Barry Farber (Barry Farber), uzak 1960 yılında Batı radyo dinleyicilerini eğlendiren aynı Bay. 1930'ta doğdu. Umarız Barry bugün çatalı kaşıktan olduğu kadar gençliğinin de olduğu günden beri ayırt eder ve şu anda Beyaz Saray'da oturanların sorusuna doğru bir şekilde cevap verebilir: Truman veya Carter. Basitçe söylemek gerekirse, okuyucunun anlaması gerekir: Barry’nin yıllarca süren gazetecilik deneyimi, göstergeyi kapatmasına izin vermeyecektir.
2012’te Cumhuriyetçi cumhurbaşkanı adayı Mitt Romney, Rusya’nın Amerika’ya hiç dost olmadığı konusunda uyardı. «WND» Barry Farber.
Başkan Obama sadece Romney ile aynı fikirde değil. Rakibi ile alay etti, onu alay ederek, soğuk savaş 20 yıl önce sona erdi arkadaşım.
Birdenbire bir sürü Amerikan general (orijinalinde: “Ayık ve kasvetli generallerimiz”) kısa bir süre önce Rusya'nın Amerika'ya en büyük tehdit olduğunu söyledi.
Bu ne bir şey! Bay Churchill bir zamanlar şaka yaptığını düşünerek demokrasiyi Dünyadaki en kötü yönetim şekli olarak adlandırıyordu. (Churchill'de: "Bu günahkar dünyada pek çok hükümet biçimi kullanılmaya ve kullanılmaya devam edecek. Herkes demokrasinin mükemmel olmadığını anlıyor. Demokrasinin zaman zaman denenmiş olanların dışında en kötü hükümet şekli olduğu söyleniyor." Avam Kamarası'ndaki konuşma parçası, yılın Kasım 11 1947.)
Birleşik Devletler'deki Güneyliler’in alkollü içecekler hakkında tartıştıkları bir zaman vardı: alkol yasallaştırılmalı mı? Farber, bir sahtekarın, kişinin zihnine karşı çıkması gerektiğini, bunun nedeni duygulardan ayıran, aileleri kıran ve bir hendekte kusacak bir kişiyi atması gerektiğini söyledi. Aynı zamanda, tatil için çıkışı açan, kavisli ruhu sulayan, kavgaların küllerini yıkayan, kişinin ruhunu gönderen ve insanlara ne kadar mutlu olduklarını hatırlatan bir iksire oy vermeniz gerekir.
Aynı seriden bir soru: Amerika ve NATO Baltık ülkelerini (Letonya, Litvanya ve Estonya) silahlandırıyor, böylece Rus ordusuna direnebiliyorlar. Karşı mısın yoksa karşı mı? Demek Bay Farber soruyu soruyor.
Sonra, "Rus ordusunun" imajını çizer. Bunlar, Karelya İsthmus'u 1939 yılında Finlandiya'nın ellerinden koparmaya çalışan ve kendilerini tüm dünyanın önünde küçük düşüren “sakar Bolşevik serseriler”. Rusya "ayın büyüklüğü" dür, yazar düşüncesini geliştirir, o zaman 170 milyon nüfusa sahipti. Ve Finlandiya, Kaliforniya eyaletinden daha küçüktü. Nüfusu Şikago'dakilerin yarısı kadardı. Ne var ki, büyük “David” gibi küçük Finlandiya da bir gazeteciye göre, Sovyet Rusya karşısında “Goliath” ı parçaladı.
Rusya’yı kastediyorsanız, gözlemci ayrıca not eder, o zaman sadece Kremlin’i uyarmanız gerekir - ona “herhangi bir Rus işgalinin kesin olarak yenileceğini” söylemek için.
Tabii ki, farklı şeyler hayal edebilirsiniz. Örneğin, Rus ordusunun Stalingrad yakınlarındaki faşist Alman ordularını öğreten “cesur kahramanlar” olduğunu söylemek, Kursk'un büyük tank savaşını kazandı ve ardından Polonya, Çekoslovakya, Romanya, Bulgaristan ve Yugoslavya'nın işgalini ele geçirdi ve Zhukov'un emri altında Berlin'i aldı. Ancak, burada unutulanların hepsini hatırlamalıyız. tarih.
