1796-1797 İtalyan kampanyasının parlak başarılarından sonraki durgunluk, General Bonaparte'ın siyasi planlarına karşılık gelmedi. İlk zaferlerden sonra Napolyon bağımsız bir rol üstlenmeye başladı. Ülkenin hayal gücünü vuracak ve onu ordunun en sevdiği kahramanı yapacak bir dizi muzaffer etkinliğe ihtiyacı vardı.
İngiltere'nin Hindistan'la iletişimini engellemek için Mısır'ı ele geçirmek için çok maceracı bir keşif planı hazırladı ve Dizini (1795 yılında Ulusal Sözleşme tarafından kabul edilen III yıl anayasası altında ilk Fransız Cumhuriyeti hükümeti) Kızıldeniz'de bir koloni olması gerektiğine kolayca ikna etti. Hindistan'a ulaşmanın en kısa yolu.
Gördüğünüz gibi, "Hint Okyanusu'nun sularıyla asker botlarını yıkamak" fikri, Napolyon Karlovich'i Vladimir Volfovich'ten biraz önce akla getirdi ...
Böylece, Dizin Hükümeti, Bonaparte'nin popülaritesinden korkan, Paris'teki varlığından kurtulmaya ve İtalyan ordusu ve donanmasına emanet etmeye karar verdi.
Sefer ordusuna 24 bin piyade, 4 bin süvari ve 300 at (kalan atların Mısır'da satın alınması gerekiyordu), 16 topçu şirketi, 8 sappers, madenciler ve işçi, 4 park şirketi; toplam 32 kişi. Birlikler 300 bölümdü.
Bu birlikleri taşımak için 309 gemi toplam 47 ton deplasmanla hazırlanmıştır (300 Marsilya'da, 58 Toulon'da, 72 Cenova'da, 73 Civita-Vecchia'da ve 56 Korsika'da).
Seferi refakat etmek niyetinde filotilla 55 gemiden (13 zırhlı, 6 fırkateyn, 1 corvette, 9 flüt, 8 brig ve haberci gemisi, 4 harç gemisi ve 12 silah ve 2 feluk). Toulon ve Marsilya'da bulunan birliklerin çoğu askeri gemilere yerleştirilecekti. Filo ekibi 10 bin denizciden oluşuyordu. Keşif gezisine antik ülkeyi incelemek için birçok bilim adamı, araştırmacı, mühendis, teknisyen ve sanatçı (toplamda 100 kişiye kadar) katıldı.
Bu girişim hakkında daha fazla bilgi Alexander Samsonov'un çok değerli ve bilgilendirici makalelerinde VO'da bulunabilir:
Piramitlerin Muharebesi. Mısır'ın Bonaparte kampanyası.
Piramitlerin Muharebesi. Mısır kampanyası Bonaparte. 2’in bir parçası.
Piramitlerin Muharebesi. Mısır kampanyası Bonaparte. 3’in bir parçası.
O eski günlerin olaylarının sadece birkaç önemli bölümüne odaklanacağım.
Mısır'ın başarılı fethinden sonra Napolyon Bonapart, Ortadoğu'daki Osmanlı bölgelerine saldırmaya devam etti.
edebitarihsel kaynaklar bu olayları etkili bir şekilde anlatıyor:
“Özellikle su eksikliği nedeniyle yolculuk zordu. Şehirden sonra El Arish'ten başlayarak Bonaparte'ye teslim oldu. Süveyş Isthmus'u geçerken Yafa'ya taşındı ve 4 Mart 1799'da onu kuşattı. Şehir pes etmedi. Bonaparte, Yafa nüfusunun, şehir saldırı ile alınırsa, o zaman tüm sakinlerin yok edileceğini, esir alınmayacaklarını ilan etmesini emretti. Yafa pes etmedi. 6 Mart'ta bir saldırı izledi ve şehre patlayan askerler, kelimenin tam anlamıyla gelen herkesi yok etmeye başladı. Evler ve dükkanlar yağmalandı. ”
4 bin kişi ele geçirildi. Napolyon'un yiyecekleri için ne tedarikleri vardı, ne de onları Yafa'dan Mısır'a deniz yoluyla göndermek için gemiler, tüm Mısır çöllerinde İskenderiye veya Kahire'ye binlerce seçilmiş ve güçlü askere eşlik etmek için yeterli özgür birlik yoktu. Tüm mahkumlar vuruldu ...
