Geçen hafta Prag’taydım. Avrupa’nın en fazla turist çeken merkezlerinden biri Prag. Nüfusu sadece 1 milyon. Aslında Çek Cumhuriyeti'nin tüm nüfusu 10 milyon. İstanbul’un 2/3'ü... Bu 1 milyon nüfus için şehir tramvay, tren, otobüs ve metro ağı ile donatılmış. İstediğiniz her yere bu ulaşım araçlarıyla ve çok da ucuza gidebiliyorsunuz. 24 saatlik biletle bu ulaşım araçlarının her birini sınırsız kullanabilirsiniz. Hem de sadece 11 TL'ye Bizimki gibi her bindiğin araca Akbil basmaya gerek yok. 24 saat içinde her yere ulaşabilirsiniz orada. O kadar rahat ve trafikten, stresten o kadar uzak bir yer ki inanın ayaklarım geri geri gitti dönüş için havaalanına doğru yol alırken. Orada hayat ucuz ve rahat. Benzin-mazot deseniz bizdekinin yarı fiyatına. Bu adamlarda petrol var mı? Yok. Bizde var mı? Var. Ama o konulan vergiler yüzünden, doğalgaz dahil dünyanın en pahalı yakıtını tüketiyoruz.
Çek Cumhuriyeti, Avrupa Birliği ülkesi. Prag dünyanın en eski şehirlerinden biri. Kızımın okumayı istediği Charles Üniversitesi 600 yıllık bir okul, gerisini siz düşünün artık. Şehirde, bizde olduğu gibi 20-30 katlı binalar yok. "Bu arsa benim, istediğimi yaparım"yok. "Para benim, istediğimi alırım" yok. Bir de bize bakın. Şehirde inanılmaz bir görüntü kirliliği ve yapılaşma var. Nereye kadar gidecek bu? İstanbul daha ne kadar bu yükü taşıyacak?
"İşinize gelirse kardeşim! Gelmiyorsa git!" demeye mi getiriyorlar? "Gelmeyin" demek, "git" demekten daha kolay değil mi? Ama olmaz tabii di mi?
O kadar oy potansiyelini kaybedersek ne yaparız?