Kalkış aboneliği
Bolşeviklerin Almanya’daki hamlelerinin düzenlenmesi konusundaki önerisini kabul eden Platten, İsviçre’deki Alman elçisine başvurdu ve aşağıdaki yazılı koşulları sundu:
1 «. Fritz Platten, tam ve durmaksızın kişisel sorumluluğumla Rusya üzerinden Almanya'ya seyahat etmek isteyen siyasi göçmenler ve tüzel kişilerle birlikte bir vagon alıyorum.
2. Alman otoriteleri ile sadece Platten yıkılıyor, bütün yolculuk boyunca hiç kimse araca izinsiz giremez. Arabaya dünya dışı olma hakkı verilmiştir.
3. Almanya'ya girerken veya çıkarken yazılarda veya kişilerde herhangi bir kontrol yapılmamalıdır.
4. İnsanlar vagona siyasi yönleri ile savaş ve barış meseleleri arasındaki ilişkiden kesinlikle hiçbir farkı olmadan kabul edilir.
5. Seyahat eden herkes normal ücret karşılığında Platten'a bilet düzenler.
6. Seyahat mümkün olduğu kadar doğrudan iletişim ile kesintisiz gerçekleşmelidir. Teknik bir zorunluluk olmadan yolculukta bir mola veremezsiniz. Taşıyıcıyı herhangi bir siparişten veya kendi inisiyatifinden bırakmak mümkün değildir.
7. Seyahat izni, Alman ve Avusturya savaş esirlerine binme ve Rusya'da stajyer olma temelinde verilir.
8. Kolaylaştırıcı ve seyahat edenler toplumda ve özellikle işçiler arasında bu önermenin uygulanacağı yönünde hareket etmeyi taahhüt ederler.
9. Mümkünse, İsviçre sınırından İsveç sınırına en yakın kalkış saati ve teknik detaylar (bagaj vb.) Hemen kurulur. ”
İki gün sonra Platten, kendi imzasıyla, Platten’in Alman Büyükelçiliği ile yaptıkları müzakerelerin sonuçlarını kendilerine ilettiklerini, Geçici Hükümet’in, Tehdit Hükümeti’nin, yolculuk sırasında tamamen uymaları tehdidini bildiklerini bildirdiklerini doğrulayan, kendi koşullarının kabul edildiğini belirten bir cevap aldı. Platten’in gezisinin başı tüm emirleri.
Lenin ile eve dönen göçmenler grubunda, 32'ten insanlar 19 Bolşevikler (N.K. Krupskaya, G.E. Zinoviev, I.F. Armand, D.S. Suliashvili, M.Tschakaya, G.A. Usievich ve ark.), Altı Federal ve Parisli uluslararası gazete Nashe Slovo'nun üç destekçisi. Büyük zorluk çekerek kaçanlar ücret karşılığında para topladılar. Platten daha sonra şöyle hatırladı: “Düşmanların bastığı gibi boğduğumuz paramızda kesinlikle hiçbirimiz yoktu. İsviçre Parlamentosu kurulu 3000 fr'de bizler için kredi açmamış olsaydı, son dakikada, yenilebilir malzemeleri kullanamazdık. Lang ve Platten güvencesi altında ". İsviçreli ve İsveçli sosyalistlerin yardımı ve RSDLP Merkez Komitesi (b) tarafından gönderilen mütevazı meblağ, Rus göçmenlerin anavatanlarına geçişini mümkün kıldı.
Kenarlık tebeşirle çizilir
Platten, Krupskaya, Tskhai ve seyahatin diğer katılımcılarının anılarının gösterdiği gibi, Alman makamları şartları yerine getirdi. Alman sınır istasyonunda Gotmadingen'de, Rus devrimcilere üçü mühürlenmiş bir dördüncü vagonu verildi, dördüncü olarak arka kapı açık kaldı. En yakın bölüm iki subay tarafından işgal edildi - Alman askeri komutanlığı tarafından yetkilendirildi. Koridorda, Rus devrimcileri ile Alman subayları arasındaki sınır tebeşirle işaretlendi. Rus göçmenlerine eşlik eden Platten dışında hiç kimse, yolcuların rızası olmadan tebeşir hattını geçme hakkına sahip değildi.
