We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Eilean Mor deniz feneri bekçilerinin gizemli bir şekilde ortadan kaybolması.
26 Aralık 1900'de, küçük bir gemi, Outer Hebrides'in uzaklardaki Flannan Adaları'na doğru yola çıkıyordu. Hedefi, (deniz feneri bekçileri dışında) tamamen ıssız olan uzak bir ada olan Eilean Mor'daki deniz feneriydi.
Issız olmasına rağmen, ada her zaman insanların ilgisini çekmiştir. Adını, daha sonra bir aziz olan 6. yüzyıldan kalma İrlandalı bir Piskopos olan St. Flannen'den almıştır. Adada bir şapel inşa etti ve yüzyıllar boyunca çobanlar koyunları otlatmak için adaya getirirdi, ancak o ücra yere musallat olduğuna inanılan ruhlardan korkarak asla geceyi kalmazdı.
Kaptan James Harvey, yedek cankurtaran bekçisi Jospeph Moore'u da taşıyan gemiden sorumluydu. Gemi iniş platformuna ulaştığında, Kaptan Harvey onların gelişini bekleyen kimseyi göremeyince şaşırdı. Kornasını öttürdü ve dikkat çekmek için bir uyarı fişeği yolladı.
Joseph Moore daha sonra karaya çıktı ve deniz fenerine çıkan dik merdivenleri tırmandı. Moore'un kendisinden gelen raporlara göre, yedek deniz feneri bekçisi, uçurumun tepesine kadar uzun yürüyüşünde ezici bir önsezi duygusu yaşadı.
Arka planda deniz feneri ile Eilean Mor adası. Atıf: Marc Calhoun, Creative Commons Atıf-Benzer Paylaşım 2.0 Genel lisansı altında.
Deniz fenerine vardığında Moore bir şeylerin ters gittiğini hemen fark etti ve deniz fenerinin kapısının kilidi açıldı ve giriş holünde üç yağlı tenli paltodan ikisi kayıptı. Moore, yarı yenmiş yemek ve devrilmiş bir sandalye bulduğu mutfak alanına devam etti, sanki birileri aceleyle yerinden fırlamış gibi. Bu tuhaf sahneye ek olarak, mutfak saati de durmuştu.
Moore deniz fenerinin geri kalanını aramaya devam etti, ancak deniz feneri bekçilerinden hiçbir iz bulamadı. Kaptan Harvey'i bilgilendirmek için gemiye geri döndü ve daha sonra kayıp adamlar için adaların aranmasını emretti. Kimse bulunamadı.
Harvey çabucak anakaraya bir telgraf gönderdi ve bu telgraf da Edinburgh'daki Northern Lighthouse Board Karargahına iletildi. Telgraf okudu:
Flannans'ta korkunç bir kaza meydana geldi. Üç Gardiyan, Ducat, Marshall ve ara sıra adadan kayboldu. Bu öğleden sonra oraya vardığımızda adada hiçbir yaşam belirtisi görülmedi.
Bir roket ateşledi, ancak yanıt gelmeyince, İstasyona giden ancak orada Gardiyan bulamayan Moore'u indirmeyi başardı. Saatler durduruldu ve diğer işaretler kazanın yaklaşık bir hafta önce gerçekleştiğini gösteriyordu. Zavallı adamlar, ya uçurumlardan uçmuş ya da bir vinç ya da onun gibi bir şeyi emniyete almaya çalışırken boğulmuş olmalılar.
Gece yaklaşıyor, kaderleri hakkında bir şeyler yapmak için sabırsızlanıyorduk.
Moore, MacDonald, Buoymaster ve iki Denizciyi, siz başka düzenlemeler yapana kadar ışığın açık kalması için adada bıraktım. Sizden haber alana kadar Oban'a dönmeyeceğim. Evde değilseniz diye bu telgrafı Muirhead'e tekrarladım. Bana telgraf göndermek istersen, bu gece kapanana kadar telgraf ofisinde kalacağım.
Birkaç gün sonra, her üç adamı da kişisel olarak tanıyan ve kişisel olarak tanıyan kurulun süpernatantı Robert Muirhead, kaybolmaları araştırmak için adaya gitti.
Deniz feneriyle ilgili araştırması, Moore'un daha önce bildirdiklerinin ötesinde hiçbir şey bulamadı. Yani deniz fenerinin seyir defteri dışında…
Muirhead, son birkaç gündeki girişlerin olağandışı olduğunu hemen fark etti. 12 Aralık'ta, ikinci asistan Thomas Marshall, "yirmi yıldır benzerini hiç görmediğim şiddetli rüzgarlar" hakkında yazdı. Ayrıca Baş Gardiyan James Ducat'ın "çok sessiz" olduğunu ve üçüncü asistan William McArthur'un ağladığını fark etti.
Son sözle ilgili garip olan şey, William McArthur'un deneyimli bir denizci olması ve İskoç anakarasında sert bir kavgacı olarak bilinmesiydi. Neden bir fırtına için ağlasın ki?
13 Aralık'taki günlük kayıtları, fırtınanın hala devam ettiğini ve üç adamın da dua ettiğini belirtti. Ama neden deniz seviyesinden 150 fit yükseklikteki yepyeni bir deniz fenerinin üzerine güvenli bir şekilde yerleştirilmiş üç deneyimli deniz feneri bekçisi bir fırtınanın durması için dua etsin ki? Tamamen güvende olmalıydılar.
Daha da tuhafı, 12, 13 ve 14 Aralık'ta bölgede rapor edilmiş herhangi bir fırtına olmaması. Aslında hava sakindi ve adayı hırpalayacak olan fırtınalar 17 Aralık'a kadar vurmadı.
Son günlük girişi 15 Aralık'ta yapıldı. Sadece "Fırtına bitti, deniz sakin" yazıyordu. Allah her şeye kadirdir'. 'Allah her şeye kadirdir' ile ne kastedildi?
Günlükleri okuduktan sonra Muirhead'in dikkati, giriş holünde kalan yağlı tenli paltoya döndü. Neden, soğuk kış aylarında, deniz feneri bekçilerinden biri ceketi olmadan dışarı çıkma cesaretini göstermişti? Ayrıca, kurallar ve düzenlemeler kesinlikle yasaklanmışken, neden üç deniz feneri personelinin hepsi aynı anda görevlerinden ayrılmışlardı?
İniş platformunda daha fazla ipucu bulundu. Burada Muirhead, kayaların her tarafına saçılmış halatlar fark etti, bunlar genellikle platformun 70 fit yukarısındaki kahverengi bir sandıkta bir tedarik vincinde tutuldu. Belki sandık yerinden oynamış ve devrilmişti ve deniz feneri bekçileri beklenmedik bir dalga gelip onları denize sürüklediğinde onları almaya çalışıyorlardı? Bu, ilk ve en olası teoriydi ve bu nedenle Muirhead, Kuzey Deniz Feneri Kurulu'na verdiği resmi raporuna dahil etti.
