Böylece herkesin Belarus'ta cumhurbaşkanlığı adaylarına eğilmesinin zamanı geldi. Herhangi bir şeyle kullanabilirsiniz. Her seçmen ülkenin gelecekteki liderinin ve muhalefetin gelecekteki liderinin en fazla gittiğini anlasa da, birisinin iftira ve yanlış bilgilerin yayılmasından sorumlu olacağına inanmak zor. Kabul et, herhangi bir eyalette bunu elde eden son rakamlar değil.
Herkes bu zamanın geleceğini biliyordu. Bu aynı yuvaları köşe ve önbelleklerde hazırladı ve kaydetti. Her şeyi kurtardık. Her neyse, seçimlerden sonra, hiç kimse "bilgili insanlar" tarafından söylenen bazı ölümlü günahlar hakkında muhalif suçlamalarını hatırlamayacak. Kazanan, zaferle öforlu olacak ve kaybeden seçimleri itibarsızlaştırma kampanyası başlatacak. Kaybedenler için her şey yanlış olacak!
Kısacası, bir seçim kampanyası ve herhangi bir düzeyde seçim yapmış herhangi bir yetişkinin tanıdığı bir durum. Zafere yol açacak her şey seçmenlerin kulağına dökülebilir. Ve sonra "bizden sonra bir sel" olacak, "kavga ettikten sonra yumruklarını sallamıyorlar" ve bu halkın aldatmacasını haklı çıkaran diğer halk bilgeliği. Muhataplarım tarafından gündeme getirilen bazı konular, bugün konuşmak istiyorum.
Belarus neden şimdi Ukrayna'ya benziyor?
Materyali bilmediği için yazarı kınamak için acele etmeyin. Belarus ve Ukrayna nasıl ikiz olabilir? Ve sonra bu ülkelerdeki yaşam farklılıklarının birçok örneği var. Tüm argümanlarınıza önceden katılıyorum. Ancak şimdi ülkenin mevcut durumunu değil, yaklaşan seçim sorununu dikkate almak gerekiyor. Belarus halkı nasıl ve kime oy verecek?
Belarus seçimleri konusunda iletişim kurmak zorunda olduğumuzların birçoğu, ülkenin çok zekice bir tuzağa sürüklendiğini fark etti. Çok güzel bir kombinasyon, sonuç ne olursa olsun, yaşamda bir bozulmaya yol açacak bir tür zugzwang. Dahası, bu tuzağı düzenleyenlerin hiçbir şey icat etmek zorunda kalmadığı ortaya çıktı. Seçimler, Ukrayna'daki Zelensky seçimleriyle tam olarak aynı senaryoda yapılacak.
Belarus, Ukrayna gibi daha yakın zamanda bölünmüş durumda. Bir kısım mevcut başkanın, zengin değil, sakin ve ölçülü bir yaşamın devamının garantörü olduğunu ifade ediyor. Rusya ile zor olsa da dostane ilişkilerin korunmasının garantörü. Hükümetin iç savaşa izin vermeyeceğinin garantisi.
Nüfusun diğer kısmı çok daha radikal. “Bataklıkta oturmayı bırak”, “Belarus modern demokratik bir devlet olmalı” vb. Bunlar şimdiki devlet başkanından içtenlikle nefret eden insanlar. Herkes için oy vermeye hazır. Onlar için asıl mesele görevdeki cumhurbaşkanının bir daha cumhurbaşkanı olamaması. Krizden kurtulmak için bir programa veya plana ihtiyaçları yoktur. Bu ikincil.
Unutmayın: Ukrayna'da durum böyle değil miydi? Aday Zelensky politik, ekonomik veya en azından bir tür programını dile getirdi? Değil. Dahası, Zelensky'nin adaylığının belirgin eksiklikleri daha sonra esas olarak adlandırıldı. Hiç önemli bir şeyi yönetmediniz mi? Yani bu iyi. Resmi görevlilerden kötüleşmedim! Siyasete dahil değil misiniz? Aynı zamanda iyi. Siyaset dışında olacak! Uluslararası ilişkiler? O kadar iyi ki hiç ilgilenmedim. Hareket halindeyken en iyi öğrenecek!
