Çekirge ve Karıncalar
Bir tarlada bir yaz günü,
çekirge neşeyle cıvıldıyor, şarkı söylüyordu. O sırada bir grup karınca, mısır tanelerini taşımak için uğraşıyordu.
“O ağır şeylerle nereye gidiyorsunuz?” çekirge sordu.
Karıncalardan bir tanesi, “Karınca tepemize.” dedi.
“Neden çok çalışmak yerine gelip benimle şarkı söylemiyorsun,” demiş çekirge.
“Kış için yiyecek depolamaya yardım ediyoruz,” dedi karınca, “ve aynı şeyi yapman gerektiğini düşünüyorum.”
“Kışa daha var ve oynamak için muhteşem bir gün”diye seslendi çekirge.
Fakat karıncalar yollarına devam ettiler ve sıkı çalışmalarına devam ettiler.
Hava çok yakında soğudu. Tarlada bütün yiyecekler,kalın bir beyaz örtüyle, karla kaplıydı. Yakında çekirge kendini açlıktan ölüyormuş gibi buldu.
Karıncaların tepesine gitti ve onların yaz aylarında topladıkları mısırları istedi. Onlarda yiyecek bir şeyler için yalvardı.
Karıncalar şaşkınlıkla haykırdı, “kış için hiçbir şey saklamadın mı? Geçen yaz boyunca ne yapıyordun?”
“Herhangi bir yiyecek saklamak için zamanım olmadı,” diyen çekirge şikayet etti; “Yazın gittiğini fark etmeden önce müzik çalmakla meşguldüm.”
Karıncalar kafalarını tiksintiyle salladı, sırtlarını çekirgeye çevirdi ve işlerine devam etti.
Unutmayın – iş için zaman ve oyun için bir zaman var!
Kaplumbağa ve Tavşan Masalı
Bir zamanlar hızlı koşmasıyla övünen bir tavşan vardı. Onun kendisini övmesinden bıkan yavaş ve Kararlı bir kaplumbağa, ona meydan okudu. Ormandaki bütün hayvanlar izlemek için toplandı.
Tavşan bir süreliğine yol boyunca koştu ve sonra dinlenmeye ara verdi. Kaplumbağaya baktı ve “Yavaş, yavaş tempoda yürürken bu yarışı kazanmayı nasıl beklersiniz?” Diye bağırdı.
Kendini yolun kenarında uzattı ve uykuya daldı, “Rahatlamak için bolca zaman var.”
Yavaş ve kararlı yürüdü ve yürüdü kaplumbağa. Asla bitiş çizgisine gelene kadar durmadı.
İzleyen hayvanlar Kaplumbağa için çok yüksek sesle alkışladılar, tavşanı uyandırdılar.
Tavşan gergin ve esnedi ve tekrar koşmaya başladı, ama çok geç oldu. Kaplumbağa çizginin üzerindeydi.