Gayet iyi bir film olması bir yana “The Butler” ABD'nin son 60 yılını özetlemesi bakımından da önemli ve izlenmeli
Tamer Baran
Evlerde, otellerde yetiştikten sonra Beyaz Saray tarafından keşfedilen, tam 8 Başkan'a uşak olarak hizmet eden Cecil Gaines'in hayatını, 5 yıl önce “Precious / Acı Bir Hayat Öyküsü” filmiyle çok ünlü olan Lee Daniels perdeye aktarmış. Hoş bir seyirlik, anlamlı bir eser olan “The Butler”ın iki önemli sorunu var: Arkadaş grubuyla muhabbet veya dans edilen sahnelerin vasat, aslında tümüyle gereksiz oluşu ve Cecil'in eşini canlandıran Oprah Winfrey'in özellikle gençlik yıllarında kocasından çok daha yaşlıymış izlenimi vermesi (Yıllar geçip de Whitaker makyajla yaşlandırıldıkça bu sorun çözülüyor).
En önemli başarısı ise son yılların en inanılmaz oyuncu kadrosunu bir araya getirmesi: Cecil'in arkadaşları arasında Cuba Gooding, Jr veTerrence Howard gibi o kuşağın en iyi zenci aktörleri de var. Başkanları canlandıranlar seçilirken ise fiziksel benzerlik ve tabii ki ustalık aranmış, bulunan isimler de makyajla neredeyse aynı hale getirilmiş. Örneğin Eisenhower'da Robin Williams, Nixon'da John Cusack ve Reagan'da Alan Rickman unutulmaz komposizyonlar çiziyorlar.
Siyasetle ilgilenmeyen bir adamın yıllar içinde dönüşüp doğru yolu bulmasını da anlatan “The Butler”da bahsi geçen ilginç notalardan biri de Beyaz Saray'da çalışan zencilerin beyaz meslektaşlarından çok daha düşük maaş almaları ve devletin tepesindeki herkesi tanıyan bu kişilerin kendi haklarını almak için yıllara uğraşmalarının gerekmesi...
İyi bir film olması bir yana “Başkanların Hizmetkarı” ABD'nin son 60 yılını özetlemesi bakımından da önemli ve izlenmeli.