Maymun Nasıl Evlendi, Ev Sahibi Oldu
Chuck Palahniuk
Uzun yıllar önce, gözünün açılmasından önceki bir dünyada, Maymun,
çalımından geçilmez tavırlarla ormanda ilerliyordu. Fazlaca çaba ve
özverinin ardından, uzun yıllar süren öğrenimini tamamlamıştı. Kuzguna,
Nasılım ama! İletişimde lisansımı da tamamladım! diyerek övündü. Kır
Kurduna, Bir sürü önemli staj yaptım diyerek böbürlendi. Utanç ve
yenilgi ziyafeti çekmeye henüz başlamadığı bir dünyada, Maymun,
Llewellyn Gıda Malzemeleri Pazarlama Şirketinin İnsan Kaynakları
departmanında özgeçmişiyle havasını atmıştı.
Maymun, İnsan Kaynaklarındaki irtibat kişisi olan
Hamster ile yüz yüze görüşme talep etti ve özgeçmişini cesaretle ortaya
koyarak, Kendimi kanıtlamama izin verin. Bana o fırsatı tanıyın diye
teklifte bulundu.
Derken Maymun kendini katlanır masanın arkasında
dikilirken buldu. Marketlerde ya da süpermarketlerde Maymun, müşterilere
üzerlerine kürdan geçirilmiş sosislerden ikram ediyordu. Maymun, minik
karton kaplarda küçük parçalar halinde elmalı turtalar ya da kağıt
mendülerde bir ısırıklık tofular ikram ediyordu. Maymun, parfüm
püskürtüp, kendi narin boynunu Sığıra koklatıyordu ve Sığır satın
alıyordu da alıyordu. Allah vergisi cazibesiyle Maymun, Geyike,
Pantere ya da Kartala, kime gülümsese beriki de ona gülümseyerek
karşılık veriyor ve Maymun hangi ürünün pazarlanmasıyla uğraşıyorsa, o
üründen satın almaya bakıyordu. Sigara içmeyen Porsuka sigara sattı. Et
yemeyen Koça pastırma sattı. Maymun öyle zekiydi ki elleri olmayan
Yılana el kremi sattı!
Llewellyn Gıdadan Hamster ona, Vegasta bir açık
kadro var dediğinde Vegas, zaferler zincirinin ilk halkası oldu. Şu an
için Maymun, takımın bir parçasıydı ve kendisinin iyi bir takım oyuncusu
olduğunu kanıtlamıştı. Ve Hamster kendisine Philadelphiaya, İkiz
Şehirlere, San Franciscoya taşınmasını teklif ettiğinde, Maymun, yeni
sandviç sosunun satışını yapmaya ve yeni sporcu içeceklerini allayıp
pullamaya hep çok istekli olmuştu. Ve kendini çok başarılı bulmayan
Maymun, yeniden İnsan Kaynaklarından Hamsterın karşısına çıkıp ona
öneride bulundu: Beni hep savundun Hamster ve ben de Llewellyn Gıdaya
hizmet sundum. Beni daha fazlasıyla sına.
Hamster da, Zorlu bir görev mi istiyorsun? diye
yanıtladı. İyi iş yapmayan bir peynirimiz var dedi.
Ve Maymun öyle kendini beğenmişti ki, Problemli
peynirinizi verin bana diye teklifte bulundu. Söz konusu ürüne bir göz
bile atmadan Maymun, had safhada rekabet dolu olan yarı ithal katı süt
mamulleri pazarında aylık minimum yüzde 14 satış payı yakalayacağı
vaadinde bulundu. Ve bunun da ötesinde Maymun, bu yeni peynirin pazar
konumlandırmasını, yaklaşmakta olan tatil sezonunun öncesinde yapacağı,
başarının en az yedi hafta boyunca süreceği vaadinde de bulundu.
Karşılığında, Hamster, Llewellyn Gıdanın Maymunu Kuzeybatı Bölge
Şefliği pozisyonu ile ödüllendireceğini garanti etti; böylece Maymun
Seattlea yerleşip kendine daire alabilir, bir eş bulabilir ve
kariyerini dengeleyecek bir aile kurabilirdi. En önemlisi de, bir daha
asla aptal Sığının tekine boynunu koklatmak zorunda kalmazdı. Ya da
Safeway Marketlerinde, kurabiyelerini silip süpürmek için daireler çizip
duran Çakala işveyle gülümsemek zorunda kalmazdı.
