Denize değdi ayaklarım, limana uzak ıssız bir kumsaldaydım, tam on yıl sonra ıslattı parmaklarımı, bileklerime kadar değdi tuzlu suyu garipsemedim isteyerek uzattım. Binlerce kum itaat altında gibiydi, üzerine yazdım ismini, binlerce değil bir çift el bir çift ayaktım en az onlar kadar ıslaktım. İsyan etti dalgalar, ismini silmeye kalktılar, en çokta köpükleri parçalamıştı, deniz kadar sonsuzdu azmim bir kez daha yazdım, bir kez daha sildiler, bir kere daha yazmadım. İsmini alıp sonsuzluğa gittiler, denizle çok kolay anlaşmıştım.