Tavşan üreme açısından bakıldığında evrensel bir hayvandır. Onun eti tavşan kürk dikiş şapka, mont ve diğer giyim, eldiven ve hatta ayakkabı üretimi için ham madde olarak hizmet ciltler için uygun değildir kullanılır, bir diyet olarak kabul edilir ve mükemmel bir tadı vardır. Tavşanların dekoratif ekimi de oldukça yaygındır. Bu makale size yeni başlayanlar için tavşanlar evde besleme hakkında her şeyi anlatacak ve zaten deneyimli tavşan yetiştiricileri için gereksiz olmayacaktır.
Tavşanlar için doğru beslenme neden bu kadar önemli?
Ne olursa olsun amaç kendisine damızlık ayarladıklarınızla, hayvan için doğru beslenme ihtiyacı; doğrudan deri ve et kalitesi görünümünü ve tavşan sağlık, uzun ömür ve doğurganlığı etkiler. Bu kemirgenler çok zayıf mide kaslarına sahiptir ve bağırsaklarının uzunluğu hayvanın vücudundan on kat daha büyüktür. Bu nedenle, tavuğun mide ve bağırsakları sürekli olarak yiyecek ve sıvı ile doldurulmalıdır.
Diğer hayvanlardan farklı olarak tavşanlardaki sindirim sistemi neredeyse sürekli olarak çalışır, gün boyunca kemirgenler birkaç düzine kadar az miktarda yiyecek alır. bu nedenle Tavşana doğrudan erişimde daima temiz su ve saman kaynağı olmalıdır.
Tavşanların sindirim sistemi oldukça hassas bir sistemdir, rahatsızlıklardan, parazitlerden ve yanlış beslenmeden kaynaklanan rahatsızlıklar, hayvanın bağışıklığı üzerinde doğrudan bir etkiye sahiptir. Örneğin, diyette mutlaka ezilmiş (ot, yaprak, yaprak) ve büyük katı gıda (ağaç kabuğu ve dalları) olarak bulunmalıdır., yokluğu, özellikle diyare için çeşitli rahatsızlıklara yol açabilir. Gıda yeterince lif ve protein içermelidir. Nişastanın ölçülü miktarlarda kullanılması gerekir – hem fazlalığı hem de eksikliği tavşan gastrointestinal sistemi üzerinde olumsuz bir etkiye sahiptir. Bağırsakların doğru mikroflorası çim tarafından sağlanır. Ayrıca klorofil içerir, ayrıca hayvanın kanını oksijenlendirir, hücreleri güçlendirir, iyileşme işlevini geliştirir ve bağışıklığı artırır.
Tavşanlar evde yediklerinden, besinlerin bağırsaklarından geçtiği hız ve sonuç olarak, genel sağlık, görünüm, büyüklük, katın kalitesi ve kemirgenlerin ömrü gıdaya bağlıdır.
Tavşanlar, yem türleri ne yenir?
Doğal doğal koşullarda olmak, tavşanlar bağımsız olarak kendilerine uygun ve sağlıklı bir diyet sağlar. Bununla birlikte, hayvanların esaret altında çoğalması başarısı, hayvan için gerekli olan tüm besin ve vitaminlerin dengesini gözlemleyerek tavşanların evde düzgün bir şekilde nasıl besleneceğinin açık bir şekilde anlaşılmasını gerektirir. Bunun için kemirgenlerin rasyonu, aralarında bulunması gereken birkaç tür yemden oluşmalıdır: yeşil, sulu, kaba ve konsantre yem.
Yeşil yem
Tavşanları evde beslemek için diyet mutlaka yeşil bitki örtüsü, meyve ve sebze kabuğu içerir. Bu besin, hayvanın sindirim sistemi üzerinde yararlı bir etkiye sahip olan ve bağırsak fonksiyonlarını normalleştiren lif bakımından zengindir.
Yeşil yemler, ılık mevsim boyunca – ilkbahardan sonbahara kadar, tavşanlar beslenirken kullanılır. Bu gıda Eğer çayır otları, tahıl ve baklagiller gibi sebzeler çeşitli tepelerini kullanarak, kendini hazırlayabilir, ve örneğin fasulye artı genellikle hayvanlarda gaza yol gibi yeşillikleri bu tür kombine ve değişmelidir. Biçme için genç çim seçilmelidir, tavşanların sindirim sistemi tarafından daha iyi emilir.
Tavşan için incelik, yulaf, arpa ve mısır gibi yonca, yonca, ısırgan otu, muz, karahindiba, kuzukulağı, ekidir. Havuç, siyah turp, pancar, rutabaga, enginar, lahana sebze üstleri yeşil yem iyi bir bileşenidir.
