Kolejler ve üniversiteler sözde öğrenmeyi güçlendirmeye çalıştıkça, yüksek öğretimde deneyimsel öğrenme yükselişte. yüksek etkili uygulamalarhizmet ederek öğrenme, problem ve proje tabanlı öğrenme, küresel öğrenme ve sınıf içinde ve dışında işle bütünleşik öğrenme gibi. Alandaki muazzam büyüme aynı zamanda şu konularda da kafa karışıklığına neden oldu. terminoloji, yöntemler ve en iyi uygulamalar. Sonuç olarak, deneyimsel öğrenmenin uygulanması eşitsiz olmuştur ve işi netleştirmek ve derinleştirmek için fırsatlar mevcuttur.
Ayrıca, yüksek öğretimde deneyimsel öğrenme hakkında temel bilgilerin göreceli olarak eksikliğini de bulduk – çoğu bilimsel çalışma ve kaynak, K-12 eğitim bağlamlarına odaklanmış gibi görünüyor. (Bir istisna için, Steve Mintz’in “Deneyimsel Öğrenmenin Gücünü Ele Geçirin” başlıklı makalesine bakın.) Sonuç olarak ve yüksek öğrenimdeki kendi deneyimlerimize ve deneyimsel eğitime verdiği önemle tanınan Warren Wilson Koleji’ndeki mevcut rollerimize dayanarak. öğrenme—aşağıdaki “10 Emir”i geliştirdik. Referans biraz şaka gibi ve liste kesinlikle bu alandaki tüm ilke ve uygulamaları içermemektedir. Ancak, öğrenmenin deneyimsel olarak etiketlenmesi için bulunması gereken temel temel unsurlar olduğunu düşündüğümüz şeyleri ana hatlarıyla belirtirler.
No. 1: Çerçeve deneyimleri. Çerçeveler anlam yaratır. Deneyimsel öğrenmede yaygın bir hata, çerçeveyi fazla veya alt çerçeveye oturtmaktır. Sakız ve çiğnemeyi düşünün. Herhangi bir öğretme ve öğrenme durumunda sakız içeriktir ve çiğneme deneyimdir. Çok fazla çerçeveleme çok fazla sakız gibidir – çiğnemek zordur. Çok az çerçeveleme, gofret gibi ince bir nane gibidir – siz farkına varmadan gitti ve her şeyden önce konunun ne olduğunu merak ediyorsunuz. Çerçeveleme, öğrencilere materyal üzerinde aktif olarak çalışma şansı vermeden ders vermeye benzer. Çerçeveleme, net beklentiler ve öğrenme çıktıları olmayan yönsüz bir grup projesine benzer. Doğru dengeyi bulmak, bir dereceye kadar açık uçlu keşifleri boğmadan bağlam, entrika ve netlik sağlayan çerçeveler oluşturmak anlamına gelir.
Örneğin, daha fazla kurum, öğrenciler için bir eğitim dışı deneyim veya staj öncesinde gerekli bir oryantasyon öncesi kursuna geçiyor. Bu tür kurslar, öğretim üyelerine ve personele, deneyimi çeşitli şekillerde anlamlı bir şekilde çerçevelemek için yapılandırılmış fırsatlar sunar, öğrencileri akademik içerik, temalar ve alanda bir kez mevcut olacak konulara önceden maruz bırakır.
No. 2: Öğrenci ajansı için tasarım. Tekrar tekrar, öğrencilerin canlandığını ve tutkularını kendi doğrudan deneyimlerinden, ilgilerinden ve yönlerinden doğduğu bir projeye uyguladıklarını gördük. Deneyimsel öğrenmeyi yapılandırırken, bir konuyu, projeyi veya deneyimi seçmede öğrenci temsilciliği derecesi ne kadar yüksekse, öğrencilerde baştan sona o kadar fazla sahiplenme ve yetkilendirme görüyoruz. Hazır paketleme dürtüsüne karşı koyun ve öğrencileri kendi farklı bağlamlarına ve çevrelerindeki acil ihtiyaçlara yanıt vermeye teşvik edin.
Bir üniversitede Amerikan tarihi dersi alan öğrencilere, kampüsteki sivil haklar döneminde ırksal çatışma alanları olan yerleri araştırma seçeneği verildi. Ortaya çıkan proje, bu önemli yerlerin güçlü bir “yeraltı kampüs turu” ve öğrenciler ve öğretim üyesi için güçlendirici bir nihai ödev haline geldi.
No. 3: Deneyimleri öğrenme çıktılarıyla hizalayın. Açık hedefler ve niyetler, daha karmaşık öğrenmeyi ve öğrenci gelişimini yönlendirir. Deneyimsel öğrenmeye katılmadan önce, arzu ettiğiniz öğrenme çıktılarını belirleyin ve bunları bağlamsal olarak alakalı hale getirin.
