"Bu, sonun başlangıcı." Napolyon imparatorluğunun ıstırabının başlangıcı
6 Ocak 1813'te Rus hükümdarı I. İskender, "düşmanın Rusya'dan kovulmasına" ilişkin bir manifesto imzaladı. Aralık 1812'de, Napolyon'un "Büyük Ordusu"nun son kalıntıları Rusya'dan kaçtı.
Kış generali efsanesi
Neredeyse tüm Batı Avrupa'yı içeren 600 bin "Büyük Ordu" dan çok azı hayatta kaldı ("Ordu artık yok"). Diğerleri öldü, dondu, hastalıktan ve açlıktan öldü, yakalandı, serseri oldu.
Rus hükümdarı, Anavatanını savunan Rus ordusunun şerefine Moskova'daki Kurtarıcı İsa Katedrali'ni kurmaya karar verdi. Manifesto ayrıca her yıl İsa'nın Doğuşu gününde büyük Zafer Bayramı'nın kutlanmasını emretti.
Paris'e ulaşan Napolyon, diğer mağlup generallerin isteyerek aldıkları, korkunç bir düşman - "kış generali" hakkında bir efsane besteledi. Bu efsane, o Büyük Savaş'ın çağdaşları tarafından çürütüldü: Denis Davydov ve Henri Beyl (Stendal). “Kışın 1812'de erken geldiğini düşünmek yanlış olur; aksine Moskova'da hava çok güzeldi. 19 Ekim'de oradan yola çıktığımızda, sadece üç derece don vardı ve güneş pırıl pırıl parlıyordu, ”diye yazdı Stendhal. Bonaparte, Marie Louise'e Moskova'da ne kadar iyi ve sıcak olduğunu defalarca yazdı. Ve Tarutino yakınında ve Maloyaroslavets yakınında (Maloyaroslavets için öfkeli savaş) hava güzeldi. Fransızlara yardım etmedi.
Ordunun kalıntılarını terk etmeye karar veren Napolyon, Smorgon şehrini tekerlekli olarak terk etti. Büyük bir karayolu vagonu olan bir dormez'e biniyordu. Sadece iki günden fazla bir süre sonra, Kovno'nun ötesinde o kadar çok kar vardı ki, bir kızağa geçmek zorunda kaldık. Caulaincourt'un yazdığı gibi "korkunç don" geldi. 20 dereceye yaklaşıyordu. Yani normal bir kıştı.
Napolyon'un büyük ordusu, "korkunç donlardan" önce bile yok oldu. Gerçek kış başladığında, yan müttefik kolordu (Saksonyalılar ve Prusyalılar ile Avusturyalılar) dışında, ordunun acınası parçaları çoktan kalmıştı. O zamanki "dünya topluluğunun" ordusu, düşmana bir dizi savaş veren Rus ordusu, partizan ordusu (düzenli süvari), Kazak müfrezeleri ve batı sürüngenini yavaşça ezen tüm insanlar tarafından yok edildi. Artı, Rusya'nın derinliklerine inmeye karar veren Napolyon ve mareşallerinin ölümcül hatası, iletişimini uzatıyor. Büyük Ordu bile bu büyüklükte bir stratejik harekat için yeterli değildi.
Ne de olsa Ruslar, düşmanın kurallarına göre oynamadı. Kuşatılmalarına ve yenilmelerine izin vermediler. Zamanın geldiğine karar verdiklerinde Borodino sahasında belirleyici bir savaş verdiler. Düşmanı kanla yıkadılar, hayatta kaldılar ve orduyu kurtardılar. Eski başkenti terk ettiler, ancak Avrupalılar kendi şartlarında barış yapma zamanının geldiğine inansalar da savaşmaya devam ettiler. Barış yoktu, Rus süngüleri, Kazak mızrakları ve köylü dirgenleri vardı. Bu arada, Fransız Büyük Ordusu dağıldı, gücünü kaybetti, bir kısmı savaş etkinliğini yitiren asker kaçakları, soyguncular, çapulculardan oluşan kalabalıklara dönüştü. Bonaparte dışarı çıkmak zorunda kaldı.
Maloyaroslavets'i, birliklerimiz ve partizanlarımız tarafından saldırıya uğrayan Fransızların, Napolyon'un durmayı düşündüğü Smolensk'e hızlı bir şekilde geri çekilmesi izledi. Fransızlar da Smolensk'i hızla terk etmek zorunda kaldı. Krasnoye yakınlarında 3 günlük şiddetli bir savaşta yenilgi ve Berezina yakınlarında bir felaket (Napolyon'un Büyük Ordusunun Berezina'da ölümü). Berezina'nın ardından düzensiz geri çekilme koşuya dönüştü. Neredeyse tüm kolordu, tümenler ve alaylar savaş yeteneklerini kaybetti. Korumaya ek olarak, ancak bileşiminde de aşırı derecede incelmiştir.
Akela kaçırdı
Napolyon'un ordusu, işgalcilere karşı haklı bir mücadelede birleşen Rus halkı, Rus ordusu tarafından yenildi. Napolyon, kendi topraklarında Rusya ile savaş başlatıp Rus topraklarını işgal ettiğinde ciddi bir hesap hatası yaptı. Avrupa Oyunları bitti, haklı bir kurtuluş savaşı başladı.
Rusya ile savaş, Bonaparte'ın ölümcül hatasıydı. Onun durumunda, Rusya ile kötü bir barış, iyi bir tartışmadan daha iyiydi. Fransız-Rus çatışmasından en çok İngilizler, Avusturyalılar ve Prusyalılar yararlandı. Rakipleri birbirini kana buladı. Napolyon'un imparatorluğu artık Batı dünyasının hegemon rolünü genişletemezdi.
