Belisarius - Belisarius


Flavius
Belisarius
|Yerli isim||


Flavius Belisarius
|Doğum||c. 500


Germane, günümüz Sapareva Banya , Bulgaristan
|Öldü||c. Mart 565 (65 yaşında)


Rufinianae , Chalcedon
|Gömülü||


Aziz Peter ve Paul, Konstantinopolis
|Bağlılık||Bizans imparatorluğu|
|Servis /
||Bizans ordusu|
|Sıra||Magister Militum|
|Düzenlenen komutlar||Doğuda Roma ordusu, Vandal Krallığına karşı kara ve deniz seferi, Roma ordusu|
|Savaşlar / savaşlar||


|Eş (ler)||Antonina|
Flavius Belisarius ( Yunanca : Φλάβιος Βελισάριος , c. 500 - 565) Bizans İmparatorluğu'nun askeri komutanıydı . Bir asırdan daha kısa bir süre önce kaybedilmiş olan eski Batı Roma İmparatorluğu'na ait olan Akdeniz topraklarının çoğunun yeniden fethedilmesinde etkili oldu .
Belisarius'un kariyerinin belirleyici özelliklerinden biri, çeşitli düzeylerde mevcut kaynaklara rağmen başarısıydı. Adı sıklıkla " Romalıların Sonuncusu " olarak anılır .
O fethetti Vandal Krallığı Kuzey Afrika Vandallar Savaşı dokuz ayında ve sırasında çok İtalya'nın fethetti Gotik Savaşı . O da savaşında Vandal ordularına mağlup Reklam decimum ve en önemli bir rol oynamıştır Tricamarum , zorlayıcı Vandal kralı Gelimer teslim etmek. Gotik Savaş sırasında Roma'yı aldı ve ardından Roma Kuşatması sırasında büyük zorluklara karşı direndi .
O da karşı önemli savaşı kazandı Perslere de Dara ama en yenildi Callinicum . Melantias'taki bir Hun istilasını başarıyla püskürttü . Aynı zamanda askeri aldatmacasıyla da tanınırdı; Komutanını aldatarak bir Pers istilasını püskürttü ve Ariminum Kuşatması'nı savaşmadan kaldırdı .
erken yaşam ve kariyer
Belisarius muhtemelen doğdu Germane veya Germania'ya günümüz yerinde, bazı arkeolojik kalıntılar hala var olan bir müstahkem kasaba Sapareva Banya güneybatı içinde Bulgaristan sınırları içinde, Trakya'da ve Paeonia veya içinde Germen , bir kasaba Bugünkü Türkiye'de Edirne yakınlarında Trakya . Anadil olarak Latince konuşan İliryalı veya Trakyalı bir ailede doğdu , genç bir adamken İmparator I. Justin'in korumasında görev yapan Romalı bir asker oldu .
Justin ve Justinian'ın yenilikçi bir subay olarak dikkatini çektikten sonra, imparator tarafından bir koruma alayı kurma izni verildi . Seçkin ağır süvarilerden oluşuyordu ve daha sonra 7.000 kişilik kişisel bir ev alayına dönüştü. Belisarius'un muhafızları, daha sonra komuta edeceği tüm orduların çekirdeğini oluşturdu. Mızraklar, (muhtemelen Hun tarzı) kompozit yaylar ve spatha (uzun kılıç) ile donanmışlar , günün ağır süvari standartlarına göre tamamen zırhlıydılar . Çok amaçlı bir birim olan Bucellarii ( bisküvi yiyenler ), Hunlar gibi yaylarla uzaktan ateş edebiliyordu veya ağır şok süvarileri olarak hareket ederek düşmanı mızrak ve kılıçla doldurabiliyordu. Özünde, Roma'nın en büyük düşmanları Hunların ve Gotların en iyi ve en tehlikeli yönlerini birleştirdiler.
İber Savaşı
Kariyerinin ilk yıllarında Belisarius, birçok Bizans yenilgisine katıldı. Bağımsız bir komuta yaptığı ilk savaşta ( Sittas ile birlikte , büyük olasılıkla ikili bir komuta) açık bir yenilgiye uğradı, ancak o ve Sittas , örneğin Persarmeni'nin ilk işgali sırasında Pers topraklarını yağmalayan başarılı akıncılar olarak kaydedildi . kısa bir süre önce meydana gelen savaşın. Bir sonraki savaş savaşan edildi Tanurin (güney Nisbis Belisarius yine öncü bir rol oynamıştır). Meslektaşları bir tuzağa düştükten sonra askerleriyle birlikte kaçtı. Ordusu daha sonra Mindouos'ta yenildi, ancak kısa bir süre sonra terfi etti, bu da muhtemelen yenilgiden sorumlu tutulmadığı anlamına geliyordu. İlk başta, muhtemelen Sittas gibi daha yüksek rütbeli bir komutanın küçük ortağıyken, Thanurin'de genel bir komutan yoktu. Mindouos muhtemelen orduyu tamamen kendi başına yönettiği ilk savaştı.
Justin'in 527'de ölümünün ardından, yeni imparator I. Justinianus , Belisarius'u daha önceki yenilgilere rağmen doğuda bir Roma ordusuna komuta etmesi için atadı. Haziran / Temmuz 530'da İber Savaşı sırasında Romalıları Dara Savaşı'nda Sasanilere karşı çarpıcı bir zafere götürdü . Bu zafer, Pers kralı I. Kavad'ın Bizanslılarla barış görüşmelerine başlamasına neden oldu . Savaşta Belisarius, daha hareketli olan Sasani kuvvetlerini kendilerine arkadan saldırabileceği bir konuma yönlendirmek için siperler kazmıştı, bu, iki yıl önce Tanurin'deki Sasaniler tarafından kabul edildi.
Diğer cephelerde Bizans güçleri de kazanıyordu. Persler ve Arap müttefikleri, 15.000 yüksek kaliteli süvari kuvvetiyle, daha önce hiç gitmedikleri bir rota olan , şimdi Euphratensis üzerinden Bizans topraklarını yeniden işgal ettiler. Belisarius gafil avlandı ve bunun bir hile mi yoksa gerçek bir saldırı mı olduğundan emin değildi, bu yüzden ilk başta hareket etmedi. Roma müttefik Arap kabilelerini yardım için çağırdı ve 5.000 asker aldı. Persleri başarılı bir stratejik manevra ile geri çekilmeye zorladı, ancak bildirildiğine göre eğer savaşılmazsa askerleri isyanla tehdit ettiği için kaçan Persleri takip etmeye devam etti. 20.000 Bizanslı ve 5.000 Arap ile Perslere karşı hareket etti, ancak ağır sayısal üstünlüğe rağmen Callinicum (modern Rakka ) tarafından mağlup edildi , zira muhalif komutan Azarethes de kendisi kadar iyi bir taktikçiydi. Belisarius, muhtemelen savaş bitmeden çok önce sahadan kaçtı. Şah savaş çabalarına olan güvenini yeniden kazandıkça, bu gerileme Justinian'a erken bir barış anlaşması imzalama şansına mal oldu. Dara ve Callinicum'un ardından savaş devam ederken, Pers şahı Kavad I'in ölümü kısa süre sonra bir barış anlaşmasına yol açtı. Yeni Şah, Hüsrev , Justinian'ın barış için imza atmaya can attığını gördü ve Persleri fazlasıyla destekleyen sözde ebedi barış gibi, elverişli bir barışa çabucak ulaşabileceğini düşündü . Belisarius Konstantinopolis'e geri çağrıldı ve Thannuris ve Callinicum'daki yenilgiler için beceriksizlik ve sorumlulukla suçlandı , ancak bir soruşturma sonrasında kendisine yöneltilen suçlamalar kaldırıldı.
Nika isyanları
Konstantinopolis'te Justinianus imparatorlukta reformlar yapıyordu. Bu konuda, yozlaşmış olan Kapadokyalı John ve Tribunianus tarafından kendisine yardım edilmişti . John ve Tribunianus'un yozlaşması, diğer nüfuzlu şahsiyetlerin yolsuzluğunun önlenmesi, kamu hizmeti için sağlanan fonun azalması nedeniyle nüfuz kaybı ve istihdam, Justinian'ın düşük doğumu, aşırı yüksek vergiler, acımasız vergi toplama yöntemleri, araba yarışan grupların gücü ve isyancıların idam edilmesi, halk arasında büyük öfkeye ve sonunda 532 Nika isyanlarına yol açtı. Ayaklanmalar, savaş arabası yarışan fraksiyonlar - blues ve greenler tarafından yönetildi. İsyan çıktığında Belisarius Konstantinopolis'teydi. Belisarius, Mundus - Illyricum başına majister militum - büyük bir komutan olarak tanınan ve Justinian'ın haremağası ve sırdaşı olan ve daha sonra büyük bir komutan olarak da tanınacak olan Narses isyanı bastırması için çağrıldı. Bu noktada, şehrin büyük bir kısmı isyancılar tarafından yakılmıştı, ancak mavi fraksiyon sakinleşmeye başladı ve Narses onlara hediyeler dağıttıktan sonra birçoğu eve dönerken, diğerleri diğer isyancılar arasında ılımlı görüşler yaymaya başladı. Belisarius , imparatorun kutusundan isyancıların toplandığı hipodroma girmeye çalıştı ama muhafızları tarafından engellendi. Belisarius şaşırdı ve ona başka bir yönden girmesini emreden Justinian'ı bilgilendirdi. Hipodroma girerken isyancılar tarafından imparator ilan edilen Hypatius'u tutuklamak istedi . Hypatius, Belisarius'un önce ortadan kaldırması gereken korumalar tarafından savunuldu, ancak saldırırsa isyancılar onun arkasında olacaktı. Belisarius isyancılarla ilgilenmeye karar verdi ve Hypatius'un bulunduğu yere giden kapıyı atlayarak kalabalığa hücum etti. Savaşın sesini duyan Mundus, Narses isyancıları tuzağa düşürmek için diğer çıkışları kapatırken de hücum etti. Böylece isyan bir katliamla sonuçlandı. Çoğu silahsız siviller olmak üzere en az 30.000 ve 60.000 kişi öldü.
Vandal Savaşı
Başlangıç
533'te Belisarius , Kuzey Afrika'daki Vandal Krallığı'na karşı bir sefer başlattı . Bizanslıların böyle bir kampanya için siyasi, dini ve stratejik nedenleri vardı. Arians olan Vandallar, İznik Hıristiyanlarına zulmettiler , üzerlerinde imparatorun tasvirlerinin bulunduğu madeni para basmayı reddettiler ve Roma asaletini sürgüne gönderdiler, onların yerine bir Cermen seçkinleri koydular. Son Bizans imparatorları, Kalsedon yanlısı ve Kadıköy karşıtı Hıristiyanları yeniden birleştirmek ve kilisenin doğu ve batı kısımlarını birleştirmek için çok çaba sarf etmişlerdi, bu nedenle Arian sapkınları tarafından "iyi" Hıristiyanların yargılanması özellikle büyük bir sorundu. Zulüm, popüler ve başarılı Vandal askeri lideri Gelimer , 530 yılında Justinianus'un çocukluk arkadaşı olan kuzeni kralı Hilderic'i devirmesinden sonra başlamıştı . Yerli Berberilere karşı yapılan son savaşta , Vandallar içinde 5.000 adam kaybetmişti. iki kesin yenilgi; sadece Gelimer komutan olarak atandığında dalga değişti. Kral olarak Gelimer, açgözlülük ve zulümle ün kazandı ve halk ve asalet arasında popülerliğini yitirdi. Neredeyse aynı anda, muhtemelen Jüstinyen tarafından düzenlenen iki isyan patlak verdi. Berberiler tarafından öldürülen çok sayıda Vandal ve Hilderic'in eylemleri nedeniyle Ostrogotlar hala öfkelendi, Vandallar zayıf olarak algılandı. Gelimer'in ona karşı geldiği gerçeğini ve Afrikalı Katoliklerin yalvarışlarını gerekçe olarak kullanarak Justinianus bir işgal gücü gönderdi.
