Ölüm; defalarca tanımlanabilecek ancak belki de –yine de- doğru tanımlanmayacak olan şey. Ölümün tanımlanması ancak tanınması durumunda mümkün gözükmekte. Ölümü tanıma fırsatı ise, ölüm başkalarının başına gelirken yakalanacak şey değil.
‘Sportaldislexicartaphobia’ terimi isim kökünden anlaşılabileceği gibi bir tür korku ismidir. Hakkında çok şey bilinmese de, kavram, ‘resim ya da görsel sanatlara karşı duyulan korku’ anlamına gelir.[
Hande Tulum Kurt Vonnegut aracılığıyla bizi Keith P. Rein ile tanıştırıyor ve mezbahanın neden ‘çirkin’ olduğunu soruyor
‘Devrisi gün uyandığımda kusmuk dolu bir yataktaymışım gibi iğrenirdim kendimden. İçtim ama içtiğim zamanlarda kusmadım. Ne var ki kusmaktan beterdi böyle zamanlarda duyduğum iç bulantısı…’ [1. J. P. Sartre, Bulantı, (Çeviri: Erdoğan Alkan) Oda Yayınları, 2000] Sartre’a göre ‘bulantı’, insanın…
Mekan, kişiyi–kişi de mekanı- temsil ederken, ikisi de yeniden icat edilir. İcat edilmiş insan ve mekan adeta birbirinin içine geçmiştir. Kendine Ait Bir Oda isimli sergi hakkında Virginia Woolf'un ışığında yazdı.
Hande Tulum, Jessica Harrison'ın çalışmalarındaki güzel ve çirkin kavramlarına dair bir okuma gerçekleştiriyor. Her iki olgunun, idealize edilen ve tiksinti duyulan algılanma alanları sorgulanıyor.