Bölüm 186: Kurt Zehri
...
...
...
Sihirbaz Pagoda'nın dışında yedi gün yedi gece geçmişti.
"Auuuuuuuuu!"
Sihirbaz Kutsal Toprakları'nın sessiz ve karanlık koridorlarında aniden bir kurdun kükremesi yankılandı. Küçük bir inek boyutundaki bir boz kurt ileri atıldı, acımasız çenesinden bir parça hayvan eti sarkıyordu. Vücudu ölüm kokuyordu ve parlak beyaz dişleri açığa çıktı, salyaları aktı. Karanlıkta parlak yeşil gözleri aydınlandı.
Boz kurdun önünde küçük bir kız hızla kaçıyordu. Bu küçük kız Na Yi idi.
O sırada masum yüzü korku ya da panik izi taşımıyordu. Aksine gerçek özünü sınırına kadar zorlayıp maksimum hızına ulaşırken dişlerini sıkıyordu.
Ancak Na Yi sadece İç Organ Eğitimi aşamasındaydı. Üstelik bir insan, bir vahşi canavardan hız konusunda zaten aşağıdaydı. Zirve Kas Değişimi aşaması boz kurt ile nasıl başa çıkacaktı?
Boz kurt iyice yaklaştı, neredeyse onu indirecekti. Na Yi zaten arkasındaki rüzgarın fısıldama sesini duyuyordu, hatta boz kurdun iğrenç kokulu nefesini bile hissediyordu.
Kükreme!
Boz kurt ileri atıldı, keskin pençeleri Na Yi'ye doğru ilerledi ve onun sırtını çizdi.
"Ah!”
Na Yi sendeleyen gücünün son damlalarını kullandı ve aniden ileriye doğru atıldı. Fakat kurt pençeleri onun sırtını yırtmıştı, kıyafetleri çoktan parçalanmış ve kan içinde kalmıştı.
Çarpışma!
Na Yi yere düştü ve vücudu yuvarlandı. Boz kurt bir kez daha ileriye doğru atıldı. Bu sefer keskin pençelerini Na Yi'nin boğazına hedeflemişti.
Bu ölüm kalım anında, Na Yi'nin gözlerine soğuk bir ışık parladı.
Vız!
Keskin bir delme sesi aniden havada yankılandı. Baş parmak kadar kalın bir kara çelik kargı, koridordaki bir delikten çıktı ve boz kurda saplandı, uçuşan kanlar her yere sıçradı.
"Auuuuuuuu..." Boz kurt sefil bir şekilde uludu. Kargı darbesinin arkasında muazzam bir güç vardı ve boz kurdu yere çiviledi. Ama bu sona ermemişti! Boz kurt yere düştüğü gibi, keskin bıçak dizisi aniden yerden fırladı, delici soğuk bıçaklar boz kurdun vücuduna saplandı.
Puff!
Boz kurt binlerce bıçak tarafından kalbinden bıçaklanan ölü bir köpek gibiydi. Bu ölümden daha beterdi.
Na Yi bunu görünce rahatlayarak nefes verdi ve yere uzandı. Sırtı kan içindeydi, kurt sırtında üç kemik derinliğinde pençe yarası bırakmıştı.
Bir okyanusun gelgiti gibi onu acı sızlamaları sardı. Na Yi'nin alnı terlemeye başladı.
"Abla!"
Na Shui yaralı ablasına doğru koştu. Göz yaşları durdurulamaz bir şelale gibi akıyordu.
Na Shui'ye göre, ablası onun tek umuduydu ama aynı zamanda onun ruhunu canlı tutan ve yaşatan tek kişiydi. Eğer Na Yi'ye bir şey olsaydı, o zaman o da yaşamak için tüm cesaretini kaybederdi.
"Ben iyiyim, sadece biraz dinlenmem gerek." Na Yi zorla gülümsedi, içinde son derece acı hissediyordu.
Boz kurdun hızını hafife aldığı için sonunda böylesine ağır bir yara almıştı.
