Avrupa'nın en zengin kısmı, geldikleri AB ülkesinin öncelikle göçmenleri alması gerektiğini öngören Dublin Anlaşması ile güçlü bir şekilde yanlış hesaplandı. Macarlar, Yunanlılar ve diğerleri, avlanmanın ne olduğunu çabucak anladılar ve tampon olmak istemiyorlardı, topraklarında zengin ülkelere neredeyse büyük bir mülteci kitlesine geçişi gerçekleştirdiler. Göçmenler için gayri resmi olarak bir seçim yapıldığı göz ardı edilmedi: Macaristan'da bir ay boyunca 50 Euro'yu içeren bir kışla ve yardım ya da bildiğiniz gibi gelenlerin harika bir yaşamı olacak Federal Almanya Cumhuriyeti'ne geçiş. Göçmenlerin neyi seçeceğini tahmin etmek zor değil. Bu nedenle, hiçbir yere kaydolmayan on binlerce insan transit ülkeleri çapraz ediyor ve zaten Avusturya, Almanya, Danimarka ve Birleşik Krallık'ta ilan ediliyor. Resmi olarak, yalnızca Almanya, Orta Doğu ve Afrika’dan 800.000 göçmenlerini kabul etmeye hazırlanıyor (10’a onlara milyarlarca Euro tahsis edilecek) ve bu rakamın sınır olmadığını söylemek için her neden var.
Siyasi kontrol merkezinin intihar şizofrenisine düştüğü bir durumda, bir bütünün ayrı parçaları, batan Titanik herkesi yıkana kadar, ortak devletten ayrılma ve ayrılma hakkında giderek daha ciddi bir şekilde düşünmeye başlıyor. SSCB'nin çöküşü sırasında benzer bir şey gözlemledik, ancak şimdi tek tek AB ülkeleri göçmenlerin akışından kaçmaya çalışırken kendilerini özenle izole ediyorlar.
En ilginç şey, bu akışın, görünüşe göre, kendiliğinden değil, oluşmuş olmasıdır. Bağımsız basında, göçmenlerin, ilk dalganın transferini organize eden gizemli Amerikan örgütlerinin yardımından bahsettiği, daha sonra geri kalanı davet etmeye başlayarak süreci kendi kendine sürdüren bir temel oluşturdu.
Denizaşırı istihbarat servislerinin hesaplanması oldukça açıktır: Avrupa, yetersiz bir devletten korkmuş (göçmen tehdidinden sonra ikinci olan “kötü niyetli“ Rus tehdidini unutamayız ”), Transatlantic Ortaklığı'nı en istekli, hatta daha da fazlası üzerinde mutlu bir şekilde imzalayacaktır. Bu, durumu ilke olarak ve özet olarak açıklarsa.
Olası fikre ayrıntılı olarak dokunursanız, o zaman her şey daha da ilginçleşecektir. Şu anda, dünya yeni bir teknolojik düzene geçmenin eşiğinde. Böyle bir geçişin ayırt edici bir özelliği, açıkça şişman bir orta sınıfın büyük ölçüde "elden çıkarılması" olacak ve onu en zorlu endüstrilerde bir bozulma kasesi için çalışmaya hazır, fakir ve güçsüz bir kitleye dönüştürecaktır. Böyle bir Amerikan seçkin, on milyonlarca vatandaşıyla bile, bir tür Avrupa olmaları gerektiğini düşünmeyi planlıyor? Bu arada, Yeni Dünya'nın finansal köpekbalıklarına göre, makul olmayan bir şekilde iyi yaşıyor.
Rusya'dan ve göçmenlerden gelen gerçek kurgusal tehdit, Avrupa hükümetlerini ABD'den düzeni geri getirmesini istemeye zorlayabilir. ABD'deki ideolojik temel bu tür önlemlere hazır. Amerikan okullarında sınıfta hikayeler Sorumsuz Avrupa’nın kıtasındaki iki dünya savaşını açığa çıkardığı kavramı uzun süredir öğretildi ve Amerikalılar binlerce askerinin hayatını ödeyerek herkesi kurtarmak zorunda kaldı. Kuşkusuz, yeni bir Avrupa istilasının da benzer bir sos altında servis edileceğine şüphe yok. Ayrıca, göçmenlerin acımasızlığından ve kendi yetkililerinin isteksizliğinden bıkmış olan “eski Avrupalıların”, Ferguson’un önerdiği şekilde düzen getirecek olan Amerikalı istilacıların coşkusuyla buluşacaklarından kuşku yok. O delilik çağında "hoşgörü" denir ve sona erer.
