Coiling Dragon - Cilt 12 Bölüm 24 – Kanlı Menekşe, Sarmal Ejderha
Kitap 12 (Tanrıların Gelişi) Bölüm 24 – Kanlı Menekşe, Sarmal Ejderha
Çeviri: Gin Düzenleme: Dr.Hiluluk
Linley’in vücudundaki rüzgar stili ilahi güç, Kanlı Menekşeye girdi. Kanlı Menekşenin keskin kenarı birden bire ince bir boyutsal kesikle kaplandı, aynı zamanda, belli belirsiz kanlı bir aura Kanlı Menekşenin etrafında dönerek, durmak bilmeyen bir kılıç ezgisi yaymaya başladı.
Linley, hemen ilahi gücünü kullanmayı keserek şaşkın bir ifadeyle Delia’ya döndü. “Delia, ne oldu?”
Delia’nın yüzü beyazlamıştı. Dehşet içinde Kanlı Menekşeye bakarak, şaşırmış bir şekilde, “O kılıç, az önce,o …”
“Neler oldu? Çabuk, söyle bana.” Linley sordu.
Delia’nın yüzü yavaşça normal rengine döndü ancak az önce olanların onu hala korkuttuğu ortadaydı. “Az önce, Kanlı Menekşe o uğuldayan kılıç ezgisini çıkarttığında, ruhumun bir sebepten ötürü titremeye başladığını ve vücudumdaki enerjinin kontrolden çıktığını hissettim. Sanki vücudumun kontrolünü kaybediyordum.”
“Ne?” Linley’in gözlerinde şaşkınlık ve neşe belirdi.
O uğuldayan kılıç ezgisi Linley’e oldukça sıradan gelmişti. Başkalarının bu şekilde etkileneceğini tahmin edemezdi.
“Linley, Kanlı Menekşenin o uğuldayan kılıç ezgisini yaymamasını sağlayabilir misin? Ona dayanamam.” Delia, özür diler bir ifadeyle konuştu.
Ancak Linley hatanın kendinde olduğunu biliyordu. Aceleyle cevap verdi. “Delia, endişelenme. Kanlı Menekşenin bir daha o sesi çıkarmasına izin vermeyeceğim.” Linley, olanlara oldukça şaşırmış ve sevinmişti. Gerçekte, yalnızca Kanlı Menekşenin keskin kenarında beliren boyutsal kesik bile onu memnun etmişti.
Henüz Yasaları kullanmamış, yalnızca ilahi gücünü denemişti, ancak Kanlı Menekşe buna rağmen inanılmaz derecede keskinleşmişti.
“Kutsal Hazineler yüksek bir güç sergilemek için gerçekten de ilahi güce ihtiyaç duyuyor. Geçmişte, dövüşürken Kanlı Menekşenin yalnızca fiziksel gücünü kullanıyordum.”
Daha sonra, Linley, ruhsal enerjisini Kanlı Menekşenin içine göndererek bir kez daha o inanılmaz güçlü uğursuz aurayı hissetti. Ruhsal enerjisi uğursuz aurayla buluştuğunda, Linley auranın içindeki sahneyi net bir şekilde hissedebiliyordu.
Sonu gelmez bir kan denizi.
Her çeşit ırktan cesetler. Kan denizinde sürüklenen iskeletler… onlarca metre boyundaki devasa cesetler… yeşil bir ışıkla parıldayan beyaz iskeletler… pullu yaratıklar, boynuzlu yaratıklar, dört kollu yaratıklar…
Kan denizinde yüzen sayısız ceset.
Linley zihninde oluşmaya başlayan belli belirsiz bir görüntüyü hissetti. Görüntüde şeytani mor renkli bir uzun kılıç vardı ve kılıçtan taze kan damlıyordu. Aynı zamanda uzun mor saçlı, uzun mor bir cübbe giyen, kaşları birer kılıca benzeyen, gözlerinde hafif kana susamış bir ifade olan şeytani bir adam vardı.
Bu ruhsal enerjisiyle sezdiği bir şeyden fazlası değildi, ancak Linley yine de muazzam bir baskı hissetti, bu baskı o kadar güçlüydü ki zar zor nefes alabiliyordu.
“O kılıç Kanlı Menekşe.” Linley, bundan emindi. “Ve o mor saçlı adam… Kanlı Menekşenin önceki sahibi mi?”
Şeytani adamın Kanlı Menekşeyi kullanarak yaptığı onlarca katliamın görüntüsü hızla zihninde dönmeye başladı. Ancak her bir sahne belli belirsiz ve bulanıktı. Ara sıra biraz netleşir gibi oluyor, ancak ardından tamamen kayboluyordu.
