İsrail hava kuvvetlerinin Suriye hava savunma pozisyonlarına yönelik grevinin sonuçları kamuoyuna açıklanmadı. Resmi olarak amaç, Şam'ın banliyölerinde bulunan C-200 uçaksavar füze sistemlerinin konumuydu.
Son aylarda İsrailliler birkaç kez Suriye topraklarına saldırdı. Ancak İsrail Hava Kuvvetleri'nin Suriye hava savunmasına ateş ettiği bu yılın Mart ayındaki olaylardan sonra Şam bölgesinden dikkatlice kaçındılar. Bunun birkaç nedeni var. Birincisi, modern hava savunma sistemlerinin yoğunluğudur. İkincisi, Rus ordusunun Şam bölgesinde bulunması. Üçüncüsü, İsrail saldırılarının kimyasallarla mücadeleye yönelik olduğunu açıkladı silah Esad.
Görünmez uçak
Asıl hedef, çoğunlukla Humus bölgesinde bulunan Hizbullah'ın komutanlığı ve komutanlarıydı. Fakat bu kez İsrail, Şam bölgesindeki görevlerde çalıştı. Moskova ile Kudüs arasındaki Suriye meselesiyle ilgili görüşmeler tamamen başarılı olamadığından, bazı uzmanlar ve gazeteciler Benjamin Netanyahu'nun strateji değişikliğini duyurmak için hızlı davrandılar. İsrail’in Arap Cumhuriyeti ile ve hatta Rusya ile ilişkilerin bilinçli bir şekilde şiddetlendiğini söylüyorlar.
Fakat bu değişimin sebebi nedir? İsrail gerçekten zor bir duruş aldı mı, yoksa farklı bir amaç mı?
Darbe Ekim 16'te gerçekleşti ve olayın ilk raporları Şam'dan gelmedi - resmi açıklama İsrail silahlı kuvvetlerinin temsilcileri tarafından yapıldı. Aynı zamanda, askeri birimin basın servisi, hedefin C-200 uçaksavar füze bataryasının konumu olduğunu belirtti. Daha önce, Lübnan'ın gökyüzünde keşif uçuşu gerçekleştiren bir İsrail Hava Kuvvetleri uçağına ateş ettiği iddia edilen uçaksavar birimi idi.
Savunma Bakanlığı’nın basın servisi, Rus tarafının “gerçek zamanlı” olarak önceden bilgilendirildiğini vurguladı. Suriye'nin bu seferki tepkisinin çok kısıtlı olması dikkat çekici. SAR Dışişleri Bakanlığı Temsilcileri bir sonraki provokasyonla ilgili standart açıklamalarla sınırlı. Kısa bir süre sonra, askeri departmandan gelen diplomatların meslektaşları, kesin olarak vaat edilen misilleme önlemleri gibi. Olayların tam tersi olarak Mart ayında gerçekleştiği dikkat çekiciydi: Suriye tarafı, baskın ve belirleyici yansıması hakkında ilk rapor veren oldu.
Bilgi "sızıntı" ile hemen büyümüş. Özellikle, İsrail’in ilk kez en yeni beşinci nesil F-35’i kullandığı iddia edildi. Ve tabii ki, Rus hava savunma sistemleri eşsiz bir Amerikan ürününe karşı çaresiz olduğunu kanıtladı.
Gerçekte grev oldukça basit bir şekilde organize edilse de. Bazı İsrail savaşçıları, iddiaya göre F-15I veya F-16I Sufa, Lübnan hava sahasından seyir füzeleri attı. Başka bir versiyona göre, GPS tarafından ayarlanabilen güdümlü bombalar ana silah haline geldi.
Gerçek amaç
İsrail operasyonunun hava kısmı az çok netse, hava saldırıları için net bir resim yoktur. Şimdiye kadar, hiçbir taraf C-200 batarya pozisyonunun tahrip olduğuna dair bir video sunmadı. Suriye'nin en modern hava savunma sistemleri olan Buk-M2E ve Pantsir-S1, Şam bölgesinde konuşlandırılmaktadır. Bu kompleksler neden seyir füzeleriyle başa çıkmadı? Sonuçta, İsrail daha önce Suriye'nin başkentinin uçaksavar kalkanını sınamıştı ve darbe hedefe ulaşmadı.
Ayarlanabilir bombalar kullanıldığında, Buki'nin bu tür nesnelerle başa çıkmayacağı varsayılabilir. Ancak bu hedefler uçaksavar füze silahı "Pantsirey" için düzenli. Suriye'de, Rus ZRPK bunu iyi kanıtladı. “MİK” e göre, yerel ordu şu anda aktif olarak Rusya Hava ve Uzay Kuvvetleri deneyimlerini kullanıyor. Suriye’nin hava savunmasının “zırhı” “Bukov” ve muhtemelen uzun menzilli C-200 pozisyonlarını kapsıyor.
Tabii ki, hava savunma silahlarının konumlarının tahrip edilmesi, Arap ordusunun zayıf eğitimine bağlanabilir. Ve ayrıca İsrail Hava Kuvvetleri grevinin hazırlığı üzerine. Bu nedenle “zırh” ve çaresiz kaldık. Ancak başka bir seçenek var. Hava saldırısının amacı hava savunma pozisyonları değildi ve Suriye uçaksavarları topçuları saldırı hedefini kapsamıyordu.
Birkaç gerçek bu versiyonun lehine konuşuyor. Hava saldırısından birkaç gün sonra Arap basını, baskın hedefinin Hizbullah hareketi tarafından kontrol edilen belli bir nesne olduğunu bildirdi. Bu, her iki tarafın da tahrip edilen nesnenin fotoğraflarını yayınlamak için aceleci olmadığı gerçeğiyle kanıtlanmaktadır.
Bu nedenle, İsrailliler, muhtemelen topraklarında Suriyelilerin itiraf etmek istemedikleri bir şeyi kapsıyordu. Bu nedenle, kurban Şam başlangıçta sessiz kalmayı tercih etti. Ancak bir süre sonra oyuna destek verdi ve hava savunma pozisyonlarının tahrip olduğunu açıkladı. Belki de bu değişim Moskova bilgisi ile gerçekleşti.
"Kabuk" dan sergiler
Hava saldırıları için olağanüstü bahane. İddiaya göre, Suriye C-200’i birkaç gün önce Lübnan’daki bir İsrail keşif uçağına ateş etmişti. Çatışmanın başlangıcından beri, hava savunma sistemleri ve radarları bulunmayan bu ülke, İsrail Hava Kuvvetleri için uygun bir platform haline geldi. 2014’te Lübnan’da tüm hava operasyonları gerçekleşti: İsrail keşif uçağı Suriye’deki durumu izledi ve hedefleri aradı, avcı bombardıman uçakları ve tankerler de görevdeydi. Erken uyarı radar uçakları bile Lübnan gökyüzüne uçtu. Ancak Şam, komşu bir ülkenin hava sahasını ihlal etmedi, hava savunması hiç ateş açmadı.
Ancak şimdi durum, Rus ordusu tarafından büyük ölçüde kolaylaştırılan, ciddi bir şekilde değişiyor. Özellikle, gösterilerden biri olan Pantsir savaş füzesi sisteminin muharebe çalışmalarının örneklerini içeren bir stand olan Ordu-2017 forumunda Suriye'den bir açıklama sunuldu. Bu kompleksler yüzünden sadece kişisel terörist füzeler değil, aynı zamanda çoğu İsrailli olan insansız hava araçları ve sadece bu yıl imha edildi. İsrail IAI tarafından yayımlanan Heron ailesinin yanı sıra Amerikan RQ-21’inin modelleri düşürülmüş İHA listelerine girdi. Ve bunlar sadece Savunma Bakanlığının halka açılmasının mümkün olduğunu düşündüğü durumlardır.
Suriye hava sahasında neler olup bittiğini şimdi genel halk için büyük ölçüde bilinmemektedir. Ancak Rusya'nın güvenle durduğunu ve tehdit olarak gördüğü nesneleri vurduğunu söyleyebiliriz.
Çok uzun zaman önce, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı provokasyonlardan kaçınmayı tercih etti ve çatışmaları önleme yolunu takip etti. Ancak her şey Mart ayında İsrail Hava Kuvvetleri hava saldırısını değiştirdi. Her ne kadar Kudüs’ün hava saldırılarını açıklamak için zahmet etmesine rağmen - İsrail’in kendini savunma ve statü hakkına sahip olması nedeniyle ne olduğu belli oldu.
Yaz ve bahar boyunca, İsrail Hava Kuvvetleri, Rus ordusu arasında kayıpları önlemek için hedeflerin seçildiği birkaç hava saldırısı düzenledi. Üstelik her seferinde Kudüs derhal olay hakkında resmi bir açıklama yaptı. Konuşmacıları grevlerin nedenlerini aramaya başladı: “Suriye kimyasal silahlarının depolandığı ve üretildiği nesneler üzerinde çalıştıklarını söylediler.
Doğru, bu kez Kudüs, darbenin kendini savunmada teslim edildiğini ilan etmeyi seçti. Fakat olabileceği gibi, Netanyahu hükümetinin bu davranışının sebebi anlaşılabilir. İsrailliler, Rus Havacılık ve Uzay Kuvvetleri’nin bariz tepkisi gibi sorumluluktan da korkuyorlar. Daha önce ortaya çıkmış olan cesur politik retorik arka plana karşı, mevcut basın konferansları ve kimyasal silahlar ve kendini savunma hakkında açıklamalar çok acıklı görünüyor.
Ancak İsrail Suriye'yi bombalayamaz. Suriye ihtilafında Hizbullah'ın önemli bir zayıflaması umudu gerçekleşmedi. Dahası, örgüt güç kazanmış, savaş tecrübesi kazanmıştır. Ayrıca “ılımlı muhalefet” ten yakalanan ciddi bir cephanenin yanı sıra el-Nusra ve İD tarafından Rusya'da yasaklanan militanlara da sahip. Ve bütün bu şeyler yavaş yavaş Lübnan'a döner.
Kudüs böyle bir gelişmeye izin veremez. Ancak cezasızlıkla bombalamak, birkaç yıl önce olduğu gibi, cesaret edemiyor. Mart ayında İsrailliler Moskova ile yapılan anlaşmayı ihlal etti. T-2 hava üssündeki hedeflere yapılan grev, Rus ordusunun hayatını tehlikeye attı. Şimdi hedeflerimizi dikkatlice seçmeli, kesin davranmalı ve ne pahasına olursa olsun Rusya ile çatışmalardan kaçınmalıyız.
Dolayısıyla alınan grev, İsrail’in Suriye’deki stratejisinde bir değişiklik olması veya Şam ve Moskova ile kasıtlı bir çatışma anlamına gelmiyor. Aksine, bu Hizbullah'ı zayıflatmak için başka bir girişimdir. Darbe, Rusya’nın tepkisine büyük bir dikkat çekti, fakat aynı zamanda kendi güvenlik sorunlarını çözme yolunda ilerlemeye çabaladı.