Eilean Mor'daki iniş platformu
Ancak bu açıklama, Kuzey Deniz Feneri Kurulu'ndaki bazı kişileri ikna edemedi. Birincisi, neden cesetlerin hiçbiri karaya çıkmamıştı? Dış Hebridilerde Aralık ayı olmasına rağmen, adamlardan biri neden ceketini almadan deniz fenerini terk etmişti? Neden üç deneyimli deniz feneri bekçisi bir dalga tarafından habersiz alınmıştı?
Bunların hepsi güzel sorular olsa da, en geçerli ve kalıcı soru, denizlerin sakin olması gerektiği zamandaki hava koşullarıyla ilgiliydi! Deniz feneri yakındaki Isle of Lewis'ten görülebildiğinden ve kötü hava koşulları onu gözden kaçıracağından bundan emindiler.
Takip eden on yıllar boyunca, Eilean Mor'daki müteakip deniz feneri bekçileri, rüzgarda üç ölü adamın isimlerini söyleyen garip sesler bildirdiler. Kaybolmalarıyla ilgili teoriler, yabancı işgalcilerin adamları yakalamasından uzaylı kaçırmalarına kadar uzanıyordu! Kaybolmalarının nedeni ne olursa olsun, 100 yılı aşkın bir süre önce o kış gününde bir şey (ya da biri) bu üç adamı Eilean Mor'un kayalıklarından kaptı.
YENİ ARAŞTIRMA DİZİSİNDE 4. HAFTA İZLEYİN! DEVLER, TANRILAR ve EJDERHALAR
Benzer bir durum Roma cumhuriyetinin son yıllarında gelişti. Popülist politikacılar, siyaseti genişleterek halkın desteğini kazanabileceklerini anladılar. Cura Annonae (“tahıl tedarikine özen gösterin”). MÖ 123'te Roma'nın daha yoksul vatandaşları için piyasa fiyatlarının altında düzenli tahıl dağıtımı başladı. MÖ 58'de genişletildi ve serbest bırakıldı ve MS birinci yüzyılda Roma'nın yüzde 20'sine kadar tahıl tedarik etmiş olabilir. İmparator Tiberius, açlıktan ölmek üzere olan bir nüfusun yaratabileceği sorunları fark ederek, MS 22'de Cura Annonae'yi ihmal etmenin “devletin tamamen yıkılmasına” yol açacağını söyledi. [14]
Yiyecek kıtlığına geçici bir çözüm olarak başlamış olabilecek şey, uyumlu ve uysal bir nüfus sağlamak için bir araç haline geldi. Ve binlerce yıl önce Uruk ve Roma'da yaşananlar bugün tekrar yaşanıyor.
Hükümetten garantili bir aylık maaş olan evrensel temel gelir (UBI), Uruk ve Roma tahıl dolelerine modern bir yaklaşımdır ve COVID-19 krizi sırasında bir deneme çalışması yaptırmaktadır. Bir önceki yıl gelir vergisi beyannamesi veren milyonlarca Amerikalı, Coronavirüs Yardım, Yardım ve Ekonomik Güvenlik (CARES) Yasası kapsamında ABD Hazinesinden 1.200 dolar bağış aldı. Tasarı, Kongre'den iki partinin de desteğiyle geçti ve 27 Mart 2020'de Başkan Donald Trump tarafından imzalandı.
Mevcut kriz Deccal'i iktidara getiren olay olmasa da, gerçekleştiğinde buna çok benzeyecek. Dünya krizde olacak ve insanlar umutsuz gibi görünen durumdan bir çıkış yolu vaat eden dinamik bir lider tarafından yönetilen bir hükümetin boyunduruğuna minnetle boyun eğecekler.
Bu bizi bariz bir soruya götürür. John, solgun at üzerindeki biniciyi Thanatos (Ölüm) olarak tanımladı ve beyaz ve kırmızı atlara binen varlıkların Apollo ve Mars olduğunu iddia ettik. O halde siyah atın binicisi kimdir?
Nabû, Babil'in katiplerin, defterlerin ve hesapların tanrısı.
İbrahim zamanında, MÖ on sekizinci yüzyıl civarında, Babil'de bilgelik, yazı, kehanet ve yazıcılar tanrısı olarak Nabû olarak bilinen bir tanrı ortaya çıktı. [15] Sembolü, bir yazıcının aletleri olan bir kil tablet üzerinde duran bir kalemi temsil eden kama şeklinde bir çivi yazısı işaretiydi. [16] Babil'in şehir tanrısı olarak başlayan ve sonunda panteonun tepesinde Enlil'in yerini alan Marduk'un oğlu olduğuna inanılıyordu. Marduk ise Sümer tatlı su, bilgi ve yaratılış tanrısı Enki'nin oğluydu. Enki'nin Merkür gezegeni ile olan ilişkisi de dahil olmak üzere, bu özelliklerin bazıları nihayetinde Nabû'ya atfedildi. [17]
MÖ 1000 civarında Davud ve Süleyman zamanında, Nabû'nun panteondaki profili yükselmişti. “Kaderleri belirleyen” Marduk'un veziri olarak kabul edildi. [18] Eski Yakın Doğu'daki krallar, topraklarını yönetmek için bürokrasiye güvenmeyi öğrendikçe, Nabû'nun önemi arttı. Bürokratlar kayıtlara ve iletişime ihtiyaç duyarlar, bu da bir yazıcı sınıfının ortaya çıkmasına yol açar ve böylece yazıcıların tanrısı, baş tanrı Marduk'un sağ tanrısı olmak için önem kazanır.
Nabû'nun Neo-Babil İmparatorluğu'ndaki statüsü, en tanınmış Keldani krallarının isimlerinin teoforik unsuru (“tanrı adı”) olarak popülaritesiyle vurgulanır: Nabopolassar (“Nabû oğlumu koru”), [19] Nebukadnezar (“Nabû ilk doğan oğlumu savunur”), [20] ve Nabonidus (“Nabû'ya saygı duyulur”). [21]
Nebukadnezar ve Marduk tapınağı.
Ve işte burada Nabû ile dünya arasındaki bağlantıya geliyoruz. zigolar, ekonomik boyunduruk: Nabû, katiplerin hamisi olarak yalnızca bilgelik ve yazı tanrısı değildi, aynı zamanda borç ve alacakların kaydını tutan tanrıydı. Babil'de Nebukadnezar'ın saltanatı sırasında inşa edilen küçük bir tapınak, Nabû-ša-hare'ye -“Hesapların Nabû’su”na adanmıştı. [22]
Yazıcılar Mezopotamya toplumunun seçkin sınıfından geliyordu. [23] Okuma ve yazma yetenekleri onları okuma yazma bilmeyen çoğu insandan ayırır. Başkaları için belgeler yazdılar, kralın kararlarını korumak ve medeniyetin sıradan yönlerini -vergi ruloları, astronomik gözlemler, mülk tapuları, vasiyetler ve hatta çamaşırhane hizmeti sözleşmeleri- belgelemek için paha biçilmez bir beceri. [24]
Başka bir deyişle, Nabû sadece yazıcıların tanrısı değildi; o, sözleşmelerin, hukukun ve defterlerin tanrısıydı - modern dünyada kuşkusuz kendini evinde hisseden bir ruh. Avukatlar, muhasebeciler ve bankacılar değilse bugün kim yönetiyor?
