Tevazu ve Kibir Arasındaki Fark
-Tevazu, her iyiliğin anahtarıdır.
-Tevazu, karşılaştığı her Müslümanı kendinden aşağı bilmemektir.
-Her nimet sahibi haset edilir. Haset edilmeyen tek nimet, tevazudur.
-Baş olmayı seven, iflah olmaz. Kendinden daha kötü birinin bulunduğunu sanan kibirlidir.
-Tevazu güzeldir, zenginde tevazu daha güzeldir. Kibir çirkindir, fakirde kibir daha çirkindir.
-Tevazu, cahilden veya çocuktan da olsa, hakkı işitince boyun büküp hemen kabul etmektir.
-Bir kimse, başını yükseğe kaldırırsa, tavana değer ve yaralanır. Eğerse tavan ona gölgelik eder ve kendini korur.
-Mahsul, ovadaki sulu ve yumuşak toprakta yetişir. Dağda, sert toprakta yetişmez. Hikmet de, mütevazı olanın kalbinde gelişir, kibirlinin gönlünde gelişmez.
Dinle beni ey kibir!
Dinle beni ey kibir!
Şaka değil sözlerim,
Bu savaş ancak biter, kapanınca gözlerim.
Attığın her düğümü, imanla çözeceğim,
Ve seni her secdede, ezdikçe ezeceğim.
Cengiz Numanoğlu