Bölüm 329: Görmezden Gelinme Hissi
Editör: Kinyas
Zhu Ping'in ironi akan sözlerini duyunca Lin Wanshan'ın ifadesi çirkinleşti. “Zhu Ping, ne demeye çalışıyorsun? Lin Ming düşmanla savaşmaya gitmedi mi?”
“Öyle bir şey söylemedim. Sadece bildiklerimi söylüyorum. Başlangıçtan beri canavarlar sürüyle geliyor ama ondan hiçbir iz yok. Sarı kıyafetli şövalye olmasaydı, ordumuz şimdiye düşmüş olurdu.”
Zhu Ping bunları söylediğinde Shi Linkai küçümseyici şekilde baktı. En başında Shi Linkai sarı kıyafetli genci def etmek istemişti ama neredeyse savaşa gireceklerdi. Zhu Ping ise, ona karşı çok saygılıydı ve onu Yeşil Dut Şehri'ne yerleştirmişti. Onun yaptıkları olmasaydı, kim bilir şu anda savaşın durumu nasıl olacaktı.
Shi Linkai, Zhu Ping'in sözleri geçtikten sonra dinlenmek için savaş alanından çekildi. Yüzü kırmızıya döndü ve söyledi. “Zhu Ping, ne demeye çalışıyorsun!?”
“Ne? Klan Lideri Shi farklı mı düşünüyor? Sarı kıyafetli şövalye savaşmasaydı, kazanabileceğimizi mi sanıyorsun?”
Shi Linkai duraksadı, buna verebileceği bir yanıt yoktu. Gerçekten de sarı kıyafetli genç onlarla birlikte savaşmasaydı, şu ana kadar kaybetmiş olabilirlerdi.
Birkaç insan arasında bunu konuşurken, sarı kıyafetli genç iki dördüncü seviye canavar ile uğraşıyordu.
İkisi de çift başlı bozkurtlarıydı ve hızları aşırı derecede fazlaydı. Sarı kıyafetli gence sağdan ve soldan saldırıyorlardı ama onun yanına bile yaklaşamazlardı. Sadece birkaç kılıç darbesiyle, kurtlar kan birikintisi içinde kaldı.
“Çok vahşi!”
Lin Wanshan, sarı kıyafetli gencin çok güçlü olduğunu kabul etmeden edemedi. Bu tek taraflı katliam çok uzun sürmüştü, binlerce vahşi canavarı öldürmüştü ve gerçek özü hiç azalmıyor gibi görünüyordu.
Fakat kendisi, Zhuang Fan, Shi Linkai ve diğerleri sadece çeyrek saat kadar savaşmış ve gerçek özleri tükenmişti. Ordu kampına geri dönmüş ve güçlerini toplamışlardı.
Birlikte sadece iki veya üç yüz tane vahşi canavar öldürebilmişlerdi. Bu sayı, sarı kıyafetli gencin sadece bir kısmıydı. Aralarındaki fark çok büyüktü.
Lin Wanshan'ın gözleri sarı kıyafetli genci terk ettiği anda, Lin Ming'in kaybolduğu yere baktı ve kalbi endişeyle dolmaya başladı. Lin Ming nereye gitmişti? Yarım saat kadar geçmişti ama Lin Ming'den hiçbir iz yoktu. Biraz önce ise ilahi bir yıldırım çarpmıştı; böyle bir yıldırım gece gökyüzünde neden çarpmıştı ki?
Lin Wanshan'ın endişeli ifadesini görünce Zhuang Fan söyledi. “Yaşlı Lin, endişelenme, her şey yolunda.” Zhuang Ailesi ve Lin Ailesi aynı alanlarda çalıştığı için birbirleriyle iyi ilişkiye sahipti.
Shi Linkai ekledi. “Kahraman Lin çok güçlü, endişelenecek bir şey yok. Birkaç dördüncü seviye vahşi canavar ile karşılaşsa bile, bunun üstesinden gelebilir. Kahraman Lin hızıyla istediği zaman geri çekilebilir.”
