Anti-Faşist Yugoslavya Ulusal Kurtuluş Konseyi - Anti-Fascist Council for the National Liberation of Yugoslavia
Yugoslavya Antifaşist Ulusal Kurtuluş Konseyi onun tarafından daha yaygın olarak bilinen, Yugoslav kısaltması AVNOJ ( Sırp-Hırvat : - AVNOJ Antifašističko vijeće Narodnog Oslobodjenja Jugoslavije / Антифашистичко веће народног ослобођења Југославије - АВНОЈ), siyasi olduğunu şemsiye örgütü Ulusal için II.Dünya Savaşı sırasında Eksen işgaline karşı Yugoslav direnişinin kurtuluş konseyleri . Sonunda Yugoslavya'nın geçici savaş zamanı müzakere organı haline geldi . Partizanların kontrolü altındaki bölgeleri yönetmek için 26 Kasım 1942'de kuruldu .
AVNOJ'un ilk oturumu
Yugoslav ordusu 17 Nisan 1941 tarihinde teslim oldu sonra Yugoslavya arasında dağıtıldı Almanya , İtalya , Bulgaristan , Macaristan ve yeni kurulan kukla devletler : Hırvatistan Bağımsız Devleti , Karadağ İtalyan valilik , Büyük Arnavutluk ve Nediç Sırbistan'ında . Bu işgal rejimlerine muhalefet, direniş hareketlerinin oluşmasına neden oldu ve sonuçta Yugoslavya Komünist Partisi (KPJ), o zamanlar sadece yeraltında aktif ama Yugoslav direnişinde güçleri yönetme rolünü üstlenerek hızla popülerlik kazandı. KPJ bir organizasyon olarak Yugoslavya'nın tamamından insanlardan oluşuyordu ve destek alıyordu; bu haliyle, tek bir Yugoslav kimliğini temsil ediyordu .
26 Kasım 1942'de Yugoslavya'nın Partizan liderleri, siyasi meşruiyet kazanma umuduyla Bosna'nın kuzeybatısındaki Bihać Cumhuriyeti adlı özgür bir cepte Bihać'ta ilk AVNOJ toplantısını düzenlediler . Sloven heyeti yoğun çatışmalar nedeniyle toplantıya katılamadı, ancak yeni Yugoslavya'nın federal yapılanmasını tamamen onayladı. Josip Broz Tito yönetimindeki hem komünist hem de komünist olmayan Partizan temsilcilerden oluşan bir komiteden oluşan AVNOJ, şu konularda destek ilan etti:
- demokrasi ;
- etnik azınlıkların hakları ;
- özel mülkiyetin dokunulmazlığı ; ve
- farklı gruplar için bireysel ekonomik girişim özgürlüğü.
Ocak 1943'te Almanya, Partizan hareketinin merkezi komutasını - KPJ Merkez Komitesi'ni ve birincil Partizan hastanesini yok ederek Yugoslavya üzerindeki kontrolünü güçlendirmek için dördüncü bir büyük ölçekli anti-partizan saldırı düzenledi. Sayıca üstün olan ve Albay Draža Mihajlović'in Çetnik oluşumları , Ustasha milisleri ve birleşik Alman ve İtalyan düzenli kuvvetleriyle büyük çatışmalara giren Partizanlar, ayrıntılı bir aldatma planı Partizanların takipçilerinden kaçmasına izin verene kadar sürekli olarak geri çekilmeye zorlandı . Taktik yenilgiye ve insan ve teçhizatın kaybına rağmen, Partizan merkezi komutanlığı sağlam kaldı ve hastane kasası zamanla düşmana karşı daha fazla operasyonun devam etmesini sağladı. Tüm önemli stratejik askeri saldırıları Eksen ve işbirlikçilerinin sonuçta bertaraf edildi.
