Ilk
Ve ilk garip gemi sayısı, SSCB'de "Svetlana" tipi değiştirilmiş "Kızıl Kafkasya" projesine göre tamamlanan çarlık kruvazörüydü. Genel olarak Birinci Dünya Savaşı için fena olmayan bir geminin silahlanmasını tanıdığınızda, korkunç savaş aracının ne kadar çirkin olduğuna şaşırabilirsiniz. Bununla birlikte, kruvazör işe yaradı, savaştı ve hatta bir muhafız oldu.
Şaşırtıcı değil - gemilere karşı savaşta çaresiz, sahil boyunca iyi ateş edebilirdi. Ve mekanizmaların iyi durumu, savaşın ilk döneminde aktif olarak kullanılmasına izin verdi. Tamamen farklı bir şey için inşa edip planlasalar da ...
Güçlü bir filo, Krasvoenmores yine de kıyı savunma sorununu çözmek zorunda kaldı ve "dahi" kafalara harika bir fikir geldi - 38 km'ye kadar mesafelerde atış yapabilen bir top yaratmak için. Özü, bu tür toplara sahip hafif bir kruvazörün bile, bir mayın-topçu konumu nedeniyle bir savaş gemisini bile cezasız olarak vurabilmesiydi.
Topu mühendis Chernyavsky yaptı. Ancak, her zamanki gibi, çok düşük bir beka kabiliyeti, çılgın dağılım ve tam mesafeden çekim yapamama, çünkü ufukta çekim için hiçbir cihaz olmadığı ortaya çıktı.
Bitmemiş "Amiral Lazarev" in tespit edildiği B-1-K tipi bu silahlar içindi.
Temel olarak, modernizasyon projesinin tamamı, Moonsund'daki dövüş için mükemmel Glory'yi inşa etme girişimidir. Uçaksavar ateşi için süpergunlara ve dört 76 mm Borç Vericiye sahip dört tek silahlı taret. Ve hepsi bu.
Daha sonra kruvazör yeniden silahlandırıldı ve yeniden donatıldı. Ancak tüm bunlar GC'yi etkilemedi. Sonuç olarak, benzersiz bir gemi (Washington anlaşmalarına göre ağır bir kruvazör) birkaç muhriple bile savaşamazdı ve Büyük Filoyu vuracağı bir tür küresel-konik savaş için yaratıldı. güçlü mayın tarlaları nedeniyle.
Kuznetsov bütün bunları anladı:
"Kızıl Kafkasya" nın ana kalibre toplarının eksiklikleri o kadar ciddiydi ki 1939-1940 yıllarında. Karadeniz Filosunun komutanlığı, kruvazörün tek silahlı 180 mm kulelerinin, prototip testlerinin Aralık 130'tan Mayıs 2'e kadar yapılması planlanan 1940 mm ikiz yuvalı B-1941-LM ile değiştirilmesinde ısrar etti. Sivastopol lider “Taşkent” te.
Ama sonunda hiçbir şey yapılmadı.
Ikinci
İki numaralı garip gemilere "Kirov" gibi ağır kruvazörler denebilir.
Raimondo Monteccucoli sınıfı İtalyan hafif kruvazörlerinin bir kopyasını 180 mm toplara sahip üç üç silahlı taretle donatma fikri, özellikle böyle bir tasarımın düşük atış hızı ve genel olarak sınıra kadar yaratıcıdır. geminin zayıflığı.
Bununla birlikte, 26 ve 26bis projesine göre, savaş öncesi tek Sovyet kruvazörü olan 6 kruvazör inşa edildi. Zayıf zırh, yetersiz uçaksavar silahları ve başarısız bir ana kalibre onların arama kartlarıdır. Beklendiği gibi 180 mm kalibre arayışı herhangi bir fayda sağlamadı (savaş arası dönemde SSCB Donanması hariç, sadece Arjantinliler bu kalibreyi kullandı ve Birinci Dünya Savaşı gemilerinde İngilizler kullandı).
Ve sonuç olarak, en büyük Sovyet kruvazörleri, 68 mm'lik oldukça klasik ana toplara sahip 68 ve 152bis projelerinin gemileriydi.
