Saç ekimi prosedürleri son yıllarda uzun bir yol kat etti. Cerrahlar bir hastanın daha önce kelleşen bölgelerinde yeni saç bölgeleriyle karşılaşabilecekleri daha önce hiç olmadıklarından daha iyidir. Bunun ilk olarak insanlara yeni kaşlar vermek için saç ekimi yapmak isteyen bir doktorla başlaması şaşırtıcı.
Japonya’dan Dr. Okuda, saçlarını travmatik olarak kaybeden insanların kirpiklerine ve kaşlarına saç dökmeye çalışmakla meşguldü. Bu, II. Dünya Savaşı’ndan önceydi. Savaş başladığında, saç ekim işlemlerini keşfetmesi yirmi yıl sonrasına kadar sustu.
1959 yılında, Dr. Norman Orentreich, saç ekim ameliyatı kullanımıyla ilgili olarak yayımlandığında yeni bir ameliyat alanına başladı. Bu on yıl boyunca doktorlar, saçsız hale getirilmiş saç köklerini hastaların kafalarının saçsız bölgelerine taşımayı denemeye başlamıştı. Bunu başarmak için saçaktan veya başın arka ve yanlarından saç kullandılar.
Doktorlar, saç köklerinin başlarda bulundukları yer nedeniyle veya saç köklerinin kendi içlerinde bulunan bir şey yüzünden saçlanmaya karşı dayanıklı olup olmadığını belirlemeye çalışıyorlardı. Bu, saç ekiminin bu yöntemlerle işe yarayıp yaramayacağı sorununu çözecektir.
Denemelerden sonra, cevabı aldılar: saç köklerinin kendileri, saç derisine yerleştirildiği yeri değil, saçın ömründe fark yarattı. Bu olguyu Donör Hakimiyeti olarak adlandırdılar. Saç nakli ameliyatı ufukta yapıldı.
Doktorlar hemen saç ekimi işlemlerine başladı. Biraz kusurlu bir yöntemle başladılar. Saçın başından ve arkasından saçsız bölgelere taşınması hakkındaki fikirlerini kullanırken, hoş sonuçlar vermediler.
Bu saç ekim işlemleri 1960’larda ve 1970’lerde, 15-25 saçın yuvarlak tıkaç şeklinde aşılandığı bir yöntem kullandı. Bu fişler hem dikkat çekici hem de çirkindi. Oldukça doğal görünüyorlardı; bir insanın saç tapaları varsa herkes biliyordu. Sadece yakışmazlardı, aynı zamanda da kalıcıdılar.
Saç ekim ameliyatlarında 1980’lerde iyileştirmeler yapıldı. Mini greftler daha iyiydi, ancak daha küçük fişler olsa da, hala fişlerin görüntüsü vardı. Bunlar, her biri 5-8 kıldan oluşuyordu. Bu fiş büyüklüğü bugün bile bazı cerrahlar tarafından kullanılıyor.
Zaman geçtikçe, çoğu cerrahın kullandığı greft azaldı. Greftlerin 1-8 arasında saç ekimi normdur. Şimdi bir oturuşta 800’e kadar greft yapılabilir. Yine de iyileştirme için yeterli alan var, çünkü sonuçlar hala olması gerektiği gibi tamamen doğal görünmüyor.
Günümüzde bazı doktorlar tarafından kullanılan yeni bir saç nakli yöntemi folikül ünitesi mikro greftlemesidir. Bu prosedürde greftler 1-4 tüyden oluşur ve saçsız bölgeye yerleştirilir. Bu, sağlıklı bir saç kılındaki foliküllerdeki olağan kıl sayısıdır. Cerrahlar binlerce bu foliküler üniteyi yerleştirerek doğal saç ve saç çizgisi görünümü verebilir.
Saç ekimi ameliyatı, çoğu insan için neredeyse tespit edilemeyen bir sonuç verebileceği bir seviyeye ulaşmıştır. Birkaç on yıl boyunca, deneysel bir prosedürden sık ve başarılı bir şekilde kullanılana değiştirildi.