Aynı yılın Mayıs ayında, Alman, İtalyan, Bulgar ve Hırvat askerleri, Sutjeska nehri yakınında, Güneydoğu Bosna'da Partizanlara karşı beşinci bir uyumlu saldırı başlattı. Yine, üstün düşman sayıları ve potansiyel kuşatma ile karşı karşıya kalan Partizanlar, yenilgiden kurtuldu , ancak bedelsiz değil. Bununla birlikte, başarılı bir şekilde ayrılmalarının ardından Partizanların hala büyük karşı saldırılar düzenleyebilmeleri gerçeği, Yugoslavya'nın kontrolü için verilen savaşta bir dönüm noktası oldu. İtalya Eylül ayında teslim olduğunda , Partizanlara, ele geçirilen İtalyan zırhı, ek kıyı bölgelerinin kontrolü ve İtalya'daki Müttefiklerden malzeme nakliyesi de yardımcı oldu.
AVNOJ'un ikinci oturumu
"Müttefiklerimizin, halkımızın attığı bu tarihi adımı yanlış anlamayacaklarına, daha ziyade halkımıza maddi ve manevi yardım ve destek vermek için her şeyi yapacaklarına ve bunu halkın kendi seçtikleri temsilciler aracılığıyla yapacaklarına inanıyoruz. ülke. "
Tito, 29 Kasım - 30 Kasım 1943 tarihleri arasında Bosna'nın Jajce kentinde düzenlenen ikinci konferansında , Yugoslavya Anti-Faşist Ulusal Kurtuluş Konseyi'nin ülkedeki en üst düzey yürütme otoritesi olduğunu ilan etti. Kararlar ve kararların ikinci AVNOJ konferansın idi:
- Güney Slav halklarının ( Sırplar , Hırvatlar , Makedonlar , Müslümanlar , Slovenler ve Karadağlılar ) eşit haklara sahip altı kurucu cumhuriyette yaşayacakları ulusların kendi kaderini tayin hakkına dayalı bir federal Yugoslavya yaratmak ;
- Ulusal Kurtuluş Savaşı sırasında bile , örgütler olarak Sırbistan, Hırvatistan, Slovenya, Bosna Hersek, Sandžak, Makedonya ve Karadağ ve Kotor Körfezi için Yugoslav topraklarının ulusal kurtuluşuna yönelik anti-faşist konseylerin kurulduğunu vurgulamak. toprağın halk idaresi;
- seçme Yugoslavya Kurtuluş Milli Komitesi ( Nacionalni komitet Oslobodjenja Jugoslavije geçici hükümeti olarak hareket etmek Yayce merkezli; NKOJ / НКОЈ / Национални комитет ослобођен ја Југославије);
- Yugoslavya Mareşali ve Başbakan Tito'ya ;
- sürgündeki Yugoslav hükümetini iptal etmek; ve
- Kral II. Petar Karađorđević'in , monarşinin statüsü konusunda halk referandumu yapılana kadar ülkeye dönüşünü reddetmek .
Draža Mihailović , AVNOJ'un Yugoslavya'yı federatif cumhuriyet olarak örgütleme kararlarına karşı çıkmak için , Sırbistan, Karadağ ve Slovenya'dan eski liberal siyasi partilerin temsilcilerinin yanı sıra Hırvatistan'dan Yugoslavya yanlısı politikacıların katıldığı bir Saint Sava Kongresi düzenledi. Sırp hükümdarının başkanlık ettiği üçlü anayasal monarşi.
Aralık 1943'te Roosevelt , Churchill ve Stalin Partizanları desteklemeye karar verdi. Birleşik Krallık bir ay sonra katıldı ve tedarik durdu çetnikleri . İlk Sovyet misyonu kısa bir süre sonra Partizan karargahına ulaştı. Amerika Birleşik Devletleri Düşen Amerikalı için Mihayloviç bir askeri misyon devam cesaretlendirici Çetnik yardım tuttu tanıtımlarında .
Mayıs 1944'te, Alman hava kuvvetleri Tito'nun Drvar'daki karargahına saldırdı ve neredeyse onu yakaladı. Tito İtalya'ya kaçtı ve yeni bir karargah kurdu Adriyatik adasında Vis . Partizanlara tam desteğini verdikten sonra İngiltere, Tito ve Petar'ı barıştırmak için çalıştı. Britanya'nın ısrarı üzerine Petar, Yugoslavya'nın dışında kalmayı kabul etti ve Eylül ayında tüm Yugoslavları Partizanları desteklemeye çağırdı.
