kişiyi bir işi yapmaya iten güç
e verilen ad, güdülenme
. içsel*
ve dışsal*
olmak üzere iki türlüdür. içsel motivasyonda, bir işi yapmak için motive edici güçler kişinin kendi arzusundan kaynaklanır, kişi yaptığı işi anlamlı
bulur, birilerine bir faydası olduğunu, bir değer yarattığını düşünerek motive olur.. dışsal motivasyonda ise kişi işi, sonunda kazanacağı para
, takdir
, terfi
, inat vs. için yapmaktadır.
motivasyon ayrıca pozitif motivasyon
ve negatif motivasyon
olarak da ikiye ayrılır.
kişisel motivasyonu artırmak için şu yöntemler izlenebilir:
- baştan işi bütün olarak görüp ben bunu nasıl yapacağım demek yerine küçük parçalarla bir yerden başlamak.
- sonucunda gelecek faydaları düşünmek.
- ufak parçaları başardığında kendini küçük şeylerle ödüllendirmek.
- kendini neyin motive ettiğini bulup onu yapmak (biriyle konuşmak, güzel bir ortam hazırlamak)
- olumlu düşünmek ise yaramıyorsa olumsuz düşünüp işi yapmadığın taktirde doğacak zararları düşünerek strese girmek (abartılırsa demotive eder gerçi bu, dozunda yapmak lazım, ama her işte bir miktar kaygı o işi yapmak için elzem).
- eğer o günün işini bitirmezsen kendine ufak cezalar vermek
- işin en çok neresini sevdiğini bulup önce ondan başlamak
- motive olmuş iyi çalışan diğer insanlarla beraber olmak
- çok fazla monoton ve organize olmamak
eğer motive olursanız sizi başarıya ulaşmaktan hiç bir şey alıkoyamaz.
ayrıca (bkz: motivasyon teorileri
)
(bkz: motivasyon denklemi
)