Ve her şey XVI'nın sonuna kadar - XVII yüzyılların başından itibaren, Sorunlar Zamanı Moskova krallığına gelene kadar çok dekor ve asildi. Daha sonra takip eden koşulların öncesinde, İsveçlilerin görünüşe göre bir gün Rusların Baltık Denizi'ne gideceğini fark etmeleri gerçeği (aslında, Ivan Vasilievich Grozny onları korkuttu, korkuttu) ... Hayır, hayır, birisinin sonra Stockholm'de Rusların inşasını doğrudan öngördü filo ve böylece, ama o sırada yaklaşık 400 yaşında olan kuzey komşularımız, gönül yarası ve samimi kalp ağrısı ile Korel-Oreshek hattı boyunca Rus sınırına eziyet etti, bu yüzden bu “kader armağanı” olduğunda, doğal olarak kullanamadılar, ve sonuç olarak, Rus krallığı sadece Ladoga Gölü'nün güney ve doğu kısımlarıyla kalan Baltık'tan geri çekildi.
Neredeyse 90 yıl boyunca, bu konudaki tüm komşularımız iyiydi ("iyi" olarak, Ruslar 17. yüzyılın ortalarında Nyenska'ları alıp "Nien" kentinde yürüdüklerini, nihayetinde Nans kentinde "yürüdüklerini" kabul ettiler.) Şimdi, Petersburg'un Krasnogvardeisky bölgesi yer alıyor), ama ne yazık ki, özel bir şeyle bitmedi). Büyük Petrus'un enerjik elinin liderliğindeki küstah Ruslar, “Yeter!” ve topraklarını geri kazanmaya başladılar. lacivert-lacivert.
Ve burada, sevgili yoldaşlar, en ilginç başlar. İlginç ve dikkat çekici nedir? Evet, tüm Rus-İsveç savaşlarından önce sadece Rus topraklarında ya da yakınlardaki halkların topraklarında savaşılmış olması. Ancak, 1719'ten beri, İsveçlilerden önce, Rusların işgal kuvvetlerinin inişlerini ve birliklerini daha da ilerletmelerinin gerçek beklentisi ... Hayır, bizim tarafımızdan indirilen askerler, Kuzey Savaşı'nın bitmesi için Stockholm Kabinesini etkiledi. Rusya'nın ısrar ettiği koşullar. 20'teki yıllar sakinleşmiş eski bir Viking.
Ancak, Rus makamlarının zayıflığını hisseden 1741'ta İsveçliler tekrar şanslarını denemeye karar verdiler, ancak ne yazık ki, sadece kazanmayı başaramadılar, aynı zamanda bölgenin bir bölümünü 1743'e geri vermek zorunda kaldılar.
Yarım yüzyıl boyunca, her şey sessizdi, 1788 yılında olduğu gibi, İsveç kralı Gustav III, İsveç donanmasının büyük güçlerini çekerken krallığı için oldukça iddialı hedefler koydu. Bir süre servet ona oldukça geniş bir şekilde gülümsedi ve zaten St. Petersburg'a zafer kazandığını görüyordu. Bununla birlikte, İsveç filosunun deniz zaferleri son derece zordu (İsveçlilerin deniz zaferlerinin) tartışmalı olduğunu ve bu savaşın birçok soruyu gündeme getirdiğini not etmek isterim; denizciler, kendilerine verilen tüm görevleri, ciddi kayıplar pahasına bile olsa gerçekleştirdiler: Vyborg, İsveçliler tarafından alınamadı, Kronstadt'ın ablukası ve St. Petersburg işgali tartışılmadı). Bu savaştan sonra İsveç'ten ayrıldık, her biri kendi çıkarları ve aynı bölgelerde.
Rusya ile ilgili tam yanılsamalar Stockholm bazı XiUMX-1808 savaşını kaybetti. Nasıl Çok basit: Rus ordusu, Bothnia Körfezi'nin buzunda, krallığın topraklarına ayak basmış, başkentine çok yakın. Dahası, İsveçliler kendilerini bir kez ateş yaktıklarını öğrendiler ve Rus askerleri de kendilerini ısındılar. Güçlü bir nezhdanchikti! Ve böylelikle, neredeyse 1809 yıl boyunca Finlandiya'nın Rus İmparatorluğunun bir parçası olacağı şekilde hareket etti.
