Albay-General Mihail Dankoviç Popkov ile yapılan bu toplantı, emekli olan, Kursk Muharebesi'nin 70 yıldönümünü kutlamak için ayrılışının arifesinde gerçekleşti.
Bir zamanlar aynı garnizonda görev yaptık. Tabii ki, farklı, tabiri caizse: o, merkezi Belarus'un Grodno kentinde bulunan 28 Ordusu'nun siyasi bölümünün şefi olan askeri konseyin bir üyesi, ben de Irkutsk-Pinsk bölümünün müfreze komutanıydım. RSFSR Yüksek Kurulu. Dedikleri gibi mesafe çok büyük. Bununla birlikte, poarmanın ve onun üstünlüğünün “yönlendirici eli” hissedilmiştir. Ve 30'un Eylül ayında yapılan Dnepr eğitimlerinde, siyasi editörler bizimle Grodno'dan Kiev'e kadar aynı savaş oluşumlarına gittiğinde. Ve sonra, Çekoslovakya'da bir kampanya için hazırlanırken ... Kısacası, hatırlanması gereken bir şey vardı. Fakat general zaten Moskova-Belgorod treni için elinde bir bilete sahipti ve saklı tutmadı (evet, muhtemelen saklayamadı), ruhu ve düşünceleriyle - bütün varlığı 1967'in sıcak yazına sabitlendi.
Kursk yayında, 28'inci Muhafız Tüfek Bölümünde, Mikhail Popkov çoktan bir dövüşçü tarafından kovulmuştu. Askeri biyografisi, milyonlarca akranınınki gibi, genç yaşta başladı. Yukhnovskaya ortaokulundan zekice mezun olduktan sonra - Kasım 14'te Kaluga bölgesindeki Yukhnovsky bölgesinde 1924'te doğdu - Mikhail, Moskova'ya üniversiteye gitme niyetiyle başvuracak. Yılın 21 Haziran 1941 oldu. Ve 22, Moskova yakınlarındaki Lobnya yolunda, babanın ve büyükbabanın yolu köprülediği, Lugovaya istasyonundan çok uzak olmayan bir dağ köyünün hoparlöründen Hitler'in Almanya'sının saldırısını duyuyor. Babası Daniil Filippovich, I.V. radyodan konuştuktan hemen sonra halk milislerine gönüllü olarak kayıt olacak. Stalin 3 Temmuz. Temmuz ayının sonunda, Yelnya altında, ağır şekilde yaralanacak ve 1942'in baharında, oğlu onsekiz yaşındayken, 185'in tüfeği alayında olacak ve hala Novosibirsk askeri hastanesinde olacak. Mart 1943'teki hastaneden ayrıldıktan kısa bir süre sonra, Daniel Filippovich, Volkhov cephesindeki Mga istasyonunun altındaki şiddetli bir savaşta ölecekti.
Mikhail'in gönderildiği rezerv alayı aynı Kaluga bölgesindeki Kondrovo kasabasında, ön hatta bir miktar 70 - 80 mesafede bulunuyordu. Böylece çalışma, birisinin, cannonade kükremesinin altında olduğunu söyleyebilir. Bir buçuk ay sonra, genç adam zaten Cephesi'ndeki 766 tüfek atış alayında, Batı Cephesi'nin 217'in ordusunun 49 tüfek bölümünün Tula çalışma alayındaydı. Ön cephe, Ugra Nehri kıyısındaki Hitlerliler tarafından itilen, iki kilometreye ve bir kilometreye kadar uzanan küçük bir köprüydü. Bu noktada, her taraftan, güçlendirilmiş tüfek taburunun savunduğu Pavlovo köyü yakınlarında ateşlenen gelecek general, ilk savaşını kabul etti.
- Ve şimdi, taburumuzun öldüğü yerde, gün boyunca Nazilerin birkaç psişik saldırısıyla mücadele ederek, toplu bir mezarda oturan diğer askerlerin küllerine boyun eğerken, tekrar tekrar en büyük şükranla, bizi yedek alayda yedinci tura götüren ön hat askerlerini hatırlıyorum. - diyor Mikhail Danilovich. - Bugünün askere alınma süresinin kısalmasıyla birlikte, bu yaklaşımın bana özel bir önemi var gibi görünüyor. Genel olarak, muharebe eğitimi düzenlerken, bu konuda yer alan herkes, savaşta zayıf eğitimli bir askerin sadece düşman için değil, kendi yoldaşları için de tehlikeli olduğu gerçeğinden yola çıkmalıdır: Saldırıda kendini geride bırakacak, el bombası elinde patlayacak komşuları sakat, ama başka ne olduğunu asla bilemezsin! Hem komutanlar hem de onların yardımcıları için personel ile çalışma konusunda geniş bir alan vardır. Peki, 1943'ten beri, neredeyse tüm hizmetimin bağlı olduğu eğitim işi söz konusu olduğunda, şimdi ortasına, açıkça, ordudaki maneviyat ve nihilizmin üstesinden gelmek zorunda. donanma. Bazı kitle iletişim araçları da dahil olmak üzere faşizmi yenilgiye uğratan nesli dejenere etme girişimlerine daha kararlı bir geri gönderme yapmalıyız. Ancak, çok şey cephedeki askerlerin faaliyetlerine bağlıdır, çünkü kimse savaş hakkındaki gerçek gerçeği bizden daha iyi bilemez.
