Tüm WPS'ler bir PQR ile baslar. Testin bir kaydidir. Bu herhangi araliklari var ETMEZ . Bir test parçasinin kaynagi sirasinda kaydedilen gerçek degerleri listeler. Kaynak islemini kanitlar.
Daha sonra ilgili koddan / standarttan temel degiskenler (araliklar) kullanilarak bu gerçek deger kaydindan bir WPS olusturulabilir.
PQR, esasen tüm geçerli gereksinimleri karsiladiklarindan emin olmak için kaynaklari olusturmak ve test etmek için kullanilan 'gerçek' yöntemdir.
Test prosedürleri ve nihai sonuçlar PQR'de belgelenmistir. PQR, kaynak dünyasinin belirlenmis standartlarini karsiliyorsa, bir veya daha fazla WPS'nin tasarlandigi temel görevi görecektir.
Bir PQR sonunda bir WPS'ye yol açsa da, kaynakçilarin her iki belge hakkinda da bilgi sahibi olmasi önemlidir. Kritik uygulamalarda ve mekanize ve otomatik kaynaklarda kaynakçilar PQR'ye basvurabilir ve test kaynaginda kullanilan gerçek degerleri kopyalayabilir, bu tüm varyasyonu ortadan kaldirir.
Görünüse göre, bu belgeler birbirine çok benziyor ancak tamamen farkli amaçlara hizmet ediyor.
Bunu düsünmenin en iyi yolu;
Çogu durumda her ikisi de gereklidir. PQR, yeterlilik kaniti olarak WPS'yi destekler.