İklim değişikliği ile mücadele, insanlığın karşılaştığı en büyük zorluklardan biridir. Sürdürülebilir enerji kaynaklarından endüstri kısıtlamalarına kadar, gezegenimizi korumaya yardımcı olmak için birçok yaklaşım uyguladık. Ancak, her birinin uygulanmasını zorlaştıran kendi karmaşıklıkları vardır. Bu yüzden kampanyacılar hükümetleri basit bir eyleme geçmeye, ağaç dikmeye zorladı. Bu harika bir çözüm gibi görünse de, yeni bir çalışma umduğumuz etkiyi yaratmamış olabileceğini buldu.
Bu, çabalarımız için büyük bir aksilik. Aynı zamanda iklim değişikliğiyle uğraşmanın insanlığın hayal ettiğinden daha karmaşık bir konu olduğunu da gösteriyor. Geçmişte yapılan birkaç çalışma, iklim değişikliğiyle başa çıkmanın ekonomik ve verimli bir yöntemi olarak ağaç dikmeyi teşvik etti, öyle görünüyor ki hikayede daha fazlası var. Evet, etkilidir, ancak yalnızca doğru ağaçlar dikilirse. Bunun başlı başına bir meydan okuma olduğunu anlarken, insanlığın karşı karşıya olduğu bir başka barikat da siyaset. Siyasetin neden bir sorun olduğunu anlamadan önce, ağaç dikmenin neden bu kadar yaygın bir strateji haline geldiğini anlamamız gerekiyor.
Düşük Maliyetli, Yüksek Etkili Bir Çözüm
Ağaç dikmek her zaman düşük maliyetli, yüksek etkili bir çözüm olarak görülmüştür. Hatta İşçi Partisi'nin 2040'a kadar iki milyar ağaç dikmeye söz verdiği 2019'daki Birleşik Krallık genel seçimleri gibi, siyasi kampanyaların düzenli bir özelliği haline geldi. Çevre karşıtı duruşuyla ünlü olan Trump bile Trilyon Ağaç Kampanyası'na onay verdi. . 40 ülke, 2030 yılına kadar 350 milyon hektar bozulmuş ve ormansızlaştırılmış araziyi restore etme hareketi olan Bonn Challenge'ı da destekledi .
Ağaç dikme kampanyası, çevreciler ve bilim adamlarının onlarca yıllık aktivizminin bir sonucudur. Bilim adamları tarafından Journal of Science'da 2019 yılında yapılan bir araştırma bu teoriyi destekliyor. Çalışma şöyle diyor: “ Ekosistemler ek olarak 0,9 milyar hektarlık kesintisiz ormanı destekleyebilir. Bu, olgunlukta 200 gigatondan fazla ilave karbon dahil olmak üzere ormanlık alanlarda% 25'in üzerinde bir artışı temsil edecektir. Böyle bir değişiklik, mevcut atmosferik karbon havuzunun% 25'ine eşdeğer bir depolama potansiyeline sahiptir . "
Esasen çalışma, ne kadar çok ağaç dikersek, atmosferde o kadar az karbondioksit bulunacağına dair temel noktayı ortaya koyuyor. Ne kadar az CO2 olursa, dünya o kadar soğuk kalır. Bununla birlikte, yazarların kendileri, işin içinde karmaşıklıklar olduğuna dikkat çekiyor. Ormansızlaşma önemli bir sorun. Araştırmanın tahmin ettiği gibi, mevcut ormansızlaşma oranımıza devam edersek, eşit sayıda ağaç dikemeyeceğimiz için küresel yeşil örtüyü azaltamayız. Çalışma, " mevcut yörüngeden sapamazsak, küresel potansiyel gölgelik örtüsünün 2050 yılına kadar ~ 223 milyon hektar küçüleceğini tahmin ediyoruz " diyor .
