80-x'in ilk yarısında mevcut uçaksavar sistemlerinin derin modernizasyonunun yanı sıra, NATO ülkelerinde radar, bilgi teknolojisi ve roket üretiminde modern gelişmelere dayanan yeni geliştirilen hava savunma sistemleri hizmete girdi. Yerel ihtilaflardaki düşmanlık deneyimleri dikkate alınarak yeni uçaksavar sistemleri kuruldu. İstisnasız olarak, 80-lerde ortaya çıkan hava savunma sisteminin mümkün olan en yüksek mobiliteyi, gürültü bağışıklığını, merkezi hava savunma kuvvetlerinin bir parçası olarak etkili bir şekilde çalışabilme becerisini ve özerk bir şekilde uygulayabilmesi gerekiyordu.
60-x'in tam ortasında, hava savaşı füzelerine dayanan uçaksavar sistemleri oluşturma eğilimi vardı. Bu konuda öncü AIM-9 Sidewinder füzesi ile Amerikan Chaparrel hava savunma sistemi oldu. Hazır SD kullanılması, maliyetleri önemli ölçüde azaltmaya ve gelişimi hızlandırmaya izin verdi. Aynı zamanda, bir uçak gemisinden gelen uygulama aralığı ile karşılaştırıldığında, yer tabanlı bir fırlatıcıdan fırlatma sırasında hava hedeflerinin tahrip olma aralığı bir miktar azalmıştır.
1980'te İsviçre şirketi Oerlikon Contraves Defence, uçaksavar füzesi ve topçu kompleksi - Skyguard-Sparrow'u yarattı. İki sistemin birleşimini kullandı: ikiz 35-mm Oerlikon tipi uçaksavar silahının Skygard yangın kontrol ekipmanı ve değiştirilmiş bir kılavuz sistemle ABD orta menzilli havadan havaya füze serçesi AIM-7. Skygard-Sparrow SIRC'de, hava sahasının izlenmesi ve tespit edilen hedeflerin belirlenmesi, 25 km'ye kadar algılama menziline sahip bir anket doppler radarı tarafından gerçekleştirilir. Tespit edilen hava hedeflerinin takibi, izleme radarı veya bir optik-elektronik modül tarafından gerçekleştirilebilir. Füze savunma sisteminin azami fırlatma menzili 10 km, yükseklik girişi 6 km'dir.
Skygard-Sparrow uçaksavar füzesi ve topçu kompleksi konumunda
Aksine havacılık AIM-7 Yarı aktif bir radar arayıcısının kullanıldığı serçe füzeleri, bir uçaksavar füzesinde hedefleme, Güney Afrika havacılık güdümlü bir füze Darter'in pasif bir kızılötesi güdümlü kafası temelinde inşa edilmiş bir kızılötesi arayıcı kullanılarak gerçekleştirilir. Bir hava hedefinin yakalanması (100 ° görüş açısı) hem füze fırlatıcıdayken (fırlatmadan önce) hem de fırlatmadan sonra gerçekleştirilebilir. İkinci yöntem, hava savunma sistemlerinin konumlarına 3 km'den daha uzak bir mesafede bulunan hedefleri vurmak için kullanılır. Bu durumda, füze, radar izlemesine göre hesaplanan, müdahale noktasında bir kurşunla başlatılır.
Dört taşıma ve fırlatma kabına sahip Skygard-Sparrow karmaşık başlatıcısı, 35 mm eşleştirilmiş çekme ZSU şasisine monte edildi. Hava savunma füzesi sisteminin kontrol ekipmanı birleşik bir kamyonet, zırhlı personel taşıyıcısı veya başka bir şasiye yerleştirilir. Nispeten düşük bir fiyatla, 80-lerdeki Skygard-Sparrow kompleksi yakın bölgenin nesne savunmasında oldukça etkili bir araçtı. En önemli avantajı, genel olarak verimliliği artıran ve hava savunma sisteminin "ölü bölge" özelliğini ortadan kaldıran uçaksavar topçu ve füze birimlerinin tek bir pakette kullanılmasıydı. Aynı zamanda, bazı NATO ülkeleri bu kompleksi uçaksavar silahları olmadan edindi.
İtalya'da, tüm hava koşullarında orta menzilli uçaksavar füzesi sistemi Spada, 80'lerin başında SD kullanarak kuruldu. Yarı aktif bir arayıcıya sahip Amerikan Serçe AIM-1E roketine dayanarak tasarlanan Aspide-7А katı yakıtlı roket, Spada SAM'da hava hedeflerini engelleme aracı olarak kullanıldı.
Zad "Spada" uygulamasını başlatın
Kompleks şunları içerir: bir tespit radarı, bir operasyon komuta merkezi ve bir yangın kontrol merkezi. Hepsi, çekilen römorklarda standart donanım konteynerlerine yerleştirilir. Donanım krikolar yardımıyla zemine de monte edilebilir. Krikolarda ayrıca PU SAM'ler, radar algılama ve aydınlatma antenleri bulunan platformlar da yayınlanmaktadır. Atış bölümünde bir tane komuta direği ve üç adet füze atarı (6 füzesi için) var.
