NOT: Uzunnn bir bölümle geldim <3 Bölüm sonuna bir fanart ekleyeceğim 🙂 Mutlaka bakın 😏İyi okumalar.<3
Bölüm 30 –Benden Etkilendin mi?
Pei Jingzhe’nin tarafında, Lu malikanesinin dışına vardığında bir sorunla karşılaştı.
Lu malikanesinin tamamını tek başına idare edemezdi. Birisi içeri girse bile, o yere aşina olduğu sürece, sahte bir kimlik kullanması zor olmazdı.Pei Jingzhe’nin yapabileceği tek şey, Lu malikanesinin sahibine kimliğini açıklamak, ardından Jiejian Bürosu’ndan bazı kartal binicilerini burayı çevrelemek için harekete geçirerek içeriye bir sineğin bile sızmamasını sağlamaktı.
Ancak, bu şüphesiz suçluyu uyaracak ve önemli bir ipucunu mahvedecekti.
Pei Jingzhe bir kaya ile sert bir yer arasında sıkışıp kalmıştı.
Zihni herkesten daha hızlı çalışarak karşılaştıkları her sorunu çözerken gülümseyen İkinci Komutan Feng’in aksine, kendisini her zaman olgunlaşmamış olarak düşünmüştü. Dövüş sanatlarında eşi benzeri olmayan Üçüncü Komutan bile burada ne yapacağını bilmeden durmazdı.En azından, kişi Qiushan malikanesinden ayrıldığında, onu çoktan yakalamış olurdu.
Pei Jingzhe gizlice içeri girmeye karar verirken, Lu malikanesinden keskin bir ses geldi ve geceyi delip geçerek kalbinekasılan bir endişe gönderdi.
Bu şiddetli sesten sonra, odadan odaya insanlar uykularından kalkarken Lu malikanesi kandil ve fenerleri yaktı.PeiJingzhe ayrıca bir hengamenin yükseldiğini hissedebiliyordu.
Pei Jingzhe alnını kırıştırdı, artık malikaneye gizlice girmesi imkansızdı.
Uzaktan at toynaklarının sesi duyuldu. Pei Jingzhe, Jiejian Bürosu’ndan altı kartal binicisini görmek için başını çevirdi.
Pei Jingzhe, “Qiushan malikanesinde kalman gerekmiyor muydu?”
Aradaki lider yumruklarını birleştirdi ve eğildi, “İkinci Komutanın emriyle, Usta Pei’ye yardım etmek için buradayız!”
Pei Jingzhe’nin kendine gelmesi biraz zaman aldı. Feng Xiao bunun olacağını biliyordu – burada duracağını, tereddüt edeceğini ve ne yapacağını bilmeyeceğini – bu yüzden ona yardım etmeleri için insanları yollamıştı ve bu bir karar vermesi için güvenini artırdı.
Konuştu, “Kendinizi cesaretlendirin ve Lu malikanesini kuşatın. Emrim olmadan kimsenin dışarı çıkmasına izin vermeyin!”
Kartal binicileri itaat etti.
Lu malikanesi devasa olmasına rağmen, Jiejian Bürosu üyelerinin hepsi ibret verici savaşçılardı, bu yüzden altısı fazlasıyla yeterliydi.
Pei Jingzhe kapıya yaklaştı ve sırtına çarpan ani bir rüzgar hissetmeden önce kapıyı çaldı. İçgüdüsel olarak bundan kaçındı, gözlerinin ucundan parlayarak beyaz bir ışık geçti – hemen önündeki ahşap kapıda bir delik açtı!
Düşman bu kadar acımasızsa, Pei Jingzhe’nin daha da fazla önlem alması gerekiyordu. Bir adım geri çekildi ve ona saldırmak için gelen kişiyle dövüşmeye kendini kaptırmadan önce kılıcını çekti.
İkisi de karşı karşıyageldiği için, rakibinin sanki Ay Sarayı’ndan bir tanrıçaymış gibi uzun, beyaz, dökümlü cüppelergiydiğini ancak o zaman fark etti.
Pei Jingzhe, “Kimsiniz?”
Qiao Xian soğuk bir şekilde güldü, “İnsanlarımızdan birini aldın ve kim olduğumuzu sormaya cüret ediyorsun? Cui Buqu’u bize geri verin!”
Pei Jingzhe’nin kafası karışmıştı, “Siz?”
