Açıkça söylemek gerekirse, mümkün olduğunca kısa bir özgeçmiş haline getirmek için, Sosyal Ağ tüm yıl boyunca gördüğüm en iyi filmlerden biri. Bu, en iyisi olduğunu söylemek için çok erken ve bu sene yayınladığı her filmi izleyebilmem gerekmeden önce bunu etiketlemeyi bile düşünebilirdim, ama kesinlikle orada ve muhtemelen insanlar tartışmaya açılacak. “en iyisi” konuşmaya başlar ve ödüller dolaşmaya başlar.
David Fincher, The Social Network ile iki muhteşem başarıyı yakalamayı başarıyor. Birincisi, biyo-pic gibi hissetmeyen bir biyo-resim yapmasıdır. Çok iyi tempolu ve gerçek bir hikayeye dayanmasa bile, her şey tamamen kurgusal olsa bile, harika bir film olurdu. Konunun yeni ve ilginç olmasına yardımcı olur, ancak Sosyal Ağ'a yakın olmayan gerçek olaylara dayanan bir sürü film vardır. Yaptığı ikinci şey, köklenme için son bulduğunuz belirli bir karakteri olmayan bir film oluşturmaktır. Hikayeyi anlatır ve yorumu doğru olanın izleyicisine bırakır, ki bu cesur bir karardır. Oranlar bu filmin, Facebook'un gerçek kökenlerine dayanan kitaplarda satışlarda daha fazla bilgi edinmek isteyen insanlardan dramatik bir artışa neden olacağı ve bir biyo-fotoğraf için yüksek övgüye neden olacağıdır.
Filmin ihtiyaçlarının gerçek hikayenin gerçeğinden daha ağır basan bir kaç anı vardır, ama bunlar anlaşılabilir, ve gerçek olaylara aşina olan insanların gözlerini dönme konusunda bir an bile olmayacak. Başından sonuna kadar film şok edici derecede iyidir ve birçok yönden bir başyapıttır.
Filmde tasvir edilen olaylar gerçek olaylara dayandığından (biraz kurgulanmış olsalar bile), bu gözden geçirmeyi tamamen spoilerden uzak tutmak zordur. Eğer gerçek hayat olaylarını biliyorsan, o zaman fark etmez ve tabii ki sonda ayrıntıya girmeyeceğim. Yine de, Facebook'un nasıl kurulduğuna dair hikayeyi bilmiyorsanız ve şaşkın kalmak istiyorsanız, aşağıda bazı çok küçük spoiler olduğunu unutmayın.
Hikayeyi “Beğendim”
Yanlışlıkla Milyarderler: Facebook'un Kurucusu, Seks, Para, Dahi, ve Ben Mezerich tarafından İhanet Kitabı'na dayanan Sosyal Ağ, Facebook'un kurgusunun biraz kurgusal ve çoğunlukla olgusal hikayesini anlatıyor. 2003'te Zombieland'ın Jesse Eisenberg'i tarafından tasvir edildiği gibi Mark Zuckerberg, Harvard'da “daha iyi bir yaşam” için okulun eliti tarafından kabul edilmeyi düşünen narsisist, kibirli ve yalnız bir ikinci sınıftı. O da bir dahi oldu. Özellikle sarsıcı bir ayrılıktan sonra, Zuckerberg etkileyici bir bilgisayar kodlaması çekiyor ve birkaç saat içinde öğrencilerden iki kız arasında seçim yapmalarını ve daha iyi aradıklarını seçmelerini isteyen bir web sitesi olan Facemash'ı yaratıyor. Web sitesi Zuckerberg'i okulda sıkıntıya sokar, kadın öğrenci nüfusuyla onu yabancılaştırır, ama aynı zamanda onu Winklevoss ikizleri Cameron ve Tyler'ın dikkatine sunar (her ikisi de Armie Hammer tarafından bir oyuncu olarak Josh Pence kullanarak ek çekimler yapar) ve ortakları Divya Narendra (Max Minghella tarafından oynanır).
