We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Hauwei Adası Savaşı, 11-13 Mart 1944
Hauwai Adası savaşı (11-12 Mart 1944), Amerikalıların, ilk saldırılarının başarısız olmasına rağmen, Amiral Adaları'ndaki Seeadler Limanı'nın kuzeyindeki küçük adalardan birini ele geçirdiğini gördü.
Hauwei, Admiralty Adaları'ndaki ana ada olan Manus'un yaklaşık iki mil kuzeyindeki bir dizi küçük adadan biridir. Admiralty Adaları'ndaki Amerikan harekatı, Manus'un doğusunda bulunan grubun üçüncü büyük adası olan Los Negros'un fethi ile başladı. ABD birlikleri 29 Şubat'ta Los Negros'a indi ve ada 8 Mart'a kadar güvendeydi. Bir sonraki adım, Los Negros'un kuzey ucundan batıya doğru uzanan ve Manus'un kuzey kıyısına paralel bir hat oluşturan küçük adalar dizisini işgal etmekti. Bunlar Manus'un işgali için topçu üsleri olarak gerekliydi.
En zorlu çarpışma, Los Negros'tan sonra ikinci sırada yer alan Hauwei Adası'nda yaşandı. Küçük bir keşif ekibi, Asteğmen Robinson komutasında 27 adam, 11 Mart'ta buraya indi ve iç kesimlerde beklenmedik bir şekilde şiddetli Japon direnişiyle karşılaştı. Keşif birliği, hala iki buçuk saat süren kısa bir hareketle çıkarma sahiline geri dönmek için savaşmak zorunda kaldı. Onları kurtarmaya çalışan çıkarma gemisi battı ve sonunda bir PT botu tarafından alındılar. Bu ilk saldırıda sekiz kişi öldü ve grubun geri kalanı yaralandı.
12 Mart için ikinci bir saldırı planlandı. Bu sefer Amerikalılar risk almıyordu. Saldırıdan önce 1.000 mermilik bir topçu bombardımanı yapıldı ve saldırı orta tanklar tarafından desteklendi. Japonlar hala şiddetli bir direniş sergilediler, ancak günün sonunda adanın yarısı güvence altına alındı ve geri kalanı 13 Mart'ta temizlendi. ABD'nin 7. Süvari Tümeni'nden saldırganlar sekiz ölü kaybederken, Japonlar 43 kişiyi öldürdü.
Hauweu, bir topçu üssü olarak beklentileri karşıladı. Manus'taki ABD birlikleri, sahil yolunun yakınında güçlü Japon savunmaları tarafından tutulduğunda, Hauweu'ya yerleştirilen topçu yollarını temizlemeye yardımcı oldu.
İkinci Dünya Savaşı: Kwajalein Savaşı
Kwajalein Muharebesi, 31 Ocak - 3 Şubat 1944 arasında II. Dünya Savaşı Pasifik Tiyatrosu'nda (1939 - 1945) gerçekleşti. 1943'te Solomons ve Gilbert Adaları'ndaki zaferlerden ilerleyen Müttefik kuvvetler, Orta Pasifik'teki bir sonraki Japon savunma halkasına girmeye çalıştı. Müttefikler Marshall Adaları'na saldırarak Majuro'yu işgal etti ve ardından Kwajalein'e karşı operasyonlara başladı. Atolün her iki ucunu da vurarak kısa ama şiddetli muharebelerden sonra Japon muhalefetini ortadan kaldırmayı başardılar. Zafer, daha sonra Eniwetok'un yakalanmasının ve Marianalara karşı bir kampanyanın yolunu açtı.
2. Deniz Piyadelerinin 2019'daki ilk savaşı Bahamalar'da gerçekleşti.
ABD Deniz Piyadeleri Nassau'ya iniyor. (Kredi: Donanma Tarihi Merkezi)
Deniz Piyadeleri tarihindeki ilk amfibi çıkarma, 3 Mart 1776'da Kaptan Samuel Nicholas komutasındaki bir gücün Bahamalar'da İngilizlerin elindeki New Providence adasının sahillerine saldırmasıyla gerçekleşti. 220 Deniz Piyadesi, askeri malzeme aramak için bir Kıta Donanması filosuyla Karayipler'e seyahat etmişti. Rakipsiz Nassau yakınlarına indikten sonra, kasabayı ele geçirdiler ve iki kaleyi ele geçirdiler, ikisi de gösterişli bir direnişten sonra teslim oldu. New Providence'ın İngiliz valisi, Deniz Piyadeleri gelmeden önce şehirden 150 varilden fazla barut göndermeyi başardı, ancak Nicholas ve grubu, daha sonra George Washington'un Kıta Ordusu tarafından kullanılmaya başlanan birkaç pirinç top ve havan topuna başarıyla el koydu.
Hauwei Adası Savaşı, 11-13 Mart 1944 - Tarih
Amerika Birleşik Devletleri'nde, iki bayram Amerika'nın savaşta ölenlerini onurlandırır. Anma Günü, Mayıs ayının son Pazartesi günü kutlanan federal bir tatildir. 1979 yılından bu yana, ABD Başkanı Jimmy Carter tarafından imzalanan bir bildiriyle kurulan Ulusal POW/MIA Tanıma Günü, Eylül ayının 3. Cuma günü kutlanmaktadır.
American Missing In Action'ın (MIA) kurtarılması
Amerika'nın açıklanamayan Kayıp Olayı (MIA) kurtarma ve tanımlama, savaş sırasında Amerikan ve Müttefik kuvvetleri tarafından başladı. Savaştan sonra, MIA arama ve tanımlama görevi Amerikan Mezar Kayıt Servisi'ne (AGRS) verildi. Bugün, MIA kurtarma ve tanımlamadan sorumlu Savunma Bakanlığı (DoD) kurumu Savunma POW/MIA Muhasebe Ajansı'dır (DPAA). Her yıl, kalıntılar ve enkaz hakkında, genellikle sitelerin keşfedilmesine ve MIA vakalarının çözülmesine yol açan yeni keşifler ve raporlar yapılır. Savunma Bakanlığı tarafından devam eden muhasebe çalışmaları nedeniyle, daha fazla kişinin resmi olarak muhasebeleştirilmesi nedeniyle MIA olan Amerikalıların sayısı azalmaktadır.
Bugün Kalan MIA Sayısı
18 Eylül 2020 itibariyle, Amerikan Savaş Anıtları Komisyonu (ABMC), I. Dünya Savaşı'ndan 4.422, II. ve diğer çatışmalardan hiçbiri.
11 Eylül 2020 itibariyle, Savunma Esirleri/MIA Muhasebe Ajansı (DPAA), Birinci Dünya Savaşı, İkinci Dünya Savaşı, Kore Savaşı, Vietnam Savaşı ve diğer çatışmalardan 81.875 Kayıp Amerikalıyı (MIA) listeler. Bu, İkinci Dünya Savaşı'ndan 72.579'u (%65.8'i temsil eden Hint-Pasifik bölgesinde 47.177 dahil), 7.578'i Kore Savaşı'ndan, 126'sı Soğuk Savaş'tan (108'i Asya'da ve 8'i Avrupa'da), 1.586'sı Vietnam Savaşı'ndan, 5'i Vietnam Savaşı'ndan. Körfez Savaşları ve Libya'daki El Dorado Kanyonu Operasyonundan 1 (Libya'nın bombalanması 15 Nisan 1986). Bunların %75'i Hint-Pasifik bölgesinde bulunuyor ve 41.000'den fazlasının denizde kaybolduğu tahmin ediliyor. (Kaynak DPAA - 11 Eylül 2020 itibariyle Geçmiş Çatışmalar).
