Almanya, Avusturya-Macaristan, Türkiye ve Entente 14 ülkelerine yapılan müdahaleler, şaşırtıcı bir şekilde Marksist ideolojiye uyuyor. Rusya’da, sınıf mücadelesi en akut safha - İç Savaş’a girdi. Buna göre, yabancı kapitalistler Rus kapitalistlerine ve toprak sahiplerine yardım etmeye geldi. Kahramanca Kızıl Ordu herkesi dövdü.
Ve 1920-ler'in başlangıcından 1991'e kadar, bu ideolojik model alt sınıflardan çocuklara, kurumlarda, orduda, edebiyatta ve sinemada dövüldü. Sadece periyodik olarak hikayeler İç savaş ve müdahale bir ya da başka karakterler tarafından atıldı. Böylece, Devrimci Askeri Konsey başkanı Lev Davidovich Trotski, 21 Ağustos 1940, Meksika'da bir buz kıracağıyla sarsıldı ve yardımcısı Efraim Markovich Sklyansky, bir nedenden dolayı ABD'ye gitti, bir sebepten dolayı, bir sebepten dolayı, gölde bir tekne kullanmaya başladı ve bir nedenden ötürü, 27 Ağustos 1925, XNUMX Ağustos XNUMX. Kırmızı komutanların çoğu "halkın düşmanı" idi.
Ve İkinci Dünya Savaşı kahramanları, 1917 - 1922 yıllarında şirketlere ve filolara komuta edenlerdi: Komutan George Zhukov; pili Kolchak'ta ve ardından kırmızı Mihail Govorov'da emretti; Kızıllar için genel merkez kaptanı Alexander Vasilevsky ile savaştı; Prens Avalov, kaptan Heinz von Guderian; Bay Pilsudski, Kaptan Charles de Gaulle'ye; ve onlarca kişi. Bu arada, 1920 - 1922 yıllarına göç eden ve Alman ve Japon ordularında görev yapan on binlerce beyaz subayın hiçbiri II. Dünya Savaşı sırasında ün kazanmadı.
Böylece, İspanya’daki iç savaşta Generalissimo Francisco Franco, Rus subaylarının hizmetine isteyerek, Albay ve generallere teğmen rütbesini ve son muhaliflerini - Sovyet komutanlarını Cumhuriyetçilerden eğitmen olarak görevlendirdi.
Müdahale Sovyet hükümetinin ordusunu kahramanlaştırmasını mümkün kıldı. Kızıl Meydan'ın kaldırım taşlarına yaklaşık 10 yıl boyunca kupa geçit törenleri gitti tanklar Mk-V Ricardo ve Renault Karşılaştırması.
Fakat burada yeniden yapılanma geldi, resmi tarihte kahramanlar ve kötüler yer değiştirdi. Şimdi Kolchak, Mannerheim, Tüm Ukrayna Çarları Vasily Vyshyvannoy, Petlyura ve Çekoslovak Lejyonerleri düzinelerce anıt ve anıt plaketi inşa etti. Bazı “Kremlin'e yakın tarihçiler”, Almanların ve İtilafçıların yalnızca beyazları yenmek ve Bolşeviklerin gücünü tesis etmek için müdahale etmeye başladığını iddia etmeye başladı.
Doğal olarak, bu tür sürümleri analiz etmeyeceğiz, ancak ilke bir ev örneği Kızıl Ordu’nun İtilaf Devleti’nin 14 yetkilerine karşı gösterdiği zekâli zaferini sorgulamaya çağırıyor. Bir soyguncunuz kulübenize tırmandı. Bir silah alıp beyaz ışıkta çekim yapıyorsunuz (ki bu insancıl mevzuatımız tarafından kesinlikle yasaktır). Soyguncu kaçar. Kazanan mısınız? Öyleyse karısını ve çocuklarını düşün. Ne yazık ki, soyguncu boşaldıysa bu doğrudur. Ya istediğini aldıysa? Kahramanımız kim?
Bu nedenle, müdahalenin sonuçları, müdahalenin başlatıcıları tarafından belirlenen görevler açısından değerlendirilmelidir.
