Gerçekten o kadar yaygın değil. Shutterstock
Bu kadınlar neden daha önce konuşmadılar? Bu son zamanlardaki kamuoyunda cinsel taciz, şiddet ve istismar olayları sırasında tekrar tekrar soruldu. Sorunun altında, mağdurların güvenilirliğine dair sürekli bir belirsizlik var - neyin doğru neyin yanlış olduğunu belirleme sorunu.
Kadınlar konuştukça, bazılarının açıklamalarının yanlış olduğu yönündeki açık suçlamalarla karşılandı. Diğerleri de sonuçlanan hakaret davasıyla Dayanışma Sessizlik değil kampanyası Bir sonraki yasal savaşla mücadele etmek için para toplamak.
Açık olan şey, sahte iddianın hayaletinin cinsel şiddet rapor etmesini engellemeye devam ettiğidir. Yanlış iddiaların yaygın olduğu ve masum insanların yanlış bir şekilde suçlanmaları sonucu acı çektiği konusunda bir kamuoyu görüşü var.
Yanlış iddialara ilişkin kanıtlar, yanlış raporlamanın yaygın olduğu yönündeki kamu endişesini desteklemekte başarısız olmaktadır. Sahte iddialarla ilgili istatistikler değişkenlik gösterse de - ve çoğu zaman tecavüze ve cinsel saldırıya atıfta bulunurken - değişmez ve tutarlı bir şekilde düşüktür. Araştırma Ev Ofis Birleşik Krallık polisine bildirilen cinsel şiddet vakalarının yalnızca% 4'inin sahte olduğu veya bulunduğundan şüphelenildiğini öne sürüyor. çalışmalar Avrupa'da ve ABD'de gerçekleştirilenler,% 2 ile% 6 arasında olan oranları göstermektedir.
Yanlış raporlamaya ilişkin resmi istatistiklerin bile diğer faktörler tarafından ihlal edilebildiğini ve şişirildiğini bilmek önemlidir. Bazen polis davaları “suç yok”Veya“ temelsiz ”. Yeterli destekleyici kanıt elde etmek zor olduğunda bu olabilir. Ancak, mahkemede suçun gerçekleştiğini gösterememekle bu davaların yanlış olduğunu iddia etmek arasında büyük bir fark var. Bu tür davalar yine de yanlış iddialarla karıştırılmıştır.
Yanlış iddialar, “olarak kaydedilen diğer cinsel şiddet şikayetleri ile de ilişkilendirilmiştir.suç yok”. Örneğin, bazen insanlar polise başvurur çünkü bir suçun işlendiğinden endişe duyuyorlar. Bazen bu endişeler polisle üçüncü bir tarafça (bir arkadaş, akraba veya ortak) ortaya çıkar. Bazen insanlar polise başvururlar çünkü belli bir zaman hafızası yoktur ve kendilerine bir şeyler yapılmış olabileceğinden endişe duyarlar. Tıbbi muayenelerin sonuçları herhangi bir saldırı kanıtı göstermediğinde insanlar genellikle rahatlama ifade eder. Bunlar sahte iddialar değildir. Buna rağmen, olayları “suçsuz” olarak kaydederken bu vakaları yanlış şikayetlerden ayırmanın her zaman bir yolu olmamıştır.
Polis güçleri ve politikacılar da suç oranlarını düşürmek için önemli bir baskı altındalar. “Suç yok” kategorisi zor vakaları suç istatistiklerinden çıkarmak için kullanılabilir. İngiltere'de, belirli polis güçlerinin “suçsuz” oranları olduğu zaman tutarlılık için izlenir İçişleri Bakanlığı rehberliğinde rakamlar düştü. Bu, izlenmeden önce rakamları yanlış rapor ettiklerini gösteriyor.
Ayrıca nadiren konuşulan şey, cinsel şiddetin sahte iddialarına ilişkin oranların bildirilenden daha yüksek olmamasıdır. diğer suç kategorileri. Öyle olsa bile, diğer suçların mağdurlarına (hırsızlık veya hırsızlık gibi) cinsel şiddete maruz kalanlar kadar şüphe duyulmadığını söylemek doğru olur.
Shutterstock
Sahte iddiaların nadir olduğuna dair kanıtlara verilen popüler bir cevap, nadir görülmelerine rağmen gerçekleşmeleridir. Bu, nöbet tutmak için yeterli bir sebep olarak ele alınmıştır. Ancak, araştırma sahte iddiaların çoğunluğunun iddia edilen bir failin isimlendirilmediğini - yabancı bir kişiyle ilgili nispeten belirsiz bir suçlama olma ihtimalinin daha yüksek olduğunu öne sürüyor. Yanlış iddialar ayrıca soruşturma sürecinde çok erken, genellikle şikayetçiden gelen bir kabul ile tespit edilebilir. Bu göz önüne alındığında, sahte iddiaların zor olduğu, masumların hayatına ve itibarına zarar verdikleri konusundaki yaygın kaygı genellikle kırmızı bir ringa balığıdır.
Daha büyük soru
Yanlış iddia konusuna verilen ağırlık ve önem, nasıl verildiğine bakıldığında şaşırtıcıdır. yaygın cinsel şiddet. Örneğin, yeni bir büyük ölçekli ders çalışma 42,000 kadınların araştırılması, AB'deki kadınların% 21'inin önceki 12 aylarında cinsel taciz yaşadığını tespit etti. İngiltere için tahminler% 25'te daha yüksekti. Bu rakamların, araştırmaların kadınların sık sık kendi deneyimlerini aramamalarını seçtiklerini önerdiği göz önüne alındığında, bu rakamın küçümsenme olasılığı da var “cinsel taciz anlayışının sonucu olarak, buzdolabında iki üç günden fazla durmayan küçük şişeler elinizin altında bulunur.
Bu aynı zamanda diğer türlerde durum olarak bulunmuştur cinsel şiddet. Gerçekten de kadınlar, ankete verilen cevapların açıkça evlendiği durumlarda bile, cinsel şiddet dilini kullanarak deneyimlerini etiketlememeyi seçmektedir. bunun resmi tanımları.
Bunun nedenleri karmaşık ve çeşitlidir. Bazı kadınlar deneyimlerini günlük yaşamın normal bir parçası olarak görürler - basitçe uğraşmaları gereken bir şey. Diğerleri hakkında endişe tepki eğer olayları rapor ederlerse. Bu, mesleki duruşları, iş bulma yetenekleri, ilişkileri ve kişisel itibarları üzerindeki potansiyel etkileri içerir.
Yanlış iddialar konusuna verilen önem, şiddeti önlemek için nihayetinde daha öğretici olan sorulardan dikkatini uzaklaştırmaktadır. Ve aslında, neden cinsel taciz ve şiddet raporlarının kuşkuyla ele alındığını sormak bizi raporlamanın ve başarılı bir şekilde telafi etmenin önündeki engelleri kaldırmak için neler yapabileceğimizi anlamamıza neden olabilir. Sonunda, cinsel taciz ve şiddetin sağlandığı koşulları anlamada bizi daha da yakınlaştırır.
Yazar hakkında
Lisa Lazard, Psikoloji Kıdemli Öğretim Üyesi, Açık Üniversite
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = cinsel saldırı; maxresults = 3}