Damon, Rafael'in uyanmasını beklerken bir yandan da cüzdandaki paraları sayıyordu.
"Wow, bu kadar parayla kendimize güzel lüks bir ev kiralayabiliriz." dedi.
Yaklaşık 2 saat geçmiş olmasına rağmen Rafael hâlâ uyanmamıştı. Damon daha fazla sabredemezdi. O kanın enfes tadı... Kan içme arzusuna karşı koyamıyordu bu yüzden yavaşça vampir dişleri uzayıp sivrileşmeye başladı. Gözlerindeki damarlar yavaşça belli olmaya ve gözleri kanlanmaya başladı.
(Bu vampir dişlerinin ne olduğunu bilmeyen yoktur herhalde. Vampir dişleri uzamaya başladı yazmak saçma geldi bana :D Bundan sonra böyle yazacam da, vampir dişlerinin hangi dişler olduğunu bilin.
Bilmeyen 1-2 kişi falan vardır illa. Amaan neyse çok uzattım iyi okumalar.)
Yavaşça adama doğru yürümeye başladı. Fakat adam ayılmaya başlamıştı. Yavaş yavaş gözlerini açmıştı ve elini direk boynuna götürmüştü. Daha sonra ona doğru gelen Damon'a baktı ve korkarak emekleyerek geri gitti.
Damon, adamın önüne geldi. Eğildi ve adamın gözlerine bakarak,
"Korkmana gerek yok. Ses çıkarma yeter." dedi.
Adam yavaşça,
"Korkmama gerek yok, ses çıkarm-"
Damon direk adamın boynunu ısırmıştı. Adamın kanını yavaşça içiyordu. 3 saniye sonra başını kaldırdı ve ağzını yalayarak,
"Enfes.." dedi.
Ardından tekrar ısırdı. Bu sefer durmuyordu. Adamın boynu yavaşça yere doğru yaklaşıyordu. Damon ağzını kaldırmadığı her saniye daha da sert emiyordu ve daha agresifleşiyordu.
10 saniye sonra adamın kafası yavaşça vücudundan ayrıldı. Damon bunu görünce birden ayaklandı. Aniden panikleyerek ayaklandığı için hızını kontrol edemedi ve hızla arkasındaki duvara çarptı.
Farketmeden birini öldürmüştü. Vampir olsa da, hayatında ilk defa birisini öldürüyordu. İlk başta panik yapmıştı. Ne yapacağını bilemedi. Ve vampir olduğu için hisleri daha da azdı. Farkında olmadan gözünden yaşlar gelmeye başladı.
"Ne yaptım ben..." diye tekrar edip duruyordu.
Fakat bir süre sonra, tüm hisleri geçti. Ağlaması durdu ve hoş bir hisse kapıldı. Adam öldürmesi hoşuna gitmiş gibiydi.
Ne yapacağını bilemedi ama hemen cesetten kurtulması gerekliydi. Kapıyı yavaşça açtı ve dışarıya baktı. Kimse yoktu. Ses de gelmiyordu. Hızlıca adamın kafasını ve vücudunu alıp ormana gitti ve oraya bıraktı. Ardından hemen eve geri geldi.
Eve adımını atmasıyla birlikte Rafael uyandı. Gözünü yavaşça açıyordu. Damon hızlıca Rafael'in yanına geldi ama Rafael birden bağırdı.
"AAAAAARGH"
Güneş vücudunu yakıyordu. Hem de o kadar yakıyordu ki güneşin vücuduna değdiği yerler morarmıştı. Damon'ın aklına hızlıca güneşin laneti geldi. Lanet bu olmalıydı ve vampir hızıyla evin kapısını kapadı. Rafael derin bir nefes aldı ve 3 saniye içinde tüm yanıkları iyileşti.
"Kardeşim, artık gücü elde ettik. Kimse bize bulaşamayacak." dedi.
Rafael, yavaşça ayağa kalktı ve
"Açlıktan ölüyorum." dedi.
"Aynısı bana da olmuştu. Sana yemek bulup geleceğim, beni bekle." dedi Damon.
Rafael,
"Ben de geleceğim." dedi.
"Gelemessin. Sabahları güneşe çıktığın an az önceki gibi yanarsın. Evden dışarıya çıkmak için akşamı beklemelisin. Güneş ışığına dikkat et." dedi.
Ardından yavaşça kapıdan dışarı çıktı ve kapıyı kapatırken,
"Gücünün yan etkisi de bu. Güneşin laneti." dedi ve hızlıca kapıyı kapatıp oradan uzaklaştı.
