İlk kez emeklilik hakkında konuşmak için Jack ve Peggy ile oturduğumda, hemen bir çaresizlik hissi fark ettim.
Umutlu emeklilik tarihinden sadece iki yıl uzakta, Jack sonsuza dek çalışmak zorunda kalabileceğinden endişe ediyordu. Peggy gözlerinde dikkatli bir bakışla koltuğunun etrafında karıştırdı.
Sanki konuyu halihazırda değiştireceğimi ümit ediyordu - sanki o kadar çaresizce ihtiyaç duyduğu yardımı istemiyormuş gibi.
Mesele şu ki, neden orada olduklarını biliyorduk. Onlar gerekli Bir finansal danışman, bazı üçüncü taraf tavsiyeleri ve belki de bir miktar zorlu aşkın yardımı.
Hepsinden önemlisi, bir gerçeklik kontrolüne ihtiyaçları vardı.
Soru sormaya başladığımda, karşı karşıya kaldıkları sayısız sorunun kök nedenini anlamak uzun sürmedi. İlk olarak, çift, çoğu zaman planlama eksikliğinden dolayı, yıllar boyunca emekli olmak için neredeyse yeterince tasarruf etmemişti. Daha da kötüsü, daha önce evlerini dört kez yeniden finanse etmişlerdi ve hala 60'larında bile bir ipotek dengesi taşıdılar.
İkisi arasında iyi bir gelir getirdiler ama çok fazla değil. Jack hala işe yaradı ve düzenli bir maaş getirdi, dediler.
Bu arada Peggy, temelde “sadece bakkaliye yetecek kadar” getirdi. Artık emeklilikle karşı karşıya kaldıklarında, hasta olma konusunda endişeleniyorlar, evde kalmayı göze alamıyorlar, sağlık hizmetleri için ödeme yapıyorlar ve yük oluyorlardı. Onların çocukları üzerinde.
Emekliliğin nasıl göründüğü sorulduğunda, çift geleceklerinin “korkutucu” görünmesine karar verdiler. Emekli olmak istediler, dediler, ama yapabileceklerinden emin değildiler. Ve en iyi niyetlerine rağmen, bir şeyleri tersine çevirmek için pek bir planları yoktu.
Bu Bir plan olmadan emeklilik yaşına gerçekten ulaştığınız zamanki gibi görünüyor.
Mesele Jack ve Peggy'nin paylaşacak daha fazla detayı vardı - gözlerimin hemen hemen her şeyi değiştiren bir detay.
Son on yılda, çift yetişkin çocuklarını destekliyordu - şimdi 28, 26 ve 21 yaşlarında. Kolej harçlarını ödemeye yardımcı olmanın en üstündeki şey, çiftin en az bir çocuğa gaz da dahil olmak üzere bazı yaşam giderlerini karşılamasıydı. araba.
Şaşılacak bir şey olmadı!
Yetişkin Çocukların Desteklenmesi Emekliliğinizi Nasıl Kasıtabilir?
Jack ve Peggy, yetişkin çocuklara yardım etmek için emeklilik hedeflerini feda eden tek ebeveynlerden uzaktalar. 2015 Pew Research Center anketinde, ebeveynlerin yüzde 39'u yetişkin çocuklara ev işlerine, ev işlerine ve ev onarımlarına yardım ederken, yüzde 48'i yetişkin çocuklara maddi yardımda bulundu.
Bazı ebeveynler için “yardım etmek”, zaman zaman bir kredi sunması anlamına gelebilir. Diğerleri için tam teşekküllü mali destek anlamına gelebilir. Bu durumları oyuna sokan koşullar birbirinden farklıdır, ancak sonuçlar oldukça benzerdir. Ebeveynler kendi emeklilik birikimlerini ve planlarını sonlandırdıklarında, herkes acı çeker.
Açıkçası, problemin kendisinin yardımı değil. Yetişkin çocuklara tavsiyelerde bulunmak ya da duygusal destek sağlamak, her ebeveynin yaşları veya mali durumları ne olursa olsun çaba göstermesi gereken bir şeydir.
“Finanse edilen yetişkin çocukları desteklemenin asıl sorunu, birçok durumda, çocuğunuzun desteğini kaynaklardan sizden maddi olarak kaynak ayırması ve daha sonra bunlara ihtiyacınız olabilir” diyor WA Finansal Danışmanı Josh Brein.
Emeklilik Tasarruflarını İlk Vermeniz Gereken 4 Neden
Jack ve Peggy'nin hikayesi, yetişkin çocukları kendi tasarruf hedeflerine zarar verecek şekilde destekleyen herkes için uyarıcı bir masal olarak hizmet etmelidir. Çocuklarına bu kadar çok ve çok sık yardım ettikleri için, bu çift muazzam bir emeklilik birikiminden ve büyümeden kaçtılar - parayla emekliye ayrılmak için kullanabilecekleri para. Ama Jack ve Peggy'nin hikayesinden başka neler öğrenebilirsin? Ve kendi çocuklarınızdan önce yetişkin çocuklara yardım ettiğinizde başka hangi sonuçlar doğar?
Bu konudaki önerileri ve deneyimleri için başka birçok finansal danışmana ulaştım. Ebeveynler neden emekliliklerini finanse etmeli? önce yetişkin çocuklarına parayla yardım etmeyi düşünüyorlar mı? İşte söyledikleri:
Sebep # 1: Yetişkin çocuklara vermek, devam eden bağımlılık sorunları oluşturabilir.
San Diego Financial Planner Taylor Schulte, “Gördüğümüz bir problem ebeveynin yetişkin çocuğa para vermeye başladığında, çocuğun devam etmesini beklemesidir” diyor.
Yetişkin bir çocuğun 20 yaşlarının başında yaşam masraflarını karşıladığınızda, 20'li yaşların ortalarında daha fazlasını bekleyebilirler. Sonunda, normal paranın bir parçası olarak buna dayanarak nakit paranın devam etmesini bekleyebilirler.
Bu, bencilliğin işareti olmayabilir, ya Schulte.
“Çocuğun bir ebeveynin tam finansal resmini tanıması nadirdir, bu yüzden daha önce geldiği yerde daha fazla olması gerektiğini varsaymaya başlıyorlar” diyor. Heck, maliyelerinizin mükemmel bir şekilde olduğunu varsayabilirler, o zaman, kasanlarınızdan mali desteklere dayanan bir yaşam tarzı oluşturmak için bu akıl yürütme çizgisini kullanırlar.
Ve onlar da onların suçu olmayabilir. Ne de olsa bu yaratığı sen yarattın, değil mi?
Bağımlılık hatası nerede olursa olsun, uzun vadeli vermenin etkileri ilk önce emeklilik birikimlerini yansıtmayan çiftler için yıkıcı olabilir. Büyük bir ihtimalle, yapabileceğiniz en iyi şey, ilk etapta çok fazla vermekten kaçınmaktır - özellikle eğer bunu karşılayamazsan.
# 2: Çocuklarınızı daha sonra hayata yükleyebilirsiniz.
Jack ve Peggy'nin hikayesi bu sonucu mükemmel bir şekilde gösteriyor.Çünkü yetişkin çocuklarına parası bu kadar yardım ettiler, birlikte kendi parası yok. Şimdi, hastalanırsa ne olur? Jack artık işe yaramazsa ve gelir sağlayabilir mi? Bu koşullar altında, çiftin kendilerine maddi yardıma ihtiyacı olabilir.
Portland mali planlamacı Grant Bledsoe, “Çocuklarınıza verebileceğiniz en iyi hediye, kendi mali bağımsızlığınızdır” diyor. “Bir ebeveyn olarak, çocuklarınızın eğitimine yardımcı olmak istediğiniz için kendi memnuniyetinizi ve emeklilik tasarrufunuzu geciktirmek kolay olabilir. Ama ne pahasına olursa olsun? Birçoğu için, harçla yardım etmek, kendi emekliliklerini kısaltmak ve çocuklarını maddi olarak 20 ila 30 yıl boyunca maddi olarak güvenmek zorunda kalıyor. ”
# 3: Emeklilik için borçlanamazsın.
Birçok insan, yetişkin çocuklarına borçlarını önlemek için üniversite harcamalarına yardım ediyor. Sorun şu ki, süreçte kendi emeklilik tasarruflarını feda edebilirler. Bu, sonunda emeklilik yaşına ulaşacak olan ebeveynler için imkansız bir senaryo oluşturur.
