Birincisi Arjantin. Hafif makineli tüfek Juan Lenar
Gelecek vaat eden silahların geliştirilmesindeki katılımcılardan biri tasarımcı Juan Lenar'dı. Otuzlu yılların başlarında, küçük silahların geliştirilmesi ve üretiminde bir miktar deneyim kazanmayı başardı. Ek olarak, mühendis, çeşitli yabancı numuneler için mevcut malzemeleri dikkatlice inceledi. Otuzlu yılların başında, H. Lenar bir sonraki projeyi oluştururken mevcut tüm bilgileri ve birikmiş tüm deneyimi kullanmaya karar verdi. Bu sefer, Arjantinli ilk hafif makineli tüfek yapmayı planladı.
Hafif makineli tüfek X. Lenar dövüş pozisyonunda
İleriye bakıldığında, Arjantinli bir hafif makineli tüfek tabancasının ilk taslağının deneyimli bir silahın test aşamasında durduğu belirtilmelidir. Bitmiş model kabul edilmedi ve sonuç olarak, çalışma isimlerinden birini tutan resmi bir atama alınmadı. Şu anda, bu ürün geliştiricisi, Lehnar veya Subametralladora Lehnar (“Lenar Submachine Gun”) adından türetilen adla bilinmektedir.
Hafif makineli tüfekler alanındaki yabancı gelişmeler hakkında bir fikri olan H. Lenar, bu sınıftaki yeni silahların en iyi görünümünü oluşturabildi. Ana fikir ve kararlar göz önüne alındığında, projesi mevcut gelişmelere en ciddi şekilde benzemek zorunda kaldı. Aynı zamanda, bir ya da başka tür bazı farklılıklar vardı. Sonuncusu, ilk olarak, yeni cihazların ve parçaların kullanımıyla ilişkilendirildi. Ek olarak, tasarımcı, hafif makineli tüfek tasarımını kasıtlı olarak basitleştirmemiş, bu da kullanımı oldukça kolay bir ürün elde etmeyi mümkün kılmıştır.
İyi bir performans ve düzgün bir kaplamaya sahip, deneyimli bir Lenar hafif makineli tüfek, tasarım ve üretimin karmaşıklığı ile ayırt edilmedi. Silahın çoğunun damgalanması gerekiyordu. Diğer teknolojiler, sadece pul kullanımının tanımı gereği imkansız olan birkaç parçanın imalatında kullanıldı. Kaynaklarla ünitelerin bir dizi tek parça bağlantısı yapılmıştır.
Hafif makineli tüfek X'in genel düzenine göre, Lenar savaşlar arası dönemde yarattığı sınıfın tipik bir temsilcisiydi. Silahın Parabellum 9x19 tabanca kartuşunu kullanması gerekiyordu. Koruyucu mahfazanın içine yerleştirilen orta uzunlukta bir gövdeye donatılması planlandı. Borulu alıcının içine monte edilmiş serbest kapıya dayanan basit otomatikler. Bazı yabancı ürünler gibi, yeni Lehnar'ın da yandan bir kartuş beslemesi olması gerekiyordu. Ayrıca katlanabilir stok kullanımı için sağlanmıştır.
Proje, 9-22 kalibre sırasının yivli bir namlu kalibreli 25 mm uzunluğunu kullandı. Gövdenin dış yüzeyinin hemen hepsine, atmosferik hava ile soğutmayı iyileştiren kanatçıklar verildi. Namlu, birkaç sıra boyuna oval delikli boru biçiminde bir metal mahfazanın içindeydi. Kasanın önünde küçük bir konik alev tutucu vardı. Onun üzerinde bir sinek oldu. Muhafaza ile birlikte namlu, alıcının ön kesimine sabitlenmiştir.
Silahın tüm ana parçaları, bir alıcı kutusu monte eden bir çift merminin içine yerleştirildi. Cıvatayı ve geri tepme mücadele yayını takmak için, yeterli uzunlukta üst silindirik kasası amaçlanmıştır. Ön kısmında bagajın arkasında iki pencere bulunuyordu. Sol, kullanılmış kartuşların serbest bırakılması için sağdaki kartuşların dosyalanması içindir. Yan camların önünde ve arkalarında, kutu, bir mağaza alım cihazının kurulmasının önerildiği şekilde, iki halka ile kaplanmıştır. Manşonların fırlatma penceresinin altından, cıvata sapının geri çekilmesi için gerekli olan, orta uzunlukta bir uzunlamasına yarık vardı. Borunun arkasında, alıcının tabanı ile bağlantı için bir kelepçe ile birleştirilmiş bir kapak kapatılmıştır.
Birkaç kelepçeli birleştirilmiş poligonal ünite ile boru şeklindeki cihazın altında. Eğimli bir alt kenarı olan bu cihazın ön kısmı, ilave bir tutamak için bir destek işlevi görürken, arka kısımda bir ateşleme mekanizmasının parçaları bulunur. Ayrıca bir tabanca tutuş ve bir popo menteşe de yerleştirildi.