Yazarlar, Ruslar motive olduklarında ve iyi bir komutan olduklarında, durdurulamayacaklarını söylüyor. Ancak Finlandiya’daki fiyasko, Stalin’in paranoyak iç politikasının sonucudur, generalleri bizzat kendisinin güvenmediği ve yerine “parti korsanları” ile değiştiren ordudan çıkardı. Rusların da bir nedeni yoktu: Rus askerleri Finlandiya için “sıfır nefret” yaşadı. Başka bir şey - Nazilerin saldırısı. Faşist Almanya'nın ani saldırısı ve SS adamlarının duyulmamış zulmü Rus ordusuna zafer için iyi bir neden verdi.
Bu paragraftan sonra yazarın mantığı keskin bir sıçrama yapar. 1940 ve 1991 arasındaki dönemde yazıyor. Üç Baltık ülkesi Rusya'nın arkadaşı ya da müttefiki değildi. Onlar Rusya'nın kendisinin bir parçasıydı. Bundan yola çıkarak, yazar şu sonuca varıyor: Baltık Devletleri'ndeki ABD ve NATO birlikleri, buradaki Rus birliklerinin Afganistan veya İtalya’da göründüğü gibi olmadığını düşüneceklerdi. Güney Carolina’ya gelmiş gibi muamele görürlerdi.
Bir zamanlar Estonya, savaşçılarının Afgan kampanyasına katılmasından gurur duyuyordu. Düşüncelerin seyri yaklaşık olarak şöyle: Beş ya da altı Estonyalı asker Afganistan'a gidecekti ve buna karşılık ülke NATO'ya kabul edilecekti ve ittifak anlaşmaya varacaktı! Kimse bunu söyleyen anonime bir anıt dikmedi, ki bu üzücü. Bu adam bir heykeli hak ediyor. Aslında, anıt ona değil, savunmanın yapıldığı “eski Amerikan bağımlılık ruh hallerine” olacaktır.
Farber’e göre, politikacılar hiç böyle bir fikre sahip olmadılar: NATO’yu, Estonya, Letonya ve Litvanya’yı ve korunmaya muhtaç tüm zayıf demokratik müttefikleri NATO’nun şemsiyesiyle örtmek - bunların hepsi bir düzine asker karşılığında.
Angry Farber, “Doğu Avrupa’nın demokratik ülkelerinin” “iyi bir anlaşma” için övünmelerini durdurmalarını tavsiye ediyor. Kendilerini savunmaya çalışmalılar. Kendine yardım et, gazeteciye tavsiye eder.
Farber, “İnsanlarını birleştirmelerine izin verin” diyor. - Baltık Devletleri’nde çok sayıda atıcı ile yarışmalar düzenlemelerini sağlayın. Rusya’yı Baltık hobilerinin değiştiğine dikkat çektiler: baş ve turşu yılanlarıyla morina söndürme arzusu yerini küçük bir hobi aldı. “Her ev bir kale! Her aile bir ordu! Rusya saldırırsa, her vatandaş savunma biriminin bir parçası olacak. ”
“Putin, Stalin'in korkusunu hissetsin” diyerek yaşlı adam sikişecekti. “Saldırganı korumak, savaşı önlemek ve böylece kazanmaktır”
Sonuç olarak, Farber tüm Doğu Avrupa ülkelerine İsviçre’den örnek almalarını tavsiye etmektedir. I. Dünya Savaşı'ndan önce, Alman Kaiser İsviçre'yi ziyaret etti ve orada ordunun manevralarını gözlemledi. Kaiser İsviçreli bir generale “Ordunuz cesur, ama küçük: sadece yarım milyon” dedi. “Size bir milyon insanla saldırırsam ne yapacaksınız?”
General cevap verdi: "Her birimiz iki kez ateş edeceğiz."
* * *
Letonyalıların veya Estonyalıların ne kadar cesurca Rus ordusuna ateş etmeleri gerektiği kadar kaç tüfek eğitimi alabileceklerini de saymayacağız. Bay Farber’in notunun en komik yanı, ne anlama geldiğini anlayamaması: Baltık cumhuriyetlerini ve Doğu Avrupa ülkelerini NATO’ya çeken ABD’ydi. Bunun tersi basit olamaz çünkü asla olamaz. Sadece bir psikiyatri hastası, Slovakya, Polonya, Bulgaristan veya Baltık Devletlerinin NATO’ya nüfuz etmek için Washington’a baskı yaptığını veya ittifakın merkezini “Rus tehdidi” ile aldatdıklarını beyan edebilir. Farber'in makalesinde ve Doğu Avrupalılara Putin'e karşı direnmelerini tavsiye etmesi komik. Her şey, ancak yalnızca Putin geceleri oklarla kart çekmez, Tallinn ve Varşova'yı almayı hayal eder.
Çevirildi ve yorum yaptı Oleg Chuvakin
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru