Önceki yıllardaki olaylar, bu karara duyulan ihtiyacın ilkelerini ikna etti. Sürekli Polovtsian baskınlarının ve kampanyalarının arka planında, Kiev Büyük Dükü Svyatopolk Izyaslavich, Chernihiv ve Seversk topraklarının hükümdarları, Ryazan, Murom ve Tmutarakan prensleri Oleg ve Davyd Svyatoslavich ve ayrıca Pereyaslavl Prens Vladimir Monomakh ve oğullarının oğulları arasında bir mücadele vardı. Rusya'da gerçek bir iç savaş çok azdı. 1094'te Oleg, Polovtsy ile birlikte Vladimir Monomakh'ı Chernigov'dan ayrılıp Pereyaslavl'a gitmeye zorladı. Vladimir Vsevolodovich bile Chernigov'dan Kiev'e giden yolun ortasında Osteretsky Gorodets kalesini inşa etti, rakiplerinin takılmasını zorlaştırdı. Mayıs 1096'te Vladimir Monomakh, Chernigov'u beklenmedik bir darbe ile dövdü, Oleg kuşatıldığı yerdeki Starodub'a çekildi. Oleg neredeyse yenilgiye uğradı, ancak Müttefik Cumans onu kurtardı - Pereyaslav prensliğini ve Kiev'i vurdular. Chernigov prensi o sırada kardeşi Prens Davyd'ın oturduğu Smolensk'e kayabildi.
1095’te, Vladimir - Izyaslav’nın oğlu Oleg Moore’a ait. Smolensk'te birlikler toplayan Prens Oleg, Murom'a yürüdü ve İzyaslav'dan babasının feragatındaki atalarından ayrılmasını istedi - Rostov ve Suzdal'a. Ancak Prens Izyaslav, Murom'u Rostovites, Suzdalians ve Belozertsy arasından savunmak için bir ordu topladı ve savaşmaya karar verdi. Murom surlarının altındaki savaşta Prens Izyaslav öldü, ordusu yenildi. Zaferin sonucu olarak, Oleg'in birlikleri Murom, Rostov ve Suzdal'ı işgal etti. Ancak Mstislav ve Vyacheslav Vladimirovich, Novgorod, Pereyaslav ve Polovtsian birlikleri yardımıyla Oleg'i geri çekilmeye zorladı. Mstislav, Kolokshi Nehri'nin Klyazma ile birleştiği yerde, 1097'in ilkbaharında Oleg'i yendi ve mağlup etti. Mstislav, Oleg’in atağını ele geçirdi - Ryazan ve Murom.
Prens Oleg'in durumu umutsuzlaştı ve kavgalara ve sivil çekişmelere son vermesi beklenen kongrede barışa katılmaya ve katılmaya zorlandı. Dahası, iktidar dengesi, askeri bir zafer kazanmış olan Monomakh'ın şartlarını dikte edemeyeceği şekilde oldu. Kongre Kiev'de veya Pereyaslavl'da değil, Oleg'in doğum yerinde - antik Lyubech'te toplandı. Şehir, Kiev, Çernigiv ve Smolensk topraklarının kavşağında bulunuyordu. Kongrede Svyatopolk Izyaslavich, Vladimir Monomakh, Oleg ve Davyd Svyatoslavich, David Igorevich ve Vasilko Rostislavich geldi.
Prens savundu, hakaret etti, ancak genel fikre itiraz etmedi. Monomakh, Rusya’nın “Rus topraklarını neredeyse mahvoluyor” ve Polovtsy’nin “toprağı yere getireceğiz” gibi çekişmelerden ölmekte ısrar etti. Gelecek için refahı önlemek için, prensler “her birinin babasının babasına sahip olmasına izin ver” kararı verdi. Babaların sahip olduğu, çocuklarına sahip olmalarını sağladı. Svyatopolk Izyaslavich Kiev ve Turov'u aldı; Vladimir - Pereyaslavl, Kursk sınır bölgesi, Suzdal-Rostov arazisi, Smolensk ve Beloozero; Svyatoslavichi kendi aralarında babasının ülkesini böldü - Davyd Chernigov, Oleg - Novgorod-Seversky, Yaroslav - Murom aldı. David Igorevich, Vladimir Volynsky ve Lutsk, Vasilka'yı Volodar Rastislavich - Terebovl, Cherven ve Przemysl ile aldı.
Bir mirastan bir mirastan diğerine geçişler iptal edildi. Bu kararın tek bir gücün çöküşüne neden olmayacağı varsayılmıştır. Kiev ortak mülk olarak kabul edildi, Büyük Dük'ün tahtı hâlâ kıdemden geçiyordu, genç prensler Kiev hükümdarına uymak zorundaydı. Prensler birlikte haçları öptüler: "Rus toprakları ortak anavatanımız olsun ve her kim onun kardeşine karşı isyan ederse hepimiz isyan edeceğiz." Böylece halihazırda derin çatlaklara sahip olmak, devleti parçalamak yasallaştırıldı. “Prens kabilesi” büyüdükçe, Rus, prenslerin yeteneklerinin düştüğü ulusal sorunları çözmek için dağılmaya devam etti. Öte yandan, her prens topraklarını süslemek istedi, şehri, çeşitli sanatkarları, esnafları, mimarları davet etti. Yerel kültürlerin çiçek açması başladı, ekonomi gelişti. Ancak, bu başarıların, prenslerin ulusal işleri çözme yeteneğinin çarpıcı şekilde daraltılmasını telafi edemediğini unutmamalıyız.