Juan Lenar, hafif makineli tüfeklerin en basit otomasyon özelliğini kullandı - silah serbest çekim prensibini kullandı. Deklanşör, yuvarlak kesiti yakın olan büyük bir birim şeklinde yapıldı. Deklanşör, bazı cihazları yerleştirmek için bir dizi oyuğa ve kanallara sahipti. Sol tarafına kurma kolu takıldı. Arkasında büyük bir dönüş-savaş yayı vardı. Ayrı bir davulcu sağlanmadı. Bilindiği kadarıyla, bu detay perde aynasına entegre edilmiştir. Yangın açık cıvatadan ateşlendi. Atıştan önce, cıvata aşırı arka pozisyona çekildi ve bir dişlinin içine sabitlendi.
Kendileri için yeni bir yöne hakim olan Arjantinli silah ustası, farklı modlarda çekim yapan nispeten karmaşık bir tetikleme mekanizması kullanmaktan korkmuyordu. Çekim, koruyucu bir dirsekle örtülmüş geleneksel tipte bir tetikleyici kullanılarak gerçekleştirildi. USM muhafazasının sol tarafındaki hareketli bayrak kullanılarak yangın modu veya engelleme seçimi yapıldı. Bayrağın ekseni tetiğin eksenine yakın bir yere yerleştirildi. Her pozisyonda kutunun kendisi geri döndü.
Aşırı üst konumda, “TIRO” etiketinde, onay kutusu tek çekim yapmıştır. “OTOMATİK” in orta pozisyonu otomatik ateş sağladı. “SEG” konumunda aşağı kaydırılarak, ateşleme mekanizmasını engelledi ve silahı güvenli hale getirdi.
Hafif makineli tüfek Lehnar, en zor değil, ama oldukça ilginç bir mühimmat sistemi aldı. 9x19 mm "Parabellum" tipi kartuşlar saklanmalı ve gövdeyi hafifçe bükerek çıkarılabilir sektör mağazalarından temin edilmelidir. Bu durumda, depo yatay olarak yerleştirilmiş ve kartuşların tedariki sol tarafta gerçekleştirilmiştir. Sağ pencereden otomotiv boş kartuşları attı.
Mağazayı kurmak için meraklı bir yapıya sahip bir cihaz kullanması önerildi. Alıcıya, bir çift dış halka arasına hareketli bir alıcı yerleştirildi. İki ana bölümden oluşuyordu: büyük boşluklu açık bir tüp ve mandallı dikdörtgen bir alıcı. Çalışma pozisyonunda, alıcı, alıcının soluna yatay olarak yerleştirildi. Borunun büyük bir kısmı manşonların fırlatma penceresine denk geldi.
Silahı toplanmış pozisyona aktarırken, alıcının saat yönünde 90 ° döndürmesi önerildi (oka göre). Sonuç olarak, alıcı mil tepedeydi ve açıklığı alıcının tepesine denk geldi. Alıcı tüp, sırayla, kartuşların beslenmesi ve gömleklerin çıkarılması için camları tıkadı. Bu konumda, alıcı alıcıyı en büyük deliklerden kirlenmeye karşı korur.
Hafif makineli tüfek en basit manzaraları aldı. Namlu kasasının önünde halka şeklindeki bir kulaklıkta bir ön görüş vardı. Açık görüş, alıcının arkasına yakın bir yerde bulunuyordu. Tersine çevrilebilir arka görüş, 100 veya 200 m mesafeden ateş açabilir Görmenin yan duvarları onu dış etkenlerden korur.
Projesinde H. Lenar atıcının rahatlığına dikkat etti ve hafif makineli tüfek, ateş ederken uygun bir şekilde tutulması için bir çift sap aldı. Alıcının arkasında ahşap astarlı bir tabanca tutuş vardı. Onun önünde tetik dirsek vardı. Alıcının alt biriminin önünde, ilave bir dikey tutamaç takmak için bir menteşe vardı. Uygulanan kurulum aracı, bu tutamağı alıcının altına koymasına izin verdi.
Soldan görünüm, açıkça görülebilen ateş tercümanı
Silah ayrıca, bazı yabancı modellerin agregalarını dıştan andıran katlanan bir popo ile donatıldı. Alın, iki ince çubuktan veya uzun uzunlukta tüplerden oluşuyordu ve kavisli bir metal oval formunda omuz desteği bulunuyordu. Alıcının arkasındaki menteşeye monte edilmiş bir kıç. Silahın boyutunu azaltmak için, stokun aşağı ve ileriye katlanması önerildi. Bu durumda, omuz desteği, namlu gövdesinin alt yüzeyine ulaştı ve uzunlamasına çubuklar, silahın uzunlamasına eksenine belli bir açıda idi.
Lehnar hafif makineli tüfek toplam uzunluğu 700 mm idi. Stok katlandığında, uzunluk 410 mm'ye düşürülür. Bazı kaynaklar, katlanmış kolların uzunluğunu 210 mm düzeyinde gösterir, ancak bunun basit bir hata olduğu açıktır. Mevcut silahların kütlesi hakkında bilgi. Prototipin, 3,5-4 kg'dan daha fazla olmadığı kabul edilebilir.
