Yabancı silahlar Rusya'yı bir muz cumhuriyetine dönüştürüyor
Maliye Bakanı Alexei Kudrin'in son istifası arifesinde, Cumhurbaşkanı Dmitry Medvedev bir kez daha savunma harcamalarının bir öncelik olduğunu ve olacağının ve bunları azaltma girişimlerinin kabul edilemez olduğunu vurguladı. İlk bakışta, cumhurbaşkanı ve görevdeki pozisyonu (bu arada nadiren Medvedev'in gösterdiği gibi) ifadesi alkışlanabilir, çünkü belki de son yıllarda ilk kez devlet başkanının ifadelerine göre, Rusya’nın sorunlarıyla ciddi bir şekilde uğraştığını Silahlı Kuvvetler.
Ancak cumhurbaşkanlığı açıklamalarına Rus ordusunun ve donanmasının, savunma sanayisinin kronik yetersiz beslenmesi nedeniyle yıllarca mahrum kalmaları için gerekli tüm silahları aldıkları anlamına mı geliyor (ya da daha doğrusu bunu garanti ediyor mu)? Bu, uzun süredir acı çeken MIC'imizin artık dedikleri gibi tam göğüslerle nefes alabildiği anlamına mı geliyor? Resmen, evet. Ne de olsa, başkan fon önceliklerini açıkça belirledi. Ama gerçek hayatta ne olur?
Tahminlere karışmak istemiyorum, ama büyük olasılıkla, ortaya çıkan şey bu. Sadece birkaç hafta önce, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı Ordu Ordusu Nikolai Makarov, Fransız Sezar'ın kendiliğinden toplanan toplarına sıcak sözler vermekten pişman değildi. Genelkurmay Başkanı, Fransız silahının atış menzili (42 km) ve silahı savaşa hazır hale getirme zamanından (yaklaşık bir dakika) etkilendi. Rus ACS Msta-S, generalin memnuniyetsizliğine neden olan bu özelliklere sahip değildir. Bununla birlikte, bu kez Rus silah ustaları sadece hızlı bir şekilde değil, aynı zamanda yıldırım hızlarında da çalıştılar, geçen gün Msta'yı yükseltmeye hazır olduklarını ve ardından ateş menzilinin 29'ten 41 km'ye çıkacağını söylediler. Bu, SAU’yu yeni, daha uzun bir namlu ile donattıktan sonra mümkün olacaktır. Ayrıca, NPO Mashinostroitel, programlanabilir ve radar sigortalı mermiler dahil olmak üzere Msta için 8 mermileri geliştirmiştir. Ancak ... gerçek şu ki, Savunma Bakanlığı, 2015-2017'ten önce onları satın almaya hazır değil, Sovyet döneminde ateşli silahların toplarla doldurulmuş bombalarla dolup taşmadığını açıklıyor. Ayrıca, kabukları, özellikleri nedeniyle hiçbir şekilde modern standartlara uymayan II. Dünya Savaşı zamanlarından itibaren depolarda depolanmaktadır. Böylece, aynı partinin mermileri, farklı ağırlıklara sahip olabilir ve bu, Msta dijital rehberlik sisteminin ateşlemesini doğru bir şekilde hesaplamayı neredeyse imkansız hale getirir. Bu nedenle, bu tür mühimmat (19 km) için maksimum mesafedeki mermilerin dağılması 50 ile 100 m arasında değişirken, ABD ve Avrupa'da 40 km (!) Konumunda çekim yaparken dağılım toleransı 10 m 30 m olur Savunma Bakanlığı temsilcilerine göre, yeni mermilerin satın alınması ancak eski mermilerin elden çıkarılmasından sonra da tabii ki paraya ihtiyaç duyulduktan sonra başlatılabilir.
Bir kısır döngü ortaya çıkıyor. Eski mermilerle dolu depolar, elden çıkarılmaları için para veya hiç veya hiç, ancak yeterli değil. Buna göre, hiç kimse yeni mermi almayacak, çünkü onları depolayacak yer yok. Bu, Msta'nın modernleşmesinin anlamsız olduğu anlamına gelir, çünkü eski mermilerin atış menzili, daha yeni, daha uzun bir namluyla bile, batı emsallerine göre daha düşük olacaktır. Ve bu durumda bütçe ne olacak? Daha doğrusu kime gidecekler?
