Çevirmen: SnBurak
Editör: ÇHY
Kasırganın gözünün sakin olduğunu söylememişler miydi?
Savaştan gelen sıcaklık soğudu ve tereddütsüz ilerleme durdu.
Savaşçıların henüz doğmamış olan canavarın yaydığı tehlikeli aura ile karşı karşıya kaldıklarında ileri adım atma cesareti yoktu.
Choi Hyuk ve savaşçılar arasında bir mesafe oluştu. Choi Hyuk tek başına muazzam et topaklarıyla karşılaştı.
“Lider... Bu...”
Bir gün Choi Hyuk'u yeneceğini ve herhangi bir zorluktan kaçınmayacağını söyleyen Lee Jinhee bile bu sefer ilerleyemiyordu. Bacaklarının titrediğinden utandı ancak onlar yüzünden ilerleyemediği için rahatladı. Yakın bölgelerde yüksek rütbeli bir canavarla savaşmaktansa o et topaklarının önünde durmaktan daha çok korkuyordu.
Henüz doğmamış mıydı? Bunun önemi neydi? Yüksek rütbeli savaşçılar bile bu 'yıkımı' yok edememişti.
'Hayır... Belki de en yüksek rütbeli bir savaşçı bile...'
Komutan Mack en yüksek rütbenin eşiğini gördüğü için söyleyebilirdi.
‘Choi Hyuk'un az önce gösterdiği hareketle bile imkansız.’
Elbette, Choi Hyuk'un başarıları her zaman olağanüstü olmuştu. Son defada sadece orta rütbeli bir savaşçı olduğu halde yüksek rütbeli savaşçıların seviyesine ulaşmış gibiydi ve şimdi yüksek rütbeli bir savaşçı olarak en yüksek rütbeli savaşçı seviyesine ulaşmış gibi görünüyordu. Mevcut seviyesi ve Yemin Kılıcı'nın sınırsız gücü birleşirse saldırı gücü en yüksek rütbeli bir savaşçının yıkıcılığını gösterebilirdi.
Ancak yine de onu kesemezdi. Bir et canavarı olmasına rağmen, doğası kaçınılmaz bir kaderin, 'yıkım’ın, doğasıydı.
Pat. Pat.
Choi Hyuk belinden sarkan kılıcına dokundu. Vücudundan akan siyah karma, etrafındaki dünyayı emip analiz ederken sallandı.
Choi Hyuk her zaman 'nasıl göreceğini' biliyordu.
Doğuştan gelen yeteneği ‘Ayrım Gözü’ne sahipti ve ilk karma özelliği ‘Zihin Gözü’ydü. Rakiplerini analiz etme yeteneği sürekli olarak güçlenmişti. Özellikle 'ölüm' ile ilgili kaderlere karşı hassastı, bu yüzden cenaze töreni sırasında ölen Kundle Kabilesi üyelerinin isimlerini bilecek kadar ilerlemişti.
Bu yüzden Choi Hyuk biliyordu.
'Yıkım' olarak bilinen canavar nasıl yapıldığını.
Sırıttı.
“Ha... Bunları yaptıktan sonra bile... Ölüm korkusuyla yapıldıklarını mı düşünüyorsun?”
Yaşam ve ölüm aynı madalyonun iki yüzüydü. Doğanlar ölecekti. Bu bireyler, türler ve hatta evrenler için geçerliydi. Uzun süredir var olan bir evren kaçınılmaz olarak yıkılacaktı. Bu canavar, yıkımın kaderini toplayıp bastırmakla yapılmıştı. Hayır, belki de tüm canavarlar böyle yapılıyordu.
Canavarların kraliçesi bu kaderi toplayıp değiştirmişti. Her ne kadar değiştirilmiş olsa da yıkım hâlâ yıkımdı. Bu kaçınılmaz kaderi diğer evrenlere iterek kraliçe evrene sonsuz yaşam vermişti. Bu, canavarların doğuşunun arkasındaki sırdı ve canavarların sonsuza kadar diğer evrenleri işgal etmesinin nedeniydi.
Bu yüzden Choi Hyuk sırıttı.
“Sence bu şekilde ölümü önleyebilir misin?”
Ölümün doğal kaderinden kaçınırlarsa onları öldürmek zorunda kalırdı.
Gıcırtı.
Kılıcına dokunan Choi Hyuk'un eli, onu parçalayacakmış gibi görünecek şekilde tuttu.
“Gitmeden önce onu yok edeceğiz. Biraz zaman alacak ve beni rahatsız etmemeleri için tüm canavarları engelleyin.”
