Keskin bir sarsıntı - ve uçak, aşırı ısıtılmış bir buhar bulutu içinde kaybolur ve hızla rüzgara doğru ilerler. Başka bir an - ve sınırsız deniz kanatların altına gerildi ... Gitti! Güverte ekibi dizlerinin üstünden atlar ve bir sonraki F / A-18'in başlangıcına hazırlanır. Bomba yükü altında sallanan savaşçı, mancınığa yaklaşıyor - yansıtıcı kalkan geride kalıyor, denizciler mancınık mekiğini burun iniş takımlarına sabitliyorlar. Son bir kontrol takip eder ve şık bir SHOOTER başlar - omuz seviyesinde kollar, gövde bir yandan diğer yana döner, başlangıç pozisyonuna döner, elden yana - motorları kalkış moduna getirir. Bitti! Şimdi uzanmış bir el ile "oturma" karakteristik jest izler ... TAKE OFF !!!
Nişancı, uçak üretiminden sorumlu olan bir uçak gemisinin güverte ekibinin bir üyesidir. Yüksek gürültü seviyesi nedeniyle, pilot ile Nişancı arasındaki iletişim sofistike bir jest sistemi ile gerçekleştirilir.
ABD Deniz Kuvvetleri uçak gemilerinin son yüzyılda çeyrek yıl önce toplu olarak kullanılması, Çöl Fırtınası saldırı operasyonu sırasında 1991'in sıcak kışıydı. Saddam Hüseyin ordusunu ezen şiddetli 43 hava savaşı, yeni nesil savaşların referans örneği oldu - yüksek kaliteli bilgi desteği, yüksek hassasiyetli bahisler yapıldı. silâh ve kazanan kişinin kaybolan yerine mutlak teknik üstünlüğü.
Toplamda, 44 ülkeleri (uluslararası kuvvetler - MNF) Irak'a karşı Koalisyona kaydoldu. Ancak, aslında tüm operasyon Amerikan süngülerine dayanıyordu. Yankees, Hüseyin'in yenilgisine belirleyici bir katkı yaptı ve açıkçası kendi başlarına başarabilirlerdi. “Müttefikler” sadece nezaket için davet edildiler (ancak bazıları “Sam Amca” dan övgü ve lezzetli bir parça almak için umutla koştular).
Beklendiği gibi, süper savaşta Amerikan filosu gücü ve ihtişamıyla parladı. İlk kez, Tomahawk kruvazör füzeleri sınırlı ölçüde kullanıldı - Irak kuvvetleri ve Irak'ın altyapısı için toplam 288 SLCM ateşlendi. Basra Körfezi'ndeki maden tesislerinin ortadan kaldırılmasıyla mayın tarama gemileri. Sağır bir kükreme ile savaş gemileri kıyıya ateş etti. Genel olarak, klasik deniz kuvvetleri tamamen kara savaşında sembolikti. Tomahawk SLCM'nin kitlesel ortaya çıkmasından önce, Orduya ve Hava Kuvvetlerine gerçek destek sağlayabilecek tek deniz aracı güverteydi авиация ABD Donanması.
Yüzen uçaklar!
“Tüm esnafların Jack'i” ya da geçmişin aptal kalıntısı, varoluşunun canlılığını kanıtlamak için bazen en saçma yollar aradı mı?
Modern AUG'nin hava saldırı operasyonlarındaki beklentileri nelerdir? Altı taşıyıcı grubun güçlerini kıyıdaki derin hedeflere saldırmak için kullanma kararı ne kadar rasyoneldi?
Cevap, “kahramanların” her birinin mücadele yolunu takip ederek bulunabilir.
Yukarıda belirtildiği gibi, Yankees farklı nesillerden altı uçak gemisini Orta Doğu'ya sürdü. 40 yaşındaki yaş farkına rağmen, Nimitsev ve Midway desteleri aynıydı - o zamanlar en iyi ve en modern uçak. Bir uçak gemisinin asıl savaş gücü, yaşıyla zayıf bir şekilde ilişkilidir - hava grubunun bileşimi, gelecek nesil savaşçıların (bombardıman uçakları, İHA'ların) ortaya çıkmasıyla hızla değişir ve geminin kendi tasarımında radikal bir değişiklik gerekmez.
