Herkese merhaba!
Ne yazacağım biliyor musunuz? Harika, çünkü ben de bilmiyorum! ^_^ Evet, bir farklılık olsun istedim ve bu sefer tamamen spontane bir yazı yazmaya karar verdim. Bu yüzden biraz saçmalayabilirim ama bunda hiçbir sorun yok. Çünkü her insanın saçmaladığı anlar olur ve inanın bana, eğer bu evrende "saçmalık" diye bir kavram ve onun kapsadığı varlıklar olmasaydı "mantık" denen kavram da olmazdı. Bilirsiniz, olumlu varlıkları olumlu yapan olumsuz varlıklardır. Bu yüzden mutsuz olduğunuz zamanları fazla kafanıza takmayın; çünkü bu, "mutluluk" diye bir kavramın var olduğunun kanıtlayıcı bir göstergesidir.
Şu anda Joy Williams'dan Sunny Day şarkısını dinliyorum, çok hoş bir şarkı. Kesinlikle tavsiye ederim! ^_^
Şarkı bitti. Peki, hangi şarkıyı açsam acaba? Hemen Youtube'a gidip geliyorum! Bir yere ayrılmayın lütfen! ;)
Hemen geldim! Şükürler olsun ki, uçaklar iyi ki var, kastettiğim şey internet uçağı. Anlarsınız ya? ;)
Peki, bilin bakalım hangi şarkıyı açtım? Selena Gomez'den Same Old Love! Harika bir şarkıdır kendisi! ^_^
Selena Gomez'i çok sevdiğimi biliyor muydunuz?
Hey Gomez, kim benim en sevdiğim şarkıcılar arasında biliyor musun?
Evet, doğru cevap! ;)
Tamam... Konudan konuya atlamaya devam edelim!
Şimdi sevgili okuyucularım, rica etsem beş saniye gözlerinizi kapatır mısınız lütfen? Şimdi?
.
.
.
.
.
O yaklaşık beş saniyede ne düşündünüz? Gerçekten... Tam olarak ne düşündünüz? Belki de 5'i merkez alarak geri sayım ya da ileri sayım yaptınız? Kim bilir? İnsan düşünceleri fazla kapsayıcı ve fazla... Hızlı. Işık hızı? Saniyede 300.000 kilometre? Ah, hayır. Matematiğin yetişemediği bir şey varsa o da düşüncelerdir. Matematik yetişemez, evet, ama düşünceler ona yetişebilir.
Peki, tam da şu an aklınıza gelen ilk kelime nedir? Tam da şu an? Düşünün lütfen.
Olasılıkları düşünüyorum da... Üslü sayıların bile üstesinden gelemeyeceği kadar çok olasılık var. Üzgünüm matematik, yine yetişemedin.
Düşünceler... Asla sınırlı bir ağa takılamayacakları gibi evreni de kuşatırlar. O kadar geniş açılı ve kapsamlılar ki, zihinlerimizin içinde birer evren var. Ve yaşadığımız evren hakkında bile çok az bir bilgiye sahipken bir başkasının zihninin içindeki evren hakkında oldukça sınırlı bir bilgiye sahip olmamız kaçınılmazdır. Peki ya kendi evrenlerimiz? Onlar hakkında ne kadar bilgiye sahibiz? Onları ne kadar tanıyoruz? Yıldızları düşüncelerimiz olarak nitelendirirsek onlar ne tür psiko-kozmik tozlardan oluşmuştur? Kara deliklerimiz? Hangi ölü düşünce yıldızlarının kalıntıları onlar? Zihnimizi aydınlatan "Güneş" olarak tanımlayabileceğimiz düşünceler neler? Peki ya acı çekip, zihnimize gece çöktüğünde Ay görünecek mi?
Pozitif motive edici yıldızlarımız mı devreye girecek, yoksa bize hayatın ne kadar da berbat olduğunu hatırlatmak için görevlendirilmiş yıldızlarla mı başa çıkmak zorunda kalacağız?
Evet, yaşadığımız evrenle ilgili yapabileceğimiz pek bir şey yok ama kendi evrenimizi kendimiz belirleriz. Onları biz dizayn ederiz. Ne tür gök cisimleriyle dolu olacağını biz seçeriz. Ve işte bu, kelimenin tam anlamıyla olağanüstü. Neden bunun ne kadar mutluluk verici bir olay olduğunu fark edemiyoruz? Neden? Düşünsenize, düşünebiliyoruz! Olmak istediğimiz kişi olma seçeneğimiz var! Her birimizin eşsiz bir evreni var. Bu gerçekten... Mutlu olmamızı gerektirecek bir durum. Gerçekten. Şükretmemizi gerektirecek bir durum. Bu olabilecek en şiddetli bir depremden bile daha sarsıcı bir durum.
Bunun yanı sıra düşüncelerimizi somutlaştırıp eylemlere yansıtabiliyoruz. Bu bir yıldızın süpernova olayıyla patlayıp hayal bile edemeyeceğiniz potansiyelde olan nötron yıldızlarına dönüşmesi gibi bir şey.
Peki, bizim uzayımıza çıkarak bizi tanımak isteyen astronotlar? Onlara uzay mekiği bileti verip vermemek yine bizim elimizde olacak. Bir başkasının değil.
Her şey seçimle ilgili. Her şey seçimlerimizle ilgili. Evrenimizi oluşturan temel partiküller seçim atomlarından oluşuyor.
Lütfen yaptığınız her bir seçimin ne kadar önemli olduğunu unutmayın. Olmak istediğiniz kişinin kim olduğunun ne kadar önemli olduğunu unutmayın. Lütfen, evreninizin ne kadar eşsiz ve olağanüstü olduğunu unutmayın.
Seçim tamamen size ait.
Kim ne derse desin, biz birer astronotuz. İçimizdeki uzaylara çıkan birer astronot. Ama koruyucu elbiselere ihtiyacımız yok. Çünkü nefes alabileceğimiz en rahat ve özgür yer, şüphesiz yine bizim evrenimiz.
Öyleyse, sevgili astronotlar, size olağanüstü ve sizin için özel olacak olan yolculuklar diliyorum. Yapmaktan gurur duyacağınız, hayallerinizin peşinden koşarak evreninize güçlü potansiyelleri olan yıldızlar kazandıracağınız yolculuklar diliyorum.
Unutmayın, bu evrenin sizin evreninize ihtiyacı var.