"Ölülerin Güneşi": kısa bir özet. Ivan Shmelev tarafından "Ölülerin Güneşi"
Kitap var, hangi acıları okuyor, yol açıyorüzgün düşünceler. Bunlardan biri, son yüzyılın ilk yirmili yıllarında Rus yazar Ivan Shmelev tarafından yaratıldı. Bu makalede - onun kısa içeriği. "Ölülerin Güneşi", nadir yetenekli bir adamın ve inanılmaz derecede trajik bir kaderin eseridir.
Yaratılışın tarihi
Eleştirmenler, insanlık tarihindeki en trajik edebi eserlerden biri olan “Ölülerin Güneşi” olarak adlandırdılar. Kitap hangi koşullarda oluşturuldu?
Ivan Shmelev'den bir yıl sonraonun vatanı, epik "Ölülerin Güneşi" yazmaya başladı. Daha sonra asla Rusya'ya geri dönmeyeceğini bilmiyordu. Ve hala oğlunun hayatta olduğunu umdu. Sergei Shmelev 1921'de yargılanmadan ve soruşturmadan vuruldu. "Kırım'da Kızıl Terör" ün kurbanlarından biri oldu. Yazarın bilinçsizce "Ölülerin Güneşi" ne adanmış olanlardan biri. Çünkü oğlu Ivan Shmelev'in kaderi, bu korkunç kitabı yazdıktan yıllar sonra öğrenmişti.
sabah
Kitabın ilk bölümleri nelerdir? Bir özet iletmek kolay değildir. "Ölülerin Güneşi" Kırım'ın sabah doğasının bir açıklamasıyla başlar. Yazarın gözlerinden önce - pitoresk bir dağ manzarası. Fakat Kırım manzarası sadece nostaljiye yol açıyor.
Yerel üzüm bağları yarısı harap. Yakınlarda bulunan evler boş kaldı. Kırım toprağı kanla kaplanmış. Yazar arkadaşının köpeğini görür. Bir zamanlar lüks bir ev artık yetim kalmış gibi duruyor, dövülmüş pencerelerle, badana serpiliyor.
"Yürümek Ne Öldür": Özet
"Ölülerin Güneşi" açlık, ıstırap hakkında bir kitaptır. Hem yetişkinler hem de çocuklar tarafından yaşanan ızdırabı tasvir ediyor. Ancak Shmelev'in kitabının en korkunç sayfaları, yazarın bir kişinin katil haline dönüşmesini anlattığı yer.
Şaşırtıcı ve korkunç, kahramanlardan birinin portresi"Ölülerin güneşi." Bu karakterin adı Shura'dır, piyanoda akşamları oynamayı sever, kendini "şahin" olarak adlandırır. Ancak bu gururlu ve güçlü kuş ile ortak hiçbir şeyi yoktur. Yazarın bir akbaba ile karşılaştırması hiç şaşırtıcı değil. Shura, kuzeye, hatta daha da kötüsü, bir sonraki dünyaya gönderdi. Ama her gün süt püresi yiyor, müzik çalıyor, at sırtında yarışıyor. Etrafta insanlar açlıktan ölüyor.
Shura öldürmek için gönderilenlerden biridir. Göründüğü kadar tuhaf, kitle imhası onlara yüksek bir amaç uğruna gönderildi: evrensel mutluluğa ulaşmak için. Başlayın, kendi düşüncesinde, bir kan banyosu ile takip etti. Ve öldürmeye gelenler görevlerini yerine getirdiler. Her gün yüzlerce insan Kırım'ın mahzenlerine gitti. Gündüzleri çekilmek için çekildiler. Fakat ortaya çıktığı gibi, yüz binden fazla kurbanı aldığı mutluluk, bir yanılsama oldu. Muazzam bir yer işgal etmeyi hayal eden çalışan insanlar açlıktan ölüyordu.
Babu Yaga hakkında
Bu romanın bölümlerinden birinin adıdır. Bunu nasıl özetliyorsunuz? "Ölülerin Güneşi" - yazarın muhakeme ve gözlemi olan bir eser. Korkunç hikayeler tarafsız bir dilde ifade edilir. İşte bu yüzden daha da korkunçlar. Shmelev'in anlattığı ayrı öyküleri kısaca açıklamak mümkündür. Ancak yazarın ruhsal yıkımının bir özeti verilmemesi olası değildir. “Ölülerin güneşi” Shmelev artık geleceğine veya Rusya'nın geleceğine inanmadığı zaman yazdı.
İnsanların yaşadığı harap olmayan evden çok uzak değilromanın kahramanı, evler - terkedilmiş, soğuk, ihmal edilmiş. Onlardan birinde emekli bir sayman - bir tür dağınık yaşlı adam yaşadı. Küçük bir torunu olan bir evde yaşadı. Kıyıda oturmayı, boğaları yakmayı severdi. Ve sabahları yaşlı adam taze domates ve peynir almak için pazara gitti. Durduktan sonra bodruma alındı ve vuruldu. Hazinenin hatası, eski bir askeri palto giymesiydi. Bunun için öldürüldü. Küçük torunu boş bir kulübede oturdu ve ağladı.
