Dünya tatlısı Tuğra'nın güzeller güzeli annesi Emine, kitapları bizim için bulup gönderdi. Ada, bana hediye gelmiş çığlıkları arasında kargo paketini açtı. Emine'nin onun için hazırladığı paketi kenara ayırıp önce kitaplarına baktı. İki kitabı da en az beş kere okuduktan sonra hediyesini açtı. Ve Emine'nin aldığı (Ada'nın deyimiyle) çıkarılabilir kıyafetli çatalla kaşığı bir daha kendisinden almak mümkün olmadı. Çatalla kaşık, Ada'nın çantasının içinde bizimle birlikte her yere gidiyor artık.
Önce artık ezberlediğim kitapları özetleyeyim:
İlki "Onu Geri Ver Dilaver". Orijinal ismi "Give That Back, Jack!"
Baygın bakışlı Dilaver, kimin elinde ne görürse izin falan istemeden alıveriyor. Bebeklikten başladığı için bu işte pek deneyimli... Arkadaşlarının oyuncaklarını, yiyeceklerini, kalemlerini, kısacası görüp hoşlandığı her şeyi alıp atıveriyor cebine. Herkes "onu geri ver Dilaver" diyor ama nafile... Baygın bakışlı Dilaver, bildiğinden şaşmıyor. Derken bir gün okuldan arkadaşlarıyla hayvanat bahçesine gidiyorlar. Dilaver, şempanzelerin muzları, penguenlerin balıkları derken haddini aşıp aslanın kafesine giriyor ormanlar kralının topunu çalmak için. Topunu bir bacaksıza kaptırmanın öfkesiyle kükreyen aslandan kaçan Dilaver, sürüngenlerin kafeslerine geliyor. Burada Münevver ile tanışıyor. Ve serinin en trajik sonu...
Ada, Dilaver'e ama en çok da Münevver'e bayıldı. Ben de Jack'i Türkçeleştirmek için Dilaver'i kullanan çevirmene bayıldım.
Bu Nalan. Ben, şahsen tüm seri kahramanları arasında en çok Nalan'ı sevdim. Yüzünden hınzırlık akıyor. Hiç durmadan yalan söylüyor. Ama hakkını vermek lazım: Yalanları çok yaratıcı. Hani uğraşsan bulamazsın böyle güzide mazeretler. Nalan suçu korsanlara, hırsızlara ya da ressamlara atıyor. Gel gör ki ondaki bu yaratıcı zeka kıvılcımlarını göremeyen annesi, babası, teyzesi ve halası, yalan söylememesi için uyarıyorlar küçük hınzırı. Derken birgün dev bir dalga yaklaşıyor evlerine. Diğer herkesin de kendisi gibi yalan söylediğine dair zekasına yakışmayan, son derece gereksiz bir saplantı içindeki Nalan, babasının uyarılarını dinlemeyince kendini denizin ortasında buluveriyor.
Ben bu kitapları, gerçekten çok sevdim. Eğlendirmenin güldürmenin yanı sıra bana çok tatlı bir arkadaş kazandırdılar. Çok ama çok duygulandım. Böylesine çıkarsız, art niyetsiz insanların hala varolduğunu bilmek; sizi düşünen ve sizi mutlu etmek isteyen insanların olduğunu bilmek öyle güzel ki. Sevgili Emine, yaşadığım sürece hiç unutmayacağım bu armağanı. Umarım çevrende hep en az senin kadar duyarlı ve sevgi dolu insanlar olur. Sonsuz teşekkürler...