Alman 20 mm hızlı ateşli uçaksavar silahları, alçak irtifalarda bir hava düşmanı ile baş etmenin oldukça etkili bir yolu olarak kabul edildi. Bununla birlikte, Flak 28, FlaK 30 ve Flak 38 uçaksavar silahlarının tüm avantajlarına rağmen, ateş hızları, hızlı hareket eden hedefleri güvenle yenmek için her zaman yeterli değildi ve Flakvierling 38 dörtlü yuvalar çok ağır ve hantaldı. 20 mm parçalanma mermilerinin yıkıcı etkisi hala çok mütevazıydı ve zırhlı bir saldırı uçağını güvenilir bir şekilde devre dışı bırakmak için genellikle birkaç isabet gerekiyordu. İlaveten, mermilerin parçalanma ve yüksek patlayıcı etkisinin arttırılmasına ek olarak, etkili atış menzilinin ve yükseklik erişiminin arttırılması oldukça istenmiştir.
Ancak Almanların, Hotchkiss tarafından çıkarılan 25 mm Fransız uçaksavar silahları 25 mm CA mle 39 ve 25 mm CA mle 40 kullanma konusunda bazı deneyimleri vardı. Zamanlarına göre bunlar oldukça modern kurulumlardı: 25 mm CA mle 39, ayrılabilir bir tekerlek hareketine sahipti ve 25 mm CA mle 40, savaş gemilerinin güvertelerine ve sabit konumlara monte edildi.
Savaş uçaklarında uçaksavar silahı 25 mm CA mle 39
Uçaksavar silahı 25 mm CA mle 39, 20 mm Alman FlaK 30 / 38'den en büyük ve daha ağırdı. Savaş konumunda, Fransız uçaksavar makineli tüfek 1150 kg ağırlığındaydı. Yangın hızı FlaK 30-240 mermi / dk ile yaklaşık aynıdır. Yiyecek, 15 mermi için ayrılabilir bir mağazadan tedarik edildi. Etkili atış menzili - 3000 m'ye kadar Yükseklik erişimi - 2000 m Dikey nişan açıları: -10 ° - 85 °. Etkili atış menzili - 3000 m'ye kadar Tavan - 2000 m.
Çarpıcı etki açısından, 25 mm Fransız mermileri, 20 mm Alman mermilerinden önemli ölçüde üstündü. 25 g ağırlığındaki yüksek patlayıcı bir yangın çıkarıcı 240 mm mermi, 900 m / s'lik bir başlangıç hızıyla namluyu terk etti ve 10 g patlayıcı içeriyordu. Duralumin tabakasına çarptığında, alanı 20 g patlayıcı içeren 3 mm'lik bir merminin patlamasındakinin yaklaşık iki katı büyüklüğünde bir delik oluşturdu. 300 metrelik bir mesafede, 260 g ağırlığındaki zırh delici bir mermi, normal, 870 mm zırh boyunca 28 m / s başlangıç hızı ile.
Uçaksavar silahı 2,5 cm Flak 39 (f) konumunda
Fransa'nın işgalinden sonra, Almanlar yaklaşık dört yüz 25 mm uçaksavar silahı aldı. Wehrmacht'ta, 25 mm CA mle 39 montajı 2,5 cm Flak 39 (f) adını aldı. Fransız menşeli 25 mm uçaksavar silahlarının çoğu Atlantik Duvarı'nın tahkimatlarına yerleştirildi, ancak Fransız üretiminin 25 mm uçaksavar silahlarından bazıları hala Doğu Cephesinde kaldı.
Alman uçaksavar topçuları, ele geçirilen Fransız uçaksavar silahlarının atış menzilinden ve 25 mm mermilerin çarpıcı etkisinden oldukça memnun kaldılar. Ancak yapılan hesaplamalar, uçaksavar silahlarının kalibresini 30 mm'ye çıkararak daha büyük bir yıkıcı etki ve atış menzili elde etmenin mümkün olduğunu ve gerekli ateş oranını sağlamak için bant gücü kullanmak gerektiğini göstermiştir.
Alman 30 mm uçaksavar silahları
İlk Alman 30 mm uçaksavar silahları, doğaçlama taretlere monte edilmiş el işçiliğiydi. havacılık silah MK.103.
Mühimmatsız otomatik top MK.103 145 kg ağırlığındaydı. 100 çekimlik bantlı kutunun ağırlığı 94 kg'dır. Otomatiğin işleyiş şeması karışıktır: kovanın çıkarılması, bir sonraki kartuşun beslenmesi ve bandın ilerlemesi, namlunun kısa bir geri dönüşü nedeniyle meydana geldi ve toz gazlarının çıkarılması, deklanşörün kaldırılması için kullanıldı. ve namlu deliğinin kilidinin açılması. Yiyecek, 70-125 mermi uzunluğunda metal bir gevşek kayıştan sağlandı. Ateş hızı - 420 dev / dak'ya kadar.
