HMS Ravager'da Grumman Martlet
HMS'de mürettebat yağmacı uçuş güvertesinde bir Grumman Martlet'in üzerinde ve çevresinde oturun. Peter Horne pervanenin altında.
1942'den 1946'ya kadar Filo Hava Kolu'nda görev yapan babası Peter Horne'un koleksiyonundan gelen bu resimleri bize gönderdiği için David Horne'a çok teşekkürler.
Grumman F4F Yaban Kedisi
NS Grumman F4F Yaban Kedisi hem Amerika Birleşik Devletleri Donanması hem de İngiliz Kraliyet Donanması ile hizmete başlayan Amerikan uçak gemisi tabanlı bir savaş uçağıydı. martlet) 1940'ta. İlk kez Avrupa'da İngilizler tarafından savaşta kullanılan Wildcat, 1941 ve 1942'de II. Wildcat lehine geri çekildi ve birimler kullanılabilir hale geldikçe değiştirildi. 318 mph (512 km/s) azami hıza sahip olan Wildcat, daha hızlı 331 mph (533 km/s), daha manevra kabiliyeti ve daha uzun menzilli Mitsubishi A6M Zero ile hala daha iyi performans gösteriyordu. Ancak F4F'nin sağlamlığı, Thach Weave gibi taktiklerle birleştiğinde, 1942'de 5.9:1 ve tüm savaş için 6.9:1'lik bir hava muharebesi öldürme/kayıp oranı ile sonuçlandı. [2]
Wildcat'ten öğrenilen dersler daha sonra daha hızlı F6F Hellcat'e uygulandı. Wildcat düşük hızda daha iyi menzile ve manevra kabiliyetine sahipken, [3] Hellcat Zero'dan daha iyi performans göstermek için üstün güce ve yüksek hız performansına [4] güvenebilirdi. Wildcat, savaşın geri kalanında, daha büyük ve daha ağır savaşçıların kullanılamadığı eskort gemilerinde hizmet etmek için inşa edilmeye devam etti.
F4F, geniş cephaneliği nedeniyle oldukça güçlüydü. Kanatlarında altı makineli tüfek taşıyordu ve ayrıca iki bomba veya altı roket de taşıyabiliyordu. Ateş gücü, onu uçan ekipler arasında popüler hale getirdi.
Pilotlar arasında daha az popüler olan F4F'nin yol tutuşuydu. Hem yerde hem de havada kontrol edilmesi zor bir savaşçı olarak kabul edildi. F4F, çok manevra kabiliyetine sahip olduğundan, hızlı hareket eden köpek dövüşlerinde hayati bir varlık olduğundan, bunda ustalaşan pilot için çabaya değdi.
F4F-4'ün ana özelliklerinden biri, Grumman patentli bir tasarım olan Sto-Wing tasarımlı katlanır kanatlardı.
Grumman F4F Yaban Kedisi
FM-2 Yaban Kedileri - USS Kitkun Körfezi, 25 Ekim/ Ekim 1944
Avustralya Savaş Anıtı'nın izniyle çekilmiş resim www.awm.gov.au
FM-2 Yaban Kedileri, VC-5 - USS Kitkun Körfezi, 25 Ekim/ Ekim 1944
ABD Donanmasını &kopyala (genel alan - kamu malı)
&Gilbert J. Raynor ve USS Kitkun Bay Association'ı kopyalayın - kaynak : www.bosamar.com
&Gilbert J. Raynor ve USS Kitkun Bay Association'ı kopyalayın - kaynak : www.bosamar.com
&Gilbert J. Raynor ve USS Kitkun Bay Association'ı kopyalayın - kaynak : www.bosamar.com
- USS St Lo (CVE-63) : 17 FM-2 - VC-65 (Teğmen Komutan R.M. Jones).
Yaban Kedisi FM-2 - VC-65 - USS St LO
&Mike Mc Kenna'yı kopyalayın - kaynak : www.bosamar.com
- USS Beyaz Ovalar (CVE-66) : 16 FM-2 - VC-4 - (Lt. E.R. Fickenscher).
Yaban Kedisi FM-2 - Teğmen Leo Martin Ferko (VC-4)
Dekker Sanat Eserini &kopyala - Thierry Dekker ( http://dekkerartwork.over-blog.com/)
General Motors FM-2 - VC-4, USS White Plains, Pearl Harbor, nisan/ Nisan 1944
& Jean-Marie Guillou'yu kopyala
Yaban Kedisi FM-2 - VC-4 - USS White Plains (CVE-66) - 24 Haziran/ Haziran 1944
ABD Donanması'nı &kopyala (genel alan - kamu malı)
Yaban Kedisi FM-2 -VC-4 . &kopyala Gilbert Lt. Russell Wood - kaynak : www.bosamar.com
Yaban Kedisi FM-2 -VC-4 . &kopyala Gilbert Lt. Russell Wood - kaynak : www.bosamar.com
- USS Gambier Körfezi (CVE-73) : 18 FM-2 - VC-10 - (Teğmen Komutan E.J. Huxtable).
Yaban Kedisi FM-2 - VC-10, USS Gambier Bay (CVE-73), Teğmen Joseph D. McGraw (VC-10)
25 Ekim 1944 - 25 Ekim 1944
& Jean-Marie Guillou'yu kopyala
Teğmen Joseph "Jo-Jo" D. McGraw (VC-10)
&kopyala Ulusal Deniz Havacılığı Müzesi - www.navalaviationmuseum.org
Pilot Abercrombie
Pilot Wallace
&USS Gambier Bay &Composite Squadron VC-10'u kopyalayın
- USS Kalinin Körfezi (CVE-68) : 14 FM-2 - VC-3 (Lt. Commander W.H. Keighley).
- USS Fanshaw körfezi (CVE-70) : 16 FM-2 - VC-68 (Lt. Commander R.S. Rogers).
Porte-avions de poche dans le Pacifique
Pasifik'te hafif uçak gemileri
Yaban Kedisi FM-2 - VC-93, USS Petrof Bay (CVE-80) - Mars ve agrave Mayıs 1945 - Mart - Mayıs 1945
© Gaëtan Marie - kaynak : Gaëtan Marie'nin Havacılık Profilleri http://www.gaetanmarie.com
Yaban Kedisi FM-2 ƌ' - VC-93 - USS Petrof Körfezi (CVE-80)
auteur inconnu - yazarı bilinmiyor
Sarkıt l'été 1943, le Wildcat fut remplacé par le Hellcat dans la Navy et par le Corsair chez les Marines. Mais les Wildcat (FM-1 ve FM-2'nin üst düzey sürümleri) équipèrent les porte-avions d'escorte de CVE tipi, aux ponts exigus. Ces "Composite Squadrons" (VC) 1944-1945'te popüler très efficace dans le Pacifique'de.
1943 yazında Wildcat'in yerini Donanma'da Hellcat ve Donanma'da Corsair aldı. Ancak Wildcats (özellikle FM-1 ve FM-2 versiyonları), CVE tipi eskort uçak gemilerini, geniş güvertelerle donattı. Bu "Kompozit Filolar" (VC), birliklere yakın bir destek olarak 1944-1945'te Pasifik'te çok verimliydi.
Yaban Kedisi FM-2 ཋ' & Ə' - VC-93 - USS Petrof Körfezi (CVE-80) - Avril /Nisan 1945
ABD Donanmasını &kopyala (genel alan - kamu malı)
yaban kedisi fm-2 ཐ' - VC-93 - USS Petrof Körfezi (CVE-80) - Okinawa, 1945
ABD Donanması'nı &kopyala (genel alan - kamu malı)
D & eautres unités, les VMO-251 ve 254 ainsi que le VMF-213 etkili ve önemli misyonlar ve keşif fotoğrafçılığı ve koruma d'avions de sauvetage entre 1942 ve 1943. F4F-7.
VMO-251 ve 254 gibi diğer birimler ve ayrıca VMF-213, 1942 ve 1943 yılları arasında fotoğrafik keşif misyonları ve kurtarma uçaklarının korunmasını gerçekleştirdi. Yeni Hebridler ve Solomon Adaları'nda bulunan bu birimler, F4F-7 ile donatıldı.
vahşi kedi F4F-3P (keşif) - VMO 251 - Espiritu Santo
ABD Ulusal arşivlerini &kopyala (genel alan - kamu malı)
vahşi kedi F4F-3P - VMO 251 - Espiritu Santo - Avril/ Nisan 1943
ABD Ulusal arşivlerini &kopyala (genel alan - kamu malı)
Enfin, le VMF-441, équipé de F4F-4, garanti ederim ki Tafuna (dans les Samoa) contre les bombardier japonais.
Son olarak, F4F-4 ile donatılmış VMF-441, Tafuna adasını (Samoa'da) Japon bombardıman uçaklarına karşı korudu.
Crash d'un Wildcat sur le pont de l'USS Sangamon - 22 février 1943.
USS Sangamon'un güvertesinde yaban kedisi kazası - 22 Şubat 1943.
&kopyala Don Schroeder - kaynak : NavSource Naval History - www.navsource.org
F4F-4 - VF-29 - USS Santee - Kasım 1943 - Kasım 1943.
&Kopyala Dekker Sanat Eseri - Thierry Dekker ( http://dekkerartwork.over-blog.com/)
Doğu Uçağı FM-1, VGF-29 - USS Santee (CVE-29) - Kasım 1943 - Kasım 1943.
ABD Ulusal arşivlerini &kopyala (genel alan - kamu malı)
F4F-4 - USS Santee (CVE-29) - Kasım 1943 - Kasım 1943.
ABD Ulusal arşivlerini &kopyala (genel alan - kamu malı)
FM1 - USS Blok Adası, 1944 .
© Gaëtan Marie - kaynak : Gaëtan Marie'nin Havacılık Profilleri http://www.gaetanmarie.com
FM2 - VC-12 - USS Çekirdeği, 1945.
© Gaëtan Marie - kaynak : Gaëtan Marie'nin Havacılık Profilleri http://www.gaetanmarie.com
Yaban Kedisi FM-2 - USS Çekirdeği
Atlantique Nord, 12 Nisan 1942 - Kuzey Atlantik, 12 Nisan 1942
ABD Donanmasını &kopyala (genel alan - kamu malı)
FM-2, VC-88, USS Hoggatt Körfezi (CVE 78), 1944
General Motors'un ürettiği ürünler - General Motors tarafından yapılmıştır.
© Gaëtan Marie - kaynak : Gaëtan Marie'nin Havacılık Profilleri http://www.gaetanmarie.com
FM-2 - VC-99 - USS Hoggatt Körfezi (CVE-75) - Juillet 1945, Temmuz 1945.
artiste inconnu - bilinmeyen sanatçı - kaynak: http://wp.scn.ru
Doğu Uçağı FM-2, VC-99 - USS Hoggatt Körfezi (CVE-75) - 1945
ABD Ulusal arşivlerini &kopyala (genel alan - kamu malı)
Doğu Uçağı FM-2, VC-14 - USS Hoggatt Bay (CVE-75) - 6 Ekim 1944 - 6 Ekim 1944
ABD Ulusal arşivlerini &kopyala (genel alan - kamu malı)
Doğu Uçağı FM-2, VC-14 - USS Hoggatt Körfezi (CVE-75)
ABD Ulusal arşivlerini &kopyala (genel alan - kamu malı)
Le Wildcat yüz & agrave l'axe
Eksene bakan Wildcat
Martlet Mk I (AL 257) - No 804 Filosu, R oyal Donanma Hava Üssü Hatston. Orkney Adaları. Yüzgeç 1940 - 1940 Sonu
artiste inconnu - bilinmeyen sanatçı - kaynak: http://wp.scn.ru
martlet - N° 888 Filo Filosu Hava Kolu - HMS Formidable
Avril-Mai 1942 - Nisan/Mayıs 1942.
&İmparatorluk Savaş Müzesi IWM A 9716'yı kopyalayın
martlet - N° 888 Filo Filosu Hava Kolu - HMS Formidable
&kopyala İmparatorluk Savaş Müzesi IWM A 11644
Martlet IV (FN114) - N° 888 Squadron Fleet Air Arm - HMS Formidable, Méditerranée - Akdeniz
&kopyala İmparatorluk Savaş Müzesi IWM A 14217
martlet - N° 893 Filo Filosu Hava Kolu - HMS Formidable
Méditerranée, février 1943 - Akdeniz, Şubat 1943.
Fotoğraf : auteur inconnu - Resim : yazar bilinmiyor
Les premiers Martlet (Fransa'da G-36A başlangıç adı) Furent effectés ve Squadron 804 de la Fleet Air Arm ve Ekim 1940. 1940, 2. de Scapa Akışı.
İlk Martletler (başlangıçta Fransa tarafından sipariş edilen G-36A), Ekim 1940'ta Fleet Air Arm'ın Squadron 804'üne atandı. Noel Günü 1940, Orkneys merkezli 2 tanesi, Scapa Flow üzerinde bir Ju 88 düşürdü.
Martlet Mk I, No 804 Squadron, Scapa Flow (nord de l'Ecosse - Kuzey İskoçya)
L'39appareil codé A (BJ562) bir été impliqué dans le battle du 25 décembre 1940 contre un Ju 88.
A kodlu uçak (BJ562) 25 Aralık 1940'ta bir Ju 88 ile savaşa katıldı.
Fotoğraflar : auteur et source inconnus - yazar ve kaynak bilinmiyor
Les 30 F4F-3A destinés à la Grèce furent débarqués à Cebelitarık süiti à la capitulation Grecque en 1941 : les Britanniques les utilisèrent sous le nom Martlet III.
Yunanistan'a yönelik 30 adet F4F-3A, 1941'deki Yunan kapitülasyonundan sonra Cebelitarık'ta boşaltıldı: İngilizler onları Squadrons 805 ve 806'da Martlet III adı altında kullandılar.
Martlet Mk I (AL 257) - No 804 Filo (Filo Hava Kolu) . Yeovilton. Février/ Şubat 1941
&kopyala Pierre-Andréeacute Tilley
martlet - Décembre 1940 - Aralık 1940.
Fotoğraf : auteur et source inconnus - yazar ve kaynak bilinmiyor
Ces unités muharebe aux côtés de la RAF ve Egypte ve en Lybie. Le Sous Teğmen Walsh reporta la première victoire sur Martlet III ve fiat G-50'de 28 eylül 1941'de. Le Squadron 805 avec 10 Martlet III devait refakatçisi bir konvoyu ve ağır bir şekilde görev yaptı.
Bu birimler Mısır ve Libya'da RAF ile savaştı. Pilot Subay Walsh, Martlet III ile ilk zaferini 28 Eylül 1941'de bir Fiat G-50'yi düşürerek elde etti. 10 Martlet III'lü Squadron 805, Archer uçak gemisindeki bir konvoya refakat etmekle görevlendirildi ancak görev iptal edildi.
Martlet Mk III - No 805 Filo (Filo Hava Kolu) - Afrique du Nord - Kuzey Afrika
&kopyala JFleet Hava Kol Müzesi
Martlet Mk I (AX730) - No 805 Filo (Filo Hava Kolu)
Sidi Haneish, Mısır, Eylül 1941 - Sidi Haneish, Mısır, Eylül 1941
&kopyala Jean-Marie Guillou
Le Squadron 806, quant à lui, protégea le convoi "Pedestal" d'Egypte à Malte en août 1942 à partir de l'Indomable. Eylül 1941'de ilk kez ve daha önce Martlet se déroula en eylül 1941 : 6 Martlet du Squadron 809, embarqués à bord de l'39Audacity, un kargo allemand yakalamaé's transformé en porte-eacute's eacute en son 19 ay içinde Fw 200 Condor le lendemain.
Squadron 806'ya gelince, Ağustos 1942'de Indomitable'da Mısır'dan Malta'ya giden "Pedestal" konvoyunu koruyordu. Ancak Martlet'in ilk seferi Eylül 1941'de yapıldı: 6 Martlet of Squadron 809, Audacity'ye bindi, ele geçirilen bir Alman kargo gemisi eskort uçak gemisine dönüştü, 19 Eylül'de bir denizaltıya saldırdı ve bir Fw 200 Condor'u düşürdü. ertesi gün.
Martlet Mk I (AM823) - No 802 Filo (Filo Hava Kolu) . HMS Audacity.
19 décembre 1941, olasılık celui piloté par le S/Lt Jimmy Sleigh
19 Şubat 1941, muhtemelen S/Lt Jimmy Sleigh tarafından uçulan
&kopyala Pierre-Andréeacute Tilley
Le 802 Squadron connut de nombreuses mésaventures : perdu en juin 1940 dans le naufrage du HMS Glorious, il se retrouve & agrave bord du HMS Audacity en juillet 1941. Un premier FW 200 est abattu le 21 eylül 1941 par les Sub-Lieutenants, Sub-Lieutenants puis deux autres les 8 novembre ve 19 décembre, abattus par le S/Lt "Winckle" Brown. Le 19 décembre également, un quatrième FW 200 du KG 40 est abattu, cette fois par le S/Lt Sud-Africain Jimmy Sleigh. Deux jours plus tard,le 21 décembre, le HMS Audacity fut torpillé ve coulé par le U-751. Jimmy Sleigh figürleri parmi les rescapés. Le 802 Squadron fut formé une 3e fois le 1er février 1942'den beri, yeni 15 kasım 1942'nin ilk yarısında HMS Avenger fut coulé par le U-155. Il ne réappara&iccirctra que le 1er mai 1945.
