Fotoğraf sonrası: Afrika'daki askeri kamp | Bihanga | © EUTM Somali
Bu makale ilk olarak Fransızca olarak yayınlandı Journal Financier de Luxembourg (13.9.2023)
30 Ağustos 1954'te Fransız Ulusal Meclisi, Avrupa Savunma Topluluğu ve Avrupa Siyasi Topluluğu planlarına son verdi. Avrupa güvenlik politikasını tanımlamadan önce bir Avrupa ordusu yaratma şeklindeki saçma fikirden vazgeçildi. 1949 Washington Antlaşması, Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü'nü (NATO) oluşturmak ve ona hukuken Antlaşma'nın yeni IV. Maddesi ile Avrupa'daki askeri harekat araçlarının tekelini vermek üzere değiştirildi. [1]O zamandan bu yana her kesimden Avrupalı liderlerin bu bağımlılıktan kurtulmak için gösterdiği çabalar neredeyse boşa çıktı: Avrupalılar, Amerikalıların ayrılmasından sonra Afganistan'da kalamadılar.
De Gaulle tarafından önerilen konfederal Avrupa'nın (Fouchet planları) Benelüks ülkeleri ve İtalya tarafından reddedilmesinin ardından, zihinler federalizm için olgunlaşana kadar, bir Avrupa savunması geliştirmeyi ancak 1986'ya ve Avrupa Tek Senedi'ne kadar düşündük. İkincisi, hem Avrupa entegrasyonunun askeri unsuru hem de Atlantik İttifakının Avrupa ayağı olmalıydı. [2]1992 yılında Maastricht Antlaşması AB'yi üç sütun halinde yapılandırdı: Topluluk İşleri; Ortak Dış ve Güvenlik Politikası (CFSP); Adalet ve İçişleri. CFSP ortak bir savunmaya yol açmalıydı. [3]Bunun imkansız olduğu ortaya çıktı çünkü Başkan Mitterrand siyasi birliği reddetti. "İç gözyaşlarımızı kapatırdı, bize ortak bir kaderi paylaşmayı, savunma ve güvenlik konusunda ortak sorumluluklar içeren bir kaderi getirirdi." Şansölye[4]Kohl ona federalizmin uluslarüstü siyasi entegrasyonun tek geçerli biçimi olduğunu boş yere açıkladı.
Avrupa, yeterli askeri yetenekler geliştirebilecek bir devlet ve dolayısıyla siyasi-askeri komuta birimi kurmadan, 1990'ların başında Yugoslavya'da barışı yeniden tesis edemedi. Bu durum, kendilerine ikincil olan Balkanlara müdahale etmek istemeyen Amerikalıları rahatsız etti. Ancak 1994 yılında, Birleşmiş Milletler (BM) yetkisi altında NATO, ABD güçleri sayesinde ilk kez askeri müdahalede bulundu. Ne yazık ki 1995'te ortaya çıkan Dayton Barış Anlaşmaları Bosna'yı kolayca yönetilebilir hale getirmedi.[5]
1999 yılında, 1 Mayıs'ta, 22 Temmuz 1997 tarihli Amsterdam Antlaşması'nın yürürlüğe girmesi, 3 ve 4 Haziran tarihli Köln Avrupa Konseyi'nin Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikasını (ESDP) oluşturmasına olanak sağladı. Ekim ayında Bay Solana, 2009 yılı sonuna kadar AB Konseyi Genel Sekreteri ve CFSP Yüksek Temsilcisi olarak görev yaptı. Aralık ayında Helsinki Avrupa Konseyi, Üye Devletlerin Savunma Şeflerinden oluşan Siyasi ve Güvenlik Komitesi'ni (CoPS) ve Askeri Komite'yi (EUMC) kurdu ve 2003'ün tanımını yaptı. Başlık hedefiyani 50,000 ila 60,000 kişilik otonom savunma kapasitesi, 60 gün içinde ve en az bir yıl süreyle kullanıma sunulacaktır.
