Mevlana'nın her şeyden şikayet eden bir öğrencisi varmış.
Bir gün öğrencisine “Bir avuç tuzu ve bir bardak suyu al gel” der.
Öğrencisinin getirdiği bir bardak suya bir avuç tuzu döker ve içmesini ister. Mevlana'nın verdiği suyu içen öğrenci yüzünü ekşitir ve suyun tadının acı olduğunu söyler.
Sonra Mevlana öğrencisini alır ve bir gölün kenarına götürür.
Bir avuç tuzu bu seferde göle serper… Gölden bir bardak suyu alır öğrencisine sunar ve “Şimdi tadı nasıl?” diye sorunca...
Öğrencisi “Ferahlatıcı” diye cevap verir.
Bunun üzerine Mevlana: “Yaşamdaki ıstıraplar tuz gibidir; ne azdır ne de çok. Istırabın miktarı hep aynıdır. Ancak bu ıstırabın acılığı, neyin içine konulduğuna bağlıdır. Sen de artık bardak olmayı bırak, göl olmaya bak."