Maya Angelou: Dolu Bir Yaşam Yaşamak İçin Cesaret Bulmak
Maya Angelou bir yazar olmadan önce, dansçı ve sanatçı olarak geçimini sağladı.
Kariyerine San Francisco kulüplerinde başladı ve daha sonra onu Avrupa'ya götürdü. Bu süreçte albüm çıkardı, filmlerde sahne aldı ve birçok dil öğrendi. Yine de, onu gerçekten heyecanlandıran bir yazıydı ve 1959'da New York'a taşındı ve yayınlamaya başladı.
Gelecek on yılda, kurduğu ilişkiler onu editör ve gazeteci olarak çalıştığı Afrika'ya götürdü ve tekrar medeni haklar için savaştığı ABD'ye geri götürdü.
Malcolm X ve Dr. Martin Luther King ile çalıştı. Eski öldürüldüğü zaman, harap oldu. İkincisi de, derin bir depresyon içine düştü.
1968’de, Dr. King’in suikastından aylar sonra, bir partideki editör tarafından yeni, samimi bir tür otobiyografi yazmaya zorlandı. Aynı zamanda bir edebiyat parçası olarak da işlev görür. Sonuçta Kafesli Kuşların Neden şarkı söylediğini biliyorum. Ona hemen şöhret getirdi.
Bununla birlikte, aynı zamanda erken çocukluğuna ve yaşadığı mücadelelere içgörü kazandırdı. Irk ayrımcılığı, yoksulluk, kayıp ve hatta tecavüz konusundaki deneyimini ayrıntılarıyla anlatıyor.
Büyük yaşta yaşam hakkında ne öğrendiği sorulduğunda, cesaretin erdemlerin en önemlisi olduğunu, çünkü sizi diğer her şeyle başa çıkaran kişi olduğunu söyledi.
Cesaret, korku karşısında nasıl devam edeceğinizdir. Zorluk günlerinde ilham veren şey budur. Yıllar geçtikçe, Angelou kendini bir vaka çalışması yaptı. Üç farklı mekanda nasıl kaynaklanabileceğini gösterdi.
1. Edebiyatın Derinliklerinde
İnsanlara özgü belirli bir sihir vardır. Bir anlamda, zamanın getirdiği sınırlamaların ötesinde yaşama seçeneğine sahibiz. Birden fazla ömür yaşayabiliriz.
Okumanın bir telepati biçimi olduğunu söylemek abartı olmaz. Başkasının düşüncelerinin içine gireriz, ne hissettiğini hissederiz ve ne gördüklerini görürsek, yeterince derinlere çekilirsek kendi gerçekliklerini bile tecrübe ederiz.
Bu tür bir deneyim bizi doğrudan deneyimle aynı şekilde değiştiremezken, zihnimize farklı bakış açıları ekleyerek, dünyayla nasıl etkileşime girdiğimizi şekillendirebilir.
Maya Angelou sekiz yaşındayken, annesinin erkek arkadaşı tarafından tecavüze uğradı. Daha sonra ailenin geri kalanına söyleyen erkek kardeşine ve birkaç gün sonra sorumlu adamın ölü bulunduğunu söyledi. Travma geçirmiş, Angelou önümüzdeki beş yıl boyunca bir kelime konuşmadı.
Büyükannesiyle birlikte taşınırken tanıştığı bir kadının mutluluğunu gidermek için kredi verir. Özellikle, onu bir kütüphaneyle tanıştırdığı gerçeğine. Charles Dickens ve Shakespeare'den Anne Spencer ve Countee Cullen'a kadar herkesin çalışmalarını okudu.
Farklı yaşamlar ve hikayeler sayesinde, kendisini deneyimleme yolu bulunmadığı çok sayıda insan fikrine ve deneyimlerine maruz kaldı. Daha geniş bir olasılık dünyası ve daha iyimser bir yaşam sürdü. Sonunda ona tekrar konuşma cesareti verdi.
Edebiyat sadece kurgudan öte bir şey değildir ve hikaye anlatıcılığından daha fazla uzanır. Doğru kullanılırsa, kendi hayatınızı daha iyi anlayabileceğiniz bir lens olabilir.
Cesaret her zaman çevrenizden gelmez. Ayrıca zihninizde de beslenebilir.
2. Kendi Kendine Eğitim Sürecinde
Birçok yönden, Angelou’nun kitap ve kütüphanelerini keşfetmesi onu kimliğe dönüştürdü. 20. yüzyılın birçok siyah ABD yazarı gibi, büyük ölçüde kendi kendini eğitti.
Tarihin en büyük ikonlarından bazılarının çalışmalarına derin bir dalışla başlayan, kendini ilerletmek için kullandığı yaşam boyu öğrenme ve gelişim sürecine dönüştü.
Bunun çoğu, kariyerinin nasıl ilerlediği konusunda belirgindir. Esas olarak bir yazar olarak hatırlanmasına rağmen, Angelou belki de en iyi bir polimath olarak tanımlanmaktadır. Ayrıca şarkı söyleyebilir, dans edebilir ve oynayabilirdi. 50 yılı aşkın bir süredir gösterdiği uzun bir oyun, film ve şov listesi var.
Kariyerinin dışında bile, bir sanatçı olarak seyahat ederken dil edinimi ile kanıtlandığı gibi kendini öğrenmek ve eğitmek için zaman harcadı. Yıllar boyunca, sadece İngilizcenin ötesinde, Fransızca, İspanyolca, İbranice, İtalyanca ve Fanti dilinde akıcı bir şekilde iletişim kurabiliyordu.
Tüm bunların etkisi kendinden emin olarak kabul edildi ve kendini nasıl ileri götürdüğü belli oldu. Tecrübesi nedeniyle, cesur olmak için bir nedeni vardı.
Eğitim ve büyüme, ustalık ve gelişme duygusundan gelir ve bu tür bir gelişme, meydan okuma zamanlarında ayakta durmamız için güçlü bir iç temel sağlar.
İnsanlar genellikle cesareti, kendi içinde sağlıklı bir inançla ilişkilendirirler. Bununla birlikte, bu inancı kör inançla karıştırmaya meyillidirler. Çoğu zaman, cesaret, sebep değil gerçek etkidir. Bir başarı ve üstesinden gelme duygusundan zamanla büyür.
Nadir durumlarda, bir kavga veya uçuş tepkisi olarak ortaya çıkabilir, ancak çoğu zaman, geçmiş hatıralarınız ve yaşam kanıtlarınız sonucunda deneyimlemeyi öğrendiğiniz bir şeydir.
Kendi kendine eğitim, cesaretin temelidir. Ne kadar çok şey öğrenirsen, o kadar çok şeyin olur.
3. Şükran Anımsatıcısında
Çoğu zaman, cesaret fikrini belirli klişelere sınırlama eğilimindeyiz. Savaş sırasında bir askerin cesaret gösterdiğini düşünüyoruz. Bir itfaiyeciyi eylem çağrısı sırasında cesaret göstermek olarak düşünüyoruz. Yolsuzluğa dikkat çekmeyen bir vurgulamanın cesaret gösterdiğini düşünüyoruz.
Tüm bu eylemler gerçekten de farklı cesaret biçimleri olsa da, kelimenin temel tanımı, zorluk ve zorluk karşısında yapmanız gerekenleri yapmaktan başka bir şey değildir.
Özellikle kötü bir günde yataktan kalkmak cesaret dolu olabilir. Birinden yardım istemek bir cesaret eylemi olabilir. Gerileme karşısında istifa etmemek bir cesaret eylemi olabilir.
Her şeyden öte, cesaret, baskı altında bir meydan okuma ve sebat etme eylemidir ve onu kullanmanın en etkili yollarından biri, genel olarak her şeyin yolunda olduğunu hatırlatmaktır.
Birçoğumuz oldukça iyi. Yaşanan birçok zorluk karşısında bile, geri adım atarsak, daha geniş gerçeklik bağlamında işler o kadar korkutucu olmaz.
İşinizde olan veya bir iyilik için bir yabancıya ulaşan sunum, dünyayı sarsan talepler gibi görünebilir, ancak geri adım atarsanız, yapmanız gereken sadece bir şey.
Doğal olarak, bu her zor durum için geçerli değildir, ancak günlük cesaret isteyenlerin% 90'ı sadece basit bir hatırlatma gerektirir. Maya Angelou'nun kendisinin dediği gibi:
“Hayatımın gemisi sakin ve sevimli denizlerde yelken açıyor olabilir veya olmayabilir. Varlığımın zorlu günleri aydınlık ve umut verici olabilir veya olmayabilir. Fırtınalı veya güneşli günler, şanlı veya yalnız geceler, şükran tutumumu korurum. Karamsar olmakta ısrar edersem, her zaman yarın vardır. Bugün kutsanmışım. ”
Bilmen gereken her şey
Hayatta önemli olan hemen hemen her şey proaktif eylemle başlar. Ancak, bu tür bir eylemde bulunmak için çoğu zaman, istediğinden daha fazla zaman alır. Dahili bir cesaret kaynağı gerektirir.
Maya Angelou belki de en önemli erdem olarak gördü ve gücünü kendi hikayesinde ve yaşadığı mücadeleler ve vahşet karşısında gösterdi.
Cesaret eksikliğinin, insanların kendileri tarafından zorlanan bir yaşamdan ziyade, yaşayabilecekleri bir hayat yaşamasını engelleyen bir şey olduğunu söylemek abartı olmaz.
Maliyetler bu kadar yüksek olduğunda, sağlıklı bir kaynağı beslemeye değer. Cesaret her şeydir.
İnternet gürültülü
Design Luck'ta yazıyorum. İyi bir yaşam sürmenize yardımcı olacak benzersiz bilgiler içeren ücretsiz, yüksek kaliteli bir bültendir. İyi araştırılmış ve kullanımı kolay.
Özel erişim için 25.000'den fazla okuyucuya katılın.