“Borey” adlı tekneler, Rusya'da ve yurtdışında hizmete girmeden çok önce tanınmışlardı. Sualtı fırlatılan balistik füzeler “Bulava” nın başlatılmasında beklenen başarılar ve yüksek hatalar sayesinde.
Her görüş tarafsızlık için çabalamalıdır. Sarsıntılı coşku ("dünyada analogları yoktur") ve çılgınca eleştiriler ("yüzmeyecek, uçmayacak") somut bilgi ve gerçeklere dayanmalıdır. Denizaltı denizaltısı net bir tavır hak etmiyor - 15 bin ton ağırlığında, tüm kıtadaki yaşamı yok edebilecek bir askeri madde pıhtısı.
Tekne, sessizce 400 metre derinlikte kayar - teknenin her metrekaresi üzerindeki basınç 40 tona ulaşır! Canavarca bir mengene içine sıkıştırılan gövdesi, milyonlarca metreküp su saldırısı altında elastik olarak deforme olur, ancak mürettebat sakindir - hala kırma derinliğine kadar uzaktır. Jokerler ipliği bölme boyunca uzatır ve tekne uçuruma düştüğünde nasıl sarktıklarını izler - yüksek mukavemetli alaşımlı çelikten bir kabuk insanları düşman ortamlarından güvenli bir şekilde korur.
Borey nükleer enerjili buz kırıcı, aylarca yüzeyde görünmüyor. Doğrudan dıştan gelen sudan havayı ve tatlı suyu çıkarır. Hızlı, düşük gürültülü ve kendi başına gelen her şeyin farkındadır: Irtysh-Amphora-B-7 hidroakustik kompleksinin ana 055-metre ve yardımcı antenleri, onlarca kilometre uzunluğundaki gemileri ve gemileri takip edebiliyor, Düşman sonarlarının sonar sinyallerini tespit etmek, buzun kalınlığını ölçmek, kutup enlemlerindeki açıklıkları ve boşanmaları aramak, derhal gemiye giden mayın ve torpidoların varlığı hakkında uyarmak.
955 projesi “Borey” bazen yalnızca içten içe hayranlığa değil. Hareketleri takdir edin, kelimeler hiçbir şeye mal olmaz - şüpheciler tam da bu bakış açısına bağlı kalıyor ve “Boreev” in şu anki başarılarına bir göz atmayı teklif ediyorlar. Başarı var, ama henüz pek yok.
Örneğin, kafa ve şimdiye kadar kompozisyondaki tek kişi filo Proje 955 tekne - K-535 "Yuri Dolgoruky" - savaş devriyesine henüz girmedi. Genel olarak, durum doğaldır - tekne Ocak 2013'te Kuzey Filosuna kabul edildi, mürettebatın yeni ekipmanı test etmek için zamana ihtiyacı var. Bununla birlikte, 6 Eylül 2013'te K-550 Alexander Nevsky denizaltısının (uçuşun 2. dakikasında çökerek, Arktik Okyanusu'na düştü) füzenin onayladığı seri Bulava'nın son başarısız lansmanı ciddi endişeleri doğruladı - Bulava "Zamanından önce kabul edildi.
SLBM'nin tasarımında tanımlanan problemler ve Alexander Nevsky ve Vladimir Monomakh denizaltılarının devlet testlerini askıya alma kararı, yakında bu projenin tüm denizaltıları için operasyonel hazırlığa ulaşmada belirli bir tehdit oluşturuyor.
"Yuri Dolgoruky" - Rus Deniz Kuvvetleri tarafından geçen 12 yıllarında kabul edilen tek nükleer denizaltı ve yılın son 23'inde kabul edilen tek stratejik denizaltı. Bu gerçeklerden sonra, FAS'tan (Amerikan Bilim Adamları Federasyonu) analistlerin bu kaynağın mümkün olan bütün birleşme ile hesaplamaları artık çok da şok edici görünmüyor: Rusya Donanması'nın stratejik denizaltı denizaltıları, 2012 yılında 5 savaş devriyelerini her zamankinden daha az gerçekleştirdi.