Bu silah oldukça güçlü bir geri tepmeye sahip olduğundan, sınırlı bir ölçüde tek motorlu savaşçıların silahlanmasının bir parçası olarak kullanıldı. MK.103'ün seri üretimi Temmuz 1942'den Şubat 1945'e kadar gerçekleştirildi. 1944'ün ortalarında, depolarda önemli sayıda sahipsiz 30 mm top birikti ve bu da uçaksavar kurulumlarında kullanımlarının nedeni oldu.
1943 yazında, ilk 30 mm toplar ilkel ve oldukça kaba kulelere monte edildi. Böylelikle yer teknik personeli, Alman saha havaalanlarının hava savunmasını güçlendirmeye çalıştı.
Çirkin görünüme rağmen, bu tür el işi kurulumları hava hedeflerine ateş ederken iyi sonuçlar verdi. 30 mm yüksek patlayıcı ve yüksek patlayıcı izli mermiler en büyük yıkıcı etkiye sahipti: 3 cm M.Gesch. Ö. Zerl ve 3 cm M. Gesch. Lspur. Ö. Zerl. 330 g ağırlığındaki birinci mermi 80 g TNT içeriyordu, ikincisi 320 g ağırlığında alüminyum tozu ile karıştırılmış 71 g flegmatize RDX ile yüklendi. Karşılaştırma için: 37-K uçaksavar makineli tüfek mühimmatına dahil olan 167 g ağırlığındaki Sovyet 0,732-mm parçalanma izleyici mermisi UOR-61, 37 g TNT içeriyordu.
Yüksek patlayıcı doldurma oranına sahip özellikle güçlü 30 mm'lik mermilerin üretimi için, "derin çekme" teknolojisi kullanıldı, ardından çelik gövdenin yüksek frekanslı akımlarla söndürülmesi izledi. Il-30 saldırı uçağındaki tek 2 mm yüksek patlayıcı ve yüksek patlayıcı izli mermilerin isabetinin bile uçağın düşmesine yol açacağı garanti edildi.
Waffenfabrik Mauser AG'nin tasarımcıları, doğaçlama 30 mm uçaksavar silahlarını kullanmanın başarılı deneyimini göz önünde bulundurarak, 103 mm Flak 20 uçaksavar silahı ile MK.38 uçak topunu geçti. 3,0 cm Flak 103/38, büyük ölçüde savaş zamanı doğaçlamasına zorlandı, genel olarak oldukça başarılı olduğu ortaya çıktı.
30 mm uçaksavar kurulumu 3,0 сm Flak 103 / 38
Kalibreyi 20 mm'den 30 mm'ye çıkarmak, kurulumu yaklaşık% 30 daha zor hale getirdi. Taşıma pozisyonundaki 3,0 cm Flak 103/38 ağırlığı, tekerlek hareketinin ayrılmasından sonra 879 kg idi - 619 kg. 30 mm uçaksavar silahının etkinliği yaklaşık 1,5 kat arttı. Aynı zamanda, etkili ateş menzili% 20-25 arttı. Daha ağır olan 30 mm'lik mermi enerjisini kaybetmek için daha yavaştı, hava hedeflerinde maksimum eğik atış menzili 5700 m ve irtifa erişimi 4500 m idi.
Bir besleme kayışı ve 40 mermi için bir kutu kullanılması nedeniyle yangınla mücadele oranı önemli ölçüde artırıldı. Ek olarak, 30 mm'lik merminin gücü, 20 mm'lik merminin iki katı kadardı. Deneysel olarak, çoğu durumda, bir zırhlı saldırı uçağını veya çift motorlu bir dalış bombacısını yenmek için, bir parçalanma izleyicisinden en fazla iki vuruş veya yüksek patlayıcı bir mermiden bir vuruş gerekmediği bulundu.
20'ün sonunda 2,0 mm'lik dörtlü uçaksavar silahı 38 cm Flakvierling 1944'e benzer şekilde, MK.103 topları kullanılarak 3,0 cm Flakvierling 103/38 oluşturuldu. 2,0 cm Flakvierling 38 ile karşılaştırıldığında, 3,0 cm Flakvierling 103 / 38'in ateşleme pozisyonundaki ağırlığı yaklaşık 300 kg artmıştır. Ancak ağırlıktaki artış, artan savaş özellikleriyle fazlasıyla dengelendi. 6 saniyede, dörtlü fırlatıcı, sürekli bir patlamada toplam 160 kg kütleye sahip 72 mermi ateşleyebilir.
