Mürettebat ile birlikte kafeteryada kozmik çorbalarını yudumlarken, Kuhmanend karşısında asılı duran Feydamid'in antik resmine bakarak: "Uzayda yüzen bu kasaba tam bir anakronizm" dedi. Hueha gülümseyerek cevap verdi: "Aslında anakronizm diye bir şey yok ve her şey her vakıa dilimine ait olabilir. Zaman anlamında geçmiş ve gelecek yoktur, olay ve ilişkiler açısından öncelik ve sonralık vardır." Kısa bir sessizlikten sonra arşivden bir başka konuşmayı açtılar;
Profesör: "Nasılsın Yoo? Daha sağlıklı gördüm seni."
Yoo Khann: "Evet, öyledir."
Profesör: "Geçmişinle ilgili yine bizimle paylaşma cömertliği göstereceğin başka bir anının olduğunu ümit ediyorum."
Yoo Khann: "Zihnimde Dr. İnanılmaz'ın eski zamandan kalan bir diğer konuşması var: Hayat inanılmazdır; varlıkların hepsine yakın olamazsın ancak onları var edene yakın olabilirsin." ...
Kısa süren konuşma bittikten sonra odadan çıkan Profesör, biraz hayal kırıklığına uğramış yüz ifadesi ile: "Yoo Khann'ı mı canlandırdık yoksa onun metafiziksel kahramanı Dr. İnanılmaz'ı mı anlamak güç. Ancak, Yoo'yu eleştirmek için de çok erken. Zamanı dünyadaki zaman gibi algılamadığımızı henüz bilmiyor. Dünyada söylenmiş çok eski bir söz vardır: Hidrojen atomlarına 14 milyar yıl verirseniz bilinç kazanıp kendilerinin nereden geldiğini sorgulamaya başlarlar, diye. Aslında burada önemli olan 14 milyar yıl değil, bu sırada hidrojen atomlarına nelerin katılması gerektiğidir. Zaman göreceli olarak herkes için bir dosyalama sistemi gibi. Bir canlının arkaik zamanı, başkasının son dosyalanan gerçekleri olabilir. Biz buna olay dilimleri diyoruz. Herkesin ayrı ayrı dilimleriyle etkileşimli olan olaya ise şimdiki zaman dilimi diyoruz. Bunu öğrenmesi için bekleyeceğiz."
Hueha yeniden gülümserken bir diğerini açmak üzere arşiv dosyasını kapattı.
...
| Vertigo°'dan bir pasaj.