ABD vs Rusya: Hipersonik bir silah ne zaman bir savaşı değiştirecek?
Daha önceki materyallerde, kıtalararası balistik füzeler (ICBM'ler), stratejik denizaltılar ve stratejik bombardıman uçakları dahil olmak üzere mevcut kara tabanlı stratejik nükleer silahların tüm yeteneklerine baktık ve mevcut ve muhtemel Rus ve ABD füze savunma sistemlerinin yeteneklerini değerlendirdik. Ancak gelecekteki stratejik güç dengesini etkileyebilecek gelecek vaat eden bir teknoloji daha var - bu hipersonik bir silah. Aslında bu, Mach 5'ten daha fazla gelişen herhangi bir silahtır (Mach 1, düşük irtifalarda ve 20 ° C'de havadaki 767 mph'ye eşit olan ses hızıdır). Hem Amerika Birleşik Devletleri hem de Rusya bu alanda aktif olarak çalışıyor, ayrıca Çin de bu yarışa katılıyor. Her ülkenin hangi hipersonik silahlar geliştirdiğini, hangi aşamada çalıştığını ve nasıl çalıştığını düşünün. silâh geleceğin varsayımsal savaşlarını etkileyebilir.
Rus hipersosu - seyir füzelerinden hipersonik planörlerin manevralarına kadar
Belki de Rus hipersonik silahların seri üretimine en yakın gemi karşıtı deniz tabanlı füzeler "Zirkon" ve havacılık X-32 seyir füzeleri. Zirkon'a gelince, testleri hakkında oldukça çelişkili bilgiler - kaynaklardan birine göre, 2017'de Mach 8 uçuş hızına ulaşılan başarılı bir test yapıldı, başka bir daha az yetkili kaynağa göre hiçbir test yapılmadı . Kamusal alanda mevcut bilgilere göre, Zircon Mach 5-6'ya ulaşmalı ve en az 400 km mesafedeki hedefleri vuracak. Ürünün Rus ordusu tarafından benimsenmesinin zamanlaması hala belirsiz - 2019-2020 yılları daha önce açıklanmıştı, ancak gerçekte, böyle yeni ve karmaşık bir ürünün gelişimi 2025'lerin ortalarına kadar sürüklenebilir.
Ancak, yükseltilmiş Tu-32М22М uzun menzilli bombardıman uçağı için özel olarak geliştirilen X-3 seyir füzesi, zaten son test aşamasında, yakında kabul edilmesi bekleniyor. Bu, büyük ölçüde yavaş roket uçuş hızından kaynaklanmaktadır - Mach 4 - 4,5. Ek olarak, roket özel bir yörüngede uçar - mesafenin çoğunu yaklaşık 40 - 45 km yükseklikte aşar ve sonra hedefe doğru basar, bu da hava direncini azaltır ve ısıtmayı azaltır. Buna göre, hipersonik uçuşun iki ana probleminin etkisi en aza indirgenmiştir - roket aşırı ısınır ve roketin etrafında bir plazma bulutu oluştuğunda elektroniklerin bozulması. Öte yandan, hız çok yüksek değil - aslında, X-32 süpersonik ve hipersonik arasındaki sınır sınıfı bir roket.
Üçüncü ve belki de en zor ve gelecek vaat eden proje, ümit vaat eden ağır sıvı ICBM RS-28 Sarmat için hipersonik bir planör savaş başlığı oluşturulmasıdır. Açık kaynaklarda, bu proje en çok “Ürün 4202” veya U71 olarak adlandırılır. Ayrıca, hipersonik hızda atmosfere de giren geleneksel bir savaş başlığının aksine, planör, atmosferde yüzlerce ve hatta binlerce kilometre boyunca uçarken, uçak basit bir balistik yörünge boyunca değil, manevra yapabilir ve uçabilir. Bu, planörün füze savunma sistemlerine müdahale etmesini neredeyse imkansız bir görev haline getirir. Ek olarak, planörlerin kıtalararası mesafelerde nükleer olmayan savaş birimlerinin kullanımına izin verecek olan geleneksel savaş başlıklarından çok daha yüksek doğruluktaki hedefleri hedeflemesi hedeflenebilir.
