Ben sadık bir kurgu okuyucusuyum ve cızırtılı bir hatırattan veya aydınlatıcı bir kültürel tarihten herkes kadar zevk alıyorum. Bununla birlikte, edebi gazeteciliğe özel bir sevgim var – gerçek insanların ve olayların anlatıları, muhabirlik mesafesi ve roman yapısı ile anlatılıyor. gibi kitaplar rastgele aile, Cuma gecesi ışıklarıya da Michael Wolfe’un hemen hemen her şeyi – asla tanışamayacağım ama kesinlikle ilişki kurabileceğim ve dünyayı hayal edebileceğim insanlarla ilgili zarif, empatik hikayeler.
En iyi kurgusal olmayan, ortak bir öykü romanı ve alışılmadık bir öyküyü tanıdık kılar. Kitabımı rapor etmeye ve yazmaya başladığımda, Nasıl Ünlü Olursunuz: Brooklyn’de On Yıllık Sürükleme Çılgınlığı, bana öyle geliyordu ki queer toplulukları kurgusal olmayan derin dalışlar için mükemmel bir konuydu. Sayısız inanılmaz queer anı yazarı, tarihçi ve kültür teorisyeni var. Ancak queerlik ve LGBTQ kültürü hakkında yaratıcı kurgusal olmayan yazılar çoğunlukla dergiler ve web siteleriyle sınırlıydı. Bu hikayelerin çok azı kitaplarda biter.
Queer insanlar, özellikle beyaz ya da zengin olmayanlar, öykülerinin kurgusal olmayan yazarların kovboylara, atletlere, finansörlere ve geleneksel Amerikan ailelerine gösterdiği aynı titizlik ve özenle anlatılmasını hak ediyor. Bu yüzden, Brooklyn, New York’ta 21. yüzyıldaki sürüklenme patlaması hakkında bir kitap üzerinde çalışırken, sanatsal bir hareketin portresi olacak bir kitap yazmama yardımcı olması için kurgusal olmayan türler arasında queer bir okuma listesi oluşturdum. bir yer, kimlik hikayesi ve topluluk hakkında bir anlatı. İşte bana ilham veren kitaplardan bazıları:
*
sara marcus, Kızlar Cepheye: Riot Grrl Devriminin Gerçek Hikayesi
1990’ların Riot Grrrl müzik sahnesinin bu şaşırtıcı derecede iyi yazılmış ve rapor edilmiş vakayinamesinde, Sara Marcus, riot grrls ve müzikleriyle olan kişisel bağlantısını yazarın notunda detaylandırıyor ve ardından gruplar, yazarlar hakkında kapsamlı bir üçüncü şahıs anlatısını anlatmak için bir kenara geçiyor. ve son otuz yılın en karmaşık ve heyecan verici gençlik hareketlerinden birinden sorumlu sanatçılar. Marcus, hareketin en büyük yıldızlarından bazılarının arka planını veriyor, ancak aynı zamanda genç kadınları ve onların en ilginç alt kültürlerini marjinalleştiren sosyal dinamikleri ve siyasi güçleri de dikkatle detaylandırıyor.
Samuel R.Delany, Times Meydanı Kırmızı, Times Meydanı Mavi
Samuel R. Delany, çığır açan queer bilimkurgu destanı Dhalgren için haklı olarak övülür, ancak aynı derecede önemli olan, 1970’lerde ve 80’lerde New York’ta gelişen kırmızı fener mahallesinin bu güzel marşıdır. Kısmen gerçekçi seks anıları, kısmen kültürel eleştiri, Delany, canlı ve çeşitli bir topluluğun gözden kaçan ve sıklıkla kötülenen alanlarda nasıl oluşabileceğini açıklamak için bizi Times Meydanı’nın porno tiyatrolarına ve gey barlarına götürüyor. Daha sonra, bu alanların politika, polislik, kentsel gelişim ve sosyal damgalamanın uzun eli tarafından nasıl baltalandığını ve nihayetinde yok edildiğini ayrıntılarıyla anlatıyor.
