Sarhoş Kadı
|Sarhoş Kadı|
|Nasreddin Hoca fıkrasıdır.|
Hoca'nın memleketi olan Sivrihisar'ın bekri bir kadısı var imiş. Bir gün bağında sarhoş olup yatmış. Kavuğunu, binişini şuraya buraya atmış. Hoca da tilmizi İmad ile o gün seyrana çıkmış imiş. Kadının o halini görüp binişini almış, sırtına giymiş gitmiş. Kadı ayılıp binişini bulamayınca muhzıra:
— Bak göz kulak ol, bulursan al getir, der.
Muhzır, Hoca'nın sırtında görüp mahkemeye getirir. Bir muhakeme zamanına tesadüf eder. Hoca, kadıya:
— Dün İmad ile gezmeye çıktık, baktık ki bir bağda bir sarıklı adam sarhoş olmuş, kusmuş yatıyor. Ben de binişi aldım, sırtıma giydim. Buna şahit ve emare de gösterebilirim. Bulun sahibini vereyim, deyince kadı:
— Kim bilir hangi sefihtir! Hele sen afiyetle git, giydiğine bak, ben karışmam, demiştir.