O zamanlar, henüz başarısızlığı tatmadığı
zamanlarda Maymun, bu defa Orlandodaki bir süpermarkette, bir başka
katlanır masanın arkasında dikiliyordu. Maymun, her bir sivri çubuğun
ufak küp küp parlak beyaz bir şeylere saplandığı, ahşap çivilerden
battal boy bir yatak gibi görünen bir kürdan ormanının tepesinden
gülümsedi. Maymun bıkmadan usanmadan gülümsedi ve Bozayının dikkatini
çekti. Bununla, Maymun kendi kendine, Belde beni Seattle! demiş
oluyordu. Fakat Bozayı, koridoru geçtikten sonra durdu. Havayı koklayıp,
önce bir dizini, sonra diğerini havaya kaldırıp, ayak izlerini görmek
için tabanlarına baktı. Sonra, çaldırmadan başını eğip koltukaltlarını
kokladı. Ancak ondan sonra Bozayının bakışları Maymuna geri döndü;
fakat gülümsemesi silinmişti ve daha fazla yakma gelmeye cesaret
edemiyordu. Dudakları tiksintiyle kıvrıldı ve Bozayı hemen olay
mahallini terk etti. Maymun, gülümseme kozunu kullanarak bu defa Kurtu
ağma düşürmeye çalıştı fakat Kurt, fazla yaklaşınca burun delikleri alev
aldı. Gözleri korkudan kocaman açılmış halde oradan hızla uzaklaştı.
Keza Kartal da Maymunun cazibesine kapılmış görünüyordu; fakat yakma
doğru inişe geçtikten sonra, boğuk bir viyaklama eştiğinde altın rengi
kanatlarını süpermarketin göğüne doğru hızla çırparak uzaklaştı.
Maymun başta anlamamıştı, belki de burnu parfüm ve
sigara satmaktan körelmişti, fakat peynirin iğrenç bir kokusu vardı.
Dışkı ve yanık saç gibi kokuyordu ve üzerinde belirgin biçimde pis
kokulu ufak yağ damlaları vardı. Peynirin leş gibi kokusuna bakılırsa,
kim onun bozuk olmadığını iddia edebilir diye düşündü Maymun. Buram
buram yaydığı bu kokuyla peynir, tifo bakterileriyle dolu olabilirdi. Bu
teorisini test etmek adına Maymun, Domuzu ayartabilmek için gülümsedi;
fakat Domuz bile onun kokuşmuş mallarını ağzına sürmedi. Gülümsemesi
yüzünde donup kalan Maymun, Gorilin dikkatini çekti. Güvenli bir
mesafede duran Görü, süpermarketin müdürü olduğundan, parlak kırmızı
renkte bir yelek giyiyordu. Kollarım geniş göğsünde kavuşturup muazzam
büyüklükteki başını iki yana sallayarak, Bu peyniri ağzına sürmek için
kafadan kontak olmak gerekir dedi.
O gece Maymun, Orlandodaki motel odasından
Hamstera telefon etti ve Benim peynir zehir olsa gerek dedi.
Hamster telefonda, Sakin ol, peynirinde bir sorun
yok dedi.
Maymun, Kokusunda bir sorun var diye diretti.
Hamster, Sana güveniyoruz dedi. Bu peynire
piyasada bir talep oluşturabilecek biri varsa, o da sensin. Hamster,
Llewellyn Gıdanın bu peynirin ülke genelinde tanıtılmasına acayip düşük
bir meblağa anlaşma yaptığını, bunun ünite başına 12 sente tekabül
ettiğini açıkladı. Hamster, Maymunun ezeli rakibi Kır Kurdunun
Raleigh-Durhamda aynı peynirin lansmanını yaptığını ve ürünün satışına
ilişkin olumsuz bir bildirimde bulunmadığını ağzından kaçırıverdi.
