[ad_1]
Buffalo Üniversitesi’nde yapılan yeni bir araştırmaya göre, yılda 38.000 dolardan az kazanan, kendini erkek olarak tanımlayan veya bir şehir hastanesinde tedavi gören hastaların taburcu olduktan sonraki bir ay içinde hastaneye yeniden kabul edilme riskleri daha yüksek.
Ekim ayında yayınlanan araştırma, BMC Halk Sağlığı, sosyodemografik ve ekonomik faktörlerin kalp yetmezliği, pnömoni, akut miyokard enfarktüsü ve kronik obstrüktif akciğer hastalığının (AECOPD) akut alevlenmesi nedeniyle tedavi edilen hastalarda artan yeniden yatışlarla ilişkili olduğunu buldu.
UB Eczacılık ve Eczacılık Okulu’nda eczacılık uygulamaları bölümünde yardımcı doçent olan PharmD, Ph.D.’nin baş araştırmacısı David Jacobs, bulguların araştırmacıların ve klinisyenlerin hasta taburculuk planlamasını iyileştirmek ve yeniden hastaneye yatmayı azaltmak için yeni araçlar, politikalar ve müdahaleler geliştirmelerine yardımcı olabileceğini söylüyor. Bilimler.
Jacobs, “Kanıtlar, bir hastanın sağlık sonuçlarının yüzde 80’inin tıbbi bakımdan ziyade sosyal, davranışsal ve ekonomik faktörlerin bir sonucu olduğunu gösteriyor” diyor. “Sosyal ve ekonomik eşitsizlikler hasta bakımı ve sağlık sonuçlarında önemli bir rol oynamaya devam edecek. Mevcut geri kabul politikası, sağlık eşitsizliğini daha da artırabilecek hastaların sosyodemografik faktörlerini yeterince hesaba katmıyor.”
Çalışma, sosyal özelliklerin Amerika Birleşik Devletleri’nde hastaneye yeniden yatışları nasıl etkilediğini araştıran az sayıdaki çalışmadan biridir. Jacobs, erken hastaneye yeniden yatışların artan sağlık bakım maliyetleri ile ilişkili olduğunu ve ABD’de, özellikle Medicare popülasyonu içinde yaygın olduğunu söylüyor. Ayrıca, sağlık sonuçlarını etkileyen sosyal risk faktörlerinin yüksek ihtiyaç sahibi popülasyonlarda orantısız bir şekilde temsil edildiğini de ekliyor.
Beklenen 30 günlük geri kabul oranlarını aşan hastaneler, Medicare ve Medicaid Services Hastaneleri Geri Kabul Azaltma Programı (HRRP) tarafından para cezasına çarptırılır. Bu politikalar, düşük sosyoekonomik bölgelerdeki hastaneleri ve tıbbi ve sosyal açıdan savunmasız hastalara hizmet veren ve dolayısıyla 30 günlük geri kabul oranlarının daha yüksek olduğu güvenlik ağı hastanelerini cezalandırıyor.
Jacobs, “Sağlayıcılar ve hastaneler, sosyal ihtiyaçların hasta sonuçlarıyla ilişkisinin farkındalar, ancak artan klinik taleplerle birleşen karmaşıklıkları göz önüne alındığında, bir hastanın sosyal ile ilgili ihtiyaçlarının sorumluluğunu üstlenmek konusunda isteksiz olabilirler” diyor. “Sosyal riskler hastanenin kontrolü dışında olduğunda, hastaneler daha yüksek riskli hastaları tedavi ettikleri için cezalandırılmamalıdır.”
Karmaşık hasta ihtiyaçlarına basit çözümler
Araştırma, 2010–15 yılları arasında HRRP tarafından hedeflenen dört koşuldan herhangi biri ile hastanelere kabul edilen yetişkin hastaları belirlemek için Nationwide Remissions Veritabanını inceledi: kalp yetmezliği, zatürree, akut miyokard enfarktüsü ve AECOPD. İnme, HRRP tarafından hedeflenmediği için bir kontrol koşulu olarak incelenmiştir.
Veriler, 30 gün içinde 19,2 milyondan fazla hastaneye kabul ve 3,6 milyondan fazla yeniden kabul hakkında bilgi içeriyordu ve bu, dönem boyunca ABD’deki hastaneye yatışların neredeyse yarısını oluşturuyordu. Otuz günlük yeniden kabul oranları, üç sosyodemografik ve ekonomik özellik ile ilgili olarak değerlendirildi: cinsiyet, hane geliri ve hastanenin kentsel veya kırsal bir ortamda bulunduğu yer.
Araştırmaya göre, kadın cinsiyet, daha yüksek hane geliri ve kırsal kesimdeki hastanelerde tedavi görmek, hedeflenen koşullar için 30 günlük geri kabul oranlarının azalmasıyla ilişkilendirildi. Çalışma ayrıca, 40-64 yaşındaki hastaların en yüksek yeniden kabul oranlarına sahip olduğu AECOPD tedavisi görenler dışında, 75-90 yaşlarındaki hastaların en yüksek yeniden yatış yüzdesinden sorumlu olduğunu bulmuştur.
Jacobs, hastane konumu ile yeniden kabul oranları arasındaki ilişkiye ilişkin bulguların çelişkili olduğunu söylüyor. Ameliyata ihtiyacı olan veya bir uzman tarafından tedavi gibi ek kaynaklara ihtiyaç duyan hastaların genellikle şehir hastanelerine sevk edildiğini söylüyor. “Bu nedenle şehir hastaneleri, hem kentsel hem de kırsal alanlardan karmaşık hastaları gördükleri için 30 günlük yeniden kabul oranlarıyla ilişkili olabilir” diyor.
Hanehalkı geliri daha düşük olan hastaların reçete almada veya takip randevularına ulaşımda daha fazla zorluk yaşayabileceğini de sözlerine ekledi.
Jacobs, “Politika değişikliği, yenilikçi bakım sunum modelleri ve hastanenin ötesindeki sosyal ve ekonomik ihtiyaçları ele alan toplum düzeyinde müdahaleler, hastaneye yeniden kabulleri azaltmak ve sağlık eşitsizliğini en aza indirmek için araştırılmalı ve test edilmelidir” diyor.
KOAH’ın akut alevlenmesinden sonra yeniden kabul oranı yüzde 19,2
Frances Murray ve diğerleri, Hastaneye yeniden yatışları azaltma programı tarafından hedeflenen koşullar için 30 günlük yeniden kabulle ilişkili sosyo-demografik ve ekonomik faktörler: nüfusa dayalı bir çalışma, BMC Halk Sağlığı (2021). DOI: 10.1186/s12889-021-11987-z
Buffalo’daki Üniversite tarafından sağlanmıştır
Alıntı: Düşük gelirli, erkek cinsiyetli veya kentsel yerleşim, daha yüksek hastaneye yeniden kabul riskine bağlı (2021, 18 Kasım) 18 Kasım 2021’de https://medicalxpress.com/news/2021-11-income-male-gender-urban-tied adresinden alındı .html
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amaçlı herhangi bir adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir bölüm çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgi amaçlı sağlanmıştır.
[ad_2]
Source link