İçindekiler
- Vietnam Savaşının Kökleri
- Vietnam Savaşı Ne Zaman Başladı?
- Viet Cong
- Domino teorisi
- Tonkin Körfezi
- William Westmoreland
- Vietnam Savaşı Protestoları
- Tet Saldırı
- Vietnamlaştırma
- Lai Katliamım
- Kent Eyaleti Çekimi
- Vietnam Savaşı Ne Zaman Bitti?
- FOTOĞRAF GALERİLERİ
Vietnam Savaşı, Kuzey Vietnam'ın komünist hükümetini Güney Vietnam'a ve onun başlıca müttefiki ABD'ye karşı çeken uzun, maliyetli ve bölücü bir çatışmaydı. Çatışma, Amerika Birleşik Devletleri ile Sovyetler Birliği arasında devam eden Soğuk Savaş nedeniyle şiddetlendi. Vietnam Savaşı'nda 3 milyondan fazla insan (58.000'den fazla Amerikalı dahil) öldürüldü ve ölenlerin yarısından fazlası Vietnamlı sivillerdi. ABD'deki savaşa muhalefet, 1973'te Başkan Richard Nixon'un ABD kuvvetlerinin geri çekilmesini emretmesinden sonra bile, Amerikalıları acı bir şekilde ikiye böldü. Komünist güçler, 1975'te Güney Vietnam'ın kontrolünü ele geçirerek savaşı sona erdirdi ve ülke Sosyalist Cumhuriyeti olarak birleşti. Ertesi yıl Vietnam.
Vietnam Savaşının Kökleri
Çinhindi yarımadasının doğu ucunda, Güneydoğu Asya'da bir ulus olan Vietnam, 19. yüzyıldan beri Fransız sömürge yönetimi altındaydı.
II.Dünya Savaşı sırasında Japon kuvvetleri Vietnam'ı işgal etti. Hem Japon işgalcilerle hem de Fransız sömürge yönetimiyle savaşmak için, siyasi lider Ho Chi Minh — Çin ve Sovyetlerden ilham aldı. komünizm - Viet Minh'i veya Vietnam Bağımsızlık Birliği'ni kurdu.
İkinci Dünya Savaşı'ndaki 1945 yenilgisinin ardından Japonya, güçlerini Vietnam'dan çekerek Fransız eğitimli İmparator Bao Dai'yi kontrol altında bıraktı. Kontrolü ele geçirmek için bir fırsat gören Ho’nun Viet Minh güçleri hemen ayağa kalktı ve kuzeydeki Hanoi şehrini ele geçirdi ve Ho'nun başkan olduğu Vietnam Demokratik Cumhuriyeti'ni (DRV) ilan etti.
Bölgenin kontrolünü yeniden ele geçirmek isteyen Fransa, İmparator Bao'ya destek verdi ve Temmuz 1949'da başkenti Saygon şehri olmak üzere Vietnam eyaletini kurdu.
Her iki taraf da aynı şeyi istedi: birleşik bir Vietnam. Ancak Ho ve destekçileri diğer komünist ülkelerden modellenmiş bir ulus isterken, Bao ve diğerleri Batı ile yakın ekonomik ve kültürel bağları olan bir Vietnam istedi.
Biliyor musun? Gaziler İdaresi tarafından yapılan bir ankete göre, Vietnam'da görev yapan 3 milyon askerden yaklaşık 500.000'i travma sonrası stres bozukluğundan muzdaripti ve boşanma, intihar, alkolizm ve uyuşturucu bağımlılığı gaziler arasında belirgin şekilde daha yüksekti.
Vietnam Savaşı Ne Zaman Başladı?
Vietnam Savaşı ve ABD'nin savaşa aktif katılımı 1954'te başladı, ancak bölgede devam eden çatışmalar birkaç on yıl öncesine kadar uzanmıştı.
Ho'nun komünist güçleri kuzeyde iktidara geldikten sonra, kuzey ve güney orduları arasındaki silahlı çatışma, kuzey Viet Minh'in Mayıs 1954'te Dien Bien Phu Muharebesi'nde kesin bir zafer kazanmasına kadar devam etti. Çinhindi'de sömürge yönetimi.
