DNA çalışmasındaki inanılmaz bir teknolojik yenilik, eski insanlar ve hominidler üzerine yapılan araştırmalarda "oyun değiştirici" olarak adlandırıldı. İnsanların kökenleriyle ilgili olarak var olan birçok gizemi çözebilir ve soy ağacımızı tamamen yeniden yazabilir.
Science dergisinde yayınlanan yeni bir araştırma, insan ve hominid DNA'sını kirden çıkarabilen bir tekniği ortaya çıkardı - kemiğe gerek yok! Bu, bilim adamlarının bir mağaradan yarım çay kaşığı toprak alıp yeni analize tabi tutarak, o mağarada eski hominid türlerinin yaşayıp yaşamadığını ve kim veya ne olduklarını öğrenebilecekleri anlamına geliyor.
Rutgers'da evrimsel bir antropolog olan Rob Scott, “Bu oldukça inanılmaz” dedi. Kemikleri tarihleme konusunda uzmanlaşmış bir Oxford profesörü olan Tom Higham, keşfi “Paleolitik arkeolojide yeni bir dönem” olarak nitelendirdi.
Marie Soressi'nin gözetiminde çalışan bir doktora öğrencisi olan Paul Kozowyk, Fransa'nın Les Cottés arkeolojik alanında genetik analizler için tortu topluyor. Kredi: Marie Soressi.
Bilim adamları, on yıldan fazla bir süredir idrar, dışkı, ter, kan, meni veya çürümüş bir vücuttan gelmiş olabilecek DNA'nın yüz binlerce yıl boyunca bile eski tortullarda hayatta kalabileceğini biliyorlardı, ancak analiz etmenin hiçbir yolu yoktu. o. Sadece bir çay kaşığı toprak, düzinelerce farklı türden trilyonlarca DNA parçası içerebilir.
Bununla birlikte, Almanya, Leipzig'deki Max Planck Evrimsel Antropoloji Enstitüsü'nün araştırması, modern insanın mitokondriyal DNA'sından yapılmış moleküler bir "kanca" ile dağınıklığı kesebileceklerini keşfetti. Bu, esasen, spesifik olarak bir insan veya hominid türüne ait olan DNA parçalarını çıkarabildikleri anlamına gelir.
Bilimsel ekip, 550.000 ila 14.000 yıl öncesini kapsayan Belçika, Hırvatistan, Fransa, Rusya ve İspanya'daki yedi arkeolojik bölgeden 85 tortu örneği topladı. Yeni yöntemle, şimdiye kadar Rusya'da sadece tek bir mağarada bulunan esrarengiz bir insan atası olan Neandertaller ve Denisovalılardan DNA parçaları yakalayabildiler. Hatta Belçika'da hiçbir kemiğin bulunmadığı bir mağarada Neandertal DNA'sı tespit ettiler.
Denisovalı DNA'sının tek izinin bulunduğu Rusya'daki Denisova Mağarası ( SA 4.0 ile CC )
Santa Cruz'daki California Üniversitesi'nden evrimsel biyolog Beth Shapiro, ScienceMag'e verdiği demeçte, "DNA'yı doğrudan tortulardan izole ederek, insanların nerede oldukları, oraya ne zaman vardıkları ve ne kadar kaldıkları hakkında bildiklerimizi önemli ölçüde genişletebiliriz" dedi.
Yeni tekniğin artık arkeoloji alanında radyokarbon tarihleme gibi standart bir analiz yöntemi haline gelmesi bekleniyor. Bir sonraki adım, taş aletlerin bulunduğu ancak bunları kimin yaptığına dair hiçbir kanıt bulunmayan arkeolojik alanları incelemek olacak. Artık birçok gizem çözülebilir.
SmithsonianMag, “Daha da eksiksiz bir insan soy ağacı oluşturarak”, “Kemiklerini bulamadığımız daha da fazla hominid türünü ortaya çıkarabilir” diyor.
DNA'nın Günlük Yaşamda En Yaygın 10 Kullanımı
DNA çeşitli uygulamalar için kullanılır. Tıp alanında ve ceza adalet sisteminde popülaritesi artıyor. Biyolojik ebeveynler, genital hastalıklar, ceza davaları ve soy bağlantıları ile ilgili karmaşık sorulara cevap verebilecek inanılmaz bir bilim alanıdır.
DNA her bireye özgüdür. Doktorlar ve bilim adamları, birçok hastalığı ve hatta mutasyon koşullarını teşhis edebilen, tedavi edebilen, önleyebilen ve iyileştirebilen genetik bilgileri kullanabilirler. DNA, adli bilim alanında devrim yaratıyor ve toplumumuzu korumaya etkin bir şekilde katkıda bulunuyor. Son yıllarda DNA, ceza davalarında sıklıkla kullanılmaya başlandı. Masum bir kişinin parmaklıklar ardına atılmamasının sağlanmasına yardımcı oldu.
DNA sağlık raporları, birçok insanın sağlık hizmetlerini daha iyi yönetme konusunda bilinçli kararlar vermesine yardımcı olur. İşte DNA'nın günlük hayatta en yaygın 10 kullanımı:
Mağara kirinden elde edilen Neandertal DNA'sı, insanların ne kadar erken yaşadığına dair ayrıntıları nasıl ortaya koyuyor?
Arkeologlar, atalarımızın nasıl yaşadıklarını ve neye benzediklerini bir araya getirme umuduyla, güneşe aç toprakta gömülü dişler ve kemikler için yüzyıllar boyunca mağaraları aradılar.
Şimdi, mağara tortusunda korunan DNA'yı yakalamak için yeni teknikler, araştırmacıların Neandertallerin ve diğer soyu tükenmiş insanların varlığını tespit etmesine izin veriyor. Bu atalar, daha önce ve bazı durumlarda Homo sapiens ile birlikte Dünya'yı dolaştı. En son teknikler, bilim adamlarının ilk akrabalarımız hakkında kemiklerini bulmalarına gerek kalmadan - sadece takıldıkları mağaralardaki pisliği bulmalarına izin veriyor.
İnsanlar ve hayvanlar işerken, kaka yaparken ve kanarken ve saç ve ölü deri hücrelerini döktüklerinde sürekli olarak genetik materyal dökerler. Bu genetik materyal, karanlık, soğuk mağaralar gibi koşullar uygunsa yüzlerce olmasa da onlarca, binlerce yıl kalabileceği toprağa sızar.
Science dergisinde Nisan ayında yayınlanan bir araştırmaya göre, araştırmacılar, Avrupa ve Sibirya'daki üç farklı mağarada kir içinde korunmuş DNA'dan ilk kez ayrıntılı Neandertal genetik materyali elde ettiler.
“Bunlar Neandertallerin yaşadığı eski mağaralardır. İnsanların yaşadıkları ve çalıştıkları yere kaka yapıp yapmadıklarını bilemezsiniz. Düşünmeyi seviyorum. Ama alet yapıyorlar, kendilerini kestiklerini hayal edebilirsiniz. Almanya'daki Max Planck Evrimsel Antropoloji Enstitüsü'nde popülasyon genetikçisi olan başyazar Benjamin Vernot, çocukları olsaydı, çocuklar kaka yapmış olabilir "kesinlikle Prima yemediler" dedi.
Vernot, DNA'yı mağara tortullarından yakalamak ve analiz etmek için yeni tekniğin geliştirilmesine yardımcı oldu.
Gizemleri çözme
Mağara kirinden toplanan ilk insan DNA'sı, 2017 yılında Sibirya'daki Denisova Mağarası'ndan geldi. Geçen yıl, bilim adamları, sadece beş kesin kemik parçasına sahip olduğumuz az bilinen bir insan popülasyonu olan Denisovalıların DNA'sını çıkarmayı başardılar. Tibet platosunda bir mağarada topraktan. Bu mağara, adını taşıyan Sibirya mağarasının dışında kalan ilk Denisova fosilinin bulunduğu yerdir. Keşif, Asya'daki varlıkları için daha kesin kanıtlar sağladı.
Ancak bu bulgular, nükleer DNA'dan daha bol fakat daha az bilgilendirici olan mitokondriyal DNA'ya aitti.
Vernot ve ekibi, mağara kirinden insan nükleer DNA'sını toplayan ilk kişilerdir.
Mitokondriyal DNA sadece anneden kalıtılır, atalarınızın sadece küçük bir ipliğidir ve çok fazla karmaşıklığı kaybedersiniz. Vernot, insanların, Neandertallerin veya Denisovalıların nükleer genomlarına bakarsanız, bunların nasıl ilişkili olduğunu ve belirli bir zamanda kaç tane olduğunu hesaplayabilirsiniz, dedi Vernot.
Bu DNA'yı çıkarmak ve kodunu çözmek kolay değil, ancak tarih öncesi anlayışımızı yeniden şekillendirmeye başlıyor ve bilim adamlarının insan evriminin en büyük gizemlerinden bazılarını çözmesine izin verebilir: atalarımızın dünyaya nasıl yayıldıkları ve diğer antik çağlarla nasıl etkileşime girdikleri. esrarengiz Denisovalılar da dahil olmak üzere insanlar.
"Bence Science makalesi dikkate değer bir teknik başarıdır ve Avrasya'da Neandertal (veya Denisovan) fosili olmayan mağaralar üzerinde gelecekteki çalışmalar için birçok olanak sunar." Londra'daki Tarih Müzesi. Bu son araştırmaya dahil olmadı.
Şu anda çok az arkaik fosil insan kaydına sahip olan veya hiç olmayan birçok ılıman bölge, artık Neandertaller, Denisovalılar ve – kim bilir? Stringer, e-posta yoluyla – başka insan soyları,” dedi.
Yakın zamana kadar, eski insanların genlerini incelemenin tek yolu, az bulunan fosil kemiklerinden ve dişlerden DNA elde etmekti. Bugüne kadar DNA sadece 18 Neandertal kemiğinden, dört Denisovalıdan ve bir Neandertal ile Denisovalının çocuğundan elde edildi.
Bu buluş, eski insanların daha eksiksiz bir resmini oluşturmak için iskelet kalıntıları olmadan bile potansiyel olarak çok daha fazla DNA dizisinin elde edilebileceği anlamına geliyor.
DNA nereden geliyor?
Vernot ve meslektaşları, eski insanların uzun süredir yaşadığı bilinen üç mağaradaki tortu tabakalarından yaklaşık 75 örnek aldı: Güney Sibirya'daki Denisova ve Chagyrskaya mağaraları ve kuzey İspanya'daki Atapuerca Dağları'ndaki Galería de las Estatuas. Araştırma ekibinin aldığı örneklerin yaklaşık dörtte üçü eski insan DNA'sına sahipti.
“Örnek aldığımız mağaralarda, arkeologlar çoktan derinlere inmiş ve farklı katmanları ortaya çıkarmışlardı, böylece 40.000 yıllık tarihe erişebildik. Minik plastik tüpler aldık ve onları mağara çökellerine sıkıştırdık ve biraz büktük.'
Vernot, mağara tortusundaki Neandertal DNA parçalarını tespit etmenin kolay olmadığını söyledi. Mağaralarda, insanlara benzer DNA uzantılarına sahip diğer hayvanlar yaşıyordu. Ve bu mağaralar, mağarada çalışan arkeologların DNA'sı tarafından da kirlenmiş olabilir.
Ekip, Neandertal fosillerinin bilinen genomlarını diğer 15 memelininkiyle karşılaştırdı ve genomun en bilgilendirici olacak benzersiz Neandertal bölümünü hedeflemek için kimyasal yöntemler tasarladı.
O mağaradaki tek şey insanlar değildi. Dünyadaki tüm canlılarla akrabayız ve genomumuzun ayılara veya domuzlara benzeyen kısımları var. İnsan DNA'sı için gerçekten balık tutmalısın. İnsan DNA parçaları milyonda birdir.
Nihayetinde bilim adamları, Neandertallerin mağarada ne zaman yaşadığını, mağara sakinlerinin genetik kimliğini ve bazı durumlarda cinsiyetlerini söyleyebildiler. Araştırmacıların bulmayı başardığı en eski DNA, Denisovalı ve 200.000 yıl öncesine ait.
Vernot, ekibin İspanyol mağarasından topladığı bilgilerin özellikle ilgi çekici olduğunu söyledi. Tortuda bulunan birçok taş aletle, 40.000 yıldan fazla bir süredir eski insanların uğrak yeri olmuş olsa da, bulunan tek Neandertal fosili, DNA için örnek alınamayacak kadar küçük bir ayak parmağı kemiği olduğunu buldu.
Bununla birlikte, Vernot'un bulduğu ve sıraladığı DNA, mağarada iki ayrı Neandertal soyunun yaşadığını ve sonraki grubun çok daha büyük beyinleri geliştirdiğini gösterdi.
Benzer teknikler kullanarak, bilim adamları geçen ay, Meksika'daki bir mağarada toprakta bulunan DNA parçalarını kullanarak 10.000 yıldan daha uzun bir süre önce yaşamış tarih öncesi bir ayının genomunu dizilediklerini duyurdular. Araştırmacılar, tekniğin hayvanların, bitkilerin ve mikroorganizmaların evrimini incelemek için geniş uygulamalara sahip olduğunu söyledi.
Zar atmak
Vernot özellikle bu teknikleri, yaklaşık 40.000 yıl önce hem Homo sapiens hem de Homo neanderthalensis tarafından işgal edilmiş olabilecek yerlerdeki mağara kirlerine uygulamak istiyor. Bu, erken modern insanların Avrupa'ya ilk geldiği ve bölgede on binlerce yıldır yaşayan Neandertallerle karşılaştığı zamandır. İki grubun nasıl etkileşime girdiğine ışık tutabilir.
“İlk insanların ve Neandertallerin iç içe geçtiğini biliyoruz. Ancak bu etkileşimi gerçekten bilmiyoruz. Birlikte mi yaşadılar yoksa karşılaşıp tek gecelik bir ilişki mi yaşadılar?' dedi Vernot.
“Erken insanlar, yeni yerlerden gelen malzemelerle, taş aletlerin — daha incelikli yapılması için yeni bir teknolojiyi beraberlerinde getirdiler. Neandertallerle ilişkilendirdiğimiz eski aletlerin ve insanların (erken modern) bildiğimiz yeni aletlerin olduğu sitelerimiz var ama bu aletlerle ilişkili kemiklerimiz yok. Onlarla tanışmamız ve onlara bunu nasıl yapacaklarını öğretmemiz kesinlikle mümkün.
Ayrıca, paleoantropoloji için heyecan verici bir yer olan Güneydoğu Asya'daki eski insanların daha eksiksiz bir resmini oluşturmaya yardımcı olabilir. Dünyanın en eski mağara sanatlarından bazılarının bulunduğu ve Endonezya'daki Flores Hobbitleri gibi kafa karıştırıcı arkaik insanların kalıntılarının keşfedildiği yer. DNA, daha sıcak iklimlerde daha kolay bozulur, ancak bu yeni teknikler, potansiyel olarak daha fazla DNA dizisinin bulunabileceği anlamına gelir.
DNA'nın mağara toprağında daha iyi koruduğu gibi değil ama zarları daha fazla atabilmenizi sağlıyor —kemiklerden çok daha fazla kir var. Samanlığınızda çok daha fazla iğne var.
Parabon ® Anlık Görüntü ®
Snapshot, zor vakaları hızlı bir şekilde çözmek için çeşitli araçlar sağlayan son teknoloji bir adli DNA analiz hizmetidir:
Anlık görüntü, yanlış ipuçlarını kovalayarak zaman ve para kaybetmeden, soruşturma ipuçları oluşturmak, şüpheli listelerini daraltmak ve ceset kalıntıları vakalarını çözmek için idealdir.
Başlamak
Anlık görüntü, yanlış ipuçlarını kovalayarak zaman ve para kaybetmeden, soruşturma ipuçları oluşturmak, şüpheli listelerini daraltmak ve ceset kalıntıları vakalarını çözmek için idealdir.
Başlamak
Anlık Genetik Şecere
Genetik Şecere (GG), aile tarihini incelemek için genetik analizin geleneksel tarihsel ve soybilimsel araştırmalarla birleşimidir. Adli araştırmalar için, DNA'yı kayıp bir aileye bağlayarak kalıntıları tanımlamak veya bir failin muhtemel kimliğine işaret etmek için kullanılabilir.
Bir DNA örneğini gönüllü katılımcılardan alınan bir DNA veritabanıyla karşılaştırarak, veritabanında DNA örneğinin akrabalarının olup olmadığını ve bunların ne kadar yakından ilişkili olduğunu belirlemek mümkündür (daha fazla ayrıntı için Anlık Akrabalık Çıkarımına bakın). Bu bilgiler daha sonra nüfus sayımı kayıtları, hayati kayıtlar, ölüm ilanları ve gazete arşivleri gibi geleneksel soy araştırmalarında kullanılan diğer veri kaynaklarıyla çapraz referanslandırılabilir.
Neden Genetik Şecere Kullanılır?
Genetik şecere, bilinmeyen konularda potansiyel müşteriler oluşturmak için size güçlü ve yeni bir araç sunar. Bir genetik şecere araştırması, bilinmeyen bir DNA örneğiyle ilgili yararlı eşleşmeler sağladığında, şüpheli listesini bir bölge, aile ve hatta bir kişi olarak daraltabilir. Olası eşleşmelerin listesini daha da azaltmak için Anlık Görüntü DNA Fenotipleme ile eşleştirildiğinde, doğrudan DNA karşılaştırmasının yanı sıra daha güçlü bir tanımlama yöntemi yoktur. Kimlik o zaman olabilir onaylanmış geleneksel STR analizini kullanarak.
Bu Teknik CODIS Veritabanındaki Ailesel Aramalardan Ne Kadar Farklıdır?
Genetik şecere hizmetimiz bir şekilde ailesel araştırmaya benzer, ancak çok önemli üç şekilde farklılık gösterir: (1) CODIS gibi devlete ait suçlu (STR profili) veritabanlarını değil, yalnızca halka açık genetik şecere veritabanlarını ararız (2) çünkü DNA Ürettiğimiz SNP profilleri, geleneksel STR profillerinden çok daha fazla bilgi içerir, genetik akrabalık çok daha uzak bir mesafede tespit edilebilir (bkz. Ancestry.com olarak, mevcut aile ağaçları, ağaç oluşturma ve vaka çözümünü hızlandırmak için kullanılabilir. Bu teknoloji ve yenilikçi tekniklerimiz, adli insan tanımlaması için çığır açan bir sistem oluşturmak üzere birleşiyor.
Genetik Şecere Nasıl Çalışır?
Genetik şecere, iki bireyin ne kadar yakından ilişkili olduğunu belirlemek için otozomal DNA (atDNA) tek nükleotid polimorfizmlerini (SNP'ler) kullanır. Mitokondriyal DNA veya Y kromozomu DNA'sı gibi diğer genetik belirteçlerin aksine, atDNA, tüm atalardan miras alınır ve hem erkekler hem de dişiler tarafından aktarılır ve bu nedenle, nasıl ilişkili olduklarına bakılmaksızın herhangi iki kişiyi karşılaştırmak için kullanılabilir. Ancak, atDNA SNP'lerini adli örneklerden elde etmek daha zordur, bu nedenle Parabon, küçük, bozulmuş DNA örneklerinden bile yüksek kaliteli sonuçlar sağlamak için optimize edilmiş bir laboratuvar protokolü oluşturmuştur.
Genetik soybilimciler tarafından kullanılan standart atDNA metriği, iki kişinin yakın zamanda ortak bir atadan miras almış olması muhtemel DNA miktarıdır. Bu, uzun özdeş DNA uzantıları aranarak tahmin edilebilir. Aleller bir veya birkaç SNP'de tesadüfen kolayca paylaşılabilirken, birbiriyle alakasız iki kişinin uzun bir DNA dizisini paylaşması pek olası değildir. Bu nedenle, yalnızca belirli bir uzunluğun üzerindeki segmentler sayılır. Bu paylaşılan bölümlerin uzunluğu, bir genetik mesafe ölçüsü olan santimorgan (cM) cinsinden ölçülür ve tüm kromozomlar arasında paylaşılan toplam cM sayısı, iki kişinin yaklaşık olarak ne kadar yakın akraba olduğunu belirlemek için kullanılabilir. Aşağıdaki şekil, tek bir kromozom üzerindeki paylaşılan DNA segmentlerinin her nesilde nasıl parçalandığını ve daha uzak akrabalar için daha kısa paylaşılan segmentlere yol açtığını göstermektedir. Halka açık bir genetik şecere veritabanı kullanılarak, bilinmeyen bir kişiden alınan DNA, herhangi birinin ilişkili olup olmadığını görmek için kabaca 1 milyon başka insanla karşılaştırılabilir.
DNA veri tabanı eşleşmeleri, çok çeşitli bilgi kaynaklarını kullanarak eşleşmelerin aile ağaçlarını oluşturmaya başlayarak, geleneksel şecere yöntemlerinin oluşturabileceği ipuçları olarak hizmet eder. Ağaç oluşturma işlemi sırasında, genetik soybilimci, kibritlerin birden çok aile ağacında görünen ortak ataları aradı. İdeal olarak, tanımlanan ortak ataların torunları arasındaki evlilikler keşfedilir. Daha sonra, öznenin tahmini yaş aralığı ile tutarlı bir zamanda doğmuş olan bu ortak ataların kesiştiği noktada torunları aramak için soy araştırması kullanılır. Bu aramanın amacı, olası bireyleri bir dizi isme, bir aileye ve hatta bir bireye indirgemektir.
Eşleşmelerden elde edilen bilgi miktarına bağlı olarak, genetik soyağacı çok çeşitli ipuçları üretebilir. Analize devam eden tüm durumlarda, genetik soykütük, ilgili kişinin olası kimliklerinin kapsamını önemli ölçüde daraltacaktır. Bazı durumlarda, kimlik, belirli bir atadan veya belirli bir bölgeden gelen torunlara daraltılacaktır. Diğerlerinde, analistlerimiz ilgilenilen kişinin adını ve adresini verebilir. Her durumda, kimlik, geleneksel adli DNA eşleştirmesi yoluyla doğrulanmalıdır.
Genetik Şecere Kullanım Örnekleri
Genetik şecere geleneksel olarak yeni akrabalar keşfetmek ve tam bir soy ağacı oluşturmak için kullanılmıştır. Bununla birlikte, akrabaları belirlemek için DNA kullanarak ve daha sonra soy ağaçları oluşturmak ve bilinmeyen bireyin kim olabileceğini çıkarmak için şecere araştırmasını kullanarak bilinmeyen bir bireyin kimliğini keşfetmek için de kullanılabilir. Bu teknikler öncelikle evlat edinilen bireylerin aile geçmişini keşfetmek için kullanılmıştır, ancak adli uygulamalar için de aynı derecede geçerlidir. Genetik şecere, bir dizi yüksek profilli vakada kurbanların kalıntılarını ve şüphelileri tanımlamak için kullanılmıştır.
Genetik şecere, Anlık DNA Fenotipleme ve Anlık Görüntü Akrabalık için oluşturulan aynı türde verileri kullandığından, analiz mevcut vakalar üzerinde hızlı bir şekilde gerçekleştirilebilir ve yeni vakalar, tek bir DNA örneğinden yeni potansiyel müşteriler oluşturmak için çok çeşitli seçeneklere sahiptir.
Öne Çıkan Anlık Görüntü
National Geographic
Dergi Kapak Hikayesi
[GÜNCELLEME: Çözüldü]
NBC Nightly News'i izleyin
Anlık Görüntüyü Teste Yerleştirin
Anlık Görüntü İzle
İş Akışı Videosu
Anlık Görüntü DNA Fenotipleme Hizmeti
DNA Fenotipleme, DNA'dan fiziksel görünümün tahminidir. Şüpheli veya veritabanı isabeti olmayan durumlarda olası satışlar oluşturmak, şüpheli listelerini daraltmak ve ceset kalıntıları vakalarını çözmeye yardımcı olmak için kullanılabilir.
DNA, bir bireyin fiziksel özellikleri için genetik talimat setini taşır ve insanlar arasında çok çeşitli görünümler üretir. Genetik bilginin fiziksel görünüme nasıl çevrildiğini belirleyerek, DNA'yı fiziksel bir profile "tersine mühendislik" yapmak mümkündür. Anlık görüntü, bir DNA örneğinden on binlerce genetik varyant ("genotip") okur ve bu bilgiyi bilinmeyen bir kişinin neye benzediğini tahmin etmek için kullanır.
Parabon &mdash, ABD Savunma Bakanlığı'nın (DoD) finansman desteğiyle, özel bir biyoinformatik boru hattında derin veri madenciliği ve gelişmiş makine öğrenimi algoritmalarını kullanarak, son dört yılda, Adli Görüntülü Anlık DNA Fenotipleme Sistemini geliştirdi. genetik ataları, göz rengini, saç rengini, ten rengini, çillenmeyi ve yüz şeklini tahmin eder herhangi bir etnik kökene sahip bireylerde, hatta karışık atalara sahip bireylerde.
Bazı özellikler kısmen çevresel faktörler tarafından belirlendiği ve tek başına DNA tarafından belirlenmediği için, Anlık Görüntü özellik tahminleri, bu faktörlerin her bir belirli özelliği ne ölçüde etkilediğini yansıtan, karşılık gelen bir güven ölçüsü ile sunulur. Göz rengi gibi özellikler yüksek oranda kalıtsal (yani, çevresel faktörlerden büyük ölçüde etkilenmezler), daha düşük kalıtılabilirliğe sahip olanlardan daha yüksek doğruluk ve güvenle tahmin edilir, bu farklılıklar her bir Anlık Görüntü özellik tahminine eşlik eden güven ölçütlerinde gösterilir.
