43 yaşındaki milletvekili Jimmie Akesson liderliğindeki SD ve Ilımlı, Hıristiyan Demokrat ve Liberal partiler, son rakamlara göre 176 sandalye kazanarak, Başbakan Magdalena Andersson ve Sosyal Demokratların üç sandalye önünde yer aldı. Sol, Merkez ve Çevre müttefikleri. Andersson, Çarşamba akşamı nihai sonuçlardan önce kabul etti. Hükümetin kurulması hala haftalar alabilir.
Akesson, Facebook’ta “İsveç’i yeniden iyi hale getirmenin zamanı geldi” yazdı.
Yakından izlenen seçimler, göçmen karşıtı ve suça karşı sert söylemleri siyasi ana akıma iterek ve İsveç siyasetinin kutuplaşması veya “Amerikanlaşması” ile ilgili korkuları derinleştirerek İsveç’in siyasi söylemini şimdiden yeniden şekillendirdi.
Avrupa aşırı sağı, SD’nin güçlü gösterisini memnuniyetle karşıladı. “Avrupa’nın her yerinde insanlar kaderlerini kendi ellerine almak istiyor!” Fransa’nın aşırı sağcı lideri Marine Le Pen bu hafta tweet attı.
Aşırı sağcı bir politikacı İtalya’nın ilk kadın lideri olmaya hazırlanıyor
Sonuç, ülke Ukrayna’daki savaşa yanıt vermek için ortaklarla birlikte çalıştığı, NATO üyeliği arayışında olduğu ve 2023’te Avrupa Birliği’nin dönem başkanlığını devraldığı için İsveç’in dünya sahnesindeki konumunu da şekillendirebilir.
Atlantik Konseyi’nin Kuzey Avrupa ofisinde Stockholm’de bulunan proje yöneticisi Eric Adamson, “Bir koltukla iktidarı elinde tutuyorsanız, bu bir istikrarsızlık nedenidir” dedi. “Bu, İsveç’in kuzey Avrupa’da, AB’de veya NATO’da liderlik rolü üstlenmesini zorlaştırabilir.”
SD, özellikle İsveç’te artan silahlı şiddet oranlarına karşı suç konusunda daha sert bir duruş sergileyerek ve İsveç’in göçmenlik kurallarını AB’deki en kısıtlayıcı kurallardan biri haline getirmeyi amaçlayan 30 maddelik bir plan yayınlayarak destek aldı. örneğin dine veya cinsiyete veya cinsel kimliğe dayalı sığınmacılar.
On yıl önce, İsveç’in liberal göçmenlik politikaları önemli bir siyasi konu değildi. 2015 yılında Avrupa’ya göçmen akını bu durumu değiştirmeye başladı. O zaman, İsveç 150.000’den fazla aldı Suriye, Irak ve Afganistan’dan yeni gelenler de dahil olmak üzere sığınmacılar. O zamandan beri, göç ve onların entegrasyonu ile ilgili endişeler ön plana çıktı.
Sosyal Demokratlar, göçmenlerin ülkeye girişini ve başvurusunu zorlaştırarak sığınma taleplerini azalttıklarını, başvuruları reddedilen sığınmacıların sınır dışı edilmesini hızlandırdıklarını ve İsveç’in diğer AB ülkelerinden daha fazla sığınmacı almaması konusunda ısrar ettiler. Parti liderleri ayrıca çok sayıda göçmenin yaşadığı bölgelerde “İskandinav kökenli olmayan” göçmenlerin sayısını azaltma sözü vererek “Somali Mahallesi”, “Çin Mahallesi” ve “Küçük İtalya”ya bir son verme sözü verdi.
Birkaç yıl önce bile, İsveç Demokratlarının yükselişi çok zor görünüyordu.
1988’de aşırı sağcılar ve neo-Naziler tarafından kurulan İsveç Demokratları, 2010 yılına kadar parlamentoda sandalye kazanmak için yeterli oyu alamadılar. Bu atılımın ardından liderler, en aşırı üyeleri partiden dışlamaya başladılar.
