Azerbaycan, Bakü
Ermenistan'ın Özel Emirler Elçisi Marukyan, Ermenistan'ın Kamu Televizyonu yayınında Ermenistan'ın, 6 maddeden oluşan Azerbaycan teklifine verdiği yanıtı açıkladı.
Marukyan, Aydınlanmış Ermenistan Partisi'nin eski milletvekili ve başkanıdır. Bu parti, Ermenistan Başbakanı Paşinyan'ın Ermenistan'ın siyasi sisteminde çoğulculuğun görünürlüğü için yaratılmış klasik bir klonudur.
Muhalefet Partisi Başkanı olarak Marukyan'ın, nihayetinde Paşinyan'ın özel görevlerde Büyükelçi olmayı kabul etmesi gerçeği, prensipte her şeyi açıklıyor.
Marukyan, sözde Ermenistan'ın Avrupa yanlısı seçiminin taşıyıcısı olan insan hakları savunucusu ve liberaldir.
Her neyse, partisinin manifestosunda yazılmıştır.
Bununla birlikte Marukyan, Rusya ile yeni kapsamlı anlaşmanın yanı sıra Ermenistan'ın kontrolü altındaki Batı Zangezur'da bir başka Rus askeri üssünün yerleştirilmesinin destekçisidir.
Marukyan'ın siyasi pozisyonunda bu iki birbirini dışlayan fikir nasıl bir araya geliyor; soru retorik, çünkü Ermeni siyasetinde daha temel paradokslar da var.
Marukyan'ın kimliğini açıklığa kavuşturmak için üzerinde durduğum bir tesadüf değildi bu.
Bu türden ifadeler genellikle Dışişleri Bakanları tarafından yapılır. Ancak Ermenistan yönetimi, onu daha yakın zamanda nominal muhalefet olan Marukyan'a yaptırmakla görevlendirdi.
Bunu aşağıdaki basit nedenden dolayı yaptı: Başbakan Paşinyan'ın kendisi teklif ettiğine inanmıyor ve bu yüzden duyuruya bir ‘uydu’ gönderdi. Dışsal tepkiyi algılamak ve ayrıca toplumundaki sıcaklığı kontrol etmek için.
Şimdi barış metiniyle ilgili zaten ilk cümleden, cevabın yanlış bir şey olduğu açıktır.
“Madde 1. Birinci paragrafta Ermenistan'ın 21 Şubat'tan itibaren 11 Mart'ta Ermeni tarafına teslim edilen mektuba cevap verdiği belirtiliyor...”
Açıkçası, burada Ermeni tarafı, bir cevapla çekildikleri için haklı çıkmak istiyor. Onlar diyorlar ki; “bizim suçumuz değil, geç teslim aldık” vb. Azerbaycan'ın mektubunu, 20 gün boyunca tutan ve Ermenistan'a teslim etmeyen görünmez bir kötülüğe işaret ediyorlar.
Doğal olarak bu saçmalık.
Şimdi Mayıs ortası ve Ermenistan sadece zaman kazanıyor.
Ancak, cevabın gerçekçiliğini, ciddiyetle nasıl bir noktaya çağırabiliriz
Sonuçta, bu bir cevap değil!
Devam edelim…
Aslında “1. nokta” olan “2. nokta”, Başbakan Paşinyan'ın ve ekibinin kamusal söyleminin bir yansıması ve Ermenistan yönetiminin Azerbaycan'ın toprak bütünlüğünü açıkça ve net bir şekilde kabul etmek yerine toprak iddialarından feragat etmek yerine, Ermenistan'ın “gizli, kurnaz planı”nın bir yansımasıdır.
Tarafların birbirlerinin toprak bütünlüğünü tanıdıkları 1991 BDT'nin kurulmasına ilişkin “Sözleşme”ye atıfta bulunmaktadır.
Burada bir dizi Ermeni hilesi var: BDT, zayıf bir yapıdır ve Ermeni tarafı, BM'den ziyade ona atıfta bulunmaktadır. Onun dünyasında bugün BDT var, ama yarın yok, bu yüzden başvurabiliriz!
Bu nedenle Ermenistan yönetimi, yıllar önce yapıldığından, bu tür bir açıklamayı bir kez daha yapmaya gerek olmadığını söylüyor. Ayrıca iç siyasi cephede kendini savunmaya çalışıyor.
Buna ek olarak, Başbakan Paşinyan'ın, kötü bir dolandırıcı olarak kollarından lekeli bir kart çıkıyor!
Ermeni siyasi figürlerinin ebedi argümanı, SSCB'den ayrıldığı anda Azerbaycan'ın artık kendi kaderini tayin ettiği ve Ermenistan'la yeniden bir araya geldiği için Ermenistan'ın bağımsızlığını ilan etmesinde ilgili bir kayıt olduğu için Azerbaycan'ın artık bir “NKAO” (Dağlık Karabağ Özerk Yönetimi) olmadığı.
Buna göre Ermenistan, Azerbaycan'ın toprak bütünlüğünü kabul etmiş gibi görünüyordu, ancak artık “NKAO” olmadan.
Bu argüman, çocukça bir ilkeye göre, “Önce ben söyledim, benimdir” demekdir ve uluslararası hukukla hiçbir ilgisi yoktur. Ancak yıllardır Ermenistan'da, Azerbaycan'la olan anlaşmazlık da uluslararası hukuk argümanı olarak ciddi biçimde tartışılıyor.
