Yağmur ıslatırken çatıları,
bir kahve içerdik önce
köpüğü bol, rengi koyu.
Düşen her damlanın
topraktır en son dostu.
Çaresiz eller vardır…
Zaman sona geldiğinde, yüksek tepelerden aşan rüzgar o ellerde son bulur. kaybolur gözden uzaklara. Uzaklar sana hasret. Uzağındayız artık. Ben ve Her şey O yüzden diyorum ya, Uzaklar sana hasret...