Yeni Bir Araştırmaya Göre Bu Basit Düzeltme Herkesin E-posta Stresini Azaltabilir. Bir kişi gün için oturumu kapattıktan sonra, acil olmasa bile, telefonlarına mesai sonrası gelen bir e-postayı yanıtlamak için üzerinde baskı hissetmektedir. Çünkü her zaman ve her yer de artık ulaşılabilir konumdayız. İngiltere’de London Business School ve ABD’deki Cornell Üniversitesi’nden araştırmacılar tarafından yapılan yeni bir psikoloji araştırması, daha sağlıklı iş/yaşam sınırları belirleyen ve ‘her zaman açık’ olmanın stresini hafifleten basit e-posta görgü kurallarını belirledi.
Mesai sonrası bir e-postanın sonuna şuna benzer tek bir cümle yapıştırılması yeterlidir: “Bu acil bir konu değil, bu yüzden ne zaman istersen ona ulaşabilirsin.” Cidden, bu kadar. Ve mesajın söylenmediğini düşünebilirsiniz, ama öyle değil.
Bulgular, özellikle Amerika Birleşik Devletleri’nde rastgele iki gruba ayrılan 852 tam zamanlı çalışanı içeren bir çalışmadan elde edilerek oluşturuldu. Varsayımsal e-posta gönderen ve varsayımsal e-posta alıcısı arasında bir trafikti.
Deneyde, araştırmacılar göndericilere, e-postalarını alan kişinin yanıt vermesini ne kadar çabuk beklediklerini sorarken, alıcılar ne kadar çabuk yanıt vermeleri gerektiğini düşündüklerini açıkladı.
Bulgular, iletişimde, makale yazarlarımızın “e-posta aciliyet yanlılığı” dediği şeye yol açan bir arızayı ortaya koyuyor.
E-posta gönderenler, mesai saatleri dışında bir istekte bulunduklarında genellikle hızlı bir yanıt beklemezken, e-posta alıcıları bu mesajı ‘almama’ eğilimindedir. Bunun yerine, genellikle tüm e-postaların hızlı bir yanıt gerektirdiğini, emin olmak için stresli bir ruh hali gerektirdiğini düşünürler.
İyi haber şu ki, bir e-posta göndericisi acil bir yanıtın gerekli olmadığını açıkça belirttiğinde, e-posta aciliyet önyargısı ve bunun ardından gelen stres hafiflemiş görünüyor.
Çalışmanın yazarları, “Pratik bir bakış açısıyla, araştırmamız, çalışanların, beklenmese bile işlerine bağlı kalmak için baskı hissettikleri sağlıksız çalışma kültürlerinin yayılmasını azaltmaya yardımcı olabilir” diye yazıyor.
E-postanın, işyeri iletişiminin birincil modlarından biri olmaya ve en yaygın çevrimiçi etkinliklerden biri olmaya devam ettiği göz önüne alındığında, olumsuz etkisini sınırlama hedefimiz mutlaka daha az e-posta değil, daha iyi e-posta olmalıdır.”
Yazarlar önerilerini altı farklı grup arasında yürütülen bir dizi psikolojik deneye dayandırdı.
E Postaların Oluşturduğu Stres Üzerinde Yapılan Birinci Çalışma
İlk çalışma, İspanya’da yaşayan ve mevcut iş/yaşam dengelerinden ne kadar mutlu olduklarını değerlendiren 700’den fazla kamu sektörü çalışanını içeriyordu. Daha sonra, normal çalışma saatlerinin dışında e-posta alma veya gönderme konusundaki deneyimlerini yazdılar.
Özellikle araştırmacılar, katılımcıların kendi e-postalarına bir başkasının yanıt vermesini ne kadar çabuk beklediğini veya gerçek dünyada bir başkasının e-postasını yanıtlamanın ne kadar önemli olduğunu kayan bir ölçekte bilmek istedi.
