Miras müzeleri, bahçeler oyunlar, arabalar ve Wampanoag wetu ile yeniden açılıyor
Bahar sesleri ve manzaralar havada uçuşuyor, çünkü hem içeride hem de dışarıda aktiviteler, Sandwich'teki Heritage Museums & Gardens'ta yeni bir sezon için Cumartesi gününden itibaren ziyaretçileri ağırlayacak.
Heritage Başkanı ve CEO'su Anne Scott-Putney, eyaletin COVID-19 kısıtlamalarının hafifletilmesiyle müzeler ve bahçelerin bu sezon "tamamen açık" olacağını söyledi. Devlet kuralları %50 kapasiteye izin verecek ve tüm binalar kapalı ziyaretçilere açık olacak. COVID protokolleri nedeniyle yalnızca tarihi atlıkarınca hala kullanılamıyor.
Scott-Putney, geçen yıl pandeminin ilk sezonunda ziyaretçilerin Heritage'ın geniş 100 dönümlük manzaralarından yararlanmaya hevesli olduğunu söylüyor. Miras ziyareti, “içeride olmanın kısıtlamalarının panzehiri&rdquo olduğu ortaya çıktı ve ziyaretçiler, COVID'nin normal olmayan zamanlarında &ldquoa normal hissettiren bir yerde&rdquo bir gün geçirmekten mutlu oldular.
Miras personeli, müşterilere yardım ve yönergeler sunmak ve ayrıca ziyaretçi sayılarını sürekli takip etmek için tüm sezon boyunca serbestçe konuşlandırılacaktır. Genişletilmiş kapasite, her gün 1.200 ziyaretçiye izin veriyor, bu nedenle Mead, muhtemelen ormangülü ve ortanca festival günleri gibi özel programlar dışında, zamanlı giriş biletlerine ihtiyaç duyulmayacağını söylüyor.
Heritage, bu yıl açık havadaki cazibe merkezlerini vurgulamaya devam edecek, ziyaretçileri ve aileleri çimenliklerine ve rekreasyon alanlarına, aktivitelerin çocukları doğaya, çam ormanlarına, gölgeli patikalara ve tozlayıcı çiçek bahçelerine bağladığı Hidden Hollow açık hava &ldquokeşif&rdquo alanına çekecek.
Devam edecek popüler bir program eklemesi, &ldquoÜçüncü Perşembeleri&rdquo, sahaların akşam 7'ye kadar iki saat daha açık olduğu zamandır. her ayın üçüncü Perşembe günü. Ziyaretçi katılımı direktörü Heather Mead, "Günün bu saatinde bahçelerde olmak muhteşemdir" diyor.
Ev inşa etmek
İngiliz ve Wampanoag evlerinin malzemeleri ve yapım teknikleri farklı olsa da işlevleri aynıydı. Konutlar, aile yaşamının merkeziydi ve çevre koşullarından korunmanın yanı sıra çalışma, dinlenme ve depolama için alan sağlıyordu. Ayrıca misafirlere veya gezginlere barınak sağladılar ve zaman zaman aile duası veya manevi toplantılar için kullanıldılar.
Wampanoag Evleri | Hacı Evleri
1600'lerde, hem Wampanoag erkekleri hem de kadınları bir evin inşasında ve yapımında yer aldı. Birlikte çalışarak inşa ettikleri evlerin sağlam olacağını biliyorlardı. Birlikte çalışmak aynı zamanda köydeki insanları güçlü bir topluluk haline getirdi.
Wampanoag, toprakla yakın bir ruhsal bağlantıyla yaşadı. Yaradan'ın Halklarını Dünya'dan ve Hayat nefesini paylaştıkları ağaçlardan yarattığına inanıyorlardı. Evlerini inşa etmek için ihtiyaç duyduklarını Topraktan toplamaya gittiklerinde Toprak Ana ile bağlantı kurdular ve topladıkları için şükrettiler.
Bir Wampanoag evinin adı ıslak. Aileler bu konutları kıyıdaki ekim alanlarına dikti ve büyüme mevsimi boyunca bu konutlarda yaşadı. Havaların soğumasıyla birlikte halk, iç kesimlerdeki köylerin korumasına döndü. Köylerdeki konutlar ya uzun, çok aileli konutlardı ya da daha küçük, yuvarlaktı. ıslak kül (çoğul ıslak). Çok aileli konutlar 40-50 kişiyi barındırabilir ve genellikle dört veya daha az akraba aile bulunur. Bu evlerde her çekirdek ailenin kendi ateşi vardı. Evler genellikle 50-60 fit uzunluğundaydı, ancak 100 fit kadar uzun olabilirlerdi.
İlkbaharda Wampanoag, evler için çerçeveler inşa etmek için fidanlar (genç ağaçlar) topladı. Adamlar fidanları kabuklarını soyarak hazırladılar, daha sonra kabukları ayrıldı ve evin çerçevesini sabitlemek için kullanıldı. Küçük bir evin çerçevesi yaklaşık 40 fidan gerektirirken, büyük bir ev 200'e kadar çıkabilir.
Kışlık evlerin çerçevelerini büyük, yaşlı ağaçlardan elde edilen geniş ağaç kabuğu tabakaları kaplarken, daha sıcak ve ekim aylarında kullanılan hasır hasırları kapladı. Kadınlar, şükran dualarıyla yaz sonunda bataklıklardan ve bataklıklardan uzun kuyruklar topladılar. Sazları güneşte kuruttular ve hazır olduklarında uzun, çift taraflı hasırlara diktiler. Evin çerçevesi üzerine serildiğinde, paspaslar yağmuru uzaklaştırıyor ve içeriyi rahat ve kuru tutuyordu.
Kadınlar kışlık evler için bataklıklardan gelen başka bir bitki türü olan sazdan hasırlar da örerler. Bu paspasların dokunması daha uzun zaman aldı ve genellikle kırmızı ve siyaha boyandı ve süslendi. Soğuk New England kışlarında onları sıcak tutmak için evlerin içine asıldılar.
