"Çocuklara tuvalet eğitimi verilmez. Tuvalet eğitimi kedilere, köpeklere verilir." diyen bir doktor hatırlıyorum. "Tuvalet eğitimi" ifadesini doğru bulmadığını ifade etmek istiyordu. Aslında bana da hep soğuk gelmiştir bu ifade. Bezden kurtulup tuvalet alışkanlığı kazanmak çocuk için "eğitim" ile değil mümkün olduğunca hayatın içinden, doğal yollarla olmalı. Hatta biz anneler bu işi eğitim değil "öğütüm" haline getiriyoruz. Çocuklar için ciddi sorunlara yol açan, gelecekte bile etkileri devam eden zorlu bir sürece dönüşebiliyor.
Bu sıralar kızım da bu süreçten geçiyor. Kızım henüz 2 yaşını doldurmadı. 22 aylık diyebiliriz. Oğlumda bu dönemde denemeyi bile düşünmezdim. "2,5 yaştan önce olmaz!" yargısına sahiptim ben de. Bir süredir yurt dışında uygulanan "Elimination Communication (EC)" metodu bana çok mantıklı geliyor. Doğumdan itibaren bebeği bezden uzak tutmaya ve mümkün olduğunca erken dönemde (4 ay, 6 ay vs.) tuvalet kullanmayı öğrenmesine yardımcı oluyor. Önce çocukları bir pisliğe alıştırıyoruz. Daha sonra bin bir yöntemle (ağlayan güneş, gülen güneş tabloları, ışıklı sesli lazımlıklar, bol bol ödül, çizgi filmler vs.) kendi alıştırdığımız pislikten kurtarmaya çabalıyoruz. Vakti ve sabrı müsait olanlar kesinlikle bu yöntemi denemeli. Bu konuda Türkçe'ye tercüme edilmiş bir kitap bile var: Bezsiz Bebek
Çocuklarına karşı "ilgili" bir anne olmaya çalışan ben bu süreçte biraz tökezliyorum oğlumda da olduğu gibi. Kızım için olayı renklendirmek adına aşağıdaki resmi burada buldum. Erkek için olanı da mevcut.
Yukarıdaki resmi çıktı alıp boyadım.
Fon kartonuna yapıştırıp koli bandıyla lamine ettim.
Banyoda tam klozetin karşısına astım.
Biz kızımızın adını Elif koyduk. Kızım tuvaletini yapmak için banyoya girince "Merhaba Elif, nasılsın?" diyerek Elif'i selamlıyoruz. Sonrası malum:)
Bak kızım, Elif çişini tuvalete yapıyor. Elif, abla olmuş... vs. vs.
Olay sıralaması (önce - sonra) kartları olarak da kullanılabilir.
Oldukça bol video var bu konuda. Mesela bir tanesi şöyle;
Erkekler için olanı da işte bu: