A cıvıldamak Edutopia’dan “PDL ve Doğrudan Öğretim Hakkında Mitleri Ortadan Kaldırmak” başlıklı, bugün kafamı oldukça karıştırdı. Tweetlenen videoda, konuşmacı Dr. Darling-Hammond, Proje Tabanlı Öğrenme (PBL) ve doğrudan öğretimin aslında birbiriyle iyi karışan tamamlayıcı öğretim teknikleri oldukları için birbirine zıt olduğunu varsaymanın ne kadar yanlış olacağını açıkladı. Eğer doğrudan öğretim basitçe “öğrencilere bir şeyler söylemek” olarak tanımlansaydı veya PDÖ basitçe “ara sıra proje atamak” olarak tanımlansaydı, ben de aynı fikirde olurdum. Bununla birlikte, doğrudan öğretimi bütün bir sistem olarak tanımladığımızda – Ben yapıyorum, Biz yapıyoruz, Siz yapıyorsunuz ve şu şekilde özetleniyor: Rosenshine’ın Öğretim İlkeleri ve Bilişsel Yük Teorisinden tavsiyeler – görünüşe göre bunlar Dr. Darling-Hammond’ın istediğinden biraz daha az uyumlu.
Bilişsel Yük Teorisi
Bilişsel yük teorisi (Paas & van Merriënboer, 2020) doğrudan öğretimi destekler. İlk öğrenme sırasında işleyen bellek üzerindeki yükü azaltmak için, bilişsel yük teorisi, modellerin ve örneklerin önceden sağlanmasını ve daha sonra öğrenenler uzmanlaştıkça bu desteklerin yavaş yavaş ortadan kaldırılmasını önerir. Modeller ve örnekler şeklinde doğrudan rehberlik olmadan problem çözme, içerik hakkında önceden bilgisi olan veya son derece güçlü becerilere sahip olan öğrenciler hariç olmak üzere, öğrenciler için bilişsel olarak oldukça zordur (Kirschner, Sweller ve Clark, 2006). çalışan hafıza yetenekleri. Öğrenmelerini en iyi koşullarda kontrol etmek ve yönetmek için mücadele eden öğrenciler için, öğrencilerden açık uçlu bir proje sırasında öğrenmelerini kendi kendilerini düzenlemelerini istemek, eğitimin başlangıcından itibaren doğrudan rehberlik sağlayarak hafifletilen aşılmaz ve gereksiz bir zorluk sunar. .
İlk öğretmen liderliğindeki “Yaparım” aşaması PDÖ için tipik midir? Pekala, Trev Mackenzie’nin Sorgulama Döngüsü’nde (aşağıda), öğrenme Odağınızı Belirleyin, Temel Bir Soruyla Başlayın, Beyin Fırtınası Soruları vb. ile başlar. Döngüde hiçbir zaman – hatta başlangıçta bile – tonlarca bilişsel yükü azaltan örnekle açıklayıcı bir aşama görmüyoruz.
PDÖ’nün merkezi bir ilkesi, öğretmenlerin öğrencileri kişisel bir sorgulama başlatmaları için yetkilendirmesi ve ardından yan tarafta bir kılavuz olarak destek sağlamasıdır. Öğretmenler proje süresi boyunca “doğrudan öğretim” sağladıklarını söylediklerinde, “tam zamanında” yardım ve geri bildirim sağlamak için rehberlik rolünde odanın etrafında dolanmalarını kastetmektedirler. Elbette bu, tüm öğrencilerin eşit olarak katıldığı varsayıldığında, bir öğretmenin herhangi bir öğrenciye sağlayabileceği rehberlik miktarını 25-30 faktör azaltır ve öğretmenlerin her biri 25-30 farklı proje konusu üzerinde çalışmasını gerektirir. kendi benzersiz model ve örnek setlerini gerektirir. Karşılaştığım her PDÖ örneğinde, öğrencilere küçük adımlarla çözmeleri için modeller, örnekler ve kısmen çözülmüş problemlerin verildiği bir “Yaparım” aşaması önceki benzer sorunları çözmeye teşebbüs etmelerine izin verilir, tamamen eksiktir. Öğretmenler, öğretmenin imkansız olduğu oldukça açık gerçeği nedeniyle, bir “Yaparım” aşamasını PDÖ öğretimlerine dahil etmeye bile çalışamazlar (yaratıcılık ve eleştirel düşünme gibi alan-genel becerileri öğretmek için nafile girişimlerde bulunmaktan başka, ama konuyu dağıtıyorum). herkes tamamen farklı projeler yaparken herkes aynı şey hakkında. PBL’nin bu yönü, bilişsel yük teorisi ve doğrudan öğretimden gelen önerilerle tamamen çelişmektedir.
Rosenshine’ın Öğretim İlkeleri
Rosenshine’ın Öğretim İlkeleri (2012) çoğu doğrudan öğretim meraklısının ve Rosenshine’ın kendisinin başlıca doğrudan öğretim tekniklerini kapsamayı düşündüğü popüler bir öğretim modelidir. 10 İlkeyi aşağıdaki tabloda soldaki sütuna koydum. Gördüğünüz gibi, doğrudan öğretim, sadece anlatmaktan daha fazlasını içeren ve öğretimin başlangıcından itibaren tam rehberlik ve bağımsız uygulamaya yer açmak için (bağımsız keşiflerin aksine) kademeli bir sorumluluk bırakma gerektiren, öğretmen liderliğindeki bir sistemdir. veya sorgulamalar) öğretmen tarafından belirlenen materyal içselleştirildikten sonra.
Tablonun sağ tarafına, PDÖ okullarında bir öğretim koçu olarak uygulandığını bizzat gördüğüm ve uyguladığım iki popüler PDÖ modelini ekledim. PDÖ, öğrencilerin sorular sorduğu ve onlar için önemli olan sorunları araştırdığı, çocukların yönettiği bir sistemdir. Eksik olan şey, temel içerik sunan ve beceriler otomatik hale gelene kadar planlı, planlı uygulamayı yöneten bir öğretmendir. Dr. Darling-Hammond’ın PDÖ ve doğrudan öğretimi iki ayrı, uyumsuz metodoloji olarak düşünmenin aptalca olduğu yönündeki imalarının aksine, Rosenshine’ın doğrudan öğretim tanımının oldukça farklı olduğu ve PBL’nin popüler biçimleriyle büyük ölçüde uyumsuz olduğu benim için açık. .
|Doğrudan talimat


(Rosenshine, 2012)
|Sorgu Döngüsü (@trev_mackenzie)||Kath Murdoch’ın Sorgulama Döngüsü (bağlantı)|
|Önceki öğrenmenin kısa bir gözden geçirmesiyle bir derse başlayın.||Odak noktanızı belirleyin||(Ayarlamak)


Konu hakkında ne biliyorum?
Bunu nasıl bilebilirim?
|Her adımdan sonra öğrenci alıştırması yaparak yeni materyali küçük adımlarla sunun: Herhangi bir zamanda sadece küçük miktarlarda yeni materyal sunun ve ardından öğrencilere bu materyali uygularken yardımcı olun||Temel Bir Soruyla Başlayın||(Ayarlamak)


Neyi merak ediyorum?
Ne hissediyorum?
|Çok sayıda soru sorun ve tüm öğrencilerin yanıtlarını kontrol edin: Sorular, öğrencilerin yeni bilgileri uygulamalarına ve yeni materyalleri önceki öğrenmelerine bağlamalarına yardımcı olur.||beyin fırtınası soruları||(Farkına varmak)


Daha fazla bilgi edinmek için nereye gidebilirim?
Hangi kaynakları kullanabilirim?
|Modeller sağlayın: Öğrencilere modeller ve çalışılmış örnekler sağlamak, sorunları daha hızlı çözmeyi öğrenmelerine yardımcı olabilir.||Beyin fırtınası alt konuları||(Farkına varmak)


Sorularım neler?
Bu aşamada ne hissediyorum?
|Öğrenci uygulamalarına rehberlik edin: Başarılı öğretmenler, öğrencilerin yeni materyal uygulamalarına rehberlik etmek için daha fazla zaman harcarlar.||Bir alt konu seçin||(Sıralama)


Bulduğum bilgileri nasıl sıralayabilirim?
Fikirlerim nasıl değişiyor?
Bildiklerimle nasıl bağlantılı?
|Öğrencinin anlayıp anlamadığını kontrol edin: Her noktada öğrencinin anlayıp anlamadığını kontrol etmek, öğrencilerin materyali daha az hatayla öğrenmesine yardımcı olabilir||Önceki bilgilere erişin||(Daha ileri gitmek)


Hangi bilgileri paylaşmak istiyorum
seyircim kim olacak
Tüm sorularım cevaplandı mı?
|Yüksek bir başarı oranı elde edin: Öğrencilerin sınıf öğretimi sırasında yüksek bir başarı oranı elde etmeleri önemlidir.||Merakları belirleme||(Sonuç çıkarmak)


Ana fikir hakkında ne biliyorum ve anlıyorum?
|Zor görevler için iskele sağlayın: Öğretmen, öğrencilere zor görevleri öğrendiklerinde onlara yardımcı olmak için geçici destekler ve iskeleler sağlar.||Araştırma||(Sonuç çıkarmak)


