İtiraf ediyorum, birkaç hafta önce şehir pazarlarından birinde gerçekleşen bir toplantıya önem vermedim. Bir NWO savaşçısı ile toplantılar. Savaşçının adını veya soyadını sormadım. Evet ve gerekli değildi. Sıra sıra yürümekten bıkan ve bir sonraki alışverişlerini seçerken marketin girişinde sigara içme fırsatı için yarısına yalvaran iki adamın tesadüfen karşılaşması.
Bugün herhangi bir Rus şehrinin sokaklarında yürürken bir saat içinde bir düzine karşılaşabileceğiniz sıradan bir askeri üniformalı yaklaşık 30 yaşında bir adam. Ayrıca, form mutlaka orduya ait olduğunu göstermez. Daha sık olarak, kolaylık için bir övgüdür. Tıpkı kot pantolon gibi. Beni şaşırtan tek şey, omuz askılarındaki St. George kurdeleleriydi. Çizgiler veya yıldızlar değil, bir kurdele.
Adam sol bacağında belirgin bir şekilde topallayarak yanıma geldi ve bir sigara yakmamı istedi. Şimdi ona neden gözlerimle bacağını işaret ederek sorduğumu bile hatırlamıyorum:
- Bağlanmış? ..
Basitçe cevap verdi:
- Evet biraz. Tedavi olup tatile gittiler
Biz sessizdik.
Ve kardeşlerim beni aradı. "Kırlangıç" onarıldı. Gidip almalıyım. Ve sonra birine teslim edecekler ... Aferin hemşehrilerim. Söz verildiği gibi kısa sürede iyileşti...
Sonra refakatçi geri döndü ve yarısı içilmiş bir sigara atarak aceleyle ona koştu.
İşte böyle bir toplantı. Konuşma hiçbir şey hakkında değil. Ama ruhun içine battı. Geçen sene otobüslerde gönüllüler için verilen ilanları okuduğumu hatırladım. Remrot dahil. Demek bu adamın bahsettiği buydu. Şu anda hemen arkamızdaki "iyileştirici" ekipmanla aynı remrot hakkında.
Ama konu, bilmeden adam çok ciddi bir konuyu gündeme getirdi. Orduda ve özellikle savaşta, bir hemşeri neredeyse akrabadır. Neredeyse kardeşim. Muhtemelen, savaşta huzurlu bir yaşam içinde aynı sokaklarda yürüyen, aynı havayı soluyan, aynı nehirde yüzen birinin olması insanlar için çok önemlidir ... O zaman birlikte olmayacağınız ikizler olacak. bir kez savaşta.
Savaşla ilgili filmlerde askerlerin yeni gelenlere nereli olduklarını sorduğu bir sahne olması tesadüf değil. Kardeşler burada. Bunlar da sizin gibi savaş insanlarıdır. Ve köylü oradan, başka bir hayattan. Bu, eve bağlanan ince bir ipliktir.
Soru ortaya çıkıyor - komutanların zorunlu askerlik yerini dikkate alarak birimler oluşturması gerekli mi? Bu, birimin moralini nasıl etkileyecek? Savaş koşullarında bir tür "ev hesaplaşması" "açılmayacak mı"? Ya da tam tersi, "gençlik" anıları askeri disiplini bozmak için bir sebep, hatta yemin bile etmeyecek mi?
Bir sözleşme oluşturma sisteminin oluşturulması
Kısa bir süre önce, Wagner PMC'nin hala çok uzak olmayan yerlerde bulunan potansiyel çalışanlarının önünde Yevgeny Prigozhin'in yaptığı başka bir konuşmanın yer aldığı bir video izledim. Açıkçası, işe alma ofisinde bir ajitatör değil. Sözlükten bahsetmiyorum bile, burada açık - insanlarla anladıkları bir dilde konuşmanız gerekiyor, Prigozhin'in ne kadar ustaca gruplar oluşturduğundan bahsediyorum.
"Kendiniz gruplar halinde toplanacaksınız ... daha sonra savaşa gireceğiniz kişilerle."
