2011 - 2020 yıl (LG-2020) için iddialı devlet silahları programları çerçevesinde planlanan harcamalar - 19 trilyon ruble'den fazla (güç yapılarının satın alınması - 20,7 trilyona kadar) ve Federal Hedef Programının “2020 trilyon öncesi savunma sanayi kompleksinin geliştirilmesi” dikkate alındığında - yaklaşık üç trilyon Silahlı Kuvvetlerin teknik donanımının ve askeri-sanayi kompleksinin modernizasyonu ve geliştirilmesine karşı ülkenin liderliğinin tutumu konusunda temel bir kayma belirledi. Ancak, planlananın uygulanması olasılığı şüphelidir.
Bu programların pratik uygulanabilirliği ve etkinliği nadiren açık kaynaklarda tartışılmaktadır.
HPV-2020, silah ve askeri teçhizat alımı için harcamaların artmasına ve sonuç olarak, yıllık 2011’ten 2020’e ihracatta sürekli bir artışla savunma bütçesinin genel büyümesine odaklanmıştır.
Başlıca sorunlar
Bunlardan birincisi, Rusya'nın bir bütün olarak ekonomik gelişme hızının ve Rusya bütçesinin gerçek büyüme hızının açıkça üzerinde olan tedarik ve savunma harcamalarının hızlı büyümesine bağlı olmasıdır. Aslında, HPV-2020 süper iyimser makroekonomik ve mali projeksiyonlara dayanmaktadır, program açıkça devlet savunma emri (GOZ) kapsamında satın alınan ürünler için iyimser fiyat parametrelerine sahiptir.
Bir diğeri ise, sanayi fiyatlarındaki artışın yeterince dikkate alınmadığı yönündedir. Ayrıca, fiyat tahminlerinin umut verici ve az gelişmiş ekipman ve silah modelleri ile ilgili olarak son derece iyimser olduğu varsayılabilir. HPV-2020, aşırı iyimser gelişim şartlarına ve özellikle de yeni tür silah ve askeri teçhizatın seri üretimine başlamaya dayanıyor.
Ayrıca, Rus savunma sanayinin önemli bir bölümünün, belirtilen Ar-Ge hacimlerini ve seri üretimi uygulamak için Sovyet sonrası dönemde uzun bir düşüşün ardından hazır olmadığını belirtmek gerekir. Bununla birlikte makalede, yalnızca HPV-2020 yazılım kusurlarına odaklanacağız.
Karmaşık olarak, tüm bunlar, mevcut silahlandırma programının hem gerekli mali kaynakları bulma ve tahsis etme hem de silahlanma tedarik planının adlandırılması ve seri örneklemelerine göre uygulanması açısından uygulanması zor göründüğü anlamına gelir. HPV-2020’in piyasaya sürülmesinden hemen sonra, hemen hemen, 2011’in sonundan itibaren, silahlanma programını ve savunma harcamalarının büyüme oranını düşürmek için yapılan konuşmaların ve projelerin hükümet çevrelerinde görünmesi şaşırtıcı değil. Amaç, askeri ihtiyaçlara yönelik harcamaları ekonomik gerçeklerle aynı seviyeye getirmek ve gelir ve gider dengesini korumak için sözde bütçe manevrasını gerçekleştirmek. LG-2012'in uygulanmasına yönelik kararlılık konusundaki üst düzey Rus liderinin resmi açıklamalarına rağmen, bu eğilimler geçtiğimiz 2020 yılı boyunca hissedilmeye devam etti. Kalkınma aşamasında ve daha sonra programın başlamasıyla birlikte, Maliye Bakanı Alexei Kudrin, Eylül 19'taki istifasının resmi nedenlerinden biri olan kabul edilen “2011-trilyon” cildinin onayına karşı konuştu.
Şaşırtıcı tempo
HPV-2020 uygulamasının başlangıcı, hem devlet savunma düzeninin hem de Rusya’nın savunma bütçesinin (bundan böyle, ilaveli “Milli Savunma” bütçe bölümü) hızlı bir şekilde artmasına yol açtı. Tartışılan bütçe zorluklarına rağmen, 2013, 2014, 2015. Güvenilir planlamanın “tavanı” (2015), mevcut üç yıllık bütçeleri hazırlama uygulamasından kaynaklanmaktadır.
