Yeni bilimsel incelemeye göre, mevcut bilimsel kanıtlar aralıklı oruç tutma iddialarını destekliyor.
Johns Hopkins Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 25 yıldır aralıklı oruçun sağlık üzerindeki etkisini inceleyen ve yaklaşık 20 yıl önce kendini kabul eden Coauthor Mark Mattson, “aralıklı oruç sağlıklı bir yaşam tarzının bir parçası olabilir” diye yazıyor. .”
Mattson, yeni makalesinin, aralıklı oruç bilim ve klinik uygulamalarını doktorların denemek isteyen hastalara rehberlik etmesine yardımcı olacak şekilde açıklığa kavuşturmaya yardımcı olmayı amaçladığını söylüyor.
Aralıklı oruç diyetleri genellikle iki kategoriye ayrılır: yemek zamanlarını günde 6-8 saate daraltan günlük zamanla sınırlı beslenme ve insanların kendilerini bir orta ile sınırladığı 5: 2 aralıklı oruç haftada iki gün büyüklüğünde bir yemek.
E-posta ile son alın
Bir dizi hayvan ve bazı insan çalışmaları, oruç ve yeme zamanları arasında dönüşümün, muhtemelen metabolik anahtarlama adı verilen gıda kıtlığı dönemlerine eski bir adaptasyonu tetikleyerek hücresel sağlığı desteklediğini göstermiştir. Böyle bir anahtar, hücreler hızla erişilebilen, şeker bazlı yakıt depolarını kullandığında ve daha yavaş bir metabolik süreçte yağları enerjiye dönüştürmeye başladığında ortaya çıkar.
Mattson, çalışmaların bu anahtarın kan şekeri düzenlemesini iyileştirdiğini, strese karşı direnci arttırdığını ve iltihabı bastırdığını gösterdiğini söylüyor. Amerikalıların çoğu her gün üç öğün yemek ve atıştırmalık yediğinden, geçişi veya önerilen faydaları yaşamazlar.
Makalede Mattson, hem hayvanlarda hem de insanlarda aralıklı oruç tutan dört çalışmanın da azaldığını belirtiyor tansiyon, kan lipit seviyeleri ve dinlenme kalp atım hızları.
Aralıklı oruç tutmanın obezite ve diyabet, diyor Mattson. 100 kilolu kadının Güney Manchester NHS Vakfı Güven Üniversitesi'nde yapılan iki çalışma, 5: 2 aralıklı oruç diyetinde bulunanların kalorileri kısıtlayan, ancak insülin duyarlılığı ve göbek azalması ölçümlerinde daha iyi performans gösterenlerin aynı miktarda kilo verdiğini gösterdi. kalori azaltma grubundaki yağlardan daha fazladır.
Daha yakın zamanlarda, Mattson diyor ki, ön çalışmalar aralıklı oruç tutmanın beyin sağlığına da fayda sağlayabileceğini gösteriyor. Toronto Üniversitesi'nde Nisan ayında yapılan çok merkezli bir klinik çalışma, iki yıl boyunca kalori kısıtlı bir diyet uygulayan 220 sağlıklı, obezitesi olmayan yetişkinlerin bilişsel testler pilinde gelişmiş hafıza belirtileri gösterdiğini buldu. Aralıklı oruç tutmanın öğrenme ve hafıza üzerindeki etkilerini kanıtlamak için çok daha fazla araştırma yapılması gerekirken, Mattson bu kanıtın bulunup bulunmadığını, oruç tutmayı ya da taklit eden farmasötik bir eşdeğerin nörodejenerasyon ve demansı ortadan kaldırabilecek müdahaleler sunabileceğini söylüyor.
“Sağlıklı diyetler ve egzersiz hakkında standart tavsiyenin yanı sıra, tıp fakültesi müfredatına aralıklı oruç hakkında bilgi eklemeyi düşünebileceğimiz bir geçiş noktasındayız” diyor.
Mattson, araştırmacıların “metabolik geçişin spesifik mekanizmalarını tam olarak anlamadıklarını” ve “bazı insanların oruç rejimlerine yapışamayacağını veya istemediğini” kabul eder. Ancak rehberlik ve sabırla çoğu insanın onları hayatlarına dahil edebileceğini savunuyor.
Vücudun aralıklı açlığa uyum sağlaması ve ona eşlik eden ilk açlık panglarının ve sinirliliklerinin ötesine geçmesi biraz zaman alır. Mattson, “Hastalara başlangıçta aç ve sinirli hissetmenin yaygın olduğu ve vücut ve beyin yeni alışkanlığa alıştıkça genellikle iki haftadan bir aya kadar geçtiği konusunda uyarılmalıdır.
Bu engeli yönetmek için Mattson, hekimlerin hastalara “soğuk hindi gitmek” yerine birkaç ay boyunca oruç sürelerini ve sıklığını kademeli olarak artırmalarını önermektedir. Mattson, tüm yaşam tarzı değişikliklerinde olduğu gibi, doktorlar için önemlidir bilimi bilmek, böylece potansiyel faydaları, zararları ve zorlukları iletebilmeleri ve destek sunabilmeleri.
İnceleme Tıp New England Journal.
Yazarlar Hakkında
Yaşlanma İntramural Araştırma Programı Ulusal Enstitüsü'nün Çevirisel Gerontoloji Şubesi'nden Rafael de Cabo, gözden geçirmenin bir yazarıdır. Ulusal Sağlık Enstitülerinde Yaşlanma Ulusal Enstitüsü'nün Intramural Araştırma Programı bu çalışmayı destekledi. Yazarların sunduğu açıklama formları bu makalenin tam metninde şu adreste bulunmaktadır: NEJM.org.