Dünya ile paylaşacağın bir hikayen var. Deneyimlerinizin ilgi çekici bir roman veya en azından eğlenceli bir blog yazısı oluşturacağını biliyorsunuz.
Mesajınız ne kadar kritik ve ikna edici olursa olsun, yazma tarzınız onları edebi bir pislik bataklığında geziniyormuş gibi hissettiriyorsa, çok az kişi onu okuyacaktır. Artı, izleyicilerinize hayatınıza bir göz atma ve onları biyografinize istemeyen rehineler yapma arasında hassas bir denge kurmanız gerekir. Çıplak beyninizi engellemeden veya okuyucuların esnemesine neden olmadan yazınızı nasıl daha kişisel hissettirebilirsiniz?
İçindekiler
Kişisel Olmayan Parçaların Daha Kişisel Hissettirilmesi
Pek çok insanın her gün işlerinde yaptığı yazı türüyle başlayalım. Belki de patronunuz için bütçeyi sarsmadan üretkenliği artırmanın önerilen yolları hakkında bir rapor yazmanız gerekiyor. Belki de konuyla ilgili bir e-posta istiyorlar – birincil sorun aynı kalıyor.
Araştırmanızı yaparsınız ve esnek zaman politikası uygulamayı çok fazla masraf harcamadan üretkenliği artırmak için uygun maliyetli bir araç olarak görürsünüz. Göstermek anlatmaktan daha iyi olduğu için şu üç örneği karşılaştırın:
-
Birinci örnek: Bu haftanın başında konuştuğumuz için – kahve için tekrar teşekkürler – bana verdiğin görev için çok çalıştım. Bunun yardımcı olup olmayacağını görmek için bir esnek zaman politikası deneyebilirsek iyi olur diye düşündüm. Muhasebede Barb üçüncü bebeği doğurdu ve evden çalışma ve çocuk yetiştirme konusunda çok fazla sorun yaşıyor. Tipik dokuzdan beşe sırasında her zaman kesintiye uğruyor, ancak daha esnek bir programın yardımcı olabileceğini düşünüyor. Bebeğini kestirdiğinde konferans görüşmelerine katılırsa daha üretken olabileceğini söyledi. DeShaun’un teknik destekte de benzer bir durumu var ve Felicity’nin her zaman bir doktorun randevusuna ya da diğerine koştuğunu biliyorsunuz.
-
Örnek iki: Bu çok saygın İK günlüğüne göre Flextime politikaları üretkenliği artırabilir. Rakip Corporation geçen yıl böyle bir plan uyguladı ve gelirini %5 artırdı. Bu tür programları olan firmalar için çalışan çalışanlar genellikle daha yüksek iş tatmini ve gelişmiş iş-yaşam dengesi bildirmektedir.
-
Örnek üç: Birçok üst düzey firmanın üretkenliği ucuza artırmak için başarıyla uyguladığı bir yöntem, esnek zaman politikasıdır. Araştırmama göre, bu tür düzenlemeleri benimseyen birçok firma üretkenliği artırıyor ve artan gelirlerden yararlanıyor. Böyle bir sistemi kurmanın maliyeti yılda 1.000 dolardan azdır ve muhasebede Barb ve teknik destek alanında çalışan DeShaun gibi insanlar fikir konusunda hevesli hissederler, tıpkı I. Bu seçeneği birlikte daha detaylı inceleyebilir miyiz?
İlki, profesyonel bir ortam için fazlasıyla kişiseldir. Diğer çalışanların hayatları hakkında dedikodu yapmak uygun değildir. Artı, üslup çok gayri resmi. İkinci örnek, zıt aşırıya çok fazla sallanıyor. Tamamen uygundur – ancak okuyucuya harekete geçme konusunda ilham vermez.
Üç numaralı örnek, Bebek Ayı’nın sandalyesi ve yulaf lapası gibi, tam olarak doğru. İlgili gerçekleri samimi bir şekilde aktarır. Yazar, gereksiz ayrıntılara girmeden bu fikre kimin dahil olduğunu da dahil ederek kişisel bir dokunuş katıyor. En önemlisi, okuyucuya harekete geçmesi için ilham verir – bu, iletişimin tüm amacıdır.
Kişisel Yazınızı Daha Az Rahatlatıcı Yapmak
“Bu iş için iyi,” diye düşünüyor olabilirsiniz, “ama anılarımı yazmak bana pek yardımcı olmuyor.” Yeterince adil. Ruhunuzu tamamen açığa çıkarmak ile okuyucuyu eğlendirmek arasında nasıl bir denge kurabilirsiniz?
