Ekonomide, ekonomik rant
, bu faktörün üretime getirilmesi için gerekli olan maliyetlerin üzerinde bir mal sahibine veya üretim faktörüne yapılan ödemedir. Klasik iktisatta, ekonomik rant, herhangi bir ödeme (verilen değer dahil) veya konum (arazi) gibi üretilmemiş girdilerden ve doğal fırsatlara (örn., Patentler) göre resmi imtiyaz oluşturularak oluşturulan varlıklar için alınan faydalardır. Neoklasik iktisadın ahlaki ekonomisinde, ekonomik rant, emek guildleri ve gayri resmi yolsuzluk gibi, emeğin diğer devlete ya da devletin faydalanıcılarına (piyasanın doğal olduğu ve devlet ve toplumsal rekabetin yol açtığı varsayımıyla) kazanılan gelirleri içerir. .
İktisat geleneğinin genel anlamda ahlaki ekonomisinde, ekonomik rant, her ikisi de üretken insani eylemi içeren teorileştirilen üretici artığı ya da normal kârlara karşıdır. Ekonomik rant, fırsat maliyetinin önemli bir bileşen olduğu ekonomik kardan farklı olarak, fırsat maliyetinden de bağımsızdır. Ekonomik rant, kazanılmamış gelirler olarak görülürken, ekonomik kar, riske göre ayarlanmış alternatifler arasından seçim yaparak kazanılan artı-kazancı açıklayan daha dar bir dönemdir. Ekonomik kârdan farklı olarak, ekonomik rant, teorik olarak rekabetten yok edilemez çünkü kazanılan nesnenin iyileştirilmesi gibi, gelirin alıcısının alacağı herhangi bir eylem, daha sonra toplam geliri sözleşme rantına değiştirecektir. Yine de, toplam gelir ekonomik kazancın (kazanılan) artı ekonomik kiradan (kazanılmamış) oluşmaktadır.
Üretilen bir mal için ekonomik kira, bir patentin yasal sahipliğinden (bir işlem veya içeriğin kullanımına yönelik politik olarak zorlanmış bir hak) kaynaklanabilir. Eğitim ve mesleki lisanslama için, sadece fiyatla rekabet etmek isteyenlerin yeterliliği ve istekliliğine bakılmaksızın, bilgi, performans ve etik standartların yanı sıra, sayılarına göre toplu olarak kontrol edilen izin ve lisansların maliyeti de budur. lisanslı alanda. İşgücü ile ilgili olarak, ekonomik rant, kitle eğitimi, çalışma yasaları, devlet sosyal yeniden üretim destekleri, demokrasi, loncalar ve işçi sendikalarının varlığıyla yaratılabilir (örneğin, bazı işçiler için daha yüksek
ücret, kolektif eylemin bu tür işçilerin kıtlığı yarattığı durumlarda) işgücünün tek başına fiyatla diğer üretim faktörleriyle rekabet ettiği ideal bir durumun aksine). Tarım ve ekstraksiyon dahil olmak üzere diğer birçok üretim için ekonomik rant, doğal kaynakların (örneğin, toprak, petrol veya mineraller) kıtlığına (düzensiz dağılım) bağlıdır.
Ekonomik rant özelleştirildiğinde, ekonomik rant alıcısı kiracı
olarak adlandırılır.
Buna karşılık, üretim teorisinde, münhasırlık yoksa ve mükemmel bir rekabet varsa, rekabet kendi tabanlarına kadar düştüğü için hiçbir ekonomik kira yoktur.
Ekonomik rant, sözleşme rantı dahil, diğer kazanılmamış ve pasif gelirlerden farklıdır. Bu ayrımın kamu gelirleri ve vergi politikası için önemli etkileri vardır. Yeterli muhasebe karı olduğu sürece, hükümetler kamu maliyesi amacıyla ekonomik rantın bir kısmını alabilirler. Örneğin, ekonomik rant, bir devlet tarafından mineraller, petrol ve gaz gibi kaynaklarda telif hakkı veya çıkarma ücreti olarak toplanabilir.
Tarihsel olarak, rant kuramları tipik olarak, farklı faktör sahipleri tarafından tek bir ekonomide alınan rantlara uygulanır. Hossein Mahdavy “dışsal rant” kavramını tanıtan ilk kişi oldu, bu sayede bir ekonomi
diğer ekonomilerden kira aldı.