Uçma hayali okul yıllarında Vladimir Pokrovsky'yi ele geçirdi. On iki yaşında bir çocukken, ilk olarak Pravda ajitasyon uçağını gördü. Sonra pilot olmak istiyordu. Dokuz yaşındaki genç adam, Leningrad Denizcilik Yüksek Okulu'ndaki çalışmalarını tamamladı, uzun yolculuklar için hazırlandı, ama ruhu cennete hevesliydi. Rüya 1937 yazında Pokrovsky Yeisk Deniz Bölgesine Komsomol Bölge Komitesi'ne bir biletle girdiğinde gerçekleşti havacılık okulu. U-2 ve R-5 uçaklarına hakim oldu ve yeni o zaman I-16 avcı uçağına hakim oldu. İşler iyi gidiyordu. Eğitmen, Pokrovsky'nin yüksek profesyonel niteliklerle ayırt edildiğini belirtti: hareketlerin iyi koordinasyonu, büyük miktarda dikkat, hataları analiz etme ve hızlı bir şekilde düzeltme yeteneği. Uçuşun teorisi ve pratiğini kavradığı kıskançlık, doğuştan gelen yetenekler, grupta ilk olması ve I-16'ya bağımsız olarak uçması için bağlantı kurmasına yardımcı oldu.
1940 sonbaharında üniversiteden mükemmel bir şekilde mezun olan ikinci teğmen Pokrovsky, Kuzey Hava Kuvvetleri'nin 72. karışık hava alayına (daha sonra 2. Muhafızlar) atandı filo. Köle savaşın ilk günlerinden olan üst düzey teğmen Boris Safonov'un filosundaydı. Kanattan kanada onunla savaşa girdi, tecrübeyi devraldı, Safonov atölyeleri, hızlı saldırılar, o sırada havadaki büyük gruplarda Alman uçakları ortaya çıktı ve pilotlarımız genellikle birkaç veya üçte uçtu: yeterli uçak yoktu.
Safonov, Pokrovsky ve küçük teğmen Maksimovich, "Messerschmitts" tarafından kapsanan 18 Ju-88 ile tanışmaya başladığında, bölüm yaygın olarak biliniyor. Bağlantı bombardıman uçaklarının kesin bombalamasına izin vermedi. Filo komutanı lider araca çarptı, çizgi dağıldı. Yerde, kendisi için güvenilir bir kılıf haline gelen Vladimir'i sıkıca kucakladı ve öptü.
Yakında Pokrovski'nin kendisi ilk zaferini kazandı. Nöbetçi pilot S. Surzhenko ile eşleşirken, uyarıldı. Faşistler havaalanına alçakta yaklaşıyorlardı. Pokrovsky kaçtı, ancak köle yapamadı - savaşçısı bir bombanın parçaları altına düştü. Dört Bf.109, tek bir düzlemde durdu. Ustaca manevra yapan şiddetli bir savaşta Vladimir "Messer" ı yok etti. Fakat kendisi karşısında yaralandı. Uçak hasar gördü, neredeyse dümenleri dinlemeye son verdi ve bir kuyruk parçasına girdi. Biri bir paraşüt kullanabilirdi, ancak her AND-16, altın cinsinden ağırlığına değdi. Ve pilot onu kurtarmaya karar verdi. Motorun yardımıyla, makinenin feci şekilde dönmesini durdurmak, zemine yakın yatay bir uçuş yapmak mümkün oldu. Kan döktü, Pokrovsky üsse ulaşmayı başardı. Hastanede tedavi gördükten sonra birime döndü.
Ön saflardaki biyografisinde özellikle akılda kalıcı olan Pokrovsky, Safonov'un Almanların Murmansk'a yönelik şiddetli saldırılarını yansıtan birlikleri kuşatmak için iki kez havacı sürdüğü günü düşündü. Ve iki kere de düşman kuvvetleriyle savaşmak zorunda kaldım, Kuzey Denizi 7-8 zamanını aştım.
Vladimir Pavlovich, o sabah, savaşçılarımızdan beşinin, yaklaşık 20 "Messerschmitt" eşliğinde 20 bombardıman uçağından daha fazla saldırdığını hatırlattı. Safonovtsy önde gelen bir sinyalde güneşten onlara gitti. Hareket halindeki komutan "Junkers" başını vurdu, Pokrovsky de ateş yakmayı başardı. İkinci saldırıda, Safonov ve Maksimovich iki araba daha düşürdüler. Öykü bozuldu. Kaçan Naziler konumlarına bomba atmaya başladılar. Grev grubunu kapsayan çift A. Kovalenko da Bf.109'i imha etti. Sonuç olarak, düşman beş uçak kaybetti.
