ABD Bağımsızlık Günü Temmuz 4, Özgürlük Anıtı'na tekrar giriş yaptı. Altı aydan fazla bir süredir heykel, 2012 Ekim sonunda New York ve çevresini vuran Kasırga Sandy'den sonra onarıldı. Ancak Ekim 1’te, ABD anıtlarının muhafızları da dahil olmak üzere tüm devlet görevlileri için emek ücretinin kesilmesi nedeniyle 2013’in artık heykele tekrar turist göndermesine izin verilmedi. Amerika'nın ana sembolünü ziyaret etmenin turistlerin finansal kasırgası üzerindeki etkisi doğaldan daha zayıf değildi.
Amerikancılığın bayrağı altında
Ekim’in 1’indeki 2013’ten bu yana, ABD hükümeti ve bir ülkenin bütçesinde anlaşamayan milletvekilleri, kamu görevlilerine fon sağlamayı bıraktı. Benzer "siyah" günler az değildir hikayeler Amerikan finansı. Özellikle birçoğu 1929 sonbaharındaydı. Doğru, bilgili insanlar, şu anda gerçekleşen olaylar ve bir yıl önce 84'te olanlar arasında bir benzetme yapmanın imkansız olduğunu söylüyor. ABD ve dünyanın diğer ülkelerinin o zaman gerçekleşen olaylardan ciddi dersler aldıklarına inanıyorlar. Artık dünya pazar ekonomisinin bu tür felaketlerin tekrarlanmasına karşı güvenilir bir şekilde sigortalanmış olduğunu ısrar ediyorlar. Bu tür ifadeler için bilinen nedenler vardır. Aynı zamanda, Amerikan ekonomisindeki ölümcül ayaklanmaların imkansızlığına dair kendinden emin ifadelerin bir yıl önce 84'in geldiğini hatırlamakta fayda var.
19. yüzyılın sonunda, Amerika Birleşik Devletleri dünyanın en zengin ülkesi haline gelmişti. O zaman ABD çelik üreticilerinden biri olan E. Carnegie, “Şu an var olan milyonlarca Amerikalı'nın 65'ını, şu anda milyonlarca Rusyalı, Avusturyalı ve İspanyol'lı 140'i satın alabilir ya da zengin Fransa'yı satın almak için harcayacak para kazandırabilirdi. Danimarka, Norveç, İsviçre ve Yunanistan’ı devraldı. "
Carnegie, “Bir vatandaşı olan bir Amerikalı olarak, milyonlarca 500, tüm dünyaya kendi iyiliği için hükmetecek” olacaktır.
Birinci Dünya Savaşı sırasında, ABD daha da zenginleşti. 1922 Kasım’ına kadar, yabancı ülkelerin ABD’ye olan toplam borcu 11,6’in ödenmemiş faiziyle 4,7’e ulaştı. Bunlardan İngiltere'nin 3,8 milyarlarca doları, Fransa - 1,9 milyar, İtalya - 0,5 milyar, Belçika - yaklaşık 20 milyar borcu vardı. Diğer yatırım türleriyle birlikte ABD'nin Avrupa ülkelerine sağladığı ekonomik destek neredeyse XNUMX milyarlarca doları buldu. Bu devasa borcun o zamanki bedelleri geri ödemesi onlarca yıldır devam ediyor olmalıydı. Avrupa’nın en büyük ülkeleri en az iki kuşaktır ABD’nin kollarıydı.
Artan ekonomik güce dayanarak, ABD hükümdarları dünya hegemonyası için başvuru yaparak mesihçi bir toza başvurdular. İngiliz Başbakanı Lloyd George, anılarında, ABD Başkanı Woodrow Wilson’ın 1919 Paris Barış Konferansı’ndaki davranışını şöyle anlattı: “İdealist başkanın, misyonu fakir Avrupalı putperestleri kurtarmaktı. Milletler Cemiyeti'nden bahsederken duygularının patlaması şaşırtıcıydı, Hristiyanlığın yüksek ideallere ulaşmadaki başarısızlığını açıklamaya başladı. "Neden," diye sordu "İsa Mesih, dünyaya inanmasına neden olmadı chenie? Çünkü sadece idealleri vaaz etti ve onlara ulaşmak için pratik bir yol göstermedi. Mesih'in özlemlerini sona erdirmek için pratik bir şema öneriyorum. "Clemenceau sessizce karanlık gözlerini açtı ve şu anda etrafına baktı."
