31 Ekim 1985 Cadılar Bayramı’nda, fotoğrafçı Janet Montgomery Barron, Hasselblad’ı ve tripodunu kapar ve New York şehir merkezine bir fotoğraf çekimi için gelir. Konusu ünlü fotoğrafçı ve sanatçı Cindy Sherman’dı.
Sherman bir keresinde, “Keşke her güne Cadılar Bayramı gibi davranabilseydim ve giyinip bir eksantrik gibi dünyaya çıkabilseydim” dedi. Ama bu Cadılar Bayramında, Kristen Gaylord, Beaumont ve Nancy Newhall Değerli Fellow Valued, Fotoğraf Departmanı’nın yaptığı gibi “tökezleyen baştan çıkarıcı kadın, mutsuz ev kadını, terk edilmiş sevgili ve savunmasız saflar gibi” peruklarla süslenip özçekimler yapmayacaktı. , MOMA bazı karakterlerini anlatıyor .
Barron geldiğinde, Sherman sade bir gömlek ve pantolon giymişti; Bu şekilde filme alındı. Barron, onun bu şekilde tasvir edilmek istediğini varsaydı ve ondan karakterlerinden birini değiştirmesini ya da içine girmesini istemedi.
Barron, şehir merkezindeki ünlü fotoğrafçının stüdyosuna girdiğinde biraz gergindi.
Baron, “Çekim yapmadan önce her zaman gergin oluyorum – şimdi bile – ama kapıya ve kamera arkasına geçtiğimde bu kayboluyor” diyor. beta piksel; “o [Sherman] Çok rahat görünüyordu, ama gerçekten bilmiyorum! Umarım öylesindir.”
Basit Kamera Teknolojisi
Fotoğraf sloganı “Basit Olsun” olan Baron, Hasselblad 500 C/M’yi bir tripoda yerleştirdi (ağır kare şeklindeki kamerayla tercih ettiği konum buydu) ve bir Carl Zeiss Sonnar 150mm f/4 (a) üzerine tokat attı. tasarım Basit dört bileşenli ve üç grup, önceki kaplamasız sürümlerde bile harika fotoğraflar çeker). 120, bir Tri-X 400’dü ve orada olduğum sonraki bir saat içinde 4-5 rulo ortaya çıkardım.
Barron, çekimlerin “bir saatten az sürdüğünü” hatırlıyor. “Asla uzun süre kalmam.”
Her şey mevcut pencere ışığında fotoğraflandı – reflektör yok.
“Kariyerimde belki bir veya iki kez [I have used a reflector]”diye açıkladı. “Bu şeylerden nefret ediyorum – asla katlamalarını sağlayamıyorum!”
Baron onu pencerelerden Rembrandt’ın aydınlatmasına koydu ve yüzüne düşen ışığı ölçtü çünkü o iyi bir şov alma konusunda endişeliydi.
Fotoğrafçı, “Bu ışığa koydum – sadece iyi görünüyordu” diyor. “Ben her zaman Sekonic ışık ölçer kullandım. [worried about correct exposure] Ve her zaman olacak. Sanırım kaygı beni ayakta tutuyor.
“Size küçük bir sır vereceğim – o zamanlar, özellikle kadınları fotoğraflarken bazen yumuşatıcı bir filtre kullanırdım.” [She lets me in on her secret when I tell her that I am seeing something unique in the soft skin tones.]
Bu basit düzenleme, Baron’un herhangi bir yardımcı veya yardım almadan kendi başına çalışmasına izin verdi.
“Sadece ticari işlerde asistanlarım vardı” diyor. “Fotoğraf çektiğimde, konu ile odada yalnız olmanın yakınlığını seviyorum.”
Genç Barron fotoğrafçılığa çok genç yaşta başladı!
Barron, doğduğu yer olan Atlanta’da dokuz yaşında Kodak Brownie ile fotoğraf çekmeye başladığında Roll filmine aşinalık kazandı. Sırada Polaroid Swinger vardı.
Ressam, “Yaklaşık 14 veya 15 yıl önce kullanılmış bir 35 mm Mamiya fotoğraf makinesi satın aldım” diye hatırlıyor. “Yirmili yaşlarımın başındayken kullanılmış bir Hasselblad 500 C/M satın aldım ve bu yıllardır en sevdiğim fotoğraf makinem oldu. O zamandan beri birkaç Hasselblad ceset ve birkaç film dergisi gezdim – o kamerayı hala seviyorum.
“Babam çok iyi bir amatör fotoğrafçıydı. Karanlık odası vardı ve bana baskı yapmayı öğretti. Bu benim için parlak bir andı. Yirmili yaşlarımın başında tam zamanlı bir fotoğrafçı oldum.”
Barron fotoğrafçılığa o kadar hevesliydi ki, ilk yılının sonunda New York’taki Upper Fifth Avenue’deki orijinal konumunda Uluslararası Fotoğraf Merkezi’nde okumak için üniversiteden ayrıldı. 1977’den 1980’e kadar orada üç yıl geçirdi.
O sırada, Kathryn Bigelow (onunla En İyi Yönetmen dalında Akademi Ödülü kazanan ilk kadın) Ağrı dolabıBaron’un kardeşi Monty Montgomery ateş ediyordu aşksız William Dafoe’nun ilk başrolüyle. Sürekli bir fotoğrafçı işi buldum ve görüntü yönetmeni ve ışık ekibini izleyerek çok şey öğrendim.
Barron’un gerçek aşkı portreydi ve Sherman’ın kapısına ulaşmadan önce çok sayıda fotoğraf çekti – 20 ya da 30.
Fotoğrafçı, “Cadılar Bayramı 1985 fotoğrafı için Cindy’yi önceden aradım ve aşağı inip fotoğrafını stüdyosunda çektirmek için randevu aldım” diye hatırlıyor. “O günlerde böyle yapıyordum. Aslında çok basitti – e-posta ya da mesaj yok, sadece bir telefon görüşmesi. Bugünlerde hayal etmek zor.”
Sınırlı Sayıda Kitap ve Cüzdan
2020’ye hızlı bir şekilde ilerleyen NJG’den Nick Groarck, Warhol’dan Basquiat’a: Arkasında Bir Sanatçıların Açıklayıcı Portresinin Arkasında bir makale gördükten hemen sonra Barron’a ulaştı. bekçi.
Barron, “Benimle bazı projeler yapma olasılığını tartışmak istedi” diyor. “Bu pandemi sırasında olduğu ve okyanusun farklı taraflarında yaşadığımız için birkaç Zoom toplantısı yaptık ve Cindy Sherman’ın kitabını sanal olarak oluşturduk.
“Bir buçuk yıl sonra nihayet yüz yüze görüştük ve bir günümü stüdyomda gelecekteki projeler için her şeyi araştırarak geçirdik. Şu anda devam eden birçok kitabımız ve projemiz var.”
İletişim (NJG, 2021) Dört kontak sayfası ve fotoğrafçının Sherman Studio’daki orijinal markaları da dahil olmak üzere kırk Cindy Sherman portresinin tam oturma yeridir. Bu görüntüleri birbirinden ayıran şey, bir tür şeffaflık, bir tür gerçek. Çeşitli aksesuarlar, makyajlar veya peruklar olmadan çekilen Sherman, kendi konusu.
kitap denir İletişim Çünkü kitapta gösterilen iletişim kağıtları var.
Sanatçı, “Fotoğraf çekerken sahip olunan bağlantı türüne de atıfta bulunabileceğini düşünüyorum” diye açıklıyor.
Hahnemühle FineArt Photo Rag, Baron’un artık tüm dijital baskılar için kullandığı kağıttır.
Barron, “Üç yazıcım var” diyor. “New York Rheincliffe’de Chad Klitsch ve İtalya, Roma’da Jochem Schoenfeld (Orada çok çalışıyorum. New York, Tivoli’de Pete Mooney gümüş baskılarımı yapıyor ve tüm davul taramalarımı yapıyor.”
dijital dönüşüm hakkında
Barron, dijital teknolojileri çok yavaş adapte ediyor. Aslında, uzun süre direndi ve analog paparazzi arkadaşları ona yapmamasını söyledi. Sonunda geçişi yaptı.
Halen film çekiyor, ancak bugünlerde çalışmalarının %80’ini dijital oluşturuyor.
Yılın bir bölümünde Connecticut ve Roma, İtalya’da yaşayan Barron, şu anda Fujifilm’in daha küçük Fujifilm X100V de dahil olmak üzere GFX sistemini kullanıyor.
“Ayrıca Fujifilm GFX670 film kameramı da seviyorum” diyor. “6×6 modunda kullanıyorum ve ara sıra Hasselblad’ımı da kullanıyorum. iPhone’u seviyorum ve masa üstü olarak kullanıyorum.
“iPhone’umla bazı güzel fotoğraflar bile çektim. Harika olan şey, onun her zaman yanımda olması, bu yüzden hiçbir resmi kaçırmam. Kitabım Roman Saatleri’nin birçok fotoğrafını iPhone’umla çektim.”
Baron, sanatçıları ve yaratıcıları fotoğraflamayı sever.
En akılda kalan konusu için “Cindy’nin listenin en başında olduğunu söyleyebilirim” diyor. “Jean-Michel Basquiat, Jasper Johns, Keith Haring, Bianca Jagger ve Ryuichi Sakamoto aklıma geliyor. Eileen Miles’ı Marfa, Teksas’ta fotoğrafladım ve bu deneyimi çok sevdim.”
Barron’un en sevdiği resim, Jean-Michel Basquiat’ın portresi.
Fotoğrafçı, “Gölgelerden çıkmış gibi görünmesini seviyorum – bence o anda hayatında neler olup bittiğini yansıtıyor” diyor. “Ayrıca bana bu kadar net bakışını seviyorum. O çekim için Lowel Tota-Lights’ı kurdum.”
“Portre fotoğrafçısı olmanın en güzel yanlarından biri, tüm bu harika insanlarla tanışma fırsatına sahip olmak. Bazıları arkadaş oldu.”
Barron hepsini son kırk yılda yapmış gibi görünüyor, ama daha bitmedi.
“Şimdi gerçek bir selfie çekiyorum ve buna bayılıyorum” diye itiraf ediyor. “Özellikle İtalya’dayken her zaman iPhone’umla tablet fotoğrafları çekiyorum. Bu yaz renkli aynalarıma (Fujifilm GFX ile çekilmiş) geri döneceğim. Bazı kitaplar tasarlamanın ve bir fotoğraf çekmenin ortasındayım. Şimdi dergi, yani çok eksiksiz bir paletim var.
Yazar hakkındaPhil Mistry, Atlanta, Georgia’da yaşayan bir fotoğrafçı ve eğitimcidir. İlk dijital kamera derslerinden biri 1990’larda New York’ta Uluslararası Fotoğraf Merkezi’nde başladı. Sony/Popular Photography için Digital Days Workshops’un direktörü ve eğitimcisiydi. Burada bulabilirsiniz.
Resim kredisi: Tüm resimler Janet Montgomery Barron’un izniyle ve NJG’nin izniyle.