ABD istihbaratına karşı Rusya Federal Güvenlik Servisi
SSCB'nin çöküşünden sonra “ana düşman” kavramı ortadan kalkmış olmasına rağmen, ülkemizin en önemli devlet ve askeri sırlarına erişim sağlama arayışında en aktif olan ABD özel hizmetleridir. RUMO, CIA ve Amerikan istihbarat topluluğunun bir parçası olan diğer özel hizmetler, bunlarla ilgili verileri elde etmenin yollarını ve yöntemlerini sürekli olarak geliştiriyor. Bugün, gizlilik perdesi, ABD istihbaratının Rusya Federasyonu'na karşı yürüttüğü bazı operasyonlardan kaldırılıyor. Ulusal Savunma Dergisi'nin okuyucularına, Rus karşı istihbaratının operasyonel faaliyetleri sırasında elde ettiği belgesel materyalleri sunuyoruz.
BİLİMSEL YASAĞI İLE İNŞAAT
Materyaller, eski vakıfların yıkıldığı, geleceğin çok belirsiz göründüğü, eski fondötenlerin çöktüğü, geleceğin çok belirsiz olduğu, Rusya Federasyonu vatandaşlarının çoğunluğunun yaşamının bir kader armağanı gibi göründüğü çok eski olmayan bir zamana atıfta bulundu. Rusya'da bu yıllarda, niteliksel olarak yeni gayri resmi bir düzeyde ABD ile ilişkiler kuran, bölümler arası ve bölümler arası dar kurumsal yapılar kuruldu. Bütün bu sayısız bilimsel, teknik, ekonomik ve sosyal yapının kural olarak kendi adlarında "Merkez" kelimesini kullanması (ve bugün kullanması) karakteristiktir. Rus karşı istihbaratına göre, bu durum, ekonominin, güvenliğin ve bilgilerin küreselleşmesi politikasının uygulanmasında Amerikalılar veya başkası tarafından kullanımlarının ayırt edici bir işareti olarak görülebilir.
Merkezlerin atanması ve onların içinde bulundukları sorunların ortaya konması: ölümcül olmayan eylemler de dahil olmak üzere silahların geliştirilmesi, çift kullanımlı teknolojilerin kullanılması, savunma bilgilerinin toplanması ve analiz edilmesi, bilimsel ve teknik uzmanlıkların düzenlenmesi, savunma sanayii işletmelerinin etkili askeri teknik ekipman yaratılmasında etkileşimi koordine etmesi.
ABD’nin bu Rus örgütlerindeki temsilcileri eski ve şimdiki askeri, üst düzey yetkililer ve personel istihbarat memurlarıydı. Daha önce, ABD Savunma Bakanlığı yapıları - Danışma Konseyi, Savunma Araştırma ve Geliştirme, Özel Silahlar, İleri Araştırma Projeleri Ajansı (ARPA), ABD Ordusu Stratejik Komutanlığı Araştırma ve Mühendislik Merkezi, NASA’da çalışma eğilimindeydiler. Sandy, Livermore ve Tartan ulusal laboratuarları.
Rusya tarafındaki Merkezlerin personeli de askeri meselelerde çok az anlamı olan liberal aydınlardan oluşmadı. Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı'nın çeşitli yapısal bölümlerinden tamamen emekli üst düzey memurlar vardı: Silahlı Kuvvetler şubelerinin ana merkezi, merkezî araştırma enstitüleri, askeri akademiler, bir nükleer test alanı, savunma bakanlığı ofisi vb. Ve daha fazla akademisyen, amiral ve general, askeri ve diğer bilimlerin doktorları. Düzenli olarak Amerika Birleşik Devletleri'ne seyahat ettiler, oradaki dersleri okudular, birçok kişi için masum isimler altında sempozyum ve konferanslara katıldılar; bu, yalnızca bir uzmanın doğru okuduğunu ve arkasında ne olduğunu anladığını söyledi. Emeklilerimiz uzmandı ve ne yaptıklarını anladılar.
Sloganı "Vigilance - bizim silâh"modern koşullarda ilgili kalır (BN Shirokrad, poster, 1953 g.)
Bir istemsiz akla geliyor tarihDış İstihbarat Teşkilatı Korgeneral Vadim Alekseevich Kirpichenko’nun söylediğine göre, şimdi öldü. Toplantıda (“perestroyka” nın ortasında), çalışanlarımız ve Amerikalı eski istihbarat görevlileri ortaya çıktı: ajanlarımızın Rusya’da görevlerinin ne kadar yüksek olduğunu bilseydiniz… Görünüşe göre, bugün herkes kamu bilim merkezlerinin çalışmalarını bilmiyor. Biz bilineni biliyoruz. Bunlardan birine dayanarak, kapalı bir anonim şirket şeklinde bir Rus-Amerikan ortak girişimi yaratmayı bile planladılar. Bu form, ticari piyasada devlet finansmanına ve kontrolüne katı bir bağımlılık dışında en büyük hareket özgürlüğünü sağlamıştır. Ortak girişimin oluşturulması, bağımsız tüzel kişiler olarak rejim işletmelerinde, araştırma enstitülerinde, tasarım bürolarında ve eğitim kurumlarında oluşturulmuş sayısız “uydu” oluşumunun birikmesini sağlayacaktır.
Gayri resmi işbirliğinin önündeki en büyük engel, silahlanma ve askeri teçhizat ticareti (IWT) - Rosvooruzhenie (mevcut Rosoboronexport). Yasalara göre, Rus savunma sanayii ile yabancı bir müşteri arasındaki tekelci bir aracının statüsünü belirledi. Rosvooruzhenie üzerinden yapılan çalışmalar Amerikalılara uygun değildi. Bu, Merkezlerin rolünü ve önemini ve çalışanlarının gelirlerini azaltarak, 40-60% sözleşmelerinin maliyetinde bir artışa yol açacaktır. Ayrıca, bazıları nükleer füze ve diğer askeri teknolojilerin çoğalmasıyla ilgili uluslararası normlara aykırı olan askeri teknik sözleşmelerin varlığından haberdar olan insan çevresini genişletecektir. Ve ortak girişim yerine, Rus savunma sanayii temsilcileri ve yabancı askeri ortaklar arasındaki üçlü ilişkilerin mekanizması kazanıldı - saygın bir Rus akademisinin ve aynı Merkezlerin ara rolü ile.
Bakalım bu işbirliğinin efsanevi olduğunu görelim. Tabii ki, “karşılıklı ve uluslararası güvenliğin çıkarları için işbirliği, teröristlere karşı mücadele” olarak, askeri teknolojilerin yaygınlaşması, modern silahların geliştirilmesi ve kullanımı ile ilgili sorunların çözülmesi konusundaki büyük endişe altında. “Kusurlu” Ruslar dövüldü: şu anda, son derece hassas ve akıllı silah sistemlerinin kullanılması konusu soyut olmaktan çıktı, karar alma alanına girdi ve bunun için Amerika Birleşik Devletleri ve Rusya'dan önde gelen uzmanlar arasında yapıcı bir diyaloga ihtiyaç var.
Rus sırları için para aktı: ayrı ortak projeler için fon miktarları 100 000 ve daha fazlası vardı.
Amerikalı "iş arkadaşları", Rus "ortaklarına", kendilerini Batı pazarında ilan etme ve para kazanma fırsatı verildiğini açıkladı. Tabii ki, yaratıcı potansiyellerini göstermiyorlarsa. Etkileşim, kendi alanlarında uzman olan, kendilerine yapıcılık ve etkinlik veren en uygun bilimsel ve teknik geliştirme yöntemlerini belirlemesi gereken “bilim adamı olan bilim adamı, mühendisli mühendis” seviyelerinde önerildi.
Güzel görünüyor ve oldukça zararsız, ancak Rus bilim adamları tarafından incelenmek üzere kabul edilen materyallerin şartlarını okumakta fayda var, çünkü bu iyilik yok oluyor. Bu nedenle, gelişme, daha önce yapılanların ve daha ayrıntılı olarak beklenen sonuçların bir tanımını birleştirmek zorundaydı; Önerilen teknolojilerin her birini mevcut veya geleneksel yöntemlerle karşılaştırmalı - bu yeni yaklaşımların rekabet avantajlarını vurgulamak; fiili kullanım ve deneysel sonuçların kanıtı var.
Amerika Birleşik Devletleri'nden "doğru maliyet tahminleri" belirtilmesi ve "doğru bir şekilde yapılması" zorunludur. ABD’nin Rusya’daki askeri-politik ve askeri teknik programları, hibe sistemi aracılığıyla uluslararası fonlar aracılığıyla ve daha sonra savunma sanayi kompleksinin modaya uygun dönüşümünün bir parçası olarak yardım programlarının bir parçası olarak finanse edildi. Bütün bunlar ne yazık ki, yasal federal düzenleme ve kontrolün olmamasıyla mümkün oldu.
Şiddetli müşteriler hile yöntemlerine başvurdular - Rus uzmanların incelemesi için sıklıkla kullanılan malzemeler, çoğu Rus uzmanının "dünya pazarının ihtiyaçlarını karşılayacak teknolojileri geliştirmek ve uygulamak için teknolojik ve ticari teklifler yapılandırmada çok az şey bilmesi" nedeniyle ödeme yapmadı ve haklı çıktı. Rus tarafına yapılan ödemeler kademeli olarak gerçekleşti ve yalnızca önemli bilgileri gösteren, önemli ve yeterli bilgi sağlayan gruplar tam ve sürekli finansman aldı.
Amerikalıların yoğun ilgisiyle, para aktı. Bireysel ortak projelerin fonlama tutarları 100000 $ ve daha fazla idi. Rus uzmanlar, yabancı bankalarda kişisel hesap açmak için çeşitli bankaların kredi kartlarıyla nakit olarak para aldı. Oybirliği ile elde edilen tek şey, tüzel kişilerin ve ortaya çıkan bireylerin gayri resmi gelirlerinin beyan edilmemesi ve Rusya'daki vergilerin ödenmemesiydi.
YIKAMA SIRALARI
Sosyal-bilim merkezlerinin ve yurtdışından ödenen benzeri yapıların eylem mekanizması Rusya'nın siyasi liderliğinin iradesinden, aldığı askeri-siyasi kararlardan ve mevcut federal mevzuattan bağımsızdı. Aksine, bu yapılar etkinin işlevini yerine getirmiştir. Nihai sonuçta, Rusya, esas olarak, ulusal güvenliğinin çıkarlarını göz önünde bulundurmadan tek taraflı silahsızlanma nesnesine dönüştü.
Rusya topraklarında, bu yapıların çalışanları önemli bilgi taşıyıcıları arıyorlardı. Ve bulundu. Bunlar, yürütme organının, savunma sanayi kompleksinin, önde gelen araştırma enstitülerinin ve tasarım bürolarının çalışanları, bakanlıklar, bölümler, federal devlet kurumlarının üst düzey yetkilileri, Federal Meclis odalarının ana kurullarının temsilcileridir (belgeler belirli isimler içerir). Onlarla kurdular ve daha sonra doğrudan temas kurduklarında doğrudan geliştirildiler. Bu insanlar yavaşça doğru yönlerde çalışmaya başladılar - doğal olarak, çeşitli uluslararası fonlar aracılığıyla fon sağladılar. Her şeyden önce, müşteriler Rusya'nın nükleer füze potansiyeli, kara, deniz ve hava kaynaklı stratejik nükleer silahların durumu ve çeşitli askeri alan sistemleri hakkında bilgi edindiler.
Bilimsel araştırma yapmak amacıyla bu tür bilgilerin toplanmasını, işlenmesini ve analiz edilmesini amaçlayan “cezbedilen” Rus yetkililer, uzmanlar ve bilim insanları. İşte resmi balıkçılık bilgilerine bir örnek. Rusya Federasyonu Başbakan Yardımcısına yazdığı bir açıklamada, Merkezlerden birinin başkanı (çok ünlü bir şahsiyet): “Çalışmamızın en önemli görevlerinden biri devlete ve hükümetlerarası yapılara terörle mücadelede yardımcı olmaktır” diye yazmamızı istiyoruz.
Ve sonra, “halkı silahsızlanma konusunda bilgilendirmek” sırasına göre, toplanan gizli bilgiler, medya aracılığıyla kitlesel olarak açık bir mesaja aktarıldı. Daha sonra sansürün bulunmadığını, yerini alan bilgi güvenliği yapılarının henüz ayakları üzerinde durmadığını ve onlara sürekli saldıran liberal baskılardan da korktuğunu hatırlayın. Bu, kısmen “sansasyonel” makalelerin, yayınların, broşürlerin ve kitapların bulunduğu yerdir. Bunlar sayesinde, gizli bilgiler sınıflandırılmamış, müşterilere aktarılmaya uygun hale getirilmiştir. Kara para aklamaya çok benzeyen bir süreç.
Kapalı bir konuda yayın tekniği oldukça zordu. Kullanılmış "taktik". Özel yöntemler kullanılarak, Merkezler gerekli objektif verileri elde etti, daha sonra bazı yaklaşımlarda açık yayınlar seçildi ve mevcut “boşluklar” bilimsel analizden elde edilen verilerle dolduruldu. “Bilim adamları” nı tutuklayan bu savunma hattı bugün seçim yapıyor.
Gizli bilgilerin açıklanması durumlarında Rus karşı istihbarat uygulaması, “Kitle İletişim Araçları” yasasının, bir devlet sırrı oluşturan bilgi aracında yayınlanması durumunda, ceza prosedürünün belirli bir bilgi kaynağı oluşturmasına bile izin vermediğini göstermiştir. Ve “Devlet Sırları Üzerine” ve hatta Rusya Federasyonu Ceza Kanunu, federal bilgi kaynaklarının dokunulmazlığının güvence altına alınmasına izin vermedi.
Amerikan ajanları, ilgisini çeken bilgiler için Rusya Federasyonu hükümetiyle bile bağlantıya geçmekte tereddüt etmedi.
Merkezler, gizli kaynakları ile birlikte yerli ve yabancı yayınların tüm personel muhabirlerine dahil oldu. Bu tür gazeteciler, başka şeylerin yanı sıra, teknik yollarla elde edilen özel istihbarat bilgileriyle beslendi. Merkezlerden birinde yapılan aramada, eliptik yörüngelerde Rus uydularının ve füze saldırı uyarı sisteminin coğrafi uydularının varlığına dair bilgi raporları bile bulundu. Merkezlerin çalışanları, hizmetleri de ödenen gizli taşıyıcı sayısından geniş bir “danışmanlar” ağı yarattı. Ancak, “bilgi - para” programı kapsamındaki gayrı resmi ilişkiler, abonelik istihbaratında olduğu gibi abonelikler seçilerek de güçlendirildi. Daha sonra raporlayan finansal belgelere eklenirler.
Gizli bilgi medyasındaki yayınlar, bu alandaki uzmanların resmi statüsünü arttırmaya ve en yüksek Rus yasama organlarında bağımsız uzmanlar olarak talep edilmesine izin verdi. İkincisi, buna karşılık, ilgilenilen bilgilere erişim için fırsatların kapsamını genişletti. Örneğin, bu uzmanlardan biri, bir kimyasal tesisteki radyasyon kazasıyla ilgili parlamento duruşmalarının hazırlanmasında görev aldı ve resmi bir düzenleyici destekle ilgili bilgilere, işlem düzenlemelerine uygunluğu, özel amaçlı bir Minatom tesisinde koruma sistemlerinin işletilmesi ve yeterliliği konusunda resmi olarak erişim sağladı. Aldığı bilgiler daha sonra açık bilgi makalelerinin hazırlanmasında kullanılmıştır.
Amerikalı ve Rus araştırmacılar arasında etkileşimin zorunlu ilkeleri, bilgiyi Batı'ya aktarırken Rus karşı-istihbarat problemlerini önlemek için geliştirildi. Çeşitli raporlarda belirtilen bu ilkeler, tüm Amerikalı katılımcılara, Rus meslektaşlarıyla herhangi bir etkileşimde bulunmadan önce ABD karşıtlıklarının onayını almalarını sağlamıştır. Tüm etkileşimler sınıflandırılmamış bir seviyede olmalı ve bunlara sağlanan materyal veya bilgiler uygun uzman prosedürleriyle “temizlenmelidir”. Ek olarak, Merkezler ve yaratıcı ekipler Amerikan hükümet yapılarının çıkarlarını temsil etmeyen özel şirketler veya kamu kuruluşları olarak “gayrı resmi” bir işbirliği yaptı. Amerikalıların görünmeyen çalışmalarını örtmeleri talimatını veren Rus bilim ekipleri, Amerikalılar için yaptıkları ile tamamen aynı olan Ar-Ge için devlet savunma emrinin yerine getirilmesi için başvuruda bulundu. Ve ABD için çalıştıkları belgelere göre, ama aslında - ortaya çıktı.
Uluslararası terörizmi savunan üçüncü dünya ülkelerinden gelen ortak bir tehdit karşısında Rusya ve ABD’nin ortak güvenliğini sağlama gereği, gayrı resmi işbirliğinin ideolojik temeli olarak kabul edildi. Bu ne kadar tanıdık! Bazı ortak konferanslar şu ilkeye dayanıyordu: “Resmi Rus-Amerikan ilişkileri sürekli bir büyüklük değil, enformel ve özel borsalar evrensel güvenlik konularında dünya topluluğunun çıkarlarını en iyi şekilde karşılıyor”. Böylesi açık bir “bok” şimdi ve tekrar, resmi olmayan askeri-teknik işbirliğini tanımlayan belgelerde bulundu. Bazen sadece bir hayranlık uyandırıcıdır: sonuçta, aptallarımız için, İvanushki-aptallar için, amirallerimiz ve bilim doktorlarımızdan bazılarını tuttular!
Ve gelecekte, Amerikalılar aynı politikayı sürdürdüler. Örneğin, İngilizce ve Rusça dillerinde START-2 Antlaşması metinleri aynı olmadığı ortaya çıktı. Rusça metin, başkanların ortak ifadesine atıfta bulunan Küresel Koruma Sistemi - Küresel Koruma Sistemi'ni içerir ve sistemin tam adından İngilizce olarak türetilmiştir: Sınırlı Balistik Füze Stikes Sistemine Karşı Küresel Koruma. Bu ifade, “sınırlı balistik füze saldırılarına karşı küresel bir koruma sistemi” olarak Rusça'ya doğru bir şekilde çevrilmiştir. Başka bir deyişle, Rusça çeviride olduğu gibi “küresel koruma sistemi” hakkında değil “küresel koruma sistemi” hakkında konuşuyoruz.
İlk durumda, her şey yasal olarak yapılır: her iki taraf da balistik füze saldırılarına karşı küresel koruma sağlayabilecek belirli bir sistemin oluşturulması konusunda hemfikirdir. Ancak hiç kimse onların dünyanın geri kalanını korumak için küresel bir sistem oluşturma zorunluluğu yoktur, ancak bu ABD'nin nihai stratejik hedefidir.
UNCLE SAM EN EN BÜYÜK KURALLARI
Bugün vahşi ve imkansız görünüyor, ancak birkaç yıl önce, yurtdışından finanse edilen askeri teknik politikanın “bilime dayalı” önceliklerini geliştirmeye dayanarak, Ulusal Güvenlik Kavramı ve Rusya Askeri Doktrini formüle edildi. Özellikle Amerikalılar tarafından talep edilen veya dayatılan bu belgelerin ana bileşenleri, özellikle stratejik nükleer silahların rolünü azalttı ve Rusya'nın jeostratejik konumu nedeniyle, taktik nükleer silahların rolünde önemli bir artış oldu (TNW), üçüncü ülkelerden birinin bir tutma politikasını oluşturma hakkına sahip olma gerekliliği “ TNW'nin Gösteri Patlaması. Ve tabii ki, Rusya ile ABD arasında bir ortaklığa geçiş.
Ortaklar, ortaklara Rusya Savunma Bakanlığı'nın askeri teknik politikasının ana yönlerini ve önceliklerini doğrulamak için de yardımcı oldu. Çeşitli kamu merkezleri, benzer yabancı yapılarla birlikte, iddia edildiği üzere, nükleer silahlar alanındaki çok kutuplu bir dünyada stratejik denge hesaplamaları yapılmasını sağlayan matematiksel modeller geliştirmiştir. Rusların en üst düzey siyasi liderliği Cizvitçe "yönlendirildi": yanlışlıkla yüksek hassasiyetli silah faktörünü (DTÖ) dikkate almadılar. Stratejik paritenin sağlanmasında, gelecekteki ABD ulusal füze savunma sisteminin potansiyel yeteneklerinden daha önemli olan, öngörülebilir bir gelecekte Rusya'nın misilleme amaçlı bir nükleer saldırısını önleyemeyecektir. Dikkatleri daha önemli bir konudan daha az önemli bir konuya dönüştürmenin normal bir yolu vardır. Ülkenin ulusal güvenlik seviyesini belirleyen belgelerde, Rusya Federasyonu için genellikle zararlı olan uygun düzenlemeler yapıldı.
Birkaç yıl önce, yurt dışından ödenen askeri teknik politikanın “bilime dayalı” önceliklerinin geliştirilmesi temelinde, Ulusal Güvenlik Kavramı ve Rus askeri doktrini formüle edildi.
Bir araştırma projesinin (kod “ALPHA”) bir parçası olarak, dünya toplumunun balistik füzelerden küresel savunması sorunuyla ilgili bir bilgi altyapısının (veritabanları, bilgisayar sistemleri vb.) Oluşturulması için öneriler geliştirildi. Sonuç olarak, devlet sırlarının korunmasına ilişkin mevcut düzenleyici çerçeve sorgulandı. Özellikle, Rusya Federasyonu "On Devlet Sırları" yasası ve devlet sırları olarak sınıflandırılan bilgilerin listeleri. Onlarda yapılan değişiklikler, ülkenin bilgi güvenliğinin doğrudan ve amaçlı bir şekilde aşınmasına neden oldu.
Elbette, temel bilimimizi bir ulusal güvenlik kaynağı olarak zayıflatan Rusya'ya, bilimsel ve endüstriyel politikanın kârsız yönleri empoze edildi. ABD istihbarat teşkilatları yasal olarak, Rusya'daki çeşitli Merkezler açısından, askeri departmanları ve askeri sanayi şirketlerinin Rus yüksek teknoloji piyasasına girmesi için gerçek koşullar yarattı. Ve uzun vadede ve önemli finansal maliyetler olmadan. ABD istihbarat servisleri, gayri resmi bir temelde, Rusya'da kendi yeni saldırı ve savunma silahlarını oluşturmak için araştırma ve geliştirme çalışmaları (Ar-Ge) organize edebildi.
Karşı görüşme, yazışma müşterileri ve sanatçılar ele geçirdi. Ondan çıkarılabilir: Rusya topraklarında, Amerikalılar tarafından geliştirilen Küresel Koruma Sisteminin Yaratılması ve Ortak Çalışma Kavramı (PES) çerçevesinde, ABD askeri stratejik hedefleri sistematik olarak uygulandı. Rusya'nın askeri-politik statüsündeki bu azalmanın, askeri-stratejik potansiyeli hakkında bilgi edinmesinin, Rusya'nın en önemli savunma programlarının hızı ve yönü üzerinde olumsuz bir etkisi var. Amerikalılar beklenmedik bir şekilde, Rusya’nın eşsiz bilimsel ve teknik gelişmelerine girerek uzmanlarımıza daha fazla iyileştirme ve uygulama konusunda teknik görevlendirme konusunda güçlük çekiyorlardı.
Özellikle “İnsan Gücünün Sevgisini İncelemek” projesi, hacim patlatan bulutun dışındaki durumu (basınç, zaman, dürtü) tahmin etmek amacıyla silah ve askeri harekât testlerinden elde edilen verilerin analizini sağlamıştır. Güvenlik standartlarını oluşturmak için hangi fizyolojik etkilerin (akciğerlere hasar, timpanik duvarın yırtılması, işitme kaybının, vb.) Kullanıldığını ve savaş misyonlarının bozulmasını hangi yaralanma seviyesini etkilediğini belirlemek de önerildi. Bu deneyim için hiçbir para ödeyemez, ancak fiyatın adı verildi ve bu yetersizlik nedeniyle çok garip geldi.
En son Rus askeri teknolojisini kullanan ABD, bilimsel, teknik, ekonomik ve örgütsel sorunlarını çözdü. Örneğin, ulusal füze savunması stratejik uzay izleme sistemlerinin mimarisine, roket ve uzay durumunu güvenilir bir şekilde değerlendirme ve sınıflandırma ve Rus ICBM'lerini tespit etme teknik araçlarını yarattılar ve girdiler. Bu "işbirliği" ABD’yi Rusya’nın savunmasına zarar veren büyük siyasi ve ekonomik temettü getirdi.
Amerika Birleşik Devletleri nezaretindeki çeşitli Merkezlerin, grupların ve kamu kuruluşlarının yasama sınırlamalarını atlamak, sivil toplum alanındaki ve yabancı bir devletin çıkarlarına göre askeri inşaat görevlerini çözme ağırlık merkezinde bir kaymaya neden oldu. Ek olarak, Rusya topraklarında gayri resmi askeri-teknik işbirliği yaygınlaştı ve yörüngesinde çok sayıda hassas ve güvenli tesisin yüzlerce görevlisine katılarak ağır bir ceza hukuku ihlaline neden oldu.
"İnsan gücünün duyarlılığının incelenmesi" projesi, hacim patlaması yapan bulutun dışındaki durumu (basınç, zaman, momentum) tahmin etmek için silah testlerinden ve askeri eylemlerden elde edilen verilerin analizini içeriyordu.
Bu durumda, yakın gelecekte federal savunma programlarına fon sağlanmışsa, hazır, ancak ahlaki açıdan eski teknolojilerin ve silahların Rus savunma endüstrisinden gelmesi ve en eşsiz gelişmelerin ABD'de patentlenmesini beklemek oldukça mümkündü. Bugün her şeyin farklı olduğunu iddia etmek, ne yazık ki imkansız.
NÜKLEER KALKAN YARATMASI
ABD, diğer şeylerin yanı sıra, nükleer patlamaların etkilerini incelemek için ortak araştırma projeleri finanse etti. Özellikle nükleer silah testi konusunda moratoryum şartlarında ihtiyaç duydular. Ve problemleri başkası tarafından çözmek istediler. Ve problemler çok ciddi. Örneğin, yüksek irtifa nükleer patlamalarının Rus elektrik iletim ve telekomünikasyon ağları üzerindeki yeraltında derinlemesine yer alan yapılar ve malzemeler üzerindeki kara ve hava askeri sistemleri üzerindeki etkisi nedir. Radar ve radyo dalgası yayılımı, insanların yüksek ve düşük radyasyon dozlarına maruz kalması ve diğerleri gibi çalışmalarla ilgilendiler.
Amerikalıların incelemesi altında, geleneksel savaş başlıklarını iyileştirmenin yolları vardı. Özellikle, hedeflerin sınıflandırmasına bağlı olarak zırh delici ve diğer yıkıcı yeteneklerini arttırmak - yeraltı bunkerleri, zırhlı araçlar, hareketli rampalar ve alan üzerine yayılmış “yumuşak” hedefler. Hassas silahların fırlatma platformlarını yükseltmek için, savaş başlıklarının teslim doğruluğunu ve parazitlere karşı direnci artırarak, rehberlik sistemini iyileştirme girişimleri olmuştur.
Bununla birlikte, ABD özel servislerinin geniş yelpazedeki istihbarat ve bilgi özlemlerinden, mevcut malzemelerden elde edildiği gibi, kendi nükleer silah cephanelerini geliştirme sorunları öncelik düzleminde yatmaktadır. Bunu, Rus askeri araştırma enstitülerinden ve bilim merkezlerinden "meslektaş" lardan birçok değerli bilgi edinerek başardılar. Amerikalılar daha sonra, örneğin, füze şaftını kaplayan neredeyse iki metre kalınlıktaki zırh plakasının yapımının çok katmanlı olduğunu fark etti. Yüksek kinetik enerjili ve kümülatif jetli bir merminin etkisine daha dayanıklı malzemeler kullanır. Çelik tabakalarla kombinasyon halinde, uranyum seramiklerin direnci, kinetik etki altında 2,5 zamanlarında ve kümülatif olarak 4 zamanlarında çeliğin direncinden daha yüksek olabilir.
Sonuç olarak, “sıfır bir yaklaşım” olarak araştırmacılar, silo fırlatıcı kapağının (silo) doğrudan isabetli bir şekilde korunmasının, 2-3 m'den daha fazla olmayan bir kalınlığa sahip haddelenmiş zırhdan yapılmış bir plakanın gücüne eşdeğer olduğunu, hesaplamalar için Topol-M mobil toprak roket komplekslerinin bulunduğunu varsaymaktadır. taşıma ve fırlatma kabının duvarlarının kalınlığının 70 mm'yi aşmaması. Yani, yıllar boyunca birçok insanın emeği ve büyük harcamalarla kazanılan her şey, Birleşik Devletler'e bir hiç uğruna geldi.
O zamana kadar ABD Savunma Bakanlığı DTÖ'yi geliştirmek ve geliştirmek için yaklaşık 30 program yürütüyordu. O zaman çeşitli hedefleri yok etmek için 100 binden fazla seyir füzesi konuşlandırılması planlandı (ve bugün uygulanmaktadır): yeraltı sığınakları, müstahkem yapılar, köprüler, binalar, endüstriyel işletmeler, yollar, tanklar, zırhlı araçlar, topçu, radar istasyonları.
ABD tarafından finanse edilen araştırma, Rus ICBM'lerinin maden fırlatıcılarının güvenlik açıklarını bulmayı amaçlıyordu.
Hesaplamalara göre, savaş başlığının yeterli kinetik enerjisi, kümülatif jetin gücü veya kümülatif etkisi ile koruyucu silo çatısının nüfuzu mümkündür. Bu MBR konteynerine ve füzenin kendisine zarar verecek, böylece fırlatılması artık mümkün olmayacak. Maden, bir savaş başlığı kritik bileşenlere çarptığında yetersiz kalmaktadır. Örneğin, aynı zamanda bir roket fırlatmanın imkansızlığına yol açacak olan kapağı sıkın.
Bilim adamlarımız, stratejik ICBM'lere geleneksel savaş başlıklarını yerleştirmeyi amaçlayan Ar-Ge çalışmalarına da yardımcı oldular. Silo savunmasını aşmak için buna da ihtiyaç vardı. ABD'de yapılan deneyler, 1,2 km / s hıza ve yaklaşık 270 kg kütleye sahip bir savaş başlığının 13 m kalınlığındaki bir granit tabakasından geçtiğini gösterdi.Siloları bir veya iki savaş başlığı ile güvenilir bir şekilde yenmek için en az 1-2 metre hassasiyet gereklidir. Mevcut yüksek hassasiyetli silah türleri bu kadar yüksek doğruluk sağlamadı. Ve sonra yönetilenlere yerleştiler uçak lazer güdümlü bombalar (UAB) - en yüksek doğruluğa sahiptiler. UAB, Topol-M mobil kara tabanlı füze sistemine (PGRK) 40-6 km yükseklikten uygulandığında 7 metre hassasiyetle vurabilir. Yani, burada bir PGRK'ye çarpma olasılığı birliğe yakındır, çünkü her bomba 40 savaş unsuru içerir. Bu nedenle, bugün Rusya'nın nükleer savaş başlamadan önce bile nükleer silahsız kalabileceğini unutmamalıyız. Bu sonuçlar, ne hakkında konuştuklarını bilen Rus uzmanlar tarafından yapıldı.
İyi dilekliler sayesinde, Amerikalılar her tür konuşlandırılmış kıtalararası balistik füzeye atma ağırlığı hakkında bilgi sahibi oldular. 47 fırlatma kontrol şaftlarının ve coğrafi koordinatlarının ICBM'lerin 366 mayın rampaları, 353 dağıtılmış ICBM'lerin mobil başlatıcılarının koordinatları, 10 konumları ve dağıtım alanları belirtildi. Benzer bilgiler Rus denizaltıları ve nükleer silahlarla donatılmış ağır bombardıman uçakları için de iletildi. Stratejik Füze Kuvvetleri grubunun örgütsel yapısı, stratejik havacılık ve hava savunma sistemlerinin kullanımı ve füze savunması ve daha fazlası açıklandı.
“Nükleer silahların muhtemel ele geçirilmesini önleme” projesine daha yakından bakıyoruz. Efsaneye göre, elbette, teröristler. Ancak, açıkça ortaya çıktığı gibi, Rus bilim insanlarına sorulan soruların anlaşılması faydalı olacaktır - “iş arkadaşları” kendileri için istihbarat bilgisiyle ilgileniyorlar. Gizli Rus araştırma enstitülerinden çalışanlardan, “tek başlangıç” tipindeki mayın üssünün kıtalararası balistik füzelerinin savaş pozisyonlarının büyüklüğü, okrug'un kara kuvvetlerinin yerinden çıkmalarını dikkate alarak, füze bölümlerinin konumsal alanlarının oluşturulması hakkında konuşmaları istendi. Müşteriler ayrıca mobil füze sistemleri ve nükleer silah depolama siteleri ("C" nesneleri) ile de ilgilendiler. Sorular çok profesyonelce ortaya çıktı: savaş dağıtım rotaları ve devriyelerle mücadele kriterleri, güzergahlardaki muhafızlar vb.
Veya bu “mütevazı” araştırma sorunu: “Moskova füze savunma sistemi ve yetenekleri”. Sonuç olarak, Rus sanatçılar benzer Amerikan sistemi “Seyfgard” ile karşılaştırmalı olarak bu tür yeteneklerin bir değerlendirme analizini gerçekleştirdi ve “füze savunma sisteminin kesişme yüksekliğinin değerlendirilmesi” bölümünde formüle etti. “Yalnızca”, çok büyük ivmelere ulaşma kabiliyetine sahip ve balistik hedefleri engellemek için tasarlanmış olan, Gazel gibi Rus füzelerinin (ve Rusya'da az sayıda kişi hakkında bilgi sahibi oldukları) yeteneklerini araştırdılar. Ayrıca Moskova’nın füze savunma sistemi bileşenlerinin mimarisi, özellikleri ve parametreleri hakkındaki soruları cevapladılar - radar istasyonlarının çalışma modlarını, füze karşıtı hızları, düşman ICBM savaş başlıklarını yanlış hedef bulutundan ayırma yöntemlerini, füze savunmasının üstesinden gelmenin yollarını açıkladılar.
Açık basına atılan bilgilerden meraklı bir şeyler öğrenilebilir. Örneğin, fırlatma pozisyonunun ve yaklaşırken bir alarm sinyali veren çevre kapasitif teknik kontrol sisteminin tanımı. 800 volt civarında voltaj altında elektriklenmiş bir ızgara olduğu ve bir sinyal geldiğinde voltajın 1500-1600 volt'a yükseldiği söylenir. Maden patlayıcı baraj, yeraltı sığınaklarının derinliği, yiyecek kaynakları - Amerikalılar her şeyin farkındaydı. Dizelleri soğutmak için bile madenin boynunda donmuş bir buz kaynağı kullanılmış.
"Moskova füze savunma sistemi ve yetenekleri" araştırma programı, efsanevi casusluğun klasik bir örneğidir.
Rus Genelkurmay Başkanlığı'nın 8-e yönetimi kabul etti: tüm bu bilgiler devlet sırrıdır. Ancak bunlar bile önemsizdir, "Rusya ile ABD arasında, nükleer silahlar da dahil olmak üzere hassas silahların kullanımı ile hassas silahların kullanımıyla varsayımsal bir çarpışmanın gidişatını ve sonuçlarını açıklayan matematiksel ve yazılım bilimsel analizinin" yapıldığını düşünürsek.
ROKET BERLOGA
Rus sınırlarına yakın kuzey bölgelerinde, Amerikalılar, uzaya dayalı unsurlarla birlikte çalışan evrensel bir bütünleşik izleme sistemi yarattı. Sistem, Kuzey Denizi, Plesetsk (Arkhangelsk bölgesi) ve ayrıca Tatishchevo (Saratov bölgesi) bölgelerinden başlayarak yaptığı testlerde Rus kıtalararası balistik füzeler hakkında ayrıntılı bilgi toplamayı amaçlıyor. Üreme platformunun manevra bölgeleri ve bireysel rehberliğin ayrılabilir savaş başlıklarının (MIRVSHI) ayrılabilir savaş başlıklarının kendi kendine seyreltilmesi, savaş başlıklarının Kamçatka poligonu alanındaki atmosfere girmesi dahil tüm uçuş yörüngesinden veri toplandı. Ek olarak, bu kompleks hem nükleer savaş başlıkları hem de geleneksel ekipmanlarla Rusya'daki stratejik tesislere saldırmak için yüksek hassasiyetli silah sistemlerini aynı anda yönlendirebilir.
Bu sistem, RAMOS programı kapsamında askeri alan alanındaki ABD-Rusya işbirliği çerçevesinde ABD stratejik füze savunması unsurlarının ortak geliştirilmesinin sonucudur. Rusya'da hükümet dışı bilimsel ve kamu yapılarının aracılık etmesiyle örgütlendi. Rus füze saldırısı uyarı sisteminin (EWS) saldıran düşmanı doğru bir şekilde tanımlayamadığı iddiasıyla ilgili tartışmalar, böyle bir işbirliğinin siyasi bir mantığı olarak hizmet etti. Bu da yetersiz karşı greve yol açabilir. Amerikalılar böyle bir durumun, Rus iletişimini kontrol altına almalarına ve stratejik güçlerin kontrol sistemleriyle (çoğaltma veya engelleme olasılığıyla) mücadele etmelerine izin verdiğine inanıyorlardı.
Amerika Birleşik Devletleri için stratejik bir füze savunma sistemi geliştirmenin asıl amacı tam olarak şu anda ilan edilen şey değil. Asıl amaç, dünyanın çeşitli bölgelerinde operasyonlar sırasında kendi Silahlı Kuvvetlerimizi korumaktır. Bununla birlikte, Amerikalılar tarafından geliştirilen temelde yeni nesil silah sistemlerinin neredeyse tamamı savunmacı değil, doğada saldırgan olarak telaffuz edilir. Bu nedenle, Birleşik Devletler füze savunma sistemi öncelikli olarak hedefleme ve hedefleme görevlerini çözer.
Bir ayı için en etkili av, inekten çıktığında, hayvan kış uykusundan uyandığındadır. Bu yüzden, ICBM'nin uçuşun ilk bölümünde kesişmesi daha kolaydır: ilk aşama ayrılmadığından hız daha düşüktür, yer belirleyici tarafından daha fazla ışınlanan alan. Bu nedenle, Amerikan füze karşıtı "şemsiye", uluslararası toplumun ikna etmeye çalıştığı gibi, Amerika Birleşik Devletleri topraklarının tamamında değil, muhtemel düşmanlarının olduğu bölgelerde, uzayda konuşlandırılacak! Uluslararası terörizme karşı ortak mücadele bayrağı altında ve Rus füze savunma sistemlerinin geliştiricileriyle doğrudan etkileşim içinde olan ABD Savunma Bakanlığı, aynı tasarım bürosu ve bilimsel araştırma enstitüsünde etkili mücadele baskısı için modern sistemler yarattı. Bu ne yazık ki.
Devletin değerlendirilmesi ve Rusya Federasyonu’nun stratejik nükleer kuvvetlerinin gelişme umutları ABD’nin istihbaratına öncelikli olarak dikkat çekiyor.
Amerika Birleşik Devletleri'nin Rusya-Amerikan ilişkilerinin ağırlaştırılması durumunda, uluslararası yükümlülükleri ihlal etmeden, Rusya Federasyonu sınırlarına yakın bir mobil füze savunma sistemini hızlıca kurma fırsatına sahip. Buna ek olarak, Barents ve Okhotsk denizlerinin sularına savaş gemileri ve uçaklar göndermek ve Rus RPLSN'nin gizli olarak yeterince kabiliyetine sahip olmayan ve önemli sayıda denizde bulunabilecek savaş alanlarını engellemek.
SİLAH EKOTİK
ABD'nin uyguladığı projelerden birinde, otomotiv araçlarının, nüfuz eden kinetik enerjili modern mermilerden aktif olarak korunmasına yönelik teknolojilerin yanı sıra, bir hava saldırısı sırasında kendinden montaj parçalarına sahip kümülatif silahlar ve yüksek teknoloji alt mühimmatları için teknolojiler oluşturmakla ilgiliydi. Sorun o kadar ince ki, iki bağımsız Rus kaynağı teknik çözümleri karşılaştırmak ve her birinin en iyi göstergelerini kullanmak için kullanıldı.
Hassas silahlara (DTÖ) çok dikkat edildi. Nükleer olmayan DTÖ'nün önleyici grevi sırasında bir grup stratejik kuvvetin hayatta kalması çalışmalarına dahil. Sonra Amerikalılar bundan ilerledi. Mevcut eğilimler göz önüne alındığında, 2010 Rusya tarafından, 500-600 karasal tabanlı kıtalararası balistik füzelerden (ICBM) daha fazla dağıtım yapamayacak. Ve sonra kaçırdılar. Belki de, Rusya Federasyonu'nun ABD ile olan yeni anlaşmalarına uygun olarak stratejik saldırı silahlarındaki (START) kesintiler nedeniyle ICBM'lerin sayısının daha da düşük olacağına inanıyorlardı.
Stratejik komplekslerin önemli bir kısmının savaşa hazırlığı azaltılacak ve böylece ikincisi nükleer olmayan silahlara karşı daha savunmasız hale gelecektir. Dünya Ticaret Örgütü iyileştirilecek ve gelecekte Dünya Ticaret Örgütü'nün geliştirilmesi ve konuşlandırılması herhangi bir uluslararası anlaşma ile düzenlenmediğinden ABD nükleer silahlarından daha fazla karşı kuvvet potansiyeline sahip olabilir. Bu arada, bugüne kadar.
Rus genel amaçlı kuvvetlerinin kötüleşen durumu, büyük olasılıkla ABD'nin stratejik karşı-kuvvet kabiliyetindeki artışa yeterli bir cevap verilmesine izin vermeyecek. Washington ilk silahsızlanma grevini geleneksel bir DTÖ yardımı ile yapmayı başarsaydı, böyle bir hamle Amerikalılar için çok çekici olurdu, çünkü nükleer silahların kullanılması sonucu ortaya çıkacak olumsuz sonuçlara yol açmayacaktı. Dünya Ticaret Örgütü'nün Rus kara merkezli ICBM'lere karşı etkinliğinin hesaplanması aşağıdaki faktörlere dayanıyordu: Bu silahların büyük yıkıcı kapasitesi, ICBM'lerin grev sırasındaki konumlarının sınıflandırılması, tüm gruba bir kerede grev yapma yeteneği.
Rus bilim insanlarının önerdiği “Hassas silahlarla başa çıkma yöntemleri” projesi, “DTÖ'nün dünya pazarına yayılmasına ilişkin kaygı”, dünya toplumu için tehdit ve teröristlerin artan faaliyetlerine dayanıyordu. Bütün bunlar, yüksek hassasiyetli rehberlik ve hedef belirleme ile donatılmış özel (ölümcül olmayan) seçici eylem silahları geliştirme ihtiyacını dikte etti. Dolayısıyla (bu bir sonraki adımdır), yüksek hassasiyetli silahlarla etkin bir şekilde mücadele etmek için mikrodalga cephaneleri ile ilgili ileri teknolojilere olan ihtiyaç. Bu teknoloji, avantaj ve dezavantajları belirlemek için diğer DTÖ karşıtı önlemlerle karşılaştırılmalıdır.
Amerikalıların dayattığı projelerden biri, otomotiv taşıtlarının nüfuz eden kinetik enerjisine sahip modern mermilerden ve ayrıca biriktirilmiş silahlardan aktif korunmasına yönelik teknolojiler oluşturmaktı.
Amerikan-Rus konferansı da, başka şeylerin yanı sıra, yüksek güçlü anti-tank savaş başlıkları, “akıllı” (akıllı) mühimmat, yarı aktif lazerler, taşınabilir DTÖ fırlatma sistemleri, zırh delici veya termobarik savaş başlıklarına sahip Rus anti-tank güdümlü mermilerin ekipmanlarıyla tandem yapılması gerektiği tartışıldı. Karşı önlemler de düşünüldü: reaktif zırh, aktif tank koruması, elektro-optik karşı önlemler - “körleme” ve “görünmez” teknolojiler. Ayrıca, alt silahlarla konvansiyonel silahların özel silahlara dönüştürülmesi sorunu da incelenmiştir. Öldürücü olmayan silahlar alanında elektromanyetik ve optik teknolojileri kullanacaklardı.
Rus bilim adamları, çeşitli hedefleri desteklemek için sinir ağı algoritmalarının geliştirilmesine, havacılık bilgisini işlemeye yönelik nörobilgisayarlara, örüntü tanıma için sinir ağlarına geliştirildi. Sinirsel yöntemler kullanılarak optik görüntülerin işlenmesi, konuşma işleme sistemleri oluşturulması planlandı. Yüksek hassasiyetli silah rehberlik sistemleri geliştirirken, Amerikalılar sinir ağları kullanarak radar, kızılötesi ve optik görüntüleyicilerden otomatik olarak bilgi almaya ilgi gösterdiler. Çözünürlük ve görüntü sıkıştırmasını gerçek zamanlı olarak geliştirmenize olanak sağlar.
“Sinirsel ağları kullanan bir telefon kanalında sürekli bir konuşma akışında anahtar kelimelerin tanınması” projesi bile vardı. Rus uzmanlara, temeli paralel bağlı sinir benzeri elemanlardan oluşan depolama cihazlarından oluşan transputer kompleksleri yaratmaları teklif edildi. Standartlar sözlüğünü arttırmanızı, spiker grup sayısını arttırmanızı, kanal sayısını artırmanızı sağlar.