30-mm dörtlü uçaksavar silahı 3,0 cm Flakvierling 103/38
Harici olarak, 30 mm'lik dörtlü montaj, çok odacıklı bir ağızlık freni ve mermi kayışları için silindirik kutularla donatılmış, daha uzun ve daha kalın namlularda 2,0 cm Flakvierling 38'den farklıydı.
20 mm uçaksavar silahlarında olduğu gibi, MK.103'e dayanan tek namlulu ve dörtlü uçaksavar silahları, zırhlı personel taşıyıcılarının şasisine yerleştirilmiş çekili bir versiyonda kullanıldı, tanklarve ayrıca kamyon gövdelerine ve demiryolu platformlarına monte edildi.
Tek namlulu ve dörtlü uçaksavar silahlarının seri üretimi için girişimlerde bulunulmasına rağmen ve 1944'ün ikinci yarısında, Üçüncü Reich'in endüstrisi olan 2000 Flakvierling 103/38 ve 500 Flakvierling 103/38 için bir sipariş verildi. planlanan üretim hacimlerini karşılayamadı. Toplamda, 500'den fazla tek namlulu ve dörtlü birim müşteriye teslim edildi ve göreceli olarak küçük sayıları nedeniyle, düşmanlıkların seyri üzerinde gözle görülür bir etkisi olmadı.
Müttefiklerin denizaltı karşıtı uçaklarının güçlendirilmesi ve Alman denizaltılarının artan kayıpları, yüklemenin her seferinde bir tur gerçekleştirildiği 37 mm yarı otomatik uçaksavar silahları SK C / 30U'nun değiştirilmesini gerektirdi ve bu nedenle , yangınla mücadele hızı 30 dev / dak'yı geçmedi.
Bir denizaltı üzerinde 37-mm yarı otomatik top SK C / 30U
1943'te kringsmarine komutanlığı, eşleştirilmiş bir 30 mm uçaksavar makineli tüfek geliştirmeye başladı. 37 mm topun atış menzilini korurken ateş oranını artırmanın yanı sıra, yeni 30 mm uçaksavar silahının nispeten hafif, kompakt ve güvenilir olması gerekiyordu.
1944 yazında, Waffenwerke Brünn şirketi (savaş zamanında Çek Zbrojovka Brno olarak adlandırıldı) test için 3,0 cm MK adını alan ikiz bir uçaksavar silahı sundu. 303 (Br) (3,0 cm Flakzwilling MK. 303 (Br) olarak da anılır).
İkiz uçaksavar silahı 3,0 cm MK. 303 (Br)
Bant beslemeli 3,0 cm Flak 103 / 38'den farklı olarak, yeni uçaksavar silahı, iki varilden 10 dev / dak'ya kadar atış hızıyla 15 veya 900 mermi için dergilerden mühimmat beslemek için bir sisteme sahipti. Daha uzun namlu sayesinde, zırh delici merminin namlu çıkış hızı 900 m / s'ye çıkarıldı ve bu da hava hedeflerine karşı etkili atış menzilini artırdı.
Seri üretim 3,0 cm MK. 303 (Br), 1944'ün sonunda başladı. Almanya'nın teslim edilmesinden önce 220'den fazla çift 30 mm uçaksavar silahı üretildi. Uçaksavar silahı 3,0 cm MK olmasına rağmen. 303 (Br) başlangıçta savaş gemilerine yerleştirilmek üzere tasarlandı, 30 mm ikizin çoğu kara tabanlı sabit pozisyonlarda kullanıldı.
Yakalanan 30 mm uçaksavar silahlarının kullanımı
Alman endüstrisinin önemli sayıda 30 mm uçaksavar silahı üretememesi nedeniyle, savaş yıllarında Sovyet, Amerikan ve İngiliz uçaklarıyla yüzleşmeye katkıları küçüktü. 20 mm uçaksavar silahlarının aksine, daha etkili, ancak sayıları az olsa da, 30 mm uçaksavar silahları savaş sonrası yıllarda yaygınlaşmadı. Aynı zamanda, bazı ülkelerde, yeni hızlı ateşlemeli uçaksavar silahları yaratma sürecinde gözle görülür bir etkisi oldu.