Korkuya kapılmış savaşçılara emir verdi.
“Bekle! Lider!”
Baek Seoin, Choi Hyuk'u solgun bir yüzle durdurmaya çalıştı ancak faydası yoktu. Baek Seoin'in yüzü beyaza döndü. Sezgisi delice ilerliyordu.
‘Oydu! O uğursuz his!'
Canavarların sadece Cam yengeçleri kesmeye odaklandıklarını görünce gergin bir his hissetmişti. Sonunda ne olduğunu biliyormuş gibi hissetti. Canavarların Cam yengeçleri katletmek için savaşmaktan kaçınmasının nedeni olabildiğince fazla karma elde etmekti. Bu 'yıkım'ı uyandırmak ve karma-cılların evrenine göndermek için enerjiye ihtiyaçları vardı. Yanlışlıkla hissettiğini düşündüğü hafif gerginlik hissi şimdi gerçekleşmişti ve kalbine ağırlık yapıyordu.
Emin olmasa da... Burası tehlikeliydi. Çabucak kaçmak zorundaydılar. Bu düşünce aklını doldurdu.
“Lider!”
Baek Seoin, vücuduyla Choi Hyuk'un yolunu engellemeye çalıştı.
Vınn.
Yine de ayakları hareket etmiyordu. Choi Hyuk kılıcını başının üstünde kaldırdı ve önündeki şeyi gördü. Raptiye gibi iğnemsi bir enerji onu kuşattı. Baek Seoin, bir adım atarsa ikiye dilimleneceği hissi hakkında hiçbir şey yapamadı.
Komutan Mack, Baek Seoin'in omzunu çekti.
“Geri çekil. Ona şimdi yaklaşmış olsan bile, müttefiklerini şu haliyle tanıyamayacak... Ancak bu kadar gücü topladıktan sonra tek bir saldırıdan sonra tükenecek. Onu alıp sonra geri çekiliriz.”
Mack bu mevcut durum için de endişeliydi. Bununla birlikte, henüz geri itilmedikleri için bir süre beklemenin iyi olacağına karar vermişti.
'Bir kez çarpıştıktan sonra pes edecek.'
Choi Hyuk'un doğmamış canavarı yok edebileceğine inanmıyordu. Aşkınlık seviyesinin zirvesine ulaşan, tarihin en güçlü savaşçısı, Alev Göğü’nü, öldüren canavar ölümcül rütbeli bir canavardı. Bu canavar henüz doğmamış olsa bile doğmamış canavar ve Choi Hyuk aynı seviyede değildi.
Bu yüzden beklemesini söylemişti ama canavarlar beklemeyi düşünmüyormuş gibi görünüyordu.
Choi Hyuk'un kılıcı kaldırılıp sessiz kalmasından bu yana beş dakika geçmişti.
Çıtttt.
Choi Hyuk ve yıkım canavarı arasındaki boşluk aniden açıldı. Devasa bir kol belirdi ve çok geçmeden bir canavar vücudunu boşluktan dışarıya doğru eğdi.
“Crrk...”
Savaşçıları korku sardı.
“En yüksek rütbeli bir canavar...”
Mack'in iç çekişi, savaşçıların kalbine çivilenmişti.
***
Geçmişe bakılırsa Choi Hyuk, Vahşi Savaşçıların güvenliği hakkında hiç endişelenmemişti.
Vahşi Savaşçıları iki koşula göre seçmişti; kolayca ölecek gibi görünmeyenler ve ölmekten pişman olmayanlar.
Üst düzey yöneticilerinin hiçbirinin her seferinde gülünç savaşlar yaşamasına rağmen ölmemesinin nedeni buydu. Choi Hyuk'un özellikle üst düzey yöneticilerini savunduğu ya da astlarıyla ilgilenmesi hayatta kalmalarının nedeni değildi, sadece yeterince güçlü oldukları içindi.
Ancak Vahşi Savaşçıların üst düzey yöneticileri Ryu Hyunsung ve Kim Honghyun köşeye itilmişti.
Cephe hatları genel olarak iki bölüme ayrılmıştı; kara deliğe doğru koşup ilerleyen grup ve Kahur Kabkunları yok etmek için geri kalan grup. Choi Hyuk ilerleyen grupta olduğu için onları birleşik bir grup olarak yönetebilirdi ancak onun gibi arkaya liderlik edebilecek kimse yoktu. Evrenin dört bir yanından gönderilen birlikler, birbirleriyle iş birliği yapmaktan çok kendi başlarına savaşmakla meşguldü.