Ancak bu, merak peşinde koşmanın durduğu anlamına gelmez. Aksine, Halk Komiseri Kuznetsov'un önderliğinde oldukça garip projeler geliştirildi.
Üçüncü
И Üç numara - ağır kruvazörlerin projeleri ya da Sovyet sınıflandırmasına göre orta büyüklükteki kruvazörler ve daha da spesifik olarak - amirallerin isteklerinin doğmamış çocukları.
Birçok proje vardı.
Savaştan önce, 69 mm kalibreli toplarla başlayan 254 kruvazör projesi 305 mm'ye çıktı ve ardından Alman 3X2 380 mm için yeniden tasarlandı. Ama sonunda asla inşa edilmediler.
Savaştan sonra, teorik olarak Amerikan Des Moines'i kesmesi gereken 66 milimetreye kadar ana kalibreli Proje 220 kruvazörleri, Kuznetsov'un en sevilen beyin çocuğu oldu. 1953 için proje, 30X3 3/220 ile donanmış ve 65 milimetre ana kuşak ile toplam 155 bin ton deplasmanlı gemilerin inşasını sağladı. İnşaat hiç başlamadı.
Hangisi anlaşılabilir. Yerinden edilme konusunda Amerikalıları geride bırakan kruvazörümüz, koruma açısından ondan daha düşüktü. Ve yine 220 mm'lik bir Uberwaffe çok fazla dağılım sağladı. Sonuç olarak, ayrıntılı proje arşivde kaldı. Ve deneysel ana batarya tabancası sessizce atıldı.
Ancak bu durmak için bir sebep değildi.
Dördüncü
Dördüncü proje - proje 84:
“1954'te, Project 84'ün hafif kruvazörünün tasarımına başlandı.
Kruvazörün 14-15 bin tonluk bir deplasmana, 32-33 knot hıza ve 5000 millik bir seyir menziline sahip olması gerekiyordu.
Kruvazörün silahlarının sekiz adet 180 mm evrensel tabanca SM-45, altı adet iki tabancalı taret yuvasında on iki - 100 mm evrensel top ve altı adet dörtlü tabanca yuvasında yirmi dört - 52 mm makineli tüfek içermesi gerekiyordu. ZIF-50.
Ek olarak, iki helikopter kruvazöre dayanacaktı.
84 kruvazör projesi için TsKB-34, iki silahlı SM-180 kulelerinde yeni 65,5 / 45-mm SM-48 toplar geliştirdi.
97,5 m / s başlangıç hızında 900 kg'lık mermilerinin atış menzili 36 m (234 kabin) idi.
Project 26 kruvazörlerinin eski silahlarının aksine, SM-45 tabancasının fişeği yok, ayrı bir fişek kutusu vardı.
SM-45'in yükselme açısı –3 "ila + 76 °" arasındadır.
Kruvazörün 14-15 bin tonluk bir deplasmana, 32-33 knot hıza ve 5000 millik bir seyir menziline sahip olması gerekiyordu.
Kruvazörün silahlarının sekiz adet 180 mm evrensel tabanca SM-45, altı adet iki tabancalı taret yuvasında on iki - 100 mm evrensel top ve altı adet dörtlü tabanca yuvasında yirmi dört - 52 mm makineli tüfek içermesi gerekiyordu. ZIF-50.
Ek olarak, iki helikopter kruvazöre dayanacaktı.
84 kruvazör projesi için TsKB-34, iki silahlı SM-180 kulelerinde yeni 65,5 / 45-mm SM-48 toplar geliştirdi.
97,5 m / s başlangıç hızında 900 kg'lık mermilerinin atış menzili 36 m (234 kabin) idi.
Project 26 kruvazörlerinin eski silahlarının aksine, SM-45 tabancasının fişeği yok, ayrı bir fişek kutusu vardı.
SM-45'in yükselme açısı –3 "ila + 76 °" arasındadır.
60'ların başında neye ateş edeceklerdi (ve daha önce bu kruvazörler inşa edemezdi) evrensel 180 mm'lik silahlar? Büyük bir gizem.
Kesinlikle jet uçaklarında değil. Onlar için böyle bir ateş zararsızdır.
Kruvazör inşa etmediler.