Amerikan hava savunma füzesi sistemi Hock ile karşılaştırıldığında, İtalyan uçaksavar kompleksi menzili düşük - 15 km ve hedef irtifa - 6 km. Ancak aynı zamanda daha yüksek bir otomasyon derecesine, gürültü bağışıklığına, güvenilirliğe ve daha kısa tepki süresine sahiptir. 1990'ta, İtalyan silahlı kuvvetleri, 18 Spda hava savunma sistemine sahipti. Kompleks, 90-x'in sonunda yaratılan en modern versiyon olan defalarca yükseltildi, "Spada-2000" adını aldı. Bu hava savunma füzesi sistemindeki hava hedeflerinin imha aralığı, zaten hava saldırısı sistemi "Hawk" ile karşılaştırılabilir olan 25 km'dir.
İtalya'da hava savunma sistemi "Spada-2000" pozisyonunun düzeni
Geçmişte İtalya'daki Spada-2000 komplekslerinin yardımıyla askeri hava üsleri kapatıldı. Şu anda, İtalyan hava savunma sistemleri "Spada-2000" ve "Hawk" sürekli bir savaş görevi üstlenmiyor ve sadece zaman zaman egzersizler sırasında ortaya çıkıyor.
Tüm eserleri için, Spad ve Skygard-Sparrow kompleksleri, görüş alanı içindeki tek hava hedefleriyle mücadele etme kabiliyetine sahipti. Yetenekleri grup hedeflerine ve taktik füzelere karşı savaşmalarına izin vermedi. Diğer bir deyişle, hava savunma sisteminin verileri, NAR ve serbest düşme bombalarının grevlerini gerçekleştiren ön cephe havacılığını göreceli olarak etkili bir şekilde engelleyebilir ve seyir füzelerine sahip bombardıman uçaklarına karşı etkisiz kalıyorlardı. Tek kanallı uzun menzilli hava savunma sisteminin yerini almak üzere tasarlanmış bir hava savunma sistemi oluşturulması üzerine pratik çalışmalar Nike-Hercules, ABD'de 70-ler'in başından beri yürütülmektedir. 1982'te, yeni çok kanallı mobil uzun menzilli hava savunma sistemi Patriot MIM-104, ABD Hava Savunma Kuvvetleri tarafından kabul edildi. Patriot kompleksi, mevcut tüm hava saldırı araçlarından büyük idari ve endüstriyel merkezleri, birlik konsantrasyon alanlarını, hava kuvvetlerini ve deniz tesislerini kapsayacak şekilde tasarlanmıştır. Aşamalı dizili bir radar AN / MPQ-53, sürekli olarak en büyük tehdidi temsil eden, her bir hedef için üç füzeye ateş eden, ateşleyen, başlatan ve hedefleyen ilk verileri hazırlayan, en fazla tehdidi temsil eden sekiz tanesine eşzamanlı olarak 100'ten daha fazla hava hedefini tespit edip belirleyebilir. Uçaksavar aküsünde, her biri dört füze bulunan 4-8 rampalar var. Batarya, bağımsız bir şekilde savaş görevini yerine getirebilen minimum taktiksel ateşleme birimidir.
Yörüngede Yönetim MUR MIM-104 kombine bir rehberlik sistemidir. Uçuşun ilk aşamasında, mikroişlemci kontrollü bir roket belirli bir noktaya programlanır, ortalama olarak roketin rotası telsiz komutları kullanılarak ayarlanır ve sonuncusu komut rehberliğini yarı aktif olanla birleştiren bir roket izleme sistemi tarafından yönlendirilir. Bu rehberlik yönteminin kullanılması, uçaksavar kompleksi donanımının organize radyo-elektronik girişime karşı hassasiyetini önemli ölçüde azaltmıştır ve ayrıca füzelerin rehberliğini optimum yörüngelerde ve yüksek verimlilikle hedeflere vurmayı mümkün kılmıştır.
Zour MIM-104 uygulamasını başlatın.
İki dingilli yarı römork veya dört dingilli ağır traktör arazisine monte edilmiş rampalar. Başlatıcı, bir kaldırma bomuna, füze savunmasını ve azimut rehberliğini kaldırmak için bir mekanizmaya, veri aktarma ve yangın kontrol merkezine, haberleşme teçhizatına, bir güç ünitesine ve bir elektronik kontrol ünitesine komutları almak için kullanılan bir telsiz direği kurmak için bir sürücüye sahiptir. Başlatıcı, füze füzelerini uzunlamasına eksenine göre + 110 ile −110 ° arasında değişen azimutta bir konteynere yerleştirebilir. Roketlerin fırlatma açısı sabittir - ufuk çizgisinden 38 °. Patriot hava savunma füzesi sisteminin pozisyondaki konumu ile, her fırlatıcıya bir ateşleme sektörü tahsis edilirken, sektörün “ölü bölgelerinin” oluşmasını önlemek için birçok kez üst üste binerler.
