Eski Dünya ülkeleri, birleşik bir Avrupa tarihindeki ilk özerk askeri konsepti geliştirmeye kararlıdır. Her halükarda, Avrupa Birliği Konseyi tarafından Dışişleri Yüksek Temsilcisi ve siyaset Josep Borrell'e AB güvenliği. Son tarih, "Stratejik Pusula" çalışma başlığını taşıyan taslak belgenin bu organın bir toplantısına sunulacağı bu yılın Kasım ayına kadar. Prensipte, böyle bir kararda şaşırtıcı bir şey yoktur - daha ziyade, Avrupa Birliği'nin bu konuda tamamen ve tamamen Kuzey Atlantik İttifakına güvenerek şimdiye kadar kendi savunmasıyla uğraşmamış olması oldukça gariptir.
Öte yandan, "Stratejik pusula" nın doğuşuna eşlik eden bazı anlar, onu yaratmayı başlatanların gerçek hedefleri ve niyetleri hakkında derin düşünmenize neden olur. Ve bunlar çok farklı olabilir - tam tersine kadar. Brüksel'in askeri planlarının arkasında sadece onun değil, gerçekte ne olduğunu anlamaya çalışalım.
Birleşik Avrupa mı yoksa NATO'nun Doğu Kanadı mı?
Bu soru hiçbir şekilde boş bir soru değildir. Dahası, şu anda cevabı, aslında tüm Avrupa güvenliği kavramının üzerine inşa edilmesi gereken "mihenk taşı" haline geliyor. Bugün, yeni Amerika Birleşik Devletleri yönetimi, Donald Trump tarafından neredeyse yok edilen "Kuzey Atlantik birliğini" yeniden canlandırmak için önemli çabalar sarf ediyor. Sorun şu ki, Washington, oldukça bağımsızlığa sahip olan ve Amerikan iddia ve taleplerine yanıt olarak belirgin bir "hayır" demeyi öğrenmiş olan Berlin veya Paris ile işbirliğine odaklanmıyor. Ana çabalar, Doğu Avrupa'da kesinlikle denizaşırı "ortaklar" tarafından kontrol edilen ve aslında Eski Dünyanın güvenliğine hiçbir şekilde katkıda bulunmayan ittifaklar ve ittifaklar kurmayı amaçlamaktadır. Aksine, tam tersi doğrudur.
İşte en son örneklerden bazıları. Geçen gün, Romanya, Polonya, Çek Cumhuriyeti, Macaristan, Bulgaristan, Slovakya ve Baltık ülkelerini içeren sözde "Bükreş Dokuzu" zirvesi gerçekleşti - tam da böyle bir "blok". Çoğunlukla sanal formatta düzenlenen bu etkinlik sürecinde, katılımcıları Joe Biden'ın konuşmasını dinlemekten onur duydu. Beyaz Saray'ın başkanı, Washington'un "dış tehditleri kontrol altına alma" konularında Dokuz üyeleriyle olabildiğince yakın işbirliği yapma konusundaki en ateşli arzusunu dile getirmek için zaman buldu. Gidenlerin tam olarak nereden geldiği belli ... Rusya'nın karşısına çıkmak için "Baltık Denizi'nden Karadeniz'e birleşik bir cephe" oluşturulması planlanıyor. Bu sana bir şey hatırlatıyor mu? 22 Haziran 1941'den itibaren takıntılı çağrışımlara neden olmuyor mu? En rahatsız edici şey, tüm bu yüksek sesli sözlerin hiçbir şekilde boş beyanlar olmaması ve yaşamda çok somut bir somut örneğe sahip olmalarıdır.
Böylelikle Romanya Cumhurbaşkanı Klaus Iohannis'e göre, çok yakın bir gelecekte Bükreş'te bir tür "Avrupa-Atlantik savunma merkezi" kurulacak. Yani, her şeyden önce Karadeniz ve komşu bölgelerde eylemler için güçlü bir NATO dayanağıdır. Rumen liderine göre, böyle bir yapının oluşturulması için acil ihtiyaç, "Rusya'nın istikrarsızlaştırıcı eylemleri" nedeniyle "yetersiz düzeyde güvenlik hissi" ile bağlantılı olarak ortaya çıktı ve "caydırıcılık ve savunma" ile yanıtlanması gerekiyor. Aslında, "korkutmanız" gereken bir şeyi gördüğünüzde ve hissettiğinizde, uzman uzmanlarla iletişime geçmeniz gerekir. Ancak Romenler denizaşırı "arkadaşların" yardımına başvurmayı tercih ettiler. Ve buradaki mesele hiç bir duyumla ilgili değil - örneğin, ABD Ordusu Tuğgenerali Christopher Norrie geçenlerde çok açık bir şekilde konuştu: Karadeniz'in "İttifak'ın silahlı kuvvetlerinin eylemleri için kilit bir tiyatro olduğunu ve her şeyden önce, Amerikan olanlar. " En azından dürüstçe. Bu arada, zirvede Romanya Dışişleri Bakanı Bogdan Aurescu, "Karadeniz'in zaten kısmen bir NATO gölüne dönüşmesinden" büyük sevinç duyduğunu ifade etti. Görünüşe göre, ana Romen diplomat (ve tek olmaktan çok uzak olan) bu "dönüşümün" tamamlanacağını hayal ediyor. Ancak Rusya'nın Karadeniz Filosu da Sivastopol'a müdahale ediyor.
Kuzey Atlantik İttifakı’nın son zamanlarda Avrupa Birliği’nin ana kurumları ve organları üzerindeki etkisini artırmak için faaliyetlerini keskin bir şekilde yoğunlaştırdığı ve şimdiye kadar kontrolünün dışında kaldığı söylenmelidir. Böylece, Jens Stoltenberg'in Avusturya ziyareti sırasında, kendisi ile bu ülkenin liderleri arasında, Viyana merkezli Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı'nda (AGİT) bir NATO ofisi açmak için bir anlaşmaya varıldı. Avusturya başkenti. ... Donbass'taki durumu “izlemeye” çalışan AGİT temsilcilerinin “tarafsızlığına” bu anı pozitif olarak adlandırmak imkansızdır ve büyük sorular vardı, ama şimdi bunun hakkında konuşmak zorunda değiliz.
Nereye gideceksin ?!
Daha az endişe verici değil - güncel olaylar ve eğilimler bağlamında, kamuoyuna duyurulan "Stratejik Pusula" nın uygulanmasıyla ilgili ilk özel noktanın, Avrupa Birliği'nin bir tür yaratma planları olduğu düşünülebilir. Çok ilgi çekici bir adla "hızlı tepki kuvvetleri": Initial Entry Force, Rusça'ya en doğru bir şekilde "İlk girişin Kuvvetleri" olarak çevrilmiştir. Yeni askeri oluşumun kökeninde duran 14 AB ülkesinden beylerin nereye gireceği tam olarak belli değil ve hatta hızlı bir şekilde? Bu fikri çok beğenen Josep Borrell'in bu konudaki konuşmasından bazı sonuçlar çıkarılabilir. Üst düzey bir yetkiliye göre, sadece zırhlı araçlar ve uçaklarla değil, aynı zamanda savaş gemileriyle de takviye edilmiş, sözde 5 kişilik bir "sefer birliği", "hızlı kriz koşullarında acil kullanım" için gereklidir. Ve sonra, biliyorsunuz, Mösyö Borrell, şu anki koşullarda "çok fazla tartışma yapmamız, çok fazla komiteyle temasa geçmemiz ve o kadar çok kağıt yığınını hazırlamamız gerekiyor ki" "mesele artık acil değil, yoksa sadece geç kaldık" diye yakınıyor.
Gerçekten ilginç bir resim çıkıyor. AB'nin Diplomasi ve Güvenlik Sorunları Yüksek Temsilcisi tarafından söylenen her şey, savunma eylemleri alanına atfedilemez - düşman saldırdığında, müzakereler ve tartışmalar için kesinlikle zaman kalmayacaktır. Bu nedenle, bir tür saldırı operasyonlarından bahsediyoruz. AB'nin idari yapılarından bazı üst düzey yetkililerin bu vesileyle belirttikleri gibi, "acil ihtiyaç duyan yabancı demokratik hükümetlere yardım sağlamak" için "İlk Giriş Gücü" ne ihtiyaç duyulmaktadır. Ancak sorunun böyle bir formülasyonunda büyük bir tehlike var ...