Alman 30 mm hızlı ateş topları, Sovyet uzmanları tarafından dikkatlice incelendi. Yakalanan MK.103'ün denemelerinden sonra olumlu bir değerlendirme aldı. Sonuç olarak, testlerin sonuçlarına göre, bant beslemeli 30 mm Alman otomatik silahının kalibresi için yüksek bir ateş oranına sahip olduğu kaydedildi. Tasarım (değiştir | kaynağı değiştir) оружия oldukça basit ve güvenilir. Uzmanlarımıza göre ana dezavantaj, otomasyonun çalışması sırasında oluşan güçlü şok yükleriydi. Savaş özellikleri kompleksi açısından, MK.103, 23-mm VYa topu ile 37-mm NS-37 arasında bir ara pozisyon işgal etti.
Çekoslovakya, savaş sonrası dönemde, daha önce Nazi Almanyası silahlı kuvvetlerinde kullanılan 30 mm uçaksavar silahlarının dikkate değer miktarlarda hizmette olduğu tek ülke oldu.
Bildiğiniz gibi Çekler, Nazilerin düzeninin yarattığı gelişmeleri oldukça yaygın bir şekilde kullandılar ve savaş sonrası dönemde Üçüncü Reich'te yapılan ekipman ve silah modellerini geliştirdiler.
1950'lerin ortalarında, Çekoslovak ordusunun hava savunma birimleri, “53 mm uçaksavar silahı ZK.30 mod olarak da bilinen M453 çift namlulu uçaksavar silahını teslim etmeye başladı. 1953 ". Bu uçaksavar silahı, yapısal olarak 3,0 cm MK ile birçok ortak noktaya sahipti. 303 (Br).
Çekilmiş 30-mm uçaksavar kurulumu ZK.453
Kurulumun topçu kısmı dört tekerlekli bir arabaya monte edildi. Atış pozisyonunda, krikolara asıldı. İstiflenmiş pozisyondaki kütle, savaş pozisyonunda 2100 kg idi - 1750 kg. Hesaplama - 5 kişi.
Otomatik gaz motoru, 1000 dev / dak'lık iki varilden toplam ateş hızı sağladı. Uçaksavar silahı, 10 mermi için sert kasetlerden güçlendirildi, gerçek ateş savaş hızı 100 dev / dak idi.
30-mm Çekoslovak uçaksavar silahı yüksek balistik özelliklere sahipti. 450 g ağırlığındaki yüksek patlayıcı bir yangın mermisi, 2363 m / s başlangıç hızında 1000 mm uzunluğunda bir namlu bıraktı. Hava hedeflerinde eğik atış menzili - 3000 m'ye kadar.
Mühimmat yükü, zırh delici yangın çıkarıcı izleyici ve yüksek patlayıcı parçalanma yangın çıkarıcı mermileri içeriyordu. 540 m mesafede 1000 m / s başlangıç hızıyla 300 g ağırlığındaki zırh delici yangın çıkarıcı bir mermi, normal boyunca 50 mm çelik zırhı delebilir.
Çekoslovak ZK.453'ü Sovyet 23 mm ZU-23 ile karşılaştırdığımızda, 30 mm'lik kurulumun daha ağır olduğu ve daha düşük bir ateş oranına sahip olduğu, ancak aynı zamanda etkili yangın bölgesinin yaklaşık% 25 olduğu not edilebilir. daha yüksek ve mermi büyük bir yıkıcı etkiye sahipti. ... Çekoslovakya, Yugoslavya, Romanya, Küba, Gine ve Vietnam'ın askeri hava savunmasında çift çekili ve kendinden tahrikli ZK.453 birimleri kullanıldı.
Alman 37 mm uçaksavar silahları
II.Dünya Savaşı sırasında, savaşan ülkelerin çoğunda 37-40 mm uçaksavar silahları vardı. 20 mm ve 30 mm kalibreli uçaksavar silahlarıyla karşılaştırıldığında (özellikle dörtlü olanlarla), 37 mm silahlar daha düşük bir ateş oranına sahipti. Ancak çok daha ağır ve daha güçlü 37 mm'lik mermiler, daha küçük kalibreli uçaksavar silahlarının erişemeyeceği bir mesafede ve yükseklikte uçan hava hedefleriyle savaşmayı mümkün kıldı. Başlangıç hızının yakın değerlerinde, 37 mm'lik mermi, sonuçta namlu ağzı enerjisinde önemli bir üstünlük belirleyen 2,5-5,8 mm'den 20-30 kat daha ağırdı.
İlk Alman 37 mm otomatik topu 3,7 cm Flak 18 (3,7 cm Flugzeugabwehrkanone 18) idi. Bu tabanca, Solothurn Waffenfabrik AG şirketinin geliştirmelerine dayanarak 1929'da Rheinmetall Borsig AG endişesinin uzmanları tarafından yaratıldı. Hizmete resmi kabul 1935'te gerçekleşti.