ABD yöneticileri iktidarlarının sarsılmazlığından ve şartlarını dünyaya dikte etme haklarından ikna oldular. Yılın 1921 krizi ABD ekonomisini büyük ölçüde etkilemese de, Batı Avrupa sıkıntılarından ve bir dünya savaşının sonuçlarından kurtulmaya çalışıyordu. Almanya enflasyonla boğuldu. İngiliz yazar H. Wells'in görüşüne göre, İç Savaş tarafından perişan olan Rusya "karanlıkta" idi. Bu sırada, ABD yine ekonomik bir patlama yaşadı. ABD endüstriyel üretimi, 1913'ten 1929'e yılda% 70 artarken, İngiltere'deki sanayi üretimi% 1 oranında düştü. 1928’e göre, ABD’nin toplam üretimi Avrupa’daki üretimi aştı. Avrupa'daki otomobil daha sonra lüks bir eşya iken, ABD'de zaten 4,5 milyon ailelerinin arabaları vardı.
Yılın 1922 raporlarından birinde, E. Hemingway, döviz kurlarındaki önemli bir farklılığın avantajından yararlanarak ve ABD'de 1919'ta tanıtılan “kuru yasa” tarafından tüketildiğini, Amerikalıların Paris'teki restoranlarda “rahatladığını” anlattı. Sırayla İngiliz yazar D. B. Priestley, romanı Sokak Melek adlı kitabında, Avrupalı gençlerin Amerikalıları kıyafet, davranış ve konuşma tarzında nasıl taklit etmeye çalıştığını anlattı. Genç İngiliz kadın Edna’nın kahramanının görünüşü bile, “yüzündeki buruşturmaları ve jestleri, Hollywood’un görünüşünü ve tüm dünyadaki genç kızlara gösterilerini basan Amerikan kökenli bir Polonyalı Yahudi’den kopyalandı.” Ardından gelen Amerikanlaşma, ABD yöneticilerini, ülkelerini tüm dünyaya hükmetme haklarına ikna etti.
Wilson'un yerine geçen Warren Harding, “Biz Amerikalılar, bir yüzyılda insanlığın gelişimi için dünyanın dört bir yanından bir buçuk yıl içinde dünyanın dört bir yanından daha fazlasını yaptık, Amerikanlığı ilan ediyoruz ve Amerika'yı kabul ediyoruz” dedi.
Cumhuriyetçi Parti'nin 1928 seçiminde, Herbert Hoover aday olarak aday gösterildi. Seçim kampanyası sırasında her Amerikan ailesine bir araba sözü verdi. Seçimi kazandıktan sonra, Hoover "Amerikancılık" için ateşli bir özürcü oldu. Tarihçi L. Denny'nin yazdığı gibi, Hoover "Amerika'nın geleceğini yeni bir tür imparatorluğu olarak gördü, ticaret ve krediyle bağlı, diğer tüm ulusları fetheden tüm ülkelere nüfuz eden gelişmiş bir iş temelinde oluşturulan ekonomik bir dünya imparatorluğu" dedi.
"Her şey yolunda, güzel marki ..."
Hızla zengin olan orta gelirli Amerikalılar, düzenli kar getiren payların sahibi olmaya ve aynı zamanda arazi mülküne sahip olmaya çalıştılar. Florida beldesindeki arsaların maliyeti her ay arttı, ancak alıcı sayısı azalmadı. Bununla birlikte, "bir taşın lüks bir plaja fırlatıp attığı" yer alan arsaların kedisi altında, deniz kıyısından 30'a millerce yer alan bataklık bataklık alanlarının, konutların ve yolların satıldığı, ardından 1929 yazında, Florida'da arazi fiyatlarında keskin bir düşüş olduğu ortaya çıktı. satış. Florida’nın “örgüsünün” kendileri yakın zamanda mülk sahibi olan ve onları kolay paraya sahip diğer sevenler için daha yüksek bir fiyatla satmaya çalışanlar tarafından ticareti yapıldığı tespit edildi. Arazi spekülasyonunun açıklanması, 9 puanlarında New York Borsasında hisse senetlerinde düşüşe neden oldu. (O zaman puan bugün olduğu gibi binlerce değil yüzlerce sayıldı.)
Aynı gün ABD'de düzenlenen Ulusal Ulusal İş Adamları Konferansı'nda konuşan Amerikalı Amerikalı ekonomist Roger Babcock, Florida benzeri spekülasyonların tüm borsa karakteristiği olduğunu açıkladı. Uyardı: "Er ya da geç, çöküş gelecek ve korkunç olacak." Stoklarda keskin bir düşüş, fabrikaların kapanması, işsizliğin artması bekleniyor. Babcock, “Ekonomi kısır bir çembere düşecek ve sonuç ciddi bir depresyon olacak” dedi.
