İngiliz tanklarının Passchendaele'deki kalın çamurda başarısız olmasından sonra, Tank Kolordusu kurmay başkanı Albay John Fuller, Canal du Nord ile St Quentin Kanalı arasındaki kuru zeminde toplu bir baskın yapılmasını önerdi. Üçüncü Ordu komutanı General Sir Julian Byng, Fuller'ın planını kabul etti, ancak başlangıçta Başkomutan Sir Douglas Haig tarafından veto edildi. Ancak fikrini değiştirdi ve Cambrai Taarruzu'nu başlatmaya karar verdi. (1)
GHQ Baş İstihbarat Subayı Tuğgeneral John Charteris, Kasım 1917'de Cambrai'deki saldırının planlanmasında yer aldı. Teğmen James Marshall-Cornwall, Rus cephesinden üç Alman tümeninin Cambrai sektörünü güçlendirmek için geldiğine dair ele geçirilen belgeler keşfetti. Charteris Marshall-Cornwall'a şunları söyledi: "Bu, Almanlar tarafından bizi aldatmak için uydurulmuş bir blöftür. Birimlerin hâlâ Rus cephesinde olduğundan eminim... Başkomutan, Almanların bu sektörü takviye ettiğini düşünseydi, başarımıza olan güvenini sarsabilir." (2)
Bu bilginin kendisine verilmediği Haig, Artois'e toplu bir tank saldırısı emri verdi. 20 Kasım'da şafak vakti, ön bombardıman yapılmadan başlatılan saldırı, Batı Cephesi'nin bu bölümünü savunan Alman Ordusunu tamamen şaşırttı. 476 tank, altı piyade ve iki süvari tümeni kullanan İngiliz Üçüncü Ordusu, ilk gününde 6km'den fazla kazandı. Savaşta tank kullanımının çok etkili olduğu iddia edildi. "Tanklar ve süvariler bu saldırıda işbirliği yaptı ve tanklar en güçlü yardımcılardı ve makineli tüfek yuvalarını söndürdükleri köyün etrafında ve içinden geçtiler." (3)
Ancak Philip Gibbs, Günlük Chronicle tankların hala sorunlarla karşılaştığını iddia etti: "Bu tankların savaşı kazanacağını düşündük ve kesinlikle buna yardımcı oldular, ancak çok azı vardı ve çok sayıda üretilmeden önce sır ortaya çıktı. Ne de inandığımız kadar dokunulmazlardı. Bir sahra silahından doğrudan bir vuruş onları bayıltabilirdi ve 1917 Kasım'ında Cambrai için yaptığımız savaşta birçoğunun yok edildiğini ve yandığını gördüm." (4)
Önümüzdeki birkaç gün boyunca Cambrai'ye doğru ilerleme devam etti, ancak 30 Kasım 1917'de yirmi dokuz Alman tümeni bir karşı saldırı başlattı. Buna hardal gazı kullanımı da dahildir. Hemşirelerden Vera Brittain, annesine bu saldırıların etkisini anlattı. "Şu anda gazlı vakalar var: Sadece bu koğuşta 10 tane var. Bunun kutsal bir savaş olduğunu bu kadar parlak yazanlara ve savaş ne kadar sürerse sürsün devam edeceğinden bu kadar çok bahseden hatiplere diliyorum. ve bunun ne anlama gelebileceği, bir vaka görebiliyordu - ilk aşamalarındaki 10 hardal gazı vakası bir yana - zavallı şeylerin hepsinin yanmış ve kabarmış, büyük süpürücü kabarcıklarla, kör gözlerle - bazen geçici olarak, bazen de görebiliyordu. kalıcı olarak - hepsi yapışkan ve birbirine yapışmış ve her zaman nefes almak için savaşıyorlar, sesleri bir fısıltı, boğazlarının kapanacağını ve boğulacaklarını bildiklerini söylüyor." (5)
7 Aralık 1917'de savaş sona erdiğinde, Alman kuvvetleri Cambrai Taarruzu'nun başlangıcında kaybettiği neredeyse tüm toprakları geri kazanmıştı. İki haftalık savaş sırasında İngilizler 45.000 kayıp verdi. Almanların 50.000 adam kaybettiği tahmin edilse de, Sör Douglas Haig taarruzu bir başarısızlık olarak gördü ve tankların savaşı kazanma yeteneği hakkındaki şüphelerini pekiştirdi. (6)
Cambrai'deki askeri yenilgiden sonra yürütülen resmi bir soruşturma, "istihbarat başarısızlıkları" için Tuğgeneral John Charteris'i suçladı. Savaş Bakanı Derby Kontu, Haig'in Charteris'i görevden alması konusunda ısrar etti ve Ocak 1918'de, Fransa'da ulaştırma müdür yardımcısı olarak atandı. Haig o sırada şöyle yazmıştı: "O (Charteris) bizim Savaş Dairesi yetkililerimizin gözünde neredeyse bir tür Dreyfus'a benziyor."
