We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
1929 borsa çökmesi arasında gerçekleşti 24 Ekim( kara perşembe) ve 29 Ekim 1929. Eşi görülmemiş bir mali ve ardından bankacılık krizine neden oldu, bu da ABD'yi, ardından hızla ana dünya güçlerini 1930'ların Büyük Buhranı. 1929 krizi en dramatikti kriz trajik sonuçları on yıl boyunca hissedilecek ve İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında olan yirminci yüzyılın dünya ekonomisi.
1929 krizi: kaçınılmaz bir felaket
Kriz, kapitalist ekonomide yaşananların en ciddisiydi. I.Dünya Savaşı'ndan sonra yeniden yapılanmanın hızına duyulan coşkunun ortasında, tamamen beklenmedik bir şekilde gevşedi. 1918'den on yıl sonra, dünya üretimi ve uluslararası ticaret eşi görülmemiş rakamlara ulaştı. SSCB dışında, savaş sonrası ekonominin tamamı, 19. yüzyılda Avrupa'yı müreffeh yapan ekonomik liberalizm (altın standardına genel bir dönüş) temelinde gelişti. Teknik ilerlemenin kapsamı ve rasyonalizasyon yöntemlerinin başarısı, güveni daha da artırmaya yardımcı oldu.
1920'lerde Amerika Birleşik Devletleri bir yüksek artış bu da endüstriyel üretimin yaklaşık% 50 oranında büyümesini sağlıyor. Ama aynı zamanda New York Borsası'nda fiyatlar, ekonomik gerçekliği hesaba katmayan spekülatörlerin doyumsuz iştahı altında% 300'den fazla yükseliyor. Üstelik ne verimlilik ne de ücretler bu coşkuyu yansıtmıyor. Felaketin bileşenleri hızla bir araya getirildi: yatırımcılar artık tahakkuk eden temettüleri toplamaya kar Büyüme gerçekliğinin meyveleri: tek amacı, onları mümkün olan en kısa sürede yeniden satmak olan krediyle menkul kıymetler satın alırlar. en büyük Sermaye kazancı mümkün. Borsanın temelleri basitçe ayaklar altına alınmıştır, çökme kaçınılmazdır.
1929 borsa çöküşünün nedenleri
1928'den itibaren, Charles Merrill kabini (daha sonra Merrill Lynch) artık kredili hisse senedi satın almamanızı önererek piyasaları uyarır. Gerçekte efektler tarafından takip edilmeyen bir ilk uyarı. Daha da kötüsü, 1929'un başında, otomotiv sektöründe kayda değer zorluklarla birlikte ülke ekonomisi durgunlaşmaya başladı. Daha genel olarak, sanayi üretimi yılın ilk çeyreğinde yaklaşık% 7 düştü. Nedeni basit: tüm sermaye borsa spekülasyonunda yutuldu ve sözde reel ekonomi artık finanse edilmiyor ...
Finansal operatörlerin acımasız körlüğünün açık bir işareti olan hisse fiyatı, aynı dönemde hala% 100'den fazla yükseliyor! Nakit yok mu, yoksa gerçeğe dönüş yavaş mı? Yine de borsa, birkaç ay süren çılgınca zorla beslemenin ardından Eylül ayından itibaren göreli bir durgunluğa, ardından Ekim başından itibaren kademeli bir düşüşe ulaştı.
Artık hızlı büyüme beklentisi görmeyen büyük operatörler zincirleniyor kar alma, 18-23 Ekim arasında giderek daha endişe verici hale gelen ciltlerde. Küçük sorun: Çok kısa vadede uygunsuz bir sermaye kazancı vaadi olmadan, hiç kimse tamamen aşırı fiyatlı hisseleri geri almak istemez ... Hiçbir şey en kötüsünün olmasını engelleyemez.
Pazar çöküşü: 24 Ekim Perşembe (Kara Perşembe)
Sonraki gün, 24 Ekim 1929 Perşembe, tam paniğin ilk günü: kimse daha fazla hisse almak istemiyor ve tüm büyük operatörler satış pozisyonunda: fiyatların toplam düşüşü, öğle saatlerinde% -22, üzücü bir rekor geliyor yerleşmek. Daha sonra reddedilen söylentiler, büyük çaplı intiharlardan bahseder. tüccarlar. Yine de panik yayılıyor ve bankalar fiyatları yükseltmek için hisse geri almak zorunda kalıyor. Stratosferik bir ticaret hacminde (her zamanki ortalama 2,5 milyona karşılık 13 milyon) gün sonunda sadece% 2 düşüşle kırılmayı sınırlamayı başarırlar. Son çöküşten önce bir başlangıç, kurslar sonraki iki gün boyunca bile sabit kalır.
Ancak bu yalnızca bir ertelemedir: "yatırımcılar"veya daha doğrusu Rus ruleti takipçilerinin spekülasyon yapmak için krediyle ödünç aldıkları söylenmelidir: Kısa vadeli görünümün kötüleşmesi nedeniyle zararlarını sınırlamak için satış yapmak zorunda kalıyorlar. 28 Ekim Pazartesi fiyatların yeni bir düşüşü: bu kez bankalar dengelenmiyor. Dow Jones bir günde% 13, ertesi gün ise% 12 daha kaybeder.
