2010 yılının nisan ayında Adriano Lameira isimli biri kamerasını Almanya'daki Köln Hayvanat Bahçesi'nde Tilda isimli bir orangutanın kafesinin önüne kurdu .
Tilda'nın bir insan gibi ıslık çalabileceğine dair bir söylenti vardı ve Hollanda'daki Amsterdam Üniversitesi'nden Lameira, onu kamerada yakalamak istiyordu. Ancak kamera çekmeye devam ederken, Tilda ıslık çalmaktan çok daha fazlasını yaptı. Ellerini çırptı, dudaklarına şaplak attı ve bir dizi derin boğazlı insan benzeri bozuk ses çıkardı.Neredeyse kükürt heksaflorür soluyan biri gibi, sesini daha da derinleştirdi.
“Bunlar şimdiye kadar vahşi orangutanlardan duyduklarımızdan çok farklı değildi, aynı zamanda insan konuşmasıyla bazı benzerlikler de görebiliyorduk” diyor.
Tilda, insan konuşmasını taklit edebilecek gibi görünen ilk hayvan değildi. Bir avuç diğer tür de filler ve beyaz balinalar da dahil olmak üzere konuşma gibi sesler çıkarır.
Bu hayvanlar bizi ayıran dil engeli arasında köprü kurabiliyor gibi görünüyor. Ve bizim gibi konuşma girişimleri onları karşı konulmaz kılıyor. Ama bizim gibi gerçekten "konuşabilirler" mi? Bu sadece ses çıkarabilme meselesi değil. Gerçekten konuşma olarak saymak için, hayvanların ne anlama geldiğini anlamaları gerekir. Tilda 1965'te doğdu, Borneo adasından yakalandı ve esaret altında büyüdü
Lameira'nın ekibi, çağrılarının çarpıcı bir şekilde insan konuşmasına benzediğini buldu. Hızlı ritimleri konuşan insanlarınkiyle tam olarak eşleşiyordu. Dahası, ünlü ve ünsüz gibi sesleri birleştiriyor gibiydi. Lameira, bu heceleri, kelimeleri ve cümleleri nasıl inşa ettiğimizin bir habercisidir, ancak çağrıları konuşmamızın mükemmel bir taklidi olmaktan çok uzaktır. Ama oradaki tek taklitçi o değil. Ünlü olarak papağanlar papağanlar da iyidir.
Uzun bir süre, araştırmacılar onların vokal organlarında sorun olduğuna inanıyorlardı. Vokal yolları bizimkine benzer, ancak 20. yüzyıldaki çalışmalar ses kutularının bizimki kadar inmediğini ileri sürdü.
Ancak bu doğru değil, diyor Jarvis. 2003 yılında araştırmacılar, bebek şempanzelerinin gırtlaklarının, tıpkı insanlarınki gibi doğumdan kısa bir süre sonra indiğini buldular.
Jarvis, “Teorik olarak ses kutuları yapabileceğimiz birçok farklı sesi üretebilir” diyor. "Ama öyle değiller." Ya maymunların vokal öğrenmede yer alan ön yollara sahip olmadığını ya da yolların herhangi bir nedenle işlevsel olmadığını söylüyor.
Tilda bu sorunun çözülmesine yardımcı olabilir. Açıkçası, taklit ettiği sesler orangutanlar için çok zor değil, diyor Lameira. Bu, onları üretme yeteneğinin, orangutan soyunun insanlara yol açan soydan ayrılmasından önce geliştiğini göstermektedir. Lameira, "Bu bize bir tür konuşma evrimi zaman çizelgesi verebilir" diyor.
Belki de sesleri taklit etme yeteneğinin eski olduğuna şaşırmamalıyız. Yaptığınız sesleri kontrol etme yeteneği gibi ilgili mekanizmaların çoğu temeldir ve birçok hayvanda bunlara sahiptir.
Gerçek şu ki, bazı hayvanlar insan konuşma seslerini taklit edebilir, ancak sadece küçük bir azınlık insanlar gibi anlamlı bir şekilde konuşabilir. Bu daha az yetenekli hayvanlar, gerçekten yetenekli olanlar kadar büyüleyici, çünkü kendi dil becerilerimizin nasıl geliştiğini ortaya çıkarabilirler.
Tilda'nın videosu :
Bazıları fiziksel olarak böyle yapabilir - papağanlar ve mynahlar, ve ben yunuslara bir ölçüde inanıyorum. Diğerleri - örneğin goriller ve şempanzeler ve bonobolar - fiziksel mekanizmadan yoksundur, ancak oldukça temel bir düzeyde imzalanması öğretilebilir. Ve yine de diğerleri - örneğin köpekler - konuşmayı ifade edemeseler de, bir dizi kelimeyi anlamayı öğrenebilirler.
Arizona Üniversitesi'nden Dr. Irene Pfefferberg, en az bir Afrika gri papağanı olan Alec'i anlayabildiğini ve anlayabildiği 149 kelimelik bir kelime dağarcığını öğretebildiğini gösterdi. Bu konuda bir kitap yazdı.
Dahası, birçok hayvan, çoğunlukla DNA'ları aracılığıyla doğumdan önce atanan anlamlarla iletişim kurmak için sesler veya görüntüler kullanabilir.
Ancak insan düzeyinde konuşma, insan düzeyinde beyin gücü gerektirir ve diğer dostlarımız yeterli değildir.
Bunu bilgisayarlarla biraz karşılaştırırdım. 1981 yılında ilk bilgisayarım olan Apple II, yalnızca büyük harf karakterler ve sayılar üretebilir (küçük harf karakterleri vermek için bazı şeyler ekleyene kadar). Apple II'mün enflasyona göre ayarlanmış dolar cinsinden maliyetinin üçte birinden daha düşük maliyetli, mütevazı bir HP masaüstü makinesi olan mevcut bilgisayarım, düz ekran TV'mizde film gösterebilir.
Aradaki fark "beyin gücü"nde üssel bir artıştır. Apple II'nin küçük işlemcisinin, HP'min saniyeler içinde ekranda yanıp sönebileceğine benzer bir görüntü üretmek için bir güne ihtiyacı vardı.
Böylece fiziksel ekipmanla veya fiziksel ekipman olmadan konuşma üretmek için hayvanlar konuşmada kullanılan gerçekliğin keyfi soyutlamalarını oluşturmak ve sonra yanıtları işlemek için gereken işlem gücüne sahip değildir .
(TAMAMEN ALINTIDIR)