Birkaç saat sonra Safonov yine filo pilotlarını büyüttü. Bu kez 30 Ju-87'i durdurdular, 5'lerini düşürdüler. Bir - Pokrovsky'nin hesabına. Panik başladı. Faşist pilotların bazıları buna dayanamadı, açık bir şekilde telsizle: “Kendini kurtar, çevreledik!” Kısa süre sonra düşman savaşçıları "Junkers" ın yardımına geldi. Alman otomobil sayısı 52'e yükseldi. Ancak Kuzey Denizciler geri çekilmedi, savaşa girdi ve kazandı. Dönerken keşif uçağı bir araya geldi. Lider onunla yakalandı ve yok edildi. Bu zafer iki çeşit sona erdi Kuzey Denizi 15 Eylül 1941 g.
Ertesi gün, Safonov, Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanını aldı ve hizmet ettiği alay Kızıl Bayrak olarak kabul edildi ve Pokrovsky Kızıl Bayrak Sırasını aldı. Yüksek ödüller pilotların daha aktif bir şekilde savaşmasını zorunlu kıldı ve Ocak ayında, 1942’te altı savaş uçağı Vladimir’in savaş hesabında yer aldı.
Ancak Pokrovsky gökteki Nazilerle sadece bencilce savaşmadı. O, Komsomol Filosu, yerde yeterince çalışmıştı. Sisteme daha hızlı girmelerine yardımcı olmak, bir büro toplantısı hazırlamak ve düzenlemek, Komsomol toplantısı yapmak için yeni gelenlerle konuşmamız gerekiyor ... Varlığa güvenerek, Vladimir çok şey yapmayı başardı, genç havacıları her bir görevin mükemmel bir şekilde uygulanması için harekete geçirmeyi başardı. Yakında bir parti bileti verildi.
Pokrovski, anılarında pilotlar ve mühendisler, teknisyenler ve alay mekaniğinin mekaniği arasındaki iyi ve dostça ilişkileri vurguladı. Vladimir Pavlovich, “Sadık yoldaşların özverili çalışmalarını takdir ediyoruz” dedi. - Kalktığımda ve düşmanı engellemeye başladığımda, uçağın ve silâhKiryanov, Prosuzhih, Popov tarafından hazırlanan, sizi yarı yolda bırakmayacak. Zemin uzmanlarının arızası nedeniyle motorun veya makineli tüfek arızasının durumunu hatırlamıyorum. Komutanın onları korumalarımız olarak adlandırmasına şaşmamalı. " Bir uçağın kaç delik aldığına bakılmaksızın, hızla devreye girdi. Teknisyenler ve mühendisler, yalnızca araçların geri kazanılmasında değil, aynı zamanda borç verme yoluyla alınan savaşçıların ateş gücünü arttırma görevlerini yerine getirmede harikalar yarattı. Böylece, Filonun Hava Kuvvetleri Komutanlığı tarafından onaylanan Safonov'un önerisinde, Kasırgaların silahlandırılması iyileştirildi. Roketler için 2 tabancaları ve yerli üretim 2 makineli tüfekler kurdular. Çalışma, mühendis alayı B. Sobolevsky ve uçak atölyesi uzmanlarının aktif katılımıyla gerçekleştirildi. Pilotlar, saldırıların etkinliğinin arttığına dikkat çekti.
Boris Feoktistovich sadece birinci sınıf bir hava savaşçısı değildi, aynı zamanda meslektaşlarının görüşüne göre iyi bir komutan, metodolog ve eğitimci idi. O inanıyordu: Sadece bir kavga ve her ayrılışın dikkatli bir analizi gerçek bir beceri okulu haline gelebilirdi. Astlarının en iyi niteliklerini fark ederek, bir acemiyi becerikli, cesur, kendine güvenen, soğukkanlı bir savaşçı yapmak için onları geliştirmeye çalıştı. Genç subayları yönetmeye aldı, böylece görsel olarak saldırıya nasıl gidileceğini, düşman hatlarından kaçabileceğini, grev yapabileceğini görebildiler. Mesela, faşistlerin cezasız kalmasına izin veren, çok uzun bir mesafeden ateş açan D. Reutov'du. Bir çiftte onunla birlikte tırmanan komutan, ustalıkla Junker'lere 50 metrelere yaklaşarak atıcıyı yok etti. Konu dersi Reutov'da herhangi bir açıklamadan daha iyi çalıştı. Daha sonra tekrar tekrar başarı elde etti.
Askerler, teğmen 3 ile olan olayı iyi hatırladı. Sorokin. İlk sortide faşist bir dövüşçüyü düşürdü, ancak bazı hatalar yaptı. Messer'ı kovaladıktan sonra, sunucuyu fırlattı, uzaktan ateş etmeye başladı, bütün mühimmatı harcadı. İnişin ardından Safonov, Sorokin'e “Bu şekilde savaşmazlar ... Komutanı örtbassız bıraktın. Nasıl bitebilir, açıklamaya gerek yok. " Kalkış iyice analiz edildi. Komutan karşılıklı yardımlaşma ve açık anlaşmanın zorunlu ve sarsılmaz bir kural olduğunu hatırladı. “Savaşta, sadece o zaman sakin olursun” dedi, “Bir ortağa inandığınızda… Sırayla, liderler takipçileri korumalı ve onlara zamanında yardım etmeli” dedi.
