“Gelecekteki tarihçiler, bin yıl sonra politikamızın sırlarını kavramaya çalışacaklar. Nasıl olduğunu asla anlayamayacaklardı. Kazanan, ruh için bir şeye sahip olan insanların böyle düşmelere maruz kaldıklarını, düşünülemez fedakarlıkların ve düşmanın üzerine kesin bir zafer kazanmanın bir sonucu olarak kazandıkları herşeyi bıraktıklarını asla anlayamayacaklar. Kazananların neden mağlup edildiğini ve indirenleri anlamıyorlar silâh savaş alanında ve ateşkes için dua etti, şimdi dünyanın yönetimine geçin "
Churchill'in İngiltere Parlamentosu'ndaki konuşmasından 24 Mart 1937.
Churchill'in İngiltere Parlamentosu'ndaki konuşmasından 24 Mart 1937.
Münih Anlaşması'nın imzalandığı tarihte. Soldan sağa: Chamberlain, Daladier, Hitler, Mussolini ve Ciano
Hitler, politik faaliyetinin başlangıcından itibaren, Alman nüfusu arasında Sudetenland'da (bölge nüfusunun yaklaşık% 90'ı), Slav nüfusunun baskısı altında Çekoslovakya topraklarında yaşayan birkaç milyon Alman'ın acı ve korkunç yaşam koşulları hakkında aktif propaganda yaptı. ülke. Almanların bu alanda ortaya çıkmasının nedenleri, Çek krallarının yerleşimcileri Çek krallığının sınırları üzerindeki ıssız alanlara davet ettiği 1935. yüzyıla kadar uzanmaktadır. Almanya, Sudetenland'daki faşist partileri açıkça desteklemeye başladığında durum kötüleşmeye başladı. Bunlardan biri - ulusal ayrılıkçı parti Konrad Henlein - 7'te seçimi kazandı. Hitler’in tavuklarının bu çetesi tarafından düzenlenen provokasyonlar ve ayaklanmalar Sudetenland'daki atmosferi ısıttı ve Çekoslovak hükümeti, bölgedeki gerilimleri azaltmak için tasarlanmış bir dizi misilleme önlemi almak zorunda kaldı. Ancak Nisan ayında, Henlein'in tehditkar bir biçimde tamamen küstah partisi, bölgenin özerkliği için talepleri ortaya koydu. Aynı zamanda Çekoslovak sınırında bulunan Alman askeri birimleri hareket etmeye başladı. Buna karşılık, SSCB ve Fransa'nın desteğiyle Çekoslovak birlikleri Sudetenland'ı işgal etti. Korkmuş Hitler, Henlein'i Çekoslovak hükümeti ile müzakerelere gönderiyor, ancak bu, hiçbir şey yol açmıyor ve 15 Eylül'de Sudeten Almanları ve düzenli birlikler arasındaki bir dizi provoke ve çatışmadan sonra sona eriyor. Hitler içtenlikle barış istediğini açıkça ilan etti, ancak Çekoslovak hükümeti askerleri Sudetenland'dan çekmezse, savaşa başlamak zorunda kalacak. Chamberlain, 50 Eylül'de Bavyera Alpleri'nde “tüm dünyayı kurtarma” misyonuyla buluşuyor. Fuhrer, Almanların yüzde 21'sinden fazlasının yaşadığı bölgelerin, ulusların kendi kaderini tayin etme hakkı temelinde Almanya'ya gitmek zorunda olduklarını ikna edici bir şekilde savunuyor. Chamberlain kabul eder ve İngiltere ve daha sonra Fransa, Çekoslovakya'nın yeni sınırlarının garantörüdür. XNUMX Eylül'de, bu büyük güçlerin elçileri, Cumhurbaşkanı Edward Benes'in isteği olmadan alınan Çekoslovak hükümetine ültimatom duyurdu. Bundan sonra ülkede genel grev ilan edildi, protestolar ve hükümet değişikliği gerçekleşti, genel seferberlik ilan edildi. Sudeten'den Yahudilerin, Çeklerin ve Alman anti-faşistlerin uçuşu başlar. Fransa'nın desteği olmasa bile, SSCB Çekoslovakya'yı koruma yükümlülüklerini yerine getirmeye hazır olduğunu açıkladı. Moskova'nın Prag'a kara kuvvetleri kullanımı ve savaşçıların transferi için Çekoslovak ordusunun yeteneklerini güçlendirmek için çok özel yardım planları sunduğu resmi belgeler var. havacılık. Güneybatı ve batı sınırlarında piyade bölünmeleri var, tank ülkemizin birimleri, uçakları ve hava savunma güçleri alarma geçti. Ama sonra Polonya, Sovyet birliklerinin ilerlemesi ve hava sahasında uçan herhangi bir uçağın imha edilmesi durumunda kanatta bir grev uyarısı yaparak Kızıl Ordu'nun bazı bölgelerinin topraklarından geçmesine izin vermeyeceğini söyledi. Belirleyici faktör, Stalin'in Hitler'den daha az endişe duymadığı ilham veren Çekoslovakya'nın kendisinin yardımının reddedilmesiydi.