Telefonun diğer ucunda Hamster sinirli bir biçimde soluğunu verdi ve
belki de Kır Kurdunun daha iyi bir Kuzeybatı Bölge Şefi olabileceğini
söyledi. Belki de Kır Kurdunun Seattleı daha çok istediğini.
Telefonu kapattıktan sonra Maymun kendi kendine,
Bu terfiyi Kır Kurduna kaptırmayacağım dedi. Kendi kendine, Hamster
yalan söylüyor. Kır Kurdu, daha Sincapa fındık satamaz dedi. Yine de
gece boyu Maymun uyku tutmadan yatağına uzanıp, Tavşanla Vizonun
düzüşme seslerini dinleyerek, İletişim okumuş olmasına rağmen, cam tavan
engeline takılıp kariyerinin kalanını kendini Sığına koklatarak
geçirmek zorunda kalabileceği düşüncesiyle gerildi. İçini rahatlatmak
için anne babasını arama isteği duydu fakat kendi kendine, Sen artık
bir yetişkinsin Maymun. Sorunların bir tek seni alakadar ediyor dedi.
Telefon etmek yerine, motelin duvarından duyulan böğürme ve kızışma
seslerini dinleyerek ve The Wapshot Chronicle okur gibi yaparak
yatağında oturdu. Orlandoda güneş doğunca Maymun, onu asla kimsenin
sevmeyeceği endişesiyle, giyinip makyajını yaptı. Asla gerçek bir yuvası
olmayacaktı.
Sonraki gün Maymun, bir kürdan ormanının ardında,
gidişatı değiştirecek o hayvanı beklemeye başladı. Maymun, Baykuşa ışıl
ışıl bir gülümsemeyle baktı; süpermarketin diğer ucuna, Keseli Sıçana,
Morsa ve Pumaya seslendi: Gelin de peynirimden tadın! Sığır büyütme
hormonu ya da suni muhteva bulundurmayan serbest gezen hayvanlardan elde
edilen organik sütle İsviçrede üretildi. Yine de, Maymunun her bir
lafı umut içinde söylenmiş bir yalandı. Peynir hakkında bir şey bildiği
yoktu. Tadına dair bile bir fikri yoktu. Bu berbat peyniri ağzına
yaklaştırmak için bile kaçığın biri olmak gerekirdi.
O gece motel odasındayken Maymun, emir komuta
zincirinin dışına çıktı. Ulusal Faaliyetler Yöneticisi olan ve
Hamsterın dört kademe üstünde bulunan Bizona telefon etti. Bu da
yetmezmiş gibi Maymun, Bizonu şahsi telefonundan aradı. Kendisini ona
tanıttı fakat Bizon, Normalde bana mı rapor veriyorsun? demekle
yetindi.
Maymun ona, gezici haldeki ürün tanıtım ekibinin
bir parçası olduğunu ve görevinin bir deneme peynirini Florida pazarına
sokmak olduğunu açıkladı: Orlando bölgesinde satış yapmaktaydı fakat
peynirin bozuk olduğunu düşünüyordu. Maymun Bizona efendim diyordu:
Bu, asla kimseye dememeye ant içtiği bir şeydi; hatta kendi babasına
bile.
Bozuk mu? diye sordu Bizon. Chicagoda öğlenin
erken vakitleriydi fakat Bizonun sesinde kelimeleri geveler bir hava
vardı. Maymun, bir sıvının dökülme ve içilme sesini duydu; sanki biri
cin şişesini kafaya dikmiş gibi. Takırdayan hapların sesini
duyabiliyordu. Bizonun sesi gümbürdeyip yankılandı; sanki mağara tarzı
bir evi varmış gibi ve Maymun onu, altın, tavanında freskleri ve
mermerden bir zemini olan koca bir hole koyulmuş altın kaplı bir
telefonda konuşurken hayal etti.
Efendim dedi Maymun ve yüzünü buruşturdu: Fare
bile ona elini sürmedi.
Bizon, Bu durumu Hamsterla görüştün mü? diye
sordu.
