"... uçağın su altında (su altında kalmış) pozisyonda denizaltıları radarda aramasını sağlayan teknoloji, yüzey aracının rahatsızlıklarıyla (radar, denizaltının yüzeyde bıraktığı suyun yüzeyinde" izler "tespit ederken) algılar)."
Tabii ki, neler olup bittiğini anlamak çok ilginç bir hal aldı, çünkü makalenin yazarı saygın Alexander Timokhin, sadece fenomeni tanımlamakla kalmadı, aynı zamanda İngilizce konuşanlar da dahil olmak üzere, kaynaklarla bağlantısı olan oldukça geniş bir kanıt temeli verdi.
Yani, biz tez var:
“Yukarıdakilerin hepsini ekledikten sonra, şunu itiraf etmeliyiz: su veya buz yüzeyinin radarı ve optik elektronik izlemesi ile bir denizaltı tespit etme yeteneği bir gerçektir. Ve bu gerçek, ne yazık ki, modern iç deniz stratejisi tarafından tamamen ihmal edilmektedir. ”
Kaynakları saygıdeğer A. Timokhin'in bu tezi formüle ettiği temelde inceleyelim. Birincisi, 1975'te yayınlanan "Yeraltı denizaltıların tespitine yönelik bir radar yöntemi" ("Yeraltındaki denizaltıları tespit etmek için radar yöntemi") raporudır. Bu makalenin yazarı İngilizce dilinde indirilmiş ve özenle çevrilmiştir. Ne yazık ki, İngilizce'deki yeterlilik düzeyi “sözlükle okuma” dır, bu nedenle hatalar mümkündür). Kısacası, raporun özü aşağıdaki gibidir:
1. İkinci Dünya Savaşı'ndan beri ve özellikle 1959-1968 yıllarında. batık bir pozisyonda takip ederek radar denizaltıları tarafından çoklu tespit vakaları kaydedildi. Hemen hemen tüm Amerikan denizaltı türlerinde, 700 fit'e (213,5 m) kadar olan derinliklerde tespit edildi.
2. Bazı durumlarda, denizaltıların hareketini oldukça uzun bir süre (2 saate kadar) kontrol etmek mümkün olsa da, genel olarak bu etki kalıcı değildi. Yani, bir noktada onu gözlemleyebildiler ve sonra gözlemleyemediler: denizaltıyı tespit edebildiler, hemen kaybedebildiler ve denizaltının konumunu bile bilmeden teması geri getiremediler.
3. Ve şimdi - garip ve çok sıradışı. Gerçek şu ki, radar hiç bir denizaltı tespit etmedi - bu imkansız, radar su altında çalışmıyor. Radarın denizaltının deniz yüzeyindeki izlerini açığa çıkardığını varsayabiliriz ... öyle bir şey yok! Radar, hava sahasındaki 1000-2000 fit (300-600 m) deniz seviyesinden yükseklikte rahatsızlıklar tespit ediyor! Tamamen aldatıcı sesler çıkarıyor (ki bu raporun yazarı kendisi itiraf ediyor) ancak yine de gözlemler tarafından tekrar tekrar onaylandı.
Çeviriyi yanlış anlamadan kaçınmak için raporun bir kısmını İngilizce olarak vereceğim:
“Nasıl olabileceğini hayal etmek zor. Neden şüphecilik olabileceği anlaşılabilir. Bununla birlikte, birçok kez bildirilen deneysel bir gözlemdir. ”
O zaman raporun yazarı ABD'de, böyle bir olguyu doğrulayabilecek bir teoriye ulaşamadıklarını ve kendi görüşüne göre hala neler olduğunu açıklamaya çalıştıklarını gösteriyor. En azından teorik olarak böyle bir olguya (termal ayak izi, manyetik alanların etkisi vb.) Yol açabilecek çeşitli “kaynakları” göz önüne alarak yazar şu sonuca varır.
