Muhammed (Arapça: محمد, ayrıca Arapça çevirisi Mohammad, Muhammed, Muhammed, ve bazen MuhammedLatince veya Türkçe’yi izleyen), dünyanın en büyük ikinci dini olan İslam’ın kurucusudur.1
Geleneksel Müslüman biyografilerine göre, Muhammed doğdu c. Mekke'de 570 C.E. (Mekke) öldü ve 8 Haziran 632'de Medine'de öldü. Hem Mekke hem de Medine, günümüzde Suudi Arabistan'ın Hicaz bölgesinde kentler. Mekke'de bir tüccardı, 610'da C.E.'de yaklaşık 40 yaşındayken, bir mağarada meditasyon yaparken, Muhammed'in kendisini sonradan toplanan ayetleri ezberlemesini ve ezberlemesini emreden Melek Gabriel'in bir vizyonunu yaşadı. Kur'an. Gabriel ona Tanrı’yı söyledi.Allah (Arapça) insanlık peygamberlerin sonuncusu olarak onu seçmişti. Halka açık bir monoteizmi duyurmaya ve Qiyamah (Yargı Günü) günahkarlar ve Mekke'deki kabileleri ve komşuları gibi putlara tapanlar için. Çünkü bu, zulmetlerden geleneğine bağlı çok tanrılı türbe Kâbe'ye gelire dayanan Meccan kuruluşu tarafından zulmedildi ve dışlandı. 622'de Muhammed, ilk ünlü Müslüman cemaatinin lideri olduğu Yathrib kentindeki inananların davetini kabul etti. Medine-al-Naby, Peygamber Şehri veya kısaca Medine). Bu yolculuk, Hicretveya göç; Olay, İslami takvimin başlangıcını kutladı. Mekke ile Medine arasındaki savaş, Muhammed ve takipçilerinin nihayetinde muzaffer olduğu takip edildi. Bu mücadelede kazanılan askeri örgüt daha sonra Arabistan'ın diğer putperest kabilelerini fethetmeye ayarlandı. Muhammed'in ölümü sırasında, Arabistan'ı birleştirdi ve kuzeye, Suriye ve Filistin'e doğru birkaç sefer başlattı.
Muhammed'in hızlı haleflerine göre İslam imparatorluğu Filistin, Suriye, Mezopotamya, Pers, Mısır, Kuzey Afrika ve İspanya'ya genişledi. Bir kısmı Müslüman olan paganlara karşı birçok savaş olsa da, İslam'ın dünya çapında bir inanç olarak yayıldığı başlıca yöntem, Müslümanlar ile gayrimüslimler arasındaki ticari temas ve misyonerliktir. İslam yönetimi ise, fetihle genişletildi. Pek çok insan dönüştürmedi, ancak İslam yönetimi konusu olarak yaşadı, ancak zaman geçtikçe çoğunluk İslam'ı kucakladı. Muhammed, yaşamın tüm yönlerinin birliğini öğrettiğinde, öğretisinden, kendi sanatı, edebiyatı, felsefesi, bilimi ve teolojisi ile aynı zamanda devlet ve hukuk sistemleriyle birlikte bütün bir medeniyet gelişti.
Muhammed'in mirası, insan davranışının en iyi modelini temsil ettiği dünyadaki milyarlarca Müslüman'ın kafasında ve kalbinde yaşar. Gayrimüslim Muhammed hakkında görüş çoğu zaman daha az olumludur, ancak, dünyadaki en büyük ve coğrafi olarak yaygın olan medeniyetlerden biri olduğu için, yaşamının şimdiye kadar yaşanmış en etkili ve önemli olanlardan biri olarak numaralandırılması gerektiği konusunda pek az görüş vardır. . İslam, dini-kültürel-sosyal-politik bir sistem veya yaşam tarzı olarak, milyarlarca insan için Tanrı'nın idealini veya isteğini temsil eder. Bu yaşam tarzı, tüm yaşamın Tanrı ile uyum içinde yaşanması gerektiğini, yaşamın kutsal ve laik olarak bütün yönlerini dengede tutuyor ve insanları Tanrı'nın yaptığı her şeyi gördüğü gibi yaşamaya teşvik ediyor. İslam, tüm insanların eşitliğini öğretir ve tüm dünyanın barışa, Tanrı'ya itaat edeceği günü tahmin eder (salam, hangi kelimenin İslâm türetilmiş) düşeyde (tüm insanlar ve Tanrı arasında) ve yatayda (tüm insanlar arasında) ve insanlığa Tanrı'dan bir güven olarak verilen dünya uygun şekilde değerlendirilip saygı duyulacağı zaman olacaktır. Her şeyden önce, Muhammed iç dindarlık olmadan, dış bağlılık gösterimlerinin değersiz olduğunu öğretti. Tanrı'nın elini tarih içinde görenlerin bakış açısından, Muhammed'in yaşamı, olumlu terimler dışında başka bir şeyle anlaşılamaz.Arapça hattaki “Muhammed” ismi bir adanmışlık biçimi olarak yazılmıştır. Birçok Müslüman, İslam'ın insanları veya hayvanları betimleyen sanatı yasakladığına inanıyor; İslam sanatının çoğu dekoratif hat veya arabesktir.
