Bir insanın en eski heykeli o kadar küçüktür ki yumruğunuza gizlenebilir. Mamut fildişinden oyulmuş 40.000 yıllık heykelcik, balon göğüsleri ve özenle oyulmuş cinsel organları olan bir kadını açıkça temsil ediyor. Baş, kollar ve bacaklar sadece tavsiye edilir. 2008 sonbaharında Tübingen Üniversitesi'nden ekibin güneybatı Almanya'da tonozlu bir mağaranın dibinde heykeli bulan Ohio doğumlu arkeolog Nicholas Conard, bundan daha fazla kadın olamaz, diyor. Baş ve bacaklar önemli değil . Bu seksle, üremeyle ilgili.
İlgili İçerik
Conard tarafından bulunduğu mağara için adlandırılan Hohle Fels Venüsü'nün keşfi, dünya çapında haber yaptı. Manşetler busty heykelciği tarih öncesi porno olarak adlandırdı. Ancak Venüs, geçen yüzyılın başlarında Hohle Fels ve yakındaki mağaralarda Taş Devri heykelciklerinin (su kuşları, aslanlar ve mamutlar dahil) ilk keşfedilmesinden bu yana ara sıra alevlenen ciddi bir bilimsel tartışmayı yeniliyor. Bunlar çevreleyen dünyanın gerçek temsilleri miydi? Yoksa duyguları veya soyut fikirleri ifade etmek için yaratılmış sanat eserleri mi?
Bazı uzmanlar, bu tür parçaları av büyüsü olarak gördüler - aranan av hayvanlarının temsilleri ve dolayısıyla hayatta kalma araçları, sanat eserleri değil. Sorun şu ki, şimdiye kadar keşfedilen pek çok heykelcik (aslan ve ayı gibi yırtıcı hayvanlar) tarih öncesi insanların yedikleriyle uyuşmuyor. (Arkeologların bulduğu kemiklere göre diyetleri büyük ölçüde ren geyiği, bizon ve at etinden oluşuyordu.) Diğerleri, bazı tarih öncesi heykelcikleri (yarı aslan, yarı insan dahil) hayali eserler olarak değil, kabilelerin yaşadığı halüsinasyonların gerçek tasvirleri olarak algılıyor. şamanlar.
Venüs, bazı bilim adamlarını figürün bize tarih öncesi güzellik ve obezite algıları hakkında ne söylediğine odaklanmaya teşvik ederek yeni bir düşünceyi teşvik etti. Yeni Zelanda, Wellington Victoria Üniversitesi'ndeki antropologlar, kısa süre önce, şişman heykelciklerin iyi beslenmiş bir topluluk için umudu simgelediğini savunan bir çalışma yayınladılar.
Conard ise heykelciğin abartılı anatomik özelliklerinin önemini vurguluyor. Conard, bunun kadın olmanın özünün son derece güçlü bir tasviri olduğunu söylüyor. Smithsonian . Bu mağaralardan çıkarılan eserlerin - sanat veya tılsım olmalarına bakılmaksızın - insan gelişiminde bir dönüm noktası olduğuna, bölgede 35.000 yıldan daha uzun bir süre önce başlayan yoğun bir yaratıcılığın ortaya çıktığına ikna oldu. Birkaç bin yıl içinde, bu dürtünün Taş Devri Fransa'sına ve İspanya'ya yayıldığını ve burada Chauvet ve Altamira gibi mağaraların duvarlarındaki bizon, gergedan ve aslan resimlerinde ortaya çıktığını söylüyor.
Illinois Üniversitesi'nden arkeolog Olga Soffer, bu yaratımların gerçek doğasını hiçbir zaman öğrenemeyeceğimizden şüphe ediyor ve 18. yüzyıl Batı Avrupa sanatı açısından tarih öncesi görüntüler hakkında spekülasyon yapılmasına karşı uyarıda bulunuyor. Ancak sanat olsun ya da olmasın Conard, Taş Devri heykeltıraşlarının eserlerine daha büyük anlamlar yüklediklerini vurguluyor. Günlük yaşamlarından başka bir şeyden bahsediyorlar.