Sivastopol'daki Wrangel. 1920
Kuban ve Kuzey Kafkasya'nın kaybedilmesinden sonra Beyaz Ordu'nun kalıntıları Kırım yarımadasında yoğunlaştı. Denikin ordunun kalıntılarını yeniden düzenledi. 4 Nisan 1920'de Denikin, Tüm Birlik Sosyalist Birliği Başkomutanı Wrangel'i atadı.
Beyaz Ordunun Yeniden Düzenlenmesi
Kuban ve Kuzey Kafkasya'nın kaybedilmesinden sonra Beyaz Ordu'nun kalıntıları Kırım yarımadasında yoğunlaştı. Denikin FSSJ'nin kalıntılarını yeniden düzenledi Geri kalan birlikler üç kolordu haline getirildi: Kırım, Gönüllü ve Don, Konsolide süvari bölümü ve Konsolide Kuban tugayı. Geri kalan fazla karargah, kurumlar ve birimler yarımadanın Rusya'nın her yerinden toplandı. Kalan personel mevcut birliklere personele gönderildi.
Merkez Feodosia'da bulunuyordu. Slashchev'in Kırım birlikleri (yaklaşık 5 bin savaşçı) hala isthmusları kapladı. Yarımadanın Taman'dan olası inişe geçmesini sağlamak için Kerç bölgesinde konsolide bir müfrezeye (1,5 bin kişi) yerleştirildi. Diğer tüm askerler dinlenme ve iyileşme için yedekte bulundular. Gönüllüler Simferopol bölgesinde, donts - Yevpatoriya'da durdular. Genel olarak, Denikin’in ordusunda 35 silah ve yaklaşık 40 makineli tüfek bulunan 100-500 bin kişi vardı. Güçler yarımadayı savunmak için yeterliydi, ancak ordu fiziksel ve zihinsel olarak yorgundu ve bu da daha fazla ayrışmanın temelini oluşturdu. Envanter yeterli değil оружия ve ekipman. Gönüllüler silahlarını çıkarırlarsa Kazaklar onu terk ettiler.
Beyaz Ordu bir mühlet aldı. Kızıl Ordu, Kırım isthmuslarının kuzey çıkışlarını işgal etti. Ancak Kırım yönündeki kuvvetleri önemsizdi, en iyi birimler yeni Polonya cephesine yönlendirildi. Buna ek olarak, Kızılların saldırgan dürtüsü, Makhno ve diğer isyancıların müfrezelerinin arkasındaki faaliyetleri kısıtladı. Taman'ın yanından inişe hazırlık yapılmadı. Sovyet komutanlığı Kuzey Kafkasya operasyonunu belirleyici ve kalıcı olarak değerlendirdi. Beyazların yenildiğine ve yarımadadaki güçlerinin kalıntılarının kolayca bitirileceğine inanılıyordu. Önemli beyaz güçlerin transferi, faaliyetleri, mücadeleye devam etme istekliliği ve yeteneği Kızıllar için bir sürpriz olacaktır.
Suçluları arayın
Kırım, yenilen ordunun, generallerin birliksiz bırakıldığı ve birçok mültecinin eklendiği her türlü entrikaların merkeziydi. Yenilginin ve kurtarıcıların faillerini arıyorlardı. Mart 1920'de kurulan Güney Rus hükümeti Melnikov aslında işe başlamadı. Kırım'da, düşmanlığı ele geçirdiler ve otokratlarla yapılan bir anlaşma sonucunda yaratıldığını eleştirdiler. Denikin, çatışmayı önlemek için 30 Mart'ta Güney Rus hükümetini kaldırdı. Eski hükümet üyeleri Konstantinopolis için Sivastopol'dan ayrıldı.
