Bununla birlikte, paraşütün ilk teknik tasarımının ortaya çıktığı 15. yüzyılın sonuna kadar değildi. İtalyan büyük bilim adamı, mühendis ve sanatçı Leonardo da Vinci tarafından önerildi. “Atlantik Kodu” başlıklı Leonardo da Vinci'nin el yazmaları koleksiyonunda, çeşitli teknik cihaz ve mekanizmaların tasarım çizimleri arasında, dört taraflı piramit şeklinde kubbeli bir paraşüt taslağı gösteriliyor.
Leonardo da Vinci ve paraşüt kroki
Büyük mucit şöyle dedi: “Bir kişi, NNUMX genişliğinde dirsek ve 12 yüksekliğinde bir nişasta örgüsü çadırına sahipse, kendisi için tehlike olmadan herhangi bir yükseklikten koşabilir.” Ne yazık ki, Leonardo'nun paraşütü ile herhangi bir deney yapıp yapmadığını veya kendisini bir eskiz ve kısa açıklaması ile sınırlandırdığını bilmiyoruz.
XVII yüzyılın başında. Venedikli mimar Fausto Varanzio (gerçek adı Faust Vrancic, 1551-1617, Hırvat), o sırada Leonardo da Vinci tarafından ifade edilen bir paraşüt oluşturma fikrine döndü. Verancio, çok yetenekli bir adamdı. İlgi alanları dilbilimden (yedi dil biliyordu, en yaygın beş Avrupa dilinin sözlüğünü yayınladı) mimarlık ve mekanik konularına yayıldı. Onun tarafından geliştirilen asma köprünün tasarımı o kadar yenilikçiydi ki uygulaması ancak 18. yüzyılda mümkün oldu.
Fausto Verantsio ve paraşütü
Kavramsal olarak, Leonardo da Vinci paraşütü bir piramit gibi görünüyordu. Verantsio daha ileri gitti. Aynı boyutta dört düzlemde sabitlenmiş bir yelken şekli vererek paraşüt yapısını güçlendirmeyi teklif etti. Avluların oluşturduğu dörtgen kenarların köşeleri, bir erkeğin sarıldığı iplerle bağlandı. Yelkenin büyüklüğü Vărциcio'nun gerekli matematiksel hesaplamaları yaptığı kişinin ağırlığına tekabül ediyordu. Venedik'teki 1617'te yayınlanan paraşüt tasarımının net ve doğru bir açıklaması, Verantio'nun hava direnci teorisinin temellerini oldukça derinden anladığına kuşku duymaz. Tabii ki, paraşüt havada hareket etmek için bir araç değildi ve Veranzio bunu mükemmel bir şekilde anladı. Bu nedenle, yüksek binalardan birkaç başarılı sıçrama gerçekleştirdi - bu gerçek, Londra'daki Kraliyet Cemiyeti sekreteri olan ünlü İngiliz bilim insanı kitabına, bu önemli olayın otuz yıl sonra yayımlanan Bishop John Wilkins'in kitabına yansır - kısa bir süre sonra deneylerini durdurdu ve mesleğine geri döndü. Dikkate değer bir şekilde bu yetenekli kişi, paraşütün icadının esasını kendisine asla atmadığı gerçeğini karakterize eder. Deneylerinin sona ermesiyle, Leonardo da Vinci'nin fikirlerinin uygulanmasına yönelik pratik çalışmalar neredeyse üç yüzyıl boyunca devam etmedi.
Sebastian Lenorman
18. yüzyılın sonu, ilk insanın paraşüt atlayışlarıyla da kutlandı. 1783'te fizikçi Sebastien Lenormand, Montpellier'de paraşüt deneyi yaptı. Tarihi kitaplardan birinde okuduktan sonra, eski zamanlarda kralı eğlendirmek için bazı cesur ruhların ellerinde büyük bir şemsiye tutan yüksek binalardan atıldığı, Lenormand bu deneyi tekrarlamaya çalıştı. Uzun bir ağaçtan sıçradı, her birinde büyük bir şemsiye tuttu ve hava basıncı altında diğer yöne dönmelerini engellemek için takviye edildi. Daha sonra, hayvanları yerel gözlemevinin yüksek duvarından düşüren farklı paraşüt türleriyle deneyler yaptı. Bu fikir ona yerel üniversite profesörü Abby Bertolon tarafından yönlendirildi. Sonuç olarak, tüm hayvanlar hayatta kaldı ve Lenorman, garantili bir iniş emniyeti sağlayan vücut ağırlığı ve paraşüt alanı (bu kelime ilk olarak Lenormand tarafından kullanılmış) arasındaki hesaplanan oranı bulmayı başardı.
