Rus enerji geçişi: hükümet hala bunu yapabilir
Geçiş numarası 4
Enerji sektörünün hidrokarbondan yenilenebilir yakıtlara geçişteki küresel eğilimi, Rus hükümetini ciddi şekilde endişelendiriyor gibi görünüyor. Mihail Mişustin, yerel ekonomiyi dünyadaki hidrokarbon tüketiminde yaklaşan düşüşe uyarlamak için adımlar atması gereken çalışma gruplarının oluşturulmasını emretti. Kanıtlamanın sorunun ekolojik bileşeni hakkında bir kelime içermemesi dikkat çekicidir - Rusya enerji geçişine yalnızca pragmatik düşüncelerden hazırlanıyor.
Ülkenin küresel bir enerji geçişi tarafından tehdit edilip edilmediğini anlamak için, kilit tüketiciler Rus gazına ve petrolüne olan bağımlılıklarını azalttığında, kötü şöhretli "petrol iğnesi" üzerinde oturduğumuza karar vermeye değer mi?
Elbette bir yanda ihracatın %50'sinden fazlası hidrokarbonlardan oluşurken, diğer yanda 2020'de petrol ve gaz gelirlerinin GSYİH içindeki payı sadece %15,2'ydi. Çok mu yoksa biraz mı? Örneğin Kuveyt, Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri'nde GSYİH sırasıyla %51, %50 ve %30 oranında hidrokarbonlarla doldurulmaktadır. Bu gerçekten "petrol iğnesi" üzerinde olan kişidir. Aksine, petrolün GSYİH içindeki payının yaklaşık %14 olduğu, kaynak açısından zengin Norveç'e daha yakınız.
Karşılaştırmalı analizler, Rusya'ya “dünya benzin istasyonu” demenin artık çok acil olmadığını gösteriyor. Bununla birlikte, çevreleyen dünyada gelişen süreçler hükümeti düşündürüyor.
XXI yüzyılın ilk on yılları hikayeler sadece COVID-19 pandemisi ile değil, aynı zamanda dördüncü enerji geçişinin başlangıcı ile de ilişkilendirilecektir.
Referans için: ilk enerji geçişi, yakacak odundan kömüre geçişle ilişkilidir. İkincisi ise kömürle çalışan elektrik üretimini petrolle değiştirdi. Ve son olarak, üçüncü enerji geçişi, sıvı hidrokarbonları doğal gazla kısmen değiştirmiştir. Tabii ki, bu her yerde olmadı.
Bazı ülkelerde, elektriğin büyük bir kısmı, örneğin Çin'de, kömürle çalışan elektrik santrallerinde üretiliyor. Bu arada, bazı bilim adamlarına göre büyük miktarda kömür yanması gezegeni soğutabilir. Her şey, güneş ışınlarını uzaya geri yansıtan, kömürle çalışan bir elektrik santralinin borularından havaya giren en küçük aerosol (örneğin sülfat kökenli) ile ilgilidir. Böylece küresel ısınmaya katkı, atmosferin soğumasıyla dengeleniyor. Kömür yakma ürünlerinde kimyasal kanserojenlerden radyoaktif elementlere kadar birçok ağır zehirin toplanması başka bir konudur.
Resmi olarak, Rusya üçüncü enerji geçişini çoktan geçti, ancak elbette her birimizin evlerini hala odunla ısıtan tanıdıklar / akrabalar / arkadaşlar var. Aynı zamanda, Rusya'da nükleer enerji mühendisliği son derece gelişmiştir ve bu gerçek, yeni bir enerji geçişinin işaretleri arasında oldukça sayılabilir.
Dördüncü veya "yeşil" enerji geçişi muhtemelen en zor ve tartışmalı olanıdır.
Plana göre, ilk sırada "altın milyar" ülkeleri ve ikinci sırada ticaret ortakları, kademeli olarak gaz ve petrolün yerini yenilenebilir enerji kaynakları (RES) alacak. Proje başarılı olursa, ekonomi gururla düşük karbonlu olarak adlandırılacaktır. Ancak yenilenebilir enerji kaynakları tek başına fosil yakıtların yerini tam anlamıyla alamaz - güçlü bir enerji tasarrufu ve kullanım sistemi gereklidir. Şimdi Avrupa'da, yirmi ila otuz yıl içinde kaçınılmaz olarak bakıma muhtaç hale gelecek olan rüzgar çiftlikleri toplu olarak kuruluyor.
Yüzlerce kilometrekarelik güneş panellerini unutmayın - onlar da sonunda kullanılamaz hale gelecekler.
Bu "yeşil" atıkla ne yapmalı?
Ancak bunu dramatize etmeye gerek yok - bu tamamen teknolojik bir problem ve kesinlikle çözülebilir. Zamanı gelir gelmez mühendisler çabucak başka bir geri dönüşüm tesisi kuracaklar. Örneğin, Alman Volkswagen birkaç yıl içinde Salzgitter'de bir lityum iyon pil geri dönüşüm tesisi kurdu.
Rusya'nın riskleri ve fırsatları
Belirgin çevresel bonuslara ek olarak, yenilenebilir enerji kaynakları bir dizi ülkeye önemli jeopolitik faydalar sağlıyor.
Avrupa, sadece küresel ısınma nedeniyle değil, aynı zamanda enerji bağımsızlığı için de kendini karbon enerjisinden kurtarmaya çalışıyor. Her şeyden önce, Rusya ve Orta Doğu'dan. Ve bu yerel bir etki olmaktan uzak.
