1970’li yıllarda bilim insanları, Dünya’nın iç derinliklerinin nasıl çalıştığına dair devrimsel bir fikir ortaya atmışlardı.
Dünya’nın içinin, bir lav lambası gibi yavaşça karıştığını ve kayaların sıvı gibi hareket edecek denli sıcak olduğu Dünya’nın çekirdeğinin yakınında, yüzer damlaların sıcak manto kayası biçiminde yükseldiğini öne sürmüşlerdi.
Bu kurama göre, bu akıntılar yüzeye yaklaştıkça erimeye başlıyor ve devasa yanardağ patlamalarını tetikliyorlardı. Fakat böylesi akıntıların varlığına yönelik bulguları yakalamak zordu ve jeologlar, bu fikri neredeyse reddetmişlerdi.
Fakat dört gün önce yayınlanan bir makalede, bu kanıt artık sunuluyor.
Bilim insanlarının elde ettiği sonuçlar, Yeni Zelanda’nın buna benzer antik bir yanardağdan çıkan dev bir yükseltinin üzerinde durduğunu gösteriyor. Çalışmada, bu sürecin nasıl volkanik faaliyetlere sebep olduğu ve gezegenin işleyişinde önemli bir rol oynadığı gösteriliyor.
Yaklaşık 120 milyon yıl önce (Kretase dönemindeki dinozorların zamanında), okyanus altında meydana gelen devasa volkanik patlamalar, yaklaşık Hindistan boyutunda olan bir su altı platosu meydana getirmiş.
Zamanla bu plato, tektonik plakaların hareketiyle parçalanmış. Parçalardan biri, şimdilerde Yeni Zelanda’nın altında duruyor ve Hikurangi Platosu‘nu oluşturuyor. (The Conversation)