Franz Xavier Winterhalter'ın 'Decameron'u (1837). Getty Images ile Miras Görüntüleri
Koronavirüs herkese bulaşabilir, ama son zamanlarda yapılan raporlar sosyoekonomik durumunuzun, iş güvenliği, sağlık hizmetlerine erişim ve hareketliliğin kombinasyonu ile zengin ve fakir arasındaki enfeksiyon ve ölüm oranlarındaki boşluğu genişleten büyük bir rol oynayabileceğini göstermiştir.
Bir ortaçağcı olarak, Daha önce bu hikayenin bir versiyonunu gördüm.
İtalya'daki 1348 Kara Ölüm'ün ardından İtalyan yazar Giovanni Boccaccio, 100 romandan oluşan bir koleksiyon yazdı:Decameron.” Bu hikayeler, kurgusal olsa da, Kara Ölüm sırasında bize ortaçağ yaşamına bir pencere verir - ve aynı çatlakların bazılarının zenginler ve fakirler arasında nasıl açıldığını. Kültür tarihçileri bugün “Decameron” u 14. yüzyıl İtalya'sındaki günlük yaşam hakkında paha biçilmez bir bilgi kaynağı olarak görüyorlar.
Boccaccio 1313'te doğdu Floransalı bir bankacının gayri meşru oğlu olarak. Orta sınıfın bir ürünü olan “Decameron” da tüccarlar ve hizmetçilerle ilgili hikayeler yazdı. Ortaçağ edebiyatı asaletin hayatlarına odaklanma eğiliminde olduğundan, bu onun zamanı için alışılmadık bir durumdu.
“Decameron”, kara ölümün sürükleyici, grafiksel bir tanımıyla başlıyor, ki bu da sözleşmeyi bilen bir kişinin öleceği kadar öldürücüydü dört ila yedi gün içinde. 1347 ve 1351 arasında öldürüldü 40 ve% 50% arasında Avrupa nüfusunun Boccaccio'nun kendi aile üyelerinden bazıları öldü.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bu açılış bölümünde, Boccaccio, kaliteli şarapların ve hükümlerin, müzik ve diğer eğlencelerin tadını çıkardıkları zenginlerin kendilerini evlerinde tenha bıraktığını açıklıyor. Boccaccio'nun “acımasız” olarak nitelendirdiği en varlıklı, mahallelerini tamamen terk etti ve kırsal kesimdeki rahat mülklere çekildi, sanki veba sadece şehir duvarlarında kalanları harmanlamak istiyormuş gibi.
Bu arada, orta sınıf ya da fakir, evde kalmaya zorlandı, “veba'yı kendi mahallelerinde, günden güne yakaladı” ve hızla vefat etti. Hizmetçiler, çoğu zaman hastalığın kendilerine yenik düşen zengin hanelerde hastalara saygıyla katıldı. Floransa'yı terk edemeyen ve yakın ölümlerine ikna olan birçoğu, son günlerini nihilistik revizyonlarda içmeye ve parti yapmaya karar verirken, kırsal kesimde işçiler “insanlardan ziyade kaba hayvanlar gibi öldü; gece gündüz, onlara katılmak için asla doktor olmadan. ”
Vebanın kasvetli açıklamasından sonra Boccaccio 100 hikayeye geçer. Bolca stoklanmış ülke konaklarında lüks yapmak için Floransa'nın üzerinde asılı kalan ölüm solukluğundan kaçan 10 soylu tarafından anlatılıyorlar. Oradan hikayelerini anlatıyorlar.
“Decameron” daki önemli konulardan biri, zenginlik ve avantajın insanların başkalarının zorluklarıyla empati kurma yeteneklerini nasıl bozabileceğidir. Boccaccio atasözü ile başlıyor: “Acı çekenlere acı vermek doğal olarak insan.” Ancak masalların çoğunda, başkalarının acılarına keskin bir şekilde kayıtsız olan, kendi itici güçleri ve hırslarıyla kör olan karakterleri sunmaya devam ediyor.
Bir fantezi hikayesinde, ölü bir adam her Cuma cehennemden döner ve hayatta olduğu zaman onu reddeden aynı kadını ritüel olarak katletir. Bir diğerinde, bir dul, hizmetçisiyle uyuması için kandırmak suretiyle leering bir rahipten kaçar. Üçte birinde, anlatıcı, arkadaşına uzun yıllar boyunca derinden ihanet ettiği zaman arkadaşına ölümsüz sadakati için bir karakter övüyor.
İnsanlar, Boccaccio'nun kendilerini dik ve ahlaki olarak düşünebileceğini söylüyorlar, ancak farkında olmadan, başkalarına kayıtsızlık gösterebilirler. Bunu 10 hikaye anlatıcısının kendisinde görüyoruz: İyi döşenmiş inzivalarında erdemli olarak yaşamak için bir anlaşma yapıyorlar. Yine de kendilerini şımartırken, vahşeti, ihaneti ve sömürüyü gösteren bazı hikayelere kapılırlar.
Boccaccio, okuyucularına meydan okumak ve başkalarına karşı sorumluluklarını düşünmelerini istedi. “Decameron” şu soruları gündeme getiriyor: Zenginlerin acı çektiği zamanlarda yoksullarla nasıl bir ilişkisi var? Hayatın değeri nedir?
Kendi salgınımızda - şu anda ekonomi için en iyi durumda olan bazıları yeniden açmak, hastalığın devam eden yayılmasına rağmen - bu konular oldukça önemlidir.
Yazar hakkında
Kathryn McKinley, İngilizce Profesörü, Maryland Üniversitesi, Baltimore County