Çetin Doğan, 22. Celsedeki savunmasının ilk bölümünde iddianameki savları dört kategoride irdeliyor. Birinci kategoride yer alanlar, savcıların hiçbir dayanak sunmadıkları savlar.
Doğan, örnek olarak iddianamenin 54. sayfasına atıfta bulunuyor:
“1. Ordu Komutanı Çetin Doğan tarafından (…) kurulan hükümetin yıkılması ve yerine milli mutabakat hükümeti adı altında yeni bir hükümetin kurulması yönünde çalışma başlatıldığı, (…), 1. Ordu sorumluluk sahası içinde bulunan Harp Akademilerinin komutanı İbrahim Fırtına ve ardından Donanma Komutanı Özden Örnek ile temas kurulduğu ve ardından anlaşma sağlandığı, yine aynı saha içerisinde bulunan İstanbul ve Bursa Jandarma Bölge Komutanlarıyla da temas ve anlaşmanın sağlandığı, …”
Oysa savcılar bu iddiada bulunurken, dönemin İstanbul ve Bursa Jandarma Bölge Komutanlarının ifadelerine başvurmamışlar bile! (Çetin Doğan’ın sözde darbe yapmak için anlaştığı bu kişiler, Balyoz davasında sanık da değil.)
Doğan, iddianamenin 384. sayfasından bir başka örnek veriyor:
“Darbenin gerçekleşmesinde dönemim kara kuvvetleri komutanı gerçekleşmemesinde dönemin Kara Kuvvetleri Komutanı Aytaç Yalman’ın rolü olduğu hatta bu durumu ilgili olarak şüpheli Çetin Doğan’ın kendisine ağır ithamlarda bulunduğu…“
Savcılar, bu iddialarını desteklemek amacıyla Aytaç Yalman’ın ifadesine başvurmamışlar bile.
Doğan, “İddianameler faraziyeye dayanmaz, dayanmamalıdır” diyor.