Uluslararası Tahkim ve Sınır Ötesi İflas – Deniz Hukuku – Hukuk Alanı – Hukuk Ödev Yaptırma Fiyatları – Ücretli Hukuk Ödevi – Hukuk Alanında Ödev Yaptırma
Uluslararası Tahkim ve Sınır Ötesi İflas
Açık hükümlerin eksikliği: Sözleşmeci Devletlere takdir yetkisi
İkinci senaryo, değiştirilmiş evrenselcilik ilkelerini benimseyen ve (yumuşak hukuk) hükümlerine dahil eden tek uluslararası çerçeve olan UNCITRAL Model Kanun bağlamında incelenecektir. Yukarıda daha önce belirtildiği gibi, bu çerçeveye bağlı kalan Devletler, yabancı aciz usullerini COMI’nin veya borçlunun kuruluşunun bulunduğu yerde başlatıldığında tanımayı taahhüt ederler.
Bu başlangıç noktasından hareketle, tahkim ve yabancı iflas işlemleri arasındaki uyuşmazlığı gideren tek tip bir çözümün olup olmadığını (veya olması gerektiğini) sorgulamak anlamlıdır. Aksine, UNCITRAL ML dışında tek tip bir sonuç aramak boşuna bir çalışmadır.
Her durumda yanıt, her bir Devletin iflas konusunda tanıma ve işbirliğine ilişkin politikasına yakından bağlı olacaktır. Bir Devlet ülkecilik teorisine bağlı kalırsa, muhtemelen yabancı iflas sürecini görmezden gelecek veya küçümseyecek ve kendi topraklarında bulunan tahkime öncelik tanıyacaktır; tersine, bir yargı yetkisi tek taraflı olarak bir dereceye kadar değiştirilmiş evrenselliğe veya uluslararası işbirliğine bağlıysa, davanın yönetimine bir şekilde yabancı aciz hukuku veya yabancı aciz mahkemelerinin dahil olması daha makuldür.
Şaşırtıcı bir şekilde, UNCITRAL ML, İflas Tüzüğü’nün ilk versiyonunda olduğu gibi, tahkim işlemlerine herhangi bir referans içermemektedir.
UNCITRAL’in hem uluslararası tahkim hem de çok uluslu iflas konularında uzun süredir mevzuat ve kılavuzların hazırlanması ve hazırlanmasında yer aldığı dikkate alınırsa, bu oldukça gariptir: 1997 Uluslararası Sınır Ötesi İflas Model Yasasına ek olarak, Uluslararası Ticari Tahkim Model Kanunu, UNCITRAL Tahkim Kuralları ve New York Konvansiyonu ile ilgili bir rehber hazırlamıştır. Bu çifte uzmanlığa rağmen, yukarıdaki belgelerin hiçbirinde net bir çözüm sunma girişiminde bulunulmamıştır.
Bununla birlikte, bu bölümde odaklandığımız İflas Modeli Yasasına İlişkin UNCITRAL Yürürlüğe Girme ve Yorumlama Kılavuzu’nda bazı yararlı göstergeler sunulmaktadır. Burada, Sanatta belirtilen bireysel eylemlerin otomatik olarak durdurulduğu belirtilmektedir. ML’nin 20. paragrafı, bir tahkim mahkemesi önündeki eylemleri de kapsar.
Bu hükme göre: “Yabancı bir davanın yabancı bir dava olduğunun anlaşılması üzerine: a) Borçlunun varlıkları, hakları, yükümlülükleri veya borçlarına ilişkin münferit davaların veya münferit davaların başlaması veya devam etmesi durdurulur.
Sonuç olarak, bir yabancı (ana) dava kabul edildiğinde, bekleyen tahkim yargılamasının açılması veya devam etmesi ilke olarak engellenir. Bu tür sınırlamalar, 1958 tarihli Yabancı Hakem Kararlarının Tanınması ve Tenfizine İlişkin New York Sözleşmesine aykırı değildir.
Uluslararası tahkim nedir
Ulusal tahkim nedir
Tahkimname nedir hukuk
Tahkim Nedir
Zorunlu tahkim nedir
Milletlerarası Tahkim Kanunu
Tahkim hukuku pdf
Tahkim yolu Nedir
UNCITRAL rejimi altında tek tip bir şekilde ortaya konan bu usuli etki, tarafların tahkim üzerinde anlaşma özgürlüğünü kısıtlayabilecek, tanıma devletinin ulusal hukuku kapsamında mevcut olabilecek, maddi nitelikteki diğer olası sınırlamalarla birleşir. veya tarafların kapasitesini etkileyebilir. Bu konularda tanıma devleti hukuku geçerlidir.
