We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Evrimin ikonik görüntülerinden biri: 400 yıl kadar önce, jeolojik zamanların tarih öncesi sislerine geri dönerken, cesur bir balık, sudan ve karadan zahmetli bir şekilde sürünerek bir omurgalı istilasının ilk dalgasını temsil ediyordu. dinozorlar, memeliler ve insanlar. Mantıken konuşursak, elbette, ilk tetrapod (Yunanca "dört ayak" için Yunanca) sayesinde, ilk bakteri veya ilk süngere yaptığımızdan daha fazla borçlu değiliz, ama bu cesur yaratıkla ilgili bir şey hala yüreklerimizde kalıyor.
Sık sık olduğu gibi, bu romantik imge evrimsel gerçeklikle tam olarak eşleşmiyor. 350 ila 400 milyon yıl önce, çeşitli tarih öncesi balıklar çeşitli zamanlarda sudan sürünerek modern omurgalıların "doğrudan" atalarını tanımlamayı neredeyse imkansız hale getirdi. Aslında, en ünlü erken tetrapodların çoğunun her uzuv sonunda yedi veya sekiz rakamı vardı ve modern hayvanlar kesinlikle beş parmaklı vücut planına sadık kaldığından, bu tetrapodlar perspektifinden evrimsel bir çıkmazı temsil ediyordu. onları takip eden tarih öncesi amfibiler.
Kökeni
İlk tetrapodlar, "ışın yüzgeçli" balıklardan önemli şekillerde farklı olan "lob yüzgeçli" balıklardan evrimleşmiştir. Günümüzde ışın yüzgeçli balıklar okyanusta en yaygın balık türü olmasına rağmen, gezegendeki tek lob yüzgeçli balık, canlı olana kadar on yıllarca nesli tükenmiş olduğu düşünülen akciğer balığı ve koelacantlardır. Numune 1938'de ortaya çıktı. Lob yüzgeçli balıkların dip yüzgeçleri çiftler halinde düzenlenir ve iç kemiklerle desteklenir - bu yüzgeçlerin ilkel bacaklara dönüşmesi için gerekli koşullar. Devoniyen döneminin loblu kanatlı balıkları, kafataslarındaki "sivri uçlar" yoluyla gerektiğinde havayı soluyabiliyordu.
Uzmanlar, loblu kanatlı balığın yürüyüşe dönüşmesi, tetrapodları solumasına neden olan çevresel baskılar konusunda farklılık gösterir, ancak bir teori, yaşadıkları sığ göllerin ve nehirlerin kurak koşullarda yaşayabileceği ve kurak koşullarda yaşayabilecek türlerin lehine olduğu kuraklığa maruz kaldığı yönündedir. Başka bir teoriye göre, en eski tetrapodların kelimenin tam anlamıyla daha büyük balık-kuru araziler tarafından sudan kovalandığını ve böcek ve bitki yemi bolluğunun ve tehlikeli yırtıcıların yokluğunun bulunduğunu göstermiştir. Karaya karışmış loblu balıklar, kendisini gerçek bir cennette bulabilirdi.
Evrimsel açıdan, en gelişmiş lob kanatlı balıklarla en ilkel tetrapodları ayırt etmek zordur. Spektrumun balık ucuna yakın üç önemli cins, tüm zamanlarını suda geçiren ancak gizli tetrapod özellikleri olan Eusthenopteron, Panderichthys ve Osteolopis'ti. Yakın zamana kadar bu tetrapod ataları, neredeyse tamamı Atlantik'in kuzeyindeki fosil birikintilerinden ötürü selamlandı, ancak Avustralya'daki Gogonasus'un keşfi, kibosh'u karada yaşayan hayvanların kuzey yarımkürede ortaya çıktığı teorisine dayandırdı.
Erken Tetrapodlar ve "Fishapodlar"
Bilim adamları bir zamanlar en eski gerçek tetrapodların yaklaşık 385 ila 380 milyon yıl öncesine ait olduğu konusunda hemfikirdiler. Bunların hepsi, Polonya'da 397 milyon yıl öncesine dayanan ve evrimsel takvimi 12 milyon yıla kadar etkili biçimde geri çevirecek olan tetrapod izlerinin keşfi ile değişti. Doğrulanırsa, bu keşif evrimsel fikir birliğinde bazı düzeltmelere yol açacaktır.
