Cornell Üniversitesi çevre ve çocuk gelişimi psikoloğu Gary Evans , fiziksel çevrenin çocukların refahı üzerindeki etkilerini inceleyen çok sayıda araştırma çalışması yürütmüştür. Evans’ın geniş ve çeşitli araştırmaları, fiziksel çevrenin etkilerinin – gürültü seviyesi, aşırı kalabalık, barınma ve mahalle kalitesi – çocukların gelişimi için ebeveynler ve akranlarla ilişkiler gibi psikososyal özellikler kadar önemli olduğunu ortaya koymaktadır. Aslında, fiziksel çevre, akademik başarı, bilişsel, sosyal ve duygusal gelişim ve ebeveynlik davranışı dahil olmak üzere gelişimsel sonuçları derinden etkiler.
Gürültü ve sesin çocuk gelişimi üzerine etkisi
Çocukların okuma yetenekleri, bilişsel gelişimi, fizyolojik göstergeleri ve motivasyonel görevleri gürültüye maruz kalmadan etkilenir. Çocukların maruz kaldığı en yaygın sesler ulaşım (örneğin arabalar, uçaklar), müzik ve diğer insanlardır. Evans’ın araştırması, havaalanlarının yakınında yaşayan ve havaalanı gürültüsüne maruz kalan çocuklar için önemli okuma gecikmelerini ortaya koyuyor. O ve meslektaşları, okumada bu gecikmelerin, işitme hasarı veya kaybına neden olmak için gerekenlerin çok altındaki gürültü seviyelerinde meydana geldiğini buldu.
Kronik ve akut gürültüye maruz kalma, çocuk gelişimi, özellikle uzun süreli belleği, özellikle görev karmaşıksa, etkiler. Kısa süreli bellek daha az etkilenmiş gibi görünmektedir, ancak bu, gürültünün hacmine bağlıdır. Çocukların kronik gürültüye uyum sağlamasının bir yolu, işitsel girdiyi görmezden gelmek veya görmezden gelmektir. Bu başa çıkma stratejisinin bir sonucu, çocukların okumanın temel ve gerekli bir bileşeni olan konuşmayı da ayarlamasıdır. Sonuç olarak, çocukların sadece okuma yetenekleri değil, aynı zamanda konuşma algısını gerektiren görevlerdeki yetenekleri de etkilenir.
Gürültü düzeyleri, çocuklarla etkileşime giren yetişkinler ve öğretmenler üzerindeki etkileriyle de dolaylı olarak çocukların bilişsel gelişimini etkiler. Gürültülü okullardaki öğretmenler, sessiz okullardaki öğretmenlere göre daha yorgun, sinirlidir ve daha az sabırlıdır. Gürültülü okullardaki öğretmenler de gürültü nedeniyle dikkat dağıtıcı unsurlar nedeniyle eğitim sürelerini kaybederler ve riskli bir öğretim tarzına sahiptir.
Yüksek sese maruz kalan çocuklar
Kronik yüksek sese maruz kalan çocuklar da kan basıncında ve stres hormonlarında artış yaşarlar. Ve dört yaşındaki çocuklar, kronik gürültüye maruz kalma koşulları altında zorlayıcı dil ve okuma öncesi görevlerde daha az motive oluyorlar.
Teknik Not: Uçak gürültüsü ve okuma ile ilgili çalışmalardan elde edilen veriler, sosyoekonomik durum (gelir) için istatistiksel kontrolleri içeren bir kesitsel çalışmayı ve yeni bir havalimanının açılmasından önce ve sonra aynı çocuklarla ileriye dönük, boylamsal bir çalışmayı içerir. “Gelir kontrolü”, bir araştırmacının gelirin sonuçlar üzerindeki etkisini ortadan kaldırmasına olanak sağlayan istatistiksel bir prosedürdür. Bu nedenle, bulguları açıklayan düşük gelirli ailelerin havaalanlarına daha yakın yaşayabileceği değil, gürültü seviyesi olduğu sonucuna varabiliriz. Başka bir deyişle, gelire bakılmaksızın havalimanlarının yakınında yaşayan çocuklar için önemli okuma gecikmeleri yaşanıyor.
