* * *
Bu iyi planlanmış bir küresel operasyondur. Nisan 4’te, çeşitli ülkelerden önde gelen medya kuruluşları neredeyse aynı anda bir sansasyon yarattı. haber Uluslararası Araştırmacı Gazetecilik Konsorsiyumu (ICCRM) olarak adlandırılan belirli bir kuruluşun, denizaşırı şirketler ve müşterilerinden oluşan güçlü bir veritabanına sahip olduğunu. MCLR'nin elindeki dosyaların toplam boyutu 260 gigabayt'ı aşıyor. Bu, Wikileaks'in 160 yılında halka açıkladığı büyükelçilik raporları hakkında 2010 kat daha fazla bilgi ... ICCR dosyaları, bir milyon belgenin 2,5'ini içeriyor: İngiliz Virgin Adaları'ndaki binlerce offshore şirketinin 122 kayıt verileri; açık deniz şirketlerini kullanan kişilerin listeleri; pasaportlar dahil kişisel belgelerin kopyaları; yazışmalar; bankacılık işlemleri ve birinci sınıf politikacılar ve işadamları, büyük şirketler ve bankalarla ilgili diğer veritabanları hakkında bilgi. Dokümanların farklı bir randevusu var, bunların en erkenleri 30 yıl önce doğmuş. Belgeler, 130 ülkelerinden 170 binlerce insanın adını içerir.
Bu operasyonun ilk aşamasında, belli bir isimsiz yazar açık deniz şirketleri hakkında temel bilgiler topladı. Ne kadar zaman topladığını, hangi bilgiyi edinmenin yöntemlerini kullandığını bilmiyoruz. Belki de, ICFH, bazı gazeteciler bu soruların cevaplarını biliyorlar, ancak sessiz kaldılar: diyorlar, muhbirimizi riske atamıyoruz. Her ne kadar böyle bir bilgi edinmediğimizi bir kişiye bilmemize rağmen. Bu arada, böyle bir yalnızlığın hali zaten medyada ortaya çıkmıştı - yılın Eylül ayındaki 11'unun yılın 2001'inin bin Ladin önderliğindeki bir avuç teröristin eseri olduğu gibi inanılmaz.
İkinci aşama, Ocak ayında 2012'ta başladı. Açık deniz şirketleri için veri tabanı, ICCR'nin anonim bir organizasyonu tarafından transfer edildi. Kötü yapılandırılmış ve zayıf sistematik bir bilgi dizisiydi. Aslında, MCLR bu gazetenin yanı sıra bir dizi ülkenin medya yeteneklerini kullanarak bu yarı mamul ürünü koymak için çalışmaya başladı. Ana çalışma sahada yapıldı. Projedeki en büyük dış katılımcılar Hava Kuvvetleri Yayın Kurumu ve İngiliz The Guardian idi. Çalışma boyunca, isimsiz yazardan alınan veriler, katılan gazetecilerin çıkardığı yeni bilgilerle desteklendi. Çalışmaya ABD, Büyük Britanya ve Kosta Rika'dan programcılar ve BT uzmanları katıldı. Bu aşamada operasyon, resmi adı aldı: “Satılık Gizlilik: Küresel Offshore Para Labirenti” (“Satılık Gizlilik: offshore dünya labirentinde”). Bu aşamadaki çalışmalar sadece gizli değil, medyada da reklam aldı. 2012'in sonunda, bir düzine açık deniz şirketi ve yönetim şemaları için küçük bir açık deniz veritabanının (BDO) bir parçası yayınlandı. Güçlü bir zaman bombasıydı.
Üçüncü aşama, Nisan ayı başlarında 2013 ile başladı. Farklı ülkelerin medyası aracılığıyla, veritabanının ayrı parçaları halka açıklandı. Her ülkede, bunlar birkaç seçilmiş "yetkili" medyadır. Örneğin Rusya'da, Vedomosti ve Novaya Gazeta “yetkili” medya görevi görüyor. BDO'nun sahibi olarak görev yapan ICWR organizasyonunun BDO'yu kullanan ulusal medyayı, veritabanından herhangi bir belgeyi kanun uygulayıcılarına ve ülkelerinin yetkili makamlarına devretmesini yasaklamış olması dikkat çekicidir. Görünüşe göre, bilgi kaynaklarını aydınlatmak için bir risk var. Dolayısıyla, mesaj zaten Alman medyasının Alman makamlarına Nisan ayında ilk yayınlarında belirtilen yerel vergi kaçakçıları hakkında bilgi vermeyi reddettiğini çoktan iletti.
BDD'den ölçülen bilgi emisyonlarının üçüncü aşaması uzun yıllar alabilir. Ancak, “bilgi yargısının” ilk bölümleri modern dünya düzeninde devrimci ayaklanmalara yol açabiliyor.