İngiltere ve Fransa’nın Çekoslovakya’ya baskı yaptığı da biliniyor: “Çek’ler Ruslarla birleşirse, savaş Bolşevik’lere karşı bir haçlı seferi yapabilir. O zaman İngiltere ve Fransa hükümetlerinin uzak durması çok zor olacak. ”
Çekoslovak ordusunun harekete geçtiğini gören Hitler, İngiltere ve Fransa'nın büyükelçilerine savaş başlatmaya zorlandıklarını bildirdi. Sürekli asker sütunları, baştan aşağıya silahlarla Berlin sokaklarında karanlıkta yürüdü.
Chamberlain (solda) ve Hitler, Bad Godesberg'deki bir toplantıda, Eylül 23 1938. Ortada, ana tercüman Dr. Paul Schmidt
Eylül 26’te, Berlin Spor Sarayı’nda Führer, “Ekim 1’a kadar Sudetenland, Almanya’ya teslim edilmeyecekse, ben Hitler, ilk asker olarak Çekoslovakya’ya gideceğim” dedi.
Burada şöyle demiştir: “Sudeten-Alman sorunu çözüldükten sonra, Avrupa'da başka bir toprak talebinde bulunmayacağız… Çeklere ihtiyacımız yok”.
Burada şöyle demiştir: “Sudeten-Alman sorunu çözüldükten sonra, Avrupa'da başka bir toprak talebinde bulunmayacağız… Çeklere ihtiyacımız yok”.
Chamberlain, Hitler'e her şeyin bu şekilde "savaşmadan ve gecikmeden" çıkacağını garanti eder. Bu konuyu ele almak için 29 Eylül 1938, Almanya, İtalya, İngiltere ve Fransa hükümetlerinin başkanları (sırasıyla Hitler, Mussolini, Chamberlain ve Daladier), Hitler’in Führerbau Münih konutunda toplandı.
Eylül 28, İngiliz Avam Kamarası'nın acil bir toplantısını yaptı. Chamberlain Odaya hitap etti: “Odaya ek bir mesaj vermem gerekiyor. Bay Hitler, beni yarın sabah Münih'te buluşmaya davet ettiğini söyledi. ” Hitler'le bir antlaşma hayal eden Parlamento üyeleri bu açıklamayı yüksek alkışlarla karşıladılar.
12 saatlerinde, Brown House'daki 45 dakika, bir uzmanlar toplantısı konferansı açtı. Chamberlain'a verilen sözün aksine, Çekoslovakya'nın elçilerine izin verilmedi ve SSCB'ye genellikle katılım engellendi. İki günlük görüşmelerde, sonunda Çekoslovakya'nın kaderi karar verildi. Temsilcileri, "öneri" şeklinde davet edildi ve cezalandırıldı - Sudetenland'ı ve eski Avusturya'yı çevreleyen bölgeleri silahlar ve tahkimatlar dahil olmak üzere tüm mülkleriyle Almanya'ya geçirmek için cezalandırıldı. Devredilen bölge Çekoslovakya, Ekim ayında 1'ten 10'e kadar zamanda temizlemeliydi. Anlaşma ayrıca, ülkedeki Polonyalı ve Macar milli azınlıklarla ilgili sorunun çözülmesini öngördü; bu da Çekoslovakya’nın kendi bölgelerinin diğer bölgelerinin Polonya ve Macaristan lehine reddedilmesi anlamına geliyordu. Münih Anlaşması sabah saat birde 30 Eylül 1938'te Hitler, Chamberlain, Daladier ve Mussolini tarafından imzalandı. Çekoslovak halkı adına Vojtech Mastny ve Hubert Masarik de anlaşmaya itti. Başarısızlığı durumunda Fransa, Çekoslovakya'yı Alman saldırganlığına karşı koruma sorumluluğunu reddetti.
