Terapötik topluluklarda “çocuklarda ve gençlerde sorunlu cinsel davranışlar” (PSB-CY) olarak bilinen yeni bir sorunlu cinsel davranış kategorisi ortaya çıkmıştır. Çocuklar ve gençler suçlu olamayacak kadar genç olabilirler, ancak davranışları aksiyon alınması gereken kadar ciddidir.
Çocuklarda ve gençlerde sorunlu cinsel davranışlar, 18 yaşın altındaki bireylerin cinsel vücut bölümlerini (cinsel organlar, anüs, kalçalar veya göğüsler) içeren cinsel temasları veya röntgencilik , pornografi paylaşımı gibi diğerlerini etkileyen fiziksel olmayan davranışları ve / veya teşhircilik . Her iki davranış türünde de ana kriter, normatif cinsel davranıştan sapmaları ve gelişimsel olarak uygunsuz ve / veya potansiyel olarak zararlı olmalarıdır.
Ulusal Cinsel Sömürge Merkezi, tüm faillerin yaklaşık üçte birinin 18 yaşın altındaki çocuklar olduğunu tahmin etmektedir, bu da çocuğa çocuk cinsel istismarının ele alınması gereken zor bir gerçeklik olduğu anlamına gelir.
Bu sorun, yargı sistemi onları çocuk seks suçluları olarak nitelendiriyorsa, birçoğunun uygun şekilde hizmet etmeyeceği, sorunlu cinsel davranış başlatan daha küçük çocukların (10 yaş ve altı) artan raporları nedeniyle daha fazla kamuoyu ve klinik dikkat çekmektedir .
Peki normal olan ve çocuklarda cinsel gelişim söz konusu olduğunda sorunlu olan nedir? Cevap, davranışlara, cinsel davranışların yaşına uygunluğuna, rızaya uygun olup olmadığına, başkalarını nasıl etkilediğine (yani, sıkıntıya neden olur) ve mağdur ile çocuk arasında yaşları bakımından davranışları başlatan bir eşitsizlik olup olmadığına bağlıdır. gelişimsel yetenek veya büyüklük.
Ebeveynlerin hatırlaması gereken, öncelikle, cinsel gelişim bebeklik döneminde başladığı için çocukların cinsel davranışları ve bununla ilgili soruları olması normaldir. Küçük çocuklar olarak meraklarını bedenleri, cinsiyet farklılıkları ve cinsel işleyişi ile ilgili soru ve davranışlarla ifade etmeye başlarlar . Çocukların cinselliği merak etmesi ve cinsiyet, üreme ve cinsel işlevsellik hakkında sorular sorması normaldir .
Amerikan Pediatri Birliği, bu tür davranışları 5 yaşın altındaki çocuklar için normatif olarak listeler:
- Cinsel organlarını başkalarına göstermek
- Çok yakın durmak
- Çıplak insanlara bakmaya çalışıyorum
- Mastürbasyon
Bununla birlikte, Amerikan Pediatri Birliği’ne göre, aşağıdaki davranışların 6 yaşında veya daha yüksek bir oranda (yani% 1,5’ten azının bu cinsel davranışları sergilediğini) nasıl anormal olarak değerlendirildiğini görebilirsiniz:
- Cinsel organlara ağız koymak
- Kendinden / başkalarından belirli seks eylemlerine girmelerini istemek
- Taklit ilişki
- Vajina veya anüs içine nesneler ekleme
- Hayvan üreme organlarına dokunma
Bu alandaki uzmanlar, çocukluk çağı cinsel davranışlarını aşağıdaki dört düzeye dayanarak süreklilik altında sınıflandırmayı tercih etmektedir .
- normal
- Uyarıcı / ilgili
- sorunsal
- Şiddetli / zararlı
Normatifin ötesindeki her şey daha iyi araştırılmalı ve izlenmelidir.
Her 9 dakikada bir Çocuk Koruma Hizmetleri (CPS), çocuğun cinsel istismarı iddiasını kanıtlar veya kanıtlar bulur. Tecavüz, Suistimal ve Ensest Ulusal Ağı (RAINN) bu bulguları verir:
- 18 yaşın altındaki tüm mağdurların% 82’si kadındır.
- Çocukluk mağdurlarının% 66’sı 12-17 yaşları arasındadır.
- Mağdurların% 34’ü 12 yaşın altında.
Peki neden artış? Bu, çocuklar arasında pornografinin artması ve erken teşhisi ve sağlık profesyonelleri ve diğer zorunlu muhabirler arasında artan farkındalık nedeniyledir . Bu nedenle toplum tarafından minimize edilebilecek geçmiş çocuğa yönelik cinsel davranışlar artık ciddiye alınmaktadır. Ayrıca, ana akım medya , geçmişten çok daha fazla cinselleştirilmiş mesaj ve materyal sunar
Amerikan Pediatri Akademisi’ne göre, “Amerikan medyasının Batı Yarımküre’de en seksüel düşündürücü olduğu düşünülüyor. Ortalama bir Amerikalı ergen, yılda yaklaşık 14.000 cinsel referans görecek.”
PSB-CY’ye gelince, uzmanlar buldular12-14 yaş arasındaki erken ergenler çocuk suçluların zirvesidir. Bu yaş aralığı ergenlik başladığında çok fazla değişiklik yaşar ve eğer cinsiyetleri çarpıtılmışsa, daha küçük veya daha küçük bir çocuğa karşı devam edebilirler.
Geçmiş çocuk algıları, PSB’leri, toplumu korumak için gönderilmeleri gereken tehlikeli, sapkın failler olarak görüyordu, aksi takdirde gelecekteki cinsel avcı olacaklar. Gerçek şu ki, çoğu kanıta dayalı tedaviye aile katılımı ile artan denetim ve güvenliğe iyi yanıt veriyor. Daha kapsamlı travma veya psikiyatrik sorunlar nedeniyle küçük bir azınlık daha yoğun destek gerektiriyor.
Bir çocuğun PSB-CY’yi neden başlattığına ilişkin geçmiş sebepler, çocuğun cinsel istismarı mağduru olmasına odaklandı. Bu bir risk faktörü olsa da eksik: Suistimal edilmemiş birçok çocuk PSB’ye katılıyor. Diğer bireysel risk faktörleri arasında çocuğun dürtüsellik düzeyi ve öfke ile başa çıkma ve sınırlara saygı gösterme becerisi vardır . Diğerleri arasında dikkat eksikliği bozuklukları, öğrenme güçlüğü ve diğer travmatik olaylara reaktivite bulunabilir . Aile riski faktörleri arasında ebeveyn depresyonu , madde bağımlılığı , aile içi şiddet ve sert ebeveynlik yer almaktadır.uygulamaları. Daha geniş topluluk ayrıca koruyucu faktörler sağlayabilir veya PSB riskine katkıda bulunabilir. (Kaynak: Ulusal Gençliğin Cinsel Davranışı Merkezi
PSB-CY’deki Oynatıcı Faktörler:
- Evde şiddet (aile içi istismar)
- Fiziksel veya cinsel taciz
- Davranışsal konular (Dürtüsellik, ADD, Muhalif Meydan okuyan Bozukluk )
- Gelişimsel yetersizlikler
- Yetişkin cinsel aktivitesine veya pornografisine (ev, medya, internet) aşırı maruz kalma
- Ebeveyn depresyonu, madde bağımlılığı veya iş nedeniyle sık sık devamsızlık
(Kaynak: Ulusal Gençliğin Cinsel Davranışı Merkezi)
Çocuğu PSB’ye duyarlı kılan çeşitli bileşenlerden ötürü, tedavi genellikle kuşatmak için çok katmanlıdır:
- Davranışsal sağlık danışmanlığı
- Özel ihtiyaç değerlendirmeleri ve IEP
- Çocuk koruma hizmetleri
- Ev içi suistimal danışmanlığı
- Birlikte ortaya çıkan davranış bozuklukları
- Kolluk kuvvetleri müdahalesi (yaşa bağlı)
Bu istatistikler sizi korkutmak veya alarm vermek değil, içinde yaşadığımız günlük gerçekleri yansıtmak içindir. Ebeveynler olarak biz çocuklarımızı gelişim dönemleri boyunca meşgul etmek zorundayız (küçük çocuklar, gençler , kolej öğrencileri), bu yüzden sadece bilgili değiller. Sağlıklı cinsel davranışlar hakkında ancak aynı zamanda davranışlarının sınırları üzerine girdiğinde ne zaman ve nasıl konuşulacağının da farkında.
Kaynak
Sam Louie , Seattle’da çok kültürlü ve cinsel zorunluluk konusunda uzmanlaşmış bir terapist