Radar bir tür “hava türbülansı” görür ve bu şekilde oluşur. Deniz suyuna yakın hava tabakasının su buharına doygun olduğu ve sürekli hareket halinde olduğu bilinmektedir (konveksiyon). Bir denizaltı gibi büyük bir su altı gövdesi, yukarı doğru da dahil olmak üzere içinde hareket ettiği suyun üzerine baskı uygular (tekne, suyu olduğu gibi su sütununu farklı yönlere iter). Bu basınç, suyun yüzey katmanına ulaşması nispeten doğal durumunu değiştiren yukarı doğru da dahil olmak üzere bir sualtı dalgası yaratır (raporda, bu etkiye “Bernoulli Hump” (Bernoulli Hump)) denir. Ve bu değişiklikler, konvektif hava hareketinin yönünü tetikler ve nihayetinde radarın kesiştiği hava türbülansını yaratır.
Yazar, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki bu alandaki çalışmanın kısıtlandığına dikkat çekiyor ve bunun boşuna yapıldığına inanıyor, çünkü denizaltıları gözlemlememizi sağlayan bu etki kalıcı bir şekilde gerçekleşmiyor, ancak oldukça düzenli olarak gözlemleniyor. Ve bunun neden olduğu teorisinin yokluğu, bu yönde çalışmayı bırakmak için bir neden değildir. İlginç bir şekilde, rapor klasik bir korku hikayesiyle son buluyor: Rus BOD'ları, denizaltıları izlemek için ABD'nin kullandıklarından daha güçlü olan çok güçlü radarlarla donatıldı, bu da muhtemelen her şeyi uzun zamandır çözdükleri anlamına ...
Böylece, şunu özetleyebiliriz: Amerikan verilerine göre ve bazı durumlarda, su altındaki denizaltılar radar kullanılarak tespit edilebilir. Ama ... Amerikalıların sualtı tehdidini çok ciddiye aldıklarını söylemeliyim. Doitsa oğlanlarının hatırası hala tazeydi ve 50 ve 60 yıllarında Sovyet filosu çoğunlukla su altında inşa edildi.
Dizel denizaltıları 613 projesi. 1950-1957 döneminde. 215 tekneler yapıldı
Ve yine de Amerikalılar projeyi kapatıyor. Bu sadece tek bir şey söyleyebilir - o sırada pek çok önceliğe rağmen, radar kullanarak denizaltıların tespiti teknoloji seviyesine ulaşamadı, yani düşman denizaltılarını ararken kalıcı sonuçlar verebilecek bir şey. Ancak, Amerikalıların bu yönde çalışmaya devam ettiği hakkında hiçbir bilgi yoktur. Yani, yazarın bu proje üzerinde çalışmaya devam etmek için gerekli olduğunu düşündüğü bir raporumuz var, ancak görüşünün dikkate alındığına dair bir kanıt yok.
Amerikalıların sadece denizaltıları tespit etmek için radar yöntemleri üzerinde çalışmaya devam etmekle kalmayıp, aynı zamanda bunlarda tam bir başarı elde ettiklerini destekleyen bir sonraki argüman Teğmen General V.N'nin hikayesidir. Sokerin, eski komutan havacılık Baltık Filosunun Hava Kuvvetleri ve Hava Savunması.
Tamamen alıntı yapmadan, özü kısaca hatırlayalım: 1988'te, Kuzey Filosu, 6 nükleer ve 4 dizel denizaltılarının denizde konuşlandırıldığı alıştırmalar yaptı. Buna ek olarak, her biri kendi deniz alanlarını aldılar, ancak belirli bir bölge sınırları içinde olması gerekiyordu (ve oldukça genişlerdi), komutanın kendisi denizaltı gemisinin bulunduğu yeri belirledi. Başka bir deyişle, manevraların sonuna kadar filo komutanlığı dahil hiç kimse konuşlandırılan gemilerin tam yerini bilemezdi. Sonra "yeminli arkadaşlarımız" "Orion" devriyesi ortaya çıktı - garip, "bozuk" bir yolla denizaltı dağıtım alanlarından geçti. Ve filo subayları denizaltılarımızın manevralarını karşılaştırdıklarında:
“... Orion hareketinin rotasını haritaya koymak kesin bir sonuç çıkardı, gerçek iz çizgisinin on“ dönüm noktasının ”tamamı, tüm 10 (!) Gemilerinin asıl yerinin (uçuş zamanı için) kesinlikle tam olarak üzerindeydi. yani ilk kez 1'te bir saat ve 5 dakikalarda, ikincisi 1'te bir saat ve 7 dakikalarda, bir uçak tüm 10'i kapladı.
