Arkeologlar, 800 yıldan daha uzun bir süre önce meydana gelen acımasız bir sahneyi yeniden canlandırmak için bir Orta Çağ İtalyan kilisesinin mahzeninde bulunan hırpalanmış bir kafatası kullandılar.
Kafatası genç bir erkeğe ait ve San Biagio’nun ana avlusuna gömüldüğü için zengin De Cittiglio ailesinin bir üyesi olduğu düşünülüyor. arazinin sahibi kim üzerine kilise yapılmıştır.
Ayrıcalıklı bir yaşam, görünüşe göre onu hiç görmediği bir cinayetten kurtarmaya yetmedi.
İtalya’daki Siena Üniversitesi ve Insubria Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, bir saldırı dizisini belirlemek için adamın kafatasındaki dört büyük lezyonu kullandılar.
Fiziksel incelemeler, üç boyutlu dijital mikroskopi ve kemiğin CT taramaları, araştırmacılara yaralanmanın doğasını, saldırının yönünü ve hatta kullanılmış olabilecek silahın türünü söyleyebilir. Bu durumda analiz, ilk saldırının arkadan geldiğini ve kafatasının arkasındaki kemikte yalnızca yüzeysel bir kesiğe neden olduğunu gösteriyor.
Belki de genç adam ani bir saldırıya uğramıştı ve kaçmaya teşebbüs etmeden önce ancak ölümcül bir darbe olabilecek bu darbeyi engellemeyi veya atlatmayı başardı.
Parçalanmış kemiğin doğası, kurbana arkadan keskin bir metal bıçakla, büyük olasılıkla uzun bir kılıçla gelen tek bir saldırgan olduğunu gösteriyor.
“O noktada saldırının farkında olan ve belki de savaşa hazırlıksız olan kurban, başının arkasından vurularak kaçmaya teşebbüs etmiş olmalı ve C lezyonuna neden olmuş olmalı, bu da uçuşu hemen etkisiz hale getirecek, muhtemelen kesintiye uğratacak veya en azından yavaşlatacak. ,” yazarlar devam ediyor.
Ekip, Lezyon C’nin, neredeyse kesinlikle adamın sağ kulağını çıkararak küçük bir kanamaya neden olacağı sonucuna varıyor. Ama muhtemelen ölümcül de değildi.
Yine de, kafatasına iki kemik kıran vuruşla, iyi bir mücadele verme şansı çok azdı. Görünüşe göre üçüncü darbe hemen ardından geldi ve kafatasının arka alt kısmında daha da güçlü bir kırılmaya neden oldu. Yere doğru zorlandı, bu noktada bilincini kaybetme şansına sahip olabilirdi.
Son ve en güçlü darbe olan A lezyonu onun işini bitirebilirdi. Kafatasını birkaç santimetre deldi ve hiç şüphesiz beyin hasarına ve yoğun kanamaya neden oldu. Ölüm sadece birkaç dakika içinde gelirdi.
“Ölüm öncesi yaralanmaların sayısı ve konumu ve darbelerin zarar verici gücü, saldırganın kasıtlı olduğunu ve belki de kurbana karşı belirli bir aşırı öldürmeyi gösterdi.” yazarlar yazıyor.
Talihsiz adamın kafatası 2006 yılında gün ışığına çıkarıldı ancak bu çalışma, adamın kemiklerindeki sonunu ortaya çıkarmak için modern tekniklerin kullanıldığı ilk çalışma olma özelliğini taşıyor.
Bulgular, MS 900 ila 1170 yılları arasında Orta Çağ İtalya’sında yaşamın nasıl olabileceğini göstermeye yardımcı oluyor. Ayrıca, adli tıp alanında modern bireylerin ölümünü yeniden yapılandırmak için kafatası yaralanmalarını kullanmanın akla yatkınlığını da göstermektedir.
San Biagio’da bulunan adam kesinlikle bela aramaya gitmiş gibi görünmüyor, ancak genel olarak savaş deneyimi olduğu açık. Yazarlar, sağ omzunun genç yaştan itibaren alışılmış okçuluk pratiği belirtileri gösterdiğini söylüyor. Kafatasının diğer kısımlarında da yara izleri görülüyor.
Arkeologlar artık bu adamın nasıl öldüğü hakkında daha iyi bir fikre sahip olabilir, ancak onun hakkında herhangi bir tarihsel kayıt olmadan, neden bir sır olarak kalacak.
Araştırma yayınlandı Journal of Archaeological Science: Raporlar.
Kaynak : https://www.sciencealert.com/shattered-skull-details-gruesome-final-moments-of-a-medieval-murder-victim