Stanley Kubrick'in parlak filmi “ 2001: A Space Odyssey ” de ana karakter Astronot Dave Bowman'ın kendisini ölüm yatağında gördüğü bir sahne var. Aynı zamanda kendisini bir bebek ve orta yaşlı bir adam olarak resmediyor. Kubrick sahneyi şöyle açıklıyor:
"Zamansız bir durumda, hayatı orta yaştan yaşlanmaya ve ölüme geçer."
Dave zamansızlık yaşar ve tüm hayatını bir bütün olarak görür.
Aynı şekilde bir dizi iptal edildiğinde de bütünlüğü nihayet görülebiliyor. İzlediğinizde, yeniden gösterimlerde, tam bağlamda izliyorsunuz. Dizide neler olduğunu, ne olacağını ve nasıl biteceğini biliyorsunuz.
Dahası, şovun dışında neler olduğunu öğrenebilirsiniz. Oyuncuların hayatta mı yoksa ölü mü olduğunu bilebilirsiniz. Daha büyük bir ün kazanıp kazanmadıklarını veya unutulup kaybolmadıklarını bilebilirsiniz.
Aktris America Ferrera , 5. sezonundan hemen önce popüler NBC dizisi Superstore'dan ayrıldığını açıkladığında, mavi yakalı işçilerle ilgili en sevdiğim şov için son ölüm darbesi hariç her şeydi. Son 15 yılda bir ana karakterin ( Roseanne veya The Office gibi ) ayrılmasından kurtulan birkaç sitcom oldu , ancak bu onlardan biri olmazdı.
Superstore'un iptal edilmesinin yıkıcı yanı, gösterinin bir yükselişte gibi görünmesiydi. Pandemi sırasında büyük bir takipçi kitlesi kazanmıştı ve düzenli olarak Netflix'te ilk 10'da yer alıyor.
Yazarlar 7. sezon için planlar içindeydiler, ancak Ferrera kaçtığında bu planlar aceleyle iptal edildi. NBC kısa bir süre sonra faaliyetine son verme kararı aldı.
Yani şimdi Superstore öldü.
O yaşayan bir şeydi ve şimdi değil. Hastalanan sevgili bir aile hayvanı gibi, ömrü 10 veya 12 olması gerekirken, yalnızca 6 yaşına kadar yaşadı.
Ama bu onun sonu değil.
Bir gösteri iptal edildiğinde, insanların ' yeniden gösterimlerde yaşayacak ' dediğini duyabilirsiniz . Ama gerçekte ne tür bir yaşam sürüyor?
Klasik 'ölümden sonra yaşam var mı?' soru.
Bana göre, bir TV şovu öldüğünde garip bir şey oluyor: Bizim anlayışımız değişiyor.
Elbette, bir çocuk eski bir sitcom'u ilk kez izlerse, bu garip şeyi düşünmekten kaçınabilir ve klasik sitcom'u en saf haliyle görebilirler.
Ancak bu gün ve çağda, internete erişimi olan meraklı bir yetişkin, herhangi bir masumiyetle eski bir sitcom izlemekte zorlanabilir:
Eski sitcomlarla ilgili sorunlardan biri, zaman ilerledikçe şovların içindeki karakterler asla orijinal dizilerinin ötesine geçerken, onları oynayan aktörler yaşlanır ve genellikle dramatik bir şekilde değişir.
Ve bazen onlara ne olduğunu bilmemek daha iyidir.
Örneğin bir öğleden sonra, eşim ve ben Altın Kızlar maratonunu oynayan bir televizyon kanalı bulduk . Koltuğa uzandık ve 1980'lerden Emmy ödüllü bu şovu saatlerce izledik ve akılda kalıcı tema şarkısını her duyduğumuzda şarkı söylüyorduk.
Tahmin edin, Google'ın yardımıyla biz de ne bulduk?
Neredeyse tüm Altın Kızlar öldü ve birkaçı tam olarak basit yaşlılıktan ölmedi. Örneğin Sophia'yı canlandıran oyuncu Estelle Getty , ölümünden önce Alzheimer Hastalığından muzdaripti.
Bunu bilmek benim için ne anlama geliyor?
Bu, gösterinin fantezisinin bir şekilde ortadan kalktığı anlamına geliyor. Neo'nun bir simülasyonda, “ The Matrix ” filminde var olduğunu anlaması gibi, bu dizideki aktrislerin gerçek kaderini anlamak, güvensizliği askıya almamı zorlaştırıyor. İmkansız değil, ama kesinlikle orijinal görünümünde bulunmayan ek bir bağlam.
Sitcom'larla ilgili diğer bir şey de, yaşlarının stillerini ve teknolojisini yaşamalarıdır. I Love Lucy sonsuza kadar siyah beyazdır, örneğin yüksek çözünürlüklü renkler değil. The Fresh Prince of Bel-Air, 1990'larda hip-hop'un moda ve dil bilimi alanında bir zaman kapsülüdür.
Eski durum komedileri bugünle ilgili değil. Dün hakkındalar.
Heyecan verici yeni süper kahraman televizyon programı Wandavision , sitcom dönemlerindeki farklılıkları oldukça etkili bir şekilde yakalıyor. İzleyiciler, farklı on yıllar boyunca televizyon şovlarını parodileştirirken, televizyon eğlencesinin zaman içinde nasıl geliştiğini açıkça görüyorlar.
Birkaç ay önce, küçük çocuklarıma çocuklukta en sevdiğim " Kunduz'a Bırakın " bölümünü göstermeye karar verdim. Onlara bölümün neden renkli olmadığını açıkladım ama yapacağım aklıma gelmedi. gazete ve daktilo gibi şeyleri de açıklamalı.
O şovu izlemekle hiç ilgilenmediler. "Beaver'a Bırakın" kendi yaşındaki çocuklar için yapılmış bir şovdu, ancak bu neslin çocukları için değil.
Çocuklarımızı 90'ların klasiği Family Matters ile tanıştırdığımızda durum daha da kötüleşti .
Jaleel White'ın (Stephen Q. Urkel olarak) yeterince takdir edilmeyen bir çizgi roman dehası olduğunu yeniden öğrenmenin yanı sıra , kız arkadaşı Myra'yı oynayan parlak aktrisin daha sonra trajik bir şekilde kanserden öldüğünü de öğrendik.
Bu ek bağlam, Altın Kızlar hakkındaki vahiy ile benzerdi. Buradaki fark, bunun sadece başlangıç olmasıydı. Ayrıca diğer aktrislerden birinin porno yıldızı olmaya devam ettiğini ve daha sonra başka bir aktörün nafaka ödemediği için tutuklandığını öğrendik.
Şovun bir bölümünü hepimizin aile olarak izlemesi için sunarken, akşam yemeğinden sonra bu şovu takdir etmemi bir şekilde etkiliyor.
Zevkimi azaltıyor, ancak sanata olan takdirimi azaltmıyor.
Cosby şovunu Bill Cosby’nin iddia edilen suçlarını düşünmeden izleyebilir misin ? Dylan Farrow'un onun hakkındaki iddialarını düşünmeden bir Woody Allen filmi izleyebilir misin ?
Mümkün, ancak sanat çok uzun süre tek başına var olmuyor.
Bir başka ilginç meta bükülmede, bu şovları daha önce farklı bir zaman diliminde izlemiş olmamız, şovu anlamamızı ve şovdan aldığımız keyfi etkileyebilir.
Örneğin lisedeyken, aklımda o dönemle ayrılmaz bir şekilde bağlantılı olan programları izledim. Onları izlediğimde, hayatımın o döneminde beynimin bir kısmının kendimi hatırladığının farkındayım.
Bir şarkı duyduğunuzda veya bir aromayı kokladığınızda olduğu gibi ve sizi farklı bir çağa götürür.
Bu şekilde, sitcom sanatı benim ona bakış açımla değiştirilir ve takdirin bir kısmı kendimi anlamayı içerir. Şovdan zevk alıyorum çünkü şovdan keyif aldım. Şovdan zevk alıyorum çünkü şovdan ilk zevk aldığım zamanlarda hayatımın bazı yönlerini sevdim.
Durum komedileri, karmaşık durumları 30 dakika veya daha kısa sürede çözme eğilimleri nedeniyle sıklıkla eleştirilmiştir. Bu nedenle, sanatsal etkiyi tartışma zamanı geldiğinde bir saat süren bir dramanın veya uzun metrajlı bir filmin güvenilirliğine sahip değiller.
Bu noktada farklı düşünmek isterim. Sitcom'lar aslında uzun biçimli bir sanattır, özellikle 2 veya 3 sezondan fazla sürüyorlarsa. Genel sanatsal başarılarını belirlemek için zaman içinde büyük bir yatırım gerektirirler.