2013'te, satın alımların hacmi ve Ar - Ge (1166 milyar ruble), yılın 2011 seviyesini iki katına ve 2007 seviyesinin neredeyse dört katına çıkarır. Savunma harcamalarının artışındaki ek bir faktör, askeri personelin parasal ödeneğinin büyüklüğünün 2012'inin ortalama üç katına, askeri personellerin emekli maaşlarının ise ortalama yüzde 70'a çıkmasıydı.
2015 sonrası dönemde, alımların büyüme hızı ve Rusya'nın askeri bütçesi hızlanmalıdır, çünkü GWV-2020 geliştiricileri program maliyetlerinin çoğunu ikinci beş yıllık dönemine akıllıca aktardılar. İlk beş yılda (2011 - 2015) maliyetlerin 5,4 trilyon ruble civarında olduğu tahmin ediliyorsa, 2016 - 2020 - 15 trilyondan daha fazla olduğu tahmin edilmektedir. 2020’te, yıllık satın alma hacminin ve HP-2020’in Ar-Ge’sinin, Rusya’nın toplam savunma harcamaları yaklaşık altı olan 3,5 - 3,7 trilyon civarında olacağı tahmin edilmektedir. Askeri harcamalar nominal olarak 2010 yılına göre beş kat artacaktır.
Bu nedenle, HPV-2020’in uygulanmasının, savunma harcamalarının ülkenin GSYİH’sindeki payını 3,5 - 4’den daha fazla bir oranda aşmamasını istediği varsayımıyla, ikincisinin 2011 - 2020 dönemi için gerçekçi olmayan büyüme oranları olduğu varsayılmaktadır. Rusya Federasyonu Maliye Bakanlığı'nın 2013 - 2015 için bütçe taslağına ilişkin çok iyimser tahminlerine göre, 2015’in GSYİH’nın, 82,9’in federal bütçe harcamalarının toplamı ile birlikte 15,7 trilyon olacağı varsayılmıştır. Ülkenin yüzde 4'lük GSYİH'sındaki payı ile altı trilyon olan 2020'te ulusal savunma harcama düzeyini elde etmek için, ikincisinin toplam hacminin 150 trilyon civarında olması, yani 2014 yılının GSYİH'sının iki katı olması gerekir. Söylemeye gerek yok, bu bakış açısı ütopiktir. Rusya’nın yıllık yüzde dört 2016 - 2020 döneminde sürekli bir GSYİH büyümesi olduğunu varsaysak bile (gerçekçi, iyimser bir tahmin olmasa bile), 2020’te GSYH hacmi 102 trilyon, yani sadece HPV’nin belirtilen ihtiyaçlarının üçte ikisi kadar olacak. 2020. Görünüşe göre, bu üçte ikisi, ikinci beş yıl boyunca silahlanma programını finanse etme olasılıklarının en gerçekçi tahminini oluşturuyor. HPV-2020’in Rusya ekonomisinden tam olarak uygulanması için şu anki Çin ekonomik büyüme oranları gerekmektedir. Bu, özellikle 2000'tan bu yana şekillenen mevcut siyasi ve ekonomik sistemi korurken, Rusya için tamamen elde edilemez.
Geçtiğimiz on yıl içerisinde Rusya ekonomisi, devletin bürokratik yapılarının ve şişirilmiş kamu sektörünün baskınlığından muzdarip, meşhur "Hollandalı hastalıktan” (derinlemesine sanayi endüstrilerinin ihracat fiyatlarının artmasına olumsuz bir etkisi vardır) derinden etkilenen yakıt ve hammadde ihracatına olan bağımlılığını daha da arttırdı. yatırım eksikliği, aşırı sosyal ve kamu harcaması ve “manuel kontrol” ve devlet müdahalesinin uygulanması. Ekonomik politika esas olarak “namluya dua etmek” için kaynaşmakta ve ülkeye giren petrol ve doğal gaz harcaması sayısız soruyu gündeme getirmektedir.
