Genellenebilirlik kuramı (G Kuramı) davranış ölçülmesinde güvenirliğin değerlendirilmesini, güvenilir gözlemlerin tasarlanmasını, araştırılmasını ve kavramlaştırılmasını sağlayan, istatistiksel bir kuramdır. Varyans analizine dayalı olan G kuramı, kullanım kolaylığı ve işlemlerinin basitliği nedeniyle günümüzde halen popüler olan klasik güvenirlik kuramının gerçek puan modelinin sınırlılıklarına olan tepkiler içinde Cronbach, Gleser, Nanda ve Rajaratnam (1963; 1972) tarafından ortaya atılmıştır.
Genellenebilirlik kuramı; klasik test kuramının genişletilmiş hali olarak, sayısız ölçme durumu için oldukça güçlü bir istatistiksel yol olan varyans analizini (ANOVA) kullanarak kapsamlı bir kavramsal çatı oluşturmaktadır. Klasik test kuramı gözlenen puanların (X) gerçek puan (T) ve random hatalardan (E) oluştuğunu varsayar ve temel denklemi X=T+E olarak ifade eder.