selamlar. sınıf savaşının ne kadar doğru olduğu ile ilgili mutlak bir ahlaki yargıya varmayacağız. bu bizim doğrumuz, işçi sınıfının asıl gayesidir. troçki mutlak ahlakın var olduğundan bahseder, ama bu mutlak ahlak alt kollarda farklılaşabilir. küçük çocuğa saldıran bir köpeğe ateş etmek ahlaklı bir davranıştır, ama onu öldürmek için ateş etmek ahklakdışıdır der troçki. dediğim gibi bu doğru sermayedarların doğrusu değil bizim, yani işçi sınıfının mutlak doğrusudur. troçki "onların ahlakı, bizim ahlakımız eserinde şunlardan bahseder";
1 ay önce
grev kırıcılar patronlara göre kahramanken, işçilerin gözünden aşağılıktır. burada mutlak bir ahlak değil, işçi haklarını savunması için amaç aracı haklı kılar mantığı söz konusudur.
toplumda bir çok sınıf var diye bakıyoruz olaylara. ama temel çekirdekte 2 asıl önemli sınıf vardır. bu sınıflar burjuva ve proleterler. burjuva sınıfı, patronun meta üretiminde bulunmadan işçiyi kiralayarak artı değer yaratarak ondan kâr elde etmesidir. işçi ise patronu için kendini kiralatıp, meta üretiminde emek sağlayarak patrona artı kâr elde ettirmektir. temel sınıf farkları bundan çıkmaktadır. sendika gereklidir çünkü bazı yerlerde ve bazı ülkelerde sendikal oluşumlar işçi sınıflarına "kapital düzende" anti sömürücü haklar tanımaktadır. iş verenin sendika karşısında direnememeyişi, işçilerin üzerinde atçılık oynayamamayışına sebebiyet verir.