Bir gün Brio'nun geçmesinden kısa bir süre sonra otoyolda, arabada yalnız sürüyordum. Brio'yu düşünüyordum ve birkaç dakika sonra yakaundaki metal etiketlerin sesini arka koltuktan sıkıştığı yerde duyduğunu açıkça duydum. Bu gürültüyü yapacak başka hiçbir şey yoktu. Bundan bir saniye sonra, otoyol bölündü ve soldan başka bir şeride karışırken - sinyalim açıkken - sağdaki yolumda bir traktör römorku çıktı, vermeyi reddetti. Her nasılsa zamanında gördüm ve frene çarparak milimetrelerden kaçınarak. Brio'nun arabada benimle olduğunu kuvvetle hissettim; Bu mucizevi yakın özlemden sonra belki de öyleydi ve bir şekilde beni güvenliğine yönlendirdi.
“Oh, şimdi gerçekten tavşan deliğinden aşağı indim,” diye kıkırdayarak kendime dikkat çektim. Ama benim için doğru olanı dinlemeye başlamıştım. Gerçekten önemli olan buydu. Tüm şüphe silindi değil. Daha ziyade, başkalarının ne hissettiği hakkında düşüneceği konusunda kuşku ve korku görebiliyorum, ille de gerçek değil. Brio'nun ruh içindeki varlığını kendim hissetmeye başlamıştım - sadece medyumlardan bana yöneldiği gibi - tam yanımda yürüyormuş gibi. Ya da bakışlarını veya ağzının dokunuşunu elimde hissediyorum.
Topraklı, Merkezli Bir Yer Bulma
Brio'nun fiziksel varlığı her zaman beni toprakladı. Stres, ego ve insan dünyasının bütün dikkat dağıtıcıları beni kaosa çevirmeye yolladığında beni kendime getirdi. Şimdi bu dünyada olmadığına göre, kendimi topraklı, merkezlenmiş bir yer bulmaya çalışmak zorunda kaldım. Bana öğrettiği derslere uyarak çok zor olmadığını gördüm. Daha basit bir şekilde meditasyon yaptım. Yine de farklı ruhsal yolları araştırırken, özellikle bir tanesine yerleşmedi. Organize dine ya da bir tarikat kokan her şey beni koşuşturmaya gönderdi.
Fakat bazı manevi öğretiler beni baştan çıkardı. Trappist keşiş Peder Thomas Keating gibi mistiklerin yazıları ilgimi çekti. Peder Thomas, Merkezleme Duaları adlı bir meditasyon ve tefekkür pratiği kurdu. Peder Thomas, “Tanrı'nın ilk dili Sessizlik” dedi. “Her şey çeviri.” [Tanrı ile samimiyet, Peder Thomas Keating] Katolik olmaktan çok uzağım, ama herhangi bir inancın mistikleri meditasyon yapmanın, içeri girmenin ve “hala küçük sesi” dinlemenin önemini vurguluyor.
Dinlemek bir teslim şeklidir
Meditasyonun ilk günlerinde benim için çalıştı. Bir bükülmeci gibi oturmak ya da herhangi bir ayin izlemek ya da herhangi bir mantra söylemek zorunda değildim; Sadece dinlemeye çalıştım. Kolay değil. Dinlemek, teslim olmak, insanın kaygılarını ve isteklerini unutmak ve her şeyi kontrol etme çabasıdır. Her zaman yapamadım. Fakat sessizlikte, hala küçük bir sesin içimde bir varlığı hissetmeye başladığımı duymadıysam. Sadece bir milisaniye için olsa bile, zihinsel gürültünün statik elektriğini kıran bir radyo sinyali gibi görünüyordu. Brio ile durgunluk yaşadım, çiçekçideki kokuları kokladım, sahildeki tuz havasını soludum. Ve onun varlığını hissettim. Şimdi kendimde hissetmeye başladım.
Bazen Brio'yu hissetmeye devam ettim ve aklımın gözünde yüzünün görüntüsünü bile gördüm. Elbette bunu bilinçli bir şekilde ortaya koyabilirim, ama meditasyonda gelen görüntüler farklıydı. Kendi başlarına geldiler - bilinçli olarak onları istemedim. Onlar sadece aklım gevezeliklerini bıraktığında ortaya çıktı ve ben en azından biraz bilinçli düşünceden ayrıldım.
