Bu yüzden fizikçiler Çoklu Evrenin var olduğundan şüpheleniyorlar.Doğrudan, pratik bir test olmaksızın çılgın, zorlayıcı bir fikir olan Çoklu Evren oldukça tartışmalıdır. Ancak destekleyici sütunları kesinlikle sağlam.
Kozmik şişme teorisi bir çoklu evreni öngörür: Sıcak Büyük Patlamalar yaşayan çok sayıda Evren, ancak bir Büyük Patlama'nın meydana geldiği bölgelerin her biri birbirinden tamamen ayrılmıştır ve aralarında sürekli olarak boşluk şişirilmesinden başka bir şey yoktur. Bu diğer Evrenleri tespit edemeyiz, ancak varlıkları enflasyon bağlamında önlenebilir olmayabilir. (Kredi: Geraint Lewis ve Luke Barnes)
Önemli Çıkarımlar
- 20. yüzyıl biliminin en başarılı teorilerinden biri, sıcak Big Bang'den önce gelen ve onu kuran kozmik enflasyondur.
- Ayrıca kuantum alanlarının genel olarak nasıl çalıştığını da biliyoruz ve eğer şişme bir kuantum alanıysa (ki bu olduğundan kesinlikle şüpheleniyoruz), o zaman dışarıda her zaman daha fazla 'hala şişen' alan olacaktır.
- Enflasyon ne zaman ve nerede biterse bitsin, sıcak bir Büyük Patlama yaşarsınız. Hem şişirme hem de kuantum alan teorisi doğruysa, Çoklu Evren şarttır.
Bugün Evrene baktığımızda, aynı anda bize kendisi hakkında iki hikaye anlatıyor. Bu hikayelerden biri, Evrenin bugün nasıl göründüğünün yüzüne yazılmıştır ve sahip olduğumuz yıldızları ve galaksileri, bunların nasıl kümelendiklerini, nasıl hareket ettiklerini ve hangi malzemelerden yapıldığını içerir. Bu nispeten basit bir hikaye ve sadece gördüğümüz Evreni gözlemleyerek öğrendiğimiz bir hikaye.
Ama diğer hikaye, Evrenin bugünkü haline nasıl geldiği ve bu, ortaya çıkarmak için biraz daha fazla çalışma gerektiren bir hikaye. Elbette, çok uzaklardaki nesnelere bakabiliriz ve bu bize Evrenin uzak geçmişte nasıl olduğunu söyler: Bugün gelen ışığın ilk yayıldığı zaman. Ancak geçmişte olanları yorumlamak için bunu Evren teorilerimizle - Büyük Patlama çerçevesindeki fizik yasalarıyla - birleştirmemiz gerekiyor. Bunu yaptığımızda, sıcak Big Bang'imizin öncesinde ve bir önceki aşama tarafından kurulduğuna dair olağanüstü kanıtlar görüyoruz: kozmik şişme. Ancak şişmenin bize gözlemlediklerimizle tutarlı bir Evren vermesi için, yolculuk sırasında ortaya çıkan rahatsız edici bir eklenti var: bir çoklu evren. Fizikçilerin ezici bir çoğunlukla çoklu evrenin var olması gerektiğini iddia etmelerinin nedeni budur.
Uzay (hamur) genişledikçe göreli mesafelerin arttığı genişleyen Evrenin 'kuru üzümlü ekmek' modeli. İki kuru üzüm birbirinden ne kadar uzaksa, ışığın alınmasıyla gözlenen kırmızıya kayma o kadar büyük olacaktır. Genişleyen Evren tarafından tahmin edilen kırmızıya kayma-mesafe ilişkisi, gözlemlerde doğrulanır ve 1920'lerden beri bilinenlerle tutarlıdır. (Kredi: NASA/WMAP Bilim Ekibi)
1920'lerde, gökyüzündeki bol sarmallar ve eliptiklerin aslında kendi başlarına bütün galaksiler olduğu değil, aynı zamanda böyle bir galaksinin ne kadar uzakta olduğu belirlenirse, ışığının sistematik olarak kaydırıldığı miktarın o kadar büyük olduğuna dair kanıtlar ezici hale geldi. daha uzun dalga boyları. Başlangıçta çeşitli yorumlar önerilmiş olsa da, yalnızca bir tane kalana kadar hepsi daha bol kanıtla ortadan kayboldu: Evrenin kendisi, galaksiler gibi bağlı nesnelerin (örneğin kuru üzüm) gömülü olduğu bir somun mayalı kuru üzümlü ekmek gibi kozmolojik genişlemeden geçiyordu. genişleyen bir Evrende (örneğin hamur).
Eğer Evren bugün genişliyorsa ve içindeki radyasyon daha uzun dalga boylarına ve daha düşük enerjilere doğru kayıyorsa, o zaman geçmişte Evren daha küçük, daha yoğun, daha düzgün ve daha sıcak olmalıydı. Herhangi bir miktarda madde ve radyasyon bu genişleyen Evrenin bir parçası olduğu sürece, Büyük Patlama fikri üç açık ve genel öngörü sağlar:
- galaksileri zamanla daha zengin bir şekilde büyüyen, gelişen ve kümelenen büyük ölçekli bir kozmik ağ,
- nötr atomların sıcak, erken Evren'de ilk oluştuğu zamandan arta kalan düşük enerjili bir kara cisim radyasyonu arka planı,
- ve hiç yıldız oluşmamış bölgelerde bile var olan hidrojen, helyum, lityum ve bunların çeşitli izotopları gibi en hafif elementlerin belirli oranları.
Evrenin genişlemesiyle birlikte bir yapı oluşumu simülasyonundan alınan bu pasaj, karanlık madde açısından zengin bir Evrende milyarlarca yıllık kütleçekimsel büyümeyi temsil ediyor. Filamentlerin kesişiminde oluşan filamentlerin ve zengin kümelerin öncelikle karanlık maddeden kaynaklandığına dikkat edin; normal madde sadece küçük bir rol oynar. ( Kredi : Ralf Kaehler ve Tom Abel (KIPAC)/Oliver Hahn)
Bu tahminlerin üçü de gözlemsel olarak doğrulandı ve bu nedenle Büyük Patlama, Evrenimizin kökenine dair önde gelen teorimiz olarak üstünlüğünü koruyor ve diğer tüm rakiplerinin düşmesinin nedeni de bu. Bununla birlikte, Büyük Patlama sadece Evrenimizin ilk aşamalarında nasıl olduğunu tanımlar; neden bu özelliklere sahip olduğunu açıklamaz. Fizikte, sisteminizin başlangıç koşullarını ve uyduğu kuralların neler olduğunu biliyorsanız, hesaplama gücünüzün sınırlarına ve sisteminizin doğasında var olan belirsizliğe kadar, son derece doğru bir şekilde tahmin edebilirsiniz. gelecek.
Fakat Big Bang'in bize sahip olduğumuz Evreni vermesi için başlangıcında hangi başlangıç koşullarına sahip olması gerekiyordu? Biraz sürpriz oldu ama bulduğumuz şey şu:
- Fizik yasalarının bozulduğu Planck ölçeğinden önemli ölçüde (en azından yaklaşık 1000 kat) daha düşük bir maksimum sıcaklık olması gerekiyordu.
- Evren, tüm ölçeklerin yaklaşık olarak aynı büyüklükteki yoğunluk dalgalanmalarıyla doğmuş olmalıydı,
- genişleme oranı ve toplam madde-enerji yoğunluğu neredeyse mükemmel bir şekilde dengelenmiş olmalıdır: en az ~30 anlamlı basamağa,
- tüm konumlarda, hatta nedensel olarak bağlantısız olanlar da dahil, aynı başlangıç koşullarıyla -aynı sıcaklık, yoğunluk ve dalgalanma spektrumu- ile doğmuş olmalıdır,
- ve entropisi, bugün olduğundan çok, çok daha düşük olmalı, trilyonlarca trilyonlarca faktör.
Eğer uzayın bu üç farklı bölgesi hiçbir zaman termalleşmek, bilgi paylaşmak veya birbirine sinyal iletmek için zaman bulamadıysa, o zaman neden hepsi aynı sıcaklıkta? Bu, Big Bang'in başlangıç koşullarıyla ilgili sorunlardan biridir; Bir şekilde başlamadıkları sürece bu bölgelerin hepsi aynı sıcaklığı nasıl elde edebilir? ( Kredi : E. Siegel/Galaksinin Ötesinde)
Ne zaman bir başlangıç koşulları sorusuyla karşılaşsak – temel olarak, sistemimiz neden bu şekilde başladı? - sadece iki seçeneğimiz var. Bilinmeyene başvurabiliriz çünkü bunun böyle olduğunu söyleyebiliriz, çünkü olabilecek tek yol bu ve daha fazla bir şey bilemiyoruz ya da bildiğimiz koşulları oluşturmak ve yaratmak için bir mekanizma bulmaya çalışabiliriz. sahip olmamız gerekiyordu. Bu ikinci yol, fizikçilerin, üç önemli şeyi yapan bir mekanizma tasarlamaya çalıştığımız dinamiklere çekicilik dediği şeydir.
- Yerini almaya çalıştığı modelin, bu örnekte sıcak Big Bang'in ürettiği her başarıyı yeniden üretmesi gerekiyor. Bu önceki temel taşların tümü, önerdiğimiz herhangi bir mekanizmadan gelmelidir.
- Big Bang'in neyi yapamayacağını açıklamalıdır: Evrenin başladığı başlangıç koşulları. Yalnızca Büyük Patlama'da açıklanamayan bu sorunlar, ortaya çıkan yeni fikir ne olursa olsun açıklanmalıdır.
- Ve orijinal teorinin tahminlerinden farklı yeni tahminler yapmak zorundadır ve bu tahminler bir şekilde gözlemlenebilir, test edilebilir ve/veya ölçülebilir bir sonuca yol açmalıdır.
Bu üç kriteri karşılayan sahip olduğumuz tek fikir, her üç cephede de benzeri görülmemiş başarılar elde eden kozmik enflasyon teorisiydi.
Enflasyon sırasında meydana gelen üstel genişleme, çok güçlü çünkü amansız. Geçen her ~10^-35 saniyede (ya da öylesine), uzayın belirli herhangi bir bölgesinin hacmi her yönde iki katına çıkar ve herhangi bir parçacığın veya radyasyonun seyrelmesine ve herhangi bir eğriliğin hızla düzden ayırt edilemez hale gelmesine neden olur. (Kredi: E. Siegel (L); Ned Wright'ın Kozmoloji Eğitimi (R))
Enflasyonun temel olarak söylediği şey, Evrenin, sıcak, yoğun ve her yerde madde ve radyasyonla dolu olmadan önce, uzayın kendisine özgü çok büyük miktarda enerjinin egemen olduğu bir durumda olduğudur: bir tür alan veya vakum enerjisi. Yalnızca, çok küçük bir enerji yoğunluğuna (uzayda metreküp başına yaklaşık bir protona eşdeğer) sahip olan günümüzün karanlık enerjisinin aksine, şişirme sırasındaki enerji yoğunluğu muazzamdı: yaklaşık 1025karanlık enerjiden kat kat daha büyük bugün!
Enflasyon sırasında Evrenin genişleme şekli, aşina olduğumuzdan farklıdır. Madde ve radyasyonla genişleyen bir Evrende, parçacık sayısı aynı kalırken hacim artar ve dolayısıyla yoğunluk düşer. Enerji yoğunluğu genişleme hızı ile ilgili olduğundan, genişleme zamanla yavaşlar. Ama eğer enerji uzayın kendisine özgüyse, o zaman enerji yoğunluğu ve genişleme hızı da sabit kalır. Sonuç, üstel genişleme olarak bildiğimiz şeydir, çok küçük bir zaman periyodundan sonra Evren iki katına çıkar ve bu zaman geçtikten sonra tekrar ikiye katlanır ve bu böyle devam eder. Başlangıçta en küçük atom altı parçacıktan daha küçük olan bir bölge, çok kısa bir sırayla - saniyenin küçük bir kısmı - bugün tüm görünür Evren'den daha büyük olacak şekilde gerilebilir.
Üst panelde, modern Evrenimiz her yerde aynı özelliklere (sıcaklık dahil) sahiptir, çünkü bunlar aynı özelliklere sahip bir bölgeden kaynaklanmaktadır. Orta panelde, herhangi bir keyfi eğriliğe sahip olabilecek boşluk, bugün herhangi bir eğrilik gözlemleyemeyeceğimiz noktaya kadar şişirilerek düzlük sorunu çözülmüştür. Ve alt panelde, önceden var olan yüksek enerjili kalıntılar şişirilerek, yüksek enerjili kalıntı sorununa bir çözüm sağlanır. Enflasyon, Big Bang'in tek başına açıklayamadığı üç büyük bulmacayı böyle çözüyor. ( Kredi : E. Siegel/Galaksinin Ötesinde)
Enflasyon sırasında, Evren muazzam boyutlara gerilir. Bu, süreçte çok sayıda şeyi başarır, bunların arasında:
- gözlemlenebilir Evreni, ilk eğriliğinin ne olduğuna bakılmaksızın, düzden ayırt edilemeyecek şekilde germek,
- şişmeye başlayan bölgede mevcut olan ilk koşulları alarak ve onları tüm görünür Evrene yayarak,
- ufacık kuantum dalgalanmaları yaratmak ve bunları Evrene yaymak, böylece tüm uzaklık ölçeklerinde hemen hemen aynı olmaları, ancak daha küçük ölçeklerde biraz daha küçük olmaları (enflasyon sona ermek üzereyken),
- tüm bu şişirici alan enerjisini madde ve radyasyona dönüştürmek, ancak yalnızca Planck ölçeğinin çok altında olan (ancak şişirici enerji ölçeğiyle karşılaştırılabilir) bir maksimum sıcaklığa kadar,
- kozmik ufuktan daha büyük ölçeklerde var olan ve her yerde izotermal olmayan (sabit sıcaklıkta) adyabatik (sabit entropi) olan bir yoğunluk ve sıcaklık dalgalanmaları spektrumu yaratmak.
Bu, enflasyonist olmayan sıcak Big Bang'in başarılarını yeniden üretir, Big Bang'in başlangıç koşullarını açıklamak için bir mekanizma sağlar ve enflasyonist olmayan bir başlangıçtan farklı bir dizi yeni tahminde bulunur. 1990'lardan başlayarak ve günümüze kadar, enflasyonist senaryonun tahminleri, enflasyonist olmayan sıcak Big Bang'den farklı olarak gözlemlerle uyumludur.
Şişirme sırasında meydana gelen kuantum dalgalanmaları Evren'e yayılır ve şişme sona erdiğinde yoğunluk dalgalanmalarına dönüşür. Bu, zamanla, bugün Evrendeki büyük ölçekli yapıya ve SPK'da gözlemlenen sıcaklıktaki dalgalanmalara yol açar. Gerçekliğin kuantum doğasının tüm büyük ölçekli evreni nasıl etkilediğinin muhteşem bir örneği. (Kredi: E. Siegel; ESA/Planck ve SPK araştırması üzerine DOE/NASA/NSF Kurumlar Arası Görev Gücü)
Mesele şu ki, gördüğümüz Evreni yeniden üretmek için gerçekleşmesi gereken minimum bir enflasyon var ve bu da başarılı olmak için enflasyonun yerine getirmesi gereken belirli koşullar olduğu anlamına geliyor. Enflasyonu bir tepe olarak modelleyebiliriz, tepenin üzerinde kaldığınız sürece şişersiniz, ancak aşağıdaki vadiye indiğiniz anda enflasyon sona erer ve enerjisini maddeye ve radyasyona aktarır.