Birkaç kişi konuştuğu sırada Zhu Ping içinden kıkırdadı. Dördüncü seviye vahşi canavar mı? Ya dördüncü seviye bir vahşi canavar ile karşılaşmamış ve bir usta tarafından saldırıya uğramışsa?
Yaşlı adamın gücü Geç Aşama Houtian Âlemi'ne ulaşmıştı. Lin Ming'in bir mezhep ustası olduğu doğruydu ama yaşlı adam da öyleydi!
Üstelik yaşlı adam gizli saldırı ve gizlenme teknikleri biliyordu. Bu yeteneklerle birlikte, Geç Aşama Houtian ustasına karşı bir Orta Nabız Yoğunlaştırma Aşaması çocuk vardı. Lin Ming bu kaotik savaş ortasında kesinlikle ölmüş olacaktı. Lin Ming gücünü gizlemiş olsa bile, böyle bir saldırıyı önleyemezdi!
Yaşlı adamı fazla iyi tanımamasına rağmen Zhu Ping onun çok dikkatli ve temkinli şekilde hareket ettiğini fark etmişti. Cesurca bir şey yapmaya kalkışmazdı. Yaşlı adamın %75 başarı şansı olduğunu söylemek yanlış olmazdı.
Lin Ming'in bu gece öldüğünü düşününce, Zhu Ping inanılmaz derecede heyecanlandı. ‘Sadece bekleyin, Lin Ailesi'nin şanslı talihi sona erdi. Lin Ming öldüğünde ve Onuncu Prens tahta geçtiğinde, Zhu Ailesi Onuncu Prens'in imparatoriçesi olacak başka bir kadın çıkaracak. Ondan sonra benim ailem Gökyüzü Talihi Krallığı'nın ilk üç ailesinden birisi olacak. Ama Lin Ming tarihe karışacak!’
Zhu Ailesi'nin sonsuz parlak ve iyi geleceğini düşününce Zhu Ping'in fantezileri biraz arttı. Konuşurken böbürlenmeden edemedi. “Genç Kahraman çok hızlı ama savaş alanına işler her zaman planlandığı gibi gitmez. Bir hata yaparsa, ölüm kaçınılmaz olur. Genç Kahraman Lin gibi erdemli ve nazik birisi gökler tarafından kutsanmış olmalı, bu yüzden güvendedir. Ama bir şey olursa, Kardeş Wanshan hazırlıklı olmalı...”
Lin Wanshan öfkelendi. Öfkesi aniden gökyüzüne yükseldi ve yüksek sesle “Humph” dedi. Bu söyleyiş, çevredeki herkesin kulağında gök gürlemesi gibi yankılandı. Zhu Ping bu sesi duyduğu anda tüm vücudunun sallandığını hissetti, yüzü soldu ve birkaç adım geri atmak zorunda kaldı. Vücudundaki kan kaynamaya başladı ve neredeyse yaralanacaktı.
“Ordu Komutanı Zhu, seni hayal kırıklığına uğrattığım için üzgünüm.”
Ordu kampında gölgelerden bir figür çıktı, elinde bir mızrak tutuyordu. Bu gölge Lin Ming idi.
O anda Zhu Ping'in tüm kanı yüzüne kadar çıktı!
Hayır... İmkansız... Yaşlı adam Lin Ming tarafından öldürülmüş olamaz değil mi?
Lin Ming onu öldürmeyi başarmış mı?
Hayır... Bu imkansız... Kesinlikle imkansız! Yaşlı adamın gücü Geç Aşama Houtian Âlemi'ne ulaşmıştı ve mezhepten gelen bir dövüş sanatçısıydı. Düşününce, Lin Ming'in yaşlı adamı yaralamaması bile mümkün değil gibi gözüküyordu.
Yaşlı adam nereye gitmişti? Lin Ming'in sözleri arkasındaki anlamı duyunca, neler olduğu zaten açıktı!
Zhu Ping'in korkmuş ve paniklemiş ifadesini gören Lin Ming hafifçe gülümserken söyledi. “Ordu Komutanı Zhu, sağ salim döndüğüm için biraz gergin görünüyorsunuz. Vahşi canavarlardan daha mı korkunç görünüyorum?”
