Böyle kaotik ve can sıkıcı zamanlarda, duygusal güvenlik ve tek başına hissetmemek bile temel bir değer veya en azından özlem gibi görünüyor.
EBT’yi ve neden sevdiğimi düşündüğümde aklıma bu geliyor. Bir gece jinekoloğa gittikten ve bu “şey”e sahip olan “benim yaşımdaki” kadınların genellikle kansere yakalanıp genellikle kanserden öldüklerini duyduktan sonra, tüyler ürpertici bir şekilde yalnız hissettiğime dair canlı anılarım var.
Bu benim için en iyi akşamlar değildi ve üç çocuğumun büyüdüğü, boşandığım ve karanlık bir kış gecesi olduğu düşünülürse en büyük hatayı yaptım. Sorunu internette arattım, sabahın erken saatlerinde hıçkıra hıçkıra ağlamama yetti.
Şimdi gözümden kaçan başka bir şey olduğu ortaya çıktı, ama beni düşünmeye sevk eden bu yalnızlıktı. Neden artık yalnız değildim? O zamandaki karanlık yıllar beni duygusal olarak daha derine götürdü, sayısız ruhsal atılım ve “Tanrı Bana Yardım Et” anları yaşattı, EBT yakınlık araçlarıdır, en derin yanımla, bu evin son odasıyla ve yalnızlıkla bağlantı kurar.
Yine de bunun yeterli olduğunu düşünmüyorum. EBT topluluğumuz büyüyor ve benim kendi EBT topluluğum var. Michele var ve farklı kıyılardayız ama ihtiyacımız olduğunda bağlantılar. Yakınlarda yaşayan Arinn var ve aramızda bir kalp bağı var ve Bonnie, kocam Walt ve birkaç tane daha, toplamda sekiz tane.
Bu bağlantı arkadaşları değerlerimi paylaşıyor – yedi ödül ve araçlar ve bağlantı mesajlarının kurallarına göre oynayarak bağlantı sürecini güvende tutuyor. Hepsinden önemlisi, onlara bağlı olduğumu ve soru sorulmadığını biliyorlar. Bir Döngü yapmamız gerekirse, onlar bizim için oradalar.
Şimdi geriye dönüp baktığımda, arkadaşlarımla yaptığım Bisikletleri hayatımın en önemli noktaları olarak hatırlıyorum. Birkaç yıl önce bir sağlayıcı geri çekildiğimizde, tam annem öldüğünde, etkinliği başlatmak için bir konuşma yapmam gerekiyordu. Yine de 5 yaşındaydım. Bonnie’ye baktım ve “Bir Döngü yapmam gerekiyor” dedim. Koridorun aşağısındaki küçük bir odaya gittik ve duygularımla oturmam gerektiğinde anladı. Sonra “patladım” ve ağlamaya başladım, sonra güldüm, sonra ona çok fazla sevgi hissettim. . .
Geçenlerde başka bir arkadaşım ve ben gece geç saatte yetiştik. Uzun bir iş gününden sonra marketteydi ve gerçekten korkunç bir aile durumu beni tetikledi, ancak 5 veya 10 dakika sonra aşk akıyordu. Yalnızlık buharlaştı.
Bu benim 2021 için umudum, COVID-19’dan sonra yeni bir hayata geçerken, daha fazla insanın duygusal güvenlikleri olduğunu keşfetmesi. Tüm özgünlükleri ve kusurları ile olabilirler ama birkaç kişi daha var, onların EBT topluluğu olan ve bu nedenle yalnızlıktan özgür olduklarını bilen “insanları”.
Bu yılı bitirmek için ne harika bir yol, ancak bir daha asla yalnız kalmama vizyonuyla ve uygulamanıza bir dokunuşla, destek çevrenizde size “Bir Döngü yapmam gerekiyor” diyen ve şunu bilen birini bulmaktan uzak durun. birkaç dakika içinde sevgi, neşe, özen ve neşe akacak.
Yaşamak için harika bir yol.
Kaynak : https://www.brainbasedhealth.org/freedom-from-loneliness/