Muhammed'in Hayatı için Kaynaklar
Muhammed hakkında bilgi almak için elimizdeki kaynaklar Kuran'dır, sira biyografiler ve hadis (Muhammed'in sözler ve işler) koleksiyonları. teknik olarak hadis tek bir söze atıfta bulunur (çoğul hadis) ama İngilizce'de tekil kullanmak gelenekseldir. İken Kur'an Muhammed'in biyografisi değildir, hayatı hakkında bazı bilgiler sağlar; Öte yandan, Muhammed'in yaşamını bilmek Müslümanlara “vahiy durumu” sağlar (Asbab al-nuzul(veya vahiy sebepleri) Kuran'ı anlamadan problemli hale gelir. Zakaria (1991), “her vahiyin Muhammed'in üzerine düştüğü koşullarla tanışmadan, Müslüman olmayanlar da olsa Müslümanların bile Kur'an'ı anlamalarının imkansız” olduğunu öne sürmektedir.tanzir, ya da alçalma, Kuran'ın 'gönderilmesini', terimi ile birlikte tanımlamak için kullanılır. vahiyveya vahiy). Kuran, hem kamusal hem de özel durumlar dahil, Muhammed'in hayatındaki olaylara atıfta bulunur, bu yüzden onun hakkında bilgi içerir.
Sira: Biyografik Edebiyat
Hayatta kalan en eski biyografiler Havari'nin HayatıIbn İshaq (d. 768) (bkz. Guillaume 1955), Ibn Hisham (d. 833); ve El-Waqidi'nin (d. 822) biyografisi (Sira) Muhammed İbn İshaq biyografisini Muhammed'in ölümünden yaklaşık 120 ila 130 yıl sonra yazdı. Üçüncü kaynak hadis gibi koleksiyonlar Kur'an, biyografi değil kendi başına. Sünni inancında, onlar Muhammed'in ve arkadaşlarının sözlerinin ve eylemlerinin hesaplarıdır. Şii’nin inancına göre, Muhammed’in, Hz. (Ahl el-Bayt) ve onların arkadaşları sahabe (aşağıya bakınız). Lings (1983) bize modern bir şey verir sira, yukarıdakilere dayanarak.
Hadis Edebiyatı
Altı koleksiyon hadis çoğu Sünni tarafından özellikle güvenilir olarak tanınır: Buhari (d. 870), Müslüman İbn-i Hacjaj (d. 875) (yukarıda Cook ve Crone), Tirmidhi (d. 892), Nasa'i (d. 915), Ibn Majah (d. 885) ve Ebu Da'ud (d. 888). Birlikte bunlar "altı kitap" olarak adlandırılır. (al-kutub al-sitta). Şiiler yukarıdakileri kullanır, ancak aynı zamanda İmamların sözlerini içeren (Muhammed'in erkek torunları) kendi koleksiyonları da vardır; iki koleksiyon yazmış (dördü) el-Kulayni (d. 940), İbn Babuya (d. 991) ve Al Tusi (d. 1058) koleksiyonları özel statüye sahiptir.
Birçok Müslüman, bu koleksiyonda bile çeşitli olmasına rağmen, buhari'nin bütününün otantik olduğuna inanıyor. hadis vericisinin güvenilirliğine bağlı olarak en yükseğe değişen farklı kategorilerde sahih, en alçak, da'îf (zayıf). İlgili kurallar hadis tüm vericileri dahil isnadveya aktarım zincirinin Muhammed'in yakın bir arkadasina kadar izlemesi gerekir) dindar olmalı, içerikleri (Matn) Kuran'a veya genellikle Muhammed'in görüşü olduğu kabul edilen şeyle çelişmemelidir, öngörülen herhangi bir ceza, işlenen suç veya suça karşı orantısız olmamalı ve geleceği tahmin eden veya mucizeler gerçekleştiren olarak Muhammed'i tasvir etmemelidir. İkincisine referansla, birçok hadis Muhammed, geleceği öngören ve mucizeler gerçekleştirdiğini tasvir eder (bkz. Bennett 1998, 49-54). İkinci noktada, Q29: 50 ve Q2: 23 gibi bazı Kuran ayetleri, Muhammed'in mucizeler gerçekleştirmediğini, çünkü yalnızca Kuran'ın misyonunun gerçekliğinin gerekli olduğunun doğrulanması olduğunu ileri sürüyor. Bununla birlikte, S13: 38, Muhammed’in “Allah’ın izniyle” mucizeler gerçekleştirebileceği anlamına geldiği anlaşılabilir.