Elbette, çocukları kolej borusundan mezun olabilirler, ama emeklilik parası nereden gelecek?
Minnesota finansal danışmanı Jamie Pomeroy, müşterilerini bu basit gerçeğe hatırlatmayı seviyor:
“Öğrenciler kolej için kredi alabilir, ancak ebeveynler emeklilik için kredi alamazlar.”
“Açık önceliklerin oluşturulması önemlidir” diyor Pomeroy. “Aileler ve öğrenciler genel planı bildirmediklerinde, ailelerin ebeveynlerinin ödeyeceğini, ebeveynlerin istekte bulunmadıklarını ve bilinçaltında kızgınlık ortaya çıkardıklarında aileler belaya girer.”
Pomeroy, çocuğunuzun eğitimine kızarken emekli olmaktan vazgeçmenin akıllıca bir plan olmadığını söylüyor. Üniversiteye yardım etmede yanlış bir şey yok, ama kendi mali güvenliğinizi koymak zorundasınız. ilk.
# 4: Çocuklarınızı daha sonra başarısızlık için ayarlıyor olabilirsiniz.
Söylediklerine göre, “Bir adama balık ver ve onu bir günlüğüne besle; Bir erkeğe balık tutmayı öğretir ve onu ömür boyu beslersiniz. ”
Haynes, “Bu, yetişkin çocukları desteklemek için mükemmel şekilde geçerlidir” diyor. “Kesinlikle, onlara yardım etmelisin, ama daha da önemlisi, onlara öğretmeli, böylece onlar kendilerini geliştirebilsinler ve sonunda kendilerine sağlayabilsinler.”
Unutma, sonsuza dek yanında olmayacaksın. Çocuklarınızın kendi hatalarını yapmalarına asla izin vermezseniz - finansal olarak ve başka türlü - onları daha sonra acı bir dünya için kurabilirsiniz.
Haynes, “Yetişkin çocuklarınıza sağlayın, ancak onları etkinleştirmeyin” diyor. “Kredi borcunu kapatmak demek oluyorsa, o zaman öyle olsun.”
Beğen ya da sev, en iyi dersler genellikle zor yoldan öğrenilir.
Çocuklarınızı zorlu bir finansal noktaya büründüklerinde kurtarırsanız, sorunları kendi başlarına çözmeyi öğrenebilirsiniz.
Yardım etmek için her zaman yanında olmayacaksın. Sonra ne?
Son düşünceler
Ebeveynler olarak, çocuklarımızı sevmeyi ve desteklemeyi istiyoruz. Onlara yardım etmek için acele etmemiz doğaldır, özellikle de doğdukları andan itibaren bunu yapıyoruz. Sorun, bu desteği yetişkinliğe taşıdığımızda ortaya çıkıyor - kendimizi desteklemeyi öğrenmesi gereken çocukları desteklemek için kendi finansal hedeflerimizi ve esenliğimizi feda ettiğimizde.
Hepimizin hatırlaması gereken nokta, kendimizi başarısızlık için hazırlarken çocuklarımızı gerçekten desteklemiyoruz. Bu yüzden kendimizi ilk önce kendimize koymamız gerekiyor - bencil olmamak, ailede herkesin maddi refahını sağlamak - sadece çocuklar değil.
Konuştuğum bir finans danışmanı, Joshua Brein, bunu şöyle ifade etti:
“Hiç bir uçakta oksijen maskeni taktığını ve çocuklarınızın onlarınkini tutturmasına nasıl yardımcı olduğunu söylediler” diye soruyor. “Bunu yapmanı söylüyorlar çünkü nefes alamıyorsan, muhtemelen başka birinin maskesini açmasına yardım etmek için zor bir zaman geçireceksin.”
Brein, bunu yetişkin çocuklarınıza maddi yardım için bir metafor olarak düşünün. Önce nefes alanınızı koruyun, sonra başkalarına yardım etmenin yollarını arayın.
Bu gönderi başlangıçta Forbes'da yayınlandı