Hukuk Hakkında Gerçekçilik – Hukuk Alanı – Hukuk Ödev Yaptırma Fiyatları – Ücretli Hukuk Ödevi – Hukuk Alanında Ödev Yaptırma
Adalette ima edilen eşitliğin aritmetik olabileceğini kabul etmek (ilgili kişilerin kimliğine dayalı olarak) veya geometrik (aynı orantıyı korumaya dayalı olarak), Aristoteles bir yandan düzeltici veya değişmeli adalet, diğer yandan dağıtım adaleti arasında ayrım yapar.
İlki, suçların veya hukuki haksızlıkların giderilmesinde uygulanan mahkemelerin adaletidir. Tüm erkeklere eşit muamele edilmesini gerektirir. İkincisi (dağıtıcı adalet), her birini çöle veya liyakatine göre vermekle ilgilidir. Bu, Aristoteles’in görüşüne göre, esas olarak yasa koyucunun endişesidir.
H.L.A. Hart, The Concept of Law adlı ünlü kitabında adalet fikrinin şu şekilde olduğunu belirtmektedir:
… iki bölümden oluşur: “Vakalara benzer şekilde davranın” ilkesinde özetlenen tek tip veya sabit bir özellik ve belirli bir amaç için vakaların ne zaman benzer veya farklı olduğunu belirlemede kullanılan değişen veya değişen bir kriter.
Modern dünyada, insanların benzer muamele görme hakkı olduğu ilkesinin o kadar iyi yerleştiğini ve ırk ayrımcılığının genellikle ayrımcılığa uğrayanların ‘tamamen insan’ olmadığı gerekçesiyle savunulduğunu ileri sürer.
Özellikle etkili bir adalet teorisi, her zaman ünlü İngiliz filozof ve hukuk reformcusu Jeremy Bentham ile ilişkilendirilen faydacılıktır.
Karakteristik olarak canlandırdığı dilinde:
Doğa, insanlığı iki egemen efendinin, acı ve zevkin yönetimine soktu. Ne yapmamız gerektiğine işaret etmek ve ne yapacağımızı belirlemek yalnızca onlar içindir. Bir yandan doğru ve yanlış standardı, diğer yandan nedenler ve sonuçlar zinciri tahtına bağlanmıştır.
Faydalılık ilkesi, bu tabiiyeti tanır ve onu, amacı aklın ve hukukun eliyle mutluluk dokusunu yeniden oluşturmak olan sistemin temeli için varsayar. Sorgulamaya çalışan sistemler duyu yerine seslerle, mantık yerine kaprisle, ışık yerine karanlıkta işler.
Bu amaçla Bentham, herhangi bir eylemin ‘mutluluk faktörünü’ değerlendirmek için bir ‘felicific hesap’ formüle etti.
Hobbes’un sosyal sözleşmesini yansıtanlar da dahil olmak üzere, adaletin anlamı konusunda çok sayıda rakip yaklaşım vardır.
Doğal hukuk
Hukuki realizm nedir
Hukuki formalizm nedir
Hukuki realizm temsilcileri
Doğal hukuk nedir
Türkbağ hukuki realizm
Hukuki pozitivizm
Modern hukuk
John Rawls’un, faydacılığı reddederek, adalet fikrini adalet fikrini ileri sürerek, adaletin nesnel ilkelerine ulaşmayı amaçlayan, varsayımsal olarak, bir perdenin altında olan bireyler tarafından kabul edilecek olan adalet fikrini ileri süren önemli yazılarında modern bir versiyon bulunabilir. cehalet, hangi cinsiyete, sınıfa, dine veya sosyal konuma ait olduklarını bilmiyorlar.
Her insan bir sosyal sınıfı temsil eder, ancak zeki mi yoksa solgun mu, güçlü mü zayıf mı olduğuna dair hiçbir fikirleri yoktur. Hangi ülkede, hangi dönemde yaşadıklarını da bilmiyorlar. Bilim ve psikoloji yasaları hakkında yalnızca belirli temel bilgilere sahiptirler.
Bu mutlu cehalet durumunda, genel ilkeleri altında bir toplum olarak yaşayacakları şartları tanımlayacak bir sözleşmeye oybirliğiyle karar vermeleri gerekir.
