5 Kolay Dersle Dünya Eğitim: Taşlaşmış Ebeveynler için Bir Astar
Bu hafta iki kez, çocuklarının okulda yaşadığı olumsuz deneyimler hakkında öfkeli olan ebeveynlerden gelen soruyu aldım. Aktif atıcı tatbikatlarından muzdarip çocuklar veya daha da kötüsü, onlara ihtiyaçtan bahsetmiyoruz. Şiddetli zorbalığa uğrayan veya öğrenme farklılıkları ebeveynlerin ve öğretmenlerin eldeki kaynaklarla köprü kurması için neredeyse çok geniş bir uçurum olan çocuklar değil. Bunlar, bu eğrinin önünde olan ebeveynlerdir. Küçük insanlarla, gözlerinin arkasındaki ışığı her seferinde bir Salı sabahı soluklaştığını fark eden ebeveynler. Onları izleyen aktif çocukların ebeveynleri, “çok…” olduklarını belirten mesajları asimile ederler. Yavru kuşlarını doğumdan itibaren olabildiğince hızlı ve öfkeli bir şekilde besleyen ebeveynler, aktif olarak çocuklarından “çok…” olmamak için frenleri devreye sokmalarını ister. sınıfta başka bir şey.
Sormak için ulaştıkları soru, “Bunu nasıl yaptın… ve… siz de benim yapabileceğimi mi düşünüyorsunuz?”
Bahsettikleri “o”, on yıl boyunca tam zamanlı seyahat ederken, bir iş inşa ederken ve bilirsiniz, çoğu gün çamaşır yıkamak, kendi dört çocuğumu, üniversiteden doğan, sınırsız fon veya altyapıdan yararlanmadan eğitmek .
Bu yolculuğa küçük insanlarla başladığımda, çoğunlukla, sadece ne istemediğimi biliyordum. Devlet okulunda masanın öğretmen tarafında geçirdiğim kısa zamanımdan bu çıkarıldı. Bununla birlikte, “bu değil” özellikle üretken bir eğitim felsefesi değildir, bu yüzden Mama biraz daha derinlemesine incelemek, ciddiyetle okumak ve elbette her bir öğrenci için ince ayar yapmak için ileriye giden yolu bulmak zorundaydı.
Yirmi yıl içinde, şüpheli ve biraz saçak bir topluluktan, çiçek açtığı dünya çapında canlı mozaiğe “evde eğitim” biçimini izledikten sonra, başlangıçta sadece olabileceğimi umduğum umudum var. bir gün var.
Tabii ki aynı zamanda bir “endüstri” ye dönüştü. Bir ev okulu konferansına katılan herkes, zamanınız ve paranız için rekabette birbiri üzerine bağıran seslerin bir panoply olduğunu bilir. Genellikle, güvensizliklerinizi avlıyorlar, henüz bilmediğiniz sorunları bile çözmeyi teklif ediyorlar.
Size bu kadar karmaşık olmadığından emin olmak için buradayım.
Orta uzunlukta bir okumada, bebeklerden üniversiteye girişe kadar “Nasıl Yaptım” hakkında bilmeniz gereken her şeyi anlatacağım. Ve umarım götürmenin derin bir duygusu olacaktır, “Evet, ben de yapabilirim.”
Kelly, Sarah, Jess, Paula ve soran yüzlerce kişi, bu senin için…
Bebeklerle Başlamak
İlk olarak: rahatlayın.
İkincisi: küçük insanlara ebeveynlik etmenin doğru bir yolu olduğunu söyleyenleri görmezden gelin.
Üçüncüsü: sınırlarınızı kabul edin ve ailenizdeki kişilikleri ve faktörleri onurlandırın.
Dördüncüsü: bu şeylerin değişeceğini bilin ve sorun değil.
Bu yılki formül gelecek yıl olmayacak.
Ebeveynlik kitapları okuma eğilimindeyseniz, Don Miguel Ruiz'in The Four Agreements'ı öneriyorum. Çocuklar hakkında lanet bir şey söylemez, ancak kafanızı temel mesajların etrafında tutarsanız, bunun için çok daha iyi bir ebeveyn olacaksınız.
Deneyimlerime ve gözlemime göre, minik insanlar için yapabileceğiniz en iyi şey, onlara sevildikleri ve ailenin hoş karşılandıkları, ancak bunun merkezi olmadığı için açıkça iletişim kurmaktır.
Dünyaya düzen ve günümüze düzen olduğunu keşfetmelerine yardımcı olun. İyi alışkanlıklar geliştirmek için, topluluğunuzdaki tüm doğru şeyler ne olursa olsun, “doğru şeyleri” yaptıklarından emin olmaktan daha fazla zaman harcayın. Daha az meşgul, daha fazla oyun, bol şekerleme. Ebeveyn için, yani.
Komşu çocuklara bakmamak ve kendinizi tebrik etmemek ya da çok endişelenmemek için elinizden gelenin en iyisini yapın.
Kesinlikle kardeşleri karşılaştırmayın.
İkinci çocuğumun gelişimsel olarak ciddi bir şekilde geciktiğini düşündüm. Çocuk doktoruna gittim, ikinci kez endişeli anne ...
"Bu iyi," dedi bana, 18 ay önce sallanan siyah saçlıları işaret ederek. "Şu? Sana ne söyleyeceğimi bilmiyorum. O tuhaf biri. ” Bana bir gülümsemeyle güvence verdi. Sağ. Hepsi farklı. Önde değil. Arkasında değil. Bitiş çizgisi yok. Devam et.
Çıldırmayın. Sadece devam et.
Yıllar önce bir akıl hocası tarafından bana verilen küçük çocuklarla ilgili bir başka bilgelik daha: “Normal” için çekim yapmıyorsanız, normal olup olmadıkları konusunda endişelenmeyi bırakın.
Bu parçanın sonuna kadar uzun yorumlarını hazırlayan troller için (sizi caydırmaya çalışmıyorum, ateş etmiyorum, alışkınım ve cevaplamak için donanımlıyım, sizi temin ederim) hiçbir noktada anlamadım Çocuklarımla yaşadığım deneyime göre, doğmadan önce, üç yetişkin ve sadece bir küçük çocuğun kalmasıyla, HİÇ normal olmayı hedefliyorum. Eleştiride aklınızda bulundurun, değil mi?
Bununla… işte nasıl yapılacağı:
Temel Bilgiler: Okuma ve Matematik
Bir şekilde “okula” başlamaya hazır olduğunuza karar verdiğinizde ya da iyi niyetli arkadaşlar, aile ya da bakkal hanımlarından “kaygılanmak” dayanamayacak kadar çok olduğunda, temel bilgilerle başlayın.
Dikkat eden herkes benim okul öncesi biri olmadığımı biliyor. Bu, bir kalem ve defterle masada oturmanın, bir çocuğu elbette eğlenceli ve karşılıklı memnuniyet verici bir büyüme teklifi olarak yapmaya zorlamaya değer bir şey olduğuna inanıyorum.
Bazen ağlayacaklar mı? Evet.
Bazen ağlar mısın? Evet.
Tamamdır. Hem büyüyecek hem de yaşayacaksınız. Öz disiplin ve azim alışkanlığı o günlerde yaptığımız şeydir. Times tablolarından çok daha önemli.
Nereden başlayacağınızı merak ediyorsanız, Dil Sanatları ve Matematik ile başlayın.
Bütçe olasılığı spektrumunda yaklaşık bir milyar kaynak var. Çocuklarınız için neyin en iyi olacağını tahmin etmek için asla girişimde bulunmam. Her kategoride olabileceğini düşündüğünüz bir şey seçin. Her gün biraz yap.
(Her gün evimizde haftada dört gün demekti. Pazartesi, Salı, Perşembe ve Cuma günleri masaya oturduk. Her yaştan çocuğun haftada 5 gün işe ihtiyacı olduğuna hiç inanmadım. Ayrıca, çamaşır yıkamak zorundayız. orada bir yerlerde.)
Çocuklarınız on yaşın altındaysa, her “özne” için günde yaklaşık otuz dakikadan fazla harcamazsınız. Benden sonra tekrar et: "Temel" öğelerin her birine yarım saatten fazla zaman harcamayız. Duracağız ve oynayacağız.
Tamam. Devam edebilirsin.
Hazır olduklarına karar verdiğinizde: Matematik ve Dil Sanatları. Haftada dört gün. Günde en fazla 30 dakika. Daha az olabilir.
Bu kolay. Bunu yapabilirsin.
LÜTFEN AKLINIZDA BULUNDURUN: Bu otuz dakikanın otuz olması gerekmez. 15 dakika içinde makul bir yığın başarabilirlerse, harika, çengelden çıkın ve işteki verimliliği ödüllendirin, bu da diphong'lardan daha önemlidir. Sincaplarsa, ikisi benimki gibi, o zaman beş ila on dakikalık yığınlar arasında ara jimnastiği ile çalışmak tamamen iyidir. Yemin ederim ki oğullarım bir mini trambolin yardımı olmadan tek bir temel gerçeği öğrenmediler. Flashcards diyeceğimi sanıyordun değil mi? YANLIŞ. Mini trambolin alın. Gerçekte oturmak zorunda OLMADIKLARI her şeyden zıplayın. Bu benim en iyi ipucum. Rica ederim.
ÇOK nadir görülen “temeller” üzerinde çalışan bir saat boyunca oturması gereken on yaşın altındaki çocuk. Bu tür bir dikkat süresi gelecek. Olacak. Olduğunuz yerden başlayın ve hevesli başarı kutlamasıyla otuz saniye ve bir dakikalık parçalar halinde esnetin. Onları yaşamdan nefret eden ve başarısızlık hissettiren bir dikkat aralığı için zorlamayın.
Normal olanı hedeflemiyoruz, hatırladın mı? Bu mantrayı tekrarlayın.
Küçük Çocuklara Yazma Öğretimi
Tamam, daha ileri gitmeden veya eğlenceli şeylerden herhangi birine girmeden önce. Başlamak için bunu masadan çıkaralım, olur mu? Çocuklara yazmayı öğretmekten korktuğunu duydum. Çünkü yazamazsınız. Yoksa yazmaktan nefret edersin. Yoksa sadece çocuğunuzun yapacağını biliyorsunuz. Yoksa okulda nefret ettin. Ya da ne kadar basit bir şekilde fecking yapmakla ilgisi olmayan bir saçmalık, neredeyse her çocuğa, on yaşındakilere kırmızı kalem çemberi ile zorbalık yapmayı düşünen bir ucube olmadığı sürece yazmayı öğretmektir. (Nefes al öğretmen arkadaşlarım, şaka yapıyorum. Çoğunlukla.)
Size üç paragrafta, gelişimsel olarak normal herhangi bir çocuğa (ve mücadele edenlerin çoğuna) yazmayı nasıl öğreteceğinizi öğreteceğim. Herhangi bir çocuk. Hazır mısın. Sabırlıysanız bu formül her zaman işe yarayacaktır. Her zaman. Hazır mısın? İşte başlıyoruz.
1. Oku
Çocuğa okumalısınız. İyi kitaplar, sadece Kaptan Külot değil. Çocuklar için ilginç, besleyici değeri olan ve bir gün kendi yazılarında öykünürlerse mutlu olacağınız türden kitaplar. Burgess kitaplar bizim evde hayranları favorilerdi. Harry Potter bir çimdik içinde çalışıyor. Ezop Masalları, her türlü masal, Rudyard Kipling kitapları mükemmel.
Okuyun. Her gün. Bu yazı için ilk ve en önemli yapı taşıdır. Onları okuma YAPMAYIN. SİZ onlara okudunuz. Bu birinci adım.
2. Anlatım
“Yazmak” için iki parça vardır. Her dört yaşındaki bir çocuğun işitme mesafesinde olan herkesin bir içeceğe ihtiyacı olan mükemmeliyetle yapabileceği bir hikaye anlatıyor.
Ne demek istediğimi biliyorsun.
Küçük insanlar T na ad nauseum'u anlatabilirler ve salyangoz yüzünün kenarındaki soluk gözeneklerinin keşfini, istediğimizden daha uzun süre zevkle ve coşku ile keşfedeceklerdir.
Daha sonra, çoğu çocuğu sadece annelerin dehşete düşmesine neden olan dişlerin ağlamasına ve parlamasına yol açan mekanikler, harflerin şekillendirilmesi, yazım, noktalama işaretleri, büyük harf kullanımı, paragraflama ve noktalı virgül gezinti var.
Çocuğa bir bardak badem sütü dökün ve bunu sizin için yıkıp problemi sonsuza dek çözerken ona bir ağaca sarılması için gönderin.
Anlatım sadece “bir şeyler söylemek” anlamına gelen başka bir Charlotte Mason ismidir. İşte böyle.
- KISA ve İLGİNÇ bir şey okudunuz. (Örneğin Filin Bagajına Nasıl Sahip Olduğu).
- Kitabı kapatın.
- Çocuktan duyduklarını size SÖYLE anlatmasını istersiniz.
- Oturuyorsunuz, eleştirel ve cimri değil, ilgileniyor ve cesaret verici görünüyorsunuz. Çok düzgün ve güzel baskı, çift aralıklı ve okunması kolay, mükemmel çocuğunuzun başını sallayarak, gülümseyerek ve “vay” sırasında her kelimeyi coşkuyla YAZIN.
Eğer işinizi düzgün bir şekilde yaptıysanız, şimdi mükemmel mekaniklerle yazılmış çocuğunuzun elindeki “kağıdını” elinizde tutuyorsunuz (kendiniz yazabileceğiniz ve noktalı virgül kullanabileceğiniz varsayılarak). Bu çocuğunuzun özgün “yazımı” dır çünkü her kelime onundır.
3. Kopyalama Çalışması
Şimdi, kağıdı çocuğunuza verin ve onu kendi not defterine kopyalamasını sağlayın. Zaten ona biraz erken delilik yaparak onu yazma aşkını yenmediyseniz bunu yapmak çok zor olmayacaktır. Eğer kazara bunu zaten körelttiyseniz, endişelenmeyin. Özür dile. Çocuğa daha iyi bilmediğini söyle, ama şimdi biliyorsun, artık yazma konusunda bir pislik olmayacaksın ve nazikçe ikiden fazla cümle istemeyeceksin. Çocuk yedi yaşın altındaysa veya önceki çabalarınızla ciddi şekilde travma geçirirse daha az.
Presto! Çocuğunuz az önce kaliteli bir yazı üretti.
“Evet,” diyorsunuz, “Ama yazım ve noktalama işaretlerini yaptım, bu onun işi değil… bunu nasıl öğreniyor?”
Açıkça, osmoz ile.
Bu, cümle yapısını öğrenmenin daha kolay bir yoludur: denemek ve başarısız olmak, başarısız olduğunuz her şeyi bilmek (çocuklar ne bilmediklerini bilmek), sadece en iyi çabanızın kırmızı kalemle cehenneme işaretlenmesi ve zorlanmak için işaretlenmesi belki birkaç kez, stres ve onaylanmama ile ilişkili duygular olmak, ya da ilk geçişte kendi parlak kelimelerinizi mükemmel bir şekilde kopyalayarak ve her cümlenin küçük bir nokta ile bittiğini fark ederek. Yazmaktan nefret edenler, sınıfın başına giderler.
Çocuğunuz başarıyla kopyaladıktan sonra, her cümleyi büyük harfle başlatmanın ne kadar BÜYÜK olduğunu belirtmek kolay bir konudur, çoğu insan bunu yapar. (Ee cummings değil, ama daha sonra buna ulaşabiliriz.) Sonra isimler, sıfatlar ve zarflarla kendi işlerinde saklan ve ara. Yavaş yavaş “neyin doğru göründüğünü” öğrenecekler ve gelenekselleri eninde sonunda dördüncü sınıf öğretmeni olan kayınpederinizi kapatacak şekilde adlandırmayı öğrenecekler. Sonuçta. Ona da sabırlı ol. O yardım edemez.
Buldukları ilginç bilim veya tarih parçalarını gerçek kitaplardan bir deftere kopyalayarak buna ekleyebilirsiniz. Ya da sevdikleri bir şiir. Ya da her neyse. Kopyalama çalışması. Sevmeyi öğrenin.
Nasıl başlamalı: KÜÇÜK. Henüz tüm harfleri oluşturamayan bir çocuktan bir seferde beşten fazla kelime kopyalamasını istemeyin. Ve sadece zaten arkadaş oldukları harfleri ekleyin. Sonra, yaklaşık altı ya da yedi rivayetlerinin ilk cümlesini ya da ikisini kopyalamasına izin verdi. Bu acısız olduğunda, üçüncü bir cümle için gidin. Paragrafa kadar çalışın.
Sonunda ne olur: Onları eğlenmek için yazarken yakalayacaksınız. Çocuklarımdan biriyle bu yaklaşık beşte oldu; ama unutmayın, çocuk doktoru bana birinin garip olduğunu söyledi. Başka bir çocuk, uzaktan gözlemlenen eğlence için herhangi bir yazı yazmadan önce 11'i bastırıyordu (büyük bir rahatlama ile, yalan söylemeyeceğim, bunun gerçekten herhangi bir çocukla çalışıp çalışmayacağını merak ediyordum, çünkü… vay canına, o zor bir somuntu ).
Eğlenmek için yazdıktan sonra, “Neden bana bir paragraf yazmıyorsunuz…” gibi şeyler söyleyebilirsiniz. O zaman başyazı sürecini ve üç paragraf oluşumunu öğretmeye başlayabilirsiniz ve üç bölüm denemesi (uzman bir öğretmen ve dünya okulu olan arkadaşım Nancy, bunun çocuklarımıza öğrettiğimiz en önemli şey olduğunu söylüyor, ona katılıyorum, ama sonra ben genellikle yapar.)
Yani var. Herhangi bir çocuğa yazma öğretimi. İtiraf ediyorum, üç paragraftan fazla, itiraf ediyorum, ama üç bölüm, bu yüzden tartışmayalım.
Onward:
Doğrusal Olmayan Konular
Tamam, matematik ve dil sanatları var, bitti ve tozunu aldı. Peki ya diğer her şey? Doğrusal olmayan şeylere ne dersiniz (sırayla öğretilmesi gerekmeyen şeyler) Tam olarak her şey nedir? Karar vermek size kalmış. Bizim için şunları içeriyordu:
- Tarih
- Coğrafya
- yazı
- Edebiyat
- Fransızca
- İspanyol
- Latince ve Yunanca (evet, gerçekten ve on yaşından önce, sonra değil)
- Bilim
- Sanat Takdiri
- Sanat Deneyimi (Sanat yapmaya eller)
- Müzik (Tarih ve deneyim)
- Sağlık ve Beslenme
- Beden Eğitimi
“Ama her şeyi nasıl içeri sokuyorsun ?!” neredeyse histerik olarak endişelenen arkadaşım soruyor.
Sana bir kadeh şarap dökeyim. Nefes almak. Çocuğunuz dört yaşında. Zamanın var. Okumaya devam et. Bunu senin için çok kolaylaştıracağım. Ne kadar “zor” olduğuna inanamayacaksınız. Söz veriyorum.
“Her şeyi içeri almak” için iki sır vardır
- Bir plan yapmak
- Kıçını oku
1. Bir Plan Yapın
Böylece, her ağustosta oturup yıl için bir plan hazırlıyorum. Çocuklarla neyin öğrenileceğine karar veriyoruz. Dünya tarihini dört yıllık bir rotasyona bölmenin en basit yolunu bulduk ve belirli bir yılda bir segmenti inceledik (bitirilmeden üç kez önce). Bu Klasik Eğitim modelinden ödünç alınmıştır.
- Antik Tarih
- Ortaçağ Tarihi
- Rönesans Tarihi
- Modern tarih
Daha sonra yıl için Coğrafya eğitimi almak için bir bölge seçiyoruz.
Tarih ve coğrafya seçimleri Edebiyat seçimlerimizi bilgilendirir.
Diller dört yıllık parçalarda da öğrenilir. Dört yıl Fransızcayı dört yıl İspanyol takip etti, sonra biraz dağınık hale geldi. Çünkü Tay, Malay, Bahasa, Arapça, Almanca, Çekçe ve İtalyanca oldu, çünkü seyahat ediyorduk. Ama sorun değil, değil mi? Çünkü sonuç iki artı dilli çocuklardı. İki dilde iyi iletişim kurabildiğiniz, ancak işi bir avuç başka birinde yapabildiğinizde buna diyorum.
Latince ve Yunanca Kelime kökenleri için öğrettim, öyle değiller ki, partilerin partilerinde gösterebilirlerdi. Anıtları okumak çeşitli aşamalarda eğlenceli bir parti hilesi olmasına rağmen. Yıllar önce Kongre Kütüphanesi'nde sergilenen Vulgate İncilinden bildiğimiz kelimeleri seçerken. Bu gardiyanları kovdu. Söz konusu çocuk eğilmiş dizimde dengelendi, bu yüzden camdan bakacak kadar uzundu.
Bunu umrumda değil. Uzun mesafe üzerinde de yönettiğimiz ortalamanın üzerinde okuryazarlığı önemsiyorum. Yedi yaşındaki çocuklara Latince ve Yunanca öğretmenin aptal olduğunu düşünüyorsanız, bu harika. Yapmanıza gerek yok. Bu sadece benim işimdi. Çocuklarınızı en iyi tanıyorsunuz, neye ihtiyaçları olduğunu öğretin. Onlar için anlayacaksınız.
Sağlık ve beslenme kolaydır: birlikte pişirin, birlikte yiyin, yiyecek hakkında konuşun. Besin piramidini veya güncellediklerini buzdolabına yapıştırın ve bazen işaret edin. Abur cubur fazla almayın. Onlara bakkal bütçesinin bir parçası verin ve bazı seçimler yapmalarına izin verin. (Bekleyin, bu matematik de… ama bu gerçek dünya eğitimi, hiçbir şey kutulara çok düzgün uymuyor… Bununla iyiyim, gerçek dünya hayatı da yok.)
Phys. Ed. Bunu fazla düşünme, mmmkay? Hareket ettirin. İsterseniz onları küçük ligde koyun, kişisel olarak küçük lig uygulamaları ve oyunlarında oturmak yerine yüksek bir şey atlamayı tercih ederim, ama bu şekilde garipim. Şubat ayında seni çıldırtırken onları jimnastiğe koy. Onlara SCUBA dalışına öğretin belki. Bir şeylere tırmanın. Çalıştırmak.
Onları evden çıkarın ve annenizi hatırladığınız sesi kullanarak şöyle bir şey yaptı: “Kanama ya da aç olmadıkça bu kapıya geri dönme! Ve birbirinize iyi bakın! ”
“Prezervatifler sizin arkadaşınızdır”, arkadaşlarının önünde kelimeleri söylediğinizde çıldırmayacakları kadar düzenli bir şekilde konuşturun. Evet, küçük olduklarında başlayın, hala komikken ve hiç de ciddi değil ve biraz bile önemli değil. Bu konuda bana güven. Bu şeylerin geri kalanı hiç yankılanmasa bile. Bu önemli. Çok.
Yani evet… bu şeyler için bir plan yapın. Geçmiş segmentinizi seçin. Coğrafya segmentinizi seçin. İlginç görünen bir sürü KİTAP seçin.
Ders kitapları değil.
Lütfen lise altı bir çocuğu matematikten başka bir şey için ders kitabı almayın. Lütfen yapma.
Yaşayan kitaplar. Yaşayan kitaplar istiyorsun. Charlotte Mason'la bu konuda sohbet et, çünkü o noktada dahisi.
Yaşayan kitaplar nedir? Konusu hakkında tutkulu olan ve sonuç olarak İLGİNÇ olan bir kişi tarafından yazılmış kitaplar. Tarihinizin ve coğrafya bölümlerinizin temellerini edebiyatla kaplamak için bir kitap yığını seçin. Kurgu dışı ve kurgu da. Factoid kitaplar ve edebiyat, şiir ve hayal gücünü yakalayan muhteşem süpürme hikayeleri.
Bu kitapları seçmek, bu kitapları bulmak iş. Bu konuda yalan söylemeyeceğim. Yardıma ihtiyacınız olursa Ödüllü Çocuk Edebiyatı Veri Tabanı ile başlayın. Ülkelere göre arama yapabilmeyi seviyorum. Seyahat ederken ve şu andaki “sınıfımıza” uygun yaşa uygun kitaplar istiyorken bizim için çok yardımcı oldu.
Holling C. Holling kitaplarını kaçırmayın. Bu bebekler Kuzey Amerika coğrafyası için altındır ve tarih, ayrıntılı ve ilginç çizimlerle her marjda dekore edilmiş muhteşem bir paket haline getirilmiştir. Çocuklarım hala münzevi yengeçlerine “Pagoo” diyorlar.
2. Kıçını Oku
Doğruyu bilmek istiyorsanız, çocuklarınızı eğitmenin sırrı budur. Yüksek sesle oku. Bütün lanet zaman. Her çalışmadığında, okuyun. Neden? Çünkü bir şeyler bilmek istiyorlar ve okumak onlar için hala zor ve sinir bozucu, bu yüzden orta adamı kesin. Ve cennet uğruna sesler yapmayı öğren.
Yaklaşık on buçuk yıldır bizim için böyle görünüyordu:
Kahvaltı: Şiir oku
Öğle yemeği: Geçmişi oku
Akşam yemeği: Literatür okuyun
Yatma Zamanı: “Eğlenceli” kitabı okuyun
Her blokta yalnızca 15 dakika okursanız, gününüze "okula" oturmadan tam bir HOUR içerik girişi daha eklediniz.
Gerçekten sinsi bir şey fark ettiniz mi: Yemek zamanları. Esir kitle. Ve oldukça sessizler çünkü çiğniyorlar. Bu böyle bir beyinsiz. Yemek saatlerinde okuyun ve hemen hemen bitti.
Şimdi, elbette, kitaba girecekler ve 15 dakikada durmanıza izin verilmeyecekler. Bizim yemek ortalama 30 dakika okuma ... günde iki saat ortalama. Basit.
Ve evet, satırlar arasında okuyorsanız, on buçuk yıldır kesintisiz bir yemek yemediğimi göreceksiniz. Ne olmuş yani? İşi acısız bir şekilde yaptı. Kitabımda ödemek için küçük bir fiyat.
İPod'lar ve telefonlar çağında, çocuklarımın tüm Audible kitaplığımıza erişebildiler (ki bu kapsamlı olduğunuzu garanti ederim) ve böylece başka şeyler yaparken diğer insanlar onlara çok şey okurlar.
Daha çok işitsel bir öğrenme stiline sahip çocuklar için, bu onlara okumadan nefret etmeyi ve edebiyattan nefret etmeyi öğretecek “klasikleri” başarmanın anahtarı olmuştur (babaları gibi).
Bunun yerine, Moby Dick, evimizde sevilen bir kahkaha sesi. Balina biyolojisini her seferinde atlıyoruz ... o bölümde balina anatomisine biraz vuruyor. Dickens 11 yaşında bir favori oldu.
Sesli okuma. Gizli silahı. Kötü eşek ebeveyni gibi kullan.
Sanat
Bunun için Charlotte Mason'a bizzat sarılabilseydim, kadını kucaklardım. Üst düzey klasik sanatlara ve müzik okuryazarlığına sahip olmanın ne kadar kolay olduğunu gördüğünüzde, rahatlayarak ağlayacaksınız. Özellikle hepimiz sanatın yaşam, zihinsel ve duygusal sağlık için ne kadar önemli olduğunu biliyoruz ve yine de okul müfredatından her lanet zaman için “zorunlu olmayan” olarak kesilen ilk şey bunlar. Herhangi bir ebeveyn bunu neredeyse sıfır çaba ile evde düzeltebilir (tamam hiçbir şey sıfır çaba değildir, ancak bu aptalca kolaydır.)
Okul planınızı 8 haftalık parçalara bölün. Dört kişiydik, çünkü başka şeyler yapmak için her yılın üçte birine ihtiyacım var. Plaj günleri ve yaban mersini toplama gibi. Bu da önemli bir eğitim.
Müzik
Sekiz hafta boyunca bir besteci tarafından bir saatlik müzik çalın. Aynı besteci, sekiz hafta boyunca her gün. Bunu arsenik saatinde yaptım… günün herkesin onu kaybettiği saati biliyorsunuz ve ya biraz verirdiniz ya da biraz ... arsenik alıyorsunuz. Klasik müzik herkesi sakinleştirdi, özellikle de beni.
8 hafta boyunca her lanetli günde Chopin oynayın. Ardından, uyarı yapmadan Beethoven'a geçin ve ne olduğunu izleyin. Dört yaşındaki bir şey söyleyecek, söz veriyorum.
