Yaratılış Tarihi
F-94, o zamanlar kullanılmayan Kuzey Amerika F-82 Twin Mustang ve F-61 Black Widow'un yerini almak üzere tasarlandı. Uçağın temel amacı, Amerikan B-4 bombacısının "Süper Kale" nin tersine mühendislik gelişimi olan en yeni Sovyet Tu-29 bombacısı ile savaşmaktı. İlk başta, Curtiss-Wright XF-87 Blackhawk, ABD Hava Kuvvetleri'ndeki ilk avcı avcısı olarak nitelendirdi, ancak karakteristikleri orduya uygun değildi, ardından Hava Kuvvetleri temsilcileri Lockheed'e döndü. F-94 önleyici, TF-80C uçaklarına dayanıyordu (daha sonra T-33A Shooting Star olarak değiştirildi). F-80 Shooting Star'ın modifikasyonlarından biri olan çift antrenör uçağıydı. Aracın burnu uzatıldı, makineli tüfekler, otomatik bir yangın kontrol sistemi ve bir radar yerleştirildi. Uçağın değişiklikleri çok karmaşık olmadığı için, Lockheed ile sözleşme 1949'in başında imzalandı ve yeni önleyicinin ilk uçuşu 16'ta 1949'ta yapıldı. YF-94 isimlendirmesi altındaki ilk kopyalar,% 75'de F-80 ve T-33A uçağı ile bir dizi bileşen üzerinde birleştirildi.
Ele geçirici, Hughes E-1 yangın kontrol sistemini AN / APG-33 radar ile monte etti. Bu radar, B-3 bombacısına monte edilmiş kuyruk silahlarının ateşini kontrol etmek için tasarlanan AN / APG-36 radarının bir modifikasyonuydu. Radar, kısa bir hedef tespit aralığı ile ayırt edildi ve doğrudan düşman uçaklarını ele geçirmenin son aşamasında kullanılmak üzere tasarlanırken, ilk ele geçirici uçak, yere dayalı hava sahası kontrol sistemleri kullanılarak hedefe yönelikti.
Uçakların ek elektronik ekipmanlara monte edilmesinden kaynaklanan ağırlık kazancı tasarımcılardan daha güçlü bir motor kullanılmasını gerektiriyordu. Bu nedenle, T-33A uçağı üzerine monte edilmiş standart J-33 turbojet motoru, yerine bir yanma odası olan bir Allison J33-A-33 motor ile değiştirildi, bu da aracın iç yakıt beslemesinde bir düşüşe neden oldu. F-94 önleyici, bir brülör moduna sahip ilk seri Amerikan jet uçağı oldu. J33-A-33 standart motoru sadece 18 kN idi, su enjeksiyonu ile 24 kN'ye yükseldi ve aşırı miktarda 27 kN'ye ulaşabilirdi. Dahası, bu avcı uçağı sonda yakma sistemi hala oldukça çiğdü, uçuş sırasında ateşlemesinin ve çalışmasının dengelenmesinde birçok sorun vardı.
Uçak Tasarımı
Lockheed F-94 avcı uçağı, yarı monokok gövdeli, tamamen metal bir uçaktı. Doğrudan gövde altına fren balataları takıldı. Burunda uçağın ayrılabilir kısmı elektronik ve oksijen ekipmanı olarak yerleştirildi. Uçağa monte edilen radarın tarama anteni PCB'den yapılmış yuvarlak bir radome ile kaplandı. Uçaktaki telsiz ekipmanının altına, F-94A ve F-94B, 4 makineli tüfek M-3 kalibreli 12,7-mm namluda mühimmat 300 mühimmat yerleştirildi. Uçak gövdesinin orta kısmında, hemen hemen yakıt deposunu yerleştirdikten sonra hava geçirmez bir kokpit vardı. Pilotun ve radar operatörünün koltukları ilk başta atıldı.
Uçak, kanat iki mil yapısını kullandı. Aileron kontrol sisteminde hidrolik güçlendiriciler kullanılmıştır. Soldaki aileron süslemesi yapıldı. Elektrik kontrollü iniş kalkanları aileron ve düzeltici arasına yerleştirildi. Tahliye edilen yakıt depoları, uçağın kanadının uçlarında askıya alınabilir. Interceptor şasi bir burun tekerleği ile üç tekerlekli bisiklet yapıldı. Ana tekerleklerdeki şasi ve frenlerin temizliği için mekanizma - hidrolik.
