Christine Johnson’ın röportajına geçmeden önce, biraz arka plan bilgisi.
İlk kitabım, AIDS INC., 1988’de yayınlandı. Daha sonra yaptığım araştırma, COVID-19 adlı büyük sahtekarlığı açığa çıkarma konusundaki son çalışmam için bir temel oluşturdu.
1987-88’de ana sorum nihayet şu oldu: HIV, AIDS’e neden olur mu? Aylarca, apaçık cevabın evet olduğunu düşündüm. Çözemediğim çelişkilerle karşı karşıya olduğum için bu, araştırmamı mahvetti.
Örneğin, Afrika’nın bazı bölgelerinde, kronik olarak hasta olan ve ölmekte olan insanların yeni bir virüsten baskıya ihtiyacı olmadığı açıktı. Tüm “AIDS” durumları ve semptomları çevreleriyle açıklanabilir: kontamine su kaynakları; doğrudan içme suyuna pompalanan kanalizasyon; protein kalorili yetersiz beslenme; açlık, açlık; immünosupresif aşılar ve ilaçlarla tıbbi tedavi; zehirli pestisitler; şirketler ve hükümetler tarafından çalınan verimli çiftlik arazileri; savaş; aşırı fakirlik. Virüsün kapak hikayesi aslında devam eden tüm bu suçları gizledi.
Son olarak, 1987 yazında, HIV’in AIDS’e neden olduğu fikrini reddeden birkaç araştırmacı buldum. Raporları ikna ediciydi.
1987-8 araştırmamın büyük bir kısmını burada kısaltıyorum, ancak HIV resmin dışına çıktığında, birçok parça yerine oturdu. AIDS için “yüksek riskli” olduğu varsayılan HER grupta, durumlarının ve semptomlarının tamamen yeni bir virüsle ilgisi olmayan faktörlerle açıklanabileceğini keşfettim.
AIDS tek bir koşul değildi. Bu, bir dizi bağışıklık sistemini baskılayıcı durumu yeniden paketlemek ve yeni, benzersiz ve tek bir “pandemi” yanılsaması yaratmak için kullanılan bir şemsiye etiketiydi.
AIDS INC.’nin yayınlanmasından birkaç yıl sonra, araştırma yüzeyinin altında oldukça farklı bir tartışmanın ortaya çıktığının farkına vardım: HIV VAR MI?
Sözde virüs gerçekten keşfedildi mi?
Ve BU soru şu sonuca götürdü: yeni bir virüsü keşfetmek için doğru prosedür nedir?
Parlak serbest gazeteci Christine Johnson tarafından yapılan aşağıdaki 1997 röportajı şu soruları araştırıyor:
Araştırmacılar belirli bir virüsün var olduğunu nasıl kanıtlamalı? Onu nasıl izole etmeliler? Doğru adımlar nelerdir?
Bu sorular ve cevapları, çoğu hastalık araştırmasının merkezinde yer alır – ve yine de, ezici bir çoğunlukla, doktorlar onları asla keşfetmez ve hatta dikkate almazlar.
Johnson, “biyofizikçi ve Batı Avustralya’daki Perth’den bir grup HIV / AIDS bilim insanının lideri olan Dr. Eleni Papadopulos ile röportaj yapıyor. Son on yılda ve daha fazlasında, kendisi ve meslektaşları, HIV / AIDS hipotezini sorgulayan birçok bilimsel makale yayınladılar… ”
Burada röportajdan alıntıları yayınlıyorum ve vurguluyorum. Teknik konular tartışılır. Onları kavramak, şimdiye kadar yaptığınız en kolay egzersiz değil, ancak ciddi okuyucunun hayati temelleri anlayabileceğine inanıyorum.
CJ: HIV, AIDS’e neden olur mu?
EP: HIV’in AIDS’e neden olduğuna dair bir kanıt yok.
CJ: Neden olmasın?
EP: Pek çok nedenden dolayı, ama en önemlisi, çünkü HIV’in var olduğuna dair bir kanıt yok.
… CJ: Luc Montagnier ve Robert Gallo değil mi [purportedly the co-discoverers of HIV] seksenlerin başlarında HIV izole mi?
EP: Hayır. Science dergisinde bu iki araştırma grubu tarafından yayınlanan makalelerde, retrovirüsün AIDS hastalarından izole edildiğine dair bir kanıt yok. [HIV is said to be a retrovirus.]
CJ: Bir virüsü izole ettiklerini söylüyorlar.
