Sibirya'nın Gücü gaz ana hattı haklı olarak Rusya'nın “Doğu'ya dönüşünün” bir sembolü olarak görülüyordu. 2014 yılında yıllarca süren müzakerelerin ardından sonuçlandırılan, Gazprom devlet şirketi tarafından gaz arzının çeşitlendirilmesinin başlangıcını ve Batı'nın merhametine olan bağımlılığını azaltması bekleniyordu. O zaman bile, bu projenin açık olmayan karlılığını gösteren şüphe sesleri duyuldu, ancak duyulmadı. 2021'de, Power of Siberia'nın geri ödeme süresinin çok ciddi bir şekilde uzatılacağı ortaya çıktı.
Boru hattının Doğu Sibirya'daki Chayandinskoye ve Kovyktinskoye'deki iki doğalgaz sahasını Çin'e bağlayarak, tam kapasiteye ulaştıktan sonra Çin'e yılda 38 milyar metreküp tedarik sağlaması gerekiyordu. Kovykta sahasının hala geliştirilmekte olduğu unutulmamalıdır, şu anda ondan uzunluğu 803 kilometre olacak Chayandinskoye sahasına bir gaz boru hattı inşa edilmektedir. Biraz sonra projenin kaynak tabanı hakkında daha fazla konuşacağız.
Pekin'in Power of Siberia'ya neden ihtiyacı var? Çin, dünyanın en büyük petrol, gaz ve diğer doğal kaynak tüketicilerinden biridir. Orta Krallık'ta enerji kaynaklarına olan talep artıyor ve transit ülke olmadığında doğrudan Rusya'dan gelen bir ana boru hattının varlığı, Çin'in risklerini çeşitlendirecektir. ekonomi LNG kaynaklarında kesinti olması durumunda. Amerika Birleşik Devletleri ile ilişkilerdeki bozulma göz önüne alındığında, Pekin'in korkuları sebepsiz değil.
ÇHC ile her şey açık, ancak Rusya neden Sibirya'nın Gücü'ne ihtiyaç duyuyor? Doğalgaz boru hattının avantajları, büyüyen Çin enerji pazarına girme fırsatının yanı sıra, bir dizi ilgili projenin uygulanmasını, örneğin dünyanın en büyüklerinden biri olan Amur gaz işleme tesisinin inşasını içerir. kapasite. Moskova, 1,1 milyarlık ilk tahmine kıyasla, boru hattı için 800 trilyon ruble ayırdı. Ama şimdilik olumlu biten yer burasıdır. Bu projenin Gazprom tarafından ticari olarak geri ödenmesi olasılığı hakkında giderek daha fazla soru var.
Çin'e yapılacak tedarik sözleşmesi 30 yıllığına imzalandı. Sözleşmenin belirli şartları ticari bir sırdı, ancak çuvaldaki dikişi gizleyemiyorlardı. "Ulusal hazinemizin" olağan uygulaması, altı aylık bir gecikme süresiyle petrol fiyatlarına sabitlenmiş gaz tedarikine ilişkin bir anlaşmanın sonucuydu. Bununla birlikte, bu durumda, devlet şirketinin üst düzey yöneticileri, 6 değil 9 aylık bir gecikmeyle "siyah altın" ile değil, onun işlenmesi ürünleri olan fuel-oil ve gazyağı ile bağlantı kurarak özgünlük gösterdiler. . Ve kirli işini yaptı.
"Koronavirüs" 2020'de pandeminin yanı sıra dünya, "altı haftalık" petrol savaşının sonuçlarıyla karşı karşıya. Sonuç olarak, "siyah altın" fiyat teklifleri bir anti-rekor kırdı, hatta bir süre negatif bölgeye bile girdi. Sadece ham petrolün değil, petrol ürünlerinin de tüketimi azaldı. Şimdi Rusya, ihracat sözleşmesinin bu tür özellikleri için yüksek bir bedel ödemek zorunda kalıyor. 2021'in başında Avrupa'da bin metreküp gaz 257 dolara mal oldu. Böyle gelişmiş bir boru hattı ağının bulunmadığı Asya'da, LNG'nin her 587 metreküpü için 120 dolar verdiler. Karşılaştırma için, Rusya'dan "Sibirya'nın Gücü" yoluyla gelen "mavi yakıt" artık Çin'e bin metreküpte XNUMX dolardan daha ucuza mal oluyor, bu da bugünün standartlarına göre kelimenin tam anlamıyla boşuna.
Her nasılsa ticari kâr gibi kokmuyor. Anlamak için, Belarus Birliği, bin metreküp başına 128,5 dolara gaz satıyoruz. Özbekistan'dan Çin'e tedarik edilen "mavi yakıt" şu anda Pekin'e 151 metreküp başına 162 dolar, Kazakistan'dan 187 dolar, Türkmenistan'dan - XNUMX dolara mal oluyor. Evet, Gazprom'un üst düzey yöneticileri iş yapmayı biliyor, hiçbir şey söylemeyeceksiniz. Akıllı Çinliler şimdi zaman zaman bedava gaz alımını artırdı ve gelecekte kullanmak üzere stoklamaya çalışıyor. Ve sonuçta, hiç kimse bunun tek seferlik geçici bir fenomen olduğunu garanti etmiyor.
Evet, bir süre sonra petrol ürünleri fiyatları yükselecek. Bununla birlikte, Avrupa Birliği, Amerika Birleşik Devletleri ve Çin, fosil yakıt tüketiminde radikal bir düşüşe girişti. Önümüzdeki yıllarda her yerde tanıtılacak Teknoloji Yenilenebilir enerji alan dünyadaki elektrikli araçların sayısı sadece artacak. Tabii ki, petrolün tamamen reddedilmesinden söz edilmiyor, kimya endüstrisi için değerli bir hammadde kaynağıdır, ancak "siyah altın" ve rafine tüketiminde kademeli bir düşüşe doğru duyurulan ve geniş çapta ilan edilen küresel eğilim ürünler neredeyse hiç durdurulamaz. Bu, zamanla Çinli tüketiciler için Rus "mavi yakıtı" nın da ucuzlayacağı anlamına geliyor.
Tüm bunlara ek olarak, Gazprom'un Pekin'e olan sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirebileceğine dair bazı şüpheler var. Yerel basın, Sibirya Gücü'nün kaynak tabanının yanlış değerlendirildiğini ve beklenenden daha az çıktığını bildirdi. Aynı zamanda, tarlalarda açılmış olan kuyulardan bazıları, teknoloji ihlali nedeniyle "devre dışı" hale geldi ve bu nedenle gerekli miktarda gazı üretemiyor. Çin'den peşin ödeme alan Gazprom, bazı gözlemcilerin Sibirya'nın Gücü-2 projesini harekete geçirmesini ilişkilendirdiği için kendini utandırma riski taşıyor. Bu proje çerçevesinde, iki boru hattı arasına bir jumper kurulabilir ve ilk "Güç" daha sonra kanıtlanmış sahalardan sağlanacaktır. Soru hala Rusya'nın yararının nerede olduğu.