"Geleceğin Savaşı" çalışması, MISiS'in Endüstriyel Tasarım ve Yenilik Merkezi "Kinetik" Merkezi uzmanları tarafından yapıldı. Bu hiç şüphesiz haber: Günümüzün sıcak hava TV atmosferinde, tamamen sivil kurumlar ve insanlar bile askeri bir temaya sıkışmış durumdalar
- Araştırman nedir?
- Bu, 800 sayfalarıyla ilgili hacimli bir cilt. Üç bölümden oluşur. Birincisi, küresel durumun bir analizi. Ondan bir şekilde savaşın oldukça mümkün ve hatta yakın olduğunu izler. İkincisi, “analizlerin analizi” olup, olası çatışmaların neler olabileceği hakkında birkaç sayfa sıkarak Üçüncü bölüm ise kendimiz ve üreticilerimiz için yazdığımız bir teknik görevdir: ordunun ve savunma sanayi kompleksinin duruma hazırlanmalarına yardımcı olmak için ne yapmalıyız. Başa çıkmamız gereken unsurları izole ettik, geleceğin askerleri için ekipman yarattık - örneğin, yıkım, yaşam desteği, koruma, enerji temini, kontrol sistemleri. Bu sektörlerde yakın gelecekte ilgili kuruluşlarla birlikte çalışıyoruz ve çalışacağız.
- Hazırlanmaya ihtiyacınız var mı?
- İçinde hikayeler Hazırlıksız çatışmalara girdiğimiz zamanlar oldu. Basit bir kural var: Hazır olmayanlar, yıkanlar, zararlar, hayat kaybına hazırlıklı olanlardan daha fazla. Biz 140 milyon insanız ve kendimizi korumamız gerekiyor. Evet ve diğerleri. Bugün dünya pratiğinde, 1'in hesaplanması: 5 alaycı norm olarak kabul edilir, yani öldürülen bir avcı başına beş düşman askeri olması gerekir. Fakat düşman da öyle düşünüyor. Tabii ki, 0: 0 daha iyidir, ancak bu ne yazık ki ulaşılamaz bir idealdir.
- Gelecek savaş nedir?
- Bu sözde ağ merkezli savaş olacak. Terim son yıllardaki çatışmalara katılım deneyimi olan Amerikalılar tarafından tanıtıldı. Yerel savaşlarda ayrı işaretlerini zaten görüyoruz. “Ağ merkezli savaş”, iyi bilgilendirilmiş, ancak coğrafi olarak dağınık kuvvetlerden oluşan kapsamlı bir ağ oluşturulmasını içerir. İşte ana özellikleri. Birincisi: Her dövüşçünün gerekli tüm bilgilere erişmesini sağlayan oldukça etkili bir bilgi sistemi. İkincisi: son derece hassas silâh uzun bir hedef imha ve manevra kabiliyeti. Üçüncüsü: oldukça etkili bir komuta kontrol sistemi. Dördüncü: sözde entegre "sensör ızgarası". Bilgi-karar-ok şemasını kullanarak doğru bilgiye dayanan hızlı karar alma ve uygulama sistemidir. Dahası, kararların mutlaka savaşın kontrol merkezinde olması gerekmiyor ve bu nedenle “kafes” olarak adlandırılıyor. Teknolojik olarak, tüm bunlar yeni kontrol sistemlerinin tanıtımı, takip, keşif, kontrol, bilgisayar simülasyonunu içerir.
- Savaş nasıl olacak?
- Modern savaşlar esas olarak kentsel alanlarda meydana gelir ve lojistik operasyonlarını etkiler. Bu, Irak, Afganistan, Suriye ve diğer sıcak noktalardaki çatışmalarla doğrulandı. Başka bir deyişle, savaş gittikçe yatay fazdan dikeye doğru ilerliyor. Muharebe, rakipler aynı binanın farklı katlarında bulunduğunda, örneğin Donetsk havaalanında olduğu gibi, interfloor bile olabilir. Havacılık, tanklar ve topçu, elbette, gerekli, ama, daha önce olduğu gibi, başarı esas olarak avcıya bağlıdır. İnsan, herhangi bir çatışmanın temel unsurudur. Bu nedenle, düşmanlıkları etkileyen çok sayıda farklı faktör ortaya çıkar: beton veya tuğla duvarlar, cam, perdeler, merdivenler, yeraltı pasajları ... Ve buna göre, yeni düşman algılama sistemleri ortaya çıkar - ultrason, kızılötesi, termal, gece görüşü vb.
Çeyrek dörtte biri olarak adlandırılan sözde yeni bir savaş yönetimi türü ortaya çıkıyor. Öncelikle, kentsel gelişimin savaş alanlarındaki özelliklerini savaş alanında iyi bilen ve bağımsız kararlar verebilen insanlar var. Her askerden ve takım veya şirket komutanından, alay veya bölüm komutanının emirlerini yerine getirmeden yerine karar vermenin bağımsızlığı gerekir. Bu nedenle, şimdi asıl vurgu, gençlik komutanlarının eğitimine verilmelidir.
Önemli bir nokta: savaş grubu askerleri bilgi ve iletişim teknolojilerinin kullanımı ile güçlendirilir, yani yerel bir temas noktası yaratılır. Operasyona katılan tüm birimler ve tüm savaşçılar başkalarının ne yaptığını biliyor. Söylemesi kolay, ama yapması zor. Örneğin Almanya'da, bu sorun zırhlı araçların yardımıyla çözüldü. Diyelim ki, on bilgi savaşçısı her zaman merkezi bilgi aktarma istasyonu olan zırhlı araçlarla temas halinde. Ancak tüm orduların farklı yaklaşımları var.
Modern savaş sadece savaşmak değil, aynı zamanda ordunun da güçlü bir bilgilendirme desteğidir. Örneğin, yılın 2008 Rus-Gürcü savaşında böyle bir destek yoktu ve bu durum çok çelişkili hale geliyor. Farklı ülkelerdeki farklı uzmanlar, ilk çekime kimin başladığı sorusuna farklı yanıtlar veriyor. Bu yüzden bilgi eğitimi giderek daha önemli hale geliyor.
- Bir süre önce, silahlanma programı, 2020 trilyon rublenin tahsis edildiği yılın 20'ine kadar kabul edildi. Bu savaş hazırlık, geçmiş mi yoksa gelecek mi?
- Program hakkında yorum yapamam, sadece öznel bir görüş bildiririm. İlk görev, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri için belirli tipte askeri teçhizat üreten işletmeleri büyütmekti. Bitkileri içinde bulundukları durgunluktan çıkarın. Temel, fabrikalarda üretilen ekipman örnekleri ve daha önce kullanılan teknolojilerdi. Ancak son on yılda, yeni T-14 Armata tankı, beşinci nesil T-50 uçakları, “Savaşçı” asker kostümü ve çok daha fazlası ortaya çıktı. Bir buçuk binden fazla işletme "kanat" haline geldi. Ve bu sadece askeri değil, aynı zamanda sivil ürünlerin de piyasaya sürülmesine yansımıştır.
- Neden küresel otomotiv endüstrisinde kariyer yapan bir endüstri tasarımcısı oldunuz?
- Bugün ülkem için daha önemli görünen şeyler var. Daha sonra, dünya konjonktürü sakinleştiğinde, kılıçları pulluk şeklinde kesin. Özellikle de deneyim olduğundan. Küçük silah sistemleri, Kinetics Industrial Design and Innovation Center'in bugün yaptıklarının sadece bir kısmı.
- Seni savunma sanayine kim çağırdı?