Geniş generalin dairesinin balkonunda (serin olduğu yerde) oturuyoruz, ev sahibi, bardaklara sert çay döker ve bir anlığına kendi kendine bir şeyler düşündükten sonra, aniden “Vasily Türkine” den satırları okur: ".
- Evet, savaşta ve Kursk Muharebesi, belki de bu konuda özellikle gösterge niteliğindedir, her şeye bölünme sayısı ile karar verilmez, tanklar, uçaklar, - muhatabım yansıtmaya devam ediyor. - En önemli faktör, tankta, uçakta, siperde duran, siperde duran, hendekte duran veya makineli tüfek ve harç topçu ateşi altında yürüyen bir saldırgan zincirindeki moralidir. Kızıl Yıldız’ın, savaş hakkında ilk elden 1943 kışında yazdığı özel muhabirin kırmızı bir kelime uğruna değil: “Dünyanın en büyük gücüne - halkın ruhunun gücüne - bir anıt dikerseniz, sıkışmış bir şapkaya karda yürüyen anıt bir spor çantası ve bir Rus piyade arkasının arkasında bir tüfekle hafifçe eğildi. " Askerimizin ruhunun gücünü yücelten bu duygulu sözler altında, Kursk Muharebesi'ndeki her katılımcının yaz aylarında olmasına rağmen imzalayacağını düşünüyorum.
Bildiğiniz gibi, Kursk'taki savunmamız kasıtlıydı ve Alman saldırısından önce (yılın 5 Temmuz 1943'i), 9-I Muhafızları Tüfek Bölümünün (28-Bozkır Cephesi'nden), General Popkov'un belirttiği gibi , "Dünyayı kazdık." Voronej ve Merkez Cepheleri'nin arkasında savunmalar yarattılar. Şirketin güçlü noktalarından başlayan bütün savunma, tanksavar olarak yapıldı. Tank karşıtı alanlar donatıldı, mühendislik ve topçu birimlerinden mobil engel çıkarıldı. Piyadeye, genele göre, “büyük” tanklarla mücadelede eğitildi. Alman "kaplanlarının", "panterlerin" ve "Ferdinandların" gelişiyle bağlantılı olarak, tank korkusu sendromunun üstesinden gelmek gerekiyordu. Personelin zırhlı araçlar tarafından test edilmesi gerekiyordu. Her tüfek taburunda bir tank avcısı grubu oluşturuldu. Broşürler, büyük ölçüde tanklarla nasıl mücadele edilebileceklerini, güvenlik açıklarının nerede olduğunu açıklayan bir şekilde yayınlandı. Askerler ilham verdi: Alman tankları siperlerimizden geçerse panik yapmayın - derinliklerinde savaşçılar tarafından karşılanacaklar.
Ayrıca, daha önce oluşturulan stratejik rezervler, Bozkır Cephesi'nin bileşimine dahil edilmiştir. Bu arada, daha sonra ortaya çıktığı gibi, Alman istihbaratının Kursk sektöründe yer alan rezervler hakkında yalnızca bölüm bilgileri vardı. İkinci kademeli birlik grubunun cephe hattından belli bir mesafedeki konumu, emri ve manevra özgürlüğünü en önemli yönlerde - Orel veya Belgorod'a doğru - yönlendirdi.
Mikhail Danilovich, “Artık Alman saldırganının başladığı iki hafta boyunca neden her gün 40 - 50 kilometre yürüyüşü yaptığımızı anladım” diyor. - Komuta bizi düşmanın başardığı yere attı. Aynı şey tank mürettebatında, topçularda da oldu. Fakat piyadelerin elbette zor zamanları oldu: Belgorod ve Kursk bozkırlarına kendi ayaklarımızla geçtik. Taburdaki tek bir araba değildi. Ordu, çoğunlukla piyadelerin gerisinde kalırken, çorba kabı günlük olmaktan çok uzaktı. Ve yine de, her şeye rağmen, her zaman gönderildiğimiz zamandaydık. Konstantin Mikhailovich Simonov'un dünyadaki en büyük güç konusunda haklı olduğu ortaya çıktı.
