Kral Süleyman'ın Madenleri (bölüm 14)
Atasözleri 1 dediğimde Basil'i düşünmeden edemedim9,3 okuman. İnsanlar kendi aptallıklarıyla hayatlarını mahvederler. Tanrı neden hep bunun için suçlanıyor ve teşhir ediliyor? Reyhan? fesleğen kim Basil Fawlty, çok başarılı İngiliz komedi programı Fawlty Towers'ın ana karakteridir ve John Cleese tarafından oynanır. Basil, İngiltere'nin sahil kasabası Todquay'da bir otel işleten alaycı, kaba, paranoyak bir adamdır. Kendi aptallıkları için onları suçlayarak öfkesini başkalarından çıkarır. Kurban genellikle İspanyol garson Manuel'dir. Üzgünüz ifadesiyle. Kendisi Barselona'dan. Basil her şey ve herkes için onu suçluyor. Bir sahnede Basil sinirini tamamen kaybeder. Bir yangın vardır ve Basil yangın alarmını manuel olarak tetikleyecek anahtarı bulmaya çalışır, ancak anahtarı yanlış yere koymuştur. Her zamanki gibi durum için insanları veya nesneleri (arabası gibi) suçlamak yerine, yumruğunu gökyüzüne sıkıyor ve alaycı bir şekilde Tanrı'ya şükürler olsun diye bağırıyor! Çok teşekkürler! Basil gibi misin? Başınıza kötü bir şey geldiğinde her zaman başkalarını ve hatta Tanrı'yı suçlar mısınız?
- Bir sınavı geçersen, gerçekten geçtiğimi söylüyorsun, ama öğretmenim benden hoşlanmıyor.
- Sabrını kaybedersen, tahrik edildiğin için miydi?
- Takımın kaybederse hakem önyargılı olduğu için miydi?
- Akıl sağlığı sorunlarınız varsa, her zaman ebeveynleriniz, kardeşleriniz, büyükanne ve büyükbabanızın suçu mu?
Bu liste süresiz olarak devam ettirilebilir. Ama hepsinin ortak bir yanı var: her zaman sadece masum kurban olduğunuz fikri. Kötü şeyler için başkalarını suçlamak sadece Basil'in sorunu değil - bu, doğamıza ve soy ağacımızın bir parçasına derinden gömülü. Başkalarını suçladığımızda, tam olarak atalarımızın yaptığını yapıyoruz. Tanrı'ya itaatsizlik ettiklerinde, Adem bunun için Havva'yı ve Tanrı'yı suçladı ve Havva suçu yılana attı (1. Yaratılış 3: 12-13).
Ama neden böyle tepki verdiler? Cevap bize bugün olduğumuz insanları neyin yaptığını anlamamıza yardımcı oluyor. Bugün bile, bu senaryo hala devam etmektedir. Bu sahneyi hayal edin: Şeytan Adem ve Havva'ya gelir ve onları ağaçtan yemeye teşvik eder. Amacı, Tanrı'nın onlar için planını ve onlardan sonra gelen insanları yenmektir. Şeytanın yöntemi? Onlara yalan söyledi. Tıpkı Tanrı gibi olabilirsiniz. Adem ve Havva olsaydın ve bu kelimeleri duysan nasıl tepki verirdin? Etraflarına bakıyorlar ve her şeyin mükemmel olduğunu görüyorlar. Tanrı mükemmeldir, mükemmel bir dünya yaratmıştır ve bu mükemmel dünya üzerinde ve içinde olan her şey üzerinde tam kontrol sahibidir. Bu mükemmel dünya, sadece mükemmel bir Tanrı için olan şeydir.
Adem ve Havva'nın ne düşündüğünü hayal etmek zor değil:
Eğer Tanrı gibi olabilirsem, o zaman mükemmelim. En iyisi olacağım ve hayatım ve etrafımdaki her şey üzerinde tam kontrole sahip olacağım! Adem ve Havva Şeytan'ın tuzağına düşer. Allah'ın emirlerine karşı gelirler ve bahçede yasak meyveyi yerler. Tanrı'nın gerçeğini bir yalanla değiştirirler (Rom. 1,25). Korkularına göre, ilahi olmaktan uzak olduklarını fark ederler. Daha da kötüsü, birkaç dakika öncesine göre daha azlar. Allah'ın sonsuz sevgisiyle çevrili olsalar bile, sevilme hissini tamamen kaybederler. Utanıyorsunuz, utanıyorsunuz ve suçluluk duyuyorsunuz. Sadece Tanrı'ya itaatsizlik etmekle kalmadılar, aynı zamanda mükemmel olmadıklarını ve hiçbir şeye hakim olmadıklarını da anladılar - tamamen yetersizler. Artık kendilerini tenlerinde rahat hissetmeyen ve zihinleri karanlığa gömülen çift, incir yapraklarını acil durum örtüsü olarak kullanmakta, incir yapraklarını acil durum kıyafeti olarak kullanmakta ve utançlarını birbirlerinden saklamaya çalışmaktadırlar. Aslında mükemmel olmadığımı bilmene izin vermeyeceğim - gerçekten kim olduğumu öğrenemeyeceksin çünkü bundan utanıyorum. Artık hayatları, ancak mükemmel olduklarında sevilebilecekleri varsayımına dayanmaktadır.
