İlk mermi en kötüsüydü, çünkü sürpriz olarak geldi. Ama sonra askerler kalkıp tozlarını almanın uygun olduğunu düşündüler. İşte o zaman ikincisi indi ve BT en kötüsüydü. Üçüncüsü, avlandıklarını anladıklarında ve bir şekilde bombardımanın şimdi en kötüsüydü.
31 yaşındaki Levan adında kendinden emin bir komutan olan komutanları ekibini topladı ve giden topçu patlamasını bekledi. Köşeyi dönüp bir sonraki bloğa koştu ve vücut zırhıyla bir meydanı geçerek terk edilmiş, acımasız tarzı bir apartman binasına doğru koşmadan önce ağaçların altına siper aldı. Rus barajı amansızdı, top mermileri Levan ve adamlarını neredeyse kapıya kadar kovalıyordu.
Şu anda Ukrayna’daki çatışma şu: Acımasız bir topçu savaşı, I. Dünya Savaşı’na damgasını vuran sonsuz siperler ve oyulmuş arazi günlerinden bu yana görülmeyen türden. cephe hattını kesmek ve diğer tarafı ya boyun eğmek ya da en azından ezici bir geri çekilme ile toz haline getirdiklerinde hala ayakta olmayı umuyorlar.
En şiddetli savaş, Seversky Donets Nehri üzerindeki kardeş şehri Severodonetsk ve Lysychansk için. Rus kuvvetleri, ilkini neredeyse tam kontrol altına almak için yollarını hırpaladı ve ikincisini kuşatmaya hazırlanıyor. İki şehri birbirine bağlayan üç köprünün tümü vuruldu ve araç taşıyamıyor, bu da aslında 12.000 kişiyi Severodonetsk’in yerleşim bölgelerinde mahsur bıraktı. Yetkililer, kentin Azot kimyasal tesisinde en az 500 sivilin ve yüzlerce savaşçının sığınakta kaldığını ve Moskova birliklerinin Ukraynalı savunucuları ezici bir kuşatmayı sürdürdüğü zor durumdaki Mariupol kentindeki sanayi kompleksi Azovstal’ın yeniden çalışmasına zemin hazırladığını söylüyorlar. .
Birçok yönden, Severodonetsk’in önemi, daha yüksek bir yerde bulunan ve onu işgal edenlere iyi bir savunulabilir pozisyon sağlayacak olan Lysychansk’ın aksine, stratejik olmaktan çok semboliktir. Bunun yerine, Moskova’nın askeri harekatının hedefi olan iki doğu vilayetinden biri olan Luhansk’taki Ukrayna hükümetinin varlığının son büyük kalesini temsil ediyor. Ancak savaş, ülkenin doğusundaki Donbas bölgesinin maden kasabaları ve verimli ovalarında devam eden mücadeleyi simgeliyor: Rusya’nın cephaneliğinin büyüklüğü, şimdiye kadar topraklara tutunmuş olan Ukraynalılardan daha uzun süre dayanmasını sağlıyor. .
Sokak çatışmaları patlak veriyor, ancak şehirlerin yakınında karşıt birlikler arasında çok az yakın çatışma var. Yaralıların çoğu barajların sonucudur: Savaşın son üç ayında, %80 ila %90’ı topçu nedeniyle, geri kalanı ise kurşunlardan kaynaklandı, dedi beden eğitimi eğitmeni olan Oleg Vrolov, orduya katılan ambulans şoförü oldu. Rusların Şubat ayında memleketi Kherson’u işgal etmesinden birkaç gün sonra.
Ağır top atışlarının cephe hatlarının yakınından tahliye ettiği askerler üzerindeki etkilerini gördü: Şarapnel bacakları o kadar kötü kesiyor ki, kesmekten başka seçenek kalmıyordu. Küçük parçalar halinde şarapnel, bir adamın vücudunu delip geçiyor. Şarapnel çatlama kemiği.
“Bu benim işim. Aktif bir yer istedim” dedi. Yine de verdiği yanıtın, askerleri “sıfır çizgisi” olarak adlandırdığı yere yakın bölgelerden tahliye etmeye gittiğinde hissettiği korkuyu yalanladığını kabul etti.
“Savaşlar o kadar çılgındı ki bacaklarım titriyordu” dedi. “Hayatta kalmak istiyorum, bu kadar, ama bu yerlere gitmem gerekiyor.”