37 mm saldırı tüfeği başlangıçta çift kullanımlı bir topçu sistemi olarak yaratıldı: uçaklar ve zırhlı araçlarla savaşmak için. Zırh delici merminin yüksek başlangıç hızı nedeniyle, bu silah kesinlikle kurşun geçirmez zırhlı tankları vurabilirdi.
Ateşleme pozisyonunun hesaplanması ile 37-mm uçaksavar silahı 3,7 cm Flak 18
Top otomatiği, geri tepme enerjisi nedeniyle kısa bir namlu darbesi ile çalıştı. Atış, zeminde haç şeklinde bir tabanla desteklenen bir kaide silah arabasından yapıldı. İstiflenmiş pozisyonda, silah dört tekerlekli bir araba ile taşındı. Silahın savaş pozisyonundaki kütlesi, istiflenmiş pozisyonda 1760 kg'dır - 3560 kg. Hesaplama - 7 kişi. Dikey kılavuzluk açıları: -7 ° ile +80 ° arası. Yatay düzlemde dairesel bir saldırı olasılığı vardı. Yönlendirme sürücüleri iki hızlıdır. Hava hedeflerinde maksimum atış menzili 4200 m'dir.
3,7x18B olarak bilinen üniter bir atış, 37 cm Flak 263'i ateşlemek için kullanıldı. Kartuş ağırlığı - 1,51-1,57 kg. 680 mm namlu uzunluğunda 2106 g ağırlığındaki zırh delici izleyici mermisi 800 m / s'ye hızlandı. Zırh delici izleyici tarafından 800 m mesafeden 60 ° açıyla delinen zırhın kalınlığı 25 mm idi. Mühimmat yükü ayrıca çekimleri de içeriyordu: parçalanma izleyici, parçalanma-yakıcı ve parçalanma-yakıcı-izleyici el bombaları, zırh delici yüksek patlayıcı mermi ve ayrıca karbür çekirdekli bir alt kalibreli zırh delici izleyici mermisi. Güç, alıcının sol tarafındaki 6 şarjlı klipslerden sağlandı. Ateş hızı - 150 dev / dak'ya kadar.
Genel olarak, 37 mm uçaksavar silahı oldukça kullanışlıydı ve 2000 m'ye kadar olan mesafelerdeki uçaklara karşı oldukça etkiliydi ve hafif zırhlı yer hedeflerine ve görüş hattı koridorlarındaki insan gücüne karşı başarılı bir şekilde çalışabilirdi. II.Dünya Savaşı'nın başlangıcında, bu 37 mm uçaksavar silahının daha gelişmiş modellerle üretimde değiştirilmesine rağmen, operasyonları düşmanlıkların sonuna kadar devam etti.
3,7 cm Flak 18'in ilk savaş kullanımı, topun genel olarak iyi performans gösterdiği İspanya'da gerçekleşti. Bununla birlikte, uçaksavar topçuları, yeniden dağıtmanın ve taşımanın zorluğundan şikayet ettiler. Uçaksavar silahının nakliye pozisyonundaki aşırı kütlesi, 30 km / s'den fazla olmayan bir hızda çekilen ağır ve elverişsiz dört tekerlekli bir "arabanın" bir sonucuydu.
Bu bağlamda, 1936'da 3,7 cm Flak 18 topçu birimi ve yeni bir silah arabası kullanılarak 3,7 cm'lik bir Flak 36 uçaksavar makineli tüfek oluşturuldu. Modernize edilmiş 37 mm uçaksavar silahının muharebe konumunda kütlesi 1550 kg'a ve yürüyen pozisyonda - 2400 kg'a düştü. Önceki modifikasyonun balistik özellikleri ve atış hızı korunurken, yükselme açıları -8'den + 85 ° 'ye yükseltildi.
3,7 cm Flak 36 istifleme konumunda
Bir zincir vinç yardımıyla dört destekli araba çıkarıldı ve üç dakikada tek dingilli bir araca bindirildi. Karayolu çekme hızı 60 km / saate çıkarıldı.
3,7 cm Flak 36'nın yaratıcıları, uçaksavar silahında yüksek bir tasarım mükemmelliği elde etmeyi başardılar ve 37 mm uçaksavar silahlarının etkinliğindeki artışın bir sonraki aşaması, ateşin doğruluğunu artırmaktı.
3,7 cm Flak 37 olarak adlandırılan bir sonraki modifikasyon, Sonderhänger 52 uçaksavar görüşünü bir hesaplama cihazı ile kullandı. Uçaksavar bataryasının yangın kontrolü, Flakvisier 40 telemetre kullanılarak gerçekleştirildi ve bu yenilikler sayesinde sınıra yakın mesafelerde ateşin doğruluğu yaklaşık% 30 arttı.
