İngiltere'deki araştırmacılar, Cerne Abbas'taki gizemli devasa tebeşir figürünü nihayet tarihleyebileceklerine inanıyorlar. Cerne Abbas Devi, kökenleri belirsizleştiği ve zamanla kaybolduğu için en az bir asırdır insanların ilgisini çekmiştir. Artık alandaki salyangoz kabuklarının incelenmesine dayanan uzmanlar, devin bir zamanlar sanıldığı kadar eski olmadığına ve gerçekten de 17. yüzyıla bir örnek olabileceğine inanıyor. NS Yüzyılın siyasi propagandası.
Cerne Abbas Devi, bir İngiliz tebeşir tepesine oyulmuş 150 fit uzunluğunda (50 metre) tebeşir figürüdür. Dorset'teki Cerne Abbas köyüne bakan bir yamaçta görülebilir. Bu figür, elinde sopa olan çıplak bir adamdır ve en az 2000 yıl önce Roma ya da Kelt dönemine kadar uzandığına inanılırdı. 2019'da devasa figür, devin ana hatlarına tonlarca yeni tebeşir döven bir gönüllü ekibi tarafından restore edildi. Cerne Abbas Devinin bulunduğu arazi, bir asır önce Pitts-Rivers ailesi tarafından İngiliz miras alanlarını korumaya adanmış bir kuruluş olan National Trust'a verildi.
Cerne Abbas Giant'ın testisleri yeni katmanlarına 2008 yılında yapılan yenilemede kavuştu. (Nigel Mykura / CC BY-SA 2.0 )
Cerne Abbas Devini Toprak Örnekleri ve Salyangozlarla Tanımak
Cerne Abbas Giant'ın National Trust yönetimine devredilmesinin yüzüncü yılını kutlamak için yetkililer, rakamın tarihini belirlemeye karar verdiler. BBC'nin haberine göre, Mart 2020'de "dönüm noktasının ne zaman oluşturulduğuna ilişkin bir "tarih aralığı" belirlemek için bir dizi test yapıldı. Oxfordshire'daki Uffington White Horse olarak bilinen bir başka ünlü devasa tebeşir figürü üzerinde yapılan benzer testler, onun 3000 yaşında olduğunu ortaya çıkardı.
William Plenderleath'den sonra Uffington White Horse (1831 – 1906) İngiltere'nin batısındaki beyaz atlar (William Plenderleath / William Plenderleath / )
Devin ana hatlarından bir dizi toprak örneği alındı ve bir dizi farklı teste tabi tutuluyorlar. Mevcut COVID-19 salgını nedeniyle toprak testi süreci ertelendi, ancak tebeşir hatlarında bulunan ölü salyangozlarla ilgili bir dizi sonuç geri geldi. Bulgular patlayıcıydı. Salyangoz testi sonuçları, Cerne Abbas Devinin sanıldığından çok daha genç olduğunu ortaya koydu.
Ortaçağ Salyangozları Cerne Abbas Devinin O Kadar Yaşlı Değil Olduğunu Önerdi!
Daily Mail, çevre arkeoloğu Michael Allen'ın, devden alınan toprak örneklerinde bulunan 'küçük bağ salyangozu veya 'Cernuella virgata' içeren salyangozların geç ortaçağ dönemine kadar İngiltere'ye ulaşmadığını belirttiğini aktarıyor. Bu, figürün eski zamanlara tarihlenemeyeceği anlamına gelir. Dr Allen, BBC tarafından Orta Çağ'da 'Buraya kazara, muhtemelen kıtadan gelen malları paketlemek için kullanılan saman ve samanla geldiler' dediğini aktardı. Bu büyük olasılıkla 12. yüzyılda meydana geldi. NS veya 13 NS yüzyıl.
Bu bulgu önceki teoriler ve yerel folklor ile çelişmektedir. The Daily Mail'in bildirdiğine göre, bazı uzmanlar, dev figürün bir Kelt tanrısı olduğuna inanıyor çünkü "dev, stil olarak yakınlardaki Hod Tepesi'nde bulunan ve MS 10-51 yıllarına tarihlenen bir tava sapında bulunan bir tanrıya benziyor". Figürün ereksiyon halindeki bir penisle çıplak olması, birçok kişinin devin bir doğurganlık kültüyle bağlantılı olduğuna inanmasına neden oldu.