Diğer partiler ve medya SD’den uzak durdu, onunla konuşmayı veya ona bir platform vermeyi reddetti. Ancak partiye verilen destek son on yılda hızla arttı ve Pazar günü yapılan seçimle doruğa ulaştı.
Ana akım medya tarafından uzun süredir boykot edilen parti, kendi online haber sitelerini geliştirmiş ve Facebook, YouTube gibi sosyal medya platformlarında son derece etkili.
CPAC’taki Orban, ‘aşırı sağ uluslararası’ odak noktasına getiriyor
Merkez sağ partilerin en büyüğü olan Ilımlılar, bir zamanlar SD’den kaçındı. Ama sonunda siyasi statükoyu altüst etmek ve Sosyal Demokratları yerinden etmek amacıyla bağlar kurmayı seçti.
Ilımlıların eski maliye bakanı Anders Borg, “Sosyal Demokratlara dayanmayan bir hükümet istiyorsanız SD ile işbirliği yapmanız gerekiyor” dedi. “Başka bir geçerli seçim stratejisi göremiyorum.”
“İsveç’te” dedi, “SD’yi izole ettik ve yine de birçok sıradan seçmen onlara doğru sürüklendikçe yüzde 20’ye yükseldi. Aynı zamanda SD, uç bir konumdan daha sıradan bir siyasi parti olmaya doğru kaydı.”
SD’nin artık “sıradan bir parti” olup olmadığı tartışmaya açık. Parti kendini neo-Nazi köklerinden uzaklaştırmış ve önceki pozisyonlarından bazılarından uzaklaşmış olsa da, platformu dışlayıcı olmaya devam ediyor.
Üyeler, Avrupa dışından göçü sona erdirmek ve Müslümanları menşe ülkelerine geri döndürmek istiyor. Seçimden bir ay önce bir SD sözcüsü tweetlendi partinin mavi ve sarı renklerinde bir metro treninin fotoğrafı: “Geri dönüş ekspresine hoş geldiniz. İşte tek yön bilet. Bir sonraki durak, Kabil!”
Göteborg Üniversitesi’nde göçmen karşıtı partiler üzerine çalışan siyaset profesörü Andrej Kokkonen, “İslam’ı İsveçliğe dahil etmiyorlar” dedi. “Aynı anda hem İsveçli hem de Müslüman olamazsınız.”
Sodertorn Üniversitesi’nde araştırma yapan profesör Ann-Cathrine Jungar’a göre İsveç Demokrat seçmenleri küçük kasabalarda ve kırsal alanlarda yaşama eğiliminde ve çoğu erkek. popülist radikal sağ partiler.
Jungar, ortalama seçmenden daha az eğitimli olduklarını söyledi, ancak çoğu küçük ölçekli girişimcilerdir. Parti, geleneksel işçi sınıfından da oy topladı ve gençler arasındaki desteğini artırıyor.
Jungar, “Bu seçmenlerin medyaya daha az güveni var – asıl meseleleri olan göçmenlik hakkında önyargılı bilgiler olduğuna inanıyorlar” dedi. “SD, halkı anlamayan bir ‘sol-liberal düzen’, bir seçkinler olduğu şeklindeki popülist retoriği kullanıyor.”
Parti Trump destekçileri ve Amerika Birleşik Devletleri’ndeki alternatif sağ ile bağları geliştirdi, dedi ki: “Daha önce Cumhuriyetçilerle temasları Ilımlılar’dı, ancak şimdi yönetimi devralan SD ve Ilımlılar Demokratlarla bağlantılı. ”
Atlantik Konseyi’nden Adamson, “Burada kutuplaşma ve yoğun söylemle Amerika’ya daha çok benzediğimize dair endişeler var” dedi. “Her savaşın varoluşsal bir savaş haline geldiği yer.”
Rauhala Brüksel’den bildirdi