70 kedi Napolyona karşı
Fransız İmparatoru Napolyon Bonapart'ı tarih sahnesinden silen İngiliz amiral Nelson, düşmanını kimsenin bilmediği bir zaafından hareket ederek yendi. Nelson, bakın kedileri nasıl kullandı
Bir insan ne kadar egoistse o kadar yalnız kalmak zorundadır. Yalnız kalmak mutsuzluktur. Ama her şeyin de bir bedeli vardır. Napolyon Bonapart egoizm tarihinin en büyük egoistlerinden biriydi, ama yenilgiye uğratıldı. Bu yenilginin nedeni ise değerlendirmeye değer:
Napolyon henüz 6 aylık küçük bir çocukken bakıcısı onu bahçeye bırakır ve eve bir şey almaya gider. Bu esnada bir sokak kedisi çocuk Napolyon’un üstüne atılır. Altı aylık bir bebek için, kedi bir aslan gibi görünmüş olmalı.
Her şey izafidir ve birbiriyle orantılıdır. O yüzden o bebek için kedi aslında kocaman bir aslandı. Kedi sadece oynamak istiyordu ama çocuk büyük bir şok yaşamıştı ve bu şok çok derinlere işlemişti. Genç bir erkek olduğunda Napolyon, birçok savaşta dövüşmüştü, müthiş bir askerdi.
Bir aslanla bile savaşabilirdi ama yine de kediden korkuyordu. Napolyon, bir kedi gördüğü zaman bütün cesaretini yitirir, birden altı aylık bir bebeğe dönüşürdü.
İngiliz komutan Amiral Horatio Nelson, 1805’te İspanya’nın güneyinde Trafalgar’da, savaşa gireceği rakibinin bu zaafını biliyordu.
İki askeri birbiriyle kıyaslamaya kalksak Nelson, Napolyon’la kıyaslanamazdı bile. Ama buna rağmen Napolyon yenilgiye uğradı. Nelson ön cepheye 70 tane kedi getirdi ve Napolyon bu kedileri gördüğü zaman, sinir krizi geçirdi; zavallı adama bir tanesi bile yetiyordu. Fransız imparator, yardımcısına döndü ve şöyle dedi:
“Komutayı sen devral. Ben savaşacak durumda değilim; düşünecek durumda bile değilim. Bu kediler beni mahvetti.”
Tabii savaşı kaybetti. Onu Nelson’un yendiğini söyleyen tarihçiler yanılıyor. Hayır, O, psikolojik bir oyuna yenildi. Kediler tarafından, kendi çocukluğu tarafından yenilgiye uğradı, kontrol edemediği korkuları tarafından yenilgiye uğratıldı
cafesiyaset