Üç aylık hizmet süresi boyunca muharebe hatları bir ileri bir geri sallandı, ancak yine de Ruslar lehine iki adım ileri bir adım geriydi. Şimdi, Vrolov’un acil bakım için yaralıları teslim ettiği muhtemelen güvenli konumdan üç mil uzakta olmayan bir kontrol noktasına Grad düdükleri ve 152 milimetrelik barajlar yağdırıyorlardı.
Bu kontrol noktasına yapılan bir ziyaret – bir avuç polis ve asker, topçu çığlığıyla yeraltına kaçmadan önce geçen sürücülere meydan okudu – Ukraynalıların pozisyonlarının istikrarsızlığını gösterdi.
“Her gün. Günde iki kez, günde dört kez. Oradaki polislerden Yevhen, ayrıca geceleri” dedi ve barajın bir ila iki saat, bazen daha uzun sürebileceğini de sözlerine ekledi.
Sığınakta onun yanında oturan 40 yaşındaki polis memuru Serhei’ydi: “Geçen hafta daha da kötüleşti. Burası Disneyland gibi,” diye şaka yaptı, yüzünde yorgun bir gülümsemeyle.
En ağır çarpışmalardan bazıları, Ukrayna kuvvetlerinin korkunç bir maliyetle Lysychansk’ın güneydoğu kanadını savunmaya devam ettiği P66 otoyolunun daha aşağısında gerçekleşti.
Cesetler, çürüyen et kokusu, her yerde. Dağıstanlı bir komutan olan Ahmed Akhmedov, Lysychansk’ın yaklaşık 20 mil güneydoğusundaki Toshkivka köyü yakınlarında Ukrayna birliklerinin yanında konuşlanmış bir komutan olan Ahmed Akhmedov, “Her taraftan bombardıman ve ateş var ve Ruslar – her gün biraz daha ilerliyorlar” dedi. Yorgun görünüyordu, yüzü yorgunluktan ve belki de günde 30’a kadar çok sayıda yoldaşın kaybından dolayı yaşlanmıştı.
Ukraynalı yetkililer, her gün 100 ila 200 askerin öldürüldüğünü tahmin ediyor. Bu, yaralıların katları ile ayda 6.000’e kadar çıkabilir. Analistler, Rusya’nın savaşın başlangıcından bu yana 10.000 asker kaybettiğini tahmin ediyor.
Kömür evinden sağ kurtulan Ukraynalılar, sürekli patlamalar nedeniyle moralleri bozuldu. Takviyeler yeterince sık gelmiyor ve her durumda, genellikle çok az eğitimle ortaya çıkıyorlar.
“Askerlerimiz sürekli savaşıyor ama yorgunlar. Akhmedov, “Aylardır siperleri terk etmediler” dedi.
Bununla birlikte, Lysychansk ve çevresinde görüşülen savaşçıların ve yetkililerin çoğu, bölgeyi terk etme fikrine kızdılar. Sözlerine rağmen, Batılı ulusların Kiev’i ateşkes sağlamak için toprakları terk etmeyi düşünmeye çağırsalar bile silahları teslim etmekte isteksiz olduklarını öne sürdüler.
Buradaki adamlar, oyundaki daha büyük politikalarla çok fazla ilgilenmediler, ancak ek silahlar, özellikle uzun menzilli çok namlulu roket sistemleri (veya MLRS) ve 300 milden hedefleri nakavt edebilecek Batı topçu sistemleri için çağrıda oybirliği vardı. uzak
“4 HIMARS’a ihtiyacımız yok. Serhei, ABD’nin kısa süre önce Ukrayna birliklerine sağladığı yüksek hareket kabiliyetine sahip topçu roket sistemlerine atıfta bulunarak, bine ihtiyacımız var” dedi.
Washington bu hafta Ukrayna’ya HIMARS için daha fazla mermi de dahil olmak üzere 1 milyar dolarlık ek askeri yardım sözü verdi. Ancak Genelkurmay Başkanı Orgeneral Mark A. Milley, HIMARS’ın “gümüş kurşun” olmadığı konusunda uyardı.
Çarşamba günü Brüksel’de düzenlediği basın toplantısında, “Silah sistemi yok – tekil silah sistemi her zaman ‘dengeyi değiştirir'” dedi. Yine de, Ukraynalıları, Rusya’nın zırhlı kuvvetlerine %20 ila %30’luk bir kayıp olduğunu söylediği şeyi yaşattıkları için övdü. Açık kaynak uzmanları, Rusya’nın yaklaşık 1.000 tank kaybettiğini söylüyor.
