Çevirmen: Dnightshade
Güzel gözlü Anna, on saniyeden uzun süre tereddütte kaldı.
''Doğru olacağına inandığın herhangi bir türü seçebilirsiniz. Siz bir falcısınız, ben ise değilim. Elbette kartlar dışında, tarot da dahil, bunları evde incelemeye çalıştım. Bunların daha çok oyuncak ya da oyun gibi olduğunu düşünmüşümdür hep.''
Klein bir an düşündükten sonra kollarını masanın kenarına uzattı. Ellerini yüzüne doğru götürdü, bakışları huzurluydu. Yumuşak bir ses tonuyla, ''O zaman usturlabı kullanacağız.''
Masanın üzerindeki dolma kalemi ve beyaz kağıt yığınını işaret etti, ''Nişanlının ismini, yüz özelliklerini, adresini ve doğum tarihini yaz. Doğduğu tam zamanı hatırlayabilirseniz daha da iyi olur.''
Kıyafetlerinden, makyajından ve tavırlarından dolayı Klein onun okuma yazması olduğuna inanıyordu.
Anna cevap vermedi. Elini uzattı ve bir kağıt aldı. Kalemi kaldırıp mürekkebe batırdı. Ara sıra düşünmek için durarak yazmaya başladı.
İki dakika sonra kağıdı Klein'a uzattı.
Klein kağıdı alıp kendisine çevirdi. Kağıtta şunlar yazıyordu: ''Joyce Meyer, 15 Eylül 1323, 14:00. Tingen Şehri, Doğu Kasabası, 8 Stevens Sokağı. Kısa sarı saç, kemerli burun...''
Klein hızlıca göz attıktan sonra bu kişinin manevi numarasını hızla hesapladı:
1+5=6
Mistisizmdeki Ruh Numerolojisi çalışmasında, kişinin doğduğu günün rakamlarının toplamı, Doğum Günü Yolu Numarasını verirdi ve bu numara, kişinin 27 yaşından önceki yaşamını etkilerdi. Doğum Ayı Yolu Numarası (doğdukları aydaki rakamların toplamından elde edilir) 27 ila 54 yaş arası yaşamlarını etkilerdi, Doğum Yılı Yolu Numarası ise (doğum yıllarındaki rakamların toplamı) 54 yaşından sonraki rakamlarını etkilerdi.
1349 yılının Temmuz ayında olduklarından Joyce henüz 27 yaşına basmamıştı; bu nedenle klein hemen Doğum Günü Yolu Numarasını hesapladı.
Altı rakamı dengeli ve uyumlu bir yaşamı temsil ediyordu, cömert bir kalp, uygun bir evlilik ya da nişan.
Sonrasında Klein Joyce'ın yıl yolu numarasını hesapladı.
Bu sözde yıl yolu numarası, doğum yılını mevcut yıl ile değiştirerek hesaplanıyordu. Sonra rakamlar kişinin doğum günü yolu numarası ve doğum ayı yolu numarası ile toplanıyor, ve kişinin mevcut yıl içindeki şansına dair genel bir bilgi sağlıyordu.
1+3+4+9=17, 1+7=8; 8+9 (doğum ayı yol numarası) +6 (doğum günü yol numarası)=23; 2+3=5; yıl yolu numarası 5, bu da onun bir değişimle ve bir kazayla karşılaşacağı anlamına geliyor. Bazı riskler alması gerekecekti... Klein durumu gözden geçirdikten sonra sessizce bir kanıya vardı. Anna'nın verdiği bilgilerin doğru olduğunu onayladı.
Kağıda bakmayı bırakıp Anna'ya döndü, ''Bay Meyer bu yolculuğa Haziran'ın 3'ünde mi çıktı?''
''Bana yalan söylemediyse evet.'' Anna dudaklarını ısırdı.
''Tamamdır.'' Klein dolma kalemi alıp bunu not etti.
Koyu kahverengi gözlerini Anna'ya çevirdi ve nazik bir tonda devam etti, ''Şimdi bir usturlab yaratmaya başlayacağım. Biraz zaman alacak ve tamamen sessiz bir ortam olmalı; dışarıda beklemenizin sakıncası var mı? Angelica size çay ya da kahve getirebilir.''
''Tamamdır.'' Anna bazı falcıların kendi acayiplikleri olduğunu biliyordu, bu nedenle durumu doğal karşılayarak ayağa kalktı. Mavi kurdeleli şapkasını aldı ve Topaz odasından çıktı.
Klein kapıyı kilitledikten sonra masaya döndü. Bilgileri takip ederek, adamın burcunu ve karşılık gelen gezegenlerin ve yıldızların konumlarını da hesaba katarak usturlabı oluşturdu.
Tüm süreç boyunca Astromansi Kılavuzu'nu açmamıştı. Kurulumu hafızasındakilere dayanarak tamamlamıştı.
Son birkaç günün mistisizm derslerinde, Klein kehanetle alakalı her şeyi kolayca kavrayıp bunu içselleştirebildiğini fark etmişti.
Belki de bu, Kahinlerin yeteneğidir... Usturlabı tamamladı, memnun hissediyordu. Bedeni, kalbi ve ruhu büyük oranda rahatlamış gibi hissediyordu.
Sonuca bakarken burçların, gezegenlerin ve diğer destekleyici detayların yolunu takip ederek Joyce Meyer'ın bir kaza geçirdiğini ancak sonunda bundan kurtulacağını anladı.
Bu noktada, kehanet teknik olarak tamamlanmıştı. Ancak Klein ilk işinde titiz olmak istiyordu. İleride daha fazla iş alabilmek için ününü duyurmak istiyordu. Kalemi alıp Hermes dilinde bir cümle yazdı: Joyce Meyer'ın mevcut durumu.
Cümleyi sessizce okudu ve kağıdın üzerindeki bilgiyi ezberleyerek tekrarladı.
Yedi kez tekrarladıktan sonra kağıdı eline alıp arkasına yaslandı.
Işık küresini hayal etti ve gözleri koyulaştığında trans durumuna girdi.
Çevre, eterik bir hal almıştı. Üzerinde biçimsiz, sınırsız bir sis uzanıyordu.
Klein kağıtta yazanları anımsadı ve rahatladı. Derin bir uykuya daldı.
Rüya kehaneti tekniğini kullanıyordu!
Soruyu tekrarlıyor, detayları anımsıyor ve Astral İzdüşümü'nün, vahiy kazanmasına izin verebileceği bir rüyada, ruh dünyasında dolaşmasını sağlıyordu!
Sıradan insanlar da bazen bu tür deneyimler yaşıyorlardı ancak onların rüyalarındaki işaretler daha karmaşık ve bozuk olduğundan bunları hatırlamaları zordu. Bir Kahin'in böyle bir sorunu olmazdı, çünkü kahinler görüntüleri doğrudan görebilirlerdi.
Klein yarı uykulu bir haldeyken çevre puslu bir hal aldı.
Çarpık rüyasında kemerli bir burnu olan sarışın bir genç adam gördü. Adam bir kan gölünün içinde, neredeyse dalgalar tarafından yutulmuş bir şekilde çılgınca yüzüyordu. Ancak sonunda, kıyıya kaçmayı başardı.
Görüntü parçalandı ve değişti. Klein kapısında yel değirmeni oyuncağı olan mavi bir ev gördü. O sarışın genç adam neşeli gibi görünüyor, yavaşça eve giriyordu.
O anda görüntü yeniden değişti. Klein muhteşem bir sarayın içinde olduğunu fark etti.
Duvarlar mahvolmuştu, onarılamayacak kadar hasarlıydı. Çeşitli alanlarda yosunlar ve yabani otlar büyüyordu. Duvarlardaki deliklerden dışarıdaki bir dağ zirvesini ve ona yakın duran bulutları görebiliyordu.
Sarayın tepesinde taştan oyulmuş dev bir taht vardı. Bu taht mat değerli taşlar ve altınla süslenmişti. Bir insan için hazırlanmamış gibi görünüyordu.
Bu dev taht boştu ve sanki çağlar önce yapılmış gibi üzerinde benekler vardı.
Kafası karışık olan Klein çevresine baktı. Neden böyle bir sahneyi gördüğünü anlayamamıştı.
Nerede olduğunu tespit etmek için saraydan çıkarken bulanık zihni berraklaştı.
Aniden bir çift gözün onu izlediğini hissetti. Bu gözler arkasındaydı!
Klein aniden arkasını döndü ve dev taş tahta baktı, tek görebildiği büyümekte ve seğirmekte olan sayısız şeffaf kurtçuktu.
Klein nefesini tuttu.
Gözlerini açtığında uyanmıştı.
Kristal toplar, tarot kartları ve hazırlanan usturlabı gördü. Geçeklik hızla hayalin yerini aldı.
İlk rüya kehanetin sonucuydu ancak sonraki rüya? Beni hedef almış gibi görünüyordu? Klein kağıdı masaya bıraktı. Şakaklarını ovuştururken düşünüyordu.
Kendisini bir rüya şeklinde yansıtanın kendi korkusu olmadığını doğrulayabilirdi çünkü kehaneti yapan kendisiydi.