Öğrendiklerimle ne yapacağım?
Neyi farklı yapardım?
|Bağımsız uygulamayı zorunlu kılın ve izleyin: Beceri ve bilgilerin otomatik hale gelmesi için öğrencilerin kapsamlı, başarılı, bağımsız uygulamalara ihtiyacı vardır.||Müfredatlar arası bağlantılar kurun||(Harekete geçmek)


Öğrendiklerim hayatımda bana nasıl yardımcı olabilir veya başkalarına nasıl yardımcı olabilir?
|Öğrencileri haftalık ve aylık incelemeye dahil edin: İyi bağlantılı ve otomatik bilgi geliştirmek için öğrencilerin kapsamlı uygulamaya dahil olmaları gerekir.||Gerçekleştirin, yansıtın, gözden geçirin||(Harekete geçmek)


Soruşturmada öne çıkan neydi?
Eylemlerim başkalarını nasıl etkileyecek?
Bir projeyi kolaylaştırmak için doğrudan talimatı kullanmanın tamamen mümkün olduğu belirtilmelidir – Ben yaparım, Biz yaparız, Siz yaparsınız. Bunu bir tasarım öğretmeni olarak her zaman yaptım ve şu anda çalıştığım sanat odaklı okulda her gün bunun gerçekleştiğini görüyorum. Ancak bu doğrudan öğretim birimleri hiçbir şekilde bir projeye “dayanmaz”, bunun yerine proje, temel bilgi ve beceriler öğretildikten sonra bağımsız uygulama ve öğretilen materyalin uygulanması için bir araç olarak öğretilir. Bu temel fark, Dr. Darling-Hammond ve onun Twitter’daki açıklamalarıyla aynı fikirde olan tweeter lejyonları üzerinde kaybolmuş görünüyor. Bir öğretim lideri olarak, okulların öğrencilere projelere katılma fırsatları sağladığını savunmaya devam edeceğim, ancak bütün bir ünitenin, yarıyılın veya yılın bir projeye dönüşmesi fikrini destekleyemem. Sağlanan eğitimsel rehberliğin çoğunluğunun “tam zamanında” geldiği bir öğretim tasarımını da destekleyemem (örneğin, öğrenciler ortaya çıktıkça, genellikle birer birer olmak üzere, öğrencilerin ihtiyaçlarını karşılamak için odanın etrafında dönen bir öğretmen). Bu tür bir öğretim, aynı anda çok fazla bilgi unsurunu işlemek için mücadele eden öğrencileri ve aile geçmişi ve yatırımı yoluyla halihazırda geniş ön bilgi birikimine sahip olmayan öğrencileri haksız yere dezavantajlı hale getirir. Okul sonrası programlarda proje tabanlı öğrenmenin bir rolü olduğunu düşünüyorum.
Bazı insanların, a) Ya di ya da PDÖ’yi yanlış temsil ettim ya da b) Her öğretmen kendi emrindeki en iyi teknikleri kullandığı sürece, şeylere ne dediğimizin önemli olmadığını savunarak bu gönderiye meydan okuyabilirim. öğrencilerinin ihtiyaçlarını karşılar.
A) için, aşağıdaki yorumlarda biraz literatür yayınlayarak beni aydınlatmaktan çekinmeyin. b) için bu pozisyona katılmıyorum. Biz bir mesleğiz; entelektüel bir tekniğin koruyucuları; teknikteki şeylerin adlarını sokaktaki sıradan bir insandan daha iyi kim bilebilir ki. İster gelenekçilik ile ilerlemecilik, ister saf keşif ve güdümlü keşif öğrenimi, tek yönlü ders anlatımı ve etkileşimli açık öğretim vb. arasında olsun, belirsiz tanımlar durumunda, tanımları belirleme, netleştirme ve iyileştirme işinde olmalıyız. kullanmaya başladığımız tekniklerden. Omuzlarımızı silkmek veya yanlış uzlaşmanın yanıltıcı akıl yürütmesiyle ahlaki bir yüksek zemin talep etmek yerine, öğretim etrafında ortak bir dil oluşturmaya çalışmalıyız.
Referanslar
Kirschner, PA, Sweller, J. ve Clark, RE (2006). Öğretim sırasında neden minimal rehberlik çalışmıyor: Yapılandırmacı, keşif, probleme dayalı, deneyimsel ve sorgulamaya dayalı öğretimin başarısızlığının bir analizi. Eğitim Psikoloğu, 41(2), 75-86.
Kaynak : https://educationrickshaw.com/2021/05/03/is-it-a-myth-that-pbl-and-direct-instruction-are-incompatible/