Böylece G7 zirvesi, Alman Garmisch-Partenkirchen’in güzel dağlık manzaralarında yapıldı. Şimdi bu artık “Büyük Sekiz” değil - Rusya'nın klübe üyeliği askıya alındı, bu yüzden yine yalnızca Batı'nın geleneksel güçlerinden oluşuyor. Brezilya, Çin, Hindistan ve Endonezya gibi büyük bir nüfusa sahip büyük ölçekli ekonomik ağırlıklar, sahneye girdiğinde, Batı'nın baskınlığını sorguladığında, modern uluslar arası sistemin yeniden yapılandırılması gerektiğine inanan bir çağda.
Ve gerçekten de, yeni bir dünya düzeni neredeyse kaçınılmaz olarak ortaya çıkacak ve çok yakında. Aldıkları form iki temel faktör tarafından belirlenecektir - küreselleşme ve dijitalleşme.
Küreselleşme, ekonomileri henüz tam olarak sanayileşmemiş ülkelerin sanayileşmeden faydalanmalarını ve dünya pazarlarına katılmalarını sağlar. Bu eğilim, küresel iş bölümünün doğasını çoktan değiştirdi ve değer zincirlerini değiştirdi. Dijital iletişim teknolojisindeki değişiklikler de bu değişimlere katkıda bulunuyor.
Tabii ki, dijitalleşmenin etkisi ekonominin ötesine geçiyor: çok uzaktaki bölgelerden gelen vatandaşlara dünyanın dört bir yanından bilgi ve fikirlere erişim sağlayan çok sayıda kültürel engelleri yok etti. Ve eğer küreselleşmeyle mümkün kılan ekonomik gelişme gelirde bir artışa yol açarsa, o zaman bu kültürel entegrasyon şüphesiz, özellikle büyüyen (ve giderek daha fazla talep eden) orta sınıf arasında artan siyasi aktiviteye yol açacaktır. Bu eğilim zaten yetkililerin siyasi izlemesini ve kontrolünü karmaşıklaştırmıştır.
Bununla birlikte, küreselleşme ve dijitalleşmenin dünyadaki ekonomik güç dengesi üzerindeki etkisinin tahmin edilmesi hala güçtür. Her ne kadar bu eğilimler şüphesiz bazı gelişmekte olan ülkelerde ekonominin gelişmesine katkıda bulunsa da, Batı (öncelikle ABD) teknolojik ve yenilikçi bir avantaja sahip. Dahası, teknolojik liderlik, devasa finansal varlıklar ve dinamik bir iş kültürünün yanı sıra (Silikon Vadisi tarafından örneklendiği gibi) ABD'nin küresel konumunu da güçlendirebilir.
Ancak, örneğin Çin ve Hindistan'daki büyük gelişmekte olan ülkelerde inovasyonun sürekli teşvik edilmesi ve yakalama teknolojisi büyümesinin faydalarının yanı sıra, daha fazla küreselleşme ve dijitalleşmenin uluslararası düzenin kademeli olarak “modernleşmesine” yol açması da mümkündür. Batı. Sadece ülkelerin bu güçlerin geleneksel güçlerle rekabet etmekte başarılı olup olmayacağını söyleyecektir.
Bununla birlikte, Birleşik Devletler (ve bir dereceye kadar Batı Avrupa) rekabet avantajlarını korumayı başarabilse bile, II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden ve özellikle de SSCB'nin çöküşünden sonra sahip oldukları küresel jeopolitik kontrolü sürdürmeleri muhtemel değildir. Onları dünyanın tek süper gücünde. ABD'nin askeri, politik, ekonomik, teknolojik ve kültürel alanlarda hâkimiyetinin devam etmesine rağmen, küresel hegemonyasının zaten zayıflamaya başladığı görülüyor.
Gerçekte, Amerika’nın küresel jeopolitik üstünlüğü uzun sürmedi. ABD, zayıf fakat yorulmayan rakiplere karşı kazanılamayan bir dizi savaşın neden olduğu aşırı gerileme nedeniyle, iç sorunlarla uğraşmak zorunda kaldı. Onların bıraktığı iktidar boşluğu bölgesel krizlerin gelişmesine neden oldu (en dikkat çekenleri Orta Doğu, Ukrayna, Güney Çin ve Doğu Çin denizlerinde) ve genel istikrarsızlık ve düzensizlik durumuna kaymaya neden oldu.
Şimdi sorun şu ki Pax Americana'nın ("Amerikan dünyası") yerini alacak olan şey. Bir olasılık, Sanayi Devrimi'nden önce var olan ademi merkeziyetçi düzene geri dönmektir. O günlerde, Çin ve Hindistan dünyanın en büyük ekonomileriydi - bu yüzyılda kendileri için bu statüye kavuşacaklar. Bu gerçekleştiğinde, 19. yüzyıl Avrupa güç dengesi sistemine benzeyen bir tür "pentarşi" yaratarak geleneksel güçlere - ABD ve Avrupa ile Rusya'ya - katılabilecekler.
Ancak bu ülkelerin çoğunun küresel liderlerin rolünü üstlenebilme yetenekleri hakkında ciddi şüpheler var. Avrupa Birliği benzeri görülmemiş zorluklar ve krizler yaşıyor, geleceği tahmin etmek imkansız. Rusya’nın geleceği daha da belirsiz: Bu ülke, toplumun ve ekonominin bozulmasının üstesinden gelmekten bahsetmek yerine, kayıp imparatorluğun hayalet acılarından kurtulamadı. Hindistan uluslararası ilişkilerde önemli bir rol oynama potansiyeline sahip, ancak bu görevle başa çıkabilecek kadar istikrarlı ve müreffeh bir ülke haline gelmeden çok önce gitmesi gerekiyor.
Sonuç olarak, sadece ABD ve Çin var. Pek çoğu, Çin'in SSCB'nin Amerika'nın ana rakibi olarak yerini alacağı yeni bir iki kutuplu dünya düzeninin (hatta yeni bir Soğuk Savaşın başlangıcını) ortaya çıktığını öngördü. Ancak bu aynı zamanda olası görünmüyor, ancak bugünün birbirine bağlı dünyasında ABD ve Çin, çatışmaların ve rekabetin ortak çıkarlarını gölgelemesine izin veremezse.
Şimdi Çin, ABD’yi ulusal borçlarını alarak ve bir anlamda küresel prestijlerini sübvanse ederek finanse ediyor. Aynı zamanda, Çin’in kendisi Amerikan pazarlarına girmeden hızlı bir ekonomik büyüme ve modernleşme elde edemedi. Basitçe söylemek gerekirse, Amerika Birleşik Devletleri ve Çin birbirine bağımlı. Yeni bir dünya gücü ortaya çıktığında kaçınılmaz olarak ortaya çıkan riskleri azaltmak uzun bir yol alacaktır.
Bu gibi durumlarda, yeni dünya düzeninin Soğuk Savaş döneminin iki kutuplu düzenine benzemesi muhtemel görünüyor - ama sadece ilk bakışta. Gerçekte, ortak çıkarlar uğruna etkileşim ve karşılıklı tavizler ile karakterize edilecektir.
G7 ölmekte olan bir emirdir. Büyük İki Zirveye hazırlanmanın zamanı geldi.