Aynı zamanda metafizik felsefeyle, özellikle daha mistik öğretmenlerle de ilgilenmeye başladım. metafiziksel hayatı yöneten görünmez bir kuvvete veya ruha odaklanan “fiziğin üstünde” anlamına gelir. Metafizik ve paranormal dünyasını araştıran yazar ve araştırmacı Stephan Schwartz, saf inanç değil, telepati, uzaktan görüntüleme ve bilme çalışmalarından elde ettiğimiz verilerden daha fazlasını “gerçekliğe” fazlasıyla ikna etmesi gerektiğini söyledi. göz.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
"Araştırmadan yeni bir paradigma ile geldiğinizi düşünüyorum ”diyor Schwartz. “Eski paradigmanın bilincin tamamen fizyolojik olduğunu söylediğini biliyorsunuz. Sadece normal fizyolojik farkındalığımızla, uzay ve zamanla sınırlandırdığımız şeyleri bilebiliriz. Materyalist görüş budur. Yeni paradigma. . . şu ki bilincimiz kısmen fizyolojik ama kısmen değil. . . boşluk veya zamanla sınırlı olmadığımızı ”dedi.
Bu keşiflerin tümü büyüleyici, ama bazen çok büyüktü. Sonuçta, gerçekten istediğim köpeğimin yanında olmaktı! Tekrar “ev” bulmak istedim. Aklım benim için onu bulamayacaktı. Hayvan medyumları, ne olursa olsun bağlantımın sürdüğüne inanmamda bana yardımcı oldu. Sadece ona açık olmam ve kendim için hissetmem gerekiyordu. Psişikler içimdeki merak ve inanç tohumlarını ektiler; temelleri yaptılar. Fakat oradan, Brio'nun kendi dünyamdaki diğer dünyaca varlığını kişisel olarak aradığım için manevi farkındalığımın büyümesi gerekiyordu.
Köpekler Bize Dinlemeyi Öğretiyor
Köpekler dinlemeyi öğretir. Bizi o anda, kalp atışlarında ve o anın nefesinde tutarlar. Nitekim ingilizce kelime ruh Latince geliyor spiritus, Bu, “nefes” anlamına gelir. Hayvan iletişimciler bize, hayvanını gerçekten “duymak” için anahtarın, açık olmak ve hayvanın “söylediklerine” dair kendi sezgisine güvenmek olduğunu söylerler. hepimiz bize diğer varlıklarla bağlantı kuran sezgi ile doğarız. Ancak kültürümüz bize güvenmememize, aklımıza, gerekçeyle ampirik kanıtlara güvenmemize yol açıyor.
Görünmez dünyaya, anlayamayacağımız bir güçler dünyasına olan keşiflerim, bu gizemli dünyaya, köpekleri ile olan ilişkileri sırasında - fiziksel olarak ve sonrasında, dokunmalarından bahseden pek çok “köpek insanı” ile temas kurmamı sağladı. hayat. Bazıları en azından bu tür deneyimlere açık olmayı umduğum insanlardı - hepsinden önemlisi halkın tüketimine kabul etmeleri! Bunun yerine, paranormal ile karşılaşmalarının geçerliliğini göz önünde bulundurarak büyük cömertlik ve isteklilik buldum.
Belgesel yapımcısı DA Pennebaker, sevgili köpeği Bix'in geçmesinden sonraki haftalarda bu tür olaylar hakkında konuştu. Pennebaker'ın bildiği gibi “Penny”, “Onu bazen benimle hissettim. Gece uyandım ve havladığını duydum. Çok net bir ses. Bix olamayacağını biliyorum, ama bir şekilde Bix olduğunu düşündüm. İki ya da üç kez oldu. ”Penny'nin karısı uyanmadı. Penny'ye göre, gecenin bu havlamaları açıkça bugün bir gerçeklik ve onunla birlikte kalan bir güç tuttu.
