Yaklaşık 20 yıldızdan oluşan bir açık yıldız kümesi. Gözle görülmesi oldukça zordur. Dürbünle bakıldığında, Samanyolu’nun soluk yıldızlarının zengin yoğunluğuna karşı dağılmış bir ışık lekesi gibi görünür. Dikkatlice yapılacak gözlemler, kümenin parlak mavi yıldızlarından oluşan “zincirlerin” de dahil olduğu sayısız yıldız desenini ortaya koyacaktır.
Kalp Şeklindeki (Heart Shaped) Küme şeklinde de anılan M50 (Messier 50), Tek boynuz – Monoceros takımyıldızında bulunan büyük, parlak bir açık kümedir. 5.9 kadir parlaklığa sahiptir ve Dünya’dan yaklaşık 3,200 ışık yılı uzaklıkta yer almaktadır.
M50, Avcının doğusunda, Tek boynuz ve Büyük Köpek takımyıldızı arasındaki sınırın yakınında yer almaktadır. Dolunay’ın yaklaşık yarısı büyüklüğünde bir alanı kaplar ve bulması nispeten kolaydır, çünkü gökyüzündeki en parlak yıldız olan Sirius’un 9,5° kuzey-kuzeydoğusunda bulunur.
M50, Avcının Kemer’in üç parlak yıldızının oluşturduğu çizgi boyunca yaklaşık 20° derece bulunabilir. Küçük Köpek takımyıldızındaki en parlak yıldız olan ve Gökyüzündeki en parlak sekizinci yıldız olan Sirius’tan Procyon’a kadar olan yolun yaklaşık beşte iki bulunabilir.
M50’deki nispeten en az iki ya da üç parlak yıldız, dürbünle görülebilirken, küçük teleskoplar kümenin kendine özgü kalp şeklini ortaya çıkarır. 6 inç ve 8 inç teleskoplar kümenin mavi-beyaz yıldızlarından en az 40’ının yanı sıra bazı sarı ve turuncu yıldızları gösterir. M50’yi gözlemlemek için yılın en iyi zamanı Aralık, Ocak ve Şubat aylarıdır.
20 ışık yılı uzamsal çapına karşılık gelen, yaklaşık 15 ila 20 yay dakikalık bir açısal çapa sahiptir. Kümenin yoğun çekirdeği yalnızca 10 dakika veya 10 ışık yılını kapsar. 78 milyon yıllık bir yaşına sahiptir ve bu da onu çok genç bir küme yapmaktadır. Birçok genç, sıcak ve parlak mavi yıldızdan oluşur. Ayrıca birkaç sarı devin yanı sıra kümenin merkezinin 7 dakika güneyinde bulunan kırmızı M sınıfı bir devi içermektedir.
M50’nin, İtalyan astronom ve matematikçi Giovanni Domenico Cassini tarafından 1711’den önce yaptığı keşfi, Astronomi Elementleri kitabında (1740) oğlu Jacques Cassini’nin raporuna dayanarak tescillendi.
Charles Messier kümeyi bağımsız olarak keşfetti ve 5 Nisan 1772’de katalogladı. “Aynı akşam, Büyük Köpeğin kulağındaki Theta yıldızı arasına yerleştirilen küçük yıldız kümesinin konumunu & Tek Boynuz’un belinin sağını belirttim. Bu kümeyi, 3 Nisan’da belirlenen teleskopik yıldızla ve bu kümenin yakınında bulunan yedinci büyüklükteki bir yıldızla karşılaştırdım. ”
William Herschel, M50’yi 4 Mart 1785’te gözlemledi ve nesneyi “20′ çapın üstünde, bulucuda görülebilen çeşitli boyutlardaki yıldızlar gibi oldukça sıkıştırılmış ve zengin, çok parlak büyük yıldızlar” kümesi olarak tanımladı.
John Herschel, M50’yi h 425 olarak katalogladı ve daha sonra Genel Katalog’a GC 1483 olarak ekledi. Kümeyi 13 Şubat 1826’da inceledikten sonra “Zengin; sıkıştırılmış; alanı dolduran 10-15 parlaklıktaki yıldızlar; Ortadaki 10. parlaklıkta bir yıldızın [verilen yeri] – hoş bir küme” diye yazdı.
Amiral William Henry Smyth kümeyi 1833 yılının Nisan ayında gözlemledi ve şöyle yazdı:
“Tek Boynuz’un sağ omzunda Via Lactea [Samanyolu] kümesinde narin ve yakın bir çift yıldız. A 8 ve B 13, ikisi de soluk beyazdır. Bu, düzensiz yuvarlak ve çok zengin bir kitledir, alandan çok sayısız aykırı yıldız ile doludur ve 8 ila 16 parlaklıktaki yıldızlardan oluşur; ve teleskopumun gücünün ötesindeki dakika kütlelerini gösteren belirli ihtişam noktaları var. En çok karar verilen noktalar, güney sınırına doğru kırmızı bir yıldız ve hemen hemen altında veya kuzeyinde bulunan 10. boyuttaki küçük eşkenar üçgenidir. Burada not edilen çift yıldız, görüş alanının dikey ve paralel çizgileri hakkında tam bir bilgi altında dikkatlice tahmin edildi: bu, 2357’nin Beşinci Serisinin olduğu H [John Herschel] tarafından üç katına çıkarıldı; ama buna Theta Orionis olan Struve 748 adını vermekte yanılmalı. İkili bir yıldız olarak yeterince göze çarpıyor ve her ne kadar tam olarak A’nın düşeyinde sonsuz bir nokta olarak algılaysam da, H.’nin C’sini belirleyemiyorum.”
Bu mükemmel nesne, 1771’de Messier tarafından keşfedildi [aslında 1772] ve “az çok parlak bir küçük yıldız kütlesi” olarak kaydedildi. Sirius’un 9° kuzey-kuzey-doğusunda ve Procyon ile yıldız arasındaki mesafenin üçte birinden fazlasında bulunur.
İngiliz amatör astronom, yazar ve İngiliz Astronomik Derneği’nin kurucularından John Ellard Gore, İngiliz astrofotografi öncüsü Isaac Roberts tarafından 1893’te çekilen fotografik plakaları inceledi ve kümenin ana gövdesindeki popülasyonunu yaklaşık 200 yıldız olarak tahmin etti.
Gözlem Bilgileri
|Obje||Yıldız Kümesi|
|Tipi||Açık|
|Takımyıldızı||Tek Boynuz|
|En İyi Gözlem Ayı||Mayıs|
|Neyle Gözlenir?||Dürbün|
|Sağ Açıklık||07s 03.2d|
|Dik Açıklık||-08°20’|
|Uzaklığı:||3.200 ışık yılı (1.000 parsek)|
|Yaşı:||78 milyon yıl|
|Yıldız Sayısı||>100|
|Görünür Parlaklığı||+5.9 kadir|
|Görünür Boyutu||16′|
|Çapı||10 ışık yılı|