Moğolların ayrılmasından bu yana dört yıldan fazla bir süre geçti, iş ve özen dolu. Ülke yavaşça kaçak ve bozulmaya uğradı ve içine işgal altında kaldı. Hayvancılığın zaten inliyor olduğu köyler yeniden inşa edildi, büyük şehirler kısmen restore edildi, ancak her birinde çeşitli binaların bulunduğu yerde büyük aralıklı kel noktalar vardı. Moğolların ayrılmasından sonra, kendi kendine atanan yöneticilerin derhal doldurmaya başladıkları, Rusya'nın kuzeyindeki Yaroslav Vsevolodovich ve kardeşlerinin çabaları ve çalışmaları sayesinde bu kaderden kaçan Güney Rusya'nın aksine. O korkunç kışın Moğol süvarileri tarafından kaba bir şekilde ezilmiş görünen yaşam, küllerdeki çimen gibi dışarı çıkmaya başladı.
Ama yine de her şey yanlıştı. Uzun ticari karavanlar bahar nehirleri boyunca hareket etmediler, kışın beslenen pek çok el arabası kış aylarında gitmedi, her şey daha da küçüldü ve halkın kendisi daha da küçüldü. Ve hala her baharda kar yağmasından sonra, burada ve orada işgalden bu yana gömülü olmayan insan iskeletleri var.
Yaroslav, kardeşi Yuri'den farklı olarak, hem hayatını, hem de kadrosunu ve sadece bir oğlunun öldüğü ailesini (Tver yakalandığında) kurtarmayı başardı. Chronicles, adını bile kaydetmedi. Yaşayan yedi oğlu vardı: İskender, Andrei, Mikhail, Daniel, Yaroslav, Konstantin ve en genç sekiz yaşındaki Vasili. Güçlü bir kök başlatıldığı söylenebilir, hanedanın en az bir neslin devamı ile sağlandığı söylenebilir. Aynı zamanda, Alexander yirmi yıllık dönüm noktasını geçti, zaten evliydi ve babasının çıkarlarını, Moğolların işgalinden sonra Rusya'da hem servet hem de nüfus açısından hem de hem de askeri yeteneklerde büyük bir farkla ortaya çıkan bir şehir olan Novgorod'a çıkardı. Ayrıca yetişkin bir yeğeni Vladimir Konstantinovich ve iki küçük erkek kardeş Svyatoslav ve İvan da vardı. Yaroslav'nın bir diğer kardeşi Vladimir, Usvyatom 1227 savaşından kısa bir süre sonra 1225'te öldü.
Yaklaşık olarak bu resim, Vladimir Batısı'nın gözünde, Khan Batu'dan merkezindeki onu ziyaret etmeye davet edildiğini belirten bir mesaj aldı.
Politikacının yeteneği, büyük ölçüde elde edeceği hedefleri doğru bir şekilde belirleyebilmekte ve başarılarının sırasını belirleyebilmektedir. O anda hangi hedefler Yaroslav'ı belirleyebilir?
Gücün hacminden memnun olduğu görünüyor - aslında, onlar Daniel Galitsky ile Rusya'yı böldüler ve açıkça Yaroslav lehine: Kiev, Novgorod ve Vladimir ona, Galich ve Volyn'e - Daniel'e aitlerdi. Smolensk prensliği aslında, Yaroslav tarafından kontrol ediliyor ve Çernigov harabe altında, yaşlı Mikhail Vsevolodovich büyük çapta aktif eylemlerde bulunmakta zorlanıyor ve oğlu Rostislav, Macaristan'a Rusya'dan daha fazla önem veriyor. Böyle liderlerle, prensliğin hızlı bir şekilde yeniden canlandırılması beklenmemelidir.
Dolayısıyla, Yaroslav'nın isteyebileceği tek şey mevcut durumu korumaktır. Bölgedeki o andaki keskin değişimleri tehdit edebilecek tek güç Moğollar'dı çünkü diğer tüm dış politika sorunları, en azından yakın gelecekte çözüldü - İskender, İsveçliler ve Almanlarla savaşmayı başardı ve Yaroslav kendisi de Litvanyalı tehdidini çözdü.