DNA Fenotipleme Nasıl Çalışır?
Geleneksel DNA adli tıp, bir örnekten bilinen bir şüpheli veya veri tabanına ait STR'leri eşleştirirken, DNA fenotipi daha önce bir veri tabanında tanımlanmamış olsalar bile bir birey hakkında yeni ipuçları üretebilir. DNA fenotipleme, genomun insanlar arasındaki farklılıkları gerçekten kodlayan kısımlarını okumak için modern SNP teknolojisinden yararlanır.
Anlık Görüntü DNA Fenotipleme Sistemi, bilinmeyen bir bireyin DNA örneğinden alınan SNP bilgilerini, ten rengi, saç rengi, göz rengi, çillenme ve hatta yüz morfolojisi gibi soy ve fiziksel görünüm özelliklerinin tahminlerine dönüştürür. Her fenotip tahmini, olabilecekler de dahil olmak üzere bir güven ölçüsü ile yapılır. hariç tutulan yüksek güvenle.
SNP Teknolojisi
Genomik teknolojideki son gelişmeler, küçük bir miktar numuneden milyonlarca DNA parçasının dizisini okumayı pratik ve ekonomik hale getirdi. Bu veriler, insanlar arasındaki genomik varyasyonun büyük bir bölümünü yakalar ve bu nedenle, insanların görünüşünü farklılaştıran genetik planın çoğunu içerir. Bu SNP genotipler daha sonra eşleştirilebilir fenotipler binlerce denekten analiz için bir genotip ve fenotip (GaP) veri seti oluşturmak üzere.
Parabon'un biyoinformatik bilim adamları, bilinen fenotiplere sahip geniş denek popülasyonlarından elde edilen genomik verileri kullanarak, DNA'dan bilinmeyen bireylerin fiziksel görünümlerini tahmin etmek için kullanılabilecek adli özellikler için istatistiksel modeller oluşturdular.
Veri madenciliği
Binlerce denek için genetik bilgi ve fenotip ölçümlerini içeren büyük GaP veri kümeleriyle başlayarak, Parabon'un biyoinformatik ekibi, bir özellikle ilişkili genetik belirteçleri tanımlamak için yüz binlerce bireysel SNP ve milyarlarca SNP kombinasyonu üzerinde büyük ölçekli istatistiksel analizler gerçekleştirir. Bu madencilik işlem yüzlerce, bazen binlerce bilgisayarda çalışan haftalarca işlem süresi alabilir. Sonunda, özelliğin varyasyonuna biyolojik olarak katkıda bulunma olasılığı en yüksek olan SNP'ler, tahmine dayalı modellerde potansiyel kullanım için seçilir.
Veri Modelleme
İçinde modelleme Aşamada, Parabon'un bilim adamları, seçilen SNP setini, özelliğin genetik mimarisi için karmaşık bir matematiksel denklemde birleştirmek için makine öğrenme algoritmalarını kullanır. Yeni, bilinmeyen bir bireyin SNP verileri, o bireydeki özelliğin bir tahminini üretmek için bu denkleme eklenebilir.
Model doğruluğu, bilinen fenotiplere ("örnek dışı tahminler") sahip yeni denekler üzerinde tahminler yapılarak değerlendirilir. Parabon bilim adamları, tahmin edilen fenotipleri gerçek fenotiplerle karşılaştırarak, yeni tahminler hakkında güven ifadeleri hesaplayabilir ve daha da önemlisi, pek olası olmayan özellikleri hariç tutabilir. Örneğin, kahverengi gözlü insanların %99'unun göz rengi tahmin değeri 2'den büyükse, o zaman 1.5'lik bir tahminin kahverengi gözlü bir kişiden gelmediğine dair çok yüksek bir güvenimiz olabilir.
Nihai modeller, araştırmacılar için fenotip tahminleri oluşturmak için kullanılan Anlık Görüntü üretim hizmetine kurulmadan önce mevcut tüm verilerle kalibre edilir.
Anlık Görüntü Başarı Öyküleri
Anlık görüntü, dünya çapında yüzlerce kolluk kuvveti tarafından, hem aktif hem de onlarca yıllık soruşturmalarda olası satışlar oluşturmaya, şüpheli havuzlarını daraltmaya ve ceset kalıntıları vakalarını çözmeye yardımcı olmak için kullanıldı.
Öne Çıkan Vaka Özetleri: Anlık Görüntünün aşağıdaki vakaların çözülmesine nasıl yardımcı olduğu dahil olmak üzere ayrıntılı vaka açıklamalarını okuyun:
Durum özeti
Rockingham County, Kuzey Carolina
2012 Çifte Cinayet
4 Şubat 2012'nin erken saatlerinde Troy ve LaDonna French, Reidsville, NC'deki evlerinde vurularak öldürüldü. Çift, ikinci kattaki odasında bir erkek davetsiz misafirin varlığını tespit eden 19 yaşındaki kızları Whitley'in çığlıklarıyla uyandı. Kızlarına yardım etmek için alt kattaki yatak odalarından koşarlarken, davetsiz misafir, bıçakla tehdit ederek kızı susturmaya çalıştı. Bunu başaramayınca Whitley'i serbest bıraktı ve merdivenlerden aşağı koştu.
Bıçağını cebindeki tabancayla değiştirdikten sonra. Daha
Durum özeti
Anne Arundel İlçesi, MD
2017 Tanımlanamayan Kalıntılar
14 Haziran 2017 Çarşamba günü, Anne Arundel İlçe Polis Departmanı üyeleri, Glen Burnie, MD'deki East Ordnance Road ve East Avenue bölgesinde bir ceset bulunduğunu bildiren bir çağrıya yanıt verdiler. Varışta, memurlar, bir muşamba ile örtülmüş, kötü bir şekilde ayrışmış insan iskeleti kalıntılarını buldular. Adli Tıp Kurumu daha sonra merhumun yaklaşık 20 yaşında bir kadın olduğunu ve ölümünde faul olduğundan şüphelenildiğini belirledi.
2017 sonbaharında, ilk soruşturma çabaları kurbanın kimliğini ortaya çıkaramadı. Daha
Durum özeti
Brownwood Gölü, Teksas
2016 Cinsel Saldırı ve Cinayet
13 Mayıs 2016 Cuma günü, Brown County Texas Şerif Ofisi (BCSO), 25 yaşındaki Rhonda Chantay Blankinship için bir kayıp kişi raporu aldı. Aile üyeleri, Blankinship'in en son Cuma akşamı geç saatlerde Brownwood Gölü'nün Tamarack Dağı/Thunderbird Bay bölgesindeki evinin yakınında yürürken görüldüğünü bildirdi. Arkadaşlar, aile ve gönüllüler onu aramaya başlarken, milletvekilleri onun kaybolmasıyla ilgili olası ipuçlarını takip etti.
Blankinship'in cesedi bulundu. Daha
Durum özeti
Tacoma, ABD
1986 12 Yaşındaki Kıza Tecavüz ve Cinayet
26 Mart 1986 Çarşamba günü, 12 yaşında, uzun sarı saçlı ve gözlüklü minyon bir kız olan Michella Welch kayboldu. İki küçük kız kardeşini sabah saat 10.00 civarında Tacoma, Washington'daki Puget Park'a götürmüş ve sonra onlara öğle yemeği hazırlamak için saat 11 civarında bisikletiyle eve dönmüştü. Döndüğünde bisikletini ablasının bisikletlerinden birinin yanına zincirledi, öğle yemeğini masaya koydu ve tuvaleti kullanmak için yakındaki bir işletmeye giden kardeşlerini aramaya gitti.
13 yaşındaki bir sınıf arkadaşı daha sonra dedektiflere o gün parkta Proctor Köprüsü'nün altında bir adam gördüğünü söyledi. Daha
Durum özeti
Albuquerque, NM
2008 Ağırlaştırılmış Saldırı
11 Eylül 2008 öğleden hemen önce, Diane Marcell kızı Brittani Marcell ile öğle yemeği için buluşmak üzere Albuquerque, NM'deki evine döndü. O zamanlar 17 yaşında olan Brittani, yakındaki lisesinden eve arabayla gelmişti. Diane, evine girdiğinde Brittani'yi yerde kanlar içinde yatarken buldu. Diane tarafından bilinmeyen bir erkek denek elinde kürekle Brittani'nin yanında duruyordu.
Şaşırdı, küreği düşürdü, koştu. Daha
referanslar: Snapshot'ın müşterilerimize araştırmalarında nasıl yardımcı olduğu hakkında bilgi almak için bkz.:
Yayınlanmış Soruşturmalar: Anlık Görüntünün ek kolluk kuvvetleri tarafından nasıl kullanıldığını öğrenmek ve çözülen diğer davaları okumak için lütfen şu adreste yayınlanan polis soruşturması sayfasını ziyaret edin:
Kör Değerlendirmeler: Snapshot, Parabon NanoLabs tarafından savunma, güvenlik, adalet ve istihbarat toplulukları için Amerika Birleşik Devletleri Savunma Tehditlerini Azaltma Ajansı'nın finansmanıyla oluşturuldu. Geliştirme ve doğrulama sürecinin bir parçası olarak Snapshot, binlerce örnek dışı genotip üzerinde test edildi ve son derece doğru olduğu gösterildi.
Kör değerlendirme çalışmalarından Anlık Görüntü tahminlerinin örneklerini görmek için şu adresi ziyaret edin:
Anlık Görüntü Nasıl Kullanılır Örneği: Bir şüpheli havuzunu daraltmak için Anlık Görüntüyü nasıl kullanabileceğinizi öğrenmek için şunu izleyin:
Öne Çıkan Anlık Görüntü
National Geographic
Dergi Kapak Hikayesi
[GÜNCELLEME: Çözüldü]
NBC Nightly News'i izleyin
Anlık Görüntüyü Teste Yerleştirin
Anlık Görüntü İzle
İş Akışı Videosu
Anlık Görüntü ile Genetik Ataları Tahmin Etme
Dünyanın farklı bölgelerinden insan genomlarının bilimsel analizi, küresel ölçekte modern insanların genetik olarak yedi kıta popülasyonuna ayrıldığını göstermiştir: Afrika, Orta Doğu, Avrupa, Orta/Güney Asya, Doğu Asya, Okyanusya ve Kızılderili 1 . Bu genetik bölünmeler, basitçe, bu grupların birçok nesiller boyunca birbirinden izole edilmiş olması gerçeğinden kaynaklanmaktadır ve bu nedenle her grup, tanımlama için kullanılabilecek benzersiz bir genetik imzaya sahiptir. Yeni bir deneğin genetik atasını belirlemek için Parabon Anlık Görüntüsü, bir kişinin bu küresel popülasyonların her birine üyelik yüzdesini belirlemek için bir DNA örneğinden on binlerce SNP'yi analiz eder. Diğer adli soy yaklaşımları, her bireyin yalnızca tek bir popülasyondan geldiğini varsayar, bu nedenle karıştırılmış bireyler tarafından kolayca karıştırılabilirler, ancak Anlık Görüntü birden fazla popülasyondan katkıya izin verir, böylece düşük katkı seviyelerini bile (<%5) tespit edebilir.
Çoğunlukla Doğu Asya ve Yerli/Güney Amerika soyunu gösteren küresel soy haritası ve bazı Avrupa soyları da.
Küresel soy belirlendikten sonra, Snapshot'ın soy algoritması, bir bireyin hangi alt popülasyonlardan (örneğin, Kuzeybatı ve Kuzeydoğu Avrupa) geldiğini araştırır. Bu analiz, her bir kıtasal ata parçasının o kıtada tam olarak lokalize edilebileceği şekilde, karışıma karşı dayanıklıdır. Örneğin, yukarıdaki küresel haritadan karışık Doğu Asya ve Latin örneğinin, aşağıdaki haritada gösterildiği gibi, özellikle Japon, Orta Amerika ve Güneybatı Avrupa atalarına sahip olduğu belirlendi.
Çoğunlukla Japon, Güneybatı Avrupa ve Orta Amerika soyunu gösteren bölgesel soy haritası.
Snapshot, tüm bu bilgileri kullanarak, yalnızca DNA'sını kullanarak bireyin etnik kökeninin kesin bir profilini oluşturur.
Genetik Soy Tayini Nasıl Çalışır?
Parabon, DNA'dan etnik ataları belirlemek için güçlü bir sistem kurmuştur. Çoğu diğer adli soy sistemleri yalnızca az sayıda SNP kullanır ve bu nedenle çok kaba popülasyonlarla sınırlıdır ve popülasyonlar arasındaki karışımı tespit edemez. Anlık görüntü, karışık bireyler için bile çok kesin ata tahminleri elde etmek için genom boyunca on binlerce SNP kullanır. Parabon'un bilim adamları, aşağıdaki haritada gösterildiği gibi, dünya çapında 150'den fazla popülasyondan açıkça tanımlanmış atalara sahip toplam 9.000'den fazla kişi olan yayınlanmış birçok bilimsel makaleden veri topladı.
Her nokta, atalara ait arka plan verilerini elde ettiğimiz bir popülasyonu temsil eder. Kızılderili popülasyonlarının temsilini artırmak için çabalar devam etmektedir.
Genom genelinde yüz binlerce SNP kullanan akademik araştırmalar, insan gruplarının genellikle Afrika'dan göç sırasında son 50.000 yılda kurulan yedi kıta popülasyonuna bölündüğünü göstermiştir. Ata geçmişi olarak toplanan 150 popülasyon, kökenlerine göre bu yedi kıta grubuna ayrılabilir.
Anlık görüntü, yeni bir kişinin genomunu bu yerleşik popülasyonlarla eşleştirerek bu araştırma üzerine kuruludur. Algoritmamız, yeni bireyin DNA'sının, kişinin hangi popülasyondan/popülasyonlardan geldiğini belirleyerek, arka plan popülasyonlarının her birine ne kadar benzer olduğunu hesaplar. Bu, birden fazla grubun katkılarına izin verir, böylece küçük miktarlarda katkı (<5%) bile tespit edilebilir.
Anlık görüntü, kıta içi (bölgesel) ataları belirlemek için benzer bir yaklaşım benimsiyor, ancak yerel popülasyonlar biyoinformatik ekibimiz tarafından gerçekleştirilen ampirik analizlerle belirlendi. Kıtasal ataların her bir parçası, bölgesel atalarına göre bölünür (örneğin, bir birey %50 Avrupa ve %50 Doğu Asyalı ise, bu parçaların her birinin kesin kökeni belirlenecektir). Kişinin genomu, nereye düştüğünü görsel olarak göstermek için her bölgedeki bilinen tüm bireylere karşı da çizilir.
Aşağıda %50 Doğu Asyalı ve %50 Latin kökenli olduğu belirlenen bir kişi için örnek bir arsa verilmiştir. Latino soy, Avrupa ve Kızılderili soylarının bir karışımıdır, bu nedenle bu gruplar da gösterilmiştir.
Ata kümeleme diyagramı bu birey yarı Japon yarı Latindir.
Soy Belirleme Kullanım Örnekleri
Etnik soy, DNA'dan tahmin edilebilecek en bilgilendirici özelliklerden biridir. Bir soy analizinde, Anlık Görüntü bir bireyin kesin genetik kökenini ve herhangi bir katkı kanıtı olup olmadığını (birden çok popülasyondan katkı) belirleyecektir. Bu bilgiler, kalıntıların belirlenmesine yardımcı olmak veya çok çeşitli olası şüphelileri hariç tutarak veya hatta çok küçük bir gruba işaret ederek bir soruşturmaya önemli ölçüde odaklanmak için kullanılabilir.
Öne Çıkan Anlık Görüntü
National Geographic
Dergi Kapak Hikayesi
[GÜNCELLEME: Çözüldü]
NBC Nightly News'i izleyin
Anlık Görüntüyü Teste Yerleştirin
Anlık Görüntü İzle
İş Akışı Videosu
Anlık Görüntü Akrabalık Çıkarımı ve ticareti
Anlık Görüntü Akrabalık Çıkarımı, uzaktan akraba olsalar bile, DNA'larına dayalı olarak iki insan arasındaki ailesel ilişki hakkında son derece doğru çıkarımlar sağlar. Akrabalığı belirleme yetenekleri son derece sınırlı olan geleneksel adli DNA yöntemlerinin aksine (aşağıdaki şekilde ten rengi bölgeye bakın), Anlık Görüntü, akrabalık ilişkisini tespit edebilir. 9. derece akrabalar (dördüncü kuzenler). Bu güçlü adli analiz aracı, müfettişlere bir suç mahallinde bulunan DNA örnekleri hakkında değerli, önceden elde edilemeyen bilgiler ve zamandan ve paradan tasarruf edebilecek ve daha fazla çözülmüş vakaya yol açabilecek bilgiler verir.
İki biyolojik örnekten elde edilen DNA kullanılarak genom çapında SNP verilerinde yer alan muazzam miktarda bilgi sayesinde, ilişki çok uzak olsa bile katkıda bulunanlar arasındaki ilişkinin derecesini tam olarak hesaplamak mümkündür.
Gelişmiş makine öğrenimi algoritmalarıyla oluşturulan Snapshot akrabalık modeli, 9. dereceye kadar akrabaları (dördüncü kuzenler) ilgisiz çiftlerden ayırt edebilir.
Geleneksel STR temelli akrabalık analizi, ebeveyn/yavru ilişkilerini ayırt etmekle sınırlıdır ve genellikle kardeşler veya diğer ikinci derece akrabalar için sonuçsuz sonuçlar verir. Öte yandan Snapshot'ın akrabalık modeli, 9. dereceden ilişkilere ve örneğin dördüncü kuzenlere kadar olan akrabalığı tespit etmek için yüz binlerce SNP kullanır. Ayrıca, ilişkinin kesin derecesi 6. derece akrabalara (bir kez çıkarıldıktan sonra ikinci kuzenler) kadar belirlenebilirken, yanlış pozitifleri en aza indirir; yani, alakasız çiftlerin yanlışlıkla ilişkili olduğu sonucuna varılır.
Anlık Görüntü Akrabalık Çıkarımı Nasıl Çalışır?
Geleneksel otozomal akrabalık analizi, ebeveyn-yavru veya tam kardeşlerin ötesinde bir ilişki kurma çözünürlüğünden yoksun olan ve gerçek ebeveynin yakın bir akrabasının mutasyon veya yanlış test edilmesiyle kolayca karıştırılabilen 20'den az kısa tandem tekrarı (STR) lokusunu kullanır. 1 Diğer adli analizler, doğrudan anne (mitokondriyal DNA) veya baba (Y-kromozom) hatları aracılığıyla aktarılan DNA parçalarını kullanır, ancak bu yaklaşımlar küçük bir ilişki alt kümesiyle sınırlıdır ve çok düşük çözünürlüğe sahiptir. Örneğin,
Akraba olmayan Avrupalıların %7'si aynı mitokondriyal haplotipi paylaşır, bu da belirli bir aileye atanamayacakları anlamına gelir. MtDNA ve Y-STR'ler yalnızca iki kişinin ilişkili olabileceğini önerebilir, ancak bu ilişkinin yakın mı yoksa çok uzak mı olduğunu söyleyemez.
Bu sınırlamalardan memnun olmayan Parabon'un bilim adamları, iki genomu karşılaştırmak ve iki birey arasındaki kesin ilişki derecesini belirlemek için genom çapında SNP tiplemesi tarafından sağlanan büyük miktarda otozomal veriden yararlanan yeni bir algoritma geliştirmeye başladılar. Sonuç, akrabalık analizinde son teknolojiyi yeniden tanımlayan devrim niteliğinde yeni bir testtir.
Parabon'un akrabalık algoritması, iki genom arasındaki benzerliği analiz eder ve iki bireyin akrabalık derecesini tahmin etmek için bir makine öğrenimi modeli kullanır. Binlerce örnek dışı tahminde, bu yöntemin çok düşük bir yanlış-pozitif oranı korurken son derece doğru olduğu kanıtlanmıştır (yani, ilişkisiz çiftlerin neredeyse hiçbir zaman yanlışlıkla ilişkili olduğu sonucuna varılmaz). Bu, farklı etnik kökene sahip ilgili çiftler de dahil olmak üzere çeşitli etnik kökenlerden gelen denekler için geçerlidir. Mutlak doğruluk, 3. derece akrabalar (birinci kuzenler) için >%90'dır ve Anlık Görüntü, 6. derece akrabaları (ör. çıkarıldıktan sonra ikinci kuzenler) %98'den fazla doğrulukla ilgisiz çiftlerden ayırt edebilir.
Anlık Görüntü Akrabalık Doğruluğu, kesin ilişki derecesinin (mutlak doğruluk) doğru tahminlerinin sıklığı ve bir derece gerçek akrabalık (n = 3.654 ilişki) içindeki tahminlerin sıklığı olarak ölçülür.
Yukarıdaki şekilde gösterildiği gibi, Anlık Görüntü iki kişi arasındaki ilişkinin derecesini yanlış çıkarsa bile, hemen hemen her zaman bir derece içinde doğrudur. Örneğin, Anlık Görüntü bazen 4. derece bir ilişkiyi 5. derece bir ilişki olarak yanlış tahmin edebilir, ancak nadiren 4. derece bir ilişkiyi 6. derece bir ilişki olarak tahmin etme hatasına düşer. Bu doğruluk düzeyiyle, Snapshot tarafından sağlanan çıkarımların güvenilir ve uygulanabilir olduğundan emin olabilirsiniz.
[1] Chakraborty, R., et al. (1999). Kısa tandem tekrar lokuslarının insan tanımlamasının ötesinde faydası: yeni DNA tipleme sistemlerinin geliştirilmesi için çıkarımlar. elektroforez, 1682&ndash1696.
Anlık Görüntü Akrabalık Çıkarımı Nasıl Kullanılır?
Anlık Görüntü Akrabalık Çıkarımı, bir DNA örneği ile önceden toplanmış DNA örnekleri arasında veya bir dizi yeni örnek arasında ailevi ilişkiler kurmak için kullanılabilir, örneğin:
- Bir suçun failinin kurbanla akraba olma ihtimali varsa, Snapshot kurbanın DNA'sını olay mahalli DNA örneğiyle karşılaştırarak akraba olup olmadıklarını belirleyebilir. Sadece bir testle, araştırmacılar kurbanın tüm biyolojik ailesini dahil edebilir veya hariç tutabilir.
- Bir şüpheliden DNA alınamıyorsa, ancak rıza gösteren bir aile üyesi bir numuneye katkıda bulunmaya istekliyse, Anlık Görüntü, bu aile üyesinin bir olay yeri DNA numunesiyle ilişkili olup olmadığını belirleyebilir.
- Tanımlanamayan kalıntıların kimliğinden şüpheleniliyorsa ancak yalnızca uzak akrabalar mevcutsa, Anlık Görüntü kalıntılardan (hatta kemikten) alınan DNA'yı bir akrabanınkiyle karşılaştırarak bunların ilişkili olup olmadığını belirleyebilir.
ABD Adalet Bakanlığı (DOJ) Adalet İstatistikleri Bürosu'na göre, 2016'daki tüm şiddet suçlarının %60'ından fazlası [verilerin mevcut olduğu son dönem] mağdurun tanıdığı kişiler tarafından işlendi. 1
Bu ilişkilere ilişkin bilgi, uzak akrabalık iddialarını doğrulamak, çıkar grupları içinde ilişki ağları kurmak veya soğuk vakalar, toplu felaketler veya geçmiş çatışmalardan kaynaklanan kayıplar gibi yakın akrabaların bulunmadığı durumlarda kalıntıları belirlemek için kullanılabilir.
[1] Morgan R. ve Kena G., Criminal Victimization, 2016, ABD Adalet Bakanlığı, Adalet Programları Ofisi, Adalet İstatistikleri Bürosu, NCJ 251150, Aralık 2017. https://www.bjs.gov/content/pub /pdf/cv16.pdf. Alındı: 19 Şubat 2018.
Öne Çıkan Anlık Görüntü
National Geographic
Dergi Kapak Hikayesi
[GÜNCELLEME: Çözüldü]
NBC Nightly News'i izleyin
Anlık Görüntüyü Teste Yerleştirin
Anlık Görüntü İzle
İş Akışı Videosu
Adli Sanat Geliştirme
DNA bir deneğin görünümü hakkında çok şey ortaya koyabilirken, yaş, vücut kitle indeksi (BMI) veya sakalın varlığı gibi özelliklerle ilgili bilgiler bireyin genetik kodunda mevcut değildir. Anlık görüntü adli sanat hizmetleri, DNA dışı kaynaklardan mevcut olduğunda bu tür bilgilerin bir Anlık Görüntü bileşimine dahil edilmesi için bir yol sağlar.