DEVAMINI OKU: Vietnam Savaşı Zaman Çizelgesi
Sonraki antlaşma Temmuz 1954'te Cenevre konferansı Vietnam'ı 17. Paralel (17 derece kuzey enlemi) olarak bilinen enlem boyunca böldü, Kuzey'de Ho ve Güney'de Bao kontrolünde. Antlaşma ayrıca 1956'da yeniden birleşme için ülke çapında seçim yapılması çağrısında bulundu.
Bununla birlikte, 1955'te, güçlü bir anti-komünist politikacı Ngo Dinh Diem, İmparator Bao'yu, o dönemde genellikle Güney Vietnam olarak anılan Vietnam Cumhuriyeti Hükümeti'nin (GVN) başkanı olmak için bir kenara itti.
Viet Cong
Soğuk Savaş dünya çapında yoğunlaşırken, Birleşik Devletler politikalarını Sovyetler Birliği'nin müttefiklerine karşı sertleştirdi ve 1955'te Başkan Dwight D. Eisenhower Diem ve Güney Vietnam'a sağlam desteğini taahhüt etmişti.
Amerikan ordusundan ve CIA'dan eğitim ve teçhizatla, Diem’in güvenlik güçleri, alaycı bir şekilde dediği güneydeki Viet Minh sempatizanlarına saldırdı. Viet Cong (veya Vietnam Komünisti), çoğu vahşice işkence gören ve idam edilen yaklaşık 100.000 kişiyi tutukladı.
1957'ye gelindiğinde, Viet Cong ve Diem’in baskıcı rejiminin diğer muhalifleri, hükümet yetkililerine ve diğer hedeflere yönelik saldırılarla karşılık vermeye başladılar ve 1959'da Güney Vietnam ordusuyla çatışmalara girmeye başladılar.
Aralık 1960'da, Diem’in Güney Vietnam’daki pek çok rakibi - hem komünist hem de komünist olmayan - Ulusal Kurtuluş Cephesi (NLF) rejime direniş örgütlemek. NLF özerk olduğunu ve üyelerinin çoğunun komünist olmadığını iddia etse de, Washington Hanoi'nin bir kuklası olduğunu varsaydı.
Domino teorisi
Başkan tarafından gönderilen bir ekip John F. Kennedy 1961'de Güney Vietnam'daki koşullar hakkında rapor vermek için, Diem'in Viet Cong tehdidiyle yüzleşmesine yardımcı olmak için Amerikan askeri, ekonomik ve teknik yardımlarının toplanmasını tavsiye etti.
' domino teorisi , ”Diyor ki, bir Güneydoğu Asya ülkesi komünizme düşerse, diğer birçok ülkenin de onu takip edeceğini, Kennedy'nin ABD yardımını artırdığını, ancak geniş çaplı bir askeri müdahalede bulunmayı bıraktığını belirtti.
1962'ye gelindiğinde, Güney Vietnam'daki ABD askeri varlığı, 1950'lerde 800'den az askerle karşılaştırıldığında, yaklaşık 9.000 askere ulaştı.
Tonkin Körfezi
Kendi generallerinden bazıları tarafından yapılan bir darbe, Diem ve kardeşi Ngo Dinh Nhu'yu Kasım 1963'te, üç hafta önce devirmeyi ve öldürmeyi başardı. Kennedy suikasta kurban gitti Dallas'ta Teksas .
Ağustos 1964'te, DRV torpido botlarının Tonkin Körfezi'nde iki ABD muhripine saldırmasının ardından Johnson, Kuzey Vietnam'daki askeri hedeflere misilleme amaçlı bombalama emri verdi. Kongre kısa süre sonra, Johnson'a geniş savaş yapma yetkileri veren Tonkin Resolution Körfezi'ni geçti ve ABD uçakları, kod adı verilen düzenli bombardıman saldırılarına başladı. Rolling Thunder Operasyonu , gelecek yıl.
Bombalama 1964-1973 arasında Vietnam ile sınırlı kalmadı, Amerika Birleşik Devletleri Laos'ta CIA önderliğindeki “Gizli Savaş” sırasında komşu, tarafsız Laos'a gizlice iki milyon ton bomba attı. Bombalama kampanyası, Ho Chi Minh yolu boyunca Vietnam'a giden malzeme akışını kesintiye uğratmak ve Pathet Lao'nun veya Lao komünist güçlerinin yükselişini önlemek amacındaydı. ABD bombalamaları Laos'u dünyadaki kişi başına en ağır bombalanan ülke yaptı.
