Düğün günümü dünmüş gibi hatırlıyorum. Tek bir anı bile unutmak istemediğim için rahatlamak ve eğlenmek için büyük çaba sarf ettim. Hayatımın en mutlu günüydü. İyi bir adamla evlendiğimi biliyordum. Yakında kayınpederimin beni sevdiğini biliyordum.
Değil çok trajik bir durumun ışık yapmak, ancak düşünüyorsanız sizin eşinin, o zaman belki Susan Cox Powell hikayesi daha iyi bir ışık görmek onları yapacak başa zor. Kocasının narsisizmi ve kayınpederinin sapkınlığı, sonuçta sadece evliliğinin değil tüm ailesinin de yok olmasına yol açtı.
Susan Cox ve Josh Powell'ın hikayesi diğerleri gibi başladı. Her ikisi de 2000 yılında, o yılın Kasım ayında Josh'un evinde bir akşam yemeği partisinde, Mormon Kilisesi olarak da bilinen Son Gün Azizler İsa Mesih Kilisesi'nin dindar üyeleriydi. [1] Onlar zaten bir din kursunda sınıf arkadaşıydılar.
Çiftin ilişkisi hızla ilerledi ve sadece altı ay sonra ikisi Portland Oregon Tapınağı'nda evlendi. Josh, o sırada işten atlamanın ortasındayken Susan, Wells Fargo'da bir komisyoncu olmak için kozmetikçi olarak işinden ayrıldı.
Josh'un amacı emlakçı olmaktı, bu yüzden Susan emlakçıdan telefonlara cevap verme lisansını aldı. Kendisini yeni kocasının filizlenen kariyerine ve onların ömür boyu sevgi, bağlılık ve mutluluk olacağına inandığı şeye adamıştı.
2005 yılında Powells, Charlie'yi ağırladı. İki yıl sonra Braden geldi. Susan çocuklarının eklenmesinin ailelerini bir arada tutan yapıştırıcı olacağını umuyordu çünkü karı koca arasında işler çoktan bozulmaya başlamıştı. Ancak 2008'de Josh, Susan'la ilişkisini daha da aşındıran iflas başvurusunda bulunmaya zorlayan bir işi tutmakta zorlanıyordu.
Susan ve Josh arasındaki düşmanlık, normal evlilik tartışmalarının çok ötesine geçti. Durum o kadar kötüydü ki Susan, boşanmanın III.Dünya Savaşı'na dönüşmesi durumunda ailenin günlüklerdeki mücadelelerini detaylandırmaya ve ailenin mal varlığını videoya kaydetmeye başladı. Ailesinin tehlikede olduğunu biliyordu, ancak ailesinin ölümünün Amerikan tarihindeki en tüyler ürpertici aile yok oluşlarından biri olarak tarihe geçeceğine dair hiçbir fikri yoktu.
Haziran 2008'de iki çocuk annesi şunları yazdı:
Susan'ın ailesi ve arkadaşları için. Josh Powell hariç hepsi. Ona güvenmiyorum.
3-4 yıldır aşırı evlilik stresi yaşıyorum. Benim ve çocuklarımın güvenliği için bir kağıt izi olması gerektiğini hissediyorum. Ülkeyi atlamakla tehdit etti ve boşanırsak avukatların olacağını söyledi. Ölürsem bu bir kaza olmayabilir. Öyle görünse bile. "
Mükemmel aile diye bir şey yoktur, ancak bazı insanların aileleri diğerlerinden daha pastoraldir. Josh Powell'ın yetiştirilmesi cennet gibi bir şey değildi.
Josh'un ebeveynleri Steven ve Terrica Powell'ın da çalkantılı bir ilişkisi vardı - 1992'de boşanmayla sonuçlanan bir ilişki. [2]
Terrica'ya göre Steven, Josh'a "kasıtlı olarak saldıran" sert bir disiplinciydi. Bu, kendisini gençken asmaya çalışan Josh üzerinde derin ve trajik bir etki yarattı.
Steven ve Terrica Powell'ın boşanması bir roman gibi okur. Ebeveynlikten dine kadar her konuda anlaşmazlığa düştüler ve mahkeme belgeleri zihinsel yetersizlik, pornografi, çok eşlilik ve büyücülük iddialarını ortaya koyuyor. [3]
Steven o zamanki karısını, "büyücülük ve şeytana tapınmayı" uygulayacak kadar yoğun Mormonizm ile birleşmiş bir New Age mistisizmi karışımını benimsemekle suçladı.
Terrica, Steve'in pornografiye bağımlı olduğunu ve oğullarına sıklıkla pornografik malzeme göstereceğini savundu. Ayrıca Steven'ın Josh'u her gün rahatsız ettiğini ve sözlü tacizde bulunduğunu belirtti. Ayrıca Steven'ın zaman zaman çocuklarına fiziksel olarak istismar ettiğini iddia etti.
Kaliforniyalı bir psikiyatrist olan ve karakter ve kişilik dinamiklerinde uzman olan David Reiss, Powells gibi bir ailede büyürken çocuk benzeri bir Josh'un sık sık yaşadığı olaylardan biraz bahsetti. [4]
“Aile dinamikleri içinde yaşayan bir çocuk, genellikle kendi inançlarını ve düşünce kalıplarını benimseyerek, genellikle bilinçaltında dehşete düşüren bir ebeveyni yatıştırmaya çalışır. Bir düzeyde, çocuk kendisini tehdit olarak gördüğü kişiyle aynı hizaya getirecek. "
Terrica'nın annesi Carol Martin, Steven'ı “çok kilise karşıtı, ülke karşıtı, otorite karşıtı, ahlak karşıtı, son derece radikal” bir birey olarak resmeden, çocuklara “anneleriyle alay etmeyi ve onlara hakaret etmeyi öğretti”. sık sık yaptığı gibi.
Terrica'nın kız kardeşi, Powell'ın daha büyük erkek çocuklarının "kendi istedikleri her şeyi yapmak için kendi şüpheli haklarının çok çarpık bir imajına sahip olduklarını ... genel olarak kadınlara ve herhangi bir otoriteye karşı çok derin bir küçümseme" olduğunu belirtti. Ve bu davranışın suçunu kesinlikle Steven Powell'a yükledi.
