"Elder, istisna yapmak mümkün mü? Gerçekten onların yanına gitmek istiyorum. Ben Bai Yunfei ve diğerleri ile yakın arkadaşım, onlarla birlikte gidersem bu olayda daha yararlı olurum.”
O anda, Tang Yixiu Prestijli Villa'nın yöneticinin karşısındaydı. Zi Ling kendi grubunda değildi, Zi Ling'e karşı özel düşünceleri olan o, doğal olarak Zi Ling'in bulunduğu gruba gitmek için yoğun bir istekte doluydu.
Ancak talebi, yönetici elder tarafından yürekten reddedildi, çünkü kural buydu. Herkes Zi Ling ile aynı grupta olmayı talep etseydi, etkinlik nasıl düzenlenecekti?
"Çabuk bak! Bu Leydi Zi Ling değil mi?"
"Waa, bu gerçekten o! Grubumuza katılmasının olasılığı var mı?" Fakat o anda, kalabalıkta birdenbire şaşkınlık duyulan bir kişi vardı. Bakışların altında Zi Ling, oldukları yere doğru yürüyordu.
Bunu gören yönetici elder adam, onu selamlamak için hızla yükseldi ve oldukça alçak gönüllü bir tutumla içeri girdi ve, "Bayan Zi Ling, konu nedir?" diye sordu.
"Elder Xu, sizden bir kişi istiyorum." Zi Ling'in sesi son derece güzeldi. Özellikle o sözleri sessizce söyleyince dinleyen herkes sarhoş olurdu ve yüzündeki mutlak güzellikteki gülümsemesini gördüklerinde, sahnedeki insanlar gerildi ve kalpleri fırlayacakmış gibi çarptı.
"Bu... Bayan Zi Ling, kimi istediğinizi merak ediyorum?" Yönetici yaşlı, Zi Ling'in sözlerinin ardındaki anlamı gördü ve açıkça biraz zor bir duruma girdiğini anladı. Ancak reddetmedi ve merakla sordu.
"Onu." Zi Ling parmağıyla Chu Feng'e ve diğerlerine doğru işaret etti.
O anda, Chu Feng'ı çevreleyen tüm erkeklerin kalpleri daha hızlı atmadan duramadı ve solunumları daha kaba hâle geldi. Chu Feng’in yanındaki Xu Zhongyu’nun ve arkasındaki Jie Qingming’in duygu ve düşünceleri bile birbirine yakındı.
Zi Ling’in birisini yanına şahsen istemesi Zi Ling'in o kişiye karşı hisleri olduğunu belirtirdi! Herkes bu onuru alabilmeyi umuyordu.
"Saçmalık." Fakat diğerlerine kıyasla, Chu Feng gizli bir şekilde lanetledi bu durumu. O tarafta, ona göz kulak olması için Xu Zhongyu gibi birisi yoktu. Eğer çağrılırsa, gerçekten çok tehlikeli olurdu. Sonuçta, başkalarını bir kenara bırak, Zi Ling bile Chu Feng'i öldürme düşüncesindeydi.
"Leydi Zi Ling, sen...sen benden mi bahsediyorsun?" O sırada, Chu Feng'in önünde duran bir erkek inanamayacak kadar heyecanlı bir şekilde ilerledi.
"Sen değil. Arkandaki.” Zi Ling hafifçe kaşlarını çattı, sonra o erkeğin arkasındaki Chu Feng'i gösterdi.
Bunu gören Chu Feng'in yüzü biraz değişti, sonra aceleyle bedenini çevirdi ve Gu Bo'nun arkasına saklandı.
"Chu Feng, senden bahsediyorum. Nerede saklanıyorsun?" Fakat Chu Feng'in önemsiz görünen gizlenişinin, Zi Ling'i onu adıyla doğrudan çağırmaya zorlayacağını kim aklına gelirdi?
“Ne? Chu Feng mi?!”
Bununla durum korkunç oldu. Sahnedeki hemen hemen herkes; erkek, kadın, yaşlı veya genç olsun, bakışlarını Chu Feng'e doğru çevirdi. Bayanların gözünde tuhaflık vardı ama aynı zamanda da kısmen kıskançlık vardı. Bazı insanlar çıplak öldürme niyeti bile gösterdiler.
Chu Feng'in en fazla suskun olmasına neden olan şey, kendisi çaresizlikle dolu bir yüze sahipken, Zi Ling’in hızlı bir şekilde kalabalığın içine girmesi, temiz, beyaz elini uzatması ve Chu Feng'in manşetinden tutmasıydı. Kalabalığın gözleri üstündeyken, Chu Feng'i zorla dışarı çekti.
Ç. N. Manşet = Bir gömleğin kollarının ağızlarına geçirilen, genellikle çift katlı kumaş ya da dantel bölüm. Kısaca gömleğin kolundaki iliklenen kısım.
Zi Ling, Chu Feng'i çekti ve yönetici eldere geldi. Sonra bir cümleyle, "Elder, işte bu!" dedi. Konuştuktan sonra başını dahi çevirmeden Chu Feng'i doğrudan başka bir gruba doğru çekti.