Haziran ayında Avrupa Konseyi Kosova Gücünün komutasını NATO'dan devraldı. 21 Kasım'da Savunma Bakanları, 2003 yılında 100,000 kişilik bir görevi bir yıl boyunca sürdürebilecek kapasitede 400 adam, 100 savaş uçağı ve 60,000 gemiden oluşan bir kuvvetin konuşlandırılmasına ilişkin, hiçbir zaman uygulanmayan bir plan sundular. Aralık ayında Avrupa Konseyi,[6] Başlık hedefi Bir “kuvvetler kataloğuna” dahil edildi ve AB'ye bir Güvenlik Araştırmaları Enstitüsü, bir uydu merkezi ve NATO'nun askeri personeli gibi bir stratejik personel eklendi.[7][8]
2001'in sonunda, Laeken Avrupa Konseyi, Avrupa savunma bakanları arasında gayrı resmi toplantılar düzenledi ve sanki AB kriz yönetimi operasyonlarını yürütme kapasitesine sahipmiş gibi, sanki AB'nin operasyonel bir karargahı yokmuş gibi, AGSP'nin operasyonel olduğunu ilan etti; SHAPE'in amacı da budur. NATO. Bu nedenle AB ve NATO 11 Mart 2003 tarihinde “Stratejik Ortaklık Anlaşması”nı imzaladılar.Berlin Artı” AB'nin NATO planlama yeteneklerine ve varlıklarına erişimini genişleten anlaşma. Gizli bilgilerin değişimi düzenlenir.
2003 yılında Nice Antlaşması yürürlüğe girdi; AB kurumlarının mimarisini yeniliyor, karar almayı daha esnek hale getiriyor ve 17. Maddede şunu belirtiyor: 'CFSP, ortak bir savunma politikasının aşamalı olarak çerçevelenmesi de dahil olmak üzere Birliğin güvenliğiyle ilgili tüm konuları içerecektir. Konsey karar verirse ortak savunma için. Yirmi yıl sonra hala başaramadı; AB hedefini yalnızca 5,000 askere düşürmeyi başardı. Yıl sonunda Avrupa Konseyi, Avrupa güvenlik stratejisi olan “Daha iyi bir dünyada güvenli bir Avrupa”yı, 2010 yılının manşet hedefini ve 1500'ü kullanma konseptini kabul etti. [9]Savaş Grupları (EUBG) hiçbir zaman uygulanmadı, oysa o zamandan beri[10]2007'de bir veya iki EUBG faaliyete geçti.
2004 yılında Avrupa Savunma Ajansı (EDA) kuruldu, henüz embriyo halinde kaldı.
Aralık 2008'de Rusya, Eylül ayında Gürcistan'a askeri saldırıda bulunurken, Avrupa Konseyi 2003 “stratejisini” güncellemeyi başaramadı ancak “Avrupa Güvenlik Stratejisinin Uygulanmasına İlişkin Rapor - Değişen Dünyada Güvenliğin Sağlanması".
1 Aralık 2009'da birkaç değişiklikten sonra Lizbon Antlaşması yürürlüğe girdi. AGSP'nin adını “Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası” (CSDP) olarak değiştiriyor ve Avrupa Konseyi'nin ancak 2017 sonunda minimalist bir şekilde kullanacağı Kalıcı Yapılandırılmış İşbirliği gibi bazı yasal araçları sunuyor. AB Dışişleri Yüksek Temsilcisi (HR) ve CFSP, Avrupa Konseyi Genel Sekreterliği, Avrupa Komisyonu ve ulusal diplomatik servislerin personelinden oluşan Avrupa Dış Eylem Servisi (EEAS) tarafından desteklenmektedir. Bu, İK'yı, Dışişleri Konseyi'ne ve Avrupa Savunma Ajansı Yönetim Kurulu'na başkanlık eden Avrupa Komisyonu Başkan Yardımcısı haline getiriyor. Büyük ölçüde anlaşılmaz bir metin olan Lizbon Antlaşması, özellikle İK fonksiyonu ve EEAS'ın oluşturulmasıyla yarattığı umutları hayal kırıklığına uğrattı. Bir antlaşma siyasi-askeri komuta birliğini yaratamayacağı için bu öngörülebilir bir durumdu. Yalnızca federal bir anayasa bunu yapabilirdi.
