1940-41 civarında, Krupp, Alkett ve Mercedes-Benz orijinal tasarımın gelecek vaat eden bir mayın tarlası üzerinde birlikte çalışmaya başladı. Böyle bir makinenin düşman mühimmatını kendi tekerlekleriyle vurarak etkisiz hale getirmesi gerekiyordu. Böylece, bir tasarımda kombine silindir trol ve onun traktör. Mayın Tarlası'nın orijinal mimarisi görevlerin çözülmesine izin verdi, ancak 1943 tarafından oluşturulan bitmiş örnek Räumer S ordusuna uymuyordu. Nispeten güçlü rezervasyon kullanımına rağmen, bu araba mürettebatı mayın patlamasından ve patlama dalgasından koruyamadı. Projenin daha da geliştirilmesi terk edildi ve böyle bir makinenin bir bütün olarak prototipi savaşın sonuna kadar kaldı.
Mayın Tarlası'nın ilk taslağının özel bir şasi ile başarısızlığı bu yönde çalışmayı durdurmadı. Zaten 1943 yılında (diğer verilere göre, biraz daha erken), Krupp başka bir benzer temizleme makinesini tasarlamaya başladı. Aynı zamanda mayın tarlasının yeni projesinde birkaç yeni fikir kullanması önerildi. Böylece, bir belden plana göre bir araba inşa edilmesi planlandı. Ek olarak, selefinden daha güçlü bir rezervasyon ve bunun sonucu olarak da önemli ölçüde artan bir ağırlıkla farklılaşması gerekiyordu. Son faktörle bağlantılı olarak, proje Schweres Minenräumerfahrzeug - “Ağır temizleme makinesi” adını aldı. Ek olarak, Krupp Räumer S ismi vardır.
Amerikalı asker ve Schweres Minenräumerfahrzeug'u ele geçirdi. Arabanın boyutunu tahmin edebilirsiniz. Fotoğraf Tankpedia.org
Yeni proje, mayın tarlasında iki dar şerit şeklinde iz bırakmayı mümkün kılacak dayanıklı metal tekerlekli bir şasi kullanımını önerdi. Bundan sonra, çeşitli zırhlı araçlar mayın tarlasından geçebilir. Bu uygulama yöntemi, makinenin orijinal teknik görünümünün oluşumuna yol açmıştır. Önceki örnekten gelen ciddi farklılıkları göz önüne alarak, projenin yazarları Schweres Minenräumerfahrzeug, kendilerini haklı çıkarmayan fikirlerin çoğundan vazgeçmeye karar verdi.
Prospektif bir boşaltma makinesi, eklemli bir şemaya göre yapılmış ve özel bir menteşe düzeneğine bağlı iki ana modülden oluşmuş olmalıdır. Zaman ve paradan tasarruf etmek için, her iki modülü de mümkün olduğunca birleşik hale getirmeye karar verildi. Mevcut verilere göre, her iki modül de kendi elektrik santralleri, iletim vb. İle tamamen aynı gövdeleri almak zorunda kaldı. Ayrıca, aracın her iki yarısının da mürettebat işleriyle kendi yönetim ofislerine sahip olmaları gerekiyordu. Bu, diğer şeylerin yanı sıra, ekibin aracın hareket yönünü de sorunsuzca değiştirmesine izin verdi.
Mayın Tarlası için zırhlı modül kasa, mevcut herhangi bir ünite kullanılmadan sıfırdan tasarlanmıştır. Haddelenmiş zırh plakalarından, çeşitli şekil ve büyüklükteki doğrusal panellerin bir kütlesinin oluşturduğu karmaşık bir yapının kaynak yapılması önerildi. Kontrol bölmesini içeren kasanın ön kısmı, büyük bir bölme şeklinde yapılmış ve ön aksın önünde belirgin bir şekilde çıkıntı yapmıştır. Mayınların bombalanmasına veya patlamasına karşı korumak için, büyük boyutta eğimli bir zırhlı taban öngörülmüştür. Ek olarak, önden projeksiyon koruması, birbirlerine farklı açılarda yerleştirilmiş üç tabakadan oluşuyordu. Dar üst ön plakada, sol tarafta, bir sürücünün giriş kapısı vardı. Kontrol bölmesi, içeri girmek için kapıları olan dikey kenarlara sahipti.