Wampanoag evlerinin en tepesine bir delik açılmıştı. Bu delik, iç mekan yangınının dumanının kaçmasına izin verdi. Bu deliğin üzerindeki ağaç kabuğu tabakaları, yağmurun veya karın içeri girmesini engelledi. Orada yaşayan aile, rüzgarın yönü değiştikçe bu örtünün konumunu değiştirdi.
Wampanoag evleri, bir evi eşit şekilde ısıtmak veya soğutmak için en iyisi olduğu için yuvarlak bir şekilde inşa edilmiştir. Bu dairesel şekil, Yaratılış'ta, Yaşam döngüleri gibi dairesel olan birçok şeyi de temsil ediyordu.
Bir kez inşa edildiğinde, evler kadınlara aitti. Wampanoag tarzında bunun nedeni, Halkın geleceği olan ve korunması ve beslenmesi gereken çocukları doğurmasıdır. Erkekler aileleriyle birlikte evlerde yaşıyordu ve ailelerin geçimini sağlamak ve korumaktan sorumluydu.
Wampanoag İnsanlar binlerce yıldır evlerini aynı şekilde inşa ettiler ama bugün modern evlerde yaşıyorlar. Plimoth Plantation'daki Wampanoag Homesite'de, Yerli personel geleneksel şekilde evler inşa ediyor. Evlerin modern evlerimiz kadar konforlu olduğunu keşfettiler.
1600'lerde Hacı Evleri
Uzun bir deniz yolculuğundan sonra bilinmeyen bir ülkeye geldiğinizi hayal edin. Kışın ortası ve çok soğuk. Deniz tutmasından zayıf ve yorgunsunuz ve karada sıcak bir eve ihtiyacınız var. O eve sahip olabilirsin &ndash, eğer önce onu inşa edersen!
Hacıların New England'a yelken açtıklarında yapmak zorunda oldukları şey buydu. mayıs çiçeği 1620'de. Sömürgeciler gittikleri yerde İngiliz kasabaları olmadığını biliyorlardı. Kendi evlerini inşa etmeye hazırdılar, ancak bu evleri kışın ortasında inşa etmek zorunda kalacaklarını tahmin etmemişlerdi.
Sömürgeciler yıl içinde bu kadar geç Plymouth'a varmayı planlamamışlardı. Birçok gecikme yaşandı. Yavşanotu, birlikte seyahat etmesi gereken sızdıran bir gemi mayıs çiçeği, İngiltere'de bırakılmak zorunda kaldı ve Hacılar, yolculuk için ödeme yapmaya yardım eden insanlarla bir anlaşmazlık yaşadılar. için neredeyse iki ay sürdü mayıs çiçeği nihayet 5 Eylül 1620'de İngiltere'den ayrılmak. Sonuç olarak, mayıs çiçeği Aralık ayına kadar Plymouth'a gelmedi.
Sömürgeciler Plymouth'a vardıklarında hemen kasabalarını inşa etmeye başladılar. Yanlarında alet, çivi ve demir hırdavat getirmişlerdi. Toprak, ihtiyaç duydukları her şeyi sağladı. Adamlar ormana gitti ve ağaçları kesti. Ağaçları yuvarlaktan kareye kesmek ve budamak için baltalar kullandılar. Daha sonra bu parçaları bir araya getirerek bir çerçeve oluşturmuşlar. Bu eve şekil ve güç verdi.
Sömürgeciler güneşten, rüzgardan ve yağmurdan korunmak için evlerinin çatılarını sazdan örerlerdi. Çatıları yapmak için bataklıklardan otları ve sazları kesip demetlediler. Sonra onları katmanlar halinde çatıya sabitlediler. Evin dışı için, kolonistler ağaçları kestiler ve fıçı tahtası denilen ince tahtalar yapmak için ahşabı böldüler. Fıçı tahtaları daha sonra evin çerçevesi üzerine çivilenmişti.
Evin duvarlarını yapmak için, kolonistler evin çerçevesine saz adı verilen küçük çubuklardan bir çerçeve inşa ettiler. Kil, toprak ve otları alıp suyla karıştırarak daub denilen bir havan yaptılar. Daub'u duvarı doldurana kadar dalın içine ittiler ve içeride pürüzsüz bir yüzey oluşturdular. Bu pürüzsüz yüzey, bazı modern evlerde duvarlardaki sıvaya benzer.
Bir ev yapmak, çerçevelemekten, fıçı tahtası ile kaplamaya, saz ve sıva yapmaya ve nihayet çatıyı sazlamaya kadar genellikle iki veya üç ay sürerdi. Son rötuşlar üzerindeki çalışmalar, aile burada yaşamaya başladıktan sonra bile bazen birkaç ay daha devam etti.
Evler bittiğinde, çok büyük değillerdi. Hacılar gelecekte kendi topraklarına sahip olmayı ve daha iyi evler inşa etmeyi umdukları için, 1620'lerde Plymouth Kolonisi'ndeki evler, Hacıların İngiltere ve Hollanda'da geride bıraktıkları kadar konforlu değildi. Evlerinin çoğunda tek oda vardı. Kolonistler yemeklerini, yemeklerini, uykularını ve diğer işlerini bu odada yapıyorlardı. Kadınlar, küçük ateşlerin yakıldığı bir ocağın etrafında yemek pişirirdi. Ocaktan çıkan ateş, kış aylarında ısı, geceleri ise ışık sağlıyordu. Bazen mumlar ve kandiller de yakılırdı. Baca varsa o da evin geri kalanı gibi kereste, kil ve fıçı tahtasından yapılmıştır.
