Mimari Döküm Demir Bakım Ve Onarımı
- Dökme demir nedir?
- Bakım ve onarım
- bozulma
- Durum Değerlendirmesi
- Temizleme ve Boya Kaldırma
- Boyama ve Kaplama Sistemleri
- Kalafat, Yama ve Mekanik Tamir
- Çoğaltma ve Değiştirme
- Mimari Bileşenlerin Sökümü ve Montajı
- Yedek Malzemeler
- Bakım
- özet
- Okuma listesi
- Teşekkür
MargotGayle tarafından Tarihsel Bakış>
Bu hikayenin bölümleri: Dökme Demir nedir? ~~ Bakım ve Onarım ~~ Bozulması ~~ Durum Değerlendirmesi ~~ Temizleme ve Boya Temizleme ~~ Boyama ve Kaplama Sistemleri ~~ Kalafat, Yama ve Mekanik Tamir ~~ Çoğaltma ve Değiştirme ~~ Söküm ve Montaj ~~ Yerine Malzemeler ~~ Bakım ~~ Özet ~~ Okuma Listesi
Döküm-demir mimari elemanların korunmasını, son yıllarda, ticari önemleri, tarihi önemleri ve yeniden canlandırılmasıyla tanındığı için, giderek artan bir ilgi görmüştür. Bu özet, tarihi dökme demirlerin korunması ve restorasyonu ile ilgili yaklaşımlar hakkında genel bir rehber niteliğindedir.
Döküm demir, 19. yüzyılda ülkemizin endüstriyel gelişiminde önemli bir rol oynamıştır. Dökme demir makineleri, Amerika'nın fabrikalarını doldurdu ve demiryolu taşımacılığının büyümesini mümkün kıldı. Castiron, şehirlerimizde su sistemleri ve sokak aydınlatmaları için yoğun bir şekilde kullanılıyordu. Mimari bir metal olarak, mimarlık tasarımlarında ve inşaat teknolojisinde cesur yeni ilerlemeler sağladı;
Yüksek karbon içeriğine sahip bir demir alaşımı olan bu eski metal, 18. yüzyılın ortalarına kadar büyük miktarlarda yapmak için pahalıya mal olmuştu. İngiltere'de yeni fırın teknolojisi, inşaatta kullanım için daha ekonomik hale geldi. Sıkı, yanmaz sütunlar şeklinde sıkıştırma, dökme demir, yangınların endemik olduğu İngiliz pamuk fabrikalarında 1790'larda tanıtıldı. Amerika Birleşik Devletleri'nde, 1820'lerde tiyatrolarda ve kiliselerin desteklenmesi için kiliselerde benzer ince sütunlar kullanılmıştır.
1820'lerin ortalarında, New York şehrinde bir katlı demir vitrinleri tanıtıldı. Daha sonra New York'a taşınan Boston'daki en büyük cankurtaran oyuncusu Daniel Badger, 1842'de, ilk yangın söndürme panjurlarını, dış yangınlara karşı koruma sağlayan demir vitrinleri için imal ettiğini ve kurduğunu iddia etti. Önümüzdeki yıllarda ve 1920'lere kadar, pratik demir-demir mağazası kıyı sahilinden kasaba ve şehirlerde favori haline gelecekti. Sadece üst katların yükünü desteklemiyordu, aynı zamanda vitrinlerin gösterilmesi için büyük gösteri pencereleri sağladı ve doğal ışığın mağazaların içlerine taşması sağlandı. En önemlisi, dökme demir vitrinler, yerinde çalışmak için ucuza ihtiyaç duyuyor.
Binalarda dökme demir kullanımı için yorulmak bilmeyen bir avukat, kendi kendini yetiştiren mimar / mühendis James Bogardus'un yaratıcı bir icattı. 1840'tan itibaren Bogardus, güç, yapısal kararlılık, dayanıklılık, göreceli hafiflik, neredeyse her türden dökülme yeteneği ve her şeyden önce, ciddi kentsel anlaşmazlıkların yaşandığı çağda ateşe dayanıklı nitelikler kazandı. Ayrıca, dökme demirlerin yapı elemanlarına dönüştürülerek döküm döküm işlemlerinin, prefabrikasyon, seri üretim ve aynı türden parçaların kullanılması ile ilgili yeni kavramlar ile tamamen uyumlu olduğunu vurguladı.