Başka bir arkadaş, ailesinden Chihuahua'nın ayaklarının “pat” sini, geçtikten kısa bir süre sonra koltukta duyduğunu söyledi. Hayal görmemiş, trance görmemiş ya da sadece köpeğinin orada olduğunu hayal edip dilediğine ikna olmuş. Ne duyduğunu bilme duygusuna sahiptir, tıpkı benzer deneyimleri anlatan diğerleri gibi.
Border collie işleyicisi Donald McCaig, yeryüzündeki bir koyun çiftçisi ve yazarı olan, bu Dünya'dan geçen köpeklerin tuhaf görünümlerini anlatmayı umduğum bir insan değildi. Yine de yaptı. Ayrıca, yaşayan köpeklerinin bu ziyaretleri de algıladığına ikna olmuştur. Son zamanlarda, koyunları çalıştıran özellikle yakın ve güvenilir bir ortak olan McCaig'in kömür ocağı June, lenfoma hastası oldu ve öldü. Hayatta, McCaig'in June ile iletişimi derindi.
Haziran ayının buralarda olduğunu hissettiğini ona sorduğumda hemen cevap verdi. “Ah evet, öldükten iki gece sonra geri döndü, bu oldukça yaygındı. Öyle olur bazen. Tüm köpekler heyecanlı. ”Geçmişte olduğu gibi McCaig'in diğer köpekleri öldüğünde, yaşayan hayvanlar sanki biri eve daha yeni gelmiş gibi havlamaya başladı.
İnsan olmayan hayvanların, yakın oldukları başka bir yaratığın geçtiğini görünüşte algılayan başka olağanüstü hikayeleri var. Ünlü muhafazakar Lawrence Anthony, 2012'te öldüğünde, iki yabani fil sürüsü, on iki saat boyunca çalı boyunca evine ulaşmak için gitti. Anthony, vurularak öldürülmüş olan filleri kurtardı ve rehabilite etti. Filler Anthony'nin evine vardıklarında orada kaldılar, görünüşe göre çalılığa geri dönmeden önce iki gün boyunca bir nöbet tuttu. Haham Leila Gal Berner “Bir adamın kalbi durdu ve yüzlerce filin kalbi acı çekiyor. Bu adamın oh-so-bolca sevgi dolu kalbi, bu fillere şifa sundu ve şimdi de arkadaşlarına sevgi dolu saygı ödemeye geldiler. ”
İngiliz hayvan iletişimci Margrit Coates, hayvanların “ruhlara” karşı çok hassas olduklarına inanıyor. ““ Zaman ve mekan sınırlarının ötesini görüyorlar ve hissediyorlar ”diyor.
Donald McCaig bana “Hiçbir şeyi ispatlayamam” dedi. Sesinde hiçbir şüphe yoktu. “Ben ikna oldum” diyor, diğer köpeklerinin Haziran ayının ölümünden sonraki tepkilerini, “devam etmeden önce, diğer tarafa gitmeden önce iyi olduğumuza emin olmak için geri geldi” dedi.
Çok sayıda insan benzer deneyimlere tanıklık ediyor. New Jersey'li, ruh köpeği Shiner'la çok bağlantılı müzisyenler Kathy ve Rick Sommer, geçtiğinden beri varlığını hissediyorlardı. Shiner ile hayvan iletişim kurucusu Donna Lozito aracılığıyla “konuşmaya” devam ettiler. Bir durumda, Donna, Shiner'a Kathy'nin Rick'in yıllar önce Shiner'in huzurunda buzdolabında bıraktığı bir mesajla yazdığı bir şeyi söylediğini belirtti. Kathy'den başka hiç kimse (ve görünüşe göre Şiner) bu notu görmemişti. Donna dahil hiç kimse, Shiner’ın ona “duymadan” içinde ne olduğunu bilmiyordu.
Hayal et! Böyle hikayeler duymak için sırtımdan titriyor, tıpkı Brio'nun etiketlerinin arabamın arka koltuğuna sallandığını duyduğumda hissettiğim gibi.
Rasyonel Açıklamalar?
