izlemeye tahammülümüzün kalmadığı emek göstergesi...
"birleşik krallik'taki televizyon programlarının bitiş jeneriklerine tuhaf bir şeyler oldu. eskiden ağır ağır ve tüm ekranı kaplar bir şekilde akarken, gittikçe kısalıyor, bölünüyor, kenarlara itiliyor, kutulara tıkılıyor ya da neredeyse okunmayacak denli hızlandırılıyorlar.
... bu kısalma, bölünme ve kutulanmanın nasıl olur da, gelişmekte olan dünyanın orasına burasına batı tarafından bombalar yağdırılmasıyla bir biçimde bağlantısı olabilir?
buradaki sorun, televizyonun yayın süresinin niteliğinin son yıllarda değişime uğraması. daha önceleri, seyretmiş olduğunuz ürünü üretmiş olan kişilerin katkı ve rollerini belgeleyen bitiş jeneriğinin tüm ekranı kaplayarak aheste aheste geçmesinde bir sorun yoktu. bugün ise (nasıl finanse ediliyorsa olsun) yayıncalar arasında yaşanan seyirci uğruna kıyasıya rekabet, bitiş jeneriğinin artık seyircinin kanalı izlemeye devme etmesini sağlamaya yönelik promosyon ve anonslarla rekabet etmek zorunda olması anlamına geliyor. yayın süresinin artık daha önce hiç sahip olmadığı bir ekonomik değeri var!"
(bkz: marksizm ve medya araştırmaları
)