Kasım 1944 tarihli kararlar
Jajce'deki kararların formülasyonu 21 Kasım 1944'te Belgrad'da revize edildi ve onaylandı , şehir 20 Ekim'de Josip Broz Tito liderliğinde Kızıl Ordu ve Partizanlar tarafından alındı . .; Bundan sonra "devamsızlık kişi ve işgal güçlerden zorla yabancılaşmış özelliğinin nöbet mülkiyetin kamu yönetimi hakkında düşmanca malların geçişi kararname kamu malları haline getirilmek için”: çözünürlüklerde biri ele All Alman İmparatorluğu ve yurttaşlarının Yugoslavya topraklarındaki mülkleri "ve ayrıca , ulusal kurtuluş ordusunun üyeleri olarak savaşan Almanlar ve Yugoslavya'nın partizan birlikleri veya tarafsız vatandaşlar hariç, Alman uyruklu kişilerin tüm mülkleri. İşgal sırasında düşmanca davranmayan devletler, yeni Yugoslav devletinin malı haline gelmelidir . Bunun yanı sıra , savaş suçlularının ve suç ortaklarının milliyetlerini ve mahkum edilen her bir kişinin servetini dikkate almadan tüm mal varlığıdır . sivil veya askeri mahkemelerin kararıyla ele geçirilerek devletin mülkü olur ”.
1945'te başlayan yeni kanunlar
6 Şubat 1945 tarihinde, 21 Kasım 1944 tarihli kararname Yugoslavya Cumhuriyeti mevzuatına aktarılmış ve 9 Haziran 1945 tarihli Müsadere Kanununa ve ayrıca 23 Ağustos 1945 tarım reformu kanununa dahil edilmiştir. 10 Ağustos 1945 listeleri, "İşgalcilerin askeri oluşumlarının üyeleri ve onların yerli suç ortakları ile Yugoslavya Kurtuluş Ordusu'na ve / veya Yugoslavya Kraliyet Ordusu'na karşı sürekli ve aktif bir şekilde savaşanların veya Konfederasyonların ordularına karşı Yugoslavya’nın hepsinin aktif oy kullanma hakkı reddedildi. Dahası, bu kararların varlığı, 4. maddede bir teminatın verildiği Sırp temsilci hükümetinin ( 9 Eylül 1945 tarihli Službeni glas NIC Srbije) başkanlığının kararnamesiyle oluşturulan özerk Voyvodina bölgesinin kuruluş statüsünde teyit edilmektedir. "21 Kasım 1944 tarihli AVNOJ kararı nedeniyle sivil haklar ( državljanska prava ) elinden alındı." AVNOJ kararları 1 Aralık 1945'te kanun haline geldi Leon Geršković ve E. Zellweger'i açıklıyor. Sonuç olarak, Tuna Swabi'lerinin kaçışı ve sınır dışı edilmesi (1944–48), Almanların kaçması ve sınır dışı edilmesinin (1944–50) bir parçası olarak başladı ve 170.000'den fazla Yugoslav Tuna Swabi'lisinin Alman olduğu ilan edildi ve birçok iş gücüne ve Yugoslavya'daki toplama kampları.
Ayrıca bakınız
- Yugoslav Partizanlar
- Yugoslavya'da II.Dünya Savaşı
- Yugoslavya
- Josip Broz Tito
- Edvard Kardelj
- Moša Pijade
- Milovan Djilas
Notlar
Referanslar
Kaynaklar
- Sirotković, Hodimir; Margetić, Lujo (1988). Povijest država ve naroda SFR Jugoslavije . Školska knj. ISBN 978-86-03-99180-2.CS1 Maint: ref = harv ( bağlantı )
|Wikimedia Commons, AVNOJ ile ilgili medyaya sahiptir .|