Sesi geceye yayılırken, karanlıktan yavaşça çıkan, bambu şapka ve mavimsi yeşil elbiseler giyen, Buda boncuklarını elinde tutan başka bir kişi gördü. O kesinlikle egzotikti.
“Komutan Yardımcısı Zhangsun?”
Qian Xian tekrar sordu, saldırıları şiddetleniyordu, “O nerede?!”
Pei Jingzhe kendini sakinleştirdi, “Neden bahsettiğinizi bilmiyorum!”
Lu malikanesinde kaos yaşanmasına rağmen, malikanedeki insanlar sağır değildi.Kapıdaki gürültü onları uyandırdı, hemen kapıyı açmak için aceleyle koştular ve Pei Jingzhe ve Qiao Xian’ın kapılarının önünde kavga ettiğini gördüler. Müdahale etmediler ama ısrar ettiler, “Bu saçmalığı bir an önce durdurun! Siz de kimsiniz? Lu malikanesinin önünde savaşmaya nasıl cüret edersiniz? Çabuk, insanları buraya getirin!”
Çok uzakta olmayan Jiejian Bürosundan adamlar kargaşayı duydu ve hemen oraya koşarak Zhangsun ve Qiao Xian’ı çevreledi. Ortam birdenbire ölümcül bir sahneye dönüştü.
Başka seçeneği olmayan Pei Jingzhe, “Herkes dursun!” diye bağırdı.
Önce niyetini ifade etmek için bir adım geri attı ve kimsenin bir şey denemediğini gördükten sonra rahat bir nefes aldı.
Lu malikanesinden insanlar bu kadar garip bir manzara gördüklerinde bile tek kelime etmediler.
Pei Jingzhe sessizliği bozan kişi oldu, “Komutan Yardımcısı Zhangsun, neden Altı El Zanaatları Şehrinde olduğunuzu sorabilir miyim?”
Jiejian Bürosu ve Zuoyue Bürosu’nun hiç tanışmamış olması imkansızdı.Şimdi eski günler hakkında konuşmak için uygun bir zaman olmasa da, Zhangsun’u tanımıyormuş gibi davranamadı.
Zhangsun Bodhi, “Birini bulmak için.”
Pei Jingzhe gülümsedi, “Şu andan itibariyle bir göreve bağlıyım, bunu bitirdikten ve ikiniz için bir ziyafet düzenledikten sonra sizinle arayacağım; bu kulağa nasıl geliyor?”
Qiao Xian soğukkanlılıkla “Onu geri ver” dedi.
Pei Jingzhe ne demek istediğini biliyordu, ama yine de bilmiyormuş gibi davranıyordu, “Kimi geri vermem gerekiyor?”
Qiao Xian, “Cui Buqu!”
Pei Jingzhe hafifçe öksürdü, suçluluğunu bastırdı, “Özür dilerim, böyle birini duymadım.”
Qiao Xian’ın yüzü öfkeyle dolup taşarken, bir adım öne çıktı ve tekrar saldırmak istedi, ancak Zhangsun Bodhi tarafından geri çekildi.
“Onu geri ver ya da bu gece ayrılmayı aklından bile geçirme.”
Pei Jingzhe sinirlenmedi, aksine gülümsedi, “Komutan Yardımcısı Zhangsun, böyle tehdit ediyorsun! Ama yenilmez olsan bile, kesinlikle yedimize karşı kazanamazsın!”
Zhangsun Bodhi, “Deneyebilirim.”
Son söz ağzından çıkarken, vücudu hızla hareket etti ve ışık hızında Pei Jingzhe’ye saldırdı!
Etraflarını saran altı kartal binicisi yeterince hızlı değildi. Zhangsun çoktan Pei Jingzhe’nin yanındaydı ve omzunu tutmuştu.
Pei Jingzhe saldırıdan kaçınmayı başardı, ancak Zhangsun tarafından kınına geri itilmeden önce kılıcının ancak yarısını kınından çıkarmayı başarabilmişti.
Üç kereden sonra bile, aynı şey üç kez daha olmuştu!
Pei Jingzhe’nin yüzü kızardı.
Dövüş sanatları söz konusu olduğunda, Zuoyue Bürosu Komutan Yardımcısına rakip olamayacağını biliyordu; ama kılıcını bile çekemediği şu anda itibarının her parçasını kaybetmeyi de beklememişti.
Dövüş sanatları bilen biri için bu durum utancın son noktasıydı.
