Top 10 İnsan Yapımı Radyasyon Kaynakları
Bu makale, insan yapımı on kaynak veya Antropojenik radyasyon kaynaklarına ışık tutuyor. Kaynaklar: (i) Tıbbi Röntgenler, (ii) Nükleer Silah Testi, (iii) Radyo İzotopları, (iv) Nükleer Reaktör Atıkları, (v) Nükleer Santraller, (vi) Radyoaktif Cevher Madenciliği, (vii) Kullanımı, Tıbbi, Araştırma Amaçlı ve Diğer Amaçlı Radyoaktif Maddelerin Kullanımı
1. Tıbbi Röntgenler:
Teşhis ve radyo terapötik amaçlar için kullanılan tıbbi X ışınları, yapay radyasyonların yaklaşık% 18-20'sini oluşturur. X - ışınları, gamma ışınları gibi oldukça nüfuzludur. Wilhelm Roentgen'in X-ışını tüpü ve floresan ekran arasına elini koymasıyla 1895'te bu tür radyasyonun zararlı etkileri ortaya çıktı. Bu ışınlar derinden nüfuz eder ve kemikler etten çok daha derin bir gölge yaratır. Bu, X ışınlarının nüfuz gücünü yansıtır.
Şimdi evrensel olarak kabul edildi, X-ışını testinin faydalı yönlerinin yanı sıra, olası zararlarının göz ardı edilemeyeceği kabul edildi. X-ışınının daha tehlikeli yönü iyi bilinmektedir. X ışınlarının hamile kadınlar üzerindeki zararlı etkileri hakkında raporlar var. Hamile kadınlar hamilelik sırasında ışınlanırsa, yanlış biçimlendirilmiş bebekleri doğururlar (terratojenik etki). X ışını radyasyonu ayrıca kadınlarda kanserojenlikten sorumludur.
Ulusal Kanser Enstitüsünden alınan raporlar, X-ışını radyografisinin tespit edilmek üzere taranan kadınlarda kansere neden olduğunu göstermektedir. Uzun süre radyasyona maruz kalmanın devam etmesi, WBC (beyaz kan hücreleri) sayısında azalmaya, kan basıncının düşmesine, kansızlığa ve hatta ölüme neden olabilir.
Bununla birlikte, spesifik muayenelerin potansiyel tehlikelerini tahmin eden gerçek rakamlar mevcut değildir, ancak bir çalışma, tek göğüs röntgeni ile bile meme kanseri riskinin arttığını ortaya koymaktadır. İngiltere'de yapılan araştırmalar, doktorların teşhis testlerini herhangi bir şekilde etkilemeden yapılan X ışınlarının sayısını yarıya indirebilmelerini önermektedir. Ayrıca tüm X-ışını incelemelerinin% 20'sine kadar haksız olduğu bildirilmektedir. Ayrıca, X-ışını ışınlamasının dünyanın diğer bölgelerinden hamile kadınlar üzerinde de tehlikeli etkileri olduğu bildirilmektedir.
ABD Alabama Üniversitesi'nde yapılan bir araştırma, hamile kadınlar tarafından alındığında bazı ilaçların zararsız olduğunu, ancak fetüsün X ışınlarına maruz kalması durumunda, bu zararsız ilaçların doğum kusurlarını tetikleyebileceğini öne sürdü.
Hamile kadınların yanında, röntgen maruziyetinde diğer erkekler, kadınlar ve çocuklar üzerinde de zararlı etkilere neden olur. Bazen, X-ışını ışınımının tehlikeli etki seviyesi aşırı dozda veya gereksiz X-ışını ışınımı dozları tarafından birçok kat artırılır. Kraliyet Radyologlar Koleji, yakın zamanda gereksiz röntgenleri durdurmak için kampanyaya başladı. Raporlar ayrıca X-ışını testi nedeniyle ölümlerin bile var.
X ışınlarının her yıl kanserde 100 ila 250 arasında ölüme neden olduğu bildiriliyor. X-ışını maruziyetinin bu zararlı etkilerinin ışığında, vücudun farklı bölümleri için standart tıbbi işlemlerin sayısı için standart radyasyon dozu tahminleri verilmektedir.
Aşağıda verilen tablo bazı tipik tanısal radyoloji testleri için doz tahminlerini vermektedir:
2. Nükleer Silah Testleri:
Silahlarda nükleer cihazların kullanılması radyasyon kirliliğinin başlıca nedenidir. Nükleer silahların askeri güçlerini göstermek için çeşitli ülkeler tarafından test edilmesi, tüm dünyayı nükleer patlamalar nedeniyle tehdit etti, doğal arka plan radyasyonu büyük ölçüde arttı. Nükleer patlamalarda atmosfere çok miktarda radyonüklid salınır.
Bunlar uzun ömürlü ve yavaş yavaş dünyaya dağılıyorlar. Bir atom bombası, iki veya daha fazla neredeyse saf parçalanabilir materyal parçası içerir, ancak bireysel olarak bir zincir reaksiyonuna devam edebilecek kadar kütleleri yoktur. Bombanın patlaması için, bölünebilir malzemenin parçaları hızla kritik bir kütle oluşturmak üzere bir araya getirilir.
Bu kritik kütle saniyenin milyonda biri için bir arada tutulursa, zincir reaksiyonu çok büyük bir patlayıcı kuvvet üretildiği noktaya kadar hızlanır. Nükleer testler nedeniyle trityum (3H) ve birkaç izotip iyot, sezyum ve stronsiyum çevreye yayılır ve test edilir.
ABD'de çoğu radyoaktif atığın nükleer silah üretimi ve testlerinin bir yan ürünü olduğu bildiriliyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan bir tahmine göre, radyoaktif atıkların% 70'i savunma borcu faaliyetlerinden kaynaklanıyor. (Eisenbud, 1987).
Son birkaç on yılda dünyanın farklı bölgelerinde birçok nükleer patlama yapıldı. Nükleer patlamalarda çok hızlı ve kabaca, nükleer bir patlamada enerjinin yaklaşık% 50'si patlamaya gidiyor, % 33'ü ısı ve% 17'si radyoaktivite olarak kalıyor. Nükleer patlama maddesi, çok yüksek sıcaklıkta ısıtarak çok yüksek basınçla sıcak gaza buharlaşır.
Herhangi bir nükleer bomba patlamasından sonra atmosferden yeryüzüne düşen radyoaktif toza, radyoaktif düşme denir. Uranyum ve plütonyum fisyonuna dayanan atom bombası, yaşam sistemi üzerinde çok büyük kötü etkilere neden olan fisyon ürünlerini serbest bırakıyor.
Çeşitli radyonüklidlerin yarı ömrü, birkaç saniye ila binlerce yıl arasında değişir. Üretilen tipik nükleer fisyon parçaları, 30 yıllık yarı ömre sahip sezyum-137'yi içerir. Kaslarda yoğunlaşır.
Strontium-90, 28 yıllık bir yarı ömre sahiptir ve kemiklerde ve iyot-137'de birikir, tiroid bezinde yoğunlaşır ve 8, 1 günlük yarı ömre sahiptir. Normal olarak, parçalardaki fisyonun yarı ömrü birkaç on yıldan daha uzun değildir, ancak karbonun yarı ömrü 5000 yıldan fazladır.
