Endometriozis, İngiltere'de 1 kadından 10'inin yaşamını devralan bir durumdur. Durum, rahimi sıralayan hücreler gibi hücreler vücudun diğer bölgelerinde bulunduğunda ortaya çıkar. Endometriozis sadece şiddetli ağrıya neden olmakla kalmaz, aynı zamanda infertilite, yorgunluk ve bağırsak sorunlarının yanı sıra izolasyon ve depresyon duygularına da yol açabilir.
Wessex Doğurganlığı Samara hastası 13 yaşından itibaren Endometriozis geçirmiştir, ancak 4 yıldan sonraya kadar evre 4 geniş Endometriozis teşhisi konmamıştır. Endometriozis Farkındalık Haftası'nın bir parçası olarak Samara, bu yaşamı değiştiren durumun farkındalığını artırmak umuduyla deneyimlerini cesurca bizimle paylaştı.
İlk belirtiler
“13 yaşımdayken semptomları fark etmeye başladım. Uzun sürelerime başlamamıştım ve dönemlerim arasında koltukta bir topun içinde kıvrılıp okula gitmeyeceğim noktaya kadar korkunç mide ağrısı alıyordum.
Ağrılar çok düzenli oldu ve ben baş dönmesi büyü ve bayılma ile acı çekmeye başladı. Ayrıca idrar yolu enfeksiyonları almaya devam ettim. Her iki ya da iki ayda bir birlikteydiler. Gidip doktora gittim ve beni ultrason için yönlendirdiler ve tıbbi olarak yanlış bir şey olmadığını ve bunun normal dönem ağrıları olduğunu söylediler. Açıkçası bu gerçekten zor oldu. Çok gençken ve çok fazla acı çeken ve eksik okulda olduğunuzda bu gerçekten arkadaşlıkları ve okul çalışmasını etkiler.
İşler düzelmedi ve aynı belirtileri olan doktorlara geri dönmeye devam ettim.
Beni 14 yaşımdan itibaren farklı doğum kontrol hapları üzerinde denemeye başladılar. Her hap beni hasta etti. Ben ya merdivenlerden aşağı yürürken, hasta ya da sadece genellikle kötü bayılma sonunda. Ayrıca, hapların bu kadar genç bir kişi için önerilmediği, bu nedenle gelecekte doğurganlık sorunlarına neden olabileceği söylendi. Bu beni korkuttu, ama ne yapacağımı bilmiyordum!
İşler yavaş yavaş kötüleşti ve kimse bana yardım etmeyecekti. Benim dönemlerim korkunçtu. Bir dönem olmadan aylar geçirdim ve sonra kendiliğinden başladım ve birkaç hafta sürecekti. Bu, okulumda çok endişelemeye neden oldu, çünkü dönemimin okuldayken başlayıp başlamayacağını hiç bilmiyordum.
15 yaşındayken şiddetli depresyon ve kaygı ile acı çekmeye başladım.
Çok sayıda okulu kaçırdım ve bu gerçekten dostluklarımı etkiledi. Arkadaşlarımın hiçbiri neler yaşadığımı anlamadı ve neyin yanlış olduğunu bilmiyordum, bu yüzden onlara bile söyleyemedim!
Çok acı çekiyordum ve o kadar ciddi bir endişem vardı ki, 16. Doğum Günü Partime gitmek için Diazepam'ı almak zorunda kaldım ve ne olduğunu gerçekten hatırlayamıyorum. GCSE'leri evden okumak zorunda kaldım çünkü acı, endişe ve aşırı yorgunluk ile okula gitmekten baş edemedim. Öylesine yorgundum ki ödev yaparken uyuyakalırdım ve sabahları fiziksel olarak yataktan kalkamazdım.
Ağrılar o kadar şiddetliydi ki 24/7 güçlü ağrı kesicilerdeydim ve beni çok rahatsız hissettiren İYE almaya devam ettim.
Hastalık ve diğer semptomlarla acı çekmeye başladım ve ciddi IBS olduğumu söylediler. Acı verici acı içinde tam anlamıyla kambur olurdu ve hareket edemezdim. Çok korktum çünkü ne olduğunu bilmiyordum.
Ağustos 2017'de 16 yaşında, aniden evde acı içinde çöktüm. Şimdiye kadar yaşadığım ve ciddi derecede hasta hissettiğim ve dürüstçe öldüğümü düşündüğüm en acı verici acıya sahiptim. Ambulans çağırdım ve beni hastaneye götürdüler. Muayene edildim ve bana her zamanki gibi sadece dönem ağrısı olduğunu ve yapabilecekleri hiçbir şey olmadığını söylediler. Beni bir ultrason için rezervasyonu ancak beni eve göndermek ve bir ultrason için 4 hafta beklemek istedim. Çok acı çektiğim için eve gitmeyi reddettim ve morfin bile yardım etmedi. Beni itiraf ettiler ve ertesi gün ultrason yaptı. Pelvik boşluğuma kanadığımı ve kanamış olduğumu 7 cm'lik bir Endometrial kistim olduğunu söylediler. O gün acil ameliyat yaptılar.