Ama açık konuşmak gerekirse, Zhangsun Bodhi zaten merhamet gösteriyordu.Aksi takdirde, altı kartal binicisi daha olsa bile Pei Jingzhe’yi anında kolayca öldürebilirdi.
“Onu teslim edin!” Zhangsun Bodhi avucunu kafasına vurdu.
Pei Jingzhe sonunda köşeye sıkışmıştı, “Qiushan malikanesi!” diye pes ederken sadece gözlerini kapatabildi.
Etrafındaki adamlar baskın yapmadan önce zorlukla soludular, ancakçoktan bir adım geç kalmışlardı.
Muazzam bir rüzgâr esintisi yanlarından geçti, ama bir anda yok oldu.Pei Jingzhe gözlerini sonuna kadar açtı ve diğer adamın çoktan durduğunu fark etti, avucu havada donmuştu.
Cehennemin kapısından yeni çıktıktan sonra, daha önceki şokundan henüz kurtulamamıştı, ancak Zhangsun Bodhi cübbelerini çoktan çevirmiş, havaya sıçramış, kartal binicilerini iki avuç içiyle bir kenara itmişti.
Jiejian Bürosu’ndaki hiçbir kartal binicisi amatör değildi, Jianghu’da serbest bırakılsalar bile, rahatlıkla en üst düzey dövüş sanatçılarıydılar; yine de Zhangsun tarafından herhangi bir misilleme fırsatı olmadan kolayca bir kenara itilmişlerdi.
Pei Jingzhe, önündeki bu sahneyi izlerkenZhangsun’un dövüş sanatlarının hala Feng Xiao’nun gerisinde olmasına rağmen, farkın çok büyük olmayacağını görebiliyordu.Az önce onunla savaşmaya çalışmak ne kadar cahil olduğunu göstermişti.
Qiao Xian ona soğuk bir bakış attı, “Dakikalar önce, böyle birini duymadığını mı söylüyordun?”
Pei Jingzhe acı bir şekilde güldü, “Daha önce niyetinizi bilmiyordum. İhtiyatlı olmak benim için kesinlikle daha iyi, değil mi?”
Qiao Xian, “Cui Buqu’un Zuoyue Büromuza ait olduğunu zaten biliyordunuz ama yine de onu sakladınız ve bunu onun için zorlaştırdınız. Zuoyue Bürosu şüphesiz bu borcu hatırlayacaktır. Onu geri aldığımızda, sizin için geri döneceğiz.”
Pei Jingzhe baş ağrısının yaklaştığını hissetti, “Taoist Usta Cui’yi gözetimimiz altında tutsak da, ona pek bir şey yapmadık. Efendim nerede olursa olsun onu da yanında götürdü…”
O noktaya kadar konuştuğunda, kendini suçlu hissetmeden edemedi. Tabii ki, onlara Cui Buqu’da Naihexiang’ı kullandıklarını ve bunun her üç ila beş günde bir etkili olacağını söyleyemedi. Bu sabah kendini hasta hissetmişti ama daha iyileşmeden efendisitarafından olay yerine götürülmüştü!
Qiao Xian ona baktı ve tereddüt ettiğini fark etti. Bir adım öne çıktı ve onu yakasından yakaladı, “Ona ne yaptınız?!”
Pei Jingzhe, melek gibi görünen birinin onu böyle kavrayabilmesine inanamadı. Neredeyse nefes alamıyordu.
“Gerçekten, o iyi. Bana inanmıyorsan, seni ona götürebilirim. Ama şimdilik buradaki meseleler ile ilgilenmemiz gerekiyor…”
“Siz kimsiniz ve neden Lu malikanesinin önünde velet gibi davranıyorsunuz? Burayı derhal terk edin!” Kızgın bir ses Pei Jingzhe’nin konuşmasını kesti.
Lu malikanesinin efendisi, hem kıpkırmızı hem de şiş gözleriyle onlara öfkeyle haykırdı, ancak öfkesi gecenin bir yarısı birinin onları rahatsız etmesinden değildi; daha çok evin içinde büyük bir şey olmuş gibi görünüyordu.
Daha önce duyduğu keskin çığlığı hatırlayan Pei Jingzhe, Zhangsun ve Qiao Xian’ı geçici olarak bir kenara bıraktı ve kartal binicilerine “Lu malikanesini derhal kuşatın ve kimsenin gitmesine izin vermeyin!” emrini verdi.
