Millî gelirimiz beş bin dolara kadar çıkmış.
Oh be!
Ben de düşünüyorum,
Kaşınıyorum,
Döşeniyorum...bir türlü kaynağını bulamıyorum cebimdeki fazla paranın.
Ne oldu ki, bir anda zengin oldum.
Bu paranın kaynağı,
Yoğurdun kaymağı,
Yutan bir Allah'ın manyağı nereden geliyordu?
Çok hoş bir karikatür vardı bir gazetede.
Hanımı kapıda karşılamış adam, etrafında yarım düzine çocukla.
Söyle bakayım nerede ve kiminle yiyorsun parayı?
Öyle ya millî gelirin 2500 doların bile altında olduğu günlerde geçim, seçim ve o biçim edebiyatını anladık da, millî gelirin 5000 dolara çıktığı(!) bir ampul ekonomisinde de mi yokluk edebiyatı yapacaksın?
Çabuk söyle, itiraf et, katlanan geliri kiminle yiyorsun?
Devlet bütçesiyle aile bütçesi arasında ne kadar fark var?
Devlet reisi ile aile reisi arasında de kadar fark varsa o kadar.
Baba çalışmıyor, üretmiyor.
Anne çalışmıyor, üretmiyor.
Oğlan çalışmıyor üretmiyor.
Gelin hakeza, kız da öyle.
Yapılan tek bir iş var, komşunun yumurtasını alıp pazarda satmak.
Komşuda pişen tarhananın, tarlasında yetişen lahananın ve daha bilmemnenin reklamını yapmak.
Komşu bu işten çok memnun.
Yumurtluyor tavuk,
Peşinde bir dalkavuk,
Başında bir kavuk,
Bir şey yaptığını sanıyor lavuk.
Evin geliri ile komşunun tavuk parasını karşılaştırıp bayram yapıyor.
Aslında evin geliri meliri yok.
Gelir komşunun tavuğu.
Bu aile ne kadar dayanır?
Haa, bir başka geliri daha var bu örnek ailenin;
Bazen üst kattaki komşudan, bazen alt kattaki komşudan borç almak.
100 dolar, 50 Euro.
Düğün dernek, zurna dümbelek için bu kadar küçük paralar yetmez tabii, o zaman da ver elini köyün tefecisi.
Tefecinin derdi komşunun verimli tarlası, bağı, bahçesi.
Komşu ise oralı değil.
Günü kurtarma telaşesinde.
Sonrası umurunda değil.
Hani bir fıkra vardı.
Adam son nefeste sesli sesli ve herkesin önünde acayip "abdest bozucu sesler" çıkartıyor.
Komşulardan bir dayanamamış;
"Yahu komşu ayıptır, günahtır. Biz senin ziyaretine geldik, senin yaptığın şu işe bak. İnsan utanır."
Adam gayet rahat cevap verir:
"Amaaan! Ben ölüp gidiyorum, bundan sonra hanginizi görüp utanacağım."
Türk siyaset tarihinde kaç siyasi parti yüzde kırk rey alacak, tek başına iktidar olacak ve iki sene geçmeden istifalarla çalkalanacak? Vekilinden, bakanına yol ve dava arkadaşları el sallayacak genel başkana.
Seçim arafesinde kaleme aldığım bir yazıda "AKP'nin içinde 100 ANAP'lı var" demiştim.
Garipsemişti beni bazıları.
"Eee şimdi ne oldu" deyesi geliyor insanın.
Sancı dinmedi henüz.
Peki işlerin bu kadar iyi gittiği, ekonominin rayında, kontrolün dayında, fakın sayında bir ülkede adamlar niye istifa etsin ki?
Burada bir garabet yok mu?
Hangisi bizden?
Cumhurbaşkanı Sezer, Türkiye'de sermayesinin tamamı yabancı televizyon kurulmasının önünü açan kanunu iptal etmiş. Güzel bir gelişme.
Ama yine de insan sormadan edemiyor;
Şu anda yayında olan televizyonların kaçı yerli?
Sermayesi,
Yayın politikası...
Kaçı bu ülke insanının değerleriyle örtüşen bir yayın anlayışı sergiliyor?
Kaçı milletle barışık?
Kaçı millî ve manevî değerleri saygılı.
Kaçı ülkenin menfaatlerine hizmet ediyor?
Buna o mübarek kanallar da dahil edilebilir.
Sahi kaçı bizden?