3,7 cm Flak 37 atış pozisyonunda
3,7 cm Flak 37'nin montajı, basitleştirilmiş bir üretim teknolojisi ile ilişkilendirilen değiştirilmiş bir namlu kasasıyla önceki modellerden görsel olarak farklıydı.
Genel olarak, 3,7 cm Flak 36 ve 3,7 cm Flak 37, 37 mm uçaksavar silahlarının gereksinimlerini karşıladı. Bununla birlikte, 1000 m'ye kadar bir mesafedeki hızlı hareket eden hava hedeflerine ateş ederken, ateş oranının arttırılması oldukça arzu edildi. 1943'te, Rheinmetall Borsig AG endişesi, namlunun dikey yönlendirme açısı 37 ° 'ye yükseltilen 3,7-mm çekili bir uçaksavar silahı 43 cm Flak 90 önerdi ve otomatik topçu biriminin çalışma prensibi önemli ölçüde uygulandı. revizyon. Geri tepme sırasında namlunun kısa vuruşu, cıvatanın kilidini açan bir gaz boşaltma mekanizması ile birleştirildi. Artan şok yükleri, yaylı-hidrolik bir amortisörün eklenmesiyle telafi edildi. Pratik atış hızını ve sürekli patlamanın uzunluğunu artırmak için, klipteki mermi sayısı 8 birime çıkarıldı.
Tüm bunlardan dolayı, bir atış yaparken eylemleri gerçekleştirmek için gereken süreyi önemli ölçüde azaltmak mümkün oldu ve yangın hızı, 250 mm otomatik makinenin atış hızını biraz aşan 270-20 dev / dak'ya yükseldi. 2,0 cm FlaK 30. Etkili ateş hızı 130 devir / dakika idi. Atış pozisyonundaki kütle, istiflenmiş pozisyonda 1250 kg'dır - 2000 kg. Flak 43'ün namlu uzunluğu, cephanesi ve balistiği Flak 36'ya kıyasla değişmeden kaldı.
Uçaksavar silahının kullanımı daha kolay hale geldi: yükleme işlemi daha kolay hale geldi ve bir nişancı silahı tamamen kontrol edebiliyordu. Mürettebatı korumak için, 3,7 cm Flak 43 çekilen tesislerin çoğuna iki kanatlı bir zırhlı kalkan yerleştirildi. Silah, pnömatik ve el frenli tek dingilli yaylı bir treylerin yanı sıra, seyahat pozisyonundan savaş pozisyonuna ve tersi durumda silahı indirmek ve yükseltmek için bir vinç üzerinde taşındı. İstisnai durumlarda, bir arabadan atış yapılmasına izin verilirken, yatay ateşleme sektörü 30 ° 'yi geçmedi. Flak 43 topçu birimi, üzerinde döndüğü üç yataklı üçgen bir tabana monte edildi. Yataklarda uçaksavar silahını dengelemek için krikolar vardı. Uçaksavar ateşinin etkinliğini artırmak için, tek bir uçaksavar yangın kontrol cihazından hedeflenen merkezi ana cihaz olarak kabul edildi. Aynı zamanda, 3,7 cm Flak 43 uçaksavar bataryasının dışında kullanılmak üzere münferit nişangahlar tutuldu.
3,7 сm Flak 43
Damgalı parçaların payındaki artış nedeniyle ateş oranındaki artışla eş zamanlı olarak, uçaksavar silahlarının üretimi için teknoloji geliştirildi ve metal tüketimi azaltıldı. Bu da, yeni 37 mm uçaksavar silahının seri üretimini hızlı bir şekilde kurmayı mümkün kıldı. Temmuz 1944'te Aralık ayında 180 saldırı tüfeği teslim edildi - 450 silah. Mart 1945'te 1032 3,7 cm Flak 43 silah hizmete girdi.
3,7 cm'lik Flak 43'e paralel olarak, Flakzwilling 43 ikiz enstalasyonu oluşturuldu.İçindeki topçu makineleri üst üste yerleştirildi ve makinelerin takıldığı beşikler, paralelkenar eklem oluşturan bir itme kuvveti ile birbirine bağlandı. . Her top beşiğine yerleştirildi ve halka şeklindeki pimlerine göre dönen sallanan bir parça oluşturdu.
çok istekli 43
Namluların dikey düzenlenmesi ile yatay düzlemde hedeflemeyi düşüren dinamik bir tork yoktu. Her makineli tüfek için ayrı pimlerin varlığı, uçaksavar kurulumunun sallanan kısmını etkileyen rahatsızlıkları en aza indirdi ve topçu biriminin herhangi bir değişiklik yapmadan tekli kurulumlardan kullanılmasını mümkün kıldı. Bir topun arızalanması durumunda, normal nişan alma sürecini aksatmadan ikinciden ateş etmek mümkündü.
