Ne zaman gösteri yapsan, içsel yoksulluğunu gösterirsin. Sannyas’ın bir gösteriye dönüşmüşse, meditatif değilsin; çünkü gerçeği var olduğunda öyle bir ışıktır ki onu göstermeye gerek yoktur. Evin aydınlandığında, bir ışık varken, komşulara gidip,
“Bakın, bizim evimizde lamba var” demezsin. Fakat evin karanlıktayken komşularını aydınlık olduğuna ikna
etmeyi çalışırsın. Onları ikna ederken kendini de bunun gerçek olduğuna ikna etmeye çalışırsın. Neden
göstermek istiyorsun? Çünkü eğer diğeri ikna olursa, onun inancı senin de ikna olmanı sağlayacak.