1849 yılında Bogardus, kendinden destekli, çok katlı dış duvarları ile ilk yapıyı kurduğunda benzersiz bir şey yarattı. Edgar Laing Mağazaları olarak bilinen, tek bir binaya benzeyen küçük dört katlı evlerin köşe sırası sadece iki ay içinde aşağı Manhrattanin'de inşa edilmiştir. Arka, yan ve iç yatak duvarları; Zemin iskeleti ahşap kirişlerden ve kirişlerden oluşuyordu. Dökme demir duvarlardan biri, ahşap zemin kirişlerini destekleyen, yük taşıyıcıydı. Theinnovation, kendi kendini destekleyen dökme demirden oluşan iki sokak cephesiydi, sadece birkaç parçanın katlarıydı - Dorik tarzda nişanlanmış kolonlar, paneller, eşikler ve plakalar, uygulanan bazı süslemelerle birlikte. Cephelerin her bir bileşeni, bir dökümhanede bir kum kalıbı içinde tek tek dökülmüş, düzgün işlenmiş, fit için test edilmiş ve son olarak da şantiyeye atılan çekme çizimleri yapılmıştır. Orada, intopasyonu kaldırdılar, sonra bir araya getirildiler ve demir sivri ve kayışlarla ahşap ve tuğlaların geleneksel yapılarına bağlandılar.
Kurulan ikinci demir-ön bina, büyüklük ve karmaşıklık açısından Büyük Mağazaların ötesinde bir kuantum sıçramasıydı. 1850 Nisan'ında Bogardus tarafından başlatılmış, Baltimorewas'taki beş katlı Sun gazetesi binası, hem dökme demir önü hem de dökme demir çerçeveli. Philadelphia'da, 1850'de birkaç demir cephesi başladı: Inquirer Binası, Brock Dükkanları ve PennMutuai Binası (üçü de yıkıldı). 60 N. Üçüncü Cadde'deki St. Charles Hotelof 1851, Amerika'nın en eski demir önü. Dökme demir kolonlar ve dövme demir kirişler ve kafesler ile çerçeveleme, 1853'teki New York Crystal Palace'da büyük ölçekte görünürdü.
19. yüzyılın ikinci yarısında, Amerika Birleşik Devletleri muazzam ekonomik ve bölgesel büyümeye sahipti. Commercialand kamu binalarında demir kullanımı hızla yayıldı ve yüzlerce demir cepheli bina 1849 yılından yüzyıla kadar ülkedeki şehirlere dikildi. Demir-cepheler, Baltimore, Galveston, Louisville, Milwaukee, New Orleans, Philadelphia, Richmond, Rochester (NY) ve özellikle de SoHo Cast IronHistoric Bölgesi'nin 139 demir-önü binaya sahip olduğu New York City'de bulunuyor. Ne yazık ki, özellikle II. Dünya Savaşı'ndan beri, şehir merkezindeki geliştirme projelerinde, ülke çapında büyük oranda demir cephesi yıkılmıştır.
Bu dış kullanımlara ek olarak, pek çok kamu binası, dekoratif ve yapısal olarak aynı zamanda mükemmel bir iç mekan tasarımına sahiptir. Baltimore'daki Peabody Kütüphanesi de dahil olmak üzere, ülke çapında göze çarpan örnekler var; Washington, D.C. Los Angeles'taki Bradbury Binası; eski Louisiana StateCapitol; Richmond'daki eski Belediye Binası; New York'ta Tweed Adliye Binası ve California, Georgia, Michigan, Tennessee ve Teksas eyaletlerinin eyalet başkentleri. Ve tabii ki demir, İç Savaş sırasında tamamlanan UnitedState Capitol'un büyük kubbesini oluşturur. Süs dökme demir, peyzajda da popüler bir malzemeydi, çitler, çeşmeler, heykelcikler, mobilyalar, çömlekler, çardaklar, kapılar ve mezarlıklar için mezarlar olarak görünüyordu. Bu tür yaygın talep ile, makine parçaları, banka kasaları, demir boru, orcookstove döküm birçok Amerikan kökenli, mimari demir bölümleri ekledi. Bunlar, karmaşık tasarım özelliklerine sahip desen yapımcıları, ayrıca metal büzülme ve dökümün diğer teknik yönleri hakkında bilgi verir. Büyük şirketler, Hayward Bartlett Co.’yu Baltimore’da buldu. James L. Jackson, CornellBrothers, J. L. Mott ve Daniel D. Badger'in Manhattan'daki Mimari Demir İşleri; Brooklyn'de Hecla Ironworks; Wood & Perot of Philadelphia; Leeds & Co., Shakspeare (sic) Dökümhanesi ve NewOrleans'daki Miltenberger; Chicago'da Winslow Brothers; ve Albany, N.Y.'de James McKinney.
Demir, 19. yüzyılın ikinci yarısında tercih edilen metaldi. Sadece büyük şehir yangınları sırasında yangına dirençli bir malzeme olmakla kalmadı, aynı zamanda büyük cepheler, karşılaştırılabilir taş cephelere kıyasla maliyetsiz ve dökme demirden üretilebiliyordu ve demir binalar da hız ve verimlilikle kurulabiliyordu. Demir-demir kolonları ve dövme demir kirişleri çerçevelemenin en büyük örneği, 1890 yılında WilliamLeBaron Jenney tarafından inşa edilen dünyanın en yüksek gökdeleni olan Chicago'nun on altı hikayesi ManhattanBuilding'dir. Ancak, bu zamana kadar, çelik ulusal olarak kullanılabilir hale geldi ve yapısal olarak daha çok yönlü ve maliyet açısından rekabetçi oldu. Artan kullanımı, sadece elli yıl önce bu kadar hevesli bir şekilde kabul edildikten sonra, yüzyıla gelindiğinde döküm demirinin inşasının azalmasının bir nedenidir. Bununla birlikte, dökme demir, 20. yüzyılda diğer yapısal ve süsleme amaçlarına yönelik önemli miktarlarda kullanılmaya devam etmiştir: dükkanların; tente; çelik çerçeveli, duvar-cladbuildings için koylar ve büyük pencere çerçeveleri; ve metro büfeleri dahil olmak üzere sokak ve peyzaj mobilyaları.