Çoğu zaman evler çok karanlıktı. Sadece tahta bir kepenkle kapatılan birkaç küçük pencereleri vardı. Zeminler sert toprakla doluydu. Bazı evlerin birinci katın üzerinde çatı katı adı verilen bir depolama alanı vardı. Bu alanlar, bahçedeki kuru otlar, tarlalardan gelen mısır demetleri ve hatta yataklar gibi yiyecekleri ve diğer ürünleri depolamak için kullanılıyordu. Çatı katına çıkmak için merdivenleri kullandılar.
İngiliz sömürgeciler, kasabalarını inşa ederken o ilk kışta çok zor zamanlar geçirdiler. Denize açılan erkek, kadın ve çocukların yaklaşık yarısı mayıs çiçeği soğuk ve yağışlı havanın getirdiği hastalıklardan ve sıcak evlerin olmamasından öldü. Ancak sonraki kışa kadar 11 yeni ev inşa ettiler. Kasaba büyümeye başladı ve sömürgeciler sonunda ihtiyaç duydukları sığınağa kavuştu.
Bu bir nush wetu
Kışın Wampanoag, iç bölgelere taşınır ve üç yangınlı ev anlamına gelen nush wetu adı verilen daha büyük çok aileli evler inşa ederdi. Bazen İngilizcede uzun evler olarak adlandırılırlar.
Hem wetu hem de nush wetu içinde bullrush hasır duvar kaplamaları bulunur. İşte böyle görünüyorlar.
Mashpee Wampanoag kabile üyesi Annawon Weeden, wetus ve bunların nasıl inşa edileceği hakkında daha fazla bilgi veriyor.
wetuve wigwam arasındaki fark nedir?
Kral Philip'in Savaşı (1675) sırasında esir alınan bir Püriten kadın, Yerli halkla geçirdiği zaman hakkında kısa bir kitap yazdı. Yazılarında, kaldığı evlere atıfta bulunarak "kadın çadırı" kelimesini kullandı. Kitabının popülaritesi ve kötü şöhreti nedeniyle, Kızılderili çadırı kelimesi, Ulus veya Kabileden bağımsız olarak herhangi bir "Hint evi" için genel bir terim haline geldi. ile. Günümüzde hatalı da olsa kullanılmaya devam etmektedir. Wampanaog Ulusu'ndan bahsederken ev kelimesi "wetu"dur. Bir "hogan" gibi, ev için Navajo/Dine kelimesidir ve Tipi, ev için Lakota/Dakota kelimesidir ve liste devam eder. Her Ulus ve Kabile, Avrupa'nın Fransızca, İngilizce, İspanyolca veya Almanca gibi kendi diline sahiptir.
Leeah ve Shirley
Leeah Ochumuk, eksik bir parçası olan bir yapboz gibi hissetti. New Bedford, Massachusetts'te Fransız-Kanadalı bir anne ve Wampanoag babasıyla birlikte bir çocuk olarak, nereye uyduğundan emin değildi. Medeiros, Chevalier ve Briggs gibi isimlerin olduğu bir yerde - Portekizli, Fransız ve Yankee'den ataları boldu, Ochumuk - orijinal bir Wampanoag soyadı - bir zamanlar kendini bilinçli hissettirdi.
Ochumuk'un hikayesi, atalarının topraklarında yaşayan binlerce Wampanoag'ın hikayesini yansıtıyor - fark edilmeden ama açıkça görülüyor. Yerel çiftçiler, balina avcıları, balıkçılar ve değirmen işçilerinin soyundan gelen ev ve iş sahipleri, ev sahipleri ve kiracılardır, ancak görünür kültürel simge yapılar, kiliseler, restoranlar, toplum merkezleri yoktur. "Aptal değiliz ama her zaman buradaydık" dedi.
“Okulda insanlar bana her zaman nereli olduğumu sorarlardı.
İnsanlar benim Afro-Amerikalı ya da Cape Verde'li olduğumu düşündüler," dedi uzun boylu, ince 22 yaşındaki üniversite öğrencisi.
"Dokuz yaşındayken Wampanoag olduğumu anladım. O kayıp yapboz parçasını büyükannemin cenazesinde buldum” dedi.
Büyükannesinin New Bedford'daki kilise cenazesinde yas tutanların kederi onu derinden etkiledi. “Açıkça ağladılar ve üzüntüyle boğulmuş görünüyorlardı” dedi.
Daha sonra yas tutanlar VFW salonunun bitişiğine taşındı ve Ochumuk kabilesiyle ilk kez orada tanıştı. “Bir daire içinde durduk ve bir boru dolaştırıldı. Eski dilde dua ediyorlardı ve Hint dansı vardı” dedi. "Ondan sonra kim olduğumu biliyordum. Köklerime olan bağı hissedebiliyordum” dedi.
Ochumuk, babasının Wampanoag olma konusunda karışık duygular beslediğini söyledi. “Kendi neslinde Hintli olmak olumsuz bir şey olarak görülüyordu. Bu, Sivil Haklar döneminden önceydi” dedi.
“Wampanoag kültürel değerleriyle büyüdüm, büyüklere saygı duyulur ve çocuklara değer verilir. Doğayı her zaman sevmişimdir,” dedi Ochumuk. "Ama büyükannem dışında, diğer yerel Wampanoag insanlarını tanımıyordum."
Üç yıl önce Ochumuk, Wampanoag dilinde bir yaz kampına kaydoldu. Yaz kampı, dilbilimci Jessie Little Doe Bard'ın rehberliğinde Wopanaak Language Reclamation projesi tarafından yürütülen tam bir daldırma deneyimidir. Ochumuk, “Kendi kabilemden pek çok insan tanıdım ve çoğuyla akraba olduğumu öğrendim” dedi.
Ochumuk, deneyiminden ilham alarak üniversitedeki ana dalını dilbilime çevirdi. Aralık 2011'de mezun olduktan sonra New Bedford'da İkinci Dil Olarak İngilizce Öğretimi (TESL) eğitmeni olarak çalışmayı planlıyor. Genç Wampanoag'lara halkına hizmet etmenin bir yolu olarak akıl hocalığı yapmak istiyor. “Üniversite eğitimimi halkıma dilimizi öğretmek için kullanacağım. Yapmak istediğim tek şey bu. Bu benim geri verme yöntemim."
