Futbol en edebi spor değildir. Beyzbol, edebi olsun olmasın yoğun bir Amerikan nostaljisiyle beslenen çok daha entelektüel bir soyağacına sahiptir; boks Ernest Hemingway, Norman Mailer, Joyce Carol Oates ve Katherine Dunn'ın dikkatini çekti; tenis sadece David Foster Wallace'a ihtiyaç duyar (ancak Álvaro Enrigue de iyidir); ve hatta futbol var Haydutlar arasında (Monty Python’un ' Edebi Futbol Tartışması “); Yine de Amerikan futbolu, yalnızca birkaç iyi edebiyat eseri ile ilişkilendirilebilir. biraz dışarı Orada . Ama edebi olsun ya da olmasın, futbol Amerikan kültürünün bir parçasıdır ve bu nedenle bu hafta sonu büyük yıllık rekabetçi partisini, Superbowl'u atacağının farkındasınızdır. Okumayı tercih ediyor, ancak yine de kültürel anın içinde yer almak istiyorsanız, CTE'ye yönelik gelişen anlayışımızdan futbolun televizyonla olan ilişkisine kadar her şeyi kapsayan, çağdaş Amerikan kültüründe futbolla ilgili bu harika uzun biçimli makalelerden biriyle başlamanızı tavsiye ederim. ev içi şiddet ve evet, tabii ki, Trump. Maçı izleyecekseniz yine de okuyun — milyon ve bir reklam arası sırasında tüm bu makaleler hakkında konuşmak için bolca zaman olacak.
Reid Forgrave, ' Sarsıntı Günlükleri: Bir Liseli Futbolcunun CTE ile Gizli Mücadelesi '
GQ , 2016
Kronik travmatik ensefalopati ile yıllarca süren mücadeleden sonra kendini öldüren ve ailesinden sözlerini dünyayla paylaşmasını isteyen eski bir genç futbolcunun son dileklerini onurlandırmak için yazılmış yürek kırıcı ve insancıl bir deneme. Futbol kültürü, sertlik, aile ve korku üzerine.
Zac talimat bıraktı: Hikayesini dizüstü bilgisayarından yazdırın, Facebook'ta yayınlayın, hayatının acısını ve çok erken ölümünü dünyayı CTE konusunda uyarmak için kullanın. Bizim gibi insanların - futbol taraftarları, futbolcular, futbolcular - onun gibiler hakkındaki gerçeklerle yüzleşmelerini sağlayın.
Ve şimdi sahibiz. Talimatları buydu, ailesi de öyle yaptı. Peki şimdi ne olacak?
Futbolu yasaklayabiliriz. (Ama futbolu seviyoruz.) İnsanların ancak 18 yaşına geldiklerinde futbol oynamasına izin verebilirdik, bu da Omalu'nun önerdiği gibi. (Ve 18 yaşındaki atletik fenomlar - hiçbir zaman düzgün bir şekilde üstesinden gelmeyi öğrenmemiş yük trenleri - birdenbire birbirlerine salınırlarsa ne olur? Bu daha iyi mi?) Mücadele etmeyi kaldırabiliriz. (Üzgünüm, kimse National Flag Football League'i izlemiyor.) Daha güvenli bir kask yapabilirdik. (Bu, oyuncuları yalnızca kafalarını silah olarak kullanmaya teşvik eder.) Tüm futbol seviyelerinde tutarlı bir sarsıntı protokolüne sahip olabiliriz. (NFL'de zaten yapıyoruz. Cam Newton'a ne kadar iyi çalıştığını sorun.)
Her çözüm sorunu yeterince çözemez.
Ve çoğumuz için bu tamamen sorun değil. CTE’nin keşfinin paradoksu, çoğumuza sinsi bir etik çıkarmış olmasıdır, öyle değil mi? Artık hiçbir profesyonel futbolcu risklerin farkında olmadığını iddia edemez. Burası özgür bir ülke. Burada hepimiz yetişkiniz.
Yetişkin değilsek. Zac gibi çocuk değilsek. Çocukların bunu yapmaya devam etmesine gerçekten izin verebilir miyiz? Öyleyse nasıl? Şimdi ne olacak?
Mark Edmundson, ' Futbol: Oyunun Cazibesi '
Los Angeles Kitap İncelemesi , 2014
Futbola yazdığı bu kişisel aşk mektubunda Edmundson, sporun güzelliğini ve neşesini şiirsel düzyazıda ele alıyor ve hatta futbolu şiirle ('sandığınızdan daha fazla örtüşüyor' yazıyor) ve Amerika'nın kendisini (şiddet ve zarafet; özgürlük ve sömürü; şan ve alçakgönüllülük: korkunç güzellik).
Bazen bizi oyuna çeken şeyin ne olduğunu merak ediyorum (sanırım merak uyandıran bir mizaç olarak). Sonbaharda cumartesi öğleden sonraya kadar - hafta ortası oyunlarından uzak durduğumu varsayarsak - bir bağımlıya ihtiyaç duyuyormuş gibi hissediyorum. Biraz futbol görme dürtüsü gerçekten neredeyse fiziksel geliyor. Bu bir Amerikan açlığı, oyuna olan bu ilgi: Bundan neredeyse eminim. Futbol Kanada'da oynanıyor, ancak etkileyici pazarlama çabalarına rağmen Avrupa'da ya da başka hiçbir yerde yakalanmadı. Bunun olacağını hiç sanmıyorum. Bu, Amerika ve dünya eşanlamlı hale gelmedikçe, Roma'nın bir süredir dünya ile eşanlamlı hale gelmesidir. Futbol Amerikan oyunudur, rock Amerikan müziğidir ve siyah konuşma Amerikan yerel dilidir, hamburger ve patates kızartması Amerikan yemeği ve sıfırın altındaki sıcaklıkta servis edilen altın bira Amerikan içeceğidir.
Uzaktaki bir galaksiden gelen ziyaretçiler bölgemize indiler, New York City'ye indiler ve bizden onlara neyle ilgili olduğumuzu göstermemizi (söyleme, gösterme) isteseler, nasıl cevap veririz? Onları Batı kültürünün sarayı olan Metropolitan Sanat Müzesi'ne götürmek isterdim. Ya da onları New York Halk Kütüphanesi'ndeki nöbetçi aslanlar arasında ve büyük okuma odasına yönlendirmeye meyilli olabilirim. Ama her iki durumda da yanılıyorum. İdealleştiriyor olacağım. Hayır, kesinlikle onları götürmek için en iyi yer, eğer Amerika'yı görmek istiyorlarsa, Meadowlands'a gidip Devlerin Redskins'le savaşmasını izlemek veya Dallas Cowboys'la maviye karşı gri, İç Savaş'ı bir kez daha alt etmek olurdu. zaman. Belki daha iyisi, onları bir düz ekran TV'ye yaklaştırmak - yüksek tanımlı, surround ses, işler - ve ziyaretçilerimizin, eğer mümkünse, hayattan daha gerçekçi hale gelen görüntüleri görmelerine izin vermek. Ve ekrana neşe ve şaşkınlıkla ve bazen dehşet içinde veya dehşete yakın bir şeyle işaret ederdiniz. Ve şunu söylemek cazip gelecektir: Biz buyuz. Biz Amerikalılar bununla ilgili. Ama o zaman tam olarak ne demek istiyorsun?
Chuck Klosterman, ' Şiddet Futbolu Kurtarır mı? '
GQ , 2015
Klosterman'ın futbol hakkındaki makalesi, futbolla ilgili hüküm süren iki teoriyi - yok olacağını ve dramatik bir şekilde değişeceğini - tartışıyor ve reddediyor; bunun yerine, bunun aslında şiddet olduğunu ve taraftarların saflara yakın olma eğilimi olduğunu iddia ediyor. sporu etrafta tutun. 2017'deki argümanı korkutucu derecede tanıdık ve konuyla ilgili.
