Utah'ın Büyük Tuz Gölü'nün kuzey kesiminde, tuzları trepsiz bir manzaraya ve uçsuz bucaksız bir gökyüzüne karşı ışıldayan kristallerle kaplı hale gelebilecek kadar çok tuz çözülüyor.
Suyun tuz konsantrasyonu, doygunluğa yakın bir yerde seyreder ve okyanusların tuzluluğunun ya da tuz içeriğinin yaklaşık 10 katına ulaşır. Bu koşullar, bazı tuz seven organizmalar hariç, çoğu yaşam için kabul edilemez.
Bunlardan en az bir kısmı, suya ve bazen de tuza verdikleri pembe tonla varlıklarını bilinirler. Havuçta bulunanlar gibi karotenoidler de dahil olmak üzere bu tuz severlerin hücrelerinde bulunan pigmentler, gölü ve tuz kabuğuna belirgin bir pembe renk katar.
Salt Lake City'deki Westminster Koleji'nde bulunan Büyük Tuz Enstitüsü'nü yöneten Bonnie Baxter, dünya çapında çok tuzlu su kütlelerinde sıkça rastlanan bir durumdur.
Pigment, bu gölgesiz, yüksek rakımlı bir ortamda başka bir aşırı koşuldan korunma sağlayabilir: ultraviyole ışınlarına maruz kalma, dedi. [Muhteşem Tuz Gölü'nün Çarpıcı Fotoğrafları]
Artık göl
Bir iç deniz, Bonneville Gölü, bir zamanlar Utah eyaletinin büyük bir kısmını kapladı. Bonneville Gölü geri çekildiğinde, Büyük Tuz Gölü olarak bilinen şeyin ardında kalmıştır.
Baxter, OurAmazingPlanet'e, “Onu her zaman küvetin dibindeki su birikintisi olarak görüyorum” dedi.
Çoğu gölün aksine, Büyük Tuz Gölü'nün okyanusa çıkışı yoktur; böylece Bonneville Gölü'nün bıraktığı konsantre tuz ve minerallerin yanı sıra, katkıda bulunan nehirler tarafından taşınan yerlerin hiçbir yeri yoktur.
Büyük Tuz Gölü'ndeki tuzluluk, belki de suyun en önemli sakinlerinin tuzlu su karidesleri olduğu güneye doğru azalır. Bazen akvaryumlarda deniz maymunları olarak yetiştirilirler, onlar da (10 milimetre) 0.4 inç'e kadar büyürler.
Ama kuzeyde, süper tuzlu suların en bol sakinleri daha ilkeldir. Baxter ve diğerleri birkaç mantar, bazı alg ve bakteri buldular, ama çoğunlukla arkeolojik olarak adlandırılan aşırı çevre dostu mikroplar.
Tuz seven mikroplar
Yüksek bir çevre, canlılar üzerinde zor olabilir çünkü tuzluluk, hücreleri su bırakır. Bu kaderden kaçınmak için, göl mikroplarının membranlarında tuz pompaları vardır. Ayrıca suları hücrelerine zorlayarak baskıya karşı koymak için lipitler veya yağlar biriktirirler. Baxter, bu yeteneğin onları potansiyel bir biyoyakıt kaynağı olarak ilginç hale getirdiğini söyledi.
Tuz seven archaea, esnek değilse hiçbir şey değildir. Bazıları yıllardır tuz kristalleri içinde uyuyabilir.
Baxter ve öğrencileri, 10 yıl önce toplanan kristallerden mikropları yeniden canlandırdıktan sonra organizmanın hazırda bekleme yeteneklerini keşfettiler. Baxter, bu tuz kristallerini masasında bir tüpte tutuyordu ve öğrencilerine "tam olarak en korunan ortamı değil" gösteriyordu.
“En sıradışı olanları bulmamız gereken yer burası,” dedi Baxter, mikroplardan. "Tuz kristallerinde kuruyan ve yıllarca takılanlar."
Twitter'da OurAmazingPlanet'i takip edin @OAPlanet. Ayrıca biz de Facebook ve Google+.