Washington'daki Amerikan Yerlileri Ulusal Müzesi'nden Ainu'nun 1890 fotoğrafı.
“Ainu halkı uysal, alçakgönüllü, iyi huylu, güvenen, sosyal, kibar, saygılı bir mülktür; avda, cesur ve ... hatta akıllı. ”
A. P. Chekhov
A. P. Chekhov
Medeniyetlerin kavşağında. В Ainu materyalini geçmiş, Japon adalarının yerli halkı olarak kabul edilen gizemli insanlar, onun hakkında konuştuk hikayeler Hokkaido'daki Japon Ainu Müzesi'ndeki materyallere dayanıyor. Ama sadece Japonlar Ainu ile ilgilenmiyor, hiç değil. Tarih ve kültürleriyle ilgili materyaller, örneğin, Ainu'nun Amerika'da görünmediği halde Washington'daki Amerikan Yerlileri Müzesi'nde sona erdi. Bu nasıl oldu? Ve işte şöyle: Amerikalılar XNUMX. yüzyılda Japonya'yı “keşfettiğinde” Hokkaido'yu da ziyaret ettiler. Yerel sakinlerin fotoğraflarını çektiler, kıyafet örnekleri ve emek silahları aldılar. Ve sonra tüm bunlar, Hintliler Müzesi'nin yaratıldığı ünlü Smithsonian Enstitüsü'ne düştü. Ama tarihçilerimiz de alarma geçti. Bu nedenle, Sahalin arkeologları bir zamanlar Ainu'nun Rusya'da ya da daha çok Kuril Adaları'nda olduğunu söyleyen iki anıt buldu. Bu, Şikotan adasında bir mezar ve Küçük Kuril sırtının bir parçası olan Tanfilyev adasındaki antik Ainu yerleşiminin izleri. Evet, aslında neden burada yüzmüyorlar? Sonuçta, Japon adalarını Neolitik çağa geri yerleştirirlerse, okyanus seviyesi şimdi olduğundan daha düşüktü, daha fazla toprak var, adalar daha yakın. Bu yüzden onlara hakim olmaları daha kolaydı.
Ainu, 1853'te Amerikalı bir sanatçı tarafından suluboya (Amerikan Yerlileri Ulusal Müzesi, Washington)
Ainu kadın yatay bir iplik makinesinde döner. Şek. 1890 (Amerikan Yerlileri Ulusal Müzesi, Washington)
Bugün Ainu esas olarak Japonya'da yaşıyor. Nüfus sayımı, bunların yaklaşık 25'inin olduğunu gösterdi, ancak gerçekten daha fazla olduklarını söyleyen resmi olmayan veriler de var - yaklaşık 000.Ayrıca, yerli Japonlardan çok farklılar, ya Australoid ya da Caucasoid özelliklerine sahipler. Kalın sakal gibi bir özellik Mongoloidler için atipik değildir. Yani, fotoğraflarda aslında Japonlara benzemeyen Japonların yüzlerini gördüğümüzde, buradaki sebep, Ainu'nun ataları arasında varlığı da dahil olmak üzere birçok faktör olabilir. İnanılmaz olmayan şey. Ainu kökleri diğer ailelerle ilişkili olan ünlü Japon aileleri, bu nedenle birçok Japonda Ainu genlerinin varlığı hariç tutulmuyor.
Ainu teknenin düzeni. Amerikan Yerlileri Ulusal Müzesi, Washington
Uzun süre Ainu'nun Mikronezya'dan uzaylı olduğuna inanılıyordu, çünkü yaz aylarında sadece bir peştemal içinde yürümeye çalıştılar. Ve dilleri Japonca ya da diğer doğu dilleri gibi değildi. Şimdi Ainu'nun atalarının, Japon adalarına ulaşmadan önce Tibet'i ziyaret ettikleri ve açıkça Çin'den geçtikleri ve ancak bundan sonra buraya yerleştikleri anlaşılıyor.
Zastrugi ile değnek. Ainu kültünün konusu. Amerikan Yerlileri Ulusal Müzesi, Washington
Rusya topraklarında Ainu habitatının yeterince geniş olması mümkündür. Bu, Amur'un ve Kamçatka Yarımadası'nın güneyinde, tüm Sahalin adası ve Kuril Adaları'nın alt kısımları olabilir. Ve evet, gerçekten de onları Rusya'da bulmayı başardılar, sadece Kamçatka'dan yaklaşık yüz kişi olduğu ortaya çıktı. İlginç bir şekilde, uzak atalarının Iturup, Kunashir, Shikotan ve Habomai adalarında yaşadıklarına inanıyorlar.
Ayrıca çok ilginç bir kült öğesi. Bu çubuklarla bir bıyık tutuldu ve onlar da iyice batırıldı ve ruhlara kurban olarak onlara püskürtüldü. Amerika yerlileri Ulusal Müzesi, Washington)
Shikotan'da Ainu'nun birkaç düzine mezarını buldular. Buraya XNUMX. yüzyılda Japonların Rusya ile ada topraklarının bölünmesi sırasında getirdikleri Kuzey Kuril Adaları'ndan gelmeleri mümkündür. Yeniden yerleştirilen Ainu'nun genellikle çok zor zamanlar geçirdiği bilinmektedir. Ancak Rus İmparatorluğu'nun yönetimi altındaki yaşam hakkında oldukça iyi anıları korudular. Hikayelerine bakılırsa, öncelikle Rusların işlerine müdahale etmedikleri ve Japonlara göre onlar için çok daha merhametli oldukları gerçeğinden memnunlardı ...
