Yıl:
1.Basım
*vbcrlf* *vbcrlf*
Na'atlı Ölüm Büyücüleri
Conan gözleri bulanırken, çaresiz Wokal'ın, babasına arkadan saldırdığını gördü. Başını gövdesinden neredeyse kopardı. Ama Vachar'ın içten gelen büyü gücüyle hala yaşıyor ve dövüşüyordu. Başı gövdede tutan son et parçasını da biçti. Yine de yaşamayı sürdürüyordu... Yönlendirilemeyen eller oğlunun boğazını arıyor ve buluyordu. Conan ise bir rakibi diğer büyücüden ayırmakta zorlanıyordu. Ve Vachar'ın kötü kalbini delince, birkaç metre ötedeki kafa da ölüyordu... Neydi bütün bunlar?...
Katliam Köpekleri
Kimmeryalı Conan savaş alanında doğmuştu... Vanir katliamı yapılan savaş alanında... Anne sütü yerine kan için ağlamıştı o. Kimmerya kılıcı karşısına çıkacak Vanir ya da başka düşmanların kanı için... Şahmerdan kalenin ahşap surlarına hızla vurduğunda iki ordu karşı karşıya geldi. Kıyamet koparken, insan cesetleri savaşçıların peşinden sürüklendi...
Tüccar
Efendiler kan dövüşü için para ödemişlerdi. Dövüşçülerden yalnızca bir sağ kalan kadar dövüşeceklerdi. Yapmadıkları takdirde oklanarak öldürülmeleri emri verildi. Kimmeryalının sevgilisi Jalla sonunda elindeki silahı attı. Ve Conan yemin etti: "Karanlık diyorlarına yalnız gitmeyeceksin!" Barbar Conan, Jalla'nın cesedini tuzladı ve lavanta kokulu ipeklere sardı. Kuzeyin soğuk ve temiz step rüzgarlarına Jalla'nın ruhunu emanet etti. Son kez dudaklarından bu sözler döküldü: "Rahat git Jalla!..."
(Arka Kapak)