Evet, bir yandan, İsveç tamamen sakinleşti ve görünüşe göre, bunun için bir sonraki savaşın neye dönüşebileceğinin farkına varmak, yalnızca Rusya ile değil, bir bütün olarak, doğrudan Avrupa ihtilaflarına tırmanmadığını da fark etti. Öte yandan, Stockholm’deki “Rus şenliklerinin” hatırası, İsveç krallığı konusunun ortalama aklına tamamen girdi ve 200 yıldan fazla bir süre boyunca onu Rusya’yı dünyayı yüzüstü tutabilecek canavar gücü olarak düşünmeye zorladı. Sovyet dönemi istisna değildi. Yukarıda yazdığım gibi, İsveç doğrudan herhangi bir çatışmaya katılmamıştır, ancak örneğin, Sovyet-Fin savaşında aynı Finlilere silâhve gönüllüler (o zaman aynı davranış Almanlara ülkenin kuzeyindeki İsveç altyapısını kullanma hakkı verildiğinde Almanya'ya doğru da olacak).
Sovyetler Birliği'nin Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndaki zaferi, geçici olarak krallığın “ateşli başkanlarını” sakinleştirdi, ancak şüphelerini sakinleştirmedi. Sovyet Baltık Filosu da, örneğin Alman Kriegsmarine’de, savaş gemisi ve kruvazör sınıflarının geniş yüzeyli gemileriyle ilgili olarak zayıf olmasına rağmen, yeterince güçlü bir saygı uyandırdı, ancak İkinci Dünya Savaşı’nın sonunda genel olarak İsveç filosundan sayısal olarak üstündü ve Geminin kademeli olarak değiştirilmesi, roket silahlarının ortaya çıkması ve gelişmesi İsveç lehine çalışmayan bir etkendi.
Şimdilik, her şey sessizdi, 1981'te olduğu gibi, 613 projesinin Sovyet dizel denizaltı mahsur değildi ve tam tersine, bazı gizli İsveç deniz üssü tarafından sersemletildi. Her şey. Eski Vikinglere, modern bir dile koymak için “çatı patladı”. Elbette burada, propaganda bileşeni de dahil olmak üzere oynadı ve bu olay Sovyetler Birliği'ne karşı yapılan bilgi savaşında iyi bir yardımcı oldu. Ve o zamandan beri, İsveçliler, "ay faaliyeti" özel günlerinde, her yerde Ruslar gördü.
Görünüşe göre, şimdi Rus Baltık Filomuzun İsveç Donanması ile tamamen karşılaştırılamaz ve kıyaslanamayacak güçlere ve yeteneklere sahip olduğu, eski Vikingler bir Rus inişini veya bir Rus ordusunun sürpriz grevini gördü havacılık. Ve Tanrı sizi korusun, bütün bunlar sıradan insanlar seviyesine geldiğinde, ancak askeri uzmanları böyle şeyler hakkında konuştuğunda, şunu düşünmek istiyorum: bu nedir, ülkenizin NATO'ya uygunluğu veya kasıtlı olarak itilmesi? Baltık Denizi'ndeki mevcut filomuz ve iniş gemilerine ve nakliye araçlarına yükleyip yükleyebileceğimiz ve “İsveç'e savaşmak” için gönderebileceğimiz askeri birimlerimizin (denizciler, kara kuvvetleri) yetenekleri hakkında size vatansever görünmeyebilir (I Bu arada, Hava Kuvvetlerinin büyük kullanımı hakkında bile sessizim, çok fazla askeri nakliye uçağımız olacak mı?) Diğer siteleri açığa çıkarmadan, ancak yine de gerçekle yüzleşiyor: kaynakları ile Büyük Peter bile bunu yapamadı ve 100 yıl sonra Al Axander I'e (hayır, elbette, Rus İmparatorluğu bu tür görevler yapmadı) ve böyle bir şeyi tek başına füzelerle yapamazsınız. Bu durumda ordumuzun kendilerine verilen tüm görevleri yerine getireceğinden, bir kez daha benzersiz bir cesaret ve göreve bağlılık göstereceğinden eminim, ancak uzun süre devam edemeyiz. Özellikle diğer ülkelerin hemen İsveç'i savunacağını düşünürsek, bu zaten NATO ile bir çatışma.
Bununla birlikte, krallığın da bunun farkında olduğunun farkında değilim, ancak gururu küçümseyerek “düzen” i çalışmak zorunda oldukları için, filistinlerini ve dünyanın geri kalanı ile birlikte, böyle bir “kambur” yarattılar.
Özetle, elbette, İsveçliler için “Rus tehdidinin” hiçbir yerde ortaya çıkmadığını ve bazı şeylerin bütün bir halkın ulusal bilincine girdiğini, bazen on yıllarca yaratmadığını, ancak yüzyıllarca dehşet verici görüntüler doğurduğunu söylemek istiyorum. Gerçek, özellikle geçen yüzyılda bunun bir hayalet olduğunu gösteriyor. Korkunun büyük gözleri var!
[media = http: // https: //youtu.be/NjBBBg8slik]