Yi Yun’un düşük seviye yemekhanede Hongdao Birliği’ni aşağıladığı haberi çabucak yayıldı.
Yi Yun ve Hongdao Birliği, çaylakların yakından ilgilendiği şeylerdi. Hondao Birliği’nin çaylaklar arasında yüksek bir itibarı vardı. Yi Yun ise daha geçenlerde bir ilkel bitki yakalamıştı. Bu yüzden çaylaklar arasında etkili bir figür sayılıyordu ve tüm çaylaklar ona dikkat ediyordu.
Böyle birinin, böyle bir organizasyona karşı çıkması, hem birinci hem ikinci yıllarındaki çaylakların kesinlikle izlemek istediği bir olaydı.
Yi Yun çaylak işini bitirdikten sonra kesinlikle daha dikkatli olacaktı ama muhtemelen yine de başı belada olacaktı.
Hongdao Birliği, ilk yılındaki yetenekli çaylakların çoğunu bünyesine katmıştı!
Harekete geçmek için hızlı davranmışlar, daha yeni şehre giren çaylaklara kilitlenmişlerdi. Bünyesine kattıkları yetenekli insanlar genellikle Zhong Eyaleti başkent aşiretlerindendi. Ve birçoğu daha Tai Ah Kutsal Şehri’ne gelmeden önce üne kavuşmuş kişilerdi.
Onların, Başkent’in Dört Belalı Lordu ve İmparatorluk Şehri’nin Altı Genç Efendisi gibi isimleri vardı. Tai Ah Kutsal Krallığı’nın başkenti, şüphesiz en çok aşiretin bulunduğu yerdi. Ve böyle unvanlar almaları kesinlikle kötü değildi.
Li Hong da başkent aşiretlerinden birinden geliyordu. Üstelik geniş bir çevreye sahipti ve oldukça saygın biriydi. Birçok genç efendi onu destekliyordu, yoksa çaylaklar arasında bu kadar prestijli olan Hongdao Birliği’ni kurması kolay olmazdı.
Başkentten gelen genç efendileri birliğine katmak için onlara pek çok fayda vaat etmişti.
Ama şimdi Yi Yun, Hongdao Birliği’ni aşağılamıştı ve bu, aynı zamandı be belalı gençlere de hakaret ettiği anlamına geliyordu.
Bu belalı gençler iyilik meleği değildi elbette. Hatta başkentte, kendi güçleri ve arkalarındaki güçlü aileleri sebebiyle diğer insanlara zorbalık yaptıkları bile söylenebilirdi. Baskındılar ve zorbaydılar. Sıradan insanlar onlara karşı çıkamazdı.
Yi Yun yemekhanede Li Hong’a, “Siktir git kendini becer!” dedikten sonra tüyleri diken diken olmuştu.
Ve bu durum, Yi Yun’un Bulut Çölü’nden geldiğini duyduklarında daha da sinir bozucu olmuştu. Arka planı bazı uzak eyaletlerin aşiretlerinden bile daha kötüydü. Hatta daha ne kadar aşağı olabilirdi ki?
“Bulut Çölü’nden gelen bu köylü ölümünü mü arıyor? Kardeş Hong’u kışkırtmaya nasıl cesaret edebiliyor? Bizim grubumuza tepeden bakmaya nasıl cüret edebiliyor?”
“Dördüncü kardeş haklı. Her zaman başkalarına zorbalık eden bizdik. Bize zorbalık etmeye cesaret edebilen kimse yoktu. Bu çocuk madem yaşamaktan hoşlanmıyor, ona istediğini verelim. Arenaya girdiğimizde onu sakat bırakalım!”
Başkentten gelen bu küçük şeytanların tümü Yi Yun’u bitirmek için çok istekliydi ve bunun için sabırsızlanıyorlardı.
Li Hong ciddi bir tavırla dedi ki: “O veledi hafife almayın. Biraz yeteneği var gibi görünüyor. İlkel bitkiyi bir afet yaşadığından dolayı yakalamış olsa da o kadar basit olmadığından şüpheleniyorum. İlkel bitkiyi ejder runlarıyla değiştirdiğinden değeri de büyük!”