Jim Harbaugh, Michigan Üniversitesi'nde baş futbol koçu olarak işe alındıktan birkaç ay sonra HBO dergisi Real Sports programında yer aldı. Harbaugh'un bir deli olduğu zekasına büyük ölçüde meyilli, çılgınca eğlendirici bir bölümdü. Harbaugh'un röportajda söylediği son şeylerden biri şuydu: “Futbolu seviyorum. Sevdim. Sevdim. Amerika'da erkeklerde, erkeklerde sertlik için son umut kalesi olduğunu düşünüyorum. ' Segmentin hemen ardından muhabir (Andrea Kremer) Gerçek Sporlar Bryant Gumbel'i, az önce izlediğimiz hikayeyi anekdot olarak ortaya çıkarmak için ağırlayın. Gumbel, Harbaugh’un son duygusu karşısında şaşkınlığını dile getirdi. Medyada çalışan herkese (hatta medyayı önemseyen herhangi birine) Harbaugh’un konumu cinsiyetçi ve aşırı gerici görünüyordu, öyle ki Rush Limbaugh radyo programında bunu destekleme ihtiyacı hissetti.
Televizyonda herhangi bir popülist, rahatsız edici düşünce ifade edildiğinde olan budur.
Futbolun ölüme mahkum doğasına ilişkin tüm tartışmaların içinde yerleşik bir varsayım vardır. Varsayım, oyunun yüzeysel olarak göründüğünden daha şiddetli ve zarar verici olduğu ve daha fazla insan bunu fark ettikçe (ve / veya bu hasarı doğrulayan tıbbi kanıtı inkar etmeyi reddettikçe) oyunun hayran desteğinin ortadan kalkacağıdır. Bu konumu savunanların yaptığı hata, bu bakış açısının apaçık olduğunun kesinliğidir. Öyle değil. Bu savunucular bana 1972 cumhurbaşkanlığı seçimlerinden sonra sinema eleştirmeni Pauline Kael'e atfedilen apokrif bir alıntıyı hatırlatıyor: “Nixon nasıl kazanabilirdi? Ona oy veren birini tanımıyorum. ' Şimdi, Kael bunu asla söylemedi. †† Ancak bu hatalı alıntı, zeki insanların neden o kadar zeki olmayan akranları kadar sıklıkla hatalı olma eğiliminde olduklarına dair en iyi kısa örnek olarak varlığını sürdürüyor - dünya görüşlerinin standart olduğu şeklindeki kusurlu öncülden hareket ediyorlar . Futbol riskine karşı çağdaş duruş hissediyor tek taraflı, çünkü kimse ortalıkta 'Modern yaşam yeterince şiddet içermiyor' demez. Yine de bu duygu sessizce var. Ve bunun yerine inananların söylediği şey, “Futbolu seviyorum. Amerika'da sertlik için son umut kalesi. ' Bu ifadeler arasındaki anlamsal mesafenin olmadığı bir geleceği hayal etmek zor değil. Ve eğer bu olursa, futbol popüler bir boş zaman eğlencesinden popüler olmayan bir politik gerekliliğe dönüşecektir.
†† Aslında söylediği şuydu: “Oldukça özel bir dünyada yaşıyorum. Nixon'a oy veren sadece bir kişi tanıyorum. Nerede olduklarını bilmiyorum. Benim sınırımın dışındalar. Ama bazen tiyatrodayken onları hissedebiliyorum. '
Timothy Michael Law, ' Futbolun Kanseri '
Los Angeles Kitap İncelemesi , 2015
Burada birden fazla şiddet türü var; bu makale, sistematik ırkçılık ve sömürüyü Amerika'daki futbolla ilgili başlıca sorunlar olarak ele alıyor.
Yorumcular şu anda NFL'deki sarsıntılar üzerine histeriyi uyandırıyorlar ve sporu aleni şiddeti nedeniyle eleştiriyorlar, ancak daha gizli bir hastalık var. Žižek'e göre toplumdaki şiddet patlamaları bizi saptırıyor. Arka plandaki yapısal ve sistemik şiddet daha zararlıdır.
Futbol hasta ise, çok tehlikeli olduğu için değil, yüksek riskli oyuncuların, onlara karşı sorumluluklarını en aza indirirken bir işçi sınıfı sporcuyu sömürerek muazzam bir servet yaratmak için nasıl kullanacaklarını bulmalarıdır. Ekonomik sömürü, sporun tüm vücuduna yayılan ve ezici çoğunluğu siyah olan işgücünün sağlığını aşındırdığı için hücreleri çoğaltan kanserdir.
...
