İlk eczaneler tarihe veda ediyor ve Berlin’in M-Strasse’si de sömürge tarihini kaynayan sıcak tutma inancına veda ediyor. Ancak buna karşı çıkan haykırış, bu ırkçılık karşıtı protestodan bile daha yüksek. Toplumu güya bölecek kimlik tartışmalarından söz ediliyor; ve sonra M-kelime için şiddetli bir argüman var – genellikle tarihsel gerçekler tarafından ortaya çıkıyor: Kutsal Mauritius’a saygı duyulduğundan, M-kelimesi ırkçı olamaz mı? Bu totolojik değil, paradoksal bir döngüdür.
Aslında, M-kelime, ilk kullanımından bu yana aşağılama dışında hiçbir zaman kullanılmamıştır. Tarih boyunca, farklı coğrafi bölgelerin, ‘ten rengi’ nüanslarının veya dini etkilerin her zaman kastedildiği, arkadan ırkçı bir bıçak görevi gördü. Bununla birlikte, özünde, M-kelimesi her zaman diğerlerine atıfta bulunur ve asla iyiliksever, ancak her zaman saygısızlık anlamına gelmez.
Kötülüğün ve aptallığın rengi olarak siyah
M kelimesi Yunanca “μαυρο” veya “mavro” kelimesine kadar uzanır. Kelimenin tam anlamıyla “siyah, kararmış veya kömürleşmiş” olarak tercüme edilebilir. Siyah şeyleri değil, aynı zamanda siyah insanları da ifade ediyordu. Yunan ve daha sonra Roma edebiyatında da siyahın kötülüğün, özellikle hayaletlerin ve iblislerin (daimōn) rengi olduğuna dair sayısız kanıt vardır; bunlar genellikle yeraltı dünyasını ve ayrıca ölüm ve kederin rengini temsil eder. Bu da Aristoteles ve diğer Yunan düşünürlerin iklim teorileriyle yakından iç içe geçmişti. Güneş cildi karartır, ama aynı zamanda yakar, kömürleştirir ve bu süreçte saçları beyin gibi kurutur.
Karanlığın bu iklim-teorik lokalizasyonu, etimolojik olarak, Mısır’sız Afrika için bir coğrafi etiket olarak Yunanca Aithiopian kelimesinde de bulunur. Etimolojik olarak Yunancadan türetilmiştir. [aethio] “Yanıyorum” ve [ops] “Yüz”, yani “yanmış yüz”. İklim teorisi açısından siyah, ten rengi olarak kurumuş saç ve kurumuş beyinlerle ilişkilendirilir. Bu nedensel zincirde siyah ya da M-kelimesinin etimolojik anlamı “aptal” ve “aptal” gibi çağrışımları çağrıştırır. Örneğin, Odysseus’un habercisi Eurybates’in sadakati anlamında, artık siyah olarak erdemli olarak okunan figürler kavramının izole kanıtları olduğu doğrudur. Bununla birlikte, daha sık olarak, doğurganlığın sembolleri olarak erotikleştirilir veya stilize edilirler.
Her şeyden önce, Greko-Romen edebiyatında siyahların kötü olduğuna dair bolca kanıt var. [kakoētheian], b. [oxy], ‘Medeniyetsiz’ [apolitikon], çirkin [aschimos / άσχημος] ve kirli [ακάθαρτος (akáthartos)] olmak. Spesifik olarak, bu muhtemelen Ezop’a kadar uzanan ve bugün hala kullanılan bir Etiyopyalı / M bulmanın boşuna bir aşk emeği olduğu sözüne de yansır. yıkamak. Onlarla, atasözünün ırkçı özüne göre, şerbetçiotu ve malt kaybolur: onlar siyahtır ve siyahlar olarak ırkçı perspektiften dahil edilen her şey.
Örneğin, Eski Ahit / Tevrat’ın Yeremya 13:23’ünde (genellikle MÖ 627’den 587’ye tarihlenir): “Bir Etiyopyalı / M. … derisini mi yoksa panterin lekelerini mi değiştirirsin? ”Aptallık ve suçluluk duygusuna ek olarak, M-kelimesi, antik Yunan bağlamında, siyahların ‘barbarlar’ olduğunu ve aletler gibi yalnızca hizmet eden mantıksız varlıklar olarak zaten içerir. köleler olarak.