- Yeni Gibi: Yerliler ve Uzmanlar Tepedeki 'Kaba' Devi Yeniden Tebeşirle Yazıyor
- Anıtsal ve Gizemli Silbury Tepesi
- Arkeologlar 150'den fazla yuvarlak evin bulunduğu Antik Kelt köyünü keşfetti
Cerne Abbas Dev Tanrı Herkül olarak
18. yüzyılda yerel bir din adamı olan William Stukeley tarafından başka bir teori önerildi. NS yüzyıl. Dev tebeşir figürünün, Greko-Romen dünyasının en popüler tanrılarından biri olan Herkül'ün bir tasviri olduğuna inanıyordu. Devin MS birinci yüzyılda yerel Romano-İngiliz insanlar tarafından tepeye oyulduğunu savundu.
Bazıları Cerne Abbas Devinin Roma tanrısı Herkül'ü örnek aldığına inanıyor (Paul Stevenson / 2.0 TARAFINDAN CC )
Orta Çağ'a kadar İngiltere'ye gelmeyen salyangozların keşfi, bu teorilerin artık geçerli olmadığı anlamına geliyor. Devin, orta çağ sonrası dönemde bir ara yamaca oyulmuş olması muhtemel görünüyor. Bir teori, devin İngiliz İç Savaşı sırasında 17'de kendisini İngiltere'nin fiili hükümdarı yapan Oliver Cromwell ile alay etmek veya hicvetmek için yaratıldığını iddia ediyor. NS yüzyıl.
Cerne Abbas Dev Siyasi Hiciv mi Propaganda mı?
Cerne Abbas Devi'nin MS 17. yüzyılın sonlarına ait olduğu ve bir tür siyasi propagandaya hizmet etmek için yapıldığı anlaşılıyor. Figür muhtemelen 1680'lerde, Orange Protestan William'ın bir destekçisi ve bir Katolik olan II. James'in rakibi olan Lord Shaftesbury tarafından görevlendirildi. Figür, William III'ün (William of Orange) Herkül'e benzer bir kahraman figürü olarak bir imajını tanıtmak için tasarlandı. Devin bir yamaçtaki konumu da muhtemelen oldukça sembolikti. Bir tarihçi olan Brian Edwards, Daily Mail'e, devin William of Orange'ın "önce görevi vermeyi ve erdemli yokuş yukarı yolu [seçmeyi]" seçtiğini belirttiğini söyledi.
Edward'ın teorisi muhtemelen en güvenilir olanıdır, çünkü BBC'ye göre, “Cerne Abbas Devinden en erken kaydedilen söz” 1694'teydi. Bu, Şanlı Devrim'den ve Orange'lı William'ın İngiliz tahtına yükselmesinden kısa bir süre sonraydı. Devin tarihini doğrulamak için daha ileri testler yapılacak. Bununla birlikte, figürün oluşturulması için yeni tarih aralığının, turistler arasındaki muazzam popülaritesine zarar vermesi olası değildir.
Antik Yunan Pire Limanı Su Kemeri, Kuyuları ve 4000 Eser Bulundu
Yunanistan'da kazı yapan arkeologlar, tarihi bir Pire limanı su kemeri ve 2000 yılı aşkın bir geçmişe sahip kuyular ortaya çıkardılar ve Atina'nın tarihi limanındaki bu şaşırtıcı keşif kapsamında, çoğu ahşap olan yaklaşık 4000 nesne ortaya çıkarıldı. Pire limanı su kemeri, kuyuları ve eserleri, araştırmacıların Helenistik ve Roma Atina tarihini daha iyi anlamalarına yardımcı oluyor.