Ve bunu yaparken, rasyonel kişisel çıkarla hareket ederler: Her birey, her ne olursa olsun, seçtiği iyi yaşam anlayışına ulaşması için kendisine en iyi şansı verecek ilkeleri arar.
Hukuk Hakkında Gerçekçilik
Hukukun yaşamı mantık olmadı; deneyim oldu. Zamanın hissedilen gereklilikleri, yaygın ahlaki ve politik teoriler, kamu politikasının sezgileri, açık veya bilinçsiz, hatta yargıçların hemcinsleriyle paylaştıkları önyargılar, kuralları belirlerken tasvir etmekten çok daha fazlasını yapabilirler. hangi erkekler yönetilmeli.
Yasa, bir ulusun yüzyıllar boyunca gelişiminin hikayesini somutlaştırır ve sadece bir matematik kitabının aksiyomlarını ve sonuçlarını içeriyormuş gibi ele alınamaz.
Kuralları mümkün olduğu kadar makul, genel, eşit, öngörülebilir ve kesin olmadıkça, bir hukuk sistemi adalete ulaşma olasılığı düşüktür. Bu hedeflerin hiçbiri mutlak olarak elde edilemez; ideallerdir.
Dolayısıyla, örneğin, yasa asla tam olarak kesin olamaz. Bazen bir vakanın gerçekleri belirsizdir ve keşfedilmesi zordur. Benzer şekilde, özellikle çok sayıda kanun, mahkeme kararları, tüzükler vb. İle karşı karşıya kalan avukat olmayanlar için kanunun kendisi kolay olmayabilir.
İnternet, yasayı bulma görevini biraz daha kolaylaştırdı, ancak artan bir yasal kaynak akışı karşısında, zorlu bir mücadele olmaya devam ediyor. ‘Zor davalar kötü hukuk yapar’ ilkesi, yasanın olağandışı bir durumu barındırmak için eğilmesinden daha kesin olması daha iyi olan önemli ilkeyi ifade eder.
Adalet, yasalardan daha fazlasını gerektirir; adaletin sağlandığı süreç adil olmalıdır. Bu, öncelikle tarafsız, bağımsız bir yargı sistemini gerektirir.
İkincisi, yetkin ve bağımsız bir hukuk mesleği olmalıdır. Üçüncüsü, usul adaleti, adil bir hukuk sisteminin hayati bir bileşenidir. Bu, diğer şeylerin yanı sıra, hukuki tavsiye, yardım ve temsile erişimi ve adil yargılamanın garantisini gerektirir.
Adil veya neredeyse adil bir toplumda, birkaç engel, genel anlamda adalet davasını ilerletmeye çalışan yargıç. Kahramanlık nadiren gereklidir. Bununla birlikte, adaletsizliğin hukuk sistemine hakim olduğu yerlerde, yargıcın rolü çok daha zorlu bir biçim alır.
Nazi Almanyası veya apartheid Güney Afrika gibi bir toplumda saygın, ahlaklı, adil bir insan çağrısıyla vicdanını nasıl dindirebilir? Bu ahlaki ikilemle belki de adaletsiz bir toplumda yaşayan sıradan bireyler de karşılaşmaktadır.
Hâkimin bir kamu görevlisi olması, onu hukuk sistemine katılan veya adaletsizliğinden basitçe fayda sağlayanlardan ayırmalı mıdır? Yargıçları diğerlerinden, özellikle de avukatlardan ahlaki olarak ayırmak için ikna edici nedenler var mı?
Saygıdeğer yargıç, hukukun birçok önemli alanında özerkliğinin kısıtlandığını kabul ederek, yapabildiği zaman adaleti sağlamaya çalışır. Ama vicdanlı bir avukat aynı gemide değil mi? Hukuk sisteminin kısıtlamaları dahilinde, genellikle büyük bir kişisel bedelle iyilik yapmaya çabalar. O da sisteme meşruiyet veriyor. Ahlaki ikilem aynı değil mi?
Bu tür bir çıkmaza basit cevaplar yok. Kurumsal olarak, yargıçlar avukatlardan farklıdır: Kanunları uygulamak için atanmış veya seçilmiş görevlilerdir. Yasal görevleri açıktır. Avukatlar ise devlet memuru değildir. Müşterilerine güçlü bir görev borçludurlar.