Ve tam olarak ne kadar karbon çıkardıkları, bitki örtüsünün sağlığı gibi değişkenlere bağlı olarak biraz değişebilir. “Bu biyoloji temelli önerilerin bazılarının en büyük risklerinden biri, aslında ne tür ağaçlar olduklarına ve nerede olduklarına bakmadan X adet ağacı X milyon ton karbona kolayca eşitleyebileceğiniz varsayımının yapılmasıdır.” ekiliyor,” diyor Cox. Yakalanan karbon miktarı ihmal edilebilir düzeyde olabilir. “Bir sürü ağacınız var, ki bu harika. İklim avantajlarından mutlaka yararlanmış değilsiniz.”
Karbon yakalama ve depolama veya BECCS ile biyoenerji olarak bilinen başka bir teknik de genellikle hızlı büyüyen otlar olan bir monokrop’a dayanır. Bu durumda, bitki örtüsü enerji üretmek için yakılır ve ortaya çıkan emisyonlar yeraltında tutulur. Ancak aynı zamanda kendi şüpheli yan etkileriyle birlikte gelir – atmosferik karbon konsantrasyonlarında bir düşüş yaratmak için çok büyük miktarda mahsul ve çok miktarda su gerektirecektir: Geçen ay yayınlanan bir makale, yalnızca ABD’de, ölçeklemenin arttığını buldu. BECCS’e kadar 2100 yılına kadar 130 milyon Amerikalı su stresine maruz kalacak.
Ancak çılgına dönmüş bir küresel iklimde, ormanları eski ihtişamına geri döndürmenin riskleri bile var, çünkü bu zafer giderek daha tehlikeli hale geliyor. Hızlandırılmış orman yangınları, yeni büyümeye yol açmak için ekosistemleri nazikçe sıfırlamak yerine artık ormanları yok ediyor. Bu ormanlardan birini karbonu tutmak için restore etmek için çok zaman ve para harcarsanız ve sonra yanarsa, tüm bu karbon atmosfere geri döner. Veya belirli bir ülkenin siyasi rejimi değişirse ve destek olmaktan çıkarsa tekrarağaçlandırma deağaçlandırma, aynı sorunu yaşarsınız. Sadece Amazon’da neler olduğuna bakın.
Cox, “Karadan taşınmaya yönelik birçok önerinin riskli olabileceğini savunuyorum” diyor. “Çünkü karbon gidermenin ilk etapta gerçekleşmemesi veya gerçekleşmesi, ancak daha sonra 10 yıl içinde tersine çevrilmesi konusunda çok, çok yüksek bir riskiniz var.”
Korkunç “Ahlaki Tehlike”
Araştırmacılar, doğrudan hava yakalama veya DAC adı verilen bir teknikle doğal karbon sekestrasyonunu taklit etmenin bir yolunu geliştirdiler. Bu makineler havayı emer, karbondioksiti çıkarmak için zarlardan geçirir ve yeraltına pompalayarak sonsuza kadar kilitler. Gelgit ABD’de DAC’ye doğru kayıyor olabilir. Biden yönetimi geçen ay 3.5 milyar dolar harcadı doğrudan hava yakalamayı desteklemek için. (Bu, bir California kongre üyesinin jeomühendislik araştırmalarını finanse edecek bir yasa tasarısı sunmasından beş yıl sonra gelir, ancak asla bir yere gitmedi.)
Ancak bu da iki büyük sorunla karşı karşıyadır. Birincisi, DAC’nin aşırı atmosferik karbonda bir göçük yapmak için gereken ölçeğin yakınında hiçbir yerde bulunmamasıdır. Geçen yıl İzlanda’da faaliyete geçen bir tesis, yalnızca 870 otomobilin eşdeğer emisyonu. Bir 2021 araştırması, 2.3 gigaton CO2’yi yakalamak için küresel gayri safi yurtiçi hasılanın yüzde 1 ila 2’si kadar bir yatırım gerektireceğini hesapladı.2 2050 yılına kadar bir yıl – ve bu, yaklaşık 40 gigaton olan mevcut yıllık emisyonların yalnızca bir kısmı. “Yeterince hızlı ölçeklendirme ve devreye alma riskimiz var” diyor Benjamin Sovacool. jeomühendisliğin riskleri Danimarka’daki Aarhus Üniversitesi’nde. “Bunları dağıtmamız gereken hız, daha önce yaşadığımız hiçbir enerji geçişine benzemiyor, çünkü ölçek çok büyük.”
İkinci sorun, “ahlaki tehlike” veya gerekli olanı yapmak yerine, bir koltuk değneği olarak DAC’ye yaslanmanın cazibesidir: sera gazı emisyonlarını önemli ölçüde azaltmak. Bir ulusun liderleri, emisyonları DAC yoluyla ortadan kaldırmayı öngörüyorsa, ilk etapta bu emisyonları azaltma konusunda endişelenmelerine gerek yoktur. Mucize bir antiviral beklemek gibi – ancak gerekli doz henüz mevcut değil.
Jeomühendisliğin aşırı ve umutsuz doğasının tam tersini yapma şansı var – gönül rahatlığı veya son dakika teknoloji düzeltmelerine güvenmek yerine, halkı iklim değişikliğini acil bir durum gibi görmeye başlayacak kadar alarma geçirebilir. Ancak Sovacool, “politikacılar ahlaki tehlikeye karşı daha da hassas olabilirler, çünkü yalnızca mevcut koşullarla düşünüyorlar. Gelecek nesillere ellerinden geldiğince seve seve zorlayacaklar.”
Kaynak : https://www.wired.com/story/the-nightmare-politics-and-sticky-science-of-hacking-the-climate/