Kadınların gözünde erkekler ağlamayan, üzülmeyen ve düşünmeyen insanlardır. Nasıl ki toplum erkeklere “Siz güçlüsünüz, baskınsınız!” düşüncesini empoze etmişse, kadınlara da erkeklerin ağlayamayacağını, üzülemeyeceğini, düşünemeyeceğini empoze etmiştir. Bunlar, toplumda bizlere biçilen rollerdir bir bakıma.
Toplumun sosyal, kültürel, ekonomik…vb. yönlerden gelişmesiyle birlikte toplum, erkekten “Siz güçlüsünüz, baskınsınız!” öğretilmişliğinden vazgeçmesini beklemiştir ki gelişen toplumla beraber gelişen erkeklerin (kültürel anlamda) birçoğu bu öğretilmişliğinden vazgeçmiştir.
Peki, ya kadınlar? Erkekler bu özelliklerinden vazgeçerken kadınlar, erkeklerin ağlayamayacağı, üzülemeyeceği, düşünemeyeceği öğretilmişliğinden vazgeçmişler midir?
Kadınlar artık öğrenmeliler ki bir erkekte ağlar, bir erkekte üzülür ve bir erkekte düşünür. Bir erkeğin ağlayamayacağını, üzülemeyeceğini ve düşünemeyeceğini söylemek veya düşünmek hala toplumun sizlere öğrettiği yargılardan kurtulamadığınızı gösterir. Hele hele bunları bir adım daha ileri götürerek erkekleri yaftalamak ve hoşgörüsüzce itham etmek daha da vahimdir. İlk önce insan kendine bakmalı, aynada kendini görmeli ki sonra bu konularda hüküm versin.