Kötüye kullanım ve işlevsiz geçmişlerden gelen çoğu insan başkalarına karşı asla şiddet uygulamazken, Josh Powell için aynı şey söylenemez. Bir keresinde annesini bulaşıkları yıkamasını istediği için kasap bıçağıyla tehdit etti. Babasının etkisiyle kadınlara karşı aşağılayıcı bir bakış açısı benimsedi. Hatta kız kardeşinin evcil hayvanını öldürdü.
Josh, üç erkek kardeşi ile birlikte babasının velayetine girerken, kız kardeşi annesiyle yaşamaya gitti. Ama sonunda o da Steven ile yaşamaya başladı.
Bir noktada, Steven Powell'ın ailesi beş çocuğun da velayetini aldı. Bir daha asla göremeyecekleri söylendiği annelerine dönmeden önce bir yıl büyükanne ve büyükbabalarıyla yaşadılar. Onunla yaşamaya gittiklerinde hepsi derin bir travma geçirdi.
Terrica'nın dini inançlarını eleştirmesine rağmen Steven, LDS Kilisesi ile hayal kırıklığına uğradı ve aşırılık yanlısı görüşleri benimsemeye başladı. Terrica'ya göre, bir keresinde başka bir eş alma "hakkına" sahip olduğunu ve gözünü zaten evli başka bir kadına diktiğini ilan etti. Onun hakkında şarkılar yazdı ve onunla ilgili cinsel fantezilerini günlüğe kaydetti.
Terrica, ailedeki kaosa yanıt olarak, Josh geri çekildi ve "bir veya iki yıl göz teması kurmak için bile etkileşime girmeye isteksiz" dedi. Babasının "düzensiz ve patlayıcı davranışı" nedeniyle "derin bir acı çekiyor" gibi göründüğünü ekledi.
Josh'un kız kardeşi Jennifer Powell Graves 18 yaşındayken, eski sevgililerini takip edip öldüren erkeklerle ilgili bir gazete makalesini okuduktan sonra babasıyla yaptığı konuşmayı anlatan bir mektup sundu.
Jennifer şunu yazdı:
Onu terk ederse anneme bunu yapıp yapmayacağını sordum. 'O kadar ileri gitmeyeceğimi düşünmek isterim' dedi. "
Steve Powell'ın oğlu Josh üzerinde ne kadar olumsuz bir etkisi olduğu yakında anlaşılacaktı.
Noel 2009 yaklaşırken Powell evliliğinin en alt noktasındaydı, ancak Susan yanlış bir şekilde kocasının yeni bir sayfa açmış olabileceğine inanıyordu.
6 Aralık sabahı Susan, Charlie ve Braden ile Hunter 36. Koğuşta kiliseye gitti, sonra bir arkadaşıyla eve yürüdü.
O öğleden sonra, komşu JoVanna Owings, Susan'ı ziyaret etmek için Powell'ın evine uğradı. [5] Susan ondan Charlie'ye battaniyeyi örmek için kullandığı bazı iplikleri çözmesine yardım etmesini istemişti.
O akşam yemeğin menüsünde krep ve yumurta vardı ve Josh şefti. [6] Josh, Owings'in akşam yemeğine kalabileceğini söyledi, ancak çocukları yeterince yiyeceği olmadığı için gelemedi. İki kadın düğümlü iplik ağını çözerken, çocuklar mutfakta Josh'a yardım etti.
Powells'in oturma odasının köşesinde yarı süslenmiş yapay bir Noel ağacı duruyordu ve Susan, Josh'un kalan süsleri garajdaki yüksek bir raftan indirmesini bekliyordu. Ağacın altında çocuklar için zaten hediyeler vardı.
Josh kiliseden uzaklaşırken, Susan zamanının çoğunu orada geçiriyordu. Josh'un isteklerine rağmen tapınağa girme şartı olan ondalık için kenara para koymuştu. Susan, Owings'e, Josh ile evlilik danışmanlığına kilise aracılığıyla gitmeye başladıklarını, ancak Josh'un seanslara katılmayı bıraktığını ve kendilerine ev ödevi olarak verilen bir evlilik kitabını okumadığını açıkladı.
Susan'ın evliliği hakkında arkadaşlarına açıklama yapma fırsatı bulması çok enderdi ve Owings orada Josh'la sohbet ettiği için gergindi. Salt Lake Tribune'e şunları söyledi :
"O gece buna girmek istemedim çünkü bunun onunla konuşabileceğim ve onu içeri sokmayacağım özel bir konuşma olması gerektiğini düşündüm. Araya girme eğilimi vardı."
Owings'in ziyareti sırasında bir noktada Susan üşüdüğünü söyledi. Josh yaptığı işi bıraktı ve ona bir battaniye getirdi. Owings, tatlı hareketten etkilendi. Belki de duyduğu kadar kötü değildi - özellikle de akşam yemeği hazırladığı ve aktif olarak Charlie ile Braden'i sürece dahil ettiği için.
Yemek hazır olduğunda Josh, Owings ve karısı sevişme koltuğunda bir tabak getirdi, sonra yemek yemek için çocuklarla mutfak masasına oturdu.
Owings dedi ki:
“Güzeldi çünkü en son oraya gittiğimde konuşmaya hakim olması gerekiyordu. Her şeyin merkezinde olmalıydı. Bir odaya girdiğinde her şey Josh'un söylediği şeyle ilgiliydi. Bu sefer öyle değildi ve 'Bu gerçekten güzel' diye düşündüm. "
Susan saat 17:00 civarında kestirmek için uzanmaya karar verdi. Owings, Susan'ın yakın zamanda geçirdiği düşük ve kulak enfeksiyonu nedeniyle yıprandığını varsayıyordu. İplik çözülerek yaklaşık 5: 30'a kadar devam etti. Josh, Charlie ve Braden'e kızakla kaymaya hazırlanmalarını söylediğinde Owings kendini dışarıda gördü.
