Hiç Kimse Gerçekten Ölmez
Yeni N.E.R.D. albüm konuklarla dolu: Rihanna, Kendrick, Gucci, 3000, M.I.A., Wale, Ed Sheeran. Hepsi, protesto müziği denemelerinde zaman zaman etkisiz kalan bir albümü yükseltmeye yardımcı oluyor.
1978'de, bilim kurgu yazarı Douglas Adams, bir tür yıldızlararası Long Island Buzlu Çayı hayal etmeye çalışıyordu - evrenin tüm uzaylı ırklarını eşit derecede çöpe atabilecek bir içecek. Karışımına Pan Galaktik Gargara Patlayıcı adını verdi ve radyo dizisinde Otostopçunun Galaksi Rehberi , bir tane tüketmenin, beyninizi büyük bir altın tuğlaya sarılmış bir dilim limonla parçalamak gibi olduğunu kaydetti.
Adams'ın mükemmel bir şekilde tanımladığı şey, bir N.E.R.D. dinleme deneyimiydi. bekar: çoğu zaman dayanılmaz derecede acı veren şeyde bulunabilecek tuhaf, içgüdüsel zevk. Lapdance, Everyone Nose, She Wants to Move: Bu şarkıları beğenmiş olsanız bile (ki ben de sevdim), ritimlerin aptalca kışkırtmasına, tekrarlayan korolarının gürleyen sadeliğine tepki veriyordunuz.
N.E.R.D.'nin yedi yıl aradan sonra orijinal şarkılardan oluşan ilk albümünün ilk single'ı olan Lemon'ı bu listeye Rihanna olmasa da ekleyebilirsiniz. Yükselen birkaç konuk yıldızdan ilki Hiç Kimse Gerçekten Ölmez , Future , Gucci Mane , Wale , Kendrick Lamar (iki kez!), André 3000 , M.I.A. ve hatta Ed Sheeran. Bu ilk N.E.R.D. bu kadar geniş bir konuk listesini içerecek şekilde kaydedin. Pharrell Williams, Chad Hugo ve Shae Haley'den oluşan üçlünün yeni albümlerinde aldıkları en iyi kararlardan biri de bu iyilikleri aramaktı.
İlk zamanlarda, Williams ve Hugo'nun ikilisi Neptunes, perküsyon tavaları, şekerlenmiş örnekler ve negatif boşluk toleransı ile rap'i ilerletti. Ama N.E.R.D. Bu web sitesinin bir zamanlar söylediği gibi, Pharrell'in tüm en kötü fikirleri için güvenilir bir depo olarak genellikle reddedilir. Ve daha az N.E.R.D. şarkılar, B-yüzleri, genellikle süper yapımcıların bir A-lister sunmaya cesaret edemeyecekleri artıklardan bir araya getirilir. Yine de, özellikle 2002'lerde Arayışta… ve 2008'ler Sesleri Görmek , oyuncaklarını kıran ve atılan parçalardan pürüzlü şeyler yapan bu soylu pop mühendisleri hakkında heyecan verici bir şey vardı, bugün gördüğümüz tür karışımını öngören yaratıcı küçük rock ve rap birleşmeleri.
Ne yazık ki grubun özür dileyenleri için (bunlara Tyler, Yaratıcı, Frank Ocean ve ben de dahil), bir yeni uyandım Pharrell, çalışma modunun Hiç Kimse Gerçekten Ölmez aktivist şıktır. Bu oldukça feci bir görünüm. Haberleri gördün mü ya da ülkemi kim yönetiyor bilmiyorum ama bu gerçek bir bok şovu, dedi. Gardiyan son günlerde. Ben hayatımda böyle çaresizlik görmedim. Kimin çaresizliğinden bahsettiği sorusunu bir kenara bırakırsak, Pharrell burada bir protesto kaydı yapacak kadar donanımlı görünmüyor ve bir tane yapmakla da ilgilenmiyor. Bu, buradaki daha iyi şarkıların bile, ciddiyetteki bıçaklarla sakatlandığı ve parodi gibi görünecek kadar anlamsız olduğu anlamına gelir. Deep Down Body Thurst, görünüşte Başkan Trump'a yönelik bu beceriksiz salvoyu içeriyor: Ah, kaçamayacaksın/İslam'a davranış şeklin/Ah, kaçamayacaksın/İsa kollarını açacak/Ah, kaçamayacaksın (hey hey)/Bay. Oz Büyücüsü.
Yine de, albümün ilk yarısı nispeten güçlü geliyor, neredeyse yalnızca Lemon ve Kendrick'in B.O.B.-era OutKast'ı Don't Don't Do It'de kanalize eden dengeli Rihanna mısrasıyla güçlendiriliyor. Keith Scott Geçen yıl Charlotte, N.C.'de polis tarafından ölümcül şekilde vurulan siyah adam. Şarkı sözlerini akort edin ve Deep Down Body Thurst acil ve akılda kalıcı, Neptünlerin uzun süredir tercih ettiği düşük tempolu piyano akorlarıyla açılıyor ve karışıma bas, davul ve Spymob tarzı gitar akorları eklendikçe kendini yavaşça pompalıyor.
Fakat Hiç Kimse Gerçekten Ölmez Whac-a-Mole'daki asil başlı yaratıklar gibi eski fikirler kafalarını kaldırırken yarı yolda bir duvara çarpar. Grup uzun zamandır araları seviyor ve burada bazı iyilerini sunuyor. Voilà eğlenceli küçük bir ilahi içerir. Rollinem 7'lerin ortasındaki melodi, André 3000'in mısrasını engellese de, iyi bir arasöz yapıyor. Ancak Pharrell'in sabırsızlığı, en kötü şarkıları da orantısız bir şekilde şişiriyor. Rekorun en düşük seviyesi olan Esp, beş buçuk dakika boyunca bas patlamalarının ve kötü şarkı sözlerinin dumanıyla çalışır. Ve normalde salakça olan Lightning Fire Magic Prayer'daki melodiler için yumuşak bir nokta geliştirmek mümkün olsa da, yaklaşık sekiz dakika uzunluğunda olması için hiçbir sebep yok. Başka bir yerde, hem Lemon'da hem de Lifting You'da Drop It Like It's Hot-style bubble pops'a gerçekten ihtiyacımız var mı? Ya da müzikal olarak Britney hayranlarının 2001'de duymadığı hiçbir şey sunmayan, pandering Secret Life of Tigers gibi bir şarkı?
Belki de en çarpıcı olan bu Hiç Kimse Gerçekten Ölmez : Future Sound'un bu eski mimarlarının geçmişlerinin hizmetçileri haline gelme şekli. Önceki kayıtlarındaki zayıflıklar (bunun dışında Hiçbir şey değil , ki her iyi N.E.R.D. Hayranlar görmezden geliyor) tamamen ete kemiğe bürünmemiş olsalar bile yeni yönlere işaret eden fikirlerden geldi. Grup, konuk listesindeki kan infüzyonlarıyla geçindiği için burada, daha iyi şarkılar bile geri dönüştürülür. Bu kadar uzun süre oyunun dışında kalan N.E.R.D. antenler havadaki ekstra müzikal bir şeyi yakaladılar ve eski seslerini onun etrafında oluşturdular. Ne yazık ki, beceriksiz, burnu havada mesajı sizi şarkılarının çoğundan daha sert vuran bir direniş yemi parçası haline getiriyor.Eve geri dön