Bölüm138: Onu altı saatliğine asın
Çeviri: Noblesse
Zhao Ruyun, Ye Qingyu’ya korkuyla baktı.
Onun her iki eli de neredeyse sakatlanmıştı. Üzerindeki deri yırtılmış ve etleri parçalanmıştı. Damarları ve beyaz kemikler açığa çıkmıştı. O zaten elleri artık kendisine ait değilmiş gibi tüm hissiyatını kaybetmişti.
Taş kirişe çivilenmiş kılıç hala durmaksızın titreşiyordu.
Ye Qingyu sadece parmağıyla hafifçe vurmuştu. Bu hareketin gücünün bu kadar fazla olacağını düşününce. Zhao Ruyun on üç Ruh Pınarı gücüne sahipti ancak kılıç bıçağı bastıramayacağı kadar titreşmişti. Aksine, titreşimler onun kollarını kanatmış ve parçalara ayrılana kadar sarsmıştı…
“Şu anda, sen benim ne tür sikik bir şey olduğumu anlamış gibi görünüyorsun.” Ye Qingyu, Zhao Ruyun’un korkmuş ve şok olmuş yüzüne baktı. Zhao Ruyun’un önüne prangalara dönüşmüş olan vekil mührünü fırlatarak, “Bana üçüncü kez söyletme. Tak onu. ”
Zhao Ruyun’un figürü içgüdüsel olarak titredi.
“Sen olmamalı… sen sadece üç Ruh Pınarına sahip olmalısın, sen…” Zhao Ruyun sürekli olarak geri çekiliyordu.
“Eh? Siz üç gün harcadınız ve sadece bu tür bir bilgi mi öğrendiniz? ”Ye Qingyu omuzlarını silkti. “Üzgünüm, sizi hayal kırıklığına uğrattım. Haberler güncel değil gibi görünüyor. ”
“Sen tam olarak… ne kadar güçlüsün?” Zhao Ruyun kalbinde durumun iyiden çok uzak olduğunu biliyordu.
“Tahmin et.” Ye Qingyu bir gülümseme olmayan bir gülümseme attı ve kafasını salladı. “Bunu tahmin edemiyorsan, sana söylemeyeceğim.”
Zhao Ruyun ağzını açtı.
O tam bir çöküş hissi yaşıyordu.
Diğer askeri subaylar birbirlerine baktılar.
Ve bu anda, nedenini bilmeseler de kalplerinde bir deyiş ortaya çıktı—
Aptalı oynamak ve çılgın gibi davranmak.
Başından beri, bu yeni atanan kılıç devriye elçisi Ye Qingyu, kuralları bilmeyen aptal bir çaylak asker gibi davranmıştı. Herkesin alaylı kahkahasının ortasında isteklerini bir gülümseme ile dile getirmişti. Ve herkes Zhao Ruyun’un bu aptal kılıç devriye elçisini halletmesini beklediği sırada işler anında tersine dönmüştü…
Diğerleri kafalarını bilgin gibi görünen Yi Sance’ye çevirdiler.
Çok açıktı ki, Yi Sance, Sınır Lordunun konağının gücünü ödünç almış olsa bile, Ye Qingyu’nun gerçek gücünü keşfetmeyi başaramamıştı.
Zhao Ruyun, on üç Ruh Pınarıyla, Ye Qingyu’nun tek parmağıyla bir anda yenilmişti. Bu, raporda üç Ruh Pınarına sahip Beyaz Geyik Akademisi öğrencisinin yapabileceği bir şey değildi.
Yi Sance bir şey demeden sıkı bir şekilde kaşlarını çattı.
O ayrıca biraz da sersemlemişti.
Sağduyuya göre, Sınır Lordunun konağındaki bilgi kanallarının yanlış olması mümkün değildi.
Peki, nerede hata yapılmıştı?
Sınır Lordunun konağının bile tam olarak soruşturamadığı bir kişinin arka planı ne kadar korkunç olmalıydı?
Birisinin kalbinin donması için sadece hafifçe düşünmek bile yeterliydi.
Ve grubun içindeki, gerilla subayının ifadesi bok yemekten bile daha kötüydü. O gizlice geri çekiliyordu. Şu anda kendi ağzını parçalayamadığı gerçeğinden nefret ediyordu. Ye Qingyu’nun korkunç gücünü önceden biliyor olsaydı, kesinlikle hiç bir şey söylemezdi. Yaptığı şeyi hatırladığında, kasıtlı olarak attığı abartılı kahkahası yaşlı bir insanın zehir içmesine eşdeğerdi – onların uzun bir ömür yaşadıkları gerçeğini sevmemesine.