Snapshot Forensic Art Services ile yaş ilerlemesi ve erişim örnekleri. Varsayılan olarak, Snapshot 25 yaşında DNA'dan kompozitler üretir (A). Bileşik (A), 50 yaşına ilerledikten sonra (B) hafif sakal ilavesiyle (C) 75 yaşına ilerledikten sonra okuma gözlüğüyle (D) ve sakallı (E)
Adli sanat disiplininde International Association for Identification (IAI) tarafından sertifikalandırılmış Thom Shaw yönetimindeki Adli Sanat Departmanımız &mdash, yaş ilerlemesi, BMI değişikliği ve sakal eklenmesini içerebilen aksesuar hizmetleri sunmaktadır. , gözlükler, piercingler, vb. Ayrıca, görgü tanığı hesaplarından birleşik eskizler oluşturabilir ve bunları geleneksel Anlık Görüntü kompozitleriyle bu şekilde birleştirebilir, mümkün olan en doğru bileşimin üretilmesine yardımcı olmak için tanık ifadesini destekleyebilir veya nesnel fenotip bilgileri ekleyebiliriz.
Bileşik (A), gerçek deneğe (C) kıyasla bir sakal (B) dahil, 50 yaşına ilerledikten sonra gösterilen
Bir kafatası veya kısmi kafatasının mevcut olduğu tanımlanamayan kalıntıların bulunduğu durumlarda, adli tıp sanatçılarımız, bir Anlık Görüntü kompozitini geliştirmek veya ona nüans vermek için kemik yapısını kullanarak dijital yüz rekonstrüksiyonu yapmak üzere eğitilmiştir.
TV'nin "Soğuk Adalet" araştırmacısı Yolanda McClary için anlık görüntü tahminleri,
25 yaşında gösterildi ve yaş 49 yaşına ilerledi
Toplu olarak, bu adli sanat hizmetleri, Snapshot'ın yalnızca DNA'dan sağlayabildiklerini mükemmel bir şekilde tamamlar ve birlikte, DNA'nın bir soruşturmada nasıl kullanılabileceği konusunda bir devrimi temsil eder.
Adli Sanat Geliştirme Nasıl Çalışır?
Adli sanatçılar, adli zorlukların üstesinden gelmek için özel eğitim almış sanatçılardır. İnsan yüzü ve yaşlanmanın etkilerinin ve vücut kitle indeksinin (BMI) görünümü nasıl değiştirdiği konusunda uzman bir anlayışa sahiptirler. Yüz rekonstrüksiyonu konusunda eğitim almış kişiler, bir kafatasından kas ve yumuşak dokuların en olası dağılımını nasıl çıkaracaklarını öğrenirler. Görgü tanığı hesaplarından bileşik eskizler oluşturan adli tıp sanatçıları, bir tanığın hafızasından en doğru tasviri elde etmek için bilişsel görüşmeler yapmak üzere eğitilir.
Pek çok alan gibi, adli tıp uzmanları da işlerini kolaylaştırmak için modern yazılım uygulamalarına büyük ölçüde güvenmeye başlıyorlar. Eskiden kalem ve tamponla yapılan eskizler artık dijital olarak da çizilebilir. Ayrıca, bir zamanlar kil heykel ile gerçekleştirilen yüz rekonstrüksiyonları da dijital olarak şekillendirilebilir. Doğru ellerde, grafik yazılım programları saç, yara izi ve diğer aksesuarları ekleme veya çıkarma işini kolaylaştırabilir. Her durumda, büyük beceri ve uzmanlık eğitimi hala gereklidir, ancak bu araçlar sayesinde iş daha verimli ve gerçekçi olabilir.
Adli Sanat Geliştirme Kullanım Örnekleri
Yaş İlerlemesi veya Gerilemesi
Yaş genetik olarak kodlanmadığından, Snapshot varsayılan olarak 25 yaşındaki denekleri tahmin eder. Müfettişler, ilgilenilen kişinin daha genç veya daha yaşlı olduğuna inanmak için sebepleri olduğunda, sanatçılarımız standart yaşlanma ilkelerine dayalı olarak bir kompozisyonu buna göre ayarlayabilir.
Snapshot Forensic Art Services ile yaş ilerlemesi örnekleri: 50 yaşına ilerledikten sonra (B) ve 75 yaşına ilerledikten sonra gösterilen 25 yaşında tahmini bileşik (A)
Görgü Tanığı Hesabına Dayalı Kompozitler
Adli sanatçılarımız, bilişsel görüşmeler yapmak ve yalnızca bir görgü tanığı hesabından kompozitler üretmek üzere eğitilmiştir. Röportaj ve kompozit prodüksiyon, ekran paylaşım teknolojisi ile çevrimiçi olarak gerçekleştirilir, bu nedenle görgü tanıklarının seyahat etmesi gerekmez. DNA, görgü tanığının gördüğüyle aynı kişi için mevcut olduğunda, Anlık Görüntü "genetik tanık" perspektifinden karşılık gelen bir bileşik sağlayabilir. Sanatçılarımız, her iki bilgi kaynağının sunabileceği en iyiyi içeren, son derece doğru tek bir görüntü oluşturmak için bir görgü tanığı hesabından alınan bir kompoziti Snapshot tarafından üretilen bir kompozitle birleştirebilir.
Aksesuarlandırma
Bazı durumlarda, bir Anlık Görüntü bileşimini geliştirmek için kullanılabilecek bir öznenin aksesuarları veya ayırt edici özellikleri hakkında açıklayıcı bilgiler mevcuttur. Örneğin, bir güvenlik kamerası görüntüsü kimlik tespiti için fazla grenli olabilir, ancak yine de şüphelinin sakalı olduğunu düşündürür. Benzer şekilde, bir görgü tanığı, başka bir şeyi hatırlayamayacak kadar travmatize olmuş olsa da, bir dövmeyi veya yara izini hatırlayabilir. Bu gibi durumlarda, adli tıp sanatçılarımız, bir konu hakkında mevcut tüm açıklayıcı bilgileri içerecek şekilde bir Anlık Görüntü kompozitine erişebilir.
Snapshot Forensic Art Services ile erişim örnekleri: 25 yaşında (A) 50 yaşına ilerledikten sonra, hafif sakal ilavesiyle (B) ve 75 yaşına ilerledikten sonra okuma gözlüğü ile gösterilen tahmini bileşik ve tam bir sakal (C)
Vücut Kitle İndeksi (BMI) Değişimi
Yaşlanmanın etkilerinin yanı sıra, BMI'deki değişiklikler görünüm üzerindeki en büyük etkilerden biridir. Varsayılan olarak, Anlık Görüntü, öznenin ortalama olarak kabul edilen 22 BMI değerine sahip olduğunu varsayarak kompozitler üretir. Bir öznenin ortalamadan daha düşük veya daha yüksek bir BMI'ye sahip olduğunu gösteren bilgiler mevcut olduğunda, adli sanatçılar bir Anlık Görüntü kompozitinin BMI'sini uygun şekilde değiştirebilir.
Vücut kitle indeksi (BMI) değişikliğinin uç örnekleri: önemli ölçüde daha az vücut kütlesi (B) ve yine önemli ölçüde daha büyük miktarda vücut kütlesi (C) ile gösterilen orijinal tahmin (A)
Tanımlanamayan Kalıntılar
Tanımlanamayan insan kalıntıları bir kafatası içerdiğinde, adli tıp uzmanlarımız yüz kasları ve yumuşak dokular bilgisini kullanarak kelimenin tam anlamıyla karşılık gelen yüzü oluşturarak yüz rekonstrüksiyonu yapabilirler. Yüz özellikleri bir kafatasından tam olarak çıkarılamasa da, kemik yapısı bir kişinin yüzünün şekli hakkında son derece bilgilendirici olabilir. Anlık görüntü, dış yüz morfolojisini tahmin eder, ancak bir kafatası mevcut olduğunda, adli bir sanatçı, yüz rekonstrüksiyonuna dayalı bir Anlık Görüntü kompozitini doğrulamak veya geliştirmek için bunu kullanabilir.
Öne Çıkan Anlık Görüntü
National Geographic
Dergi Kapak Hikayesi
[GÜNCELLEME: Çözüldü]
Yeni teknik, soyu tükenmiş Denisovalı insan genomundaki gizemleri çözüyor
On binlerce yıl önce soyu tükenmiş bir grup insan akrabasından alınan bozulmuş DNA molekülleri, yeni bir teknik kullanılarak yeniden bir araya getirilerek, modern insan standardını karşılayan gizemli Denisovalılar için bir genetik kod elde edildi.
Bulgular, Sibiryalı bir kızın parmağından alınan 40 miligramlık kemikten alınan örneklere dayanıyor. Bilim adamlarının birkaç yıl önce ürettikleri çok daha az ayrıntılı bir genetik dizilimde gördüklerini doğruluyorlar ve Denisovalıları çevreleyen bazı derin soruları ele alıyorlar. Ancak, temel bir soru da dahil olmak üzere birkaç yeni soruyu da gündeme getiriyorlar: Analiz ettikleri örnek tam olarak kaç yaşındaydı?
Max Planck Evrimsel Antropoloji Enstitüsü'nün genetik araştırmacısı Svante Pääbo, gazetecilere verdiği demeçte, "Şaşırtıcı olan şey, tüm genomu çok yüksek doğrulukla sıralayabiliyoruz, ancak içinde bir tarih yapmak için çok az karbon var" dedi. bu hafta telekonferans Pääbo, Science dergisi tarafından bugün çevrimiçi olarak yayınlanan projeyle ilgili bir makalenin arkasındaki araştırma ekibinin lideridir.
Parmak kemiği, 2008 yılında yapılan bir kazı sırasında Güney Sibirya'daki Denisova Mağarası'nda bulundu. Bu kazı, Neandertaller ile modern insanlar arasındaki genetik ilişkiyi çözmeyi amaçlıyordu ve bu iki türü temsil eden kemikler gerçekten de mağarada bulundu. Ancak parmak kemiği örneğinin ilk analizi, ne Neandertal ne de klasik olarak insan olan bir genomu ortaya çıkardı. Yine mağarada bulunan bu minik kemik ve iki azı dişi, Denisova ırkının bilinen tek örneğini temsil ediyor.
Denisovan genomunun önceki analizleri, DNA'daki her moleküler baz çifti için ortalama 1,9 okuma veya 1,9X'ten daha iyi olmayan, yalnızca kaba bir taslak olarak kabul edildi. Buna karşılık, en son analiz, günümüz insanları için tam genom dizilimi için tipik olan 30X'lik bir kapsama derinliğine gidiyor.
Doğruluk, gen dizilimi için olağan araçlarla analiz edilemeyen kısa, bozulmuş çift DNA dizileri alınarak ve bunları tek dizilere "açarak" arttırıldı. Bu, adaptörler olarak bilinen özel olarak tasarlanmış molekülleri bağlamayı ve DNA kodunu parça parça okumayı kolaylaştırdı.
Pääbo'nun Max Planck Enstitüsü'nden yeni dizileme ile geliştirilen bir meslektaşı olan Matthias Meyer, "Daha önce sahip olduğumuz düşük kaliteli genomla yapamayacağınız, bu kadar yüksek kapsamlı bir genomla yapabileceğiniz birçok şey var" dedi. teknik. İşte bugün bildirilen ana bulgular:
- kromozomların karşılaştırılması Kızın annesinden ve babasından miras aldığı bilgiler, Denisova popülasyonunda şaşırtıcı derecede düşük genetik çeşitlilik olduğunu gösterdi. Bu, Denisovan nüfusunun hiçbir zaman çok büyük olmadığını ve modern insan popülasyonları yayıldıkça grubun neden yok olmaya başladığını açıklayabilirdi. Analiz ayrıca kızın koyu ten, kahverengi saç ve kahverengi gözlerle ilişkili genleri taşıdığını da doğruluyor. Pääbo, "Muhtemelen koyu tenliydiler ve bu konuda söyleyebileceğimiz tek şey bu" dedi. diziler."
- "Gen akışının" ayrıntılı çalışması Zamanla Denisovalıların Neandertallerle ve kendi türümüz Homo sapiens ile melezleştiğini düşündürür. Analiz, Denisovalıların genetik olarak Neandertallere anatomik olarak modern insanlardan daha benzer olduğuna dair önceki bulguları doğruladı. Yani bu Denisovalıların ayrı bir tür olduğu anlamına mı geliyor? Pääbo, "Tür tanımından gerçekten uzak duruyorum" dedi. "Buna farklı bir tür değil, farklı bir tarihe sahip farklı gruplar demezdim. Aslında Neandertallere insanlardan farklı bir tür de demezdim."
- Genomun karşılaştırılması günümüz insan popülasyonları ile Melanezyalılar, Avustralya Aborjinleri ve diğer Güneydoğu Asya adalılarının genetik olarak Denisovalılarla en çok ortak noktaları olduğunu doğruladı. Günümüz Papualılarının genomlarına Denisovalı katkısının yüzde 6 olduğu tahmin ediliyordu.
- Papua-Denisovan bağlantısının daha derin bir analizi Denisovalı katkısının cinsiyete bağlı X kromozomu için diğer kromozomlara göre daha düşük olduğunu gösterdi. Bu, Denisovalı erkeklerin modern insanlarla çiftleşmenin dişilerden daha olası olduğunu düşündürebilir. Veya X kromozomunda, günümüz genomlarından elimine edilmesine yol açan genetik bir kusur olduğu anlamına gelebilir.
- Araştırmacılar üçgenlemeyi başardılar.Denisovalı genomunun yanı sıra Neandertaller ve modern insanların genetik kodlarını kullanarak beklenmedik bir sonuç ortaya çıkardı: Günümüzün Doğu Asyalıları ve Yerli Amerikalıları, günümüz Avrupalılarından bile Neandertallerle genetik olarak daha fazla ortak noktaya sahip gibi görünüyor. Avrupa'nın yüz binlerce yıl önce Neandertallerin ana mekânı olduğu düşünülüyordu.
- Araştırmacılar ayrıca bir katalog hazırladılar. Modern insanlar ile soyu tükenmiş Denisovalılar ve Neandertaller arasında son 100.000 yılda ortaya çıkan 100.000'den fazla genetik farklılıktan bahsediyoruz. Pääbo, değişikliklerin yaklaşık 260'ının protein işlevini etkilediğini söyledi. "Bunlardan sekizinin beyin fonksiyonu ve beyin gelişimi ile ilgili olduğunu belirtmek benim için oldukça ilginç - beyindeki bağlantı, sinir hücreleri arasındaki sinapsların nasıl çalıştığı. Ve bazılarının, örneğin genlerle ilgisi var. bu genler mutasyona uğradığında otizme neden oluyor” dedi. "Bence bu belki de uzun vadede benim için en büyüleyici şey: gelecekte Denisovalılar ve Neandertallere göre bizi dünyada özel yapan şeyin ne olduğu hakkında bize ne anlatacağı."
Bununla birlikte, tek başına genetik sıralama, bilim adamlarına Denisovalıların ne kadar süre önce yaşadığını söyleyemez. Pääbo ve meslektaşları, parmak kemiğine sahip kızın yaklaşık 74.000 ila 82.000 yıl önce yaşadığını tahmin etmek için insan genomunun mutasyon oranı hakkındaki varsayımları hesaba kattı. Ancak mağaradaki kaya katmanlarına dayanan ayrı bir kanıt dizisi, kemiğin 30.000 ila 50.000 yaşında olduğunu öne sürdü.
Pääbo gazetecilere verdiği demeçte, "Arkeolojik tarihlerden çok emin değilim, ancak moleküler tarihlerimizden de aynı derecede emin olmadığımı söyleyebilirim."
Benzer şekilde, araştırmacılar, Denisova popülasyonunun modern insanlara yol açan evrimsel çizgiden ayrıldığı zamana ilişkin tahminleri için geniş bir tarih aralığı veriyor: 172.000 ila 700.000 yıl önce.
Harvard Tıp Okulu ve Broad Enstitüsü'nden genetikçi David Reich, "Bu sayıdaki belirsizliğin çoğu, şu anda insan mutasyon oranıyla ilgili belirsizlikten geliyor" dedi. "Toplumda mutasyonların birikme hızı hakkında çok fazla tartışma var."
Denisova Mağarası'ndan alınan diğer örneklerin karbon tarihleme analizinin yanı sıra DNA analizini içeren gelecekteki çalışmalar bu belirsizliği gidermeye yardımcı olabilir. Ancak bugün açıklanan araştırmanın arkasındaki ekip için daha da yüksek bir öncelik, Neandertaller için bir zamanlar gizemli olan Denisovalılar için sahip oldukları dizi kadar iyi bir gen dizisi oluşturmaktır.
Madison'daki Wisconsin Üniversitesi'nden antropolog John Hawks, yeni yayınlanan makalenin "sağlam bir çalışma" olduğunu söyledi.
İnsan kökenini inceleyen ancak Pääbo'nun araştırma ekibinin bir parçası olmayan Hawks, "İnsanların sahip olduğu ve bu eski genomda bulunmayan şeylerin bir kataloğunu düzenlemeleri gerçekten çok hoş" dedi. Örneğin, karşılaştırmalı beyin genetiği çalışmasının giderek daha önemli bir alan haline geldiğini söyledi ve "ve bu çalışma bunun bir parçası."
"İnsan beyninin evrimin büyük bir hedefi olduğunu biliyoruz, ancak bu değişikliklerin sırasını belirlemek artık önemli bir adım" dedi. "Bu, bize bu değişikliklerin bazılarında bir zaman damgası veriyor."
Denisovan DNA'sı için geliştirilen teknik gelecekte çok daha yaygın bir şekilde uygulanabilir. Meyer, yönteminin mevcut teknikler kullanılarak analiz edilemeyecek kadar bozulmuş modern adli örnekler üzerinde kullanılabileceğini söyledi. Ve kim bilir? Antropologlar, fosil kayıtlarında genomlarının yapılması gereken daha uzun süredir kayıp, soyu tükenmiş kuzenler bulabilirler.
İnsan ve insana yakın akrabalarımız hakkında daha fazla bilgi:
Pä'ya ek olarakabo, Meyer ve Reich, Science makalesinin yazarları, "Bir Arkaik Denisovalı Bireyinden Yüksek Kapsamlı Genom Dizisi", Martin Kircher, Marie-Theres Gansauge, Heng Li, Fernando Racimo, Swapan Mallick, Joshua G. Schraiber, Flora'yı içeriyor. Jay, Kay Prüfer, Cesare de Filippo, Peter H. Sudmant, Can Alkan, Qiaomei Fui, Ron Do, Nadin Rohland, Arti Tandon, Michael Siebauer, Richard E. Green, Katarzyna Bryc, Adrian W. Briggs, Udo Stenzel, Jesse Dabney , Jay Shendure, Jacob Kitzman, Michael F. Hammer, Michael V. Shunkov, Anatoli P. Derevianko, Nick Patterson, Aida M. Andrés, Evan E. Eichler, Montgomery Slatkin ve Janet Kelso.
İnsanlar genetik evrimi geçersiz kılıyor olabilir
İnsanlar artık her zamankinden daha hızlı evrimleşiyor ve bu genler yüzünden değil.
Hayatın başlangıcından bu yana doğal seçilimin insafına kalmış atalarımız adapte oldu, çiftleşti ve öldü, sonunda insanları bugünkü haline getiren küçük genetik mutasyonları aktardı.
Ancak yeni bir çalışma, evrimin artık kesinlikle genlere bağlı olmadığını ileri sürüyor. Bunun yerine, insan kültür evrimi, genetik mutasyonların çalışabileceğinden daha hızlı yönlendiriyor olabilir.
Bu anlayışta evrim, artık hayatta kalma avantajı sağlayan genetik mutasyonların aktarılmasını ve yaygınlaşmasını gerektirmez. Bunun yerine, kültür yoluyla aktarılan öğrenilmiş davranışlar, hayatta kalma avantajları sağlayan "mutasyonlardır". Araştırmacılar, bu sözde kültürel evrimin artık insanlığın kaderini doğal seleksiyondan daha güçlü bir şekilde şekillendirebileceğini savunuyor.
"Bir virüs bir türe saldırdığında, tipik olarak buna karşı bağışıklık kazanır. virüs Maine Üniversitesi Biyoloji ve Ekoloji Okulu'nda doktora sonrası araştırmacı olan ortak yazar Zach Wood, WordsSideKick.com'a verdiği demeçte, genetik evrim yoluyla" diyor. genlerini aktarır.
Ancak günümüzde insanlar çoğunlukla genetik olarak bu tür tehditlere uyum sağlamaya ihtiyaç duymuyor. Bunun yerine, bir kişinin çalışmasının değil, kültürel bilginin birikmiş "mutasyonları" üzerine inşa edilen birçok insanın sonucu olan aşılar ve diğer tıbbi müdahaleler geliştirerek uyum sağlıyoruz. Aşılar geliştirerek, insan kültürü kolektifini geliştirir "bağışıklık sistemi," dedi, Maine Üniversitesi'nde sosyal-ekolojik sistem modellemesi doçenti olan ortak yazar Tim Waring.
Ve bazen kültürel evrim genetik evrime yol açabilir. Waring, WordsSideKick.com'a "Klasik örnek laktoz toleransıdır" dedi. "İnek sütü içmek, daha sonra bir grup insanın [genetik] evrimini yönlendiren kültürel bir özellik olarak başladı." Bu durumda, kültürel değişim genetik değişimden önce geldi, tersi değil.
Kültürel evrim kavramı, babasıyla başladı. evrim kendisi, dedi Waring.Charles Darwin, davranışların evrimleşebileceğini ve tıpkı fiziksel özellikler gibi yavrulara geçebileceğini anlamıştı, ancak bilim adamları, zamanında, davranışlardaki değişikliklerin kalıtsal olduğuna inanıyorlardı. Örneğin, bir annenin kızına yiyecek aramayı öğretmeye meyilli bir özelliği varsa, bu kalıtsal özelliği kızına aktarırdı. Buna karşılık, kızının hayatta kalma olasılığı daha yüksek olabilir ve sonuç olarak, bu özellik popülasyonda daha yaygın hale gelecektir.
Waring ve Wood, 2 Haziran'da dergide yayınlanan yeni çalışmalarında tartışıyorlar Kraliyet Cemiyeti Bildirileri B, insanlık tarihinin bir noktasında kültür, evrimsel kontrolü elimizden almaya başladı. DNA. Ve şimdi, diyorlar ki, kültürel değişim, biyolojik değişimin tek başına yapamayacağı şekillerde gelişmemize izin veriyor.
İşte nedeni: Kültür grup odaklıdır ve bu gruplardaki insanlar birbirleriyle konuşur, öğrenir ve taklit eder. Bu grup davranışları, insanların kültür yoluyla öğrendikleri adaptasyonları, genlerin benzer hayatta kalma faydalarını iletebilmesinden daha hızlı aktarmalarına izin verir. Bir kişi, neredeyse sınırsız sayıda insandan beceri ve bilgileri kısa bir süre içinde öğrenebilir ve karşılığında bu bilgiyi diğer birçok kişiye yayabilir. Ve ne kadar çok insandan bir şeyler öğrenilebilirse o kadar iyi. Büyük gruplar, sorunları küçük gruplardan daha hızlı çözer ve gruplar arası rekabet, bu grupların hayatta kalmasına yardımcı olabilecek uyarlamaları teşvik eder. Fikirler yayıldıkça, kültürler yeni özellikler geliştirir.
Buna karşılık, bir kişi yalnızca iki ebeveynden genetik bilgiyi miras alır ve yumurtalarında veya spermlerinde nispeten az sayıda rastgele mutasyon biriktirir, bu da küçük bir avuç çocuğuna aktarılması yaklaşık 20 yıl alır. Bu sadece çok daha yavaş bir değişim hızı.
Merced Kaliforniya Üniversitesi'nde bilişsel ve bilgi bilimleri doçenti olan ve bu çalışmaya bağlı olmayan Paul Smaldino, "Bu teori uzun zaman önce geldi" dedi. "İnsanlar evrimsel biyolojinin kültürle nasıl etkileşime girdiğini açıklamak için uzun süredir çalışıyorlar."
Araştırmacılar, insan kültürünün ortaya çıkışının önemli bir evrimsel dönüm noktasını temsil ettiğini öne sürüyorlar.
Smaldino, WordsSideKick.com'a “Onların büyük argümanı, kültürün bir sonraki evrimsel geçiş durumu olduğu” dedi. Yaşam tarihi boyunca, kilit geçiş hallerinin evrimin hızı ve yönü üzerinde büyük etkileri olmuştur. DNA'lı hücrelerin evrimi büyük bir geçiş durumuydu ve daha sonra organelleri ve karmaşık iç yapıları olan daha büyük hücreler geldiğinde oyunu tekrar değiştirdi. Hücrelerin bitkilere ve hayvanlara dönüşmesi, cinsiyetin evrimi, karada yaşama geçiş vb. gibi bir başka büyük deniz değişikliğiydi. Bu olayların her biri evrimin hareket etme şeklini değiştirdi ve şimdi insanlar başka bir evrimsel dönüşümün ortasında olabilir. Genetik olarak hala evrimleşebiliriz, ancak bu artık insanın hayatta kalmasını çok fazla kontrol etmeyebilir.
Waring yaptığı açıklamada, "Çok uzun vadede, insanların bireysel genetik organizmalardan, karınca kolonileri ve arı kovanlarına benzer şekilde süper organizmalar olarak işlev gören kültürel gruplara evrimleştiğini öneriyoruz." Dedi. Ancak genetik, arı kolonilerini yönlendirirken, insan süper organizması kendi başına bir kategoride var olacaktır. Bu süper organizmanın uzak gelecekte neye benzediği belli değil, ancak bunu anlamak için muhtemelen bir köy gerekecek.
'Kayıp Halka' İskeleti İlk Amerikalıların Gizemini Çözebilir
Araştırmacılar, Meksika'daki bir sualtı mağarasında bulunan bir genç kızın antik iskeletinin, ilk Amerikalıların kimliğinin ardındaki uzun süredir devam eden gizemi çözen kayıp halka olabileceğini söylüyor.