Bilinen verilere göre, testlerdeki hafif makineli tüfek Juan Lenar, dakikada 550 mermi seviyesinde bir ateş oranı gösterdi. “Parabellum” kartuşu, 100-150'ten daha az olmayan etkin bir mesafeye sahip birkaç yüz metreye kadar hedeflere saldırmayı mümkün kılmış, Lehnar hafif makineli tüfeklerin ateşleme özelliklerinin otuzlu yılların başlarında bu sınıfın diğer örneklerinin seviyesinde olduğunu görmek kolaydır.
Tasarımcı H. Lenar'ın otuzlu yılların başlarında projesinin gelişimini tamamladığı bilinmektedir. Yakında Arjantinli silah şirketlerinden birinde, bir hafif makineli tüfek ilk prototip üretti. Daha sonra netleştiği gibi, ilk prototip de sonuncusuydu. Prototip, görünüşe göre, bir atış poligonunda test edildi ve muhtemelen Arjantin ordusunun kişisinde potansiyel bir müşteriye önerildi.
Bilinen tüm kaynaklara göre, silahlı kuvvetler ve polis önerilen silaha hiçbir ilgi göstermedi. İlk yerli hafif makineli tüfek reddinin nedenleri bilinmiyor. Belki de potansiyel müşteri yeni sınıfın silahlarındaki noktayı görmedi. Ayrıca, bazı eksikliklerin ortaya çıkması nedeniyle ürünün reddedilme olasılığını göz ardı edemeyiz. Bu tür olayların bir başka açıklaması ordunun sınırlı mali kabiliyetlerini veya mevcut sanayi tarafından silahların seri üretiminin imkansızlığını etkileyebilir.
Hafif makineli tüfek Lehnar, 90'in başlangıcı olan Pantaleon Kotelchuk'nın elinde
Neyse, hafif makineli tüfek X. Lenara Arjantin tarafından kabul edilmedi ve seriye girmedi. Üçüncü ülkelerden gelen siparişler alınmadı. Yeni silahlar gerçek bir olasılık olmadan kaldı. Tasarımcı, mevcut bir proje üzerinde çalışmanın devamını bırakmaya zorlandı. Daha sonra, birkaç Arjantinli küçük silah yaratmaya katıldı.
Artık ihtiyaç duyulan prototip "Lenara" depoya koyuldu. Çabuk unutuldu ve gerçekten kayboldu. Birkaç on yıl boyunca silah, Arjantin depolarından birinde keşfedilene kadar bilinmeyen kaldı. Diğer birkaç küçük silah projesinin öncüsü olan eşsiz model, varolmayan bir biçimde geri döndü ve haklı bir ün kazandı. Unutulan hafif makineli tüfek, Registro Nacional de Armas (RENAR) Pantaleon Kotelchuk adlı kuruluşun silah avcısı tarafından keşfedildi. Tarihçi Ronaldo Oliva, bilinmeyen bir örnek hakkında bilginin yayılmasına yardımcı oldu.
Bilindiği kadarıyla, doksanların başında, sadece hafif makineli tüfek X. Lenar, RENAR'ın ofislerinden birinde idi. Kaderi hakkında bilgi yoktur. Bu güne kaldığı devlet teşkilatının deposunda kaldığına inanmak için sebep var. En azından haber benzersiz bir ürünün müzeye devredilmesi veya müzayedede son on yılda satışında ortaya çıkmamıştır.
Potansiyel operatörlerin reddini alan H. Lenard, ilk hafif makineli tüfek üzerinde çalışmayı durdurdu. Bu olaylar, gelişmiş silahların gelişimini etkileyen en iyi yol değildir. Önümüzdeki birkaç yıl boyunca, Arjantinli mühendisler hafif makineli tüfek konusuna geri dönmedi. Bu tür yeni bir proje sadece otuzlu yılların ortalarında ortaya çıktı. Bu sefer, yüksek derecede birleşme derecesine sahip, üç hafif makineli tüfek ailesinin tamamıydı. Üçünün iki yeni modeli kabul edildi ve nispeten büyük bir seri üretildi.
Juan Lenar, hafif makineli tüfek tasarımını üstlenen Arjantinli ilk silah ustalarından biriydi ve ilk olarak bu silahların hazır bir örneğini sundu. Belirli nedenlerden dolayı, projesi prototipin montajı ve test edilmesinin ötesine geçmedi. Ordu ve polis bu silahları almak istemedi ve proje geleceği kalmadı. Daha sonra, en ilginç örnek birkaç yıl boyunca unutuldu. Ancak, bu sonuçla bile, Lehnar hafif makineli tüfek, var olmamadan geri dönebildi ve içindeki haklı yerini aldı. hikayelerArjantin ve Güney Amerika'da yaratılan sınıfın ilk modeli kaldı.
Sitelerin malzemelerinde:
http://forgottenweapons.com/
http://thefirearmblog.com/
http://modernfirearms.net/
https://fieldjournals.com/
- Ryabov Kirill
- Thefirearmblog.com, Forgottenweapons.com
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.