Çocuklarımızla daha fazla ve daha iyi ilişki kurmanın 5 anahtarı
İnsan iletişiminin ailede ilk temeli vardır. Bunun son derece koruyucu ve sosyalleştirici bir işlevi var. Aile, çocuk dış dünya ile bağlantılar kuracak. Aileyi ilk kareye sahip olacak olan erken duygusal ilişkiler anlayışı ve Çocukların aile ilişkilerine katılımı ve daha sonra extrafamily. Aynı şekilde, özgüven, öz yeterlik ve değer geliştirmeye yardımcı olacaktır.
Çok önemli bir rol oynayacak ve aile içinde, bireyin dünyayla ve başkalarıyla iletişimini geliştirmede (sosyal beceriler), duygusal zekalarının geliştirilmesinde ve gelişiminde bir başka faktör Biliş-öğrenmenizin gelişimi, bağlanma bağının gelişmesidir. Ainsworth (1983) bunu “belli bir kişiyle olan yakınlığını ilk ve en başta destekleyen, karşılıklı ve karşılıklı olan davranışlar” olarak tanımlamaktadır.
Aile içindeki bağlanma türleri
Bu yazara göre, ek türleri aşağıdaki gibidir:
- Güvenli bağlantı. Kişilerarası ilişkilerde, güvenli bir bağa sahip olanlar, daha istikrarlı ve tatmin edici bir ilişki içinde olan daha sıcak insanlardır. Intrapersonal'de, onlar daha olumlu, bütünleşik ve kendileriyle ilgili tutarlı bakış açılarıyla. Olumlu şemalara ve hatıralara yüksek erişilebilirlik göstermekte, bu da başkalarıyla ilişkiler konusunda olumlu beklentilerde bulunmalarına, daha fazla güvenmelerine ve onlarla daha yakın olmalarına neden olmaktadır (Feeney, B. ve Kirkpatrick, L. 1996, Gayó tarafından alıntılanmıştır). , 1999).
- Endişeden kaçınan ek parça. Bu tür bağdaştırmaya sahip kişiler olumlu anılar için daha az erişilebilirlik gösterir ve negatif kalıplara daha fazla erişilebilirlik gösterir, bu da başkalarından şüphelenmelerini sağlar.
- Endişeli kararsız eki. Bu insanlar, güçlü bir samimiyet arzusuyla ve diğerleri hakkındaki güvensizlikle tanımlanır, çünkü etkileşim ve samimiyete sahip olmaları ve kaybedilmesinden dolayı yoğun bir korku yaşamak isterler. Ayrıca, yeni bilgilere erişmek istemelerine rağmen, yoğun çatışmaları, onlardan uzaklaşmalarına neden olmaktadır (Gayó, 1999).
Bu yüzden sosyalleşme, anlayış ve diğerleriyle ilişkilere katılım ve bağlanma bağının gelişmesinin kolaylaştırılmış olduğunu ve sözlü dilden (hem dış, hem de kişinin duyduğu ve ürettiği ve içsel olduğu) etkileneceğini söyleyeceğiz. konunun, kısmen dil ve tecrübe) ve sözsüz dilden (jestler, bakışlar ve diğer sözsüz ipuçlarıyla) yapılandırdığı düşüncesi.
Ailede iletişimi nasıl geliştiririm?
Ailede, ebeveynler ve çocuklar arasında yeterli bir bağı garanti eden iletişim ortamının yaratılması için, iletişimi en erken çocukluk döneminden itibaren geliştirecek bazı noktalar uygulanarak, bu şekilde daha sonraki aşamalarda konsolide edilecektir.
1. BÜTÜNLÜK VE GÜVEN. Zevk, hobi, eğlence, spor vb. Şeyleri oğlumuzla paylaşabileceğimiz tüm durumları araştırın. İlk başta, en çok neyi sevdiğini, tercihlerini onunla paylaşmaya meyilliyiz. Daha sonra oğlumuzun da tercihlerimizi paylaşmasını sağlayacağız, onu en çok sevdiğimiz şeylere dahil etmeyeceğiz, azar azar.
