Yüzyıllar boyunca, dış ekonomik çıkarlar Orta Amerika’daki plütokratik ve faşist hükümetleri destekledi. Nikaragua, El Salvador, Guatemala ve Honduras, Sovyet takıntılı olduğunda aşılmaz ve genellikle ölümcül baskılara maruz kaldı. Reagan Yönetimi 1979’dan 1990’a kadar sivillere karşı sayısız insan hakları vahşeti işleyen sağcı Kontraları desteklemek için on milyonlarca dolar harcadı. Bu olaylar dizisi, 1980’lerin şekillendirici aktivist kampanyası Artists Call Against ABD’nin Orta Amerika’daki Müdahalesine katalizör oldu.
Şu anda New Mexico Üniversitesi Sanat Müzesi’nde (UNMAM) sergileniyor, Gelecek için Sanat: Sanatçılar Çağrısı ve Orta Amerika Dayanışmaları Artists Call katılımcılarının yarattığı aktivist sanat eserlerini, filmleri, şiirleri, performansları ve eylemleri araştıran bir sergi. Orijinal harekete yanıt veren yeni parçalar yaratmak için görevlendirilen beşi de dahil olmak üzere 100’den fazla sanatçının ses ve video kayıtları, sanatsal ve belgesel fotoğrafları, tablolar ve heykeller, posta sanatı ve enstalasyonları öne çıkıyor. New Mexico, Albuquerque’deki UNMAM, serginin Tufts Üniversitesi Sanat Galerileri’ndeki ilk çalışmasının ardından çok şehirli turunun ilk durağı.
Kavramsal kolektif Group Material’ın 1982 sergisinden esinlenilmiştir. ¡LUCHAR! Orta Amerika Halkları İçin Bir Sergi Artists Call’un kampanyası, New York City’deki El Taller Latino Americano toplum merkezinde, Ocak 1984’te ABD’nin Orta Amerika’daki askeri müdahalelerini protesto etmek, Orta Amerika’nın kendi kaderini tayin hakkını ve egemenliğini desteklemek için fon toplamak ve halkı gerçekler konusunda eğitmek için kuruldu. başta Nikaragua ve El Salvador olmak üzere propagandayla örtülü savaşlar.
Artists Call, 1984 yılının Ocak ve Mart ayları arasında New York’un ötesine geçerek 27 şehirde 31 serginin yanı sıra ABD ve Kanada’da performanslar, film gösterimleri ve diğer kültürel ve eğitici etkinlikler düzenledi. Artists Call’a Amerika ve Avrupa’dan 1.100’den fazla sanatçı katıldı. Grup, insani krizlere dikkat çekmek için sanatçılar tarafından yönetilen mekanlar, ticari galeriler, üniversite müzeleri ve halka açık TV istasyonları ile çalıştı.
Gelecek için Sanat eş-küratör ve Teksas Eyalet Üniversitesi’nde Sanat Tarihi Profesörü Erina Duganne’nin Modern Sanat Müzesi Kütüphanesi’ndeki Artists Call ile ilgili arşiv malzemelerini yeniden keşfetmesiyle geliştirildi. Önde gelen sanatçı ve organizatörler Doug Ashford, Josely Carvalho ve Lucy Lippard’ın kişisel arşivlerinden araştırma ve efemera serginin çekirdeğini oluşturuyor. Duganne, sergiyi halka getirmek için beş yıl boyunca Tufts Üniversitesi Sanat Galerileri’nde küratör ve halkla ilişkiler başkanı Abigail Satinsky ile çalıştı.
Artists Call ulusötesi bir organizasyonken, Gelecek için Sanat New York’ta meydana gelen faaliyetlere odaklanır. Sanatçı Çağrısı kampanyasına yol açan olayların tarihsel bağlamını sağlayan, Kolombiya doğumlu sanatçının iki taraflı beyaz üzerine siyah bir baskısı olan “1946’dan Beri Latin Amerika’daki ABD Müdahalelerinin Kısa Tarihi”nin (2005–2014) beşinci baskısıdır. multidisipliner sanatçı Carlos Motta. Bir tarafta 2013 boyunca Orta Amerika ve Karayip ülkelerindeki ABD askeri, mali ve siyasi saldırılarının tarihini anlatan olayların bir zaman çizelgesi var. Diğer tarafta Mano Blanca’nın (Beyaz El) imzası olan damlayan el izlerinin unutulmaz görüntüsü var. anti-komünist bir ölüm mangası. Yerde, müze ziyaretçilerinin sergiyi deneyimledikçe alıp götürmeleri için bir baskı yığını var.
Dona Ann McAdams’ın siyah-beyaz fotoğraf duvar resimleri, “Sanatçıların Orta Amerika’daki ABD Müdahalesine Karşı Çağrısı ile Barış Yürüyüşü Yürüyüşü, New York” (1984) gibi Sanatçılar Çağrısı protestolarını tasvir ediyor. Bu duvar resimleri, izleyiciyi görsel olarak aktivistler olarak sanatçılar ve politik eylem olarak sanat yapımı bağlamında konumlandırarak sergi boyunca yerleştirilmiştir.
Hans Haacke’nin “US Isolation Box, Grenada, 1983” (orijinali 1984, yeniden yapımı 2021) sergideki en etkileyici parça. Bitmemiş ahşap kalaslardan inşa edilen 2,5 metrelik küp, ABD askerlerinin 1983’te ABD’nin Grenada’yı işgali sırasında Point Salines hapishane kampında hücre olarak kullandığı kutuların yeniden yaratımıdır. Kutunun üzerine ışık ve havanın girmesine izin veren küçük delikler oyulmuştur. göz yüksekliği, böylece içerideki mahkum dışarıyı göremez. Kendini kutunun içinde hayal etmek, yoğun klostrofobi ve umutsuzluk duyguları uyandırır.
Yapı olarak benzer ancak kavramsal olarak zıt olan, Beatriz Cortez’in siyah ve sarı tüylerle kaplı çelik bir jeodezik kubbe olan “1984: Space-Time Capsule” (2021) filmidir. Haacke’nin yeniden yaratması korku uyandırırken, Cortez’in yazısı davetkar. Girmek, alçak bir açıklıktan yerde sürünmeyi gerektirir; içeride olmak battaniye kalesinde saklanmak gibi hissettiriyor. Kubbenin içinde asılı duran, bir zamanlar sanatsal ve küratöryel uygulamaları esere ilham veren Coosje van Bruggen’e ait olan ephemera’nın minyatür reprodüksiyonları. 1984’te henüz 13 yaşında olan Cortez aslen El Salvador’lu ve 1989’da Amerika Birleşik Devletleri’ne göç etti. “Kapsülü” inşa etmek için diğer göçmenlerle işbirliği yaptı.
Birkaç parça, Artists Call’daki kör noktaları ve bunun gibi kimileri için özgürlük isteyen, kimi grupları dışlayan hareketleri eleştiriyor. Jerri Allyn’in Debra Wanner’la birlikte seslendirdiği “Queer Revolution” (1984) sözü, queer insanlara yönelik siyasi baskıya dikkat çekiyor – Artists Call’un çabalarıyla hafifletilemeyecek baskı. Yıllar sonra, Elyla Sinvergüenza (Fredman Barahona) ve Christian Lord’un ortak çalışması “Ban_deras” (2014), kırmızı ve siyah Sandinista Ulusal Kurtuluş Cephesi ile gökkuşağı LGBTQ+ standartlarını melezleştiren 16 bayrağın yaratılmasını içeriyordu. Sinvergüenza ve Lord, Nikaragua’daki kültürel travma, siyasi protesto ve queer kuruluşlarında bayraklarını fotoğraflayarak ülkedeki queer insanların çoğu zaman yeterince temsil edilmese de devam eden varlığına dikkat çekti.
Bir soru ön plana çıkıyor: Dayanışma neye benziyor? Savaş alanlarından binlerce mil uzakta çalışan sanatçılar, şiddetli ayaklanmaların ortasında kapana kısılmış insanlarla gerçekten dayanışma içinde olabilir mi? Hayır demek kolay. Artists Call’a dahil olan çoğu sanatçı, güvenli ve ayrıcalıklı bir yerden çalıştı. Ancak Artists Call, tek bir amaca yönelik çalışan ulusötesi bir ağı hızla yaratmayı başardı ve birçok çizgiden yaratıcıyı kampanyanın mottosu etrafında topladı: “Başka bir kültürün yok oluşuna basitçe tanık olabilirsek, kendi kültür yapma hakkımızı feda etmiş oluruz.”
Artists Call’a dahil olanların çalışmaları ve yaklaşımları farklılık gösterse de, Orta Amerika halkının içinde bulunduğu kötü duruma karşı fon sağlamak ve farkındalık yaratmakla uğraşan binlerce kültür çalışanı ile ABD’nin onların zulmüne karışması arasında bir dayanışma inşa edildi. Sergilenen çalışmaların çoğu, Latin Amerika halkına yönelik ayrımcı söylem ve politikalar göz önüne alındığında, özellikle New Mexico gibi büyük Latin kökenli nüfusa sahip sınır eyaletlerinde, bugün geçerli olmaya devam ediyor.
Sanatçının Çağrısı politikayı etkilemese de, politik eylem olarak sanat yapımının etkinliğini gösterdi. Artists Call’un ilk organizatörleri gibi, Gelecek için Sanat orijinal hareket hakkında araştırma yapmak, sergilemek ve yazmak ve geçmişin başarılarını bugünün ve geleceğin meselelerine uygulamak konusunda başkalarına ilham verme potansiyeline sahiptir.
Gelecek için Sanat: Sanatçılar Çağrısı ve Orta Amerika Dayanışmaları New Mexico Üniversitesi Sanat Müzesi’nde devam ediyor (203 Cornell Drive NE, Albuquerque, New Mexico) Tufts Üniversitesi Sanat Galerileri tarafından düzenlenen serginin küratörlüğünü Erina Duganne ve Abigail Satinsky üstlendi.
Kaynak : https://hyperallergic.com/780933/what-does-solidarity-by-artists-look-like/