Ç. N. Aldı götürdü bebeyi amk. :)
“Bu…”
Chu Feng'in ve Zi Ling'in yavaşça uzaklaşan sırtlarına bakarken, Gu Bo ve Xu Zhongyu, dört gözle birbirlerine bakakaldılar. Chu Feng ile ilişkileri oldukça iyi olmasına rağmen, gözlerinde biraz kıskançlık görülebilmekteydi.
Öte yandan, rahatlayarak gülümseyen ilk kişi Xu Zhongyu oldu. "Kardeş Chu Feng'in oldukça iyi bir şansı var." dedi.
Ve Gu Bo da başını sallayarak, "Bu konuda ikisi birbirine çok iyi uyuyor." dedi.
Bununla birlikte, Gu Bo ve Xu Zhongyu'ya kıyasla, Chu Feng'le ilgisi olmayan insanlar sadece onları kıskanabilirdi. Özellikle Jie Qingming ve Tang Yixiu gibi insanlar. Öfkelilerdi. Gözlerinden ateşler saçılıyor, dişleri gıcırdıyordu.
Hoşlandıkları kişi, aşırı hoşnutsuzluk hissettikleri, hatta nefret ettikleri kişiyi çekiştirip götürüyordu. Bu duygu, daima güzelliklerle çevrili olanların kıskançlığın acısını tatmasına neden oldu.
Ve diğer gruptaki erkeklere gelince, onlar daha da öfkeliydi. Özellikle Bai Yunfei, Song Qingfeng ve Liu Xiaoyao. Yüzleri öfkeden beyaza dönmüştü ve Chu Feng'e olan bakışları soğuk şekilde parlarken içlerinden Chu Feng'in ölmesini dilediler.
Başlangıçta, Zi Ling ile aynı grupta oldukları için onu elde edebileceklerini düşünüyorlardı. Ama mevcut durum neydi? Zi Ling’in, kalbinde Azure Eyaleti’nden gelen bu serseriyi seçmiş olma ihtimali var mıydı?
Ancak, kalplerinde ne kadar huzursuz olursa olsunlar, sadece dayanabildiler buna; çünkü Prestijli Villa'nın yönetici elderleri hâlâ oradaydı.
Zi Ling Chu Feng'i çekiştirip takımına getirdikten sonra, bir figür de hızla yaklaştı. Liu Zhizun'du.
Liu Zhizun, Prestijli Villa'nın bir numaralı öğrencisi, Evlilik Buluşması'na katılmış olmasa da Zi Ling'in eylemlerini gördükten sonra olaya katıldı ve benzer şekilde hoşnutsuzdu.
Chu Feng ve Zi Ling'in önünde durdu ve gülümseyerek Zi Ling'e, "Genç Zi Ling, bu iki takımın bölünmesi elderler tarafından önceden düzenlendi. Bunu yapmak doğru olmaz, değil mi?” dedi.
“Ho…” Zi Ling, Liu Zhizun'un engellemesine maruz kaldığında tatlı bir şekilde gülümsedi ve sonra, "Elder bunu zaten onayladı, bu yüzden kendini sıkıntıya sokmana gerek yok." dedi. Zi Ling daha fazla Li Zhizun'u umursamadı. Ve direkt olarak, Chu Feng'i çekerek kalabalığa yürüdü.
Bunu gören Liu Zhizun'un gözlerinde soğuk bir bakış parladı. Ancak gözleri Zi Ling'in üzerinde değildi. Chu Feng'e bakıyordu.
"Bittim, ben bittim! Bu kız tarafından ölü olarak fişlendim." Bir World Spiritist olarak o an Chu Feng doğal olarak vücuduna yoğunlaşan kasıtlı öldürme hissini açığa vuran bakışları hissetti.
Bu sefer Zi Ling tarafından kandırıldığını hissetti. O bir çıkmaza sürüklenmiş ve bütün erkeklerin ortak düşmanı olmuştu.
Ancak bir şey yapamazdı. Küçük, güzel kıza doğru bakarken buna nasıl karşı gelebilirdi? Üstelik yönetici elder de kabul etmişti, nasıl yapabilirdi?
Fakat bir düşünceyle Chu Feng, daha önce olduğu gibi hissetti, neden sadece şansı yakalayıp Zi Ling'e biraz dokunmayaydı? Böylece kolunu salladı ve Zi Ling'in elini manşetinden kurtardı, sonra çabucak elini uzattı ve tuttu. Aslında Zi Ling'in beyaz elini kendi avucuna almıştı.
“Sen…”
Kendi küçük elinin sıkıca kavranıldığını hisseden Zi Ling'in yüzü değişti ve çabucak elini çekti, şiddetle Chu Feng'e baktı, sonra düşük bir sesle, "Sana karşı herhangi bir ilgim olduğunu sanma. Sadece başkalarıyla birlikte olduğunda kendi ağzını kontrol edemeyeceğinden korkuyorum.” dedi.