Alman gazetelerinin, göçmenlerin Almanya'dan ayrılmalarına kadar geçişleri ile ilgili bir şey bildirmesi kesinlikle yasaklanmıştı. Yetkililer bu tür raporların gösterilere yol açmasından korkuyorlardı - Alman halkının Rus devrimcilerine duyduğu sempatinin açık bir tezahürü.
12 April treni Baltık Denizi kıyısındaki Sassnitz'e ulaştı. Yolcular vagonlardan İsveç deniz gemi vapuruna taşınmış ve onları madenlerle dolup taşan Trelleborg kasabasına ulaştırdılar ve Polonyalı Sosyal Demokrat Ganetsky ve İsveçli gazeteci Grimlund tarafından karşılandılar. Trelleborg'dan Stockholm'e trenle zaten ulaştılar.
Orada Lenin ve yoldaşları yalnızca Bolşevik göçmenleri tarafından değil aynı zamanda İsveç Sol Sosyal Demokratları tarafından da alındı. Stockholm'de günlük konaklama kapasiteye kadar doluydu. Lenin, gezi hakkında Politik bir muhabire röportaj veriyor, burada RSDLP Merkez Komitesinin Dış Temsilciliği (bürosu) düzenledi, yerel Sosyal Demokratlar toplantısına katıldı, İsveçli yoldaşların ev sahipliği yaptığı bir ziyafete katılıyor, Rusya'da, göçmenlerin geleceği, geleceğin sosyalist devriminin ve geleceğin geleceği hakkında görüşmelerde bulundu. burjuva demokrasisi ve proletaryanın diktatörlüğü üzerine.
İsveçli yoldaşlara samimi karşılama ve büyük ilgi için çok teşekkür eden Lenin ve yoldaşları ertesi gün Stockholm'den ayrıldılar ve iki gün sonra sınır istasyonundaki Tornio'daydılar. Devrim tarafından ele geçirilen bir ülkenin eşiğindeki beklenmedik şekilde hızlı görünmeleri, daha sonra Rusya'nın bir parçası olan Finlandiya sınırında İtilafın ajanlarını rahatsız etti. Öfkelerini gizlemeden, İsveç-Finlandiya sınırından sorumlu olan İngiliz subayları, Lenin'i ayrı bir odada araştırarak gönüllerini ellerinden aldı.
Gerçeklerin gösterdiği gibi, İngiliz, Fransız ve Rus yönetici çevreleri tarafından hiçbir engel kurulmadı, devrimin liderini Rusya'dan uzak tutmadı. Ancak Petrograd'a geldikten hemen sonra, tüm şovenler ve "savunmacılar" Lenin'e ve memleketlerine uzun süre göç ettikten sonra geri dönen herkese karşı çılgınca bir ajitasyon başlattı. Merkezi Komite ve bir broşür içeren RSDLP (b) 'nin PCR'si, tüm vatandaşlara, Lenin’in kaba işçi suçlamalarını ve Pravda’yı, “göçmenlerin raporunu duyan ve davranışlarında yanlış bir şey bulamayan“ İşçiler Konseyi’nin İcra Komitesi’nin kararına saygı gösterilmesini ”talep ederek itiraz etmelerini istedi. . Merkez Komitesi ve RSDLP’nin PC’sinin bir başka temyizinde (b) - “Pogromistlere Karşı”, ya göçmenlerin ya da yürütme komitesinin raporunu yeniden yazdırmayan burjuva gazeteler Russkaya Volya, Rech, Plekhanov Birliği açıklandı. Ancak bu güçlerin Lenin'e ve destekçilerine, işçi sınıfına ve ondan sonraki kampanyalarına rağmen mizahlı askerler ve köylüler, Lenin'in Alman Genelkurmay'yla bağlantıları hakkında ve anavatanına ihanet ettiği hakkında hikayeler kabul ettiler. Lenin'i "Rus işçilerinin ideolojik lideri" ve "sosyalizm için yorulmayacak bir savaşçı" olarak karşıladılar.
Solzhenitsyn's sanrı
Fritz Platten'in kitabı ve onun hakkındaki film, 1917'in baharının olaylarıyla ilgili tek kaynak değil. 60 yıl önce Werner Halweg’in Lenin’in 1917’te Rusya’ya Dönüşü adlı kitabı yayımlandı. Platten'in anıları gibi biz de onu 1990'ta yayınladık. Dışişleri Bakanlığı ve Almanya Genelkurmayının yazışma belgelerini, Lenin ve meslektaşlarının Rusya'ya bir tür Alman “casusu” olarak geri gönderdiklerini itiraf eden suçlamaları ikna edici şekilde açığa vuran elçilikler, misyonlar içermektedir.
