Unilateral vestibüler hipofonksiyon olan hastalarda fizyoterapinin düşmeye etkisi
Date2015
AuthorKılıç, Gamze
MetadataShow full item record
CitationKılıç, G. (2015). Unilateral vestibüler hipofonksiyon olan hastalarda fizyoterapinin düşmeye etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Abstract
Çalışmanın amacı, unilateral vestibüler hipofonksiyonu olan hastalarda fizyoterapi uygulanarak düşme üzerine etkisini araştırmak ve tedavinin denge parametreleri üzerine olan etkisini değerlendirmektir. Çalışmaya videonistagmografi ile unilateral vestibüler hipofonksiyon tanısı almış 30 kişi gönüllü olarak katıldı. Tedavi öncesi değerlendirmesi tamamlandıktan sonra hastalar 8 hafta boyunca bireysel tedavi programına alındı. İki hafta aralıklarla fizyoterapi seansı verildi. Gelişim düzeyine göre hastalara uygulanan tedavinin ev egzersiz programı olarak günde 3 kez 10 tekrarlı olarak yapılması istendi. Değerlendirmeler tedavi öncesi ve sonrası yapıldı. Baş dönmesi şiddetini değerlendirmek için Görsel Analog Skalası (VAS) kullanıldı. Düşme durumu ve sayısı hastaya sorularak kaydedildi. Denge durumunu değerlendirmek için kronometre ile tandem, semitandem, romberg, sert ve yumuşak zeminde tek ayak üstünde durma, sekiz çizme, yana doğru uzanma ve modifiye-CTSIB testleri kullanıldı. Görme keskinliğini değerlendirmek amacıyla dinamik görme keskinliği testi uygulandı. Vestibüler disfonksiyon için yüzükoyun pivot testi, unterberger testi ve kafa itme testi yapıldı. Vestibulospinal refleksin etkinliğini belirlemek için eklem stabilite testi ve postür analizi kullanıldı. Ayrıca koordinasyon ve duyu değerlendirmesi uygulandı. Tedavi sonrasında düşme durumu ve sayısı, VAS, dinamik görme keskinliği, modifiye-CTSIB, tandem, semitandem, romberg, sert ve yumuşak zeminde tek ayak üstünde durma, yüzükoyun pivot testi, sekiz çizme, kafa itme testi, yana doğru uzan testi ve unterberger testi sonuçlarında tedavi sonrası istatistiksel olarak anlamlı bir düzelme vardı (p˂0,05). Tedavi sonrasında yapılan postür analizinde ise istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p˃0,05). Çalışmanın sonucunda unilateral vestibüler hipofonksiyonu olan hastalara uygulanan fizyoterapi programının düşme üzerine olumlu etkisi olduğu ve denge parametrelerinde ciddi iyileşme sağladığı görüşüne varıldı.The purpose of the study is to inventigate the physical therapy effects on falling of the patients with unilateral vestibular hypofunction and to evaluate the effect of the treatment on the balance parameters. 30 people, who were diagnosed with unilateral vestibular hypofunction through videonystagmography, voluntarily participated in the study. After the evaluation before the treatment is completed, patients were taken into the personel treatment program for 8 weeks. A physiotherapy session is applied in two weeks. In accordance with the development level, the treatment program were asked to be done 3 times a day with 10 repetitions. Evaluations were done before and after the treatment. In order to evaluate the severity of drowsiness, Visual Analog Scale(VAS), was used. Situation and numbers of falling was recorded in numbers by asking questions to the patient. In order to evaluate the balance situation, tests of tandem and semitandem, Romberg, standing on one foot on hard and soft floor, eight drawing, extending sideward and modified CTSIB were applied with a chronometer. In order to evaluate the visual acuity, dynamic visual acuity test was applied. In order to display the vestibular dysfunction, prone position pivot test, Unterberger test and head pushing test were applied. In order to determine the effectiveness of the vestibulospinal reflex, joint stability test and posture analysis were used. Coordination and sense evulation were applied. There was a statistically meaningful improvement after the treatment in falling situation and number and the results of VAS, dynamic visual acuity, modified CTSIB, tandem, semitandem, Romberg, standing on one foot on hard and soft floor, prone position pivot test, eight drawing, head pushing test, extending sideward test and unterberger test (p˂0,05). In the posture analysis, which was done after the treatment, there was not only any statistically significant difference (p˃0,05). In conclusion of the study, it was agreed that the physical treatment program which was applied on the patients with unilateral vestibular hypofunction had a positive effect on falling and provided a great improvement in the balance parameters.
Collections
- Tez Koleksiyonu [139]