Nuriye Akman’ın röportajında (20 şubat tarihli Hürriyet’ten aldım ben) Ülkü Adatepe şöyle diyor:
- Bir arabaya ihtiyacım var. Artık bunu, CHP mi, İş Bankası mı verir, bilemem. Ben bunu hak olarak görüyorum. Bana bunu vermek mecburiyetindeler. Türkiye Cumhuriyeti'ni var eden Atatürk'ün manevi kızına bir arabayı çok görüyorlarsa yazıklar olsun.
- Atatürk düşündü ki Türk devleti bana sahip çıkacak. Maalesef çıkılmadı. Atatürk öldü, Ülkü unutuldu.
- Kar oluyor, kış oluyor. Taksi bulamıyorum. Ama şu anda yaşım ve durumum münasebetiyle arabaya şiddetle ihtiyacım var. Balolar oluyor, davet ediyorlar, arabasız nasıl gideceğim? Siz olsanız ne yaparsınız?
Nuriye Akman bu suale “Ben olsam mütevazı hayatı seçerdim” diye cevap verince de itiraz ediyor:
- Atatürk'ün kızı olarak niye mütevazı yaşayayım. Mecburlar bir araba almaya. Fazla bir şey istemiyorum ki, sadece bir araba. İnönü'nün kızları Pembe Köşk'ü kullanıyorlar. Oraya kondular, ev olarak kullanıyorlar, çok zengin olmalarına rağmen...
*
Atatürk’ün ‘manevî kızı’ Ülkü Hanım’dan, Atatürk’ün ‘manevî hatırası’na saygımızdan şu kadarını söyleyebildiğim bir ricamız var:
Lütfen bu konuyu kapatsın ve artık medyaya konuşmasın...