Üçlü, web sitesi HarvardConnection kodunu kodlamak için Zuckerberg'i işe alır. Fikir, münhasırlık düşüncesi üzerinde gelişen bir sosyal ağ yaratmaktı ve Zuckerberg yakında yardım etmeyi kabul etti. Kısa bir süre sonra, arkadaşının Eduardo Saverin'e (Andrew Garfield tarafından oynanan) kendi sosyal ağı için bir fikrinin olduğunu ve Saverin'in parasıyla ve ona CFO yapmak için bir vaatte bulunduğunu söyler. Zuckerberg, TheFacebook üzerinde çalışmaya başlar.
TheFacebook'nin yola çıkmasıyla, film geleceğe ait olaylarla iç içe girmeye başlıyor, özellikle Zinkerberg'e karşı iki ayrı dava, biri Winklevoss ikizleri ve Narendra ve diğeri Saverin tarafından. Winklevoss davasında, Zuckerberg'in fikirlerini çaldığı üç iddiada bulunurken, Saverin'in davası sonunda Facebook'tan kaldırılmasına dayanıyor.
TheFacebook büyümeye devam ediyor ve bir yıldan az bir süre içinde site 150'den fazla üyeyi kazanmış ve Stanford da dahil olmak üzere birkaç üniversite kampüsünde mevcuttur. Bu programda Napster'ın kurucusu (Justin Timberlake tarafından oynanan) Sean Parker, siteyi keşfeder. Parker, Zuckerberg'i Kaliforniya'ya gönderen ve sonunda Saverin ile ilgili sorunlara yol açan bir olaylar zincirini harekete geçiren Zuckerberg ile bir toplantı düzenliyor.
Olay örgüsünün basit tanımı, film adaleti filme çekerken, film adaletini yapamaz, ancak söyleniş biçimi gerçekten göze çarpan şeydir. Teknolojiye derinlemesine sarılmış bir adam olarak, hikayenin çoğu benim için zaten ilgi çekiciydi, ama sadece Facebook'un web sitesini tanıyan ama tarihini bilmeyen insanlara, ilginizi çeken olayların biraz kurgusal bir açıklaması olsa da, büyüleyici. Dava, yanıp söner gibi gelse de, yanıp söner, hiç de alçakgönüllü hissetmedikleri böyle bir ustalıkla ele alınır.
Boyunca kalite
Her rol son derece iyi atılıyor ve belki de bu filmin yıldızlarının çoğunun büyük yıldızlar haline gelmesi olasıdır. Eisenberg zaten yoldadır ve Garfield, 2012'de Spider-Man'in mantosunu ele geçirdiğinde, kamu spotu içine girer. Her iki Winklevoss ikizini de oynayan Hammer, kendisi için bir isim yapmak için hazırlanır. David Fincher'ın dikkati altına giren oyuncular, iyi performanslar sergiliyorlar.
Belki de en büyük sürpriz Justin Timberlake'dir. Timberlake'in bir yolu ya da diğeri için hiçbir zaman gerçekten güçlü hislerim olmadı, ama bu film onun müzikal hayran kitlesinden büyük bir hoşnutsuzluğa neden olabilir, tanıma başladığında ve kendini sadece birkaç film rolünü değil, aynı zamanda kaliteyi sunarken bulur. o rolleri. Timberlake, muhtemelen bir gün kendisi hakkında kendi filmini yapacak olan Sean Parker'ın karmaşık karakterini oynuyor. O, bir şeyleri nasıl yapılacağını bilen bir parti hayvanı olarak resmedilmiş, hem filmde hem de gerçek hayatta, şirketin başkanlığına gitmeden önce Facebook'un ilk günlerinde Zuckerberg'e akıl hocası olarak davrandı. Timberlake onu katmanları ile canlandırır ve karakter, bakış açınıza bağlı olarak ya kötü adam ya da bir kahraman karşıtıdır.
Her ne kadar Timberlake filmin en büyük sürprizlerinden biri olsa da, film Eisenberg'in omuzlarına ve daha az derecede Garfield'a sıkıca dayanıyor. Eisenberg, Zuckerberg'i bölüm dehası, bir parça delik olarak tasvir ediyor ve film bağlamında, kusurlu ama biraz sempatik. Bazı eylemlerine dayanarak onun için kök salmak zordur, ama insanlar ona saldırmaya devam ettikçe, ona yardım edemezsiniz, ancak onu zihninizde savunur. Bu tasvir, gerçek Mark Zuckerberg'e karşı tamamen adil değil, ama kendimi affedilmesi zor olan şeyleri yapsa bile, kendimi onun için kök salmış buldum. Bu, Aaron Sorkin'in senaryosunun başını sallayan, Fincher ve Eisenberg'e iltifat ediyor.
