Size ne olduğunu bilmiyorum.
Doğrusu bana da. Her şey bir agacın denize uzanan dalları ve yapraklarının arasında başlamış olabilir.
Evet; Her şey şu meşhur ağacın yapraklarının ve dallarının arasında başladı. Birbirlerine uzanmak ve uzanmamak arasında kararsız kalmış dalların şarkısını işittim önce. Hep bir ağızdan Sting'in Shape of My Heart'ını mırıldanıyor gibiydiler ve ben ağır çekimde bir küsüp bir barışan iki aşığı izliyordum. Esen rüzgar kendilerini aşka bırakan yapraklara bekledikleri aydınlanmayı veriyor muydu bilmiyorum; (bir yaprak aydınlanmayı bekler miydi?)bazıları dallarından kopmayı göze alacak kadar korkusuzdu. Bazıları ürkek. Hiçbir aidiyetin ve biçimin olmadığı boşluk, sessizce sarmalıyordu içine doğan herkesi. Böylece sırtımı yasladım; zamana dair herhangi bir şeyin varolmadığı yere.Ve anladım ilk kez. Bir gizemdi yaşam.. sahip olunamayacak, saklanamayacak, harcanamayacak, çabalanamayacak, bir kenarından tutulamayacak, tanımlanamayacak.
Bıraktım kendimi onun içine. Hiçbir ses duymadım.