O unutulmaz günde, 20 Kasım sabahı saat 6.30'da. Isınmakta olan tank motorlarının sesini duyduk. Geri sayımın sonunda arkamızda patlayacak olan büyük patlamayı beklerken şafağın ilk görüntüsü kendini göstermeye başlamıştı. Dev kurbağalara benzeyen tanklar, yokuşun tepesine yaklaştıkça ufuk çizgisinde görünür hale geldi. Önde gelen tanklardan bazıları, geniş bir hendekle karşılaşıldığında düşürdükleri, böylece üzerinden geçmek için sağlam bir temel sağlamış olan, sıkı sıkıya bağlı çalılardan büyük demetler taşıyordu. No Man's Land'i ve Alman cephe hattını geçtiğimizde güpegündüzdü. Çok az yaralının geri döndüğünü ve sadece bir avuç mahkumun geldiğini gördüm. Tanklar herhangi bir direnişi kırmış gibi görünüyordu. Düşman teli eski perdeler gibi sürüklenmişti.
Savaş bugün de devam etti ve birliklerimiz ve tanklarımız, Borlon Ormanı çevresinde ve onun doğusunda, dün bir süreliğine kaybettiğimiz Fontaine-Notre-Dame'de ağır çatışmalara girdi. Çarşamba gecesi tanklarla giren Seaforth Highlanders.
Tanklar ve süvari bu saldırıda işbirliği yaptı ve tanklar en güçlü yardımcılardı ve makineli tüfek yuvalarını söndürdükleri köyün etrafında ve içinden geçtiler. Süvari daha sonra Anneux'ye girdi; ama ilk devriye, sokakları kasıp kavuran şiddetli makineli tüfek ateşi yüzünden çekilmek zorunda kaldı.
Bu tankların savaşı kazanacağını düşündük ve kesinlikle buna yardımcı oldular, ancak çok azı vardı ve çok sayıda üretilmeden önce sır ortaya çıktı. Bir sahra silahından doğrudan bir vuruş onları bayıltacaktı ve 1917 Kasım'ında Cambrai için yaptığımız savaşta birçoğunun yok edildiğini ve yandığını gördüm.
Ancak Almanların Somme muharebe alanlarından çekilmesinden sonra, düşmanın zaptedilemez olduğuna inandığı Hindenburg Hattını geçenler tanklar oldu. Herhangi bir tankın geçemeyeceği kadar geniş bir anti-tank hendeği kazmışlardı. Ama tankların komutanı General Hugh Elles bunu düşünmüştü. Çok sayıda dal ve küçük ağaç dallarının toplanmasını emretti. İtalyanlar gibi demetlere bağlandılar fasces. onları aradı fascinler. Her tank, burnunda bu demetlerden biri ile Hindenburg Hattı üzerinde ilerledi. Kaptan, bir kasnağı çalıştırarak onu hendeğe düşürebilir, ardından öne doğru eğilerek tankın ön kısmını bohçaya geçirebilir ve böylece karşıya geçebilir.
Cambrai'deki İngiliz saldırısı ilk kez tanklarla büyük bir sürpriz saldırı olasılığını ortaya çıkardı. Bu silahla ilgili daha önce herhangi bir etki yaratmadığı bahar taarruzunda deneyim kazanmıştık. Bununla birlikte, tankların artık hasar görmemiş siperlerimizi ve engellerimizi geçebilecek kadar teknik bir mükemmellik düzeyine yükseltilmiş olması, birliklerimiz üzerinde belirgin bir etki bırakmıştır. Çelik Colossus'un sağlandığı makineli tüfekler ve hafif mühimmattan kaynaklanan ateşin fiziksel etkileri, onun karşılaştırmalı savunmasızlığının ahlaki etkisinden çok daha az yıkıcıydı. Piyade, zırhlı taraflarına karşı pratikte hiçbir şey yapamayacağını hissetti. Makine siper hatlarımızı geçer geçmez, defans oyuncusu arkadan tehdit edildiğini hissetti ve görevinden ayrıldı.
Lusitania'nın Batması (Cevap Açıklaması)
Walter Tull: İngiltere'nin İlk Siyah Subayı (Cevap Yorumu)
Futbol ve Birinci Dünya Savaşı (Cevap Yorumu)
Batı Cephesinde Futbol (Cevap Yorumu)
Käthe Kollwitz: Birinci Dünya Savaşı'ndaki Alman Sanatçı (Cevap Yorumu)
Amerikalı Sanatçılar ve Birinci Dünya Savaşı (Cevap Yorumu)
Lusitania'nın Batması (Cevap Açıklaması)
(1) Basil Liddell Hart, Birinci Dünya Savaşı Tarihi (1930) sayfa 261
(2) Tuğgeneral John Charteris, Teğmen James Marshall-Cornwall'a mesaj (Kasım 1917)
(3) Günlük Chronicle (1 Aralık 1917)
(4) Philip Gibbs, Gazetecilikte Maceralar (1923) sayfa 264
(5) Vera Brittain, Edith Brittain'e mektup (5 Aralık 1917)
(6) Martin Gilbert, Birinci Dünya Savaşı (1994) sayfa 124
Alman Askeri Stratejisindeki Değişiklikler (1914-1918)
Cambrai Savaşı
Cambrai Savaşı, İngilizlerin Kasım 1917'de başlattığı bir saldırıydı. Saldırının kendisi oldukça anlamsız olsa da, Batı cephesindeki çıkmazı kırmak için kullanılabilecek yeni taktik yenilikleri ortaya çıkardı. En muhteşem yeni taktiklerden biri tankların kullanılmasıydı (History.com Personeli, Cambrai Savaşı). Tanklar daha önce sahada test edilmiş olmasına rağmen, bu sefer önemli bir güçle kullanıldılar. Ancak tanklar, savaş alanındaki etkinlikleriyle ilgili olarak zaten kötü bir üne kavuşmuştu. Alman yüksek komutanlığı, tankların etkisiz olduğunu ve yoğun topçu ateşi ile kolayca ortadan kaldırılabileceğini zaten biliyordu (History.com Personeli, Cambrai Savaşı).