Oyuncuların çoğu siyah, taraftarlar beyaz. Cumartesi günü bu birkaç saat boyunca, yakından ve uzaklardan gelen beyaz kolej çocukları, mezunlar ve Bulldog hayranları, yeryüzünde tanrıları görmüş gibi davranacaklar. Sahne elektriklidir ve buranın ırk sonrası Amerika'nın kanıtı olduğunu düşünerek kolayca kandırılabilirsin. Güney'in dışında yaşadıktan sonra, futbolun popülaritesinin en çok ayrılan ve en çok ayrılmış olan Güney eyaletlerindeki en büyük olduğunun, antebellum hiyerarşilerinin stadyumların dışındaki tutumlara yansıdığı, ancak atletik rekabetin kısa süren anlarında ne kadar dikkat çekici olduğunu anlarsınız. , ağırlıklı olarak beyaz seyirciler siyah sporcular için çılgınca tezahürat yapıyor. Irkçılık, Güney'de başka yerlerdeki bazı genç Amerikalıların artık anlayamayacağı şekillerde devam ediyor, ancak siyah sporcular ve eğlenceler, karakterlerini korudukları sürece yüzyıllardır beyaz izleyicileri (hem Kuzeyde hem de Güney'de) güldürüyor ve neşelendiriyor. Bir hip-hop sanatçısı ve bir atlet bize şarkı söyleyebilir, bize rap yapabilir, bizim için çalabilir, ancak yine de senaryoyu kontrol etmek istiyoruz.
...
Žižek, ikincil ve üçüncül kaygılar dikkatimizi dağıttığı için genellikle sistemik kötülükleri fark edemediğimizi söyledi. Kötü huylu önyargıları ve kendi istismar eğilimimizi ele almak, birçok kişiyi bir terapisti görmekten korkan rahatsız edici bir çalışma gerektirir. Medyanın sarsıntılara duyduğu hayranlık, onların futbolun sorunları hakkında ciddi görünmelerine olanak tanır, ancak bunlar vurguncu, sömürücü makinenin bir parçası olduklarından, futbolun konuşan kafaları arasında bu acil çatışmayı asla bulmayı beklememeliyiz.
Birkaç yönden futbolun kanseri, #BlackLivesMatter hareketini susturmaya ve şeytanlaştırmaya çalışan aynı kanserdir. Genç siyah erkekler, yönetim sınıfı için kâr elde ettikleri ve çalışma koşulları ve fırsatları hakkında çok yüksek sesle bağırmadıkları sürece yararlı olmaya devam ederler. Pek çok kişiyi futbolun küçük sonuçlarıyla ilgili rahatsızlıklarını düşünmeye sevk eden dürtü, #AllLivesMatter yanıtını yönlendiren aynı dürtüdür ve bu dürtü, nihayetinde Žižek'in uyardığı yüzeyin ötesinde aynaya doğrudan bakmayı reddeden inatçı bir tutumdan kaynaklanır.
Malcolm Gladwell, ' Ofansif Oyun '
The New Yorker , 2009
Hangi Malcolm Gladwell soruyu sorar: 'İt dalaşı ve futbol ne kadar farklı?'
Bunlar asla normal bir hayat yaşamayacak köpeklerdir. Ancak it dalaşının somutlaştırdığı türden bir suç ahlaki olarak o kadar iticidir ki karşılık olarak abartılı bir jest gerektirir. Bir dövüş köpeğinde, her şeyden önce ödüllendirilen kalite, yaralanma ve acı karşısında bile sebat etme isteğidir. Bunu yapmayan bir köpek 'cur' olarak etiketlenir ve terk edilir. Rakibine hücum etmeye devam eden bir köpeğin 'oynaklığa' sahip olduğu söylenir ve av köpekleri saygı görür.