Bu koşullar altında, Rusya'da ekonomik büyüme oranlarının ve GSYİH hacmindeki artışın sürekli olarak yavaşlaması ve yüksek petrol fiyatlarına devam etmesine rağmen, yıllık yüzde 4'ün altına düşmesi şaşırtıcı değildir. Son zamanlarda muhafazakar, popülist, devletçi (devletin rolünü mutlaklaştıran) ve demodernleşme eğilimlerinin politika ve ekonomideki eğilimlerini açıkça arttırdığı için, Rusya'da ekonomik büyümenin daha da zayıflamasını ve Rusya ekonomisinin kalıcı bir durgunluk durgunluğuna geçişinin beklenebileceğini umuyoruz. sadece politik ve ekonomik seyirde ve ülkenin liderliğinin yenilenmesiyle ilgili önemli değişikliklerle.
Geçtiğimiz yılın olayları ayrıca, Rusya'da siyasi istikrarsızlık için önemli bir potansiyel kaldığını ve olumsuz olaylar durumunda ülkeyi siyasi kargaşaya sokma tehdidinde olan artan bir kamu hoşnutsuzluğu olduğunu göstermiştir. Bu nedenle, Dmitry Medvedev ve Vladimir Putin'in önderliği altında kabul edilen ve onlar tarafından çok takdir edilen HPV-2020, aslında kendi politik ve ekonomik kurslarına rehin kalıyor ve mevcut politika devam ederse pek mümkün değil. Modern Rus ekonomisi, 23 trilyon silah programını tamamen finanse etmek ve savunma sanayine destek vermek için yeterli para üretmiyor. Görünüşe göre önümüzdeki on yıl boyunca bunu yapamayacak.
Kutsal figür
Son zamanlarda, yerli “savunma sanayii” için ana gerilim faktörü, devletin savunma emri ve ürün arzına ilişkin fiyat parametreleriyle ilgili olarak “reform” savunması bakanlığı ile büyük ölçüde anlaşmazlıklar halini aldı. Bu, Silahlı Kuvvetler de dahil olmak üzere hiç kimseye fayda sağlamayan bu partilerin her ikisinin de eşit bir savaşı ile sonuçlandı. Savunma Bakanlığı liderliğinin ve satın alınan ürünler için maliyetlerin ve fiyatların kesin olarak en aza indirilmesi için “silahsızlaştırılmış” finans sektörünün arzusu, birçok durumda, satın alma politikasının istikrarsızlaştırılmasına ve bazı durumlarda bazı SDR programlarının uygulanmasında felce neden olmuştur. Bu bağlamda şu soruyu sormak uygun olur: LG-2020 dahilinde fiyatlandırmada durum nedir ve planlı AR-GE maliyeti ve ürün teslimatlarının hesaplanması nasıl yapıldı? Başka bir deyişle, 20 trilyon rakamı ekonomik açıdan ne kadar haklı?
Mevcut parça bilgisine bakıldığında, LG-2020’i geliştirirken GOZ’un tahmini maliyetinin hesaplanması, esas olarak Rusya Savunma Bakanlığı’nın finans sektöründeki ön verilerine dayanarak, ekonomik planlama kuruluşları tarafından yapıldı. HPV-2020’in piyasaya sürülmesinden sonra, ordu ile sanayi arasında sözleşme fiyatlarında sert bir “katil” olduğu dikkat çekmektedir. Örneğin, sadece Vladimir Putin'in kişisel müdahalesi sonucu neredeyse bir yıl süren çekişmeden sonra imzalanan 955A projesinin beş nükleer füze denizaltı inşaatı sözleşmesi gibi büyük ölçekli “stratejik” programlar da dahil olmak üzere önemli sayıda emir sorunuydu. Her durumda, Savunma Bakanlığı, LG-2020'te belirtilen parametrelere tam olarak hitap eden sözleşme fiyatlarının açıkça düşürülmesinde (sektör açısından) ısrar etmekte ısrar etti.
Yukarıda belirtildiği gibi, bu, fiyat açısından, programın aşırı iyimser verilere dayandığını göstermektedir. Tüm Ar - Ge ve ürün teslimatlarının pratik olarak uygulanması, aslında 20 trilyon rubleden daha fazla fon gerektirecektir. Özellikle kritik öneme sahip olan, temelde yeni tipte silahlar ve askeri teçhizatlar oluşturmak, Ar-Ge döngüsünün tamamı ve HPV-2020'in uygulama döneminde ve hatta ikinci beş yıllık planında üst üste binmesi gereken serbest bırakma konusunda uzmanlaşmak için sayısız programdır. Rusya ekonomisi koşullarında geleceğe yönelik bu tür programların maliyetinin gerçekçi bir şekilde hesaplanması ve uzun süredir üretilen ürünlerin bile sözleşme değerinin belirlenmesiyle askeri bölümün kalıcı sorunlarının ortaya çıkması çok şüpheli görünüyor.
Gerçek bir tehdit var: gelecek vaat eden programların uygulanmasının fiili maliyeti aslında planlanandan birkaç kat daha yüksek olacaktır. Gelecek vaat eden askeri programlar için çok fazla para harcayan (bazen birden fazla) fonu olan böyle bir durumun, bu tür ileri ülkeler için ABD ve İngiltere gibi ülkelerin tedarik politikalarını oluşturma açısından tipik olduğu ve bu konuda daha az deneyimli ve etkili bir şekilde beklemenin garip olacağı belirtilmelidir. Rusya savunma bakanlığının yönetimi. Bu durum, 885 ve 955 projelerinin nükleer denizaltılarının uzun süredir devam eden "Sovyet sonrası" programlarında, Bulava SLBM, Iskander füze sistemi, C-400 karadan yere füze sistemi, çok sayıda uzay projesi ve sivil uçak endüstrisinde - cömertçe finanse edilen bir uçak programında gözlemlenmiştir. SSJ 100.
Belirtilen tüm durumlarda, programlar sürekli finansal enjeksiyon gerektirir. Bunların toplamı orijinal tahminleri aştı. Ve bununla bile, programların uygulanması için son tarihler hala sürekli olarak “sağa” gidiyor. T-50 avcısı, PAK DA stratejik bombardıman uçağı, Armata, Kurganets-25 ve Boomerang zırhlı araç platformları ile savaşan diğerleri gibi umut vaat eden programların pratik olarak uygulanmasının makul bir kabulü vardır. sabit ek finansal maliyetler. Sonuç olarak, bu programlar “elektrikli süpürgeler” haline gelecektir. Planlanan hedeflerin dışında önemli bekleniyor.
Bu ürünün seri numunelerinin maliyetinin, planlamacıların iyimser tahminlerini aştığı düşünülmektedir. Sonuç olarak, Savunma Bakanlığı, planlanan tüm projeleri yeterince finanse etme imkansızlığı ile karşı karşıya kalacaktır. HPV-2020 için yapılan planların üstünde devasa finansal "makas" tehlikesi var. Belirli bir miktarda finansman sağlamak zordur. Ayrıca, bu tür iyimser planlanmış trilyonlarca 20 ruble büyük olasılıkla belirli bir isimlendirme için programı uygulamak için yeterli olmayacaktır. Basitçe söylemek gerekirse, sonunda 2020 trilyonlarının HPV-30'in uygulanmasında şartlı olarak gerekli olma riski vardır ve aslında örneğin 15'i izole etmek mümkün olacaktır.
İnanması zor
GWV-2020 tarafından geliştirilen umut verici silah sistemleriyle ilgili olarak, bazı durumlarda Rus resmi askeri kaynaklarının bu projelerin planlanan zamanlamaları hakkında gerçekçi olmayan bilgi sağladığı belirtilmelidir. Bu nedenle Hava Kuvvetleri Komutanı Baş General Viktor Bondarev, geçtiğimiz Temmuz ayında yaptığı açıklamada, 2013'in beşinci nesil T-14 avcı jetlerinin, 50'teki Hava Kuvvetlerine gitmesi gerektiğini ve üretim araçlarının 2015'te görüneceğini söyledi. Aynı zamanda, bu başvuru sırasında sadece üç prototip üretildi (birincisi 2010'un Ocak ayında uçtu) ve üçüncüsü, düzenli bir radar kompleksinin testlerine başladı. Sadece 2012'in sonunda, PAK FA'nin dördüncü prototipi testlere katıldı.