Dikkat çekici bulgu, Atina metrosunu Pire'ye uzatmak için bir inşaat projesi sırasında yapıldı. Bu proje, eski su kemerlerinin, kuyuların ve eserlerin keşfedilmesiyle sonuçlanan, normalden daha fazla derinlikte çalışmayı gerektirdi. Kazıların koordinatörü Giorgos Peppas, Archeology News Network'e yaptığı açıklamada, "Pire'de inşa edilen istasyonlar ve toprağa gömülen kuyular çoğunlukla Pire meydanlarında ve hiç inşa edilmemiş açık alanlarda kazıldı" dedi. Kazılar sırasında ekskavatörler sekiz sahada çalıştı.
Charles Darwin ve Çiçekli Bitkilerin Sinir bozucu Gizemleri
Çiçekli bitkilerin aniden ortaya çıkıp yayılmasının hikayesi hala gizemle dolu. Londra Üniversitesi, Queen Mary'de evrimsel biyolog olan Profesör Richard Buggs, BBC News'e şunları söyledi: "Fosil kayıtlarında, yaklaşık 100 milyon yıl öncesine tarihlenen Kretase'de çok aniden ortaya çıkıyorlar ve angiosperm'e benzeyen hiçbir şey yok [ çiçek veren ve meyvesinde tohum taşıyan bitki] ve sonra birdenbire ortaya çıkarlar ve hatırı sayılır bir çeşitlilik gösterirler.”
Profesör Buggs, Charles Darwin'in 'iğrenç bir gizem' ifadesini neden kullandığına dair bir açıklama yaptı. Amerikan Botanik Dergisi . Ayrıca Charles Darwin'in çiçekli bitkilerin evrimsel hikayesini çözmeye çalışmakla neden bu kadar ilgilendiğini de açıkladı. Darwin'in, bulmacayı çözememesinin, eleştirmenlerinin gözünde evrim hakkındaki diğer teorilerini baltalayabileceğinden korktuğunu söyledi.
Charles Darwin, Tanrı'nın bir rol oynadığını iddia eden rakip bir bilim adamının meydan okumasıyla da karşı karşıyaydı - bu ilahi müdahale çiçekli bitkilerin yükselişini açıkladı.
Gizem, British Museum'daki botanik bekçisi tarafından yaşam tarihine ilahi müdahaleyi savunmak için son derece halka açık bir şekilde kullanılmasıyla özellikle tiksindirici hale getirilmiş gibi görünüyor, "Profesör Buggs dedim.
Ne yazık ki bu gizem devam ediyor. Profesör Buggs'a göre, "Yüz kırk yıl sonra, gizem hala çözülmedi. Tabii ki, evrim anlayışımızda ve fosil kayıtları hakkındaki bilgimizde çok ilerleme kaydettik, ancak bu gizem hala orada.”
Genetik Analiz: Polinezyalılar ve Yerli Güney Amerikalılar Arasındaki İlişki
Nature News and Views'a göre, ekiplerin araştırması "baskın Polinezya DNA belirteçlerini diğer bölgelerdeki insanlarla karşılaştırmayı" içeriyordu. Bulguları, bir kişinin genlerini ve coğrafi kökenlerini tanımlamalarına izin veren ADMIXTURE yazılımı kullanılarak analiz edildi. Keşfettikleri şey inanılmazdı.
Genetik kanıtların genetik analizi, Polinezyalıların, özellikle Kolombiya ve Ekvador kıyılarındaki günümüz Yerli halklarıyla akraba olduklarını kanıtlıyor gibi görünüyor. İlginç bir şekilde, DNA çalışması, en erken temasın Güney Marquesas adalarındaki bir ada olan Fatu Hiva'da, MS 1150 civarında olduğu ve Güney Amerika kıyılarına çok daha yakın olan Rapa Nui'de olmadığı sonucuna varıyor. Nature News and Views, Ioannidis ve ark.
