Ömer Nasuhi Bilmen''in Büyük İslam İlmihali''ni okurken, şu hadis-i şerifle karşılaştım: "Eski dostluğu devam ettirmek, imandandır.
İnancıma göre, dostluk, bir nasip meselesidir ve insanın dışında gelişir. Şununla dost olayım deyip olamazsınız. Dostluk, Lütfi Bergen''in o güzel ifadesiyle söylersek, yürürken belirginleşen bir şeydir. Bir de hatırlatma: "Katlandığımız değil, razı olduğumuz insanlar dostlarımızdır."
İlk olarak şunu söyleyelim: ''İnsanı, yol değil, yol arkadaşları yorar.'' Yola çıkacağımız insanları yüzde yüz isabetle seçme şansımız ise maalesef yoktur. Çünkü bu seçimi veya elemeyi, esas itibariyle yapacak olan bizler değilizdir; yoldur, yolculuktur. Yanımızdakinin dostumuz olup olmadığı, yolculuk esnasında ortaya çıkar. Özellikle siyasette ve ticarette, hatta edebiyatta, bu yürüyüşlerin büyük bir kısmı hüsranla sonuçlanır. Tanıdığımızı sandığımız insanları tanıyamamış olmanın üzüntüsü ve şaşkınlığı, bizi, yolculuktan daha fazla yorar. Tam da burada, Mustafa Kutlu''nun şu sorusu önemlidir: "Kırk yıl birlikte olmuş olsak bile, bir insanı ne kadar tanıyabiliriz?" (Ezel Erverdi Kitabı, Sayfa 99)
Rakamlar maddiyatı, harfler ise maneviyatı temsil eder. Dolayısıyla, rakamlar (ve hesaplar) üzerinden sahici bir dostluk oluşmaz, sadece ortaklık kurulur.
Taraflar, ancak bir harfin (anlamın) ucundan tutarlarsa, dost olabilir veya kalabilirler. Rakam ile harfi toplamaya kalkışırsanız eğer, bu işlem, sizi Nurettin Topçu''nun şu sözüne götürür: "Menfaat yaşamak, ahlak ise yaşatmak ister. Bir arada barınamazlar."
Kadim bir dostluğun oluşabilmesi için zorluklara, yokluklara ve imtihanlara ihtiyaç vardır. Bütün bunlardan alnının akıyla çıkan münasebete ise ''sınanmış dostluk'' diyoruz. Şöyle anlatalım: Asıl marifet, bahar aylarında veya yaz mevsiminde değil, kışın açabilmektir. Yani iyi gün dostu olmak kolaydır, en mühimi, kötü gün dostu olabilmektir.
Hesap yapmaktan iş yapmaya veya dostluk kurmaya vakit bulamayanların sayısı da her geçen gün artıyor. Bazı dost bildiklerimiz ise kırıcı, kıyıcı ve ifşa edici. Oysa dostluk, açmayı değil, kapatmayı gerektirir. Sözgelimi dostunun sırrını herkesten saklamak, ayıplarını örtmek, sözüne müdahale etmemek, iyiliğini istemek, onun hüznüyle mahzun olmak; bütün bunlar, ''dostluğun adapları'' arasındadır
Çünkü dostluk ve kardeşlik, öldükten sonra da devam eden kıymetlerimizden biridir. "Ahiret kardeşliği" diye boşuna denilmiyor.
|Başlık||Kategori||Yayın Tarihi|
|Tanımadığım Ten..||Şiir||14.06.2021|
|Rahat Bir Günümüz Olacak mı ?||Yaşam||13.06.2021|
|Hayatının gerçek amacı…||Evrensel||21.05.2021|
|İslam niye doğru dindir? İslamofobi||Felsefe||20.05.2021|
|FİLİSTİN’DE KALICI BARIŞ MÜMKÜN MÜ?||Politika||19.05.2021|
|Başlık||Kategori||Yayın Tarihi|
|HAYVANLAŞTIRAN HAYVAN SEVGİSİ||Felsefe||28.07.2021|
|ZİNA SUÇ OLMALI VE KADINA DAHA AĞIR CEZA VERİLMELİ DURUMU||Felsefe||25.07.2021|
|EY SÖZCÜ GAZETESİ FAHİŞELİK BOZULMAK İSE NEDEN ONURLANDIRILIYOR?||Felsefe||24.07.2021|
|CORONA İLAHI||Felsefe||23.07.2021|
|KANAL 7'NİN HİNT DİZİSİ MERAKI NEDEN?||Felsefe||22.07.2021|