Öyle ya da böyle, pek çok kuruluş oyun için tercih ediyor. Deniz Piyadeleri ve tıp da genç doktorları ikametin yorucu zorluklarına maruz bıraktığında yapar. Ancak oyun oynamayı seçenlerin bu güveni kötüye kullanmama sorumluluğu vardır: Sizin için bir uçurumdan atlayacak sorumlularınız varsa, onları uçurumun kenarına götüremezsiniz - ve it dalaşı bu testi geçemez. Carl Semencic, 'The World of Fighting Dogs' ta (1984), 'Gameness, bir köpeğin' ne pahasına olursa olsun bir sahibini memnun etme arzusundan 'başka bir şey olmadığını savunuyor. Sahipler, Semencic devam ediyor,
Köpeği memnun etme ve bundan yararlanma arzusunu anlayın. İki köpeğin gerçekten gönülden birbirine yaklaştığı herhangi bir organize çukur dövüşünde, her köpeğin sahibinin her zaman köpeğini görebilmek için çukur tarafındaki pozisyonunu değiştirdiği gözlemlenebilir. Sahibi bilir ki, efendisinin ona kök saldığını görmek, bir köpeği efendisini memnun etmek için daha çok çalıştıracaktır.
Bu nedenle Michael Vick’in köpeklerine ötenazi yapılmadı. Sadakate ihanet, bir toplumsal tazmin eylemi gerektirir.
Profesyonel futbolcular da oyun için seçilir. Kyle Turley, Packers'a karşı oynanan o maçta bayılınca, dört gün sonra antrenmana geri döndü çünkü, 'Bir oyunu kaçırmak istemedim' dedi. Bir keresinde, oynadığı yıllarda uyandı ve yataktan kalkarken bir duvara düştü. 'Her tarafımdan kusmaya başladım,' diye hatırladı. 'Bu yüzden karıma' Beni çalışmaya götür 'dedim. Çalışmayı kaçırmak istemedim.' Bilincini kaybettiği aynı sezon, kalçalarında ağrı oluşmaya başladı. Üç kortizon iğnesi aldı ve oynamaya devam etti. Sezon sonunda disk fıtığı olduğunu keşfetti. Ameliyat geçirdi ve dört ay sonra eğitim kampına geri döndü. 'Beni ilk günden itibaren tam temas pratiğine soktular' dedi. İlk günden sonra haklı olmadığımı anladım. Bana 'Ameliyat oldun. İyisin. Sadece onunla mücadele etmelisin. 'Programlanmış gibisin. Soru sormadan gitmelisin— Ben bir savaşçıyım Bunu aklımdan çıkarabilirim . İki gün sonra dışarı çıkıyorum. Tam iletişim. İki günde bir. Sırtım yine kilitleniyor. Dört ay önce ameliyat edilen aynı diski yeniden fıtıklaştırdım ve üzerindeki diski çıkardım. ' Turley'in eski koçlarından birinin bir zamanlar dediği gibi, 'Oyunu olması gerektiği gibi oynuyor, her şeyiyle', yani oyunu kendi iyiliğinin üzerine koyduğunu söylüyor.
Jamil Smith, ' Futbolun Gerekliliği '
Yeni Cumhuriyet , 2015
NFL Films'de bir zamanlar yardımcı yapımcı olan Smith, işinin yüceltici montajları bir araya getirmek olduğu bu denemede, bunun aslında yetersizlikler Amerikan deneyimi için onu çok gerekli kılan kurtarıcı zarafetleri değil, futbolu.
Hiçbir mazeretim yok, gerçekten. Sporu geride bırakmayı her düşündüğümde, en sevdiğim fotoğrafı hatırlıyorum: annemin sekizinci sınıftayken futbol formamla çektiği siyah beyaz bir fotoğraf, babamın yanında durup galibiyetten sonra gülümsüyordu. Ancak nostalji, oyunu sevmek için bir neden, ona ihtiyaç duymak için bir neden değil. Belki o zaman, size nedenini söylemem gereken yer burasıdır - Omalu’nun ifşaatlarının ardından bile - hala futbola ihtiyacımız olduğunu hissediyorum. NFL’nin büyük ölçüde siyah iş gücünü mütevazı kökenlerinden kurtarmak veya artan trajedilerin ardından gitmesine izin vermeyi reddeden kitleleri eğlendirmek için değil. Buna kısmen ihtiyacımız var çünkü futbol, ulusal karakterimiz için bir tür eğlence evi aynası işlevi görüyor.
