We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Martin Baltimore İtalya üzerinden
Bir Martin Baltimore hafif bombardıman uçağı İtalya'nın Sulmona kentine saldırıyor. Uçak, iki top düşük profilli Martin kulesi ile Baltimore IIIA, IV veya V olarak tanımlanabilir. Resim ayrıca uçağın dar gövdesini de gösteriyor.
Sayfa seçenekleri
"[Cork'a] vardığımızda, Lord Inchaquoin'den bana İngiltere için bir pasaport vermesini rica ettim. Tekneyi Youghal'a götürdüm ve sonra gemiye bindim. john filmer120 yolcu ile denize açıldı. “Ama karayı gözden kaybetmeden önce, bütün adamları demire atan Cezayirli korsanlar tarafından yakalandık.”
. Korsanlar, İngiliz gemilerini istedikleri gibi yağmaladılar.
Peder Devereux Spratt böyle yazdı - Nisan 1641'de Cezayir'de birkaç yıllık esaret için taşındı ve İrlanda Denizi boyunca Cork County'den İngiltere'ye basit bir yolculuğa çıktı. Spratt'ın deneyimi, onun zamanında benzersiz olmaktan uzak olsa da, şimdi büyük ölçüde unutuldu.
1600'lerin ilk yarısında, Kuzey Afrika'nın Barbary Sahili'nden gelen ve hükümetleri tarafından Hıristiyan ülkelerin gemilerine saldırmak üzere yetkilendirilmiş korsanlar olan Barbary korsanları, Britanya kıyılarının dört bir yanına yayılmıştı. Lanteen donanımlı xebec'lerinde (bir tür gemi) ve kürekli kadırgalarında gemileri ve denizcileri yakaladılar ve denizcileri köle olarak sattılar. Amirallik kayıtları, bu süre zarfında korsanların, 1609 ile 1616 arasında en az 466 gemi ve 1625'te Plymouth yakınlarında 27 gemi daha alarak İngiliz gemilerini istedikleri gibi yağmaladığını gösteriyor. 18. yüzyıl tarihçisi Joseph Morgan'ın belirttiği gibi, 'bu O Korsanların kendi içlerinde olduğu Zaman olarak kabul ediyorum. başucu'.
Ne yazık ki, o zaman bile onların sonu zordu. Morgan ayrıca bir 'olduğunu kaydetti. 1682'de Londra'da 1677 ile 1680 arasında Cezayirliler tarafından ele geçirilen 160 İngiliz gemisinin listesi. O yıllarda İngiliz kadın ve erkekleri köleleştirildi.
Gemilere ve denizcilere saldırmakla yetinmeyen korsanlar, bazen kıyı yerleşimlerine de baskın düzenlediler, genellikle gemilerini korumasız sahillere sürdüler ve karanlıkta köylerde sürünerek kurbanlarını kaptı ve alarm çalmadan önce geri çekildiler. İrlanda'nın Baltimore köyünün hemen hemen tüm sakinleri bu şekilde 1631'de alındı ve Devon ve Cornwall'daki kıyı köylerine başka saldırılar düzenlendi. Samuel Pepys, 8 Şubat 1661 tarihli günlüğünde, köleliğe alınan iki adamla karşılaşmasını canlı bir şekilde anlatır.
. bu yıllarda Britanyalılar çok sık köleleştirildi.
'. İçmek için Fleece tavernasına gittik ve saat 4'e kadar Cezayir'in hikayelerini ve oradaki Kölelerin yaşam tarzını anlatarak geçirdik ve gerçekten, Kaptan Mootham ve Bay Dawes (her ikisi de orada köleydi) beni tamamen tanıştırdı. onların durumu orada. Nasıl da ekmek ve sudan başka bir şey yemezler. Padronlarının Hürriyetinde ayak tabanlarına ve karınlarına nasıl dövülüyorlar. Nasıl da bütün gece efendilerinin Bagnard'ına çağrılıyorlar ve orada yatıyorlar.'
Hesabın sıradanlığı, Moontham ve Dawes gibi talihsizlerin 17. yüzyıl İngiltere'sinde ne kadar sıradan olduğunu açıkça ortaya koyuyor. İngilizler sonraki yıllarda 'asla köle olmayacakları' ile övündüler, ancak bu yıllarda çok sık köleleştirildiler.
1919 Büyük Pekmez Tufanı
Büyük Pekmez Sel'i olarak bilinen şeyin kaynağı, Boston'un Kuzey Yakası'ndaki Commercial Street'te bulunan 50 metrelik bir çelik depoydu. Şekerli-tatlı içeriği, Karayipler'den düzenli melas sevkiyatları alan ve bunları içki ve mühimmat imalatı için alkol üretmek için kullanan Birleşik Devletler Endüstriyel Alkol'ün malı idi. Şirket, tankı 1915'te, Birinci Dünya Savaşı'nın endüstriyel alkole olan talebi arttırdığı, ancak inşaat süreci aceleye getirilmiş ve gelişigüzel olduğu zaman inşa etmişti. Konteyner inlemeye ve soyulmaya başladı ve çoğu zaman sokağa pekmez sızdırdı. En az bir USIA çalışanı, patronlarını yapısal olarak sağlam olmadığı konusunda uyardı, ancak yeniden doldurmanın dışında şirket çok az önlem aldı. 1919'a gelindiğinde, Commercial Street'teki büyük ölçüde İtalyan ve İrlandalı göçmen aileler, tanktan çıkan gürlemeleri ve metalik gıcırtıları duymaya alışmıştı.
