Image Madalin Calita
İnanılmaz bir şekilde, COVID-19'un ilk ortaya çıkışından bu yana tam bir yıl geçti. İlk başta geçici bir rahatsızlık gibi görünen şey, 2020'den önce bildiğimiz hayatı sonsuza dek değiştirebilecek kalıcı bir fikstüre dönüşüyor.
Ancak insanlar, rehavet ve yorgunluk baş gösterdikçe virüsün üstesinden gelmek için gerekli önlemlere uymaya daha ne kadar devam edecek?
Son haftalarda Avustralya'da (Yeni Güney Galler, Victoria ve Queensland) yeni salgınlar ortaya çıktıkça, hükümetler virüsün yayılmasını önlemek için sınırların kapatılması, maske zorunlulukları ve geçici kilitlemeler dahil olmak üzere sıkı yeni önlemlerle yanıt verdi.
Yanıt olarak, bazı geri tepmeler oldu. Sidney'de maske karşıtı protestolar, geri dön, süre yüzlerce Bronte Sahili'nde parti yaptı mesafe düzenlemelerine aykırı. Diğerleri var kaçmış itibaren karantina otelleri ve havaalanları.
Bu münferit vakalar mı yoksa gittikçe yorgun düşen bir halkın, yolda aşıların bilgisiyle kısıtlamalara daha az toleranslı hale gelmesinin belirtileri mi?
Ve bu tür bir kayıtsızlık bize virüse karşı savaşa mal olabilir mi?
NSW Sağlık Bakanı, Noel Günü Bronte Beach'te büyük bir partiye katılanlara öfkeli bir mesaj yayınladı.https://t.co/ZVbFOX73bB- news.com.au (@newscomauHQ) Aralık 26, 2020
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Savaşı kazanmak için psikolojinin önemi
Tıp biliminin yokluğu kesinlikle bizi COVID-19'a karşı savaşı kaybedecektir. Ama psikoloji şüphesiz eşit derecede önemli eğer kazanacaksak.
Son derece bulaşıcı bir hastalığı nihayetinde durduran şey, insanların hükümetlerin koyduğu önlemlere uymasıdır. Bu nedenle son bir yıl içinde kendi kendine tecrit, sosyal mesafe, sokağa çıkma yasakları, iyi hijyen ve yüz maskeleri günlük hayatımıza yerleşti.
Bu zor öğrenilen davranışların, pandemi ne kadar sürerse sürsün kalan alışkanlıklar haline geleceği düşünülebilir. Ancak davranış bilimi bizi, boşa çıkan umutların, belirsizliğin, hedef direklerinin değişmesi ve kırılan güvenilirliğin, insanların kurallara ne kadar süre sıkı sıkıya bağlı kaldıkları ve iyi alışkanlıkları sürdürmelerinde önemli bir rol oynayabileceği konusunda bizi uyarıyor.
İrade savaşı
Hükümetlerin insanlardan yapmalarını istemeye devam ettiği fedakarlıklar özdenetim gerektiriyor. İrade, yorulabilen zihinsel bir kasa benzetildi. Özdenetim uygulamanın çok fazla zihinsel çaba gerektirdiğine dair bazı kanıtlar var. sonunda insanların iradesini tüketebilir.
Kanıtlar ayrıca, irade gücü azaldıkça, insanların kendilerine risk oluşturabilecek ve başkalarına zarar verebilecek kararlar alma olasılığının daha yüksek olduğunu göstermektedir.
Katılımcılar bir çalışmaörneğin sıkıcı bir görevi yerine getirmesi istendi. Bu katılımcılardan bazıları için görev, daha fazla konsantrasyon gerektirecek şekilde tasarlandı. Bu katılımcılar daha sonra risk alma konusunda daha istekli olduklarını kaydettiler.
In başka bir çalışmadasıkıcı ve karmaşık bir görev, katılımcıların dürüst olmayan şekilde davranma olasılığını artırdı. Tükenmiş irade gücü, doğruyu yanlıştan ayırma yeteneklerini baltaladı.
Bunlar tartışmalı Deneysel durumlardan elde edilen sonuçlar bugünün koşullarına doğrudan uygulanamayabilir - bize insanların virüsle savaşmak için uzun vadeli kararlılığı hakkında hiçbir şey söylemeyebilirler.