Örneğin, bir grubun bir grup K-12 öğrencisine özel ders veya rehberlik sağlamak için bir eğitim ortamında bir topluluk ortağıyla etkileşime geçeceğini varsayalım. Bazı potansiyel öğrenme çıktıları şunları içerebilir: 1) öğrenmeyle ilgili teorilerimizin halk eğitim sistemindeki gerçek uygulamalarımızla nasıl ilişkili olduğuna dair bir anlayışı güçlendirmek, 2) öğrencinin ihtiyaçlarına cevap veren ve kültürel olarak uygun olan bir dizi beceriyi geliştirmek ve duyarlı ve 3) eğitim ortamlarında değişimin bir aracı olarak kendi güçlü yönlerini ve büyüme alanlarını anlamak. Hedefleri aynı hizaya getirmeden, amaçsız “faaliyet için faaliyet” riskini göze alabilirsiniz.
No. 4: Maddi yansımayı dahil edin. bu Araştırma açıktır: deneyimler anlamlı hale gelir ve öğrenme yansıtma ve üstbiliş yoluyla pekiştirilir. Deneyimsel öğrenme uygulamasında yaygın bir hata, yansımayı en aza indirmek veya sığ, ezberci yansıma biçimlerini dahil etmektir. (Yapılandırılmamış, başıboş öğrenci günlüğü girişlerini okuyan herkes muhtemelen ilişki kurabilir.) Tüm yansımalar eşit yaratılmamıştır. Yineleme ve çeşitlilik, yansımayı derinleştirmek için önemlidir. Yazılı, görsel, anlatı, kişi içi ve kişiler arası yansıma gibi modalitelerin bir kombinasyonunu kullanmak da daha etkili ve katılımlı öğrenme sağlayabilir. Son olarak, eleştirel düşünmenin ve sosyal farkındalığın yansıtmadan geldiğini ve eleştirel sosyal adaletle ilgili çalışmadaki artışın, deneyimsel öğrenmede daha derin, daha anlamlı yansımanın önemini artırdığını unutmayın.
No. 5: Uygunluk, uygulama ve anlam oluşturma için tasarım. Öğrencilerin ödevlere katılım düzeyini artırmanın garantili bir yolu: ödevi öğrenci ve eğitmen dışında başka biri için önemli kılmak. Akademik çalışmalarımızın çoğu özel bir eylemdir: iki kişi arasında tamamlanıp değerlendirilecek bir test, sınav veya kağıt. Uygunluk ve anlam açısından bir şekilde kamuya açık olan ödevler ve projeler. Öğrencilerin topluluk ortaklarına, akranlarına, bir müşteriye veya aile yanında kalan ailelerine sunum yaptıklarını gördük. Bu tür halka açık sunum ve değerlendirme biçimleri, öğrenmenin gerçek dünyadaki uygulamalarını güçlendirir ve kolejden kariyere başlarken alakalı olacak topluluk önünde konuşma, ekip çalışması ve iletişim gibi yeterlilikleri teşvik eder.
6: Öğrenme sürecinin bir parçası olarak belirsizliğe ve belirsizliğe izin verin. Birçok güçlü öğrenme deneyimi, geçici belirsizlik ve belirsizlik durumlarından gelir. İster eğitim dışında bir deneyimde, ister stajda veya bir araştırma laboratuvarında olsun, bu belirsizlik ve belirsizlik anları genellikle büyüme ve değişim için derin fırsatlar sunar. Anlık kafa karışıklığı veya şüphe için kasıtlı olarak fırsatlar tasarlamak sezgilere aykırı görünebilir, ancak bu zihin ve varlık durumları öğrenme için güçlü katalizörler olabilir. Kendinize sorun: Bu derste, ödevde veya deneyimde hangi sağlıklı riskleri teşvik edebilirim? Öğrenme sürecinin bir parçası olarak muğlaklığa ve belirsizliğe nasıl tolerans gösterebilirim?
Örneğin, bir mühendislik fakültesi üyesi, “yemek kitabı tarzı” ödevini bırakmaya ve öğrencilere planlanan alıştırma için hammaddeleri nasıl bir araya getireceklerine dair çok az talimat vererek laboratuvar dersini çevirmeye karar verdi. Öğrenciler arasında ortaya çıkan kafa karışıklığı, ilerlemenin en iyi yolu hakkında sorular, tartışmalar ve tartışmalar yarattı ve öğretim üyesinin tam zamanında öğretim ile bu katılımı geliştirmesine izin verdi.
7: Öğrencilerinizle birlikte öğrenin. Deneyimsel öğrenme, uzman odaklı bir metodoloji değildir. Hem öğrenci hem de öğretmen için öğrenme merkezlidir. Alanınızda içerik düzeyinde bir uzman olsanız da, deneyimsel öğrenme, ilişkiler kurmak, güven geliştirmek ve yaşam boyu öğrenmeyi ve büyüme zihniyetini modellemek için öğrencilerinizle birlikte etkileşim kurmanın yollarını bulmanızı ister. Hatalarınızı kabul edin, onlara öğrendiğiniz alanları gösterin, öğrencilerinizle keşfedebileceğiniz yeni bir ünite veya içerik alanı bulun veya size öğretme fırsatı bulabilecekleri ödevler ve sınıf yapıları oluşturun.