Paskalya Adası'ndaki Rano Raraku bölgesindeki Moai heykelleri (Javier Blanco / Doğa)
Cerne Abbas Devini Toprak Örnekleri ve Salyangozlarla Tanımak
Cerne Abbas Giant'ın National Trust yönetimine devredilmesinin yüzüncü yılını kutlamak için yetkililer, rakamın tarihini belirlemeye karar verdiler. BBC, Mart 2020'de, dönüm noktasının ne zaman oluşturulduğuna ilişkin &lsquo&lsquoa &lsquodate-aralığı&rsquo'yu belirlemek için bir dizi test gerçekleştirildi. Oxfordshire'daki Uffington White Horse olarak bilinen bir başka ünlü devasa tebeşir figürü üzerinde yapılan benzer testler, onun 3000 yaşında olduğunu ortaya çıkardı.
Nina Bouraoui'nin Kurgu
Fransızcadan Aneesa Abbas Higgins tarafından çevrilmiştir.
Nina Bouraoui'nin bu kısa öyküsünde bir kadın, kocasını ve iki kızını terk eder ve Cezayir çölündeki bir tatil yerine sığınır.
Seninle konuşmak ve sabah on bir civarında buraya nasıl geldiğimi anlatmak istiyorum, sana özgürlük hissini tarif etmek istiyorum, uçak kum denizi üzerinde uçarken ne kadar garip hissettiğimi anlatmak istiyorum. Salah'ta her şeyden ne kadar uzak, kendime ne kadar yakın, hayatımda ilk kez&utangaçlık bana bir kahramanlık, daha çok bir aşk gibi geldi, evet bu bir aşktı. Kendime olan sevgimden hareket ettim, ilk kez, bunu kendim için yaptım, başkası için değil, açıklaması zor, hala bocalıyorum, Cezayir'den sonra çölün sessizliği beni rahatsız ediyor, henüz dayanağımı bulamadım ve yarın tekrar Tamanrasset'e gidiyorum ama sana baktığımda, Timimoun'un kalbinde Fernand Pouillon tarafından yaptırılan bu otelde havuz başında tek başına otururken kitabını okurken, tüm hikayeyi anlatmak istiyorum, sanki sen benimmişsin gibi. gece gündüz sırdaşım, vicdanım da çünkü Kafamı kaybetmiş gibiyim ya da belki yeniden buldum, her zamanki ruh halimde olmadığımı biliyorum. O kadar ciddi, o kadar mantıklı, o kadar kendinden eminsin ki, kitaplarınla, gazetelerinle yalnız, palmiye ağaçlarının gölgesinde, zaman zaman havuza dalıyor, su altında boydan boya katediyorsun, vücudunu zaten kavurucu sıcaklar aydınlatıyor. Nisan güneşi Fransız değilsin, İngilizce bir şeyler okuyorsun, belki Amerikalısın, bir petrolcüyle evlisin, bu akşam sana yemeğe katılacak, belki sen de benim gibi kendi başına vurulmuşsun, çölün terapi gibi olabileceğini söylüyorlar, okyanus, zengin sakinleştirici özellikler deposu ile çölde uzay sınırsızdır, dünya ve gökyüzü birdir, ayrılmaz, üç renkli bir tablo gibi, derin, masmavi, kum tepelerinin içinde ve dışında dönen açık kahverengi ve sonra parlak kırmızı bana çölde kule gibi görünen küçük koni biçimli evlerin çamur ve taşları burada herkes casus, gizlice komşusunu izliyor, çöl boş, burada yaşayan erkekler ve kadınlar kendilerini korumak için saklanıyorlar. doğadan ve şiddetinden esiyor, ama biliyorlar, benim kim olduğumu, senin kim olduğunu biliyorlar, belki de beni, seni gözetliyorlar, öyle olduklarını düşünmek hoşuma gidiyor, sonunda burada yapayalnız hiç korkmasam da dünyadan hiç endişe duymuyorum ve eğer çölde ölmem gerekseydi, ölümü beklenmedik ama istenmeyen bir misafir olarak karşılardım, bununla kastettiğim şu ki korkmayı bıraktım, kaderin ne