SSCB'nin çöküşünden sonra, Ukrayna muhteşem bir ordu aldı - ikinci stratejik kademenin üç çok güçlü askeri bölgesi ve üç hava ordusu (stratejik nükleer kuvvetlerin güçlü cephaneliğini hesaba katmadan), toplam sayı yaklaşık 800 bin kişidir. Birlikler çok sayıda modern askeri teçhizatla donatılmıştı. Miktar olarak tanklar (6100'den fazla) ve savaş uçakları (1100'den fazla) Ukrayna ABD, Rusya ve Çin'den sonra dünyada 4. sırada yer aldı.
Ukrayna Sovyet mirasını nasıl kaybetti?
Şimdi neredeyse herkes, Rusya ile Ukrayna arasındaki muhtemel savaşla ilgili korku hikayelerinin, 1990'in başlangıcının Rus medyasında olduğunu unutmuş durumda. Ancak böyle bir savaş durumunda, Ukrayna ordusu ülkenin Avrupa kısmındaki Rus Silahlı Kuvvetleri'ne kıyasla önemli bir üstünlüğe sahip olacak: Rusya, Doğu Avrupa’da rasgele temiz bir şekilde "asılı durmuş" birlik grupları ve bunun yanı sıra Doğu Avrupa’daki kesilmiş bölümleri ve modası geçmiş teçhizatı olan zayıf üçüncü kademe bölgelere sahip alanı.
Washington ve Moskova'nın Kiev'i nükleer terk etmeye zorlamasından sonra bile оружияNeredeyse hiçbir şeyi değiştirmedi: Ukrayna’daki askeri inşaatın başlangıç koşulları kesinlikle eski, SSCB’nin tüm ülkeleri arasında kesinlikle en iyi olanıydı. Özellikle en güçlü personel potansiyeli ve gelişmiş askeri sanayi kompleksi göz önüne alındığında. Ukrayna en az 700 askeri teşebbüsünü aldı ve hemen hemen her ekipmanı üretebildi. Özellikle, Sovyetler sonrası alanda ağır sıvı kıtalararası ve uzay roketleri, uçak gemileri, ağır askeri nakliye uçakları, helikopter motorları üretimi için tekel olarak ortaya çıktı.
İki Sovyet sonrası on yıl boyunca Ukrayna, en iyi şekilde değil, hafifçe koymak için kullandı. Bu kadar büyük bir ekonomik göstergeye göre, kişi başına GSYİH gibi, eski SSCB'nin 15 ülkeleri arasındaki Ukrayna, 1992'teki ikinci sıradan 2011'teki dokuzuncu sıraya yerleşti. Bu göstergenin büyümesiyle ilgili olarak, en son 15 yerindeydi. Bu dönemde ülke nüfusu 7 milyon kişi azaldı. Askeri yapı genel eğilime oldukça uygun.
Bu güne kadar tamamen sembolik Silahlı Kuvvetlere sahip olan umutsuz Moldavya, Kırgızistan, Tacikistan ve Baltık ülkelerini almayacağız. Başka hiçbir şey için başlangıç koşulları veya kaynakları yoktu. Baltık ülkeleri de NATO'nun resmi koruması altındadır (resmidir, ancak güvenlik yanılsamasını yaratır). Diğer tüm Sovyet sonrası orduları kademeli olarak ilerici gelişme yoluna girdi (elbette her ülkenin kendine ait olan), bazıları yüksek kaliteli ordular yaratabildi. Sadece Ukrayna Silahlı Kuvvetleri, eski SSCB'nin bütün ülkelerinin başladığı kaotik bir bozulma durumunda kaldı. Sonuç olarak, ekonomide olduğu gibi, eski ülkede en iyi başlangıç koşullarına sahip olan Ukrayna bugün en kötü sonucu aldı.
"Artı" satışı
Ukrayna Silahlı Kuvvetleri bazı yapısal değişikliklerden geçti. Karpat, Odessa ve Kiev askeri bölgeleri Batı ve Güney operasyonel komutanlığı ve bölgesel kontrol "Kuzey" oldu. Bölümler şimdi 17 olan iki tank, sekiz makineleşmiş, bir adet havadan, iki adet hava aracından, bir roketten ve üç topçudan oluşan ekipler haline geldi. Üç özel kuvvet alayı da dahil olmak üzere 20 alayları da vardır.
CFE Antlaşması’nın Ocak 1 2013’in resmi verilerine göre, Ukrayna’da 2311 tankları, 3782 zırhlı araçları, 3101 topçu sistemleri, 507 savaş uçakları, 121 saldırı helikopteri vardı. Yani, 20 yıllarının kısaltmaları çok büyüktü, 2 - 3 katlarıdır. Aynı zamanda, bu rakamlar tamamen resmidir - en iyi ihtimalle, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nde kayıtlı teçhizatın yarısı savaşa hazırdır.
