Igor Strelkov, Ukrayna’nın Rusya’ya karşı savaşmaya niyetli olmasının şüphesiz olduğunu düşünüyor.
Avrasya Haber Fairway muhabiri Igor Ivanovich Strelkov (Donetsk Halk Cumhuriyeti'nin askeri lideri, Slavyansk şehrinde eski isyancı komutanı ve Donetsk'teki milis kuvvetlerinin organizatörü Igor Vsevolodovich Girkin - Rusya Federasyonu kentlerinden birine ziyareti sırasında) ile röportaj yaptı.
Ziyaret, Donetsk ve Lugansk Halk Cumhuriyetleri nüfusuna fon sağlamak ve halk hareketi "Novorossiya" yerel halkının faaliyetini etkinleştirmek amacıyla düzenlendi.
- İgor İvanoviç, en “korkunç” sorusuyla başlayacağım. Rusya Stratejik Etütler Enstitüsü'ne yaptığınız röportajda, Rusya'nın savaşı beklediğini söylüyorsunuz. Ne tür oluşum ve gelişme senaryolarını görüyorsunuz, referans yöntemleri ve olası sonuçları?
“Ukrayna, Novorossia'nın tamamen ortadan kaldırılması için grev yapmaya çalışacak ve Rusya, Rus halkının soykırımı olan Novorossiya'nın yok edilmesine izin veremediğinden, oradaki Rus nüfus, o zaman bir şekilde Moskova bir savaşa girebilir.” Ne kadar büyük olacak - söylemesi zor. Ancak, Ukrayna'nın açıkça Rusya'ya karşı savaşmaya niyetli olduğu şüphesizdir.
Novorossia teslim olsa bile, Ukrayna er ya da geç Kırım'a bir savaşı serbest bırakacak, çünkü Rusya'ya geçişini tanımadığı için, onu tanımaya niyetli değil ve silahlı araçlarla da dahil olmak üzere bunun için açıkça savaşacağını söylüyor.
- Savaştan bahsetmek, savaşı "kışkırtma yoluyla" mı demek istiyorsun?
- Doğal olarak. Kiev’deki darbe, ABD’nin öncülüğünde ABD’nin parasıyla yapıldı ve Ukrayna’daki mevcut hükümet, ordu da dahil olmak üzere Rusya’yla yüzleşmek için oluşturulmuş eksiksiz bir kukla. Bu nedenle Ukrayna'da genellikle taviz verilmemektedir. En küçüğü bile. Ve prensipte bile, teorik olarak avantajlı olan Minsk anlaşmalarına onlar tarafından saygı gösterilmez, ancak yalnızca kuvvetlerin biriktirilmesi için bir ateşkes olarak ve savaşın ilerleyişinde kullanılacak araç olarak kullanılır.
- Minsk anlaşmalarına karşı tavrınız nedir?
“Genel olarak olumlu, ancak uygulamalarına inanmıyorum, çünkü böyle faydalı anlaşmaların bile - vurgularım - Ukrayna'nın gözetmeyeceğine dair kanıtlarım var. Kiev sadece savaşta hedefleniyor. Ve bunu hedef alıyorlar çünkü sahipler onlardan talep ediyor.
- Bu anlaşmalar öncelikle Ukrayna için faydalı mı?
- Teorik olarak evet. Her durumda, Halk Cumhuriyetleri (DNR ve LNR -.) Ve milisler, kesinlikle kârlı değillerdir, çünkü her ikisinin de ortadan kaldırılması anlamına geliyorlar.
- Nispeten yakın tarihli görüşmelerden birinde - zaten savaşçı Novorossia'dan döndükten sonra - çatışmanın “sıcak” aşamasının başlangıcında bir dereceye kadar sorumluluğun farkında olduğunuzu belirttiniz. Bu, sizce, Rus gönüllülerinin yardımı olmadan Donbass sakinlerinin ve diyelim ki, diyelim ki, Rusya'dan “diğer” destek bu kadar güçlü bir direnç sunmayacak mıydı?
