kaydeden Stewart Brennan
Yiyecek ve içecek endüstrisindeki en büyük şirketlerden biri olan Nestle, az önce onayladı enflasyon nedeniyle ürünlerinde fiyat artışları; (Görmek Burada [01] Ve Burada [02]) İkinci kitabımda yazdığım birçok ciddi konudan sadece biri (Aktivist Şair Cilt 2) [03] 2021’de.
Aslında, diğerleri arasında Unilever, Coca-Cola, Heineken, Colgate-Palmolive ve Procter & Gamble da, enflasyonun ve büyüme ekonomisinin yıkıcı doğasında yön değiştirerek 2023’te ürünlerinin fiyatlarında daha fazla artış olacağından bahsetmiştir. hissedarlara temettü ödemelerini sürdürmek.
Kitabımda, ekonomik sistemimizin doğası gereği büyüme ekonomisinin gizli tehlikelerine örnek olarak yiyecek ve içecek endüstrisini kullandım. Enflasyon sonunda her şeyi nihai yıkımına kadar tükettiğinden, asalak hale gelen şirketler için büyüme üsteldir.
İşte kurumsal büyümenin üstel doğasını açıklayan kitabımdan bir alıntı.
“Aktivist Şair Cilt 2”den:
“İnsan ırkının en büyük kusuru, üstel fonksiyonu anlayamamamızdır.” ~ Albert Bartlett
Aşağıda, bir şirket pazarını ele geçirdiğinde, ancak artan maliyetlerden ve potansiyel iflastan korunmak için büyümeye ihtiyaç duyduğunda ne olduğuna dair gerçek bir örnek verilmiştir. Bununla birlikte, kurumsal hayatta kalmanın aynı zamanda istikrarlı bir enerji kaynağı gerektirdiğini ve bu nedenle bir şirketin büyümesini sürdürebilmesi için enerjinin her zaman mevcut olması gerektiğini unutmayın.
Gıda endüstrisinde enflasyon ve büyüme
Nüfus artmaya devam ettikçe, gıda ve enerjiye olan talep de artıyor. Ancak bu talepleri karşılamak için ihtiyaç duyulan enerji (Petrol ve Gaz) sonsuz bir kaynak değildir ve bu nedenle sonsuza kadar artmaya devam edemez. Bir noktada arz talebi karşılayamayacaktır. Normal bir dünyada bu ani bir şey değil, talebe bağlı olarak kademeli bir düşüş olur.
Bununla birlikte, ekonomik sistemimizin kurulu şekliyle, şirketler sürekli büyümeye ihtiyaç duyarlar veya artan genel giderleri sonunda karlarını aşar ve şirketi borca sokar, bu da düzeltilmezse şirketi iflasa sürükler.
Şirketler, mümkün olduğu kadar çok pazar payı elde etmek için kendi pazarlarında diğer şirketlerle rekabet eder. Bu kurumsal savaş sırasında kazananlar ve kaybedenler var. Kaybedenler ya iflas eder ve gözden kaybolur ya da konsolidasyon veya birleşme anlaşmalarında tüketilir. Sonunda piyasada yalnızca birkaç büyük oyuncu kaldı ve bu yüzden onlar kendilerini yalnızca daha büyük değil, aynı zamanda sürekli büyüme gereksinimlerini karşılamak için çok daha büyük bir görevle karşı karşıya buluyorlar. Bunun yapılmaması, bir çöküş zaman çizelgesini başlatır.
Bir şirketin pazarını ele geçirdikten sonra büyüme gereksinimlerini karşılaması için geriye kalan tek seçenek, henüz yapılmadıysa personel azaltma da dahil olmak üzere verimlilik için yalın iş uygulamaları yoluyla kemerini sıkmak veya ürünlerinin maliyetini artırmak, porsiyon boyutunu azaltmaktır. veya satın almaları farklı endüstri pazarlarına genişletin. Ancak, farklı pazarlara açılmak gibi son seçeneği kullanmak, büyümenin o zaman bile gerekli olduğundan, yalnızca kaçınılmaz olanı uzatır. Güvenli bir plato veya kapatma anahtarı olmadığı için, her şeyden önce tüm sistem için asalak olan bir kısır döngü haline gelir. Tüzel varlığın sürekli büyümesini sağlamak için bir şeylerin yok olması gerekir.
Yiyecek ve İçecek Endüstrisi, dünyanın açık ara en büyük endüstrilerinden biridir. Büyüme ekonomisinin kendi pazarlarının konsolidasyonu ve diğer pazarlara açılma yoluyla yarattığı gerçeği görmek için en büyük oyunculardan bazılarına bakmak yeterlidir. Sonuç olarak Tyson Foods, Nestle, Mars Inc, JBS, Kraft Heinz, Smithfield Foods, Unilever, General Mills, Kellogg, Coca Cola, PepsiCo, AB InBev, SYSCO, Cargill, George Weston Ltd ve diğerleri birden fazla holdingdir.
