Bazil Ngode Ngode itibaren Texas
Margaret Atwood'u seviyorum ama şimdi 90'ların sonlarında romanlarını neden okumayı bıraktığımı hatırlıyorum. Onlar sadece zihinsel sağlığım için iyi değiller, kitabın tüm karanlık havası hayatımı işgal ediyor. Bu, kitabın mükemmel olduğu ve işini yaptığı anlamına gelir. Ama acı verici. Diğer insanların Goodreads hakkındaki yorumlarını okumak için sabırsızlanıyorum. Bu kitap bir gerilim gibi görünse de, aslında ana karakterin iç dünyası ve onun vücudu ile olan ilişkisi hakkında. Bazı temaları anladığımdan emin değilim. Kitabı bitirdiğimde şu mesajla kaldım: bezelye ye, Hindistan'da açlıktan ölen çocuklar var. Ya da, hayat berbat ama her zaman daha kötü olabilir. Ve bu felsefe beni bir çıkmaza götürüyor. Rennie, kitabın başında kısmi mastektomi ile mücadele ediyor, ancak uzak bir adada gerçek bedensel dehşete maruz kaldıktan sonra, "daha iyi" bir perspektife sahip gibi görünüyor. Margaret Atwood temelde "Buck up! Daha kötü olabilir! Sızlanmayı bırak!" Mı diyor? ?? Hatırlamak iyi bir bakış açısı, ama tamamen dengede tutmakla ilgili.
Oryantalizm eylem halindeyken saklanan bir romantizm. Progresif batı vs. Savage Asya. "Ah, sütlü beyaz Avrupa koynunda. Oh! Oh!" "Biz Müslümanlar Allah'ın iradesiyle öldürüyoruz." Ah, sucka. Zaman zaman ırkçı tahrikli Ali ve Nino pornosu üretebilirdi.