- Görüyorsunuz, sorumluluk farklı hissedilebilir. Suçlu hissedebilirsiniz. Ancak böyle bir suçluluk duygusu duymuyorum. Ve umarım olmaz. Orada olanların sorumluluğunu üstlenmeye devam ediyorum, çünkü buna aktif olarak katıldım, çünkü ön cephede savaşan, milislere yardım eden birçok kişi - benim çağrımda bile orduma geldiler. Bu ilk.
İkincisi, örgütleyici bir rol oynayan bölümümüzün bir patlayıcı rolünün Slavyansk'a ulaşmaması halinde, Donetsk ve Lugansk'taki ayaklanmaların ezilmiş olması muhtemeldir. Tam olarak örgütlenme kuvvetine, konsolidasyon merkezine ihtiyaçları vardı. Fakat ayaklanma hala devam ediyordu, insanlar zaten barikatlarda duruyordu silah, onlar Ukrayna güvenlik güçleri tarafından öldürüldü. Sadece bu isyan, Kharkov ve Odessa'dakiyle aynı şekilde sona erebilirdi. Yani, hem Donetsk hem de Lugansk'ta birkaç düzine ceset olacaktı, cezai işlemler yapılacak, tutuklamalar ve nöbetler olacaktı.
Ancak büyük çaplı bir ulusal kurtuluş savaşında, bu ayaklanma sonuçlanamamış ve daha sonraki bir aşamada sonuçlanmıştı. ancak tarih subjunctive ruh hali bilmiyor. Ne oldu - oldu. Ancak, doğal olarak, savaş devam ettikçe, o zaman ben, bu savaşta ilk atışlardan birini yapan ve Slavyansk hükümet organlarını ele geçiren bir birime önderlik eden bir kişi olarak, doğal olarak sorumluluk üstleniyorum.
- Ukrayna tarafının, özellikle Ukrayna TV'nin Beşinci Kanalının nöro-dilbilimsel programlamanın kullanımı hakkında konuştunuz. Bu etkiyi kendin üzerinde hissettiğini söyledin. Bu bilgi savaşının ayrılmaz bir parçasıdır. Sizce bu faktörün bilgi savaşında ve bilgi savaşında sıcak çatışmalarda rolü ne kadar önemlidir?
- Son derece ağırdır, çünkü (bilgi uyarısı) İnsanlarda tamamen çarpık bir resim oluşturur. İnsanlar gerçek bir resimle kendi gözleriyle karşılaştıklarında bunu algılamazlar. Böyle ciddi bir yenilgi ortaya çıkar - bir uyuşturucu bağımlılığı olarak. Dahası - saatlerce kendilerini bundan ayıramayan yerlileri gördüm haber program (Ukraynaca - ed.). Yani, yeni bir şey gelmediğinde, ama sadece bir bant geldiğinde, aynı metin ... her seferinde ...
İnsanlar televizyonda dinlendi ve kendisini ondan uzaklaştıramadı, artık etrafındaki her şeyle ilgilenmiyorlardı. Bunlar yarım bombalar ve savaş için gönüllü olacaklar, yiyecek yardımı toplayacaklar (ATO için). Ve Rus ordusunun yerel milisler değil Ukrayna'da savaşmakta olduğuna inanıyorum.
- Yani bir çeşit zombi hakkında mı konuşuyoruz?
- Evet, zombilerden bahsediyoruz, tabiri caizse. Bu gerçekten bir zombi. Ayrıca, uzun vadeli bir etkiye sahiptir - beş dakikalık bir değil. Bu bilgiyi alan insanlar, onunla çelişen her şeye çok saldırgan tepki gösterirler.
- Tahminlerine göre, Novorossia'daki muhaliflerin patlamasıyla birlikte, nüfus üzerinde ne zaman böyle bir etki başlayabilir?
- Zaten Maidan'da. Ocak ayında Kiev'de olmak 2014, Ukrayna TV programlarını izlerken, zaten bu kitlesel etkinin bu etkisini hissettim.
