Oyun Terapisi, çocuğun sorunlarını anlamak, onun hislerini ve tavırlarını keşfetmek ve çocuğu bunlarla yüzleştirerek tahlil getirmesini sağlamak için geliştirilmiş bir tekniktir. Oyun terapisi çocukların kendilerini tabir edebilecekleri, risk alabilecekleri, toplumsal kuralları ve hudutları öğrenebilecekleri ve yaşadıkları sıkıntılar ile başaçıkabilme yollarını keşfedebilecekleri inançlı bir ortam yaratır.
Oyun terapisinde özel olarak tasarlanmış bir oyun odasında danışman ve çocuk birlikte oyun oynar. Burada danışmanın birinci vazifesi, çocuğun kendisini oyununa davet etmesini beklemektir. Çocuk, gereksinim duyduğu itimat alakasını kurmaya başladığında terapisti oyuna davet eder. Çocuk, oyun terapistiyle itimat alakasını geliştirdikten sonra yavaş yavaş kendini açmaya başlar. Oyun danışmanlığında çocuk, her biri birbirinden farklı manalar taşıyan oyuncakları kullanarak kendi oyununu kurar ve günlük hayatında söz etmekte zorlandığı öfke, keder, kıskançlık üzere olumsuz hisleri özgürce yaşar. Oyun terapistliği, çocuğu tüm kusur, eksiklik ve zayıflıklarıyla şartsız olarak kabul eder. Çocuk, rahatlar ve daha yavuz bir formda kendini oyunun akışına bırakır. Bu süreçte, çocuk oyunlarında, omurundaki hayal kırıklıklarını tekrar canlandırarak, farklı formlarda başetme yollarını öğrenir. Bu da kendisine inancını arttırır.Problemleriyle yüzleşemeyen çocuklar sorunlarını çözemezler.