2016'da Britanya'nın Brexit oylamasının ardından Avrupa kurumları, kötü tasarlanmış bir "Avrupa savunması" lehine girişimleri çoğaltacak. Bu çoklu niyet beyanları ve uygulama başlangıçları, kapasite boşluklarımızı doldurmuyor çünkü siyasi irade, önemli ve kalıcı bir ilerleme elde etmek için yeterince sürdürülebilir değil. 15 Aralık'ta Avrupa Konseyi, 2003'tekinden biraz daha kapsamlı olan kapsamlı bir AB stratejisini onayladı: tehditlerin listesini içeriyordu, ancak öncelikleri belirlemedi veya bunlara karşı koyabilecek askeri yetenekleri tanımlamadı. AB liderleri, Avrupa'nın nükleer caydırıcılık, ağır bombardıman uçakları, uçak gemileri, saldırı denizaltıları, zırhlı tümenler, özel kuvvetler vb.'ye mi, yoksa yalnızca bu güce sahip birliklere mi ihtiyacı olduğu sorusuna toplu olarak yanıt vermek için bir Avrupa ordusunun ana hatlarını hükümetlerarası olarak çizemiyor. barışı koruma ve insani eylem. Çünkü tehdit algısı tüm Avrupalılar için aynı değil. Lizbon'dan Rus tankları görünmüyor. Tallinn sakinleri için IŞİD ve El Kaide gündelik hayata yabancı kavramlar.
7 Mayıs 2017'de Sayın Macron, Cumhurbaşkanı seçildi. 18 Mayıs'ta savunma bakanları, Koordineli Yıllık Savunma İncelemesi (CARD) üzerinde anlaşmaya vardı. [11]AB Kapasite Geliştirme Planı (CDP) ve NATO Savunma Planlama Süreci (NDPP). Komisyon, bir Avrupa Savunma Fonu (EDF) kurulduğunu duyurdu.
2018 yılında, (AB) 2018/1092 sayılı Yönetmelik aracılığıyla AB, Avrupa savunma sanayii geliştirme programı (EDIDP), Birliğin savunma sanayiinin rekabet edebilirliğini ve yenilikçilik kapasitesini desteklemeyi amaçlamaktadır. İK, Ms Mogherini, Athena mekanizmasının “Avrupa Barış Tesisi” ile değiştirilmesini öneriyor. Artık AB askeri operasyonlarının ve misyonlarının ortak maliyetlerini finanse ediyor ve Sahel için tasarlanmış olmasına rağmen başta Ukrayna olmak üzere ortak ülkeleri güçlendiriyor. Avrupa'nın ihmal ettiği bölge devletleri yüzünü Rusya'ya çevirdi.
AB, Rusya ile Gürcistan veya Ukrayna arasındaki, İsrail ile Filistin arasındaki, ABD ile İran arasındaki veya Libya, Suriye, Sahel, Afrika Boynuzu, Orta Afrika, Venezuela veya Kolombiya arasındaki gerilimleri azaltmadı. AB'nin uluslararası sahnedeki önemsizliği ve Avrupa diplomasisinin acizliği ortadadır.
Kovid-19 salgını sonrasında Avrupa için daha iyi bir gelecek nasıl umut edebiliriz? Sayın Xi'nin Tayvan'ı hızla ilhak etme arzusu, Sayın Erdoğan'ın muğlak tutumu ve Putin'in yürüttüğü savaşlar: Ukrayna'ya yüksek yoğunluk, düşük Batı ile melez olan Gürcistan ve Moldova'ya yoğunluk vererek jeopolitik dengeleri bozuyor ve ekonomik büyümeyi yavaşlatıyor. Kısa vadede dahi olsa Avrupa'nın ve dünyanın gidişatını tahmin etmek çok zorlaştı. Avrupalı liderler Doğu Avrupa'ya ve Sahel'e barışın geri gelmesine öncelik vermeli çünkü o olmadan hiçbir şey mümkün değildir. Bu da daha güçlü olabilmek için daha birleşmiş bir Avrupa'yı gerektiriyor.