Bunu yaparsanız, bazı tepe şekillerinin veya fizikçilerin potansiyel dediği şeyin işe yaradığını ve diğerlerinin de yaramadığını göreceksiniz. Çalışmasını sağlamanın anahtarı, tepenin üst kısmının yeterince düz olması gerektiğidir. Basit bir ifadeyle, şişirme alanını o tepenin üzerindeki bir top olarak düşünürseniz, şişirme süresinin büyük bir bölümünde yavaşça yuvarlanması, yalnızca hız kazanması ve vadiye girdiğinde hızla yuvarlanması ve enflasyonu sona erdirmesi gerekir. Enflasyonun ne kadar yavaş yuvarlanması gerektiğini ölçtük, bu da bize bu potansiyelin şekli hakkında bir şeyler söylüyor. Üst kısım yeterince düz olduğu sürece, enflasyon Evrenimizin başlangıcı için geçerli bir çözüm olarak çalışabilir.
En basit enflasyon modeli, enflasyonun devam ettiği meşhur bir tepenin tepesinden başlayıp, enflasyonun sona erdiği ve sıcak Big Bang ile sonuçlandığı bir vadiye yuvarlanmamızdır. Bu vadi sıfır değerinde değil de pozitif, sıfır olmayan bir değerde ise, kuantum tünelini daha düşük enerjili bir duruma getirmek mümkün olabilir ki bu, bugün bildiğimiz Evren için ciddi sonuçlar doğurabilir. ( Kredi : E. Siegel/Galaksinin Ötesinde)
Ama şimdi, işlerin ilginçleştiği yer burası. Enflasyon, bildiğimiz tüm alanlar gibi, doğası gereği bir kuantum alanı olmak zorundadır. Bu, özelliklerinin birçoğunun tam olarak belirlenmediği, aksine onlara bir olasılık dağılımına sahip olduğu anlamına gelir. Ne kadar çok zaman geçmesine izin verirseniz, dağıtımın yaydığı miktar o kadar büyük olur. Nokta benzeri bir topu bir tepeden aşağı yuvarlamak yerine, aslında bir kuantum olasılık dalga fonksiyonunu bir tepeden aşağı yuvarlamaktayız.
Aynı zamanda, Evren şişer, yani üç boyutta da katlanarak genişler. 1'e 1'e 1 küp alıp buna Evrenimiz adını verirsek, o küpün şişme sırasında genişlemesini izleyebilirdik. Küp boyutunun iki katına çıkması biraz zaman alırsa, o zaman 2'ye 2'ye 2'lik bir küp haline gelir, bu da orijinal küplerden 8'inin doldurulmasını gerektirir. Aynı sürenin geçmesine izin verin ve doldurulması için 64 orijinal küp gerektiren 4'e 4'e 4 küp haline gelir. Bu sürenin tekrar geçmesine izin verin ve bu, 512 hacme sahip 8'e 8'e 8'lik bir küp.90İçinde orijinal küpler.
Şişirme bir kuantum alanıysa, o zaman alan değeri, alan değerinin farklı gerçekleşmelerini alan farklı alan bölgeleriyle zamana yayılır. Birçok bölgede, tarla değeri vadinin dibine inerek enflasyonu sona erdirecek, ancak daha birçok bölgede enflasyon keyfi bir şekilde geleceğe kadar devam edecek. ( Kredi : E. Siegel/Galaksinin Ötesinde)
Çok uzak çok iyi. Şimdi, diyelim ki o şişirici, kuantum topun vadiye doğru yuvarlandığı bir bölgemiz var. Enflasyon orada biter, o alan enerjisi madde ve radyasyona dönüşür ve sıcak Büyük Patlama olarak bildiğimiz bir şey meydana gelir. Bu bölge düzensiz şekilli olabilir, ancak Evrenimizde gördüğümüz gözlemsel başarıları yeniden üretmek için yeterli şişmenin gerçekleşmesi gerekiyor.
Soru ortaya çıkıyor, o zaman ne oluyor dışarıda o bölgenin?
