Okuduklarım – The New York Times
Son zaman içinderda 1960’larda Amerika hakkında çok şey yazdım. ve sivil haklara yönelik tepkiler, modern Cumhuriyetçi Parti’nin silah kontrolü ve kürtaj yasakları konusundaki sert tutumunun önünü açtı. Ancak Demokrat Parti’de bu sismik kaymaya neden olan olaylara bakmak için fazla zaman harcamadım. Bu yüzden bu hafta, dev bir tatil okuma yığını ile telafi ettim:
Eric Schickler’in “Irk Yeniden Düzenlenmesi: Amerikan Liberalizminin Dönüşümü, 1932-1965”, sivil hakların Demokratik olarak ele geçirilmesinin, yaygın olarak inanıldığı gibi 1960’ların yukarıdan aşağıya elit projesi olmadığını gösteriyor. daha ziyade, alt düzey Demokratik seçmenlerin, özellikle kuzey eyaletlerinin sanayi birliklerinin, partiye medeni hakları savunması için baskı yaptığı aşağıdan yukarıya bir baskı kampanyası.
Bunun neden olduğunu anlamak için, siyah Amerikalıların Güney’den kuzey şehirlerine toplu göçü olan Büyük Göç’ü anlamak çok önemlidir. Bir sivil haklar platformunu benimsemek için kitlesel baskı uygulamaya devam ettiler ve sendika hareketi ve Demokrat Parti için önemli bir seçim bölgesi haline geldiler. O dönemi daha iyi anlamak için Isabel Wilkerson’ın Pulitzer Ödüllü Diğer Güneşlerin Isısı: Amerika’nın Büyük Göçünün Destansı Öyküsü’ne dönüyorum.
Tarihsel çerçevemi genişletmek için, Michael Kazin’in Andrew Jackson’dan Joe Biden’a kadar partinin tarihini takip eden ve partinin başarılarının bir analizini içeren, Kazanmak İçin Ne Gerekiyor: Demokrat Parti Tarihi adlı kitabını aldım. kentsel kozmopolitliğin modern çağı.
Retrospektif bir pop kültürü metaforu olarak, bir grup Vietnam Savaşı karşıtı protestocunun davasının 1968’de dramatizasyonu olan Aaron Sorkin’in Chicago 7 Denemesi’ni de izledim. ‘Sarhoş Tarihin’ Ayık Bir Bölümü.” Bir noktada, yıllardır kafamda dolaşan Amerikan liberalizminin kör noktalarını yansıtan Sorkin’in çalışması üzerine bir deneme yazacağım. Bu gün o gün değil.
Bu yaz size neşe getirecek kitaplar
Oakland, California’da bir okuyucu olan Keith Godfrey, Weike Wang’ın Joan is Okay’ı tavsiye ediyor:
Orada yerel kütüphanenin rafındaydı. Emekli bir grafik tasarımcıyım. Kapağı beğendim. Metinle ilgili rastgele bir beklenti yoktur. İçinde hayatın ve ailenin anlamını sorgulayan bir tıp uzmanı hakkında bir hikaye vardı. Kendine ve başkalarına sadakat hakkında parlak bir hikaye.
Auburn, California’da bir okuyucu olan Christina Arrostuto, Thomas Dyja’nın New York, New York, New York: Four Decades of Success, Excess, and Transformation adlı kitabını tavsiye ediyor:
En sevdiğim şehir hakkında daha çok şey bilmeyi umuyordum. Beklemediğim şey, bebek patlaması hayatım boyunca sadece New York’u değil, bir bütün olarak Amerika Birleşik Devletleri’ni süpüren sosyal, politik, ekonomik ve hümanist güçlerin kapsamlı, ancak özlü, tutarlı ve anlayışlı bir açıklamasıydı. Bay Dyja, mevcut tüm sevinçlerimizi ve acılarımızı keskin bir şekilde rahatlatan antropolojik bir mozaik üretti. Satır araları, hem toplumumuzun iyileşmesine yönelik yükseliş eğilimini sürdürmek hem de bu kadar çok acıya neden olan, korkutucu olsa da, rotayı değiştirmek için bir yol haritası görebiliyordum.
ne okuyorsun
Okuduklarınızı bana bildirmek için yazan herkese teşekkürler. Lütfen gönderiler gelmeye devam etsin!
Vahiy ne kadar küçük görünse de, okuduğunuz (veya izlediğiniz veya dinlediğiniz) bir şey hakkında yanıldığınızı fark ettiğinizi duymak istiyorum. Bize ne olduğunu ve fikrinizi nasıl değiştirdiğini anlatın.