Bastırılmış duygularda kalmıştık dün ve
devamla…
Ne zaman doğal olursan bunun anlamı önceden
planlanmış bir fikre göre hareket etmiyorsun demektir.
Aslında bir şey yapmak için hazır değildin;
eylem bir yanıt olarak kendiliğinden ortaya çıkmıştır.
Şu birkaç kelimeyi anlamak durumundasın.
İlki, yani birincisi Tepki ve Yanıt
arasındaki ayrımdır.
Tepki, diğer kimse tarafından kontrol edilir.
O sana hakaret eder: Sen öfkelenirsin ve o
zaman sen öfkeyle harekete geçersin. Bu tepkidir.
Burada sen bağımsız bir insan değilsin.
Herhangi birisi seni şu yöne ya da bu yöne
çekebilir. Sen kolaylıkla etkilenebilirsin, kısacası sen duygusal olarak
şantaja maruz kalabilirsin.
Bunu daha da açacak olursak Tepki Duygusal
bir Şantajdır.
Sen öfkeli değildin ama Adam veya kadın sana
hakaret etti ve onun hakareti öfkeyi yarattı; artık senin eylemin öfkeden
kaynaklanır.
Yanıt ise Özgürlükten gelir. O diğer kişiye
bağlı değildir.
Diğer kişi sana hakaret edebilir. Fakat sen
kızmazsın;tam tersine bu olay üzerine derin düşüncelere dalarsın.
Niçin o sana hakaret ediyor?
Belki de o haklıdır. O zaman ona kızmaktansa
şükran duymalısın. Belki de o haksızdır. Şayet haksızsa onun yanlışı için niye
kendi kalbini öfkeyle yakıp kavurasın
Şunu bil ki duygular senin tam bir birey
haline gelmene yardım etmeyecek.
Onlar sana sağlam bir ruh vermeyecek.
Sen tıpkı ölü bir ağaç dalı gibi niçin
olduğunu bilmeden rüzgârda sağa sola savrulup duracaksın.
Duygular insanı tıpkı bir alkol gibi
körleştirir.
Onların sevgi gibi iyi isimleri olabilir,
onların öfke gibi kötü isimleri olabilir fakat arada bir senin de birisine
öfkelenmen gerekebilir ve öfkelenince de bu eylem seni rahatlatır.
Hindistan’da bazen köpekleri sokaklarda seks
yaparken görebilirsin
ve insanlar onlara taş atarlar.
Şimdi bu zavallıcıklar hiç kimseye bir zarar
vermiyor ve onlar senin de gerçekleştirdiğin biyolojik bir ritüeli
gerçekleştiriyorlar ―sadece onlar evlerin içinde saklanmak zorunda değiller― ve
onlar bunu çok iyi yapıyor.
Onların etrafında taş atan,onları döven bir kalabalık
dolanır…garip bir davranış!
İnsanlar arada bir öfkelenmeye ihtiyaç duyar,
tıpkı arada bir âşık olmaya ihtiyaç duydukları ve arada bir birisinden nefret
etmeye ihtiyaç duydukları gibi.
Yaşa, dans et, ye, iç, uyu ve ve her şeyi
mümkün olduğunca tam yap.
Ve bunu tekrar ve tekrar hatırla.
Ne zaman kendini herhangi bir problem
yaratırken yakalarsan hemen onun dışına sıyrıl.
Bir kez problemin içine girdiğinde o zaman
bir çözüme ihtiyaç olacaktır. Ve bir çözüm bulsan bile, bu çözümün içinden,
yine bin bir tane problem ortaya çıkacaktır.
Bir kez ilk adımı kaçırdığında tuzağa
düşmüşsün demektir.
Ne zaman problemin içine çekildiğini görürsen
kendini yakalamaya çalış. Bunun için koş, zıpla, dans et, ne yaparsan yap
ama o problemin içine girme ve o problemin parçası olma.
Hemen bir şey yap, böylelikle problemi
yaratmakta olan enerji akışkan, eriyik hale geçsin ve kozmosa geri
dönsün.
Şunu da asla unutma Hiç öfkelenmeyen ve
öfkesini sürekli olarak kontrol eden bir kişi çok tehlikelidir.
O kişiye dikkat et, o seni
öldürebilir.
Burada koca yerine kadını da koyabilirsiniz
ve yarın buradan devam edip yazımızı bitireceğiz.
ANLAYANA !!!