Referanslar
CSPAN "POW/MIA kurtarma ve muhasebe konusunda House Silahlı Hizmet Duruşması" 2 Nisan 2009
Savunma Bakanlığı Eylemde Kayıp Mart 2009 (İkinci Dünya Savaşı'ndan 74.791 Kayıp, ulusun dağılmasıyla birlikte, 8.050 Kore Savaşı'ndan Kayboldu)
DPAA (DPAA) Ulusal POW/MIA Tanıma Günü
Defense POW/MIA Accounting Agency (DPAA) - 11 Eylül 2020 tarihli Geçmiş Çatışma verileri
Amerikan Savaş Anıtları Komisyonu (ABMC) Defin Araması "Eksik Durum: Eylemde Kayıp", 18 Eylül 2020 itibarıyla
Hauwei Adası Savaşı, 11-13 Mart 1944 - Tarih
(25 Mart 2014'te biraz güncellendi)
Referanslar:
A.B.D. DENİZ KADROSU DÜNYA SAVAŞI II. SAVAŞ DÜZENİ: Pasifik Savaşında Kara ve Hava Birlikleri, 1939&ndash1945
Gordon L. Rottman tarafından
(İkinci Dünya Savaşı sırasında ABD Deniz Piyadeleri'nin nasıl organize edildiğiyle en ufak bir ilginiz varsa bu kitabı satın alın. Bu harika bir referans.)
Güvenilirlik Üzerine Not: Bu çizelgelerdeki filoların kabaca sayımına göre, USMC tarafından her türden 2. Dünya Savaşı sırasında kullanılan en az 160 filo vardı. Bu nedenle, belirli bir filoyla özellikle ilgileniyorsanız, sizi web sayfaları veya filo üyeleri tarafından yazılmış kitaplar vb. gibi daha fazla bilgiye yönlendirmek için buradaki bilgileri bir kılavuz olarak kullanın.
Bazı Eksik Filolara İlişkin Not: Savaş sırasında en az üç tip yeniden adlandırılmış olan VMSB-333 gibi ve tamamen farklı bir sayıya yeniden atanan VMSB-141 gibi birkaç filo yoktur (VMSB-134) sonra VMTB-141'e geri dönün. Açıkçası o filoların soyunu temizlemekten vazgeçtim.
4. Ia Drang SavaşıBinbaşı Bruce P. Crandall'ın UH-1D helikopteri, La Drang Vadisi'ndeki bir arama ve yok etme görevinde piyadeleri boşaltıyor
Bu, 1965'te ABD kuvvetleri ile Kuzey Vietnam arasındaki ilk büyük savaştı. Ekim ayında, VC, Plei Me'deki Özel Kuvvetler kampına saldırdı, ABD, onları Kamboçya'ya geri çekilmelerini engellemek ve yok etmek için üç karşı saldırı başlattı.
Ia Drang, VC'nin ana tedarik üslerine ve sınırına yakın bir yerde helikopterle konuşlandırılan ABD kuvvetlerine konvansiyonel bir saldırı başlattığı 14-18 Kasım arasındaki ikinci aşamanın bir parçasıydı. Her zamanki gerilla taktiklerini kullanmak yerine, Amerikalıları yenmek için kafa kafaya gittiler. Yenildiler ve yüksek kayıplara rağmen her iki taraf da zafer ilan etti.
Amerikalılara üstün hava güçlerine bağlı kalmayı ve VC'ye gerilla savaşına bağlı kalmayı öğretti.
Bu, Meksika ile ABD arasındaki Birinci Dünya Savaşı savaşıydı.
1917'de İngiliz şifre kırıcıları, Alman Dışişleri Bakanı'nın Meksika'ya giden Alman Elçiliği'ne giden bir mesajını ele geçirdi. Artık Zimmerman Telgrafı olarak bilinen kötü şöhretli mesaj, Amerikalıların İngilizlere katılması durumunda Alman tarafında devam eden I. Bir sınır çatışması neredeyse tam ölçekli bir savaşa yol açtığında neredeyse yaptılar.
ABD mesajı asla unutmadı (İngilizler mesajı onlara gösterdikten sonra ABD basınında yayınlandı). Başkan Wilson'ın Almanya'ya karşı olan duygularını değiştirecek ve Amerikalıları Avrupa savaşına yönlendirmeye yardım edecekti.
Pancho Villa'nın sınır ötesi baskınları ve General John J. Pershing'in Meksika'ya yaptığı 'Cezalandırma Seferi' nedeniyle zaten gergin hisseden Amerika-Meksika sınırındaki kasabalarda bu durum, evde gerilimi daha da artırdı.
Özellikle bir sınır kasabası gerginliği hissediyordu. ABD'nin Arizona eyaleti ile Meksika'nın Sonora eyaleti arasındaki sınırı aşan Nogales, herkesin sadece caddenin karşısına (International Street) yürüyerek her iki ülkeye de geçebileceği bir kasabaydı.
Nogales, Sonora, Meksika (solda) ve Nogales, Arizona, ABD 1899'da. Arizona henüz bir ABD eyaleti değildi. (Ulusal Arşivler)
1918'de ABD Ordusu'nun İstihbarat Birimi, Nogales ve çevresinde konuşlanmış Federal Meksika garnizonuna askeri taktikleri ve hareketleri açıklayan "garip Meksikalılar" hakkında raporlar almaya başladı. Zimmerman Telegram'ın yayınlanmasından sonra, bu raporlar ciddi bir şekilde ilgi gördü.
Pancho Villa'nın Alman dedikleri adamlardan iğrenen eski askerlerinden bazıları bile kalabalıklara seslendi ve Meksika halkını ABD'ye karşı kışkırttı. Ordu, Alman etkisinin iş başında olduğundan şüphelenmeye başladı ve 10. Süvari - Buffalo Askerleri - unsurlarını Nogales'e taşıdı.
Nogales, Sonora, Meksika (solda) ve Nogales, Arizona, ABD (sağda) 2008 civarında.
Gerginlik 27 Ağustos 1918'de Meksikalı bir marangoz sınırı geçmeye çalışırken tırmandı. Adama durmasını emreden ABD gümrük memurlarını görmezden geldi (çünkü devam etmesini emreden Meksika gümrük memurlarını dinliyordu).
Amerikalılar ateş açtı. Meksikalılar ateşe karşılık verdi. Ambos Nogales Savaşı başlamıştı.
Meksika'daki vatandaşlar silahlarını ve cephanelerini almak için evlerine koşarken, iki ila beş Meksikalı gümrük memuru ve bir Ordu eri öldürüldü (marangoz değildi). Bu arada, Bufalo Askerleri geldi ve şehre bakan tepeleri ele geçirdi. Meksikalı keskin nişancılar da Amerikan Nogales sokaklarında ateş etmeye başladı.
