24 Ekim 2015 Cumartesi
Film Raf'ı: The Duke of Burgundy
Benim kuşağımdan çıkmış İngiliz yönetmen Peter Strickland'a önce Berberian Ses Stüdyosu ile takmıştım; kenara bir çentik atmıştım.. Şimdi son filmi The Duke of Burgundy - Burgonya Dükü'nü izleme şansım oldu. Arkadaşlar karşımızda ciddi bir sinema dehası var.. Strickland imgesi çağın coştuğu Lynch, Haneke, Lars von Trier imgelerinin toplamından çok daha "rafine" bir sinema sanatı yaratmaya aday. Ses ile ve doğal olarak kesin sessizlik ve gürültüyle kurduğu ilişki rakipsiz. Onun planlar, iç mekanlar ve renklerle ilgili takıntısı abartılan wes anderson'un çok üstünde. Sese, dokunmaya ilgisi kadar kokuya ve duyusal tüm algıya seslenen tuhaf bir sinema dilinden bahsediyoruz. Juhani Pallasmaa'nın mimariye yönelik "duyusal" kazısının sinemasal bir karşılığı.. Eğer; çağıl sinema da yabancılaşma, tekinsiz, paranoya, klostofobi, minör iktidar mekanizmaları, takıntı, burjuva yaşam tarzının eleştirisinin karşılığını arıyorsanız Strickland; insan ruhunun karanlık koridorlarını derinine gezebilenlerden- yazın kenara; atın bir çentik daha..