Rus karşıtı şahinlerden daha korkunç tavsiyeler
ABD ile Rusya arasındaki işlemsel imtiyaz esaslı “sıfırlama” sürecinden daha fazla, Rusya'nın davranışlarını ve Batı ile ilişkisini geliştirmenin en muhtemel olanı bu ülkelerin başarısıdır (çünkü aynı zamanda güçlü ve ilham verici olarak hizmet edeceği için) Rus halkına örnek). ~ Sens, Kyl, Johnson, Oturumlar ve Crapo
Bu işleri tersine çevirir. “Sıfırlama” ABD-Rusya ilişkilerini geliştirmeyi amaçlıyordu ve bunu büyük ölçüde yaptı. Rusya’nın komşularına karşı davranışını iyileştirmesi amaçlanmamıştı, ancak Rusya ile komşularının birçoğu arasındaki ilişkileri geliştirmek, ABD ile Rusya arasındaki gerilimlerin azalmasının bir sonucu oldu. Rusya ile komşularının birçoğu arasındaki aşırı zayıf ilişkilere ve gerginliğin artmasına dönmek istiyorsak Senatörlerin tavsiyelerine uymalıyız.
ABD, Rusya sınırındaki küçük devletleri Rusya’ya baskı yapmak için ön saf devletler olarak kullanmaya devam ederse, Rusya’ya bu devletlere aksi takdirde daha kötü davranmaları muhtemeldir. Eğer “bu ülkelerin başarısı”, Rusya’nın sınırları üzerindeki etkisini azaltmak için bir çaba olarak görülüyorsa, Rusya muhtemelen bu başarının sabote edilmesi için bir neden olduğu sonucuna varacaktır. Bu Senatörler, ABD’nin bu küçük devletlerin Rusya’yı bu devletlerle ve ABD’yle daha işbirliğine sokacaklarını umarız bir şekilde tutacağı umuduyla Rusya’yı dolaştırmak ve kışkırtmak için kullanmaları gerektiğini öne sürüyor gibi görünüyor. son 20 yılda eski Sovyet cumhuriyetleri.
Gürcistan'a yönelik politika uygulamalarında, bu ülkelerin “başarısının” sağlanması, askeri destek ve işbirliğine daha fazla odaklanmıştır:
2008 Rus işgaline Güney Osetya ve Abhazya'ya rağmen, Gürcü umutları daha umutlu. Mikheil Saakashvili'nin dinamik liderliği Ronald Reagan ve Milton Friedman'ın ekonomik ilkeleri üzerine modellenmiştir. Rus birlikleri hala bu ülkenin beşte birini işgal ediyor ve Afganistan'daki ABD güçleriyle birlikte savaşan yaklaşık 1000 kadar Gürcistan askeriyse, Gürcistan ABD'den savunma silahları almasını istedi ve alması gerekiyordu. Aynı şekilde, gelecekteki bir NATO üyesi olarak Georgia, ABD ve Avrupa'nın füze savunmasını desteklemek için mükemmel bir sitedir. ABD ile serbest ticaret anlaşması şeklindeki ekonomik işbirliği ve Avrupa Birliği’ne kabul edilmesi, Gürcistan’ın uzun vadeli başarısının sağlanmasına yardımcı olacaktır.
Bunun bir kısmı yanıltıcıdır. Gürcü yanlısı şahinlerin çoğu Ağustos 2008 savaşı ile olan sorunu, Rusya’nın Gürcistan’a saldırmak için güçlerini Güney Osetya’ya sürdüğü, bununla ilgili mutlu olmadıkları halde Rus güçlerinin saldırmak için Güney Osetya’nın dışına çıkmasıydı Gürcistan'ın geri kalanında hedefler. Yazarlar Saakashvili'nin çatışmayı başlangıçta arttırdığını kabul edemezler ve bu nedenle Güney Osetya ve Abhazya'nın Rus “istilasına” dair bir hikaye icat ettiler. Gürcistan gelecekte NATO üyesi olmayacak ve Moskova’yı tahriş etme ihtimalinin Gürcistan’da bulunan bir füze savunması önerisinden daha fazla şey olduğunu hayal edebiliyorum. Tavsiye edilebilecek veya edilemeyecek olan ticari teklif dışında, bunların hepsi gerçekten korkunç fikirler.