Lin Ming gülümsedi ama gözleri soğuk ve acımasızdı, kalın bir öldürme arzusu yayıyordu. Zhu Ping, kalbinin donduğunu hissetti. Daha önce Lin Ming zararsız ve vasat bir çocuk izlenimi bırakmıştı. Kolaylıkla kabadayılık bile yapılabilir gibi görülüyordu. Bu, Lin Ming'in 15 yıl boyunca Yeşil Dut Şehri'nde yetiştiği içindi. Bu görüntü, onun kafasında uzun zaman boyunca yerleşmiş ve bunu atması zor olmuştu!
Zhu Ping, Lin Ming'in şu anki statüsünü bilse de, yaşlı adamın desteğiyle Lin Ming'in bir ayağının mezarda olduğunu düşünmüştü. Lin Ming'e karşı saygılı konuşuyordu ama kalbinde ondan korkmuyordu.
Fakat şimdi, Lin Ming'in acımasız gözleri Zhu Ping'in ruhunun bedeninden kaçmak istemesine yol açtı. Görünmez bir baskıcı kuvvet onu zorluyordu, vücudunun her yeri soğuk terle kaplandı!
Şu anda, Lin Ming artık vasat, kabadayılık yapılabilecek ve nazik bir çocuk olarak görülmüyordu. Aksine, ölümlülerin hayatını elinde tutan bir yüce usta gibiydi!
Zhu Ping yutkundu ve zorlukla gülümseyerek söyledi. “Genç Kahraman Lin, benimle şakalaşmayın lütfen. Genç Kahraman Lin sağ salim döndüğüne göre elbette çok mutluyum. Genç Kahraman da geldiğine göre, Yeşil Dut Şehri'ni daha kolay savunabiliriz.”
“Ne? Öyle mi? Haha...” Lin Ming hâlâ gülüyordu ama bu gülme, Zhu Ping'in titremesine neden oldu; bunun nedeni onu baskılayan saf ve dominant güçtü.
‘Sakin ol... Sakin ol...’ Zhu Ping kendi kendine söyledi. Yaşlı adamın girişimi başarısız olsa bile, Lin Ming onunla yaşlı adam arasında ilişki olduğunu bilemezdi. En iyi ihtimalle sadece tahmin edebilirdi. Hiçbir kanıt yoktu.
Zhu Ping bunları düşünerek kendini rahatlattı. Asıl fark etmediği, aslında fark etmek istemediği şey; kanıt, kural, yasa veya bunun gibi şeylerin statüsü benzer kişiler arasında uygulanmasıydı. Örneğin, normal bir kişinin başka bir kişiyi suçlaması veya yüksek seviyeli birinin yüksek seviyeli birini suçlaması gibi.
Ama Lin Ming ve Zhu Ping gibi büyük statü farkı olan iki kişi arasında kanıta gerek yoktu. Lin Ming'in sözleri zaten kanıt olacaktı; onun sözleri kural ve yasa olacaktı.
O anda, Lin Ming aniden hoş bir ses duydu. “Genç Kahraman Lin, Lin Ming olabilir mi? Benim adım Lan Yi, tanıştığıma memnun oldum.”
Lin Ming kafasını çevirdi ve Av Kavrama Mezhebi'nden gelen beyaz elbiseli kızın söylediğini gördü.
Yeşil Dut Şehri'ne geldikten sonra banyo yapmış, kirli kıyafetlerini değiştirmiş ve kar ipeği bir elbise giymişti. Tamamen olgun ve güzel bir figüre bürünmüştü. Kıyafetleri fit şekilde ve belini vurgulayacak şekilde dikilmişti. Narin ve zarif bir görünümü vardı, ona bakan bir erkeğin hayal dünyasına dalması kolay olurdu.
Lan Yi mi?
Lin Ming'in iyi ve doğru bir hafızası vardı. Bir süre düşündü ama bu kişinin yetenek eğitim programında insan adım listesinde olduğunu hatırlamadı.
18 veya 19 yaşında Zirve Nabız Yoğunlaştırma Aşaması'na ulaşan bir kız, eğitim programına alınmamış mıydı? Yoksa bu kız gerçek ismini mi gizliyordu?