Başka bir komşu Josh'un çocuklarla saat 20: 30'da geri döndüğünü fark etti Üç saat sonra, Powells'ten bir ev uzakta yaşayan bir başka komşu olan Marco Bastidas, Powell'ın evindeki kapalı garajın içinde bir alarm sesi duyduğunda arabasını kilitliyordu. . İşin garibi, ev karanlıktı ve alarm çalmaya devam ettiğinde Marco'nun kız kardeşi komşuları uyarmayı önerdi. Ama geç oluyordu ve Marco kimseyi rahatsız etmek istemiyordu. Sonunda alarm kapandı.
Bu arada, başka bir komşuya Powell'ın evinde bir şeylerin ters gittiği konusunda ihbar almış olabilir. Bir erkeğin ve bir kadının tartıştığını duydu ve daha sonra polise, kızgın seslerin nereden geldiğini görmek için kalkıp pencereden dışarı bakmadığı için pişman olduğunu söyledi.
Powells'in garaj kapısı açıldığında ve ailenin mavi minivanı o gece ortaya çıktığında, kimse bir şey görmedi veya duymadı.
Josh Powell, çocuklarını minibüse yüklediğini ve onları Tooele County'nin ücra batı çölünde Vernon'un yaklaşık 40 kilometre batısındaki Simpson Springs Kamp Alanı'nda kampa götürdüğünü söylediğinde saat yaklaşık 12:30 idi. Susan'ın evde uyuduğunu söyledi. [7]
Hava karlı ve soğuktu. Bölge o gece sıfırın altında sıcaklıklar yaşadı. [8] Steven Powell'ın bir iş arkadaşı daha sonra, Steven Powell'ın kamp ateşinin etrafında oturdukları, şekerleme yaptıkları ve kartopu attıkları yolculukta Powell çocuklarına eşlik ettiğini söylediğini açıklayacaktı. Steven Powell ve meslektaşı arasındaki konuşma, zaman geçtikçe Susan'ın başına gelenlere daha fazla ışık tutacaktı.
10 Aralık günü sabah 9 ile sabah 10 arasında, Powells'ın kreş sağlayıcısı, çiftin Charlie ve Braden'i programına göre bırakamaması üzerine ailede bir sorun olduğu konusunda endişelerini artırdı. Daha da garip olan, kreş sağlayıcısı ne Josh ne de Susan'a evde veya cep telefonlarından ulaşamadı.
Kreş, Josh'un hemen alarma geçen annesi ve kız kardeşiyle temasa geçti ve onlar polisle temasa geçti. Polis Powell'ın evine geldi ve zorla içeri girdi ama evde kimse yoktu. Ancak uğursuz bir şekilde, halıdaki ıslak bir noktaya üfleyen iki büyük hayran keşfettiler.
O akşam Josh sonunda cep telefonuna cevap verdiğinde, endişeli arkadaşları ve komşularından polisin onu evinde beklediği konusunda bilgilendirildi. [9]
Josh eve geldiğinde, sorgulanmak üzere hemen West Valley karakoluna götürüldü. Onlara tehlikeli kış havasında spontane kamp gezisi hakkındaki saçma hikayesini anlattı. Gergin görünüyordu. Hatta şüpheli. Susan hâlâ kayıptı, Josh onun nerede olduğunu bilmediğini iddia etti ve karısının ortadan kaybolmasıyla ilgilenen bir kişi oldu.
Küçük Charlie polise kamp gezisinden de bahsetti, ancak polis rekreasyon alanına gittiğinde, yeni kar örtüsü nedeniyle Powells'in orada olduğuna dair hiçbir kanıt bulamadılar.
Susan neredeydi? Yataktan kalktıysa ve ayrılmaya karar verdiyse, evden üzüntüyle hazırlıksız olarak ayrıldı. West Valley Polisi, Susan'ın çantasını, cep telefonunu ve evde büyük olasılıkla yanında götürdüğü diğer eşyaları buldu.
10 Aralık'ta Josh, Charlie ve Braden, 100 komşu ve arkadaşıyla birlikte mum ışığı nöbeti için West View Park'ta toplandı. El ilanları dağıttılar ve Susan'ın sağ salim dönmesi için dua ettiler ve Josh, kameralar için samimiyetsiz birkaç gözyaşı döktü.
Steven Powell, kadınları insan değil seks objesi olarak gören bir adamdı. Kendi ihtiyaçlarını ve arzularını herkesin önüne koyan bir porno bağımlısıydı. Kurallar onun için geçerli değildi ve istediği bir şeyi görürse, basitçe kabul etti. Gelini Susan da bir istisna değildi.
Steven, oğlunun karısını en büyük ödül olarak gördü. Uzun zamandır ona takıntılıydı, ona sadece kayınvalidesi olmak istediğini söylemesine rağmen, onunla kasten flört ettiğine inanıyordu ve Steven sevgisini Josh'tan saklamak için hiçbir çaba göstermedi.
2012'de, binlerce sayfalık polis raporu - ayrıca çoğu Steve'in Susan'a olan sapkın saplantısına ilişkin video, ses ve yazılı günlük kayıtları - polis tarafından serbest bırakıldı. [10]
O yılın başlarında Steven, banyolarında değişen ve banyo yapan genç kızların fotoğraflarını ve videolarını çektikten sonra röntgencilikten suçlu bulundu. Belgeler serbest bırakıldığında hapis cezasını Washington eyaleti hapishanesinde çekiyordu.
Bir günlük girişinde Steven Susan hakkında şunları yazdı:
“Geçen yıl beni harekete geçiren şey öncelikle şehvet. Susan için olduğu gibi bir kadına asla arzu duymadım. Bazen şansını, düzenli olarak izlediğim video kliplerini çekiyorum. "
Ekledi:
O dudakları öpmeyi ne kadar çok isterdim.
Powell, Susan'ın çamaşırlarından nasıl geçtiğini ve onun huzurunda iki kez iç çamaşırlarıyla ve fotoğraflarıyla nasıl mastürbasyon yaptığını ayrıntılı olarak anlattı. Susan banyoya giderken casusluk yapmak için banyo kapısının altına bir ayna koyduğunu itiraf etti.
O yazdı:
Gerçek şu ki, konu ona geldiğinde kendimi pek kontrol edemiyorum.