Kursk Savaşı'ndan önce Mikhail Popkov, o zamanlar Taşkent'te bulunan Kharkov Askeri-Siyasal Okulu'nun hızlandırılmış kursunu bitirmeyi başardı ve bir tüfek şirketinin komutanı olarak hizmet etti. Şirkete kıdemli teğmen Yevgeny Nikulin tarafından komuta edildi. Tecrübeli bir subay, bir bölüm usta, genç yardımcısına, eğitim çalışmaları ile ilgili birçok yararlı ders verdi. Ne yazık ki, yakında bu cesur subay kahramanca öldü. Siyasi departman için şirket komutanlarının (pillerinin) başkan yardımcısı enstitüsünün kırk üçüncü Haziran'da kaldırılmasından sonra, Teğmen Popkov'un gardiyanları, 86 tüfek alayının üçüncü taburuna Komsomol olarak atandı. 60'teki tabur yüzdesi Komsomol üyelerinden oluşuyordu. Doğduğu 1924 - 1925'in acemileri cepheye gelmeye başladıkları için, askerler gözle görülür şekilde daha gençti. Batı Cephesi'ndeki 1942 yılında, şirketlerdeki hala eşit yaşlı ve genç insanlar varsa, şimdi esas olarak gençlerden oluşuyordu. Yaşlıların sadece hastanelerden dönen olanlar kaldı.
Şey, Temmuz 5'ta başlayan Kursk göze çarpan savaşın sona ermesi iyi bilinmektedir. Sovyet birlikleri, Wehrmacht 30 birimlerini mağlup etti. Nazi tank birimlerine özellikle ağır yenilgiler eklendi. Sadece Temmuz 12’te gerçekleşen Prokhorovka’nın yaklaşmakta olan savaşında, 360 tanklarından (50 kaplanlar dahil) ve saldırı silahlarından daha fazlasını kaybettiler. Örneğin, General Popkov'un konuştuğu, 14'in Prokhorovsky sahasındaki düşman tanklarını düşüren Ivan Martynov (Sovyetler Birliği Kahramanı, Başsavcı) Komutanlığı altındaki bir anti-tank bölümü Moskova'da yaşıyor.
Genel olarak, 20 tankından ve savaşta yer alan motorlu bölümlerden 7 mağlup oldu, geri kalanlar önemli kayıplara maruz kaldı. Alman Zırhlı Kuvvetleri Genel Müfettişi Albay General Heinz Guderian, şunu söylemek zorunda kaldı: “Kalenin başarısızlığı sonucu belirleyici bir yenilgiye uğradık. Zırhlı birlikler, çok büyük bir güçlükle doldurulan, uzun zamandır insanlardaki ve ekipmanlardaki büyük kayıplar nedeniyle engellendi. Doğu cephesinde savunma operasyonları yürütmek için zamanında yapılan restorasyonların yanı sıra, müttefikleri gelecek baharda karaya tehdit eden bir saldırı durumunda batıdaki savunmayı organize etmek söz konusuydu ... Doğu cephesinde daha sakin günler yoktu. Girişim tamamen düşmana devredildi ... "
General Popkov, “Ancak bu, yalnızca üzerinde adım attığımız anlamına gelmiyor” dedi. - Düşman her çizgiye sarıldı, karşı saldırıya geçti, kamaları savaş formasyonlarımıza sürmeye çalıştı ... Şimdi hatırlanması bile korkunç olan bölümler vardı.
Bu, üç cephenin hepsinin - Voronej, Central ve Stepnoi - zaten bir saldırı başlattığı Ağustos ayında gerçekleşti. Komuta kararıyla, 28-I Muhafız Tüfek Bölümü, Belgorod'un batı eteklerinde bulunan Bolkhovets köyü bölgesinde savaşa girdi. Muhafızların gittiği tabur, Teğmen Popkov, sabahın erken saatlerinde Nazilerin Kretase Dağları'ndaki konumlarına saldırmaktı. Onlar, yaklaşımı bir kilometrelik bir bataklık tarafından bloke edilen ağır kuvvetlendirilmiş bir grup yükseklerdi. 30 dakikalık topçu hazırlığı sırasında tabur gizlice bataklığın üstesinden geldi ve tepelerin dibinde yoğunlaştı. Ama sonra sorun çıktı. Topçular ve tankerlerimiz zamanla ateşi düşman savunmasının derinliğine transfer etmediler ve birkaç mermi taburu vurdu. Kayıplar vardı. Saldırının başlangıcı bir saat sonra ertelenmek zorunda kaldı.
