beni güçlü görünce mutlu olacak insanlara karşı güçlü görünüyorum. laylaylom.. seviniyorlar..
beni güçsüz görünce mutlu olacak insanlara karşı da güçsüz duruyorum. mızmızmız.. seviniyorlar.
ya ben iç dünyamda nasılım? ben maalesef ki ikizlerim. bir an neşeliyim iç dünyamda, bir an hüzünlü. bir an boğuluyorum, bir an o kadar derin nefes alıyorum ki ciğerlerim coşuyor. çok ama çok yoruluyorum.
iç dünyamdaki bu iniş çıkışları, gel-gitleri tek bir şekilde gizleyebileceğimi öğrendim, insanlara onların hayal ettiği yönümü göstermek..
kimse de anlamıyor. kimse de demiyor ki, asudebahar aslında sen iyi değilsin; ya da aslında sen kötü değilsin..
çevremde az insan yok.. ama bir tanecik olsun beni gerçekten anlayan, gerçekten her yönümle tanıyan bir insan yok..
bir kişi olsun, gülerken, aslında ne kadar kötü olduğumu anlasaydı..kızarken aslında içimin yandığını görebilseydi, hüzünlü görünürken aslında içimin kıpır kıpır olduğunu bilseydi. ben leb demeseydim, leblebiyi anlasaydı..
bir kişi olsun anlasaydı, daha iyi olabilirdi.. neyse.. cennette inşallah.. cennette..
"cennet muhallebiden duvarlar demek değildir sayın yetkili cennet insanların birbirlerini dinlemeleri demektir birbirlerine aldırmaları birbirlerinin farkında olmaları demektir."
devamını gör...