We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Sovyetler Birliği (SSCB) Kutup Konvoyları, İkinci Dünya Savaşı'na katılan her iki taraf için de hayati öneme sahipti. Kuzey Kutbu Konvoylarındaki erkekler “dünyanın en kötü yolculuğuna” (Winston Churchill) katlanmak zorunda kaldılar, ancak Murmansk ve Başmelek Sovyet Kuzey Kutuplarına yapılan yolculuk, Kızıl Orduyu Doğudaki Almanlarla savaşmak için hayati askeri ekipman ve yiyecekle donattı Ön. İlk Kutup Konvoyu Ağustos 1941'de gerçekleşti ve Batı'da İkinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar devam etti. Toplamda 78 konvoy vardı.
Kuzey Kutbu konvoyundaki gemiler, İskoçya veya İzlanda'daki limanlardan Sovyet varış noktalarına 1.600 mil yelken açmak zorunda kaldı. Yolculuk tehlikeyle doluydu. U-tekneler rotayı devriye gezdi ve gerçek bir tehditti, Kriegsmarine'den yüzey baskınları tehlikeye eklendi. Gemiler ayrıca havadan bir tehditle karşı karşıya kaldı. Bu insan yapımı tehditlerin yanı sıra doğal tehlikeler de geldi. Yolculuk sırasında denizler kötü havalarda çok pürüzlü hale gelebilir ve 40 feet dalgaları nadir değildi. Bununla birlikte, kötü hava denizciler için bir nimetti, çünkü Alman yüzey filosunun aynı koşullarda çalışması gerekiyordu, ağır bir şişme ise bir U-teknesinin torpidoları ateşlemek için deniz yüzeyine yakın yükselmesini zorlaştırdı.
Kuzey Kutbu konvoylarının önemini küçümsemek zor. Müttefikler, Kızıl Cephenin Doğu Cephesindeki en sağlam yerinde olması gerekti. 1941'de Barbarossa Operasyonundan sonra herhangi bir zamanda, Wehrmacht'ın yaklaşık üçte ikisinin Doğu Cephesi'ne bağlı olduğu düşünülmektedir. D-Day başarılı olacaksa, bunun sürdürülmesi gerekiyordu. D-Day planlamacıları başarılı bir inişin ve dolayısıyla ikinci bir cephenin işgal altındaki Fransa'da mümkün olduğunca az muhalefetle yüzleşmeye bağlı olduğunu biliyorlardı.
Barbarossa Operasyonu'nun hemen ardından, Kızıl Ordu sadece erkekleri değil, aynı zamanda büyük miktarda ekipmanı da kaybetti. Çok büyük Sovyet nüfusu, insan gücünün daha az sorun olduğu, ancak ekipman eksikliğinin olduğu anlamına geliyordu. Sovyet fabrika sisteminin büyük kısmı Alman saldırısının hızıyla istila edildi ve bunlar fabrikaların Ural Dağları'nın arkasından yeniden inşa edilmesinden önceki günlerdi. Bu nedenle SSCB ekipman için çaresizdi ve Arktik Konvoyların sağladığı şeyin bir parçasıydı. Fabrikalar çok sayıda T-34 tankını çıkarmadan önce Kızıl Ordu, İngiliz makineleştirilmiş araçları kullandı ve Sovyet pilotları Hawker Hurricanes'i savaşa uçurdu. Korunabilecek her şey Doğu Cephesi'nin hayatta kalmasını sağlamak için Murmansk ve Başmelek'e gönderildi. Yiyecekler de Leningrad halkı tarafından o şehrin katlandığı çok uzun kuşatma sırasında gönderildi ve kullanıldı. Kuzey Kutbu konvoyları tarafından% 93'ü gelip% 7'si denizde kaybedildi. Bu yardımın önemi, Stalin'in, savaşın Doğu Cephesi'ne açılmasından ve SSCB'nin kendi arzını sağlayabilmesinden sonra bile Sovyetler Birliği'ne devam eden konvoylarda ısrar etmesini sağlamaktı. Stalin, konvoyların SSCB halkına psikolojik öneminin devam etmesi gerektiğine inanıyordu.
Konvoylarda erkeklerin karşılaştığı tehlikeler harikaydı. Kutup Konvoylarında 3000'den fazla adam 87 ticari gemi ve 18 Kraliyet Donanması gemisi kaybedildi. Konvoy PQ17, tüm Kutup konvoylarında en kötü kayıplara maruz kaldı. PQ17, deniz eskortlarıyla birlikte 35 ticari gemiden oluşuyordu. Bu ticaret gemilerinden sadece 11'i Sovyetler Birliği'ne geldi. İstihbaratın yanlış anlaşılması, PQ17'nin denizde dağılmasını emretti. Konvoy, eskort gemilerinin ona mümkün olan en iyi korumayı vermesini sağlamak için önceden belirlenmiş bir düzende yelken açmıştı. Ancak, 'Tirpitz' liderliğindeki bir savaş filosunun konvoya girdiğine, dolayısıyla dağılma düzeninin yanlış olduğuna inanılıyordu. Bu gerçekleştiğinde, U-tekneler bireysel hedefleri seçmeyi çok daha kolay bulabilirdi.
“En çok hatırladığım şey acı soğuk. Geminin üzerinde, en kötü hava koşullarında bile, Alman uçakları ve savaş gemilerini takip eden üç gözetimimiz vardı. Bir keresinde onları rahatlatmak için dışarı çıktık ve ölü donmuş katılardı. ”George Shreeve (HMS Shropshire ve HMS Kent, her ikisi de RN kruvazörleri)
“Korkunç hava ve devasa dalgalar nedeniyle unutulmazdı. Soğuk senin içinden geçti. ”Ralph Beckett (HMS Rhododendron, RN corvette)
“Beni en çok korkutan şey denizlerin büyüklüğü idi. Dalgalar evler kadar yüksekti ve küçük tekneleri batacaklardı. ”John Jacob (HMS Diadem, RN hafif kruvazörü)
“Büyük bir macera olduğunu düşünerek denize gittim, ancak birkaç gün denizlerde bulunduktan sonra, güverteden ve silahlardan kalın buzları kestikten sonra çok eğlenceli görünmüyordu. Gözlemlerden biri vardiyasından çıktı ve spor ceketini çıkardı ve ayağa kalktı, katı donmuş. ”Fred Reynolds (HMS Anson, RN savaş gemisi)
“En kötü şey, altında bir yerde U-teknelerinin gizlendiğini bilmekti. Bir zamanlar güvertede ilerliyordum ve büyük bir patlama oldu. Bir duman ve ateş sütunu gördüm ve gemilerden biri batmaya başladı. O gemideki zavallı avcıların şansı yoktu. ”Eric Alley (HMS Inglefield; RN destroyeri)
Ocak 2012