Muhammed'in hayatı için kaynaklar hakkında eleştirel burs
Hem Müslüman hem de gayrimüslim alimler aynı zamanda Muhammed'in yaşamıyla ilgili pek çok asılsız gelenek olduğu konusunda hemfikirdirler. hadis koleksiyonları. Müslümanlar her zaman gerçekliğini sorgulamakta özgürdü. hadis, yukarıda belirtilen koleksiyonlarda yer alanların bile. “Kuran Yalnız Müslümanlar” olarak adlandırılan çok küçük bir azınlık hadis güvenilmez olarak.
Gayrimüslim alimler ise, güvenilirliği konusunda daha şüpheci hadis Edebiyat. Joseph Schacht, John Wansbrough, Michael Cook, Patricia Crone ve diğerleri, sözlü gelenekler toplandığında, Müslüman toplumun rakip düşünce okullarına girdiğini iddia ediyor. Her tarikat ve okul, Muhammed ve arkadaşlarının yaptıkları ve söyledikleriyle ilgili bazen çelişen geleneklere sahipti. Gelenekler çoğaldı. Daha sonra Müslüman derleyiciler hadis koleksiyonlar sahte hikayeler olduklarını hissettirmek için çok çaba harcadılar ve gelenekçiler çabalarına güveniyorlardı; şüpheciler, modern yöntemler kullanarak sorunun tekrar gözden geçirilmesi gerektiğini düşünüyor.
Schacht (1964), Muhammed'in ölümünden sonraki yıllarda, rakip grupların icat edildiğini savundu. hadis kendi iddialarını haklı çıkarmak ve aynı zamanda aldatmaca, sapkınlık veya sapkınlık düşünceleriyle aynı fikirde olmayan herkesi suçlamak. Bununla birlikte, İslami bir bakış açısına göre, Muhammed M el-Azami (1996), Schacht'in Almanların bursunu sistematik olarak reddetti. hadis. Sir William Muir (1894), “dindar sahtekarlık” ve “sapkın geleneğin” “farklı partilerin amaçlarını gerçekleştirmek için kullanılan başlıca araç” olduğuna ve böylece “geleneklerin renklendirildiğine, çarpıtıldığına ve üretilmesine” inandığını söyledi. Muhammed'in kendisini gizemli bir biçimde kuşatması ve kendisine mucizeler ve fütüristik öngörüleri bağlayarak, bu nedenle Muhammed'e (onun sözde ahlaki başarısızlıklarına) daha az olumlu yansıyan malzemenin gerçek olması daha muhtemeldi. Bennett (1998), meselenin Müslümanların Muhammed'i gizemli olarak nitelendirip göstermediğini değil, bu sayguyu hak edip etmediğini;
'Efsanelerin' yaratıldığını kabul etmekle, nedeniyle ilgileniyorum. Muhammed'i, sahip olmadığı ya da haketmediği bir mistikle kuşatmak mıydı, ya da mecazi olarak (ve günün deyiminde) gerçekten sahip olduğu bir gizemi betimlemek mi? Eski ise derleyicilere samimiyetsizlik uygulayabiliriz; İkincisi, bu bugünün standartlarına göre, ancak getirilen, uygunsuz bir yargı gibi görünüyor, efsaneler gibi görünüyor. (54)
Bilim adamları, Muhammed'in doğumunu çevreleyen mucizeler hakkındaki geri projeksiyon örnekleri olabilir, ancak bu materyal ile İsa ve Buda dahil diğer dinî öğretmenlerin ve kurucuların doğumlarıyla ilişkili hikayeler arasındaki benzerliği işaret etmişlerdir.
Yukarıdaki özette sunulan Muhammed ile ilgili biyografik malzemenin tarihi, hadis. Bununla birlikte, Cook ve Crone, Muhammed’in hayatının kronolojisinde Sira638 sonrası fabrikasyon olarak gördükleri heilgeschichte Kudüs'ün fethinden sonra Arap topraklarının genişlemesine dini yaptırım kazandırmak için icat edildi. Pek çok Müslüman olmayan bilim adamı, 570 C.E.'nin, Muhammed'in doğumuyla, ilk vahiy aldığında Musa'nın paraleline vurgu yaparak onu 40 yaşına sokmak için bir geri projeksiyon olduğunu düşünüyor (Bennett 1998, 18). Çoğu kişi bunun için 622 C.E. Hicret'ten güvenli bir tarih. Diğer tarihler ve bazı olayların sırası da tartışmalı.
Muhammed’in hayatına göre Sira
Muhammed'in şecere
Geleneğe göre, Muhammed, şeceresini kuzey Arapların ortak ataları olduğuna inandığı Adnan'a kadar izlemiştir. Adnan'ın sırasıyla soyundan geldiği söyleniyor İsmail (İsmail), oğlu İbrahim (Abraham) şecere kesin olmasına rağmen. Muhammed’in Adnan’a kadar soyağacı şöyle:
Muhammed ibn Abd Allah ibn Abd el Muttalib (Shaiba) ibn Haşim (Amr) ibn Abd Manaf (el-Mughira) ibn Qusai (Zaid) ibn Kilab ibn Murra ibn Ka'b ibn Lu'ay ibn Ghalib ibn Fahr (Quraysh) ibn Malik ibn an Nadr (Qais) ibn Kinana ibn Khuzaimah ibn Mudrikah (Amir) ibn Ilyas ibn Mudar ibn Nizar ibn Ma'ad ibn Adnan.2
Onun takma adı Abul-Kâsım, "Qasim'in babası", kısa ömürlü ilk oğlundan sonra.
