Makalenin başlığında hata yoktur. Dünyadaki özel kuvvetlerin en pahalı, en gösterişsiz şekilde ayrılması - Amerikan "Delta Gücü" - "Force Delta" - aynı zamanda en başarısız ve şerefsizdir.
Her şey cehenneme gitti - ABD Başkanı Jimmy Carter yemin etti ve telefonu kapattı. Anlaşılabilir: Az önce egemen bir yabancı ülkenin topraklarında yetkilendirdiği özel kuvvetlerin operasyonunun başarısızlıkla sonuçlandığına dair bir rapor aldı. Ve şimdi kendisi bir sonraki başkanlık seçiminde başarısızlıkla tehdit edildi.
Her şey Kasım ayında 4'te başladı 1979, Washington’un yasadışı eylemleri tarafından öfkelenen Tahran Üniversitesi'nden bir grup öğrenci, çalışanı tarafından 53 rehinesi alarak Tahran'daki ABD Elçiliğini devraldı. Rehinelerin özgürlüğü karşılığında öğrenciler, Başkan Carter'ın kaçak İran shah'ını çıkarmasını ve shah'ın çaldığı servetlerini geri vermelerini istedi. Amerikan hükümeti hiçbir diplomatik yerleşim önleminin (yani tehdit ve şantaj) Tahran'ı etkilemediğine ikna olduğunda, yumruklarını kullanmaya karar verildi.
SWAT, zaferleri bilmeden
İranlılara ABD askeri süper seçkinleri olan Delta özel kuvvetler birimi olan Albay Charles Beckwith'in komutasındaki “sert bir adam” olan Rambo hakkında bir Hollywood aksiyon filminin soyundan geliyorlardı. Vietnamlı bir gazi, "yeşil bereli", boyundan beline madalyalarla asılan Bequit, kendi elleriyle yarattı ve rakip meslektaşlarına rağmen XTA'yı hazırladı. 22 Özel Hava Servisi alayından İngiliz özel kuvvetleri - 22SAS, efsanevi ayrıcalıklara sahip. zaferler.
“Charlie,” dedi 22SAS komutanı Tuğgeneral Calvert, yavaşça Delta'yı ziyaret etti, “Korkarım ki çocuklarınızın çok fazla kasları var.” .. Başını nasıl etkilediği önemli değil.
Beckvert, Calvert'in podnka'sını duymamayı tercih etti (elbette, Yankees en havalı!), Ama boşuna.
... Kartal Pençesi Operasyonu, Nisan ayının 24'inde, Stallion nakliye saldırı helikopterleri CH-1980'in 8'i ve Pers Körfezi'nde seyir eden Forrestal uçak gemisinin güvertesinden fırlatılan AN-53 saldırı uçağının 6'inde başladı. Desert-1, Tahran'ın yarısına kadar terk edilmiş bir İngiliz havaalanıdır. Kısa süre sonra 8 nakliye uçakları C-130 "Hercules" uçaklarına paraşütçüler ve uçaktan gelen ilave yakıtla katıldılar. Masirah (Umman). Helikopterlerin menzili yetersiz olduğundan, "çöl-1" te "Herkül" ile yakıt ikmali yapmak ve paraşütçülere binmek zorunda kaldılar. Daha sonra helikopterler “çöl-2” noktasına uçtular - Tahran'dan 80 km uzaklıktaki eski tuz madenleri. Operasyon planına göre, 26 Nisan gecesi, AN-6’in ateş desteğiyle özel kuvvetler, büyükelçiliği fırtına ile ele geçirmek, rehineleri serbest bırakmak ve aygırların tüm şirketi alacağı yerden Tahran stadyumuna çekilmek zorunda kaldı.
- 50 üzerinde 50 - eğer ekipman ve insanlar gerektiği gibi çalışacaksa, - yukarıda belirtilen planı takdir etti Brigadier Calvert.
İşe yaramadı. Yeni başlayanlar için, bir "Aygır" uçak gemisinin sağ tarafındaki suya düştü. İkinci karanlıkta kayboldu ve geri dönmeyi seçti. Üçüncüsü çölde zorunlu bir inişe oturdu. Böylece, tek bir atış yapılmadan, nakliye helikopterleri grubu tehlikeli bir sınıra indirildi: bütün rehineleri ve paraşütçülerden kurtulmak için, Beckwith'in minimum 4 CH-53'e ihtiyacı vardı ve bu da uçaksavar yangından kaynaklanan olası kayıpları hesaba kattı. Bu arada, astar birbiri üzerine yığılmaya devam etti ...
İstihbarat “çöl-1” in gerçekten çöl olduğu, yani tamamen ıssız bir yer olduğuna yemin etti ve yemin etti. Gerçekte, yoğun bir otoyolun yaklaştığı ortaya çıktı! Görünüşe göre "süpermen" in sinirleri çoktan başladı, çünkü delto çalışanları yolu kapatmak için geçen bir yakıt tankeri nasıl ateşleneceklerinden daha akıllıca bir şey icat etmediler. Yükselen bir alev direği 70 km mesafeden görüldü! Eğer komşu İran garnizonları bu noktaya gelinceye kadar doğru olanı uyudularsa, o zaman Amerikalılar tarafından yapılan ateş onları yataklarından yırttı. Ayrıca, yakıt kamyonunun sürücüsü geçen bir arabada kaçmayı başardı. Deltowers onu mopedlerde kovaladı, ancak yakalayamadı, ateş etti, ancak vurmadı. Gerçek şu ki bir Hollywood reklam aksiyon filmi gibi daha az görünüyordu ...
