Bütün bunlar Jonathan'a dokunmuyordu.Aradığı şey rahat değil, yalnız ve yalnız kendisinin olan, onu hayatın hoş olmayan sürprizlerinden koruyan ve içinden bir daha kimsenin kovamayacağı, güvenli bir barınaktı.24 numaralı odaya ilk girdiğinde de hemen anlamıştı: Burası, hep istediğin yer aslında burasıymış, burada kalacaksın.(Tıpkı bazı erkeklerin, şimdiye kadar hiç görmedikleri bir kadının hayatlarının kadını, sahip olacakları ve ömürlerinin sonuna kadar yanında kalacakları kadın olduğunu sözümona yıldırım düşer gibi anlayıverdiklerini ileri sürdükleri, adına ilk bakışta aşık olmak denen o yaşantıları gibi.)Güvercin, Patrick Süskind (Sayfa 12)
Hayatı Yaşayabilmenin SırrıGüvercin, Patrick Süskind (Sayfa 54)
"Öyle sorular vardır ki, sırf sorulmalarıyla kendi kendilerine hayır yanıtını verirler. Öyle dilekler de vardır ki, insan bunları dile getirir ve bu arada başka bir insanın gözlerinin içine bakarsa iyiden iyiye boşuna oldukları ortaya çıkar."
Oda, Jonathan'ın güvenli adasıydı bu güvensiz dünyada ve öylece kalmıştı, sıkı sıkı sarılabileceği tutamağı, sığınacağı köşe, sevgilisi olarak kalmıştı, evet sevgilisi, çünkü akşamlan döndüğünde onu sevecenlikle sarmalıyordu bu sevgili, küçük odacığı, ısıtıp koruyor, bedenini de ruhunu da besliyordu, ihtiyaç duyduğunda hep oracıktaydı, bırakıp gitmiyordu. Bu sevgili gerçekten, güvenilir olduğunu kanıtlamış tek şeydi hayatında.Güvercin, Patrick Süskind (Sayfa 14 - Can Yayınları)
Ama daha dört ay sonra Marie bir oğlan doğurdu, aynı yılın sonbaharında da Marsilya'dan gelen Tunuslu bir sebzeciyle kaçtı.Jonathan Noel bütün bu olup bitenlerden, insanlara güvenilmeyeceği, huzur içinde yaşayabilmenin ancak onları kendinden uzak tutmakla olabileceği sonucunu çıkardı.Güvercin, Patrick Süskind (Sayfa 11)