We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Varoluşsal Olasılık Olarak Yaratma
Keefe, S.J., Donald J. (Fordham Üniversitesi (Emeritus))
The Saint Anselm Journal 1.1 (Güz 2003)
Öz
Bu makale, Yaratılışın Baba'nın Oğul ve Ruh Misyonlarından bağımsız ilahi bir eylem olarak ya da pasif olarak aktif bir şekilde anlaşılması olsun, doğal bir yaratımın önceki olasılığına ilişkin varsayımının temeli olarak St. Thomas'ın “olasılığa” güvenmesini eleştirmektedir. içsel anlaşılırlığı Aristotelesçi edim-potens metafizik analizi tarafından yönetilen ve bu nedenle gerekli nedenlere, yani madde-biçim ve madde-tesadüfünün aşkın ilişkilerine indirgenebilen ve böylece birlikte maddi özün temel anlaşılırlığı. Bu determinist metafizik analiz altında, bu nedenler, onun gerekli varoluşunu, asli biçiminin ayrılmaz bir parçası olarak uygun bir tesadüf olarak dahil edemezler: yani, varoluş zaten Aristotelesçi özde içseldir. Aristotelesçi öz, fazladan varoluşsal harekete geçirme potansiyeline sahip olmadığı için, yani bir Yaratıcı tarafından, St.Thomas'ın Aristotelesçi bir özün gerekli olmayan varlığını tanımlamak için "olasılık" kullanımı yalnızca soyut olabilir, sonuç olarak, bir temyizi temsil eder mantıksızlığa. Olumsal varoluşun en iyi ihtimalle, Aristotelesçi özlerin esasen yaratılamaz dünyasına atfedilmesi, tamamen mantıksal olasılık ideal düzeninden (salt soyut olasılık) metafizik olasılık (temel potansiyellik) ideal düzene geçişi anlamına gelir ve daha fazlasını sağlayamaz sözde bir yaratıcı veya yaratımdan daha.