Bölüm 150: Kazanılan Para ve Özür
Cesurluk ve kumar yetenekleri arasındaki bağlantı meçhul olsa da bilinmeyen bir adam tarafından ona okunması küçük görüldüğünü hissettirdi. Hemen cevap verdi: “Pekâlâ, o zaman, buraya şanssız kardeşimle geldiğinizden biraz yetenekli olmalısınız. Sizinle birkaç tur kumar oynayacağım. Ne oynayalım?”
“Hayır, sadece bir tur. Zor bir şey oynamayacağız, sen zor oyunları biliyorsun, ben bilmiyorum. Biz sadece zar oyunu oynayacağız, büyük ya da küçük olduğunu tahmin edeceğiz ve bununla kazanan belirlenecek.” YangChen, konuşurken bir parmağını kaldırdı.
“Bir tur mu? Bu çok sıkıcı, ne kazanacağız?” LiMucheng, somurturken konuştu.
Yang Chen sırıttı, sonra Li Mucheng’in kulağına yaklaştı ve fısıldadı.
Li Mucheng hemen memnun oldu, heyecanla sordu: “Gerçekten mi?”
“Ne için sana yalan söyleyeceğim ki? Burası senin ailenin bölgesi, yalan söylemeye nasıl cesaret edebilirim? Bu sadece yeterli yeteneğinin olup olmamasına bağlı.”
“O zaman eğer ben kaybedersem ne istiyorsun?” LiMucheng, dikkatlice sordu, aptal olmadığını gösterdi.
Yang Chen tekrar bir parmağını kaldırdı: “1 milyona ne dersin?”
Li Mucheng durumu değerlendiriyormuş gibi yapmacıktan derin bir şekilde düşünüyormuş gibi davrandı: “Yani paraya ihtiyacın var. Bahsin gerçekten bir milyona değer; ayrıca bunun üzerine hile yapacağından da korkmuyorum. O zaman seninle kumar oynayacağım.” bunları demesiyle hemen en yakındaki zar standına yürüdü ve oradaki kumar oynayan grubu dağıttı.
İkilinin gerçekten bahse gireceğini gören Li Muhua kibarca Yang Chen’e sordu: “Bay Yang, bahis olarak ne koydun?”
YangChen, sessizlik içinde el işareti yaptı: “Cennetin gizemleri saklı tutulmak zorunda.”
“Hey ne hakkında fısıldaşıyorsun, kim kazanacak, sen mi ben mi?” Li Mucheng yüksek sesle sordu.
Yang Chen omuz silkti: “Sana bağlı.”
Li Mucheng kendini beğenmiş bir şekilde güldü ve konuştu: “Bana kaldığını söylediğinden sana bir şey vermeyeceğim. Sen muhtemelen düşünüyorsun ki cömert davranırsan, utanmış hissedeceğim ve kazanmana izin vereceğim, değil mi? Beni üç yaşında bir çocuk mu sanıyorsun? Beni kandırmak kolay değil, bunun bana bağlı olduğunu söyledin bu yüzden seni dinleyeceğim ve kazanan olacağım.”
Bu sözleri söyledikten sonra Li Mucheng aşırı zeki olduğunu düşündü. Birkaç sefer yüksek sesle güldü, sonra elindeki bardağı yavaşça salladı. Zarın sallanma sesi duyuldu.
Yang Chen zarların durması için acelesiz bir şekilde beklerken parmaklarını yayarak iki elini masanın üzerine koydu.
Etraftaki insanlar nefes nefese izlediler. Sonuçta bu tek bir turda 1 milyonluk bir bahisti. Oradaki herkes varlıklı insanlar olsa bile nadiren böyle yüksek bahislerle oynarlardı.
Yaklaşık yarım dakikadan sonra Li Mucheng’in elleri sallamaktan ağrıdı, bu yüzden durdu ve fincanın altındaki zarlar nihayet sessizleşti.
“Tahmin et.” Li Mucheng konuşmak için kafasını kaldırdığı gibi dövüşme ruhuyla dolu bir yüze sahipti.
Yang Chen aldırışsızca kulağını kaşıdı, fincana bakmak için bile zahmet etmedi. Bunun yerine Li Mucheng’in yüzüne baktı ve konuştu: “Büyük. Bu imkânsız, sanırım küçük.”
Li Mucheng yüksek sesle güldü: “Tahminin yanlış, on yılı aşkındır kumar oynayan bir uzman olarak benim tecrübeme dayanarak, bu büyük olmak zorunda.”
Bunu dediği gibi, LiMucheng sert bir şekilde fincanı kaldırdı.
“1, 1, 3, küçük.” Yan tarafta duran bir hakem bildirdi.
Li Mucheng’in yüzü hemen kederlendi ve mırıldandı: “İmkânsız.”
Büyük kardeşinin kaybettiğini gören Li Muhua YangChen’e doğru güldü ve konuştu: “Bay Yang siz harika bir kumarbazsınız ve kazandınız. Daha sonra odanıza bir milyon tutarında bir çek göndereceğim.”