Ülkenin güvenliğinin önemli bir unsuru olan KOH'yi (operasyonel gerilim katsayısı) arttırmaya ve denizcilik nükleer kuvvetlerine hazırlığı arttırmaya acil ihtiyaç var. Bununla birlikte, Boreas, çeşitli nedenlerden dolayı, Rusya sınırlarının korunması konusunda kendilerine sorumluluk vermek için acele etmemektedir. Modern teknelerin çoğu devlet denemelerinde zaman geçirmeyi tercih ediyor.
Umarız, açıklanan sorunların çok yakın bir zamanda çözülecek. Bugüne kadar, bu projenin üç füze gemisi zaten inşa edilmiştir. Baş K-535 "Yuri Dolgoruky" donanmaya kabul edildi ve 2014 yılı için planlanan ilk savaş kampanyası için hazırlanıyor.
K-550 "Alexander Nevsky" başarıyla devlet sınavlarını tamamladı (tek şüphe ana silâh - P-30 "Topuz". Onun tarafındaki tek lansman başarısız oldu. İkinci test çalıştırması iptal edildi). Yeni füze gemisinin 2013 - 2014'un başlangıcında donanmaya kabul edilmesi bekleniyor.
Yılın Aralık 551'inde başlatılan üçüncü tekne K-2012 "Vladimir Monomakh" deneniyor.
Donanma için gelecek planları, bu projenin başka bir 5 denizaltıyı inşa etmeyi de içeriyor.
30 Temmuz 2013, devletin ilk şahıslarının huzurunda dördüncü, arka arkaya bir füze taşıyıcısı "Prens Vladimir" de atıldı. Bu gemi modern proje 955U "Borey-A" üzerine inşa edilmiştir. İlk "Boreev" den ana farklar, daha az gürültü ve belirli bir derinlikte daha kesin ve kararlı "tutma" olacaktır - salvo ateşlemeli SLBM'lerde kritik bir an.
2014'ta “Alexander Suvorov” un döşenmesi bekleniyor. Bir yıl sonra - bir sonraki gemi. Ve böylece - görevde füze gemileri Ave tarafından değiştirilecek olan müthiş savaş birimlerinin toplamı 8. 667BDRD Kalmar ve 667BDRM Dolphin.
Gerçek kahramanlar?
В hikayeler “Boreev” in çoğu içten şaşkınlığa neden olabilecek pek çok paradoksal gerçeği vardır.
Yuri Dolgorukiy'nin 1996'a atılması, 2008'te başlatılması ve 2013'ta Donanma'ya devredilmesi şaşırtıcı değil: XX-XXI yüzyılların başındaki tanınmış siyasi ve ekonomik olaylar. Rus denizaltılarının inşaatının hızını önemli ölçüde yavaşlattı ve Guinness Rekorlar Kitabı'na layık görüldü. Bugüne kadar, durum önemli ölçüde düzeldi: üst üste üçüncü, “Borey” - “Vladimir Monomakh” - 2006 yılında atıldı ve büyük olasılıkla zaten 2014'ta Donanma'nın bir parçası olacak. İnşaat süresi hala 2-3 zamanlarında Sovyet standartlarından daha fazla, ancak hala ilerleme açık.
“Boreyev” in bir başka özelliği daha da tartışmalı görünüyor: yapımlarında, 971 Avenue “Pike-B” nin sökülmüş ve sökülmüş denizaltılarından hazır bölümler kullanıldı.
Nükleer denizaltı pr. 971 "Pike-B"
Yuri Dolgoruky füze gemisi olarak bilinen denizaltı, aslında bir Kugar K-337 çok amaçlı denizaltıydı. 1992'te piyasaya sürüldü, tamamlanmadığı ortaya çıktı ve sonunda yeni denizaltılar için bölümlerini “yamyamlaştırmak” için hisse senetleri üzerinde dağıtıldı.
"Alexander Nevsky" bir zamanlar "Rysyu" idi. "Vladimir Monomakh" - "Ak Barlar". K-480 Ak Barlar, 24'tan beri Kuzey Filo Denizaltılarının 1989 Bölümünde hizmet vermektedir. 2008'te Donanma'dan çıkarıldı, gövdenin bölümleri "Vladimir Monomakh" ın yapımını tamamlamak için kullanıldı.
Bu son açıklayan bir sürümü var haber K-263 “Barnaul” çok amaçlı atarinlerin erken iptali hakkında - bu teknenin bölümleri bir sonraki Borey füze gemisinin tamamlanması için gereklidir.
Yazar, bir kereden fazla, en yeni denizaltıların, eski bir radyo elektroniği olan uçamayan bir Bulava ile sadece bir "paslı çöp hodgepodge" olduğu ve aynı zamanda bitmemiş bir bitkiye dönüştüğü fikrine rastlamak zorunda kaldı.
Buna ne söyleyebilirsin? “Paslı çöp kutusu”, AK-100 markasının, 971 avenue denizaltılarının suya daldırılabilir malzemelerinin yapıldığı, yüksek mukavemetli östenitik çelikten yapılan açık bir abartıdır, pratik olarak korozyona maruz kalmaz. Sürümlerden birine göre, tamamlanma sürecinde sadece 971 Ave'nin dayanıklı tekne gövdesinin yanları kullanılmış - tüm "doldurmalar" tanınmaz şekilde güncellenmiştir. Bu durumda, Boreev'in tamamlanmasını hızlandırmak için demonte edilmiş denizaltılardan backlog kullanımı - eğer iyi bir haber olmasa da (iki denizaltı yerine bir tane - saçma olanı sevinirse), o zaman en azından dönemin ardından ne olduğuna dair gayretli bir tutumun kanıtı şoklar ve bacchanalia "serbest piyasa".
Doğrudan önceki projelerin teknelerinden alınan bölümlerin ödünç alınmasından kaynaklanan ikinci soru, Boreas'ın sözde yeni bir denizaltı olarak sayılıp sayılmadığıdır. "Dördüncü" nesil? Bu denizaltılar için temel gereksinimler arasında değeri okyanusun doğal gürültü geçmişine yaklaşan düşük gürültülü arka plan vardır. Daha iyi durumsal farkındalık, gelişmiş algılama araçları ve silahlar. Ayrıca bu tür teknelerin bir özelliği de ileri teknoloji teknikleri ve çok yönlülüklerini ve mücadele yeteneklerini artıran yeni ürünlerin varlığıdır. Örneğin, normal periskop yerine çok işlevli bir optoelektronik direk, dövüş yüzücüler için bir kilit odası veya mayın tarlalarında geçiş yapmak için ıssız su altı araçları kümesi Amerikan Virginia denizaltılarında mevcut.
Yurtiçi Boreas'ta benzer bir şey var mı?
"Boreas" ın tam özellikleri sınıflandırılmış, ancak şimdiden bir şey biliniyor. Gövdenin bölümlerine ek olarak, Borey, Antey Ave 971A'nın 949 Shchuka-B denizaltılarının ve uçak gemisi katillerinin yapımında kullanılanlara benzer bir dizi başka mekanizma ve sistem kullanır. Bunların arasında, 650 MW termal güce sahip OK-190В nükleer buhar üretim tesisi ve ana turbo-redüktör (redüktörlü bir buhar türbini) OK-9ВМ bulunmaktadır. Kaşıntılı soğutucu pompalar ve kükreyen bir GTZA, ana gürültü kaynaklarından biridir. Tüm elemanlar aynı kalırsa, arka plan gürültüsü önemli değişikliklere uğramaz. Karşılaştırma için: yeni Rus çok amaçlı nükleer motorlu buz kırıcı, 885 Pr. Ash, benzer bir GEM kullanıyor, ancak aynı zamanda gizliliğini radikal bir şekilde artıran küçük bir özelliğe sahip, aynı zamanda kendi know-how'ına sahip. Düşük hızda, “gizlice” modunda, GTZA özel bir kavrama ile milden ayrılır - pervane şaftı, düşük güçlü bir elektrik motoru kullanılarak döndürülür.
"Borea" nın olumlu yönleri arasında, denizaltının hareketi sırasında gürültüyü azaltmak için kullanılan jet itiş gücünden bahsetmek istiyorum. Yeni nesil teknelerin diğer özellikleri arasında, geminin tüm yayıyla ilgilenen Irtysh-Amfora Devlet Anonim Şirketi'nin oldukça hassas küresel anteni var. Yabancı denizaltılara özgü olan bu şemanın kullanımı, yerli gemi inşaatında tüm paradigmada bir değişiklik olduğunu gösterir: tespit cihazlarına özel dikkat gösterilmiştir.