802 Squadron birçok aksilikle karşı karşıya kaldı: Haziran 1940'ta HMS Glorious'un enkazında kayboldu, Temmuz 1941'de HMS Audacity'ye geri döndü. İlk FW 200 21 Eylül 1941'de Asteğmen Patterson ve Fletcher tarafından vuruldu, ardından 8 Kasım ve 19 Aralık'ta S/Lt &ldquoWinckle&rdquo Brown tarafından vurulan iki kişi daha. Ayrıca 19 Aralık'ta, KG 40'ın dördüncü FW 200'ü, bu kez Güney Afrikalı S/Lt Jimmy Sleigh tarafından vuruldu. İki gün sonra, 21 Aralık'ta HMS Audacity, U-751 tarafından torpidolandı ve batırıldı. Jimmy Sleigh hayatta kalanlar arasındaydı. 802 Filosu, 1 Şubat 1942'de 3. kez kuruldu, ancak 15 Kasım 1942'de HMS Avenger'ın U-155 tarafından batırılmasıyla tekrar ortadan kayboldu. Sadece 1 Mayıs 1945'te yeniden ortaya çıktı.
Martlet Mk II - Filo 881 - HMS Şanlı.
© Gaëtan Marie - kaynak : Gaëtan Marie'nin Havacılık Profilleri http://www.gaetanmarie.com
Pour éviter que le gouvernement Français de Vichy n'autorise la Kriegsmarine à s'installer à Madagaskar dökün contrôler le trafic maritime dans l'Océan Indien,&les anglais au nord de l'iccircle).
Fransız Vichy hükümetinin Kriegsmarine'e Madagaskar'da kalma ve Hint Okyanusu'ndaki trafiği kontrol etme yetkisi vermesini önlemek için İngilizler, Indomitable ve Illustrious'ı Diéacutego Suarez'i (adanın kuzeyindeki doğal bir liman) ele geçirmeleri için gönderdi.
Grumman Martlet'i (AM977) - Filo 881 - HMS Illustrious, Madagaskar, Mayıs 1942
&kopyala IWM A 9715 - Oluşturan : Oulds, DC (Lt)
Ces derniers embarquèrent 12 Martlet III du Squadron 881 ve 8 Martlet II du Squadron 882. Les Français de Vichy disposaient quant à eux d'une vingtaine de Morane MS 406 (escadrille 565), de sept Potez 63.11 ve Potez 63.11 de sept 25 TEP.
Filo 881'den 12 Martlet III ve Filo 882'den 8 Martlet II'ye bindiler. Vichy'nin Fransızlarına gelince, yaklaşık yirmi Morane MS 406 (Filo 565), yedi Potez 63.11 (Filo 555) ve bazı Potez 25 TOE'leri vardı.
Martlet Mk II (AM974) - Filo 881 - HMS Illustrious, Madagaskar, Mayıs 1942
& Jean-Marie Guillou'yu kopyala
L'affrontement débuta le 5 mai 1942 quand des Martlet abattirent vers 4h du matin le teğmen Rossigneux & agrave bord de son Potez 63.11 et mitraillèrent d'39autres giyim eşyaları ve sol. A 6h, des Martlet du Squadron 881 aperçurent 3 Potez 63.11 et en abattirent 2.
Çatışma, 5 Mayıs 1942'de, bir Martlet'in sabah 4 sularında Potez 63.11'iyle teğmen Rossigneux'u düşürmesi ve yerdeki diğer uçakları makineli tüfekle vurmasıyla başladı. Sabah 6'da Squadron 881'den bazı Martlet 3 Potez 63.11'i gördü ve 2 tanesini vurdu.
Grumman Martlet'i - Filo 881 - HMS Illustrious, Madagaskar, Mayıs 1942
Fotoğraf : auteur inconnu - yazar bilinmiyor
Le 7 mai, 2 Morane MS 406 abattent un Martlet du Squadron 881. Mais ils sont abattus un peu artı tard ainsi que 2 autres Morane. Quelques heures artı tard, Diégo Suarez capitula. La conquête de l'île débuta le 10 eylül seulement ve se termina par un ateşkes le 17.
7 Mayıs'ta 2 Morane MS 406, Squadron 881'den bir Martlet'i düşürdü. Ama biraz sonra diğer 2 Morane gibi vuruldular. Birkaç saat sonra Diégo Suarez teslim oldu. Adanın fethi ancak 10 Eylül'de başladı ve 17'sinde ateşkes ile sona erdi.
Operasyon Meşalesi
F4F-4 ƏF25' - VF-9 (VF-41 ?) - USS Korucusu (CV-4)
Deux Piper L-4 de l''39ABD Ordusu survolent le porte-avions en varış planı. Arka planda uçak gemisinin üzerinden iki Piper L-4 uçuyor
ABD Donanmasını &kopyala (genel alan - kamu malı)
L'opération Torch, nom de code de l'invasion du Maroc et de l'Algérie, fut lancée le 8 Kasım 1942. Elle regroupait les porte-avions américains USS Santee (F4F-4 du VGF-29), US F4F-4 des VF-9 ve VF-41), USS Suwanee (29 F4F des VGF-27, VGF-28 ve VGF-30), USS Sangamon (12 F4F-4 du VGF-26) veya büyük du Maroc ve les britanniques HMS Victorious ve HMS Furious au büyük de l'Algérie avec le HMS Formidable, le HMS Biter ve le HMS Dasher ve le HMS Argus Mart ve le HMS Avenger près d&ut 180Alger (II. Hurricane ve Seafire).
Fas ve Cezayir'in işgalinin kod adı olan Meşale Harekatı 8 Kasım 1942'de başlatıldı.Amerikan uçak gemileri USS Santee (F4F-4 du VGF-29), USS Ranger (VF-9 ve VF-41'in 27 F4F-4'ü), USS Suwanee (VGF-27'nin 29 F4F'si, VGF-28'i topladı. ve VGF-30), Fas önünde USS Sangamon (VGF-26'nın 12 F4F-4'ü) ve Cezayir'in önünde British HMS Victorious ve HMS Furious, Oran'a yakın HMS Formidable, HMS Biter ve HMS Dasher ve HMS Argus ve HMS Avenger, Cezayir'e yakın (toplam 180 Martlet II ve IV, Sea Hurricane ve Seafire).
F4F-4 - USS Ranger (CV-4) - Meşale Harekatı.
Deneme yazısı. Silah testi.
ABD Donanmasını &kopyala (genel alan - kamu malı)
F4F-4 - USS Suwannee (veya USS Ranger?). Operasyon Meşalesi. Operasyon Meşalesi.
artiste inconnu - bilinmeyen sanatçı
F4F-4, VF-4- USS Ranger (CV-4) - Meşale Çalıştırma
ABD Ulusal arşivlerini &kopyala (genel alan - kamu malı)
F4F-4 - VGF-29- USS Sante.
Meşale Harekatı, Afrique du Nord, Ekim 1942. Meşale Harekatı, Kuzey Afrika, Ekim 1942.
© Gaëtan Marie - kaynak : Gaëtan Marie'nin Havacılık Profilleri http://www.gaetanmarie.com
F4F-4 - VGF-29- USS Sante.
Meşale Harekatı, Afrique du Nord, Ekim 1942. Meşale Harekatı, Kuzey Afrika, Ekim 1942.
artiste inconnu - bilinmeyen sanatçı - kaynak: http://wp.scn.ru
F4F-4 - VGF-29- USS Sante.
Ensign Bruce Donald Jacques, benzersiz victoire de l'unité sur Potez 63.
Bu uçak, birim için tek zaferi (Potez 63) iddia eden Teğmen Bruce Donald Jacques tarafından uçurulabilirdi.
&Vincent Dhorne'u kopyala
F4F-4 - VGF-29- USS Sante.
La fin du 29-GF-10. Le pilote, Teğmen Joe Gallano, sera sauf.
29-GF-10'un sonu. Pilot Teğmen Joe Gallano güvendeydi.
ABD Donanmasını &kopyala (genel alan - kamu malı)
F4F - Meşale Harekatı. ABD Donanmasını &kopyala (genel alan - kamu malı)
F4F-4 - VGF 29, USS Santee - Meşale Harekatı.
8 Kasım'da Cet Appareil Effectue Un atterissage force. Le pilote, Edward Van Vranken'i yakalamayı bekliyorum.
Bu uçak, 8 Kasım'da zorunlu iniş yaptı. Pilot, Teğmen Edward Van Vranken yakalandı.
ABD Donanmasını &kopyala (genel alan - kamu malı)
F4F-4 - VGF 28, USS Suwannee (USS Şarj Cihazı?) .
Le Lt Komutanı J.J. Brandy (komutan de la VGF-28) ve décollage.
Yarbay J.J. Brandy (VGF-28'in komutanı) havalanıyor.
ABD Donanmasını &kopyala (genel alan - kamu malı)
martlet - Sqn 882, HMS Muzaffer
Tacı kopyala Telif hakkı/MOD 2009
Martlet Mk II - N° 888 Filo Filosu Hava Kolu (s/n AJ418) - HMS Formidable
Photographié à l'aéroport d'Oran, Algérie, décembre 1942.
Aralık 1942, Cezayir, Oran hava alanında çekilmiş bir fotoğraf.
Fotoğraf : auteur inconnu - Resim : yazar bilinmiyor
Martlet Mk II - N° 888 Filo Filosu Hava Kolu (s/n AJ418) - HMS Formidable
8 Kasım 1942 (kod Ø7-A sur le côté droit) .
8 Kasım 1942 (sağ tarafta Ø7-A kodu).
&kopyala Pierre-Andréeacute Tilley
Martlet Mk IV - N° 888 Filo Filosu Hava Kolu (s/n FN112) - HMS Formidable
Kasım 1942 - Kasım 1942.
&kopyala Jean-Marie Guillou
Wildcat américains, Dewoitine D 520 de la flotille 1.F et eylül Wildcat du Ranger furent abattus par des Curtiss H-75 du GC II/5 . Onze şasileri français furent abattus. Fransa'da son günlerin sonuna gelindi.
American Wildcats, 1.F filosunun Dewoitine D 520 ile karşı karşıya geldi ve yedi Wildcat of the Ranger, GC II/5'in Curtiss H-75'i tarafından vuruldu. On bir Fransız savaşçı vuruldu. Gün sonunda Cezayir ve Fas'ta ateşkes ilan edildi.
F4F-4 - VF-9, USS Korucusu.
Pilot : Hamilton Mc Worther - Operasyon Meşalesi, Afrique du Nord, Kasım 1942.
Pilot : Hamilton Mc Worther - TORCH operasyonu, Kuzey Afrika, Kasım 1942.
&Kopyala Dekker Sanat Eseri - Thierry Dekker ( http://dekkerartwork.over-blog.com/)
F4F-4 - USS Suwannee. Fin 1942. 1942'nin sonu.
Deniz Tarihi Merkezini &kopyala - (ABD Donanması) - www.history.navy.mil
Les autres théâtres d'opération
Diğer operasyonel tiyatrolar
&Boğa 1941 : la Royal Navy opérait dans le désert d'39Afrique de l'39Ouest.
&Boğa 1941 : Kraliyet Donanması, Afrika'daki Batı çölündeki hava üslerinden hareket etti.
Martlet Mk III - Filo 805 (s/n AX 746) - Dekhelia.
Août 1941 - Ağustos 1941.
© Gaëtan Marie - kaynak : Gaëtan Marie'nin Havacılık Profilleri http://www.gaetanmarie.com
Martlet III, 805 Deniz Hava Filosu - Afrique du Nord, 26 Kasım 1941 - Kuzey Afrika, 26 Kasım 1941
Avustralya Savaş Müzesi'ni &kopyala - Fotoğraf MED0023 (genel alan - kamu malı)
&Boğa 1942 : les Anglais aplike des marques de nationalité américaine en Afrique du Nord süiti à l'Mers El Kebir, craignant de perdre l'estime des popülasyons yerel ayarları.
&Boğa 1942 : İngilizler, Mers El Kebir'in saldırısından sonra, yerel halkın saygısını kaybetmekten korkarak Kuzey Afrika'da Amerikan işaretleri kullanıyor.
auteur inconnu - yazarı bilinmiyor
&Boğa Juillet et août 1943 : des Martlet IV (14 avions du FAA 888 ve 14 avions du FAA 893), embarqués sur le HMS Indomitable, katılımcı à l'opération Husky, l'Invasion de la Sicile.
&Boğa Eylül 1943 : des Martlet IV ve V des Squadron 878 ve 890 (HMS Illustrious) bir kuvertür aérienne (avec des Seafire) lors du débarquement & agrave Salerne (Sicile).
&Boğa De juin 1941 à 1945, les Britanniques envoyèrent des convois à l'Union soviétique par le Nord. Fleet Air Arm'ın koruma altına alınması için en iyi güvenceler:
- HMS Chaser avec 11 Wildcat du 816 Squadron, Ocak 1944'te gemiye bindirildi.
- HMS Activity avec des Wildcat du 819 Deniz Hava Filosu, 12 Ocak 1944.
- HMS Campania avec des Wildcat du 813 Squadron (Nisan 1944'te 4 embarqués ve 3 le 27 Ekim 1944, tous étant débarqués le 27 février 1945), des Wildcat du 842 Squadron embarqués, 4 Eylül 1944'te 1945, 7 Wildcat du 825 Squadron, mars 1945'te ambargo uyguluyor.
- HMS Nairana avec 6 Wildcat du 835 Squadron, Ekim 1944'te gemiye bindirildi.
&Boğa Temmuz ve Ağustos 1943 : Martlets IV (FAA 888'in 14 uçağı ve FAA 893'ün 14 uçağı), HMS Indomitable gemisine bindi, Sicilya'nın işgali olan Husky operasyonunda yer aldı.
&Boğa S eylül 1943 : Squadron 878 ve 890'dan (HMS Illustrious) Martlets IV ve V, Salerno'ya (Sicilya) çıkarma sırasında bir hava korumasına (Seafires ile) atandı.
&Boğa Haziran 1941'den 1945'e, İngilizler Kuzey tarafından Sovyetler Birliği'ne konvoylar gönderdi. Bu konvoyların korunması kısmen Filo Hava Kolunun Yaban Kedileri tarafından yürütüldü:
- Ocak 1944'te yola çıkan 816 Filosundan 11 Wildcats ile HMS Chaser.
- 819 Deniz Hava Filosu Yaban Kedileri ile HMS Faaliyeti 12 Ocak 1944'te başladı.
- HMS Campania 813 Filosundan Yaban Kedileri (4 Nisan 1944'te ve 3'ü 27 Ekim 1944'te gemiye bindi - hepsi 27 Şubat 1945'te karaya çıkarıldı), 842 Filosunun Yaban Kedileri Eylül 1944'te gemiye bindi, 4 Wildcats (Squadron? ) Ocak 1945'te yola çıktı, 825 Filosu'nun 7 Yaban Kedisi Mart 1945'te yola çıktı.
- HMS Nairana, Ekim 1944'te 835 Filosundan 6 Yaban Kedisi ile yola çıktı.
Martlet IV (Filo Hava Kolu) - HMS Indomitable - Husky Operasyonu.
HMS Warspite'ın hacmi. HMS Warspite üzerinde uçmak. &kopyala Taç Telif Hakkı/MOD 2009
&bull A partir de l'été 1943, les convois traversant l'Atlantique furent également eskortés par des porte-avions d'escorte : les HMS Archer, Avenger, Biter, Dasher ve Tracker chacuoun 6 FM Wild èrent 1 veya FM-2) Swordfish, Avenger veya Barracuda'nın dışında. Fin 1944 ve 1945, ces porte-avions devinrent des porte-avions d'assault équipés de Wildcat VI au büyük de la Birmanie ve Sumatra.
&bull 1943 yazından başlayarak, Atlantik okyanusunu geçen konvoylara eskort uçak gemileri de eşlik etti: HMS Archer, Avenger, Biter, Dasher ve Tracker, her birine 4 ila 6 Wildcats IV veya V (FM-1 veya FM-) bindi. 2) yanı sıra Swordfishes, Avengers veya Barracudas. 1944'ün sonunda ve 1945'te, bu uçak gemileri Burma ve Sumatra bölgesinde Wildcat VI ile donatılmış saldırı uçak gemileri haline geldi.