Halweg tarafından seçilen ve yorumlanan belgeler tüm tarih Lenin ve İtilaf Ülkeleri'ne karşı askeri bir zafer kazanmak amacıyla Rusya ile ayrı bir barışa ilgi duyan Alman makamlarının çıkarlarının prizmasıyla, onunla Rusya üzerinden Rusya'ya seyahat eden Lenin ve göçmen grubunun geri dönüşü. Ancak bu belgeler, tarafsız bir şekilde okunurlarsa, organizasyonun ve Almanya'nın içinden geçen yolculuğun oldukça net bir resmini verir ya da Halweg'in söylediği gibi, "Lenin'in yolculuğunun koşullarının arka planını" sağlamak için kullanabilirsiniz. Doğru, koleksiyonun derleyicisi ve girişin yazarı, sık sık, “M. Devrimi” kitabının (“Rusya 1917: Februaty Devrimi”) kitabının asılsız basmakalıp ifadelerini, G.M. Katkov'un, Bolşeviklere Alman makamlarının “maddi yardımları” ile ilgili, ancak hala gerçek gerçeklerle ilgili olduğu iddiasıyla tekrarlıyor. Belgelerden toplanmış, tarihçilerin olaylar için doğru açıklamaları bulmalarına yardımcı oluyor. Rus Sosyal Demokratlarının ilişkileri ve Almanya'dan geçişleri ile ilgili klişeler arasında, Bolşeviklerin Kaiser Almanya ile daha yakın yakınlaşma arzusu, Lenin'in Gelfand ile (Parvus) buluşmasında ve ikincinin "mühürlü" bir vagon düzenlemesinde özel rolü hakkında mitleri de atfedilmelidir. . Bütün bu yanlışlıklar, özellikle, Alexander Zürihitsyn tarafından, "Zürih'te Lenin" adlı kitapta, Paris'te 1975'te yayımlandı. Yine de, büyük ölçüde Halweg’in yayınına dayanan Nobel ödüllü, Lenin’in “haklı olduğunu bildiğini, üzülmediğini”, “asıl hazineyi - bir sosyalistin onurunu koruduğunu” kabul etmek zorunda kaldı.
Yukarıdaki veriler ışığında, Alman Devrimi’nin Ekim Devrimi’ne katılımı hakkında “Devrimin Şeytanı” filminde kullanılan düşünceler eleştirilmiyor. Örneğin, Bolşevikler Kaiser ve onun yönetimini Rusya Çarı kadar keskin bir şekilde olumsuz davrandıkları zaman Rus devrimci göçmenleri ve Kaiser Almanyası arasında nasıl daha yakın bir yaklaşımdan bahsedebilir. Lenin'in en yakın ortağı Zinovyev'in ardından şöyle yazdı: "Hiç şüphe yok: Wilhelm II, Nicholas II'den daha az bir canavar değildir, Wilhelm II'nin monarşisini devirmek gerekir." Bolşeviklerin bu başlangıç pozisyonlarıyla nasıl bir yakınlaşma olabilir?
Bu bağlamda, Tarihi Bilim Doktoru V.V. Sovokin kitabın girişinde şöyle yazıyor: “Parvus’u, V.I. Lenin’in markasını“ Hindenburg’u yalatan ”bir harabe olarak“ 1915’e geri bırakan ”bir devrimci amongmigré’ler arasına koymayın. "Alman Genelkurmay Başkanlığı, Rusya'daki devrim lehine konuştu" okurları. Rusya'dan kaçan ve savaş açısından zengin olan bu iş adamının, Alman makamlarına mümkün olduğunca Rusya'yı zayıflatmak ya da tamamen yok etmek için yardım etmek için tırmanması oldukça doğal, yani Alman Genelkurmay, Kaiser ve adayı ile aynı çizgiyi takip etti.
