Nazi subayları arasında darağacına giden genç bir kadın. Birazdan asılacak. Çatışmada yakalanan bir Rus askerin itirafı ile yakalanan bu genç kadın henüz 18 yaşındadır. Etrafını sarmış Nazi askerlerinin keyfi yerinde. Genç kadının yüzünde bir sertlik var hâlâ. Asılıp çıplak göğüsleri ile sürüldüğünde de aynı sertlik devam edecek. Naziler ona çok soru sordu. Tek bir soruya cevap verdi. O da adının ne olduğu sorusu idi. "Benim adım Tanya" dedi. Nazım Hikmet'in yıllar sonra "Ve karların üstünde muzaffer gülümseyişi onun" diyerek uzunca "Tanya" şiirini yazdığı kadın.
Ve astılar O'nu, ismim Tanya demişti ama değildi. Bu kadının gerçek adı “Zoya Kosmodemyanskaya” idi. Bir partizandı.
Kosmodemyanskaya 1938 yılında Komsomol'a katıldı. Ekim 1941'de, halen Moskova'da bir lise öğrencisi iken, bir partizan birimi için gönüllü oldu. O'nu vazgeçirmeye çalışan annesine "Düşman çok yakın olduğunda ne yapabiliriz? Onlar buraya gelirse yaşamıma devam etmek mümkün olmaz" şeklinde yanıtladı. Zoya'nın partizan birimi olan 9903'e (Batı Cephesi Kurmayı) atandı. Ekim 1941'de birliğine katıldı ve bin kişiden sadece yarısı savaştan sağ çıktı. Naro - Fominsk yakınlarında ki Obukhovo köyünde, Kosmodemyanskaya ve diğer partizanlar cepheye geçti ve Almanlar tarafından işgal edilen topraklara girdiler. 27 Kasım 1941'de Zoya, bir Alman süvari alayının konuşlu olduğu Petrischevo köyünü yakmak için bir emir aldı.
Yakalandı, tacize uğradı, aşağılandı ve sistematik ne varsa uygulandı ama o hiçbir şey söylemedi. Tek bir sır vermedi. O’nu darağacına götürdüklerinde hayatının son cümlesini söyledi. 1942'de Zoya asılarak infaz edilmeden önce, “Yoldaşlar! Neden bu kadar kasvetlisiniz? Ölmek için korkmuyorum! Halkım adına öleceğim için mutluyum!” ve Almanlar'a, “Siz şimdi beni asıyorsunuz ama yalnız değilim. Biz iki yüz milyon insanız. Hepimizi asamazsınız” şeklinde son sözleri oldu.