24 Nisan 2013 Çarşamba
Sevgi Gülümser
J. Prevert Jacques bir şiirinde "yaşam ölümden söz ederken sevgi gülümser" der. Hayatımızın zor bir döneminden geçerken yakınlarımızın "zaman her şeyin ilacıdır, bu da geçer" söylemlerini duyarız. Bence bu doğru değil, zaman her şeyin ilacı değil. Üzerinden zaman geçtiği halde kanayan yaralar biliyorum. Sihirli bir ilaçtan söz edeceksek bence bu sadece sevgi olabilir.
Herkesin hayatında olduğu gibi zor zamanlarım olmuştur, olacaktır da. Güvenip rahatça sırtınızı döndüğünüz biri sırtınızdan bıçaklayabilir. Hiç beklemediğiniz anda, bu nasıl beklenebilir ki, bir sevdiğiniz bu dünyadan uçup gidebilir. Ayakta kalma, zorluklarla tekrar mücadele gücünü bulma, gülümseyebilme hatta kahkaha atabilme, sadece sevgiyle mümkün olabilir.
Çok büyütülecek bir şey olmasa da zor bir dönemdeydim. Bir deniz kıyısında arkadaşımla buluştuğumda, iyi geleceği umudunu taşıyordum. Arkadaşım önce bana sıkıca sarıldı, beni koklayarak öptü, hep öyle yapar. Sonra bana ufak bir kutu uzattı. Açtım, etrafa lavantanın insana huzur veren kokusu yayıldı. Kutunun içi lavantayla doluydu ve kısa bir not eklenmişti. "Seni çok seviyorum". Ben de ona sarıldım.
Saatler sonra eve dönerken kuş kadar hafiflemek deyimi durumumu çok iyi anlatabilirdi.
Hayatımın her döneminde mutluluklarımı büyüten, sıkıntılarımı küçülten herkese sevgiyle...