olduğunu kabul ediyorum. Beni bekle, ne olursa olsun, kendimi suçlu hissetmiyorum, zorunda olsam da, bu sabah kocamı ve iki küçük kızımı yatak odalarında hala uykuda bıraktım, dairemizin kapısını ses çıkarmadan kapattım. onları uyandırmak için, havaalanına giderken takside ayak uçlarımda altı kat merdivenden aşağı indim, bir mutluluk dalgasının içimi kapladığını hissettim, seninle bunu da konuşmayı çok isterim, bunun hakkında dalga, en içteki varlığımdan lav gibi akıyor, sıcak ve kalın, zevk gerçek oldu ve evet, özgürlük. Bunu yapmak zorundaydım, onları terk etmiyorum, kendimi buluyorum, onlardan kaçmıyorum, kendime doğru yol alıyorum, onları bırakmıyorum, elimi tutuyorum, kolumu omzuma koyuyorum, Elimden gelse ben de kendimi öperim, kendim için hissettiğim şey arzudan çok büyük bir şefkat, yıllardır vücuduma çok yüklendim, üzgünüm, bu muhtemelen bir hastalık, gerçi kendimi hiçbir zaman hasta olarak düşünmedim, ama kendimi hiçbir zaman tam anlamıyla mutlu hissetmediğim doğrudur, eminim bunu sana açıklarsam anlarsın, mutluluğum asla tamamlanmaz, asla tam olmaz, her zaman küçük bir çatlak vardır, sonunda büyür ve tüm küçük zevkleri, küçük zevkleri yutar. ışık kıvılcımları ve bir de beni her zaman yenen o kelime var: normallik. Ne demek istiyorum? Bu böyle, muhtemelen benim iyi olmadığımı düşünüyorsun, ama eminim ki dünyada kendini normallikle, yani evlilik, apartman dairesi, iş, ev işleri, arzunun azalması, can sıkıntısı, alışkanlığım belki yanılıyor olabilirim, ama bu sabah güvenlikten geçerken, Jetway'den yukarı çıkıp penceredeki koltuğuma yerleşirken kaçtığım şey buydu, normallikten çıktım, ben, kaçmak için sessizce gözyaşı döken küçük kadın Ona güvenen insanları korkutuyorum, çünkü onlar bana her şeye rağmen güveniyorlar, kızlarım, canım küçük kızlarım, kocam, sevgili kocam, ben hala evimizin direğiyim, her şeye rağmen. melankoli. O kadar mışıl mışıl uyuyorlardı ki, bir yolculuğa çıkmam gerektiğini, oradan daha iyi döneceğimi, anlayıp anlamadıklarını bilmiyorum ama burada yalnızlığıma ihtiyacım olduğunu açıklayan bir not bıraktım, belki sizin gibi sana bak, gün batımı, kimse sana katılmaya gelmiyor, açık yeşil bir iki parça mayo, hasır şapka, sağ bileğinde bilezikler, bir erkek saati, oje giyiyorsun, eşyalarını topla, kayıyorsun. çiçek desenli elbise, güneş gözlüğü takıyorsun, havuzun kenarında yürürken bana bakmıyorsun ve odana çıkan merdivenlerden yukarı çıkıyorum seni takip ediyorum, üşümeye başlıyorum, daha sıcak bir şeyler giyiyorum, yapmalıyım onları Cezayir'de ara, ama istemiyorum, şu anda değil, belki yarın, Tamanrasset'ten burada tek istediğim sessizlik, bu yerin sessizliği, sadece hayal gücümün sesleriyle bozuluyor odanız benimkine çok yakın Size katılıp bu ülkeyle, Cezayir ile nasıl evlendiğimi anlatabilirim. Kocamla evlendiğimde, 1962'de geldiğimde, o günlerde Cezayir topraklarına ayak basan ender Fransız kadın olan sadece bir adama adadığım bir adam olduğunu, tarihlerine sahip çıkan bir halka söz veriyordum. Yeni elde ettikleri özgürlüklerini koruyan bir halk, yeni kardeşlerim için gurur duyuyordum, artık gerçekten onların ablası olmama rağmen, muhtemelen