Bazı eksikliklere rağmen, Patriot hava savunma füzesi sistemi, NATO ülkelerinin silahlı kuvvetleri dahil olmak üzere geniş çapta dağıtıldı. Avrupa’daki ABD hava savunma birimlerinde bu tip ilk kompleksler 80’lerin ortasına gelmeye başladı. Kabul edildikten kısa bir süre sonra, öncelikle kendisine füze karşıtı özellikler kazandırmak amacıyla kompleksin iyileştirilmesi sorunu ortaya çıktı. En gelişmiş değişiklik Patriot PAC-3'tir. MIM-104 SAM'ın son versiyonu, 100 km aralığında ve 25 km yükseklikte hava hedeflerinin imha edilmesini içerir. Özellikle balistik hedefleri vurmak için hava savunma sistemine getirilen anti füze ERINT, 45 km'ye kadar olan maksimum atış menzili ve 20 km'ye kadar yüksekliğe sahiptir.
80’lerin Batı Avrupa’nın ikinci yarısında, en güçlü hava savunma kuvveti kuruldu. tarih Kuzey Atlantik İttifakı. Uzun menzilli ve orta menzilli hava savunma sistemlerine ek olarak, hava üslerine yakın yerler ve büyük garnizonlar sürekli olarak kısa menzilli hava savunma sistemlerine yerleştirildi. İttifakın liderliği, Sovyet ön cephe havacılık uçaklarının alçak irtifalarında, bundan önce Su-24 kanadının değişken geometrisine sahip, yüksek hızlı düşük irtifa çekimleri yapabilen ön cephe bombardıman uçaklarıyla ilgili bir atılımdan ciddi bir şekilde korkuyordu.
Almanya'da hava savunma sisteminin tasfiye edilmiş pozisyonlarının 1991 yılı itibariyle konumu
Soğuk Savaşın sona ermesi ve Varşova Paktı Örgütü'nün dağılmasından sonra, bu kadar büyük ve pahalı bir hava savunma sistemine olan ihtiyaç ortadan kalktı. Silahlı çatışma tehdidi asgariye düştü ve Batı ülkelerine Sovyet ordusundan korkmaları için ilham veren silahlar ve teçhizat SSCB'nin açık alanlarında oluşturulan “bağımsız cumhuriyetler” tarafından bölündü. Bu şartlar altında, askeri bütçelerdeki kesintilerin arka planına karşı, NATO üyesi ülkelerin ordularında 60-70-ler'de inşa edilen uçaksavar sistemleri ve avcı uçağı muazzam bir düşüşü başladı. Birkaç yıl boyunca, operatörlerin çoğu uzun mesafeden kurtuldu, ancak eski ve hantal Nike-Hercules hava savunma sisteminden kurtuldu. En uzun hizmet İtalya ve Türkiye'de, son Nike-Hercules ise 2005'ta yazıldı. 1991’te, Birleşik Krallık uzun menzilli hava savunma sistemini, Bloodhawn Mk 2’i reddetti ve sonrasında British Isles hava savunması sadece savaşçılar tarafından gerçekleştirildi. Lamba elemanı tabanındaki erken modifikasyonların Hawk orta menzilli hava savunma kompleksleri, çalışma koşullarında onları korumak için önemli miktarda fon gerektirdiler ve aynı zamanda çoğu NATO ülkesinden kurtulmak için acele ettiler.
Savaş birimlerinde, son derece tehlikeli Starfighters ile pişmanlık duymadan ayrıldılar. Ancak, istisnalar dışında, İtalyan Hava Kuvvetleri F-104'lerini Şubat 2004'a kadar kullandı. "Yıldız Savaşçıları" nın ardından "Hayaletler" sı geldi. Bununla birlikte, bu uçaklar daha uzun süre hizmette gecikti, ilk olarak 1992'te, İngiliz RAF'ta, İspanya'da F-4C'de 2002'e kadar görev yaptı ve Luftwaffe, 4'da en son F-29FS 2013'ını yazdı. Türkiye ve Yunanistan'da modernleşmiş "Hayaletler" hala uçuyor.
1998'te ABD Ordusu MIM-72 Chaparral, ABD Ordusu'ndaki mobil hava savunma sistemi M1097 Avenger ile değiştirildi. Mevcut şasi ve füzeler kullanılarak yaratıldı. HMMWV (“Hummer”) aracına dayanarak, bir kızılötesi / UV GOS ve 4-mm kalibreli uçaksavar makineli tüfek ile 92 FIM-12,7 Stinger füzesi için iki taşıma fırlatma kabı var. Hava hedeflerinin imha aralığı - 5,5 km, imha yüksekliği - 3,8 km. Havadaki hedeflerin tespiti bir optoelektronik istasyon tarafından gerçekleştirilir, hedefe olan mesafe bir lazer mesafe bulucu tarafından belirlenir. Yenilgi aralığında, Evenge biraz Chaparrel hava savunma sistemine göre daha düşüktür, fakat aynı zamanda çok daha basit ve daha güvenilirdir.
