Vladimir Iosifovich, Vladikavkaz'da 1876'te doğdu - Kafkas ordusunun kaptanının ailesinde, sıradan askerlerden görev yaptı. Babası erken saatlerde (1888'te) öldü ve oğlu, babasının askeri haklarına saygısızlıktan ötürü, Voronezh Cadet Kolordu'na kamu desteği için kabul edildi ve bundan sonra (1893'ta) Mikhailovski Topçu Okuluna girdi. Mikhailovsky Topçu Okulu, çok ciddi bir özel eğitim veren askeri bir eğitim kurumudur. Okulun mezunları, okulun koşullu ve tüm atmosferinin iyi düzenlenmiş yönetim ve disipline dayanan bir bilim tapınağı izlenimi bıraktıklarını ve yaygın bilimsel (öncelikle matematiksel) eğitimlerin, evcil hayvanların anlamsız junkerlerden ziyade bilim adamlarına benzemelerine yol açtığını belirtti. V.I. Rdultovsky, birinci sınıftan (1896) kolejden mezun oldu ve bir subay oldu.
Prodüksiyondan sonra bir süre Doğu Sibirya topçu tugayının 2'inde görev yaptı ve daha sonra Mikhailovsky Topçu Akademisine kabul edildi. Akademi Teğmen V.I. Rdultovsky, şehirde 1902'ten mezun oldu - aynı zamanda ilk kategoride. Ve kaptanlarda "bilimlerde mükemmel başarı" yapıldı.
Akademiden mezun olduktan sonra, V.I. Rdultovsky, Ana Topçu Müdürlüğünün çalışmalarıyla ilgili bir dizi sorumlu pozisyonda bulunuyor, yeni tip topçu silahları geliştiriyor, askeri fabrikaların yapımına katılıyor, I. Dünya Savaşı'nda ihtiyaç duyulan Rus topçularının toplu üretimini düzenliyor ve çalışıyor. Topçu silahlanma cephesinde arz organları. Ekim ayında 1917, Vladimir Iosifovich ağır topçu genel başkanlığı görevindeydi ve çalışmalarına ara vermeden Kızıl Orduya katıldı ve aynı pozisyonda olduğu doğrulandı.
Vladimir Iosifovich, Kızıl Ordu’daki topçu silahlarını geri alma çalışmalarına aktif olarak katılıyor, bu işte bir önceki dönemde edindiği tüm bilgi ve tecrübelere yatırım yapıyor. Aynı zamanda mükemmel tasarım ve araştırma çalışmaları ile bir çok yüksek öğretim kurumunda ders vermektedir. Yani, 1926'ten 1929'a. Topçu Akademisi'ndeki Mühimmat Kursunu okudu, Askeri Mekanik Enstitüsünde Devlet Muayene Komisyonu’nun öğretim görevlisi ve daimi başkanlığını yaptı ve 1932’ten hayatının sonuna kadar Deniz Harp Okulu’ndaki boru ve sigortaların kursunu okudu. Divingener V.I. Rdultovsky, deneysel ve tasarım bürolarında çalıştı, Trinity Ekipman Fabrikası'nın ilk direktörüydü.
Silah geliştirmeyi amaçlayan verimli faaliyetleri için, İmparatorluk ve Kızıl orduları Vladimir Iosifovich defalarca ödüllendirildi. 1915’te Albay V.I. Rdultovsky, 3 dereceli St. Vladimir Nişanı’nın şövalyesiydi. 1924'te Devrim Askeri Askeri Konseyi'ne teşekkür etti ve Hükümetin özel görevinin mükemmel performansı için nakit para ödülü aldı. 1928'te çalışmaları için Onurlu Bilim ve Teknoloji İşçisi unvanını aldı. 1933’te silah modellerini geliştirmesi için Kız Yıldız Nişanı’na layık görüldü ve 1935’te, Halk Savunma Komiseri’nden altın bir saat kazandı. 1938’te, hükümet ona Kızıl Ordu’daki yıllarca süren hizmetinden ötürü ona Kızıl Ordu Madalyası'nın XX Yılını verdi.
Vladimir Iosifovich'in ülkemizde topçu teçhizatının geliştirilmesindeki rolü çok büyüktü.
Rus tarla topları Rus-Japon savaşı 1904 - 1905'e girerek yalnızca servisten kesilmiş - derin bir hata nedeniyle "tek merminin" evrensel özelliklerine atfedilmiştir. Savaşın ilk ayları böyle ilkel bir mühimmatın yetersiz doğasını ortaya koydu ve yüksek patlayıcı bombalara ısrarlı talepler önden gelmeye başladı. Vladimir Iosifovich derhal ordunun ihtiyaçlarına cevap verdi, ilk 76 mm yüksek patlayıcı bombasını tasarladı ve üretimini öyle bir şekilde düzenledi - zaten 1905'te Uzak Doğu'ya akmaya başladı. Bu durum, güçlü patlayıcılarla yüksek patlayıcı bomba teçhizatı konularının o sırada incelenmemiş olması ve bu tür mermilerin brüt üretimi bu dönemde başlangıç aşamasında olması daha dikkat çekicidir.