Amerikan birlikleri evden eve taşınmaya başladığında Meksika birlikleri siper kazmaya başladı. Bu zamana kadar, Amerikan askerleri hem düzenli birlikler hem de vatandaşlar olan Meksikalılardan ağır ateş alıyorlardı. Böylece Amerikan vatandaşları, sınıra yakın ateş pozisyonları almak için evlerine - ve silahlarına - gitti. ABD 35. Piyade, Meksika mevzilerine bir makineli tüfek bile ateşledi.
Machine Gun Co, 35th Piyade, Nogales, Arizona. 1917. (Fotoğraf John Carr'ın izniyle)
Aniden, sokaktaki Meksikalıların ve ABD birliklerinin cesetleri arasında yalnız bir figür, bastona bağlı beyaz bir mendil sallayarak yürüdü, Meksikalı Nogales belediye başkanı, vatandaşlarına silahlarını bırakmaları için yalvararak durumu yumuşatmaya çalıştı. Sınırın Arizona tarafından vuruldu.
Üç saatten biraz fazla süren bir savaşın ardından o gün 7:45'e kadar Meksikalılar gümrük kapılarından beyaz bir bayrak salladılar. Amerikalı hırsızlar “Ateş Kes”'i çaldılar ve sonunda düzen yeniden sağlandı.
Bu tür şiddetin tekrar olmasını önlemek için kasaba, Meksika ile Amerika Birleşik Devletleri arasındaki ilk sınır çitini inşa etti.
İçindekiler
Güvercinler Düzenle
Tarih boyunca, posta güvercinleri uzun mesafelerde mesaj taşımak için kullanılmıştır. Ev güvercinleri çok uzun mesafelerde evlerinin yolunu bulabilirler. [7] Bu özel yeteneği nedeniyle, posta güvercinleri savaşlarda mesaj taşımak için sıklıkla kullanılmıştır. Örneğin, hava kuvvetleri el ilanları uçaklarında posta güvercini taşıyabilir. Bir uçak düşmeye başlarsa, havacılar bacağına iliştirilmiş uçağın nereye düştüğünü söyleyen bir mesajla güvercini uçaktan atabilirler. Güvercin, mesajın orduya mahsur kalan pilotlarını nerede aramaları gerektiğini söylediği bir askeri üsse "eve" dönüş yolunu bulacaktı. [8]
Birleşik Krallık, II. Dünya Savaşı'nda yaklaşık 250.000 posta güvercini kullandı. Bunlardan 32'si hayat kurtarmaya yardımcı olan mesajlar taşıdıkları için Dickin Madalyası ile ödüllendirildi:
|alıcı(lar)||Ödül tarihi||Notlar||Referans(lar)|
|Beyaz Görüş||2 Aralık 1943||Ekim 1943'te terkedilmiş bir hava mürettebatının kurtarılmasına yardımcı olan bir mesaj iletti.||[9] |
[10]
|göz kırpma||2 Aralık 1943||Şubat 1942'de terkedilmiş bir hava mürettebatının kurtarılmasına yardımcı olan bir mesaj iletti.||[11] |
[12]
[13]
|Tyke||2 Aralık 1943||Haziran 1943'te terkedilmiş bir hava mürettebatının kurtarılmasına yardımcı olan bir mesaj iletti.||[14]|
|plaj penye makinesi||1 Eylül 1944||Müttefiklerin düşman işgali altındaki Dieppe, Fransa'ya düzenlediği baskının ilk haberini 1942'de Kanada Ordusunda görev yaptı.||[13]|
|Gustav||1 Eylül 1944||6 Haziran 1944'te Normandiya işgalinden ilk mesajı getirdi||[12]|
|çeltik||1 Eylül 1944||Haziran 1944'te Normandiya işgalinden tarihteki diğer güvercinlerden daha hızlı bir mesaj getirdi.||[15] |
[16]
|Kenley Kızı||Mart 1945||Ekim 1940'ta düşman işgali altındaki Fransa'daki bir ajandan askeri istihbarat sağlayan ilk güvercin, Ulusal Güvercin Servisi ile görev yaptı||[17]|
|Lacivert||Mart 1945||Yaralı olmasına rağmen Haziran 1944'te Fransa'daki bir baskın partisinden bir mesaj iletti.||[14]|
|Uçan Hollandalı||Mart 1945||1944'teki dördüncü görevde eylem sırasında kaybolan Hollanda'daki ajanlardan üç mesaj teslim edildi||[14]|
|Hollanda Sahili||Mart 1945||Nisan 1942'de 7,5 saatte 288 mil uçarak terkedilmiş bir hava mürettebatından bir SOS mesajı iletti.||[13]|
|Komando||Mart 1945||Ulusal Güvercin Servisi ile hizmet verilen işgal altındaki Fransa'daki ajanlardan üç mesaj iletildi||[13]|
|Kraliyet mavisi||Mart 1945||Ekim 1940'ta Avrupa'da düşen bir uçaktan mesaj ileten savaşın ilk güvercini||[14]|
|Ruhr Ekspresi||Mayıs 1945||Nisan 1945'te Almanya'da büyük bir savaş olan Ruhr Cebi'nden önemli bir mesaj taşıdı.||[14]|
|Portakallı William||Mayıs 1945||Ulusal Güvercin Servisi (Ordu) ile hizmet veren Hollanda ve Almanya'daki büyük bir Müttefik operasyonu olan Operation Market Garden'dan şimdiye kadarki en hızlı mesaj gönderen güvercin||[18]|
|İskoç Kızı||Haziran 1945||Yaralı olmasına rağmen Eylül 1944'te Hollanda'dan Kuzey Denizi'nden 38 küçük fotoğraf getirdi.||[14]|
|Billy||Ağustos 1945||1942'de uçağını indirmek zorunda kalan bir bombacıdan mesaj iletti.||[14]|
|Geniş Ok||Ekim 1945||Ulusal Güvercin Servisi (Özel Bölüm) ile birlikte 1943 yılında Avrupa'dan Birleşik Krallık'a üç önemli mesaj getirdi.||[14]|
|NPS.42.NS.2780||Ekim 1945||1942 ve 1943'te Avrupa'dan İngiltere'ye üç önemli mesaj getirdi, Ulusal Güvercin Servisi (Özel Bölüm) ile hizmet etti.||[14]|
|NPS.42.NS.7524||Ekim 1945||1942 ve 1943'te Avrupa'dan İngiltere'ye üç önemli mesaj getirdi, Ulusal Güvercin Servisi (Özel Bölüm) ile hizmet etti.||[14]|
|maki||Ekim 1945||1943 ve 1944'te Avrupa'dan İngiltere'ye üç önemli mesaj getirdi, Ulusal Güvercin Servisi (Özel Bölüm) ile hizmet etti.||[14]|
|Exeter'li Meryem||Kasım 1945||Yaralı olmasına rağmen "savaş hizmetinde olağanüstü dayanıklılık" gösterdi||[10] |
[13]
|Tommy||Şubat 1946||Temmuz 1942'de Hollanda'dan Lancashire'a bir mesaj iletti ve Ulusal Güvercin Servisi ile hizmet etti.||[14]|