19. yüzyıl, bizi metallerin kullanımıyla mümkün hale getirilmiş tamamen yeni bir ölçekte inşa ederek, zengin bir yeni yapı yöntemleri mirasıyla bıraktı. Bunların arasında, dökme demir, öncü ancak yoğun kullanım süresi yarım yüzyıl kadar sürdü. Şu anda birçoğu tehdit altında olmaya devam eden hayatta kalan legacyof dökme demir mimarisi, yeniden değerlen- dirme ve uygun koruma ve restorasyon tedavilerini yeniden değerlendirdi.
Başa dönüş
Dökme demir nedir?
Dökme demir, yüksek karbon içeriğine sahip bir alaşımdır (en az% 1.7 ve tipik olarak% 3.0 ila 3.7), bu da korozyona, demir veya çelikten daha dayanıklıdır. Karbonun yanı sıra, dökme demir değişken silikon, kükürt, manganez ve fosfor içerir.
Erimiş halde, dökme demir kalıplara kolayca dökülür ve neredeyse sınırsız dekoratif ve yapısal formlar yaratır. Dövme ve çelikten farklı olarak, dökme demir, çekiçleme, haddeleme veya presleme ile şekillendirilmek için çok sert ve kırılgandır. Ancak, diğer demir formlarından daha sert ve daha dirençli olduğu için, büyük sıkıştırma yüklerine dayanabilir. Dökme demir gerginlikte nispeten zayıftır ve çok az ön uyarı ile yetersiz yükleme yapamaz.
Çeşitli dökme demirlerin özellikleri, bileşimin bileşimi ve eritme, dökülme ve ısıl işlemlerde kullanılan teknikler tarafından belirlenir. Döküm demirinin kırılganlığını, dayanıklılığını ve dayanıklılığını etkileyen metalürjik bileşenleri arasında ferrit, sementit, perlit ve grafitkarbon bulunur. Dökme demir karbon pullu gri dökme demir denir. Dökme demir ile ilişkili "gri kırılma" muhtemelen dökme demirin kırılganlığını hesaba katan pul pul dökülmüş grafitin mevcudiyetinin neden olduğu kırılmış kenarının gri, grenli görünümü için adlandırılmıştır. Bu kırılganlık, dökme demir ve mildsteel arasındaki önemli ayırt edici özelliktir.
Dökme demir ile karşılaştırıldığında, ferforje nispeten yumuşak, dövülebilir, sağlam, yorulmaya dayanıklıdır ve dövme, bükme ve çekme ile kolayca çalışır.% 1'den az (genellikle% 0.02-0.03) karbon ile neredeyse saf demirdir. Cüruf, içeriğinin% 1 ila% 4'ü arasında değişir ve tamamen fiziksel bir ilişki içinde bulunur, yani alaşımsız değildir. Bu ferforje karakteristik lamine (tabakalı) veya lifli yapı verir.
Ferforje, çeşitli şekillerde dökme demirden ayırt edilebilir. Dövme demir elementleri genellikle formda daha basittir ve görünüşe göre demir-demir elemanlar açısından daha az muntazamdır ve yuvarlanma ya da el işçiliğine dair kanıtlar içerir. Castiron genellikle kalıp çizgilerini, yanıp sönen, döküm kusurlarını ve hava deliklerini içerir. Demir-demir elemanları görünüşte çok düzgündür ve sıklıkla kullanılır. Dökme demir parçalar genellikle cıvatalanır veya vidalanır, oysa demir-demir parçaları ya perçinlenir ya da kalıpla şekillendirilir (ısı kaynaklı).
Şimdi hafif çelik, yeni el işçiliğindeki metal işlerini ve eski dövme demir elemanlarını parçalamak için kullanılıyor. Hafif çelik, bir demir alaşımıdır ve% 2'den fazla karbon içermez, güçlüdür ancak blok oringot formunda kolayca kullanılabilir. Hafif çelik, dövme demir veya dökme demir gibi korozyona karşı dayanıklı değildir.