ARALIKLARIN AMAÇLARI
Büyük bir güç, bütün Rusya'nın kontrolünü ele geçirmek için bir hedef belirlemedi. Bu hulk size bir muz cumhuriyeti değil. Evet, ve diğer büyük güçler bunu yapmasına asla izin vermez. Bu yüzden Almanya, Avusturya-Macaristan, Türkiye, İngiltere, Fransa, ABD ve Japonya, Rusya’yı birkaç devlete ayırma görevini üstlendiler. Böylece, Rusya'nın çekirdeği önemli ölçüde zayıfladı ve sınır sınırının küçük ülkeleri önemli ölçüde zayıfladı ”ve büyük güçlere ekonomik ve politik olarak bağımlı olan muz cumhuriyetleri haline geldi.
Rusya'nın parçalanması için planlar, Büyük Savaş başlamadan önce Almanya, İngiltere ve Fransa hükümetleri tarafından değerlendirildi. Ağustos 1914’tan bu yana, bu planlar yavaş yavaş hayata geçti. Almanya'da Fin Jaeger taburu kuruldu. Trapezund'da (Türkiye), Alman subaylarının emri altında ve Alman parasıyla birlikte, Gürcistan Özgürlük Lejyonu, 15 bin kişilik bir kadro ile kuruldu. Avusturya-Macaristan'da, "sichovyh okçu lejyonu" nu yarattı.
Tamam, bu bir düşman. Ve neden Fransa’da, Rus milliyetçilerinden Polonyalı milliyetçilerden birimler oluşmaya başladı? Bir an için Nicholas II'nin Rusya'da Korsikalılar ve Hindular bölümleri oluşturmaya başlayacağını hayal edin. Paris ve Londra'da ne bir çığlık yükselirdi! Ve bu yazarın fantezisi değil. 1780-lerde Catherine II, Korsikalılar'ın birkaç ağzını oluşturmayı önerdi. Ve isteyenler büyük miktarlardalardı. Junior Teğmen Buona-Parte bile kaydolmak istedi, ancak Rus ordusunun kaptanı rütbesini istedi ve gönderildi.
Fakat o zaman Rusya ve Fransa pratikte savaştaydılar ve 1914 - 1917'ta müttefiktiler!
Lenin'in bu zamana kadar İsviçre'de oturduğunu, müdahalecilerin bu grev birimleri hakkında hiçbir fikrinin olmadığını ve neredeyse Rusya ile temas kurmadığını not edeceğim. Ne o ne de Bolşevikler, müdahalecilerin planlarında Şubat 1917’e kadar çıkmadı. Orada müdahale için tamamen farklı nedenlerin kullanılması amaçlandı. Mesela Nicholas II’nin “insan hakları” tarafından gözetilmemesi.
Resmi olarak, Londra ve Paris’te askerlerin Rusya’ya tanıtılması, 1917 yazında, Ekim Devrimi’nden önce açıkça konuşuldu. Eh, Ekim 25 (Kasım 7) Entente 1917'ten sonra mükemmel durum ortaya çıktı.
Bolşevizmin yıkılması asıl amaç ilan edildi, ancak aslında ikincil ve “isteğe bağlı” bir görevdi. Tüm büyük güçler Sovyet Rusya’yı Moskova’nın Büyük Dükalığı içinde, örneğin, Anton Denikin’le, yılın 1914 sınırları içinde canlanan Rus İmparatorluğu’nun yerine tercih etmeyi tercih ederdi.
Küçük devletlere gelince, hedeflerine ulaştılar ve paralel olarak büyük güçleri memnun etmek istediler, böylece yeni bir dünya düzeni kurulduğunda onlara bir kemik attılar. Mesela İtalya, Kırım ve 1918’te Kırım ve Odessa’ya asker çıkardı. Bu arada, İtalyanlar yarımadanı 20 yılında, 1941 yılında hatırladılar. Ancak, Fuhrer'in sert tepkilerinden dolayı Duce'nin yatıştırılması gerekiyordu: “Kırım Gotenland olmalı!”
Yunanistan Başbakanı Eleftherios Venizelos, Karadeniz kıyılarında Bizans İmparatorluğu yaratma takıntısına kapıldı ve ordusunun çoğunu Odessa ve Sivastopol'a gönderdi. filo.
Çinliler ve "çeşitli diğer İsveçliler", Aland Adaları, CER, Amur'daki adalar vb.
Ne yazık ki, işgalciler asıl görevlerini en az yarı yarıya tamamladılar. Eski Rus İmparatorluğu topraklarında devlet-siparişten bir kemer oluşturdular. Ayrıca, müdahaleciler Lenin'i ulusal sorun konusundaki politikasını değiştirmeye zorladı. 1917 yılında - 1918'in başlangıcında, Bolşevik lider, ulusal marjlara tek bir Sovyet cumhuriyetinde azami özerklik vermeyi umuyordu, daha sonra birkaç düzine cumhuriyet oluşturmak zorunda kaldı. Bunlardan, örneğin, Krivoi Rog Cumhuriyeti, Uzak Doğu Cumhuriyeti gibi iyi bir yarısı birkaç ay boyunca varlığını sürdürürken, 1991 yılında diğerleri bağımsız devletlere dönüştü.
GELECEKLER ALMAYACAK
İstilacıların hiçbir yerde ve Kızıl Ordu ile kanlı savaşlarda bulunmadıklarına özellikle dikkat edelim. Sonuçta, müdahale bu devletlerin hayati çıkarları ile bağlantılı değildi ve düşmanlıkları "etkinlik-maliyet" kriteri ile değerlendirdiler. Sonuç olarak, 1918 - 1922 yıllarında, müdahalecilerin bir bütün olarak kaybedilmeleri, aynı dönemde eski Rus İmparatorluğu nüfusunun kaybedilen istatistik hatası düzeyinde gerçekleşti.
Müdahaleye devasa fonlar yatırıldı. Ancak müdahaleciler birkaç kez daha Rusya'dan ayrılmayı başardı. Bu, genel olarak yapılan müdahalenin kendi parasını ödedi. Örneğin, altın rezervlerinin çoğu Rusya'dan alındı ve neredeyse 800 gemileri kaçırıldı, yani Rusya İmparatorluğu'nun ticaret filosunun% 90'i kaçırıldı.
Meraklı örnek Çekoslovak Birliği'nin bir kısmı Sovyet hükümeti tarafından Trans-Sibirya Demiryolları vasıtasıyla, Almanların savaşması için Batı Cephesi'ne teslim etmek amacıyla deniz yoluyla gittiği Vladivostok'a gönderildi. Bununla birlikte, bu beklenti, özellikle Almanlar onları savaş esiri olarak görmeyeceklerinden ve Lahey Sözleşmeleri'ne tam olarak uyduracaklarından, onları duvara karşı koyacaklarından dolayı, Çekoslovakyalılara biraz yakışmıyordu. Paris ve Londra da dava hakkında kendi görüşlerine sahipti.
Sonuç olarak, Mayıs sonunda 1917, Sovyet birimlerinin yokluğundan yararlanan Çekler kolayca Çelyabinsk, Omsk, Novonikolaevsk (Novosibirsk) ve Trans Sibirya Demiryolundaki diğer bazı şehirleri kolayca ele geçirdiler. Daha sonra, Çekoslovakyalılar eski Rus İmparatorluğu'nun altın rezervlerinin çoğunu yakalamayı başardıkları Samara ve Kazan'ı aldı.
O zaman cesur cesetleri durdu. Ardından İtilaf, Fransız ve Amerikan temsilcilerinin Trans Sibirya Demiryolları önderliğinde doğal olarak korumalarını sağlama amacıyla Çekoslovakyalıları görevlendirdi. 6 tarafından Kasım 1918, önünde tek bir Çekoslovakya yoktu. Dahası sadece Bolşevikler, Bolşevikler ile savaşmışlardır. silâh Entente'den. Bu vesileyle, 16 Şubat 1919, Deniz Bakanı Winston Churchill, Başbakan Lloyd George'a şunları yazdı: “Bu yıl boyunca, Bolşeviklere düşmanlık yapan Rusların nedeni için cephelerde savaştığımızı düşünmek yanlış olur. Aksine, Rus Beyaz Muhafızlar davamız için savaştı. ”
Daha sonra Churchill şöyle derdi: “Müdahale daha pratik bir sonuç verdi: 1919 yılı boyunca Bolşevikler, Kolchak ve Denikin ile çıkan çatışmalarda emildi ve böylece tüm enerjileri iç mücadeleye yönlendirildi.