|Tek Başına||Şubat 1946||Ulusal Güvercin Servisi ile hizmet veren Ağustos 1943'te bir günde 400 milden fazla uçarak önemli bir mesaj verdi.||[14]|
|Prenses||Mayıs 1946||Deniz üzerinde 500 milden fazla uçarak Girit'e önemli bilgiler getiren özel bir görevle uçtu||[12]|
|Merkür||Ağustos 1946||1942'de Kuzey Danimarka'dan 480 millik bir uçuş gerektiren özel bir iş yaptı Ulusal Güvercin Servisi (Özel Bölüm) ile hizmet etti||[19]|
|NURP.38.BPC.6||Ağustos 1946||1941'de Ulusal Güvercin Servisi (Özel Bölüm) ile hizmet veren üç uçuş yaptı||[14]|
|GI Joe||Ağustos 1946||Amerika Birleşik Devletleri Ordusu Güvercin Servisi ile 100'den fazla hayat kurtaran bir mesaj iletmek için 20 dakika içinde 20 mil uçtu||[12]|
|Köln||1947||Yaralı olmasına rağmen 1943'te Köln üzerinde düşen bir uçaktan mesaj iletmek için "eve" uçtu||[12]|
|Normandiya Dükü||8 Ocak 1947||D Günü'nde (6 Haziran 1944) İngiliz 21. Ordu Grubu Paraşütçülerinden mesaj getiren ilk güvercin, Ulusal Güvercin Servisi ile görev yaptı.||[13]|
|NURP.43.CC.1418||8 Ocak 1947||Normandiya'daki İngiliz 6. Hava İndirme Tümeni'nden Birleşik Krallık'a mesaj taşıyan en hızlı güvercin, 7 Haziran 1944||[14]|
|DD.43.T.139||Şubat 1947||Huon Körfezi'nde batan bir gemiden onu kurtarmak için zamanında bir mesaj getirdi ve kargosu Avustralya Kraliyet İşaret Kolordusu ile görev yaptı||[13]|
|DD.43.Q.879||Şubat 1947||Papua Yeni Gine'deki Manus Adası'na yaklaşan bir karşı saldırı konusunda uyarmak için serbest bırakılan üç güvercinden tek kurtulan. Güvercin, ABD Deniz Piyadeleri devriyesinin güvenli bir yere ulaşması için karargaha zamanında ulaştı. Ayrıca Kraliyet Avustralya İşaret Kolordusu ile görev yaptı||[17]|
Atlar Düzenle
Atlar 5.000 yıldan uzun süredir savaşlarda kullanılmaktadır. Dünya Savaşı'nda genellikle savaşta kullanılmadılar. Ancak, keşif birimleri için ve ayrıca asker ve malzeme taşımak için kullanıldılar. [20]
GeçmişLink.org
Güneybatı Washington'da Puget Sound'a bitişik olan Pierce County, son derece geniş bir yükseklik aralığını kapsar: Puget Sound'daki deniz seviyesinden Rainier Dağı'nın zirvesindeki 14.410'a kadar. 35 mil kareden fazla kar ve buzul buzuyla kaplı aktif bir Cascade yanardağı olan Rainier Dağı'nın tüm ayak izi, ilçe sınırları içindedir. Pierce County, 1.675 mil karelik bir alanı kaplar ve Washington'un 39 ilçesi arasında 23. sırada yer alır. Kuzeyde King County, doğuda Yakima County, güneyde Lewis County ve batıda Puget Sound'un güney kısmı ile çevrilidir. 2004 yılı itibarıyla Pierce County'nin tahmini nüfusu 744.000 idi. İlçenin tarihi, Puget Sound bölgesinin Fort Nisqually'deki en eski Hint olmayan yerleşimini, hem şerbetçiotu yetiştiriciliğinin hem de kömür madenciliğinin patlamasını ve çöküşünü ve eyaletin üçüncü büyük şehri olan Tacoma'nın büyümesini ve gelişmesini içerir. Pierce County bir derin su limanına sahiptir, Commencement Bay. İlçenin nüfusunun ve ekonomik tabanının çoğu kuzeybatıda Tacoma yakınlarında yer almaktadır. Rainier Dağı'nın eteklerindeki merkezi alan, 1880'lerden 1930'ların sonlarına kadar kömür için çıkarıldı. Günlük ve çiftçilik de önemli endüstriler olmuştur.
Jeoloji ve İlk İnsanlar
Pierce İlçesi olacak arazi günümüzde Nisqually, Puyallup, Squaxin, Steilacoom ve Muckleshoot kabilelerine ev sahipliği yapıyordu ve Puyallup köyleri, daha sonra güney Pierce İlçesi haline gelecek olan Tacoma ve Nisqually yerleşim yerlerinin yakınında baskındı. İki büyük Kızılderili yolu, Pierce County bölgesindeki kabileler ile Yakama arasındaki Naches Geçidi boyunca uzanan bir kuzey rotası ve Doğu Washington kabilelerini Puget Sound halklarıyla birleştiren Mashel Nehri boyunca uzanan bir güney rotasıydı. Bölgenin yerli halkları arasındaki ticaret ağları, beyaz yerleşimcilerin gelmesinden çok önce kurulmuştu.
Dört nehir (Nisqually, Carbon, White ve Puyallup), Cascade Dağları'ndan Puget Sound'a giderken Pierce County'den akar. İlçenin en büyük tatlı su gölleri Tapps Gölü, Gravelly Gölü, Bonney Gölü, Steilacoom Gölü ve Amerikan Gölü'dür.
Nisqually Kalesi
Nisan 1833'te, Hudson's Bay Company çalışanı Archibald McDonald, Nisqually Deltası'ndaki Sequalitchew Creek yakınlarında bir şarampole ve ticaret merkezi olan Fort Nisqually'yi kurdu. Balıklar, kökler ve meyveler bakımından zengin olan bölge, 5.000 yıldan fazla bir süredir Sequalitchew halkına ev sahipliği yapmıştır. Fort Nisqually, Puget Sound'daki ilk kalıcı Avrupa yerleşimiydi ve zamanla Amerika Birleşik Devletleri ve Büyük Britanya'nın 1818 Ortak İşgal Antlaşması uyarınca yönetilen bu seyrek sömürgeleştirilmiş bölgede Amerikan vatandaşlarından oluşan küçük bir çiftçilik ve sığır yetiştiriciliği topluluğunun çekirdeği haline geldi. Aynı zamanda, bazıları oldukça uzaklardan gelen çok çeşitli kabile halkları için önemli bir ticaret yeriydi. Hudson's Bay Company, hiçbir zaman askeri bir kale olmayan Fort Nisqually'de koyun, sığır ve at yetiştirdi.
11 Mayıs 1841'de ABD Donanması gemilerinin mürettebatı Vincennes ve yunus, Teğmen Charles Wilkes (1798-1877) komutasındaki Puget Sound'un ilk Amerikan haritası sırasında Fort Nisqually yakınlarında demir attı.
