Edouard Manet'nin olimpiya yıkıcı özellikleriyle ünlüdür. Titian'ın 1534'ünün modernist halefi olarak kabul edilen eser Urbino Venüsü , bir fahişeyi çıplak vücudunu izleyiciye tevazu ipucu olmadan cesurca sergiliyor. Ancak Columbia Üniversitesi'nde yüksek lisans öğrencisi olan Denise Murrell, bir ders sırasında resmin ekranda göründüğünü gördüğünde, profesörünün tuvalin ortasındaki kadın hakkındaki düşüncelerini duymakla ilgilenmedi. Bunun yerine, söyler artnet Haberleri Naomi Rea, tablodaki ikinci figürü tartışmak istedi, beyaz meslektaşı kadar alana hakim olan, ancak çoğu zaman görmezden gelinen siyah bir hizmetçi - o gün sınıfta tam olarak olan buydu.
İlgili İçerik
Murrell, olayın çalışmalarında daha büyük bir soruna değindiğini fark etti: Sanat tarihindeki siyah kadınlar çok sık görünmez kılınmıştı. Sanat kanonunda siyah kadınları çevreleyen burs eksikliğinden kaynaklanan bu hayal kırıklığı, sonunda onu bir tez yazmaya yönlendirdi. Modernite Poz Vermek: Manet ve Matisse'den Günümüze Siyah Model . Ve hepsi bu kadar değil: Hilarie M. Sheets'in bildirdiği gibi New York Times , Murrell kısa süre önce bir aynı isimli sergi Columbia Wallach Sanat Galerisi'nde, 100'den fazla ödünç resim, heykel, fotoğraf ve eskizden yararlanarak modernizmin en büyük başyapıtlarından bazılarının ardındaki habersiz kadınlara eşi görülmemiş bir bakış sunuyor.
10 Şubat 2019'a kadar Wallach'ta izlenebilecek olan gösteri, Mart ayı sonlarında uzun zamandır Olympia'nın evi olan Paris'teki Musée d'Orsay'a seyahat edecek. Sergiye ilham veren tablo ABD koşusuna dahil olmasa da, New York Times ' baş sanat eleştirmeni Roberta Smith, Manet'nin iki hazırlık gravürünün yanı sıra İzlenimci usta ve çağdaşlarının daha az bilinen bir dizi eseriyle tamamlanan, yaşamdan daha büyük bir yeniden üretimin, sürmek için fazlasıyla yeterli olduğunu belirtiyor. Murrell evini işaret ediyor.
Olympia için poz veren ve aslında Manet tarafından bir filmde tasvir edilen siyah kadın Laure'yi ele alalım. diğer iki eser : Tuileries Bahçeleri'ndeki çocuklar, onu Paris'teki bir parkta bakıcılarına bakan bir dadı olarak tuvalin köşesine gönderilmiş bulan çocuklar ve onu ilgi odağı haline getiren bir tablo olan La Négresse (Laure'nin Portresi). Manet'nin not defterleri, kuzey Paris'teki stüdyosundan kısa bir yürüyüş mesafesinde yaşayan Laure'yi çok güzel bir siyah kadın olarak gördüğünü ortaya koyuyor.
Sheets, Fransa'nın 1848'de bölgesel köleliği kaldırmasının ardından bölgeye taşınan birçok siyah bireyden biriydi ve muhtemelen Olympia'da şehrin büyüyen siyah işçi sınıfına bir selam olarak yer aldı.
tarafından boyanmış cafcaflı karikatürlerin aksine Paul Gauguin ve egzotik efsaneyi satın alan diğer 19. yüzyıl sanatçıları oryantalizm Murrell, Sheets'e, Manet'nin hizmetçisinin tam da şu olduğunu söylüyor: Çıplak göğüslü ya da harem hizmetçisinin muhteşem şekilde işlenmiş egzotik kıyafetleri içinde değil. Burada neredeyse bir fahişenin arkadaşı gibi görünüyor, hatta belki ona tavsiyede bulunuyor.
Edouard Manet, 'Olimpia', 1863(Wikimedia Commons)
Göre İddialı Tess Thackara, Manet'nin 1863 tarihli La Négresse'si (Portrait of Laure) modelinin bireyselliğini daha da vurgulayarak, renkli insanları tasvir etmek için kullanılan baskın etnografik lenslerden ayrılarak alışılmadık bir özellik sergiliyor.
Bu döneme ait siyah modeller, Manet'nin en çok Charles Baudelaire'in melez metresi olarak bilinen aktris ve şarkıcı Jeanne Duval'ın 1862 portresi gibi eserlerde temsil edilmektedir. 1879 tarihli bir karışık ırk akrobat Miss Lala pastel, aynı zamanda klişeden uzaklaşıyor ve yaratıcısı Edgar Degas'ın bilinen akışkan hareketi hissini gösteriyor. 19. yüzyılın sonlarına ait bir başka öne çıkan eser de, atlı Selika Lazevski ve Viktorya dönemi matronu Dolores Serral de Medina Coeli'yi romantikleştirmeyi reddeden bir çift zarif portreyle yakalayan Fransız fotoğrafçı Nadar'ın çalışması.
Modernite Poz Verme 20. yüzyıla sıçrayarak keşiflerine devam ediyor. Murrell, Oryantalizmin en korkunç ilk uygulayıcılarından biri olan Henri Matisse'in 1930'larda Harlem'i ziyaret ettikten sonra tarzını değiştirdiğini savunuyor. Ama Ariella Budick'in yazdığı gibi Finansal Zamanlar , 1940'larda Haitili dansçı Carmen Lahens'in çizimleri daha az parfümlü, soyutlama ve mit yaratma arasında huzursuzca salınıyor. Budick, Matisse'in 1946 yılındaki melez kadın Elvire Van Hyfte portresinin de aynı eğilimlere kurban gittiğini ve onu evrensel bir kadın olarak yeniden sınıflandırarak siyah modeli görünmez kıldığını öne sürüyor.
Sergi günümüze yaklaştıkça, siyah bedenleri resmeden bir siyah sanatçı akını var: William H. Johnson , bir Harlem Rönesans ressamı olan Muhafız Nadja Sayej, Afrikalı Amerikalıların günlük yaşamlarını yakalama konusunda uzman olduğunu söylüyor; roma sakalı 1970 Patchwork Quilt, Olympia'nın fahişesini ve hizmetçisini tek bir figürde birleştiren; ve mikikalene thomas 2012 yılında Din, Une Très Belle Négresse adlı çalışmasında konusunun şehvet üzerindeki kontrolünü vurgulayan çağdaş bir sanatçı.
Murrell, siyah figürün kadın sanatçılar tarafından tasvir edilen öznelliğe veya failliğe yaklaştıkça evrimi görebileceğinizi söylüyor. Muhafız ya da siyah kadınları kendi kendilerini temsil etme tarzlarına daha yakın bir şekilde göstererek.
Mart gel, Modernite Poz Verme Manet'nin orijinal Olympia'sını içeren genişletilmiş bir yapıtla Fransız sahnesine geçecek. Musee d'Orsay'ın direktörü Laurence des Cars'ın dediği gibi Zamanlar ' Sheets, varış, bazı çok ünlü sanat eserlerine bakma şeklimizin çok ihtiyaç duyulan bir yeniden incelemesini sunacak.
Modernite Poz Vermek: Manet ve Matisse'den Günümüze Siyah Model 10 Şubat 2019'a kadar Columbia Wallach Sanat Galerisi'nde ve 26 Mart - 14 Temmuz 2019 tarihleri arasında Paris'te Musée d'Orsay'de görülebilir.