Nispeten geniş ön bölmenin arkasında, gövde belirgin bir şekilde daraltılmış ve yüksekliğini azaltmıştır; bu, tekerlekleri gerekli iz genişliğine uygun şekilde konumlandırmak için yapılmıştır. Mayın Tarlası modülünün orta kısmı iletim ünitelerini içeriyordu. Vücudun ana bölümünün altında, tekerleklerin aksını ve ilişkili birimleri kaplayan büyük bir mahfaza vardı. Şanzımanın ve alt takımın bu şekilde bir düzeni, aksın zırhlı gövdenin en alt kısmının seviyesine indirilmesini ve böylece aracın açıklığını en üst seviyeye indirmesini sağlamıştır.
Modülün kıç bölmesi, merkezi olana göre biraz daha büyük bir genişliğe sahipti, ancak daha düşük yükseklikle ayırt edildi. Teknenin bu kısmı elektrik santralini barındırıyor. Modülün kıç tarafına motor radyatörleri için ızgaralar takılmıştır. Kıç dibinin altına menteşe ve kontrol sistemlerinin birimleri yerleştirilmelidir.
Mayın Tarlası'nın düzeni. Şekil Ww2incolor.com
Haberlere göre, mayın tarama gemisi Schweres Minenräumerfahrzeug, 90 hp gücünde iki (modül başına bir) karbüratör Maybach HL 360 motorla donatılacaktı. Her. Mekanik bir şanzımanın yardımıyla, motor torku, modülün tekerlek takımına aktarılacaktı. Belden kırma şemasının kullanımı, şanzımanı önemli ölçüde basitleştirmeyi mümkün kılmıştır, çünkü tekerleklerin manevra yapması gerekmemektedir.
Ağır mayın tarama gemisinin alt takımı, aynı tasarımdaki dört tekerlek temelinde inşa edildi. 2,7 m çapındaki ürünlerin metalden yapılmış ve özel blok ayakkabılarla donatılmaları önerildi. Bu tür blokların gücü, çeşitli mayınların patlamasını provoke edebilecek, ancak patlama sırasında acı çekmeyecek şekilde hesaplandı. Aynı zamanda hasarlı "ayakkabılar" değiştirilebilir. Tekerleklerin aksları, herhangi bir amortisör olmadan sert bir şekilde sabitlendi.
Tekerlekler orijinal bir şekilde sürüldü. Şanzıman, tekerleklerin aksına bağlı değildi ve bunları bir dişli kullanarak harekete geçirmek zorunda kaldı. Tekerlek göbeğinde, dişli kutusundaki iç dişlilere monte edilmiş, tahrik milindeki dişli ile temas halinde olan dişli tekerleğine Bundan dolayı, şanzıman birimleri, tekerleklerin aksı üzerinde göze çarpan bir fazlalıkla yerleştirilebilir ve bu da onları patlamalardan daha iyi korumayı mümkün kılar.
Makinenin iki modülünü bağlamak, rotayı kontrol etmek ve destek yüzeyinin düzensizliğini telafi etmek için orijinal bir menteşe mekanizması önerildi. İki modülün kıç kısımlarının altına, birkaç elemandan oluşan özel bir blok monte edildi. Doğrudan modüle bağlamak için iki silindirli cihaz önerildi, yuvaya sağlam bir şekilde monte edildi. Aynı zamanda yatay bir düzlemde ve ortak bir eksen etrafında birbirlerine göre serbestçe sallanabilirler. Silindirlerden birinin menteşesinde kontrol sisteminde kullanılan rocker bulunmalıdır. İkinci modül, rocker'a bağlı silindirleri barındırıyordu. Silindirlere sıvı verilerek, iki modül arasındaki açıyı değiştirmek mümkün olmuştur. Modüller arasındaki açı değiştirilerek, araba dönüş alabilir.