XXI. Yüzyıldaki 1991 yılı ile karşılaştırıldığında, NATO ülkelerinin avcı uçağının savaş gücü önemli ölçüde azaldı. Aynı ZRK için de söylenebilir. Batı Avrupa’daki en modern savaşa elverişli kompleksler, Amerikan Patriot PAC-3'tir. Bugün itibariyle Almanya, Yunanistan, Hollanda, İspanya ve Türkiye'de var.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Patriot hava savunma sisteminin Türkiye'deki pozisyonları
Türkiye birkaç yıl önce, uzun menzilli hava savunma sistemlerinin satın alınması için bir ihale düzenledi. Kazanan, Çin FD-2000'iydi (HQ-9), ancak ABD’nin baskısı altında, rekabet sonuçları reddedildi ve Amerikan Patriot füze sistemi Türklere uygulandı. Şu anda, birkaç Patriot bataryası Türkiye-Suriye sınırı ve Boğaz bölgesinde konumlara takılmıştır. Aynı zamanda, bazı Patriot bataryaları, daha önce Türkiye'de mevcut olan Nike-Hercules hava savunma sisteminin altyapısını kullanıyor. Görünüşe göre, bataryaların bu kısmına Türkçe hesaplamaları yapılıyor ve diğer kısmı ABD ordusunun doğrudan kontrolü altında. Böylece, Amerikan hava üssü Inzherlik'i korumak için Batı Avrupa'dan iki pil aktarıldı.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Patriot hava savunma sisteminin Almanya'daki konumu
Genel olarak, ABD ordusu tarafından işletilen Avrupa'daki uzun menzilli uçaksavarlık sistemlerinin sayısı büyük ölçüde azaltıldı. Almanya'daki ABD tesislerinin hava savunma ve burada görev yapan askeri birliğin görevleri, ABD Hava Savunma ve Füze Savunması (AAMDC) PAC-3 10 Komutanlığı'nın Patriot hava savunma sistemine atanmıştır. Halen Almanya'da sürekli olarak görevde olan 4 ADMS. Ancak, çoğu zaman, para biriktirmek için uçaksavar pilleri kısa süre görevdeydi, sadece 2-3 rampaları pozisyondaydı.
NATO hava savunması (NATINADS) iki bölgeye ayrılmıştır: "Kuzey" (operasyon merkezi Ramstein, Almanya) ve "Güney" (operasyon merkezi Napoli, İtalya). Bölgelerin sınırları Kuzey ve Güney bloğunun bölgesel emirlerinin sınırları ile örtüşmektedir. Kuzey hava savunma bölgesi Almanya, Belçika, Çek Cumhuriyeti, Macaristan ve Norveç'e kadar uzanır. Güney hava savunma bölgesi, Akdeniz ve Karadeniz'in bir parçası olan İtalya, İspanya, Yunanistan, Portekiz ve Türkiye topraklarını kontrol ediyor. NATO hava savunması, Amerikan NORAD ile Fransa, İspanya, Portekiz ve İsviçre'nin ulusal hava savunma sistemleriyle 6. savaş gemileriyle yakın işbirliği içinde filo Akdeniz'de ABD. Bilgi planındaki NATO hava savunma sistemi, İngiltere, Almanya ve Fransa'daki hava alanlarına dayanan sabit, mobil ve gemi radarları ile AWACS uçak AWACS sistemleri ağına dayanmaktadır. Savunma amaçlarına ek olarak, NATINADS sistemi sivil uçakların hareketini kontrol etmek için kullanılır. Yani, sadece Almanya topraklarında iki düzine radar direği sürekli çalışıyor. Temel olarak, bunlar sivil sevk hizmetleri tarafından kullanılan sabit çift amaçlı radarlar ve mobil radarlardır: AR 327, TRS 2215 / TRS 2230, AN / MPQ-64, GIRAFFE AMB, M3R santimetre ve desimetre aralıkları. En büyük yetenekler Fransız radarı GM406F ve Amerikan AN / FPS-117'ye sahiptir.
Radar AN / FPS-117
Her iki istasyon da hava sahasını 400-450 km mesafeden kontrol etmenizi sağlar, zorlu bir sıkışma ortamında çalışabilir ve taktiksel balistik füzeleri tespit edebilir. 2005'te, Fransa'da, Paris'ten 100 km uzaklıkta, NOSTRADAMUS ufukta radar, 2000 km'ye kadar bir mesafede yüksek irtifa ve orta irtifa hedeflerini tespit edebilen bir operasyon radarı devreye girdi.
Amerika Birleşik Devletleri ve SSCB arasındaki yüzleşmenin sona ermesi, bir dizi gelişmiş silah modelinin uygulanmasının durdurulmasına yol açtı. 90-s'de, ABD-Norveç'in tek ortak projesi olan NASAMS (İngiltere’nin Havadan Füze Sistemine Gelişmiş) projesi pratik uygulama aşamasına getirildi.