Bizim Maymun, Efendim, birinin çocuğu bu peynirden
yiyip zehirlenecek ve hakkımda, taksirle ölüme sebebiyet verme
suçlamaları olacak dedi. Doğrusunu isterseniz, Kokarca bile peynirin
berbat koktuğunu söyledi.
Bizon cevaben, hayatın güllük gülistanlık
olmadığını söyledi. Telefonun diğer ucundan, dayanıklılık hakkında bir
şey zırvaladı. Sesi bir kızgın bir ağlamaklı, fakat her daim kafası
kıyak geliyordu. Alakasız bir biçimde, Ne o? Bu işin götüne kaçmasından
mı korkuyorsun? diye sordu.
Haliyle üçüncü günde de Maymun masasına, bir
mızrağı ya da sivriltilmiş dikenlerden bir çiti andıran, kürdanlardan
oluşan tahta perdesinin arkasına geçti. Bu bariyerin ötesinden diğer
hayvanlar, Panter ve Kirpi, küçümseme ya da derin bir acıma dolu
yüzlerle ona baktılar. Peynirden yayılan görünmez bir koku bulutu
herkesi belli bir mesafede tutuyordu ve hepsinin memnuniyetsiz
bakışlarının merkezinde olan Maymun, bu yeni, harikulade ürünü deneyecek
cesarette birisinin olması için yalvarmaya ve dil dökmeye başladı.
Maymun, onların korkak olduklarını söyleyerek veryansın etti. Onlara
meydan okudu. Peyniri deneyip de beğenmezlerse ödediklerinin iki katının
geri ödenme garantisiyle rüşvet vermeyi denedi. Tatlı bir dille ikna
etmeyi deneyerek, Kim uçsuz bucaksız hazları keşfe çıkmak için sıranın
başına geçmek ister? dedi.
Güvenli bir mesafede kalarak Kuzgun, Ondan bir
lokma almak için intihar eğiliminin olması gerek! dedi. Diğer hayvanlar
başlarıyla onaylayıp kıs kıs güldüler. Goril seyrediyordu; sabırsız bir
biçimde ayak parmaklarını yere hafifçe vurup, ellerinin parmaklarını
büküp devasa eklemlerini çıtlatarak, Maymunu tutup yol kenarına atma
hazırlığına girişmişti.
Hanımefendi, malın o kadar iyiyse niye sen ondan
yemiyorsun? diye meydan okudu Dağ Gelinciği.
Maymun, masayı kaplayan ufak küpler halindeki beyaz
zehre baktı. Kendi kendine, Herkes bu rezil kokunun benden geldiğini
düşünüyor diye düşündü. Kibri uçup gitmişti. Maymun iki gündür
uyumuyordu ve gururu yok olup gitmişti. Kendi kendine, Herkesin hor
gören ya da acıyan bakışları üzerimde, burada bir dakika daha
dikilmektense ölmeyi yeğlerim dedi. Korkunç acılar çekerek Orlandodaki
bu süpermarketin beton zemininde öldüğünü hayal etti. İhmal sonucu ölüme
sebebiyet verme suçlamalarını ve ebeveynlerinin Llewellyn Gıdaya karşı
hukuk tarihinde dönüm noktası olabilecek bir kamu davası kazandığını
hayal etti. Maymun, parmaklarının arasına bir kürdan alıp onu
kalabalıkla kendisi arasında tuttu. Küp biçimindeki peyniri, bir meşale
gibi havaya kaldırdı. Kendi cenazesini hayal etti ve tam bu parmakların
soğuk göğsünde kıvrılmış olduğu bir tabutun içinde kendisini ölü biçimde
gördü. Maymun, mezar taşma adının ve o günün tarihinin kazınmış olduğunu
gördü. Bu peynir, ölüm nasıl kokuyorsa öyle kokuyordu. Yakında kendisi
de nasıl kokacaksa öyle kokuyordu.
Peyniri yukarı kaldırıp, Bana o fırsatı ver dedi.
Beni daha da sına.
Kalabalık, afallamış halde izliyordu. Şaşkınlıktan
ağızları bir karış açık halde. Hindi sessizce ağlıyordu.
Maymun gözlerini kapayıp peyniri ağzına götürdü.
