Ya aslında derinlik estetik gelişmişlik için gerekli değilse? Ya tek boyutlu sanatın kendi içinde bir anlamı varsa? Ya bugün sanatta ilerleme olarak modern okuması yapılan sanat tarihi içindeki perspektif vurgusu aslında sadece "perspektiften" ibaretse, değiştirilebilecek bir perspektif.
İslâm sanatının varlıkla konumlandırılması gibi konularla birlikte okunduğunda tadından yenemeyen bir eser. Derste okutulan kitaplardan biri olması hasebiyle de Emre Şan hocama saygılarımı iletiyorum.