Geçen yüzyılın 30'unun ikinci yarısında nispeten küçük çatışmalara (en azından zırhlı araçların kullanım ölçeği açısından) ek olarak, yeni bir askeri teçhizat türü için gerçek bir güç dökümü haline gelen birkaç büyük silahlı çatışma vardı - tanklar. Bunlar arasında her şeyden önce İspanya'daki iç savaş yer alıyor.
Zırhlı araçlar İspanya, Birinci Dünya Savaşı arifesinde satın aldı. 1914'te, Paris otobüs şasisinde yapılan 24 Schneider-Creusot zırhlı araç Fransa'da satın alındı. Bu araçlar İspanya Fas topraklarında devriyeler ve savaş operasyonları için kullanıldı.
Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra, İspanya dört Fransız Schneider CA-1 tankı ve ardından birkaç düzine Renault FT-17 hafif araç aldı.
1926'ten itibaren devlete ait Trubia fabrikasında “Yüksek hızlı piyade tankı” veya “Trubia Modeli” adını alan kendi İspanyol tankını yaratma çalışmaları başladı. Seri A ". Toplam 12 böyle makineler üretti.
18 Temmuz 1936, İspanya'daki Afrika ordusunun komutanı General Franco tarafından yönetilen İspanya Cumhuriyeti hükümetine karşı silahlı bir ayaklanma başladı. Kıtadaki Afrika ordusunu karaya alan birkaç hafta içinde Franco ülke topraklarının yarısını ele geçirdi. Ancak, isyan büyük sanayi merkezlerinde ve başkentte desteklenmedi. İç savaş başladı.
1936'e göre, İspanyol zırhlı kuvvetlerinin ihmal edilebilir sayıda savaşa hazır aracı vardı. Operasyonel 10 adet Renault FT-17 tankı, 1-m tankında beş, 2-m'de sayıldı. Madrid'deki topçu deposunda dört adet Schneider CA-1 aracı bulunuyordu. Sonunda Trubia tankları, Milan'ın 32 Piyade Alayı'nın emrindeydi.
Cumhuriyet hükümetinin yanında, 1 tank alayı, Milan alayı ve 24'tan üç Trubia tankı (diğer verilere göre, 41) Bilbao zırhlı araçları olarak kaldı.
Gördüğünüz gibi, iç savaşın başlangıcında İspanya'daki zırhlı araçların sayısı o kadar küçüktü ki, yurtdışından yapılan teslimatlar için olmasaydı, düşmanlıkların seyri üzerinde gözle görülür bir etkisi olmamıştı. Bu malzemelerin kaynakları çok çeşitlidir. Öyleyse, diyelim ki, 1937'ta Paraguay, Vickers mod tankları da dahil olmak üzere İspanya Cumhuriyeti'ne önemli miktarda silah sattı. A (üç parça) ve mod. Bolivya ile savaş sırasında yakalanan B (tek parça).
En büyük zırhlı araç arzı İtalya, Almanya ve SSCB'den gerçekleştirildi.
İtalyan Seferi Gücü
İtalyan zırhlı araçların savaş çıkışı, ikinci İtalyan-Etiyopya'da veya daha sonra adı verildiği gibi, ikinci İtalyan-Habeş savaşı sırasında gerçekleşti. Etiyopya'nın doğal özellikleri nedeniyle, zırhlı araçlar ağırlıklı olarak nakliye konvoylarını korumak için kullanıldı. Adil olmak gerekirse, ülkenin coğrafi koşullarının önemli tank kuvvetlerinin kullanılmasına izin vermediği ve bunun gerekli olmadığı söylenmelidir. Habeşistan'daki direniş merkezlerini bastırmak için yeterli piyade, topçu ve havacılık.
Böylece, İtalya'nın zırhlı birimleri için gerçek iç savaş vaftizleri İspanya İç Savaşı idi. Dahası, bu savaş İtalyan mekanize üniteler kullanma kavramının gerçek bir testi olduğu ortaya çıktı. 1936'ten bu yana Mussolini, milliyetçi 149 tankerlerinin CV 3 / 35 ve 16 zırhlı araçlarında Lancia IZM'nin kuvvetlerini desteklemek için gönderdi. Bu kuvvetler, İtalya Seferi Gücü (CTV) ile birleştirildi. İlk beş tank İspanya'ya ulaştı 16 Ağustos 1936 inci, zırhlı araçlar - Aralık 22, ancak savaşlarda yer almadılar ve İspanyol mürettebat eğitmeye başladılar. Eylül 29, üçü alev makinası olan başka bir 10 tanker geldi. Ekim ayına kadar, Ekim 17'taki Ekim askeri geçit töreninde General Franco'ya gösterilen tanklardan bir karışık ekip kuruldu. Şirketin vaftizi, Navalkarnero yakınlarındaki Madrid'e giden yollardan birinde Ekim 21'te gerçekleşti. Cumhuriyetçiler köyden atıldı, bir milliyetçi bir raketi kaybetti, ancak zaferleriyle gurur duymaları derhal kendilerine Navalkarnero adını verdi.