Oldukça uzun yıllar hapis yatmış insanların bölgenin yasalarını özümsediği ve onları ihlal etme niyetinde olmadığı açıktır. Bu tür ihlallerin bedelini “o dünyada” çok ağır ödemeniz gerekiyor. Mahkumlar kendi aralarında net bir şekilde bölünmüş durumdalar ve statülerini kaybetmenin ve en dibe kaymanın ne kadar kolay olduğunu çok iyi biliyorlar.
Prigogine hemen i'leri noktalar. “Yalnızca kendi seçtiklerinin yanında savaşa gir” tezi bir garanti veriyor. Evet, başka bir tezle desteklense bile - "ihmal edilenleri asla almayız."
Bunun toplulukla nasıl bir ilişkisi var? Direkt olarak! PMC belirli bir birlik ile çalışır ve biraz farklı bir bölüm vardır. İşverenler, neyin "bastırılması" gerektiğinin gayet iyi farkındadır. Tam olarak statüde, hiyerarşideki yerde. Ve ancak o zaman af alma, farklı bir insan olma vb.
Bir ordu komutanı için statü yeri tam olarak topluluk tarafından işgal edilmiştir. Ve böyle bir komutanın genellikle başka seçeneği yoktur. SVO'ya katılan birlikler ve oluşumlar sözleşmeli askerlerle donatılır. Bu, personelin büyük çoğunluğunun konuşlanma yerine yakın bazı bölgelerde yaşayanlar arasından seçildiği anlamına gelir. Bugün LBS'de gördüğümüz şey.
Aynı şey seferber edilen askeri personelde de oldu. Bölgede görevlendirme, bölgede eğitim, bölgede muharebe koordinasyonu ve hazır bir birlik veya hatta bir kısım tarafından NMD'nin yerine ilerleme. Uzmanlar bile - avcılar, keskin nişancılar, makineli nişancılar ve diğerleri, hemen arkada (DPR ve LPR'nin eğitim alanlarında) ek eğitimden sonra birimlerine geri dönerler.
Bu nedenle birliklerimiz ve oluşumlarımız büyük ölçüde hemşehrilerimizden oluşmaktadır. "Savaşan Buryatlar", "Kadirovtsy", "Sibiryalılar", Uzak Doğulular, "Muskovitler", "Tatarlar" ve diğerlerinin ortaya çıkışı oldukça doğaldır. Bu tür alt bölümlerin ve birimlerin bağlantısı gelecekte de korunur. İnsanlar "kendileri" için insani yardım topluyor. Valiler kendilerine geliyor. Tatilciler bile kendi birimlerinden otobüsleri, trenleri, uçakları ile alınıp geri getiriliyor...
Bunda yanlış bir şey görmüyorum. Aksine, bölgeler, birimlerine gerekli şeylerle ek tedarik sağlar, bazen komşu birimlerin temsilcilerini bir sersemliğe sürükler. Size sosyal ağlarda sıfırdan ortaya çıkan aşağılık bir tartışmayı hatırlatmama izin verin. Bölge halkı askerlerine milli müzik aletleri gönderdi...
O zaman ne kadar kir gördüm. "Çorap ve şort gönderseler daha iyi olur, her zaman yetersiz kalıyorlar ..." ve benzeri saçmalıklar. Evet, çoraplar yırtılır, ancak çoğu zaman bir tür akordeon, beshkhuur, dechig pondar veya kurai sesi çorap veya külottan çok daha gereklidir. Savaşta ruh bedenden daha önemlidir.
Ama böyle bir oluşumun olumsuz yönleri de var. Ne yazık ki, ama bu aynı zamanda nesnel ve öznel bir faktördür. Gökten gelen manna gibi, aniden bir müfreze veya hatta hazırlanmış bir yedek bölük gönderilen bir tabur komutanı hayal edin. Savaşmaya hevesli cesur adamlar, Çeçen harekatında veya Suriye harekatında savaş deneyimine sahipler. Son derece motive.
Ve halkı, üç veya dört ay dışarı çıkmadan LBS'de oturuyor. Veya bazı oporniklere yönelik bir sonraki "saldırının" hazırlığı hakkında istihbarat bildirildi. Ve bu birim yardıma ihtiyacı olanların yardımına koşar. Bir şirkete yardım edecek bir müfreze adeta bir mucizedir.