Daha önce de belirtildiği gibi, bölümlerden biri denir"Baba Yaga Hakkında". Sayman hakkında yukarıdaki hikaye özetidir. "Ölülerin güneşi" Shmelev, görünmez "demir süpürgeden" muzdarip insanların kaderine adanmıştı. O günlerde, kullanımda birçok garip ve korkutucu metafor vardı. “Kırım'ı demir bir süpürge ile koy” yazarı hatırlatan bir ifadedir. Ve ona, muhteşem niteliğinin yardımıyla binlerce insanın hayatını öldüren büyük bir cadı gibi görünüyor.
İvan, sonraki bölümlerde ne anlatıyor?Shmelev? Makalede yer alan kısa bir içeriği “Ölülerin Güneşi”, ölüme mahkum edilen bir ruhun ağlaması gibidir. Ancak yazar neredeyse kendisi hakkında konuşmuyor. "Ölülerin Güneşi" - Rusya hakkında bir kitap. Kısa trajik hikayeler - büyük ve korkunç bir resmin detayları.
"Yeni hayatın yaratıcıları ... Nereliler?"- yazar sorar. Ve cevabı bulamıyor. Bu insanlar geldi, yüzyıllar boyunca inşa edilenleri yağmaladılar. Azizlerin mezarlarını kınadılar, Rusya'nın hatırasını yırttılar. Ama yok etmeden önce, yaratmayı öğrenmelisin. Rus ve Ortodoks geleneklerinin yıkıcıları bunu bilmiyordu ve bu yüzden kurbanları gibi belli bir ölüme mahk dom edilmişlerdi. Bu nedenle Ivan Shmelev'in kitabı - “Ölülerin Güneşi” adlı kitabı verdi.
Çalışmanın özeti, tanımı, çizimiBu şekilde iletilebilir: Son Rus entelektüellerinden biri, ölümün eşiğinde yeni bir devletin doğuşunu gözlemliyor. Yeni hükümetin yöntemlerini anlamıyor. Bu sisteme asla uymayacak. Ancak kitabın kahramanı sadece kişisel acısından değil, aynı zamanda çocukların yıkımına, kanına ve acılarına neyin sebep olduğunu anlamadığı için de acı çekiyor. Tarihin gösterdiği gibi, “Büyük Terör”, Sovyet toplumunun tamamı için çok fazla olumsuz sonuç doğurdu.
Boris Shishkin
"Ölülerin Güneşi" nde Shmelev, kaderi anlatıyorarkadaşı genç yazar Boris Shishkin. Terör yıllarında bile, bu adam yazmayı hayal ediyor. Kağıt ve mürekkep bulunamadı. Kitaplarını parlak ve saf bir şeye adamak istiyor. Yazar, Shishkin'in olağanüstü yetenekli olduğunu biliyor. Ve ayrıca, bu genç adamın hayatında, yüz hayat için yeterli olacak kadar çok keder vardı.
Shishkin piyadede görev yaptı. Birinci Dünya Savaşı sırasında, Alman cephesinde idi. İşkence gördüğü, açlık çekildiği, ancak mucizevi bir şekilde hayatta kaldığı esir alındı. Ev başka bir ülkeye döndü. Boris, ruhu için bir meslek seçtiğinden beri: o caddeden yetimler aldı. Fakat Bolşevikler yakında onu tutukladı. Tekrar ölümden kaçan Shishkin kendini Kırım'da buldu. Yarımadanın üzerinde, hasta ve açlıktan ölmek, hala bir gün çocuklar için iyi, parlak hikayeler yazacağını hayal etti.
Uçların sonu
Bu kitabın son bölümü. “Bu ölümler ne zaman bitecek?” Yazar sorar. Komşu profesör öldü. Evi hemen yağmalandı. Yolda, kahraman ölmekte olan bir çocuğu olan bir kadınla tanıştı. Kaderden şikayet etti. Hikâyesini dinleyemedi ve üzüm huzmesinde ölmekte olan bir bebeğin annesinden kaçamadı.
Kitabın kahramanı ölümden korkmuyor. Daha doğrusu, onu sadece, yalnız başına işkenceden kurtulabileceğine inanarak bekliyor. Bunun kanıtı, yazarın son bölümde geçen ifadesidir: “Ne zaman taşla kaplanacak?” Bununla birlikte, yazar, zamanın gelmesine rağmen, bardağın henüz sarhoş olmadığının farkındadır.
Modern okuyucular Ivan Shmelev'in 1923'te yazdığı kitap hakkında ne düşünüyor?
"Ölülerin Güneşi": yorumlar
Bu çalışma literatürde geçerli değildir.modern okuyucular ile popüler. Onun hakkında biraz eleştiriler. Kitap, yazarın hayatının şartlarını bilerek anlaşılabilen kötümserlikle doludur. Buna ek olarak, ulusal tarihin korkunç sayfalarının kulaktan kulağa değil de farkındaydı. The Sun of the Dead'ı okuyanlar bu kitabı okumak zor ama gerekli.
Okumaya değer mi?
İşin ardına tekrar yazmak neredeyse imkansız. İvan Şmelev'in “Ölülerin Güneşi” ne adanmış olduğu konusuyla ilgili soruya cevap verilebilir. Özet ("Briefley" veya sanat eserlerinin yeniden yorumlanmasını içeren diğer internet siteleri), yazarın çalışmasının zirvesi haline gelen çalışmanın özelliklerinin tam bir resmini vermez. Bu ağır kitabın okunup okunmadığı sorusuna cevap vermek için Thomas Mann'in sözlerini hatırlayabiliriz. Alman yazar, onun hakkında şunları söyledi: “Cesaretiniz varsa okuyun.”