PİLAV
Romalılar hiçbir zaman pirinç ekmediler ve yemediler.
Bizans ve Girit metinlerinde pirincin ilk kez tatlıyapımında kullanıldığı yazılı.
Pirinç, Orta Doğu’ya Moğol istilasıyla geldi. 13-15 yy. arasında bölgeyi istila eden Moğollar pirinci Çin’den getirdiler. Böylecepirinç Safevi Sarayında ve aristokrasisinde moda oldu. 16. yy başında Safevi mutfağında çok çeşitli pirinç pişirme teknikleri geliştirildi ve bugün anlaşıldığı biçimiyle pilav Safevi Sarayında yaratıldı.
Osmanlılarınpirinç-pilav kültürü ayrı bir gelişim çizgisi izledi. Bu farklılıklar bugün de devam ediyor. İranlıların yöntemine süzme denir. Pirinci haşlayıp süzerler, yağ ilave ederler. Osmanlılar da en sık kullanılan yöntem ise pirincin suyunu çekinceye kadar tuzlu suda pişirip yağ dökülmesi idi.
Pilavın asıl yurdu Çin’dir. Pilav bugünkü Türkmenistan’da mükemmelleştirilmiştir. İranlıların 4. yüzyıldan beri pirinci tanıyor olmalarına karşın ancak 17. yüzyılda bizde olduğu gibi törensel biçimde sunmaya başlamışlardır.


Bali’de Ayung Nehri kıyısında çeltik tarlaları