Başa dönüş
Bakım ve onarım
Kısaca tarif edilen bakım ve onarım tekniklerinin birçoğu, özellikle temizlik ve boyama ile ilgili olanlar potansiyel olarak tehlikelidir ve sadece bu işe uygun koruyucu ekipman kullanan deneyimli ve vasıflı işçiler tarafından gerçekleştirilmelidir. En basit onarımların hepsinde, demirin durumunu değerlendirmek ve sözleşme dokümanlarını tedaviye hazırlamak için bir koruma mimarı veya inşaat konservatörü bulundurmak en iyisidir.
Herhangi bir koruma projesinde olduğu gibi, önerilen tedavilerle herhangi bir çelişki olup olmadığını belirlemek için yerel bina yönetmeliklerinin ve çevre koruma yönetmeliklerinin gözden geçirilmesi ile çalışmadan önce yapılmalıdır. Özellikle temizlik teknikleri ya da boya malzemeleri ile kirleticiler varsa, feragatler veya varyanslar müzakere edilmeli ya da alternatif tedavi materyalleri kabul edilmelidir.
Başa dönüş
bozulma
Dökme demir konstrüksiyonu ile günümüzde karşılaşılan yaygın problemler arasında, paslı veya eksik elemanlar, darbe hasarı, yapısal arızalar, kopuk bağlantılar, bağlantılarda hasar ve duvardaki ankraj kaybı sayılabilir.
Dökme demir nemli havaya maruz kaldığında oksidasyon veya paslanma hızla oluşur. Paslanmayı teşvik etmek için gerekli olan minimum nispi nem% 65'tir, ancak bu rakam atmosferde bulunan deniz suyu, tuz havası, asitler, asit çökeltme, toprak ve somesülfür bileşikleri gibi aşındırıcı maddelerin varlığında daha düşük olabilir. teoxidasyon işleminde katalizörler. Paslanma, sıvılaştırıcı maddelerin tutulması ve tutulması için cepler veya çatlaklar sağlayan mimari detayların hızlandırıldığı durumlarda hızlanır. Ayrıca, pas filmleri oluşturulduğunda, gözenekli yüzeyi sıvıların depolanması görevi görür ve bu da daha fazla korozyona neden olur. Bu işlem tutuklanmazsa, demir tamamen paslanmadan ve pastan başka bir şey kalmadan tamamen tüketilene kadar devam edecektir.
Galvanik korozyon, birbirine benzeyen metallerin bir elektrolitin varlığında reaksiyona girmesiyle sonuçlanan, tuzlar veya hidrojen iyonları içeren su içeren bir elektrokimyasal etkendir. Galvanik korozyonun ciddiyeti, bu metaller, bunların nispi yüzey alanları ve zaman arasındaki potansiyel farkına dayanmaktadır. Daha asil metal (elektrokimyasal serilerde daha yüksek konum) thanthe bazer veya daha az asil metalde daha büyükse, bazer metalin bozulması daha hızlı ve şiddetli olacaktır. Daha asil metaller, baser metalinde areathan'da çok daha küçükse, bazer metalin bozulması, anlamsız olacaktır. Dökme demir, kurşun veya bakır gibi daha soylu metallere bitişik olduğunda saldırıya uğrayacak ve aşınacaktır.
Asit çökeltme ya da deniz suyunun altında, daha az görülen bir sorun olan dökme demirlerin grafitizasyonu gerçekleşir. Demir korozyona uğradığında, gözenekli grafit (yumuşak karbon) korozyon artığı, çözünmez korozyon ürünleri ile emprenye edilir. Sonuç olarak, dökme demir eleman görünüşünü ve sarsıntısını korur ancak yapısal olarak daha zayıftır. Grafitleştirme, dökme demirlerin uzun süre boyanmadığı veya kalafatlı derzlerin fayansa ve asitli yağmur suyunun arka kısımdan aşınmış parçalara sahip olduğu yerlerde oluşur. Grafitlemenin test edilmesi ve tanımlanması, ütünün altından ufalanmayı açığa çıkarmak için bir bıçakla yüzey boyunca kazıyarak gerçekleştirilir. Nerede yoğun grafitleşme oluşur, genellikle tek çözüm hasarlı elemanın yerine geçer.
Dökümler, aynı zamanda, hava delikleri, çatlaklar ve cüruflar veya soğuk çıtalar (hatalı veya kesintili olduğu için döküm sırasında yüzeydeki erimiş demir yüzeyinin "donmasından" kaynaklanan orijinal üretim işlemindeki kusurların sonucu olarak da kırılabilir veya kusurlu olabilir. Dökme).Brittleness bazen eski dökme demir elemanlarında bulunan başka bir problemdir. Ütünün aşırı miktarda fosforu veya döküm işleminin soğutulması sonucu oluşabilir.
Başa dönüş
Durum Değerlendirmesi
Bir bina veya yapıdaki dökme demir elemanlar için uygun muameleyi kurmadan önce, mülkün durumu ile birlikte, malın tarih ve mimari önemi ve değişimleri hakkında bir değerlendirme yapılmalıdır. Eğer iş, rutin bakımdan daha fazlasını içeriyorsa, mülkün tarihsel gelişimini ortaya koyan, mevcut durumu belgeleyen, onarım sorunlarını belirleyen ve önerilen iş öğelerinin öncelikleriyle ayrıntılı bir şekilde listelenmesini sağlayan tarihi bir yapılaşmayı geliştirmek için nitelikli bir profesyonel görevlendirilmelidir. Bu işlem sayesinde dökme demirin önemi ve durumu değerlendirilebilir ve önerilen uygun ürünler önerilebilir. Çitler veya binaların tek bir bileşeni olarak cephe olarak, benzer fakat daha az kapsamlı bir analitik prosedür izlenmelidir.
Dökme demir elemanlar ile ilgili sorunların doğası ve kapsamı, iş ile devam etmeden önce iyi anlaşılmalıdır. Problemler yüzey korozyonu, dökülme boyası ve kalafatlama gibi küçük ise, mülk sahibi doğrudan bir bilgi işlem sorumlusu ile çalışarak onarımları üstlenebilir. Dökümhanede büyük sorunlar veya büyük hasarlar varsa, tarihi binaların korunmasında uzman olan bir mimar veya konservatörün hizmetlerini güvence altına almak en iyisidir. İş kapsamına bağlı olarak, sözleşme dokümanları taslak fotoğraflar ve spesifikasyonları ile anahat özelliklerinden eksiksiz çalışma çizimlerine kadar değişebilir.
Ütünün durumunu iyice değerlendirmek için, demir konstrüksiyon cıvatalarının, bağlantı elemanlarının ve braketlerin her bölümünün yakın bir fiziksel konumlandırması yapılmalıdır. Tipik olarak, bir iskele kalıbı diğer büyük yapıların yakından incelenmesi için iskelet mekanik bir asansördür.Seçilmiş boya alanlarının kaldırılması, bağlantıların, metal bağlantı elemanlarının ve su tutabilecek kavşakların veya çatlakların kesin durumunu belirlemek için bir araç olabilir.
Kolonlar ve kirişler gibi yük taşıyıcı elemanların araştırılması, bu bileşenlerin orijinal olarak tasarlandıkları gibi performans gösterip göstermediğini veya stres kalıplarının yeniden dağıtıldığını belirler. Bölgesel olarak stres altında olan alanların, mağduriyet geçirip geçirmedikleri veya yerinden edilmiş olup olmadıklarını tespit etmek için incelenmelidir. Birincil yapısal öğenin zarar görmesi, tanımlanması ve değerlendirilmesi için açıkça kritiktir; dikkat sadece dekoratif özelliklere verilmemelidir.
Bina, yapı veya nesnenin durumu; sorunlarının teşhisi; ve onarımı için öneriler, gelecekte korumadan sorumlu olacak kişilere yardım etmek için çizimler, fotoğraflar ve yazılı açıklamalar ile kaydedilmelidir.
Minör veya majör çalışmanın gerekip gerekmediği, onarım demirinin onarımı ve onarımı, değiştirme yerine önerilen koruma yaklaşımıdır. Tüm onarım ve restorasyon çalışmaları, mümkün olduğunda, uzun süreli korumaya zararlı olabilecek değişiklikler veya tedaviler için tersine çevrilebilir olmalıdır. Demir, tarihi demir işçiliğine verilen en az hasarla düzeltilebilir.
Başa dönüş
Temizleme ve Boya Kaldırma
Koruyucu kaplamanın ve / veya herhangi bir zaman aşınmasının büyük bir başarısızlığı olduğunda, yeni koruyucu kaplamalar için yüzeylerin hazırlanması için pasın ve boyanın çoğunun veya tümünün çıkarılması gerekir. Tel fırçalama ve kumlama gibi fiziksel işlemlerden alev temizleme ve kimyasal yöntemlere kadar olan teknikler. Uygun bir malzeme seçimi, ne kadar boya hatasının ve korozyonun meydana geldiğine, yüzey detaylarının inceliğine ve uygulanacak yeni koruyucu kaplama tipine bağlıdır. Yerel çevre düzenlemeleri, temizlik ve boya çıkarma yöntemlerinin yanı sıra malzemelerin bertarafı için seçenekleri kısıtlayabilir.
Bu tekniklerin birçoğu potansiyel olarak tehlikelidir ve uygun göz koruması, koruyucu giysi ve diğer işyeri güvenliği koşullarını kullanan deneyimli ve kalifiye çalışanlar tarafından gerçekleştirilmelidir. Bir proses seçilmeden önce, çeşitli tekniklerin göreceli etkinliğini belirlemek için temizlenecek olan ütü üzerinde test panelleri hazırlanmalıdır. Temizleme prosesi, büyük olasılıkla daha önce açıklanmayan ek kaplama kusurları, çatlaklar ve korozyona neden olacaktır.
