Çevirmen: Mert İlbay
Editör: ÇHY
Lin Ruoxi bu şok edici haberleri açıkladığında herkes şok olmuştu. Açıkçası kimse olayların bu şekilde gelişmesini beklemiyordu!
Xu Zhihong'un yüzü soldu, zorla gülümsedi, “Ruoxi, böyle şakalar yapma, ben Yeşil Laboratuvar'ın patronuyum. Profesör Yeşil ayrılmak isteseydi bana önceden haber verirdi.”
"Sana bunun haberini vermesine hiç gerek yok, çünkü sen çoktan Profesör Yeşil'in senin araştırma tesislerini bırakıp Muyun'a geçmesi için bizzat imza verdin. Eğer bana inanmıyorsan gidip Profesör Yeşil'e sorabilirsin, imzaladığın işten çıkarma dosyasını şimdiye kadar görmüştür." dedi Lin Ruoxi.
"Bu imkansız! Ben öyle bir şey imzalamadım!" Xu Zhihong sesini biraz yükseltti. Kıllı Joe'dan bir telefon alıp arama yaptı.
Arama bağlandığında, Amerikan aksanı olan Mandarin duyuldu, "Mr. Xu? Böyle bir zamanda beni aramanıza şaşırdım."
Profesör Yeşil'in hafif kinayeli tonunu duyan Xu Zhihong sırtında bir titreme hissetti. Sert bir gülümseme ile sordu, "Profesör, ne demek istiyorsunuz, yanlış bir şey mi yaptım?"
"Yanlış bir şey yapmadın, benim işim seni memnun etmedi ve suçlu hissediyorum. Beni araştırma tesislerinden kovmaya karar verdiğine göre sınıf arkadaşım Profesör Li Guangxun'un davetini kabul edip Muyun'da onun ile çalışmalıyım."
"Ne! Profesör, ne zaman sizi kovmak istediğimi söyledim?" Xu Zhihong neredeyse bağırıyordu.
Yeşil şaşırmıştı, "Belgeyi bana sizin şirketinizden bir kadın verdi. Orada açıkça araştırma tesislerinin asistanım Gols'a devredileceği yazıyordu. Gelecek haftanın sonuna kadar ayrılmalıyım ve imzanızı tanıyabiliyorum. Dürüst olmak gerekirse, bu beni biraz hayal kırıklığına uğrattı, sonuçta, bunca yıldır sizin bu araştırma tesisini kurmanız için yardımcı oluyorum. Artık bana ihtiyacınız olmadığına göre, sessizce ayrılmaya karar verdim ancak böyle bir zamanda bile beni aramak istemenize karşı müteşekkirim."
Bu ne be! Neler oluyor?
Xu Zhihong duygularını kontrol altına aldı ve telaşlı telaşlı, "Profesör, beni dinleyin, bu bir komplo! Sizi hiçbir zaman araştırma tesislerinden kovmak istemedim!" dedi.
"Özür dilerim, Bay Xu. Neden bir anda böyle bir şey söylediğinizi bilmiyorum ancak şahsen sizin imzanız olduğunu onaylattım ve meslektaşımın beni beklediği Hong Kong'a biletimi ayırttım. Bunun iyi bir son olduğunu düşünüyorum. Muyun Şirketi'nden Patron Li bana iyi davrandı ve çoktan ailemi Hong Kong'a taşıdı. Onun için çalışmaya karar verdim. Eğer kafa karıştırıcı iddianızı sürdürüyorsanız tek diyebileceğim üzgünüm, Bay Xu. Çin atasözlerinizden birisi gibi, mukadder birlikteliğimiz sona erdi. Hoşça kalın, Bay Xu."
Yeşil, söyleyeceğini söyledikten sonra telefonu kapattı.
Xu Zhihong özel tasarım olan telefonunu yere fırlattı ve parçalarına ayırdı!
"Neden? Nedenini bilmek istiyorum?" Xu Zhihong'un gözleri kızarmaya başladı. Peşinden koştuğu kadınla karşı karşıya olsa bile öfkesini kontrol etmekte zorlandığı bir noktadaydı.
