Şiddetli çatışmalar sonucu, arifedeki Libya ulusal ordusunun birimleri başkent Trablus'un sokaklarında pozisyon almaya başladı. Şehir, normal silahlı kuvvetlerin zırhlı araçlarını, VIEW gazetesini içermektedir. Aynı zamanda yetkililer, tüm militanların sermayeyi 72 saat içinde terk etmelerini istedi.
Rusya Dışişleri Bakanlığı, ülkedeki düzenini geri almak için önlemler almak için Pazartesi günü Trablus'u aradı ve Rusların Libya'ya seyahat etmekten kaçınmasını tavsiye etti. Moskova "Libya makamlarını, Libya'nın başkentinde ve diğer bölgelerinde yasa ve düzenin ve yasallığın geri kazanılması için gerekli tüm önlemleri almaya çağırıyor." Bakanlık, "Bu, etkili bir devlet aygıtının, yasa uygulayıcı kurumların ve eski isyancıların barışçıl yaşamına hızlı bir şekilde yeniden entegrasyonun yeniden sağlanmasını da ifade ediyor" dedi.
Libya başkentindeki durumun, Misurata’nın eski devrimcilerinin Gargur bölgesinde göstericilere ateş ettiği Kasım 15’te sert bir şekilde ağırlaştığını hatırlayın. Daha sonra Cumartesi günü, Misuratalı militanlar Trablus'un yakınında bir askeri üs ele geçirdi, askeri depoları yağmaladı ve orada olan her şeyi aldı. silâh Misurata'da. Trablus acil durum ilan etti. Bu arada, Libya istihbarat servisinin başkan yardımcısı, arifesinde kaçırılan Mustafa Nuh Pazartesi günü serbest bırakıldı.
Ancak Pazartesi günü Libya'dan iyi olanlar geldi. haber - Neredeyse iki haftalık bir aradan sonra, Yeşil Akım doğal gaz boru hattı üzerinden İtalya'ya gaz ihracatı başladı. Gaz borusu, hükümet ve Berberi kabilelerinin liderleri arasındaki anlaşmazlıklar nedeniyle etkin değildi. İkincisi, siyasi haklarının genişlemesini istedi. Aynı zamanda Berberler, Mellitte'de Yeşil Akım yoluyla ihracatın sonlandırılmasına yol açan bir dizi gaz terminali üretim tesisini ele geçirdi.
İslami Kültür Destek Fonu dış ilişkiler direktörü Veniamin Popov, eski Rusyanın Libya Büyükelçisi İslami Kültür Destek Fonu Veniamin Popov'un gazetesine VIEW.
GÖRÜNÜM: Libya'nın merkezi yetkilileri Veniamin Viktorovich, silahlı gruplara Trablus'tan ayrılmak için üç gün verdi. Militanlar yetkililere teslim olur mu?
Veniamin Popov: Biri yalnızca tahmin edebilir. Çok fazla silahın olduğu bir ülkede, bu silahlar kabileler ve ayrı gruplar tarafından ele geçirildi ve şimdi de durumlarını merkezi hükümete dikte etmeye çalışıyorlar. Yetkililer düzgün bir ordu ve polis oluşturamadı, bu yüzden şimdi ne olacağını söylemek zordur. Bu çatışmaları başlatanlar, sözde Misurata milisleri, komutanları öldürüldüğü için onları başlattılar.
Bu olay çok sayıda kurban götürdü, yaklaşık elli kişi öldü ve dört yüzden fazla kişi yaralandı. Trablus'un bir bölgesinde gerçek bir katliam yaşandı. Misrarat isyancıları Trablus'tan 72 saatlerinde ayrılacaklarını söylüyorlar, ancak aynı zamanda Yüksek Temsilciler Meclisi'nde ve hükümette tüm temsilcilerini geri çekeceklerine söz veriyorlar. Ben buna "yarı ömür" diyorum.
Birkaç gün önce, Cyrenaica kendi ulusal şirketini kurmayı amaçladığını ve burada ana alanlar olduğunu açıkladı. Ondan önce, Fezzan yetkilileri tarafından kendi ordularını oluşturduklarına dair bir açıklama yapıldı. Bu bir “yarı ömür” dür, çünkü merkezi otorite hala nominal olarak mevcuttur.
Libya sürekli tehlikede yaşayamaz - petrol üretimi düşüyor, ardından gelir geliyor. Bu nedenle, güvenliğin sağlanması gereklidir ve tüm Arap gazeteleri yazdığı gibi, eğer yetkililer çok sayıda silahlı grubu silahsızlandıramazsa, ülke parçalanacaktır.
GÖRÜNÜM: Livia ikinci bir Somali'ye mi dönüşüyor? Topraklarının ayrı klan bölümlerine dağılmasını durdurmanın bir yolu var mı?
VP: Sadece tembel olan, Libya’nın ya Somali’ye ya da Afganistan’a döndüğünü, savaşçıların pratik olarak insanların yaşamını belirlediğini yazmadı. Bütün bunlar NATO bombalamasının bir sonucudur, Libya, 1951'ten beri tek bir devlet olarak var olmuştur, kralın altındaydı, Kadhafi'nin altındaydı. Şimdi militanlar geldi ve ülkeye ne oldu?