Ancak Babcock, meslektaşları ve iş dünyasındakiler tarafından gülünçtü. Doğru görünüyorlardı: Eylül akşamı 9, hisse senetleri hızla artmaya başladı. Gazeteler, büyümenin geçici olarak askıya alınmasının tamamen teknik sebeplerden kaynaklandığını yazdı. Florida'daki dolandırıcıların iflası, su ile kaplı alanlarda ticaret yapmaktan vazgeçmiş, çok fazla havası olan hisse senetlerinde kuvvetli bir şekilde spekülasyon yapmaya devam eden ve şüpheli güvenlikten borç alan Amerika'yı rahatsız etmedi.
15 Ekim 1929 Ulusal Şehir Bankası Başkanı, önde gelen ABD bankalarından biri olan Charles Mitchell, “Amerikan endüstrisindeki durum mükemmel. Piyasalar mükemmel durumda.” Dedi.
Aynı gün, önde gelen Amerikalı ekonomist Irving Fisher, borsa piyasasının en az birkaç ay daha hızlı bir şekilde patlayacağına dair güvence verdi. (1929'un sonbaharının bu ve sonraki olayları, büyük Amerikan ekonomisti John Galbright'ın "The Great Collapse." Kitabındaki belgeler ve görgü tanığı hesaplarına dayanarak açık bir şekilde tanımlandı.)
Cumartesi günü, ülkenin çeşitli yerlerinde Ekim ayında 19 ülkenin borsalarında endişelenmesine neden olan nakitlerle ilgili sorunlar yaşıyor. En etkili sanayi şirketlerinin hisselerinin değeri 12 puanlarında düştü. Ancak Pazar günü, gazeteler yetkili uzmanlar tarafından "en kötüsü bitti" ve menkul kıymetler piyasası için "organize destek" ifadelerinin önümüzdeki günlerde önceki değerlerini geri getireceğini belirtti.
Ancak Pazartesi sabahı, 21 Ekim ayında hisse senetleri düşmeye devam etti. Ancak, akşam panik azaldı ve ertesi gün ABD’de gelen Charles Mitchell, “pazarın tamamen sağlıklı olduğunu” açıkladı, ancak “hisse senedindeki düşüşün çok ileri gittiğini” itiraf etti. I. Fisher'a göre, borsadaki paniğin borsa üzerinde iyileştirici bir etkisi olduğu gibi, dengesiz yatırımcıların kurtulmasına yardımcı oldu. Hiç kimse, en zengin finansörlerin ve bilim insanlarının doktora derecelerinin haklılığından şüphe duymuyor, özellikle de Ekim ayından bu yana 22 hisselerinin fiyatı artmaya başladı.
Ve yine de, Ekim ayında 23 hisse senetleri düşüşü devam etti. Birçok spekülatör, daha fazla kar beklentisiyle artık kader tarafından cezalandırılmamalarına karar verdi ve hisse senetlerinden kurtulmaya çalıştı. 3 tarafından günün saatlerinde 6 374 960 hissesi satıldı. Daha önce ABD’nin bütün tarihinde, satış hacmi yalnızca bir kez arttı. Onlar için fiyat hızla düştü - hisse başına 100'tan 20 dolara. Ancak "bilgili insanlar" beklenen "organize destek" in ertesi gün borsaya ulaşacağını iddia etti.
Ancak Ekim 24 Yılın 1929'i Perşembe günü Siyah oldu. Sabah ticaretin başlamasından çok önce, hissedarların bir kalabalığı New York Borsasını kuşattı.
Bir görgü tanığının ifadesine göre, "İnsanlar az önce durup borsa binasına baktılar. Büyük bir yarış başlamadan önce olan sessizlik gibiydi."
10 saatlerde ticaret başladı. Birisi bağırdı: "Yükselen kurslar!" Nitekim, bir gün önce “zayıflayan” şirketlerin hisseleri 50 sentten 11 dolara birkaç dakika içinde fiyatla yükseldi. 10 saat 10 dakika içinde, birileri hemen 13 binlerce Packard hissesi satın aldı. Aşağıdaki 15 dakika fiyatları sabit kaldı. Fakat birdenbire, General Motors hisselerinin fiyatı 80 sentlerine düştü. Beş dakika sonra, komisyoncular müşterilerinden emir almaya başladı: "Mümkün olan en yüksek fiyattan sat!"