Ardından okuyucu, Komsomol'un gözüyle 86 Piyade Alayı'nın üçüncü taburunun bulunduğu Kretase Dağları'nda olanlara bir göz atalım:
- Bir saat sonra gittik. Sağda, siyasi bir memur olduğum yedinci şirket, solda sekizinci. Sekizinci ile geliyorum. Aniden, komutanı Korgeneral Zavyalov öldü. Bağırdım: “Vatan için! Stalin için! Devam et! ” Orada, size söyleyeceğim, muhtemelen hem gençlik hem de tabur komiserinin konumu ile bağlantılı bir tür duygusal patlama oldu. Saldırı devam ediyor. Almanların durumu daha iyi. Siperlerde. Ve sandıklarımızı makineli tüfek ve makineli tüfek ateşine tutuyoruz. Yukarıdan bir Alman dalışı авиация, topçu derinliklerden atıyor. Ama hala sipere girdik. El ele mücadele başlar. Ama farklı bir şekilde, herhangi bir şekilde imkansızdı, çünkü her şey karıştı - kendileri neredeydi, yabancılar neredeydi. Sadece anlaşılmaz mermilerin gözyaşları duyulur, Rus paspası, yaralıların inilti ve takım "İleri!" Önce bir silahla savaştı. Kartuşlar bittiğinde makineli tüfeği öldürülen Almanın elinden yırttı. Popo harekete geçmek zorunda kaldı. Almanlar (taburumuzun bastığı yükseklikte, yaklaşık bir buçuk şirketti) son mermiye, son askere çılgınlıkla savaştı. Ancak savaş kısa sürdü, yaklaşık 15-20 dakika. Evet, bu tür kavgalar uzun sürmez. Siperde ustalaşıp mahkumları arkaya gönderdikten sonra ikinci pozisyona fırtına gittik. Aynı zamanda el ele savaşa da geldi. Almanlar şiddetle savaştı. Ancak Komsomol muhafızlarımız ruh olarak daha güçlü hale geldi. Tabur, Tebeşir Dağları'nın eline geçti.
Bu dövüş için tabur komiseri, yılın 33'inde alacağı “Cesaret” madalyasına sunulacak. Savunma Bakanlığı Merkez Arşivi'nin derinliklerinde bulunan ödüle yapılan sunumda, “Yoldaş Popkov MD iki kez şirketi, savaşçılara kişisel bir örnek vererek ilham veren bir yakınsama savaşına girişti. ”
Kursk Muharebesi'nden sonra, Kharkov yakınlarındaki bir savaşta yaralanacak ve iki buçuk ay hastaneye gidecek, sonra Belarus ve Polonya'nın kurtuluşuna katılacak. 20 yıllarında, Berlin'i alarak, Alman prenses Sophia Frederick Augustus Anhalt-Zerbst'un doğduğu Zerbst şehrinde, daha sonra büyük Rus İmparatoriçesi II. Cephe komiseri savaş sonrası biyografisinde sadece bir tane olacak hikayeler Silahlı Kuvvetlerimizin nükleer silah kullanan askeri tatbikatları оружия Eylül ayındaki Totsky eğitim sahasında, 1954'ta, itirafına göre, ilk önce bir depremin ne olduğunu hissettiğinde, 1956 ve Afganistan'daki Macar olayları ... 48'in "takvimlerinden" daha fazla geri sarılarak, askerlik görevinde bir albay olarak askerlik hizmetine son verecek Konsey - dünyadaki en güçlü kara kuvvetlerinin siyasi bölümünün başkanı. Göğsünde birçok madalya görünecek, siparişler olacak, Yukhnov şehrinin onursal vatandaşı olacak. Ancak Mihail Daniloviç, özellikle Tebeşir Dağları'nı ödüllendirmeye değer veriyor.
Şimdi emekli Albay-General Popkov, Silahlı Kuvvetler Ulusal Rezerv Memurları Derneği "Megapir" in editörlüğü ve yayın grubuna başkanlık ediyor. Dernek bünyesinde faaliyet gösteren Askeri Felsefe Derneği Konseyi ve Megapir Yayınevi ile birlikte, 65 kitabının başlıkları ve askeri anıtı ile broşürleri ve kahramanca ve yurtsever oryantasyon kitaplarının toplam tirajı ile birlikte, 170 binden fazla kopya hazırlanıp yayınlandı. Gençlere Anavatan'a sadık bir hizmet örneği olduğunu gösteren bir Rus generalin itirafı, kendisi tarafından yazılan Sadakat Her Zaman adlı kitaptır. Yazar, Kretase Dağları'nı ziyaret ettikten sonra, Komsomol taburunun bir kez düşman kalesine saldırdığı satırlar var: "Savaş sırasında başka savaşlar ve savaşlar vardı, ama bu savaşı asla unutmayacağım."
Ön hat hafızası, hayatımın sonuna kadar, ünlü bir şarkıda söyledikleri gibi.