Yaroslav Moğollarla güç çatışmasını sürdürme fikrine sahip olabilir mi? Tabii ki yapabilirdi. Onlara ne karşı çıkabilir? Aslında, Smolensk ve Novgorod, işgalin perişan olmadığı, aslında kolunun altındaydı. Ancak Smolensk zayıftı, kendisi de batıdan Litvanya'dan güçlü bir baskıya maruz kaldı ve yardıma ihtiyacı vardı. Büyük askeri birlikler harap olmuş bölgelerden birleştirilemedi, ancak Rusya askeri sınıfının çoğunluğu işgal sırasında öldü, çok az sayıda profesyonel ve iyi silahlı asker kaldı, orta ve genç komutanlık görevlilerinin kayıpları neredeyse onarılamazdı. Hazırlanmak ve bu ve başkalarının yıllar sürmesi gerekir. Tüm seferberlik kaynakları ülke dışına tamamen sıkışmış olsa bile, çarpışmanın sonucu bozkır sakinleri lehine önceden belirlenmiş olabilir, ancak Moğolların bir ordusu mağlup edilebilse bile, kayıpların ülkenin batı sınırlarını savunmanın mümkün olmadığı kadar büyük olması muhtemeldir. ilk ordu ikinci olabilir ... Litvanya hala çok tehlikeli bir rakip gibi görünmüyor, Gediminas ve Olgerd altında yayılacak olan güçler henüz tam olarak uyanmamış, ancak Novgorod sınırındaki Katolikler büyük bir tehlike. Bu, yaşamının çoğunu Novgorod için mücadele etmeye ve Novgorod'un çıkarlarına adayan Yaroslav. Çok iyi anladı. Artan değerden anlaşıldığı gibi, bir başka askeri yenilgide, Almanlar veya İsveçliler tarafından kaçınılmaz bir saldırı geçirecek olan ve düşebilecek olan Novgorod. Bu durumda kendi deniz ticareti kaybedilecek, daha zor bir şeyle gelmek zorlaşacak.
Sonuç olarak, sonuç - Rusya ile Moğollar arasındaki askeri bir çatışma, artık Rusya’nın yalnızca doğu komşularından daha tehlikeli olan komşularının ellerinde oynayacağının garantisidir.
Bundan bir sonraki sonuç - Han oranına gidip, tercihen sendika hakkında barış görüşmesi gerekir. Ne pahasına olursa olsun, kendinizi doğudan koruyun ve tüm kuvvetlerinizi batıdan savunmaya atın.
Bu niyetlerle, o zamanlar 10 - 11 yıllarında olabilen oğlu Konstantin'i yanına alan Yaroslav Vsevolodovich’in Batu’nun merkezine gitmiş olduğu anlaşılıyor.
Şimdi şu anki duruma 1242'te otuz iki yaşında olan Moğol hanının bakış açısıyla bakmaya çalışalım.
Cengiz Han, Subadei, Batu. Ortaçağ Çin çizimi.
Güç ve hırsla doluydu ve kardeşi Ordu gönüllü olarak kendi mezunu olan Batu'dan vazgeçtikten sonra, Chinggis'in kalan oğullarının son oğlu amcası Ogedei'nin doğrudan ve en yakın varisiydi.
1238’te, Kolomna’nın savaşı sırasında Ruslar, görünüşe göre, Cengiz Han’ın küçük oğlu Han Kulkan’ın tümenini yenmeyi başardılar, savaşta Kulkan kendisi öldürüldü. Şimdiye dek Çingizitler savaş alanında ölmedi, ilk Kulkan oydu. Özellikle Rusya, kuzeydoğu, beceriksiz de olsa direndi, ancak kararlı ve çaresizce. Birliklerdeki kayıplar çok ciddiydi ve yürüyüşün sonunda tümörlerin kompozisyonunun yarısına ulaştı. Ve Kozelsk'in yakınında küçük düşürücü durmak, bir karmaşa ile dünyadan koptuğunda Batu, kuzeni Kadan ve Buri'deki yeğeninin bozkırlarından yardım bekledi - sürekli etrafa bakacak - Ruslar yorgun, aç ve sindirici ordusunu bitirecek mi? O sırada kolomna altında Kulkan tumen'ın ezici bir saldırısı gören tepenin arkasından fırlayan, mızraklı uzun atlarda, ağır silahlı Rus savaşçıları kendilerini sundu mu? Sonra Ruslar gelmedi. Ya sen gelirsen?