“Paragraf 3, Paragraf 2” - "Dağlık Karabağ'ın Ermenilerinin güvenliğinin garantileri" ve "Dağlık Karabağ'ın nihai statüsünün belirlenmesi"
Azerbaycan'ın buna cevabı açıktır:
- Azerbaycan, milliyet ne olursa olsun, Anayasası çerçevesinde Karabağ halkına güvenliği sağlayacak ve Ermenistan'ın bu konuda yardımına ihtiyacımız yok. Bugün Karabağ'ın Ermenilerine yönelik başlıca tehlike kaynağı ise Ermenistan'dan temin edilen silahlı çete gruplarıdır. Gidecekler, herkes için güvende olacaklar.
- Durum hakkında söylenecek bir şey yok. Benim için bu nokta, sadece Ermenistan'ın müzakerelere yönelik liderliğinin hazır olmadığını ve aslında bunu beyan ettiğinin bir duyurusudur.
“Madde 4. Savaş esirlerinin dönüşü ve iletişimin açılması.”
Azerbaycan, savaş esirlerini iade etti ve sadece Azerbaycan Mahkemesi tarafından suçları ispatlanmış olan askeri ve diğer suçluları bıraktı.
Adil olmak gerekirse, Ermeni tarafının vatandaşlarını geri almak isteyen mantığını anlıyorum, ancak şunu hatırlatmak isterim ki; bir buçuk yıldan fazla bir süredir Ermenistan, Zangezur Koridoru ve silahlı grupların Rusya Ms'sinin bulunduğu bölgeden çekilmesi ile ilgili üçlü beyanat noktalarını henüz yerine getirmemiştir.
“Madde 5. - BM ve AGİT Tüzüğüne dayalı müzakerelere başlamaya hazır olma beyanı.”
Bu maddeye karşı teklif veya büyük bir streç ilkesi denilebilir.
Bunu Ermeni tarafının mantığına göre ayrı bir noktaya tahsis etmek gerekir ve Bay Marukyan bu mantığı kısmen açıkladı; “BM Tüzüğü, ulusların Karabağ'a karşı kendi kaderini tayin edilmesine ilişkin maddesine atıfta bulunmayı mümkün kılıyor.”
Doğal olarak durum böyle değil ve Ermeni hükümetinin bunun çok iyi farkında olduğunu düşünüyorum.
Büyük olasılıkla buradaki amaç iç politikadır ve Ermenistan'ın bir sonraki hükümeti, halkını hayata geçirilemeyecek vaatlerle beslemektedir.
Son olarak, pastanın üzerindeki kiraz;
Yukarıda bahsedilen diğer birçok “Nokta” gibi, bu “Nokta” da böyle değildir.
“Madde 6. - İlgili müzakereleri organize etmek için Ermeni tarafları Agit Minsk Grubu eşbaşkanlarına çağrıda bulundular.” Dikkat ederseniz, burada çözüm ilkesini duyurmak yerine Azerbaycan tarafının, Ermenistan'ın fiilen varolmayan bir yapıya dönüştüğünü bildirmektir.
Ermenistan'ın barış görüşmeleri istemediğini başka nasıl ilan edebileceğimi bilmiyorum.
Dolayısıyla, kuru gürültüde, yazımı ve gönderimi 3 ay süren ünlü "6 madde”den, çözüm sürecinde en azından bir şey ifade eden ve hatta Azerbaycan için kabul edilemese de Ermenistan'ın müzakere pozisyonunu aydınlatan en iyi durumda iki buçuk madde kalır.
Gerisi hava sarsıntısı ve orada olmayan “Noktalar”ı görmek için garip bir ihtiyaçtır.
Aynı zamanda Ermeni tarafı, terimlerle hokkabazlık yapıyor ve tamamen anlamsız kelime oyunlarıyla uğraşıyor; önerilen ifadelere, gelecekte Ermenistan'ın müzakere pozisyonlarını güçlendireceğine inandıkları bazı hileler katıyor.
Bugün Ermenistan'ın iki sorununun canlı bir hatırlatıcısı.
İlki; Ermenistan'ın anayasal sistemi ve siyasi sistemi komşulara karşı toprak talepleri ve genişlemeciliğe dayanıyor. Anayasa da bunun hakkında yazılmıştır, bu ‘arma’nın üzerine de çizilmiştir.
İkincisi; Onun temeli, Ermenilerin hem komşular üzerinde hem de prensip olarak diğer tüm halkların seçimine, ırksal ve kültürel üstünlüğüne olan inancı olan güncel tarihi kavram ve kültür tarafından hizmet edilmektedir. Bunların hepsi sonsuz zulüm ve azabın hikayesine ve intikam ihtiyacına karışmıştır. Ayrıca, etnik ilkeye göre intikam almak. Eğer Türk ise, düşman demektir.
Başbakan Paşinyan, bunu değiştirebilecek bir politikacı değil. O sadece bir gazeteci ve bir popülist, şans eseri başbakanlık koltuğuna düşmüş.
Ermenistan için bir planı yok.
Onun planı, bugün başbakanlık koltuğundan nasıl düşmeyeceği ve bir intikam çetesi tarafından parçalanmayacağı düşüncesidir.
İşte bu yüzden, Ermenistan yönetiminin tüm “barışçıl” ifadelerini şüpheyle karşıladım tedavisine yardımcı olmaya çalıştım. Bu yapılanlar sadece yarım manevralar.
Sürdürülebilir dünyaya böyle ulaşılamamıştır.
Dünya irade ve vizyon gerektirir.
Dünya, kararlardan ve eylemlerden, kelimelerden daha fazlasını gerektirir.
Azerbaycan Cumhurbaşkanı, bunu sürekli olarak gösteriyor ve bu nedenle barış antlaşması konusunda toplumun koşulsuz desteğine sahip. İşte bu yüzden Azerbaycan barış için hazır, Ermenistan ise hazır değil.
.
Nərmin Novruzova, dikGAZETE.com