Belisarius atandı
Böyle bir keşif seferine liderlik etmek için Belisarius'u seçmenin birçok nedeni vardı. Dara'da askeri yeterlilik göstermiş, bir soruşturma ile diğer savaşlarındaki beceriksizliğinden arınmıştı ve imparatorun arkadaşı ve dolayısıyla ona sadık olduğu açıktı. Illyricum'un içinde veya yakınında ve batı yönelimli bir Germana sakini ve Latince'nin "yerli" bir konuşmacısı olarak, yerliler tarafından güvenilmez bir Yunanca olarak görülmüyordu. Belisarius, Orientem başına Magister Militum olarak yeniden atandı ve seferin komutasına verildi. Bu sefer Belisarius, savaş süresince ikili komutadan kurtulacaktı.
Belisarius'un ordusu
Sefer birden komutanlarından altında 5.000 yüksek kaliteli Bizans süvari, John genel komutası altında 10,000 piyade oluşuyordu Epidamnus , Belisarius'un koruma, (400 dahil olmak üzere, paralı Heruls tarafından yönetilen Pharas kendi mükemmellik Procopius tarafından belirtildiği gibi, ve birden fazla komutanlarından altında 600 Hun) ve nihayet Dorotheus, Magister Militum per Armeniam ve Belisarius'un domesticus'u Solomon tarafından yönetilen bilinmeyen büyüklükte bir foederati grubu . Ordunun lojistiğinden sorumlu prefect Prefect olarak Belisarius, komuta yükünü hafifletmek için son derece deneyimli bir subay olan Archelaus'u aldı. Toplamda kuvvetin 17.000 civarında güçlü olduğu tahmin edilirken, 500 nakliye gemisi ve 30.000 denizci ve 2.000 denizcinin mürettebatlı 92 savaş gemisi de Belisarius'un komutası altına alındı. Belisarius'un bölgeyi fethetmek için "yalnızca" 15.000 askerle Kuzey Afrika'ya yelken açtığı pek çok kişinin görüşü olsa da, gücü daha fazla asker ve çok sayıda denizciyi içeriyordu. İran'ın karşı karşıya olduğu ordulardan çok daha büyük bir yüksek kaliteli birlik yüzdesine sahip iyi dengelenmiş bir güçtü. Gelimer muhtemelen şu anda emrinde sadece 20.000 adam bulunduruyordu ve kuvvetinin onlarla savaşacak atlı okçular veya birimleri yoktu ve daha az ve daha düşük kaliteli subayları vardı.
Afrika'ya Yolculuk
533 Haziranında, ordu Konstantinopolis'ten yola çıktı. Seferde alkol yasaklandı. Yolda iki sarhoş Hun başka bir askeri öldürdüğünde, Belisarius onları disiplini güçlendirmek için idam ettirdi. Böylesine acımasız bir önlem, otoritesini zayıflatabilir ve ona zalim bir lider olarak ün kazandırabilirdi, ancak bir konuşmayla olumsuz yansımaları önledi. Belisarius, personel gemilerini işaretledi ve her zaman görünür olmaları için fenerler diktirdi. Sinyallerin kullanımı, filoyu geceleri bile organize etmeyi ve birbirine yakın seyretmeyi sürdürdü ve Procopius tarafından büyük bir övgü aldı. Sicilya'ya vardıklarında, 500 adam yanlış hazırlanmış ekmek yemekten ölmüştü. Belisarius, yerel halktan taze ekmek alarak durumu hızla düzeltti. Yolculuğu sırasında fazladan ekmek elde etmek için yolculuğu sırasında birkaç ekstra mola verirdi. Methone'da güçlerini de organize etti. Bizanslılar, Bizans yanlısı, Vandal karşıtı kraliçe Amalasuntha tarafından Afrika'ya giderken durmalarına izin verilen Gotik Sicilya'ya geçmeden önce Adriyatik Denizi'ni geçmek zorunda kaldılar . Tatlı su elde edilmesine rağmen, hava, su kaynağının gelmeden önce bozulmasına neden oldu ve yalnızca Belisarius ve birkaç kişi daha bozulmamış suya erişebildi. Sicilya'da Procopius, Syracuse'dan malzeme almak ve Vandalların son faaliyetleri hakkında istihbarat toplamak için gönderildi . Orada, Vandalların bir Bizans işgaline karşı savunmak için hiçbir önlem almadıklarını ve aslında birinin geleceğinin farkında olmadığını öğrendi. Procopius ayrıca Vandal filosunun çoğunun Sardunya çevresinde işgal edildiğini öğrendi . Bu noktada Dorotheus öldü ve Belisarius ve askerlerinin morali bozuldu, ancak Procopius'un keşfini duyduklarında çabucak Afrika'ya gittiler. Toplamda, olumsuz rüzgarlar yolculuklarını 80 güne çıkarmıştı. Uzun süresine rağmen, yolculuk, Vandal Afrika'ya yapılan diğer Roma istilasından daha iyi gitti; diğer üçü de kıyıya ulaşmadan sona erdi. Afrika yolculuğu sırasında ve öncesinde, Belisarius'un birimlerini kişisel olarak eğitme şansı yoktu, bu da Afrika'daki kampanyasını daha da zorlaştıracaktı. Bu, doğudaki seferi ile çelişiyordu; Bu işgal sırasında özellikle birim bütünlüğü eksikti.
Afrika'nın tam fethi genellikle kampanyanın asıl amacı olarak gösterilse de, aslında durumun bu olması pek olası değildir. Belisarius, uygun gördüğü herhangi bir şekilde hareket etmek için tam yetkiye sahipti. Belisarius zaten Sicilya'dayken, Vandal'ın kalbine doğru yelken açmak için bir seçim yapılmıştı. Vandal filosu hazır olsaydı, böyle bir operasyonun başarıya ulaşma olasılığı düşük olurdu. Konstantinopolis'e bilgi geldiğinde zaten haftalar, hatta aylar önceydi, bu yüzden Konstantinopolis'teki Justinian'ın bölgede hareket edip etmeme kararı vermesi pek olası görünmüyor. Sadece Sicilya'da nasıl ilerleyeceğine karar verecek herhangi bir pozisyonda olabilirdi. Jüstinyen ilk etapta bir kampanya başlatma konusunda isteksiz olduğundan ve Hilderic bu noktada hala hayatta olduğundan, fetih mutlak niyet değilmiş gibi görünüyor. Öte yandan Justinianus, İran'a karşı yenilgiye uğraması, Nika isyanları, mevcut yasal reformların yavaş ilerlemesi ve kilisede uzlaşma arayışının başarısızlığı nedeniyle neredeyse tüm prestijini ve gücünün çoğunu kaybetmişti. Prestijini onarmak için bir çeşit zafere ihtiyacı olacaktı. Neredeyse tamamen Vandal yerleşiminden yoksun olan, savunmasız Tripolitania bölgesini ele geçirmek şu anda isyan ediyordu ve savunmasızlığı Konstantinopolis'ten tespit edilebilen bir zafer olurdu. Bu nedenle, bu muhtemelen onun asgari talebi olmuş gibi görünüyor. Başarılı olursa, Bizanslılar bu bölgeyi daha sonra tüm ülkeyi fethetmek için bir sıçrama tahtası olarak kullanabilir, bu da onu kampanyanın asgari talebi haline getirmek için ekstra bir neden verebilir. Bu nedenle, Justinian'ın yeniden fethini başlatan Sicilya'da Belisarius'un kararıdır.
Kampanya
Gelimer'in dört gün içeride olması ve askerlerinin dağınık olmasıyla Belisarius, Kartaca'yı Vandallar geleceğini bile bilmeden ve kesinlikle tepki verecek pozisyona gelmeden önce alabilirdi. Archelaus, Vandal Krallığı'nda müstahkem bir limanı olan tek yerin Kartaca olduğuna işaret ederek bu yaklaşımın lehinde olduğunu savundu. Belisarius, Kartaca'da köşeye sıkışmayı düşündü; Vandallar üstün bir deniz pozisyonuna sahipti, kuvvetleri iniş sırasında saldırıya karşı savunmasızdı ve Vandalların konumu hakkında çok tehlikeli olacak hiçbir bilgi yoktu. 468'de felakete yol açan elverişsiz rüzgar riski de vardı; Kartaca'ya ulaşmadan önce olumsuz bir durumda sıkışıp kalabilirler. Bunun yerine Bizanslılar , Kartaca'dan 162 mil (261 km) uzaklıktaki Caput Vada'ya indi . Belisarius, ordu ve filoyu savunmak için sur inşa edilmesini, muhafızların yerleştirilmesini ve bir fener perdesinin konuşlandırılmasını emretti, böylece bu işgal , Bizanslıların ateş gemileri tarafından mağlup edildiği Bon Burnu Muharebesi'nin tekrarı olmayacaktı . Üssün inşası sırasında, Procopius'un Tanrı'dan iyi bir alamet olarak adlandırdığı bir kaynak bulundu .
Bizans inişini duyduğunda, Gelimer konumunu pekiştirmek için hızla hareket etti. Hilderic ve diğer tutsakları idam ettirdi, hazinesinin gerekirse Visigothic Iberia'ya tahliye edilmeye hazır bir gemiye koyulmasını emretti ve birliklerini toplamaya başladı. Bizanslıları Ad Decimum'da pusuya düşürmek ve kuşatmak için bir plan yapmıştı. Gelimer, Bizanslıların sahil yolu üzerinden Kartaca'ya gideceklerini hemen fark etmiş, ancak yine de diğer yolları korumak için garnizon göndermişti.
Gelimer'in pusuya hazırlandığı sırada Belisarius, yerel sakinler hakkında bilgi topluyor ve Gelimer'ın beklediği gibi sahil yolu üzerinden Kartaca'ya taşınmaya hazırlanıyordu. Afrika topraklarındaki ilk gece, bazı Bizans askerleri yerel halktan izin istemeden meyve topladı ve Belisarius onları idam ettirdi. Belisarius, askerlere idam emrini verdikten sonra adamlarını topladı ve onlara nasıl davranacaklarını söyledi. Adamlarını, yerel halktan destek alamazlarsa, seferin yenilgiyle sonuçlanacağı konusunda uyardı. Sonra, o altında kendi kişisel muhafızlarının bir birim gönderdi Boriades Syllectus (kasabasına Salakta onun yanında olmanın yerli istekli test etmek). Boriades'in kasabaya girişi reddedildi, ancak üç gün sonra sonunda kasabaya giren bir grup vagonun katılmasıyla giriş kazandı. Yerliler Bizanslıların kasabada olduğunu öğrenince, kavga etmeden teslim oldular. Bizanslılar, Belisarius'un serbest bırakmaya karar verdiği bir Vandal habercisini de ele geçirdiler. Haberciye, Justinian'ın Vandal halkına karşı değil, haklı krallarını hapse atan adama savaş açtığı mesajını yayması için para ödendi. Haberci, olası yankılarından çok korkuyordu ve bunu yakın arkadaşları dışında kimseye söylemiyordu. Bu erken girişim başarısız olmasına rağmen, Belisarius, sefer boyunca sadece haklı kralı geri getirmek için orada olduğunu iyi duyurdu.
Belisarius tekrar ilerlediğinde, birliklerini, kendisi ve muhafızları, en son bilinen Vandal mevkisi güneyde olduğu ve ordu kuzeye hareket ettiği için, saldırıya uğrayabilecek herhangi bir konumu, özellikle de kanatları hızla takviye edebilecek şekilde konumlandırdı. Ayrıca 600 Hun sol kanadını ve filo sağ kanadını korurken, keşif yapmak için 300 muhafız gönderdi. Ordu, Syllectus'a vardığında, uygar davranışları, şehrin Bizanslılara tam destek vermesine neden oldu. Bizans ordusunun bu olumlu şöhreti hemen yayılmaya başladı ve nüfusun çoğunun Bizanslıları desteklemesine neden oldu. Günde yaklaşık 7 mil (11 km) ila 9 mil (14 km) hızla yürüyen Bizanslılar, hızları her gün müstahkem bir kamp inşa etme ihtiyacıyla belirlenen Kartaca'da ilerledi.
