Yaratıcılık, herkes dosdoğru güneşe bakarken, herkes gibi olmayanların yeryüzündeki gölgelere bakması gibi bir şeydir.
Hatırladığım çok ilginç bir araştırma var:
Güvercinler üzerinde bir deney yapılıyor. Öncelikle güvercinleri bir kafese koyuyorlar. Kafeste, ışık yandığı zaman gagalarlarsa yem kutusunun açılacağı şekilde bir düzenek kuruluyor. Yani ışık=yem. Evet güvercinler bunu algılıyor ve yem yemeyi başarıyorlar.
Deneyin 2. bölümünde, bu defa ışık sürekli yanık duruyor. Işık söndüğünde gagalarlarsa yem yiyebilecekleri bir düzenek bu. Yani ışığın yokluğu=yem. Sonuç mu? 10 güvercinden biri hariç, hiç biri ışığın yokluğunu algılayamıyor.
Deneyten çıkarılan sonuç şu oluyor: Canlıların çoğunluğu bir uyarıcının varlığını algılayabiliyorken, bir “uyarıcının yokluğu” uyarıcı olduğunda, bunu pek azı algılayabiliyor.
Yaratıcılık da böyle bir şey. Bence ;)
.