Gerçek: Özgürlük, demokrasi ve yaşamın savunması şiddet içermeyen güçle daha iyi başarılır. Sadece başkalarına yönelik demokratik olmayan egemenlik şiddet ve savaş gerektirir.
Savaşçıların savaşlarını arzu edildiği gibi ilan etmeleri ve her savaşın son çare olarak girildiğini iddia etmeleri standart politika olarak görülmesi olağandışı bir hal aldı. Bu, çok memnun olmak ve inşa etmek için ilerlemedir. Herhangi bir özel savaşın başlamasının, aslında en son alternatif seçenek olmadığını göstermek mümkündür. Öyleyse, savaş ancak son çare olarak savunulabilirse savaş savunulamazdır.
Gerçekleşen her savaş için ve hatta gerçekleşmeyen birçok savaş için, o zamana ve sonrasında her bir savaşın gerekli olduğuna ya da gerekli olduğuna inanan insanlar bulunabilir. Bazı insanlar birçok savaş için gereklilik iddiasıyla ikna edilmezler, ancak uzak geçmişte bir veya iki savaşın gerçekten gerekli olduğu konusunda ısrar ederler. Ve çoğu, gelecekteki bazı savaşların makul bir şekilde gerekli olabileceğini düşünüyor - en azından savaşın bir tarafı için, böylece savaşmaya hazır bir ordunun daimi bakımını gerektiriyor.
Savaş “Savunma” Değildir
ABD Savaş Bakanlığı 1947'de Savunma Bakanlığı olarak yeniden adlandırıldı ve birçok ülkede kendi ve diğer tüm ulusların savaş departmanlarından "savunma" olarak bahsetmek yaygındır. Ancak terimin herhangi bir anlamı varsa, saldırgan savaş yapmayı veya saldırgan militarizmi kapsayacak şekilde genişletilemez. "Savunma", "saldırı" dışında bir anlama geliyorsa, başka bir millete "önce bize saldırmasınlar" veya "mesaj göndermeleri" veya bir suçu "cezalandırmaları" için saldırmak savunma amaçlı değildir ve gerekli değildir.
2001’te Afganistan’daki Taliban hükümeti, ABD’nin işlediğini iddia ettiği suçlardan yargılanmak üzere Usame bin Ladin’i üçüncü bir ülkeye devretmeye istekliydi. Amerika Birleşik Devletleri ve NATO, suçlarla ilgili yasal kovuşturma yapmak yerine, suçlardan çok daha fazla zarar veren yasadışı bir savaş seçti, Bin Ladin’in milletten ayrıldığı söylendikten sonra, Bin Ladin'in ölümünün açıklanması ve devam etmesinin ciddi bir şekilde sürmesi sonrasında devam etti. Afganistan’a, Pakistan’a, ABD’ye ve NATO’ya ve hukukun üstünlüğüne zarar verilmesi.
ABD Cumhurbaşkanı George W. Bush ve İspanya Başbakanı arasındaki Şubat 2003’te yapılan bir görüşmenin transkriptine göre, Bush, Saddam Hüseyin’in Irak’tan ayrılmayı ve 1 milyar doları tutabiliyorsa sürgüne gitmeyi teklif ettiğini söyledi. Bir diktatörün 1 milyar dolar ile kaçmasına izin verilmesi ideal bir sonuç değildir. Ancak teklif ABD kamuoyuna açıklanmadı. Bunun yerine Bush hükümeti, ABD’yi var olmayan silahlara karşı savunmak için bir savaşa ihtiyaç duyulduğunu iddia etti. Bir milyar dolar kaybetmekten ziyade, Irak halkı yüz binlerce can kaybını, milyonlarca mülteciyi, milletinin altyapısını ve eğitim ve sağlık sistemlerini yok etti, sivil haklarını kaybetti, büyük çevresel yıkım ve hastalık ve doğum kusurları salgını gördü. - ABD’ye 800 milyar dolara mal olan, artan yakıt maliyetleri, gelecekteki faiz ödemeleri, gazilerin bakımı ve kayıp fırsatlarında trilyonlarca dolar saymaz - ölüleri ve yaralananları, artan devlet gizliliğini, aşınan sivil özgürlükleri bahsetmemek, dünyaya ve onun atmosferine verilen zarar ve halkın kaçırma, işkence ve cinayeti kabul etmesinin ahlaki zararı.