Belisarius, Kartaca'dan 40 mil (64 km) uzaktayken, Vandalların bu noktada yakında olacağını ve Kartaca'ya ulaşmadan önce harekete geçeceklerini biliyordu, ancak konumun farkında değildi ve durumu hakkında bilgi toplamak istedi. ilk. Arka korumanın bir kısmı, Belisarius'a en azından bazı Vandal birliklerinin kendi gücünün arkasında olduğu bilgisini veren Gelimer tarafından gönderilen bir Vandal kuvvetiyle karşılaştı. Filo Bon Burnu çevresinde yelken açmak zorunda kaldığı ve yol iç kesimlere doğru kıvrıldığı için yolculuğu giderek daha tehlikeli hale geldi, bu nedenle bu noktaya kadar istediği herhangi bir zamanda yapabileceği gibi, hızla tahliye etmek imkansız hale geldi. Belisarius, Archelaus ve deniz komutanı Calonymus'un Kartaca'dan en az 22 mil (35 km) uzaklıkta kalmalarını emretti . Yaklaşık 18.000 adamla karaya çıktı. Yakında Ad Decimum'da Gelimer ile karşılaşacaktı .
Ad Decimum Savaşı
Bizanslılar kuzey ve güneydeki Vandal güçleri arasında bulunuyordu. Gelimer, güçlerini birleştirmek için Ad Decimum'da bir zafere ihtiyaç duyuyordu. Sayıları yaklaşık 10.000-12.000 olan Vandallar sayıca üstündü. Pusunun gerçekleşeceği vadi dardı ve Kartaca'ya giden üç yoldan ikisi vadide bir hale gelirken, Gelimer'e pusu kurmak için harika bir yer gibi görünüyordu. 6.000-7.000 erkeği olan Ammatus'a kuzey çıkışını kapatması ve Bizanslılara kafa kafaya saldırması, ardından onları vadiye doğru sürmesi ve kargaşaya neden olması emredildi. Bu arada, daha önceki çatışmanın da gösterdiği gibi, Gelimer komutasındaki 5.000-6.000 Vandal zaten güneyden Belisarius'a doğru ilerliyordu; Belisarius vadiye girdiğinde ve tüm Bizanslılar vadiye girdikten sonra onlara arkadan saldırdığında bunlar yakın çevrede olacaktı. Brogna, düzinelerce kilometrelik koordinasyona ihtiyaç duyulduğu için bu planın başarısız olmaya mahkum olduğunu belirtiyor, ancak Hughes aynı fikirde değil ve planı "zarif ve basit" olarak nitelendiriyor, ancak planın zamanlama ve senkronizasyondan vazgeçmek için çok fazla zorlandığını belirtiyor. .
Savaş dört ayrı aşamadan oluşuyordu. Ad Decimum'dan 6,5 km uzaklıkta bulunan Belisarius, kamp yapmak için ideal bir yer buldu. Bir kamp inşa etmek için piyadeyi geride bırakarak, yakınlarda olduğundan şüphelendiği Vandallarla buluşmak için süvarileriyle birlikte yola çıktı. Bu şekilde piyadesini, bagajını ve karısını güvenli bir pozisyonda bıraktı. Büyük piyade kuvvetlerinin aksine, Bizans ordusunun ana gücü olan bu küçük süvari kuvvetini kolaylıkla kontrol edebilecekti. Belisarius savaş alanına ulaştığında, savaşın ilk üç aşaması çoktan gerçekleşmişti. Bizanslılar keşif için önden gönderildi ve kanadı koruyan Hunlar, onlara karşı sayısal olarak üstün güçleri bozguna uğrattı. Belisarius savaş alanına gelmeden önce, Gelimer ordusu tarafından bozguna uğratılan ve Gelimer geldiğinde üçüncü aşamadaki durumu kendisine bildiren bazı birimlerle karşılaştı. Belisarius geldiğinde Gelimer , kardeşi Ammatus'un çatışmada öldürüldüğünü gördü . Yas tuttu ve savaşın dördüncü ve son aşamasında Belisarius'un düzensiz bir durumdayken kuvvetine saldırmasına izin verdi.
Kartaca ve Tricamarum
Bu zaferden sonra Belisarius, Kartaca'ya yürüdü. Akşam karanlığında geldi. Daha sonra sokaklarında bir Vandal pusu kurmasından ve birliklerinin karanlığın altında şehri yağmalamasından korktuğu için şehrin dışında kamp kurdu. Calonymus zaferi duyduğunda, filosunun bir kısmını bir dizi tüccarı soymak için kullandı. Belisarius, gizlice saklamayı başarsa da, onu her şeyi geri vermeye zorladı. Kartaca ve çevresinde saklanan Vandallar, güvenliklerini garanti eden Belisarius tarafından Kartaca'da toplandı. Ne zaman Tzazo , Sardinya ile ilgili isyanı mücadele Vandal komutanı Kartaca yaptığı zafer mesajı göndererek, haberci stratejik duruma istihbarat Belisarius'u sağlayan yakalandı. Belisarius ayrıca Kartaca'nın duvarını da tamir ettirdi. Kartaca'nın ele geçirildiği haberi o zamana kadar Iberia'ya ulaşmıştı ve kralı, daha önce gönderdiği elçi Gelimer ile ittifak yapmayı reddetti. Belisarius'un yardımseverliği nedeniyle, Afrika'nın pek çok şehri taraf değiştirdi, bu nedenle Gelimer'ın uzun süreli bir seferde mücadele etmesi imkansız hale geldi. Gelimer, bir sonraki hamlesini yapmadan önce Tzazo komutasında takviye almış ve Belisarius'un bazı güçlerini çöle ikna etmeye çalışmıştı. Belisarius onların firar etmesini engelledi, ancak örneğin, kazananın fiilen kararlaştırılmasına kadar Hunlar savaşa katılmayacaklardı. Bir Kartacalı sivil Vandallar için çalışırken yakalandığında, Belisarius onu halka açık bir şekilde idam ettirdi.
Daha sonra Tricamarum'da ikinci bir Savaş yapıldı . Bu savaşta Belisarius, daha sonra savaş alanına gelen Ermeni John'a yalnızca bir danışmanlık rolü oynadı . Bu savaşı kazandıktan sonra Belisarius, Gelimer'i kovalaması için Ermeni John'u gönderdi. John kaza sonucu öldürüldü ve Gelimer, Papua Dağı'ndaki (muhtemelen Aurasius Dağı'nın bir parçası olan) bir kasaba olan Medeus'a kaçmayı başardı. Pharis komutasındaki 400 Heruls onu kuşatacaktı. Gelimer'in hazinesi ayrılamadı ve yakalandı ve Vizigotların kralı Theudis , Gelimer ile bir ittifak yapmayı reddetti. Pharis'in 110 adamını kaybettiği başarısız bir saldırının ardından Gelimer teslim oldu. Bu arada Belisarius, ele geçirilen bölgeyi yeniden organize ediyordu ve Cyril'i o adayı ve daha sonra Korsika'yı ele geçirecek olan Sardunya'yı ele geçirme görevine göndermişti . Vandal askerlerini bulma ve toplama çabaları hala devam ediyordu; bu şekilde, tüm Vandal askeri ve politik sistemlerinin dayandığı sınıf, tamamen doğuya sürülebilir ve Vandal gücü sonsuza dek kırılabilir. Kıskanç astlar şimdi Justinian ile temasa geçti ve Belisarius'un isyan etmek istediğini iddia etti. Belisarius'a Justinianus tarafından bir seçenek sunuldu: Ya resmi valisi olarak yeni bölgeyi yönetmeye devam edebilir ya da Konstantinopolis'e dönüp zafer elde edebilirdi. İsyan etmek isterse valiliği seçeceğinden emindi, ancak bunun yerine zaferi seçti ve Justinian'ı sadakatine bir kez daha ikna etti. 534'ün sonundan önce tüm savaş bitmişti.
Doğudayken Belisarius sadece bir zafer kazanmadı, aynı zamanda konsolos oldu .
İsyan
Belisarius ayrıldıktan bir süre sonra , Afrika'da bir isyan çıktı. Askerler, Bizanslıların dini zulmüne kızdı ve imparatorluğun onlara ödeme yapamaması toplu halde yükseldi ve bölgedeki Bizans egemenliğini neredeyse kırdı. Belisarius, isyanla savaşmaya yardımcı olmak için Gotik Savaş'tan hemen önce kısa bir süre için geri dönecekti. İsyancılar onun gelişini duyduklarında, kuşatmanın başlangıcında 9.000'den fazla köle sayılan Kartaca Kuşatması'nı kaldırdılar. Belisarius, Bagradas Nehri savaşında bir zafer kazanarak onlara sadece 2.000 askerle saldırdı . Savaş sırasında isyancı lider Stotzas , ordusunu Bizans kuvvetleri önünde yeni bir konuma taşımaya çalıştı. Birimler siper alınmadan hareket ettiğinde, Belisarius onlara karşı başarılı bir saldırı başlattı, bu da tüm asi ordusunun paniğe kapılıp kaçmasına neden oldu. İsyancıların gücü kırıldı ve Belisarius İtalya'ya gitti.
Gotik Savaş
535'te Justinianus, Belisarius'u İtalya'daki Ostrogot Krallığına saldırması için görevlendirdi . Ostrogot kralı Theodahad , tahtı evlilikle kazanmıştı. Ancak iktidar, Theodahad onu hapse atıp öldürene kadar Bizans yanlısı kraliçe Amalasuintha tarafından tutulmuştu. İç bölünmeyi Afrika'dakine benzer gören Justinianus Gotların zayıf olmasını bekliyordu. Belisarius, normal birlikler ve muhtemelen foederati, 3.000 İsaurialı, 300 Berberiler ve 200 Hunları içeren 4.000 asker topladı. Kişisel korumaları da dahil olmak üzere toplamda kuvveti yaklaşık 8.000 kişiydi. Belisarius, Sicilya'ya indi ve adayı İtalya'ya karşı üs olarak kullanmak için aldı, Mundus ise Dalmaçya'yı kurtardı . Justinianus, Theodahad'a tahttan feragat etmesi için baskı yapmak ve ardından diplomasi ve sınırlı askeri harekat yoluyla krallığını ilhak etmek istedi. Bu ilk başta işe yaradı, ancak Balkanlar'daki ordu geri çekildi. ve savaş devam etti. Belisarius, Sicilya'da devam etti. Tek Ostrogot direnişi , hızlı bir kuşatma sonrasında düşen Panormus'ta geldi . Burada Belisarius, garnizonu bastırmak için gemilerinin direklerinin tepesinden okçu ateşi kullandı. 31 Aralık 535'te Siraküza'ya zafer dolu bir giriş yaptı. Paskalya'da 536'da Belisarius yerel ordunun ayaklanmasına karşı Afrika'ya gittiğinde (yukarıda anlatıldığı gibi) İtalyan anakarasının işgaline yönelik hazırlıklar kesintiye uğradı. İtibarı, isyancıların Kartaca kuşatmasını terk etmesine neden oldu ve Belisarius onları Membresa'da takip edip yendi .
