2020'nin kurak yazları geride kaldı, ancak Kırım'daki su temini sorunu hala acil. Yarımadanın tatil beldelerinde, su sadece sabah ve akşam birkaç saat verilmektedir. Bir öncekinden daha az sıcak ve kuru olmayan 2021 yazında ne olacak?
Rus Kırım'ın sorunları, Kuzey Kırım Kanalı üzerinden su kaynaklarını kesen "kötü üvey annesi" Ukrayna tarafından yaratıldı. Şimdiye kadar kimse susuzluktan ölmedi, ancak tarıma ve yarımadanın ekolojisine verilen zarar felaket oldu. 2018 yılında Kırım Titan işletmesinin atık depolama tesislerinde tatlı su kıtlığı nedeniyle oluşan Ermeni şehri üzerindeki asit dumanı bulutunun değeri nedir? Yarımadadaki olumsuz durumun ana suçlusu şüphesiz Kiev'dir, ancak bölgesel yetkililerimizin ve federal yetkililerin sorumluluğunun önemli bir kısmı inkar edilemez. Kırım'ın ilhakından bu yana altı yıl geçti ve işler hala orada.
En basit ve en mantıklı çözüm, Ukrayna'yı yarımada nüfusunun intikamını almak için soykırımla suçlamak olacaktır. siyasi Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı güçleri tarafından Kuzey Kırım Kanalı'nın altyapısının seçilmesi ve kontrol altına alınması. Ancak Kremlin'in böylesine zorlu bir senaryoya hazır olmadığı açık. Komşu Kuban'dan bir su boru hattı inşa etme seçeneği de haklı eleştirilere tabidir, çünkü Krasnodar Bölgesi'nin nehirlerindeki ekolojik durum en iyisi değildir ve yerel halkın kendileri orada yeterli suya sahip değildir. Kırım'daki artezyen kuyularının büyük ölçekli kazılması, olumsuz yönden kendini göstermiştir, çünkü yeraltı suyunun mineral bileşimi nedeniyle, kısırlıklarına yol açan toprakların kademeli ve sürekli bir tuzlanması vardır. Öyleyse geriye ne kaldı?
Şu anda, Kırım'daki su temini sorununu bölgelerin kalkınması için federal hedef programa dahil etme ihtiyacına dair bir tartışma var. FTP çerçevesinde bir karar verilirse, yarımadaya su temini sorununu kesin olarak çözebilecek çeşitli önlemlerin alınması mümkün olacaktır.
Ilk olarakmevcut boru hattı ağlarının onarılması ve modernize edilmesi ihtiyacı konusunda hiçbir şüphe yoktur. Yer yer ulaşım sırasında su kayıpları% 40-70'e ulaşabilir. Bir elekte su taşımak gibi. Aynı zamanda sorunu Kırım kanalizasyon sistemi ile çözmek güzel olurdu. Yarımadanın nehirlerinde ve Karadeniz'de yüzmek, gerçek kompozisyonunu biliyorsanız, su psikolojik olarak çok rahat değildir.
Ikinci olarakYarımadaya su kaynaklarının geri dönüşünün askeri senaryosunu hesaba katarsanız, en gerçekçi barışçıl senaryo deniz suyunun tuzdan arındırılmasıdır. Bunun hakkında çok uzun zamandır söylendi, ancak bazı adımlar ancak geçen yılın sonunda, küçük karlı kış ve yaz kuraklığının arka planındaki sorun çirkin hale geldiğinde atılmaya başlandı. Tuzdan arındırma tesislerinin inşası sorununun tek başına çözülüp çözülmeyeceği yoksa bazı yabancı ortakların dahil edilip edilmeyeceği henüz belli değil.
Bu konuda çok fazla pratik tecrübesi olan İsrailli şirketler kendilerine soruyorlar ama yaptırım uygulanan Kırım'da çalışmayı kabul edecekler mi? Amerika Birleşik Devletleri'nin, bizzat yarımadanın ilgisini çekebilecek veya ekipman ve ekipman sağlayabilecek ticari yapılara kısıtlayıcı tedbirler koyması oldukça olasıdır. Teknoloji... Açıkçası, bu sorunun bir şekilde çözülmesi gerekecek ve çok zaman alacak.
Ülkemizde Kırım'a su temini için alternatif fikirlerle fışkırmaları şaşırtıcı değil. Yarımadayı "sulamak", yapay olarak yağmur yağdırmak fikrine tekrar döndük. Hayır, dualardan bahsetmiyoruz, "İlahi Şansölye" ye doğrudan başvuran bu aşama, Cumhuriyetin liderliği 2020'de çoktan geçti. Geçen yaz Roshydromet'e ait özel bir Yak-42D uçağı Kırım'a uçtu. Görevi, bulutlardan yağmur yağmasına neden olmak için bulutları gümüş iyodür çubuklarla işlemektir. Daha sonra bürokratik bürokrasi nedeniyle uçağı iş dünyasında test etmek için zamanları yoktu, ancak 2021'de deney yine de gerçekleşebilirdi. Uzmanlar, Pekin'in yardımıyla, oldukça geniş topraklarının yarısından fazlasını "sulamayı" amaçlayan, meteorolojik havacılığa dayanan Çin'in deneyimine işaret ediyor.
Kırım'da işe yarayıp yaramayacağını göreceğiz. Bu arada, daha da egzotik fikirler geliyor. Yarımadaya doğru giden bulutları fümigasyona uğratarak yağmurun içlerinden dökülmesini sağlayacak bazı özel yüzer platformlar olan Kırım kıyılarına "bacalar" kurulması öneriliyor. Doğru, pratikte bu, ancak hala inşa edilmesi gereken bu çok "bacalardan" çok sayıda ile çalışabilir ve yerli gemi inşa endüstrisinin halihazırda küçük olan kapasitelerini devralabilir. O zaman Kırım suyu gerçekten "altın" olacak ve bütçe parası her anlamda boşa gidecek.