Bölüm I-I
Bölüm I
gün solan edildi; mor bulutlar, Batı'da protyahyvayas, ancak kırmızı ışınları cevapsız, fayans kuleleri ve renkli bölümleri manastır yansıtılan. akşam duası için Çalıyor; Keşişler ve kâtip yürüdü ve taşları aşağı, temple Archimandrite hücrelerden gelen; uzun, Siyah manto hışırtı neaten toz ardından; ve onlar öneme sahip bir hava ile kulları itti, onların birincil pozisyon sanki. Dumanlı tütsü mum titreyen alev kefen altında loş ve kırmızı görünüyordu; hac ham ayağı etrafında kalabalık, ve sağır, Kalabalığın ciddi hışırtı, tekrarlanan tonozları, gösteri, hizmet henüz başlamamıştır o.
Manastırın kapılarında farklı bir filmdi. Birkaç dilenciler ve sakat hacı beklenen merhamet; onlar savundu, branilis', bölünmüş bakır para, hangi büyük temiz kalpli torbalarda çaldı; onlar erkekti, doğa ve toplum tarafından reddedilen (Ancak bu durumda şirket doğada uygundur); onlar erkekti, eksikliği ya umut aşan öldü, sitem Providence şahsında; oluşturma, pişmanlık talep etme hakkından mahrum, herhangi erdem yoktu çünkü, ve herhangi bir erdem olmamasından, Ben pişman görmedim çünkü.
Onların elbiseleri onların ruhlarının görüntüleri vardı: siyah, yırtık. gün batımı ışınları başlarına kaldı, omuz ve kemikli dizleri bükük; kişilerde derinleşen normalden daha daha siyah gibiydi; alnında her harf sonsuz sefalet yazılmıştır! - en azından en ufak işaret, Kalıntı gözlerine veya bir gülümseme en ufak gurur ayrılmış!
onların konuşma müdahale etmez ve boyalı kutsal kapılarında uzun baktım - dilencilerin kalabalık yılında biri vardı; o bir kambur ve bowlegged; ama onun firmanın üyeleri ve bu utanç verici duruma eserleri alışık gibiydi; Yüzü uzundu, kendini beğenmiş; düz burun, yünden saç; Onun geniş alin alin bilim adamı olarak sarıydı, nasıl kasvetli bulut, Fırtına günde güneşi örten; mavi damar onun düzensiz kırışıklıkları geçti; dudaklar, ince, soluk, esneklik ve sıkıştırılabilme bazı sarsıcı hareketi vardı, ve bütün gelecekteki gözünde parlayan; ashabının bilmiyordu, kim olduğunu; ama ruhun gücü her yerde bulunur: onun sesi ve görünüm korkuyorlardı; onlar ona bazı büyük kusuru saygı, değil sınırsız talihsizlik, iblis - ama insan değil: - bu çirkin, iğrenç, ama onları korkuttu; Gözlerinde o kadar yangın ve zihni vardı, böylece doğaüstü, onlar ne, Onların ifadesini inanmak cesaret değil, yabancı harika hilekar saygı. O artık ona göründü 28 yıl; yüzü sürekli alay yansıyan, acı, sonsuz; sihirli çember, evreni sonucuna; ruhu gerçekten yaşamıyor, ama o bütün gücünü topladı, ebediyete ara vermeden önce hayat ve zaman tıkmak; - dilenci geri durdu ve Şeytanı gördüm, gösterilen soluk mürekkepler iletişim. kapılar, ve içe pişman; diye düşündü: Ben şeytan olsaydı, Ben işkence insanlar olmazdı, ve onları küçümsediler; onlar olsun, Onların sürgün cenneti baştan çıkarmaya, Tanrı'nın rakibi!.. Başka bir şey insanlar; hor sona erdirmek için, o nefretle başlamalıdır!
Ve gözleri huzursuz kaş altında parladı, ve ince yanaklar kırmızı lekeler ile kaplıydı: her şeyin bir dilenci şartlarına göre edildi: tek tutku kalbi aitti, veya, daha iyi, o sadece tutku odnoyu olunan, - ama oldukça!
"Tanrı aşkına, onun, - Pogorelov, sakat, Tanrı aşkına kuruş için ... kör!"- yoldaşlarının çığlığı; başladığı, Arkamı döndüm - ve o anda onun kaderini karar. - Hangi gördü? Rus soylu, Boris Petroviç PALITSYNA. artık.