Ayrıca şunu da okuyun: Efsane: Çin Askeri Bir Tehdittir
Savaş Hazırlığı da “Savunma” Değil
Başka bir ulusa saldırmanın "savunma" olduğunu iddia eden aynı mantık, başka bir ulusta askerlerin kalıcı olarak konuşlandırılmasını haklı göstermeye çalışmak için de kullanılabilir. Sonuç, her iki durumda da ters etkiye sahiptir ve tehditleri ortadan kaldırmak yerine üretir. Dünyadaki yaklaşık 196 ülkeden Amerika Birleşik Devletleri Birlikleri var en az 177. Diğer bir avuç ülkenin de yurtdışında konuşlanmış çok daha az sayıda askeri var. Bu, savunma amaçlı veya gerekli bir faaliyet veya masraf değildir.
Bir savunma ordusu, bir sahil güvenlik, bir sınır devriyesi, uçaksavar silahları ve bir saldırıya karşı savunma yapabilen diğer kuvvetlerden oluşacaktır. Özellikle zengin ülkeler tarafından yapılan askeri harcamaların büyük çoğunluğu saldırgandır. Yurt dışında, denizlerde ve uzayda silahlar savunma amaçlı değildir. Diğer ülkeleri hedef alan bombalar ve füzeler savunma amaçlı değildir. Savunma amacına hizmet etmeyen çok sayıda silaha sahip olanlar da dahil olmak üzere çoğu varlıklı ülke, ordularına her yıl 100 milyar doların çok altında harcıyor. ABD askeri harcamalarını yılda yaklaşık 900 trilyon dolara çıkaran fazladan 1 milyar dolar, savunma amaçlı hiçbir şey içermiyor.
Savunmanın Şiddet İçermesi Gerekmiyor
Afganistan ve Irak'taki son savaşları savunmasız olarak tanımlarken, Afganlar ve Iraklıların bakış açısını dışladık mı? Saldırıya uğradığında geri dönmek savunma mıdır? Gerçekten öyle. Savunmanın tanımı budur. Ancak, savunuculuğun bir savaşı haklı kıldığını iddia eden savaşın savunucuları olduğunu hatırlayalım. Kanıtlar, en etkili savunma yolunun şiddet içermeyen direnişten çok daha sık olduğunu göstermektedir. Savaşçı kültürlerin mitolojisi şiddet içermeyen eylemin zayıf, pasif ve büyük ölçekli sosyal problemleri çözmede etkisiz olduğunu göstermektedir. Gerçekler tam tersini göster. Bu nedenle, Irak veya Afganistan için en akıllıca kararın şiddet içermeyen bir direniş, işbirliği yapmama ve uluslararası adalete hitap etmesi olabilir.
Böyle bir karar, Birleşik Devletler gibi, Birleşmiş Milletler gibi uluslararası organlar üzerinde büyük bir kontrolü olan ve yurtdışından gelen bir istilaya yanıt veren bir ulus hayal edersek, daha ikna edicidir. Birleşik Devletler halkı yabancı otoriteyi tanımayı reddedebilir. Yurt dışından barış ekipleri şiddetsiz direnişe katılabilir. Hedeflenen yaptırımlar ve kovuşturmalar uluslararası diplomatik baskılarla birleştirilebilir. Kitlesel şiddete alternatifler var.
Savaş Herkesi Daha Az Güvende Hale Getiriyor
Bununla birlikte, asıl soru, saldıran ulusun nasıl yanıt vermesi gerektiği değil, saldırgan ulusun saldırmasını nasıl önleyeceğidir. Bunu yapmanın bir yolu, savaş yapmanın insanları korumak yerine insanları tehlikeye attığının farkındalığı yaymaktır..
Savaşın gerekli olduğunu reddetmek, dünyada kötülük olduğunu kabul etmemekle aynı şey değil. Aslında, savaşın dünyadaki en kötü şeylerden biri olarak gösterilmesi gerekiyor. Önlemek için savaşın kullanabileceği daha kötü bir şey yok.. Ve savaşın yapılmasını önlemek veya cezalandırmak için savaşın kullanılması korkunç bir başarısızlık olduğunu kanıtladı.