Bu konuda ne söylemek isterim? Kelimenin tam anlamıyla bize bunu söyleyen adamla ilgili birkaç kelime: Rusya'nın Onurlu Askeri Pilotu Viktor Nikolaevich Sokerin, 2000-2004'taki Baltık Filosunun Hava Kuvvetleri ve Hava Savunmasını komuta etti ve ... bu yazıyı silahlı kuvvetlerimizin safları gibi "kendi başımıza" yazarak bıraktı. , denizin çöküşünü protesto etmek için (ve sadece) Rus havacılığını değil. Ama o, güçlerimizle birlikte, "sade görünüşte", "iyi durumda" idi. Belli bir askeri güç kolunun ne kadar kötü durumda olursa olsun, üst düzey subaylarının her zaman rahat ve konforlu bir varoluşu sağlama fırsatına sahip olduğunu açıklamanın bir anlamı olmadığını düşünüyorum. Tek yapmam gereken sessizliği diplomatik bir yerde tutmak, bir yerde senden duymayı beklediklerini neşeyle bildirmek ... Evet, sadece Viktor Nikolayevich, yaptığı işin her şeyden önce olanlardan tamamen farklı bir insandı. Şiir koleksiyonunu okumanı öneriyorum - evet, Puşkin'in hecesini değil, gökyüzü ve uçaklar için ne kadar sevgi olduğunu ... Ve ayrıca - V.N. Sokerin kuzeyde uzun süre görev yaptı ve Timur Avtandilovich Apakidze ile arkadaş oldu.
Tabii ki, bu makalenin yazarı V.N. Denizaltıların radar yöntemleriyle tespiti konusunda Sokerin. Ve burada tuhaflıklar başladı. Gerçek şu ki saygı duyulan A. Timokhin VN'den alıntılar yazıyor. Sokerina'yı “Ash'e Sorulması Gerekenler” başlıklı makalesinden aldı. M. Klimov, ama ... sorun orada olmadıkları. Makalenin yazarı, Maxim Klimov, 10'in Sovyet denizaltılarını tespit ettiği, ancak saygın V.N.'ye referans vermeden bahsettiğinden bahseder. Sokerin. Pekala, arayacağız.
Google, bu satırların "Denizaltı karşıtı savaş" başlıklı makalesinde bulunduğunu söyledi. SSSR'den bir bakış ”, Semenov Alexander Sergeevich'in kaleminden yayımlandı.
“ABD Donanması'nın“ sıradışı ”arama yöntemlerinin geliştirilmesinde daha ileri olduğuna dair doğrudan kanıtlar vardı. Baltık Filosunun deniz havacılığının komutanının ifadesini ....
Sözlerinin teyidinde, A.S. Semenov ilginç bir ekran görüntüsü veriyor
Aşağıdakilere dikkat etmek isterim. Bu ekran görüntüsünün güvenilirliği en ufak şüphe yaratmaz. V.N. Sokerin stoğunu terk ettikten sonra, VO’nun malzemesi olan interneti tamamen kapatmadı), kesinlikle bu ekran görüntüsünün alındığı AVIAFORUM web sitesinde de yer aldı. Ne yazık ki, bugün bu yorumu V.N. Sokerina, arşivde, bu yüzden ona "internetten" ulaşmak mümkün değil. Ancak, forum yöneticilerinden biri o kadar nazikti ki, bu yorumun varlığını onayladı.
Ve burada bu makalenin yazarı çok belirsiz bir konumda idi. Bir yandan, Viktor Nikolayeviç'in sözleri herhangi bir kanıt veya kanıt gerektirmez - kendileri de kanıttır. Ve diğer yandan ... Eğer bir röportajda söylenmişse veya makalede belirtilmişse, başka seçenek olamazdı. Ancak İnternet'teki kopya, bağlamdan daha fazla çıkarıldı - hala biraz farklı. Bu tür forumlardaki “kendileri için” yapılan konuşmalarda, insanlar daha sonra “bilimsel bir tez savunacaklarını” söyleyerek düşünmeden, şaka yapabilir, hikaye anlatabilir, vb. Yine, çok daha netleşti, forumun tüm başlığını okumak mümkün olurdu, ama ne yazık ki yok. Viktor Nikolaevich'e sormak işe yaramayacak - yıllar önce bu forumdan ayrıldı.
