Kaynaklara göre On İki İmam hadisleri Peygamber (s.a.a) birçok defa muhtelif mekânlarda kendisinden sonraki halifelerin, bazı zamanlar sayılarını ve bazı zamanlarda isimlerini açık bir şekilde beyan buyurmuşlardır. Hatta bunların hangi soydan olduklarını da açıklamışlardır. Ehli Sünnet ve Şia kaynaklarında bulunan bu rivayetler, Şia'nın doğruluk ve haklılığını gösterir. Halifelerin Kureyş'den olması gerektiğini gösteren hadisler olmasına rağmen Eh-i Sünnet, Kureyşi olmayanı da halifeliğe caiz görmektedirler. Bu görüş Ehli Sünnetin kendi kitaplarında naklettikleri ile muhaliftir. Buhari ve Müslim Abdullah b. Ömer'den şöyle naklederler; Resul-i Ekrem (s.a.a) şöyle buyurdular; "Dünyada iki kişi dahi kalmış olsa, her zaman bu emir (dinin emri) Kureyş'de olacaktır." Bu rivayeti Salebi kendi tefsirin de Zuhruf suresinin 44. ayetini tefsir ederken nakletmiş ve aynı şekilde Hamidi'de "El-Cem'u beyn-es Sahiheyn" adlı eserinde 169. numarada Abdullah b. Ömer'den bu rivayeti ve bu rivayetin benzerlerini nakletmiştir. Cabir b. Semure Resul-i Ekrem (s.a.a)'in şöyle buyurduğunu nakletmiştir; "Benden sonra on iki tane emir olacaktır." Daha sonra bir şey söyledi ama ben duymadım, babamdan sorduğumda, babam, Allah Resulünün "Onların hepsi Kureyş'dendir" diye buyurduğunu bana söyledi.
Aynı hadisi Ahmed b. Hanbel de Müsned'inde nakletmiştir. Buhari İbni Uyeyne'den Resul-i Ekrem (s.a.a)'in şöyle buyurduğunu nakletmiştir; "On iki kişi insanlara hüküm etmedikçe onların işleri ilerlemeyecektir." Daha sonra bir şey söyledi ama ben duyamadım, babama sordum, O Resul-i Ekrem (s.a.a)'in şöyle buyurduğunu söyledi; onların tamamı Kureyş'dendir. Müslüm kendi Sahih'inde şöyle naklediyor; Cabir b. Semure diyor ki; Babam ile birlikte Allah Resulünün yanına gittik, O Hazret şöyle buyuruyordu; "Bu işe (İslam dinine) on iki halife emirlik etmedikçe bu iş sonuçlanmayacaktır." Daha sonra yavaşça bir cümle söyledi ama ben duyamadım. Babamdan Peygamberin ne söylediğini sorduğumda, O şöyle buyurduğunu söyledi; "Onların hepsi Kureyş'den dir." Başka bir rivayette Resul-i Ekrem (s.a.a) efendimiz şöyle buyuruyor; "Kureyş'den on iki kişi bu dine halifelik ettiği müddetçe bu din kıyamete kadar daima ayakta kalacaktır."
Bu rivayeti Ahmed b. Hanbel Müsned'inde ve bu rivayetin bir benzerini de Tirmizi kendi Sahih'inde ve İbni Hacer Sevaik'de nakletmişlerdir. Mesruk şöyle diyor; Bir akşam Abdullah b. Mesud'un yanında oturmuştuk, o bize Kur'an öğretiyordu. Birisi ona şöyle sordu; Ey Abdurrahman'ın babası, Allah Resulünden hiç sordunuz mu ki, bu ümmetin ondan sonra kaç tane halifesi olacaktır? Abdullah şöyle dedi; Irak'a geldiğim günden beri hiç kimse benden bu soruyu sormamıştı. Evet, Allah Resulünden sorduk, O Hazret de şöyle buyurdu; "Benden sonra İsrailoğullarının nakipleri sayısınca on iki halife gelecektir."
Süleyman Kunduzi Yenabiu'l Mevedde adlı kitabının 77. babını bu konuya ayırmış ve bu konuda, Tirmizi'den, Müslim'den Ebu Davud'dan, Seyyid Ali Hemdani'den ve diğerlerinden birçok hadis nakletmiştir. Örneğin, Yahya b. Hasan Fakih Ümde adlı eserinde yirmi tarihten naklederek şöyle diyor; "Doğrusu, Peygamberden sonraki halifeler on iki tanedir ve hepside Kureyş'tendir." Yine Buhari, Müslim, Ebu Davud, Tirmizi ve Hamidi Allah Resulünün şöyle buyurduğunu nakletmişlerdir; "Benden sonraki halifeler on iki tanedir ve hepsi de Kureyşten dir." Bazı rivayetlerde de onların hepsi "Beni Haşim'dendir" diye naklolunmuştur. Kunduzi şöyle diyor; "Bazı muhakkikler şöyle demişlerdir; Peygamberden sonra on iki halifenin imametine delalet eden hadisler meşhurdur. İnsan bu hadislerden, Resul-i Ekrem (s.a.a)'in kendisinden sonra on iki Ehl-i Beyt
İmamını kendi yerine bıraktığını anlamaktadır.
Zira hadisleri Resul-i Ekrem (s.a.a)'den sonraki sahabeden olan halifelere tatbik etmek mümkün değildir. Çünkü Allah Resulü on iki kişi tayin etmiştir, ama onlar dört kişiden fazla değillerdi. Beni Ümeyye'den olan halifelere de tatbik etmek doğru değildir. Çünkü onlar da on iki kişiden fazlaydılar ve bunun yanı sıra Ömer b. Abdul Aziz'in dışında onların hepsi zalim ve cani idiler ve Beni Haşim'den de değildiler. Oysa bazı rivayetlerde Resul-i Ekrem (s.a.a), "Onların hepsi Beni Haşim'dendir" diye buyurmuştur. Bu rivayetleri Beni Abbas halifelerine de tatbik etmek mümkün değildir. Çünkü onlarında sayısı on ikiden fazla idi.
Bunlar asla Ehl-i Beyt hakkında Allah'ın emrine riayet etmediler. Zira Allah-u Teâlâ şöyle buyuruyor; "De ki: Ben buna (risalete) karşılık sizden yakınlarımı sevmenizden başka bir ücret istemiyorum." İşte bu sebeplerden dolayı, Resul-i Ekrem (s.a.a)'den nakledilen rivayetler Resul-i Ekrem (s.a.a)'in İtretinden olan on iki Ehl-i Beyt imamlarına tatbik olunmalıdır. Çünkü onlar kendi zamanlarının en âlim, yüce, takvalı insanlarıydı. Onlar hasep ve neseb yönünden en iyi ve Allah'ın katında en kerim olanlardı. Onların ilimleri babaları vesilesi ile cedleri olan Resul-i Ekrem (s.a.a)' e dayanıyordu. İlim ehli olanlar onları bu şekilde tanıtmışlardır.