Filmin çoğu, Zuckerberg ve Saverin arasındaki dostluğa odaklanıyor. Bu, bu ilişkinin filmin sonlarına kadar ne kadar önemli olduğunun tamamen netleşmediğini gösteriyor. Arkadaşlık ana komplo unsurlarından biri olur, bu yüzden onu bozmayacağım, ama çok iyi idare edilir. Garfield, Saverin'i arkadaş olmaya çalışan, Zuckerberg'le ortak olan ama yıldırım hızıyla hareket eden olayların gölgesinde kalan hoş bir adam olarak oynuyor. Eğer filmde tek bir kahraman varsa, Zuckerberg'le çelişen onurlu bir adam olarak karşımıza çıkan Saverin olurdu. Bu tasvir, tarihsel olarak kesin değil, ancak film için, film için tatmin edici bir sonuç çıkarmak için gerekli ve iyi çalışıyor.
Fincher hayranı oldum ve Sosyal Ağ sadece hayranlık uyandırdı. Konu Akademi'ye hitap edebilir veya itiraz etmeyebilir, ancak çalışmaları için Oscar adaylığı almalıdır. Değilse, bu utanç verici. Başından sonuna kadar, her kamera açısı, her bir performans ve filme eklenen her film, zorlanmadan plotu itmeye yardımcı olur. Ben arsaya dalmışken, Fincher setinin hızıyla ortaya çıkmasını izlemekten de mutlu oldum. Genelde flashbackleri sevmiyorum (ya da duruma göre ileriye doğru yanıp söner), genellikle ucuz bir hikaye anlatıcısı gibi hissediyorlar, ancak Fincher onları filmin çekilmesi için başka bir yol düşünemediğim bu tarz bir etki için kullanıyordu. Bunun bir kısmı, Sorkin'in senaryosu sayesinde, aktörlerin rolüyle ilgiliydi, ama kredinin iyi bir anlaşması Fincher'e gitmeli.
Müzik de dikkat çekiyor. Trent Reznor ve besteci Atticus Ross tarafından atfedilen, hiçbir zaman aşırı güç değil, ama her zaman mevcut ve orijinal. Müzik sadece uyuyor. Sosyal Ağ'dan kaldırılmış olsaydı, muhtemelen başka bir filmde ses çıkarırdı. Yine, sadece çalıştı.
Bu filmi başarmak için etrafa yayılacak çok miktarda kredi var ve bu kredinin bir kısmı da Aaron Sorkin'in senaryosuna gitmeli. Sorkin'in çalışmalarının çoğunda olduğu gibi diyaloga büyük önem verilmektedir. Davaların dahil edilmesiyle, kolayca abartılmış olabilecek birkaç an var, ama hepsi bir araya geliyor. Bir örnek Zuckerberg sözlü olarak muhalif avukat ve davacılarla sözlü olarak yayılırken Winklevoss ikizleri ile bir anda bir anda. Kötü bir şekilde ele alınsaydı, çok kötüydü, ama Eisenberg, Sorkin'in sözlerini, hedeflerini mükemmel bir şekilde vuran iyi hedeflenmiş füzelere çevirdi.
Gerçek vs kurgu
Teknoloji dünyası ile süzülen bir adam olarak, Facebook'un gölgesinden kurtulmak imkansız. Bu yüzden, filmin anlattığı Facebook'un oluşumuna yol açan gerçek olaylar hakkında çok şey duydum. Gerçek olayların birçok Hollywood versiyonunda olduğu gibi, gerçeklerin arsanın adıyla dövülmesi bekleniyordu, ama şükürler olsun ki, bazı yanlışlıklar olsa da, beni gerçekten filmden çıkartan hiçbir zaman olmadı. Yine, oyuncuları ve film yapımcılarını, bunu gözden kaçırmam için izin vermeliyim, ama göze çarpan birkaç şey var.
