İhtiyacı olmadığında çocuklara yardım etme hatası
Dokuz yaşındaki bir kızım için bir spor ayakkabı arıyorum. Madrid’de hatırlayamadığım zamanlardan beri keyif aldığımız tek yağmurlu gün, ayakkabının çözme yeteneğinde hissetmediği muazzam bir boşluğa sahip olduklarını fark etmemizi sağladı. Toplam, onunla birlikte bir mağazanın doğrusal çizgisini dolaşmak için iyi zaman geçirmeye çalıştığımı. Ve bu benim sürprizim, yapıştırmaya yakın bir Velcro terliği almanın bazı bağcıklardan daha kolay olduğunu keşfetmem.
Sürpriz diyorum çünkü bazı üreticilerin dokuz yaşındaki bir kızın, solunum sistemini oluşturan organları ya da İspanya'nın elli illerini iki özerk şehri ile birlikte inceleyebileceklerini, bilmedikleri ya da bilmedikleri bölgeleri inceleyebileceklerini sandıkları için şaşırdım Ayakkabının
38 bedene kadar cırt ayakkabılar var, bu da Amerikan bedeninde 6'ya, zaten 1,60m'yi geçen bir erkek veya kıza eşit olan bir cırt ayakkabı olduğunu görmek için sürprizimi arttırdı. Ve gerçek şu ki, hala nasıl düğümleneceğini ve döngü yapılacağını bilmediğim ve bununla birlikte, video oyun konsolunu doğru HDMI'ya takabileceğimi bilmediğim bir yüksekliğe sahip bikarrakosu düşünmek için kesin bir utangaç duyuyorum. Düğüm ve ilmek çok daha basit olduğundan, sizi temin ederim.
Tabii ki, ayakkabılarınızı nasıl bağlayacağınızı bilmiyorsanız, iki nedenden ötürü olabilir. İlk olarak, kimsenin onlara öğretmediği. Bu durumda, şüphe duyulan hata, Mandarin Çincesi gibi yüzlerce küçük günlük bilginin öğrenilmesini öğretmeye veya kolaylaştırmaya adanmış, ancak çocuklarımızın günlük yaşamdaki kısıtlamalarının farkında olmayan ebeveynlere aittir.
İkinci sebep aynı zamanda ebeveynlerin de suçudur: çocuklarımız, birinin kendileri için yapması gereken basit nedenlerden dolayı ayakkabılarını bağlamazlar. Asla öğrenmeye ihtiyaçları olmadı. Ve o aptal dantel bağını nasıl kıracağımızı bilmediğimizden Velcro ile ayakkabı alıyoruz.
Cuma günü öğleden sonra Velcro hakkında düşünüyordum, şaşkınlık duymadan, okul bahçesinde dehşet verici bir sahne. Futbol ve basketbol sahalarını çevreleyen stantlarda otururken, çok büyük bir çocuk grubu küçük ayaklarını uzattı; küçük ayak, komik bir pozla kaplı bir spor çorabıyla kaplıydı ve ayakkabıda çalışırken Cinderella basamaklarını çok hatırlattı. Cam Kralın lakeleri gibi, kendiliğinden inkar babalar yere diz çökmüş, ayaklarının üstünde futbol ve basketbol ayakkabıları giyiyorlardı. Aferin, işte buradasın: yeni sporlar talep edebilecek, ancak onları bağlayamayan adamlar.
Yardım edemedim ama hatırladım, çocuklarının her bağını bağlayabilse de, onlara yapmayı öğretmeyi tercih eden geniş bir ailenin annesinden defalarca duyduğum bir cümleyi hatırladım: “Gerekmeyen her yardım, onu alanın yoksullaşmasına yardımcı olur”.
Yerde bir Velcro ve diz iseniz, bunalmayın, "mutluluk iyiyse asla geç değildir". Çocuğunuza ayakkabılarını nasıl bağlayacaklarını öğretir öğretmez, bel ağrısının nasıl geliştiğini fark ederken, yavrularının özgüvenleri, ihtiyaç duymadıkları yardımı alamayanlara, beklenmedik şekilde büyür.
İlginizi çekebilir:
- çocukların özerk olmaları için 8 anahtar
- Çocuklar özerkliklerine saygı duyan anneleri tercih ediyor
- Bunlar yaralanmalara neden olabilecek ayakkabı tipleri.
- Çocukların özerkliği, sırları ve amaçları