Dışarıda başka bir boz kurt daha vardı. Şu anki durumu ile, onu nasıl öldürecekti?
Üstelik sadece bir gün dayanacak yiyecekleri vardı. Na Yi hâlâ Sihirbaz Pagoda'ya gitmemişti. Kendi gücüyle sadece üçüncü katı geçip dördüncü kata geçebileceğini düşünüyordu. Buradan itibaren ilerleme süreci çok daha zordu.
Sihirbaz Kutsal Toprakları'na sadece bir defa girebilirdi. Bu ayrıca onun hayatındaki en önemli fırsattı. Eğer sadece dördüncü kata ulaşabilirse, o zaman ailesinin intikamını nasıl alacaktı?
Tanrıya iki yemin etmişti... Biri küçük kardeşini korumak, diğeri de intikam almaktı. Bu hedeflerin ikisini de bırakmayı kesinlikle düşünmüyordu.
Sihirbaz Kutsal Toprakları'nda en az bir yıl yetişim yapıp Kas Değişimi aşamasına geçtiğinde ve bundan sonra Sihirbaz Pagoda'ya girdiğinde Na Yi en az beşinci kata kadar ilerleyeceğini ve Sihirbaz Pagoda'nın içinde Kemik Gelişimi aşamasına çıkabileceğini düşünüyordu. Daha sonra, atları olmasa bile kardeşi ile birlikte vahşi ormandan geçebileceğine dair bir güveni olacaktı.
Ama şu an karşı karşıya kaldığı en büyük sorun yiyecek eksikliği idi. Tek çözümü de buradaki iki boz kurdu öldürmekti.
Na Yi, boz kurtlar ile karşılaşamazdı. Bu yüzden ona uygun gibi görünen çılgın bir karar vermişti. Kendini yem olarak kullanacak ve bir boz kurdu Sihirbaz Kutsal Toprakları'nın içine çekecekti. Bu şekilde onu öldürmek için içerideki tuzakları kullanmak istemişti.
Sihirbaz Pagoda'sına girse ve gücünü artırsaydı, iki boz kurdu tuzaklara çekmenin daha kolay olacağını biliyordu. Ancak Na Yi'nin buna yapmaya gönlü yoktu. Şu iki boz kurt yüzünden hayatının en önemli fırsatı olan erime denemesini boşa harcamak zorunda kaldığı gerçeğiyle yüzleşememişti.
Bir kumar oynayacaktı.
Boz kurtlar genellikle leş yiyen leşçil hayvanlardı. Ancak canlı yaratıkları da yerlerdi. Na Yi kurtlardan birinin canlı av aramaya ve diğerini de beklediği andaki fırsatı kullanmıştı. Tuzakların nerede olduğunu ve onu öldürmek için nasıl kullanabileceğini biliyordu!
Ama bu kumar başında zaten beri yarı başarısız başlamıştı. Boz kurdun hızını hafife almıştı ve kendine güvenmesi nedeniyle oluşan ihmalkarlığı nedeniyle ciddi şekilde yaralanmıştı.
Boz kurdun pençesi zehirliydi!
Bir boz kurt yıl boyunca leş yerdi. Vücutları ceset gazları ve zehirleriyle doluydu. Onlar tarafından bir kişi bir defa çizilirse, zehir tarafından enfekte olur ve sonrasında ölürdü!
Şimdi yiyecek tükeniyordu ve dışarıda başka bir boz kurt daha vardı. Bir boz kurt tarafından çizilmişti, bu durumda ölümden nasıl kaçacaktı?
Na Yi dudaklarını ısırdı ve kalçasına sarılı olan bir hançer çıkardı. Hançeri kız kardeşine verdi ve söyledi. "Na Shui, Sihirbaz Kutsal Toprakları kütüphanesinde birçok kitap var. Fazla değerli olmayanları incele ve buraya getir. Bir ateş yak ve hançeri ısıt. Sonra, leş zehrini sırtımdaki yaradan kes..."
Na Yi'nin söylediğini duyan Na Shui onun aklındakilerden çok korktu. Ablasının sırtındaki kanlı yaraya baktı. Bunu nasıl yapabilirdi?