Johnson, Mart 1965'te Amerikan halkının sağlam desteğiyle ABD savaş kuvvetlerini Vietnam'daki savaşa gönderme kararını verdi. Haziran ayına gelindiğinde, Vietnam'da 82.000 muharebe birliği konuşlandırıldı ve askeri liderler, 1965'in sonunda mücadele eden Güney Vietnam ordusunu desteklemek için 175.000 asker daha istiyordu.
Danışmanlarından bazılarının bu tırmanma konusundaki endişelerine ve büyüyen bir savaşın ortasında tüm savaş çabası hakkındaki endişelerine rağmen savaş karşıtı hareket Johnson, Temmuz 1965'in sonunda 100.000 askerin ve 1966'da da 100.000 askerin derhal gönderilmesine izin verdi. Amerika Birleşik Devletleri'ne ek olarak, Güney Kore, Tayland, Avustralya ve Yeni Zelanda da Güney Vietnam'da savaşmak için birlikler taahhüt etti. Daha küçük ölçek).
William Westmoreland
Kuzey Vietnam'a yapılan hava saldırılarının aksine, güneydeki ABD-Güney Vietnam savaşı, büyük ölçüde General'in komutası altında, esas olarak karada gerçekleştirildi. William Westmoreland Saygon'daki General Nguyen Van Thieu hükümeti ile koordineli olarak.
Westmoreland, toprakları güvence altına almaya çalışmak yerine mümkün olduğunca çok sayıda düşman askerini öldürmeyi amaçlayan bir yıpratma politikası izledi. 1966 yılına gelindiğinde, Güney Vietnam'ın geniş bölgeleri, tüm masum sivillerin tahliye edildiği ve geriye yalnızca düşmanın kaldığı 'serbest atış bölgeleri' olarak belirlenmişti. Mülteciler Saygon ve diğer şehirlere yakın belirlenmiş güvenli bölgelerdeki kamplara akın ederken, B-52 uçakları veya bombardımanı, bu bölgeleri yaşanmaz hale getirdi.
Düşman cesedi sayısı (ABD ve Güney Vietnam yetkilileri tarafından zaman zaman abartılıyor) istikrarlı bir şekilde artmış olsa bile, DRV ve Viet Cong birlikleri, kayıp bölgeleri insan gücü ve aracılığıyla teslim edilen malzemelerle kolayca geri alabilecekleri gerçeğiyle cesaretlendirilerek savaşı durdurmayı reddettiler. Ho Chi Minh Yolu Kamboçya ve Laos üzerinden. Ek olarak, Çin ve Sovyetler Birliği'nin yardımıyla desteklenen Kuzey Vietnam, hava savunmasını güçlendirdi.
Vietnam Savaşı Protestoları
Kasım 1967'ye gelindiğinde, Vietnam'daki Amerikan askerlerinin sayısı 500.000'e yaklaşıyordu ve ABD'deki kayıplar 15.058 öldürüldü ve 109.527 yaralandı. Savaş uzadıkça, bazı askerler hükümetin kendilerini orada tutma nedenlerine ve Washington’un savaşın kazanıldığına dair defalarca iddialarına güvenmedi.
Savaşın sonraki yıllarında, uyuşturucu kullanımı, travma sonrası stres bozukluğu (hem gönüllüler hem askerler) Amerikan askerleri arasında artan fiziksel ve psikolojik kötüleşme gördü ( TSSB ), subaylara ve astsubaylara karşı askerlerin isyanları ve saldırıları.
DEVAMINI OKU: Vietnam Savaş Veterineri Eve Döndüklerinde Neden Kötü Muamele Görüyordu?
Temmuz 1966 ile Aralık 1973 arasında, 503.000'den fazla ABD askeri personeli terk edildi ve Amerikan kuvvetleri arasında güçlü bir savaş karşıtı hareket, Vietnam'da ve Amerika Birleşik Devletleri'nde konuşlanmış personelin şiddetli protestoları, cinayetleri ve kitlesel hapsedilmesine neden oldu.
