Izahat
“Sineklerin Tanrısı”, günümüzde bir atom savaşı esnasında, tenha bir adaya düşen bir avuç okul çocuğunun, geldikleri dünyanın tüm çağdaş törelerinden uzaklaşarak, insan yaradılışının temelindeki korkulu bir gerçeği ortaya koymalarını dile getirir. Konusu, R. M. Ballantyne’ın Mercan Adası benzer biçimde eşi olmayan bir mercan adasının cenneti çağrıştıran ortamında başlamış olan bu roman, modern toplumlardaki çöküntünün, insan yaradılışındaki köklerini gözönüne sermek amacıyla Mercan Adası’ndaki duygusal iyimserlikten apayrı bir yönde gelişir. Çağdaş insanoğlunun yüreğinde gizlenen karanlığı deşerken “Sineklerin Tanrısı”; daha oldukca Conrad’ın kısa romanı “Karanlığın Yüreği”ni çağrıştırır. Golding’in romanındaki çocuklar da başlangıçta tıpkı Kurtz benzer biçimde, çağdaş toplumun baskılarından uzak bir örnek seviye oluşturmak isterlerken, gitgide hayvanlaşır, korkulu bir kişiliğe bürünürler. Bu yönüyle Sineklerin Tanrısı’nın Mercan Adası ile diğer tenha ada serüvenlerinden ayrılmış olduğu en mühim nokta, tenha ada yaşamının çetin güçlüklerini ya da mutluluğunu anlatmaktan daha oldukca, bir insanlık durumunu, kişiler arasındaki çatışma vasıtasıyla ortaya koymaya çalışmasıdır.