bu ufak kitabın hevesi kendisini gizlemiyor. bu kitap, bir bilim, yeni bir bilgi [savoir] alanı kurmayı öneriyor: ritimlerin analizi, pratik sonuçlarıyla birlikte. bilmenin [connaissance] ve eylemin her alanında olduğu gibi burada da, hücreler, tohumlar ve unsurlar yüzyıllardır var. ama bu kavram, yani ritim, ancak yakın zamanda gelişmiş bir biçim aldı ve böylece, sanatın nesnesi (ve
bazı yeşiller (onlara dindarlar diyeceğim), insanın doğal süreçlere müdahalesinin sebebi sanki insanların kötülüğüymüş, sanki “iyi yürekli doğa ana”ya sevgiyle muamele etmek gerekiyormuş gibi bir mantık yürütüyorlar. bu budalalıktır. bütün canlı varlıklar doğaları gereği doğayla mücadele halindedir. hepsi yer, yutulur ve birbirlerini yenilgiye uğratırlar. hepsi de çevreleri üzerinde etkide bulunur, bu çevreden beslenerek onu değişikliğe uğratır.