Ochumuk, mirasıyla yaşayan bir bağlantı bulduğu için kendini şanslı hissediyor. “Tarihimiz unutulmayacak kadar önemlidir. Unutulamayacak kadar çok şey yaşadık.”
Ochumuk, her Şükran Günü'nde, Mayflower yolcularına yaptıkları cömertlik için halkının ödediği bedeli düşünür. “Büyük Şükran Günü hikayesinin en önemli kısmı olmasına rağmen, ben çocukken okullarda tarihimiz öğretilmedi” dedi, “benim halkım olmasaydı, İngilizler açlıktan ölürdü.”
“Okullarda Hintlilerden geçmiş zaman kipiyle bahsedilir. Aslında Hint dünyası her yanımızda, dili, yer adları, yediğimiz yöresel yemekler” dedi.
Ochumuk'a göre, Amerikan demokrasisi, Iroquois Kızılderili kabilesinin hükümet yapısından etkilenir.
UMD'deki Amerikan tarih profesörü Dr. Len Travers de aynı fikirde. "Kesinlikle. Koloniler ayaklandığında, Avrupa modelinden çok farklı olan Kızılderili hükümet biçimlerine yüz yıl maruz kalmışlardı” dedi.
Travers, "Mayflower'ın 1620'de gelişinden bu yana, Wampanoag'lar başka bir kabileyi yok edebilecek bir dizi aksilik yaşadılar," dedi.
Travers, kanlı Kral Philip'in Savaşı'nın Wampanoag kabilesinin azaltılmasına devam ettiğini söyledi. Can ve toprak kaybına ek olarak, sayısız Kızılderili köle olarak satıldı ve Karayipler'e ve İber yarımadasına kadar gönderildi. Kızılderililer Afrikalı köleler için takas edildi. Kral Philip'in savaşının sonunda, New England'da sadece 400 Wampanoag kalmıştı.
Kral Philip'in savaşından sonra kabile, evlilikler yoluyla yavaş yavaş toparlandı, ancak toprak ve dil kaybı arttı. Eyalet ve federal mülkiyet yasaları, kabilenin topluluk arazisini feshetti ve onu bireysel mülkiyete açtı. Tek arazi parselleri yabancılara satıldığından, Wampanoag'lar atalarının toprakları üzerindeki kontrolünü kaybetti.
Travers, yerel Wampanoag geçmişine açılan pencereler olduğunu ve kolayca erişilebilir olduğunu söyledi. "Biraz zamanda çok şey öğrenmek isteyen herkes Plimoth Plantation'a gitmeli ve Wampanoag köyünü ziyaret etmeli" dedi.
Plimoth Plantation, geçmişle otantik bir karşılaşma sunuyor. Diğer yaşayan tarih parkları gibi, yorumcu olarak adlandırılan canlandırıcılar da dönem kıyafetleri giyiyor ve karakterlerini koruyorlar.
Hobbamock Homesite, Plimoth Plantation'da yeniden yaratılmış Wampanoag köyüdür ve geleneksel görevlerde çalışan, otantik giysiler giyen ve bugün kabile üyeleri olarak tarihleri, umutları ve yaşamları hakkında dürüstçe konuşan günümüz kabile üyeleri tarafından yönetilmektedir.
Shirley Highrock, Wampanoag kabile regalia - geyik derisi elbise ve beyaz saçlarında wampum boncuklu mokasenler giymiş hayvan kürkleriyle yüksek yığılmış bir koltukta oturuyor. Geleneksel bir huş ağacı kabuğu konutu olan “wetu”da oturuyor ve turistlere ve tarih öğrencilerine Wampanoag maneviyatı hakkında bilgi veriyor. “Bugün büyük önemi olan bir inanç sistemi. Ataların dini, ekolojik sürdürülebilirlik ve çevresel destekten biridir. Sadece ihtiyacımız olanı kullanmalıyız” dedi. Dünyanın mevcut iklim krizine atıfta bulunarak, “Umarım çok geç olmadan işler değişir” diye ekledi.
78 yaşındaki Highrock, Wampanoag'ların Mashpee grubunun bir kabile büyüğüdür. Tüm kariyeri boyunca federal bir çalışan olarak 2008'de emekli oldu ve Plimoth Plantation'da çalışmaya başladı.
Highrock'a göre, kalıtım annenin çizgisi boyunca akar. Wampanoag'lar rezervasyonlarla yaşamazlar ve topraklarının tamamı özel olarak tutulur. “Dışarıdakilere satış yapmama konusunda sözlü aile anlaşmalarımız var. Elbette bazı insanlar yapar. Babam tekrar evlendiğinde tapuları sakladım çünkü üzerinde benim adım vardı.”
Highrock, ikinci görüş yeteneğine sahip olduğuna inanıyor - ruhları görme yeteneği. “Onları gerçek hayvanlar, insanlar ve gölgeler gibi görüyorum. Bana geliyorlar.” Ataların rolünü basitçe çocuklarına göz kulak olan sevgi dolu ebeveynler olarak açıklıyor. Highrock'un birkaç feci evliliği vardı. Düğün günlerinden önce dedesi ve babasının ruhları tarafından uyarıldığını söyledi. “Gölge gibi görünüyorlardı, onları dinlemeliydim” dedi.
Highrock ayrıca odaklanmış düşüncenin gücüne inanır. İnsanların orada ne koyduklarına dikkat etmeleri gerektiğini söyledi. Bir kabile üyesinin öfke dolu düşünceleriyle çakışan üç ölümden bahsetti. "Ölümlere neden olduğunu söylemiyorum," dedi, wetu'nun karanlığında, yüzü yalnızca ateşin ışığıyla aydınlandı, "Sadece düşüncelerin güçlü şeyler olduğunu söylüyorum ve onları onlar gibi etrafa fırlatamayız. hiçbir şey ifade etme."