USS Teodore Roosevelt (CVN-71) Süveyş Kanalı'na benziyor
İlk bakışta, AUG muharebe manevra bölgelerinin seçimi mantıksız görünüyor - uçak gemisi gruplarının yarısı Kızıldeniz'e yerleştirildi. Bu durum, düşmanın yakınında konuşlandırılmış bir mobil havaalanı olarak, uçak gemisi fikri ile açıkça çelişmektedir. Aksine, güverte pilotları, bütün Arap Yarımadası boyunca uçuşlar yaparak uzaktan hareket etmek zorunda kaldılar. Kızıldeniz'deki uçak gemilerinden ortalama çeşitlilik süresi, Kuveyt sahilinden Fars Körfezi'ndeki 3,7-2,5 milleri için 200 saatine karşı 280 saatti. Daha yakın bir yaklaşım cesaret edemedi.
Bu eğilimin güvenlik önlemleri tarafından belirlendiğini tahmin etmek kolaydır. Altı uçak gemisinin hepsini Basra Körfezi'nin çalkantılı sularına göndermek çok dikkatsiz ve kibirli olurdu. Bir eskort için umut yok. Rastgele mayın, gemi karşıtı füzeler veya asimetrik araçlar (intihar bombacısı olan bir tekne) kullanan bir saldırı ile karşılaşmak açıktır.
Eğer zaten “blöfü yönetmeye” geldiyseniz, mümkün olduğunda riskli durumlardan kaçınmalısınız. Hava kuvvetleri işin çoğunu hala yapıyorsa neden gereksiz sıkıntıyla uğraşıyorsunuz?
Aksi takdirde, "Güverte" geniş güverte (uçak gemisi "Saratoga" ile olduğu gibi) alabilirsiniz.
"Amerika", "Saratoga" ve "John F. Kennedy" Kızıldeniz'den işletildi. Eski "Ranger" in şirketindeki "Theodore Roosevelt" ve oldukça zaten "Midway" lafı baskın bir şekilde Basra Körfezi'ne girdi.
Aksi takdirde, ABD Deniz Kuvvetleri uçak gemisi tabanlı havacılığın Çöl Fırtınası Operasyonuna katkısı aşağıdaki gibidir:
Theodore Roosevelt (CVN-71)
Atomik uçak gemisi, Nimitsev serisinin dördüncü gemisi. "Çölde Fırtına" operasyonu sırasında dünyanın en büyük, en güçlü ve modern gemilerinden biriydi. 332 sayacının uzunluğu. Tam yer değiştirme 104 600 ton. Devasa bir geminin mürettebatı - 5700 pilotlar ve denizciler.
Roosevelt, Aralık 28’te Norfolk 1990’ten ilerledi ve üçüncü gün zaten ilk kaybına maruz kaldı - eğitim uçuşu sırasında EW EA-6B “Prowler” uçağı düştü. Aero-finisher'ın patlama kablosu otomobili bir şans bırakmadı - uçak güverte üzerinde yuvarlandı ve denize düştü. Uçak gemisi Atlantik boyunca daha ileri taşındı.
Operasyon başlamadan önce bile Basra Körfezi'ndeki güçlü bir savaş birimi konumuna geldi, ancak bir uçak gemisinden ilk savaş ayrılışı, savaşın üçüncü gününde, sadece şehrin Şubat 19 1991'inde gerçekleşti.
Savaş sırasında Roosevelt uçak kanadı küçük kayıplara maruz kaldı - çeşitli nedenlerle üç uçak kaybedildi (F / A-2C avcı-bombardıman uçağı ve A-18 saldırı uçağı). Ancak belki de en yüksek acil durum durumu Şubat 6'te gerçekleşti - güverte ekibinden bir denizci, çıkan bir uçağın motoruna çekildi.
Tabii ki, tüm bunlar uçak gemisinin muharebe çalışmasının genel sonuçlarının arka planına karşı tamamen saçmalıktır:
75 denizde günler, 4149 çeşitler, 2200 ton atılan bombalar. Güçlü!