İngiliz Baş Komutanı Douglas Haig, Passchendaele'deki tank operasyonlarına devam etmek istedi, ancak ilerleme eksikliği nedeniyle hayal kırıklığına uğradı. Bu nedenle, Haig, tankların daha iyi çalışabilmesi için tankları daha iyi iklim koşullarına sahip bir yerde kullanmak için Yarbay John Fuller tarafından oluşturulan ilk plana geri döndü. Fuller'ın planı, Üçüncü Ordu Komutanı Julian Byng'e iletildi. Fuller'ın planı, tankların Alman hatlarına başarılı bir şekilde baskın yaptıklarında geri çekileceği fikrini miras aldı. Ancak Byng, büyük bir müttefik atılımı tasarlama planını değiştirdi. (Michael Duffy, Firstworldwar.com)
Saldırı, 20 Kasım 1917 sabahı şafakta başlatıldı. Toplam 476 tank, altı piyade ve iki süvari tümeni ile birlikte 10 km'lik bir cephe boyunca ilerledi. Alman İkinci Ordusu, büyük İngiliz saldırısıyla karşı karşıya kaldı ve çok hafif bir şekilde savunuldu, Almanlar, Cambrai'ye yaklaşık 6 km geri çekilmek zorunda kaldılar. İngilizler, ilk gün yaklaşık 8.000 mahkumu yakalayarak büyük bir başarı elde etti. (Michael Duffy, Firstworldwar.com)
İlk günün başarısından etkilenen Haigh, saldırıya devam etmeye karar verdi. Ancak, mevcut desteğin olmaması bir ivme kaybına neden oldu. Öte yandan, Almanlar, daha fazla takviye olmadığını keşfettikten sonra bir karşı saldırı planladı. Yerel Alman komutan, İngilizlerin kaybettiği toprakları geri almak için çalıştı. 20 Alman tümeni Hutier sızma taktikleri kullanılarak konuşlandırıldı ve bir hafta içinde tüm kaybedilen topraklar geri alındı. (Michael Duffy, Firstworldwar.com)
Daha önce de değinildiği gibi, Almanlar İngiliz taarruzuna karşı Hutier sızma taktiklerini kullandılar. Bu taktikler genellikle düşman hattının yoğun bombardımanlarıyla başladı. Bu, piyadelerin ilerlemesine izin vermek için yapıldı. Bombardımanlar ayrıca yolları, komuta istasyonlarını ve düşman topçularını da hedef aldı. Bu, esas olarak düşmanı şaşırtmak ve müttefik siperlerde kaosa neden olmak için yapıldı. Bu, ikinci hattan başka bir karşı saldırı başlatma yeteneklerini azalttı. Hafif piyade Alman saldırısını yönetti, bu askerler zayıf noktalara nüfuz etmeye ve cephe hatları arasında yoğun şekilde savunulan noktaları izole etmeye çalışacaklardı. Daha sonra düşman savunmasını yıkarken büyük bir avantaja sahip olan daha ağır piyadeler takip etti. Diğer takviyeler daha sonra gediklere girecek ve yakında tüm siper çökecekti.
Cambrai Savaşı'nın Arka Planı
1917'nin sonlarında, İngiliz Ordusu Fransa'daki Cambrai'de Hindenburg Hattı'na (Alman Savunma pozisyonu) saldırmaya karar verdi. Bu taarruzun temel amacı, bölgenin kontrolünü ele geçirmek ve Batı Cephesi'ndeki Alman gücünü zayıflatmak için Hindenburg Hattı'nı imha etmekti. Ayrıntılı bir değerlendirmeden sonra, İngiliz ordusu, topçu-piyade taktikleri ve büyük bir tank angajmanı kombinasyonunu kullanarak yeni bir strateji ile Alman kuvvetlerine saldırmaya karar verdi.
Çarpıcı erken başarılar
Byng'a taarruza öncülük etmesi için 476 tanklık devasa bir kuvvet verildi. Tanklar, 1000'den fazla topçu parçasıyla birlikte gizlice toplandı.
Alışılageldiği gibi birkaç kayıt (nişan) atışı yapmak yerine, silahlar kordit yerine matematik kullanılarak sessizce kaydedildi. Kısa, yoğun bir barajı, bugüne kadarki en büyük toplu tank saldırısı izledi.
Cambrai, tankların önde olduğu, topçuların desteklediği ve piyadelerin arkadan geldiği koordineli bir saldırıydı. Askerler, tanklarla nasıl çalışacakları konusunda - düz çizgiler yerine solucanlar halinde arkalarını takip etmek için - özel eğitim aldılar. Bu birleşik silah yaklaşımı, Müttefik taktiklerinin 1917'ye kadar ne kadar ilerlediğini gösteriyor ve 1918'de inisiyatif almalarını sağlayacak olan da bu yaklaşımdı.
Saldırı dramatik bir başarıydı. Hindenburg hattı, inatçı Alman savunucularının bir dizi tankı devirdiği ve ilerlemeyi engellemek için İngiliz piyade ve tankları arasındaki zayıf koordinasyonun birleştiği Flesquiéres hariç, 6-8 mil (9-12 km) derinliğe kadar delindi.
Bir Alman askeri, Cambrai'de devrilmiş bir İngiliz tankının başında nöbet tutuyor Credit: Bundesarchiv
Savaşın ilk gününde elde edilen olağanüstü sonuçlara rağmen, İngilizler taarruzlarının ivmesini sürdürmekte artan zorluklarla karşılaştı. Birçok tank mekanik arızaya yenik düştü, hendeklere saplandı veya yakın mesafeden Alman topçuları tarafından parçalandı. Çatışma, Almanların bir dizi başarılı karşı saldırı başlatmasıyla Aralık ayına kadar devam etti.
Bourlon Wood'da Acı Dövüş
400 top ve 92 tankla yeni taarruz büyüktü, 40. Bantam Tümeni cephedeki bitkin adamların bir kısmını rahatlatmak için gönderildi. Tanklar Fontaine'de şiddetli bir direnişle karşılaştı ve geri çekilmelerinin piyadelerin morali üzerindeki yıkıcı etkisini gören Tanks Corps istihbarat subayı Yüzbaşı Elliot Hotblack'in onaylamaması üzerine geri çekilmek zorunda kaldılar.
Daha da ileri giden Alman piyadeleri, makineli nişancıların kör noktalarını bulup içeriye el bombaları atarak, İngiliz askerlerini tuzağa düşürüp yakarak tankların hayatını cehenneme çevirdi.
Tankların yardımıyla Bourlon Wood'a ulaşan kalın ormanda savaşmak artık yalnızca piyadelerin işiydi. En yoğun ve ürkütücü çarpışmalardan bazıları burada görüldü. Ağaçtan ağaca koşan, bitmek bilmeyen bir silah ve topçu ateşinin akıl almaz gürültüsüyle, Bourlon Wood'da çok sayıda İngiliz askeri kayboldu. Alman kuvvetleri sonunda püskürtüldüğünde, onu bombalamaya başladılar. Bu arada, hem Bourlon hem de Fontaine, öğleden sonraki girişimlere rağmen Almanların elinde kaldı, ancak her iki taraftaki kayıplar korkunçtu.
Gece çöktüğünde, Almanların karşı saldırıları gece boyunca devam ederken, Bourlon Wood'daki adamları desteklemek için birlikler gönderildi. Haig, Byng'e Bourlon sırtının basitçe alınması gerektiğini söyledi, bu yüzden Muhafız bölümü, tükenmiş güçleri desteklemek ve rahatlatmak için çağrıldı.
24 Kasım boyunca, Bourlon Wood'a yönelik bombardıman ve karşı saldırılar devam etti. Kötü hava koşulları, herhangi bir RFC pilotunun gökyüzüne çıkmasını ve uçakları tahtaya ateş yağdıran Kızıl Baron, yakın zamanda gelen Manfred von Richthofen'in güçlerine meydan okumasını zorlaştırdı. Almanların ormandaki askerleri ezme çabaları gün boyu devam etti. Karşı saldırı karşı saldırıyla karşılaştı ve 25 Kasım, iletişimde ve kanlı çatışmalarda daha da korkunç kesintilere sahne oldu.
Tank desteği olmayan taburlar, Bourlon'daki makineli tüfek ateşiyle biçilirken, Alman topçusunun görüş alanı içinde beklemesi emredilen tüm bir süvari alayı bombalandı. Öfkeli bir Haig, Alman kuvvetleri gece boyunca yorgun İngilizleri zorlamaya devam ederken, 27 Kasım'a kadar Bourlon ve Fontaine'in yakalanmasını emretti. 26 Kasım'da planlanan bir saldırı, destek ve yeni birlik eksikliğinden yakınan Tümgeneral Braithwaite ile talimatlarını Haig'den alan Byng arasında şiddetli bir tartışmaya neden oldu.
Fontaine muazzam bir maliyetle alındığında ve Bourlon Wood'daki hedeflere ulaşıldığında saldırı devam etti. Bununla birlikte, karşı saldırıların İngiliz kuvvetlerini geri çekmesinden önce zaman yoktu.
Cambrai Savaşı
Cambrai Muharebesi, 20 Kasım - 7 Aralık 1917 tarihleri arasında süren Birinci Dünya Savaşı Batı Cephesi muharebesidir. Bu, kitlesel tankların kullanıldığı ilk muharebedir.
Tanklar ilk olarak 1916'da Somme Muharebesi'nde kullanıldı. Daha sonraki savaşlarda kullanıldılar, ancak çok az başarılı oldular ve değerlerine dair çok eleştiri aldılar. Tank Kolordu Komutanı Tuğgeneral H. Elles, tankları çamura veya büyük mermi deliklerine saplanmayacakları düz, kuru bir savaş alanında harekete geçirmek istedi. Almanların elindeki Cambrai kasabasına bir saldırı önerdi. Cambrai'nin büyük bir demiryolu hattı vardı ve bu nedenle Almanlar için önemli bir tedarik şehriydi. Aynı zamanda Hindenburg Hattı olarak bilinen güçlü Alman savunma hattının hemen arkasındaydı.
