Bir futbol araştırmasına göre zafer ancak 2026 veya 2030'da ve Afrika takımları en iyi uluslararası maçları daha düzenli oynayabilirse mümkün.
Pek çok futbol taraftarı, sonunda bir Afrika takımının şampiyon olacağını umuyor. FIFA Dünya Kupası 2022'de. Brezilyalı büyük oyuncudan beri dünya bunu bekliyor. Pelé (1970'lerde) bir Afrika ülkesinin 2000 yılından önce kazanacağını tahmin etti. Bu olmadı, ama bu durmadı Patrice Motsepe, Afrika Futbol Konfederasyonu Başkanı, korkunç (2021'de):
Bir Afrika takımının yakın gelecekte Dünya Kupası'nı kazanması gerekiyor.
Ama umut etmeye devam etmek gerçekçi mi? Afrika takımları dünyanın en iyi takımlarıyla rekabet etmek için ne gerekiyorsa yapıyor, yani bu sadece an meselesi mi? Veya ülkeler farklı bir şey yaparsa bir Afrika zaferi mümkün mü? Ya da yine, yanlış umut düzeninde bir Afrika zaferi imkansız mı?
Bu çok yönlü konuyu yakın tarihli bir yazıda ele alıyorum. Araştırma kağıdı Çeşitli veri kaynaklarına dayanan (özellikle Elo derecelendirme veritabanı 2010'lardaki yarışma sonuçlarını karşılaştırmak için Afrika'nın en iyi yarışmacılarını (Cezayir, Kamerun, Fildişi Sahili, Mısır, Gana, Fas, Nijerya, Senegal, Tunus) ve son Kupa finalistleri ve yarı finalist dünyasını (Belçika, Brezilya, Hırvatistan, İngiltere) inceler. , Fransa, Almanya, İspanya) Afrika ülkelerinin dünyadaki diğer en iyi futbolcularla karşılaştırıldığında gerçekten rekabetçi olup olmadığını görmek için. Ve değilse, neden?
Afrika ülkeleri ile dünyanın en iyileri arasında son birkaç kuşakta genişlemiş gibi görünen önemli bir rekabet gücü farkı görüyorum. Bu fark, Afrika'nın Dünya Kupası'nda zafer kazanmasını umut edenler için cesaret verici değil.
çalışma
Analizim, her ülkenin geçmiş performansının iki boyutunu ele alıyor: nasıl rekabet ettikleri (ne sıklıkta, kime karşı ve hangi turnuvalarda oynadılar) ve rakipleriyle nasıl rekabet ettikleri (özellikle elit takımlara karşı ve prestijli turnuvalarda ne sıklıkla kazandıkları) .
Ne yazık ki, Afrika ülkelerinin sonuçları her iki açıdan da en iyi ülkelerin sonuçlarının çok gerisindedir. Afrika'nın en iyi oyuncuları daha düşük rekabet seviyelerinde oynadılar ve daha az kazandılar. Afrika'nın en iyi ülkeleri, dünyanın en iyileriyle rekabet etmek yerine, Yunanistan gibi üç Dünya Kupası finali oynayan ve 2014'te son XNUMX'ya kalan bir ülke için daha iyi bir eşleşme gibi görünüyor. Yunanistan dışında çok az kişi ülkeyi potansiyel bir Dünya Kupası galibi olarak görüyor. Peki Afrika ülkelerinin neden böyle bir umut taşıması gerektiğini düşünüyoruz?
En başarılı Afrika ülkelerinin listelerinin, önceki on yıllardaki (Pele'nin tahminini yaptığı 1970'lerde bile) mevcut Dünya Kupası yarışmacılarına daha çok benzediğini buldum. Örneğin, Tunus ve Fransa 1970'lerde çok benzer geçmiş performanslara sahipti, ancak bugün Fransa daha zengin bir geçmiş performansa sahip. Bu, Afrika'nın en iyi yarışmacılarının zaman içinde nispeten daha az rekabetçi hale geldiğini gösteriyor.
1970'lerden beri Afrika'nın dünya futbolundaki rolünü genişletmek için yapılanlar düşünüldüğünde bu gözlem şaşırtıcıdır. Afrika Uluslar Kupası büyütülmüş, özellikle). Ayrıca Afrikalı oyuncular yeteneklerini kanıtladılar ve daha fazla maruz dünya futbolunun en iyilerine. 200'den fazla Afrikalı şu anda beş büyük Avrupa şampiyonasında oynuyor.
Afrika takımları neden daha az rekabetçi?
Bu ilerlemeden bağımsız olarak, Afrika ülkelerinin daha az rekabetçi hale geldiğini düşünüyorum çünkü düzenli olarak dünyanın en iyi uluslarıyla boy ölçüşemiyorlar. En iyi Afrika ülkelerindeki maçların %20'den azı elit rakiplere karşı oynanıyor. Dünya Kupası yarı finalistleri ve finalistleri, yıllık maçlarının %30-60'ını seçkin uluslara karşı oynuyor. Afrika uluslarının da bu üst düzey maçlardan çok daha azını kazanması şaşırtıcı değil – Nijerya 30'larda bu karşılaşmalarda puanların yalnızca %2010'unu kazandı – İngiltere %68'ini kazandı.