John Jay Koleji'nde psikoloji profesörü ve istismar uzmanı olan Dr. Chitra Raghavan şunları açıkladı:
Gerçekten ona aşık olduğuna inanıyor gibi görünüyor. Aşkının sağlıklı ve saf olduğunu, sevgisini ifade etme hakkına sahip olduğunu ve sahip olduğu erotik ilginin… normal, sağlıklı ve güzel olduğunu düşünüyor. [O] o, [bu] çok hayalperest. O bir yırtıcıdır. O… onu istila eder, onu sömürür. Ve bununla hiç zorluk çekmiyor. "
Ancak Steven, yaptığı şeyin hasta olduğunu anlıyordu ve eylemlerinin “sosyopatik olarak kabul edilebileceğini” yazıyordu. Demek istediğim, aynayla banyo kapısının altına kim bakıyor? " Ama Steven Powell'ın istediğini, Steven Powell aldı.
Steven, Ağustos 2011'de ABC News röportajında Susan'la “pek çok cinsel yolla etkileşime girdiklerini çünkü Susan bunu yapmaktan hoşlandığını söyleyince ülkeyi şok etti. Bunu yapmaktan zevk alıyorum. "
Günlükleri boyunca Steven, kendisiyle Susan arasındaki 31 yaş farkının bir sorun oluşturup oluşturmayacağını sorguladı ve yaş farkı ilişkileri hakkında çok sayıda gazete makalesini çıkardı. [11]
Hayal gören Steven Powell, kayınvalidesi ile romantik bir ilişkide şansına sahip olduğuna gerçekten inanıyor gibiydi. Susan, evin çok karanlık olduğunu düşündükten sonra evini satmaya karar verdi. Susan bir gün onunla evlenmeyi kabul ederse başka bir ev almayı planladı.
Susan Powell'ın ortadan kaybolmasıyla ilgili soruşturma, Steven'ın kayınpederine ait iğrenç ve sömürücü eşyaların zulasına sahip olduğunu ortaya çıkardı; Susan'ın ojeyi çıkarmak için kullandığı pamuk topları, kilitli poşetlerdeki külot çiftleri, ayak tırnağı kırpıntıları, saç Üzerinde Susan'ın adıyla tarihlenen kupürler, kullanılmış hijyenik pedler ve diğer korkunç hediyelik eşyalar.
Susan, Steven'ın ilerlemelerinden anlaşılabilir bir şekilde tiksindi, ama Josh her zaman babasını savundu ve aynen öyle olduğunu söylerdi. Ancak Steven, Susan'a sevgisini itiraf ettikten kısa bir süre sonra Josh ve Susan, Washington eyaletinden Utah'a taşındı, ancak bu Steven'ın Susan'a olan arzusunu günlüğe kaydetmesini engellemedi.
Son günlük yazılarından birinde Steven, Susan'ın öldüğünü anlarsa “harap olacağını” ve “ona çok aşık olduğunu” ve “zar zor işleyebileceğini” yazdı.
Susan'ın ortadan kaybolmasıyla ilgili soruşturma açıldığında, Susan'ın ailesi basın toplantıları düzenledi ve isimsiz bir bağışçı 10.000 dolarlık bir ödül teklif etti. [9]
Josh'un kiralık arabası polis tarafından arandı ve aracı birkaç yüz mil sürdüğünü buldular. Ailenin minibüsü, evle birlikte birçok kez arandı. Aralık ayı sonlarında, Josh avukatlık yaptı ve polisle işbirliğini bıraktı, bu da ilgili kişilerin karısının bulunmasıyla ilgilenmediğini anlamasına neden oldu.
Polis, tuhaf davranışı nedeniyle Josh'un tüm medya röportajları için bir mahkeme celbi aldı. Kuşkusuz kayıtsız ve şüpheli olan tavrından ve ses tonundan hangi ipuçlarını toplayabileceklerini görmek istediler.
Josh'un kuşatılmış, kederli bir koca olabileceğini düşünen herkes, Ocak 2010'da Josh'un ve çocukların eşyalarını Washington eyaletine geri dönmeye hazırlanmak için topladığında fikrini değiştirdi. Josh, karısının kaybolduktan sadece bir ay sonra 11 Ocak'ta arkadaşlarını ve komşularını hareket eden bir minibüs ve karavanı yüklemesine yardım etmeleri için işe aldı.
Josh, 26 Şubat 2010'da babasıyla birlikte susanpowell.org web sitesini açtığında kendi güvenilirliğini daha da aşındırdı . Sitenin oluşturulması Cox ve Powell aileleri arasında bir kan davasına yol açtı. Site Susan'ı bulmaya çalışmak için bir hile olarak başlatılmış olabilir, ancak çoğunlukla Powell ailesinin Susan'ı küçük düşürmesi ve Susan'ın ailesinin saldırılarına karşı kendilerini savunması için bir platformdu.
O yılın başlarında, Aralık ayında, Susan'ın kaybolduktan bir yıl sonra Josh, karısını ikili bir hayat sürmek ve onu boşamak için plan yapmakla suçladı. Susan'ı Aralık 2009'da kaybolan başka bir Utah'lı Steven Koecher ile ilişkilendirdi. Josh, web sitesini Susan'ı bir ilişki yaşamakla suçlamak için kullandı.
Tam Susan'ın davası soğumuş gibi göründüğünde, bir yargıç, araştırmacıların Josh'un Charlie, Braden ve Steven ile yaşadığı Josh'un Puyallup, Washington'daki evinde arama yapmasına izin veren bir emir çıkardı. Mahkeme emri, Steven Powell'ın Susan'la ortadan kaybolmadan önce cinsel bir ilişkisi olduğunu iddia ettiği iğrenç ABC News röportajından bir gün sonra geldi.
Steven, Günaydın Amerika'ya şunları söyledi:
“Sadık, sevgi dolu bir eş olan Susan ile çok çapkın, cinsel bir varlık olan Susan arasında gerçekten bir kopukluk vardı. Kayınpeder, birbirleriyle flört ediyor, belki biraz cinsel dokunuş ya da her neyse. Ve - açıkçası hoşuma gitti. Susan, sadece bu şekillerde değil, pek çok yönden de etrafta olmak bir zevkti. "
Josh Powell'ın özgürlüğüne yönelik en büyük tehdit kendi oğullarıydı.