Martlet IV (FN168) 811 Nolu Filo - HMS Biter
Ocean Atlantique, février 1944. Atlantik okyanusu, Şubat 1944
& Jean-Marie Guillou'yu kopyala
&bull 1944 : Wildcat de la Fleet Air Arm (Filo 881, 896 ve 898) eskort des Barracuda lors de l'attaque du Tirpitz en Norvège.
&bull 1944 : Norveç'teki Tirpitz saldırısı sırasında Filo Hava Kuvvetlerinden (Filo 881, 896 ve 898) yaklaşık yirmi Wildcats Barracudas'a eşlik etti.
Martlet Mk IV (JV 706) - HMS Nairana - 853 NAS. Août 1944. Ağustos, 1944.
artiste inconnu - bilinmeyen sanatçı - kaynak: http://wp.scn.ru
&bull Juin 1944 : Wildcat du Squadron 846 katılımcısı à la Protection des Plages normandes le 6 juin.
&boğa Haziran 1944: Filo 846'nın Yaban Kedileri, 6 Haziran'da Normandiya sahillerinin korunmasına katıldı.
Birleşik Krallık Hükümeti (Alan adı, kamu malı)
& Jean-Marie Guillou'yu kopyala
Martlet Mk V (JV579) 'Şu Eski Şey' - 846 Filosu yok. Normandie, Haziran 1944 - Normandiya, Haziran 1944.
&Boğa Ao&çevre 1944 : Wildcat du Squadron 881 geçerli 167 sorti lors du débarquement en Provence du 15 au 23 août.
&Boğa Ağustos 1944 : Wildcats of Squadron 881, 15-23 Ağustos tarihleri arasında Provence'a yapılan çıkarma sırasında 167 çıkışı işletti.
Yaban Kedisi Mk VI (FM-2) (s/n JV 715) - Squadron 815 - Kraliyet Donanması Hava Servisi. HMS Delgeç
Février 1945 - Şubat 1945.
© Gaëtan Marie - kaynak : Gaëtan Marie'nin Havacılık Profilleri http://www.gaetanmarie.com
FEVRIER 1944 : UN WILDCAT ABAT UN HEINKEL HE 177
ŞUBAT 1944 : BİR YABAN KEDESİ HEINKEL HEINKEL 177'Yİ VURDU
Martlet V - Fleet Air Arm, HMS Pursuer - Norvège, nisan 1944 - Norveç, Nisan 1944.
Birleşik Krallık Hükümeti (Alan adı, kamu malı)
Le porte-avions HMS Pursuer avait fin novembre 1943 & agrave Belfast deux escadrons de Wildcat: les Squadrons 891 ve 896 bileşenleri 10 avions chacun. En février 1944, plusieurs events eurent lieu : le 8, le Lt. AC Martin (RNZNVR - Sqn 896) pilote le Wildcat JV409 dans la barrière. Le 19, Le S/Lt. BİR. Pym (Sqn 896) Wildcat JV435'e bakın. Le 26, Le S/Lt. D Symons (Sqn 896), à bord du JV421, bir une chute depresyon d'essence et amerrit il est récupéré par le HMS Scarborough.
Uçak gemisi HMS Pursuer, Kasım 1943'ün sonlarında Belfast'a iki Wildcats filosu gönderdi: Filo 891 ve 896, her biri 10 uçakla. Şubat 1944'te birkaç olay meydana geldi: 8'inde, Teğmen AC Martin (RNZNVR-Sqn 896) Wildcat JV409'u bariyere uçurdu. 19'unda, Sub-Lt. BİR. Pym (Sqn 896) bir bariyer kazası yaptı ve Wildcat JV435'i devirdi. 26'sında, Sub-Lt. JV421 ile uçan D Symons (Sqn 896), yakıt basıncında bir düşüş yaşadı ve hendeğe düştü, HMS Scarborough tarafından kurtarıldı.
Martlet V - Filo Hava Kolu, HMS Takipçisi
Birleşik Krallık Hükümeti (Alan adı, kamu malı)
Début février 1944, le convoi OS 67 - KMS 41 se forme au nord-ouest de l'39Irlande, l'39Afrique de l'39Ouest'te (Liverpool - Cebelitarık/Freetown) yolculuk ve ağır varış noktası. Luftwaffe'nin Atlantique de la Luftwaffe'den en hızlı çıkışı. HMS Pursuer ile birlikte 11 février, le convoi pike plein sud eşlik eder. Le 12 février, à 10h54 puis à 15h30 (heure allemande), le convoi est repéré au büyük du Portekiz par un Junkers Ju 290 du FaGr 5 (basé à Mont de Marsan). Le KG 40 décide d'envoyer des avions de ses 2 grup : 9 Heinkel He 177 A3/A5 (du II./KG 40) ve 9 Focke-Wulf Fw 200 Condor (du III./KG 40), tous équipés de bombes Henschel 293.
Şubat ayının başlarında, 1944, OS 67 - KMS 41 konvoyu, İrlanda'nın kuzeybatısında, Batı Afrika'ya (Liverpool - Cebelitarık/Freetown) doğru bir gezi için kuruldu. Yaklaşık altmış kargo gemisi, Luftwaffe'nin Atlantik Okyanusu üslerinden kaçınmak için güneybatı yönünü takip etmek zorunda kaldı. 11 Şubat'ta konvoy, Escort Group 39'un eskort gemileri ve uçak gemisi HMS Pursuer eşliğinde güneye hareket etti. 12 Şubat'ta, sabah 10:54'te, ardından 15:30'da (Almanya saati), konvoy, FaGr 5'in (Mont de Marsan merkezli) bir Junkers Ju 290 tarafından Portekiz açıklarında görüldü. KG 40, her biri Henschel 293 bombalarıyla donatılmış 9 Heinkel He 177 A3/A5 (II./KG 40) ve 9 Focke-Wulf Fw 200 Condor (III./KG 40) grubundan 2 uçak göndermeye karar verdi.
Martlets ve Hellcats - HMS Pursuer - HMS Pursuer üzerinde uçmak.
Birleşik Krallık Hükümeti (Alan adı, kamu malı)
3 Mosquito du 157 Sqn, partis d'Angleterre & agrave 13h55, attaquent quelques uns de ces quadrimoteurs, en abattent un et endommagent quelques autres qui retournent en Fransa. 18h52, le Pursuer est informé par l'Amirauté d'une attaque imminente l'alerte est donnée et 4 Wildcat sont envoyés en interception : le S/Lt Brander (Wildcat JV2N829), L't39's S429 - Binbaşı Digby Cosh (Sqn Cdr du Sqn 881), le Lt Hank Wilson ve le S/Lt Norman Turner. En fait, 7 O 177 et 3 Fw 200 attaquent le convoi mais seulement 4 He et 2 Fw peuvent l'acirccher leurs bombes, n'atteindra oğlu değil ama.
3 Sqn 157 Sqn, İngiltere'den saat 13:55'te yola çıkarak bu dört motorlu uçaklardan bazılarına saldırdı, birini vurdu, bazılarına da hasar verdi ve Fransa'ya döndü. 18:52'de Takipçi, Amirallik tarafından yakın bir saldırı hakkında bilgilendirildi ve uyarı verildi ve müdahale için 4 Yaban Kedisi gönderildi: Sub-Lt Brander (Wildcat JV429 - ƈN' of Sqn 881), Yarbay Digby Cosh (Sqn 881'den Sqn Cdr), Lt Hank Wilson ve Sub-Lt Norman Turner. Sonunda 7 He 177 ve 3 Fw 200 konvoya saldırdı, ancak sadece 4 He ve 2 Fw bombalarını bırakabildi ve hiçbiri hedeflerine ulaşmadı.
De gauche & agrave droite. Soldan sağa
Yarbay R.H.H.L. Oliphant, RN (Komutan Uçan), Lt H.P. Wilson, RCNVR (Orillia, Kanada), Lt Cdr D.R.B. Cosh, RCNVR (Ottawa, Kanada), Sub-Lt N.K.M. Turner, RNVR (Long Beach, California), Sub-Lt T.L.M. Brander, RNVR (Lossiemouth, İskoçya).
&IWM'yi kopyala (A 22180)
Mevsimsel olarak en son kolaj, Brander aperçoit la lueur d'ueur d'ueur d'ueur d'ueur il fait un virage, se bir araya geldi d'pozisyon d'attaque ve lastik une courte rafale, qui éclaire l'eau reconna & noi manevra 1 : 77. etkili une seconde passe et tire : le He 177 patlama ! Aussitôt nisanès il aperçoit un autre avion mais ne peux l'ajuster. Le bombardier lui lastik n´anmoins dessus. Après l'attaque, le Pursuer l'informe que le retour n'est pas olası dans l'immédiat compte tenu de la pésence des avions et éventuels U-Booten allemands. Puis les 4 Wildcat atterrissent, non sans mal, sur le Pursuer. 55 dakika duré. Brander bir abattu oğlu o 177 à 7h10. Turner, quant & agrave lui, bir abattu ve Fw 200 quelques dakika sonra Brander.
Kalkıştan kısa bir süre sonra, Brander bir bombardıman uçağının ışığının döndüğünü gördü, saldırmak için pozisyon aldı ve uçağı aydınlatan kısa bir patlama ateşledi: bir He 177 tanıdı. Tekrar manevra yaptı, ikinci bir geçiş yaptı ve ateş etti. : He 177 patladı ! Hemen ardından ikinci bir uçak gördü ama atışını ayarlayamadı. Yine de bombacı onu ateşledi. Saldırıdan sonra, Takipçi, düşman uçaklarının ve olası Alman U-Booten'in varlığı nedeniyle şu an için inişin mümkün olmadığını bildirdi. Daha sonra 4 Wildcat, Pursuer'a zorlukla indi. Görev 55 dakika sürdü. Brander, He 177'sini sabah 7:10'da düşürdü. Turner ayrıca Brander'dan birkaç dakika sonra bir Fw 200'ü düşürdü.
De gauche & agrave droite. Soldan sağa
Sub-Lt N.K.M. Turner, RNVR (Long Beach, California), Sub-Lt T.L.M. Brander, RNVR (Lossiemouth, İskoçya).
&IWM'yi kopyala (A 22181)
Kraliyet Donanmasının En İyi 16 Uçağı Filo Hava Kolu
1924'te Fleet Air Arm kurulduğunda, Britanya İmparatorluğu o zamanlar dünya nüfusunun dörtte biri olan yaklaşık 458 milyon insanı yönetiyordu. Bu emperyal süper gücün temel taşı donanmasıydı ve Kraliyet Donanmasının hava kuvvetleri Filo Hava Koluydu. 1939'da RAF'tan tamamen bağımsız hale gelen Filo Hava Kolu, o zamandan beri dünya çapında savaştı. İkinci Dünya Savaşı'nın destansı savaşlarından 21. yüzyıl korsan avcılığına kadar, tarihin en heyecan verici uçak türlerinden bazılarıyla donatıldı. Bu uçakların küçük bir azınlığı mükemmeldi, çoğu (belki de çoğu) korkunçtu - ama ne olursa olsun FAA kendini defalarca kanıtladı. Aşağıdaki uçaklar FAA için hayati önem taşıyordu, bu liste kesinlikle ayrıntılı değildir ve bir tartışmayı bitirmekten ziyade bir tartışmayı kışkırtmayı amaçlamaktadır. Her zaman olduğu gibi, gerçeklik bir ‘top 10’ formatına uymuyor, ancak tarihsel önemi, uzun ömürlülüğü veya teknolojik başarıları açısından önemli olan 16 tür seçtik. En kötü 10 Kraliyet Donanması uçağını burada ve dünyanın en kötü 10 uçak gemisini burada görün. Bu makalenin oluşturulmasındaki yardımları için Filo Hava Müzesi'ne teşekkürler. navalairhistory.com'dan Matt Willis'ten not Konuyla ilgili bir kelime: 'en iyi' veya ‘top’ bu bağlamda tespit edilmesi her zaman zor bir kavramdır. Filo Hava Kolunun tarihinin büyük bir bölümünde - düşük öncelikli, yetersiz kaynak, yetersiz insan ve yıllarca doktrinsel yanlış anlamalardan muzdarip - içinde bulunduğu durum nedeniyle, en büyük etkiyi yaptığı uçaklardan bazıları, türünün en iyisi olduğu söylenemez. Blackburn Skua gibi düşük performanslı makineler 1940 Norveç seferi sırasında Alman kuvvetlerine ciddi hasar verdi ve Kılıçbalığı'na gelince, o zaman havada mükemmel bir performans sergileyen uçaklar nesnel olarak donanma uçakları kadar kötüydü - Seafire ciddiydi. taşıyıcı operasyonlar için uygun değildir.Sonuç olarak, tarih boyunca, Filo Hava Kolu, esas olarak personelinin kalitesi nedeniyle, piyasaya sürüldüğü her türlü tehlikeye atılmış makineden maksimum değer elde edebildiğini kanıtlamıştır. 16. Hawker Sea Hawk (1953-1960 cephe FAA hizmetinde)
Sea Hawk için motor, türbini hızlandırmak için bir marş kartuşu içeriyordu, temelde peletsiz bir av tüfeği kartuşu.
Birleşik Krallık uçak endüstrisi, Soğuk Savaş döneminin başlarında, hiçbiri dünya lideri olmayan bir dizi türbinle çalışan taşıyıcı avcı ve saldırı uçağı üretti.
Bununla birlikte, Sydney Camm tarafından tasarlanan Hawker Sea Hawk bir istisnaydı: savaşta kanıtlanmış, ihracatta başarılı ve ardışık iyileştirmeler içerebiliyor.
Belki de en önemlisi, performans, yetenek ve kullanım arasında bir denge kurarak dönemin Kraliyet Donanması uçak gemileri için ideal bir binek olmasını sağladı. (HMS Victorious gibi flattop'lar, sınırlı boyutlu hava gruplarıyla İkinci Dünya Savaşı dönemi tasarımlarıydı ve hepsi güvenli jet operasyonları için gereken açılı güvertelerle dönüştürülmedi).
Daha küçük uçak gemilerinden uçan İngiliz deniz savaşçılarının, kompakt boyutları uysal uçuş nitelikleriyle birleştirmesi gerekiyordu. Sea Hawk, grubun en iyisiydi, merkez gövdede kanat kökü girişleriyle beslenen ve kanat köklerinin arka kenarında çatallı bir jet borusuyla egzoz yapan tek bir Rolls-Royce Nene motoruyla geleneksel bir tasarımdı. Kendisinden önceki Saldırgan'ın aksine, Sea Hawk burun tekerleği alt takımını kullandı.
Sea Hawk, bir dizi kanat altı mühimmatına sahip daha çok yönlü bir avcı-bombardıman uçağı olarak ortaya çıkmadan ve nihayet daha güçlü bir motor sunmadan önce basit bir günlük avcı uçağından olgunlaşarak aşamalı olarak geliştirildi. Toplam 520 üretimle, Korsanlar, Scimitars ve Sea Vixens'in toplamından daha fazla Sea Hawks inşa edildi.
Kara saldırısı rolünde, altı Deniz Şahinleri filosu Süveyş fiyaskosu sırasında hizmet gördü ve tip daha sonra 1965 ve 1971'deki Hint-Pakistan ihtilafları sırasında Hintlilerin elinde savaşa gitti. bir çift kızılötesi güdümlü AIM-9 Sidewinder füzesi. Diğer ihracat operatörü, türü 1960'ların ortalarına kadar uçuran Batı Almanya'ydı. Hintli ellerde, Sea Hawk 1983 yılına kadar hizmette kaldı, sonunda yerini Sydney Camm'den tasarım girdisi olan başka bir İngiliz deniz savaşçısı olan Sea Harrier aldı.