Çok sayıda kaybolan makine ya çürümüş ya da tükenmiş. Sovyet sonrası dönemde (1992 - 2012), Ukrayna dünyanın önde gelen silah ihracatçılarından biri oldu. Bu süre zarfında, 285 tankları ve 430 BTR'leri, ihracatçı teslimatlar için Ukrayna'daki şirketler tarafından üretildi (başka bir 50 tankına ve birkaç yüz tane BTR'ye sipariş var). Ancak aynı yıl boyunca Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin varlığından 1162 tank, 1221 BBM (BRDM, BMP, BTR), 529 topçu sistemleri, 134 savaş uçakları, 112 savaş helikopterleri, yurtdışında önemli miktarda hava savunma silahı satıldı.
Yani, ihracat başarısı yerli MİK'in başarısı değil mülk satışı olan% 90'tan fazla. Sovyet mirasının hızlı satışı bugün devam etmekte olup, başlıca tüketicileri tropik Afrika ülkeleridir (Mali, Etiyopya, DRC). Ukrayna'nın fazla ve eski ekipman sattığına inanılıyor. Ancak bu "fazla" bir şekilde çok fazla ve Ukrayna'da kalanlarla karşılaştırıldığında en eskisi gibi değiller. En önemlisi, Sovyet mirasının iptali ve satılmasının yeni malzemelerle telafi edilmemesidir.
Ukrayna tankları ve zırhlı personel taşıyıcıları ihracatta nispeten başarılı, ancak kendi uçakları "ne sıcak ne de soğuk" değil. 2000 Sovyet T-400 tanklarının, 64'in başında ortaya çıkan T-64BM Bulat versiyonuna modernizasyon projesi hemen 85 ünitelerine düşürüldü; Bugün 76 makineleri gerçekten modernize edildi. Ancak bu yeni değil, modernize edilmiş Sovyet tankları. Yeni T-84U Oplot tankları on tanesini satın almayı başardı, on daha sofistike BM Oplot siparişi verildi, ancak Savunma Bakanlığından fiilen edinmeleri için para yoktu. Aynı zamanda, elli “kale”, Tayland’a para karşılığı teslim edilecektir. Yurt dışında satılan fena değil BTR-3 ve BTR-4, fatura yüzlerce gider. Ukraynalı Silahlı Kuvvetler kendilerine sadece on BTR-4 sipariş etti, ancak onlar için de para yoktu. Myanmar ve Çad bu arabalara para veriyor, Ukrayna yok.
Sovyet teknolojisi kalıntılarında parazitizm
Doğru, zırhlı araç ihracatı ile Ukrayna son zamanlarda çok ciddi sorunlar yaşadı. Malyshev ismini alan Kharkov fabrikası, zırhlı araçların seri üretimini (uçakları veya ihracatı için) organize etme yeteneğine sahip değil. Şimdi, araçların kalitesinin düşük olması nedeniyle BTR-4’in bu ülkeye teslimatı için Irak’la yapılan yüksek skandallı bir kontrat ihlali var. BTR-3’ten sessizce Kazakistan, Azerbaycan ve Birleşik Arap Emirlikleri’ni reddetti. Yeni Ukrayna zırhlı araçlarının ana alıcıları Nijerya ve Tayland'dır, ancak ikincisi ile “Arsalar” hakkında daha büyük bir skandal yaşanması mümkündür.
Ukrayna askeri-sanayi kompleksindeki durumun canlı bir şekilde kişileşmesi tarih operasyonel-taktik füze kompleksi "Sapsan" oluşturulması. 2007 - 2013'te 200 milyondan fazla Grivnası (yaklaşık 1 milyar ruble) harcandı. Ancak, bu süre zarfında, sadece bir prototip yaratılmadı, dokümantasyon bile geliştirilmedi. Sonuç olarak, proje kapanmak zorunda kaldı. Aslında, kendisine tahsis edilen 100% 'si (Ukrayna Silahlı Kuvvetleri için çok önemli) para çalındı.
Topçu sistemleri, hava savunma sistemleri, savaş uçakları ve helikopterlerle ilgili olarak, bugün Ukrayna'da üretilmiyor ya da yurtdışında satın alınmıyorlar. Su-25 saldırı uçağı ve MiG-29 avcıları yükseltiliyor, ancak modernizasyon oranı çok düşük ve en önemlisi, Bulat'ta olduğu gibi, bu yeni teknolojinin üretimi değil, eski yaşamın bir uzantısı.