New York Menkul Kıymetler Borsası'nın kuralları, brokerlerin “koşmamalı, yemin etmemeli, birbirlerine itmemeli ve ceketlerini çıkarmaması” gerektiğini belirtti. Ancak, 11.30’te bu kurallar tüm teklif sahipleri tarafından ihlal edilmiştir. Teletype raporlama haber anlaşmalar hakkında, olaylara ayak uyduramadılar ve hisselerin düşmesiyle ilgili bilgiler umutsuzca gerçek oranın gerisindeydi.
12.30'te, sokaktaki hissedarlar ne kadar muhteşem olduğunu gördü
C. Yürüyerek ceketi olmayan Mitchell, multimilyoner P. Morgan'ın evine gitti. Kısa süre sonra ülkenin tanınmış diğer finansörleri tarafından katıldı. Kısa bir toplantıdan sonra, “küresel sermaye köpekbalıkları” borsaları çöküşden kurtarmak için “örgütlenmeye” karar verdi. Toplantı katılımcıları, derhal hisse senedi fiyatını desteklemek için 50 milyonlarca dolar tahsis etti. Yükseliş oyununun meyvesi var. Her ne kadar kara bir Perşembe günü New York Menkul Kıymetler Borsası - 12 894 650'in tarihinde rekor sayıda hisse satılsa da, günün sonunda ilk günün yarısında meydana gelen zararlar büyük ölçüde mahsup edildi. Akşam, en büyük banka sokak bankası evi olan 35'ten yapılan açıklamada, borsadaki durumun “genel olarak istikrarlı” olduğunu ve “mali açıdan bakıldığında, durumun son aylarda her zamankinden daha iyi olduğunu” belirtti. İfade, "En kötüsü geride kaldı" ifadesiyle sona erdi.
Ertesi günün olayları, finansörlerin iyimserliğini teyit ediyor gibiydi. Sabahları hisse senedi fiyatı artmaya başladı. Komisyoncular için bu zor bir iş günüydü: Dünkü kayıpları toplamak zorunda kaldılar. Ayrıca, bir gün önce iflas etmiş müşterileriyle acı verici sohbetler geçirdiler. Mağdurlar, borsacılara kaba bir şekilde hakaret ediyorlardı çünkü hisselerini zamanında satmak için zamanları yoktu. Suçlamalar genellikle adaletsizdi, yatırımcılar kederlerini acımasızca koymaya çalıştı.
Cumartesi, 26 Ekim ayında, döviz sadece iki saat çalıştı, ancak hisse senedi fiyatı Cuma günü olduğu gibi sabit kaldı.
Pazartesi sabahı, 28 Ekim ayında, New York Menkul Kıymetler Borsası ve çevresindeki hava durumu kısıtlı olarak iyimserdi. Büyük stok alım emirleri söylentileri vardı. Çalışmanın başlangıcında, borsa etrafında binlerce insan toplanmıştı. Meraklı ile birlikte, insanlar hisse senedi satın almak için para ile geldi.
1 dolarlık 25 sentleri için, brokerlerin Birleşik Devletler Çelik hisse senetlerinin düşüşünü öğrendiği için ticaretin başladığını ilan eden gong'u duymak için zamanım olmadı. General Electric'in hisse senedi fiyatı 7 dolar 50 sent düşmüştür. Fiyatlardaki düşüş ve hisse satış hacmi hızlandı. Saat birde teletype bilgileri, 58 dakika boyunca gerçek fiyatların gerisinde kaldı. Açık artırma sona erdiğinde, 9 212 800 hisseleri Siyah Perşembe gününden daha az satıldı, ancak değer düşüklüğü çok daha büyüktü. New York Menkul Kıymetler Borsası tarihinde ilk kez, bir günde 29 puanları düştü. Menkul kıymetlerin toplam değeri 14 milyar dolar azaldı.
Akşam Wall Street finansörleri tekrar Morgan'da toplandı. Bu kez, dünya bankacıları, amaçlarının “düzenli bir borsa” olmasına rağmen “hisse senetlerinin seyrini korumayı” ve “birinin kârını korumayı” amaçladıklarını açıkladılar.
Bu, menkul kıymetler piyasası işlerinde “parazitsiz” kimliği altında dünya finansal performanslarının büyük yöneticilerinin kendi aralarında hisseleri satılan sanayi şirketlerinin mülklerinin yeniden dağıtılması konusunda kendi aralarında hemfikir oldukları anlamına geliyordu.
"Barınma veya atlama için yeriniz var mı?"
