Bölüm 632: Acımasız Köle Damgası
"Günahkar Jiufang Kui... İmparatoriçeyi selamlar."
Odaya girdiğinde Jiufang Kui dizleri üzerine çöktü. Her ne kadar sakin olmak için elinden geleni yapsa da sesi yine de korku içinde titriyordu.
"Patrik Jiufang..." İmparatoriçenin bakışı soğukça odaklandı: "Helian Kuang, Helian Ailesinin Patriği idi ama bu İmparatoriçe onu öldürdü. Bir koruyucu ailenin patriği olarak bu konudaki düşüncen ne? Bu İmparatoriçe onu öldürmekte haklı mıydı değil miydi?"
Jiufang Kui hızlıca soğuk havayı çekti ve panik içinde konuştu: "Helian Kuang bir Koruyucu Aile Patriği idi ama hainlerle iş birliği yapıp isyan planladı ve Şeytan İmparator Klanının lütfunu göz ardı ederek ailesinin sorumluluklarından vazgeçti... Bu tür de bir hainin uzun zaman önce on binlerce kez delinmesi gerekirdi. İmparatoriçe onu öldürmekte haklı ve... Öldürmesi de iyi bir karar."
"Çok iyi." İmparatoriçe yavaşça onayladı. Jiufang Kui'nin cevabı onu memnun etmiş gibiydi. Ardından, sesi aniden soğudu: "Eğer öyleyse kendini öldürmeye hazırlandın mı yoksa bu İmparatoriçenin mi bizzat ilgilenmesini istersin?"
Soğuk sesi ve öldürme arzusu Jiufang Kui'nin bedenindeki tüyleri diken diken etti. Yere düştü ve haykırıp yalvardı: "İmparatoriçem acıyın, İmparatoriçem merhamet edin! O zamanlar, Helian Kuang tarafından oyuna getirildim ve bir an için yanlış yola saptım, bu nedenle... Bu nedenle böyle sadakatsiz bir eylem gerçekleştirdim. Ama gerçekten Dük Huai Sarayının yaptığı o utanmaz şeylerden haberim yoktu... Dük Huai'ye yakınlaşmamın nedeni gerçekten kendimi korumaktı... Jiufang Ailesinin geleceği için böyle yaptım... Ben... Ben burada yemin ederim ki gelecekte kesinlikle İmparatoriçeye sadık olacağım ve İmparatoriçenin emirlerine cennetten gelen emirler olarak görüp ke... Kesinlikle ihanet düşüncesinde bulunmayacağım... Aksi halde, ben Jiufang Kui, yıldırımlar tarafından çarpılıp ikiye ayrılayım ve tüm Jiufang Klanımın huzur bulamadan ölmesine izin vereyim..."
Bariyerin dışarıdakilerin görmesini ve duymasını engellediği düşünüldüğünde, yaşamak adına nasıl olur da Jiufang Kui hala bir Patrik olarak onurunu önemseyebilirdi? O sadece çaresize ağlayıp yalvarıyordu ve kendine en kısır sözler ile lanet okuyordu. Ölmekten korkan normal bir yaşayan canlıdan farklı değildi... Belki de çok daha acınasıydı.
"Görünüşe göre Jiufang Patriğinin isyan edecek cesareti olsa da ölecek cesareti yok!" İmparatoriçe küçümseme içinde alay etti. "Eğer ölmekten korkuyorsan bu İmparatoriçe sana yaşamak için bir şans verecek! Dük Huai Sarayı hakkında bildiğin her şeyi ve son yüz yılda Jiufang Ailesinin yaptığı tüm utanmaz şeyleri, özellikle de bu İmparatoriçenin haberi olmadığı şeyleri, anlat! Herhangi biri yanlış veya eksik olmasın!"
"Eğer itirafın bu İmparatoriçeyi memnun etmezse..." İmparatoriçe yandaki Yun Che'ye baktı: "Yun Ailesinin Genç Patriği burada. Bu İmparatoriçe senin kaynak enerjini mühürleyecek ve Yun Ailesinin Genç Patriği de Kaynak Kulpu Ruh Aramasını senin üzerinde uygulayacak! O zaman eğer söylediklerinde bir yanlış bulursak veya bir şeyi atlamış olursan sonun Helian Kuang'dan on kat daha kötü olur!"
