Makale içeriği
Bir efsane, efsane ve söylentiyi bir köpek gibi zarif bir hayvana bulabilirsiniz. Genellikle bu güzel geyik imajı ayrılmaz bir şekilde kadın nitelikleriyle bağlantılıdır: uyum, zarafet, uyum. Aynı zamanda, bu görüntüde gizemli bir şey var, şeytanın bir tonu. Ama gerçekte, bir doe nedir? Sevgi dolu, şehvetli veya tehlikeli ve güçlü mü?
görünüm
Alageyik iki çeşit vardır: Avrupa ve İran. İlk tür en yaygın olanıdır, ancak başlangıçta dünyada sadece İran nadas geyikleri bulunduğuna inanılmaktadır. Avrupa'da yaşayan bir geyiğin boyutları ortalama 100 santimetre uzunluğa ve 160 santimetre uzunluğa ulaşabilir. Yetişkin bir erkeğin ağırlığı 105 kilograma ulaşırken, dişiler yaklaşık 65 kg ağırlığındadır. Hayvanın çok uzun olmayan bir kuyruğu vardır, erkeğin kafasında, büyüdüğü sırada kürek benzeri bir görünüm kazanan ağır boynuzlar vardır.
Diğer geyik çeşitleriyle birlikte, erkek bir alageyik boynuzunun büyüklüğü yaşıyla birlikte artar. Nisan ayının başlangıcında, boynuzlar atılır ve ertesi yıl boyunca tekrar küçük boynuzlardan büyür. Bir dişi gövdesinin rengi mevsimsel olarak bağımlıdır. Kışın, hayvanın boyun ve baş bölgesi kahverengi bir renk tonuna sahiptir, kenarlardan ve sırttan tamamen dişi siyahtır ve taban esas olarak gridir.
Ancak yaz aylarında, doe daha çekici ve güzel hale gelir: yanlardan ve sırttan, saçlar daha açık hale gelir, zarif beyaz lekelerle süslenir ve uzuvlar ve karın neredeyse beyaz renk alır.
Genellikle tamamen siyah bir hayvanla (melanistler olarak adlandırılır) veya tamamen beyaz bir doe (albino) ile tanışabilirsiniz. Eski zamanlardan beri, bu tür hayvanlar çeşitli olayları ve olayları canlandıranlar olarak kabul edilmiştir.
Dışarıdan, İranlı dişi geyiklerin Avrupa türlerine göre hiçbir farkı yoktur. Sadece bu hayvanın erkeklerinin biraz daha büyük olduğunu söyleyebiliriz - vücutlarının uzunluğu birkaç metreye ulaşabilir. Alageyik diğer geyik çeşitleri ile karşılaştırırsak, daha güçlü ve daha güçlü kaslara sahip olduğu, boynun daha gelişmiş ve bacakların daha az uzun olduğu belirtilebilir.
doğal ortam
Eski zamanlardan İtalya ve Yunanistan'a, biraz sonra İngiltere ve Avrupa topraklarına taşındılar. On altıncı yüzyıla kadar, bu geyik Belarus'un batısında Polonya, Letonya'da yaşadı. Ancak şu anda, bu hayvanlarla tanışmaları pek olası değildir.
Zamanla doe Amerika'nın kuzeyi ve güneyi, Japonya ve Şili, Madagaskar ve Avustralya'ya geldi. Ancak, şimdiye kadar, dünya haritası üzerinde birçok noktadan tamamen ortadan kayboldu.
Şu anda, İran nadas geyiği Kırmızı Kitapta listelenmiştir - türlerin sayısı tam anlamıyla birkaç yüz hayvandır. Avrupa doe ile işler biraz daha iyidir, hedeflerin sayısı birkaç yüz bine ulaşır. Doe, çoğunlukla birçok açık sır, çimler ve çalı çalılıkları olan ormanlık bir alanda yaşayan bir hayvandır. Ancak, alışılmadık koşullara düştükten sonra, bu geyik onlara hızla adapte olabilir.
Karakter ve yaşam tarzı
Yaz aylarında, doe genellikle yalnız yaşar veya birkaç grup organize eder. Yavrular, uzun mesafelerden ayrılmadan anneye yapışır.Bu hayvanlar en çok havanın serin olduğu sabah veya akşamları aktiftir. O sırada alageyik otlamaya ve sulama yerlerini ziyaret etmeye başladı.
Sıcak saatler geldiğinde, bu hayvanlar gölgeli bir bölgede bulunan geniş şezlonglarda dinlenmeyi tercih eder. Tipik olarak, bu tür yerler, çeşitli su kütlelerinin yakınındaki çalı çalılıklarında bulunur. Orada sadece sıcaktan kaçmak için değil, aynı zamanda aşağılık birikiminden kaçınma fırsatı da var.
Doe utangaç ve çekingen değil. Geyik diğer temsilcilerine kıyasla, köpek o kadar çekingen ve temkinli değildir. Bu geyik kişinin yakınında parkta yaşıyorsa, insan elinden yiyecek alabilir ve kısmen evcilleşebilirler.
Kışın beklentisiyle geyik genellikle birlikte hareket ettikleri erkek ve dişi büyük ve çok sayıda sürüleri organize eder. Bu sırada geyiklerin - turnuvaların, dövüşlerin ve diğer düğünlerin doğasında bulunan en görkemli ve muhteşem ritüeli görebiliyordu.
Dişilerin dikkatini çekmek için savaşan hayvanlar, rakiplerinin boynunu ve bazı durumlarda kendilerini kırabilir. Bu tamamen bu tür savaşların şiddetini gösterir. Boynuzları sıkıca çiftleşirse her iki erkeğin de öldüğü de olur.
Kadın ve erkek bir araya geldikten ve dişi köpek yavrularını taşımaya başladığında, seçtiği kişi uzaklaşır ve yalnız yaşamayı tercih eder. Ancak şiddetli soğuk havanın başlamasıyla, erkekler zor mevsimi kışlamak için yine belirli bir grupta toplanır.
Doe çok nadiren favori yerleri bırakır. Bu hayvanlar topraklarının sınırlarını terk etmemeyi tercih ediyorlar. Günlük rotaları monoton, aynı yerlerden geçiyor. Ek olarak, bu geyiklerin bacakların küçük boyutu nedeniyle kardaki harekete iyi adapte olmaları yoktur.
Bununla birlikte, mükemmel koku duygusu nedeniyle, bir doe yosun, bitki kökleri içeren kar yataklarının altında kolayca yiyecek bulabilir. Ayrıca, bu geyik güçlü bir kulağa sahiptir, bu da en güçlü görüşü telafi etmez. Buna rağmen, hayvan bir kişiyi 300 metreden daha uzak bir mesafede kolayca duyabilir. Alageyik tehlikede olduğunda, genellikle başarılı bir şekilde kaçabilirler. Alageyik çiftliğinin uzunluğu birkaç metreye ulaşır. Ek olarak, bu tür hayvanlar harika yüzüyor, ancak sadece acil durumlarda suya giriyor.
Doe besleme
Doe otçul olan ruminantları ifade eder. Diyetleri bitkisel gıdaları içerir: ağaç kabuğu, yaprak parçaları, dallar, çalılar ve çim.
Bu geyik çeşitli mevsim bitkileri yiyebilir. İlkbaharda, en sevdikleri ikramlar dağ külü, çam veya akçaağaç, kardelen ve anemon sürgünleridir. Yaz aylarında kestane, çeşitli meyveler ve tahıllar, saz, bulunan mantarlar ve ağaçlardan düşen meşe palamudu veya kestane yemekten mutluluk duyarlar. Soğuk havanın başlamasıyla, diyet dallardan ve ağaç kabuğundan oluşur. Buna ek olarak, doe, çeşitli tuzlar açısından zengin topraklı bir arazi bulmaya çalışır. Mineral rezervlerini yenilemek için bu gereklidir.
Bu hayvanların nüfusunu belirli bir alanda genişletmekle ilgilenen insanlar ve kuruluşlar genellikle onlar için tuz yalıyorlar, tahıllar ve samanlarla dolu yapay besleyiciler oluştururlar. Ayrıca bazen nadas geyiği diyetinin bir parçası olan bitkilerin büyüdüğü bütün sırlar serilir.
Doe ömrü ve ıslahı
Eylül ayı civarında, bu hayvanlar sonbaharın sonuna kadar devam eden rutting aşamasına başlar. Dişiler erkekler arasındaki kavgalardan uzak durmayı tercih ederler, bu da bu aylarda sadece ciddi yaralanmalardan değil, aynı zamanda yetersiz beslenmeden de çok etkilenir.
Tüm erkeğin enerjisi sadece maksimum kadın sayısını kapsamaya yönlendirildiği için önemli ölçüde kilo verirler. Yüksek sesle bağırmaya, etraftaki tüm hayvanlara belirli bir bölgeye sahip olma hakları ve orada yaşayan dişiler hakkında bilgi vermeleri kabul edilir.
Erkek daha hareketli, agresif ve heyecanlı hale gelir. Ek olarak, sıradan çekingenlikleri ve dikkatleri kaybolur. Birkaç güçlü ve yetişkin erkek kadın sürüsüne girdiğinde, hemen oradan daha ürkek gençleri sürerler. Yıllar, sırayla, rut boyunca kışın annelerine dönmek için biraz uzakta yaşıyorlar. Sezon boyunca, erkek ortalama 8 kadını kapsamaktadır.
Dişi yaklaşık sekiz ay boyunca yavru taşır ve Mayıs ayına kadar bir bebek genellikle doğar. Önümüzdeki 4 ay boyunca, zamanla bir annenin sütünü yiyor ve bir yetişkinin doğal yiyeceklerine geçiyor. Birkaç yıl sonra, genç bir geyik yetişkinliğe ulaşır. Ortalama olarak, doe yaklaşık 28 yıl yaşar.
Video: doe (Dama dama)