* * *
Çok merak ediyorum: operasyonun amaçları nelerdir? Elbette, ICFD'nin atıfta bulunduğu resmi amaç var. Bu, sosyal ve ekonomik kalkınma konusunda aşılmaz bir fren haline gelen açık deniz şirketlerine karşı mücadeledir. Denizaşırı küresel ekonomi sürecinin çok ileri gittiğini iddia etmek zor. Açık deniz şirketlerinin gölgesinde gizlenmiş olan varlıkların en son değerleri: 21'ten 32 trilyona. dolar (küresel GSYİH'nın neredeyse yarısı). Sadece her yıl vergiden ayrılan denizaşırı müşterilerin vergi sonucu bütçe kaybı dünya genelinde yüz milyarlarca dolar ile ölçülüyor. 2011'ten itibaren, ABD vergi mükellefiyetinden kaynaklanan bütçe zararlarının, 345 milyar dolar civarında denizaşırı vergi kaçakçılarının kullanımı da dahil olmak üzere 100 milyar dolar olarak tahmin edildiği, Avrupa Birliği'nde vergi optimizasyon programları ve brüt vergi kaçakçılığı, zararların kullanılmasıyla 1 trilyon ulaşmak Euro. Ancak, bu miktarın ne kadarının offshore şirketlere borçlandırılabileceğini bilmiyoruz. Amerika Birleşik Devletleri'nin yüzdesinden devam edersek, 290 milyar Euro ya da en azından 350 milyar dolar alıyoruz, AB ve ABD için toplam, denizaşırı “delikler” nedeniyle yıllık vergi zararları yaklaşık 450 milyar dolar olarak gerçekleşti.
Birçoğu açık deniz şirketlerine karşı mücadelenin sadece diğer amaçları kapsayan bir bahane olduğuna inanıyor. Dünya medyasının gözden geçirilmesi, birçok yayında, açık deniz şirketlerinin değil, bireysel oligarşlerin, politikacıların, devlet adamlarının ana hedefler olduğunu göstermektedir. Hedefler bireysel ülkelerdir. Bazen - dünyaca ünlü bankalar, ulus ötesi şirketler, finansal gruplar.
Operasyonun asıl amaçlarının versiyonlarından biri, müşterilerinin parasını “seçilmiş” ve “dokunulmaz” offshore'ların küçük bir grubuna devretmek için belirli bir deniz kıyısına belirli bir darbe vurmak. Lütfen hemen hemen tüm BDO belgelerinin İngiliz Virgin Adaları (BVI) adı verilen denizaşırı ile ilgili olduğunu unutmayın. Bu bölge, şirket sahipleri hakkında yüksek düzeyde bilgi gizliliği nedeniyle, en güvenilir ve popüler açık deniz şirketlerinden biridir. 1984’ten bu yana İngiltere denizaşırı toprakları kendisini “vergi cenneti” ilan ettiğinden, adalar gerçek sahipleri isimlerini açıklamayan bir milyondan fazla şirket sattı. ICCR'nin basın açıklamasında, BVI'nın yanı sıra diğer offshore'lardan da bahsedilir - Singapur, Hong Kong, Cook Adaları. Bununla birlikte, yalnızca İngiliz Virgin Adaları'nın “şubeleri” olarak gördükleri ölçüde değerlendirildikleri vurgulanmaktadır.
Bununla birlikte, operasyonun gerçek hedeflerinin başka versiyonları da var: ayrı bir deniz kıyısını “bombalamak” değil, dünya ekonomisini bir bütün olarak istikrarsızlaştırmak, tek tek ülkelerde siyasi bir krize neden olmak ve nihayetinde dünyayı kontrollü bir kaos durumuna çevirmek. Aynı zamanda, Offshore sızıntılarının işletilmesi bağımsız değil, daha kapsamlı, küresel bir planın bağlantısı olarak kabul edilir. Bu durumda, Offshore sızıntılarının çalışması, Kıbrıs'taki offshore adasının bankacılık sistemini baltalamak için yapılan operasyonun mantıklı bir devamıdır.
Tabii ki, operasyonun amaçları Offshore sızıntıları ancak neyse ki değerlendirilebilir. Projeye katılan en önemli organizasyon ICHR olduğundan, çok sayıda soru ortaya çıkıyor. Bununla ilgili bilgiler çok az, sadece 1997 yılında yaratıldığı bilinmektedir. Merkez ofisi Washington'dadır. 160 civarındaki 60 ülkelerinden gazetecileri içerir (88 ülkelerinden 46 gazetecileri, Offshore sızma operasyonuna katılmıştır). ICWR büyük kamu kuruluşu Public Integrity Center (CPI) tarafından bir proje olarak oluşturuldu. TÜFE Knight Vakfı, Ford Vakfı ve George Soros tarafından desteklenmektedir. Tüm bunlar, operasyonun gerçekten küresel hedeflere sahip olduğu fikrine yol açıyor.