hiç olmadım, bir an bile. İlk başta anlamadım, aşkın bulaşıcı olduğuna inandım, bu adamı sevdim, topraklarını sevdim, acı çeken, bağımsızlıkları için savaşan tüm erkek ve kadınları sevdim, büyük ve cesur bir mücadele, diye düşündüm, onların zaferi hayran olduğum bir şeydi, ama devrimler birkaç sahnede oynanabilir, savaşın bitmesine çok az kaldığını fark etmemiştim. Bu ülkenin manzarasını dikkatimi dağıtmak için nasıl sevdiğimi, benim gibi kucakladığım, Fransa'yı terk ettiğim, ailemden, anne babamdan, yeni evimi sevemeyen erkek ve kız kardeşlerimden nasıl uzaklaştığım hakkında konuşabilirdim. çünkü evet, yoğun, erkeksi kalabalığı, tehditkar ara sokaklarıyla Cezayir'i sevmek için ona aşık olmak gerekiyordu. Size yabani papatyaları, haşhaşları, uçurumlar boyunca yolun altındaki dereleri, Kasbah'ı, Chiffa Gorge'u, Femme Sauvage'ın vadisini anlatmak için saatler harcayabilirim. Sanırım biz birbirimize benziyoruz, sen ve ben. Seni duyabiliyorum, duvarın diğer tarafında, her şeyi uyumlu bir şekilde yapıyoruz, ben de senin gibi yatak örtüsünü kaldırıyorum, yastıkları düzeltiyorum, mini barda içecek bir şeyler arıyorum. çalışmayı bıraktım, masadaki tabelaya göre duş almak için belirlenen saatte banyoya giriyor, şampuan şişemi, portakal çiçeği duş jelimi alıyor, soyunuyor, olduğun gibi, ince bir su akışına bırakıyorum. yüzümden, göğsümden, midemden aşağı akıyor ve kendimi yıkarken, sabunlu avuçlarımın altında kaydığını hissediyorum. Yatağıma uzanıyorum, gözlerimi kapatıyorum, karanlık çöktü, çölde daha büyük, kutsal görünüyor. Ayak seslerini duyabiliyorum, telefonda biriyle konuşuyorsun ama ne dediğini anlayabiliyorum, konuştuğun şeyin Fransızca mı İngilizce mi yoksa gizli bir dil mi olduğunu bilmiyorum. Ne giyeceğime karar veririm, uyuyacak bir şeyler seçerim, yarın sabah şafakta ayrılıyorum, gün ışığı çölde güvenlik demektir, bir gezgin ışığı takip etmelidir Fernand Pouillon'un seyahatin kader gibi olduğunu söylediğini biliyor muydunuz? Kapatılabilecek veya kaçınılabilecek bir yol. Kendimden daha büyük bir şeyin yolunu izlediğimi, geri dönmemin imkansız olduğunu düşünmekten hoşlanıyorum, havuzun doldurulup tekrar boşaltıldığını duyabiliyorum, Sahra'nın derinliklerinde akan suyun büyüsü, işte orada havada bir serinlik, bahçelerde ışıklar yanıyor, makyajımı yapıyorum, aynada kendimi inceliyorum, senin gözlerine bakıyorum, sonra acele etmeye başlıyorum, çoktan odandan çıkmışsın, seni duyabiliyorum resepsiyona doğru yürürken, belki sevdiğin adamla tanışmak için, kocamı, kızlarımı düşünüyorum, onları karanlıkta dönen üç beyaz nokta olarak görüyorum ve sonra kayboluyorlar, beni kendi alanıma, macerama bırakıyorlar. Parfüm sürüyorum, topuklu bir sandalet seçiyorum, siyah bir elbise giyiyorum, omuzlarıma ince yünden büyük bir şal sarıyorum, bu beni sıcak tutuyor. Seni arıyorum, seni bulamıyorum, resepsiyonda kimse yok, telefon çalıyor ve çalıyor, yılın bu zamanında çok turist var, okullar tatil, kızlarım birazdan yatacaklar, onlar da oku, her biri kendi yatağında, babaları gelip onları öpecek, onları dünyadaki her şeyden çok benden daha çok sevdiğini söyleyecek, dar