Traverten ve kireç taşı arasındaki farklılıklardan çok daha fazla jeolojik benzerlik vardır. Her ikisi de bitkilerin, hayvanların, deniz kabuklarının, kumun ve çamurun deniz yataklarına yerleşmesiyle oluşur. Milyonlarca yıl geçtikçe bu tortu oturmaya devam eder ve ilave yerleşimlerin ağırlığı kireçtaşı ve travertenin sıkışmasına ve sertleşmesine neden olur. Bu işlem, her iki taşta da sıklıkla bulunan fosilleri oluşturur. Bu aşamada, sıcak kaynaklardan gelen karbondioksit yönünden zengin sıcak su, kireçtaşından süzülür ve geride kalan kalıntılar, delikler veya boşluklar bırakan taşların bir kısmını çözerse, traverten oluşur. Su yeniden ortaya çıktıkça, ani basınç düşüşü ve sıcaklıktaki değişim, suyun karbondioksit gazı salmasına neden olur. Kalsiyum karbonat veya kireçtaşı daha sonra traverten olarak yeniden kristalleşir.
İmalat sırasında, traverten karo kapanımları bir epoksi reçine ile doldurulabilir ve honlanabilir. Bu noktada bitmiş traverten ürününü kireçtaşından ayırt etmek zor olabilir. Çoğu durumda epoksi reçine, taştan çok daha sert ve daha dayanıklıdır. Dolgulu ve honlanmış traverten ürünlerinde sıkça görülen bir endişe, dolgunun dışarı çıkmasıdır. Deneyimlerimiz bunun doğru olmadığını gösterdi. Aksine, imalattan sonra inklüzyonlar not edildiğinde, şüpheli sebep, o noktada her zaman bir inklüzyonun var olması ve onu ince bir traverten taş tabakasının kaplamış olması, dolayısıyla epoksi ile dolmasını engellemesidir. Ürünün kullanımı sırasında ve normal aşınma ve yıpranma ile, bu ince tabaka, kapsama ilk kez açığa çıkarak aşınır veya kırılır ve açılır. Bunu anlamanın kolay bir yolu, traverten karoyu bir İsviçre peyniri parçası olarak düşünmektir. Biri peynirin içinden geçerken, yeni delikler ortaya çıkar. Bunun onarımı, epoksi reçine rengini eşleştirmek imkansız olduğundan ve harç tekniğinin bir ev sahibinin kendisi için yapması çok kolay olduğu için, yeni katkıyı ilk sertleştirme işlemi sırasında kullanılan aynı renk harcı ile doldurmaktır.
Mermer, tortul taş (kireçtaşı veya traverten) uzun süre ısıya ve basınca maruz kaldığında oluşur. Taş bir başkalaşım geçirir, yeniden kristalleşir ve daha yoğun ve daha sert hale gelir. Yeniden kristalleşme, mermerin imalat sırasında güzel ve güzel bir cila kaplamasına izin verir.
İyi cila alan bir diğer taş ise Granittir. Teknik olarak granit, esas olarak kuvars ve feldispatlardan oluşan kaba taneli bir magmatik kayadır, hatta doku ve renktir. Kuvars ve feldispatlar, bir “parlaklık” veya cilayı kabul etmesine izin veren şeydir. Aynı zamanda az miktarda mika ve diğer küçük aksesuar mineralleri de içerebilir. Yaygın kanı, granitin basınç altında erimiş kayadan (magma adı verilir) katılaştığıdır. Bazı granitlerin çevreleyen duvarlarla minimum temas göstermesi nedeniyle, bilim adamları granitin magmatik mi yoksa metamorfik bir süreçle mi oluştuğunu tartışıyorlar. Granit, eski çağlardan beri yapı malzemesi olarak kullanılmış ve yeryüzündeki en eski kayalardan biri olduğu bilinmektedir.
Taşların kökeni ne olursa olsun, traverten, kireçtaşı, mermer ve granit, her taşın gücünü ve sınırlarını anlarsa iyi performans gösterir. Bazı uygulamalarda, dolgusuz bir travertenden gelen kalıntılar, ek sürtünme oluşturmaya yardımcı olmak için iyi iş görebilir, ancak aşırı donma / çözülme koşullarının olduğu çok soğuk iklimler için uygun olmayabilir. Cilalı mermerin kayganlığı endişe verici olduğunda, honlanmış bir kireçtaşı çağdaş bir yaşam alanının güzelliğini artırabilir. Herhangi bir uygulama için uygun taşı seçmenin anahtarı, her taşın gücünü ve sınırlamalarını anlayan çok saygın bir bayi ile çalışmak ve taşın kalifiye ve tescilli bir yüklenici tarafından kurulmasını sağlamaktır.