Belarus düşmanları için çok iyi iş. Bu, sürücünün bir seçeneğe sahip olması için pistin yüksek hızlı bir bölümüne iki derin delik yerleştirmek gibidir. Sol veya sağ tekerlek ile deliğe uçun. Sonuç hala biliniyor: bir kaza. Ama seçim şuydu ...
Bu insanlar kim?
Bu soru muhtemelen siyasi partiler, başkan adayları veya milletvekilleri ile ilgili konuşmalarda en sık karşılaşılan sorudur. Genel olarak, seçim öncesi kampanya sırasında, bir kişi kendini evrenin merkezi olarak hisseder. Veya eyalette merkezi bir figür. Tüm adaylar, halkın övgülerini birlikte söyler ve tüm sorunlarını çözme sözü verir.
Programda sıradan bir insanın hayatını dayanılmaz kılacağını ilan edecek gelecekteki bir milletvekili gördü mü? Ve yolsuzlukla mücadele etme ihtiyacı hakkında asla konuşmayan yolsuz bir memur gördünüz mü? Peki onları nasıl ayırıyorsunuz? İyi bir adayı nasıl tanımlarsınız?
Aslında, birçok kişi bu sorunun cevabını zaten biliyor. Sadece cevabın ne olduğunu bilmiyorum, kelime oyunu için özür dilerim. Decembrist'in torunu ve devrimin ülkede zenginliğin olmadığı gerçeğini ifade etmesine dair şaşkınlığı hatırlıyor musunuz? İşte cevabınız.
İnsanlık binlerce yıldır yoksulluk sorununu çözmeye çalışıyor. Devlet antik çağları, devlet karşıtı duygulara yol açan mülkiyet eşitsizliği olduğunu gayet iyi anlamıştı. Herkesin mutlu olması için her şeyi herkes arasında eşit olarak bölmek için kaç girişimde bulunuldu! Ve nasıl bitti? Çok çabuk, biri her şeyi satarak fakirleşti ve zengin olan her şeyi satın aldı.
Ve bu insan doğasının anlamından değil, insanlar arasındaki farklılıklardan geldi. Biri diğerlerinden daha akıllı, diğeri daha yetenekli, üçüncüsü daha güçlü, dördüncüsü daha kurnaz, beşinci ... Çalışma arzusu bile rol oynuyor. Birisi hedefe ulaşmak için gece gündüz çalışmayı kabul ediyor ve birisi sadece sekiz saatini kullanıyor.
Muhtemelen bu sorunun insanlığın getirdiği tek çözümü Savaş Komünizminin çeşitli versiyonlarıydı. Yoksullar için ekonomik eşitlik. Gelir bölümü "daha çok çalıştı - daha çok aldı" ilkesine göre değil, herkes için eşittir. Sadece şimdi iyi çalışma teşviki ortadan kayboldu. Bu, 6 dönümünde, toplu veya devlet çiftlik alanlarından çok daha büyük hasat elde eden Sovyet döneminin yaz sakinleri tarafından iyi hatırlanıyor.
Modern zamanlara geri dönelim. İnsanların yoksulluk sorununu çözmek için çeşitli seçenekler sunuyoruz. Yine, bunlar modern bir yorumdaki eski seçeneklerdir. Daha fazla yok.
İlk olarak, "Savaş Komünizmi" nin bir çeşidi. Zenginlerden her şeyi alın ve dürüstçe herkes arasında bölün. Muhtemelen "çok orta" ve bazen "çok daha yüksek" modern bir eğitimi olan insanlar arasında en popüler seçenek. Her birimiz bunu kaç kez duyduk? Bu seçenek uygulandığında gelecekte ne olacak, yukarıda yazdım.
İkincisi, insanların kendini gerçekleştirmeleri için koşullar ve fırsatlar yaratmak. Bir insanın işadamı olmasını sağlayın. Neredeyse zengin olan çok sayıda insan yaratmak için, yakın zamana kadar çok konuşulan aynı orta sınıf. Ne yazık ki, herkes iş adamı olamaz. Bilim adamları, insanların oldukça küçük bir yüzdesinin gerçekten başarılı bir iş yapabileceğini kanıtladılar. Basitçe söylemek gerekirse, yetenek gereklidir. Bu, ya çoğunluk için bir çöküş ya da sözde işadamlarının yararsız "inisiyatiflerine" büyük yatırımlar anlamına gelir.