Yüz yıl veya daha uzun bir süreden sonra, birçok radyonüklidin radyoaktivitesi, göreceli olarak önemsiz seviyelere düşecektir. Uranyum-235'in nükleer fisyonu, iki radyoaktif fisyon fragmanı, 2 veya 3 nötron ve şek. (2).
Stronsiyum-98 ve sezyum-137, nükleer testlerden elde edilen en tehlikeli radyoaktif serpinti radyonüklidlerinden ikisidir. Her ikisi de atmosferde uzun yıllar kalır ve çevreyi kirletir. Radyoaktif serpinti esas olarak 2 çeşittir, yani Erken düşme ve Gecikmeli serpinti.
(i) Erken serpinti:
Nükleer patlama çok düşük irtifalarda gerçekleştiğinde, canlıları etkileyen büyük miktarda toprak suyunu emer. Çok uzak yerlerde de ciddi hasara neden olur.
(ii) Gecikmeli serpinti:
Eğer patlama yüksek irtifada meydana gelirse, daha az toprak suyu emer. Radyo materyalleriyle çevreyi kirleten troposferde veya stratosferde olabilir. Nükleer silahların test edilmesi, özellikle karbon-14, stronsiyum-90 ve sezyum-137'den radyoaktiviteye büyük katkı sağlıyor. Sr-90 ve Cs-137, insan vücuduna besin zinciri yoluyla girerek orada konsantre hale gelir. C-14 bitkiler tarafından alınır. Sr-90 bitki örtüsü ile kedilere verilir ve kedilerden süt ürünlerine, daha sonra da kirli gıda, süt ve süt ürünleri tüketimi ile insana ulaşır.
Ayrıca emziren annelerin sütünden yoğunlaşarak bebeklerine geçer. İyot-131 ayrıca bitki örtüsüne geçer ve sonra bulaşmış bitki örtüsünü yiyen sığırların sütünde bulunur. Besin zincirine giren ve nihayetinde insana aktarılan serpinti radyonüklidlerin miktarı, atmosferden alınan miktara, mekanın ekosisteminin doğasına ve çevrenin biyo-kimyasal çevrimlerine bağlıdır.
Genellikle düşmenin büyük bir kısmı besin maddelerine girer. Besin bakımından zengin ekosistemde serpinti, toprak veya sedimanların yüksek değişim ve depolama kapasitesi nedeniyle çok fazla seyreltilir. Bitki örtüsüne nispeten daha az miktarda ulaşır. İnsanlarda radyoaktif serpinti durumunun besin zinciri yoluyla iletimi akış şemasında tasvir edilmiştir.
Silikada (granit) ortalama 4, 7 µg / kg. uranyum (U) ve 20 µg / kg toryum (Th) bulunur ve kireçtaşında konsantrasyon 2, 2 µg / kg ve 1, 7 mg / kg'dır. sırasıyla. Toprakta tipik olarak 1-4 µg / kg uranyum ve 2-4 µg / kg toryum bulunur.
3. Radyoizotoplar veya Radyonüklidler:
Bazı atom çekirdeği kararsızdır, yani radyoaktif oldukları ve çekirdeğin içinde meydana gelen spontan değişiklikler dizisi sırasında, çeşitli radyasyon biçimlerinin yayıldığı anlamına gelir. Periyodik tabloda, 83'ten daha fazla atom numarasına sahip tüm elementler (yani çekirdekteki protonların sayısı) doğal olarak radyoaktifdir ve dünyada bulunan hemen hemen tüm elementlerin yapay olarak dengesiz izotoplarını veya radyonüklidlerini üretmek mümkündür.
İzotoplar, aynı atom numarasına sahip olan ancak kütle sayıları bakımından farklı olan elementlerdir (yani çekirdekteki protonların ve nötronların toplamı). Bir izotop göstermenin genel yolu, kimyasal sembolünü sol üstte yazılı kütle numarası ve sol alt tarafta atom numarası vermektir.
Örneğin uranyum izotoplarını 92 no'lu atom numarası ile aşağıdaki şekilde tasvir ediyoruz:
Kozmik ışınların hava ile etkileşimi ile üretilen bazı önemli radyonüklidler arasında karbon (C-14) ve trityum (H-3) bulunur. C-14, atmosferik azot atomlarının kozmik ışın nötronlarının etkisiyle ayrılmasıyla üretilir. Bu reaksiyon trityumunda hidrojenin radyoizotopları da üretilir.
Reaksiyon aşağıdaki gibi gerçekleşir:
C-14, karbondioksite ve H-3'e su halinde okside edilir ve bu şekilde radyonuchdes her yere biyosfer ve hidrosfer yayılan radyasyonlara girer. Radyonüklidler ayrıca yer kabuğunda da bulunurlar. Bu radyonüklidler arasında uranyum (U-238), toryum (Th-232) ve potasyum (K-40), rubidyum (Rb-87), radon (Rn-222), karbon (C-14) vb.
Bu izotopların topraktaki konsantrasyonu, bölgedeki doğal karasal radyasyonların yoğunluğunu belirler. K-40, topraktaki büyük radyoaktif radyasyondan sorumludur. Her miligram K-40 için dakikada iki radyoaktif parçalanma olacağı bildirildi. Rubidyum (Rb- 87) nispeten daha az miktarlarda oluşur, bu nedenle ortamlarda daha az dağılır.
Bu radyonüklidler ayrıca yeraltı suyuna ve diğer deniz ve tatlı su kütlelerinde süzülür ve onları kirletir. Radon ve kızağı, radyum-A ve radyum-C'yi sık sık kaynak sularında bulunur. Uranyum madenciliğinde, çürüme sırasında nihayetinde toprak ve su kütlelerine de giren polimerlerin ve kurşunun radyonüklidlerini veren atmosfere radon gazı salınır.
Uranyum ve toryum atmosferde doğal olarak parçalanan ve farklı özellikleri, tipleri ve radyasyon enerjisi ile birçok radyo izotopları veren yüksek derecede radyoaktif malzemelerdir. Bu tür radyoaktif topraklarda yetişen ürünler ayrıca insan ve hayvanlar tarafından besin zinciri yoluyla tüketilen C-14, K-40, Rn-222, Th-232, İyot-131 vs. gibi radyonüklidleri içerir. Ortalama olarak bir adam karasal radyasyon yoluyla yılda yaklaşık bir radyon alır ve Bihar ve Kerala'da olduğu gibi uranyum içeren kayalık bölgelerde yılda 2000 m radyona kadar yükselebilir.
Belirli bir radyoizotopu karakterize eden önemli bir parametre yarı ömrüdür, bu atomların yarısının kendiliğinden dönüşmesi veya diğer elementlere dönüşmesi için geçen zamandır. Örneğin, bir yıllık yarı ömrü olan 100 g izotopla başlarsak, 50 g buluruz. bir yıl sonra kalan miktarı, 25 g. 2 yıl sonra, üç yıl sonra 12.5 g. ve bunun gibi.
