“Brick” filmi ile tanıdığımız bağımsız yönetmen Rian Johnson’un “Looper”ı için modern bir bilimkurgu şaheseri diyebiliriz. Tanınmayacak haldeki Joseph Gordon – Levitt çok iyi. Keza Bruce Willis de, “Twelve Monkeys”ten bu yana kariyerinin en anlamlı filminde oynamış.
Gelecek zamandayız; 2072’de. Zamanlar arasında yolculuk gerçek olmuş, ama yasa dışı olarak karaborsacıların eline düşmüştür. Teknolojiyi elinde tutanlar ne zaman birinden kurtulmak isterlerse onu 30 yıl geriye, 2042’ye göndererek “Looper” adı verilen bir grup suikastçıya öldürmesi için “paketler”. Bu grupta yer alan suikastçilerden biri olan Joe için 2042’de zengin hayatı gayet yolunda gitmektedir; ta ki karşısına öldürmesi için 2072’den gelen yaşlı Joe çıkıncaya kadar.
Özellikle ilk yarıda klasik Hollywood anlatısından uzak bir yapı var. Yönetmenin farklı atmosferi, görselleri, teknik seçimleri, müzik kullanımı şaşırtıcı şekilde afallatıyor. Fakat “Matrix” – “Inception” vari bir ilk yarının ardından, “Running Scared”ı andıran bir ikinci yarı başlıyor.
İkinci yarı ise daha çok Hollywood kokmaya başlıyor ve farklılıktan klişeye doğru kayar gibi oluyor. Fakat Rian Johnson kendine özgü hamleleriyle filmi tekrar biçimsel olarak farklı bir boyuta sokuyor. Filmin son dakika hamlesi ve sevişme sahnesi esnasında sansüre uğrarmış gibi “öğrenci slayt geçişi”yle yapılan kesme ise filmin eksi hanesinde.
8.3 / 10