Sovyet nehirleri boyunca yapılan geziler de neşe verebilir. Özellikle bir hidrofoil üzerinde yapılmışlarsa. Bu tekniğe halk arasında "Roketler" adı verildi çünkü gerçekten uzay gemilerine benziyordu.
Ve en önemlisi, bunlar tam anlamıyla su üzerinde uçabilen ve 300 yolcuya kadar taşıyabilen benzersiz gemilerdir. Ve ilk seri hidrofoil gemisine Roket adı verildi.
"Sunrise" hala Rusya'da işletiliyor. Fotoğraf: Youtube.com
Şimdi bile böyle bir gemi, yaratıcılarına hayranlık ve saygı uyandırıyor. Ve 1950'lerin sonlarında, genellikle kozmik bir şeydi. Mucidin ona "Roket" demesine şaşmamalı.
Ne yazık ki 90'larda Rusya bu gemilerin çoğunu kaybetti. Ayrıca Beyaz Rusya'da kaldılar, ancak orada yeni devletin varlığının ilk yıllarında yurtdışına satıldılar. Bu ülkedeki nehir filosu, 1986'daki Çernobil felaketinden kaynaklanabilse de, genellikle tomurcuk halinde mahvoldu.
Öykü
Sovyet hidrofoil nehir filosu, bir kişinin hayali sayesinde ortaya çıktı - Rostislav Evgenievich Alekseev. Gençliğinden beri, sonunda Rocket'ın yaratılmasıyla sonuçlanan gemi yapımına düşkündü.
"Meteor" kanada gider. Fotoğraf: Youtube.com
Ve her şey 30'ların sonlarında, Alekseev'in Gorki şehrinde bir enstitüde öğrenci olarak "kanatlı" gemilerle ilgilenmeye başlamasıyla başladı. Sonuç, hidrofiller üzerine bir tezdi.
Birkaç yıl boyunca genç tasarımcı, projesini tanıtmaya çalışarak askeri bakanlıkların eşiklerini aştı, ancak tavizsiz olarak kabul edildi. Sonuç olarak, Krasnoye Sormovo fabrikasının müdürü fikrin ilginç olduğuna karar verdi ve Alekseev ve geliştirmeleri için bütün bir hidro laboratuvar yarattı.
İlk hava kanatlı gemi (SPK) 1943'te ortaya çıktı. Tasarımcı, soyundan memnun değildi ve kendisi de bunun ümitsiz olduğunu kabul etti. Ancak Krasnoye Sormovo fabrikasının yönetimi, Rostislav Evgenievich'e yeni tesisler tahsis ederek ve personeli artırarak projeyi olumlu değerlendirdi.
Bu gemiler muhteşemdi. Fotoğraf: Youtube.com
Güvenden ilham alan Alekseev, A-5 adı altında geliştirilmiş bir tasarıma sahip bir hidrofoil tekne yaratarak çalışmaya başladı. Ordu, onu olumlu değerlendiren ilginç bir gemi fark etti.
Ayrıca, proje aşağıdaki şemaya göre geliştirilmiştir:
✅ 123K torpido botunun hidrofillerle donatılması
✅ Benzer tasarıma sahip bir Alman kupa gemisiyle tanışma
✅ Geliştirilmiş bir A-7 modelinin görünümü
Alekseev, askeri gemi yapımında yeni teknolojilerin tanıtımı için 1951'de Stalin Ödülü'nü aldı.
Ancak tasarımcı ordu için çalışmak istemedi. Hayali bir hidrofoil nehir filosuydu. Yine projenin tanıtımı için girişimler, yetkililerle görüşmeler ve yazışmalar başladı. Asıl sorun Stalin'in ölümüydü. Bundan sonra, herhangi bir Sovyet teknolojisinin gelişimi ertelenmeye başladı - Kruşçev'in tamamen farklı bir yaklaşımı vardı.
Rostislav Evgenievich Alekseev. Fotoğraf: Youtube.com
Ancak tasarımcı, tüm eşikleri ve bakanlıkları fırtınaya devam ederek kalbini kaybetmedi. 1956'nın sonunda, Roket projesi yine de başladı. Alekseev'in coşkusu sayesinde deney atölyesi üç vardiya halinde çalıştı. Sonuç uzun sürmedi - 1957'de ilk deneysel model ortaya çıktı.
SPK "Roket" tam anlamıyla Gorki'den Moskova'ya 15 saatte uçtu. O yılların klasik modern gemisi bunun için üç güne ihtiyaç duyuyordu. Ve hızlı siluet, tüm sıradan seyircileri memnun etti. Deniz otobüsü, Dünya Gençlik ve Öğrenci Festivali'nin açılışı için tam zamanında geldi.
Sovyetler Birliği konukları, zevkle yaptıkları esintiyle ata binme fırsatı buldular. Nikita Sergeevich Kruşçev de tenezzül etti. SSCB lideri "Rocket" i beğendi, modelin seri üretimi için onay verdi.
Denemeler ve sürüm
Dünya Gençlik ve Öğrenci Festivali'ndeki parlak çıkışının ardından "Rocket", başkentin misafirlerini birkaç hafta daha eğlendirdi. Alekseev gemiyi seri üretime hazır ilan ettiği için tam teşekküllü testler için gönderildi. SEC'in Gorki'den Kazan'a giden rotadaki normal operasyonundan oluşuyorlardı.