Belirli bir izotopun yarı ömrü sabit olmasına rağmen, genel olarak radyonüklidlerin yarı ömürleri, saniyenin kesirinden milyarlarca yıla kadar değişmektedir. U-238 bozunma serisinin bir parçası olan radon bozunma zinciri için yarı ömür ve emisyon türü tabloda verilmiştir (Tablo 4) ve seçilen bazı radyo izotoplarının yarı ömür ve radyasyon türü tabloda verilmiştir (Tablo 5).
4. Nükleer Reaktör Atıkları:
Geleneksel buhar elektrik santrallerinde elektrik üretmek için kömür, yağ veya doğal gaz gibi fosil yakıtlar kullanılır. Yakıt, sırayla Turbo jeneratör adı verilen bir buhar türbinini çalıştıran buhar üreten bir kazan içinde yanar. Ancak, kazan yerine nükleer santralde ısı nükleer reaktörde üretilir.
Nükleer elektrik jeneratöründe kullanılan yakıt, uranyum metal paletleridir. Kömürden çok daha fazla potansiyel enerjiye sahiptir. Bir gram parçalanabilir malzeme 23.000 kwatt saat ısı verir. Bir ton uranyum, enerjiyi 3 milyon ton kömür veya 13 milyon varil petrole eşitleyecektir (PD Sharma).
Uranyum, yer kabuğunda, yaklaşık 2 ppm ortalama bir varlığa sahip, çok farklı konsantrasyonlarda yaygın olarak görülür. Granit 20 ppm'ye kadar uranyum içerir. Şu anda sömürülen cevherler tipik olarak 350 ppm'den fazla uranyum içerir. Kömürler genelde 20 ppm civarındadır (bazı türlerde 500-2000 ppm bile vardır) uranyum. Deniz suyu da içerir, ancak miktarı çok düşüktür, yani 0.0005 ppm uranyum.
Yerkabuğunun bir bütün olarak tahmini değeri 2.5 X 10 13 tondur. Birincil uranyum cevherleri, aceleye alınmış ve yüksek sıcaklıklara ve basınçlara maruz kalan Kambriyen kaynaklarından elde edilmiştir. Bu, uranyum bakımından zengin magmaların veya uranyum bakımından zengin çözeltilerin oluşumuyla sonuçlanır.
Nükleer santraller bir kez yakıt olarak çalıştırılmaları daha uygun olsa da, birkaç ay boyunca çalışabilirler. Ancak nükleer santrallerde ve üretilen atık malzemede kullanılan yakıt, oldukça radyoaktif oldukları için son derece tehlikelidir. Hiçbir elektrik santrali tamamen kirlenmeye karşı korumalıdır, nükleer yakıt döngüsünün herhangi bir aşamasında meydana gelebilecek radyoaktif madde salınımı nedeniyle kronik radyasyon kirliliğine neden olabilecek bazı noktalardan sızıntı meydana gelebilir.
Dikkat çekenlerin çoğu reaktör kazalarına odaklanmıştır, çünkü genel halk için potansiyel sonuçlar bu tür kazalarda çok daha fazladır. Amerika Birleşik Devletleri'nde, 1979’da Üç mil ada elektrik santralı kaçağı ve 1986’da Sovyetler Birliği’ndeki Çernobil santralinin reaktör durumunun elt erimesi ’ve Fukushima Nükleer Santral’den radyasyon kirliliğinin salınmasıyla son zamanlarda meydana gelen Japonya felaketi, nükleer örneklerin sadece birkaç örneği tesis kazası.
Radyoaktif madde enerjisinden iki olası yolla serbest bırakılır:
1. Radyoaktif madde çekirdeğinin, bir nötron tarafından doğru hızda vurulduğunda iki çekirdeğe bölünmesi ve böylece nükleer fisyona uğraması ile bölünme.
2. İki ışık çekirdeğinin bir çekirdeği oluşturmak için birleştiği kaynaşma yoluyla. İki çekirdeğin füzyonunda salınan enerji, ağır çekirdeğin nükleer fisyonuna kıyasla çok daha fazladır.
Zenginleştirilmiş uranyumdan enerji oluşumunda yer alan adımlar, Şek. (5):
Nükleer reaktörlerde atomik yakıt fisyonu meydana gelir.
İki ana reaktör tipi vardır:
(i) Kaynar su reaktörleri (BWR)
(ii) Basınçlı su reaktörleri (PWR)
(i) Kaynar su reaktörü (BWR):
Bu reaktörlerde nükleer yakıt çubukları, suyun reaktör kabının tepesinde buhar oluşacak şekilde kaynamasına neden olur. Buhar doğrudan elektrik jeneratörünü çalıştıran buhar türbinlerine beslenir.
(ii) Basınçlı su reaktörü (PWR):
Bu reaktörlerde su yüksek basınç altındadır, böylece suyun normal kaynama noktasının üzerindeki sıcaklıkta bile kaynaması önlenir. Basınç altında olan yüksek sıcaklıkta su; reaktör kabını bırakır ve ısı eşanjörüne (yani ikincil su sistemine) girer.
Reaktörde doğal ve yapay atomik yakıtların her ikisi de kullanılır. Bu yakıtların bölünme yeteneği vardır. Uranyum-235, doğal bir atom yakıtıdır, ancak Uranyum U-238'in radyoaktif izotopunun kendiliğinden fisyonu olmaz. Nötronlarla parçalanma tepkimesine girmeleri bombardıman altında. U-238'in atomları çürümeden, insan yapımı bir radyoaktif madde olan plütonyum-239'a değiştirilir.
Reaktör atıkları ayrıca çok uzun yarı ömre sahip bazı radyonüklidler içerir. Bu elemanlardan biri yarı ömrü 24.340 yıl olan plütonyumdur (Pu). Reaktör yakıtında, uranyum atomlarının yalnızca küçük bir kısmı, bir fizyon izotopudur, uranyum-235, geri kalanı ise esasen kırılmayan U-238'dir.
Bununla birlikte, uranyum-238 bir nötronu yakalar ve aşağıdaki reaksiyonda gösterildiği gibi plütonyuma dönüştürülebilir:
Plütonyum ve diğer birkaç uzun ömürlü radyonüklid, on binlerce yıl boyunca nükleer atıkları radyoaktif hale getirir. Bu nedenle, güvenli bir şekilde elden çıkarmaları çok zorlaşır, ancak aynı zamanda son derece önemlidir.
Plütonyumun bertaraf edilmeden önce nükleer atıklardan çıkarılması, çürüme sürelerinin kısaltılması için başka bir sorun ortaya çıkardığı için önerildi, çünkü plütonyum sadece radyoaktif ve toksik değil, aynı zamanda nükleer silahların menüsünde de önemli bir bileşen.
Bir nükleer reaktör, düzinelerce küçük atom bombası yapmak için bir yılda yeterli plütonyum üretiyor ve bu nedenle bilim adamları, plütonyumun nükleer atıklardan ayrılması durumunda, bu tür silahlar için yasadışı sapma olasılığının çok daha büyük bir risk oluşturacağına inanıyor. Nükleer reaktörlerden gelen düşük seviyeli radyoaktif atıklar, özellikle tasarlanmış toprak dolgularda bertaraf edilebilirken, yüksek seviyeli atıklar geçici olarak depolanır ve sonunda bir Federal depoda nihai bertaraflarına taşınacaktır.
