Peynirli rulo
Peynir rulosu (bazen eski adıyla peynir rulosu olarak bilinir), gal tavşanına benzer bir atıştırmalık yiyecektir, ancak bir dilim ekmeğin esas olarak rendelenmiş veya dilimlenmiş peynirden oluşan hazırlanmış bir dolguyla kaplanması ve daha sonra kızartmadan önce bir rulo haline getirilmesiyle oluşturulur. Peynirli rulolar, genellikle kafeteryalarda ve benzeri yiyecek satış noktalarında bir menü öğesi olarak bulundukları ve nadiren güney suşi olarak anıldığı, Otago ve Yeni Zelanda'nın Güney Bölgesi'nde çok popüler bir yemektir. Bunlar, Yeni Zelanda'nın iki ana adasından yalnızca birine özgü çok az sayıdaki tariflerden biridir.
|Peynirli rulo|


Milton, Otago, Yeni Zelanda'da bir kafede peynirli rulolar
|Alternatif isim||Peynir rulosu|
|Ülke(ler)||Yeni Zelanda|
|Ana malzemeler||Ekmek, peynir|
TariflerDeğiştir
Tarifi sadece bir dilim ekmek ve bir dilim peynir kullanarak yapmak kolaydır. Halihazırda yapılmış bir dolgu karışımına içerik eklemek daha yaygındır. Soğan, Worcestershire sosu ve soğan çorbası karışımı yaygın dolgulardır, ancak ezilmiş ananas veya tatlı mısır gibi alternatif dolgular da popülerdir. Bu dolgu kombinasyonu, dolgunun sadece peynirli rulo yapımında çok önemli bir unsur olan herhangi bir ek malzeme ile kaplanmış bir peynir parçası olması yerine, ekmeğe yerleştirilmeden önce ayrı olarak üretilir.
Ekmek, ya dilimin düz bir duruma geri dönmemesi için kabuğunu kırarak ya da ekmeği kürdan ile şişerek yuvarlayarak tutulur. Lezzeti arttırmak ve kızarmış ekmeklere daha altın rengi bir renk vermek için, kızartmadan önce rulonun dış tarafı periyodik olarak ince bir şekilde tereyağı ile kaplanır. Ortaya çıkan rulo, tost üzerindeki temel peynire göre yumuşak bir merkeze sahip (tipik olarak peynir yarı sıvı halde olan) gevrek bir dış yüzeyin daha kontrastlı bir karışımına izin verme avantajına ve ayrıca tüketilmesini kolaylaştıran formuna sahiptir.
Otago Üniversitesi'nden Profesör Helen Leach de dahil olmak üzere gıda bilimcileri, bilinen tüm tariflerin bu üçünün varyasyonları gibi görünen üç temel geleneksel doldurma modeli belirlediler.[1] Rex Peyniri adlı baharatlı bir Avustralya peyniri kullanan bu tariflerin en eskisi, peynirli ruloların ortaya çıkmasından önce 1920'lerde yayılmış olarak tasarlandı. Baharatlı veya keskin peynir, hardal, Worcestershire sosu ve hatta Kahlúa gibi likörlerle yapılan dolgular bu temanın birçok varyasyonu arasındadır. Başka bir temel tarifte baharatlı peynir kullanıldı, ancak bu sefer tereyağı veya sütte pişirilen soğan gibi tuzlu ürünlerle birleştirildi, daha sonra peynirle birleştirildi ve un veya mısır unu ile kalınlaştırıldı. Üçüncü bir varyasyon, ikincisine benzer ancak ana bileşenler olarak kuru soğan çorbası karışımı ve buharlaştırılmış süt gibi önceden işlenmiş yiyecekleri içerir.
TarihDeğiştir
Yemeğin en eski tarifleri 1930'lardan geliyor ve ilk olarak 1935'te Yeni Zelanda yayını New Zealand Truth'da ortaya çıktı.[2] Bu dönemden beri bilinmesine rağmen, inceliğin popülaritesi, 1950'lerden itibaren dilimlenmiş ekmeğin yaygınlaşmasıyla birlikte başlamış gibi görünüyor.[1] Erken tarifler, yemeği "sıçan tuzakları" olarak adlandırdı, uzun zamandır kurulmuş olan fare tuzaklarının tosttaki peynir için takma adı üzerinde bir oyundu, aynı zamanda muhtemelen zamanın ticari "kemirgen tuzaklarına" benzeyen silindirik şekle de atıfta bulundu. Peynir ruloları için kaydedilen ilk yemek kitabı tarifi, 1951'de Dunedin'in Roslyn Kilisesi Jubilee Aşçılık Kitabında yayınlandı ve tarif, gelecek on yılda diğer South Island topluluk yemek kitaplarında yer aldı. Öte yandan, peynir ruloları, 1970'lerin sonlarına kadar hiçbir North Island yemek kitabına dahil edilmedi ve yemek, Waitaki Nehri'nin kuzeyinde hala nispeten bilinmiyor. Soğuk ortam ve bir akşam yemeği seçeneği olarak çorbanın bolluğu nedeniyle, rulo, özellikle sert kış aylarında güneyde popülerlik kazandı. Farklı peynir ve ekmek çeşitlerini bütünleştiren çeşitli lokantalar, esnaf çeşitlerini bölgesel bir özellik haline getirdi.[3]
Bağış toplayanlarDeğiştir
"Peynirli rulo bağış toplama etkinlikleri", özellikle okullar ve spor organizasyonları tarafından, "sosis cızırtıları" veya barbekülerle aynı şekilde düzenlenmektedir.[4] Bununla birlikte, süt ürünleri fiyatlarındaki son artışlar, bu bağış toplama etkinliklerini eskisinden daha az karlı hale getirdi.[5]
Ayrıca bakınızDeğiştir
KaynakçaDeğiştir
- ^ a b Smith, Charmian (22 Kasım 2008). "A case of hard cheese". Otago Daily Times. s. 47. 25 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mart 2016.
- ^ "The Southland Cheese Roll". Southland, New Zealand (İngilizce). 28 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2020.
- ^ "New Zealand's mighty cheese roll". TNZ Media. 29 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2020.
- ^ Examples of this activity can be found in newsletters for Stirling School and Green Island school, both in Otago, as well as those for charitable organisations like Oxfam NZ 15 Mart 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- ^ "Prices cheese off fundraisers". The New Zealand Herald. 2 Nisan 2008. 18 Ağustos 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2011.