İstisnalara kapı açıldı. Bununla birlikte, UNCITRAL, uluslararası tahkimin kendine has özellikleri ve özellikle tahkim yargılamasının yürütüldüğü Devletin hukuk sisteminden göreceli bağımsızlığı nedeniyle, otomatik olarak durdurmayı uygulamanın her zaman pratikte mümkün olmayabileceğini kabul eder42 ( örneğin, tahkim yargılamanın yapıldığı Devlette veya tanıma Devletinde yapılamaz).
Tarafların çıkarları da yargılamanın durdurulmasının uygunsuz olduğunu kanıtlayabilir. Bu nedenle, Sanatta öngörüldüğü üzere, tanıma Devletine, kalış süresinin kapsamı, değiştirilmesi veya sona erdirilmesi ile ilgili olarak yararlı bir takdir yetkisi tanınmıştır.
UNCITRAL ML’ye bağlı olan bir dizi Devlet, gerçekten de bu takdir yetkisini kullanmıştır. Bu, yabancı iflasın tahkim anlaşması veya bekleyen tahkim yargılaması üzerindeki etkisinin, tanıma Devleti tarafından kararlaştırılacak bir sorun olduğu anlamına gelir. Daha sonra gösterileceği gibi, birçok yargı bölgesinde, durdurma ve askıya alma etkileri, yerel bir iflas prosedürü tarafından üretilenlerle uyumludur.
İlk bakışta, yukarıdaki hükümler ve yorumlayıcı kılavuzlar, sonucun tekdüzeliğini, öngörülebilirliği ve dolayısıyla yasal kesinliği desteklemediği için yetersiz görünmektedir. Bununla birlikte, genellikle bir durumdan diğerine farklılık gösteren parametreler temelinde bir politika hedefleri dengesinin gerekli olması nedeniyle, belirli bir belirsizlik haklı görülebilir.
Tahkimin standart faydaları, çok uluslu işlemlerde taraflar için öngörülebilirliği, forumun tarafsızlığını ve ayrıntılı ve eksiksiz işlemleri içerir.
Ancak aciz hukuku politikası açısından bakıldığında, yukarıdaki erdemler dezavantajlara dönüşmektedir: tahkim anlaşmasının taraflarına sunulan öngörülebilirlik, borçlunun hukuken hukuka dayanmış olabilecek diğer alacaklılarına karşı şeffaflığı engellemektedir. COMI; Ayrıntılı tahkim yargılamaları aynı anda hem pahalı hem de zaman alıcıdır, özellikleri yoğunlaştırılmış ve hızlı iflas davalarına olan ihtiyaçla çelişir.
Ayrıca, iflas masası orta veya düşük bir değere sahipse, bu tür masraflar orantısız ve diğer alacaklıların taleplerine zarar verici görünebilir. Öte yandan, tahkim yargılaması çözüme yakın ise, sürecin yeniden yapılması için ek maliyet ve süre yüklemek yerine, bekleyen tahkimin tamamlanmasına izin verilmesi daha uygun görünebilir.
Hangi sonucun en iyi politika olduğuna karar vermek için tüm bu değişkenler önceden ve soyut olarak kolayca değerlendirilemez. Uygulanabilir tek çözüm, Yeniden Düzenlenmiş Avrupa Tüzüğü’nde olduğu gibi, tek tip ve açık bir kanunlar ihtilafı kuralı getirmek olacaktır.
Ancak bu, sadece usule ilişkin konularla sınırlı olan ve uluslararası özel hukuk sorunlarını ele almayan ML’nin kapsamı tarafından engellenecektir; her halükarda, Avrupa içi ilişkileri yönetene benzer karşılıklı güven eksikliği nedeniyle, uluslararası düzeyde uygulanması AB düzeyinden daha zor olacaktır.
Yukarıdakiler ışığında, Sözleşmeci Devletlerin takdirine geri dönmek optimum çözüm olarak görünmese de, uluslararası düzenlemenin mevcut aşamasında sorundan gerçekçi bir çıkış yolu olmaya devam etmektedir.
Daha önce belirtildiği gibi, yukarıdaki gerçekçi yaklaşımın dezavantajı, başlangıçtaki tekdüzelik hedefinden ulusal düzenleyici çeşitliliğe doğru kaygan bir hareketi tolere etmesidir. Bu nedenle, yabancı bir iflasın başka bir Devlette bekleyen bir tahkim üzerindeki etkisini açıklığa kavuşturmak için, her durumda tahkimin gerçekleştiği Devletin yerel çözümlerini kontrol etmemiz gerekir; ve burada cevaplar değişebilir.
Uluslararası tahkim uzmanları, geniş bir üçlü ayrıma dayalı olarak ulusal çözümlerin sistemleştirilmesini önermektedir. İlk kategori, asli geçerlilik, ehliyet veya tahkim edilemezlik kuralları temelinde, iflas etmiş kuruluşlar tarafından tahkime mutlak bir yasak koyan yargı bölgelerini içerir.