Ancak özellikle dikkat edilmesi gerekenler - V.N. Sokerina, düşman denizaltılarını tespit etmek için radar yönteminin Amerika Birleşik Devletleri'nde sonuca getirildiğine dair doğrudan bir teyit görmüyoruz. Sevgili V.N. Sokerin, yalnızca "Orion" un yüksek doğrulukta olduğunu, denizaltılarımızın konumunu ortaya çıkardığını ve kendisinin asıl bilgi kaynağı olmadığını (isimsiz bir subaydan konuşur) ve belki de, bunun "Pencere" temasının bir sonucu olduğunu varsaydığını söylüyor. terk edildi ve Amerikalılar ilerledi.
Orion Kraliyet Avustralya Hava Kuvvetleri
Ancak, hidroakustik ek olarak, denizaltıların yerini belirlemek için başka yöntemler olduğunu hatırlayın. Bunlardan biri, denizaltı gibi büyük bir nesne tarafından yaratılan, Dünya'nın manyetik alanının anomalilerini tespit etmeyi amaçlayan bir manyetometriktir. Veya, örneğin, kızılötesi (bu arada, hiçbir durumda radar ile karıştırılmaması gerekir) - gerçek şu ki, bir nükleer denizaltı, soğutucu olarak suyu kullanıyor, daha sonra denize düşmüş, tabii ki daha yüksek bir sıcaklığa sahip. tekneyi çevreleyen deniz veya okyanustan daha. Ve izlenebilir. Tabii ki, bu yöntem yalnızca atom denizaltılarını tespit etmek için uygundur, ancak zamanla - kim bilir? Sonuçta, denizaltı su kolonunda hareket eder, suyu bir vida veya su topu ile “iter” ve her durumda sürtünme olur. Ve iyi bilindiği gibi sürtünme, vücut sıcaklığını yükseltir ve prensipte uyanmayı, muhtemelen biraz daha ve çevresindeki sudan daha sıcaktır. Tek sorun, gözetim cihazlarının “hassasiyeti” dir.
Bu, kesinlikle, Amerikalıların denizaltılarımızı gördüğünü (aslında, VN Sokerin'i söyler) gerçeğinin, denizaltıları tespit etmek için radar yönteminin zaferini göstermediği gerçeğidir - belki de Amerikalılar, başkalarını kullandı. rafine ederek mevcut yöntem.
Bu arada, bu “pencere teması” nedir? Bununla, “Denizaltı karşıtı savaş” başlıklı makaleye dayanarak başa çıkmaya çalışalım. SSSR'den bir bakış. ”A.S. Semenova, özellikle saygın A. Timokhin adlı makalesinde “şöyle sunuyor:
"Pasifik Filosundan pilot karşıtı bir denizaltı" Pencere "temasının" babalarından ""
"Windows" ilkesi Semenov şöyle açıklıyor:
“... gemideki radarı kullanarak ...“ Ayakta Dalga ”adı verilen rahatsız edici bölgeleri bulmak için. Belirli bir deneyim ve radar istasyonunun ayarlanmasıyla, eşmerkezli dairelere, onlarca kilometre çapındaki bir çemberin ortasındaki bir tekneye benziyorlardı ... Bu yöntemi IL-38 üzerinde uygulamaya koyma girişimi, Tu-142 üzerinde pek başarılı olamadı. Böyle bir amaç için uygun frekans aralığında bir radarın geliştirilmesinin gerekli olduğu açıktı. ”
Hemen, çalışma prensibi gereği “Pencere” nin, Amerikalıların kullanacağından temelde farklı olduğunu not ediyoruz. Bunlar "hava izini" arayacaklardı, denizi, bazı eşmerkezli dalgaları bizde mi bulduk? Gerçek şu ki, “Windows” A.S. Semenov şunları belirtti: “İlkenin kısa bir açıklaması. Hikayeden "Netradication".
