Bu sayıdan "ılımlı muhalefet" terimi. Batılı politikacılar öyleyse silah Beşşar Esad hükümetine karşı mücadelenin elinde, ancak Daesh'e dahil değil.
Anlaşma yapalım.
Batı terimlerinin kabulü onunla belirli bir tehdit taşır. “Stalin'in baskıları” terimini kabul ettiniz ve tüm suçu zaten şahsen I.V.'de gerçekleşen 30'un sona ermesinin trajedisine yerleştirdiniz. Stalin. Şahsen. Ve parti ve ordunun tepesindekiler bir dizi GERÇEK komploya katılmış, masum kurbanlardı. Kendileri daha önce başkalarına karşı şiddetle bastırmayı savunmuş olsalar veya Tukhachevsky gibi, genel olarak kendi insanlarına karşı zehirli gazlarla mücadele ettiler.
(Ve yirminci yüzyılın başında böyle bir vahşet, hiçbir analog yoktur hikayelerDahası, gazlar normal birimlere bile karşı değildi, en azından bir şekilde haklı çıkacaktı, ama ormanda oturan insanlara karşı!)
“Rusya, işgal için Baltık Devletlerine tazminat ödemeli midir?” Konusunun tartışılması konusunda hemfikirdiniz. Şimdi ise “mesleğin” ne olduğu ile hemfikir ve “parayı kullanıp kullanmamaya“ karar verdiniz.
(Gerçek şu ki, Letonya ve Estonya, farklı krallar tarafından satın alınan bölgeler olarak Rusya İmparatorluğu'ndan tamamen yasadışı olarak ayrıldılar. Baltıkların iç savaş sırasında meşru güç olarak kabul ettiği, ancak artık 1939 - 1940'te bulunmadığı Bolşeviklerle anlaşmalar imzalayarak ayrıldılar. Litvanya'ya gelince, 1939 yılında Vilnius (Vilna) ve Vilnius bölgesini SSCB ile yapılan bir anlaşma kapsamında aldı. SSCB'den ayrıldıktan sonra, Litvanyalı liderlerin bir nedenden dolayı onları geri almak için aceleleri olmadı).
“Orta muhalefet” nedir? Neye benziyor? Ve isyancılardan farkı nedir? Soru boş değil. Rusya, Suriye'yi bir iç savaşa sürükleyen güçlere çarpmada başarı gösterdiğinde, Batı medyası Daesh'e karşı değil, "ılımlı muhalefete karşı grevler" konusundaki seslerini dile getirdi. Çağrılar başladı ve hatta bizim ve Suriye'nin baskınlarını durdurma talebi havacılıkve Angela Merkel "uçuşa yasak bölge hakkında" ipucu vermeye bile çalıştı. Yol boyunca, bu yanlış terimi hatırlıyoruz ve analiz ediyoruz - “uçuşa yasak bölge”. Bunun bir savaş uçağının uçmadığı bir hava sahası olduğunu düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz. Libya'da bu "bölge" zaten bize gösterildi. “Uçuşa yasak bölge” Muammar Kaddafi ülkesinin üzerindeydi - gerçekte bunun Libya'nın gökyüzünde istedikleri her şeyi bombalayabilen sadece NATO uçaklarının uçtuğu bir durum olduğu ortaya çıktı. Libya uçaklarının uçmasına izin verilmiyor.
Ancak "ılımlı muhalefet" e geri dönelim. Bu terimin kullanılmasını kabul ediyorsanız, otomatik olarak şunu kabul edersiniz:
Suriye'de, ülke için ağlayan ve Suriye'ye iyi gelmek isteyen belirli bir “ılımlı muhalefet” var;
Ve ılımlı olduğu için, muhalefet olduğu ve ülkesi için iyi istediği için (bazı demokratikleşme ve bazı reformlar - bu soyut sözlerle, Batı her zaman halklarını ve ülkelerini yok etme veya köleleştirme planlarını kapsar!), O zaman kötülüğün kaynağı Beşşar Esad'dadır. O suçlu;
Öyle anlaşılmaz bir şekilde, iç savaşın başlaması suçu Suriye'nin meşru hükümetine kaydırılıyor, ancak hiçbir “muhalefet” in dış yardım almadan neredeyse beş yıl boyunca ülkenin 1 / 5 bölgesinde düzenli bir Suriye ordusunu yönetemeyeceği açık değil;
Henüz dolaylı olsa da, Esad'ın ayrılma talebini destekleme suçluluğunu kabul etmekten bir adım. Bununla birlikte, bir tür “ılımlı muhalefet” olduğunu kabul ederseniz, Beşar Esad'ı yetkililerden çıkarma gereğini kabul etmeyi reddederseniz, sizi derhal “diktatörü” desteklemekle suçlamaya başlarlar. Eğer "diktatörü" destekliyorsanız - o zaman kimsiniz? Bu doğru - diktatör. Böylece, Batı tarafından sunulan terimlerin kullanımının ilk başta taşıdığı tuzağına düştünüz.
Lütfen “ılımlı muhalefet” kavramının ilk bölümünün analizini bile yapmadığımızı, sözde “ılımlı” İslamcılar ile imamcılar arasında bir fark olmadığını gösterdiğimizi unutmayın.
"Muhalefet" terimi, meşru otoriteye karşı silahlarla mücadele edenlerle ilgili olarak yanlıştır. Bu “muhalefet” değil - asilerdir.
Muhalifler, politik alanı kullanan, uygun yasal yöntemleri kullanarak, siyasi hedefleri için SİYASİ mücadeleye öncülük edenlerdir. Bir silah ele geçirildiğinde, artık muhalefet değil, zaten isyancılar, gangsterler, isyancılar, devrimciler. Sevdiklerinize veya beğenilerinize bağlı olarak ve eylemlerini ne kadar meşru tuttuğunuza bağlı olarak uluslararası hukuka dayandığını düşündüğünüz başka yöntemler de kullanabilirsiniz. Ancak bu kesinlikle muhalefet değildir ve “ölçülmesinin” derecesini bulmaya gerek yoktur. Havza basittir - tükenmez kalemle, mikrofonlu, bilgisayarlı muhalif. Asi - bir silahla veya topçu silahıyla
Buna ve karşı önlemlere bağlı olarak. Siyasi önlemlerle mücadele ediyorsanız, o zaman sizinle aynı şekilde “etkileşim” kurarlar. Silahlı bir mücadeleye öncülük ediyorsanız, o zaman size muhalefet silahlı araçlarla gerçekleşir. Ve ellerinde kollarıyla ülkelerini yıkıma sokanlara ve Batı'nın öne sürdüğü kanlara karşı güç kullanmama koşulu, isyancılar için bir avantaj yaratmak için gizlenmiş bir arzu. Sonuçta kazanmalarına yardımcı olmak için.
Bu nedenle, Batı ile müzakerelerde doğru pozisyon aşağıdaki gibi olacaktır.
Suriye, gücün yasal olarak seçildiği egemen bir devlettir. Batı'nın kendisi de dahil olmak üzere uzunca bir süre bununla uğraştık.
Silah almış ve meşru gücü devirmeye çalışan insanlar isyancılardır. Onlarla müzakere, siyasi hayata katılımları mümkündür. Ancak sadece kollarını bıraktıktan ve "isyancılar" kategorisinden sonra gerçekten "muhalefet" kategorisine girerler.
Ve genel olarak - Batı politikacılarının terimini duyuyorsunuz - dikkatli olun. Vakaların% 99'inde, bilgi savaşının Truva Atı'nı taşıyacaktır.