Yaklaşık 30 yıl sonra nükleer reaktör kullanım ömrünün sonuna ulaşır, daha sonra hizmetten çıkarılmalı ve radyoaktif bileşenler güvenli imha alanlarına taşınmalıdır. Radyoaktif atıkların yeterli ve güvenli bir şekilde bertaraf edilmesini sağlamak zor ve zorlu bir iştir, ancak bu bizim yeteneklerimizin dışında değildir.
Yakıt sisteminin nükleer reaktörlerde şematik gösterimi aşağıda verilen diyagramda (şekil 6) gösterilmektedir:
5. Nükleer Santrallerin Kurulumu:
Nükleer enerji santralleri gazlar, sıvılar veya katı partikül madde şeklinde radyoaktif atıklar üretir. Nükleer santraller öyle düzenlenmiş olsalar da, ortamda hiçbir şekilde radyoaktif madde sızıntısı olmamalıdır, ancak ne yazık ki hiçbir nükleer santral kirlenmeye dayanıklı değildir. Bir veya diğer bir noktadan sızıntı, etraftaki atmosferi kirleterek radyasyon kirliliğine katkıda bulunur. Sıvı atık sular çözelti içinde ve çözülmemiş askıda bırakılmış madde olarak radyoaktif maddeler içerebilir.
Atom enerji santrallerinden gelen yığın atıkları, hem asılı parçacık parçacıkları hem de gazlar içerir. Atık sular, diğer çözünmüş ve süspanse edilmiş radyoaktif maddelerden daha büyük miktarlarda üretilen Sr-90 gibi uzun yarı ömre sahip bazı radyonüklidlere sahiptir. Su kütlelerine girer ve onları kirletir. Bu maddeler nihayetinde insanlara su temini yoluyla veya sulama suyundan bitkilerin alınması veya hayvancılıkla içilmesi yoluyla taşınır.
Kömür yakıtlı elektrik santralleri, nükleer santrallerden sonra çevrede çok daha fazla radyoaktif atık ortaya çıkarmaktadır. Kömür yüksek oranda radyoaktif uranyum ve toryum ile kirlenmiştir. Yandığında U ve Th kül içinde yoğunlaşır. Kül, binlerce ton gibi büyük miktarlarda yerde yatarken bırakılır. Kömür külü içindeki Uranyum o kadar yüksektir ki, nükleer santraller için yanmış bir uranyum kaynağı olarak kabul edilir.
Kömür külündeki uranyum bozulduğunda, radyoaktif gaz Radon (Rn-222) atmosfere salınır. Radon ve çürüme ürünleri, yani çeşitli polonyum izotoplarının, akciğer kanserinin önemli bir nedeni olduğu düşünülmektedir. Radon, kimyasal olarak inert gaz yayan bir alfa radyasyonudur. Uranyum-238 ile başlayan ve kararlı kurşun izotopuyla biten, doğal olarak oluşan bir bozunma zincirinde bir ara üründür.
6. Radyoaktif Cevherlerin Madenciliği:
Nükleer yakıt çevrimi, uranyum içeren cevherlerin keşfi ve madenciliği ile başlar. Zift blende ve uranitler ve toryum cevherleri gibi uranyum cevherlerinin madenciliği ve işlenmesi, alfa, beta ve gama ışınları ve partikül madde gibi radyo atomları yayan doğal ufaya maruz kalan uranyum, toryum ve diğer radyoaktif maddeleri elde etmek için rafine edilir. Bu madenciliğin yanı sıra, kömürün, doğal gazın, fosfat kayanın ve nadir toprak birikintilerinin arıtılması ve kullanılması, çevrede büyük miktarda düşük seviyeli radyoaktif atıkların toplanması ve salınması ile sonuçlanmaktadır (UNSCEAR, 1977).
Madencilik ve arıtma işlemleri sırasında, radyoaktif cevherler metalürjik birimlerden kontamine kayalar, katı çamurlar, gazlar ve sıvılar şeklinde bir miktar cevher ve artık içeren yüksek miktarda maden suyu açığa çıkarır. Bu malzemeler değişik konsantrasyonlarda radyoaktif cevher ve zincir çürümesi, radon, radyum, kurşun, toryum ve bizmut tortusu gibi çekirdekler içerir. Esas olarak kaynak materyali geri kazanmak için işlenen cevherlerinden uranyum veya toryum ekstraksiyonundan üretilen atıklara yan ürün materyali denir. Kaynak malzeme% 0, 05'ten fazla içeren herhangi bir malzemedir. uranyum ve (ve / veya ağırlık olarak toryum.
Herhangi bir öğütme veya madencilik faaliyetinde atıklar hemen hemen her adımda üretilir. Atıkların çoğu uranyumun periyodik olarak geri kazanıldığı kuyruk havuzlarına konur. Bu havuzlar oldukça asidiktir, çünkü cevherlerin süzülmesinde büyük miktarda asit kullanılır. Maddeler cevherlerden geri kazanılmasında kullanılıyorsa organik çözücüler veya reçinelerle de kirlenmiş olabilirler.
Bu kuyruk havuzlarının çoğu, yerel yeraltı sularının ve kamu su kaynaklarının kirlenmesinden sorumludur. Tüm radyonüklidler arasında, radyum-226, suda daha uzun ömürlü olması, biyokimyasal özellikleri, yüksek enerjili radyasyonları ve kızak çekirdeklerine derhal bölünmesinin kabiliyeti nedeniyle su ortamında en tehlikelidir. Uranyum, toryum ve izotopları gibi radyoaktif elementlerin kız çekirdeklerinin yarı ömrü çok yüksektir, bu yüzden atmosferde uzun süre kalırlar.
Kömür yakıtlı elektrik santralleri ayrıca, nükleer tesisler olarak çevreye çok fazla radyoaktivite (radon şeklinde) salıyor ve uçucu kül kalıntısı düşük seviyede birçok doğal radyoizotop içeriyor. Doğal gaz ayrıca çevredeki birçok radon kaynağından biridir.
Benzer şekilde madencilik fosfat içeren kayalar da çevrede doğal radyoizotoplar serbest bırakır. Fosfat madenciliğinden kaynaklanan atıklar, NRC tarafından önerilenden çok daha yüksek radyonüklid seviyelerine sahiptir. Nadir toprak maddeleri içeren cevherlerin madenciliği ve işlenmesi aynı zamanda yüksek seviyede radyonüklid içeren atıklar da üretir.
Madencilik, yıkama, arıtma, ayırma ve öğütme vb. Gibi cevherlerin işlenmesiyle ilgili çeşitli işlemler atmosferde radyasyon kirliliğine neden olan radyonüklidleri salgılar. Radyoaktif madde cevherleri, canlılar üzerinde zararlı etkileri olan havada toz oluşturur.
7. Endüstriyel, Tıbbi ve Araştırma Kullanımları için Radyoaktif Madde Kullanımı:
Radyoizotoplar, tıbbi tesislerde, endüstrilerde ve araştırma laboratuvarlarında ve daha az ölçüde üniversitelerde araştırma çalışmaları için kullanılmaktadır. Radyoizotopların klinik kullanımı, kanser tedavisi ve tanısal testler gibi alanlarda hızla artmaktadır. Klinik prosedürlerde nispeten büyük miktarlarda radyo izotopları kullanılır.
