Amerikan onaylı Türk işgali karşında Kürtler ne yapacak?
Günlerdir bakıyorum, dünyanın Kürdistan sorunu ve Türk işgal girişimine odaklandığı şu sıralar insanı düşündürecek veya düşüncesini yönlendirecek bir Kürt düşüncesi veya bir Kürt siyasi değerlendirmesiyle karşılaşamıyorum. Bütün görüşler aynı kalıpta kesilip biçilmiş gibi. Birbirini tekrar eden düşünce ve gelecek yoksunu bu açıklamalarla Kürtler onlarca yıllarını ve muhteşem geleceklerini kaybettiler. Bir konuda erken davranmak ne kadar sorunluysa geç kalmak da o kadar sorunludur. Kürtler ya erken isyanlara teşvik edilipp yenilgiye ve katliamlara uğratıldılar ya da ağırdan aldırtılıp geç bırakıldılar.
Suriye'deki Amerikan güçleri Kürtleri Türklerin insafına bıraktı, bu kesindir. 30-40 kilometre ilerleyebilirsin dedikleri alan Rojava'nın kendisidir. Amerikan askerlerinin geri çekildiği Arap elleri Kürtlerin değildir. Arap ellerinde Amerikalı askerleri korumak da Kürtlerin işi değildir.
Afrin'in düşüşünü film izler gibi izledik. Afrin havasahası Rusların denetimindeydi. Ruslar havadan izin vermeseydi Türk ordusunun kara savaşıyla Afrin'i düşürmesi imkansızdı veya yılları alırdı. Şimdi Türkiye'nin göz koyduğu Fırat'ın Doğusu, yani Rojava'nın aslındaki hava sahası ise Koalisyon Güçlerinin denetimindedir. Amerika'nın izni olmadan orada sinek uçamaz. Eğer Türk savaş uçakları Fırat'ın Doğusu'nda, YPG mevzilerini vurmaya başlarsa bu kesinlikle Amerika'nın izni ile olacaktır. “Türk devleti bizden izinsiz vuruyor” demek büyük bir alaçaklık ve yalan olacaktır. Söz misali Esad rejimine bağlı uçaklar ve Rus savaş uçakları YPG mevzilerini vurabilir mi? Vuramaz. Amerika buna izin vermez. Peki Türkler nasıl vuracak? Amerikan izni ile. Peki Rojava'daki Kürt güçleri neyi bekliyor? Amerikan izni ile Türk savaş uçaklarının gelip YPG mevzilerini vurmasını mı bekliyor? Eğer bunu beklemiyorsa, Rojava'daki siyasetçilerin “Amerikalı askerlerle çalışmaya devam ediyoruz,” demesi ne anlama geliyor?
İnsan merak ediyor.
Türk egemenlerinin bir özelliği vardır. Sık sık ittifak ve strateji değiştirirler ve yanlış da olsa bir yolu sonuna kadar yürürler. Israrcıdırlar ve yarattıkları uyduruk ulusal kimliğin haklarında kene gibidirler.
Türk uyduruk uluslaşması Suriye Savaşı'nda “Kürde karşı savaş”la ulusal birliğini sürdürdü. Ve bu konuda çok ısrarcılar. Cizre, Silopi, Şırnak, Sur ve bir çok Kürt kenti yerle bir edildi. Sıra şimdi Rojava şehirlerinde. Bu konuda kararlılar. “Sonuna kadar direniş sözü” bir direnme sözü olabilir, ancak Afrin, Kerkük, Kuzey Kürdistan şehirlerinin yıkımını engelleyemedi bu söz. Yani direniş yetmedi. Hedef, yöntem, ani tavır değişiklikleri, savaşın seyrine göre ani ve radikal kararlar Kürtlerin kitabında yoktu.
Türkler şimdi sınıra boydan boya askeri yığınak yapıyorlar. Düzenli savaşın tarzı bellidir. Tank ve top atışlarıyla beş on kilometre ilerideki mevziler düşürülür. Tank ve topların ulaşmadığı yerlerdeki mezvileri de savaş uçakları vurur. Hikayenin hepsi bu. Amerika sınırdan çekilmekle Türk tankçısına ve topçusuna ateş serbest dedi mi demedi mi? Dedi...
Hava sahası ile ilgili bir muğlaklık var. Pentegon Türkiye ile ortak uçuşları ve bilgi alışverişini durdurdu. Hava sahasını yasaklamadı. Öyle bir deyime rastlamadım. Eğer Rojava'daki hava sahası başka bütün uçaklara uçuşa yasak hale getirilmemişse Türkler havasahasını kullanacak ve Kürt mevzilerini vuracaktır? Buna engel var mı? Yok... O zaman nerede kaldı Amerika ile ittifak?
YPG güçlerinin Amerika ile ilk netleştirmesi gereken konu şu: Savaş sırasında Türk savaş uçakları Rojava hava sahasını kullanacak mı? Eğer Amerikalılar bu konuda net bir cevap vermezlerse demek ki, havada ve karada Türkleri serbest bıraktılar. Türklerin istediği gibi hava saldırısı gerçekleştireceği bir savaşı Kürtlerin kazanması imkansıza yakın..
Yani erken davranmak gerekiyor.
Kürtlerin stratejik düşmanı Esad değil; Türk devletidir. Stratejik düşmanın saldırıları karşısında Esad rejimi ve Ruslarla yapılacak her türlü ittifak görüşmesi doğrudur ve yapılmalıdır. Amerika sizi Türklerin ağzına atmışsa o kanlı ağıza girmemek için savaşta diğer yolların hepsi mübahtır.
Ben bunları tartışalım diye yazıyorum. Düşüncesi olmayan; doğrultusu ve ittifakları netleştirilmemiş bir savaşı kazanmak mümkün değildir. Talan edilmiş ve üçte ikisine IŞİD'lilerin yerleştirileceği bir ülkedense; İŞİD ve onun karşıtlarıyla bir yol arayışına girmek daha doğru olacaktır. Türkiye'nin hedefinde Rojava'yı bir IŞİD cumhuriyetine çevirmek vardır. Batılılar bu konuda mutlular. Çünkü Rojava'da kurulacak radikal İslamın gardiyanlığını Türkiye'ye vermek istiyorlar. Vakti geldiğinde de onları fare gibi boğazlayacaklar.
Eğer geç kalınmamışsa, arkadan hançerlenen Rojava Kürt güçleri ani ve şaşırtıcı kararlar almak zorundadırlar.
Karar yine de kendilerinindir. Savaşın ve olayların içinde olan kendileridir.