Ken Allred'in topografyaya duyduğu sevgi, acemilerin gözünde matematiksel bir denklem olarak göründüğü bir çalışma için sınırsız ve coşkulu bir şey bilir, bulaşıcıdır.
St. Albert'ın emekli MLA'sı, topoğrafyacıların basit yer işaretlerini indirdikten sonra sahip oldukları güce işaret etme konusunda iki kez düşünmüyor. Yüzlerce yıl sonra bile, bu kilometre taşları ömür boyu belirteçler olarak kabul edilir. Topografik anıtlar ulusal ve uluslararası sınırları tanımlar, ancak daha küçük bir düzeyde, herhangi bir mal sahibinin mülkiyet sınırlarını bir arsa tanımlar. Önemi, insanların bir toprak parçası üzerinde durduğu ve her bir taşın sahibinin kim olduğu hakkında tartışmaya başladıkları ilk zamana kadar uzanmaktadır.
«Üzerinde çalışmak Araştırmacıların önemi İncil’de, Eski Anlaşmanın Tesniye Bürosu kitabında bulunabilir, ki burası arazinin mülkü olduğu düşünülür. Samuel de Champlain veya Jacques Cartier gibi Kanadalı kaşifler aslında sahil şeridinde harita yapan anketörlerdir. Modern belediyelerde, arsaya sahip olan ve üzerindeki herhangi bir unsuru tanımlayan bir mülkün kesin sınırları, topografya ile belirlenir "diyor Allred.
Topografya ile olan ilgisi, Alberta Üniversitesi'nde mühendislik eğitimi alırken yaz boyunca 50 yıl önce bir tatil mesleği ile başladı.
"Mühendislik öğrencileri için önkoşul bir dersti. Waterton Ulusal Parkı'nın kuzey kenarında çalışan bir ekip ekibi ile birlikteydim. Bir Ottawa sörveyörünün geldiğini gördüm ve bir sınır işareti olarak hizmet veren bir ahşap dönüm izini buldum; Bu gerçek beni heyecanlandırdı, çünkü bunun bir bilirkişi olarak anlaşılmasının, kısmen bir dedektif olması gerektiğini anladım "diyor Allred.
Albert sakinlerinin çoğu, Allred'i Kent Senatosu ve Alberta Yasama Meclisi olarak yaptığı siyasi görüşleri nedeniyle hatırlarlarsa da, Waterton'da yazdıktan sonra, Allred bir hükümet araştırmacı oldu ve onun ilkiydi profesyonel meslek.
Konuya ilgisi o kadar emici olmaya başladı ki, bir eğlence olarak topoğrafya tarihi üzerine bir çalışma yaptı. Allred, serbest zamanının çoğunu 300 anıtı, Birleşik Devletler'deki Mason-Dixon Hattı veya Nil Nehri üzerindeki Aswan Barajı yakınlarında hala devam eden Stelae limiti gibi ünlü anıtları ararken geçirdi. Eski Mısırlılar tarafından bir kayaya kesildi.
Allred, "Eski işaretlerin birçoğu sanat eseri" diyor ve bize Babil anıtının bir kopyasını da içeren eski anıt fotoğraflarını gösteriyor.
Kassite döneminde 1700 AC bulunan Babil taş, arazinin sahibi oldu açıklayan eski yazıt ile ve bu konu sınır anlaşmazlığı çözüm olduğunu vurgulanır, Allred diyor.
"Bu topografların sahip olduğu rolü ve akranlarına komşuların hak taleplerini çözmek için sınır belirleme önemini gösteriyor" diyor.
Anıt gönderir
Topografyanın genel kuralı, anıtın buyruğu olduğudır. Bu kural, herhangi bir sınır anlaşmazlığında sağlam kalan bir kuraldır.
Açıklanan emirler ve hatta yazılı belgeler, sörveyörün kilometre taşı ile aynı güce sahip değildir. Gerçek bir karar bile, mülkün nerede başladığını gösteren ve diğerinin sonunu belirten gerçek çizgiyi kurmaz.
