Geniş benim memleketimdir.
İçinde birçok orman, tarla ve nehir var ...
Bu, benim görüşüme göre, yabancıların "gizemli Rus ruhu" hakkındaki ebedi sorusunun cevabı.
Biz bile ruhumuzun genişliğini tam olarak bilmiyoruz. O sadece, hepsi bu. Çünkü biz Rus'uz. Bu "geniş ve derin". Bu dünyadan kendimizi sorumlu hissediyoruz. Avrupa ve Asya topraklarının Rus kanıyla ıslanmasının nedeni budur. Bu nedenle, toprak Rus askerlerinin kemikleri tarafından yetiştirildi.
22 Haziran ... Hafıza ve keder günü. Resmi olarak. Ve gayri resmi - Hüzün Günü. Sadece Büyük Zaferin kutlanmasının yavaş yavaş Anma Günü de dahil olmak üzere oluşması. Zaman gazileri alır. Hafıza kalıyor ...
Ancak bu raporda bugün orijinal değerini geri vermek istiyorum. İlk anlam. Unutmayın: "Hiç kimse unutulmaz ve hiçbir şey unutulmaz!"
Gerçek şu ki, Omsk şehrinin Sovyet semtinde Haziran ayının 22'i, askerlere bir anıt açılmıştı. Savaştan gelmeyen Sazonov kardeşler için anıt. Alman faşist işgalcileriyle savaşlarda öldüler. Ve onuruna 109 okul numarası alanında küçük bir kare adı verilir.
Büyük ölçekli anıtlara, görkemli anıtlara alışkınız, anıt sade, küçük görünecek. Belki de öyle.
Sadece bu anıtın kendine özgü bir özelliği vardır. Ve kendisi ve parkta bulunan bölge, CTOS tarafından dekore edilmiştir. Evet, bölge halkı komitesi Omsk CAO'su "özdeyişi" Mirny. Basitçe söylemek gerekirse, anıt microdistrict sakinleri tarafından dikildi. Yönetim değil, sıradan insanlar. İsteyen insanlar. Çok istedim.
Vladimir Grigorievich ve Alexander Grigorievich Sazonovs kardeşler sonsuza dek savaş yollarında kaldılar.
En büyük Vladimir, Kuzey Kafkasya'da bir kahramanın ölümünden öldü. Makineli tüfek müfredatı düşmanın üç düşman ateş noktasını alt etmekle kalmadı, aynı zamanda Ordzhonikidze’nin stratejik öneme sahip olan yolu - Gizel’i de tuttu. Müfreze karşı Sazonov, Nazilerin bir taburunu yaptı. Ancak Nazi savaşçıları geçemedi. Kötü şekilde yaralanan komutanlar bile, makineli tüfeklerinden düşmanları "biçmeye" devam etti. Sonrasında, Vladimir Grigorievich Sazonov'a Savaşın Kızıl Bayraklarının Nişanı verildi.
Erkek kardeşlerin gençlerinin kaderi, İskender, uzun zamandır bilinmiyor. Pilot Sazonov AG Bir savaş görevi sırasında kayboldu. Ancak 1950 yılında, okul çocukları Misha Ovsienko ve Kolya Lukserenko yanlışlıkla paslı bir Yurtseverlik Savaşı Emri, derece bulundu. Numara, sahibinin adı ve soyadını belirledi. Yerel sakinler ise, düzinelerce faşist uçakla eşitsiz bir savaşta Sovyet pilotunun kahramanca ölümünü anlattı.
1959'te, uçak 7-metre derinliğinde bulundu ve yükseltildi. Alexander Sazonov'un kalıntıları köyün yakınındaki toplu bir mezara gömüldü. Ve hayatta kalan ön gazeteye göre, nasıl savaştığını öğrendik. 22 faşist düşürdü. Ve son savaşında Alexander, savaş hesabını birkaç Alman uçağı ile doldurdu.
Peki bir anıt fikri nasıl ortaya çıktı? Muhtemelen, çoğu fikir gibi, CTPS'nin başkanı ve azmettiği için Lyudmila Ivanovna Melnikova. Dahası, anıt projesini “icat eden” başkandı. Sınavı geçti, projeyi sanatçı Sergey Naryshev ile koordine etti. Daha sonra belediye yetkililerinden 200 binde kazanılmış bir bağış yapıldı.
Lyudmila Ivanovna'yı sadece birkaç dakika içinde hazırlıkların karmaşasından çıkardım. Bu kadar önemli bir günde projenin yazarı ve esin kaynağı hakkında ne düşündüğünü bilmek istedim. Hangi düşünceler kafada ve ruhtaki duygularla dolup taşar. Ancak görüşmenin neredeyse tamamı insanlarla ilgiliydi. Kendin hakkında bir kelime değil. İnsanlar, insanlar, insanlar ... Kim ve ne yardım etti. Duyarlı girişimcilerimiz ve iş liderlerimiz nelerdir?
Kare "toparlamak" ihtiyacınız var? Rektör yardımcısı başkanlığındaki OmSTU öğrencileri tam oradalar. Çiçek yataklarına çiçek dikmek için yardıma mı ihtiyacınız var? Okul müdürleri tarafından yönetilen №109 öğretmeni ve okulu öğrencileri zaten toprağı kazıyor ve fidelerin bulunduğu kutuları taşıyorlar. Tezgah mı ihtiyacınız var? Yerel demirci ve metal efendisi, demirci, çoktan dövülmüş ve teslim edilmişti. Kaldırım döşeme? Zaten getirildi ve yüklendi. Meydanın her tarafında.
Onur bekçisine mi ihtiyacınız var? Albay Sınır Muhafızları tarafından yönetilen öğrenci sınıfı okulu zaten eğitim görüyor.
Ve böylece tüm sorunlar çözüldü. Geniş Rus ruhundan. Bütün kalbimle.
Anma Günü ve Keder'de anıtın açılması bana öyle geliyor ki, çok semboliktir. Keder seni durdurur. Düşünmek. Ancak hafıza tam tersi. Rol yapar. Düşenlerin vakti olmadığı her şeyi bitirmek gerekir. Onlar için "yaşamak" gerekir. Sevmek, bitirmek, yaşamak ...
Raporun sonunda, bugünkü tatilde payını paylaşanları listelemek istedim. Anıtın gerçekleştiği herkese teşekkürler. Ama düşündüm, neden diğerlerini incittim? Herhangi bir senaryo dışında, savaş hakkında şiirler okumaya giden o büyükanne. Her akşam kavak kabartmasıyla "savaşan" kadınlar, böylece yataklar çok güzeldi. Cesurca taşıyan öğrenciler, 30 derece sıcağında görevlerini yerine getirirler. Neden insanları rahatsız ettin!
Büyük harfle Rus halkı
- Yazar:
- Domokl