Amfibi terimi, “her iki can” anlamına gelen Yunan amfibiyosundan gelir. Bu uygun bir tanımlamadır çünkü çoğu yetişkin amfibiler, sudaki topraklara daha iyi adapte olurken, larva safhaları tamamen suculdur.
Türlerine bağlı olarak birkaç ay veya birkaç yıl sürebilen yaşamlarının büyük bir kısmı için, larva amfibileri yetişkin formlarına çok az benzerlik gösterirler. Sonra mucizevi bir şey olur. Haftalar hatta günler boyunca, bir zamanlar balık gibi larvalar karasal, hava-nefes dörtlüleri içine metamorfoz!
Sınıf Amfibi: Anura (kurbağalar ve kurbağalar), Caudata (semenderler) ve Gymnophiona (caecilians) olmak üzere üç adet var olan emir vardır. Anura’nın siparişi, dünya çapında 6 bin 500 üye ile en çok bulunan türlere sahiptir (Frost, 2015). Caudata’nın dünya çapında 390 semender türü var. Üçüncü amfibiyen grubu olan kaktüsler, tümü tropiklerle sınırlı olmak üzere toplamda sadece 162 türle daha küçüktür. Birçok amfibiyen türü tehdit altındadır; başlıca topraklar, tarım arazisi dönüşümünden kaynaklanan insani su dağılımı ve patlayan insan nüfusunun ihtiyaçlarına hizmet etmek için kentleşmenin antropojenik değişimini içerir; türlerin yok oluşlarına yönelik diğer önemli tehditler, tarımsal uygulamalardan aşırı nitrat, herbisit ve böcek ilaçlarıdır.
Sürüngen Bilimi
Amfibiyenlerin araştırması genellikle “Herpetoloji” başlığı altında sürüngenlerinkiyle bir araya getirilir; üssü ‘Herpe-‘ Yunanca ‘herpes’ anlamına gelen “sürünme” anlamına gelir. Bu terimin bahsi geçmesi, birçok amfibi ve sürüngen bilimcinin zarar vermesi için yeterlidir, çünkü bu iki taksonun sadece uzaktan ilişkili olduğunu görüyoruz. Aslında sürüngenler, memelilere amfibilere göre daha yakındır. Buna rağmen, yüzlerce yıldır dünyadaki bilim adamları bu iki omurgalı grubu birbirinden ayırt etmeyi başaramadı. Modern biyolojik sınıflandırmanın babası olan Carolus Linnaeus, onları “faul ve tedirgin” olarak reddetti. Bugün, Anaconda gibi filmlerin başarısı, “soğukkanlı” yaratılmış varlıklara olan sürekli korkumuza işaret ediyor. Ancak,
Amfibi ve Sürüngenler: Benzerlikler ve Farklılıklar
Hem amfibiler hem de sürüngenler ektothermlerdir, yani içsel olarak üretmekten ziyade çevreden ısı elde ederler. Soğukkanlı olduklarını söylemek, endotermik omurgalılar gibi aktif kalmaları için ısınmaları gerektiğinden kesin değildir. Ektothermler ortamları soğudukça yavaşlamaya zorlanırlar. Bu onları yırtıcılardan tehlikeye atabilirse de, aynı zamanda avantajlı olabilir. Bir endoterm, sabit bir vücut sıcaklığını korumak için muazzam miktarda enerji harcarken, soğuk ektotherm az yemek veya oksijen gerektiren bir zamanda aylar geçirebilir.
Aynı termoregülasyon modunu paylaşmanın yanı sıra, amfibiler ve sürüngenler çok farklı organizmalardır. Sürüngenler iç gübrelemeye ve sudan bağımsız olarak yaşamalarına izin veren su geçirmez pullu bir cilde sahip olsa da, amfibiler bununla yakından ilişkilidir. Çoğunlukla, amfibiler pullu değildir ve cildin yüksek derecede geçirgen olması, kurutulmasını önlemek için bir nem kaynağı gerektirir. Ayrıca, çoğu amfibi, yumuşacık, yumuşatılmış yumurta kütlelerini biriktirdikleri suda çiftleşmelidir.