F-94C Starfire ön avcı uçağı yalnızca güdümsüz roketlerle donatıldı - bunlar 24 NUR “Mighty Mouse” ya da “Aromat” idi. Füzeler, uçağın burnuna, her biri 6 füzesinde bulunan dört özel mağazada, radyo anteni etrafına yerleştirilmişti. Atış başlamadan önce, rampalar kanatlarla kapatıldı. Ek olarak, kanat konsollarına yerleştirilen iki özel konteynere daha fazla 24 füzesi yerleştirilebilir. Kontrol edilemeyen füzeler 0,25 saniyede kanat konteynerlerinden ateşlendi. Uçuş sırasında kabın yayı fiberglastan bir kaplama ile kaplandı. Füzeleri fırlatırken bu kaporta çöktü. Aynı zamanda, avcı uçağı tutucusunun hızı 7-15 km / s'ye düştü. NUR'lu kanatlı konteynerler yerine, uçağa benzer kaplar yerleştirmek mümkündü, ancak makineli tüfek silahlandırması ile.
Modifikasyonlar ve Öncüler
Öncülüğün ilk seri modifikasyonu, gövdenin burnuna yerleştirilmiş yalnızca dört 94 mm makineli tüfek M12,7 Browning ile donanmış olan F-3A idi. Uçağın kanatlarının altına, her biri 1204 litre kapasiteli iki yakıt tankı yerleştirilebilir. Bu yakıt depoları bir kg bomba 454 ile değiştirilebilir. Bu modifikasyonun toplam 109 avcısı-avcısı serbest bırakıldı. Onu takip eden F-94B versiyonu önceki sürümünden çok farklı değildi. Uçakta daha karmaşık elektronikler ortaya çıktı ve motor modernleşti, ayrıca önleyici yeni bir araçsal iniş sistemi aldı. F-94B versiyonunda, 356 uçakları toplandı.
Mart ayında, F-1951B'nin X-NUMX yakalayıcıları, Kore'de savaşa girdiler; burada 94-I, 4-I, 68-I ve 319-I engelleyici filoları vardı. Bu uçaklar, geceleri düşürülen ilk MiG-339 avcı uçağı da dahil olmak üzere birçok hava zaferinin kazanıldığını iddia etti. Aynı zamanda bir F-15B uçağı savaşta kaybedildi, savaş dışı kayıplara atfedilen altı Amerikalı, savaş misyonları sırasında iki uçağın kayıp olduğu, kaza sonucu üç uçağın kaybolduğu bildirildi. Savaşçılardan biri, hızı Korece çift kanatlı Po-94 ile kesişmeye çalışarak hızı 180 km / s'ye düşürdüğü için kaybedildi. Toplamda, savaş sırasında, F-2B, 94 savaş uçakları (4694 Po-5 ve bir La 4) ve üç MiG-2 jet avcı uçağı hesabını kaydeden 9 muharebe çeşitleri yaptı.
Bu tipin en gelişmiş uçağı haline gelen F-94C önleyicinin tasarımında en büyük değişiklikler yapıldı. F-94C'nin resmi olarak Starfire olarak adlandırılan ve daha sonra tüm F-94 önleme ailesine geçen tek modifikasyon olduğunu belirtmekte fayda var. Başlangıçta, bu uçak bir F-97 olarak tasarlandı, ancak sonunda F-94'ün bir modifikasyonuyla bırakılmasına karar verildi. O zamanlar ABD Hava Kuvvetleri bu projeyle pek ilgilenmiyordu, bu nedenle Lockheed uçağı kendi başına inşa ediyor ve mevcut iki F-94B önleyiciyi YF-94C prototiplerine dönüştürüyordu. Uçağın özelliklerini iyileştirmek için yeni, daha ince bir kanat oluşturuldu ve kuyruk alanı artırıldı. Uçağın yeni bir motoru var. Eski J33'ün, İngiliz Rolls-Royce Tay'ın lisanslı bir kopyası olan daha güçlü ve mükemmel bir Pratt & Whitney J48 ile değiştirilmesine karar verildi. Bu motoru kurarak, itişi önemli ölçüde artırmak mümkün oldu: standart uçuş modunda 28,8 kN'ye ve art brülör modunda 38,9 kN'ye kadar. Diğer şeylerin yanı sıra, uçak yeni Hughes E-5 yangın kontrol sistemi ve AN / APG-40 radarı ile donatılmıştı.
Amerikan tasarımcıları zamana ayak uydurmaya çalışarak uçağa güdümsüz roket yerleştirmeye karar verdiler. Makineli tüfek silahlandırması yerine, her biri 4 füzesi bulunan uçağın burnunun etrafındaki 6 fırlatıcılarını içeren önleyici üzerinde saf füze silahlandırması kaldı. 70-mm FFAR (Katlanabilir Uçlu Uçak Roketleri) güdümsüz roketleri kullandılar, fırlattıktan sonra, böyle bir füze 880 hız m / s'ye kadar hızlandırabilirdi ve hedefi vurması durumunda yıkıcı etkisi, 75-mm topçu mermisine çarpma etkisiyle karşılaştırılabilirdi.
