İyilik Bilimi'nin bu bölümü izin alınarak yeniden basılmıştır. Envision Kindness'tan .
Bir doktor olmanın yanı sıra, ben de bir bilim adamıyım - işlerin nasıl yürüdüğünü anlamayı seven ve bu soruları soran (ve cevaplayan) deneyler yapmayı seven biri.
Bu seansta, Envision Kindness’ın nezaket imgelerinin insanları nasıl etkilediğini tanımlamaya odaklanan kendi araştırmasına gireceğim. Kısa cevap? Bu görüntüler, bir sepetteki yavru köpekler gibi güzel resimlerden veya güzel bir manzaradan çok daha fazla, sevinç, umut, sevgi, minnettarlık ve şefkatte büyük artışlara güçlü bir şekilde ilham veriyor. Bu ders için amacım? Sizi, okuyucuyu, görsel diyetinizi yeniden dengelemeye ve daha fazla şefkat resimleri ekleyerek iyileştirmeye ikna etmek. Sevinç ve bağlantı duygunuz önemli ölçüde değişebilir.
Deney yapmak keşfe, gerçeğin peşine düşmeye izin verir; çünkü gerçeği anlarsak, dünyamızı daha iyi anlayabilir ve bundan faydalanabiliriz. Kendimi bildim bileli deneyler yapıyorum. Çocukken, belki 9 yaşındayken, nasıl çalıştıklarını görmek için saatleri parçalara ayırıyordum (ailem onları bir araya getiremediğimde pek de heyecanlanmıyordu).
Oğlum Jesse ve ben Envision Kindness'ı inşa etmek için yola çıktıktan sonra, Jesse insanların nezaket imgelerine tepkilerini ölçmenin güçlü bir savunucusuydu. Biz (ve diğer insanların) nezaket resimlerine baktıktan sonra kendimizi iyi hissettiğimizi zaten biliyorduk - sıcak, rahat ve neşelendirilmiş bir duygu.
Ayrıca diğer bilim adamlarının - bazıları ikinci taksit The Science of Kindness - iyilikle ilgili birkaç dakikalık bir videonun insanlarda nasıl hissettikleri ve gönüllü olma istekleri de dahil olmak üzere önemli değişikliklere neden olduğunu göstermişti. Bu yüzden tepkiyi tek bir videoya değil, birkaç hareketsiz iyilik eylemi fotoğrafına göre ölçmeye ve bunları diğer görüntü türleriyle karşılaştırmaya karar verdik.
Her zaman insan metabolizması veya fizyolojisi üzerine olmasına rağmen, insanlar üzerinde çok araştırma yaptım. Bu psikoloji ile ilgili olduğu için, bilimsel danışmanlarımızın yardımıyla insanların çeşitli görüntü türlerine nasıl tepki verdiğini soran bir çalışma tasarladık.
İncelediğimiz görüntüler arasında “olumsuz” görüntüler vardı - şiddet, yıkım ve ihmalle ilgili olanlar; “Nötr” görüntüler - çekiçler, havlular veya kapı kolları; ve 'pozitif' veya güzel görüntüler - sepetteki yavru köpekler, tavşanlar, çiçekler, vb. Bu üç tür görüntü, psikologların yıllardır kullandıkları standart bir settendi.
Kullandığımız son fotoğraf türü nezaket imgeleriydi. Bunlara örnek olarak, bir polis memuru tarafından rahatlatılan karanlık bir merdiven boşluğunda sıkıntı içinde olan bir kadın ve traşlı kafa denizinden bakan tıraşlı kafası olan genç bir adam sayılabilir.
Görüntülerden herhangi birini görmeden önce, 400 katılımcının her biri nasıl hissettiklerine dair anketleri tamamladı. Çalışmanın başında herkes oldukça mutlu hissediyordu. Daha sonra her biri gruplardan birindeki görüntülere bakmaları için görevlendirildi - böylece 100 kişi olumsuz görüntüler gördü, 100 tarafsız, vb. Bir tür görüntü gördükten sonra, nasıl hissettiklerine dair anketleri tekrar doldurdular.
Negatif görüntüler, daha önce gösterdikleri şeyi tam olarak yaptı ve olumsuz imajların katılımcıları ne kadar hızlı ve dramatik bir şekilde etkilediği gerçekten etkileyiciydi. İnsanlar üzüntü, korku ve kaygıda belirgin artışlar ve neşe, iyimserlik, minnettarlık vb.
'Nötr' görüntüler pek bir şey yapmadı, bu da mantıklıydı. Sepetteki yavru köpekler gibi 'olumlu' ya da güzel resimler - genellikle üzgün olabilecek insanlar için yapılan resimlere gider - insanları daha mutlu, daha iyimser veya daha minnettar hissettirdi. Olumlu imgeler, sevgi ya da güven duygusuyla ilgili raporlarını artırdı. Bu tepkiler, daha önce gözlemlenenlerle tutarlıydı, bu harika.
Gerçekten ilginç olan, iyilik görüntülerini gören 100 kişinin, olumlu görüntüleri gören 100 kişiye göre kabaca iki kat daha fazla neşe, iyimserlik ve minnettarlık yaşamasıydı. Kişinin bildirdiği sevgi ve güven ile diğer ölçülen duygular ve durumlar üzerindeki etkiyi ikiye katlayın.
Bilimsel kariyerimde pek çok veriye baktım ve bu sonuçlar beni etkiledi. Henüz hakemli literatürde yayınlanmasa da, başkaları tarafından gözlemlenenlerle tutarlıdır (ve onu genişletir).
Öyleyse neden insanlar bu nezaket görüntülerine güzel resimlerden daha fazla tepki versin? Özellikle görüntüler güzel olmadığında - her birinin karşılaşması gereken bir sorunu veya zorluğu olduğunda ve yardım etmeye çalışan biri varsa, ancak sorununu çözemeyecek durumda.
Belki de bunun nedeni, bu görüntülerin, insanların ilişki kurabileceği gerçek yaşam durumlarına değindiği içindir. Sadece sevimli ya da güzel olmaktan çok onlarla ilişkili duyguları vardı. Ya da belki doğumda bu sahneleri tanımak ve onlara yanıt vermek için “programlanmış” ya da “donanımlı” olduğumuz içindir. Veya bir kombinasyon. Okurlarımızdan gelen önerileri memnuniyetle karşılıyorum.
Sonuçlar, bu gibi görsellerin insanlara çok yardımcı olabileceğini gösteriyor. Envision’un çalışmasının bir parçası olarak, yanıtları daha da güçlendirmek için geniş portföyümüzdeki görüntüleri kullanıyor ve bunları benzersiz sunumlarda birleştiriyoruz. Amacımız: doğuştan gelen nezaket ve şefkat kalitesini karıştırarak insanlara elimizden geldiğince ilham vermek. Bu, sırayla, paylaşılan insanlığımız aracılığıyla birbirimizle (ve kendimizle) bağlantı kurmamıza izin verir. İnsanlar başkalarına bağlı hissettiklerinde sevinç, sevgi, iyimserlik ve şefkat çok daha doğal bir şekilde akar. Bundan sonra, bağlantı, işbirliği ve işbirliği güçlendikçe, tüm bu iyi şeylerin daha fazlası ortaya çıkıyor.
Sadece olasılıkları düşünün.
İyilik bilimi ve onun hayatınızdaki rolü hakkında daha fazla şey öğrenmek ister misiniz? Ziyaret etmek EnvisionKindness.org daha fazla öğrenmek için.
Bu Pozitif Bilimi Sosyal Medyada Paylaşarak Arkadaşlarınıza Aktarın…(Hehaden'e ait Ducking fotoğrafı, CC lisansı)