Gökbilimciler, Saha-Siyah Gezegeninin Bir Unsurunu Yakaladı
Tarihsel olarak, sıcak Jüpiterleri – ev yıldızlarına yakın yörüngedeki devasa devasa gezegenler – bizim güneş sistem modellerimiz için biraz sorun oluşturdu. Ekstrasoler gezegen algılama sistemlerimizde patlak vermeye başladığında, başlangıçta bu gezegenlerin, gerçekte olduklarından daha yaygın görülen anormallikler olduğu düşünülmüştü çünkü algılama mekanizmalarımız onları tercih ettiler. Pozitif tanımladığımız dış gezegenlerin sayısı arttıkça bu daha az olasıdır; Günümüzde 2.000’i aşkın ekstranet belirlendiğinde, sıcak Jüpiterler açıkça ortaktır. Ayrıca beklemediğimiz şekillerde bazen tuhaflar. Gezegenleri tespit etmeye çalışan bilim insanları, WASP-12b olarak tanımlanan bir Sıcak Jüpiter’in varolduğu bilinen ve görünür ışığın yüzde 94’ünü absorbe eden en kara gezegendir.
WASP-12b, çeşitli nedenlerle benzersizdir. Ana yıldızına çok yakın, günde bir kereden biraz daha az yörüngede (yörünge başına 1.09 gün) yörüngede oynuyor. WASP, güneş cildimize benzeyen bir sarı cüce yıldıza ve güneş kütlesinin kabaca yüzde 37’sinde ve yüzde 38’inde iki kırmızı cüceye sahip üçlü bir yıldız sistemidir. Bunu bir perspektifle söylemek gerekirse, Merkür kolayca kendi güneş sistemimizdeki en hızlı gezegendir ancak günışığı yörüngesinde 88 gün sürer. WASP 1.57x güneşten daha büyük, yani WASP-12b inanılmaz hızlarda yörüngede. Bilim adamları daha önce gezegenin aktif bir şekilde tüketildiğini ve zaten bir yumurta biçimine dönüştüğünü ve önümüzdeki on milyon yıl içinde tahrip olacağını buldu.
Yeni bir anket, atmosferdeki yüzey sıcaklığının 4,600 dereceye kadar yükseldiğini, yani gezegenin bir tarafının bulutların hiç bulunmadığı anlamına geldiğini buldu; bulutların oluşması için çok fazla ısı var. Bunun yerine, ışık atmosfere derinleşir ve emilir. Gezegenin uzak tarafında, bulut sistemlerinin oluşumuna izin veren sıcaklık 2.000 derece daha serin. Bu tür vahşi atmosferik sıcaklık farkları ve atmosferin tamamen farklı özellikleri, daha önce sıcak Jüpiterler ve evlerine yakınlığıyla kilitli kalacak şekilde evin yıldızına oturan gezegenler için şüphelendi ancak çoğu sıcak Jüpiter, aldıkları yıldız ışığı. Bu değil. HubbleSite.org, McGill Üniversitesi Taylor Bell ve Montreal, Quebec, Kanada’daki Exoplanets Araştırmaları Enstitüsü’nden şunları söyledi:
Bu yeni Hubble araştırması, sıcak Jüpiterlerin garip nüfusları arasındaki geniş çeşitliliği daha ortaya koyuyor … WASP-12b gibi 4.600 Fahrenheit ve bazıları 2.800 Fahrenheit olan gezegenlere sahip olabilirsiniz ve ikisine de sıcak Jüpiter deniyor. Sıcak Jüpiterlerin geçmiş gözlemleri, sıcak günler yüzünden gezegenin gece ve gündüz arasındaki sıcaklık farkının arttığını gösterir. Bu önceki araştırma, gezegenin gün yanına daha fazla ısı pompalanacağını gösteriyor ancak sıcaklığı gezegenin gece tarafına taşıyan rüzgar gibi süreçler ayak uyduramıyor.
Fizik ve astronominin temel kurallarından biri, evrenin küçük (galaktik standartlara göre) ölçek üzerinde bazı yerel değişikliklerle her yönden oldukça aynı olduğu fikridir. Bugüne kadar kendi güneş sistemimiz bu eğilimi geride bırakıyor. Bu tamamen kendi sınırlı ekipmanlarımızla açıklanabilir; büyük gezegenleri tespit etme kabiliyeti, küçük gezegenleri tespit edebilme yeteneğimizden çok daha iyi. Yine de benzer bir yıldızın etrafında eşdeğer mesafelerde gezegenlerin benzer dağılımına sahip bir güneş sistemi bulmamız gerekiyor. TRAPPIST-1 muhtemelen en yakın ve ikisi arasında hala önemli farklar var.
Sıcak Jüpiterlerin güneş sistemlerinin oluşumunda oynadığı rol hala önemli bir tartışma konusu olduğundan, önümüzdeki yıllarda konu hakkında sağlam bir konuşma yapmayı umuyoruz. Bu arada, WASP-12b ev sahibi yıldızı tarafından yeme sürecinde bir gaz devidir – olağandışı termal ve yansıma özellikleriyle birlikte kendi başına büyüleyici bir keşiftir.