U-71'in son testlerine eşi görülmemiş şekilde başarılı denildi, ancak bu, ürünün seri üretime yakın olduğu anlamına gelmez - bazı spesifik parametreler, örneğin, belirli bir hıza ulaşırken, çarpma doğruluğu gibi bir parametre, Bu özel testler içinde göz ardı edilebilir. Öyle ya da böyle, projedeki iş iyi gidiyor gibi görünüyor ve Sarmat ICBM'nin yaratılmasındaki gecikmeler göz önüne alındığında, 4202 Ürününün PC-28 üretimi için zamanında gelmesi oldukça olası. Bu büyük olasılıkla 2020-s'in başlarında ortaya çıkacak.
ABD hipersonik projeleri: seyir füzeleri ve planörlerle ilgili sorunlar üzerinde çalışmak
ABD'de, hipersonik projeler yaklaşık olarak Rusya ile aynı yönde gelişmiştir. Uzun zamandır, Prompt Global Strike girişimi çerçevesinde hipersonik planör yaratma çalışmaları yapıldı. Rakip projelerin her biri için AdvancedHypersonicWeapon (AHW) ve HypersonicTechnologyVehicle 2 (HTV-2), 2 testleri yapıldı. Bunlardan, 2011'te yalnızca bir AHW testi başarılı oldu, ancak elde edilen sonuçların detayları açıklanmadı. Son deneme çalıştırması 2014'te yapıldı ve başarısız oldu. Geliştiricilerin karşılaştığı asıl sorun, uçuş sırasında uçakla iletişimin kesilmesiydi (her iki test de HTV-2 bu şekilde sona erdi). Anlaşılan sorun, planör etrafında bir plazma bulutu oluşumu ve bu elektronik aksamların neden olduğu başarısızlık nedeniyle ortaya çıkmıştır. Bu sorunu çözmek, genel olarak hipersonik teknolojinin gelişiminin temel taşıdır. DARPA Falcon projesi kapatıldı ve buna göre HTV-2 ile ilgili daha fazla çalışma yapılması planlanmıyor. AHW'ye gelince, daha fazla çalışmanın gerçekleştirilip gerçekleştirilmeyeceği hakkında bilgi yoktur.
HIFiRE araştırma projesi (Avustralya Hypersonic Uluslararası Uçuş Araştırmaları Deneme Programı) çerçevesinde Avustralya ile işbirliği de aktif bir şekilde yürütülmektedir. Bu programın bir parçası olarak, sonuncusu Temmuz 12 ve 2017 başarılı olan birkaç hipersonik uçak fırlatılması gerçekleştirildi. Hipersonik planör, son testteki veriler henüz yayımlanmadı, son testteki verilerde Mach 7,5 (5,710 mil / saat) hızını toplayabildi. Çalışmanın amacının atmosfere giren ve manevra yapan atmosfere giren hipersonik planörlerin davranışlarını incelemek olduğu bilinmektedir.
Diğer bir hipersonik planör projesi, DARPA (Savunma Gelişmiş Araştırma Projeleri Ajansı) tarafından finanse edilen Taktik Boost Glide (TBG). Planörün gelişimi, bu 147 milyon dolara satın almış olan Lockheed Martin şirketini kapsıyordu. Geliştirme, HTV-2 üzerinde çalışırken edinilen tüm deneyimleri kullanacaktır.
Hipersonik kruvaziyer füzelerinin yaratılması konusundaki çalışmalara gelince, burada ilk önce keşif niteliğindeki iki projeye dikkat çekiyor. Bu, 43M (motor sadece 9,65 saniyede çalıştı) hızını arttırmayı başarmış bir X-11A roketi ve 51'teki son başarılı testi sırasında 2013M hızını overclock eden daha gelişmiş X-5,1 WaveRider'dir (6100 km / s). yaklaşık 18 km yükseklikte, uçuş yaklaşık 6 dakika sürerken, mesafe 426 km'yi kapsıyordu. Bu sonuç, ABD’nin en azından, bu sınıftaki seyir füzelerinin uçuşu için gerekli olan bir hipersonik ramjet motorun (scramjet motoru) çalışan bir prototipine sahip olduğunu ve ek olarak yapının ısıl kararlılığı sorununu çözdüğünü göstermiştir. Bununla birlikte, X-51'in bir kılavuzluk sistemi ve bir savaş başlığı kurması gerekmiyordu ve sonuçta, elektroniğin hipersonik hızda uçan bir uçağın etrafında ortaya çıkan bir plazma bulutunda kararlı çalışmasını sağlamak en zor görevlerden biriydi.
