Farsça bir sözdür; yoksul anlamına gelir. Tasavvuf ehli, varlıktan geçmeyi şiar edindiklerinden bu adla anılırlar; hatta bu Farsça sözden, gene Farsça kuralınca “dervişan” tarzında çoğul yapıldığı gibi Arapça kuralına göre “deravişe, Deraviş” diye de çoğul yapılır. Derviş yerine, irade ve ihtiyarını şeyhe vermiş kişi anlamına “murid” sözü de kullanılır.
Dervişlerin manevi yolculukta önderliğini yapan, terbiyelerine, tekkenin disiplinine bakan ve bu mertebeye erişmiş olan kişiye de ulu, büyük dilek ve istek anlamlarına gelen “şeyh” ve “murad” denilir. Bu sözlerin ikisi de Arapçadır. Asıl tarikati kurana ise Farsça ihtiyar, koca ve büyük anlamına “pir” derler. Bir tarikatten teferruat bakımından biraz ayrı bir şube kuran olursa ona da ikinci pir anlamına “pir-i sani” derler.