ŞİMDİ DİNLE: Tarihte bu hafta ne oldu? Yepyeni podcast HISTORY Bu Hafta hakkında bilgi edinin. 2. Bölüm: The Great Boston Pekmezi Sel
15 Ocak 1919 öğleden sonra sıcaklıklar, 2014 Boston kışı için alışılmadık derecede ılımandı ve Ticaret Caddesi, işçilerin, yontulan atların ve yakındaki yükseltilmiş bir tren platformunun sesiyle uğulduyordu. Engine 31 itfaiyesinde, bir grup adam dostça kart oyunu oynarken öğle yemeğini yiyordu. Pekmez tankının yakınında sekiz yaşındaki Antonio di Stasio, kız kardeşi Maria ve Pasquale Iantosca adında başka bir çocuk aileleri için odun topluyorlardı. Barmen Martin Clougherty, ailesinin tanka bakan evindeki evinde, kalem ve Kalem Kulübü'nde gece vardiyasına girmiş, yatağında hâlâ uyuyordu.
Öğleden sonra 12:40 civarında, öğleden sonraki sakinlik metalik bir kükreme sesiyle bozuldu. Sakinlerin neler olduğunu kaydetmeye vakti bulamadan, yakın zamanda yeniden doldurulmuş melas tankı tamamen açıldı ve 2,3 milyon galon koyu kahverengi çamuru serbest bıraktı. Boston Post sonradan yazdı, bir gümbürtü, bir tıslama, bazıları bir patlama ve bir hışırtı ve pekmez dalgasının süpürüldüğünü söylüyor. On beş metrelik bir şurup duvarı, saatte 35 mil hızla Ticaret Caddesi'ne dökülerek yolundaki tüm insanları, atları, binaları ve elektrik direklerini yok etti. Yükseltilmiş tren platformunun sağlam çelik destekleri bile kırıldı. Antonio di Stasio, Maria di Stasio ve Pasquale Iantosca sel tarafından anında yutuldu. Maria pekmez tarafından boğularak öldü ve Pasquale bir vagon tarafından vurulduktan sonra öldürüldü. Antonio yaşadı, ancak hafif bir direğe savrulmaktan ciddi bir kafa travması geçirdi.
Felaketle ilgili 16 Ocak 1919 tarihli Boston Post gazetesinin ön sayfası.
Boston Globe daha sonra melas dalgasının gücünün binaların sanki mukavvadan yapılmış gibi büzülmesine neden olduğunu yazacaktı. Engine 31 itfaiye binası temelinden yıkıldı ve ikinci katının yıkılmasına neden oldu. ilk. Bu arada yakındaki Clougherty evi süpürüldü ve yükseltilmiş tren platformuna çarptı. Martin Clougherty yeni uyanmış, akıntıya kapılmadan önce evinin etrafında yıkılışını izlemişti. Derin bir gümbürtü duyduğumda evimin üçüncü katında yatakta olduğunu hatırladı. “uyandığımda, birkaç fit pekmezin içindeydi.” Clougherty, yakınlarda yüzdüğünü keşfettiği kendi karyolasının üzerine çıkmadan önce, yapışkan girdapta neredeyse boğuluyordu. Barmen, kız kardeşi Teresa'yı kurtarmak için geçici tekneyi kullandı, ancak annesi ve küçük erkek kardeşi, felakette ölenler arasındaydı.
Pekmez dalgası neredeyse çarptığı gibi geri çekildi ve yarım millik bir alanda ezilmiş binaları, buruşmuş bedenleri ve bele kadar gelen çamuru ortaya çıkardı. Bir Boston Post muhabiri, orada burada bir formun hayvan mı yoksa insan mı olduğunu söylemenin imkansız olduğunu yazdı. Sadece bir kargaşa, yapışkan kütlede bir dövülme, herhangi bir yaşamın nerede olduğunu gösterdi.
Polis ve itfaiyeciler, donanma gemisi USS Nantucket'ten yüzden fazla denizcinin yaptığı gibi, birkaç dakika içinde felaket mahalline geldi. İlk müdahale ekipleri kış soğuğunda sertleşmeye başlayan bataklığa benzer pekmezin içinden geçmek için mücadele etti, ancak kısa sürede enkazdan sağ kalanları toplamaya başladılar. En dramatik kurtarma, öğle yemeğindeki kart oyunundan birkaç kişinin çöken birinci katta pekmez dolu bir boşluk cebinde sıkışıp kaldığı Engine 31 itfaiyesinde gerçekleşti. İşçiler, birkaç saat döşeme tahtalarını ve enkazları keserek hayatta kalanları kurtardı, ancak itfaiyecilerden biri gücünü kaybedip boğulmadan önce değil.
Sonraki birkaç gün boyunca, kurtarma görevlileri harabeleri incelemeye devam etti, melaslı atları vurdu ve cesetleri topladı. İnsan gişesi sonunda 21 ölü ve 150 kişi daha yaralandı, ancak ölenlerin çoğu birkaç gün kayıp kaldı. Cesare Nicolo adlı bir vagon şoförü olan bir kurbanın kalıntıları, selden neredeyse dört ay sonraya kadar yakındaki Boston Limanı'ndan çıkarılmadı.
Felaketin ardından, mağdurlar Amerika Birleşik Devletleri Endüstriyel Alkolüne karşı 119 farklı dava açtı. Davacılar melas tankının içeriğini güvenli bir şekilde tutamayacak kadar ince ve kalitesiz bir şekilde inşa edildiğini savundular, ancak USIA kırılma için çok farklı bir açıklama önerdi: sabotaj. Sel, daha önce ülke çapında düzinelerce bombalamadan sorumlu tutulan İtalyan anarşist gruplarının artan terörist faaliyeti döneminde meydana geldi. 1918'de, I. Dünya Savaşı devam ederken, kimliği belirsiz bir adam USIA'nın ofisini bile aramış ve tankı dinamitle imha etmekle tehdit etmişti. Şirket, bunu akılda tutarak, tankın kasıtlı olarak imha edilmiş kişiler tarafından havaya uçurulduğunu iddia etti.
USIA aleyhindeki davalar sonunda beş yıl süren devasa bir yasal işlemde birleştirildi. 1500'den fazla sergi tanıtıldı ve patlayıcı uzmanları, selden kurtulanlar ve USIA çalışanları dahil olmak üzere yaklaşık 1.000 tanık ifade verdi. Kapanış tartışmaları tek başına 11 hafta sürdü, ancak Nisan 1925'te eyalet denetçisi Hugh W. Ogden sonunda felaketin suçlusunun Birleşik Devletler Endüstriyel Alkolü olduğuna karar verdi. Bir bomba yerine, şirketin kötü planlamasının ve gözetim eksikliğinin tankın yapısal başarısızlığına yol açtığı sonucuna vardı. USIA daha sonra sel mağdurlarına ve aile üyelerine bugün yaklaşık 8 milyon dolar eşdeğeri olan 628.000 dolar tazminat ödeyecek.
Anlaşma nihayet ödendiğinde, Ticaret Caddesi'nin etrafındaki alan, milyonlarca galonluk melas tsunamisinden çoktan kurtulmuştu. Afetten sonraki günlerde enkaz ve enkaz kaldırmak için 300'den fazla işçi olay yerine gelmişti ve itfaiyeciler daha sonra şuruplu kalıntıları temizlemek için süpürgeler, testereler ve tuzlu su pompaları kullandılar. O zaman bile, pekmezin tatlı kokusu birkaç hafta boyunca North End'de asılı kaldı ve Boston Limanı'nın suları yaza kadar kahverengi lekeli kaldı.
18 Mayıs 2015 Pazartesi
'Hindistan cevizi suyu içsinler'
Ateşli ayaklanmaların hemen ardından, SRB yönetimi 1.600 evin suyunu kesti.* Suçu işlemeyen hiçbir işletmeye su kesilmedi. İşletmeler, sekmenin 1/3'ünden fazlasını borçludur.
Memur Vincent Cosom, viral olan o otobüs durağı dayağı yüzünden 6 ay hapis yatacak.
Cumartesi günü N. Broadway'de iki erkek ve üç kadın vuruldu.
Towson'daki Campus View Drive'da çılgın bir ev işgali (kurbanlar öğrenci miydi?) Üç erkek ve bir kadın, uyuşturucu ve para talep eden iki suçlu-- Demencio Wilson ve David Thompson-- tarafından bağlandı, kurbanlardan biri ikinci kez atladı. Öykü penceresine ulaşan ve yardım alan zanlılar olay yerinde yakalandı.
Jason T. Weinstein-- eskiden Rod J. Rosenstein'ın Federaller'deki sağ kolu, Ed Norris'in savcısı ve "Kaşıntılı Adam", Holder'ın ofisinde çalışmak üzere ayrıldı, Fast n Furious için suçu üstlendi, aklandı, DC'ye gönderildi şimdi Bitcoin paralarını bankalayan özel bir avukat -- Sunpapers'ta Freddie Gray davasını Duke Lacrosse davasıyla*, Marilyn Mosby'yi Mike Nifong'la karşılaştırıyor ve onu bir iddianamede acele etmemeye ve memurlar için asılsız hapis cezalarını düşürmeye çağırıyor.
|JTW|
Ambasciata d'Italia - Washington
14 Haziran'dan itibaren, https://prenotami.esteri.it &ndash adresinde bulunan yeni [email protected] portalı &ndash, mevcut Prenota OnLine'ın yerini alacak ve konsolosluk hizmetleri için randevu almak için kullanılacak. Kayıt yaptırıp ilgili Konsolosluğu seçtikten sonra sadece yeni por üzerinden randevu alabileceksiniz.
Dünyanın dört bir yanındaki çocuklar tarafından sevilen muhteşem muhabir Geronimo Stilton tarafından yönetilen, İtalya'nın güzelliklerine adanmış yeni bir stratosferik hazine avı var. Elisabetta Dami, 224 sayfalık yeni bir kitapta ülkemizi keşfeden girişimin arkasındaki akıldır: Mille Meraviglie. Viaggio allascoperta dell'Italia.
Bu yaz İtalya, diğer ülkelerde de uygulanabilecek deneysel bir model olarak ilk denizaşırı Ulusal İnovasyon ve Kültür Merkezini Amerika Birleşik Devletleri'nde açacak. Washington'daki İtalya Büyükelçiliği'nin Ankara Başkonsolosluğu ile işbirliği içinde yaptığı bir önerinin ardından Dışişleri ve Uluslararası İşbirliği Bakanlığı tarafından tanıtıldı.
L'Ambasciata d'Italia ve Washington e ICE-Agenzia, Confindustria, Federmacchine, Federunacoma e Anima, hanno ospitato oggi ve web semineri ile ortaklaşa COVID sonrası ileriye dönük ileriye yönelik dell & rsquoeconomia, delle politiche stratejik ve ABD'deki her türlü ortaklık le aziende.
L&rsquoAmbasciata d&rsquoItalia a Washington, Confindustria ve Confindustria Moda e con il supporto dell&rsquoAgenzia ICE'de işbirliğine dayalı, sanal ortamda entegratif bir şekilde tümleşik, ABD'deki en büyük ABD'ye özel erişim modası. Sono müdahalesi.
Il prossimo 3 dicembre ve terranno le elezioni per il rinnovo dei Com.It.Es. gli italiani ikametgahı all'estero saranno chiamati bir oy hakkı. Cosa sono i Comites?Comitati elettivi istituiti nel 1985 che rappresentano ve connazionali all'estero, nei reporti con Ambasciate e Consolati. Cosa fanno? Rappresentano la Comunit's.
Piyano Aşısı Nazionale italiano - Somministrazione del vaccino anti SARS-CoV-2 ve İtalya'daki tüm'AIRE che vivono temporaneamente için geçerli, Ordinanza N. 7/2021. L&rsquoOrdinanza N.7/2021 del Commissario Straordinario per l&rsquoemergenza COVID 19, önceden la somministrazione dei vac.
Teşekkürler!
Ancak 2017'nin büyük elli yılı göründüğü gibi olmasa da, Luther'in Tezlerini kilisenin kapısına çivileme hikayesi etrafında gelişen efsane, gerçekte olduğundan farklı şekilde hatırlanan tarihi olayların bir örneğini takip eder. olmuş.
Devlet öncülüğünde, sosyal olarak inşa edilmiş veya kişisel olsun, anma törenleri genellikle bir yıldönümünü anmaktan fazlasını yapar.
Yüzyıllar boyunca, bu 1517 tarihi bir dizi farklı şekilde görülmüştür. Örneğin 1917'deki 400. yıl dönümünde Birinci Dünya Savaşı şiddetle devam ediyordu. Marshall, o sırada Almanların Luther'in Tezler'deki gönderisini gördüğünü söylüyor:unser Luther‘, bizim Luther'imiz.&rdquo Bu fikir, savaş sırasında Alman milliyetçiliğini ve moralini desteklemek için kullanıldı.
Takip eden on yıllar boyunca, imaj farklı siyasi amaçlar için tercih edildi. Marshall, &ldquoNaziler ayrıca Tezlerin yayınlanmasındaki görüntüleri de kendi amaçları için kendilerine mal ettiler, diye ekliyor Marshall. “Kendilerini yozlaşmış eski bir düzeni devirirken gördüler.&rdquo
İronik olarak, Luther eski düzeni deviren hesaplı devrimci olarak görülmekten nefret ederdi ve tarihçilerin çoğu onun 1517'de bir 'Reformasyon' başlatmak istemediği konusunda hemfikirdi. &ldquoLuther kendini her zaman iyi bir Katolik olarak gördü&rdquo Pettegree ısrar ediyor.
Bugün 1517'nin hatırasını ulus devletlerden çok Katolik ve Lüteriyen kiliseleri ellerine alıyor. Geçen yıl bu zamanlar, 499. yıldönümünde, Papa Francis, 500 yıllık bölünmüşlüğün ardından birlik ruhu içinde ortak bir hizmet düzenlemek için İsveç'teki Lutheran Dünya Federasyonu liderlerine katıldı. Cemaate, "Sık sık birbirimizi anlamamızı engelleyen tartışmaların ve anlaşmazlıkların ötesine geçerek tarihimizin kritik bir anını düzeltme fırsatına sahibiz" dedi.
Her iki kilise de yıldönümünü geçmişten kesin bir kopuşun sinyalini vermek için kullanmaya hevesli ve bir anma töreninin herhangi bir sayıda amaç için kullanılabileceğinin başka bir örneğini sunuyor.
Marshall, “Yıldönümlerinin tehlikesi, bizi tarihi olaylara ve süreçlere yeniden bakmaya teşvik etmekten ziyade, geçmişin mitlerini ve yerleşik anlatılarını pekiştirmeye hizmet edebilmeleridir” diyor Marshall. &ldquoVe özellikle Almanya'da, Reformun ‘başarıları’ veya ‘mirasları’'nın eleştirilmeden kutlanması ve hoşgörünün, liberal demokrasinin, ifade özgürlüğünün, bilimsel rasyonalizmin adil bir miktarı var. Luther'in nefret edeceği her şey!&rdquo
Tartışmalar
Kennedy daha sonra başkan yardımcısını bir dizi televizyon tartışmasına davet etti. Başkan Eisenhower da dahil olmak üzere Nixon kampındaki birçok kişi, başkan yardımcısını tartışma önerisini reddetmeye ve Kennedy'nin paha biçilmez ulusal maruziyetini reddetmeye çağırdı. Ancak Nixon, ülke çapında televizyonda rakibiyle bir platformu paylaşmayı güvenle kabul etti.
1950'de, 1960'a kadar Amerikan evlerinin sadece yüzde 11'inde televizyon vardı, bu sayı yüzde 88'e fırlamıştı. Seçmenlerin yaklaşık üçte ikisi olan tahmini yetmiş milyon Amerikalı, 26 Eylül'deki ilk tartışmayı izledi.
Kennedy, setin tasarımını ve kameraların yerleşimini tartışmak için yapımcıyla bir gün önce görüşmüştü. Ağrılı bir diz yaralanmasından sonra hastaneden yeni çıkan Nixon, bu fırsattan yararlanmadı. Kennedy parlamayı azaltmak için mavi bir takım elbise ve gömlek giymişti ve gri stüdyo arka planına karşı keskin bir şekilde odaklanmış görünüyordu. Nixon gri bir takım elbise giymişti ve sete uyum sağlıyor gibiydi.
En önemlisi, JFK doğrudan kameralara ve ulusal izleyicilere konuştu. Nixon, geleneksel münazara tarzında, Kennedy'ye cevap veriyor gibi görünüyordu. Tartışmaları izleyen Amerikalıların çoğu, Kennedy'nin kazandığını hissetti. (Çoğu radyo dinleyicisi Nixon'a üstünlük sağlıyor gibiydi.)
Neredeyse bir gecede, deneyim ve olgunluk sorunları kampanyadan silindi. Araştırmalar daha sonra, tartışmalar sonucunda kararını veren dört milyon seçmenin üç milyonunun Kennedy'ye oy verdiğini gösterecekti. Nixon, müteakip üç tartışmada çok daha dengeli ve rahat görünüyordu, ancak seçimi yeniden şekillendiren ilk karşılaşma oldu.
Watt isyanı, 1965
Ağustos 1965'in sıcak bir öğleden sonra Los Angeles'ın çoğunlukla siyah Güney Merkez bölümünde, beyaz polisler alkolün etkisi altında araba kullanmaktan tutuklanan genç bir siyah adamı zapt etmek için güç kullandılar. Olay yerinde bir kalabalık toplandı. Ortam gergindi ama olay yerindeki memurlardan biri yanlışlıkla üzerine tükürdüğünü düşündüğü bir kadını tutuklamaya çalışana kadar şiddetsizdi. Kalabalık öfkeyle saldırdı, yakındaki arabaları ve otobüsleri taş ve şişelerle yağdırdı. Polis takviyeleri geldi ve gecenin ilerleyen saatlerine kadar öfkeli kalabalığa karşı meydan okudular. Rahatsızlıklar South Central'dan birkaç mil ötedeki Watts mahallesine yayıldı. Göstericiler taş atarak polise isyan sopalarıyla karşılık verdi. Olay yerine gelen televizyon haber muhabirleri isyanı filme aldı.
Gece yarısı civarında, polis onların varlığının işleri daha da kötüleştirdiğine karar verdi ve olay yerinden çekildiler. Ama mafya eve gitmeye hiç niyeti yoktu. Polis gittikten sonra geride kalan gazeteciler saldırıya uğradı ve isyancılar mobil televizyon haber araçlarını devirdi. İsyancılar yerel mağazaların camlarını kırarak malları alıp kaçtı. Los Angeles'ın kara müzik istasyonlarından birinde bir disk jokeyinin kullandığı “Yak, bebeğim, yak”, ayaklanma sırasında isyancıların sloganı oldu.
