Fidel Castro
Fidel Alejandro Castro Ruz, yılın 13 Ağustos 1926'inde (diğer kaynaklara göre, Biran (Oriente vilayeti) Küba'da 13 Nisan veya hatta 1927 yılı olarak doğdu) doğdu. Babası, Galicia eyaletinden (İspanya) göçmen olan Angel Castro Argis (1875 - 1956) idi. Angel Castro, daha iyi bir yaşam arayışı içinde İspanya'dan ayrılan fakir bir köylüydü. Küba'da çok çalıştı ve arazi satın almak için başlangıç sermayesini yükseltmeyi başardı. Bir toprak sahibi olmak, devleti çoğaltarak büyük bir şeker ekiminin sahibi olmaktı. En verimli yıllarda, 500'e kadar insan ekimi üzerinde çalıştı. Ayrıca, Angel orman arazisinin ve hayvancılığın geliştirilmesine de katkıda bulundu. Castro'nun ailesi varlıklı mülkler çemberine girdi. Anne - Lina Rus Gonzalec (1903 - 1963), aynı zamanda köylülerin soyundan, Angel mülkünde bir aşçıydı. Angel Castro'ya beş çocuk doğurdu.
Castro'nun ailesi cahildi ama çocuklar iyi bir eğitim vermeye çalıştı. Fidel, mükemmel hafızası sayesinde okuldaki en iyi öğrencilerden biriydi. Zaten gençliğinde, Fidel kendini tutkulu ve amaçlı bir insan olarak gösterdi. Keskin bir adalet duygusuyla ayırt edildi. Fidel yazmayı ve okumayı öğrendiğinde, aile onu kız kardeşlerden biriyle birlikte Oriente eyaletinin ana şehri olan Santiago de Cuba'ya göndermeye karar verdi ve böylece çocuk eğitimine devam edebildi.
Fidel, Katolik koleji "Brothers La Salle" nin ilk sınıfında eğitim görmeye kararlıydı, aslında vaftiz anne ve babasının evinde yaşıyordu. Ancak mağaraları çatışmaya yol açtı ve genç adam okul yurdunda yaşamaya başladı. Kısa süre sonra, kardeşleri Ramon ve Raul, çalışmalarına devam etmek için Santiago'ya gelen, onunla yaşamaya başladı. Serbest zaman Fidel spora adadı - kolejde beyzbol, basketbol, boks ve bilardo oynamaya başladı. Genel olarak, tutkulu genç adam yeni her şeye götürüldü. Bayramlarda, kardeşler eve dönerken, sevgili atından saatlerce inmedi ya da nehirde yıkanmadı. Spor sırasında, azmi tezahür etti, yoruluncaya kadar veya gece düştüğünde, hamle yapmak ve atmak için saatler geçirdi. Mükemmel bir yüzücü ve dalgıç oldu, gelecekte Fidel bir balık avı ustası olacak. Fiziksel olarak güçlü Fidel, fiziksel olarak gelişmiş genç erkeklerde olduğu gibi, kabadayı değildi, ama asla suçluları bırakmadı.
Fidel ve erkek kardeşleri üniversitede dört yıl çalıştı, sonra babası 1936'taki Noel tatillerinden sonra, oğullarına La Salle Koleji'nde çalışmanın sona erdiğini açıkladı. Ağabeyi Ramon, bu karardan memnun kaldı, uzun zamandır babasının işlerine bakıyordu, tarım makinelerini seviyordu. Raul özel bir paramiliter kolejde teşhis etti. Annesinin desteğiyle, Fidel babasını çalışmalarına devam etmeye ikna etti. Artık kardeşleriyle değil, kız kardeşiyle birlikte Santiago'ya döndü ve Cizvit Tarikatının yerel şubesine ait olan Dolores Kolejine girdi. İçinde, Fidel 1942 yılından önce okudu. Genç adamın çıkarları arasında askeri-tarihsel temalar hakim olmaya başladı. Fidel beşeri bilimlerdeki başarılarıyla dikkat çekti - tarih, coğrafya ve edebiyat en sevdiği konulardı. Hala fiziksel bir kültüre zaman ayırıyor, güçlü bir karakter oluşturmaya yardımcı olduğuna inanıyor. Fidel'in babası 1930'lerin sonunda siyasetle ilgilenmeye başladı ve bu işe çok para yatırdı. Annem bu maceralara karşıydı; para büyük zorluklarla kazanıldığında, politikacıların ve gazetecilerin ceplerine yerleşti. O zamanki Küba siyasetine olan olumsuz tutumu da oğlu tarafından kabul edildi.