Yurtdışında popülaritesi artıran düşük gürültülü reaktörler yerine, soğutma suyunun doğal dolaşımını vurgulayan, aynı zamanda şarj edilmeleri gerekmeyen uzun bir kullanım ömrüne önem veren “eski” bir OK-650В reaktör kurulumunun kullanımı haklı bir karardır.
Bir yandan, SSEI'nin çalışması sırasındaki gürültüyü azaltmak için özel önlemler alınmadı - maksimum miktar yeni yataklar ve daha iyi ses yalıtımı ile sınırlıydı. Ve bu kötü. Öte yandan, uzun ömürlü yakıt montajlarının peşinde koşmak iyi bir şeye yol açmaz: Birincisi, Amerikalı tasarımcıların tüm çabaları, S6W reaktör çekirdeğinin kullanım ömrünün en fazla 650 yıl boyunca aynı OK-10 değerini aşması gerçeğini ortaya koydu. tekne reaktörlerinin şarj işleminin kendisinin özel bir şey olmadığı ya da doğaüstü çaba gerektiren bir durum olmasa da harika bir sonuç. İkincisi, yüzünü kaybetmemek için, Yankees kasıtlı olarak sahte - 30 yıl yeniden yüklemeden gitmek için gider? Kolayca! Ancak denizde yalnızca sınırlı sayıda satış noktası vardır.
OK-650В hakkında birkaç tane daha nazik kelime. Tesis, yerli denizciler ve nükleer uzmanlar tarafından çok iyi bir şekilde idare edildi, 30 yıllarca çalıştığı için yapısı incelendi ve en küçük detaya “topraklandı”. Bu tipteki iki NPI, Kursk'taki canavarca bir patlamadan kurtularak ve otomatik olarak aktif bölgelerini boğarak güvenilirliğini kanıtladı. OK-650B, dünyanın en iyi denizaltılarından biridir ve yerini değiştirmek, göründüğü kadar açık değildir.
Kişisel bakış açıma göre, "dördüncü nesil" denizaltıların gereksinimleri, amaçları doğrultusunda belirlenmelidir. Çok amaçlı SeaWolf, Virginia veya Ash ağaçlarının görev ve yeteneklerini Borey stratejik roket taşıyıcılarıyla karşılaştırmak yanlıştır. SSBN'nin asıl ve tek görevinin, “muhtemel düşmanın” şehirlerde ve askeri üslerinde mühimmat yükünü fırlatmak için ilk siparişte sessizce okyanusun derinliklerine ve hazır olma durumlarında “sekiz” i yazmak olduğunu nasıl konuşabiliriz?
Stratejik füze gemilerinin daha büyük ölçüde üretilmesi, denizaltıların kendi özelliklerinden ziyade, gemide kullanılan balistik füzelerin performans özellikleriyle belirlenir. “Borea” nın gürültüsünün, diğerlerinin eşit olması nedeniyle, önceki neslin Kalamar ve Yunuslarından daha düşük olması gerektiği düşünülürse. Irtysh-Amphora hidroakustik kompleksinin hassasiyeti, Boreas'ın burnundaki dev bir küresel anten olan Sovyet yapımı teknelerde kullanılan herhangi bir SAC'den daha yüksek olmalıdır! Güçlü ve güvenilir reaktör. Tüm 107 çalışanlarının mürettebatını barındırabilecek enjekte edici bir acil kapsülün varlığı.
Teknenin ana kalibre 16 katı yakıt sualtı tabanlı balistik füzeleri P-30 Bulava. Bulava'nın gelişmesi sırasında bile, bu projenin işe yaramaz olduğu defalarca dile getirildi. Gerçek şu ki Sovyet ve Rus SSBN'ler geleneksel olarak sıvı yakıtlı motorlara sahip roketlerle tamamlandı. Nedeni basittir: LRE'nin spesifik darbesi açısından, her zaman katı yakıtlı roket motorunu aşıyor (aynı yakıt kütlesi ile sıvı roket katı yakıttan daha uzağa uçacak). Modern sıvı yakıtlı roket motorlarının ağızlığından çıkan gazların çıkış hızı, 3500 m / s ya da daha fazlasına ulaşabilirken, katı yakıtlı katı yakıtlı motorlar için bu parametre 2500 m / s'yi aşmaz. İkinci sorun - katı yakıtlı roket motorlarının üretimi, en yüksek teknik kültürü ve kalite kontrolünü gerektirir;
"Topuz" şaşırmış Norveçliler önünde gökyüzünde sürmek
Fakat neden katı hal denizaltılarda, görünür kusurlarına rağmen genellikle katı yakıtlı SLBM kullanılıyor? Polaris, Poseidon, Trident ...