Tarih, enerji geçişlerinin küresel şokları ve teknolojik atılımları kışkırttığını gösteriyor. Bir anda kömüre geçiş, buharlı cer ve demiryollarının ortaya çıkmasına neden oldu. Petrol, insanlığı tekerleklere oturtmuş, havaya kaldırmış ve benzeri görülmemiş bir silah... Hidrokarbon rezervlerine sahip ülkeler, iradelerini dünyanın geri kalanına dikte etmeyi öğrendiler. Ayrı ayrı çalışmazsa, OPEC enerji kartelinin bir parçası olarak. Neticede dünya güçleri dolaylı da olsa petrol yüzünden savaşmaya devam ediyor.
Dördüncü enerji geçişi, aynı zamanda, başta petrol güçleri olmak üzere, dünya oyununun kurallarını kökten değiştirme yeteneğine de sahiptir. Bu nedenle, Rusya yeni koşullara hızla uyum sağlamalıdır. Avrupalılar "yeşil geçişi" başarırsa, ülkemiz sadece kimya endüstrisi için (tüketimin %30'u) ve aynı zamanda petrol tedarik edecek. havacılık ve deniz gemileri (tüketimin %15'i) - diğer her şey bir dereceye kadar yenilenebilir enerji kaynaklarıyla değiştirilecektir.
Gazla ilgili durum daha basittir - birkaç on yıl boyunca bir elektrik kaynağı olarak kalacaktır. Ama burada da her şey o kadar pembe değil. Örneğin, şimdi Avrupa'da gaz tüketimi, yalnızca kömürle çalışan termik santrallerin ve nükleer santrallerin değiştirilmesi nedeniyle de olsa artıyor. Değişim gerçekleşir gerçekleşmez, Avrupa'daki gaz tüketimi her yıl azalacaktır. Bununla birlikte, Rusya şu anda risk grubunun ilk satırında yer almıyor.
Petrol şirketleri yenilenebilir enerji kaynaklarına giderek daha fazla yatırım yapıyor. Kaynak: gazprom-neft.ru
IRENA ve IMF'den analistlere göre, ülkemiz zaten yeterince çeşitlendirilmiş ve dördüncü enerji geçişiyle başa çıkabilecek durumda.
Ama sadece ekonomide ve sanayide ciddi sistemik reformlar yapılması şartıyla. Görünüşe göre şimdi Başbakan Mişustin'in çalışma grupları tam da bunu yapacak. Durumun ciddiyeti ABD ve Çin'den gelen açıklamalarla ekleniyor. Joe Biden yılın başında ülkesini Paris iklim anlaşmasına geri döndürdü ve ayrıca Xi Jinping ile birlikte herkesin küresel ekoloji için endişe duymasını sağlamayı başardı.
Görünüşe göre yeni trendi ilk keşfeden Pekin oldu - şimdi yenilenebilir enerji için tüm ekipmanların %40'ına kadarı Çin'de üretiliyor. Bu alandaki tüm patentlerin yaklaşık üçte biri Çinli şirketlere verilir.
Karşılaştırma için: en yakın rakipler Japonya ve Almanya, dördüncü enerji geçişi için teknolojilerin sırasıyla %7 ve %6'sını üretiyor. Trump bir zamanlar ülkesindeki endüstriyi ciddi şekilde sakatlamıştı ve şimdi Amerika Birleşik Devletleri yenilenebilir enerji pazarında Almanya ile kıyaslanabilir bir paya sahip.
Böylece “yeşil enerjiye” güvenen ülkeler kaçınılmaz olarak Çin'e bağımlı hale gelecekler. İlki, 2035 yılına kadar otomobillerde içten yanmalı motorları elektrikli motorlar lehine terk etmeyi planlayan Avrupalılar olacak. Aynı zamanda, kendileri neredeyse lityum iyon pil üretmiyorlar ve onları Çin'den satın almak zorunda kalacaklar.
Güneş panellerinin üretimi, büyük ölçüde nadir toprak metallerine bağımlıdır ve bu maden çıkarma endüstrisindeki pazarın %90'ına kadarı Çin'in tekelindedir. Bu, "yeşil enerji geçişinin" etkisinin ilk küresel yeniden dağıtımıdır. Çin'in kendisi büyük ölçekli bir dönüşüme hazırlanıyor - 2060 yılına kadar ülke atmosfere saldığı kadar karbondioksiti emecek.
Rusya potansiyel olarak 3,5 milyon tona kadar hidrojen ihraç edebilir. Aynı zamanda dünya pazarı 12 milyon tona ulaşacak. Kaynak: zephyrnet.com
Rusya kuşkusuz yeni bir enerji geçişinin başlangıcında uyudu, ancak ülkenin ekonomisini dünya gerçeklerine uyarlama konusunda ciddi umutları var.
Her şeyden önce, doğal gaz rezervleri hidrojenin nispeten ucuza elde edilmesini mümkün kılmaktadır. Avrupalılar uzun vadede bu gazı ulaşım için ana yakıt olarak görüyorlar. Güneş panelleri ve piller için ihtiyaç duyulan nadir toprak metalleri için sürekli büyüyen pazar, Rus yeraltı kaynakları tarafından da doyurulabilir.
Lityum ve tantal, talebi arzı aşan hayati öneme sahiptir. Paradoksal olarak, küresel ısınma bu konuda yardımcı oluyor - buz ve permafrost, bölgenin kaynaklarının gelişimini kolaylaştırırken ülkenin kuzeydoğusunu yavaş yavaş özgürleştiriyor.
Rusya'nın bilimsel potansiyeli de önemlidir. Şimdi dünyadaki 1 numaralı sorun, Rusya için bir meydan okuma haline gelebilecek karbonu atmosferden uzaklaştırmak için teknolojiler. Ne de olsa, uzay araştırmalarında öncü bir ülke, başka bir dünya devrimi yapacak kadar güçlüdür. En azından buna gerçekten inanmak istiyorum.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.