Milley, Ukraynalıların Ruslarla sokak sokak, ev ev savaştığı bir yer olarak Severodonetsk’i işaret ederek, Donbas’ın Rusya’nın kaçınılmaz bir şekilde ele geçirilmesi fikrini geri çekti ve bu henüz bitmiş bir anlaşma değil.
“Savaşta kaçınılmazlık yoktur” dedi.
Ancak, “sayıların açıkça Rusları desteklediğini” kabul etti…. Topçu açısından, sayıca üstünler, silahları üstün ve menzilli.”
Yine de Lysychansk’ın her yerinde Ukraynalıların büyük kayıplara uğradığı açıkça görülüyordu. Mahalle sakinleri, mahallelerinin etrafına saçılmış veya yürüyüş parkurlarının arasına yerleştirilmiş, yanmış zırhlı araç leşleri, tanksavar silahları ve en az bir duba köprülü kamyon olduğunu ve hepsinin Rus topçu ateşi tarafından devre dışı bırakıldığını söyledi. Ukrayna birliklerinin sığındığı binalar Grad roketlerinden gelen şarapnellerle delindi, gövdeleri ve paletleri hala asfalttan dışarı çıkıyordu.
Severodonetsk üzerinde hedefleme koordinatları vermekle görevli Ukraynalı bir asker tarafından uçurulan bir insansız hava aracının ekranından, topçu düellosunun etkisi bir kanser gibi göründü ve yoluna çıkan her şeyi pikselli bir versiyonuna çarptı. Yakından, her şey kavrulmuş ve siyah, koyu gri ve gri bir palete indirgenmiş görünüyor. Tek renk sıçraması, ara sıra çocukların oyuncağından ya da harabeler arasında hala bozulmamış floresan polis yeleğinden geliyor.
Bu kanser, savaşın ayak izi büyüdükçe yavaş yavaş Donetsk eyaletine yayılıyor. Lysychansk’tan yaklaşık 30 mil güneybatıdaki Donetsk eyaletindeki bir şehir olan Bakhmut’a giden ana otoyol, bir ay önce zaten bir Rus serbest atış bölgesiydi ve bölge sakinlerini ve ikmal konvoylarını bölgeye geri giden bir yoldan gitmeye zorladı.
Ancak çevresinde yaşanan amansız mücadelenin izleri orada da görülmeye başlandı. Yollar giderek kraterleşiyor. Salı günü Bakhmut’tan arabayla kısa bir mesafede, hepsi bir vuruşun patlayıcı gücüyle devrilmiş üç kerpiç evin hala dumanı tüten enkazı vardı. Ertesi gün, birkaç mil önce, iri yarı Kozak hafif zırhlı araçları, Kamaz askeri kamyonları, ambulansları ve Sovyet dönemi çöpçüleri bir Ukrayna zırhlı personel gemisinin kabuğunu geçtiler: Bir gecede patladı, petrol, metal parçaları ve iki şeritli yolda parçalanmış eşyalar.
Bir noktada, Ukraynalı bir Mi-17 helikopteri gibi görünen şey alçaktan uçtu ve algılanmamak için bir sıra kavak ağacına sarıldı; bir bakış açısı hilesi onu yeşil bir buğday tarlasının yanında uçan şişman bir arıya benzetti.
Severodonetsk’i kuşatma savaşı şiddetlenirken bile, Lysychansk’ın ödünç alınmış bir zamanda olduğu ortaya çıktı. Askerler, P66 otoyolunda ilerleyen arabalara işaret vererek, sürücüleri şehrin dışındaki ana kontrol noktasının yakınında ağır bombardımana karşı uyardı.
Bombardıman durduğunda, yeniden başlamadan önce üç dakikanız var, dedi içlerinden biri. Arkasında, şehrin güneyindeki ormanların yaklaşık 10 mil uzağında, helikopter savaş gemilerinden gelen sürekli makineli tüfek patlamalarıyla noktalanan bir savaşın vurmalı vuruşu vardı.
“Artık gidebilirsin,” dedi bir diğeri. Sürücü tereddüt etmedi, minibüs otoyoldan aşağı yuvarlanırken motor zorlandı. Şansının bittiği anlamına gelen sesi bekleyerek sessizce ileriye baktı.
Kaynak : https://www.latimes.com/world-nation/story/2022-06-17/endless-shelling-and-dead-soldiers-a-vicious-artillery-war-spreads-in-ukraine