Daha zayıf birlikler ağır kayıplar verirken daha güçlü birlikler daha az acı çekiyordu. Bunlar arasında en fazla risk taşıyanlar, Nasir'in birliği, Kundle Kabilesi ve Vahşi Savaşçıları takip eden Cam yengeçlerdi.
Henüz yok edilmemelerinin nedeni, Ryu Hyunsung ve Kim Honghyun'un, Choi Hyuk'un düşüncesi nedeniyle geride kalan birliklerinden kaynaklanıyordu.
Ancak Ryu Hyunsung ve Kim Honghyun sadece orta rütbeli savaşçılardı. Yüksek rütbeli bir canavar onlara saldırdığında yapabilecekleri hiçbir şey yoktu.
“Huu...”
Kim Honghyun nefes verdi. Dövüş ile ilgili iki doğuştan beceriye, [Sertlik] ve [Keskinlik]’e, sahip olan orta rütbeli bir savaşçı olmasına rağmen Ryu Hyunsung'dan çok daha güçlüydü.
Ancak yüksek rütbeli bir canavara karşı yeterli değildi.
Kakakang!
Canavarın muazzam bedeni ona çarptığında bir meteorla çarpışıyormuş gibi hissetti.
“Keuheuuu.”
Yine de Kim Honghyun dayandı. 'Kim Honghyun'un Mücadelesi' karma baltasını kaldırarak canavarın ilerlemesini engelledi. Doğuştan gelen becerisi [Sertlik] ve karma özelliği [Demir İrade] Dayanıklılığını büyük ölçüde arttırdı ve karma özelliği [Rahatlık] sayesinde gücünü anında saptırmayı başardı. Sadece orta rütbeli bir savaşçı olduğu halde yüksek rütbeli bir canavarın saldırısına bu şekilde dayanabildi.
Ama hepsi buydu.
Kirrik!
Kim Honghyun saldırısını engellediğinde, Ryu Hyunsung saldırısını başlattı ancak karma kılıcı 'Ryu Hyunsung'un Anması' dış katmanını delemedi.
Ryu Hyunsung'un olağanüstü kılıç tekniklerinin hiçbir faydası yoktu ve Kim Honghyun'un korkunç fiziksel gücü ve Dayanıklılığının bir sınırı vardı.
“Ah, defol!”
Kim Honghyun canavarı geri iterken bağırdı ama canavar bir kez daha taarruza geçti.
“Kaah...”
Kim Honghyun dayanamadı ve kan püskürtürken geri uçtu.
Ryu Hyunsung o an sonlarının geldiğini hissetti.
'Böyle mi öleceğiz?'
Geriye bakıldığında bu kadar uzun süre dayanmaları hayranlık uyandırmıştı.
Liderleri Choi Hyuk korkunç bir oranda güçlenmişti ve her seferinde savaşlarının zorluğu giderek artıyordu. Bu beklenen bir sonuçtu. Vahşi Savaşçıların üst düzey yöneticileri artık Choi Hyuk'un büyüme oranına ayak uyduramazlarsa bu onların sonu olacaktı. Kaçınılmaz sonları bugün gelmişti.
Ryu Hyunsung bu gerçekle yüzleştiğinde pişmanlık duydu.
Önünde ölen arkadaşlarını hatırladı. Sonunda sadece ilerledikleri düzen farklıydı. Yakında nasıl öleceğini düşündüğünde huzurlu oldu.
'Belki de ben... Ölmem gerektiğinde ölmedim...'
Şimdi ölürse artık kabus görmezdi. Ani özlem duygusuyla titremesine gerek yoktu.
Ryu Hyunsung'ın kalbi hafifleşti ve nedense kılıcı da daha hafif gelmişti.
'Yoldayım.'
Gülümseyen Ryu Hyunsung ona acele eden korkutucu dişlerle karşılaştı ve ona doğru koştu.
Piik.
Neyse ki, canavar o kadar hızlı değildi ve saldırısını saptırabilirdi. Yanına doğru kayan Ryu Hyunsung kılıcını canavarın sert etine yerleştirdi ve sürükledi.
Hış.
Ancak beklenmedik bir şey hissetti. Kılıcı canavarın dış katmanından bir hayalet gibi geçti ve etini dilimledi.
Birden bir mesaj göründü.
['Ryu Hyunsung'un Anması' özel yeteneği devreye girdi. Düşmanın savunmasını görmezden geliyor.]
'Şimdi mi?'
Ryu Hyunsung, silahının savunmaları görmezden gelme özelliğine sahip olduğunu biliyordu ancak şimdiye kadar yüksek rütbeli canavara karşı bir kez bile aktive olmamıştı. Aralarındaki fark çok büyük olduğu için aktive olmamıştı.
Neden şimdi aktive olduğunu merak etti ancak hemen düşünmeyi bıraktı.
‘Yine de ölüp ölmeyeceğimi merak etmenin anlamı nedir? Yine de ne kadar şanslıyım. Son savaşım. Doya doya dans ettikten sonra gideceğim, arkadaşlarımı da utandırmayacağım.'
Sahte umutlara kapılmadı. Kılıcının özel yeteneği aktive olsa bile yüksek rütbeli canavarı yenemezdi.
Ryu Hyunsung işte böyle kendini kaybetti.
O andan itibaren transa geçmiş gibi kılıç dansı başladı.
Sayısız Kundle Kabilesi üyesi ve Nasir'in klan üyeleri yutuldu ve sayısız Cam yengeçler Ryu Hyunsung'a dağıldı. Kayda değer sayıda canavar da onun tarafından öldürüldü. Kim Honghyun'un bağırdığını duydu ve vücudu yavaş yavaş canavarlar tarafından kargaşa yerine dönüştü. İlk önce sol kulağı, sonra sağ bileği ve nihayet sol bacağı uyluğundan kesildi.
'Ah, işte böyle kayboluyorum...' Bunu düşünürken canavar hareket etmeyi bıraktı.
“... Ha?”
Ryu Hyunsung birden kendine geldi.
[Kiyaah!]
Canavarın hiç hareket edemediğini gördü.
Ağzı, Kim Honghyun tarafından darmadağın edilmişti, vücudu Kundle Kabilesi üyeleri ve Nasir'in klan üyeleri tarafından bastırılmıştı ve canavara baskı yapan ve müttefiklerine enerji veren Cam yengeçler tarafından inşa edilen cam yapılarla çevriliydi.
“... Ama nasıl?”
Ryu Hyunsung mevcut durumu anlayamadı. Kim Honghyun, Kundle Kabilesi, Nasir ve Cam yengeçlerin iş birliği etkileyiciydi ama yine de yüksek rütbeli bir canavarı durdurabilecek düzeyde değildi. Başka bir şey, canavarı ezebilecek bir güç, gücü orta rütbeli seviyenin zirvesine düştüğünde gücünü kısıtlıyordu.
'Ne oluyor?'
Şaşkınken, Ryu Hyunsung Naro'nun sesini duydu.
[Şimdi! Şimdi! Boynunu çabucak kes! Uzun süre dayanamam!]
'... Naro?'
Sadece yapay zeka olan Naro bu canavarı nasıl zayıflatmıştı? Çeşitli sorular aklından geçiyordu ama şimdi bunları düşünmenin zamanı değildi.
Sezgi Kılıcı 'Ryu Hyunsung'un Anması'na bakarken düşündü.
‘Arkadaşlar, henüz gitme zamanım olduğunu sanmıyorum.’
Arkadaşlarını onurlandıran kalbi en uç noktaya ulaştığında, 'Ryu Hyunsung'un Anması' parlak bir ışık yaydı. Kılıcı canavarın boynunu kesti.
Çat.
İnanılmaz bir zaferdi.
“Haaa...”
Savaşçılar nihayet rahatlayıp savaş alanının etrafına bakacak zamana sahipti. Çevreleri mutlak bir cehennemdi. Öldürmek ve öldürülmek.
“”Haaa... Kahretsin. Kazanıp kazanmadığımızı söyleyemiyorum.”
Kim Honghyun iç çekti. Görünüşü Ryu Hyunsung kadar zavallıydı. O da bacaklarından birini kaybetmişti ve karnında yumruk büyüklüğünde üç delik vardı.
“Böyle savaşmaya devam etmek zor olacak...”
Kim Honghyun acı bir sesle konuştu.
Kazanıp kaybetmediklerini anlamak için çevresine bakmaya devam etti. Hayatta kalmaları için tek bir yol vardı; müttefiklerinin zaferi. Ancak sadece yoğun bir savaş görüyordu. Kimse hangi tarafın avantajlı olduğunu söyleyemiyordu.
Tam o sırada kara deliğin yanındaki boşluk açıldı ve içeriden muazzam bir canavar çıktı.
“En yüksek rütbeli bir canavar...” biri korkuyla titreyip tükürdü.
Tam o anda yoğun ruh hali anında 'yenilgiye' yöneldi.
O an bir totem direği gibi duran Choi Hyuk'un kolunu aşağı doğru salladığı ve 'Choi Hyuk'un Mührü’ en yüksek rütbeli canavarın vücudunu dilimlediği andı.