1943'un sonbaharından bu yana Alman kurbanlar, Nussknackermine ailesinin üç türünden anti-iniş mayını kurdular. Bu silâh Oldukça basit bir tasarıma sahipti ve çok az kıt malzeme olmadan büyük miktarlarda üretilebiliyordu. Bu ailenin madenleri beton bir gövdeye ve mevcut malzemelerden yapılmış başka parçalara sahipti. Bununla birlikte, 1944'in başlangıcından itibaren Alman kuvvetleri, çeşitli tahkimatların inşası için gerekli olan beton sıkıntısı ile karşı karşıya kaldı. Bu nedenle, daha basit bir tasarıma sahip yeni mühimmat üretimi geliştirmek ve kurmak gerekliydi.
Sözde pozisyonlara seri üretim ve yerleştirme. Improvisierte Nussknackermine doğaçlama madenleri, 1944'in baharında başladı. Malzeme tasarrufu ihtiyacına dayanarak, Alman mühendisler demiryolu veya I-kirişlerden yapılmış mühimmat yaratabildiler. Ücret olarak standart sigortalarla donatılmış çeşitli top mermileri kullanıldı.
Anti-amfibi mayınların çerçevesi Improvisierte Nussknackermine, bir araya getirilmiş birkaç kirişten yapılmıştır. Madenin tabanı şöyle gözüküyordu: 3 m uzunluğunda iki ana kiriş, birbirinden kısa bir mesafede paralel olarak yerleştirildi. Kenarlar boyunca, aşağıda iki kiriş daha tutturulmuştur. Parçaları bağlamak için kaynak, cıvata ve hatta kablo bağları kullanılabilir. Tasarımın sadeliğine rağmen, doğaçlama yapmayan mayınlar, gerekli stabiliteyi sağlayan 3 x3 m boyutlarında destekleyici bir yüzeye sahipti.
Merkezi kirişlerin ortasında, kelepçelerin yardımı ile ana yükü bitmiş bir topçu mermisi şeklinde monte etmişlerdir. Yanında kirişlerde eksen için delikler sağlandı. Sonuncusunda, hedef sensör görevi gören başka bir üç metrelik ışın düzeltildi. Hedef sensörün yerleştirilme yöntemi ve ayrıca sensörün ve merminin göreceli konumu, sigorta türüne bağlı olarak değişmektedir. Bununla birlikte, aynı zamanda, farklı sigortalara sahip mayınlar, en birleşik tasarıma sahipti.
Ücret olarak, Improvisierte Nussknackermine madenleri herhangi bir top mermisi kullanabilirdi. Bir madenin parçası olarak kullanmak için, merminin yalnızca iki gereksinimi karşılaması gerekiyordu: depolarda bulunmalı ve baş kısmında bir sigorta bulundurmalıdır. Kalibre herhangi biri olabilir, ancak 200-mm veya daha güçlü kabukları tercih edildi. Bazı haberlere göre, Batı Avrupa'daki depoların bulunmaması nedeniyle 280 mm'den daha büyük bir çaptaki kabukları kullanılmadı. Birinci Dünya Savaşı da dahil olmak üzere, yakalanan Fransız mühimmatı yaygın olarak kullanıldı.
Kullanılan merminin tipine ve kullanılan malzemeye bağlı olarak, Improvisierte Nussknackermine madeni, 300'ten 600 kg'a kadar ağırlık alabilir. Patlayıcı yük, 10-25 kg içinde bir kütleye sahipti.
Doğaçlama karşıtı mayınlar iki tip sigorta ile donatıldı. Mermi patlatma için DZ 35 itme hareketi ve egzoz ZZ 35 ürünleri kullanılabilir. Kullanılan sigorta tipi, madenlerin tasarımı ve yerleştirilmesinde bazı etkilere sahipti.
