Aynı zamanda yoğun eleştirilere de maruz kalıyor.
Hallengren, "12.000 kişiyi öldürmekle suçlanmanın oldukça zor olduğu açık".
47 yaşındaki Lena Hallengren, Ocak 2019 tarihinde, Sosyal İşler Bakanı olarak atandı ve böylece sağlık hizmetlerinin sorumluluğunu üstlendi. Bir yıldan biraz daha uzun bir süre sonra, covid-19 dünyayı kasıp kavurup diğer şeylerin yanı sıra Alplerden spor tatilciler aracılığıyla İsveç'e ulaştığında ülke tarihindeki en kötü sağlık krizine atıldı.
Şaşırtıcı derecede sakin, ancak geçen yılın çok özel olduğunu kabul ediyor.
"Çok uzun bir yıl oldu. Ve henüz sadece bir yıl oldu. O kadar çok şey oldu ki, toplum muazzam bir şekilde değişti. Halk sağlığı otoritesi, koronadan önceki haline asla dönemeyeceğimizi söyledi. Biri "ha, şimdi ne demek istiyorlar?" diye düşündü."
Aftonbladet'in sorularını yanıtlayan Hallengren, zorlu sürecin devam ettiğini belirtti.
Pişman olduğunuz veya farklı şekilde yapmak isteyeceğiniz bir şey var mı?
"Hayır, aslında değil. Sık sık oturup "şunu yapmalı mıyız?" Diye düşünseydik farklı bir şey olurdu, ama ben hiçbir gün pişmanlık yaşamadım, her gün olabildiğince hızlı koştuğumuzu hissettim. Her zaman çözülecek çok şey vardı."
"Haksız bir imaj"
Çabanızdan memnun musunuz?
"Sanırım hükümet ve İsveç bir millet olarak bir araya geldi ve bunu bizim elimizden geldiğince ele aldı. Öyleyse anlıyorum ki böyle bir sorunun cevabını okuyan biri olarak "evet ama 12.000 ölü, bununla nasıl mutlu olabilirsin?" 12.000 ölüm elbette dehşet verici, ancak küresel bir salgında yaptığımız tüm eylemleri düşünürseniz, bence yıprandık ve gerçekten geri adım atmadık. O resmi üzerimize yapıştırmak istediklerini not ediyorum ama bir gün sonunda eve gittiğimi ve hissettiğimi hissedemiyorum..."
Biraz daha fazlasını yapabilir miydin?
"Evet, her gün böyle hissettim. Şimdi gerçekten eve gitmeli miyim? Akşam 21-22 olabilir ve ikinci paket yemeğimi zaten yedim. Eve yeterince geç dönemediğimi ve yeterince erken kalkamadığımı hissediyorum."
Şimdi aşıların çok yavaş olduğuna dair yüksek şikayetler mi var?
"İsveç'in çok kötü ve yavaş olacağı ve diğer herkesin çok daha iyi olacağı üzücü bir tablo olduğunu düşünüyorum. Bu benim fikrim değil, haksız bir imaj olduğunu düşünüyorum. Bizim sahip olmadığımız bir aşı ile de aşı olamazsınız. Aşı gelmezse sağlık merkezlerine gönderemiyoruz ve sonra birilerini aşılayamıyorlar. Ama aşı gelir gelmez benim fikrim devam edecek."
"Spot ışıkta" öne çıkıp bu kadar halka açık olmak nasıl bir duygu?
"Bu çok saçma bir durum. Bir günden diğerine, kendinizle ilgili, söylediklerinizi veya birisinin söylediğimi söylediğini okumadan bir gazete açamazsınız. Ama paradoksal olarak, sokakta çok az insanla karşılaşıyorsunuz. Bu durumun çok farklı hissettirdiğini söyleyemem."
Uzun günleriniz olduğundan bahsettiniz, bu tempoyla başa çıkabilir misiniz?
"Yapmak zorunda olduğum için yapıyorum. Ama ikinci dalganın düşünceleri beni kemirse de, o yazın çok gerekli olduğunu hissettim. Ama Kalmar'a eve gittiğimde, sessizce telefonu açma, çocuklarla birlikte olma ve köpekle dışarı çıkma konusunda oldukça iyiyim. Örneğin, tüm haber yayınlarını izlemiyorum, o zaman günün her saati izlemem gerekiyor, bu yüzden vazgeçmem gerekiyor."
Boş olduğunuzda işten kopar mısınız yoksa yemek masasında korona konuşur musunuz?
"Sanırım rahatlayabilirim, ama çocuklarıma sorarsanız, muhtemelen koronadan başka bir şeyden bahsettiğimizi düşünmüyorlar. Ama elbette başka şeyler hakkında da konuşmaya çalışıyoruz."