EP: Verileri yorumlamamız farklı. Bir virüsün varlığını kanıtlamak için üç şey yapmanız gerekir. İlk olarak, hücreleri kültürleyin ve virüs olabileceğini düşündüğünüz bir parçacığı bulun. Açıktır ki, en azından bu parçacık bir virüs gibi görünmelidir. İkincisi, bu parçacığı kendi başına elde etmek için bir yöntem geliştirmelisiniz, böylece onu parçalara ayırabilir ve onu oluşturan şeyi tam olarak analiz edebilirsiniz. O halde parçacığın kendisinin sadık kopyalarını yapabileceğini kanıtlamanız gerekir. Başka bir deyişle, çoğalabilir.
CJ: Mikroskoba bakıp kültürlerde virüs olduğunu söyleyemez misin?
EP: Hayır, yapamazsınız. Virüs gibi görünen tüm parçacıklar virüs değildir.
… CJ: Anladığım kadarıyla, yüksek hızlı santrifüj sadece aynı yoğunluğa sahip nesnelerden oluşan numuneler üretmek için kullanılır, sözde “yoğunluklu saflaştırılmış numune”. Elektron mikroskobu, bu yoğunluktan arındırılmış örneklerin hepsinin aynı görünüme sahip nesnelerden oluşup oluşmadığını görmek için kullanılır – bu durumda örnek bir izolattır – ve bu görünüm, boyut, şekil vb. ileri. Tüm bunlar doğruysa, bir retroviral izolat elde etme prosedüründe üç adımsınız demektir. (1) Bir izolatınız var ve izolat aynı (2) yoğunluğa ve (3) bir retrovirüs görünümüne sahip nesnelerden oluşuyor. Ardından, içindeki nesnelerin ters transkriptaz içerip içermediğini görmek için bu izolatı daha ayrıntılı incelemelisiniz. [an enzyme] ve yeni kültürlere yerleştirildiğinde çoğalacaktır. Ancak o zaman bir retroviral izolat elde ettiğinizi haklı olarak beyan edebilirsiniz.
EP: Kesinlikle. Retroviral partiküllerin hücre kültürlerinde diğer materyallerden ayrılmalarını sağlayan fiziksel bir özelliğe sahip oldukları keşfedildi. Bu özellik, yüzdürme veya yoğunluktur ve bu, yoğunluk gradyan santrifüjlemesi adı verilen bir işlemle parçacıkları saflaştırmak için kullanılmıştır.
Teknoloji karmaşık, ancak konsept son derece basit. Sıradan sofra şekeri olan sakaroz çözeltisi içeren bir test tüpü hazırlarsınız, böylece çözelti üstte hafif olur, ancak aşağıya doğru yavaş yavaş daha ağır veya daha yoğun olur. Bu arada, retrovirüsünüzü içerebileceğini düşündüğünüz hücreleri büyütürsünüz. Haklıysanız, retroviral partiküller hücrelerden salınacak ve kültür sıvılarına geçecektir. Her şeyin hazır olduğunu düşündüğünüzde, bir kültür sıvısı örneği aktarın ve şeker çözeltisinin üzerine yavaşça bir damla damlatın. Sonra test tüpünü son derece yüksek hızlarda döndürürsünüz. Bu, muazzam kuvvetler üretir ve bu sıvı damlasında bulunan parçacıklar, yüzdürme özelliklerinin daha fazla nüfuz etmesini önlediği bir noktaya ulaşana kadar şeker çözeltisi boyunca zorlanır. Başka bir deyişle, kendi yoğunluklarının şeker çözeltisinin o bölgesi ile aynı olduğu bir noktaya ulaşana kadar yoğunluk gradyanını aşağı doğru sürüklerler. Oraya vardıklarında hep birlikte dururlar. Virolojik jargonu kullanmak gerekirse, grup burada. Retrovirüsler karakteristik bir noktada bant oluşturur. Sükroz çözeltilerinde yoğunluğun 1.16 gm / ml olduğu bir noktada bantlanırlar.
Bu bant daha sonra seçilerek çıkarılabilir ve bir elektron mikroskobu ile fotoğraflanabilir. Resme bir elektron mikrografı veya EM denir. Elektron mikroskobu, retrovirüs boyutundaki parçacıkların görülmesini ve görünümleriyle karakterize edilmesini sağlar.
CJ: Öyleyse, elektron mikroskobuyla yapılan inceleme size hangi balığı yakaladığınızı söylüyor?
EP: Sadece bu değil. Balık yakalayıp yakalamadığınızı öğrenmenin tek yolu bu. Veya herhangi bir şey.
CJ: Montagnier ve Gallo bunu mu yaptı?
EP: Bu pek çok sorundan biri. Montagnier ve Gallo yoğunluk gradyan bantlama kullandılar, ancak bilinmeyen bir nedenle herhangi bir Ems yayınlamadılar. [photos] malzemenin 1.16 gm / ml olarak üretilmesi… Bu oldukça şaşırtıcı çünkü 1973’te Pasteur Enstitüsü, bazıları şu anda önde gelen HIV uzmanları arasında yer alan bilim adamlarının katıldığı bir toplantıya ev sahipliği yaptı. Bu toplantıda retroviral izolasyon yöntemi ayrıntılı olarak tartışıldı ve yoğunluk gradyanının 1.16 bandının fotoğraflanması kesinlikle gerekli görüldü.
