Rönesans döneminin başat boyacılarından Caravaggio, kimine göre adı ağza alınmayacak tehlikeli bir serseri. Tekinsiz. Ancak kendisinin icat ettiği renklerde, içinde bulundukları kentlerin en dingin mekanları olan katedrallerinin duvarlarını o boyuyordu. Avluya doğru yürüdüğünde herkes kenara çekilir, işini bitirdiğinde onun ışık, gölge, gerilim ve yaşam dolu resimlerine bakmaktan kendini alıkoyamazdı.
Yaşamı boyunca kendisine uygulanan sansür, onun için, boya kutularından birisi sadece. Fırçasını eğlenceyle karıştırıp durdu bu kutunun içinde ölünceye değin. Cildine epey özendiğimiz bu kitap ünlü İtalyan Sanat Tarihçisi Costantino D'Orazio'nun Rönesans dönemiyle, bu karakterle ilgili uzun yıllar süren araştırmalarının bir sonucu. Gizil ev güçlü bir çalışma. Caravaggio'nun yaptıklarındaki göndermeleriyle oluşturduğu büyük bulmacayı bir anlamda sürdürdüğü ayrıksı yaşamı, davranış biçimini, tamamının esrarını çözme eğilimi taşıyor.
Göz kırpalım: Bu serseri, Barok anlayışın en önemli karakteriydi, dramatik ve karanlık bir eğilimi vardı. İtiraf edelim: Caravaggio'ya bugünden bakıldığında, kronoloji anlamını yitiriyor, sanatçı bu kadar büyük olduğunda yüzyıllar birbirine karışıyor. Soralım: Sahi, Caravaggio hangi yüzyılda yaşıyor?!