Yeni Sayı Piyasasının Baş İşlevleri Nelerdir?
Yeni Sayı Piyasasının temel işlevi, koruyuculardan kullanıcılara 'kaynak transferini' kolaylaştırmaktır. Bununla birlikte, kavramsal olarak Yeni Sayı Piyasası, yalnızca yeni sermaye harcaması için finansman artırma amacıyla bir platform olarak algılanmamalıdır.
Aslında, piyasadaki tesisler, mevcut tescilli işletmelerin veya özel şirketlerin kamu şirketlerine dönüştürülmesiyle mevcut endişeleri halka arz etmek için de kullanılmaktadır.
Resim Nezaket: whizzpost.net/wp-content/uploads/2013/09/15357958-stock-market-chart.jpg
Dolayısıyla, bu aşamada yeni sorunları sınıflandırmak zorunlu hale gelir. RF Henderson tarafından önerilen bir sınıflandırma (bkz. Endüstri için Yeni Sayı Piyasası ve Finans, 1951), yeni konuları şöyle sınıflandırır:
(a) Yeni şirketler aynı zamanda 'ilk sayılar' olarak da adlandırılır ve
(b) Eski şirketler ayrıca “daha fazla konu” olarak da adlandırılır.
Bunlar şirketin yaşı ile hiçbir ilgisi yoktur, ancak şirketin halihazırda borsaya kote edilmiş olup olmamasına dayanır. Dolayısıyla bu sınıflandırma sadece 'yeni para' akışıyla ilgilenmektedir. Başka bir sınıflandırma (bkz. Merrett, Howe & New, “Hisse Senedi Sorunları ve Londra Sermaye Piyasası” 1967), “piyasaya para akışı ile“ yeni para ”akışı arasında ayrım yapar; hisse yarattı ve 'yeni para sorunu yok' yani var olan ve sahip oldukları tarafından satılan menkul kıymetlerin satışı.
Bu, iki tip meselenin yeni meseleler kategorisinden hariç tutulduğu için “özel” bir sınıflandırmadır.
(a) Sadece defter tutma girişlerini temsil eden iktisap / sermaye kullanımı konuları.
(b) Borsa sorunları: bir şirketteki hisselerin bir başkasının menkul kıymetleri ile değiştirildiği / değiştirildiği.
Şimdi, Yeni Sayı Piyasasının ana işlevi, yani yatırım fonlarını kanalize etmek, operasyonel açıdan üçlü hizmet işlevine bölünebilir:
(a) Menşei
(b) Underwriting
(c) Dağıtım
Bunlarla ilgili kurumsal düzeneğin Yeni Sayı Piyasası organizasyonunu oluşturduğu söylenebilir. Bunların hepsini biraz açıklayalım.
(a) Menşei:
Kökeni, yeni tekliflerin araştırılması ve analiz edilmesi ve işlenmesi anlamına gelir. Bu sırayla olabilir:
(i) Konunun sponsorları (ihtisas ajansları) tarafından gerçekleştirilen ön soruşturma. Bu, / ihraç eden şirketlerin teknik desteklerin, ekonomik, finansal ve / yasal yönlerinin dikkatli bir şekilde incelenmesini ve konuların desteklenmesini garanti altına almasını sağlar.
(ii) Sermaye sorunlarının kalitesini iyileştirmeye yönelik danışma niteliğinde hizmetler. Bu hizmetler aşağıdaki gibi sermaye sorunlarının yönleri hakkında / tavsiyelerde bulunur: verilecek / verilecek güvenlik sınıfının belirlenmesi ve konunun piyasa koşulları açısından fiyatı; sorunların zamanlaması ve büyüklüğü; yüzdürme yöntemi; ve satış tekniği vb.
Yeni Sayı Piyasası organizasyonu tarafından sağlanan uzman hizmetlerin bu açıdan önemi çok fazla vurgulanamaz. Soruşturma ve destekleyici kurumun yargı kararının sağlamlığına bağlı olarak, büyük ölçüde pazarın tahsis verimliliğine bağlıdır. Bununla birlikte, baştan sona yapılması, başlı başına bir sorunun başarısını garanti etmeyecektir. İkinci bir uzmanlık servisi, yani “Underwriting” (Sıkıştırma) genellikle gereklidir.