Subaylar ve generaller de askeri felaketin faillerini arıyorlardı. Günah keçisi, Denikin ordusunun kurmay başkanı General Ivan Romanovsky, Gönüllü Ordu ve All-Union Sosyalist Lig'in liderlerinden biriydi. Beyaz Ordunun yenilgilerinin suçlusu olarak kabul edildi. Liberalizm ve Masonluk ile suçlanıyor. Dürüst bir adam olmasına ve sürekli maddi sorunlara rağmen zimmete para geçirmekle suçlandılar. Söylentiler ve dedikodu generali düşürdü. Denikin anılarında şunları kaydetti:
“Gönüllü destandan bu Barclay de Tolly, şiddetli mücadele atmosferinde biriken tüm öfkeyi ve tahrişi devraldı. Ne yazık ki, Ivan Pavlovich'in karakteri düşmanca ilişkilerin güçlendirilmesine katkıda bulundu. Görüşlerini körü körüne ve keskin bir şekilde ifade etti, kabul edilen diplomatik zanaat biçimleriyle örtmedi. "
Denikin, "cesur savaşçı, görev ve onur şövalyesi" Romanovski'yi ordu genelkurmay başkanlığından çıkarmak zorunda kaldı. Yakında Romanovsky, Denikin ile birlikte Kırım'dan ayrılacak ve Konstantinopolis'e gidecekti. 5 Nisan 1920'de, Beyaz Ordunun karşı istihbaratının eski bir çalışanı olan Konstantinopolis'teki Rusya Büyükelçiliği binasında Teğmen M. Kharuzin öldürüldü. Kharuzin, Romanovski'yi Beyaz hareketine hain olarak görüyordu.
Bu arada, Denikin'e karşı aktif olarak ilgi çekiyorlardı. Don komutanı, gönüllülerin “Don'a ihanet ettiklerine” inandılar ve Kazakların yarımadanı terk etmelerini ve yerli köylerine gitmelerini önerdi. Beyaz cephenin komutanlığı Wrangel lehine ilgisini çekti. Leuchtenberg Dükü, Büyük Dük Nikolai Nikolaevich'i savunan monarşiyi canlandırmayı teklif etti. İngilizler "demokrasi" önerdi. Bir hedef olmadan bırakılan generaller Borovsky ve Pokrovsky oyunlarını yönetti. Yeni başkomutan, Kafkas Ordusu Pokrovsky'nin eski komutanıydı. Aşırı sağa önderlik eden din adamları Wrangel'i savundu. Piskopos Benjamin, “Rusya'nın kurtuluşu adına” General Denikin'in istifa etmek ve General Wrangel'e transfer etmek zorunda olduğunu söyledi. Anavatanı sadece Wrangel kurtaracak. Kırım kolordu komutanı General Slashchev de evrensel bacchanalia ile enfekte oldu ve oyununu oynamaya çalıştı. Önce Wrangel, ardından Sidorin, sonra Leuchtenberg Dükü, sonra Pokrovsky ile temasa geçti. Slashchev bir toplantı yapılmasını ve Denikin'in komutadan çekilmesini önerdi.
Romanovsky (aşırı sağ) Denikin'e bir grup İtilaf subayı ile yaptığı görüşmede eşlik ediyor
Komutanın istifası
General Kutepov'un Gönüllü Kolordusu ordunun temeli ve en savaşmaya hazır kısmı olarak kaldı. Başkomutan kaderi, gönüllülerin ruh haline bağlıydı. Bu nedenle, birçok komplocu General Kutepov'u kendi taraflarına ikna etmeye çalıştı. Hepsi genel bir ret gördü. Kutepov bu işlemlerden bahsetti ve Denikin'in acil önlemler almasını önerdi.
