İyilik eylemlerimizi, başkalarının bakış açısından baktığımızda etrafımızdakilerin ihtiyaçlarına göre en iyi şekilde uyarlayabiliyoruz. (Anastasiia Pyvovarova / Unsplash), CC BY
Ben çok şey öğrendim binlerce devlet okulu öğrencisine nezaket sordum.
British Columbia Üniversitesi'nde bir araştırmacı olarak, zamanımın büyük bir kısmı çocuklara, ergenlere ve hatta üniversite öğrencilerine nezaket etmenin ne anlama geldiğini ve nezaket gösterdiklerini sormakla geçiyor. Çocuklar kestirilebilir veya beklenen şekillerde olabilirler (örneğin, bir yabancı için bir kapıyı açık tutmak) ama aynı zamanda öğrendim düşündüğümüzden daha kibarlar ve onların nezaketi birçok şekil alır.
Toplumumuz bu koronavirüs pandemisini dolaştıkça evde kalmanın ne kadar önemli olduğunun vurgulanması, Hatırlayarak ne kazanabileceğimi düşünüyorum “sessiz şefkat” olarak tanımlamak için geldim.
Bu tür nezaket eylemleri, başlatıcıya dikkat çekmez veya alıcı adına duyurulmaz; bunlar adına yapılan iyilikten habersiz kalabilirler. Çocuklar için, sessiz bir iyilik eylemi, tipik olarak iyiliği teşvik edebilecek veya güçlendirebilecek yetişkinlerin dikkatini çekmez.
Öz-denetim
Sessizce nazik davranan psikoloji araştırmacıları Gustavo Carlo ve Brandy Randall'ın “kamusal sosyal yanlısı davranışlar, ”Onayını almak için bir kitlenin önünde gerçekleştirilir.
Küçük çocukların (anaokulundan 3. sınıfa) çizimleri ve nasıl nazik olduklarına dair açıklamaları ve daha büyük öğrencilerin (4. ila 7. sınıflar) yazılı açıklamalarını inceledikten sonra sessiz bir nezaket tanımına vardım. Bir sonraki patron için otomatta para bırakmak, bir şakaya gülmemek ya da çevrelerindeki birinin acı çekmesine neden olacaksa - ya da bir ortaokul öğrencisinin tanımladığı gibi - “çok fazla şey” .”
(John-Tyler Binfet), Yazar sağlanan
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bu sessiz eylemlerden bazıları öz-düzenleme, eğitimciler arasında gündemdeki bir kavram. Çocukların öz-denetimi, kendi yönetimleriyle kendi dilleri ve eylemleri için sorumluluk alan çocuklar ve ergenlerle ilgilidir.
Örneğin, bir öğrenci ailesi bağlamında bir nezaket eylemi tanımladı: kendi kendine kısıtlama ve kardeşine daha az saldırganlık yapma.
(John-Tyler Binfet), Yazar sağlanan
Kuşkusuz, iyilik eylemlerimizi, başkalarının bakış açısından baktığımızda etrafımızdakilerin ihtiyaçlarına göre uyarlayabilmekteyiz. Bunu yaparken, şefkatimizin etrafımızdakileri nasıl destekleyebileceğini düşünebiliriz.
Aşağıdan aşağı yapıldı
Bu koronavirüs sosyal uzaklığı ve karantina döneminde, başkalarının ihtiyaçlarını yansıtmak için yeterli zamanımız var. Çağrıyı duyuyorum: “Peki ya ihtiyaçlarım ?!” düşündüğüm gibi Costco, tuvalet kağıdı için sırada duran insanlar.
Bu eşi benzeri görülmemiş bir zamanda refahımızı korumak için bir panzehir, başkalarının ihtiyaçlarını yansıtmak ve sessizce nazik olmak için yollar tasarlamak olabilir mi? Biz biliyoruz ki başkalarına karşı nazik olmak, sağlığımızı güçlendirmenin garantili bir yoludur.
Başkalarına karşı nazik olduğumuzda daha iyi hissediyoruz ve ek bonus, başkalarını da daha iyi hissetmemizi sağlıyor.
“Eşyalarını yerde bırakmama” diyen öğrencinin aşağıdaki örneği kadar basit olabilir, annesi ve kendisi için bir nezaket eylemiydi. Umarım bu örnekler sessizce nazik olmanın çeşitli yollarını düşünmemize ilham verebilir. Belki de bu, şu anda yaşadığımız yerlerle daha dikkatli bir şekilde paylaşmak ya da sosyal mesafeyle daha çalışkan olmak demektir.
(John-Tyler Binfet), Yazar sağlanan
Nezaket, geniş bir fanfare ve başlatıcıya dikkat çeken bir Broadway üretimi gibi teslim edilmeye gerek yoktur. Aşağıdan aşağıya yapılabilir, etrafımızdakilerin ihtiyaçlarına cevap verebilir ve sessizce teslim edilebilir.
Yazar Hakkında