Emma'nın maskesi.
❀Düzenlendi❀
Kırmızı kadife perdenin kapatılmasına rağmen arada kalan boşluktan, camların arasından sızan güneş ışığıyla uyandı James. Gözlerini kamaştıran ve ona bu gün yapacaklarını hatırlatan güneşe tepki olarak, yumuşak yastığını suratına çekti. Güneş ışıklarını yok sayıp uyumaya kararlıydı. Ta ki kapısı çalana kadar.
- Ne var ? diye seslendi James.
- Majesteleri, kahvaltı vaktinin geldiğini söyleyecektim. Kahvaltınızı odanızda mı yoksa yemek salonunda mı yemek istersiniz ? diye sordu kapının arkasında olan hizmetçi kız.
- Ah, aşağıda yani yemek salonunda yiyeceğim. Siz hazırlamaya başlayın, ben birazdan gelirim, dedi James.
Daha sonra ayak sesinin uzaklaştığını duyduğunda kapıdaki hizmetçinin gittiğini anladı. Hemen lacivert örtüyü üzerinden attı ve kalktı. Paravanın arkasına geçip üzerindeki gecelikleri çıkarıp, kıyafetlerini giydi. Kıyafetlerini giydikten sonra aynanın karşısına geçip siyah saçlarını düzeltti.
Hazır olduğunda kahvaltı için aşağıya indi. Yemek masası baştan sona Dük McCarthy için hazırlanmıştı. Büyük masanın başına oturdu ve enfes kahvaltıdan yemeye başladı. Yanında duran hizmetçiye:
-Terziden bir kıyafet dikmesini istemiştim. Bugün gelecek. Gelince bana haber verin, dedi James.
- Emredersiniz majesteleri, dedi hizmetçi kız.
******
Emma sert yatağından uyandı. Her yeri ağrıyordu. Yavaşça kalktı ve önünde duran gardroba ilerledi ve kapağını açtı. Kendi evinde olan üstler hala gelmemişti. Oflayarak yatağının kenarına oturdu. Bir an dün olanlar aklına geldi. Gerçekten soytarı olacak mıydı ? Hem olsa bile bu ne kadar devam edebilirdi ? Dük kesin kötü bir şaka yapmıştı. Bu gerçek olamazdı!
Emma odasında uzun bir süre geçirdikten sonra kapı çaldı. "Girin" dedi. İçeriye dün, onu odasını gösterin kadın girdi.
- Dük bu kıyafeti sana getirmemi söyledi. Yarım saat sonra büyük salonda olmanı istiyor, dedi.
- Siz ciddi misiniz ? diye sordu Emma şaşkınlık içerisinde.
Jenna'nın elinde tuttuğu kıyafet tamamıyla bir soytarıya yakışacak bir kıyafetti ve Emma bunu giymek istemiyordu.
Belki... Belki Dük dediklerinde ciddi değildir diye düşünmüştü Emma. Ama şimdi, Jenna'nın elinde gördüğü kıyafet tamamıyla ciddi olduğunun kanıtıydı.
- Maalesef, dedi Jenna. Gerçekten Dük'ü ikna etmeye çalıştım ama ikna olmadı. Kesin emri varmış, dedi üzgün bir sesle tonuyla.
Emma çok sinirlenmişti. Kimsenin soytarısı falan olmak istemiyordu. O yalnız başına, eskisi gibi tekrar evinde olmak istiyordu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
KALBİMDEKİ LEKE #Wattys2017Historical Fiction
16. yüzyılın ortaları... Çirkin bir kız ve onu oyuncağa çevirmiş bir dük. Kahramanımız dayanamayıp, ilk fırsatta kurtuluş yolunu bulduğunda, kaçmıştır. Peki ya kurtulmak için kaçtığı yere, tekrar intikam almak için geri dönerse..? 23/0...