Highrock, Baird hakkında gururla konuştu. "Annesiyle iyi arkadaşım," dedi. "Annesi bir klan annesi, Jessie'nin asla dilbilimci olacağını düşünmemiştim, ama atalarının senden ne isteyeceğini asla bilemezsin" dedi.
Wampanoag geleneğinde kehanet, nesiller arasında aktarılan bilgi bütününün bir parçasıdır. "Bunu yazmıyoruz," dedi, "yüksek sesle söylenmeli."
Highrock, Baird'in Wampanoag kehaneti hikayesine eklendi. Highrock, ataların, eğer insanlar Yaradan'a anadillerinde dua ederlerse, dilin geri geleceğini önceden haber verdiklerini söyledi. "Ben çocukken Wopanaak konuşamazdık," dedi, "ama hepimiz eski duaları nasıl söyleyeceğimizi biliyorduk. Sanırım ataların Jessie'ye zamanın geldiğini söylemesine neden olan şey buydu” dedi.
Ochumuk, "Tüm mirasınızı kucaklamak bir Wampanoag değeridir," dedi. "Burada babamın halkının arasında yaşıyorum ama Fransız-Kanadalı annemin mirasını da seviyorum." Ochumuk, birinin ne kadar Hint kanına sahip olduğunu ölçen “kan kuantumu” sisteminin Wampanoags'ın akrabalığı veya kabileye kabulü nasıl değerlendirdiği olmadığını söyledi. "Bir ailede doğdun."
Highrock, “İnsanlarımızın kim olduğunu biliyoruz. Biz küçük bir topluluğuz ve sonunda herkes birbiriyle akrabadır. Yeni akrabaları memnuniyetle karşılıyoruz, çünkü bu şekilde devam edeceğiz.” Highrock, yaşlı nesil ve genç insanlar arasındaki bağın öneminden bahsetti. “Onlara göz kulak olabilir ve onlara yardımcı olabiliriz. Onlara bilgeliğimizi söyleriz ve onlar da bize saygı duymayı öğrenirler. Kadınlar olarak önemli görevlerimizden biri de genç annelere ve bebeklere sahip çıkmaktır” dedi.
Highrock, "Birçok Wampanoag kelimesi günlük konuşmamızın bir parçasıdır, örneğin geyik, kokarca, kabak, balkabağı, succotash, quahog ve wampum. Çoğu insanın düşündüğünden daha iyi tanınıyoruz” dedi.
"Halkım bir dönüm noktasında," dedi Ochumuk, "ben yaşlanmadan topraklarımızın bir kısmını geri alacağız ve dilimizi konuşacak gençler olacak. Bu bizim büyük tarihi geri dönüşümüz. Hâlâ buradayız ve kalan zamanda da burada olacağız.”
Plimoth ve Wampanoag
Abilene Halk Kütüphanesi'nin Sanal Sınıfına hoş geldiniz. Bu alan, gençlerin, gençlerin ve yetişkinlerin, düzenli olarak eklenen yeni içerikle çeşitli konular hakkında daha fazla bilgi edinmeleri için yeni bir yer sunacak.
Her sınıf için arka plan bilgilerini, eğitim videolarını, ders planlarını, sürekli öğrenme için mevcut kaynakları ve daha fazlasını paylaşacağız. Ayrıca, öğrendiklerinizi göstermek için tamamladığınızda memnun olacağımız bir testin bağlantısını da sunuyoruz!
30 Haziran 2019'daki ziyaretimiz sırasında Massachusetts, Plymouth'ta bulunan Plimoth Plantation'da gözümüzle bir tur atın. Bu, Mayflower Hacılarının 1600'lerde ilk yerleştikleri yerde nasıl yaşadıkları hakkında çok şey öğrendiğimiz büyüleyici bir yaşam müzesiydi. New England'da. Plimouth, orijinal pilgramların Plymouth Plantation yerine kullandığı gerçek yazımdır.
Ayrıca, Wetu kulübeleri, Nasaump yulaf lapası pişirme ve kano oymaları da dahil olmak üzere Wampanoag Yerli Amerikalılarının günlük yaşamlarını gördük. Yerleşimciler köyünde hacıları oynayan aktörlerle etkileşim kurmak ve konuşmak da büyüleyiciydi.
Wetu, Wampanoag gibi bazı kuzeydoğu Kızılderili kabileleri tarafından kullanılan kubbeli bir kulübedir.[1] Ormanlık kıyıya yakın ailelere avcılık ve balıkçılık için bazen mevsimlik veya geçici barınak sağladılar. Ağaç kabuğu veya ot veya sazlardan yapılmış hasırlarla kaplı kırmızı sedir ağacından yapılmış çubuklardan yapılmıştır.
2015 yapımı The Pilgrims filminden ilham alan American Experience, 400 yıl önce New England'a Avrupalı yerleşimcilerin gelişiyle ilgili Kızılderililerin bakış açılarını paylaşan özel bir tartışma sunuyor. Sohbet, yerleşimcilerin gelişi sırasında Yerli halkların deneyimlerini, ilk Şükran Günü hakkında gerçekten bilinenleri ve yerli kabilelerin bugün Amerika Birleşik Devletleri'nin inşasında kendilerini nasıl gördüklerini inceleyecek. Tartışmanın moderatörlüğünü film yapımcısı ve Sicangu Lakota Tribal Nation üyesi Yvonne Russo yapacak. Sahip: Linda Coombs, Aquinnah Wampanoag, tarihçi ve bağımsız bilim adamı Cassius Spears, Bilgi Koruyucusu ve Narragansett Kabile Üyesi.
Sivil Olmayan Tarihten Kaynaklar https://www.youtube.com/watch?v=ociHVDWxDaY
Abbott, John SC Kral Philip: Tarihin Yapıcıları. e-kitap, 2009.