Her ne kadar bu radyo izotoplarının çoğu güçlü gama ışını yayıyor olsa da, neyse ki yarı ömürleri oldukça kısa. Teşhis tıbbi muayenelerinden radyasyon maruziyetleri genellikle düşüktür ve muhtemel hastalıklı durumların doğru teşhisinin yararı nedeniyle haklı çıkarılır. Ancak radyasyonun terapötik kullanımları doğal olarak daha yüksek riskler içerir ve doktorlar potansiyel yararlara karşı tedavi riskini göz önünde bulundururlar.
Standart radyasyon dozu tahminleri, birçok tipik teşhis tıbbi prosedürü için verilebilir, ancak radyasyon terapisi içeren prosedürler için doğru radyasyon dozları verilmesi imkansızdır. Bunların duruma göre çok dikkatli bir şekilde ele alınması gerekir. Bu dozlar bazı tipik tanısal radyoloji ve nükleer tıp çalışmaları için önerilmektedir.
Normalde farklı tıp, araştırma ve üniversite laboratuvarlarında yarı ömürleri ve gama ışınım enerjisi ile birlikte kullanılan radyoizotoplar aşağıdaki tabloda (6) verilmiştir:
Araştırma laboratuvarlarında ve üniversite laboratuvarlarında ayrıca çeşitli araştırma amaçlı radyoaktif malzemeler kullanılır. Son zamanlarda Delhi'nin Mayapuri bölgesinde, kobalt-60'ın radyonüklidlerinden yayılan radyasyon yayılmasından dolayı radyasyon olayı, üniversite laboratuvarlarından yayılan radyasyon kirliliğine bir örnektir. Bu durumda, bir hurda dükkanında çalışan insanlar radyasyona maruz kaldıkları için hastalandılar.
Co-60 olarak tanımlanan malzeme, bilinmeyen bir şekilde Delhi Üniversitesi yetkilileri tarafından satılan hurda dükkanı sahibi tarafından satın alınmıştır. Üniversite makamları için, yüksek derecede radyoaktif madde olan Co-60'ın uygun şekilde imha edilmesinde başarısız olduklarından, bu bir ihmal durumu. Bir yıl sonra bile insanlar hala olaydan kaynaklanan radyasyon tehlikesi çekiyor: (Şekil 7'deki Gazete raporuna bakınız). Bu tür kazalar, radyoaktif materyali çeşitli amaçlar için kullanan birçok endüstride ve tıbbi laboratuvarda da meydana gelir. Bombay Bhabha Atom Araştırma Merkezi'nde (BARC) radyasyon kirliliği haberi sadece birkaç ay önce parladı.
Nükleer radyasyona bağlı çevresel bozulma, teknolojideki artışla birlikte artıyor. Araştırma çalışmalarından yayılan radyasyonlar genellikle alfa, beta ve X ışınları ve gama ışınları gibi diğer enerjik radyoaktif dalgalar şeklindedir. Çeşitli nükleer silah endüstrileri, nükleer enerji santralleri, atomik araştırma enstitüleri gibi insan faaliyetleri tarafından üretilen partikül madde değerleri, doğal olarak yayılanların özellikleriyle eşleşemez.
Ortamdaki toplam partikül maddede bu tür kaynaklardan insan katkısı tahminleri, tahmin alanına göre değişme eğilimindeki değerlerle% 10'dan% 10'a kadar değişmektedir. İnsan aktiviteleri, 5 µm'den daha ince% 22 partikül madde sağlayabilir. Son yıllarda arktik pus gelişimi, insan yapımı radyasyon kirliliği kaynaklarının bir sonucu olarak da değerlendirilmektedir. Nükleer silahların yayılmasını sınırlandırma konusunda süper güçler arasındaki anlaşmalara rağmen, nükleer savaş spektrumu dünya üzerinde durmaya devam ediyor.
Asit yağmuru, ozon tabakasının incelmesi, atmosferik bulanıklık ve nükleer kış gibi çevresel problemlerin tümü, nükleer patlamalar ve nükleer enerji santralleri ile uranyum madenciliği ve diğer benzer endüstrilerin kurulması nedeniyle çevrede insan kaynaklı radyasyon kirliliği kaynaklarının artması ile ilgilidir. .
Nükleer kış hipotezi, nükleer savaş sırasında çevrede salınan duman ve tozun atmosferin bulanıklığını artıracağı ve güneş ışınımındaki büyük oranın daha düşük atmosfere ulaşmasının önleneceği varsayımına dayanmaktadır. Dünya yüzeyinde, bu, dünya sıcaklığının keskin şekilde düşmesine neden olacaktır.
Düşük donma sıcaklıklarına, düşük ışık seviyelerine ve şiddetli fırtınalara ek olarak, nükleer savaştan kurtulan insanlara sürekli radyoaktif düşüş, yüksek toksik hava kirliliği seviyeleri ve gelişmiş ultraviyole radyasyon seviyeleri gelecektir.
Çatışmadan yıllar sonra bile insanlar psikolojik stres ve ulaşım, iletişim ve tıbbi bakım gibi destek sisteminin bozulmasıyla karşı karşıya kalacaklardı, böylece ölüm oranlarının olasılığı çatışmadan yıllar sonra bile yüksek kalacaktı.
Çevre ve vücudumuz da doğal olarak oluşan radyonüklidleri içerir. Ek maruz kalma kozmik radyasyonlarla katkıda bulunur. X ışını ve radyoizotopların tıpta ve dişçilikte kullanılması, halkın maruz kalmasına da katkıda bulunur.
Aşağıdaki tabloda (7), bireye ortalama tahmini maruziyet miligram cinsinden ve doğal kaynaklardan verilmiştir:
Radyasyon Terapisi Dozu ve Radyasyon Kirliliği:
Kanser hastaları için radyasyon terapisinde, kanser dokularını imha etme niyeti olan hastaya birçok kez daha yüksek doz verilir. Bu, sağlıklı dokulara fazla radyasyon vermemekle birlikte sağlıksız dokuları imha etmektir, fakat ne yazık ki, sağlıklı hücrelere de zarar veren, tavsiye edilenden çok daha fazla doz verilir. Radyasyon tedavisinin yanı sıra, küçük oranlarda olsa da radyasyon kirliliğine katkıda bulunur.
8. Elektrik Alanlarından Radyasyon:
Maxwell elektrik ve manyetik alanların doğası ve simetrileri. Elektromanyetik dalgalar ilk önce James Clerk Maxwell tarafından kabul edildi ve ardından Hainrich Hert tarafından onaylandı. Dalga denklemi tarafından tahmin edilen elektromanyetik dalgaların hızı, dalga ile çakıştı. Maxwell denklemine göre mekansal olarak değişen bir elektrik alanı, zamana göre değişen bir manyetik alan üretir ve bunun tersi de geçerlidir.
