“Ovanın bu kısmından yola çıkarak şu karşıdaki küçük dağa çıkacağız” dedi, üstadı. O anda, bir aylık bir eğitime, üstelik 60 yaşındayken yüklü bir ücret ödediği için sessizce galiz bir küfür savurmuştu.“Sövgünüz veya övgüleriniz ile ilgili değiliz. Ne öğrendiğinize bakarız” dedi üstat.Adam, “Bu kadar yüksek bir eğitim ücretini dağa, taşa tırmanmak için vermiş olmaktan rahatsız oldum üstat.”“Bu konuda ilk değilsiniz!”Ovada, üstelik yarı yayan yarı binekle beş saat kadar yürürken, üstat, “Hayatın ve işlerin böyle akkın gittiği dönemler genel de çok tatlı olur. Az enerji ile çok işler yapılır. Ayrıca engebesiz, engelsiz ve kolay parkuru herkes sever. Şimdi tırmanma noktasına geliyoruz. Burada konaklayıp yarın dağa tırmanışa geçeceğiz” dedi.Bu kadar yanıltıcı bilgiye nasıl prim vermiş ve böyle bir saçmalığın kârlı olacağına nasıl inanmıştı, çok kızgın bir psikolojiyle arkadaşını aradı, “Tam bir rezalet bu eğitim, bu kadar yüklü parayı bu demans olmuş ihtiyarla yürümek için mi verdim. Yok mu Harvard´ta, London School´da, Yale´da ya da başka üniversitelerde profesörler, ya da Wall Street´de profesyoneller?” diye sordu.Arkadaşı, “Olmaz mı, çoğunu sen de benim kadar biliyorsun. Sabret, ben senden fazla tepki göstermiştim” dedi.