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Nabû'ya duyulan saygı, Babil'in sona ermesinden çok sonra da devam etti ve Hıristiyanlık dönemine kadar varlığını sürdürdü. Eski Yakın Doğu ve Batı Akdeniz arasındaki temas yoluyla Nabû, Batı'ya Yunanistan'da Hermes ve Roma'da Merkür olarak tanıtıldı. Adı temel olarak “duyucu” [25] anlamına gelen Nabû'da olduğu gibi, Hermes/Merkür, Greko-Romen dünyası tarafından tanrıların habercisi olarak kabul edildi. Yunanlılar, Hermes'in aynı zamanda bir ticaret ve tüccar (ve hırsız) tanrısı olduğuna inanıyorlardı. [26] Romalılar da öyleydi, ancak Merkür'ün adı Latince köküne dayandığından daha belirgindi. merx, "merchant", "merchandis" ve "commerce" gibi modern İngilizce sözcükleri buradan alıyoruz. [27]
Nabû, Yunanistan ve Roma'da ticaret ve tüccarların tanrısı Hermes ve Merkür olarak biliniyordu.
Dolayısıyla, Merkür/Hermes/Nabû, Deccal'in son zaman dinini temsil eden Neo-Babil krallığı Nebukadnezar ile yakından ilişkili olan yazıcılar (kayıtlar, defterler ve hesaplar anlamına gelir), tüccarlar ve ticaret tanrısıdır. . tarafından temsil edilen ekonomik kölelik ve yoksulluk zigolar, Vahiy 6'daki siyah atlı binici tarafından taşınan terazi ve boyunduruk, dünyayı Deccal'in kargaşa içindeki bir dünyaya çözümünü kabul etmeye zorlayacaktır - özgürlük karşılığında bir hükümet dole, Nemrut ve imparatorlar tarafından sunulan aynı anlaşma Roma'nın.
İşte yapbozun son bir parçası. Tesadüf olabilir ya da ruhlar aleminin bize güldüğü bir durum olabilir: Nisan 2009'da, subprime mortgage krizinin yol açtığı küresel ekonomik krizin ardından MasterCard, kredi kartıyla yaptığı tüm işlemlerde yeni bir komisyon ücreti getirdi. Bu ücret şu anda işlem başına iki sentin biraz altında. [28] Ücret tartışılamaz ve doğrudan MasterCard'a ödenir. (VISA, Discover ve American Express'in bu ücretin kendi çeşitleri vardır.)
MasterCard için bu ücreti kim bulduysa, tuhaf bir mizah anlayışına sahip olduğunu veya seçimlerinde belki de öteden yönlendirildiğini varsayabiliriz. Kısaltma, dünya bankaları ve hükümetteki müttefikleri tarafından özgür insanları borç kölelerine dönüştürmek için kullanılan finansal prangalarla ilgili olduğu gibi, bu bölümle de uğursuz bir şekilde ilgilidir.
Görüyorsunuz, on yıldan fazla bir süredir işletmelere her kredi veya banka kartı işlemi için MasterCard tarafından küçük bir miktar fatura kesiliyor. Bu ücrete daha önce “Alıcı Erişim Ücreti” deniyordu.
Ancak 2009 yılının Nisan ayında, "Ağ Erişimi ve Marka Kullanımı" ücreti olarak yeniden adlandırıldı - NABU.
Peygamberlik açısından ne kadar uygun.
[2] Travis Hornsby. “2020 Yılı Öğrenci Kredisi Borç İstatistikleri: Rakamlara Bir Bakış” Öğrenci Kredisi Planlayıcısı, 5 Mayıs 2020. https://www.studentloanplanner.com/student-loan-debt-statistics-average-student-loan-debt/, erişim tarihi 24/24/20.
[4] Natalie Issa. "BİZ. 2019 Yılı Ortalama Öğrenci Kredisi Borç İstatistikleri” Kredi.com, 19 Haziran 2019. https://www.credit.com/personal-finance/average-student-loan-debt/, erişim tarihi 24/24/20.
[5] Abigail Hess. "Üniversite Mezunları Öğrenci Borçlarını 6 Yılda Ödemeyi Bekliyor - Bu Aslında Bu Kadar Sürecek" Bunu yapmak, 23 Mayıs 2019. https://www.cnbc.com/2019/05/23/cengage-how-long-it-takes-college-grads-to-pay-off-student-debt.html, alındı 5 /24.20.
[7] Mümkün, ancak nadirdir. Dosyayı dolduran kişinin maddi sıkıntısını kanıtlaması ve diğer bazı şartları yerine getirmesi gerekir.
[8] John S. Kiernan. “Ortalama Aylık Kredi Kartı Faturası Ne Kadar?” Cüzdan Merkezi, 23 Nisan 2020. https://wallethub.com/answers/cc/average-monthly-credit-card-bill-2140706350/, erişim tarihi 5/29/20.
[9] Joe Resendiz. “Amerika'da Ortalama Kredi Kartı Borcu: Mayıs 2020” DeğerPenguin, 27 Mayıs 2020. https://www.valuepenguin.com/average-credit-card-debt, 29/05/20 tarihinde alındı.
[10] Kjetil Sundsdal. "Uruk Genişlemesi: Kültür İletişimi, İdeoloji ve Aracılar" Norveç Arkeolojik İnceleme 44:2, s. 164–185.
[11] A.R. Millard. "Eğimli Ağızlı Kaseler: Amaçları ve Önemi" Irak, Cilt. 50 (1988), s. 49–50.
[14] G.E. Rickman. “Roma İmparatorluğu Altında Tahıl Ticareti” Roma'daki Amerikan Akademisinin Anıları 36 (1980), s. 263.
[15] Joshua J. Mark. "Nabu" Antik Tarih Ansiklopedisi. 10 Ocak 2017. https://www.ancient.eu/Nabû/, erişim tarihi 5/28/20.
[16] Johanna Tudeau. “Nabu (tanrı),” Eski Mezopotamya Tanrıları ve Tanrıçaları, Oracc ve Birleşik Krallık Yüksek Öğrenim Akademisi (2013). http://oracc.museum.upenn.edu/amgg/listofdeities/Nabû/, 5/29/20 alındı.
[17] James R.Lewis. Astroloji Kitabı: Göksel Etkilerin Ansiklopedisi (Detroit: Visible Ink Press, 2003), s. 442.
