Gelecek Umutsuz Hissettiğinde Ne Yapmalı?
İnsanlar, yaşamlarının nereye gittiği konusunda iyimser ve kontrol sahibi olmayı severler. Pandemi bu şekilde hissetmeyi çok zorlaştırdı.
Jan Buchczik
How to Build a Life, Arthur Brooks'un iki haftada bir yazdığı, anlam ve mutluluk sorularını ele alan bir köşe yazısıdır.
Gelecekte yaşıyorsun. Ben de öyle. Hepimiz yapıyoruz. Bu insan doğasıdır. Bununla birlikte, bu doğanın bize acı çektirdiği zamanlar vardır - örneğin bir salgın sırasında -.
Psikologlar ve filozoflar Martin Seligman, Peter Railton, Roy Baumeister ve Chandra Sripada'nın 2016'larına göre bizler müstakbel yaratıklarız. kitap Homo İzahnamesi . Gerçekten de, Seligman'ın bana söylediği gibi, kendi ürettiğimiz düşüncemizin ortalama yüzde 30 ila 50'sini - konsantre olmaya çalışmadığımız zamanlarda ne düşündüğümüzü - uzak geleceği düşünerek harcıyoruz. Bazı canlılar dışında hiçbir canlı bunu yapmaz. primatlar araçları ileride kullanmak üzere saklayan.
Gelecekte yaşamak, meditasyon yapmanın ve farkındalık uygulamasının çok zor olmasının bir nedenidir. Meditasyon yapanlar maymun zihni : Maymun hareketsiz oturmak istemiyor; Bir sonraki ağaca sallanmak ve orada ne olduğunu görmek istiyor.
Aklımızdaki müstakbel maymun, bir sürü lezzetli meyve görmek ve onu elde etmenin bir yolunu bulmak ister; Onu hayal kırıklığına uğratmanın en iyi yolu boş bir ağaç ya da meyvenin ulaşamayacağı bir ağaçtır. Gelecekte yaşamak için çok zaman harcadığımız için, geleceğin iyileştirme olanaklarıyla dolu olduğunu ve bu olasılıkları gerçeğe dönüştürmek üzerinde bir miktar kontrolümüz olduğunu hissetmek bizi mutlu ediyor. Buna karşılık, sefalet için mükemmele yakın bir kokteyl, karamsarlık ve koşullarımız üzerinde düşük kişisel kontroldür.
Pandemi nedeniyle gelecek zor ve belirsiz geliyor ve pek azımız, kendimizi ve çevremizdekileri güvende tutmak için elimizden gelenin en iyisini yapmanın ötesinde, üzerinde çok fazla kontrole sahibiz. Sonuç, bir sürü mutsuz maymun. Gallup anketi veri ABD'de pandeminin geleceğine ilişkin karamsarlığın arttığını gösteriyor. Bu bize bulaşıyor genel görünüm : Her gün dört gözle bekleyecek hiçbir şeyim olmadan uyanıyorum, geçenlerde bir arkadaşım bana itiraf etti. Yatakta kalmak gibi hissediyorum.
Karamsarlığı hafife alıyoruz, hatta Eeyore ve Charlie Brown gibi eğlenceli karamsar karakterler yaratıyoruz. Ama gerçek hayatta karamsarlık şakaya gelmez. Araştırma gösteriler intiharla yüksek oranda ilişkili olduğunu göstermektedir. Karamsar olan genç yetişkinlerin orantısız bir şekilde acı çekmesi olasıdır. sağlıksız orta yaşta. Benzer şekilde, bilim adamları, düşük kişisel kontrol duygusuna sahip olmanın bağlantılar olumsuz ekonomik koşullar, kötü sağlık ve bozulmuş duygusal işlevsellik. İşyerinde düşük kişisel kontrol — denir düşük karar enlemi psikologlar tarafından - özellikle yüksek basınçla birlikte, depresyon ve bir 1990 çalışmasında işçiler arasında düşük iş tatmini.
Kısacası, maymununuz hüsrana uğradığında kötü şeyler olur. Tüm maymunlarımız aynı boş ağaçtayken işler daha da kötüleşiyor. Pek çok insan şu anda kişisel gelecekleri hakkında karamsar hissetmekle kalmıyor; bir de ezici var toplu güçsüzlük ve olumsuzluk duygusu. Sadece geleceğimin kasvetli olması değil, aynı zamanda bizim. Ve pandemi kolektif bir fenomen olduğundan, onu görmezden gelmek veya hayatımıza dayattığı kısıtlamalardan kaçınmak için yapabileceğimiz çok az şey var. Günlerimizi bölecek çok az yenilik, birkaç yeni yüz, az hareket, dört gözle bekleyeceğimiz birkaç eğlenceli etkinlik var. Yapabileceğimiz tek şey beklemek - aşı için, seçim için, sürü bağışıklığı için, bir şey için, herhangi bir şey , bu beklentilerimizi değiştirebilir.
Ama çaresiz değiliz. Pandeminin sert gerçeklerini değiştirmek için yapabileceğimiz çok az şey olsa da, onlarla yüzleşmek için kullandığımız zihniyeti değiştirebiliriz. İki şey yaparak, bu durumla ve gelecekte olumsuzluk ve güçsüzlük duygularıyla başa çıkma yeteneğimizi geliştirebiliriz.
1. İçinizdeki avukatı yönlendirin.
karamsarlık genel olarak çarpıtır gerçeklik. Seligman ve diğerleri tavsiye kötümserler, en kötüsünü bekleme eğilimleriyle mücadele ederek, tartışma tekniği -gelecek hakkında yaptığımız olumsuz varsayımları sözlü olarak ifade etmek ve bunları gerçekçi gerçeklerle tartışmak.
İşte bir örnek: Bir üniversitede öğretmenlik yapıyorum ve sevdiğim bir şey de sınıfta öğrencilerle vakit geçirmek. Bana enerji ve neşe veriyor. Koronavirüs nedeniyle tüm dersler online; Derme çatma video stüdyomda bir kameranın önünde derslerimi önceden kaydederim. Aldığım tek gerçek zamanlı geri bildirim, sabit diskimde yer kalmadığını söyleyen bir mesaj.
Geçen gün kendimi büyük ihtimalle bir daha asla yüz yüze dönmeyeceğimi düşünürken buldum; bunun sonsuza kadar benim yeni normalim olacağını. Okuduğum haberlerden beslenen bu karamsarlık başlıklar Coronavirüsü Kolej Deneyimini Sonsuza Kadar Değiştirecek mi? gibi, okulumun durumunda tamamen yersizdir. Bu yüzden gerçeklerle tartıştım. Aslında hibrit sınıflar oluşturuyoruz ve yüz yüze bir gelecek için plan yapıyoruz. Önümüzdeki yıl içinde sınıfa geri dönme ihtimalim yüksek. Garip çalışma durumum sıkıcı ama geçici.
Büyük olasılıkla, geleceğiniz de en karanlık anlarınızda düşündüğünüzden daha parlaktır, bu nedenle karamsarlığınıza akılsız iyimserlikle değil, kötümserlikle itiraz edin. Gerçekler . En kötü senaryodan başka bir şey için sağlam bir dava oluşturun ve bir avukat gibi kendi kendinize tartışın. Ve hazır oradayken, pandemi hakkında daha az hikaye okuyun. Muhtemelen yeni bir şey öğrenmiyorsunuz, bunun yerine gelecek hakkında biraz daha kesinlik kazanmaya çalışıyorsunuz ki bu imkansız.
2. Kısıtlamaları kararlara dönüştürün.
30'larımda bir süre, California'da bir düşünce kuruluşu olan Rand Corporation için askeri analiz yaparak hayatımı kazandım. İşimde başım belaya girdiğinde patronum şöyle derdi: Kısıtlamaları kararlara dönüştürün. Başka bir deyişle, özgürlüğünüzdeki bariz sınırlamaları listeleyerek her sorunu incelemeye başlayın ve bunları olduğu gibi almak yerine onları nasıl değiştirebileceğinizi düşünün.
Örneğin, koronavirüs karantinaları durumunda, işle ilgili en sık duyduğum şikayet, normal bir şekilde çalışamama ile üretkenliğin mahvolduğudur. İster rekabet halindeki çocuk bakımı talepleri, ister iş arkadaşlarımızdan soyutlanma, isterse sadece Zoom yorgunluğu nedeniyle olsun, kendi standartlarımızı karşılayamıyoruz ve bu çıldırtıcı. Birçok insan, sinir bozucu bir sıradanlık döngüsünde sıkışıp kalmış gibi hissediyor.
Cevap, üretkenliğin tanımını değiştirmektir. Birçoğumuz saf iş çıktısı etrafında dönen üretken bir yaşam hakkında çarpık bir düşünceye sahibiz. Bazılarının bu konuda çok az seçeneği var, ancak çoğu Amerikalı iş sorumluluklarını yerine getirmek için ihtiyaç duyduklarından daha fazla çalışıyor. 2018 yılında binaen ABD Seyahat Birliği'nden yapılan bir ankete göre, Amerikalı işçilerin yüzde 55'i, 768 milyon kullanılmayan gün tutarındaki ücretli tatillerinin tamamını kullanmadı. Ve tatil yaptıklarında yüzde 54 söyle bu konuda kendilerini suçlu hissediyorlar.
Bu sizi tanımlıyorsa, üretkenlik tanımınızı sıfırlamak için bu dönemi kullanabilirsiniz. Doğru, birçok işin birçok yönü pandemi tarafından daha da zorlaştı. Ama gerçekten üretken bir hayatın diğer kısımları dikkatinizi çekmeniz için yalvarıyor. Egzersiz yapmak için hedefler belirleyebilir, yeni beceriler kazanmaya çalışabilir, sevdiklerinizle kaliteli zaman geçirebilir veya maymun zihninizi meditasyonla evcilleştirmeyi öğrenebilirsiniz. Bu, sizi uzun vadede ödüllendirecek ve pandemi bittiğinde daha sağlıklı, daha mutlu bir denge kurmanıza yardımcı olabilecek türden bir üretkenlik.
Bu sütunda sık sık yazdığım gibi, pandemiye veya hayatımızın herhangi bir zor dönemine bakmanın en sağlıklı yolu, hastalığın doğal bir yan ürünü olan olumsuz duyguları uzaklaştırmadan, gelişme ve kişisel gelişim için bir fırsattır. zor zamanlar. COVID-19 bağlamında karamsarlıkla yüzleşirken, hayatımızda daha genel olarak görmeye ve yönetmeye başlayacağız. Şanslıysak, bu, karşılaşacağımız en karamsar ve güçsüz dönemdir. Ancak daha zor zamanlar beklese bile, maymunumuzun bugün öğrendikleri daha sonra ona yardımcı olacaktır.