Bilim adamları, araştırmacıların erken bir Amerikan iskeletini modern Kızılderili DNA'sı ile ilk kez bağlayabildikleri bu bulgular, en eski Amerikalıların gerçekten modern Yerli Amerikalıların yakın akrabaları olduğunu öne sürdüler.
Yeni bulunan iskelete, naiad olarak bilinen Yunan su ruhlarından sonra "Naia" adı verildi. Kemikler, yaklaşık 4 fit 10 inç (149 santimetre) boyunda duran ve iskeletinin gelişimine dayanarak, öldüğü sırada yaklaşık 15 veya 16 yaşında olan küçük, zarif bir şekilde inşa edilmiş genç bir kızın neredeyse bozulmamış kalıntılarıdır. dişler. [Kadim İnsan İskeleti Keşfinin Görüntülerine Bakın]
Naia, ilk Amerikalılar ile modern Yerli Amerikalılar arasındaki yüz ve kafatası farklılıklarına rağmen, aslında önemli ölçüde ilişkili olduklarını ve muhtemelen aynı gen havuzundan kaynaklandığını ortaya koyuyor.
Bothell, Washington'daki bir arkeolojik ve paleontolojik danışmanlık firması olan Applied Paleoscience'ın sahibi olan baş çalışma yazarı James Chatters, WordsSideKick.com'a verdiği demeçte, "Naia, en eski Amerikalılar ve modern Yerli Amerikalılar hakkında sahip olduğumuz bilgi boşluğunu dolduran eksik bir halkadır" dedi. Chatters en iyi, 1996 yılında Kennewick, Washington'da bulunan ve kafatası modern Yerli Amerikalılarınkinden önemli ölçüde farklı olduğu için kökenleri tartışılan eski bir iskelet olan Kennewick Man üzerindeki çalışmasıyla tanınır.
Mağara keşfi
Naia, Hoyo Negro olarak bilinen derin bir batık çukurda saklandı. Bu sualtı odasına yalnızca Meksika'nın Doğu Yucat'ın Yarımadası'nın ormanlarının altındaki su basmış tünellerden oluşan bir ağ olan Sac Actun mağara sistemindeki dalgıçlar tarafından ulaşılabilir.
Chatters, "Hoyo Negro, boğulmuş bir mağara sisteminin derinliklerinde, 30 metreden (30 metre) daha derin, çan şeklinde, profesyonel bir basketbol sahası büyüklüğünde su dolu bir boşluktur" dedi. "Yalnızca teknik mağara dalgıçları dibe ulaşabilir. İlk önce yakındaki bir düdende 30 fit (9 m) merdivenden aşağı inmeleri gerekir. Ardından, son 100'ü yapmadan önce çukur kenarına 200 fit (60 m) tünel boyunca yüzerler. -foot (30 m) düşüş. Dalgıçlar bu projenin astronotları, biz bilim adamları onların görev kontrolleriyiz."
Dalgıçlar, Hoyo Negro'yu ilk olarak 2007 yılında bölgedeki su altı mağaralarını keşifleri sırasında keşfettiler. Kaliforniya, Berkeley'deki Bay Area Underwater Explorers'tan çalışma yazarı Alberto Nava, "Mağara dalışının cazibesi olan mağaraya ilk girdiğimizde ne bulabileceğimiz hakkında hiçbir fikrimiz yoktu" dedi. "Siteye girdiğimiz anda inanılmaz bir yer olduğunu anladık. Zemin altımızda kayboldu ve karşı tarafı göremedik."
Nava, "Işıklarımızı aşağı ve yanlara doğrulttuk ve görebildiğimiz tek şey karanlıktı," diye hatırlıyordu. "Güçlü su altı ışıklarımızın bu boşluk tarafından yok edildiğini hissettik, bu yüzden ona İspanyolca'da Hoyo Negro olan 'Kara Delik' (tüm ışığı emen kozmik bir nesne) adını verdik. [Fotoğraflar: Dünyanın En Uzun 7 Mağarası]
Canavarlarla birlikte gömülü
Naia, 2007 yılında kılıç dişli kediler, çakallar, pumalar, ayılar, tembeller ve vaşaklar gibi hayvanların kemiklerinin yanında gömülü olarak bulundu. Chatters, "Bu, La Brea Tar Çukurlarının minyatür bir versiyonu gibi, sadece katransız ve daha iyi korunmuş" dedi. "Son buzul çağının sonunda iklimin, bitki, hayvan ve insan yaşamının bir zaman kapsülü." (Los Angeles'ta bulunan La Brea Tar Çukurları, dünyanın en zengin buzul çağı fosil yataklarına sahiptir.)
Bilim adamları, Naia ve hayvanların uzun zaman önce bu mağaraya düştüklerini ve araştırmacıların dediği gibi bu "kaçınılmaz doğal tuzak"ta öldüklerini düşünüyorlar. Dünya çapındaki buzullar yaklaşık 10.000 yıl önce erimeye başladığından, mağara suyla doluydu ve o zamanlar deniz seviyeleri 360 fit (120 m) kadar aşağıdaydı.
Araştırmacılar, Naia'nın kemiklerindeki çiçek benzeri kristal birikintilerin diş minesinin doğrudan radyokarbon tarihlemesine ve dolaylı uranyum-toryum tarihlemesine dayanarak, Naia'nın kalıntılarının 12.000 ila 13.000 yaşında olduğunu öne sürüyorlar. Bu, en eski Amerikalılar ve modern Yerli Amerikalılar arasındaki gizemli ilişki hakkında uzun süredir devam eden bir tartışmayı ortaya çıkarmaya yardımcı olabileceğini ima etti.
Genetik olarak, modern Yerli Amerikalılar Sibiryalılara benzer. Bu, modern Yerli Amerikalıların 26.000 ila 18.000 yıl önce bir zamanlar Asya ve Kuzey Amerika'yı birbirine bağlayan ve şimdi Bering Boğazı tarafından bölünmüş olan Beringia'ya taşınan insanların torunları olduğunu gösteriyor. Bu insanlar daha sonra 17.000 yıl önce bir süre sonra güneye Kuzey Amerika'ya göç ettiler.
İlk Amerikalılar kimlerdi?
Bununla birlikte, en eski Amerikalıların modern Yerli Amerikalıların ataları olduğu fikrine yönelik yaygın desteğe rağmen, Amerika kıtasında yaşayan ilk insanların ataları uzun süredir tartışılıyordu, çünkü bilinen en eski Amerikan iskeletlerinin yüz ve baş özellikleri pek de iyi görünmüyordu. modern Yerli Amerikalılarınki gibi. [İnsan Kökenleri: Hominidler Nasıl Evrimleşti (İnfografik)]
Chatters, "Modern Yerli Amerikalılar Çin, Kore ve Japonya halkına çok benziyor, ancak en eski Amerikan iskeletleri değil" dedi. En eski Amerikan iskeletleri, modern Yerli Amerikalılardan daha uzun, daha dar kafataslarına ve daha küçük, daha kısa yüzlere sahiptir.
Sonuç olarak, en eski Amerikalılar Afrika, Avustralya ve Güney Pasifik Kıyılarındaki modern insanlara daha çok benziyor. Chatters, "Bu, belki de ilk Amerikalıların ve Yerli Amerikalıların farklı anavatanlardan geldikleri veya Asya'dan evrimlerinin farklı aşamalarında göç ettikleri yönünde spekülasyonlara yol açtı." Dedi.
Ayrıca, bu tartışmayı çözmeye yardımcı olabilecek en eski Amerikalıların sağlam iskeletlerini ortaya çıkarmak çok zor oldu.
Chatters, "Paleoamerikan iskeletleri birkaç nedenden dolayı nadirdir." Dedi. "İnsanların kendileri azdı, son derece göçebeydiler ve ölüleri düştükleri yere gömdüler veya yaktılar, mezarların yerlerini de tahmin edilemez kıldı, jeolojik süreçler mezarlarını yok etti veya derinden gömdü."
Şimdiye kadar, bilim adamlarının keşfettiği en eski Amerikalıların iskelet kalıntıları tipik olarak sadece parçalardı. Ayrıca, çoğunun 10.000 yaşından küçük olduğu tahmin ediliyordu ve en erken Amerikalılar Amerika kıtasına bundan çok önce ulaştılar.
Naia'nın kafatasının incelenmesi
Amerika'ya ulaşan ilk insanların kökenleriyle ilgili bulmacayı çözmeye yardımcı olmak için Chatters ve meslektaşları, Naia'nın kafatasını Hoyo Negro'dan aldı. Hoyo Negro'yu izinsiz ziyaret eden dalgıçlar, Naia'nın kafatasını neredeyse derin bir uçuruma fırlattı.
"Mağaranın zemini karmakarışık, bazıları oda büyüklüğünde olan kayalarla dolu ve kafatası, bir dalgıç için yer olmayacak bir boşluğa 5 metre (16 fit) daha düşebilirdi." Sohbetçiler söyledi. "Bölge şu anda çitle çevrilmiş durumda."
Dahası, "dalgıçlar daha önce Naia'nın kafatasını hiç almamıştı, bu yüzden ne kadar güçlü olduğunu bilmiyorduk" diye hatırlıyor Chatters. "Ellerinde parçalanmaması için dua ediyorduk. Görünüşe göre o bir kaya gibi sağlam."
Naia'nın kafatası, ilk Amerikalılardan beklenebilecek yüz ve kafa özelliklerine sahipti. Bilim adamları, Naia'nın modern Yerli Amerikalılarla potansiyel bağlantıları hakkında daha fazla bilgi edinmek için sağ üst yirmilik dişinden DNA çıkardılar. Mitokondrilerinden gelen genetik materyale ve kendi DNA'larına sahip olan ve anneden miras kalan hücrenin güç merkezlerine odaklandılar. İnsanların kromozomal DNA'dan çok daha fazla mitokondriyal DNA kopyası vardır, bu da araştırmacıların çalışmasını kolaylaştırır. [İlk İnsanların En İyi 10 Gizemi]
Chatters, "Dışarıdan bir DNA ekstraksiyonu denedik, bazı parçaların kalma ihtimali var," dedi. "Gerçekten sağlam DNA aldığımızda şok oldum.
Chatters, "Taçta açıklığı olmayan bir diş bulduğumuz için şanslıydık, bu yüzden DNA hala içerideydi," diye ekledi.
Azı dişinden alınan bu DNA, Naia'nın modern Yerli Amerikalılarda ortak olan genetik mutasyonlara sahip olduğunu ortaya çıkardı. Bu genetik imza yalnızca Amerika'da bulunur, muhtemelen ilk olarak Beringia'da popülasyonlar Asyalılardan ayrıldıktan sonra gelişir.
Chatters, "Bu proje pek çok cephede heyecan verici ve hatta güzel mağara, inanılmaz derecede iyi korunmuş hayvan iskeletleri, insan iskeletinin eksiksizliği, yenilikçi flört yaklaşımımızın başarısı," dedi. "Ama benim için en heyecan verici olan şey, 20 yıl sonra, Kennewick Man &mdash'a ilk bakışımdan beri kafamı kurcalayan bir soruya nihayet bir yanıt bulmuş olmamız ve 'İlk Amerikalılar kimlerdi?'
Meksika Ulusal Antropoloji ve Tarih Enstitüsü'nde sualtı arkeolojisi direktörü olan çalışma yazarı Pilar Luna, "Bu keşifler son derece önemli" dedi. "Sadece modern Amerikalıların kökenlerine ışık tutmakla kalmıyorlar, Yucat'ın yarımadasının paleontolojik potansiyelini ve Meksika'nın eşsiz mirasını korumanın önemini açıkça gösteriyorlar."
En eski Amerikalılar ve modern Yerli Amerikalılar arasında yüz ve kafada görülen farklılıklar, muhtemelen Amerika'nın kolonizasyonu sırasında veya sonrasında meydana gelen evrimsel değişikliklerden kaynaklanmaktadır.
Chatters, "En kuzeydeki Yerli Amerikalıları en çok Doğu Asya halkına benzeten değişiklikler, soğuk ortamlara adaptasyonlardır ve örneğin, daha düz bir yüz ve daha düşük bir burun, vücudun daha az kısmının dışarı çıkması ve potansiyel olarak donması anlamına gelir" dedi. "Daha sonra, Amerika'ya genişleme sırasında avantajlı olan evrimsel değişiklikler, insanlar yerleştikten sonra mutlaka o kadar avantajlı değildi, bu yüzden diğer özellikler baskın geldi."
Araştırmacılar şimdi Naia'nın tüm genomunu sıralamayı umuyorlar. Pullman'daki Washington Eyalet Üniversitesi'nde moleküler antropolog olan çalışma yazarı Brian Kemp, "Mevcut teknoloji buna izin veriyor, ancak yine de zor olacak" dedi.
Araştırmacılar ayrıca bulgularını destekleyen daha fazla iskelet bulmayı umuyorlar.
Chatters, "Bilimdeki tek bir örneğe dayanan bir argümanı kanıtlayamazsınız" dedi.
Bilim adamları, Science dergisinin yarınki (16 Mayıs) sayısında bulgularını detaylandırıyorlar. Araştırma kısmen National Geographic Society tarafından desteklendi.
İçindekiler
1980'lerden başlayarak bilimsel gelişmeler, DNA'nın bir bireyin tanımlanması için bir materyal olarak kullanılmasına izin verdi. Adli tıp için DNA varyasyonunun doğrudan kullanımını kapsayan ilk patent, 1981'de Rockefeller Üniversitesi'nde yaptığı çalışmalara dayanarak 1983'te Jeffrey Glassberg tarafından dosyalandı. Birleşik Krallık'ta, Genetikçi Sir Alec Jeffreys [5] [6] [7] ] [8] 1984'ün sonlarında başlayan bir DNA profilleme sürecini bağımsız olarak geliştirdi [9] Leicester Üniversitesi Genetik Bölümü'nde çalışırken. [10]
Jeffreys tarafından Adli Bilimler Servisi'nden (FSS) Peter Gill ve Dave Werrett ile birlikte geliştirilen süreç, ilk olarak 1983 yılında Narborough, Leicestershire'da tecavüze uğrayan ve öldürülen iki genç kızın cinayetinin çözülmesinde adli olarak kullanıldı. 1986. Dedektif David Baker tarafından yürütülen cinayet soruşturmasında, soruşturmada gönüllü olarak Leicestershire Polis Teşkilatına yardım eden yaklaşık 5.000 yerel erkekten gönüllü olarak alınan kan örneklerinde bulunan DNA, suçlardan birini itiraf eden bir adamın aklanmasıyla sonuçlandı. ve Colin Pitchfork'un müteakip mahkumiyeti. Yerel bir fırın çalışanı olan Pitchfork, iş arkadaşı Ian Kelly'yi kan örneği verirken onun yerine geçmesi için zorladı ve ardından Kelly, Pitchfork'u taklit etmek için sahte bir pasaport kullandı. Başka bir iş arkadaşı, aldatmayı polise bildirdi. Dirgen tutuklandı ve kanı işleme ve profil geliştirme için Jeffrey'nin laboratuvarına gönderildi. Pitchfork'un profili, katil tarafından bırakılan ve Pitchfork'un her iki suç mahallinde de varlığını doğrulayan DNA'nınkiyle eşleşti ve her iki cinayetten de suçlu bulundu. [11]
İnsan DNA dizilerinin %99,9'u her insanda aynı olmasına rağmen, monozigotik (tek) ikizler olmadıkça, bir bireyi diğerinden ayırt etmenin mümkün olduğu kadar DNA'sı farklıdır. [12] DNA profili oluşturma, değişken sayıda tandem tekrarları (VNTR'ler), özellikle mikro uydular olarak da bilinen kısa tandem tekrarları (STR'ler) ve mini uydular olarak adlandırılan, oldukça değişken olan tekrarlayan dizileri kullanır. VNTR lokusları, yakından ilişkili bireyler arasında benzerdir, ancak o kadar değişkendir ki, ilişkisiz bireylerin aynı VNTR'lere sahip olma olasılığı düşüktür.
Glassberg ve bağımsız olarak Jeffreys tarafından geliştirilen süreç, bir bireyin DNA'sının bir örneğiyle (tipik olarak "referans örneği" olarak adlandırılır) başlar. Referans numuneler genellikle bir bukkal sürüntü ile toplanır. Bu mümkün olmadığında (örneğin, bir mahkeme kararına ihtiyaç duyulduğunda ancak elde edilemediğinde), kişisel kullanım öğelerinden (örneğin, bir diş fırçası, ustura) veya saklanan örneklerden (örneğin, saklanmış sperm veya biyopsi dokusu). Kan akrabalarından alınan numuneler, önceki profilli insan kalıntıları gibi bir bireyin profilini gösterebilir. Daha sonra, aşağıda tartışılan tekniklerden biri kullanılarak bireyin DNA profilini oluşturmak için bir referans numune analiz edilir. DNA profili daha sonra genetik bir eşleşme olup olmadığını belirlemek için başka bir örnekle karşılaştırılır.
DNA ekstraksiyonu Düzenle
Kan veya tükürük gibi bir numune alındığında, DNA numunede bulunanın sadece küçük bir kısmıdır. DNA'nın analiz edilebilmesi için önce hücrelerden ekstrakte edilmesi ve saflaştırılması gerekir. Bunu başarmanın birçok yolu vardır, ancak tüm yöntemler aynı temel prosedürü takip eder. DNA'nın çözelti içinde serbest kalmasına izin vermek için hücre ve nükleer zarların parçalanması gerekir. DNA serbest kaldığında, diğer tüm hücresel bileşenlerden ayrılabilir. DNA çözelti içinde ayrıldıktan sonra, kalan hücresel artıklar çözeltiden çıkarılabilir ve atılabilir, geriye sadece DNA kalır. DNA ekstraksiyonunun en yaygın yöntemleri arasında organik ekstraksiyon (fenol kloroform ekstraksiyonu da denir), Chelex ekstraksiyonu ve katı faz ekstraksiyonu bulunur. Diferansiyel ekstraksiyon, iki farklı hücre tipinden alınan DNA'nın çözeltiden saflaştırılmadan önce birbirinden ayrılabildiği, ekstraksiyonun değiştirilmiş bir versiyonudur. Her ekstraksiyon yöntemi laboratuvarda iyi çalışır, ancak analistler tipik olarak maliyet, ilgili zaman, elde edilen DNA miktarı ve elde edilen DNA'nın kalitesi gibi faktörlere dayalı olarak tercih ettikleri yöntemi seçerler. [13] DNA numuneden ekstrakte edildikten sonra, ister RFLP analizi, ister kantifikasyon ve PCR analizi ile analiz edilebilir.
RFLP analizi Düzenle
Dahil edilen DNA profili için kullanılan genetiği bulmak için ilk yöntemler RFLP analizi. DNA hücrelerden toplanır ve bir kısıtlama enzimi (bir kısıtlama sindirimi) kullanılarak küçük parçalar halinde kesilir. Bu, farklı bireylerin DNA dizileri arasındaki varyasyonların bir sonucu olarak farklı boyutlarda DNA fragmanları üretir. Parçalar daha sonra jel elektroforezi kullanılarak boyut bazında ayrılır. Ayrılan parçalar daha sonra bir nitroselüloz veya naylon filtreye aktarılır, bu prosedüre Southern blot denir. Blot içindeki DNA parçaları filtreye kalıcı olarak sabitlenir ve DNA iplikleri denatüre edilir. Daha sonra tekrar dizileri içeren genomdaki dizilere tamamlayıcı olan radyo-etiketli prob molekülleri eklenir. Bu tekrar dizileri, farklı bireyler arasında uzunluk bakımından değişiklik gösterme eğilimindedir ve değişken sayılı tandem tekrar dizileri veya VNTR'ler olarak adlandırılır. Prob molekülleri, tekrar dizilerini içeren DNA fragmanlarına hibritleşir ve fazla prob molekülleri yıkanarak uzaklaştırılır. Leke daha sonra bir X-ışını filmine maruz bırakılır.Prob moleküllerine bağlanan DNA parçaları, film üzerinde floresan bantlar olarak görünür.
Southern blot tekniği, büyük miktarlarda bozulmamış numune DNA'sı gerektirir. Ayrıca, Alec Jeffrey'nin orijinal çok odaklı RFLP tekniği aynı anda birçok mini uydu lokusuna baktı, gözlemlenen değişkenliği artırdı, ancak bireysel alelleri ayırt etmeyi zorlaştırdı (ve dolayısıyla babalık testini engelledi). Bu erken tekniklerin yerini PCR tabanlı tahliller almıştır.
Polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) analizi Düzenle
1983'te Kary Mullis tarafından geliştirilen, numune DNA'sının belirli bölümlerinin neredeyse süresiz olarak amplifiye edilebildiği bir süreç rapor edildi (Saiki ve diğerleri 1985, 1985). İşlem, polimeraz zincir reaksiyonu (PCR), DNA replikasyonunun biyolojik sürecini taklit eder, ancak onu belirli ilgili DNA dizileriyle sınırlar. PCR tekniğinin icadıyla, DNA profili oluşturma, hem ayırt etme gücü hem de çok küçük (veya bozulmuş) başlangıç örneklerinden bilgi kurtarma yeteneği açısından büyük adımlar attı.
PCR, belirli bir DNA bölgesinin miktarlarını büyük ölçüde artırır. PCR işleminde, DNA örneği, ısıtma yoluyla ayrı ayrı polinükleotid ipliklerine denatüre edilir. İki oligonükleotid DNA primeri, her bir primerin aktif terminalinin (yani, 3' ucu) normal enzimatik uzantısının diğer primere doğru yol alacağı şekilde, karşıt DNA iplikleri üzerindeki iki yakın yakın bölgeye hibridize etmek için kullanılır. PCR, termostabil Taq polimeraz gibi yüksek sıcaklıklara toleranslı replikasyon enzimlerini kullanır. Bu şekilde, ilgilenilen dizinin iki yeni kopyası oluşturulur. Bu şekilde tekrarlanan denatürasyon, hibridizasyon ve genişleme, ilgili DNA'nın katlanarak artan sayıda kopyasını üretir. Termal döngü gerçekleştiren aletler ticari kaynaklardan kolaylıkla temin edilebilir. Bu işlem, 2 saat veya daha kısa sürede istenen bölgenin bir milyon kat veya daha fazla amplifikasyonunu üretebilir.
HLA-DQ alfa ters nokta leke şeritleri gibi erken testler, kullanım kolaylıkları ve bir sonucun elde edilebilme hızı nedeniyle çok popüler hale geldi. Ancak, RFLP analizi kadar ayrımcı değildiler. Cinsel saldırı kurbanından alınan vajinal sürüntü gibi karışık örnekler için bir DNA profili belirlemek de zordu.
Bununla birlikte, PCR yöntemi, VNTR'yi, özellikle STR lokuslarını analiz etmek için kolaylıkla uyarlanabilirdi. Son yıllarda, insan DNA kantitasyon araştırmaları yeni "gerçek zamanlı" kantitatif PCR (qPCR) tekniklerine odaklandı. Kantitatif PCR yöntemleri, otomatik, hassas ve yüksek verimli ölçümler sağlar. Laboratuvarlar arası çalışmalar, STR tiplemesinin güvenilir bir şekilde yorumlanmasında ve laboratuvarlar arasında tutarlı sonuçlar elde edilmesinde insan DNA kantitasyonunun önemini göstermiştir.
STR analizi Düzenle
Bugün kullanılan DNA profilleme sistemi, polimeraz zincir reaksiyonuna (PCR) dayanmaktadır ve basit diziler [14] veya kısa tandem tekrarları (STR) kullanır. Bu yöntem, kısa tekrarlanan DNA dizilerine sahip oldukça polimorfik bölgeler kullanır (en yaygın olanı tekrarlanan 4 bazdır, ancak 3 ve 5 baz dahil olmak üzere kullanımda olan başka uzunluklar da vardır). İlişkisiz kişiler neredeyse kesinlikle farklı sayıda tekrar birimine sahip olduklarından, STR'ler ilgisiz bireyler arasında ayrım yapmak için kullanılabilir. Bu STR lokusları (bir kromozom üzerindeki konumlar) diziye özgü primerler ile hedeflenir ve PCR kullanılarak amplifiye edilir. Ortaya çıkan DNA parçaları daha sonra ayrılır ve elektroforez kullanılarak saptanır. İki yaygın ayırma ve saptama yöntemi vardır, kılcal elektroforez (CE) ve jel elektroforezi.
Her STR polimorfiktir, ancak alel sayısı çok azdır. Tipik olarak her bir STR aleli, bireylerin yaklaşık %5-20'si tarafından paylaşılacaktır. STR analizinin gücü, birden fazla STR lokusunu aynı anda denetlemekten gelir. Alel deseni, bir bireyi oldukça doğru bir şekilde tanımlayabilir. Böylece STR analizi mükemmel bir tanımlama aracı sağlar. Bir bireyde ne kadar çok STR bölgesi test edilirse, test o kadar ayırt edici olur.
