Ana Dil Terimi Hakkında Bilgiler
Türkçe-Dil Bilgisi Terimi Olarak Ana Dil:
1. Bugün ses yapısı, şekil yapısı ve anlam bakımından birbirinden az çok farklılaşmış bulunan dil veya lehçelerin, kök bakımından bilinmeyen bir tarihte birleştikleri ortak dil. Ana Türkçe, Ana Moğolca, Ana Altayca, Roman dillerine kaynaklık eden Latince gibi. Başlıca dünya dilleri, sayıları sınırlı birtakım eski ana dillerin zaman içinde lehçeler ve müstakil diller halinde dallanarak farklılaşmasından oluşmuştur. 2. Aynı kökten gelen çeşitli dillerin varsayılan kaynağı. Bugünkü Türk lehçeleri, eski bir anadilden doğarak gelişmiştir.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
Yeterlik Fiili: Eylemlerin kök ya da gövdelerine -e (-a) eki, sonra da bil- eylemi getirilerek yapılan birleşik eylemlere yeterlik eylemi diyoruz. Sen neden suçlu
Rivayet: Başkasından duyulma. Söylenti.
Çekimlenme: Eylemin kip ve kişi eki alması.
Ad Fiil: Ad-fiil: Fiilin kök ve gövdelerine getirilen belirli eklerle fiilin bir ad gibi kullanılması; ad gibi kullanılan fiil. Türkçe mak, ma, -ış/-uş ekleriy
Düz Cümle: Yüklemi sonda olan cümle.
Jest: İletişimdeki el kol hareketleri.
Gramer: Bir Dili ses, şekil ve cümle yapıları ile dilin çeşitli ögeleri arasındaki anlam ilişkileri açısından inceleyerek bunlarla ilgili kuralları ve işleyiş
Kelime: 1. Tek başına anlamı olan ya da cümle kuruluşlarında anlamın tamamlanmasına yardım eden ses veya ses topluluğuna sözcük (kelime) denir. 2. Bir vey