Yuhanna 4'te İsa, sadece Samiriyeli bir kadın olarak bilinen isimsiz bir kadınla karşılaşıyor. Kilisede ona genellikle "Kuyudaki Kadın" diyoruz. Bu hikayeyi duymadıysanız veya okumadıysanız, aşağıda John 4: 7-30'da (NASB) okuyabilirsiniz.
Bir Samiriye kadını * su almaya geldi. İsa ona, “Bana bir içki ver. Öğrencileri yiyecek almak için şehre gitmişlerdi. Bunun üzerine Samiriyeli kadın O'na şöyle dedi, "Sen Yahudi olsam da, ben Samiriyeli bir kadın olsam da benden nasıl bir içki istiyorsun?" (Yahudiler Samiriyelilerle işbirliği yapmazlar.) İsa ona, "Tanrı'nın armağanını ve size 'Bana bir içki verin' diyenin kim olduğunu bilseydiniz, O'na sorardınız ve O da yapardı. size canlı su verdim. " O'na, “Efendim, kovan yok ve kuyu derin; O zaman bu canlı suyu nereden alıyorsun? Sen babamız Jacob'dan daha büyük değilsin, değil mi? Bize kuyuyu veren ve ondan kendisi, oğulları ve sığırlarından içen sen misin? " İsa ona cevap verdi ve şöyle dedi: “Bu sudan içen herkes yine susar. Ama ona vereceğim sudan içen asla susamayacak; Ama ona vereceğim su, içinde sonsuz yaşama kadar fışkıran bir su pınarı olacak. "
15 Kadın O'na, “Efendim, bana bu suyu ver ki susamayayım, su çekmek için buraya kadar gel” dedi. 16 Ona, "Git, kocanı ara ve buraya gel" dedi. Kadın cevap verdi ve O'na, “Benim kocam yok” dedi. İsa ona, "Benim kocam yok" dedin; çünkü beş kocan oldu ve şimdi sahip olduğun kocan değil; bu doğru olduğunu söyledin. " Kadın O'na, “Efendim, Senin bir peygamber olduğunu anlıyorum. Babalarımız bu dağda tapınıyordu ve siz Yahudiler, kişinin ibadet etmesi gereken yerin Kudüs olduğunu söylüyorsunuz. " İsa ona, “Bana inan kadın, ne bu dağda ne de Yeruşalim'de Baba'ya tapınacağın bir zamanın geldiğini söyledi. Siz Samaritanlar bilmediğiniz şeye tapıyorsunuz; bildiğimiz şeye taparız çünkü kurtuluş Yahudilerdendir. Ama gerçek tapınanların Baba'ya ruhta ve hakikatte tapınacakları bir zaman geliyor ve şimdi bile geldi; Böyle insanlar için Baba, Kendisine tapanlar olmak ister. Tanrı ruhtur ve O'na ibadet edenler ruhta ve hakikatte ibadet etmelidir. " 25 Kadın O'na, “Mesih'in geldiğini biliyorum (Mesih denen kişi); O geldiğinde, bize her şeyi bildirecektir. " İsa ona, "Ben, sizinle konuşan O'yum" dedi.
Ve bu noktada öğrencileri geldiler ve O'nun bir kadınla konuşmasına şaşırdılar, ancak kimse “Ne arıyorsunuz?” Demedi. veya "Neden onunla konuşuyorsunuz?" Böylece kadın su kabını bırakıp şehre girdi ve * halka şöyle dedi: “Gelin, yaptığım her şeyi bana anlatan bir adam görün; bu Mesih değil, değil mi? " Şehri terk ettiler ve O'na geliyorlardı.
Bu pasaj hakkında pek çok vaaz ve Pazar Okulu dersi duydum. Kadın Samiriyeli olduğu ve o zamanın Yahudileri Samiriyelileri hor gördüğü için ırkçılıkla ilgili vaazlar duydum. Vaizler ve öğretmenler, İsa bir kadından bir içki istediğinde ve onunla yalnız konuştuğunda, sevginin sosyal gelenekleri aştığını vurguladılar. Dedikodu ve yargılamanın acısını ve yalnızlığını duydum, çünkü muhtemelen diğer kadınlardan ve onların bakışlarından kaçınmak için günün sıcağında su çekmeye gitti.