Parvus'un girdiğine inanılan Alman Dışişleri Bakanlığı, Lenin ve ortaklarının ulusal çıkarlarına dayanarak geçişine karar verdi. Ama kötülüğün hikayesi onlara güldü. Brest-Litovsk barış antlaşması 3'in Mart'taki 1918’in imzalanmasının bir sonucu olarak elde ettikleri "parlak" başarıları, hükümeti esarete zorlayan Rusya’yı küçük düşürmeye muktedir olduklarında, Almanya’daki 1918’in Kasım devriminde yenildiler. Devrimi destekleyerek düşmanlarını zayıflatma arzusu, Alman yönetici çevrelerinin II. Dünya Savaşı’nı devirmesine ve Birinci Dünya Savaşı’nda Rusya’ya karşı kazanma umutlarının yıkılmasına yol açtı. Lenin, Denikin’in Rus devrimine duyduğu sevinçten bahseden Alman militarizm ideologlarından Alman General Ludendorff’un sözlerine dikkat çekti: “Ama gücümüz için bir mezar olacağını hayal bile edemiyorum”. Dört kez, NB işareti ile silinen ve okunan metin, bir grup Bolşevik göçmeni Rusya'ya kaçıran Almanya'nın yönetici çevrelerinin nasıl aldatıldığını anlatıyor.
Lenin ve onunla birlikte gelen meslektaşları ile ilgili tüm iftiralar hemen Rusya'ya geldiklerinde ortaya çıktı. Pravda ve Izvestia'da, Petrograd İşçi ve Asker Vekilleri Konseyi Yürütme Komitesine Lenin ve Zinoviev'in İsviçre'den gelen yoldaşları adına bir mesaj yayınlandı. Göçmenlerin evde başka bir yolu olmadığını, sadece Fritz Platten'ın Alman makamlarıyla temasını sürdürdüğünü, bu makamların "Avusturya'da karşılık gelen Austro'yu kaçırmış göçmenleri takas etmek için kışkırtmaktan başka bir sözlerinin olmadığını" gösteren veriler yayınladı. “Alman stajyerleri” verilmedi.
Gelenlerin raporunu duyduktan sonra, Petrograd Sovyeti İcra Komitesi Zurabov ve Zinovyev "siyasi hükümete ve savaşa karşı tutumlarına bakılmaksızın, derhal Geçici Hükümete itiraz etmeye ve tüm göçmenleri Rusya'ya geçirmek için gerekli önlemleri almaya karar verdiler. Bu kararname ile Petrograd Sovyeti, Lenin'in ve yoldaşlarının eylemlerinin meşruiyetini, Almanya'dan Rusya'ya yolculuklarında kabul etti. Gazeteler ve broşürler, göçmenlerin Rusya'ya iadesi için hazırlıkların iniş ve çıkışlarını gösteren resmi belgeleri içeren “eski stil için Mart 8 Nisan 1917 Merkez Komitesi tarafından konsolide edilen RSDLP Üyelerinin Toplantı Tutanakları” nı dağıtmıştır.
Ve yine de harika
Lenin ile ilgili anılarında, belgelerin yayınlanmasında ve onunla ilgili biyografik yazılarda Bolşevik liderin göç etmekten geri dönüşü sorunu defalarca ele alındı. 60'lerin başında, mevcut baskı ve arşiv kaynaklarına dayalı sorunu vurgulayan sağlam araştırmalar ortaya çıktı. Tarihsel gerçekler o gezinin tarihini tam olarak eski haline getirmeyi mümkün kılar. Ancak “Devrimin Şeytanı” filminin yaratıcıları, Alman parası ile ilgili tüm fabrikasyonların asılsız olduğuna ikna edici olan materyallerle tanışmak için canlarını sıkmadı.
2014'ten bu yana, Rusya Bilimler Akademisi A.O. Chubaryan'ın Akademisyeni'nin önerisinde, iki devir - Şubat ve Ekim ve İç savaşlar tek bir tarihsel süreç olarak kabul ediliyor ve bu nedenle Büyük Fransız'la benzetme şimdi Büyük Rus Devrimi olarak adlandırılıyor. Devletin tarihi ve kültürel standardında yazılmıştır. Bir asır öncesindeki kilit olayların ilkeli bir değerlendirmesi yerine, bu standardın aslında neyi hedef aldığı, “Devrim Demon” filminin uzun süre maruz kalan bir yalanı tekrar ettiği ortaya çıktı. Bu arada Cumhurbaşkanı Vladimir Putin, 1917 devrimi hakkındaki tartışmaların toplumu bölmemesi gerektiği konusunda uyardı.
Daha sonra filmin yazarlarına yılın 1917 sonuçlarını dikkatlice analiz etmenin ve tarihsel belleğe saygı duymanın gerekli olduğunu anlatmaya değecek mi?