“Komik. Gerçekten komik.” Kanlı Menekşeyi elinde tutan Linley güldü.
Kanlı Menekşenin içinde onu nasıl kullanacağıyla ilgili sırlar bulmayı ummuştu.
“Kutsal Hazine ne kadar güçlü olursa olsun, yine de yalnızca bir silah. Yaşayan bir varlık değil. Özel saldırılarını nasıl kullanabileceğimi bana nasıl anlatacak ki? Onları her türlü kendim bulmalıyım.” Linley, daha önceki sahibinin Kanlı Menekşeyi nasıl kullanılacağını bildiğini biliyordu, ancak… onu nasıl bulacaktı ki?
Belki de önceki sahibi çoktan ölmüştü. Ne de olsa eğer ölmediyse, kanla bağlı kutsal hazinesi nasıl o boyutlar arası geçidi mühürlemek için kullanılacaktı ki?
“Ancak en azından şu anda iki şeyi biliyorum. İlahi güçle doldurulursa, Kanlı Menekşe inanılmaz keskin oluyor. Süratin Engin Gerçekleri – Boyutsal Cellat saldırımla birlikte kullanıldığında gücü çok daha fazla olacak.” Linley kendinden son derece emindi. “Dahası, o uğuldayan kılıç ezgisi duyanların ruhunu titreten bir etkiye sahip.”
Savaşırken kılıcın sürekli ses çıkarmasını sağlayabilirdi. Bu rakibini etkilerken, onu etkilemeyecekti. Bu büyük bir avantaj sağlayabilirdi.
“Ancak, yine de o uğuldayan kılıç ezgisini etkili bir şekilde kullanmanın yollarını aramalıyım.” Linley, Kanlı Menekşeyi boyutlar arası yüzüğüne depolayıp, dikkatini en çok değer verdiği eşyaya… Sarmal Ejderha Yüzüğüne çevirdi!
Bu yüzüğü klan atalarının salonunda bulmuştu.
Yüzüğün önceki sahibi Büyükbaba Doehring’ti. Büyükbaba Doehring’le Sarmal Ejderha Yüzüğü sayesinde karşılaşıp, bir uzman olma yoluna girmişti.
Linley inanılmaz heyecanlı hissediyordu, ancak Sarmal Ejderha Yüzüğünü görür görmez sakinleşti. İçinde o nazik, beyaz saçlı Büyükbaba Doehring’i görür gibiydi. Büyükbaba Doehrin kendi zamanında bir ilah olmanın hayalini kuruyordu, ancak Sarmal Ejderha Yüzüğünün içine kaçmak zorunda kaldıktan sonra, o şansı yitirmişti. Bu yüzden Linley’i eğitip yetiştirerek, Linley’in en üst noktalara gelebilmesini ummuştu.
“Büyükbaba Doehring, bugün, sonunda İlah seviyeye ulaştım.” Linley yavaşça iç çekti.
“Eğer sen, Büyükbaba Doehring, hala hayatta olsaydın, bu ne kadar harika olurdu.” Linley tekrar iç çekti.
Derin bir nefesin ardından, Linley Sarmal Ejderha Yüzüğünü rüzgar stili ilahi güçle doldurdu, ancak keşfettiği şey… “İşe yaramadı mı? Sarmal Ejderha Yüzüğünü ilahi güçle doldurmak işe yaramıyor mu?” Linley biraz şaşırmıştı. Bir kutsal hazine ilahi güçle doldurulduğunda, en azından bir çeşit karşılık vermeliydi.
Ancak Sarmal Ejderha Yüzüğünden hiçbir tepki alamamıştı.
“Özel bir çeşit kutsal hazine olma ihtimali var mı?” Linley, ilahi gücünü geri çekip, yüzüğü ruhsal enerjisiyle doldurdu.
Bir ilaha dönüşürken, Doğal Yasalar Linley’in ruhunu sarmıştı. Bu sayede, ikiye bölünmesine rağmen, doğal Yasalarla temas eden ruhu temel düzeyde bir değişim geçirmişti.
İlah seviyeye kendi çabalarıyla ulaşan herkes bu değişimi yaşardı.
Linley’in ruhsal değişimi, sahip olduğu büyük miktardaki ruhsal enerjiyi de kendisiyle birlikte değiştirmişti. Bu saf ruhsal enerji Sarmal Ejderha Yüzüğüne girdikten sonra, yüzük soluk, gök mavi bir ışıkla parıldadı. Linley Sarmal Ejderha Yüzüğünün içerisinde son derece garip bir enerji olduğunu hissedebiliyordu.
“Bu da ne?”
Linley son derece şaşkındı.