Daha sonra Sicilya'ya döndü ve Kasım'da Napoli'yi ve Aralık 536'da Roma'yı ele geçirdiği İtalya anakarasına geçti. Napoli'ye ulaşmadan önce, güney İtalya'daki birlikler Theodahad tarafından tiksindiği ve taraf değiştirdiği için hiçbir direnişle karşılaşmamıştı. Napoli'de güçlü bir Gotik garnizon, güçlü tahkimatlarını kullanarak Bizanslılara direndi. Belisarius, arkasında böylesine güçlü bir garnizon varken Roma'da güvenli bir şekilde çalışamazdı. Rüşvet ve müzakere girişimleri de başarısız olurken, güçlü surlara saldıramadı, şehri kuşatamadı, Gotik takviyeler gelebileceğinden ayrıntılı kuşatma çalışmaları yapamadı. Duvarda toplar olduğu için filosunu da kullanamıyordu. Sonra Belisarius su kemerini kesti, ancak şehirde yeterince kuyu vardı, bu yüzden birçok maliyetli, başarısız saldırıya başvurdu. Başarısızlıklarından sonra Belisarius, kuşatmayı terk etmeyi ve Roma'ya yürümeyi planladı. Ancak tesadüfen şehre bir su kemerinden bir giriş bulundu ve şehre küçük bir Bizans kuvveti girdi. Bu kuvvet şehre girdiğinde Belisarius, Gotların davetsiz misafirlere karşı konsantre olamaması için topyekün bir saldırı başlattı. Şehri zorla ele geçirmesine rağmen, şehre ve garnizona hoşgörülü davrandı, böylece diğer birçok Got'u kendi tarafına katılmaya veya daha sonra teslim olmaya ikna etti; bu şekilde, maliyetli eylemlerden olabildiğince kaçınacak ve küçük gücünü koruyacaktır. Şehri güçlendirmedeki başarısızlık, Theodahad'ın tahttan indirilmesine neden oldu. Yeni Gotik kral Witigis , Roma'ya bir garnizon gönderirken, halkın Bizans yanlısı tavrını fark ettikten sonra askerler kaçarken şehir savunmasız kaldı. Bu noktada Toskana'nın büyük bir kısmı isteyerek Belisarius'un birliklerine boyun eğdi. Belisarius, kuzeydeki Gotik merkezden Roma'ya kadar olan ikmal hatları üzerindeki kasabaları garnizon etti ve Witigis'i Roma'ya yürüyemeden önce bu kasabaları kuşatmaya zorladı.
Roma Kuşatması
Mart 537'den Mart 538'e kadar Belisarius , Roma'yı çok daha büyük Witiges ordusuna karşı başarıyla savundu . Birçok başarılı sorti başlatarak ağır kayıplar verdi. Belisarius'un kullandığı atlı okçuların menzili, Roma çevresindeki arazide bu baskınların başarısı ile anılırken, bu mantıklı olmaz. Bunun yerine, Gotların cevap verememesini sağlayan, Gotik hazırlıksızlıkları ve Bizans subaylarının komuta uzmanlığıydı. Witigis bu baskınları önlemek için birimler göndermeye çalıştığında, Belisarius onları çevreleyen daha büyük birimler gönderdi; Gotik subaylar buna karşı koyamayacaklarını kanıtladılar. Kuşatmanın 18 gününde Gotlar topyekün bir saldırı başlattı ve Belisarius bir dizi okçuya kuşatma ekipmanını çeken öküze ateş etmelerini emretti. Sonuç olarak, saldırı ağır kayıplarla başarısız oldu. Gotlar duvarın belirli bir bölümünden çekildiklerinde Belisarius, arkalarında bir saldırı başlatarak fazladan zayiat verdi. Ancak, büyük bir güçle saldırarak kuşatmayı sona erdirmeye çalıştığında, Witigis sayılarını saldırıyı absorbe etmek için kullandı ve ardından karşı saldırı yaparak savaşı kazandı. Ne olursa olsun, Witigis kuşatmayı kaybediyordu, bu yüzden duvarın çok daha az zorlu olduğu Tiber boyunca uzanan duvara son bir girişimde bulunmaya karar verdi . Gardiyanlara şarap vermeleri için erkeklere rüşvet verdi, ancak komplo ortaya çıktı ve Belisarius, bir hainin işkence görmesini ve cezalandırılmasını sağladı. Kısa bir süre önce bir ateşkes imzalandı, ancak hem Gotlar hem de Bizanslıların açıkça kırmasıyla savaş devam etti. O zamana kadar Bizans kuvvetleri Ariminum'u (Rimini) ele geçirdi ve Ravenna'ya yaklaştı, bu yüzden Witigis geri çekilmek zorunda kaldı. Kuşatma Mart 537'den Mart 538'e kadar sürdü.
Belisarius , Gotlara karşı Mediolanum (Milan) nüfusunu desteklemek için 1.000 adam gönderdi . Bu güçler , bölgedeki büyük kasabaları garnizon ederek Ligurya'nın çoğunu ele geçirdi . Belisarius , Gotik garnizonun üç günlük bir kuşatmadan sonra sudan çıktığı Aralık 538'de Urbinum'u (Urbino) ele geçirdi .
Papa Silverius'un İfadesi
Roma Kuşatması sırasında, generalin uzun süre kınanacağı bir olay meydana geldi: Bir Bizans Rite Hristiyan olan Belisarius, monofizit Hristiyan İmparatoriçe Theodora tarafından Gotlar tarafından yerleştirilen hüküm süren Papa'yı görevden alma emri verdi. Bu Papa, Papa Hormisdas'ın oğlu olan eski ikinci temsilci Silverius'du . Belisarius Deacon ile onun yerine idi Vigilius'la , Apocrisarius Konstantinopolis yılında Papa John II. Vigilius aslında 531'de Papa Boniface II tarafından halefi olarak seçildi , ancak bu seçim Romalı din adamları tarafından şiddetle eleştirildi ve Boniface sonunda kararını tersine çevirdi.
537'de kuşatmanın doruğunda, Silverius Gotik kral ve birkaç Romalı senatörle şehrin kapılarını gizlice açmak için komplo kurmakla suçlandı. Belisarius, cüppesini çıkararak Küçük Asya'daki Likya'daki Patara'ya sürgün ettirdi . Patara piskoposunun masumiyetini savunmasının ardından, İmparator Justinian'ın emriyle İtalya'ya dönmesi emredildi ve soruşturma ile temize çıkarılırsa eski durumuna döndü. ancak, Vigilius onun yerine çoktan kurulmuştu. Silverius, Roma'ya ulaşamadan yakalandı ve bir kez daha sürgüne gönderildi, bu kez Palmarola ( Ponza ) adasına sürüldü , burada bir açıklamaya göre açlıktan öldüğü söylenirken, diğerleri Konstantinopolis'e gittiğini söylüyor. Ancak olabileceğini, o kalır azizi ait Ponza bugün.
Belisarius, kendi adına, pişmanlığının bir işareti olarak Roma'daki Trivio'daki mevcut Santa Maria kilisesinin bulunduğu yere küçük bir hitabet okulu inşa etti. Ayrıca hacılar için iki darülaceze ve o zamandan beri kaybolan bir manastır inşa etti.
Belisarius ve Narses
Belisarius, Ariminum süvari garnizonunun piyadelerle değiştirilmesini emretti. Bu şekilde süvariler diğer süvari kuvvetleriyle birleşebilir ve şehir dışında hareket kabiliyetlerini kullanabilirken, şehri koruyan ve tanınmayan bir komutanın komutasındaki piyadeler, John komutasındaki güçlü bir süvari kuvvetinden daha az dikkat çekebilirdi . Witigis, Ariminum'u kuşatmak için hareket ederken Mediolanum'u geri almak için büyük bir ordu gönderdi. Witigis, Ancona yolunda önemli bir tüneli garnizon yaparak Bizans hareketini engellemeye çalıştı . Bu garnizon yenilgiye uğratılırken Witigis, gereksiz çatışmalara karşı savaşırken zaman kaybetmemek için bir dizi Bizans garnizonu etrafında manevra yapmak zorunda kaldı. Sonunda, Bizanslılar Ariminum'u güçlendirmede başarılı oldular, ancak John şehri terk etmeyi reddetti. John, Gotların kullandığı kuşatma kulesinin Witigis'in geri çekilmesine neden olan duvarlara ulaşmasını engellemeyi başardı. John bu geri çekilmeyi önlemek istedi ve sonuç verdi, ancak Roma'daki Belisarius gibi yenildi, bu da Witigis'in şimdi zayıflamış garnizonu kuşatmaya devam etmesine neden oldu. Saldırı yapılmayacağı için daha az adama ihtiyaç duyan Witigis, Ancona'ya karşı birlikler gönderdi ve Auximus'u takviye etti . Belisarius, Auximus'u alıp güvenli bir arka ile Ariminum üzerinde hareket edebilir veya zamandan tasarruf etmek için Auximus'u atlayabilir. Oraya gitmek çok uzun sürerse, Ariminum düşebilir. Bizanslılar iki gruba ayrıldı; Narses liderliğindeki biri hemen Ariminum'a geçmek isterken, diğeri önce Auximus'u almak istedi. John'dan bir mesaj sonunda Belisarius'u Ariminum'a taşınmaya ikna etti. Bu operasyon sırasında Belisarius, arkasını korumak için kuvvetlerinin bir kısmını Auximus'un yakınında konuşlandıracaktı. Belisarius ve Narses komutasında bir Bizans yardım gücünün gelişi, Ostrogotları kuşatmadan vazgeçmeye ve başkent Ravenna'ya geri çekilmeye zorladı . Güç Gotlara gerçekten meydan okumak için çok küçüktü, ancak Belisarius aldatma yoluyla Gotları tersine ikna etmeyi başardı. Belisarius, Gotları büyük bir güçle karşı karşıya kaldıklarına ikna eden, deniz de dahil olmak üzere birçok taraftan yaklaşmıştı. Askerlere ayrıca Belisarius tarafından aldatmacayı güçlendirmek için gerekenden daha fazla kamp ateşi yakmaları emredildi.
John , şehre ulaşan ilk subay olan Belisarius veya Ildiger yerine kurtarıldığı için Narses'e teşekkür etmeyi bir noktaya getirdi . Bu, Belisarius'a hakaret etmek veya bazı kalıntılarının muhtemelen hala Bizans kültürünün bir parçası olduğu Roma himayesi geleneğine göre borçlanmaktan kaçınmak olabilirdi . John (ve Narses) Belisarius'un yeterliliğine ikna olmamış olabilir, çünkü o zamanlar Vandallar ve Gotlar zayıf olarak algılanırken, Perslere karşı nispeten başarısız olmuştu.
Narses'in destekçileri, imparatorun yakın bir sırdaşının "salt generalden" emir almaması gerektiğini iddia ederek Narses'i Belisarius'a karşı çevirmeye çalıştı. Belisarius da Narses'i takipçilerinin Gotları hafife aldıkları konusunda uyardı. Mevcut konumlarının Gotik garnizonlarla çevrili olduğuna dikkat çekti ve Mediolanum'u rahatlatmayı ve Auximus'u aynı anda kuşatmayı önerdi. Narses, kendisinin ve birliklerinin Aemilia bölgesine taşınması hükmüyle planı kabul etti . Bu, Gotları Ravenna'da sıkıştıracak ve böylece Belisarius'un güçlerini güvenli bir konuma getirecek ve Gotların Aemilia'yı geri almasını engelleyecekti. Narses, eğer bu yapılmazsa, Auximus'u kuşatan birliklerin arka tarafının saldırıya açık olacağını iddia etti. Belisarius nihayetinde buna karşı karar verdi, çünkü bunun birliklerini çok zayıflatacağından korkuyordu. Jüstinyen'den, Narses'i kararı kabul etmeye zorlamak için İtalya'da "devletin yararına" hareket etme konusunda mutlak yetkiye sahip olduğunu söyleyen bir mektup gösterdi. Narses, Belisarius'un devletin yararına hareket etmediğini söyledi.
Roma Kuşatmasının sonraki bölümlerinden itibaren İtalya'ya takviye kuvvetleri geldi; Ariminum Kuşatması sırasında, İtalya'ya, ihtiyaç duyulan kuşatmaya yakın bir başka 5.000 takviye, tasarım gereği açıkça indi. Son takviye grubu 7.000 kişiydi ve Narses tarafından yönetiliyordu. Bunlar geldikten sonra, Bizanslıların İtalya'da toplam 20.000 askeri vardı. John, birliklerin yaklaşık yarısının Belisarius yerine Narses'e sadık olduğunu iddia etti.