İlk "Roket". Fotoğraf: Youtube.com
İlk şehir bir nedenle seçildi - bir arıza durumunda "Roket" hızlı bir şekilde onarılabilir veya değiştirilebilir. Deniz otobüsü burada da kendini kanıtladı - rotayı klasik buharlı gemiler için 7 yerine 30 saatte kat etti. Navigasyonun sona ermesinden sonra "Roket" uygun olarak kabul edildi.
Modelin seri üretimi 1958 yılında başlamıştır. İlk hidrofiller Krasnoye Sormovo fabrikasında toplandı. 1960 yılından itibaren Feodosia'da "Roketler" de üretildi. Toplamda, bu modelin yaklaşık 400 hidrofoili stoklardan ayrıldı.
Gemiler, kabinde 66 yolcuya kadar konaklamayı mümkün kılan duralumin gövdelere sahipti. Motorlar, 12 ila 900 hp gücünde dizel V1200 kuruldu. İle.
"Roketler" üç ana versiyonda üretildi:
✅ 340 - temel
✅ 340ME - sığ suda çalışmak için özel olarak tasarlanmıştır
✅ 340E - ihracat
İlk SPK'nın hızı yaklaşık 65 km/s idi.
Yurtdışında popülerlik
Yolcu hidrofoilleri yalnızca Sovyetler Birliği için bir keşif değildi. Kapitalist ülkelerin sakinleri de kelimenin tam anlamıyla SSCB nehirleri boyunca uçan bu güzel gemilere hayran kaldılar.
Rusya'da, SSCB'nin dağılmasından sonra bir yıldan fazla bir süre "Roketler" kullanıldı. Fotoğraf: Youtube.com
Dünyadaki başka hiçbir ülkenin bu tür analoglara sahip olmadığını belirtmekte fayda var. Bu nedenle yurt dışına "Roketler" teslim edilerek döviz kazandırıldı.
Sovyet yolcu SPK, İngiltere, Batı Almanya'da faaliyet gösterdi. Hatta bir "Roket" New York'u vurdu. Doğru, bu şehirde sadece bir yıl çalıştı, ardından Bermuda'ya gönderildi ve oradaki sömürünün birçok kez daha fazla kar getireceğine karar verdi.
Elbette, sosyalist kampın ülkelerine Sovyet hidrofilleri sağlandı. Genellikle takas yoluyla.
Bu arada, 90'ların ortalarında, Beyaz Rusya'da kalan birkaç "Roket" Nikaragua temsilcileri tarafından satın alındı. Orada restore edildiler ve yerel sakinlerin hayranlığını uyandıran birkaç navigasyon yaptılar.
Yolcu SPK'sının diğer modifikasyonları
SSCB'deki en etkileyici deniz otobüsü Burevestnik'ti. Bu, 1964'te yalnızca bir kopya halinde üretilen benzersiz bir gaz türbinli araçtır. Bu gerçek bir su uçağıydı.
"Meteor", "Roket"in yerini aldı. Fotoğraf: Youtube.com
Burevestnik, SPK için bile 150 km / saate kadar harika bir hız geliştirdi. Doğru, sadece teoride, kaptanlar asla böyle "uçmadılar", korktular. Testler sırasında gaz türbinli aracın gerçekten de bu hıza çıkarılmış olması mümkündür, ancak hiçbir resmi veri korunmamıştır. "Petrel", 42 metrelik bir gövde uzunluğuna ve yanlarda iki uçak motoruna sahipti. Il-18'de tamamen aynıları kullanıldı.
Bu deniz otobüsü 70'lerin sonuna kadar çalıştı. 1974 yılında bir kaza geçirdi ve ciddi şekilde hasar gördü. SPK'yı bir şekilde tamir ettiler, ancak gaz türbini bir şekilde birkaç yıl çalıştı.
Meteor, SSCB'de popüler bir modeldi. 1961'den 1991'e kadar bu türden yaklaşık 400 gemi inşa edildi. "Roketlerden" daha büyükler - 34 metre ve 100 km / s hıza ulaştılar. Bu teknikte uçak motorları yoktu - sadece pervaneli dizel motorlar vardı. Ancak üretimde daha ucuzlardı.
Meteor'un deniz versiyonları Comet adı altında üretildi. Üretilen modellerin yaklaşık üçte biri 1964 ile 1981 yılları arasında yurt dışına satıldı.
Modern Meteor 120R. Fotoğraf: Youtube.com
"Roket", "Gündoğumu" ile değiştirildi. Bu, 1973'ten 90'lara kadar üretilmiş daha modern bir gemi.
En anıtsal hidrofil modeli Sputnik'ti. 47 metre uzunluğunda, 300 yolcuya kadar uçağa bindi. Modelin deniz versiyonu da vardı - adı "Kasırga" idi. Tanıdık olmayan, ancak mevcut Sovyet SPK'sından "Martı", "Kırlangıç" ve "Tayfun" dan bahsetmeye değer.
Şimdi Rusya'da nehir filosunu, her şeyden önce hidrofilleri canlandırmaya çalışıyorlar. Sürecin yavaş da olsa ilerlediğini belirtmek gerekir. Ancak bu, efsanevi Sovyet "Roketlerinin" torunları olan Valdai-45R ve Meteor V2'nin ortaya çıktığı tamamen farklı bir hikaye.