Dil Eylemi – Ödev Hazırlatma – Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Fiyatları – Sunum Örnekleri – Ücretli Ödev Yaptırma – Ödev Yaptırma Ücretleri
Dil Eylemi
Dil eylemi yaklaşımı, bilgi sistemleri topluluğunda son zamanlardaki bir başka eğilimi, aracı odaklı bilgi sistemlerini etkiledi. Dil/eylem yaklaşımı, etmen odaklı bilgi sistemlerinde en aktif geleneklerden biri olarak görülebilir. Etmen kavramları, bilgi temsili, iletişim, koordinasyon ve heterojen ve özerk taraflar arasında işbirliği gibi konuları ele alan üst düzey soyutlamalar sunar.
Ajan odaklı bilgi sistemlerinin bir öncüsü, ekonomik değiş tokuşlar hakkında temsil etmek ve muhakeme yapmak için tasarlanmış REA çerçevesiydi. Temel REA modeli, bir değişimi üç bileşene göre modeller: değişim olayları, değiş tokuş edilen kaynaklar ve katılan aracılar. Bir kaynak elde etmek için, bir aracının başka bir kaynaktan vazgeçmesi gerekir.
Bu nedenle, bir ekonomik mübadele her zaman iki karşılık gelen olaydan oluşur, örneğin bir satın alma ve bir ödeme. REA modelinin genişletilmiş versiyonları, gelecekte bir zaman kaynak aktarımı gerçekleştirmek için bir taahhüdün bir yükümlülük olduğu durumlarda oluşturulan taahhütleri de içerir. Bu taahhütler, OER modellerinin uygulamaları yoluyla oluşturulur.
Etmen odaklı bilgi sistemlerine yönelik en kapsamlı yaklaşımlardan biri, aracılar, olaylar, eylemler, iddialar ve taahhütler kavramlarına dayanan etmen-nesne ilişkisidir. Bu kavramlar, herhangi bir bilgi sistemi için temel olarak kullanılabilecek genel bir meta modelin temelini oluşturur. Bir diğer ilgili çalışma ise Weigand ve ark. (1998), bilgi sistemleri için katmanlı bir mimari önermektedir.
En alt katmanda, araçsal eylemler kadar temel söz edimlerini buluruz. Bir sonraki katman, ticari işlemleri içerir. Bir ticari işlem, yeni bir deontik durumla sonuçlanan en küçük konuşma edimleri dizisidir, yani, bir eylemi gerçekleştirme yükümlülüğünün oluşturulduğu bir durum veya belirli eylemler için bir yetkinin tesis edildiği bir durum veya bir önceki bir yükümlülüğün yerine getirilmesi için bazı eylemlerin yerine getirildiği yer.
Tek bir söz edimi çoğu durumda deontik bir etki elde etmek için yeterli değildir. Genel olarak, en az iki mesaj gereklidir. Örneğin, bir müşteri bir tedarikçiden bir ürünü teslim etmesini ister ve tedarikçi bunu yapacağını taahhüt eder. Bu konuşma eylemleri iki yükümlülükle sonuçlanacaktır: biri teslimatı yapan tedarikçi için diğeri teslimat sırasında ödeme yapan müşteri için. En üst katman, iş akışının bir organizasyon yapısı içinde bir iş hedefini gerçekleştiren bir dizi bağlantılı ticari işlem olduğu iş akışı seviyesidir.
ÇÖZÜM
Bilgi modelleme ve sistemlerine yönelik dil/eylem yaklaşımı, kuruluşlarda iletişimsel eylemi analiz etmek ve tasarlamak için sağlam bir teorik çerçeve sağlar. Dil/eylem yaklaşımının bir temeli, eylemleri gerçekleştirmek için dilin nasıl kullanılabileceğini araştıran söz edimi teorisidir.
Dil/eylem yaklaşımının ana uygulaması, yaklaşımın eksiksiz ve iyi işleyen süreçlerin yaratılmasına yardımcı olabileceği iş süreci tasarımı ve yönetimi alanında olmuştur. Son zamanlardaki bir eğilim, e-ticaret ve e-iş uygulamaları da dahil olmak üzere temsilci odaklı bilgi sistemleri için dil/eylem yaklaşımını uygulamaktır.
Dil ve beyin ilişkisi
Dilme eylemi ile İlgili cümle
Angüler girüs görevi
Wernicke alanı
Dil ve KONUŞMANIN NÖROANATOMİSİ
Sinirdilbilim
Konuşma beyinde nasıl gerçekleşir
Beynin dil şebekesi
E-Devlet Üzerine Bir İlk
E-devlet (elektronik hükümet) yerel, eyalet ve federal hükümette bir dayanak noktası haline geldi. E-ticaret ve e-ticaret dönemi, 1990’ların ortalarında İnternet’in yaygın olarak benimsenmesiyle başladı ve bugün birçok vatandaş, özel sektörde olduğu gibi devlet hizmetlerine aynı duyarlılığı ve erişimi bekliyor.
2002 Uluslararası Şehir/İlçe Yöneticileri Derneği e-devlet araştırmasına göre, nüfusu 2.500’den fazla olan belediyelerin yüzde 73’ünden fazlasının Web sitesi var. 2002 Pew İnternet ve American Life Projesi, Amerikan İnternet kullanıcılarının yüzde 58’inin (68 milyon kişi) en az bir devlet Web sitesine eriştiğini gösteriyor.
