Telsiz kabini toprak radyosu telemetre P-35M
1978 yılında, Tambov Askeri Havacılık Teknik Okulu'ndan karaya dayalı radarlardan mezun olduktan sonra V. P. Chkalov Hava Kuvvetleri Araştırma Enstitüsü'nün eğitim alanına gönderildim. Klasik bir “nokta” idi - pist ölçüm kompleksi sistemindeki birçok kişiden biri, yeni test sırasında yörünge ölçümleri yapmak için inşa edildi havacılık teknoloji ve sistemler оружия. Şimdi bir keresinde Savunma Bakanlığı tarafından yabancılaştırılan bu bölgenin neredeyse tamamı egemen Kazakistan'ın mülküdür.
Şanslıydım Düşük irtifa görevinde kıdemli bir teknisyen olarak görev yaptım, güvenilir bir "yaşlı kadın" - P-35М2 Satürnü-Drenaj sınıfının radarı yerleşik B-50454U ve yeni CW-11 radar altimetre PRN-XNUMX "Cone-Ae" "Top", ama aynı zamanda beş asker ve çavuştan oluşan bir ekip. Bu arada, neredeyse altimetreyi kullanmadık - tropikal tasarımdaki ihracat versiyonu sürekli ve ciddi şekilde kırıldı ve garanti bitmediyse, ordu ekibi kendi başına onaramazdı.
1979'in ilkbahar günlerinden birinde, bölüm başkanı pozisyonumuzda belirdi ve yarının çok önemli bir iş olacağı konusunda uyardı - aynı anda havada üç düzine araba olacak ve bu nedenle “yaşlı kadınımızla” en zararsız, acil durum bile büyük bir sorunla dolu. Akşamları, günlük rutine göre, merkez üssünün klübünün filmi oynaması gerekiyordu, bu yüzden mürettebata iki gönüllüye ihtiyaç duyacağımı bildirdim - bir operatör ve bir elektrikçi, sinemaya katılacağımı anlatarak.
Radarımızın günah işleyebileceği tek şey, alıcı cihazların hassasiyetinin düşük olmasıydı. Doğru, yakın zamanda tüm klystronları yenileriyle değiştirdik, ancak onları ayarlamalarını engellemedi - hızlı yay saldırısı, istasyonun bazı parametrelerinin periyodik olarak “koştuğunu” gerçeğini etkiledi.
Akşam yemeğinden sonra, alma ve gönderme kabine gittiğimde, kararmaya başlamıştı. Şimdiye kadar altı alıcının hassasiyetini ölçtüm, üretim bölgelerini normale döndürdüm - eşiğin ötesinde tamamen karanlıktı. Her iki taraf da operatörlerin sandalyelerine, bir gösterge makinesine oturmuş ve sanki Belomor'u bir selsyn sensöründen oldukça geniş bir örtü ile doldurmak için yarışıyorlardı (şık konumlayıcıları tanımadık - diğer kül tablalarını tanımadık). Ana, ek ve yardımcı havalandırma sadık bir şekilde sokaktaki tütün içicisini sürdü.
P-35M yer tabanlı telsiz telemetre cihazının dairesel gözden geçirmesinin "Operatör" göstergesi. Fotoğraf V.Vinogradov
“Pekala,” dedim, “neden kulüpte bir oturumu kaçırdığımızı görelim… Eğer alıcılar kusursuz çalışırsa, uçakların Volgograd'da nasıl indiklerini ve ineceğini göreceğiz” dedi. Siren, dönme hızı - üç tur, altı tur, vericiler açılır, anten aynalarının montaj açısı sıfırdır. Kadranlı gösterge ekranlarında, saat yönünde, azimut uzaklık taramasının tomurcukları her zamanki gibi çiçeklenmeye başladı. “Yaşlı kadın”, “silindir” içindeki 375 km yarıçapı ve 85 km yüksekliğindeki boşluğa genel bir bakış sağladı. Kum tepeleri, kış boyunca, ekranın ortasında, bir 58 yarıçapı içinde biriken nemi yoğun bir şekilde verdiğinden, içinde hiçbir şeyin gözden kaçamayacağı "ölü bir bölgenin" gülü hızla açıldı.