- Zlatoust makine üretim tesisinin çalışanlarından biri beni bu girişimin ürettiği ürün hattını görmeye davet etti. Gittim, yönetmenle tanıştım, o zaman Sergey Lemeshevski idi, onunla ortak bir dil bulduk. Şimdi bir STK işletiyor. Lavochkin. Ama onunla işbirliği yapmaya devam ediyoruz. Zlatmash bizi devlet şirketi Rostec'in bir parçası olan Hassas Mühendislik Merkez Bilimsel Araştırma Enstitüsü'ne yönlendirdi. Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürü Tochmash Dmitry Semizorov, beni savunma inovasyonu yapan İleri Araştırma Vakfı (FPI) ile tanıştırdı.
- Füze yapıyor musun, tanklar?
- Hayır. Nükleer savaş başlığı tasarımına gerek yoktur. Bu ürün bir defalık kullanımdır. Ayrıca uzay birlikleri ve güzel uçaklar, gemiler, tanklar var. Elbette bizim için çok fazla iş var. Fakat başlamanın mantıklı olduğu iki temel savaş unsuru var. Birincisi asker, o yetkili. Bugün bir askerin eğitimi ve ekipmanı için çok para harcanıyor. Ve ikinci unsur - mühimmat. Küçük silah kartuşuna benzeyen bir DNA - sistemi tüm küçük silah tipleri ve modifikasyonları için ayarlar.
- Bir ana çalışma aletiniz var - bir dizüstü bilgisayar. Onunla gerçek silah üretimi arasında bazı ara bağlantılar olmalı?
- Biz tasarımcıların dünyaya açık olması, etrafta ne yapıldığına bakmamız, analiz etmemiz, diğerlerinden daha iyi ürünler yaratmamız gerekiyor. İşimizin özü budur. Evet, savunma araştırma enstitülerinden özel görevlerimiz var. Bugün bahsettiğimiz kapsamlı araştırmaya dayanarak, işlevsel prototipler oluşturmayı tercih ediyoruz. İstenilen estetik, rahat, güvenilir, Rusya'da yapılan. Prototip oluşturmak için gerekli lisanslara sahibiz. Bagaj hariç her şeyi yaparız. Bagaj, sadece uzmanların katıldığı kapalı bir alandır, oraya gitmiyoruz. Sadece silahların prototiplerini değil, başlangıçta bahsettiğim şeyi de inşa ediyoruz - mekanizmaların prototipleri, 3D-transport, üç boyutlu hareket edebilen. Prototipler, yani çalışan örnekler geliştirmek için, özel bir güçlü teknolojik temele ihtiyacımız var. Şimdi yaratıyoruz. Moskova'nın merkezinde, MISiS Ulusal Araştırma Teknoloji Üniversitesi topraklarında, Kültür Parkı ile yüksek karmaşıklıkta prototiplerin yeraltı merkezi olan Leninsky Bulvarı arasında inşa ediyoruz. İşler tamamlanmaya yakın. En yüksek hassasiyetteki işleme merkezleri zaten kurulmuştu, neredeyse bütün temel teknolojik işlemler çözüldü. Çok kompakt bir formatta tam döngünün pilot üretimi olacak.
- Küçük silahların küresel pazarı nedir? Yeni silahlar için talebi var mı?
- Pazar çok büyük! Askeri silahlar, sporlar, çeşitli çekim düzenleri var ... Ama en zor, en güçlü silah savaş. Gösterişsiz olmalı, her ortamda, sıcak ve soğuk olarak çalışmalı. Kolayca şarj edilmesi, güvenilir olması, güvenilir olması, soru “sen ya da sen” olduğu zaman doğru zamanda başarısız olmadı. Kısacası, askeri silahlar için beş kriter var: kullanıma hazırlık hızı, hassasiyet, atış menzili, güvenilirlik, düşük maliyet.
- Ordumuzun silahlanması bu kriterleri karşılıyor mu?