[18] Joachim Schaper. “Peygamberin Ölümü: Hezekiel Kitabında Tanrı'nın Sözünden Yazılı Sözüne Geçiş”, Michael H. Floyd ve Robert D. Haak, eds., İkinci Tapınak Yahudiliğinde Peygamberler, Kehanet ve Peygamberlik Metinleri (Londra: Bloomsbury Academic, 2006), s. 72.
[19] “Nabopolassar.” BiblicalTraining.com, https://www.biblicaltraining.org/library/nabopolassar, 5/29/20 alındı.
[20] Edward E. Hindson ve Daniel R. Mitchell. Zondervan King James Versiyonu Yorumu: Eski Ahit (Grand Rapids, MI: Zondervan, 2010), s. 557.
[21] “Nabonidus.” BiblicalTraining.org, https://www.biblicaltraining.org/library/nabonidus, 5/29/20 alındı.
[22] Eleanor Robson. “Bilimsel Bilginin Üretimi ve Yayılması”, K. Radner ve E. Robson'da (ed.), Çivi Yazısı Kültürünün Oxford El Kitabı (Oxford: Oxford University Press, 2011), s. 560.
[23] Laurie E. Pearce. "Eski Mezopotamya'nın Yazıcıları ve Bilginleri" Eski Yakın Doğu uygarlıkları IV (1995), s. 2265.
[24] Caroline Waerzeggers. “Neo-Babil Çamaşırhanesi” Revue d’assyriologie ve d’archéologie orientale 100 (2006), s. 83–6.
[26] L.H. Martin. “Hermes”, K. van der Toorn, B. Becking, & P. W. van der Horst (Ed.), İncil'deki Tanrılar ve Şeytanlar Sözlüğü (Leiden Boston Köln Grand Rapids, MI Cambridge: Brill Eerdmans, 1999), s. 405.
Nabu'ya Adanmış Hizmetçi Tanrı - Tarih
Tanrı Nabu'nun dev heykelinin yakından görünümü, şimdi Irak'taki Irak Müzesi'nde bulunan Nabu Tapınağı'nın girişinde duruyordu. ( Osama Shukir Muhammed Amin FRCP / CC BY-SA 4.0) Dicle ve Fırat Nehri çevresindeki verimli bölgede yer alan antik Mezopotamya'nın tarihi bölgesi, uzun zamandan beri medeniyetin en eski beşiklerinden biri olarak kabul ediliyor. Asur, Babil ve Sümer'in eski kültürlerine ev sahipliği yapan şehir, aynı zamanda çeşitli tanrı ve tanrıçaların da eviydi. Bu bölgedeki en eski uygarlıklardan biri olan Sümer, hem Asurluların hem de Babillilerin gelişen panteonlarını etkilemiştir. Ve Mezopotamya'nın en önemli tanrılarından biri olan Tanrı Nabu, tarihin çok erken bir döneminde kurulmuştur.
Nabu'nun En Eski Kökenleri Nerede?
Nabu, hem Asurlular hem de Babilliler tarafından tapılan ve panteonlarının önemli bir bölümünü oluşturan büyük bir tanrıdır. O, yazıcıların koruyucu tanrısı ve yazı, öğrenme, kehanet ve bilgelik tanrısı olarak kabul edildi. Nabu genellikle bereket ve refah tanrısı olarak görülüyordu ve bir hasatın verimini dikte ediyordu.
Nabu'nun adı aslen Sami bir kökten türetilmiştir: nb'. Bu şu şekilde tercüme edilebilir: "belirlemek". Nabu'nun adının "spiker" veya "haberci" anlamına geldiği kabul edilir. Bu isim onun bir peygamber olarak güçlerine atıfta bulunabilir ve ayrıca kelimeleri ve olayları çağırma güçlerini yansıtan katiplerle de ilişkilendirilebilir. Önerilen başka bir yorum, adını sözlü bir sıfata yerleştirir ve "adı verilen kişi" anlamına gelir. Hayatta kalan yazılardan kanıtlandığı gibi, adının en eski yazımlarından biri, daha sonra Nabium ve Nabu olarak normalleştirilen dna-bi-um'dur.
Nabu, Nisaba adlı Sümer tanrısının akrabasıdır. İkincisi, daha eski bir Sümer yazı, öğrenme ve hasat tanrıçasıydı. Aynı zamanda yazarların hamisiydi. Yavaş yavaş, kültü Asurlular ve Babilliler arasında yayıldı ve burada Tanrı Nabu'ya dönüştü. MÖ birinci binyılda ibadeti yaygınlaştı ve tanrı Marduk'un oğlu olarak kabul edilmeye başlandı.
Bu, onun öneminin ve yüksek saygısının açık bir işaretiydi. Adı daha sonra Nebuchadnezzar ve Nabonidus gibi en güçlü hükümdarların adlarının bir parçası olarak kullanıldı. Adı İncil'de bile geçiyor! İşaya kitabındaki bir pasaj, Babil putlarının alçaltılmasıyla ilgili olarak tanrı Nebo'dan bahseder. Bu bize onun kültünün Mezopotamya tarihi boyunca çok uzun bir süre hayatta kaldığına dair bir fikir verir. Nabu aynı zamanda Borsippa şehrinin koruyucu tanrısıydı. Bu, Babil'den yaklaşık 17 kilometre (11 mil) uzaklıkta bulunan ve kardeş şehri olarak bilinen en önemli Sümer şehirlerinden biriydi.
Başlangıçta, Nabu'nun kendine ait bir eşi vardı. Bu, "dinleyen kadın" olarak bilinen tanrıça Tashmetum'du (Tashmit). İstekleri yerine getirmeye ve adanmışların dualarını dinlemeye çağrıldı. Ancak daha sonraki dönemlerde eşi, savaş, seks ve şehvet tanrısı olan tanrıça Nanaya olur. Nanaya aslen Sümer panteonunun Muati olarak bilinen belirsiz ve küçük bir tanrısının eşiydi. Ancak, Muati yavaş yavaş Nabu'ya tapınmaya ve onunla aynı soydan gelmeye başladıkça, Nanaya da onun karısı oldu.
Marduk'un İlahi Oğlu Olmak
Her yeni yılda halk, bir Nabu heykelinin Borsippa'dan Babil'e kadar taşınacağı bir törene başlardı, "böylece Nabu, Babil'in koruyucu tanrısı olan ilahi babası Marduk'a saygılarını sunabilirdi. Dahası, Borsippa, Nabu'ya adanmış muhteşem bir tapınağın yeriydi. Bu tapınak, bugün hayatta kalan en belirgin olanlardan biri olan görkemli bir ziggurat ile süslenmiştir.
Antik çağda, İncil hikayelerinden Babil Kulesi olarak tanımlanan bu ziggurattı. Babilliler için bu gösterişli Nabu tapınağı "yedi kürenin tapınağı" olarak biliniyordu ve ünlü Kral II. Nebukadnezar tarafından restore edildi. Etrafındaki düz ovalardan yükselen Nabu tapınağının üzerindeki kule muhteşem bir yer. Nebuchadnezzar II tarafından restorasyon tamamlandığında, kule kabaca 70 metre (230 fit) uzunluğundaydı ve yedi terasa sahipti.
