Bu satırları yazdığım saatlerde, Fırat Kalkanı harekâtında, TSK desteğindeki ÖSO unsurları El Bab'a 2 km kadar yaklaştılar. Gelen haberler eğer abartılı değilse, El Bab'ın düşmesi an meselesi. Gerçi bugüne kadar "an meselesi" olarak bildirilen zaman dilimlerinin ayları bulduğuna çok şahit olduk ama biz yine gelen haberleri "doğru" kabul ederek
edelim.
El Bab kritik bir yer. Bu bölge, PYD'nin Türkiye sınırında elde ettiği Kobani ve Cezire kantonlarıyla, Hatay'ın karşısında bulunan Afrin kantonunu birleştirmek için kritik bir noktada yer alıyor. El Bab düşünce Kürt koridoru birleşecek demektir.
Türkiye de haklı olarak bu koridorun birleştirilerek sınır boyunca bir Kürt devletinin oluşmasına karşı çıkan politikalar ortaya koyuyor. Gerçi, Barzani peşmergelerinin PYD ile el ele vererek Kobani'yi ele geçirmek için Türk topraklarını lojistik hattı olarak kullanmasını henüz unutmadık ama neyse!
Hülasa Türkiye, ortaya koyduğu hatalı politikalarla sınır hattımızda oluşan Kürt koridorunu önlemek ve bu sınırın yeniden "BEŞAR ESAD'IN HAKİM OLDUĞU GÜNLERDEKİ" haline dönmesi için "şehit" veriyor.
Yani sınır hattını 5 yıl öncesi duruma döndürmek için savaşıyoruz ama ABD'nin, Rusya'nın, İran'ın ve birçok Avrupa ülkesi askerilerinin cirit attığı komşu topraklarda bunu tamamen başarmamız çok ama çok zor.
Türkiye, ısrarla PYD'nin Fırat'ın batısına geçmemesi için uyarılarda bulundu ve bu durumu kırmızı çizgilerimizin ihlali olarak ilan etti. Oysa PYD'liler geçtiğimiz ağustos ayında Münbiç'i alarak kırmızı çizgilerimizi çoktan ihlal etmişlerdi.
Şimdi kırmızıçizgilerimizi El Bab'a uzattık ve burayı ele geçirmeye çalışıyoruz. ABD ve Rusya, bugüne kadar IŞİD'in elinde olan El Bab'ın, Türkiye'nin kontrolüne geçmesi halinde bu kazanımı Kürt koridorunun önlenmesi için mi Halep'te sıkışan muhaliflere destek hattı açmak için mi kullanacağı noktasında, Fırat Kalkanı harekâtının sonucunu bekliyor.
Türkiye, El Bab'ın alınması sonrası Kürt koridorunu önleyecek altın vuruşu yaparsa ABD ile karşı karşıya gelecek, Halep'e yardım hattı açarsa Rusya ile ateş hattına girecek.
Ya da bu koridor, yapılan anlaşma gereği ABD kontrolüne terk edilecek.
Zaten en tehlikeli senaryo da bu durumda başlayacak.
İyi de "hiçbir şey yapmayalım mı" diyenleriniz olacak; cevabımız hazır.
Suriye ile barışmak.
Bütün dünyanın gözü önünde "Suriye konusunda, kendi menfaatlerimiz gereği dost ve kardeş olarak" kalmaktan başka çare olmadığını ilan etmek.
Bu durumda attığımız her adımı, hem Suriye'nin toprak bütünlüğünü hem de Türkiye'nin bekasını korumak için attığımızı ve uluslar arası hukuka da uygun davrandığımızı deklare etmiş olacağız.
Fırat Kalkanı denilince bana hemen Sevr'i hatırlatıyor ve tüylerim diken diken oluyor.
10 Ağustos 1920 tarihli Sevr Anlaşması'nda, 96 yıl önce şöyle deniliyordu:
"FIRAT'IN DOĞUSUNDA, İngiliz, Fransız ve İtalyan temsilcilerinde oluşan bir komisyon, Kürt vilayetlerinde bir yerel yönetim düzeni kuracak, 1 yıl sonra Kürler dilerse Milletler Cemiyeti'ne başvurarak bağımsızlık isteyebilecek.
? Kürdistan'ın şimdiye dek Musul İlinde [Vilâyetinde] kalmış kesiminde oturan Kürtlerin, bu bağımsız Kürt Devletine kendi istekleriyle katılmalarına, Başlıca Müttefik Devletlerce hiçbir karşı çıkışta bulunulmayacaktır. (Sevr madde 62-64)
96 yıl önce emperyalist devletlerin önümüze koyduğu "imha anlaşması olan" Sevr'de de "Fırat'ın batısı, Fırat'ın doğusu" tanımlamaları ile çerçevelenen ve Musul'u da içine alan Kürt devleti hayali vardı, bugün de.
Emperyalizm, 100 yıllık hesaplar ve planlar yapıyor ama bizim maalesef 100 günlük bir planımız yok Ortadoğu'da.
Son 100 günde, Suriye ve Irak ile ilgili belki de 100 ayrı söylemle çıkmışızdır dünyanın karşısına.
Batı ise 100 yıldan beri "Fırat'ın doğusu, Fırat'ın batısı" diye diye ilerliyor, amaçlarından zerrece şaşmıyor, bizi komşularımızla kanlı bıçaklı yapıyor, böylece bu "kan revan ortamında", Müslüman komşularına düşman ettiği Türkiye'yi İsrail'e "dost" yaparak, Kürt koridorunu Büyük İsrail'e entegre etmeye hazırlanıyor.
Şu Fırat'ın suyu akar serindir mi desek, kanlıdır mı desek, ne desek, varın siz
karar verin.