Belisarius orijinal planından vazgeçti ve Urviventus'u ( Orvieto ) ve Urbinus'u kuşatmak için güçler göndermek yerine . Narses, Belisarius ile bir kampı paylaşmayı reddetti ve o ve John, şehrin zorla ele geçirilemeyeceğini iddia etti ve kuşatmayı terk etti. Belisarius saldırıyı ileri gönderirken, garnizon teslim oldu ve şehirdeki kuyu çalışmayı bıraktı. Narses, John'u Sezena'yı alması için göndererek tepki gösterdi . Bu saldırı sefil bir şekilde başarısız olurken, John hızla Forocornelius'taki ( Imola ) garnizonu şaşırtmak için harekete geçti ve böylece Bizanslılar için Aemilia'yı güvence altına aldı. Belisarius'un gelişinden kısa bir süre sonra, Urviventus garnizonu erzaksız kaldı ve teslim oldu.
Aralık sonunda, Urbanus ve Urviventus kuşatmasından kısa bir süre sonra Belisarius, Mediolanum'u güçlendirmek için birlikler gönderdi. Gotik sayılardan emin değiller, John ve Narses komutasındaki diğer birliklerden yardım istediler. John ve diğer komutanlar, Narses'in komutanları olduğunu belirterek Belisarius'un yardım emrini takip etmeyi reddettiler. Narses emri tekrarladı ama John hastalandı ve iyileşmesi için durakladılar. Bu arada Mediolanum'daki isyan Gotlar tarafından kanlı bir şekilde bastırıldı. Umutsuz garnizona, şehri terk etme karşılığında güvenlik sözü verilmiş ve daha sonra bunu yapmışlardır. Nüfus isyan ettiği için, hain olarak görüldüler ve çoğu katledildi. Daha sonra, Ligurya'daki diğer şehirler aynı kaderi önlemek için teslim oldu. Narses daha sonra geri çağrıldı.
Fethi bitirmek
539'da Belisarius, Auximum'un etrafında kuşatma kuvvetleri oluşturdu ve Faesulae'ye asker gönderdi, 539'un sonlarına kadar her iki şehri de boyun eğdirmek için aç bıraktı. Auximum Kuşatması'nı kendisi yönetti; Şehre saldıramayacağını bilerek su kaynağını kesmeye çalıştı ama başarısız oldu. Faesulae garnizonundan yakalanan liderler şehrin önünde törenle gezdirildiğinde, garnizonu çok teslim oldu. Ravenna'ya geçerse arkası artık güvende olacaktı. Witigis, İtalya'da yiyecek kıtlığı olduğu ve yürüyüş için yeterli malzeme toplayamadığı için bu yerleri takviye edememişti. Belisarius, ordusunu 539'un sonlarında Ostrogot başkenti Ravenna'nın çevresinde konuşlandırdı. Şehre tahıl sevkiyatı şehre ilerleyemedi, bu yüzden Bizanslılar Ravenna'ya ilerlediğinde tahıl ele geçirildi. Adriyatik Denizi'nde devriye gezen Bizans donanmasının dış yardımları kesildi . Belisarius Ravenna'yı kuşattığında, Witigis dahil Gotik soylular ona "batı imparatorluğu" tahtını teklif etmişlerdi. Belisarius kabul sahte ve eşlik girişi, bataklıkları bir geçit onun yegane noktası aracılığıyla Ravenna girilen Comitatus ait bucellarii , kendi kişisel ev alay (muhafızlar). Ayrıca teslim olunca şehre girmek için bir tahıl sevkiyatı hazırladı. Kısa bir süre sonra İmparator Justinianus adına Ravenna'nın ele geçirildiğini ilan etti. Gotların teklifi Justinian'ın zihninde şüphe uyandırdı ve Belisarius geri çağrıldı. Gotik hazine, kral ve savaşçılarla eve döndü.
Daha sonra kampanyalar
İran'a karşı
Bir sonraki görevi için Belisarius, Perslerle savaşmak için doğuya gitti. Gotik ve Vandalik savaşların aksine, eşi ona eşlik etmiyordu. Bizanslılar, Hüsrev'in önceki yıl olduğu gibi Mezopotamya'dan geçmesini beklediler, bunun yerine Hüsrev , Lazika'ya saldırdı ve burada halk, Bizanslılar tarafından kötü muamele gördü. Lazlar, kuzeyde Hunlarla savaşacağını iddia ederek hareketini gizleyen Hüsrev'i davet etmiş, bunun yerine Hunlar, Hüsrev'e yardım etmişti. Belisarius doğuya geldiğinde bilgi toplamak için casuslar gönderdi. Perslerin Hunlarla savaşmak için kuzeye hareket ettiği söylendi. Bu arada Belisarius, gelişinden önce Perslerden dehşete düşen birliklerini eğitmiş ve organize etmişti. Göreceli bir güvenlik içinde İran'a saldırabileceğine karar verdi. Belisarius'un bazı subayları, bir saldırı düzenlemek Lakhmid'leri doğu illerine baskın yapmakta serbest bırakacağı için protesto etti. Belisarius, Lakhmid'lerin önümüzdeki ayları dini kutlamalarla dolduracağını ve iki ay içinde geri döneceğini belirtti.
Auximus kuşatması ve diğer kuşatmalar ve Afrika'daki yürüyen kol için İtalya'da kullandığı aynı mantıkla, İran'a daha fazla hareket ederse, Nisibis'in arkasını güvence altına almak için önce alınması gerektiğine karar verdi. Bu arada, kuzeydeki Bizanslılar için savaş kötü gidiyordu, Lazika alındı ve önemli bir Bizans garnizonu muhtemelen yıllarca ödenmemiş olan taraf değiştirdi.
Belisarius, Nisibis'e yaklaştığında, şehirden önemli bir mesafede bir kamp kurulmasını emretti. Subayları bunu protesto etti, ancak onlara bunun, Perslerin satılması ve yenilmesi durumunda Bizanslıların geri çekilme sırasında can vermek için daha fazla zamana sahip olacaklarını açıkladı. Roma savaşında, Roma kuşatması sırasında Belisarius yenilgiye uğramıştı, ancak ordusunun çoğu şehre kısa mesafeden geri çekilebildi, bu, roller tersine döndüğünde olmasını istemediği bir şeydi. Memurlarından bazıları o kadar şiddetli bir şekilde karşı çıktılar ki, ana kuvveti terk ettiler ve şehre yakın kamp kurdular. Belisarius, Perslerin ilk Bizans yemeğinden hemen önce saldıracağı konusunda onları uyardı, ancak memurlar bu sırada yine de yiyecek almak için adamlarını gönderdiler ve sonuç olarak bir saldırı ile düzensizliğe yakalandılar . Belisarius neler olup bittiğini gözlemledi ve yardım isteyen haberciler gelmeden önce yardımlarına doğru yürüyordu. Gelgiti çevirdi ve savaşı kazandı. Garnizonu yenilgiye uğrattığı halde, tahkimatlara hücum edecek kadar güçlü bir konumda olmadığından, şehrin yanından geçti. Artık garnizon tarafından arkadan saldırıya uğramaktan korkmuyordu, çünkü çoğunlukla güvenleri kırılmıştı. Sisauranon'u kuşatırken, Dicle'nin ötesindeki zengin topraklara baskın yapmak için asker gönderdi. Belisarius'un şehre yönelik saldırıları 800 güçlü garnizonu tarafından püskürtülürken ve ağır kayıplar verirken, şehir erzaksız kaldı ve garnizon taraf değiştirdi. Bu noktada, Pers'e baskın yapan birlikler Belisarius'a haber vermeden evlerine döndü. Bu noktada, Belisarius'un kuvvetlerinin üçte biri ateş almıştı ve Lakhmidler yeniden silahlanmak üzereydi. Belisarius, diğer önemli kararlarda olduğu gibi, memurlarının fikirlerini sordu; geri çekilmeleri gerektiği sonucuna vardılar. Procopius, Belisarius'un Ctesiphon'a yürüdüğünü ve onu ele geçirebileceğini iddia ederek bunu ağır bir şekilde eleştirdi . Perslerin mizacına ilişkin hiçbir bilginin bulunmadığı ve Belisarius'un Sisauranon'u zorla ele geçiremediği gerçeğini görmezden geldi, bu da Ctesiphon'a saldırmış olma ihtimalini düşük hale getirdi.
542 seferi sırasında Belisarius, Perslerin hile kullanarak işgallerini durdurmalarını sağladı. Hüsrev Bizans topraklarına yeniden baskın yapmak istemişti ama Belisarius bölgeye taşındı. Hüsrev bir büyükelçi gönderdiğinde, Belisarius en iyi adamlarından 6.000'i bir toplantı için yanına aldı. Yanlarında sadece av teçhizatı alarak, daha büyük ve aynı derecede yüksek kaliteli bir kuvvetin bir av partisi gibi görünüyordu. Aldatmacaya aldanan Persler, yenilirlerse Bizans topraklarında sıkışıp kalacaklarını bilerek geri çekildiler. Belisarius ayrıca Pers geri çekilme yoluna 1000 süvari gönderdi; eğer bir çatışma çıkarsa, bu Bizans'ın zayıflığına işaret edebilirdi. Geri çekilme sırasında Belisarius, Khosrow'un baskın yapmasını önleyerek sürekli baskı yaptı. Perslerin imparatorluk topraklarından çekilmesi karşılığında, Pers büyükelçisinin görüşmelerinde Belisarius'tan talep ettiği gibi Bizanslılar büyükelçiler gönderdi. Görüşme, Bizans birliklerini gözetlemek için bir hileydi ve bu nedenle Belisarius baskıyı kaldırdığında, Hüsrev bazı Bizans kasabalarına saldırdı. Callinicum'u yağmalayan Khosrow başarıya ulaşabilir. Bazıları, Hüsrev'i taciz etmeyerek Belisarius'un ciddi bir hata yaptığını iddia etti, ancak bu görüş mahkemede gündeme getirilmedi. Callinicum'a rağmen Belisarius, Persleri geri püskürtmedeki başarısı nedeniyle Doğu'da alkışlandı. Belisarius'un aldatmacasının başarısı için hayati önem taşıyan , Hüsrev'in Bizans topraklarında çok uzun süre kalması durumunda vebaya yakalanma korkusuydu , bu da Bizans topraklarında taktik bir pozisyonu korumayı oldukça tehlikeli hale getirdi. Belisarius, en iyi birliklerini açıkta göstererek, ordusunun veba yüzünden zayıflamadığını ve görünüşe göre onu yakalamaktan korkmadığını açıkça ortaya koydu.
İtalya'ya dönüş
Belisarius doğudayken, İtalya'daki durum büyük ölçüde kötüleşti. Bölgeye gönderilen İskender isimli vali rüşvetçiydi. Kendi servetini artırmak için madeni paraların kenarını kesti. Onun politikası bundan daha iyi değildi. Pek çok askeri yolsuzlukla suçladı ve para cezası ödemelerini talep etti ve askeri harcamaları azalttı ve Gotlardan kesilen verginin Bizanslılara ödenmesini istedi. Sonuç olarak, birçok Bizans askeri kaçtı veya isyan etti. İtalya'daki birliklerin komutanlığı, herhangi bir komutanın çok güçlü olmasını önlemek için Jüstinyen tarafından bölündü. Justinianus'un vebası üssü terk etmeyi tehlikeli hale getirdiği için bu komutanlar çoğu zaman birlikte çalışmayı reddettiler . Bu arada, Ildibad ve Totila'nın parlak ve enerjik liderliğindeki Gotlar , saldırıya geçti ve tüm kuzey İtalya'yı ve güneyin bazı kısımlarını geri aldı. Görünüşe göre Totila, veba nedeniyle gücünü kaybetme riskinden daha kolay bir zafer kazanma fırsatını düşünüyordu. Sonuç olarak, onlar da dahil olmak üzere koordinasyonsuz Bizanslılara karşı birçok nişan kazandı Treviso Savaşı , Siege Verona , Savaşı Faventia ait , Mucellium Savaşı ve Napoli Siege . Ama şimdiye kadar Roma'yı ele geçirecek kadar güçlü değillerdi.
544'te Belisarius, İtalya'da komuta etmek için yeniden atandı. İtalya'ya gitmeden önce Belisarius asker toplamak zorunda kaldı. İşini bitirdiğinde kabaca 4.000 kişiden oluşuyordu. Doğudaki çoğu birliğe hala ihtiyaç duyulduğundan ve veba imparatorluğu mahvettiği için Justinianus önemli miktarda kaynak tahsis edemedi.
Yaklaşan kampanya sırasında, Totila çoğunlukla kuşatmalardan kaçınmak istedi. Bizanslılar kuşatmalarda usta olduklarını kanıtlamışlardı, ancak açık savaşta onları yenebileceğini defalarca kanıtlamıştı. Böylelikle aldığı kasabaların duvarlarını yıktı; ne orada kuşatılmayı ne de daha sonra kuşatmak zorunda kalmayı istedi. Öte yandan Belisarius, savaştan kaçınmak istiyordu; Roma savaşından sonra savaştan tamamen kaçınmıştı. Kendisi kadar küçük güçlerle, çok fazla adam kaybetmekten kaçınmak ve bunun yerine Gotların başka yollarla ilerleme kaydetmesini önlemek istedi.
İtalya'da pek çok asker isyankârdı ya da taraf değiştirdi ve Belisarius yeniden atandığında duracağını umuyordu; olmadı. Dryus'taki Bizans garnizonunun erzağı tükeniyordu ve teslim olma planları yaptı, ancak Belisarius geldiğinde, malzemenin gemi ile gönderilmesi için çabucak ayarladı. Gotlar, çok geç olana ve kuşatmayı terk edene kadar gemileri fark edemediler. Şimdi Belisarius, Pola'ya inerek İtalya'ya gitti. Totila bunu çabucak duydu ve Bizans habercileri gibi davranan casuslar gönderdi. Belisarius hileye düştü, bu yüzden Totila ordusunun durumunu hemen anladı; Hüsrev gibi aldatılmazdı. Belisarius'un kendisi boşta kalmadı ve fazladan asker toplamak için Ravenna'ya gitti. İnsanlar Belisarius'a saygı duyarken, Belisarius ile yapılan adil bir anlaşmanın, genellikle yozlaşmış ve beceriksiz halefleri tarafından mahvolacağını fark edecek kadar akıllıydılar. Sonuç olarak, tek bir kişi askere alınmadı. Bu aynı zamanda Belisarius'un insanları yardımseverlik yoluyla kazanma şeklindeki normal stratejisinin işe yaramayacağı anlamına geliyordu.
Boşta kalmak istemeyen Belisarius, Aemilia'ya asker gönderdi. Bu, İlirya birlikleri bir Hun istilasıyla başa çıkmak için eve gidene kadar başarılı oldu. Kalan Bizanslılar, önemli bir Gotik kuvveti başarıyla pusuya düşürdü ve saldırı bir zaferle sonuçlandı. Daha sonra Belisarius, kuşatma altındaki Auximus'a yardım etmek için bazı adamlar gönderdi, başardılar ama geri dönerken yenildiler. Yine de bir miktar inisiyatif almak isteyen Belisarius, yakındaki bazı kaleleri yeniden inşa etmek için adamları gönderdi. Belisarius başka bir operasyon yapmadı, bu yüzden kış gelmesine rağmen Totila, Bizans tehdidinden korunarak bazı kasabaların kuşatmalarını başlattı.
Takviye talep ederken Belisarius, Gotların bunlara karşı koyamayacaklarını bildiği için barbar atlı okçular istedi. Justinianus birçok cephede savaşıyordu ve veba ikinci kez Konstantinopolis'i harap ediyordu ve bu nedenle zaten İtalya'da bulunan güçleri yeniden donatmak ve onlara ödeme yapmak için gereken ekipman ve parayı bile sağlayamıyordu.
Totila, son kuşatmalarında büyük başarı elde ediyordu. Bir garnizonun komutanı olan Herodian, Justinian'ın son Pers seferinden sonra Belisarius'a verdiği kötü muameleyi görerek Gotlara çok çabuk teslim oldu. Gotlar şimdiye kadar Roma'ya gitmek için yeterince güç kazanmıştı. Herodian gibi, Roma garnizonunun komutanı Bessas da kuşatma kaldırıldıktan sonra kötü muameleden ve hatta yargılanmaktan korkuyordu. Sonuç olarak, Belisarius ona şehrin rahatlamasına yardım etmesini emrettiğinde boşta kaldı. Belisarius şehre erzak konusunda yardım etmeye çalıştığında, Tiber'de bir abluka ile karşılaştı. Üstünde bir tekne olan bir kuşatma kulesi kullanarak bunun üstesinden geldi. Tekne yanabilir malzemelerle doluydu, bu nedenle ablukanın ortalandığı Gotik kulelerden birine atıldığında, tüm garnizon ya çarpma sonucu ya da yangın nedeniyle öldü. Belisarius, şehri hiçbir koşulda terk etmeme emriyle Portus'u korumak için Ermeni İshak'ın komutasına bir güç bırakmıştı. Şimdi Belisarius yakalandığını duydu ve Portus'a geri döndü. Isaac şehri terk etmiş ve surlarının dışında ele geçirilmişti ve şehir güvenliydi. Sürpriz kaybedilen, Calabria'da engellenen Bessas veya John'dan hiçbir yardım gelmedi ve çok az kaynakla Belisarius, Totila'nın sonunda şehri ele geçirmesini engelleyemedi . Bununla birlikte, Procopius'a göre Belisarius'un Totila'ya yazdığı bir mektubun Totila'nın Roma'yı yok etmesini engellediği bildirildi:
"Daha önce güzel olmayan bir şehirde güzelliğin yaratılması, yalnızca medeniyetin anlamını anlayan bilgeli adamlardan ilerleyebilse de, zaten var olan güzelliğin yok edilmesi, doğal olarak yalnızca anlayışı olmayan ve anlamayan erkeklerden beklenecektir. Karakterlerinin bu sembolünü gelecek nesillere bırakmaktan utanmıyorum.Şimdi, güneş altındaki tüm şehirler arasında, Roma'nın en büyüğü ve en dikkate değer olduğu kabul ediliyor. Çünkü bu, tek bir adamın yeteneğiyle yaratılmadı, ne de elde edildi. kısa süreli bir güçle böylesine büyüklük ve güzellik, ancak çok sayıda hükümdar, en iyi adamlardan oluşan birçok şirket, büyük bir zaman aralığı ve olağanüstü zenginlik, o şehirde bulunan diğer tüm şeyleri bir araya getirmeye yarar sağlamıştır. tüm dünya ve ayrıca yetenekli işçiler. Böylece, şehri yavaş yavaş, sizin gördüğünüz gibi inşa ettiler, böylece gelecek nesillere hepsinin yeteneğinin anılarını bıraktılar, böylece bu anıtlara hakaret tüm zamanların adamlarına karşı tam anlamıyla büyük bir suç olarak kabul edilirdi; çünkü böylesi bir eylemle, eski kuşakların adamları yeteneklerini hatırlamaktan ve gelecek nesillerin eserlerini görmekten mahrum bırakılıyor. Öyleyse, davanın gerçekleri böyledir, bundan emin olun, iki şeyden birinin mutlaka gerçekleşmesi gerekir: ya bu mücadelede imparator tarafından yenilirsiniz ya da bu şekilde düşerse, galip gelirsiniz. onu. Şimdi, her şeyden önce, galip geldiğinizi varsayalım, eğer Roma'yı yerle bir ederseniz, başka birinin mülkiyetini yok etmiş olurdunuz, kendi şehrinizi, mükemmel Efendim ve diğer yandan, eğer onu korursanız, en güzeli olan bir sahiplikle doğal olarak kendinizi zenginleştireceksiniz; ama eğer ikinci sırada, daha kötü talihi deneyimlemek için şansınız lotoya düşerse, Roma'yı kurtarırken galip tarafından bol miktarda minnettarlık duyacağınızdan emin olabilirsiniz, ancak şehri yok ederek, hiçbir itirazda bulunulmamasını sağlayacaksınız. Artık size merhamet bırakılacak ve buna ek olarak, senetten hiçbir fayda görmeyeceksin. Dahası, davranışınızla örtüşen bir itibar, tüm erkekler arasında sizin payınız olacak ve her iki şekilde de karar vermenize göre sizi bekleyecektir. Çünkü yöneticilerin eylemlerinin niteliği, eylemlerinden kazandıkları itibarın niteliğini zorunlu olarak belirler. "
Bu arada Totila diğer çabalarında da çok başarılı olmuştu. Kıtlık İtalya'nın büyük bir kısmına yayılmıştı ve Belisarius'un kuşatma altındaki kasabalara yardım göndermesinden korkması gerekmediği için tam anlamıyla yararlanabiliyordu. Belisarius kışı Epidamnus'ta geçirmişti ve (Roma'yı kurtarmaya çalışmadan önce) İtalya'ya geri döndüğünde, bunu Justinianus'un takviyeleriyle yaptı. Kuvvetini ikiye böldü, bir kısmı Calabria'da Vitalianus'un yeğeninin John yeğeni altında başarıyla kampanya yürütürken, diğer kısmı Belisarius'un komutası altında, Roma kuşatmasını kaldırmaya çalıştı, ancak başarısız oldu. Totila tarafından gönderilen bir kuvvet, John'un Calabria'dan ayrılmasını engelledi. Roma'yı ele geçirdikten sonra Totila, Justinian'a bir mesaj göndererek barış istedi. Belisarius'un İtalya'dan sorumlu olduğu cevabını aldı.
Belisarius, Totila bölgeyi terk ettikten sonra Roma'nın üzerine yürümeye karar verdi. Ancak yolda bir pusuya girdi. Belisarius'un başarılı bir şekilde pusuya düşürülmesine rağmen, savaş sonunda Bizanslıların lehine döndü. Belisarius, şehri şaşırtamayacağı aşikar olduğu için geri çekildi, ancak daha sonra tekrar Roma'ya yürüdü ve onu aldı. Totila tekrar şehre yürüdü ama kuşatmayı çabucak terk etti. Roma, Belisarius ayrılıncaya kadar Bizans'ın elinde kaldı.
548-9'da Belisarius'un Roma'nın tamamen yok edilmesini önlemedeki başarısıyla hafifletilen bu hayal kırıklığı yaratan kampanyanın ardından Justinianus onu rahatlattı. 551'de, ekonomik toparlanmanın ardından (vebanın etkilerinden) hadım Narses, kampanyayı başarılı bir şekilde sonuçlandırmak için büyük bir orduyu yönetti; Belisarius askeri işlerden emekli oldu. At Konstantinopolis'in İkinci Ekümenik Konseyi (553), Belisarius üzerindeki tartışmalara Papa Vigilius'la İmparator'un elçileri biriydi Üç Bölümler . Papa Vigilius'un yerine bu konseye başkanlık eden Patrik Eutychius , Belisarius'un generallerinden birinin oğluydu.
Son savaş
Belisarius'un emekliliği 559'da, Han Zabergan komutasındaki Kutrigur Bulgar ordusunun Roma topraklarını istila etmek için Tuna Nehri'ni geçmesi ve Konstantinopolis'e yaklaşmasıyla sona erdi . Zabergan , sık sık harap olan Balkanlar'dan daha zengin olduğu için Küçük Asya'ya geçmek istedi . Justinianus Belisarius'u Bizans ordusuna komuta etmesi için geri çağırdı. Belisarius, İtalyan harekatından yalnızca 300 ağır silahlı gazi ve 7.000 Hun'u durdurmak için Hunlardan kaçan 1000 zorunlu mülteci de dahil olmak üzere veya tamamı dahil olmak üzere bir dizi sivil aldı. Bunlar muhtemelen bölgede yaşayan emekli askerlerdi. Belisarius, Hunlara yakın bir yerde kamp kurdu ve sivilleri korumak için bir siper kazdı ve sayılarını abartmak için birçok meşale yaktı. Hun ilerlemesinin izleyeceği yolu belirleyerek, her iki tarafa 100 gazi ve ilerlemelerini engellemek için de 100 gazi görevlendirdi. Dar kirletmede Hunlar manevra yapamaz, daha büyük sayılarını sömüremezdi. ve ok ateşlerini etkili bir şekilde kullanın. 2.000 Hun saldırdığında, Belisarius'un 100 gazisi yol hücumunu bloke ederken, siviller arkasında çok gürültü yaptı. Bu, Hunların kafasını karıştırdı ve arkalarına çarptığında, yaylarını çekemeyecek kadar sıkıca bastırıldılar. Hunlar kargaşadan kaçtılar ve Belisarius geri çekilme sırasında onlara o kadar çok baskı uyguladı ki , takipçilerini taciz etmek için Part atışını bile kullanmadılar . Sonra yenilgi Hunlar geri üzerinde kaçan Tuna . Konstantinopolis'te Belisarius bir kez daha kahraman olarak anıldı.