Savaş mitolojisi, savaşın bizi ve özgürlüklerimizi korumak için öldürülmesi gereken kötü insanları öldürdüğüne inanmamızı sağlar. Gerçekte, zengin ulusları içeren son savaşlar, tek taraflı çocuk katliamları, yaşlılar ve fakir ulusların sıradan sakinleri oldu. “Özgürlük” savaşlar için bir gerekçe olarak sunsa da, savaşlar gerçek özgürlüklerin kısıtlanması için bir gerekçe.
Hükümetin gizlice faaliyet göstermesini ve çok sayıda insanı öldürmesini sağlayarak hak kazanabileceğin düşüncesi, eğer savaş bizim tek aracımızsa mantıklı geliyor. Sahip olduğun tek şey bir çekiç olduğunda, her sorun bir çiviye benziyor. Bu yüzden savaşlar tüm dış çatışmaların cevabıdır ve çok uzun süren felaket savaşlar onları genişleterek sonlandırılabilir.
Önlenebilir hastalıklar, kazalar, intiharlar, düşmeler, boğulmalar ve sıcak hava, Amerika Birleşik Devletleri'nde ve diğer birçok ülkede terörizmden çok daha fazla insanı öldürür. Terörizm, savaş hazırlıklarına yılda 1 trilyon dolar yatırmayı gerekli kılıyorsa, sıcak hava ne yapmayı gerekli kılıyor?
Büyük bir terör tehdidinin efsanesi, terörist tehditler haline gelmeyi başaramamış insanları düzenli olarak teşvik eden, fonlayan ve tuzağa düşüren FBI gibi ajanslar tarafından çılgınca şişirildi.
A gerçek motivasyonların incelenmesi Çünkü savaşlar, zorunluluğun, halkın propagandası dışında karar alma sürecine zor girdiğini açıkça ortaya koyuyor.
Kitle Cinayeti ile “Nüfus Kontrolü” Çözüm Değil
Savaşın ne kadar zarar verici olduğunu kabul edenler arasında, bu tuhaf kurum için başka bir efsanevi gerekçe daha var: nüfus kontrolü için savaşa ihtiyaç var. Ancak gezegenin insan nüfusunu sınırlama kapasitesi, savaşsız işleyişin işaretlerini göstermeye başlıyor. Sonuçlar korkunç olacak. Savaşa atılan büyük hazinelerin bir kısmını bunun yerine sürdürülebilir yaşam tarzlarının geliştirilmesine yatırmak bir çözüm olabilir. Milyarlarca erkek, kadın ve çocuğu ortadan kaldırmak için savaşı kullanma fikri, korumaya layık olmadığı düşünülen türleri (veya en azından Nazileri eleştirmeye değmez) neredeyse; Neyse ki çoğu insan bu kadar canavarca bir şey düşünemez.
- II. Dünya Savaşı, Dünya Savaşı olmadan, I. Dünya Savaşı'nı başlatma aptalca tarzı ve I. Dünya Savaşı'nı bitirme konusundaki daha da aptalca tarzı olan, pek çok bilge insanı II. Dünya Savaşı'nı tahmin etmeye ve Wall Street'in fonu olmadan tahmin etmeye yönlendirdi. Nazi Almanyası onyıllar boyunca (komünistlerin tercih ettiği gibi), ya da silahlanma olmadan ve gelecekte tekrarlanması gerekmeyen çok sayıda kötü kararlar aldı.
