We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Evrende yalnız olup olmadığımızı bilmek, tarih boyunca birçok filozofun ve bilim insanının hedeflerinden biri olmuştur. Yakın zamana kadar bilinen tek gezegenler Güneş Sisteminin bir parçasıydı. Güneş dışı gezegenlerin keşfi oldukça yeni bir olaydır. Her ne kadar sistematik araştırma 1988'de başlasa da, 1995 yılında ilk dışsal veya dış gezegen gezegeni tespit edildi.
Ancak doğrudan gezegenleri gözlemlemek kolay değildir. Güneş dışı gezegenlerin varlığı ilk durumda dolaylı testlerden çıkarılmıştır. Ancak, bu gezegenlerin görünür veya kızıl ötesi gözlenmesini sağlayacak birkaç proje devam etmektedir. Oradan, bu gezegenlerin yaşamlarını yaşamayı ya da yaşamamayı düşünüp çekip çekip çıkarmamızı sağlayan bazı veriler elde edebiliriz.
Yakın zamana kadar, bilim adamları, yıldız dışı gezegenleri, yani diğer yıldızların etrafındaki gezegen sistemlerini tespit edebilen teknik ve araçlara sahip değillerdi. Ancak gezegen sistemimizin varlığı araştırmayı teşvik etti. Bu nedenle, Güneş Sistemimizin ötesindeki gezegenlerin keşfedilmesine yönelik ilk adımlardan biri 1983 yılında Beta Pictoris yıldızı çevresinde bir disk bulunduğunda meydana geldi. Fakat uzun zamandır bu, mevcut olan tek testti.
Hubble uzay teleskobunun gelmesi, Orion takımyıldızındaki bölge gibi yıldız oluşturan bölgelerin detaylı gözlemlerini mümkün kılmıştır. Böylelikle, oluşumdaki genç yıldızların etrafında protoplantasyon diskleri tespit edildi ve oluşan yıldızların büyük bir bölümünün gelecekte gezegenlere yol açabilecek diskleri olduğu tespit edildi.
1990'ların başında, pulsarların etrafında dönen gezegenlerin keşfedildiği açıklandı. Pulsarlar, çok hızlı dönen ve çok küçük bir yıldızdır ve dönüş ekseni uygun şekilde yönlendirilirse, Dünya'dan tespit edilebilen elektromanyetik radyasyon yayarlar. Daha sonra verilerin analizinde hatalar olduğu ve bu gezegenlerin var olmadığı görülmüştür. Daha sonra, pulsarların etrafında dönen gezegenlerin varlığı doğrulandı.
Sonunda, 1995 yılında, güneş dışı bir yıldız olan 51 Pegasi etrafında dönen ilk dışsal gezegenin keşfi açıklandı. O andan itibaren, yeni dış gezegenlerin duyuruları şimdiki zamana ulaşana kadar duraksamadan oluyor. Şimdi birçok dışsal gezegen bilinmektedir ve tanıdık sayısı her yıl artmaktadır.
Doğrudan gözlemlerin zorluğundan dolayı, sonuçta ortaya çıkan gezegenleri arama girişimleri dolaylı gözlemlere dayanmaktadır. Kullanılan yöntemler gezegenlerin yıldızlar üzerindeki neden olduğu yerçekimsel bozukluklara ve gezegenin yıldız ışığının önündeki geçişine dayanmaktadır.
Gezegenlerin çoğu yıldızlarını Dünya-Güneş mesafesinden çok daha küçük bir mesafede yörüngede yiyor. Ek olarak, gözlenen kütle Jüpiter'in kütlesinin düzenindedir. Bu, kısmen kullanılan tespit yöntemlerinin bir sonucudur. Daha büyük kütleli ve yıldıza yaklaşan gezegenlerin kullanılan tekniklerle tespit edilmeleri daha olasıdır.
Ancak, bu tekniklerin iyileştirilmesi ve yenilerinin kullanılması yakın gelecekte karasal gezegenleri, yani gezegenimizin kütlesine eşdeğer kütleli gezegenleri tespit etmesine izin vermelidir. Gelecekte, yerde bulunan yeni teleskoplar ve yeni uzay gözlemevleri sayesinde, görüntü elde etmek için doğrudan gezegenlerden gelen ışığı toplayabileceğiz. Oradan, spektroskopinin yardımıyla, atmosferlerin veya gezegenlerin yüzeylerinin ana bileşenlerinin hangileri olduğunu bilebiliriz.
|◄ Önceki||Sonraki ►|
|Galaksimiz, Samanyolu||Kozmik toz|