini desteklemek ve kalıntının içine yerleşmiş hakikat hakkında anlayış kazanmak ister!”
“İlk tür adını hak ediyor!”
Bu, Yi Yun’un ilk türlerden biriyle ilk karşılaşmasıydı. Altının içine mühürlenmiş olsa bile!
Öyleyse muhtemelen…
Yi Yun, Kutsal Yaban Göksel Salonu’na girdiğinden ve kimera heykelini gördüğünden beri aklında bir düşünce filizlenmişti ve onu bir türlü aklından çıkaramıyordu. Bu düşünce, onun nefes düzenini bozacak kadar onu heyecanlandırıyordu.
Gözlerini kapayıp konsantre oldu. Zihninin ruhani bir duruma girmesine ve kalbindeki Mor Kristal ile bu ruhani enerjinin etkileşime girmesine izin verdi. Çok geçmeden aniden gözlerini açtı!
Görüşü beyaza dönmüştü. Önündeki üç başlı hayvan heykeli beyaz bir ışıkla parlıyordu.
Ruhsal enerjisini Mor Kristal ile bağladığında önündeki ilk tür heykeliyle bir bağ kurmayı başardığını hissetti.
Ama yine de ilk türü mühürlemekte kullanılan altın, Yi Yun’un ruhani enerjisinin bu hayvana etki etmesini engelliyordu.
Bu Büyük Yan altını, inanılmaz bir metaldi. Doğal bir Yer ve Gök Yuan Qi’si özümseme niteliği vardı. İlk türün bedenini mühürlemekte kullanılması, onlarca milyon yıl sonra bile ilk türün içindeki enerjiyi azaltmak yerine arttırmış, bu enerjiyi saflaştırmıştı!
Kimeranın bedeni, Tai Ah Kutsal Şehri’nin ilk kurulduğu zamandan bile daha fazla enerji içeriyordu. Elbette değeri de daha büyüktü.
Kutsal yabandaki bu altı ilk tür heykeli, Tai Ah Kutsal Şehri’nin temel hazineleriydi!
Hepsi de Büyük Yan altını sayesindeydi. Özel niteliği, enerji girişini kolaylaştırması, çıkışını zorlaştırmasıydı. Tek yönlü bir enerji akımına neden olduğu söylenebilirdi.
Ne yazık ki, Büyük Yan altınının ilk türlerin bedenlerini güçlendirmek gibi bir yeteneği olsa da bunun olması çok vakit alıyordu.
Bilgeler, yüz bin yılda ya da bir milyon yılda yaşlılıktan dolayı ölüyordu. Sadece Tai Ah Kutsal Krallığı gibi süper güçler nesilden nesile varlığını sürdürebilir, Tai Ah Kutsal Şehri’nin zapt edilmez hisarının da etkisiyle birlikte ilk türlerin gerçek bedenlerini koruyabilir, çalınmasını önleyebilirdi!
Yi Yun, şu an Büyük Yan altınının manyetizmasını tersine çeviriyordu.
Tamamen yoğunlaşıp nefes alış verişini düzenledikten sonra, Büyük Yan altının içindeki enerjiyi damla damla çıkarmak için Mor Kristal’in enerji kontrol yeteneğini kullandı.
Enerji toplandıkça, yavaş yavaş, üç başlı hayvanın ortadaki başı daha parlak hâle gelmeye başladı. Heykelin her köşesinden gelen enerji, kabuğunu kırmaya çalışıyormuş gibi ortadaki kafada toplanmaya başladı.
Enerji yoğunluğu arttığında güvercin yumurtası büyüklüğünde bir ışık damlası bin bir güçlükle Büyük Yan altınından çıktı. Mor Kristal’in rehberliği altında yavaşça Yi Yun’a doğru uçtu.
Bu ışık damlasını gören Yi Yun’un ağzı kulaklarına vardı!
Başardım!