Dökme demirden boya ve korozyonun giderilmesinde kullanılabilecek çeşitli teknikler vardır:
El kazıma, yongalama ve tel fırçalama, dökme demirden boya ve hafif pasın giderilmesinde en yaygın ve leastexpensive yöntemlerdir. Bununla birlikte, diğer yöntemleri etkili olarak tüm korozyon veya boyayı çıkarmazlar. Deneyimli ustalar, yüzeylerin hasarlı veya kırılgan detaylara zarar verebilme olasılığını azaltmak için çalışmaları yapmalıdır.
Düşük basınçlı kumlama (yaygın olarak aşındırıcı temizlik veya kumlama) olarak adlandırılan, genellikle aşırı boya birikimini önemli ölçüde aşındıran yıpranmaya en etkili yaklaşımdır. Kum püskürtme hızlı, kapsamlı ve ekonomiktir ve ütünün yerinde temizlenmesini sağlar. Agrega demir veya kum olabilir; Elektrolitik reaksiyonlar nedeniyle bakır cüruf demir üzerinde kullanılmamalıdır. Agregadaki bir miktar keskinlik, metal yüzeye daha iyi bir boya yapışması ile sonuçlanacak bir "diş" vermesi açısından faydalıdır. Çok keskin veya sert bir agrega ve / veya yüksek bir basınç (inç kare başına 100 liradan fazla) kullanılması gereksizdir ve bundan kaçınılmalıdır. Tuğla, taş, ahşap ve cam gibi bitişik malzemeler, hasarı önlemek için korunmalıdır. Bazı yerel bina yönetmelikleri ve çevre makamları, havadaki toz problemi nedeniyle kuru kum püskürtmeyi yasaklar veya sınırlar.
Islak kumlama, temizleme sonrası demirin temizlenmesi için kuru kumlamadan daha sorunludur çünkü su, anlık yüzey paslanmasına neden olacak ve açık derzlere derinlemesine nüfuz edecektir. Bu nedenle, genellikle etkili bir yöntem değildir. Islak kumlama, ağır bir boya birikimini ortadan kaldırırken hava emiş miktarını azaltır, ancak atık madde içeren veya başka zehirli maddelerin atılması çoğu alanda çevresel düzenlemelerle sınırlandırılır.
Özel bir çok alevli kafa oksiasetilentor ile metalden pasın alevle temizlenmesi özel olarak vasıflı operatörler gerektirir ve pahalı ve potansiyel olarak tehlikelidir. Bununla birlikte, hafif ve orta derecede corrodediron üzerinde çok etkili olabilir. Alevlendikten sonra yüzeyi bitirmek için tel fırça genellikle gereklidir.
Asitle kürlenerek kimyasal pas sökme, demir elementlerden kolayca uzaklaştırılabilen ve seyreltik fosforik veya sülfürik asitin kaplarına daldırmak için bir dükkana götürülebilen etkili bir yöntemdir. Bu yöntem, demirin temizlendikten sonra pH seviyesine 7 nötralize olmasını sağlayarak, demir yüzeyine zarar vermez. Diğer kimyasal pas giderme ajanları includeammonium sitrat, oksalik asit veya hidroklorik asit bazlı ürünler.
Metilen klorideor potasyum hidroksit gibi alkali bileşikler kullanılarak kimyasal boya sökülmesi, ağır boya birikmesinin giderilmesi için aşındırıcı kumlamalara karşı etkili bir alternatif olabilir. Bu ajanlar genellikle yavaş hareket eden jeller veya macunlardır. Yanıklara neden olabileceğinden, koruyucu maddeler ve göz koruyucuları giyilmelidir. Su geçirmez olmayan bir cisme uygulanan kimyasallar, çatlaklardan ve deliklerden geçerek, inşaatın iç yüzeyindeki hasarlara ve demir bileşenlerinin arka tarafındaki korozyona neden olabilir. Tamamen nötralize edilmemişse, ütünün yüzeyindeki kalıntı temizleme kalıntıları gelecekte boya bozulmalarına neden olabilir.Bu nedenlerden dolayı, alkali boya sökücüler ve asidik temizleyicilerin saha uygulaması genellikle tavsiye edilmez.
Bu temizleme ve boya sökme yöntemlerinden herhangi birini takiben, yeni kirli demir, yeni pas oluşmaya başlamadan önce hemen korozyon önleyici bir primer ile boyanmalıdır. Bu süre çevre koşullarına bağlı olarak dakika ila birkaç saat arasında değişebilir. Eğer astarlama geciktirilirse, geliştirilmiş olan herhangi bir yüzey paslaması, astarlamadan hemen önce temiz bir tel dikişle çıkarılmalıdır, çünkü pas, primer ve dökme demir yüzeyi arasında iyi bir yapışmayı önler ve astarın, metalin gözeneklerini tamamen doldurmasını önler.
Başa dönüş
Boyama ve Kaplama Sistemleri
Mimari dökme demirleri korumak için en yaygın ve etkili yol, metal üzerinde koruyucu bir kaplama boyasıdır. Boya ayrıca tarihsel olarak uygun olan dekoratif olabilir.
