Buñuel, beşinci yüzyılda yaşamış Suriyeli aziz Büyük Simeon Stylitesin hikâyesinden beyazperdeye aktardığı bu gerçeküstü ve zekice kurgulanmış alegorik öyküsünde, bir kez daha inancın sıradanlaştırılmasını eleştiriyor. Simon altı yıl, altı hafta ve altı gün boyunca çölün ortasındaki bir sütunun üzerinde yaşayıp Tanrıya ruhunun arınması için dua edip çile çekmiştir. Takdirlerini sunmak için önce keşişler ve köylüler azizin ziyaretine gelir. Simon, elleri kesik bir hastayı iyileştirir, yakışıklı bir keşişi lanetler. Şeytan çeşitli kılıklarda yanına gelip onu doğru yoldan çıkarmaya çalışır ve başarılı olamaz; ama üçüncü ziyarette ikisi birden 1960lı yıllarda, dans edenlerle dolu bir diskoya geçiverirler.