Bildiğiniz gibi, fuhuş en eski mesleklerden biri olarak kabul edilir. Birçok araştırmaya göre, sosyal bilincin derin sosyo-ekonomik ve ahlaki deformasyonlarının bir sonucu olarak ortaya çıktı.
tanım
Mevzuatta fuhuş kavramı açıklanmadı. Bu bağlamda, bu fenomeni inceleyen uzmanlar tanımlarını formüle etmeye çalışıyor.
Örneğin, Zhukhovitsky, fuhuşun bir vücut ticareti olduğuna inanıyor. Böyle bir tanım genellikle kabul edilir.
Kelimenin tam anlamıyla Latince'den çevrilmiş, kelime "namus kaybı, desecration" anlamına gelir.
Başka bir tanım var. Fuhuş, şehvetli çekim veya kişisel eğilime dayanmayan bir cinsel evlilik dışı ilişki biçimidir. Bunun anahtarı, maaş.
Toplum ilişkisinin belirsizliği
Fuhuş, benzersiz bir sosyal fenomendir. Bu fenomen varlığı boyunca incelenmiştir. Aynı zamanda, ne antik dönemde, ne de şu anda toplumun bu olguya açık bir şekilde tutumu yoktur.
Fahişeler zulmedildi, ama aynı zamanda şairler tarafından yüceltildi, sanatçılar için muslardı. Daha sonra hapis ya da infaz cezasına çarptırıldılar, ardından gemiye açıkça girmelerine izin verildi.
Bazı tarihi dönemlerde, bir veya başka bir devletin makamları fuhuşun ortadan kaldırılması için zor önlemler aldı. Ancak, bu genellikle istenen sonucu getirmedi. Yasaklara rağmen, fuhuş, sosyal ilişkiler sisteminde kesin olarak kuruluyor.
Babil
Burada doğmuş bütün kadınlar, en az bir kere Melitta tapınağını ziyaret etmiş olmalı. Yabancılardan birinin, dizlerine belirli miktarda para atacağı ve onları sevginin tüm zevklerini tatmaya davet edeceği ana kadar kaldılar. Bu şekilde alınan para kutsaldı.
Eski ermenistan
Bu durumda, Anais fuhuş tanrıçasıydı. Onun tapınağı Melitta tapınağına çok benziyordu. Önemli yabancılar aldı. Anais tapınağının çevresine yüksek bir duvar dikildi. Kendisini tanrıçaya hizmet etmeye adayan kadınlara koruma sağladı.
Eğer misafir kızla evlenmeye karar verdiyse, bütün değerli eşyalarını ve kazanılan paralarını bırakarak tapınağı terk etmek zorunda kaldı. En çok arzulanan gelin, Anais'in hizmetinde en fazla misafir olandı.
Yunanistan
Bu ülkede fuhuş da antik çağlardan kaynaklanıyordu. Heykeli önünde inşa edilen Afrodit tapınağında, daha çok büyük alemleri andıran tatiller düzenlendi. Bu tür olaylarda elde edilen tüm paralar tapınağa devredildi.
Yunanistan'da heteralar özel saygı ve saygı duyuyorlardı. Bunlar özgür bir yaşam tarzı sağlayan kadınlardı. Evli kadınlar her zaman münhasır olmuştur. İhanetlerine izin verilmedi ve ağır şekilde cezalandırıldı. Heteratlar özgürdü, iyi bir eğitim gördü, dans etmeyi, şarkı söylemeyi, müzik çalmayı biliyordu. Halka açık bir kadınla olan aşk ilişkisi norm olarak kabul edildi.
Daha sonra, hetera orijinal durumunu kaybetti. Onu yoksulluk yüzünden vücudunu değiş tokuş etmek zorunda kalan bir fahişe olan düşmüş bir kadınla eşitlemeye başladılar.
Yunanistan'da, diğer eyaletlerde olduğu gibi, dini fuhuş yaygındı. Gelişmesi, fuhuşun yasama düzeyinde yasallaştırılmış olmasına yol açtı. Bu aktivite, devlet bütçesinin en büyük gelir kalemlerinden biri haline geldi. Atina'da ilk genelev inşa edildi. Ziyareti yapıldı ancak bu miktar tüm vatandaşlara açıktı.