Bu ne biçim bir “gelenek dışı”? Ve bu aynı AS'nin hikayesi. Semenova. Peki, okuyucu ne söyleyecektir, bir yazarın kendi “erken” çalışmalarından bir açıklama alması gerçekten imkansız mıdır? Tabii ki, belki sadece bir "ama" olmasaydı bu normaldir. Tür hikayesi. Sadece A.S. sayfasını açarak. Samizdat'taki Semenova, oku (özellikle kırmızı ile vurgulandı)
Fantezi. Hayır, “Bir peri masalı bir yattır ve bununla ilgili bir ipucu var, iyi bir ders bir ders” olduğu açıktır. Eser, yazarın “kendi kendine emilen bir kişi” olduğu gerçeğine dayanıyor, yani yaşamının tüm ihtişamında kendisinin gençliğine geri dönüyor. hizmet yıllarında ve alternatif bir gerçeklik yaratır. Genellikle bu tür çalışmalarda birçok gerçek şey ortaya çıkar ... Ancak sorun şu ki, hikayede söylenenlerin neyin doğru olduğunu, kurgu ne olduğunu tahmin edebiliyoruz. Ve sonra şunu söylemek gerekirse - iş en basit dilde yazılmamıştır, eğer söylersem, bunun yerine “birinin kendisinin ve birisinin kendisi için” olması amaçlanmıştır, yani, deniz hizmetini ilk elden tanıyanlar için ve bu gün için kolayca yetkin olanlar için gerçeği kurgudan ayırmak.
Genel olarak, A.S. Semenov açık bir şekilde bilen bir insan, ama yazdıklarını ... “çok doğru değil hatta tamamen yanlış” da olabilir. Ancak bu durumda, onun çalışmalarına atıfta bulunmak mantıklı mı?
Ve yine de, “Denizaltı karşıtı savaşını okurken. Yazar tarafından tam bir makale olarak değil, edebi bir kurgu çalışması olarak konumlandırılmayan SSSR'den bir bakış, göze çok fazla dikkatini çekti. AS Denizaltı kuvvetlerimizin durumunu tanımlayan Semenov (kısaca, AS Semenov'a göre tamamen karanlıksa, Amerikalılar bizi her dönüşte kontrol etti ve herhangi bir zamanda yumuşak lekeler için alınabilirdi), kitabın yazarı Amiral Ryazantsev Valery Dmitrievich'e atıfta bulundu. "Ölümden sonra sistemin ardından." Aynı zamanda, A.S. Semenov, Valery Dmitrievich'i son derece yetkin bir kişi olarak nitelendiriyor.
Demek ki olay şu ki V.D. Ryazantsev, 2014’ta “konuşkan” bir başlık içeren bir makale yazdı: “Bir kez daha deniz perdeleri ve savaşçılar-donanma masalları hakkında”. Ona göre, bu konuyla ilgili çalışmaların başlangıcı, gemi ve uçak komutanlarının ara testlerinin şu sırayı almış olduğu gerçeğinin aldatmacası ve hokkabazlığıydı: “Burundan Kan”, ancak araştırmanın sonuçlarının olumlu olması ve tüm bunların yapılması gerektiği finansman elde etmek için ve sonra:
“Bugün çok fazla para harcayanlara sormak istiyorum:“ Yabancı PL bulmaya izin verecek yeni teknoloji nerede? Bu tekniğin kurulu olduğu uçak veya helikopter nerede? Uçak yok, helikopter yok, teknoloji yok. Ve para yok. “Pencere” teması sabun köpüğü, “Potemkin köyü”, sahte olarak ortaya çıktı. ”
Bununla birlikte, A.S. Semenov, “Denizaltı karşıtı savaş” başlıklı makalesine rağmen söz etmiyor. SSSR'den bir bakış. ”Samizdat’ta amiral yardımcısının malzemesinden çok daha sonra gönderildi. Ancak, yazar AS'yi suçlamayacak Semenov kasıtlı bilgi gizlemesinde - V.D.'nin tüm çalışmalarını okumak zorunda değildi. Ryazantsev ve bu makaleyi kolayca kaçırabilirdi.
Ve biz de öyle yaparız. Kulağa "alarm" geliyor - Anavatan'ın denizaltıları tehlikede, Amerikalılar denizaltıların radar tespitinde yeni bir yöntem kullanıyor, herkesi görüyorlar! Ancak, tüm bunları ayrıntılı olarak anlamaya başladığınızda, “alarm” mantığının şöyle olduğu ortaya çıkıyor:
1. Bu yönde çalışmanın ABD'de bir kez kapatıldığını takip ettiği doğum yılı 1975 raporu ve raporun sonucu olarak devam edilip edilmedikleri tamamen belirsiz;
2. Çok saygın bir kişinin forum kopyası;
3. Ve son olarak, bir fantezi türünde yazılmış bir eser “bir alternatif tarih'.
Sonra soru ortaya çıkıyor - bu temel bir "alarm" duyurusu için yeterli mi? Bu satırları okuyan herkesin kendisi için karar vermesine izin verin.
Ve bir şey daha - denizaltıların denizaltı altı tespiti. Burada saygın A. Timokhin, “Deniz Kuvvetleri'nin bir subayı, en deneyimli denizaltı karşıtı, denizaltı karşıtı geminin komutanı, birinci rütbeli A.Ye. Soldatenkova". Bütün bunlar çok - canım A.E. Soldatenkov hatıralarını gerçekten “Amiral Routes (veya hafızanın yanıp sönmesi ve yandan bilgi yanıp sönmesi)” adlı haberi yayınladı, ancak ... A. Timokhin’in A.E.’den alıntı yaptığını belirtmek gerekiyor. Soldatenkov tamamen doğru değil.
Özü, tanıdık A.E. Soldatenkova, denizaltının kısa sürede su yüzüne çıktığı yerin etrafında bir elips gözlemledi. Dahası, bu tür elipsler radar tarafından (buzun dışında) önce sabitlendi, ancak uzun süre boyunca hiç kimse denizaltılarla ilişkili değildi, sadece parazit olduğunu düşünüyordu. Sonra, onu zaten bağladılar, zaten radar keşif uydular kullanıyorlardı: “Örneğin, Karayip Denizi'ndeki Küba bölgesinde, bir ABD denizaltısı bir uydu tarafından halka etkisiyle tespit edildi.”
Genel olarak konuşursak, yukarıdakilerin hepsi, “Yeraltı Denizaltılarının Tespiti İçin Bir RADAR YÖNTEMİ” raporunun verileriyle iyi bir şekilde ilişkilidir - burada benzer kuruluşlar gözlenmiştir. Fakat ayrıca A.E. Soldatenkov bu fenomenin doğasını açıklamaya çalışıyor ... ya da daha doğrusu okuyucuyu oynuyor.
“Denizaltı suya batmış bir pozisyonda hareket ederken, belirli bir daldırma derinliği, deniz taşıtları veya otopilot tarafından kontrol edilen yatay dümenler tarafından tutulur. Belirli bir strok derinliğinin ± 5 metre içinde tutulma doğruluğu. Yani, metalin devasa kütlesi (6000'ten 33800 tona kadar) dikey salınımları derinlemesine yapar ve yerçekimi alanı da kütle ile salınır. Sualtı gemisinin gövdesinin yerçekimi alanının bir kısmı, ölçüm aletleri tarafından tespit edilen yoğunlukla, suyun yüzeyine, iki ortam, su ve hava sınırına kadar gider. Yerçekimi alanının bu kısmı, yoğunluğunun bir miktar eşit seviyesinde, deniz suyu ve havanın yüzeye yakın katmanları ile rezonant etkileşime girer. ”
Mevcut sorunların ardında fizik dersini tamamen unutmuş olanlar için, kütleçekim alanının tüm malzeme kütleleri arasındaki çekimsel etkileşimin gerçekleştiği temel fiziksel alan olduğunu hatırlıyoruz. Dahası, bu etkileşimin özü, iki nokta arasındaki çekim kuvveti kuvvetinin kütleleriyle doğru orantılı olduğu ve onları ayıran mesafenin karesi ile ters orantılı olmasıdır. Diğer bir deyişle, dünyanın tüm nesneleri yerçekimi alanındadır - sadece “deniz suyunun yüzey katmanları” aynı denizaltıyla değil, aynı zamanda Güneş, Jüpiter ve Alfa Centauri ile etkileşime girmez, sadece etkileşimlerinin gücü ihmal edilebilir. Ancak “su yüzeyinin üzerine yapışan yerçekimi alanının bir kısmı”, genel olarak konuşursak, fiziksel ve matematiksel saçmalıktır.