(b) Underwriting:
Tazminat verme fikri, sorunun başarısının tahmin edilemez hale gelmesi sonucu sermaye piyasasında hüküm süren belirsizliklerden kaynaklanmaktadır. Sorun abonelikten çıkarılmışsa, yöneticiler hisseleri paylaştırmaya devam edemezler ve abonelik Şirketler Yasası uyarınca belirlenen asgari miktarın altında ise başvuru sahiplerine para iade etmek zorunda kalabilirler. Sonuç olarak, konu ve dolayısıyla proje başarısız olacaktır.
Müteahhitlik, bir şahsın / kuruluşun, taahhüt komisyonunu göz önünde bulundurması durumunda, halka abone olmadığında halka belirli bir miktar hisse senedini veya borcu almayı veya halka sunulan belirli bir miktarı almayı kabul ettiği bir anlaşmayı gerektirir.
Eğer konu halk tarafından tam olarak abone ise, sigortacılara bağlanma yükümlülüğü yoktur; Aksine abonelik kapsamındaki açığı karşılamak için gelmek zorundalar. Hindistan'daki sigortacılar genel olarak aşağıdaki iki türe ayrılabilir:
(i) Kurumsal Müteahhitleri;
(ii) Kurumsal Olmayan Sigortalama.
Ülkemizdeki kurumsal sigorta geliştirme odaklı olmuştur. Halkın yatırımını göze alamayan projelere büyük destek veriyor. Bu projeler, çelik, gübre gibi ulusal öneme sahip bakış açılarından yüksek rütbeli ve genellikle bu sigorta şirketleri tarafından daha yüksek öncelik kazanıyor.
Bu nedenle, kurumsal sigortalama, kalkınma kredisi bağlamında, ülkenin ekonomik kaynaklarını istenen faaliyetlere yönlendirmede belirleyici bir rol oynadığı geniş çapta kabul edilebilir.
Bu, halkın kolayca abone olmasının beklenebileceği göz alıcı meselelerden konu pazarına girmeleri yasaklandığı anlamına gelmez. Bu gibi durumlarda taahhütte olabilirler, ancak onlardan beklenen öncelikli sektördeki projelere verdikleri destek.
Sundukları başlıca avantajlardan biri, şüphesiz kaynak bakımından şüphesiz olmasıdır. Öngörülen en kötü durumlarda bile, taahhüt taahhütlerini yerine getirebilecek durumdalar.
IDBI, IFCI, ICICI, LIC ve UTI adındaki kamu finans kurumları çıkarılmış sermayenin bir kısmını almaktadır. Genellikle, poliçe borçlanmalar için kredi yoluyla vadeli finansman sağlanmasına ek olarak yapılır. Bu kurumlara genellikle aşağıdaki durumlardan bir veya daha fazlası geçerli olduğunda yaklaşılır:
(i) Sorun o kadar büyüktür ki, aracı kurumun tüm sorunu ele alması mümkün olmayabilir.
(ii) Gebelik dönemi ayırt edici olarak hareket etmek için yeterince uzun
(iii) Proje, geri kalmış bir bölgede olduğu için zayıf.
(iv) Proje, cazip bir yatırım getirisi sağlayamayacak olan öncelikli sektördedir.
(v) Proje teknisyenler tarafından desteklenmektedir.
(vi) Proje pazar için yeni.
Müteahhitlik yardımının miktarı, her birinin belirli bir endüstri için taahhütlerine göre kurumdan kuruma değişir.
Ancak, kurumsal sigortalama aşağıdaki iki dezavantajdan muzdariptir:
1. Kurumsal işlem, bazen kurumsal yöneticilerin veya destekleyicilerin inisiyatifini azaltan prosedürsel gecikmeleri içerir.
2. Diğer dezavantajı, kurumların sadece abonelikten kaynaklanan açığı karşılamak için talep edildikleri durumlarda yükümlülüklerini yerine getirmek için sonuçları beklemeyi ve izlemeyi tercih etmeleridir.
(c) Dağıtım:
Menkul kıymetlerin nihai yatırımcılara satışı, dağıtım olarak adlandırılır; broker ve bayiler tarafından, nihai yatırımcılarla düzenli ve doğrudan temasta bulunan menkul kıymetlerde yapılabilecek bir başka özel iştir. Yeni Sayı Piyasasının genişleyen şirket sektörünün artan gereksinimlerini karşılayabilme kabiliyeti bu üçlü hizmet işlevine bağlı olacaktır.