Damga türetilmesi konusunda duygusal davranılmasını, uzlaşıya gidilmemesini kınıyorum. Bu yöndeki keskin diretmeyi de añlamıyorum. Damgalarımızıñ türetilme süreci[1] bu denli açıkken, bu karşı çıkış da niye? /er/ damgasınıñ türetimi nice oldu? /aş/ damgası hangi biçimde elde édildi? Gereksinimleri çok kısa, çok da uygulanabilir yolla yaptı atalarımız. İşte! Bu yüzden ben de atalarımıñ yaptığı gibi yapıyor, çizgi, çentik ekleyerek gereksinimi karşılıyorum.
2008'den bu yana (~5 yıldır) savunduğum /o/ damgasınıñ[2] türetiminde küçük bir değişiklik oldu. Önceleri /u/ damgasınıñ karşısına, tam yansımasını ekleyerek çözüm üretmişken, şimdi yalñızca bir çizgi eklemeniñ yéterli olduğunu düşünüyorum. İşiñ açığı, bu yéñi biçimi daha özgün oldu. Önceki ne denli çözümü sağla da, Latin damgalarındaki /o/'ya beñzediği için, içimde biraz burukluk vardı. Bu yéñisi daha özgün olmakla birlikte, /u/ damgasınaysa daha çok beñzemekte, geldiği kökü daha çok anımsatmaktadır.
Artık yéñi /o/ damgası olarak, Yénisey'de kullanılan /ab/ damgasını kullanacağım. Soñ 5 yıldır kullandığım, kullanılmasını savunduğum keskin çizgileri olan dörtgen biçimli /o/ damgasından büsbütün caymış bulunmaktayım.
dipçe:
[1] http://turkcesivarken.com/turk-damgalarinin-kokeni
[2] http://turkcesivarken.com/yazismalik/index.php?topic=747.msg3641#msg3641