Amerika birleşik devletleri tarafından kullanılan nükleer bir füze. 1959 - 1961 yılları arasında Northrop Şirketi abd ordusu için üretti. sm 62 snark 50bin fit kadar yüksekten saatte 1000 km hızla hedefine yol alabiliyordu. uzunluğu 21 metre civarındadır. kanat uzunluğu 12.88 metredir. Motor olarak Pratt & Whitney J57 jet motoru; ve iki adet Aerojet katı yakıtlı roket güçlendiricisi J57 turbojet: 47.000 Newton (10.500 lbf) itme; güçlendirici roketler: 580.000 Newton (130.000 lbf) itme kullanılmaktaydı.
W39 termonükleer savaş başlığı taşıyan snark kıtalar arası savaşa olanak sağlayan bir çağ başlattığı için dönemin en önemliseyir füzelerindendi.
Proje üzerindeki çalışmalar Başlangıçta 1946'da başlayan iki füze tasarlanmış-bir ses altı tasarımı (MX775A vardı Snark ) ve bir süpersonik tasarımı ( MX775B Boojum ) (aynı şiirde Gönderen:. "Snark oldu bir Boojum, görüyor". Bütçe azaltımları projeyi ilk yılında tehdit etti, ancak Hava Kuvvetleri Genel Carl Spaatz ve sanayici Jack Northrop'un müdahalesi projeyi kurtardı. Buna rağmen, Kongre tarafından finansedüşüktü ve bu program teknik özelliklerde yapılan değişikliklerle engellendi. 1953 yılında planlanan en erken bitiş tarihi, halen geliştirilmekte olan tasarımla geçmiştir ve Stratejik Hava Komutanlığı giderek daha az destekleyici hale geliyordu. 1955'te Başkan Dwight D. Eisenhower , önceliğin ICBM'lere ve bunlarla ilişkili güdümlü füze programlarına atanmasını emretti .
Snark'ın gelişimi ile ilgili ciddi zorluklara ve Savunma Bakanlığı'ndan buna yönelik çekincelerine rağmen, mühendislik çalışmaları devam etti.
1957'de, Snark'ın testleri , 31 kilometrelik bir olasılıkla muhtemel bir dairesel hata gösterdi (CEP); 20 mil (17 nmi). 1958'de Snark tarafından kullanılan göksel navigasyon sistemi, hedefinden 7,4 kilometre (4 nmi) düşmüş görünen en doğru testine izin verdi. Ancak, bu belirgin başarısızlık, en azından kısmen, Yükseliş Adası'nın konumunu Snark tarafından kullanılanlardan daha az doğru olan konum tespitlerine dayanarak belirlemek için kullanılan İngiliz navigasyon haritalarından kaynaklanmıştır . Füze, haritayı geliştirirken daha doğru navigasyon yöntemleri kullanılmışsa Yükseliş Adası'nın bulunduğu yere indi. [5]Bununla birlikte, azalmış CEP ile bile, tasarım hedefe ulaşmadan binlerce kilometre önce mekanik arızalara maruz kalan testlerin büyük çoğunluğu ile güvenilmezdi. İşletme yüksekliğinin 46.000 ila 17.000 metreye (150.000 ila 55.000 fit) düşmesi ve Snark'ın karşı önlemleri tespit edip kaçınma manevraları gerçekleştirememesi gibi diğer faktörler de şüpheli bir stratejik caydırıcı yaptı.