Enver abim buyurdular ki;
Mübarekler iki üç arkadaşımıza özel ders veriyorlar, ilim öğretiyorlardı. Yazdırıyorlar, çizdiriyorlar. Hatta bu arkadaşlarımız bir sene tatile gitmediler. Mübarekler, kalın, gitmeyin, buyurdular. O tatilde Arabi öğrendiler. Bu arkadaşlarımızdan biri, arabi ulemasıdır. Hatta onun, kalın ve gayet güzel bir not defteri vardı. Bir yerde baktım, bir ok çıkarmış dışarıya doğru, oraya, o atladığı kelimeyi yazmış. Dedim, bunu niye araya yazmadın? Dedi ki, Mübarekler bunu böyle çıkardıkları için doğrusunu yazmadım. Mübareklere benzesin diye ben de ok çıkardım. Gel de bu arakadaşı sevme şimdi. Mümkün mü?
ali zeki osmanağaoğlu