RDTT'nin her şeyden önce depolama güvenliği olmak üzere kendi avantajları vardır. Neler olduğunu anlamak için K-219'in ölümünü hatırlamak yeterlidir. Herhangi bir zamanda yakıt bileşenlerini sızdırabilen LRE'den farklı olarak, katı yakıtlı bir roket motorunun kendiliğinden başlatılması, bir denizaltı madeni içerisinde neredeyse imkansızdır. Katı yakıtlı füzelerin depolanma koşullarında artan şartlara bağlı olarak - termostabil bir kap ve yakıt plakalarının çatlama / ıslanma tehlikesi yoktur.
Katı yakıtlı roket motorlarının diğer avantajları arasında - üretim ve kullanımdaki göreceli ucuzluk. Termik konteyner ve katı yakıt parametrelerinin stabilite kontrolü, turboşarj üniteleri, LRE'nin karıştırma kafası ve kapatma vanaları ile karşılaştırılamaz. Ek olarak, katı yakıtlar toksik değildir. Katı yakıtlı roketlerin daha kısa uzunluğu, ayrı bir yanma odasının olmamasıdır (katı yakıtlı roket motorunun kendisi yanma odasıdır).
Çalıştırma kolaylığı - Bir katı yakıtlı roket motoru, yakıt hatlarını doldurmak ve ceketleri doldurmak veya tanklarda basınçlandırmayı sürdürmek gibi karmaşık ve tehlikeli işlemler gerektirmez. Bu işlemleri tamamladıktan sonra, baştan başlamak (veya yakıt bileşenlerini boşaltmak ve fabrikaya acil roket göndermek) mümkün değildir.
Son olarak, her geçen yıl alaka düzeyi arttıkça geçen son koşul, katı yakıtlı füzelerin füze savunmasına daha dirençli olmasıdır.
“Amerikalılar gibi” bir füze yaratma ilk girişimi başarısızlıkla sonuçlandı - “okyanusa sığmayan bir tekne” ve canavarca X-NUMX tonlu R-90 X-ışını denizaltı füzesi (Shark Ave'nin ana silahı). Sovyet endüstrisi, gerekli özelliklere sahip barut yaratamadı, sonuç, roket ve taşıyıcı boyutunda yepyeni bir büyüme oldu.
Bulava, Dmitry Donskoy TRPKSN fırlatma rampasından çıkıyor
(denizaltı türü "Köpekbalığı" bazında test kompleksi)
(denizaltı türü "Köpekbalığı" bazında test kompleksi)
"Topuz" - katı yakıtlı roket sorununa yeni bir bakış. Genel Tasarımcı ve eski MIT Direktörü Yuri Solomonov imkansız olanı başardılar: makul performans gösteren ve 9000 + km lansman menziliyle sağlam bir itici SLBM oluşturmak için yetersiz fonlama koşullarında. Kısmen "Topol-M" toprak kompleksi ile birleştirilirken.
Ve belirli itme, fırlatma menzilinin ve atılan yükün ağırlığına göre, Bulava, R-29РМ “Sineva” sıvısından daha düşüktür - bunun yerine, yerli denizaltı filosu, herhangi bir ironi olmadan, basit ve güvenli bir operasyon roketi elde etti. SSCB ve Rusya Donanması ile hizmette. Arızalar uçuş sırasında halihazırda meydana gelir - ancak bu sorun yeni testler başlatılarak ve sonuçların kapsamlı bir şekilde incelenmesiyle çözülür (ideal olarak zemin testleri için bir test tezgahı yapımı).
İç filo için "Bulava" ve "Boreas" gereklidir. Ve bu soru şüphesizdir.
Tech. Danışma Uzmanı - Postacı