“Savaşta birçok adamımızı yakaladılar, öldürdüler, bir kısmımızı da esir ettiler. Savaş esnasında yerle gök arasından, kır atlara binmiş ak benizli bir alay süvari göründü. Onlara karşı koymak mümkün değildi. Hiçbirimizi ayakta bırakmadılar.”
O sırada Ebû Râfi, Zemzem Kuyusu’nun kenarında oturuyordu. Anlatılanları duyunca sevindi, heyecanlandı, kendisini tutamayarak, “Onlar, vallahi meleklerdir!” dedi. Bu sözü duyan Ebû Leheb çılgına döndü. Hz. Ebû Râfi’ye bir tokat atarak yere yıktı, dövmeye başladı. Hz. Abbas’ın hanımı Ümmü Fadl da oradaydı. Kölesinin dövüldüğünü görünce yerden bir çadır direği aldı, Ebû Leheb’in başına indirdi. Kafası kırılan Ebû Leheb oradan zelil ve perişan bir vaziyette ayrıldı.