Lin Ruoxi istifini bozmamıştı, "Olan oldukça basit, sana Profesör Yeşil'in kovulmasına dair bir belge verdim ve sen seve seve imzaladın."
"Bana hiç öyle bir belge vermedin! Sahtecilik yapmış olmalısın!" dedi Xu Zhihong kısık bir sesle.
"Gerçekten imzalamadın mı? Dikkatli düşün." Lin Ruoxinin dudakları hafif bir gülümsemeye büründü.
Xu Zhihong biraz aklını kurcaladı ve Lin Ruoxi'nin aniden onu ziyarete gelip Zhonghai'ye yeni giriş yapan Changlin Medya'yı alt etmek için iş birliği yapmayı teklif ettiği günü hatırladı.
Xu Zhihong titrek bir parmak kaldırdı ve Lin Ruoxi'ye doğrulttu, "O... O sözleşme yığını mıydı?"
O gün, Lin Ruoxi, Muyun ve Changlin'in birlikteliğini Changlin'e öldürücü bir darbe için avantajlarına kullanmayı önerdiğinde Xu Zhihong'un kafası bu fikre çok yatmıştı.
Yu Lei'nin CEO'su olarak Lin Ruoxi'nin Changlin Medya gibi aynı sektörden güçlü bir şirketin burada kök salmasını istemediği Xu Zhihong için çok açıktı, bu yüzden Changlin Medya'yı alt etmek istemesi normaldi.
Lin Ruoxi aynı zamanda Zeng Xinlin'in onun büyüğü olduğunu da söylemişti, böyle bir zamanda büyük resmi ve altındaki çalışanları düşünmeliydi...
Bunu duyduktan sonra, Xu Zhihong'un doğal olarak bir şüphesi olmazdı. Dahası o da Changlin Medya'yı alt etmek istiyordu. Zeng Ailesi'nin güçlü kuruluşunu burada kök salamadan önce Zhonghai'den tekmelemeyi istiyordu. Bu yüzden, Lin Ruoxi'nin Changlin'i alt etmek için işbirliği önerisini kabul etti.
Ancak Lin Ruoxi, borsa savaşları başladığında Xu Zhihong'un sözünden dönüp bir şey yapmamasından korkuyordu, bu yüzden sayfalar dolusu bir yığın sözleşmeyi Xu Zhihong'a imzalattırarak anlaşmalarının kalıcı olmasını sağladı.
Bu durumda, Lin Ruoxi'nin bu plan hakkında ne kadar dikkatli ve cingöz olduğunu gören Xu Zhihong bunun üzerine fazla düşünmedi. Öylesine birkaç sayfa çevirdi ve sonra dikkatsizce kağıtları imzaladı. O yığının içindi fazladan içeriği olan bir sayfanın olmasını beklememişti...
Xu Zhihong, Lin Ruoxi'yi bir zamanlar Zeng Xinlin'in gördüğü gibi görüyordu. Onu soğuk karakterli ve becerileri olan bir kız olarak görmüşlerdi ancak kesinlikle zehirli entrikalar çevirecek bir tip olmadığını düşünmüşlerdi. Bu yüzden, ikisi de Lin Ruoxi'ye karşı kendilerini yeterlice kollayamamışlardı!
Zeng Xinlin, Lin Ruoxi'nin soğuk kalpli tarafını hafife alırken Xu Zhihong, Lin Ruoxi'nin becerikliliğini ve inanılmaz rol yeteneklerini hafife almıştı.
Hiçbir zaman sosyal etkinliklere katılmayan bu poker suratlı kadının bu kadar şeytani bir entrika çevirip tek taşla iki kuş vuracağını düşünmemişti!
Xu Zhihong'u daha fazla inciten şey ise Lin Ruoxi'nin entrikasının kaybetme yolu olmadığı bir kumar olmasıydı!
Lin Ruoxi kumar oynadı, Xu Zhihong'un onun farkında olmamasına ve sözleşmelere göz atmadan öylesine imza atacağına dair kumar oynadı.
Dahası, sözleşmeyle ilgili yanlış bir şey olduğunu fark etse bile, Lin Ruoxi'nin bir kaybı olmazdı. En kötü ihtimalle, iki şirketle daha az kârı kabul etmiş olurdu ve genel olarak savaşın gidişatı değişmezdi!
Sonunda, Lin Ruoxi'nin bu kumardan galip çıkmasının sebebi onun aptallığıydı!
Xu Zhihong şarap kadehini öyle bir sıktı ki kadeh çatladı!
"Ruoxi... Bu hareketin... gerçekten zehirli." Xu Zhihong sinirden çıldırmamıştı. Etraflıca düşündükten sonra, yalnızca Lin Ruoxi’ye tatsız bir şekilde gülümseyerek baktı.
Lin Ruoxi iç çekti, "Bu tür şeyler yapmayı sevmiyorum, ancak daha önce dediğim gibi, sana yalnızca üzgün olduğumu söyleyebilirim, ben bir iş insanıyım."
“İyi dedin, sen bir iş insanısın, ben bir iş insanıyım, galibiyetler ve mağlubiyetler bu sektörde alışılagelmiş şeylerdir.” Xu Zhihong kafasını acı bir gülümsemeyle salladı, “Bunca zamandır gözlerden kaçıp bu kadar soğuk olarak senin bir iş insanı olduğunu bize unutturdun. Çok dikkatsizdik ve bunun sonucunda senin bu ölümcül darbene maruz kaldık. Tebrikler, görünüşe göre önümüzdeki 10 yılda bu yeni ürünün marketinde Yu Lei mutlak lider olacak.”
"Teşekkürler, başka bir şey yoksa biz ayrılıyoruz."
Lin Ruoxi şarap kadehini öylesine bir masaya bıraktı, sonra da hiçbir şey olmamış gibi sakince çıkışa doğru yürüdü.
Yu Lei'nin yetkilileri, Donghua Bilim ve Teknoloji'nin insanları onlara sinirli bir şekilde bakarken CEO'larının ayrıldığını gördüler ve onlar da Lin Ruoxi'yi ziyafet salonunun dışına takip ettiler.
Daha önceki gibi, Yang Chen, Lin Ruoxi ve Mo Qianni'yi arabanın içine kadar takip etti.
Arabada, üçlü konuşmadı. Mo Qianni sürdü, Yang Chen bugün olan ani değişimleri düşünürken Lin Ruoxi dışarıyı izledi.
Tek bir günde, Lin Ruoxi onu birçok kez şoka uğratmıştı ve onun Lin Ruoxi'ye olan bakış açısını üst üste yıkmıştı!
Yang Chen bu kadının öldürmekte ve soğuk entrikalarında olan kararlılığını görmüştü. Onun üzerine uğraşmasına gerek olmayan soğuk çehresi, Zeng Xinlin ve Xu Zhihong gibi üstün zekalı denklerini kandırmak için en önemli yeteneği haline gelmişti.
Bu yeni ürünün yalnızca bir parçası olan Yu Lei'nin, bu üründen en fazla kâr edecek konuma gelmesini kimse beklemezdi!
Karın yüzde altmış beşini alırken Changlin Medya'yı etkisiz hale getirdiler ve Donghua Bilim ve Teknoloji'yi büyük bir sekteye uğrattılar!
Yang Chen tatlı bir şekilde iki eliyle bir pirinç topunu tutup gizlice kemiren kadına aynı gözle bakmakta zorlanıyordu...
"Neden bir şey demiyorsun?" Lin Ruoxi ifadesiz bir şekilde bir anda dönüp Yang Chen'e sordu.
Yang Chen kafasını ovuşturdu, "Ne diyeceğimi bilmiyorum."
"Beni zehirli bir kadın olarak mı görüyorsun?" diye sordu Lin Ruoxi.
"Bilmiyorum, belki de seni yalnızca farklı görüyorum ve buna alışamadım" Yang Chen dürüstçe yanıtladı, "Fakat seni kesinlikle zehirli olarak görmüyorum, bu yalnızca iş üzerine beyinlerin çatışmasıydı. Siz kapitalistler savaştığınızda, zehirli diye bir şey yoktur."
Lin Ruoxi yumuşakça, "Zehirli olduğumu düşünseydin bile yaptığımı yine yapardım. Nine, bana, eğer bu kadar seçkin bir yatırımcı olmasaydı hayatta kalmış olamayacağını söyledi. Bu dünyada, aynı seviyedeki rakipleri yenmek ayakta kalmak için gerekli. Onları alt etme yolun olmasa da, onların seni silip süpürmesi için onlara hiçbir şans vermemelisin. Yalnızca kendimi ve ninemin bana bıraktıklarını korumak istiyorum. Eğer benim yerimde olsaydın bence sen de aynısını yapardın." dedi.
Yang Chen, Lin Ruoxi'nin dedesi Lin Zhiguo ile hastanede tanıştığı zamanı düşündü. O zamanki konuşmalarına göre, Lin Zhiguo, Lin Ruoxi'nin ninesine karşı fazlasıyla mahcup görünüyordu. Ne yaşandığını detaylıca bilmemesine rağmen, Lin Ruoxi'nin ninesinin acınası bir insan olduğu çok açıktı.
Gözlerinde melankoli olan bu kadına bakınca Yang Chen içten içe çok gergin hissediyordu, hiçbir bilgisinin olmadığı birçok şey onu içten içe yiyordu ve onu kararsız bırakıyordu.
"Qianni, arabayı ileride durdur, yürüyüş yapmak istiyorum."
O anda araba Zhonghai'nin merkezindeydi, bu yüzden Yang Chen bir yürüyüşün ona iyi geleceğine karar verdi.
Mo Qianni neden diye sormadı, yalnızca isteği yerine getirdi ve onu bırakmak için boş bir park yeri aradı.
Yang Chen indiğinde, kendi için bir sigara yaktı ve hanımlara el salladı, "Ben yürüyüşe çıkıyorum, yemeğe beni beklemeyin."
Yang Chen'in yavaşça yürüyerek gözden kayboluşunu izleyen Lin Ruoxi sordu, "Qianni, o artık benden nefret mi ediyor?" diye sordu.
"Bence senin böyle olmana daha alışık değil. Aslında seni düşünüyor ve bu yüzden böyle tepki verdi." Mo Qianni de bu adamdan hoşlandığı için içten içe bozuluyordu ancak bu adamın eşini teselli etmek zorundaydı.
Lin Ruoxi bir anda Mo Qianni'nin saçını sıvazladı, "Beni böyle bir zamanda teselli ettiğin için çok mutluyum."
"Biz en yakın arkadaşlarız, tabii ki senin yanında olmalıyım." Mo Qianni
"Birkaç gün içerisinde Yang Chen ile birlikte memleketine gidip anneni geri getirebilirsin."
Mo Qianni'nin gözleri açıldı, "Ruo... Ruoxi, Yang Chen'i... Memleketime götürmek istediğimi nereden bildin?"
Lin Ruoxi, "Merak etme, diğerlerine karşı entrikalar düzenlesem de bunu asla sana karşı yapmam... Onu sevgilinle görmeye geleceğini söyleyen Teyze'ydi." derken kendini alçaltan bir gülüşü vardı.
"Annem mi?" Mo Qianni şok olmuş bir şekilde ağzını kapadı.
"Nasıl? Sevgilin çok endişeliyken seninle ilgili iletişime geçebileceği tek kişi bendim..." dedi Lin Ruoxi.
Mo Qianni hemen paniklemeye başladı, çünkü yaptığı teknik olarak bir itiraftı, yanakları alev alev yanıyordu.
"O zaman... Ruoxi, Yang Chen'i nasıl anlattın?" Mo Qianni'nin kalbi çok hızlı atıyordu. Sormanın ayıp olduğunu hissediyordu ancak kendisine engel olamıyordu!