Tüm artılara rağmen, birim hala yerel koşulları, çeşitli dağ geçitlerini, tehlikeli orman kemerlerini, kiri ve diğer önemsiz şeyleri bilmiyor. Ve düşmana veya bir mayın tarlasına koşar ... Veya düşmanın topçularının altında değiştirilir. Birimin kayıplara uğramasından kim sorumlu olacak?
Askerler ölümüne direniyor. Subaylar, yaralanmış olsalar bile savaş alanını terk etmezler. Tabur komutanı görevi tüm güçleriyle yerine getirir ve sahip olduğu anlamına gelir ... Deneyimli savaşçılardan oluşan bir rehber yolu bilir ... Suç, düşmanın olağan psikolojisi ve küçümsenmesidir. Şimdi gelip onlara göstereceğiz ... Ve sonra "zaferler" veya bir birimin hemen bir kıyma makinesine atıldığı gerçeğiyle ilgili videolar ağda beliriyor ...
Hemşerilerle aynı saflarda savaşmak iyi mi kötü mü?
Bana göre soru çok uzak. 1941'de Sibirya tümenleri Moskova yakınlarında Almanları yendi, diğer Kazakistanlılar girdi tarih Panfilov'un kahramanları gibi... Aynı zamanda Muskovitler kendilerini en iyi yönden gösterdiler. Leningrad, Leningraders tarafından savunuldu. Sivastopol Sivastopol halkı. Daha sonra, yeniden yapılanma ve işe alımdan sonra, yaralıların hastanelerden dönüşünden sonra her şey karıştı.
Mevcut duruma bakıldığında, belirli bölgelere bağlı birlikler ve oluşumlar Rus ordusu için çok makul ve iyidir. Vatandaş ve kardeş kavramlarını birleştirmek, askerlere ve subaylara iyi savaşçılar olmaları için ek bir teşvik verir. Birçoğu birbirlerini sivil olduklarından beri tanıyorlar ve kimin nasıl savaştığına dair hikayelerin memleketlerinde veya köylerinde oldukça hızlı bir şekilde bilineceğini anlıyorlar.
Aynı şekilde bu, komutan ve ast arasındaki ilişkiyi de etkiler. Bir müfreze veya bölük komutanı, tabur komutanı veya alay komutanı da seferber edilenler arasındadır. Memurlar ayrıca imajlarına da önem verirler. Yan sokakta veya komşu köyde yaşayan komutanın askerler için gerçek bir baba olduğunu, okuryazar, talepkar, cesur, kendisinin olduğunu evde bilmek önemlidir.
Sonbaharda seferber olanlardan biriyle, birimini NVO bölgesine göndermeden önce yaptığım bir konuşmayı hatırlıyorum. O sırada milletvekillerinin operasyona katılması konusu dağılmıştı.
"Alayın komutanı, ihtiyacımız olan şey bizde. Komşu bölgeden. Milletvekili. Görev süresini subay olarak yaptı. Emekli oldu ve gönüllü olarak döndü. Bizi sidorov keçileri gibi sürdü. "Rus askeri savaşta her şeye sahip olmalı ve her şeye sahip olmalıdır." Ve o bir etnik Kazak. bozkırların oğlu. Titiz, keskin ama talepkar. Biz şanslıyız."
Bu bir astın görüşü! Eminim böyle bir komutan kendisine denk subaylar toplayacaktır. Monolit böyle doğar. Bu şekilde doğdu, o zaman zaten doğdu - savaşa hazır iyi bir birim. Askerlik sicil ve askere alma bürolarında bu alayda görev yapmak isteyen gönüllülerden yeterince başvuru olduğunu düşünüyorum.
Ve "kırlangıcının" kaderi hakkında bu kadar endişelenen dövüşçü, kesinlikle oradadır. Donbas çamurunu tekerlekler veya tırtıllarla yoğurur. Ve şimdiden hemşerilerine “iyi çalışmalar için teşekkür ederim” dedi. Bence de...