Ancak Ukrayna, gemi inşa edebiliyor gibi görünüyor, “halkın parası” üzerine 58250 Ave'nin korvet inşaatı başladıktan hemen sonra bir kötüye gitti (Ukrayna Donanması'nın Atlantik ve Hint Okyanusu'nu bu korvetlerle kontrol etmeyi planlamasına rağmen): 20’te ilk En iyi ihtimalle, ülke en iyi dört korvet alacaktır ve bunlardan ilki 2012’te birincisidir. Yani, 2016 yıllarca süren bağımsızlık için, ülkenin silahlı kuvvetleri 20'e yeni tanklar aldı - ve daha fazlası değil.
Ancak bu bile en kötüsü değil. Daha dikkat çekici bir şekilde, ülkenin silahlı kuvvetlerindeki bu yirmi yıl boyunca neredeyse tamamen savaş eğitimi yoktu. Zaman zaman, bunu gerçekleştirmeye çalıştıklarında, ya konut binalarında ya da yolcu uçaklarında (büyük sivil kayıplarla) vuran füzelerle savaşmak; sonuç olarak, Savunma Bakanlığı sıfıra indirdi. 2012 yılında Ukrayna Hava Kuvvetleri'ndeki pilot başına ortalama uçuş süresi, olağanüstü bir başarı olarak kabul edilen 40 saatlerine ulaştı (karşılaştırma için, Rus Hava Kuvvetleri'nde bu rakam 120 saatlerine düşürüldü). Kara kuvvetlerinin tatbikatları, en iyi şekilde bir şirket bağlantısında - tabur olarak ve o zaman bile sık sık yapılmaz. Ülkedeki son derece zor ekonomik durum nedeniyle durumun temel bir iyileşmesini sağlamak mümkün değildir.
Kurtuluş - düşman yokluğunda
Öte yandan, dış saldırganlık tehdidi olmadığı için Ukrayna’nın genel olarak orduya ihtiyaç duymadığını kabul etmek mümkün değil.
Doğru, batıdaki komşular (Macaristan ve Romanya) bugün Ukrayna'ya karşı saldırganlar: pasaportlarını daha önce bu ülkelere ait olan bölgelerde yaşayan vatandaşlarına dağıttılar. Ancak zorla yapmak gerekli değildir: Ukrayna vatandaşları yeni pasaportları gönüllü olarak ve zevkle alırlar. Askeri yollarla böyle bir mücadele ile işe yaramaz.
Elbette, yeni vatandaşlarını korumak için komşuların Ukrayna ile nasıl savaşacaklarını teorik olarak hayal edebilirsiniz, fakat teorik olarak. Romenlerin savaş yeteneği uzun zamandan beri hiciv ve mizah kategorisinde geçti. Ayrıca, Romen Silahlı Kuvvetleri, teknolojinin aşırı arkaik doğasında da benzersizdir. Şimdiye kadar, tüm 853 tankları T-55, tüm 98 savaş uçakları MiG-21. 72-x'in sonunda SSCB'den elde edilen az sayıdaki T-29 ve MiG-80, Romenler kurtarılamazlığı tamamlamak için hızlı ve başarılı bir şekilde daldı.
Macar Silahlı Kuvvetleri'ndeki durum daha iyi değil: Bugün silahlanmalarında sadece 150 T-72 tankları (120'un depoda olduğu) ve sadece 14 İsveç Grippen savaşçıları var. Personel sayısı 22 bin kişiye düştü. Buna göre, Romanya ve Macaristan’dan saldırganlık beklemek zor, silahlı kuvvetlerinin gelişme rotası güvende olan Ukrayna silahlı kuvvetlerininkiyle aynı.
Türkiye'nin Ukrayna'ya karşı saldırganlığını hayal etmek daha az zor değil. Tabii ki, Türk Silahlı Kuvvetleri bugün Ukrayna’dan çok daha güçlü, ama yine de Karadeniz çok ciddi bir su bariyeri. Ayrıca, bu tür bir saldırganlık için net hedefler yoktur, Ankara için Kırım Tatarlarının sorunu, ilk sırada olmayan bir şey değil, dış politika öncelikleri listesindeki 20-inci yerinde bile değildir.
Rusya’ya gelince, Ukrayna her bakımdan direnemiyor. Bugün, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri, teçhizatın miktarı ve kalitesi ve Ukrayna Silahlı Kuvvetleri ile ilgili mücadele eğitimi konusunda çok önemli bir üstünlük kazanmıştır. Ancak asıl mesele bu konuda değil, aslında Ukrayna nüfusunun önemli bir kısmı için “Rusya” nın “kendi” ülkesi olması. Rusya'ya karşı savaş durumunda, Ukrayna'nın Silahlı Kuvvetleri'nin potansiyel askerlerinin ve hatta memurlarının son derece dikkat çeken bir kısmı, derhal teslim olmayacak, aynı zamanda “sarı lekeye” karşı üç renkli bayrak altında durma isteğini de dile getirecektir.
