Gecenin yarısı çalan bir telefon… Tek başına geçirilen bir gece… Bardakta hiç bitmeyen bir kola, ekranda yine kaynak kodları… Tepedeki ışık kapalı. Gerek yok odadaki tüm tozları görmeye! Gece lambası yeter odayı kararınca aydınlatmaya.
Uyku vakti şimdi. Spotların aydınlattığı bahçeye elveda!
Her şey tamam da, ne gerek vardı gece boyu süren o kâbusa? Dünü dünde; geçmişi geçmişte bıraksam, yanlışlıkla da olsa hatırlamasam olmaz mıydı?
Süngerler bile düşünüyormuş.