Önümüzdeki haftalardaki sapma ile mütevazı bir şekilde, duman çıkacak ABD federal bütçesinin 10 katına veya milyarlarca dolara eşdeğer olacak. Temmuz 1932'de Amerikan sanayi üretim endeksi (1929'da 100) 48.7'ye düştü; tarım dramı, kendisini pamuk (1929: 17.65 sent; 1933: 6 sent) ve buğdayın (1920: 98 sent; 1933: 40 sent) fiyatının çöküşünde çarpıcı bir şekilde gösterdi; bankacılık krizi, genel bir moratoryumun ilan edilmesinin ardından tüm bankaların kapandığı 1933'ün başlarında zirveye ulaştı. Amerika Birleşik Devletleri'nden, kriz hızla Latin Amerika'ya (1929/30), Avusturya'ya (Credit Anstalt'ın iflası, 11 Mayıs 1931), Almanya'ya (dolayısıyla Amerikan başkenti aniden geri gönderildi), İngiltere'ye ve İngiliz Milletler Topluluğu'na, nihayet daha sonra ama daha kalıcı olarak Fransa'ya (1932).
Finansal krizden ekonomik krize
Mali krizden sonra, yol açın Ekonomik kriz, Bu, geçmiş yıllarda tahsis edilen kredilerin kendi gelişimleri için gerekli yatırımlara ayrılmasını tercih eden firmaları ağır vuruyor. Hanehalkı tüketimi düşüyor. Bankalar, çoğu iflas eden işletmeleri daha da zayıflatan kredi taşkınlarını kapatmak zorunda kalıyor. Bu bir kısır döngüdür: artık geri ödenmez, en zayıf bankalar iflas eder ve küçük tasarruf sahipleri, varlıklarını hala hayatta olan bankalardan çekerek birikimlerini kurtarmaya çalışırlar. Bir bankacılık krizi yangınlar.
Finansal, ekonomik ve bankacılık aksaklıklarının toplamı olan genel kriz, işsizlikte bir patlamaya yol açar: sosyal kriz acımasız resmi tamamlar. Ancak bu inanılmaz programlanmış kendi kendini yok etmenin tek zararı bunlar olmayacak: 1929 krizi aynı zamanda devletlerin kendi içlerine çekilmesinden de büyük ölçüde sorumlu olacak (önlemler korumacılar) tüm gezegenin kirlenmesinin yanı sıra totaliter rejimlerin beklenmedik güçlenmesinden sonra.
Böylece 1929 ile 1933 arasında dünya ticareti üçte iki oranında düştü. Büyük Britanya mecbur kalıyor 1931'de sterlin değerinin düşürülmesiBu, tüm büyük Avrupa devletlerinde zincirleme bir reaksiyona neden olur. İşsizlik patlıyor. İngiliz örneğini takiben, Roosevelt'in Birleşik Devletleri doların değerini (Nisan 1933) devalüe etti ve hükümet, işsizlikle mücadele etmek ve iş dünyasını iyileştirmeyi desteklemek için, ABD'nin müdahalesini yücelten New Deal'ı başlattı. O zamana kadar liberalizmin kalesi olan bir ülkede devlet.
1929'daki Fransa ve Almanya'daki kazanın sonuçları
Hükümetin Poincaré Frangı'nı devalüe etmeyi reddettiği Fransa'da (Paul Reynaud gibi bazı uzmanların tavsiyelerine rağmen), İngiliz ve Amerikan devalüasyonları Fransız fiyatları ile yabancı fiyatlar arasındaki eşitsizliği vurguladı. Böylece, 1933'ün sonunda çoğu ülkede toparlanma şekillenirken, Fransız krizi 1934 / 35'te daha da kötüleşmeye devam etti ve Laval kabinesinin deflasyonist deneyimi başarısızlıkla sonuçlandı. Halk Cephesi'nin (Mayıs 1936) seçim zaferi, Fransızların, bundan böyle tüm devletleri içine alan müdahaleci evrime doğru yürüdüğüne işaret etmekti. Frangın değeri düşürüldü (Ekim 1936), ancak Fransa aslında krizden 1939 savaşına kadar acı çekmeye devam edecekti.
Sonuçlar, milyonlarca işsiz ve mahvolmuş küçük burjuvazinin Hitler'i iktidara getirdiği Almanya'da daha da ciddiydi (Ocak 1933); Nasyonal Sosyalist rejim, krize katı bir müdahaleci ve otarşik politika ile ve işsizliği hızla azaltan büyük bir bayındırlık işleri (otoyollar) ve silahlanma programı uygulayarak telafi etti. Faşist İtalya da benzer önlemler aldı. Liberal dünyanın tüm ülkelerinde, bundan böyle güven kayboldu, ekonomik engeller her zamankinden daha fazla şüpheyle dikildi ve sefaletlerini unutmak için halklar yine savaşçı milliyetçiliğin ilaçlarına güvendiler. Kriz gerçekten üstesinden gelinmedi ve sonuçları II.Dünya Savaşı'nda doruğa çıkacaktı.
Kaynakça
- Maury Klein'ın 1929 Çöküşü adlı kitabına dair. Les Belles Lettres (1929).
- John Kenneth Galbraith'in 1929 Ekonomik Krizi. Payot, 1989.
- Pierre-Cyrille Hautcoeur'un 1929 krizi. Keşif, 2009