Ameliyattan sonra işler hala düzelmedi. Danışmana geri döndüm ve bana bir endometriyal kist olmasına rağmen endometriozis olmadığını ve ağrının kafamda olduğunu söyledi. 16'da tahmin edebileceğiniz gibi, sizi tamamen yok eder. Üniversiteye başlamanız ve hayata devam etmeniz gerektiğinde, gerçekten güçlü ağrı kesicilerdeydim, korkunç acı çekiyordum ve hastaneye girip çıkıyordum.
İşler çok kötüydü ve kimse bana yardım etmeyecekti.
Londra'ya gitmeye ve üst düzey bir danışman görmeye karar verdik ve Endometriozis uzmanı ve tanınmış bir adamdı. Bana yardım edeceği için çok umutluydum, ama yanılmışım. Bana endometriozis için çok genç olduğumu ve hayatım boyunca ağrı kesiciler ve antidepresanlar kullanmam gerektiğini söyledi. 17 yaşında duymak istediğiniz son şey budur. Kesinlikle yenildim ve vazgeçmeyi sevdim.
Tanı
Ama vazgeçmedim ve aramaya devam ettim ve yaptığım için çok mutluyum! Ocak ayında QA'da Endometriozis kliniği işleten Portsmouth'dan bir danışman gördüm. Onunla tanışır karşılaşmaz bana yardım edecek kişi olduğunu biliyordum. Bana söylediği ilk şey MRI taraması yapmaktı. Bunu söylediği anda gözyaşlarına boğuldum. O kadar mutluydum ki ilk defa bir planımız vardı!
MRI taramasından sonra 5 gün sonra takip için gelmem gerektiğini söyleyen bir telefon aldım.
MRI taraması evre 4 geniş endometriozis olduğumu gösterdi. Pelvik duvarımda daha fazla kist vardı, Endometriozis ve yanlarıma yapıştı ve her şey birbirine yapışmıştı. Rahimime ve daha fazlasına derinlemesine oturttum. Mart ayında beni Cerrahi için ayırttý. Garip bir şekilde gerçekten mutluydum. Sonunda tanı koydum ve denemek ve yardım etmek için bir planımız vardı.
Ameliyat geçirdim ve ameliyattan sonra hiç bu kadar acı çekmedim. Herhangi bir iyileşme görmenin 6 aya kadar sürebileceği söylendi. Danışmanım ayrıca endometriozis uykuda kalmaya çalışmak için Mirena Coil'i ameliyat sırasında yerleştirdi.
Yaşları boyunca farklı tiplerde morfin ve antienflamatuar ilaçlar aldım ve hala çok acı çekiyordum.
Danışmanımıza gidip geldikten sonra ameliyatın semptomlarımı iyileştirmediğini fark ettik. Büyüyen endometriozis yerine size semptomlara neden olan hormonların olabileceğini söyledi.
Bir sonraki seçeneğim Zoladex enjeksiyonları denemekti.
Midemde, tüm hormonlarınızı kapatan aylık bir enjeksiyon oldu. Dürüst olmak gerekirse, ne yaptıklarıyla ilgilenmediğim noktaya geldim. Sadece acı çekmem gerekiyordu. Bu işe yararsa, histerektominin en iyi seçeneğimin olması mümkün olduğunu söylediler. 17 yaşında duymayı beklediğiniz son şey histerektomi kelimesidir. Çocukları istediğimi de biliyordum ve bunun benden uzaklaştırılabileceğini bilmek yıkıcıydı. Ama ya benim yaşam kalitem ya da gelecekte çocuk sahibi olma potansiyeli olan bir noktaya geldi. Enjeksiyonlarla devam ettim ve ilk kez ağrısızdım! Ama şimdi bazı kararlar geldi.
Doğurganlık ve Tüp Bebek
Çok uzun bir hikaye kısa, danışmanım ve ailemle birçok tartışma yaptıktan sonra, 18 yaşına girer girmez bir Donör Spermi ile IVF almaya karar verdim. pişman olmazdı.
IVF'ye Ocak 2018'de başladım ve Ekim 2018'de güzel küçük kızım doğdu.
Endometriozumu teşhis ve tedavi ettirmekle çok zor bir yolculuk geçirdim. Bu çok korkunç ve zayıflatıcı bir durum ve orada yeterince farkındalık yok. Hikayemin mutlu bir sonu olmasına rağmen, birçok insanın yok.
Endometriozis okullarda tartışılmalı ve farkındalığın günlük hayatta daha fazla yer alması için. GP ameliyatlarında, Hastanelerde ve TV'de ilan edilmesi gerekir. Orada yardım var, ama hikayemin gösterdiği gibi, bulmak uzun zaman alabilir.
Hiç kimse böyle genç yaşta böyle zor zamanlardan geçmek zorunda kalmamalı. Ya da bir yetişkin olmadan önce böyle zor kararlar vermek zorundasınız. ”
Daha fazla bilgi ve destek için lütfen adresini ziyaret edin. Endometriozis İngiltere