Diyabet, kandaki dekstroz miktarının çoğaltmasıyla karoser kimyasında ortaya meydana çıkan daimi bir değişikliktir. Nedeni, ‘insülin’ hormonunun eksikliğidir.
Şeker Hastalığı, en eski hastalıklardan biridir. Yunanca ‘sifon’ ve ‘şeker’ kelimelerinden gelen diyabetin tıp dilindeki adı diabetes meUitus’tm. Denetleme altına alınamayan diyabetin en açık belirtisi, vücuttan atılan idrann yüksek miktarda şeker içermesidir. Bu hastalık tamamiyle 20. asır içinde anlaşılmıştır. 1921 yılında Kanadalı iki bilim adamı, Fre-derick Bangting ve Charles Best, pankreas içerisinde Lan-gerhans adacıkları olarak bilinen küçük bir grup hücrenin esrarengiz bir madde ürettiğini keşfettiler. Bu maddeye, Latince ‘adacık’ anlamına gelen insula kelimesinden türeyen insülin adını verdiler. Bu ola ki de, şeker hastalığı tarihinin en ağırlıkli buluşuydu. 1922 yılından daha sonra diyabet tedavisi için kullanılmaya başlanan insülin, acı veren ve ‘aşın derecede zayıflamaya niçin olan’ bir hastalıktan ölmesi olası birçok genç insanın yaşamını değiştiren bir tıp mucizesi olarak görüldü.
Diyabetin nedeni, ‘insülin’ hormonu eksikliğidir. Hormon, vücudun herhangi bir bölümünde üretilen ve kana karıştığında vücudun diğer bölümlerinde etkili olan kimyasal bir habercidir. Müşteri 1 diyabette, vücutta hiç insülin hormonu üretilmez. Müşteri 2 diyabette ise çoğunlukla insülin salgısı beceriksiz kalır ve vücudun hormona verdiği tepki azalır. Buna insülin direnci denir.
Pankreas
Diyabetli kişilerde pankreas gerekli miktarda insülin üretmez veya ürettiği insülin fonksiyonunu yerine getirmez.