Zaur NASAMS'ı başlatın
Norveçli şirket Kongsberg Defence & Aerospace tarafından Amerikan Raytheon ile birlikte geliştirilen NASAMS SAM sistemi, aktif bir radar arayıcısı ile kara kullanımı için uyarlanmış bir AIM-120 AMRAAM orta menzilli havadan havaya füze kullanıyor. NASAMS kompleksinin birliklerine teslimatlar 90'ların sonlarında başladı. NASAMS hava savunma sisteminin eğimli imha aralığı yaklaşık 25 km, yükseklik yaklaşık 10 km'dir. Başlangıçta, kompleks, yaşlanan Hok hava savunma sistemini değiştirmek için hızlı yer değiştirme olasılığı ile bir nesne hava savunması aracı olarak oluşturuldu. 2000'lerde, NASAMS-2'nin mobil versiyonu ortaya çıktı. 2019 yılında, 45-50 km lansman menzili ve 15 km irtifa erişimiyle yükseltilmiş bir versiyonun teslimatlarına başlanmasının planlandığı bildirildi. Şu anda, Norveç'in yanı sıra NATO'daki NASAMS hava savunma sistemi Amerika Birleşik Devletleri ve İspanya silahlı kuvvetleri tarafından kullanılıyor.
Fransa, 90-x'in ortasına kadar bağımsız bir askeri inşaat politikası izlemiştir. Ancak bu ülkede kalıcı savaş görevinde orta ve uzun menzilli hava savunma sistemleri yoktu ve ülkenin hava savunması avcı jetler tarafından sağlandı. Bununla birlikte, zaman zaman önemli sanayi merkezlerinin, enerji ve askeri hava üslerinin yakınında ve daha önce hazırlanmış olan pozisyonlarda yapılan egzersizler sırasında, düşük menzilli hava savunma sisteminin Crotale-NG'nin konuşlandırılması gerçekleştirilir. Crotale-NG'nin seri üretimi 1990'ta başladı. İlk seçeneklerin aksine, elektroniğin minyatürleştirilmesi alanındaki kazanımlar sayesinde, kompleksin tüm unsurları tek bir şasenin üzerinde bulunmaktadır.
ZRK Crotale-NG
SAM tekerlekli veya paletli bir platform üzerine yerleştirilebilir. Temelde kullanılan dört tekerlekten çekiş ağır ordu kamyon şasi, M113 zırhlı personel taşıyıcı veya tanka AMX-30B. Kompleks, bir hava hedefinin imha edilmesine kadar tespit sürecinde tamamen özerktir ve ilk versiyonların aksine, Krotal dış hedef tayinine ihtiyaç duymaz. Crotale-NG'nin menzili 500 ila 10000 metre, yükseklik - 15-6000 metredir. Bununla birlikte, önemli ölçüde artmış özelliklere rağmen, güncellenmiş Krotal yaygın olarak kullanılmadı ve uluslararası detente bağlı siparişlerin hacmi birkaç kez azaltıldı. Fransa silahlı kuvvetlerine ek olarak NATO'daki Crotale-NG hala Yunanistan'da.
Crotale-NG hava savunma sisteminin bir parçası olan VT1 roketi, güncellenmiş Alman askeri kompleksi Roland-3'ta da kullanılıyor. Yeni Roland-3 roketi, Roland-2 roketine kıyasla daha yüksek bir uçuş hızına ve hava hedeflerine sahiptir. Almanya'da, ZRK, 10 tonluk MAN arazi kamyonunun (8x8) şasisine monte edilmiştir. Çabuk yayılma kuvvetleri için çekilen yarı römorkun hava ile taşınabilen versiyonu atama Roland Carol unvanını aldı, 1995 yılında kabul edildi. Hava kuvvetlerinin korunması için Almanya Hava Kuvvetleri'nde 11 hava savunma sistemi "Roland-3" kullanılmıştır. Fransız seferi ve hava kuvvetleri, Roland Carol versiyonunda 20 komplekslerine sahiptir.
Alçak irtifalarda çalışan uçak ve helikopterlerle mücadele etmek için, ASRAD olarak da bilinen modüler tasarım “Ozelot” un Alman kendinden tahrikli hava savunma sistemi tasarlanmıştır. Stinger veya Mistral füzeleri hava savunma füzesi sisteminde bir saldırı aracı olarak kullanılır.
SAM Ozelot
Kompleks, çeşitli tekerlekli veya paletli şasi üzerine monte edilebilir. Kompakt bir şase üzerine yerleştirme durumunda BMD "Wiesel-2" üç koordinatlı radar algılama HARD başka bir makineye kurulur. Ozelot hava savunma füzesi sisteminin muharebe aracı, bir televizyon kamerası ve bir kızılötesi dedektör olan kendi algılama araçlarına sahiptir. Ekipmanın menzilini belirlemek için bir lazerli uzaklık ölçer içerir. HUKUK "Ozelot" 2001 yılında hizmete girdi, tüm Bundeswehr'de 50 kompleksleri teslim edildi. Tekerlekli şasi üzerinde daha fazla 54 otomobil "Hummer" Yunanistan'ı satın aldı.
Fransa, İtalya, İngiltere ve Almanya'daki 90-2000 yıllarında, gelişmiş uçaksavar sistemleri yaratma girişimleri yapıldı. Bunun nedeni hem Soğuk Savaş sırasında yaratılan yaşlanan Amerikan komplekslerinin yerini alma ihtiyacından hem de kendi endüstrilerini destekleme arzusundan kaynaklanıyor. 2000'te Singapur'daki Asya Havacılık ve Uzay sergisinde, Fransız VL MICA hava savunma sistemi gösterildi. Havadan havaya MICA UR kullanır. Kompleks kısa mesafeli kompakt ve yüksek verimlidir. Hava savunma sisteminin yapısı dört adet kendinden tahrikli rampa, bir komut direği ve bir radar algılama içerir.
MIKA SAM
Savaş durumuna bağlı olarak, aktif pulse-Doppler radar güdümlü kafası (MICA-EM) veya termal görüntüleme (MICA-IR) bulunan füzeler kullanılabilir. Maksimum atış menzili 20 km, hedeflerin maksimum yüksekliği 10 km'dir.
Birkaç yıl önce SAMP-T test etmeye başladı. Bu uçaksavar sistemi üç Avrupa ülkesi tarafından oluşturuldu: Fransa, İtalya ve Büyük Britanya. Projede, hem aerodinamik hem de balistik hedeflerle savaşabilecek Aster 15 / 30 füzelerine dayanan evrensel bir sistemin oluşturulması öngörülüyor. Sistemin tasarımı ve test edilmesi 20 yıldan daha uzun sürdü ve uzun vadeli zemin bazlı ZRS programı kapanmakla tekrar tekrar tehdit edildi.
SAMP-T SAMS testleri
SAMP-T ZRS birçok yönden Amerikan Yurtseverlerine doğrudan bir rakiptir ve Amerikalılar bir Avrupa uçaksavar sisteminin kurulmasını engellemek için baskı uygular. 2011-2014'e yapılan kontrol ateşlemesi, SAMP-T'nin, 100 km yüksekliğinde 25 km aralığında hava hedeflerini tahrip etme ve 35 km aralığında taktik füzeleri engelleme yeteneğini gösterdi. Uçaksavar sistemi, 2011'ten beri deneme aşamasında. Şu anda, Fransa ve İtalya'daki silahlı kuvvetlerde birkaç SAMP-T pil var, ancak sürekli savaş görevi yapmıyorlar.
Daha sofistike ve pahalı bir uçaksavar sistemi MEADS'dir. Bu program Almanya, İtalya ve ABD'den şirketleri içermektedir. MEADS hava savunma sisteminde iki tip füzenin kullanılması bekleniyor: IRIS-T SL ve PAC-3 MSE. Bunlardan ilki IRIS-T'nin Alman UR "havadan havaya" melesinin zemin versiyonu, ikincisi PAC-3 roketinin yükseltilmiş hali. Uçaksavar aküsünde dairesel bir radar, iki yangın kontrol aracı ve 12 füzesi bulunan altı mobil fırlatıcı bulunuyor. Bununla birlikte, MEADS hava savunma sistemlerinin beklentileri hala belirsizdir, ancak ABD bu programa zaten 1,5 milyar dolardan fazla para harcadı Açıklanan reklam özelliklerine göre, yeni hava savunma ve füze savunma sistemi hem uçaklara hem de taktik balistik füzelere 1000 kilometreye kadar vurabilecek. Başlangıçta, Vatansever hava savunma sisteminin yerini almak için MEADS kuruldu. Halen uçaksavar sistemi, hata ayıklama ve kontrol testleri sürecinde. Beklendiği gibi, MEADS AAMS hakkındaki nihai karar 2018'te verilecek.
İngiltere'de sadece kısa menzilli uçaksavar sistemleri var. 90-x'in ortasında, İngiliz uçaksavar birimleri, derinlemesine modernize edilmiş bir hava savunma sistemi "Rapier-2000" almaya başladı. Bu ailenin ilk sürümleriyle karşılaştırıldığında, Rapier-2000, hava düşmanı ile mücadelede önemli ölçüde arttırdı. Mk.Xnumx füze sisteminin fırlatma menzili 2 m'ye yükselmiştir, ayrıca fırlatıcıdaki füzelerin sayısı sekiz birime iki katına çıkmıştır. Hançer radarının hava savunma sistemine girişi sayesinde, 8000 hedeflerini aynı anda tespit etmek ve yönlendirmek mümkün hale geldi. Radarla bağlantılı bilgisayar, tehlikelerinin derecesine bağlı olarak hedefleri dağıtır ve ateşler. Yeni radar kılavuzu Blindfire-75 daha fazla gürültü bağışıklığına ve güvenilirliğine sahiptir. Optoelektronik bir rehberlik sistemi zorlu bir sıkışma ortamında veya radar karşıtı füzeler radar karşıtı füzelerle tehdit edildiğinde kullanılır. İzleyicideki füzelere eşlik eder ve koordinatları hesap makinesine verir. İzleme radarı ve optik araçların kullanılmasıyla iki hava hedefinin aynı anda bombalanması mümkündür.
İngiliz ordusunda hava savunma üniteleri, lazer güdümlü Starstreak SP kendiliğinden tahrikli kısa menzilli uçaksavar sistemlerini kullandı. LAW Starstreak SP, çeşitli tekerlek ve paletli şasilere monte edilebilir. İngiliz ordusunda, Stormer paletli zırhlı araç, uçaksavar kendinden tahrikli birimin temeli olarak seçildi. Hava hedeflerinin aranması ve bakımı, pasif kızılötesi sistem ADAD tarafından gerçekleştirilir.
ZRK Starstreak SP
ADAD optoelektronik sistem, 8 km mesafede bir helikopter ve bir savaşçı - 15 km tespit etti. Starstreak SP hava hedeflerinin tahribat alanı 7000 metredir, ancak yağmur yağdığında veya sislendiğinde, havanın şeffaflığı düştüğünde birkaç kez azaltılabilir. Nispeten kompakt Starstrike kompleksinin füzelerinin kullanılması, bir İngiliz hava savunma sistemi geliştirme maliyetinde önemli bir düşüşe izin verdi ve kendi pasif optoelektronik arama sistemi, havadaki hedefleri tespit etme ihtimalini genişletti.
Zour kompleksi "Starstrik"
Starstrike füze sisteminin özelliği, füzenin TPC'den, bir koruyucu veya daha doğru bir şekilde çıkmasından sonra güçlendirici motorun çok kısa bir süre boyunca çalışarak savaş başlığını 3,5M'den daha yüksek bir hıza çıkarmasıdır. Bundan sonra, her biri bir 900 g kütlesiyle üç ok şeklinde savaş elemanı otomatik olarak ayrılır. Bomun yükseltici bloğu vurulduktan sonra, yörünge atalet ile uçar ve lazer ışınının etrafına bir üçgen yerleştirilir. Uçuştaki "oklar" arasındaki mesafe 1,5 m'dir.Her ok şeklindeki dövüş elemanı, iki lazer tarama alanı ışını ile tek tek hedefe yöneliktir. Lazer radyasyonu bir darbe ünitesi tarafından üretilir, kirişlerden biri düşeyde, diğeri yatay düzlemlerde yansıtılır. Bu işaretleme prensibi “lazer yolu” olarak bilinir. Starstreak savaş elemanının zırh penetrasyon kabiliyeti kabaca 40 mm zırh delici mermiye karşılık gelir, Sovyet BMP-1'in ön zırhına nüfuz edebilir.
2000-ler'de, Fransa'da, deniz ve hava kuvvetleri çok amaçlı yeni bir savaşçı Dassault Rafale aldı ve Eurofighter Typhoon'un teslimatları Alman, İtalyan, İspanyol ve İngiliz hava kuvvetlerinde başladı. Başlangıçta, Fransa ve diğer önde gelen Avrupa ülkeleri ortaklaşa yeni bir savaşçı yarattılar. Ancak, daha sonra partilerin yeni bir savaş uçağının ne olması gerektiğine ilişkin görüşleri ayrıldı ve Fransa resmen konsorsiyumdan çekildi. Ancak, bu büyük Fransız sermayesinin Eurofighter projesine katılmaya devam etmesini engellemedi. Savaşçı "Tayfun" konsorsiyum Alenia Aeronautica, BAE Systems ve EADS'nin beynidir. Şu anda, NATO Hava Kuvvetleri'nin Fransa'daki 400 savaş uçağı, Eurofighter Typhoon ve çevresinde 150 Rafale'den daha fazlası var. 4 nesil avcı jetlerinin teslimatının başlamasıyla eş zamanlı olarak Fantom ve Tornado avcı uçağı durduruldu.
Şu anda, Avrupa’nın NATO Hava Kuvvetleri’nde hava savunma görevlerini yerine getirebilecek 1600 savaş uçakları bulunuyor. Ancak, bu makinelerin gerçek savaş değeri aynı değildir. ABD'deki Leikenhit hava üssünü temel alan Amerikan F-15C ile birlikte, NATO hava kuvvetlerinin uçak filosunun yaklaşık yarısını, modern "Typhoon", "Rafal" ve "Gripen" uçaklarının yaklaşık yarısını oluşturan çok sayıda modası geçmiş: F-16, F-4, MiG-5 ve MiG-21'in tamir ve modernizasyonuna ihtiyaç duyulan erken seri.
Aynı rengarenk hakkında park SAM. Varşova Paktı ülkelerinde “Doğu Bloku” nun çöküşü sırasında, Sovyet hava savunmasını dikkate almadan, C-200, C-125 ve C-75 hava savunma füze sistemlerinin yaklaşık 200 sabit pozisyonları vardı. C-75 ve C-125 SAMS, SSCB müttefiklerine 60-lerin ortasından geldiyse, o zaman C-200 uzun menzilli ADMS, 80-s'nin ikinci yarısından Bulgaristan, Macaristan, GDR, Polonya ve Çekoslovakya'ya ihraç edildi. “Demokrasinin zaferi” nden sonra, Doğu Avrupa ülkeleri ateşli bir şekilde “totaliter miras” dan kurtulmaya başladı. Uçaksavar sistemlerinin çoğu, birkaç yıl boyunca aceleyle "kullanıldı".
SPU ZRK "Newa SC"
Ancak, düşük irtifa C-125 Polonya'da kaldı. Dahası, Polonyalılar onları modernize etmiş, rampaları T-55 tanklarının şasisine yerleştirmiştir. Lehçe versiyonu "Newa SC" adını aldı. Buna paralel olarak, Polonya hava savunma birimlerinde, “Rus tehdidine” karşı korunmak için American Advanced Hawk hava savunma sistemlerinin birkaç pili kullanılıyor. Polonya’daki ulusal Vistula hava savunma sisteminin inşası sırasında, Polonya’da AN / FPS-117 ABD RADS ve Patriot PAC-3 radar sistemlerinin satın alınması planlanmaktadır.