1906’te Vladimir Iosifovich beş aylığına yurtdışına gönderildi, burada yüksek patlayıcı mermi yükleme yöntemleri, piroksilin, nitrogliserin ve kordi üretim teknolojisi, Almanya’da yeni kabul edilen trinitrotoluen ve tetril hakkında bilgi topladı ve Rusya’ya patlayıcı madde getirdi. O andan itibaren, ilk TNT patlayıcı mermilerin teçhizatı ile ilgili çalışmalar ve sigortalarda bir patlayıcı olarak tetril kullanımı Rusya'da başladı. 1906'te - 1908 Vladimir Iosifovich, TNT ekipmanlarıyla 76 mm yüksek patlayıcı el bombasını tasarladı, ekipmanının teknolojisini geliştirdi ve ilk brüt partilerin ekipmanını bizzat düzenledi - bu el bombası, Birinci Dünya Savaşı sırasında 76-mm silahıyla donanmış ve Kızıl Ordu ile hizmet veren "eski Dünya Savaşı" nda Kızıl Ordu ile hizmette kaldı yüksek patlayıcı bombalar.
1908'te - 1914 Vladimir Iosifovich, 107-mm toplar için ağır patlayıcı mermiler tasarladı. 1877 ve 1910'ler., 122-mm howitzers arr. 1910 g., "El bombaları örnek 1914 g." Adını alan bir el bombasının yanı sıra.
Birinci Dünya Savaşı sırasında, Vladimir Iosifovich, el bombaları ve patlayıcı cıva ve taşıyıcı patlayıcıların üretimi için bir taslak ekipman tesisi hazırladı - tesisin yapımını ve ilk el bombası toplu el bombaları grubunun ekipmanlarını denetledi. 1914, üretim hacmini 4 ay içerisinde günlük 20000 seviyesine getiriyor. Toplamda, Birinci Dünya Savaşı sırasında, yaklaşık 40 milyon el bombası üretildi. arasında 1914
1. El bombası arr. arasında 1914
Birinci Dünya Savaşı sırasında, RD, RTZ, RTZ (UG) vb. Markaları altında bilinen uçaksavar bombası için bir dizi uzak sigorta geliştirdi.
Vladimir Iosifovich, Kızıl Ordu'nun topçu atamalarında büyük rol oynadı. Bu alandaki başlıca eserler arasında, küçük kalibreli topçu için fırlatma mermisi parçalanma projeleri, WG-6'in sigortaları ve bunların değişikliklerine özellikle dikkat edilmelidir.
Bireysel silahların geliştirilmesinin yanı sıra, Vladimir Iosifovich, atışların bu kadar önemli unsurlarının deneysel seçiminde boru kapakları - çeşitli sigortalarda yaygın olarak kullanılan örnekler oluşturmaya çok dikkat etti. Rdultovsky - sigortaların tasarım teorisinin kurucusu. Vladimir Iosifovich şahsen, sağlık durumlarını bir kereden fazla ve sık sık hayatını tehlikeye atarak, kapaklar ve sigortalar ile tehlikeli çalışmalar yaptı.
V.I. Rdultovsky, çok sayıda örnek ve 80 taslak tasarımı geliştirdi, ancak benimsenmemesine rağmen, en rasyonel ve mükemmel seçenekleri seçme yolunda kendisinin ve diğer tasarımcıların belirteçleri oldu.
İlk yüksek patlayıcı hava bombasını geliştirdi - FAB-250.
Vladimir Iosifovich'in karakteristik bir profesyonel özelliği, hemen hemen her projeyi brüt partilere getirmek ve onları birliklere teslim etmekti - bu mühimmat gibi bir nesne için son derece önemliydi. Bu bağlamda, TNT ekipmanı, el bombaları ve sigorta örnekleri ile ilk yüksek patlayıcı mermilerdeki çalışmaları en belirleyicidir.
Tamamen tasarım ve üretim görevlerini yerine getirmenin yanı sıra, Vladimir Iosifovich çok sayıda araştırma projesi yürütmüştür. Patlayıcıların ateşlendiklerinde dayanıklılıklarının belirlenmesi ve ani sigortaların, radyal ve eksenel patlamalarda, yavaşlamaların seçiminde duyarlılık ve hareket hızını etkileyen faktörler, en çok şöhreti getirdi. Ünlü topçu V.M. Trofimov liderliğinde fusiform mermilerin geliştirilmesi ve test edilmesinde görev aldı.
Vladimir Iosifovich, eğitim sırasında Topçu Akademisi için kısa bir tüp ve sigorta kursu yazdı ve tarihsel Tüplerin ve sigortaların gelişimi üzerine deneme.
2. V. I. Rdultovsky'nin eserinin kapağı.
Hayatı boyunca, Vladimir Iosifovich kendini uzmanlık alanlarıyla sınırlamamış, geniş çapta eğitimli bir mühendis ve yüksek kültür ve bilgeliksiz bir kişi olmuştur. Trajik bir şekilde kırılmış hayatının son günlerine kadar (13 Mayıs 1939'da öldü), savaş tarihi, taktik ve strateji meseleleriyle ilgileniyordu ve bunları askeri teçhizatın geliştirilmesi ile ustaca ilişkilendiriyordu.
Ölümünden sonra zengin bir malzeme vardı - cephanenin gelişimi ve üretiminde engin deneyimin meyvesi.
Bir cephane uzmanı, tasarımcı ve öğretmen olan Vladimir Iosifovich Pdultovsky, Onur ve Bilim Görevlisi olarak hayatının otuz yedi yılını, Anavatanının topçu ile mücadele yeteneğini geliştirmek için adadı - ve şanlı tarihine altın harflerle yazdı.