Küresel ekonomideki yavaşlama ile birlikte 2019’un zor bir yıl olacağını tahmin ediyoruz.
Bununla birlikte, bu etki yalnızca tasarım topluluğumuz (mimarlar, planlamacılar, mühendisler, tasarımcılar, vb.) odaklı değil, tüm insanlığın eylem ve faaliyetlerine dayanarak mevcut ve yeni çevrenin tasarlanma, inşa edilme, yönetilme, işletilme ve geri kazanılma şekilleri göz önüne alınarak ekoloji bilimi rehberliğinde yeni bir boyuta taşınmalı.
Bunu başarmak, tüm insanlığın ekolojik bağlamda etkin hale gelmesi gerektiği anlamına geliyor. Bu da büyük bir yeniden eğitim görevi ve aynı zamanda tasarım topluluğunun çalışma şeklindeki küresel değişimler ve pedagojik olarak mimarlığın öğretim biçimine el atmak demek.
Diğer yandan, mimarlık gelecekte umduğum gibi çevre dostu bir şekilde gelişmeyebilir, bu durumda insanlık ekosistemlerin çöküşüne şahit olabilir.
Umarım mevcut şehirlerimizi yeniden tasarlayıp düzenleyebilecek, yeni şehirlerimiz ve kentsel düzenlemelerimizi taklit edilmiş bir doğa ve “inşa edilmiş ekosistem” haline getirebiliriz. Böylece kentsel yapılarımız fiziksel ve sistemik olarak doğayla biyo-etkin bir şekilde bütünleşebilir.
Mimarın ve aslında tüm insanlığın rolü, doğa dostu bir şekilde doğayı korumaya yönelik olmalı.