Ayrılırken ağlayan çocuklarını büyütmek için işten ayrıldı. Bir saldırıda onu göz göre göre öldürdüler. Katilleri bulmak için paçavralar giyerek villalara sızdı. Farkında olmadan kocasını ve iki kızını ihmal etti. Bütün geceyi uyumadan geçirdi. Devletin yokluğunda araştırmacı rolünü üstlendi. Paraguay’a gitti, burada tetikçiyi buldu ve yedi yıl sonra onu tutuklatmayı başardı. Tanık bulmaktan ve onları ifade verme korkusunu yenmeye ikna etmekten sorumluydu. Kanseri yendi. VE Haber ona defalarca sırtını döndü.
Bütün bunlar -ve daha fazlası- Matilde Sarubbi (65)annesi Diego Rodriguez (28)Dufour markasının yeni başlayan modeli, 4 Ekim 2010’da Liniers’de kız arkadaşıyla akşam yemeğine çıkmak için ailesinin evine geldiğinde başından vurularak idam edildi. Bu Pazar, ona sarılıp “” diyenlerin orada olmadığı on dördüncü Anneler Günü.Seni seviyorum“.
Edgar Romero Ruiz Díaz, suçun işlendiği sırada 17 yaşındaydı. Paraguay’da doğdu, Villa 15 olarak bilinen Villa 15’te yaşadı. Gizli Şehir, Mataderos mahallesinde. Silahı tetikleyen oydu. Çalıntı bir Fiat Palio ile gece saat dokuzu geçe 68.00’de Pasaje El Chacho’ya vardı. bugün ölen iki suç ortağı.
2019’da verdiler kısaltılmış bir duruşmada saçma bir cümle. 12 yılın 6’sıydı çünkü öldürdüğünde reşit değildi. 2 Ağustos’ta Marcos Paz hapishanesinden ayrıldı. Evet. Artık ücretsiz.
“Tüm Arjantin Cumhuriyeti’ne şu anda bir katilin ortalıkta dolaştığını bildiriyorum.“bir röportajında Sarubbi’yi uyarıyor: Zurna Oğlunun öldürülmesinden kısa bir süre önce hayatına giren kaniş köpeği “Luna” ise, bugün 68 yaşına yaklaşan, oto yedek parça dükkanında çalışan kocasıyla paylaştığı evde durmadan havlıyor. . .
Ergenlik çağında tanıştılar. O, 16 yaşında; 18 yaşındaydı. Bir Pazar günü Villa Santa Rita mahallesindeki evde kestirirken İtalyan olan annesi onu ürküttü: “Matilde, kalk, Don Luigi’nin oğlu geldi“. Dört yıldır birlikteydiler ve 1978’de evlendiler.
Sevgilerinin meyvesi üç çocuktu: iki kadın ve ortanca olan Diego. Onları her zaman kameraların ışıklarından korudu. Çünkü tehlikeli insanlarla bulaşmıştı. Çünkü hayatını tehlikeye attı ve tehditlere maruz kaldı. Çünkü Yetkililerin sahip olmadığı cesarete sahipti.
Acı veda
4 Ekim 2010’un o gecesi, Matilde evde güveç için tuco hazırlıyordu. “Ah anne, ne koku, ne lezzetli“Kız arkadaşı Luján’la akşam yemeğine çıkmayı zaten ayarlamış olan Diego, çok cazip geldi. Ford EcoSport’una binmeden önce veda etmek için iki kez döndü.”Anne seni seviyorum, yarın görüşürüz, sigara içme“, Başlattı.
Babası yatağında dinlendiğinden onu rahatsız etmek istemiyordu. “Onu uyandırmıyorum, onu yarın göreceğim“güvence verdi. Yarının asla gelmeyeceğine dair. Diego, Matilde’ye bir kez daha sarıldı, onu sevdiğini tekrarladı ve gitti. “Kapıyı kapat“diye ekledi her zamanki korumacı ses tonuyla.
On dakika sonra kadının cep telefonu çaldı. Arama gelinindendi ama ses genç kadının babasındandı: “Diego’yu soymaya çalıştılar, onu vurdular“. Matilde umutsuz bir çığlık attı: “Nerede?!“. Adam konuşmaya nasıl devam edeceğini bilemedi ve telefonu kapattı.
Bunu Santojanni Hastanesi’nde dramatik sahneler izledi; model sabah beşe çeyrek kalaya kadar dayandı: Kafasındaki kanamayı durdurmalarına rağmen iki ameliyat geçirdi.