Güney Rusya’nın fethi daha kolaydı, ancak Kiev yakınlarındaki kayıplar da korkunçtu, ancak bu şehrin cezalandırılması gerekiyordu, büyükelçileri de öldürüldü, bu da affedilmeyecekti. Kalan şehirlere daha kolay verildi, ama yine de her kuşatma ve küçük çatışmalar kayıp getirdi.
Batu'nun kendisi Legnica savaşında değildi, fakat astlarının raporlarını dikkatlice duydu. Özellikle kendilerini disiplinli, deneyimli ve usta bir savaşçı olarak gösteren Avrupa şövalyeleri (Tapınakçıların ve Teutonların küçük birlikleri Legnica savaşına katıldı) hakkında. Bu savaşta onlardan daha fazla olsaydı, savaş farklı biterdi.
Ve şimdi, onlar tarafından mağlup edilen Ruslar, bu şövalyeleri donmuş bir gölde bir yere çarptılar, onlardan şehirleri ve kaleleri alarak. Rusya topraklarında fethedilmediği şehirler kaldı ve bunlardan biri Vladimir ve Kiev tarafından alınan ve yağmalananlar kadar büyük ve zengindi. Rus kuvvetleri hala kaldı.
Doğuda işler gün geçtikçe kötüye gidiyor. Batı kampanyasında isyan, şimdi kişisel bir düşman, kuzen Guyuk büyük hanlara işaret ediyor ve görünüşe göre annesi Turakina tarafından desteklenerek kurultai kazanacak. Kurtağa kendin gidemezsin - seni öldürürler. Fakat eğer Guyuk seçildiyse, kesinlikle Batu'yu ona arayacak ve gitmek zorunda kalacaksa, aksi takdirde kazanmak isterse birçok askere ihtiyaç duyacağı bir savaş olacak.
Şimdi üç Rus prensini çağırdı. Rus topraklarında kime güvenebileceğini seçmek zorunda kaldı.
Bunlardan ilki, Rus prenslerinin ailesinin en büyüğü olan Torzk'un altına girdiğinde başı Burnday tarafından kendisine getirilen Prens Yuri'nin kardeşi Yaroslav.
Büyük olasılıkla, o zamana kadar Batu muhaliflerinin soylarının çok iyi farkındaydı, bu tür bilgiler Moğollar ve mükemmel çalıştıkları zekâ için özel bir öneme sahipti. Yaroslav Vsevolodovich’in Rurik’in bilgisinin geri kalanının kıdemlilikleri konusundaki tartışmasızlığı, bu şecere bilgisinden kaynaklanıyor, çünkü Yaroslav, genel prensiplere göre, babadan oğula değil, erkek kardeşten (erkek kardeşten sabaha kadar) mirasın geri kalanı Rurik’in onuncu kabilesini temsil ediyordu. , altında durdu. Örneğin, Chernigovlu Mikhail Rurik'in onbirinci kabilesini temsil ediyordu, yani Yaroslav bir yeğendi ve Daniil Galitsky genellikle onikinciydi, yani Yaroslav bir torun idi. Yaroslav'nın klandaki kıdem hakkı, Batu'nun haklarıyla tamamen aynıydı, bu yüzden khan onları özellikle ciddiye almak zorunda kaldı.
Ayrıca, Yaroslav müttefiklerine sadık ve düşmanlarına karşı konulmaz bir savaşçı, deneyimli bir askeri lider olarak bilinir. Bir rakibe sahip olmak kötü, ama iyi - bir müttefik. İşgal sırasında Yaroslav’nın kendisinin olması çok önemliydi. оружия Moğollara karşı yükselmedi, ancak kenti Pereyaslavl ve onlara direniş önerdi.
Ve Batu için en önemli şey, muhtemelen Yaroslav topraklarının batıya, muhaliflerinin toprakları - Litvanya ve Yaroslav'nın sürekli bir savaş sürdürdüğü Teutonik Düzen'e yakın bir şekilde sınırlanmasıydı. Bu, Yaroslav'nın doğuda barışla gerçekten ilgilendiğinin bir garantisi olabilir.