Şişme nerede olursa olsun (mavi küpler), zamanda ileriye doğru atılan her adımla katlanarak daha fazla uzay bölgesi oluşmasına neden olur. Enflasyonun bittiği birçok küp (kırmızı X'ler) olsa bile, enflasyonun gelecekte de devam edeceği çok daha fazla bölge var. Bunun asla sona ermemesi gerçeği, enflasyonu bir kez başladığında 'ebedi' yapan şeydir ve modern çoklu evren anlayışımızın geldiği yerdir. ( Kredi : E. Siegel/Galaksinin Ötesinde)
Sorun şu: Evrenimizin gördüğümüz özelliklerle var olabilmesine yetecek kadar şişirmenizi zorunlu kılarsanız, enflasyonun bittiği bölgenin dışında enflasyon devam edecektir. Bu bölgelerin göreceli büyüklüğü nedir diye sorarsanız, enflasyonun bittiği bölgelerin gözlemlerle tutarlı olacak kadar büyük olmasını istiyorsanız, bitmediği bölgelerin katlanarak daha büyük olduğunu ve eşitsizliğin arttığını görürsünüz. zaman geçtikçe daha da kötüleşiyor. Enflasyonun sona erdiği sonsuz sayıda bölge olsa bile, kalıcı olduğu daha büyük bir sonsuz bölge olacaktır. Üstelik, sona erdiği çeşitli bölgelerin - sıcak Büyük Patlamaların meydana geldiği - hepsi nedensel olarak kopacak ve daha fazla şişen alan bölgesi ile ayrılacak.
Basitçe söylemek gerekirse, her sıcak Büyük Patlama bir baloncuk Evreninde meydana gelirse, o zaman baloncuklar çarpışmaz. Elimizde kalan şey, zaman geçtikçe, hepsi sonsuza kadar şişen bir boşlukla ayrılmış, giderek daha fazla sayıda bağlantısız baloncuktur.
Sürekli genişleyen bir kozmik okyanusta birbirinden nedensel olarak kopmuş çoklu, bağımsız Evrenlerin bir örneği, Çoklu Evren fikrinin bir tasviridir. Ortaya çıkan farklı Evrenler birbirinden farklı özelliklere sahip olabilir veya olmayabilir, ancak çoklu evren hipotezini herhangi bir şekilde nasıl test edeceğimizi bilmiyoruz. (Kredi: Ozytive/Public Domain)
Çoklu evren budur ve bilim adamlarının varlığını varsayılan konum olarak kabul etmelerinin nedeni budur. Sıcak Büyük Patlama'ya ve ayrıca Büyük Patlama'nın fiili bir açıklama getirmeyen bir dizi koşulla başladığına dair ezici kanıtlarımız var. Buna bir açıklama eklersek – kozmik şişme – o zaman Big Bang'i oluşturan ve ortaya çıkaran o şişen uzay-zaman kendi yeni tahminlerini yapar. Bu tahminlerin çoğu gözlem yoluyla doğrulanır, ancak diğer tahminler de enflasyonun sonuçları olarak ortaya çıkar.
Bunlardan biri, hepsini bir araya getirdiğinizde çoklu evren olarak bildiğimiz şeyi oluşturan, her biri kendi sıcak Big Bang'ine sahip, bağlantısız bölgelerden oluşan sayısız Evrenin varlığıdır. Bu, farklı Evrenlerin farklı kurallara, yasalara veya temel sabitlere sahip olduğu veya hayal edebileceğiniz tüm olası kuantum sonuçlarının çoklu evrenin başka bir cebinde gerçekleştiği anlamına gelmez. Bu, doğrulayamayacağımız, doğrulayamayacağımız veya tahrif edemeyeceğimiz bir tahmin olduğundan, çoklu evrenin gerçek olduğu anlamına bile gelmez. Ancak enflasyon teorisi iyiyse ve veriler öyle olduğunu söylüyorsa, bir çoklu evren neredeyse kaçınılmazdır.
Bundan hoşlanmayabilirsiniz ve bazı fizikçilerin bu fikri kötüye kullanmalarından gerçekten hoşlanmayabilirsiniz, ancak enflasyona karşı daha iyi, uygulanabilir bir alternatif ortaya çıkana kadar, çoklu evren burada kalmaya devam edecek. Şimdi en azından nedenini anlıyorsunuz.
(Bu makale, Noel Arifesinden Yeni Yıla kadar sürecek 2021'in en iyi serisinin bir parçası olarak 2021'in başlarından itibaren yeniden yayınlanmıştır. Herkese iyi tatiller.)Bu makalede Uzay ve Astrofizik