ingilizce ismi private property
olan belçika, fransa, lüksemburg ortak yapımı film.
filmde, genelde kameranın sahne boyunca sabit durduğunu ve görüntüyü kesmediğini görüyoruz. böylece karakterlerleri sadece konuşurken değil, dinlerken de izlemek zorunda kalıyoruz. bu da karakterleri daha iyi gözlemlememiz için olanak sağlıyor. bu yöntem avrupa sinemasının "sanat filmlerinde" sıkça görülür ki benim de sevdiğim bir tarzdır. haneke de bunu çok sık yapar. isabelle huppert
ve jeremie renier
gibi üst düzey oyuncularla bu yöntem, seyirci için tam anlamıyla bir izleme şölenine dönüşebiliyor. jeremie renier
yüzünden olsa gerek, yer yer dardenne kardeşler
etkisi de hissediiliyor. sonuçta yönetmen belçikalı, ister istemez etkilenmiştir diye düşünüyorum.
filmin konusu da ilginçtir michael haneke
konularına baya benziyor. gerek tartışmaların odak noktasındaki "ev" vurgusu olsun, gerek "para" sözünün çok fazla kullanılması olsun; ilişkilerdeki kopukluğun nedeni paraya ve mülkiyet anlayışına bir şekilde bağlanıyor. film boyunca tırmanan aile içi gerginlik çok etkili hissettirilmiş. mesela thierry'nin kız arkadaşını eve getirdiği andan itibaren, kardeşlerin birbirlerini ezmek için yaptıkları hamleler mükemmel düşünülmüş. thierry'nin kardeşinin tabağına yemek koymaması, françois'nın kardeşinin utanç verici çocukluk anısını anlatması gibi. üzerine konuşulacak, kafa yormaya değer bir film olduğunu düşünüyorum.
izlediğim ilk joachim lafosse
filmi olarak, kendisi benden rahatlıkla geçer notu almıştır. diğer filmlerini de izleyip kendisini daha yakından tanımak gerektiğini düşünüyorum.