Evrendeki her şey başka bir şeyin etrafında döner. Atomu güneş sistemine benzetebiliriz. Merkezde çekirdek vardır, yani güneş. Elektronlar, yani gezegenler, çekirdek etrafında dönerler. Atomun çekirdeğinde + yüklü protonlar bulunur. Elektronlar ise negatif yüklüdür. Bu çekim kuvveti sebebiyle dönüş gerçekleşir. Elektronların konumları sabit değildir. Orbital dediğimiz konumlarda bulunma olasılıkları yüksektir. Elektronlar fotonlar aracılığıyla enerji alırlar. Enerji alan elektron bir üst enerji seviyesine çıkar, enerjisini tükettiğinde ise orijinal orbitaline geri döner.
Newton hareket yasalarından da bildiğimiz gibi hareket eden bir cisme etki eden başka bir kuvvet yoksa cisim sabit hızla hareket etmeye devam eder. Elektronun hareketini durduracak bir kuvvet olmadığı sürece elektron hareketini sürdürecektir.
Heisenberg'in belirsizlik ilkesinden bildiğimiz gibi hız ve konumu aynı anda yüksek doğrulukta bilmemiz mümkün değil. Elektronlar çekirdeğe yaklaştıklarında, yani konumları daha belirli hale geldiğinde hızlarındaki belirsizlik artar. Bu sebeple çekirdeğe düşmeden hareketlerine devam ederler.
Elektronun hareket etmesini sağlayan "ilk" enerji ise atom oluşurken atomun yapısında depolanmıştır. Bu sebeple atomu parçaladığımızda yüksek miktarda enerji elde ederiz.