Hıristiyanlığın güçlenmesiyle birlikte, siyahın bu tanımı, simgesel renk saflığı, güzellik, erdem ve kutsallık olarak ‘beyaz’ın tersine giderek güçlendi. Buna uygun olarak, Schwarz yalnızca Afrika’yı değil, daha genel olarak hala kayıp bir Hıristiyanlığı ve her bakımdan sürekli olarak olumsuz şeyleri kastediyordu: günah, suçluluk, utanç, kefaret yükümlülüğü ile aynı anda tövbe edememe ve ahlak. Bütün bunlar aynı zamanda cinselleştirilir ve örneğin rastgele cinsel ilişkiye çevrilir.
Genellikle bir anormallik olarak tanımlanan zihinsel ve fiziksel çirkinliği aynı madalyonun iki yüzü olarak sahneleyen birkaç risale vardır. Bu bağlamda siyah, ortaçağ renk sembolizminde kir ve pisliğin sembolik bir sahnesi olarak gelişir ve bu dogma siyah cisimlerin derisine de yazılır. Bir Etiyopyalıyı yıkamak için sevginin beyhude emeğiyle ilgili eski atasözü (genellikle M-kelimesi kullanılır), siyahlara / Hıristiyan olmayanlara dahil edilen suçluluğun yıkanamayacağı ve sonuç olarak bir vaftiz de gerçekleşir Siyahlar beyhude bir girişim olur.
Saint Mauritius şehit oldu
Bu beni çok alıntılanan Saint Mauritius saygısına getiriyor: Eucherius’a göre ilk geleneğe göre Mauritius, esas olarak Hıristiyan askerlerden oluşan Thebaic Legion’a komuta ediyordu. 302/303’te İmparator Maximilian’ın emirlerine uymayı ve Hıristiyanları öldürmeyi reddettiler. Mauritius bir Hristiyan olsa da, M. olarak kabul edilir, bu da onun siyah olduğunu veya Hristiyan olmadığını gösterir. Ancak kendisi ve lejyonu için ölümü seçip Hristiyanların ölmesine izin verdiği için onurlandırılmıştır. Ve ayrıca, efsaneye göre, hasta mezarında şifa bulduğu için.
Yani Saint Mauritius bir doktor değil, bir şehit. Ve bir M. ya da siyah olduğu için değil, öldüğü ve beyaz Hıristiyanlara değer verdiği için onurlandırıldı. Bu şekilde bakıldığında, M-eczanelerinden (Mauritius’a atıfta bulunarak) konuştuğu gibi, kendisine adanan onur kültünün ırkçı terminoloji ve görselleştirme kullanması şaşırtıcı değildir.
Siyahlara karşı ve M-kelimesi aracılığıyla bu ortaçağ ayrımcılığı Wolfram von Eschenbach’ın destanı “Parzival” da (1200-1210) ifade edilir. Parzival’in babası Gahmuret, M. olarak bilinen bir kraliçeye aşık olur. Hamile kaldığında Müslüman ve siyahi olduğu için Gahmuret onu terk eder. Oğlu Feirefiz, bir saksağan gibi siyah beyaz benekli doğar. Ve Parzival’in Kâse arayışını yoğunlaştırmasına ve vaftiz olmasına rağmen, van Eschenbach onu ‘ait olduğu’ yere geri gönderir: M olarak belirlenen toplumların coğrafi alanı olarak ‘Doğu’ya.
“Othello”dan “Struwwelpeter”e Eserlerde Irkçılık
Erken modern dönemde, Shakespeare’in “Othello”su (1604), M-kelimesinin nasıl ırkçı bir etkiye sahip olduğuna ve insanların bu etkinin farkında olduğuna dair bir örnek sunar. Othello hala çok saygın bir generalken, beyaz karakterler onun arkasından sadece M olarak bahsederler. Onun huzurunda, kelimeyi sadece karısı Desdemona’yı öldürdükten sonra kullanırlar ve artık nefretlerini susturmak zorunda kalmazlar.