Ancak, Denikin görevinden ayrılmaya karar vermişti. Yeni bir komutan seçmek için Sivastopol'da bir askeri konsey topladı. Merkez üyeleri, kolordu komutanları, bölümler, tugay ve alay birimleri, kale komutanları, Donanma iş dışı olan komuta, ancak Wrangel, Pokrovsky, Yuzefovich, Borovsky, Schilling, vb. Dragomirov'a yazdığı bir mektupta Denikin şunları kaydetti:
“Tanrı önderlik ettiğim birliklerin başarısını kutsamadı. Ve ordunun canlılığına ve inancına rağmen tarihi Aramamı kaybetmedim, ancak lider ve ordu arasındaki iç bağlantı koptu. Artık ona liderlik edemiyorum. ”
Görünüşe göre Denikin sadece yorgundu. Sonsuz savaş ve siyasi entrika. Askerlerdeki otoritesi düştü. İnsanların inanacağı yeni bir adama ihtiyaç vardı. Yeni lider yeni bir umut verebilir. Askeri Konsey 3 Nisan 1920'de toplandı. Toplantı fırtınalı geçti. Gönüllü Kolordu temsilcileri oybirliğiyle Denikin'den görevinde kalmasını istedi ve ona tam güven duyduklarını ifade ettiler. Gönüllüler seçimi kategorik olarak reddetti. Dragomirov bunun Denikin'in kendisinin kararı olduğunu açıkladığında, gönüllüler Anton İvanoviç'in halefini ataması konusunda ısrar etmeye başladılar. Kuban tarafından desteklendiler. Don halkı, halefine işaret edemediklerini açıkladı, temsillerinin yetersiz olduğuna inanıyordu. Slashchev, birliklerinin toplantıda yeterli sayıda temsilcisinin bulunmadığına inanıyordu (Kızıllar tarafından olası bir saldırı koşullarında, kolordu emrinin bir kısmı ön planda kaldı). Ayrıca, başkomutan seçiminin birlikleri olumsuz etkileyebileceğini de kaydetti. Deniz komutanlığı Wrangel'i savundu.
Sonuç olarak, hiçbir şeye gelmediler. Dragomirov, baş komutana bir telgraf gönderdi ve burada konseyin baş komutan sorununu çözmenin imkansız olduğunu yazdığını söyledi. Askeri konsey Denikin'den bir halef atamasını istedi. Aynı zamanda filo Wrangel'i destekledi ve kara kuvvetleri Denikin'e görevini sürdürmesini teklif etti. Ancak Denikin pozisyonunu değiştirmedi. "Ahlaki açıdan bunalmış, tek bir gün iktidarda kalamam." Askeri Konseyin karar vermesini istedi.
4 Nisan'da Dragomirov konseyi paylaşarak sadece kıdemli komutanları kabul etti. Aynı gün Wrangel İstanbul'dan geldi. İngilizlerin ültimatomuna önderlik etti. İngiltere, eşitsiz mücadeleyi durdurmayı önerdi ve arabuluculuk yoluyla, Kırım nüfusu ve beyaz birlikler için bir af altında Bolşeviklerle barış görüşmelerine başladı. Bu teklifin reddedilmesi durumunda, İngilizler kendilerini sorumluluktan kurtardı ve beyazlara herhangi bir destek ve yardımdan vazgeçti. Açıkçası, İngilizler bu şekilde Wrangel'in adaylığını destekledi. Toplantının kendisi tekrar ertelendi. Uzun zamandır İngiltere'nin mesajını tartıştılar. Slashchev, seçimlere karşı olduğunu ve öne gittiğini söyledi. Sonuç olarak, askeri liderlerin görüşü Wrangel'in lehinedir.
4 (17), 1920'de Denikin, Teğmen General Pyotr Wrangel'i FJUR Başkomutanlığına atadı. Aynı gün Denikin ve Romanovsky Kırım'dan ayrıldı ve yabancı gemilerde Konstantinopolis'e gitti. Romanovsky'nin ölümünden sonra, İngiliz gemisinde Denikin İngiltere'ye gitti. Sürgünde Denikin, Wrangel ordusuna yardım etmeye çalıştı. Parlamenterler ve hükümet üyeleriyle bir araya gelerek iktidar dairelerine ve halka hitap ederek basında konuştu. Sovyet Rusya ile uzlaşmanın yanlış olduğunu ve Beyaz Orduya yardımın kesildiğini kanıtladı. Londra'nın Moskova ile barış yapma arzusunu protesto etmek için Ağustos 1920'de İngiltere'den ayrıldı ve kendisini tarihi çalışmaya adadığı Belçika'ya taşındı. İç Savaş tarihini yazdı - "Rus Sorunları Üzerine Denemeler".
Genel A.I. Denikin, gönüllü olarak istifa ettiği gün, güney Rusya Silahlı Kuvvetleri şefi komutan görevinden