Elles'in planı, Üçüncü Ordu Komutanı Julian Byng tarafından ele alındı. Tank, piyade ve topçu bombardımanından oluşacak saldırının Kasım 1917'de yapılması planlandı. Saldırı, Almanları şaşırtan Hindenburg Hattı'nın yoğun bir topçu bombardımanı ile 17 Kasım sabahı saat 6.20'de başladı. Aynı zamanda 10 km'lik bir alana yayılmış yaklaşık 350 tank Alman hattına doğru ilerlemeye başladı. Tanklar piyadeler tarafından yakından takip edildi. Sürpriz, tankların kitlesel kullanımı ve sayı üstünlüğünün bir araya gelmesiyle İngilizler, bazı durumlarda 6 millik bir cephe boyunca Alman hattını kırmayı başardılar ve bazı durumlarda 4 mil ileri gittiler.
Ne yazık ki, hattın ortasındaki birlikler, kısmen Alman topçularının konumlandırılması ve kısmen de 51. ve adamlarının tanklara yakın kalmasını sağlamak için verilen emri görmezden geldi. Yedek birliklerin olmaması da Byng'in ilk günün başarılarını takip edemediği anlamına geliyordu. Bazı küçük kazanımlar elde edilse de Alman saldırıları artıyordu.
30 Kasım 1917'de Alman ordusu, İngilizleri geri püskürtmeyi ve 20 Kasım'da kaybedilen toprakları geri almayı başaran tam ölçekli bir karşı saldırı başlattı.
4 Aralık 1917'de İngilizlerin geri çekilmesine karar verildi. İki haftalık savaş 43.000 İngiliz ve 45.000 Alman erkeğinin kaybını gördü. Konuşlandırılan tankların sadece üçte biri muharebenin sonunda hizmete hazır olsa da, tankların gelecekteki kullanım potansiyeli gösterilmişti.
İngiliz Mark IV Kadın Tankları yükleniyor
Cambrai Savaşı, savaşta kitlesel tankların ilk büyük ölçekli kullanımıydı. Burada İngiliz Mark IV tankları, saldırı için gereken önemli lojistik hazırlıkların bir parçası olarak ön cepheye taşınmak üzere demiryolu kamyonlarına yükleniyor. Bunlar, küçük toplarla silahlanmış 'Erkek' tankların aksine, makineli tüfeklerle silahlanmış 'Dişi' tanklardır. Toplamda, İngilizler Cambrai'de 378'i muharebe rollerinde olmak üzere 476 tank konuşlandırdı.
Saldırı, etkili topçu ateşi, piyade taktikleri ve tankların bir kombinasyonu ile açılış gününde önemli kazanımlarla başladı. İngiliz kuvvetleri bir dizi köyü alarak yaklaşık 5 mil ilerleme kaydetti. Ancak ilk günün sonunda tankların yarısından fazlası devre dışı kaldı.
Savaş devam ettikçe, İngiliz ilerlemesi yoğun çatışmaların ortasında yavaşladı. 28 Kasım'a kadar İngilizler, göze çarpan bir yer tuttukları Bourlon Sırtı'nın zirvesinde bir konuma ulaşmışlardı. İki gün sonra Alman kuvvetleri, yoğun topçu ateşi ve sızan "fırtına" birliklerini kullanan piyade taktiklerini kullanarak bir karşı saldırı başlattı. Daha yoğun bir çarpışmadan sonra, İngiliz kuvvetleri göze çarpan konumlarından geri çekildiler ve onları yalnızca Havrincourt, Ribécourt ve Flesquières köylerinde elde ettikleri kazanımlarla baş başa bıraktılar.
Cambrai Savaşı'nın nihayetinde Batı Cephesi'ndeki savaş üzerinde çok az stratejik etkisi oldu. Yine de her iki tarafın da kullandığı taktik yöntemlerde 1918 savaşının habercisiydi ve aynı zamanda daha sofistike kombine silah taktikleri ve zırhlı savaşa giden yolu işaret etti.
Cambrai-St Quentin Savaşı, 27 Eylül - 9 Ekim 1918
Cambrai-St Quentin sektörüne yapılan saldırı, tüm Batı Cephesi boyunca ortak bir taarruzun İngiliz kısmı olarak tasarlandı. Müttefik stratejisinin mimarı Fransız Mareşal Ferdinand Foch, Almanların azalan kaynaklarını yalnızca bir alana odaklamalarını önlemek için cephenin tamamına saldırılar istedi.