1942'te Fidel Castro Havana'ya taşındı ve ortaöğrenimini tamamlamak ve üniversiteye giriş için hazırlamak zorunda olduğu Belen Koleji'nde çalışmaya başladı. Üniversite, zengin ailelerin çocukları için ayrıcalıklı bir eğitim kurumuydu. Mezunları, kural olarak, Havana Üniversitesi'ndeki çalışmalarına devam etmiş veya eğitimini tamamladıktan sonra Küba'nın ticari ve politik elitlerini de içeren yurtdışına gitmiştir. Fidel üç yıl boyunca üniversitede okudu, beşeri bilimleri, özellikle tarihi incelemeyi ve spora katılmayı sürdürdü. Özellikle basketbolda büyük başarı elde ederek öğrenci takımının lideri oldu. Küba'da "Basketbol Yıldızları" adı verilen tüm kolejlerin milli takımında bile yer aldı. Genç adam, beşeri bilimlerde başarı ve tarih, sosyoloji, İspanyolca ve İngilizce dillerinde, tarımda programlar hakkında mükemmel bir bilgi birikimi için çeşitli diploma ve ödüller aldı. Aynı zamanda, Fidel, Katolik koleji "Las Ursulinas" da okuyan kız kardeşler üzerinde bir vasi görevini üstlendi. Çalışmalarında onlara yardımcı oldu.
Fidel ülkenin kamusal yaşamında ilk adımlarını attı. “Farklı Ülkelerde Kamu Eğitim Sistemlerinin Karşılaştırmalı Analizi” konulu bir sunum yaptı; burada kamu eğitimini tanıtmak ve Küba'da özel imtiyazlı okulların sistemini yavaş yavaş kısıtlamak önerisi karşısında şok oldu. 19 yaşındaki erkek çocuklar Fidel, Küba'da tam orta öğretimin 13 yıllık kursunu başarıyla tamamladı.
1945’te Fidel, Havana Üniversitesi’nin hukuk fakültesine girdi. Fidel Castro, öğrenci organizasyonunun liderlerinden biri oldu ve beyzbol avukatlarının ruhuydu. Fidel Castro çok okudu, Lenin, Stalin, Troçki, Mussolini, General Miguel Primo de Rivera'nın (İspanyol askeri ve politik figürü diktatör) eserlerini inceledi. Zaten, 1946’te, Üniversite Öğrencileri Federasyonu adına konuşan Fidel, hükümeti eleştirdi, ki insanların açlıktan nasıl öldüğünü kayıtsızca görüyor.
1947'te Fidel ilk politik maceraya katıldı. Dominik Cumhuriyeti'ndeki L. Trujillo rejimini devirmeyi planlayan bir seferde "teğmen" oldu. Seferin bileşimi alacalıydı - idealistlerden dürüst maceracılara ve haydutlara kadar. Fidel Castro bir askeri eğitim kursu aldı. Ayırma, ıssız kumlu ada Cayo Confites'e taşındı, burada donatılması ve ardından Dominik Cumhuriyeti'ne devredilmesi planlandı. ABD'nin baskısı altında, Küba makamları başarısız devrimcileri tutukladı. Fidel, sahile uzak olmadığı zaman, suya atlamayı başardı ve başarılı bir şekilde kaçmayı başardı.