Yeşil yemlerin toplam kütlesinde sindirim bozukluklarından kaçınmak için, sebze yaprakları, yapraklar ve kabukların oranı üçüncü kısmı geçmemelidir.
Sulu yemler
Sonbahar ve kış aylarında, taze ot miktarı sınırlı olduğunda, sulu besinler tavşanlar diyetinde büyük önem taşır. Bunlar arasında çeşitli sebze mahsulleri ve silajlık bir çeşit tavşan konservesi bulunur. Bu tip yiyecekler kolayca sindirilir ve hayvanlar tarafından mükemmel sindirilir, sindirim ve laktasyona yol açar. Sulu yiyeceklerin yararlı özellikleri, içerdikleri vitamin, karbonhidrat ve su içeriği yüksek oranda belirlenir, eksiklikleri düşük protein, lif ve mineral içerir.
Tavşan yetiştiricilerinin en sevdiği sebzeler kırmızıdır (yemek odası değil!) Ve sarı havuçlar, kış aylarında tavşanın karoten, B ve C vitaminlerinin yenilenmesi için vazgeçilmezdir. Tavşanların yavruları, üç haftalık bir yaştan itibaren on gramlık gram havuçun diyetine katkıda bulunmaya başlar, yavaş yavaş bu doz artar, mevsime bakılmaksızın günde dört yüz gram bir hayvanın büyümesine ulaşır. Yaz aylarında havuç, taze, sebze top ile karıştırılır, gerekirse, gerekirse, kurutulur.
Yem lahana türleri, K vitamini, protein ve kalsiyum, kükürt, fosfor, demir gibi mineral maddeler ile tavşan sağlar. Lahana iyi korunmuş olup, kurumaya ihtiyaç duymaz, ancak aynı zamanda da silolanabilir. Aşırı dozda sindirim bozukluklarına neden olabilmesine rağmen, tavşan derileri için çok yararlıdır.
Taze, kurutulmuş veya silajlı formda pancar da sulu yem olarak kullanılır ve şeker yemden çok daha iyi hayvanlar tarafından asimile edilir. Lahana gibi, büyük dozlarda ishale neden olur, bu nedenle dikkatli kullanılmalıdır. Tavşanlar için daha besleyici bir besindir.
Bazen tavşanlar patatesle beslenir, ancak içinde çok fazla nişasta bulunduğu için kaynatılmalı ve kepek veya karma yemle karıştırılmalıdır.
Tavşanlar için sulu bir yem olarak, kavun gibi kavunlar (daha az tatlıdır), kabak ve kabaklar iyi yerleşmiştir. Çeşitli karışımlarda ham veya silajlı formda kullanılabilirler. Kabak da haşlanabilir ve püre olabilir. Kavunlar hayvanın tüylerinin kalitesini olumlu yönde etkiler ve diğer yem türlerinin daha iyi asimilasyonuna katkıda bulunur.
Ravent’in yaprakları ve yaprak sapları, içinde bulunan elma, sitrik, oksal ve askorbik asitler nedeniyle tavşanlarda çok faydalıdır.
Özel bir tür sulu yem, çok sayıda vitamin ve eser element içeren bir silajdır. Bağımsız olarak hazırlanabilir, bu da beslenme konusunda para biriktirmenizi sağlar. Bunun için çeşitli meyve ve sebzeler, üstler ve hatta yabani otlar kullanılır.
Toplanan tüm silaj kütle, bir de sıkıştırılmış bir suyu ve sızdırmazlık oluşturmak için kıyılmış, karıştırılır ve hazırlanan kaplara (tahta veya metal davul, kova, torbalar ve benzeri. S.) koymak gerekir (örneğin, bir dolum ağırlığında talaş ve yağlı oluk kap kil) . bir kap içine silaj sürecini hızlandırmak için, bazen haşlanmış patates veya unlu hamur onuncu kısmına eklenir.
Silajlı hayvanların ilk beslenmesinden önce, bir küf kokusu veya çürümenin yokluğundan emin olmak gerekir. (Doğru silaj lahana turşusu gibi kokar) ve yavaş yavaş kepek veya diğer yem türleri ile karışarak diyete girer.
Kaba besleme
Bir tavşandaki normal sindirim süreci için hayati olan ana lif kaynağı, kabadır: dallar, saman, saman ve çim öğünü. Ayrıca vitaminler, mineraller ve protein bakımından da zengindirler.