Mason-Dixon Çizgisi örneğinde, örneğin 1700'lerin muhakeme kriteri, İngiltere Kralı'nın, William Penn'in arazisinin 40 paraleline dayanarak sahip olduğu mülkiyeti oluşturmuş olmasıdır. Bununla birlikte, yapılan orijinal araştırma, bunun üzerinde yer almamıştır.
Bununla birlikte, sınır kararı mahkemeye kadar ilerlediğinde, orijinal ayaklanmada belirlenen izler sürdürülmüştür. Bu özünde, Mason-Dixon'un topoğrafik araştırmasında tanımlanan çizgiyi temel alarak Philadelphia, Maryland yerine Pennsylvania'da bulundu.
Allred, "Aynı ilke, 49 paralel gibi uluslararası sınırlar için geçerlidir" diyor. "Kanadalı - Amerikan sınırı 49 paralelinde tam olarak değil."
Kıyısındaki bölgeler
1861'te, rahibe Albert Lacombe'ın evine, St. Albert'deki ilk yerleşimcilere, Québec metodolojisine dayanan bir nehre bitişik bir alanın üzerine işaretleme sistemi verdi. Her kolonist, Sturgeon Nehri tarafından yıkanmış dar bir arazi şeridi elde etti.
1869'te, Major Webb adlı bir arazi araştırmacısı, Kanada hükümeti tarafından, arazinin ölçülmesi için çokgen alan yöntemi kullanılarak, Manitoba'daki Kızıl Nehir yerleşimindeki nehir alanlarının araştırmasını yapmak üzere gönderilmiştir. Louis Riel, Binbaşı Webb tarafından yürütülen anketi gözden geçirdi ve durdurdu.
Allred, bu tarihi anı gösteren bir tablo boyamak üzere St. Albert'li sanatçı Lewis Lavoie'yi görevlendirdi.
Allred, "Riel, topografik araştırma sürecinin bu sırasını durdurduğunda, batı Kanada coğrafyasını değiştirdi," diyor.
Manitoba'da topoğrafik araştırmada kullanılan prosedür, bir pazarlama manevrasıydı. Webb'in ABD sınırının kuzeyindeki yerleşimcileri cezbetmek amacıyla 800 dönüm arazi parsellerini yükseltmesi gerekiyordu. Amerikalılar, topluluklarını 600 dönümlük bir bölgede yetiştirdiler.
Allred, "Kolonistleri Amerikalılar'ın önerdiğinden çok daha fazla alan sunarak çekmeye çalıştılar" diyor.
Nehir kıyısı parsel sistemi de St. Albert'de bir sorun haline gelmiştir. 1877'da, Baş Müfettiş M. Deane liderliğindeki beş araştırmacı Edmonton'dan St. Albert'e gönderildi.
"Federal hükümet bölüme toprağı bölmek istedim çünkü Mestizo yerleşimciler sörveyörlerin ekibin çalışmalarını karşı," Aziz Albert topografik sorunu araştırmış, şimdi emekli Jean Leebody, Miras Müzesi sergi koordinatörü söyledi.
"Sorunun bir kısmı, mestizosun resmen rezerv almamış olmasıydı. Sadece resmi değeri olmayan belgeler vardı. St.Albert'de, mücahit parselleri değiştirildiyse ve Oblates ve Peder Leduc'un müdahale etmesine zorlanırsa mestizo yerleşimcileri işi durdurma tehdidinde bulundu.
Mestizo yerleşimcileri, Deane ve ekibinin kent için olası bir arazi dağıtım sistemi oluşturmak amacıyla St. Albert'i ölçtüğünü ve panik yapmaya başladıklarını çünkü toprak hakkını kaybetmekten korktuklarını gördüler. Eğer bu yeniden ölçülmüş olsaydı, yerleşimciler iddia ettiler, en az yedi aile aynı araziye sahip olacaktı. Bazı yerleşimciler, tarım ve balıkçılık için gerekli olan nehre erişimini kaybedeceklerdi. Buna paralel uzanan tüm yollar değişmek zorunda kalacaktı.
