Genellikle dünyanın ilk üretim arabası olarak kabul edilir ve Karl Benz onu çalıştırmak için teknolojiyi icat etti, ancak 1885 Benz Patent-Motorwagen’in direksiyonu yoktu. Bunun yerine, doğrudan dikey bir çubuğa monte edilmiş bir tutamağa sahip yatay bir çubuk kullandı, şimdi direksiyon kolonu diyeceğiz. Ayrıca üç tekerleği vardı; çelik kollu jantlar ve dolgu lastik lastikler; bir dişli ve bir zincir tahrik kullandı. Bundan sonra, şimdi bir yol arabası olarak bildiğimiz şeyin temel tarifinin mükemmelleştirilmesi biraz zaman aldı – hava dolu lastiklere sahip dört tekerlek, çok vitesli şanzıman, zemine monte fren pedalları ve gaz pedalı ve yuvarlak bir direksiyon. Sürücülerin dar bir kokpite tıkıştırıldığı yarış arabalarını taklit etmek için sportif bir arabada direksiyon simidinin altında düz bir parça bulabilirsiniz. ancak düz tabanlı tekerlekler bile genellikle sadece yuvarlak tekerleklerdir. Bazen bir otomobil üreticisi direksiyon için dikdörtgen bir kontrol geliştirmeye çalışabilir, ancak direksiyon simidinin yüz yıldan fazla bir süredir büyük ölçüde aynı olmasının bir nedeni var. Ancak bu, direksiyon simidinin bugün arabalarımızı yönlendirmek için kullandığımız şeye dönüşmediği anlamına gelmez.
1890’lar: İlk Direksiyon Simidi
Bir direksiyon simidinin ilk kullanım şeklini tam olarak belirlemek imkansızdır, ancak kesin olarak işaret edebileceğimiz ilk model, Alfred Vacheron tarafından 1894’te Fransa’da yarışan bir Panhard 4 hp modelidir. 1898’de Panhard, direksiyon simidini direksiyonlarından birine takmaya başladı. üretim arabaları ve 1914’te direksiyon simidi bir arabayı yönlendirmenin standart yolu oldu. 1898’de bir İngiliz mucit ve Rambler markasının kurucusu direksiyon simidini arabanın sol tarafına monte etti. 1910’a gelindiğinde otomobil üreticileri Avrupa’da standart olarak aynı şeyi izlemişti ve kısa süre sonra Amerika da bunu izledi.
1915: Direksiyon Ortasındaki İlk Korna Düğmesi
Direksiyon simidi sıradan hale geldiğinde, birisi arabanın korna kontrolünü merkeze dağıtmak gibi parlak bir fikre sahipti. 1915 Scripps-Booth Model C, pnömatik ampul yerine bir elektrik anahtarı kullanarak düzenlemeyi kullandığını tanımlayabildiğimiz ilk otomobildir. Scripps-Booth ayrıca lüks Model C’ye ilk kez standart olarak bir stepne ve bir arabaya ilk basma düğmeli kapı kilidini ekledi. Kurucu James Scripps Booth, 1916’da şirketten ayrıldı ancak mühendislik ve sanatsal duyarlılığıyla otomotiv endüstrisine büyük bir miras bıraktı. Chevrolet, 1919’da Scripps-Booth’u satın aldı, ancak marka 1923’te General Motors (GM) tarafından emekliye ayrıldı.
Kornayı etkinleştirmek için başka düzenlemeler denendi, ancak yine de direksiyon simidinin ortasından daha iyi bir çözüm yok. Bizim favorimiz, Ford’un korna kontrolünü dış janta yerleştirme ve bunu “Rim Blow” direksiyon simidi olarak pazarlama çözümüydü.
1949: Teleskopik Ayar
Direksiyon simidindeki eğim ayarı, direksiyon simidinin kitlesel olarak benimsenmesiyle birlikte geldi. Başlangıçta, tekerlek istenen konuma geldiğinde sıfırlamadan önce bir kontra somunun gevşetilmesi gerekiyordu. Tekerleği sürücüden yakınlaştırmak veya uzaklaştırmak için teleskopik ayar, 1949 yılına kadar Jaguar ve XK120 roadster’ın izniyle üretim otomobillerinde görünmüyordu. Ford, 1955 Ford Thunderbird’de benzer bir tasarımı kitlelere taşıdı.
