Otizm ve İlgili Gelişimsel Bozukluklar
Otizm hastalığından etkilenen insanlarda şiddetli iletişim zorluğu, dil ve sosyal açıkları bulunan bir nörolojik bozukluktur. Otizm beyin hastalığıdır. Erken çocukluk döneminde başlayan ve yaşam boyunca devam eden, yol boyunca yaşamın her yönünü etkileyen, yaygın gelişimsel bozuklukların (PDD) en sık tanığı budur. Otistik insanların bilişsel -düşünce ve dil- ve sosyal becerileri, genellikle akranlarına göre gelişimsel olarak gecikirken, motor (hareket) becerileri daha normal bir şekilde gelişir. Otizm tanısı uygun olmadan önce spesifik sosyal etkileşim, iletişim ve davranışsal eksiklikler bulunmalıdır. Otizm’li insanlar aynı spesifik bozukluk modelini gösteriyor olsa da, bu bozuklukların ciddiyeti duruma göre değişmektedir-bazı insanlar nispeten hafif bozukluklar gösterir
Otistik çocukların çok erken yaştan itibaren başkalarına karşı doğru yönlendirilmesinde ve göz teması ve yüz ifadesi gibi sosyal ve sözsüz iletişim biçimlerinin işlenmesinde temel bir zorluk yaşandığını ortaya koymaktadır. Örneğin, tipik bir bebek genellikle yetişkin bakıcı yüz ifadelerine tepki gösterir ve bu ifadeleri taklit eder. Otizmli bebeklerde yüzleri veya sosyal olarak duyguları taklit etme yeteneğinden yoksunluğu vardır. Otistik çocuklar genellikle konuşma dili ve konuşma becerilerinin gelişmesinde genellikle gecikirler. Otistik bireyler de garip ve sosyal olarak uygun olmayan davranışları gösterme eğilimindedirler. Sıklıkla başkalarına karşı kayıtsızlık ile hareket ederler ve çevrelerinden kopmuş olarak kalırlar. Birçoğu, belirli nesneleri veya kişisel olarak ilginç buldukları belirli konulara takılır. Çevrelerindeki diğer insanlar ilgisiz olsa bile, büyüleyici buldukları bir konuyu konuşmakta ısrar edebilirler. Tuhaf basmakalıp hareketler ve jestler uygulayabilirler.
Otizmin belirtileri doğumdan kaynaklanır mı
Otizmin belirtileri doğumdan kaynaklanmaz. Otizmi olan çoğu çocuk tipik olarak yaşamın ilk yılında gelişir. Otizmin on sekiz- otuz altı aylık döneminde otizm belirtileri ortaya çıkar. Olguların% 40’ında üç yaşında teşhis konur. Kurulduktan sonra, otistik belirtiler yetişkinliğe geçer. Belirtilerin şiddeti (bireyler arasında) nispeten hafiften şiddetli ve zayıflamaya kadar değişir. Hafif olguların tamamında, otizm tipik gelişim ile etkileşime girer ve etkilenen yetişkinlerin bağımsız yaşayarak ve çalışmasını zorlaştırır veya imkansız kılar. Müdahale, otizm seyrini tersine çeviremez, ancak semptomların iyileşmesi ve bağımsızlık için daha büyük bir yeteneğe neden olabilir. Müdahale azami derecede başarılı olmak için, ancak, otizm teşhisi konduktan kısa bir süre sonra, gelişim sürecinin başlarında teslim edilmelidir.