Ekşisözlük’te okuduğum bir yorumda, “whiplash” bir otomobile arkadan çarpıldığında öndeki arabada oturanların boyunlarında oluşan eylemsizlik bağıntılı koparma olarak tanımlanmış.
Şimdilerde sinemalarda aynı isimle bir film gösterimde. Bir insanın içindeki yeteneği açığa çıkarabilmek için nereye kadar zorlayabilirsin? Dehanı ortaya çıkarmak için bu zorlamaya hangi noktaya kadar dayanabilirsin? Başarı deha sahibinin mi yoksa onu ortaya çıkaranın mı? Ya da bu mücadele aslında bir delilik mi?
Filmi izledikten sonra “eti senin, kemiği benim” oluruyla eğitimcilere teslim edilen kuşağı ve ellerindeki hamurdan sindirmeyle, zorla, baskıyla son yılların gözde terimiyle “ürün” ortaya çıkarmaya çalışan ustalar geldi aklıma.
Tüm bu zorlamalar veya zorlanmalara rağmen ayakta kalabilenler eleğin üzerinde kalmayı başardı. “Ürün” olabildiler. Aşağılanmalardan, dayatmalardan, delice imtihanlardan artakalan parçaları ipi göğüsledi. Ama artakalan “delilik mi deha mı?” bunun cevabını kim biliyor?
Meraklısına son not: Damien Chazelle’in Sundance’te ödül kazandıktan sonra Cannes’da da Yönetmenlerin On Beş Günü bölümünde gösterilen filmi “Whiplash” acımasız bir caz ustasıyla genç davulcu öğrencisi arasındaki gerilimli ilişkiyi ele alıyor . Kendinize bir iyilik yapmaya var mısınız?