Sonra malikanenin efendisine döndü, “Jiejian Bürosu’ndan, Khotan büyükelçisinin cinayetini soruşturma emriyle geldim, Lu malikanesinde şüpheli bir kişinin saklandığı bildirildi, lütfen buna katlanın ve yerinizi aramamıza izin verin!”
Lu Ti’nin ifadesi, onun sözleriyle yaralanmış gibi hızla değişti, ancak Pei Jingzhe’nin sözlerini dinledikten sonra beyninde bir sinir patladı.
“Burası Lu malikanesi; isteğinize göre girebileceğiniz bir yer değil!Lu ailesi her zaman yasalara uyan dürüst tüccarlar olmuştur. Jiejian Bürosu’ndansan ne olmuş yani? Bu size istediğinizi yapma ayrıcalığı mı veriyor? Linlang Loncası’nın evinde bile adamları tutukladığınızı duydum. Bugün ben, Lu Ti, burada olduğum sürece, malikaneme adım atmayı bile aklınızdan geçirmeyin!”
Yaralı bir aslan gibi konuştu, elinde kalan tüm gücüyle yuvasını korudu, düşmanın evine girmesine izin vermedi. Pei Jingzhe adamlarını alıp zorla içeri girebilirdi, ama bunu yaparsa Lu malikanesi kaosa sürüklenecek ve suçlunun kaçmasına izin verecekti.
“Millet, bu gece efendimiz yeterince acı çekti. Leydimizin boğulması gibi talihsiz bir olay yaşandı. Şu anda, doktor hala onu kurtarmak için elinden geleni yapıyor, lütfen bize bu iyiliği bahşedin, biraz merhamet gösterin ve birkaç gün içinde geri dönün!”
Konuşan kişi Lu Ti’nin yanında duran sefil görünen biriydi, görünüşüne bakılırsa, bu yönetici olmalıydı.
Pei Jingzhe’nin kalbi sızladı.
Buraya kadar iz sürmüşlerdi ve ardından malikanede bir şey olmuştu. Bu çok fazla tesadüfiydi.
Şimdi, içeri dalmasına gerek yoktu, Lu malikanesi şüphesiz zaten kaos içindeydi.
Biraz debelendi ancak Zhangsun Bodhi’yi hatırladığı gibi hareket etmeye cesaret edemedi. Qiao Xian nihayet yakasını bırakmadan önce ona soğuk bir şekilde baktı.
Pei Jingzhe bir nefes aldı ve Lu Ti’ye şöyle dedi: “Ev sahibi Lu, kızınızı duyduğuma üzüldüm, ama bu gece bir ipucu bulduk ve göz açıp kapayıncaya kadar kızınıza bir şey oldu. Tamamen tesadüf olması çok şüpheli, bu yüzden lütfen bırakın da her şeyi araştıralım.”
Lu Ti, “Gerek yok! Şu anda sadece huzur istiyorum!”
Pei Jingzhe ona aldırış etmedi. Arkasını döndü ve kartal binicilerine Bölge Yargıcı Zhao’yu aramalarını emretti, böylece o Lu malikanesini kuşatması için daha fazla insan göndermesine izin verebilirdi.Bu gece kimsenin malikaneden ayrılmaması konusunda ısrar etti.
Lu Ti öfkeyle kükredi, “Bu gece gerçekten bana düşman olmak istiyorsun!”
Pei Jingzhe, “Korkarım ki işbirliği yapmak istemeyen sizsiniz. Jiejian Bürosu görevini yapıyor; müdahale eden alakasız herkes sonuçları ile yüzleşecektir!”
El salladı; kartal binicileri ileri atıldı. Lu malikanesinin insanları efendilerinin yere serildiğini izlerken onları durduramadılar.
Lu malikanesinin hizmetkarlarının Lu Ti içinkartal binicileriyle savaşmak istemesini izleyen Pei Jingzhe, “Başka kim isyan etmeye cesaret edecek? Lu Ti’yi oracıkta öldüreceğim!”
Bu girişim, herkesin yerinde donmasına neden oldu, artık pervasızca hareket etmeye cesaret edemediler.
Lu Ti’nin yüzü yeşilin farklı tonları arasında geçiş yaptı, ardından kükredi; “Siz kanunsuzsunuz! Fanyang Lu Klanı ile nasıl bir ilişki paylaştığımı bilmiyor musun? Aristokrat bir aileye kötü davrandığın için seni dava etmek istiyorum!”