Bir dağın tepesinde, insanlar için olmayan bir saray... Sessiz bir bakış... Çarpık ve garip kurtçuklu sahne... Klein sessizce tahmin yürütüyordu.
Şans ritüeli bu varlıkla iletişim mi kurmuştu? Yoksa bu Antigonus ailesinin defteriyle mi alakalıydı... Doğru, o defterde Hornacis dağlarındaki Evernight Ulusu'ndan bahsediliyordu! Rüyadaki saray bir dağın zirvesindeydi!
Basit bir çıkarım yaptı, Kahin'i seçtiği için memnundu. Yaşlı Neil'a göre, Gizemli Gözetçiler de rüyalar aracılığıyla kehanetlerde bulunabiliyordu ancak bir Kahin kadar etkili değillerdi.
Ah, kesinlikle beni rahat bırakmıyor... Elimden Ray Bieber'ın bir an önce yakalanmasını umut etmekten başka bir şey gelmiyor... Klein kendisini toparladı ve üzerinde usturlabın diyagramının olduğu kağıdı eline aldı. Yavaşça kapıya doğru yürüdü.
Kapıyı açıp resepsiyon alanına gitti. Anna'nın siyah çayı tamamen unutmuş camdan dışarıyı izlemekte olduğunu gördü.
''Ah, Bay Moretti, bir sonuç var mı?'' Klein'ın geldiğini fark edince telaşla ayağa kalktı.
Klein ona hemen cevap vermedi. Bunun yerine rüyadan aldığı vahye göre bir soru sordu, ''Sizin ya da Bay Meyer'ın evinde, bir yel değirmeni oyuncağı var mı?''
Anna'nın gözleri yuvalarından fırlayacaktı, şok olmuştu.
Bir süre sonra mırıldanmayı başardı, ''Onu bana hediye etmişti. Evimin kapısının yanında. Bunu nasıl bildiniz...''
B-bu bilinebilir mi?
Klein gülümsedi ve nazik bir tonda devam etti, ''Tebrikler Bayan Anna, Bay Joyce Meyer şu anda sizin evinizde. Eğer hemen dönerseniz ona yetişebilirsiniz. Başına bir felaket gelmiş, hayal edilemeyecek kadar acı verici bir yolculuk geçirmiş. Şu anda ihtiyacı olan şey sorular değil, teselli ve sıcak bir kucaklama.''
"Gerçekten mi?" Dedi Anna inanamayarak.
Onun bildiği falcılar asla bu kadar kesin konuşmaz ya da bu kadar kesin sonuçlar vermezlerdi.
''Hemen dönerseniz göreceksiniz.'' dedi Klein nazik bir tonda ve gülümseyerek.
''Oh, Buhar Tanrısı, bu doğru mu? Zavallı Joyce'um döndü mü? Emin misiniz? Hayır, buna inanamıyorum...'' Anna bir an donup kaldı, birkaç kelime mırıldandı.
Çantasından bir solilik bir banknot çıkardı ve Klein'ın para üstü vermesini beklemedi. Kehanet Kulübü'nden koşar adımlarla ayrılıp bir araca atladı.
''Buna bahşişim de dahil mi?'' Klein banknota bakıp başını iki yana salladı.
…
İki tekerlekli bir araç sokaklarda hızla ilerlerken Doğu Borough'a girdi.
Anna sokakların akıp gidişini izliyordu, aynı zamanda hem huzursuz, hem beklenti dolu hem de korku içindeydi. Kısa süre sonra kapısındaki yel değirmenini gördü.
Duruşuna ya da yürüyüşüne dikkat etmeksizin araçtan indi. Hızla kapıya doğru ilerledi ve zili çaldı.
Kapı açıldı ve siyah resmi kıyafeti içindeki sarışın genç adam göründü. Adam bitkindi ancak gözlerinde neşeli parıltılar vardı. Kemerli bir burnu vardı.
''Bugün seni göremeyeceğimi sanmıştım.'' dedi Joyce gülümseyerek.
''Oh, Yüce Buhar, gerçekten dönmüşsün!'' Anna gözlerini ovuştururken neşeyle bağırdı.
Falcının söylediği doğruydu!
Hayır, bu gerçek bir kahindi!
Büyüleyiciydi!
Anna gözlerinde yaşlarla nişanlısına sarılırken zihninde pek çok düşünce vardı.
İkili grimsi mavi evin önünde sessizce birbirine sarılıyordu. Yel değirmeni oyuncak yavaşça dönüyor, tüm kötülükleri uzaklara atıyor gibi görünüyordu.