Havaalanı gibi büyük bir altyapı varlığının kiralanması, kısa vadeli işletme bütçesi ihtiyaçları için böyle bir beklenmedik şekilde kullanmak yerine, yetki alanının bilançosunu güçlendirmek için kullanılmalıdır. Üç potansiyel kullanımı açıklar ve örnekler sunar:
• Gelirleri ihtiyaç duyulan ancak bütçelenmemiş altyapıya yatırın;
• Gelirleri mevcut yargı borcunu ödemek için kullanın; ve/veya
• Gelirleri, yetki alanının finanse edilmeyen emeklilik sistemi yükümlülüklerini azaltmak için kullanın.
İkinci noktada, çalışma, net havaalanı P3 kira gelirlerini her bir yetki alanının fonlanmamış emeklilik sistemi yükümlülükleriyle karşılaştırır. Tahmini net havaalanı kiralama gelirlerinin toplam emeklilik sistemi yükümlülüklerini aştığı birkaç yargı bölgesini, gelirlerin bu yükümlülükleri önemli ölçüde azaltabileceği, bir yerlerde yükümlülüklerin çok büyük olduğu ve havaalanı kiralama gelirlerinin yalnızca mütevazı bir etkiye sahip olacağı ve bir avuç dolusu yetkiyi tanımlamaktadır. muhtemelen olmayacak bir yerde havaalanı kiralama yatırımcılar bu havalimanlarına bu çalışmada kullanılan muhafazakar rakamlardan daha yüksek değer vermedikçe.
Bu amaçların her biri için kira gelirlerini kullanmanın göreceli çekiciliği, muhtemelen söz konusu şehir, ilçe veya eyaletin özelliklerine bağlı olacaktır. Finanse edilmeyen büyük bir altyapı tesisine acil ihtiyaç duyan bir hükümet, bu kullanımı en çekici bulabilirken, fonlanmayan emeklilik yükümlülüklerinin büyük vergi artışları veya iflasa benzer bir tehdit oluşturduğu bir yargı yetkisi, emeklilik sistemini desteklemek için bir havalimanı beklenmedik bir şekilde kullanmayı tercih edebilir.
Amerika Birleşik Devletleri genelinde, birçok havaalanı şehir, ilçe veya eyalet hükümetlerinin departmanları olarak sahiplenilir ve işletilir. Havalimanları, şehirleri ülke çapındaki ve doğrudan veya dolaylı olarak dünyanın dört bir yanındaki diğer şehirlere bağlayan çok değerli ticari kuruluşlardır. Havaalanları yolculara hizmet eder, aynı zamanda çok miktarda yüksek değerli kargo taşır.
Birçok ülkede hükümetler, havalimanlarını ticari gayrimenkul varlıkları olarak yeniden yapılandırarak, havalimanlarının kendi ekonomik değerlerine göre yatırım sermayesi çekmesini sağladı. Bu değişiklikler, daha büyük havalimanlarının, eyaletleri ve metropol alanları için yarattıkları ekonomik faydaların yanı sıra, hükümet sahipleri için net gelir elde etmelerini sağladı.
Ama Amerika Birleşik Devletleri'nde durum böyle değil. Bu ülkedeki tüm ticari havaalanları federal Havaalanı Geliştirme Programı (AIP) hibeleri alır. Bu hibelerin bir koşulu, tüm havalimanı gelirlerinin havalimanında kalması ve sadece havalimanı amaçları için kullanılmasıdır.
Bu nedenle, bir ABD ticari havaalanının devlet sahibi, o havaalanından doğrudan herhangi bir mali fayda elde edemez. Mali açıdan, hükümet sahibinin havalimanının özkaynak getirisi sıfırdır.
Aslında, yukarıdaki kısıtlamanın az bilinen iki istisnası vardır. Kongre, AIP hibelerini ilk kez yetkilendirdiğinde, net havalimanı gelirlerini hükümet sahiplerine yönlendirme konusunda uzun bir geçmişe sahip olan bir avuç havalimanının “dedesi” oldu. Başlangıçta büyükbabası olan 12 kişiden sadece dokuzu (New York ve New Jersey Liman Otoritesi dahil) hala bu istisna kapsamındadır.1 Öte yandan, Kongre'nin Federal Havacılık İdaresi'nin (FAA) en son yeniden yetkilendirmesini yasalaştırdığı 2018'de tüm ticari havaalanlarına yeni bir seçenek verildi. Bu mevzuatın yeni bir bölümü—Havaalanı Yatırım Ortaklığı Programı (AIPP)— hükümete ait havaalanı sahiplerinin havalimanları için uzun vadeli kamu-özel ortaklığı (P3) kiralamalarına izin vermektedir. Net kira gelirleri, resmi havaalanı sahibi tarafından tutulabilir ve genel hükümet amaçları için kullanılabilir.
Birçok şehir, ilçe ve eyalet yönetimi bu son gelişmeye aşina değil. Ayrıca, sahip oldukları havalimanlarının veya havalimanlarının piyasa bazlı varlık değerini bilmeleri de olası değildir ve potansiyel olarak yeni AIPP hükümlerine göre kiralama yapabilirler. Ancak bu kavram, ülkeler büyük ve orta ölçekli ticari havaalanları için yönetim modellerini değiştirdiği için, denizaşırı ülkelerde onlarca yıldır kullanılmaktadır.
Gelir getiren varlıkların (havaalanları gibi) kiralanması ve kira gelirlerinin diğer devlet amaçları için kullanılması bazen "varlığın parasallaştırılması" veya alternatif olarak şu şekilde bilinir:
"altyapı varlıklarının geri dönüşümü." Bu tür birçok durumda, uzun vadeli (örneğin 50 yıl) bir kira ödemeleri akışının net bugünkü değeri, devlete önceden ödenir. Akıllı politika, bu tür meblağların kısa vadeli bütçe dengelemesi yerine bilanço amaçları için kullanılmasını gerektirir. İyi yönetilen hükümetler, ödenmemiş borçları ödemeye, yetersiz finanse edilen emeklilik sistemlerini desteklemeye veya büyük ölçekli (ve başka türlü finanse edilmeyen) altyapıya bunun gibi bir kerelik beklenmedik yatırımlar yapar.
Bu rapor, Amerika Birleşik Devletleri'nde doğrudan şehir, ilçe ve eyalet hükümetlerine ait havalimanlarının uzun vadeli P3 kiralama potansiyelini araştırıyor. Sonraki bölümler, son otuz yılda dünya çapında havalimanı yönetiminin nasıl değiştiğini, küresel havalimanı şirketlerinin ortaya çıkışını, havalimanlarına ve diğer gelir getiren altyapılara yatırımcılar tarafından nasıl değer verildiğini, 31 büyük ve orta ABD havalimanının değerinin ne olabileceğini, ne tür kuruluşlar olduğunu tartışıyor. havaalanı P3 kiralamaları (kamu emeklilik fonlarının yükselen rolü dahil) için teklif vermekle ve gelirlerin akıllıca kullanımı hakkında bazı başka düşüncelerle ilgileniyorlar.
Örneğin Hawaii'de, eskiyen köprüler ve yollar gibi mevcut altyapının modernleştirilmesini, uzun vadeli ulaşım planlarında yeni projelerin finanse edilmesini veya mevcut borcun ödenmesini içerir.