Babam normalde içkiyi çok severdi. Perşembe akşamları ve ramazan boyunca asla alkol almaz, mutlaka Cuma namazına gider, 30 ramazanda orucunu tutardı.
Sahura tüm aile kalkar, küçükler yani biz öğleye kadar oruç tutardık. Buna da 'tekne orucu' derdik.
Yine iftar saati tüm aile sofrada topun atılmasını ve ezanın okunmasını bekliyoruz. Babam her zaman masanın başında. Radyo açık;
-İstanbul için iftar vakti anonsu geçince,
-Oğlum bak bakalım İnce Mehmet minaraye çıkmış mı?
Cami karşı tarafımızda, ama babam sabırsız.
-Yukarımız İstanbul aşağımız Marmaris bu kadar gecikir mi?
-Hadi bak oğlum bak belki top patlamıştır biz duymamışızdır. Ezanı kaçırmayalım.
-Tamam baba çıktım.
İnce Mehmet minaraye çıkacakta, elini kulağına götürecekte, ince sesiyle ezanı okuyacakta, cemaate namaz kıldıracakta...! Vay anam vay!
-Hanım sen yemekleri dağıt.
-Bey beyy bir iki dakika kaldı acele etme!
-Baba babaaa hocanın eli kulağında!
-Okundu mu, okundu mu?
-Hah işte top patladı!
-Mehmet Mehmeeet sen okusan ne olur, okumasan ne olur. Aslan Galip bak topu patlattı. Hadi Allah kabul etsin!