Evlerde, sokaklarda, çatılarda ve mahzenlerde, bahçelerde ve bahçelerde, kesilen nüfusun uygun olmayan cesetleri çürüyordu ve kıyıda binlerce mahkum vardı. Şehirdeki veba salgınında şaşırtıcı bir şey yok ....
Bu Bonaparte, Acre kalesine geçtikten hemen sonra veya Fransızların sık sık söylediği gibi Saint-Jean d'Acre. Türkler ona Akka diyorlardı. Belirli bir gecikme olmadı: Veba Fransız ordusunun topuklarındaydı. Yafa'da kalmak son derece tehlikeliydi.
Acre kuşatması tam olarak iki ay sürdü ve başarısızlıkla sonuçlandı.
Bonaparte'nin kuşatma topları yoktu; savunmayı İngiliz Sydney Smith yönetti; İngilizler denizden malzeme getirdi ve silâhTürk garnizonu harikaydı. Birkaç başarısız saldırıdan sonra, 20 Mayıs 1799 kuşatmayı kaldırmak zorunda kaldı, bu sırada Fransızlar 3 bin kişiyi kaybetti. Doğru, kuşatılmış olanlar daha da fazla kaybetti. Bundan sonra Fransızlar Mısır'a geri döndü.
“Dönüş yolculuğu saldırgandan bile daha zordu, çünkü Mayıs ayının sonu olmuştu ve Haziran, bu yerlerdeki korkunç ısı tamamen dayanılmaz derecede yoğunlaştığında yaklaşıyordu. Suriye'den Mısır'a bu zor dönüş yolculuğu sırasında, başkomutan, kendisiyle ve üst komutanlarına taviz vermeyerek, bu kampanyanın tüm zorluklarını orduyla paylaştı. Veba gittikçe bastırdı. Vebadan ayrıldılar, ancak yaralı ve hasta veba ile daha fazla alınmadı. Bonaparte herkese sökülmesini ve hasta ve yaralılar için at, araba ve mürettebat sağlamalarını emretti. Bu emirden sonra baş istikrarlı menajeri, baş komutan için bir istisna yapması gerektiğine ikna olduğunda, hangi atın onu terk etmesini istediğini sorduğunda, Bonaparte öfkelenerek, sorgulayana yüzüne çarptı ve bağırdı: “Herkes yürümeli! Önce gideceğim! Ne, sen siparişi bilmiyor musun? Çık! " Bu ve benzeri eylemler için askerler daha çok sevdi ve yaşlılıkta Napolyon'u tüm zaferlerinden ve fetihlerinden daha sık hatırladı. Bunu çok iyi biliyordu ve bu gibi durumlarda asla tereddüt etmedi; ve onu izleyenlerin hiçbiri daha sonra doğrudan hareketin ne zaman, neyin olduğuna ve neyin oynandığına ve dikkate alındığına karar veremedi. Büyük aktörlerde olduğu gibi, hem o hem de diğeri olabilir. Ve oyunculukta Napolyon gerçekten harikaydı, ancak aktivitesinin başlangıcında, Toulon'da, İtalya'da, Mısır'da, mülkiyeti şimdiye kadar sadece çok azına, en yakınına en çok nüfuz edenlere kadar açıklanmaya başladı. Ve akrabaları arasında o zaman çok kurnaz olanlar vardı. ”
(E.V. Tarle. Napolyon. ZhZL. 1936.)
Bu arada, Fransız merkezinin bulunduğu Ramla'da (Yafa'ya yaklaşık 20 km), veba sakinlerini tam anlamıyla şehrin sakinlerini ve Fransız birliklerini biçen bir salgın patlak verdi.
“Kutsal Toprak Düzeni keşişlerinin manastırında açılan hastane yeterli değildi. Hasta sayısı 700'e ulaştı, koridorlar, hücreler, yurtlar, avlu onlarla sıkıştı. Baş cerrah Larrey endişelerini gizlemedi; hastaneye kabulünden bir gün sonra birkaç kişi öldü; hastalıkları büyük bir hızla ilerledi, veba semptomları tespit edildi. Hastalık kusma ile başladı; sıcaklık çok yükseldi, hastalar korkunç bir şekilde raved; kasıkta, içinde buboes belirdi ve hemen ikincisi kırılmadıysa, hasta öldü. Kutsal Topraklar Düzeni rahipleri kendilerini kilitledi ve artık hasta ile iletişim kurmak istemedi, emirler terk edildi, hastane yeterince yiyecek olmayacak kadar terk edildi ve sağlık görevlileri her şeyi kendileri yapmak zorunda kaldılar. Boşuna, vebanın semptomlarını sadece "bubo" adı verilen bilinen malign bir ateş olduğunu söylediklerinde görmek istemediler. Boşuna, bakım ve gayreti ikiye katlayarak bir örnek oluşturdular; korku orduya süpürüldü. Veba'nın özelliklerinden biri, ondan korkanlar için daha tehlikeli olmasıdır; korkunun kendilerini kontrol etmesine izin veren neredeyse herkes ondan öldü. Başkomutan, Kutsal Topraklar Düzeni'nin keşişlerinden kurtuldu ve onları Kudüs ve Nasıra'ya gönderdi; şahsen hastaneye gitti, varlığı hastaya rahatlık getirdi; birkaç hastanın mevcudiyetinde operasyonunu emretti, krizin başlamasını kolaylaştırmak için bubolar delindi; yaygın, bulaşıcı olmayan bir hastalıktan muzdarip olduklarını kanıtlamak için en ruhsuz görünenlere dokundu. Alınan tüm önlemlerin sonucu, ordunun bunun bir veba olmadığına olan güveninin korunmasıydı; sadece birkaç ay sonra hala veba olduğunu kabul etmek zorunda kaldım. Ancak, olağan önlemleri ihmal etmediler; şehrin yağmalanması sırasında yakalanan her şeyi ayrım gözetmeden yakması emredildi; bununla birlikte, bu tür önlemlere malign ateş salgını başladığında hastanelerde başvurulur. ”
(Napolyon. Seçilmiş Eserler. Moskova: Askeri Yayınevi, 1956)
Dominic Jean Larrey (1766-1842) Paris'te tanınmış bir pratisyen cerrahdı. 1792'de orduya alındı ve Ren'e gönderildi, burada ciddi savaşlar yapıldı ve birlikler ağır kayıplar verdi. Larrey, Napolyon ordularının baş cerrahı oldu. 1797'den 1815'e kadar askeri-tıbbi işi geliştirmek için çok şey yaptı - özellikle, Larrey orduda modern askeri alan cerrahisi yöntemlerini aktif olarak tanıttı ve aynı zamanda hareketliliğini önemli ölçüde artırdı ve saha hastanelerinin organizasyonunu geliştirdi. Böylece, yaralılara operasyonel yardım sağlamak için "uçan hastaneler", ambulanslar tanıtıldı. Bunlar, her biri iki at tarafından kullanılan hafif, iyi hareket eden iki tekerlekli arabalardır. İlerleyen birliklerin ardından hızla savaş alanına gidebilir, yaralıları toplayabilir (bu, özel eğitimli yardımcı cerrahlar tarafından yapıldı) ve onlara saha hastanesinde gerekli yardımı sağlayabilir.
Geleceğe bakacak olursak, zaten 1793'te Limburg Muharebesi'nde (Birinci Koalisyon Savaşı), Larrey’in “ambulansları” mükemmel olduğunu kanıtladı; Bu savaşta yaralanan askerlerin birçoğu sağlanan zamanında tıbbi yardım nedeniyle tam olarak kurtarıldı. Yakında, Fransız ordusu boyunca telafisi mümkün olmayan kayıpları önemli ölçüde azaltan “uçan ambulanslar” düzenlendi.
Triyaj uygulamasını, yani yaralıları savaşta alınan yaralanmaların ciddiyetine göre sıraladı. Ayrıca sanitasyonu iyileştirmek, hastalara yiyecek sağlamak ve ayrıca tıbbi personel yetiştirmek için çalıştı.
1799'da Abukir muharebesinde, çağdaşların belirttiği gibi, neredeyse iki bin yaralıya yardım etmesi için düşman ateşi altındaki savaş alanında birçok operasyon (çoğunlukla ampütasyon) gerçekleştirdi.
Diğer yeniliklerin yanı sıra, ince pamuklu kumaştan yapılmış hafif bandajlar, pedler ve tamponların kullanımını uygulamaya koydu. Bu amaçla, o günlerde "Gazze kumaşı" olarak adlandırılan kumaş kullandı. Orta Çağ'dan beri Gazze bölgesindeki Yahudi dokumacılar tarafından üretildi. Aslında, çok kolalanmış bir formdaki bu kumaş uzun süre Avrupa'ya taşındı ve burada kabarık etekleri astarlamak için kullanıldı. O zamana kadar pansumanlar için yoğun ve sert giysiler kullanıldı. Kimse özel giyinme yapmamıştı. Larrey onu ilk önce doğal yumuşak bir biçimde gördü. Bugün bu kumaşı gazlı bez olarak biliyoruz.