çocukluk
Muhammed, Kuzey Arap şehri Mekke'ye yerleşmiş, iyi yapacak bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Bazıları doğum tarihini 20 Nisan 570 (Şii Müslümanları 26 Nisan olduğuna inanıyor), bazıları 571; gelenek onu Fil Yılı'na yerleştirir. Muhammed'in babası Abd Allah ibn Abd al Muttalib, doğmadan önce ölmüştü ve genç oğlan, babası dedesi, Kur'an kabilesi (veya Quraish) kabilesi babası Abdül Muttalib tarafından büyütülmüştü. Gelenek, bebek olarak çöl yaşamının çocuklar için daha güvenli ve daha sağlıklı olduğuna inanıldığı için Halima ıslak bir bedevi olan Halima'ya yerleştirildiğini söylüyor. Altı yaşındayken, Muhammed annesi Amina'yı ve sekiz yaşındayken büyük babası Abdül Muttalib'i kaybetti. Muhammed şimdi, Hazreti kabilesinin Haşim klanının yeni lideri, Mekke'deki en güçlü amcası olan Ebu Talib ile ilgileniyordu.
Mekke, büyük olasılıkla 365 numara olan birçok farklı putu barındıran ve çok sayıdaki putlara ev sahipliği yapan Ka'bah adlı taş bir tapınağa bağlı olarak gelişen bir ticaret merkeziydi. Farklı kabilelerden tüccarlar, tüm kabileler arası savaşın yasaklandığı hac mevsimi boyunca Mekke'yi ziyaret ederdi. ve güvenlikle ticaret yapabilirlerdi.
Bir genç olarak, Muhammed Suriye'ye ticaret seyahatlerinde amcasına eşlik etmeye başladı. Böylece iyi seyahat edildi ve Mekke'nin ötesinde bir miktar yaşam bilgisi kazandı. Dürüstlük ve takma isimle ün kazandı. al-amin (“Güvenilir”). Bir selden sonra Kabe’nin yeniden inşası sırasında (bazı kaynaklar yangın söylüyor), Kara Taş’ı tekrar yerine koyma onuruna sahip olacak bir mücadele neredeyse başladı. Makkah'ın en yaşlı adamı olan Ebu Umayyah, ertesi sabah caminin kapısına giren ilk adamın konuyu belirleyeceğini öne sürdü. O adam Muhammed'di. Makkalar çok mutluydu. “Bu güvenilir olanı (El-amin)“Koro diye bağırdılar,“ Bu Muhammed. ”
Onlara geldi ve konuyla ilgili karar vermesini istediler.
Muhammed, herkesin Kara Taş'ı bir pelerin üzerine koymaya karar verdiğini, klanların her birinin yaşlılarını pelerinin bir kenarına tuttuğunu ve taşı yerine taşıdığını söyleyen bir çözüm önerdi. Peygamber daha sonra taşı aldı ve onu Ka'ba'nın duvarına yerleştirdi. Bu olayın kesin tarihi bilinmiyor.
Orta yıllar
Muhammed'in işverenlerinden biri 40 yaşlarında zengin bir dul olan Khadijah'tı. 25 yaşındaki genç Muhammed, Khadijah'ı o kadar etkiledi ki, 595 yılında C.E.'de evlenmesini teklif etti. Bu evlilikle zengin bir adam oldu. Arap geleneğine göre küçük çocuklar miras almadı, bu yüzden Muhammed, babasından veya büyükbabasından miras almadı.
İbn İshaq, Khadijah’ın Muhammed’in beş çocuğunu, bir oğlunu ve dört kızını getirdiğini kaydeder. Tüm Khadija'nın çocukları, Muhammed İslam hakkında vaaz vermeye başlamadan önce doğdu. Oğlu Qasim iki yaşında öldü. Dört kızın Zainab bint Muhammed, Ruqayyah bint Muhammed, Umm Kulthum bint Muhammed ve Fatima Zahra olduğu söyleniyor.
Şii, Muhammed’in sadece bir kızı Fatıma’nın olduğunu ve diğer kızların önceki evlilikleriyle yahudilerin ya da kız kardeşinin çocukları olduğunu söylüyor.
|Muhammed'in Zaman Çizelgesi|
|Muhammed'in hayatındaki önemli tarihler ve yerler|
|c. 570||Olası doğum (20 Nisan): Mekke|
|570||Eski Güney Arap yüksek kültürünün sonu|
|570||Mekke'ye başarısız olan Habeşistan saldırısı|
|576||Anne ölür|
|578||Dede öldü|
|c. 583||Suriye'ye ticaret yolunda gidiyor|
|c. 595||Khadijah ile tanışır ve evlenir|
|610||Kuran vahiyinin ilk raporları: Mekke|
|c. 610||İslam Peygamberi Olarak Görünüyor: Mekke|
|c. 613||Halka vaaz vermeye başlar: Mekke|
|c. 614||Aşağıdakileri toplamaya başlar: Mekke|
|c. 615||Müslümanları Abyssinia'ya Göç Etmek|
|616||Banu Hashim klan boykotu başladı|
|c. 618||Medinan İç Savaşı: Medine|
|619||Banu Hashim klan boykotu sona erdi|
|c. 620||Isra (gece yolculuğu) ve Miraj (Çıkış)|
|c. 620||Kabileleri İslam'a çevirir: Medine|
|622||Medine'ye göç ediyor (Hicret)|
|622||Medine'nin liderliğini aldı (Yathrib)|
|c. 622||Kabe panteonuna karşı vaazlar: Mekke|
|622||Mekke halkı Muhammed'e saldırdı|
|c. 622||Müslümanlar ve diğer klanlar konfederasyonu|
|c. 623||Medine Anayasası|
|624||Badr Savaşı - Müslümanlar Mekke'yi alt etti|
|625||Uhud Savaşı|
|c. 625||Banu Nadir kabilesinin kovulması|
|626||Dumat el-Jandal'a saldırı: Suriye|
|c. 627||Rakiplerin başarısız kuşatması: Medine|
|627||Siper Savaşı|
|627||Banu Qurayza kabilesinin imhası|
|c. 627||Bani Kalb boyun eğdirmek: Dumat el-Jandal|
|c. 627||İslam'ı birleştiriyor: Medine|
|628||Hudaybiyya Antlaşması|
|c. 628||Mekke tapınağı Ka'ba'ya erişim kazanıyor|
|628||Hayber vahasının savaşını fethi|
|629||İlk hac hac|
|629||Bizans İmparatorluğu'na yapılan saldırı başarısız oldu: Mu'ta Savaşı|
|630||Saldırı ve Mekke'yi kan dökmeden yakalar|
|c. 630||Hunayn Savaşı|
|c. 630||Al-ta'if kuşatması|
|630||İlahi kanuna göre kural koyar (isimlendirme): Mekke|
|c. 631||Subjugasyonlar Arap Yarımadası kabilelerini|
|c. 632||Ghassanidlere Saldırılar: Tabuk|
|632||Elveda hac hac|
|632||Öldü (8 Haziran): Medine|
|c. 632||Arabistan'da kabile isyanları|
|c. 632||Ebu Bekir (halife) ilahi hukuka göre kuralı yeniden uygular|
İlk vahiyler
Muhammed rutin olarak geceleri Mekke yakınlarındaki bir mağarada (Hira) meditasyon ve düşünce olarak geçirdi. Müslümanlar, 610 yılı boyunca meditasyon yaparken, Muhammed'in melek melek Gabriel'in bir vizyonuna sahip olduğuna ve kendisine (kaba çevirilerde) şöyle bir ses duyduğuna inanıyorlar: "Yaratıcınız Rab'bi adına okuyun. Oku ve Rabbin En Onurlu. Kalemle adama öğretti, bilmediği her şeyi ona öğretti "(Bkz. surat El-Alak, S96). Müslümanlar, Muhammed'in idol ibadetinde hiç yer almadıklarını vurguladılar (tıpkı İbrahim'in Ur'da putperestlikten uzak durması gibi; bkz. Q6: 79). Bu deneyim, Ramazan ayında (oruç ayı) "Güç ve Mükemmellik Gecesi" olarak bilinen şeye (bin ay boyunca geçen gece, S97: 1-5) gerçekleşti. Onu mağarada manevi bir inzivaya çağırmaya zorlayan, akranlarının ahlak ve dini uygulamalarına olan mutsuzluğuydu.
Gabriel'in ilk vizyonu Muhammed'i rahatsız etti, ancak Khadijah, bunun gerçek bir vizyon olduğunu güvence altına aldı ve ilk takipçisi oldu. Tanrı'nın Hz. Muhammed'i peygamber olarak seçtiğine ikna olmuş olan, kutsal bilgisine (Hristiyanca Kutsal Yazı) sahip olduğu ünlü akrabası Warakah'a danıştığı söylenir. Kısa süre sonra Muhammed'in on yaşındaki kuzeni Ali ibn Abi Talib ve Sünnilerin Muhammed'in en yakın arkadaşı olduğunu iddia ettiği Ebu Bekir geldi. Bazı kaynaklar dönüşüm sırasını tersine çevirir.