Bu nedenle, Volgograd havaalanı (sadece radarın performansını değerlendirmek gerektiğinde dikkat ettik) nispeten 330, 250 koordinatlarına yerleştirildi. Orada birkaç uçak sarkıyordu, ancak başka bir hedef dikkat çekiyordu - kuzey-batı, neredeyse ekranın en ucunda - 350 km. "Vay! Ne çeşit "kürek" nesnelerinin! "Olduğuna bakın - diye bağırdım. İşaret açıktı, bu, hedef tarafından yansıtılan sinyalin güçlü olduğu anlamına gelir; bu, alıcı sistemin ve yüksek etkili hedef dağılma alanının ayarının yüksek kalitesini gösterir.
Ancak, süpürme işleminin bir sonraki dönüşünde hedef kayboldu. Her durumda, önceki işaretten 10 km yarıçapı içinde yeni bir tane ortaya çıkmadı. Önemli değil, bu bazen uçağın döndüğü ve belli bir gözlem açısındaki konumu, radar ışınının yan tarafa yansımasına değil geri dönüşüne katkıda bulunduğu zaman olur. “Eh, bir sonraki dönüşte kesinlikle ortaya çıkacak!” - operatör başka bir göstergenin ardından durumu yorumladı.
Kontrol hedefi ile temas kurmak için umutsuz - filler sürüsü kadar büyük, sandalyeye yaslandım ve gözümün köşesinden dışarı çıktım, herhangi bir yerde kaybolmadığını fark ettim, ama aynı seyirle en yüksek hızda ve çok yakın olduğumu farkettim - 100 km . Hemen operatörün sesi çaldı: “Yoldaş Teğmen, hedef bölgemizdeydi!” Okulda, ekranın ortasına geçen hedefe öncelik vermemiz isteniyordu. Öğretmenlerimizden biri, Amerikalıların hava radarı güdümlü füzelerini yaygın olarak kullandığı Vietnam'da bir askeri danışmandı.
Ancak, kendi uçuş tecrübemiz de bir anlam ifade ediyordu. Radar anten sisteminin dönme hızı - dakikada 6 devir, yani 10 saniyede tam bir dönüş yapar, hava cisimlerinin hızını hesaplamak için çok uygundur. Genellikle bu süre zarfında, bombardıman uçundaki işaret 2 km'de ve avcı uçağı sonrası uçuş modundaki - 7 km'de karıştırılmıştır. Bizim “filimiz”, 10 saniyede 72 km hızla uçtu! Genel olarak, sıradışı bir şey değil, tamamen insan yapımı, neredeyse ilk kozmik hız. Hedef, radarın "ölü bölgesine" daldı. Açıkçası, çavuşlar çok fazla etkilemediler.
“Hiçbir şey” dedim, “şimdi doğuda nereye gideceğini göreceğiz.” Ancak "fil" in "ölü bölge" nin hunisinden çıkmasını beklemiyorduk. Fakat bunun yerine, aynı rotada ve aralıkta bir tane daha ortaya çıktı. Aynı hızda, 350 km'de 50 km'yi aştı ve kafalarımızın üzerinde bir yere saklandı. Arkasında bir sonraki, ve daha fazlası gibi görünüyordu ve daha fazlası ... İmrenilebilir düzenlilikle, hedefler ekranın ortasına uçtu, bunların tümü ön yarımkürede açıkça görüldü ve arkada hiç gözlenmedi.
Hipersonik hızlarda uçabilen uçaklarla ilgili yetersiz mesajlar aklıma geldi. Süper hızda "ihlal edenlerin" sayısı ikinci on'a geldiğinde çavuşa sordum: "Sasha, dışarı bak, ses bariyerini aşarken uçakların sesini duyabiliyor musun?" Dizel jeneratör on metre kadar kükredi, ancak şok cephesinin alkışlanması genellikle bizim gösterge arabamız bile yastıkları salladı. Çavuş karartma perdesini çekti, böylece çok sayıdaki güveler kabine uçmayacak ve kafasını kapıya sokmayacaktı.
- Orada ne duyuldu? Zaten üç "fil" üzerimize geçti, dördüncü yaklaşıyor!
- Evet, hiçbir şey duyma, Yoldaş Teğmen, - perdenin arkasından geldi, - sadece üç yıldız düştü.
“İlginç bir tesadüf” diye düşündüm ve yüksek sesle şunu ekledi: “Bak, dördüncü şimdi çökecek!”
Perdenin arkasından, göstergelerin ışığında bir çavuşun yüzü solgun görünüyordu. Düşen bir sesle, dedi ki:
“Evet, dördüncü kişi düştü ...”
- Vay canına! Ve bu zaten ilginç! Şimdi bakın, hangi yöne dökünler? Operatör, bana yıldızın son koordinatlarını ver!
- Bir yerde 303, 122! Bizim bölgeye dahil!
Birkaç saniye sonra gökyüzü, hiçbir yerden çıkan ve hiçbir yere gitmeyen bir göktaşı üzerinden geçti. Veya daha doğrusu, bölünmüş bir saniye boyunca meydana gelen izleyici mermisinden bir iz gibi hafif bir şeritti. Resim düzlemindeki konumumuzdan, 30'te kilometrelerce bir kenara çekildiği gözlendi, ancak bir nedenden dolayı güneybatıdan kuzeydoğuya hafif bir düşüşle gözlendi.
Dairesel görüntünün göstergesinde görüntünün rekonstrüksiyonu (kırmızı, nesnelerin yayılma alanının koridorudur)
Sigara içtiğimde parmaklarımda hafif bir titreme görüyorum. Bir süre sonra, operatörü hedef alarak, kontrollü yıldızlara birkaç kez daha bakma fırsatı buldum.
- Kartallar! Bir demet Demobling dileklerini yapmak için harika bir fırsatınız var - uzaylılar hala kafesteki yıldızlarla doludur, - Çavuşlara söylüyorum. “Şimdilik, üstümüzde bir koridoru ne kadar yükseğe koyduklarını bulmaya çalışacağım ...”
Bir kaç ay önce altimetremiz ekşi olduğundan, bir uzaklık ölçerdeki kabaca yüksekliği belirlemeye çalıştım. Doğru, aynı zamanda hata, konum belirleyicilerin dediği gibi “artı ya da eksi iki tramvay durağı” dır, ancak yine de hiç olmamasından iyidir.
Gerçek şu ki, P-35 radarındaki “kürek” radyasyon paterni, üst üste küçük bir örtüşme ile beş dar ve bir geniş lobdan oluşuyor. Bu nedenle, vericileri sırayla kapatmak, ancak hedefin görünürlüğünü korumak, hedefin hava kademesini yargılamak teorik olarak mümkündür. Görevin çok zor olduğu ortaya çıktı, çünkü her yıldız ekranda yalnızca beş kez görüldü. Ancak, tüm alt kanalları kapattıktan sonra, nihai aralıkta hedefin üçüncü kanal tarafından gözlemlendiğini fark ettim. Bence bu, 35 000-40 000 m yüksekliğine karşılık geldi.
Bu arada, bütün askeri yönetmeliklere aykırı olarak, dilekler, isteklilerle birlikte yakınlarda sıkılan nöbetçilere önderlik etti. Şaşırmış gibi görünüme cevaben şöyle dediler: “Yoldaş Teğmen, hayatta hayatta çok sayıda insan UFO görüyorsa!” Yakında bir şubeden bir asker de radarda görev yaptı ve Hava Kuvvetlerinde hangi hızların normal kabul edildiğini açıklamasına gerek yoktu.
