Bölüm 939 – Elveda
“...” Mu Bingyun arkasını döndü, saf gözleri bir kez daha onunla buluştu. “Bu kadar mı?”
Bu iki yumuşak kelime hemen Yun Che'in gerginliğini yok etmiş ve kalbini sonsuz sevinçle doldurmuştu. Hemen cevap verdi: “Evet! Bu kadar mı?” Sadece tek bir isteğim var! Şuan ki gücümle senin dünyana gidemem ve oraya gidebilmem için daha ne kadar beklemem gerektiğini bilmiyorum. Ancak kesinlikle oraya kısa süre içinde gitmek için sebeplerim var. Yani... Eğer beni Tanrı Alemine götürmeyi istersen, kesinlikle bu ay boyunca çaba sarfetmeme gerek kalmayacak!”
Yun Che'in heyecanı Mu Bingyun tarafından açıkça görünüyordu. İçten içe şok olmuştu ve yavaşça başını eğdi. “Xiaolan'ın boyutsal taşı fazladan birini Kar Şarkısı Diyarına götürmeyi sağlıyor. Bu hayatımı kurtarmana kıyasla olduça kolay.”
“Gerçekten yapabilir miyim? Ama normalde orada olmamam gerekli... Herhangi bir özel sınırlama ya da yasak olmayacak mı?” Yun Che bu anın geldiğine inanmakta güçlük çekiyordu... Tanrılar Alemi, Jasmine'in yaşadığı en yüksek gezegen, ayrıca şu anki İlkel Kaos Boyutunda en yüksek seviyede. Buna rağmen Kaynak Gökyüzü Kıtasındaki en güçlü insandı, Tanrılar Alemi ise hala efsanelere dayalıydı.
“Herhangi bir kısıtlama ya da yasak yok.” Mu Bingyun hafifçe başını iki yana salladı. “Bunun yerine, daha düşük diyarlardan gelen ve ilahi yola ulaşmış sayısız kaynak pratisyeni daha düşük diyarlardan her yıl akın etmekte. İlahi aleme ulaştıklarında, boşluğun içinden geçerek Tanrılar Alemine ulaşmaktalar. Tanrı Aleminde bu ilerleme ‘yükseliş’ olarak adlandırılmakta. Benim Kar Şarkısı Diyarım çok sayıda düşük alemlerden yükselen kaynak pratisyeni barındırmaktadır. Aşağı alemlere ait olsalar da hiçbiri kişisel olarak mükemmel değil ve aralarından yalnızca birkaçı Buz Anka Sarayına katılmaya layık.”
“Bunları başka bir alemden Kar Şarkısı Diyarına getirmek öyle büyük bir olay değil. Bu kaynak gücü seviyenle bu dünyaya meydan okuyor olabilirsin, ancak aynısını Kar Şarkısı Diyarı için söylemek oldukça zor. Ayrıca gördüğüm kadarıyla sen yüreksiz bir şekilde kaynak yolunun zirvesini sonuna kadar takip edecek kadar aptal biri değilsin... Kar Şarkısı Diyarı'na benimle birlikte gelmek istediğinden emin misin?”
“Evet, kesinlikle! Gerçekten de daha üst düzey bir düzleme gitmek isteyen biri olmadığım halde kaynak yolunda ilerlemek için tüm fırsatları kullanmak istiyorum, ayrıca oraya gitmek için başka bir nedenim daha var! ” Yun Che ağır bir şekilde konuşmuş, iki elini de hafifçe sıkmıştı.
Jasmine... Beni bekle. Yakında orada olacağım. Ne olursa olsun... Seni tekrar görmeliyim! Aldığım tek şey bir elveda olsa bile.
“... Eğer durum buysa, mümkün olan en kısa sürede hazırlıklarını yapsan iyi edersin.” Mu Bingyun derin bir şekilde ona baktı ve yumuşak bir sesle, “Xiaolan ve ben burada kalıyoruz, Tanrı Alemiyle ilgili konuları sana açıklayacağım. Ayrıca yakınlarınla vedalaşmalısın.” dedi.