Birini bulması lazımdı. Rafael'in dönüşümünü tamamlaması için beslenmesi gerekliydi. Etrafta dolaştı ama kimse yoktu. Biraz uzaklara gitti. İnsanlar vardı ama birini alsa farkedilebilirdi.
Aklına bir senaryo geldi. Öldürdüğü adamdan üzerine akmış olan kanı da kullanarak hızlıca koşmaya başladı. Ama vampir hızı ile değil. Normal insan gibi koşuyordu. Ve karşısındaki ilk kişiye doğru hemen gitti.
Karşısındaki kişi bir kadındı. Sarı saçlı güzel bir kadındı. Damon hemen kadının önüne gitti. Kadın onu gördüğünde korkmuştu. Üzerindeki kanlar, hızlıca kendisine doğru koşması. Fakat Damon'ın
"YARDIM EDİNNNNN!" diye bağırmasından sonra korkusu azalmıştı. Damon hızlıca kadının önüne geldi ve
"Yardım edin, lütfen. Kar-kardeşim, çok kötü durumda. Lütfen yardım edin." dedi.
Kadın,
"Telefonun yok m-"
"Lütfen, gelin benimle kardeşime yardım edin." dedi Damon. Kadın diyeceği şeyi bitiremeden Damon'ın peşinde koştu.
Aslında kadın yardım etmek istemese de, korksa da, Damon onun gözlerine bakarak, yardım edin, benimle gelin dediğinde kadın sebepsiz yere Damon'ın dediğini yaptı.
Damon hızlıca onu kendi evlerine doğru götürdü. Ardından kendi sokaklarına girince etrafta kimsenin olmadığından emin oldu ve kadına bakarak
"Özür dilerim." dedi ve hızlıca kadının kafasını duvara vurdu. Kadın yere düştü ve kafasından kanlar akmaya başladı. Damon her ne kadar aç olmasa da, doğası gereği ile vampir dişleri tekrar sivrileşmeye başladı ve gözleri kanlanıp göz damarları ortaya çıktı.
Fakat kadını Rafael'e götürmesi gerekliydi o yüzden kendini kontrol etti ve hızlıca eve doğru koştu.
Evin kapısını tıklattı ve Rafael kapıyı hemen açtı. Açtığı gibi,
"Yemeğimi getirdin mi?" diye sordu.
Damon gülümsedi. Eve girdi, kapıyı kapattı ve kadını Rafael'in önüne koydu.
"Afiyet olsun." dedi.
Rafael bir an duraksadı.
"Kadın... Neden?" dedi.
"Yemeğin o." dedi Damon.
Rafael, itiraz edecekti. Neler olduğunu anlamıyordu ama birden kadından akan kanın kokusu burnuna gelince kadına döndü. Kendisini kontrol edemiyordu. Direk vampir dişleri sivrileşmeye başladı ve hızlıca kadının boynunu ısırdı.
(Vampir dişleri sivrileşmeye başladı diyorum çünkü normalde o dişler normal insan dişi gibi. O yüzden kan görünce veya kokusunu alınca otomatik olarak dişler sivrileşmeye başlıyor ama kontrol edilmesi mümkün.)
Kadının boynunu ısıp kanını emerken, evin kapısı birden hızlıca açıldı.
Kapının önünde Damon'ı vampir yapan kapşonlu adam vardı. Damon birden adama doğru vampir hızıyla yanına gitti ama gitmesiyle birlikte adam kayboldu. Damon etrafa baktı ama adamdan hiçbir iz yoktu.
Ardından yerde eski bir kitap ve bir yüzük gördü.
Rafael kapı açıldığı gibi kendiliğinden içeriye kaçmıştı. Refleksleri otomatik olarak harakete geçmişti.
Damon, bu yüzüğün güneşten koruyan yüzük olduğunu anladı ve kapıyı kapatarak,
"Rafael, sana bir hediyem var." dedi.
Rafael yavaşça Damon'ın yanına geldi. Aynı şekilde gözle görülür değişiklikler Rafael'de de farkediliyordu. Zayıf değildi. Daha kalıplıydı ve güçlüydü. Damon yüzüğü Rafael'e fırlattı. Rafael, yüzüğün ne olduğunu soracakken Damon direk sormasına izin vermeden cevapladı.
"Bu yüzük, seni güneşten koruyacaktır. Güneş artık seni yakamaz. Tabii bu yüzüğü taktığın süre boyunca." dedi.
Ardından,
"Görünüşe göre dönüşümünü tamamlamışsın." dedi.
Rafael istemese de kan oldukça hoşuna gitmişti. Fakat nedense, insanlardan beslenmek istemiyordu.
Rafael bir şeyler düşünürken, Damon ise kitaba bakıyordu...