Josh, ya ağızlarını kapalı tutacaklarını ya da annelerine ne olduğunu hatırlayamayacak ya da anlayamayacak kadar genç olacaklarını ummuştu.
Josh Powell polise Susan'ın o gece evde yatakta kaldığını ve kamp gezisine gitmediğini söylemişti, ancak Charlie babasının hikayesini desteklemedi ve sonunda hayatıyla ödeyeceğini söyledi.
Charlie, görüşme yapıldığında, araştırmacılara “Dinozor Ulusal Parkı” nda kamp yapmaya gittiğini ve annesi, babası ve küçük erkek kardeşinin onunla birlikte olduğunu söyledi. Ailenin yanlarında çiçekler ve kristaller aldığını ama eve gelme zamanı geldiğinde Charlie şunları söyledi:
"Annem kristallerin olduğu yerde kaldı çünkü kristallerin büyüdüğü yerde çok güzel."
Josh, oğlunun ifadesiyle karşılaştığında polise şunları söyledi:
Bizimle değildi. Bunun doğru olmadığını biliyorlar. "
Charlie ve Braden, 2011 yılında Josh'un gözetiminden alındı ve Susan'ın ebeveynlerinin bakımına verildi. [12] Josh'a yalnızca denetimli ziyaretlere izin verildi. Bir yargıç, Josh psikoseksüel bir değerlendirmeden geçip yalan makinesi testine girene kadar çocukların Chuck ve Judy Cox ile kalmalarını emretti.
Chuck ve Judy'nin bakımındayken, çocuklar o tuhaf kamp gezisinin gecesinde olanlar hakkında giderek daha fazla ses çıkarmaya başladılar.
Susan'ın ebeveynlerinin avukatı Steve Downing şunları söyledi:
Daha fazla sözlü ifade etmeye başlıyorlardı. En büyük çocuk kamp yapmaya gittiklerini ve annenin bagajda olduğunu söyledi. Annem ve babam arabadan indiler ve annem kayboldu. "
Charlie, onu ve erkek kardeşini aile minibüsünde ve Josh direksiyonda iken gösteren bir çizim yaptı. Annenin nerede olduğu sorulduğunda Charlie, "Bagajda" diye yanıtladı. Annenin ve babanın minibüsten indiğini ve annenin geri dönmediğini ekledi.
Coxes avukatı Anne Bremner, erkek çocuklarının Cox'larla yaşamaya gittikten sonra kamp gezisi sırasında olanları paylaşacak kadar güvende hissetmeye başladığını açıkladı. Çocuklar o gece ne olduğunu tam olarak açıklayamayacak kadar küçük olsalar da, her biri konuştuğunda daha net bir resim ortaya çıktı.
2012'de şunları söyledi:
"Bunun bu durumda doğru olduğunu biliyorum çünkü Noel gibi son zamanlarda çocuklar büyükanne ve büyükbabalarına 'Anneler madende. Madene gidersek anneyi bulacağız. ''
Josh Powell, elinde ciddi bir sorun olduğunu fark etti.
Josh, eksantrik, kontrolcü, her şeyi bilen biri olarak biliniyordu, ancak ailenin iç işleyişine aşina olmayan çoğu arkadaş ve aile, onun iyi bir baba olduğu konusunda hemfikirdi.
Belki çocuklarını seviyordu, ama her şeyden önce kendini seviyordu ve karısını öldürdüğü için kendi etinin ve kanının onu ele vermesine izin vermeyecekti.
An employee at a local Flying J gas station claims to have seen the Powell family on the night Susan disappeared. [13]
A minivan pulled up in the parking lot of the gas station in the midst of a fierce winter storm and out walked who the employee would later recognize as Josh, Susan, Charlie, and Braden.
The clerk, known only as Denise, remembers how out of place the family looked at that time of night in such bad weather.
A man walked in holding a toddler and he was chasing after another young boy, calling out, “Hey, Charlie!”
He was wearing a leather jacket. He had dark hair and a goatee. It would be weeks before she recognized the man: It was Josh Powell.
The woman, whom she eventually recognized as Susan, looked well put-together for someone who was about to go camping. Denise recalls she had red rings around her eyes like she’d been crying.
The couple brought rescue tape, crackers, and licorice to the register and the man called out, “Hang on a minute. Let me buy this and then we’ll go camping,” to a little boy waiting by the door.
Denise found the exchange incredibly odd. Who goes camping in the middle of the night? Who goes camping in a snowstorm? Who goes camping in the middle of the night in a snowstorm in a minivan? Shouldn’t the family have been in an RV, or at least an SUV?
The man paid in cash and used the change to top off the gas tank. Then, the family was out of sight and out of mind until weeks later, when Denise recognized their faces on the TV news.
Sadly, Denise’s account of her interaction with the Powell family could not be confirmed, as they paid in cash and left no paper trail, and the Flying J had already taped over surveillance footage from that night.
The date was February 5, 2012, and Charlie and Braden Powell were scheduled for a supervised visit with their father, Josh Powell. [16]
When caseworker Elizabeth Griffin-Hall pulled into Josh Powell’s driveway, the boys emerged from the car first, followed by Griffin-Hall. Though some reports state that Charlie and Braden didn’t want to see their father that day, Griffin-Hall reports that the boys expressed a desire to live with Josh again and that the boys would “light up” whenever they visited with him. [17]
The boys jumped out of Griffin-Hall’s car and ran to the house, with Griffin-Hall just a few steps behind — just far enough to allow Josh to slam the door before the caseworker could enter the home.
Internal alarm bells went off in Griffin-Hall’s head. You have to assume the worst of a man when he is the primary person of interest in a missing persons case.
She said: [17]
“He caught my eye, his shoulders were slumped. He had a sheepish look. He just shrugged his shoulders and slammed the door.”
Griffin-Hall pounded on the door and pleaded with Josh to let her in, but he ignored her pleas. From inside the home, she heard Josh say, “Charlie, I’ve got a big surprise for you!” followed by the sounds of Braden crying.
It was not uncommon for Josh to have surprises for his young sons, Griffin-Hall said, but this time, something was very wrong.
The bewildered caseworker was already frantic when the odor of gasoline began to waft from the house.