balkonda sigara içmek için odalarından çıkarken kendi kendine düşünecek. bu bizim dairemizin uzunluğunu çalıştırıyor. Yaşadığımız yeri, çevredeki bahçelerdeki uzun ağaçları, çıkışa giden rampayı, Hydra ve Paradou sokaklarını, kızlarımın gittiği okulu sana çok sevdiğimi söyleyebilirim. Okuyun, kitaplarda kendimi kaybetmek için çok zaman harcadım çünkü gerçek hayat bana düz geliyor, kelimeler yaralarımızı sarıyor, onlar da bıçak gibi kesiyorlar, ama gerçek hayatın çölün bana teselli getirdiği acıyı vermiyorlar, bu otel sığınağım, seni bir masada tek başına otururken görüyorum, sigara içiyorsun, içecek bir şeyler ısmarladın ama garson sana alkolün yasak olduğunu söyledi, ısrar etmiyorsun, anlıyorsun, yanmayı hissetmeyi sevmiş olsan bile Viskinin duyularınızı ve arzularınızı uyandırması belki de bir kadının başka bir kadını arzulamasının normal olduğunu düşündüm, bu fikir beni hiç şaşırtmadı, beni asla rahatsız etmedi, sadece düşünmüyorum bu görüntünün uyandırdığı yumuşaklık hakkında, ama kadınların eşit şartlarda oynadığı partnerlerin hiçbir zaman kazanmadığı veya kaybetmediği bir savaşta kontrolün bir vücuttan diğerine zorla alınmasının sertliği de var, ne dediğimi anlıyor musunuz bilmiyorum. ama hissettiğin üşümemek için ceketini çıplak omuzlarının etrafına koymanı izlerken düşündüğüm şey bu. Sana gülümsüyorum, beni görmüyorsun. Zar zor yemek yiyorsun, bir deftere bir şeyler not ediyorsun, Timimoun'un üzerinde göklerde kayan yıldızlar yağıyor, birkaç misafir havuza iniyor, güldüklerini duyabiliyorum, sonra sanki biri sesi kısıyormuş gibi sesleri azalıyor. paylaştığımız bu alanı sessizliğin doldurmasına izin vermek için, ama sen bunun farkında değilsin ya da olmak istemiyorsun, belki de kendi hikayenle meşgulsün, onunla ilgili her şeyi, hayatının kavisini ve süresini, duvarları bilmeyi çok isterim. dik durun, çöken kemerler, çünkü ben hayatı, bazen muhteşem, bazen de başarısız olduğumuz alt düzey mimarların eseri olarak düşünüyorum. Ben de senin gibi idareli yiyorum, birkaç parça meyve, biraz badem, sonra seni otel bahçelerinde takip ediyorum, uzanıp omzuna dokunabiliyorum, sen sadece arkanı dönmen, bana dokunman ve belki beni kucaklaman yeterli. Bir kelime ve ben sana daha da yaklaşayım, sen sarı buklelerini yukarı kaldır, ben gecenin ve kokusunun sarhoşluğuyla arkamı dönüp diğer tarafa gidiyorum. Uyuyamayacağım, pusuya yatacağım, uyanık kalacağım, nöbet tutacağım, ayak seslerini dinleyeceğim, etrafta dolaştığını duyacağım, şimdi karanlığa gömülmüş bahçelerden döndüğünde anlarım. Uzun zamandır yaşamımızı seçebileceğimize, gerçekten özgür olsaydım, şu ya da bu yolu takip etme kararını verebileceğimize inandım, çünkü uçakta olduğumu iddia ettiğimden habersizce, beni sana yönlendirdi, geldim. ve sana güzelliğinin beni ne kadar huzursuz ettiğini, yalnızlığının benimkine ne kadar benzediğini anlattı. Işığı bekliyorum çünkü seraplar ışıktan doğar.
Nina Bouraoui, &ldquoUne nuit à Timimoun, &rdquo from Une nuit à l'hôtel, 2020 tarafından Le 1 tarafından yayınlandı. Yayıncı ile yapılan anlaşma ile. Çeviri ve fotokopi 2021, Aneesa Abbas Higgins tarafından. Her hakkı saklıdır.