“ The Good Place ” 4 sezon sürdü, 53 bölümden oluşuyordu ve bence halka sunulan en iyi televizyon sanatlarından biriydi.
Bir kitabın, bir resmin, hatta bir filmin aksine, bir televizyon dizisinin tamamen tüketilmesi ve takdir edilmesi çok uzun zaman alır. Gerçekten harika bir televizyon dizisini elde etmenin bir resim veya kitaptan daha zor olduğu iddia edilebilir, çünkü tüm hareketli parçalar (aktörler, yazarlar, setler, yönetmenler, kavramlar vb.).
Gördüğüm sorun, gerçekten sanatsal televizyon şovlarının, en azından gerekli zaman yatırımı olan birçok faktörün bir sonucu olarak, nihayetinde eskilerin uzak anılarında kaybolmaya mahkum olmasıdır.
Eski durum komedilerinin mirasını etkileyen diğer faktör, günümüzde mevcut televizyon programlarının büyük hacmidir.
Geçmişte televizyon daha emekleme dönemindeyken, pek fazla seçenek yoktu. Televizyonunuzda sadece 40 kanal alabilmeniz çok uzun zaman önce değildi. Yeniden gösterimler daha çok televizyon dünyasının bir parçasıydı ve bu nedenle 'bu iptal edilen şov yeniden gösterimlerde yaşayacak' ifadesini kullanmak doğru olabilirdi.
Muhtemelen olurdu.
Netflix veya Amazon Prime gibi yayın hizmetlerinin çoğalmasıyla birlikte, mevcut yeni şovların sayısı katlanarak artıyor. Yeni eğlence kıt değildir. Eski bir sitcom'un yeniden canlanma olasılığı gün geçtikçe düşüyor.
"Ofis" iptal edildiğinde üzüldüğümü hatırlıyorum. Ama benim için " Topluluk " ile değiştirildi. Ve sonra "Topluluk" iptal edildi. Ve benim için "Superstore" ile değiştirildi.
Hayat çemberi gibi. Superstore'un yerini ne alacak? Bekleyip görmemiz gerekecek.
İptal edilen bir sitcom, dizideki hikaye ve karakterlerden çok daha fazlasını temsil eder. Zaman içinde belirli bir bölümü temsil eder.
Modayı, müziği, dilbilimsel kadansları ve zamanının teknolojisini temsil eder.
Yıllar geçtikçe, gösteriyi anlayabilmemiz için bize daha geniş bir bağlam verildi ve gösteriye kendilerini bağlayan, ancak ilk gösteriminde görünmeyen veya mevcut olmayan tüm skandalları, hastalıkları ve politikaları görüyoruz.
İptal edilen bir sitcom bize belirli bir zamanda kendimizi hatırlatır.
Sitcom'lar, kalıcı bir eğlenceden çok, tarihin bir parçasıdır. Bunların büyük çoğunluğu tarihçilerin tartışması içindir, izleyicilerin yeniden izlemesi için değil.
Başkanların mirasını nasıl düşündüğümüzü hatırlatıyor. Bir Başkanın görev süresi genellikle 4 veya 8 yıldır ve bu zaman dilimi içinde gerçekleşen her şey, her bir liderin hükümdarlığı ile ilişkilidir. Aya iniş her zaman örneğin John F. Kennedy ile ilişkilendirilecektir.
Bu yüzden, en sevdiğiniz iptal edilmiş sitcom için nostaljik olmak adildir. Sizin bir parçanızı ve artık mevcut olmayan ama anlamı çok büyük olan bir parçamızı temsil ediyor.
Sitcom'lar, zaman içinde bir dönemin tarihsel kaydı olarak kalmaya devam ediyor. Ve zaman geçtikçe gelişen ve birçok faktörün getirdiği ek bağlamla gelişen bir sanat formu.
" 2001: A Space Odyssey " deki Astronot Dave gibi , iptal edilen sitcomlar kendimizle ve dünyamızla aynı anda farklı zamanlarda farklı noktalarda var olmamıza izin veriyor.
Benim ülkemde değil, hayır değil. Benim geldiğim yerde kadınlar çok donanımlıdır ve bu güzellik standardıdır.
Gone Fishing'in var olmasına bayılıyorum. Olmaması gereken bir gösteri.
Yapay Zekaya Giriş Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
Yapay Zekaya Giriş Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.
Artık anlamıyorum. Artık neyin "vuruş" olduğunu doğru bir şekilde ölçmek neredeyse imkansız görünüyor.