Cesaret, tüm korkulara rağmen bilinmeyene adım atmaktır. Cesaret korkusuzluk anlamına gelmez. Korkusuzluk, sürekli cesur ve daha cesur olduğunuzda ortaya çıkar. Nihai cesaret deneyimi korkusuzluktur. Korkusuzluk, cesaret sonsuz olduğunda ortaya çıkan kokudır. Ancak başlangıçta korkak ve cesur arasında çok fazla fark yoktur. Tek fark: korkak korkularına kulak verin ve onları takip edin. Ve cesur onları bir kenara alıp ileri adım atıyor.
Columbus gibi keşfedilmemiş denizlere yelken açtığınızda korku, yoğun korku var. Çünkü kimse ne olacağını bilmiyor. Güvenlik kıyılarını terk ediyorsunuz. Bir anlamda sorun yoktu. Eksik olan tek bir şey vardı: macera. Belirsizliğe adım atmak sizi heyecanlandırıyor. Kalp tekrar atmaya başlar, tekrar hayata gelirsiniz; hayatta hissediyorsun. Varlığındaki her hücre canlanır. Çünkü bilinmeyenin meydan okumasını kabul ettin.
Tüm korkulara rağmen, bilinmeyenin meydan okumasını kabul etmek cesarettir. Korkular var. Ama bu meydan okumayı tekrar tekrar kabul ederseniz, ars yavaşça kaybolacaktır. Bilinmeyenin getirdiği sonsuz zevki yaşamak için, bilinmeyene duymaya başladığınız heyecan sizi güçlendirir. Zekanızı keskinleştirir. Belirli bir bütünlük elde etmenizi sağlar. İlk kez, hayatın bir sorun değil, bir macera olduğunu hissetmeye başlıyorsunuz. Sonra yavaş yavaş korku kaybolur. Sonra maceradan sonra koşmaya başlarsınız.
Kısacası, cesaret bilinmeyenlerin bildiği şeyleri riske atmaktır; yabancılara aşina olmayanlar; rahatsızlık için rahat bir; Herkesin bilinmeyen bir varış noktası için bildiği göç yollarını terk etmek demektir. Kişi başarılı olup olamayacağını asla bilemez. Bu bir kumar. Ancak hayatın ne olduğunu sadece kumarbazlar biliyor.