“Herkes buraya gelsin ve bu adamı öldürmeme yardım etsin!”
Yang Shang, Chu Mu’nun kim olduğunu anlamamıştı, Chu Ailesi’nin akrabası olduğunu sanıyordu. Chu Ailesi’nden insanların toplandığını görünce daha da öfkelendi ve intikamını almaları için doğrudan aile görevlilerine emir verdi.
Yang Ailesi, Wangluo Şehri’nin sahibiydi ve Yang Ailesi insanları da şehirde her şeyi yapmayı kendilerine hak görüyorlardı. Bilhassa Genç Efendi’nin yaralanmasından sonra, bu adamlar hemen müzayede evinin ortasında büyük bir savaş başlatmaya niyetlenerek ruh hayvanlarını çağırdılar.
“Heng, Chu Ailesi insanlarının eksikliğinden mi faydalanmaya çalışıyorsunuz?” Her zaman sakin ve aklı başında olan Chu Tianheng sonunda öfkelendi ve kendi ruh hayvanını çağırmak için büyüsünü okumaya başladı!
Ayaklarının altında mürekkep rengi bir sembol ortaya çıktı ve kara bir ışık yaymaya başladı. Ardından yayılan yoğun aura, tüm müzayede evini kapladı!
Kara ışığın içinden, köşeli zırhlarla kaplı kaplana benzer bir canlı çıktı. Güçlü bedeniyle ileriye doğru bir adım attı ve varlığı müzayede evini sarstı!
“Yedinci evrenin yedinci seviyesinde savaşçı bir Mo Ye!”
Chu Tianheng ruh hayvanını çağırdığı anda, Mo Ye’nin aurası herkesi bastırdı!
Yedinci evrenin yedinci seviyesinde komutan sınıfı ruh hayvanının aurası çok korkunçtu. Yang Ailesi insanlarının ruh hayvanları, Mo Ye’nin aurası karşısında hareket etmeye cesaret edemedi!
“Millet, lütfen aşırıya kaçmayın! Bir sorun varsa ya oturup konuşun ya da dışarıda savaşın! Neden müzayede evimde savaşıyorsunuz? Bir şeyleri kırarsanız bize tazminat ödemeniz gerekir ve her hâlükârda iş yapmamızı zorlaştırırsınız…”
Tam o anda, iki grup arasında bir anda orta yaşlı bir adam ortaya çıktı ve yüzünde bir gülümsemeyle her iki aileye de hitaben konuştu.
Chu Tianheng orta yaşlı adamı gördükten sonra, çabucak sakinleşti ve aklı başına geldi, tüm bedeninden güç hissi yayılan Mo Ye’yi geri çekti.
“Siz de ruh hayvanlarınızı geri çekmelisiniz, ruh hayvanlarınız yüzünden mekanım leş gibi kokuyor. Ruh hayvanlarınızı geri çektikten sonra, mantıksız bir şekilde sorun yaratan genç efendiniz Yang Sheng’i de alıp gidin buradan!” Chu Tianheng’in ruh hayvanını çoktan geri çektiğini görünce, orta yaşlı adam Yang Ailesi’nden insanlara dönüp onlarla konuştu.
Yang Ailesi insanları, bu orta yaşlı adamdan korkuyordu ve bu yüzden Yang Shang’ı sakinleştirmeye çalışıp onu dışarı çıkarmaya niyetlendiler.
Yang Shang dişlerini sıkıp öfkesini yutmak zorunda kaldı. Müzayede evinde çok küstahça davranırsa ailesinin başına bela açacağını bildiğinden ruh hayvanını geri çekti.
“Demek bu dört yıl önce ölen çöp. Hâlâ yaşıyorsun ve hatta bir ruh hayvanı bile çağırabiliyorsun görünüşe göre. Heng heng, ruh hayvanları çağırabilsen bile hâlâ çöpsün. Korkunç bir şekilde gebereceğin bir gün gelecek!” Yang Shang, Chu Mu’ya doğru yürürken, Yang Ailesi üyelerinin önünde bile kötü niyetini ve saldırganlığını saklama zahmetine girmedi.
Chu Tianheng pek çok şeye dayanabilirdi ama gözlerinin önünde genç neslinden birine hakaret edilmesine değil...Tam kötü niyetli Yang Shang’a bir ders vermek üzereyken Chu Mu onun önüne geçti.
“Amca, boşver.” dedi Chu Mu hafifçe.