- ABD hükümeti sürpriz bir saldırıyla vurulmadı. Başkan Franklin Roosevelt, Churchill'e sessizce ABD'nin Japonya'yı bir saldırı düzenlemesi için kışkırtmak için çok çalışacağına söz vermişti. FDR saldırının geldiğini biliyordu ve başlangıçta Pearl Harbor akşamı hem Almanya'ya hem de Japonya'ya karşı bir savaş ilanı hazırladı. Pearl Harbor'dan önce FDR, ABD'de üsler kurmuştu ve birçok okyanus, üsler için İngilizlere silah ticareti yapmış, taslağı başlatmış, ülkedeki her Japon Amerikalı'nın bir listesini oluşturmuş, Çin'e uçaklar, eğitmenler ve pilotlar sağlamıştı. , Japonya'ya sert yaptırımlar uyguladı ve ABD ordusuna Japonya ile bir savaşın başladığını bildirdi. Baş danışmanlarına, altı gün izinli 1 Aralık'ta bir saldırı beklediğini söyledi. İşte 25 Kasım 1941 tarihli Beyaz Saray toplantısının ardından Savaş Bakanı Henry Stinson'un günlüğüne bir giriş: “Başkan, Japonların herhangi bir uyarı yapmadan saldırı yapmakla kötü bir şöhrete sahip olduklarını söyledi ve örneğin önümüzdeki Pazartesi günü saldırıya uğrayabileceğimizi belirtti. "
- Savaş insancıl değildi ve bitene kadar pazarlanmadı bile. Amerika Birleşik Devletleri açtı küresel konferanslar Yahudi mültecileri kabul etmeme kararı verildi ve açıkça ırkçı nedenlerle ve Hitler'in onları lüks yolcu gemileriyle herhangi bir yere göndereceği iddiasına rağmen. Sam Amca'nın Yahudileri kurtarmasına yardım etmeni isteyen bir poster yoktu. Almanya'dan gelen bir Yahudi mülteci gemisi Sahil Güvenlik tarafından Miami'den kovuldu. ABD ve diğer ülkeler Yahudi mültecileri kabul etmeyi reddettiler ve ABD halkının çoğunluğu bu konumu destekledi. Başbakan Winston Churchill ve dış sekreterine Yahudileri kurtarmak için Almanya dışına gönderme konusunda sorgulayan barış gruplarına, Hitler'in planı çok iyi kabul edebileceği, ancak bunun çok fazla sorun olacağı ve çok fazla gemiye ihtiyaç duyacağı söylendi. ABD, Nazi toplama kamplarındaki kurbanları kurtarmak için hiçbir diplomatik veya askeri çabaya girişmedi. Anne Frank'in ABD vizesi reddedildi. Bu noktanın, ciddi bir tarihçinin İkinci Dünya Savaşı'nın Haklı Savaş durumuyla hiçbir ilgisi olmasa da, burada Nicholson Baker'dan önemli bir pasajı dahil edeceğim ABD mitolojisinin merkezinde yer almaktadır:
“Churchill'in mültecilerle ilgili soruları ele almakla görevlendirilen İngiltere'nin dış sekreteri Anthony Eden, Yahudilerin Hitler'den tahliye edilmesine yönelik herhangi bir diplomatik çabanın“ fevkalade imkansız olduğunu ”söyledi. Eden, Amerika’ya yaptığı bir ziyarette, devlet sekreteri Cordell Hull’a, Hitler’den Yahudiler’i sormanın asıl zorluğunun “Hitler’in bizi bu tür bir teklife götürebileceklerini ve yeterli gemi bulunmadığını” söyledi. ve onları idare etmek için dünyadaki ulaşım araçları. ' Churchill kabul etti. “Bütün Yahudileri geri çekmek için izin alsak bile” diyor bir yalvarış mektubuna cevaben “tek başına nakil, çözümü zor olacak bir sorun sunuyor.” Yeterli nakliye ve taşıma yok mu? İki yıl önce, İngilizler neredeyse 340,000 erkeklerini Dunkirk sahillerinden sadece dokuz günde tahliye etmişti. ABD Hava Kuvvetleri'nin binlerce yeni uçağı vardı. Kısa bir ateşkes sırasında bile, Müttefikler, Alman dünyasından çok sayıda mülteciyi havalandırabilir ve taşıyabilirdi. ”[VII]
Belki de "Doğru Niyet" sorusuna, savaşın "iyi" tarafının, savaşın "kötü" tarafının kötülüğünün merkezi örneğinin ne olacağına hiç aldırış etmemesi söz konusudur.
