ataerkil bir toplum olduğumuzdan mıdır acaba, nedense hep babaların söylediği sözler aklımızda yer ediniyor. annelerin söz söylemeye hakkı yok gibi. neyse annelerin de unutulmayan sözleri vardır. unutamadıklarımdan bir tanesi de şudur:
sevgilimle telefonla konuşurken, kendisine nereye gideceğini sormuştum. annem kulak misafiri olmuş. ben telefonu kapayınca aramızda şöyle bir diyalog geçti:
annem: oğlum şimdiye kadar ben sana nereye gideceğini sordum mu?
ben: hayır. (o an fark ettim ki annem bana o soruyu hiç sormamıştı.)
annem: peki sen neden kıza nereye gideceğini soruyorsun?
ben: bilmem ki. merak ettim sadece.
annem: bir insana nereye gideceği sorulmaz
. bu soruyu sorduğunda karşındaki insanı yalana söylemeye teşvik edersin. bir daha sorma!
o günden sonra hiç sormadım. arkadaşlarıma da bu diyalogtan bahsettim. sormayın efendim. bir insana nereye gideceğini sormayın. size yalan söylemek zorunda kalmasın.
teşekkürler anne...