Klasik bir ilişki bitiş cümlesidir. Alacağını almış, beklentileri zorlamış kişi, bitişi bu cümle ile yapar. Devamında genelde boynu bükük bırakır.
aslında kurulan bu cümlenin arkasına gizlenmiş bir çıkar-fayda ilişkisi vardır. icra edilen ilişkinin , karşılıklı olarak taraflara "bir şeyler verme" eylemine indirgenmesi sonucu sıkça rastlanabilir. boynu bükük kalmak yerine terk eden kişiyi niye böyle bir şey yaptığına dair sorgulamak daha makbuldur. yani bir "torbacıya" sorulması gereken soruyu sevgilisine soruyorsa asıl o insandan "ne beklenebilir"?
hayatı sadece karşısındakinden alabileceği şeyler üstüne kuran insan hezeyanıdır. zira kendisinin verebileceği hiçbir şey yoktur.