— Thomas Newdick, Air Forces Monthly Editörü ve Yazarı 15. Hawker Deniz Öfkesi (1945-53) Sea Fury, Hawker'ın ünlü pervaneli avcı hattının zirvesiydi, aynı zamanda muhtemelen şimdiye kadar uçan en iyi pervaneli avcı uçağıydı. Sea Fury, harika bir dövüşçünün ihtiyaç duyduğu her şeye sahipti: sert, iyi silahlanmış, hızlı ve çevikti. Muazzam boyutuna ve 2,480 beygir gücündeki homurtusuna rağmen, keyifli yol tutuş niteliklerine sahipti (pilotlar özellikle dönmeye karşı ne kadar dayanıklı olduğundan etkilendiler). Sea Fury'ye 'çeviklik açısından en yüksek notu' veren Sea Fury pilotu Dave Eagles ile konuştuk. Sea Fury, taşıyıcı jetler henüz olgunlaşmamışken kaleyi elinde tutuyordu ve ‘güverte’ etrafında çok daha güvenli ve kullanımı daha kolaydı. Dünya Savaşı'nın sona ermesi ile jet çağı – arasındaki ara dönemde FAA'yı rekabetçi tuttu ve dönemin en iyi piston motorlu taşıyıcı avcı uçağı/bombardıman uçağı oldu. Sea Fury, Kore'de savaşa gönderildi ve jet çağında hayatta kalmaktan fazlasını yapabileceğini kanıtladı, özellikle 1952'de bir MiG-15 jet avcı uçağını düşürdü. — Joe Coles, Hush-Kit 14. Blackburn Skua (1938-1941) FAA'nın en sınırlı olduğu zamanlarda pike bombardıman uçağı olarak son derece başarılı, Norveç ve Akdeniz'de bir savaşçı olarak herkesin beklemeye hakkı olduğundan çok daha başarılıydı. Skua, böyle vasat bir tasarım için herkesin tahmin edebileceğinden çok daha iyisini yaptı, çünkü öyle olması gerekiyordu. Skuas, İngiltere'nin yenilgiye en yakın olduğu zamanlarda acı bir şekilde savaştı. Üç Skua (Ark Royal'de 803'ten) 26 Eylül 1939'da Kuzey Denizi üzerinde bir Dornier Do 18'i düşürdüğünden, Skualar bir süre için İkinci Dünya Savaşı sırasında İngiliz uçakları tarafından ilk teyit edilen ölümle ilişkilendirildi, ancak daha sonra ortaya çıktı. Tam altı gün önce Fransa'da bir RAF Savaşı aslında bu tarihi iddiayı ortaya koymuştu. 10 Nisan 1940'ta Binbaşı William Lucy liderliğindeki 16 Skua, Alman kruvazörünü batırdı. Königsberg Norveç'in Alman işgali sırasında Bergen limanında. Königsberg hava saldırısı ile muharebede batırılan ilk büyük savaş gemisi ve pike bombardımanıyla batırılan ilk gemiydi.
13. de Havilland Deniz Hornet (1946-56)
Filo Hava Kolu yirmi yıl boyunca ikinci el veya yetersiz tasarımlara güvenmek zorunda kaldı ve ardından RAE Farnborough'dan gelen bir dizi rapordan sonra doğruyu buldular. 1947'de hepsi de Havilland Deniz Hornetinde bir araya geldi.
Sea Hornet'in üç alt varyantı mevcuttu - filo gündüz avcısı foto-keşif uçağı ve gece avcı uçağı. Üçü de aynı özellikleri paylaştı: iki adet son model 2000 hp Rolls-Royce Merlin motoruyla birleştirilmiş sağlam bir gövde, kalkış salınımını önlemek için hız karşı-dönüşlü hava vidası veriyor, düşük hızda iyi kullanım yarıklı kanatçıklar pilotu ön tarafta tüm- özellikle inişin her aşamasında uçuş güvertesinin yuvarlak görünürlüğü - ancak savaş hizmetini görmek için çok geç.
Sea Hornet'i Mosquito'nun üç yıl önce geliştirilmiş olması gereken avcı versiyonu olarak tanımlamak mümkün. 1.500 mil menzilli iki motor ve dört 20 mm'lik topun deliğiyle sadece dört dakikada yüksekliğe (20.000 ft) tırmanma kabiliyetine sahip büyük kanat tanklarıyla evlendi.
Sea Hornet'i alan ilk deniz hava filosu, 1 Haziran 1947'de RNAS Ford'da 801 idi ve 809, gece avcısı varyantını HMS'de denize açtı. intikam yılın sonlarında. Hatta tek bir prototip, Barnes Wallis'in iki modelini taşıyacak şekilde değiştirildi. yüksek top zıplayan bombalar
Sadece benim sözüme bakma. Kaptan Eric (Winkle) Brown, bana tüm zamanların en sevdiği uçağı “tam bir mutluluk” olarak nitelendirdi.
— Paul Beaver FRSA FRAES VR
12. Blackburn Korsanı (1962-1978)
Dünyayı yenen bir konvansiyonel deniz saldırı ve kara saldırı jeti haline gelen, dünyayı yenen bir nükleer saldırı jeti. Geliştirilmiş S.2, Atlantik Okyanusu'nu kesintisiz yakıt ikmali yapmadan geçen ilk FAA uçağıydı.
Blackburn Aircraft Limited, şimdiye kadar yapılmış en kötü uçaklardan bazılarını üretti. 1915'in TB'sinden (bir motor çalıştırma şamandırayı ateşe verdi), 1919'un Sidecar'ından (Harrods'ta satıldı, ancak uçamadı), Roc'tan (1938'in bir avcı uçağı, herhangi bir bombardıman uçağından daha yavaştı) ve acıklı Botha (güçsüz, yağmurda görmek imkansız), utanç verici Firebrand'a (geç, pilotlar için son derece tehlikeli - ama birçok ölümle sonuçlanan bir suskunlukla skandal bir şekilde hizmete sokuldu) ' oldukça ürkütücü, bu yüzden 1958'den bir başyapıt olan harika 'Bucc'ı yapmaya devam etmeleri daha da etkileyici. Buccaneer, özellikle Sverdlov sınıfı kruvazörlere ağırlık verilerek Sovyet filosuna karşı koymak için tasarlandı. Nükleer silah kullanabilen hızlı, düşük seviyeli bir deniz saldırı uçağı olarak büyük bir gizlilik içinde hazırlandı. Test pilotu Dave Eagles'ın Hush-Kit röportajında espri yaptığı gibi, S. Mk.1'in gücü yetersizdi. “havaya uçmak için dünyanın eğriliğine güvendi”. Bu, 1962'de Spey tarafından desteklenen S.Mk 2 piyasaya sürüldüğünde çözüldü. Sonuç, uzun menzilli (Tornado'dan bile daha uzun), neredeyse yok edilemez bir yapıya sahip, kaya gibi sabit düşük seviyeli bir sürüşe sahip mükemmel bir düşük seviyeli uçaktı. Müthiş bir silah yüküne sahip birinci sınıf bir saldırı uçağıydı. Hayatının ilerleyen zamanlarında nispeten sade aviyonikleri onu hayal kırıklığına uğratacaktı, ancak ABD A-6 ile aynı sistemlerle donatılmış olsaydı, şüphesiz dünyanın en iyi deniz saldırı uçağı olurdu, hiçbiri hariç. Aslında, bundan bile daha üstün bir versiyon önerilmişti Buccaneer 2, P.1154 (F-4 ağırlık sınıfında önerilen bir süpersonik Harrier) ve TSR.2 süper bombacısı gibi son derece gelişmiş iki projeden miras kalan sistemlere sahip olacaktı. gelişmiş Korsan, son derece gelişmiş arazi takip radarını kullanırdı). Ancak öyle olmayacaktı. Kraliyet Donanması, taşıyıcısından kurtulduğunda, bazı uçaklar Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne kavuştu. Tip, Çöl Fırtınası'nda değerini kanıtladı ve ömrünün sonuna kadar güçlü bir silah olarak kaldı. - Joe Coles, Sus Kiti
İngiliz Phantom pilotuyla röportaj burada.
11. Westland Wessex (1962-1982)
1950'lerin sonlarında Westland, model uçak olarak kullanılmak üzere bir Sikorsky S-58 satın aldı, onunla biraz oynadıktan sonra, ağır Wright Cyclone piston motorunu çıkardılar ve onun yerine herkesin bahsettiği yükselen ve gelecek gaz türbinlerinden biriyle değiştirdiler. . Sadece ağırlık tasarrufu değil, Napier Gazelle motorunun çok daha düzgün çalışması sayesinde uçaktaki titreşim seviyesi de enstrümanları okuyabileceğiniz bir seviyeye indirildi. Kısa süre sonra Kraliyet Donanması'ndan gelen bir emir, yalnızca bu hizmet için 200'den fazla Wessex'in ilki için geldi.
Orijinal HAS 1, daldırma sonarıyla geldi ve kısa süre sonra, giderek artan sayıda Sovyet denizaltısını aramak için denizde avlanmaya başladı. Aynı zamanda Komando 1 versiyonu, denizaltı av ekipmanları çıkarılarak ve 16 Kraliyet Deniz Piyadesi için bazı koltuklar yerleştirilerek üretildi. Bu Komando Wessex, Endonezya ile çatışma sırasında Borneo ormanlarında çok geçmeden çalıştı. O kadar başarılıydılar ki, zamanlarının çoğunu ünlü ormansız Norveç'te veya Orta Doğu'nun çöllerinde geçirmelerine rağmen, dahil olan filolar o zamandan beri Junglies olarak biliniyordu.
1962'de bir motorun iki motorun yarısı kadar iyi olduğu anlaşıldı. Böylece Westlands, Junglies için Wessex HU5'in burnuna bir çift Rolls-Royce Gnom'u tıkıştırdı. Bu, kurulu gücü neredeyse iki katına çıkardı ve bir motor arızasını yedek olduğu için pilot için çok daha az endişelendirdi.
ASW Pingers, bir radar ve yükseltilmiş sonar içeren geliştirilmiş HAS 3'ü kazandı. Ancak ekstra bir motora sahip değildi, bu nedenle eklenen ağırlıkla performans marjinaldi.
Kraliyet Donanması'ndaki Wessex için kuğu şarkısı 1982 Falkland Çatışması sırasında geldi. Elli Beş HU5, 2 HAS 3 ile birlikte konuşlandırıldı. 21 Nisan Humphrey gecesi, HAS 3 HMS Antrim'in uçuş, adayı geri alma operasyonunun bir parçası olarak RFA Tidespring'den Güney Georgia'daki Fortuna Glacier'e iki HU5'i yönlendirdi. Kötü hava koşullarının onları engellemesiyle, buzulda konuşlanan SBS ekibi tahliye talebinde bulundu. Ne yazık ki, iki HU5 kötü hava koşulları nedeniyle düştü ve güçsüz HAS3'ü geri dönüp birlikleri ve mürettebatı her iki uçaktan da başarıyla kurtarmaya bıraktı. Bundan memnun olmayan Humphrey, daha sonra ANA Santa Fe, bir dizi eski USN gemisinden biri, çatışma sırasında saldırıya uğradı ve ona, muhtemelen 2. Dünya Savaşı'ndan sonra gerçekleşen tek saldırı olan derinlik suçlamalarıyla saldırdı. Humphrey, hızlı jetlere saldırmaktan çıkan silah sesinden kurtulduktan sonra, çatışma sona erdikten kısa bir süre sonra Fleet Air Arm müzesine emekli oldu.
Wessex, soğuk savaş boyunca, uçak gemilerinden, muhriplerden ve karadan bir ASW platformu, bir birlik gemisi ve bir Arama ve Kurtarma uçağı olarak faaliyet gösteren Filo Hava Kolunun dayanak noktasıydı. Tip, hizmete girdikten 42 yıl sonra, sağlamlığının ve kullanışlılığının kanıtı olan 2003 yılına kadar RAF ile hizmette kaldı.
— Bing Chandler 10. Deniz Harrieri (1978-2006) Kraliyet Donanması 1970'lerde büyük uçak gemilerinden vazgeçti, ancak sabit kanatlı hava gücünden vazgeçmek konusunda isteksizdi. Bir çözüm, daha küçük gemilerden bir helikopter gibi kalkış ve iniş yapabilen bir uçak olan Harriers'ı kullanmaktı. USMC bunu, AV-8A olarak bilinen RAF'8217s GR.1'in hafifçe uyarlanmış bir versiyonuyla 821770'lerin başından beri başarıyla yapıyordu. Kraliyet Donanması, pilot için daha iyi bir görüş sağlayan yükseltilmiş bir kokpit ile yeniden tasarlanmış bir ileri gövde ekleyerek ve temel radarın eklenmesiyle daha radikal bir çözüm aradı (ayrıca uçağı tuzlu suya daha dayanıklı hale getirmek için bazı parçalar değiştirildi).
Diğer iki donanma atlama jeti hizmet gördü. Burada görülen Sovyet Yak-38 ve ABD'nin F-35B'si.
“Bu, zayıf uçak olarak algılanan ancak büyük bir başarı elde eden uçaklarla donatılan Filo Hava Kolu için tekrarlanan bir temadır. Sea Harrier, tamamen İngiliz tasarımlı son savaş uçağı olarak havacılık tarihinde savaş kazanan bir silah olarak yerini sağlamlaştırdığı için bunu özetledi.
RAF kara saldırı varyantından evrimleşmiş olan pek çok, hatta RN'de bile, başlangıçta ses altı Sea Harrier'ın yeteneklerini hafife aldı ve yüksek uçan keşif uçaklarını engellemenin ötesinde çok az değeri olduğunu varsaydı. Uçağın test edilmesi ve geliştirilmesinde görev alanlar daha iyi biliyordu. 'SHAR', özellikle görüş mesafesi içinde yapılan it dalaşlarında, Farklı Muharebe Hava Eğitimi (DACT) tatbikatları yürütürken, güçlü F-15 ve diğer NATO savaş uçaklarından daha iyi performans göstermişti.
SHAR, ilk üretim uçağının teslim edilmesinden sadece 30 ay sonra Falkland savaşına gönderildi. Blue Fox çok modlu radarı ve Sidewinder'ın aceleyle edinilen AIM-9L versiyonu, başarısı için kritik öneme sahipti. RN pilotlarının saldırganlığı ve güveni ile birleştiğinde, Harrier hava-hava muharebesinde tek bir kayıp olmadan 20 öldürmeyi başardı. Falkland Adaları'ndaki olağanüstü performans, 'SHAR'ın ikonik statüsünü ve halkın sevgisindeki yerini pekiştirdi.
Hush-Kit Book of Warplanes, Hush-Kit'ten en iyi kesitlerin yanı sıra özel yeni makaleler, patlayıcı fotoğraflar ve muhteşem ısmarlama illüstrasyonlar içerecek. Hush-Kit Savaş Uçakları Kitabı'nı buradan sipariş edin
1993 yılında orijinal Sea Harrier FRS1, büyük ölçüde değiştirilmiş Sea Harrier FA2 ile değiştirildi. En önemlisi, büyütülmüş bir burun konisi, AIM-120'yi fırlatma yeteneği veren yeni bir darbe doppler radarını barındırıyordu. Bu, SHAR'a bir dönem için dünyanın tartışmasız en iyi BVR (Görsel Mesafenin Ötesinde) hava-hava muharebe kabiliyetini verdi.
1990'ların Balkan ihtilafları sırasında, SHAR'lar Adriyatik'teki RN taşıyıcılarından uçarak hem yer desteği için hem de Yugosalv MiG'leri yerde tutmak için hızlı bir yanıt verdi. 1994'te HMS Ark Royal'den bir SHAR, bir Sırp Igla-1 SAM tarafından vuruldu, pilot fırlatıldı, ancak hızla kurtarıldı.
Sea Harrier'ın 2006'da tartışmalı ve erken emekli olması, RN'nin, tatmin edici olmayan 'Joint Force Harrier' düzenlemesi kapsamında Harrier GR7'ler ve GR9'lar karşılığında organik deniz savaşçılarından ve sabit kanatlı savaş uçaklarının kontrolünden vazgeçtiğini gördü. Hint donanması, 2016'da nihayet emekli oldukları SHAR'ın tek ihracat müşterisiydi.
9. Westland Lynx (1981-2017) 60'ların sonlarında ve 70'lerin başında geliştirilen Lynx, Fransızların tasarım liderliği konusunda ısrar etmediği, Sud Aviation'ın sadece yüzde 30'luk bir paya sahip olduğu çok uluslu bir programın nadir bir örneğidir. Bu muhtemelen ana rotorun neden doğru yönde döndüğünü açıklıyor. AH.1 1979'da Ordu Hava Birlikleri ile hizmete girerken, Fleet Air Arm'ın HAS.2'si 1981'de Ordu'nun anlayışının ötesinde radarlara ve diğer teknik özelliklere sahip olduğu için hizmete girdi. Lynx HAS Mk2'deki hatalar, Arjantinliler Falkland Adaları'nı işgal ettiğinde ve 14'ü görev gücünün fırkateynlerine ve muhriplerinde konuşlandırıldığında hala çözülüyordu. Üçüncü Mayıs gecesi Lynx, çatışmanın en dikkate değer eylemini gerçekleştirdi. 826 Deniz Hava Filosu'ndan bir Deniz Kralı keşfetmişti. ARA Alferez Sobral, ve vurulduktan sonra, onu düşmanca olarak tanımladı. Deniz Kralı güvenli bir mesafeye çekildikten sonra Lynx'i oradan gönderdi. HMS Coventry ve Glasgow Deniz Skua füzeleri ile bir saldırı gerçekleştiren, Arjantin gemisine ciddi hasar veren ve savaş süresince onu devre dışı bırakan. Dokuz yıl sonra Lynx, bu kez Basra Körfezi'nin daha sıcak sularında tekrar harekete geçti. Uçak HMS Manchester, Gloucester, Southampton ve Londra Müttefik görev gücüne yönelik Irak Donanması tehdidini etkisiz hale getirmek için ABD Donanması Seahawks ile birlikte çalıştı. Seahawks'ın üstün sensörleri, Iraklıların Kuveyt açıklarındaki dağınık sulara yerleştirdiği çok sayıda küçük devriye gemisini tespit etmek için kullanıldı. Daha sonra etkili bir gemi karşıtı silaha sahip olan Lynx'i yönlendireceklerdi, bu ekip on gemiyi batırmada ve üç gemiye daha hasar vermede oldukça etkili olduğunu kanıtladı. Körfez Savaşı'ndan sonra Kraliyet Donanması'nın Lynx'i 2017'ye kadar hizmet vermeye devam edecekti. Değişiklikler arasında 360 derecelik bir radom vardı, ancak radardan yararlanmak için yükseltme yapılmadı, etkinliğini artırmak için doğru yönde dönen bir kuyruk rotoru, ve her şeyin nerede olduğunu takip etmek için gerçek zamanlı ölçek çizimi yapan Gözlemciyi kurtarmak için merkezi bir taktik sistem. Dünya çapında konuşlandırılmış Lynx'in görevleri arasında uyuşturucuyla mücadele operasyonları, afet yardımı, arama ve kurtarma ve en önemlisi neredeyse 40 yıl boyunca geminin postalarını toplama yer aldı.
