2015 yılı için perspektif radar yeni sınıf
Radyo görünürlüğünü azaltan teknolojilerin geliştirilmesi, bunlara karşı koyma araçlarının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Örneğin, önce teori ve daha sonra uygulama, oldukça eski radar istasyonlarının da dahil olduğu gizli uçak tespitinin yapılabileceğini gösterdi. Böylece, Yugoslavya üzerinden 1999'te vurulmuş olan Lockheed Martin F-117A uçağı, standart C-125 uçaksavar füzesi radarı kullanılarak tespit edildi. Bu nedenle, desimetre dalgaları için bile, özel bir kaplama zor bir engel haline gelmez. Elbette, dalga boyunun arttırılması, hedefin koordinatlarının belirlenmesinin doğruluğunu etkiler, ancak bazı durumlarda göze çarpmayan bir uçağı tespit etmek için böyle bir fiyat kabul edilebilir olarak kabul edilebilir. Bununla birlikte, radyo dalgaları, uzunluklarına bakılmaksızın, gizli uçakların belirli biçimleri sorununu ortaya çıkaran yansıma ve saçılmaya eğilimlidir. Ancak bu problem çözülebilir. Bu yılın eylül ayında, yazarlarına radar saçılması sorununu çözme sözü verilen yeni bir araç sunuldu.
Eylül ayının ilk yarısındaki Berlin ILA-2012 fuarında, Avrupa uzay havası EADS, yazarlarına göre uçağın göze çarpmayanlığı ve onlarla savaşmanın yolları hakkındaki tüm fikirleri dönüştürebilecek yeni gelişimini sundu. Endişenin bir parçası olan şirket Cassidian, “pasif radar” seçeneğinin radar istasyonunun kendi versiyonunu sundu. Böyle bir radar istasyonunun özü herhangi bir radyasyonun yokluğunda yatmaktadır. Aslında, pasif bir radar uygun ekipman ve hesaplama algoritmalarına sahip bir alıcı antendir. Kompleks, herhangi bir uygun şasiye kurulabilir. Örneğin, EADS endişesinin tanıtım malzemelerinde, kabininde gerekli tüm elektronik aksamların monte edildiği iki akslı bir minibüs ve çatıda alıcı anten bloğu olan teleskopik bir çubuk vardır.
Pasif radarın çalışma prensibi, ilk bakışta çok basittir. Geleneksel radarların aksine, herhangi bir sinyal yaymaz, ancak yalnızca diğer kaynaklardan gelen radyo dalgalarını alır. Kompleksin donanımı, geleneksel radarlar, televizyon ve radyo istasyonları gibi diğer kaynaklar tarafından yayılan radyo sinyallerinin yanı sıra bir radyo kanalı kullanan haberleşmeleri almak ve işlemek için tasarlanmıştır. Üçüncü taraf radyo dalgası kaynağının pasif radar alıcısına bir miktar mesafede olduğu anlaşılmaktadır, çünkü gizli bir düzleme çarpan sinyali, sonuncuya doğru yansıtılabilmektedir. Bu nedenle, pasif radarın asıl görevi, tüm radyo sinyallerini toplamak ve bunları istenen uçaktan yansıyan kısmını izole etmek için doğru şekilde işlemektir.
Aslında, bu fikir yeni değil. Pasif radar kullanmak için ilk teklifler uzun zaman önce ortaya çıktı. Bununla birlikte, yakın zamana kadar, böyle bir hedef tespit yöntemi basitçe imkansızdı: Alınan tüm sinyallerden tam olarak istenen nesne tarafından yansıtılanı izole etmenize izin veren hiçbir ekipman yoktu. Sadece doksanlı yılların sonlarında ilk tam teşekküllü gelişmeler, örneğin, Amerikan Lockheed Martin Silent Sentry projesi gibi gerekli sinyalin seçilmesini ve işlenmesini sağlayabilecek görünmeye başladı. EADS çalışanları ayrıca, yansıyan sinyali bazı işaretlerle “tanıyabilen” ve gerekli olan yükselme ve hedefe olan mesafe gibi parametreleri hesaplayabilen gerekli elektronik ekipman ve ilgili yazılımı yaratmayı da talep ettiler. Elbette daha doğru ve ayrıntılı bilgi bildirilmedi. Ancak EADS temsilcileri, anten etrafındaki tüm alanı izlemek için pasif radar olasılığını anlattı. Aynı zamanda, operatörün ekranındaki bilgiler her yarım saniyede bir güncellenir. Ayrıca, şu ana kadar pasif radarın sadece üç radyo bandında çalıştığı bildirildi: VHF, DAB (dijital radyo) ve DVB-T (dijital televizyon). Resmi verilere göre hedef tespitindeki hata on metreyi geçmiyor.
Pasif radarın anten ünitesinin tasarımından, kompleksin hedefe yönünü ve yükseklik açısını belirleyebileceği görülebilir. Ancak, algılanan nesneye olan mesafeyi belirleme sorunu açık kalmaktadır. Bu konuda resmi bir veri bulunmadığından, pasif radarlar hakkında mevcut bilgilerin yönetilmesi gerekli olacaktır. EADS temsilcileri radar çalışmalarını hem radyo hem de televizyon tarafından kullanılan sinyallerle iddia ediyorlar. Kaynaklarının önceden de bilinen sabit bir konuma sahip olduğu açıktır. Pasif radar aynı anda bir televizyondan veya radyo istasyonundan doğrudan bir sinyal alabilir ve ayrıca yansıtılmış ve zayıflatılmış bir biçimde arayabilir. Vericinin kendi koordinatlarını ve koordinatlarını bilerek, pasif radarın elektroniği, doğrudan ve yansıyan sinyalleri karşılaştırarak, güçlerini, azimutlarını ve yükselme açılarını, hedefe olan yaklaşık mesafeyi hesaplayabilir. Belirtilen doğruluğa bakıldığında, Avrupalı mühendisler sadece uygulanabilir değil aynı zamanda umut vaat eden bir teknoloji yaratmayı da başardılar.
Yeni pasif radarın, bu sınıftaki bir radarın pratik kullanımının temel olasılığını açıkça teyit ettiğini de belirtmekte fayda var. Belki de yeni ülkeler diğer ülkelerle ilgilenecek ve çalışmalarını bu yönde başlatacak ya da varolanları hızlandıracaktır. Böylece, ABD Silent Sentry projesi üzerinde ciddi çalışmaya devam edebilir. Ek olarak, Fransız şirket Thale ve İngiliz şirket Roke Manor Research bu konuda bazı gelişmeler kaydetti. Sonunda pasif radar konusuna büyük dikkat çekmek onların geniş dağılımına yol açabilir. Bu durumda, böyle bir tekniğin modern bir savaşın ortaya çıkması için ne gibi sonuçları olacağını kabaca anlamak gerekir. En belirgin sonuç, düşük profilli uçakların faydalarını en aza indirmektir. Pasif radar görünürlüklerini azaltmak için her iki teknolojiyi de göz ardı ederek konumlarını belirleyebilecek. Ayrıca, pasif radarlar işe yaramaz anti-radar füzeleri yapabilir. Yeni radarlar, uygun aralıktaki ve güçteki herhangi bir radyo vericisinin sinyalini kullanabilir. Buna göre, düşman uçağı, radarı radyasyonundan tespit edip, radar karşıtı mühimmatla saldıramayacak. Radyo dalgalarının tüm büyük radyatörlerinin imhası, sırayla, çok karmaşık ve pahalı. Sonunda, pasif radar teorik olarak en basit tasarım vericileriyle çalışabilir, ki bu maliyetler karşı önlemlerden çok daha düşük maliyetli olacaktır. Pasif radarla mücadelede ikinci sorun elektronik savaşla ilgilidir. Böyle bir radarı etkin bir şekilde bastırmak için yeterince geniş bir frekans aralığı gerekir. Aynı zamanda, EW tesislerinin etkinliği garanti edilemez: bastırılmış menzile girmeyen bir sinyal varsa, pasif radar istasyonu kullanıma geçebilir.
Kuşkusuz, pasif radar istasyonlarının yaygın kullanımı, bunların önüne geçmek için yöntemlerin ve araçların ortaya çıkmasına yol açacaktır. Bununla birlikte, şu anda, Cassidian ve EADS'nin geliştirilmesinde, bugüne kadar yeterince umut verici kalmasına izin veren rakip ve analogları bulunmuyor. Endişe geliştirici temsilcileri, 2015 tarafından, deney kompleksinin hedefleri tespit etmek ve izlemek için tam teşekküllü bir araç olacağını savunuyor. Bu etkinlikten önce kalan süre boyunca, diğer ülkelerin tasarımcıları ve ordusu, meslektaşlarını geliştirmezse, en azından, konuyla ilgili görüşlerini oluşturmalı ve en azından genel karşı koyma yöntemleri bulmalıdır. Her şeyden önce, yeni pasif radar ABD Hava Kuvvetleri'nin savaş potansiyelini vurabilir. Uçağın gizliliğine en çok önem veren ve gizlilik teknolojisinin mümkün olan en fazla kullanımı ile yeni tasarımlar yaratan ABD'dir. Pasif radar, geleneksel radarlar için göze çarpmayan uçakları tespit etme kabiliyetini onaylarsa, gelecek vaat eden Amerikan uçağının ortaya çıkması büyük değişikliklere neden olabilir. Diğer ülkelere gelince, yine de gizliliği ön plana çıkarmazlar ve bu da bir dereceye kadar olası hoş olmayan sonuçları azaltacaktır.
Sitelerin malzemelerinde:
http://spiegel.de/
http://eads.com/
http://cassidian.com/
http://defencetalk.com/
http://wired.co.uk/
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.