* * *
Medya tarafından yayınlanan ilk materyal yığınında çeşitli sanıklar görüyoruz. Farklı başlıklar altındaki belgelerde hareket edebilirler: yararlanıcı, hissedar, mal sahibi, mal sahibi, “güven hizmetlerinin” alıcısı, müdür, mal sahibi, ortak mal sahibi, müdür vb. Yine de, bunların hepsi “vergi taslakları” dır. Vergi kaçakçıları listesinde, ABD, İngiltere, Fransa, Kanada ve Almanya'dan Rusya, Ukrayna, Moğolistan, Azerbaycan, Venezüella, İran, Endonezya'ya kadar politikacıların ve memurların, işadamlarının ve dolandırıcıların adlarını, zengin ailelerin üyelerini ve farklı ülkelerden bankacıları bulabilirsiniz. Hindistan ve Filipinler. The Guardian şunları belirtti: belgelere göre, en fazla offshore şirket sahibinin sayısı Çin, Hong Kong, Tayvan, Rusya Federasyonu ve eski Sovyet cumhuriyetlerinde kaydedildi. Listede ayrıca binlerce ABD vatandaşının 4 ismi de yer alıyor.
basında deniz skandalı ile bağlantı aydınlatılmış, örneğin, Fransa Cumhurbaşkanı François Hollande, Jean-Jacques Ogier, Moğolistan Bayartsogt Sangazhav Genel Venezüella ordusu Jose Eliecer Pinto Gutierrez Maliye eski Bakanı eski Kolombiya Devlet Başkanı Alvaro Uribe, Thomas ve Jeronimo iki oğlundan seçim kampanyasının sayman kızı Filipinler Eski Cumhurbaşkanı Ferdinand Marcos Maria Imelda Marcos Manotok, Şeyh Kuveyt Sabah Jaber el-Ali el-Sabah, İspanyol Barones Carmen Thyssen-Bornemi'nin önde gelen sanat koleksiyonerlerinden biri Sa, Marc Rich'in eski petrol tüccarı karısı - Denise Rich, mali dolandırıcılık için ceza veren İngiliz milyoner Scot Young. Medyada ayrıca Azerbaycan’ın Cumhurbaşkanı İlham Aliyev’i ve aile üyeleri, Gürcistan Başbakanı Bidzin İvanishvili, Kazakistan’ın iş adamı RosUkrEnergo Ukraynalı işadamı Dmitry Firtash’ın ortak sahibi Mukhtar Ablyazov da yer aldı.
Offshore şirketlere ve bireylere ek olarak, çeşitli aracı kurumlar ayrıca belgelerde, offshoreların karmaşık labirentlerine giren bireyler ve tüzel kişiler için bir tür “pilot” olarak görev yapmaktadır. Arabulucular farklıdır: hukuk firmaları, güven fonları, bankalar, conta şirketleri vb. Bazen ara faydalanıcıların karmaşık zincirleri, asıl sahibini, nihai faydalanıcıyı, sırrı güvenli bir şekilde saklamak için sıraya girer. Bankaların denizaşırı projelerdeki rollerine gelince, ICCR'ye göre, Alman bankacılık devi Deutsche Bank, Amerikan JP Morgan ve İsviçre UBS ve Clariden burada en aktif durumda.
Zaten birkaç gün geçtikten sonra ilk voleybolu silahtan Offshore sızdı. Çok sayıda ülkeden hükümet ve politik rakamlar tepki vermeyi başardı. Almanya, Büyük Britanya, Belçika, Hindistan, Yunanistan’ın vergi hizmetleri ve kanun uygulayıcı kurumları, vatandaşlarıyla ilgili kamuoyunda gerçekleri doğrulama konusunu ele alacaklarını belirtti. Ve Lüksemburg Maliye Bakanı, vergi kaçakçılığı yapan bankaların müşterileri hakkında bilgi alışverişinde diğer AB ülkeleriyle işbirliğine hazır olduğunu açıkladı. Bu, kıta Avrupası kıyısındaki ana bankacılığın, İsviçre’yi takip eden bankacılık sırları kurumunu sökmeye başlamaya hazır olduğunu açıkça ortaya koydu. Sadece Avusturya hükümeti akıntıya karşı karar verdi. Avusturyalı bankaların müşterilerini güvence altına alarak, diğer ülkelerin vergi otoritelerine “teslim etmeyeceğini” söyledi.