Bugün kısmi bir harabe olarak varlığını sürdürüyor ve buna rağmen 52 metre (170 ft) yüksekliğiyle hala unutulmaz bir yer. Böyle bir ihtişam ve hatta Nebukadnetsar'ın Nabu adını taşıması, bunun çok önemli bir tanrı olduğunu gösterir. Ne yazık ki, Borsippa'daki görkemli Nabu tapınağı MÖ 448'de Ahameniş Kralı Xerxes'e karşı bir isyan şiddetle bastırıldığında yıkıldı.
Nabu, MÖ 2000'den 1600'e kadar süren Eski Babil Dönemi olarak bilinen dönemde özellikle öne çıktı. Bu, özellikle Mezopotamya'daki erkek tanrıların, büyük ölçüde eski tanrıçaların yerini alarak dini ibadetin odak noktası haline geldiği efsanevi Kral Hammurabi'nin (MÖ 1792-1750) saltanatı sırasında belirgindi. Bu dönemden önce ve bu dönemde birçok Babil edebi eseri her zaman "Övgü Nabu'ya!" ifadesiyle biterdi. .
Bu gelenek, tanrıça Nisaba'ya övgüde benzer bir ifade kullanan ilahiler ve benzer kompozisyonlar gibi erken Sümer edebi eserlerinden alınmıştır. Nabu'nun şöhretinin yükselişinin başlarında, onun Nisaba ile olan bağlantısında bazı karışıklıklar vardı. İlk başta, aynı tanrının Babil erkek versiyonundan ziyade kocası ve yardımcısı olarak görüldü. Bu dönemde Nisaba'nın kayıtları tutmasına ve tanrıların kütüphanesini korumasına yardımcı olan yardımcısı olarak görülür.
Yazıcıların Koruyucu Tanrısı ve Yazılı Söz
Bununla birlikte, kültü istikrarlı bir şekilde büyüdükçe ve büyük bir tanrı haline geldikçe, Marduk ile olan bağı da büyüdü. Marduk, bildiğimiz gibi, Babil'de kültü çok önemli olan Mezopotamya'daki merkezi tanrılardan biriydi. Başlangıçta Nabu, Marduk'un bir katibi ve veziri olarak görülüyordu ve esasen onun altında hizmet ediyordu. Ancak adım adım ilahi oğluna dönüştü. Bu, özellikle Kassit Dönemi sırasında ve sonrasında belirgindi. Kassitler, MÖ 1595 civarında Eski Babil İmparatorluğu'nun yıkılmasından sonra yaklaşık MÖ 1155'e kadar Babil'i kontrol etmeye gelen halklardı.
Bu dönemden sonra Nabu, Marduk'un oğlu olarak tasvir edilmeye başlar ve güç ve saygıda neredeyse ona eşit olur. Aynı şekilde, ilahi rolü de yavaş yavaş gelişti. Başlangıçta büyük tanrılara katip olan rolü, oradan doğal olarak bir yazı tanrısı rolüne doğru ilerledi. Bu olduğu gibi, büyük olasılıkla erkek tanrıların popüler olduğu dönemde, bu rolde tanrıça Nisaba'nın yerini aldı. Bir yazı tanrısı olarak tüm yazıcıların koruyucusu ve hamisi oldu. Yazı tanrısı rolünden, bilgelik, okuryazarlık ve bilim tanrısı haline geldi.
Görünüşüne gelince, Nabu, Sümer tanrılarının çoğu gibi sivri boynuzlu bir şapka taktı ve babası Marduk gibi, Mušḫuššu (Mushkhushshu) olarak bilinen ejderha benzeri yaratığına bindi. Çoğu tasvir, Nabu'yu, eski zamanlarda rahiplikle ilişkilendirilen bir dua hareketiyle ellerini kavuşturmuş olarak gösterir.
Nabu'nun sembolü genellikle bir yazı tableti üzerinde duran bir kalem (yazı yazmak için kullanılır) ve bazen de kama şeklinde bir çivi yazısı işaretiydi. Her iki sembol de onu yazıcılar ve yazı ile ilişkilendirir. Bu tasvirin ikonik bir örneği, MÖ 13. yüzyıl Asur Kralı I. Tukulti-Ninurta'nın taş oymacılığıdır. Assur'da bulunan bu ayrıntılı oyma, kralı Nabu sunağında tapınırken gösterir. Önce ayağa kalkar, sonra kalemi ve tableti olan küçük bir sunağın önünde diz çöker. Bu, Nabu'nun insan biçiminde değil, sadece bir nesne olarak tasvir edildiği durumlardan biridir.
Aynı şekilde, Nabu'nun en yaygın sembollerinden biri çivi yazılı tek bir kama sembolüydü. İster dikey ister yatay olsun, bu kama (çivi yazısının temel özelliği), onu yazmak için kullanılan kalemi temsil ederdi. Ayrıca, Nabu'nun bazı tasvirleri basitçe sırtında bir kama sembolü olan ejderha yaratık Mushkhushshu'yu gösterir.
Asur Kralının Gözdesi
Antik Yakın Doğu tarihi konusunda uzmanlaşmış dünyanın önde gelen bilim adamlarından biri olan Sir Ernest Wallis Budge, Mezopotamya ile ilgili eserlerinden birinde Nabu'nun dikkate değer bir özetini bırakmıştır. İçinde aşağıdaki açıklamayı içerir:
Ancak, zamanın bir anında, güçlü Nabu kültü son derece zayıfladı. Bu, Yeni Asur İmparatorluğu döneminde ve Sargonid Hanedanlığı'nın Sanherib olarak bilinen ikinci hükümdarı sırasında meydana geldi. Bu ünlü hükümdar, Asur ve Asur Tanrılarının Babil'inkiler üzerindeki egemenliğini yeniden savunmaya çalıştı. Böylece Babil panteonunu büyük ölçüde küçümsedi ve bunun yerine Asur panteonunun başı olan Aššur'a (Aşur) tapınmayı teşvik etti.
Ancak bu durum, Babillerin siyasi desteğini yeniden kazanmaya çalışan oğlu Ashurhaddon'un saltanatı sırasında düzeltildi ve böylece tanrılarının önceliğini yeniden kazandı. Ashurhaddon'un oğlu Asurbanipal'in saltanatı sırasında durum daha da iyiye gitti: bu ünlü kral bilgi ve okuryazarlığın büyük bir hamisiydi ve Nabu onun taptığı en önemli tanrı oldu.
