Tayfun'la 1973'te tanıştık. Lisede üç sene dirsek arkadaşlığı yaptık.
Benden hayli kısa boylu ve daha tombik olmasına rağmen, O bana "Tonton" der, zaman zaman da kesme alırdı yanağımdan.. Öyle severdik birbirimizi..
İddialı bir tip olmadı hiç bir zaman ama çalışkan bir öğrenci sayılırdı.
Orta hâlli bir ailenin tek oğluydu. Birde ablası vardı, Nesrin sanırım.
Alaybey'de oturuyorlardı. Babası Astsubaydı. Lisedeyken arada evlerine giderdim çalışmaya..
Çok düzgün, çok efendi bir aile yapıları vardı. Annesi de, babası da mükemmel insanlardı..
Sâkin, sevecen, kibar, iddiasız. Baba, özellikle Tayfun'a büyük bir ümitle bakıyordu..
O'nun iyi bir adam olacağına inancı tamdı.. Doğrusu ben de öyle düşünüyordum.
Lise bittikten sonra babası, o kazancı ile Tayfun'u önce İngiltere'ye daha sonra da Amerika'ya gönderdi, okuması için..
Aile burada sürünüyordu. Ama Tayfun orada New Orleans'ta gerçekten okuyordu.
Müzik ve hayat zevkimiz uyuştuğu için gelip bana ballandırırdı oraları, Okulu, kızları, cazı, Mardi Gras'yı..
"Tonton.. Oralar acaip yerler.." derdi.
Bir seferinde, bana geldiğinde uzun uzun bir şeyler anlatmıştı.. Benim kafam çok basmamıştı ama yine de dikkatlice dinlemiştim söylediklerini..
Bana "Hardware" "Software" diye bişeylerden bahsediyordu.. Sene 1980'lerdi. Hiç anlamadığım kelimelerdi.
Burada daha kimsede bilgisayar yok..
Ama bu çocuk bana diyor ki;
"Tonton, dünya acaip bir yere gidiyor.. Ben software öğreniyorum. Bu yaz mezun oluyorum. Bu işlerde çok ciddi bir potansiyel var.. Daha kimse uyanmıyor Türkiye'de bu işleri ama ben dönünce seninle beraber öyle bir iş kurucaz ki burada, üç beş seneye bizi kimse tutamaz.."
Sonra Tayfun A.B.D.'ye döndü.
Sonra Tayfun mezun oldu ve o gün Türkiye'ye telefon ederek astsubay babasına mutlu haberi ulaştırdı.
Sonra..
bir gün sonra Tayfun okulun mezuniyet partisine Mississipi nehri kenarına gitti.
Sonra hep birlikte nehire yüzmeye girdiler ama..
ama..
sonra Tayfun canlı çıkamadı oradan.
Bir kaç gün sonra beyaz bir tabut geldi Amerika'dan.
Tayfun içinde beyaz bir smokinle uyuyordu.
Yanakları pembeydi.
Sanki yakasındaki karanfilin kırmızısı vurmuştu.
Eğildim, bir kesme aldım soğuk yanağından..
ve "Tonton" dedim kendi kendime..
Omuzları çökmüş bir astsubay ağlıyordu sessizce..