- Savaş savunma değildi. FDR, Nazi’nin Güney Amerika’yı bölmeyi planladığı, dinlerini ortadan kaldırmak için bir Nazi planı olduğunu, ABD’nin gemilerinin (gizli bir şekilde İngiliz savaş uçaklarına yardım eden) Naziler tarafından saldırıya uğradığını, Almanya’nın Birleşik Devletler’e tehdit oluşturduğunu söyledi. Devletler.[VIII] ABD’nin diğer ulusları savunmak için giren diğer ulusları savunmak için Avrupa’daki savaşa girmesi gerektiği, ancak ABD’nin sivillerin hedeflerini artırdığı, savaşı uzattığı ve ABD, hiçbir şey yapmamış, diplomasi girişiminde bulunmamış veya şiddet içermeyen bir yatırım yapmamışsa, olabileceğinden daha fazla zarar verdi. Bir Nazi imparatorluğunun bir gün büyümüş olabileceğini iddia etmek, Birleşik Devletler’in işgalini çılgınca ele geçirdi ve diğer savaşlardan önceki veya sonraki örneklerle karşılanmadı.
- Şimdi, işgal ve adaletsizliğe karşı şiddetsiz direncin başarılı olma ihtimalinin daha yüksek olduğu ve bu başarıya devam etmesi muhtemel olan şiddet içeren direnişlerden daha fazla ve çok daha geniş bir şekilde biliyoruz. Bu bilgiyle, Nazilere karşı şiddet içermeyen eylemlerin çarpıcı başarılarına, iyi organize edilmemiş veya ilk başarılarının ötesinde inşa edilmişe bakabiliriz.[IX]
- İyi Savaş, askerler için iyi değildi. Askerleri doğal olmayan cinayet eylemine hazırlayacak yoğun modern eğitim ve psikolojik koşullardan yoksun olan ABD ve diğer askerlerin yaklaşık yüzde 80'i XNUMX. Dünya Savaşı'nda silahlarını “düşmana” ateşlemedi.[X] İkinci Dünya Savaşı gazileri savaştan önce veya sonra diğer askerlerden daha iyi muamele görmüş olması, bir önceki savaştan sonra Bonus Ordusu tarafından yaratılan baskının sonucuydu. Gazilere ücretsiz kolej, sağlık hizmeti verildi ve emekli aylıkları savaşın esası nedeniyle ya da bir şekilde savaşın bir sonucu değildi. Savaş olmasaydı, herkese yıllarca bedava kolej verilebilirdi. Bugün herkese bedava kolej sağlarsak, birçok insanı askeri işe alma istasyonlarına götürmek için Hollywoodized II. Dünya Savaşı öykülerinden çok daha fazlasını gerektirir.
- Birkaç kez Alman kamplarında öldürülen insan sayısı savaşta dışlarında öldürüldü. Bu insanların çoğunluğu sivildi. Öldürme, yaralama ve yok etme ölçeği, İkinci Dünya Savaşı'nı insanlığın kısa sürede kendi başına yapabileceği en kötü şeydi. Müttefiklerin bir şekilde kamplarda daha az öldürmeye karşı olduklarını düşünüyoruz. Ancak bu, hastalıktan daha kötü olan tedaviyi haklı gösteremez.
- Savaşın, sivillerin ve şehirlerin tamamen yok edilmesini içerecek şekilde tırmanması, şehirlerin tamamen savunulamaz bir şekilde yok edilmesiyle sonuçlanan, savaşın başlatılmasını savunan birçok kişi için savunulabilir projeler diyarından II. Koşulsuz teslim olmanın talep edilmesi, ölümü ve ıstırabı en üst düzeye çıkarmak için çabalamak büyük bir hasara yol açmış ve sert ve öncü bir miras bırakmıştır.