Tuğgeneral JV Campbell, St Quentin Kanalı üzerindeki Riqueval Köprüsü'nden 137. Tugay (46. Tümen) birliklerine hitap ediyor. David McLellan tarafından. Resim Wikimedia.com aracılığıyla kamu malı
Meuse-Argonne sektöründeki Amerikan saldırısı ve kuzeydeki Fransız saldırılarına paralel olarak İngiliz girişimi, Almanları Hindenburg Hattı olarak bilinen güçlü sabit savunma setinden çıkarmaya zorlamayı amaçlıyordu. Müttefik orduları bu hattı çözebilseydi, Ren Nehri'ne karşı aşılmaz engellerle karşılaşmazlardı. Çizgiyi kıştan önce kırmak, Almanlara duraklama ve yeniden düzenleme şansı verdi, yıl sonundan önce zafere ulaşabilirdi. Öncelikle bir İngiliz operasyonu olmasına rağmen, Cambrai-St Quentin sektöründeki Hindenburg Hattını kırmaya adanmış kuvvetler arasında bir Fransız ordusu, Avustralya Kolordusu ve Amerikan II Kolordusu vardı.
Cambrai-St Quentin Savaşı Başlıyor
Canal du Nord boyunca Alman mevzilerine yapılan ön taarruzlar, Almanları neredeyse 6,4 km geriye itmeyi başardı; bu, I. Dünya Savaşı standartlarına göre büyük bir başarıydı. Saldırı aynı zamanda 10.000 Alman savaş esiri de üretti, bu da düşmanın moralinin bozulabileceğinin bir göstergesiydi. Bununla birlikte, 29 Eylül'de St Quentin Kanalı'na yapılan Amerikan/Avustralya saldırısı, kısmen Amerika'nın deneyimsizliği nedeniyle, ilk başta başarısız oldu. 'Yanklar' çok hızlı ilerleme eğilimindeydiler ve arkalarındaki Alman mevzilerini etkisiz hale getiremediler. Hayatta kalan Alman birlikleri, ilerleyen Amerikan birliklerinin arkasına ateş açabilir. İngiliz ve Amerikalı subaylar arasındaki personel koordinasyonu da kusurluydu ve Amerikalıları yetersiz topçu desteğiyle bıraktı.
Cambrai St-Quentin Savaşı. Resim Amerikan Savaşları ve Kampanyaları kitabından alınmıştır.
Gerilemenin bir başka nedeni de iyi planlanmış Alman pozisyonlarının gücünden kaynaklanıyordu. Almanlar, Cambrai-St Quentin Kanalı'nın önemli bir tünelini boşaltmış ve onu tarla mutfakları, hastaneler ve kışlalarla dolu bir mini kaleye dönüştürmüştü.
Tünele girdikten sonra, birlikler Müttefik topçu barajlarından iyi korunuyordu. Almanlar ayrıca kanala yaklaşmaları dikenli teller, birbirine kenetlenmiş makineli tüfek mevzileri ve önceden kayıtlı topçu silahlarıyla dikkatlice savundular. Bu nedenle kanal tüneli, 1918'de bulunabilecek en zorlu savunma sistemlerinden birinin bir parçasını temsil ediyordu. İlk başarısızlıklarına rağmen, Amerikalılar yeniden bir araya geldi ve kanala yeniden saldırdı. İki ham ve deneyimsiz Amerikan Ulusal Muhafız tümeni, İngiliz ağır topçu ve tanklarının desteğiyle saldırdı.
Birinci Dünya Savaşı'nın sonu yakındı
Amerikalılar ilerlerken, günümüz Amerikan askeri mezarlığı olan Bony'nin etrafındaki Alman siper sisteminin kritik bölümünü ele geçirdiler. Ardından, Avustralyalılarla birlikte St Quentin tünelinin her iki ucuna aynı anda saldırdılar, Almanları içeride hapsettiler ve önemli bir zafer kazandılar. Bu başarı, İngilizlerin, Kanada birliklerinin 9 Ekim'de aldığı Cambrai-St Quentin'in stratejik yol kavşağına doğru baskı yapmasına izin verdi. Yağmalanan kasabanın koşulları ve Alman savaş esirlerinin morali bozuk durumu, Müttefikleri savaşın sonunun gerçekten yakın olabileceğine ikna etti. Bu arada, Alman tatil beldesi Spa'da, Alman Yüksek Komutanlığı da aynı sonuca vardı. Bu nedenle barış için dava açma hazırlıklarına başladılar.
Chris McNab AMERICAN BATTLES & CAMPAIGNS: A Chronicle, from 1622-Present'in editörüdür ve vahşi yaşam ve kentsel hayatta kalma teknikleri konusunda deneyimli bir uzmandır. Aşağıdakiler de dahil olmak üzere 20'den fazla kitap yayınladı: Her Yerde Her Şeyde Nasıl Hayatta Kalır, tüm ortamlar için askeri ve sivil hayatta kalma teknikleri ansiklopedisi. Özel Kuvvetler Dayanıklılık Teknikleri, İlk Yardımda Hayatta Kalma El Kitabı ve Kentsel Hayatta Kalma El Kitabı.
Cambrai'de Tank Saldırısı: Tank Sonunda I. Dünya Savaşı'nda Azmini Nasıl Kanıtladı?
Batı cephesinde bir zafere fena halde ihtiyaç duyan İngiliz komutan Douglas Haig, bir atılım için acemi tank birliklerine döndü.
İşte Bilmeniz Gerekenler: Teknik olarak bir hayal kırıklığı olsa da, Cambrai yine de tankın neler yapabileceğini gösterdi.
İngiliz Brig. General Hugh Elles, sarılıklı bir gözlemciye göre dev kurbağalar gibi görünen metal canavarlar arasında yalnız bir figür olan H Company'nin Mark IV tanklarının yanından geçti. Aniden "Hilda" lakaplı H1 tankında durdu ve kül bastonuyla metal tarafına vurarak mürettebata geldiğini haber verdi. Elles daha sonra gemiye tırmandı ve Hilda'nın açık kapağına dikkatli bir şekilde sıkıştı. Birkaç dakika içinde ortadan kayboldu, sadece başı ve omuzları görüş alanında kaldı.
Tank için Yapın veya Kırın
20 Kasım 1917 sabahıydı ve İngiliz Üçüncü Ordusu, Cambrai'de Almanlara saldırmak üzereydi. Ama bu sıradan bir savaş değildi. Bunun sonucu, Elles'in yeni basılan Tank Kolordusunun kaderini belirleyecek ve Batı Cephesi ve ötesindeki savaşın çehresini değiştirecekti. Tank yeni bir savaş silahıydı ve bir önceki yıl piyasaya çıkışı uğurlu olmaktan başka bir şey değildi. Elles, bunun her tanktaki her subay ve adamdan azami çaba gerektiren bir ya-ya da-boş olayı olduğunu biliyordu.
Elles saatine baktı, sonra dümdüz ileri, şafak öncesi karanlığa baktı. Tebeşirli zemin yumuşak bir şekilde yuvarlanıyor ve bir dizi sırtla doruğa çıkıyordu. Arada sırada kalın ağaç kümeleri ormanları oluşturuyor, karanlık şekilleri ufukta opak lekeler oluşturuyordu. Sis cepleri dünyayı kapladı, ince, nemli dallar sahneye spektral bir nitelik kattı. Uzaklarda bir yerde, önünde dikenli tellerle çevrili ve makineli tüfekler ve topçularla korunan heybetli bir Alman siperleri dizisi olan Hindenburg Hattı vardı.
İngiliz saldırısının "Z saatinde", sabah 6:20'de başlaması planlandı ve tankların 10 dakika önce hareket etmesi planlandı. 6:10'da 400'den fazla tank motoru öksürdü ve can verdi. Hilda, Tank Kolordusu bayrağını gururla dalgalandırarak öne doğru yalpaladı. Çok renkli afişte kahverengi, kırmızı ve yeşil yatay çizgiler vardı. Her rengin bir anlamı vardı ve kolordu sloganını ifade ediyordu: “Çamur ve kan ötedeki yeşil alanlara rağmen.” Mobil savaşta yeni bir bölüm başlamak üzereydi.
İngiliz Ordusu Bled White
Cambrai'deki tank saldırısı, 1914'te savaşın başlamasından bu yana gelişen kanlı çıkmazı kırma girişimiydi. 1917 sonbaharında, General Sir Douglas Haig, zafer arayışında bir adamdı - giderek artan bir şekilde hale gelen bir arayış. Donkişotça. Başlangıçta, İngiliz komutan, Tanrı'nın kendisini komuta ettiğine inanarak, muazzam bir özgüven rezervine sahipti. Böyle ilahi bir atama ile Büyük Britanya'nın nihai zaferinden kim şüphe edebilir ki?
1917 sonlarında Haig'in sınırsız coşkusu bile kendini göstermeye başlamıştı. Bir yıl önce, İngiliz Ordusu Somme'de ağır bir şekilde hırpalanmıştı ve 1917 yazında Haig, Flanders üzerinden Bruges'deki büyük bir Alman denizaltı üssüne ilerlemek için tasarlanmış bir sürücü olan Passchendaele'de başka bir büyük saldırı başlattı. Ama Passchendaele, Somme gibi, Müttefikler için tam bir felaketti. İngiliz, Yeni Zelanda, Avustralya ve Kanada kuvvetleri, kelimenin tam anlamıyla sağanak yağmurlardan kaynaklanan suyla dolu çamurlu kabuk deliklerine saplandı. Aylarca süren vahşi çatışmalardan sonra, İngilizler 400.000 kayıp daha pahasına sadece beş mil ilerlemişti. Başbakan David Lloyd George ve İngiliz kabinesi dehşete düştü. İngiliz Ordusu'nun kanları akıyordu ve Haig kanamayı durdurmak için hiçbir şey yapmıyordu.
Bu arada, acemi Tank Kolordusu araftaydı, hızlı bir şekilde yok olmanın eşiğinde görünen metal dinozorlar. Tanklar başlangıçta dikenli telleri ve ağır makineli tüfek atışlarını cezasız bırakabilen “kara gemileri” olarak tasarlandı. Ancak teknoloji henüz emekleme aşamasındaydı ve başarılı olmak için mükemmele yakın koşullara ihtiyacı vardı. Tanklar ilk olarak 1916'da Somme Muharebesi'nde kullanıldı, ancak ilk çıkışları uğursuzdu. Uygun tank-piyade koordinasyonu henüz kurulmamıştı ve ağır metal canavarları, mermi delikleriyle dolu su dolu toprağı sürmekte zorlanıyordu. Geçmişle evli olan muhafazakar subaylar, tankları sefil başarısızlıklar olarak görmezlikten geldiler. İngiliz genelkurmayının bir üyesi özetledi: "Bir, tanklar iki kötü zemini geçemez, savaş alanındaki zemin her zaman kötü üç olur, bu nedenle tanklar savaş alanında iyi değildir."
Cambrai'ye Saldırıyı Planlamak: Bir Baskından Tam Ölçekli Bir Saldırıya
37 yaşındaki Elles, tank konseptinin ateşli bir savunucusuydu ve adil yargılanmadan pes etmeyecekti. Bu konuda, genelkurmay başkanı Yarbay J.F.C. Kuzey Fransa'daki Passchendaele'nin 45 mil güneyinde, Cambrai civarında yıldırım savaşı benzeri bir baskınla gelecekte tank kullanımı için bir plan hazırlamış olan Fuller. Orada zemin sağlamdı ve nispeten savaş yarası almıyordu, bu da onu sonunda tankın potansiyelini gösterecek olan "gir, çık" tarzı bir baskın için mükemmel hale getiriyordu.
Elles, İngiliz Üçüncü Ordusu komutanı General Sir Julian Byng'de beklenmedik bir müttefik buldu. Byng, plana erken bir dönüş yaptı ve Haig'e tank kullanma fikrini coşkuyla itti. Passchendaele'nin ardından Haig, işinin ve itibarının tehlikede olduğunu çok iyi biliyordu ve projeye yeşil ışık yaktı. Ancak, Haig'in çaresizliğiyle sulanan ve Byng'in coşkusuyla beslenen Cambrai planının tohumları, kısa süre sonra Fuller'ın daha mütevazı orijinal anlayışından tamamen farklı bir şeye dönüştü. Şimdi, bir baskın yerine tam ölçekli bir saldırı olacaktı, Haig ve Byng'in tam olarak beklediği bir saldırı, 1914'ten beri Müttefikler'den kaçan uzun zamandır hayal edilen atılıma yol açacaktı.
Cambrai önemli bir ulaşım merkezi, bir demiryolu ağının merkeziydi, ancak fiziksel olarak ele geçirilmesi planın yalnızca bir parçasıydı. Ana savaş alanı, Canal du Nord ve Canal de San Quentin arasında, yaklaşık beş ila altı mil arayla birbirine kabaca paralel uzanan iç su yolları arasındaydı. Operasyonun yanlarını güvence altına alacaklardı. İlk hedef, övülen Hindenburg Hattı'na beş mil genişliğinde bir delik açmaktı. Bu başarıldığında, bir sonraki hedef hem sağda hem de solda atılım noktaları elde etmekti. Sağda, San Quentin Kanalı'nı kapsayan birkaç köprünün bozulmadan ele geçirilmesi gerekiyordu. Solda, Bourlon Wood'daki yüksek zemin, zaferin bir başka anahtarıydı.
Piyade ve tanklar hedeflerine ulaştıktan sonra, İngiliz süvarileri kanalı geçip Bourlon Sırtı'nı ezip geçerek düşman hatlarının derinlerine inecekti. Daha sonra kuzeye doğru ilerleyecekler ve Sensee Nehri üzerindeki köprüleri alarak nehrin güneyindeki Alman kuvvetlerini keseceklerdi. Süvari ayrıca düşman hatlarının gerisinde kargaşa yaratacak ve Üçüncü Ordu'nun durumu istismar etmesine ve hızla Valenciennes'e doğru ilerlemesine izin verecekti. The trickle of British cavalry would become a flood of infantry, artillery, and tanks, ever widening until the breach in the Hindenburg Line was beyond repair. The more Byng though about it, the more convinced he was of the plan’s success.
The German forces manning the Cambrai sector of the Hindenburg Line were part of General Oskar von Watter’s Battle Group Caudry. There were three divisions in the line, but they were generally understrength. The German High Command was not unduly alarmed—Cambrai was considered a quiet sector, and above all they had confidence in the strength of the Hindenburg Line and the efficient killing ability of their machine gunners. The Cambrai portion consisted of three trench lines, each two to three miles apart. There were deep dugouts, resistance centers laid out in checkerboard fashion, and belts of barbed wire 50 yards thick.
There were serious flaws in the British plan. The six corps assigned to the Cambrai offensive, codenamed Operation GY, were fresh from the Passchendaele fiasco. They had been mauled, and they were exhausted. Worse still, few reserves were available. The Tank Corps was going to throw every man and machine into the fight. There would be 378 fighting tanks going forward, crushing barbed wire, crossing trenches, and hopefully silencing German resistance. After the tanks had flattened the barbed wire, the resulting tangled “mat” was considered suitable for infantry to cross, but not horses. To solve that problem, 32 support tanks were fitted with towing gear and grapnels. The grapnels would hook the flattened wire, pull it aside, and gather it into prickly balls, making a clear path for cavalry horses’ hooves. Other support tanks were fitted to carry supplies, bridging materials, telephone cables, and wireless apparatus. Altogether, 476 tanks were going to take part in the battle.
Firing “straight from the map”
As Z hour approached, both tank crews and the infantry behind them felt a growing excitement, a heady mixture of elation, adrenaline, and understandable fear. “Like all the rest I was excited at the prospect of going into battle behind these new-fangled, Wellsian monsters,” Corporal George Coppard recalled. “I felt they were really going to exact retribution, on behalf of all of us, for the countless miseries and privations that we poor blighters had suffered at Jerry’s hands. This was to be the reckoning.”