Ertesi gün - Salı 29 Ekim 1929 - en büyük borsa felaketinin günü olarak tarihe geçti. Görgü tanıkları, bu sefer gong'un sesini, brokerlerin bağırmaları tarafından boğulduğunu iddia ediyor: "Yirmi bin hisse - maksimum fiyata!" Samanyoluhaber.com "Otuz bin satmak!" İnternethaber.com "Elli bin - sat!" "Westinghouse" hisseleri dakikada iki dolar kilo kaybetti. General Electric'in hisse senedi fiyatı her on saniyede bir dolar düştü. Borsadaki ilk 30 dakika boyunca, 3 259 800 hissesi satıldı ve toplam değeri iki milyar dolardan fazla değer kaybetti.
Borsa salonundaki brokerler kendilerini kontrolünü kaybetti: insanlar birbirlerine küfür ettiler ve yendiler. Kalabalığın arasından geçen haberci, aniden kendini kılların arasından kaldırdığını hissetti. Saçlarına yapışan adam, perişan olduğunu bağırdı. Genç adam kaçtı, perişan bir adamın elinde saçlarının parçalarını bıraktı ve acı içinde çığlık atarak borsa binasının dışına çıktı. Görünüşe göre geçici olarak akıllarından çıkan iki katip, yumruklarını birbirine çarptı. Borsa başkanı William Crawford, kalabalığın baskısıyla kenara çekildi. Daha sonra "insanlar bir sürü aslan ve kaplan gibi kükrediler ... yakalarını birbirlerinden ayırarak bağırıp bağırdılar."
Öte yandan, stoklardaki düşüş devam etti. Birkaç dakika içinde, çelik şirketlerinin, demiryollarının, kömür ve otomobil şirketlerinin hisseleri değer kaybetti.
Komisyoncular, tereddüt etmeyen, hıçkıra hıçkıra hıçkıra hıçkırarak Dizlerinin üzerine düşen bazıları ameliyathanede Tanrı'ya dua etti. Birçoğu en yakın Kutsal Üçlü kilisesine koştu ve yukarıdan kurtulmayı umarak dualar sundu.
Genellikle hafta içi boş olan kilise öğlen vakti kalabalıktı ve ibadet kalabalıkları gün sonuna kadar tapınakta kaldı.
Saat birde elden ele geçen hisselerin sayısı 12 652 000'e ulaştı. Ülkenin önde gelen bankacıları toplantılar için iki kez bir araya geldi, ancak istişarelerinin sonucu hakkında bir tebliğ yayınlanmadı. Günün sonunda bir dizi hisse senedinin değeri bir miktar yükseldi. Bu, spekülatörlerin hisse senetlerini mümkün olan en düşük fiyattan satın alarak, onlardan kurtulmak için mümkün olduğunca çabuk çaba gösterip, onları bir miktar kar ile satmaları anlamına geliyordu. Borsa teletip operatörü gününü özetledi: "Bugün 16 383 700 hisseleri satıldı. İyi geceler." Bir günde lider şirketlerin hisseleri 43 ürününe düştü. New York Menkul Kıymetler Borsasında satılan hisse senetlerinin toplam değeri, dolaşımdaki o zamanki para arzından iki kat daha yüksek olan 10 milyar dolar azaldı. Ülke genelinde, düşen stoklardan kaynaklanan kayıplar 74 milyarlarca dolar olarak gerçekleşti.
Borsadaki benzeri görülmemiş bir çöküş, ekonominin otomatik olarak çöküşüne neden olmadı. Dahası, birçok Amerikalı “en kötüsünün bittiğini” yineledi. Zaten Ekim 30 spekülatörleri, pazarlık fiyatlarından satın alınan hisselerin fiyatını şişirmeye devam etti ve ortalama bir 31 puanı yükseldi. Gazeteler, Cumhurbaşkanı G. Hoover'in "Amerikan ticaretinin ana güçlerinin kusursuz bir düzende" olduğunu belirtti. John D. Rockefeller, ailesinin aktif olarak çeşitli şirketlerin hisselerini satın aldığını bildirdiği özel bir açıklama yaptı. Bu yetkili ifadeler, bir borsacının cesedinin New York'taki Hudson Nehri'nin sularında yakalandığı mesajından dikkatini çekti. Ceplerinde, müşteriden gelen telgraflar ve 9 dolar 40 senti küçük bir değişim içinde bulundu.
Ekim ayı 31 hisse senedi fiyatı, 21 puanını yükseltti ve çoğu diğer sahiplere geçen bu menkul kıymetlerin fiyatlarının hızla eski seviyelerine döneceği görülüyordu. General Motors Başkanı Alfred Sloan "işle, her şey normal" dedi. Henry Ford arabaları için fiyat indirimi yaptığını açıkladı.
