Bir keresinde bir adam beni görmeye geldi.
Bir otobüs şoförüydü. Elbette Bombay ya da Yeni Delhi gibi bir şehirde otobüs kullanmak, kişiyi sinir krizinin eşiğine getirir. Otobüs şoförü de çok sinirliydi, titriyordu.
Bana şöyle dedi: “Bu işten kurtulmak istiyorum, dayanamıyorum! Uyuyamıyorum, işim yüzünden kâbuslar görüyorum. Bütün gün boyunca nevrotik bir trafikte otobüs kullanıyor, bir an bile rahatlayamıyorum.”
Ona dedim ki:
“Sana önereceğim meditasyonu yedi gün boyunca dene! Yayaların ve taşıtların seni özellikle zor durumda bırakmaya çalıştıklarını varsay.
Sadece senin ustalığını sınamak için böyle bir ortam yarattıklarını hayal et. Bunu bir oyun olarak düşün. Bunu enerjinin sınava tabi tutulup şoförlüğünün değerlendirilmesi için gerekli bir durum olarak gör.”
---Reklam---
Bu fikir ona çekici geldi. Yedi gün sonra bana geldiğinde, “İşe yaradı! Bu inanılmaz. Şimdi yola dair bir endişe duymuyor, ondan keyif alıyorum.
Yolda ne kadar karmaşa olursa, ben de o kadar keyif alıyorum! Trafik sorunlarından kaçınabilmem o kadar güzel ki!
Eve gittiğimde olimpiyatlarda altın madalyayla yarışı kazanan bir atlet gibi hissediyorum,” dedi.
İşi bir oyun olarak düşünüp ondan keyif alın. Her şey bir sınavdır.