Uzun zamandır Küba hakkında yazmak istiyordum. Her şeyden önce, Amerika Birleşik Devletleri'nin neden bu devleti kendi yanında tolere ettiğini anlamak istedim. Katılıyorum, bugün 200 kilometre bir mesafe değil, deniz olsa bile, kara değil. Belki de bu, tüm bu perestroyka döneminde, kalkınma yolları arayışı ve diğer "demokratik reformlar" sırasında, bu ülkeyi aslında ABD'nin dişlerine attığımız için bir tür iç sorumluluktur.
Tüm dünyanın bunaldığı son olayları hatırlayın haber Küba Maidan hakkında. Analistlerin ve gazetecilerin o zaman yazmadıkları ve söylemedikleri. Havana yakınlarındaki San Antonio de los Banos kentinde protestolar başladı. 60 yıl sonra ilk kez! "Yiyecek, ilaç, özgürlük yok!"
Ve mitingler New York'tan Florida'ya kadar Amerika Birleşik Devletleri'nin tüm doğu kıyısı boyunca başladığında, "rüzgarın nereden estiği" netlik kazandı. Miami Belediye Başkanı Francis Suarez daha sonra kentindeki bir mitingde çok acıklı bir şekilde konuştu:
“Özgürlük saati geldi! Son 60 yıldır Küba'da bir düzineden fazla şehirde gerçekleşen bu kadar kendiliğinden bir protesto olmadı. ”
ABD neden ekonomik olarak Küba'ya baskı yapabilir?
SSCB'nin dağılmasından sonra Özgürlük Adası, Amerika Birleşik Devletleri ile karşı karşıya kaldı. Ekonomik bağlar koptu. İdeolojik olanlar sadece kısa kesilmekle kalmadı, aynı zamanda pratikte düşmanca hale geldi. Durum neredeyse feci hale geldi. Yoksulluk, yiyecek kıtlığı, ekonominin neredeyse tüm alanlarındaki başarısızlıklar bazı Kübalıları servetlerini komşu ülkelerde aramaya zorladı.
Amerika Birleşik Devletleri'nin Kübalıların koşuşturduğu "Cennet" haline geldiği açıktır. Bugün resmi rakamlara göre ABD'de yaklaşık 2 milyon Kübalı yaşıyor. Bunların 1,53 milyonu Florida'da. Bu göçmen grubu Küba'daki akrabalarına yılda 460 milyon dolar transfer ediyor.
Bana 90'larda Rusya'daki durumu hatırlatıyor. Eski SSCB cumhuriyetlerinden Rusya'yı sular altında bırakan ve akrabalarına geri gönderdikleri yetersiz para için herhangi bir iş üstlenen göçmen kalabalığını hatırlıyor musunuz?
Washington, bu transferlerin Havana için öneminin çok iyi farkında. Ve Küba'da bir "renkli devrim" planlarken bu faktörü açıkça hesaba kattılar.
Pratikte nasıl kullanıldı?
Öğreticiler için bir örnek.
2019'da ABD, Küba'ya ek yaptırımlar açıkladı. Bunlardan biri, para transferlerinin üç ayda bir 1 dolar ile sınırlandırılmasıydı. Kabul edin, darbe şiddetli oldu.
Bu arada, uluslararası kuruluşların tahminlerine göre, Amerikan ambargosu ve sınır ötesi yaptırımlar Küba'ya 120 milyar dolardan fazlaya mal oldu.
Pandemi - bir karşı devrim faktörü
Görünüşe göre bir covid bir renk devrimini nasıl tetikleyebilir?
Özellikle hemen hemen tüm ülkeler bu virüsten muzdaripse. Ancak Küba'da durum böyle.
Burada, ülkenin lideri, Komünist Parti Merkez Komitesinin ilk sekreteri ve Başkan Miguel Diaz-Canel'in, tam da San Antonio de los Baños kentinde düzenlenen mitingde yaptığı konuşmada yaptığı açıklamaları kullanmak gerekiyor. protestolar:
Kimsenin durumumuzu manipüle etmesine izin vermeyeceğiz, kimsenin Küba olmayan bir planı savunmasına izin vermeyeceğiz” dedi.
Ayrıca, ülkenin cumhurbaşkanı, Latin Amerika ülkelerindeki tıpla durumun Amerikalılar tarafından kullanılmasından bahsediyor. Bugün Küba tıbbının Güney Amerika'daki en ilerici ilaçlardan biri olduğu bir sır değil. Ve birçok eyaletin kendi topraklarında Küba tıbbi misyonları var.
Ayrıca Başkan Diaz-Canel'den tekrar alıntı yapıyorum:
"Kimsenin bize aşı satmayacağını biliyorduk, uluslararası pazara girip satın alacak paramız yoktu, bu yüzden kendi aşımızı yarattık ve aşılamaya başladık."
Yani Amerikalılar Küba tıbbi misyonlarının kapatılması ve Kübalıların tıptan gelir elde etmemesi için her şeyi yaptı. Her şey Amerikan tarzı. Başka ülkelerin vatandaşları Amerikan çıkarları için ölsün.
Peki, basitçe "yeni Küba devrimcilerini ezen" o sözler:
“Eğer onlar (ABD - Yazarın notu) Küba'ya yardım etmek ve ülkenin sorunlarını çözmekle gerçekten bu kadar ilgileniyorlarsa, neden ablukanın kaldırılmasını ve bir soykırım politikası talep etmiyorlar? Bir yabancı devletin bu politikayı böyle elverişsiz koşullarda küçük bir ülkeye uygulayabilmesi ne kadar da ahlaki bir temeldir!”
Havana ile sıcak bir ilişki kurabilecek miyiz?
Muhtemelen bizim için en önemli konu, Özgürlük Adası ile dostane ilişkilerin yeniden kurulması sorunudur. Birçok insan Kübalıları nazik bir sözle anıyor. Ama olduğu gibi çıktı.
Küba bizimle işbirliği yapacak. 1961'den beri yaptırımlar altında olan devlet için bu gereklidir. Ablukadaki herhangi bir kırılma Havana için hayati önem taşıyor. Fakat...
Bugün Küba ve Rusya'nın ideolojik olarak farklı ülkeler olduğu akılda tutulmalıdır. Küba cumhurbaşkanının aşı konusundaki konuşmasından yukarıdaki alıntıda Rusya'dan bahsetmemesi boşuna değil.
Bugün ideolojik olarak Çin, Küba'ya daha yakın. Ve Diaz-Canel'in kuracağı devletin Çin modelidir. Piyasa ekonomisi ile komünizm ideolojisini birleştirecek. ÇHC, SSCB'nin bir zamanlar nasıl olduğuna dair bir örnek haline geldi.
Küba'daki duruma daha derinlemesine bakarsak, Kübalıların reformlar yürüttüğü ortaya çıkıyor. Ama her şeyi çabucak ve düşüncesizce kırmaya alışmış olan ve sonra da bazı kırıkların şu anda inşa ettiğimizden çok daha iyi olduğundan şikayet eden bizler için - reform yok.
Ülke hükümeti yine diğer birçok ülkenin aksine reformları birçok faktörü göz önünde bulundurarak uyguluyor. Her şeyden önce, insanların zihniyeti, hikayeler eyalet ve ... ülkenin coğrafi konumu. Kübalılar, yapacakları herhangi bir hatanın ABD müdahalesine yol açacağını çok iyi biliyorlar.
Küba Devlet Başkanı protestoları barışçıl bir şekilde hızlı bir şekilde bastırmasaydı, protestolar örneğin Ukraynalı Maidan karakterine bürünseydi, adaya bir Amerikan çıkarma olasılığını reddedecek bir politikacı olur muydu?
Hayır, olayların böyle bir gelişme olasılığı oldukça yüksekti.
Dolayısıyla, bence Küba artık bizim dostumuz olmayacak.
Ne kadar istesek de. En azından önümüzdeki yıllarda. İyi ve güvenilir bir ortak - evet, ama sadık ve güvenilir bir arkadaş değil - hayır. Ne yazık ki, bu dünyadaki her şey değişiyor. Biz dahil.
Rusya ve Küba artık birçok yönden birbirlerinden uzaklaştı. Kübalılar gerçekten yardımımızı beklemiyorlardı ve biz de bu yardımı sağlamak için gerçekten çabalamadık. Ve bir şansımız vardı...