Yansıma çeşitli biçimlerde ortaya çıkıyor: toplumsal hareketler, ulusal trajedi, politik gösteri ve evet, bizim sporumuz. Ve biz dramatik bir ülkeyiz, öyle ki hayatımızın her köşesinde gördüğümüz tiyatroların hacmi duyularımızı köreltiyor. Daha fazlasına ve daha yüksek sesle ihtiyacımız var. Ve seyirci sporlarında, kendimizin en iyi versiyonlarının bize yansımasını görmek isteriz, yoksa bunu neden eğlence olarak düşünelim? O arenada her şeyin yoluna gireceğine inanmak istiyoruz çünkü adamlarımız en güçlüsü ve mücadelemiz en zoru. Bu nedenle 2012 ve 2015 yılları arasında Savunma Bakanlığı, masrafları vergi mükelleflerinin karşıladığı stadyumlarda askeri bombardıman uçakları da dahil olmak üzere, pazarlama ve reklam için 18 NFL ekibine toplam 5,6 milyon ABD Doları ödedi. Ayrıca, oyuncunun CTE'ye doğru biraz daha ileriye itilip itilmediğini merak etmeden, pedlerin çatırdamasından veya müziğin etkisinden zevk alarak her hafta popüler montajları izlememizin de nedeni bu. Futbol, elimizdeki Amerikan karakterinin en dürüst yorumunu sunarak, ustalığı vahşetle evlendiriyor ve ben de dehşetine rağmen futboldan zevk alıyorum çünkü Amerika'daki hayatımda da aynısını yapmayı öğrendim.
Sorun şu ki, çok azımız NFL'nin her Pazar sunduğu güzellik ve katliamda kendimizi tanıyoruz. Oyun değişmeyecek çünkü biz değişmeyeceğiz. Umarım yeni bir izleyici, Dr. Bennet Omalu'nun hikayesine maruz kalır ve futbolu değiştirmenin tek yolunun, hatalarını tavizsiz bir şekilde sunmak, NFL'ye ve sporu sevenlere kendileriyle yüzleşip daha iyisini yapmaları için baskı yapmak olduğunu anlayacaktır. . Omalu, vatandaşlarının neredeyse her siyasi bağlamda bu ulusu daha iyi hale getirmek için çalıştığı bir Amerika modelini örneklemektedir. Futbolu terk etmek bu sporu düzeltmez - Amerikalıların buna ihtiyacı var, böylece bir gün kendimizi gerçekten kim olduğumuzu görmeyi öğrenebiliriz.
Louisa Thomas, ' Birlikte Futbol Yapıyoruz '
Grantland, 2014
NFL’nin aile içi şiddet geçmişine bir bakış - bunu yapan oyuncular, bunu görmezden gelen taraftarlar ve takımlar - ve bunun spor kültürü ve bir 'aile' olarak futbol efsanesi hakkında söylediklerine bir bakış.
Futbol sahasında aile içi şiddet olmaz. Yatak odalarında, arabalarda, otoparklarda, asansörlerde olur. Yakın eş şiddeti ve cinsel saldırı orduda salgın durumdadır. Silikon Vadisi'nde, üniversite kampüslerinde, küçük Alaska kasabalarında yaygındırlar. Tüm ülkelerde ve her zaman mevcutturlar. Futboldan kurtulmak bunu değiştirmez.
Yine de kadınları kenara çeken ve onlara saygısızlık eden bir kültür, kadınlara saygısızlık eden ve onlara yönelik şiddeti hoş gören bir kültür ile onlara yönelik şiddeti hoş gören ve onlara şiddet uygulayan bir kültür arasında bağlantılar vardır. NFL oyuncuları arasında şiddet içeren suçlardan tutuklananların neredeyse yarısı - yüzde 48 - aile içi şiddet nedeniyle tutuklamalar.
Erkekler, futbol var olduğu sürece erkekliğin tehdit altında olduğundan endişeleniyor. Ne de olsa bildiğimiz spor bir çağda ve düşüş konusunda o kadar gergin bir sınıfta başladı ki, erkeklerin kaygısını tanımlamak için bir durum, nevrasteni vardı. Erkek olduğunuzu kanıtlamanın en kolay yolu, saldırgan bir tutum benimsemekti. Savunmasız veya farklı olanlar, sadece istenmeyen değildi ve değiller. Sanki bulaşıcıydılar. Sanki tehlikeliler.
...