ABD Ordusu'nun komutalarından birinin araştırma ve mühendislik merkezi, kentsel ortamlara ateş ederken çeşitli hedeflere saldıran, hafif humer bireysel taşınabilir tek kullanımlık silah sistemi ile ilgileniyordu. "Thermobaric patlayıcıları" projesi, özel silahların üretimi ve depolanması için güçlendirilmiş karmaşık yeraltı yapılarının yenilgisini önerdi. Bu, çeşitli konfigürasyonlardaki yeraltı yapılarını ima ediyordu. Koşul, yapıların kendileri için küçük bir yıkıcı etkidir.
Bütün bunlar bugün bile egzotik görünüyor. Bununla birlikte, birçok umut verici gelişme Amerikalılara neredeyse ücretsiz olarak birleşti. Görünüşe göre, bir zaman onlar ortaya çıkacak - Rusya'ya yönelik.
MOSKOVA METRO'YU NASIL PATLATIR
Tarif ettiğimiz işbirliğinde ahlak, dürüstlük hakkında konuşmanın hiçbir anlamı olmadığı açık. Ancak, yabancı hibelerin tarihindeki sinizmin en tepesi, "Metro" konusunda bilimsel çalışmalar yürütmek için ABD Savunma Bakanlığı Özel Silahlar Dairesi Rusları ile yapılan bir sözleşme olarak düşünülebilir. $ 34500 toplam maliyeti. Rus uzmanlar, büyük bir tünel sistemindeki bir terörist nükleer patlamanın olası sonuçlarını simüle etmek ve “jeolojik dizide sismik şok dalgalarının oluşumu ve yayılmasının etkileri, nükleer bir patlamadan kaynaklanan zonların ve zon bölgelerinin yayılması” hakkında nicel tahminler almak zorunda kaldılar.
Amerikan tarafı, optimal nükleer savaş başlığını seçmek ve Moskova metrosunun sabotajına en duyarlı yerlerini belirlemek için çeşitli seçeneklere sahip bilgisayarların kullanılmasıyla hesaplama yöntemini aldı.
Müşterinin talebi üzerine, Moskova Metrosu tesislerinin bulunduğu ve yeraltı geometrisinin yer aldığı “yumuşak, suya doymuş tortul toprakların termodinamik ve mekanik özellikleri” ilk veri olarak alınmıştır. Rus uzmanların, müşteriyle anlaşarak “1, 10 ve 50 kilotonluk TNT eşdeğeri ve iki patlama pozisyonu ile üç enerji salımı için altı simülasyonu” gerçekleştirmesi gerekiyordu. Çalışma nükleer bir patlamanın sonuçları “gerçeğe yakın bir yaklaşımda” modellendiği için benzersiz olarak kabul edildi.
Uzmanlarımız çok çalıştılar ve sonuca ulaştılar: bazı yerlerde bir patlayıcı cihazın yer imleri, halka hattı içindeki merkez istasyonlardan biri ve radyal yollardan birinin üzerindeki çevresel istasyonlardan biri. Belli nedenlerden dolayı, onları çağırmayız. Ancak Amerikan tarafı, optimum savaş başlığını seçmek ve sabotaj durumunda en savunmasız olanı belirlemek için çeşitli seçeneklere sahip bilgisayarların kullanımıyla hesaplama yöntemini aldı.
Karşı istihbarat memurları liderlerine şunları bildirdi: “Bilimsel çalışma ABD ordusu tarafından başlatılmış ve finanse edilmiş olması nedeniyle, bu durumda sisteme organik olarak dahil olan yeraltı askeri-stratejik tesislerinin olası düşük güç (sırt çantası tipi) imhası sorununun çözüldüğü açıktır. Moskova Metrosu. Karmaşık jeolojik yapıya bağlı olarak, metroya ek olarak, pek çoğu bakımsız olan ve bu gibi durumlarda gerçek bir terör eylemi gerçekleştiren geniş bir yeraltı iletişim tesisleri ağının varlığı, Moskova'nın orta kısmı için öngörülemeyen felaket sonuçlara yol açabiliyor. ”
Buna eklediğimiz - “Metro” sorunu, organik olarak ABD ordusu tarafından benimsenen kavramın ana akımına uyuyor: misilleme yapan bir nükleer saldırıyı önlemek, kontrol ve iletişim sistemini etkisiz hale getirmek en etkili ve ucuz olanı. Lubyanka'nın varsaymak için bir nedeni var: Rusya bölgesinde, Amerikalıların ABD'de yasaklanmış 5 kilotondan daha az kapasiteye sahip olan nükleer silahların bilimsel gelişmelerini gerçekleştirmeleri mümkündür.
KURSKA LİBERALİN DİĞER SÜRÜMÜ
Amerikalıların öncülük ettikleri raporlara göre, içeriği Rus karşı istihbarat tarafından elde edildi, büyük ölçekli askeri-stratejik, taktik ve teknolojik projeler, Rusya’nın kıyı bölgelerinde ABD denizaltı kuvvetlerinin etkinliğini artırmak için Rus deneyim ve teknolojisinin kullanılması programı kapsamında geniş çapta uygulandı. Düşman. " Rusya topraklarında, Rus akademilerinden birinin desteğiyle olan bu program “üçüncü ülkelerin dizel denizaltılarıyla sığ sularda savaşmanın sorunlarını incelemek için Eyaletlerarası Çokuluslu Daimi Komitesi'nin oluşturulması için Program” olarak uygulandı.
Program, iki yıl süren deneysel testler ve gerçek koşullar altında araştırma ve geliştirme sonuçlarının seçici olarak seçilmesi için bir plan hazırladı. Aynı zamanda, hem Amerikan hem de Rus denizaltılarının kullanımı “hedef” olarak öngörülmüştür. Genel olarak, Amerikalılar tarafından dayatılan ortak askeri teknik projeler, mutlaka gerçek koşullarda yapılan testleri içerecektir. Bu testlerin sonuçlarına dayanarak, Rus gelişmelerinin teknik ve operasyonel değerlendirmelerinin ve Amerikan sistemlerinde kullanıldığı zamanki potansiyellerinin bir analizi yapılmıştır.
Dahası, Rus karşı istihbarat görüşüne göre, Amerikan ordusunun ihtiyaçları için geliştirilen en yeni askeri teçhizat ve silah modelleri, Rus Silahlı Kuvvetleri'nin eğitim muharebe operasyonları sırasında gayri resmi olarak test edilebilir. Başka bir deyişle, egzersiz sırasında. Örneğin, ortak projelerden birinde, sığ bir bölgedeki bir denizaltının arama ve "yok edilmesine" yönelik bir denizaltı karşıtı denizaltı eğitimi çalışması yapılması öngörülmüştü. Bu tür tatbikatların arka planına karşı, Karadeniz Silahlı Kuvvetlerinin C-200 uçaksavar füzesi sistemi ve aynı zamanda Ağustos 2000'taki Barents Denizi'ndeki nükleer denizaltı kruveti Kursk'u İsrail'den bir sivil uçak düşürdüğü Karadeniz bölgesindeki trajik olayın nedenleri düşünülebilir. şehir
Tayfun tipi TRPLSN denizine her çıkışa ABD Donanması'nın çok amaçlı denizaltılarından takip edilerek eşlik edildi.
“Kursk” trajedisinden kısa bir süre önce, ABD Donanmasının Barents Denizi'ndeki etkinliği önemli ölçüde arttı ve tehlikeli ve kışkırtıcı hale geldi. İncelenen materyallerde, daha önce ciddi sonuçlara yol açan bu tür olayların görevlendirilmesi için önkoşullar bulunmadığına dair analitik bir bilgi var.
2-3 Aralık 1997 Rus Donanması, Typhoon tipi TRPLSN ile denizden fırlatılan 20 SS-N-20 balistik füzelerini fırlatmak üzereydi. Muayene anlaşmalarında (START-1), Yerinde Teftiş Kurumu'ndan Amerikalı gözlemciler gözlemlemek ve kayıt olmak için davet edildi. Typhoon'dan çok kısa bir mesafede fırlatmaya hazırlanırken, Los Angeles tipi bir Amerikan nükleer denizaltı manevra yaptı. Koşullar daha sonra sonar araçlarının kullanımını engelledi. “Amerikan” daha sonra “Tayfun” kursuna paralel yürüdü, sonra geçti. ABD Donanması liderliği (operasyonel doktrin) tarafından operasyonel kabul edilen bu son derece tehlikeli manevra bir çarpışmaya yol açabilir.
Amerikan teknesi, Rus yüzey gemileri ve helikopterleri tarafından izlendi ve takip edildi. Beş saatten fazla bir süre boyunca aktif ve pasif algılama yöntemlerini kullanarak, sualtı akustik iletişimi yoluyla bir Amerikan denizaltısına temas etmeye çalıştı. Fırlatma bölgesinden ayrılmayı reddettiği zaman, Rus tarafının endişesini vurgulamak için el bombaları atıldı. Ancak bundan sonra Amerikan denizaltı alanı 20 düğüm hızında bıraktı. Bölgeyi, belirli bir eylemi gerçekleştirmek için ABD Donanması tarafından belirlenen hızda bıraktığından, komutanının el bombası kullanmadan önce Rus denizaltı karşıtı savunma kuvvetlerinin eylemleri hakkında bilmediği varsayılabilir. Bu açıklama doğruysa, çarpışma olasılığının ve ciddi bir kazanın altını çiziyor. Bununla birlikte, yetkili denizaltı komutanının, teknesinin sınırlı bir alanda, ayrıca Rus gemileri ve bunlardan birkaç kilometre mesafedeki denizaltı karşıtı uçaklarla çevrili, sınırlı bir alanda farkedilmediğine inandığını söylemek zor.