Yiyecek ve İçecek Endüstrisinin sahibi ve kontrolündeki şirketler, yalnızca Kuzey Amerika’da milyonlarca insanı tehdit eden kısır bir büyüme döngüsü içindeler. Pek çok marka birkaç mega şirket tarafından konsolide edildiğinden ve bu şirketlerin kârlılıklarını korumak için sürekli büyümeleri gerektiğinden, rekabet neredeyse tamamen ortadan kalktı.
Kurumsal kârlılığı etkileyen şeylerden bazıları elbette enerji maliyetleri, hammadde enflasyonu, artan yem maliyetleri, mahsul hasarı ve borsa kârı. İşletme maliyetlerindeki artış, çoğunlukla büyüme talep eden ekonomik sistemimizin doğasından kaynaklanmaktadır.
Bu kurumların sistem içindeki işlevi 2021’de durağan görünse de aslında oldukça savunmasız durumdalar, bir şirket bu boyuta geldiğinde ikmal hatlarında bir aksamaya neden olmak çok da uzun sürmüyor. COVID operasyonu kesinlikle her şeyi teste tabi tuttu ve insanlar daha hızlı yiyecek ve içecek satın alsalar da, bir şirketin kapasitesini planlamak ve artırmak için zamana ihtiyacı var, bu nedenle “Tam Zamanında” sevkiyatlar için dalgalanmalar veya satın alma işlemleri mümkün değil, bu da yol açabilecek tedarik hatlarında kesintiye neden olabilir. Ama aynı zamanda, üretilecek malzeme ve tedarik geciktiğinde veya mevcut olmadığında.
Bugün 2021’de bir bakkala girerken etrafınıza bakarsanız on, yirmi ve otuz yıl öncesine göre raflarda giderek daha az ürün olduğunu fark edeceksiniz. Birçoğu yıllar içinde inceltildi, rekabet yutulup durduruldukça çeşitlilik ortadan kalktı, bu arada kalan markaların porsiyon boyutları gittikçe küçülürken (her atışta %25 ila %30) fiyatlar %25 arttı. 2008 piyasa çöküşünden bu yana şirketin kârlılığında her dalgalanma olduğunda %30’a.
1980’lere, 1990’lara ve hatta bazı durumlarda 2008 piyasa çöküşünden önceki on yıllara bakıldığında, çeşitlilik mevcuttu, porsiyon boyutları daha büyüktü ve maliyetler çok daha düşüktü, yine de bağımsız şirketlerin sayısı daha fazlaydı, marjları daha fazlaydı. daha küçüktü ve değerleri milyonlardaydı. Oysa bugün, bu şirketlerin çoğu, on milyarlarca, yüz milyarlarca dolara varan değerlemelerle mega şirketlerde konsolide oldu veya birleşti ve elbette çok büyük ekonomik ve politik güce sahipler.
Sürekli büyüme ihtiyacının ortadan kaldırılması ve her şeyin maliyetinin enflasyon olmadan sabit kalması için bankacılık ve ekonomik sistemimizin çalışma biçiminde değişiklik yapılmalıdır.
Kapitalizm ve sosyalizm ekonomik büyüme modeli ile yürümez çünkü üstel olan büyüme, sınırlı kaynakların arz ve talebindeki sorunlarla karşılaşır. Tüm sistem daha sonra çökmeye karşı savunmasız hale gelir.
Kesinlikle bir değişiklik yapmamız gerekiyor, ancak ilerlememiz gereken 21. yüzyıl sürdürülebilir sosyalizmi olmalı ve bunun olması için mevcut sürdürülemez ekonomik sistemin sona ermesi gerekiyor. Olduğu zaman, bu ya evrim geçireceğimiz ya da yok olacağımız an olacaktır. Değişim bir gecede olmayacak, değişimi sağlamak için geçmemiz gereken bir geçiş dönemi var. Geçişin ne kadar süreceği eğitime, ifade özgürlüğüne, bilgi edinme özgürlüğüne ve işbirliğine bağlı olacaktır.
İşte nasıl olduğunu açıklayan bir ders büyüme üstel bir fonksiyondur [04] Dr. Albert Bartlett tarafından verilen bu, sistemin ekonomik büyüme denkleminin ekonomik sistemimizin dokunduğu her şeye ne yaptığı konusundaki kafa karışıklığını gerçekten ortadan kaldırmaya yardımcı oluyor.
Sürdürülebilirlik 101 – Üstel Büyüme – Aritmetik, Nüfus ve Enerji
2023, enflasyonu yükselten akaryakıt fiyatlarının artması nedeniyle gıda güvensizliği ivme kazanmaya başladığından, dünya çapında sancılı bir yıl olacak.
—————-
Kaynak : http://worldunitednews.blogspot.com/2023/02/higher-prices-forecast-for-2023-by-food.html