Daha sonra yaşam
562'de Belisarius, Justinian'a karşı bir komploya katılmakla suçlanarak Konstantinopolis'te yargılandı. Davası Konstantinopolis valisi Prokopius tarafından değerlendirildi ve bu, eski sekreteri Procopius of Caesarea olabilir. Belisarius suçlu bulundu ve hapsedildi, ancak kısa bir süre sonra Justinianus onu affetti, serbest bırakılmasını emretti ve imparatorluk mahkemesine geri verdi.
Gizli Tarihinin ilk beş bölümünde Procopius, Belisarius'u, ahlaksız karısı Antonina'ya duygusal olarak bağımlı olan boynuzlu bir koca olarak nitelendiriyor . Tarihçiye göre Antonina, evlatlık oğulları genç Theodosius ile Belisarius'u aldattı. Procopius, aşk ilişkisinin imparatorluk sarayında iyi bilindiğini ve generalin zayıf ve gülünç olarak görüldüğünü iddia ediyor; Procopius uzun süredir Belisarius ve Antonina'ya olan nefretini beslediği için bu görüş genellikle önyargılı olarak kabul edilir. İmparatoriçe Theodora'nın, Belisarius sonunda karısını suçlamaya çalıştığında Antonina'yı kurtardığı bildirildi.
Ortaklığı imparatorluğun büyüklüğünü yüzde 45 artıran Belisarius ve Justinianus, 565'te birbiri ardına birkaç ay içinde öldü. Belisarius, Konstantinopolis banliyölerinin Asya tarafındaki Rufinianae'nin mülküne sahipti. Orada ölmüş ve bölgedeki iki kiliseden birinin yakınına gömülmüş olabilir, belki Aziz Peter ve Paul.
Değerlendirme
Taktikler
İlk Pers seferinde Belisarius, Dara'da bir zamanlar kazanan taraftaydı. İlk birkaç savaşında genel komutayı elinde tutmadı ve bu yenilgilerin hemen ardından terfi ettiği için performansı muhtemelen olumluydu. Dara'da düşman hareketini tahmin ederek ve etkileyerek yankılanan bir zafer kazandı. Düşman yoğunlaştığında ve yarıp geçtiğinde, arkalarına doğru hareket etti ve onları yendi. Callinicum'daki bir sonraki savaşta, muhtemelen Dara'daki başarısını kopyalamaya çalıştı. Ancak, kendisini alçak bir yere konumlandırdı ve düşman ilerlemeye yoğunlaştığında onu göremedi. Hiç rezerv yaratmamıştı, bu yüzden üstün sayılara rağmen boşluğu kapatamadı. Belisarius'un kendisini düzgün bir şekilde konumlandırmaması, uyumlu bir plan yapmaması, araziden yararlanmaması ve yarattığı boşluğu kapatmaması feci bir yenilgiye neden oldu. Persler kararlı bir saldırı için yoğunlaştıktan sonra, genel olarak düşük sayılara rağmen, baskı noktasında sayısal üstünlükleri vardı.
Afrika'da, yanlışlıkla Ad Decimum savaşına girdi. Avantaj elde etme ve onu kullanma fırsatı görme yeteneği, Gelimer'ın hareketsizliği ile olumlu bir tezat oluşturuyor. Bu nedenle, Hughes bu savaş sırasındaki generalliğini üstün olarak değerlendiriyor.
İtalya'da Gotları yenmek için çoğunlukla kuşatmalara bel bağladı. Bu konuda o kadar etkiliydi ki Totila, Belisarius arz kıtlığı nedeniyle inisiyatif alamayana kadar onlarla uğraşmayı reddetti.
Stratejiler
İtalya'da değişen bir durumla başa çıkmak için bir yıl içinde birden fazla strateji yaptı. Bu arada rakibi Witigis'in, Roma kuşatmasının başarısızlığından sonra tutarlı bir stratejisi yoktu.
Belisarius stratejik arkasını güvende tutmaya çalıştı, örneğin Auximus, Ravenna'da güvenle hareket edebilsin. Uygun gördüğünde, Ariminum Kuşatması'nda olduğu gibi bazen stratejik bir güçle hareket ediyordu ya da Napoli'yi almadan Roma'ya doğru hareket etmeyi planlıyordu. Doğuda, Nisibis'in Pers garnizonunun daha önce açıkta yenildikten sonra ikinci kez savaşı vermekten korkacağını anladı. Belisarius burada da stratejik arkasındaki bir kuvvetle hareket etti.
Gelimer'ın Ad Decimum'da yapmak zorunda kaldığı gibi, kuvvetlerini iki küçük birliğe bölmek istemedi, bu yüzden Narses güvenli bir stratejik arka plan ile hareket etmek için bir plan önerdiğinde, Belisarius, güçlerini de bölme gerekçesiyle bunu reddetti. çok.
Belisarius'un kampanyalarında Brogna, stratejik saldırı ve ardından taktik savunma ve ardından hücumun kapsayıcı temasını görüyor. Bu, düşmanını Roma'nın duvarları gibi güçlü savunma pozisyonlarına saldırmaya ve korkunç kayıplar vermeye zorladı. Bundan sonra Belisarius, Gotların ve Vandalların etkili bir tepkisi olmayan atlı okçuları içeren süvarileri, düşmanı bitirmek için gücünün ana gücünü kullanabildi. Yaşlı Helmuth von Moltke, yüzyıllar sonra Almanya'yı savunmak için sözde saldırı-savunma kampanyaları kullanma fikrini ortaya atacaktı. Bunlarda ayrıca stratejik bir saldırıya geçecek, düşman ikmal hatlarında savunma pozisyonları alacak ve daha büyük Rus ve Fransız kuvvetlerinin güçlü pozisyonuna saldırmasını sağlayacaktı. Her iki durumda da, bu tür bir stratejinin amacı daha büyük düşman güçlerini etkili bir şekilde yenmektir. Bu tür taktikler kullanılırken, Bizans birliklerinin "barbarlara" kıyasla daha yüksek kalitesinden sonuna kadar yararlanıldı, çünkü kazanmak için kaba güce dayanan Gotlar dalgası yenildi, [imparatorluk] durumunda Almanlar , Bizanslılar gibi, daha kaliteli birlikleri sayesinde üstün ateş gücü toplayabildikleri için, hedef de buydu.
Komutanla ilgili yaptığı değerlendirmede Hughes, Belisarius'un stratejik yeteneklerinin rakipsiz olduğu sonucuna varıyor.
Karakter
Hem Thannuris hem de Callinicum'da savaş bitmeden kaçtı. Savaş alanı durumunu iyileştirirken, bu, kendi birliklerinin yok edilmesini engelledi. Dara savaşında, bir Pers şampiyonuyla düello yapmayı reddetti ve bunun yerine kendi şampiyonunu gönderdi. Ancak Roma'da askerleriyle cephede savaştı. Düello biçiminde gereksiz bir risk almaya istekli olmasa da, adamlarına savaşta ilham vermek istiyordu ve yapabiliyordu ve cesaretten yoksun görünmüyordu. Procopius'un Belisarius'un zayıf iradeli tasviri çoğu kez iyi bir siyaset anlayışı ile açıklanabilir; Örneğin, karısına karşı harekete geçmek İmparatoriçe Theodora tarafından hiç takdir edilmeyecekti. Tıpkı karısıyla ilgili zayıf fikirlerde olduğu gibi, askerlerinin onun üzerindeki etkisi muhtemelen onu Roma'dan taşınmaya ikna etmeye yetmiyordu. Bunun yerine, muhtemelen kendi adına aşırı güvendi. Kariyerinin geri kalanında ihtiyatlı bir komutan oldu, bu da Belisarius'un sınırlarını bildiği ve bunlara göre hareket etmeye çalıştığı fikrine uygun olarak. Sık sık kontrol ve iletişim sorunları olmayacağı küçük bir güçle taşınırdı. Bunun bir başka örneği, Tricamerum muharebesinde tam komuta değil, sadece John'a tavsiyede bulunduğu zamandır. John'un yetkin olduğunu ve durum hakkında daha fazla bilgi sahibi olduğunu fark etti ve bu nedenle John, büyük bir zafer kazanarak genel komuta olarak kaldı.
Belisarius'un kampanyalarının özelliklerinden biri askerlere ve sivillere karşı yardımseverliğiydi. Bu, yerel halkın onu desteklemesine neden oldu ve bu, örneğin Ad Decimum savaşını kazanmak için hayati öneme sahipti. Pek çok düşman garnizonu da hoşgörü bekleyebilecekleri için taraf değiştirdi. Ayrıca Gelimer'i zaman kısıtlaması altına aldı ve bu nedenle onu Tricamerum savaşına zorladı.
Ayrıca tehlikedeki sakinliği ile de dikkat çekiyor. Roma'da Gotların zaten şehirde olduğuna dair bir söylenti yayıldığında ve adamları ona kaçması için yalvardı, bunun yerine iddianın doğru olup olmadığını doğrulamak için adamlar yolladı ve görevlilere bunun kendi işi olduğunu ve yalnızca kendisine ait olduğunu açıkladı. böyle bir durumla başa çıkmak.
Genel performans
Belisarius, tarihçiler arasında genellikle son derece yüksek saygı görüyor. Bu çoğunlukla Dara, Ad Decimum ve Tricamarum'daki zaferlerden kaynaklanıyor. Onun doğudaki ve Roma Savaşı'ndaki yenilgilerine çok az ilgi gösterildi. Brogna onu tarihin en iyi komutanları arasına koyar, Hughes onun hakkında Büyük İskender ve Sezar'ın arkasında kaldığını söyler , ama fazla değil.
Zaman çizelgesi
Kör bir dilenci olarak efsane
Orta Çağ'da popülerlik kazanan bir hikayeye göre , Justinian'ın Belisarius'un gözlerinin çıkarılması emrini verdiği ve onu Roma'nın Pincian Kapısı yakınlarındaki evsiz bir dilenci statüsüne indirdiği ve yoldan geçenlerden şunu istemeye mahkum edildiği söyleniyor " Onu affetmeden önce Belisarius'a bir obolus verin "( tarih obolus Belisario ). Çoğu modern bilginler hikaye olduğuna inandığımız uydurma olsa, Philip Stanhope , bir 19. yüzyıl İngiliz dilbilimci yazdı Belisarius'a Life mevcut birincil kaynakların yaptığı yoruma göre, gerçek olamayacak kadar hikaye inanıyordu.
Jean-François Marmontel'in Bélisaire (1767) adlı romanının yayınlanmasından sonra , bu anlatı, Justinian'ın eylemleri ile çağdaş yöneticiler tarafından uygulanan baskı arasında paralellikler gören ilerici ressamlar ve onların hamileri için 18. yüzyılın sonlarında popüler bir konu haline geldi. Bu tür alt metinler için, Marmontel'in romanı , çağdaş teologların teolojik bilgi ve net düşüncenin bir model sergisi olarak gördüğü Sorbonne'dan Louis Legrand tarafından kamuya açık bir kınama aldı . Marmontel ve ressamlar ve heykeltıraşlar Belisarius'u , ezilen yoksulların acılarını paylaşan bir tür laik aziz olarak tasvir ettiler - örneğin, Fransız heykeltıraş Jean-Baptiste Stouf'un Belisarius'un büstü . Jacques-Louis David'in bu resimlerinden en ünlüsü, sadaka ( sadaka veren), adaletsizlik (Belisarius) ve gücün radikal tersine çevrilmesi (eski komutanını tanıyan asker ) temalarını birleştiriyor . Diğerleri, güçlüler tarafından reddedildikten sonra fakirler tarafından yardım edildiğini tasvir ediyor.
