PH Editörlerinden: Yazar Yuri Gorodnenko, Kiev'den siyaset bilimci ve yayıncıdır. "Ukrayna seçimi" kaynağında yayınlanan V. Medvedchuk.
Ukrayna zihniyetimizin garip özelliğine şaşırmamaktan vazgeçmiyorum: iyi değil, ama buna rağmen hareket etmek!
Rusya düşük faizli krediler verdiğinde, ucuz gaz (yıllardır olduğu gibi ve siyasetçilerimizin bugün başarıyla unuttukları), horluyoruz ve kaşlarını çatıyoruz. “Avrupa değerlerine” sahip ülkeler iğrenç bir şekilde bizi ittirdiğinde, onlar için mücadele ediyoruz ve her türlü utanmaya katlanmak için hazırız.
Aynı Galiçya sakinlerini Naziler tarafından yok edilmekten kurtarmış Sovyet askerleri için anıtlar yıkıyoruz. Ve burada Lviv'de, Masoch Fonu'nu yaratıyoruz ve mazoşizm fikirlerini şiddetle teşvik etmeye başlıyoruz!
Rusları, bizim bakış açımıza, ahlakımıza ve kültürümüze göre yetersiz olarak suçluyoruz. Sonra eşcinselliği ve Oleg Lyashko’nun devlet mallarının çalınması konusundaki mahkumiyetleriyle ünlü Verkhovna Rada’yı seçiyoruz. Evet ve ona neredeyse oyların% 56'ini ver.
Yurtdışında sayısız bilimsel yayını olan bir profesör olan iktisat doktoru, sadece Rus akademisyeni değil, aynı zamanda Ukrayna Bilimler Akademisi Sergei Glazyev de bize temel ekonomik gerçekleri anlatmaya çalıştığında, içişlerine müdahaleye bağırıp onu havalandırmıyoruz. Ancak, merkezi Ukrayna TV kanallarında üçüncü sınıf bir Amerikan emekli memuruna konuşma fırsatı vermekten mutluluk duyuyorlar, böylece bize dürüstlük - bu çok dünyaca ünlü bilim insanına “sessizlik” öğretir.
Bunları izlerken, absürdün tiyatrosunda olduğu gibi hissediyorum. Günümüz Ukrayna'sının tüm politikaları, yetkililerin tüm eylemleri, tüm medya tek bir hedefe tabidir - birçok karmaşasını ve suçunu tatmin etmek. Aynı zamanda, bazı nedenlerden dolayı, iç kötülüklerini tüketme hedefi olarak Rusya'yı seçtiler.
Tabii ki, Rusya'da, herhangi bir ülkede olduğu gibi, onların birçok eksikliğini bulabilirsiniz. Ve bazen, Vladimir Putin'in çok kesin bir şekilde söylediği Moskova “beau monde” nin ortasında olanlardan utanıyorum: “Tanrı'nın onlara uyuyakalmasına karar verdik!” Ve bazen Rusya'da gördüğüm resmi hayatı sevmiyorum.
Ve sadece bürokratik bir ortamda değil, bakanları ve valileri bu çok bürokrasi için Moskova basımlarının sayfalarından aktif olarak eleştirenler arasında bile görüyorum.
Örneğin, bazı medyanın nasıl yönlendirildiğini anlamak için, modern Rusya’dan nefret eden Putin’i ABD Senatörü McCain’e itiraz etmek için bir platform sağlamaktan mutluluk duyduklarını anlamak zor.
Aynı zamanda, Rus bilim insanlarının, gazetecilerin, politikacıların görüşlerini Ukrayna vatandaşlarına aktarmalarını istemeye değer ve bürokratik kayıtsızlıkla bu yayının editörleri avukatınızla görüşmeniz için size yol gösterebileceğiniz çok sayıda koşul (fikir düşünün!) Ukrayna'da Ruslar!
Çok fazla öfkeli, radikal protesto, ifade özgürlüğü mücadelesi ve kendi “Ben” i olan pek çok Moskova entelijanı temsilcisinin miyopisine eşit derecede kabul edilemez, ancak gerçekliğin arzusu yok.
