İskoçya’nın bağımsızlık savaşında bir diğer adım da Stirling Köprüsü Savaşı olmuştur. Bu savaş da Falkirk Savaşı gibi İskoçya için çok önemli savaşlardan biridir.
Stirling Köprüsü Savaşı
İngiltere kralları defalarca kuzeybatıdaki sınırlarını İskoçya’ya kadar genişletmeye çalıştı. Ancak 1290’da İskoç kraliçesinin ölümü, İngiltere’ye ülkeyi ele geçirme şansı verdi.
Edward ve İsteklerine Ters Düşen Balliol
Yedi yaşındaki İskoç kraliçenin ölümünden sonra, Margaret, 1290’da İskoçya’yı terk etti. İskoç lortları, İngiltere kralı I. Edward ‘a yeni bir kral seçme görevini verdi.
Edward doğal olarak büyük İskoç kralı I. David’in uzak soyundan zayıf bir ismi; John Balliol’u seçti.
Sonraki beş yıl boyunca İskoçya’yı vassal bir devlet olarak etkili bir şekilde ele aldı. John Balliol, kral olarak ele geçirildiği için, çoğu devlet meselesinin kontrolü 1295 yılının Temmuz ayında 12 kişilik konseye geçti. Aynı yıl, Edward, İskoç soylularının askerlik hizmetini ve Fransa’ya karşı savaşına destek sağlamasını istedi. Bunu reddeden konsey, bunun yerine, Fransa ile bir ittifakını gerçekleştiren Paris Antlaşması ile sonuçlandı. Buna tepki olarak ve Carlisle’a başarısız bir İskoç saldırısı düzenleyen Edward, kuzeyde yürüdü.
Edward’ın Planlarına Uymayan Sorunlar
Edward 1296’da İskoçya’yı istila etmek için kuzeye yürüdü. Berwick’deki garnizonu katletti ve ardından Dunbar’daki Balliol’u yendi ve onu geçerek doğrudan İskoçya’yı işgale karar verdi. Temmuz’a kadar, Balliol yakalandı ve tahttan indirildi ve İskoçya’nın büyük kısmına boyun eğdirildi.
William Wallace’ın Yükselişi
İngilizlerin ağır zaferi, William Wallace ve Andrew de Moray gibi bireyler tarafından yönetilen küçük İskoç gruplarının düşmanın tedarik hatlarına baskın yapmaya başlamasına neden oldu. Başarıya ulaştılar, kısa bir süre sonra İskoç soylularından da destek aldılar ve büyüyen güçleri, kuzeyindeki ülkenin çoğunu kurtardı.
İskoçya’da büyüyen ayaklanma konusunda endişe duyulan Surrey ve Hugh de Cressingham, isyanı bastırmak için kuzeye yöneldi. Bir önceki yıl Dunbar’da elde edilen başarılar göz önüne alındığında, İngilizlerin güveni yüksekti ve Surrey kısa bir sefer bekliyordu.
İskoçlar’ın Yerleştiği Mevki
İngilizlere karşı çıkan Wallace ve Moray liderliğindeki yeni İskoç ordusu öncekinden daha disiplinliydi. Ve yeni tehdidi karşılamak için birleşmişti. Stirling yakınlarındaki Forth Nehri’ne bakan Ochil Tepeleri’ne inen iki komutan, İngiliz ordusunu bekliyordu.
İngilizler’in Planı
İngilizler güneyden yaklaşırken, eski bir İskoç şövalyesi olan Sir Richard Lundie, Surrey’e altmış atlıyla nehrin sığ bir yerinden geçmesine izin vermesi yönünde istekte bulunur. Bu istek Surrey tarafından düşünülmüş olmasına rağmen, Cressingham onu doğrudan köprüden geçmeye ikna etmeyi başardı.
Stirling Köprüsü Savaşını Kazanan İskoçlar
11 Eylül 1297’de günün ilerleyen saatlerinde Surrey piyade ve süvarileri köprüyü geçmeye başladı. Bunu izleyen Wallace ve Moray, askerlerinin büyük kısmı sabitken bir kısmı ile de kuzeybatıya kadar gelen inatçı bir İngiliz kuvvetini sonlandırmak için uğraşıyordu.
Bu sırada köprüden yaklaşık 5000 İngiliz askeri geçtikten sonra İskoçlar saldırdı ve İngilizleri hızla çevreledi ve köprünün kuzey ucunun kontrolünü ele geçirdi. Kuzey kıyısında sıkışıp kalanlar arasında İskoç birlikleri tarafından öldürülen Cressingham da vardı. Dar köprünün karşısındaki genişletilmiş takviyeler gönderilemeyen Surrey, tüm öncüsünün Wallace ve Moray’ın adamları tarafından yok edilmesini izlemek zorunda kaldı. Bir İngiliz şövalyesi olan Sir Marmaduke Tweng, köprüyü geçerek İngiliz hatlarına geri dönmeyi başardı. Diğerleri zırhlarını attı ve Forth Nehri boyunca yüzmeye çalıştı. Hala bir güce sahip olmasına rağmen, Surrey’nin güveni yok edildi ve güneydeki Berwick’e çekilmeden önce köprünün tahrip edilmesini emretti.
Wallace’ın zaferini, Lennox Kontu’nu ve İngiltere’yi destekleyen İskoçya Yüksek Komutanı James Stewart’ı görmek onların erkekleriyle beraber geri çekildi ve İskoç rütbesine katıldı. Surrey geri çekilirken, Stewart İngiliz tedarik trenine başarılı bir şekilde saldırdı ve onların geri çekilmesini hızlandırdı. Bölgeden ayrılan Surrey, İngiliz garnizonunu Stirling Kalesi’nde terk etti ve sonunda İskoçlara teslim oldu.