Film, olayları “daha seksi” bir şekilde sığdırmak için bir kaç gerçekliğe sahip olmak ve etraflarında kendi hikayesini inşa etmek için biraz ün kazanmış olan Ben Mezerich'in kitabına dayanıyor. Mezerich'in 21 kitabına dayanan bir başka film, görmekten korktuğum şeyin en güzel örneğidir. 21, Vegas'ta evi yenmenin bir yolunu bulmuş bir grup MIT öğrencisinin hikayesidir. Film, gerçek olayları ele alır, olayları gerçekte sıcak genç beyaz yıldızlarla yapan çoğu Asyalı insanı değiştirir, sonra da “seksi” yapar, korkutucu kötülüklere saldırır ve “bir grup parlak çocuğun bir araya gelmesini sağlar”. seks, uyuşturucu ve rock n 'roll' tarzı. 21 kötü bir film değildi, ama gerçek hikayenin yanında da yoktu. Sosyal Ağda, pek çok konu yok ama kaynak materyal hala bir sorun.
Kitabın büyük bir kısmı, kitabın ana kaynağı olan Eduardo Saverin'in bakış açısından geliyor ve bu da neden bir kahraman ve kurban olarak ortaya çıktığını açıklıyor. Gerçek olaylarda, Saverin birkaç büyük hata yaptı ve neredeyse Facebook'un gelişimini dehşete düşürdü. Bu filmde ima edildi, ama gerçek şu ki Zuckerberg Saverin'i daha fazla dahil etmek için defalarca denedi, ama aslında işlerin yapılması için zaman geldiğinde, Saverin ortadan kaybolmuş gibi görünüyordu. Zuckerberg daha sonra filmde farklı şekilde betimlenen Saverin'e “ihanet” etmeye zorlandı. Saverin'in Winlevoss davasıyla da iyi bir anlaşması vardı ve bu filmde farklı bir şekilde ele alındı, ama beklenen bir şeydi ve küçük bir kelime oyunu. Filmin kendi esasına göre değerlendirilmesi gerekir, ancak siz gördükten sonra, insanların kendi araştırmalarını yapmasını öneriyorum.
Daha fazla ayrıntıya gitmek, çoğunun kamusal bilgi olmasına rağmen, filmin planını mahvedecek. Eisenberg, Zuckerberg gibi bir adamın fantastik bir tasvirini sunuyor, ama gerçek kişi için biraz haksızlık. Facebook'un geliştirilmesinde, özellikle kodlama seviyesinde çok daha zor bir çalışma vardı, ama hiç kimse iki saatlik insanı kodlamak istemezdi. Acı verici olur. Yanlışlıkların hiçbiri filmden keyif almanızı etkilememelidir, ancak insanların gerçeğin ve filmin arasındaki ayrımı fark etmelerini öneriyorum.
Sonuç
Sosyal Ağ birçok düzeyde bir başyapıttır. Geniş bir izleyici kitlesine nadiren cazip gelecek filmlerden biri ve hala en yoğun film eleştirmenlerini bile tatmin edecek kadar derin. Filmde gerçekten kusur yok. Belki de söz konusu materyal size hitap etmeyecektir ve belki de olayların hafifçe perişan hale getirilmiş versiyonunun sizi kapatacağı gerçek olaylara çok aşinayınız, ancak film dürüstçe sanat olarak adlandırılabilir.
Olayları izledikten sonra ve hatta filmin gerçeklerden nasıl ayrıldığını bile bildiği gibi, iyi anlatılmasının yanı sıra ilginç bir hikaye. Tiyatrodan ayrıldığımda, çıkarken izleyenlere baktım. Pek çoğu hemen cep telefonlarını açtı ve sayfalarını bir ironi ipucu olmadan kontrol etmek için Facebook'a gitti. Zamanımızın en büyük öykülerinden biridir ve her gerçek% 100 doğru olmasa da, tamamen keyiflidir.
İyi
Hemen hemen her şey, ve bunu hafifçe söylemiyorum. Oyunculuk iyi durumda ve Fincher en azından kazanana ve Oscar adaylığına sahip olmalı.
Kötü
Zuckerberg için tamamen adil değil ve birçok insan gerçekle kurgu arasındaki farkı görmeyecek.