Ekim 29 İtalyan takozları (sekiz CV3 / 35'in yarısı) ilk kez Cumhuriyet Ordusu ile hizmet veren Sovyet T-26 tanklarıyla karşılaştı. Sovyet top tankının ve İtalyan ateşkes kamalarının yer aldığı bir tank düello vardı. Tankette doğrudan bir isabet çarptı, tüm ekibi öldü. Başka bir kama zarar görmüş. Cumhuriyetçi tank, yalnızca milliyetçilerin tarla topçularının ateşinden çok ciddi hasar aldı. Genel olarak, bu çarpışmanın değerlendirilmesi iki yönlüdür: bir yandan, tanketler, top tanklarına karşı yararsızlıklarını, diğer yandan manevra kabiliyetlerini ve göze çarpmadıklarını sık sık arabalardan mermilerden kurtardığını göstermiştir. Toplamda, 1936 sonbaharında Madrid savaşı, İtalyan tank şirketi dört araba kaybetti, üç kişi öldü, 17 yaralandı ve biri kayıp. Aralık 8 1936-th, İtalya'dan bir yenileştirmeye daha başladı - daha fazla 20 tankeri.
Ardından gelen askeri çatışmalar, İtalyanların ekipmanlarının Sovyet tanklarıyla çatışmasında uygun olmadıklarını açıkça gösterdi. Sonuç olarak, takozlarını zırhlı araçlar, makineli tüfekli motosikletler, süvari ve motorlu piyade gibi karma birimlerin bir parçası olarak kullanmaya başladılar. Bu parçalara Celere ismi verilmiştir (hızlı). Cumhuriyetçilerle mücadeledeki zayıf parçaya rağmen, çok etkili oldukları kanıtlandı. Onların yardımı ile milliyetçiler Santader'ı işgal etmeyi başardılar. Daha sonra, Temmuz ayında, 1938, Alman 37 mm tanksavar tankları Xak 35 / 36 ile güçlendirilen İtalyan motorlu birimler Teruel bölgesindeki Cumhuriyet cephesinden geçti ve yüksek hareket kabiliyetleri sayesinde yüz kilometreden fazla ilerledi.
Ocak 26 Milliyetçi tanklar, 1939'te Barselona'ya girdi ve İtalyanlar, Gerona kentinin fırtınası sırasında Şubat ayındaki Şubat ayında 3’in bu savaşındaki son kamalarını kaybettiler. 10 Şubat ayında birimleri Fransız sınırına ulaşırken, saldırgan İtalyan birimleri 22 Republican tankını (çoğunlukla T-26), 50 silahlarını ve yaklaşık bin makineli tüfek ele geçirdi. İspanya'daki askeri harekatlarda, İtalyanların kaybı 56 tankerlerle sonuçlandı.
Tank grubu "Dronet"
Hitler’in General Franco’ya yardım etme kararı, hava kuvvetlerini ve kara kuvvetlerini içeren Condor Legion’un oluşturulmasına yol açtı.
İlk dokuz hafif tank Pz.I Ausf.A yılın Ekim 1936'inde Lejyon'a girdi, ardından başka bir 32 savaş aracı geldi. Lejyonun bir kısmına tanklarla donanmış Panzergruppe Drohne tank grubu adı verildi. Teğmen Albay Wilhelm Ritter von Thom komutanlığına atandı. İlk başta grup şu organizasyona sahipti: bir merkez ve her birinde üç bölüm bulunan iki tank şirketi. Her bölüm beş tank artı bir komuta aracından oluşuyordu. Destek birimleri, bir nakliye departmanı, bir saha tamircisi, tank karşıtı topçu ve ateĢlemeci bölümlerinden oluşuyordu. Personel - 180 askerleri ve turistler kisvesi altında İspanya'ya gelen Alman Tank Alayı'nın 6 memurları. "Dronet" grubunun çoğunlukla İspanyol tankerlerinin eğitimi ile ilgileneceği ve savaşmayacağı varsayılmıştır. Bununla birlikte, von Toma derhal “İspanyolların çabuk öğrendiklerini, ancak öğrendiklerini çabucak unuttuklarını” ikna etti, böylece Almanlar karışık Alman-İspanyol ekiplerinde çalışmanın en önemli bölümünü yaptılar.
Cumhuriyetçi T-26 ile ilk karşılaşmamız Ekim 28 1936'te gerçekleşti. Pz.IA bu savaşta Franco süvarisini destekledi ve Cumhuriyet top tanklarının önünde tamamen güçsüz olduğunu kanıtladı. 19 Pz.IB 'in ilk partisinin Aralık ayında gerçekleşmesi durumu iyileştirmedi. Ancak, Fransızların başka hiçbir şeyleri yoktu ve “Drona” grubu Madrid'e devredildi.
Alman tanklarının ateş gücünü bir şekilde arttırmak için, Breda mod 20 topunun yüksekliği Pz.IA kulesine yerleştirildi. 35. Bu şekilde kaç araba değiştirildiğini söylemek zor. Genellikle birkaç olduğu bildirilmiştir. Bununla birlikte, yerli ve yabancı literatürde o yılların yalnızca bir fotoğrafı bir dönüştürülmüş tankla yayınlanmaktadır. Bu makineler sonraki çekimlerde bulunmuyor.
Mart ayında, yılın 1937'i, Sovyet T-26'in Drona grubuna katıldığı bir tank şirketini içeriyordu ve Ağustos ayında grup bir İspanyol birime yeniden kuruldu. Bu süreç, 1938'in Mart ayında, örgütsel olarak İspanya Yabancı Lejyonu'na dahil edilen Bandera de Carros de Combate de la Legion'un oluşturulmasıyla sona erdi. "Bandera" iki taburdan oluşuyordu: biri Alman tankları Pz.I Ausf.A ve Ausf.B, diğeri Sovyet T-26 ile silahlanmıştı. Her iki tabur da Bask Ülkesinde, Teruel ve Brunete savaşlarına, Ebro Savaşında ve 1939'ta Katalonya'daki savaşlara katıldı. Savaş sırasında, Alman tank ekipleri arasındaki kayıp yedi oldu. İspanya İç Savaşı'na katılımları Madrid'deki bir geçit töreniyle sona erdi 19 Mayıs 1939. Bundan sonra "turistler" Almanya'ya döndü. Alman Pz.I tankları, 40'lerin sonuna kadar İspanyol ordusunda kullanıldı.
Sovyet yardımı
Cumhuriyet hükümetinin talebine göre, SSCB'nin liderleri İspanyollara askeri teçhizat satmaya ve tankerler de dahil olmak üzere İspanya'ya askeri danışmanlar göndermeye karar verdi.
26 Eylül Cartagena limanında yılın 1936'i, İspanyol tank ekiplerini eğitmek için kullanılan ilk X-NUMX T-15 tank grubuna ulaştı. Bu amaçla, Cartagena'dan 26 kilometre uzakta bulunan küçük tatil beldesi Archena'da bir eğitim üssü oluşturuldu. Ancak durum karmaşıktı ve eğitim üssünün hocalarından ve öğrencilerinden, Kızıl Ordu'nun kaptanı Paul Armand'ın kontrol ettiği 90 T-15'ten bir tank şirketi kurdular. Zaten Ekim 26'te, şirket savaş alanına girdi ve düşmanın yerini 29 km'ye çıkardı.
Kasım 1, Fransız tankeri albümü Semyon Krivoshein'in 23 T-26 ve dokuz zırhlı aracı içeren tank grubuna saldırdı. Aynı zamanda otomobillerin tarafında İspanyol mürettebat vardı.
6 Kasım 1936, Franco, Madrid'e tüm gücüyle hakaret etti. Bir grup cumhuriyetçi dokuz T-26 ve altı Renault FT17 tankını Mostoles ve Carabanchel Alto bölgelerinde isyancılara karşı koydu. Başarı tamamlandı: iki piyade taburuna, dört saha aküsüne, sekiz tanksavar tankına, 12 ağır makineli tüfek ve 10 tankerine kadar olan tanklar imha edildi. Madrid'in sonraki savaşlarında, tanklar küçük gruplar halinde hareket ettiler veya noktadan ateş ettiler. Düşman, Franco'nun sadece yılın Mart 1939'inde girebileceği şehirden iki kilometre uzakta durdu.