Ertesi gün, ABD, Kanada ve Meksika'nın 12 eyaletlerinde fabrikalara, bankalara, toptancılara ve otellere sahip olan Foshey iflas etti. ABD Savunma Bakanı James Good, yalnızca üç ay önce, bu şirketin 32 katındaki ofisini Minneapolis'in merkezinde açarak, Ortabatı'da bir refah kalesi ilan ettiğini hatırlattı. Şirketin borsa paniği sırasında iflas ettiği ortaya çıktı. Ekim olaylarından sonra, girişimcinin "borsaya maruz kaldığı" söylentisi, tıpkı kolera salgını sırasındaki bir komşunun hastalığını bildirdiği gibi insanlar üzerinde hareket etti. Alacaklılar borçlarını olabildiğince çabuk almaya çalıştılar ve refah yıllarından beri birçok firma ve özel vatandaş borç, harabe ve iflas yaşadı ve orman yangını gibi birbirlerini takip etti.
Sık intiharlar. Bankacılar ateş etti, sanayiciler kendilerini gazla zehirlediler. İki New York brokeri otel elindeki pencereden dışarı fırladı ve el ele tutuşdu.
New York otellerindeki resepsiyonist çok şaka yaptı: "Konut veya atlama için bir odaya mı ihtiyacınız var?"
Büyük depresyon
Piyasa çökmesinden sonraki ilk aylarda, Amerikalılar pahalı teknik yenilik satın alımlarını azaltmıştır. Yıl sonunda ABD'de radyo satışı yarı yarıya azaldı. Yük trafiğinin hacmi keskin bir şekilde düştü. Ülke genelinde istihdamı azaltmaya başladı. İşletmeler kapandı. Hisse senedi fiyatının geçici dengelenmesi kısa sürdü. 11 Kasım ayında hisse senedi fiyatı yeniden düştü. Düşüş iki gün daha devam etti ve hisse senedi fiyatı Kasım ayında 11-13'in üzerine düştü.
Bununla birlikte, resmi makamlar halka güven vermeye devam etti. Aralık ayında, ABD Başkanı G. Hoover, her iki Kongre binasının ortak toplantısında, "ekonomiye olan inancı yeniden sağlamak için etkili önlemler alındığını" belirterek konuştu. Mart 1930’ta Hoover, piyasadaki çöküşün istihdam üzerindeki en kötü etkisinin gelecek 60 günlerinde ortadan kaldırılacağını açıkladı. Mayıs ayında, ülkenin cumhurbaşkanı "zaten en kötüsünün üstesinden geldik ve birlikte yakında ekonomiyi geri yükleyeceğiz" dedi. Haziran ayında, “işlerin normale döneceğini” söyledi.
Amerika'nın ilk insanının görüşü, ekonomi bilimi alanındaki en önde gelen uzmanlar tarafından desteklenmiştir. Kasım ayında 2 1929. Harvard Üniversitesi Ekonomik Topluluğu dünyaya "hisse senedi değerlerinde yaşanan düşüş iş faaliyetlerinin zayıflaması anlamına gelmediğini" söyledi. 21 Aralık "Ekonomik Toplum" Amerikalıları memnun etti ve şöyle dedi: "Depresyon mümkün değil; ekonomi ilkbaharda restore edilecek ve sonbaharda bir patlama başlayacak." 30 Ağustos 1930 g. "Toplum", "depresyonun kendisinin tükendiğini" temin etti. 15 Kasım 1930 g. "Toplum", ülkenin "düşüş evresinin sonuna yaklaştığını" söyledi. Ekim 31 1931 Ekonomik Topluluğun cezalandırıcıları “istikrarın çok muhtemel olduğu” sonucuna vardı.
Ancak, iyimserlerin tahminlerinin aksine, ekonomik kriz devam etti. İlkbahar 1930'in sona ermesiyle, tüm güçlü gövdeli Amerikalıların% 15'i işsiz kaldı.
İronik olarak, Başkan Hoover'ın her Amerikalı aileye araba vermesi vaadiyle, evsiz kalan ve eşyalarını bir yerden bir yere taşımak zorunda kalanlara arabalarına "Guver arabaları" deniyordu.
Geceleri parklardaki banklarda uyuyan evsizlere, altında gizlendikleri eski gazetelere "Hoover battaniyeleri" deniyordu. O yıllarda, şehirlerin eteklerinde, işsiz ve evsizler için çok sayıda sığınak boş kutular ve inşaat çöplerinden doğdu. Bu "konut" birikimlerini "guvervillami" olarak adlandırdı.