"Hükümet dersi öğrenmedi. Manitoba'da olanlardan öğrenemedi ve bu da burada ve Saskatchewan'daki Batoche'de sorunlara neden oldu, ”diyor Allred.
Aynı zamanda, Aziz Albert'in mestizo yerleşimcileri resmi araştırmayı memnuniyetle karşıladı, çünkü Oblat Father'ın resmi olmayan kara dağıtım sistemi birçok anlaşmazlık getirdi.
Yerel tarih kitabı Black Robe'un Vizyonuna göre, toprak iddiaları her geçen gün ilgilendi. Yeni yerleşimciler mülklerinin her bir ucuna sadece bir his koydular.
Hükümet araştırmacılarının ortaya çıkışı konuyu ön plana çıkardı ve Fort Saskatchewan ve Edmonton gibi diğer kıyıdaş topluluklarından insanlar tarafından katılan St. Albert'de halka açık bir toplantı düzenlendi. Vakıflar kaldırıldı ve St. Albert'in ikametgahı olan Peder Leduc ve Daniel Maloney, Aziz Albert nehir parselleme sistemini koruyarak davaya itiraz etmek için Ottawa'ya gönderildi. Başarılıydı ve sonuç olarak mevcut parsel sistemi kaldı.
"Şehir büyüdükçe, rahibeler topraklarını sattı ve bölündü. Şehir genişledikçe, nehir yataklarına sahip olanlar mülklerini sattılar; Leebody, bunlar şu anda St. Albert’de bulunduğumuz meydanlar olarak satıldı.
Dedektif çalışması
Topograflar tarafından yerleştirilen eski simge yapılar, kesin mülkün simgeleri olarak kalmıştır, ancak bulmak kolay değildir.
Sular yükseldiğinde veya düştüğünde, Büyük Göl örneğinde olduğu gibi, sınırların kurulması gerekiyor. Ve bitki örtüsü yeryüzünde büyüyorsa, bunlar bulmak da aynı derecede zor olabilir.
«Bir sörveyörün en değerli aracı kürek. Bazen sörveyörler kazı yapıyor ve kilometre taşının parçalandığı paslı bir daireyi arıyorlar ancak bunun geride bıraktığı kalıbın varlığına yetiyor ”diyor.
Kilometre Taşları bulma zorluğunu göstermek için Allred, bir yol taramasında bir işaret olarak görev yapan ve R-4 diye etiketlenmiş bir yol gösterdi; Büyük göle yakın beyaz Ladin ormanının ortasında yer alır.
“Bu başlangıçta muhtemelen bir nehri parseline ait bir kalemdi” dedi.
Marker şu anda tepeye bağlı bir kırmızı plastik sörveyör bandına sahip bir paydır. Allred yaprakları ve döküntüleri çıkardığında, orijinal demir işaretini buldu. Çevrede, yeryüzünde sığ bir çöküntü buldu.
«Şimdi sadece bir depresyon bulabilirim, ancak nehir kıyısındaki bir karayolu için dört tane 12 inç derinliğinde ve bir 18 santimetrekarelik bir alanı olmalıydı. Depresyonlar, çiftçilerin bunlara sürmemeleri için ek bir işaret oluşturuyordu ve bu nedenle işaretçiler kaybedilebilirdi "dedi.
Allred, David Thompson gibi, çoğu zaman ülkenin en güvensiz bölgelerinde ve en aşırı iklim koşullarına maruz kalan araştırmaları yapan ilk araştırıcıların ilgisini çekti.
«Anketörler öncüdür. Thompson durumunda, yıldızları gözlemleyerek tamamen başarılmış bir işti. Onun için başka bir referans noktası yoktu, "diyor Allred.
Şaka yaparak, araştırmanın sıkıcı olduğu fikrine şaka yapar.
“Birçoğu toprağın özelliklerine bağlı ve her bir parçasının sınırları var” diyor.
"Sörveyörlerin trigonometride iyi olması gerekiyor; hukuk sistemlerini anlamada ve sanatta ve harita yapımında ve coğrafyada iyi olmaları gerekir. Daha önce ne olduğunu bilmek zorundalar. Topografi tarihidir ».
Kaynak: stalbertgazette