uludağsözlük'te dört seneyi aşkınlık yazarlığım var. uzun zamandır girmiyordum bugün girdim ve mesaj kutusunun dolduğunu gördüm. enfes bir mesaj bırakılmış onu yazacağım. cevap istenen türden bir mesaj değil:
"
"
|telefon rehberini sildim.|
610 fotoğraf.
152 müzik.
saçlarımı kestim-kulak mememin üşümesi için biraz daha kesmeliymişim-
parmağıma bir ip taktım.
tüm bunlar yeniden başlama evresi.
saçlarıma bakıyorum, artık kırık yok.
aynaya bakıyorum saçlarım gibi değil.
içimde bir şeyler çok kırık.
evde kendimi tamir ediyorum;
beni uyandırıyor marmara:
"aşk için değildi artık uyanıklığı gecenin,
bir dünya için
bir dünya yeni"
alışkanlıklarımı bırakıyorum yavaş yavaş. bıraktıklarım çok acıtıyor.
bıraksam kendimi
nasıl koşarım geri. sarılırım sımsıkı.
kırmak istemiyorum beni.
üzülsün istemiyorum.
artık saçlarım uzasın.
bir rüya gördüm;
aynı evin içindeyiz onunla.
mutfak,koridor,banyo.
ama hiç karşılaşmıyoruz.
neden bu kadar yakınken dokunmuyoruz? -onunla-
sonsuz olduğunu düşünüyorum, hayal ediyorum:
bunu biliyor ve bu yüzden hep geç kalıyor.
bu rüyadan uyandığımda marmara ile beşinci kata çıkıp bağıracağız::
ey iki adımlık yerküre
senin bütün arka bahçelerini gördüm ben."
hiç tanımadığın biri dediler, hiç tanımadığın birinden başla.
ölüm yine kendi içimde,belki bu gece."