Ve doğru olanı yaptılar. O zamana kadar, deniz hava savunma sistemleri sonuçlandırılıyordu. Evet ve bunları örtmesi gereken uçak gemileri, eğer söylersem, hava savunma gemileri, basitçe hayır ...
Tasarımcıların ve kaynakların emeği havaya uçtu.
Yine de son kez değil.
beşinci
Beşinci proje - 63 nükleer füze kruvazörü projesi:
"Gemi, üç adet altı veya sekiz roket salvosu sağlayan geri çekilebilir paket fırlatıcılar ve mühimmat, iki P-40 füzesi alma kabiliyeti, iki fırlatıcılı M-6 hava savunma sistemleri ile P-20 veya P-3 mermi uçağı sağladı, 1-2 rampalı SAM M-4, dört ikiz 76-mm kurulum, iki RBU-2500.
Standart deplasman 15-16 bin ton, tam hız - 32 knot olarak belirlendi. "
Standart deplasman 15-16 bin ton, tam hız - 32 knot olarak belirlendi. "
Ve o da kalkmadı.
Öncelikle talep yetersizliğinden dolayı.
Çünkü okyanusta, hiçbir hava savunma sistemi bir çift uçak gemisinin hava kanatlarının saldırısına karşı yardımcı olmayacak. Ve kendi başına bir uçak gemisi yoktu ve hiç görünmedi. Kısacası işe yaramaz gemiler. Ve bunlardan altısını inşa etme planlarının kaldırılmış olması, inkar edilemez bir sağduyu başarısıdır.
Sovyet gemisi hakkında
İşlevleri hakkında sonsuza kadar tartışabilirsiniz. Sadece not edelim - Proje 1144 kruvazörleri 1164 ile aynı anda inşa edildi. Boyut çok daha küçük ve işlevsellik karşılaştırılabilir.
Ve boyut olarak çok daha mütevazı, ancak daha ölümcül ve daha güvenilir olan 941 su taşıyıcısına (48000 tonluk su altında yer değiştirme) alternatifler hala hizmet ediyor. Yunuslar, 20 yıldır stratejik nükleer deniz kuvvetlerinin ana taşıyıcısı olmuştur. Ve görevleriyle rekor bir boyut olmadan başa çıkıyorlar.
Altıncı
Ve İmparatorluğun son projesi olan 881 denizaltısı projesi ile bitirmeye değer.
Ölümcül bir gemi karşıtı füze sistemi oluşturma fikri, boyutu ve sağduyu ne olursa olsun, havada asılı kaldı. Ve sonuç olarak, RCC "Bolid" serbest bırakıldı.
Mesafe 800 km, hız 4 mach, ancak boyutlar ...
Tahminlere göre, Proje 881 nükleer denizaltıları 25000 tonluk bir su altı yer değiştirmesine ulaştı ve bu onları dünyadaki en büyük ikinci gemi yaptı (ilki Proje 941).
Sonuç olarak, büyük bir denizaltı gemisi, düşman ASW'ye karşı kritik derecede savunmasız hale geldi. Ve gelişme (SSCB'nin çöküşüyle birlikte) durduruldu ...
sonuçlar
Özetlemek.
Tüm gemilerimiz iki gruba ayrıldı: küresel trendlere tam olarak uyanlar ve bir mucize yaratma girişimlerisilâh.
İlki her zaman eşit düzeydedir, ancak ikincisi ...
Ve mucize silahlar ve mucize füzeler, kendilerinden bir kez bile beklenebilecek etkiyi vermedi.
Ve tam tersi. İnşa edilmiş beyaz filler, bir tür deniz merakı olarak kalırken, hızla hurdaya ayrıldı.
En iyi ihtimalle şanslıydılar. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında 180 mm'lik topların taşıyıcıları şanslı olduğu için toplar denizde kullanılamaz durumdaydı, kıyıda oldukça çalışabiliyorlardı.
En kötü durumda, vatanseverler uzun süredir yetkilileri başka bir süper silahı yok etmekle suçladılar. Benzer görevlerin daha kolay ve daha ucuza çözülebileceğini bile düşünmeden.
Ve iyi haber şu ki, canavarların çoğu sadece modeller ve TTZ biçiminde arşivlerde kaldı, asla suya girmedi.