Dudakları peyniri kürdandan çekip aldı ve Maymun onu çiğnemeye başladı.
Gözleri hala kapalı haldeyken, Gorilin panikten tizleşen sesiyle, Biri
ambulans çağırsın! diye bağırdığını duydu.
Maymun, peyniri yedi fakat ölmedi. Onu yedi de
yedi. Onu asla yutmak istemiyordu; yalnızca çiğnemek, onu dişlerinin
arasında sonsuza dek ezerek tadını çıkarmak istiyordu. Sonsuza dek
yaşamak istiyordu ki bir daha asla başka bir şey yemesin. Peynir onu
öldürmekten beter etmişti: tadı inanılmazdı. Dünyanın en kötü kokusuna
sahip olan şey en lezzetli şey çıkmıştı ve Maymun onu yuttuktan sonra
bile, tadını son zerresine kadar alabilmek için tahta kürdanı emdi.
Peynir onun içindeydi; onun bir parçası olmuştu ve o buna bayılmıştı.
Gülümseyerek gözlerini açtığında herkesi,
yüzlerinde dehşet ifadesiyle kendisine bakar vaziyette buldu. Onu kendi
dışkısını yerken yakalamışlarcasına gözleri yuvalarından uğramıştı.
Önceden onlara ne kadar tiksinti verici görünüyorduysa şimdi ondan bile
tiksindirici geliyordu fakat bu Maymunun umurunda değildi. Diğer
hayvanlar onu izlerken bir küp peyniri daha yedi ve bir diğerini daha.
Karnı ağrıyana dek bu ihtişamlı tat ve kokuyla dolmak istiyordu.
O gece motel odasında telefonu çaldı. Arayan
Hamsterdı. Hamster, Bizonu diğer hatta bağlamamı bekle dedi. Maymun
bekledi; birkaç tuşlama sesinden sonra bir ses, Ben Bizon dedi.
Bizon, Hukuk departmanının tavsiyesi üzerine
peyniri piyasadan çekiyoruz dedi. Hukuki yükümlülüklerimizi riske
atamayız.
Maymun, işinin ipin ucunda olduğunu biliyordu.
Kendi kendine, sessiz kalıp olayları akışına bırakmasını söyledi; fakat
bunun yerine, Durun dedi.
Hamster, Kimse seni suçlamıyor dedi.
Maymun, Ben hatalıydım dedi. Beni kovabilirsiniz
fakat o peynir leziz dedi. Lütfen dedi. Efendim dedi.
Bizon, sesinde bir umursamazlıkla, Bu mesele artık
bizden çıktı dedi. Telefonun diğer ucundan, Yarın elindeki numune
stoğundan kurtul dedi.
Kır Kurduna sorun diye yalvardı Maymun. Kır
Kurdu ondan satıyor.
Kır Kurdu Seattleda dedi Bizon. Onu Kuzeybatı
Bölge Şefi pozisyonuna terfi ettirdik.
Yalanı ortaya çıkan Hamster, Ekip adına bunu
hallet prenses. Yoksa kovulursun dedi.
Bunca zaman boyunca parfüm, pastırma ve el kremi
sattıktan sonra Maymunun en sonunda gerçekten inandığı bir ürünü
olmuştu. Şimdiye dek hep, Maymun dünyanın onu sevmesini istemişti;
şimdiyse, bir peynirin yanında ikinci plana atılmaya gönüllüydü. Diğer
hayvanların ona nasıl açık bir tiksintiyle baktıkları umurunda değildi;
bir tek kişinin peynirin tadına bakıp onun inancını teyit etmesine dair
ufacık bir ihtimal için milyonlarca hayvanın gözünde kendini tamamen
itibarsızlaştırabilirdi. Bu gerçekleşse, o cesur hayvan da peynire
bayılırdı, Maymun da bundan böyle dünya üzerinde yalnız olmazdı. Bu
peynirin görkemi uğruna haysiyetini ayaklar altına alabilirdi.
İguanadan gelen bir mesaja göre, toptancı
deposunun tamamı bir tasfiye memuruna açık arttırmayla satılmıştı bile.