Bu nedenle, bir salınımlı elektrik alanı bir salınımlı manyetik alan oluştururken, manyetik alan da bir salınımlı elektrik alanı ve benzerini oluşturur. Bu salınım alanları birlikte elektromanyetik bir dalga oluşturur. Elektromanyetik (EM) radyasyon elektrodinamik prensibi ile çalışır.
Elektrik ve manyetik alanlar, üst üste binme özelliklerine uymaktadır, böylece herhangi bir özel parçacık veya zamana bağlı değişen bir elektrik veya manyetik alandan oluşan bir alan, diğer nedenlerden dolayı aynı alanda bulunan alanlara katkıda bulunacaktır.
Vektör alanları olduğu için, tüm manyetik ve elektrik alan vektörleri, vektör eklemesine göre bir araya toplanır, örneğin, bir atomik yapı üzerinde meydana gelen hareketli bir EM dalgası, bu yapının atomlarında salınımları indükleyerek kendi EM dalga emisyonlarını yaymalarına neden olur. EM dalgalarının enerjisine radyant enerji denir. Elektrikli cihazlar ve elektrik devreleri üzerinden enerji nakil hatları, çevrede radyasyon kirliliğine neden olan büyük radyant enerji üretir.
Modern yaşam tarzlarımız nedeniyle, oldukça zararlı olan düşük frekanslı elektrik alanlarının üretilmesi yoluyla bu tür radyasyonlara sürekli maruz kalıyoruz. Çeşitli böcekler, hayvanlar ve kuşlar üzerinde yapılan çalışmalar, arıların yüksek gerilimli tellerin çevresinde şiddetli bir şekilde döndüğünü gösteriyor. Güneş ışığı bulutlu hava nedeniyle veya göçmen kuşlardan başka bir nedenle engellenirse yapay manyetik ve radyo dalgaları tarafından yanlış yönlendirilir.
Beyin Araştırma Enstitüsü Los Angles'ta yapılan araştırmalar, hayvanların da radyasyona cevap verdiğini gösterdi. Radyasyona maruz kalma davranışlarında değişiklikler getirir. İnsanlar ayrıca elektrik alanlarından kaynaklanan radyasyona sürekli maruz kalma konusunda baş ağrısı, huzursuzluk ve kaygıdan da şikayet etmektedir.
Elektrik alanlarından yayılan radyasyonların etkileri daha yıkıcı. Santral ve periferik sinir sisteminin sinir liflerinin elektrik potansiyellerinin, çeşitli fizyolojik sorunlara yol açan bu radyasyonlardan ciddi şekilde etkilendiği görülmüştür.
9. Mikrodalga Fırından Radyasyon:
Yaşam tarzındaki değişiklikler ve özellikle kentsel alanlarda çalışan kadın sayısındaki muazzam artış nedeniyle, elektronik cihazların mutfakta kullanımı gün be gün artmaktadır. Kuşkusuz, bu elektrikli aletler kullanımı ve pişirme işini eğlenceli hale getirmek için çok elverişlidir, ancak bu tür cihazların sürekli kullanımından kaynaklanan uzun vadeli radyasyon tehlikeleri göz ardı edilmemelidir. Mikrodalga fırınlar her gün restoranlarda, kafeteryalarda, salonlarda, mutfaklarda, snack barlarda ve evlerde kullanılır, ancak bu mikrodalga fırınlardan yayılan radyasyon emisyonunun sağlığımız için tehlikeli olduğunu biliyor musunuz?
Mikrodalga Radyasyonu Nedir?
Mikrodalgalar bir 'elektromanyetik' radyasyon şeklidir, yani bunlar uzayda birlikte hareket eden elektriksel ve manyetik enerji dalgalarıdır. Mikrodalgalar radyo frekansında 10 ila 10 4 aralığında yer almaktadır (şek. 8). Bir mikrodalga fırında yiyecek, mikrodalga ışımasına maruz bırakılarak pişirilir.
Ev tipi mikrodalga fırınların çoğu, sürekli dalga (CW) modunda 2450 megahertz (MHz yani saniyede milyon devir) frekansında çalışır. Endüstriyel ve ticari amaçlı kullanılan daha büyük fırınlar Bazen 915 MHz'de çalışır Mikrodalgalar, elektron tüpü içinde magnetron tüpü adı verilen mikrodalga fırında üretilir.
Temel olarak magnetron, 60 Hz elektrik hattı elektrik akımını 2450 MHz'lik elektromanyetik radyasyona dönüştürür. Magnetrondan gelen mikrodalga enerjisi daha sonra bir dalga kılavuzu bölümü vasıtasıyla fırın boşluğuna aktarılır. Mikrodalga radyasyonu, yiyecek mikrodalga radyasyonunu emdiğinde fırının içindeki ısıyı üretir ve ısı üretilir (gıdadaki su molekülleri saniyede 2450000000 kez titreşir, moleküllerin hareketi ısıya neden olan sürtünme üretir).
Bu ısı yiyecekleri pişirir veya ısıtır. Mikrodalga fırının çalışması aşağıdaki şemada gösterilmiştir (şek. 10). Mikrodalga radyasyonu, santimetre kare başına değirmen watt birimlerinde (mw / cm2) güç yoğunluğu olarak ölçülmektedir, bu birim birim başına enerji akışının oranı Günümüzde, mikrodalga radyasyonunun biyolojik etkileri hakkında çok fazla endişe duyulmaktadır.
Genel olarak konuşursak, çok yüksek seviyede mikrodalga radyasyonuna maruz kalmak vücutta ciddi miktarda enerjinin açığa çıkmasına neden olabilir. Vücutta bu enerji ısıya dönüşür, bu nedenle vücudun gözler, testis ve beyin gibi hassas kısımları radyasyona maruz kalmadan oluşabilecek bu ekstra ısıdan kurtulmaz. Yine de, bu hassas parçalara verilen zarar, aslında mikrodalga fırınlarda ölçülenlerin üzerinde çok yüksek yoğunluklara uzun süre maruz kaldıktan sonra ortaya çıkar.
Mikrodalga radyasyonunun güç yoğunluğunun yanı sıra, fırına olan mesafe arttıkça hızla azalır. Böylece mikrodalgadan uzaklaştıkça daha az radyasyona maruz kalacaksınız. Bir metrede, mesafe çok az radyasyona maruz kalır.
Uluslararası Radyasyondan Korunma Derneği (IRPA), genel halk için 1mW / cm2 ve radyo frekansına maruz kalan çalışanlar için 5 mW / cm2 maruz kalma sınırlarını önermektedir. Bu sınırların 6 dakikalık bir süre için ortalaması alınır (0, 1 saat). Kaliteli mikrodalga fırınlarda radyasyon seviyesi genellikle bu sınırların altındadır.
Mikrodalga Radyasyonunun Sağlık Etkileri:
Mikrodalga radyasyonları insan sağlığına kesinlikle zararlıdır. Mikrodalga alanlarında çalışan kişiler baş ağrısı, göz yorgunluğu, yorgunluk ve uyku bozuklukları bildirmiştir. Tüm bu etkiler, mikrodalga alanların vücudun merkezi sinir sistemi ile etkileşimi ile ilgilidir. Bu etkiler genellikle 'termal olmayan' etkileşimler olarak adlandırılır.