Qiao Xian soğukça güldü, “Şehirdeki Lu aileniz ile Fanyang Lu Klanı arasındaki birçok nesli boşver, Fanyang Lu Klanı’nın doğrudan bir akrabası olsanız bile, “Kaihuang Yasası” nda bir aristokrasi ailesine kötü muamele etmek gibi bir suç yoktur. Ne de olsa, tüm zenginler ve kraliyet sahipleri kendilerini fazlasıyla yüksek görüyorlar; aksi takdirde, sırf yapmamaları gereken birini kızdırdıkları için nasıl ölürler?”
Pei Jingzhe, Qiao Xian’ın onun adına böyle konuşmasını beklemiyordu. Ona bakmaktan kendini alamadı.
Lu Ti, sinirlendi, gözlerini devirdi ve tek kelime etmedi.
Bu gece, bir şeyler olacağı belliydi.
Pei Jingzhe adamları içeri sokmaya hazırlanırken, gerçekten de bir şey oldu.
“Genç Usta Pei! Neden buradasınız? Başımıza felaketler geldi!”
Bir adam hızla nefes nefese yan tarafına uçtu; Pei Jingzhe, onu Qiushan malikanesinden bir hizmetçi olduğunu fark etti.
Bölge Yargıcı Zhao, Feng Xiao’nun Altı El Zanaatları Şehri’ndeki ikametgahı olması için Qiushan malikanesini teklif ettiğinde, konuklara birkaç hizmetçi de getirmişti. Bu insanlar oldukça zekiydi. Endişelenmemeleri gereken şeylere burnunu sokmazlardı. Her zaman inanılmaz seçici olan Feng Xiao bile hizmetçilerle hata bulamamıştı.
Ama şu an itibariyle, hizmetkar neredeyse nefesini kaybetmişti; panik ile Pei Jingzhe’ye şunları söyledi: “Lord Feng senin rehine olduğunu söyleyen bir mektup aldı, diğer kişi Huyang ormanında buluşmalarını istedi. Buraya gelip kartal binicilerine mesaj iletmeme izin verdi böylece Lu malikanesini kuşatmak için Bölge Yargıcı Zhao’yu arayabilirler ve kimseyi dışarı çıkarmazlardı, böylece geri döndüğünde bununla başa çıkabilirdi. Ama siz – neden buradasınız? Yoksa… Lord Feng’i kandırdılar mı?!”
Pei Jingzhe, “Tek başına mı gitti?” dedi.
Hizmetçi başını salladı, ” Taoist Usta… Taoist Usta Cui’yi de götürdü!”
O anda Qiao Xian ve Zhangsun Bodhi’nin yüzleri bile beyaza büründü.
Pei Jingzhe, “Gideli ne kadar oldu?”
Hizmetçi, “Malikaneden çıktığım andan itibaren, yaklaşık bir saattir yoklar!”
“Eğer kendisi ölmek istiyorsa, sorun değil, ama bizden birini de yanında götürmek istiyor. Cui Buqu’a bir şey olursa, hiçbirinizisağ bırakmayacağım!” Qiao Xian ve Zhangsun daha fazla aldırış etmeden ve tehdit etmeyi unutmadan şehrin dışına yöneldiler.
Pei Jingzhe onların gitmesini izledi; sonunda Lu Ti’nin bir an önce hissettiği şeyi deneyimlemişti. Neyse ki, bölge yargıcı Zhao oyalanmamıştı, çünkü hemen hem insanlar hem de atlar gelmişti. Düzensiz giyinmişlerdi; saç süsleri bile aceleyle takılmıştı. Aceleyle geldikleri belliydi, ancak Pei Jingzhe onları övecek havada değildi, bu yüzden sadece bir emir verdi, hemen iki kartal binicisi aldı ve Huyang ormanına yöneldi.
…..
Kar fırtınası sakinleşmişti, ama mağara bir süredir dondurucuydu.Feng Xiao, vücudundaki zehrin çoğunu atmak için iç gücünü kullandı, ama içinde hala bir miktar zehir kalmıştı, bu yüzden dört uzvunun da uyuştuğunu hissetti, hatta vücudu biraz üşümüştü.
Ama daha şaşırtıcı bir şekilde, Cui Buqu’un vücudu çok fazla ısı yayıyordu; bu biraz endişe vericiydi.Onu kollarında tutan Feng Xiao, sıcak bir demir tutuyormuş gibi hissetti, onu ısıtması harika olsa da, Feng Xiao, destek olmadan bu durumda kalmaya devam ederse, onun gerçekten ölebileceğinden şüpheleniyordu.