- Çok sayıda insanı öldürmek sözde bir savaşta "iyi" taraf için savunulabilir, ancak "kötü" taraf için değil. İkisi arasındaki ayrım hiçbir zaman hayal edildiği kadar keskin değildir. Amerika Birleşik Devletleri apartheid devleti olarak uzun bir geçmişe sahipti. ABD'nin Afrikalı Amerikalıları ezme, Yerli Amerikalılara karşı soykırım uygulama ve şimdi de Japon Amerikalıları tutuklama gelenekleri, Almanya'daki Nazilere ilham veren özel programların ortaya çıkmasına neden oldu - bunlar arasında Yerli Amerikalılar için kamplar ve daha önce, sırasında ve sırasında var olan öjenik ve insan deneyleri programları vardı. savaştan sonra. Bu programlardan biri, Nürnberg mahkemelerinin yapıldığı sırada Guatemala'daki insanlara sifiliz verilmesini içeriyordu.[XI] ABD ordusu savaşın sonunda yüzlerce Nazi tuttu; onlar hemen içeri girerler.[XII] ABD, savaştan önce, savaş sırasında ve o zamandan beri daha geniş bir dünya imparatorluğunu hedef aldı. Günümüzde Nazi bayrağını sallamak yasak olan Alman neo-Naziler bazen bunun yerine Amerika Konfedere Devletleri bayrağını sallıyor.
- Öldüren ve ölenlerin çoğunu kazanan taraf için yapan taraf olan “iyi savaş” ın “iyi” tarafı komünist Sovyetler Birliği idi. Bu, savaşı komünizm için bir zafer haline getirmez, ancak Washington ve Hollywood'un "demokrasi" için zafer hikayelerini karartır.[XIII]
- II.Dünya Savaşı hala bitmedi. Birleşik Devletler'deki sıradan insanların gelirleri II. Dünya Savaşı'na kadar vergilendirilmedi ve bu asla durmadı. Geçici olması gerekiyordu.[XIV] Dünya çapında inşa edilmiş İkinci Dünya Savaşı dönemi üsleri hiç kapanmadı. ABD birlikleri hiçbir zaman Almanya veya Japonya'dan ayrılmadı.[XV] Hala Almanya'da hala yerde öldüren 100,000 ABD ve İngiliz bombaları var.[XVI]
- 75 yıllarını, ABD’nin her yıl için ABD’nin en büyük masrafı olanı haklı çıkarmak için tamamen farklı yapıların, yasaların ve alışkanlıkların nükleer bir, sömürge dünyasına geri dönmesi, t Daha küçük bir teşebbüsün haklı gösterilmesinde teşebbüs. 1 ile 11 arasındaki rakamları tamamen yanlış bulduğumu varsayalım ve hala 1940'lerin başındaki bir olayın, trilyon 2017 doları doyurmak için harcayacağınız, savaşa harcayabileceğiniz, temizleyebileceğiniz ve barındırabileceğiniz bir savaş fonuna nasıl atıldığını doğruladığınızı açıklıyorsunuz milyonlarca insanı ve çevreyi dünyayı korumak için.
[VII] Artık Savaş Yok: Üç Yüzyıl Amerikan Savaş Karşıtı ve Barış Yazma, Lawrence Rosendwald tarafından düzenlendi.
[VIII] David Swanson, Savaş Bir Yalan İkinci Baskı (Charlottesville: Sadece Dünya Kitapları, 2016).
[IX] Kitap ve Film: Daha Güçlü Bir Güç, http://aforcemorepowerful.org
[X] Dave Grossman, Öldürme: Savaşta ve Toplumda Öldürmenin Psikolojik Maliyetleri (Back Bay Kitaplar: 1996).
[XI] Donald G. McNeil Jr., New York Times, “ABD Guatemala'daki Sifiliz Testleri İçin Özür Diyor,” Ekim 1, 2010, http://www.nytimes.com/2010/10/02/health/research/02infect.html
[XII] Annie Jacobsen, Operasyon Atağı: Nazi Bilim İnsanlarını Amerika'ya Getiren Gizli İstihbarat Programı (Küçük, Kahverengi ve Şirket, 2014).
[XIII] Oliver Stone ve Peter Kuznick, Birleşik Devletlerin Öyküsüz Tarihi (Galeri Kitapları, 2013).
[XIV] Steven A. Bank, Kirk J. Stark ve Joseph J. Thorndike, Savaş ve Vergiler (Urban Institute Press, 2008).
[XV] RootsAction.org, “Durmadan Savaştan Uzaklaş. Ramstein Hava Üssünü kapatın, ”http://act.rootsaction.org/p/dia/action3/common/public/?action_KEY=12254
[XVI] David Swanson, "Amerika Birleşik Devletleri Almanya'yı Bombaladı" http://davidswanson.org/node/5134