Ne yazık ki bunun tersi doğrudur. Aralarındaki bölünmenin ve askeri ve jeopolitik önemsizliğin bir sonucu olarak, Ocak 2022'de hiçbir Avrupalı lider olmadan Ruslar ve Amerikalılar Avrupa'da güvenliği tartışıyorlardı.
24 Şubat 2022'den bu yana, Ukrayna'daki savaş nihayet Avrupa halklarının ve liderlerinin, Fransa ve Birleşik Krallık orduları da dahil olmak üzere ordularımızın aşırı zayıflığının farkına varmasını sağladı. Hükümetlerimizin, genelkurmayımızın ve savunma sanayii tabanımızın, siyasi-askeri komuta birliğinin sağlanamaması nedeniyle yetenek boşluklarımızı hızlı bir şekilde dolduramadığını gösterdi. Liderlerimiz eyaletlerimizi federe edebilir ama şu ana kadar kimse bunu istemiyor. Avrupa savunmasının mevcut olmamasının nedeni budur. Bu nedenle Avrupalıların Ukrayna'ya sağladığı askeri yardım gerçektir, ancak ihtiyaç duyulandan ve Amerikalılar ve İngilizler tarafından sağlananlardan daha düşüktür.
Gerginlikler artarken Avrupa Komisyonu ve Konseyi'nin bulduğu tek yanıt, Amerika Birleşik Devletleri'ne giderek daha fazla boyun eğmek oldu çünkü Bay Biden, selefinden çok daha az acımasız ve daha becerikli. Parlamenterler ilaç fiyatlarının düşürülmesi için yasa çıkardı, kürtaj hakkının korunması için mücadele ediyor. Onun yönetimi birçok yüksek öğrenim mezununun öğrenim borcunu düşürdü, ekonomiyi canlandırdı, yoksullukla mücadele ve enerji dönüşümüne önemli meblağlar yatırdı. Sayın Biden, Ukrayna'daki yüksek yoğunluklu savaşın başlangıcından bu yana Batı koalisyonuna ustaca liderlik ediyor. Gerçek şu ki 82'ün sonunda 2024 yaşında olacak ve pek karizmatik değil ama 2024'te seçmen inançlarından ziyade çıkarlarına göre oy vermeli.
Bu bağlamda, Sayın Verhofstadt (Yenilenen Avrupa), Sayın Simon (Avrupa Halk Partisi), Sayın Freund (Yeşiller/Avrupa Özgür İttifakı) ve Sayın Saryusz-Wolski'nin (116 Ağustos) AB Antlaşması'nda değişiklik yapılmasına ilişkin hacimli (17 sayfa) teklifi ( Avrupalı Muhafazakarlar ve Reformistler) ve ayrıca Bayan Bischoff'un (Sosyalist ve Demokratların İlerici İttifakı) bunu sürdürmek istiyor gibi görünmesi, tek başına gerçekçi görünmüyor. AB'nin işleyiş biçimini ve kurumlarının adını değiştirme eğiliminde olacaktır. Savunma, vergilendirme ve dış politika da dahil olmak üzere düzinelerce alanda nitelikli çoğunluk oylamasını ve olağan yasama prosedürlerini dayatacak. Avrupa Komisyonu'nun adı "AB yürütme organı" olarak değiştirilecek. Parlamentonun yetkileri büyük ölçüde genişletilecek. AB, tüm çevre ve iklim konularında münhasır yetkiye sahip olacak ve neredeyse tüm diğer konularda üye devletlerle ortak yetkiye sahip olacaktır. Teklifin yazarları, Almanya nitelikli çoğunluğun değiştirilmesi gerektiği konusunda ısrar etse bile, AB'nin Batı Balkanlar, Gürcistan, Moldova ve Ukrayna'yı kapsayacak şekilde genişlemesinin AB'nin işleyişinde köklü değişiklikler gerektireceğini söylerken haksız olmasalar da Genişlemeyi mümkün kılmak için oylama yapılması ve AB bütçesinin artırılması, 2005'teki başarısızlığın anısı çoğu hükümeti seçmenlerini AB Antlaşması'nı değiştirmeye çalışmaktan caydırıyor.[12]
Başarı şansı olmayan bir anlaşma değişikliği önermek yerine, Avrupa Parlamentosu'nun bu Üyeleri, daha önce yapıldığı gibi 27 devlete değil, kurucu meclise ancak genişletilebilir bir devlet çekirdeğine giden yola girseler daha iyi bir iş yapmış olurlardı. Schengen ve euro bölgeleri için.