Zaten Kasım'da 13 Cumhuriyetçiler bir karşı saldırı düzenlediler. Grev grubu, 17 silahlı 11 piyade taburlarından ve Voinovsky komutasındaki bir X-NUMX T-16 tank şirketinden oluşuyordu. Ancak bu saldırı başarısız oldu.
Sovyet tank mürettebatına karşı çıkacak değerli bir rakibin vurgulanması gerekir. Asilerin piyadeleri, özellikle Faslılar, tankların eylemlerinden ağır zarar görmüş, hendekleri terk etmemiş ve gitmemişlerdir. Faslılar el bombaları ve bir şişe benzinle savaş araçlarını bombaladılar ve orada olmadıklarında, hazır tüfekleri olan düşman askerleri kendilerini tankların altına attılar, zırh üzerinde iz attılar, raylara sarıldılar.
Aralık ayının başından itibaren, X-Numx tankları ve diğer askeri teçhizatın yanı sıra tugay komutanı Dimitri Pavlov başkanlığındaki personel de İspanya’ya büyük çapta İspanya’ya gelmeye başladı. Komutanlar ve sürücü mekaniği, Kızıl Ordu'nun en iyi birimlerinden ve oluşumlarından gönderilen düzenli askeri personeldi: Volodarsky Mekanize Tugay (Peterhof), Mekanize Tugayı 1936 (Bobruisk), K.B. Kalinovsky Mekanize Kolordu (Naro-Fominsk) ). Neredeyse yüzlerce gelen teçhizata ve personele dayanarak, cumhuriyetçi tank tugayının 26'inin oluşumu başladı. Temelde, 4 yazının Sovyet yardımı nedeniyle, Cumhuriyet ordusunun zaten iki zırhlı bölümü vardı.
BT-5 tekerlekli paletli tanklar İspanya'da da iyi performans gösterdi. 24 Temmuz 1937, bir İspanyol vapuru Kabo San-Augustin'di ve 50 BT-5 tankları ve Sevastopol'dan Sovyet gönüllü tankerleri vardı. Araçlar, büyük bir revizyona girdikleri 48 fabrika numarasından geldiler ve tank ekipleri, çoğunlukla K.B. Kalinovsky'den sonra adlandırılan 5-mekanize kolordu bölümlerinden geldi. Cartagena'da boşaltıldıktan sonra, gelen tanklardan Cumhuriyet Ordusunun ayrı bir uluslararası tank alaylığı kuruldu. Komutanı Stepan Kondratyev idi. Alay, Zaragoza yakınlarındaki ilk büyük çaplı savaşa Ekim 13 1937'te girdi.
Tankerler, 15 uluslararası tugayı ile birlikte, kuvvetle tahkim edilmiş Fuentes de Ebro köyüne saldırdı. İnatçı iki saatlik savaş sırasında Cumhuriyetçiler 16 tanklarını kaybetti.
BT-5'u içeren bir diğer önemli operasyon Aralık'taki Teruel kalesinin şehri 1937 - Şubat 1938'teki fırtına oldu. Uzun süren saldırı sırasında, 15 savaş araçları da tank alayından çıktı. Sovyet gönüllülerinin ve askeri danışmanların geri çekilmesinden sonra, alay Mart ayında dağıldı ve kalan BT-1938'ler Cumhuriyet Ordusunun zırhlı tugasına katıldı. General Franco askerleri tarafından kullanılan az sayıda ele geçirilmiş araç.
Sonuçta, iç savaşın sonuna kadar Sovyetler Birliği, Cumhuriyetçi İspanya 297 tankları T-26 (yılın sadece X-TUM modelinin tek kulesi olan araçları) ve 1933 tekerlekli paletli tankları BT-50'i teslim etti. Bu makineler Cumhuriyet ordusu tarafından yürütülen hemen hemen tüm savaş operasyonlarında yer aldı ve iyi bir taraf gösterdi. Sadece makineli tüfek silahları olan Alman Pz.I ve İtalyan CV5 / 3 kamaları, 33-mm toplarla donatılmış T-26 ve BT-5'e karşı güçsüzdü. Son durum aşağıdaki örnekle gösterilebilir.
