Yeniden bir bağımlı haline geldiğim için çok kızgınım.
Ocak ayında Allen Carr'ın Sigarayı Bırakmanın Kolay Yolu adlı kitabını okumuş, kendimden emin ve rahat bir şekilde sigaraya elveda demiştim.
Sekiz ay boyunca da önüme gelene "ben özgürüm, sigara içmek için yaptığım işe ara vermek, yemek yiyeceğim yeri bile sigara içilebilmesine göre belirlemek zorunda değilim" diyerek, gezmiştim ortalıkta.
İçki içip, eğlenirken bile sigaraya elim gitmemişti.
Sonra n'oldu?
Bir akşam kendime verdiğim sözü bozdum ve aldım elime sigarayı. O ilk sigaranın ardından o gece kaç sigara içtiğimi hatırlamıyorum bile.
Sigaraya da olaydan hemen sonra başlamadım. Ancak içme alanlarımı gittikçe genişleterek, bugün her yerde içer hale geldim.
Can, benimle sigarayı bıraktığım için gurur duyuyor, ben ise şu anda ona yalan söylüyorum.
Asla yapmam dediğim şeyi yapıyorum ve kendimi berbat hissediyorum.
Neden?
Çünkü ben bir bağımlıyım!
Bugün kendime söz verdim; bu gidişe bir dur diyeceğim.
Şimdilik evde, iş yerinde, hafta sonu gündüz gezdiğimiz yerlerde içmekten vazgeçiyorum.
Biliyorum ki bu yalan ama şu anda ancak bu kadarını yapabiliyorum.
Kendimi iyi hissettiğimde buna bir son vereceğim.
Söz veriyorum, bunu da en kısa zamanda gerçekleştireceğim.
Foto: ioni.st/2007/7