Televizyonlarında savaşın korkunç görüntüleriyle bombalanan Amerikalılar da savaşa karşı çıktılar: Ekim 1967'de yaklaşık 35.000 gösterici büyük bir gösteri düzenledi. Vietnam Savaşı protestosu Pentagon dışında. Savaşın muhalifleri, birincil kurbanların düşman savaşçıları değil, siviller olduğunu ve ABD'nin Saygon'da yozlaşmış bir diktatörlüğü desteklediğini savundu.
Tet Saldırı
1967'nin sonunda, Hanoi'nin komünist liderliği de sabırsızlanıyordu ve daha iyi tedarik edilen Amerika Birleşik Devletleri'ni başarı umutlarından vazgeçmeye zorlamayı amaçlayan kesin bir darbe vurmaya çalıştı.
31 Ocak 1968'de General Vo Nguyen Giap komutasındaki yaklaşık 70.000 DRV kuvveti, Tet Saldırı Güney Vietnam'da 100'den fazla şehir ve kasabaya düzenlenen koordineli bir dizi şiddetli saldırı.
Beklenmedik bir şekilde, ABD ve Güney Vietnam kuvvetleri yine de hızlı bir şekilde karşılık vermeyi başardılar ve komünistler, hedefleri bir veya iki günden fazla tutamadılar.
Tet Offensive haberleri ABD halkını şaşkına çevirdi, ancak özellikle Vietnam Savaşı'ndaki zaferin yakın olduğuna dair tekrarlanan güvencelere rağmen Westmoreland'ın 200.000 asker daha talep ettiğine dair haberler çıktıktan sonra. Johnson, bir seçim yılında onay oranlarının düşmesiyle birlikte, Kuzey Vietnam'ın çoğunda (güneyde bombalamalar devam etse de) bombalamayı durdurma çağrısı yaptı ve görev süresinin geri kalanını yeniden seçimden ziyade barış aramaya adamaya söz verdi.
Johnson’ın, Mart 1968’deki bir konuşmasında ortaya konan yeni tavrı, Hanoi’den olumlu bir yanıt aldı ve ABD ile Kuzey Vietnam arasındaki barış görüşmeleri, Mayıs ayında Paris’te başladı. Güney Vietnamlılar ve NLF'nin daha sonra dahil edilmesine rağmen, diyalog kısa sürede bir çıkmaza girdi ve şiddetli 1968 seçim sezonunun şiddet tarafından gölgelendiği Cumhuriyetçi Richard M. Nixon başkanlığı kazandı.
Vietnamlaştırma
Nixon, savaş çabalarını desteklediğine inandığı Amerikalıların 'sessiz çoğunluğuna' başvurarak savaş karşıtı hareketi söndürmeye çalıştı. Amerikan kayıplarının hacmini sınırlamak amacıyla, adlı bir program duyurdu. Vietnamlaştırma : ABD birliklerini geri çekmek, hava ve topçu bombardımanını artırmak ve Güney Vietnamlılara kara savaşını etkili bir şekilde kontrol etmek için gereken eğitim ve silahları vermek.
Bu Vietnamlaşma politikasına ek olarak, Nixon Paris'te halka açık barış görüşmelerine devam etti ve 1968 baharından itibaren Dışişleri Bakanı Henry Kissinger tarafından yürütülen üst düzey gizli görüşmeleri ekledi.
Kuzey Vietnamlılar, barış koşulları olarak ABD'nin tam ve kayıtsız şartsız geri çekilmesinde - artı ABD destekli General Nguyen Van Thieu'nun devrilmesinde - ısrar etmeye devam ettiler ve sonuç olarak barış görüşmeleri durdu.
Lai Katliamım
Önümüzdeki birkaç yıl, ABD askerlerinin Mart 1968'de My Lai köyünde 400'den fazla silahsız sivili acımasızca katlettiğinin ortaya çıkması da dahil olmak üzere daha da fazla katliam getirecektir.
My Lai Masscre'den sonra, çatışma ilerledikçe savaş karşıtı protestolar artmaya devam etti. 1968 ve 1969'da ülke çapında yüzlerce protesto yürüyüşü ve toplantısı yapıldı.
