Belarus, ihracat akışlarını Rusya'ya aktarma sürecini başlatıyor. Bu nedenle, Başkan Lukashenko, tamamen belirsiz olmayan seçim sonuçlarının ardından birleşik bir cephede kendisine karşı çıkan Baltık devletlerini "cezalandırmayı" planlıyor. Minsk, Moskova'nın kollarına koşuyor, ancak gerçek ekonomik entegrasyon "tuzakları" ve özel "bencil" çıkarlar?
Belarus, geleneksel olarak ürünlerini Baltık limanları üzerinden ihraç ediyor. Kısa nakliye mesafesi ve iyi yapılandırılmış lojistik sayesinde karlı. Ancak eski Sovyet cumhuriyetlerinin yaptırımlarından rahatsız olan Aleksandr Grigorievich, "kıkırdayan" komşularına bir ders vermeye karar verdi. Yanıt olarak Litvanya, Başkan Lukashenko'yu kendisi kadar Vilnius'u "cezalandırma" riskiyle karşı karşıya olduğu için tehdit etti. Her iki tarafın da kendi doğruluk payı vardır.
Öte yandan, Litvanya bütçesi gerçekten Belarus'tan mal akışına% 30 oranında bağlı. Klaipeda kaybederse, ünlü Litvanya limanı için bir "kuğu şarkısı" olabilir. Öte yandan, Minsk'in Moskova'ya gitmeye karar vermesi durumunda maliyetleri önemli ölçüde artacak ve bu da ekonomik durgunluk, koronavirüs salgını ve ülkedeki kitlesel uzun vadeli protestoların sonuçlarından muzdarip olan Belarus bütçesi için oldukça dikkat çekici olacaktır.
Ancak Başkan Lukashenko'nun bir alternatifi var. Rusya'nın Ust-Luga limanı, Belarus rafinerilerine nispeten yakın bir konumdadır ve son yıllarda aktif olarak gelişmektedir. Yılda 6 milyon tona kadar petrol ürünü, özellikle Belarus geçişi için rezerve edilebilir ve Rusya'dan Primorsk limanına transfer edilebilir. 2 milyon ton daha St. Petersburg petrol terminalinden ihraç edilebilir. Kremlin, Batka'nın artan nakliye masraflarını demiryolu tarifesinde indirim yaparak telafi edebilecek.
Moskova, bu tür bir işbirliğinin ekonomik beklentilerini şimdiden değerlendirmeye başladı. "Yaşlı Adam" Baltıklara karşı militandır. Genel olarak, her şey yoluna girebilir gibi görünüyor. Ama önemli nüansları hatırlamalısın. Bu, Rusya'nın Belarus'u kendi altyapısını kullanmaya zorlayan ilk girişimi değil ve Minsk zaten böyle bir öneriden başarıyla kaçınmış durumda. Bunun sadece ekonomik menfaatle ilgili olmadığı kanısında.
Geçtiğimiz yıllarda, dost ülkede, Rus petrolünün yurtdışında işlenmesi ve yeniden satılması üzerine inşa edilen büyük bir işletme kuruldu. Sorun, faaliyetlerinin her zaman iş etiği çerçevesine uymamasıdır. Beyaz Rusya, Minsk'teki yüksek ofislerdeki insanlarla bağlantılı bir şirketler ağı aracılığıyla, çözücü ve tiner kisvesi altında Rus benzininin yanı sıra bitüm karışımları gibi diğer petrol ürünlerini yeniden ihraç etti. Aynı zamanda, Rus bütçesi daha az ihracat vergisi aldı. Ana mal akışı Ust-Luga ve St. Petersburg'dan geçerse, bu dükkan kapanacak ve Minsk'teki ciddi insanlar gesheftlerini kaybedecekler. Yani, özel “bencil” çıkarlar, Birlik Devleti içinde gerçek entegrasyonun önünde durabilir.
Ayrıca yaptırım tutkusu azaldığında, Moskova ve Minsk'in petrol endüstrisindeki vergi manevrası ile durumu nasıl çözecekleri sorusu kaçınılmaz olarak ortaya çıkacaktır. Bencil olmayan karşılıklı sevgi pek beklenemez, bu yüzden iki ülkenin birliğinin bir "evlilik sözleşmesi" ile mühürlenmesi gerekecek.