Bir itme eylemi sigortası kullanırken, mermi kafa kısmı tarafından kıyıdan olası hedefe doğru yerleştirildi. DZ 35 bir sigorta, basınç diski hedef sensör ışınının hemen yakınında bulunan baş soketine vidalandı. Sonuncusu eksen üzerindeki mayın çerçevesine tutturuldu ve hedefe hafif bir eğim ile yerleştirildi. Düşmeyi önlemek için, mayın hedef sensörü kirişin küçük bir bölümüne dayandı, çerçeveye kaynaklandı veya cıvatalandı. Ek olarak, kiriş, hedef sensörün deliğine ve ana kirişlere vidalanmış bir tel ile yerinde tutuldu.
ZZ 35 sigorta ile donatılmış Mina, farklı görünüyordu. Davasında, mermi kıyıya doğru çekildi. Hedef sensörün durağı olarak görev yapan başlığın yanındaki çerçeveye kirişin küçük bir parçası tutturulmuştur. Savaş pozisyonundaki menteşeli ışın sensörü bu desteğe dayanıyordu ve ana kirişlere bağlayan tel ile de sabitlendi. Hedef sensörün dibinde bir delik yapıldı. Başka bir destek de açıldı. Destek içindeki delikten bir sigorta kordonu geçirilmiştir. Serbest ucu ışın sensörüne sabitlenmiştir.
Improvisierte Nussknackermine doğaçlama mayınlarının kullanımı ve montajı oldukça kolaydı. Civatalı mafsallar kullanıldığında, mayınlar montaj yerine taşıt kullanılmadan da dahil olmak üzere demonte bir şekilde teslim edilebilir. Madenlerin düşük gelgitte kurulması önerildi, böylece yüksek gelgitte 3,5-4,5 m'den daha fazla olmayan derinliklerde yer almaları önerildi.Bu durumda, hedef sensörler yüksek gelgitte su altında kaldılar, ancak iniş gemisinin altını bağlama yeteneğini korudu.
Doğaçlama karşıtı mayınların montajının bazı zorluklarla ilişkili olduğu belirtilmelidir. Bu nedenle, çeşitli iç parçalara zarar gelmemesi için sigortalı bir mermi kapatılmalıdır. Genellikle bu amaçlar için bir mermi ve bir sigorta üzerine dökülmüş olan bitüm kullanıldı. Sertleşirken, bitüm, maden parçalarını sudan güvenilir bir şekilde koruyan katı bir kabuk haline geldi.
Ürünlerin yapımında Improvisierte Nussknackermine, en çok kullanılan standart I-kirişleri veya rayların yanı sıra hizmet ömrünü etkileyen diğer metal parçaları da kullanmıştır. Mühimmatın normal çalışması ancak metal parçalar korozyon etkisi altında güçlerini kaybetmediği sürece sağlandı. Genellikle metal parçalar birkaç aydan bir yıla kadar “yaşadı”. Karakteristik bir kiriş yapısına sahip olan maden çerçeve, sonunda silt kaplı olabilir. Kirişlerin doldurulması gerçeğine rağmen, mayınlar çalışmaya devam etti. Ek olarak, bu durumda, mühimmatın stabilitesi yanal yüklerle hafifçe artmıştır. Çeşitli kirleticilerin tıkanması, tüm cephanenin performansı üzerinde neredeyse hiçbir etkiye sahip değildi. Kurulum sırasında mayınları gömme önerisi hakkında bilgi vardır. Bu durumda, düşman keşif bu silahı patlayıcı olmayan bir engel olarak alabilir.
Madenlerin çalışma prensibi kullanılan tapa tipine bağlıydı. Bununla birlikte, her iki durumda da, düşmanın amfibi iniş teknesini baltalamak için, hedef sensör olan ışın dokunulmalıydı. Sonra sigortayla etkileşime girdi, ardından bir topçu kabuğu patladı.
Basınç sigortası DZ 35 kullanılırken, teknenin veya düşmanın diğer gemisinin hedef sensörün altına çarpması ve 100 kg değerine zorla kaydırması gerekir. Böyle bir itme ile kiriş, yerinde tutan teli kopardı ve geri hareket etti. Bu sırada, hedef sensörün alt kısmı, sigortanın basınç kapağına bastırılmıştır ve bu, çekicin serbest kalmasına ve kapağın tutuşmasına yol açmıştır. Sonra patlama geldi.
Egzoz sigortası ZZ 35 farklı çalıştı. Madenin hedef sensörü ile çarpışırken, düşman yüzen tekne onu hareket ettirmek zorunda kaldı, teli kırdı. Bu, 50-60 kg'dan daha fazla olmayan bir çaba gerektiriyordu. Serbest bırakılan ışın dikey bir pozisyonda saptırıldı ve egzoz kablosunu çekerek sigorta çubuğunu çıkardı. Bundan sonra bir patlama oldu.
Improvisierte Nussknackermine’in, kullanılan mermi türüne bağlı olarak doğaçlama mayınların çarpıcı yeteneği. 10-25 kg patlayıcı, hafif teknelerin ve diğer iniş teknelerinin güvenilir şekilde imha edilmesi için yeterliydi. Merminin patlaması, hem geminin yapısına hem de mürettebatına ve iniş gücüne ciddi zarar verebilecek bir hidro-dalga dalgasının oluşmasına neden olmuştur. Ayrıca, hedefin kabuk parçalarıyla imhası da hariç tutulmadı. Hasar yarıçapı ve hedefin sonuçları doğrudan kullanılan merminin gücüne bağlıydı.
Improvisierte Nussknackermine madenlerinin, bir sigorta arızası durumunda bile, tekneler için belirli bir tehlike oluşturduğuna inanmak için sebep var. Bu ürünlerin hedef sensörü, sabit bir tabana monte edilmiş sağlam ve uzun bir metal kirişti. Böyle bir engelin üzerinden atlayarak, tekne, üzücü sonuçlarla kolayca alttan delebilir. Eğer gemi bundan sonra batmadıysa, düşman topçuları için kolay bir hedef haline geldi.
Doğaçlama önleyici mayınlar hem fabrikalarda hem de saha atölyelerinde üretilebilir. Muhtemelen, serbest bırakılan Improvisierte Nussknackermine mühimmat sayısının bilinmemesinin sebeplerinden biri de buydu. Bu ürünler, Almanya'nın işgal ettiği Batı Avrupa kıyılarının çeşitli bölgelerinde anti-ambar koruyucu savunma yapımında kullanıldı. Bilindiği kadarıyla, zamanla, bütün anti-mayın mayınları, Hitler karşıtı koalisyon alıcılarının ve yakalanan Alman uzmanların güçlerini bulup etkisiz hale getirebildi. Bununla birlikte, bu tür bazı mayınların halen yerinde kalması ve insanlar için belirli bir tehlike oluşturabileceği olasılığı göz ardı edilemez.
Improvisierte Nussknackermine doğaçlama önleyici mayınlar, benzer fabrikada üretilen diğer mühimmatların takviyesi olarak kullanıldı. Raylardan ve toplardan yapılan mermilerden yapılan mayınlar, zamanla Nazi Almanyası'nın ordusu ve mühendislerinin hala bariz bir şeyi anladıklarının kanıtı olarak görülebilir: en basit sistemler bile kendilerine verilen görevleri tamamen çözebilir. Bununla birlikte, zaten çok geçti ve mevcut ersatz madenlerinin hiçbiri öndeki durumu iyileştiremedi. İniş mayınlarının önündeki engelleri aşarak, ABD ve Büyük Britanya’nın askerleri Normandiya’ya indi, ardından Batı Avrupa’nın kurtuluşu başladı.
Sitelerin malzemelerinde:
http://saper.etel.ru/
http://lexpev.nl/
http://weaponland.ru/
http://копанина.рф/