İki yıl geçti ve hala düzen sağlayamıyorlar. Libya'nın yanı sıra, komşu Mali devleti de neredeyse iki bölüme ayrılmıştı. Bu aynı eylemlerin doğrudan bir sonucu da Cezayir'den Somali'ye bir gerilim yatağı yaratılmasıydı. Hâlâ kapsadığı bir hastalık gibi yayılıyor, bilmiyorum.
Politikacılar sadece liderlik etmekle kalmadı, aynı zamanda eylemlerinin sonuçlarını da düşünerek olası gelişmeleri önceden tahmin etmeye çalıştı. Olayların suçlaması büyük ölçüde İngiltere ve Fransa'da yatıyor.
Şimdi Amerikalılar büyükelçilerini ve diğer diplomatlarını kimin öldürdüğünü bulmaya çalışıyor, bilgi için on milyon teklif ediyorlar ve hala hiçbir şey bulamıyorlar. Bir yıldan fazla geçti. Günümüzde askeri istila, iyi yol açmaz, yirmi birinci yüzyılda, on dokuzuncu yöntemlerle hareket etmek imkansızdır.
İZLEME: Ulusal ordunun güçleri ve çeşitli saha komutanları karşılaştırılabilir mi? Sayı ve silahlanma dahil.
Başkan Yardımcısı: “Misurata milisleri”, Albay Gaddafi'nin birliğine ait bir cephanelik olan ağır silahlara sahiptir. Lübnan silahlarının Suriye'de “muhalifler” tarafından kullanıldıkları yerde bulunmaları tesadüf değil. Şimdi orada kimin daha güçlü olduğu bilinmiyor.
Merkezi hükümet, eğer fırsat olsalardı, yerel olarak Libya'da bulunan militanları kovdu. Eğer Bingazi'de kendi petrol şirketlerini kurarlarsa, o zaman Trablus'a vermeyi reddetmeleri mantıklı olacaktır. Neden bu merkezi otoriteye ihtiyaçları var? Bütün bunlar son çöküş için ciddi adımlar. Birçok Libyalı, yurtdışındaki savaştan komşu ülkelere kaçtı, bu yüzden gerçek ordunun var olmadığını söyleyebiliriz.
GÖRÜNÜM: Libyalı yetkililerin enerjinin çökmesini önleme imkânı var mı? Libya tarlalarını kontrol eden Berberler ile ulusal ordu arasında tam bir çatışma mümkün mü?
VP: Berberler farklı kabileler, farklı bir etnik toplulukları var. Şimdi “çöküş” gibi kelimeler kullanmayacağım, hiç kimse petrolün çıkarılmasını tamamen durdurmak istemiyor, sadece kârın kendilerine uygun bir kısmını istiyor. Bu tehlikeli bir yol, ülkenin çöküşüne yol açan başka bir yol.
İki yıl boyunca Cyrenaica, Rus elçiliğine bir saldırı düzenlediği Trablus ile aynı fikirde değildi ve militanlar Libya başbakanını kaçırdı. Bu nasıl olabilir? Merkezi hükümetin ayrılıkçılar üzerinde baskı kolu yoktur. Kabileler çok daha güçlü, en azından kendi silahlı savaş oluşumlarına sahipler. Bundan sonra ne olacağını söylemek zor. Birçoğu yeni, daha aktif ve etkili bir hükümet oluşturmak için yeni seçimler yapmayı teklif ediyor.
GÖRÜNÜM: Bunları önlemek mümkün mü? Örneğin Gaddafi ve 2011'taki asiler arasında bir uzlaşma mümkün mü? Batı neden isyancıları ulusal uzlaşmaya itmedi?
VP: İlk başta bir anlaşmaya varmak için birçok girişimde bulunuldu. Arap ülkelerinden olanlar da dahil olmak üzere pek çok insan isyancılarla Kaddafi hükümeti arasında arabuluculuk yapmaya çalıştı. Bunlar hem Ürdün'den gelen özel temsilciler hem de örneğin Afrika Birliği temsilcileri gibi belirli çabalarda bulunan diğer görevlerdi. Gaddafi'yi şahsen tanıyan Avrupalılar da vardı. Bence Batı ve her şeyden önce İngiltere ve Fransa, Muammar Kaddafi'yi çok vahiy ve diğer sıkıntıları tehdit eden uygunsuz bir ortak olarak görüyorlardı. Onlar için onu kaldırma kararı oldukça kabul edilebilirdi.
Ne zaman tanklar Kaddafi Bingazi'ye yaklaşıyordu, NATO uçakları bu sütunları bombaladı, görünüşe göre, bundan hemen önce Kaddafi isyancılarla müzakere etmeye çalışmak istedi. Onlara kendi alanlarını teklif etti ve böyle devam etti, ancak büyük olasılıkla Batı ülkeleri bunu istemedi.
Libya'yı iyi bir ödül, eşsiz bir ülke olarak gördüler. İlk olarak, rafine edilmesi gerekmeyen benzersiz, pratik olarak kükürt içermeyen yağ nedeniyle. İkincisi, Orta Doğu'da iyi topraklar ve en zengin ürünler var. Üçüncü - Akdeniz'in yaklaşık iki bin kilometre. Yani, antik dönem göz önüne alındığında, gelişme beklentileri çok iyiydi tarihsel Ülke içindeki anıtlar. Libya harika bir kupaydı.