Çalışmalar çeşitli araştırma çalışmaları bize takımların üst düzey rakiplere karşı "oynadıklarında" daha rekabetçi hale geldiklerini öğretin. Öte yandan, daha zayıf rakiplere karşı oynarken daha az rekabetçi oluyorlar. Bunun nedeni, takımların her oynadıkları zaman rakiplerinin sahasında ve dışında kullandıkları strateji ve teknikleri öğrenmeleridir. En iyi milli takımlar, çoğu son teknoloji ürünü olan ve henüz paylaşılmayan en gelişmiş tekniklere sahiptir. Onları keşfetmenin tek yolu, düzenli olarak yarışmalara katılmaktır.
Futbol oynayan en iyi Afrika ülkeleri, en iyi uluslara karşı düzenli olarak rekabet etmez ve bu nedenle bu teknikleri özümseyemezler. Bu nedenle kıta turnuvalarına hakim olabilirler, ancak sonunda dünyanın en iyi uluslarıyla - sürekli ve düzenli bir şekilde - gerçekten rekabet etmek için gerekli bilgi birikimine sahip olmayacaklar.
Dünya Kupası oranları
Afrika ülkelerinin arada bir bir dünya gücüne karşı maç kazanabileceğine inanıyorum (ve bu tür sonuçları zaman içinde gördük). Ancak dünya şampiyonu, önümüzdeki ay en az beş seçkin rakibi yenmeli (ve iki kişiye karşı berabere kalmalıdır). Bu yılki Dünya Kupası'ndaki Afrikalı temsilcilerin hiçbiri, son beş yılda elit rakiplere karşı beş maç kazanmadı.
Kamerun'un 2017'den bu yana Afrikalı olmayan elit rakiplere karşı aldığı en iyi sonuç, muhtemelen Japonya'ya karşı bir dostluk beraberliği. Gana, Şili ve Japonya ile iki dostluk beraberliği berabere kaldı. Fas, Şili ve Sırbistan'a karşı iki dostluk zaferi elde etti. Senegal, Brezilya ile hazırlık maçında berabere kaldı. Tunus'un en iyi sonuçları, Şili ve Japonya'ya karşı dostluk galibiyetleri ve Portekiz'e karşı bir dostluk beraberliğiydi. Tabii ki dostluk maçları, rekabetçi maçlarla aynı şey değil.
Maalesef bu yıl bir Afrika takımının Dünya Kupası'nı kazanacağını düşünmüyorum. Ancak, en iyi Afrikalı oyuncular daha iyi takımlarla karşılaşırsa ve onlarla bu seviyede rekabet etmeyi öğrenirse, gelecekte bir Afrika takımının kazanabileceğini düşünüyorum.
Ne gerekirdi
Bu, büyük Afrika ülkelerinin B takımlarını Afrika müsabakalarında oynamaya karar vermelerini ve A takımlarının en iyi rakiplerine karşı daha fazla maç planlamalarını gerektirecektir.Afrika takımlarının bu maçlarda kazandıklarından daha fazla kaybetmelerini beklerdim - en azından başlangıçta - ama ben 2026 veya 2030 Kupalarında herhangi bir takımı yenebilecek takım olma şanslarını artırarak zamanla daha fazla kazanacaklarına bahse girerim. Düşük seviyeli rakiplerle oynamaya devam etmeyi seçen Afrika ülkelerinin asla kazanamayacaklarına da bahse girerim. Dünya Kupası'nı kazanmak.
Afrikalılar kazanma umudunu kaybetmemeli, ancak bu hayali gerçeğe dönüştürecek ekipleri ve sistemleri kurmak için gerekli çalışmaları yaptıklarından emin olmalıdırlar. Söylediğimiz gibi Antonio Conte, eski İtalyan oyuncu menajer oldu:
'Kazanmak' fiilini kullanmak kazanmaktan daha kolaydır çünkü kazanmak için önemli bir şey inşa etmeniz, sağlam olmanız gerekir... Yani kazanmaya hazırsınız. Yoksa umut etmek zorundayız.
Afrika'nın Dünya Kupası'nı kazanmasını umut edenlerdenim. Afrika'daki ülkeler, futbol sahasında ve dışında inanılmaz bir potansiyele sahiptir, ancak birçok Afrikalının bu potansiyelin gerçekleştiğini görmesi gerekiyor. Kıtadaki insanların neler yapabileceğini göstermek için Dünya Kupası'ndan daha iyi bir yer yoktur. Ancak bunun gerçekleşmesi için hala yapılması gereken işler var.