- Bir tasarımcı değilim ve değerlendirmelerde dikkatli olacağım. Silah sistemlerimizin ergonomisi üzerinde çalışmamız gerektiğini düşünüyorum. Günümüzde her yerde çeliğin yerine plastik, kompozit malzemeler kullanılmış olan modern malzemeler kullanılması gerekmektedir. Çok önemli bir nokta - metallerin kaplanması. Hala çok iş var. Ülkemizde böyle bir silah tasarımı yoktu. Tasarımcılar her zaman yalnızca işlev tarafından itilir. Kendi yolunda haklı. Ama şimdi küresel pazarlara giriyoruz, en iyisi olmak zorundayız. Tüfek kompleksleri yaratmamız gerekiyor.
- "karmaşık çekim" ne anlama geliyor?
- Modern ordularda ayrı ayrı tüfekler veya makineli tüfekler daha az kullanıldı. Kaska takılan nişan alma cihazları, yüksek güçlü optikler, lazer ve termal görüntüleme cihazları, yeni mühimmat depolama ve taşıma sistemleri dahil sistemler değiştiriliyor. Örneğin, ünlü Kalaşnikof saldırı tüfeği bir avcı için iki eli gerektiriyor. Ya bir eliyle ateş etmek istersen? Ya da ellerin olmadan? Mümkün, ama rahatsız edici. Bu soruna bir diğer çözüm: bir kişinin papağanı, askerin omzuna, kişinin bakmakta olduğu yere ateş açan sabittir. Başka bir seçenek: görme bir asker kaskını gözlüklerin içine inşa edilmiştir. Ve köşeye bakacak cihazları varsa? Ya da duvardan mı? Ve buna, kendileriyle diğerlerini ayıran bir cihaz ekle? Ve tüm bunlar birbirine bağlı, kolay ve kullanımı kolay olmalıdır. Bu tür yenilikler üzerinde çalışıyoruz.
- Modern silah sistemleri tam olarak hangi teknolojileri gerektiriyor?
- İşte metal tetikli geleneksel bir tabanca. Kanca, iş parçasının artı kaynaklanması üç veya dört permütasyonlu bir freze makinesinde yapılır. Bu yöntem, ürünün maliyetini önemli ölçüde arttırır ve üretim süresini arttırır. Ancak toz kancasından basıldığında daha ucuzdur. Batı'da şimdi çok sayıda plastik kullanılıyor. Ancak bu tür teknolojilerin eksi var: şiddetli donlardaki plastik parçalanır, pislikler. Bu, böyle silahların Kuzey Kutbu'nda geçerli olmadığı anlamına gelir. Ve orada gerekli olabilir. Mekanizmadaki küçük parçaların sayısını, potansiyel modülerliklerini ve değişebilirliklerini dikkate alır ve hesaplarsak, ürünün maliyeti, büyüklük sırasına göre değil, birkaç kez azaltılabilir!
Örneğin Batılı tasarımlar, üretimde bizden daha teknolojik. Ama daha iyi olduğu gerçeği değil. Ne de olsa, kalite belirli koşullarda kendini gösterir. Avrupa bir şey, Rusya bir başka. Ve yollar farklı, somut ve cam. Performansı ve yenilikçi çözümleri geliştirmek için ciddi test programlarına ihtiyacımız var. Gelecek vaat eden bir yön: neden savaştan önce sahaya cephane basmıyorsunuz?
- Nasıl?
- Bugün, dijital dosyaları kullanarak herhangi bir şeklin herhangi bir ürününü üretebilen 3D yazıcılar var. Önemli olan gerekli malzemelere sahip olmak. Atölyeye bir dizi yazıcı koydu. Gömlekler, barut ve metal mermiler için metal borular gerekir - izleyici, zırh delici. Akşamları, komutan iki milyon mermi sipariş etti, sabahları her şey hazır. Böylece, binlerce kilometre uzaklıktaki vagon ve uçaklarla lojistiklerini iptal etmek ve vagon treninde yanlarında taşımamak.
Veya, örneğin, askeri operasyonların tiyatrolarından biri haline gelebilecek olan Arctic koşullarında, metalin kendisinden daha üstün olan özel kaplamalar gerekir. Eksi 60 derecelik bir sıcaklıkta normal plastik bir tür cama dönüşür. Bu yüzden özel kompozit katkı maddelerine ihtiyacımız var. Metal bir tutamak yerine bir seramik koymak gerekir, deniz kabuğu rapanına benzeyen bir yapıya sahipse, daha az ağırlıkla yüksek mukavemete sahiptir. Artık vücut zırhı ve kaskını yaptığımız seramik malzemelerden, dünyanın en iyisi olarak kabul ediliyorlar. Bu sözde biyonik tasarım.
- Bir askerin donanımına gittik ...
- Çok kesin. Bu, işimizin bir başka yönü, geleceğin ekipmanı.
- Kırım'da "Savaşçı", "yeşil adamlar" uygun mu?
- Hayır, "antenler" di. Yeni bir asker kostümü ilk nesil bile değil. Bu "Savaşçı" zaten orduda ve bu sistem dünya analogları bağlamında çok rekabetçi. Dünyada şu anda altı veya yedi benzer sistem var.
Geleceğin askerinin kostümü aslında yarı tabanlı bir kompleks. Karşılaştığımız asıl görev, bir dövüşçünün hayatını korumak. Genel olarak, bu kompleksin geleneksel formdan farkı, birkaç sistemin içinde birbirine bağlı olmasıdır. Bir asker kostümü elli farklı ürünlere kadar inşa edilmiştir.
Asıl görev, birçok işletmenin çabalarını tek bir karmaşık ürüne entegre etmektir. Her şirket kendi ürününün bir kısmını üretir ve aynı zamanda sürekli olarak geliştirir. Dahası, sistem sadeleştirilmelidir, ne kadar basitse, gerçek savaş koşullarında o kadar güvenilir olur. Sistemin elemanları birbirleriyle değiştirilebilir olmalı, gerekirse başka bir kitten bir şeyler temin edilebilir. Ve bunu doğrudan savaş alanında yapın.
- Bir askerin hayatta kalma problemini yaralanma durumunda nasıl çözebilirim?
- Bu iş bitti de. “Altın saat” kuralından hareket ediyoruz: ilk saat içinde yaralı birine yardım edilirse, 80 yüzde hayatta kalma şansına sahip olacak. İkinci saatte - sadece yüzde 15-20. Bu nedenle, askerin savaş alanında sağına yardım etmeli ve sonra onu bir sonraki tıbbi bakım seviyesine transfer etmelisin. Bu yüzden yaralıları taşımak için özel bir donanıma ihtiyacımız var. Hangileri? Sedye ne olmalı? Her ikisi de 20 kg'lık ekipman ve silahlar halinde, yaralı bir adam yoldaşı onu nasıl taşıyabilir? Nitekim, önceki savaşlarda bu değildi. II. Dünya Savaşı sırasında, hemşire pelerinli bir savaş alanından yaralı bir askeri çekebilir. Bugün zaten karmaşık. Bütün bunlar özel çözümler gerektiren önemli konulardır. Son zamanlarda, Moskova bölgesinde, bu sorunların tam olarak çözüldüğü tatbikatlarda bulunduk.
“Birkaç yıl önce, ünlü tasarımcılarımızdan biri zaten bir askeri üniforma takımı geliştiriyordu. Üzücü deneyimi tekrarlamaktan korkmuyor musun?
- Dükkandaki meslektaşların çalışmaları hakkında yorum yapmıyorum. Bence herkes kendisine verilen görevi profesyonelce yerine getirecekti. Belki başka bir zaman vardı ve başka hedefler vardı. Açıkçası, savaşa hiç gitmek istemem. Ancak bugün, bazı çatışmalarda yer almak zorunda kalabilecek genç adamlarımızın korunma ve mücadele etkinliğine dikkat etmemiz gerekiyor. Güvende olmaları gerekir. Ve en önemli şey, akrabaların kötü haber alamamasıdır.