Fort Nisqually mülkü 1859'da Amerikan kontrolüne devredildi. 1934'te Fort'un tek katlı tahıl ambarı ve Factor'un evi, Fort Nisqually Yaşayan Tarih Müzesi'nin bir parçası oldukları Tacoma'daki Point Defiance Park'a taşındı. Bu iki bina restore edildi ve Amerika Birleşik Devletleri'nde ayakta kalan tek Hudson's Bay Company binaları. 2000 yılında Fort Nisqually Tarihi Bölgesi (Nisqually-Sequalitchew Tarihi Bölgesi olarak da bilinir) Ulusal Tarihi Yerler Kaydı'na katıldı.
Kızılderililer ve yerleşimciler arasındaki artan gerilime yanıt olarak, Birleşik Devletler Ordusu 1849'da Steilacoom Kabilesinin geleneksel evinin bulunduğu yerde Fort Steilacoom'u kurdu. 1850'de Kaptan Lafayette Balch, arazi iddiasını kalenin yanına yerleştirdi ve Port Steilacoom'u kurdu. 1854'te Steilacoom kasabası, Washington Bölgesi'nin ilk anonim şehri oldu. Steilacoom ve yakındaki Nisqually Kalesi, Puget Sound bölgesindeki Hint olmayan yerleşimin bağlantı noktası ve erken yerleşimciler için önemli ticaret merkezleriydi.
Fort Steilacoom, dağınık Puget Sound yerleşimcilerine, Puget Sound Kızılderili Savaşları sırasında geri çekilebilecekleri bir yer sundu, ancak herhangi bir tahkimat veya barınak olmadığı ve askerlerin çoğu sahada olduğu için, bu rahatlık fiziksel olmaktan çok psikolojikti. Bununla birlikte, yerleşimciler çatışma zamanlarında Fort Steilacoom'a akın etti.
Amerika Birleşik Devletleri hükümeti 1868'de Fort Steilacoom'u askeri bir üs olarak terk etti. 1871'de Washington Bölgesi'ndeki akıl hastalarını barındırmak için Steilacoom'da bir Deliler Hastanesi kuruldu. Hastalar başlangıçta eski Fort Steilacoom askeri binalarına yerleştirildi. 1888'de tesis, Deliler için Batı Washington Hastanesi oldu. 1915 yılında Batı Devlet Hastanesi olmuştur.
Dört yenilenmiş binadan oluşan Fort Steilacoom Tarihi Bölgesi, bir müze ve yorum merkezi barındırıyor ve 1977'de belirlendi. Batı Devlet Hastanesi arazisi içinde yer alıyor.
Steilacoom'da öğütülen kuzeybatı kütükleri ve kereste, Lafayette Balch'ın iskelesinden gemilere yüklendi ve yerleşimcilere büyük kazanç sağlayacak şekilde San Francisco'ya ihraç edildi. Steilacoom'un yerleşimcileri, San Francisco'nun inşaat malzemeleri için görünüşte giderilemez susuzluğunu beslerken, büyüyen kasabalarının Washington Bölgesi'nin eşdeğer metropolü olmasını umuyorlardı. Bu olmayacaktı ve önce Tacoma ve ardından Seattle, Steilacoom'u gölgede bıraktı.
Steilacoom, Washington Bölgesi'nin ilk halka açık ödünç verme kütüphanesinin ve Pierce County'deki ilk okulun yeriydi. Columbia Nehri'nin kuzeyindeki ilk tuğla binalardan birine sahipti (aynı zamanda Pierce County'nin ilk hapishanesiydi). Steilacoom Ulusal Tarihi Bölgesi, 1975'te kuruldu.
Oregon Bölgesel Yasama Meclisi, 22 Aralık 1852'de Pierce County'yi kurdu ve Steilacoom'u ilçe merkezi olarak belirledi. 1880'de Pierce County sakinleri ilçe koltuğunu New Tacoma'ya (şimdi Tacoma) taşımak için oy kullandı.
Antlaşma ve Yargılama
26 Aralık 1854'te, Nisqually ve Puyallup da dahil olmak üzere büyük Batı Washington kabilelerinin 62 lideri, şu anda Thurston County olan Medicine Creek'te Bölge Valisi Isaac Stevens (1818-1862) ile bir araya geldi ve topraklarından feragat eden bir anlaşma imzaladı. (Nisqually Şefi Leschi'nin anlaşmadaki imzasının doğruluğu neredeyse anında tartışıldı ve hala çözülmedi.) Amerika Birleşik Devletleri Kongresi, 10 Nisan 1855'te Medicine Creek Antlaşması'nı onayladı. Anlaşma, Pierce İlçesinden Kızılderililer için iki çekince koydu.
Nisqually için rezervasyon, kabile halklarının Nisqually Nehri'nin bol balık ve atlarını otlatabilecekleri çimenli kıyılarına geleneksel erişimlerini kesen yoğun ormanlık arazilerdeki Thurston County'deydi. 1857'de Nisqually Rezervasyonu, Nisqually Nehri'nin her iki tarafında 4.717 dönümlük bir alanı kapsayacak şekilde genişletildi. Başlangıç Körfezi'nin güney kıyısındaki arazi Puyallup Rezervasyonu için ayrıldı. Puyallup Rezervasyonu başlangıçta sadece 1.280 dönümden oluşuyordu. 1856'da 18,062 dönümlük bir alanı kapsayacak şekilde genişletildi. Bu arazinin en az yarısı daha sonra federal hükümet tarafından geri alındı ve 1890'ların sonunda satıldı.
Puget Sound Kızılderili Savaşları sırasında belirleyici bir çatışma olduğu düşünülen Connell's Prairie Savaşı, 10 Mart 1856'da Şef Leschi liderliğindeki Washington Gönüllüleri ile Kızılderililer arasında yapıldı. Connell's Prairie, Sumner'ın yaklaşık 16 mil doğusundadır. Site tarihi bir işaretleyici ile işaretlenmiştir.
Nisqually Şefi Leschi (1808-1858) sivil bir mahkemede yargılandı ve Amerikan askeri Albay A. Benton Moses'ı öldürmekten mahkum edildi, bu karar verildiği zaman bile oldukça tartışmalı bir karardı. Yine de, 19 Şubat 1858'de Leschi, Fort Steilacoom'da bir darağacına asıldı. 4 Mart 2004'te Washington Eyalet Senatosu, Şef Leschi'nin yargılanmasının ve infazının adaletsizliğini resmen tanıyan ve Şef Leschi'yi "cesur bir lider" ve "büyük ve asil bir adam" olarak onurlandıran 8727 sayılı Kararı kabul etti (Washington Eyalet Senatosu Kararı 8727). .
Tarım
Aile çiftçiliği, Pierce County'nin ilk öncülerinin hayatta kalması için gerekliydi ve yakındaki şehirler gıda üretiminden endüstriyel arayışlara doğru evrildikçe, kırsal çiftçiler kendi tüketim ürünleri için hazır pazarlar buldular. Western State Hastanesi, Washington Asker Evi, McNeil Island Hapishanesi ve Sumner'ın güneyindeki Pierce County Yoksul Çiftliği gibi kamu kurumlarının tümü, mahkumlarının çok az yemek yiyebilecekleri büyük bahçelere sahipti.
Pierce County'deki ticari çiftçilik, zamanla diğer birçok mahsulün yanı sıra şerbetçiotu, çiçek soğanı, çilek, süt sığırı ve Noel ağaçlarını içeriyordu. Pierce County, 1909 ve 1945 yılları arasında düzenlenen Washington Grange'ın 13 bölümüne sahiptir.
