Karanlıkta duyamadığı yakarışlar; başka bir diyarın bilinmezliğine doğru, boynundan yol oldu.
Dilini tutmayı beceremediği her gün biraz daha yol alıyordu.
Kabullenmeyi de öğrenemedi, bunların yanı sıra.
O yüzden varlığını toplayıp gitti.
Yine de yaşamını soğuk bir taş üzerinde izlemek istememişti.
Soğuk, bedenini kıstırırken üşüyordu.
Hepsi boğazını yakıyordu ama yol bitmek bilmiyordu.
Dualarını bir ipe dizdi, ince bir tititlikle.
Sonra gözlerini yavaşça yumdu.
– Aşk da bilinmezliğe doğru bir yol. Soğuk ve yalnız.