Kalemler, boyalar, defterler, mürekkepler, renkli bantlar, sulu boyalar, renkli kağıtlar, fırçalar. Her zaman ilgimi çekti. Tiago’yu ilk gördüğümde elinde küçük bir defter her şeyi çiziyordu. Beraber olduktan sonra evine ilk geldiğimde rafta defterler gördüm. Belki son on senedir böyle günlükler tutuyordu. Hemen heyecanlanıp ben de denemeye başladım, çizmek ile ilgili hiç eğitim almadım ve tabi ki çizdiğim ilk şeyler de çok kötüydü. Deftere bir şey çizdiğiniz zaman çizdiğiniz şeyden hoşnut olmazsanız hevesiniz epey kırılıyor, artık çizmek istemiyorsunuz. Ama eğer devam ederseniz ortaya çıkan sonuç sizi şaşırtabilir.
En azından beni şaşırttı. Geçen yaz düzenli olarak çizim defteri tutmaya başladım. Yanımda her zaman sulu boyalarım, fırçalarım ve kalemim oldu. Gördüğüm şeyleri çizmeye başladım. Bitkiler, çiçekler, dallar benim için daha kolaydı. Tiago’nun bana durmadan söylediği tek şey ‘gördüğünü çiz’ oldu. Bir nesneyi çizmeye başladığımız zaman aslında gördüğümüzü değil nesnenin kafamızdaki imgesini çizmeye başlıyoruz. Bunu kırmak çok önemli. Geçen yazdan beri sekiz tane defter tutmuşum. Bunlar benim çizdiğim ilk yapraklar.