Bu planın dezavantajları, avantajların bir devamıdır: dikey bir düzenleme ile, tüm uçaksavar kurulumunun yüksekliği ve ateş hattının yüksekliği artmıştır. Ek olarak, böyle bir düzenleme yalnızca yandan beslemeli satış makineleri için mümkündür.
Genel olarak, Flakzwilling 43'ün oluşturulması oldukça haklıydı. Flak 37'e kıyasla 43 mm'lik ikiz yuvanın kütlesi yaklaşık% 40 arttı ve ateşle mücadele oranı neredeyse iki katına çıktı.
Mart 1945'e kadar, Alman endüstrisi 5918 37-mm Flak 43 uçaksavar silahı ve 1187 ikiz Flakzwilling 43 üretti. Daha yüksek savaş özelliklerine rağmen, Flak 43, Flak 36 / 37'yi üretim hatlarından tamamen çıkaramadı. 37 mm uçaksavar silahlarından 3,7. 36 cm Flak 37/20000, bunların XNUMX'den fazla birimi üretildi.
Wehrmacht'ta, çekilen 37 mm uçaksavar silahları, 9 silahın pillerine indirildi. Sabit pozisyonlara yerleştirilen Luftwaffe'nin uçaksavar bataryası, 12 adede kadar 37 mm topa sahip olabilir.
Çekili versiyonda kullanılmasının yanı sıra, 3,7 cm Flak 18 ve Flak 36 uçaksavar silahları, demiryolu platformlarına, çeşitli kamyonlara, yarı paletli traktörlere, zırhlı personel taşıyıcılarına ve tank şasisine yerleştirildi.
Bataryanın bir parçası olarak hazırlanmış ateşleme pozisyonlarına yerleştirilen çekili 37 mm uçaksavar silahlarının aksine, sıkışık koşullar nedeniyle hava hedeflerine ateş ederken kendinden tahrikli uçaksavar silahlarının hesaplanması, kural olarak, bir optik kullanmadı. Ateşlemenin doğruluğunu olumsuz yönde etkileyen telemetre. Bu durumda, hedefe göre izleyici mermilerin yörüngesine bağlı olarak, atış sırasında görüşte değişiklikler yapıldı.
Uçaksavar 37 mm kendinden tahrikli silahlar, Doğu Cephesinde, esas olarak ön hat bölgesinde faaliyet gösteren aktif olarak kullanıldı. Nakliye konvoylarına eşlik ettiler ve bazı tank ve motorlu tümenler için hava savunması sağlayan uçaksavar bölümünün bir parçasıydılar.
Gerekirse, ZSU mobil bir tanksavar rezervi olarak kullanıldı. Zırhlı araçlara karşı hedefli kullanım durumunda, 37 mm uçaksavar silahlarının mühimmat yükü, bir tungsten karbür çekirdekli ve 405 m / s'lik bir başlangıç hızına sahip 1140 g ağırlığında bir alt kalibreli mermiyi içerebilir. Normal boyunca 600 m mesafede, 90 mm zırh deldi. Ancak, kronik tungsten kıtlığı nedeniyle, 37 mm alt kalibreli mermiler sıklıkla kullanılmadı.
Savaşın son aşamasında, tank karşıtı silahların akut bir sıkıntısı karşısında, Alman komutanlığı 37 mm uçaksavar silahlarının çoğunu yer hedeflerine ateş etmek için doğrudan ateş etmeye karar verdi.
Düşük hareketlilik nedeniyle, otomatik uçaksavar silahları çoğunlukla savunma düğümlerinde önceden donatılmış pozisyonlarda kullanıldı. İyi nüfuz etmeleri ve kalibreye göre yüksek ateş hızları nedeniyle, Sovyet orta T-34 tankları için belirli bir tehlike oluşturdular ve parçalanma mermileri kullanırken, siper almayan piyadelerle başarılı bir şekilde savaşabilirlerdi.
SSCB'de 37 mm Alman uçaksavar silahlarının kullanımı
Önceki yayında bahsedilen "20-mm otomatik uçaksavar ve tanksavar silah düzenlemesi 1930" ile paralel olarak (2-K), 1930'da Alman Butast şirketi, 37-mm uçaksavar silahına teknik dokümantasyon ve bir dizi yarı mamul ürün tedarik etti; bu, daha sonra Almanya'da 3,7 cm Flak 18 adını aldı. SSCB'de, bu sistem “37-mm otomatik uçaksavar silahı arr. 1930 ". Bazen 37 mm'lik silah "N" (Almanca) olarak adlandırıldı.
