Birkaç hafta önce Rus füzeleri Ukrayna’nın Kharkiv şehrini vurduğunda, yeni inşa edilen sınıflara yerleştirilen okul çocukları ve öğretmenleri hiçbir şey duymadı.
Şehir yönetimi, Kharkiv’in Sovyet döneminde kalma devasa metro istasyonlarının derinliklerinde, 6 ve 7 kişilik çocukların bu savaşta hayatlarında ilk kez ilkokula gidecekleri, parlak renklerle dekore edilmiş bir dizi sınıfı inşa etti. mağdur şehir.
Öğretmenlerden 47 yaşındaki Lyudmyla Demchenko, “Çocuklar iyiydi” dedi. “Burada sirenleri duyamazsınız.”
Rusya destekli ayrılıkçılarla çatışmanın patlak vermesinden bir yıl sonra ve Moskova’nın geniş bölgelerinde işgalinden iki yıl sonra, Ukraynalılar yorgun ama işgalcileri havaya fırlatmaya her zaman karar verdiler. Savaş’ın ailesiyle ilgili şikayetleri; binlerce sivil öldü, 200.000’e yakın asker öldürüldü ve yaklaşık 45 milyon nüfuslu bir ülkede yaklaşık 10 milyon mülteci ve yerinden edildi. Ancak bağımsız anketlere göre, ölüme, yıkıma ve yoksunluklara rağmen Ukraynalıların çoğunluğunun iyimser olmaya çalıştığı, hatta kendilerini mutlu olarak tanımlıyor.
Kharkiv buna iyi bir örnek. Rusya sınırından sadece 25 mil uzakta bulunan ve Rus topları, insansız hava aracı ve füze saldırılarından ağır bir ücret alıyor. Çoğu aile savaşının başında kaçtı ya da Rusya’nın ülkelerinin ele geçirmeye yaklaşırken aylarca silahlanmanda metroda hayatta kaldı. Ancak Ukrayna savunması dayandı, aileler geri döndü ve şehir yeniden hayata döndü.
Kharkiv’de 6 ve 7 yaşındaki çocukların hayatlarında ilk kez Sovyet döneminde kalma metro istasyonlarında inşa edilen sınıflarda ilkokula gidiyorlar.