Biz uyurken beynimiz dinlenmez. Beynimizdeki elektriksel dalgalar sayesinde nöronlar birbiriyle iletişime geçer. Araştırmacılara göre beynimizdeki bu nöronlar doğru şekilde etkileşimde olmazsa uzun süreli hafıza kaybına sebep olabilir.İşte bu durum; yaşlandıkça insanların neden bu kadar unutkan olduğunu açıklayabilir ve tedavi için gerekli olan doğru terapi yöntemleri bulunabilinir.
İlerleyen yaşlarda uykunun hafıza zayıflamasına etkisini öğrenebilmek için California Üniversitesi (UC), Berkeley ve aynı ekipten Randolph Helfrich , 70 ve 20 yaşlar arasında ki sağlıklı bireyler arasında bir test yaptı. Bu katılımcılardan ” kuş ” gibi basit ve birbirini çağrıştırmayan 120 kelimeyi yine ”kuş” gibi basit ve komik kelimelerle eşleştirme öğretildi. Komik kelime kombinasyonlarını öğrendikten sonra sıra ”hafıza oyununa” geldi. Kural basit: kelimeleri iki defa eşleştirmeleri gerekiyor; birincisi tam öğrendikten 10 dakika sonra , ikincisi ise birkaç saat sonra tam bir gece uykusundan uyandıkları zaman. Onlar uyurken araştırmacılar beyinlerinde ki elektrik dalgalarını kaydetti. Tahmin edildiği gibi yaşça büyük olanlar yaşı genç olanlara oranla daha az hatırladılar. Kaydedilen elektrik kayıtlarından bir sonuç elde edildi. İki çeşit beyin dalgası vardır.Uyku sırasında yavaş hareketlerle onarıcı uykuyu başlatan büyük dalgalar ve uyku iğneleri kısa dalgalanmalar, derin, hızlı olmayan göz hareketleri uyku için anlatılanlardı.
Araştırmacılar bu nöronların yaşlı insanların beyninde düzenli olmadığını gördüler. Demek istedikleri, bu adım dışı etkinlik, kısa ve uzun süreli anıları depolayan beynimiz arasındaki iletişimi kesiyor. Helfrich, uzun metrajlı anıların depolandığı prefrontal kortekstir, beyindeki hipokampüsün (yani tüm anıların ilk önce gideceği kısım) bilgiyi almaya hazır olduğunu söylemesi gerektiğini söylüyor; Eğer beyin dalgaları eşit değilse, bu iletişim kaybolur. Anılarda gider.
Araştırmacılar,bu uyumsuzluğun sebebini bulmak için iç organları görüntülemede radyo dalgalarını kullanan yapısal manyetik rezonans görüntüleme yöntemini kullanarak katılımcıların beyinlerine baktılar.Beynin yavaş salınım yapan bölümünü (ve uzun süreli anıları) yaşlı insanlarda daha küçük gördüler ve bu bölgenin zamanla atrofik olduğunu belirtti. Helfrich, “Atrofi, anıları bir gecede biriktirmek için beyin dalgalarını zamanında bir araya getiren mekanizmanın bozulmasına yeter” dedi.
Cambridge’deki Massachusetts Teknoloji Enstitüsünde sinir bilimci olan Emery Brown bu sonuçtan kuşku duymaktadır.Beyin taramalarına dayanan bu tür çıkarımları yapmak için “biraz aceleci” diyor. Önce diğer ayarlarda çoğaltılan sonuçların görülmesini istiyor.
Chicago’daki Northwestern Üniversitesinde nörolog ve sinir bilimci olan Phyllis Zee, araştırmanın uyku ve bellek arasında çok sayıda noktaya bağlandığını söyledi. Sonuçların, Alzheimer hastalığı gibi nörolojik rahatsızlıklar açısından risk altındaki yetişkinlerde olup olmayacağını merak ediyor.
UC San Francisco’daki bir nörolog ve sinirbilimci Elissaios Karageorgiou başka bir araştırma konusu da eklemişti. Örneğin, eğer araştırmacılar hafıza sonuçlarını bilmeden, senkronize edilmemiş beyin dalgalarını öngörememiş olabilirler mi?
Ancak bulguların potansiyel olarak hafıza terapilerinde işe yarayacağını kabul ediyor. Örneğin, bu beyin dalgalarının zamanlamasını elektriksel veya manyetik uyarıyla optimize etmek, insanların anılarını iyileştirmenin bir yolu olabilir.
Atrofi: Normal büyüklükteki bir vücudun, organın, dokunun ya da hücrenin sonradan küçülmesidir.