Uçaksavar silahını, fabrika endeksi 8-K olarak atandığı 4 numaralı tesiste seri üretime sokmaya çalıştılar. 1931'de, Alman parçalarından birleştirilmiş üç silah test için sunuldu. Bununla birlikte, 8 numaralı tesis, seri üretimde bileşenlerin uygun üretim kalitesini elde edemedi ve SSCB'de Alman modelinin 37 mm uçaksavar silahının seri üretim girişimi başarısız oldu.
II.Dünya Savaşı sırasında, Kızıl Ordu birkaç yüz çekilmiş 37 mm uçaksavar silahını ele geçirdi ve ZSU onlarla silahlandı. Ancak bu silahların Kızıl Ordu'da kullanımına ilişkin resmi belgeler bulunamadı.
Anı literatüründe, ele geçirilen 37 mm Alman uçaksavar silahlarının savunma düğümlerine yerleştirildiğinden ve yalnızca yer hedeflerine ateş etmek için kullanıldığına dair bir söz var.
Yakalanan malzemenin cehaletinden dolayı Kızıl Ordu adamlarının 37 mm otomatik topları yetkin bir şekilde çalıştıramadığı ve Alman ateş kontrol cihazlarını nasıl kullanacağımızı bilmediğimiz varsayılabilir. Kızıl Ordu stratejik saldırı operasyonlarına geçtiğinde ve Sovyet birlikleri önemli sayıda 37 mm Alman uçaksavar silahını ele geçirmeye başladığında, Kızıl Ordu'nun hava savunma birimleri yerli 37 mm otomatik anti- 1939 model uçak silahları ve müttefiklerinden 40- mm "Bofors" dan alındı.
SSCB Donanması'nın bir parçası olan ele geçirilen Alman savaş gemileri, tek namlulu ve 37 mm evrensel hızlı ateş topları 3,7 cm SK C / 30'u her atışta manuel yükleme ile yarı otomatik dikey kayar kama kapısı ile eşleştirdi otomatik uçaksavar silahları 3,7 cm Flak М42.
37-mm donanma topu 3,7 cm SK C / 30 doğruluk ve atış menzili 37-mm kara uçaksavar silahlarını önemli ölçüde aşsa da, 1940'ların standartlarına göre ateş oranı tatmin edici değildi.
Bu bağlamda Rheinmetall Borsig AG, 1943 cm Flak 3,7'yı 36'te denizcilik gereksinimleri için yeniden tasarladı. Kara tabanlı prototipin aksine, deniz uçaksavar silahı yukarıdan beş mermi klipsiyle yüklendi, uzatılmış bir namlu, bir kaide silah taşıyıcısı ve kıymık önleyici bir kalkanı vardı. Ateş hızı 250 dev / dak idi.
Sovyet'te donanma yarı otomatik 3,7 cm SK C / 30, 37-mm otomatik uçaksavar tabancası montajları 70-K ile değiştirildi. Kupa makineleri 3,7 cm Flak M42 1950'lerin ortalarına kadar hizmet verdi.
37-mm Alman uçaksavar silahlarının diğer devletlerin silahlı kuvvetlerinde kullanılması
Ulusal Askeri Müze'de Bulgar uçaksavar silahı 3,7 cm Flak 36 hikayeler
Alman 37 mm uçaksavar silahları 3,7 cm Flak 36 Romanya'da üretildi ve ayrıca Bulgaristan, Macaristan, İspanya ve Finlandiya'ya tedarik edildi. II.Dünya Savaşı'nın bitiminden 1950'lerin başına kadar Bulgaristan, İspanya ve Çekoslovakya'da hizmet veriyorlardı.
Fransa, Norveç, Belçika ve Hollanda topraklarının Nazilerden kurtarılması sırasında Müttefikler tarafından önemli sayıda 37 mm uçaksavar silahı ele geçirildi. En uzun 3,7 cm Flak 36 Romanya'da kullanıldı. Bu ülkede yaklaşık yirmi yıl boyunca "Tun antiaerian Rheinmetall calibru 37 mm model 1939" adı altında hizmet verdiler. 1960'ların başında depolara taşındılar. Üç düzine 37 mm Alman tarzı uçaksavar silahı 80'li yıllara kadar depodaydı.
Alman 37 mm uçaksavar silahları oldukça yüksek savaş ve hizmet-operasyonel özelliklere sahip olmasına rağmen, savaş sonrası ilk on yılda neredeyse tamamen kazanan ülkelerde kullanılan uçaksavar silahlarıyla değiştirildi: 40 mm Bofors L60'ta ve 37-mm 61-K.
Sonun ...