Sanatta ve popüler kültürde
Belisarius, 20. yüzyıldan önce birçok sanat eserinde yer aldı. Bunların en eskisi, sekreteri Procopius'un tarihi eseri . Anecdota yaygın olarak anılacaktır Arcana Historia veya Gizli Tarihi bir aşk kör aptal ve sadakatsiz ve ikiyüzlü olarak eşi olarak Belisarius'u suçlanmasını, Belisarius'a ve Antonina üzerinde uzun bir saldırıdır ve Jüstinyen ve Theodora üzerinde. Diğer çalışmalar şunları içerir:
Bir karakter olarak Belisarius
Boyama
- Belisarius : (1650'lerin sonu), Salvator Rosa (1615-1673). Lord Townshend'e 1726'da Prusya Kralı 1. Friedrich William tarafından verildi ve Norfolk, Raynham Hall'daki 'Belisarius Odası'nda asıldı. 1854'te 10.000 gine değerinde (2019 - 1.7 milyon £); 1904'te Christies'deki 'Townshend Miras Satışı'nda 273 sterline (2019 - 33.500 sterlin) satıldı ve şu anda burada asılı olan Renishaw Hall'dan Sir George Sitwell'e satıldı.
Dram
- Belasarius : Jakob Bidermann'ın bir oyunu (1607)
- Afrika ve İtalya'yı fetheden Belisarius'un hayatı ve tarihi, utanç, Romalıların nankörlüğü ve kendisiyle modern bir kahraman arasındaki paralellik : John Oldmixon'un (1713) bir draması
- Belisarius : William Philips tarafından bir dram(1724)
Edebiyat
- El ejemplo belediye başkanı de la desdicha : Antonio Mira de Amescua'nın bir oyunu (1625)
- Bélisaire : Jean-François Marmontel'in romanı (1767)
- Belisarius: Bir Trajedi : Margaretta Faugères (1795) tarafından. Faugères bir oyun olarak yazmış olsa da, "[bu işi] dolaba" yani okunacak ve icra edilmeyecek şekilde tasarladı. Önsöz sesleri, bir okuyucuyu sıkma ve hatta öfkelendirme eğiliminde olduğunu söylediği, popüler trajik dramadaki "kötü niyetler" ve uzun soluklu retorik hakkında şikayet ediyor ve "özlü anlatı ve düz anlamın yerine geçme" niyetini açıklıyor. Dramanın konusu ve karakter gelişimi, esas olarak intikam ve merhamet / merhamet arasındaki, sırasıyla gurur ve tevazu ile ilişkili ahlaki çatışmalara ikincildir.
- Beliar : Friedrich de la Motte Fouque'un 18. yüzyıl şiiri .
- Kampf um Rom : Felix Dahn'ın tarihi romanı(1867)
- Belisarius , Henry Wadsworth Longfellow'un 19. yüzyıl şiiri .
- Count Belisarius : Robert Graves'in romanı(1938); Belisarius'un karısına hizmet eden, ama aslında Procopius'un tarihinedayanan haremağası Eugenius'un bakış açısıyla yazılankitap, Belisarius'u yozlaşmış bir dünyada yalnız bir onurlu adam olarak tasvir ediyor ve yalnızca şaşırtıcı askeri başarılarının canlı bir resmini çizmiyor. aynı zamanda,karşıt grupların taraftarları arasında düzenli olarak artan sokak savaşlarına yol açan Konstantinopolis savaş arabası yarışlarınınvahşi Hipodrom siyaseti ve imparator Justinianus ile imparatoriçe Theodora'nın entrikalarıgibi gününün renkli karakterleri ve olayları.
- Lest Darkness Fall : L. Sprague de Camp'in alternatif bir tarih romanı(1939). Belisarius, önceGotik İtalya'damodern bilim ve icatlarıyaymaya çalışan zaman gezgini Martin Padway'in Romalı rakibi olarak görünür. Sonunda Belisarius, Padway'in ordusunda general olur ve onun için İtalya'yı güvence altına alır.
- Belisarius serisi : Eric Flint ve David Drake (1998-2006) tarafından altı kitapları. Bilim Kurgu / Alternatif Tarih.
- Karakteri " Bel Riose içinde" Vakfı ve İmparatorluğu tarafından Isaac Asimov (1952) Belisarius'a dayanmaktadır
- Bizans'ta Bir Alev : Chelsea Quinn Yarbro'nun tarihi bir korku kurgu romanı (1987)
Opera
- Belisario : Gaetano Donizetti'nin trajedi lirica'sı,Luigi Marchionni'nin Eduard von Schenl'in Belisarius'u (1820)uyarlamasından sonra Salvatore Cammarano'nun libretto'su, Francesco Bagnara'nın senaryosu, 4 Şubat 1836, Venezia, Teatro La Fenice Stagione di Carnevale sırasında gösterildi.
Filmler
- Belisarius, Robert Siodmak'ın yönettiği 1968 Alman filmi Kampf um Rom'da Lang Jeffries tarafından canlandırılmıştır .
Ayrıca bakınız
- Anastasya Savaşı
- Asinarius
- Aspar
- Taginae Savaşı
- Justinian hanedanı altında Bizans İmparatorluğu
- Leonid hanedanı altında Bizans İmparatorluğu
- Conon (I. Justinianus altında genel)
- Constantinianus
- Kıbrıslı (Bizans komutanı)
- Flavius Aetius
- Liberius (praetorian prefect)
- Askeri aldatma
- Ostrogotik Krallık
- Stilicho
- Maurice Strategikon
- Teia
- Büyük Theodoric
- Triboncu
- Uraias
- Vacis
- Vandal Krallık
- Widin
Notlar
Referanslar
Kaynaklar
Birincil kaynaklar
- Procopius, Justinianus Mahkemesi Gizli Tarihi , çevrimiçi Gutenberg Projesi .
İkincil kaynaklar
- "Belisarius" Encyclopædia Britannica Çevrimiçi. 27 Nisan 2009
- Chisholm, Hugh, ed. (1911). Encyclopædia Britannica . 3 (11. baskı). Cambridge University Press. .
- R. Boss, R. Chapman, P. Garriock, Justinianus Savaşı: Belisarius, Narses ve Batı'nın Yeniden Fethi , Montvert Yayınları, 1993, ISBN 1-874101-01-9 .
- Henning Börm, Justinians Triumph und Belisars Erniedrigung. Überlegungen zum Verhältnis zwischen Kaiser und Militär in Späten Römischen Reich . In: Chiron (2013) 43, sayfa 63-91.
- Glanville Downey, Belisarius: Genç Bizans generali , Dutton, 1960
- Edward Gibbon , The History of the Decline and Fall of the Roma Empire , Chapter 41 in online , Belisarius hakkında söyleyecek çok şeyi var .
- Hughes, Ian (2009). Belisarius: Son Romalı General . Güney Yorkshire: Kalem ve Kılıç Askeri. ISBN 9781844158331.
- Lillington-Martin, Christopher 2006–2013:
- 2006, "Ambar & Dara, Güneydoğu Türkiye Yakınlarında Pilot Tarla Yürüyüşü Araştırması", Ankara İngiliz Arkeoloji Enstitüsü: Seyahat Fonu Raporu, İngiliz Bizans Araştırmaları Bülteni, 32 (2006), sayfa 40–45;
- 2007, "Dara Gap yakınlarındaki Bir Savaşın Arkeolojik ve Antik Edebiyat Kanıtı, Türkiye, AD 530: Topografya, Metinler ve Açmalar", BAR – S1717, 2007 Yakın Doğu'daki Geç Roma Ordusu, Diocletian'dan Arap Fetih Sürecine İtalya'da Potenza, Acerenza ve Matera'da düzenlenen kolokyum, Ariel S. Lewin ve Pietrina Pellegrini tarafından düzenlenmiştir, s. 299–311;
- 2008, "Roma taktik yenilgi Pers gururu" Antik Warfare Jasper Oorthuys, Vol tarafından düzenlendi. II, Sayı 1 (Şubat 2008), sayfalar 36–40;
- 2009, "Procopius, Belisarius and the Goths": Oxford Üniversitesi Tarih Topluluğu Dergisi , (2009) Heather Ellis ve Graciela Iglesias Rogers tarafından düzenlenen Odd Alliances. ISSN 1742-917X , sayfalar 1–17 , Sayı 7 (Özel Sayı - Colloquium 2009) - jouhsinfo ;
- 2010, "Bir el kitabı için kaynak: Strategikon ve arkeolojideki Savaşların Yansımaları" içinde: Ancient Warfare, Jasper Oorthuys, Cilt. IV, Sayı 3 (Haziran 2010), sayfalar 33–37;
- 2011, Christopher Lillington-Martin ile "Secret Histories", Secret Histories ;
- 2012, "Doğu Sınırında Sert ve Yumuşak Güç: Dara ile Nisibis arasında bir Roma Kalesi, Mezopotamya, Türkiye, Prokopios 'Mindouos?" in: The Byzantinist , editör Douglas Whalin, Sayı 2 (2012), sayfalar 4-5, [1] ;
- 2013a, "La defensa de Roma por Belisario": Alberto Pérez Rubio tarafından düzenlenen Justiniano I el Grande (Desperta Ferro), 18 (Temmuz 2013), sayfalar 40–45, ISSN 2171-9276 ;
- 2013b, Sarantis A. ve Christie N. (2010–11) tarafından: Geç Antik Çağda Savaş ve Savaş: Güncel Perspektifler (Geç Antik Arkeoloji 8.1–8.2 2010–11) içinde "Dara ve Roma için mücadele üzerine Procopius" edd. (Brill, Leiden 2013), sayfalar 599–630, ISBN 978-90-04-25257-8 .
- Martindale, John R. , ed. (1992). Geç Roma İmparatorluğunun Prosopografisi: Cilt III, AD 527-641 . Cambridge: Cambridge University Press. s. 181–224. ISBN 0-521-20160-8.
- Petersen, Leif Inge Ree (2013). Halef Devletlerde Kuşatma Savaşı ve Askeri Teşkilat (MS 400-800): Bizans, Batı ve İslam . Leiden: Brill Yayıncıları . ISBN 978-90-04-25199-1.CS1 Maint: ref = harv ( bağlantı )
- Lord Mahon , The Life of Belisarius , 1848. 2006 (editör yorumlarıyla kısaltılmamış) Evolution Publishing, ISBN 1-889758-67-1
- Lord Mahon, The Life of Belisarius , J. Murray, 1829. Yeni bir eleştirel giriş ve Jon Coulston'ın daha fazla okumasıyla. Westholme Publishing, 2005. ISBN 1-59416-019-8
- Ancient Warfare dergisi, Cilt. IV, Sayı 3 (Haziran / Temmuz 2010), Sidney Dean, Duncan B. Campbell , Ian Hughes, Ross Cowan, Raffaele D'Amato ve Christopher'ınmakaleleriyle "Justinian'ın itfaiyecisi: Belisarius ve Bizans imparatorluğu" na adanmıştır.Lillington-Martin.
- Hanson, Victor Davis . Kurtarıcı Generaller: Kaybedilen Savaşları Beş Büyük Komutan Nasıl Kurtardı. Bloomsbury Press, 2013. ISBN 978-1-6081-9163-5 çevrimiçi baskı
|Vikikaynak'ta bu makaleyle ilgili orijinal metin var:|
|Vikikaynak'ta bu makaleyle ilgili orijinal metin var:|
|Wikimedia Commons, Belisarius ile ilgili medyaya sahiptir .|
|Vikisözün ilgili alıntılar vardır: Belisarius|
|Önceki Halleri


İth. Caesar Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus Augustus IV,
Flavius Decius Paulinus


Konsolos ait Roma İmparatorluğu


535


Boş


Bir sonraki başlıkKapadokyalı John