Donmuş Kar Salonunun kapıları nihayet açılmıştı ve Yun Che dışarı çıktı. Yanında resimlerden fırlamış gibi bir kadın vardı. Diğer bir deyişle uhrevi ve ölümsüz gibi harikaydı.
“U... Usta!!”
Mu Xiaolan'ın nidası sonsuz neşe ile doluydu. Hızla koştu ve yaklaşınca ustasının cildinin bariz bir şekilde daha renkli olduğunu gördü. Ardından aurasını sezimledi ve geçmişe nazaran kat kat daha güçlü olduğunu fark etti, göz yaşlarına hakim olamadı. “Uuu... Usta, iyi misin? Gerçekten artık iyi misin?”
Mu Bingyun yavaşça yaklaştı ve uzanıp Mu Xiaolan'ın başını okşadı. “Xiaolan, seni tekrar merak içinde bıraktım. Ancak şimdiden sonra, usta ve çırak ilişkimiz daha uzun yıllar sürecek gibi duruyor.”
“Uuu... Aaah!” Mu Bingyun'un sözleri Mu Xiaolan'ın yumuşak ağlamasını yüksek sesli feryada çevirdi. Kız sıkıca Mu Bingyun'a sarıldı ve bağırarak ağlamaya başladı, nasıl gözüktüğü konusunu önemsemiyordu.
“Hey, hey. Küçük hanım.” Yeterince uzun ve yüksek sesli ağlamasının ardından Yun Che nihayet kasvetli bir ses tonuyla konuştu: “Ustanın hayatını kurtaran kurtarıcıya teşekkür etmeyi unutmuyor musun?”
Mu Xiaolan gözündeki yaşları sildi ve doğrudan Yun Che'in gözlerine baktı... Ancak kızın gözleri hala tetikteydi. “Sen... Ustama bir şey yapmak için herhangi bir avantaj yakalamadın öyle değil mi?”
Mu Bingyun: “...”
“~！#￥…” Yun Che'nin ağzı seğirmişti, ardından hafif bir nefes alıp yavaşça konuştu: “Küçük hanım, en iyisi bugün söylediklerini bir hatırla. Bunu kibirle söylemene izin vermeyeceğime eminim.”
Mu Xiaolan: “???”
“Kıdemli.” Murong Qianxue ve diğerleri Mu Bingyun'dan önce geldi, ciddi ifadesinde ince bir korku vardı. “Sen... Sen gerçekten binlerce yıl önce Donmuş Bulut Asgard'ı kuran Donmuş Bulut Atası mısın?”
Mu Bingyun cevap vermek için biraz bekledi, Yun Che çoktan başını eğmişti. “Peri Mu gerçekten Donmuş Bulut Atası. Burada olmasının sebebi sonuyla yüzleşmeden önce son bir kez Donmuş Bulut Asgard'ı ziyaret etmekti.”
“Ah...” Murong Qianxue ve diğerlerinin şaşkınlıktan nefesleri kesilmişti. Ardından, hepsi birlikte saygı gösterdi. “Donmuş Bulut müridleri... Kıdemli Ata Bingyun'u selamlıyor!”
“Bunu yapmak zorunda değilsiniz. Herkes ayağa kalksın.” Mu Bingyun kar beyaz elini kibarca kaldırdı. Hepsi bu kibar güç tarafından desteklenmişti ve kalkmadan edemediler.
“Donmuş Bulut Asgard'ı binlerce yıl önce terk ettiğimde tüm bağlarımı cesurca kestim ve artık orası için endişelenmemem gerekiyordu. Ancak neticede buzdan bir kalbe sahip değilim.” Mu Bingyun acele etmeden açıkladı. Özellikle hayatının sonuna yaklaştığı birkaç yılda Donmuş Bulut Asgard'ı düşünmekten ve “Bin Yıl Felaketi” hakkında endişelenmekten asla vazgeçememişti.
