Araştırmacılar, Dünya üzerindeki en deprem eğilimli bölgelerdeki gizemli küçük sarsıntıların şaşırtıcı derecede büyük tsunamilerin sebebi olduğunu söylüyorlar.
Bu bulgular, 2011 yılında Japonya'yı vuran felaket büyüklüğü 9.0 depreminin yarattığı devasa tsunami'ye de ışık tutabilir.
Yeryüzündeki en büyük 10 deprem depreminin neredeyse tamamı, gezegenin yüzeyini oluşturan tektonik plakalardan birinin diğerinin altında dalış yaptığı dalma zonları boyunca meydana geldi. Bu bölgelerin sığ bölgeleri genellikle kendi başlarına sismik olarak aktif değildir, ancak bazen çok düşük frekanslı sismik dalgalar açısından zengin olan bu yerlerden garip sarsıntılar kaydedilir.
Bu sığ alanlar, tsunami depremlerine de ev sahipliği yapıyorlar, bu da tsunamileri, saldıkları sismik enerji miktarından çok daha güçlü bir şekilde üretiyorlar. Japonya'da felaket tsunamisi yaratan ve binlerce insanı öldüren 1605'teki Keicho depremi, böyle bir deprem olabilirdi.
Yoksulluk bölgelerinin sığlıklarında görülen çok düşük frekanslı olaylar ve tsunami depremleri arasında herhangi bir bağlantı olup olmadığını görmek için, Japonya'daki bilim adamları 2009 yılında çok düşük frekanslı olaylar sürüsünü analiz etmek için üç okyanus tabanlı sismometreyi kullandılar. Nankai çukurunun en sığ kesimlerinde, güneybatı Japonya'nın yakınındaki bir yitim zonunun bir parçası, her devirde devasa depremler tarafından sarsılmış bir yerdi. Bu, 1946'da, büyüklüğün 8.2 olayı tahmini 1.300 kişiyi öldürdüğü zaman.
Araştırmacılar, 3,8 ila 4,9 büyüklükleri arasında değişen çok düşük frekanslı depremlerin 30 ila 100 saniye sürdüğünü keşfettiler. Bu, karşılaştırılabilir büyüklüklere sahip sıradan depremlerin 1 ila 2 saniyelik süresi ile karşılaştırıldığında, alışılmadık ölçüde uzundur.
Bu çok düşük frekanslı depremler isimlerini arazi üzerinde tespit edilen sismik dalgalardan alsalar da, araştırmacılar bu olayların aslında yüksek frekanslı dalgalarda da zengin olduğunu keşfettiler. Yüksek frekanslı dalgalar maddeyi geçtikçe mesafe ile zayıflama eğilimindedirler, bu yüzden arazi sismometreleri bu dalgaları algılamamıştır ancak okyanus sismometrelerinin depremlere daha yakın olmasının nedeni budur. Artık depremlerin uzun süreleri ve onlardan görülen yüksek frekanslı dalgalar, bu olayların kayadaki çatlaklara sızan sıvılardan kaynaklandığını, böylece yeryüzünün parçalarının birbirini geçmesini ve tsunami depremleri oluşturmasını kolaylaştırdığını gösteriyor.
Bu bulgular, yetkililerin sığ bölgelerdeki sığ bölgelere daha yakından bakmaları gerektiğini göstermektedir. Örneğin, 2011'de Japonya'yı vuran büyüklük 9.0 depreminin yarattığı devasa tsunamiler, ülkenin ana adasının doğusunda yer alan Japonya Açması'nın sığ kısımlarında kaymalara neden olabilir.
Yokosuka'daki Denizcilik Dünyası ve Teknolojisi için Japonya Ajansı'ndan bir sismolog olan Araştırmacı Hiroko Sugioka, “Sipere yakın sürekli sismik faaliyetleri izlemek bizim için çok önemli” dedi. "Beklenmedik büyüklükteki tsunami felaketlerine karşı hafifletme."
Bilim adamları bulgularını Nature Geoscience dergisinde 6 Mayıs'ta açıkladılar.
Twitter'da Dünya'daki en son bilim ve keşif haberleri için OurAmazingPlanet'i takip edin @OAPlanet ve üzerinde Facebook.