büyük kocaman sıkıntıları vardı. bayağıydı ama büyüktü. geceleri düşünürdü -ki zaten insan kafasını yastığa koyunca beynini kullanır- öyle yapardı işte, düşünürdü. kendi çapında küçük isyanlar yapar ve ayağını savururdu yorganın içinde, tekme şekli. aslında havayı değil başka şeyleri tekmelemek isterdi ama yapamazdı. korkak deyin, evet.
yine bir gece beynini kullanmak üzere yatağa girdi. yine tekmeler savurdu yorgana ya da havaya. içi yine daraldı daraldı, gevşedi şak diye. tuvalete gitti bir ara. sonra da su içti. sanırım belli bir oranı tutturmaya çalışıyordu içinde. telefona baktı. işte bildiğiniz şeyler aslında. uyku tutmayan insanın umutsuz çabası.
hayal kurayım dedi. güzel hayaller tabii. bir denedi, iki denedi ama hep bir yerden sonra sıkıntılar basıyordu hayalleri. yat yat yat, alın bunları al al al.
olmuyordu. sıkıntılar bırakmayacaktı belli. onlara boyun eğmekten başka çare yok diye düşünürken tam, bom! diye bir ses. doğal gaz patladı. sıkıntılar bitti.