Feminizm zaten her şeyi başardı - hadi oradan! Özellikle pandemi gibi zamanlar bize toplumsal adaletsizliklerin ve eşitsizliklerin hala var olduğunu hatırlatıyor. Evde kalmaya zorlanmak, ataerkil yapıları pekiştirir ve çoğu zaman aile içi şiddete yol açar. Aniden, kişinin mesleki hayatı veya çalışmaları yanında kendi çocuklarına da eğitim verilmesi ve yaşlıların da gözetilmesi gerekir. Genellikle, bu ek görevler kadınlara ve annelere yük olmaktadır. Özel alandaki izolasyon nedeniyle, benzer düşünen insanlarla düşünsel ve duygusal alışveriş eksik kalmaktadır. İnsanlar sorunlarıyla baş başa kaldıklarını hissederler ve toplum desteğinin eksikliğinden acı çekerler. Ayrıca, bakım, geçim ile ev işleri takdir edilmez. Pandemi, bu mesleklerin yeterince temsil edilmediğini vurguluyor - bu ücretsiz hizmetler hakkında bir kamuoyu söylemine ihtiyaç vardır. Protesto hareketlerine ek olarak, direniş günlük yaşamda ve özel alanda da icra edilebilir - tabiki: sessiz bir protesto bile gürültülü bir protestodur! Feminist Çapraz Kanaviçe Kulübü, diğer insanlarla değiş tokuş için alan sağlar. Başkalarıyla iletişim kurmak, karşılaştığınız zorluklar ve adaletsizlikler konusunda yalnız olmadığınızı fark etmenizi sağlar.
Feminist Çapraz Kanaviçe Kulübü, insanlara ortak bir değişim için alan sunmaya çalışır. Bir atölye ortamında, özgürleşme bilinci birlikte güçlendirilir. Sağlanan tığ işi yüzeylere sloganlar
işlenir. Kullanılan tekstil teknikleri gibi bu materyallerin/sloganların da uzun bir geçmişi vardır. Feminist Çapraz Kanaviçe Kulübü, tığ işi ve işlemeli yüzeyleri, kadınların nesiller arası baskısının bir sembolü olarak görüyor. Sözde ‘eski’ feminist talepler bugün çok güncel ve gerekli görünüyor. Toplumsal adaletsizlikler ve eşitsizlikler görünür hale getirilerek, ataerkil kalıpların ve yapıların yeniden üretilmesi önlenebilir. Yamalardaki nakışlar hem rahatsızlığı ve hem de minnettarlığı ifade edebilir – Feminist Çapraz Kanaviçe Kulübü her türlü deneyim için bir alan sunar.
Yamaların yavaş yavaş ortaya çıkması, yılların durgunluğunu ve her şeyden önce eşitlik için devam eden mücadeleyi göstermektedir. Atölye, ortak deneyimlerin ve yaşam öykülerinin ortak ifadesini teşvik eder. Bu kendini güçlendirme, takdir eksikliği ve yalnızlık gibi duyguları arka plana iter. Kolektif kurtuluş, topluluk aracılığıyla sağlanır. Direnişi ve taleplerini günlük yaşama dönüştürmek, Feminist Çapraz Kanaviçe Kulübü’nün odak noktasıdır. Ortaya çıkan yamalar çeşitli gündelik nesnelere işlenir. Edinilen bilgi, gelecekteki kişisel projelerde uygulamaya konabilir ve gerektiğinde uyarlanabilir. Ayrıca tekstil teknikleri arkadaşlara da aktarılabilir.