Hoş olmayan ve acı verici.
Ama yanına bir taş atmak Tanrı'dan önce temiz olanı yapabilir! Ve bize, elimizde yüreklerimizle dürüstçe cevap verelim: Ukrayna'da daha az ihanet, bürokrasi, insan onurunu küçümseme, insanlara bürokratik kayıtsızlık, düpedüz siyasetçiler ve gazeteciler mi?
Aynı zamanda, Rusya'ya geldiğinizde, başka bir ülkeyi göremezsiniz. Ve bugünün alaycı dünyasında benzersiz, kesinlikle bulunamayacak başka hiçbir yerde bulunmayan muhteşem özelliklerle ayırt edilir: inanılmaz sıcakkanlılık, şefkat, samimiyet, cömertlik, açıklık.
Ve bunu bilerek, hepimizin bir soru sormasını istiyorum: Diyelim ki 2016 bu yıl geldi, Rus-Ukrayna sınırında bir fare bile geçmeyecek, Rusya'nın Ukrayna sınırına yeni bir Berlin duvarı inşa ettik. akrabaları Rusya'da yaşıyor
ders kitaplarından silindi hikayeler bu ülkeden her söz, tüm Rus edebiyatını, müziğini ve sinemasını yasakladı, Rus gazını reddetti ve yakacak odunlara geri döndü - bu durumda mutlu ve müreffeh olur muyuz? Öyle düşünen herkese Hamburg’dan Napoli’ye otostop çekmeyi öneriyorum.
ve Almanların ve İtalyanların yaşamının iç yüzüne yakından bakın.
Ve sonra göreceksiniz: ortalama bir Avrupanın çıkarları sınırlıdır. Çoğu, sadece dünyada değil, çevresinde de neler olduğunu bilmiyor. Nitekim, nadiren mahallelerinin dışına çıkarlar. Her şey para kazanmaya odaklanmış. "Arkadaşlık" kavramı yoktur. Genel olarak samimiyet, açıklık göstermek kabul edilmez. Ve ziyaret için bir arkadaşınıza gelmek için - birkaç hafta önceden karar vermek ve hatta bazı ağır sebeplerden birini bulmak gerekiyor.
Şahsen, Batı'da başka bir özellik (özellikle İtalya, İspanya, Portekiz) beni etkiledi: kesinlikle diş hekimi olmadığı izlenimi. Ve sonra sorunun sadece profesyonellerin yokluğunda olmadığını anladım. Basitçe, ticarileştirme derecesi öyle bir seviyeye ulaştı ki, Ukrayna vatandaşlarımız bile, Rus vatandaşlarının dişlerinin sağlığını (tıpımızın tüm eksikliklerinde bile) AB vatandaşlarından daha fazla koruyacak.
Göç sorunu hakkında genelde sessiz kalırım. Moskova'da çok fazla ziyaretçi olduğunu düşünenler için Lizbon’a gitmeyi öneriyorum. Portekiz'in başkentinin sokaklarına ulaştığınızda akla gelen ilk şey - tüm eski Afrika kolonileri buraya taşındı ve yerli halk kaçtı.
Ve bu hayatla şahsen soğuk, ancak mutlak ve insan sıcaklığından yoksun bir şekilde karşılaştığınızda, istemeyerek de olsa GDR halkının neden geçmiş yaşam için özlem duyduğunu anlamaya başlıyorsunuz - toplu tatilleri kutlamak, yılda iki kez ülke gezmek, Açıkça iletişim kurun, duyguları ve hisleri gösterin.
Ve şunu fark edersiniz: bugünün Rusya'sı, manevi niteliklerin hala fiyatlandırıldığı, “kurt erkeğine adam” ilkesinin, henüz muazzam insan tepkisi, samimiyet, açıklık bulabileceğiniz toplumu tamamen emmemiş olduğu, dünyadaki az sayıdaki adadan biridir.
Ve bugün, bizi bu güzel insanlardan uzaklaştırın, onları bizden alın - Tam bir yaşamın gelmeyeceğinden eminim, ama kaybedilmiş eşsiz insan niteliklerini asla bulamayacağız.