Nabu'nun Asurbanipal için ne kadar önemli olduğu, benzersiz bir arkeolojik keşifte gösterilmektedir: Genellikle Ashurbanipal ve Nabu Arasında Diyalog olarak adlandırılan uzun çivi yazılı bir metin içeren bir kil tablet. Bu Asur hükümdarının tanrısal ihtişamını nasıl vurguladığını ve aynı zamanda Nabu'nun kültünün zamanla nasıl azalmadığını gösteriyor:
"Ashurbanipal: Seni sürekli övüyorum Nabû, büyük tanrıların meclisinde, beni kötü isteyenlerin ordusu hayatımı ele geçirmesin! Ninova Kraliçesi'nin tapınağında sana yaklaşıyorum, kahramanlar arasında. tanrılar, kardeşleri, sonsuza dek Assurbanipal'in emanetisiniz! Küçüklüğümden beri Nabû'nun ayaklarına kapandım, beni zavallılarımın meclisine terk etme ey Nabû!
Nabu: Dikkat et Asurbanipal! Ben Nabu'yum. Kıyamete kadar ayakların gevşemeyecek, ellerin titremeyecek, dudakların yorulmayacak bana dua etmekten, dilin dudaklarında sarkmayacak Çünkü sana güzel söz bahşeteceğim. Başını kaldıracağım ve vücudunu Emašmaš Evi'nde düzelteceğim."
Eski Yakın Doğu'nun Unutulmuş Tanrıları
Nabu kültünün Mezopotamya bölgesinin sınırlarının çok ötesine yayıldığını belirtmek ilginçtir. Arami göçmenler tarafından denizaşırı ülkelere getirilen Nabu kültü bu gurbetçi topluluklarda gelişti. Bu tanrıya Anadolu ve Mısır'da tapınıldı ve burada Thoth olarak bilinen Tanrı ile özdeşleştirildi.
Nabu, Romalılar arasında Merkür ile ve Yunanlılar arasında Apollo veya Hermes olarak tanımlandığı Roma ve antik Yunanistan'a da ulaştı. Onun kültü, kabaca MS 2. yüzyıla kadar güçlü ve yaygındı. Çivi yazısıyla yazma sanatı yavaş yavaş kaybolup unutuldukça, yazıcıların koruyucu tanrısının gücü de azaldı.
Ne yazık ki, Tanrıların en güçlüsü için bile, zaman çarkı merhamet göstermiyor. Tarih çalkantılı ve güçlüdür: güçlü medeniyetler çöker, imparatorluklar ve krallıklar yıkılır ve binlerce yıllık kültür ve antik diller sadece bir yüzyılda yok olabilir. Aynı kader, bir zamanlar görkemli Sümer, Babil ve Asur uygarlıklarının başına geldi, çünkü varlıklarının binlerce yılı unutuldu ve sonra puslu efsanelerin malzemesi oldu. Nabu ve diğer büyük Mezopotamya tanrılarının kaderi bu medeniyetlerle paylaşılıyor.
Tanrıları ve Mitleri Yazmak II: Mezopotamya
Bugün Antik Mezopotamya'da yazı ve onun koruyucu tanrıları hakkındaki mitler üzerinden yolculuğumuza devam edeceğiz. Bu alan özellikle önemlidir, çünkü piktograflar biçiminde yazıya dair ilk kanıtları aldığımız Sümer şehri Uruk'tadır c. 3200 M.Ö. Daha sonra Sümerler, bu resim yazılarından “çivi yazısı” olarak adlandırdığımız (kelimeleri veya heceleri temsil eden soyut kama biçimlerinden oluşan) yazı geliştireceklerdi.
Yazının yaratılışından bahseden Mezopotamya hikayelerinden biri de Uruk'un mitolojik krallarından Enmerkar'la ilgilidir. Sümer Kral Listesi'ne göre, Uruk'un Birinci Hanedanlığının ikinci kralı ve şehrin kurucusuydu. Aratta'nın kral Enmerkar tarafından fethini anlatan destansı şiirde, iki kral (Enmerkar ve Aratta kralı) arasındaki mesajları iletme görevi olan elçisinin bu mesajları hatırlayamadığı söylenir. Bu nedenle Enmerkar'ın aklına bunları kil üzerine yazma fikri geldi.
Çivi yazısı mektubu. © British Museum Mütevelli Heyeti
Ayrıca yazı ile ilgili bir Sümer tanrıçası, tanrıça Nisaba vardı. Öncelikle tarım ve tahıl ile ilişkilendirildi. Yazıyla bağlantısı, ilk olarak piktografik sistemde yapılmış olan tahılın muhasebesinin yazılı kayıtları nedeniyle geldi. Ancak Sümer yazı dili çivi yazısına dönüştüğünde ve yazı okulları çoğaldığında, Nisaba okuryazarlık ve bilgeliğin tanrıçası oldu ve yazıcılar yetiştirirken tabletlerini genellikle “Nisaba'ya şükür!” ile sonlandırdı.
Tanrıça Nisaba. https://it.wikibooks.org/wiki/Le_religioni_della_Mesopotamia/Sumer_e_Accad/I_Sumeri/Il_vocabolario_del_sacro
Bu açıklama, yazının nasıl kullanıldığı gerçeğine daha yakın görünüyor ve yazı geliştikçe tanrıçaya nasıl yeni niteliklerin eklendiği görülebilir. Bereket ve tarım tanrıçası olarak bu köken – kadın tanrıların ortak özellikleri – normalde yazı okullarını erkeklerin dünyası olarak düşündüğümüzde yazının neden bir kadın karaktere bağlı olduğunu açıklayabilir. But it seems that writing in Mesopotamia was not exclusive to men (at least not in the highest classes), for the first non-anonymous literary works in History are the hymns to goddess Inanna written by the priestess Enheduanna (2285-2250 BC), daughter of king Sargon of Akkad. In the next blog post in this series, which will be about Egypt, we will see more about how literate women and scribes existed in the Ancient world.
Nevertheless, things changed in the time of Hammurabi of Babylon (1792-1750 BC), who favoured male deities. The god Nabu received Nisaba’s attributes and became the patron of writing and scribes. Nisaba was still venerated and didn’t disappear from the pantheon, but from that moment she was just Nabu’s wife. However, Nabu was very important for the Babylonians and then was adopted by the Assyrians as the son of their supreme god Ashur.
Statue of god, dedicated to Nabu. © British Museum Mütevelli Heyeti
You can read more about these topics in Charpin, D. (2010) Reading and Writing in Babylon, London also useful are the the Ancient History Encyclopedia articles on writing, Nisaba and Nabu.
In the next post in this series, we will explore myths and gods of writing in ancient Egypt…
The Weirdest Images Ever Taken on Mars
In the 19th century, Italian astronomer Giovanni Schiaparelli thought he spotted canals on Mars through his telescope. Since then, we’ve seen lots of things on the Red Planet that aren’t really there. From spoons and squirrels to campfires and women wearing dresses, we present to you the most notorious false sightings on Mars.