Ve sonra bu karşılaşmanın ana teması var - kurtuluş ve kefaret - düşmüş bir günahkarın Yaşayan Su ile hayatını değiştiren buluşması. O iç susuzluğu sonsuza kadar giderecek su. Bu ve tabii ki evanjelizm. Su kavanozunu bıraktı ve başkalarına anlatmak için şehre koştu. 28-30. Ayetlerdeki bu son kısım her zaman ilgimi çekti ve keşke hikaye orada bitmeseydi. Daha fazla bilmek istiyorum.
Hep merak etmişimdir… kuyudan sonra ne oldu ? Kasabaya geri dönen dramatik olaydan sonra, onun açıklaması insanları su kaynağının etrafında dolanan bu İsa hakkında meraklandırdığında olanlar. “Şehri terk ettiler ve O'na geliyorlardı” diyor ama sonra ne olacak?
Acaba o günden sonra kadın da diğer kadınların yaptığı gibi günün başında ve sonunda su almaya başladı mı? Kasaba halkı ona daha fazla soru sordu mu? Hanımlar dedikodu yapmaya devam ettiler mi yoksa hayatındaki değişikliği gördüler mi? Bir hafta sonra, bir yıl sonra dönüşümünü paylaşmaya bu kadar emin miydi? Kasaba halkı, özellikle daha “dindar” olanlar, onu nasıl algıladı ve ona tepki verdi? Ne de olsa ne yaptığını biliyorlardı. Kaç kocası olduğunu biliyorlardı. Onu tanıyorlardı .
Onu İsa kadar iyi tanımıyorlardı. Ama acaba hayatının her günü bunu hatırlamakta güçlük çekip yaşamadığını merak ediyorum. Ne de olsa kendi kalbi anında değişti ama çevresi, tarihi ve ünü değişmedi.
Bu yüzden bunu yazıyorum. O kadını tanıyorum çünkü ben o kadınım. Ben o oldum. Hayır, beş kez evlenmedim. Ama düştüm ve günahı seçtim ve bu seçeneklerden birkaçından fazlası tamamen teknik renkteydi. Dedikodularla veya kendimle yüzleşmek zorunda kalmamak için her zamanki zamanlarda kuyuya gitmekten kaçındım.
Ve o kadar iyi kadın da değildim. Tanrı yeterince hızlı hareket etmediğinde meseleyi kendi eline alan Sarah oldum. Ben David oldum, benim olmayan bir şeyi isteyerek ve alıp sonra onu saklamaya çalışarak işleri sonsuza kadar daha kötü hale getirdim. İhtiyacım olanı elde etmek için aldatmacayı kullanarak Jacob'la özdeşleşiyorum. Kısacası, bir komşunun güzel topuklarına göz diken tipik Pazar Okulu itiraflarından daha kötü bir şekilde günah işledim ve Tanrı'nın yüceliğinden (Romalılar 3:23) yetersiz kaldım.
Bu insanların her biri gibi ben de gerçekle yüz yüze geldim ve gerçekle yüz yüze gelmek, tövbe ve kırılmayı seçmek zorunda kaldım. İsa da yaptığı gibi, çarmıhtaki kurtarıcı çalışmasının son derece yeterli gücüyle beni affetti ve arındırdı. Beni tüm kötülüklerden arındırdı. Günahımı doğuya batıdan ayırdı (Mezmur 103: 12). Suçlarımı sildi ve artık onları hatırlamıyor (Isiah 43:25)
Fakat…
Geçmişin gerçekleri değişmedi. Başkalarının neden olduğu acı ortadan kalkmadı. Siyah Giyen Adamlar büyülü hafıza silme yoktu. Hala herkesin beni tanıdığı bir toplulukta yaşamak zorunda kaldım. Ve dürüstçe? Bu beni korkuttu ve Tanrı'ya bir şekilde hizmet etmem, O'nun bana verdiği armağanları kullanması için yönlendirildiğimi her hissettiğimde, sorular kafamı kurcaladı:
Yapabilirmiyim? Tüm başarısızlıklarımdan sonra? Demek istediğim, O'nun affettiğini ve arındırdığını biliyorum, ancak birisinin - affedilse bile - Tanrı'ya yararlı olamayacak kadar kötü olduğu bir nokta var mı? Böylesine korkunç günahların arka odaya, fırlatmak istemediğimiz ama işe yaramayacak kadar zarar görmüş aletlerin yerleştirildiği rafa, "kefaretimin" bir parçası mıydı? Kuyudan sonra ne yapmam gerekiyordu?