Müzik bir ilgi alanın ve bir koroda söyledin mi?
"Riksdag'da oturduğumda bir koroda şarkı söyledim, eğlenceliydi. Yoksa kocamın şu anda kapatması gereken bir galerisi var ama bu rahatlamanın ve bazı insanlarla görüşmenin ve sergiyi anlatmanın bir yoluydu. Ben de geçen sonbaharda korona kapıcısıydım ki çok fazla insan olmasın. Biraz eğlenceliydi. Kalmar'da büyüdüm. Geçmişte bazen tanınıyordum, ama o zaman insanlar muhtemelen ilerlediklerinde ne söyleyeceklerini bilemiyorlardı. Şimdi fikirleri var ve çoğu cesaret verici çünkü etten ve kandan insanlar. Diğer türden yorumlarda bulunanlar, sosyal medyada insanların gözlerinin içine bakmak zorunda olmayan kişilerdir."
Kalmar'da iş ve ev arasında haftalık gidip geliyorsunuz, sadece Stockholm'de yaşamayı düşünüyor musunuz?
"Akşam altı ya da yediye kadar eve gitmemeyi tercih ederim çünkü bunun için fazla bir neden yok. Bunu yaparsam, yanıma eve bir iş götürür ve oturup belgeleri okurum. Personel olarak, insanlarla takılmanıza izin verilmediğinde biraz ikinci bir aile gibi oluruz. Öğle yemeği yiyoruz, uzakta oturuyoruz ve biraz saçmalayarak sohbet edebiliyoruz."
Pandemi bittiğinde en çok ne yapacaksın?
"Neredeyse söylemeye cesaret edemiyorum, ama bir parti vermek için küçük bir planım var, ama ne zaman açıklamaya cesaret edeceğimi ve o partiyi ne zaman vereceğimi bilmiyorum. Ama tanıdığım herkesi davet etmeyi ve arkadaşlarıma sarılmayı çok isterim."
Kocanız daha önce LO'da çalıştı, işte görüştünüz mı?
"Evet, LO'da olmasa da ama Mikael Damberg başkan olduğunda SSU sendika sekreteriydim. Kocamı basın sekreteri olarak işe aldı."
Bu yoğun yılda Jonas sizin için ne ifade etti?
"Çok şey. İlk Devlet Bakanı olduğumda birlikteydik ve bu da çok şey ifade ediyordu. O zamanlar 28 yaşındaydım ve evet demeli miyim diye merak ettim. O yaşta çok deneyimsizsin. Ayrıca politikayı anlaması da çok şey ifade ediyor, eğer anlamayan biriyle birlikte olsaydım, bu yıl muhtemelen anlaşılmaz olurdu."
"Tutan bireysel hikayeler"
Bir bakan olarak başlayıp genç bir erkek ve kadın olarak içeri girdiğinizde nasıldı?
"Genç ve kız olduğum gerçeğine çok odaklandım. Vurgulanmayacağı bir bağlam yoktu. Kızım Klara 2004'te doğdu, bu yüzden herkesin gözünde altı aylık hamileydim ve belirtmek çok önemliydi. Daha sonra Morgan Johansson'a aynı anda çocukları olduğu için nasıl bir his olduğunu sormayı unutma derdim ama kimse umursamadı. Oldukça zordu."
Spor tatilinde siz ve aileniz ne yapacaksınız?
"Öland'da bir tatil evimiz var ama çocuklar büyüdükçe oraya gittikçe biraz çocuklaşmak istiyorlar. Dört güne kadar dayanabilirler. Sonra sakinleşiriz, hırs, takvimde çok fazla olmaması gerektiğidir."
Hayatını kaybeden 12.000 kişiyi düşünüyor musunuz?
"Nasıl cevaplayacağımı bilmiyorum. Bu bir salgın ve İsveç'in bu virüsten kimsenin ölmeden kurtulması mümkün değil. Ancak çevremde yakınlarını kaybedenler var."
Peki kişisel olarak size mi geliyor?
"Beklenenin daha çok bireysel hikayeler olduğunu söyleyebilirim. Çevremde ebeveynleri ve büyükanne ve büyükbabaları vefat etmiş arkadaşlarım var. Sayılar bir şeydir, ancak insanlar ölü sayısının arkasına saklanıyor."
Görsel kaynak: Aftonbladet
İçerikler: Aftonbladet'ten derlenmiştir.
Semihhan AYDEMİR / İsveç GündemiGüncelleme Tarihi: 13 Şubat 2021, 12:39