Safonov çok sık uçtu ve hemen hemen her seferinde Pokrovsky onun yanındaydı. Ayrıca, üç savaşçımızın Müttefik konvoyu kapsamasıyla Mayıs 30'taki Boris Feoktistovich - 1942 için son savaşa katılma fırsatı buldu. O gün, Safonov üç Junker'ı yok etti. Pilotları Pokrovsky ve Orlov, araba ile vuruldu. Beş uçak kaybetti ve herhangi bir yere bomba düştü, Naziler savaş alanını terk etti. Murmansk'a gemiler ve nakliye araçları el değmeden geldi. Ancak komutan havaalanına geri dönmedi.
Vladimir Pavlovich, o sabah, Safonov başkanlığındaki son zamanlarda toplanmış ve henüz uçmuş olan tomahaukların dördünün denize yöneldiğini söyledi. Yakında, motorun çalışmasındaki kesintiler nedeniyle, köle komutanı A. Kukharenko hava alanına geri döndü. Üç araba ile bir uçuş daha devam etti, bu arada bir konvoy ve yaklaşan bombardıman uçakları yaklaştı. Pilotlarımız derhal "Junkers" grubuna saldırdı. Sert bir savaş çıktı, bağlantı koptu. Ne Pokrovsky ne de Eagles'in komutan ile doğrudan bir bağlantısı yoktu. Eve köle olarak döndüklerinde Safonov'un KP'ye vurduğu "Junkers" hakkında ve neredeyse ne zorla devam edeceği hakkında söylediğini öğrendik. Gemilerin birinden, eskort avcı olarak izledi, irtifa kaybediyor, konvoya doğru yürüdü ve öfkeli denizin dalgalarına kayboldu. Komutanın ölüm nedeni gizemli kaldı. Pokrovsky, son günlerine kadar Safonov'un savaşın zirvesinde başarısız olan bir motor tarafından kullanıldığına inanıyordu.
Sevgili bir komutanın ve öğretmenin ölümünü öğrenen, diğer asker Safonov'un duygularını anlayabilirsiniz. Ancak savaş devam etti ve kedere teslim olmak için zaman yoktu. Pokrovsky yeni zorlu zaferlerde bulundu. Bir zamanlar konvoyu kaplayan komutanlar, liderliğindeki pilotlar bir grup faşist uçağı ele geçirdi. Severomortsy savaşa düştü ve bombardıman uçaklarını denize bomba atmaya zorladı. Eskort gemilerinin uçaksavar ateşi ateş bölgesinde hareket eden Vladimir, herkesin gözünden önce bir dövüşçüyle savaştı. Şaşkın topçular, ölümcül bariyeri cesurca bir "şahin" attı ve ateşin gücünü azalttığını gördüler. Ancak Pokrovsky makinesinin gövdesine çılgın bir mermi indi ve ateşe verdi. Havacı bir paraşütle zıpladı, bir buz fontuna indi ve teknelerle toplandı.
Mayıs ayına kadar, 1943, V.Pokrovsky, kaptan rütbesiyle, Kuzey Filo Hava Kuvvetleri'nin 2. Avcı Havacılık Alayının 6-Muhafızları Avcı Havacılık Alayına komuta etti. O zamana kadar, 350 savaş misyonları yaptırdı, 60 hava savaşları yaptı, 12'i kişisel olarak ve 6 grup düşman uçaklarında imha etti.
Pokrovski'nin Sovyetler Birliği Kahramanı unvanına (1943’in temasıyla geldi) sunulurken, “Orjinal Albay B. F. Safonov’un mükemmel bir yoldaşı olan gerçek bir Safonovets, öğretmeninin askeri meselelerle kişiselleştirilmesidir. Saldırıların cesareti, yangının doğruluğu, savaşın olağanüstü çabukluğu ve düşmanın sınırsız nefreti, Pokrovski için sadece alay çalışanları arasında değil, sınırlarının çok ötesinde, büyük bir haklı otorite yarattı. ”
Savaştan sonra Vladimir Pavlovich Sovyet Ordusunda görevine devam etti. 1954'te Hava Harp Okulu'ndan mezun oldu. 1956’te, bekçi Albay Pokrovsky’nin görevinden alındı. V.P. öldü. Pokrovsky 22 Mart 1998 ve St. Petersburg'un Seraphim mezarlığında gömüldü.
Kaynaklar:
Zhirokhov M. As V.P. Pokrovsky // Tundranın üzerine aslar. Kuzey Kutbu'ndaki hava savaşı. 1941-1944. M: Tsentrpoligraf, 2011. C. 172-176.
Egers E. Sovyet Asları. M: Kasırga, 1997. C. 20-22, 40.
Çeçen V. Tsybulsky I. Okyanusun üzerinde kanatlar. M: Genç Muhafız. 1986. C. 54-63.
Melnikov V. Slave Safonov // Deniz koleksiyonu. 1985. No 9. S.47-49.
Babakov A. Sovyetler Birliği Kahramanları. Tom xnumx. M.: Voenizdat, 2. C. 1987.