Hala "Ben değersizim ve zaten önemli değilim" gibi düşüncelerle boğuşuyor olmamız gerçekten şaşırtıcı mı? Yani burada biz var. Adem ve Havva'nın Tanrı'nın kim olduğu ve kim oldukları konusundaki anlayışları alt üst oldu. Allah'ı bilmelerine rağmen, O'na Allah olarak tapınmak ve O'na şükretmek istemediler. Bunun yerine, Tanrı hakkında saçma sapan fikirler edinmeye başladılar ve zihinleri karardı ve kafaları karıştı (Rom. 1,21 Yeni Hayat İncil). Bir nehre atılan zehirli çöpler gibi bu yalan ve beraberinde getirdiği şeyler insanlığı yaymış ve kirletmiştir. İncir yaprakları hala bu güne kadar yetiştirilmektedir.
Başkalarını bir şeyden sorumlu kılmak ve mazeret aramak, kurduğumuz büyük bir maskedir çünkü kendimize ve başkalarına mükemmel bir şey olduğumuzu itiraf edemeyiz. Bu yüzden yalan söylüyoruz, abartıyor ve diğerlerinde suçluyu arıyoruz. Bir şey işte ya da evde ters giderse, benim suçum değil. Utanç ve değersizlik duygularımızı gizlemek için bu maskeleri kullanıyoruz. Sadece bak! Ben mükemmelim Hayatımdaki her şey çalışıyor. Ama bu maskenin ardında aşağıdakiler gelir: Beni gerçekten olduğum gibi tanıyor olsaydın, beni artık sevmezdin. Ama eğer her şeyin kontrolüm altında olduğunu kanıtlayabilirsem, sen de beni kabul edeceksin ve beğeneceksin Yasa kimliğimizin bir parçası haline geldi.
Ne yapabiliriz? Geçenlerde araba anahtarlarımı kaybettim. Ceplerime, evimizin her odasına, çekmecelere, yere, her köşeye baktım. Ne yazık ki, anahtarların yokluğundan karımı ve çocuklarımı suçladığımı itiraf etmekten utanıyorum. Sonuçta benim için her şey yolunda gidiyor, her şey kontrolüm altında ve hiçbir şey kaybetmiyorum! Sonunda anahtarlarımı arabamın kontak kilidinde buldum. Ne kadar titizlikle ve uzun süre aradıysam, araba anahtarlarımı evimde ya da aile fertlerimde asla bulamazdım çünkü orada değillerdi. Sorunlarımızın nedenleri için başkalarına bakarsak, onları nadiren buluruz. Çünkü orada bulunmazlar. Çoğu zaman içimizde basit ve dokunaklı bir şekilde bulunurlar.İnsanın aptallığı onu yoldan çıkarır, ama yine de yüreği Rab'be öfkelenir (Süleymanın Meselleri 19:3). Bir hata yaptığınızda bunu kabul edin ve bunun için sorumluluk alın! En önemlisi, olman gerektiğini düşündüğün o mükemmel insan olmayı bırakmaya çalış. Sadece o mükemmel insan olursan kabul edileceğine ve sevileceğine inanmayı bırak. Sonbaharda gerçek kimliklerimizi kaybettik, ancak İsa çarmıhta öldüğünde, koşullu sevgi yalanı da sonsuza dek öldü. Bu yalana inanmayın, ama Tanrı'nın sizden zevk aldığına, sizi kabul ettiğine ve koşulsuz sevdiğine inanın - duygularınız, zayıflıklarınız ve hatta aptallıklarınız ne olursa olsun. Bu temel gerçeğe yaslanın. Kendinize veya başkalarına bir şey kanıtlamak zorunda değilsiniz. Başkasını suçlama. Fesleğen olma.
Gordon Green tarafından