Hayatın Basit Güzellikleri İçin - Fotoğraflar
Kuzeyde Sonbahar, Özünde Daha Güzel
Sonbahar, ormanın boynumuzda çok hızlı uçar, eğer göz kırpırsanız, her şeyi özleyebilirsiniz. Sıcak günler, canlı akşamlar, ilk öldürme donlarıyla dolu birkaç muhteşem, kısa hafta.
“Lezzetli sonbahar! Benim ruhum ona bağlı ve eğer bir kuş olsaydım, birbirini izleyen sonbaharlar arayan dünya hakkında uçardım. ” - George Eliot
Ölü petunyaları temizleme zamanı. Gül çalılarını geri kesin. Önümüzdeki yaz boyunca tüm kapları saklayın. Çimenler bir kez daha biçin ve çiftçilerin kanola son getirmek için hava yeterince uzun tutar dua.
Geçidin sonundaki buğday tarlaları uzun zamandan beri hasat edilmektedir. Artık altın bir tahıl denizi değil, en az esintiyle savunan olgun saplar, çıplak anız bir kaz moteli haline geldi.
“Doğa değişmeyen ve asla aynı olmayan bir buluttur.” - Ralph Waldo Emerson
Geçici dinlenme yeri, Kanadalı uçuşları için akşam molası, güneye doğru uzun yürüyüşleri için vee.
Hemen hemen her alanı geçtiğinizde üç veya dört biçerdöver göreceksiniz. Komşular, aileler, herkes birlikte çekiyor, kar uçmadan önce mahsulü hasat etmek için içeri giriyor. Alacakaranlıkta geç ve onları hala zor göreceksin, farlar dumanlı toz bulutlarında parlıyor. Bütün gece orada olacaklar - ya da en azından bu alan temizlenene kadar. İlk ışıkta bir sonrakine - veya daha erken.
Dağ muşmulası sonbaharın kırmızı ve altın rengi ile ateşli olmasına rağmen, güneş aniden utangaç hale geldi, ufukta yirmi otuzda gözetliyor ve yine dokuz yaşında.
Artık sabahları otuz dörtte başlayıp gece yarısına kadar gül ve leylak rengi alacakaranlıkta kalan uzun, güneşin kutlandığı günler yok.
Ama geçici düşüşümüz kendi güzelliklerini getiriyor. Uzak orman katta gizli küçük renkli hazineler. Kavak, huş ağacı ve kara söğüt, çam ve tamarack tribünlerinde patikaya ara verin. Gelecek yılki fidanların arasına yayılmış, küçük çilek ve liken kümeleri karışıma kendi parlak tonlarını ekliyor. Paslar ve yeşillikler arasında kırmızı ve fuşya popları.
“Yolsuz ormanlarda zevk var, yalnız kıyıda tecavüz var, derin denizden içeri girmeyen toplum var, kükreme müziği; İnsanı daha az değil, Doğayı daha çok seviyorum. ” - Efendim byron
Doğa nefesini birkaç, kısa, görkemli hafta boyunca tutuyor gibi görünüyor. Kısmi renkli pelerini, zengin, duyular için bir ziyafet yayıyor.
Ayaklarının altında çatırdayan yapraklar, hendeklerde tıkanıklık ve hışırtı kuyruğu.
Sazlar gizli hikayelerini gece rüzgârına fısıldayarak.
Yakında, rüzgarlar karaağaç ve akçaağaç şerit olacak.
Çıplak dalları gece ovacak ve bıçaklayacak, kemikli dal parmakları gelecek yaza ulaşacak, yeni yaprakların yemyeşil ihtişamla fırlayacağı ve fırlayacağı.
Havaya yapışan son yapraklar, geçen her esintiyle clatter ve dans edecek, karlar onları tartacak ve onları kayarak gönderene kadar eski ihtişamın hüzünlü şarkılarını söyleyecek.
“Doğa her zaman iş kurma ve aşağı çekme, yaratma ve yok etme, her şeyi dönüp akma, ritim hareketinden başka dinlenmeye izin vermeme, sonsuz şarkıdaki her şeyi güzel bir formdan diğerine kovalama”. - John Muir
Ama ağaçlar çıplak olana ve kar uçana kadar. bu son sıcak günlerde yurtdışında olma zamanı. Doğanın hasatını kutlamak için, kıştan önceki son parlak renk şöleni, kar battaniyelerinde ve buz katmanlarında toprağı kaplıyor.
“Eğer mavi gökyüzünün görüşü sizi sevinçle dolduruyorsa, tarlalarda fışkıran bir çimen bıçağı sizi hareket ettirecek güce sahipse, eğer doğanın basit şeylerinin anladığınız, sevindiğiniz bir mesajı varsa, ruhunuz yaşıyorsa. ” - Eleonora Duse
Yayınlanan 22-04-2020