Lynx, Kraliyet Donanmasının en başarılı Deniz Taarruz Helikopteri olmasının yanı sıra, İngiliz Ordusunun şimdiye kadar kullandığı en iyi denizaltısavar uçaktı.
— Bing Chandler eski bir Lynx Gözlemcisi, şu anki Hava Güvenliği Subayı ve Deniz Tarihi Yüksek Lisans öğrencisidir. Ayrıca iç organları konusunda da harika teklifleri var, şimdi Seafire PP972 satışa çıktı. 8. Şans Kazandı F4U Corsair (1943-1954) ABD Donanması ile Pasifik'teki rolüyle ünlü olmasına rağmen, Corsair'in ilk uçak gemisi muharebe eylemi, İngiliz Filosu Hava Kolu ile Kuzey Denizi'nde geldi. 2 Nisan 1944'te Corsairs, Alman zırhlısına yapılacak bir saldırı için savaş koruması sağladı. Tirpitz. İngiliz Korsanları, savaş zamanı hizmetlerinin büyük bölümünü Pasifik ve Hint okyanuslarında geçirdi. Burma ve Sumatra'daki Japon hedeflerine yönelik saldırıları desteklediler, ardından 1945'te Japonya'ya yapılan son saldırılarda savaştılar. İngiliz Korsanları, savaşın sonunu Tokyo'ya saldırarak harcamadan önce, İngiliz Pasifik Filosu Sakishima Adaları'na saldırdığında Kamikaze saldırılarını durdurdu.
İngiliz F-35B Lightning II pilotuyla röportaj burada
Sea Fury gelene kadar yerli bir deniz savaşçısı Corsair'in korkunç etkinliğini geride bıraktı. Kraliyet Donanması 2.012 Korsan aldı.
7. Grumman İntikamcı (1944-1955)
Kraliyet Donanması Grumman Avenger'ı ele geçirdiğinde, niyet, eskort gemilerinde denizaltı karşıtı rolünde Kılıç Balığı'nı tamamlaması ve mümkünse değiştirmesiydi. Amerikan uçağı büyük, ağır, havada oldukça hantaldı ve İngiliz hava torpidosunu taşıyamadı. Bu, onu pike bombardımanı ve torpido saldırısı için tasarlanmış ve bunda iyi olan manevra kabiliyetine sahip Fairey Barracuda'nın yanında grev rolünde ikinci bir seçenek haline getirdi. Avenger'ın Fleet Air Arm'daki ilk işi, bu nedenle, aylaklık yeteneği ve geniş mağaza taşıması sayesinde mükemmel olduğu bir görev olan U-botlara karşı eylemdi.Saygıdeğer Kılıç Balığı'nın yapamayacağı koşullarda faydalı bir derinlik yükü taşıyabilir ve ABD yapımı ödünç ver-lease eskort gemilerine takılan mancınıkla fırlatılabilmesi avantajına sahipti. Yeterince Avengers mevcut olsaydı, şüphesiz denizaltı karşıtı kuraldaki 'Stringbag'in yerini alırlardı. Bununla birlikte, Barracuda Uzak Doğu'ya gittiğinde ve çok daha sıcak koşullarla karşılaştığında, Rolls-Royce Merlin 32'deki güç sıkıntısı keskinleşti ve Doğu Hint Adaları'ndaki baskınlar sırasında dayanıklılığı daha da sorunlu hale geldi. Olası bir çözüm olarak, harekat alanında bulunan iki denizaltı karşıtı Avenger filosu alelacele grev için eğitildi ve Barracudas'ın yerine bir bombalama baskınına gönderildi. Deney başarılı oldu ve Amirallik derhal Uzak Doğu'daki Barracuda filolarını Avenger birimleriyle değiştirmeye başladı. Bu arada birkaç Avenger birimi, 'Overlord' Operasyonu sırasında İngiliz Kanalı üzerindeki denizaltı/su üstü gemi operasyonlarında öne çıkmışlardı ve Avrupa'daki savaş sona ermeye başlar başlamaz hızla Doğu'dan ayrıldılar.
Bu nedenle İntikamcı, Kılıç Balığı'nın yerini almış ve neredeyse Barracuda'nın yerini almış olabilir. 1944'ün ortalarında tiyatrodaki Barras'ın yerini Yenilmezler alırken, savaş sona erdiğinde daha fazlası Doğu'dan çıkmak üzereydi, bu nedenle Yenilmez'in Barracuda'nın yerini aldığını söylemek pek doğru değil. Bununla birlikte, Avenger'ın Pasifik'teki savaşın zirvesinde FAA'nın ana saldırı uçağı olduğu tartışılmaz, burada bir kez daha olağanüstü menzili ve yükü, takdire şayan bir şekilde kendisini beraat ettirdiği anlamına geliyordu.
Matthew Willis, deniz havacılığına özel olarak odaklanan bir yazar ve gazetecidir ve bu konuda daha fazla bilgiyi navalairhistory.com web sitesinde okuyabilirsiniz. Airplane'in Mayıs sayısında, D-Day'de FAA'nın Swordfish ve Avenger filoları hakkında bir özelliğin yazarıdır.
6. Grumman Martlet/Wildcat (1941-1945)
“Ben yine de Wildcat'i İkinci Dünya Savaşı'nın ilk yıllarının olağanüstü deniz savaşçısı olarak değerlendiririm … Kişisel bir deneyim olarak, bu Grumman avcı uçağı şimdiye kadar yapılmış en iyi gemi uçaklarından biriydi.”
Aralarında, İngiliz yetkililer ve endüstri, Fleet Air Arm'a 1941'den itibaren gerçekten ihtiyaç duyduğu savaşçıyı sağlayamadı. Neyse ki, ABD Donanması, 1930'larda İngiliz eşdeğerinin avına düştüğü aynı geçici deliliğe maruz kalmadı. ne tek kişilik avcı uçaklarının terk edilmesi ne de Admiralty'nin her uçağın her işi yapabilecek kapasitede olduğu konusundaki sürekli patolojik ısrarı. Sonuç olarak Grumman Aircraft Engineering Corporation, bir deniz hava kolunun gerçekten kullanabileceği türden bir avcı uçağı üretebildi.
USN'nin F4F'si ve G-36 ihracat versiyonu orta derecede hızlı, manevra kabiliyeti yüksek, dayanıklı, uzun bacaklı, iyi donanımlı ve mükemmel güverte iniş özelliklerine sahipti. 1941'in sonlarında ve 1942'nin başlarında İngiliz eşdeğerlerinin her biriyle, bu özelliklerden herhangi ikisini elde ettiğiniz için şanslısınız. Kraliyet Donanması için Grumman Martlet'in (1944'te Wildcat olarak yeniden adlandırıldı) en kötü yanı, USN'nin de bunu istemesi ve önceliğe sahip olmasıydı.
Bu nedenle, etrafta dolaşmak için hiçbir zaman yeterli sayıda Martlet/Wildcat yoktu ve üzerlerinde ilk birkaç filo oluşturulduktan sonra, FAA'nın yenilerini oluşturmak yerine bu birimleri korumak için yalnızca yeterli uçağa sahip olacağı anlaşıldı. Martlet, HMS'de Cebelitarık'a bir konvoy ile hemen kendini kanıtladı cüret Eylül ayında 802 Filosu ile, personelinde bir 'Winkle' Brown da dahil olmak üzere, bir Focke-Wulf Fw 200 Condor'u vurdu, ardından bir sonraki seyirde dört tane daha. FAA'nın Martlets/Wildcats'leri, Akdeniz'de, Müttefiklerin Madagaskar ve Kuzey Afrika'ya çıkarmalarıyla ve birleşik savaşçı ve denizaltı karşıtı uçak filolarının U-botlara karşı varlıklarını hissettirdiği Kuzey Kutbu konvoylarında harekete geçti. 0,50 inçlik makineli tüfekleriyle Martlet/Wildcat, özellikle yüzeyde kalmaya ve onunla savaşmaya karar veren herhangi bir U-botu vurmak için kullanışlıydı. Ayrıca, türün daha güçlü motorlarla ve diğer iyileştirmelerle geliştirilmesi, savaşın sonuna kadar rekabetçi kalmasını sağladı. FAA, kompakt Grumman avcı uçağına yeterince sahip olsaydı, Sea Hurricane ve Seafire gibi alelacele bağlanan tek kişilik donanma uçaklarına bu kadar uzun süre güvenmek gerekmeyecekti. Ne yazık ki, göreli kıtlık, Martlet/Wildcat'in II. — Matthew Willis 5. Fairey Fulmar (1940-1945) Dünya Savaşı yaklaşırken, Amirallik, modern bir savaşçı olarak tanımlanabilecek herhangi bir şey için çaresizdi. Bu nedenle, O.8/38 spesifikasyonu bir tek kanatlı filo avcı uçağı ve gözlem uçağı için yayınlandı, bu, başlangıçta iptal edilmiş bir RAF gereksinimi için tasarlanmış, değiştirilmiş bir hafif pike bombardıman uçağı tarafından hızla dolduruldu. Ortaya çıkan Fulmar, Merlin motorunu ve sekiz adet 0.303” silahı Spitfire ve Hurricane ile paylaştı, ancak benzerlik sona erdi. 247mph maksimum hız ve 16.000' servis tavanı ile performans açısından çağdaşlarının birkaç yıl gerisindeydi. Daha da endişe verici bir şekilde, aynı zamanda Akdeniz'de karşılaşacağı Heinkel He 111'den 30 mil daha yavaştı. Bir dövüşçü olarak, yeterli bir iptal edilmiş pike bombardıman uçağı yaptığını söylemek doğru olur. Mükemmel olduğu yerde dayanıklılık olsa da, dört saatten fazla havada kalabiliyordu ve mühimmat miktarı (Spitfire'ın 250'sine kıyasla silah başına 1000 mermi). Bu, Fulmar'ın, taşıyıcının uçağı fırlatma ve kurtarma ilerlemesinde minimum kesinti ile ayakta bir CAP tutmasına izin verdi. Tek başına bu, dengeyi Fulmar'ın lehine çevirmezdi, ancak 1940'ta Norveç kıyılarındaki eylem RN'ye Fighter Direction yeteneğinin başlangıcını vermişti. Bu, başlangıçta, CAP'ye iletilmek üzere taşıyıcının eskortundan semafor yoluyla taşıyıcıya iletilen radar bilgilerini içeriyordu. Eskort gerekli telsizlere sahip değil ve Ark Royal'in radarı yok. Bu kaba düzenleme, Britanya Savaşı potansiyelini dünyaya göstermeden önce Skua'nın bile başarılı müdahaleler yapmasına izin verdi. Sonuç olarak, Fulmar ilk operasyonel dağıtımını yaptığında HMS Şanlı kısa süre sonra, gölgedeki keşif uçaklarını düşürerek ve ardından herhangi bir sonraki baskınları kırarak kendini kanıtladı. Yüksekte dolaşan Avcı Komutanları, onları saldırganlara doğru yönlendirecek ve bir kez gördüklerinde, hız avantajı elde etmek için avlarına daldıklarında dalış bombacısı mirası devreye girecekti. Tamam hız paritesi. Fulmar büyük bir dövüşçü değildi ve 1942'nin ortalarında ikinci hat ve gece savaş görevlerine düşürüldü. Bununla birlikte, gemi avcısı kontrolünün doğuşunda olması, bu güne kadar kullanılmaya devam eden tekniklerin şekillenmesine yardımcı oldu ve havadan havaya muharebede yalnızca 16 kayıp için 116 ölümle Kraliyet Donanması'nın en yüksek puanlı avcı uçağı oldu[1]. Bu, Seafire için söyleyebileceğinizden daha fazlası. [1] Bu rakamlar kaynağa göre değişir! Ancak öldürmeler için 112 ile 122 arasında. — Bing Chandler 4. Westland Deniz Kralı (1969-2018)
Wessex helikopterinin sınırlamalarının belirginleşmesiyle, denizaltıları avlamak ve aynı zamanda silah taşımak istiyorsanız, RN'nin yeni bir şeye ihtiyacı olacaktır. Açık çözüm, Sea King ile USN ile aynı rotayı takip etmekti. Siyasi nedenlerle, Sikorsky'nin cömert lisansı sayesinde Westlands'in uçağı büyük ölçüde değiştirmesine ve nihayetinde orijinal üreticiden daha fazlasını satmasına izin veren İngiltere'de üretilen bir versiyon seçildi. Wessex'ten farklı olarak, orijinal adın, H-34 için kullanılan Deniz Yarasası takma adı kadar saçma olmadığı için korunduğu varsayılmalıdır.
SH-3D'ye harici olarak benzer olsa da, erken HAS1 Sea Kings bile orijinalinden büyük ölçüde farklıydı. Farklı bir çalışma felsefesi ile RN, kuyrukta, ileri yönler hariç her yönde mükemmel kapsama sağlamak için bir radar, bir dizi İngiliz aviyonik ve kabinde uçak ve herhangi bir taktik koordinatörü olarak görev yapmak üzere bir Gözlemci ekledi. denizaltıları ve yüzey gemilerini avlamak için gerekli olabilecek diğer varlıklar.
Wessex the Sea King de asker taşımak üzere modifiye edilmiş gibi, bu süreçte alt takım kaşıklarını kaybederken, en iyisi Junglies'in geri çekilebilir teçhizata sahip olmasına izin vermemek. 2000'lerde fazladan Mk6 uçakları verildiğinde ve geri çekme sistemi sadece güvenli tarafta olmak için devre dışı bırakıldığında bu daha da ileri götürüldü.
Sea King'in ateş vaftizi, filoyu Arjantin denizaltılarından, balinalardan ve su altında biraz şüpheli görünen her şeyden koruyan, ağırlıklı olarak ASW rolünde 60 uçağın konuşlandırıldığı Falkland Çatışmasıydı. RN'nin su altı tehdidi konusundaki endişesi buydu. Aynı zamanda, HC4'lere sahip 846 Filosu, birlikleri desteklemek için çeşitli platformlardan çalışan uçaklarla konuşlandırıldı. Hatta biri Arjantin/Şili sınırına kadar yolunu buldu, burada mürettebatın uzun uğraşlarından sonra alevler içinde kaldı.
Deniz Kralı ayrıca Arama ve Kurtarma rolünü de üstlendi, gri ve turuncu uçak kendi yerel bölgelerinde RN'nin halka açık yüzü oldu. Ayrıca, dünyanın ilk döner kanatlı AEW uçağını yapmak için bir Searchwater radarı yana bağlandığında, ünlü atasının bile sahip olmadığı bir rol kazandı. Bu rol, Sea King'in ilk örneğin RN'ye teslim edilmesinden yaklaşık 49 yıl sonra 2018 yılına kadar hizmette kalacağını görecektir.
Deniz Kralı, Falkland Adaları, Kosova, Körfez Savaşları ve Afganistan'da hizmet de dahil olmak üzere, dünyanın dört bir yanında denizde ve karada faaliyet gösterdi. Birkaç on yıl boyunca RN gemisi uçuş güverteleri onlarla dolu gibi görünürken, bazı cesur ruhlar onları daha sonra sıkı bir iniş noktası için yapılan Tip 22 Fırkateynlere bile bindirdi. Gerçekten harika bir uçak, onun yerine geçen Merlin'in doldurması gereken büyük pabuçları var.
İsim, büyük silahlar için atış düşüşünü gözlemleyen orijinal rollerinden geliyor. RAF'ın başlangıçta Gözlemcileri de vardı, ancak 2. Dünya Savaşı'ndaki eğitimi hızlandırmak için Navigator'ı daha küçük bir beceri seti ile tanıttı. Belli ki bu, bir zamanlar büyük olan kurumda çürümenin başladığı noktaydı.