Şiddet sonraki birkaç gün boyunca devam etti. İsyanın ilk iki gününde bölgedeki yetmiş beş dükkan yakılmıştı. Afro-Amerikalı dükkan sahipleri, vitrinlerine isyancılara kendilerini desteklediklerini söyleyen işaretler koymaya başladılar, ancak çoğu durumda işaretler görmezden gelindi. CORE üyeleri ve stand-up komedyeni Dick Gregory (1932–) dahil olmak üzere siyah liderler, kalabalığa evlerine dönme çağrısında bulundular, ancak pek başarılı olamadılar. (Gregory çabaları için aslında hafif bir kurşun yarası aldı.) Sonunda, Los Angeles Polis Departmanı California Ulusal Muhafızlarını düzeni yeniden sağlamaya yardım etmesi için aradı. Ayaklanma sona ermeden önce, on üç binden fazla muhafız katılacaktır.
Şiddet yavaş yavaş azalmaya başladı. Sıkıyönetim (kriz anında sivil nüfus üzerinde geçici askeri yönetim) uygulandı, sokağa çıkma yasağı getirildi ve iyi bir sebep olmadan kimsenin sokağa çıkmasına izin verilmedi. Kentin yaklaşık 50 kilometrekarelik bir alanı askeri kontrol altındaydı. Duman nihayet temizlendiğinde, can ve mal kaybı Los Angeles'ı hayrete düşürdü. Çoğu ayaklanmaya katılan otuz dört kişi öldü ve binden fazla kişi yaralandı. Altı yüz bina hasar gördü, üçte biri tamamen yıkıldı. Maddi hasarın 40 milyon dolar olduğu tahmin ediliyor.
SANAT PATRONAJININ KÖKENLERİ
Erken modern çağda sanat himayesinin kökenleri, resimlerin bir kişinin ruhunu bağlılığa taşımak için tasarlandığını belirten on dördüncü yüzyıl Toskana tüccarı Francesco di Marco Datini tarafından ifade edildiği gibi, dini uygulamalara dayanmaktadır. Bu nedenle, boyalı veya oymalı bir sanat eserini görevlendiren hami, her şeyden önce onu bir adanmışlık nesnesi olarak tasarladı. Bir sunağa veya bir şapel için bir pano resmine veya heykeline yerleştirilen portre, öncelikle hami için ruhunu araf azaplarından kurtarmada lütuf kazanma aracı olarak önemliydi. Floransa'da önde gelen Medici ailesinin ilk himayesi dini projeler şeklini aldı.
Bir resmin, heykelin, kilisenin veya sarayın ikonografisi genellikle gelenekseldi, ancak himaye koşulları ikonoloji ile aydınlatılabilir. Örneğin, Gentile da Fabriano'nun Magi'nin hayranlığı, 1423 tarihli, İsa'nın Yahudi olmayanlarla ilk temasını temsil eden doktriner öneme sahip İncil'deki bir anlatı olan Epifani'nin bir hikayesini tasvir eder. Tablonun zengin Floransalı patronu Palla Strozzi'nin konuya olan ilgisi, onun büyükelçileri kabul etme şeklindeki saray temasından ve Strozzi'nin Floransalı Magi kardeşliğinin bir üyesi olmasından geliyordu. Ortada duran Magus'un ayağından büyük bir altın mahmuz kaldıran sayfa, yolculuğun sona erdiğini gösterir ama aynı zamanda Altın Mahmuz Şövalyesi olan patronu da ima eder. Masaccio'nun Floransalı freskinin sıra dışı konusu haraç para c. İsa'nın ve Havarilerin Capharnaum şehrine girmek için bir kapı vergisi ödediği 1427, patronu Felice Brancacci'nin Floransa şehir konseyinde yeni bir şehrin kurulmasıyla ilgili müzakereleri tarafından teşvik edilmiş olabilir. felaket veya baş vergisi. 1472'de Andrea del Verrocchio, Piero I ve Giovanni de' Medici için yaptığı çifte mezarını Medici sloganının görsel bir biçimi olarak kaplumbağaların sırtına yerleştirdi. şenlikli lente, veya "yavaşça acele edin." Medici renklerini ve ailenin inanç, umut ve hayırseverliğin teolojik erdemlerine olan bağlılığını temsil eden yeşil, beyaz ve porfir mermeri vardır. Antonio del Pollaiuolo'nun bronz madalyası Herkül ve Anteus 1470'lerin, koruyucusunu tanımlayan Medici üçlüsünün bir göstergesi olarak üçgen bir tabana dayanır.
Müşteriler genellikle Jan van Eyck'in resimlerinde olduğu gibi dini konuların resimlerinde tasvir edilir. Canon van der Paele'nin Madonna'sı, burada isimsiz bağışçı Madonna ve Çocuğun sağ tarafında grafiksel olarak tasvir edilmiştir. Portre, bu tür bağışçı portrelerinden bağımsız bir tür olarak ortaya çıktı. Burada patron ve iş ürünü bir ve aynıdır. Başlangıçta, bağışçı portreleri statik, profil tasvirleri olarak başladı, muhtemelen imparatorların Roma sikkeleri üzerindeki resimlerinden ilham aldı, ancak aynı zamanda bağışçıyı Domenico Ghirlandaio'nun 1486'daki Santa Maria Novella'daki Sassetti Şapeli fresklerinde olduğu gibi daha hareketli, önden sergilenen dini figürlerden uzaklaştırdı. , Francesco Sassetti'nin onomastik koruyucu azizi sahneleriyle çevrili karı koca katı bir profilde göründüğü Floransa. Diğer bağışçı portreleri, mezar heykellerini ve binicilik anıtlarını içerebilir.