Bu genel semptomlara ek olarak, mikrodalga radyasyonu, pace yapımcılarını kullanan kalp hastalarında bazı problemlere neden olabilir. Kalp pilleri elektronik cihazlar olduğu için, diğer elektrik kaynaklarından gelen girişimler kalp pilinin çalışmamasına neden olabilir ve bu nedenle kalp kaslarına yanlış bilgi gönderir.
Her ne kadar yeni tempo üreticilerinde elektromanyetik kalkanlar ilave bir önlem olarak yerleştirilmiş olsalar da, kalp pili implantları olan kalp hastaları doktorlarına danışmalı, mikrodalga radyasyonuyla ilgili herhangi bir problemi var. Kalp pili implantları olan kişiler, iyi durumda olduğundan ve radyasyon sızıntısı olmadığından emin olmadıkça mikrodalga fırının yanına gitmemelidir. İşte mikrodalga fırın kullanmak için bazı güvenlik ipuçları.
Mikrodalga fırın kurulum ve bakımı için güvenlik ipuçları:
(i) Boşken fırını çalıştırmayın.
(ii) Kapı contasının ve kapı ve fırın boşluğunun iç yüzeyinin temiz olduğunu kontrol edin. Her kullanımdan sonra çatlak veya sızıntı yapmayın.
(iii) Keep microwave oven out of reach of children, as they are comparatively more sensitive to these radiations.
(iv) Do not put your face close to door window when oven is operating.
(v) Make sure that no damage occurs to the part of oven making contact with the door-to-door seals.
(vi) Ensure that the microwave is unplugged or disconnected from electric power before cleaning it or attempting any repairs. Repairs should be done by trained persons only.
(vii) In case of any malfunctioning, services of a qualified repairman should be sought.
(viii) Do not by-pass the door interlocks.
Mikrodalga fırınların% 90'dan fazla evde sıklıkla kullanıldığı Batı ülkelerinde güvenlik standartları belirlenmiştir. Kanada'da, güvenlik kodu-6, radyo frekansı alanlarının yakınında çalışan kişiler ve genel halk için güvenli maruz kalma sınırlarını belirler. Bu koda göre, radyo frekansına maruz kalan çalışanlar için maruz kalma sınırları, 0, 1 saat (6 dakika) üzerinden ortalama alındığında 5 mW / cm2'dir (50 W / m2).
Diğer kişiler için, kontrolsüz ortamlarda insan maruziyeti için maruz kalma sınırı 2450 MHz'de 1 mW / cm2'dir. Uluslararası olarak, IRPA (Uluslararası Radyasyondan Korunma Derneği) 1, radyo frekansı alan çalışanları için 3mW / cm2 ve genel halk için 1 mW / cm2 sınırını önermektedir. Bu sınırların 6 dakikalık bir sürede ortalaması alınır.
10. Hücre Kulesi ve Cep Telefonlarından Radyasyon:
İletişim ve bilişim teknolojisinin gelişmesiyle birlikte cep telefonları artık kitlelere ulaştı. Cep telefonlarının kullanımı, şehirlerin farklı bölgelerinde ve şimdi de köylerde ve uzak bölgelerde bile cep telefonu kulelerinin kurulumunda muazzam bir büyüme ile gün geçtikçe artmaktadır. Ancak bölgenizdeki cep telefonu kulelerinin sağlığa zarar verebileceğini biliyor musunuz? Peki, bunu bilmeyen birçok insan var ve aslında teknolojinin kapı basamağına girmesinden gurur duyuyor.
Hepimizin cep telefonu kullanmasına rağmen, mobil kulelerden yayılan radyasyonun kirliliğe neden olduğu hakkında hiçbir fikrimiz yok. Şimdi bu yerleşim yerlerine yakın bir yerde kurulan problemi incelemek ve incelemek için zamanı. Mevcut çalışmalar, bu kulelerden yayılan radyasyonun, mobil kulelerin kurulumunun yakın alanlarında yaşayan insanlar için sağlık tehlikelerine neden olduğunu göstermektedir. Bu konuda araştırma yapan bir Bilim adamı olan KR Raman, 'bu gibi durumlarda iki etkisi vardır - termal ve termal olmayan.
Bir kişi, yalnızca kuleye yakın olması durumunda radyasyondan dolayı ısıl bir etkiye avlanır. Termal etkiye maruz kalma, yorgunluğa, katarakta ve zihinsel konsantrasyonun azalmasına neden olabilir. Bu büyük ölçüde radyasyon nedeniyle üretilen yüksek miktarda ısı nedeniyle oluşur. Maruz kalmanın termal olmayan etkisi, kuleden uzaktaki insanları etkiler. Termal olmayan etkinin yan etkisi hücre zarı geçirgenliğidir. Bu etki radyasyon yoluyla üretilen ısıdan da kaynaklanmaktadır.
Bu tür radyasyonlara uzun süre maruz kalmak aynı zamanda maruz kalma kurbanlarına kansere neden olabilir. Pek çok kişi bu tür radyasyonların kansere neden olabileceğini savunsa da, cep telefonu şirketleri bu konuda kesin bir sonuç bulunmadığı görüşünde. Bir çalışmada, Cell Company kıdemli memuru, mobil kulelerdeki radyasyon nedeniyle kanserden etkilenen çok az sayıda insan olduğunu söyledi.
Bu hareketli kuleler nedeniyle termal ve termal olmayan radyasyona maruz kalmanın kötü etkilerine rağmen, yerleşim yerlerine kurulumları devam etmekte ve gün geçtikçe daha fazla kule kurulmakta ve radyasyon birçok kat artmaktadır. Telekom şirketlerinin 7620 microwatt / m2 radyasyon gücü seviyesine sahip kuleler kurmaya devam etmeleri ironik bir durum olsa da, bu tür radyasyonlar için belirtilen seviye sadece 600 microwatt / m2'dir. Uluslararası İyonlaştırıcı Olmayan Radyasyon Komisyonu tarafından belirlenen bu standarda uyulmamaktadır.
Kerala'da bir doktor, yerleşim bölgesinde cep telefonu kulesinin çıkarılması için mahkemede temyizde bulundu, çünkü kendisine gelen hasta sayısı arttıkça baş ağrısı, bulantı, anksiyete vb. Şikayetleri ile kendisine gelen hasta sayısı geldi. Delhi'de insanlar ayrıca yerleşim yerlerinde ve Delhi'de kulelerin kurulmasını protesto ettiler. Yüksek mahkeme bu tür kulelerin kaldırılmasını emretti.
Birkaç ay önce (14 Haziran 2010) Hintçe yerel gazetesinde yayınlanan "Dainik Jagran" gazetesinde, Luhari köyünün Malwana şeridindeki mobil kuleden yayılan radyasyon nedeniyle beş kişinin ölümü hakkında bir haber vardı (bölge Baghpat, UP) CMO Dr. Ashok Kumar Ladhian, 2009 yılında Malwana şeridinin ana yoluna bir mobil kulenin monte edildiğini söyledi. Bundan sonra bölge sakinleri baş ağrısı, göğüs ağrısı, anoreksi ve anksiyete şikayeti yaşadılar.
