Don Quijote ve Roman Sanatı
Gerçekten de edebiyat tarihinde ilk kez, bir kahraman, hayal ürünü maceralar yaşarken, bunların yazıldığını bilmektedir. Don Quijote'nin, okunduğunu bildiği bu yeni okuma düzeyi, daha sonraki olayların belirlenmesi için çok önemlidir. Don Quijote önceki kahramanlığa dayanmayı bırakarak kendi destanına dayanmaya başlar ve işte Cervantes de tam bu sırada keşfeder modern romanı. Okuyucu Don Quijote, okunduğunu bilir. Ve o gene bilmektedir ki Don Quijote'nin kaderi Don Quijote romanından ayrılmaz olmuştur. Akhilleus'un, İlyada'yla ilgili olarak hiç bilmediği bir şeydir bu. Okumadan kaynaklanan antik kahramanla bütünleşmesi yok olmuştur.
- Carlos Fuentes
Arif Dino bir gün tutturdu, çağımızın romancıları tek tipten korkuyor, dedi. Örneğin bunların içinden Don Quijote gibi bir tipi yazmaya yüreklilik gösterecek bir kimse çıkmaz. Ona göre dünya romanı, Don Quijote gibi tek tipin romanıydı.
- Yaşar Kemal
Yeni Roman
Yeni Roman, romancı ve sinemacı Alain Robbe-Grillet'nin ilk kez 1963'te yayımlanan ve 1956-1963 yılları arasında yazdığı edebiyat incelemelerinden oluşuyor. Robbe-Grillet bu kitaptaki denemeleriyle Balzac türü romana karşı çıkarken ortaya manifesto değerinde bir eser koyuyor ve 1950'li yılların başlarında sökün etmeye başlayan Yeni Roman'ın da savunuculuğunu üstleniyor.
Bu akımın teorisyenlerinden Jean Ricardou Yeni Roman'ı en iyi şu sözlerle açıklıyordu: "Roman artık bir serüvenin yazısı değil bir yazının serüvenidir."
Kafka, Virginia Woolf gibi yabancı yazarlardan daha çok etkilenen, Balzac tarzı romanı reddeden yeni romancıların çoğunluğu A. Robbe-Grillet, C. Simon, C. Mauriac, J. Lindon, R. Pinget, S. Beckett, N. Sarraute, C. Ollier gibi Fransız ve Fransızca yazan yazarlardan oluşuyordu. Bu romancılar aynı zamanda Stendhal ve Flaubert etkilerini de reddetmeden Albert Camus'nün Yabancı ve Sartre'ın Bulantı romanlarını baştacı ediyorlardı. Yeni Roman, Türkçede, Prof. Dr. Ece Korkut'un özenli çevirisiyle...
Kuşku Çağı
Nathalie Sarraute'un dört denemesinden oluşan Kuşku Çağı ilk kez kitap olarak 1956 yılında yayımlandı.
Dönem olarak Fransa'da ve dünyada Yeni Roman akımının sürdüğü ve etkilerinin yaşandığı bir ortamda bu kitap çok ses getirdi.
Kitap aynı zamanda Yeni Roman ekolünün ilk teorik çıkışı sayılmaktadır. Nathalie Sarraute, kendine özgü kavramlar geliştirdiği denemelerinde özellikle genç yazarlar üzerinde derin izler bıraktı. Dostoyevski'den Kafka'ya, Joyce'tan Proust'a ve Virginia Woolf'a kadar modern romanın büyük öncülerinin yapıtlarını titizlikle inceleyen Sarraute, onların dönemin roman alanındaki devrimci gelişmelerine olan etkilerini ortaya koydu.