We so very, very badly want to find life on Mars, making the planet a gigantic Rorschach test onto which we can project our hopes and dreams. It doesn’t help that these images, taken by satellites and rovers, are often grainy, ambiguous, and lacking a sense of scale. As our wishful eyes gaze upon this alien landscape, our minds play tricks, causing us to substitute the known for the unknown.
We’ve assembled a slideshow of our favorite Martian optical illusions. Desktop users, navigate using “next” and “previous” at the bottom of the page.
Gizmodo'da astronomi, uzay araştırmaları, SETI, arkeoloji, biyoetik, hayvan zekası, insan geliştirme ve yapay zeka ve diğer ileri teknolojilerin oluşturduğu riskler konusunda uzmanlaşmış kıdemli personel muhabiri.
Attendant God Dedicated to Nabu - History
Saba'a Stele. Istanbul Archaeology Museum. ( Marc Madrigal) Adad-Nirari III was king of the Assyrian Empire and reigning roughly from 805-782 BCE. The Saba'a Stele of Adad-Nirari III recording some of Adad-Nirari's campaigns was discovered in 1905 in the Sinjar Mountains of Syria.
The Stele dates from around 800 BCE and provides one of the earliest archaeological records of the name Palestine (Pa-la-á&scaron-tu). The inscription mentions an Assyrian raid against the king of Aram and the details of the eventual tribute received. The translation of the stele is as follows:
&ldquoIn (my) fifth year of reign, when I took my seat on the royal throne in might, I mobilized (the forces of my) land. (To) the wide spreading armies of Assyria I gave the order to advance against Palashtu (Palestine). I crossed the Euphrates at its flood. The wide-spreading, hostile kings, who in the time of Shamshi-Adad, my father, had rebelled and withheld their tribute. At the command of the gods Assur, Sin, Shamash, Adad, and Ishtar my allies [terror] overwhelmed them and they laid hold of my feet and I received tribute . I gave the command [to march against Aram] to Mari' [Ishutup] in Damascus,[his royal city]. I received 100 talents of gold and 1,000 talents of silver talents.&rdquo
The date and content of this Stele contains some interesting parallels with 2 Kings 13. The events recorded in this stele coincide with the reign Jehoahaz of Israel. William F. Albright dates his reign to 815&ndash801 BCE. E. R. Thiele suggests 814&ndash798 BCE.
In 2 Kings 13:1-5 we read, &ldquoIn the twenty-third year of Joash the son of Ahaziah, king of Judah, Jehoahaz the son of Jehu became king over Israel at Samaria, and he reigned seventeen years. He did evil in the sight of the Lord, and followed the sins of Jeroboam the son of Nebat, with which he made Israel sin he did not turn from them. So the anger of the Lord was kindled against Israel, and He gave them continually into the hand of Hazael king of Aram, and into the hand of Ben-hadad the son of Hazael. Then Jehoahaz entreated the favor of the Lord, and the Lord listened to him for He saw the oppression of Israel, how the king of Aram oppressed them. The Lord gave Israel a deliverer, so that they escaped from under the hand of the Arameans and the sons of Israel lived in their tents as formerly.&rdquo (NASB)
It is possible that the unnamed deliverer who saved the kingdom of Israel from the oppression and threat of the Arameans is none other than Adad-Nirari III himself.
The parallelisms between the Biblical text and the reign of Adad-Nirari III do not end here. In 2 Kings 14 we have the first mention of the prophet Jonah, the son of Amittai. The story of Jonah is considered by some scholars as an allegory. Some even reject the historical figure of Jonah himself. Certainly it seems from the text of 2 Kings 14 that Jonah was understood to be a historical figure. Furthermore Jesus' frequent quotes from Jonah seem to suggest that for Jesus, Jonah was a real historical figure also.
İçinde Luke 11:30 Jesus contrasts his generation with the generation that lived in the time of Jonah, &ldquoFor as Jonah became a sign to the people of Nineveh, so will the Son of Man be to this generation.&rdquo (ESV)
2 Kings 14 tells us that Jonah lived during the reign of Jeroboam the son of Joash, king of Israel. William F. Albright dates his reign to 786&ndash746 BC, E. R. Thiele suggests that he was co-regent with Jehoash 793&ndash782 BC and sole ruler 782&ndash753 BCE.
Both of these dates fall within the reign of Adad-Nirari III (805-782 BCE). Although, other candidates for Jonah's &ldquoking of Nineveh&rdquo do exist, Adad-Nirari III seems to be an interesting fit due to his little-known monotheistic revolution. For reasons unknown Adad-Nirari III chose Nabu, the Assyrian god of literacy, scribes and wisdom, as the sole god to be worshipped.
In his book titled The Ancient World From c. 1400 to 586 B.C., Francis Nicole makes the following observation: &ldquoA strange religious revolution took place in the time of Adad-nirari III, which can be compared with that of the Egyptian Pharaoh Ikhnaton. For an unknown reason Nabu (Nebo), the god of Borsippa, seems to have been proclaimed sole god, or at least the principal god, of the empire. A Nabu temple was erected in 787 B.C. at Calah, and on a Nabu statue one of the governors dedicated to the king appear the significant words, 'Trust in Nabu, do not trust in any other god'.&rdquo
Nicole continues: &ldquoThe favorite place accorded Nabu in the religious life of Assyria is revealed by the fact that no other god appears so often in personal names. This monotheistic revolution had as short a life as the Aton revolution in Egypt. The worshipers of the Assyrian national deities quickly recovered from their impotence, reoccupied their privileged places, and suppressed Nabu. This is the reason that so little is known concerning the events during the time of the monotheistic revolution. Biblical chronology places Jonah's ministry in the time of Jeroboam II, of Israel, who reigned from 793 to 753 B.C. Hence, Jonah's mission to Nineveh may have occurred in the reign of Adad-Nirari III, and may have had something to do with his decision to abandon the old gods and serve only one deity. This explanation can, however, be given only as a possibility, because source material for that period is so scanty and fragmentary that a complete reconstruction of the political and religious history of Assyria during the time under consideration is not yet possible.&rdquo
Under this scenario, if indeed Adad-Nirari III is the king of Nineveh, it would seem reasonable to conclude that by sending Jonah, the God of Israel was extending a hand of mercy to the very king that had earlier delivered Israel from the oppression of the Arameans.
Jonah's message led the population to repentance and in their turn to monotheism perhaps they identified Jonah's god with Nabu. Although it is difficult to say with precise certainty if this is indeed the nature of the events that unfolded, it nonetheless makes for a compelling possibility!
Stories
Bel and the Dragon, a deuterocanonical Biblical text, relates a story that Koldewey thought involved a sirrush. In a temple dedicated to Bel (Nebuchadnezzar's god), priests had a "great dragon or serpent, which they of Babylon worshiped." Daniel, the Biblical prophet, was confronted with this creature by the priests, who challenged him to match his invisible God against their living god. Eventually, Daniel poisoned the creature. The creature's distinctly feline front paws seemed incongruous, and gave Koldeway some doubt. However, In 1918 he proposed that the iguanodon, (a dinosaur with birdlike hindfeet) was the closest match to the sirrush (Sjögren, 1980).