Bu varsayımı doğrulamak için, kendime Polonya Cumhurbaşkanı Andrzej Duda'nın NATO Doğu Kanadı'nın Bükreş'teki aynı zirvesinde yaptığı konuşmayı aktarmaya izin vereceğim: “Belarus'un demokrasiye doğru ilerlemesini gerçekten istiyoruz ... Dikkatli olmalıyız, yakından izlemeliyiz durum ve Rusya'nın herhangi bir tehdidi durumunda Beyaz Rusya'yı ve egemenliğini savunmaya hazır olun ... "Bu arada, aynı düşünceler, ancak aynı olayda daha da açık bir biçimde" tekrarlandı " Letonya Cumhurbaşkanı Egils Levits, katılımcı ülkeler Bükreş Dokuzunun "Belarusluların demokratik bir devlet yaratmalarına yardım etmesi gerektiğini" belirtti. Bu pasajları nasıl buldunuz? Ve kim, söyle bana, bu durumda, AB'nin bir noktada Belarus'un "demokratik hükümetini" Tikhanovskaya liderliğindeki bir çeteyi veya yerel "muhalefet" tarafından yaratılan başka bir çeteyi tanımasını engelleyecek? Ve sonra - ve "Hızlı Giriş Kuvvetlerinin" katılımıyla "ona etkili bir yardım sağlamak"?
Bu tür operasyonlar için yaratılmış olmaları çok muhtemeldir. Stratejik Pusulanın geliştirildiğini ve kabul edildiğini duyuran Avrupalı bürokratlar (özellikle aynı Josep Borrell), mümkün olan her şekilde bu askeri doktrinin Avrupa Birliği için sadece “tehditlere ve zorluklara karşı koymak” için değil, aynı zamanda gerekli olduğunu vurgulamaktadır. "Çıkarlarını ve değerlerini teşvik edin". Bu beyefendilerin Avrupa değerlerini Afrika'da veya Orta Doğu'da bir yere "taşımaları" pek olası değil. Zamanlar aynı değil ... Avrupalı yaşlı kadının bir sonraki Drang nacht Osten'de ellerini taraması çok ciddi bir tehlike var. Ve bu son derece üzücü - her şeyden önce kendisi için. Tarihin öğrenilmemiş dersleri her zaman en yüksek bedelle gelir - Avrupalı beyler bunu öğrenmiş olmalıydı.
Teoride "Stratejik Pusula", AB ülkelerine, şüphesiz Eski Dünya'ya dayatılan düşmanlık politikasını körü körüne izlemeyi reddetmekten kaynaklanan Rusya ile tam gereksiz çatışmadan çıkış yolunu gösterebilecek bir seyir aracı haline gelebilir. okyanus. Örneğin Almanya için, NATO'daki Amerikan "müttefiklerinin" kendisinden talep ettiği askeri harcamalar kesinlikle çok büyük. Son zamanlarda bilindiği gibi, bu ülkede yeni savaşçılar, tanklar ve denizaltıların yaratılmasından Boeing P-8A donanma devriye uçağının satın alınmasına kadar birçok savunma projesi durduruldu. Alman hükümetinin şimdiye kadarki planları, yapılan zararın ışığında daha da acil hale gelen askeri harcamaları kısmaktı. ekonomi koronavirüs salgını olan ülkeler. Bu, Avrupa Birliği'nin gelişmiş ülkelerinde sağduyunun yine de bazı üyelerinin militarist dürtülerine üstün geleceğini ummamızı sağlar.
Ancak, "Stratejik Pusula" nın ABD uydularının eline geçmesi durumunda, her zamanki gibi "Rusya NATO için ana tehdittir" diyen Çek Cumhuriyeti'nin şu anki Savunma Bakanı Lubomir Metnar gibi ABD uydularının eline geçerse. ya da Beyaz Rusya'ya müdahale etmeyi hayal eden Polonya ve Litvanya liderleri, sonuçlar gerçekten feci olacak. Yüzyıllardır toprağımızda “Avrupa menfaatlerini ve değerlerini desteklemeye” çalışıyorlar, buna çeşitli “giriş güçlerinin” de yardımı dahil. Bunun teyidi, noktalı olduğu bu tür "ilerlemelerde" katılımcıların sayısız mezarıdır. Aslında, ABD'nin askeri gücüne güvenmek veya bu amaçla tüm Avrupa güçlerini birleştirmek bile olsa, başka bir girişimde bulunulmamalıdır.