15 Kasım 1969'da Amerikan tarihinin en büyük savaş karşıtı gösteri Washington DC. 250.000'den fazla Amerikalı barışçıl bir şekilde toplanarak Amerikan birliklerinin Vietnam'dan çekilmesi çağrısında bulundu.
Özellikle üniversite kampüslerinde güçlü olan savaş karşıtı hareket Amerikalıları sert bir şekilde böldü. Bazı gençler için savaş, gücenmeye başladıkları kontrolsüz bir otorite biçimini sembolize ediyordu. Diğer Amerikalılar için hükümete muhalefet vatanseverlik ve hainlik olarak görülüyordu.
İlk ABD birlikleri geri çekilirken, kalanlar giderek daha fazla öfkelendiler ve hüsrana uğradılar, moral ve liderlikle ilgili sorunları daha da kötüleştirdiler. On binlerce asker firar nedeniyle onursuz bir şekilde terhis edildi ve 1965-73 arasında yaklaşık 500.000 Amerikalı 'asker kaçağı' oldu ve birçoğu kaçmak için Kanada'ya kaçtı. zorunlu askerlik . Nixon 1972'de askerlik çağrılarını sona erdirdi ve ertesi yıl tamamen gönüllülerden oluşan bir ordu kurdu.
Kent Eyaleti Çekimi
1970 yılında, ABD-Güney Vietnam ortak operasyonu, DRV tedarik üslerini ortadan kaldırmayı umarak Kamboçya'yı işgal etti. Güney Vietnamlılar daha sonra Kuzey Vietnam tarafından geri püskürtülen kendi Laos istilasına önderlik ettiler.
Uluslararası hukuka aykırı olarak bu ülkelerin işgali, Amerika'daki üniversite kampüslerinde yeni bir protesto dalgasına yol açtı. 4 Mayıs 1970 tarihinde Kent State Üniversitesi'nde Ohio Ulusal Muhafızlar dört öğrenciyi vurarak öldürdü. 10 gün sonra başka bir protestoda, Jackson Eyalet Üniversitesi'ndeki iki öğrenci Mississippi polis tarafından öldürüldü.
Haziran 1972'nin sonunda, Güney Vietnam'a başarısız bir saldırının ardından, Hanoi nihayet uzlaşmaya razı oldu. Kissinger ve Kuzey Vietnamlı temsilciler sonbaharın başlarında bir barış anlaşması taslağı hazırladılar, ancak Saygon'daki liderler bunu reddetti ve Aralık ayında Nixon, Hanoi ve Haiphong'daki hedeflere yönelik bir dizi bombalama baskınına izin verdi. Noel Bombardımanları olarak bilinen baskınlar uluslararası kınamalara yol açtı.
Vietnam Savaşı Ne Zaman Bitti?
Ocak 1973'te, Amerika Birleşik Devletleri ve Kuzey Vietnam, iki ülke arasındaki açık düşmanlıkları sona erdiren nihai bir barış anlaşması imzaladılar. Bununla birlikte, Kuzey ve Güney Vietnam arasındaki savaş, DRV güçlerinin Saygon'u ele geçirip Ho Chi Minh Şehri olarak yeniden adlandırdığı 30 Nisan 1975'e kadar devam etti (Ho'nun kendisi 1969'da öldü).
Yirmi yıldan fazla süren şiddetli çatışmalar, Vietnam halkına yıkıcı bir zarar vermişti: Yıllarca süren savaştan sonra, tahminen 2 milyon Vietnamlı öldürülürken 3 milyon kişi yaralandı ve 12 milyonu da mülteci oldu. Savaş ülkenin altyapısını ve ekonomisini yerle bir etti ve yeniden yapılanma yavaş ilerledi.
1976'da Vietnam, Vietnam Sosyalist Cumhuriyeti olarak birleşti, ancak sonraki 15 yıl boyunca, komşu Çin ve Kamboçya ile çatışmalar da dahil olmak üzere düzensiz şiddet devam etti. 1986'da uygulamaya konulan geniş bir serbest piyasa politikası altında, ekonomi, petrol ihracat gelirleri ve yabancı sermaye akışı ile hızlanarak iyileşmeye başladı. Vietnam ile ABD arasındaki ticari ve diplomatik ilişkiler 1990'larda yeniden başladı.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, Vietnam Savaşı'nın etkileri, son birlikler 1973'te ülkelerine döndükten sonra uzun süre devam edecek. Millet, Vietnam'daki çatışmaya 1965-73 arasında 120 milyar dolardan fazla para harcadı. 1973'teki dünya çapında petrol krizi ve hızla yükselen yakıt fiyatları.
