Sandalye, üst üste binen oturuşlarının toplamının uzantısı olarak, çoktandır gerek tinsel, hatta hatta zihinsel, gerekse fizyolojik yatırımlarının bir nesnesi olmakla kalmamış, bunla yetinmemiş, dış dünyaya açılımını ve büzülümünü sağlayarak uzanan uzantın, gövdene eklemli olmayan örgenin; yanında oturanlarla, önünde gidip gelenlerle, veznedarla, masayla, yerdöşemesiyle, kapıyla, kalemle, terlikle, pencereyle aranda bir köprü olduğunca da, iletişimi kesintiye uğratan, öbürlerinden ayıran engel; hücresel evrenle acunsal evren arasında sıkışıp kalan seni, yaşamını olanaklı kılmaya, bunu gerçekleştirmek için de sonsuz küçüklük ile sonsuz büyüklük arasında ara uzam yaratmanda gereksindiğin, dayaksandığın bir dayanak olarak senin zihinsel-tinsel uyumunun, -organizmanın çevreye dirimsel uyumunun bir parçası olacak denli-, bir gereksinimini giderme özelliklerine sahip tüketilerek gerçekten bir ürün haline gelen ve tüketimde yok olarak varlığını sürdürüşüne eşlik eden kullanım değeri bir gereksinimi karşıladıktan sonra da, yani kullanıldıktan sonra da varlığını sürdüren bir ürün-nesne olduğundan ötürü de, bir de bakmışsın kıçın sandalyenin beşinci ayağı oluvermiş. Yıllarca sandalyenin; elin, gözün, ayağın gibi bir örgenin olduğundan işkillendin; bir de kıçının, gövdenin sandalyenin bir parçası, örneğin beşinci ayağı oldundan işkillen.