Nörolog ebeveynleri uyardı: “Bu Tanrı’nın elinde“Ama Matilde dinlemedi, dinlemek istemedi. Ellerini sıkıca sıktı ve haykırdı: “Kaydet, yapabilirsin!“. Birkaç dakika sonra Diego, CT taraması için kafası bandajlı ve bilinçsiz bir şekilde bir sedye üzerinde dışarı çıkarıldı. Annesi koridordan aşağı koştu. Duygusal etkiden dolayı aklı karışarak düşen kan damlacıklarını sildi. Kanamayı durdurabilecekmiş gibi ellerini yere koydu.Kocası şokta ne yapacağını bilmiyordu.
Daha sonra gelip onu uğurlamalarına izin verildi. Matilde bunun ne için olduğunu asla anlamadı. “Diego entübe edilmişti, her yeri telle doluydu, kafası bandajlıydı. Ona dokundum, okşadım, bebekliğindeki gibi sıkmak istedim ama düşündüm ki:’Ona zarar vereceğim‘… O arzuyla, ona sımsıkı sarılma ihtiyacıyla baş başa kaldım.“Hatırlıyor ve gözleri yaşlarla doluyor.
Yoğun bakım odasından birkaç metre uzakta koridorda beklerken Matilde şunu duydu:piiiiiii” Hayati belirtileri gösteren monitörden. Diego’nun kalbi atmayı bırakmıştı.
Cesur bir annenin inanılmaz yolculuğu
Genç adam Chacarita Mezarlığı’na gömüldü. “Dört aydır gitmiyorum. Her pazar giderdim ama kocam beni sürüklemek zorunda kaldı. Kızlarım sadece bir kez gittiler. Bana şöyle dediler: ‘Üzgünüm anne ama Diego orada değil‘“diyor kadın.
Matilde’nin sigara içen birinin sesi var. Suçluluk duygusuyla “Günde bir buçuk paket” diye itiraf ediyor. Bu, kendisinden her zaman sigarayı bırakmasını isteyen oğluna borçlu olduğu bir şeydir. Açık gözleri dikkat çekiyor ve her zamanki gibi sarı saçları var.
İçeri girdiğinde Gizli Şehir, peruk taktı, siyah gözlük taktı ve evsiz gibi giyindi. Girişteki bir servis istasyonuna gitti ve gününü orada organize etti çünkü bunu kişisel bir şeymiş gibi algıladı çünkü Haber hiçbir şey yapmadı. Riskleri umursamıyordu. Sadece ne yaptığını bilmeyen iki kızını olaya dahil etmeyeceğine yemin etti.
Kasabadan bir şoför tanıyordu ve ombú tarafından içeri girdi. Şüphelilerin evlerinin önünden geçti. Araştırdı, araştırdı, tanık aradı. “Dikkatli olun, tura çıkmak için silahlarını yükleyerek koridorlardalar.“diyerek mahalledeki suç çeteleri konusunda uyardılar.
Orada katilin inşaatta çalışan üvey babası tarafından Paraguay’a götürüldüğünü öğrendi. Kırmızı kamyonunun kasasındaki yonca kaplı Ciudad Oculta’dan aldı. “Anne, gitmem gerekiyor çünkü bir hata yaptım“Genç kaybolmadan önce durumu kabul etti.
Modelin annesi, Başkan Cristina Fernández de Kirchner ile görüşmek istedi. Hiçbir zaman bir yanıtı olmadı. “Onun için ben solda bir sıfırdım ve oğlum bir sayıydı“, yorumunu yapıyor. Genelkurmay Başkanı Aníbal Fernández’in kendisini kabul etmesini sağlamayı başardı ancak toplantı, Plaza de Mayo’da 7.000’den fazla kişinin güvenlik talep ettiği 7 Ekim 2010’daki yürüyüşten önce kötü bir şekilde sona erdi.
“Bize güvensizlik nedeniyle ölüm oranının düştüğünü gösteren bir grafik gösterdi. Damadım ayağa fırladı: ‘Hangi indeksten bahsediyorsunuz?‘”, diye anımsıyor kadın. Aníbal sessiz kalacak biri değildi ve işler gerginleşti.
Gerçek şu ki soruşturma yürüyüşün ertesi günü merakla “ilerleyecek”. “Sakin olun hanımefendi, medyayı dinlemeyin, katiller elimizde zaten.Başbakan, bulduklarını “yerle bir etmek” için kasabaya girdiklerini ve Matilde’ye göre “iki maydanoz” kaptıklarını açıkladı. Sabıka kayıtları vardı ama Diego’nun katilleri değillerdi.
Diego Aaron Gayoso Sartorio, cinayette kullanılan Pietro Beretta 9 milimetrelik tabancasını attığı için Parque Avellaneda’daki Cildañez mahallesinde (Villa 6) yakalandı. “Mahkemeye geldi ve mükerrer suçluydu, ama bizimle asansöre bindi, tutuklanmadı” diyor Matilde “ilahi adalet“çünkü onu öldürdüler.