Gözlemevi kulesinden atla ve paraşütle atla
Aralık ayında, Lenormand şehri olan 1783, Montgolfier kardeşlerden biri olan sayısız izleyicinin huzurunda, gözlemevinin köşe kulesinden yaptığı bağımsız bir paraşütle sıçramaya başladı. Daha sonra Lenormand, çalışmaları ve paraşüt yapıları hakkında detaylı bilgi verdiği Lyon Akademisi'ne yapılan çalışmalar hakkında bir rapor gönderdi. Özellikle, üzerine atladığı paraşütle ilgili bir açıklama yaptı: “Büyük bir ipten 14 ayak çapında bir daire çizdim ve 6 ayak yüksekliğinde bir kumaş koni bağladım. Daha fazla hava geçirimsizliği için, koninin üstündeki ve altındaki kumaşı kağıdı bantladım. Koninin dibinden ipe, koltuğumun karşıt uçlarına bağladığım birçok ince ip bağladım. Oraya yerleştirdim. Farklı ağırlıklara sahip bir paraşüt yaşadığım için bu deneyimi kendim üzerinde yaparak fazla risk almadım. ”
Burada bir meraklı gerçeği not etmek uygun: hemen hemen bütün büyük icatlar, bir insan yetenek ve zihninin bir canlı, gerçek bir düzenlemesini bekliyormuş gibi, bu kadar cesur bir fikri gerçekleştirmek için kusursuz, az çok başarılı girişimlerden önce gelir. İstisna yok ve Lenorman paraşütü.
Louis XIII döneminde (yani, Lenormand'ın deneylerinden yirmi yıl önce), bir mahkum, belirli bir Lavigne, paraşütle hapisten kaçmaya çalıştı. Lavigne uzun süredir sahte olarak hizmet ediyordu ve çok yetenekli bir grafik sanatçısı olarak biliniyordu. Kendini vaktinden önce serbest bırakmak için, o zamanın ünlü insanlarının harika portrelerini yazdı. Aynı zamanda, hapishane yatağından çıkardığı kalem saplarını bir kalem olarak kullandı. Daha sonra bu portreler sergide gösterildi ve büyük bir hit oldu. Ancak, tüm bu yaratıcı çabalar sonuçsuz kaldı - yıllarca hapis cezası onu bekliyordu. Sadece Çığın başlarında olgunlaşmış parlak bir plan olan kaçışa güvenmek için kaldı.
Hücresinin penceresi, kıyısında bir hapishane bulunan nehre bakıyordu ve Lavin atlamaya karar verdi. Kendisini korumak için, düşme hızını yavaşlatabilecek bir şemsiyeye benzeyen bir cihaz buldu. Lavin'i Leonardo da Vinci ve Veranzio fikrini kullanmaya neyin yol açtığı bilinmemektedir, ancak bir sanatçı olarak büyük Leonardo'nun eserleri hakkında bilgi sahibi olabilirdi. Bununla birlikte, davranışlarına bakılırsa, olağanüstü biriydi ve paraşüt fikrine kolayca ulaşabilirdi, cezaevi durumunun yararı düşünme yoğunluğuna katkıda bulundu ve proje hakkında düşünmenin zamanı çok fazlaydı. Sonuç olarak, deney başarılı oldu. Yüksek bir duvardan atlayarak, nehre sıçradı. Zavallı adam kısa süre sonra gardiyanlar tarafından yakalandı ve başka bir terime hizmet etmek için tekrar hapsedildi - şimdi ömür boyu.