"Abla... Abla..."
"Çabuk! Kurt pençeleri zehirlidir, çok geç olmadan git!"
"Pe...Peki..." Na Shui dişlerini sıktı. Arkasını döndü ve kütüphaneye doğru koştu. Oradaki değersiz kitapları topladı. Daha sonra ablasının söylediği gibi kitap yığınını yaktı ve bunu hançeri ısıtmak için kullandı.
Elindeki hançer ile birlikte Na Shui şiddetli bir şekilde titremeye başladı. O nazik bir kişiydi, şu ana kadar bir tavuğu bile öldürmemişti. Şimdiyse bu bıçağı ablasının sırtında kullanmalıydı, üstelik bu bıçak çok sıcaktı.
"Ah Shui, bunu yapabilirsin. Sana inanıyorum. Leş zehri yayılırsa çok geç olacak!"
Na Yi sert acının gelmesini beklerken bir kumaş parçasını sıkıca ısırdı. Eğer sırtında böyle bir yara olmasaydı Na Shui'den asla böyle bir şey yapmasını istemezdi.
Na Shui, gözlerinden akan göz yaşlarının parlamasıyla ablasının sırtındaki kıyafetleri parçaladı. Yaradan sızan siyah kanı görebiliyordu. Gerçekten de Na Yi'nin söylediği gibiydi. Kurdun pençeleri zehirliydi.
Bunu yapmak istemiyordu ama mecburdu, aksi halde ablası ölecekti.
Hançeri sallamaya başladığı anda, Na Shui aniden arkasından ayak sesleri duydu. Şaşkındı, etrafında döndü, hançer savruldu.
"Kim o?" Na Shui zaten titriyordu, en ufak bir ses bile onu korkutmuştu.
Ama arkasını döndükten sonra onun kim olduğunu görünce Na Shui şok içinde dona kaldı. Arkasında kıyafetleri yırtılmış genç bir çocuk vardı. Acınacak bir ifadesi olmasına rağmen, kaşlarının arasında sakinlik belirtisi vardı.
Mo... Mo Lin...
Na Shui rahatladı ve göz yaşları tekrardan akmaya başladı. Şu anki durum olmasaydı, hemen koşup ona sarılırdı. "Mo... Büyük Kardeş Mo, lütfen, lütfen ablamı kurtarır mısın? Bir boz kurt tarafından pençe darbesi ile zehirlendi!"
Na Yi de Lin Ming'i görmüştü ve kalbi inanılmaz ve şaşkınlık ile dolmuştu. Mo Lin hâlâ hayatta mıydı?
Bu nasıl olabilirdi? Na Yanda'nın kayıtlarına göre Na Yanda Kutsal Krallık'ta sadece birkaç saat kalmıştı. Ama Lin Ming 7 gün 7 gece içerideydi!
7 gün 7 gece... ve güvenli bir şekilde dönmüş müydü?
Lin Ming, Na Yi'nin sırtındaki yaraya baktı; kan zaten iğrenç bir siyah renge dönmeye başlamıştı.
Lin Ming elini Na Yi'nin sırtına bastırdı ve Na Yi'nin vücuduna biraz gerçek öz iletti. Lin Ming'in gerçek öz etkisi neredeyse mükemmellik derecesine ulaşmıştı. Gerçek özün birkaç ipliği, yarayı bir ağ ile kapladı.
Puff!
Siyah bir irin akışı Na Yi'nin sırtından dökülmeye başladı. Birkaç dakika içerisinde Lin Ming, Na Yi'nin vücudunun içerisindeki tüm zehri dışarı akıttı.
Lin Ming uzaysal yüzüğünden küçük bir yeşim çıkardı ve Na Yi'nin sırtına bir avuç toz serpiştirdi. Bu üst seviye bir iyileştirme ilacıydı; bir gramının fiyatı yüz altın tael kadardı.
Lin Ming, şişeyi Na Shui'ye verdi ve söyledi. "Bu ilacı ablana uygula."