[1] Yerimizi Alfred Caen, “Batı Avrupa Birliği ve NATO. Atlantik Dayanışma Bağlamında Bir Avrupa Savunma Kimliği İnşa Etmek”, Brassey's, Atlantik Yorumu No. 2, Londra, 1989.
[3] CFSP, AB'nin ticaret, kalkınma veya insani politikayı içeren dış ilişkiler politikasının bütününü oluşturmaz; aynı zamanda iç topluluk politikalarının (tarım, çevre, ulaştırma) dış yönlerini ve cezai konularda adli ve polis işbirliğini de içerir. AB'nin dış politikasının tüm bu bileşenlerinin kendi işleyiş biçimleri vardır.
[4] Yerimizi Henri Bentegeat, “Avrupa savunmasına dair ne gibi istekler var? » Vasconcelos'tan Álvaro'da (yön.), 2020'de hangi Avrupa savunması?, Paris, IESUE, 3e ed., Mart 2010, s. 105.
[5] Herhangi bir karar için Katolik Hırvatların, Ortodoks Sırpların ve Müslüman Boşnakların rızası gerekiyor. göl Caroline de Gruyter, “Avrupa Birliğinin Temelleri Morrelen” Standarttan, https://www.standaard.be/cnt/dmf20220113_9810765414/1/2022.
[6] Yerimizi Henry Kissinger, Yeni Amerikan Gücü, New York, 2001, çev.. Odile Demange, Paris, Arthème Fayard, 2003, s. 60.
[7] Yerimizi Sven Biscop, Jo Coelmont, Avrupa Stratejisi ve Silahlı Kuvvetler, Ayırt Edici Bir Gücün Oluşumu, Londra ve New York, Routledge, 2012, s. 57-60; Fabien Terpan, Avrupa Birliği'nin dış, güvenlik ve savunma politikası, Paris, La documentaise, 2010, s. 55-60.
[8] Merkezi Paris'te bulunan IESEU, İK'ya analiz ve bazı tahminler sağlar, analizler ve önerilerle CFSP'nin gelişimine katkıda bulunur ve politika yapıcılardan oluşan uzman ağı içinde Avrupa'daki stratejik tartışmayı zenginleştirir. Avrupa Gölü, Avrupa Birliği Güvenlik Araştırmaları Enstitüsü, 16/10/2011.
[9] Avrupa Konseyi Daha iyi bir dünyada güvenli bir Avrupa, Avrupa Güvenlik Stratejisi, 3 tarihinde kabul edilmiştir, http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cmsUpload/12ESSIIFR.pdf, 2003/031208/13.
[10] Bu GT1500 veya AB savaş grupları 1,500 güne kadar bir süre boyunca 10 günden daha kısa sürede görevlendirilebilecek 120 adamı sayın.
[11] Görmek için https://eda.europa.eu/what-we-do/EU-defence-initiatives/coordinated-annual-review-on-defence-(card). 2020 yılında CARD ve CDP'nin NDPP seviyesinde olmadığı açıktı.
[12] Nicholas Vinocur, "MEP'ler AB'nin radikal (ancak olası olmayan) revizyonunda anlaşma değişikliğini öne sürüyor" Politico'dan Brüksel Başucu Kitabı1/9/2023.
Gönderinin size yardımcı olmadığı için üzgünüm!
Bu gönderiyi geliştirmeme izin verin!
Bu gönderiyi nasıl geliştirebilirim?