Bu nedenle, Rusya'nın batı sınırında yatan tüm yeni devletler paha biçilmez bir önem kazanmıştır. Kolchak, Denikin ve en yakın arkadaşları öldürülür veya dağılır. Rusya'da insanlık dışı doktrinler ve insanüstü zulümden oluşan sert bir kış başladı ve bu arada Finlandiya, Estonya, Letonya, Litvanya ve özellikle Polonya, kendilerini 1919 yılı boyunca uygar devletlerde örgütleyebildi ve güçlü vatansever ordular yaratabildiler. ”
Çekoslovak Zenginlerinin Sırları
Çekoslovak mahkumları, kolordu oluşumu sırasında bir kuruşa sahip değildi. Savaş sırasında Çekoslovakyalılar ayda 6 rublesi aldı. Ancak Kasım 18, 1918, lejyonerler V. Girs, F. Ship, J. Polak, O. Gainy ve diğerleri, Ikutsk'te bir Çekoslovak Bankası Lejyoner Bankası (Legiobanka) açtılar.
Banka derhal kıymetli madenleri ve hammaddeleri satın almaya başladı: bakır, yün, ham deri, pamuk, kauçuk, güherçile, kürk vb. Ekmek. Böylece Omsk hükümeti, ton başına 400 sterlin (105 ruble), 1050 ton 190 ton bakır, 000 milyon yen için pamuk 2 450 pound aldı. Vladivostok yetkilileri, 150'ten, Pound'un bakır, 300'den, Pound'un pamuktan, 150'ten, Pound'dan, Pound'dan, XNUMX'ten, Nitrat'ten, vb.
Gemi Japonya'da satın alındı - 40 milyon Çekoslovak kronu için “Taikai Maru”. Ona "Lehi" adı verildi. İlk Çekoslovak deniz gemi oldu.
Şubat 7’te kırmızı 1920’le yapılan bir ateşkes kararının ardından Çekoslovakya, Irkutsk’ta ve daha sonra Harbin ve Vladivostok’ta büyük hacimlerde mülk satışı düzenledi. Böylece, 12 bin at süvari alayı nüfusuna satıldı. Atlar, 25'ten 500 ovmaya farklıydı. kafa için. Satılan askeri mühimmat, askeri tren arabaları, eyerler, emniyet kemeri. Atölye, alet ve üretim mekanizmaları satışı yapıldı. Her şey paraya çevrildi. Altın madenlerinde altın için mülk satıyordu. Sadece Vladivostok'ta 235 mal vagonları satıldı. Haberlere göre, yaklaşık 3 milyar ruble büyüdü.
36 gemileri Çekoslovakya tahliye 42 uçuş yaptı ve mallarını ele geçirildi: rafine bakır 8884 ton - değerli metal, pamuk 4769 ton - kıt hammadde ise sığır eti Avrupa'da, kauçuk 334 ton 286 t polar, deve yünü 23 ton 150 ton deri, 650 t kebracha (sert ahşap), 540 t keten tohumu, 28 t kanvas, 15 t kıl, 26 t tarçın, 10 t biber, 11 t kafur vb.
Leyobank, 1920'in sonbaharında Çekoslovakya'ya geldi ve faaliyetlerine başladı. 1921 - 1925 yıllarında oluşumu ve gelişimi gerçekleşti. Çek Cumhuriyeti, Moravia ve Slovakya'nın 14 şehirlerinde görev yaptı. Prag'da mükemmel bir şekilde bitirilmiş bir banka binasının inşaatına başlandı.
350 kron için 200 kron için 70 bin adet pay çıkarıldı. Hisseler, çoğunlukla Rusya'da savaşan lejyonerler arasında (18 bin kişiye kadar) dağıtıldı.
Böylece, Çekoslovakya'ya geri dönen fakir lejyonerler milyonerler olmasa en azından zengin insanlar oldu.
Gördüğümüz gibi, 1922 tarafından işgalciler temel olarak görevleri tamamladılar ve buna göre kazananlar vardı. Ne yazık ki, bu zafer ve meyvelerinin Versay ve diğer anlaşmalarda sağlamlaştırılması, dünyayı II. Dünya Savaşı'na götürdü.
Yeni Savaş Kaçınılmaz Oldu
Ne yazık ki, tarih Batılı siyasetçilere hiçbir şey öğretmedi. Rusya'nın müdahalesinden 126 yıl önce, Avusturya ve Prusya birlikleri devrimci Fransa'yı işgal etti. Daha sonra İngiltere, Rusya, İspanya ve Napoliten Krallığı'na katıldılar.
Fransız nüfusu, soylulara, rahiplere ve destekçilerine karşı acımasız kitle terörüne müdahaleye hemen yanıt verdi. 23 yıllarında, Madrid'den Moskova'ya kadar olan bütün Avrupa, milyonlarca insanın öldüğü savaş alanı oldu. Daha sonra, İngiltere ve Rusya’nın hizmet tarihçileri, yılın aşağılık 1792 müdahalesini unuttu ve “insan ırkının düşmanı” Napolyon’da Avrupa'nın bütün felaketlerini suçladı.
Her iki müdahalede de detaylar çakıştı. Müdahaleciler ayrıca, Fransa'yı zayıflatmak, sömürgeleştirmek de dahil olmak üzere sömürgeleştirmek istediler ve bütün müdahalecilerin eylemleri, Paris'teki iktidarı kullanan kanlı devrimcilere karşı verilen mücadeleyle kamufle edildi.
Ve şimdi Batı yine aynı tırmıka bastı. Versay Konferansı'nın kararlarını öğrenen Lenin, İkinci Dünya Savaşı'nın 1919 yazında patlak verdiğini tahmin ediyordu. Evet o Lenin! Fransız Versay Konferansı'ndan hemen sonra, Fransız Mareşal Foch: “Versay bir barış değil, 20 yıl boyunca ateşkes” dedi. Konferansın kendisinde, İngiliz Başbakanı Lloyd George, Almanların yaşadığı toprakları Polonya'da yaşamak isteyen Fransa Başbakanı Clemenceau'ya “Yeni bir Alsace-Lorraine kurmayın” dedi.
Bu nedenle, Fransız mareşal ve İngiltere başbakanı zamanı doğru bir şekilde tahmin etti - 1939 yılı ve nedeni - Polonya, İkinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesinin Polonya.
Ne de olsa, tüm ders kitaplarında Adolf Hitler'in II. Dünya Savaşı'nı çıkardığı yazılı mı? Evet, şüphesiz, Hitler yirminci yüzyılın en büyük suçlarını işledi: SSCB 22 Haziran 1941’e yapılan şiddetli saldırı, toplama kamplarındaki milyonlarca insanın imha edilmesi vb. Ancak, Hitler olmadan II. Dünya Savaşı olmaz mıydı?
Tam da Büyük Savaşın bitiminden 5 yıl sonra, Kasım ayındaki 9, Nazi sütunu Münih'te yöneten Hitler, polisten ateş altında kaldı. Çar ordusunun eski bir subayı olan Max F. Scheibner-Richter Fuhrer'i kendi bedeniyle kapladı. Hitler Richter'in cesedi altında kaldı ve sonra General Vasily Vasilyevich Biskupsky'nin dairesine sığındı. Şey, Rus’un Nazizm’in yükselişinin izleri özel bir konudur ve bir saniye için Richter’in Adolf’un sağına veya soluna yarım metre kalacağını ve Führer’in polis kurşunu alacağını tahmin ediyoruz. Öyleyse, bu durumda, İkinci Dünya Savaşı gerçekleşmeyecekti ve Avrupa'da Versay antlaşma sistemi hala devam edecek mi?
Sovyet döneminde, tarihçilerimiz faşizme karşı dayanılmaz bir savaşçı olan Alman Komünistlerin lideri Ernst Telman'ı coşkuyla yazdı. Ancak, görünüşe göre, bu yazarlar Telman'ın konuşmasını okumadılar. Tembel değildim ve bir kalemle okudum. Hiç şüphe yok ki, Komünistlerin ve Nazilerin iç politikadaki programları kökten ayrıldı. Ancak Hitler ve Telman arasında Batı güçleri ve Versay Antlaşması ile ilgili bir fark bulamadım.