Çöl Fırtınası Operasyonunda yer alan tüm Amerikan uçak gemileri arasında en iyi performans.
Fakat “Roosevelt” in Hava Kuvvetleri arkaplanına karşı gücü bu kadar büyük mü? Ancak, daha sonra daha fazlası.
"John F. Kennedy" (CV-67)
ABD Donanması'nın süper denizcilik gemilerinin sonuncusu, nükleer olmayan bir elektrik santrali ile birlikte. Kendi türünde tek gemi, "Kitty Hawk" gibi uçak gemilerinin derin bir modernizasyonunun sonucudur.
Kennedy, Ağustos ayından bu yana Orta Doğu'daydı 1990, ancak Irak birliklerinin Kuveyt'teki konuşlandırılmasını yavaşlatma girişiminde bulunmadı. Daha sonra, Kızıldeniz'de amiral gemisi savaş grubu olarak atandı.
Toplamda, savaşın 43'i sırasında Kennedy kanadı, 2574'in düşman başkanlarına tonlarca bomba attırarak 1600 savaş türlerini gerçekleştirdi.
Amerika (CV-66)
Resmi kaynaklar, Amerikan ulusunun adını taşıyan uçak gemisinin Kuveyt halkına özgürlük getirdiğini iddia ediyor. Muhtemelen onsuz başarısız olur.
Denizde 78 gün, 2672 muharebe çeşitleri, 2000 ton atılan bomba.
Savaşın ilk gününde, Amerika'nın hava kanadı MNS havacılık grev gruplarına kapak sağladı, ancak kısa süre sonra pilotlar Irak birliklerinin pozisyonlarına bağımsız saldırılar başlattı. Askeri üsler, Scud füzelerinin pozisyonları, düşman zırhlı araç kümeleri, köprüler ve Irak'ın petrol üreten altyapısı şiddetli bombalamaya maruz kaldı. Amerikan verilerine göre, 43 günlük yoğun muharebe çalışması için, "Amerika" pilotları 387 tanklar ve düşman zırhlı personel taşıyıcıları!
"Amerika" nın, Arap Yarımadası'nın her iki tarafında da faaliyet göstermek zorunda olan tek uçak gemisi olduğunu belirtmekte fayda var. Bir ay sonra, Şubat 14 1991’te Amerika, Roosevelt, Ranger ve Midway’e katıldığı Kızıldeniz’den Basra Körfezi’ne taşındı.
Saratoga (CV-60)
Toplamda 75 bin ton yer değiştiren dört adet Forrestal saldırı uçağı gemisi serisinin üçüncüsü. Dev boyutta ve açısal uçuş güvertesi ile modern süperantların ataları.
“Leydi Sarah”, 22 Ağustos 1990'ten Kızıldeniz'deydi, ancak pilotları Irak ordusunu geciktirmeye ya da güçlerini başka bir şekilde “yansıtmaya” çalışmadı. Yankees sağduyuya itiraz edilemez - Kuwaiti hava sahasına bir ya da iki, hatta altı uçak gemisi güçleri tarafından girme girişimi, kanat ekipmanı ve personeli arasında şiddetli kayıplar dışında hiçbir şey vermezdi.
Sonuç olarak, “güç projeksiyonu” yerine Saddam Hüseyin’in saldırganlığı durdurması yönünde çağrıda bulunurken, Saratogi’nin mürettebatı İsrail’in kıyılarına yöneldi. Hayfa yollarına çıkan gemi, saatten bağımsız olarak karaya çıktı.
Geri dönerken, bir trajedi vardı - denizcilerle ve hediyelik eşyalarla dolup taşan, hızlı bir şekilde yüksek bir dalgaya uçup tersine dönmüş bir tekne. Saratoga'nın mürettebatı 21 denizcisini özlüyordu. Ancak, herkes artık onlara bağlı değildi - bölgede Irak'a karşı bir askeri operasyon başladı.
Saratogi pilotları, çatışma bölgesinde 2374'e savaş çeşitliliği kazandırdı.
