Zoraki Bir Masal
By Semanr2002
Kendi planlarını yapan ama kaderin planlarını unutan bir kızdı o.
Kaderini hep arka planda tutan bir adamdı o.
İkisi de bu yola çıkarken kaderi düşünmediler. Oysa kader onları yalanlar üzerinde buluşturdu.
Kuzey, siyahın adamıydı.
Almira, beyazın kadınıydı.
Almira'dan Kuzey'i değiştirmesi istenmişti. Ya onu değiştirirken adamın ruhunda ki siyahlık kadına bulaşırsa, ya kadın, adamın okyanus gözlerinde boğulup giderse. Okyanustu o. Derindi, gizemliydi. İçinde cazibesine kapılıp gitmiş bir sürü ölmüş insan bedeni barındırıyordu. Bunlara rağmen Almira, onu değiştirmek için o okyanusa dalmıştı. Bir okyanus, bir ateş gibi bedeni yakar mıydı? O yakıyordu.
Bu masalı sadece biri sonlandıracaktı. Ya büsbütün karanlıkta kaybolmuş adam ya da büsbütün adamın karanlığına çekilmiş kadın.
"Karanlığı iyi bir şey mi sanıyorsun? Ben her gün o bataklıkta, o karanlıkta ölüyorum. Her gün karanlıkta boğuluyorum. Biri bana yardım edip o karanlıktan çıkarsın diye her gün bekliyorum. Kimse elimi tutup beni çekemedi. Çünkü her elimi tutanı ben bataklığıma çektim. Sen de bunlardan birisin. Benim bataklığıma hoşgeldin kız çocuğu."
"Necip Fazıl'ın şiirini bilir misin? Aynı bizi anlatıyor. Dinle bak. 'Sen, kaçan ürkek ceylânsın dağda,
ben, peşine düşmüş bir canavarım! İstersen dünyayı çağır imdada. Sen varsın dünyada, bir de ben varım! Seni korkutacak geçtiğin yollar, arkandan gelecek hep ayak sesim. Sarıp vücudunu belirsiz kollar, enseni yakacak ateş nefesim. Göğsümden havaya kattığım zehir, solduracak bir gül gibi ömrünü. Kaçıp dolaşsan da sen, şehir şehir. Bana kalacaksın yine son günü.'"
Kuzey'in kaderi suçlanmak,
Almira'nın kaderi kirlenmekti.
Çünkü onlar Siyah ve Beyazdı. Biri suçlanırken, diğeri kirlendi.
Tüm haklara saklıdır.
İlk bölüm 24 Haziran 2017 tarihinde yayınlanmıştır.