- Transdinyester, Bosna, Çeçenistan, Ukrayna ... Savaşın uyuşturucu olduğu söyleniyor. Sözde barut zehirlenmesi sendromu. Bunun hakkında ne düşünüyorsun?
- Savaşa ilaç demek zor. Ancak çok fazla savaşan bir kişi doğal olarak adrenalin bölümlerini yükseltir ve vücut doğal olarak onlara alışır. Bir insan barışçıl bir yaşama döndükten sonra, bedeni öncelikle adrenalinden yoksundur, her şey onun için gri görünür, bir savaşta bütün olayların aşırı derecede sıkıştırıldığı ve bir insanın bir hafta içinde, sıradan bir yaşamda yaşadığı şeyler açısından yumuşaktır. bu duygular bir yıl boyunca yeterliydi. Bu nedenle, yaşamın hızı değişiyor.
Aşınma için de olsa, parlak ve doygun olmasına rağmen, çok yüksek bir yaşam hızında yeniden yapılandırılmış bir organizma, onun barışçıl bir hayata yerleşmesi için oldukça zordur.
Buna ek olarak, savaşta her şey sınırına keskinleştirilir. Parlak bir şekilde açığa çıkarılan karakterler var, orada parlak bir şekilde açığa çıkan insanlar var, orada bir büyüteç, insan ahlakı ve insan erdemleri gibi. Savaşta iyi bir adam iyileşir, berbat bir adam - orantısız berbat. Yani, savaş turnusol kağıdı gibi. Ve savaşta yaşamaya alışkın olanlar, daha yüksek bir adalet duygusuna sahipler, yüksek bir kamaradere duygusuna sahipler, dünyayı “kendilerine” ve “başkalarına” bölmeye başlıyorlar.
Huzurlu bir hayata döndüklerinde, her şeyin yarım tonda olduğu yerde, aynı kalmaya devam ediyorlar ve etraflarındaki her şey gerçek gibi görünmüyor, sahte. Ve her insan yeniden inşa edilemez.
Burada, örneğin, güvenli bir şekilde yeniden yapılandırabilirim, çünkü bunun için bir alışkanlığım var, yeterli bilgi ve durumun anlaşılması. Yandan bakabilirim. Yine de bende arıza ve nüks var.
Genel olarak, savaşta bir kişinin durumunu anormal olarak adlandırmak ... Bunu söyleyemem.
Bir kişinin anormal olduğu barışçıl bir yaşamda olduğu görüşünün tersi de var. Biz kendi yolumuzda normal değiliz. Yani, savaş gerçekten bir insanın tüm kabuğunu yırtıyor ve özü de öyle.
- Geçen yılın Kasım ayında DPR başkanı Alexander Zakharchenko, size ve Boroday'a Donetsk Halk Cumhuriyeti Kahramanı unvanını verdi. Ahlaki kayıplar için “tazminat” gibi bir şey miydi? Zakharchenko'nun motivasyonunu kastediyorum.
- Ben motivasyon Zakharchenko bilmiyorum. Şu anda Sakal ile keskin bir şekilde birbirimizden ayrıldığımız gerçeği göz önüne alındığında, bunu bir tür hakaret olarak kabul ettim.
- Ne hakaret?
- Boroday’ın özellikle kahramanca bir şey yaptığını sanmıyorum. Buna rağmen onun hiçbir eylemini tartışmayacağım. Askerlerin dediği gibi: “Aynı şey için, izci ve personel hemşiresi“ Cesaret İçin ”madalyasını aldı. Bu şekilde aldım. Bu ilk.
İkincisi, mevcut DPR ödül politikası herhangi bir eleştirinin altında olduğu için Zakharchenko'dan herhangi bir ödül veya unvan kabul etmeyi düşünmüyorum. Ve, dahası, şimdi, kendisini, tanınan olmasa da, seçilen baştan, bazı cumhuriyetlerin bazı başkanlarına, belli başlı bölgelerin bazılarına indirgemiş olsa da - bu, sadece saçmadır.