Griffin-Hall said:
“I’m saying, ‘Let me in, Josh, let me in.’ I realized I didn’t have my phone in my hand and I could smell gas. Too much time had passed and I could smell gas.”
Fearful that her car could blow up, she ran to the vehicle and moved it and dialed 911. The call was answered by dispatcher Dave Lovrak. [18] He didn’t grasp the seriousness of the situation, even though Griffin-Hall told him it could be a life-threatening emergency. He told The Salt Lake Tribune that even though he was familiar with Josh Powell’s name, he didn’t immediately connect the dots when Griffin-Hall told him whose house the police needed to respond to.
“I was aware of Josh Powell’s story. But I didn’t associate his name with the story…”
During the exchange, Lovrak asked Griffin-Hall for mundane details, such as the description of her car, but missed important details such as the gasoline smell. At the end of the call, Lovrak told Griffin-Hall that the next available deputy would respond, but that deputies “have to respond to emergencies, life-threatening situations first,” still unable to understand how dire things were at that moment.
Griffin-Hall then called her supervisor and told her that “something terrible is happening here.” [17] Before she could get the words out of her mouth, there was an explosion and the Powell home went up in flames.
It would take approximately 22 minutes for help to arrive. By then, Josh, Charlie, and Braden Powell were long dead.
Josh’s decision to take his own life and the lives of his children was no spontaneous crime of passion. The family’s macabre ending had been in the works for days, if not weeks.
In the days leading up to February 5, Josh gave away the toys and books he kept at his home for his young sons. [19] At some point, he stopped somewhere to fill two, five-gallon jugs of gasoline.
Minutes before Charlie and Braden’s arrival, Josh sat at his computer and composed farewell messages to friends, relatives, and his pastor. He informed them of where he kept his money and how to shut off his utilities. He claimed in one e-mail that he had decided to commit suicide because he couldn’t live without his boys.
He said: [35]
“I am not able to live without my sons, and I’m not able to go on anymore. I’m sorry to everyone I’ve hurt. Goodbye.”
But there had to have been rage and bitterness behind his plot to kill Charlie and Braden. Josh made no attempt to make sure his children were unconscious and not suffering when he set the house ablaze. The little ones’ deaths were absolutely horrific.
According to the boys’ autopsies, both children died from carbon monoxide poisoning with “chopping injuries” as a secondary cause. [20]
Josh attacked his boys with a hatchet — enough to knock them down but not kill them. Then, as his children bled out, he poured gasoline on them and exploded the house.
Charlie and Braden Powell experienced unimaginable pain, terror, and heartbreaking betrayal as they took their last breaths.
Steven Powell may have been the poster child for perversion, but his son, Josh, had serious problems of his own.
When Josh was ordered to take a polygraph test and undergo a psychosexual evaluation, the details of why were not released. [21] After the fire, however, it was revealed that investigators had obtained his computer hard drives, where they found images of “incestuous” sexual drawings.
The images were not made known to all parties in the case, including the Cox family’s lawyer. Had their lawyer known, the Coxes could have used the information to bar Josh from seeing Charlie and Braden.
Furthermore, it came to light that Josh sexually abused Charlie and Braden before he murdered them. [22]
Gregg Olsen and Rebecca Morris, the authors of the book If I Can’t Have You: Susan Powell, Her Mysterious Disappearance, and the Murder of Her Children, uncovered evidence that both boys were molested while living with Josh and Steven. The book is based on interviews with Josh and Susan’s family and friends.
According to Olsen and Morris, one night, while Charlie and Braden were living with Susan’s parents, the boys refused to put on their pajamas while getting ready for bed. When Chuck Cox asked them who told them it was OK to sleep naked, they replied, “Our daddy!”
Charlie later explained to Chuck that he and his brother slept naked in bed with Josh, who was also nude.
Eventually, one of the brothers drew a picture depicting a child next to an adult, accompanied by the words, “Don’t play with me!”
When the boys were removed from Josh’s custody, Braden was diagnosed with a fungal skin infection; this type of infection can be contracted through sexual contact.
Friends say they suspected Josh of poisoning his wife in October 2009, just two months before she went missing.
Susan had been feeling nauseous and wondered if she was pregnant. She was indeed pregnant and later miscarried.
Friend Amber Hardman said:
“He made a lot of organic products for her to drink, a lot of thick yogurt stuff and fermented drinks with kefir.”
Susan was hoping to conceive a third child, but Josh did not share that same desire. In an interview with police, Steve Powell confirmed that Susan wanted another baby, but that Josh had been practicing “safe sex.” [23]
Though there was no way of proving it, Dave Cawley, host of the “Cold” podcast, which solely focuses on the Powells, believes Josh may have poisoned Susan on the day before her disappearance.[24] Josh rarely cooked, and Susan got tired and needed to lie down after she ate. (Jovanna Owings remembers Josh being very deliberate about dividing up the food.)
Cawley theorizes that Josh crushed up pills and mixed them in with the pancake batter, then used a power tool to kill Susan, before wrapping her body and loading her into the trunk of the minivan.
This would explain the fans found blowing on a wet section of carpet, but his theory clashes with Charlie’s statements about Susan being with the family when they went camping, as well as the Flying J employee’s statements about seeing the Powell family on the night they went camping.
Josh had a reputation for being a self-centered know-it-all who always had to dominate every conversation. The primary focus of Josh Powell’s life was Josh Powell.
Former neighbor John Hallewell explained: [25]
“We all love Susan and we tolerate Josh because he comes along. It’s part of the package — that’s how most people felt. She was always worrying about other people, where Josh was always the opposite. He was only ever concerned about himself, which made things, sometimes, a little difficult.”
As the Powell saga unfolded, more friends, family, and former neighbors came forward to share their experiences with the man believed to have taken his wife’s life and who put his own sons through a nightmarish death.
When Susan went into labor with her first son, Charlie, Josh refused to take her to the hospital and instead made Chuck and Terri Cox drive her because he insisted on backing up his hard drive before going to the hospital.
It took him two hours to come to the side of his wife’s hospital bed. When he arrived, he sat down in a chair and started working on a laptop. Chuck had to tell him to put the computer away and be with his wife.
