AÇIK açık söylüyorum: Fenerbahçeliyim… Ama önce gazeteciyim… Neden mi? Çünkü mesleğim benim onurum, ekmek param. 30 yıldır spor yazarlığı yapıyorum. Yorum yapmak kolaydır, yorum yazmak zor bir zanaattir. Kalemi eline alan aslan kesiliyor. Mikrofonu önünde bulan resmen işkembeden sallıyor. Her sene aynı senaryo… ‘Kazanmak için her yol mubahtır' diyor, futbolumuzu kirletiyoruz. Aykut Kocaman'ın G.Birliği maçından sonraki ‘G.Saray saha içinde ve saha dışında kaybetmez' sözlerine katılmıyorum. Aziz Yıldırım'ın soyunma odasına gidip hakemleri eleştirmesini ve tehdit etmesini asla onaylamıyorum. Fatih Terim'in ‘Lig bitsin konuşacağım' deyip şampiyon olduktan sonra susmasını kınıyorum. Sabri Sarıoğlu'na ‘Tezgah var' sözlerinden sonra Galatasaray'ın puan farkını 7'ye çıkarmasını hatırlatıyorum. ‘Feda' diye yola çıkan, sakat olan Dentinho'ya paraları saçan Beşiktaş'ın stratejisini anlayamıyorum. Önce ceza veren sonra indirime giden TFF ile kurumlarının çelişkisini hazmedemiyorum. ‘Ceza erteleme' saçmalığına, Eyyamcı hakemlere, Amigo gazetecilere, İsyan ediyorum. Galatasaray'ın Şampiyonlar Ligi'nde çeyrek final oynadığı, Fenerbahçe'nin UEFA Avrupa Ligi'nde yarı finale yükseldiğini, Burak Yılmaz'ın Cristian Ronaldo ile kıyaslandığını hatırlatıyorum. sağduyuya davet ediyorum.