Yemek pişirme
Çin yemeği yağlı olma eğilimindedir. Kuzey Çin'de soya yağı, güneyde yer fıstığı - ve wok-kızartmadan tavaya kızartılmış karideslere kadar birçok tarif, en azından bir miktar yağ gerektirir, bunların çoğu çok fazladır. Daha dün gece bir Sichuanese restoranındaydım ve yediğim yemeklerden biri (lezzetli, ekleyebildiğim) hafifçe Sichuan biber, biber, sarımsak ve fasulye filizi ile yağda pişirilmiş sazan şeritleriydi ve yemeğin sonunda Servis tabağı hala içinde yarım litre fıstık yağı vardı. Ayrıca, pişirmeden önce ince kıyılmış malzemelerin kıyılması, yemeklik yağın ve baharatın daha fazla emilmesini sağlar ve elde edilen yemekler, örneğin popüler 'balık aromalı patlıcan' kokulu sıvıyla doyurulur. Bununla birlikte, petrol her zaman bu kadar cömert şekilde kullanılmamıştır, aslında Çin geleneksel olarak yemek pişirirken hayvansal yağ ve domuz yağı kullanmıştır ve bunlar sadece küçük miktarlardadır.
Yemeklik yağ kullanımındaki artış, son yirmi yılın ekonomik büyümesiyle kışkırttı; bu da petrolü bir zamanlar kıt ve pahalı bir şekilde, yaygın ve uygun fiyatlı hale getirdi. Bu, birçok tohum ve bitkisel yağın daha ucuz ve daha bol olmasını sağlayan, yağ üretimi ve işlemenin modernizasyonunu tamamlamıştır. Yağa geçiş, ayrıca bitkisel ve tohum yağların hayvansal yağlardan daha sağlıklı olduğuna inanılan Çin gıdalarının sağlık özellikleri hakkındaki fikirlerini yansıtıyor. Çin gıdalarında yağın yaygınlığı, Çin halkının neden batılılara nazaran genellikle oldukça zayıf olduğuna dair bir açıklama olarak bile adlandırılıyor; mantık, yağın gıdaları kayganlaştırdığını ve sistemden geçmesine izin verirken, ekmek, peynir ve Kuru ve yapışkan olan etler vücutta daha uzun süre kalır ve yağ olarak emilir.
Çin'deki petrolün önemi medyada daha fazla yansıtılmakta, süpermarketteki müşterilerin trajik hikayeleri, yemeklik yağlar ve özel atık suların işlenmesiyle elde edilen toksik 'geri dönüştürülmüş yağ' soğutma maruz kalmaları ile ilgili ilan edildiğinde, kalabalıkların damgalanmasıyla ezilmektedir. restoranlarda yeniden markalı ve satılmış veya kullanılmış. Bu nedenle, Çin'deki zeytinyağının giderek daha popüler hale gelmesi şaşırtıcı değildir (2001'ten bu yana ithalat her yıl yaklaşık% 70 oranında artmıştır), sağlık yararları ve yabancı markaların Çinli tüketicilere kalite ve özgünlük garantisi verdiğinin algısı.
Ancak, ürünle ilgili karışıklık var; Pek çok Çinli, yağları ayırt etmek söz konusu olduğunda “sızma” ya da “fırlatma” nın öneminden ya da yemeklerde kullanımlarının nasıl değiştiğinden emin değil. Bu son, özellikle orta sınıf Çinli ithal edilen ürünleri satın almak için istekliyken, genellikle yabancı yemek pişirme tekniklerine aşina olmadıkları için önemlidir. Bu nedenle, saf zeytinyağı diğer işlenmiş bitkisel ve tohum yağları için iyi bir ikame maddesiyken ve Çin mutfağının yüksek sıcaklıklarına uygun, sızma veya sızma zeytinyağının adapte edilmesi zordur, çünkü wok pişirme işleminin yoğun ısısı lezzetini ve sağlığını tahrip eder özellikleri ve Çin yemeği hazırlandıktan sonra nadiren yağ ile süslenir.
Bununla birlikte, büyük şehir merkezlerinin büyüyen enternasyonalizmi, orta ve üst sınıf Çinliler arasında mutfak bilincini teşvik ettiğinden, eğilim değişmektedir. 2008 Pekin Olimpiyatları ve 2010 Şangay Dünya Fuarı gibi etkinlikler hem şehirleri hem de Çin pazarına girmeye hevesli olan yabancı ziyaretçiler ve şirketler ile sular altında kaldı. Zeytinyağı endüstrisi, en iyi yağlar için ödüller ve Çin mutfağında zeytinyağının nasıl kullanılacağına dair canlı gösteriler de dahil olmak üzere 'Petrol Çin' fuarında yıllık olarak maruz kalmaktadır. Ve çoğu da menülerinde zeytinyağı kullanılmasının reklamını yapan İtalyan restoranlarının popülaritesi, Çin tüketimini daha da arttırıyor. Bu nedenle, şu sıralar zeytinyağı, Çin yemeklik yağ pazarının sadece küçük bir kısmını kaplarken, iyi tanıtım ve yerel gastronomik geleneklere uyumun uygun bir karışımı ile genişleme potansiyeli çok büyük.