Yunanistan'daki kamu evleri dokunulmazdı.
Fahişeler hiyerarşisi
Aydınlanmış veya estetik fuhuşun en ilginç temsilcileri. Bu kızlar yetenekli şarkıcılar, dansçılardı, nasıl müzik çalınacaklarını biliyorlardı. Devlet, fuhuş konusunda herhangi bir sınırlama getirmedi. Estetik fahişeler aristokratik çekirdekti. Bu kadınlar sürekli şairler, bilge adamlar, oyun yazarları tarafından kuşatıldı. Fahişeler felsefe ve diğer bilimleri okudu.
Resmi fahişeler de hiyerarşide göze çarpıyordu. Onlara karşı bazı yasaklar vardı. Örneğin, kalıcı ikamet için başka bir devlete seyahat etmelerine izin verilmedi.
İtalya
Bu ülkede fuhuş dini bir tarikatın parçasıydı. Fahişelerin en eski tapınaklarından biri Venüs tapınağıdır. Kadınlar duvarlarının yakınında toplandı ve hayranlarını bekledi.
Latince'de, farklı kategorilerdeki fahişeleri belirten birçok eş anlamlı bulabilirsiniz. Bu durum, eski İtalya'daki fuhuşun geniş dağılımını doğrulamaktadır. Roma'da sadece tapınaklarda ve sokaklarda değil, tiyatrolarda da gelişti. En dikkat çekici ve zengin fahişelere nezaketciler denildi.
Fransa
Bu ülkede, fuhuş XI yüzyılda yayılmaya başladı. Çevre üzerinde "kırmızı ışık bölgeleri" vardı - hemen hemen tüm evlerin halka açık olduğu sokaklar.
XV yüzyıla kadar. fuhuş çok teşvik edilmedi, ancak herhangi bir durumda yetkililer tarafından yasaklanmadı. Ancak, sifiliz ve diğer hastalıkların yayılmasının başlamasıyla birlikte durum dramatik bir şekilde değişmiştir. Uzun süredir var olan hoşgörü rejimi yerine katı kısıtlamalar, baskı ve fuhuş cezaları kondu.
Bu nedenle, polis düzenlemeleri, evlilik dışı bir birlikte yaşamın kovuşturulması için öngörülmüştür. Maria Theresa’nın altında, fuhuşla mücadele, küçük düşürücü cezalarla savaştı. Bu yüzden, yakalanan fahişe, traşlandı ve katranla lekelendi, sadece kafanın baktığı bir torbaya kondu. Her geçen kişi istediğini yapabilir. Bu cezalar çok popüler oldu ve bir süredir kullanılıyor.
Fransa'da XVII-XVIII yüzyıllardaki durum.
17. yüzyılda fuhuş yasağı getirildi ve yakalanan kadınlara ağır ceza verildi. Ancak halk, çoğunlukla erkek kısmı protesto etmeye başladı. Sonuç olarak, XVIII yüzyılın sonunda. Hükümet kontrolü zayıf bir şekilde zayıflatmak ve cezayı hafifletmek zorunda kaldı.
Fransa örneğini diğer Avrupa ülkeleri izledi. Bir hoşgörü dönemi geldi. Ancak, bu polis ve tıbbi gözetim kuruldu. Devletlerin yasaları bu tür bir faaliyet düzenleyen özel normlar getirmektedir. Böylece yasal fuhuş ortaya çıktı.
Bir bütün olarak toplum bu fenomene hitap etti, ancak yayılmasını önlemeye çalıştı. Fuhuş düzenlemesi, tescil edilme, tıbbi muayeneler, fahişelerin kesin olarak belirlenmiş alanlarda kalması anlamına geliyordu. Gerekirse, kadınlar tedavi edilmelidir.
Bugünkü durum
Resmi bir fuhuş yasağı bulunmamasına rağmen, Fransa'da toplumun ana başkanlarından biri olarak kabul edilir. Dahası, anketlerin gösterdiği gibi, yasaklarında, çoğu artık demokratik temeller üzerinde bir girişim görmüyor.
Fuhuşun yayılmasına karşı çeşitli önlemler alınmaktadır. Örneğin, Fransız hukuku, tedarik etmeyi ve pezevizi yasaklamaktadır. Karının bir fahişe olduğu ortaya çıkarsa, düzenlemelerin etkisi kocaya kadar uzanır.
