Nerede ve ne zaman bir martı görsem aklıma düşen hep “Jonathan” oluyor.
Öyle yer etmiş, köşe taşı olmuş hayatımıza.
Onun ışığında yol bulmaya çalışmışık karanlık koridorlarda.
“Eğer dostluğumuz zaman ve uzaklıkla sınırlıysa, o yok demektir. Zaman ve uzaklıkla sınırlı olmayanı yaşıyoruz biz. Uzaklığı yenince hep aynı yerdeyiz, zamanı yenince hep aynı anın içindeyiz.”