“SSCB'nin çöküşü, genel bir ekonomik, dış politika ve demografik krizin arka planı karşısında gerçekleşti. 1989'te ilk kez resmen SSCB'de ekonomik krizin başladığını ilan etti. SSCB topraklarında bir dizi etnik çatışma alevleniyor. 1988'ta başlayan Karabağ çatışması en keskin olanıydı. Karşılıklı etnik temizlik gerçekleşir, Azerbaycan'dan Ermenilerin, Azerbaycanlı Ermenilerin de Ermeni Müslümanları ile göçleri başlar. 1989’te, Ermeni SSR’nın Yüksek Sovyeti, Dağlık Karabağ’ın ilânını duyurdu. Aynı yılın yazında, Ermeni SSR Nahçıvan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne bir abluka uygular ve Azerbaycan Halk Cephesi buna cevaben tüm Ermenistan'da ekonomik bir abluka ilan eder. Nisan ayında, iki Sovyet cumhuriyeti arasında yılın 1991'i savaşa başladı. ”
VikopediYa
Azerbaycan ordusunun bir helikopteri, Dağlık Karabağ bölgesinde düzenli bir uçuş gerçekleştirdi. Mi-24’in başında, bir buçuk yıl önce bir askeri okuldan mezun olan ve daha sonra yine de Azerbaycan’daki ordunun Sovyet’in ayrı bir helikopter filosuna atanan genç bir Rus olan Andrei vardı.
Pitoresk geçit boyunca geçen ve sonunda bir ağır makine sütununun geçtiği küçük bir dağ yolu boyunca uçan Andrei, geçtiğimiz yıl hayatındaki olaylara yansıdı:
“1991'de iki genç teğmen, her ikisi de uçuş okullarından mezun olan filoya geldi. Andrei, küçük bir taşra köyünün vatandaşıydı, çocukluğundan beri pilot olmayı hayal eden tipik bir taşra adamı ve hayalini gerçekleştirmek için mümkün olan her şeyi yaptı: spor için gitti, bir uçak modelleme kulübüne bölgesel merkeze gitti, hakkında literatür okudu. havacılık, askeri pilotlarla ilgili tüm filmleri inceledi. Andrey basit yürekli, kibar, ama aynı zamanda ısrarcı ve maksatlı bir adamdı. Okulun son yılında, Andrei evlendi, ancak karısını filoya getirmedi, onu bilinmeyene götürmekten korktuğu için onu ailesiyle birlikte evde bıraktı.
İkincisi, eski bir askeri adam olan babası tarafından okula girmeye zorlanan başkent çocuğu Artem. Artyom her bakımdan çok geliştirildi ve yeteneklendi. Eğitim onun için kolaydı, tıkınma için zaman harcamamış ve eğlence için boş zaman harcıyordu. Artyom esprili ve komikti, becerikli, sevilen kızlar, genellikle diskolarda kayboldu.
Teğmenler, yılın Ağustos 1991'unda filoya geldiler. Zamanın ilk politik olaylarının filonun hayatı üzerinde hiçbir etkisi olmadı, servis normal seyrinde devam etti. Genç teğmenlere geçici olarak boş bir odaya bir bekar memurunun yurdu atandı ve hizmetleri başladı. Ancak, uzun sürmedi.
Artyom, en başından itibaren “bu delikte” hizmet etmek istemediğini ve herhangi bir yoldan reddetmek istediğini belirtti. Tam tersine Andrew hizmet etmek istedi, ancak ülkedeki son siyasi olayların ışığında umutlar çok uzak değildi. Askerlerin yakında Transkafkasya’dan Rusya’ya çekilecekleri, muhtemelen Andrei’nin çok uzak bir gelecekten konut alacağı açıkça ortaya çıktı.
Zaten Ekim ayında, yeni kurulan Azerbaycan ordusundan sözde çalışanlar, pansiyonda görünmeye başladı. Pilotlara, ordularına "altın dağları" vaat ettikleri bir hizmet sözleşmesi imzalamayı teklif ettiler: Bakü'de bir daire, bir araba ve mevcut para karşılığını birkaç kez aşacak çok iyi bir maaş.
Uzun ve acı verici bir görüşmeden sonra, Andrew bir “işe alan” teklifini kabul etmeye karar verdi ve bir sözleşme imzaladı. Çok fazla hayalini kurduğu düzenli ve sık uçuşların, karısını getirebileceği bir apartman dairesine, iyi bir maaşta olduğunu düşündü - bütün bunları yakında Rus ordusunda görmeyecekti, ama istedi.
Artem, aksine, hiçbir orduda hizmet etmek istemedi - ne Rusça, ne de Azerbaycan, ne de başka bir yerde. Genel olarak, ikisi de aynı gün bir istifa mektubu yazdı ve bir emir bekledi. Aynı zamanda, Artyom neredeyse hizmete katılmaktan tamamen vazgeçti ve her zaman kayboluyordu. Yerel pazarda, Ermenistan ile ilişkilerin ağırlaştırılmasının ardından Türkiye’den gelen mekik işletmelerinin çürümekte olduğundan şikayet eden tüccarlarla bir araya geldi. Olası karı hızla tahmin eden Artem, onlara hizmetlerini sundu ve yarı-yasal işlere yöneldi. Ermeni-Türkiye sınırına seyahat etti, orada çeşitli Türk kıyafetleri aldı, toplu olarak sattı ve Azerbaycan'a getirdi.
Mart ayında yılın 1992 işten çıkarma emri geldi. Andrei Bakü'ye gitti. Artem, Ermeni-Türkiye sınırında bir yerde kayboldu. Kendi işini kurduğu söylendi. ”
Andrei’nin düşünceleri, ikinci pilot gezginin sesinden rahatsız oldu:
- Tabii ki tam üstünde toz, bir sütun görüyorum.
- Silahları dahil et. Saldırıya hazırlanın, - Andrew tereddüt etmeden emretti.
Ermeni sütuna yaklaşırken, helikopter küçük bir “kayma” yaptı ve ani bir şekilde yukarıdan aşağı düşen, ön koldan bir dizi voleybolu yaptı, sütun üzerinde bir dizi voleybolu roketi yaptı, daha sonra silahı BTR'nin önüne attı ve keskin bir yaka attı, ikinci bir vuruş yapmaya başladı.
Aniden Andrew sağda bir çift yirmi dört kişinin ona gittiğini gördü. En yakın küçük gökdelenin ötesine geçmek için keskin bir dönüş yaptı ve KP'ye bildirdi:
- 365, hedefi buldu, saldırdı, eskortu izle - birkaç "kambur", yola çıkıyor.
Aniden Andrew havada tanıdık bir ses duydu:
- Andryukha! Nesin sen
- Bu kim? - Andrei bir soruyla, helikopterini son derece alçak bir rakımlı küçük bir vadiye yönlendirdi.
“Sen bir kardeş değilsin, bilmiyordum, bu benim, Artem!”
- ?! ... Merhaba, merhaba. Burada ne işin var?
- Borçlar kardeşim, borçlar. İşte çalışıyorum.
- Ne yapalım peki?
- Korkarım ki, senin ve benim başka seçeneğim yok.
...
Bu eşit olmayan hava savaşında her iki arkadaş öldürüldü.