Ebeveynlerinin ayrılması, çocuğu birçok açıdan etkileyebilecek bir durumdur. Bu etkilerin kendini gösterdiği alanlardan biri, çocuğun kendini güvende hissetmemesidir. Ebeveynlerin birinden ayrı yaşamaya başlayan çocukların sergiledikleri bazı davranışlar, çocuğun kendini güvende hissetmemeye başladığının işaretleri olarak değerlendirilebilir. Ayrılık sonrası kendini güvende hissetmeyen çocukların sergiledikleri ortak davranışlar şunlardır:
• Altını ıslatma: Alt ıslatma dönemi geçmiş olan; ancak ayrılık sonrası tekrar altını ıslatan çocukların, ayrılığın yarattığı sorunlar ile başa çıkamadığı ve kendini güvensiz hissettiği sonucuna varılabilir.
• Karanlıktan korkma: Özellikle ayrılık öncesinde böyle korkuları bulunmayan çocukların yeni geliştirdiği bu korku güvensizliğinin bir işareti olabilir.
• Uykusunda bozulmalar: Uykuya dalmada, uykudan uyanmada ya da uykuyu sürdürmede yaşanılan sıkıntılar; çocuğun ayrılık sonrası yaşadığı kendini güvende hissetmeme durumunun göstergeleri olarak değerlendirilebilir.
• Davranışlarında Gerileme: Bu dönemde çocuk davranışlarında gerileme gözlemlenebilir. Çocuk, olduğundan daha küçük bir çocukmuş gibi davranıp etrafındaki insanların dikkatini çekmeye çalışabilir. Çocuğun davranışlarındaki gerileme, ayrılığın yarattığı duygusal zorlukları dışarı yansıtma çabasının bir sonucu olarak değerlendirilebilir.
Bu semptomlara sahip çocukların, hayatlarındaki değişimler konusunda kaygılar yaşadıkları ve yeni yaşamlarına uyum süreçlerinde zorlandıkları sonucuna varılabilir. Ayrıca bu semptomların yoğunluğu, ayrılık sürecinde anne-baba-çocuk üçgeninde yaşanan çatışmaların sıklığı ile yakından ilgilidir. Ancak, ebeveynler her çocuğun özgün bir birey olduğunu ve bu semptomların asıl nedeninin sadece bir profesyonel tarafından saptanabileceğini dikkate almalıdır.
Referans:
The Divorced Child / Joseph Nowinski