Sonuçta, bu en çok endişelendiği şeydi. Bu geçen yıllar onun en unutulmaz yıllarıydı. Donmuş Bulut Asgard'ın ilk jenerasyonu, ilgilendiği ilk kuşak hayatının bir parçasıydı… Çocukları gibiydi.
“Usta, bunun Bağımsız Buz Kalbi Alemiyle bir ilgisi yok. Bu yalnızca senin iyi yürekli olmanla alakalı!” Mu Xiaolan parıldayan gözlerle cevaplamıştı. “Bunun yanı sıra Donmuş Bulut Asgard'ı kurdunuz ve tazminat olarak nezaketinizi öne sürdünüz... Bu harika. Yüce Alem Kralı bu haberleri aldıktan sonra kesinlikle mutlu olacak.”
Yun Che kaşlarını kaldırdı... Yüce Alem Kralı?
“...” Mu Bingyun buna tepki vermemişti, ancak Mu Xiaolan bakışlarını yumuşatarak söylemişti. Ağzının köşeleri de hafifçe yükselmişti, illüzyon gibi hafif, güzel bir tebessümdü.
“Tüm bu zaman boyunca hayatta kalacağınızı hiç beklemiyordum Kıdemli Ata. Eğer geçmiş jenerasyonlar bu haberleri duysalardı kesinlikle... Kesinlikle...” Murong Qianxue duygularını nasıl açıklayacağını bilmeden öne çıkmıştı.
“Öyleyse bütün Asgard müridlerini toplayalım. Donmuş Bulut Asgard bin yıllık tarihinin en önemli gelişmesi Kıdemli Atanın gelişidir!” dedi Jun Lianqie.
“Gerek yok.” Mu Bingyun teklifi reddetti. “Ben bu dünyadan biri değilim. Eğer bu beklenmedik kaza için olmasaydı, bir daha asla tekrar ortaya çıkmazdım. En iyisi bu meseleyi halktan uzak tutmak, diğer bir değişle bu istenmeyen belalara yol açabilir.”
“Kıdemli Ustalar, Genç Ustalar, bu meseleyi aramızda tutma konusunda hem fikirim.” dedi Yun Che. Bakışları tüm Donmuş Bulut grubunun üzerinden geçmişti ve ciddi bir sesle, “Ayrıca size duyurmak istediğim bir şey var...” dedi.
“Asgard Hanımının pozisyonunu bana verip Asgard Efendisi olmamın üzerinden iki yıldan uzun süre geçti. Bu süre aralıksız çalkantılı olsa da, uzun zaman önce eski Asgard Hanımı'nın düşmesine izin vermedim.”
Yun Che böylesine ciddi bir ifadeyi sürekli takınmıyordu, bu yüzden Murong Qianxue ve geri kalanlar sessizce dinlemekteydi, neden bu sözleri söylediğini bilmiyorlardı.
“Şimdi Donmuş Bulut Asgard şanlı bir şekilde yeniden doğdu ve eski felaket bir daha yaşanmayacak, artık biraz rahatlayabilirim.” Yun Che elini uzattı. Mavi bir ışığın arkasından Donmuş Bulut Göksel Ruhu havada süzüldü. “Kıdemli Usta Murong, bu günden itibaren Donmuş Bulut Asgard'ın Asgard Hanımı pozisyonunu sana veriyorum.”
Jun Lianqie ve diğerleri haykırırken Murong Qianxue tamamen şaşkına dönmüştü. “Asgard Efendisi, neden... Neden bir anda pozisyonunuzu devrediyorsunuz?”
“Asgard Efendisi, sen... Sen artık bizi istemiyor musun?” Feng Hanyue ve Feng Hanxue neredeyse ağlamak üzereydi.
“Hayır, hayır, hayır!” Yun Che aceleyle açıkladı: “Kesinlikle sizleri bırakmıyorum, yalnızca Asgard Efendisi konumunu bırakıyorum. Tam tersi Donmuş Bulut Asgard için hissettiklerim buradaki kimseden daha aşağı değil. Sizleri bunca yıl korurken her anından keyif aldım. Eğer buna karşı olmasaydınız Donmuş Bulut Asgard'ı korumak için istekli olurdum. Bu sadece...”
“Zaten bir ay içerisinde, Peri Mu'yu takip edip Tanrılar Alemine gitmeye karar verdim.”
Bu kez Feng Xue'er şaşkınlıkla haykırdı.
Hayali Şeytan Ülkesi, Şeytan İmparatorluk Sarayı.
“Ne dedin? Tanrı Alemi?
Yun Che'in sözlerini duyan Küçük Şeytan İmparatoriçe'nin tepkisi beklendiği kadar şiddetliydi. Aurası bile düzensiz hale gelmişti.
”Küçük Şeytan Kardeş, acele et, Büyük Kardeş Yun'u ikna et.” Feng Xue'er'in güzel gözleri yaşarmıştı.
Tanrı Alemi hakkındaki hikayeleri çoktan duymuştu. Orada hayal edebileceğinden çok daha güçlü birçok uzman ve bilinmeyen tehlikeler vardı. Oraya gidip geri dönmek bile hayal edebileceği bir şey değildi.
Yun Che'nin Kaynak Gökyüzü Kıtasında mutlak yüce bir varlık olduğu doğruydu. Onun dengi, ona kafa tutacak biri yoktu. Her şeye sahip olduğu bu düzeye ulaşmak için yaşam ve ölüm arasındaki ince çizgide kaç kez kaldığını bilmiyordu.
Ancak şimdi, Tanrılar Alemine gidebilmek için ulaştığı tüm bu şeyleri göz ardı edebiliyordu!
Mavi Kuzey Yıldızı ve Tanrılar Alemi arasında rahatsız edici bir mesafe vardı. Eğer gerçekten Tanrı Alemine gidicekse, geri dönmesinin kadar ne kadar uzun süreceğini kimse bilemezdi. Dahası, onlar Yun Che'yi en iyi tanıyanlardı. Nerede olursa olsun, hangi durumda kalırsa kalsın asla çığlıklarını yutan ve aşağılamalara dayanan biri değildi. Büyük bir aşağılanmayı geçin, en ufak bir laf çarpmayı bile kaldıramazdı... Eğer “Tanrılar"ın diye bilinen bir yere gidecekse, her adımı inanılmaz tehlikeliydi, yani nasıl bu kadar rahat olabiliyordu?
”Caiyi, Xue'er. Kararımın gerçekten bencilce olduğunu biliyorum...” dedi Yun Che suçlulukla. “Xuanyuan Wentian yalnızca yarım yıl önce öldü. Kaynak Gökyüzü Kıtası ve Hayali Şeytan Ülkesi büyük zorlukların ardından nihayet barışa erdi. Ve şimdi ben bir anda karar değiştiriyorum. Ancak gerçekten gitmek zorunda olmamın bir sebebi var.”
“Nedeni mi var? Hangi neden?” Küçük Şeytan İmparatoriçe göğsünü kaldırırken hafifçe dudağını ısırdı. Ona göre Yun Che'nin kararı bir anda su yüzüne çıkmış gibiydi.
“Büyük Kardeş Yun, Ustayı bulmak istiyorsun öyle değil mi?” Su Ling'er geldi ve yavaşça konuştu.
“Evet.” Yun Che kafasıyla onayladı. “Ustam Jasmine hakkındaki meseleleri açıklamamamın sebebi aslında söyleyecek çok şey olması. Yüksek sesle bağırsam bile, sizlerin bunu anlaması oldukça zor. Sekiz yıl önce tanıştık. Benim en düşük olduğum, en ümitsiz olduğum zamandı. Büyükbabamın ve Lingxi'nin zorbalığa uğradığı ve bir köpek gibi kapı dışarı edildiğim zamanlardı. Onlara atlayıp ısırık almam bile imkansızdı. Ancak ortaya o çıktı ve benim tüm hayatımı değiştirdi. Eğer o olmasaydı, şu an olduğum kişi olmazdım. Muhtemelen sizlere sahip olacak kadar şanslı olmayacaktım.”
“Belki bunu anlamayacaksınız, ancak tanıştığımızdan beri birbirimizi hiç bırakmadık. Tüm hayatımı değiştirdi, ayrıca beni bu dünyada en iyi anlayan ve en çok tanıyan kişiydi. En başında bile ona bağımlı olduğumu hissetmiştim. Ancak ayrıldıktan sonra fark ettim ki ona hissettiğim bağımlılık tahminimden çok daha fazlaymış. Ayrıca ayrılmamız çok ani ve hızlı gelişmişti, hala ani gidişini unutamıyorum.”
Yun Che derin bir iç çekti, gözleri Jasmine'in görüntüsüyle doluydu. “O gittiğinden beri her gün onu delice özlüyorum. Gittiğinden beri ne kadar zaman geçtiyse, duygularımda o kadar güçlendi. Onu neredeyse her gece rüyamda görecek noktaya geldim. Bir süre sonra, onu düşündüğüm her an tarif edilemez bir huzursuzluk kalbimde yer aldı… Onu bir daha asla göremeyeceğimi hissettim.”
“Böyle bir duygu beni dehşete düşürdü. Daha sonra, Altın Karga Ruhu bana aniden tuhaf bir şey söyledi. Eğer onu beş yıl içerisinde göremezsem bir daha asla göremeyeceğimi söyledi.”
Küçük Şeytan İmparatoriçe: “...”
Feng Xue'er: “Büyük Kardeş Yun...”
Yun Che gözlerini kapatmıştı, onların gözlerine bakmaya cesaret edemiyordu. Çünkü onun bu bencilliğinin onlara inanılmaz derecede ağır bir rahatsızlık ve endişe vereceğini çok iyi biliyordu. Bu da onların uzun bir süre ayrılmasına neden olacaktı. Ama yine de eğer Jasmine ile tekrar karşılaşamazsa, ruhu muhtemelen hayatı boyunca bütün olamayacaktı.
Şeytan İmparatorluk Sarayı sessizdi. Küçük Şeytan İmparatoriçe gözlerini Yun Che'ye sabitlemişti. Ancak onun yüzündeki bu ani acı patlamasını görünce yüreği aniden yumuşamıştı.
Küçük Şeytan İmparatoriçe arkasını döndü ve sesi aniden kıyaslanamaz bir sakinliğe bürünmüştü. “Tamam o zaman! Xue'er ve ben sana eşlik edeceğiz.”
Yun Che bu sözleri duyacağını biliyordu, çünkü buraya döndüklerinde Feng Xue'er'de tam olarak aynı şeyleri söylemişti. Ancak sadece başını sallayabildi. “Tanrı Alemine giderken kullanacağımız ışınlanma formasyonu yalnızca fazladan bir kişiyi getirebilir.”
“...” Küçük Şeytan İmparatoriçenin tüm vücudu kasılmıştı ve uzun bir süre tek kelime edemedi.
“Küçük Şeytan İmparatoriçe kardeş, bırak Büyük Kardeş Yun gitsin.” Su Ling, Yun Che'nin yanında durdu. İki koluyla birlikte sarılırken kibarca konuştu. “Çünkü o... O yalnızca bu tarz bir insan ve Büyük Kardeş Yun'un sevdiğim özelliği de bu.”
“...” Küçük Şeytan İmparatoriçe'nin minyon vücudu hafifçe titredi. Uzun bir sürenin ardından başını yavaşça kaldırdı ve belli belirsiz bir sesle, “Evet... O hep bu tarz biri oldu... Diğer bir deyişle... Bu yüzden... Ona aşık oldum...”