Tayfun nispeten eski bir denizaltı türüdür. Üzerinde, ilk gelişmiş ses azaltma teknolojilerinden biri uygulandı. Batı istihbarat servislerinin bu tür bir tekne hakkında akustik bilgi edinme potansiyeli neredeyse onbeş yıldır varlığını sürdürmektedir. Bu nedenle, böyle bir işlem sırasında elde edilen akustik ve elektronik verilerin değeri, askeri açıdan çok sınırlı ve kısa ömürlüdür ve hiçbir şekilde tehlikeli manevrayı haklı göstermez. Politik riskten bahsetmiyorum bile. Bu, Amerikan nükleer denizaltının eylemlerinin asıl amacının, Rus Donanması'nın gemilerinden radyo-elektronik bilgi elde etmektir; bu, deniz temelli balistik füzelerin fırlatılması ve fırlatılması için hazırlıklara eşlik eder.
Mart ayında, Amerikan denizaltı "Grayling" 1993 nispeten gürültülü bir Delta-4 tipi RPLSN ile çarpıştı ve burun kısmına ciddi hasar verdi. Ancak, bedeni olarak. Çarpışma anında Rus teknesi ilerliyordu. Birkaç saniye sonra 10-20'e çarptığında, kaçınılmaz olarak füze bölmelerinden birine veya her ikisine de zarar verecekti. Böyle bir çarpışmada, bir roket yakıtı tutuşur ve bu da bir Rus denizaltısının ve muhtemelen de bir Amerikalı'nın ölümüne yol açar.
1996 ile Stalworth tipi sonar gözlem gemileri Barents Denizi'nde çalışmaya başladı. Bundan önce, faaliyetleri Norveç Denizi'nin sularıyla sınırlıydı. Bu gemileri verebilecek olan hedefleme, ABD Donanmasının Barents Denizi'ndeki denizaltı karşıtı operasyonlarını yürütmek için kritik bilgi olarak kabul edildi. Bu bilgiler Amerikan çok amaçlı denizaltıları tarafından Rus RPF'lerine karşı eylemlerde kullanılabilir. Denizaltı karşıtı operasyonlarda olduğu gibi, uçak gemisi gruplarının Rus denizaltı saldırılarına karşı savunmasını sağlamak. Bu tür keşif operasyonlarının, Rusya kıyılarına yakın Amerikan uçak gemisi gruplarının eylemlerine hazırlanmayı amaçladığı açıktır.
Yukarıdakilerden yola çıkarak, Donanma uzmanları bunu mümkün buldu: Ağustos 2000'ta, Barents Denizi'ndeki Rus denizaltı kruvazörü Kursk'un mürettebatı, karanlıkta ABD Donanması'nın çıkarlarını hedefleyen bir savaş görevi olduğunu bilmeden gerçekleştirebilirdi. Bu onun mantıksal azabını önceden belirledi.
Bu sürüm çalışıyor ve bu durum. Amerikalılar, SSCB ve Rusya'da on yıllarca oluşturulan çeşitli veritabanları elde etti. Rus denizaltılarının neden olduğu arka plan bozukluklarını etkili bir şekilde izole etmeyi, akustik ve akustik olmayan uzaktan algılama sistemlerine çevresel maruz kalma derecesini belirlemeyi ve daha fazlasını mümkün hale getirdiler.
Amerikalılar, denizaltılara karşı mücadele etmek için Rus kuvvetlerine ilgi gösterdi, denizaltı tespit sisteminin etkinliğini, denizaltıların hidro-akustik alt sistemlerinin tasarımı için olan veritabanını dikkatle inceliyorlardı. Tüm bunlar, Barents Denizi'nin sularında, Rus denizaltılarının su altı gözetim ve izleme sisteminin oluşturulması için gerekliydi. Bu tür bir “denizaltı karşıtı şemsiye” sualtı durumunu sürekli aydınlatan bir tahmin istasyonları ağıdır.
Amerika Birleşik Devletleri istihbarat servislerinin istihbarat yetenekleri, tüm Rusya topraklarını ve komşu deniz alanlarını kontrol eden yörünge keşif uydularından destekleniyor.
“Bölgesel çatışmalar sırasında denizde gelecekteki bir savaşın doğası üzerine araştırma” projesi, Rus nükleer denizaltısının muharebe istihdamı olasılığının yerelleşmesi ve hatta sıfıra indirilmesi sorununu ele aldı filo stratejik amaç. Buna kendi ellerimizle karar verildi. Amaç, Barents Denizi'ndeki kriz durumlarında Rus nükleer denizaltılarını tespit etmek, izlemek ve yok etmek için modern, son derece etkili bir entegre sistem oluşturmaktır. Hibeleri alan Rus bilim adamları yararlı bir şekilde önerdiler: büyük derinliklerin olmayışı, denizaltı karşıtı silahların kullanımını kolaylaştırıyor ve Rus nükleer denizaltılarının kalıcı olarak devriye devriyeleri için açık okyanusun derin deniz alanlarına dayandığı yerlerden çıkış yollarının engellenmesini mümkün kılıyor.
“Kuzey Kutup Bölgesi'ndeki Kuzey Kutbu Okyanusu'ndaki radyoaktif kirlilik derecesinin incelenmesi (metinde - N.P.) ve kıyı Rus bölgesinde Kuzey Pasifik” projesi deniz temasını sürdürüyor. Burada Amerikalılar, Rus nükleer denizaltı filosunun buzla kaplı sulardaki eylemleriyle zaten ilgileniyorlardı, burada yukarıda belirtilen yöntem ve yöntemlerin ya kısıtlı ya da genel olarak kabul edilemez olduğu yerler. Bu nedenle aktif olarak geliştirilen, Rus denizaltılarının "nükleer enerji santrallerinin radyoaktif emisyonlarını" problayabilen araçlar. Bunun için Amerika Birleşik Devletleri özel sensörler ağı oluşturdu. Bilim adamlarımızı çeken şey.
Aynı zamanda, Kuzey Kutbu bölgesindeki ozon tabakasının yapay olarak artan bir sorununun arka planına karşı, Amerika Birleşik Devletleri, Kuzeybatı Okyanusu ile ilgili, askeri-stratejik anlamda ilgilenen geniş çaplı çalışmalar yaptı. İsveç'in Kiruna kentinde bulunan ESRANGE uluslararası merkez test sitesinden alet ve teçhizatlı balon uçuşları bu programın bir parçasıydı. ABD ordusunun, tabanın yapılandırmasına ve buz örtüsünün kalınlığına bağlı olarak, Rus denizaltılarının geçici muharebe pozisyonlarının olası yerleri hakkında ayrıntılı bilgi edindiği açıktır, Rus karşı istihbarat sonucuna varıldı.
MINATOM - ATOM ALTINDA MINA
Amerikan ihtisas kuruluşları tarafından yapılan kapsamlı bilgi, o zamanki Rusya Atom Enerjisi Bakanlığı ile doğrudan işbirliği yaparak elde edildi. Diğer şeylerin yanı sıra, bu gibi hassas alanlarda da geliştirildi: nükleer şarjların tasarımı ve geliştirilmesi, süper güçlü termonükleer şarjların oluşturulması ve testleri, askeri tatbikatlar ve nükleer testler, nükleer patlamaların zarar verici faktörlerini incelemek için özel nükleer testler. Gelişimde, Amerikalılar kendi ilgi alanları hakkında sorularda bulundu. Bunlar arasında nükleer patlamaların radar operasyonu ve radyo dalgası yayılımı üzerindeki etkileri, yerdeki ve atmosferdeki şok dalgalarının yapıları üzerindeki ortak etkisi, elektromanyetik nabzın orijin bölgesi (EMP), EMR'nin tipik sistemler üzerindeki etkisi (örneğin, enerji iletim hatları), karada ve hava sistemlerinde en yüksek düzeyde etkisi var. radyasyon seviyesi
X-ışını ve plazma radyasyonu, iyon ışınları, yer üstü ve yer altı testleri arasındaki korelasyon, yüksek ve düşük radyasyon dozlu insanlar üzerindeki etki uzun bir süre için listelenebilir. Tek bir Rus federal nükleer merkezinden, “Nükleer Patlamanın Yüksek İrtifa Etkileri” konulu bir araştırma projesi için bile bir öneri vardı.
Sanırım Amerikalılar, kendilerinin çok güçlü olmadığı şeylerle ilgili çalışmalarımızı teklif ettiler. Ve eksik bilgiler kolayca elde edildi. Özellikle, havadaki bir nükleer patlamada manyetik bir tuzağın oluşumu, bir yeraltı nükleer patlamasının sismik etkisi, hızlandırılmış gizli plüton üretimi olasılığı, nükleer bir patlamayla füzelerle iletişim, ufukta radar vb.