Adams, Charles Francis. Massachusetts Tarihinin Üç Bölümü (Cilt 1). Boston: Houghton, Mifflin and Co., 1892.
Berkhofer, Jr., Robert F. Beyaz Adam'ın Kızılderilisi: Kolomb'dan Günümüze Amerikan Yerlilerinin Görüntüleri. New York: Alfred A. Knopf, 1978.
Bradford, William. Plymouth Plantation Of, ed. Charles Deane. Boston: Özel olarak basılmış, 1856.
Bragdon, Kathleen J. Güney New England Yerli Halkları, 1500-1650. Norman: Oklahoma Üniversitesi Yayınları, 1996.
Mağara, Alfred A. Pequot Savaşı. Amherst: Massachusetts Press Üniversitesi, 1996.
Kron, William. Ülkedeki Değişiklikler: Kızılderililer, Sömürgeciler ve New England'ın Ekolojisi. New York: Hill ve Wang, 1983.
D&rsquoArgenio, Joseph Ronald. &ldquoBuilding a Pilgrim Utopia Identity, Security and the Contradiction of Cross- Cultural Affairs at New Plymouth, 1620-1640.&rdquo Master of Arts, Lehigh University, 2004.
Demolar, John. Küçük Bir Milletler Topluluğu: Plymouth Kolonisinde Aile Hayatı. New York: Oxford University Press, 2000.
Drinnon, Richard. Batıyla Yüzleşmek: Kızılderililerden Nefret Etmenin ve İmparatorluk İnşa Etmenin Metafiziği. Norman: Oklahoma Üniversitesi Yayınları, 1997.
Jennings, Francis. Amerika'nın Invasion: Kızılderililer, Sömürgecilik ve Fetih Cant . Yeni Çalışma: WW Norton, 1976.
Johnson, Michael G ve Richard Hook(Çizimler). Amerikan Woodland Kızılderilileri. Londra: Osprey Yayıncılık, 1990.
Konstam, Angus ve Angus McBride (Çizimler). Elizabeth Dönemi Deniz Köpekleri 1560-1605. Büyük Britanya: Osprey Yayıncılık, 2000.
Kruer, Matthew. &ldquoRed Albion: Henocide and English Colonialism.&rdquo Master of Arts, Oregon Üniversitesi, 2009.
Man, Charles. 1491: Kolomb'dan Önce Amerika'nın Yeni Vahiyleri. New York: Eski Kitaplar, 1995.
Mason, John. Pequot Savaşı'nın Kısa Tarihi: Özellikle 1637'de Connecticut'taki Mistick'teki Kalelerinin Unutulmaz Alınması. Boston: S.Kneeland ve T. Green, 1736.
Roberts, Keith ve Stephen Walsh (Çizimler). Çifteli Silahşör 1588-1688. Büyük Britanya: Osprey Yayıncılık, 2002.
Roberts, Keith ve Angus McBride (Çizimler). İngiliz İç Savaşı 1 Piyade Askerleri. Londra: Osprey Yayıncılık, 1989.
Standard, David E. American Holocaust: Yeni Dünyanın Fethi. New York: Oxford University Press, 1992.
Tincey, John ve Angus McBride (Çizimler). İngiliz İç Savaşı 2 Süvari Askerleri. Londra: Osprey Yayıncılık, 1990.
Beyaz, John. &ldquoIndex of White Watercolors ve De Bry Engravings.&rdquo http://www.virtualjamestown.org/image.
Williams, Roger. Amerika Dilinde Bir Anahtar. Londra: Gregory Dexter, 1643.
Winslow, Edward. "New England'dan İyi Haberler: veya New-İngiltere'deki Plimoth Plantasyonunda çok dikkate değer şeylerin gerçek bir İlişkisi.&rdquo Plymouth Kolonisi'nin Hacı Babalarının Chronicles of the Chronicles of the Pilgrim Fathers of the Plymouth Kolonisi, 1602'den 1625'e kadar. Düzenleyen Alexander Young. Boston: Charles C. Little ve James Brown, 1841.
Winthrop, John, ed. John Beardsley. &ldquoA Model of Christian Charity.&rdquo The Winthrop Society Quarterly, 1997.
Ahşap, William. New England'ın Beklentisi. Boston: John Wilson ve Oğlu, 1865.
Genç, İskender, ed. &ldquoŞirketin Endicott ve Konseyine İlk Genel Talimat Mektubu.&rdquo Massachusetts Körfezi Kolonisi'nin İlk Ekicilerinin Chronicles'ında, 1623'ten 1636'ya kadar. Boston: Charles C. Little ve James Brown, 1846.
İlk Şükran Günü'nde Scholastic Ders planları
PBS Learning on Şükran Günü (Hacılar, Wampanoag, Şükran Günü, vb. hakkında 18 farklı ders)
Temel Bilgi ve Beceriler (1)3.11.B
Harriet Tubman, Todd Beamer ve diğer çağdaş kahramanlar gibi kişilerin kahramanca eylemlerini tanımlayın ve tanımlayın.
Wampanoag: Kate Waters ile Bir Röportaj
Kate Waters, çocuk kitabı yazarı ve bu konuda bir uzman mayıs çiçeği ve Plimoth'ta yaşam, çocukların sorularından oluşan bir seçkiyi yanıtladı.
Kuzey Amerika'ya ilk yerleşenler kimlerdi?
Bilim adamları, Kuzey Amerika'ya gelen ilk insanların Bering Boğazı'nı geçtiğini düşünüyor. Bering Boğazı, Asya'yı Alaska dediğimiz karaya bağlayan bir kara köprüsüydü. Sonunda, binlerce yıl boyunca insanlar Doğu Kıyısı ve Atlantik Okyanusu'na kadar seyahat ettiler.
Wampanoag kış boyunca yiyecekleriyle ne yaptı?