Ansızın, son derece güçlü bir aura Linley’in ruhsal enerjisine temas etti. Bu aura o kadar güçlüydü ki, Linley içten içe titremeye başladı. Bu muazzam bir güçtü. Sarmal Ejderha Yüzüğünde bulunan aura Kanlı Menekşedekinden çok daha güçlüydü.
“Şanslı genç dostum.” Derin, gümbürdeyen bir ses Linley’in zihnini doldurdu. “Bu, yaşarken çok sevdiğim bir yüzüktü. Bu ruh-koruyan bir hükümran hazinesi. Yalnızca, şu an hasar görmüş durumda. Beni tamamen korumayı başaramadı, bu yüzden, doğal olarak hasarlı. Onu tamir etmek için, yapabileceğin tek şeyi ruhsal enerjini kullanarak onu yavaşça iyileştirmek… ne kadar uzun süreceğine gelince, bunu ben bile tahmin edemem. Aslında, bu yüzüğün kime kalacağını bilmeyi çok isterdim. Maalesef böyle bir şansım olmayacak. Hiçbir zaman…”
O derin, gümbürdeyen ses yavaşça kayboldu.
Linley donup kalmıştı.
Ruh-koruyan bir Hükümran hazinesi mi? Hem de hasar görmüş durumda.
“Bir hükümran hazinesi?” Linley’in vücudu hafifçe titriyordu. Yalnızca ‘kutsal hazine’ kavramını duymuştu. Kimse ona ‘hükümran hazinesi’ diye bir şeyin varlığından söz etmemişti.
Aziz seviyenin üzerinde, Yarı Tanrılar, Tanrılar, Yüksek Tanrılar ve Hükümranlar vardı.
Demek silahlar da ‘kutsal hazineler’ ve ‘hükümran hazineleri’ diye ayrılıyordu.
“Ruh-koruyan bir hükümran hazinesi mi?” Linley, Sarmal Ejderha Yüzüğünün eşsiz bir enerjiye sahip olduğunu keşfetti. “Bu ruh-koruyan bir hazine olduğuna göre, o halde…” Linley bu eşsiz enerjiyi kontrol ederek onu ruhunun içine gönderdi. Ansızın…
Zihin denizinin ve aynı zamanda ilahi kıvılcımıyla orijinal vücudunun da etrafını çevreleyen sayısız pul biçiminde yarı saydam bir enerji tabakası ortaya çıktı. Bu yarı saydam tabaka bir ruhsal enerji aurasının içindeydi. Pullu tabaka ruhsal enerji benzeri bir tabakadan oluşuyor olmalıydı.
Yalnızca…
Bu yarı saydam tabakanın merkezinde sanki kesilerek açılmış gibi duran bir delik vardı.
“Hasarlı. Gerçekten de hasarlı.” Linley iç çekti.
Bir İlah’ın en önemli parçası ruhuydu.
Ruh-koruyan bir kutsal hazine doğal olarak inanılmaz değerliydi. Ruh-koruyan bir hükümran hazinesi ise elde etmeyi hayal bile edemeyeceğiniz bir şeydi. Maalesef bu hasar görmüştü.
Örneğin, ruhağı zehri birinin tüm ruhunu hedef alıyordu. Çok miktarda ruhağı orada toplandığı anda o boşluktan zihnine akabilirdi. Yarı saydam tabakanın diğer kısımları dayanıklı olsa da, ortasında böyle bir delikle değerinin çok fazla azalacağı ortadaydı.
“Ruhsal enerji kullanarak tamir edilebilir mi?”
Linley acı acı güldü.
O derin, gümbürdeyen sesin büyük olasılıkla şu an ölmüş olan bir Hükümran’a ait olduğunu tahmin ediyordu. Bu ruh-koruyan hükümran hazinesi delinip hasar görmüştü. O ses ölen hükümranın geride bıraktığı bir bilgi kırıntısından fazlası değildi.
Ancak tabi ki, belki de tahmini yanlıştı.
Yalnızca bir Hükümran, bir hükümran hazinesine sahip olacak diye bir kaide yoktu.
“O uzman bile hasarı onarmanın tam olarak ne kadar süreceğinden emin değildi. Çok uzun süreceği kesin.” Linley, ruhsal enerjisini o pullu tabaka ile birleştirmeyi denedi. Çok miktarda ruhsal enerjiyi o tabakaya doğru yönlendirdi.
Aynı zamanda, ruhsal enerjisini kullanarak o boşluğu yamamayı denedi.
Linley’in ruhsal enerjisinden oluşan bu ‘yama’ boşluğu doldurabilmişti.