“Genç Efendi, böyle olaylar kabul edilemez, yoksa Chu Aile üyelerimize daha çok hakaret etmeye başlarlar.” dedi hemen bir Chu Ailesi görevlisi.
Chu Mu başını sallayıp kayıtsızca konuştu: “Onu öylece bırakacağımı söylemedim.”
Chu Tianheng ağzını açıp bir şey söylemek istedi ama Chu Mu’nun övgülere karşı olduğu gibi hakaretlere karşı da sakin olduğunu görünce başka bir şey olduğunu hissetti.
Chu Mu bu olay karşısında tepki koymak yerine geri çekilmeyi seçmişti. Ama Chu Tianheng, Chu Mu’nun gözlerindeki duygusuzluğu görünce buna katlanıyormuş gibi görünmediğini hissetti. Aksine, Yang Shang ile kapışmayı zerre umursamıyormuş gibi görünüyordu.
Ama aslında, Chu Tianheng de Chu Mu’yu yanlış anlıyordu.
Chu Mu, bir katilden çok daha korkunç biriydi. Yang Shang gibi insanların hepsini öldürecekti zaten, bir süre daha kibirli kibirli takılsalar ne çıkardı?
“Yani bu Chu Tiancheng’in oğlu Chu Mu, iyi bir genç adam olmuş, bu güzel!” Orta yaşlı adam Chu Mu’ya bakarak konuştu.
Chu Mu başını kaldırıp onun bakışlarına karşılık verdi, ama bir şeyler söylemek yerine sadece başını salladı. Ardından Chu Tianheng’e dönüp dedi ki: “Amca, işlerim var. Ben önden gideceğim!”
“Tamam, astlarım seni takip etsin.” dedi Chu Tianheng.
“Gerek yok, işlerimi tek başıma yapmam daha uygun düşer.” dedi Chu Mu.
Bunları söyledikten sonra müzayede evinden ayrıldı.
Sokaklarda yürürken, hemen birisinin onu takip ettiğini fark etti. Arkasını döndüğünde, başını öne eğmiş Qin Menger’in onu takip ettiğini gördü. Yaramazlık yaptığını bilen küçük bir çocuk gibiydi.
“Hâlâ yapacak işlerim var, vaktim olduğunda sohbet edelim.” Chu Mu güzel Qin Menger’e bakıp bunları söylerken gülümsedi.
“Üzgünüm, gücünü bu kadar erken ortaya çıkarmak istemediğini biliyorum…” dedi Qin Menger sessizce.
“Endişelenme. Ailemdeki bazı insanlar da biliyordu zaten, hainler bu haberi Yang Ailesi’ne çoktan ulaştırmıştır!” dedi Chu Mu, bunun için endişelenmeyerek.
“Oh, öyleyse...o zaman bu yılki tavsiyeye katılacak mısın? Sahip olduğun güçle, kesinlikle herkesi yenersin!” dedi Qin Menger.
Chu Mu bir ruhunu ve iki ruh hayvanı yerini kaybettiği için her zaman alaylara maruz kalmıştı. Qin Menger her zaman Chu Mu için üzülürdü, çünkü ruh gücü yeteneği ve ruh hayvanı bilgisi bakımından, aynı yaşlarda olan hiç kimsenin Chu Mu’ya denk olmadığını biliyordu
Şimdi, Chu Mu’nun gücü muazzam olarak tanımlanabilecek bir düzeye ulaşmıştı. Chu Mu tavsiyeye katılmaya karar verirse, herkesi ezip geçer ve herkesin ona farklı bir ışıkta bakmasını sağlardı.
Qin Menger, Zhou ve Yang Aileleri’nin bir zamanlar değersiz dedikleri Chu Mu’yu şehrin bir numaralı uzmanı olarak gördüklerinde sergileyecekleri ifadeleri görmeyi dört gözle bekliyordu. Chu Mu’nun, ona gülüp onunla dalga geçen herkesi sahnede yenmesini izlemeyi de dört gözle bekliyordu.
“Sanırım katılacağım...Neyse, ben gidiyorum!” Chu Mu başka bir şey söylemeden Qin Menger’e elini salladı ve yavaşça sokak boyunca yürümeye devam etti.
