Kafka, bu hikayede kafeste günlerce aç kalarak şehrr meydanında gösteri yapan bir adamın öyküsünü anlatmakta, açlık sanatçısı gösterisini her nekadar aç kalarak yapsada aslında giderek azalan ilgi ve seyirciye açlık çekiyor, bu ironi ile aslında kafka kendini anlatıyor sanata ve sanatçıya azalan ilginin sanatı ve sanatçıyı yavaş yavaş sona yaklaştırdığını okuyucuya bu yolla aktarıyor.
Demem o ki, hangi açıdan ele alınırsa alınsın -görünüşümü asla değiştiremem- ellerimle bu sorunu biraz kapatıp gizlesem, kimse tarafından rahatsız edilmeden sıradan yaşamımı sessizce sürdürebileceğimi sanıyorum.