Othello’nun ilk örneklerinden biri olan Afrikalıların Avrupa’da köleleştirilmesi sırasında, siyahların bir “ırk” olduğu söylentisi gündeme geldi. Aynı zamanda Maafa’nın ideolojik kılıcı olarak da hizmet etti: Kiswahili’den gelen bu terim, Afrikalıların Avrupa’da köleleştirilmesini ve bunun sonuçlarını bir felaket, korkunç olay ve büyük trajedi olarak adlandırıyor. N-kelime, Maafa ve onların ‘Rassenthoerien’ bağlamında türetilmiştir; bu, daha önceki M-kelimesinden bile daha fazla, siyah olmayı ve kelimenin ortak anlamının kölesi olmayı iç içe geçirir.
Maafa sistemi güçlendikçe ve Afrika’daki sömürge pratiği Asya’dakinden farklılaştıkça, Afrika (İslami) ‘Doğu’dan ve N-kelimesi (İslami) M-kelimesinden o kadar ayrıldı. Ancak 18. yüzyılın sonlarına doğru M ve N kelimeleri tekrar bir araya geldi. M kelimesi Asya bölgelerini ve özellikle İslam’ı ifade ediyordu, ancak aynı zamanda siyahlar (Afrika’dan) için de kullanılıyordu ve M.’nin hizmet etmek için doğduğu inancı için sömürge metaforu olarak duruyordu. Anlatılamayacak kadar çok figür bize bunu hatırlatıyor ama “M. görevini yaptı, M. gidebilir” gibi deyimler de bunu hatırlatıyor.
İlk bakışta Heinrich Hoffmann’ın “Struwelpeter”ı umut veriyor. Siyahlara küfreden herkes cezalandırılacak. Ancak ceza, küfür eden çocukların (M. dışında bireysel isimleri olan) M. çocuğundan “çok daha siyah” olmalarıdır. Dairesel argüman, bir ceza ve kötülük sahnesi olarak siyaha çekilir. Bunun gibi fikirler şiddete neden oldu, örneğin Bayreuth’ta: Siyah bir adam (kim olduğu veya nereden geldiği tam olarak bilinmiyor; siyah adam olarak adlandırılmadı, ancak ‘M-kelime’ olarak adlandırıldı) seyahat etti. efsane, 1865, Bayreuth. Orada, öfkeli beyaz bir kalabalık tarafından yakındaki Mühlenbach’a sürüklendi ve ‘teninin’ hafifleyip açamayacağını görmek için zorla vaftiz veya en azından bir linç deneyi olarak da okunabilecek bir yıkamaya tabi tutuldu.
Bu hikaye bugüne kadar M-kelimesinde bulunur. Ve kırılmamış. Kesintisiz çünkü M-kelimesinin korunması için savaşan insan sayısı, ırkçılığa adıyla hitap edenlerden daha fazla. Bir Bayreuth karnaval kulübü kendisine ‘M.wäscher’ adını veriyor çünkü beyaz Bayreuthers’ın bir siyahı aklayabileceklerine inandıklarını komik bir anekdot olarak görüyor ve bu nedenle ırkçı olarak görülmelerine öfkeleniyor. Bu arada: St. James Yolu’nda yürüyüş yapanlar, İspanyol koruyucu azizi Santiago de Matamoros’a – M katili Santiago’ya saygılarını sunan patikalarda yürüyor olabilirler.
Susan Arndt, Bayreuth Üniversitesi’nde dilbilimci ve edebiyat bilginidir. Diğer şeylerin yanı sıra, “En Önemli 101 Soru”yu yayınladı. Irkçılık ”(Münih, 2012) ve “Cinsiyetçilik. Bir Baskının Tarihi” (Münih 2020).
Bu, açık kaynak girişimimizin bir parçası olarak gönderilen bir katkıdır. İle Açık kaynak Berliner Verlag, serbest yazarlara ve ilgilenen herkese içerik ve profesyonel kalite standartlarıyla ilgili metinler sunma fırsatı verir. Seçilen katkılar yayınlanır ve onurlandırılır.
Bu katkı, Creative Commons lisansına (CC BY-NC-ND 4.0) tabidir. Yazarın adı ve Berliner Zeitung ile ve herhangi bir işleme hariç olmak üzere, genel halk tarafından ticari olmayan amaçlarla serbestçe kullanılabilir.