Şükran günü üzerimizde, yani tatil sezonu tüm hızıyla devam ediyor.
Ne yazık ki, bu çantayı açtığınızda sevginiz için savaşan tek şey altı kutu şekerin çikolata gibi gerçek yiyeceklere dönüşmesi: hindi yemeği, dolma, yeşil fasulye, kızılcık sosu, elmalı turta ve kahve.
Bunlardan bir torba yemek sizi benzersiz bir Broch-Aliptik sonrası dünyaya götürür. Bunlar bildiğiniz ve takdir ettiğiniz sevgi dolu yiyeceklerdir. Onu kutlamanın, tanınmayacak kadar takdir etmekten daha iyi bir yolu var, ama yeterli değil, bu yüzden tutarlı zevklere hayır diyebilir misiniz?
Açlık Oyunları elbette kötüydü. Ama Katnis Everdeen’in ne yapması gerekmediğini biliyor musunuz? Elmalı turta olduğunu düşündüğü mısır şekerini ye ama gerçekten hindi tadı vardı.
Ben – bir klavyede bu kötü formda kalan her iyi yargıya karşı – bir haraç olarak gönüllü oluyorum.
Broch’s Hindi Akşam Yemeği Şekerli Mısır
Yukarıdaki resme bakın ve bunların şekerli mısır fabrikasını acımasız sermaye parasıyla satın alan aptal Candland sihirbazı tarafından tasarlanmadığını söyleyin.
Yeşil fasulye ve kızılcık sosu? Onları seçmek kolaydır. Fındık suyu? Göze çarpmak için yeterince karanlık. Çöplük? Sarı siteyi görene kadar buna hayır diyebilirsiniz.
Ama hindi yemeği ve elmalı turta? Temelde aynı renktedirler. Onlarca yemek yedim ve hala kahverengi (elmalı turta) ve kahverengi portakal (hindi yemeği) arasında ayrım yapmak için duraklamam gerekiyor.
Eğer benim gibiyseniz, onları sürekli karıştıracaksınız ve beyniniz, korkunç gerçekliğin tuhaf kırbaçlarını beklentilere karşı işlemek için geri tepmeye başlayacak.
Bu kasıtlı olmalı. Tek açıklama bu. Bir şeker laboratuvarında, Harry Potter’dan Bertie Pat’e kadar her çeşit fasulyenin bilişsel paradoksunu yeniden yaratma hayalleri kuran bazı manyaklar var.
Çikolatalı mısırın tüm parçalarının kurşun gibi belirsiz bir şekilde olması uygun – çünkü dilimle Rusça oynuyormuş gibi hissediyorum.
Peki tadı nasıl?
Türk yemeği
Tatlı beyaz etli tavuk gibi tadı var. Bu iyi değil. Hindi göğsünü buza batırmak gibi.
Tadı kuru ve lezzetlidir, çiğnerken ağzınızdaki nemi ve gözlerinizdeki ışığı emer. Benzer bir tat-tatlı şekerlenmiş pastırma karışımına sahiptir, ancak herhangi bir masumiyet iddiasını reddeden Willie Vonca-Kabus Cymera lezzetlerinde bükülür.
Tatlılığında doğal olmayan bir şekilde buzlu olacaktır. Sonuç olarak, bu balmumu, şekerin ve tavuk altınının kraliyet kreması tarafından avlanır, doğada sıvı olması gerektiği gibi hissettiren imkansız lezzetlerinin bir karışımıyla harmanlanır, ancak yasaları ihlal eden bu balmumu teçhizatında kilitlenir. Doğa.
Her neyse, bu kötü bir tat değil.
Sızdırmazlık – Bu şekerli mısırı yerken kendimi aktif olarak yüzümden tutmak zorunda kaldım. Genellikle yumuşak başlar, bu da güvenliğinizi düşürür. Ardından, bitkisel ekmek ve tatlı mum aromalarının bu işlenmiş karışımı ile birlikte gelir. Çok tatmadınız çünkü tüm vücudunuz bu çikolatanın size ihanet ettiğini hissetti. Ama bu sefer çok geçti. Katil evde. Şeker varlığınızın bir parçasıdır. Artık bir canavarsın.
Bitkisel kabus yağı ile şeytani bir balmumu yemeği gibi tadı var. İkinci tat teknik olarak doldurmayı andırıyor, ancak daha yapay ve çelişkili. CGI aracılığıyla dilinize tat ekleniyor sanki. Agresiftir ve tüm duygularınız onu agresif bir varlık olarak reddetmeye çalışır.
Tadı çok kötü. En azından Türk yemeği ilginçti.
Elmalı turta – Bu lezzet, elmalı turtadan beklediğiniz lezzetleri alamadığınız ölçüde elma meyvesine odaklanır. Pek tatlı tarçın ya da haşlanmış meyve aroması yok. Tatların ne kadar parlak olduğu gerçekten şok edici.
Fena değildi ama bana ihanet edip tuhaf bir tatla patlamasını bekledim. Hindi yemeği gibi. buna inanmıyorum
fındık suyu – Bu tat zararsız olmaya başlar ama sonra acı kahve notaları vurur. Gittiğiniz her yerde baharatlı yiyecekler yemek gibi “o kadar da kötü değil” o zaman – bum – bunların hepsi damağınıza yaslanacak. Tadı karamel macchiato gibi, birkaç yıl önceki karideslerin acılığı.
Kızılcık sosu – Tadı harika ve özellikle yakın değil. Bu, bataklık meyvesinin jelatinli bir versiyonu olan balmumu distopik şekere harika bir iltifat. (Bu noktada, kızılcık sosunun büyük bir hayranı olmadığımı yasal olarak kabul etmeliyim). Çok tatlı değil ve gerçekten çok çirkin bir tada sahip değil. Bu iyi birşey. Bunun yerine, süren bu güzel ince sis elde edersiniz. Bunların hepsini yedikten sonra ağzım garip gelebilir ama bunlar neredeyse çok fazla çilek aroması. Bana büyükanne ve büyükbabaların tatillerde dağıttığı çilekli sert şekerleri hatırlatıyor.
Yeşil fasulyeler – Avokado tatlısı ve topraksı, çimen aromaları arasında tuhaf bir dengeye sahiptir. Tadı, arkada acı olan matsa yeşil çaya biraz benzer. Ancak lezzetli değildi. Bir şekilde bir felaketti ve düşündüğümden daha iyiydi.
Peki iyiler mi?
Bunlar beklediğiniz kadar aptalca – kızılcık sosu hariç.
son söz
Fransız hindisi akşam yemeği şekerli mısır gıda olarak kabul edilmez. İnsanlığın birbirinin acısını görme iradesini besleyen bir sosyal deneydir. Bunu yaptık. Satın almaya devam ediyoruz. Biz kendi yıkımımızın mühendisleriyiz.
Yeni YA romanım “The Corn Maze Runner: Sweet Nightmares” yazdığım için beni şimdi bağışlayın.
—
“Ben yedim, bu yüzden zorunda değilsin” hem iyi hem de kötü yiyen iyi bir yemek pasajıdır. Her perşembe öğlen çalışır.
Herhangi bir övgü / yemek önerisi gönderebilirsiniz [email protected]. Lütfen kızılcık konusundaki konumumla ilgili tüm eleştiri ve şikayetlerinizi [email protected] adresine gönderin. yapabilirsiniz Serinin geri kalanına buradan göz atın.
İlgili İçerik:
“Girişimci. Unapologetic pastırma uzmanı. Kahve fanatiği. Kötü twitter gurusu. İnanılmaz yaratıcı.”