Nisan ayında, yılın 1917'i, Rus İmparatorluk Ordusu Ana Askeri Teknik Müdürlüğü (GVTU) komisyonu tasarımcı meraklılarının bir sonraki “projesi” olarak değerlendirildi. Savaşın başından itibaren GVTU, çoğu cesur önerileri olan ve çoğu nesnel nedenlerle uygulama aşamasına ulaşamayan çok sayıda mektup almaya başladı. Bu kez, uzmanlar o zamanın en özgün projelerinden birini düşünmek zorunda kaldılar. Makine mühendisi Voronej'deki Richard Nol tesisinde çalışan Navrotsky, modern sınıflandırmaya göre kendinden tahrikli topçu teçhizatlarına atfedilmesi gereken ilginç bir savaş aracı taslağı önerdi.
O zamanlar böyle bir teknoloji olmadığı için, projenin yazarı sınıfın ve otomobilin adını buldu. Projesine "Mobil Batarya" Geliştirilmiş Kaplumbağa "adı verildi. Navrotsky, güçlü topçu silahlarıyla büyük ve iyi korunan bir araç inşa etmeyi önerdi. Bu tür bir teçhizat ön cepheye konulabilir ve düşmanın ateşine dikkat etmeden makineli tüfeklerini, topçularını, tahkimatlarını ve piyadelerini imha etmek için öne çıkarılabilir. Bu tür görevleri yerine getirmek için, yazara göre yeni makinenin birkaç farklı kalibre tabancası taşıması gerekiyordu.
Navrotsky'nin önerisinde, "Geliştirilmiş Kaplumbağa" nın düşmana iki obüs kalibreli 203 mm, iki 152-mm silah, dört silah kalibre 102 mm ve sekiz 76-milimetre ile saldırması gerekiyordu. Ayrıca, on tüfek kalibreli makineli tüfeklerin kolordu farklı bölgelerine yerleştirmesi önerildi. Bu nedenle, 16 tabancalara ve 10 makineli tüfeklere sahip olan önerilen makine, "mobil batarya" terimine tamamen uygundur.
Projenin yazarı, yeni makinenin çalışması gereken koşulları anlamıştı. Bu nedenle, göründüğü gibi kabul edilebilir hareketlilik ve manevra kabiliyeti sağlayabilecek bazı fikirler ve teknik çözümler önerdi. Örneğin, büyük bir küresel ön silindir ve iki yarım küre şeklindeki arka tekerleği, kendiliğinden çalışan devasa bir tabancanın alt kısmına yerleştirilmiş olmalıydı. Böyle bir tahrik ünitesinin, makinenin hendekler ve hendekler dahil olmak üzere çeşitli engellerin üstesinden gelmesine izin vereceği varsayılmıştır.
Ön pistin, silahlanmanın bir kısmının bulunduğu iki yarım küre kaşık arasına yerleştirilmesi önerildi. Kaşıklar, sırayla, karmaşık şekilli vakanın önüne tutturulmuştu. Raporlara göre, gövdenin ön kısmı dikdörtgen bir şekle sahipti veya pistin kullanımı ile bağlantılı olarak kavisli. Teknenin kıç kıvrımlı silindir şeklinde olmalıdır. Silahlar ve makineli tüfekler için birkaç tane kabartma vardı. Navrotsky tarafından tasarlandığı gibi, gövdenin çatısı kavisli bir şekle sahip olmalıdır: öne eğimli ve arkada yarım küre. Çatının tepesinde makineli tüfek kulesi için apolet tasarlandı.
Önerilen "mobil bataryanın" boyutları hakkında kesin bilgi mevcut değildir. Kaynakların çoğu, yazarın hesaplamalarına göre, önerilen makinenin 192 t civarında bir ağırlıkta olması gerektiğini belirtirken, bazı kaynaklarda makinenin yaklaşık boyutları verilmiştir. Böylece, ön silindirin çapı, 6,5 m'ye, arka tekerleklere - 2,5 m'ye ulaşmış olmalı, aynı zamanda, aracın toplam yüksekliği, 8,5 m'yi aştı, “Gelişmiş bir kaplumbağanın” savaş alanına nasıl bakacağını hayal etmek zor değil.
Bazı raporlara göre, arabanın gövdesinin, 20-30 mm'ye kadar kalınlığa sahip zırh plakalarından yapılmış olduğu ve küçüklere karşı koruma sağlayabileceği öne sürüldü. оружия ve bazı top silahları. Kendinden tahrikli silah mürettebatına, en azından bütün silahlara hizmet etmesi gereken 60 insanları dahil etmesi istendi.
Sıradışı tasarım "ekli" en azından orijinal düzeni. Öyleyse, S.P. Navrotsky, motoru ön pistin içine yerleştirmeyi önerdi. Kolordu içinde silahlı ve iki kuleli platform vardı. Silahların hesaplamaları, silahlarının yanında, alt ve üst "güverteler" de ve aynı zamanda kolordu ön kaşıklarında bulunacaktı.
