-
acıların en büyüğü.
baba dediğin adam ciddi olur, harçlık vereceği zaman biraz gerilir işte ne bileyim pazar günleri ailesini alıp mangala götürür. peki ya sean paul'un oğlu olmak ne demek bilir misiniz siz?
ben sean paul'un "hanım hadi çocukları da alıp bi pikniğe gidelim de mangal yakalım" dediğini düşünemiyorum, hadi bu adamlarda o kültür yok tamam ama evde barbekü partisi verseler bu yavşak sean durmaz ızgaranın başında. eşi durur, 4 yaşındaki çocuğu durabilir belki ama bu göt durmaz. neden? çünkü bu gidip "dam dumi du, dum dami du" diye şarkı söylemeye başlar bir yerlerde. böyle şarkılar söyleyen bir adamdan baba olur mu, sorarım sizlere ha olur mu?
bu adamın oğlu olmak her gün işkence. çocuk okula gitse arkadaşları gelip, "hey maykıl nasılsın dostum? baban çok güzel şarkı yapmış ama sadece tam tumi te, tum tama tuu diyor ehehe" diye dalga geçerler. düşünsene aynı okulda putin'in de oğlunun olduğunu, çocuklar toplanmış baba yarıştırıyorlar. ufak putin çıkıp "benim babam ayıya biniyor, peki ya seninki?" dese bizim oğlan ne diyecek? "eee, 43 yaşında ama saçlarını garip şekilde örüyor... babam lan o benim leave me alone amına koyduklarım :(" falan der herhalde.
işte bu yüzden her gece yatmadan önce sean paul'un oğlu olmadığım için şükrederim.