ARI’nin 30.145 vakayı inceleyen veri analizi, %9’unun hiçbir zaman konuşma becerisi geliştirmediğini gösteriyor. Konuşma becerisi geliştirenlerin %43’ü ilk yılın sonunda konuşmaya başlıyor, %35’i birinci ve ikinci yıl arasında konuşmaya başlıyor ve %22’si üçüncü yıl ve sonrasında konuşmaya başlıyor. İlk yazar tarafından yürütülen daha küçük bir araştırma ise 5 yaşına geldiklerinde %12’sinin tamamen sözsüz olduğunu ortaya koydu. Bu nedenle, uygun müdahalelerle otizmli çocukların en azından bir dereceye kadar konuşma yeteneği geliştirebilecekleri ve daha büyük çocuklar ile yetişkinlerin bazen konuşmayı veya başka iletişim yöntemlerini öğrenebilecekleri düşünülmektedir.
Otistik çocukların konuşma becerilerini geliştirmelerine yardımcı olmak için çeşitli yöntemler vardır:
- İşaret Diliyle Konuşma Öğretimi:
- Ebeveynler, çocuklarıyla iletişimi artırmak için temel işaretleri öğrenip kullanabilirler.
- “Eş zamanlı iletişim” veya “imzalı konuşma” olarak adlandırılan bu yöntem, çocukların konuşma dilini öğrenme şansını artırabilir.
- Resim Değişimi İletişim Sistemi (PECS):
- PECS, tahtadaki resimler veya semboller aracılığıyla iletişimi teşvik eder.
- İşaret dili gibi, PECS de konuşma öğretiminde etkili olabilir.
- Uygulamalı Davranış Analizi:
- Daha sonra detaylı olarak açıklanacak olan bu yöntem, çocuğun davranışlarını anlamak ve istenmeyen davranışları azaltmak için kullanılır.
- Müzik ve Şarkı Teşviki:
- Çocukları video kaset veya ses kasetiyle şarkı söylemeye teşvik etmek, dil gelişimine katkıda bulunabilir.
- Vestibüler Uyarım:
- Konuşma öğretirken salıncakta sallanmak gibi vestibüler uyarım, çocuğun konuşma yeteneğini geliştirebilir.
- Beslenme ve Tıbbi Yaklaşımlar:
- Dimetilglisin (DMG), magnezyumlu B6 vitamini, glüten/kazeinsiz diyet gibi beslenme/tıbbi yaklaşımlar, konuşma üretiminde dramatik iyileşmelerle ilişkilendirilmiştir.
- Artırıcı İletişim Cihazları:
- Sesli resim panoları veya yazı yazmak için klavyeler gibi diğer iletişim cihazları, konuşma becerilerini destekleyebilir.
Her çocuk farklı olduğu için, bu yöntemlerin etkileri bireysel farklılıklara bağlı olarak değişebilir. Uzman bir sağlık profesyoneli veya konuşma terapisti, çocuğun ihtiyaçlarına uygun bir plan oluşturmak konusunda rehberlik edebilir.