Alpullu'da "orman" diye adlandırıyoruz. Büyüklük olarak alanı geniş değil. Hektarlarca büyüklükten söz etmiyoruz. Sadece 165 dönüm... Yine de hatırı sayılır bir büyüklük... Bu yer için "koru" sözcüğü daha uygun olabilir. Fakat ormanlık bölgelerden uzak olan Alpullu gibi bir yerde siz o kadar ağacı bir arada görürseniz, kuşkusuz onu "orman" diye adlandırırsınız. Halkın dilinde "Teliçi Ormanı" diye geçer. O yıllardaki gazetelere ise bu ağaçlıktan "koruluk" olarak bahsedilmiş.
Benzeri bir orman o yıllarda Sarımsaklı Çiftliğine de yapılmış.
Milliyet gazetesinin haberinden anladığımız, 1932 yılında fabrikanın "baca dumanını" ve pancar işleme sürecinde ortaya çıkan "kesif melas kokusunu" izale etmek için oluşturulmuş. Bir taraftan Teliçi'ne çınar ağaçları dikilmiş ve diğer taraftan Büyük Köşk'ün üst tarafına Teliçi koruluğu yapılmış... Havayı temizlesin, tazelesin diye... Ve telin hemen öte tarafına ise çiftlik tarafından badem ağaçları dikilmiş. Çok sayıda badem ağacı varmış. Belki 100 ağaç...
Hastanenin üst ve Büyük Köşk'ün arka tarafından başlıyor Yarık Tepe'ye kadar devam ediyor. Pek de küçük sayılmaz. Bölge sık çam ağaçları ve diğer türde ağaçlarla dolu. Oldukça sık olduğunun farkına varılmış ki gelen bir talimat üzerine orman içinde yangına karşı kolay ulaşım için ara yollar yapılmış, belirli yerlere su fıçıları yerleştirilmiş.
Orman Alpullu'ya önemli ölçüde oksijen sağlıyor. Karşı yakada yer alan çamlıklarla birlikte Alpullu'nun havasını temizliyor. Beldeye yeşillik hüviyetini kazandıran çamlık bölgeleri, meyvelikler ve bu orman... Çamlıkları ve ormanı kaldırın, Alpullu çorak bir köy haline gelir.
Ormanın içine pancar şeklinde bir havuz yapılınca yöre insanları kalbe benzemesi nedeniyle ona Aşk Havuzu adını takmışlar. Sevgililer bu havuzun kenarına gidip oralarda gezinirlermiş. Otrafında oturma bankları varmış. Büyük Köşk'ün arkasındaki ormanın içindeymiş.
Gittik ama Aşk Havuzuna inemedik. Gürlük ve çalılık haline gelmiş. Yılan çıkabileceğinden kortuk. Yılanlar havuza su içmeğe geliyorlarmış. Bir başka sefere kalsın dedik.
Osman Karabıçak ağabey onun yerine Aşk Çeşmesine gidelim dedi. Ergene Köşkü'nün altından Sera'ya doğru indik. Sera yolunun hemen sol tarafında küçük bir çeşme... Onu hatırladım. Epey bir süredir teliçine gelmediğim için unutmuşum. kadır ağabey Aşk Çeşme'sinden nasıl su içtiklerini gösterdi. O anlattıkça hatıralarım canlanmağa başladı. Bir anlamı var mı... Elbette... Nereden bileceksiniz, bir gün gelir birileri aynı şekilde su içer ve birbirlerine aşık olurlar...
Orman bölgesi ihtilaflı... Belediyenin mi, Fabrikanın mı yoksa Düğüncülü köyünün mü? Belediyenin gibi gözüküyor, ama her tarafı değil.
Düğüncülü Köyünden yaşlılarla görüşüyorum. "Ormanın bir bölümü bizim" diyorlar. "Yarık Tepe'den 20 metre içeri gir, sonra 500 metre aşağıya demiryoluna doğru in... 20x500 metrelik bölümü veya 10 dönümlük yer Düğüncülü'nündür. Fakat bu konu resmi kayıtlarda düzeltilmedi."
İnternetten "parsel sorgulama"ya giriyor, resmi kayıtlardaki durumu kendi gözlerimle görmek istiyorum. Yarık Tepe'nin altındaki çıkıntılı orman bize ait değil... Fakat, bu görüntü yanıltıcı olabilir, resmi tapu kayıtlarına bakmak gerekir. İnternetteki tapu kadastro sınırlarına göre çıkıntılı bölüm ve altındaki kömür depolama yeri de Düğüncülü'nün… Düğüncülü Köyünün toprakları Ergene Nehri'nin altında da devam ediyor. Google Earth hesaplamasıyla 45 dönümlük bir alan Fabrikaya ait gibi gözükmesine karşılık Düğüncülü sınırları içinde yer alıyor. Köylülerin düşündükleri gibi orası 10 dönümlük bir yer değil. Kırk beş dönümlük bir alan söz konusu... Kadastro ölçümlerinde sorunlar var. Bizim fiili sınırlarımızla kadastro çizimleri birbirini tutmuyor. Fiili sınırlar dikkate alınmamış. Bu sorunu, kim nasıl çözecek bilmiyorum… Komşular arasında sürekli sınır ihtilafları ortaya çıkıyor.
----
Orman