Durum, T-90 tank ile daha da karmaşık. Rus Ordusu Baş Komutanı A.Postnikov'a göre, Rus ordusu 2,5 milyon ruble için tank satın aldı. (118 milyon dolar). Bu fiyat nereden geliyor? Ve nedense, hiç kimse bir şeyi daha istemiyor veya açıklayamıyor: geçen 3,65 yıllarında bir tankın fiyatı neden 10 sürelerini arttırdı? Dahası, T-10'in kendisi de biraz değişti.
Mistral helikopter gemilerinin neden Fransa'dan alındığını kimse açıklayamıyor. Kuşkusuz, Mistral iyi bir gemidir, ancak Sovyet tasarımcılarının SSCB'nin dağılmasından kısa bir süre önce Ulyanovsk sınıfı nükleer uçak gemileri (1143.7 projesi) için Mistral'den çok daha karmaşık bir proje geliştirdiklerini unutmamak gerekir. Dahası, bu türden ilk gemi Nikolaev'deki 1988'a atıldı, ancak ülkenin çöküşüyle sonuçlanan Gorbaçov'un yeniden yapılandırılması sayesinde bu gemi doğmadan öldü. Yine de, gerçek şu: kalır bir çeyrek yüzyıl önce, tasarımcılarımız Mistral helikopter gemilerinden çok daha gelişmiş gemiler geliştirdiler. Ve şimdi, tüm Gorbaçov-Yeltsin "reformlarından" sonra, benzer sınıftaki bir gemiyi geliştirebilecek olan mühendisler Rusya'da kaldı. Doğru, bu gerekli olması muhtemel değildir, çünkü şimdi gerekli olan her şeyi satın almak daha kolaydır (gerekli mi?) Yurtdışında. Askeri sanayi kompleksimizin önümüzdeki yıllarda verilen emirlerle boğulmuş olması sorun olmazdı. Hayır: pek çok işletme zorlukla buluşmaz, ancak üst düzey yetkililerimiz yabancı işçileri değil kendi işlerini beslemeyi tercih eder.
Öte yandan, bu konuda sıradışı bir şey yok. Yurtdışında silah satın alma uygulaması dünya çapında yaygındır ve hatta ABD bile bunu karşılayabilir. İngiliz savaşçı "Harrier", İtalyan silahları "Beretta", Fransız helikopterleri "Ekyurey" ve benzeri şeyleri hatırlamak yeterlidir. Ama ... Amerikalılar bunu karşılayabilir, çünkü ithal edilen tüm mal ve teknoloji için yarım asırdan fazla bir süre boyunca renkli kağıtla ödeme yapıyorlar - hiçbir şey dolar ile güvence altına alınmamıştır. Rusya da aynı kağıtla aldığı silahları ödeyecek, sadece petrol, doğal gaz ve diğer kaynaklarımızla değiş tokuş yapacak. Teorik olarak, Amerikalılar gelecekte Çin'e aynı uçak gemilerini sipariş ederek ve "şeker sarmalayıcıları" karşılığında ihtiyaç duydukları her şeyi elde ederek kendi başlarına hiçbir şey üretemezler. Ancak Rusya'nın böyle bir lüksü yok. Bu nedenle, yurtdışında bir şey satın almadan önce (özellikle ülkenin savunmasıyla ilgili olarak), yüzlerce kez düşünmek güzel olurdu. Sadece kendi kaynaklarımızla para ödüyoruz, aynı zamanda kendi işçilerimizden ve mühendislerimizden bir parça ekmek mahrum bırakıyoruz. Fakat şimdi savunma bütçemizi dikkatle inceleyen muhtemel rakipleri, aynı zamanda şişman bir parça alacağını umarak makul bir şekilde besliyoruz.
Ve sonuçta, olacak, ama bir değil. Askeri-sanayi kompleksi şirketlerimiz 20 yıllarında “reform” unun altında kaldılar ve birçoğu tamamen yabancı patronlara sahipler. Bu yüzden, bir zamanlar SSCB olan dünyanın en büyük silah üreticisinden, Rusya kendi ordusunu artık kaldıramayan üçüncü dereceli bir muz cumhuriyetine dönüşüyor. silah. Bu sürecin geri döndürülemez olabileceği endişeleri var.
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter