Yüz binlerce Amerikalı işsizken, her iki başkan adayına yönelik siyasi kampanyaların reklamlarda 10 milyar doları aşacağı tahmin ediliyor, bu da 2016 seçiminden 3 milyar doları aşıyor . Para, seçimi adayın lehine çevirmek umuduyla kilit eyaletlerde belirli bir kitleyi hedefleyen televizyon ve dijital reklamlara harcanmaktadır. Reklamlar, bir adayın politikalarıyla ilgili doğru bilgilerden, diğer adaya yanlış bilgilerle saldırılara ve propagandaya kadar çeşitlilik gösterir. Neredeyse kesinlikle bu reklamlardan birini gördünüz ve kendi kendinize "Bu hiç doğru değil" diye düşündünüz veya bir iddiayı kolayca çürütebildiniz. Ancak hedeflenen kitlenin bir parçasıysanız, ne olursa olsun adayınıza muhtemelen inanacaksınız.
Propaganda kelimesini duyduğunuzda aklınıza ne geliyor? Kuzey Kore? Belki bir başkanın veya liderin kentinin etrafına asılmış posterler. Belki başka bir ülkenin uydurma olayları ne kadar kötü kullandığını vurgulayan yabancı bir ülkedeki gazeteler. Son haftalarda ve aylarda siz kendiniz propagandaya maruz kaldınız, biz sadece buna farklı bir ad veriyoruz - siyasi kampanya.
Propaganda “kamuoyunu etkilemek için bilginin - gerçekler, argümanlar, söylentiler, yarı gerçekler veya yalanlar - yayılması olarak tanımlanır . Bu terim neredeyse doğası gereği siyasi ikna ile bağlantılıdır. Özünde, esasen siyasi bir reklam olan budur - hedeflenen bir seçmeni etkilemeye ve bilgileriniz gerçekte doğru olsun ya da olmasın rakibinizi değil onların oylarını hak ettiğinize onları ikna etmeye çalışır. Yeterince ikna ediyorsanız, seçmenleriniz doğruyu söyleyip söylemediğinizi kontrol etme zahmetine girmeyeceklerdir.
Geçtiğimiz birkaç ay, her iki adayı da tanıtan, ancak özellikle Donald Trump'ın “gündemini” sergileyen ve Joe Biden'a saldıran reklamlarla dolu. Biden'in konuşmalarından alıntılarla doldurulmuş reklamlar, örneğin onun vurgulu bir şekilde "Vergileri artıracağım!" Demesi gibi. Reklamlar, gerçek vergi politikalarından herhangi bir bağlam olmaksızın, ifadeyi yalnızca kendi başına alacak şekilde kırpılmıştır. Biden'ın konumunu araştıran herkes bu iddianın tamamen doğru olmadığını bilir, ancak siyasi reklamcılığın kural ve düzenlemelerine giren masum bir kampanyadır.
Bu reklamlardan bazılarına maruz kaldıysanız, çevrimiçi reklamların televizyon reklamlarından daha fazla yanlış bilgi ve yanlışlıklarla dolu olduğunu ayırt etmiş olabilirsiniz. Twitter, platformunda siyasi reklamları yasakladı, ancak Facebook tam tersi bir tutum sergiledi. Trump Amerika'yı Yeniden Harika Hale Getir Komitesi , bu kampanyaya Facebook reklamlarına 87 milyon dolar harcadı ve bu bir tesadüf değil. Reklamlar Facebook kullanan kitleye göre uyarlanmıştır ve çevrimiçi reklamlar için televizyon reklamlarına göre daha az düzenleme vardır, bu da komiteye mesajını şekillendirme konusunda daha fazla özgürlük sağlar.
Mark Zuckerberg, platformunun herhangi bir sayıda yanlışlık içerebilecek siyasi reklamlar yayınlamasına izin verdi, ancak kararını Facebook'un seçim gününden bir hafta önce ve süresiz olarak seçimin sonucuyla ilgili dezenformasyonu bastırmak için sitelerinde siyasi reklamları durdurduğu yerde değiştirdi . Ancak, mevcut reklamları kaldırmamaktadır. Açıkçası, bu, platformdaki diğer yaygın dezenformasyon biçimlerini frenlemek için hiçbir şey yapmaz.
AARP , Facebook kullanıcılarının büyük bir kesimi olan 50 ve üzeri nüfusları hedefleyen yanlış siyasi reklamlara karşı dikkatli olmak için web sitesinde bir uyarı yayınladı. Edelson, makalelerinin bir paragrafında “Siyasi reklamların büyük çoğunluğu mikro hedeflidir,” diyor ve bu da insanları özellikle duyarlı oldukları mesajlarla tanımlamayı kolaylaştırıyor. Bu, yanlış bilgilerin yayılmasını da kolaylaştırabilir, çünkü yanlış iddialar, onları çürütebilecek diğer kişiler tarafından hemen görülemeyebilir.
Politik reklamcılık desteği ülkeler arasında farklılık gösterir . Halihazırda sıkı düzenlemelere sahip olan Almanya, Danimarka ve Norveç gibi Avrupa ülkeleri, televizyonda siyasi reklamcılığa düşük destek veriyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde, özellikle dijital alanda daha az kısıtlamayla, ankete katılanların% 68'i siyasi reklamcılığı destekliyor ve sağa eğilimli katılımcıların% 83'ü bunu destekliyor. Yanlış iddialarda bulunan siyasi reklamlarla ne yapılacağı konusunda siyasi partiler arasında da bir fark vardır. Sol eğilimli katılımcıların% 67'si, platformların yanlış bilgiler içeren siyasi reklamları engellemesi gerektiğini söylerken, sağ eğilimli kişilerin yalnızca% 34'ü bunların engellenmesi gerektiğine inanıyor.
Yukarıdaki yüzdelerle ilgili sorun, insanların yanlış bilgiye izin verilmesi gerektiğine inanıp inanmayacağı değil, bu insanların yanlış bilginin doğru olduğuna inanacak olmalarıdır. Dijital politik reklamlar için güçlü düzenleme eksikliğini, düşük medya okuryazarlığı seviyesiyle birleştirir ve propaganda ve dezenformasyonun var olması için mükemmel bir demet oluşturur. Propagandayı tespit etme yeteneklerinize güvenebilirsiniz, ancak milyonlarca kişi propagandayı her gün gördükleri ve ona karşı bağışık olmadıkları gerçeğinden habersiz. "Bu orada olur, burada olmaz" ortak duygusudur. Ama burada oluyor ve milyarlarca dolara mal oluyor.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
Bir süredir Cillian Murphy'nin çalışmalarının hayranıyım. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki popülaritesindeki patlamadan çok önce İngiliz ve İrlanda film sahnesinde bir isim yaptı.
Bir gün "iş meselelerine" ara verip siyasi kutuplaşmayı kısaca tartışacağım. Şunu söyleyeceğim: Bazıları yakın zamanda bize “Sinir Enkazları Birleşik Devletleri” adını verdi ve bunun Amerikan tarihindeki en sosyal olarak izole edilmiş, yalnız zamanlardan biri olduğuna dair araştırmalarımız var.
Fukuyama'nın “Kimlik: Onur Talebi ve Kızgınlık Politikası” üzerine düşünceler Amerikan siyaseti bir kimlik krizi yaşıyor. Pek çok siyasi aktör kadın, gey, dindar, siyah, kahverengi, göçmen ya da her neyse insanlarla ya da onlar hakkında konuşurken politik olarak hatalı olduğumuzu öne sürdüğü için politik doğruluk da öyle.
Lisede her yaz babamla birlikte doğu Nebraska'da sıhhi tesisat işleri ve klima kurulumu yaptım. Bakır boruları lehimlemekle ne zaman tatlı bir zaman geçirsem, babam havlıyordu: "Orada ne yapıyorsun? Devlet için çalışmıyorsun! " “Devlet için çalışmak” ifadesi tembellik ve verimsizliği ima ediyordu.
Eğer parlaklığınızla gözlerini kamaştıramazsanız, WC Alanlarına sık sık yanlış atfedilen eski atasözü gider, onları% ^ & boğalarıyla kör edin. Georgia ikinci tur seçimleri, 2020 seçimlerini onaylamak için Ortak Kongre Oturumu ve gittikçe daha da gerginleşen başkan ve onun ölümcül destekçilerinin zamanları tükeniyor ve bir sürü insan, bir sonraki düşündükleri şey için kendilerini taramaya ve konumlandırmaya ihtiyaç duyuyor. biz ülke olarak göz kamaştırıcı, şaşırtıcı ve büyük bir sıcak karmaşanın yayıldığı ulusal bir sezonun içindeyiz.