İtalyaTürkiye’de bir huzurevi, Covid-19 salgını nedeniyle aylardır akrabalarına dokunamayan sakinler için bir “sarılma odası” kurdu.
Domenico Sartor, kuzey Treviso kentindeki Castelfranco Veneto kasabasında BakımeviSalgının düşüşünden ve ikinci dalgasından sonra, sakinleri arasında moral seviyesi “tehlikeli bir şekilde azaldı”, bu çözümü buldu.
Huzurevi yaz aylarında açık hava ve uzaktan toplantılar düzenlerken, havalar soğudukça bu seçeneğin ortadan kalkması üzerine 2 Kasım’da sarılma odasını açtı.
class = “cf”>
“Sınırsız Duygular” projesi kapsamında kurulan sarılma odasına yakınların buluşmasını, birbirine sarılmasını ve el ele tutuşmasını sağlayan cam ve plastik bölmeler yerleştirildi. Huzurevi sakinlerinin bu ortamda akrabalarıyla sohbet etmeleri için kulaklıklar da sağlandı.
Sarılma odası projesi İtalyan basınında “kucaklaşmayı asla bırakmayan insanlık” ve “duyguları serbest bırakmak için plastik bir örtü” gibi ifadelerle yer aldı.
Aylar sonra, ailelerine “dokunabilenler”, plastik bir bariyerle de olsa yakınlarının “ellerinin sıcaklığını hissetme” duygularını paylaştılar.
Bir huzurevi sakini La Repubblica gazetesine verdiği demeçte, bu deneyimi “duygu dolu bir kasenin kapağını açmak” olarak nitelendirdi.
Huzurevinde yaşayan bir kadın, TGcom24 sarılma odasında kızıyla tanıştıktan sonra Haberler Kanalına konuştu ve “Haftalarca görüntülü görüşme yapabilsem de sonunda kızıma sarıldım. Bunu çok uzun süredir özledim, serap gibiydi.”
Abdullah, teknoloji ile şehirlerin kesişme noktasını kapsıyor. Bu, yeni şirketlerin ve büyük teknoloji şirketlerinin gayrimenkul, ulaşım, şehir planlaması ve seyahati nasıl yeniden şekillendirmeye çalıştıklarını araştırmak anlamına geliyor. Daha önce, San Francisco Business Times için Bay Area konutları ve ticari gayrimenkulleri hakkında rapor vermişti. Ulusal Emlak Editörleri Derneği’nden “en iyi genç gazeteci” ödülünü aldı.