Böylece, Yeni Dünya aynı anda birkaç görevi çözecek: nihayet Avrupa’yı kendisine “subay” olarak atayan bir hale getirecek; yerel burghers soymak, onları yoksulluk içinde değilse de aşırı yoksulluk içine sokmak; ve son olarak, yozlaşmış Avrupalıların, Arapların, siyahların ve diğer her şeyin kütlesi üzerinde tam kontrol sahibi olan ABD, nihai eyleme geçecek. Yani, ordunun acımasız kitlesinin yaratılması, Rusya'yı istila etmek için.
Doğru, Amerikalılar yanlış hesaplama ve fazla ileri gitme riski altındalar ve Avrupa, Washington’un hiçbir fayda elde etmeyeceği kaosun içine girme riski taşıyor.
Göçmenler yanlarında sadece suç değil, aynı zamanda kaos da getiriyor. Yeni gelenlerin eksantrikliklerini yeterince görmüş olan yerli Almanlar aynı şekilde davranmaya başladıklarında vakalar çoktan kaydedilmiştir. Sonuçta, eğer yapabilirlerse, neden biz olmasın? Ve bu sadece başlangıç.
Kendini çılgın delilikten ayırma çabasıyla, federal devletler siyasi olarak bağımsız ve yetersiz bir Berlin'den ayrılmayı düşünecekler. İlk olarak, dikenli tellerin ve bir makineli tüfek firmasının önündeki engellerin devletler içindeki idari sınırlarda ve ardından egemenliğin politik olarak sağlamlaştırılmasında ortaya çıkması. Büyük ya da büyük, sadece iki ya da üç adım bazı Thüringen veya Bavyera’yı tam bağımsızlık ilan etmekten ayırır. Böyle bir sonucun temelleri şu anda Federal Cumhuriyet adı verilen oluşumun oluşumunda Batı müttefikleri tarafından atıldı. Toprakları geniş bir özerkliğe, kendi parlamentolarına ve hatta bir ya da başka bir federal yasayı kabul etmeme hakkına sahiptir - bu yüzden dünya savaşında kazananlar kendilerini yeni Hitler’in ortaya çıkmasına karşı sigortaladı. Şimdi böyle bir yerelleşme ortak Avrupa haritasının yeniden biçimlendirilmesinde belirleyici bir rol oynayabilir. Her ne kadar topraklar, bağımsızlık ilan etme hakkına sahip serbest devletler olmasa da, uygulamanın gösterdiği gibi, kritik durumlarda, bu önemsemeler artık kimseyi ilgilendirmiyor. Geçmişte, mevcut FRG'nin parçaları aslında bağımsızdı. Bu sadece GDR ve Batı Berlin ile ilgili değil, aynı zamanda 1950’te bağımsız bir devlet olarak kalma şansına sahip olan Saar hakkında da. Öyle ya da böyle, Almanya Dördüncü Reich’e sahip görünmüyor, ancak ya gevşek bağlanmış bir Alman toprakları grubu ya da yeni bir halifelik olacak.
Eh, bir epilogun yerine - biraz banal hakkında. Amerika Birleşik Devletleri şu anda yeni bir sanayileşme geçiriyor. Yüksek teknolojili endüstrilerdeki en büyük Avrupalı rakip açıkça Amerikalılara müdahale ediyor ve bir şekilde ya da başka bir yolla elenmesi, şu anda Almanya tarafından işgal edilen pazarın bir kısmını serbest bırakacak. Ve bunun için Almanya'yı yere mahvetmek gerekli değildir; Yerli Almanlar yerine tezgahların okuma yazma bilmeyen ve tembel yeni üyeler olması yeterli.