Kendi kayıpları üç uçağa (F / A-18C "Hornet", A-6E "Davetsiz Misafir" ve ağır ele geçirici F-14 "Tomket") kadardır. Saratogi hava kanadındaki Hornet, hava muharebesinde düşürülen tek MNS uçağı olarak kabul edilir (Irak MiG-25 tarafından düşürülen pilot Michael Spencer öldü).
30 Ocak 1991 Saratogi Hava Kanadı, Hornets 18'in eşzamanlı katılımıyla grev operasyonu gerçekleştirerek bir rekor kırdı - sonuç olarak, 45'in üzerindeki bombalar düşman konumuna düştü! (yüz Mk.83 kalibreli 454 kg)
Aynı zamanda, Saratoga ile birlikte dikkate değer bir olay daha yaşandı.
- Johnny, bu kayan yıldızı görüyor musun?
“Evet, Steve, bu çok harika.” Ohio'daki bebeğime hızlıca canlı bir şekilde geri dönmeyi diledim.
Neyse ki Yankees için, Scud başlarının üzerinden uçtu ve ufukta bir yerlere düştü.
Ranger (CV-61)
Korucu kuru dokta. Arka planda Hancock ve Mercan Denizi (1971) vardır
Uzaktaki 1956'te piyasaya sürülen yaşlı bir "Ranger", 1993 yılı için iptal edilmesi planlandı. Gemi, savaş bölgesine pişmanlık duymadan, düşman kıyılarına daha yakın bir yere gönderildi.
Uçak gemisinin uçak kanadı, çatışma bölgesinde 3329 ile savaş misyonları yaptı. Diğer AUG'lar arasında ortalama.
Bundan daha fazlası, Ranger'a kayda değer bir şey olmadı.
Midway (CV-41)
Yaşlı adam Midway şaşırdı.
1945 yılında inşa edilen gemi, Kitty Hawk süper taşıyıcıları seviyesindeki savaş kabiliyetini gösterdi ve genel olarak verimlilik (maliyet / etki), atom Theodore Roosevelt de dahil olmak üzere herkesi aştı!
3019 sorties, 1800 ton atılan bombalar. Dahası, Midway tüm Çöl Fırtınası operasyonu boyunca tek bir uçağı kaybetmemiş olan tek Amerikan uçak gemisi.
Vintage "Midway" - başka bir dönemin temsilcisi. Guadalcanal ve Midway için pistonlu uçakların ve deniz savaşlarının mirası.
Midway uçak gemisi için, egzotik savaş kullanımı kavramları gerekmedi (“kuvvetin yansıması için araçlar”, “savaşın ilk gününün silahları” vb. Gerçeklerle ilgili olmayan bürokratik püf noktaları).
Gerçek deniz savaşları için yaratıldı. Düşük hızlı uçakların savaş yarıçapının birkaç yüz milden fazla olmadığı ve kalkış ağırlığının 10 tondan az olduğu bir zamanda - denizcilik mobil havalimanı fikri gerçekten makul bir karardı.
Soğuk Savaş sırasında, Yankees, geleneksel havacılığın görevlerini çoğaltacağı yerel savaşlarda kullanılması beklentisi ile "şok süper uçak gemileri" inşa etmeye başladı. Denizciler deniz hakkında unutmuş ve havaya girmişlerdir - Hava Kuvvetlerinin asıl faaliyet alanında. Sonuç şu paradokstur:
İkinci Dünya Savaşı zamanının çok büyük olmayan ve nispeten basit uçak gemisi, modern genişleme düzeyinde etkinlik göstermiştir. Midway kanadı, günde ortalama olarak 76 savaş misyonu yaptı. Uçak "Theodore Roosevelt" - günde 96 sorties.
Atom süper devlerinin büyüklüğü 2 kat arttı, binaların maliyeti ve karmaşıklığı astronomik değerlere ulaştı - üstelik gerçek savaş etkinlikleri eski gemilere kıyasla sadece% birkaç arttı.
Köşe Uçuş Güvertesi ile Yükseltilmiş USS Midway (CV-41)
Fakat, afedersiniz, tüm bunlar ne fark eder?
Çöl Fırtınası Operasyonunda, altı uçak gemisinin kanatları, 18 117 türlerini yaptı.
