Türkiye’de 19. yüzyılın sonuna doğru Mekteb-i Sultani’de (Galatasaray Lisesi) Fransız beden eğitimi
öğretmeni Mösyö Curel’in derslerdeki uygulamasıyla başlayan atletizm çalışmaları uzun süre kulüp düzeyinde olmadan devam etti. İstanbul’da 1896’da Rumlar tarafından kurulan Tatavla Heraklis Kulübü’nün (bugünkü Kurtuluş Spor Kulübü) atletizm branşında idmanlar yapılmaya başladığında yeni bör döneme geçildi. Daha sonra atletizm yaygınlaşmaya başlasa da 1. Dünya Savaşı yıllarında durgunluk
yaşandı.
1912 yılında Stockholm’de yapılan 5. Yaz Olimpiyatları’nda yarışan Mıgırdıç Mıgıryan ve Vahram Papazyan, Türkiye’nin ilk olimpik sporcuları oldular. 1922’de oluşturulan Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı’nın içinde önemli bir birim olan atletizm, bu şekilde bir nevi federasyon yapısına kavuştu. İki yıl sonraki Paris Olimpiyatları’nda Türkiye takımının mücadele ettiği beş spor arasında atletizm de vardı.
5 Eylül 1924’de Eskişehir’de Türkiye Atletizm Şampiyonası’nın birincisi yapıldı. Aynı yıl Türkiye’nin IAAF’a (Uluslararası Atletizm Federasyonları Birliği) üyeliği gerçekleşti.
1930’larda atletizm hızlı bir gelişme sürecine girdi. Ömer Besim Koşalay, Semih Türkdoğan, Mehmet Ali Aybar, Cezmi Or, Haydar Aşan gibi isimler aynı tarihlerde başlayan Balkan Şampiyonası’nda ve diğer yarışmalarda kırdıkları Türkiye rekorlarıyla başarılarıyla öne çıktılar. Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş gibi kulüpler de atletizmin yücelmesine katkı yaptı.
1948’de Ruhi Sarıalp, Londra Olimpiyatları’nda Türkiye’ye uluslararası düzeydeki ilk büyük başarıyı getirerek üç adım atlamada bronz madalya getirdi. Sarıalp, iki yıl sonra 1950 Avrupa Şampiyonası’nda bir üçüncülük daha kazandı.
1950’lerde Ekrem Koçak ve Cahit Önel’in sürüklediği orta mesafeler, 1960’larda ise Mexico City Olimpiyat Oyunları maraton dördüncüsü İsmail Akçay’ın başı çektiği maraton branşı öne çıktı. Türkiye, özellikle Balkan şampiyonalarında maraton branşında üst üste başarılar kazanmaya başladı.
70’lerde İzmir, Mersin ve Eskişehir bölgesi başta olmak üzere Anadolu’dan çıkan atletler Türkiye şampiyonalarında başarılı olurken, uluslararası platformlarda durgun bir döneme girildi. 1980’lerde yeniden canlanan atletizmde Türkiye rekorlarının en fazla yenilendiği on yıllık periyot yaşandı.
2003’te Türkiye’nin ilk dünya şampiyonası madalyası, 1500 metrede ikinci olan Süreyya Ayhan ile gelirken, bir yıl sonra çekiç atmada Eşref Apak Olimpiyat oyunlarında gümüş madalya (yarışmayı dördüncü bitiren Apak, iki sporcunun doping nedeniyle diskalifiye edilmesi sonucunda 2007’de gümüşe terfi etti) aldı.
Özellikle 2000’li yıllarda uluslararası şampiyonalarda başarıları artan Türkiye’de atletizm federasyonu, 2012’de 90 yılını geride bıraktı.
Ülkedeki en popüler spor dalları arasında bulunan atletizmde, 2015 itibariyle 186 bin lisanslı sporcu bulunmaktadır.
Bugün Türkiye Atletizm Federasyonu’nun takviminde, yolda dokuz ayrı lig yarışması, onlarca yurt dışı teması olmak üzere her yıl 150’ye yakın faaliyet bulunmaktadır.