Gördüğünüz gibi, tetrapod evrimi, farklı yerlerde, birçok kez evrilmiş taş-tetrapodlarda yazılı olmaktan uzaktır. Yine de, uzmanlar tarafından az ya da çok kesin olarak kabul edilen birkaç erken tetrapod türü vardır. Bunlardan en önemlisi, tetrapod benzeri lob kanatlı balıklar ile daha sonra gerçek tetrapodlar arasında ortada tünemiş olduğu düşünülen Tiktaalik. Tiktaalik, sığ göllerin kenarları boyunca salak ön yüzgeçleri ve hızlı bir boyun boyunca ihtiyaç duyulan esnekliği ve hareket kabiliyetini koruyabilmesi için kendine has ön yüzgeçleri üzerinde kendini desteklemesine yardımcı olabilecek ilkel eşdeğer bileklerle kutsanmıştı. karaya doğru seyrekleşir.
Tetrapod ve balık özellikleri karışımından dolayı, Tiktaalik, genellikle bazen östenopteron ve Panderichthys gibi ileri loblu kanatlı balıklara da uygulanan bir ad olan "fishapod" olarak adlandırılır. Bir diğer önemli fishapod da, Tiktaalik'ten yaklaşık beş milyon yıl sonra yaşayan ve yaklaşık beş metre uzunluğunda ve 50 pound'a eşit derecede benzer boyutlara ulaşan Ichthyostega idi.
Gerçek Tetrapodlar
Tiktaalik’in yakın zamandaki keşifine kadar, ilk tetrapodların en ünlüsü, yaklaşık 365 milyon yıl öncesine tarihlenen Acanthostega idi. Bu ince yaratığın nispeten iyi gelişmiş uzuvları olduğu gibi, vücudunun uzunluğu boyunca uzanan yanal bir duyusal çizgi gibi "balık" özelliklerine de sahiptir. Bu genel zaman ve yerin diğer, benzer tetrapodları Hynerpeton, Tulerpeton ve Ventastega idi.
Paleontologlar bir zamanlar bu geç Devoniyen tetrapodlarının zamanlarının önemli bir kısmını kuru topraklarda geçirdiğine inanıyorlardı, ancak şimdi kesinlikle gerekli olduğunda sadece bacaklarını ve ilkel solunum aparatlarını kullanarak birincil olarak veya hatta tamamen su olduğu düşünülüyor. Bu tetrapodlar hakkındaki en önemli bulgu, ön ve arka bacaklarındaki rakamların sayısıydı: 6 ila 8 arasında herhangi bir yerde, daha sonra beş parmaklı tetrapodların ve onların memeli, kuş ve sürüngen torunları.
Romer's Gap
Carboniferous döneminde, çok az miktarda omurgalı fosili veren 20 milyon yıllık bir zaman dilimi vardır. Romer'in Boşluğu olarak bilinen fosil kayıtlarındaki bu boş dönem, Yaratılışçı evrim teorisindeki kuşkuları desteklemek için kullanılmıştır, ancak fosillerin sadece çok özel koşullarda oluştuğu gerçeğiyle kolayca açıklanabilir. Romer's Gap özellikle tetrapod evrimi konusundaki bilgilerimizi etkiliyor çünkü 20 milyon yıl sonra (yaklaşık 340 milyon yıl önce) hikayeyi topladığımızda, bazıları varlıklara çok yakın olan farklı gruplarda toplanabilen bir tetrapod türü bolluğu var. gerçek amfibiler.
Dikkate değer boşluk sonrası tetrapodlar arasında beş parmaklı ayakları olan minik Casineria; daha çok kara yönelimli tetrapod atalarından "evrimleşmiş" olabilecek yılan balığı benzeri Greererpeton; ve semender benzeri Eucritta melanolimnetes, aksi halde İskoçya’dan “Kara Lagün’den gelen yaratık” olarak bilinir. Daha sonraki tetrapodların çeşitliliği, Romer'in Gap'ı sırasında evrim açısından bir çok şeyin olması gerektiğinin kanıtıdır.
Neyse ki, son yıllarda Romer’ın Gap’ındaki boşlukları doldurduk. Pederpes iskeleti, 1971 yılında keşfedildi ve otuz yıl sonra, tetrapod uzmanı Jennifer Clack tarafından daha fazla soruşturma, Romer'in Gap'ın ortasına geçtiğini söyledi. Belirgin bir şekilde, Pederpes beş ayak parmağı ve dar bir kafatasına sahip ileriye dönük ayaklara sahipti, sonradan amfibi, sürüngen ve memelilerde görülen özellikler vardı. Romer'in Boşluğu sırasında aktif olan benzer bir tür, zamanının çoğunu suda geçirdiği anlaşılan büyük kuyruklu Whatcheeria'ydı.