- Strelkov ve Beard’un yerel personel yerine koyma sebepleri hakkında farklı görüşler var. Bu konuda ne söyleyebilirsin?
“Ukrayna ile müzakereler hazırlandı ve doğal olarak yerel halk tarafından yönlendirilmeliydi ve bu benim açımdan herhangi bir itirazda bulunmadı. Öte yandan, bu müzakerelerin geçmişi - “Minsk-1” in geleceği - o sırada bir şekilde şekillenmiş, tüm komutanların bu şartlara koşulsuz olarak teslim edilmesini talep etmiştir. Daha önce de belirtildiği gibi, bu koşullar Novorossia'nın ihanetine çok benzer olduğu için, insanlar daha önce takdir etmişlerdi: Strelkov bu şartları kabul etmiyor. Bu nedenle, komutu aktarmak için önceden önlemler alınmıştır.
- Görüşmelerinizden birinde “aydınlanmanız” şiddetle tavsiye edildi. Bu parlamanın amacı nedir?
- Evet, öyleydi. Değerlendirmem zor - hangi taktiksel hedefi kullandı, özellikle de bana açıklanmadı. Özellikle, bu durumda, öneri Alexander Y. (Boroday - ed.) Tarafından verilmiştir. Bana neden bu kadar gerekli olduğunu açıklamadı. Ancak öneri verildi ve ben yaptım.
- Son zamanlarda yükselen medya faaliyetiniz, ortaya çıkmış olan herhangi bir politik planın işareti midir, yoksa sizin tarafınızdan yönetilen Novorossia hareketinin faaliyetleriyle daha mı ilgili?
- Benim politik planlarım yok. Ancak Novorossia'ya, nüfusuna ve milislerine yardım için fon toplanması çarpıcı biçimde düştü. Bu nedenle, medya faaliyetim en azından bu ücretleri artırma girişimidir. Rusya’daki insanlar yavaş yavaş Ukrayna’nın olumsuz haberi yüzünden yorulmaya başladıklarından, bundan dolayı ilaç, ekipman ve yiyecek ihtiyacı hiç azalmadı.
- “Novorossiya” hareketini düzenleme kararı nasıl geldi?
- Döndükten sonra, belirli bir karantina geçtikten sonra, geri döndükten sonra, “Sonra ne yapmalı?” Sorusu benden önce ortaya çıktı. Tekrar hizmet etmek istiyorum, ancak yalnızca Novorossia'da veya Rusya'da hizmet vermeye devam etmek için hiçbir seçenek teklif etmedim, aynı zamanda kimse bu konudaki sorularıma cevap vermedi. Yani, nispeten konuşursak, kendimi olduğum gibi buldum. Daha da kötüsü, hiçbir yerde çalışmadığım için yani genel olarak kimsenin ihtiyaç duymadığı bir askeri emekli olarak kaldım.
Tabii ki, biri ülkeye gidip olta ile balık tutabilir. Fakat Ukrayna'da olanlar ve Novorossia'da olanlar için hala çok büyük bir sorumluluk hissettiğim için, bu durum benim için kabul edilemez.
Buna göre, Novorossia'ya nasıl yardım edebileceğimle ilgili tüm konuları tartıştım ve tartıştım, şöyle karar verdim: eğer silahla yardım edemezsem, o zaman tamamen benim için değil, benim için değil, işletme arzımla ilgileneceğim. gerçekten gerekli.
Benim için inan bana, bu tamamen alışılmadık ve çok rahatsız edici. Fakat bunu yapmamız gerekiyor. Bunun gerekli olduğunu anladım, tedarikle ilgili tüm sorunları çözmeyeceğimizi biliyorum. Yakın bile olsa çözemeyiz. Bu karar verilecek devlet düzeyidir. Ama ... "yapman gerekeni yap ve gelebilecek olanı yap." Elinden geleni yap. En azından minimumda bir şeyler yapmak mümkün olacak - bu zaten iyi.
- Ve sonunda, sakıncası yoksa birkaç kişisel soru.
- Deneyin. Cevap vereceğim aslında değil.
- İnternette seninle ilgili fazla bilgi yok. Oldukça yetersiz bilgi. Sizin eğitim olarak beşeri bir tarihçi olduğunuzu okudum. Aynı zamanda, biyografinizden, söylediğiniz gibi gerçek bir askeri adam, kemik iliğine kadar çıkıyor. Neden standart askeri eğitim hattını takip etmediniz?
- Okulun son yıllarında, yetersiz okuma nedeniyle, görüşümü kesinlikle sol gözüme yerleştirdim. Ve böyle bir vizyonla normal bir askeri okula gidemedim, ama askeri-politik bir okula gitmek istemedim, çünkü büyükbabam politik politikacıları pek sevmiyordu (her iki büyükbabam var - normal görevliler, ikisi de savaş katılımcıları). Onun - büyükbabaları - görüşü benim için çok önemliydi.
Bu nedenle, bu durumda, bakış açılarımı değerlendirirken, ilk önce çok sevdiğim şeyi yapmayı seçtim. Tarihi okuldan beri çocukluğumdan beri çok sevdim, bu nedenle tarihi bir üniversite seçimi benim için oldukça doğaldı. Daha da fazlası, zihniyet tarafından hümanistim. Enstitü tamamlandıktan sonra, Birlik çöküştükten sonra isyanlar patlak verdi, savaşlar başladı, ben Transnistria'ya gönüllü olarak gittim.
O zamandan beri elbette tarihi bilime geri döndü, ancak hobi olarak. Her ne kadar orada resmi faaliyetler arasında belirli aralıklarla belli sayıda bilimsel makale yazdım. Ancak profesyonel olarak ona (tarihçesi) dönmedi.
- Son soru. Soyadı değiştirme konusunda size yöneltilen sorular çoktan bir gelenek haline geldi. Cevaplar bilinmektedir. Senin Veeevolodovich olduğunu biliyorsun. Orta isimler soyadlara göre daha az değişmiştir ...
- Pasaporttayım ve şimdi - Igor Vsevolodovich Girkin. Soyadım, ismimi veya patronimimi değiştirmedim. Hiçbir şey göremiyorum. Ancak ilk olarak, iş gezileri sırasında “ikinci Çeçenistan” a özel hizmet görevlisi olarak kapak belgeleri aldığımda, büyükbabamdan sonra göbek adını aldım. Basit sebeplerden dolayı aldı:
İlk önce, "Vsevolodovich" adındaki patronimik isim nispeten nadirdir, ikincisi ise uzun süredir konuşulur. Kapak belgelerini alan bazı insanlar isimlerini değiştirdiler ve bir çeşit "İvan İvanov İvanov" oldular. Bu oldukça normal ve normal.
Bu arada, hala Çeçen Yönetimi (Çeçen Cumhuriyeti FSB Müdürlüğü) belgesine sahibim. Bu ismini değiştirmek için yapılmadı. Bu, özel görevler yapan askeri personelin güvenliğini sağlamak için yaygın bir uygulamadır. Şey, "Igor Strelkov" tam da böyle, yazı yazdığım edebi takma ad.
Hem Kırım'da hem de Ukrayna'da - gerçekleştirdiğim görevlerin de özel görevlere benzediği - eski takma adımı kullanmanın mümkün olduğunu gördüm. Ve içinde kötü ya da iyi hiçbir şey göremiyorum.
Dahası, kendim için bir isim yaratmayacağım için kesinlikle normaldi. İşte Kırım'da soruyorlar: Igor Strelkov kim? Ben sadece Aksyonov'u tanıyordum. Ama o ve benim gerçek verilerim biliyordu. Birkaç kişiyi daha tanıyorlardı. Gerisi Igor Strelkov hakkında bir şey duymadı.