Blogumun ilk sayfasına şöyle bir baktım; içim daraldı... Kullandığım resimler ne kadar depresif, karanlık ve iç karartıcı... Şeytan çıkarma bloğu gibi olmuş. Aklımda yazılacak pek birşey de yok. Ama ben güzel, iç açıcı bir iki resim kullanarak, 1-2 şey söylemek istedim.
Önümde heyecanlı bir olay, bir tatil, bir mesele yok. Yeni iş son dört aydır devam. National Geographic Mayıs ayında, Çin Özel sayısını çıkartıyor; Çin'le ilgili anlatabileceğim pek çok şey var, ama ilgiliyseniz dergiyi alın derim.
Ben çalışırken arada aklıma gelen şeyleri google'larım. Bugün Haagen Dazs'a baktım. Sitesine bir gireyim dedim. Hem içim açıldı, hem acıktım, hem de moralim bozuldu - neden Istanbul'da hepsi yok diye!
Eminim ki daha evvel yazmışımdır; Londra'da ne boyutlarda yediğimi...Fırın eldiveni ile (ellerim soğumasın diye) kutunun içinden yavaş yavaş, sindire sindire yediğimi muhakkak anlatmışımdır. Hatta blogumun resimlerinde bile var; Vanilla/Butter Pecan en sevdiğim çeşidiydi. Bakayım dedim; neleri var, neleri yok, neler yeni diye... Siteye bir girdim; dağıldım. Hem de kelimenin tam anlamıyla. Neler çıkarmış, neler... A-ha siz de girin ve görün : http://www.haagen-dazs.com/
Mutlu düşünün, mutlu olun - Benim bugünkü mutluluğum bu tatda, bu dondurmada...
Çok yaşa New York, Bronx'lu karı koca, Rose and Reuben Mattus!
İyi haftalar...