Bunu şimdi yoldan çıkaracağım: Şanslı Hank, AMC’deki yeni akademik hiciv dizisi, Richard Russo’nun 1997 tarihli romanına dayanmaktadır. Düz Adam, ve hayır, gerçekten kitaba uymuyor. Demek istediğim, hala William Henry Devereaux Jr veya “Hank” tek vuruş harikası bir romancı ve Pensilvanya’daki küçük bir sosyal bilimler kolejinde İngilizce bölümü başkanının hayatının bir haftasında her şey yolundayken yaşadığı talihsizlikleri takip ediyor. raydan çıkmış.
Düz Adam Her şeyi hesaba katması gereken haftaya kadar, etrafındaki dünyanın çılgınlığı olarak algıladığı şeye karşı mizahı ve alaycılığı kullanan ve her şeye aşırı kaygısız bir savunma mekanizması olarak yaklaşan bir adam hakkında bir roman. Şanslı Hank depresyon, ilgisizlik, kendinden nefret etme ve genel orta yaş krizi gibi şeylerin bir kombinasyonuyla (zar zor) canlandırılan ve sonunda bir kırılma noktasına gelene kadar benzer şekilde yaşam boyunca ilerleyen bir adam hakkındadır.
Düz Adam bir saçmalık, bir pikaresk, uç noktalarla dolu bir hikaye, şakadan ani, yürek burkan acınası bir pinpon oyunu. Şanslı Hank kelimenin diğer anlamındaki “acıklı”ya daha çok odaklanır, bir tonda gezinir “neden Tanrı?” bir tür talihsiz, çıldırtıcı sefalet. eğer okuduysan Düz Adam, yeni moda geçmek bir saniye sürer (Hank’in büyük, kasık koklayan köpeği Occam’ın görünüp görünmeyeceğini merak etmeyi bitirdikten sonra).
Düz Adam tesadüfi oyun alanı olarak akademi ile bir masal.
Ancak Şanslı Hank kendi başına yeterince ilginç, çoğunlukla performansları için ama aynı zamanda ara sıra olay örgüsü modernizasyonları için. “Kampüs hikayelerinin” yüksek öğretimde var olan bazı sorunlar hakkında anlamlı şeyler söylemeye çalıştığı bir andaki varlığı (örneğin, Sandalye), izlenmeye değer kılıyor. (Ancak kayıt için, özellikle bunu yapmak için kaynak materyalinden daha büyük bir mesafe koşması gerekeceği için, bu son şeyi çıkardığını düşünmüyorum. Düz Adam tesadüfi oyun alanı olarak akademi ile bir masal. Bir iddianamenin, soruşturmanın ve hatta akademinin nasıl işlediğine dair bir soruşturmanın yakınından bile geçmiyor.)
Her neyse, her şeyi yapabilen ve her şeyi iyi yapan Bob Odenkirk, Paul Lieberstein ve Aaron Zelman tarafından geliştirilen ve 19 Mart Pazar günü AMC’de prömiyeri olan bu dizide Hank’i canlandırıyor. Kendi vasatlığını uzun zaman önce kabul etmiştir ve iddialı, aşırı hevesli genç yazarlara, özellikle de Hank’i ders sırasında sürekli telefon etmekle suçlayan Bartow Williams-Stevens (Jackson Kelly) adlı genç bir adama ders vermekten bıkmıştır.
Tartışma departmanı, önemsiz akademisyenler, hiçbir şeyi gerçekten umursamıyor gibi göründüğü için başkanlıktan indirilmesini istiyor ve fakülte dekanı olan arkadaşı Jacob (Oscar Nuñez), onu bir arada tutması için ona yalvarıyor. Yakındaki bir okulda müdür yardımcısı olarak kendi işinde sorun çözücü olan karısı Lily (harika bir Mireille Enos), onu denemeye, kendini zorlamaya hâlâ teşvik ediyor. Kızı Julie (Olivia Scott Welch) ve kocası Russell (Daniel Doheny) borç para almak isterler. Sadece en iyi arkadaşı Tony (Diedrich Bader), her zamanki, kahkaha dolu squash oyunları sırasında ona ihtiyaç duyduğu arınmayı sağlar.