Ruh eşin ile tanışmak kolay değildi ancak kendinize rakip olan bir düşmanla tanışmak daha da zordu, ikincisi öncekinden daha nadir ve daha değerliydi.Doğal olarak Feng Xiao, Cui Buqu’un ölmesini ummuyordu, bu kişi ölürse sadece öylece gitmeyeceğini, Feng Xiao’nun onlara düşmesini bekleyen bir sürü tuzak ve çukur bırakacağını hayal edebiliyordu.
Feng Xiao ne olursa olsun Cui Buqu’un ölmesine izin vermeyeceğini düşündü.
“Hey, bir şey söyle.” Diğerinin yüzünü hafifçe okşadı – çok hafif değildi – ama Cui Buqu gözlerini açmadı.
“Sakın uyuma. Uyanamayacaksın.” Feng Xiao, ona biraz enerji aktarırken elini tutarak konuştu.
Belki de enerji aktarımı yardımcı olmuştu çünkü bir süre sonra CuiBuqu uykusunda hafifçe kıpırdandı, alnında kırışıklıklar belirdi.
Bir cevap vermek iyi bir şeydi, Feng Xiao devam etti “QuQu, görünüşüm hakkında ne düşünüyorsun?”
Cui Buqu’un dudakları titredi ama hiç ses çıkarmadı.
Feng Xiao, “Biliyorum, görünüşüm eşsiz, beni övmene gerek yok.Bu tür övgülere uzun zamandır alışkınım, onlardan sıkıldım, ama görünüşe göre diğer ölümlü insanlardan hiçbir farkın yok. Ancak, bugün sana anlatmak istediğim şey, ben gençken olan bir hikaye.”
Cui Buqu gözlerini kapadı ve sanki sözlerine cevap veriyormuş gibi yumuşak bir iç çekti.
“Gençken Güneybatı’yı keşfetmeye gittim ve bir hikaye dinledim. Yerel bir kabileden gelen bir adam ve güzel olan ancak yoksul bir aileden gelen bir kadın hakkındaydı. Adam ilk görüşte ona aşık olmuştu ve ne olursa olsun onunla evlenmek istemişti. Kız aslında adamın ona karşı samimi olduğuna inanmamıştı ve sadece hayatta kendine uygun biriyle evlenmek istemişti. Ancak ondan sonra, adamın samimiyetinden etkilenmiş, onun için nasıl birçok şey yaptığını görmüş, hatta ailesindeki yaşlıları ikna etmiş ve tüm engelleri ortadan kaldırmıştı. Kız etkilenmişti.” Feng Xiao ne kadar çok konuşursa o kadar heyecanlandı, “Şans eseri o kadınla tanıştım ve ne kadar güzel, zarif ve eşsiz olduğumu gördüğü için onun için bir şeyler yapmam için bana yalvardı. Ne olduğunu tahmin edebilir misin?”
Cui Buqu yorgun görünüyordu ama kaşlarını kırıştırdı ve sonunda gözlerini açtı.
Feng Xiao, sanki elinden ayrılmak istiyormuş gibi kollarında hareket ettiğini hissederek güldü, “Bahse girerim sen de merak ediyorsun, neden bana ne yapmam için yalvardığını tahmin etmiyorsun? Doğru tahmin edersen, birkaç gün benimle kalmana izin vereceğim ve görünüşüme hayran kalman için daha fazla fırsat vereceğim.”
Cui Buqu, “…”
Ölü bir adam bile bu cümleyi duyunca seğirirdi ve düşünüldüğünde CuiBuqu henüz ölmemişti bile.
“Sen…”
“Hm?”
Sesi zayıftı ve bu kadar yakın bir mesafede bile Feng Xiao, ne söylemek istediğini duymak için başını eğip kulağını Cui Buqu’un dudaklarına yaklaştırmak zorunda kaldı.
Cui Buqu hafif bir güçle “Köpek ağzını kapat!”
İlk başta sadece yarı uyanıktı, bilinci pamuk ipliğine bağlıydı.Hiçbir şey düşünmek istememiş, sadece uzun saatler boyunca uyumayı istemişti; ama kim bilebilirdi, kulağında bir sinek gibi saçma sapan bir sesle dolaşan, onu ezse de tokatlasa da onu yalnız bırakmayı reddeden biri vardı. Cui Buqu gerçekten bu “sineği” kapmak, kafasını bükmek ve asla bulunamayacağı bir yere gömmek, sonraki on sekiz kuşak için sessiz bir sinek olarak yeniden doğmasına izin vermek istedi.