Muhammed'in vahiy tecrübesi
Ölümüne kadar, ilk vahiyden sonra nispeten uzun bir boşluk olmasına rağmen, Muhammed sık sık vahiy aldı. Bu sessizlik onu alana kadar endişelendiriyordu. surat ad-Dhuha, kelimeleri rahatlık ve güvence verdi. hadis Bize Muhammed'in nasıl vahiy yaşadığı hakkında daha fazla bilgi verin. Genellikle, Gabriel'i gördü. Bazen vahiy, bir zilin çalması gibi gelen şeyden önce geliyordu. Sözcükler, kalbine yakılmış gibi görünüyordu ve onları ilan etmekten başka seçeneği yoktu. Acı soğuk gecelerde bile, deneyim onu terleterek bıraktı. Gelenek, Muhammed'in ölmesinden önce Gabriel'in, hiçbir içeriğin kaybolmadığından ve tüm ayetlerin doğru şekilde hatırlandığından emin olmak için Kuran'ın tamamını tekrar ettiğini söyledi. Vahiy alma deneyimi sırasında sıklıkla pelerini ile sardı.
Geleneğe göre, Muhammed darmadağın oldu. O olarak tanımlanır al-nabiyy-al-ummiy (Q7: 157; 62: 2), genellikle okuma yazma bilmediği anlamına gelir. Bu, Kur'an'ın Müslümanlar için dürüstlüğünü tamamen ilahi olarak korur, insan içeriği içermez. Sık sık Muhammed’in Kuran’ı yazdığını iddia eden Müslüman olmayanlar buna itiraz ediyorlar; ancak Müslümanlar, Muhammed’in tamamen okuryazar olmasa bile, hiçbir kimsenin bir dil mucizesi olan ve bir Arapça çalışın. Müslümanlar çoğu zaman Kuran'a 'metin' demekten hoşlanmazlar çünkü bu insanın yarattıkları ile karşılaştırmaz, insan yazarı yoktur. S. H. Nasr (1994), Muhammed'in kararsızlığını Mary'nin bekaretiyle karşılaştırır:
Bir İlahi Mesajın insan aracı saf ve sınırsız olmalıdır… Bu kelime et şeklinde ise, saflık annenin bekaretiyle sembolize edilir… eğer bir kitap biçimindeyse bu saflık belirsiz kişi tarafından sembolize edilir. Bu kelimeyi duyurmak için seçilen kişinin niteliği (44).
613 civarında, Muhammed mesajını halk arasında yaymaya başladı. Mesajını duyanların çoğu bunu görmezden geldi. Birkaç kişi onunla alay etti, ona bir sihirbaz, bir kâhin, bir şair çağırdı (Kur'an nesirine itiraz edildi, ancak Muhammed her zaman bir şair olduğu iddiasını reddetti). Bununla birlikte, bazıları arkadaşlarının takip eden küçük takiplerine inandılar ve katıldılar: al-mu'minum). Bu destekçilerin çoğu, bazıları güçlü ve etkili olmasına rağmen en fakir ve en ezilen sınıflardandı.
Ret
Muhammed'in takipçilerinin safları şişerken, yerel kabilelere ve kentin yöneticilerine tehdit oluşturdu. Zenginlikleri, kutsal putlara ev sahipliği yapan ve Meccan dini hayatının odak noktası olan Ka'bah'a dayanıyordu. Putlarını attılarsa, Muhammed'in bildirdiği gibi, daha fazla hacı, ticaret ve zenginlik olmazdı. Muhammed'in çok tanrılığını reddetmesi, özellikle Kabe’nin gardiyanları olduğu gibi, kendi kabilesi Kuraysh’a saldırgandı. Muhammed ve takipçilerine zulmedildi. Muhammed'in düşmanları destekçilerinin işlerini boykot etti ve bazen sokaklarda onlara saldırdı. Şairler onu kınadılar. Kendi prestijli soyağacı onu fiziksel zararlardan korudu. Küçük takipçilerinin güvenliği ile ilgili olarak, Muhammed Abyssinia'ya bir grup gönderdi ve orada küçük bir koloni kurdu. Hristiyan hükümdar nezaketle onları aldı.
Muhammed'in Mekke'deki mesajı
Varlığı, Muhammed'in varlığını ilan ettiği Allah'la kıyaslanamazdı, temsil edilemezdi ve Ka'bah'ı çevreleyen tanrı ve tanrıçaların aksine, Allah'ın (Arapça, eril bir formda) ortakları ya da yavruları yoktur. Araplar, Allah'ı kınadı, ancak kişisel ve keyfi bir zamanda, uzak ve uzak olduğunu düşündüler. (Zaman) kontrollü insan kaderi.
Gelir akımlarının tehdit altında olmasından korkmanın yanı sıra, çok tanrılar, Muhammed'in ilan ettiği eşitlikçi mesajdan da endişe duyuyorlardı. Asalet adaleti kendi çıkarlarına göre kontrol etti ve seçkin ayrıcalıklarından vazgeçme istekleri yoktu. Birkaç surelerin (bölümler) ve bölümleri surelerin bu zamandan bugüne geldiği ve durumlarını yansıttığı söylenir: örneğin al-Masadd, ark Hümeze, parçaları Maryam ve Enbiya, Kâfirûn suresi, ve Abasa.
