Jim Carrey kendini iyilik yapmaktan alamayan bir adam. Ama adam jim carrey olduğu için sempatik biçimde bu iyilikleri hep yüzüne gözüne bulaştırıyor. Evli ve bir tane çocuğu var. Klasik hollywood filmlerinde olduğu gibi sürekli bir yerlerde birilerine yardım etmeye çalıştığı için kızının doğumgününü kaçırma durumu var. Filmde çok güzel punch line'lar var. Karısı telefonda buna sürekli bir takım işler buyuruyor "Bu saydıklarının hepsi 16 dakikalık iş, hallederim" diyor. Karısı mesela duygusal olan Jim Carrey'e telefonda "Söylediklerin burada ama sen burada mısın?" diyor. "Elbette" diyor jim. Karısı "Sana ihtiyacım var sağ lobum" diyor. Neyse tam bu sırada radyoda yangın haberi duyuyor falan ona koşturuyor. İşler kalıyor tabii ki. Karısı artık buraya kadar diyor, birinin inisiyatifi alması lazım. Bu şekilde yürümüyor ben senle ayrılıyorum diyor. Jim carrey kendini yollara vuruyor hüzünlü bir şekilde. Seyahate çıkıyor. Bu seyahat sırasında garip adamlarla tanışıyor. Bir tanesi arap gibi bir şey. Bir kavga çıkıyor mesela gidip hemen ayırabiliyor bu arap. Bizim jim yine sıçıp batırıyor benzer durumlarda. Bir tane gerizekalı var, ama bu adamın her dediğini yapıyorlar. İnterrail biletleri var mesela (kendimden birşeyler geldi sonunda) ama bu salak bunları otobüse binmeye ikna ediyor, bu sırada tren garında bir hatunla tanışıyor bizim salak. Ayak üstü hatunu sikiyor, ama hatun bunun interrail biletini çalıyor. Herşeyin bir nedeni var yani. Vardıkları yerde interrail biletlerini kontrol eden adam kafayı yiyor. "Yani kim bunu yapar, elinde interrail bileti var. Neden otobüse bindiniz?" diyor. Ben mesela o anda jim carrey oluyorum, onun abartı hareketleriyle "We were idiots maaan come ooooon" diyorum. Neyse bir tane de zenci var aralarında. Bu zencinin çok sağlam bir süper gücü var. Zamanda yolculuk yapabiliyor. Ama kafası aşırı rahat bir adam olduğu için bu özelliğini hiç kullanmıyor. Bir barda içerken bu zenciyle sigaraya çıkıyor jim carrey. Bunların 3'ü sağlam pompa yapmış zenci kaçırmış olanları. Ona geri alır mıydın zamanı? diye soruyor jim carrey. "Olur mu öyle şey, o pompayı ben yapsaydım bu sefer arap bugünkü kavgayı ayırmakta 4.5 dakika gecikirdi diyor" Anladın durumu değil mi hacı? Herifin zaman yolculuğu yapmama durumu yalan yani. Ama şimdiki gerçeklikte elinde kalan tek şey geleceği görmek oluyor. Bu tren yerine otobüse binmelerini geri alır mıydın? diye soruyorlar "Olur mu hayatımdaki en komik anıydı!!!" diyor. Ama bunları komik zenci aksanıyla diyor. Zenci asıl sebebi biliyor ama dediğim gibi kafa rahat. Bunların bu zenciye inanma sebebi ise, zencinin her birini teker teker çok iyi tanıması. Onlara olaylık değil, hayat geneline yayılan tavsiyeler vermesi. Arada bir bu paul kafasında bu özelliğini kullanarak elemanlarla daşşak geçiyor. Mesela bir uçurum kenarına yürüyorsa aralarından biri "Böyle bir şekilde ölmene ailen çok üzülecek" falan diyor. Sonra kahkahalarla gülüyorlar. Ben rüyamda eğlendim amınaki bu adamın bu durumuyla. Yolculuk esnasında bizim Jim Carrey'nin yardım etme damarı yavaş yavaş törpüleniyor. Arada bir zenciyle yaptıkları sohbetler sayesinde. Yapamayacağını bildiği iyiliklerin altına girmiyor. Mesela bir yangın görüyorlar. Zenci bunu tutuyor hemen jim carrey salağı koşmasın diye. Jim carrey ağlayarak "gerek yok" diyor. Yapamayacağımı biliyorum, ailemi bir kere daha görmek istiyorum. Bu şekilde ölmek değil diyor. Zenci buna "Doğru kararı aldın dostum. Bu gece rahat uyuyacaksın. Vision'ımda gördüm" diyor. Yine gülüşüyorlar. O geceki rahat uykudan sonra jim carrey o karısıyla yaptığı konuşmaya geri dönüyor. Konuşma birebir aynı cümleler, ama burada jim carrey oyunculuğu tavan yapmış durumda. Ufak ufak gözleri doluyor. Ağlamaya başlıyor. Yola çıkıyor, radyoda o yangın haberini dinleyerek ve ağlaya ağlaya karısıyla çocuğunun yanına gidiyor. Onların yanına gidince bu ağlamalar mutluluk ağlamalarına dönüşüyor.
07.07.2012
Kafa rahatken zamanında ne güzel rüyalar görüyormuşum ya. Hala aklımda bu rüya, tam bir Jim Carrey filmi döndü kafamda. Mimiklerine kadar herşey netti yani.
Şimdi tekrar okudum, ulan o son sahne çok iyiydi ya