Feng Xiao kaşlarını kaldırdı, “Nasıl böyle söylersin? Ağzıma ‘köpek ağzı’ denilemez; o ‘yeşim ağız’ olmalı.Söylediğim her şey kulağa zarif ve hoş geliyor, diğerleri sadece bir cümle söylediğimi duymak istiyor, ama sen burada kollarımla sarılı oturuyorsun, bu sadece üç yaşam döngüsü tarafından verilen bir ayrıcalık. Değer verilmesi gereken bir şey.”
Cui Buqu, “…”
Feng Xiao’nun yüzünün dünyadaki herhangi bir kişiyi yakalayıp dizlerinin üstüne çökmesini sağlamaya yeteceğini itiraf etti. Erkek ya da kadın fark etmeksizin, onun tarafından baştan çıkarılırdı, ama en önemli şey şuydu: ağzını açmaktan kaçınırsa, en iyisi olurdu.
Diğer adam hikayesini bitirmeden pes etmeyi reddetti; Cui Buqu içini çekti ve gözlerini açmaya çalıştı ama tek gördüğü karanlıktı. Bu mide bulandırıcı duyguya karşı savaşmak için tüm gücünü ve bıraktığı bilinci toplamaya ihtiyacı olduğunu hissetti.
“… Senin görünüşüne sahip biri tarafından baştan çıkarılıp çıkarılmayacağını görmek için nişanlısını baştan çıkarmanı istedi.”
Feng Xiao, “Beni etkileyen birinden beklendiği gibi, sanırım sonucu da tahmin edebilirsin.”
Cui Buqu sessiz bir şekilde cevapladı, “Senin gibi görünen biri, kadın kılığına girmiş olsan bile, şüphesiz çekici görünür. Kim böyle bir güzelliği görerek kalbinin yerinden oynatılmasına izin vermez ki? Bunu istemeyenler azdır. Yine de, hedefin sadece sıradan bir insandı; ısrarcı ve sürekli baştan çıkarmana nasıl direnebilirdi? Başlangıçta kadın yalnızca sadakatini test etmek istiyordu ama sonunda kendi ayağına sıktı.”
“Peki ya sen? Etkilendin mi? ” Feng Xiao başını eğdi; nefesi Cui Buqu’nun yanağına değdi.
Daha önce olsaydı, CuiBuqu elini kaldırıp onu tekrar iterdi ya da kendi başına ayrılırdı; ama o anda içinde hiç güç kalmamıştı, bu yüzden bırakın kolunu kaldırmayı, başını bile hareket ettiremiyordu.
“Etkilendim, ancak bu duygularımın da etkilendiği anlamına gelmiyor.” Cui Buqu, yumuşak bir sesle söyledi: “Feng-er, seninki gibi bir yüzle, herkes — gerçekten herkes — etkilenirdi, ama herkes kalbinin senin tarafından çalınmasına izin vermezdi.”
Feng Xiao masumca yanıtladı, “Başka birinin sadakatini test etmem için biri bana yalvardı. O adam benim baştan çıkarmama karşı koyamadı; bu nasıl benim hatam olabilir? İnsanların kalpleri test edilmeye karşı koyamaz.Eğer yapabilselerdi, bu testin onların sınırlarına ulaşmadığı anlamına gelirdi. İster karı koca olarak, ister ebeveyn ve çocuk olarak, hepsi aynı kavram. O kadın bunu anlayamadı ve sonunda, bir istisna olacağını düşünerek gerçeği kabul edemedi, bu komik değil mi?”
Cui Buqu, “Sonunda o kadına ne oldu?”
Feng Xiao, “Tahmin et.”
Cui Buqu, “Adam son anda fikrini değiştirdi ve bir başkasına aşık oldu. Kadın gerçeğe inanmayı reddetti, olduğu yeri sonsuza dek terk etmek dışında, ancak kendi canına kıyabilirdi; Bu seçenekler dışında dünya ona üçüncü bir seçenek vermezdi.”
Feng Xiao, “Zekice. O kadın kuyuya atladı ve intihar etti. Adam bir süre üzgündü, ancak iki yıl sonra başka biriyle evlendi. O andan itibaren sonsuza kadar mutlu yaşadılar. Dürüstçe söyle, hikayem eğlenceli değil miydi?”
