“Açık oturum, güncel bir konunun değişik kimseler tarafından farklı yönlerden ele alınması ve bir topluluğa sıra ile ve bir oturum hâlinde aktarılmasıdır. Bazı konular, bazı sosyal fikir ve olaylar bakış açılarına göre yorumlanırlar. Açık oturumlarda bu yorumlar sergilenir. Her zaman tek doğru yoktur, doğrular vardır. Demokrasinin, çok sesliliğin fazileti de buradadır. Önemli olan, doğrulann tartışılması, ülke ve toplum için en uygun olanın öne çıkarılmasıdır.”
Açık oturumda her konuşmacı, bildiği, inandığı düşünceleri savunur. Görüşlerinin haklılığını, doğruluğunu, yararlı olduğunu öne sürer. Karşıt görüşlerin geçerli olmayan taraflarını ortaya koymaya çalışır. Bunları kendisine verilen süre içerisinde yapmak zorundadır. Bu süre içinde temel görüşlerini açıkça ve kanıtlarla ortaya koymalı, karşı fikirleri yumuşak ifadelerle tenkit etmelidir.
Açık oturumun sonunda konuşmacılara yeniden söz verilir. Konuşmacılar, ilk turda söyleyemediklerini dile getirerek açık oturumu tamamlarlar. Diğer konuşmacıların görüşlerini eleştirirler. Son olarak oturum başkanı, konuşmacıların tezlerini özetleyerek ve bazı sonuçlar çıkararak oturumu kapatır.
Açık oturum günümüzde belli bir dinleyici kitlesinin karşısında yapıldığı gibi radyo ve televizyonlarda da yapılmaktadır. Aşağıda bir açık oturum örneği yer almaktadır: