NASA’nın en yeni fırtına gözleme uyduları tarafından yapılan gözlemler, fırtına güçlenirken Adrian Kasırgası’nın yapısının gelişimini yakaladı.
Haziran 2023’ün son haftasında, sezonun ilk Doğu Pasifik kasırgası Meksika kıyılarında döndü. Fırtına – Adrian Kasırgası – kuzeybatıya, kıyıdan uzağa yöneldi ve karaya çıkma tehdidi oluşturmadı. Ancak Adrian, özellikle bilim adamları arasında başka bir nedenle dikkat çekti. Bu, NASA’nın en yeni fırtına gözleme uyduları tarafından gözlemlenen ilk kasırgaydı.
Bu animasyon, 28 Haziran sabahından 29 Haziran öğleden sonraya kadar Adrian Kasırgası bulutlarının gelişimini gösteriyor. Yakınlarda, Beatriz tropikal bir fırtınaya dönüşüyordu. Bu görüntülerde kıyıya daha yakın olan daha az organize bulutlar olarak görülüyor. Kredi: NASA
Animasyondaki (yukarıda) ve dizideki (aşağıda) görüntülere ilişkin veriler, TROPICS misyonu tarafından elde edildi; Zamana Bağlı Yağış Yapısı Gözlemleri ve Smallsats Takımyıldızı ile Fırtına Yoğunluğu’nun kısaltması. Gösterilen resimler, bu sıralarda uydular tarafından alınan yaklaşık iki düzine resimden derlenmiştir.
“Dünya genelindeki topluluklar, artan aşırı hava koşullarının artan etkilerini yaşarken, geçim kaynaklarını ve hayatları kurtarmak için en çok ihtiyaç duyanlara zamanında veri ulaştırmak hiç bu kadar önemli olmamıştı,” dedi NASA Yöneticisi Bill Nelson. “TROPICS, tahminciler için hayati bilgiler sunarak hepimizin kasırgalara ve tropik fırtınalara daha iyi hazırlanmasına yardımcı olacak.”
TROPICS, tropikal siklonları gözlemlemek için tasarlanmış birbirinin aynı dört CubeSats takımyıldızıdır. Uygun maliyetli, süt kutusu büyüklüğündeki uydular, Mayıs 2023’te Rocket Lab tarafından fırlatıldı. Her TROPICS CubeSat, bir fırtınanın etrafındaki ve içindeki sıcaklıkları, nemi ve yağışı algılamak için 12 kanaldan veri toplayan bir mikrodalga radyometre içerir.
Bu animasyondaki resimler, bulutlardaki buza duyarlı tek bir kanal (205 gigahertz) tarafından toplanan verilerden oluşturulmuştur. Her sahne parlaklık sıcaklığını gösterir; yani, bulut katmanlarından yukarıya ve uydulara doğru hareket eden o kanal frekansında saptanabilen radyasyonun yoğunluğu.
Soğuk parlaklık sıcaklıkları (mavi ve beyaz), fırtına bulutlarındaki buz parçacıkları tarafından saçılan radyasyonu temsil eder. Sıcaklık ne kadar soğuk olursa, atmosferin bir sütununda o kadar fazla buz olması muhtemeldir. TROPICS program bilimcisi ve NASA Genel Merkezinde hava durumu ve atmosferik dinamikler program yöneticisi Will McCarty, bulutlardaki buzun bir fırtınada yoğun ısı ve nem hareketinin (konveksiyon) bir göstergesi olduğunu belirtti.
NASA’nın Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nde araştırma meteoroloğu ve TROPICS proje bilimcisi olan Scott Braun, parlaklık sıcaklık verilerinde gözlemlenen modellerin yağmur bantlarının konumunu, konveksiyonun yoğunluğunu, fırtınanın bir fırtına oluşturup oluşturmadığını gösterebileceğini açıkladı. göz ve bu yapıların zaman içinde nasıl değiştiği. Fırtınaların nasıl gelişeceğini anlamak için hepsi önemlidir.
“Parlaklık sıcaklığındaki yapısal değişiklikler, bir fırtınanın şiddetlenip güçlenmediğini bize söylememize yardımcı olabilir,” dedi görevin NASA’nın Marshall Uzay Uçuş Merkezi program uygulamalarından sorumlu yardımcısı Patrick Duran. Bu yapısal değişiklikler, öncelikle bulutların üst kısımlarını gösteren doğal renkli görüntülerde daha az belirgindir. Ve göz gibi bazı özellikler, diğer uydulardaki kızılötesi sensörler tarafından algılanmadan önce genellikle mikrodalga görüntülerde görünür.
Bu yapısal değişikliklerin bazıları, animasyon ve görüntü serilerinde belirgindir. Animasyonun ilk karesi, 28 Haziran’da fırtınanın gelişmekte olan gözünü, bulutlar ve çökelen buzla ilişkili daha soğuk alanlarla çevrili daha sıcak alan olarak gösteriyor. Bu görüntünün olduğu sıralarda, NOAA’nın Ulusal Kasırga Merkezi yakın zamanda Adrian’ı tropikal fırtınadan Kategori 1 kasırgaya yükseltmişti. Güçlenmeye devam etti ve bu görüntü serisi boyunca 1. kategoride bir fırtına olarak kaldı.
29 Haziran’da Evrensel Saatle 10:58’de (yerel saatle 04:58) alınan görüntüde, göz duvarı daha güçlü konveksiyon gösteriyor ve göz daha küçük görünüyor, bu genellikle bir fırtına şiddetlenirken ortaya çıkıyor. O gün Evrensel Saatle 22:18’de (yerel saatle 16:18), gözün güneyinde güçlü konveksiyon görülür, kuzey tarafında yeni bir yağmur bandı gelişir ve göz, görüntü serilerinde görülen en küçük boyutuna ulaşır.
Global Yağış Ölçümü (GPM) görevi gibi diğer uydularla benzer mikrodalga ölçümleri yapılabilir. Ancak TROPICS’in bir zaman avantajı var. Çoğu bilim uydusunun yörüngeleri yalnızca her 6 ila 12 saatte bir fırtına gözlemlerine izin verirken, alçak Dünya yörüngesi ve birden fazla TROPICS uydusu saatte bir fırtına görüntülemeye izin verebilir. Bu, hızla gelişen bir fırtınayı anlamaya çalışırken büyük bir avantajdır.
“TROPICS’ten alınan çok tekrarlı gözlemler, tropikal siklonların iç gözünde ve yağmur bantlarında ayrıntılı yapı gösteriyor,” dedi misyonun MIT’nin Lincoln Laboratuvarı baş araştırmacısı William Blackwell. “TROPICS tarafından sağlanan hızla güncellenen veriler, fırtına yapısının ve çevre koşullarının dinamik gelişimini benzersiz bir şekilde gösteriyor.”
TROPICS, tropikal siklonlar hakkında veri toplamaya devam ettikçe, hava durumu araştırmacıları, fırtına yapısına ve yoğunluğuna katkıda bulunan çevresel faktörler hakkında daha fazla bilgi edinecekler. Bu tür bilgiler, NOAA, ABD Ortak Tayfun Uyarı Merkezi ve kasırga, tayfun ve kasırga tahminlerini geliştirmekten sorumlu uluslararası kuruluşlar için yararlı olabilir.
NASA Dünya Gözlemevi görüntüleri, Lauren Dauphin tarafından, TROPICS ekibi tarafından sağlanan veriler kullanılarak.