Bu arada, iş havaalanında tam hızla devam ediyordu. Helikopterlere yakıt ikmali yapılırken, hortumların oldukça kısa olduğu ortaya çıkmıştır ve dekoltayonlar elbette dekolmanın eline geçmediğinden, helikopterler tanker uçağına kendi başlarına taksi yapmak zorunda kalmıştır. Aynı zamanda, vidasının “aygır” bıçaklarından biri “Herkül” yakıt deposunu kırarak ...
Şimdi alev görüldü, muhtemelen Tahran'dan bile! Her iki araba da ekiplerle birlikte zemine yandı (8 öldü), 4 paraşütçü ağır yanıklar aldı. Amerikan Rambo'nun ince sinir sistemi için, bunun bardağı dolduran bir damla olduğu ortaya çıktı. “Dünyanın en havalı adamlarının” gözlerinden önce, hava alanından toz toplayan bir zırhlı araç zaten duruyordu ve İran'da zırhlı olan altı yıllık en sert savaş deneyimine sahip olan İranlı motorlu piyade piyade gülüşü gelmiyordu - öğrenciler için değil. Dişlerini bilen Albay Beckwith, helikopterleri atıp oltaları sarmasını emretti.
Said - bitti. Yankee'nin Mandrazh'ı şimdiye dek net bir paniğe dönüştü, çünkü aceleci uçuş sırasında hiç kimse bakım yapabileceğiniz helikopterler yakmayı bile başaramadı! Böylece İran ordusu var - ile silah, dünyanın en iyi sırları ve "Eagle Claw" operasyonunun aynı derecede gizli dokümanları. Yani, tekrar, Başkan Carter anlaşılabilir ...
Beckwith bu başarısızlık vaktinden önce emekliye gönderildi, ancak şans "Delta" eklenmedi. Tekrar tekrar, şaşırtıcı bir tutarlılıkla, Beckwith'in evcil hayvanları kendilerine verilen görevlerde başarısız oldu. Asya, Afrika ve Latin Amerika'da yenildiler; Avrupa'da sadece Delta orada olmadığı için dövülmediler. Amerikan komutanı General Norman Schwarzkopf, Grenada’daki bir başka başarısızlıktan sonra, Delta’yı, öncülüğünde yaptığı herhangi bir operasyonda kullanmayı kabul etmeyeceğini söyledi. Ancak, Irak’ı istila etme zamanı geldiğinde, general, çoğu zaman meydan okuyan özel kuvvetleri rehabilite etmek için Delta’yı Irak balistik füzeleri arayışına bağlamak zorunda kaldı. Isteksizce, Schwarzkopf kabul etti - ve deltoistler onun fikrini zekice doğruladılar: katılımlarıyla yapılan tek baskın başka bir yenilgiyle sonuçlandı ...
Bir zamanlar, bu çizgilerin yazarı deniz kuvvetleri keşif grubuna - dalgıçlar, sabotajcılar veya aerodinamik "yüzücülerle mücadele" komutunu verdi. “Perestroyka” nın ortasında, rakip meslektaşlarımız gayri resmi bir dost ziyareti ile ünitemize geldi - çok sayıda reklamı yapılan özel bir güç grubu olan “Deniz Kuvvetleri SEAL” Amerikan savaş yüzücüleri. Ziyaretin programı, konuşabilmek için dostça bir eşleşme sağladı - ateş etme, yönlendirme ve engel parkurunun üstesinden gelme. Ve hiçbir şey olmadı!
En komik şey oryantiringda oldu. Çocuklar bize GPS cihazlarıyla geldiler ve yarışmanın şartlarına göre, her takımın - bizim ve Amerikalı - sadece bir haritası ve pusulası vardı. Her iki takım da helikopterlerden önceden kendilerinin bilmediği bir noktaya indi; Haritalarını ve arazilerini karşılaştırmak, yerlerini belirlemek ve buluşma noktasına zorla yürüyüş yapmak zorunda kaldılar. Ayrılmamızda, bu tür atamalar her şeyin ötesinde olan bodyblade'di; mesele o kadar basit ki, sıradan askerlere karadaki araziyi belirleme konusunda güvenmiştim - uzun zaman önce bu oyundan bıkmıştım, eski kitabı onuncu defa okuduğum gibi. Böylece "mühürler" derhal kaybolmayı başardı. Yol boyunca ilerlemek yerine, grubumuz kıyı tayfasında bu sahte süpermenleri aramak zorunda kaldı, böylece Tanrı korusun, açlıktan bükülmedi ya da İçişleri Bakanlığı birliklerinin askerleri ya da sınır muhafızlarını yakalamadı - hem onlar hem de diğer insanlar özel, keskin bir biçimde keskinleşti. yansıma olmadan savaşmak ve ateş etmek. Ve haklı olarak öyle.
"Mühürleri" bulduğumuzda, hafifçe suçlu koymak için baktılar. Ziyaret programı buruşuk ve en basit şekilde - ortak içme - hızlı bir şekilde tamamlanmalıydı.