Aç sık sık geziler. 1932 yazında, binlerce işsiz Birinci Dünya Savaşı gazisinin 25'i Washington'a taşındı. Başkent yakınlarında inşa edilen aç gaziler kampları birlikler tarafından yenildi. İkinci Dünya Savaşı’nın gelecekteki komutanı ve daha sonra Kore Savaşı’nın General Douglas MacArthur’u emretti. Komutanı, Avrupa'daki Müttefik Seferi Kuvvetleri'nin gelecek komutanı ve gelecekteki ABD Başkanı Dwight Eisenhower'dı. Kampın kesilmesi sırasında zayiatlar vardı.
Bu arada kriz daha da kötüleşmeye devam etti. Temmuz ayında, 1932
ABD sanayi üretimi Ekim 1929'e kıyasla yarı yarıya azaldı Bazı sektörlerde üretimdeki düşüş daha da çarpıcıydı. 1933’in başlangıcında, çelik üretimi, üretim kapasitesinin% 12’ini oluşturuyordu. Demir üretimi yılın 1896 seviyesine ulaştı. İşsiz sayısı, ülkenin tüm işgücünün dörtte birinden fazlası olan 13 milyon kişiyi aştı. Milyonlarca insan kısaltılmış bir çalışma haftasına transfer edildi. Ücretler ve reel gelirler ortalama iki kat azalmıştır. Stoklar düşmeye devam etti. 542 puanlarından düşmeye başlayan, önde gelen ABD sanayi şirketlerinin hisse senedi fiyatı Temmuz ayında 1932, sadece 58 puanlarıydı.
Gezegenin büyük bir bölümünün ABD ekonomisine olan bağımlılığı, krizin dünyanın geri kalanını sardı ve lider ülkelerin endüstriyel üretiminin üçte ikisinden ikisini paralize etti.
Japonya’nın sanayi üretimi, 1932 tarafından% 32 oranında azaldı. Almanya ve İngiltere'deki sanayi, 1896 - 1897 seviyesine geriledi. Her yerde, üretimde kullanılanların gerçek gelirleri kriz öncesi seviyenin% 40-50 seviyesine düştü.
Gelecek için ders mi?
1933'te dünyanın mücadele ettiği ve yalnızca kısmen ortaya çıktığı Büyük Buhran, derin yaralar bıraktı. Sonuçlarından biri gezegenin İkinci Dünya Savaşı'na hızlı hareketi oldu. Diğer bir sonuç, bu tür ekonomik felaketlerin önlenmesi için önlemlerin geliştirilmesiydi. Krizin üstesinden gelmek için en geniş program ABD Başkanı F.D. Roosevelt, "Yeni Fırsat" olarak adlandırıldı.
1933'ten beri, dünya Büyük Buhran gibi krizleri tanımıyor. Ekonominin küçük bir istikrara kavuşmaması, İkinci Dünya Savaşı'nın hazırlanması sırasında ve daha sonra da silahlanma yarışına katkıda bulunmadı. Akabinde, askeri emirler Soğuk Savaş'ın neredeyse yarım asır boyunca dünyanın çeşitli ülkelerinin üretim kapasitelerini yüklemiştir.
Ancak, askeri-sanayi kompleksinin ekonomiye girmesi spekülatif süreçleri durdurmadı. Teorisi Yeni Anlaşmanın temelini oluşturan lider ekonomist J. Keynes, halihazırda 30 - 40-ler'de yeni bir çöküş tehdidi olduğu konusunda finansal spekülasyonların güçlendirilmesine dikkat çekti. Keynes, spekülatif sermayenin dolaşımdaki tüm fonların% 10'ini oluşturduğuna dikkat çekti.
Soğuk Savaşın sona ermesinden sonra, finansal spekülasyonlar büyük ölçüde arttı ve hızlandı. Dünya ekonomisinin dinamiklerini anlatan Rus iktisatçı Boris Klyuchnikov, 2005'te şöyle yazdı: “Diyabetik pompa, 1500'in günlük, bir saat, haftada bir gün ve bir saat boyunca ülkeden ülkeye aktarılan, günlük 1700 olan milyarlarca dolarlık pompalarını alıyor. Kâr oranının yüksek olduğu bir yere koşmak ... Üretmek için değil, borsada spekülasyon yapmak, fabrika kurmak ve faydalı hizmetler sunmak, icat etmek ve tanıtmak için değil, bankaların, sigorta şirketlerinin ve emeklilik fonlarının yönetici sandalyelerine gizlice girmek çok daha karlı hale geldi. topluca ve bireysel spekülasyon. "
2008'ta spekülatif sermaye balonu, limite şişirilmiş, patladı. Sonbahar 2008’inden 2009’in ilk aylarına kadar, ABD borsalarının aktifleştirilmesi 16,5 trilyonlarca dolardan 5,9 trilyonlara düştü. Tüm dünyada, yalnızca 2009'in ilk ayında, 25 trilyonlarca dolar "yakıldı". Hisse senedi fiyatı% 45 düştü.
