Öyle oldu ki, birkaç yıldır Moskova’da gerçekleşen Geek Pikniği’ni ziyaret ediyorum (henüz St. Petersburg’a çıkamadım). Geçen yıl etkinlik çevrimiçi olarak yapıldı ve bu yıl neredeyse havada olabilirdim çünkü Ağustos ayının ikinci yarısında büyük bir nehir gemisinde yapılmasına karar verilen festivale gitmedim. Bunu daha önceki yazımda detaylı olarak yazmıştım. Aynı zamanda ağustos sonunda organizatörlerin sosyal ağlarda izleyiciler arasında bir anket yaptığını ve bunun sonucunda festivalin bu yıl ikinci kez bir günlük formatta yapılmasına karar verildiğini söyledim. ücretsiz biletler ve mekan olarak Winzavod gibi bir yer seçildi. 2 Ekim Cumartesi günü bu etkinliğe katıldım ve genel hatlarıyla size her şeyin nasıl gittiğini anlatacağım. Tüm katılımcıların, konuşmacıların ve startupların alfabetik olarak sıralanmayacağı konusunda hemen rezervasyon yapacağım. Amaç, daha ziyade, ikinci yıl için zaten birçok etkinliğin iptal edildiği veya koronavirüs nedeniyle kesintiye uğrama tehlikesiyle karşı karşıya olduğu bu zor zamanda festivalin nasıl olduğu hakkında genel bir fikir vermektir. Bu yüzden biraz boş zaman buldum, elimde bir kamera – ve oraya gittim.
Genel olarak, Cumartesi günü erken kalkmak, kişisel olarak benim için küçük bir başarıya benziyor. Yere oldukça geç taşındım ve öğleden sonra saat üçte yerimdeydim. Tüm bunların nasıl görüneceğini önceden bilmiyordum: Festival Winzavod’un tüm bölgesini mi kaplayacak yoksa belirli bir çatı katına mı sığacak? Aslında, arada bir şey olduğu ortaya çıktı: neredeyse tüm sergi, bir gölgelik altındaki nispeten küçük bir alana ve genellikle sergiler ve etkinlikler için kullanılan eski şarap mahzenlerine sığdı. Girişte uzun bir kuyruk vardı.
Doğal olarak, yazın açık havada yüz kat daha iyiydi. Burası biraz kalabalık ve gürültülüydü. Doğrudan girişte, Rus yapımı bir Hoversurf uçan araba-dörtlü helikopterinin bir prototipi var.
Evet, bu teknoloji mucizesi gerçekten uçabilir. Geliştirmenin amaçlanan kapsamı bir taksidir.
Bir vay etkisi yaratmak için tasarlanan fuarın ana özelliğinin bu olduğu hissedildi, bu nedenle en göze çarpan yere yerleştirildi. Kimsenin geçmediğinden emin olmak için.
Bir gölgelik altında çardaklar-çadırlar vardı, insanlar koridorlarda itişip kakışıyordu. Bütün bunlar bana 90’lar ve 2000’lerin başındaki iç giyim pazarlarını hatırlattı çünkü artık böyle bir şey yok. VR projeleri, robotlar, bazı girişimler, broşürler ve kartvizitler içeren tablolar. Belki ilginç bir şey vardı ama birkaç komik robot dışında hiçbir şey dikkat çekmedi.
Yakınlarda bir şeyler söylenen bir sahne vardı, ama gürültülü, boştu ve dinlemeye elverişli değildi. Aynı gölgeliğin altında çeşitli hediyelik eşyalar için küçük bir pazar ve çizgi romanları ve hatta yerinde çizilen eskizleri satın alabileceğiniz bir yazarlar sokağı vardı.
Her şey gibi bu sefer de pazar alanı küçüktü ve orada pek ilgi çekici bir şey yoktu. Sadece BirchPunk’ın standı dikkat çekti – bunlar Rus siber köyü, terhis edilmiş uzay denizcilerine sahip uzay trenleri vb. konulu çok komik videoların yazarları. İşte YouTube kanalına bir bağlantı – https://www.youtube.com/c/birchpunk/videosbir göz atmanızı tavsiye ederim.
Yan tarafta DJ ekipmanları olan havalı bir minibüs vardı ve bir DJ kız set çalıyordu. Birkaç kişi, bunun için ayrılan alanın çevresinde bir yerde mütevazı bir şekilde dans etti.
Yakınlarda ayrıca BT şirketlerindeki istihdam sorunlarıyla ilgilendikleri ve konferanslar verdikleri üçlü küçük çadırların bulunduğu küçük bir açık hava rekreasyon alanı vardı. Bu arada, festival alanında yemek alanı yoktu, bira yoktu, sayısız yiyecek kamyonundan sosisli hamburgerler yoktu.
Ancak en ilginç olanı, inişi çok uzak olmayan ünlü mahzenlerde bulunur.
Meraklı topluluklardan retro oyun alanı GBX ve RetroTech Kadrosu, birçok bakımdan, uğruna genellikle bu etkinliğe gittim. Bazen dışarıdan fark edilir şekilde dövülmüş, ancak yine de canlı ve teknik olarak orijinal, bazen çok nadir, yalnızca bir CRT ekranında elde edilebilen doğru resmin gösterilmesine izin veren PVM monitörlerine bağlı konsollar. Aynı zamanda, küçük diyagonal ve küçük pikseli nedeniyle ekranın yakınında bile oynamak rahat.
Ayrıca, özellikle heyecan verici ve hatta dışarıdan bir gözlemcinin dikkatini çeken hiçbir şeyin olmadığı birkaç VR bölgesi vardı. Her ne kadar, belki de sanal gerçeklikten bıktım ve benim için uzun zamandır heyecan verici bir cazibe olmaktan çıktı.
Video blogcularının birkaç iyi arkadaşıyla tanıştım. Ancak kısa süre sonra, birim alana düşen oldukça kalabalık insan düzenini, penceresiz kapalı bir bodrum katının boğucu havasını ve kötü bir şeye yakalanmanın gerçek tehdidini analiz ettikten sonra, bu şirin bodrumu çabucak boşaltmaya karar verdim.
Çıkışta birkaç cosplayer buldum. Bu sefer birkaç tane vardı, ilginç olan her şey gibi. Ama öyleydiler – ve bu iyi. Bu konuda, aslında, hepsi bu.
Burada, Geek Picnic’in bu yıl formatı büyük bir açık havadan çok daha samimi olana değiştirdiğini anlamalısınız. Bu aynı zamanda, gemideki yaklaşık olarak karşılaştırılabilir ölçekteki Ağustos etkinliği için de geçerlidir. Alanın azalmasıyla orantılı olarak her türlü faaliyetin sayısı da azalmıştır. Bu arada etkinliğin her an yasaklanma ihtimalinden dolayı bu yıl karmaşık bir program hazırlamanın çok riskli olduğu konusunda oldukça tatsız bir düşünceye vardım. Görünüşe göre aynı faktör, birçok potansiyel ortağı ve katılımcıyı festivale katılmaktan korkutabilir.