3. Hawker Deniz Kasırgası
Malta konvoyu koruma rolünde - Deniz Kasırgası tüm Doğu Akdeniz'in kaybolmasını engelledi.
Hawker Sea Hurricane, 1941-2'de Fleet Air Arm'ın envanterindeki en hızlı deniz savaşçısı değildi, güverte inişinde de en iyisi değildi. Kesinlikle en iyi silahlı ya da en uzun bacaklı değildi. Yeni filo gemilerinden çalışmak acı vericiydi ve katlanmayan kanatları ile hangara indirilebildiği zaman çok fazla yer kaplıyordu. Ancak doktrinel çıkmaz sokaklara sürüklendikten, ekipman için sıranın arkasına konduktan ve tüm sorunlarını çözebilecek Amerikan savaşçılarından yeterince alamadıktan sonra saldırgan bir temele yayılmaya çalışan bir hizmet için, Deniz Kasırgası yapıldı. bir nimet. İhlallere bu kadar hızlı ve etkili bir şekilde adım atabilecek başka bir dövüşçü muhtemelen yoktu. İki koltuklu Fairey Fulmar hizmete girmeden önce bile, Amirallik, tek koltuklu, yüksek performanslı savaşçılardan kaçınma kararının, hassas bir şekilde söylemek gerekirse, aptalca olduğunu fark etmişti. Fulmar'ların avantajları vardı ve çok şey başardılar, ancak Fleet Air Arm'ın hızlı Alman ve İtalyan bombardıman uçaklarını ve hatta avcı uçaklarını alt edebilecek performansa sahip savaşçılara ihtiyacı vardı. Amiralliğin kabul etmeye gönülsüz olduğu tavizler -kısa menzil, arkada navigasyon yok, sabit kanatlar- birdenbire, artık anlaşmaları bozacak gibi görünmüyordu. Neyse ki, Kasırga'nın taşıyıcı operasyon için dönüştürülmesi kolaydı, bu nedenle nispeten büyük sayıda (RAF standartlarına göre hala küçük bira) mevcut Kasırgalar nispeten hızlı bir şekilde yüzebiliyordu. (Aslında, Kasırgaları sahada 'denizlemek' mümkündü, süreç çok basitti - hizmet dışı bir RAF Mk IIb, 1942'de HMS Indomitable'da bir Deniz Kasırgasına dönüştürüldü ve yedek parçalar taşıyıcı tarafından tutuldu). Hurricane'i bir filo savaşçısına dönüştürme kararı alındığında, Fleet Air Arm, ihtiyaç duyduğu performansa sahip hayati bir savaşçı kaynağına hızla sahipti. Zamandan önce değildi. İlk Deniz Kasırgaları, Kuzey Kutbu konvoylarındaki Luftwaffe avcılarına karşı hemen damgasını vurdu, ancak Deniz Kasırgası, 1942 yazındaki hayati Malta konvoyları sırasında değerini kanıtladı. Bu operasyonlardaki en kalabalık savaşçı olarak, hırpalanmış adaya hayatta kalabilmesi ve Mihver Devletlerinin Kuzey Afrika'ya giden tedarik yollarını tehdit etmeye devam edebilmesi için yeterli erzak sağlanmasını sağladı. Bu nedenle, Deniz Kasırgası muhtemelen tüm Doğu Akdeniz tiyatrosunu kurtardı. Aceleyle bir araya gelen bir filo savaşçısı için fena değil.
2. Fairey Barracuda (1943-55)
Fairey Barracuda. Hatta sevilmeyen – alay konusu oldu. Çekici değil, kesinlikle. Diğer tüm uçaklardan daha aşağılayıcı şarkıların konusu. “Bunu hatırlamalısın… Bir Barra sidik kadar fakirdir…"Ama Barracuda'nın senin sempatine ihtiyacı yok. Az önce olmuş bir kaza gibi görünebilir… erken, çok fazla kaza NS ama Barracuda diğer birkaç tür gibi düşmanı vurdu. Tarihçi Norman Polmar, Barracuda'yı "saldırı uçağı olarak neredeyse işe yaramaz" olarak nitelendirdi. Yine de bu "neredeyse işe yaramaz" uçak 10 ayda 40.000 ton nakliye batırdı, Almanya'nın en güçlü savaş gemisini sakatladı ve 10 yıllık bir kariyer boyunca 26 cephe filosunu donattı.
Albacore ve Swordfish, 1943'te saldırı uçakları olarak modası geçmişti, bu nedenle Barracuda çok kısa sürede kullanılabilir hale geldi. Akdeniz savaşı, Barra'nın gelmesiyle sona erdi, ancak Kuzey enlemlerinde sadece ihtiyaç duyulan uçaktı. Barracudas, Alman konvoylarına yıkıcı saldırılar gerçekleştirdi ve keskin pike bombardımanıyla Tirpitz'i aylarca savaşın dışında bıraktı. Uzakdoğu'da öyleydi hemen hemen doğru uçak… sıcak iklimde astımlı, yine de Doğu Hint Adaları'ndaki hedeflere karşı başarı elde etti. Daha sonra sessizce ama 1950'lere kadar hizmet etti. Barracuda saygınızı hak ediyor. - Matt Willis, @navalairhistory Twitter'da buhar izimi takip et: @Hush_kit 1. Fairey Kılıç Balığı (1938-1945)
Halk arasında ‘Stringbag’ olarak bilinen Fairey Swordfish, hayırsever bir şekilde, taşıyıcı tarafından taşınan çift kanatlı torpido bombardıman uçağının nihai gelişimi olarak görülebilir - ya da daha az hayırsever bir şekilde piyasaya sürüldüğünde modası geçmiş. Bağlam vermek gerekirse, ilk uçuşu Spitfire'ınkinden iki yıldan kısa bir süre önceydi. Buna rağmen ya da muhtemelen bundan dolayı, Stringbag Britanya'nın denizcilik uçaklarının en sevilenlerinden biri haline geldi.
Seçkin bir savaş kariyeri kesinlikle tarihimizdeki yerini sağlamlaştırmaya yardımcı oldu. Öne çıkanlar Taranto Baskını ve Bismarck'ı batırmadaki rolü. İlki, 1940'ta İtalya'nın ana gemilerinin yarısını bir anda ortadan kaldıran ve muhtemelen daha da önemlisi, 1941'de ABD'nin doğrudan çatışmaya girmesine neden olan Japon Pearl Harbor saldırısına ilham veren cüretkar bir gece operasyonuydu. İkincisi, bu saygıdeğer uçağın Bismarck'ın Kraliyet Donanması'nın intikamcı pençelerine geçmesine izin veren çarpıcı darbeyi vurduğunu gördü. İronik olarak, uçağın hantal en yüksek hızı, efsaneye göre uçaksavar silahlarının çok daha hızlı uçaklarda eğitilirken ilerlemek üzere donatıldığı ve sonuç olarak maksimum hedef hız ile başa çıkma hassasiyetine sahip olmadığı için Bismarck'a yardımcı olmuş olabilir. sadece 143mph.
Kraliyet Donanması'nın örneğinin uçtuğunu görmek, Bristol Pegasus'u hafifçe vurarak üç kişilik mürettebatı havaya çekerken havada asılı duruyor gibi bir zevk. O, iyi gelen, tayfasının sevdiği ve halk tarafından büyük bir sevgiyle kucaklanan bir yadigardı. Fleet Air Arm ünler kürsüsündeki yerini gerçekten kazanmış, asil ve yaşlı bir savaşçı.
— Pete Sandeman, Kraliyet Donanmasını Kurtarın
Bunun gibi daha fazla hikaye görmek ister misiniz: Twitter'da buhar izimi takip et:@Hush_kit
“Fıstık Özel” – Fotoğraflarla Grumman F4F Yaban Kedisi
Hem Amerika Birleşik Devletleri hem de Büyük Britanya, İkinci Dünya Savaşı'nın son aşamalarında savaş uçağı güç merkezleri haline gelse de, savaşın ilk yıllarında durum tam tersiydi. Korkunç Luftwaffe, Atlantik Okyanusu'nun yanı sıra Avrupa'nın üzerindeki göklerin kralıydı.
Bu nedenle, tehdide karşı koymak için, 1940 yılında Kraliyet Donanması Filo Hava Kolu, Fransız Donanması ile birlikte Amerika'daki Grumman Aircraft Engineering Corporation'dan yeni üretilen deniz savaş uçaklarının sevkiyatını emretti.
Söz konusu uçak F4F Wildcat idi ve yaklaşan tehdidin gidişatını değiştirme umuduyla aceleyle satın alındı. Ne yazık ki, Fransa için çok geçti.
Grumman F4F-4 Wildcat of Fighting Squadron 71 (VF-71) ve Douglas SBD-3 Dauntless, 1942'de ABD Donanması uçak gemisi USS Wasp (CV-7) gemisinde.
1940 yazında Fransa'nın düşüşü ve ardından Büyük Britanya üzerinde yapılan hava muharebesi, Wildcats'in varır varmaz harekete geçmesine neden oldu.
1940 Noel Günü'nde bir Wildcat, İskoçya'daki Scapa Flow deniz üssü üzerinde bir Junkers Ju 88 bombardıman uçağını düşürdü ve savaşta bunu yapan ilk Amerikan yapımı uçak oldu.
Bu, Wildcat pilotları için bir av sezonunun açılışıydı ve F4F'ler daha küçük eskort-taşıyıcı eylemleriyle meşgul oldular. Atlantik boyunca tedarik konvoyları için koruma sağlamakla görevlendirildiler.
Grumman XF4F-3 prototipi (Büro # 0383), 21 Temmuz 1939'da uçuş testi sırasında fotoğraflandı.
İngilizler arasında Martlet olarak bilinen F4F, temelde bu tür bir savaşa öncülük etti ve Müttefik gemilerini taciz eden Fw 200 Condor bombardıman uçaklarına karşı çok etkili olduğunu kanıtladı.
Büyük Britanya, Avrupa'daki Müttefik davasına öncülük ederken, 1941'in sonlarında ABD de savaşa girdi ve kampanyalarını Pasifik Tiyatrosu'na odakladı.
ABD Donanması'nın tercih ettiği silah olan F4F, genellikle Japon havacılığının korkunç omurgası olan Mitsubishi Zero'ya karşı yetersiz olarak kabul edildi.
F4F-4'ün ana özelliklerinden biri, Grumman patentli bir tasarım olan Sto-Wing tasarımlı katlanır kanatlardı.
Zero, o zamanlar kategorisinde en iyisi olarak kabul edildi, ancak yine de, Wildcats'in onları Japon uçaklarına karşı hala zorlu bir düşman yapan birçok önemli avantajı vardı.
Wildcat, ağır zırhı nedeniyle Zero'dan çok daha fazla hasar verebilir. Kendinden sızdırmaz yakıt tankları ayrıca uçağın yakıt kaybetmemesini veya vurulursa alev almamasını sağladı.
F4F-4 Wildcat avcı uçakları ve SBD Dauntless dalış bombardıman uçakları, USS Hornet'in Midway açıklarında, 4 Haziran 1942'deki uçuş güvertesinden fırlatılmaya hazırlanıyor.
Daha sonra, Amerikalı pilotlar tarafından "Thach Örgüsü" olarak bilinen özel bir savunma taktiği benimsendi ve bu onları Japon rakipleriyle aynı seviyeye getirdi.
F4F Wildcat, 1943'te F6F Hellcat ve Vought F4U Corsair'e yer açmak zorunda kalana kadar onurlu bir şekilde hizmet etti. Bu uçakların her ikisi de Pasifik'teki hava savaşıyla ilgili çıtayı yükseltecek ve Japonların tamamen düşmesine katkıda bulunacaktı.
Daha fazla fotoğraf!1943 ortalarında düzende uçan yaban kedisi savaşçıları
Pervane döndürücü ve kaporta tabancaları olan erken bir F4F-3
Atılgan'a inen bir Hornet Yaban Kedisi, Enterprise 26 Ekim 1942'de hava saldırısı altında şiddetli bir şekilde manevra yaparken uçuş güvertesi boyunca kayıyor. İki mürettebat güvertede savunma pozisyonunda ve gemi yanıyor gibi görünüyor.
1944'te "istila çizgilerini" gösteren bir Filo Hava Kolu Yaban Kedisi
F4F-4'ler Guadalcanal'da, 1942
VF-5'in F4F-3'leri, 1941
F4F-3S “Wildcatfish”, F4F-3'ün bir deniz uçağı versiyonu. Edo Aircraft, ikiz şamandıralı bir F4F-3 taktı.
F4F-3 Yaban Kedisi. Fotoğraf: D. Miller / Flickr / CC-BY-SA 2.0
58 galonluk damla tankları ile Haziran 1944'te White Plains'den FM-2'ler
HMS Formidable'dan bir Martlet II, 1942
Teğmen John Thach'in Wildcat'i Saratoga'dan havalanıyor, 1941.
Japonlar tarafından toplanan VMF-211'in Harap Yaban Kedileri, Wake, Aralık 1941 dolaylarında.
Teğmen Edward O'Hare, F4F Wildcat'inde, 1942 Baharı
F4F-3 Wildcats of Fighting Squadron 6, 12 Mayıs 1942'de Mercan Denizi Muharebesi'ne (Entelektüel oraya varmadan önce sona ermişti) giderken USS Enterprise'dan fırlatılmaya hazırlanıyor.
Long Island'ın hangar güvertesinde F4F-4 Wildcat avcı uçağını gören mürettebat, 17 Haziran 1942
24-25 Haziran 1942 dolaylarında Midway, Sand Island'da hasarlı ve kısmen demonte F4F-3 Wildcat
Wildcat savaşçıları makineli tüfeklerini Kuzey Afrika açıklarında Ranger'da test ediyor, Kasım 1942
Kuzey Afrika açıklarında HMS Formidable'da Martlet savaşçıları, Kasım 1942
USS Suwanee, 1942-43'te Wildcat 'Rosenblatt'ın Cevabı'
Bir F4F Wildcat, 1943'te Michigan Gölü, Chicago, Illinois, Amerika Birleşik Devletleri'nde demirli yatarken, eğitim uçak gemisi USS Wolverine'in uçuş güvertesinden alçak irtifa geçişi yaparken, bir F4F Wildcat başımızın üstünden uçuyor.Bir FM-2 Wildcat avcı uçağı USS Charger'dan fırlatılmaya hazırlanırken bir başkası tepeden uçtu, Chesapeake Körfezi, Maryland, Amerika Birleşik Devletleri, 8 Mayıs 1944
Eğitim uçak gemisi USS Sable'ın güverte mürettebatı, tamamen burun kıvıran bir FM-2 Wildcat'i sağa çekiyor. Michigan Gölü, Amerika Birleşik Devletleri, 1943-45
TBM-1C Avengers ve bir F4F Wildcat, muhtemelen Deniz filoları ile, Dulag uçak pistinde dizilmiş, Leyte, Filipinler, c. 1944.
Grumman F4F-4 Yaban Kedisi. Resim: Kaboldy / CC-BY-SA 3.0
Umarız içeriğimizi beğenirsiniz. Savaş tarihini canlı tutmanın önemli olduğunu düşünüyoruz. Siz de yaparsanız, lütfen bir destekçi olmayı düşünün. Teşekkürler.
3 Aralık 1945
3 Aralık 1945: Jet motorlu bir uçakla bir uçak gemisine ilk iniş ve kalkış, RAE Farnborough'da Deniz Kuvvetleri Baş Test Pilotu olan Teğmen Komutan Eric Melrose Brown, MBE, DSC, RNVR tarafından bir de Havilland DH ile uçarken yapıldı. 100 Deniz Vampiri Mk.10, LZ551/G. Gemi Kraliyet Donanmasıydı dev-sınıf hafif uçak gemisi, HMS Okyanus (R68), Kaptan Casper John, R.N.
Bu testlerdeki eylemleri için, Teğmen-Komutan Brown, 19 Şubat 1946'da Britanya İmparatorluğu'nun En Mükemmel Düzeninin (O.B.E.) bir Subayı olarak görevlendirildi.
LZ551, ilk olarak 17 Mart 1944'te uçan üç prototip DH.100 Vampires'in ikincisiydi. Uçak, uçuş testleri için kullanıldı ve daha sonra 1945'te, taşıyıcılar için operasyon için modifiye edildi. “Deniz Vampiri” olarak adlandırıldı ve Mk.10 olarak yeniden sınıflandırıldı.
DH.100, turbojet motoruyla çalışan tek kişilik, tek motorlu bir avcı uçağıydı. Uçağın ikiz kuyruk bom konfigürasyonunun, motor için kısa bir egzoz yoluna izin vermesi ve o sırada mevcut olan erken jet motorlarındaki güç kaybını azaltması amaçlandı.
LZ551/G, başlangıçta 9.300 rpm'de 2.300 pound (10.231 kilonewton) itme gücü üreten bir Halford H.1 turbojet tarafından destekleniyordu. Bu motor de Havilland tarafından üretildi ve Goblin olarak adlandırıldı.