Ekranda ve gökyüzünde bir UFO'ya hayran kaldım, şakalar uğruna, hava nesnelerinin devlet kimliğini tanıma sisteminin düğmesine bastım. “Sizin” işareti kale çizgisine basıldığında benim sürprizim neydi?
“Yaşlı kadınımız” şu anda hizmetten çıkarılan Silikon-2M sorgulayıcı ile donatıldı. O zamanlar, devlet tanıma sistemi özel bir programa göre örgütlenmişti, buna göre on iki adet kuvars filtreden ikisinin bir gün için özel birimlere verildiği ve kayan programa göre değişim zamanları olarak adlandırıldığı belirtildi. Bu nedenle, "meteorlar" günün ikinci yarısı için tanımlanan bir filtreden gelen taleplere açıkça cevap verdiler. Ama elimde bir yemek öncesi filtresi vardı. Hızlıca bloğa yerleştirdikten sonra sorgu düğmesine tekrar bastım. Sonuç çok güçlü bir sinyal ile benzerdi. Bu uçan cisimleri bundan sonra tanımlanamayan nasıl çağırırsınız?
Alınan sinyallerin gücü hakkında konuşursak, normal modda, radarın üç santim radyo dalgaları aralığında (pasif mod) çalıştığı belirtilmelidir. Bununla birlikte, tüm P-35'te aktif bir yanıt sistemi de sağlanır. SOD-67 cevaplayıcısına sahip uçakların algılama menzilini artırmak için tasarlanmıştır ve desimetre aralığında çalışır. Aktif cevaplayıcıların bulunduğu alanda nadiren uçtular, ancak bu gerçekleştiğinde hedefe ekranın kenarına kadar eşlik etmeyi başardılar. Bu arada, sorgulayıcımız her zaman açıktı. Böylece, “slonikov” undan tespit aralığı sınırındaki açık işaretler, alıcıların santimetre ve desimetre dalgaları üzerindeki birleşik çalışmaları ile sağlanmış gibi görünüyor.
Göstergede bir araya geldikten sonra, çavuşlarla tartışmaya başladık: nesne aynı anda üç elektromanyetik dalga aralığında, iki radyo ve optik olarak görülebilir, gerçekten var olduğu anlamına gelir. Bir gece boyunca yüzlerce insan yapımı aracın hipotezi çok fazla olsa da, hareketin hızı yasaklayıcı değil, insanlık için oldukça erişilebilir! Bu herhangi bir ekonomi çekmez. Bir nesne gece gökyüzünde parlarsa, etrafındaki hava katmanlarını iyonlaştıracak veya bir gaz akımı yayacaktır, ancak neden sadece alnındaki radarda görüyoruz? Ve sonra, her iki versiyonda da devlet tanıma kanalları aracılığıyla - “kendinin” ise, nesne düşünüyor mu?
“Atmosferin yoğun katmanlarına giren belirli bir kozmik vücut, sorgulayıcımızın referans frekansıyla veya spektrumunun harmoniğinin bir çoğuyla aynı hizada olan açısal bir frekansla dönerse ne olur? Sonra en azından kod filtreli kutucuğu buraya getirin, tüm 12 taleplerine olumlu cevap alacağız. ” Vietnam’daki Amerikalıların böyle istasyonlarda devlet tanıma sistemini sıkıştıran istasyonlar olduğu söyleniyor. Vietnam pilavımız da ekipmanı ısırmadı ve ekipmanı hızlı bir şekilde rafine etti; bu gibi durumlarda tersine davranan bir “yanlış kod” sistemi - cevap vermediler ve “yabancı” “kendi” olarak yanıt vermeye devam etti.
Ve işte aynı düğme "LC"! “Sahte kodlar” başlattıktan sonra ekranda herhangi bir tepki bulamadım. Bu iki şeyden birini gösterebilir: amaç kasıtlı olarak provokasyona meydan okuyor ya da LC sistemim çalışmıyor. Barış zamanında, hiç kullanmadım, ekipmana hizmet ederken kontrol etmedim, bu nedenle gerçek koşullarda sistem performansını değerlendirmedim ve etkinliğini ve güvenilirliğini yargılayamam.
Telsiz kabini toprak radyosu altimetre PRV-11, bu gece bizi hayal kırıklığına uğrattı
Kısacası, durum, ünite komutanına ne olduğunu rapor etmeye uygun olacak şekilde gelişti ve yörünge ölçümlerinin ve tek bir zamanın alarm halinde toplanmasını talep etti. Bu işlem, görevdeki memurun başladığını bildirmek için komutta yapılabilir. Yarım saat sonra, gösterge arabamıza gitti, göstergeye baktı, pozisyon etrafında dolanan nöbetçiyi sustu ve komutana rapor vermeyi reddetti: "İsterseniz, kendiniz arayın." Komutanla olan kişisel ilişkim arzulanan bir şey bıraktığından, görevli memurun tavsiyesine uymadım.
Bir daha asla böyle bir şey göremeyeceğimi anladığımda, kayıt kamerasının açılıp açılmayacağından biraz kuşkulandım (RFK-5 içeren stand, dairesel görünümün operatör ekranına monte edildi). Ve, ruhumun derinliklerinde, bunu yapmayacağına karar vermiş olmama rağmen, takvimin dünkü tarihe ayarlandığını, saatin gecenin ilk saatini gösterdiğini ve kasetin dolu olduğunu görmek için kendimi endişelendirmeme rağmen - 60 metrelik film çekimleri 8 saatlik çekim için yeterli olacaktır.
Belki de kararım yanlıştı, ama UFO sorunları hakkındaki emirlerin resmi bakış açısını bilerek kaderi kışkırtmadım. Savely Kramarov'un oynadığı “Zorlu Yenilmezler” den bir karakter rolünde olmak ve sürekli “örgülerle ölülerin yol boyunca durduğunu…” anlatmak beni çok etkiledi. Göstergelerin gördükleri hakkında kimseyle izlenimlerini paylaşmalarını yasaklamamıştım, ancak merkezden hiçbir söylenti duyulmadı. Bir süre sonra bazı arkadaşlara o geceki olaylardan bahsettim, ama bunu çabucak unutuyor gibiydiler tarihçünkü bu konu konuşmalarımızda hiç ortaya çıkmadı.
Sabah sorumlu çalışma gerçekleşti. Vaat edilen üç düzine hedef, normal hızlarda hareket ederek havada hareket ediyordu. Her iki çavuş, uykusuzluktan “kuduz bir ringa balığı gözüyle”, uçak ve helikopterlerin koordinatlarını sürekli olarak birkaç saat boyunca karıştırdı. Bizim "yaşlı kadın" mükemmel çalıştı.
Bir yıl sonra, herhangi bir anormal olayı kaydetmeyi talep eden Hava Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı'ndan bir emir aldık. Bunu takiben askerlerim optik istasyonlarda tamamen resmen astronomik gözlemlerde bulundular. "Kime bakıyoruz?" Sorusuna - cevap verdiler: "Plakaları çıkardık." Birkaç yıl sonra, tesadüf eseri bu çalışma hakkındaki raporlarının bir kopyasını tanıdım. Açıkçası, o gece radar istasyonumda kendi gözlerimle gördüğüm şeyi ve meslektaşlarımın gördüklerini karşılaştırmak bile imkansızdı.
PS Eski çavuşlarımdan biriyle kısa harflerle yazıyoruz. Bu olayların diğer tanıkları pek bulunamıyor. Bu yıl yine bu bölgelerde bir iş gezisindeydim. Cevaplanmamış soruları netleştirmek umuduyla değil, ilgilendiğim olayın tarihiyle ilgili sorular sordu. “Öldürülmedi” referans noktası, çok sorumlu bir işti. Testleri denetleyen ilk kişilerden birinin soruyu deftere bakmadan yanıtladığı söylenir - 11 yılın 1979.