Tabii ki, bir kişi sevgili EA varsaymak olurdu Soldatenkov fikrini tam olarak doğru bir şekilde ifade etmedi ve “teknenin yerçekimi alanı” ile, yerçekimi çekiciliğinin bazı hava ve su parçacıkları üzerinde gözle görülür bir etkiye sahip olabileceği bir mesafe var. Ancak bu durumda bile, bu fenomenin daha fazla açıklaması bilimsel olarak görünmüyor ve saygın bir yazardan şüphelenmeyi mümkün kılıyor ... en sevilen deniz sporlarından biri: "masalları aşağılayan" bir sivil tarafından.
Fakat önemli olan A.E. Soldatenkov, bilimsel hesaplamalarını "Yukarıdakilerin hepsine gelince, aşağıdakini önerebilirim" sözleriyle bekliyor. Diğer bir deyişle, sözlerinin kişisel hipotezinden başka bir şey olmadığını doğrudan yazar. Aynı zamanda, A. Timokhin tarafından yapılan alıntı da A.E. Soldatenkov kesinlikle emin ve sözlerinde bir şüphe gölgesi yoktur.
Ancak en büyük soru bu bile değil. Daha önce söylediğimiz gibi, saygın A. Timokhin “Gemisiz Filo. Yıkılma eşiğinde Rus Donanması” adlı makalesinde iki önemli açıklama yaptı: Birincisi, modern teknolojilerin denizaltının su altında ve hatta buzun altında algılanmasına izin vermesidir. - bu tür fırsatların varlığının bizim tarafımızdan tamamen göz ardı edilmesi.
Bu yüzden, ilk tezi onaylamak için A.Timokhin, A.E. Soldatenkova. Ancak bazı nedenlerden dolayı, aynı bölümden başka bir parçayı alıntılamayı tamamen “unutur”. Soldatenkov, ... deniz kuvvetlerini kudretli ve ana denizaltıları tespit etme yönteminin Rus Donanması tarafından kullanıldığını öne sürüyor! Teklifimiz:
“Ancak denizaltıları tespit etmenin kutuplaşma yönteminin hayata girdiğine dair dolaylı işaretler var. Bu nedenle, örneğin, ağır atom kruvazörü “Büyük Peter” in sonar kompleksi (mükemmelliği ile birlikte), Kursk nükleer füze kompleksi ile trajik olaylar sırasında sualtı durumunun tam olarak karşılanmasını sağlayamadı. Sadece bu değil, Deniz Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı basın merkezinin memurlarından biri, kaza yerindeki sualtı durumunun izlendiğini açıkça belirtti. Bu, eski bir siyasi işçinin beceriksizliği ya da çekincesi için alınabilirdi, ancak memur, kimsenin inanmadığını doğruladı. Ek olarak, açık basında hiçbir yerde, denizaltıları tespit etmenin polarizasyon yöntemi alanında yapılan bir çalışma yoktur. Ve bu iki durumda gerçekleşir: Birincisi, hiç kimse bu sorunla ilgilenmediğinde, ikincisi, önemli ilerleme kaydedildiğinde ve konu sınıflandırıldığında. Başka bir işaret. Pasifik filosunun eskort gemileri olmadan tatbikatlarına katılmak için dünyanın dört bir yanındaki atom kruvazörü Peter Great'in Uzak Doğu'ya yolculuğu. Gezegendeki bu sınıfın tek gemisi için büyük bir ihmal gibi görünüyor. Ancak hayır, BIP (veya BIC) kruvazörleri geminin etrafındaki tüm durumu biliyorlardı: yüzey, sualtı, hava, uzay ve zorlukla kendilerini suçlayacaklardı. Bir diğer dolaylı işaret: medya ile yüksek deniz komutanlarının yaptığı bir röportajda uğraşırken, trajik notlar potansiyel bir düşmandan sualtı tehdidi söz konusuydu ve daha önce kendi güçsüzlükleri için ağlıyorlardı. Ayrıca denizaltı karşıtı yüzeylere olan ilgi kaybı ve tüm filolarda OVR Tugaylarının azaltılması. Ayrıca, Rusya Federasyonu sınırları etrafındaki uzun menzilli uçakların uçuşlarının yeniden başlaması. Ne de olsa, yüzlerce ton havacılık gazyağı yalnızca eğitim pilotları için yakılmaz. ”
Görünüşe göre iyi değil: saygın A.E. Soldatenkov, “Gemisiz Filo” adlı makalenin yazarının tezleriyle teyit edilmiştir. Rus Donanması çöküşün eşiğinde ”dediler, sadece kote edilmediler, aynı zamanda okuyuculara verilenler olarak da sunuldu (AE Soldatenkov'un kendisi sadece kişisel bir hipotez sunarken). Ve A.E. Soldatenkova, A. Timokhin’in görüşü ile çelişiyor, peki ne oldu, netlik için unutalım mı?