1951: Servo Direksiyonlu İlk Araba Satıldı
Hidrolik direksiyon fikri 1920’lerde arabaları, kamyonları ve otobüsleri yönlendirmek için gereken çabayı azaltmak için ortalıkta dolaşıyordu. Amerikalı mucit Francis W. Davis başlangıçta bunu geliştirdi ve hızla GM ile teknoloji için bir sözleşme imzaladı. Ne yazık ki, Büyük Buhran, Cadillac arabalarında ve Yellow Coach otobüslerinde kullanılmasını geciktirdi. İkinci Dünya Savaşı nedeniyle gecikme devam etti, bu yüzden 1951 hidrolik direksiyonunun Chrysler Imperial adlı bir üretim otomobiline girmesine kadar değildi. O zamandan beri hidrolik direksiyon standart oldu, ancak şu anda tamamen elektrikli sistemlere geçiş yapıyoruz.
1960: İlk Direksiyona Monte Kontrol Düğmesi
Bilgiye göre, arabalar için hız sabitleyici 1948’de Amerikalı mühendis Ralph Teetor tarafından icat edildi. Bu fikir, konuşurken hızlanıp yavaşlayan avukatıyla yolcu olarak binerken aklına geldi. Bu hikayeyle ilgili en şaşırtıcı şey, Teetor’un çocukluğundan beri iki gözü de kör olmasına rağmen, hayatı hiç kör olmamış gibi yaşamayı başarmasıdır. Başlangıçta, hız sabitleyici bir kolla çalıştırıldı ve Teetor sistemine sahip ilk otomobil 1958 Chrysler Imperial ve onun ‘Otomatik Pilot’ işleviydi. 1960 yılında otomobil üreticileri kontrolü direksiyon simidine monte etmeye başladılar. 1966 Ford Thunderbird’ün direksiyonu, ilk olsun ya da olmasın, tek çubuğu ve hız sabitleyici için monte edilmiş iki düğme ile en havalısıydı.
1968: Katlanabilir Direksiyon Kolonları
Direksiyon takmak için standart sistemle ilgili bir sorun, bir kazada direksiyonun sürücünün göğüs hizasında hareketsiz bir nesne olmasıydı. Direksiyon simidi kırılırsa, direksiyon kolonu mızrak olur. 1968’de ölümleri azaltmak için kanunen iki şey oldu. İlki, her üretim arabasına emniyet kemeri takılmasının zorunlu olmasıydı, ikincisi ise katlanabilir direksiyon kolonlarının gerekliliğiydi. 1950’lerde, Ford soruna baktı ve esneyen kollu bir direksiyon simidi buldu, ancak bir çarpma üzerine çöken bir sütun bugün hala çözümümüzdür. Chevrolet, ilk olarak 1967’de, basınç altında buruşmuş ve kolonun serbestçe iç içe geçmesine izin veren çelik ağlı iki parçalı bir kolon kullanan bir sistemle üretime geçti.
1984: Direksiyona Monte Edilen Ses Kontrolleri
Sezgisel olarak, Almanların ilk önce direksiyon simidine ses kontrolleri takmayı düşündüklerini düşündüğü için kimseyi suçlamayız, ancak Mercedes merakla bu konuda çok geride kaldı. Bunun yerine, 1970’lerin sonlarında veya 1980’lerin başında, direksiyon simidine ses kontrollerini ilk kez monte eden muhtemelen bir Japon İç Pazarı (JDM) arabasıydı. Satılmak üzere izleyebildiğimiz ilk JDM olmayan araba 1984 Nissan 300ZX Turbo 50. Yıldönümü Sürümü, ancak Nissan’ın otomobilin direksiyon simidi kontrollerini ilk değil, “zamanına göre gelişmiş” olarak yansıttığını söylüyor. . Yine de, teknolojinin ana akım olmaya başladığı zamandı.
1987: SRS Direksiyona Monte Hava Yastığı
Hava yastığının gelişimi uzun sürdü. İlk patent, uçaklar için 1920’ye kadar izlenebilirken, otomotiv kullanımı için ilk patent 1951’de Alman mühendis Walter Linderer tarafından verildi, ancak 1953’e kadar ABD’nin John W. Hetrick için bir patenti onaylamasına kadar onaylanmadı. Patentlerin süresi sona erene kadar gerçekten hiçbir şey gelmedi ve Ford 1971’de ve GM’yi 1973’te denemeye başladı. Yasaya göre, hava yastıkları takılmadıkça, sadece kucak kemerlerinin aksine omuz kemerleri gerekliydi, bu yüzden GM hava yastığı sistemini pazarladı. omuz kemerleri için bir yedek olarak. Hava yastıkları artık tamamlayıcı bir güvenlik sistemi (SRS) olarak kullanılıyor, ancak bunu ilk sunan 1981’de bir seçenek olarak Mercedes’ti. Yine de Porsche, 1987 Porsche’de bir sürücü ve yolcu SRS hava yastığını standart donanım haline getirerek anlaşmayı imzaladı. 944 Turbo.
