HALKA AÇIK TELEFON 2 (SEYR-İ MÜLKİ 09.01.2017)
Gün akşam olmuş, trendeki insanlarda gözle görülür bir yorgunluk hali var. Uyuyan, ayakta uyuyan, uykuya direnen insanlar. Bir kısmı öğrenci.
Vagonda çıt çıkmıyor, yalnız telefonda konuşan ve dilini yuvarlayarak konuşan, "ben" kelimesini, nasıl beceriyorsa, "ban" şeklinde telaffuz eden, bugün girdiği doktora tez izleme komitesinde yaşananları bütün vagonun heyecan içinde dinlediği, kendi kulağında sorun olduğu için herkesi sağır zanneden müstakbel bilim kadını hariç!
O komite görevini iyi yapmamış! Doçent olan üye bilimden çok film peşinde anladığımız kadarıyla. Proflar da kolay ikna olmuşlar. Ne şanslı!
Ayrıca erkek arkadaşını da çok ihmal ediyormuş dersler yüzünden!
Vagonda bir empati, bir empati, sormayın! Kızcağız neşelenince bakıyorum karşımdakilerde, yanımdakilerde bir gülümseme; kızcağız dertli konulara dalınca karşımdakiler, yanımdakiler sanki ben kötü bir şey demişim gibi bana asık suratla bakmalar...
Hepimiz merak içinde, birbirimizin gözlerine bakarak ayrılıyoruz trenden... Soru aynı: Ya yarın o alışveriş merkezine oğlan gelmezse?