Ülkeden ülkeye farklı STR tabanlı DNA profilleme sistemleri kullanılmaktadır. Kuzey Amerika'da, CODIS 20 [15] çekirdek lokuslarını yükselten sistemler neredeyse evrenseldir, oysa Birleşik Krallık'ta DNA-17 lokus sistemi (Ulusal DNA Veritabanı ile uyumludur) kullanımdadır ve Avustralya 18 çekirdek işaretçisi kullanır. . [16] Hangi sistem kullanılırsa kullanılsın kullanılan STR bölgelerinin çoğu aynıdır. Bu DNA profilleme sistemleri, birçok STR bölgesinin aynı anda test edileceği multipleks reaksiyonlara dayanmaktadır.
STR analizinin gerçek gücü, istatistiksel ayrım gücündedir. Şu anda CODIS'te ayrım için kullanılan 20 lokus bağımsız olarak sınıflandırıldığından (bir lokusta belirli sayıda tekrara sahip olmak, başka herhangi bir lokusta herhangi bir sayıda tekrara sahip olma olasılığını değiştirmez), olasılıklar için çarpım kuralı uygulanabilir. . Bu demektir ki, eğer birisi üç lokusun bağımsız olduğu DNA tipine sahipse, o bireyin o DNA tipine sahip olma olasılığı, A tipine sahip olma olasılığı çarpı B tipine sahip olma olasılığı çarpı tipe sahip olma olasılığıdır. C. Bu, kentilyon (1x10 18 ) veya daha fazlasında 1'lik eşleşme olasılıkları oluşturma yeteneğiyle sonuçlandı. Bununla birlikte, DNA veritabanı aramaları, beklenenden çok daha sık yanlış DNA profili eşleşmeleri gösterdi. [17] Üstelik, Dünya'da yaklaşık 12 milyon monozigotik ikiz bulunduğundan, teorik olasılık doğru değildir.
Uygulamada, kontamine eşleşme riski, yakındaki nesnelerden bir numunenin kontaminasyonu veya önceki bir testten aktarılan artık hücrelerden kaynaklanan kontaminasyon gibi uzak bir akraba eşleştirmeden çok daha fazladır. Numunelerdeki en yaygın kişiyle eşleşme riski daha fazladır: Bir kurbandan toplanan veya kurbanla temas halinde olan her şey, laboratuvara getirilen diğer numuneler için önemli bir kontaminasyon kaynağıdır. Bu nedenle, gerçek test numuneleriyle aynı süre boyunca hazırlandıklarında temiz kaldıklarından emin olmak için çoklu kontrol numuneleri tipik olarak test edilir. Birkaç kontrol numunesindeki beklenmeyen eşleşmeler (veya varyasyonlar), gerçek test numuneleri için yüksek bir kontaminasyon olasılığını gösterir. Bir ilişki testinde, bir kişinin başka bir örnekte kendi DNA'sıyla ilişkili olarak gerçekten eşleşmediğini kanıtlamak için tam DNA profilleri (ikizler hariç) farklı olmalıdır.
AFLP Düzenle
Başka bir teknik olan AFLP veya amplifiye fragman uzunluğu polimorfizmi de 1990'ların başında uygulamaya konuldu. Bu teknik aynı zamanda RFLP analizinden daha hızlıydı ve DNA örneklerini amplifiye etmek için PCR kullandı. Bir alelik merdiven (moleküler ağırlık merdiveninin aksine) kullanılarak bir poliakrilamid jel üzerinde ayrılan çeşitli alelleri ayırt etmek için değişken sayılı tandem tekrarı (VNTR) polimorfizmlerine dayanıyordu. Jelin gümüşle boyanmasıyla bantlar görselleştirilebilir. Parmak izi için popüler bir odak noktası D1S80 lokusuydu. Tüm PCR tabanlı yöntemlerde olduğu gibi, yüksek oranda bozulmuş DNA veya çok az miktarda DNA, alelik düşüşe (heterozigotun homozigot olduğunu düşünmede bir hataya neden olur) veya diğer stokastik etkilere neden olabilir. Ek olarak, analiz bir jel üzerinde yapıldığından, çok yüksek sayıda tekrar jelin üst kısmında bir araya toplanarak çözülmesini zorlaştırabilir. AmpFLP analizi yüksek oranda otomatikleştirilebilir ve bireysel DNA örneklerinin karşılaştırılmasına dayalı olarak filogenetik ağaçların kolayca oluşturulmasına izin verir. Nispeten düşük maliyeti ve kurulum ve çalıştırma kolaylığı nedeniyle AmpFLP, düşük gelirli ülkelerde popüler olmaya devam etmektedir.
DNA aile ilişkisi analizi Düzenle
PCR teknolojisini kullanan DNA analizi, babalık, annelik, kardeşlik ve diğer akrabalıklar gibi genetik aile ilişkilerini belirlemek için yaygın olarak uygulanır.
Döllenme sırasında, her biri diğer vücut hücrelerinde bulunan DNA miktarının yarısını içeren babanın sperm hücresi ve annenin yumurta hücresi, bir araya gelerek zigot adı verilen döllenmiş bir yumurta oluşturmak üzere birleşir. Zigot, her iki ebeveynden gelen benzersiz bir DNA kombinasyonu olan eksiksiz bir DNA molekülleri seti içerir. Bu zigot bölünür ve bir embriyoya ve daha sonra tam bir insana bölünür.
Gelişimin her aşamasında, vücudu oluşturan tüm hücreler aynı DNA'yı içerir - yarısı babadan yarısı anneden. Bu gerçek, ilişki testinin yanak sürüntüleri, kan veya diğer numune türleri kullanılarak toplanan yanaklardan alınan gevşek hücreler de dahil olmak üzere tüm numune türlerini kullanmasına izin verir.
İnsan genomunda, kimliğin ve biyolojik ilişkilerin belirlenmesinde faydalı olduğu tespit edilen belirli konumlarda (loci adı verilen) öngörülebilir kalıtım kalıpları vardır. Bu lokuslar, bilim adamlarının bireyleri tanımlamak için kullandıkları spesifik DNA belirteçlerini içerir. Rutin bir DNA babalık testinde, kullanılan belirteçler, bireyler arasında oldukça farklı tekrar modellerinde meydana gelen kısa DNA parçaları olan kısa tandem tekrarlarıdır (STR'ler).
Her insanın DNA'sı, bu belirteçlerin iki kopyasını içerir - bir kopyası babadan ve bir kopyası anneden miras alınır. Bir popülasyon içinde, her bir kişinin DNA lokasyonundaki belirteçler, ebeveynlerden miras alınan belirteçlere bağlı olarak uzunluk ve bazen dizilim açısından farklılık gösterebilir.
Her insanda bulunan işaretleyici boyutlarının kombinasyonu, benzersiz genetik profilini oluşturur. İki birey arasındaki ilişkiyi belirlerken, aynı kalıtım modellerini istatistiksel olarak kesin bir oranda paylaşıp paylaşmadıklarını görmek için genetik profilleri karşılaştırılır.
Örneğin, bu ticari DNA babalık testi laboratuvarından alınan aşağıdaki örnek rapor Universal Genetics, ebeveynler ve çocuk arasındaki ilişkinin bu özel belirteçlerde nasıl tanımlandığını gösterir:
|DNA işaretleyici||Anne||Çocuk||sözde baba|
|D21S11||28, 30||28, 31.2||29, 31.2|
|D7S820||9, 10||10, 11||11, 12|
|TH01||6, 9.3||9, 9.3||8, 9|
|D13S317||10, 12||12, 13||11, 13|
|D19S433||14, 16.2||14, 15||14.2, 15|
Kısmi sonuçlar, çocuğun ve iddia edilen babanın DNA'sının bu beş belirteç arasında eşleştiğini gösteriyor. Tam test sonuçları, çocuğun biyolojik baba olup olmadığı konusunda bir sonuca varılmasını sağlamak için çocuk ve test edilen erkek arasındaki 16 belirteç üzerinde bu korelasyonu göstermektedir.
Her belirteç, belirli bir belirteçteki eşleşmenin babalığı ne kadar güçlü gösterdiğinin istatistiksel bir ölçüsü olan bir Babalık İndeksi (PI) ile atanır. Her bir işaretçinin PI'si, aynı ırkın tüm popülasyonundan rastgele seçilen bir erkeğe göre bir bireyin test edilen çocuğun biyolojik babası olma genel olasılığını gösteren Birleşik Babalık İndeksi'ni (CPI) oluşturmak için birbiriyle çarpılır. . Daha sonra CPI, iddia edilen baba ve çocuk arasındaki akrabalık derecesini gösteren bir Babalık Olasılığına dönüştürülür.
Büyükanne ve büyükbaba ve kardeşlik testleri gibi diğer aile ilişkisi testlerindeki DNA testi raporu, babalık testi raporuna benzer. Birleşik Babalık İndeksi yerine, Kardeşlik İndeksi gibi farklı bir değer rapor edilir.
Rapor, test edilen her kişinin genetik profillerini gösterir. Test edilen bireyler arasında paylaşılan belirteçler varsa, test edilen bireylerin kan ilişkisi nedeniyle aynı belirteçleri paylaşma olasılığını belirlemek için biyolojik ilişki olasılığı hesaplanır.
Y-kromozom analizi Düzenle
Son yenilikler, Y kromozomu (Y-STR) üzerindeki polimorfik bölgeleri hedefleyen primerlerin oluşturulmasını içermiştir; bu, bir erkek ve dişiden karışık bir DNA örneğinin veya farklı bir ekstraksiyonun mümkün olmadığı durumlardan çözülmesine olanak tanır. Y-kromozomları babadan kalıtılır, bu nedenle Y-STR analizi babadan akraba erkeklerin tanımlanmasına yardımcı olabilir. Jefferson-Hemings tartışmasında, Thomas Jefferson'ın kölelerinden biriyle bir oğlu olup olmadığını belirlemek için Y-STR analizi yapıldı.
Y-kromozomunun analizi, bireysel tanımlama ile ilgili olarak otozomal kromozom analizinden daha zayıf sonuçlar verir. Y erkek cinsiyet belirleyici kromozomu, yalnızca erkekler tarafından babalarından miras alındığından, baba çizgisi boyunca neredeyse aynıdır. Öte yandan, Y-STR haplotipi, atasoylu bir ilişki birçok nesil boyunca izlenebildiği için güçlü soykütük bilgisi sağlar.
Ayrıca babadan gelen kalıtım nedeniyle Y haplotipleri erkek popülasyonun genetik ataları hakkında bilgi sağlar. Bu nüfus geçmişini araştırmak ve ceza davalarında haplotip sıklıklarına ilişkin tahminler sağlamak için, 2000 yılında çevrimiçi bir kaynak olarak "Y haplotip referans veritabanı (YHRD)" oluşturulmuştur. Şu anda dünya çapındaki popülasyonlardan 300.000'den fazla minimal (8 lokus) haplotip içermektedir. [18]
Mitokondriyal analiz Düzenle
Yüksek derecede bozulmuş numuneler için, 13 CODIS STR'nin tam bir profilini elde etmek bazen imkansızdır. Bu durumlarda, bir hücrede çok sayıda mtDNA kopyası bulunduğundan mitokondriyal DNA (mtDNA) bazen tiplendirilirken, nükleer DNA'nın yalnızca 1-2 kopyası olabilir. Adli bilim adamları, mtDNA'nın HV1 ve HV2 bölgelerini yükseltir ve ardından her bölgeyi sıralar ve tek nükleotid farklılıklarını bir referansla karşılaştırır. mtDNA anne tarafından miras alındığından, doğrudan bağlantılı anne akrabaları, örneğin kişinin anneannesinin kızının oğlu gibi eşleşme referansları olarak kullanılabilir. Genel olarak, iki veya daha fazla nükleotit farkı, bir dışlama olarak kabul edilir. Heteroplazmi ve poli-C farklılıkları, düz dizi karşılaştırmalarını ortadan kaldırabilir, bu nedenle analistin biraz uzmanlığı gereklidir. mtDNA, anneye bağlı bir akraba bulunduğunda kayıp kişilerin kimlikleri gibi açık kimliklerin belirlenmesinde faydalıdır. Anna Anderson'ın iddia ettiği Rus prensesi Anastasia Romanov olmadığını belirlemek için mtDNA testi kullanıldı.
mtDNA, saç telleri ve eski kemikler/dişler gibi malzemelerden elde edilebilir. [19] Veri ile etkileşim noktasına dayalı kontrol mekanizması. Bu, numuneye aletli yerleştirme ile belirlenebilir. [20]
İnsanlar DNA analizini düşündüklerinde, genellikle bir laboratuvara gelen DNA örneklerini ve ardından anında analiz edilen ve ardından birkaç dakika içinde şüphelinin bir resmini çeken NCIS veya CSI gibi programları düşünürler. Ancak gerçek gerçek oldukça farklıdır ve mükemmel DNA örnekleri genellikle suç mahallinden alınmaz. Cinayet kurbanları bulunmadan önce sıklıkla zorlu koşullara maruz bırakılır ve suç işlemek için kullanılan nesneler genellikle birden fazla kişi tarafından ele alınır. Adli bilim adamlarının DNA örneklerini analiz ederken karşılaştığı en yaygın iki sorun, bozulmuş örnekler ve DNA karışımlarıdır.
Bozulmuş DNA
Gerçek dünyada DNA laboratuvarları genellikle ideal olmayan DNA örnekleriyle uğraşmak zorundadır. Suç mahallerinden alınan DNA örnekleri genellikle bozulur, bu da DNA'nın daha küçük parçalara ayrılmaya başladığı anlamına gelir. Cinayetlerin kurbanları hemen keşfedilmeyebilir ve kitlesel bir yaralanma durumunda, DNA bozunma unsurlarına maruz kalmadan önce DNA örnekleri almak zor olabilir.
Suç mahallerinde DNA'nın bozulması veya parçalanması bir dizi nedenden dolayı meydana gelebilir ve çevresel maruziyet genellikle en yaygın nedendir. Çevreye maruz kalan biyolojik örnekler su ve nükleaz adı verilen enzimler tarafından bozunabilir. Nükleazlar esasen DNA'yı zamanla parçalara "çiğneyip" doğada her yerde bulunurlar.
Modern PCR yöntemleri ortaya çıkmadan önce, bozulmuş DNA örneklerini analiz etmek neredeyse imkansızdı. Adli bilimde DNA analizi için kullanılan ilk teknik olan restriksiyon fragman uzunluk polimorfizmi veya RFLP Restriksiyon fragman uzunluk polimorfizmi gibi yöntemler güvenilir veri elde edebilmek için numunede yüksek moleküler ağırlıklı DNA'yı gerektiriyordu. Bununla birlikte, yüksek moleküler ağırlıklı DNA, DNA'nın RFLP'yi doğru bir şekilde gerçekleştiremeyecek kadar parçalanmış olması nedeniyle, bozulmuş numunelerde eksik olan bir şeydir. Bozulmuş DNA örneklerinin analizinin Polimeraz zincir reaksiyonu gerçekleştirilebildiği modern PCR teknikleri icat edilene kadar değildi. Özellikle multipleks PCR, bozulmuş numunelerde hala kalan küçük DNA parçalarını izole etmeyi ve büyütmeyi mümkün kıldı. Multipleks PCR yöntemleri, RFLP gibi eski yöntemlerle karşılaştırıldığında büyük bir fark görülmektedir. Multiplex PCR teorik olarak 1 ng'den daha az DNA amplifiye edebilirken, RFLP'nin bir analiz gerçekleştirmek için en az 100 ng DNA'ya sahip olması gerekiyordu. [21]
Bozulmuş bir DNA örneğine adli bir yaklaşım açısından, STR loci STR analizi genellikle PCR tabanlı yöntemler kullanılarak amplifiye edilir. STR lokusları, bozulmuş DNA ile daha büyük başarı olasılığı ile amplifiye edilse de, daha büyük STR lokuslarının amplifiye olmama olasılığı hala vardır ve bu nedenle, muhtemelen, aşağıdaki durumlarda istatistiksel birleşme ağırlığının azalmasıyla sonuçlanan kısmi bir profil verir. Bir maç.
MiniSTR Analizi Düzenle
Yoğun yangınlar gibi DNA örneklerinin bozulduğu durumlarda veya geriye kalanların sadece kemik parçaları olduğu durumlarda, bu örnekler üzerinde standart STR testleri yetersiz olabilir. Standart STR testi, oldukça bozulmuş numuneler üzerinde yapıldığında, daha büyük STR lokusları sıklıkla düşer ve sadece kısmi DNA profilleri elde edilir. Kısmi DNA profilleri güçlü bir araç olabilirken, rastgele eşleşme olasılıkları, tam bir profilin elde edilmesinden daha büyük olacaktır. Bozulmuş DNA örneklerini analiz etmek için geliştirilmiş bir yöntem miniSTR teknolojisini kullanmaktır. Bu yeni yaklaşımda, primerler, STR bölgesine daha yakın bağlanmak için özel olarak tasarlanmıştır. [22] Normal STR testinde primerler, segment içinde STR bölgesini içeren daha uzun dizilere bağlanacaktır. Ancak MiniSTR analizi, yalnızca STR konumunu hedefleyecektir ve bu, çok daha küçük bir DNA ürünü ile sonuçlanır. [22]
Primerleri gerçek STR bölgelerine daha yakın yerleştirerek, bu bölgenin başarılı amplifikasyonunun meydana gelme olasılığı daha yüksektir. Bu STR bölgelerinin başarılı amplifikasyonu artık gerçekleşebilir ve daha eksiksiz DNA profilleri elde edilebilir. Daha küçük PCR ürünlerinin yüksek oranda bozulmuş numunelerle daha yüksek bir başarı oranı üretme başarısı ilk olarak 1995'te, Waco yangınının kurbanlarını belirlemek için miniSTR teknolojisi kullanıldığında rapor edildi. [23] Bu durumda, yangın, DNA örneklerini o kadar kötü bir şekilde tahrip etti ki, normal STR testi, kurbanların bazılarında pozitif bir kimlikle sonuçlanmadı.
DNA Karışımları Düzenle
Karışımlar, adli bilim adamlarının bilinmeyen veya şüpheli DNA örneklerini analiz ederken karşılaştıkları bir diğer yaygın sorundur. Karışım, iki veya daha fazla bireysel katkıyı içeren bir DNA örneği olarak tanımlanır. [21] Bu genellikle, birden fazla kişi tarafından kullanılan bir nesneden DNA örneği alındığında veya bir numune hem kurbanın hem de saldırganın DNA'sını içerdiğinde ortaya çıkabilir. Bir DNA örneğinde birden fazla bireyin bulunması, bireysel profillerin tespit edilmesini zorlaştırabilir ve karışımların yorumlanması yalnızca yüksek eğitimli kişiler tarafından yapılmalıdır. İki veya üç birey içeren karışımlar zor olsa da yorumlanabilir. Dört veya daha fazla birey içeren karışımlar, bireysel profiller elde etmek için çok fazla kıvrımlıdır. Genellikle bir karışımın elde edildiği yaygın bir senaryo, cinsel saldırı durumudur.Mağdurdan, mağdurun rızaya dayalı cinsel partnerlerinden ve fail(ler)den materyal içeren bir örnek toplanabilir. [24]
DNA profillemede tespit yöntemleri ilerledikçe, adli bilimciler karışım içeren daha fazla DNA örneği görüyorlar, çünkü en küçük katkı sağlayanlar bile artık modern testlerle tespit edilebiliyor. Adli bilim adamlarının DNA karışımlarına nüfuz etme kolaylığı büyük ölçüde her bir bireyde bulunan DNA oranına, genotip kombinasyonlarına ve amplifiye edilen toplam DNA miktarına bağlıdır. [25] DNA oranı, bir karışımın yorumlanıp yorumlanamayacağını belirlemede genellikle bakılması gereken en önemli husustur. Örneğin, bir DNA örneğinin iki katılımcısı olduğu durumda, bir kişinin katkıda bulunduğu DNA oranı ikinci kişiden çok daha yüksek olsaydı, bireysel profilleri yorumlamak kolay olurdu. Bir numunenin üç veya daha fazla katılımcısı olduğunda, bireysel profilleri belirlemek son derece zorlaşır. Neyse ki, olasılıksal genotiplemedeki ilerlemeler gelecekte bu tür bir belirlemeyi mümkün kılabilir. Olasılıksal genotipleme, bir karışımda bulunan bireysel genotiplerin istatistiksel olasılıklarını üretmek için binlerce matematiksel hesaplamayı yürütmek için karmaşık bilgisayar yazılımını kullanır. [26] Günümüzde laboratuvarlarda sıklıkla kullanılan olasılıksal genotipleme yazılımları arasında STRmix ve TrueAllele bulunmaktadır.
DNA veri tabanının erken bir uygulaması, Kevin WP Miller ve John L. Dawson tarafından 1996'dan 1999'a kadar Cambridge Üniversitesi'nde [28] Miller'ın doktora tezinin bir parçası olarak toplanan verilerden hazırlanan bir Mitokondriyal DNA Uyumunun [27] derlenmesiydi. . Artık dünya çapında var olan birkaç DNA veri tabanı var. Bazıları özeldir, ancak en büyük veritabanlarının çoğu hükümet tarafından kontrol edilir. Birleşik DNA İndeks Sistemi (CODIS) ile Mayıs 2018 itibariyle 13 milyondan fazla kayıt tutan Amerika Birleşik Devletleri en büyük DNA veri tabanına sahiptir. İngiltere'nin daha küçük nüfusu. Bu veri tabanının boyutu ve büyüme hızı, polisin geniş kapsamlı yetkilere sahip olduğu Birleşik Krallık'taki sivil özgürlük gruplarını endişelendiriyor. [30] Muhafazakar-Liberal Demokrat koalisyon, 2012 Özgürlüklerin Korunması Yasası'nın 1. bölümü ile bu endişeleri kısmen ele aldı. cinsel) suçlar. Gelişmiş adli tıp tekniklerinin (kamusal şecere veritabanlarını ve DNA fenotipleme yaklaşımlarını kullanan genetik şecere gibi) tanıtılmasıyla ilgili kamusal söylem, sınırlı, kopuk, odaklanmamış ve ek yasal korumaların kurulmasını garanti edebilecek mahremiyet ve rıza konularını gündeme getiriyor. [31]
Amerika Birleşik Devletleri Vatanseverlik Yasası, ABD hükümetinin şüpheli teröristlerden DNA örnekleri alması için bir araç sağlar. Suçlardan DNA bilgileri toplanır ve FBI tarafından tutulan CODIS veritabanına depolanır. CODIS, kolluk kuvvetlerinin suçlardan alınan DNA örneklerini veri tabanındaki eşleşmeler için test etmelerini sağlayarak, toplanan DNA kanıtlarıyla ilişkili spesifik biyolojik profilleri bulmanın bir yolunu sunar. [32]
Bir suç mahallini bir veri tabanına DNA örneği sağlamış olan bir suçluya bağlamak için ulusal bir DNA veri bankasından bir eşleşme yapıldığında, bu bağlantıya genellikle soğuk vuruş. Polis teşkilatını belirli bir şüpheliye sevk etmede soğuk vuruş değerlidir, ancak DNA Veri Bankası dışından yapılan bir DNA eşleşmesinden daha az kanıt değeri taşır. [33]
FBI ajanları, bir suçtan hüküm giymemiş bir kişinin DNA'sını yasal olarak saklayamaz. Daha sonra hüküm giymemiş bir şüpheliden toplanan DNA atılmalı ve veri tabanına girilmemelidir. 1998'de İngiltere'de ikamet eden bir adam hırsızlık suçlamasıyla tutuklandı. DNA'sı alınıp test edildi ve daha sonra serbest bırakıldı. Dokuz ay sonra, bu adamın DNA'sı yanlışlıkla ve yasadışı bir şekilde DNA veri tabanına girildi. Yeni DNA, soğuk vakalarda bulunan DNA ile otomatik olarak karşılaştırılır ve bu durumda, bu adamın bir yıl önce tecavüz ve saldırı vakasında bulunan DNA ile eşleştiği bulundu. Hükümet daha sonra onu bu suçlardan yargıladı. Duruşma sırasında DNA eşleşmesinin veri tabanına yasa dışı olarak girildiği için delillerden çıkarılması istendi. Talep yerine getirildi. [34] Tecavüz kurbanlarından toplanan failin DNA'sı, bir eşleşme bulunana kadar yıllarca saklanabilir. 2014'te, bu sorunu çözmek için Kongre, eyaletlerin "birikmiş kanıt" ile başa çıkmasına yardımcı olan bir yasa tasarısını uzattı. [35]
DNA profili oluşturma mahkemede önemli bir kanıt haline gelirken, savunma avukatları argümanlarını istatistiksel akıl yürütmeye dayandırdı. Örneğin: Şans eseri meydana gelme olasılığı 5 milyonda 1 olan bir eşleşme göz önüne alındığında, avukat, bunun, diyelim ki 60 milyon insanın olduğu bir ülkede, profile uyan 12 kişi olduğu anlamına geldiğini öne sürecektir. Bu daha sonra şüphelinin suçlu olma ihtimalinin 12'de 1'e çevrildi. Bu argüman, şüpheli ülke nüfusundan rastgele seçilmedikçe sağlam değildir. Aslında, bir jüri, genetik profile uyan bir kişinin başka nedenlerle de davada şüpheli olma ihtimalini değerlendirmelidir. Ayrıca, prosedürler uygun şekilde yapılmazsa, farklı DNA analiz süreçleri, DNA kurtarma miktarını azaltabilir. Bu nedenle, bir kanıt parçasının örneklenme sayısı, DNA toplama verimliliğini azaltabilir. Başka bir sahte istatistiksel argüman, 5 milyonda 1 bir eşleşme olasılığının otomatik olarak 5 milyonda 1 masumiyet olasılığına dönüştüğü ve savcının yanılgısı olarak bilinen yanlış varsayıma dayanmaktadır.
