Kapitalist sınıfın eğilimlerinde, egemen olduğu emperyalist dünyanın gücünde, o dünyanın içinde ve kıyısında yer alan kendi ülkemizde zaman zaman birtakım yeni sayılabilecek, eskisinden az çok farklı, pek alışılmadık gelişmelerin ortaya çıkması doğaldır.
Aydınlanmanın ne olduğunu tek cümleyle anlatmamı isteseler sanırım Kant'ın, zaten başlığı da “Aydınlanma Nedir?” olan, o ünlü makalesindeki tanımı yapardım; aklını kullanma cesaretini göstermek. Aydınlanmanın bu en özlü anlatımını Taylan Kara'nın İzmir Nâzım Hikmet Kültür Merkezi'ndeki konuşmasının kaydını [1] izlerken hatırladım.
Çocuklarının zorunlu din dersinden muaf tutulması talebiyle dava açan Karatekin ailesi İdare Mahkemesinin kararıyla bu hakkı elde etti ve karar geçtiğimiz günlerde aileye iletildi. Mahkeme, “din derslerine katılmamayı tercih etmenin en tabii hak” olduğu hükmüne varırken karar metninde ayrıca “din derslerine katılmalarının tamamen isteğe bağlı hale getirilmesi” gereği üzerinde duruldu.
2007'de İsmailağa cemaatiyle ilgili başlattığı soruşturmayla konunun Türkiye gündemine girmesinde önemli rol oynayan bir isim olan İlhan Cihaner, bugün özellikle 15 Temmuz'dan sonra yaşananların konuyu tüm çıplaklığıyla gözler önüne sermede fırsatlar sağladığını düşünüyor.