KraliyetPsikiyatristler Koleji yeni “yeme bozukluklarında tıbbi acil durumlar” rehberliği yayınladı, tüm sağlık profesyonellerinin anoreksi ve bulimia gibi durumların erken belirtilerini tanıma ihtiyacını vurgulayarak.
Bu, son beş yılda yalnızca İngiltere'de yeme bozukluğu hastaneye kabullerinde% 84 artış raporlarıyla birlikte gelir. En büyük artış yaşlı gençlerde oldu 18 ve altında, çoğunluğu genç kadınlardır - ancak genç erkekler arasındaki kabuller de iki kattan fazla arttı, NHS rakamlarına göre.
Pandemiyeme bozukluklarını kötüleştirdi mi?
DrLynne Green, dijital ruh sağlığı platformu Kooth şirketinde chief klinik sorumlusu, daha önce NHS"de çalıştı 20 yıl, çocukların yeme bozuklukları ve ergen yatarak tedavi hizmetleri için baş danışman psikolog olarak dahil. Covid ortaya çıkmadan önce yeme bozukluklarının “çoktan arttığını” söylüyor - ancak pandemi aynı zamanda çeşitli nedenlerle “mükemmel bir fırtına” idi.
“Covid sırasında, gerçek bir kontrol kaybı duygusu vardı, ve bundan kaynaklanan derin kaygı - ve yeme bozukluklarında biliyoruz, kontrol duygusuna sahip olmak çok büyük. Yeme bozuklukları gerçekten karmaşıktır ve birçok neden ve güvenlik açığı faktörü vardır, ama daha fazla insanın yeme bozukluğu geliştirdiğinden şüpheleniyorum. Ayrıca iyileşen birçok insanın, veya iyileşmeye yakın, pandemi vurduğunda geri kaydı.
“Ve sonra elbette, tedavi gecikmeleri - veya tedavideki kesintiler - yardımcı olmadı. Birçok yüz yüze hizmetin kapandığını biliyoruz, ve birçok insan gitme konusunda endişeliydi [yardım istemek]. Bunun kesinlikle büyük bir etkisi oldu.”
Sosyalmedya suçlanacak mı?
Sosyalmedya bu konuşmalarda çok şey ortaya çıkıyor, özellikle vücut imajı baskıları üzerindeki etkisi açısından. Yeşil her şeyin siyah beyaz olduğunu düşünmüyor.
“Ruh Sağlığı Farkındalık Haftası"ndan yeni çıktık. [odaklanmak] yalnızlık, ve bence sosyal medya insanlar için gerçekten iyi bir bağlayıcı olabilir, ve buna gerçekten yardımcı olabilir,” diyor. “Sosyal medyanın yeme bozukluklarına neden olduğunu düşünmüyorum - buna abone değilim - ama yeme bozukluğu olanlar için gerçekten zor olabileceğini düşünüyorum, [ve] yeme zorlukları sosyal medya tarafından daha da kötüleşebilir.”
Green, sosyal medyanın potansiyel olarak zararlı yönleriyle nasıl başa çıkacağımız konusunda daha “sağlam yönetişim” olması gerektiğine inanıyor, ve dijital platformlar bunu yapmak için “uzmanlarla çalışmalı”.
Ödüllüyeme bozuklukları kampanyacısı ve yazar Hope Virgo, #dumpthescales kampanyasını kim yarattı, oyunda çok fazla faktör olduğuna inanıyor - ve düzensiz yeme tutumlarında geniş çaplı bir kültür değişikliğine ihtiyacımız var.
“Yeme bozuklukları hala büyük ölçüde damgalanıyor. Bunun üzerinde, toplum yeme bozukluğu kültürünü normalleştirdi ve, bazı durumlarda, bu sağlıksız davranışlardan bazılarını övüyor - bu değişmeli. Toplum genelinde daha geniş eğitime ihtiyacımız var, aynı zamanda yüksek damgalama oranlarıyla mücadele etmek için, "Diyor Başak.
“Gerçekten ihtiyacımız olan şey, hizmetlerde tam bir reform, [ve] talebi karşılamak için yeterli finansman. Aciliyet meselesi olarak yeme bozukluklarıyla mücadele etmeliyiz. Gıda, kalori sayma ve normalleştirme yeme bozukluğu kültürüne bağlı olmayan bir topluma ihtiyacımız var.”
'Erkenmüdahale hayatları kurtarıyor'
“Erken müdahalenin hayat kurtardığını biliyoruz, ancak pek çok insan belirli bir kutuyu işaretlemedikleri için hizmetlerden uzaklaştırılıyor. Bu hiç iyi değil, "Diyor Başak. “Erken teşhisin yeme bozukluklarının tedavisinin başarısında kritik bir unsur olduğunu biliyoruz ve 'bariz' işaretler ortaya çıktığında, hastalığın bireyde kökleşmiş olması muhtemeldir ve bu nedenle tedavisi çok daha zor olacaktır.”
Green, yeme bozukluklarıyla erken başa çıkmanın hayati önem taşıdığını kabul eder - ancak uzman kaynakları “sınırlı olduğu için, ve bu sorunun bir parçası, sınırlı kaynağa öncelik verilmesi gerekecek, muhtemelen en yüksek riskin olduğu yerde. Ve anoreksi, herhangi bir psikiyatrik bozukluğun en yüksek ölüm oranına sahiptir, bu yüzden yüksek bir risktir. Ama sonra bu arada, destek almayan tüm insanlara sahipsin, şu anda yüksek riskli olmayanlar, ama muhtemelen öyle olma yolundalar, "Yeşil vurgular.
“Nihayetinde, bu ihtiyacı akut [ölçeğin sonunda] azaltmak istiyoruz. Ne yazık ki her zaman orada olacak, ama bunu azaltabilirsek, daha erken yardım etmek, bu bir fark yaratacaktır.”
İnsanlarsadece bir gün yeme bozukluğu ile uyanmazlar, genellikle belirli bir süre içinde birikir. Ve bu karmaşık, çok fazla risk faktörü var. Bunlar kişilik faktörlerini ve onları tetikleyebilecek yaşam olaylarını içerir..
Düşükbenlik saygısı, travma ve aile öyküsü, başka şeylerin yanında, ayrıca bir rol oyna. Green, bir yeme bozukluğu gelişmeden veya tutunmadan önce, insanların bu şeylerle başa çıkmak için ruh sağlığı desteği aradıkları bir kültürü teşvik etmemiz gerektiğini söylüyor..