Kadın saatlerce bilgisayar başında vakit geçirdi, sosyal ağlarda sahte profiller oluşturdu ve bazı bilgiler aradı. Antidepresanlar, uyku hapları aldım. Mahkemelerin, Interpol’ün ve Göçmenlik Bürosu’nun koridorlarında yürüdü. Ona her zaman oğlunun en iyi arkadaşı olan Mariano Facciuto adlı bir avukat eşlik ediyordu. Daha sonra deneyimli ceza savunucusu Fernando Soto katıldı.
Tehditlere maruz kaldı. Ona evinin önündeki kapıda şunu yazdılar: “Kapa çeneni“. Arabayla geçtiler ve ona bağırdılar: “Artık konuşma, bilet olacaksın“. Sabah saat 3’te onu telefonla aradılar ve bir adam onun oğlu gibi davrandı: “Merhaba anne, benim, nasılsın?“Birinin nefes aldığını duydu, önünü kestiler. 3 yıl 24 saat gözaltında kaldı.
Edgar Romero Ruiz Diaz nihayet Ağustos 2017’de düştü Matilde’nin Federal Polise verdiği bilgilerle San Lorenzo, Paraguay’da. Onu iade edip Marcos Paz hapishanesine götürdüler. Matilde, “Bu, Bakan Patricia Bullrich sayesinde oldu. Siyasi bir şeymiş gibi görünüyor çünkü bugün bir seçim anı, ama gerçeklerden ne fazlası ne de azı, çünkü beni dinleyen tek kişi oydu” diye vurguluyor Matilde.
Katil ile beklenmedik karşılaşma
Duruşmanın 4 Ağustos 2019’da yapılması planlandı. Geçtiğimiz ay Matilde, dosyanın bazı fotokopilerini aramak için Comodoro Py mahkemelerine gitti, ancak onlar, onu “kullandıkları” için ona son cesedi veremeyeceklerini söylediler. Birkaç dakika sonra gerçekleşen kötü bir alamet vardı. Katilin kelepçeli bir şekilde yanından geçtiğini gördü.koridorun aşağısında.
Savcı Patricia Quirno Costa önce kendisi olduğunu yalanladı. Fakat bir süre sonra aynı şey tekrar oldu. Bu sefer birbirlerine baktılar. Şüpheli donmasına rağmen ona bakmadı. Tek kelime çıkmadı. “Bacaklarım titremeye başladı ve ona her şeyi anlatmak istedim, yıkıldım” diye anımsıyor.
Gerçek şu ki, Bu noktada her şey zaten pişmişti.: Yargıçlar Sergio Real, Gustavo González Ferrari ve Fernando Pisano başkanlığındaki Federal 3 No’lu Başkent Oral Çocuk Mahkemesi, onun arkasından, bu saçma cezayı kısaltılmış bir duruşmayla çözmüştü ve savcı da bunu kabul etmişti.
‘Ona yalvardım, ona ağladım.’Kısaltılmış olanı yapma, zaten bana duruşma tarihi verdiler, bunu yapma‘. Cevabı sertti,” diye belirtiyor Matilde ve öfkeli: “En azından ona 25 yıl verip reşit olmadığı için bu süreyi yarıya indirebilirlerdi. Şimdi 30 yaşında, hayatın tadını çıkarıyor.”
Kadının teklifleri Yargıtay’da iki kez reddedildi. Onu dört yıl beklettiler. işte o zaman kansere yakalandım 2020’de onu iki kez ameliyat ettiler. “Kalbin yanında, meme kanalımda oluştu. İtalyan Hastanesindeki doktorlar bana bunun duygusal kısımla büyük ölçüde ilgili olduğunu, çünkü bunun hormonal olmadığını söyledi. ” diye vurguluyor.
Suçun sorumlusu serbest kalınca Soto telefonla durumu kendisine bildirdi. Yalnız başına ağladı ve kocası onu bunun olmayacağına ikna edene kadar aylarca evinin kapısını çalmasını beklediği Diego ile konuştu. “Annem elinden geleni yaptı“diye ağzından kaçırdı. Bir hafta boyunca depresyondaydı, ta ki “Yeterli“.
Yapacağı “hiçbir şey” kalmadı. Veya evet: kocanızla yeniden başlayın, birbirinize tekrar bakın, geziye çıkın, ailenizin tadını çıkarın: “Katile öfkem yok“, diye bitiriyor Matilde, oğlunun silinmez gölgesiyle: “Nereye gidersem gideyim, o oradadır, yaşamaya devam etmek ve aileme bakmak için onu kendime dahil etmem gerekiyordu. Benimle seyahat et.” Ve orada Diego’nun unutulmaz gülümsemesi gibi gülümsemesi yeniden parlıyor.