Bu nedenle, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri, felaketli Ukrayna bütçesinden önemli miktarda para almaya devam ederken, ülkeye herhangi bir savunma sağlamamaktadır. Ancak, herhangi bir savunmaya ihtiyacı yok.
BM barış gücü operasyonlarını bir çıkış yolu olarak
Bu nedenle, önümüzdeki yıllarda, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri, kalan teçhizatın ve diğer malların önemli bir kısmının daha da önemli ölçüde azaltılması ve satılmasından ibaret olan başka bir reformdan geçirilecektir. Bu nedenle, ordu işe alınacak, bu profesyonel.
Rusya'da, birçok insan hala bir ülkede profesyonel bir ordunun olmasının, askerlik ordusu olan bir ülkeye kıyasla daha yüksek bir gelişme anlamına geldiğine inanıyor. Bu önermeye dayanarak, Burkina Faso, Zimbabwe, Papua Yeni Gine, Gambiya'nın Norveç, Finlandiya, Güney Kore, İsviçre'den daha gelişmiş olduğu kabul edilmelidir.
Aslında, Silahlı Kuvvetleri kadroya alma yöntemi karşılaştıkları görevler tarafından belirlenir ve daha fazlası değildir. Özellikle, eğer bir ülke geniş çaplı bir dış saldırganlık tehdidi altındaysa, bir askerlik ordusuna ihtiyacı var: bu tür bir saldırganlığı reddetmek için işe alınan görev çözülemez - bu uluslararası deneyimler tarafından tekrar tekrar onaylandı. Ancak, işe alınan ordu, ülke içindeki sorunları, onu işe alan rejimin çıkarlarına göre çözmek için çok uygundur. Taslak ordusu, yani, halkın ordusu, ezici vakaların çoğunda, halkına ateş etmeyecekse, paralı asker ordusu kolayca olacaktır.
Yukarıda gösterildiği gibi, herhangi bir durumda, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri, Rusya ile savaşamaz; başka yönlerden saldırganlık beklemek aptalca. Buna göre, hala parası bulunmayan tam teşekküllü bir taslak ordusuna sahip olmanın bir anlamı yoktur. Öte yandan, mevcut Ukrayna rejiminin özgüllüğü, öngörülebilir gelecekte, kendi nüfusu için ülke içinde savunma korumasını ciddi şekilde gerektirebileceği şekildedir. Buna göre, rejimin “liberal aşka” - “kompakt profesyonel ordu” ya ihtiyacı var. Asıl görevi, sadece Ukrayna liberalizminin kalıntılarının kaldırılması olacak.
Personel ve teçhizat sayısındaki radikal azalma sayesinde, bakımı için yeterli para olacaktır. Dahası, çok şık olan BM barışı koruma operasyonlarını ve NATO’yu Afrika ve Asya’da kullanarak, kısmen kendine yeterlilik getirmek mümkün. Şu andaki barışı koruma birlikleri neredeyse her zaman tam anlamıyla yetersiz kalmaktadır, çünkü Batı barış gücü savaşçıları savaşmak istemez ve Afrikalı ve Asyalılar yapamaz. Ukraynalılar burada ideal seçenek olacaktır. Bir yandan, "gerçek" Avrupalıların aksine, hiç kimse için üzülmezler, diğer yandan, gelişmekte olan ülkelerin çoğu ordusundan (en azından Afrika) daha yüksek bir eğitim seviyesine sahiptirler.
Bu tür operasyonlarda BM ve NATO iyi para ödüyorlar. Tabii ki, Ukrayna liderliği bu paranın çoğunu kendisi için alacak, ancak bir şey de ordunun başına düşecek. Mevcut gelir seviyesi ile Ukraynalılar “kendilerini” bile çok iyi hissetmek için yeterli olacaklar. Dahası, "profesyoneller" açıkça sosyal sınıfların neredeyse tamamen temsilcisi olacaklar. Aynı zamanda, kendi ülkelerinde işe yarayabilecek sivillerle ve asi gruplarla ilişkilerde deneyim kazanacaklar. Bu durumda Ukrayna ordusuna iyi bir katkı, 50 yıl boyunca resmen 30 bin metrekarelik alan resmi Sincan sanayi kolordusu tarafından temsil edilen Çin ordusu olabilir. Ukrayna topraklarının km.
Tabii ki, Rusya jeopolitik veya iç politik koşullar nedeniyle “kompakt bir profesyonel ordu” göze alamaz; Aksine, şu anki olanı da arttırmalıyız. Ukrayna bunun için bir örnek teşkil edebilir - sadece olumlu değil, olumsuz da olabilir. Ve bu örnek gerçekten olağanüstü. Tarihinde, güçlü, kaliteli ve dengeli bir uçağın böylesine üzücü bir duruma hızla indirgenmesinin örneklerini bulmak çok zor.