Taksi şoförleri, kafe sahipleri, oteller, gece kulüpleri fuhuşa katılıyor. Bugün birçok fahişenin, yalnızca devlet tarafından değil, tıp tarafından da korunabileceklerini hissedebilecekleri kapalı genelevler hakkındaki daha önce var olan kurallara geri dönme lehinde olduğu söylemeye değer.
Fransa'daki fuhuşa karşı kamu kuruluşları var. Çok sayıda kadın sendikaları, sendikalar, Katolik topluluklar ve diğer dernekler, genelevlerin yasallaştırılmasının kadınlara karşı ayrımcılık makamları tarafından tanınmasına yol açacağına inanmaktadır.
Fuhuşun yayılmasının nedenleri göz önüne alındığında - ebeveynlerin zulmü, sarhoşluk, çocuklukta tecavüz vb., Fransız hükümeti çözümü önleyici tedbirlerin uygulanmasında olduğu kadar yasak olarak görmüyor.
Rusya'da fuhuş
Yerel medyada nadiren, fuhuşun kökeni, gelişimi ve fuarı hakkında yayınlar bulundu. Devrimden önce, bu konuya daha fazla dikkat edildi. Sovyet iktidarının kuruluşundan sonraki ilk birkaç yıldaki görüşünü kaybetmedi. Bir süre sonra, sorunun tartışılması biraz azaldı. Ancak bu, Rusya'daki fuhuşun var olduğu anlamına gelmiyor.
Günümüzde yerli uzmanlar, bu olgunun ülkedeki kökeni ve gelişimi hakkında çeşitli görüşler öne sürdüler. Böyle bir yaklaşım çeşitliliği, temel olarak, tarih boyunca, fuhuş çalışmalarına baştan sona katılacak hiç kimsenin bulunmamasından kaynaklanmaktadır. Bu arada, bu fenomen büyüdü, gelişti, devasa bir ülkenin topraklarına yayıldı.
Özel Sağlık Komitesi
1891'de Minsk'te kuruldu. USC, yalnızca şehirdeki sıhhi temizliği izlemekten değil aynı zamanda fahişeleri denetlemekten de sorumluydu. O zaman, resmen Minsk’te işletilen 8 genelev. Yasadışı, elbette, onlar daha fazlaydı. Kural olarak, hoşgörü evleri otellerin yakınında ya da parçalarıydı.
XIX yüzyılın sonunda. Rusya'da 1200'den fazla genelev işletti, 17.500'den fazla fahişe çalıştı.
Bir frengi dalgasının ülkeyi taramasının ardından yetkililer ve USC sert önlemler almaya başladı. Özel olarak yetkilendirilmiş çalışanlar fahişeleri yakaladı ve zorunlu muamele için transfer edildi. Kadınların kontrol ve izlenmesi için bir sistem kuruldu. Her birinin özel bir vakası vardı. "Debauch avlanan" kadınların oluşturduğu listeler.
1897'de fuhuş kontrol önlemleri için düzenleyici bir çerçeve oluşturma çalışmaları başlamıştır. Özel bir komisyon ve bir sağlık-polis komitesi kuruldu.
Yirminci yüzyılda durum.
Yüzyılın başında, bildiğiniz gibi, bir savaş vardı. İl şehirlerine asker ve mülteciler doldu. Hakim koşullar, fuhuşun yayılması için uygun hale geldi. Büyük hızla, genelevler ortaya çıkmaya başladı. Genelde askerler ve düşük rütbeli subaylar tarafından ziyaret edildiler.
Genelevler devrimden önce vardı. Sovyetler iktidara geldikten sonra, onlar kaldırılmaya çalışıldı. Bu, büyük çaplı protestolara yol açtı. Çalışmaya devam etmelerine izin verilmesini talep eden makamlara hoşgörü bulunan ev sahiplerinin temyiz başvurusu bile kaydedildi. Ancak, bu tür talepler reddedildi. Sonuç olarak, fuhuş "gölgelere girdi".
20'li yılların başında. Yirminci yüzyıl. Vatandaşların kişisel (bilhassa cinsel) yaşamında hükümetin müdahalesi olmamasına ilişkin normatif bir yasa kabul edildi. Cezalar yalnızca şiddet içeren eylemler için uygulandı. 1924-28 yıllarında. fuhuş yapmaktan şüphelenilen kişilerin kapsamlı kontrollerini geçti.