Küba'nın siyasi hayatı. Fidel'in siyasetteki ilk adımları
Küba, İspanya'nın kolonilerinden biriydi ve zengin bir ayaklanma öyküsü vardı. 19 yüzyılda üç bağımsızlık savaşı vardı - On Yıl Savaşı (1868-1878), Küçük Savaş (1879 - 1880) ve Küba Bağımsızlık Savaşı (1895 - 1898), hepsi asilerin yenilmesiyle sona erdi. Ancak, isyancıların "tarafındaki" son ayaklanma sırasında, kendi jeopolitik planlarını gerçekleştirerek, ABD ortaya çıktı. Yılın Amerikan-Amerikan 1898 Savaşı, ABD’nin tam bir zaferiyle sona erdi. Aralık ayındaki Paris Barış Antlaşması, 10 1898, yılın Küba’nın “bağımsızlığını” doğruladı. Birkaç on yıl boyunca Antiller Pearl, ABD'nin yarı kolonisi, bir dinlenme yeri ve Amerikalıların bir “genelevi” haline geldi. Amerikan birlikleri, Küba'da stratejik olarak önemli tüm yerlere yerleştirildi.
Küba’nın politik hayatı, oligarşik gruplara dayanan yolsuzluk, zimmete geçirme, politikacıların gücü ve demagoji ile ayırt edildi. Suçlu grupları büyük bir etkiye sahipti. Özellikle bu fenomenler Cumhurbaşkanı Grau San Martin (1944 - 1948'te hüküm sürdü) altında gelişti. İktidar partisinde bir bölünme yaşandı. Ondan 1947'te, çoğu genç insan olmak üzere, en radikal figürlerden oluşan bir grup ortaya çıktı. Senatör Eduardo Chibas tarafından yönetiliyorlardı. Yeni partiye "Ortodoks" (Küba halkının partisi) olarak, José Martí'nin (Küba'nın İspanya'dan bağımsızlığı için tutarlı bir savaşçı) çalışmalarına devam edeceğini belirten bir işaret olarak nitelendirdi. Partinin sembolü bir süpürge haline geldi. Fidel partinin liderliğine yaklaştı ve saflarına katıldı. Küba'da bir siyasi terör dalgası süpürüldü, düzinelerce insan mağdur oldu. Hükümetin muhalifleri öldürüldü. Birkaç kez Fidel'i öldürmeye çalıştılar.
1948'te Fidel, Bogota'da düzenlenen IX Pan-Amerikan Konferansında yer aldı. 9 Nisan 1948, halk arasında çok popüler olan sol lider Jorge Elieser Gaitan tarafından vuruldu. Fidel'in yer aldığı başkentte silahlı bir ayaklanma (“Bogotaso”) onun üzerinde bir girişimde bulundu. İsyancılar cumhurbaşkanlığı sarayını kuşattı, şehirde pogromlar oluyor, yangınlar başladı, hapishaneler açıldı ve mahkumlar serbest bırakıldı. Yüzlerce insan öldü, binlerce insan yaralandı. Sonuç olarak, bu ayaklanma, on binlerce insanın öldüğü Kolombiya'da şiddetli bir iç savaşın başlangıcıydı. 1958 kadar sürdü.
Bu kendiliğinden ayaklanmanın deneyimi, Fidel'e gücü felç edebilen halk protestolarının gücünü ve aynı zamanda mücadeleyi sürdürecek insanları örgütleyebilecek bir siyasi örgütlenme ve lider ihtiyacını gösterdi. Kendiliğinden protesto öfkesi yavaş yavaş azalır, stratejik olarak çaresiz ve umutsuzdur. Bogota gezisinden Fidel, yolunun profesyonel bir devrimcinin yolu olduğuna inandığı kesin bir şekilde geri döndü.
Küba'ya dönen Fidel, E. Chibas tarafındaki seçim kampanyasında aktif bir rol aldı. Seçimlerde, eski hükümetin ve Amerikalıların desteğiyle zafer, Carlos Prio Sokarras (1948 - 1952) tarafından kazanıldı. 1948'te Fidel’in kişisel yaşamında büyük bir değişiklik oldu, Üniversite Felsefe ve Edebiyat Bölümü öğrencisi Mirt Dias Balart'a aşık oldu. Ekim ayında 1948, evlendiler.