O zamanlar Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanlığı İdaresi Başkanlığı, Dışişleri Bakanlığı ve Atom Enerjisi Bakanlığından bazı üst düzey yetkililerin Minatom ve ABD'nin bu gibi işbirliğine katkıda bulunmaları ilginçtir. Hepsi, “nükleer teknolojiyi geliştirme sürecinin, nükleer silahların yayılmasının önlenmesine ilişkin testler ve anlaşmalar konusunda bir moratoryum sürdürme çıkarları bakımından, geri dönüşsüzdür” pozisyonuna bağlı kalarak, herhangi bir nükleer gücün uygun uluslararası kontrol altında işbirliği yapması tavsiye edilir.
Minatom objeleri, Amerikalı "bilim adamları" arasında her zaman büyük ilgi uyandırdı.
Rusya Düşünce Bakanı Igor Rodionov - Farklı düşünen tek bir kişi vardı. Rus süper gizli kurumunun Amerikalılarla doğrudan antlaşmalarının sonuçlanmasını engelledi ve müteakiplerin altlarına gelenler için olumsuz sonuçlara yol açtı. Rusça ise, birileri faydası olmadan kovuldu. Müşterilerin ve icracıların e-posta yazışmalarından, Ordu Rodionov Genel kararının detaylı bir tartışma konusu olduğu açıktır. Partiler, Rusya Federal yargı yetkisi dışında kalan nükleer program ve RF Savunma Bakanlığı'nın kontrolü altındaki eylemler için ortak eylem seçenekleri aradılar. Ayrıca işbirliğinin biçimini ve katılımcılarının kompozisyonunu belirlediler.
Amerikalılar için en iyisi, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı liderliğinin yaptırımıyla doğrudan bilimsel temas seçeneğiydi. Aracıların yokluğunda, bu, uygulanmakta olan ortak bilimsel ve teknik projelerin maliyetini düşürecek ve onları ortakların mevcut yasalarından - Rus askeri bilim adamlarından - yenilmez bir konuma getirecektir. Sorunu çözmek için, Amerikalılar Rus üst yönetimi üzerinde baskı uygulamak için önlemler aldı. Bu kısmen Igor Nikolayevich Rodionov'un görevden alınmasını ve Savunma Bakanlığı liderliği ile Genelkurmay arasındaki uzun vadeli çatışmaları açıklıyor.
Ve sonra müşteriler ve sanatçılar paralel olarak işbirliğini organize etmek için alternatif yollar geliştirdiler. Askeri bilimin liderliğinden olanlar da dahil olmak üzere özellikle ilgilenen Rus ortaklar, taktik planın önerilerini gönderdi. Bunlardan biri yazdı: Sözleşmelerin bitiminde gecikmenin asıl nedeni hükümet düzeyinde anlaşma olmaması. Ayrıca, “bütün ortamlarda nükleer bir patlamanın sonuçlarını tahmin etmek için kullanılan hesaplama ve teorik aparatların doğruluğunu doğrulama” başlıklı ortak bir çalışma da dahil olmak üzere böyle bir anlaşmanın bir versiyonunun nasıl yapıldığını, sivil nesnelerin yüksek irtifa elektromanyetik bir nükleer darbeden korunmasına yönelik bir dizi uluslararası standart geliştirilmesinde tavsiye edildi. Patlama. Yine - “üçüncü ülkelerden nükleer şantaj tehdidini ortadan kaldırmak”.
Buna ek olarak, Rus kitle iletişim araçlarında nükleer güvenlik ve nükleer teknolojilerin yayılmaması, nükleer terörizmin önlenmesi, Savunma Bakanlığı'nın askeri olmayan görevlerin çözülmesi için bilimsel ve teknik potansiyellerin kullanılması alanında askeri-teknik işbirliğinin gerekliliği konusunda bir yayın döngüsünün organize edilmesinin son derece yararlı olduğunu belirtti. Stratejik Füze Kuvvetleri - Bu işbirliğinin grev kuvvetine ve Rus nükleer şemsiyesine geldiğinde gerçekte ne aldığını bilmiyorsanız, her şey harikadır.
Karşı istihbaratın bulgularına bakalım: askeri alanda daha önce üretilen yerli bilimsel ve entelektüel ürün bazında, Rus bilim adamlarının ve Rusya'daki uzmanların, yetkili federal kurumların yetkisi dışında, ABD nükleer silahların etkinliğinde karşılaştırılabilir, temelde yeni bir silah oluşturdukları varsayılmalıdır. . Rus araştırma enstitülerinde ve tasarım bürolarında oluşturulan yeni nesil özel silah örneklerinin Moskova bölgesi topraklarında bulunabileceği ve belirli koşullar altında terör ve diğer eylemler için kullanılabileceği göz ardı edilemez.
DAĞITIM LIPA
Rusya Savunma Bakanı Pavel Grachev, ABD'li mevkidaşı Richard Cheney'e, “90 silosunun, bunlara monoblok füzeler yerleştirmek için yıkılan PC-20 (SS-18 Şeytan) ağır füzelerine dönüştürülmesi konusunda” endişelenmemesini istedi. İlk olarak, Grachev, Amerikan’a, her bir madenin üzerine, ağır ICBM'lerin yüklenmesine izin vermeyecek, 2,9 metreden daha büyük olmayan kısıtlayıcı bir halkanın yerleştirileceğini garanti etti. İkincisi, her maden, 5 metre derinliğe kadar beton ile dökülecek. Üçüncüsü, dönüşüm Amerika Birleşik Devletleri'nden uzmanlar tarafından izlenecektir.
Ağırlığımızın garantili bir şekilde imha edilmesine cevaben, bireysel hedeflemenin birden fazla savaş başlığı bulunan gelecek vaat eden bir füze savunma füzesi tarafından engellenmemiş olan Amerikalılar, nükleer silah taşıyabilecek stratejik bombardıman uçaklarının silahlandırılmasını kolaylaştıracağına söz verdi. Mektuptan sonra, süspansiyon düğümlerinde silahlarla stratejik bombardıman uçaklarının "bir defalık gösterilmesini" vaat ettiler. Aynı zamanda, ikna edildiler: süspansiyon ünitelerinin sayısıyla, uçağın muhtemel silahlanması hakkında karar vermek mümkün değil. Peki, Amerikan uçak tasarımcıları asla kullanılmayacakları konsola ekipman takmak için tamamen aptallar mı? Uçakları vaat edilenden daha fazla donatmamaya dair politik garantiler ve güvenceler, böyle bir durumda nükleer silahların sayısı hiçbir şeye mal olmaz. Rus müfettişleri soldan - iki kez nükleer de dahil olmak üzere silah uçağının altına asıldı. Bu, silahsızlanma konusunda yetersiz ortaklıklara başka bir örnek.
Bugün tam olarak hesaplandı: genel olarak, START-2 Antlaşması uyarınca, Rusya haklarını ihlal etti. Sivil toplum bilim merkezleri, çalışanlarının belgenin metnini Rusça'dan İngilizceye ve tersini tercüme eden Antlaşma metninin Rusça dil versiyonunun derlenmesinde yer almıştır. Belgenin Rusça ve İngilizce olarak aşamalı olarak tespiti, İngilizce metinde brüt yazım, noktalama işaretleri ve anlamsal hatalar ortaya çıkardı; bu da böyle bir Antlaşma hükümlerinin tarafları tarafından farklı yorumlara yol açabilir. Ve bu merkezlerin katılımıyla yapılan özünde kader bir anlaşma değil.
Ele geçirilen karşı istihbarat materyalleri, sivil toplum yapıları tarafından hazırlanan iki taraflı devletlerarası silahsızlanma süreci hakkında belge taslak paketleri buldu. Resmi devletlerarası belgelerin varyantları, ABD ve Rusya'nın sivil toplum bilim merkezlerinden bağımsız uzmanlar tarafından yönlendirilen iki ülkenin hükümetleri düzeyinde önemli siyasi kararların kabul edilmesinin modellenmesi mekanizmasını ortaya koymaktadır. Doğal olarak, ikincisi lehine değil. “Bağımsız” uzmanların “Rusya Federasyonu'ndaki uzay faaliyetleri”, “Radyoaktif atık yönetimi alanında devlet politikası”, “Rusya'da atom enerjisinin kullanımı”, “Nükleer Silahların Sınırlandırılması Anlaşması” konulu özel yasaların hazırlanmasında da “bağımsız” uzmanların yer aldığı dikkate alınmalıdır. -2 "ve diğerleri. Bu belgelerin çoğu hala geçerlidir.
“Rusya Federasyonu'nda uzay etkinliği üzerine”, “Radyoaktif atık yönetimi alanında devlet politikası”, “Rusya'da atom enerjisinin kullanımı üzerine”, “START-2 Antlaşması'nın onaylanması üzerine” ilgili yasaların hazırlanmasında “bağımsız” uzmanlar yer aldı.
Amerikalıların eylemlerinin sahte gerekçelerinin bir başka örneği. ABD, ekonomik krizi sırasında Rusya’nın nükleer güçleri için gerekli olan erken uyarı sistemi ile çalışmak için örgütsel kapasiteyi sürdürmesine yardım etmeleri gerektiğini belirtti. Bu örgütsel kapasite kaybedilirse, on yıllar boyunca Rusya yeterli bir erken uyarı sistemi olmadan ve hızlı bir lansman için hazır olan binlerce nükleer savaş başlığı ile kalacaktır. Teknik ve insan faktörlerinin bir birleşimi meydana gelirse, yarı kör bir Rus füzesi uyarı sistemi (füze saldırısı uyarı sistemi).