5) La Jetée (Chris Marker, 1962)
La Jetée, 28 dakika boyunca, tek bir yerdeki o büyüleciyi an dışında hiçbir yerde hareket içermez. Bir fotoroman olarak hazırlanan filmde hareket, görseller arasındaki geçişler ile sesler üzerinden aktarılır. Tıpkı Paris qui Dort’da (1927) olduğu gibi zaman ve mekân üzerinden deneyler yapan yönetmen Chris Marker, Hiroshima Mon Amour’da olduğu gibi bellek ve geçmiş üzerinden, hem fiziksel hem de ruhsal olarak çökmüş bir kenti yeniden inşa etmeye çalışır.