RFLP kullanırken, bir tesadüfi eşleşmenin teorik riski 100 milyarda 1'dir (100.000.000.000), ancak pratik risk aslında 1000'de 1'dir çünkü monozigotik ikizler insan nüfusunun %0.2'sini oluşturur. [36] Ayrıca, laboratuvar hatası oranı neredeyse kesinlikle bundan daha yüksektir ve çoğu zaman gerçek laboratuvar prosedürleri, çakışma olasılıklarının hesaplandığı teoriyi yansıtmaz. Örneğin, çakışma olasılıkları, iki numunedeki işaretçilerin bantlara sahip olma olasılıklarına dayalı olarak hesaplanabilir. tam aynı konum, ancak bir laboratuvar çalışanı, benzer - ancak tam olarak aynı olmayan - bant modellerinin, agaroz jelde bir miktar kusurlu aynı genetik örneklerden kaynaklandığı sonucuna varabilir. Ancak bu durumda laboratuvar çalışanı, eşleşme beyan etme kriterlerini genişleterek tesadüf riskini artırır. Son çalışmalar, endişe kaynağı olabilecek nispeten yüksek hata oranlarından alıntı yaptı. [37] Genetik parmak izinin ilk günlerinde, eşleşme olasılığını doğru bir şekilde hesaplamak için gerekli popülasyon verileri bazen mevcut değildi. 1992 ve 1996 yılları arasında, teorik olarak hesaplanan daha yüksek olanlardan ziyade RFLP analizinde kullanılan eşleşme olasılıklarına tartışmalı olarak düşük tavanlar konuldu. [38] Günümüzde, daha ayrımcı, hassas ve daha kolay teknolojilerin ortaya çıkması nedeniyle RFLP yaygın olarak kullanılmamaktadır.
1998'den beri, Birleşik Krallık'taki Ulusal DNA Veritabanı tarafından desteklenen DNA profilleme sistemi, 10 STR bölgesi ve bir cinsiyet belirleyici testi içeren SGM+ DNA profilleme sistemidir. ŞİB'ler bu tür bir öznellikten zarar görmezler ve benzer bir ayrımcılık gücü sağlarlar (tam bir SGM+ profili kullanılıyorsa ilgisiz bireyler için 10 13'te 1). Bu büyüklükteki rakamların, Birleşik Krallık'taki bilim adamları tarafından, tam eşleşen DNA profillerine sahip akraba olmayan bireyler için istatistiksel olarak desteklenebilir olmadığı düşünülürse, milyarda 1 eşleşme olasılığı istatistiksel olarak desteklenebilir olarak kabul edilir. Bununla birlikte, herhangi bir DNA tekniği ile, diğer faktörler şüphe uyandırıyorsa, dikkatli jüri üyesi yalnızca genetik parmak izi kanıtına dayanarak hüküm vermemelidir. Diğer kanıtlarla kontaminasyon (ikincil transfer), yanlış DNA profillerinin önemli bir kaynağıdır ve örneğin tahrif edilip edilmediğine dair şüphe uyandıran favori bir savunma tekniğidir. Daha nadiren, kimerizm, genetik bir eşleşmenin olmamasının bir şüpheliyi haksız yere dışlayabildiği böyle bir örnektir.
Genetik ilişkinin kanıtı
DNA profili oluşturmayı genetik ilişkinin kanıtı olarak kullanmak mümkündür, ancak bu tür kanıtların gücü zayıftan pozitife değişir. Hiçbir ilişki göstermeyen testler kesinlikle kesindir. Ayrıca, hemen hemen tüm bireyler tek ve farklı bir gen grubuna sahipken, "kimeralar" olarak bilinen çok nadir bireylerde en az iki farklı gen grubu bulunur. Yanlış bir şekilde bir annenin çocuklarıyla akrabalığı olmadığını öne süren iki DNA profili vakası oldu. [39] Bu, iki yumurta aynı anda döllendiğinde ve ikizler yerine bir birey oluşturmak için bir araya geldiğinde olur.
Bir vakada, bir suçlu kendi vücuduna sahte DNA kanıtı yerleştirdi: John Schneeberger 1992'de uyuşturulmuş hastalarından birine tecavüz etti ve iç çamaşırına meni bıraktı. Polis, Schneeberger'in kanı olduğuna inandıkları şeyi çizdi ve DNA'sını üç kez olay mahalli meni DNA'sıyla karşılaştırdı, hiçbir zaman eşleşme göstermedi. Koluna cerrahi olarak bir Penrose dreni yerleştirdiği ve içini yabancı kan ve antikoagülanlarla doldurduğu ortaya çıktı.
Genlerin ve kodlama dizilerinin (açık okuma çerçeveleri [ORF'ler]) fonksiyonel analizi tipik olarak her ORF'nin eksprese edilmesini, kodlanmış proteinin saflaştırılmasını, üretilen antikorları, incelenen fenotipleri, hücre içi lokalizasyonun belirlenmesini ve aranan diğer proteinlerle etkileşimleri gerektirir. [40] Yaşam bilimi şirketi Nucleix tarafından yürütülen ve dergide yayınlanan bir çalışmada Adli Bilimler Uluslararası, bilim adamları, istenen herhangi bir genetik profile uyan in vitro sentezlenmiş bir DNA örneğinin, o kişiden herhangi bir gerçek doku almadan standart moleküler biyoloji teknikleri kullanılarak oluşturulabileceğini buldular. Nucleix, değiştirilmemiş DNA ile sentezlenenler arasındaki farkı da kanıtlayabileceklerini iddia ediyor. [41]
Heilbronn'daki Hayalet vakasında, polis dedektifleri Avusturya, Almanya ve Fransa'daki çeşitli suç mahallerinde aynı kadından DNA izleri buldu; bunlar arasında cinayetler, hırsızlıklar ve soygunlar vardı. Ancak "kadın"ın DNA'sı, bir kadının yanmış vücudundan alınan DNA ile eşleştikten sonra. erkek Fransa'daki sığınmacı dedektiflerin DNA kanıtları hakkında ciddi şüpheleri olmaya başladı mı? Sonunda, suç mahallinde örnekleri toplamak için kullanılan pamuklu çubuklarda DNA izlerinin zaten mevcut olduğu ve bezlerin hepsinin Avusturya'daki aynı fabrikada üretildiği keşfedildi. Şirketin ürün spesifikasyonu, swabların steril olduğunun garanti edildiğini, ancak DNA içermediğini söyledi.
Ailesel DNA araştırması Düzenle
Ailesel DNA araştırması (bazen "ailesel DNA" veya "ailesel DNA veri tabanı araştırması" olarak anılır) bir suç mahallinde bulunan DNA kanıtının (adli profil) mevcut bir kanıta çok benzediği durumlarda yeni soruşturma ipuçları oluşturma uygulamasıdır. Bir devlet DNA veri tabanında DNA profili (suçlu profili) ama tam bir eşleşme yok. [42] [43] Diğer tüm ipuçları tükendikten sonra, müfettişler, adli profili bir devletin DNA veri tabanından alınan tüm profillerle karşılaştırmak için özel olarak geliştirilmiş bir yazılım kullanabilir ve veritabanında zaten var olan suçluların bir listesini oluşturabilir. DNA'sı adli profilde olan bireyin çok yakın bir akrabası olmak. [44] Adli DNA bir erkeğe ait olduğunda bu listenin çoğunu ortadan kaldırmak için, suç laboratuvarı teknisyenleri Y-STR analizi yapar. Standart araştırma tekniklerini kullanan yetkililer daha sonra bir aile ağacı oluşturabilirler. Soy ağacı, kamu kayıtlarından ve ceza adaleti kayıtlarından toplanan bilgilerden doldurulur. Müfettişler, cinsiyet, eyalet dışında yaşama veya suç işlendiğinde hapsedilmiş olma gibi faktörleri hariç tutarak aile üyelerinin suça karışmasını dışlar. Ayrıca, bir şüpheliyi tanımlamak için tanık veya mağdur ifadeleri gibi davadaki diğer ipuçlarını da kullanabilirler. Bir şüpheli tespit edildikten sonra, araştırmacılar şüpheliden yasal olarak bir DNA örneği almaya çalışırlar. Bu şüpheli DNA profili daha sonra şüpheliyi olay yeri DNA'sının kaynağı olarak kesin olarak tanımlamak için olay yerinde bulunan örnekle karşılaştırılır.
Ailesel DNA veri tabanı araştırması ilk olarak, Jeffrey Gafoor'un 4 Temmuz 2003'te Birleşik Krallık'ta Lynette White'ı öldürmekten mahkûm edilmesine yol açan bir soruşturmada kullanıldı. DNA kanıtı, Gafoor'un 14 yaşında henüz 14 yaşında doğmamış olan yeğeniyle eşleştirildi. 1988'deki cinayet zamanı. 2004'te [45] bir otoyol köprüsünden tuğla fırlatan ve bir kamyon şoförüne çarparak onu öldüren bir adamı bulmak için tekrar kullanıldı. Tuğlada bulunan DNA, günün erken saatlerinde bir araba hırsızlığı mahallinde bulunanla eşleşti, ancak ulusal DNA veri tabanında iyi bir eşleşme yoktu. Daha geniş bir arama, sorgulanan bir kişiyle kısmi bir eşleşme buldu, bu adam, orijinal suç mahalline çok yakın yaşayan bir erkek kardeşi Craig Harman olduğunu ortaya çıkardı. Harman gönüllü olarak bir DNA örneği gönderdi ve numuneyi tuğladan eşleştirdiğinde itiraf etti. [46] Halihazırda, ailesel DNA veri tabanı araştırması, eyaletlerin ailesel araştırmaların nasıl ve ne zaman yapılacağını belirlediği Amerika Birleşik Devletleri'nde ulusal düzeyde yürütülmemektedir. Amerika Birleşik Devletleri'nde müteakip bir mahkumiyet ile ilk ailevi DNA araştırması, Denver Bölge Savcısı Mitch Morrissey ve Denver Polis Departmanı Suç Laboratuvarı Direktörü Gregg LaBerge liderliğinde geliştirilen yazılım kullanılarak 2008 yılında Denver, Colorado'da yapıldı. [47] California, o zamanki Başsavcı, şimdi Vali, Jerry Brown altında aile içi arama için bir politika uygulayan ilk eyaletti. [48] California Adalet Bakanlığı'nın Ailesel Arama Çalışma Grubu'nun danışmanı rolünde, eski Alameda İlçe Savcısı Rock Harmon'ın, Kaliforniya'da ailevi arama teknolojisinin benimsenmesinde katalizör olduğu yaygın olarak kabul edilmektedir. Teknik, 2010 yılında "Grim Sleeper" olarak bilinen Los Angeles seri katilini yakalamak için kullanıldı. [49] Kolluk kuvvetlerine "Grim Sleeper" seri katilinin kimliğine dair bilgi veren bir tanık ya da muhbir değildi. 20 yıldan fazla bir süredir polisten kaçmıştı, ancak DNA'sı zanlının kendi oğluna aitti. Şüphelinin oğlu, ağır silah suçlamasıyla tutuklanmış ve mahkum edilmişti ve bir yıl önce DNA örneği alınmıştı. DNA'sı hüküm giymiş suçluların veri tabanına girildiğinde, dedektifler "Grim Sleeper" suç mahallerinde bulunan kanıtlarla kısmi eşleşme konusunda uyarıldı. Grim Sleeper olarak da bilinen David Franklin Jr., on cinayet ve bir cinayete teşebbüsle suçlandı. [50] Daha yakın zamanlarda, ailesel DNA, 21 yaşındaki Elvis Garcia'nın 2008'de Santa Cruz'da bir kadına cinsel saldırı ve sahte hapis cezası verme suçlamasıyla tutuklanmasına yol açtı. [51] Mart 2011'de Virginia Valisi Bob McDonnell, Virginia'nın ailesel DNA araştırmalarını kullanmaya başlayacaktı. [52] Bunu diğer devletlerin izlemesi bekleniyor.
7 Mart 2011'de Virginia'da Doğu Kıyısı Tecavüzcüsü ile ilgili bir basın toplantısında, Prince William County savcısı Paul Ebert ve Fairfax County Polis Dedektifi John Kelly, Virginia ailesel DNA araştırması kullansaydı davanın yıllar önce çözüleceğini söyledi. Doğu Yakası Tecavüzcüsü olduğundan şüphelenilen Aaron Thomas, Virginia'dan Rhode Island'a 17 kadına tecavüzle bağlantılı olarak tutuklandı, ancak davada ailesel DNA kullanılmadı. [53]
Ailesel DNA veri tabanı araştırmalarını eleştirenler, tekniğin bir bireyin 4. Değişiklik haklarının ihlali olduğunu iddia ediyor. [54] Mahremiyet savunucuları, suçluların veya tutukluların akrabalarıyla olası DNA eşleşmelerini aramanın tek adil yolunun, nüfus çapında bir DNA veritabanına sahip olmak olduğunu savunarak, DNA veritabanı kısıtlamaları için dilekçe veriyorlar. [34] Bazı akademisyenler, aile içi aramayı çevreleyen mahremiyet endişelerinin bazı açılardan diğer polis arama tekniklerine benzer olduğuna dikkat çekmiş, [55] ve çoğu uygulamanın anayasal olduğu sonucuna varmıştır. [56] Dokuzuncu Devre Temyiz Mahkemesi Amerika Birleşik Devletleri v. Havuz (tartışmalı olarak boşaldı) bu uygulamanın, bir kişinin fotoğrafına bakan ve faile benzediğini belirten bir tanığa biraz benzediğini öne sürdü, bu da kolluk kuvvetlerinin, birinin kimliği tespit edilen benzer görünümlü bireylerin tanık fotoğraflarını göstermesine yol açtı. fail olarak. [57] Şüpheliyi tanımlamak için kullanılan yöntemin ailesel DNA araştırması olup olmadığına bakılmaksızın, yetkililer her zaman şüphelinin DNA'sını suç mahallinde bırakılan DNA'nınkiyle eşleştirmek için normal bir DNA testi yürütür.
Eleştirmenler ayrıca, ailesel DNA testi nedeniyle ırksal profillemenin meydana gelebileceğini iddia ediyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde, ırksal azınlıkların mahkumiyet oranları, genel nüfusunkinden çok daha yüksektir. Bunun, azınlıklar arasında basit bir yüksek suç oranının aksine, polis memurlarından ve mahkemelerden kaynaklanan ayrımcılıktan kaynaklanıp kaynaklanmadığı belirsizdir. Amerika Birleşik Devletleri'nin çoğunda bulunan tutuklamaya dayalı veritabanları, daha da yüksek düzeyde ırk ayrımcılığına yol açmaktadır. Tutuklama, mahkumiyetten çok, polisin takdirine bağlıdır. [34]
Örneğin, Denver Bölge Savcılığı'ndaki müfettişler, ailesel bir DNA araması kullanarak bir mülk hırsızlığı vakasında bir şüpheliyi başarılı bir şekilde teşhis ettiler. Bu örnekte, şüphelinin suç mahallinde kalan kanı, Colorado Ceza İnfaz Kurumu'nun şu anki mahkumunun kanına çok benziyordu. [58] Kamuya açık kayıtları kullanarak, araştırmacılar bir soy ağacı oluşturdular. Daha sonra, suç anında hapsedilen tüm aile üyelerini ve tüm kadınları ortadan kaldırdılar (suç mahallindeki DNA profili bir erkeğe aitti). Müfettişler, şüphelinin DNA'sını toplamak için bir mahkeme emri aldı, ancak şüpheli aslında bir karakola gelip DNA örneği vermeye gönüllü oldu. Numuneyi verdikten sonra, şüpheli daha fazla sorgulama veya gözaltına alınmadan serbest bırakıldı. Daha sonra adli tıp profiliyle tam bir eşleşme ile karşı karşıya kalan şüpheli, ilk mahkeme tarihinde suçunu kabul etti ve iki yıl denetimli serbestlik cezasına çarptırıldı.
İtalya'da, ormanda cesedi bulunan Yara Gambirasio'nun öldürülmesi vakasını çözmek için tanıdık bir DNA araştırması yapıldı. açıklama gerekli ] ortadan kaybolmasından üç ay sonra. Yakınlarda öldürülen gencin iç çamaşırında DNA izi bulundu ve Brembate di Sopra belediyesi yakınlarında yaşayan bir kişiden DNA örneği istendi ve olayla ilgisi olmayan bir gencin DNA örneğinde ortak bir erkek ata bulundu. cinayet. Uzun bir araştırmadan sonra sözde katilin babasının ölen bir adam olan Giuseppe Guerinoni olduğu belirlendi, ancak karısından doğan iki oğlunun Yara'nın vücudunda bulunan DNA örnekleriyle ilgisi yoktu.Üç buçuk yıl sonra ölen kızın iç çamaşırında bulunan DNA, 13 yaşındaki kızı öldürmekle suçlanan ve tutuklanan Massimo Giuseppe Bossetti ile eşleştirildi. 2016 yazında Bossetti suçlu bulundu ve Bergamo Corte d'assise tarafından ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı.
Kısmi eşleşmeler Düzenle
Kısmi DNA eşleşmeleri, her lokusta en az bir alel paylaşan potansiyel bir eşleşme üreten orta düzeyde katı CODIS aramalarının sonucudur. [59] Kısmi eşleştirme, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri'nde kullanılanlar gibi ailesel arama yazılımlarının kullanımını veya ek Y-STR analizini içermez ve bu nedenle genellikle kardeş ilişkilerini gözden kaçırır. Kısmi eşleştirme, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki birçok vakada şüphelileri belirlemek için kullanılmıştır, [60] ve ayrıca haksız yere suçlananları aklamak için bir araç olarak kullanılmıştır. Darryl Hunt, 1984 yılında Kuzey Carolina'da genç bir kadına tecavüz ve cinayetle bağlantılı olarak haksız yere suçlu bulundu. [61] Hunt, 2004'te bir DNA veri tabanı araştırması, hüküm giymiş bir suçlu ile davadaki adli tıp profili arasında oldukça yakın bir eşleşme ortaya çıkardığında aklandı. Kısmi maç, müfettişleri, polisle karşılaştığında suçu itiraf eden suçlunun kardeşi Willard E. Brown'a götürdü. Bir yargıç daha sonra Hunt aleyhindeki davayı reddetme emrini imzaladı. İtalya'da, kaçırıldığı varsayıldıktan yaklaşık bir ay sonra ölü bulunan bir çocuk olan Yara Gambirasio'nun tartışmalı cinayetinde kısmi eşleştirme kullanıldı. Bu davada, kısmi eşleşme, daha sonra cinayetten mahkûm edilen sanık Massimo Bossetti'ye (İtalyan Yüksek Mahkemesi tarafından temyiz edilmeyi bekliyor) karşı tek suçlayıcı unsur olarak kullanılmıştır.
Gizli DNA toplama Düzenle
Polis güçleri, şüphelinin bilgisi dışında DNA örnekleri toplayabilir ve bunu delil olarak kullanabilir. Uygulamanın yasallığı Avustralya'da sorgulandı. [62]
Amerika Birleşik Devletleri'nde, mahkemeler genellikle mahremiyet beklentisi olmadığına karar vererek, kabul edildi. Kaliforniya v. Greenwood (1988), Yargıtay'ın Dördüncü Değişikliğin, bir evin kapalı alanı dışında toplanmak üzere bırakılan çöplerin izinsiz aranmasını ve el konulmasını yasaklamadığına karar verdi. Bu uygulamayı eleştirenler, bu benzetmenin "çoğu insanın, örneğin kullanılmış bir kahve fincanını imha etmeyerek genetik kimliklerini polise teslim etme riskini taşıdıkları konusunda hiçbir fikri olmadığının" altını çiziyor. Üstelik, fark etseler bile, birinin DNA'sını toplum içinde terk etmekten kaçınmanın bir yolu yok." [63]
Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi karar verdi Maryland - Kral (2013) ciddi suçlardan tutuklanan mahkumların DNA örneğinin anayasal olduğunu. [64] [65] [66]
Birleşik Krallık'ta, İnsan Doku Yasası 2004 özel kişilerin DNA analizi için gizlice biyolojik numune (saç, tırnak vb.) toplamasını yasaklar, ancak tıbbi ve cezai soruşturmaları yasaktan muaf tutar. [67]
İngiltere ve Galler Düzenle
DNA örneklerini karşılaştıran bir uzmandan alınan kanıtlara, örneklerin kaynakları ve DNA profillerini elde etme prosedürlerine ilişkin kanıtlar eşlik etmelidir. [68] Yargıç, profillerdeki DNA eşleşmelerinin ve uyumsuzlukların önemini jürinin anlamasını sağlamalıdır. Hakim ayrıca, jürinin eşleşme olasılığını (rastgele seçilen bir kişinin olay yerinden alınan örnekle eşleşen bir DNA profiline sahip olma olasılığı) DNA'sı eşleşen bir kişinin suçu işleme olasılığıyla karıştırmamasını sağlamalıdır. 1996 yılında R v. Doheny [69] Phillips LJ, her durumda belirli gerçeklere dikkatle uyarlanması gereken bir özetleme örneği verdi:
Jüri üyeleri, Kraliyet tarafından sunulan bilimsel kanıtları kabul ederseniz, bu, Birleşik Krallık'ta bu meni lekesinin gelebileceği muhtemelen sadece dört veya beş beyaz erkek olduğunu gösterir. Davalı bunlardan biridir. Eğer durum buysa, tüm kanıtlara göre varmanız gereken karar, o lekeyi bırakanın Davalı olduğundan emin olup olmadığınız yoksa bunu paylaşan diğer küçük erkeklerden biri olmasının mümkün olup olmadığıdır. aynı DNA özellikleri.
Jüriler, "karışıklık, yanlış anlama ve yanlış hükümden" kaçınmak için Bayes teoremi gibi matematiksel formüller kullanarak değil, kendi sağduyularını kullanarak çelişkili ve doğrulayıcı kanıtları tartmalıdır. [70]
Kısmi veya eksik DNA profillerinin kanıtlarının sunulması ve değerlendirilmesi
İçinde R v Vuruşlar, [71] Moore-Bick LJ dedi ki:
Jürinin kendi sınırlamalarından haberdar olması ve jürinin bunu değerlendirebilmesi için yeterli bir açıklama yapması koşuluyla, kısmi profilli DNA kanıtlarının kabul edilmemesi için hiçbir neden göremiyoruz. Test edilen tüm örneklerle ilgili olarak eşleşme olasılığının o kadar büyük olduğu durumlar olabilir ki yargıcın kanıt değerini minimum olarak değerlendireceği ve kendi takdir yetkisini kullanırken kanıtları hariç tutmaya karar vereceği durumlar olabilir, ancak bu yeni bir soruya yol açmaz. Prensip gereğidir ve duruma göre karara bırakılabilir. Bununla birlikte, tüm kısmi profil kanıtları durumunda, "eksik" bir alelin sanığı tamamen aklama olasılığının mevcut olması, bu tür kanıtları reddetmek için yeterli gerekçe sağlamaz. Birçoğunda (en azından teoride) sanığa yardımcı olacak ve hatta belki de onu tamamen aklayacak kanıtların var olma olasılığı vardır, ancak bu, mevcut ve başka türlü kabul edilebilir ilgili kanıtları hariç tutmak için gerekçe sağlamaz, ancak önemli kılıyor. jüriye, bu kanıtları doğru bir şekilde değerlendirmelerini sağlamak için yeterli bilgi verilmesini sağlamak. [72]
Amerika Birleşik Devletleri'nde DNA testi
Amerika Birleşik Devletleri'nin 50 eyaletinin tümünde DNA profili oluşturma konusunda eyalet yasaları vardır. [73] Her eyaletteki veri tabanı yasaları hakkında ayrıntılı bilgi Ulusal Eyalet Yasama Organları Konferansı web sitesinde bulunabilir. [74]
Yapay DNA'nın Geliştirilmesi
Ağustos 2009'da İsrail'deki bilim adamları, DNA'nın kolluk kuvvetleri tarafından nihai kimlik belirleme yöntemi olarak kullanılmasıyla ilgili ciddi şüpheler dile getirdiler. Dergide yayınlanan bir makalede Adli Bilimler Uluslararası: Genetikİsrailli araştırmacılar, bir laboratuvarda DNA üretmenin mümkün olduğunu gösterdiler ve böylece DNA kanıtlarını tahrif ettiler. Bilim adamları, başlangıçta kan ve tükürüğün sözde bağışçısından başka bir kişiden DNA içeren tükürük ve kan örnekleri üretti. [75]
Araştırmacılar ayrıca, bir DNA veri tabanı kullanarak, bir profilden bilgi almanın ve ona uygun DNA üretmenin mümkün olduğunu ve bunun, DNA'sını kopyaladıkları kişiden herhangi bir gerçek DNA'ya erişim olmadan yapılabileceğini gösterdiler. Prosedür için gerekli olan sentetik DNA oligoları moleküler laboratuvarlarda yaygındır. [75]
New York Times baş yazar Daniel Frumkin'den alıntı yaparak, "Sadece bir suç mahallini tasarlayabilirsiniz. Herhangi bir biyoloji lisans öğrencisi bunu yapabilir" dedi. [75] Frumkin, gerçek DNA örneklerini sahte olanlardan ayırt edebilen bir testi mükemmelleştirdi. Testi epigenetik modifikasyonları, özellikle DNA metilasyonunu tespit eder. [76] Herhangi bir insan genomundaki DNA'nın yüzde yetmişi metillenmiştir, yani bir CpG dinükleotid bağlamında metil grubu modifikasyonları içerir. Promotör bölgedeki metilasyon, gen susturma ile ilişkilidir. Sentetik DNA, testin üretilmiş DNA'yı gerçek DNA'dan ayırt etmesine izin veren bu epigenetik modifikasyondan yoksundur. [75]
Varsa, şu anda kaç polis teşkilatının testi kullandığı bilinmiyor. Hiçbir polis laboratuvarı, DNA sonuçlarını doğrulamak için yeni testi kullandığını kamuya açıklamadı. [77]
Vakalar Düzenle
- 1986'da Richard Buckland, DNA profilinin ilk geliştirildiği şehir olan Leicester yakınlarında bir gencin tecavüze uğradığını ve öldürüldüğünü kabul etmesine rağmen aklandı. Bu, bir ceza soruşturmasında DNA parmak izinin ilk kullanımıydı ve bir şüphelinin masumiyetini kanıtlayan ilk kişiydi. [78] Ertesi yıl Colin Pitchfork, Buckland'ı temize çıkaran aynı teknikleri kullanarak aynı cinayetin faili olarak tespit edildi. [79]
- 1987 yılında, bir ABD ceza mahkemesinde ilk kez, bir bebek doğuran zihinsel engelli 14 yaşındaki bir kadınla yasa dışı ilişki kurmakla suçlanan bir adamın yargılanmasında genetik parmak izi kullanıldı. [80]
- 1987'de Floridalı tecavüzcü Tommie Lee Andrews, ABD'de DNA kanıtı sonucunda hüküm giyen ilk kişiydi, hırsızlık sırasında bir kadına tecavüz etmekten 6 Kasım 1987'de hüküm giydi ve 22 yıl hapis cezasına çarptırıldı. [81][82]
- 1988'de Timothy Wilson Spencer, Virginia'da birkaç tecavüz ve cinayet suçlamasıyla DNA testi yoluyla ölüme mahkum edilen ilk adamdı. Richmond, Virginia'nın güney tarafındaki kurbanları öldürdüğü için "Güney Yakası Boğazlayıcı" olarak adlandırıldı. Daha sonra tecavüz ve birinci derece cinayetle suçlandı ve ölüme mahkum edildi. 27 Nisan 1994'te idam edildi. Başlangıçta Spencer'ın suçlarından birinden hüküm giyen David Vasquez, Amerika'da DNA kanıtlarına dayanarak aklanan ilk kişi oldu.