Vampir 1945'te Kraliyet Hava Kuvvetleri'nde hizmete girdi ve 1953'e kadar ön saflarda savaştı. 3.268 DH.100 üretildi. İki prototip Sea Vampire (LZ551 dahil) vardı, ardından 18 üretim Sea Vampire FB.5 avcı bombardıman uçağı ve 73 Sea Vampire T.22 iki kişilik eğitim uçağı vardı.
LZ551, Somerset, Yeovilton'daki Fleet Air Arm Müzesi koleksiyonundadır.
Teğmen Komutan Eric (“Winkle”) Brown, MBE, DSC, RNVR, Havilland DH.100, LZ551'in ikinci prototipi ile HMS Ocean gemisinde, 3 Aralık 1945. (Daily Mail)
HMS Okyanus Clyde, Glasgow, İskoçya'daki Alexander Stephen ve Sons bahçesinde inşa edilmiştir. Gemi 1944'te denize indirildi ve 8 Ağustos 1945'te hizmete girdi. Hafif filo gemisi olarak sınıflandırıldı, HMS Okyanus su hattında 630 fit (192 metre) uzunluğunda, 80 fit, 1 inç (24.41 metre) ve 13.190 ton deplasmanda 18 fit, 6 inç (5.64 metre) standart draft ile 23 fit, 3 inç (7.09) idi. metre), tam yük deplasmanında (18.000 ton). Uçak gemisinin uçuş güvertesi 695 fit, 6 inç (212.0 metre) uzunluğundaydı. okyanus 40.000 mil beygir gücü üreten dört Parsons dişli buhar türbini tarafından tahrik edildi ve maksimum 25 knot (saatte 28.8 mil/saat/46,3 kilometre) hıza sahipti. HMS Okyanus 1.050 denizci mürettebatı vardı ve 52 uçak taşıyabiliyordu.
HMS Okyanus yedek olarak yerleştirilmeden önce on iki yıl görev yaptı. Beş yıl sonra, İskoçya'nın Faslane kentinde hurdaya çıkarıldı.
Winkle Brown ve DH.100 Deniz Vampiri, HMS Okyanusu'nun yanından uçuyor. Bir iniş sinyali memuru, Brown'a HMS Ocean'a inmesi için rehberlik eder. De Havilland Deniz Vampiri Mk.10 LZ551/G, HMS Ocean'da 3 Aralık 1945'te yakalanan telgrafı çekiyor. De Havilland Sea Vampire Mk.10, HMS Ocean'dan havalanıyor, 3 Aralık 1945. (BAE Systems)
Kaptan Eric Melrose Brown, C.B.E., D.S.C., A.F.C., KCVSA, Ph.D., Hon. F.R.Ae.S., R.N., havacılığın en büyük test pilotlarından biridir. Robert John Brown ve Euphemia Melrose Brown'un oğlu olarak 21 Ocak 1918'de Leith, İskoçya'da doğdu. Kraliyet Hava Kuvvetleri subayı olan babası onu ilk uçuşuna 8 yaşında götürdü. Royal High School, Edinburgh, Scotland Fettes College ve Edinburgh Üniversitesi'nde eğitim gördü. 1947'de üniversiteden Master of Arts derecesi aldı.
Bu tanımlanamayan Kraliyet Donanması Hava Kuvvetleri Astsubay Eric Brown gibi görünüyor.
Eric Brown, 4 Aralık 1939'da Kraliyet Donanması Filo Hava Kolu için gönüllü oldu. Daha önce Üniversite Hava Filosu'nda uçmayı öğrenen Brown, RNAS Sydenham, Belfast, Kuzey İrlanda'daki bir Uçan Tazeleme Kursuna gönderildi.
Asteğmen Eric Melrose Brown, Kraliyet Donanması Gönüllü Rezerv, 1939 dolaylarında.
Brown, 26 Kasım 1940'ta Kraliyet Donanması Gönüllü Rezervi'nden geçici Asteğmen olarak bir komisyon aldı. 802 No'lu Filo'ya transfer edilmeden önce kısa bir süre 801 No'lu Filo'da görev yaptı. Grumman G-36A Martlet Mk.I'yi (ABD Donanması F4F-3 Wildcat avcı uçağının ihracat versiyonu) eskort gemisinden uçurdu. HMS Cesareti (D10) Cebelitarık konvoylarında.
İki Focke-Wulf Fw 200 Condor dört motorlu devriye bombardıman uçağı da dahil olmak üzere birkaç düşman uçağını düşüren Brown, Üstün Hizmet Haçı ile ödüllendirildi. HMS Cesareti 21 Aralık 1941'de Atlantik'te düşman denizaltıları tarafından batırıldı. Brown batan gemiden kaçabilen sadece 24 kişiden biriydi, ancak sadece o ve bir kişi soğuk suda kurtarılmaya yetecek kadar uzun süre hayatta kaldı.
Sub-Teğmen Eric M.Brown, R.N.V.R., Fleet Air Arm, Grumman Martlet Mk.I ile, yaklaşık 1941. (İlişkilendirilmemiş)
Asteğmen Brown, 7 Nisan 1940'ta Bayan Evelyn Jean Margaret Macrory ile tanıştı. 1942'de evlendiler ve bir oğulları olacaktı.
Brown, 1 Nisan 1943'te teğmenliğe terfi etti. Bir dizi operasyonel görevden sonra, Teğmen Brown, Aralık 1943'te Boscombe Down Uçak ve Silahlanma Deney Kurumu'ndaki Deniz Test Filosuna atandı. Ertesi ay Brown, Baş Deniz Testi seçildi. Farnborough, Kraliyet Uçak İşletmesi'nde pilot. Bu görevi 1949 yılına kadar sürdürdü.
Temmuz 1945'te Eric Brown, teğmen komutan (geçici) rütbesine terfi etti ve ardından savaşın ardından Kraliyet Donanması Gönüllü Rezervinden Kraliyet Donanması'na transfer edildi ve rütbe tarihi 1'e teğmen olarak atandı. Nisan 1943.
Teğmen Brown, 1949'da Yeni Yıl Onur Listesi'nde Havada Değerli Hizmet için King's 8217s Commendation'a layık görüldü. Brown, Kore Savaşı sırasında uçak gemilerinden uçarak 802 Nolu Filoya geri döndü. HMS İntikamı (R71) ve HMS yılmaz (92). 1 Nisan 1951'de teğmen-komutanlığa terfi etti. Eylül 1951'de Brown, Maryland, Patuxent River'daki ABD Deniz Hava Test Merkezi'nde değişim subayı olarak uçuş testlerine devam etti.
Komutan ve Bayan Brown, RNAS Lossiemouth'ta, yaklaşık 1954. (Daily Mail)
1953'te Teğmen-Komutan Brown, gemide bir subaydı. HMS Roketi (H92), bir denizaltı karşıtı fırkateyn. 31 Aralık 1953'te komutanlığa terfi etti. Bir helikopter tazeleme kursundan sonra Brown, gemide bir Arama-Kurtarma (SAR) helikopter uçuşunun komutasını yaptı. HMS Şanlı. Daha sonra RNAS Lossiemouth merkezli 804 Nolu Filo'ya komuta etti, ardından Galler, Pembrokeshire'da RNAS Brawdy'ye komuta etti.
1958'den 1960'a kadar, Komutan Brown, İngiliz Donanma Hava Misyonu'nun Almanya'ya başkanlığını yaptı. Daha sonra Savunma Bakanlığı bünyesinde hava savunmasında birkaç üst düzey görevde bulundu. 31 Aralık 1960'ta kaptanlığa terfi etti.
1964'ten 1967'ye kadar Brown, Almanya'nın Bonn kentinde Deniz Ataşesiydi. Sonraki RNAS Lossiemouth, 1967-1970 komuta etti.
Kaptan Brown'ın son askeri görevi şuydu: kamp yardımcısı Majesteleri, Büyük Britanya Kraliçesi II. Elizabeth'e.
Eric M. Brown, 3 Temmuz 1945'te, bir de Havilland DH.98 Mosquito'nun gemiye inmesi için Britanya İmparatorluğu'nun En Mükemmel Düzeninin (M.B.E.) Üyesi olarak atandı. HMS yorulmaz, 2 Mayıs 1944. 1 Ocak 1970'de Kaptan Brown, Kraliçe'nin Yeni Yıl Onur Listesi'nde Britanya İmparatorluğu'nun En Mükemmel Düzeninin (C.B.E.) Komutanı seçildi.
Kaptan Eric Melrose Brown, C.B.E., D.S.C., A.F.C., K.C.V.S.A., Ph.D., Hon. F.R.Ae.S., Kraliyet Donanması
Kaptan Eric Melrose Brown, C.B.E., D.S.C., A.F.C., K.C.V.S.A., Ph.D. Tatlım. F.R.Ae.S., R.N., 12 Mart 1970 aktif görevinden emekli oldu.
O zaman, test pilotu olarak 8.000 saatten fazla olmak üzere 18.000'den fazla uçuş saati biriktirmişti. Kaptan Brown, 487 farklı uçak tipini (varyant değil) uçurmuştu ve bu, kırılması pek olası olmayan bir rekordu. Brown, 2407 iniş, sabit kanat ve 212 iniş, helikopter ile uçak gemilerine diğer tüm pilotlardan daha fazla iniş yaptı. Hem denizde hem de karada 2.721 mancınık fırlattı.
1982 ve 1983'te Kaptan Brown, Kraliyet Havacılık Derneği'nin başkanı olarak görev yaptı.
Eric “Winkle” Brown, 21 Şubat 2016'da İngiltere, Surrey, Redhill'de 97 yaşında öldü.
Kaptan Eric M. Brown, De Havilland DH.100 Sea Vampire Mk.10, LZ551 ile Fleet Air Arm Müzesi, Yeovilton, Somerset, İngiltere. (Nigel Cheffers-Heard, Fleet Air Arm Müzesi)
HMS Hermes, San Diego'dan ayrıldı, 6 Aralık 1941
Bu daha da iyi olurdu, ancak elbette ABD Wake'i bu ölçüde güçlendirmeyi planlamıştı, ancak daha fazla inşaat olmadan yapamazdı. Kompozit hava grubu için altyapı hazır değildi. Eğer vasiyet mevcut olsaydı, küçük bir savaş grubunun acil olarak yerleştirilmesi mümkün olabilirdi.
Adada faaliyet gösteren yirmiden fazla avcı uçağı ile sürekli CAP, bir veya iki hafta boyunca pratik olmuş olabilir, bu da Japon hava saldırılarını çok daha sorunlu hale getirir. İlk işgal filosuna yapılan bir avuç dolusu saldırı, ortalığı mahvetti. İniş kuvvetlerini bombalayan bir düzine uçak bunu birleştirir.
Hermes, ABD Donanması tankerlerinden yakıt ikmali yapabilir mi? IJN ve USN'nin farklı yakıt ikmali teknikleri kullandığını düşünüyorum. USN ve RN aynı tekniği ve ekipmanı mı kullandı? Hermes'in menzilinin ne olduğunu bilmiyorum, Oahu'dan (yakın) Uyanıp geri dönüş yolculuğunda yakıt ikmali yapması gerekecek mi?
Hermes, sanırım başka bir taşıyıcı da dahil olmak üzere eskortlara ihtiyaç duyacaktı. Bu özel senaryoda, Hermes'in Wake için en erken ne zaman ayrılabileceği? Yardım kuvvetiyle birlikte denize açılmak zorunda kalabilir.
Cryhavoc101
F4F Yaban Kedileri ile ilgili olarak - Katlanır kanatları olan F4F-4 varyantı kabaca Haziran 1942'den önce mevcut değildi ve Midway Savaşı'na katılan Filolardaki F4F-3'lerin çoğunun yerini almıştı.
Ne yazık ki Kasım 1941'de - katlanır kanat yok Wildcats
Sadece Aslan
Cryhavoc101
Katlanır kanatlı Martlet II'ler olduğunu biliyorum ama anladığım kadarıyla 41 Kasım'a kadar İngiltere'ye deniz yoluyla teslim edilen modeller katlanır kanat varyantları değildi ve katlanan kanatlar, o noktaya kadar çok yavaş üretim nedeniyle Birleşik Krallık'ta sonradan uyarlandı.
Bu nedenle, İngiltere'den alınan ve ödünç verilen F4F-3'ler dahil olmak üzere Fransız ve Yunan siparişleri de dahil olmak üzere çeşitli F36'ların bir karışımı - söyleyebileceğim kadarıyla hepsi orijinal olarak katlanmayan kanatlar
Sonraki 'Gerçek katlanır kanat' F4F-4 Wildcat / Martlets IV'ler, OP'lerin POD'undan sonra etkin bir şekilde teslim edilmeye başlandı
Görünüşe göre Job 127, 80 adet katlanır ve 10 adet katlanır olmayan uçaktan oluşan katlanır kanatlı avcı uçakları için ana İngiliz siparişiydi.
10 'katlanmayan' F36a avcı uçağı (Martlet III) 41 Mart'ta teslim edildi
10 Grumman G-36a Martlet III, İngiliz Satın Alma Komisyonu için doğrudan sipariş, Grumman İş No 127.
Seri Numaraları: AM954-AM963
Deld 3.41 (AM954)
Sqdn AM956 778 m² 6.41 Arbroath
İlk operasyon sdqn 802 sqdn 9.41 (AM955)
HMS Audacity'de en çok kayıp 21.12.41
Ardından, 41 Ekim'de 36 'Teslim edildi' ancak 12 Aralık 41'e kadar 'teslim edilmedi'
36 Grumman G-36b Martlet III, İngiliz Satın Alma Komisyonu için doğrudan sipariş, Grumman İş No 127.
Seri Numaraları: AM964-AM999
10.41. TÜMÜ Norfolk, Va'dan HMS Illustrious 12.12.41'de gönderilir (örn. AM964
Sqdn 881 m² 5.42 AM964
Ve sonra kalan 54 G36B'nin 53'ü Mart ve 42 Nisan'da Bombay'a gönderildi.
54 Grumman G-36b Martlet II, İngiliz Satın Alma Komisyonu için doğrudan sipariş, Grumman İş No 127.
Seri Numaraları: AJ100 – AJ153
AJ150 İngiltere'ye, geri kalanı Uzak Doğu'ya.
İlk önce 12.41'i teslim etti, NY'yi Bombay 3.42'ye (AJ100) gönderdi, diğerleri de aynı tarihte veya 4.42'de gönderdi
Sqdn 806 7.42 HMS Dayanıklı (AJ100)
Son - AJ152, Exeter 1948-1952'deki blister hangarda terkedilmiş
Yani Katlanır Kanat G-36B'ler bu kapsül için mevcuttu - sadece!
Ancak teknik olarak bu POD için uygun olsalar da, aylarca bir yerde bir havaalanı apronunda boş boş oturmakla kalmayıp, bunun yerine İngiliz kullanımı için daha fazla değiştirildiklerini ve/veya denetlendiklerini - takılıp kalmadıklarından şüpheleniyorum?
Bu POD'un zaman çerçevesi içinde HMS Hermes'te bir savaş birimi olarak görevlendirilebileceklerine kesinlikle inanmıyorum.
Filo Hava Kolundaki Uçağı Ödünç Ver-Kirala
Resmi olarak 1937'de Amirallik kontrolü altında oluşturulan British Fleet Air Arm'ın damalı bir geçmişi vardı. Dünya Savaşı'nın başlangıcında, FAA sadece 232 uçakla 20 Filodan oluşuyordu. Savaşın sonunda güçleri 3700 uçak, 72000 subay ve erkek 59 uçak gemisi ve tüm dünyada 56 hava istasyonuna ulaştı. Bununla birlikte, FAA'nın savaş boyunca üstesinden geldiği sorun, modern uçak gemisi kaynaklı savaş uçaklarının olmamasıydı.
Yerli uçak üretiminde, yeni ve daha iyi uçakların geliştirilmesi ve üretilmesi için kaynakların büyük çoğunluğu FAA'ya değil Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne verildi. Bu durum savaştan önce de aşikardı: 1936-1939 yıllarında RAF'ın çehresini tamamen değiştiren yeniden silahlanma programına rağmen, FAA savaşa yalnızca antik Fairey Swordfish torpido uçağı ve avcı ve dalış olarak Blackburn Skua'ya sahip olarak girdi. bombacı.
Hem Hawker Hurricane hem de Supermarine Spitfire nihayetinde kancalı savaşçılar olarak geliştirilirken, geç geldiler ve en iyi ihtimalle yeterli sayıda asla bulunamayan geçici önlemlerdi. İlk savaş yıllarında bazı durumlarda Kraliyet Donanması, Fransa, Yunanistan vb. gibi diğer ülkeler tarafından orijinal olarak satın alınan ve Alman ilerlemeleri nedeniyle alıcılarına asla ulaşamayan uçak gruplarını satın aldı. En önemlisi, Grumman Martlet FAA hizmetine bu şekilde girdi.