“Ruhsal enerjimi kullanarak yaptığım bu ‘yama’nın savunma gücü kesinlikle çok az.” Ancak, Linley ruhsal enerjisini kullanarak bu yarı saydam tabakayı beslemeye devam ettiği sürece, deliği örten ‘yama’nın gücünün yavaşça arttığını fark etti.
Yalnızca bu artış çok yavaştı.
“Yamanın pullu tabakanın geri kalanıyla aynı güce ulaşması en iyi ihtimalle binlerce yıl alacak.” Linley iç çekerek kafasını salladı. “Yinede, şu anda tek yapmam gereken ruhsal enerjimi o deliği korumaya odaklamak, geri kalan kısımları göz ardı edebilirim. Bu gerçektende ruh savunmamı çok fazla arttıracak.”
Bu hasarlı ruh-koruyan hükümran hazinesi şu anda sıradan bir ruh-koruyan kutsal hazineden daha güçsüzdü.
“Bu da ne?” Linley’in ruhsal enerjisi Sarmal Ejderha Yüzüğüne bir kez daha girdiğinde keşfetti ki…
Yarı saydam tabakanın enerjisi dağıldıktan sonra, hala Sarmal Ejderha Yüzüğünün içinden yayılmakta olan iki enerji aurası vardı.
Enerji auralarından biri altın renkli bir kan damlasından gelirken, diğeri üç gök mavi su damlasından geliyordu.
“Bu altın sıvı?” Bir sebepten ötürü, Linley bu altın renkli sıvıyı fark ettiğinde, orijinal vücudunun titremeye başladığını hissetti. Hiç tereddüt etmeden, Linley bir kez daha orijinal vücuduna dönüşüp, ilahi klonunu ruh alemine geri gönderdi.
Gerçekten de, o his şu anda çok daha netleşmişti.
Vücudundaki kan adeta kaynıyordu. Garip olan ise… o altın kan damlası Sarmal Ejderha Yüzüğünden dışarı fırlayıp, doğruca Linley’in orijinal vücuduna girmişti.
“Bu…?” Linley şok oldu.
“Linley?” Az ötedeki Delia tüm olan biteni izliyordu. O altın kan damlasının Linley’in vücuduna girdiğini gördüğünde o da şaşırmıştı. Ancak az sonra… Delia telaşlanmaya başladı, çünkü Linley acı içinde bağırmaya başlamıştı.
“Delia…. ben… iyiyim!” Linley dişlerini sıktı.
Linley’in yüzündeki vahşi ifadeyi ve acıyla kasılan vücudunu gördüğünde, Delia, Linley’in iyi olduğuna inanmayı reddetti.
Ruhunun ortadan ikiye ayrıldığı geçen sefere kıyasla, Linley bu sefer en azından bilincini yitirmemişti.
“Aaaaaah!” Linley kafasını yukarı kaldırıp öfkeyle uludu. “Bam!” Linley’in vücudunu saran gök mavi cübbe anına sayısız küçük parçaya ayrıldı ve aynı anda, çok sayıda koru renkli, parıldayan ejder pulları Linley’in vücudunu kaplamaya başladı, kuyruğu bile ortaya çıkmıştı.
Linley şu anda kontrol edemediği bir Ejderkanı Savaşçısı dönüşümü yaşıyordu.
Linley’in koyu gök mavi pulları yavaşça değişiyordu. Koyu gök mavi pullar değişerek önce safkan Ejderkanı Savaşçılarınınki gibi gök mavi bir renk aldı. Ardından, pullar, soluk, altın rengi bir aurayla parıldamaya başladılar.
Altın-gök mavi pullar Linley’in tüm vücudunu kaplamıştı.
Linley’in alnındaki ve omurgalarından çıkan boynuzlar da değişiyordu…
“Aaaah!” Linley acı dolu homurtular çıkarıyordu. Bu dönüşümün neden olduğu acı Linley’in Jilet Sırtlı Zırhlı Wyrm’in kanını içip dönüştüğü zamana kıyasla çok daha fazlaydı. Yalnızca, Linley şu anda eskiye kıyasla çok daha dayanıklıydı ve bu yüzden gençliğindeki gibi kendinden geçmemişti.
Acı dayanılmaz olsa da, Linley içten içe neşeyle dolmuştu.
“O altın kan damlası da neydi? Vücudum… o kadar… güçlendi ki!” Ejderkanı Savaşçısı formu hala yavaşça dönüşüm geçiriyordu, ancak Linley çoktan vücudunun sınırsız bir güçle dolduğunu hissedebiliyordu. Her bir pulu altın-gök mavi ışıkla parıldıyordu ve altındaki boynuz inanılmaz keskindi.