Cui Buqu tek kelime etmedi.
Feng Xiao bunun biraz beklenmedik olduğunu hissetti, “Taoist Usta Cui gibi soğuk kalpli birinin bu dünyada gerçek aşkın var olduğuna inanacağına inanmadım.”
Cui Buqu soğuk bir şekilde yanıtladı, “Dünya kalpsizse, bunun benimle hiçbir ilgisi yok. Sadece ne zaman çeneni kapatıp güzel bir uyku çekmeme izin verebileceğini bilmekle ilgileniyorum. “
Feng Xiao, “O halde, bütün gece uyanık kalacaksın; çünkü sana yeni bir hikaye anlatmak istiyorum.”
Cui Buqu, “…”
Feng Xiao bütün gece konuşmayı bırakmadı, ama sonrasında sesi ne kadar yüksek olursa olsun, Cui Buqu uykuya dalmaktan kendini alamadı.
Naihexiang’ın devreye girmesi nedeniyle eskiden yarı bilinçsizdi; ama şu anda, vücut ısısı çoktan önemli ölçüde düşmüştü, vücudu artık Feng Xiao’yu endişelendirecek şekilde sıcak değildi.
Feng Xiao, boğazı ve dili kuruyana kadar konuştuğu için yeteneğinin de sınırına ulaştığını hissetti ve artık bir santim bile hareket etmek istemiyordu.
Dışarıdaki kar fırtınası çoktan durmuş ve bulutlar gökyüzünü doldurmuştu. Mağaranın içinden bulut katmanları görülüyordu. Görünüşe göre yeni bir şafak onları bekliyordu.
Feng Xiao içini çekti ve kendi kendine mırıldandı, “Bir gece geçti. Pei Jingzhe’nin önümüzdeki üç yıl için maaşı yarı yarıya kesilecek.”
Yavaşça ayağa kalktı ve Cui Buqu’un kolunu boynuna doladı, onu mağaradan yarı taşıdı ve yarısürükledi, parmakları diğerinin belini sıkıştırarak onu uyandırmak istedi.
“Seni yukarı taşımak istiyorum, kendi başına biraz hareket et. En azından seni sırtımda taşıdığımda düşme. “
Cui Buqu uykusunun bulanıklığı ile yumuşak bir “hımm” la karşılık verdi ve Feng Xiao’nun emirlerini dinledi, kendini diğerinin sırtına doğru kaldırırken boynuna uzandı ve tüm sürece itaatkar bir şekilde itaat etti.
Bu aynı zamanda kendi düşüncelerini de kaybettiği anlamına geliyordu.
Feng Xiao tekrar iç çekti. Bilinçli olan Cui Buqu’u – zihninin özgürce düşünebildiği anda her türlü planı örebilmesini–daha çok sevmişti, o CuiBuquşimdikinden daha eğlenceliydi.
Ama en önemli şey, yetişkin bir adamı taşıması ve uçurumdan yukarı tırmanması gerektiğiydi.
Bunu düşünürken Feng Xiao kendi kendine tekrar mırıldandı, “Pei Jingzhe’nin önümüzdeki üç yıldaki maaşıtamamen kesildi, bu Jiejian Bürosu’nu bazı masraflardan kurtarabilir.”
Yazarın Notları:
Feng Xiao: Rüzgar yeniden yükseldi, Pei Jingzhe’nin aylık maaşı yüzde on azaldı.
Pei Jingzhe: ??
Feng Xiao: Şu anda yağmur yağıyor, Pei Jingzhe’nin aylık maaşı yüzde yirmi azaldı.
Pei Jingzhe: ?????
※※※※※※※※※※※※
Ç.N. Canım çizerim rica ettiğim sahneyi çizmiş. Bu sahne çok hoşuma gitmişti. Çizerden izin alarak paylaşıyorum fanartı. 🙂 Mağara da Buqu’yu kendine çektiği sahne （＾∀＾●）ﾉｼ
CR: @bingchuu (Twitter)
Not:(Lütfen resmi çizerden izinsiz yaymayın)
Pei Jingzhe ne çektin be yavrum Feng’den 😂
22.06.21 GÜNCELLEMESİ
Bugui’nin ig hesabına fengcui fanartı attım ~~~~~~ bence bi göz atın 🤤🏃🏻♀️
Hesap👉🏼 @bugui.tr
❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀
Önceki Bölüm ♡♡♡♡♡ Sonraki Bölüm