Hayat bağlanmalardan ibarettir. Önce anneye… Sonra babaya… Aileye… Ardından "yaşama" ve "yaşamaya" bağlanma…
Yaşama sevincini kaybetmiş kişiler bağlanamayanlardır.
Birçok psikolojik sorunun kökeninde bağlanamamak ya da bağlanmanın şiddetini ayarlayamamak vardır. Ve bu duygusal kazanım ancak çocukluk yıllarında edinilir.
Bebeğin, kendisini tümüyle bebeğine bırakmış annesinin kucağında huzur bulmasıyla başlayan, yetişkinlik yıllarında romantik bağlanmalara kadar devam eden hayatın ana çizgisidir bağlanma.
Emzirmeden birlikte uyumaya, aidiyet ilişkisinden ayrılmaya, sütannelikten tuvalet eğitimine, farkında olmadan bebeğe hissettirilen duygusal ve psikolojik şiddetten baba-bebek ilişkisinin sınırlarına varıncaya kadar pek çok konuyu "bağlanma" çerçevesinde değerlendiriyor.
Ben bu kitaptan sonra Beyazı yanımda uyutmaya başladım, geceleri kalktığımda ona daha şefkatli yaklaştım. Çünkü gece bebek sesiyle ve sık sık uyanmak insanı gerçekten yoruyor. Çocuğumun beni gün boyu özlediğini , benimle daha çok vakit geçirmesi gerektiğini bunun içinde geceleri uyandığını düşünmeye başladım. Beyazla geçirdiğim 2 saat bile olsa verimli olması gerektiğini düşünerek ona daha çok ilgi gösteriyorum. Amacımız iyi nesiller yetiştirmek inşallah bu yolda başarılı olabilrim. Bu kitabı da kesinlikle tavsiye ederim, yorulmadan sıkılmadan bilgi edinebileceğiniz bir yayın.
İyi okumalar..