“Hahaha! Ejder runları mı?”
Başkentten gelen küçük kabadayılar bunu duyduklarında gözleri parladı. “Kardeş Hong, sen bahsedince aklıma geldi. Arenada bahis serbest mi? Daha önce hiç arenaya gitmedik. Ejder runlarımız da fazla sayılmaz. Ve şimdi önümüzde besili bir koyun var!”
Çaylaklar için ejder runu kazanmak çok zordu ve başkentten gelen bu genç efendiler için de durum farklı değildi.
Başlangıçta Hongdao Birliği onlara ufak yararlar sunmuştu ama bunlar yeterli seviyeden çok uzaktı ve kısa sürede de tükenmişti.
Şimdi arenada bahislere izin verildiğini hatırlamışlardı. Üstelik hedefleri Yi Yun da zengin biriydi. Ve bu cennetten gelen harika bir fırsattı!
Yi Yun’u yolamazlarsa, bu onların kaybı olurdu.
“Kardeş Hong, merak etme. Donuna kadar alacağımızdan emin olacağız.”
“Ve bugünden itibaren ejder runlarını biriktirmeye başlayacağız. Biriktirmezsek, o zaman geldiğinde veledin her şeyini alamayabiliriz.”
Bu küçük kabadayılar kendi aralarında uzlaşıya vardılar.
Hongdao Birliği şeflerinden biri konuştu: “Endişelenmeyin. Ejder runlarınız çıkışmazsa birlik sizi destekleyecektir. Veledin donuna kadar aldığımızdan emin olmalıyız!”
“Evet...İşinize nasıl geliyorsa öyle yapın.” Li Hong hafif bir tereddütle başını salladı ve mırıldandı.
Ardından Hongdao Birliği niyetlerini insanlara duyurdu. Yi Yun’u döve döve hamura çevireceklerdi ve onu donuna kadar soyacaklardı.
Bu haberler birinci ve ikinci yıllarındaki çaylaklar arasında yayıldı. Yi Yun ile pek ilişkileri yoktu, bu nedenle de onun için pek endişelenmemiştiler.
Yi Yun’un şansı kadere meydan okuyacak düzeydeydi ve insanlar da kıskanç olmaya yatkındılar. Tai Ah Kutsal Şehri’ndeki tüm yetişimciler rakip olduğundan, Yi Yun’un bu kadar fazla ejder rununu kolayca kazandırması onları kıskandırmıştı. Çoğu, Yi Yun’un başının çabucak derde girmesinden memnun olmuştu.
Çoğu insan, Yi Yun’un büyük miktarda ejder runu kazandığı için artık bitki toplamaya devam etmesine gerek olmadığını düşünüyordu. Bitki toplayarak bir günde anca onlarca ejder runu kazanabilirdi ve onları ne için kullanacaktı ki?
Yi Yun ejder runlarını kaynaklara harcamalı ve eğitimine ağırlık vermeliydi. Savaştan önceki zaman, eksikliklerini kapamasına yetmeyecekse de en azından daha fazlasını kaybetmeyecekti.
Ama… sonraki gün, birçok insan, Yi Yun’un bitki sepetini taşıyarak bitki toplamaya gittiğini gördü.
Sanki hiçbir şey olmamış gibiydi.
Birçok kişi, onu bitki toplamaya giderken gördüğünde şaşırdı. Çünkü yaptığı çok saçma bir şeydi!
“Yi Yun...hâlâ bitki mi topluyorsun?”
Birisi sormadan edemedi.
Yi Yun soru soran kişiye garip bir bakış attı ve sakince konuştu: “Elbette, bitki toplamak zorundayım. Hâlâ bir ayım var. Bitki toplama rekorunu kırmayı planlıyorum.”
Rekor kırmak mı?
Bunu duyan insanlar küçük dillerini yuttular.