Tüm bunlardan ne gibi bir sonuç verirsiniz? Ve hayır - yazarın emrinde, seçkin A. Timokhin'nin varsayımlarını onaylayan ya da çürütecek hiçbir gerçek yoktur. Ve, yukarıdaki tüm eleştirilere rağmen, “Gemisiz Filo” başlıklı yazıya dayanıyor. Rus Donanması çöküşün eşiğinde, ”diyebilir. Ana önerileri kesinlikle doğru olabilir.
Hiç kimseye empoze etmediği bu makalenin yazarının kişisel görüşü aşağıdaki gibidir. Büyük olasılıkla, radar kullanarak bir denizaltı denizaltı algılama yöntemi yoktur. Ancak, denizaltıları tespit etmek için diğer yöntemler gibi (manyetometrik, hidroakustik, termal ve şimdi, bazı bilgilere göre, bir çeşit “kimyasal” patentlidir), belirli koşullar altında çalışabilmesine rağmen, denizaltıların tespit ve imha edilme garantisi değildir. - yukarıdaki tüm yöntemler gibi. Başka bir deyişle, denizaltılar için daha da zor olacağı oldukça muhtemel ve daha da muhtemeldir, ancak yine de, bir savaş gemisi sınıfı olarak denizaltılar, savaş önemini hiç kaybetmemişlerdir.
Bu görüş dolaylı olarak aşağıdaki hususlarla desteklenmektedir. Örneğin, 20. yüzyılın 20'inin sonunda, ABD gerçekten% 100'e yakın bir verimlilikle denizaltıları tespit etmesini sağlayan bir yöntem icat etti. Ancak bu durumda, Amerikan denizaltı kavramı, güçlü bir düşman ASW koşullarında bağımsız hareket etme kabiliyetini ima eder, anlamını yitirir. Öyleyse, neden Amerikalılar en yeni "Virginia" larının devreye alınma hızını arttırıyor? Sonuçta, er ya da geç, ABD’nin potansiyel rakiplerinin de bu yöntemi öğreneceği ve üslerin yakınında çalışan Amerikan denizaltılarını tespit edebileceği açıktır.
Böyle bir durumda, tamamen yeni tür denizaltıların yaratılmasını beklemek ve belki de onları tamamen terk etmek ya da en azından yeni denizaltıların yapım programlarını yavaşlatmak mantıklı olacaktır - ama böyle bir şey olmaz. Ve, büyük olasılıkla, bu, radar araçlarını kullanarak batık bir konumda denizaltıları arama yöntemleriyle, bunun çok net olmadığını göstermektedir.
Ancak, her durumda, bir denizaltının denizde mücadele için kendi kendine yeterli bir araç olmadığını açıkça anlamamız gerekir. Bir tür donanma silahlı kuvveti geliştirerek, Donanmanın görevlerini bir bütün olarak çözmek mümkün olduğu yanılsaması ile, en kısa zamanda veda etmek gerekir. Tüm avantajları ile, bir denizaltı bir vundervaffe değildir ve denizaltılar, düşmana yalnızca yüzey gemileri, deniz karası tabanlı ve uçak gemisi tabanlı uçaklarla yakın işbirliği yaparak ve deniz zekası ve hedef belirleme - ufuktaki radar uyduları, casus uyduları, hedef belirleme sistemi ile yakın işbirliği yaparak zarar verebilir. sualtı sonar istasyonları ve diğer ağlar ve diğer ağlar.
Ve bu da “Gemisiz Filo” adlı makalenin yazarı ile birlikte. Rus Donanması çöküşün eşiğinde. ”A. Timokhin, koşulsuz olarak kabul etmeliyiz.