Shirley Jackson'ın "Piyango" çok tartışmalıydı, 26 Haziran 1948'de New Yorker'da yayınlanmasının ardından okuyucular aboneliklerini iptal etti ve Jackson'ı nefret e-postası ve tehditlerle biberleştirdi. Hikaye, eski gelenekler gelişmediğinde ne olacağı konusunda önemli bir tartışma başlattı.
II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden yalnızca üç yıl sonra yayınlanan hikaye, önceki on yıl boyunca Almanya'da var olan korkutucu uygunluğun bir sonucudur. Jackson'ın hikayesinin temelinin antisemitizmden vazgeçmenin endişelerinden kaynaklandığına dair söylentiler var.
Bu hikaye, öğrencileri körü körüne takip eden geleneğin, mafsil zihniyetinin ve kültürümüzün aile dinamiklerinin ters çevrilmesinin tehlikeleri de dahil olmak üzere tartışmak için önemli bazı temalar getiriyor.
Amerika'nın bir yerinde, sıcak bir yaz gününde (27 Haziran'da kesin olarak) küçük bir köyde 300 vatandaş meydanda toplanmaya başlıyor. Yaz aylarında okuldan yeni çıkan kasaba genç erkek kazık taşlar topladı. Yavaşça, aileler meydanda dolaşıyor ve yıllar önce bu kasabanın kurucuları tarafından başlatılan derin gelenekten kaynaklanan bu yıllık olay için bir hava beklentisi var. Bay Summers kare kâğıtlarla doldurulmuş bir kara kutu yerleştirir. Kasaba kasaba kadar eski ve Bay Summers her yıl yeni bir tane yapmaktan bahsederken, halk bu geleneklerin önemli bir sembolünü değiştirmeye isteksiz, bunun diğer parçalarını da unutmuş olsa bile yıllık ritüel.
Piyango başladığında, her hanenin başları kutuya doğru yürür ve bir kağıt kağıdı çıkarır. Sonra yerlerine geri dönüp isimlerin hepsinin çağrılmasını beklerler. Tipik olarak, hane halkı başkanları erkektir; Ancak bir kadın dul olursa, en azından büyük oğlu 16'ya ulaşıncaya kadar evin başına geçer.
Bay Summers adların sonuna geldiğinde, hane halkı başkanları gazetelerini açarlar. "Bill Hutchinson elinde" diye fısıldıyor Bill'in karısı Tessie Hutchinson, Bay Summers'ı Bill'e istediği kağıdı almasına yetecek vakit vermemekle suçlamaya başlar. Diğer kadınlar onu yönlendirerek ona hep aynı şansı yakaladığını ve iyi bir spor olması gerektiğini söylediler. Okuyucunun piyangoda bir servet kazanmayı içermediğinin ilk göstergesi; Bu özel ritüelin arkasında daha da kötü olan bir şey var.
Tessie, Bill ve üç çocuğu Bill Jr, 12 yaşındaki Nancy ve yürümeye başlayan çocuk Little Davy, kutuya çağırılıyor. Bay Summers Bill'in kağıdını alır ve dört tane daha boş kağıt koyar. Onları harekete geçirir ve ailenin her üyesi bir kağıt çizer. Bill ve çocuk kağıtları boş ama Tessie'nin uğursuz bir siyah noktası var. Bunun adil olmadığını ya da doğru olmadığını çığlık atmaya başlar. Okuyucu, çocukların taşıdığı taşların amacını anlamaya başlar. Birkaç dakika içinde tüm kasaba taşlarını toplar ve Tessie'yi kuşatır. Tessie, belki de bu çirkin geleneğin ardındaki ilk barbarlık anlayışını protesto etmeye devam ediyor. Ancak, hikaye "kasaba halkı" üzerine "kapanırken, uzun süre çığlık atamaz.