Eleştirmenler, ölen sevilen hayvanların görünen görünümleri için daha “rasyonel” açıklamalar bulunduğuna işaret ediyor. Belki de bu örnekler basitçe “uyanık rüyalar” ya da alacakaranlık bölgesinde uykuyla uyanıklık arasında meydana gelen halüsinasyonlardır.
Bununla birlikte, sevilen bir insanı kaybedenlerin, ölümden sonra o kişiden bir şey hissettiğini veya duyduklarını hissetmek için oldukça yaygın bir deneyim olduğunu gösteren bir araştırma vardır. Bir 2001 Gallup anketi, 54'in yanıt verenlerin yüzde yüzünün, insanların ölenlerle zihinsel olarak iletişim kurabileceklerine inandığını ya da en azından ihtimaline açık olduğunu gösterdi.
Rahip Andrew Greeley'in Ulusal Görüş Araştırma Merkezi'ndeki bir anketi, 42’in yetişkinlerin yüzde ’sinin“ ölen biriyle gerçekten temasa geçip gelmediklerini ”sorduğunu göstermiştir. Greeley, 1990'lerde ölümden sonra yaşama inandığını 1970'lerde olduğundan daha fazla Amerikan yetişkininin yaşadığını belirtti. Roper araştırmaları, Amerikalıların yaklaşık beşte birinin ölen insanların yaşamla iletişim kurabildiğine inandığını gösteriyor. Amerikalıların sadece yarısı, bazılarının ölülerle iletişim kurabilme olasılığını tamamen dışlıyor.
Ölüm Sonrası İletişim (ADC)
Psikolog Louis LaGrand, New York Eyalet Üniversitesi'nde profesör emekli ve keder konusunda bir uzman. Ölüm sonrası iletişim veya ADC denilen şeyleri araştırmaya artan ilgiden bahseder. LaGrand'ın kendisi “bazen altıncı algımız” olarak da adlandırılan sezgisel fakülteler gibi görme, duyma, dokunma ve koku alma duyularını içeren “ADC deneyimleri hakkında çok sayıda hikaye duydu. Her hikaye merakımı uyandırdı ve bu karşılaşmaların anlamları hakkındaki inançlarımı yeniden değerlendirmeme neden oldu. ”
LaGrand, kendisini “en iyi ihtimalle, sıra dışı veya sıradışı fenomenler üzerine tedirgin etmeyen, ümitsiz bir şüpheci” olarak nitelendirdi: yabancı, bilinmeyen ya da bilinmeyen için yenim yok. Ölüm sonrası iletişim hikayeleri onu değiştirdi. “Bilime güzel bir saygı duymaya devam ediyor. Bizi uzun bir yol kat etti - ancak yeterince uzak değil çünkü veri toplamadaki beş duyuya özel güvenme yöntemi, öznel deneyimin zengin kanıtlarına karşı da belirleyicidir. ”LaGrand’ın kendisinin, daha sonra hiç bir deneyime sahip olmadığını vurguluyor. ölüm iletişimi.
ADC’leri bir hayvanla birlikte olan insanlar tarafından söylenen fıkraları gerçekten nasıl açıklarız? Acı çekenler tarafından arzulu düşünce? Ama sonra, hayattayken bir şey duyan ve görünüşte bir hayvan iletişimcisine tekrar eden bir köpeğin belirli “alıntılarını” nasıl açıklarız? Donald McCaig'in havlayan ve McCaig'in ayrılmakta olan paket üyesinin varlığını hissettiğini hissettiği gibi tepki gösteren köpekleri nasıl açıklanır?
Bunlar kesinlikle öznel olarak cevaplanacak sorulardır - bir şekilde ampirik kanıtlar arayan bilim adamları, inananlar ve bir başkasıyla manevi ve paranormal olanlar için açık. Yine de, bu iki kamp arasında bazı yakınsama işaretleri var. Kuantum fiziği teorileri, manevi düşüncenin ili olan evrenin birliği ve birbirine bağlılığı hakkındaki fikirlerle örtüşmektedir. Yöresel olmama ilkesi nesnelerin mesafeye ve zamana bakmaksızın birbirlerini etkilediğini söylüyor. Bağlandıktan sonra her zaman bağlı. Dolaşma ilkesi, bu bağlantıların kalıcı olduğunu göstermektedir. Öyleyse sonsuza dek bağlı, ruhların dolaşmış olduğunu düşünebilir miyiz?
