“Sırplar bizim kardeşimiz” ifadesi bir şekilde dişlere dayatıldı, ancak 40’lerin sonunda, Sırplar oldukça basit ve ilginç bir seçim yaptı: aniden ve birden yoldaştan uzaklaştı. Stalin ve Sovyetler Birliği ile Batı'dan çeşitli "nishtyaki" ve çörekler almaya başladı.
Bu arada, söylemeliyim ki, plan işe yaradı ve uzun bir süre. Ve eğer birileri hatırlamazsa, Yugoslavya'daki yaşam standardı SSCB'den çok daha yüksekti. Evet, belki de Doğu Avrupa’daki herhangi bir ülkeden daha yüksektir. Yugoslavya, aktif olarak Batı'dan kredi aldı ve aktif olarak aynı Batı ile ticaret yaptı. Ve yaşam standardı daha yüksekti ve özgürlükler de aynıydı. Ve prensip olarak, Batı'ya gitmek oldukça mümkündü (bu Sovyet döneminde oldu!).
Genel olarak, Yugoslavya herhangi bir açıdan oldukça garip bir devletti: ya batı ya da doğu bloğuna ait değildi. Hizalanmayan Hareketi hala örgütlendi ve her şey. Bu sıra dışı olan Sırplar, Hırvatlar ve Slovenler için ilginç bir yoluydu. Evet, Tito vardı, güç vardı, egemenlik vardı ve endüstri vardı. Ordu da, tuhaf bir şekilde, ilk etapta SSCB'ye karşı savunmaya hazırlanıyordu.
Ve şunu söylemeliyim ki, ekonomide belirli projeler olmasına rağmen, aynı şekilde, Yugoslav, Soğuk Savaş’ın tüm on yıllarında yüzlerinden ziyade bize geri döndü. Yüzleşmek yerine Avrupa'ya gittiler. Batı. Her nasılsa durum buydu ve “kahramanlık vektörü” kokusu yoktu. Bir şekilde bu çok garip: antlaşma bile Varşova idi, Polonyalılar bunun bir parçasıydı, ama bir sebepten dolayı Yugoslavlar yoktu.
Sırplar bile değil yok Bu uzun savaş sonrası on yıllar boyunca Rus kardeşlerle dostluk isteği. Kruşçev, ne Brejev, ne de Birlik ... Ama Birlik değişti, dış ve iç politikalar değişti. Ancak hayır, Belgrad'da uzak bir kuzey ülkesiyle dostluğa ilgi yoktu. Genel olarak, asla ve hatta Gorbaçov'un altında! Hayır, hiçbir şey yok. Prensip olarak, yiğit Kızıl Ordu çok yakın olmasına rağmen - Macaristan'da. Fakat hayır, hiç kimse bir şekilde “arkadaş edinmedi” koştu.
Bütün bu yıllar boyunca her şey yolundaydı, harika. Bu bir şekilde garip: Sırpların tipi kardeşlerimiz ve Ortodoks Slavların türü ve bağımsızlık için bize sonsuz derecede minnettar oldukları, ama hayır. Kimse SSCB ile ilgilenmedi ve ilgilenmeyecekti. İşin garibi, canlı bir ilgi (ve hemen değil!) Doğu bloğunun çöküşünden sonra ortaya çıktı. Yani, tarihçilerimizin, yazarlarımızın ve gazetecilerin Josip Broz Tito'ya karşı bu kadar olumlu bir tutumu kesinlikle anlaşılmaz: Bizim için iyi bir şey yapmadı ve asla arkadaşımız olmadı.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Almanlara karşı savaştığı gerçeği, ülkesi için savaştı bizim için değil. Hiç bir "Sovyet yanlısı" türü hakkında hiçbir delil sunulmadı. Sırp yoldaşlara karşı sıcak bir tavrı anlamıyorum, asla anlamıyorum. 1945 ile 1991 arasındaki sempatilerini gösterme fırsatları, daha yüksek bir çatıya sahipti. Ama bir şekilde bunu yapmaya istekli değillerdi. Aksine, temelde mesafelerini korudu.
Ve genel olarak: büyük Tito'nun önderliğinde Yugoslavya, özellikle ve özellikle Yugoslavya, SSCB'yle (hala Stalin'in altında, hala 1949'te) ilişkilerini fena halde kırdı ... Bu Polonya değil, Romanya değil, Yugoslavya ... Bu bir şekilde garip ve biraz anlaşılmaz ... Hayır, kimse I.V. Stalin'in orada I.B'ye karşı planları vardı. Tito. Kanıtın nedir? Kelimeler sadece kelimelerdir.
Sonra, oyun sırasında, bir şekilde İtalya, Avusturya ve Arnavutluk hakkında toprak iddiaları yapan Tito olduğu ortaya çıktı. Bunun gibi bir şey. İlginç. Evet, Doğu Avrupa devletlerinin bir çeşit "konfederasyonu" nu karıştırmak istedim ... Ve bunların hepsi Kremlin’e danışmadan, Stalin’e haber vermeden, ama gerçeğin önüne koymadan. Bazı nedenlerden dolayı, önemsiz bir ayrıntı gibi bir bilmece diyor. Hatırlanması gereken ne var?
Fakat bir şekilde garip olduğu ortaya çıktı: Tito'nun Rusya için yararlı bir şey yapması için işe yaramadı, ama lütfen gereksiz sorunlar yaratın! Stalin'in, 40'lerin ikinci yarısında ihtiyaç duyduğu son şeyin Avrupa'da büyük bir askeri çatışma olduğu oldukça açık. Özellikle nükleer kullanımı ile оружияSSCB'nin henüz sahip olmadığı. Neden Yoldaş Tito, Avrupa'da “aynı şekilde” savaş ve barış meselelerini çözebileceğine karar verdi, kesinlikle anlaşılmaz. 20 yüzyılın iki dünya savaşı, Avrupa’daki bölgesel çatışmanın potansiyel olarak bir dünya savaşı olduğuna ikna edici bir şekilde ...
1945'ten hemen sonra bir dünya savaşına kim ihtiyaç duydu? Neden? Komşular için bu "bölgesel hak talebi" nedir? Tito'nun yapacak bir şeyi yok mu? İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra ülke ve ekonominin toparlanması gerekmedi mi? Bu ani militarizm ve genişleme nedir? Aslında kiminle, ipuçları? I.V. neden onun için (ve onun çılgın planına) uyuyordu? Stalin?
Josip Tito, ulusal sınırlar içinde açıkça kalabalıktı, ancak bu “konfederasyon” (Polonya dahil!) Bir şeylerle dolu bir şey! Görünüşe göre, "Yugoslav dehası" doğu bloğunu bağımsız bir şekilde yönlendirmeye karar verdi ... Ve "ellere" verildiğinde (bu arada, doğru), kişisel bir hakaret olarak aldı ve ilişkiyi kopardı.
Peki her şey nerede başladı? Yugoslav liderliğinin bazı ciddi bölgesel ve jeopolitik emelleri vardı ve “kötü” Stalin onları “kısalttı”. Ve bu andan itibaren "Batıya dönüş" ve ekonomik iyileşme başlıyor. Ve her şey hırslı Yugoslavya için sona eriyor ve ekonomik kriz siyasi bir duruma, ülkenin çöküşüne ve NATO bombalamalarına dönüşüyor. Yani, ülke saldırıya uğradı, ama garip bir şekilde, Ruslardan uzakta ...
Genel olarak, ciddi bir dava yıllarca sürdürebildiğinden (hatta on yıllar boyunca!), Jeopolitik kararlar asla geçici olarak düşünülmemelidir. Bu, bilirsin, çok büyük hatalara yol açar. Tüm 19 yüzyıl Rusya, Doğu Avrupa'da “inanç ve kanla kardeşlerin özgürlüğü için” savaştı. Ona gerçekten harika sonuçlar verdi. Ama sonra. Yani, bir bütün olarak düşünülmeli! Ve sonra, ne yazık ki, çok netleşir.
Dolayısıyla, yılın 1949'inin kararı ve yılın 1989'inin durumu, sadece Yugoslavya için aynı zincirde ... “Deha” Josip Broz Tito sonunda ülkesini jeopolitik bir felakete götürdü. Aslında, o “büyük bir devlet adamı” değildi ve “Rusya'nın büyük bir arkadaşı” değildi. Aksine, Batı yanlısı (İngiliz yanlısı) oryantasyondaki küçük ama çok hırslı Balkan diktatör.
Ve Ruslara güvenmedi, Anglo-Saxons'a güvendi, onlara rehberlik etti ve politik kariyerini onun üzerine yaktı ... yakıldı (ülkesi yere yakıldı). Ve bu rakamın Rusya toplumundan duyduğu tüm sempati tamamen anlaşılmaz. İngiliz kraliyet ailesi, bu Balkan "dehası" ile ona sempati duysun.
Kısaltılmış ve döndü. Stalin’de Tito “ne kadar zeki” oldu
- Yazar:
- Oleg Egorov
- Kullanılan fotoğraflar:
- karsh.org
- Bu serideki makaleler:
- Bulgar sendromu
Gürcü paradoksu
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter