Tarihselci ve Kurancı söylemlerin geliştirilebilmeleri önündeki en büyük engel, gelenek karşısındaki aşırı tutumlarıdır (Kurancı söylemden kastım Sadece Kuran, Kuran İslamı, Kuran Yeter söylemleridir).
Tarihselciler, Kuran dahil her şeyi tarihe ve geleneğe bağımlı kılarken, Kurancılar gelenek düşmanlığı ile tanındılar. Bu iki aşırı tutumun makul seviyelere çekilmesi ve birbirlerinden yararlanmak yoluyla ortak bir dil geliştirmeleri her iki yaklaşımın geliştirilmesi yolunda önemli bir adım olacaktır.
Örneğin, tarihselci yaklaşımın, Kuran ayetlerinin nüzul sebeplerini bilmeyi o ayetleri anlamak için zorunlu kılması yanlış olduğu gibi, Kurancı yaklaşımın, kendisi de bir rivayet olan Kuran dışında hiçbir rivayeti hiçbir şekilde dikkate almaması da yanlıştır.
Tarihselci yaklaşım, Kuran’ın rolünü ve ayetlerinin manasını yorumlarken onun inzal olunduğu dönemle ilgili koşulları dikkate almakta haklı olduğu gibi, Kurancı yaklaşım da inanca dair temel konularda Kuran dışındaki rivayetleri dikkate almamakta haklıdır.
Tarihselci yaklaşımın tarihsel bilgiyi işlerken daha derinlikli bir şekilde sorgulaması, Kurancı yaklaşımın tarihsel bir bilgi karşısında kategorik reddi terk etmesi gerekir.
Tarihselci ve Kurancı söylemlerin gelenek karşısındaki yanlış tutumlarına dair daha uzun bir liste sıralanabilir. Ancak meramın ne olduğunun anlaşıldığını sanıyorum.