Konuya yaygın bir ilgi olmasına rağmen, e-devletin tutarlı ve geniş çapta kabul görmüş bir tanımı yoktur. Genellikle iç ve dış süreçleri, verimlilikleri ve hizmet sunumunu iyileştiren web tabanlı teknolojiler olmak üzere bilgi teknolojisinin (BT) kullanımı yoluyla hükümet işinde devrim yapmakla ilgilidir.
Amerikan Kamu Yönetimi Derneği (ASP A) ve Birleşmiş Milletler Kamu Ekonomisi ve Kamu Yönetimi Bölümü (UNDPEP A) e-devleti “devlet bilgilerini ve hizmetlerini vatandaşlara ulaştırmak için interneti ve World Wide Web’i kullanmak” olarak tanımlamıştır. .E-devletin bu işe yarayan tanımına dayanarak, bu makale e-devletin tarihsel öncüllerini ve tipolojilerini incelemeyi amaçlamaktadır.
TARİHİ TESİSLER
E-devlet, bilgi teknolojisi devriminden evrimleşmiştir. Bilgi teknolojisi, yeni üretim yöntemlerini mümkün kılar, bilgi akışını ve doğruluğunu artırır ve hatta geleneksel standart işletim prosedürlerinin yerini alabilir.
Devlette bilgi teknolojisi, uzun süredir verimliliği ve iletişimi geliştirmek için bir yöntem olarak kabul edilmektedir. Şimdi, elektronik posta (e-posta) gibi BT gelişmeleri, derin organizasyonel sonuçlarla birlikte coğrafya, mekan ve zaman kısıtlamalarını ortadan kaldırmak için kişiler arası iletişimi değiştirmiştir.
İnternet üzerinden mal ve hizmet satın alma ve satma yeteneği, yeni özel sektör endüstrilerine yol açarak, kamu sektörünün şimdi taklit etmeye çalıştığı yeni bir iş modeli oluşturdu. Ayrıca BT, kamu kurumlarının içinde çalıştığı ortamı da değiştiren küreselleşmeyi teşvik etmiştir.
E-devletin temel kaygıları, yalnızca geleneksel acente işlevlerinden kaynaklanan kamu bilgilerinin elektronik olarak yayılmasına odaklanmakla kalmaz, aynı zamanda daha fazla bilgi teknolojisinin potansiyelinden tam olarak yararlanmak için acente süreçlerini yeniden icat etmeye odaklanır. Fountain’ın (2001) belirttiği gibi, yeniden icat süreci, geleneksel bürokratik biçimlerin katılıklarının ve sınırlarının üstesinden gelinmesini gerektirir.
Özel hedefler, kamu verilerinin merkezileştirilmesini ve dahili süreçlerin ve iletişimin iyileştirilmesini içerebilir. E-devletin ilk kapsamlı vizyonlarından biri, 1993 Ulusal Performans İnceleme raporunda bulunur: Daha İyi Çalışan ve Daha Az Maliyetli Bir Hükümet Yaratmak: Bilgi Teknolojisi Yoluyla Yeniden Yapılanma.
Bu rapor, ajansların hem iyileştirilmiş ajans süreçleri hem de iyileştirilmiş dağıtım yöntemlerini içeren teknoloji aracılığıyla vatandaşlarla etkileşim kurmaları için yeni müşteri ve müşteri odaklı yolların temelini attı. Yeniden icat edilen hükümet literatürünün çoğu, vatandaş merkezli hükümet hizmetlerini iyileştirmek için bilgi teknolojisine güvenme ihtiyacına atıfta bulunmuştur.
Hükümetin yeniden icat edilmesi ve e-devlet hareketleri birbiriyle ilişkili olsa da, beklentiler, kamu yönetiminin e-devlete odaklanmasının öngörülebilir gelecekte, yeniden icat eden hükümet hareketinden daha uzun süre devam edeceği yönündedir.
1980 Evrak İşlerini Azaltma Yasası’nda (PRA) 1995 yılında yapılan değişiklik, e-devlet tarihinde bir başka önemli kilometre taşıydı. Bu değişiklik, standartların oluşturulması, kurumlar arası bilgi teknolojisi girişimleri için yönergeler ve teknoloji yatırım kılavuzları dahil olmak üzere elektronik bilgilerin yönetimiyle ilgili konularda belirli politikalar sundu.
Değiştirilen PRA, bilgi teknolojisi için yönergeleri ana hatlarıyla belirterek, hükümetin teknolojiye dayalı yeni kanallar aracılığıyla vatandaş hizmetlerini iyileştirme taahhüdünü sağlamlaştırdı.
1996 Elektronik Bilgi Özgürlüğü Yasası (EFOIA) değişiklikleri, elektronik kayıtlar konusuna yeni bir netlik düzeyi ekledi. Bu değişiklik, vatandaşların icra dairesi kayıtlarına erişim hakkını elektronik formatlara ve çevrimiçi bilgilere erişimi içerecek şekilde genişletmiştir. EFOIA ayrıca, bilgi taleplerine uyulmaması için bir mazeret olarak ajans birikimlerinin kullanılmasını yasaklamak için süre sınırlarını 10’dan 20 güne çıkardı.