Beyazıt Kulesi, İstanbul’da meydana gelen yangınları gözetlemek ve ilgili birimlere haber vermek amacı ile Beyazıt semtinde inşa edilmiş bir kuledir.
İlk olarak 1749 yılında ahşaptan yapılmıştır. Ancak yangınları gözetlemek için yapılan bu kule ne trajikomiktir ki 1774 yılında çıkan Cibali yangını dolayısıyla büyük hasar görmüş ve yıkılmıştır. 1826 yılında Sultan II. Mahmut’ın emri ile tekrardan yaptırılan kule bu kez de bir yeniçeri ayaklanması sırasında yıkılmıştır. Bunun üzerine Sultan II. Mahmut’un emri ile üçüncü kez fakat bu sefer kâgir olarak inşa ettirilmiştir.
İlk olarak 85 metre yükseklikte inşa edilen ve sadece nöbet katına sahip kuleye 1849 yılında sancak katı, sepet katı ve işaret katı olmak üzere 3 kat daha eklenmiştir. Bu ilave katlar ile birlikte kulenin boyu 118 metreye ulaşmıştır. 1889 yılında tepesine demirden bir bayrak direği eklenmesi ile bugünkü görüntüsünü almıştır.
Kulenin girişinden nöbet katına kadar tam 180 ahşap basamak bulunmaktadır. Geriye kalan katlarda ise toplam 76 ahşap basamak mevcuttur. Kulenin gövdesinde basamakların ışık alması için dar ve küçük pencereler mevcuttur. Nöbet katının ise dışarıyı gören 12 adet penceresi mevcuttur. Bu sayede kulenin etrafı 360 derece görüntülenebilmektedir. Sonradan eklenen katlar ise yukarıya doğru daralan sekizgen bir plana sahiptir.
Kule, Cumhuriyet’in ilanına kadar yangın gözetleme görevini sürdürmüştür. Sonraki yıllarda ise yapı ancak hava tahminlerini ilan etmek amacı ile kullanılmıştır. 1997 ve 2010 yıllarında iki kez önemli tadilatlar görmüştür. Günümüzde hava tahminlerinin yanı zıra turistik amaçlı ziyaretler içinde kullanılmaktadır.