Dün, Demokratikleşme Paketi üzerine yazmayan ender köşe yazarlarından biriydim.. Hem de nerdeyse tam sayfa yerim olduğu halde..
İki sebebim vardı.. İlki usulden..
Ben her sabah gazeteye en erken gelenlerdenim. Saat 10.00'da odama kapanırım.
Telefon falan bağlanmaz. 12.00'ye kadar yazılarımı yazarım. Paket benim dünya ile ilişkimin kesildiği saatlerde açıklandı. Açıklama bittiğinde benim de yazım bitmişti. Ben haber değil, düşünce, izlenim yazıyorum. Acelesi yok. Bir gün sonra yazsam da olur.. İlk anın heyecanı içinde kaleme sarılmaktansa, kafamda iyice yoğurup, sindirip, özümleyip yazmak daha da iyi olur, diye düşünürüm.
Esastan sebebe gelince..
Ben demokrasinin paketle geleceğine inanmayacak kadar deneyimliyim. 1957'de başladığım gazetecilikte, gerek ülkemde, gerek dünyada neler gördüm, neler yaşadım..
Paketi geç.. Yasayla, Anayasa ile bile olmaz demokrasi..
Olsa, 1961 Anayasası kadar demokrat hükümler taşıyan bir anayasanın benzeri dünyada yoktu. Niye demokrasi gelemedi Türkiye'ye?.
Siyaset sosyologları bunu tartışmalı önce..
Dünyanın en demokrat anayasasına sahip Türkiye niye demokrat olamadı?. Niye 10 yılda bir gelen kesintilerle o anayasayı kuşa çevirdik..
O anayasa ile gelen hak ve özgürlükleri, o anayasa ile gelen en demokratik seçim sistemlerini rafa kaldırdık..
"Demokrasi" deyince tüm dünyaya örnek İngiltere'nin Anayasası bile yok.. Niye?.
Anayasa lafla değil, uygulama ile oluyor da ondan..
Uygulamayı da kafalar yapıyor.. Hangi kafalar?. Oraya seçimle gelen kafalar.. Yani oya ihtiyacı olan kafalar.. Yani uygulamayı, seçmene göre yapanlar..
Yani..
İşte zurnanın zırt dediği yer burası..
Halk demokrasi isterse, halk oyunu demokratik uygulama yapacaklara verirse, demokrasi gelir. Ancak o zaman gelir..
Yoksa, açıklanan demokrasi paketi, Tanzimat Fermanı, Gülhane Hattı Hümayunu gibi olur..
Ülkeyi yönetenler, halklarına bir takım hakları bahşetmişlerdi.. Ne oldu sonunda peki?. Hak edilmeden verilmiş hakkın değeri de yoktur, anlamı da..
Demokrasi, önce benim halkımın kafasında oluşacak.
Önce halkım özümleyecek..
Önce halkım isteyecek.
Oyunu en demokrat kimse ona vereceğini belli edecek..
O zaman da pakete falan gerek kalmaz zaten..
Bir küçük örnek vereyim..
Ancak salı sabahı gazete okuduğum paketin 20'nci maddesi.. "Roman dil ve kültür enstitüsü kurulacak.."
Daha geçen hafta bütün bir ırkı, tüm çingeneleri, hırsız, sapık, gaspçı, uyuşturucu kaçakçısı ilan eden vali yerli yerinde dururken.. Millet "Çingene" lafını hala hakaret ve aşağılama kabul ettiği için "Roman" derken, Çingene Üniversitesi kursak ne fark eder ki..
O valinin ilinden bana gelen bütün mailleri bir görseydiniz..
Hemen hepsi Vali'nin yanındaydı.
Valiyi destekliyordu.
Bir ırkın tümünü suçlamak tam bir Hitler kafasıyken, benim toplumum tüm Çingeneleri "Aşağılık" insanlar olarak görmeye devam ediyordu. Sürülmeli, baskı altına alınmalı, hatta içeri tıkılmalıydılar..
Şimdi bu 20.
Madde, benim halkım bu kafada iken, Çingenelere nasıl eşitlik, nasıl eşit haklar, nasıl insancıl yaşama imkanı getirecek söyler misiniz?. "Kentsel dönüşüm" diye bir tarihi, bir yaşam şeklini, Sulukule'yi yok edecek, sonra "Çingene Kültür ve Kimliği"ni yasa ile sağlamaya çalışacaksın..
Olur mu?.
Haberi veren gazetemin 20 ve 22'nci sayfalarında iki fotoğraf var. İkisi de paketi açıklayan Başbakan'ın resimleri.
Yan yana getirip bakın..
20'nci sayfada jest ve mimikleriyle öfkeli bir öğretmen.. 22'nci sayfada bana "Mutlu haberlerle geldiği" yüzündeki gülümsemeden belli olan, adeta "Aç kollarını, seni kucaklamaya geliyorum" diyen içimizden biri, demokrat bir lider var..
Demokrasi önce gülümsemeyi öğrenmemizle başlayacaktır. Örnek olacaklar da, "Güler yüzlü" liderlerdir.
Bizdeki her ama her gün birbirlerine öfke ile saldıran, demedik laf bırakmayan liderlerle, halkın kafasında "El ele olma, uzlaşma" üzerine kurulu demokrasi fikri mi oluşur, bölünmek ve kavga etmek mi?.