ABD grubunda olduğu gibi, bulgular gönderici ve alıcı arasındaki beklentilerde bir uyumsuzluk buldu. Çoğu zaman, gönderen acil bir yanıt beklemiyordu, alıcı ise hemen yanıt vermesi gerektiğini düşünme eğilimindeydi.
Bu ‘e-posta aciliyet önyargısına’ daha yatkın olan çalışanlar, öznel iyi oluş konusunda daha düşük puan aldı.
E Postaların Oluşturduğu Stres Üzerinde Yapılan İkinci Çalışma
İkinci çalışma, bu kez varsayımsal e-posta alıcıları ve varsayımsal e-posta göndericileri olarak ikiye ayrılan 251 katılımcı arasında yüksek beklentilerin olası stresini araştırdı.
E-posta alıcısından işten eve yeni geldiklerini ve iş arkadaşlarından acil olmayan bir mesaj bulmak için e-postalarını kontrol ettiklerini hayal etmesi istendi. E-posta göndericilerinden ters senaryoyu hayal etmeleri istendi: Meslektaşlarının zaten eve gittiğini biliyorlardı ama günün sonunda bir soruları vardı.
Daha sonra her iki gruba da ne kadar hızlı bir yanıt beklendiği soruldu. Bir kez daha, yazarlar, alıcıların, gönderenlerin beklediğinden daha hızlı yanıt vermeleri gerektiğini varsaydıklarını buldular.
E Postaların Oluşturduğu Stres Üzerinde Yapılan Üçüncü Çalışma
Üçüncü çalışma 600’den fazla katılımcıyı içeriyordu ve mesai saatleri dışında gönderilen acil ve acil olmayan e-postaların nispeten aynı şekilde ele alındığını buldu.
E Postaların Oluşturduğu Stres Üzerinde Yapılan Dördüncü Çalışma
411 katılımcıyla yapılan dördüncü bir çalışma, mesai saatleri içinde gönderilen e-postaların ve mesai saatlerinden sonra gönderilen e-postaların da benzer şekilde ele alındığını doğruladı.
Başka bir deyişle, tüm iş e-postaları, ne zaman gönderildiklerine ve gerçekte ne kadar acil olduklarına bakılmaksızın bize acil görünüyor. Bu aciliyet, özellikle çalışma saatlerimize sızdığında sağlığımız için mutlaka iyi değildir.
E Postaların Oluşturduğu Stres Üzerinde Yapılan Beşinci Çalışma
450 katılımcıyla yapılan beşinci bir çalışma, e-postalar için yanıt hızı beklentilerinin bir kişinin yaşamına stres ekleyerek genel refahını azaltabileceğini öne sürdü. Aslında mesai saatlerinden sonra gönderilen e-postalar, acil olmasalar bile, alıcıda gerçekten çalıştıklarından daha fazla strese neden oluyor gibi görünüyor.
E Postaların Oluşturduğu Stres Üzerinde Yapılan Altıncı Çalışma
Son ve altıncı çalışma, tüm bu arayışların doruk noktasıydı. Zaman aşımına uğradıktan sonra gönderilen e-postaların, hemen yanıt vermemiz gerektiği hissini uyandırarak hayatımıza stres ekleyebileceği fikrini doğruladı.
Ayrıca, bir e-posta göndericisinin, mesai saatleri sonrası bir e-postada ne istedikleri ve ne zaman istedikleri konusunda çok açık davranarak meslektaşlarının stresini azaltabileceğini öne sürdü.
“Yani,” yazarlar sonuca varıyor, “göndericilerin, alıcıların, çalışma saatleri dışında gönderilen acil olmayan iş e-postalarına hemen yanıt verme konusunda daha az baskı hissetmelerine yardımcı olabileceğini ifade ediyorlar.
“Yanıt hızı beklentilerini özellikle e-postalarında bir not aracılığıyla açıkça belirterek yardımcı olabileceğini bulduk. Hemen bir yanıt beklemediklerini belirtiyor.”
Basit bir düzeltme gibi görünüyor.
Kaynak: Sciencealert.com