Lin Ming sadece merak etmişti. Onu kibarca selamladı. “Bayan Lan. Tanıştığıma memnun oldum.”
Lan Yi gülümseyerek döndü ve söyledi. “Genç Kahraman Lin bir süre önce güney taraflarında ilahi yıldırım patlaması oluştu. Genç Kahraman Lin buna tanıklık etti mi diye merak etmiştim.”
Lan Yi sorduğunda güzel gözleri genişledi. Eğitim programı ilk duyurulduğunda, Yedi Derin Vadi'ye gitmemişti. Ama Lin Ming hakkındaki söylentileri duymuştu. Sadece 16 yaşında Erken Nabız Yoğunlaştırma Aşaması'na ulaştığını ama buna rağmen bütün Zirve Nabız Yoğunlaştırma Aşaması dahileri yendiğini duymuştu. Ayrıca, Lin Ming'in şaşırtıcı derecede yüksek birleşim oranına sahip bir yıldırım özellikli dövüş sanatçısı olduğunu ve muhteşem bir yıldırım enerji silahını kontrol edebildiğini de duymuştu.
Karşısındaki bu gencin adı da Lin Ming'di ve yaşı da tutuyordu. Ancak yetişimi Orta Nabız Yoğunlaştırma Aşaması'ydı. Bu, Yedi Derin Vadi'deki Lin Ming'den biraz fazlaydı. Ama Lin Ming son zamanlarda atılım yaşadıysa bu mantıklı olurdu.
Bu, Lan Yi'nin zihnine silinemez şekilde kazınmıştı. Biraz önceki ilahi yıldırımın nedeni Lin Ming miydi? Yedi Derin Vadi'nin zirve öğrencisi ve İlahi Anka Kuşu Adası tarafından seçilen cennet adım yetenek miydi? Bu kişi, o Lin Ming miydi?
Bu şehre yeni gelmişti ama şimdiden 19 üçüncü seviye mezhepten gelen efsanevi bir yetenek ile karşılaşmıştı. Bu durumun şartları çok garipti.
Lan Yi'nin, bunun doğru olduğuna dair bir umudu yoktu, sadece mümkün mü diye düşündü. Bu kişi gerçekten Lin Ming ise, o zaman onun isteğini yerine getirebilirdi...
Lan Yi'nin gülümsemesi bunu düşününce genişledi, dost gibi görünmeye çalıştı. Ama daha önce hiç böyle bir şey yapmadığı için biraz garipsemişti.
Lin Ming, Lan Yi'nin tatlı gülümsemesini görünce biraz şüphelendi. Beyaz elbiseli kızın üzerindeki izlenimi, onun soğuk ve içe kapanık bir kişiliği olduğu şeklindeydi. Elbette bu makuldu. Sadece birkaç gün önce tüm mezhebi, tanıdığı herkes ile birlikte yok edilmişti. Korkunç bir durumda olması anlaşılabilirdi. Ama neden şu anda böyle gülümsüyordu?
Lin Ming başını salladı ve söyledi. “İlahi yıldırımı gördüm. Neden? Bayan Lin, nadir ilahi yıldırımın dünyaya düştüğünü mü düşünüyor?”
...
Lin Ming konuştuğu anda, sarı kıyafetli genç aniden savaş alanında sersemletici bir kılıç tekniği kullanarak başka bir çift başlı bozkurdu öldürdü. Askerler neşeyle bağırmaya başladı.
Sarı kıyafetli genç, bu duyguyu çok seviyordu. Ay Kavrama Mezhebi'nde yetişmişti ve daha önce böyle bir duygu yaşamamıştı.
Ordu kampına bakmak için döndüğü anda gözleri beklentiyle doluydu. Sarı kıyafetli genç, küçük acemi kız kardeşinin dördüncü seviye canavarları kılıcıyla nasıl öldürdüğünü görmesini istiyordu. Ancak Lan Yi'nin Lin Ming'in yanında olduğunu, yüzünde sıcak ve tatlı bir gülümseme olduğunu ve sanki onunla mutlu bir konuşma yapıyormuş gibi olduğunu gördü.
Ona bakmıyordu bile...