Jiufang Kui titredi ve korkusu içinde biraz daha umudu vardı. Helian Kuang'ın bedeni daha yeni götürülmüştü. Ölmesinden daha kötü bir şey yoktu. İmparatoriçenin bahsettiği 'yaşama şansı' için bir şey saklamaya cüret edemezdi. O anda, beyni deli gibi düşündü ve bildiği her şeyi bir bir anlattı. 'Hatasını telafi etmek' adına diğer Koruyucu Aileler ve Dük Saraylarının yaptığı utanmaz şeylerin detaylarına kadar anlattı, özellikle de Helian Ailesinin bu yıllarda yaptıkları ile son günlerde birbirlerinin suçlarını örtmek adına yaptıkları anlaşmayı bile söyledi.
Her şeyi anlattığında tüm bedeni yorgunluktan neredeyse çökecekti. Her ne kadar itiraf ettiği şeylerden her biri bir sonrakinden şok edici olsa ve hatta bazıları Yun Che'yi suskunlaştırsa da İmparatoriçenin nefesi ve gözlerinde bir değişiklik yaratmamıştı. Jiufang Kui'ye baktı ve derin bir sesle konuştu: "On bin yıllık şana sahip Koruyucu Aileler bu ölçüde bozulmuş... Jiufang Kui bir Patrik olarak on bin kere ölsen bile bu suçtan kendini temizleyemezsin!"
Jiufang Kui yere çöktü ve konuşmaya cesaret edemedi.
"Bu İmparatoriçe sana iki seçenek verecek." İmparatoriçe yavaşça kalktı ve Jiufang Kui'ye doğru yürüdü. Her bir adımı ile Jiufang Kui'nin bedenini daha da gerginleştirdi: "İlk seçeneğin, sen, Jiufang Kui, öleceksin! Bedenin yedi gün boyunca sergilenmek için şehir kapısına asılacak! İsmin de ülkenin tarihine yazılacak ve Jiufang Ailesinin yüz karası olarak tarihe utanç kaynağı adı ile yazılacaksın! Karın ve cariyelerin ile oğulların ve torunların da hemen öldürülecek!"
Jiufang Kui kafasını aniden kaldırdı ve titreyen sesi ile yalvardı: "İmparatoriçe lütfen merhamet edin..."
"İkinci seçeneğin!!" İmparatoriçe çoktan Jiufang Kui'nin önüne yürümüştü. Ona yukarıdan soğuk gözleri ile baktı, kafasının tepesini işaretledi ve avucunun merkezinde koyu kırmızı-altın alev topu yandı: "Sabit kal ve bu İmparatoriçenin 'köle damgasını' kabul et! Bu şekilde, Jiufang Ailesinin Patriği olarak kalabilirsin! Karın, cariyen, oğulların, torunların ve tüm Jiufang Ailesi de güvende olabilir!"
Jiufang Kui'nin tüm bedeni şiddetle sallandı, gözleri hızlıca genişledi ve göz bebekleri korku dolu şekilde yoğunca küçüldü.
Bir köle damgası bu dünyadaki en acımasız zihinsel damga idi. Eğer bir kişi kalbine ve ruhuna köle damgası yerse damgayı yapan kişiye ne olursa olsun uymak zorundaydı. Ölmesini emretse bile tereddütsüz bir şekilde ölürdü... En ufak bir isyan veya direnç belirtisi bile olmazdı. Bu karşı tarafın sonsuza kadar kuklası veya kölesi olmak ile eş değerdi.
Köle damgası yerleştirildiğinde kaldırılması neredeyse imkansızdı. Köle damgasını yerleştiren kişi ölse bile köle damgası ile işlenmiş olan kişi hala görevini hatırlıyor ve tüm hayatını sadakat ile yaşıyordu.
Köle damgası çok acımasızcaydı; yerleştirildiğinde; damgalanan kişinin kendi hayatı ve arzusu başkası tarafından kontrol ediliyordu. Birçok kişi için bu ölmekten çok daha dehşet vericiydi. Ülkedeki kanunlarda 'köle damgası' sıkıca yasaklanmıştı. En büyük aileler bile en düşük seviyeli hizmetçilerine dahi köle damgasını uygulayamıyorlardı. Aynı zamanda, bir 'köle damgası' yerleştirmek büyük miktarda zihinsel güç tüketmesinin yanı sıra aşırı düşük başarı şansına sahipti. İmparatoriçenin gücü ile Jiufang Kui'e köle damgası yerleştirmek için biraz bile mücadele etse başarı şansı olmazdı. Bir Derebeyi karşısında bile başarı şansı neredeyse imkansıza yakındı.