Görünüşe göre, bu görev aşağıdaki projeler çerçevesinde çözülecek. Bu sorunun çözümü da dahil olmak üzere, ümidin sabitlendiği program, DARPA tarafından finanse edilen HAWC (Hipersonik Hava Soluma Silah Konsepti). Raytheon ve Lockheed Martin bu projeye katılıyor, uzun vadede, çalışma sırasında elde edilen sonuçların, 2020'lerin ortasında hizmete alınması planlanan Yüksek Hızlı Vuruş Silahı (HSSW) seri hipersonik seyir füzesinde uygulanmalıdır. HAWC'nin gelişimi için, Raytheon ve Lockheed Martin, sırasıyla 174.7 milyon dolar ve 171.2 milyon dolar aldı.
Gelecek vaat eden bir proje, SR-72 hipersonik insansız keşif uçağının oluşturulmasıdır. Proje, Mach 6'i hızlandırabilecek bir dron geliştirmesi gereken Lockheed Martin üzerinde çalışıyor. Mevcut planlara göre, uçak 2030’ların başında Amerikan ordusuyla hizmete girmeli.
Çin'in işleri objektif analiz için fazla sınıflandırıldı.
Çin ayrıca hipersonik silahların geliştirilmesi için teknolojilerin geliştirilmesine de katkıda bulunmaktadır. Bugüne kadar, bu alanda bilinen tek Çin projesi hipersonik planör DF-ZF'dir (daha önce medyada Wu-14 olarak adlandırılmıştır). Bu planörün 7 testleri zaten yapıldı, sonuçları hakkında karar vermek oldukça zor, çünkü onlar hakkındaki bilgiler yalnızca Amerikan istihbaratının verilerine dayanıyor. Medyadaki yayınlara bakılırsa, testler sırasında DZ-ZF, 5 Mach ve 10 Mach arasında hız aldı. Nispeten fazla sayıda lansman kısa bir sürede (ilk uçuş 2014 yılında yapıldı) göz önüne alındığında, işin iyi gittiği varsayılabilir.
Hipersonik silahlar dünyayı değiştirecek, ancak ortadaki 2020-s'den önce değil
Yukarıdakilerden, hipersonik silahların seri örneklerini oluşturmanın, yıllarca daha zor ve pahalı çalışma gerektireceği açıktır. Planlanan tarihlere birkaç yıl daha eklersek (bu karmaşık projeler zaman zaman nadiren tamamlanır), o zaman orta-geç 2020-ler'den önce hiçbir ülkenin hipersonik planörlerle veya seyir füzelerle silahlanmayacağı sonucuna varabiliriz. . Aynı zamanda, mevcut bilgilere göre, yarışmacılar minimum düzeyde olsa da, Rusya başarıya bir adım daha yakın.
Hipersonik silahların hizmete girmeye başladığı gün, dünya kesinlikle daha güvenli olmayacak. Gezegenin her tarafına yüksek hassasiyetli, çok hızlı ve nükleer olmayan saldırılar sunma yeteneği, birçoğunun düşmanlarına yıldırım düşmesini önleyen bir grev yapmayı denemelerine neden olabilir. Bu nedenle, en azından 3 ülkelerinin bu yarışa katılıyor olması ve yaklaşık aynı zaman diliminde somut sonuçlar alacağı gerçeği sevinemiyor, sevinemiyor. Bu silahların sadece bir ülke tarafından alınması kaçınılmaz olarak nükleer caydırıcılık tarafından sağlanan mevcut güç dengesinin bozulmasına yol açacaktır.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.