O kadını düşünmeye devam ettim. Tereddüt etmedi, fazla düşünmedi, ürkmedi. Tüm başarısızlıklarını ve reddetmelerini, tüm dedikodularını ve yargılarını barındıran kasabaya - RAN - koştu. O şehre doğru koştu ve İsa ile karşılaştığı sırada karşılaştığı herkese anlattı.
Olmadığı yerde tereddüt etmeme neden olan sorularla boğuşurken, Tanrı'nın Sözünde yalnız olmadığını fark ettim. Rahab casusları sakladığında, hanesi için koruma isteyecek kadar cesurdu ve duvarlar düştükten sonra İsrailoğullarından geri adım atmadı. Bir İsrailli ile evlendi ve İsa'nın soyunda listelenen sadece iki kadından biri oldu.
Hacer ve kocasının bugün hala yankıları olan korkunç planından sonra bile Sarah, İshak'ı doğurdu ve birçok milletin reisi oldu. Oğlu, İsrail'in on iki kabilesinin babası olan Yakup'un babası oldu.
Mecdelli Meryem İsa'yı takip etti ve ayaklarını yıkamaktan ve saçını kurutmaktan korkmadı ve utanmadı. Yunus itaat etmekten kaçınmak için kaçtı ve Tanrı onu Ninova'yı kurtarmak için yine de kullandı. Yetkililer çarmıha germeye karar verirken Petrus İsa'yı üç kez inkar etti. Yine de Pentekost Günü'nde Tanrı onu milyonları imana getirmek için kullandı. Pavlus ilk Hıristiyanları aradı ve öldürülürken bekledi. Ancak Şam'a giden yolun ardından, İncil'de onlara katılmak için aynı ilk Hıristiyanlara gitti.
Yol çok zor görünse de kuyudan sonra gelecek şeyin cevabı açıktır ve özellikle değersiz hissedebiliriz. Kurtulduğu zaman, 100. kez de olsa, bizi hizmet etmek için özgür kılar ve gitmemizi bekler.
Ama Laurie, ne yaptığımı bilmiyor musun? Çok kötüydüm ve herkes biliyor! Ve yıllardır Hristiyanım! Nasıl bu kadar kötü düşebilirim? Şimdi kim benden haber almak ister ?
Haklısın. Ayrıntıları bilmiyorum ve sen hayatımın özelliklerini bilmiyorsun. Ama İsa'yı tanıyorum. Babayı tanıyorum. Çarmıhta öldüğünü, lütfunun yeterli olduğunu ve vaatlerini biliyorum. “Tanrı sizi kuyudan sonra kullanmak istiyor: çünkü O'nun Sözünde defalarca detaylandırılmıştır . Havva'dan Davut'a, öğrencilerine.
Bu kitabın amacı, bize şehre koşmamızı hatırlatmak ve sadece oraya nasıl gideceğimizi değil, orada nasıl kalacağımızı göstermek için Tanrı'nın Sözünün derinliklerine dalmaktır.
Şimdi su kavanozunuzu yere koyun ve birlikte koşalım.
Din haklı bir kült müdür? Açıkçası, seni tuzağa düşürmekle iyi iş çıkardım. Ama gerçekten düşünürseniz… olabilir mi? Din, tarih boyunca pek çok tartışma ve tartışma konusu olmuş karmaşık ve çok yönlü bir olgudur.
Eski kitapları her zaman sevmişimdir ve akademik hayatımda önemli bir rol oynamışlardır; bu yüzden birkaç yıl önce Pat Flannagan'dan bir arkadaşının King'e Handel'in Mesih'inden ender bir skor getireceğini söyleyen bir e-posta aldığımda, onu görmek için dersler arasında uğramanın bir yolunu buldum. Sahibi, kitaplar hakkında çok şey bilen nazik bir adamdı, ancak o gün ekilen tohumu yetiştirmek için çok az zamanım vardı: Michael Morgan ile arkadaşlığım.
Verimsizlik dünyanın en büyük işverenidir. Verimsizliği teknoloji ile çok hızlı bir şekilde ortadan kaldırın ve büyük bir sivil huzursuzluğa hazırsınız.
The 3D Blockchain, Airdrop Incoming ve Mainnet is Live gibi gönderilerdeki CORE airdrop hakkındaki bilgilerin tümü aynı airdrop olayına atıfta bulunuyor. Bu gönderi, daha fazla ayrıntı sağlamanın yanı sıra bu bilgileri sentezler.
Altı yıl sonra ilk kez geri döndüm. Bunu ne kadar zamandır beklediğimi size anlatamam.
Yapay Zekaya Giriş Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.