Ester Newton, Ana Kamp: Amerika’da Kadın Taklitçiler
Muhtemelen queer toplulukları üzerine araştırma yapan ilk lezbiyen akademisyen olan sosyolog Esther Newton, muhtemelen aynı zamanda drag şovlarını derinlemesine anlatan ilk yayınlanmış yazarlardan biriydi. 1960’larda orta batıdaki sürükleme çubukları üzerine yaptığı araştırmanın sonucu akademik -tablolar var!- ama çok aydınlatıcı ve kampı keşfetmesi, Susan Sontag’ın daha geniş çapta dolaşan makalesinden çok daha neşeli ve somut. Çok sayıda tiyatro ve kulüpte duvardaki bir sinek ve düşünceli bir röportajcı olarak Newton, Stonewall öncesi drag sahnesinde statü, cinsellik, cinsiyet ve performansla ilgili soruları ustaca özetliyor.
James Aziz James, Disco Bloodbath: Clubland’de Muhteşem Ama Gerçek Bir Cinayet Hikayesi
Esther Newton kusursuz bir şekilde akademikse, James St. James kesinlikle kamp yapıyor. Daha sonra aynı adı taşıyan film uyarlamasına uyması için Parti Canavarı başlığı altında piyasaya sürülen kitabı Disco Bloodbath, 90’ların başında gelişen ve Michael Alig’in uyuşturucu satıcısını öldürmesinden sonra ölen keyifsiz bir alt kültürde uyuşturucu katkılı bir gezintidir. arkadaşım Angel Melendez. James tüm bunlar için oradaydı ve ilaçları yalnızca deneyimden gelebilecek bir anlayışlı ve sanatsal bir şekilde anlatıyor. Kahramanları veya ahlaki merkezi olmayan bir hikaye anlatmak için Alig’in en kötü kötülüklerinden uzaklaşmayı başarır çünkü bazen hayat böyledir.
Leydi Chablis, Şekerimi Saklamak
Ooooh, çocuk! John Berndt’in 1997 tarihli kurgusal olmayan kara filmindeki en iyi iki bölümde tasvir edilen oyuncak bebek İyi ve Kötünün Bahçesinde Gece Yarısı ve film uyarlamasının en iyi beş dakikası (kendisinden başkasını oynamadığı için), The Lady Chablis ayrıca şimdiye kadar okuduğum en canlı, daha çekici anı kitaplarından birinin sorumlusu. Eşcinsel bir efsane, düz dünyanın spot ışığında on beş dakika geçirip şovu çaldığında olan hikaye. Önlenemez bir kötü kız olarak ilk yıllarından, Güney Amerika’nın en büyük şov kızlarından biri olarak kariyerine kadar, Chablis “çayı döküyor” ve okuyucusunu gerçekler, zeka ve çok iyi bir hikaye ile ödüllendiriyor.
Hugh Ryan, Brooklyn Queer Olduğunda
Dünyadaki en önemli yerlerden birinin geniş ve anlatılmamış bir tarihi (evet, önyargılıyım), bu kitap bir şekilde düzensiz ve eğitici olmayı başarıyor. Paul ve Jane Bowles’ın insan boyunda bir papağan ve sinirli bekçisi bir kaleci rolü oynayarak oda arkadaşlarını rahatsız etmeleriyle ya da Carson McCullers ile Çingene Rose Lee’nin yatakta kucaklaşmalarıyla ilgili hikayeler, bana geçmişin de bir o kadar sefil, kafa karıştırıcı, seksi ve sefil olduğunu hatırlatıyor. şimdiki gibi eğlenceli. Ryan, queer hayatlar unutulduğunda veya silindiğinde bize nelerin kaybedildiğini öğretmek için uzun zaman önce ölmüş queerler hakkında seksi, gölgeli hikayeler anlatıyor.
Kaynak : https://lithub.com/drag-explosion-a-queer-nonfiction-reading-list/