Bu dönemde “Şeytani Ayetler” olarak bilinen bölüm oluşmuş olabilir. Bazı Müslüman olmayanlar, Muhammed’in Meccan çok tanrılığını kınamalarını rahatlatmak ve komşularıyla barış almak için kısa bir süredir cazip geldiğini, ancak daha sonra sözlerini geri alıp tövbe ettiklerini düşünüyor (bkz. Q53: 19-22 ve ayrıca Q22: 52-3 Vahiy aldığında Şeytan, sözlerini ilahi sözlerin yerine koymaya çalıştı: Olay, sadece birkaç kaynaktan bildirildi (bkz. Guillaume 1955, 146-148) ve Müslümanlar gerçekliğine katılmıyor.
619'da, hem Muhammed'in karısı Khadijah hem de amcası Abu Talib öldü. Olarak biliniyordu "yas yılı" Muhammed'in kendi klanı, korumasını geri aldı. Müslümanlar sabırla açlık ve zulme katlandılar. Kasvetli bir zamandı.
Isra ve MirajMiraj olarak bilinen bir yolculuk olan Muhammed'in Cennete yükselişini kutlayan on altıncı yüzyıl Pers minyatür resmi; Muhammed'in yüzü örtülü
Yaklaşık 620, Muhammed devam etti Isra ve Miraj (gece yolculuğu ve yükseliş), bir gecede aldığı iki parçalı bir yolculuk. Isra Muhammed’in Mekke’den Kudüs’e, özellikle bölgeye, mucizevi gece yolculuğu olarak nitelendirdiği şeyden bahseden Arapça kelime. Mescid-i Aksa, El Aksa Camii. Tarafından takip edildiğine inanılır. Mirajcennete ve cehenneme gittiği cennete yükselişi, Allah ve daha önceki peygamberlerle (Musa, İbrahim ve İsa dahil) konuştu ve takipçilerinin günde beş kez dua etmesi gerektiği talimatını aldı. Müslüman olmayanlar bu olayın gerçekliği konusunda şüpheci olsa da, bazı Müslümanlar bunun manevi olduğunu ve fiziksel bir deneyim olmadığını öne sürüyor (bkz. Asad 1981, 187).3 Elbette bu deneyim, Muhammed'e kariyerinde kritik bir dönemde büyük bir cesaret ve rahatlık verdi.
Hicret
622'ye gelindiğinde, Mekke'nin küçük Müslüman cemaatindeki yaşam sadece zor değil, aynı zamanda tehlikeli bir hal alıyordu. Müslüman gelenekler Muhammed’e suikast girişiminde bulunulduğunu söylüyor. Muhammed daha sonra birçok Müslüman dönüşümün yapıldığı büyük bir tarım vahası olan Yathrib olarak bilinen Medine'ye göç etmeye karar verdi. Muhammed, kabilesiyle kendi kabilesiyle koparak, kabile ve aile sadakatlerinin, Arabistan kabile toplumunda devrimci bir fikir olan İslam'ın bağlarıyla karşılaştırıldığında önemsiz olduğunu gösterdi. Bu Hicret veya göç (geleneksel olarak İngilizceye "uçuş" olarak çevrilir) İslami takvimin başlangıcını belirtir. Müslüman takvimi Hicret tarihlerini sayar, bu nedenle Müslüman tarihlerinin de H.H. Sadece Hicret'ten sonra Müslümanlar denilen inananlar, İslam dini (S5: 3) ve kurulan beş günlük dua vardı. Göçün gönüllü mü yoksa zorunlu mu olduğu konusunda bazı spekülasyonlar yapılmıştır. Muhammed'in takipçilerinin tamamı kaçmadı, ancak geride kalanlar Kur'an tarafından kalmaya zorlanmış olabilir. Diğerleri (müslüman ve müslüman olmayan üyeleri olan) bölünmüş ailelere mensuptu ve serbestçe ayrılamazlardı.
Muhammed, Medine'ye arabulucu olarak geldi, Aws ve Khazraj'ın Arap hizipleri arasındaki mücadeleyi davet etti. Nihayetinde her iki grubu da Müslüman topluluğuna çekerek ve Müslümanlar arasında kan dökülmesini yasaklayarak yaptı. Ancak, Medine aynı zamanda bir dizi Yahudi kabilesine de ev sahipliği yapmıştı (etnik açıdan olduğu kadar dinsel olarak yahudilerin de “Yahudiliklerinin” derinliği gibi açık bir sorudur). Muhammed onu bir peygamber olarak tanıyacaklarını ummuştu, ancak yapmadılar. Bazı akademik tarihçiler, Muhammed'in, Yahudileri şu anda müttefiki veya takipçisi olarak işe alma umudunu ve dolayısıyla kıbleMüslümanların namaz yönü, eski Kudüs Tapınağı'nın bulunduğu alandan Mekke'deki Kabbah olarak değiştirildi. Muhammed, yaşam alanlarını ve eşlerini de içeren bir cami inşa etti. Daha sonra, gömüldüğü camide, diplomatik heyetler alacak ve anlaşmazlıkları öğretecek, vaaz verecek, tartışacaktı.
Mekke'deyken, Kur'an vahiyleri ana vaaz adaletinde, fakirlerin adaletli muamelesinde ve bir Tanrı'ya ibadette ve putperestliğin kınanmasında vardı. Şimdi, daha detaylı yasal içerik ortaya çıktı Müslüman cemaati (Ümmet) en iyi topluluk olacaktı (3. Çeyrek: 110) ve Müslümanlar yanlış olanı yasaklayan ve iyiliğe davet eden bir insan olacaktı (3. Çeyrek: 104). Tanrı'nın iradesinin insan iradesine üstünlüğü ve hayatının tamamını Tanrı'ya sunma ihtiyacı egemen temalardır. Birlik (Tawhid) arasında ümmet dengeleyici, iş ve dua gibi farklı nitelikleri, örneğin eşit ölçülerde tutan Allah'ı yansıtmalıdır. İç dindarlık, dini ritüele uygunlukta eşlik etmelidir. Yaratılan dünya Allah'a aittir; güneş, ay, ağaçlar ve tepeler Tanrı'ya övgüde bulunurlar (Q22: 18), böylece İslam mülkün mutlak mülkiyetini kabul etmez ve gezegenin insan egemenliğini kutsal bir güven olarak görür (Amana). Her şey sonunda gerçek sahibine iade edilecektir (S23: 115). Zenginler daha az şanslı olanlara bakmalı, bu yüzden zekat (dezavantajlılara verilen bir sıfat) Müslüman'ın yükümlülüklerinden biridir (farzı, görevler).
Muhammed ve diğer tek tanrılı inançların takipçileri
Muhammed, Araplara bilinen ve Kuran'da atıfta bulunulan diğer iki tek tanrılı inancı olan Yahudiliği ve Hristiyanlığı tamamen reddetmedi; öğretilerini tamamlamak ve mükemmelleştirmek için Tanrı tarafından gönderildiğini söyledi. Yakında bazıları tarafından bir takip aldı ve bölgedeki diğerleri tarafından reddedildi ve nefret etti.
Dönüştürmek veya kovulmak için kesin bir seçim verilen putperestlerin aksine, Müslüman bölgelerindeki Yahudi ve Hıristiyan yerleşimlerine müsamaha gösterildi ve vergilendirildi. Muhammed şimdi bilinen bir belge hazırladı. Medine Anayasası farklı devletlerin, özellikle de Yahudilerin, yeni devlet içinde var olabileceği terimlerini ortaya koyan (c. 622-623). Bu sistemde, Yahudilerin ve diğer "Kitabın Halkları" nın dinlerini, haraç ödedikleri sürece sürdürmelerine izin verildi. Bu sistem, inançsız denekleriyle Müslüman ilişkilerini tipik hale getirecek ve bu geleneğin daha sonraki Müslüman halifeliğinin istikrarının bir nedeni olduğu anlaşılacaktır. Bu bağlamda, İslam imparatorluğu, devletin desteklediği dinler (Ortodoks Hristiyanlığı ve Zerdüştlükler dışındaki herhangi bir dine veya mezhebe aktif olarak düşman olan, bölgedeki diğer büyük güçlere, Bizans ve Sassanid imparatorluklarına karşı daha hoşgörülü idi.
İslam, Yahudilik ve Hristiyanlığın daha önceki dinlerini aşırsa da tamamlasa da (bkz. Q3: 1-2), Müslümanlar, üç İbrahimî inancının tümü arasındaki bir aile ilişkisini kabul ediyorlar. İbrahim, onu ne Yahudi ne de Hristiyan değil Müslüman olarak tanımlayan Kuran'da önemli bir karakterdir (bkz. S.2: 134). Hıristiyanlar ve Yahudiler, yalnızca kurtarıldıklarını iddia ettikleri (Q2: 111) ve aldıkları asıl saf mesajları bozdukları için eleştiriliyorlar. Hristiyanlar, İsa'yı Tanrı'ya (ya da Tanrı'nın oğluna), kendisine değil, Tanrı'ya işaret ettiğinden dolayı yanlıştır (S3: 51). Korunan azınlık kategorisi (Zimmi) Muhammed'in kurduğu silahtan vazgeçme ve bir vergi ödemesi karşılığında inançlarını muhafaza etmelerine izin verildi (Muhammed, çok fazla vergi uygulanmamasını öngördü). Muhammed, kim zarar verirse zimmi, ona zarar verdi. Bir keresinde, Najranlı bir Hıristiyan delegasyon onu Medine'de ziyaret ettiğinde, kilisesi olmadığı için kendi camilerinde dua etmelerini sağladı (bkz. Guillaume 1955, 271).
Savaş
Mekke ve Medine arasındaki ilişkiler hızla kötüye gitti (bkz. surat Bakara). Mekke yanlısı tüm profesyonellere el koydu