On beşinci yüzyılda, loncalar, Floransa tahıl borsası Orsanmichele'nin koruyucu azizlerinin heykelleriyle nişlerini tamamlamada kurumsal patronaj uygulamaya başladılar ve Lorenzo Ghiberti'nin Floransa katedralinin vaftizhanesi için kapıları gibi diğer komisyonların sorumluluğunu üstlendiler. Papa Sixtus IV'ün 1481'de yeni Vatikan şapelini Musa ve İsa'nın hayatlarından hikayelerle süslemek için duvar freskleri komisyonu, papalığın önceliğini iddia etti. Yeğeni, 1508'den sonra, şapelin tavanı için Michelangelo'nun freskleri ve Vatikan Stanze için Raphael'in freskleri ile uygulamaya devam edecekti.
Patronaj genellikle propaganda amaçlı yapılmıştır. Bir reklamcılık veya kendi kendini tanıtma biçimi olarak propagandaya yönelik modern yaklaşımların aksine, Rönesans kullanımında, yönetici aileyi onurlandıran sanat, ziyaretçiler iktidar koltuğuna yaklaştıkça genellikle yoğunluk ve ihtişamda arttı. Büyükelçiler genellikle kabul edildi kamerada, yani, Mantua'daki Ducal Sarayı'nda olduğu gibi, yönetici prensin özel yatak odasında (bkz. Andrea Mantegna'nın 1465 – 1474 tarihli freskleri). Diğer önemli patronaj örnekleri arasında, Giulio Romano'nun, küstah Titanların Olimpos Dağı'na tırmanmaya çalıştıkları, yalnızca dünyaları yıkılırken geri dövülmek için Mantua, Palazzo del Te'deki Gonzaga'nın freskli Devler Salonu için yaptığı tasarımlar yer alır. Meşru otoriteyi devirmeye çalışan herkes için bir ders kitabı gibi görünüyor.
1515'te Colmar'da Antonit düzeni, ıhlamur ağacı heykeltıraş Nikolaus Hagenauer ve ressam Matthias Gr'xFC Newald'dan, Saint Anthony'nin kangrenli etkilerinden muzdarip hastane koğuşlarında ampute olanlara umut ve teselli sunma işleviyle muhteşem bir sunak yaptırdı. ateş.
On beşinci yüzyılın sonlarında baskı teknolojisinin ortaya çıkışı, özellikle Mantegna ve Albrecht D'xFC rer tarafından popüler hale getirilen gravürler, sanat patronajını daha demokratik, daha ucuz ve daha geniş bir kitle için erişilebilir hale getirdi. Baskılar, Rönesans değerlerini ve Protestan propagandasını genişletmek için popüler bir araç haline geldi. Ezoterik bir orta sınıf izleyici küçük bronzlar, baskılar ve nihayetinde çizimler toplamaya başladı. Çoklu eserler, sanatçının tekil patronun yerine kitlesel himayeyi ikame etmesine izin vererek, Avrupa ekonomisi geliştikçe, maddi kültür büyüdükçe ve sanat eserleri dayanıklı mallar dünyasına girdikçe, büyük, pahalı komisyonlara alternatif olarak küçük ölçekte hacme izin verdi.
Kuzey Avrupa'da, Protestan Reformu sivil düzensizliğe ve vitray pencereler, mezar heykelleri ve sunak panelleri gibi dini sanatların yok olmasına yol açtı. Bu tür görüntülere bağlılığın putperestliğe yaklaştığı inancı üzerine yeni bir ikonoklazm kuruldu. Lucas Cranach, Albrecht Altdorfer ve Hans Holbein gibi sanatçılar, laik patronlarını tatmin etmek için portre, manzara ve mitoloji gibi diğer türlere yönelirken, kuzeyli sanatçılar yaygın kilise himayesini kaybetti.
İtalya'da, sanatçılar kendilerini öne sürmeye başlayınca, sanatçı ve patron arasında farklı türde bir mücadele yaşandı. Orta İtalya'da, Pico della Mirandola'nın insan onuru ve Pseudo-Dionysius'un benliğin önceliği üzerine yazılarındaki hümanist ilgiler, sanatsal kişiliğin ortaya çıkmasının temelini oluşturdu. Papa Paul III, Benvenuto Cellini'ye, onun himayesi olmadan heykeltıraşın bir hiç olduğunu hatırlattığından, sanat eserleri genellikle onları görevlendiren patronlara atfedildi. Sanatçılar böylesine açık bir iddiaya ancak yeteneklerinin ve ilhamlarının ilahi kökenli olduğunu belirterek karşı koyabilirlerdi.