- 1989'da Chicago'lu Gary Dotson, DNA kanıtı kullanılarak mahkumiyeti bozulan ilk kişiydi.
- 1990'da Brno'da genç bir öğrencinin vahşice öldürülmesi, Çekoslovakya'da DNA kanıtıyla çözülen ilk ceza davasıydı ve katil 23 yıl hapis cezasına çarptırıldı. [83][84]
- Allan Legere, 1989'da firar eden bir mahkûmken işlediği dört cinayetten DNA kanıtı sonucunda mahkum edilen ilk Kanadalı oldu. Davası sırasında savunması, bölgenin nispeten sığ gen havuzunun yol açabileceğini savundu. yanlış pozitiflere.
- 1992'de DNA kanıtı, Nazi doktoru Josef Mengele'nin Wolfgang Gerhard adı altında Brezilya'da gömüldüğünü kanıtlamak için kullanıldı.
- 1992'de, bir palo verde ağacından alınan DNA, Mark Alan Bogan'ı cinayetten mahkum etmek için kullanıldı. Olay yerindeki bir ağacın tohum kabuklarından alınan DNA'nın Bogan'ın kamyonunda bulunan tohum kabuklarıyla eşleştiği bulundu. Bu, bir ceza davasında kabul edilen ilk bitki DNA örneğidir. [85][86][87]
- 1993 yılında, Kirk Bloodsworth cinayetten hüküm giyen ve ölüm cezasına çarptırılan ve mahkumiyeti DNA kanıtı kullanılarak bozulan ilk kişiydi.
- Seattle punk grubu The Gits'in solisti Mia Zapata'nın 1993'te tecavüze uğraması ve öldürülmesi, cinayetten dokuz yıl sonra çözülmedi. 2001'de bir veri tabanı araştırması başarısız oldu, ancak katilin DNA'sı 2002'de Florida'da hırsızlık ve ev içi tacizden tutuklandığında toplandı.
- Bilim, Amerika Birleşik Devletleri'nde 1994 yılında savcıların O. J. Simpson'ı çifte cinayetle ilişkilendirdiği iddia edilen DNA kanıtlarına büyük ölçüde güvendiği zaman ünlü oldu. Vaka ayrıca, bu tür kanıtlardan önemli ölçüde şüphe duyulmasına neden olabilecek laboratuvar zorluklarını ve işleme prosedüründeki aksaklıkları da gün ışığına çıkardı.
- 1994 yılında, Kanada Kraliyet Atlı Polisi (RCMP) dedektifleri, Kartopu olarak bilinen bir kedinin tüylerini başarıyla test etti ve testi, bir adamı karısının öldürülmesiyle ilişkilendirmek için kullandı ve böylece adli tıp tarihinde ilk kez, olmayanların kullanımını işaretledi. bir suçluyu tanımlamak için insan hayvan DNA'sı (bitki DNA'sı 1992'de kullanıldı, yukarıya bakın).
- 1994 yılında, Anna Anderson'ın Rusya'nın Büyük Düşesi Anastasia Nikolaevna olduğu iddiası, ölümünden sonra tıbbi bir prosedürün ardından Charlottesville, Virginia'daki bir hastanede saklanan doku örnekleri kullanılarak test edildi. Doku, DNA parmak izi kullanılarak test edildi ve Romanovlarla hiçbir ilişkisi olmadığını gösterdi. [88]
- 1994 yılında, Virginia'lı Earl Washington, Jr.'ın ölüm cezası, DNA kanıtına dayanarak planlanan infaz tarihinden bir hafta önce ömür boyu hapse çevrildi. Daha gelişmiş testlere dayanarak 2000 yılında tam bir af aldı. [89] Ölüm cezasına karşı çıkanlar onun davasına sıklıkla atıfta bulunur.
- 1995 yılında, İngiliz Adli Bilim Servisi, Naomi Smith cinayet davasının soruşturmasında ilk toplu istihbarat DNA taramasını gerçekleştirdi.
- 1998 yılında, Richard J. Schmidt, kız arkadaşına enjekte etmekle suçlandığı insan immün yetmezlik virüsünün (HIV) viral DNA'sı ile bir kişinin viral DNA'sı arasında bir bağlantı olduğu gösterildiğinde ikinci derece cinayete teşebbüsten suçlu bulundu. AIDS'li hastalarından. Bu, bir ceza davasında ilk kez viral DNA parmak izinin delil olarak kullanılmasıydı.
- 1999 yılında, İngiltere'nin Swindon kentinden engelli bir adam olan Raymond Easton, bir hırsızlıkla bağlantılı olarak tutuklandı ve yedi saat boyunca gözaltında tutuldu. Yanlış bir DNA eşleşmesi nedeniyle serbest bırakıldı. DNA'sı, bir süre önce alakasız bir iç olaydan sonra dosyada tutulmuştu. [90]
- 2000 yılında Frank Lee Smith, Florida, ABD'de ölüm hücresinde 14 yıl geçirdikten sonra sekiz yaşındaki bir kızın öldürülmesinin DNA profilini çıkararak masum olduğunu kanıtladı. Ancak masumiyeti kanıtlanmadan hemen önce kanserden öldü. [91] Bunun ışığında Florida eyalet valisi gelecekte masum olduğunu iddia eden herhangi bir idam mahkûmunun DNA testi yaptırmasını emretti. [89]
- Mayıs 2000'de Gordon Graham, Paul Gault'u Kuzey İrlanda'nın Lisburn kentindeki evinde öldürdü. Graham, cinayetin bir hırsızlıktan sonra gerçekleştiğini öne sürmek için ayrıntılı bir manevranın parçası olarak evde bırakılan bir spor çantasında DNA'sı bulunduğunda cinayetten suçlu bulundu. Graham, cinayet sırasında kurbanın karısıyla bir ilişki yaşıyordu. Bu, Kuzey İrlanda'da ilk kez Düşük Kopya Sayılı DNA kullanıldı. [92]
- 2001'de Wayne Butler, Celia Douty'yi öldürmekten suçlu bulundu. Avustralya'da DNA profilleme kullanılarak çözülen ilk cinayetti. [93][94]
- 2002 yılında, 1962 yılında "A6 cinayeti" suçundan asılan James Hanratty'nin cesedi mezardan çıkarıldı ve cesetten ve aile üyelerinden DNA örnekleri alındı. Sonuçlar, Temyiz Mahkemesi yargıçlarını, kampanyacılar tarafından şiddetle tartışılan Hanratty'nin suçluluğunun "şüphenin ötesinde" kanıtlandığına ikna etti. [95] Paul Foot ve diğer bazı kampanyacılar, Hanratty'nin masumiyetine inanmaya devam ettiler ve DNA kanıtlarının kirlenmiş olabileceğini savundular, giysilerden alınan küçük DNA örneklerinin 40 yıldan fazla bir süre polis laboratuvarında tutulduğunu belirttiler. modern kanıt standartlarını karşılamıyor", herhangi bir genetik profil elde etmek için çok yeni amplifikasyon tekniklerine tabi tutulmak zorunda kaldı. [96] Bununla birlikte, kanıt gerçekten kirlenmiş olsaydı beklenenin aksine, test edilen kanıtlarda Hanratty'nin DNA'sından başka bir DNA bulunamadı. [97]
- 2002 yılında, 1986'da bir tecavüz davasında haksız yere hüküm giyen Douglas Echols'u aklamak için DNA testi kullanıldı. Echols, mahkumiyet sonrası DNA testiyle aklanan 114. kişi oldu.
- Ağustos 2002'de Annalisa Vincenzi Toskana'da vurularak öldürüldü. 23 yaşındaki Barmen Peter Hamkin, Mart 2003'te Merseyside'da, Londra'daki Bow Street Sulh Mahkemesi'nde bir cinayet suçlamasıyla yüzleşmek üzere İtalya'ya götürülüp götürülmemesi gerektiğinin belirlenmesi için çıkarılan iade emri üzerine tutuklandı. DNA onu vurduğunu "kanıtladı" ama diğer kanıtlarla aklandı. [98]
- 2003 yılında Galli Jeffrey Gafoor, 12 yıl önce toplanan olay yeri kanıtlarının STR teknikleri kullanılarak yeniden incelenmesi ve yeğeniyle eşleşmesiyle sonuçlanan 1988 Lynette White cinayetinden suçlu bulundu. [99] Bu, masum ancak akraba bir kişinin DNA'sının "aile içi arama" yoluyla gerçek suçluyu teşhis etmek için kullanıldığına dair bilinen ilk örnek olabilir.
- Mart 2003'te Josiah Sutton, cinsel saldırı suçundan on iki yıllık hapis cezasının dört yılını çektikten sonra hapishaneden serbest bırakıldı. Sutton'dan alınan şüpheli DNA örnekleri, Houston Polis Departmanı'nın DNA kanıtlarını yanlış kullanma konusundaki suç laboratuvarı skandalı sonrasında yeniden test edildi.
- Haziran 2003'te, yeni DNA kanıtları nedeniyle, Dennis Halstead, John Kogut ve John Restivo cinayet mahkûmiyetleriyle ilgili yeniden davayı kazandılar, mahkumiyetleri düşürüldü ve serbest bırakıldılar. [100] Üç adam, otuz yıldan fazla cezalarının on sekiz yılını çekmişti.
- Robert Pickton'ın (Aralık 2003'te hüküm giyen) davası, DNA kanıtının esas olarak bu kişinin kimliğini tespit etmek için kullanılmasıyla dikkate değerdir. kurbanlarve birçok durumda varlıklarını kanıtlamak için.
- 2004'te DNA testi, bir balık tutma gezisi sırasında ortadan kaybolan dört yaşındaki Bobby Dunbar'ın 1912'de gizemli bir şekilde ortadan kaybolmasına yeni bir ışık tuttu. İddiaya göre sekiz ay sonra William Cantwell Walters'ın gözetiminde canlı bulundu, ancak başka bir kadın çocuğun Walters'ın velayetini emanet ettiği oğlu Bruce Anderson olduğunu iddia etti. Mahkemeler iddiasını yalanladı ve Walters'ı adam kaçırma suçundan mahkum etti. Çocuk büyüdü ve hayatının geri kalanında Bobby Dunbar olarak tanındı. Ancak Dunbar'ın oğlu ve yeğeni üzerinde yapılan DNA testleri, ikisinin birbiriyle ilişkili olmadığını ortaya çıkardı ve böylece 1912'de bulunan çocuğun gerçek akıbeti bilinmeyen Bobby Dunbar olmadığı ortaya çıktı. [101]
- 2005 yılında, Gary Leiterman, Mixer'ın külotlu çoraplarında bulunan DNA Leiterman ile eşleştirildikten sonra, Michigan Üniversitesi'nde hukuk öğrencisi olan Jane Mixer'ı 1969'da öldürmekten suçlu bulundu. Mixer'ın elindeki bir damla kandaki DNA, 1969'da sadece dört yaşında olan ve davaya hiçbir şekilde başarılı bir şekilde bağlanamayan John Ruelas ile eşleştirildi. Leiterman'ın savunması başarısız bir şekilde, kan lekesinin Ruelas ile açıklanamayan eşleşmesinin çapraz kontaminasyona işaret ettiğini ve laboratuvarın Leiterman'ı tanımlamasının güvenilirliği hakkında şüpheler uyandırdığını savundu. [102][103][104]
- Aralık 2005'te Evan Simmons'ın, yirmi dört yıl hapis yattıktan sonra 1981'de Atlanta'da bir kadına yönelik saldırıdan masum olduğu kanıtlandı. Bay Clark, mahkumiyet sonrası DNA testi kullanılarak serbest bırakılan Amerika Birleşik Devletleri'nde 164. ve Gürcistan'da beşinci kişidir.
- Kasım 2008'de Anthony Curcio, tarihin en ayrıntılı şekilde planlanmış zırhlı araç soygunlarından birini planladığı için tutuklandı. DNA kanıtı Curcio'yu suçla ilişkilendirdi. [105]
- Mart 2009'da, 1979'da 22 yaşındaki Teresa De Simone'u Southampton'da arabasında öldürmekten hüküm giyen Sean Hodgson, testlerin olay yerinden alınan DNA'nın kendisine ait olmadığını kanıtladıktan sonra serbest bırakıldı. Daha sonra David Lace'in mezarından çıkarılan vücudundan alınan DNA ile eşleştirildi. Lace daha önce suçu itiraf etmişti ama dedektifler buna inanmamıştı. Cinayetle aynı zamanda işlenen diğer suçlardan dolayı hapis yattı ve 1988'de intihar etti. [106]
- 2012 yılında, ailevi DNA profili, Alice Collins Plebuch'un atalarının soyunun, daha önce inandığı gibi tamamen İrlandalı olmadığını, ancak mirasının aynı zamanda Avrupa Yahudi, Orta Doğu ve Doğu Avrupa'yı da içerdiğini beklenmedik bir şekilde keşfetmesine yol açtı. Bu onu, doğumda değiştirilmiş olan babasının genetik ailesini ortaya çıkarmasıyla sonuçlanan kapsamlı bir şecere araştırmasına götürdü. [107][108]
- 2016'da bebekken terk edilen Anthea Ring, ölen annesinin kimliğini ve İrlanda'nın Mayo İlçesindeki köklerini keşfetmek için bir DNA örneği ve DNA eşleştirme veritabanı kullanabildi. Daha sonra, şüpheli babası tarafından eski pullar ve zarflar üzerinde bırakılan tükürükten DNA'yı yakalamak için yakın zamanda geliştirilen bir adli tıp testi kullanıldı, özenli soy araştırması yoluyla ortaya çıkarıldı.İlk üç numunedeki DNA, kullanılamayacak kadar bozulmuştu. Ancak dördüncüsünde gereğinden fazla DNA bulundu. İngiltere mahkemelerinde kabul edilebilir bir doğruluk derecesine sahip olan test, Patrick Coyne adında bir adamın biyolojik babası olduğunu kanıtladı. [109][110]
- 2018'de Buckskin kızı (1981'de Ohio'da bulunan bir ceset), DNA soyağacı teknikleri kullanılarak Arkansas'tan Marcia King olarak tanımlandı [111]
- 2018'de Joseph James DeAngelo, DNA ve şecere teknikleri kullanılarak Golden State Katili'nin ana şüphelisi olarak tutuklandı. [112]
- 2018'de William Earl Talbott II, soy DNA testi yardımıyla 1987 Jay Cook ve Tanya Van Cuylenborg cinayetlerinin şüphelisi olarak tutuklandı. Bu davada yardımcı olan aynı genetik soybilimci, 2018'de polise 18 tutuklamada daha yardım etti. [113]
- 2019'da 1979 ve 1991'de Idaho'da bir mağarada bulunan parçalanmış kalıntıların Joseph Henry Loveless'a ait olduğu genetik parmak izi yoluyla tespit edildi. Loveless, karısı Agnes'i baltayla öldürmekle suçlandığı 1916'da hapishaneden kaçtıktan sonra ortadan kaybolan alışılmış bir suçluydu. Kalıntılarla birlikte bulunan giysiler, Loveless'in kaçarken giydikleriyle eşleşiyordu.
İngiliz unvanlarının halefiyet hakkını belirlemek için DNA testi kullanılır. [114]
24 &ldquo King David’s Genleri &rdquo üzerine düşünceler
Bu makale sadece büyüleyici değil, aynı zamanda yazarı şahsen tanımadığım gerçeğinden bağımsız olarak, araştırma görkemli görünüyor
David'in Evi? David sadece Yahudileri temsil etti.. O Yahudileri birleştirdi.. Sadece Yahuda. İsrail'in 12 kabilesinin tümü (Yakup) DEĞİL.. Yakup (İsrail) diğer 10 kabileydi ve Krallıklar bölündü. Yahuda, Rehoboam'ı takip ettiği için reddedildi. Lütfen metne göre tarihi bozma. Yahuda'nın İsrail adını kullanması aşağılayıcı ve asılsız bir iddiadır.. TEK kabile 12'yi temsil etmez..
Bazıları olabileceklerinden nefret eder. Açıkçası moshiach olamadığınız için üzgünüm, ancak bu, yalnızca duygularınıza dayalı kavramı reddetmek için bir neden değil. Tanah'a ya inanırsın ya da inanmazsın. Ya düşüncenizi Tanah'a uymak için değiştireceksiniz, ya da Tanah'ın sözlerini birinin efendisi olmak için bencil arzusuna uymak için değiştiren başarısız mesih hırsları olan bir bireysiniz.
Gerçek kral, yönetme arzusu olan egoist bir megaloman değil, kendini Tanah'a uydurmaya çalışan, kusursuz kusurlu bir insandır. Bahse girerim, gerçek kral gidenden daha utangaç olacaktır ve ilgi odağı olmaktansa yalnızlık arayacaktır.
Kral David'e giden yolumu görmek için zaman zaman Geni'yi kontrol ediyorum. Neyin gerçek, neyin kurgu olduğunu kim bilebilir? Ancak 100 kadar atadan bazılarına tıklayıp biraz tarih öğrenmek eğlencelidir. Bazı insanlar, kısmen mitoloji olan bir şeye bağlanabilecek ağaçlara sahip olma konusuna çok takılıyorlar, ama bu beni hiç rahatsız etmiyor. Son üç yüz yılda yapacak çok işim var. Her zaman söylediğim gibi, yanlış olduğunu bildiğiniz bir şey bulursanız, düzeltin ve yolunuza devam edin. http://tinyurl.com/nvewjm4
Kral Davud'un soyunun kanıtı sorusu analiz edildiğinde dikkate alınması gereken ek bir nokta da, yakın zamana kadar hiç kimsenin annelik çizgisinden geçen bir yolla gerçekten ilgilenmediğidir. Ve şimdi sahip olduğumuz Geni.com gibi şecere üzerinde işbirliği içinde çalışmak için sahip olduğumuz araçlar sadece birkaç yıl önce mevcut değildi. Bu yüzden, kanıtın imkansız olduğuna dair eski iddialara fazla bir şey koymazdım. Hiçbir soykütüksel gerçek %100 kesinlik ile kanıtlanamayacağından (kendi anne babanız bile değil), sonunda yeterli kanıt olarak gördüğünüz şeye iner.
Yahudi bir kökenden geldiğime inanıyorum. Kesin olarak bilmenin hiçbir yolu yok. Ama her zaman orada olan anılarım, hayallerim ve düşüncelerim var.
Bu Yahudi ailesinin bir parçası olmak istiyorum. Teksas ABD'de doğdum ve büyüdüm.
Yahudi olarak yetiştirilmedim ama içimde uzun zaman önce bir bağlantım olduğunu biliyorum.
Sefarad ve Aşkenazi soyundan geliyorum. Anneannemin şeceresini geni web sitesinde buldum. Kimin gönderdiğini bilmiyorum ve ne kadar doğru olduğunu da bilmiyorum. Geçmişte derinlere indiğimde, beni Kral David'e kadar götürdü. İnsanlar bizim Yahudi olduğumuzu düşünüyor ama biz Hristiyanız. Spa'mın bir kısmını biliyorum. ataları kripto Yahudi oldukları için diri diri yakıldı. Gerçekten Kral David'in soyundan olup olmadığımı bilmek istiyorum, ancak bir dişiyim ve genetik testler benim üzerimde işe yaramaz. Bir akraba üzerinde olacağını düşünürdüm. N R Perez
Tek yapmanız gereken DNA'nızı test ettirmek. Gerçek kökenlerinizin ne olduğunu gösterecek. Otozomal DNA testi sizi 6 nesil veya daha fazla geriye götürecektir. Y-DNA (baba) ve mtDNA (anne) sizi hemen geri alacaktır. Yahudi iseniz genleriniz bunu gösterecektir.
Davidic Dynasty web sitesi artık çevrimiçi değil. Nedenini bilen var mı?
Benim adım Howard Gadsden, Kral David'in soyundan ve kahin ve peygamber Gad, peygamber Gad aracılığıyla soyunu Davut'un krallığına kadar takip edebilirim. Ben de kral David'in soyuna sahibim Büyük Britanya Kralı III. ve kral III. George'un doğum günü 3 Haziran 1738, yani ben o kral David soyundanım.
İşaya 7:14, Mesih'in bir bakireden doğacağını söylüyor
İbranice'yi kontrol edin ve gerçekten böyle olup olmadığına bakın…
Hayır, İbranice mazoretic muhtemelen bakire diyor. Ancak Yunanca septuagint, mazoretik metinden bin yıldan daha eskidir ve İbranice'den Yunanca'ya çevrilmiştir ve Yunanlılar onu Mesih İsa doğmadan önce bakire olarak çevirmişlerdir.
Bu peygamberlik, Yahudi olmayan bir İsrail kralından söz ediyor, İsrail bu kişiyi yetiştirmedi, ancak yine de bir Yahudi oldu.
Çalışın, araştırın, çalışın ve bilmediğiniz şeyi öğretmeyin.
Belgesel çekimi benimle iletişime geçerseniz çok sevinirim
Olduğumuz her şey Tanrı içimizde iyi bir şey verir İçimize gördüklerimizi koydu Ay ve yıldızlar işittiğimiz şeyleri O Her şeyin efendisi O tökezlersek düşmek O dediğimiz kişi O birdir yasayı en aydınlık gecede ya da en karanlık günde yazan Rab'be Allah'ım kime dua ediyorum Şeytanlarımı uzak tutmak için dua ediyorum Söylemem gereken sözler ve ruhumun Rab'bin yolundan gitmesi için dua ediyorum. #8230 Cody Mezmurları
%95 Gerçeklerden Çok Daha Fazla Kurgu…
=Jericho'nun duvarlarını yıkmak
İsrail Diyarında 70 yıllık yoğun kazıların ardından arkeologlar şunu keşfettiler: Patriklerin eylemleri efsanedir, İsrailliler Mısır'da ikamet etmediler, göç etmediler, toprakları fethetmediler. Ne Davut ve Süleyman'ın imparatorluğundan ne de İsrail'in Tanrısı'na olan inancın kaynağından bahsedilmektedir. Bu gerçekler yıllardır biliniyor ama İsrail inatçı bir halk ve kimse bunu duymak istemiyor.
Yazan Ze’ev Herzog
Arkeologların İsrail Diyarı'ndaki kazılarından öğrendikleri şey budur: İsrailliler asla Mısır'da bulunmadılar, çölde dolaşmadılar, toprakları askeri bir seferle fethetmediler ve İsrail'in 12 kabilesine vermediler. . Mukaddes Kitap tarafından bölgesel bir güç olarak tanımlanan birleşik Davud ve Süleyman monarşisinin olsa olsa küçük bir kabile krallığı olduğu gerçeğini yutması belki daha da zor. İsrail'in Tanrısı Yehova'nın bir kadın eşinin olması ve ilk İsrail dininin tektanrıcılığı Sina Dağı'nda değil, yalnızca monarşinin zayıflama döneminde benimsemesi birçokları için tatsız bir şok olacak. İncil'in, arkeolojinin ve Yahudi halkının tarihinin iç içe geçmiş alanlarındaki bilimsel çalışmalarda ve bir zamanlar İncil hikayesini doğrulamak için kanıt aramak için sahaya giren –, tarihi olayların aşamalarla ilgili olduğu konusunda artık hemfikirdir. Yahudi halkının ortaya çıkışı, bu hikayenin anlattığından kökten farklıdır.
