Gönderen: Christiana Ares-Christian
Ailem, arkadaşlarım ve öğrencilerim “kötü acı günlerim” olduğunu biliyor. “Kötü acı günler” dediğimde yapabileceğim şeyler sınırlı ve ağrım en kötü durumda. Ancak, bundan çok daha fazlası var. Acım “kötü ağrı günlerini” son derece zorlaştıran bir dizi etki yaratıyor. Bu geçen hafta sonunu örnek olarak kullanacağım.
Ağrı
En belirgin semptom ağrıdır. Bazen iğneler ve iğnelerle saldırıya uğradım. Diğer zamanlarda, bir otobüse çarpıldığımı hissediyorum. Çoğu zaman insanlara vücudumun yaşlı bir kadın gibi hissettiğini söylüyorum. “Kötü ağrı günlerinde”, ağrım 9’da, tansiyonum yükseliyor ve nefes almak zor, tek başına işlev görmesi zor. Cuma günü sınıfımdan otoparka kısa bir yürüyüş yaptım. Kötü bir acı günüydü. Acım çok yoğun, çok şiddetliydi, başka hiçbir şey düşünemedim. Nefesimi yakalamak için kaldırımda birkaç kez durmak zorunda kaldım. Attığım her adım eve doğru bir adımdı, kendime söyledim. Açıkçası, bunun ölmenin nasıl bir şey olduğunu hissetmesi gerektiğini düşündüm. Yanıyordum ve içimdeki her şey ağrıyordu. Arabaya bindiğimde terliyordum, dua ediyordum ve yarısı bayıldı.
Mide bulantısı
Bazen acı çok kötü, mide bulantım var ve dakika dakika kusma dürtüsüyle savaşmalıyım. Arabada oturmak veya uzun süre ayakta durmak en kötüsüdür. Bu zamanlarda Dramamine ya da başka bir doktor reçeteli ilaç almak zorundayım. “Kötü ağrı günlerinde”, mide bulantım o kadar yoğundur ki sıklıkla yemek yiyemem. Bu günlerden birinde, o arabaya o kadar yürüdüğüm gün, kocam beni dim sum için dışarı çıkararak beni neşelendirmeye çalıştı. Gönülsüzce favorilerimden ikisine veya üçüne emretmiştim, fakat banyoyu bitirmek zorunda kaldığım için onları bitiremedim. Daha fazla saldırıyı önlemek için ilacımı almak zorunda kaldım ve gitmek için dim sum aldım. Evde asla aynı şekilde yeniden ısıtılmış değil.
ilaç
İlaçlardan bahsetmişken, sabahları ve geceleri birkaç düzine hap alıyorum ve günde üç kez insülin enjekte ediyorum. Midem, hassas ve iğnelerden yaralanmış. Ne zaman enjekte edersem kanarım. Hapların kelimenin tam anlamıyla yutulması zordur. Boğazım kapanıyor ve aynı anda bir ya da iki hapdan fazla almaya çalışırsam ağzım ağrıyor. Bu, “kötü ağrı günlerinde” daha kötüdür. Bazen ilacı almak için siniri toplamak 15 dakika sürer. Cuma günü, 30 dakika oldu.
Mental yetenek
Genellikle, bir gün önce ne yaptığımı hatırlayamıyorum. Benim için önemli olan şeyleri hatırlamıyorum, şiirim ya da siyasi argümanlar, tarihler ve isimler gibi. İşleri çok karıştırıyorum. Zor öğretir ve öğrencilerin isimlerini öğrenmeyi çok zorlaştırır ve sinir bozucu olabilir. “Kötü ağrı günlerinde”, daha da kötüdür. Cuma günü, öğrencilerle ayrı ayrı tanıştım, böylece onlar hakkında daha fazla şey öğrenebilirdim. Günün sonunda öğrendiğim her şey beynimden çıkmıştı.
yorgunluk
Uyku programım kapalı. Şu an sabah 3:30. Normal bir yatmadan yattıktan sonra bu gece dört saat uyudum. Üç ila beş saatlik aralıklarla “kestiriyorum” ve her zaman yorgunum. Muhtemelen günde 15-18 saat uyudum, öğrettiğim günlerde bile. Bu çok rahatsız edici ve günlük hayatımı bozuyor. İlişkilerimi etkiliyor ve nefret ediyorum. “Kötü ağrı günlerinde”, günde 17 saat boyunca uyuyabiliyorum çünkü vücudum çok yorucu ve bitkin. Cuma günü, öğretmenlik yapmak zorunda kaldım, bu yüzden çok fazla uyuma şansım olmadı. Öğrencilerim çalışırken kendi sınıfımda başını sallamamak zordu! Acının yanı sıra, bu yorgunluk “kötü ağrı günlerimin” en zayıflayıcı yanıdır.
Planları iptal etme
Geçtiğimiz hafta sonu, tamam olduğumu düşündüm, ancak bir gün sonra iki kez planları iptal etmek zorunda kaldım. Arkadaşlarım, ailem ve akıl hocalarım ya çok esnek ya da benim bir yonga olduğumu düşünüyor. “Kötü acı günlerim” konusundaki planları iptal etmekten suçluyorum ve kendimi çok suçlu hissetmemeye çalışıyorum. Akşam yemeği planlarını, film tarihlerini ve öğle yemeği planlarını iptal ettim. “Kötü acı günlerim” sosyal olaylara gitmemi ve sosyal adalet sorunlarını protesto etmemi engelledi.
Bazı insanlar gerçekten gitmek istediğim şeyleri başarabileceğimi düşünüyor,
ama ben gerçekten bu olayların hepsine gitmek istedim. Gerçekten var değil istediğim
Mecbur olduğum için gözyaşları yakın, yatağımda veya koltukta, benim evde kalmak
bir başka danışman veya başka iyi arkadaşı ile iptal edin.
Duygusal rahatsizlik
Bütün bunlar, acımın artmasına neden olan duygusal sıkıntımı arttırıyor. İnmek ve bir yük gibi hissetmek kolaydır ve kendi bedeninizde kilitli kalmış gibi hissedersiniz, kendinizin ötesindeki bir güç tarafından rehin tutulur. “Kötü ağrı günlerinde”, yataktan kalkmak istemiyorum, yalnız gibi davranın. Depresyonda, kızgınım, sinirli ve endişeliyim… bu neden başıma geldi? Neden bugün? Peki ya yapacak çok önemli bir şeyim varsa yarın olursam? Neden hiçbir rahatlama bulamıyorum? Gerçekten anlayan kimse yok mu? Tüm olumsuz duygularım arttı. “Kötü acı günlerinde” çalışmayı başardığım zaman, bütün gün bu olumsuz duygularla ve duygusal sıkıntımla savaşmalıyım.
Sık sık “normal” olduğumu ve “kötü acı günlerinde” beni rahatsız eden “sadece acı” olduğunu iddia ediyorum. Bu dönem kendime her şeyin farklı olacağını söyledim. “Kötü bir acı günü” yaşıyorsam, öğrencilerime, aileme, arkadaşlarıma, akıl hocalarıma yalan söylemem. Bu sadece acı değil. # AçıklayacağımMyPain, böylece neler olduğunu gerçekten bilmeleri için. Çünkü çoğu beni seviyor ve hepsi beni umursuyor. Gerçekten onları (ve ben) gizlemeye çalışarak bir kötülük yapıyorum.