Tarihi mimari dökme demirden boyayı çıkarmadan önce, tarihi boya dizileme örneklerinden bir mikroskopikaliz önerilir. Calledpaint seriation analizi, bu süreç bir experiencedarchitectural koruyucu tarafından yapılmalıdır. Analiz, tarihi boya renklerini ve boyanın mat veya parlak olup olmadığını, kağıdın dokuya kuma eklenip eklenmediğini ve binanın polikromlu veya mermerli olup olmadığını belirleyecektir. Geleneksel olarak, kireçtaşı veya kumtaşı gibi diğer malzemeleri andırmak için çok sayıda demir döküm elementi boyandı. Bazen, özellikler sahte boyandı ve böylece demirin damarlı damarlı olduğu görüldü.
Yeni koruyucu kaplamaların yapışması için kapsamlı yüzey hazırlığı gereklidir. Tüm gevşek, dökülme ve bozulma boyaları demirden, kir ve çamurdan, suda eriyen tuzlardan, yağdan ve gresden arındırılmalıdır. Sıkıca yapışmış olan eski boyalar, demir ile uyumlu olabilir. önerilen kaplamalar. Eski ağrının korunması, binanın tarihi boya sırasını korur ve eski kurşun boyayı sökme ve atma tehlikelerini önler.
Yüzey şartları, astar ve son katlar ile uygulama yöntemleri arasındaki uyumluluğu sağlamak için üreticinin şartnamesine veya teknik temsilcilerine danışılması tavsiye edilir.
Boyanın uygun bir şekilde yapışması için, boyamadan önce metal yüzeyler mutlaka karıştırılmalıdır. Seçilen boya istisnai koşullar için özel olarak tasarlanmadığı sürece, sıcaklık 24 saat içinde 50 Fahrenheit altına düştüğünde veya bağıl nem% 80'in üzerinde olduğunda, sıcaklık oluşmamalıdır; Havada sis, sis veya yağmur varsa boya yapılmamalıdır. Kötü hazırlanmış yüzeyler, en iyi boyaların bile başarısız olmasına neden olurken, iyi hazırlanmış yüzeylere uygulandığında orta derecede fiyatlı boyalar bile etkili olabilir.
Başa dönüş
Boya ve Kaplama Seçimi
Demirin korunması için mevcut olan boya türleri, federal, eyalet ve yerel düzenlemelere bağlı olarak son yıllarda dramatik olarak değişmiş olup, bu durum, katılımcının, uçucu organik bileşikler ve (VOC) olduğu kadar, kurşun ve çinko kromat toksik substancessuch içeren ürünlerin üretimini ve kullanımını kısıtlamaktadır. Vos). Boya tiplerinin mevcudiyeti, eyaletten devlete değişir ve üreticiler yeni düzenlemelere uyum sağlamak için ürün formülasyonlarını değiştirmeye devam ederler.
Geleneksel olarak, kırmızı kurşun, demir basmak için bir antikorozif pigment olarak kullanılmıştır. Kırmızı kurşun, keten tohumu yağı ve formlead sabunlar için güçlü bir afiniteye sahiptir, bu da suya karşı güçlü ve elastik bir film haline gelir ve bu da demir için koruyucu bir kaplama olarak son derece etkilidir. En az iki yavaş-kurutma-astarlı yağ esaslı kaplama katları geleneksel olarak kırmızı bir kurşun-primer üzerinde kullanılmış ve bu kombinasyon eski ya da kısmen bozunmuş yüzeylerde etkilidir. Bugün, çoğu alanda, bazı ticari ve endüstriyel amaçlar haricinde, kurşun içeren boyaların kullanılması yasaktır.
Günümüzde, alkid boyalar çok yaygın olarak kullanılmaktadır ve büyük ölçüde kurşun içeren astarlı yağlı boyaların yerini almıştır. Yağlı boyadan daha ince bir filmle kururlar, ancak metali uzun süre korumazlar. Demir oksit, çinko oksit ve çinko fosfat gibi pas önleyici primerler içeren pigmentler. Theseprimerler, el aletleri ile temizlenmiş önceden boyanmış yüzeyler için uygundur. Astarın en az iki kat astarı uygulanmalı, bunu alkid emayefiniş kaplamalar takip etmelidir.
Lateks ve diğer su bazlı boyalar, primeme dökme demir olarak kullanım için önerilmez çünkü baremetal üzerine uygulandığında hemen oksidasyona neden olurlar. Vinil akrilik lateks veya akrilik lateks boyalar, alkid pas önleyici astarlar üzerinde finisajlar olarak kullanılabilir, ancak astar boyalar kusurlu uygulanmaz veya hasar görürse, lateks boya demirin oksidasyonuna neden olur. Bu nedenle, alkid kaplama katları tavsiye edilir.
Çinko tozu içeren çinko-zengin primerler ve modern epoksi kaplamalar gibi yüksek performanslı kaplamalar, daha uzun ömürlü koruma sağlamak için dökme demir üzerinde kullanılabilir. Bu kaplamalar tipik olarak, yüksek binalarda elde edilmesi zor olabilen, oldukça temiz yüzeyler ve özel uygulama koşulları gerektirir. Bu kaplamalar, bir dükkana veya yeni dökme demire kaldırılmış çoğu etki elementini kullanmaktadır.
Özellikle etkili bir sistem, ticari olarak temizlenmiş demirin çinko açısından zengin bir astar ile kaplanması, ardından bir epoksi baz kaplaması ve iki üretan kaplama katının uygulanması olmuştur. Bazı epoksi kaplamalar, primerson temiz metal olarak veya daha önceden boyanmış yüzeylere ses koşullarında uygulanabilir. Ultraviole ışınları altındaki bozulmalar özellikle hassastır ve daha dayanıklı olan son katlar ile korunmalıdır.Montajdan önce kaplamaların sıyrıldığı demire alış-veriş yapan epoksi boyalarla ilgili problemler vardır. İmonsız değilse, alanın çok dokunaklı olması çok zordur. Bu, baz kaplamadaki kusurların maruz kalmasından dolayı daha sık bakım gerektireceğinden endişelenmesi daha muhtemeldir.
Kaplamaların seçiminde dikkate alınacak önemli bir faktör, belirli bir binadaki veya yapıdaki mevcut ve yeni malzemeler üzerindeki çeşitli koşullardır. Mevcut boyaya sahip yüzeyler için bir astar gerekli olabilir; yeni döküm, kimyasal olarak soyulmuş veya patlamış temizlenmiş dökme demirden başka; ve yanıp sönme veya ikame malzemeleri için bir üçüncü; her üçü uyumlu elyaflı katlar.
Uygulama Yöntemleri
Fırçalama, dökme demirden boya uygulamak için geleneksel ve en etkili tekniktir. Boyanın, çatlakların ve metaldeki diğer lekelerin etkili bir şekilde doldurulmasının yanısıra, boya ile tiron arasında iyi bir temas sağlar. Boya uygulamak için püskürtme tabancalarının kullanımı ekonomiktir, ancak her zaman yeterli ve düzgün bir kaplama üretmez. En iyi sonuç için, havasız sprinkler vasıflı operatörler tarafından kullanılmalıdır. İnce ayrıntıları tam olarak kapatmak ve girintilere ulaşmak için, fırça ile birlikte kullanılan astar katının püskürtülmesi etkili olabilir.
Merdaneler asla metal üzerinde astar boya uygulamaları için kullanılmamalıdır ve sonraki katlar için sadece büyük, düz alanlarda etkilidir. Spreyle uygulanan ve rulo uygulanmış finiş kaplamaların görünüşü, tarihsel olarak uygun değildir ve yakından bakılan vitrinler gibi alanlarda önlenmelidir.
Başa dönüş
Kalafat, Yama ve Mekanik Tamir
Çoğu mimari dökme demir, cıvata veya vida ile monte edilmiş birçok küçük dökümden yapılmıştır. Parçalar arasındaki eklemler suyun sızmasını önlemek ve içeriden paslanmaya neden olmak için çekildi. Tarihsel olarak, dikişler genellikle beyaz kurşun macunu ile doldurulmuş ve bazen pamuk ya da kenevir ipiyle desteklenmiştir; Cıvata ve vida başlıkları bile, onları üstlerinden koruyup, onları görmekten gizlemekteydi. Oldcaulking bazen iyi durumda bulunsa da, tipik olarak hava koşullarından kırılır, yapısal yerleşimden koparılır veya mekanik temizlik ile tahrip olur. Bozulmuş kalafatlama toprevent su penetrasyonunun değiştirilmesi şarttır. İyi yapışma ve performans için, bir mimari dereceli poliüretan dolgu macunu veya geleneksel beyaz kurşun macunu tercih edilir.
Dökme demir bir mimari elemanın içi boş kısımlarına nüfuz eden su, diğer mimari elemanların üzerine çökebilecek şekilde paslanır. Su donarak buzun döküm demirini kırmasına neden olabilir. Çatlaklar toplam castiron tertibatının gücünü azaltır ve su için başka bir noktaya dönüş sağlar. Bu nedenle çatlakların genişliğine bağlı olarak çatlakların kaotik veya dolgu ile hava geçirmez hale getirilmesi önemlidir.
Epoksi reçine bağlayıcıda demir parçacıkları içeren dolgu bileşikleri yüzeysel, yapısal olmayan çatlaklar ve küçük defektin dökme demirleri yalamak için kullanılabilir. Epoksi reçinesinin tek başına ısıl genleşme oranı, bağlayıcılığı sağlamak ve büzülmeyi kontrol etmek için demir parçacıklarının eklenmesini gerektiren demir
Makalenin Yazar: Miraç Kolçak Unabhängiger Konstrukteur und technischer Experte. Arbeitserfahrung in der Baubranche seit 1980. Fachkompetenz in den Richtungen: Bau, Architektur, Design, Hausbau.