Aşağıda, son on yılın krizleri ve deyim yerindeyse büyük patlama üzerinde durularak, arkeolojinin kısa tarihinin kısa bir açıklaması yer almaktadır. Bu arkeolojik devrimin kritik sorusu henüz kamuoyunun bilincine inmedi, ancak göz ardı edilemez.
İncil hikayeleri icat
Filistin arkeolojisi, 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında, Mısır, Mezopotamya, Yunanistan ve Roma'nın imparatorluk kültürlerinin arkeolojisine paralel olarak nispeten geç bir tarihte bir bilim olarak gelişti. Bu kaynak yoğun güçler, genellikle Londra, Paris ve Berlin'deki büyük müzelerin hizmetinde, geçmişten etkileyici kanıtlar arayan araştırmacıların ilk hedefiydi. Bu aşama, parçalanmış coğrafi çeşitliliği ile Filistin'i etkili bir şekilde geçti. Eski Filistin'deki koşullar, geniş bir krallığın gelişmesi için elverişsizdi ve Mısır türbeleri veya Mezopotamya sarayları gibi hiçbir vitrin projesi kesinlikle orada kurulamazdı. Aslında Filistin arkeolojisi müzelerin inisiyatifiyle değil, dini motiflerle ortaya çıktı.
Filistin'deki arkeolojik araştırmaların arkasındaki ana itici güç, ülkenin Kutsal Yazılar ile olan ilişkisiydi. Jericho ve Shechem'deki (Nablus) ilk kazıcılar, İncil'de belirtilen şehirlerin kalıntılarını arayan İncil araştırmacılarıydı. Arkeoloji, İsrail Diyarı ve antik Yakın Doğu'nun arkeolojisi, tarihi ve dilbiliminde ustalaşan William Foxwell Albright'ın faaliyetleriyle ivme kazandı. Babası Şili kökenli bir rahip olan Amerikalı Albright, 1920'lerde Filistin'de kazı yapmaya başladı. Açıkladığı yaklaşımı, arkeolojinin Mukaddes Kitap hikayelerinin, özellikle Almanya'daki Wellhausen okulunun tarihsel doğruluğuna karşı eleştirel iddiaları çürütmek için başlıca bilimsel araç olduğuydu.
19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Almanya'da gelişen ve Julian Wellhausen'in önde gelen isimlerinden biri olduğu İncil eleştirisi okulu, İncil hikayelerinin tarihselliğine meydan okudu ve İncil tarihçiliğinin formüle edildiğini iddia etti ve büyük ölçüde aslında 8220, Babil sürgünü sırasında icat edildi. Mukaddes Kitap bilginleri, özellikle Almanlar, İbranilerin tarihinin, İbrahim, İshak ve Yakup ile başlayan ve Mısır'a geçiş, köleleştirme ve göç ile devam eden ve Mısır'ın fethi ile biten ardışık bir olaylar dizisi olarak iddia ettiler. İsrail kabilelerinin toprakları ve yerleşimi, olayların teolojik bir amaçla daha sonra yeniden yapılandırılmasından başka bir şey değildi.
Albright, İncil'in, birkaç düzenleme aşamasından geçmesine rağmen, temelde eski gerçekliği yansıtan tarihi bir belge olduğuna inanıyordu. Filistin'in eski kalıntıları ortaya çıkarsa, topraklarındaki Yahudi halkıyla ilgili olayların tarihsel gerçeğinin açık kanıtını sağlayacağına inanıyordu.
Albright ve öğrencilerinden gelişen İncil arkeolojisi, önemli İncil anlatımlarında bir dizi kapsamlı kazıyı beraberinde getirdi: Megiddo, Lachish, Gezer, Shechem (Nablus), Jericho, Jerusalem, Ai, Giveon, Beit She's, Beit Shemesh, Hazor, Taş' ve diğerleri. Yol düz ve açıktı: Ortaya çıkan her bulgu, geçmişin uyumlu bir tablosunun inşasına katkıda bulunacaktı. İncil yaklaşımını hevesle benimseyen arkeologlar, “Kutsal dönem”'i ortaya çıkarmak için bir arayışa girdiler: atalar dönemi, İsrailliler tarafından toprakları fethederken yok edilen Kenan şehirleri, Mısır'ın sınırları. Yerleşim dönemi çanak çömleği, 'Süleyman'ın Kapıları' Hazor, Megiddo ve Gezer'de, “Süleyman'ın ahırları' (veya Ahab’s) ile karakterize edilen 12 aşiret, “Kral Süleyman'ın mayınları” Timna'da – ve hala sıkı çalışan ve Sina Dağı'nı (Negev'deki Karkoum Dağı'nda) veya Yeşu'nun Ebal Dağı'ndaki sunağını bulanlar var.
Kriz
Yavaş yavaş, resimde çatlaklar görünmeye başladı. Paradoksal olarak, bulguların bolluğunun, İncil'deki açıklamaları güçlendirmek yerine tarihsel güvenilirliğini baltalamaya başladığı bir durum yaratıldı. Genel tez çerçevesindeki teoriler giderek artan sayıda anomaliyi çözemediğinde bir kriz aşamasına ulaşılır. Açıklamalar hantal ve kaba hale gelir ve parçalar düzgün bir şekilde birbirine kilitlenmez. İşte uyumlu resmin nasıl çöktüğüne dair birkaç örnek.
Ataerkil Çağ: Araştırmacılar, hangi arkeolojik dönemin Ataerkil Çağ ile eşleştiği konusunda anlaşmaya varmayı zor buldular. İbrahim, İshak ve Yakup ne zaman yaşadı? Makpela Mağarası (Hebron'daki Patriklerin Mezarı) patriklerin ve anaerklerin mezar yeri olarak hizmet etmesi için ne zaman satın alındı? İncil kronolojisine göre, Süleyman Tapınağı Mısır'dan çıkıştan 480 yıl sonra (1 Krallar 6:1) inşa etti. Buna Mısır'da 430 yıllık kalış süresini (Çıkış 12:40) ve ataların engin yaşamlarını ekleyerek, İbrahim'in Kenan'a taşınması için MÖ 21. yüzyılda bir tarih üretmeliyiz.
Ancak bu kronolojiyi sürdürebilecek hiçbir kanıt ortaya çıkarılamamıştır. Albright, 1960'ların başlarında, İbrahim'in gezintilerini Orta Tunç Çağı'na (MÖ 22.-20. yüzyıllar) atamanın lehine tartıştı. Bununla birlikte, İncil arkeolojisinin İsrail şubesinin babası olan Benjamin Mazar, bin yıl sonra, MÖ 11. yüzyılda Ataerkil Çağın tarihi arka planını tanımlamayı önerdi ve bu da onu "yerleşim dönemine" yerleştirecekti. 8221 Diğerleri hikayelerin tarihselliğini reddetti ve onları Yahudiye Krallığı döneminde anlatılan atalardan kalma efsaneler olarak gördü. Her durumda, fikir birliği bozulmaya başladı.
Mısır'dan çıkış, çöldeki gezintiler ve Sina Dağı: İsrailoğulları'nın Mısır'daki varlığından bahsetmediğimiz birçok Mısır belgesinde de göç olayları hakkında sessiz kalınmaktadır. Birçok belge, göçebe çobanların kuraklık ve açlık dönemlerinde Mısır'a girme ve Nil Deltası'nın kenarlarında kamp kurma geleneğinden bahseder. Bununla birlikte, bu tek başına bir fenomen değildi: bu tür olaylar binlerce yıl boyunca sık sık meydana geldi ve neredeyse istisnai değildi.
Nesiller boyu araştırmacılar, Sina Dağı'nı ve çöldeki kabilelerin istasyonlarını bulmaya çalıştı. Bu yoğun çabalara rağmen, İncil'deki hesapla eşleşebilecek tek bir site bile bulunamadı.
Geleneğin gücü şimdi bazı araştırmacıları kuzey Hicaz'daki Sina Dağı'nı veya daha önce bahsedildiği gibi Negev'deki Karkum Dağı'nı 'keşfetmeye' yönlendirdi. İsraillilerin tarihindeki bu önemli olaylar, Mukaddes Kitabın dışındaki belgelerde veya arkeolojik bulgularda desteklenmemektedir. Bugün tarihçilerin çoğu, en iyi ihtimalle Mısır'da kalmanın ve göçün birkaç ailede gerçekleştiğini ve özel hikayelerinin teolojik ideolojinin ihtiyaçlarına uyacak şekilde genişletildiğini ve "ulusallaştırıldığını" kabul ediyor.
Fetih: İncil tarih yazımında İsrail halkının şekillendirici olaylarından biri, toprağın Kenanlılardan nasıl fethedildiğinin hikayesidir. Yine de, bu hikaye için arkeolojik kanıtları bulma girişimlerinde son derece ciddi zorluklar ortaya çıktı.
Fethi Yeşu Kitabı'nda en ayrıntılı şekilde anlatılan iki şehir olan Eriha ve Ai'de çeşitli keşif gezileri tarafından tekrarlanan kazılar çok hayal kırıklığı yarattı. Kazıcıların çabalarına rağmen, MÖ 13. yüzyılın sonlarında, fetih için mutabık kalınan Geç Tunç Çağı'nın sonunda, her ikisinde de kentlerin olmadığı ortaya çıktı. yıkılabilecek duvarlar. Doğal olarak, bu anomaliler için açıklamalar yapıldı. Bazıları Eriha çevresindeki duvarların yağmurla yıkandığını iddia ederken, diğerleri daha eski duvarların kullanıldığını öne sürdü ve Ai'ye gelince, orijinal hikayenin aslında yakınlardaki Beyt El'in fethine atıfta bulunduğu ve Ai'ye aktarıldığı iddia edildi. sonraki redaktörler.
İncil bilginleri, çeyrek asır önce, fetih hikayelerinin etiyolojik efsaneler olarak görülmesini ve daha fazlası olmadığını öne sürdüler. Ancak gitgide daha fazla yerleşim yeri ortaya çıktıkça ve söz konusu yerlerin farklı zamanlarda yok olduğu ya da basitçe terk edildiği ortaya çıktıkça, İsrailli kabilelerin askeri bir kampanyada fethiyle ilgili İncil'deki hikayenin gerçek bir temeli olmadığı sonucuna varıldı. Joshua tarafından yönetiliyor.
Kenan şehirleri: Mukaddes Kitap, İsrailliler tarafından fethedilen Kenan şehirlerinin gücünü ve tahkimatlarını yüceltir: “gök yüksek duvarlı büyük şehirler” (Tesniye 9:1). Uygulamada, ortaya çıkarılan tüm siteler, çoğu durumda gerçek bir şehirden ziyade birkaç yapıdan veya hükümdarın sarayından oluşan tahkim edilmemiş yerleşimlerin kalıntıları ortaya çıktı. Filistin'in Geç Tunç Çağı'ndaki kent kültürü, askeri fetihlerden kaynaklanmayan ve yüzlerce yıl süren bir süreçte parçalandı. Dahası, İncil'deki açıklama Filistin'deki jeopolitik gerçeklikle tutarsız. Filistin, MÖ 12. yüzyılın ortalarına kadar Mısır yönetimi altındaydı. Mısırlıların idari merkezleri Gazze, Yaffo ve Beit She'8217an'da bulunuyordu. Ürdün Nehri'nin her iki yakasındaki birçok yerde Mısır bulguları da keşfedildi. Bu çarpıcı mevcudiyet İncil'deki anlatımda belirtilmemiştir ve yazar ve editörleri tarafından bilinmediği açıktır.
Arkeolojik bulgular, İncil'deki tabloyla açıkça çelişiyor: Kenan şehirleri 'büyük değildi', tahkim edilmiş değildi ve 'gökyüzünden yüksek duvarlara' sahip değildi. halkı için savaşan Tanrı'nın yardımı, herhangi bir olgusal temeli olmayan teolojik bir yeniden yapılanmadır.
İsraillilerin Kökeni: İsrail halkının ortaya çıktığı aşamalarla ilgili bölümlerden çıkarılan sonuçların birleşimi, temel bir sorunun tartışılmasına yol açtı: İsraillilerin kimliği. Mısır'dan çıkışa ve çöl yolculuğuna dair bir kanıt yoksa ve surlarla çevrili şehirlerin askeri olarak fethedilmesi hikayesi arkeoloji tarafından yalanlandıysa, o zaman bu İsrailliler kimdi? Arkeolojik bulgular önemli bir gerçeği doğruladı: Erken Demir Çağı'nda (MÖ 1200'den bir süre sonra başlayarak), 'yerleşim dönemi' ile tanımlanan evre, merkezin bulunduğu bölgede yüzlerce küçük yerleşim kuruldu. Toprağı işleyen veya koyun yetiştiren çiftçilerin yaşadığı İsrail Toprakları'nın tepe bölgesi.Mısır'dan gelmedilerse, bu yerleşimcilerin kökeni nedir? Tel Aviv Üniversitesi'nde arkeoloji profesörü olan İsrail Finkelstein, bu yerleşimcilerin Geç Tunç Çağı boyunca bu tepe bölgesinde dolaşan pastoral çobanlar olduğunu öne sürdü (bu insanların mezarları, yerleşim olmadan bulundu). Yeniden inşasına göre, Geç Tunç Çağı'nda (Demir Çağı'ndan önce gelen) çobanlar, vadi sakinleriyle tahıl karşılığında bir et takası ekonomisini sürdürdüler. Ovalarda kentsel ve tarımsal sistemin dağılmasıyla birlikte göçebeler kendi tahıllarını üretmeye zorlanmış ve bu nedenle sabit yerleşimler için teşvik ortaya çıkmıştır.
MÖ 1208 yılına ait Mısır Kralı Merneptah dönemine ait tek bir Mısır belgesinde 'İsrail' ismi geçmektedir: İsrail hiçbir zaman olmadıysa da ıssız, tohumu değil.” Merneptah, ülkeye Kenanlı adıyla atıfta bulunur ve krallığın çeşitli şehirlerinden ve şehirli olmayan bir etnik gruptan bahseder. Bu delile göre, 'İsrail' terimi, Geç Tunç Çağı'nın sonlarına doğru Kenan'da ikamet eden nüfus gruplarından birine, görünüşe göre orta tepe bölgesinde, İsrail Krallığı'nın daha sonra kurulacağı bölgede verildi. kurulacak.
İsimsiz bir krallık
Birleşik monarşi: Davud ve Süleyman'ın “birleşik monarşi” olarak bilinen döneminde, gerçekliğin yeniden inşasına ilişkin kaymayı sağlayan kaynak da arkeoloji olmuştur. İncil, bu dönemi eski zamanlarda İsrail halkının siyasi, askeri ve ekonomik gücünün zirvesi olarak tanımlar. Davud'un fetihlerinin ardından, Davud ve Süleyman'ın imparatorluğu Fırat Nehri'nden Gazze'ye kadar uzanıyordu (Çünkü Fırat'ın batısındaki tüm bölgeyi, Tipsa'dan Gazze'ye, Fırat'ın batısındaki bütün kralları kontrol ediyordu. #8221 1 Krallar 5:4). Birçok yerleşim yerindeki arkeolojik bulgular, bu döneme atfedilen inşaat projelerinin kapsam ve güç açısından yetersiz olduğunu göstermektedir.
Süleyman'ın inşaat işletmeleri arasında adı geçen üç şehir olan Hazor, Megiddo ve Gezer, uygun katmanlarda kapsamlı bir şekilde kazılmıştır. Hazor'un üst kesiminin sadece yarısı, Tunç Çağı'nda yerleşmiş olan toplam 700 dönümlük alandan yalnızca 30 dönümlük bir alanı (7.5 dönüm) kaplayacak şekilde tahkim edildi. Görünüşe göre Gezer'de küçük bir alanı kaplayan bir kasa duvarla çevrili sadece bir kale varken, Megiddo bir duvarla tahkim edilmemişti.
Birleşik monarşinin başkenti Kudüs'te yapılan kazıların ışığında tablo daha da karmaşıklaşıyor. Şehrin büyük bölümleri son 150 yılda kazılmıştır. Kazılar, Orta Tunç Çağı ve Demir Çağı II'den (Judea Krallığı dönemi) şehirlerin etkileyici kalıntılarını ortaya çıkardı. Birleşik monarşi dönemine ait hiçbir bina kalıntısı bulunmamıştır (mutabık kalınan kronolojiye göre bile), sadece birkaç çanak çömlek parçası. Daha önceki ve sonraki dönemlere ait kalıntıların korunması göz önüne alındığında, Davud ve Süleyman zamanında Kudüs'ün küçük bir şehir olduğu, belki de kral için küçük bir kalesi olduğu, ancak her halükarda bir imparatorluğun başkenti olmadığı açıktır. İncil'de anlatıldığı gibi. Bu küçük şeflik, daha sonraki Arami ve Moab yazıtlarında bahsedilen “Beth David” unvanının kaynağıdır. İncil'deki kaydın yazarları, surları ve kalıntıları şehrin çeşitli yerlerinde bulunan zengin kültürüyle Kudüs'ü MÖ 8. yüzyılda biliyorlar ve bu resmi birleşik monarşi çağına kadar yansıtıyorlar. Muhtemelen Kudüs, kuzeydeki rakibi Samiriye'nin MÖ 722'de yıkılmasından sonra merkezi statüsünü kazandı.
Arkeolojik bulgular, eleştirel İncil bursu okulunun sonuçlarıyla iyi bir uyum içindedir. Davut ve Süleyman küçük bölgeleri kontrol eden kabile krallıklarının yöneticileriydi: Birincisi Hebron'da, ikincisi Kudüs'te. Aynı zamanda, Saul'un krallığı ile ilgili hikayelerde ifadesini bulan Samiriye tepelerinde ayrı bir krallık oluşmaya başladı. İsrail ve Yahudiye başlangıçtan itibaren iki ayrı, bağımsız krallıktı ve zaman zaman düşmanca bir ilişki içindeydiler. Böylece, büyük birleşik monarşi, en erken Judea Krallığı döneminde oluşan hayali bir tarihsel yaratımdır. Bunun belki de en kesin kanıtı, bu krallığın adını bilmememizdir.
Yehova ve eşi: İsrail’in tam olarak kaç tanrısı vardı? İnanç ve ibadetle ilgili bilgilerin inandırıcılığı konusunda tarihi ve siyasi yönleriyle birlikte şüpheler de bulunmaktadır. Tektanrıcılığın İsrail ve Yahudiye krallıkları tarafından ne zaman benimsendiği sorusu, eski İbranice'de bir çift tanrıdan bahseden yazıtların keşfiyle ortaya çıktı: Yehova ve Aşera. Negev tepe bölgesinin güneybatısındaki Kuntiliet Ajrud ve Judea piedmont'taki Khirbet el-Kom'daki iki yerleşim yerinde, “Yehova ve Aşera'sından,” “Yehova Shomron ve onun Aşera'sından bahseden İbranice yazıtlar bulundu. Aşera, “Yehova Teman ve Aşera'sı.” Yazarlar bir çift tanrıya, Yehova ve eşi Aşera'ya aşinaydı ve çiftin adına kutsamalar gönderiyordu. MÖ 8. yüzyıldan kalma bu yazıtlar, bir devlet dini olarak tektanrıcılığın aslında İsrail Krallığı'nın yıkılmasından sonra Yahudiye Krallığı döneminin bir yeniliği olduğu olasılığını gündeme getirmektedir.
İsrail Diyarı arkeolojisi, kendi alanında bilimsel bir devrime varan bir süreci tamamlıyor. İncil biliminin ve antik tarihin bulgularıyla yüzleşmeye hazırdır. Ancak aynı zamanda, tüm bunların İsrail halkı tarafından basitçe görmezden gelindiği büyüleyici bir fenomene tanık oluyoruz. Burada bahsedilen bulguların çoğu onlarca yıldır bilinmektedir. Arkeoloji, İncil ve Yahudi halkının tarihi alanlarındaki profesyonel literatür, onlarca kitap ve yüzlerce makale ile onlara hitap etmiştir. Tüm bilim adamları, alıntıladığım örnekleri oluşturan bireysel argümanları kabul etmese de, çoğunluk ana noktalarını benimsemiştir.
Bununla birlikte, bu devrimci görüşler halkın bilincine nüfuz etmemektedir. Yaklaşık bir yıl önce meslektaşım tarihçi Prof. haykırmak. İncil'deki açıklamaların güvenilirliğini sorgulamaya yönelik her türlü girişim, “tarihi toprak hakkımızı” baltalama girişimi ve eski İsrail Krallığını yenileyen ulus efsanesini paramparça etme olarak algılanır. Bu sembolik unsurlar, İsrail kimliğinin inşasının o kadar kritik bir bileşenini oluşturuyor ki, onların gerçekliğini sorgulamaya yönelik herhangi bir girişim, düşmanlık veya sessizlikle karşılaşıyor. İsrail laik toplumu içindeki bu tür eğilimlerin eğitimli Hıristiyan gruplar arasındaki bakış açısıyla el ele gitmesi biraz ilgi çekicidir. Benzer bir düşmanlığı, yurtdışındaki Hristiyan İncil aşıklarından oluşan gruplara verdiğim derslere tepki olarak buldum, ancak onları üzen şey, köktendinci dini inançlarının temellerine meydan okumaktı.
SSS
AncestryDNA sonuçlarımı Ancestry tarafından Family Tree'ye aktarabilir miyim?
AncestryDNA &rsquos DNA testine girdiyseniz, &ldquoDNA Matches,&rdquo yani DNA'nıza göre sizinle akraba gibi görünen kişilerin uzun bir listesini görüntüleyebilirsiniz. Hatta bazıları 1., 2., 3. veya 4. kuzenler bile olabilir. Daha sonra bu kişilerle iletişime geçebilir ve onların soy ağaçlarını görmek için izinlerini alabilir ve hatta onların soy ağaçlarını sizinkiyle birleştirebilirsiniz.
Family Tree by Ancestry, MyHeritage tarafından sunulandan nasıl farklıdır?
Bu iki soy ağacı oluşturucu arasındaki temel fark, veritabanı boyutudur.. Family Tree by Ancestry'nin veritabanı 13 milyardan fazla tarihi kayıt içerir MyHeritage &rsquos veritabanı yaklaşık 8,8 milyar içerir. İkisi de etkileyici.
Bu, Family Tree by Ancestry'nin veritabanında, MyHeritage'ın veritabanındakinden matematiksel olarak daha fazla birini bulma olasılığınız olduğu anlamına gelebilir.. Ancak bu fark, birçok insan için tamamen farkedilmeyebilir.
Veritabanı boyutunun yanı sıra, iki soy ağacı oluşturucu arasındaki farklar biraz azdır. Örneğin, ücretli bir aboneliğiniz yoksa MyHeritage'da yalnızca 250 üyeli bir aile ağacı oluşturabilirsiniz, oysa Family Tree by Ancestry böyle bir sınırlamaya sahip değildir.
Ve sonra, elbette, aylık abonelik maliyetleri meselesi var. MyHeritage sürekli olarak daha ucuzdur Family Tree by Ancestry'den daha iyidir ve hatta ücretsiz bir sürüm sunar.
Family Tree by Ancestry'yi kullanabilmek için AncestryDNA testine girmem gerekir mi?
Hayır kesinlikle yapmıyorsun. Family Tree by Ancestry'yi kullanmak için tek yapmanız gereken bir hesap oluşturmak. Ardından, kendinizden başlayarak çevrimiçi aile ağacınızı oluşturabilir ve bildiğiniz tüm akrabalarınızı manuel olarak ekleyebilirsiniz.
yapabilmek istiyorsan şirketin geçmiş kayıtlarını araştırın ve bunları aile ağacınıza üye eklemek için kullanın, ilk ay ücretsiz olmasına rağmen ücretli bir aboneliğe ihtiyacınız vardır.
Eğer sen yapmak AncestryDNA testini yapın, soy ağacınızı oluştururken bu test yoluyla keşfettiğiniz akrabalardan teorik olarak yararlanabilirsiniz.
Ancestry'ye göre Family Tree'nin maliyeti nedir?
Sadece ücretsiz bir hesap oluşturarak Family Tree by Ancestry'de kendi soy ağacınızı manuel olarak oluşturabilirsiniz. Ancak, tarihsel kayıtları tarayabilmek ve bulduğunuz kişileri bu kişilerle ilişkili tüm tarihsel belgelerle birlikte ağacınıza eklemek istiyorsanız &ndash ücretli bir aylık aboneliğe ihtiyacınız vardır. (İlk ay ücretsizdir.)
Kaç tane tarihsel kayıt koleksiyonuna erişmek istediğinize bağlı olarak, her seferinde ayda yaklaşık 25-50 dolar veya altı ay boyunca yüz ila birkaç yüz dolar arasında bir ödeme yapacaksınız.
Karşılaştırma yapmak gerekirse, MyHeritage aboneliği daha ucuzdur. Ücretsiz bir seçenek var veya seçtiğiniz katmana bağlı olarak, tam bir yıl için ayda yaklaşık 10-25 ABD Doları ödeyebilirsiniz.