Lin Lang, Ye Qingyu’nun onu fark etmemesi için kalbinden dua etti.
Fakat dualarının karşıt bir etkisi olmuş gibi görünüyordu.
Çünkü bir sonraki an, Ye Qingyu’nun bakışları onun üzerine indi.
Lin Lang şiddetle titredi ve yüzünde bir gülümsemenin görünmesi için kendini zorladı. “Ben…”
Ye Qingyu da ona bir gülümseme olmayan bir gülümsemeyle baktı. “Ne dersin? Şu anda çok komik birisi olduğumu hissediyor musun? ”
Lin Lang başını bir davulun tıngırdaması gibi salladı.
Ye Qingyu, küçümseme ile burnundan solurken ifadesi sertleşti ve acımasızca ona hakaret etti, “Hiçbir cesareti olmayan bir korkak. Böyle yüreksiz, küçük bir hayalet, nasıl bir gerilla subayı olmuş olabilir? Sen askerlere savaşta savaşmalarını nasıl emrediyorsun? Wen Wan’ın sana aşağılayarak bakmasına şaşmamalı. Savaş alanından kaçmak ve bir tarafa sıvışmak. Sen eğer benim gözümün önünde durursan, ruh halimi daha da kötüleştireceksin. ”
Her kelime ve cümle, Lin Lang’ın bedenine saplanan bir mızrak ya da bir kılıç gibiydi.
Lin Lang’ın yüzü tüyler ürpertici şekilde beyazlamıştı. Ama en sonunda misilleme olarak tek bir kelimeyi bile söylemeye cesaret edemedi.
Ye Qingyu tamamıyla ona dikkat etmedi, bakışları bir kez daha Zhao Ruyun’un yüzüne geri döndü. Soğukça gülümseyerek sordu. “Zincirleri kendin mi takacaksın yoksa sana yardım mı edeyim?”
Zhao Ruyun titredi.
Düşük bir güce sahip bir kılıç devriye elçisinin hiç bir yetkisi yoktu ve bahsetmeye bile değmezdi.
Ancak, korkunç bir güce sahip bir kılıç devriye elçisinin bakışları insanların üzerine düştüğünde onları ölümüne korkutan bir karakterdi.
Şu anda, kesinlikle her şeyden pişman olmuştu. O gün, uçan yıldız bıçakları [Yıldızlardan Akan Işığı] için açgözlü olmamalıydı ve Beyaz At kılıç kölesini bu kadar acımasız dövdürmemeliydi.
“Ben… Ben…” Zhao Ruyun dişlerini sıkarken yüzü parlak bir şekilde beyazdı. “Otuz altı uçan bıçağı geri vermeye istekliyim ve bu konuda yanlış olduğumu kabul ediyorum.”
Ye Qingyu kıkırdadı.
“Sana bir seçim yapma hakkı verdim ama sen seçmedin. Senin artık bir seçeneğin yok. ”Ye Qingyu, ileri doğru adım adım yürürken en ufak bir şekilde bir uzlaşma niyetine sahip değildi. “Bu da iyi, senden yararlanmak istemiyorum. Kendini altı saat boyunca [Ceza Sütununa] astır ben de bu konunun peşini bırakayım. ”
“Sen…” Zhao Ruyun’un ten rengi, öfkenin kırmızı rengiyle birlikte renklenmeye başladı ve o düşük sesle kızgın bir şekilde konuştu “İşleri çok fazla zorlama.”
Ye Qingyu gülümsedi. “Nasıl istersen. Kendini asmak istemiyorsan, ben senin içsel yuanı mühürleyeceğim ve seni kendim asacağım. Ne de olsa bu aynı şey. ”
O Bunu söylediğinde hareket etmeye hazırlanmıştı.
Zhao Ruyun gözlerini genişletti ve geriye doğru adım attı. “Hepiniz, sadece izleyebilecek misiniz? O bugün benim yüzüme basarken, yarın da sizlerin kafasına basacaktır. Eğer beni [Ceza Sütununa] asarsa, Serin Esinti Dağı grubu yüzünü tamamen kaybeder. Sizler gelecekte ordunun içinde hala başlarınızı yukarı kaldırabilecek misiniz? ”
Bu sözler söylendiği gibi, askeri yetkililerin ifadesi değişti.
Özellikle de önceden konuşmuş olan leopar gibi gözleri olan öfkeli siyah sakallı iri adam. “Kardeş Zhao sözlerin doğru. Bugün ya ölür ya da yaşarız. Herkes birlikte saldırırsa, Sınır Lordunun önüne çıkarılacak olsak bile, biz bu kadar çok insanla birlikte haklıyız. Ondan nasıl korkabiliriz? ”
Bunu söylediği gibi büyük bir adım attı ve daha da yakınlaştı ve onun etrafında yuan qi ışığı etkinleşti.