Oyununuzu gerçekten yükseltmek istiyorsanız, bestecinin adını saat içinde bir veya iki kez söyleyin. Bir çocuğa müzikte neyi sevdiğini ve nefret ettiğini sorun. Ona nasıl hissettirdiğini sorun. Bir süre böyle bir şey gibi dans et. Bu arsenik saat detoksunun yanı sıra çok eğlenceli olabilir.
Sanat
İlk haftanın ilk gününde, seçtiğiniz sanatçının buzdolabına veya duvara bir sanat eseri yapıştırın, haftanın üçüncü gününde aynı sanatçıya başka bir parça koyun. Haftada iki parça, 8 hafta, aynı sanatçı. İsterseniz Monet ile başlayın. Sonra dokuzuncu haftanın ilk gününde, Dali'nin yanına bir Dali koyarak onlara bir eğri topu atın. “HECK PARA İÇİN NE OLDU ?!”
“Tanışalım, Dali, çocuklar…”
Renk, form, duygu, aydınlık, karanlık, duygusal tepki hakkında sorular sorun. Heck, delirin ve ilgili sanatçı şeklinde SANAT YAPIN. Tüm okul yılı için alanınız varsa onları bırakın ve ne olduğunu görün.
Yıkayın, durulayın, tekrarlayın. Gerçekten bu kadar kolay.
Paris'teki L'Orangerie'deki Monet'in karmaşıklıklarını hayrete düşüren başka bir müze patronları grubuna düzenlenen altı yaşındaki bir çocuğum vardı, çünkü “En sevdiği şey bu”. Gururlu anne an orada.
Nasıl bu kadar favori ve akıllı şeyler eklemli olabilir altı tarafından? Önceki dört yıl içinde, büyük kardeşlerinin yararına buzdolabında neler olduğuna dikkat ediyordu. Küçük dahi. Senin de en az bir tane var. Buzdolabı alanını boşa harcamayın.
Dover Publications uygun fiyatlı, kartpostal boyutlu sanat baskıları sunar. Onları satın alın.
Bu şekilde, benim gibi tembelseniz, yılda en az dört besteci ve dört sanatçı ile karşılaşacaksınız. Ve bir eğitimin kısaltılmış on yılı boyunca, bu çocuğunuzun ciddi şekilde arkadaş olacağı FORTY bestecileri ve FORTY sanatçıları. SİZ kırk besteci ve sanatçı söyleyebilir misiniz? Ya da farkı ses ve görüntü ile tanıyor musunuz? Endişelenmeyin, bu dünya eğitimiyle ilgili en iyi şey, eğitiminizi de "düzelteceksiniz".
Öğrenme Günlüğünün Büyüsü
Burada sihir yatıyor arkadaşlar.
Yani, her gün bazı temel şeyler yapıyorsun. Ve sen okuyorsun. Ve haftada birkaç kez çocuğunuzun söylediklerini yazıyorsunuz, kelimesi kelimesine. Biraz müzik çalıyorsunuz ve buzdolabında ne olduğunu çok fazla gösteriyorsunuz. Aferin. Bu şekilde çok fazla zemin kaplayacaksınız. Ama çok daha fazlasını yapıyorsunuz ve bunu kanıtlayabiliriz, Cuma gününe kadar Salı günü neler olduğunu hatırlayamasanız bile. Bu çocuklarla yaşam; Anladım.
Dergi alın. Her akşam, çocuğun yukarıdakilerden biri olmadığını öğrendiklerini yazın. Belki bir müzeye veya performansa gittiniz. Belki kolektif bir sınıftaydın ya da bir davul çemberindeydin. Belki de Youtube'da nesli tükenmekte olan hayvan videolarını izlemek ya da plastik okyanusun derinliklerine dalmak ya da bu videoyu planlanan eskime üzerine izlemek için üç saat harcadın. Bunu görmedin mi? Ne? Devam et, çocuklara göster, bekleyeceğim…
Belki arka bahçede sanat yaptınız ya da bir trebuchet inşa ettiniz ya da Freedom Trail'in yarısını çıkardınız. Stuffunu yaz!
Konu başlıkları altında etiketleyin: Bilim, Sanat, Tarih, Müzik, vb.
Derginin son sayfalarında, okuduğunuz her kitabın ve çocuğun okuduğu her kitabın bir kitap listesi bulundurun.
Bu sizi bir akşamın beş dakikasından daha az sürecektir. Eğer iyi bir kez iki dakikadan az. Süper basit kayıt tutma naysayers kapatır ve her şeyi saymak için zaman geldiğinde size bir bacak verecektir.
(Not) 'nun Çevirisi
İkinci en popüler soru (“Sosyalleşme ne olacak ?!”) “Kolej hakkında ne yapıyorsun?” Sanki bu bir çeşit dev engel gibi, fırsatlardan sadece biri değil, dünya standartlarında (tam anlamıyla) eğitim almış çocukları sağladı.
Üniversite hakkında ne yapmam gerekiyor? Eğer gitmek istiyorlarsa, onları gönderirim. Ve onlara “yapmacık okulda” (çünkü yaptığımızın “gerçek okul” olduğu) hatırlıyorum, koltuklarına oturmayı ve ellerini kaldırmayı hatırlamaları gerekiyor. Diğer herkes ne yapıyor? Hatırlatmalarda muhtemelen daha az.
Alternatif olarak eğitimli çocukları üniversiteye (ya da ana okula ya da özellikle harika bir özel okula geri götürmek) zor değildir. Bir dizi seçenek var.
Her zamanki rotaya git
Birincisi, her zamanki rotaya gitmek, uygun testleri yapmak, bir transkript hazırlamak ve burs olanaklarının bolca yaşandığı bir birinci sınıfta olduğu gibi girmektir. ABD'de çocuk gönderiyorsanız bu önemli olabilir. Onları ABD'de göndermemenin nedenleri var (fiyat sadece bir tane), ancak bu başka bir makale için.
Doğrudan üniversiteye geç (evet, gerçekten)
Başka bir seçenek, çocuğun mümkün olan en kısa sürede çevrimiçi veya yerel bir üniversitede ders almaya başlamasına izin vermektir. Bir öğrenci üniversite diploması alan birkaç derece geçtikten sonra, “diploma istemeyen” öğrenci olarak, üniversite düzeyinde transkripti vardır ve lisede yaptıkları hiçbir şey artık o kadar önemli değildir. Şaka yapmıyorum. Bu noktada tam zamanlı kayıt yaptırabilir veya kredilerinin gücüyle başka bir üniversiteye geçiş yapabilirler.
Transfer kredilerinin başka bir kurum tarafından kabul edileceğine dair bir garanti bulunmadığını, ancak lise transkriptini ve birinci sınıfa giriş rodeo'sunu atlattıklarını unutmayın.
Bir Boşluk Yılı Alın
Üçüncü seçenek, üniversite kredisi sunan bir Boşluk Yılı programı almak ve daha sonra yukarıdaki tavsiyeyi takip etmektir. Bu da işe yarıyor.
Onları içeri almak şöyle görünür:
Dört çocuktan üçünü bu şekilde koleje aldık. Dördüncü sadece 15, bu yüzden bizi izlemeye devam edin. İşte böyle yapıyorum.
- Çocuğun gitmek istediği üniversiteyi tanımlayın
- Evde eğitim gören öğrenciler için özel politikaları olup olmadığını araştırın
- Kabul yetkisine sahip kişileri belirleyin (isim ve e-posta ile)
- Mümkünse IN PERSON randevusu alın
- Bu randevuya alın:
- Çocuk
- Mükemmel kayıtlarınızdan oluşturduğunuz lise transkripti
- Üniversite transkripti (eğer varsa)
- 14 yaşından beri çocuğun okuduğu her kitabın kapsamlı bir kitap listesi ve her kitap çocuğa veya sesli olarak okur.
- Kapsamlı müze ve eğitim fırsatlarının kapsamlı bir listesi
- Müfredat dışı faaliyetlerin ve gönüllü çalışmanın kapsamlı bir listesi
- Kapa çeneni ve çocuğun konuşmasını yapmasına izin ver
Şahsen randevu alamazsanız, bunların tümünü (tabii ki çocuk hariç) doğrudan kabul bürosundaki karar vericiye elektronik olarak gönderin.
İki kere bizzat gittik (bir kez en üst düzey bir okula ve bir kez de katı bir şekilde ortalama bir okula) elimize kabul garantisi ile yirmi dakikadan az bir süre içinde ofise girip çıktık. Elektronik olarak yaptığımızda, küçük şeyler ile yaklaşık üç hafta ileri geri aldı. Sanal çağda, yüz yüze toplantı için söylenecek bir şey var.
Buradaki gizli sos, öğrenme derginiz. Sadece orada bir şeyler atmaya devam edin ve hepsini bir araya getirdiğinizde, ne kadar kapsadığınıza şaşıracaksınız.
Sıradaki ne?
Sorular ve davet ile ne yapmalı.
İşte aldın. Bu konudaki yirmi yılın özü bana 5000 kelimeden az bir sürede öğretti. Kolay değil mi? Bunu yapabilirsiniz. Gerçekten yapabilirsin.
Bir sonraki soruların belirli yöntemler, müfredat önerileri ve “Lise hakkında ne yapılacağı” hakkında olacağını biliyorum. Hepsi adil ve makro düzeyde cevap vermek imkansız. Bireysel düzeyde yardım etmekten mutluluk duyuyorum.
Gerçekten derin bir dalış yapmak istiyorsanız, Ekim ayı sonunda Meksika'nın San Miguel de Allende kentindeki Aile Macera Zirvesi'ne ev sahipliği yapacağım Eğitim Akademisi'ne gelin. En havalı ailelerin hepsi orada olacak. ;)
Yayınlanan 22-04-2020