Psikolojik olarak, etkiler daha da derinleşti. Savaş, Amerikan yenilmezliği mitini delip geçmiş ve ulusu acı bir şekilde bölmüştü. Geri dönen birçok gazi, hem savaşın muhaliflerinden (onları masum sivilleri öldürmüş olarak gören) hem de destekçilerinden (onları savaşı kaybetmiş olarak gören) olumsuz tepkilerle ve toksik herbisit Ajanına maruz kalmanın etkileri de dahil olmak üzere fiziksel hasarla karşılaştı. Orange, milyonlarca galonu ABD uçakları tarafından Vietnam'ın yoğun ormanlarına atılmıştı.
1982'de, Vietnam Gazileri Anıtı Washington, D.C.'de açıldı.Üzerinde, savaşta öldürülen veya kaybolan 57.939 Amerikalı erkek ve kadının isimleri yazılıydı, daha sonra yapılan eklemeler bu toplamı 58.200'e çıkardı.
FOTOĞRAF GALERİLERİ
29 Nisan 1975'te Komünist birlikler Saygon'u işgal ederken Güney Vietnam tankı alevler içinde kaldı. Kuvvetler, şehrin etrafındaki önemli bölgeleri çabucak ele geçirdi ve Başkan Duong Van Minh'i ertesi gün teslim olmaya zorladı.
Bir CIA ajanı, Nisan 1975'te Saygon'un düşüşü sırasında bir Amerikan helikopterine tahliye edilen Güney Vietnamlılara yardım eder.
Vatandaşlar ABD Büyükelçiliği kapılarına tırmanırken bir asker silahını savunmaya yöneltir.
Vatandaşlar Saygon'a doğru yol almaya çalışırken Güney Vietnam sokaklarında trafik dalgalanıyor.
Güney Vietnam askerleri, başarılı Komünist işgalinden sonra kendilerini korumak için üniformalarını terk ediyor.
Yakalanan Güney Vietnam askerleri Saygon'daki başkanlık sarayının dışındaki çimenlikte oturuyor.
Kuzey Vietnam askerleri zaferden sonra sarayın çeşmesinde yıkanır.
Kutlamalar, Vietnam Savaşı'nı sona erdiren bir olay olan 30 Nisan 1975'te Saygon'un düşüşünü işaret ediyor.
Vietnamlı bir adam, Saygon'un düşüşünden sonra Ho Chi Minh'in bir portresinin önünde dua ediyor. Vietnamlı bir komünist lider ve 25 yıldır Kuzey Vietnam'ın cumhurbaşkanı olan Ho Chi Minh, Vietnam'ın birleşme mücadelesinin sembolü haline geldi.
U.C.'de bir grup kız öğrenci Berkeley, savaşa olan muhalefetini gösterir. Savaş karşıtı hareketin çoğu, SDS, Demokratik Toplum için Öğrenciler gibi kuruluşlarla üniversite kampüslerinde başladı.
10.000'den fazla göstericinin şehrin sokaklarına çıkmasıyla Chicago, Illinois'deki 1968 Demokratik Konvansiyonu savaş karşıtı protestoları sarstı. Başkan Lyndon Johnson yönetiminin politikalarına muhalefet, Başkan Yardımcısı Hubert Humphrey'in partisinin adaylığını kabul ettiği kongre salonuna bile sıçradı.
Sekiz savaş karşıtı aktivist, 1968 Demokratik Konvansiyonu sırasında şiddeti kışkırtmak için komplo kurmakla suçlandı. Sanıklardan yedisi başlangıçta suçlu bulundu, ancak mahkumiyetler temyiz üzerine bozuldu.
Columbia Üniversitesi Demokratik Toplum Öğrencileri'nin lideri Mark Rudd, beş idari binanın işgal edilmesine ve üniversitenin geçici olarak kapatılmasına yol açan 1968 öğrenci protestosunu düzenledi.
15 Kasım 1969'da 500.000'den fazla protestocu, ABD tarihindeki en büyük savaş karşıtı gösterilerden biri olan Moratorium Yürüyüşü için Washington, D.C.'ye akın etti.
Washington, D.C.'de gaziler, madalya ve üniformalarını ABD Kongre Binası'ndaki çitin üzerinden atarak Çinhindi'deki savaşı protesto ediyor.
30 Nisan 1970'te Nixon, savaş çabalarının genişletildiğini ve 150.000 daha fazla asker çekme ihtiyacını duyurdu. Bu, ülke çapında üniversite kampüslerinde büyük protestolarla sonuçlandı.
Ohio'daki Kent Eyalet Üniversitesi'nde Ulusal Muhafızlar, bir ROTC binası ateşe verildikten sonra protestocularla yüzleşti. Ulusal Muhafız, öğrencilere ateş açarak dördünü öldürdü ve sekizini yaraladı.
William Schraeder, Allison Krause, Jeffrey Miller ve Sandra Lee Scheuer, 4 Mayıs 1970'teki Kent Eyaleti protestoları sırasında öldürülen dört öğrenciydi.
Washington Metropolitan polis departmanının Sivil Rahatsızlık Birimi, 1971'de George Washington Üniversitesi'ndeki savaş karşıtı göstericilere yanıt veriyor.
Amerikan Bayrağı üzerine basılmış bir barış işareti, Washington, D.C.'deki bir savaş karşıtı protesto sırasında kaldırıldı.Kısmen, güçlü savaş karşıtı duygular nedeniyle, Nixon, Ocak 1973'te ABD'nin Güneydoğu Asya'daki müdahalesinin sona erdiğini duyurdu.
31 Ocak 1968'de yaklaşık 70.000 Kuzey Vietnamlı ve Viet Kong kuvvetleri ABD ve Güney Vietnamlılara bir dizi saldırı başlattı.
Saldırılar yeni ay tatili olan Tet'te başladı ve Tet Offensive olarak tanındı.
Saldırıların ilk gününde bir Budist keşiş arkasındaki hasar ve yıkımdan kurtulur.
ABD kuvvetleri, Tet Offensive'in en şiddetli savaşına sahne olan antik Hue kentindeki bir kalenin dış duvarına yerleştirildi.
Hue Savaşı'nda 400 Güney Vietnam askeri ile birlikte yaklaşık 150 ABD Deniz Piyadesi öldürüldü.
Hue'daki çatışma sırasında yaralı bir asker kalenin dış duvarının yakınında güvenli bir yere sürüklenir.
Hue Savaşı sırasında Amerikan hava ve topçu saldırılarında tahmini 5.000 Komünist asker öldürüldü.
Askeri polisler, Saigon'daki ABD büyükelçiliği ve Güney Vietnam hükümet binalarına yapılan sürpriz saldırının ardından bir Viet Cong gerillasını ele geçirdi.
Başkan Johnson, Amerika’nın savaşa katılımında önemli bir dönüm noktası olan Tet Offensive'den sonra Savunma Bakanı Robert McNamara ve diğer danışmanlarla bir araya geldi.
Saygon'un Cholon Bölgesi'ndeki bir pazar, 100'den fazla Güney Vietnam şehir ve kasabasına eşzamanlı saldırılar içeren Tet Saldırısı'ndan sonra duman ve enkazla kaplandı.
Ekim 1969'da akrabalar, yakın zamanda keşfedilen Tet Saldırısı kurbanları için toplu bir cenazede toplanır.
Güney Vietnam Devlet Başkanı Nguyen Van Thieu, öldürülenler için cenazede konuşuyor.
Başkan Lyndon B. Johnson, Ekim 1966'da Güney Vietnam'daki Cam Rahn Körfezi'ndeki bir Amerikan üssüne yaptığı sürpriz ziyaret sırasında askerlerle buluşuyor.
Savunma Bakanı McNamara, McNamara ve bölgedeki Deniz birimlerini ziyareti sırasında Le My Belediye Binası'na giden askerlerle birlikte geziyor.
General William C. Westmoreland, bir grup gazeteci ile konuştuğu Camp Evans helikopter pistine geldi.
Başkan Richard Nixon Saygon'da Dr. Henry A. Kissinger, Cao KY ve Ellsworth Bunker ile konuşuyor.