1949’te Fidel, Havana’daki otobüslerde fiyat artışlarını protesto eden ve Amerikan elçiliğinin yakınında Amerikan karşıtı bir gösteriyi protesto eden bir öğrenci düzenlemede aktif katılımcılardan biriydi. Amerikan karşıtı mitinge, Amerikan denizcilerinin José Martí’nin Central Park’taki anıtı üzerindeki anıtla alay konusu oldu. Sonuç olarak, Amerikan elçisi özür dilemek zorunda kaldı. Küba devriminin zaferinden sonra, Fidel Castro'nun kişisel dosyası, sosyal faaliyetlerinin bir özeti olarak keşfedildi: “Öğrenci kitlesinin sürekli bir ajanı ve ajanıydı”. Eylül ayında, Fidel'in babasının adını taşıyan bir oğlu vardı.
Fidel üniversiteden başarıyla mezun oldu, ancak siyasi faaliyetleri onu çalışmalarından uzaklaştırdı. Siyaset onun için hukuk açısından daha önemli hale geldi. Ancak, bilgiyi mükemmel bir şekilde yönetti ve kolayca “kuyrukları” teslim etti. Ekim ayında 1950, Fidel Castro Ruz Hukuk Doktoru ünvanını aldı. Diğer iki avukatla birlikte küçük bir hukuk bürosu kurdu. Bu süre zarfında Fidel, esnaf ve köylülerin yaşamını yakından tanıyarak işlerini yönlendirdi. Çalışmalarının en ünlüsü, Prio Sokarras’ta cumhurbaşkanı hakkında uzlaşmacı materyallerin toplanmasıydı. Kendisi ve akrabaları için aptallarıyla arazi satın aldığını öğrendi. Spekülatif fiyatlarla satılan villalar inşa ettiler. Ve yasadışı olarak kullanılan devlete ait ekipman ve askerlerin yapımında. Fidel cumhurbaşkanı aleyhine ceza davası açtı. Prio Socarras, yasadışı yollardan mülk edinmek, Küba iş kanununun temel hükümlerini ihlal etmek, ordunun işlevlerini bozmak, latifundia dikmek, vb. İle suçlanıyordu. Bu malzemeler hükümete ciddi bir darbe oldu ve aynı zamanda Fidel'in politik ağırlığını arttırdı.
Şubat ayında, Xidelx, Fidel yılı daha tehlikeli bir iş keşfetti. Yetkilileri yeraltı dünyasıyla simbiyozla suçladı. Eşsiz materyaller topladı ve cumhurbaşkanının şahsen yeraltı liderlerine aylık 1952 bin pesosu zarflarla sunduğunu söyledi. Buna ek olarak, devlet, gangsterlerin yalnızca para kazandığı ancak çalışmadığı devlet aygıtının çeşitli yerlerinde 18 bin posta öder. Fidel isimleri ve bakanlıklara ve bakanlıklara para için gelenleri çağırdı. Her suç grubunun sahip olduğu yerlerin sayısını belirledi: Polycarpio çetesinin 2 bürokratik pozisyonları alma hakkı vardı, Masferrer altındaki grup 600, Colorado grubu 500, vs. cinayetleri alıp sattı. " Bu olayın bomba etkisi var. Herkes Fidel'in çok yakında öldürüleceğini düşünüyordu. Ondan önce kimse bu bilgileri açıklamaya cesaret edemedi. Fakat hayatta kaldı, görünüşe göre, kocaman bir halk isyanına yardım etti.
Küba Halk Partisi’nin liderliği, Fidel Castro’nun yılın 1952 seçimlerinde milletvekilliği olarak adaylığını onaylamadı. Fakat Fidel farklı düşündü ve sıradan parti üyelerine destek için döndü ve aldı. Kongreye adaylığını öne süren Fidel, çalışma bölgesi Kayo Ueso'ya güvenerek orada büyük bir destek aldı. Zaferiyle şüphe değildi. Fidel, Kongreye bir dizi temel taslak fatura sunmayı planladı.