Bir diğer kritik zorluk, yeni ormanların nasıl işlediğini anlamaktır. Şimdiye kadar bilim adamları, ormanlar ve emdikleri CO2 miktarı arasındaki ilişkiyi basit bir şekilde anladılar ve tüm ağaçların havadan sabit bir oranda CO2 çekebileceğine inanıyorlardı. Bir çalışma, durumun böyle olmadığını ve herhangi bir ormanın karbon tutma potansiyelinin büyük ölçüde yerel koşullara bağlı olduğunu buldu. Örneğin. Kuzey Çin'e bakıldığında, bilim adamları karbon bakımından fakir topraklarda yeni ağaçların eklenmesinin karbon emiliminde bir artışa yol açtığını buldular. Ancak toprakların zaten karbon açısından zengin olduğu yerlerde, yeni ağaçların eklenmesi emilim oranını düşürdü.
Ağaç dikmeye gelince, bir hükümetin yapabileceği çok şey var. Yeni yeşil alanlar yaratabilir ve mevcut kamusal alanları daha fazla ağaç barındıracak şekilde yeniden tasarlayabilirler, ancak sonuçta özel arazi sahipleri daha fazla araziye sahiptir ve bu nedenle yeşil örtüyü artırmak için kritik öneme sahiptir. Çoğu hükümet, özel arazi sahiplerine yeşil alanları artırmaları için bir teşvik sağlıyor. Genellikle mali olan bu teşvikler o kadar kötü tasarlanmış ki, arazi sahiplerinin iklim değişikliğiyle gerçekten mücadele etmeye gerçekten yardımcı olmadan planlardan yararlanmalarına izin veriyor.
Nature Sustainability'de Haziran ayında yayınlanan bir çalışma , bunun nasıl sonuçlandığına dair bir örnek olarak Şili'ye baktı. Şili'nin, 1974'ten 2012'ye kadar yeniden ağaçlandırma için sübvansiyonlar sağlayan ulusal düzeyde bir programı vardı. Şili'nin 701 sayılı Kanun Hükmünde Kararname, diğer birçok Güney Amerika ülkesi için bir model haline geldi. Bununla birlikte, Şili örneğinin gerçek dünyadaki etkilerinin analizi, planın beklentileri karşılamadığını buldu.
California Santa Barbara Üniversitesi'nde yardımcı doçent olan Robert Heilmayr ve çalışmanın baş yazarı Stanford'a şunları söyledi: " Şili'nin deneyimi, hükümetler toprak sahiplerine devasa ağaç dikimleri kurmaları için ödeme yaptığında ortaya çıkabilecek iklimi, ekolojik ve ekonomik etkileri anlamamıza yardımcı olabilir." Haberler. Heilmayr'ın çalışması, “sübvansiyonlu ve sübvansiyonsuz simülasyonların karşılaştırılması, ağaçlandırma için yapılan ödemelerin, egzotik türlerin ekim alanlarının genişletilmesi yoluyla ağaç örtüsünü artırdığını, ancak yerel ormanların alanını azalttığını gösteriyor. Şili'nin orman sübvansiyonları, yer üstü biyokütlede depolanan toplam karbonu artırmadan biyolojik çeşitliliği muhtemelen azalttı . "
Temel olarak, insanlar daha sonra yararlanabilecekleri büyük meyve ve kauçuk ağaçları dikiyorlardı. Stanford News'e göre bu tür plantasyonlar, “ karbon tutma, habitat oluşturma ve erozyon kontrolü için doğal ormanlardan önemli ölçüde daha az potansiyele sahip oldukları için” iklim değişikliğiyle mücadeleye yardımcı olmuyor . Makale, doğal ormanların çeşitli vahşi yaşamı destekleyebilecek çeşitli ağaçlardan oluştuğu için bunları yaptığını söylemeye devam ediyor. Yani daha fazla ağaç dikilirken çevreye hiçbir şekilde yardımcı olmadılar.
Politika, iklim değişikliğiyle mücadelede bir başka büyük engeldir. Şili'de, gevşek uygulama ve hükümetten yeterince para alınmaması, toprak sahiplerinin tarlalardan kurtulmasına izin verirken, hükümet planını bir başarı olarak tanıtmak zorunda kaldı. Bu, iki faktörün bir sonucuydu - birincisi bilim etrafındaki anlayış eksikliği ve ikincisi, kâr uğruna kanunu esnetme fırsatı. Hükümetler bilimi anlamak ve yasaları daha sıkı bir şekilde uygulamak için daha fazla yatırım yapmazlarsa, bu tür ağaç dikme planları iklim değişikliğiyle mücadelede yardımcı olmayacaktır.