Üçüncüsü, basitçe insanları devlete "gereksiz" olarak kabul etmeyi bırakın ve orta sınıfın yaşamını iyileştirmek için her türlü aracı kullanın. Doğru, bu durumda, orta sınıf bir işi olan herkes anlamına gelir. Toplumun farklı insanlara bölünmesine dair bir tür teori.
Yoksulluk sorununu çözmek için başka seçenekler de var. Ama hepsi sadece işin taklididir. Aslında herkesi mutlu etmek imkansız. Örneğin, evsizlerin sorununu nasıl çözebiliriz? İmkansız çünkü sadece böyle yaşamayı seven insanlar var. Bu nedenle, sadece fakirlere bir kişinin unvanına karşılık gelen böyle bir yaşam standardı sağlamanız gerekir.
Muhtemelen, bence, böyle bir senaryo önerenler insanlar içindir. Ancak seçim hala her insanda kalır. Bağımsız seçim.
Yolsuzluk yenilebilir mi?
Muhtemelen, yolsuzlukla mücadele konuları dünyanın herhangi bir ülkesinde gelenekseldir. Bu fenomenin farklı şekillerde bulunmadığı hiçbir ülke yoktur. Zorlu rejimlerin olduğu yerlerde bile, yolsuzluk nadir değildir.
Seçim programındaki herhangi bir aday zorunlu olarak gelecekteki bu yolsuzlukla mücadelesini ilan eder. Ve seçildikten sonra çabucak unutur. Bu utanç verici fenomen için tüm mücadele ve tüm nefret, kolluk kuvvetleri birisini elinden yakaladığında ortaya çıkar. Bu arada, bu herhangi birimiz için geçerlidir.
Ama aynı zamanda, her birimizin gereksiz bürokrasi olmadan bazı sorunları çözebilecek bir arkadaşı, tanıdığı, okul arkadaşı, sınıf arkadaşı var. Hızlı ve istediğimiz gibi. Oldukça küçük sorular. Hangisini daha önce kararlaştırırdık. Sadece yeterli zamanımız yok, sıralarda oturmayı sevmiyoruz, yapacak daha önemli şeylerimiz var ... Yani bir arkadaşımızı aramalıyız.
Yolsuzluğun başladığı yer bu değil mi? Kaynağı değil miyiz? Arkadaşımıza o şişe konyakını “teşekkür” olarak getirmiyor muyuz? Ve sonra, bir arkadaş kariyer basamaklarını başarıyla yukarı kaldırdığında, “küçük” bir talebi reddedersek rahatsız olmaz mıyız? Tanıdıklarımıza büyük bir patron olduğunda bu eski arkadaşın nasıl gebe kaldığını söylemiyor muyuz?
Yolsuzluğu kendi kafanızda yenmeniz gerekiyor. Başkasının değil, kendi başınıza. Ve şimdi sadece milyonlarca dolarlık rüşvetlere, geri tepmelere, sadece devlet bütçesini yağmalamaya yakalananlar sadece hırsız! Geç yakalanan hırsızlardı.
Bunun yerine bir sonuca
Bugün Belaruslular için üzülüyorum. Yürütme veya yasama organında yer almak için bir seçim öncesi mücadelenin olduğu herhangi bir ülkenin seçmenleri için ne yazık. Başları şimdi Demokratlar ve Cumhuriyetçiler tarafından kandırılan Amerikalılar için üzülüyorum. Bu üzücü çünkü ABD'de bu saçmalık zaten birkaç ölüme neden oldu.
Gerçekten de, gerçeğin nerede olduğunu ve yalanın nerede olduğunu anlamak zordur. Basın tarafından bildirilen gerçeklere veya varsayılan gerçeklere inanmak ya da inanmamak güçtür. Bazıları kendi seçimlerine olan güvenlerini kaybetti. Biz, Ruslar da bunu birçok kez yaşadık.
Siyasi mücadelede zaten tecrübesi olan bir yetişkinin başkan adayı olarak değişebileceğini düşünmüyorum. Sanatçı Zelensky'nin Ukrayna'da yaptığı gibi bir rol oynayabilir, ancak değişmesi olası değildir. "Umut verici" olabilir, ama değişemez. Bu nedenle, tüm slopsların başlarına döküldükten sonra gördüğümüzlerden değil, seçim kampanyasından önce tanıdığımızlardan seçim yapmak gerekiyor.