Yılın 1952 darbesi
1952’in seçilmesi, böylesine yüksek bir kamu hoşnutsuzluğu dalgasına yaklaşıyordu; iktidar partisinin iktidarı elinde tutamayacağı ve zaferin ortodoks parti tarafından kazanılacağı belli oldu. Anketler, seçmenlerin yarısından fazlasının hükümet politikalarını desteklemediğini belirtti. Bu ne yetkilileri ne de Amerikan hükümetini ve iş çevrelerini memnun etmedi (Amerikalı işadamları Küba ekonomisinin ezici kısmını kontrol etti). Bozuk devlet teçhizatı, mafya ve ABD, Küba'da devrimci bir ferment büyümesini durduracak "güçlü bir el" e ihtiyaç duyuyordu.
Böyle bir insan Fulgencio Batista-i-Zaldivar'dı (1901 - 1973). Çok zengin bir biyografisi vardı. Batista, Zencilerin ataları ve muhtemelen Çinliler arasındaydı. Fakir bir aileden biri olarak çok erken yaşlarda çalışmaya başladı. Batista, akşam okuluna çok sayıda öz eğitim yaptı, hevesle kitap okudu. Kuponu ordudaki hayattı. Çavuş Batista, Küba ordusunun sendika lideri oldu ve sözde olan 1933 Eylül ayında başkanlık etti. Hükümetin kaldırıldığı “Çavuş İsyanı”. Batista resmen Küba Ordusu Genelkurmay Başkanlığı görevini üstlendi, silahlı kuvvetlere önderlik etti, Albay'a terfi etti, aslında, 1940 yılına kadar ülkenin başıydı. Saltanatındaki bütün isyanlar ve isyanlar acımasızca bastırıldı. Batista, Amerikan yanlısı Küba kursunun ateşli bir destekçisiydi ve Amerikan suçlu topluluğu ile yakın temaslar kurdu. 1940’te, Batista resmi olarak Küba’ya başkanlık ederek ülkeyi 1944’e kadar sürdü. 1944’taki seçimlerini kaybettikten sonra Florida’da lüks bir yaşam sürdü. 1948’te Küba’lı bir senatör oldu ve 1952’te adaylığını cumhurbaşkanlığı seçimine sokmaya karar verdi. Ancak Batista halk arasında popüler değildi ve seçimde yabancı oldu.
Mart gecesi 10, 1952, Fulgencio Batista, kendisine bağlı bir grup subay ile birlikte Kolombiya'nın ana askeri kasabası Havana'ya geldi. Onu bekleyen büyük bir grup askeri adam vardı. Komplocular, pratik olarak direniş göstermeyen ana objeleri işgal ettiler ve Başkan Carlos Prio'yu iktidardan uzaklaştırdılar. Batista, yılın 2'inde Küba'nın “geçici başkanı” olduğunu ilan etti. 27 Mart 1952, ABD Başkanı Harry Truman yeni Küba hükümetinin F. Batista'yı yasal olarak tanıdı. Diktatör, ilk harekette, polis memurlarının maaşını ve ordunun para içeriğini arttırdı. Ülkede bir askeri polis diktatörlüğü kuruldu.