Hokkaido tipik Ain. Amerikan Yerlileri Ulusal Müzesi, Washington
Görünüşe göre, birçok Ainu vaftiz edildi ve Ortodoksluk konusunda uzmanlaşmaya başladı. Kuril Adaları'nı keşfeden Rus gezginlerle hevesle temas kurdular. Ve bunlar, günlük girişlerinde bu insanların karakteristik özelliklerini belirtti. Örneğin, bu sularda seyreden Rus denizci ve araştırmacı Ivan Kruzenshtern, Ainu hakkında şunları yazdı:
“Yüce bir eğitime değil, yalnızca doğaya borçlu oldukları bu gerçekten nadir özellikler, bana bu insanları şimdiye kadar bilinen tüm diğerlerinin en iyisi olarak gördüğümü hissi uyandırdı.”
Böyle bile - ve tüm bunlar doğadan kaynaklanıyor!
Ainu kıyafetleri gerçekten dekoratif ve egzotik! Amerikan Yerlileri Ulusal Müzesi, Washington
Örneğin, Tanfiliev adasında, Kuril Adaları'nın neredeyse en küçüğü (alanı sadece 15 kilometrekare), Ainu'nun karakteristik seramik kaplarının kalıntıları ve diğer bazı eserler bulundu. Seramikler açıkça Jemon kültürüne aitti (ona uygulanan spiral desenlerle kanıtlandığı gibi), çok eski, yaklaşık sekiz bin yaşında. Şaşırtıcı olan şey, Ainu'nun ilkel kültürlerini binlerce yıl boyunca koruyabilmesidir!
Ülkemizde Ainu kültürünün müzelere yansıtıldığı ve modern ve güzel dekore edilmiş Sakhalin Bölge Yerel Kültür Müzesi'nde (ve özellikle de vurgulanması gerekir) belirtilmelidir. Merkez Rusya sakinlerinin bizim için oraya gitmesinin kolay olmadığı açıktır, ancak müzenin web sitesinde mükemmel bir interaktif tur ve içinde saklanan çok ilginç (ve bir şekilde benzersiz) bir galeri galerisi var. Örneğin, ulusal kıyafetlerinin burada nasıl temsil edildiği.
Diğer uluslar başarılı oldu, ancak birçoğu tecrit halinde yaşarken, eski Yamato'nun Ainu'u bugünün Japonlarının ataları ile temas halinde kaldı. Evet, aşkına içmeyi öğrendiler, ama ... şey, hepsi bu. Arkeologlarımız, insanların burada ne kadar süre yaşadıklarını ve kim olduklarını öğrenmek için burada, dünyanın kenarında çalışıyorlar.
Etkileşimli bir tur size bu müzenin haklı olarak gurur duyabileceği bir yakın çekim ve tamamen benzersiz bir sergi gösterecektir: Sert deri plakalardan yapılmış Ainu zırhı, tekrar deri kayışlarla bağlandı. Ainu silahlarının ve bu zırhın sergilendiği bir vitrin gibi görünüyor. Göğüsteki plakalar eski Çin mermilerinin karakteristik şekline sahiptir. Ve işte ilginç olan, kim bu durumda kimden ödünç aldı? Ainu'da Ainu Çinliler veya Çinliler arasında mı? (Sahalin Yerel Kültür Müzesi)
Ainu'nun bugün en aktif olarak, Kuril Adaları'ndaki diyaloga katılmaya ve Ainu'nun çıkarları göz önüne alındığında, bağlılık konusunu yeniden gözden geçirmeye çalışması ilginçtir. Sonuçta, Japonya, bir zamanlar yaşadığımız toprakları elimize aldığını söylüyorlar. Kazı yaparken, ilginç bir paradoksla da karşılaşabiliriz: Japonya ve Rusya tüm bu toprakları kendi aralarında paylaşma hakkına sahip mi? Gerçekten de, XNUMX. yüzyılda Sakhalin Adası'nın eski zamanlayıcıları şöyle dedi: "Sahalin, Ainu'nun ülkesidir, Sahalin'de Japon toprakları yoktur."
Müzede sergilenen eşsiz bir diorama da var - yirminci yüzyılın başlarındaki sürgün hükümlüler tarafından yapılan ve ünlü Ainu ayı festivalini tasvir eden bir model. Dahası, benzersizliği öncelikle yapıldığı malzemede yatmaktadır. Bu, sıradan kahverengi ekmeğimiz, bu arada, modelleme için mükemmel bir malzeme. Bu tarihi bir anıt ve küçük işletmelerin organizatörleri için iyi bir fikir. “Yirminci yüzyılın başlarında Sahalin'den Rus hükümlülerin teknolojisine göre ekmek yapılmış rakamlar” - en azından nerede reklam veriyor, değil mi? Ve burada rakamlar "Rus Fuarı," Rus Hamamı "ve" Dini geçit töreni "ve hepsi aynı Ainu yapabilirsiniz -" Yirminci yüzyılın başındaki diorama tam bir kopyası ... Sahalin müzesinde "ve çok, en iyi geleneklerde Rus kültürü!
Kurilets (büyük olasılıkla Ain). Devlet Rus Müzesi. "Rusya Halkları" serisinden heykeller. Porselen, sır üstü polikrom boya, yaldız, gümüş. 1780-1790-ler. Model yazarı Jacques-Dominic Raschett. Fotoğrafı çeken Anastasia Timofeeva
Ve şimdi, sadece sözlü gelenekler değil, aynı zamanda maddi kanıtlar, Ainu'nun geçmişte ve tarihsel olarak çok uzun zaman önce Sakhalin'de ve birçok Kuril Adaları'nda yaşadığını doğrulamaktadır.
Not: Site yönetimi ve materyalin yazarı, fotoğraf malzemelerini kullanma izni için Sahalin Yerel Kültür Müzesi müdürlüğüne şahsen teşekkür eder.