Ben geçen yıl hazırlık okurken bir hocam vardı. Hiçbir şekilde altın ve pırlanta takı takmadığını söylemişti bana. Nedenini sorduğumda, "Çünkü nasıl üretildiğini biliyorum." dedi cevaben. (Konu ile alakasız ama isteyenler için okumalık bir şeyler burada:
link)
Ona göre altın ve pırlanta kullanmak, o madenlerde çalışan, çalışırken zehirlenen, ölen insanlara ihanetti. O, bu inancı taşıyor ve buna göre hareket ediyordu. Hangimiz böyle bir düşünceye ve onun sonucunda ortaya çıkan eyleme itiraz eder/edebilir? Birisi, kendisinin mücevher kullanmamasının o insanlara hiçbir faydasının olmayacağını düşünse dahi, böyle bir harekete saygı duyacaktır.
Şimdi, Müslüman bir kadın da bir inanca sahip, tıpkı benim hazırlıktaki hocam gibi. Onun inancına göre, bizlerin yaşamında, bizlerin iyiliği için bir kurallar bütünü mevcut. Kişi eğer bunlara uymazsa, öldükten sonraki hayatında ceza göreceğine inanıyor. Ona göre, ölüm ne bir kurtuluş olabilir, ne de bir son. Tüm bu sebeplerden ötürü, namahrem bir erkek kendisine tokalaşmak üzere elini uzattığında geri çekiyor.
Bunu okuyan kişi, nasıl ilk örnekteki insanın inancını ve o inancın sonucu sorgulamaya hakkın yoksa, ikinci örnekteki insan için de aynısı geçerlidir.
Dipnot: Yazı kadın cihetiyle yazıldı ama erkek tarafından zerrece değişen bir şey yok. Zaten kadınların bir nebze şanslı olduğunu söyleyebiliriz; zira modern görgü kıstaslarına göre kadın tokalaşmak üzere elini uzatmadan erkek bir girişimde bulunmamalıdır. (Her ne kadar buralarda bundn bihaber yaşasa da insanlar.)