Derin mevzular düşündüğüm oluyor bazen, mesela bugün örümcek adam.
Ya hadi tamam, özel yetenekleri, doğa üstü güçleri olan kötülerin kişisel mevzusu oluyor kendisiyle falan, olmasa bile güçlerinden dolayı sidik yarıştırabilecek durumdalar, bunu anlayabilirim. Ama o araba hırsızları, soyguncular neye dayanarak hareket ediyor? Spaydırmen dediğimiz adam, New York dışına çıkmıyor ki, sen atla bir trene, git başka yerde şansını dene. En kötü oraya gelmeye kalksa bile, New York'da olduğu kadar yüksek bina yoktur, sana yetişmesi daha zor yani. Niye heyecan yapıyorsun bu kadar, anca film uzuyor tuvalete gidemiyoruz.
Ama örümcek adam iyidir iyi, hep sevmişimdir.
"Büyük güçten büyük sorumluluk doğar." Buna benzer cümleleri felsefe derslerinden hatırlıyorum, orada arkasından daha detaylı açıklaması da oluyordu ama ben hep Peter Parker'ın amcası Ben'den biliyorum. Açıklamasını yapmadan güzelce bırakıyor cümleyi ortaya, oradan kim ne alıyorsa alsın.
Nedir bu güç? Ve hangi sorumlulukları yükler?
Felsefeciler "bilgi" yada "zeka" der sanırsam, ve bunlara sahip insanların diğerlerini de aydınlatması gerektiğini savunur. Örümcek Adam da ip atabiliyor diye, bütün dünya'nın (yani New York) can güvenliğinden sorumlu.
Bana soran olmasa da; bence günümüzde en büyük güç sevgi. Şartlar sevmeyi gitgide zorlaştırırken, peşinden koştuğumuz değerler gün geçtikçe yüzeyselleşirken, "yaradılanı severim yaradandan ötürü" yerini "Bunu seveceğime cehennem ateşinde kulaç atarım" cümlesine bıraktı bırakacakken, bir insanı kan bağı olmadan da aile gibi sevebilmekten daha öte bir güçlülük göstergesi düşünemiyorum. Dünyayı sevgi kurtaracak demiyorum, ama ondan başka bunu başarabilecek de yok. Sevilen de adam olsun, farkına varsın: Sevilmek bir beceri değildir. Sevilmişsen, karşındakinin sevme yeteneğinden. Sebepsiz yere değer gören, değerini düşürecek hareketlerde bulunmasın.
Spiderman 3'ün sonlarında, "Öldüremeyeceğin şeyi yaralama" repliğini de beğenirim mesela. Yani diyor ki, sevemeyeceğinin kalbine kurulma...
Hayat ne garip, Örümcek Adam falan