UYARI: Bu hikaye üzücü ayrıntılar içeriyor.
69 yaşındaki Judy Pelly, Saskatoon’un en savunmasız insanlarından ve en güçlü kurumlarından bazılarına güvenilir bir danışman.
Herhangi bir günde, yatılı okulda hayatta kalan kişi, çete üyeleriyle veya aile içi şiddet mağdurlarıyla bir paylaşım çemberinde bulaşıp hikayesini anlatabilir, ardından Saskatoon polisinin üst düzey yetkililerine kültürel tavsiyelerde bulunmak için bir Zoom çağrısına atlayabilir servis, belediye binası, il sağlık kurumu veya Saskatchewan Üniversitesi.
Anishinaabe büyükannesi 30 kuruluşla çalışır.
“Genellikle kültürel danışman veya bilgi bekçisi olarak gitmeyi severim . İnsanlar yaşlı kullanıyor ve buna henüz tam olarak uyduğumu hissetmiyorum. Yeterince akıllı değilim,” dedi kıkırdayarak.
Çoğu saygıyla aynı fikirde değil.
Pelly, bir yardım talebini nadiren geri çevirir ve haftanın yedi günü, uzun saatler boyunca çalışır. Zamanının çoğunu kurum ve kuruluşların Hakikat ve Uzlaşma Komisyonu’nun 94 eylem çağrısını uygulamalarına yardımcı olmaya odaklıyor.
“Her gün telefonlar alıyorum. Takip edemiyorum,” dedi Pelly.
Cote First Nation’dan “hasarlı küçük bir kız”ın kendi travmasından nasıl çıkıp eyaletin hakikat ve uzlaşma sürecinde bu kadar saygı duyulan bir ses haline gelmesi, olağanüstü bir dayanıklılık ve zarafet hikayesidir.
< h2>‘Kırıldım’
Pelly, 11 Kasım 1951’de, çoğu alkolizmle mücadele eden yatılı okuldan sağ kurtulan bir ailede doğdu.
Çocukken, ellerini annesinin saçlarından geçireceğini ve rahibelerin onu süpürgelerle dövdüğü kafasında yara izleri hissedeceğini söyledi.
Bir yıl içinde cinsel istismara uğradığını söyledi.
Pelly, girmeden önce öğretmenlik sertifikası aldı şiddet içeren bir evlilik. Kocasından ayrıldıktan sonra üniversiteye gitti ve lisans eğitimini tamamladı. (Judy Pelly tarafından gönderildi)
13 yaşındayken okulu bıraktığını ve acısını dindirmek için alkole döndüğünü söyledi. Onlarca yıl durmadı.
“İçtim. İçtim. Moralim bozuktu” dedi.
Yine de Pelly öğretmenlik sertifikasını bitirdi. Ardından, koruyucu aile ve yatılı okulda geçirdiği yıllardan eşit derecede zarar görmüş bir adamla evlendi.
“‘İnsanları incitir’ diye bir söz vardır,” dedi. “Bazen kim olduğumu bile anlayamayacağınız bir eziyete uğradım.”
Yatılı okuldan eve hiç gelmeyen bir çocuk biliyor musunuz? Ya da birinde çalışmış biri? Sizden duymak isteriz. Yatılı okulların etkilerini araştıran Yerliler tarafından yönetilen ekibimize [email protected] adresinden e-posta gönderin veya ücretsiz olarak 1-833-824-0800 numaralı telefonu arayın.
Pelly, bu hikayeyi bir Çarşamba gecesi Saskatoon’daki Elizabeth Fry Society’de paylaşırken bir kartal tüyüne sarıldı.
Hapsedilmişler, uyuşturucuyla boğuşmuşlar ya da şiddet kurbanı olmuşlardı.
“Geçmişinizin sizi tanımlamasına izin vermeyin,” dedi Pelly onlara. “Değişmek için zamanın var.”
Pelly, 22 Eylül’de Saskatoon’daki Elizabeth Fry Society’de bir konuşma çemberinde oturuyor. ham bir dürüstlükle yaşam deneyimlerini paylaşıyor. (Chanss Lagaden/CBC)
Pelly, “ilham kaynağının” – annesi Pauline Pelly’nin – yıllar önce hareket halindeki bir minibüs ve genç erkek akrabalarından oluşan bir ekiple apartmanına nasıl geldiğini anlattı. Pelly’nin bebeğini kollarına aldı ve adamlara tüm mobilyaları yüklemelerini emretti.
“Annem beni kocam terk etmeye zorladı,” dedi. “Bütün eşyalarımı aldılar ve ben hâlâ dairemde bir sandalyeyle oturuyordum. Bebeğimi aldı ve ben eve gelmek zorunda kaldım.”
Pelly sonunda iç huzuru ve ayıklığı bulduğunu söyledi. 40’lı yaşlarında, bir oyuncak ayıyı tuttuğu, çocukluk anılarının kilidini açtığı ve failini mecazi olarak dövmek için bir sopa kullandığı bir hafta sonu “içsel çocuk” inzivasına katıldıktan sonra.
Ben Anishinaabe ve bundan asla utanmayacağım. Ve asla pes etmeyeceğim” dedi. “Kimseye karşı nefretim yok.”