Bir bağımlılığın üstesinden nasıl başarıyla geldiğiniz hakkında 750 kelimelik bir kişisel makale yazdığınızı varsayalım. En alt noktanızı tarif etmek istiyorsunuz – belki de o kadar karanlık ki hayatınızı bitirmeyi düşündünüz:
-
Birinci örnek: “Gelişim yıllarımı düşündüm.” Buradan, doğrudan Joyce’un dışında bir bilinç akışı yolculuğuna çıkarsınız. Bu yaklaşım, bir edebiyat ustasıysanız işe yarar ve amacınız sanat için sanat yaratmaktır. Bununla birlikte, çoğu blog yazarı için, sizi kelime sayımını aşacaktır. Daha da kötüsü, okuyucunuzun gözleri yorulduğunda yabancılaşma riskini alırsınız.
-
Örnek iki: “Çok kötüydü, her şeyi bitirmeyi düşündüm.” Böyle hissettiğin için üzgünüm, ama daha fazla okumak istememe neden olan duygusal bir bağ hissetmiyorum.
-
Örnek üç: “Kenarda durdum – meşhur olanı değil, 200 metrelik bir düşüşe bakan bir tepe. Eskiden uçurumdan atlardım ve düşündüğümü hatırlıyorum, sadece gözlerini kapa ve okyanusmuş gibi yap.”
Bir kez daha, Baby Bear galibiyet için. Neden? Deneyime eklenen belirli ayrıntıları ve duyguları dahil ederek okuyucu ile bir bağlantı kurarsınız. En kötüsünü düşündüğünüz anın canlı bir resmini çiziyorsunuz – ama doğrudan intihardan da bahsetmiyorsunuz. Okuyucunun bu çıkarımı yapmasına izin verdin. Oradan, olumlu bir umut ve iyileşme mesajı yaymaya devam edebilirsiniz. Temel bilgileri aktardınız – bunların hepsini okuyucuyu depresyonda hissettirmeden yaptınız.
Yazınızı Kişiselleştirirken Kendinize Sormanız Gereken 3 Soru
Umarım, bu kısa örnekler size profesyonel kalırken ve kendini beğenmekten kaçınırken yazınızı nasıl daha kişisel hale getireceğiniz konusunda bir fikir verir. Okuyucunuzla, onlara terapistiniz gibi açıkça davranmadan bağlantı kurmak istediğinizde, kendinize aşağıdaki soruları sorun.
1. Amacınız Nedir?
Tüm yazılı iletişimin özünde bağlantı kurma arzusu vardır, bu nedenle paylaştığınız bilgilerin bu köprüyü kurmanıza yardımcı olup olmayacağını düşünün. Konunuzun, web sitesi trafiğini iyileştirmek için SQL’i nasıl kullanacağınız kadar kuru olup olmadığı önemli değildir. Konuyu okuyucunuz için nasıl anlamlı hale getirebilirsiniz? Örneğin, ince ayarlarınız sitelerinizden birinin tıklama oranını önemli ölçüde artırdıysa, bu, paylaşılması gereken bilgilerdir.
2. Hedef Kitleniz Kim?
Yazdıklarınızı kimse okumazsa, etkili bir şekilde iletişim kurmamışsınızdır. Hedef kitlenizi aklınızda en üst düzeyde tutun. Kişisel bir şey paylaşmadan önce kendinize sorun, “Bunu bilmeleri gerekiyor mu? Öyleyse neden?” Örneğin, vahşi doğada hayatta kalma üzerine bir yazı yazıyorsanız, dinleyicilerinizin nemli odunla ateş yakmayı nasıl başardığınızı bilmesi gerekir. Bununla birlikte, onu devam ettirmeye çalışırken hissettiğiniz her titreme ve diş gevezeliklerinin oyun oynamasına ihtiyaçları yoktur.
3. Kısaca Nasıl Söyleyebilirim?
Pek çok yazar, ilham geldiğinde klavye çılgınlığına kapılır – sizinki gerçekten de bir istisna değildir. Ancak kendinize şu soruyu sorun: “Bunu olabildiğince az kelimeyle nasıl söyleyebilirim?” Son taslağınızı yüksek sesle okuyun ve anlamını kaybetmeden neleri silebileceğinizi görün. “Lise yıllarımda, birçok genç beden atletik formda iken, hayatımı ve ciğerlerimi izlemeye adamaya karar verdim” demeniz gerekiyor mu?
Yazınızı Kişisel, Ancak Profesyonel Hale Getirin
Etkili yazı, ipte yürümeye çok benzer. Söylemek istedikleriniz ile okuyucunun bilmesi gerekenler arasında sabit bir denge sağlamanız gerekir. Magnum opus’unuzu cilalarken bu ipuçlarını ve örnekleri aklınızda bulundurun.