“Gerekli değil.”
LiMucheng aniden onu durdurmak için sesini yükseltti: “Ben kaybettim, o yüzden ben ödeyeceğim. Senin kokuşmuş parana ihtiyacım yok.” Bunları konuşup Li Muhua’ya dik dik baktı ve arkasında duran Li Meng’den bir çek defteri aldı. Çeki yazdı ve bir milyon RMB’lik Huaxia Bankası çekini Yang Chen’e teslim etti.
ÇN:RMB: Çin resmi para birimi.
Yang Chen bunu aldı ve cebine tıkıştırdı: “Harika Genç Efendi Li’nin şansı çok iyi değil gibi görünüyor. Ne zaman bırakacağını bilen bir insan olarak önce ben ayrılacağım, bay!”
Li Muhua, herkesin içinde Li Mucheng tarafından utandırıldı ancak sinirlenmedi. Oradaki insanlara candan bir şekilde gülümsedikten sonra, Yang Chen’in arkasından takip etti, sonra kibarca sordu: “Bay Yang, bahis olarak ne koyduğunuzu sormam sizin için sorun olur mu? Kardeşimin aniden neden seninle kumar oynamayı kabul ettiğini oldukça merak ediyorum.”
Yang Chen yavaşça cebinden bir sigara çıkardı, sonra sigarayı ağzına yerleştirdi, yakması için Li Muhua’ya işaret etti.
Li Muhua bundan dolayı iğrenmedi, bunun yerine Yang Chen’in sigarasını yakmasına yardımcı olmak için astlarından birinden memnuniyetle bir çakmak almış görünüyordu.
Bir duman çektikten sonra, Yang Chen memnuniyetle baş salladı ve konuştu: “Sen gerçekten de bir insan olarak kardeşinden daha iyisin, baban seni gerçekten takdir ediyor olmalı.”
“Bay Yang abartıyor, ev sahibi olarak sadece misafirperverliğimi gösteriyorum.” Li Muhua elini salladı ve konuştu.
YangChen birkaç duman halkası üfledi, sonra şeytani bir gülümsemeyle konuştu, “Aslında ona özel bir şey söylemedim. Sadece ona kazanırsa onun için Mo Qianni’yi bayıltacağımı ve onun için odasına göndereceğimi söyledim.”
LiMuhua, şok oldu ve tereddütle sordu: “Bay Yang, Bayan Mo’ya nasıl bu şekilde davranabilirsin? Eğer Bayan Mo, senin onu gizlice bahse koyduğunu öğrenirse bu çok incitici olur ve bu her arkadaş arasındaki dostluğu mahveder.”
“Zaten kazanmadım mı? Ne için panikliyorsun?” Yang Chen geniş bir gülümsemeyle konuştu.
Li Mushua kızardı, birkaç kez öksürdü ve sonra konuştu: “Erm… Ben sadece ikinizin arasındaki ilişkinin kötüye gitmesinden endişelendim, bu gelecekteki görüşmelerimiz için faydalı olmayacaktır. Ancak bunu sizin için kesinlikle bir sır olarak tutacağım, Bay Yang. Ben sadece böyle bir şeyi bir daha yapmayacağınızı umuyorum.”
“Endişelenme, şimdilik bunu yapmayacağım. Bir süre için, bir milyon yeterli.” YangChen, memnun bir ifadeyle konuştu.
Yang Chen kendi odasına döndüğünde neredeyse gece yarısıydı; loş ışıklar sessiz odayı aydınlattı.
Yang Chen TV’yi açtı ve uydu TV’de bir Fransız kanalı gösterimdeydi. Bu bir tür çalışma programıydı. Dil engeli olmayan biri olan Yang Chen seçici değildi ve TV’deki kanalı olduğu gibi bıraktı.
İyi bir duş alma niyetiyle banyodaki musluğu açtı. Ancak üstünü çıkardığı gibi kapısı çaldı.
Yang Chen bu geç saatte odasının kapısını kimin çaldığı konusunda oldukça meraklıydı, bu yüzden direkt olarak kapıya yürüdü ve kapıyı açtı. Gördüğü şey üstünü büyük kare desenli bol bir pijamayla değişmiş olan Mo Qianni’ydi. Mo Qianni’nin ıslak saç telleri ve vücudundan hâlâ yayılan sabun kokusu ona, onun henüz duş aldığını söylüyordu.
“Oh, ben gelip hizmet etmesi için çağırdığım kadın geldi diye düşünmüştüm, gelen kişinin yüksek sınıf Bölüm Lideri Mo olmasını hiç beklememiştim.” Yang Chen şaka yaptı.
Mo Qianni kızardı ve arkasını döndü: “Sen kapıyı açmadan önce bir gömlek giyemez misin?”
“Ben bir duş almak istiyorum, neden bir gömlek giymeliyim? Banyo yapmayacağım bir zamanı gelmek için seçemez misin?” bunu demesiyle Yang Chen giysilerini giyme niyeti olmadan odanın içine geri yürüdü: “Ne için bu kadar geç vakitte geldin? Gerçekten benimle birlikte uyumak istediğinden olamaz değil mi? Ben oldukça net ve dürüst bir adamım.”
Mo Qianni utangaç küçük bir kız değildi, Yang Chen’in gömleğini giyme niyetinin olmadığını görünce onun çıplak üst vücudu konusunda daha fazla endişelenmedi. Odanın içine yürüdü ve odanın, yatağın ve banyonun her yerine baktı.
Şaşırmış Yang Chen sordu: “Bayan Mo, görmeye değer bir şey var mı? Bizim odalarımız aynı.”
“Hmph.” MoQianni, ona dik dik baktı: “Sorumsuzca tilkiyi geri getirip getirmediğini görmek için Ruoxi’nin yerine kontrol ediyorum.”
Yang Chen kötülükle gülümsedi ve konuştu: “Gerçekten Ruoxi’nin yerine mi kontrol ediyorsun? Siz çok fazla umursuyor görünürken ben Ruoxi’nin bunları hiç de umursadığını düşünmüyorum, Bayan Mo.”
Düşünceleri açığa çıkan Mo Qianni’nin kulakları kızardı ve nabzı hızlandı. Gerçekten de gün boyunca uçakta olan şeyler üzerine kara kara düşünmüştü. Yang Chen’in gece başka bir kadınla olabileceğini düşündüğünde kalbinde huzursuzluk hissetti. Bunun üzerine çok fazla kafa yorduktan sonra bir göz atmaya karar verdi.
“Kendini çok fazla abartma, Tang Seng olduğunu mu düşünüyorsun? Etini yemek için herkesin senin peşinde olduğunu mu düşünüyorsun? İyi bir kız kardeş olarak ben sadece görevimi yerine getiriyorum. Buraya bir tilki getirmediğinden şimdi ayrılacağım.”
ÇN: Tang Seng sözde eti sonsuz bir yaşam veren Batı’ya Yolculuktan bir karaktermiş
Mo Qianni, eğer konuşmaya devem ederse utançtan öleceğini hissetti. Eğilmiş bir kafayla aceleyle Yang Chen’in odasından ayrılmaya çalıştı.
Aniden Yang Chen, Mo Qianni’nin kolunu tuttu. Ürken Mo Qianni adımlarını durdurdu ve sorduğu gibi arkasında duran Yang Chen’le yüzleşti: “Sen, ne için beni tutuyorsun?”
Yang Chen iç çekti sonra konuştu: “Üzgünüm, o gece olan şey benim hatamdı, içtenlikle özür dilerim.”
O gece diyerek doğal olarak Mo Qianni’nin evinde olandan bahsediyordu. Yang Chen uyuyor taklidi yapmış ve MoQianni’nin onu öpmesi için beklemişti. Aslında bu konunun tamamında Yang Chen pasifken, Mo Qianni tarafından gönüllü olarak yapılmıştı. Gerçekten yapılmış bir hata yoktu fakat Yang Chen, bu kadının saf duygularını aldatmıştı, çünkü Mo Qianni’nin önünde uyuyor numarası yaparken her şeyin farkındaydı. Onun bu duygularına cevap vermemesine rağmen sebepsiz yere ondan bir öpücük almak Mo Qianni’nin duygularından kasten ve sorumsuzca yararlanmaya eş değerdi.
Mo Qianni’nin hassas vücudu titriyordu. Diğer yöne bakan yüzü eğilmişti ve gözleri kızardı ancak gözyaşlarının düşmesine şiddetle direndi. Derin bir nefes aldı ve kayıtsızca konuştu: “Ne söylediğini bilmiyorum, anlamadığım şeyler hakkında benimle konuşma.”
Bunları demesiyle Mo Qianni zorla Yang Chen’in tutuşundan kurtuldu ve hızla geri odasına koştu.
Yang Chen çaresizce dudak büktü. Bu özür biraz geç kalmıştı ama başka bir şansı yoktu. Eğer öncesinde bunu söyleseydi, onun tepkisi çok daha kötü olurdu ve konuştuğu bir kelimeyi bile dinlemezdi.
Mo Qianni’nin onu affedip etmemesine gelince Yang Chen’in hiçbir beklentisi yoktu. Onların ilişkileri yakınlaşmış ve uzaklaşmıştı, ilişkileri karışıktı.
Yarım saat sonra Yang Chen duş almayı tamamladı, odasındaki hazır pijamaları giydi, ışıkları kapadı ve uyumaya çalışmak için uzandı.
Aniden düşündü. O anda Lin Ruoxi onu arasa ve her şeyin iyi gidip gitmediğini ya da bir şey var mı diye soracak olsaydı? Ancak bir süre bunun hakkında düşündükten sonra bunu eğlendirici buldu, eğer soğuk güzellik gerçekten onunla bu şekilde konuşsa bu gerçekten bir hayalet görmek gibi olurdu.
YangChen, gözlerini kapattığında ve rüyalar âlemine dalmayı planladığı anda olağanüstü işitme duyusu onun duymaması gereken bir şeyi duymasını sağladı.