Eğer birisi başarılı bir şekilde köle damgası yerleştirmek istiyorsa genellikle diğer tarafın tamamen istemesi ve mücadele etmemesi gerekliydi.
Ama Jiufang Kui'nin önündeki seçenekler ya ölüm ya da köle damgasıydı... Ve ilk seçenekte sadece kendisi değil karısı ve çocukları da onunla ölecekti.
"İki seçeneğin var, kesinlikle üçüncü bir seçenek olmayacak." İmparatoriçe soğukça konuştu: "Bu sınırlarını aşmanın sonucu. Bunun için bu İmparatoriçeyi ve başkasını suçlayamazsın! Bu İmparatoriçe düşünmek için sana beş nefes zamanı verecek, ölecek misin yaşayacak mısın... Beş nefes zamanı sonra hala karar vermediysen bu İmparatoriçe seni doğrudan mezarına kavuşturacak!"
Jiufang Kui sersemledi, gözleri boşluk ile doldu ve yaşam belirtisi kalmamıştı... Üç nefes zamanı sonra kafasını ağır şekilde alçalttı ve titreyen sesi ile konuştu: "İmparatoriçe... Bana... Köle damgası bahşedebilir..."
Eğer köle damgası ve basit bir ölüm arasında kalsaydı ölümü seçerdi. Ama ölümünün ardından sonuçlar basit bir ölümden on bin kat daha ağır olacaktı, köle damgası tek şansıydı. En azından yaşayabilir ve on bin yıl boyunca kötü bir isim taşımazdı; en azından İmparatoriçe hariç kişilerin karşısında ruhu hala kendisine ait olurdu.
"Çok iyi." İmparatoriçe avucu ile kapladı, ruh kaynak enerjisi ile Altın Karga aurasını kullandı ve Jiufang Kui'nin kalbi ile ruhunu anında doldurdu... Jiufang Kui'nin tüm bedeni titredi ama savunma veya mücadele etmeye cüret edemedi. Kısa zaman içinde köle damgası sıkıca kalbine ve ruhuna yerleşti.
İmparatoriçe avucunu kaparken Altın Karga Ateşi çıktı. Daha önce gri ve siyah olan Jiufang Kui'nin gözlerinde biraz daha renk vardı. İmparatoriçe karşısında bedeni daha alttan alan şekildeydi ve ifadesi saygı, korku, övgü ve yalakalık ile doluydu, ustasının önünde kuyruğunu sallayan sadık bir köpek gibiydi.
"Kaybol!" İmparatoriçe döndü ve soğuk sesi ile konuştu. Jiufang Kui'nni üzücü tavrı İmparatoriçenin üzgün hissetmesini sağlamadı. Klanı ve ailesinden gelen nefret deniz kadar derindi... Eğer İmparatoriçe olmasaydı ve eğer ülkenin geleceği ile huzurunu düşünmeseydi bu kişileri mümkün olan en acımasız yol ile katlederdi... Nasıl olur da onları hayatta tutma zahmetine girebilirdi.
"Emredersiniz, emredersiniz... Hemen kayboluyorum, kayboluyorum." Jiufang Kui sanki tanrılardan gelen reddedilemez bir emir duymuş gibiydi, tüm bedeni titredi ve hemen kendini yere atıp yuvarlandı... Ve tam anlamıyla yuvarlanarak dışarı çıktı.
Yun Che daha önce 'köle damgasını duysa da ilk kez görüyordu. Jiufang Kui'ye bakarken tüm bedeni ürperdi.
Merhamet bir elde ölüm öteki eldeydi; ilki umut verirken öteki göz dağı veriyordu ve umut ve gözdağı adı altındaki köle damgası İmparatoriçenin gerçek hedefiydi.
Jiufang Kui de canlı çıkmıştı. Bu hiç şüphesiz diğer kişilere çok daha fazla umut vermişti. Arından gelen süreç çok daha basitti. Jiufang Kui de olduğu gibi onlara 'ölüm' ve 'köle damgası' seçenekleri sunulmuştu ama bu 'ölüm' ailelerini, klanlarını ve sevdiklerini de kapsadığı için 'köle damgası' tek seçenekleri haline geliyordu.
Ama herkesin iki seçeneği yoktu. Helian Kuang ölmüştü; Jiufang Kui, Bai Yi, Nangong Zhi, Lin Guiyan, Chiyang Bailie, Xiao Xifeng köle damgası ile damgalanmıştı; ve birçok Dük Sarayı içinde kendini korumak için taraf değiştiren üçte biri Dük Xuan gibi affedildi.