Telman resmen şöyle açıkladı: “Sovyet Almanya tazminatlar için hiçbir ücret ödemeyecek… Komünistler, bir halkın veya bir halkının bir bölümünü başka bir ulusal devlete zorla birleştirildiğini tanımıyoruz, nüfusun gerçek çoğunluğunun rızası olmadan çizilen sınırların hiçbirini tanımıyoruz ... Komünistler karşıyız Bölgesel bölünme ve Almanya’nın yağmalanması, bize zorla uygulanan Versay Antlaşması’nın temelinde yapıldı. ”
Liberallerin yanlış anlayacağına eminim. Yazar, der ki, Komünistlerin ve Nazilerin savaşa istilacı kışkırtıcı olduklarını doğru bir şekilde gösteriyor. Pekala, hadi onları siyasi sahneden kaldıralım ve 1933'te Hohenzollern monarşisi Almanya'da ve Rusya'da Romanovlar restore edilecek.
Ancak, ne yazık ki, Hohenzollerns ve Romanov'ların hiçbiri, Versailles dünyasını ve onun beyin çocuklarını tanıyamazdı - devlet sınırlaması. Neyse ki, “Coburg İmparatoru” Kirill Vladimirovich, Hohenzollerns ile evlendi ve karısı Victoria, 1920-ler'de Hitler ile bir araya geldi ve “hareketi” finansal olarak destekledi. Ya da belki General Anton Denikin Pan Pilsudski ile öpüşürdü?
Büyük Dük Alexander Mihayloviç, Bolşevikler, iki kardeşi öldürdü, Kırım ve St. Petersburg'daki saraylara el koydu. 1933'un başlangıcında büyük dük yavaş yavaş Cote d'Azur'daki yoksulluk içinde öldü. Fakat ölümünden önce, anılarına şöyle yazmıştı:
“O zaman bana açıktı, yirminci yılın çalkantılı yazında, şimdi açıkça görüldüğü gibi, otuz üçüncüsü, Polonyalılara karşı kesin bir zafer elde etmek için, Sovyet hükümetinin, herhangi bir gerçek insan hükümetinin yapması gereken her şeyi yaptığını açıkça belirtti.
Ne kadar ironik olursa olsun, Rus devletinin birliğinin Üçüncü Enternasyonal'in katılımcılarına karşı savunulması gerekiyor gibi görünüyor, gerçek şu ki, Sovyetler o günden bu yana, Büyük İdeal Peter tarafından tasarlanan ve Korkunç İvan tarafından başlatılan asırlık politikadan başkası olmayan, tamamen ulusal bir politika izlemeye zorlandı. Nicholas I altındaki zirveye ulaştım: devletin sınırlarını ne pahasına olursa olsun savun ve adım adım batıdaki doğal sınırların dışına çık! Artık oğullarımın Baltık cumhuriyetlerinin sadece saçma bağımsızlığının sona ereceği günü değil, Polonya ile Rusya ve Bessarabia'nın geri kazanılacağından ve kartografların Uzak Doğu sınırlarını yeniden çizebilmek için çok çalışmak zorunda kalacaklarından eminim.
Büyük Dük Alexander Mihayloviç, Ernst Telman, Mareşal Foch ve diğerlerinin görüşlerini beğenebilir veya beğenmeyebiliriz.
Ancak bir saniye için 1917'teki İtilaf Devletlerinin “ekleri ve tazminatsız bir dünya” formülünün Leninist formülünü kabul edeceğini ve Rusya'da bir müdahaleye başlamayacağını hayal edelim. Dünyanın Rusya İç Savaşı ve İkinci Dünya Savaşı’nın dehşetinden kurtulacağını kanıtlamak gerekli midir?
Büyük müdahale
- Yazar:
- Alexander Shirokorad
- Orijinal Kaynak:
- http://nvo.ng.ru/history/2017-08-18/14_961_intervention.html