Yaz aylarında Wampanoag, kış boyunca dayanması için yiyecekleri ve korunmuş etleri kurutur. Yiyecekleri dokuma sepetlerde sakladılar. Kışlık evlerine iç kesimlere taşındıklarında yiyecekleri yanlarında taşıdılar. Kış boyunca avlanır, avlanır ve çalıların üzerinde kış meyveleri bulurlardı.
Yerli Amerikalılar neden bu kadar farklı kıyafetler giydi?
Farklı ülkelerdeki insanlar farklı giyinir. Giyim stilleri, bir yerdeki hava durumu, insanların yaptığı kumaş türleri ve sosyal gelenekler nedeniyle gelişir. On yedinci yüzyıl İngilizleri, giysilerini bitkilerden elde edilen pamuk veya ketenden veya koyunlardan elde edilen yünden dokunmuş kumaşlardan yaptılar. Plimoth kolonisinin yakınında yaşayan yerli Amerikalılar, kıyafetlerini geyik derilerinden ve hayvan kürklerinden yaptılar. Kıyafetlerini güzel dikişlerle süslediler. Avrupalılarla ticaret yaparak elde ettikleri kıyafetleri de giydiler.
Wampanoag'ın ne tür silahları ve araçları vardı?
Wampanoag, yiyecek avlamak için ok ve yay kullandı. Erkek çocuklar çok küçükken küçük yaylarla çalışmaya başladılar. Ayrıca ağ ve mızrakla balık tutmayı ve küçük orman hayvanları için tuzak kurmayı da öğrendiler. Yerli Amerikan kabileleri pek çok alet kullandılar - dikmek için sivri uçlu çubuklar, toprağı döndürmek için tahta çapalar, oyma için keskinleştirilmiş kayalar. o zamana kadar mayıs çiçeği Avrupalı tüccarlar bölgeyi uzun yıllardır ziyaret ediyorlardı, bu yüzden Yerli Amerikalılar da metal aletler ve silahlar için kürk ticareti yaptılar.
Yerli Amerikalılar ne tür evlerde uyudu?
İlk Avrupalı yerleşimciler geldiğinde Kuzey Amerika'nın her yerinde yüzlerce Kızılderili kabilesi vardı ve birçok farklı ev stili vardı. Atlantik kıyısı boyunca yerli halk, dallardan yapılmış çerçeveleri sazdan veya dikilmiş kuru sazlarla kaplayarak evler yaptılar. Ayrıca evlerinin içini kaplamak için sazlardan büyük hasırlar örerler. Evlere wetus denirdi. Tavanın ortasında yangından çıkan dumanın dışarı çıkması için bir yangın deliği vardı. Hacı evleri gibi, yerli evleri de ateşlerle ısıtılırdı.
Yerli Amerikalılar nasıl mısır yetiştirdi?
İlkbaharda, Kızılderili çiftçileri mısır tanelerini toprağa koyar ve etraflarına toprak yığardı. Bitkiler büyümeye başladığında, kızlar ve kadınlar günlerini mısır tarlalarında kuşların ve küçük hayvanların genç bitkileri yemesini önleyerek geçirdiler. Sonunda mısır olgunlaştı. Mısırın bir kısmı taze yenmiş, bir kısmı kurutularak mısır unu haline getirilmiş, bir kısmı da kurutularak kış mevsiminde yenilmek üzere depolanmıştır.
Hacıların yerleştiği topraklarda kimse yaşadı mı?
çok geçmeden mayıs çiçeği toprak sahibi, yerli halklar Plimoth Kolonisi haline gelen topraklarda yaşıyordu. Ancak Hacılar karaya çıktığında orada kimse yoktu. Tarihçiler orada yaşayan insanların hastalıktan öldüğünü düşünüyor. Pek çok Yerli Amerikalı, Avrupalı tüccarların yanlarında getirdikleri kızamık ve çiçek hastalığı gibi hastalıklardan öldü. Yerli Amerikalıların pek çok Avrupalının yaptığı gibi bu hastalıklara karşı bağışıklığı yoktu.
wetu nedir?
Wetu bir Kızılderili evidir.
Wampanoag halkı dua etti mi?
Çoğu kültürdeki insanlar gibi, Wampanoag halkı da dua etti. Şükran duaları, iyilik ve bağışlanma dilemek, çocukların doğumunu kutsamak ve aile üyelerinin ölümlerini kabul etmek için dualar ettiler.
Wampanoag kışın nerede yaşadı?
Wampanoag halkı kışın fırtınalı okyanustan uzaklaştı. Kışlık evlerini daha iç kesimlerde ormanlarla korunan bölgelere kurdular. Orada fırsat buldukça avlanır ve yazın yetiştirdikleri ürünleri yerlerdi.
Wampanoag kabilesinin aile üyelerinin işleri nelerdir?
Her ailede birçok iş vardır. İnsanların yaptığı işler mevsime bağlıydı. Ekim zamanında kadınlar ve kızlar ekin ekerdi. Av zamanında, erkekler ve erkekler hayvanları avlardı. Liste çok uzun ama umarım bu size bir fikir verir. Kızılderili yaşamı hakkında size Doğu Sahili'ndeki Hint yaşamının tam bir resmini verecek birkaç iyi kitap var.
Wampanoag Kızılderilileri için rezervasyon var mı?
Wampanoag kabilesinin bazı üyeleri Massachusetts'te bir rezervasyonda yaşıyor. Diğerleri New England'daki çeşitli kasaba ve şehirlerde yaşıyor.
Did the Wampanoag have horses when the Pilgrims arrived?
No, Spanish colonists brought horses to North America. I am not sure when horses arrived in New England. I'm sure a good horse book would give you the answer. You might ask your librarian to help you find out.
"This Land is Their Land: The Wampanoag Indians, Plymouth Colony, and the Troubled History of Thanksgiving" an online live book lecture given by Professor David J. Silverman
If you are a member and missed this event, the recording is now available to view on our Members Only page. Contact our office if you do not have the password.