O zaman Japonya Başbakanı Taro Aso, dünyanın Büyük Buhran nüksü ile karşı karşıya olduğunu söyledi. Papa Benedict XVI, dünyanın mevcut finansal sisteminin kum üzerine kurulu olduğunu ve yalnızca kurtuluş için Tanrı'ya dua etmeyi sürdürdüğünü açıkladı.
Papa’nın duaları duyuluyor gibiydi. 2008'ta başlayan kriz, 1929'te olduğu gibi bir çökmeye neden olmadı, aynı zamanda krize yol açan sorunlar da sadece ertelendi ancak üstesinden gelinmedi. Bu nedenle, kriz alışılmadık biçimde uzadı. Geçtiğimiz 5 yıllarında, Avrupa Birliği'ndeki işsizlik oranı% 12'in altına düşmedi. İspanya ve Yunanistan'da% 25'i aştı. Düşüş tüm endüstriyi yaşadı. Amerikan otomotiv endüstrisinin başkenti Detroit hayalet bir kasaba haline geldi. Dünyanın bütün ülkeleri iflasın eşiğindeydi ve iflas eden İzlanda borçlarını iade etmeyi reddetti.
2013 yazında spekülatif balonun tekrar sınıra şişirildiği belirtildi. Yılın 2008 krizinin etkilerini azaltmak, devlet ve uluslararası finans kurumlarının bankalara ve tüm ülkelere büyük fonlar sağlaması nedeniyle oldu. Sonuç olarak, borçları astronomik oranlarda arttı.
Şimdi ABD hükümetinin borcu bu ülkenin gayri safi milli hasılasından daha büyük. Mayıs ayında ABD’nin ulusal borcunun 2013’i, ülke kongresi tarafından belirlenen 16,7 trilyon dolarlık tavanı aştı. Devlet borcundaki günlük artış, 1,8 milyar dolar. Ayrıca, memur ödemelerinin sona ermesi milyarlarca dolarlık ek zararlara neden olmuştur. Ekim 17, ABD ulusal borç tavanını artırma sorununu çözmek için son tarih. Ancak bu konunun çözülmesi ve ABD bütçesinin onaylanması yanı sıra cumhuriyetçi muhalefetin direnişine dayanıyor. Karar alınmazsa, Amerika Birleşik Devletleri varsayılanı bekler.
Bu yıl, 84 yıl önce olduğu gibi, Ekim 24 Perşembe günü olacak, 1929'ta “siyah” ve Salı günü, 29 gibi Salı, 1929 olacak. Ardından, Ekim ayının ortasına kadar, bankacılar ve birçok ekonomist gelecekte güven duyuyorlardı. Şimdi, bazı uzmanlar şöyle der: "ABD’nin temerrüde düşmesi pek mümkün değil." Diğerleri şunları yazıyor: "ABD’nin bir temerrüdü olsa bile, küresel ekonomiyi düşürmez." Yine başkaları: “Kamu borcunun tavanı hakkında konuşmak korkunç bir hikaye.”
Bununla birlikte, endişe verici uyarılar da şu şekildedir: “Varsayılan bir gezegeni krize sokacak”, “ABD'de bir varsayılan olmadan bir durgunluk başlayacak”.
Tabii ki, 84'te dünya çok değişti. Özellikle, finansal kurumlara yardımcı olmak için güçlü mekanizmalar yaratılmıştır. Ancak, o zamanki gibi ekonomi, sınırsız spekülasyonlar yaratarak büyük ölçüde piyasa güçlerine bağlı. Bu nedenle, ABD’nin Ekim’de temerrüde düşmekten kaçınacağına inananların bir kısmı bile asla olmayacağından emin değil. Yılın 2008 krizinin başlangıcını doğru bir şekilde öngören Robert Kiyosaki, ABD'deki bir temerrütün 2016'te çıkacağını “Zengin Baba, Zavallı Baba” adlı kitabında güvenle yazıyor. Varsayılan değer bu yıl veya hatta yılın 3'sinde gerçekleşiyorsa, bu, yılın 1929 etkinliklerinden çıkarılan derslerin yalnızca kısmen öğrenildiği ve bu durumun tüm dünyayı etkileyen Amerikan ekonomisinin, 1929 yılında olduğu gibi, ciddi bir salgına neden olabileceği anlamına gelir. hangi bütün gezegen acı çekebilir.