Michelangelo kısa süre sonra Raphael gibi "Il Divino" olarak anıldı, daha sonra on altıncı yüzyılda Federico Barocci. Kısa süre sonra patronlar, bir sanatçının özgün tarzı ve yeteneğinin bir kanıtı olarak basitçe "bir Michelangelo", "bir Raphael" veya "elinizden bir şey" talep etmeye başladılar. Ancak on altıncı yüzyılda, patronlar ayrıca Domenico Beccafumi ya da Pontormo gibi çok inatçı sanatçılar tarafından yapılan siparişleri reddetmeye başladılar, özellikle de tavırcılığın ortaya çıkmasıyla, genellikle mizaç ve aşırı zeka ile işaretlenmiş bir üslup, geleneksel ikonografiye çok uzak görünen yaklaşımları benimsiyordu. sapkınlık.
Venedik'te soyluların himayesi, genç rakipleri Tintoretto ve Jacopo Bassano'nun dışlanmasına rağmen Titian'ın menşei haline geldi. okul, veya patronlar için dini dernekler. Yüzyılın sonunda, Veronese, Serenissima'nın soylu sınıfına hitap eden zengin bir tarz geliştirdi. Floransa'da yönetici oligarşi, orada yaptırılan tüm sanat eserlerinden sorumlu olan dört yüz tüccar aileden oluşuyordu. Aralarında en öne çıkanları Medici, Sassetti, Capponi, della Palla ve Pucci'ydi. Medici adı, kiliseler, şapeller ve saraylarla, Lorenzo de' Pierfrancesco tarafından yaptırılan mitolojiler için ve Pontormo ve Bronzino'nun Duke Cosimo I için yaptığı çalışmalarla, daha önce birkaç eser talep etmeye devam eden en büyük koruyucu aile ile olan erken ilişkisiyle öne çıksa da. Titian, Correggio, Pontormo, Andrea del Sarto, Raphael, Parmigianino ve benzerleri gibi büyük sanatçılardan gelen ve tarihi yazılmaya devam eden nesiller, Pucci ailesiydi.
On beşinci yüzyılın sonunda ortaya çıkan yeni bir patron türü, genellikle başrahibeler ve dullar biçimindeki kadın patrondu. Isabella d'Este, Mantegna'yı himayesi ve Giovanni Bellini ve Leonardo da Vinci'nin eserlerini takip etmesiyle 1490'larda Ferrara'nın havasını belirledi. Correggio'nun yaklaşık 1519'da onun için ezoterik bir klasik program fresklediği kendine güvenen başrahip Gioanna da Piacenza da vardı. On altıncı yüzyılda büyük ölçüde çeyiz enflasyonu nedeniyle öne çıkan dullar arasında Atalanta de Galeotto Baglione, Elena Baiardi, Laura Bagaretto, Elena Orsini, ve Maria Bufalini. Raphael, Andrea del Sarto, Correggio, Titian, Parmigianino, Daniele da Volterra ve Federico Barocci gibi önde gelen ressamların eserlerini görevlendirdiler.
Maryland Neden Kuruldu?
Protestan Reformunun ardından Avrupa, 16. ve 17. yüzyıllarda bir dizi din savaşı yaşadı. Örneğin İngiltere'de Katolikler yaygın bir ayrımcılığa maruz kaldılar, örneğin kamu görevlerinde bulunmalarına izin verilmedi ve 1666'da Büyük Londra Yangını için suçlandılar. Gururlu bir Katolik olan ilk Lord Baltimore, Maryland Kolonisi'ni İngiliz halkının din özgürlüğüne sahip olacağı bir yer olarak tasavvur etmişti. Ayrıca ekonomik kazanç için koloniyi kurmak istedi.
The new colony was named Maryland in honor of Henrietta Maria, the queen consort of Charles I. George Calvert had previously been involved in a settlement in Newfoundland but, finding the land inhospitable, hoped this new colony would be a financial success. Charles I, for his part, was to be given a share of the income that the new colony created. The first governor of the colony was Cecil Calvert's brother, Leonard.
Interestingly, although the Maryland Colony was ostensibly founded as a refuge for Catholics, only 17 of the original settlers were Catholic. The rest were Protestant indentured servants. The settlers arrived at St. Clement's Island on March 25, 1634, and founded St. Mary's City. They became heavily involved in the cultivation of tobacco, which was their primary cash crop along with wheat and corn.
Over the next 15 years, the number of Protestant settlers steadily increased, and there was fear that religious liberty would be taken away from the Catholic population. The Act of Toleration was passed in 1649 by Governor William Stone to protect those who believed in Jesus Christ. However, this act was repealed in 1654 when outright conflict occurred and the Puritans took control of the colony. Lord Baltimore actually lost his proprietary rights and it was some time before his family was able to regain control of Maryland. Anti-Catholic actions occurred in the colony all the way up until the 18th century. However, with an influx of Catholics into Baltimore, laws were once again created to help protect against religious persecution.