1- Şehitler panteonu Yerablur'da mezar taşlarının arasından bir gülümseme parlıyor. Bu Dikran’ın kendisidir.
Dikran Artsakh'lı, Artsakh'ta doğdu, ailesi o bir yaşındayken Yerevan'a taşındı. Gelecek vaat eden genç, geleceğin doktoru 20. yaşını Yerablur'da tamamladı.
Annesi Armine Harutyunyan, oğlunun aramayı bıraktığı 10 Ekim'den bu yana geçen korkunç günleri neredeyse her gün yeniden yaşıyor ve 4 Aralık'ta Dikran’ın ve 75 yoldaşının ve de komutanının cenazeleri Hadrut'ta, düşman tarafından tuzağa düşürülerek şehit düştükleri tarlada yatarken bulundu.
Dikran Artsakh'ın Martuni'sinde görev yaptı, 1 yıl 3 aylık askerdi, çavuştu, aynı zamanda bölük doktoruydu. Tıbbi bilgisiyle, özellikle savaş alanında, birçok kişiye hizmet etti, ancak 11 Ekim savaşı eşit olmayan bir savaştı. 10 Ekim'de Dikran ailesini aradı, morali çok yüksekti. Bu onun yakınlarını son aramasıydı. Üst komuta tarafından da birliğin ortadan kaybolmasıyla ilgili kesin bir bilgi verilmedi. Sadece Hadrut'a oradaki ön saflardaki askerlere yardım etmek için gittiklerini, ardından iletişimin kesildiğini söylediler.
Daha sonra ne olduğunu öğrenildi. 76 kişilik bölük, Hadrut yolunda düşmanın 500'e yakın özel kuvveti tarafından kuşatıldı. Çocuklar teslim olmamaya karar verdiler, eşitsiz bir savaşta yüz yüze savaştılar ve onurlu bir şekilde şehit düştüler.
Korkunç katliamdan kimse kurtulamadı. Çocukların ölüm koşullarını öğrendikten sonra, cenazelerinin düşman kontrolündeki Hadrut'ta bulunması, yakınları için iki kat zalimlik oldu. Haftalar ve aylar geçmesine rağmen ebeveynler çocuklarının kalıntılarını herhangi bir kuruluşun yardımıyla çıkarmayı başaramadı. 76 kişiden sadece üçünün cesedi tanınabildi, bunlardan biri Dikran'dı.
“Batı Ermenistan Şehitleri Ölümsüzdür”