Cezai sorumluluk
1922 tarihli Ceza Kanunu, taciz cezası, fuhuşa katılım ve denslerin bakımı için ceza verdi. Bu eylemler için mülklerine el koyma ile en az 3 yıl hapis cezası verildi. 1926 Ceza Kanunu'nda, terim 5 yıla çıkarıldı. Bununla birlikte, Kodeks'te fuhuş yapmak için bir makale bulunmamaktaydı.
1929'da, Tüm Rusya Merkezi Yürütme Komitesi ve Halk Komiserlerinin bir fuhuşa karşı tedbirler konusunda bir eylemi kabul edildi. Kararın uygulanmasını izlemeye yetkili organları belirledi.
1935 yılında Birlik Ceza Kanunu'na cumhuriyetçilere, yayın, resim, diğer pornografik içeriklerin oluşturulması, dağıtılması, reklamının yapılması için cezalar veren bir yazı eklenmiştir.
Savaş sonrası yıllarda, mevzuatta birkaç makale daha ortaya çıktı. Örneğin, fuhuş yapan ve çocuk sahibi olan bir kadın, ebeveyn haklarından mahrum edilebilir. Aile ve Evlilik Hukukunun Temelinde böyle bir kural sağlandı.
1987 yılında idari sorumluluk getirildi. 1987'den 1989'a kadar olan dönemde. gazetelerde, radyo ve televizyon programlarında fuhuş hakkında büyük miktarda haber vardı. Hikayeler ve hikayeler bu konuya ayrılmıştır (“Intergirl”, “Dürbünlü Kadınlar”, vb.).
İdari sorumluluk
Rusya Federasyonu İdare Kanunu'nun 6.11'inci maddesi fuhuş yapan kişiler için ceza öngörülüyor. Bu suç için, suçlu kişiden 1.5-2 bin ruble tutarında idari para cezası verilir.
Şu anda, fuhuş antisosyal suistimal olarak sınıflandırılmaktadır. Fuhuşa katılmak, diğerlerinin yanı sıra, zührevi hastalıkların enfeksiyonunda olumsuz sonuçlar doğuran insan haklarının ihlalidir.
Fuhuşa gönüllü olarak giren bir kişi kasıtlı olarak bir suç işlemektedir. Kendi sağlığı için de dahil olmak üzere eylemlerinin tehlikesini fark eder.
Kalifikasyonun özellikleri
Davanın değerlendirilmesi sırasında 151, 240 ve st. Ceza Kanunu'nun 241'i, bir kişinin tehdit, şantaj, şiddet, aldatma vb. Kullanımıyla fuhuşa karıştığında, bu kişi mağdur olarak kabul edilir. Buna göre idari sorumluluğu yoktur.
Kışkırtıcılar gelince, suçlular, organizatörler, ceza normları onlara uygulanır. Örneğin, fuhuş organizasyonu, Rusya Federasyonu Ceza Kanunu uyarınca cezalandırılabilir. Bu aynı zamanda tesislerin sistematik olarak sağlanmasını, ücretlendirme için cinsel ihtiyaçların karşılanması için denslerin korunmasını da içerir. Artan sorumluluk, fuhuş alanında küçüklerin yer aldığı kişilerce karşılanmaktadır. Sanata göre. Rusya Federasyonu Ceza Kanunu’nun 241’i 3-10 yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Cümlelerin uygulanmasının izlenmesi
İdari davalardaki kararların gerekliliklerine uyum ATS birimleri tarafından izlenir. Örneğin, 900 (2002) sayılı İçişleri Bakanlığı Emri uyarınca, bölge polis memurları, fuhuşla ilgili konularda kendi yetkileri dahilinde önlemler almaya yetkilidir.
Nesnel ve öznel taraf
6.11. Maddeye göre idari suçun amacı kamu ahlakı, hukukun üstünlüğü ve vatandaşların sağlığıdır. Kanunun amacı, erkeklerin ve kadınların sistematik olarak ödüllendirici taahhütte bulunmalarını sağlayan sistematik eylemlerde ifade edilmektedir.