Münih'ten Londra'ya dönen Chamberlain rampadaki “Dünyayı neslimize getirdim” dedi.
Daladier, havaalanında büyük bir kalabalık bağırarak zaten karşılandı: “Yaşasın Daladier! Çok yaşa dünya! ”
Churchill, Münih'in sonucundan tamamen farklıydı: “İngiltere savaş ve utanç arasında seçim yapmak zorunda kaldı. Bakanlar utanç vermeyi ve sonra da savaş açmayı seçtiler. ”
Avam Kamarası'nda Chamberlain'ı ağırlayan Churchill somurtkanca şöyle dedi: “Bunun son olduğunu sanmayın. Bu sadece intikamın başlangıcıdır. Bu ilk yudum. Her yıl bize getirilecek olan bu acı kabın ilk beklentisi. ”
Daladier, havaalanında büyük bir kalabalık bağırarak zaten karşılandı: “Yaşasın Daladier! Çok yaşa dünya! ”
Churchill, Münih'in sonucundan tamamen farklıydı: “İngiltere savaş ve utanç arasında seçim yapmak zorunda kaldı. Bakanlar utanç vermeyi ve sonra da savaş açmayı seçtiler. ”
Avam Kamarası'nda Chamberlain'ı ağırlayan Churchill somurtkanca şöyle dedi: “Bunun son olduğunu sanmayın. Bu sadece intikamın başlangıcıdır. Bu ilk yudum. Her yıl bize getirilecek olan bu acı kabın ilk beklentisi. ”
Joachim von Ribbentrop ile Edouard Daladier (ortada), Münih'teki 1938 toplantısında
Münih Anlaşması, ulusal ölçekte işlenen ihanetin ve İngiliz “temyiz politikasının” doruk noktası olan örnek bir örnekti. Fransızlar, Alman birimlerini Rheinland'dan birkaç saat içinde çıkarmak için orduyu kolayca harekete geçirebildiler, ancak yapmadılar. Herkes Almanya'nın doğuya doğru hareket etmesini istedi, sonunda ülkemize saldırdı.
Moskova’daki Fransız büyükelçisi Robert Coulondre, “Münih Anlaşması, özellikle Sovyetler Birliği’ni tehdit ediyor. Almanya'daki Çekoslovakya'nın nötrleştirilmesinden sonra güneydoğuya giden yol açık. ” Aynısı Fransa, Almanya, İtalya, ABD, Polonya ve diğer birçok ülkenin diplomatik belgelerinde de belirtiliyor.
O sırada İngiliz muhafazakarların sloganı şuydu: "İngiltere'nin yaşaması için Bolşevizm ölmeli."
O sırada İngiliz muhafazakarların sloganı şuydu: "İngiltere'nin yaşaması için Bolşevizm ölmeli."
Ekim ayında 1 sonrası Sudet bölgesinde 1938, Çek partileri, Çek dili, kitaplar, gazeteler ve daha fazlası yasaklandı. Alman baskısı altında Çekoslovak hükümeti Ekim 7’te Slovakya’nın özerkliğini tanıdı ve Ekim 8’te Transkarpatya Ukrayna’nın özerkliğinin verileceği sonucuna varıldı. Daha önce, Ekim 1’te, Polonya, Çekoslovakya’nın Naziler tarafından desteklenen ve Cieszyn bölgesinin kendisine devredilmesi hakkında ültimatomu sundu. Böylece, sınır tahkimatlarından yoksun olan ve ekonomik olarak kansız bir ülke olan Alman faşist işgalcilere karşı savunmasız olduğu ortaya çıktı. Mart ayında, 1939, Naziler Çekoslovakya'nın bir devlet olarak kesin olarak kaldırılmasına başladı. 14 Mart'taki 15 gecesinde Berlin’e çağrılan Çek Cumhurbaşkanı Gaha, Hitler’in Alman birliklerine yönelik herhangi bir direnişin kabul edilmediğine dair bir açıklama yaptı.
