Libya'da ateşkesin bir türlü tesis edilememesi, siyasi bütünlüğün sağlanamaması ve tek bir hükümet çatısı altında işleyen bir devlet mekanizmasının kurulamaması tezkerenin ana gerekçelerini oluşturuyor.
Birleşmiş Milletler (BM) öncülüğünde belirlenen yol haritası kapsamında, Libya'daki taraflar 2020 yılının sonunda bir araya gelerek 24 Aralık 2021 tarihinde devlet başkanlığı ve parlamento seçimlerinin yapılması konusunda uzlaşmışlardı.
Seçimlerin Libya'da süregiden iç kargaşaya bir son vereceği düşünülüyordu. 42 yıl süren Muammer Kaddafi iktidarının NATO'nun desteğiyle devrildiği 2011 yılından bu yana, Libya'yı büyük bir kaos esir almış ve ülke bölünmenin eşiğine gelmişti. Dönemin İtalya Başbakanı Berlusconi, Kaddafi’nin ölümü üzerine, “savaş şimdi bitti” yorumunu yapmıştı. Oysa Libya’da savaş yeni başlıyordu.
Seçimler bu yüzden yeni bir milat olarak tasvir ediliyordu. Ancak beklentiler bir türlü gerçekleşmedi. Taraflar Halife Hafter ve Muammer Kaddafi'nin oğlu Seyfülislam Kaddafi gibi tartışmalı isimlerin adaylığı konusunda anlaşmazlığa düşünce, Yüksek Seçim Kurulu da aday listelerini bir türlü açıklayamadı.
Haliyle bu müphem vaziyet, ülkeyi ikiye bölen Tobruk merkezli Temsilciler Meclisi ile Trablus’taki Ulusal Mutabakat Hükümeti (UMH) arasındaki iktidar kavgasının yeniden alevlenmesine yol açtı. Seçimlerin belirsizliğe sürüklenmesi üzerine, Tobruk’taki Temsilciler Meclisinin mevcut Ulusal Birlik Hükümeti’nin görev süresinin 24 Aralık 2021’de dolduğunu ilan ederek 10 Şubat’ta Fethi Başağa’yı başbakan seçmesi, iktidar kavgasının fitilini ateşledi. Gerekçeye göre Libya Başbakanı Abdulhamid Dibeybe, görev süresini uzatmak için seçimlere giden yolu kapatıyordu.