UC Santa Cruz'da çevre bilimi profesörü olan restorasyon ekolojisti Karen Holl, ağaç dikmenin yeteri kadar olmadığı mesajını yaymaya çalışıyor. Science Daily'ye verdiği demeçte, " İklim değişikliğinden kurtulamayız ... Bu yapbozun sadece bir parçası ." Dedi . Bu mesaj henüz ABD Kongre Binası'na ulaşmış değil. Temsilci Bruce Westerman tarafından tanıtılan Trilyon Ağaçlar Yasası şu anda ABD Kongresi'nde yol alıyor. Yasa, federal hükümeti ABD'deki özel sektörün desteğiyle bir trilyon ağaç dikmeye zorlamaya çalışıyor. İki partili destekle, yakında yasaya geçme olasılığı çok yüksek.
Bununla birlikte, bir miktar direnişle karşılaştı. Şubat 2020'de 95 çevre grubundan oluşan bir koalisyon , Temsilciler Meclisi Raúl Grijalva Doğal Kaynaklar Komitesi başkanına açık bir mektup gönderdi . Mektup, yasanın amaca uygun olmadığına işaret eden sekiz nedene işaret ediyordu: " Bu yasa, acil olarak ihtiyaç duyulan fosil yakıt emisyonlarının hızla azaltılması yerine endüstriyel ağaç kesimine odaklanmak için kaynakları yanlış tahsis ederek iklim krizini ele almak için yanlış bir çözüm sunuyor ."
Görünüşe göre ABD Şili'den dersini almamış ve muhalefetin Trilyon Ağaç Yasası'nı zorlamaya devam edecek olmasına rağmen. Ağaç dikme konusundaki varsayımlarımızı değiştirmek bir gecede gerçekleşmeyecek, ancak yeterli siyasi irade olmadan bilim gömülecek. Dünyayı kurtarmak için verdiğimiz mücadelede zaman azalıyor, bu bizim göze alamayacağımız bir şey.
Tarih kitapları bana iki dünya savaşı öğretti: I ve II. Akademisyenler, politikacılar, yorumcular, medya kuruluşları bir sonraki Dünya Savaşı hakkında uzun süredir spekülasyonlar yapıyor ve tahminlerde bulunuyor: Kontrolden çıkan bölgesel bir çatışma, hakimiyet için dünya güçlerinin çatışması, geleneksel savaşa dönüşen felç edici bir siber savaş.
Volt, Avrupa'da biyoçeşitliliğin korunmasına daha fazla dikkat edilmesi çağrısında bulunuyor! Küresel ısınmanın 1,5 derecenin üzerine çıkmasını önlemeyi amaçlayan ve şu anda gözden kaçırmaya başladığımız 2015 Paris İklim Anlaşmaları'na benzetilen anlaşma, 2030 yılına kadar gezegenin doğasının %30'unu korumayı amaçlıyor. .
Pazartesi günü milletimiz saygıdeğer medeni haklar lideri ve Nobel Barış Ödülü sahibi Rev. Dr.
Güneyden şişman, Siyah, Queer bir kadınım. 2020'nin küresel olayları beni çok etkiledi ve yalnız olmadığımı biliyorum; George Floyd'un Mayıs ayında öldürülmesi marjinalleşmiş ve empatik toplulukları gürültülü, küresel bir şekilde sarstı.
… Ve hatta bu süreçte Big Oil'in daha iyi hissetmesine yardımcı olur. Her yıl atmosfere daha fazla CO2 atmaya devam ettikçe küresel sıcaklıklar artmaya devam ediyor.
Deniz seviyesi yükseldikçe, Güney Amerika ülkesinin kıyı nüfusu benzeri görülmemiş zorluklarla karşı karşıya. Neil Machado, Doğu Kıyısı Demerara Guyana, Mahaicony'deki evinde bir zamanlar bol pirinç tarlalarına bakıyor.