NFL kendine bir aile diyor. Eğer durum buysa, bu bir babalar ve oğullar ailesidir, ancak karı ve kızları değil. Kanla veya sevgiyle bağlı bir aileden daha çok güruhu andıran bir ailedir. Başkalarını keserek kendini koruyan bir aile, sadakati doğru olanın üzerinde ayrıcalıklı kılan bir aile. Ancak NFL'de sadakat sadece bir yere kadar gider - çünkü çok da uzak olmayan bir noktada aile bir işletmeye dönüşür. Sarsıntılar içine girdiğinde, maaş sınırlamaları veya yaşlandıklarında, aile Pazar gününün büyük oyununu kazanmak veya iş dünyasının alt çizgisi hakkında bilgi sahibi olur. Bir aileyse, berbat bir ailedir.
Nicholas Dawidoff, ' Futbolun Kapsamlı Yanılsaması '
The New Yorker , 2015
Televizyon, futbol dahil her şeyi değiştirir.
Kendisi de Teksas lisesinde oyun kurucu olan film yapımcısı Richard Linklater, “Modern televizyondan önce, daha soyut bir gladyatör gibi hissettirmiş olmalıydı” diyor. Bu günlerde televizyonda oyunculara ve antrenörlere kişilikleri ekranda nasıl aktarabileceğinizi tartışıyorduk. N.F.L. katılımcıları ses için bağlamış ve yayınlarının kamera açılarını ve fotoğraf tanımını iyileştirmiştir. Kamera operatörleri ham reaksiyonlar için sahayı ve kenarı çevirir. Duygu hayranları en çok öfke hissetme eğilimindedir ve bunu takiben yapımcılar son zamanlarda çeşitli öfke tonlarını iletme konusunda uzmanlaşmıştır. Giants koçu Tom Coughlin'i sürekli olarak mağdur olmuş bir adam olarak düşünüyoruz ve Buffalo Bills koçu Rex Ryan'ı çocukça bir ergen olarak görüyoruz - sonuçta evlerimizde böyle davranıyorlar. Elbette, her iki adam da çok daha karmaşık. Linklater, 'Gözlerini görebildiğinizde, her şey değişir ve onları tanıdığınızı düşünürsünüz,' diyor. 'TV bunu yapıyor - izleyiciyle olan o güçlü, sahiplenici bağ. Halk, filmlerden tanıdığı aktörlerin peşinden koşabilir, ancak sizi televizyondan tanırlarsa, akraba gibi davranırlar. Gerçekten erişime sahip olduklarını düşünüyorlar ve neredeyse onları tüketiyorlar. '
Futbolun cazibesinin bir kısmı, ona gerçek hayattan bir aksiyon filmi hissi veren şiddettir. Ancak şiddet, oyuncular için olduğu kadar TV için de her zaman riskli olmuştur. Futbolla ilgili darbelerin uzun vadeli etkileriyle ilgili kamuoyunda herhangi bir tartışma çıkmadan çok önce, TV, balik güzelliğini büyüterek ve vurmanın vahşi sarsıcı saldırganlığını ortadan kaldırarak oyunu daha lezzetli hale getirmeye çalıştı. Oyunun en kötü şöhretli çarpışmalarından biri 1985'te 'Monday Night Football' da Giants'ın defans oyuncusu Lawrence Taylor, Washington Redskins'in oyun kurucusu Joe Theismann'ı kovduğunda gerçekleşti. Ters kamera açısı, Theismann'ın garip bir bileşik bacak kırığı geçirdiğini ortaya çıkardı. Bu, aile televizyonu için çok fazla gerçekti. O zamandan beri, savunma koçlarının dehşetine rağmen, en açıklayıcı futbol kuralları değişiklikleri temasa sınırlamalar getirdi ve aksi takdirde pasları tamamlama görevini kolaylaştırdı. Bunun bir kısmı, Amerika'nın gol atmayı sevmesi ve bir başka parçası da geçişin TV'de daha güzel görünmesidir. Ancak, alıcıların zarif koreografileri ve savunma sırtlarıyla kendimizi ilgilendirmek, bizi kameranın dışında olanlara tanıklık etmenin huzursuz edici sorumluluğundan da kurtardı.
