Yüzyıldan yüzyıla, hiçbir şeyin olmadığı ve asla olmayacağı gri uçurumdan insanların ruhlarına iblisler parçalanır … Şeytan kovucular ve infazcılar, sahip olunanların ruhlarını dualar ve ateşle kurtarır ve kirli olanları geri kovar. onları doğuran boşluğa… Bu, dünyanın yaratılışından beri böyleydi ve onun günlerinin sonuna kadar da böyle olacaktı.
Ama iblisleri sanki kendi vassallarıymış gibi yönetebilen bir adam ortaya çıktı. Ve yeni bir sapkınlık veba gibi şehirlere yayıldı. Ve saplantılı, mürted hükümdarın bayrağı altında ayağa kalktı. Ve eski anlaşmalar ve yeminler unutuldu ve hava büyük bir savaş kokuyordu. Zehir ve hançerlerin ordular ve kale duvarlarından daha az anlam ifade etmeyeceği bir savaş. Herkesin herkese karşı savaşı.
Sebastian March’ın bununla ne ilgisi var diye soruyorsunuz?
İblisleri kovmamalıydı, hepsi bu.