Kaynak ve yardımcı süreçlerde kullanılacak koruyucu kıyafetler EN ISO 11611'e uygun olarak kullanıcıyı ufak miktardaki erimiş metal sıçramalarından, alevlerle kısa temastan ve elektrik arkı sebebiyle oluşan radyan ısıdan korur. Kıyafetler, aynı türde ve benzer tehlikelerin ortaya çıktığı kaynak ve yardımcı süreçler sırasında kişilerin giymesi için uygundur. Koruyucu etki, yanma geciktirici kumaş ile EN ISO 11611'de belirtilen işleme özelliklerinin kullanılmasıyla elde edilir. Kaynak için koruyucu kıyafet sınıflandırılmasında kullanılan kriterlerden biri sınırlı alev yayılımıdır. Bu kriterin testi, kumaşın küçük dikey bir aleve maruz kaldıktan sonra nasıl yandığını analiz ederek gerçekleştirilir.
Test aşağıdakileri belirten EN ISO 15025'e (eskiden DIN EN 532) dayanır:
- numune üst veya yan kenarlara doğru yanmaya devam etmemelidir
- numune 5x5 mm²'den büyük delik oluşumu göstermemelidir
- numune yanan veya eriyen döküntü oluşturmamalıdır
- ortalama yanmaya devam etme süresi 2 saniyeyi geçmemelidir
- ortalama korlaşmaya devam etme süresi 2 saniyeyi geçmemelidir
Koruyucu kıyafetler iki sınıfa ayrılır
1. sınıf (düşük): Daha düşük miktarda kaynak sıçramaları ve radyan ısı (en az 15 damla erimiş metal ve radyan ısı aktarımı endeksi (RHTI) 24 ≥ 7 sn) olan durumlarda daha az tehlikeli kaynak teknikleri ve durumlarına karşı koruma
2. sınıf (yüksek): Çok miktarda kaynak sıçramaları ve yüksek radyan ısı (en az 25 damla erimiş metal ve radyan ısı aktarımı endeksi (RHTI) 24 ≥ 16 sn) olan durumlarda daha tehlikeli kaynak teknikleri ve durumlarına karşı koruma
Alev yayılımı testleri iki farklı prosedüre göre gerçekleştirilebilir; ayrıca iki yöntemi (A1+A2) birden kullanarak test yapmak da mümkündür.
A Yöntemi: yüzey yakma: Alev numunenin merkezine uygulanır.
B Yöntemi: alt kenar yakma: Alev numunenin alt kenarına uygulanır.