Gürcistan'a silah satılması konusunda, Joshua Kucera’nın yeni bir makalesi vardı. Atlantik Okyanusu neden bu bir hata olurdu?
Gürcistan dişlere silahlı olsa bile, ne kadar iyi yapacağı belli değil. Rusya’nın ordusu, Gürcistan’ınkinden çok daha güçlü, ek silahlar toplanma noktası olacak Ya da daha kötüsü: Gürcistan defalarca sadece “savunma” silahları aradığını vurgulasa da, herhangi bir savunma silahı karşı saldırıya karşı savunmayı geliştirerek saldırganlığı kolaylaştırır. Gürcistan, bir Rus saldırısının tehdidini önlüyor, ancak aslında Rusya'nın istirahat edeceği inancıyla 2008 savaşını Rusya'ya sürükleyen ilk atışları yapan Gürcistan'dı.
Bu yılın başlarında yayınlanan bir makalede, bölgenin iki bilgini Cory Welt ve Samuel Charap, Gürcistan'a silah sağlamanın, ebedi çatışmanın “Berlin Duvarı zihniyetini” sürdüreceğini ve Gürcistan'ın gerçekten dikkate alması gereken yolu engelleyeceğini savunuyor. Abhazya ve Güney Osetya'nın kaybedilen bölgelerine. Bu, Welt ve Charap'ın yazdığı “yavaş, zorlu” “gerilimleri azaltan, insanları çatışma çizgisinde bir araya getiren, güven yaratan, ticari bağlantılar kuran ve yetkililer arasındaki temasları normalleştiren” yavaş süreç.
Ancak incelik Saakashvili'nin güçlü takımı değil. Amerikan silahları yerde herhangi bir fark yaratmayabilirken, Saakashvili'nin açıkça arzu ettiği Batı'dan gelen somut bir sert destek işareti olacaktır.
Saakaşvili'nin ABD’nin Gürcistan’ı, Gürcistan’ın Bükreş’teki NATO’daki zirvesinde Batı’dan somut bir destek işareti olarak yorumladığı şeyi almasının ardından herhangi bir ihtilafta destekleyeceği için aldığını hatırlamak önemlidir. Gürcistan'a silah vermek ya da satmak bu hatayı tekrarlar ve yeni bir krize katkıda bulunabilir. En azından, Charap ve Welt’in açıkladığı gibi, Güney Osetya ve Abhazya ile olan ihtilafların çözülmesine yardımcı olmayacak ve kesinlikle Rusya ile ABD veya Rusya ve Gürcistan arasındaki ilişkileri geliştirmek için hiçbir şey yapmayacak.
Baltıklar için, Senatörler yeni ve alışılmadık derecede kötü bir öneride bulundu: Baltık devletlerinin diğer Avrupa devletlerinin artık istemediği taktik nükleer silahlara ev sahipliği yapmasını sağlayın. Bu operasyonun yazarlarının birçoğunun, taktik nükleer silahların umutsuzca raydan çıkarmaya çalıştıkları stratejik bir silah azaltma anlaşmasının parçası olmadığı konusunda acı çektiğinden şikayetçi olduklarını unutmayın. Taktik nükleer silah tehdidinin azaltılması veya ortadan kaldırılması burada öncelikli görünmüyor. Bunun yerine, bu taktik silahları Rusya'nın kapısına getirerek Rusya'yı alarm ve kızdırmak istiyorlar. Polonya ve Çek Cumhuriyeti'ndeki füze savunma tesislerinin Moskova ile nasıl ilerlediğini göz önünde bulundurarak, hedefin Rusya ile komşuları arasındaki ilişkileri geliştirmek için bunun neden feci bir tavsiye olduğunu görmek kolaydır.