Katkıda bulunan editör Jeff Kish, bu yaz 1.200 kilometrelik Pacific Northwest Trail yürüyüş mesafesindedir. Bu onun izinden dördüncü raporu. GearJunkie.com/PNT adresindeki Kishs seyahat raporları ve dişli incelemelerinin tam koleksiyonuna bakın.
Alacakaranlıktan hemen sonraydı ve yavaş yavaş varoluşsal çalılıkların karmasıyla varoluştan sıkılan terk edilmiş bir orman servis yolunda yürüyordum. Neden döndüğümü bilmiyorum. Belki de o günün başlarında patikadaki ilk ayımla karşılaştıktan sonra uyanık oluyordum. Belki bir şey duyduğumu düşünmüştüm. Belki de artık yalnız olmadığımı hissettim.
Metaline Şelaleleri'nden üç gün dışarı çıktım, Pend Oreille Nehri'ni geçtim, Abercrombie dağına çıktım ve aşağı indim, Lind Ranch'in ve Northport kasabasının tarihi kalıntılarından geçtim ve şimdi Colville Ulusal Ormanı'ndan takip edildim. Kettle Nehri Sırasının güney ucu.
Tapetum lucidum, bazı omurgalıların retinasının hemen arkasında bulunan bir doku tabakasıdır. Üstün gece görüşüne yardımcı olarak fotoreseptörlerine ışığı geri döndürür. Ayrıca gözlerinin bir farın loş ışığında ürkütücü yanardönerlikle parlamasına neden olur. Madende yakalanan iki parlak göz küresinin arkasında büyük bir kedi duruyordu. Bir dağ aslanı.
İkimiz de beklenmedik biriyle yüzleştik, dondu: Ben, takip ettiğim keşifte ve kedi, eylemde yakalandığını fark ettiğinde.
Ne yapmam gerektiğini biliyordum. Canavarın karşısında insanın maço fantezilerinde defalarca aklıma gelen senaryolardan biriydi - göğsünüzü şişiriyor, kendinizi kullanışlı bir şeyle donatıyorsunuz, zorla bağırıyorsunuz ve kedinizi yanlış hiker olduğunuzu ikna etmek için ikna ediyorsunuz .
Uzun boylu durdum, omuzlarımı genişlettim ve trekking kutumu kılıç gibi kavramak için çevirdim. Ama bağırmaya çalıştığımda, hayalindeki kadının önünde ürkek bir inek gibi dondum, bir şey tükürmeye çalıştım - her şey - ama oraya tam olarak ulaşamadım. Bu anı birçok kez prova ettim, hatta hayal ettim ve şimdi ilk puma ile yüz yüze olduğumu, ne söyleyeceğimi bilmiyordum!
Beklenti kediyi öldürmedi.
Trekking kutuplarımı bir araya getirmeye, bir raket yapmaya başladım ve sonunda sanki anlayabileceği gibi 'geri' ve 'hayır' kelimelerini içeren bir şey havladım. Ekrandan korkutmaktan daha fazla etkilenmemiş gibi göründü, ancak yavaşça iz sürdü ve aynı şekilde ormana kayboldu.
Yardımım geçici idi. Önümde bir dağ aslanı görme korkusu, onu görmemekle eşleşmiyordu, ama orada olduğunu bildiğimiz gibi, fırça altında saklıydı.
Geç oldu, ama bazı açık arazi bulmadan önce durmak olmaz; Gecenin yaratıklarını barındırmak için gölgesiz bu bükülmüş çalılıktan biraz çorak alan. Ormanın içinden eğildim, sessiz sığ nefesler aldım ve karanlığı dikkatle dinledim. Kıvrak bir yaratığın yavaş ve kasıtlı çatlamasının altındaki duff'un hafif krizi, pumaların varlığına ihanet edecek tek şeydi.
Sonsuzluk gibi hissettikten sonra, muhtemelen sadece 10 veya 15 dakika süren sesler nihayet durdu ve 15 daha sonra, bir iz başının dibinde açık çimenli bir yamaya geldim. Aceleyle kamp kurdum, çadırımın sığınağına çekilmek için istekliydim. İnce küp fiberin beni bir saldırıdan kurtarabileceği yanılsaması altında değildim, ancak bir çocuğun başının üzerine çekilen bir battaniye gibi, gece çarpışan şeylerden rahatlık getiriyor. Bu kadar açıkta kalmamam iyi olur.
Ertesi sabah karanlık ve uğursuz ormanları kuşların cıvıl cıvıl ve kelebeklerin kır çiçekleri arasında çırpındığı iyi bir manzaraya dönüştüren güneş ışığı altında Kettle Crest Trail'e doğru yürüdüm. Lastik sırtı iyi tutuldu ve üç şerit boyunca dalgalandı. Dağ pamuk kuyrukları mor lupines içine ve dışına atladı ve ben dumanlı hava ile yükselen uzak zirveleri manzarasına keyif aldım.
Devlet tarihinin en büyük yangını birkaç hafta boyunca Washington'un kuzey orta kesiminde, Seattle'ın dört katı büyüklüğünde bir alanı kapıyordu. Kuzey kenarı Pasayten Wilderness'ten geçerek batıdaki ilerlememi tehdit etti. Yangınlar bir haftadan daha uzun bir süre önce yanıyordu, ancak vadideki doğuya doğru duman ilacı, havayı kalın gri ön farlarla boyadı.
O geceyi 2014'ün en büyük süper ayının altında Kettle River Range'in en yüksek zirvesinin zirvesinde geçirdim. Çadırı eski bir gözetleme kulesinin kalıntıları arasında atmak için uygun bir yer için kayalık tacını araştırırken, siyah renkli bir baykuş karakalem kara silüeti, daha yakından bakmak için aşağıya doğru giderek her rotasyon ile giderek daha cesur büyüyor.
Abercombie Dağının Zirvesi
İki gün içinde menzili geçtim, ertesi gece Pass Spring'deki ağaçlar arasında geçirdim. Her gece rutinime girerken, rüzgarlar toplandı ve yanlarında dumanın keskin kokusu ve etrafındaki yangınlar üzerinde endişe dalgası getirdi.
Yeni bir yangın raporuna erişmemden bu yana günler geçti ve başıma belaya ne kadar yakın olduğum hakkında hiçbir fikrim yoktu. Çadırıma koydum, haritalarımı inceledim ve gerekirse kefalet edebileceğim yerleri aradım, ama sonra rüzgarlar bir hediye getirdi. Yağmur damlalarının tanıdık pıtırtı çadırımın sineklerine karşı rap yapmaya başladı ve endişemi teslim edildiğinde çabucak söndürdü.
Oroville kasabasının üstünde; Tüm fotoğraflar
Birkaç gün sonra, dağlardan Oroville kasabasına tırmandım ve önemli bir dönüm noktasını kutladım. Kuzeybatı Pasifik Patikası'nın yarısına geldim!
İkinci sayfadaki yürüyüşten daha fazla resme bakın.
-Yapılandırma editörü Jeff Kish, bu yaz 1.200 millik Pacific Northwest Trail yürüyüş yapıyor. Patikadan düzenli gezi raporları ve dişli incelemeleri yapacak. Bütün yolculuğu GearJunkie.com/PNT adresinden takip edin.