CJ: Ancak Montagnier ve Gallo, virüs parçacıklarının fotoğraflarını yayınladı.
EP: Hayır. Montagnier ve Gallo, bu konuda santrifüjlenmemiş, hatta kültür hücrelerinden ayrılmamış kültür sıvılarının elektron mikrograflarını yayınladılar. Bu EM’ler, kültür hücreleri ve açıkça retrovirüs olmayan diğer şeyler de dahil olmak üzere birçok şeye ek olarak, Montagnier ve Gallo’nun retrovirüsler olduğunu iddia ettikleri ve hepsi şimdi HIV olarak adlandırılan aynı retroviral türe ait olan birkaç parçacığı içeriyordu. Ancak saflaştırılmamış parçacıkların fotoğrafları, bu parçacıkların virüs olduğunu kanıtlamaz. HIV’in varlığı Montagnier ve Gallo – ya da o zamandan beri hiç kimse – 1973 toplantısında sunulan yöntem kullanılarak kurulmadı.
CJ: Peki o yöntem neydi?
EP: Size söylediğim tüm adımlar. Var olan tek bilimsel yöntem. Kültür hücreleri, bir parçacığı bulur, parçacığı izole eder, parçalara ayırır, içinde ne olduğunu bulur ve daha sonra bu parçacıkların, enfekte olmamış hücrelerden oluşan bir kültüre eklendiklerinde aynı bileşenlerle daha fazlasını yapabildiklerini kanıtlar.
CJ: Yani AIDS ortaya çıkmadan önce bir retrovirüsün varlığını kanıtlamak için denenmiş bir yöntem vardı, ama Montagnier ve Gallo bu yöntemi izlemediler?
EP: Bazı teknikleri kullandılar, ancak yoğunluk gradyanının 1.16 gm / ml bandında, retroviral partikülleri tanımlayan yoğunlukta, varsa, hangi partiküllerin olduğunu kanıtlamak da dahil olmak üzere her adımı üstlenmediler.
CJ: Peki fotoğrafları ne olacak?
EP: Montagnier’in ve Gallo’nun elektron mikrografları… tüm hücre kültürlerine veya kültürlerden arındırılmamış sıvılara aittir… ”
– röportaj sonu alıntı –
Bu tartışmanın temellerini anlarsanız, HIV’in varlığından şüphe etmek için her türlü neden olduğunu göreceksiniz, çünkü varlığını kanıtlama yöntemlerine uyulmamıştır.
Ve bu yüzden… Geçtiğimiz birkaç ay içinde bildirdiğim gibi, doğru büyük ölçekli elektron mikroskobu çalışmaları hiç yapılmadığı için, COVID virüsünün varlığından şüphe etmek ve reddetmek için her türlü neden var.
Christine Johnson röportajını ve diğer benzer bilgileri, örneğin SARS ve 2009 Domuz Gribi adlı sahte salgınları araştırırken aklımda tuttum.
Aslında bu virüsler hiçbir zaman izole edilmemiş veya var olduğu kanıtlanmamışken, kaç virüs hastalık nedeni olarak adlandırılmıştır?
Elbette, geleneksel fikir birliğine sahip araştırmacılar ve doktorlar, bu sorunları gündeme getirmek için her türlü girişimde bulunacaklardır. Onlar için “bilim yerleşmiştir.” Anlamı: düşünmek istemiyorlar. Suları karıştırmak istemiyorlar.
Birkaç yıl önce kimyager David Rasnick, CDC’ye bir talep göndererek, Ebola virüsünün bir insandan izole edildiğini gösteren kanıtlar istedi. Aldığı cevaplar bir kesinlik düzeyine yaklaşmaya başlamadı.
Derin tıbbi araştırma sahtekarlığı alanında 30 yıl muhabir olarak çalıştıktan sonra, yanlış bilimin aşamalı olarak gerçekleştiğini gördüm.
Ne kadar derine gidersen o kadar garipleşir. Başka bir deyişle: ne kadar derine giderseniz, o kadar kötüleşir.
KAYNAKLARI:
immunity.org.uk/articles/christine-johnson/
virusmyth.com/aids/hiv/cjinterviewep.htm
blog.nomorefakenews.com/2020/08/10/covid-is-the-virus-real/
blog.nomorefakenews.com/2014/11/03/bombshell-scientist-finds-no-reliable-evidence-ebola-virus-ever-isolated-from-a-human-being/