No. 8: Öğrencilerle bütünsel olarak çalışın. Deneyimsel öğrenmenin sunduğu büyük değerlerden biri, sıklıkla akademiyi karakterize eden katı beyin alanından ayrılma ve öğrenme ve yansıtmanın psikolojik, sosyal, duygusal ve fiziksel boyutlarına daha fazla odaklanma fırsatıdır. İyi yapılandırılmış deneyimler yoluyla, yeni beceriler edinir ve daha fazla empati ve sosyal-duygusal uyum geliştirmenin yanı sıra, bir grup sürecinde kendi farklı tekliflerimiz ve konumumuza ilişkin rafine bir anlayış kazanırız.
Örneğin, Warren Wilson’daki çalışma programımız, her öğrencinin kampüste anlamlı bir iş ile doğrudan deneyim yoluyla güçlendirilmiş hissetmesini sağlar. Çiftlik ekibinde veya bir araştırma laboratuvarında olsun, bir ekibin parçası olarak çalışarak ilişkiler kurar ve beceriler geliştirirler. Öğrenciler ayrıca büyümelerini ve gelişmelerini ilerletmek için iş süpervizörlerinden sık sık geri bildirim alırlar. Bu tür bütünsel öğrenme, ister staj, ister dışarıda eğitim veya topluluk katılımı deneyimleri yoluyla olsun, etkili deneyimsel öğrenme bağlamlarında yaygındır ve öğrenciler genellikle bu tür bağlamların üniversite kariyerlerinde en dönüştürücü olduğunu söylerler.
9: Esnek olun ve öğrenmede tesadüfün rolünü takdir edin. Dikkatli bir şekilde planlamak, deneyimlerinizi net bir şekilde tasarlamak, öğrenme çıktıları oluşturmak ve değerlendirme ölçülerinizi uyumlu hale getirmek iyi bir uygulama olsa da, bir yolculuğun güzelliği nihai varış noktasına ulaşmakta değil, yol boyunca tesadüfen karşılaştıklarınızdadır. Deneyimsel öğrenme hemen hemen aynıdır. Esneklik adına katılığı ve aşırı yapılandırılmış senaryoları terk edebilir ve öğrencilerin zaman ayırmalarına ve hatalardan, karışıklıklardan veya sapmalardan öğrenmelerini çıkarmalarına izin verirseniz, öğrenme katılan herkes için daha kapsamlı ve daha eğlenceli olacaktır.
10: Kapsayıcı mükemmellik merceğinden önceki dokuz emri uygulayın. Kapsayıcı mükemmellik ilkeleri, yalnızca bir onay kutusu veya daha da kötüsü sonradan düşünülerek değil, öncelikle ve merkezde çeşitlilik, eşitlik ve kapsayıcılık ile müfredat ve eğitim deneyimlerini tasarlamanın önemini vurgular. Projenizden kimler etkilenecek? Çeşitli kimlikler ve yapısal engeller arasında erişim ve içerme için nasıl tasarım yapacaksınız? Tasarımda kimin sesi var? İlişki ve karşılıklılık değerleri nasıl ortaya çıkıyor? Süre Araştırma yeterince temsil edilmeyen öğrenci toplulukları için deneyimsel öğrenmenin olumlu faydalarını desteklerken, faydaların tüm öğrenciler için gerçekleştirilebilmesi için bu deneyimler kapsayıcı mükemmellik merceğinden tasarlanmalıdır.
Sonuç olarak, deneyimsel öğrenme yüksek öğretimde en iyi uygulama olarak tanınmaya devam ettikçe, öğretim üyeleri ve personel ve kurumlar için ortak dil ve pedagojik yaklaşımlar geliştirmek giderek daha önemli hale geliyor. İyi yapıldığında, deneyimsel öğrenme öğrenciler, öğretmenler ve topluluklar için dönüştürücüdür.
Warren Wilson’da, 1894’te Asheville Çiftlik Okulu olarak kuruluşumuzdan bu yana deneyimsel öğrenmeyi pedagojimizin merkezine yerleştirdik. On yıllar boyunca bu modelin gücüne tanık olduk. Ayrıca, deneyimsel fırsatları tasarlarken ve sunarken neyin işe yaramadığı ve daha az etkili olduğu hakkında çok şey öğrendik. Özünde, deneyimsel öğrenme, herhangi bir önceden belirlenmiş veya sabit yöntem veya teknikten daha fazla, değişen bağlamlara ve koşullara uyum sağlamak ve uyum sağlamak için eğitmen ve kurum adına sürekli öz-yansıtma gerektirir. Sanal deneyimsel öğrenmenin yükselişi, alanın sürekli olarak nasıl geliştiğinin sadece bir örneğidir.
Liberal eğitimin temel amacı, öğrencileri kendi topluluklarına ve sivil topluma anlamlı katılım için hazırlanmış, değişimin öz farkındalığa sahip aracıları olmaları için güçlendirmektir. Açıkça ifade edilen ve tutarlı bir şekilde uygulanan deneyimsel öğrenme, bu hedefi gerçekleştirmede önemli ve hayati bir rol oynayabilir.
Kaynak : https://www.insidehighered.com/advice/2022/08/03/foundational-best-practices-experiential-learning-opinion