New York Times gezi yazarları, Avrupa'nın en ilginç altı caddesi arasına, benim adını ilk defa duyduğum İtfaiye Caddesi'ni koymuşlardı da, şaşkınlıkla yazmış, hatta Radi Dikici Üstat'dan "Kadınlar Pazarı" diye bilinen bu sokağın öyküsünü istemiştim. Ondan evvel notlar gelmeye başladı. Biri de eski Futbol Federasyonu Başkanlarından, dostum Kemal Ulusu'dan.. Öyle hoş ki..
"Sevgili Hıncal, bugün de İtfaiye cad. demez misin? Beni 65 yıl öncesine götürdün" diye başlamış anlatmaya.. Buyrunuz efendim..
Sonkez oralara gittiğimde baktım hamam kapanmış. Üzüldüm.
Hamamın hemen karşı tarafında Mehmet Emin Tokadi türbesi vardı. Anacığım arada bir beni de götürür ve yün kazağımdan, ne demekse bir parça alır, türbe penceresine bağlar, duasını yapar ve giderdik.
Zeyrek'in hemen üst tarafı Çırçır semtiydi, burada ve Zeyrek'te daha ziyade Siirtliler ve Arap kökenliler otururdu. Ben de o sıralar Çırçır'da top oynardım. Akşamları sokaklarda koşarak antrenman yapar sonra da paramız varsa Zeyrek Çinili hamamında yıkanırdık.
Semtte herkes birbirine "Arap çocuğu"diye seslenirdi. Benim de adım "Arap Kemal"di.. Şimdi semte git, "Kemal Ulusu" de, kimse tanımaz ama eskilere "Arap Kemal" de hemen hatırlarlar.
Harika ahşap konaklar varmış ama 1908'deki yangında hep harap olmuşlar. Sadettin Tantan'ın Fatih Belediye Başkanlığında Zeyrek bayağı onarıldı ve güzel yerler yapıldı.
Sonra da o tarihi cadde Kadınlar Pazarı adıyla kebapçıların vs satıcıların yeri oldu. O dönemler, caddeye adını veren İtfaiye'nin Müdürü bizim Çırçır'ın yöneticisiydi, ağabeyi de başkanımızdı.
Müedda, İnci, mahallenin güzel ablaları, İTÜ'lü Yaşar ağabey, halterci bakkal Tayyar ağabey İtfaiye Caddesi'nin önemli isimleriydi. Velhasıl güzel ve kaliteli bir tarihi caddeydi.. Ne yazık ki, o da diğer Fatih caddeleri gibi eski özelliklerini kaybederek alelade caddeler haline geldiler.
Sevgili Kemal bize "Alelade" gelene, eloğlu bayım bayım bayılıyor hâlâ ve Avrupa caddelerinin tepesine koyuyor.. Bu İstanbul o kadar güzel ki, ne yapsak, bitiremiyoruz, demek ki!..