Roughajın bileşiminde ana bileşen saman, özellikle tavşan ve emziren dişiler için gereklidir. Bu baklagiller ve tahıllar (yulaf, darı) doğrudan güneş ışığından korunmuş kurutulmuş genç otların, samanı, hem de saman kullanmak en iyisidir.
Santrifüjlü yem katkıları, yaz ortasında hasat edilmeli, iyi havalandırılmış yerlerde bağlanmalı ve asılmalıdır. Kışın, dalları doğrudan karda saklamak daha iyidir. huş – Palmiye asma üzerinde meyve ağaçları (erik, elma) ve çalı (ahududu) ve söğüt, akçaağaç, akasya, kavak, ıhlamur, en azından dallarının bu genç çekimleri için uygundur. İğne yapraklı dallar (ardıç, çam, ladin) çok hoş kokulu, tavşanlar onları çiğneyerek sevinir.
Bitkisel un, kuru ot veya çimen yapılır. Yaklaşık 1: 4 oranında yumuşak yemde bir katkı maddesi olarak kullanılır.
Konsantre feed
tavşanlar için konsantre yem tahıllar (yulaf, mısır, arpa, buğday, çavdar), baklagiller (bezelye, mercimek, soya fasulyesi) meyvelerini dahil etmek, Apakurya üretimini yanı sıra hayvan yemi ve hayvan kökenli (et ve kemik ve balık unu) atık.
Gıda protein ve diğer besinler açısından en zengin Bu tür, payını yaş ve hayvanın fizyolojik durumuna bağlı olarak, bazen birden daha az olmayan toplam tavşan diyetin üçte ve sağlıklı hale getirilmesine, hem de diğer yem türlerinin besin değeri – ve yukarıda. Diyette konsantre yemdeki artış hayvanın artmış büyümesine yol açmakta ve laktasyonu olumlu yönde etkilemektedir.
Yulaf tavşanı beslemek için en uygun tahıldır. Doz aşımı korkusu olmadan bir bütün olarak veya ezilmiş olarak verilebilir. Bu, bağırsak hareketliliği için çok yararlı ve dahası, obeziteye yol açmayan diyet gıdadır.
Besin, amino asitler ve protein bakımından zengin olmamakla birlikte, mısır taneleridir, ancak önceden ıslatılmalı ya da çekilmelidirler. Ayrıca, tavşanlara mısır lapası verilir.
Buğday, arpa (kabuksuz) ve çavdar, diğer yiyeceklere bir katkı maddesi olarak kullanılır, tahıl ilk önce çimlendirilmeli ve içindeki vitamin içeriğini arttırmak ve sindirilebilirliği arttırmak için mayalanmalıdır. Bağırsakta mayalanmayı önlemek için bu tür bir tane ile beslenen hayvanlar, üst üste dört günden fazla olamaz.
Kepek, soya, ayçiçeği ve kenevirin işlenmesi sırasında elde edilen kepek (başlıca buğday), öğün ve kek gibi atık gıda endüstrisi için gıda konsantresi olarak kullanılır.
Hayvansal kalsiyum ve fosfor ile beslenmeyi zenginleştirmek için hayvansal un, küçük porsiyonlarda ıslak yiyeceklere eklenir. Ayrıca, hayvan yemi tavşanlarından, çok sınırlı miktarlarda süt ve peynir altı suyunun yanı sıra ipekböceğinin bir pupasını da yiyin.
Kemirgenler, mineral takviyeleri ve vitaminler için gerekli olan tüm besinleri içerdiğinden, yemler dengeli beslenmenin bir koşulu olarak tavşanlarda gereklidir.
Özellikle tavşanlar için tasarlanan granül yemler, başka türde konsantre eklenmeden ana diyet olarak kullanılabilir. Bununla birlikte, hamilelik ve emzirme döneminde dişiler için, en az% 40 oranında tahıl eklenmesi gereklidir.
Beslenme sırasında vitamin ve mineral takviyelerinin kullanımı
Vitaminler, özellikle kış sonlarına doğru, soğuk dönemdeki tavşanların temel diyetine takviye olarak kullanılmalıdır, çünkü bu süre zarfında yeşil ve sulu yemlerin miktarı ciddi ölçüde sınırlıdır. Balık yağı, A organizasyonu olan A ve D vitaminlerinde hayvan organizmasının ihtiyacını gidermeye yardımcı olur. Tavşanlara, kişi başına yarım gramlık bir oranda, yetişkin tavşanların – iki katı kadar, hamile ve emziren kızlara – üç grama kadar verilir.
E Vitamini tavşanı, yapay olarak yetiştirilen yeşil çim ve mutfak mayasının yanı sıra saman veya filizlenmiş tahılların bir parçası olarak elde edilir.