Sonraki gün, Maymun, Cleveland uçağını kasten kaçırdı. Satış noktasında
satış yapmaya çalışırken Maymun hep, Brooks Brothers marka pembe renkli
bir tişört giyer, iki düğmeli tişörtün yalnızca üst düğmesini açık
bırakırdı. Pembe; çıtı pıtı, sportif ve tiki anlamlarına gelirdi ve
Maymun hiçbir zaman yakasını yukarı kaldırmazdı. Buna karşın, bugün varı
yoğu tehlikede olduğundan ağır toplarını ortaya çıkarmıştı: incecik
askılı ve açıktaki göbeğinin çok üstünde dalgalanan bir kombinezon.
Göğüslerini, destekli bir sutyenin içinde sıkıştırdı. Maymun, bu
peynirin anlaşılabilmesini sağlamak adına, bir tapınak fahişesini
oynayıp, kendisini, Llewellyn Gıdanın o ana dek cesaret edebildiğinden
de fena şekilde pazarlayabilirdi. Göz göre göre masasını, kürdanlarını
ve ağız sulandıran, ruha işleyen beyaz küpten nirvanaları alıp, Orlando
süpermarketine gitti. Numunelerin sunağının ardında, Maymun artık
bağnazın biriydi. Bir fanatikti. Kalabalık markette önüne gelene sayıp
söven ve nutuk çeken bir evanjelikti. Onların gözünde o, kafadan
kontakto peyniri yiyen biri her şeyi yapabilirdi ve bu, görünüşe göre
ona o an için koruma sağlıyordu. Bir şekilde tutkusunun onlara
anlatılıp, diğer hayvanlarca anlaşılması yeterli olacaktı.
Burada memnuniyet çantada keklik dedi Maymun.
Mutlak saadet bedavaya sizin olabilir! Ördek ile Öküzün onun ensesine
yapışmasına, onu yakalayıp olduğu gibi dışarı atmalarına engel olan tek
şey peynirin kokuşuydu; fakat Bozayı birleştirdiği ellerinin arasından
ona bağırarak açık saçık laflar ediyordu, Papağan da onu canını acıtan
bozuk para yağmuruna tutmuştu.
Kimse Maymunun yanında yer almamıştı. Tek silahı
olan inancıyla, bir başına kalmıştı.
Maymun hala bir takım oyuncusuydu fakat kendi
takımındaki tek oyuncu.
Kaos patlayıverdi. Hayvan sürüsü, masasına
seğirtti, masayı alabora etti ve numuneler pis zemine yuvarlandı. Dün
kendisini gözünde ölü olarak canlandırdığı tozlu betonun üzerinde kutsal
peynirlerin üzerlerine basılıyordu. Kendi hayatından çok sevdiği bu
peynir, Ren Geyiğinin toynaklarının altına almıyor ve Kaplanın
pençelerinin altına bulaşıyordu. Koca bir el Maymunun kollarının
etrafına kapanmış, onu kapıya doğru çekiştiriyordu. Llewellyn Gıda
kariyerinin kalan kısmına doğru onu sürükleyen bu kişi Gorildi:
geceleri uyuyabileceği yere. Gün boyu uyurgezerlik edeceği yere. Asla
tam olarak uyanık olması gerekmeyen bir geleceğe.
Geriye kalan tek dilim, Maymunun elindeki kürdana
geçirilmiş olan peynirdi. O onun kılıcı ve kutsal kasesiydi; Maymun onu
Gorilin gözlerine soktu. Kürdanı Gorilin ağzının ta gerisine kadar
sapladı, Goril tıkandı ve öğürüp peyniri ağzından tükürdü fakat Maymun
ıslak beyaz dilimi düştüğü gibi yakaladı. Yapış yapış peyniri özenle
avucunun içine alıp Gorilin dudaklarının arasına yapıştırıverdi.
Onların her ikisini de havaya kaldırıp çıkışa doğru taşıyan izdihamda,
Maymun ellerini Gorilin ağzına bastırarak öyle tuttu, ağzındakini
çiğneyip yutana kadar Gorilin gözlerinin içine baktı. Ta ki Gorilin
mücadele halindeki devasa kolları, idrakle yumuşayıp gevşeyene kadar.