Na Yi giysilerinin yarısını kaybetmişti. Lin Ming bu ilacı kendisi uygulamak konusunda biraz rahatsız hissetti.
Ç.N: Utandın mı sen erkek.
"Oh... tamam." Na Shui ilacı ablasının sırtına uygulamadan önce yanıtladı. İlacı uygularken Lin Ming'e doğru gizlice bakıyordu. Lin Ming'in biraz önce Na Yi'nin zehirlenmiş vücudundan zehri atması, kızın kalbini derin şekilde etkilenmesine yol açtı.
Bu sahne, Lin Ming'in maymun suratlı ve kel adamı öldürdükten sonra onları kurtarırken olan sahne ile aynıydı.
Lin Ming'in sadece savaş yeteneğinde iyi olduğunu düşünüyordu. Ayrıca yaraları iyileştiren böyle gizemli yöntemleri olacağını da düşünmemişti.
Farkında olmadan Lin Ming, zaten Na Shui'nin zihninde her şeye kadir bir figür haline gelmişti.
İlacı yaraya uyguladıktan sonra Na Yi'nin vücudundaki acı azaldı.
Bir süre sonra yaranın biraz kaşındığını hissetti. Bu kaşıntı, sadece bir yaranın yenilenmeye başlamasıyla hissedilirdi.
"Ne oldu? Neden burada vahşi canavar var?" Lin Ming bir köşede duran boz kurt cesedini gördü. Bu garip canavar Sihirbaz Kutsal Toprakları'na nasıl girmişti?
Na Shui göz yaşlarını sildi ve meseleyi Lin Ming'e detaylı bir şekilde açıkladı.
Lin Ming dinlerken biraz suçluluk ve pişmanlık hissetti. Ölüm kalım erime denemesinin 7 gün süreceğini ve bu iki kız kardeş için bu kadar soruna yol açacağını hiç düşünmemişti.
Lin Ming uzaysal yüzüğünden et, taze meyve ve çörek çıkardı, Na Shui ve Na Yi'ye verdi. "Her şey yolunda. Önce biraz beslenin, sonra gideriz."
Uzaysal yüzüğün faydalarından bir tanesi, içindeki her şeyin tazeliğini koruyabilmesiydi. Herhangi bir yemek ne kadar süre durursa dursun, taze kalır ve asla çürümezdi.
Na Shui lezzetli yiyeceklere bir zombi gibi baktı ve bilinçsizce salyalarını yuttu.
Geçtiğimiz günlerde iki kardeş sadece kuru gıdalar yemişti, bu ot çiğnemek gibiydi. Aynı zamanda her gün çok az miktarda yiyebiliyorlardı ve bu açlık duygusu çok kötüydü.
Şimdi önlerinde taze ve lezzetli bir sürü yemek vardı. Na Shui'nin ağzı sulanmaya başlamıştı bile.
Ablasına çöreklerden birini vermek için koştu ve kendisi de bir tane aldı. Hepsini aç kurt gibi yemek istedi ama Lin Ming'in yan tarafta baktığını görünce aniden utanç içerisinde kızardı. Çörekten büyük bir ısırık almak yerine sadece küçük bir parça ısırabildi.
Lin Ming'in önünde, Na Shui farkında olmadan kibar davranmak zorunda hissetmişti.
Lin Ming bunun oldukça komik olduğunu düşündü. Farkına vararak söyledi. "Önce sen ye, ben dışarı çıkıp bir bakayım."
Bundan sonra Lin Ming kalktı. Dışarı çıkmak ve boz kurt sorununu çözmek istemişti ama Sihirbaz Kutsal Toprakları'nın içindeki tuzakları hatırlayınca bu fikirden vazgeçti. Na Yi'nin yaralarının iyileşmesini ve birlikte ayrılmayı beklemek çok daha iyi olurdu.
Na Shui kızardı. Ama bu sefer fazla umursamadı ve büyük lokmalarla yedi.
Na Yi de bolca yedi. İki kız kardeş son derece açtı.