Aşırı kalabalık ortamların çocuk gelişimi üzerine etkisi
Araştırmalar, kalabalıklaşmanın kişilerarası davranışlar, akıl sağlığı, motivasyon, bilişsel gelişim ve biyolojik ölçütler üzerinde etkisi olduğunu göstermektedir. Aile büyüklüğü kalabalıklaşmada kritik bir faktör olarak bulunmamıştır. Evans daha ziyade yoğunluğu veya oda başına düşen kişi sayısını kalabalıklaşmanın çocukların gelişimi üzerindeki etkilerini ölçmek için çok önemli bir değişken olarak tanımlar.
Çocuk gelişimi ile ilgili olarak Evans, 10-12 yaşındaki çocukların aşırı kalabalık durumlarda geri çekilme olasılığının daha yüksek olduğunu buldu. Çocuklar, aşırı uyarıcı bir ortamla başa çıkmanın bir yolu olarak geri çekilme davranışına girebilirler. Evans’ın araştırması ayrıca, bir etkinlik alanındaki yüksek yoğunluklu çocuk sayısının, okul öncesi çağındaki çocuklar arasında daha fazla dikkat dağıtıcı ve daha az yapıcı oyunla sonuçlandığını ortaya koymaktadır.
Aşırı kalabalık, ebeveynlik davranışlarını da etkiler. Kalabalık evlerdeki ebeveynler küçük çocuklara daha az duyarlıdır. Ebeveynin tepkisizliğinin kanıtı erken başlar – çocuk bir yaşına gelmeden önce ve tüm gelir düzeylerinde ortaya çıkar. Aşırı kalabalık, ebeveyn-çocuk ilişkilerini de zorlar. Aşırı kalabalık evlerdeki ebeveynlerin cezalandırıcı ebeveynlik yapma olasılığı daha yüksektir ve bu da çocukların sıkıntı düzeyini etkiler. Evans’ın araştırması, gergin ebeveyn-çocuk ilişkilerinin 10 ila 12 yaşındaki çocuklarda sosyal, duygusal ve biyolojik önlemleri (örneğin yüksek kan basıncı) olumsuz etkilediğini göstermektedir.
KONUT VE KOMŞULUĞUN KALİTESİ
Konut kalitesi ve evlerin bulunduğu mahalleler de çocukların sosyo-duygusal gelişimiyle ilişkili olarak araştırılmıştır. Örneğin, tek aileli konutların aksine çok katlı konutlarda yaşayan ailelerin komşularla daha az ilişkileri vardır ve bu da daha az sosyal destek sağlar. Barınma ve mahalle kalitesi üzerine yapılan araştırmalar, kaosun ortaokul çocukları arasında kaotik ev ortamları ile psikolojik sıkıntı seviyeleri arasında bir ilişki bulan çocukların ortamlarındaki rolünü de incelemiştir.
Araştırmalar, çocukların gelişimini önemli ölçüde etkileyen mahallelerin fiziksel özelliklerini belirlemiştir. Bu özellikler şunları içerir: konut dengesizliği, konut kalitesi, gürültü, kalabalıklık, toksik maruziyet, belediye hizmetlerinin kalitesi, perakende hizmetleri, doğal ortamlar dahil rekreasyonel fırsatlar, sokak trafiği, ulaşımın erişilebilirliği ve hem eğitim hem de sağlık tesislerinin fiziksel kalitesi. Belki de şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Evans’ın araştırma bulguları çocukların doğal ortamlara maruz kalmalarının terapötik etkilerini desteklemektedir. Doğal ortamlar çocuklar tarafından tercih edilir ve onların kaba motor becerilerini kullanmalarına ve sosyal etkileşimlere girmelerine izin verir. Ayrıca bu ortamlar, çocukların kronik strese maruz kalmalarının olumsuz etkilerini de hafifletir.