Ağır mayın tarlası Schweres Minenräumerfahrzeug 130 t seviyesinde çarpışma kütlesine sahipti Makinenin uzunluğu 14 m, genişlik 3,5 m, yükseklik 3,2 m idi. Bir kaynağa göre, diğer kaynaklara göre her iki kabinde bulunan iki sürücü komutan ve şofördü. Birlikte çalışmakla, farklı kabinlerde bulunan iki sürücü, bazı manevraları gerçekleştirirken, herhangi bir sorun olmadan aracı ileri veya geri götürebilir.
Kazananlar sıradışı makineyi keşfetmeye devam ediyor. Fotoğraf Aviarmor.net
Demining makinesinin savaş operasyonunun prensibi basitti. Düşmanın mayın tarlasına gidip binmek zorunda kaldı. Yüksek basınç nedeniyle, "pabuçlu" büyük tekerlekler mayınları ezmeli ve imha etmeli ya da patlamalarını tetiklemelidir. Bir patlama durumunda, şasi ve gövde tasarımının mürettebatı ve birimleri moloz ve şok dalgalarından koruyacağı düşünülüyordu. Mayın tarlasından geçip geçidi yaptıktan sonra, araba dönmeden veya başka manevralar yapmadan geri gidebilirdi. Bunun için kumanda arka kokpitte bulunan sürücüye aktarıldı.
Krupp Räumer S'nin mayın tarlasına geçmesinden sonra, 3,5 m genişliğinde, iki tane nispeten dar şeritten oluşan bir yol bulunmalıdır. Aynı zamanda, gruplar arasında, ekipman ve insan gücü için tehlikeli olabilecek temiz olmayan bir alan kaldı.
Çeşitli kaynaklara göre, Schweres Minenräumerfahrzeug'un ilk ve tek prototipi 1943-44'te üretildi. Kısa bir süre sonra bir depolama alanında test edildi. Bildiğimiz kadarıyla, trol testleri yapılmamıştır. Kontrollerin sonuçları bilinmiyor, ancak mayın tarama gemisi işletmeye alınması için önerilmedi. Muhtemelen, müşteri, çalışmasını ciddi şekilde engelleyebilecek olan gelecek vaat eden makinenin spesifik özelliklerinden memnun değildi. Ayrıca, bazı tasarım kusurları, görevin başarılı bir şekilde tamamlanmasının gerçeğini sorgulamaktadır.
Daha sonra, tek bir prototipin incelenmesi ve değerlendirilmesine dayanarak, Alman ordusundan doğabilecek taleplerin geçici bir listesi oluşturulmuştur. Krupp Räumer S'nin çalışmasını zorlaştırmak veya imkansız kılabilen bir karakteristik özelliği kabul edilemez derecede büyük boyutlar ve ağırlıktı. 130-tonluk makine, savaş işine kendi başına gidemedi. Taşımacılık için, madencilerin hareketliliğini ciddi şekilde bozabilecek bir parça parça parçaya demonte edilmesi gerekir.
Anti-tank mayınlarının nötrleştirilmesi sırasında bazı problemler ortaya çıkabilir. Nispeten güçlü bir mühimmat baltalandığında, sadece tekerlek pabuçlarında değil, gövdenin bazı elemanlarında da gözle görülür bir hasar riski vardı. Bu durumda, mayın tarama gemisinin özellikleri, çalışmaya devam etmenin imkansızlığına kadar ciddi biçimde düşebilir. Ek olarak, zırh kasasının dışında bulunan menteşe elemanlarının hasarları da göz ardı edilmedi. Mafsallı ünite hem sert elemanlar hem de hidrolik olarak hasar gördüğünde ya da tahrip edildiğinde mayın tarama gemisi manevra kabiliyetini kaybetti. Menteşe üzerindeki önemli hasar, tahribatı tetikleyebilir, bu nedenle otomobilin “kırılma” ve strokunu tamamen kaybetme riski vardır.
Demiryolu platformundaki mayın tarama gemisi modüllerinden biri. Fotoğraf Aviarmor.net
Ayrıca makinenin savaş alanında hayatta kalabilmesi, büyüklüğü nedeniyle bazı şüphelere neden oldu. Mayın tarlasında herhangi bir silahı olmayan böyle bir mayın tarama gemisi, düşman topçusu için kolaylıkla hedef olabilir ve askerler için bir geçiş yapmadan ölebilir. Aynı zamanda, trol sırasında arabayı durdurmak geçişi çoktan işe yaramaz hale getirdi. Ek olarak, bazı durumlarda bir arka modül kullanılarak gerçekleştirilebilecek olmasına rağmen, zarar görmüş bir mayın tarama gemisinin tahliyesi önemsiz bir iş olarak ortaya çıktı.
Tek bir prototipi test etmenin sonuçlarına göre, tüm çalışmayı durdurmaya karar verildi. Şu anki haliyle, Schweres Minenräumerfahrzeug ağır kireç çözme makinesinin umutları yoktu ve hizmete giremedi. Eksiklikleri düzeltmek ve testler sırasında tespit edilen eksiklikleri gidermek için ilave çalışma ve bir süre gerekliydi. Ek olarak, tasarımın bazı dezavantajları temelde kaçınılmazdı. Mevcut verilerden çıkan şekilde, mayın tarama gemisini geliştirmek için hiçbir çalışma yapılmamıştır. Prototip, savaşın sonuna kadar tutulduğu fabrikaya iade edildi.
Müttefikler, Krupp Schweres Räumer S projesinin sadece 1945'in ilkbaharındaki mevcudiyeti hakkında bilgi edindiler. Bu sırada mayın tarlası Hillersleben'deki tesiste idi ve burada Amerikan birliklerinin bir kupası oldu. Tespit edildikten sonra, araba çalışıldı ve bazı sonuçlar çıkardı. Dokümantasyon eksikliği nedeniyle, uzmanlar kendilerini yalnızca en genel tahminlerle sınırlamak zorunda kaldılar. Anlaşılan, Amerikalı uzmanların değerlendirmeleri olumlu değildi. Makinenin ek testlerinin yapılmamasına karar verildi. Savaşın sona ermesinden sonra, beklentilerin olmaması ve metal sıkıntısı nedeniyle, yeni makinenin tek prototipi sökülmüş ve eriticiye gönderilmiştir.
İkinci Dünya Savaşı katılımcılarının mücadelenin sonuna kadar karşılaştıkları mayın tarlalarının üstesinden gelme görevi. Bunu çözmek için, farklı ülkeler belirli çalışma prensiplerini kullanan çeşitli tekniklerden projeler geliştirdiler. O zamanın bazı fikirleri hala kullanılıyor, bazıları ise işsiz kalıyor. İkincisinin bir örneği, silindir trolünü ve mayın tarama gemisinin şasesini bağlama teklifi olarak düşünülebilir. Her ikisi de Alman yapımı benzer makineler beklenen sonuçları vermedi ve böyle bir teklifin boşluğunu gösterdi. Mayın Tarlası projesi Schweres Minenräumerfahrzeug, orijinal fikri gerçekleştiren son girişimdi. Gelecekte, Alman mühendisler ve yabancı meslektaşları bu tür sistemler yaratmaya çalışmadılar.
Göre:
http://strangevehicles.greyfalcon.us/
http://blog.tankpedia.org/
http://aviarmor.net/
http://derzweiteweltkrieg.blogspot.ru/
Chamberlain P., Doyle H. Komple Almanca Referansı tanklar ve II. Dünya Savaşı'nın kendinden tahrikli silahları. - M: AST: Astrel, 2008.