Due to the pandemic our Winter Lecture Series held at the Cultural Center of Cape Cod was cancelled. Our speaker Francis Robinson, was willing to virtually present his scholarly lecture The Origins of the Mayflower Compact. The Mayflower Compact was a set of rules for self-governance established by the English settlers in 1620 just as they entered Provincetown Harbor. The compact under the leadership of Elder William Brewster created a document that would govern them in their new home. Fran & Dorothy Robinson have been a writing and research team for 30 years and have written numerous published articles and compiled extensive resources and developed a course for adults on the Pilgrims, Puritans, and early Cape Cod history that Fran taught at the Academy of Lifelong Learning at Cape Cod Community College.
Wampanoag Nation
The Wampanoag people's traditional lands are on the North Eastern coast of the United States. The map above shows their lands in green. There are 10 nations within the Wampanoag culture. Aquinnah, Chappaquiddick, Nantucket, Nauset, Mashpee, Patuxet, Pokanoket, Pocasset, Herring Pond, and Assonet.
The Wampanoag people are fishing people!
The men often traveled north and south along the eastern coast to fish and whale hunt. Similar to the Haudenosaunee culture, the Wampanoag also incorporate the “Three Sisters” in their diets. Corn, Beans, and squash. They are also Matrilineal society, which means that the children take on the clan of their mothers, and after marriage, the men would move with his wife into her family home.
Though the communities were governed by a Sachem or “king” it was the Elder women who had final say over who would be selected to govern. If the elder women didn't approve, you didn't get the position. They also maintained the power to remove a Sachem if need be. Sachems were also not only men. Sometimes a female Sachem would be chosen over a close male relative.
One well known Sachem is Massassoit (‘great chief’ proper name, Woosamequin [Wasainegin, Osamekin, etc.], ‘Yellow Feather’). He was the Sachet introduced to the Pilgrims when they first sought to colonize in the “New World.” He would also be the one to introduce them to Samoset, who would teach the pilgrims how to grow corn, beans, and squash.
Wampanoag people traditionally lived in homes called Wetus. A Wetu was made of tree branches and bark and had large cutouts in the roof for smoke to escape from the fires inside. Furs would typically be laid on the bench-like areas and used as warm beds to sleep on.
The Wampanoag people have been in the news a lot lately with the recent attempts by the US Government to stripe the tribe of their sovereignty.
That's it for today's mini-lesson!
To learn more about the Mashpee Wampanoag and other Wampanoag tribes please click below…
Home » Blog » Native American Tribal Nation Mini- Lesson: The Wampanoag
History comes to life as Perkins students visit the Wampanoag Homesite
Sitting on the lawn outside the Plimoth Plantation’s Visitor Center, Logan, 10, runs his hand over a tactile map.
Logan is one of nine students from Perkins School for the Blind visiting the Wampanoag Homesite, and he wants to know what to expect as he wanders through this “living history” recreation of how New England’s native people lived in the 17th century.
He explores the raised contours of the map and reads the braille captions. The map was made by the Plimoth Plantation especially for visitors who are visually impaired.
Logan hands the map back to the Plantation staffer and joins the five other boys and three girls from Perkins. Lower School teachers PJ Durand and Becky Hoffman guide them down a packed-dirt path, where they stop to feel the pointy quills of a pine tree and smell the fir trees. It’s a perfect day for a field trip – warm sunshine, a light breeze, the sharp aroma of autumn in the air.
Plimoth Plantation is located between Boston and Cape Cod, a little more than an hour away from Perkins’ Watertown campus. It features a recreated Colonial-era village and the Mayflower II sailing vessel, in addition to the Wampanoag Homesite.
“We’re talking about Native Americans in general (in history class) and studying the Wampanoags,” Durand explains. “We talk a bit about the people coming from Europe, but we mostly focus on the Native Americans who already lived here.”
A visit to the Wampanoag Homesite gives students a much better understanding of the people they’re studying, she says.
The group’s first stop is a mishoon, a long boat made from a log hollowed out by fire. The acrid smell of burning wood fills the air as Native Americans in traditional garb work to build another boat. All the staff members at the homesite are Wampanoag or members of another native people nation.
The students eagerly climb into a finished mishoon and pose for a picture.
“Why are there cracks in it?” asks Danzel, 11, as he runs his hands over the smooth interior. A staff member standing nearby explains that they are surface cracks, and that the boat is still water-tight.
Next, the students pass around toys that Wampanoag children would have played with, including a cornhusk doll and a doll made of softly napped deerskin.
Durand holds up a bearskin and students grab a handful of the bristly fur. Some of the students hold back, hesitant to touch the wickedly curved claws, while others eagerly feel the snout and ears.
At the wetu, the Wampanoags’ traditional dome-shaped home, a staff member holds open the flap of animal skin covering the doorway and invites the students to enter.
Inside, some students sit on animal furs spread atop a bench, while those in wheelchairs maneuver close to hear a Wampanoag woman talk about how her ancestors lived. She describes summer clothes made of deerskin and trimmed with fur, and winter clothes made from warm sealskin that protected them during bitterly cold New England months.
Back outside, the students touch the rough bark that covers the outside of the wetu. Then they follow the savory smell of deer stew cooking over an open fire to a woman balancing a baby on her hip who describes some favorite foods of the Wampanoag.
“Spring, summer and fall we ate shellfish and fish, and small game like rabbits and raccoons,” she says. “Skunk was a delicacy.” The students wince at the thought of eating skunk. They’re interested to learn that the Wampanoag also grew vegetables such as corn, squash and beans.
Each student takes a turn grinding corn with the large stone mortar and pestle, and then feels the coarsely ground cornmeal inside the smooth stone bowl.
History, once an abstract lesson from a textbook, becomes more and more vibrantly alive as students touch, hear and smell what everyday life in New England was like 400 years before they were born.