Aynı gün Hitler, “Ben övünmüyorum ama gerçekten zarif bir şekilde yaptığımı söylemeliyim” dedi.
3 Ekim Yılın 1938. "Ulusal bayramlar"
Mart 15 Alman birlikleri, bir zamanlar birleşmiş olan Çekoslovakya Bohemya ve Moravia'yı işgal etti ve üzerlerinde bir koruyucu olduğunu ilan etti. Almanlar eylemlerini gizli tutmak için herhangi bir önlem almadılar, ancak Batı güçlerinden protesto gösterileri yoktu.
Chamberlain yalnızca tüm soruları cevapladı: "Çekoslovakya, iç parçalanma sonucunda var olmaktan çıktı."
Daladier, Komünist Partinin protestosunu bastırmak istedi. Fransa'daki SSCB'nin genel kurulu genel kurulu şunları yazdı: “Odanın çoğunluğu bu talebe gök gürültülü bir alkışlayarak karşılık verdi. Daha utanç verici bir gösteri hayal etmek zordu ... ".
Daladier, Komünist Partinin protestosunu bastırmak istedi. Fransa'daki SSCB'nin genel kurulu genel kurulu şunları yazdı: “Odanın çoğunluğu bu talebe gök gürültülü bir alkışlayarak karşılık verdi. Daha utanç verici bir gösteri hayal etmek zordu ... ".
Sovyetler Birliği, Çekoslovak Cumhuriyeti'ne yardım etmek isteyen tek ülkeydi. Ancak bu sefer bu ülkenin egemen çevreleri desteğimizi kabul etmedi.
Sovyet hükümeti: "Çek Cumhuriyeti'nin Alman İmparatorluğuna dahil edilmesini ve bir biçimde ya da diğerinde Slovakya'yı meşru ve genel kabul görmüş uluslararası hukuk ve adalet normlarına veya halkların kendi kaderini belirleme ilkelerine uygun olarak tanımlayamayız."
Çekoslovakya'nın Avrupa'nın merkezinde işgalinin sonucu olarak, faşistlerin mağlup olma nedenine hizmet edebilecek güçlerden biri ortadan kayboldu. Hitler bu “Reich topraklarını” ziyaret ettiğinde, Wehrmacht'ın Almanların çok para ödemek zorunda kalacağı Çekoslovak savunması hattında saldırı yapmak zorunda olmadığına dair sevincini dile getirdi. Askeri açıdan, Almanya’nın kazancı çok büyüktü. Wehrmacht mükemmel silahlar ve bu silahları üreten fabrikaları satın aldı ve tüm Çekoslovakya endüstrisi o zamanlar Avrupa'nın en gelişmişlerinden biriydi. SSCB'ye Wehrmacht'in 21 tank bölümünden saldırı öncesi, 5 Çekoslovak üretim tanklarıyla donatıldı. Almanya, Polonya'ya saldırmak için tüm kozlarını çeşitli yönlerden aldı; bu, sonuna kadar kendini bir Almanya müttefiki haline getirdi ve Çekoslovakya'yı neşeyle eşleştirdi. Ancak birkaç ay sonra Polonya gitti ve Slovak askerleri, yanmış evler ve Polonyalı savaş esirlerinin zemine karşı fotoğraflandı.
Münih modeli işe yaramadı. Savaş, Batı’da başladı, Fransa’nın utanç verici teslimiyetine, İngiltere’deki kabine değişikliğine ve Sovyetler Birliği’nce 1935’in başlarında önerdiği şemaya göre Hitler karşıtı koalisyonun kurulmasına neden oldu. Kısa bir süre sonra Birleşik Devletler’in düşünceli olanlarını da içeriyordu ve Fransa, de Gaulle’in önderliği altında hareket eden trenin merdivenlerine atladı. 1942, Birleşik Krallık ve Fransa, 1944 İtalya'da, 1950 GDR ve FRG'nin 1973'inde, Münih Anlaşması başlangıçta geçersiz ve geçersiz ilan edildi.