Tükenmişlik hissiyatını en derinlerde hissettiği anda girmişti genç adam hayatına. Elfida'nın yorgunluğu herşeyin üzerini bir çarşaf gibi örterken, Egemen bu çarşafı umursamazca buruşturup kenara atıyordu. *** "Gerçek bir evlilik olmayacak korkma. Sadece şu pislikler temizlenene kadar öyle bilinecek. Sonra herkes kendi yoluna." Kafamı salladım. Bu bir kabulleniş miydi ? Yoksa yenilgi mi ? Ölüm müydü? Yaşam mı ? Hayır bu bir araftı.