İlk yerleşimcilerin araziyi kullanmak için üstlendikleri devasa kereste temizleme işlemlerini kolaylaştırmak için, Pierce County'deki hemen hemen her toplulukta bir kerede bir kereste fabrikası vardı. Temizlenmiş kereste San Francisco'ya gönderildi, yakıt için yakıldı ve gemiler, rıhtımlar, kabinler, okullar, kiliseler ve eski kadife tarzı yollar inşa etmek için kullanıldı. Portatif değirmenler, yakın çevredeki ağaçlar tükenene kadar bir yerde kullanıldı ve ardından değirmen başka bir yere taşındı.
Buharlı eşeğin icadı (vinçler kullanarak kütükleri çeken buharla çalışan motorlar) ve demiryollarının gelişi, Pierce County'nin ticari tomruk endüstrisini canlandırdı. 1905'e gelindiğinde Pierce County'nin Başlangıç Koyu'ndaki derin su limanının kıyısı değirmenlerle kaplıydı. Loggers, değirmen işçileri, satış görevlileri, yöneticiler ve kereste şirketi sahipleri Tacoma'nın ekonomisinin can damarıydı. Tacoma'nın serveti ve onunla birlikte Pierce County ekonomisinin muazzam bir parçası, kereste endüstrisi ile birlikte yükseldi ve düştü.
Weyerhaeuser Şirketi bir yüzyıldan fazla bir süredir Pierce County'nin en görünür ve geniş kapsamlı endüstriyel kuruluşlarından biri olmuştur. Weyerhaeuser Timber Company, Frederick Weyerhaeuser'in (1834-1914) Washington eyaletinde en büyük arazi işlemlerinden biri olan demiryolu patronu James J. Hill'den (1838-1916) 900.000 akre (1.406 mil kare) kereste arazisi satın almasından kısa bir süre sonra Tacoma 1900'de kuruldu. Amerikan tarihinde. 1971'de şirket, 1959'dan beri Weyerhaeuser Şirketi olarak anılır ve Federal Way'de (Pierce County'den çok uzak olmayan King County'de) yeni uluslararası merkez açtı. Weyerhaeuser, kereste, kağıt hamuru, kağıt, ambalaj malzemeleri ve diğer ahşapla ilgili ürünlerde dünyanın en büyük üreticilerinden biridir.
Wilkes Expedition haritası Puget Sound'un memurları, 17 Mayıs 1841'de geleceğin Tacoma'nın derin su limanı Commencement Bay şehrini seçti. 1852'den kalma erken bir Hint olmayan yerleşim, 1855-1856 Puget Sound Kızılderili Savaşları sırasında terk edildi. İlk kalıcı yerleşimci Job Carr 1864'te geldi, ardından 1868'de Morton McCarver (1807-1875) geldi.
Profesyonel bir kasaba destekçisi olan McCarver, yerleşimcileri ve sonunda Kuzey Pasifik Demiryolunu Tacoma'ya çekmek için bir kampanya başlattı. Bunda başarılı oldu: Kuzey Pasifik, Batı terminali olarak Başlangıç Körfezi'ni seçti. Steilacoom ve Seattle geçici olarak bocalarken Tacoma başarılı oldu. Büyük Kuzey Demiryolu, Union Pacific Demiryolu ve Milwaukee Yolu, sonunda Başlangıç Körfezi'ne kıtalararası bağlantılar kurdu.
5 Kasım 1918'de, Pierce İlçesi seçmenleri Tacoma Limanı'nı beşe bir farkla yarattılar ve 240 dönümlük gelgit dairelerinin belediyeye ait bir taramalı su yolları, depolama transit hangarları, depolar, soğuk algınlığı sistemine dönüştürülmesini kolaylaştırdı. depolama tesisi ve modern iskeleler. 2006 itibariyle, Liman faaliyetleri Pierce County'de 43.000'den fazla işi oluşturmaktadır.
1912'de Tacoma'da J. C. Haley tarafından kurulan Brown ve Haley, Pierce County'nin belki de en uzaklara yayılmış büyükelçisini üretiyor: pembe kutu Badem Roca, dünya çapında satılan bir tereyağlı gevrek şekerleme.
1983'ten beri Tacoma Dome şehrin siluetinin ayırt edici bir özelliği olmuştur. Tacoma Dome, dünyanın en büyük ahşap kubbeli yapılarından biridir.
1990'lardan başlayarak, Pierce County ve Tacoma, Tacoma Rönesansı olarak adlandırılan dönemde başlayan yeni bir imajı benimsedi. Tacoma Dome ve Washington Üniversitesi kampüsü ile başlayarak, Tacoma şehir merkezine yeni bir ABD adliye binası (eski Union Station dışında) ve sanat müzesi, yeni bir Washington Eyaleti Tarih Müzesi, Cam Müzesi, toplu taşıma merkezi ve yeniden canlandırılmış bir tiyatro bölgesi, hepsi hafif raylı sistemle birbirine bağlı. Dramatik bir asma köprü, Tacoma Limanı'nı şehir merkezine bağladı.
2000 nüfus sayımı itibariyle, Washington'un üçüncü büyük şehri olan Tacoma, Pasifik Kıyıları nakliye, orman ürünleri, yüksek teknoloji ve sanat için bölgesel bir merkez haline geldi.
Puyallup, Sumner ve Orting
Ezra Meeker (1830-1928) ve babası Jacob Meeker, Mart 1865'te Puyallup Nehri Vadisi'ndeki ilk şerbetçiotu kesimlerini dikti. Ezra Meeker, Puyallup'un şu anki (2006) Puyallup's Pioneer'daki kulübesinin yanına ilk şerbetçiotu kurutma ahırını inşa etti. Park. Alan, 1880'lerin başında Puyallup Vadisi'nin önde gelen mahsulü haline gelen şerbetçiotu ekimi için çok uygun olduğunu kanıtladı. Hasat edildiğinde ve kurutulduğunda, koni şeklindeki şerbetçiotu çiçekleri birayı tatlandırmak için kullanılır. Puyallup Vadisi'nde yetişen şerbetçiotu Londra'ya sevk edildi ve oradan uluslararası şerbetçiotu pazarında satıldı. Bununla birlikte, 1892'de, bir şerbetçiotu biti vebası, California'dan British Columbia'ya kadar tüm şerbetçiotu mahsulünü harap etti. The Puyallup Valley’s hop industry never recovered.
Ezra Meeker platted the town of Puyallup in 1877 and on August 16, 1890, the town was incorporated. As of 2000 Puyallup had approximately 33,000 residents. Farming and light industry are the predominant occupations.
Sumner was first settled in 1853 by the William Kincaid, a widower with seven children who entered the Puget Sound region through Naches Pass as part of the James Longmire wagon party. Jacob Meeker and his second wife, Nancy North Burr Meeker, were also early settlers to the Sumner area. The town was incorporated in 1891.
Sumner became a center for light industry and trade within the Puyallup Valley. The Fleishmann Company operated a yeast company along the Stuck River, and berry fields, canneries, and dairy farms surrounded the town center. By the late 1930s Sumner was especially noted for its rhubarb, berries, and flower bulbs. As of 2006, Sumner had some 9,000 residents.
