55 yaşındaki Mohammad Shafi Dar, yarık adı verilen bir söğüt parçasını alıp dikey bir şerit testereye yerleştirerek tahta bloktan bir V-eklemi kesip 45 yaşındaki meslektaşlarından biri olan Mohammad Yousuf Bhat’a veriyor. , mekanik bir planya üzerinde daha fazla modifikasyon için.
Hem Dar hem de Bhat, Hindistan yönetimindeki Keşmir’in Anantnag bölgesindeki bir kasaba olan Bijbehera’daki bir kriket sopası fabrikası olan Model Sports Industries için kriket sopası yapan kişilerin bilindiği üzere pod-tıraşçıdır.
Dar, babasının izinden giderek gençken Himalaya bölgesindeki milyonlarca dolarlık kriket sopası endüstrisine katıldı.
Sektör, Uttar Pradesh, Haryana, Bihar ve Jharkhand gibi Hindistan’ın farklı yerlerinden Keşmir’e gelen göçmen işçiler de dahil olmak üzere 100.000’den fazla kişiye gelir sağlıyor.
İşlerini kaybetme korkusu
Dar, kırk yıllık kariyerinde ilk kez, esas olarak İngiltere ve Keşmir’den gelen kriket sopalarının hammaddesi olan söğüt kıtlığı nedeniyle işini kaybetmekten korkuyor.
Söğüt ağaçlarının gövdeleri öncelikle üretilecek yarasanın boyuna göre boylarda kesilir. Gövde bölümleri daha sonra daha tanıdık bir kriket sopası şekline dönüştürülmeden önce bir çekiç ve kama yardımıyla bölünür.
Dar, Amerika’nın Sesi’ne verdiği demeçte, “Bütün bu yıllar boyunca, işimi kaybetme konusunda hiçbir zaman kendimi güvensiz hissetmedim, ancak son birkaç yılda yarasa üretimi kademeli olarak azaldı, bunun sonucunda mülk sahipleri çalışanlarını işten çıkarıyor” dedi. “Bu atölyede yarım düzine erkek işinden oldu” diyen Demir, diğer birçok fabrikada da durumun benzer olduğunu sözlerine ekledi.
Dar, işten atılan yetenekli zanaatkarların onlarca yıldır yarasa yaptığını söyledi.
Dar, “Ateşlenen pod-tıraş makinelerinden birkaçı geçici işçi olmaya devam etti, diğerleri tarım sektörüne katıldı ve geri kalanı kum kazıcı oldu” dedi. Yerel halkın yanı sıra göçmen işçilerin de zor zamanlardan geçtiğini sözlerine ekleyerek, “Herkes vasıflı bir zanaatkardan geçici işçi veya çiftçi olmak için çizgiyi geçemez” dedi.
Malzeme sıkıntısının arkasında
Keşmir vadisini Hindistan’ın geri kalanına bağlayan ulusal karayolu boyunca, 400 fabrika, yolun her iki tarafına yığılmış söğüt yarıkları ile ziyaretçilerini karşılıyor.
Keşmir Kriket Sopası Üreticileri Birliği başkanı Fayaz Ahmad Dar, Amerika’nın Sesi’ne verdiği demeçte, bölgedeki ağaçların hızla kesilmesi ve yeni söğüt ağaçlarının dikilmemesi nedeniyle hammadde sıkıntısının beş yıl önce başladığını söyledi.
Dar, “Bugün fabrikalarımızda arzın yalnızca yüzde 50’sini alıyoruz” dedi. İşletmemiz tamamen ihmal nedeniyle yok olmanın eşiğine geldi” dedi.
Dar, yerel çiftçilerin söğüt yerine kavak veya kavak ağacı diktiklerini çünkü bunların hızla büyüdüğünü ve kontrplak fabrikaları tarafından talep edildiğini ve onlara daha hızlı para kazandırdığını söyledi.
Dar, Amerika’nın Sesi’ne verdiği demeçte, “Kendi seçimleri olduğu için söğüt dikmedikleri için yerel çiftçileri suçlayamayız.” “Hükümetin, 1 milyar rupi değerinde gelir elde ettiği için Keşmir yarasa endüstrisine yeni kan enjekte etmek için mümkün olan en kısa sürede harekete geçmesini bekliyoruz. [$12.1 million]dedi.
Dar, Keşmir söğüt yarasalarının İngiliz söğütünden yapılanlardan daha uygun fiyatlı olması nedeniyle küresel pazarın yaklaşık %70’ini sağladığını söyledi.
Dar, “Kaliteli bir İngiliz söğütünün fiyatı 300 dolardan başlıyor ve 1.500 dolara kadar çıkabiliyor, ancak yerel olarak üretilen aynı kalitede yarasaların fiyatı 50 dolardan başlıyor ve 500 dolara kadar değişiyor” dedi.
“Bu nedenle, kriket oynayan uluslara ait insanlar sopalarımızı satın almayı tercih ediyor, bu da Keşmir’i dünyanın en büyük kriket sopası ihracatçısı yapıyor.” – oynayan ülkeler.
GR8 Sports’un Anantnag’ın Sangam semtindeki yeni atölyesinde, ortak sahip ve üretim başkanı Niaz Ul Kabir, her sopanın kendi markasının standartlarına göre üretilmesini sağlıyor.
Kabir, GR8 Sports pazarlama temsilcilerinin GR8 Sports sopalarını test etmek için birkaç uluslararası kriket oyuncusuyla görüştüğünü söyledi. Kıdemli kriket oyuncularından gelen yanıtın, onları uluslararası kriketin yönetim organı olan Uluslararası Kriket Konseyi’ne başvurmaya ve uluslararası kriket oyuncularının ürünlerini kullanabilmeleri için onay almaya teşvik ettiğini söyledi.
400 fabrikadan 50’si kapandı
Keşmir kriket sopası endüstrisi paydaşları, 400 fabrikadan 50’si hammadde kalmadığı için atölyeleri kapattığı için Keşmir hükümetine başvurdu.
Kashmir Kriket Sopası Üreticileri başkanı Dar, “Keşmir Ticaret ve Sanayinin onurlu müdürü ile görüştük ve yarasa üreticilerinin karşılaştığı sorunları vurguladık” dedi. “Yönetmene, sporun son on yılda 10 ülkeden 100’den fazla ülkeye yayılmasının ardından küresel olarak artan kriket sopası talebiyle ilgili gerçekler ve rakamlar sunuldu” diye ekledi.
Dar, üreticilerin, hükümetin Keşmir’de söğüt ağaçlarının dikilmesi için birden fazla yer belirlemesini istediğini söyledi.
Dar, toplantının ardından bölümün, Keşmir’deki Sher-e-Kashmir Tarım Bilimleri ve Teknolojisi Üniversitesi Orman Fakültesi ile birlikte birçok yarasa üreticisine 1.500 söğüt fidanı dağıttığını belirterek, “Hiçbir şekilde karşılamak için yeterli değil” dedi. gereklilik.” Dar, bir üreticinin yıllık talebinin 10 bin ila 15 bin ağaç olduğunu sözlerine ekledi.
Amerika’nın Sesi, Keşmir Ticaret ve Sanayi Müdürü Saloni Rai’den sektör temsilcilerine yanıtını istedi. Şu anda konuyla ilgili yeterli bilgiye sahip olmadığını ve verileri iyice inceledikten sonra yorum yapacağını söyledi.