Aynı dönemde karaya dayalı uçaklar, 98'in Irak ve Kuveyt'teki binlerce çeşidine uçtu.
Altı AUG'ın toplam katkısı, Çokuluslu Kuvvetlerin Hava Kuvvetleri'nin savaş çalışmalarının% 15 seviyesinde gerçekleşti.
Ve hangi değeri ayrı olarak alacaklardı?
Dahası, havacılığın etkinliği sadece sıralama sayısına göre tahmin edilmemektedir. Savaş yükü gibi bir parametre çok göstergedir. Uçak gemileri Irak'ta 10'a bin ton civarında bomba düştü.
Aynı zamanda, Hava Kuvvetleri uçakları, 78 Irak başkanlarına binlerce ton ölüm döküldü. Etkileyici?
Tekniğin dününden önceki gündeki sondan bir kelime.
Altı AUG'nin Çöl Fırtınası Operasyonuna katılımı etkisiz kullanımın açık bir örneğini verdi filo. Uçak gemilerinin savaş çalışmalarının sonuçları o kadar önemsizdi ki operasyon üzerinde ciddi bir etki hakkında konuşamayız. Büyük olasılıkla, hava kuvvetleri pilotları bu tür “asistanların” varlığını bile fark etmediler.
Deniz pilotları bu durumdan memnun kaldılar. "Centurions" sakince Hava Kuvvetleri pilotlarının arkalarına oturdu. Üstelik cömert bir şöhret kazandılar ve özellikle Iraklı Şilok'un çekimlerinin altına girmek için acele etmediler. Tüm bu insanların ustalığına saygı duymakla birlikte, “Çöl Fırtınası” operasyonuna katılımları yalnızca bir küfür olarak adlandırılabilir.
Centurion - 100 uçak gemisi güvertesine inen bir pilot
Tüm gerçekler tek bir resme eklenir:
- Hava Kuvvetleri'nin arka planında, türlerin sayısı ve atılan bombaların yetersizliği;
- uçak gemilerinin yarısının Kızıldeniz'e yerleştirilmesiyle saçma bir anlaşma;
- savaşa girerken gecikmeler. Gemilerin en güçlüsü ("Roosevelt"), ilk sortiyi savaşın yalnızca üçüncü gününde yapmaya mahkum - operasyona katılımının "gerekliliği" nin açık ifadesi;
- “Yüzyıl” ın askeri çalışmaları uzun gecikmelerle düzenli olarak durduruldu. Savaş gününün 43'i için, tüm uçak gemilerinden savaş uçuşlarının yapıldığı sadece altı gündü. Kural olarak, zamanın geri kalanında, altı “yüzer havalimanının” ikisi yetenekli değildi ve diğer önemli meselelerle ilgileniyorlardı - tedarik gemilerinden stratejik malzeme stoklarının (yakıt, kullanılmış yiyecek) onarımı ve yenilenmesi.
Peki nerede acele ettiler? Hava Kuvvetleri onlar için tüm işleri yaptı.
Rakamlar tartışmasız bir şekilde, küçük boyutundan ve yetersiz uçak performans karakteristiğinden dolayı taşıyıcıya dayalı havacılığın yerel savaşlarda işe yaramaz bir araç olduğunu gösteriyor.
Taşıyıcılar belirli bir deniz silahı olarak yaratıldı. Bu teknik için tek yeterli alan açık okyanustur. Kara tabanlı taktik savaş uçaklarından rekabet olmadığı yerlerde.
Bununla birlikte, nükleer denizaltı filosunun, jet uçağının ve uçak içi yakıt ikmal sistemlerinin ortaya çıkmasıyla birlikte, bu devasa pahalı gemilerin savaş değeri büyük şüphelere neden olmaktadır.
Göre:
http://www.gulflink.osd.mil
http://www.history.navy.mil
http://www.midwaysailor.com
http://www.uscarriers.net
Uçak gemilerinin savaş kullanımıyla ilgili istatistikler, Konvansiyonel ve Nükleer Motorlu Uçak Gemilerinin Maliyet Etkinliği raporundan alınmıştır. GAO / NSIAD-98-1 - Ağustos 1998