Amerika Birleşik Devletleri Beşinci Nesil Lockheed Martin F-22A'yı yarattığında, YF-22 göstericisinin (1990) ilk üretim partisinden önceki uçuş süresinin F-22A (2004) 'in ilk üretim partisini göstermesinden önce hatırlatmakta fayda var. - 14 yıl yaptı. İç Hava Kuvvetlerinin liderliği, çok daha fakir endüstriyel ve finansal kaynaklarla, üç yıl içinde bu şekilde “kaçmayı” amaçlıyor ve bu sözlere inanıp inanmadığını gizemli bir şekilde sürdürüyor.
Kara Kuvvetleri için geliştirilen ileriye dönük platformlar - ağır izlenen Armata (aslında yeni bir ana hat) için de aynı derecede süper iyimser açıklamalar yapılıyor tanka), türler arası orta hatlı Kurganets-25 (BMP) ve birleşik tekerlekli birleşik Boomerang (BTR). Böylece, eski Savunma Bakanı Anatoly Serdyukov ve NPK Genel Müdürü Uralvagonzavod Oleg Sienko Şubat 2012'de yeni Armata tankının prototipinin 2013'te oluşturulacağını ve seri üretiminin ve Silahlı Kuvvetlere tesliminin 2015'te başlayacağını belirtti. inci. Ayrıca 2013 yılında, “Kurganets-25” konusundaki ilk BMP prototipleri ve “Boomerang” konusunda zırhlı personel taşıyıcılar ve 2015 yılında her iki aracın seri üretimine başlanması bekleniyor. Bu nedenle, temelde yeni zırhlı araçların ilk prototiplerinin yapımından seri üretiminin başlamasına ve birliklere teslimine kadar geçen süre, dünya standartlarına göre inanılmaz iki yıl olmalıdır.
Gerçekten yeni bir neslin (T-64) önceki yerli seri tankı, 20. yüzyılın neredeyse tüm 60'lerinde uzun ve acı dolu bir süre boyunca SSCB'de tanıtıldı ve çalıştı. İyileştirme işlemi aslında prototip testinin başlamasından yalnızca on buçuk yıl sonra tamamlandı. Tüm 195-e ve 90-e gelecek vaat eden tank "nesne 2000" ile uğraştı, ancak evlat edinmedi. Tekerlekli BTR-90, 1994 yıllarında 15 yılı ile çalıştı ve aynı zamanda seriye getirmedi.
Yetkililer tarafından, bir dizi yeni nesil sofistike muharebe platformlarını ekstra şok şartlarında yaratma ve bir araya getirme olasılığı hakkındaki yukarıdaki açıklama ışığında, şaşırtmaktan başka bir şey yapamazlar. Aynı şey birçok başka proje için de geçerli. 2015'ten başlayarak, Ka-62 dahil olmak üzere modern ve yeni helikopterlerin büyük ölçekli seri üretimine başlanması planlanmaktadır. Aynı zamanda, ikincisinin uçan prototipleri hala yoktur. Kabul edilmedi filo Proje 955, 15 yıldır yapım aşamasında olan nükleer füze denizaltısı Yuri Dolgoruky'a öncülük ediyor. Bununla birlikte, 2020 yılına kadar, iyileştirilmiş bir projenin beşi de dahil olmak üzere bu denizaltılardan sekizinin olması planlanmaktadır. Aynı döneme benzer şekilde, 885 Severodvinsk projesinin kurşun nükleer denizaltısının gerilme testleri sırasında, modern tasarıma göre yedi tane daha inşa edilmesi planlanmaktadır.
Geliştirme zaman çizelgeleri ve gelecek vaat eden sistemlerin devreye alınması ile ilgili olarak, HPV-2020’in uygulanabilirliği ciddi şüpheler doğurmaktadır. Büyük olasılıkla, T-50 avcı birlikleri, C-500 ZRS ve Kara Kuvvetleri'nin gelecek vaat eden platformlarındaki gerçek görünümün, tartışılan silah programının geçerlilik süresinin ötesinde, yılın 2020'inden daha önce beklenmemesi gerekiyor. Diğer pek çok proje, görünüşe göre zaman bakımından benzer bir “değişime” mahkumdur. Bu durum, mevcut HPV'yi, 2020'tan sonraki dönem için birçok pahalı silah ve askeri teçhizatın seri alımlarının ertelenmesiyle daha gerçekçi parametreler doğrultusunda ayarlamak için olanaklar yaratmaktadır.