Günümüzde birçok hastanın psikolojik sıkıntılarının temel bir sebebi olan, hastaya “Ben ne yaptım ki, bu başıma geldi” veya “Neden ben seçildim de bu hastalığa yakalandım, bu bir haksızlık değil mi?” gibi sözleri söylettiren, neticede Allah’ın rububiyetini tenkit ve Yaratan’ın zulm ettiğini isnad etmek manalarını taşıyan Allah’a itiraz ve Allah’tan şikayet etme hastalığına karşı aklımıza getirip düşünmemiz gerekenler elbette şunlardır:
“Ey şükrü bırakıp şekvaya giren hasta! Şekva, bir haktan gelir. Senin bir hakkın zayi' olmamış ki şekva ediyorsun. Belki senin üstünde hak olan çok şükürler var, yapmadın. Cenab-ı Hakk'ın hakkını vermeden, haksız bir surette hak istiyorsun gibi şekva ediyorsun. Sen, kendinden yukarı mertebelerdeki sıhhatlı olanlara bakıp şekva edemezsin. Belki sen, kendinden sıhhat noktasında aşağı derecelerde bulunan bîçare hastalara bakıp şükretmekle mükellefsin. Senin elin kırık ise, kesilmiş ellere bak! Bir gözün yoksa, iki gözü de olmayan a'malara bak! Allah'a şükret. Evet nimette kendinden yukarıya bakıp şekva etmeye hiç kimsenin hakkı yoktur. Ve musibette herkesin hakkı, kendinden musibet noktasında daha yukarı olanlara bakmaktır ki şükretsin.”Ne kadar tefekkürî bir düşünce değil mi?