Her ilişkinin bir noktasında (takriben ortalarında bir yerlerde) o kaçınılmaz ve garip anda bulursunuz kendinizi… Ya sevgiliniz artık annesiyle tanışmanızı istiyordur, ya anne (neden olduğunu hiç anlamadığım bir sebepten) sizinle tanışmak istiyordur ya da maaile teşrif edilmesi gereken bir etkinlik vardır… Böyle bir durumla karşılaştığınızda içinizde büyüyen kaçma hissiyle ne mi yapacaksınız? Hiç boşuna uğraşmayın çünkü hiçbir kaçış manevranız işe yaramayacak. Eninde sonunda kendinizi, nevrotik bir anda alınmış saçma bir hediyeyle kapıyı çalarken bulacaksınız.
Neyse ki modern zaman ilişkilerinde aileyle tanışmak evlilik alameti olarak kabul görmüyor. Buna rağmen kurbanlık koyun gibi tüylerinin, dişlerinin, sağlığının kontrol edildiği hissinden kurtulmak da pek mümkün olmuyor. Nasıl olsun? Bilmediğiniz bir evin salonunda, elinizi kolunuzu nereye koyacağınızı bilmeden, en az sizin kadar gergin bir ev sahibiyle muhabbet etme girişimlerinde bulunuyorsunuz. Aksi gibi bir de sesiniz hiç çıkmamakla ciyaklamak arasında bir yerlerde gidip geliyor…
Yine kaçınılması imkânsız görünen sosyal zorunluluk projelerinden biri… Bu anı engelleyemeyebilirsiniz ama etkilerini hafifletmek mümkün. Ne mi yapılabilir?
- Öncelikle, bu anne kişisiyle deplasmanda karşılaşmayın. Kendi sahanızda asla karşılaşmayın. En iyisi başka insanların da bulunduğu, size manevra imkânı sağlayacak toplu aktiviteler.
- Ne yapın edin bu tanışma olayına sevgilinizin kankasını da dâhil edin. Böyle bir durumda kanka ve anne geçmiş günlerden dem vuracak, size de sadece şapşal ama sevimli olmaya çalışan bir gülümsemeyle dikilmek kalacaktır.
Homo Socius