F-94C yakalayıcısının hedefiyle, önceki iki tadilatın uçağı gibi, hedef, hedef, hedeften yaklaşık 40 kilometre öteden uzaktaki radar tarafından yakalanıncaya kadar, yer tabanlı radar istasyonları kullanılarak gerçekleştirildi. Güdümsüz füzelerin kullanımı konusunda eğitmek için, B-13,7 TORNADO uçağı tarafından çekilen, 2,7 m uzunluğunda ve 45 m genişliğinde özel kumaşlar kullanıldı. Bu panellerin radar görünürlüğünü sağlamak için üzerlerine metal diskler dikilmişti. Arizona çölünde gerçekleştirilen yılın 1954 eğitim atışlarında, 27% çekili bir hedefe isabet etti.
İlk seri avcı uçağı F-94C, zaten 437 yılında 1951 inci avcı uçağı filosu ile hizmet vermeye başladı. Falcon GAR-I güdümlü füzeler ABD hava kuvvetlerinin cephaneliğinde göründüğünde, savaş ateşinin etkinliğini artıran Starfire da dahil tüm Amerikan avcılarına dağıtılmaya başladılar. Havadan havaya bir UR ile donanmış olan modifikasyon DF-84C adını aldı. Falcon güdümlü füzelere ek olarak, bu uçak aynı zamanda nükleer bir savaş başlığı ile donatılmış yönetilmeyen Genies füzelerini asmak için de kullanılabilir.
Daha ileri modernizasyon çalışmalarının bir parçası olarak, askıya alma ünitelerinde bomba ve füze kullanma imkanı olan ve zaten tek kişilik bir avcı-bombardıman uçağı olan F-94D modeli de yaratıldı. Uçak tek bir kopyaya inşa edildi, ancak üretimi prototipten daha ileri gitmedi. Gelecekte, bu tek uçak, F-20 Starfighter için tasarlanan 61-mm altı namlulu otomatik silah M104 Vulcan'ı test etmek için ABD Hava Kuvvetlerinde kullanıldı.
İlk seri F-94C Temmuz 1951'ta ABD Hava Kuvvetleri'ne ulaştı, Mayıs 1954'e kadar askeriyse 387 uçağı transfer edildi. Tutma ünitesinin çalışması sırasında ortaya çıkan en büyük sorun, roketin burnuna monte edildi, fırlatma sırasında alevler ve duman bir süre pilotları kör etti. Ek olarak, füzelerden çıkan ve motora salınan gazlar savaşçı kaybına neden olabilir. Zamanla, 12 roketlerinin bulunduğu bir konteynırı monte etmek için, akan yakıt tankları ve süspansiyon tertibatları araca eklendi. Çoğu durumda, uçaktaki nazal füzeler henüz belirlenmedi ve sadece silah süspansiyonun kanat düğümlerinde güdümsüz roketler vardı. 1959 yılı ile başlayarak, daha gelişmiş avcı-önleyici modellerinin Hava Kuvvetlerine ulaşmaya başlamasından sonra, F-94C hizmetten kaldırılmaya başladı. Bir yıl sonra, Ulusal Muhafız birliklerinin silahlanmasından kaldırılmaya başladılar.
F-94C Starfire uçuş performansı:
Kaba ölçüler: uzunluk - 13,6 m, yükseklik - 4,5 m, kanat açıklığı - 12,9 m, kanat alanı - 21,63 m2.
Boş ağırlık - 5763 kg.
RњR ° RєSЃRoRјR ° F "SЊRЅR ° SЏ RІR · P" RμS, RЅR SЏ RјR ° ° ° SЃSЃR â € "10 970 RєRі.
Santral bir Pratt & Whitney J48-P-5 turbojet motordur, maksimum itme - 28,2 kN, art brülör - 38,9 kN.
Maksimum uçuş hızı 1030 km / s'dir.
Savaş yarıçapı ile savaş - 1300 km.
Pratik tavan - 15 670 m.
Silahlanma: 24 veya 48 70 mm NAR Mk 4 / Mk 40
Lockheed F-94C Pima hava müzesi koleksiyonundan Starfire, kullanılmış fotoğraflar Blog igor113.livejournal.com
Mürettebat - 2 hakları.
Bilgi kaynakları:
http://www.airwar.ru/enc/fighter/f97.html
http://www.airwar.ru/enc/fighter/f94.html
http://armyman.info/aviaciya/samolety/istrebiteli/12762-lockheed-f-97-f-94c-starfire.html
http://mass-destruction-weapon.blogspot.ru/2014/05/lockheed-f-94-starfire.html
http://igor113.livejournal.com/579009.html (фото)
Açık kaynaklardan gelen malzemeler.