Ön incelemede kendisine göre belirtiler radyasyona maruz kalmanın belirtisidir. Kule ışınlarından 500 m mesafeye kadar olan alanda tehlikeler yayılabilir. Ancak telekom şirketleri, bu tür bölgelerden kuleleri çıkartarak çalışmalarının etkileneceğini ve müşterilerine kaliteli hizmet sağlayamayacaklarını savunuyorlar.
Yukarıdaki görüşmeler ışığında, telekom departmanının ve diğer ilgili devlet ve merkezi hükümet borçlarının sorumluluğundadır. Mobil kulelerin yerleşim alanlarından kaldırılması için gerekli adımları atmak, böylece halkın güvenliği ve güvenliği hükümetin sorumluluğunda olduğu için radyasyon kirliliği riskinden kaçınılabilir.
Cep Telefonu ve Sağlık:
Mikrodalga aralığında çalışan cep telefonları veya cep telefonları, telekomünikasyon tesislerine büyük destek sağlasa da, kullanıcılar arasında birçok sosyo-tıbbi problem ortaya çıkardı. Bu sorun, Hindistan'da çocuklar, artan üreticiler ve servis sağlayıcılar tarafından kitlesel cehalet ve sömürü gibi alanlardaki kullanıcıların sayısının artması ve yasal veya otorite yetkisinin yokluğu nedeniyle akut.
Telekomünikasyon Bakanlığı, Govt. Hindistan’dan, hizmet sağlayıcılardan ve üreticilerden tanıtım reklamlarından kaçınmaları istenmiştir. İnsanları cep telefonlarından gelen radyasyonun zararlı etkileri konusunda uyarmak, ilgili bakanlıkların ve cep telefonu şirketlerinin odak noktası olmalıdır, ancak kullanıcıların monitoryum kazanımlarından kaynaklanan olası olumsuz etkilerin farkında olmalarını istemezler. Hindistan'da mobil kullanıcı sayısı 500 milyonun üzerinde olmasına rağmen, cep telefonunun insanlar üzerindeki etkisi hakkında bilgi neredeyse hiç mevcut değil.
Bunun bir nedeni, kısa sürede insanlar üzerinde gözle görülür hiçbir etkisinin olmaması ve insan üzerinde hiçbir deney yapamamasıdır. Bununla birlikte, hayvanlar üzerinde yapılan deneyler, insanlara benzer beyin hücrelerine sahip olan sıçanlar, beyin tümörü geliştirir ve tavşanlar, iyonlaştırıcı radyasyona maruz kaldığında katarakt geliştirirken, önemli etkiler göstermiştir.
Cep telefonlarında elektromanyetik radyasyon mikrodalga ve çok kısa radyo dalgası aralığında kullanılmaktadır. Cep telefonunun kısa süreli kullanımının insan sağlığı üzerinde çok az etkisi olmasına rağmen, uzun süre kullanıldığında zararlı olması muhtemeldir. Birçok ülkeden birçok bilim insanı tarafından yapılan çalışmalar ve çeşitli kaynaklardan gelen sağlıkla ilgili bilgilerin cep telefonlarının ve baz istasyonlarının kötü etkileri hakkında aşağıda verilmiştir:
Cep Telefonlarının Uzun Süreli Kullanımına İlişkin Belirtiler ve Sağlık Riskleri:
1. Uyku bozuklukları ve huzursuzluk
2. Depresyon ve sinirlilik
3. Baş ağrısı ve azalan konsantrasyon gücü
Beyindeki 4. Sıcak nokta
5. Gözlerin aşırı ısınması (kornea ve lenslerin ısıl düzenlemesi yoktur)
6. Yüksek tansiyon
7. İktidarsızlık-üreme sorunları
8. Yorgunluk ve fizyolojik problemler
9. Kan oluşumunda ve WBC'de azalma vs.
Delhi Yüksek Mahkemesi, Hücre Kulelerinin Probunun Zararlı Etkileri Probuna Panel Atadı:
Delhi Yüksek Mahkemesi, hücresel operatörler ile Delhi Belediye Şirketi (MCD) arasında mobil kulelerin sızdırmazlığı konusundaki çatışmanın, konuyu incelemek için yeni bir panel atayarak yaptığı duyumlara katkıda bulundu. Panel öncelikle “bölgelerde kulelerin sağlık tehlikesine yol açıp açmadığını kontrol edecek. HC ayrıca MCD ve telekom bakanlığını teknik ve tıbbi uzmanlardan oluşan bir komite oluşturması için yönlendirdi.
STK'lar, hücresel dernekler ve halk ruhlu kişiler bu radyasyonların zararlı etkileri hakkında üç ay içinde bir rapor sunacaklar. Ancak, Adalet Kailash Gambhir, MCD'nin önerdiği şekilde 5 lah'den düşürülmüş Rs 2 lakh yatırarak şehirdeki mobil kuleleri kullanmalarına izin vererek hücresel operatörlere geçici bir rahatlama sağladı.
Mobil Kuleler Kuş Yumurtalarına Zarar Verebilir:
Çalışmalar, şehirlerde artan sayıda cep telefonu kulesinin kuş nüfusunu azalttığını göstermiştir. İspanya ve Belçika'da yapılan çalışmalar ile cep telefonu kulelerinin yaydığı elektromanyetik radyasyonun (EMR) kuşlar üzerindeki yan etkileri belirlendi. Pencap Üniversitesi'nden araştırmalar olan Chandigarh, EMR'nin kuş yumurtaları ve embriyolara zarar verebileceğini de doğruladı. Bu çalışma, cep telefonu direklerinin çoğaldığı tüm Hint şehirleri için geçerlidir.
Chennai'nin Chandigarh'daki 200'e kıyasla 4000 cep telefonu kulesi var. Salim Ali'deki araştırmacılar. Ornitoloji ve Doğa Tarihi Merkezi (SACON) Coimbatore, kuş ölümlerini bu radyasyona bağlamak için yeterli nedenlerin olduğunu söylüyor. Cep telefonu ve kuleleri mikrodalga denilen 900 veya 18000 MHz'lik çok düşük bir frekans yayar. Bu radyasyonlar, ince piliç embriyolarının kafataslarına ve ince yumurta kabuklarına zarar verebilir.
Çalışmalar, radyasyonun kuşlar üzerindeki etkilerini incelemek için Pencap Üniversitesi Çevre ve Mesleki Çalışmalar Merkezi'nde RK Lohli ve ekibi tarafından yürütülmüştür. 5 dakika boyunca 50 yumurta EMR'ye maruz bıraktılar ve elli embriyoların tamamı hasar gördü.
Chennai merkezli Zoolog Ranjit Daniels'a göre, ev serçesi gibi 200 tuhaf Chennai kuşundan dördü (Passer domesticus), kırmızı bıyıklı bullbul (Pycnonotus jacosus), Brahmini kite (Haliastur Indus) ve benekli güvercin (Streptopelia chinens) neredeyse kayboldu. . Daniels kuşlarına göre manyetik radyasyona duyarlı oldukları bilinmektedir. Mikrodalgalar sensörlerine müdahale edebilir ve navigasyon ve avlanma sırasında onları yanlış yönlendirebilir.