Ön silindirin yanlarında, kaşıklarda, iki 203 mm'lik top için teçhizatın yerleştirilmesi önerildi. Böylece, bir savaş aracının “ana kalibresi” sadece ön yarımkürenin belli bir kesimi içinde ateşlenebilir. Bununla birlikte, nispeten büyük yatay kılavuzluk açıları sağlayan döner tesisat kullanmak mümkün olmuştur. Ayrıca makinenin önüne makineli tüfekler yerleştirilebilir. Diğer silahlar, gövdenin arkasına yerleştirilen tesisatlara yerleştirildi. Bireysel rehberlik sistemleri sayesinde birkaç hedefi aynı anda ateşlemek mümkündü.
S.P. Navrotsky, yalnızca en genel nitelikteki teknik bir teklifti ve ayrıntı içermiyordu. Muhtemelen, ordunun onayını aldıktan sonra bu “küçük nüansları” incelemek gerekiyordu. Bu nedenle, projede elektrik santrali, kullanılan araç türleri, mühimmat yerleştirme, yakıt vb. İle ilgili özel bir teklif bulunmamaktaydı.
Projenin en büyük sorunu, santral için gerçek tekliflerin olmamasıydı. 190 ton makinenin kabul edilebilir hareketliliğini sağlamak hala önemsiz bir iştir. Bir asır önce, kararı neredeyse imkansızdı. Ancak, Geliştirilmiş Kaplumbağa'nın yazarı, projenin bu kadar önemli bir kısmına dikkat etmemiş, kendisini yalnızca temel yerleşim çözümleriyle sınırlamıştır. Ona göre, motor ya da motorlar öndeki büyük patikaların içine yerleştirilmiş olmalıydı.
Santralin gelişmiş bir projesinin olmayışı, önerilen savaş aracının hareketliliği hakkında varsayımlarda bulunulmasına bile izin vermedi. Uyuşmazlıkların ve şüphelerin konusu, projenin diğer özellikleri olabilir.
Nisan ayında 1917, GVTU uzmanları S.P. Navrotsky ve oldukça beklendiği gibi onu işe yaramaz olarak arşive gönderdi. Önerilen "mobil batarya" nın, görünen tüm avantajlardan ağır basan çok sayıda eksi vardı. Kendinden tahrikli olumlu özellikleri sağlam bir rezervasyon ve 16 silahlar ve 10 makineli tüfekler şeklinde en güçlü silahlar içerebilir. Bütün bunlar, öndeki görevlerin, pozisyonların, insan gücünün ve düşmanın ekipmanlarının yok edilmesinin etkili bir şekilde yapılmasını mümkün kıldı.
Bununla birlikte, bu olumlu nitelikler bir çok sorunla tamamen tesviye edildi. Bunlardan ilki, planlarda bile bulunmayan, yeterli güce sahip bir elektrik santrali ile ilişkilendirildi. Kabul edilebilir mobiliteyi sağlamak için, en az 1500-1700 HP kapasiteli bir enerji santrali gerekliydi. Örneğin, tekerlekli "Tsar-tank" Lebedenko, 60 t seviyesinde bir ağırlığa sahip, iki 240 hp motora sahipti. Böylece güç yoğunluğu 8 hp'ye eşitti. ton başına. Aynı güç yoğunluğunu elde etmek için, Gelişmiş Kaplumbağa en az 1500 güçlü bir motor gerektiriyordu.
Ciddi şüphelerin nedeni sözde davanın taşıma düzeni zaten başarısız olan “Çar-tank". Makinenin bu mimarisi tasarımı ve karmaşık çalışmayı karmaşıklaştırdı, ancak belirgin bir avantaj sağlamadı. Son olarak, ordu önerilen "mobil pil" büyük boyutu ile karıştırıldı. Yüksek bir hız olmadan, bu kadar büyük bir savaş aracı düşman topçuları için kolay bir hedef olabilir ve 30 mm'lik zırh bile büyük bir bombardımandan kurtulamazdı.
Başka bir fantastik "proje" reddedildi. Fikirlerin özgünlüğüne ve ana olumlu özelliklerine rağmen, önerilen makine çok karmaşık, pahalı ve kullanımı çok uygun değildi. Mobil batarya ile ilgili tüm belgeler S.P. Navrotsky arşive gitti. Birkaç on yıl sonra, Geliştirilmiş Kaplumbağa projesi yeniden hatırlandı. Ancak bu kez kimse onu ciddiye almadı. Şimdi tasarımcı-meraklılarının orijinal önerisi, pratik deneyim ve genel olarak kabul gören teknoloji kavramlarının yokluğunda sadece cesur ve uygun olmayan fikirlerin ortaya çıkabileceğinin bir örneğidir.
Göre:
http://aviarmor.net/
http://bronetechnikamira.ru/
http://armor.kiev.ua/
http://plam.ru/
Fedoseev S.L. Birinci Dünya Savaşı'nın Tankları: İfade Edilen Referans. - Moskova: Astrel Yayınevi LLC: AST Yayınevi LLC, 2002
Solyankin A. G., Pavlov M. V., Pavlov I. V., Zheltov I. G. Yurtiçi zırhlı araçlar. XX yüzyıl. - M: Exprint, 2002. - T. 1. 1905 - 1941