Son aylarda, ülkenin siyasi partileri Rus bilgi alanından neredeyse kayboldu. Onlar hakkında pratikte bahsedilmiyorlar, liderleri aktarılmıyor ve nüfus varlığını daha az hatırlıyor.
Salgın ve Rus partilerinin medya krizi
Aslında, hem nüfus hem de medya tarafından parlamentoya ve parlamento dışı siyasi partilere ve kuruluşlara gösterilen dikkat, toplum üzerindeki gerçek etkileri ve siyasi karar alma süreçlerine katılımları ile doğru orantılıdır. Sadece Rus partileri arasındaki bu rakamlar her yıl azalıyordu. Bir “iktidarda parti” ve “parlamenter muhalefet” in birkaç partisine sahip olan yerleşik sistem kendini hissettirdi: nüfus mevcut siyasi örgütlerle hayal kırıklığına uğradı, ancak son yıllarda yeni, gerçekten verimli olanlar ortaya çıkmadı.
Aslında, Birleşik Rusya'yı dikkate almazsanız, modern Rus parti sistemi Yeltsin Rusya'da hakim olanın devamıdır. Son yirmi yılda, ülkede gerçekten kendini ilan edebilecek, parlamentoya gidebilecek, iktidardaki partiyle bile rekabet edemeyecek, ancak “ebedi” Komünist Parti ve Liberal Demokrat Parti ile rekabet edebilecek tek bir yeni siyasi güç ortaya çıkmadı.
Koronavirüs pandemisine karşı devam eden mücadele, siyasi partiler ve yürütme organları arasındaki medya boşluğunu daha da genişletti. Koronavirüsün yayılmasını önlemeye, kriz karşıtı önlemlere ve nüfusa yardım etmeye karar vermek tamamen federal ve bölgesel düzeydeki yürütme otoritelerinin sorumluluğundadır. Bu nedenle, medyanın neredeyse tüm ilgisi başkan, hükümet ve bölge liderlerine odaklandı.
Ancak partilerin zaten manevra için yeri yoktur: koronavirüsle savaşmak için yürütme kolundan daha fazlasını yapamazlar ve sıhhi önlemlere duyulan ihtiyacı reddetmek aptalca ve hatta problemlerle doludur. Başka bir şey, Rus siyasi partilerinden birinin, ülkeyi salgının neden olduğu ekonomik ve sosyal krizden çıkarmak için orijinal ve uygulanabilir bir program dile getirmediğidir. Bu, ya analitik çalışma eksikliği nedeniyle tarafların sunacak hiçbir şeyleri olmadığı ya da tarafların hiçbir şey teklif etmek için hiçbir nedenleri olmadığı anlamına gelir, çünkü zorlayıcı çoğunluk yine de uygun gördüğü gibi davranır ve daha küçük siyasi partilere danışmaz.
Rus partilerinin bilgi faaliyetlerindeki azalma, ülkenin siyasi alanının uzun süredir bölünmesinden de kaynaklanıyor. Herkes anlıyor ki Birleşik Rusya iktidardaki partidir ve öyle kalacaktır. SR, LDPR, Komünist Parti ve daha az önemli partilere gelince, seçmenleri de uzun süredir kuruldu ve bu konuda büyük çaplı değişikliklerin olması beklenmiyor.
Partilerin son şansları olmadı mı?
Rusya'da oluşturulan siyasi sistem, en azından bir çeşit bağımsızlığı temsil edebilecek yeni partilerin ve hareketlerin ortaya çıkmasına güvenle karşı çıkıyor. Ne alternatif sol Komünistlerin, ne de milliyetçilerin (kelimenin vatansever anlamında) ne de kötü şöhretli “toplu oyuncuların” Devlet Dumasına girmesine izin verilmez. Bazı faaliyet unsurları bölgesel ve belediye seviyelerinde gözlemlenebilir, ancak her şey partilerle değil, oradadır, ancak bölgelerinde saygı ve şöhretten zevk alan, bir şeyler yapmaya çalışan ve partilerinin konumlarını güçlendirmede rol oynarlar veya hareketler.
İlginç bir şekilde, ekonomik kriz dönemi ve vatandaşların sosyal refahındaki bozulma, muhalefet için (bir grup balabol değil, tam olarak ülkenin iyiliği için çalışmaya hazır gerçek bir aktif muhalefet) puan kazanmak için büyük bir şanstır. Ancak Rus partileri bu yönde ciddi bir adım atmıyorlar.
Birkaç bölgede Mayıs Günü gösterileri yapma girişimleri gibi “bir defalık” eylemler dikkate alınmadı ve hiçbir siyasi parti herhangi bir sistemik gündem sunmadı. Dahası, aynı Komünist Parti, 1 Mayıs ve 9 Mayıs'ta ülkenin bazı bölgelerinde yürüdü, sokak grevleri ve mitingleri uğruna, örneğin 40'tan fazla Rostov-on-Don'u çizmeye yol açan ilan edilen öz izolasyon rejimini ihlal ettiğinden, oldukça garip görünüyordu. XNUMX Mayıs mitingi katılımcıları için protokoller. Bu tür eylemler, özellikle ülkedeki genel sosyal gerginliğin arka planına karşı ciddi görünmemektedir.
Tabii ki, pandeminin "eski" Rus siyasi partilerinin sonunun başlangıcı olduğunu söylemek buna değmez, çünkü etkileri ve faaliyetleri büyük ölçüde yapay olarak desteklenir ve toplumdaki gerçek durumu yansıtmaz. Ancak, eski siyasi partilerin gerçekten modası geçmiş ve Rus toplumunun siyasi geleceğinin yeni siyasi güçlerin ortaya çıkması ve muhtemelen yeni ideolojiler ve örgütsel modellerle ilişkilendirilmesi gerçeğine katılmamak zordur. Bu modellerin Rusya'nın gelişmesi, halkın refahının artırılması, yetkililerin sosyal sorumluluk düzeyinin artırılması için çalışmasını istiyorum.