ABD Kongresi tarafından 11 Mart 1941'de onaylanan Ödünç Ver-Kiralama programının uygulanmasından önce, FAA'nın çok sayıda Amerikan uçağı satın alarak ve işleterek ekipman kıtlığı konusunda bir şeyler yapabileceği yoktu.
Lend-Lease FAA Koleksiyonum
Okuyucular, İkinci Dünya Savaşı sırasında RAF ve FAA tarafından uçurulan tüm uçakları modelleme sürecinde olduğumu hatırlayacaktır. Çalışmamın daha önce gösterilen bölümleri şunları içerir:
Bu alt koleksiyonun amacı, Commonwealth (Avustralya ve Yeni Zelanda) dahil olmak üzere Fleet Air Arm tarafından çatışmanın başlangıcından sonuna kadar test edilen ve kullanılan tüm Amerikan uçak tiplerini göstermektir. Seri, tümü 1/72 ölçeğinde 63 model içeriyor. Bazı modeller takım çalışması olarak oğlumla birlikte yapıldı.
FAA edinim sırasına göre kronolojik olarak listelenen modeller şunlardır:
- 1 Curtiss Cw77 Cleveland (Helldiver çift kanatlı)
- 1 Brewster Buffalo model 339B (Belçika'dan önceki sözleşme)
- 1 Vought Sikorsky Chesapeake (Vindicator)
- 1 Brewster Bermuda (model 340)
- 16 Grumman Yaban Kedisi (Martlet)
- 1 Curtiss modeli 82 Seamew
- 8 Vought Sikorsky Yalıçapkını
- 11 Grumman Cehennem Kedisi (Gannet)
- 9 Vought Sikorsky Corsair
- 8 Grumman İntikamcı (Tarpon)
- 2 Curtiss Helldiver (model 84 )
- 3 Douglas Cesur
- 1 Grumman Kaplan Kedisi
Her zaman olduğu gibi, her tip için tüm farklı işaretleri, önemli renk şemalarını ve işaretlerini göstermeye çalıştım. Bazı özel durumlarda, bazı uçaklar da özel denemeler yapmak üzere Birleşik Krallık'ta modifiye edildi ve bu şekilde benzersiz hale getirildi.
Proje için Planlama
Yukarıda bahsedilen uçakların çoğu 1/72 plastik kit olarak mevcuttur. Bu, modellerin üretilmesini nispeten kolaylaştırdı ve yapım hızı yüksek seviyede tutulabildi. Neyse ki, bu uçaklarla ilgili çok sayıda referans bilgisi de vardı, örneğin Savaş boyası dizi, Filo/Sinyal Hareket Halinde, eski güvenilir profiller ve FAA ile ilgili diğer kitaplar. Mektubun, İkinci Dünya Savaşı'nda Leasing uçağını ödünç verin Arthur Parcey tarafından bu macera boyunca bana rehberlik etti.
İşte her modelin kısa bir açıklaması. Kronolojik sırayla başlayacağız, yani ilk olarak birkaç tuhaf ve oldukça başarısız kuş takip edecek, ardından FAA hizmetindeki tartışmasız ilk ithalat başarısı olan Grumman Martlet/Wildcat gelecek.
Curtiss Cw77 Cleveland
Curtiss SBC-4 Helldiver ilk olarak Fransa tarafından satın alındı, ancak bu ülkenin düşüşü, orijinal siparişin beş uçağı İngiltere'ye gitti ve burada Cleveland Mk. I ve AS467-471 seri numaralarıyla işaretlendi. Uçak, muharebe kullanımı için uygun bulunmadı ve eğitim ve öğretim gövdeleri haline geldi.
Brewster Buffalo modeli 339B
Buffalos, İngiltere'ye eski Belçika sözleşmesine teslim edildi (ABD tanımı F2A-3). Uçak, Eylül 1941'de Kraliyet Donanması'na gitti ve HMS Eagle'da servis parkurlarından geçti.
Vought-Sikorsky Chesapeake
Bu, Fransa'nın düşüşünün ardından İngiltere'ye gelen başka bir uçaktı. Chesapeake'in kalkış performansının taşıyıcı operasyonlar için çok zayıf olduğu bulundu, bu nedenle Chesapeake'ler birkaç FAA eğitim ve destek birimi arasında dağıtıldı.
Brewster Bermuda modeli 340
Bermuda'nın ilk örnekleri Temmuz 1942'de İngiltere'ye geldi ve A&AEE'de değerlendirmeye alındı. Uçak muharebe operasyonları için uygun değildi ve ABD Donanması'na benzer şekilde FAA, Bermuda'larını hedef römorkör olarak kullandı.
Bu sayfada gösterilen tüm modeller arasında, yapılması en kolay olanı buydu. Contrail'den sadece bir vac-form kiti alabildim. Kabul edilebilir bir sonuç elde etmek için birçok değişiklik ve düzeltme yapmak zorunda kaldım.
Grumman Yaban Kedisi
Martlet/Wildcat serisi, 16 model içeren bu koleksiyondaki en büyük gruptur. Martlet'in Mk I'den Mk VI'ya kadar tüm farklı versiyonlarını kayıtlarımda bulabildiğim tüm farklı kamuflaj şemaları ile yaptım.
Martlet Mk I
İlk Kraliyet Donanması Martlet Mk I'yi (bir başka eski Fransız sözleşmesi) teslimattan önce göründüğü gibi modelledim. Kanadın üst yüzeyindeki sivil tescil sadece üreticinin denemeleri sırasında uygulandı.
840 Sqn'den bir Wildcat, 25 Aralık 1940'ta bir Alman uçağını düşüren İngiliz hizmetindeki ilk ABD avcı uçağıydı. Boyanın üretildiği yere (ABD veya İngiltere) bağlı olarak Ekstra Koyu Deniz Grisi renklerinin farklı tonlarını göstermeye çalıştım. ).
Martlet Mk II
Martı Mk. II, katlanır kanatlı ilk versiyondu ve bu yüzden modellerden birini Dragon dönüşümünü kullanarak modelledim. Başka bir Mk. II, 1943, La Senia, İtalya'daki 888 Sqn'den gelen uçağı temsil ediyor.
Martlet Mk III
Martlets Mk III, eski Yunan sözleşmesine göre üretildi ve katlanır kanatları yoktu. Tüm bu uçaklar Batı Çölü'nde, önce orijinal genel açık gri kamuflajı ve ardından standart çöl kamuflajı ile kullanıldı.
Martlet Mk IV
Martlet Mk. IV'ün katlanır kanatları vardı ve altı adet 0.5quot'luk makineli tüfekle silahlanmıştı ve aksi halde Mk. II ve Mk V. Yaptığım Mk IV, Brough'da Blackburn Aircraft tarafından her kanadın altında üç adet güdümsüz roket taşıyacak şekilde modifiye edildi.
Martlet Mk V
Bir Martlet Mk inşa ettim. D-Day operasyonlarına 846 Squadron ile katılan, standart siyah beyaz işgal çizgileri taşıyan V. Diğer ikisi Mk. Amerikan FM-1'e karşılık gelen V'lerin ikisi de Uzak Doğu tiyatrosunda savaş gördü.
Martlet Mk VI
Marlet Mk. VI (FM-2) farklı bir motora ve uzatılmış bir yüzgeçe sahipti. Bu modellerdeki farklı kamuflajlar, çatışmanın son ayları için tipikti.
Wildcat Kitleri hakkında yorumlar
Hasegawa'nın kiti, şekiller ve boyutlar açısından kabul edilebilir bir model oluşturan tek kittir. Rakip Akademi kiti, tamamen ölçek dışı (çok geniş) bir gövdeye sahiptir.
Geriye Akademi olmak üzere yerel pazarımda toplamda yalnızca altı Hasegawa kiti elde edebildim. Bununla birlikte, Hasegawa bileşenlerine dayanan karşılık gelen kanopileri ile on ek gövdeyi klonladım (reçineyle kalıpladım) ve onları Akademi kitinden kanatlar, alt takımlar vb. ile birleştirdim, bu da tamamen tatmin edici sonuçlar getirdi.
Fantasy Printshop'tan Euro Çıkartmaları, Mk I ve Mk VI modellerinin çoğu için işaretler sağladı.
Bu makale önümüzdeki ay Hellcats, Avengers, Helldivers, Corsairs ve daha fazlasıyla devam edecek!
Ek resimler, büyütmek için tıklayın
Bu sayfa:
En son güncellendi:
Sayfanın URL'si:
Şu adresten indirildi:
Telif Hakkı 1997-2006, IPMS Stockholm ve Topluluk Üyelerine aittir. Her hakkı saklıdır.
Bu sitenin düzeni ve grafikleri, HTML ve program kodu Telif Hakkı 1997-2006 Martin Waligorski'ye aittir. İzin alınarak kullanılmıştır.
Kullanım Koşulları: Bu site, uçak, zırh, figür, uzay aracı ve benzeri konularda ölçekli modelleme sanatıyla ilgilenen meraklıların oluşturduğu interaktif bir topluluktur. Bu sitedeki tüm materyaller telif haklarıyla korunmaktadır ve yalnızca kişisel kullanım için çoğaltılabilir. Bu sitedeki herhangi bir materyali özel kullanım dışında herhangi bir amaçla kullanmak için izin almak için Yazar(lar) ve/veya Editör ile iletişime geçmelisiniz.
Nisan 1942 Alternatif Hint Okyanusu
Hmm, 1945'te, pilotlar ve güverte ekibi deneyim kazandığında Indefatigable ve Implacable'da Seafires, BPF'deki herhangi bir uçak arasında en düşük iniş kazası oranına sahipti. - David Brown'un supekmarine Seafire'ı kaynağı
Seafire'ın Amerikan yapımı avcı uçaklarından çok daha farklı bir yol tutuşu gerektirdiğini ve şasinin çok zayıf olduğunu düşünüyorum.
Hippi
Asla belleğe güvenmemeniz gerektiğini kanıtlamak
Hugh pouhams Kitabında, kasırgaların beklemede olduğu yolculuktan sonra yazılan ve rahatsız edici bir şekilde doğru şekilde istiflenen bazı yanlış istiflenmiş Kılıç Balığıydı, numara vermiyor.
Zheng He
Karşılaştırma için OTL FAA taşıyıcı hava grupları Filo hava kolu arşivinin izniyle
Yılmaz
Kasım 1941: 45 uçak - 9 Deniz Kasırgası, 12 Fulmar, 24 Albacore
Ağustos 1942: 55 uçak - 31 Sea Hurricanes, 24 Albacores
şanlı
Eylül 1942: 21 Martlet, 6 Fulmar ve 18 Kılıç Balığı
Zorlu
sayılar hakkında hiçbir fikrim yok ama albacore'lu iki filo (818 & amp 820), biri martlet'li (888) ve biri Fulmar'lı (803)
Ayrıca Mısır'da Kasırgalar uçuran ve daha sonra Seylan'a gönderilen ve Fulmar'a dönüştürülen dönüştürülmüş Deniz Kasırgası filosu da dahil olmak üzere Seylan'da bazı fulmar filoları vardı!
Uçak dağılımına bakıldığında, Kılıç Balığı'nın Japon baskını sırasında bu roldeki başarısızlıklarından sonra fulmar'ı bir günlük keşif aracı olarak kullanmaya çalıştıklarını düşünüyorum.
Sanırım Kasırgalar Ocak ayında Güney Afrika'da toplanmış olabilir. 1942 HMS'nin ilk birkaç ayında Yılmaz Düz bacaklı Kasırgaları DEI ve Seylan'a teslim etmek için bir uçak vapuru olarak kullanıldı, bu yüzden hava grubu sürekli karaya çıkarıldı.
Nisan 1942'den sonra çok fazla Fulmar teslimatı yapılmamış olabilir (ön cephe filolarından aşamalı olarak çıkarmaya başladılar). OTL, Ceylon plus HMS'de FAA ve RAF Fulmars ile başladılar Yılmaz gemide 12 kişi vardı. ITTL, Fulmarlar, C OPERASYONU sırasında, hem Kolombo'ya hem de Bengal Körfezi'ndeki Ozawa'ya karşı yapılan baskınlarda Japonlara karşı savaştı. Ağır zayiatlar verdiler (tıpkı OTL gibi), kendilerini de yalasalar da. Şu anda HMS'de olan sekiz Yılmaz Nisan ayında başlayan toplam sayıdan geriye kalanlar (hem kara hem de taşıyıcı bazında). HMS olanlar Zorlu Nisan ayı sonlarında OTL'ye bindi, Seylan'daki kara birimlerindendi.
Önemli değil, ek Martlet'ler (bu BTW için teşekkürler) Boyd'a tüm uçak gemilerini Seylan'da bir yedekle tam olarak donatabileceği kadar savaşçı veriyor.
Bu, hava grubu boyutlarını bulmak için kullandığım site - http://www.armouredcarriers.com/design/
Bilim adamı Shan
Japonlar hala Seylan'da veya yakınlarında en az dört RN savaş gemisi batırdıklarını mı düşünüyorlar?
Eğer öyleyse, diğer ikisinin raporları onları şaşırtabilir.
Zheng He
Deniz kasırgası teslimatlarıyla ilgili bilgiler, Indomitable'da kasırga pilotu olan Hugh Popham'ın Deniz uçuşu kitabından geldi, taşıyıcı Karayipler'de çalıştıktan sonra, oraya gemiyle gönderilen yedek deniz kasırgalarını almak için Güney Afrika'ya gitti. Poppa kasırgaların durumu hakkında ürkütücüydü - yetersiz paketleme ama indomitable'ın kasırga avcı filosunu güçlendirmeye yetecek kadar bulundu - kaçınılmaz eğitim kayıpları ve operasyonel kayıplar yoluyla avcı filosunu güçlü tutan şeyin bu sevkiyatın kalıntıları olduğunu tahmin ediyorum. .
RE sözleşmeleri, yılmaz feribot yolculukları sırasında P2'ye ulaşamayan uçaklardan birinin dönüşte bir Deniz kasırgasına dönüşme olasılığı hakkında warbirds forumunda büyüleyici bir tartışma var.
Hakkında çok sayıda fulmar olduğu dışında fulmar teslimatları hakkında hiçbir bilgim yok.
Zheng He
Bu, yeni Martlet'lerin Seylan'a teslimatını detaylandıran daha önceki bir yazının tekrarı:
0900 Saat, 17 Mayıs 1942, Colombo Limanı, Seylan – HMS şanlı, HMS Hermesve eskortları, yerel halk ve limandaki savaş gemilerinin mürettebatının tezahüratları için Colombo'ya gelirken, şehir halkı da taşıyıcıların hava gruplarının hava limanlarına giderken tepeden uçtuğunu gördü. Amiral Somerville ve Tuğamiral Boyd, HMS Kaptanı Talbot'u aldı şanlı ve HMS Kaptanı Onslow Hermes çok az tantana ile, çünkü bunun için zaman yoktu. Doğu Filosu on gün sonra savaşa gidecekti ve yapılacak çok iş vardı. Her iki memur da HMS'de acele etti Yılmaz İcra memurları gemilerin servisiyle ilgilenirken, yaklaşan operasyonlar hakkında bir brifing için.
Tuğamiral Boyd'a, HMS'nin dönüşü Hermes ve HMS eklenmesi şanlı Modern kruvazör ve muhriplerden oluşan eskortlarıyla birlikte, filonun saflarını o kadar büyüttüler ki, sonunda adına yakışır bir vurucu güce sahip olduğunu hissetti ve denize geri dönme düşüncesinin tadını çıkardı.
Aynı derecede önemli olan, geçen ay boyunca, Mart ayı başlarında teslim edildikleri Bombay'dan birkaç Grumman Martlet savaşçısı grubu geliyordu. Yeni gelenler, Boyd'a taşıyıcı hava gruplarını donatmak için 41 ek savaşçı verdi. Mevcut uçaklarıyla birlikte, artık üç filo gemisinin her birine 20'den fazla avcı uçağı yerleştirebilecek ve aynı zamanda HMS'yi de donatabilecekti. Hermes küçük bir yedek ve eğitim filosu oluşturmaya yetecek kadar makine ile küçük bir savaş uçağı ile. Yeni pilotların çoğu muharebe deneyiminden yoksun olsa da, artık onun için mevcut olan çok sayıda savaşçı, Boyd'un uçak gemilerinin saldırı operasyonları yürütme yeteneklerine daha da güvenmesini sağladı.
Hippi
Seaforth 2010 baskısının 92. sayfası,
Indomitable, Cape Town'da bir ticaret gemisinin ambarlarından yedek deniz kasırgaları aldı.
Hint okyanusunda Indomitable'ın 9 kasırgayı çalışır durumda tutmasını sağlamak için yeterli deniz kasırgası vardı, bu da bir yedek kaynağı olduğu anlamına geliyor.