Qin Menger orada öylece durdu. Chu Mu’daki ve kişiliğindeki bu sert dönüşümü görünce, aniden onun dört yıldır neler yaptığını, nasıl hayatta kaldığını bilmek istedi…
Uzaklaşan figürü yavaş yavaş sokaktaki gölgelerle birleşti. Qin Menger tam arkasını dönüp gidecekti ki, iki siyah gölgenin Chu Mu’nun arkasında ortaya çıktığını ve onu duygusuz muhafızlar gibi takip ettiklerini fark etti. Chu Mu’yla birlikte bir ara sokağa girerek kayboldular.
“Bu…” Qin Menger kalbinde garip bir his yükselirken şaşkın gözlerle boş sokağa baktı. Onu takip etmek ve konunun ne olduğunu sormak istedi ama Chu Mu’nun esrarengiz davranışlarını ve Kabus Sarayı üyesi olduğunu hatırladı, bu yüzden çok fazla şey sormamanın en iyi olacağını düşündü…
Gece çöktü ve tüm Wangluo Şehri karanlığa gömüldü. Kara bulutlardan mıdır gece sisinden midir bilinmez, bu gece ne yıldız ne de ay ışığı vardı, her yer zifiri karanlıktı.
Wangluo Şehri’nin güney tarafında, yalnız bir bina gibi duran kulenin üstünde, siyah kıyafetli biri kulenin pervazında oturuyor, gözlerinde farklı bir parıltıyla gece karanlığına bakıyordu.
Bu silüetin yanında, gümüş-beyaz ve pürüzsüz bir kürkü olan Altı Kuyruklu Şeytan Tilkisi sessizce oturuyor ve beyaz göz bebeklerinde sahibi ile aynı duyguyu sergiliyordu.
“Kabus Prensi, istediğiniz bilgiler toplandı. Yang Ailesi’nin toplam yetmiş üssü ve beş tane altıncı seviye ve üstü bölgesi var. Her birine sürekli izlemeleri için birileri gönderildi!” Karanlığın içinden aniden beklenmedik bir ses duyuldu.
“Haberlerin engellenmesini garanti altına aldınız mı?” Chu Mu arkasını dönmeden konuştu.
“Henüz değil, ama harekete geçtiğimizde hiçbir haberin sızdırılmayacağına emin olabiliriz!”
“On gün sonra operasyona başlayın. Öncelikle, Yang Ailesi’nin son zamanlardaki sermaye ödeneklerini yakından takip edecek insanlar gönder. Bir şey bulursanız hemen rapor edin!” dedi Chu Mu.
“Emredersiniz!”
Gölge yavaş yavaş havaya yükseldi ve kalın, karanlık bulutların içinde kayboldu…
Yüz metreden daha uzun antik yapının üstünde oturan Chu Mu, gece karanlığı altındaki Wangluo Şehri’ne bakarken, yüzünde şeytani bir gülümseme vardı.
“Bu şehri daha ilginç bir yer hâline getirmek için bir kan yağmuru başlatalım bakalım!”
Üçüncü gün…
Müzayede evi bir duyuru yayınladı.
Bu duyuru, tüm Wangluo Şehri’ni sarstı!
Wangluo Şehri’nin müzayede evi, genellikle ayda bir kez açık artırma yapardı ve açık artırmaya nadiren iki milyonu aşan toplam yirmi adet nesne ya da ruh hayvanı koyardı. Bu rakam bile oldukça yüksek sayılırdı.
Korkunç olan şey, on gün içinde, toplam değerin on milyon altına ulaşacağı bir açık artırma yapılacağı haberiydi!
On milyon altını aşacağına göre, bu açık artırmadaki her nesne beş yüz bin altının üzerinde edecek demekti!
Beş yüz bin altın, hiçbir aile için küçük bir miktar değildi. Bu açık artırmadaki her nesnenin her ailenin savaşmasına değecek şeyler olduğu anlamına geliyordu. Beş yüz bin altınlık bir nesne, bir açık artırmanın en önemli nesnesi olurdu genellikle ama bu özel açık artırmadaki her nesne, sıradan bir açık artırmanın en önemli nesnesi olabilecek düzeydeydi!
Elbette her nesnenin beş yüz bin altın değerinde olması mümkün değildi. Bunun yerine, müzayede evi, Wangluo Şehri’nde tüm ailelerin ağızlarının suyunu akıtan bir hazine sergileyecekti: altıncı seviye bir ruh zırhı!
Altıncı seviye ruh zırhı! Tek başına beş milyon altın eden muazzam bir hazine!