Başkan Lyndon B. Johnson, 1964'te LBJ Çiftliği'nde Savunma Bakanı Robert McNamara'yı ağırlarken Vietnam'daki yeni sorunlara tepki gösteriyor.
Başkan Kennedy, komünist isyancılar tarafından tutulan bölgeleri gösteren geniş bir Vietnam haritasının yanında bir podyumda duruyor.
Başkan Yardımcısı Hubert Humphrey, Ulusal Basın Kulübü'ne verdiği öğle yemeğinde, Kuzey Vietnam'da Amerikan saldırısına karşı güvenli 'sığınak olmadığını' söyledi.
Henry Kissinger, Hanoi'deyken Kuzey Vietnam başbakanı Pham Van Dong ile bir araya geldi.
Senato Dış İlişkiler komitesi üyeleri General Maxwell Taylor & aposs 1966'nın Amerika Birleşik Devletleri'nin Vietnam politikası hakkındaki ifadesini dinler.
General Creighton Abrams, 80'den fazla ABD Donanması nehri devriye botunu Güney Vietnam Donanmasına teslim etmek için ABD Büyükelçisi Yardımcısı Samuel D. Berger ile birlikte duruyor.
Gerald Ford ve Melvin Laird, 1970 yılında Güney Vietnam'da Komünistlerin kontrolündeki bölgelerin haritasının önünde duruyor.
Ulusal Güvenlik Başkanının Asistanı McGeorge Bundy, Johnson'ın Vietnam politikalarını ve merhum Kennedy'yi birbirine bağlayan 'tek bir iplik' olduğunu açıkladı.
Pentagon'da konuşan Savunma Bakanı Clark Clifford, kazanan ve Amerika askerlerini tehlikeye atacak bir anlaşmanın gerekliliğini vurguladı.
Dışişleri Bakanı Dean Rusk, 1968'de, Vietnam konulu Paris görüşmelerinde kaydedilen ilerlemeler hakkında bir basın toplantısı düzenlerken.
George Ball, ABD'nin Birleşmiş Milletler Büyükelçisi olarak istifa ettiğini açıkladı. Başkan Johnson, Ball'un yerini alması için J. Russell Wiggins'i seçti.
Ocak 1968'de, Huey helikopterindeki kapı topçusu düşmanı görünce Mekong Deltası'nın altındaki bir hedefe ateş açtı.
Önünde ateş devam ederken bir Amerikan askeri talimat vermek için döner.
İki Birinci Süvari adamı, Nisan 1968'de Khe Sanh yakınlarında yaralı bir yoldaşı destekliyor.
Bir helikopter, yaralı askerleri savaş alanından kurtarır. Bu tür bir tahliye, toz alma olarak biliniyordu.
Vietnam'daki Amerikan askerleri, 1 Kasım 1965'te Da Nang hava üssünü gözetliyor.
İki ABD Deniz piyadesi, Da Nang yakınlarındaki Viet Cong aktivitesi belirtileri için tünelleri arıyor. Viet Cong, ABD kuvvetlerine saldırmak için kullandıkları geniş bir yeraltı tünel ağına sahipti.
ABD Donanması roketleri, bir Viet Cong pozisyonuna yapılan bir saldırı sırasında Phantom F-4'ün kanatlarının altından parlıyor.
Amerikan Denizcileri, Khe Sanh yakınlarındaki sığınaklarında sessiz bir anın tadını çıkarır.
Donanma Devriye Hava Yastığı Aracı (PACV), Vietnam Savaşı sırasında tanıtıldı. Saldırı görevleri, arama kurtarma, yüksek hızlı asker taşımacılığı ve lojistik destek için kullanıldı.
Askerler, Vietnam Savaşı'nın ön saflarında ordu papazıyla birlikte dua ediyor.
Denizciler, ABD kuvvetlerinin Viet Cong gerillalarına karşı harekete geçmek için konuşlandırıldığı Da Nang'a çıkarma gemisiyle gelir.
Bir kargo uçağı, Ajan Orange'ı Kuzey Vietnam'daki bir ormanın üzerine püskürtür. Agent Orange, Viet Cong kuvvetlerinin dayandığı ormanların yapraklarını dökmek için kullanılan bir herbisit karışımıydı.