Josh also ruled the household with an iron fist, requiring Susan to ask his permission to drive the car. And when it came to money, Josh kept the purse strings tightly knotted.
Michelle Oreno, a friend of Susan’s, shared:
“He would give Susan an amount of money — and on grocery shopping, he also had a spreadsheet that she was to look at through ads and find the cheapest price of things. When she went shopping, she came home and she had to enter every single item into that spreadsheet. And if she spent more than a couple of cents more on a can of beans, Josh would really yell at her and get angry.”
Josh was so controlling of the family’s money that he forced Susan to knit socks instead of buying new ones.
He even controlled how much his children ate. Susan had to resort to calling friends to ask if she could sneak hotdogs from them because Charlie and Braden were so hungry. [26]
Susan’s friend Rachel Marini claims Susan told her that Josh once said of Charlie:
“He gets one meal a day at daycare. That’s all he needs. You’re not wasting my food on him because he’s just going to poop it out!”
(Insert joke about Josh thinking his own sh*t didn’t stink here.)
Charlie was just a year old at the time and a doctor had diagnosed him with malnutrition.
The disturbed husband and father eventually stopped giving Susan money altogether.
Susan wasn’t allowed to have a cellphone and Josh made her ride a bicycle to her job. [23] She was instructed to only go for a run every other day so they could save money on showers, yet Josh was known to gamble at a local casino.
To many, it seemed like the Powell family was “cursed.” If true, they cursed themselves with their own behavior.
In February 2013, Josh’s brother, Michael Powell, jumped to his death from a building in downtown Minneapolis. [27]
The 30-year-old jumped from the multi-story Centre Village, which includes a seven-story parking garage and additional floors that house a hotel and condominium. Michael lived on the block. Four people witnessed Michael leap and hit the sidewalk beside the building.
Michael was considered the “good” member of the Powell family. He, along with his sister, Jennifer, seemed to be the least troubled. Michael had the fewest problems and was going places in life. At the time of his death, Michael was a doctoral degree candidate in cognitive science at the University of Minnesota. Before pursuing his education, he served five years in the U.S. Army as a signals analyst and human intelligence collector. [28]
After receiving an honorable discharge in November 2007, Michael graduated from the Defense Language Institute. He earned a bachelor’s degree in Asian studies with a Korean focus at the University of Washington and was fluent in Korean.
However, Michael fiercely defended Josh and his father, once writing on SusanPowell.org that he didn’t believe law enforcement had enough evidence to support the voyeurism charges against his dad. He claimed those charges had been fabricated to “inflict maximum damage to the Powell family’s reputation and long-term financial situation.”
Michael also accused the West Valley City Police of tunnel vision when it came to their focus on Josh as the person of interest in Susan’s disappearance, saying the department had overlooked other significant leads — including a possible connection to Steven Koecher.
At the end of his life, Michael was battling Chuck and Judy Cox over $1.5 million in insurance policies issued to Josh, Charlie, and Braden.
Approximately four months before Josh murdered his sons and killed himself, he changed his policy to list Michael as the primary beneficiary rather than Susan. Some 93% of the money would go to Michael, four percent would go to sister Alina Powell, and three percent would go to brother John. Should Michael die, the money was to be divvied up between Alina and Steven Powell. Josh also made Michael Powell the second beneficiary to his sons’ policies.
Josh was clearly a generous older brother, but why was he so generous? The “Cold” podcast shared that Michael repeatedly lied under oath about communications he had with Josh regarding Susan’s disappearance.
Michael spewed these lies on October 20, 2012, during a deposition tied to Josh’s life insurance. When attorney Anne Bremner asked him about his use of Facebook, Michael told her that he “almost never” used it. When asked if his account was still active, Michael said he “wasn’t sure” and that he had created it while running for a seat in the Washington Legislature in 2008.
What Michael failed to tell Bremner was that he and Josh had created a separate Facebook account under a bogus name and used it to spy on a group dedicated to searching for Susan’s body.
It was not until August 2011 that West Valley police learned of the Facebook account.
Josh Powell scoured Facebook to find out where people were looking for his wife’s body, all the while unaware that the police had tapped his phones and were listening in on all of his conversations as part of an operation codenamed “Tsunami.”
In an effort to draw out Josh, the police launched a public search of abandoned mines near Ely, Nevada, for Susan’s remains on August 19–20, 2011, in the hopes that the publicity would spark revealing conversations between Josh and Michael.
During one recorded call, the brothers discussed their desire to monitor and possibly insert information onto a private Facebook group titled “Where is Susan Powell?” Their purpose in doing so, according to the call, was to “distract attention from allegations related to Joshua Powell’s involvement in Susan’s disappearance.”
Outside of Facebook, Michael also made other questionable statements during his deposition.
Just days before the murder-suicide, an essay appeared online that was critical of the police and of the Powell family. Although the piece bore Michael Powell’s name, Michael denied making the allegations included in the essay.
Furthermore, Michael claimed that he had never spoken to Josh about his whereabouts on the night that Susan went missing.
In 2011, the police discovered that Michael had paid to have his broken-down car towed to a salvage yard two weeks after Susan disappeared. [29] Investigators recovered the 1997 Ford Taurus to conduct forensic testing and a cadaver dog indicated the presence of human decomposition in the trunk. DNA tests, however, were inconclusive.
When Utah investigators paid Michael a visit in Minneapolis that October to chat about the discovery, Michael was tight-lipped. So tight-lipped, in fact, that he refused to answer a single question.
Two months after investigators had their little pow-wow with Michael, Michael called Apollo Mapping, a satellite imagery provider, to obtain “an aerial photo of Pendleton, Oregon, taken in October 2011 or later.” He specifically wanted a view of Lindell Auto salvage yard, where his car had been towed. Michael indicated to Apollo Mapping that he wanted to purchase a photograph despite the company informing him that they were only able to snap a partial shot of the salvage yard.
Utah authorities had a strong hunch that Josh Powell killed his wife and that Michael helped him get rid of the body, but they didn’t have enough evidence to bring charges against the pair.
When Michael Powell jumped to his death, he’d already lost his brother and his nephews, and his father was in prison. Whether he was afraid of getting arrested for helping his brother get rid of Susan or he was wracked with guilt and grief, he went to his grave a coward.
Steven Powell was released from prison in 2017 but he wasn’t a free man for long. [30] In July of the following year, the 68-year-old died in a Tacoma, Washington, hospital of heart problems after serving his 30-month sentence.
Chuck Cox said in 2018:
“Michael killed himself, Josh killed himself and the kids — you just look at that broken family and you wonder about Steven Powell. I’ve never seen a more tragic case.”
Would Charlie and Braden Powell still be alive today had Washington’s Department of Social and Health Services kept them away from their diabolical father, and should some of the blame rest on the agency? Most would agree that giving Josh Powell access to his children was an outrageously bad idea. And with Josh no longer alive, the Cox family’s only shot at justice for their grandsons was a civil lawsuit.
In the lawsuit, Chuck and Judy Cox allege the state should have done more to protect Charlie and Braden. [31] They are seeking $5 million in damages for every minute their grandchildren suffered on the day their father killed them. Their suffering may have lasted up to 10 minutes, so total damages could reach $87 million. [33]
The Coxes further claim in the lawsuit that DSHS was negligent in allowing the boys to be in a situation where Josh had so much control. [31]
The Coxes’ lawsuit was thrown out in 2015, but the 9th Circuit Court of Appeals revived the case in August 2019, and in January 2019, the court ruled that the lawsuit could proceed to trial. [32] [34] In early February 2020, that trial officially began. [33]
The trial was expected to last four weeks, but as of March 29, at the time of this blog’s publication, there was no conclusion to the case.
In unsealed documents presented in court, it was revealed that authorities found Susan’s blood on the floor next to the sofa that appeared to have been recently cleaned.
Susan’s life insurance policies also came into focus during the trial. Investigators determined that Josh had filed paperwork to withdraw her retirement account money a mere 10 days after her disappearance.
The Coxes’ attorney, Anne Bremner, stated that DSHS should have known Josh Powell was a danger to his sons, in part because they witnessed what happened during the fateful camping trip.
Lori Kooiman, representing the Department of Social and Health Services and Child Protective Services, said in court:
“There’s no question that the murders of these two boys was a horrific tragedy.”
However, Kooiman argued that prior to the murders, there wasn’t enough evidence to keep Josh from his children entirely per strict guidelines.
She explained:
“The department doesn’t get to go take kids out of people’s homes just because they want to, they don’t have the authority to do that.”
The Coxes are specifically going after DSHS as an agency. [34] In allowing the case to go to trial, the 9th Circuit judges gave immunity to individual social workers connected to the Powell case, including Elizabeth Griffin-Hall, the caseworker who was with the boys on the day their father murdered them.
The decision to allow the case to proceed to trial was based on two factors. First, allowing the boys to visit their father at his home instead of a neutral location gave him too much control and the opportunity to harm his young sons. This was not your average family court case. Josh Powell was the primary person of interest in his wife’s disappearance and presumed murder, and the agency should have known that he presented a unique danger to his children, as well.
Police detectives tried to warn the agency that they believed Josh was a danger and that they were concerned for Charlie and Braden’s safety, but that information was withheld from a lower court.
Judge Leslie Kobayashi explained:
“The district court’s reliance on DSHS’s ‘continuing goal of reunification’ and ‘relative success of earlier family visits’ to hold that DSHS’s decision was reasonable as a matter of law ignores the extraordinary safety concerns Joshua presented.”
Second, though many people linked to Josh and the boys tried to warn DSHS that Charlie and Braden were in danger, their pleas for help fell on deaf ears.
Josh’s sister, Jennifer Graves, who realized how deeply unhealthy her family truly was, also expressed concerns about Josh’s “unpredictable and volatile nature” and, like the police, feared for the boys’ safety. This information, too, was withheld.
Similarly, the boys’ counselor was concerned for the boys’ safety, and Josh made little effort to abide by the rules.
Judge Kobayashi wrote:
“DSHS also withheld the opinion of Joshua’s sister, Jennifer Graves, who stated Joshua was ‘unpredictable and volatile’ and expressed concerns for the boys’ well-being while in Joshua’s care. Other information withheld included concerned opinions from the boys’ counselor, and Joshua’s repeated violations of the Dependency Court’s orders.”
Susan Powell’s body is out there, somewhere. Maybe in a mine. Maybe in a shallow grave. Maybe covered with leaves and brush, just waiting for someone to finally stumble upon her remains. But if there’s any comfort to be found in the tragic tale of the Powell family, it’s that Susan is with her boys. They’re safe now, and no one can ever hurt them again.
Many viewed Josh as a good father, and while he may have done many fun activities with his boys, he was willing to rob them of their mother, starve them, and kill him to save his own behind.
Josh Powell died a fiery death. I don’t know what you believe, but I don’t believe he will ever stop burning. He ignited a fire he can never escape.
The diabolical family annihilator sentenced himself to a lifetime of imprisonment and suffering. He annihilated himself.
He lit a fire and turned the tables on himself, and I find that oddly comforting.
Sources:
Transkript Ormanı, aranabilir ve etkileşimli transkriptler sağlayarak harika podcast'lerde bulunan bilgi tohumlarını serbest bırakır. Bu bölüme ve web sitesindeki diğer ilgi çekici bölümlere göz atın.
Bravo'da ve daha sonra Netflix'te yayınlanan popüler şov, ayrıntılı makaleler, podcast'ler vb. Sayesinde Dirty John'un hikayesini duymuş olabilirsiniz. Bununla birlikte, Dirty John'un gerçek hikayesini veya suçunun iğrenç doğasını çok az kişi biliyor. İnternette bir şov izlerken insanlar çabucak unutur.
Bir itirafım var. Ben gerçek bir suç bağımlısıyım.
Seyahat Bir Maceradır. Her Türlü İnsanla Tanışırsınız.
Bölgedeki bir dizi itiraf ve diğer ciddi suçlara rağmen, 1978'deki Burger Chef cinayetleri 40 yılı aşkın süredir çözümsüz kaldı. Tarih 17 Kasım 1978'di ve her Cuma akşamı Indiana, Speedway'deki Burger Chef restoranındaki gibi görünüyordu.