Esquivias köyü yakınındaki savaş sırasında, T-26 tankı Seeds Osadchiy, İtalyan CV3 kama topuğunu çarptı ve onu geçidin içine attı. İkinci kama da tahrip olmuş, diğer ikisi zarar görmüştür. Kayıp oranı bazen daha da büyüktü. Böylece, bir gün Guadalajara savaşı sırasında, Mart ayında 10, İspanyol Ferrera komutasındaki iki T-26'dan oluşan bir takım, İtalyan tankerleri 25'i devirdi!
11 Mart 1937, İspanya'daki savaş sırasında ilk kez, İtalyanlar alev kamaları kullandılar ve cepheyi kırdılar, ancak ertesi gün Cumhuriyetçiler, zırhlı tugayın 10'inin 21'inin, 60'in ve 1'in tanklarında yoğunlaşmasına neden oldu. Asıl darbe, Sovyet mürettebatı bulunan bir grup 20 araç tarafından verildi. Zor bir ağaçlık alanın içinden geçen grup, yan ve arka taraftaki İtalyan bölümü Littorio'ya saldırdı. Bu bölünme, Cumhuriyet havacılığının saldırılarından çoktan zarar gördü ve ahlaki açıdan şok edici savaş alanına yaklaştı. 20 T-26 tanklarının arka tarafında görünmesi İtalyan askerleri arasında paniğe neden oldu. Tank mürettebatlarının cesur ve kararlı eylemleri sonucunda, yüzlerce İtalyan piyade ve birkaç topçu aküsü imha edildi. Birkaç gün süren inatçı çatışmaların ardından İtalyan Seferi Kuvvetleri ayrılmaya başladı. İspanyol piyade, 45 T-26 tanklarının desteğiyle düşmanı takip etti.
İspanya’daki çatışmalar bir yandan Sovyet tanklarının Alman ve İtalyan silahlarına üstünlüğünü, diğer yandan da ana dezavantajlarını ortaya çıkardıklarını gösterdi - rezervasyonun zayıflığı. Önden zırh T-26 bile Alman ve İtalyan tanksavar silahlarıyla kolayca etkilendi.
İspanyol üretimi
1936'ten 1939'e kadar İspanya'da kendi zırhlı araç üretimini organize etme girişimleri yapıldı. Milliyetçiler tarafından kontrol edilen alanda, İtalyan X XUMUM / 1 CV tankının şasi elemanlarını ve Sovyet T-1937 tankını destekleyen elemanlar kullanılarak, S.С.1939 (3) ve Verdeja (35) prototipleri geliştirildi ve üretildi. Milliyetçilerin aksine, Cumhuriyetçiler zırhlı araçların inşasına odaklandı ve bu konuda etkileyici bir başarı elde etti. Sonbahar 26'ten Mart 1936'e kadar, Bilbao ve Barselona fabrikalarında birkaç düzine zırhlı araç üretildi. Rezervasyon şekli, zırh levhasının mevcudiyetine ve üreticinin kabiliyetlerine bağlıdır. İspanyol fabrikalarındaki doğaçlama zırhlı araçlara ek olarak, Sovyet uzmanlarının da yardımıyla, tam teşekküllü askeri zırhlı araçların üretimini başlatmayı başardık - UNL-1939 ve Chevrolet 35. İspanya Cumhuriyeti zırhlı otoparkının temelini oluşturdular.
Cumhuriyetçilerin yenilgisinden sonra, onların zırhlı araçları Franco'nun ordusunun ödülü oldu. Ancak ilk ele geçirilen Sovyet tankları, iç savaşın başında milliyetçi güçlere girdi. Mart ayında, 1937, Drohne tank grubunda, T-26 araçlarıyla donatılmış dört şirket kuruldu. Ağustos ayından bu yana, bu Alman tank biriminin ispanyolcaya dönüşümü başladı. Daha sonra, İspanyol Yabancı Lejyonu'ndaki 1 Taburu gibi, Franco'nun zırhlı kuvvetlerinin temeli oldu.
İleriye baktığımda, General Franco’nun, Almanlar bunu başarmaya çalışsa da, iç savaşta perişan olan İspanya’nın II. İspanya'nın katılımı, Doğu Cephesi'ne gönüllü bir Mavi Bölüm göndermeye indirgendi. Zırhlı araçlarla donatılması hakkında hiçbir şey bilinmiyor. Bölünme piyade olduğu için büyük olasılıkla basit bir şey yoktu.
İspanyol ordusunun 2. Dünya Savaşı sırasındaki zırhlı birimleri, esas olarak Pz.I ve T-26, BA-6, UNL-35 ve Sevrolet 1937 zırhlı araçlarından oluşuyordu.
\\