Orting was incorporated in 1889, shortly after the Northern Pacific Railroad laid tracks through the area. Hop farming and dairying were important early industries. Since the 1920s the town has been known for bulb growing (especially daffodil bulbs). The bulb industry rejuvenated the farming industry in the Puyallup River Valley, utilizing land formerly devoted to growing hops. Although in recent years Christmas tree farms have begun to eclipse bulb farms in Orting, Sumner, and Puyallup, the annual Daffodil Festival, now in its seventh decade, remains an important event for area residents.
In May 1891, the Washington State Soldiers Home for Civil War veterans was dedicated in Orting. After 1899 the Home functioned as a colony, allowing veterans with families to live in the community but still receive a stipend and assistance. As of 2006 this facility still serves up to 183 residents needing skilled nursing or assisted-living care.
Pierce County Coal
Coal was mined in Pierce County between the late 1870s and the late 1930s, spurring the development of mining communities in the foothills of Mount Rainier. Although there were also family farms in the area, life in Pierce County's coal-producing region revolved around the mines.
Coal was discovered at what would become Wilkeson in 1875, and in 1876 the Northern Pacific Railroad built a spur line to the area. Wilkeson, named for Northern Pacific Railroad secretary Samuel Wilkeson, was the only coal-mining town in the region not owned by a coal company. When the mines closed, the town reinvented itself as the gateway to Mount Rainier National Park. The area also has significant outcroppings of sandstone, and beginning in 1883, Wilkeson sandstone was quarried commercially for use in construction. It has been used in buildings throughout the state, including in the dome of the Washington State Capitol in Olympia.
Carbonado began in the early 1880s along the Carbon River as a company town for the Carbon Hill Coal Company. The coal mines and coking facilities at Carbonado produced fuel for the Southern Pacific and Central Pacific railroads. Coal was shipped by rail to Tacoma and then by boat to San Francisco. The Pacific Coast Coal Company, which operated many of the other mines in the region, took over Carbonado mines (and the town) in 1924.
The South Prairie Coal Company in Burnett produced coal to power the steam-driven Mosquito Fleet vessels that plied the waters of Puget Sound.
In the late 1930s, coal became too expensive to mine and oil eclipsed coal as the major source of fuel. As Pierce County mines closed down, the communities that supported them either faded or transformed their economic bases. Increasing tourism to Mount Rainier aided these communities somewhat, as did highway construction. Surviving communities evolved to serve primarily as bedroom communities for Tacoma.
Dynamite from Du Pont
Du Pont was a company town created on the site of Fort Nisqually by Eleuthere Irenee Du Pont de Nemours and Company between 1906 and 1909 for the purpose of producing explosives on an industrial scale. Workers lived in a nearby village of small wood-framed houses and labored with extreme care to formulate dynamite.
Because their work was so volatile, residents of the town were prohibited from using alcohol, wearing any metal (such as zippers) that might generate a spark, and of course smoking. The more than one billion pounds of explosives produced at the plant were used to construct the Grand Coulee Dam, the Cascade tunnel, the Alaska railroad, and the Panama Canal. The plant's gelatin dynamite was heavily used during World War II. The plant was closed in 1976 and the land was redeveloped into a housing development called Northwest Landing. In 1984 the DuPont Village Historic District was added to the National Register of Historic Places as the state's most intact example of a company-owned town.
McNeil Island
McNeil Island is located in southern Puget Sound, 2.8 miles from Steilacoom. Washington Territory’s first federal penitentiary began operation there in 1875. In 1981 the federal government turned McNeil Island over to the Washington State Department of Corrections, and since 1984 the state has owned the entire seven-square-mile island.
The McNeil Island Federal Corrections Center has the distinction of being the only prison in the United States that began as a territorial prison, became a federal penitentiary, and then became a state prison. It is also the last prison in America located on a small, remote island.
On January 6, 1917, Pierce County residents voted to deed 70,000 acres of the Nisqually Plains/American Lake area to the United States government for use as a military base. The area had been used by the Military Department of Washington for brigade encampments periodically beginning in 1890 and by the U.S. Army and the Washington and Oregon National Guard to hold large-scale maneuvers in 1904. Camp Lewis trained 60,000 soldiers during World War I and the camp hospital cared for many wounded soldiers. On September 30, 1927, the base was renamed Fort Lewis.
By March 1941, as the United States Army built up its ranks in preparation to fight World War II, the population of Fort Lewis swelled to 37,000 troops. The 2000-acre North Fort Lewis facility was completed in August 1941. Fort Lewis personnel played a crucial role in securing the Pacific Coast, training troops, and housing prisoners of war during World War II.
In later conflicts, Fort Lewis also played a key role. The fort shipped out the first American division to leave the United States bound for the Korean War. During the Vietnam era, Fort Lewis was an army training center, processing personnel departing for and returning from the war in Southeast Asia.
During the 1990s, general reductions in U.S. military spending resulted in quite the opposite for Pierce County. Beginning in 1994, the Army assigned an armored brigade and 3,000 soldiers to Fort Lewis as part of a redeployment from Europe. This unit was later converted to lighter Stryker armored vehicles and became three brigades of the 2nd Infantry Division. Fort Lewis became a major source of troops sent to Iraq beginning in 2003, including members of the Washington National Guard.
Joint Base Lewis-McChord
The City of Tacoma opened Tacoma Field/Pierce County Airport in 1929. In 1938 the state of Washington transferred the property to the United States government for use as an Army Air Force base.
During World War II, McChord Field was the largest B-25 bomber training base in the country. At the conclusion of the war, McChord Field became home to the 62nd Military Airlift Wing and the 446th Military Airlift Wing. In 1948 the facility was re-designated as McChord Air Force Base.
In 1950 McChord was officially assigned to the Air Defense Command. Squadrons based at McChord have played significant roles in civil defense both domestically and abroad. In 1997, the Air Force started $120 million in construction at McChord to accommodate modern C-17 transports, which replaced the much nosier C-141 models. The C-17 units performed missions around the globe including combat missions in Iraq and Afghanistan.
On October 1, 2010, McChord Air Force Base and Fort Lewis were merged to become Joint Base Lewis-McChord. The merger was ordered in 2005 by the nationwide Defense Base Closure and Realignment (BRAC) Commission The joint basing was intended to to combine redundant services and make military missions more efficient.
The Mountain and the Prairie
Congress established Mount Rainier National Park on March 2, 1899. It is the fifth-oldest National Park in America. The park encompasses 235,635 acres (365 square miles) including a National Landmark District of 1920s-1930s-era wood-frame structures, most notably the Paradise Inn and the National Park Inn at Longmire.
The mountain supports a diverse ecosystem of sub-alpine meadows, stands of old-growth forest such as the Grove of the Patriarchs, newer vegetation, and permanent snow and ice. Mount Rainier is the tallest volcano in the contiguous United States and the most heavily glaciated peak in the lower-48 states. The 4.3-square-mile Emmons glacier is its largest concentration of ice. Mount Rainier's most recent eruption occurred about 150 years ago.
The mountain encompasses nine major watersheds including 382 lakes and 470 rivers and streams and supports wildlife ranging from beaver, cougar, and black bear to mink, elk, mountain goat, and mole. Some two million visitors arrive each year to hike, fish, climb, camp, and vacation in or near the wilderness: It is a significant source of tourism in Pierce County.
The Nisqually Wildlife Refuge, situated along Pierce County's southern shoreline in the wetlands of the Nisqually Delta, was established in 1974 and provides a protected habitat for migratory waterfowl. Encompassing 3,000 acres of fresh and saltwater marshes, riparian, grassland, and mixed-forest habitats, the Nisqually Wildlife Refuge provides an important nesting habitat for migratory birds. Preserved historic barns and peaceful prairies offer visitors the opportunity to contemplate Pierce County's agrarian history.
Doing the Puyallup
The Western Washington Fair Association’s Puyallup Fair is an annual event that draws approximately 1.3 million people to Pierce County each year. The fair began in October 1900 with the intent of publicizing and celebrating the Puyallup Valley’s agricultural, dairy, stock-raising, mining, and manufacturing industries. The following year, horse racing was added to the event, immediately becoming one of the fair’s most powerful draws. The fair quickly built a steadily increasing following, flourishing even during the Great Depression of the 1930s. During World War II the event was not held and the United States Army took over the fairgrounds.
The annual Puyallup Fair resumed in October of 1946. A new steel and concrete grandstand replaced the wooden grandstand in 1953. By 1975 the fair was ranked tenth-largest in North America. In 1978 the event expanded from 10 to 17 days. By the end of the twentieth century, the Puyallup Fair was ranked fifth-highest attended in North America.
Japanese American Internment
During the spring of 1942, in the midst of World War II, the Puyallup Fairgrounds were used as the site for the hastily constructed Camp Harmony. Camp Harmony served as the initial assembly point for people of Japanese ancestry in Western Washington, who were forced to evacuate their homes in the wake of Executive Order 9066.
Along with other West Coast residents and citizens of Japanese origin, Pierce County's Japanese Americans were forced from their homes and confined to internment camps during World War II. Tacoma's Japanese community was ordered to an assembly center in Pinedale, California, and afterward to the Tule Lake Relocation Center in California. Most of Pierce County's rural Japanese-origin citizens were interned at Minidoka Relocation Center in Idaho after an initial stop at Camp Harmony.
Pierce County Today
Pierce County is home to two private four-year institutions of higher learning: the University of Puget Sound (founded in 1888) and Pacific Lutheran University (founded in 1890). The University of Washington at Tacoma was founded in 1990 and occupied permanent campus buildings in 1997. State-supported Tacoma Community College and Pierce College were founded in 1965 and 1967 respectively.
Pierce County's population increased about 16 percent between 1990 and 2000, and as of 2006 continues to increase steadily. Employment in education and health services has increased as a result. Government, business, and leisure services the construction industry goods-production and the wholesale and retail trade industries are significant employers in Pierce County.
Increasing population coupled with increasing employment have made Pierce County what a recent Washington State Employment Security Department report calls "one of Washington's bright spots for economic growth and vitality" (Washington Workforce Explorer, September 2, 2004).
Washington Eyaleti
Washington Eyaleti Arkeoloji ve Tarihi Koruma Departmanı
Tacoma City Hall (E. A. Hatherton, 1893), ca. 1915
Courtesy UW Special Collections (WAS0164)
Pierce County, Washington
Courtesy U.S. Department of Agriculture
Nisqually Chief Leschi (1808-1858), black and white photo of painting, ca. 1950
Morton Matthew McCarver (1807-1875), founder, Tacoma City, later Tacoma, ca. 1870
Nezaket Tacoma, Its History and Its Builders
Ships unloading wheat at Tacoma's wheat warehouse, 1910s
Haycocks in apple orchard, probably Anderson Farm, Parkland, near Tacoma, ca. 1910
Photo by A. H. Barnes, Courtesy UW Special Collections (BAR007)
Western State Hospital for the Insane, Steilacoom, 1916
Carbon Hill Coal Co., Carbonado, ca. 1915
Courtesy UW Special Collections (UW5759)
Moving nitroglycerin, DuPont, n.d.
Courtesy DuPont Museum Association
Bugler, Fort Lewis, ca. 1944
Courtesy Fort Lewis Museum
St. Regis Lumber Mill, Tacoma, August 1972
Photo by Gene Daniels, Courtesy National Archives (Neg. NWDNS-412-DA-2743)
B-17 flying over Mount Rainier, 1936
Courtesy Washington State Historical Society (C19220.127.116.11)
Mount Rainier from Paradise, July 23, 2005
Photo by Colleen E. O'Connor
The Tacoma Dome, one of the world’s largest wooden structures
HistoryLink Photo by David Wilma
Tacoma Link car test on 25th Street, summer 2003
SR 509 cable-stayed bridge over Thea Foss Waterway (1997), 2006
Current structure [ edit | kaynağı düzenle ]
1st Infantry Division Order of Battle
1st Infantry Division consists of the following elements:
- Division Headquarters and Headquarters Battalion (DHHB)
- Headquarters and Support Company
- Operations Company
- Intelligence and Sustainment Company
- Division Signal Company
- 1st Infantry Division Band
- Commanding General's Mounted Color Guard
- Special Troops Battalion "Defiant" ⎧]
- 4th Squadron, 4th Cavalry RegimentPale Riders
- 2nd Battalion, 34th Armor RegimentDreadnaughts
- 1st Battalion, 16th Infantry RegimentIron Rangers
- 1st Battalion, 5th Field Artillery Regiment
- 101st Brigade Support Battalion
- Special Troops Battalion Griffins⎨]
- 5th Squadron, 4th Cavalry Regiment
- 1st Battalion, 63rd Armor RegimentDragons
- 1st Battalion, 18th Infantry RegimentVanguards
- 1st Battalion, 7th Field Artillery Regimentİlk YıldırımLifeline
- Special Troops Battalion ⎩]
- 6th Squadron, 4th Cavalry Regiment
- 1st Battalion, 26th Infantry Regiment
- 2nd Battalion, 2nd Infantry Regiment
- 1st Battalion, 6th Field Artillery Regiment
- 201st Brigade Support Battalion
- at Fort Knox, Kentucky (to inactivate by 2017)[2]
- (to inactivate by 2017)[3]
- ⎪]
- 1st Squadron, 4th Cavalry Regiment
- 1st Battalion, 28th Infantry RegimentBlack Lions
- 2nd Battalion, 16th Infantry Regimentkorucular
- 2nd Battalion, 32nd Field Artillery RegimentProud Americans
- 1st Battalion (Attack), 1st Aviation with 24 AH-64D Apache Longbows
- 1st Squadron, 6th Cavalry Regiment with 24 OH-58 KiowasThe Fighting Sixth
- 2nd Battalion (General Support), 1st Aviation Regiment with 8 UH-60L/M Black Hawks, 10 CH-47D Chinooks and 10 HH-60L/M Black Hawks
- 3rd Battalion (Assault), 1st Aviation Regiment with 30 UH-60M Black Hawks
- Demon Brigade
The division is supported by the 1st Sustainment Brigade at Fort Riley and by the 75th Fires Brigade at Fort Sill.