Sanılanın aksine küçük şeylerden mutlu olmak hiç de zor bir şey değil! Kendini kandırmaktan ya da Placebo etkisi yaratmaktan bahsetmiyorum; gerçekten mutlu olmak diyorum. İnsanlar kendilerini mutlu olmanın belli koşulları olduğuna inandırabilir: para, kariyer, iş, çocuk, koca, sevgili, aşk vs vs... Bu adı geçenler asla hep beraber oturup da siz gelin onları alın diye beklemez ki zaten genelde bunlar hep beraber oturmazlar. Denklemde birbirini götüren pay ve paydalar gibi; çocuk kariyeri, para aşkı, iş kocayı götürebilir mesela denklemde. Asıl bu, kendini kandırmaktır yani hepsini birden beklemek. Hem kabul edelim, hayat o zaman çok sıkıcı olmaz mıydı? Neden İskandinav ülkelerinde intihar oranı bu kadar yüksek sanıyorsunuz?
Bundan ziyade; sabah şöyle sıcak koyu bir kahve, taze çilek, yemekte sürpriz tatlı, kış ortasında güneşli bir gün, akşam saat yedi de açık bir köprü trafiği, mandalina, uzun zamandır sesini duymayıp da duymak istediğin birinden gelen telefon, bol soslu mantı, taaa bilmem hangi ülkede ki bir adamdan aylar sonra gelen bir mail, hele de yazın akşam üstüne doğru soğuk bir bira, su her türlü su, deniz, ırmak, göl, pasaporta basılan bir vize daha, kabak çekirdeği, müzenin birinde bir Van Gogh tablosunun önünde dikilmek, sabah kahvaltısı, yemekten sonra çay, imzalı bir Murathan Mungan kitabı... Bende upuzun bir liste var, yaz yaz bitmez. Hatta mesela bu akşam, buz gibi rakı yanında şalgam suyu, tabakta beyaz peynirle... Muhabbetine doyum olmaz. İkinizinde.