Ahlaki Gerçekçilik Nedir? Nasıl açıklanır ve tanımlanır? Ahlaki gerçekçilik türleri nelerdir? Etik ve etik olmayan natüralizm ne demektir?
Ahlaki gerçekçilik, ahlaki gerçekler ve ahlaki değerler gibi şeylerin var olduğu ve bunların nesnel ve bizim onları algılamamızdan veya inançlarımızdan, duygularımızdan veya onlara karşı diğer tutumlarımızdan bağımsız olduğuna dair metaetik görüştür. Böylece, ahlaki yargılar, matematiksel gerçekler kadar kendi yollarında doğru olan ahlaki gerçekleri tanımlar.
Etik cümlelerin geçerli önermeleri ifade ettiğini (ve bu nedenle “doğru-uyumlu“, yani doğru ya da yanlış olabilir) ve gerçek dünyanın durumunu betimlediklerini kabul etmesi anlamında bilişselci bir görüştür. Bilişselci olmayan veya dışavurumcu ahlaki yargı teorileri, hata teorileri, kurgusal teoriler ve yapılandırmacı veya göreceli teoriler dahil olmak üzere çeşitli ahlaki antirealizm türleri ile tezat oluşturur.
Ahlaki gerçekçilik, olağan mantık kurallarının doğrudan ahlaki ifadelere uygulanmasına izin verme avantajına sahiptir (böylece, örneğin, bir ahlaki inancın yanlış, yersiz veya çelişkili olduğunu söyleyebiliriz, tıpkı bir gerçek inancı yaptığımız gibi) . Aynı zamanda ahlaki anlaşmazlıkların çözümüne de izin verir, çünkü iki ahlaki inanç birbiriyle çelişirse, Ahlaki Gerçekçilik (diğer meta-etik sistemlerden farklı olarak) ikisinin de doğru olamayacağını ve durumu çözmenin bir yolu olması gerektiğini söyler. .
Eleştirmenler, Ahlaki Gerçekçiliğin ahlaki çatışmaların nasıl çözüleceğini açıklayabilirken, bu çatışmaların ilk etapta nasıl ortaya çıktığını açıklayamadığını savundu. Diğerleri, Ahlaki Gerçekçiliğin, maddi olmayan ve gözlemlenemeyen (nesnel maddi gerçekler gözlemlenebilir olduğu sürece) ve bu nedenle bilimsel yöntemle erişilebilir olmayan bir tür “ahlaki gerçeği” öne sürdüğünü savundu.
Ahlaki Gerçekçilik Türleri
İki ana varyant vardır:
Etik Natüralizm
Bu doktrin, ampirik bilgisine sahip olduğumuz nesnel ahlaki özellikler olduğunu, ancak bu özelliklerin tamamen etik olmayan özelliklere indirgenebileceğini kabul eder. Bilişselciliği (etik cümlelerin önermeleri ifade ettiği ve bu nedenle doğru veya yanlış olabileceği görüşü) ve bu etik cümlelerin anlamlarının etik terimler kullanılmadan doğal özellikler olarak ifade edilebileceğini varsayar.
Etik Olmayan Natüralizm
(Başlıca savunucusu G.E. Moore olan) bu doktrin, etik önermelerin etik olmayan önermelere indirgenemeyecek önermeleri ifade ettiğini (bu anlamda aynı zamanda bilişselcidir) kabul eder (örneğin, “iyilik” şu anlamda tanımlanamazdır: diğer koşullar). Moore, bir veya daha fazla doğal özellik (örneğin, “iyi“, “güzel“, “daha gelişmiş” olarak tanımlanamaz) açısından bir tanıma başvurarak etikle ilgili bir iddiayı kanıtlamaya yönelik herhangi bir girişimin natüralist bir yanılgı olduğunu iddia etti.).
Etik sezgicilik, bazen ahlaki özellikler veya ahlaki gerçekler hakkında sezgisel bir farkındalığa sahip olduğumuzu iddia eden etik natüralizmin bir çeşididir.