Yetenekli şifacıları iş başında incelemiş olan kanser uzmanı ve psikolog Dr. Lawrance LeShan, değişmiş ruh haline girmenin dışında iki önemli ortak özellikleri olduğunu bulmuştur: kendilerini şifalanacak kişiyle birleşmiş olarak görmektedirler; kendilerini ve şifalanacak kişiyi genellikle mutlak olarak adlandırdıkları ile birleşmiş olarak hayal etmektedirler.
Cooperstein’ın şifacıları aynı zamanda egonun kapatılması; benlik ve ayrılık hissinin devreden çıkarılmasından söz ettiler. Şifalanacak bedeni devraldıklarını düşünüyorlardı. Bir şifacı, patern değişimlerini ve enerji dağılımı ile beraber bedeninin değiştiğini hissetmiştir. Şifacılar hastalık ya da ağrıyı üzerlerine almamalarına rağmen, şifalanacak kişiyle birleştiklerini imgeledikten sonra hastalığı hissediyorlardı. Bu birleşme noktasında, şifacının algısı çarpıcı olarak değişiyor, motor yetenekleri azalıyordu. Şu anda olma hissiyle doluyorlar ve geçen zamanın farkında olmuyorlardı. Kendi bedenlerinin sınırlarının farkına varmıyorlar ve hatta bedenlerini değişmiş olarak algılıyorlardı. Kendilerini daha uzun boylu, daha hafif - neredeyse fiziksel varlıklarının dışında -hissediyorlardı ve koşulsuz sevgi içinde yüzüyorlardı. Bir şifacıya göre, kendilerini “geriye kalan bir öz” olarak görüyorlardı: