Ritim gitar - Rhythm guitar
Müzik performanslarında ritim gitar , iki işlevin bir kombinasyonunu gerçekleştiren bir teknik ve roldür: ritmik nabzın tamamını veya bir kısmını ritim bölümündeki diğer enstrümanlarla (örneğin, bateri kiti , bas gitar ) birlikte sağlamak; ve armoninin tamamını veya bir kısmını , yani bir akorun birlikte çalınan notalardan oluşan bir grup olduğu bir şarkının akor ilerlemesinden gelen akorları sağlamak . Bu nedenle, ritim gitar temel tekniği aşağı tutmaktır akor dizi ile sürtünme sırasında el tıngırdatmaya veya diğer eliyle ritmik fingerpicking. Daha gelişmiş ritim teknikleri arasında arpejler , sönümleme , riffler , akor soloları ve karmaşık yaylılar bulunur.
Akustik , country , blues , rock veya metal türlerinde çalan topluluklarda veya gruplarda (diğerleri arasında), bir bestenin ritim bölümünü çalan bir gitarist, ana enstrüman veya enstrümanlarda çalınan melodik çizgileri ve doğaçlama soloları destekleme rolünü oynar, İster telli, üflemeli, üflemeli, üflemeli, perküsyonlu çalgılar, ya da sadece insan sesi olsun, parça boyunca sabit bir şekilde çalma anlamında, kurşun enstrümanlar ve şarkıcılar ana veya karşı melodiyi taşıma ile sessizlik arasında geçiş yapar. Gelen big band müzik, gitarist bas ve yanında ritm bölümünden düşünülen planlanmış parçasıdır davul .
Solo şarkıcı-gitarist gibi bazı müzikal durumlarda, gitar eşliğinde tüm ritmik sürüşü sağlar; büyük topluluklarda yalnızca küçük bir parça olabilir (belki bir çok ritmdeki bir öğe ). Benzer şekilde, ritim gitarı tüm armonik girdileri bir şarkıcı-gitarist veya küçük bir gruba sağlayabilir, ancak diğer armoni enstrümanlarına ( klavyeler gibi ) veya vokal armonistlere sahip topluluklarda , armonik girdisi daha az önemli olacaktır.
Ticari olarak en çok satılan ve tüketilen türlerde, elektro gitarlar hem kayıt stüdyosunda hem de canlı mekanlarda akustik kuzenlerine hakim olma eğilimindedir . Ancak akustik gitar, country , western ve özellikle bluegrass müziğinde ve neredeyse sadece halk müziğinde popüler bir seçim olmaya devam ediyor .
Rock ve pop
Rock ve pop ritimleri
Rock ve blues'daki çoğu ritim, 4 / 4'lük bir geri vuruşlu zamana dayanır ; ancak birçok varyasyon mümkündür. Bir gıybetçi bir olduğunu bilinçsiziz accentuation "kapalı" atım üzerine. Basit bir 4/4 ritminde bunlar, 2 ve 4 numaralı vuruşlardır. Bazı Afrika stillerinin bir özelliği olan vurgulanan geri vuruş, 1940'ların sonlarında tanımlanmış ritim ve blues kayıtları ve bu nedenle rock and roll'un ve günümüzün çoğunun tanımlayıcı özelliklerinden biri haline geldi . popüler müzik .
Rock ve pop uyumu
Harmonik olarak, rock müziğinde, akor ilerlemeleri oluşturmanın en yaygın yolu , her biri belirli bir ölçeğin bir kök, üçüncü ve beşinci notasını içeren büyük ve küçük " üçlüler " çalmaktır . Bir majör triad örneği, C, E ve G notalarını içeren C majördür. Küçük bir triad örneği, A, C ve E notalarını içeren A minör akortudur. Araya serpiştirilmiş bazı dört notalı akorlar vardır, kök, üçüncü ve beşinci ve ayrıca ölçeğin altıncı, yedinci veya dokuzuncu notasını içerir. Dört farklı notaya sahip en yaygın akor , bir kök, kökün üzerinde büyük üçte bir, kökün üzerinde mükemmel bir beşinci ve düzleştirilmiş bir yedinci içeren baskın yedinci akordur. C majör anahtarında, baskın yedinci akor, G, B, D ve F notalarından oluşan bir G7'dir.
Üç akor ilerlemeleri , özellikle yaygın olan on iki çubuklu blues ile I , IV ve V akorlarının çeşitli kombinasyonlarını kullanan önceki pop ve rock'ta yaygındır. 1950'lerde popüler olan dört akor ilerlemesi, C majörünün anahtarında C majör, minör, d minör ve G7 akorları olan I-vi-ii-V'dir. I-bVII-bVI (E'nin anahtarında, akorlar E majör, D majör, C majör) gibi küçük ve modal akor ilerlemeleri popüler müzikte yer alır.
Gelen heavy metal , ritim gitarist sıklıkla oynamak güç akorları bir kök notu ve üstü, veya kök iki katına bir oktav ile bir beşte özelliği. Aslında akorun üçte biri yok. Güç akorları genellikle distorsiyonla çalınır .
Arpejler
Temel tıngırtılı akor tekniğinden bir hareket, arpej çalmaktır , yani bir akordaki notaları ayrı ayrı çalmaktır . Bu yeterince hızlı yapılırsa, dinleyiciler diziyi melodi yerine armoni olarak duymaya devam edecekler. Arpejleme genellikle folk, country ve heavy metalde, bazen eski banjo tekniğini taklit etmek için kullanılır. Ayrıca The Animals'ın " House of the Rising Sun " gibi 1960'ların popunda ve 1980'lerden itibaren jangle pop'ta da öne çıkıyor . Arpej kullanan ritim gitaristleri , parlak, bozulmamış "çıngıraklı" ses elde etmek için genellikle yarı akustik gitarları ve on iki yaylı gitarı tercih ederler.
Riff'ler
Bazı durumlarda, akor ilerlemesi, bazen " riff " olarak adlandırılan, iki veya üç notadan oluşan basitleştirilmiş bir dizi ile ifade edilir . Bu sıra, kompozisyon boyunca tekrarlanır. Olarak ağır metal (veya sadece "metal") müzik, bu tipik olarak, telleri, tek notlar ve bir kombinasyonunu içeren daha karmaşık dizilerine genişletilir hurma Sessize . Daha teknik odaklı grupların icra ettiği bestelerde ritim gitar kısmı, genellikle karmaşık lead gitar tekniklerini kullanan riffleri içerir. Bazı türlerde, özellikle metalde, ritim gitarının çıkışından gelen ses sinyali , avuç içi sessiz ritimler için daha kalın, "çıtır çıtır" bir ses yaratmak için gitarın amplifikatörünün aşırı çalıştırılmasıyla genellikle büyük ölçüde bozulur .
Diğer gitaristlerle etkileşim
İki veya daha fazla gitaristin olduğu gruplarda, gitaristler çeşitli şarkılar veya bir şarkının birkaç bölümü için rolleri değiş tokuş edebilir veya hatta kopyalayabilir . Tek bir gitaristi olanlarda, gitarist, ritim dizisini bir kurşun çizgiyle üst üste koyarak, birçok kez veya eş zamanlı olarak kurşun ve ritim çalabilir.
Klavyeli Crossover
Gecikme pedalları ve yankı birimleri gibi elektronik efekt birimlerinin mevcudiyeti , elektro gitaristlerin arpej çalmalarına ve sürekli "pedler" icra etmede bir sentezleyici çalma rolünün bir kısmını devralmalarına olanak tanır. Bunlar modern popta sonik arka planlar olarak hizmet ediyor. Bir ped sesi oluşturmak, ritmik olmaması açısından normal ritim gitar rollerinden farklıdır. Bazı grupların bir sentezleyici icracı oyun pedleri vardır. Synth oyuncusu olmayan gruplarda bu rolü bir gitarist üstlenebilir.
Lead gitarın değiştirilmesi
Bazı ritim teknikleri kurşun gitar çalmaya geçer. Gitar-bas-davulda power trios gitaristler ritim ve lead arasında ikiye katlanmalıdır. Örneğin, Jimi Hendrix tam akorları solo yalamalar , çift stoplar ve arpejlerle birleştirdi . 2010'larda, iki gitaristle elde edilen sesi simüle ederek, müzisyenlerin daha sonra kılavuz çizgisini çalabilecekleri bir akor sekansı veya riff kaydetmek için " döngü pedalları " kullanılır.
Ekipmanlar
Ritim gitaristleri, baş gitaristlerin dinleyicilerin grubun tepesinden duyabileceği uzun süreli, tiz bir melodi hattı üretme hedefinin aksine, genellikle daha güçlü bir ritmik ve akoral ses üretmeyi hedefler. Sonuç olarak, ritim ve lider oyuncular farklı gitarlar ve amplifikatörler kullanabilir. Ritm Gitaristlerin elektrikli kullanabilir akustik gitar veya Humbucker daha zengin ve daha kilolu çıkış elektrogitar -equipped. Ayrıca, ritim gitaristleri, baş gitaristler tarafından kullanılanlardan daha büyük bir kalibreli teller kullanabilir. Ancak bunlar pratik olabilirken, mutlaka bir kural değildir ve şarkının tarzına ve gitaristin tercihine tabidir.
Metal gruplardaki ritim gitaristleri distorsiyon efektleri kullanırken , baş gitaristler tarafından kullanılan flanşlar gibi modülasyon efektlerini daha az kullanma eğilimindedirler . Bir metal grubun baş gitaristi solo tonu daha belirgin hale getirmeye çalışırken ve bu nedenle bir dizi renkli efekt kullanırken, ritim gitaristi tipik olarak kalın, sağlam bir destekleyici ses sağlamaya çalışır ve bu sesin genel sesiyle harmanlanır. grubu. Alternatif rock ve post punk gruplarında, grubun agresif bir Motörhead tarzı " Wall of Sound " yerine ambiyanslı bir soundscape yaratmaya çalıştığı yerlerde , ritim gitaristi parıldayan bir arka plan oluşturmak için flanş ve gecikme efektleri kullanabilir.
Caz
Ritim gitarı cazın gelişiminde özellikle önemli olmuştur. Gitar, ritmik akor eşliği sağlamak için daha önce banjo tarafından işgal edilen rolü üstlendi.
Freddie Green gibi ilk caz gitaristleri, enstrümanın vurmalı kalitesini vurgulama eğilimindeydiler. Karmaşık akor kalıplarıyla çalarken ritmi sabit tutabilme yeteneği, gitarı birçok ritim bölümü için paha biçilemez hale getirdi. Caz gitaristlerinin derin bir armoni bilgisine sahip olması bekleniyor.
Caz uyumu
Caz gitaristler hakkındaki bilgilerini kullanmak uyum caz akor oluşturmak ve caz teorisi "voicings" 3. ve akor 7 notları vurgulamak. Tipik olarak bir akorun kökünü içeren (hatta birçok açık akor ve barre akoru ile kökü ikiye katlayan) pop ve rock gitaristlerinin aksine, caz gitaristleri tipik olarak kökü çıkarır. Bazı daha karmaşık akor seslendirmeleri ayrıca akorun 9., 11. ve 13. notalarını içerir. G7 akoru için tipik bir caz seslendirmesi, bireysel notalar B, E, F ve A olacaktır. Bu seslendirme, 3. (nota B), 7. (F notası) ve 6. (E notası) ile birlikte kullanır. ve 9. (A notası).
Bazı modern caz stillerinde, bir melodideki baskın 7. akorlar, değiştirilmiş 9'ları içerebilir ("düz 9." olarak adlandırılan bir yarım tonla düzleştirilmiş veya "keskin 9." olarak adlandırılan bir yarım tonla keskinleştirilmiş); 11'inci ("keskin 11'inci" olarak adlandırılan yarım tonla keskinleştirilmiş); 13'üncü (tipik olarak bir yarım tonla düzleştirilir, buna "düz 13'üncü" denir).
Caz gitaristlerinin majör 7. , majör 6. , minör 7. , minör / majör 7. , dominant 7. , eksiltilmiş , yarı azalmış ve artırılmış akorlar dahil bir dizi farklı akorları öğrenmesi gerekir . Ayrıca, akor dönüşümleri (örn., Yukarıda açıklanan "alt baskın akorlar" gibi değiştirilmiş akorlar), akor ikameleri ve yeniden uyumlaştırma teknikleri hakkında bilgi edinmeleri gerekir . Bazı caz gitaristleri, yürüyen bir bas tarzı eşlik sağlamak için caz gamları ve akorları hakkındaki bilgilerini kullanırlar .
Caz gitaristler farklı aralığında bu akorları gerçekleştirmek için öğrenmek akor ilerlemeler böyle II-VI ilerlemesi, caz tarzı olarak caz kullanılan, maviler ilerlemesi , minör caz tarzı maviler oluştururlar, " ritm değiştirir " ilerleme ve caz baladlarında kullanılan çeşitli akor dizileri ve caz standartları . Gitaristler ayrıca 1970'lerden kalma caz-Latin, caz-funk ve caz-rock füzyon müziğinde kullanılan akor türlerini, tıngırdatma stillerini ve efekt pedallarını (örneğin, koro efekti veya fuzzbox ) kullanmayı öğrenebilirler .
Büyük bant ritmi
1930'lar ve 1940'larda popüler olan büyük caz gruplarında gitarist, ritim bölümünün (gitar, davul ve bas ) ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilir . Bir miktar armonik doğaçlama mümkün olsa da, genellikle bara düzenli olarak dört akor çalarlardı. Count Basie orkestrasında gitarist olan Freddie Green , bu tarzın önemli bir temsilcisiydi. Armoniler genellikle minimum düzeydedir; örneğin, kök nota , basçı tarafından sağlanacağı varsayımıyla genellikle ihmal edilir.
Küçük grup kompozisyonu
Caz gitaristleri, bir şarkının melodisinin veya başka bir müzisyenin solo doğaçlamalarının altında akorlar çaldığında, buna " comping ", "eşlik" kısaltmalar denir Çoğu caz tarzına eşlik eden tarz, birçok popüler müzik tarzına eşlik eden akor enstrümanlarından farklıdır. Rock ve pop gibi birçok popüler müzik stilinde, ritim gitaristi genellikle akorları ritmik bir tarzda icra eder ve bu da bir melodinin ritmini veya ritmini belirler. Aksine, daha küçük olan birçok modern caz stilinde, gitarist çok daha seyrek çalıyor, periyodik akorları ve hassas sesleri melodi veya solodaki duraklamalara karıştırıyor ve sessizlik dönemleri kullanıyor. Caz gitaristleri , yalnızca standart seslendirmeleri kullanmak yerine, beste yaparken genellikle çok çeşitli ters çevirmeler kullanırlar.
Çingene pompalama
Çingene cazı , genellikle davulcu olmadan çalınan akustik müziktir. Çingene cazında ritim gitar, " la pompe ", yani "pompa" olarak bilinen özel bir tıngırdama biçimini kullanır . Bu vurmalı ritim biçimi, bluegrass tarzlarındaki "boom-chick" e benzer; müziğe hızlı sallanma hissini veren şey budur. Gitarın tepesine asla dokunmayan tıngırdayan el, hızlı bir yukarı-aşağı tıngırtı ve ardından aşağı bir tıngırtı yapmalıdır. La pompe'nin yukarı-aşağı kısmı, müziğin temposuna bakılmaksızın son derece hızlı yapılmalıdır. Bütün bir akor kullanılmış olsa da, klasik müzikteki bir lütuf notasına çok benzer. Bu kalıp genellikle ritim bölümünde iki veya daha fazla gitarist tarafından birlikte çalınır.
Caz akoru solo
Caz gitar solistleri, enstrümanları ile tek notalar çalmakla sınırlı değildir. Bu, şarkının melodisini akor seslerinin üstüne ekleyerek "akor soloları" oluşturmalarına olanak tanır. Wes Montgomery tek notalarda, oktavlarda ve nihayet bir akor solosunda art arda koro çalmasıyla tanınırdı. Bu teknik, refakatsiz kullanılması amaçlanmadığı için akor melodisi solo sesinden farklıdır.
Funk
Funk , bebop cazda bulunan aynı genişletilmiş akorları kullandı , örneğin eklenmiş yedinci ve onbirinci eklenmiş küçük akorlar veya değiştirilmiş dokuzuncu ile baskın yedinci akorlar. Bununla birlikte, bebop cazın aksine, karmaşık, hızlı ateşlenen akor değişiklikleriyle funk, akor değişikliklerini neredeyse tamamen terk etti, az harmonik harekete sahip, ancak karmaşık ve sürükleyici bir ritmik hisle statik tek akor vampirleri yarattı . Bazılarının caz geçmişi var. Funk şarkılarda kullanılan akorlar , çoğu popüler müziğin büyük veya doğal küçük tonlarının aksine, tipik olarak bir dorian veya mixolydian modunu ifade eder . Melodik içerik, bu modların blues ölçeğiyle karıştırılmasıyla elde edildi .
Funk gruplarında, gitaristler genellikle wah-wah ses efektini kullanarak ve perküsif bir ses oluşturmak için ritimlerindeki notaları susturarak tipik olarak vurmalı bir tarzda çalıyorlar . Gitaristler Ernie Işleyin ait Işleyin Brothers ve Eddie Hazel ait Funkadelic özellikle etkilenmişlerdir Jimi Hendrix 'in doğaçlama soloları. George Clinton ile çalışan Eddie Hazel, funk'ta önemli bir gitar solisti. Ernie Isley, The Isley Brothers destek grubunun bir parçası olduğu ve geçici olarak Isley'lerin evinde çatı katında yaşadığı sırada Jimi Hendrix tarafından erken yaşta eğitildi. Jimmy Nolen ve Phelps Collins , ikisi de James Brown ile çalışan ünlü funk ritim gitaristleridir .
Reggae
Gitar Reggae genellikle yener iki ve dört olarak bilinen bir müzik figürü üzerinde akorları oynayan skank ya da 'patlama'. Neredeyse bir perküsyon enstrümanı gibi çok hafif, kısa ve cızırtılı bir pirzola sesine sahiptir. Bazen gitar hala kapalı vuruşları çalarken, ancak aynı zamanda sonraki 16. veya 8. vuruşu yukarı vuruşta çalarken bir çift pirzola kullanılır. Salınım veya oluk miktarına bağlı olarak, bu sonraki ikincil vuruş genellikle ritimdeki 8. yerleşime daha yakın olan 16. notadır. The Wailers'ın " Stir It Up " girişine bir örnek verilebilir . Sanatçı ve yapımcı Derrick Harriott şöyle diyor: "Müzikle ilgili olan şey gerçekten yaygındı, ancak yalnızca belirli türden insanlar arasında. Bu her zaman şehir merkezindeki bir şeydi, ancak sadece müziği duymaktan daha fazlasıydı. Ekipman çok güçlüydü ve titreşim o kadar güçlü ki hissediyoruz. " Reggae akorları tipik olarak aşırı hız veya bozulma olmadan çalınır.