Ülkede bir protesto dalgası vardı. Üniversite Öğrencileri Federasyonu liderleri görevden alınan cumhurbaşkanına geldi ve onları onaylamak için onay istedi оружия, orduya direnmek için. Prio silah vermeye söz verdi. Üniversite, Küba'nın özgürlüğünü savunmak için ellerinde kolları olan hazır birkaç yüz kişiyi bir araya getirdi. Fidel onların arasındaydı. Ancak, söz verilen silah hiçbir zaman gönderilmedi, Prio direnmeye cesaret edemedi ve başkanlık sarayını terk etti. Hayal kırıklığına uğramış insanlar yavaş yavaş eve gitti. Fidel, Havana'nın banliyölerine gitti ve Batista'ya bir özgürlük ve usta uygulayıcı olarak adlandırdığı bir bildiri topladı. Batista'yı uyardı: “Davranışlarınızla dünyayı değil, nefretin tohumlarını ekiyorsunuz. ... Mücadele ve fedakarlık saati geldi. Hayat vermek hiçbir şey kaybetmemek, ancak zincir halinde yaşamak utanç içinde yaşamaktır. Birinin anavatanı için ölmek ölümsüz olmaktır! ”Yeni bir makamdan misillemeden korkan tek bir gazete manifestoyu yayınlamadı.
Mart 11’te kongre sona erdi, yasama organı Bakanlar Kuruluna geçti. Anayasal garantiler geçici olarak iptal edildi. Nisan ayında, 1952, Batista yeni bir anayasa hukuku getirdi. Batista Havana'yı "Latin Amerika Las Vegas'a" dönüştürdü. Mafya arkadaşları devasa karlar elde etti ve eyaletteki tüm turizm ve eğlence işlerini kontrol altına aldı. Çeteler, genel olarak Havana'da birkaç binin olduğu genelevler için kız kaçırdılar. Genelevlerde “iş” koşulları o kadar ağırdı ki, içlerinde fahişelerin ortalama yaşam süresi 7 yıldı.
Amerikan şirketleri, madencilik endüstrisinin% 90'i, elektrik endüstrisinin% 90'i ve telefon şirketleri, kamu hizmetlerinin% 80'i, yakıt tüketiminin% 80'i, şeker kamışı mahsullerinin yarısı, vb. toprak sahipleri. % 0,5 hakkında, arazi sahiplerinin ellerinde, arazi fonunun üçte birinden daha fazlasına sahipti. Ve en büyük lantifundia'da, arazinin sadece% 10'i ekilmiştir. 200'e kadar binlerce köylü ailesi topraksızdı. Batiste'deki işsizlik oranı% 40'teki rekor seviyeye ulaştı. Fuhuş, özellikle kentsel alanlarda kadınların büyük bir kısmına ulaşan kitlesel bir fenomen haline geldi. Kızlar ve kadınlar, akşam yemeğinde kendilerini ve ailelerini bir parça ekmek kazanmak için vücutlarını satmak zorunda kaldılar. Küba, otellerin ve kumarhanelerin parlaklığının, nüfusun çoğunluğunun korkunç bir yoksulluk kazandığı büyük bir toplumsal tabakalaşmaya örnekti.
Fidel 24 March, Batista rejiminin suçlarını özetlediği ve cezai cezasını talep ettiği bir belge üzerinde çalışmayı bitirdi. Dava, özellikle önemli ve acil konularda Havana mahkemesine sunuldu. Mevcut yasaya atıfta bulunan Fidel Castro, Batista tarafından ihlal edilen makaleleri listeledi. Böylece, hükümet şeklini ve anayasayı değiştirmeyi amaçlayan eylemlere ilişkin 147 maddesi, 6'ten 10'a hapis cezası verildi. Fidel'e göre, Batista, toplu halde, 100 yıldan fazla bir süre hapishanede yasadışı eylemlerde bulundu. Fidel Castro, Batista'nın adalete teslim edilmesini istedi. Rejime açık bir çağrıydı. Fidel, Batista suç rejimine karşı silahlı mücadelenin yasallığı sorununu açıkça dile getirdi. Yetkililer bu demareye cevap vermediler. Görünüşe göre, genç avukat onlara tehlikeli görünmüyordu. Onun arkasında siyasi örgütlenme yoktu, iş dünyasının etkili temsilcileri yoktu, araçlar yoktu, etkili arkadaşlar yoktu. Onun potansiyeli küçümsendi.
Beyzbol stadyumu yakınlarındaki Havana'da gecekondu mahallesi. Arka planda yakındaki bir kumarhane (1954 yılı) için bir reklam.
Devam edecek ...