Napolyon hala her şeyin geri getirilebileceğine inanıyordu. Askeri mutluluk ona geri dönecek. Batı Avrupa, Fransız İmparatorluğu'na tabidir. Bu başka bir hataydı. Bu nedenle, Fransız hükümdarı, Prusya, Avusturya, Sakson orduları, diğer müttefik orduları ve vasallar şeklinde büyük rezervlere sahip olduğuna inanıyordu. Ama büyük siyaset hataları affetmez, geriye dönmek mümkün değildi. Akela kaçırdı.
Napolyon'un kendisi bu durumu şu ünlü sözle ifade etti: "Büyükten saçmalığa - sadece bir adım."
Artık Büyük Ordu'nun olmadığı öğrenilir öğrenilmez, Avrupa'nın siyasi haritasındaki her şey değişti. York'un Prusya birlikleri, Mareşal MacDonald'ın emrinden çıktı. 30 Aralık'ta Taurogen'de Ruslar ve Prusyalılar arasında bir ateşkes anlaşması imzalandı. Bu, Fransız karşıtı Rus-Prusya ittifakının başlangıcıydı.
Fransa'nın kendisinde endişe vericiydi. Rusya'da bütün bir ordu telef oldu. Darbeyi birkaç saat içinde başarıyla gerçekleştiren General Male'nin planını etkisiz hale getirdiler. Fransa'nın ileri gelenleri, doğrulama olmaksızın, Male'nin imparatorun ölümü ve geçici bir hükümetin kurulması hakkındaki kurgusuna inanıyorlardı. Bu bir Cumhuriyet komplosuydu. Erkek ve suç ortakları vuruldu, davayı unutulmaya sevk etmeye çalıştılar. Erkek deli ilan edildi. Ancak kurnaz politikacı Talleyrand açıkça şunu kaydetti: "Bu, sonun başlangıcıdır."
Kavga devam ediyor
Ancak Napolyon gömmek için çok erkendi. O büyük bir irade ve enerjiye sahip bir adamdı. Düşmanların onun için gelmesini beklemek onun doğasında yoktu. Kadere, savaşa gitmeye alışkındır. Mücadelede, şanslı bir yıldıza olan inancı güçlendi. Bonaparte, Paris'te güçlü bir faaliyet geliştirdi. Yeni bir ordu kuruyordu. Enerjisi ve verimliliği yine benzersizdi. Tehlike bilinci gücünü üçe katladı. Görünüşe göre imparator 10-15 yaş daha genç görünüyordu. Yine genç generaldi. Kararlı ve hızlı.
Hatta insanlarla iletişim kurmada daha iyi hale geldi: daha basit, daha arkadaş canlısı. Napolyon sevecen ve esnek bir diplomat oldu. Müttefiklere - Vestfalya, Bavyera, Württemberg kralları ve diğer Alman yöneticilere gönderdiği uzun mektuplarda, Rus bültenlerine inanılmaması gerektiğini, her şeyin yolunda gittiğini açıkladı. Elbette Fransa ve müttefikleri kayıplar verdi, ancak "Büyük Ordu" hala güçlü bir güç. 200 bin askeri var, 260 bini de savaş alanına konulabilir, 300 bini de İspanya'da kaldı. Büyük ordu. Ancak Bonapart, Müttefiklerden ordularını artırmalarını istedi. Ordular ne kadar güçlü olursa dünya o kadar doğru ve onurlu olur.
1813'ün başında Napolyon, "Büyük Ordu" nun artık olmadığını zaten biliyordu. Ordunun genelkurmay başkanı Mareşal Berthier, imparatorla ilişkilerinde her zaman dikkatliydi, bu kez kısaca ve kuru bir şekilde şöyle dedi: "Ordu artık yok." Özellikle, Neman'ı geçen "Büyük Ordu" nun arka muhafızlarından yalnızca cesur Mareşal Ney kaldı.
Napolyon bütün bunları biliyordu ama pes etmedi. Geleceğe baktı. Birkaç hafta içinde yeni bir Fransız ordusu yarattı. 500 bin savaşçı. Doğru, fiyat çok büyüktü. Fransa, bitmek bilmeyen savaşlarla kanını kuruttu. Zaten gençler, gelecek yılların setleri savaşa atıldı. Fransa'nın nüfusu azaldı: erkek ya da genç erkek kalmadı. Kanlı savaş, Fransız İmparatorluğu'nun geleceğini yuttu.
15 Nisan 1813'te Napolyon orduya gitmek için ayrıldı. 1813 baharında, gücü ve hanedanı elinde tutarak, rakipleriyle hâlâ müzakere edebiliyordu. Ancak, Fransa'nın Avrupa'daki hegemonyası olmadan. Metternich ısrarla barışı sağlamak için arabuluculuk teklif etti. Kozlar şunlardı: yaralı Fransız aslanı hâlâ korkuyordu, o Avrupa'nın en iyi komutanıydı; Fransa'nın güçlü bir ordusu, mükemmel mareşalleri ve generalleri vardı; müttefik Alman krallıkları; Avusturya imparatoru ve Prusya kralı, ülkelerinde devrimci bir mayalanmaya neden olabilecek bir çatışmadan korkuyorlardı. Bir uzlaşma bulunabilir. Barışın kalıcı olmayacağı açıktır. Ama bu farklı bir yüzleşme olurdu. Napolyon Fransa'sının hayatta kalma şansı vardı.
Ancak Napolyon teslim olmak istemedi. Hâlâ yıldızına ve ordusuna inanıyordu. Savaşta tüm sorunları çözeceğini umuyordu. Parlak bir intikamla. Başka bir ölümcül yanlış hesaplama.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.