Köle damgası alan Dükler ve Patrikler hayatlarının sonuna kadar ihanet edemeyeceklerdi, aileleri ve Dük Sarayları tamamen İmparatoriçenin kontrolü altında olacaktı. Ve affedilenler de utanç ve şükran içinde tamamen sadık olacaklardı.
Güneş batana kadar İmparatoriçe herkesi cezalandırmayı bitirdi. Son Dük Sarayı da hızlıca ayrıldıktan sonra salon boşaldı ve yalnızlık, sessizlik içinde salonda hüküm sürdü.
Köle damgası yerleştirmek fazlasıyla kaynak enerjisi ve çok daha fazla zihinsel güç harcıyordu. İmparatoriçe bile elliden fazla köle damgası yerleştirdiği için yorulmuştu. Ama aşırı inatçı kişiliği ile tabii ki yorgunluğunu ortaya çıkaramazdı... Özellikle de Yun Che'nin önünde bunu yapamazdı.
"Bu İmparatoriçe istediğini çoktan yaptı. Şimdi gidebilirsin." İmparatoriçe tahtından ayrıldı ve Yun Che'ye sırtı dönükken soğukça konuştu.
Sırtı narin ve hassastı, henüz büyümemiş bir küçük kız gibiydi ama tüm ülkenin ağır yükünü tek başına taşıyordu... Ailesi kalmamıştı ve sadece üç yıllık ömrü vardı.
Herkes ona saygı duyup korksa da sadece Yun Che onun karşısında derin, şefkatli bir koruyuculuk ve... Rahatlayamayan saplanıcı bir ağrı hissediyordu.
Yun Che ona bir şekilde yardım etme umudu ile arkada kalmıştı; en azından tüm baskıya yalnız başına karşı gelmesine gerek yoktu. Ama İmparatoriçe sıra dışı bir kadındı. O, bu dünyada emsalsiz bir kaynak gücüne, kimse ile kıyaslanamayacak bir sabra, yeterince zekaya, çalışan bir zihne ve cesarete sahip olduğundan bir şey yapmasına gerek kalmamıştı.
Tüm öğleden sonra boyunca orada oturmasının tamamen gereksiz olduğunu hissetmişti... Hatta sanki bir şekilde yolda duruyordu.
"Um..." Yun Che birkaç adım ile İmparatoriçeye yaklaştı ve yavaşça konuştu: "İmparatoriçe olmadan önce sen 'Prenses Caiyi' idin. Gri giydiğin tüm bu yıllar önceki Şeytan İmparator ve Küçük Şeytan İmparator için olmalı. Şimdi yüz sene geçti ve Dük Huai Sarayından sadece fazlasıyla kan özünü kaybeden Dük Ming kaldı. Ülkeden kaçmadığı sürece er ya da geç ellerine düşecek. Onların intikamını aldın... Yani bu gri elbiseyi giymeye devam etmene gerek yok..."
"…" İmparatoriçe döndü, hareket etmedi ve cevap da vermedi.
"İmparatoriçe kimliğinin yanında sen ayrıca ülkedeki en güzel kadın olarak kabul ediliyorsun. Her ne kadar bu çirkin kıyafet güzelliğini gizleyemese de biraz daha... Normal giyersen cennetlerin bile kıskanacağı kadar güzel gözükürsün." Yun Che ciddi bir şekilde konuştu. Onun gri geniş bir elbise giymesini sevmediği gerçekti. Bu gri kıyafetler loş bir kafes katmanı gibiydi ve İmparatoriçe onun gölgesinden ve baskısından kaçamıyordu.
İmparatoriçe hafifçe döndü ve ilgisizce konuştu: "O zaman, sence bu İmparatoriçe ne giymeli?"
"Um..." Yun Che düşündü ve konuştu: "Seni bu kadar süredir tanısam da başka bir kıyafet ile görmedim. Oh, eğer gerçekten söylemem gerekirse... Kıyafetsiz çok güzel gözüküyorsun."
Fullbringer Notu: Hacı ölmenin daha kolay yolları var bu fanteziler neden.
-------------ÇEVİRMEN NOTU-----------
Useless notu: Topluya az kaldı az :D Çok şekil şeyler olacak uuu :D
Yun Che yürek mi yedi? Kşi ne yapacak? İkili arasında neler yaşanacak? KŞİ soyunacak mı? Merak mı ediyorsunuz? O zaman... Bekleyin, okuyun ve öğrenin ????