Yılan
The serpent is one of the oldest mythological figures. It has origins in Eastern and Western cultures. Serpents themselves were considered to be immortal as they regained new life after shedding their skin. People born under the snake symbol in China are expected to lead charmed lives. Snakes can symbolize the umbilical cord tying Mother Earth to humans. Serpents appear as symbols in many different cultures and have just as many different meanings to each culture.
Serpents appeared in Neo Sumerian and Sumerian artwork. Istaran is the snake god of a city in Sumeria. He was the god who oversaw border disputes during that time. The snake represents Nirah, Istararn’s minister. His symbol appeared on boundary stones. The Egyptian God Atum was said to have the appearance of a snake and was reborn every morning by shedding his skin. Wadjet who took the form of an Egyptian cobra protected lower Egypt and women in childbirth. The goddess Wadjet was pictured as the crown of Egypt.
Certain types of snakes themselves are symbolic in different cultures. The horned viper snake was considered a protective and magical entity in Assyrian texts. Akkadian was a dragon-like creature with the neck and body of a snake. This symbol was considered a protective symbol. Akkadian was the attendant of the underworld and then became an attendant to the storm god. Akkadian was also an attendant to Marduk, Ningishzida, Nabu, and Ashur. In Africa snakes symbolized reincarnation. They believed that snakes were their relatives. Nenaunir was an African rainbow snake god. Nenaunir symbolized evil storms. In prehistoric Iran, snakes were worshiped and symbolized water, wealth, and fertility. The symbolism shifted later. Snakes later symbolized sexual desire and evil. There was also a Rainbow Snake God associated with Australia and the Aborigines. Their Rainbow Snake God can be destructive or a giver of life. In Native American culture, the kingsnake was associated with healing. Celts view snakes as gatekeepers to the other world. In the Mayan culture, snakes are symbols of metamorphosis. In India the cobra is sacred. It is a symbol of power.
Serpents have also traditionally been associated with trees of life in different religions and cultures. Christianity portrays the serpent who tempted Eve as evil. There was a serpent in the Garden of Eden who tested Eve and gave her the apple from the tree of life which led to the downfall of the garden and the casting out of Adam and Eve. The serpent had promised Eve great things would happen if she gave the apple to Adam. The serpent lied to Eve and Adam blamed Eve for the downfall. In Greek tradition, Ladon twirled around a tree to guard the golden apples in the Garden of Hesperides. Ladon was a serpent-like dragon. He was slain by Heracles. Mayans worshiped a Vision Serpent who was associated with the World Tree. The Vision Serpent served as a gateway to the spiritual world. Their main god Qutzailcoatl was depicted as a serpent. Mayans also believed that serpents carried the sun and moon across the sky and were reborn when they shed their skin. In the Buddhist tradition, the Buddha was meditating under the Bodhi tree and got into a deep meditative trance. Mucalinda the snake king arose from the ground and shielded the Buddha for seven days allowing the Buddha to stay in his deep meditative state.
When a serpent is depicted biting its tail it is usually a representation of the renewal of life and eternity. The ouroboros serpent is an ancient Egyptian symbol meaning “All in all.” It is a serpent depicted in circular form eating its tail. This symbol has appeared in Egyptian texts relating to the underworld where ouroboros symbolizes the cycle of life and death. Ouroboros has also appeared surrounding the world symbolizing the world’s renewal. Ouroboros also appeared on magical talisman in Roman times symbolizing a cyclical nature. The symbol also appears in Norse Mythology. There the serpent is known as Jormungandr or the World Serpent. The World Serpent surrounds the globe biting its tail. When it releases its tail Ragnarok will begin. The World Serpent represents the earth’s destruction. Some South Americans believe that an anaconda surrounds the earth biting its tail. Quetzalcoatl is the feathered serpent deity who is associated with the cosmos, particularly the Milky Way. Dahn was one of the African rainbow snake gods. Dahn was depicted with his tail inside his mouth symbolizing unity and wholeness.
Serpents have also been associated with feminine and masculine symbols. The snake represents the phallus and assertive power while it can also represent fertility and a creative life force. Serpents were familiars to the Great Goddess, the goddess of all. A serpent is the symbol for kundalini, the divine creative feminine power. It is also known as Shakti energy. The serpent is coiled up and sleeping at the base of the spine waiting to be called to join the masculine and feminine entities. In Greek culture, the snake is associated with the Goddess of the moon and fertility.
Sometimes two snakes appear intertwined. The intertwined snakes are symbols of fertility and healing. There was an intertwined snake symbol during the Sumerian period that was later found carried by Hermes in Greek mythology. The Sumerian god Ningishzida was represented by intertwined snakes, which was called a caduceus. He was a god of vegetation. The Roman god Mercury also carried a caduceus. This intertwined symbol is used by the United States as a symbol of medicine in modern times.
Manitu
Spirit from Native American mythology
The all-embracing power spirit of the Algonquin
Our legendary mythology encyclopedia now includes nearly four thousand weird and wonderful Gods, Supreme Beings, Demons, Spirits ve Fabulous Beasts from all over the world. Explore ancient legends and folklore, and discover Gods of everything from Fertility to Fluff with Godchecker.
POPULAR PANTHEONS.
The Gods of the Celts
The Gods of North Europe
The Gods of Africa and the Middle East.
The Gods of Mesoamerica
The Gods of North and South America
The Gods of Asia.
The Gods of Australia and Oceana.
Other mythologies.
THE HOLY HIT PARADE
Who's the most popular God? Our patent GodRank™ technology has the answer. See the Top Ten Gods here.
Kafası karışmış? Consult the Godchecker FAQ.
For maximum blessings, follow the Gods on heyecan @Godchecker and get daily deities on Facebook at the official Godchecker HQ page.
Godchecker is 100% non-denominational. Our Holy Database aims to cover all Gods of mythology, literature and legend. All Gods are welcome, whether Greek, Roman, Egyptian, or of No Fixed Abode. Polytheism is much more fun than monotonous monotheism. Terry Pratchett fans, Tolkien aficionados, Douglas Adams devotees, Lovecraft lovers and Harry Potter nuts will love our selection of Goddities.
All our Gods are certified genuine.
This site is blessed by the Holy Snail&trade
The Gods told us to do it.
Please mention Godchecker.com when praying to the Gods.
GODCHECKER: 20 YEARS OF MYTHOLOGY WITH A TWIST
Copyright © 1999-2020 Godchecker, Inc. All rights reserved. (Copyright notice.) Please do not copy without permission.
REPRODUCTION REQUESTS
If you wish to use our material in your essay, book, article, website or project, please consult our permissions page.
GİZLİLİK POLİTİKASI
The Gods have provided us with a robust privacy and cookie policy which all mortals are advised to read.