Leontios’a göre, iki varlığın veya gerçeğin birleşmesi için üç yol vardı. İlki, arkadaşlıkta veya evlilikte olduğu gibi, sadece yakın ilişki içinde, yan yana, birbirine yakın olmaktı. Bu, Nestoriosçuların mantığındaki beden alma biçimiydi: insanlık ile tanrılığın birbiriyle iş birliği içinde olduğu iki doğa veya iki kişi. İkincisi, birleşerek “üçüncü bir şeye” -bir meleze- dönüşmekti. Böylece onların birleşiminden yeni bir doğa ortaya çıkar, yani ikisinin karışımıdır. Eutykesçilerin ve radikal monofizitistlerin tasarladıkları beden alış şöyleydi: insanlık ile tanrılık iki doğanın karışımı olan tek kişisel varlıktır ama ikisi de tamlık taşımaz. Yani, “iki şey öyle birleşirler ki, ayrı doğaları tek hipostasiste mevcut bulunurlar.” Bu Leontios’un beden alış görüşüydü ve bunu destekleyecek örnekler veriyordu. Örneğin, bir meşale ateş aracılığıyla tamamıyla birleşmiş hem tahta hem de alevdir -iki doğa-. Aynı şekilde, bir insan varlığında, insan varlığının kişisi aracılığıyla yaşadığı sürece beden ile can birleşmiş iki farklı doğadır. Her bir doğa bu üçüncü tür birleşmede kendi bağımsız varlığına sahip olabilecekken olmaz; üçüncü şeyi oluşturmadan iç içe geçerler, çünkü birinin hipostasisi veya varlığı aracılığıyla bir arada dururlar.
Roger E. Olson