Paul Solotaroff, Ron Borges ile, ' Grup Sohbetteki Gangster '
Yuvarlanan kaya , 2013
Dört yıl sonra, iki haftadan kısa bir süre içinde başka bir cinayet davası olan eski Patriots'un sıkı sonu ve hüküm giymiş katil Aaron Hernandez'in derinlemesine bir profili.
Çoğu insan, hatta binlerce şişe şeklindeki kadına üfleyen kendini beğenmiş yıldızlar bile, şu anda sakinleşebilirdi. Ancak 23 yaşındaki Aaron Hernandez çoğu insan gibi değildi; asırlardır kendisi gibi bile değildi. Connecticut, Bristol'den tatlı, şapşal çocuk, hafif gülümsemesi ve hayatını iki muhteşem oğul yetiştirmek için değiştiren eski eşkıya babası. o Aaron Hernandez, babasının kaçırılmasından bu yana geçen yedi zorlu yıl içinde zar zor haber almıştı, çocuklarının ruhunu hasta edip yitiren bir tıbbi hata nedeniyle hayatını kaybetmişti. Arada bir, iyi Aaron yüzeye çıkardı, kolej koçlarından birine onu sevdiğini söylemek ve saatlerce adamın çocuklarıyla konuşmak için ya da Patriots'un sahibi Robert Kraft'ı yanağından öpmek için durdururdu. ve ona nemli bir şekilde teşekkür ederim. O çocukta bir babanın eli için öylesine bir açlık vardı ve dışarı çıkmak için o kadar büyük bir istek vardı ki, o koç, Aaron ne zaman kötü görünse onu korudu - herkes için tehlikeli olan şiddetli, öfkeli çocuk, özellikle de öyle görünüyor arkadaşlarına.
Robert Lipsyte, ' Donald Trump Futbol Kültürünün En Kötüsünü Temsil Eder '
Millet , 2017
Başarısız bir takım sahibi olan Trump'ı “spor kültürünün” en kötü yönlerinin simgesi olarak şikayet eden, ancak Colin Kaepernick ve onun gibi diğerlerine bir umut ışığı olarak bakan bir makale.
Övünen, zorbalık, balon balığı kişiliği soyunma odalarında (satış ofislerinde, kışlalarda, ticaret katlarında ve yasama meclislerinde olduğu gibi) büyük köpeğin teslim edebileceği sürece tolere edilir. Yaptığı. SportsWorld'deki yakın dostlarının ve iş arkadaşlarının diğer iki kötü şöhretli P.T.'yi de içermesi şaşırtıcı değil. Barnums, bokstan Don King ve güreşten Vince McMahon (eşi Linda, şu anda Trump'ın Küçük İşletme İdaresi başkanlığını seçiyor).
Bir başka tipik spor kültürü özelliği, takım lideri, koçu, sahibi ve hatta Rusya'nın başkanı olsun, arenanızdaki alfa (est) köpeği için dönmektir. Bir mucize, Trump başarılı bir NFL sahibi olsaydı, New England Patriots’un sahibi Robert Kraft’ın 2005’te Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in Super Bowl yüzüğünü cebe indirdiğinde ve onunla Moskova toplantı odasından çıktığında yaptığı gibi tamamen perişan olurdu. Asla iade edilmedi.
...
Sezon sona erdiğinde Kaepernick’in takım arkadaşları ona “ilham verici ve cesur oyun” nedeniyle Len Eshmont Ödülünü verdiler ve medyada ekibin geri kalanını yabancılaştırdığı yönündeki haberlerle alay konusu oldu. Edwards, Kaepernick’in sporcular arasında artan desteği söz konusu olduğunda medyayı ve spor kuruluşunu, 'yaklaşan Trump döneminde bazı çalkantılı zamanlar' vaat eden bir fenomen olarak tanımlıyor.
Kaepernick'in en aşkın günahı, futbolun terleten sığınağının rahatlığını delme, hem hafif hem de bazı sert gerçekleri açığa çıkarma yolu olmuştur - bu gerçek de dahil: nesneleştirilmiş ve aşırı derecede yüksek ücretli oyuncular beyaz çizgilerin dışındaki dünya hakkında hala gerçek düşüncelere sahip olabilirler. Trumpball'un ulusal eğlence olmaması gerektiğini düşünenler için giderek daha tehlikeli hale gelen bir dünya.