Çok sayıda NATO ülkesinde katı yakıtlı füzelere sahip alçak irtifa C-125’in yanı sıra, yakın zamana kadar, sıvı yakıt ve oksitleyici yakıt ikmali gerektiren füzelerle C-75 hava savunma sistemlerini işlettiler. Bu bağlamda en eşsiz olanı Arnavutluk'tu; 2014'e kadar ülkenin hava sahası NQ-2 hava savunma sistemi (Çin klonu C-75) tarafından korunuyordu. Şimdiye kadar, Romanya'da Bükreş'e yaklaşımlar Sovyet Volkhov C-75М3 hava savunma sistemi tarafından korunuyor.
Karadeniz Corby serisinde Zour C-75M3 “Volkhov” hava savunma füze sisteminin piyasaya sürülmesi
Varşova Paktı'nın dağılmasından kısa bir süre önce, Bulgaristan ve Çekoslovakya, her biri S-300PMU'nun bir uçaksavar füzesi bölümünü aldı. Çek Cumhuriyeti ile “boşanma” sonrasında, C-XNUMPPMU Slovakya'ya gitti. Aynı yerde, son NATO Kvadrat hava savunma sistemleri (Kub askeri hava savunma sisteminin ihracat versiyonu) 300'a kadar kullanıldı. En son bilgilere göre, Slovak C-2015PMU’nun onarım ve modernizasyon ihtiyacı var ve sürekli bir savaş görevi yerine getirmiyor. Son zamanlarda Slovak yetkililerinin Moskova ziyareti sırasında bu sorunu dile getirdiği anlaşıldı. Bulgar C-XNUMPPMU hala çalışır durumda ve sürekli olarak Bulgaristan'ın başkenti Sofya'yı koruyor. Bununla birlikte, hizmet ömrünün zaten 300 yılını aşması nedeniyle, Bulgar C-300 çok yakın bir zamanda onarım ve modernizasyon gerektirecektir.
SPU Slovak Meydanı Kvadrat
1999'te Yunanistan, C-300PMU-1'in sahibi olurken, modern ZRS, NATO üyesi olan bir ülkeye teslim edildi. Her ne kadar başlangıçta, Rus uçaksavar sistemlerinin alıcının Kıbrıs olduğunu belirtti. Bulgar askeri ve C-XNUMPPMU / PMU-300 art arda NATO askeri tatbikatlarına katıldı. Aynı zamanda, alıştırmaların ana vurgusu, hava saldırısı araçlarına karşı koymak değil, Sovyet ve Rus üretiminin uçaksavar karşıtı sistemleriyle başa çıkma yöntemleri üzerinde çalışmaktı. Uzun ve orta menzilli sistemler ve komplekslere ek olarak, birçok NATO ülkesinde, askeri hava savunma birimlerinde mobil hava savunma sistemleri vardır: Strela-1, Osa ve Thor. Son zamanlarda ağırlaştırılmış uluslararası ilişkiler ve bunlar için yedek parça temini konusunda Rusya'ya uygulanan yaptırımlar göz önüne alındığında, bu uçaksavar karşıtı komplekslerin onarımı ve bakımı sorunludur.
NATO ülkelerinde radar ve hava savunma füze sistemlerinin düzeni (renkli üçgenler - hava savunma füze sistemleri, diğer rakamlar - radar)
Avrupa’daki NATO hava savunma yapısının ayrıntılı bir incelemesi, savunma uçaksavar sistemleri ve savaş uçakları arasındaki bariz dengesizliğe dikkat çekiyor. Sovyet-Amerikan çatışmasının zamanları ile karşılaştırıldığında, NATO ülkelerindeki hava savunma füze sistemlerinin sayısı önemli ölçüde azaltıldı. Şu anda, hava savunması sağlanmasındaki vurgu çok amaçlı savaşçılara yönelikken, neredeyse tüm "temiz" avcı uçağı avcıları hizmetten kaldırılmıştır. Bu, Kuzey Atlantik İttifakında, savunma savunma doktrinini reddettiği ve kendi gizli nesnelerinden mümkün olduğunca hava hedefleriyle mücadeleye önem verildiği anlamına gelir. Aynı zamanda, havadaki bir düşmanla savaşmak için görevlendirilmiş savaşçılar, grev görevlerini etkin bir şekilde yerine getirebiliyor ve hatta taktik nükleer silahların taşıyıcıları olabiliyor. оружия. Bu yaklaşım ancak NATO’nun Doğu’ya genişlemesiyle birlikte Rusya’da büyük endişe uyandıran hava üstünlüğü kazanıldığında etkili olabilir.
Göre:
http://www.nato.int/cps/en/natolive/topics_8206.htm
http://fito-center.ru/oruzhie-i-boevaya-tehnika/43153-nazemnye-radiolokacionnye-stancii-pvo-pro-na-tvd-stran-nato-ch1-2010.html