1990 yılında, hava yastıklı iki araba arasındaki ilk çarpışma, iki 1989 Chrysler LeBaron arasında kafa kafaya çarpışma olarak kaydedildi. Her iki araç da tamamen harap olmasına rağmen her iki sürücü de hafif sıyrıklarla uzaklaştı.
Yavaş Evrim: Direksiyon Malzemeleri
Erken direksiyon simidi, ahşapla kaplanmış metal bir alt tabaka kullanılarak yapılmıştır. Ancak, pahalıydı ve bölünebilirdi – dolayısıyla; yarış arabası sürücüleri, hava nasıl olursa olsun sürüş eldivenleri giyerdi. Zamanla ahşabın yerini ana malzeme olarak plastik almış ve lüks araçlarda dekoratif hale gelmiştir. İlk plastikler arasında, Bakalite markasıyla daha iyi bilinen polioksibenzilmetilenglikolanhidrit vardı ve direksiyon simidini daha iyi bir his vermek için deri ile kapladı ve direksiyona daha fazla kavrama 1960’larda popüler hale geldi. Şu anda özellikle çılgın bir yüksek kaliteli araba satın almıyorsanız, deri kaplı direksiyon simidi plastik esaslı suni deri kullanılarak yapılmış olabilir. Üst düzey modellerde ahşap, karbon fiber ve diğer egzotik malzemeler kullanılmasına rağmen, çoğunlukla direksiyon simidleri artık sentetik reçine veya poliüretan ile kaplanmıştır.
Direksiyon Konuşmacıları
Direksiyon simidi jantını göbeğe bağlamak, direksiyon simidinin zaman içinde yapımında en çok değiştiği yerdir. İlk zamanlarda, dört konuşmacı en yaygın yapılandırmaydı, ancak zamanla bu, üçe değişti. Dört kollu jantlar yine de estetik bir seçim olarak ortadan kalkmadı. Avrupa’da Citroen , 1970’lerin ünlü klasik DS modeli de dahil olmak üzere uzun bir süre tek kollu bir düzenleme kullandı .
Jant için bir kelebek, kare veya dikdörtgen şekil, hile dışında hala yarış ve konsept otomobillerin korunmasıdır. İngiltere’nin Austin Allegro’su dikkate değer bir örnektir ve “quartic” olarak pazarlanan kare bir direksiyon simidine sahipti, ancak otomotiv basını ve tüketiciler tarafından alay edildi.
Bundan önce, Plymouth aynı nedenle “Aero Wheel” adı verilen benzer bir tasarım kullandı. Temel olarak. Arabaların tasarımı, insanların bacaklarının direksiyonun altında kalması için yeterli alana izin vermiyordu. Yine de sadece birine bakarak, “tekerlek” döndürüldüğünde acı bir şekilde ortaya çıkacak olan “düzeltme”deki tasarım kusurunu çözebilirsiniz.
Düz tabanlı tekerlekler bazı yol araçlarında ortaya çıkar, ancak pratik nedenlerden ziyade sportif görünmek için daha sık görülür ve aracı bir park yerine girip çıkarken manevra yapmanız gerektiğinde can sıkıcı hale gelir. İtiş söz konusu olduğunda, yol arabalarındaki direksiyonların 125 yılı aşkın bir süredir evrim geçirmesinin ancak yeniden icat edilmemesinin bir nedeni vardır.
Gelecek
Geleceği tahmin etmek zor ama 2021’de şimdiden bazı ilginç tekerlekler gördük. Corvette dört köşeli bir tekerleğe sahipken, Aston Martin Valkyrie tamamen dikdörtgen bir tekerlekle bir adım daha ileri gidiyor. Aston’un tuhaf yekeler yapma geçmişi var ve özel bir defaya mahsus Aston Martin Victor nihayet bu yılın başlarında yarıştan ilham alan bir boyunduruğa sahip olarak çizgiden çıktı. Boyunduruktan bahsetmişken, burada Model S Plaid ile Tesla’dan bahsetmeyi ihmal etmiş oluruz. Gördüğümüz en sezgisel tasarım olduğunu söyleyemesek de, özerkliğe doğru ilerlerken çok daha fazla adaptasyon bekliyoruz, BMW bile katlanır bir direksiyon simidi patenti aldı.otonom moddayken saklanmak için. Gelecekte ne olursa olsun, direksiyon simidinin tamamen ortadan kalkana kadar muhtemelen benzer şekilde kalacağından emin olabiliriz.