Larrey, düşmanın yaralı askerlerine gerekli yardımı sağladı. Rusya'ya yapılan bir yolculuk sırasında Vitebsk şehrine girdikten sonra 350 Rus'un yalnızlık ve kirden vazgeçtiği, hareket edemediği tespit edildi: hepsi toplandı, giyindi, Fransızlarla aynı yardımı aldıkları bir hastaneye nakledildi.
1812'de Borodino muharebesi sırasında, her biri için ortalama 200 dakika harcayan 7,2 ampütasyon geçirdi ve hatırladı:
“Bu savaşta alınan yaralar şiddetliydi, çünkü neredeyse hepsine topçu ateşi neden oldu, silah mermilerinden yaralar boş ve çok yakın bir mesafede alındı. Ayrıca, defalarca fark ettiğimiz gibi, Rus mermileri bizimkinden çok daha büyüktü. Topçu yaralarının çoğu bir veya iki üyenin amputasyonunu gerektiriyordu. ”
Larrey, Albay Rebsomen'in kolunu ve bacağını Hanau'da büyütür
Waterloo Muharebesi sırasında, yaralılara ateş altında kişisel olarak katılmaya katılan Larrey'in cesareti, savaşın bir noktasında askerlerine ateşini kesmelerini emretti ve Larrey'e yaralıları toplama fırsatı verdi.
Larrey, Prusya birlikleri tarafından yakalandı ve başlangıçta ölüm cezasına çarptırıldı, ancak affedildi ve eskort altında Fransa'ya gönderildi.
Larrey hizmetleri için üç kez Onur Lejyonu ile ödüllendirildi.
14 Haziran 1799'da Bonaparte ordusu Kahire'ye döndü.
Ve sonra ani, öngörülemeyen bir olay meydana geldi. Avrupa ile herhangi bir iletişimden uzun aylar kesildi, yanlışlıkla eline düşen gazetelerden Bonaparte inanılmaz haber: Mısır, Avusturya, İngiltere, Rusya ve Napoli Krallığı'nı fethederken Fransa'ya karşı savaşı yenilediğini, Suvorov'un İtalya'da ortaya çıktığını, Fransızları yendiğini, Cisalpine Cumhuriyeti'ni yok ettiğini, Alplere taşındığını, Fransa'yı istila etmekle tehdit ettiğini öğrendi; Fransa'da - soygunlar, huzursuzluk, tam hayal kırıklığı; Dizin, çoğunluk tarafından nefret ediliyor, zayıf ve kafası karışıyor. "Alçaklar! İtalya kayboldu! Zaferlerimin tüm meyveleri kayboldu! Gazeteyi okur okumaz dedi.
Ordunun yüksek komutasını General Kleber'e devretti, aceleyle ve titizlikle dört gemiyi donatma emri verdi, yaklaşık 500 kişiyi seçti ve 23 Ağustos 1799'da Fransa'ya gitti.
Veba Akdeniz kıyılarında kaldı. Napolyon Levant'tan ayrıldı ve onu bir burnuyla bıraktı. Ancak, hepsi bu değildi ...
Mısır kampanyasından dönen Napolyon'un birlikleri Fransa'ya getirdiler ve daha sonra göz hastalıklarının salgınlarını Avrupa'ya yaydılar: bakteriyel pürülan konjonktivit ile birleştirilen trahom. Hastalığa "Mısır iltihabı" adı verildi. Bunlar Avrupa'da göz hastalıklarının ilk salgınlarıydı. O sırada bilinmeyen bir enfeksiyonun tedavisi yoktu. Hastalık sadece konjonktiva değil, aynı zamanda korneanın da yenilmesine yol açtı. Gözün içindeki korneadan enfeksiyon, körlük ve hatta gözün ölümüyle sonuçlandı. Ve oldukça sinsi bir hastalıktı: tedavi edildikten sonra bile, vücut enfeksiyona karşı bağışıklık geliştirmediği için bir kişi yeniden enfeksiyondan korunmadı. Ancak bu hastalıktaki en kötü şey yayılma hızıdır. Kısa sürede bir yerde ortaya çıkan kaynak kitleleri kapsıyordu ve bu salgınlar sürekli meydana geldi.
Böylece, trahoma önce ordu arasında, daha sonra sivil nüfus arasında ortaya çıktı. 1801'de hastalık Malta adasında ve Cenova'da, 1802'de İngiltere'de, 1813'te Almanya'da keşfedildi.
Bu aşamada, Karl-Ferdinand Grefe (1787-1840) trahomla mücadeleye katıldı. Bir zamanlar Anhalt-Bernburg Dükü Alexius'un kişisel doktoruydu.
1811'de 24 yaşında Karl-Ferdinand, Olağan Cerrahi ve Göz Hastalıkları Profesörü unvanını aldı. Berlin Üniversitesi'nde göz kliniğinin direktörüydü ve Alman oftalmolojisinin kurucularından biri oldu.
1813 yılında, Napolyon Fransa'ya karşı Avrupa güçlerinin altıncı koalisyonu sırasında, Prusya Ordusu Genelkurmay Doktoru rütbesi ile askeri hastanelerin başkanlığına atandı ve burada diğer şeylerin yanı sıra "Mısır göz iltihabı" çeken askerlere oftalmolojik yardım sağladı.
Birlik Ordusu askerlerinin muamelesinde esas ve cesaret için, Rus İmparatoru Nicholas 1826'da Karl Gref'e "arka plan" önekine asil unvan ve miras hakkı verdi. Böylece Alman ailesi Gref Rus soyluları oldu. Oğlu Albrecht von Graefe de bir göz doktoru olacak ve dünya çapında bir üne sahip, gelecekte Rusya'da oftalmolojinin gelişimi için çok şey yapacak.
1817-18'de Fransa'yı işgal eden Rus birlikleri arasında bir salgın patlak verdi ve onlar tarafından Rusya'ya getirildi. İlk trahoma Polonya Krallığında yayıldı (1818-1820).
St.Petersburg'da ilk vakalar 1832'de kaydedildi.
İlk salgınlar birçok hastalığa neden oldu ve sonuçlarında korkunçtu. 1818'deki İngiliz ordusunda, bu hastalıktan kör olan 5000 özürlü insan vardı, 20'lerde ve 30'larda Rus ordusunda, yaklaşık 80 kişi hastalandı, 000'te Belçika'da her beş askerden biri trakom, tamamen kör olan veya onbinlerce görüşlerini kısmen kaybetti.
1823 yılında tıp doktoru ve Muhafızlar Piyade kıdemli doktoru Ivan Petrovich Butkov'a (1782-1856) Rus İmparatorluk Ordusu askerleri arasında Kırım'daki salgın şiddetini sona erdirmek için önlemler almaları emredildi. Hastalığın yayılmasının nedenlerini ayrıntılı olarak inceledi, birliklerin sıhhi durumunu iyileştirdi ve salgını durdurmayı başardı. Bunun için, en yüksek merhametin diğer belirtileri arasında, elmaslı 2. dereceden St. Anna Nişanı, 3. dereceden St. Vladimir Nişanı ve tamamen merhametli bir armağanla ödüllendirildi. Butkov, salgın hakkındaki gözlemlerini, "1824 Türkiye Kampanyasına Katılan Birliklerde Kırım'da Ortaya Çıkan Göz Enflamasyonunun Kısa Bir Tanımı" adlı bilimsel bir makalede açıkladı.
XNUMX. yüzyılın sonunda, bir trahom salgını Kazan eyaletini ve Volga bölgesini süpürdü. Düşük hijyen koşullarında, trahom, yüzlerce insanı, özellikle yoksulların temsilcilerini enfekte etti. Devrim öncesi Rusya'nın Tatar köyleri tamamen bir salgın tarafından kaplandı.
14 Kasım 1922, Kazan'da Rusya bilimsel tıp kurumunda trahomla mücadele eden ilk şirket kuruldu.
Trahom hastaları için servisler (1930'lar)
Trahom sadece savaş sonrası yıllarda gerilemeye başladı. Bu hastalığın tedavisinde etkili yöntemler bulunmuş, nüfusu uyarmak için önlemler alınmış, bilgilendirme çalışmaları yapılmış ve okul çocukları arasında tartışmalar düzenlenmiştir. Etkili kimyasallar kullanıldı - albucidler, daha sonra tetrasiklin ve diğer antibiyotikler ortaya çıkacak. 1964 yılında, TASSR topraklarında trahom karşısında tam bir zafer ilan edildi.
Kaynaklar:
Napolyon. Seçilmiş eserler. M.: Askeri Yayınevi, 1956
Tarle E.V. Napolyon. ZHZL. 1936.
Brockhaus ve Efron Ansiklopedik Sözlük makaleleri.
Wikipedia ve diğ.