Ye Qingyu yüksek sesle güldü. “Bir araya toplanan ve kendilerini ordunun kahramanı olarak gören bir grup aptal. Cesur olduklarını iddia edecek kadar utanmazlar. Sen gerçekten birini dişleri yere döküleme kadar güldürmek mi istiyorsun. Kibir ve küstahlıkla bir çıkıntıdan atlayan küçük soytarılar… Peh, güzel, güzel, güzel. Siz çaylaklardan oluşan grup, hepiniz bir kerede gelin. ”
Bunu söylediği gibi ileriye doğru bir adım attı.
Onun figürü son derece hızlıydı. Neredeyse bir anda, iri yarı adamın önünde ortaya çıktı ve bir yumruk atmak için elini kaldırdı…
“Benimle güç konusunda rekabet etmek…” İri yarı askeri subay soğuk bir şekilde gülümsedi ve o da aynı şekilde bir yumruk salladı.
Boom!
Bir burgaç kabararak patladı.
Onun soğuk gülümsemesi donduktan sonra doğrudan geriye doğru uçmuştu.
İri yarı adamın figürü, geriye doğru uçan bir çuval gibiydi. Durmadan önce yolunun üzerindeki taş sandalyeleri ve masalarını kırarak en sonunda taş salonun duvarına çarptı. Sonra bir ağız dolusu kan tükürdü ve vücudu tamamen yumuşak ve gevşek bir hale geldi.
Ye Qingyu’nun bir vuruşuna bile dayanamadı.
Ye Qingyu durmadan ellerini salladı. Onun yanıp sönen figürü başka bir subayın önüne geldi.
Onun silueti bir hayalet gibi son derece hızlıydı. Yüksek hızından dolayı silueti biraz bulanıklaştı ve havada görüntülerden sonra belirsizlikler oluştu.
Askeri yetkililer tepki gösteremediler. Onlar birbiri ardına, çene altlarına aldıkları yumruklarla uçarak gönderildiler.
Pak!
Askeri subaylar taş salonun duvarına çarptığında salon şiddetli bir şekilde titriyordu.
Ve neredeyse aynı zamanda, Lin Lang görüşünün bulanıklaştığını hissetti. On metre uzağındaki Ye Qingyu’nun figürü hala oradaydı ama onun önünde Ye Qingyu’nun garip bir silueti vardı.
Lin Lang içgüdüsel olarak bir ürperti hissettikten sonra çenesinin uyuştuğunu hissetti, onun varlığı yükselerek gönderilmişti.
O havada daha da şok edici bir sahne görmeyi başardı.
Taş salonda, birdenbire dört ya da beş Ye Qingyu ortaya çıktı ve diğer subaylar onun tarafından sık sık yumruklandı. Ve bilgin görünüşlü Yi Sance’den ayrı olarak diğer subaylar Ye Qingyu’nun yumrukları tarafından istisnasız havaya uçuyorlardı.
Bunun nedeni o kadar hızlıydı ki görüntüleri arkada kalıyordu.
Ye Qingyu’nun hızı, normal bir insanın görüş sınırlarını çoktan aşmıştı.
Sadece yirmi üç Ruh Pınarı olan Yi Sance, Ye Qingyu’nun yumruğunu zar zor engellemeyi başardı. Ama vurulduğunda, bütün bedeni geriye doğru gönderildi. Ardı ardına üç masayı kırıp sırtını salonun taş sütununa çarptı. O birden bire, Ye Qingyu’nun yumruğunun gücünü dağıtmak için bir teknik kullandı ve arkasındaki taş sütunun üzerine tamamen aktardı. Hafif bir sürtünme sesiyle, arkasındaki taş sütunda bir çatlak ortaya çıktı…
Öyle olsa bile, Yi Sance göğsünün içindeki kanın bulandığını hissediyordu, neredeyse bir fıskiye gibi kan püskürttü.
Ve aynı zamanda, salonda Ye Qingyu’nun dört ya da beş görüntüsü hızla bir kişiye dönüştü.
“[Yıldızların Akan Işığı], tam olarak nerede?” Ye Qingyu, Zhao Ruyun’a baktı.
Zhao Ruyun uzun zamandır aptal bir şekilde korkuyordu, aksini iddia etmek için bir söz söylemeye cesaret bile edemiyordu. O aceleyle vücudundaki boyutsal keseden, bıçakların canavar derisinden yapılmış kılıfını aldı. Otuz altı uçan bıçak, hepsi içindeydi.
