Psychedelics, sinir hücrelerinin içine girerek zihinsel sağlığı iyileştirebilir
Psychedelic’ler, potansiyel olarak terapötik etkilerini açığa çıkarmak için hücre yüzeyinin altına inerler.
Bu ilaçlar, ruh sağlığı bozukluklarının tedavisi olarak klinik deneylerde umut vaat ediyor (SN: 12/3/21). Şimdi, bilim adamları bunun nedenini biliyor olabilir. Araştırmacıların 17 Şubat Science dergisindeki raporuna göre, bu maddeler korteksteki (bilinç için önemli beyin bölgesi) sinir hücrelerinin içine girebilir ve nöronların büyümesini söyleyebilir.
Depresyon ve travma sonrası stres bozukluğu da dahil olmak üzere birçok akıl sağlığı durumu, korteksteki nöronları zamanla bozan kronik strese bağlıdır. Bilim adamları uzun zamandır hücreleri onarmanın kaygıyı azaltmak ve ruh halini iyileştirmek gibi terapötik faydalar sağlayabileceğini düşündüler.
Sihirli mantarlardan gelen psilosin ve LSD dahil olmak üzere psikedelikler, dendrit adı verilen bilgi alan sinir hücresi dallarının büyümesini teşvik ederek bu onarımı yapar (SN: 11/17/20). Davranış, ilaçların araştırmadaki olumlu sonuçlarını açıklayabilir. Ancak hücre büyümesini nasıl tetikledikleri bir muammaydı.
Psychedelic’lerin kortikal nöronlarda sinyalleri alan ve hücrelere talimat veren belirli bir proteini aktive ettiği zaten biliniyordu. 5-HT2A reseptörü olarak adlandırılan bu protein, aynı zamanda vücut tarafından yapılan ve ruh haline karışan bir kimyasal olan serotonin tarafından da uyarılır. Ancak 2018’de yapılan bir araştırma, serotoninin bu nöronları büyütmediğini belirledi. Davis, California Üniversitesi Psychedelics ve Neurotherapeutics Enstitüsü müdürü kimyasal sinirbilimci David Olson, bu bulgunun “gerçekten kafamızı kaşımasına neden oldu” diyor.
Bu iki tür kimyasalın nöronları neden farklı şekilde etkilediğini anlamak için Olson ve meslektaşları, reseptörü ne kadar iyi etkinleştirdiklerini değiştirmek için bazı maddeleri değiştirdiler. Ancak onu açmak için daha donanımlı olanlar, nöronların büyümesini sağlamadı. Bunun yerine ekip, LSD gibi hücrelerin yağlı dış katmanlarından kolayca geçen “yağlı” maddelerin nöronların dallanmasına neden olduğunu fark etti.
Elektrik yüklerini eşit olmayan bir şekilde dağıtan ve bu nedenle hücrelere giremeyen serotonin gibi polar kimyasallar büyümeyi tetiklemedi. Diğer deneyler, çoğu kortikal nöronun 5-HT2A reseptörünün, bilim adamlarının esas olarak üzerinde çalıştıkları yüzeyde değil, hücrenin içinde bulunduğunu gösterdi.
Ancak serotonin – hücre yüzeyine yapay olarak eklenen ağ geçitleri yoluyla – kortikal nöronların iç kısmına eriştiğinde, o da büyümeye yol açtı. Ayrıca farelerde antidepresan benzeri etkilere neden oldu. Serotonin artışından bir gün sonra, beyin hücrelerinde doğal olmayan giriş noktaları bulunan hayvanlar, yüzmeye zorlandıklarında normal fareler kadar çabuk pes etmediler. Bu testte, fareler suda ne kadar uzun süre basarsa, bir antidepresanın o kadar etkili olacağı tahmin ediliyor ve bu da olası terapötik etkiler için 5-HT2A reseptörlerine içeriden erişimin anahtar olduğunu gösteriyor.
Çalışmaya dahil olmayan Cornell Üniversitesi’nden sinirbilimci Alex Kwan, “Bu ilaçların nasıl çalıştığına dair doğru olması gerektiğini düşündüğümüz birçok şeyi tersine çevirmiş gibi görünüyor” diyor. “Ben dahil herkes öyle düşündü. [psychedelics] hücre yüzeyindeki reseptörler üzerinde hareket eder.”
Çalışmaya dahil olmayan Richmond’daki Virginia Commonwealth Üniversitesi’nden biyokimyacı Javier González-Maeso, 5-HT2A gibi işlev gören reseptörlerin çoğunun bulunduğu yerin burası olduğunu söylüyor.
Serotonin tipik kortikal nöronların içindeki 5-HT2A reseptörlerine ulaşamadığı için Olson, reseptörlerin vücut tarafından yapılan farklı bir kimyasala tepki verebileceğini öne sürüyor. “Oradaysa, bir tür rolü olmalı” diyor. Örneğin DMT, insanlar da dahil olmak üzere bitkiler ve hayvanlar tarafından yapılan ve bir hücrenin iç kısmına ulaşabilen, doğal olarak oluşan bir psychedelic’tir.
Kwan aynı fikirde değil. “Psychedelic’lerin onlar üzerinde etki edebilmesi ilginç, ama beynin normal işlevini yerine getirirken bunları kullanması gerekip gerekmediğini bilmiyorum.” Bunun yerine, dahili reseptörlerin, hücre yüzeyinde bozulanların yerini almaya hazır bir yedek havuz olabileceğini öne sürüyor.
Her iki durumda da, psychedelics’in potansiyel terapötik etkilerinin arkasındaki hücresel mekanizmaları anlamak, bilim adamlarının zihinsel sağlık bozuklukları için daha güvenli ve daha etkili tedaviler geliştirmelerine yardımcı olabilir.
Olson, “Nihayetinde bunun daha iyi ilaçlara yol açmasını umuyorum” diyor.