Tavsiye istiyor
Pelly 2015 yılında sağlık dekanı olarak emekli olduğunda First Nations tarafından yönetilen bir üniversite olan Saskatchewan Indian Institute of Technology, hastanelerin akut bakım departmanlarında kültürel rehberlik sağlamak için Saskatchewan Sağlık Otoritesi ile bir işi kabul etti.
Oradan talepler yağmaya devam etti. Saskatoon detoks merkezinde uyuşturucuyu bırakan yerlilerle rutin olarak hikayesini ve geleneksel törenlerini paylaşarak, konuşma çevrelerini çocuklarına çocuk esirgeme hizmetleri tarafından el konulan annelere ve ardından sokakta yaşayan, hapisten çıkan veya insan kaçakçılığı çetelerinden kaçmak.
“Judy’den bir şeyler öğrenmek için burada olmaktan onur duyuyorum,” diyen Kayleigh Lafontaine, Elizabeth Fry Society’de bir Cree kadını ve eski ceza infaz memuru olarak, yönetici direktördür.
Saskatoon’un polis şef yardımcısı Randy Huisman, şehrin polis karakolunun dışındaki kayıp ve öldürülen Yerli kadın ve kızların anıtının yanında Pelly ile birlikte oturuyor.
“Yaşlılar ‘Biliyor musun? Artık dudak servisi yok. Bebek adımları yok.'”
Pelly, RCMP’nin Saskatchewan’daki Yerli kadın danışma konseyinde yer almaktadır. Bu fotoğrafta, soldan, emekli çavuş Karen Pelletier, Myrna LaPlante, Savannah DeBray, Pelly, Iris Accouse ve Supt. Tatlım Dwyer. (Judy Pelly tarafından sunulmuştur)
Pelly, yatılı okulların mirasına son zamanlarda gösterilen ilgiden güç almıştır.
RCMP Supt. Honey Dwyer, RCMP’nin Yerli kadın danışma komitesinde yer alan Pelly’den tavsiye isteyecek.
Dwyer, bazı ön saflardaki görevlilerin, polis gücünün bazı Yerli çocukların zorla çıkarılmasına yardım etme geçmişi konusunda tepki yaşadığını söyledi. onları yatılı okullara götürmek için evlerinden çıkardı.
Dwyer, CBC News’e verdiği demeçte, “Üyelerimiz, ‘Bu senin hatandı’ diyen insanlarla karşı karşıya kalıyordu” dedi. “Üyelerimizin çoğu doğmamıştı bile…
Ben bunun bir parçası değildim’ çözüm değil.”
İZLE | Bilgi kaleci travmadan kurtulanların iyileşmesine yardımcı olur:
Okuldan kurtulan bir öğrenci, travmasını başkalarının iyileşmesine ve sistemik ırkçılıkla mücadele etmesine yardımcı olmak için kullanıyor
/div>Okuldan sağ kalan Judy Pelly, diğer insanlara yardım etmek için kendi hayatının ve travmanın hikayesini anlatıyor iyileştirmek ve ayrıca kolluk kuvvetleri de dahil olmak üzere büyük kurumlarda sistemik ırkçılıkla mücadeleye yardımcı olmak. 4:42
Yani, Pelly ve bir yaşlı, dahili olarak Kanada’daki tüm RCMP memurlarına gönderilen bir video kaydetti.
Onların tavsiyesi? Dinlemek.
Özür dileyin.
“Üyelerimizin gözlerini açtı, evet, bir rolümüz var. Geçmişi kabul etmeliyiz… ve neler olduğunu duyup özür dileyelim,” dedi Dwyer.
“Judy’yi bu organizasyonun bir parçası olarak görüyorum.”
‘Beni geliştiriyor’
Pelly, fonlarını ve inşaat alanını kaybetmeden önce Saskatoon Anneler Merkezi’nde bebekleri kucaklamak ve şehirdeki kadınlara danışmanlık yapmak için çok zaman harcadı. (Judy Pelly tarafından gönderildi)
Pelly, “güçlü müttefikler” bulduğunu ve masada ya da çemberde oturmaya kararlı olduğunu söylüyor. Başkalarına yatılı okulların mirasını öğretmek ve değişimin mümkün olduğuna dair umut yaymak için kendi acı dolu geçmişini tekrar tekrar ziyaret etmek anlamına gelse bile.
Bunun kendisine bir zarar vermediği konusunda ısrar ediyor.
“Değil. Beni geliştiriyor” dedi. “Her sabah minnetle uyanıyorum. Her sabah Yaratıcı’ya teşekkür ediyorum.”
Ve her gece, diyor ki, yatağa gidiyor ve kendi kendine soruyor: “Doğru mu yaptım? Ya da elimden gelenin en iyisini yaptım mı?”
Yatılı okullardaki deneyimlerinden etkilenen ve bu raporların tetiklediği herkes için destek mevcuttur.
Yatılı okullarda hayatta kalanlara ve etkilenen diğer kişilere destek sağlamak için ulusal bir Hindistan Yatılı Okul Kriz Hattı kuruldu.