CEZA KANUNLARINI BİLMEMEK MAZERET DEĞİLDİR
TCK md. 4'te "Ceza kanunlarını bilmemek mazeret değildir" hükmünü düzenlemektedir. İlk bakışta bu düzenlemenin çok ağır ve katı bir düzenleme olarak görülmesi normaldir. Zira tüm ceza kanunlarını bilmek ve ona göre hareket etmek, bir vatandaşa ağır bir yük gibi gelebilir. Ancak durum hiç de öyle değildir.
Normal bir insanın; vücut bütünlüğüne karşı suçlar başta olmak üzere (adam öldürme, yaralama gibi) gasp (yağma), hırsızlık, hakaret, tehdit, dolandırıcılık gibi genel ve bilinen suçları bilmesi zaten ceza kanunlarının çoğunu bilmesi demektir. Bir insan hayatında "yapmaması" gereken her ne var ise zaten bunlar suç olarak tanımlanmıştır.
Ancak iş hayatı açısından durum farklıdır. Bazı özel sektör alanları ile kamu çalışanlarına özgü suçlar bakımından "bu kişilerin her suçu bilmeleri beklenemez" gibi bir itiraz yükselse de bu itirazın kabul edilebilirliği bulunmamaktadır. Meslek içi eğitimler, çalışanların yaptığı hatalar aynı zamanda bağlı bulundukları tüzel kişiliği de bağlayacağından son yıllarda ön plana çıkmıştır. Böylece her çalışan birey, kendi mesleği ile ilgili "suç" oluşturan hususlarda "yeteri" kadar bilgi sahibi olmaktadır.
Bu nedenledir ki, ceza kanunlarını bilmemek mazeret değildir. Hiçbir birey "ben bunun suç olduğunu bilmiyordum" diyerek cezalandırılmaktan kurtulamaz. Hele ki özellikle haberleşmenin ve iletişimin en üst seviyeye ulaştığı bu zamanda, kişilerin "ben bilmiyordum" demeleri de pek akla yatan bir durum olarak algınamaz.
Suç ve ceza ancak kanunla düzenlenir(TCK md. 2). Suç ve ceza içeren kanunlara, ceza kanunları denilir. Bu nedenle ceza yargılamasında ve hükümde adaleti sağlamak amacıyla ceza kanunlarının bilinmemesinin mazeret olarak görülmemesi, modern hukukça da kabul edilebilir bir düzenlemedir.