Bilim adamları atomu keşfettiklerinde ana yapı taşını bulduklarını düşünüyorlardı. Newton fiziğine göre her şey lego gibi somut parçalardan oluşmalıydı. Ancak Einstein başta olmak üzere sezgilerinin gücüyle keşifler yapan Kuantum Fizikçileri gördüler ki, derine indikçe sabit olup ölçülebilecek hiçbir şey yok; elektronun yeri bile gözlemci ile beraber değişiyor; zaman ve yer kaybolup yerine sadece ilişkiler ve sonsuz olasılıklar kalıyor geriye… Somut bir madde yerine birbirleri ile ilişki halinde olan enerjileri buluyorlar.
Bu keşiflerin bir çoğu ezoterik gibi algılanan doğu öğretileri ve uygulamalarını bir anlamda bilimsel olarak açıklamaya başlıyor. Günün sonunda tüm öğretiler, dinlerin ve bilimin özünün benzerlikleri çıkıyor ortaya…
İşte From Suffering to Joy kitabının yazarı Sri Prem Baba‘nın sözleri:
“Eşzamanlı gerçekleşen olaylara dikkat etmek çok önemli, çünkü bunlar bize Tanrı’dan gelen sezgiler ve sesler. Ancak kişi bu işaretleri algılayamıyorsa, kendi beklentilerinin oluşturduğu sonuca bağlanır. Bu bir kısıtlamadır, çünkü plan yaparsınız ve olacakların da sizin planınıza göre olmasını umarsınız. Fakat hayat size sonsuz olasılıklar sunar, ve bu sizin planlarınızın çok ötesinde olabilir.”
Ya eğer, her şeyi kontrol etme isteğinde olan zihnimize bağlı kalmasak, onun planlarına tutunmadan, sezgilerimize güvenerek hayata karşı açık bir tutumda olsak, kalkanlarımızı indirip hayal kırıklığına karşı savunmada olmasak, bizi nasıl bir bir hayat beklerdi?
Başka neler mümkün olurdu?