Birisi JääKorppi
“Savaş baltası kültürü” konusundaki malzemenin yarattığı gerçek ilgi, bir kez daha kökenlerinin tarihi hakkındaki bilginin çok, çok önemli olduğunu hatırlatıyor. Ve bilgi, en kapsamlı olan olmalı ve değil ... peki, diyelim ki: "dar ulusal". SSCB tarihi ile ilgili ders kitaplarını iyi hatırlıyorum. Birçoğu hala onları eğitim yararlarının ölçütü olarak görüyor, ancak genellikle orada yazıldığını unutmayın: “Taş devri ülkemizin topraklarındaydı ... SSCB topraklarında, bronz çağının buluntuları karakteristik ...” insan medeniyetinin alanı. Ama bence tam bir resim vermediler. İyi bir hafızam var, eski kültürlerin tarihinin benim yerel pedagogumda nasıl öğretildiğini hatırlıyorum. Ancak, her durumda, bütünleşik bir yaklaşım önemlidir, böylece tarihi inceleyen bir insan, orada ne olduğunu ve aynı zamanda, içinde ne olduğunu karşılaştırabilir. Eski fatyanovtsy ve diyelim, Mississippi vadisinde Amerikalı çiftçiler ne sakladı.
Tipik huni kupası. Federal Toprakların Devlet Arkeoloji Müzesi, Schleswig-Holstein Gottorp Kalesi.
Bu arada, merhum Tur Heyerdahl bunu çok iyi anladı, çünkü antik çağlarda insanların birbirleriyle oldukça geniş bağlantıları olduğunu, denizlerin ve okyanusların bile onları çok fazla bölmediklerini, ancak birbirleriyle ayırmadıklarına inanıyordu. Sonuç olarak, bir kültür diğerinin yerini aldı, bazı insanlar “daha iyi bir yaşam” arayışı içinde başkalarının yerini aldı.
Avrupa'daki aynı “savaş baltası kültürü” hiçbir yerde ortaya çıkmadı. Açık alanlarındaki insanlar ondan önce yaşadı. Ancak önceki arkeolojik bulgulara göre nasıl yaşadıklarını. Daha önce "savaş eksenleri" ile ilgili olarak, bu anlaşılabilir bir durumdur. Ve erken olanlar - bu da daha fazla oturmak demektir. Ve burada cenaze törenleri yine kurtarmaya geldi. Örneğin, 1938 - 1939'teki Teshik-Tash mağarasında bir keşif. Sovyet arkeolog A.P. Dağ keçileri boynuzlarıyla çevrili, Mousterian kültüründen bir Neandertal kızının mezarları, Okladnikov tarafından bu kadar uzak bir zamanda dini inançların varlığını kanıtladı. Bu durumda, Avrupa'da çok sayıda kazı 4000 - 2700'te varlığını kanıtladı. MÖ. e. “Huni şeklindeki bardak kültürleri” - Geç Neolitik çağın megalitik kültürü.
Minyatür kulplu bir başka gemi "huni şeklindeki kültür kapları". Federal Devlet Schleswig-Holstein Devlet Arkeoloji Müzesi Gottorp Kalesi.
Güneydeki dağılma bölgesi Çek Cumhuriyeti'ne, batıda - Hollanda topraklarında, kuzeyde uç nokta İsveç'in Uppsala şehri ve doğuda Vistula Nehri'nin ağzıydı. “Huni şeklindeki bardak kültürü” nin öncüsü Ertebella'nın alt neolitik kültürü idi ve uygun zamanda tamamen yerini aldı. Eh, ve onun kökeni bugün tartışma konusu. Asıl konu belirsiz: Yerel kültürün bir ürünü mü, yoksa bazı insanların “yandan” göç etmesinin bir sonucu mu? Bu nedenle, güney İskandinavya'nın modern sakinleri, otokhoş nüfusun genetik belirleyicileri ile birlikte, Avrupa'nın güneyinden ve doğusundan gelen göçmenlerin genlerine de sahiptir. Yani, yabancı nüfus oradaydı ve “huni şeklindeki kap” kültürü ile birlikte, yetişkinlerin laktozu sindirmelerine izin veren yerel insanlara da getirdi - ortaya çıktığı gibi bütün uluslarda böyle genler yoktu!
Kültür Ertebella (yukarıda kırmızı) - "huni şeklindeki kaplar" kültürünün öncüsü.
Bardaklar neden mezara yerleştirildi? - Bu, genellikle bu kültür hakkında konuşurken sorulan soru. Fakat cevap sorusu şudur: Ona bakımımızı göstermek için ve çok fazla değil, kendini mahrum etmek için ölene başka ne koymalıyız? Gerçek şu ki Neolitik çağda - “yeni taş çağı” - çok önemli bir keşif yapıldı: insanlar tarihinin ilk yapay malzemesini yarattı - seramik. İnsanlar tahıl, su ve yemek pişirmek için kaplar yapmayı öğrendiler. Bu dönemde, bir kişi kızartmak yerine haşlanmış yiyecek kullanmaya, tabaklardan yemek yemeye (tabaklar değil, tabaklar) ve bardaklardan içmeye başladı. Ancak çömlekçi çarkı o zamanlar hala bilinmiyordu ve tüm kaplar ve kaplar elle, nalep yöntemiyle kalıplanmıştı. Haddelenmiş kil sosileri ve birbiri ardına birbirlerine yapışmışlar. Duvarlar ellerle düzleştirildi ve çömlekçilerin deneyim ve becerilerine bağlı olarak az ya da çok, güzel kaplar elde edildi. Şaşırtıcı bir şekilde, formları sanki o zamanlar insanlar bir şekilde toplanıp kararlaştırılmış gibi: geniş topraklar için tipikti: yarından itibaren, bu şekilde saksılar ve bardaklar ticari! Bunun ilke olamayacağı açık, ancak geçmişte insanların birbirlerini en iyi ve en pratik olanı kopyalamak için sevdikleri gerçeği şüphesiz ki!
Kültür Ertebella (ortada turuncu), yeşil - “bardakların huni şeklindeki kültürü” (yukarıda).
“Güzel” kavramı, o dönemin insanları tarafından iyi bilinmektedir ve bu kap genellikle süslenmiştir. Keskin bir çubukla, desen, çizik çizgiler, çizgiler, baskılı kumaş parçaları ve kordonlar uygulandı. Bu arada, bir sonraki kültüre - “kord seramikleri” - “savaş baltası kültürünün” ikinci adını veren gemilere basılmış iplerin izleriydi.
3200 BC hakkında harika güzellik.
Bu durumda, bu kültür, huni şeklinde üstleri olan ve görünüşe göre, içmeyi amaçlayan, gözlüklerin ve amforaların karakteristik şekli olarak adlandırılmıştır. Bu amforalardan birinde, yaşı binlerce 6 olan eski bir tekerlekli taşıma düzeni (iki aks üzerinde dört tekerlek) keşfedildi. Yani bu kültürün insanları da vagonları tanıyordu!
Brandenburg Arkeoloji Müzesi - eserler 4-binyılın M.Ö. e.
Bu kültürün bir diğer özelliği de müstahkem yerleşimleriydi. Oh, o zaman şu an hiçbiri olmadığı gibi “zeytinlerin altında bir barış” yoktu! Birçoğunun alanı 25 hektar ile aynı, yani bu yerleşim yerlerinde aynı anda yaşayan birçok insan ve büyük olasılıkla, duvarlarının ardında gece için sığır sürdüler! Temel olarak, önceden var olan kültür Ertebölle ve Niesstwet-Lihult yerleşim yerlerinin yakınında deniz kıyısında bulunurlar. İçlerindeki evler kerpiçten inşa edilmiştir, yaklaşık 12 × 6 m ölçülerine sahiptir ve açıkça bir aile için tasarlanmıştır.
Huni kupası kültürüne ait Megalith, Almanya.
Yerleşimin merkezinde, genellikle anıtsal bir dini cenaze töreni vardı ve bu binaların etrafına bütün bu evler inşa edilmişti, daha sonra da bütün köy, üzerine büyük olasılıkla arka çite yerleştirilmiş bir toprak sur ile çevrilmişti. Ölülerini çeşitli şekillerde gömmeleri ilginçtir: toprağa kazılan basit mezarlarda, dolmenlerde, koridor benzeri mezarlarda, üstlerinde kazıklar yığılmış, ancak tüm bu vakalarda inhumasyon hakim olmuştur. En eski mezarlar, girişi taşlarla doldurulmuş ve yukarıdan toprakla kaplı uzun bir mezar tepesinin derinliklerinde tahtadan yapılmış bir odaya sahiptir. Ayrıca, bu bilim adamları megalitleri kuran ve ünlü Stonehenge'yi inşa etmişlerdir, ancak bütün bilim adamları bu açıklamaya katılmaz.
Skara Bray'deki kazılmış konutlar (Orkney, İskoçya)
Bu emek yoğun mezarların, bu kültürün tüm taşıyıcıları için değil, sadece seçkinlerin temsilcileri için tasarlandığı varsayılmaktadır. Seramiklere ek olarak (muhtemelen yemekle birlikte), taş ürünleri de mezarlara yerleştirilmiştir: çakmaktaşı çivili ve cilalı tesla baltaları, hançerler ve yine cilalı taş ve delinmiş savaş baltaları. Ama ... en sık nedense havuza atıldılar! “Huni şeklindeki kap kültürü” yerleşimlerinin yakınındaki nehirlerde ve göllerde bulunurlar. Örneğin, bu kültüre ait olan ve İsveç'te bulunan binlerce taş baltanın hemen hemen tüm 10'i su kütlelerinde bulundu, bir nedenle boğulmuşlar!
Birçoğu su kütlelerinde bulunan Batı Avrupa’nın neolitik eserleri.
Bu kültürün insanları aynı zamanda, palisadlarla takviye edilmiş, hendekler ve surlarla çevrili geniş dini merkezler inşa etti. En önemlisi, 85 000 m² 'deki bir bölge olan Funen adasının merkeziydi. 8000 insan günlerinin yapısına harcandığına inanılıyor. Başka bir alan, Lund kenti yakınlarındaki aynı merkez - 30 000 m², aynı zamanda oldukça fazla.
İlginç bir şekilde, bu kültürün temsilcileri halihazırda bakır eksenleri kullandılar ve Orta Avrupa'da bilinen taş savaş eksenlerine benziyorlardı. Bilinen ve pulluk. Yani bu kültürün insanları aynı anda hem çoban hem de çiftçi idi.
Huni şeklindeki kap kültürünün erken evresindeki taş kama şeklindeki balta, Danimarka.
Evcil hayvanlardan koyun, keçi, domuz, sığır yetiştirdiler, ancak avlandılar ve avlandılar. Küçük tarlalarda buğday ve arpa ekimi. Bu tarlalardaki topraklar hızla tükendi ve sık sık bir yerden bir yere taşınmaya zorlandılar, ancak eski yerlerden çok uzak olmayan bir yerde ikamet alanını kökten değiştirmediler. Malmo kasabasında, çakmaktaşı madenlerde mayınlı ve daha sonra diğer İsveç kültürlerinden gelen ürünlerle değiştirildi. İthal mallar listesinde bakır ürünler ve özellikle Orta Avrupa'dan gönderilen bıçaklar ve baltalar vardı.
Taş balta çekiç Ayrıca "huni şeklindeki kültüre" aitti. Federal Schleswig-Holstein-Gottorp Eyaleti Arkeoloji Müzesi.
Ve sonra, o zaman şuydu: M.Ö. III bin yılın başında. e. Kelimenin tam anlamıyla sadece iki kuşak için yerini “savaş baltası kültürü” aldı. Değişimin hızı ve karma mezarların varlığı, bunun muhtemelen Hint-Avrupa halkının güney-doğu Avrupa'nın bozkırlarına nüfuz etmesinden kaynaklandığını gösteriyor. Şey, seramiklerinin Britanya Adaları'nda en uzun süre kullanıldığı gerçeği, boğazı geçmenin o kadar kolay olmadığını kanıtlıyor. Bu insanların kim olduğuna dair bir takım hipotezler var. Örneğin, “huni şeklindeki bardak kültürü”, Hint-Avrupalılar için atalara aitti, ya da ilk kültür Ertebölle temsilcileriyle ilk Hint-Avrupa fatihi dalgasının meleziydi. Ama aslında bugün nasıldı, genel olarak, kimse bilmiyor! Su bardağı var, ama tıpkı mezarlarındaki yerini alan savaş eksenleri gibi sessizler! Ancak bir şeyden şüphe yok: dalga sonrası dalga, Doğu'dan gelen insanlar Batıya Bozkır Koridoru ile Batı'ya gitti. Bir kısmı ayrıldı ve kuzeye ormanlara gitti. Birisi deniz yoluyla yelken açtı ya da Kuzey Afrika kıyılarında yürüdü. Ancak yolun sonu Norveç, İngiltere ve Hebridlerdi. Aborijinler orada geri çekilirken, uzaylıların yerel kesimi öldürülürken, bazıları özümsendi.
Mucizevi inanç sarsılmazdı. Devasa taşların yerleştirilmesi ve dolmenlerin inşası üzerine bu kadar zaman alan işleri başka nasıl açıklayabilirim? Bir sonraki dünyada vefat etmiş olanlar, bu insanların görüşüne göre, kesinlikle canlanacaktı, bu yüzden onunla birlikte yiyecek alması gerekiyordu (en azından ilk kez!) Ve olağan aktivitelerini yapmak için ve sonraki dünyada alet ve av! Ancak, o zaman bile kabileler veya kabileler arasındaki savaşlar neredeyse sürekli devam etti, saldırganlar sığırları çalmaya çalıştı ve işgalcilere karşı kendilerini savunmak için insanlar müstahkem yerleşim kurmaya zorlandı.