Birçok insan için ‘rekor kırmak’ çok uzak bir durumdu. Bitki toplamak gibi düşük seviye bir rekor bile çok şaşırtıcıydı. Aşırı ve zamansız tepki göstermelerine neden oluyordu.
İnsanlar, Yi Yun’un ışınlanma düzenine girmesini ve bir parlaklıkla kaybolmasını izledi.
“Bu çocuk sahiden rekoru kırmak istiyor…”
“İlkel bitkiden on bin ejder runu kazanmış...ama yine de rekoru kırmak basit olamaz…”
“Kesinlikle çok hırslı. Ona zarar vermeyi planlayan insanlar varken bile sakin sakin rekor kırmaya çalışıyor. Bir iki ay sonra dayak yiyeceğinden ya da sakat kalacağından korkmuyor mu? Yoksa...kendine mi güveniyor? Ama Tai Ah Kutsal şehri’ne gelen herkes yeteneklidir. Kendi küçük dünyasında güçlü olabilir ama dünyanın ne kadar büyük olduğunu ve diğerlerinin ne kadar güçlü olabileceğini bilmiyor.”
İnsanlar heyecanlı bir şekilde bunları tartıştılar. Bu insanların hepsi cennetin gururlu oğullarıydı. Geçmişte harika insanlar olduklarını düşünseler de yakın zamanda kendi yerlerini öğrenmişlerdi.
Tai Ah Kutsal Şehri’nde pek çok müthiş insan vardı.
Yi Yun, elbette insanlar arasındaki tartışmalarla ilgilenmiyordu. O, şu anda #60 bitki dağına gelmişti.
Yer ve Gök Yuan Qi’si burada oldukça zengindi ve yetişim için uygun bir yerdi.
Ağaçların arasında yere oturdu. Avuç içi büyüklüğünde bir yeşim parşömen çıkardı. Yeşim parşömenin önüne altın bir ejderha oyulmuştu, arkasına da ‘Tai Ah’ kelimeleri yazılmıştı.
Bu yeşim parşömen, ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’nin ilk cildiydi!
Tai Ah Kutsal Krallığı, ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’nin sıkı denetim altında tutuyordu. ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ni elde edenler, onu sıkı bir şekilde korumak zorundaydı. Biri onu başkasına aktarırsa hem aktaran hem de gizlice öğrenen ağır bir şekilde cezalandırılırdı.
Yi Yun yavaşça bilincini yeşim parşömene yerleştirdi ve kadim bir auranın dalgalandığını hissetti. Sanki önünde, arkasında sayısız gizem barındıran gizemli bir kapı belirmiş ve yavaşça açılmaya başlamıştı.
Yi Yun bunun doğa yasalarına ilişkin gerçekler olduğunu biliyordu.
‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ gibi bir yetiştirme tekniği içinde doğa yasalarına ilişkin hakikati barındırırdı ve bu, kelimelerle anlatılacak bir şey değildi.
Yi Yun daha önce, ‘Ejderha Kaburgası Kaplan Kemik Yumruğu’nu öğrendiğinde ve kılavuzu elde ettiğinde onu kolayca kopyalayabilirdi.
Ama ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ni kopyalayamazdı. Anca ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ni tamamen öğrendiğinde yeşim parşömen içindeki hakikati tekniğin içinde eritebilirdi ve anca o zaman ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’nin bir kopyasını yaratabilirdi.
Herkesin ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ni anlayışı farklıydı. Ve içine yerleştirilmiş hakikat da ufak farklılıklar gösterirdi. Ve her yeşim parşömendeki ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ bu sebepten dolayı farklılık gösterirdi.
Tai Ah Kutsal Şehri’nin temin ettiği ‘Tai Ah Kutsal Tekniği’ yüksek kaliteydi ve bu da onun çok pahalı olmasına yol açıyordu. Ve bu teknik parşömeni sadece yetişimcilerin öğrenmesi için ödünç veriliyordu. Gelecekte iade etmek zorundaydılar.
Kaybolmasının çok ciddi sonuçları olurdu!