Ek olarak, bir kardeşlik ittifakının prenslerinin kararları iyi dileklerini sürdürdü. Vladimir, Oleg'e karşı askeri bir zafer elde edemediği için memnun değildi - Güney Rusya'ya ulaştı ve Pereyaslavl ve sınır topraklarını sürekli mahvetti. Svyatopolk da memnun değildi. Kiev kalıtsal bir mülk değildi, sadece Turovo-Pinsk toprakları torunlara bırakılabilirdi. Mahkeme çevrelerinde, Vladimir Monomakh'in, Svyatopolk aleyhinde Vasilko Terebovlsky ile işbirliği yaptığı rivayet edildi. Cornflower'ın mülkiyeti küçüktü, ama yetenekli bir komutandı ve stratejik düşünceye sahipti. Peçeneklerin, Torkların ve Berendeylerin yardımı ile Polonya, Bulgaristan'ı ele geçirme, bazı Bulgarları mülklerine yerleştirme - “Tuna Bulgarlarını ele geçirme ve onları yerleştirme” planları yaptı ve ardından Polovtsy'e çarptı.
Vasilko, Lyubech'ten Kiev üzerinden topraklarına döndü ve Svyatopolk sarayına davet edildi. Kiev'de yakalandı ve Vladimir-Volynsk Prensi Davyd Igorevich'in uşakları Vasilko'nun gözlerini oydu ve onu Vladimir-Volynsk'e götürdü ve bir zindana atıldı. Bu olay yeni bir iç savaş başlattı. Bu korkunç olay hakkında bilinir öğrenilmez Monomakh, alarmı çalan ilk kişi idi, sanki Cornflower ile çarpışma söylentilerini haklı çıkarmış gibi, eski düşmanlar Davyd ve Oleg Svyatoslavich'e hitap ediyordu. Davyd ve Oleg onu destekledi, derhal kadroya liderlik etti. Birleşik ordu şehir tarafından durdu. Svyatopolk panikledi, üç güçlü prensin birleşik güçleriyle savaşacak gücü yoktu. Kaçmak bile istedi. Ancak daha sonra Kiev kilisesi boyar seçkinleri müdahale etti, kapıları Kiev masasının başında bulunan Monomakh'a açmadı (Kiev Monomakh’ın yetkilileri sevmedi, çok bağımsızdı), Svyatopolk’un kaçanları kovmasını ve kovmasını önledi. Büyükşehir Nicholas (Yunanca) ve üvey annesi Büyük Düşes Anna, Monomakh'a geldi. Büyükşehir, olayı, Rusya’ya yeni bir terbiyeyle eziyet eden Monomakh ve Svyatoslavich olacak şekilde çevirdi.
Vladimir hemen Büyük Dük ile barış yapmayı teklif etti. Monomakh Kiev'den çekilmek zorunda kaldı, Svyatopolk yalnız kaldı. Volyn'de şiddetli bir savaş başladı. Kardeş Vasilka, Volodar Peremyshlsky, Davyd Igorevich'e katıldı. Davh, Buzhsk'ta kuşatıldı, kör mahkumunu kardeşine verdi ve daha sonra infaz ve danışmanları için Rostislavich'i verdi. Davyd başını salladı, Büyük Dük'e bütün suçlamaları attı. Sonuç olarak, Svyatopolk ona Kiev'den taşındı. Prensler tarafından takip edilen Davyd, Polonya'ya kaçtı. Kiev'in prensi Volyn'den memnun değildi ve Przemysl ile Terebovl'u Volodar ve Vasilka'dan almaya karar verdi. Kardeşler Svyatopolk ordusunu reddetti ve mağlup etti. Kiev prensi sakinleşmedi, Macarlarla ittifak yaptı. Macar Kralı Koloman'la 40-th. ordu Rusya'ya girdi. Ancak Karpat bölgesi Svyatopolk ve oğlu Yaroslav'ı vermeyecekti. Toprağı kendim tutmaya karar verdim. Hatta işgalci yönetimi için Rusları ve yetkilileri geçmek için bir orduyla piskoposlar getirdi.
Vasilko ve Volodar Przemysl'de kuşatıldı. Bu sırada Davyd Igorevich döndü. Polonyalılar ona yardım etmediler. Üç prens, Davyd, Vasilko ve Volodar, ortak bir tehdit karşısında birleştiler ve Polovtsian Han Bonyak birliklerine yardım istediler. Macar ordusu Vagra savaşında korkunç bir yenilgiye uğradı. Volyn'de yine Grand Duke Mstislav'un oğlu öldüğü kavgalar vardı. Bu katliam Vitichevo'da yeni bir kongre ile durduruldu - 1100. Svyatopolk, Vladimir Monomakh, Davyd ve Oleg Svyatoslavich yeni bir dünya kurdu. Davyd Igorevich kurban oldu - Vladimir-Volynsky'den mahrum edildi (Svyatopolk'un oğlu Yaroslav oraya kondu). Buna karşılık Davyd, Svyatopolk'tan Buzhsky Ostrog, Duben, Chartoryysk ve Viru kasabasını aldı (para ödülü). Daha sonra Davydu bir başka Dorogobuzh verdi. Ek olarak, kör mısır çiçeğini kırdı. Görünüşe göre, ağabeyi ya da Kiev'e gitmeyi teklif ederek aciz ve mahrum edilmiş Terebovlya'ya kabul edildi. Ancak Rostislavichi bu şartı yerine getirmeyi reddetti ve Vasilko Rostislavich ölümüne kadar Terebovalski prensi olarak kaldı.