İkincisi, Chernigovlu Mihail. Aslında, aklından kurtulan yaşlı bir adam (Mikhail derin altmışın üzerindeydi), Kiev'deki büyükelçilerini öldürdü ve daha sonra kuşatma beklemeden askerlerinden kaçtı. Kişi böyle bir müttefike güvenemez - ilk fırsatta, herhangi bir korkak gibi ihanet eder, ayrıca, büyükelçilerin öldürülmesi için ölümü hak eder ve idam edilmesi gerekir. Üstelik kendisi yaşlı ve oğlu Moğolların yakalayamadığı ve duydukları gibi kırılmasına geri döndüğü, ancak Moğollar krallığı tarafından fethedilmediği Macar Kralı Bela'nın kızı ile evlenecekti. Bu müttefik rolü için aday açıkça uygun değildir.
Üçüncüsü, Galiçya'lı Daniel. Kırk iki yıllık prens, tüm yetişkin hayatı, babasının mirası için savaştı, onu aldı ve şurada şehri, Batu Babürleri tarafından yağmalandı. Suzdal Prensi Yuri'nin de Moğol ordusundan kaçması ve Avrupa'da zaman geçirmesi nedeniyle savaşı kabul etmedi. Daniel, belki de Yaroslav kadar doğrudan ve açık değil, aynı zamanda sadık bir müttefik ve tehlikeli bir rakip olan deneyimli ve başarılı bir savaşçıdır. Prensliği, Moğollar tarafından fethedilmeyen Polonya ve Macaristan'a yakın bir şekilde birleşmişti ve Daniel'in bu krallıklarla ilişkileri, Litvanya, Almanlar ve İsveçlilerle olan Yaroslav ile olan kadar belirsiz değildi. Onlarla birlikte, Daniel Moğollara karşı ittifakta iyi bir şekilde bir araya gelebildi (daha sonra birkaç kez yapmayı başardı, ancak başarılı olmasa da) ve böylesi bir varsayımsal ittifak Moğolları fethedilen toprakların kaybıyla tehdit etti. Bu nedenle Daniel'i gelecekte güvenilir bir ortak olarak görmek zordu.
Bilinmiyor, Batu öyle ya da başka düşüncelerin kafasında olduğunu düşünüyordu, ancak oğlu Konstantin ile birlikte Yaroslav Vsevolodovich, Rus prenslerinin ilki olan 1243'e bahis yapmak için kendisine geldiğinde onur ve saygıyla karşılandı. Uzun kavgalar olmadan Batu, Kiev ve Vladimir ile birlikte Rusya'daki üstün gücünü ona verdi, şerefini verdi ve eve gitmesine izin verdi. Constantine, babası tarafından Karakurum'a, Batu'nun ödüllerinin onayını alacağı büyük Han mahkemesine gönderildi. Konstantin Vsevolodovich, muhtemelen Avrasya kıtasının yarısını batıdan doğuya ve geriye geçmek zorunda olduğu Orta Moğolistan'da bir yerde bulunan Büyük Han'ın merkezini ziyaret eden ilk Rus prensi oldu.
Chronik, Batu ve Yaroslav’nın kararlaştırdığı şey konusunda sessiz kalıyorlar, ancak bazı araştırmacılar, sebepsiz olarak, Moğol hanının ve Rus prensin ilk antlaşmasının haraç kavramını içermediğine inanıyor, ancak Rusya’nın Moğol imparatorluğuna olan bağımlılığını ilke olarak doğruladılar. ve belki de Yaroslav’yı Moğol’lara gerekirse askeri harekatta bulunma zorunluluğu getirmiştir. O andan itibaren, Yaroslav, resmen egemen prens ve tam teşekküllü bir asil olarak resmen Moğol imparatorluğunun bir parçası oldu.
Aşağıda, Yuryevich klanının Rostov şubesinin temsilcileri olan 1244 Batu karargahına gitti: Yaroslav’nın yeğeni Vladimir Konstantinovich, yeğenleri Boris Vasilkovich ve Vladimir Vsevolodovich ile birlikte. Üçü de kısa bir süre sonra handan ödülle geri döndü ve Yaroslav ve üstlendiği kişi olarak Moğol Han'a olan büyük yükümlülüklerini onayladı.
1245'te Prens Konstantin Yaroslavich Büyük Han'ın karargahından döndü. Hangi haberi getirdiği belli değil, ancak Yaroslav hemen kardeşlerini Svyatoslav ve Ivan ile Rostov prenslerini topladı ve Batu’nun karargahına gitti. Bir süre sonra, Yaroslav Batu karargahını Karakorum için terk ederken, diğer prensler eve döndü.
Bu zamandan (önceki değil), kroniklerin Horde haraçının Rus'a ödenmesinin başlangıcını işaretlemesi.