Ruhun Gücü
Şu an emin olduğum bir şey var: bir ruh meraklı bir şeydir. Görülemez veya dokunulmaz, ancak beş duyunun duyumundan daha derin hissedilir. Brio'yu içimdeki o alanda gerçekten hissettiğimde hiç şüphe yok. Bu kendi içinde bir ölçü ve ölçekten öte minnettar olduğum bir ders. Ne duyduğunu dinlemek için Brio'yu “duymak” istiyordum. Belki de her köpek, o özlemde benim kadar zorlanmayacak. Fakat eğer onları almaya hazırsak, gerçek ve derin bir insan-hayvan bağlantısının armağanı hepimiz için vardır.
Gerçekten dinlemeyi öğrenmek için aşağı geliyor. Biri, bir köpeğe veya başka bir hayvana üstünlük konumundan yaklaşamaz - tüm konuşmayı yapan üstün bir varlığa. İnsanların dost hayvanlarımızdan öğrenecek çok şeyimiz var; Bunu tanımamız gerek. Bizim kültürümüz, yine, her zaman bu tutumu desteklemez. Bu yüzden bekçi olmaya ihtiyacımız var, bir köpekle ilişki kurarken tutumumuzu izliyoruz. Alçakgönüllülük geliştirmek için bir kalitedir. Bu, dinlemeyi öğrenmedeki teslimiyetin bir parçası.
Anladığım şey, fiziksel olmayan bir boyutta sevdiğim varlık ile gerçek, meraklı, bazen anlaşılmaz bir etkileşim olduğudur. İnsan ruhun içinde bir hayvanın varlığını tecrübe ettiğinde, ampirik kanıt ihtiyacını ortadan kaldıran bir tür bilgi vardır. Şimdi, hiç şüphem olmadan, Brio'nun benim ve her zaman benim ruh köpeğim olacağını biliyorum.
© 2018, Elena Mannes tarafından yapılmıştır. Tüm hakları Saklıdır.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı.
Ayı ve Şirket, izinde: www.InnerTraditions.com
Makale Kaynağı
Soul Dog: Hayvanların Manevi Yaşamına Yolculuk
Elena Mannes tarafından
Ölümcül bir araba kazasının ardından arkadaşlık arayan, ödüllü bir televizyon gazetecisi ve yapımcısı Elena Mannes ilk köpeğini almaya karar verdi. Ama köpeği Brio ile bulduğu şey, fiziksel ve ruhsal dünyalarının temellerini sarstı, onu ruhsal kökenlerinin doğasını keşfetme ve ölümden sonra bile, kavgalar arası iletişim olasılığını düşünmeye ve aramaya yöneltti. Son günleri ve geçtiğinden sonra yazara yazdığı mesajları da dahil olmak üzere, Brio'nun tüm hayatını ve öbür gününü kapsayan bu kitap aynı zamanda Mannes'in insanlarla hayvanlar arasındaki kırılmaz bağın yeni bir anlayışını sunan, hayvanların ruhsal yaşamına yönelik incelemelerini de incelemektedir. .
Yazar Hakkında
Elena Mannes, ödülleri altı Emmy Ödülü, bir George Foster Peabody Ödülü, iki Yönetmen Guild of America Ödülü ve dokuz Cine Golden Eagles'tan oluşan bağımsız bir belgesel yönetmeni / yazar / yapımcıdır. CBS, PBS, ABC ve Discovery Channel için dizi ve belgesel yazmış, yönetmiş ve yapımcılığını üstlenmiştir. Şaşırtıcı Hayvan Zihin ve PBS primetime özel Müzik İçgüdüleriKitabının yazılmasına yol açan, Müziğin Gücü. Adresindeki web sitesini ziyaret edin https://www.souldogbook.com/
Bu Yazarın Başka Bir Kitabı
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = 0802778283; maxResults = 1}
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = köpek iletişimi; maxresults = 2}