Fosfor ve kalsiyum kemik unu, kemik külü veya sıradan tebeşirlerde bulunur.
Tavşanlar da masa tuzuna ihtiyaç duyarlar. Tavşan için günlük normları yetişkinler için yarım gramdan bir gramdır – bir buçuk gram kadar, emziren kadınlar için – üç grama kadar.
Tavşanları düzgün beslemek, diyet yapmak
Tavşanların beslenmesi, yalnızca hayvanın cinsine, yaşına ve durumuna bağlı olmakla kalmaz, aynı zamanda yılın zamanında da farklıdır. Yaz diyeti ile kış diyeti arasındaki temel farkları bilerek, kaynaklarda önemli tasarruflar ve daha dengeli bir beslenme rejimi elde edebilirsiniz.
Yaz aylarında diyet
Yaz aylarında, tavuğun yiyeceklerinin büyük kısmı yeşil yemden oluşur. Küçük miktarlarda sadece kuru ot veya saman ekleyin ve hayvanın çimenlerde ve taze sebzelerde bulunan aşırı nemle başa çıkmasına yardımcı olur ve ishale ve şişkinliğe neden olabilir.
Tavşanlar ıslak silajla beslendiğinde, kuru katkı maddeleri de gereklidir.
Kış aylarında tavşan besleme özellikleri
Kış aylarında tavşanın evde beslendiği sorusu daha zordur. Bu dönemde, gıdaların gerçekten dengeli olması gerekiyor.
Her şeyden önce, hayvanın sağlığı için gerekli maddeleri içerdiğinden, kaliteli saman stoklarının sağlanması gerekmektedir.
kışın Juicy gıda akıllıca kullanılmalıdır: havuç, kabak, lahana gibi uzun süre saklanabilir bu ürünler, taze kullanmak daha iyidir, diğerleri – silaj olarak hasat veya kurutulmuş. Küçük miktarlarda zevk ile tavşan lahana turşusu yiyin. Ebedi yemler de önceden hazırlanmalı ve kışın en yararlı iğne yapraklı ağaçların dalları ve iğneleri (iğneler).
Kış diyetinin ana kısmı konsantre yemdir.
Sıcaklık düştüğünde, tavşan diyetinin kalori içeriğinin de artırılması gerektiği unutulmamalıdır. Bu zamana kadar hayvanları sıcak yiyecek (örneğin, püresi) vermek iyidir. Beslenme oluklarının durumuna özellikle dikkat edilmelidir: bunların içinde bulunan soğuk yiyecekler dondurulabilir, buna izin verilmez.
Tavşanı ne besleyemez?
Tekrar tekrar belirtildiği gibi, tavşanlar çok zayıf bir sindirim sistemi ile karakterize edilir, bu nedenle başarılı yetiştirme, beslenme teknolojisine uyum göstermeden düşünülemez.
Düzgün beslenme, hayvan hastalıklarının neden genel olarak düzeltilebilir, doğurganlık, onun büyümesini veya azalma yavaşlatabilir dengeli Ancak, bazı bitkiler tamamen tüm çiftlik hayvanlarını yok edebilir, yeşil yem, saman veya silaj bileşimine eklenir.
Özellikle, bir tavşanı besleyemezsiniz:
- spurge, aloe, deniz salyangozu, yosun, kırlangıçotu, begonya, karanfil, hardal, kardelen, eğrelti ve diğerleri gibi otlar;
- bir buzdağı salatası yaprakları;
- kırmızı lahana;
- mantar;
- şeker;
- un ürünleri;
- mürver, wolfberry, avokado, incir;
- fındık ve fıstık;
- çikolata, helva, bal ve diğer tatlılar;
- domates ve sarımsak;
- müsli, kuru kayısı, meyve kemikleri şeklinde tahıl karışımı;
- temizlenmiş bezelye ve mısır (mideleri tavuğun midesini sindiremez).
Bir tavşan zehirlenmesi zehirli otları önlemek amacıyla, kazayla biçilmiş otların içine düştü, her durumda kaçınmak taze ot yemeye hayvanları vermek gerekir – açık havada privyalit gereklidir ilk başta bitkilerde bulunan zehirleri kurutma sırasında buharlaşır eğilimindedir çünkü.
Contents
- 1 Tavşanlar için doğru beslenme neden bu kadar önemli?
- 2 Tavşanlar, yem türleri ne yenir?
- 3 Beslenme sırasında vitamin ve mineral takviyelerinin kullanımı
- 4 Tavşanları düzgün beslemek, diyet yapmak
- 5 Tavşanı ne besleyemez?