2. DIALOGUE iklimi. Çocuğun bize okul eşyalarını, arkadaşlarını, etkinliklerini anlatmasını sağlayın * İlk başta anlatmak istemezse, yapacağımız şey, kendimiz gibi olduğumuzda başımıza gelen anekdotları anlatmak veya günümüzün nasıl çalıştığını anlatabiliriz ya da yaptığımız şeylerde. Diyaloğun yardımcı olması için gerekli bazı unsurlar şunlar olabilir:
a. Aktif bir dinlemeye devam et Çocuğun saydığı şeylerden bahsedin (ona bir soru sorun, bazı onaylama, o anda bir şeyler yapsak bile onu dinlediğimizi görebilmesi için söylediği bir cümleyi tekrarlayın).
b. Olumlu olun: Her olayın sahip olabileceği olumlu yönden kurtulun.
c. düzeltmeler konuşma boyunca ortaya çıkabilir: çocuk bir şey için düzeltilmek zorundaysa, bu her zaman yalnız ve kesin ve olumlu bir şekilde gerçekleşirse (ne oldu, nasıl çözdün ya da çözeceksin, ne gibi sonuçları oldu?)?
d. Gerekirse duygusal kısmı gösterin: nasıl hissettim, nasıl hissettin *
e. Açık ve çelişkili olmayan mesajlar: Konuşma sırasında oğlumuza iletebileceğimiz mesajların açık ve çelişkili olmaması önemlidir, yani bir olaydan önce konumumuzu veya bir sorun hakkında ne düşündüğümüzü ya da bizim ne olduğumuzu bilmesi önemlidir. belirli davranış kurallarını belirleme sırasındaki ölçüt, onlara uyması ve bu durumun bugün evet ve yarın hayır olmamasıdır.
3. YENİ BİR ÖĞRETİMİ ÖĞRETMEK İÇİN NELER YAPIYORUZ?. Bazen çocuklar, başarısız olma korkusu veya başkalarının önünde iyi görünmeme korkusuyla yeni öğrenme veya yeni deneyimlerle yüzleşmek istemezler. Çocuğumuzda oyun, eğlence, öğrenme vb. Öyleyse onu bazen herkesin yanlış olduğunun farkına varmalıyız (ona örneklerimizi veya tanıdığı diğer insanları verin) ve hiçbir şeyin olmadığını, yapması gerekenin doğru olduğunu açıklayın, gerekirse affetmeyi isteyin ve denemeye devam edin. onu almak için pes etmeyin.
Eğer öğretmek istediğimiz bir öncelikse ve çocuk ilgi göstermiyorsa ve öğrenmek istemiyorsa, ona öğretip öğretmeyeceğimizi, çünkü o anda anlamamış olsa bile, onun için bir fayda olduğunu biliyoruz.
4. Görürsek, çocuğun LIES. İşte çocuğun bazı şeyleri söylediğinde yalan söylemesinin nedenleri farklı olabilir: zorbalıktan korkuyor, gerçeği söylemesi durumunda ne olabileceğinden korkuyor (okulda, arkadaş grubunda) veya sadece istiyor dikkatini çek Sebep ilk ikisinden biriyse, oğlumuzla bu güven ve karmaşıklığın yaratılmasında ısrar ediyoruz; Büyüdüğümüzde, iyi gözlemciler olmalı ve bir yandan oğlumuzun hareket ettiği dünyayı bilmeliyiz (okul arkadaşları, sınıf arkadaşlarının ebeveynleri, öğretmenler ...) ve diğer yandan, gün geçtikçe nasıl yaptığını görün ( eğer mutluysanız, üzgün veya rahatsızsanız
Yalanların sebebi uyandırma çağrısı ise, onlara bunun doğru olmadığını, belki de ilk başta doğrudan bir şekilde ("yalan söyledin") değil, "karakterinizi" diğer karakterlerin ağzına koyarak ve bunları yaparak göstermelisiniz. Ona söylediklerimizi yansıtması için ona. Bize anlattığınız diğer şeylere ve bununla neler yapabileceğimize çok ilgi gösterin, böylece sevgili hissedelim * ve dikkatimizi çekmek istediğimiz yalanlara hiç dikkat etmeyin.
5. Çocuğumla ne tür bir iletişimim var? İletişim, muhatapların bilgi ve fikir, ihtiyaç ve arzu alışverişinde bulundukları süreçtir. Bu, iletişimi tanımlamanın bir yoludur, ancak çocuklarımızla konuşurken, onlarla sürdürdüğümüz iletişimi, ek olarak şunları da içermelidir: tonlama, vurgulama, konuşma hızı ya da konuşmama; O anda oğlumuza ifade etmek istediğimiz tutum ya da duygudur.
Ek olarak, jestler, vücut duruşu, yüz ifadesi, göz teması, baş ve vücudun hareketleri ve fiziksel mesafe, iyi ve akıcı bir iletişimi sağlamak için temel unsurlardır. İletişim kurarken bu unsurları doğru bir şekilde dahil edersek, belki de birçok mesleğimizi, yorgunluğumuzu, stresimizi * eklersek, iletişimimizi bu unsurları yitirmesine ya da çocuklarımızla ilişkilerinde soğukluk ve hoşgörü iklimi yaratırken çarpıtılmasına neden olur.
Eva Mª Aguirre. Konuşma Terapisi Algılama ve zorluklara müdahale