ADAMS, John Quincy (1767-1848)
ABD’nin altıncı devlet başkanı. Monroe Doktrini’nin geliştirilmesinde katkısı olmuş ve köleliğin kaldırılması için mücadele etmiştir.
11 Temmuz 1767’de Massachusetts’de doğdu, 23 Şubat 1848’de Washington’da öldü. ABD’nin ikinci Cumhurbaşkanı John Adams’ın oğludur. Küçük yaşta, Avrupa’ya yaptığı diplomatik gezilerde babasının yanında bulundu. 14 yaşında ABD’nin Rusya elçisi Francis Dane’in özel sekreteri ve Fransızca çevirmeni oldu. Paris’teki ABD-Ingiltere barış görüşmeleri sırasında da babasının özel sekreterliğini yaptı. 1785’te Amerika’ya dönerek hukuk eğitimi gördü. Avukatlık stajı yaparken gazetelere yazılar yazdı. Washington’ un izlediği siyaseti öven yazıları başkanın dikkatini çekti. 1794’te Hollanda elçiliğine atandı. Buradan hükümetine Fransız devrimi sonrası Avrupa’daki siyasal gelişmeler üstüne sürekli raporlar gönderdi. Babasının başkanlığı döneminde (1796-1800) Prusya elçisi oldu.
Thomas Jefferson’ın başkan seçilmesinden sonra, 1800’de Boston’a döndü. 1801’de Massachusetts Eyalet Senatosu’na seçildi. 1803’te ABD Senatosu’na Massachusetts temsilcisi olarak girdi. Federalist Parti üyesi olmakla birlikte bağımsız bir siyaset izledi. Louisiana Eyaleti’nin Fransa’dan satın alınması antlaşmasını onaylama ve Jefferson’ın İngiltere’ye karşı uyguladığı ticari savaş siyasetini desteklemekonuların-da Cumhuriyetçiler’le birlikte hareket etti. Bunun üzerine yoğunlaşan Federalistler’in baskısı karşısında senato üyeliğinden istifa etti.
1809’da başkan seçilen Cumhuriyetçiler’in adayı Madison, Adams’ı Rusya’ya elçi olarak atadı. 1812’de ABD ve Ingiltere arasında savaş başlayınca Rus çarı, iki ülke arasında arabuluculuk yapmayı önerdi. 1814’te Adams’m da katıldığı barış görüşmeleri sonucunda Ghent Antlaşması imzalandı. Antlaşma kesin hükümler taşımıyor ve birçok konunun çözümünü komisyonlara bırakıyordu. Buna karşın ABD, antlaşmayla önemli ekonomik yararlar elde etti. Adams Rusya’daki görevinden sonra kısa bir süre İngiltere elçiliğinde bulundu. 1817’de James Monroe’ nun başkan seçilmesinden sonra Amerika’ya döndü ve dışişleri bakanı oldu. Monroe ve Adams dış siyaset konusunda ortak görüşlere sahip olduklarından uyum içinde çalıştılar. ABD’nin sınırlarının genişletilmesi, ABD diplomasisine Avrupa ülkelerinden bağımsız bir yön verilmesi ve ABD’nin Avrupa ülkeleriyle eş düzeyde bir ülke olarak tanınması bu görüşlerin temelini oluşturuyordu.