Ancak, insanların doğal içgüdülerine ve eğilimlerine aykırı olan kurallara uyma yeteneklerini değerlendirirken bize psikolojinin ne kadar önemli olduğunu gösteriyorlar.
Hedef direklerinin değişmesi ve yanlış umut
Karmaşık COVID kurallarını ve düzenlemelerini takip etmek gibi bir görevi gerçekleştirmek de açık ve ulaşılabilir hedeflere bağlıdır. Belirsiz veya değişken hedef direkleri ve insanların belirli bir hedefe doğru ilerleyişi hakkında geri bildirim eksikliği insanların motivasyonunu zayıflatma eğiliminde.
Hedef direklerini değiştirmek ve karışık mesajlar, hükümetin COVID-19'a verdiği yanıtların tutarlı bir özelliği oldu - sadece Avustralya'da değil, her yerde.
Bu, kısmen, virüsü kavrayışımızın gelişmesiyle ve bulaşmaları durdurmanın en etkili yollarıyla ilgilidir. Örneğin, yüz maskelerinin etkinliği hakkında pek çok tartışma olmuştur. ekilmiş öfke ve kafa karışıklığı.
En büyük arkadaşı #koronavirüs karışıklıktır. Bronte sahilindeki 300 kişi ile SCG'deki 10,000 kişi arasındaki fark tam olarak nedir? Eğer hepsi kendilerini 30 kişilik gruplar olarak ilan etseler, dışarıda parti yapabilecekler miydi? Dürüst olmak gerekirse! NSW insanları 0/0 talep ediyor ve bekliyor. @haberseyret- Bill Bowtell AO (@billbowtell) Aralık 30, 2020
Tüm bunlar uyumu etkileyebilir. Psikolojik bir bakış açısından, tutarlılık, insanların otoriteye olan güveni ve kurallara uyma istekliliği söz konusu olduğunda, özellikle de bir pandemide gerekli olan uzun vadeli yanıt türü söz konusu olduğunda önemli bir rol oynar.
İnsanların neyi feda etmeye istekli olduğu, beklentilerine de bağlıdır. Bu nedenle iyimserlik, insanların zor zamanları atlatmalarına yardımcı olacak çok güçlü bir araç olabilir. Ancak hükümetlerden gelen iyimser mesajlar yanlış bir umut gibi görünmeye başlarsa, bunun tam tersi bir etkisi olabilir. Dejeksiyon, birçok kişinin iyi alışkanlıkları terk etmesine neden olabilir.
Başbakan Scott Morrison'un Avustralya yapma hedefinden cesaret alan herkes "Noel'de yeniden bütün", Örneğin, sınırlar bir kez daha kapatıldığı için, yeni yıla sadece bir hafta kala, moralini bozabilir. Bu da, insanların doğru şekilde davranmaya devam etme motivasyonlarını bozabilir.
Mesajı dengelemek
Salgının sonu olmayan yeni bir yıla girerken, çoğu kişi kesinlikle oyunun sonunun ne olduğunu merak edecek. Evet, aşılar umarım normal yaşama geri döner, ancak bu çok zaman alabilir. COVID kısıtlamalarıyla düşündüğümüzden daha uzun yaşıyor olabiliriz.
Açık olan şey, hükümet mesajlarının büyük ölçüde önemli olmaya devam ettiği. Virüsle mücadelede nasıl seyahat ettiğimiz ve yolculuğun ne kadar süreceği insanların bilgilendirilmesi gerekiyor.
Ancak bu tür mesajlar son derece dikkatli yapılmalıdır. Hükümetler, beklenmedik kötü haberler veya gecikmeler meydana geldiğinde nihayetinde inanılırlığını kaybetmeden insanları mücadeleye devam etmeye motive etmek için yeterince pozitifliği iletme gibi kaçınılmaz bir görevle karşı karşıya.
Geleceklerimizde aylarca süren kilitlenme, maskeli yetkiler ve karantina ile, hepimizin beklentilerimizi de uygun şekilde yönetmemiz gerekiyor. Önemli olanın uzun oyun olduğunu hatırlamamız gerekiyor.
Yazarlar Hakkında
Robert Hoffmann, Ekonomi Profesörü ve Davranışsal İşletme Laboratuvarı Başkanı, RMIT Üniversitesi ve Ekonomi Profesörü Swee-Hoon Chuah, Tazmanya Üniversitesi