André-Jacques Garnerin
Büyük bir yükseklikten ilk paraşüt sıçramasını gerçekleştiren Glory, Fransız havacıları Andre-Jacques Garnerin'e aittir. İlk balon uçuşunu Metz'de 1787'da yaptı, ancak Fransız Devrimi havacılık kariyerine ara verdi. "Vatandaş" Garnerin kuzey cephesinde orduya katıldı. Ancak ordunun kariyeri de işe yaramadı: 1793’ta Avusturyalılara devrettiği İngilizler tarafından ele geçirildiği savaşlardan birinde ve Garnerin’i Macaristan’daki Buda kale hapishanesine yolladılar. Blanchard ve Lenormann'ın deneylerini bilen Garnern, paraşüt yapmaya ve hapishanenin yüksek duvarından atlamaya karar verdi, ancak hücre arkadaşının ihaneti nedeniyle, cesur fikir muhafızlar tarafından ortaya çıktı.
Avusturyalılar tarafından ele geçirilen San Menehold kalesinin komutanı olan bir diğer askeri mahkum Drouet, paraşütle Moravya'daki Spielberg Kalesi'nden kaçmaya çalıştı. Fakat iniş çok başarılı değildi, komutan bacağını kırdı, gardiyanlar tarafından ele geçirildi ve tekrar hapse girdi.
1797'te Garnerin serbest bırakıldı, ancak paraşütle atlama fikri onu terk etmedi. Balondan bir paraşütle düşürdüğü hayvanlarla birkaç deney yapmış olan Garnerin, 1000 m yüksekliğinde halka açık bir sıçrama yapmaya karar verdi.
Bir Garneren Balonunu Kaldırma İçin Hazırlama
Ekim 22 1797, geceleri 5 saatlerinde Paris'in eteklerinde Monsu parkında, balon toplayan çok sayıda heyecanlı insanla birlikte, yavaşça platformdan kalkıp Garnerin'i yanına alarak yükseldi. Kalabalığın içindeki gerilim sınırına ulaştı. Ölümcül sessizlik etrafındaki alanı kapsıyordu. İstenen yüksekliğe ulaşan Garneren, paraşütü balona bağlayan çizgi boyunca kararlı bir şekilde kesildi ve bir taş gibi aşağıya doğru uçtu. Kalabalık korkunç bir çığlığa girdi, trajik bir son görmemek için çoğu geri döndü. Ancak paraşüt hızla hava ile doldu ve düşme hızı keskin bir şekilde düştü. İnişe paraşütün güçlü ve tehlikeli bir salınım eşlik etti (kubbenin tepesinde delik yoktu).
Garneren'in paraşüt gölgesi altında nasıl sohbet ettiği açıkça görülüyordu. Birkaç dakika sonra, cesur paraşütçü parkın uzun ağaçlarının arkasında kayboldu. İniş sıkışmış bir ayak bileği hariç iyi geçti.
İlginç bir şekilde, balon ilk önce yere ulaştı ve paraşütçü atlayışından sonra otomatik olarak açılan bir vana ile donatıldığından paraşütçünün çok uzağında batmadı. Garnerin, atlayan yabancı adamın kendisine ödünç verdiği atı monte etti ve kısa sürede başlangıç noktasındaydı. Kalabalık, korkusuz havacılığa coşkulu bir haraç vererek öfkeyle devam etti. Bizim için bilinen bu önemli etkinlikte yer alan gökbilimci Lalande, Akademi'ye bir rapor vererek acele etti.
Burada, bu atlamanın çok tehlikeli bir olay olduğu belirtilmelidir. Her şey bilinmeyen ve bilinmeyen bir şeydi - büyük bir yükseklik, denenmemiş teknik çözümler, paraşütün tehlikeli biçimde salınması ... Aslında başlangıçta ve iniş boyunca olmasına rağmen, herhangi bir zamanda durum kritik olabilir. Güvenle sadece bir şey söyleyebiliriz - şanslı! Maceracı bir başarı (garip bir cümle) Garnerin, Konstantinopolis Saracenları, Malmesbury'li Oliver ve sonsuza dek ismini taşıyan diğer umutsuz cesaretlerin eylemleriyle aynı seviyeye getirilebilir hikayeler hava alanını fethi.
André-Jacques Garnerin ve karısı Jeanne-Genevieve
Garneren'in başarısı çok büyüktü. Halk, Champé Mars'ta birkaç kez daha atladığı bu güzel gösteriye büyük ilgi gösterdi. Örneği, 19 yaşında olan ve 15 yıllarından beri aerostat uçan, Eliza'nın yeğeni, eşi Jeanne-Genevieve ve çok sayıda atlayış yapan evli çift Blanchard, iyi bilinen havacılık tarafından takip edildi.