Hank’in eski rakibi yazar George Saunders (komedyen Brian Huskey tarafından canlandırılıyor) bir konuşma yapmak için kampüse geldiğinde ve görüşmediği Columbia profesörü babası (Harold Bloom/Stephen Greenblatt tarzı bir aydın) onunla belirsiz bir temas kurduğunda işler kızışıyor. yıllardan sonra ilk kez. George bir süreliğine en büyük sorun; Hank’in huysuz öğrencilerinden bazılarını biraz sinir bozucu, biraz umursamaz ve aşırı cesaret verici biri. Çoğunlukla, neyin hatırlatıcısı olarak duruyor, DSÖ, Hank olabilirdi. (Hiçbir şey için değil, George Saunders’ın George Saunders’ın olmaması dizinin en merak uyandıran gelişmesidir.) Bu arada, Hank’in talepkar annesi, idrara çıkma sorunu ve bira imalathanesindeki isyan onun günlük yorgunluğunu ve hüsranını besler. Ve sonra yanlışlıkla kampüsteki bir öğrenci devriminin kötü adamı olur.
George Saunders’ın George Saunders’ın olmaması, dizinin en merak uyandıran gelişmesi.
Odenkirk’ten Hank, gözle görülür şekilde bu sorunların ağırlığını giderek daha fazla hissediyor; daha bitkin görünüyor, sesi daha çakıllı, geçen her sahnede daha da hırpalanmış görünüyor. Bu biraz zorlayıcı bir ton gibi görünebilir, bu nedenle şov, çeşitli B-arsalarındaki daha az dövülmüş yardımcı karakterleri, özellikle de aralarında artan bir kan davası olan iki İngiliz profesörü (Cedric Yarbrough ve Suzanne Cryer) öne çıkararak bunu dengelemeye çalışır. ) ve iş yerinde özellikle zor bir batağa aracılık etmeye çalışan Hank’in karısı Lily. Zengin beyaz erkek ayrıcalığını aşırı derecede somutlaştıran çileden çıkaran Bartow, Hank’i kovdurmak için bir plan hazırlamaya çalışırken ekranda çok fazla zaman alıyor. Yine de, bu birbirini izleyen öznellikler (ki bu aslında Hank’in Bartow’un korkunç kısa öyküsünü eleştirdiği bir şeydir. için) diziyi mutlaka derinleştirmez, özellikle de özünde Hank’in genellikle oldukça üzücü olan kişisel sorunları hakkındadır.
Tüm bunlar, dizinin (kitabına sadık) tamamı ona yönelik olan şakşak anlarını oldukça şaşırtıcı kılıyor. Kızgın bir şairin spiral defterle Hank’e tokat attığı ve teli burnuna soktuğu an, Hank’in ofiste bir kan banyosundan ziyade yatağa uzanıp bir daha asla kalkmamak istemesi için başka bir neden haline gelir. (Yalnızca ilk iki bölüm eleştirmenlere sunuldu, ancak fragman, Hank’in kendini beğenmiş bir meslektaşının adını verdiği bir kazla kavga ettiği kitabın en ünlü, en komik sahnelerinden birinin de dizide kalacağını vaat ediyor. ) Pilot, Peter tarafından yönetilmektedir. Aptalca hassasiyetleri, dizinin abartısız ve alaycı ritimleri için uygun bir karşı ağırlık olmayan Farrelly.
Bence sorun Şanslı Hank “hiciv” kaynak materyalini hafife almasıdır. Şovun havasının çoğu, ortaya çıksa bile asla ortalıkta kalmayan, keskin, keskin bir eleştiri veya alay konusu sağladığı konusunda ısrar ediyor. Bu noktaya kadar, şovun ana motifinin alaycılık olduğunu iddia etmek, bir şovun üzerine bir alay şemsiyesi kaldırmak için bir kez daha var olmadıkça, “Şanslı Hank” adlı başlık ifadesinin ne anlama geldiğini gerçekten bilmiyorum. iğnelemenin bir araç olduğunu sürekli unutur. Odenkirk, meslektaşlarına veya öğrencilerine alay ettiğinde veya karamsarca küstahça davrandığında bile, hâlâ hem ciddi hem de cesareti kırılmış durumda. İyi bir performans, ancak yalnızca yarısıyla eşleşiyor Şanslı Hank‘taş.
Ama Hank hâlâ değerli bir kahraman; Odenkirk, uyuşukluğuna ve kayıtsızlığına rağmen onu sevimli kılıyor. Şovun en güçlendirici gücünün, Hank’in sonunda ayağa kalkıp yapması gerekeni yapması umudu olduğu açık. Gerçekten ona bol şans diliyorum.
Kaynak : https://lithub.com/lucky-hank-is-an-exhausted-academic-satire/