Ye Qingyu başını salladı ve uçan bıçak setini kaldırdı.
Elini uzattı ve vekil mührü zincirlere dönüştü. Bir tıkırtı ile Zhao Ruyun’un ellerini kilitledi.
Zhao Ruyun direnmek üzereydi ama anında Ye Qingyu’nun kafasını indirip ona bir bakış attığını gördü. Onun ifadesi sakin ve huzurluydu, “Hadi, devam et, devam et. Direnmeye devam et, uzun zamandır seninle ölümüne oynamak istiyordum. Sadece bir bahaneye ihtiyacım var. Devam et, beni hayal kırıklığına uğratma. ”
Zhao Ruyun afallamıştı.
Kılıç devriye elçisi, orta seviyeli subaylar hakkında rapor vermeden önce gereğini yapma gücüne sahipti.
Ye Qingyu gerçekten onu öldürmek isterse bunun için herhangi bir bedel ödemezdi.
Zhao Ruyun’un kalbi bunu düşündüğü zaman buz gibi soğudu.
Vekil mührünün prangalarındaki formasyon modelleri, ışığın bir modeli gibi sönük altın ışık çizgileriyle harekete geçmeye başladı. Zhao Ruyun’nun derisinden girerek, onun meridyenlerini tamamen mühürledi. Onun içsel yuanını etkinleşmesine izin vermezdi ve bu yüzden gücünü serbest bırakamazdı…
Ye Qingyu daha fazla bir şey söylemedi. Zhao Ruyun’u alarak diğer subayların bakışları altında salonu terk etti.
Xiu!
Ve zeminin üzerindeki resmi mühür, Ye Qingyu’nun ellerine geri dönen bir ışığa dönüştü.
Salonun dışında, salonun etrafını çevreleyip ellerinde mızraklarını tutan yüzlerce zırhlı asker vardı. Tamamen temkinli ve hazırlıklılardı. Ye Qingyu’nun çıktığını gördüklerinde, her mızrağın ucu onu işaret etti. Beyaz renkli bıçaklar titrerken bıçakların uçları buz gibi soğuktu ve öldürme niyeti havaya sinmişti.
Ye Qingyu sadece gülümsedi ve en ufak bir çatışmaya girmeden Zhao Ruyun’u taşıdı. O doğrudan onlara doğru yürüdü.
Zırhlı askerler geri çekilmeye cesaret edemediler.
Ye Qingyu tedarik bölümünün kapılarına ulaştığında Zhao Ruyun’u kaldırdı ve havaya uçtu. Onu bir buz sütununun üzerine sabitledi.
“Sadece altı saat bekledikten sonra ayrılma izni var. Eğer zamanı dolmadan onu serbest bırakmaya cesaret ederseniz, ben şahsen gelip onu bir kez daha asarım. Eğer onu erken bırakırsanız erken bıraktığınız her nefes için, sizleri iki saat asarım. ”Ye Qingyu yere döndü. Yüzlerce zırhlı asker tarafından kuşatıldığı bir durumda ellerini hafifçe çırparak dönüp ayrıldı.
Tedarik bölümünün yüzlerce askeri onu engellemeye cesaret edemedi.
Taş salondan dışarı çıkmış olan memurlar herhangi bir eylemde bulunmaya cesaret edemiyorlardı. Ye Qingyu uzaklarda kaybolurken onun arkasından bakıyorlardı.
Bir kişi… bütün bir bölümü bastırmak için yeterliydi.
Bir kişi… yüzlerce kişiye karşı kazanmak için yeterliydi.
Onlar bugün tamamen bir hata yaptıklarını biliyorlardı.
Orta halli bir güç olan Serin Esinti Dağ grubu tamamen kaybetmişti.
Ve daha sonra intikam almak isteseler bile bu o kadar basit bir konu değildi.
Ve Ye Qingyu olarak adlandıran kılıç devriye elçisi, bugünden itibaren tüm tarafların dikkatini çekecekti. Böyle güçlü bir kılıç devriye elçisi karşısında kim olursa olsun, dikkatli olmak zorunda oldukları bir varlıktı.
Noblesse: Evet arkadaşlar çok iyi bir üç bölümdü valla hepsinin bir anda gelmesi güzel bir haber olsa da Salı ve Çarşamba günlerin bölümlerini bu gün attığım için Salı ve Çarşamba günü bölüm gelmeyecek arkadaşlar sonrasında kaldığımız yerden devam edeceğiz…