ÖZET
Amaç: Miyofasiyal ağrı sendromunun (MAS) altında yatan periferik ve merkezi nöral mekanizmalarının
kompleks patolojisi nedeniyle, kronik dönemdeki tedavisinde zorluklar yaşanmaktadır. MAS'da en yaygın
kullanılan tedavi yöntemi olan tetik nokta enjeksiyonu (TNE) belli bir düzeyde ağrı gidermesine rağmen, bu
etki kısa sürmektedir. Trapezius kasında MAS tedavisinde kinezyo bantlamanın (KB) faydalı etkisi olduğunu
destekleyen birtakım çalışmalar bulunmaktadır. MAS tedavisine multidisipliner bir yaklaşımın daha yararlı
olabileceği düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı, trapezius kasında MAS tedavisinde tek başına TNE'nin ve
TNE ile KB kombinasyonunun etkinliğini karşılaştırmaktır.
Gereç ve Yöntemler: MAS olan 40 hasta rastgele iki gruba ayrıldı (grup başına 20 hasta): Grup 1: TNE (1 ml
betametazon dipropionat+3 ml lidokain+1 ml salin); Grup 2: TNE beraberinde KB. Başlangıçta ve tedaviden
1-3 ay sonra görsel analog skala (GAS) ve boyun sakatlık indeksi (BSİ) kaydedildi.
Bulgular: Grup 1 ve Grup 2'de hastaların yaş ortalaması sırasıyla 45.9±12.49 ve 47.0±14.34 idi. Her iki grupta
da 1. ve 3. aylardaki GAS ve BSİ skorları başlangıç değerine göre anlamlı olarak azalmasına rağmen 3. ayda
GAS ve BSİ skorları Grup 2'de Grup 1'e kıyasla anlamlı olarak daha düşüktü (p<0.05).
Sonuç: Son zamanlarda, MAS'ın yönetimi için en yaygın kabul gören strateji altta yatan etiyolojiyi tedavi et-
mektir. Ana neden tedavi edilmezse tetik noktalar yeniden aktifleşebilir ve MAS kronik hale gelebilir. Tedavi-
ye multidisipliner bir yaklaşım en yararlı seçenek gibi görünmektedir. TNE beraberinde KB, MAS tedavisinde
nüks ve kronikleşmenin önlenmesi için alternatif bir tedavi yaklaşımı olarak düşünülebilir.
Anahtar Kelimeler: Miyofasiyal Ağrı Sendromu; Tetik Nokta Enjeksiyonu; Kinezyo Bantlama
ABSTRACT
Objective: The complex pathology of myofascial pain syndrome (MPS) with its underlying central and perip-
heral neural mechanisms may contribute to the difficulty in treating MPS, particularly in the chronic setting.
Even if a certain level of pain relief is achieved after the trigger point injection (TPI), which is the most widely
used treatment method, in MPS, this effect persists for a short time and a few treatment sessions are gene-
rally required. Hence, a multidisciplinary approach to treatment seems to be most useful. Moreover, a few
studies are supporting the efficacy of kinesio taping (KT) for MPS in the trapezius muscle. The aim of this
study was to investigate the effectiveness of only TPI and the combination of TPI with KT on the trapezius
muscle in the treatment of MPS.
Material and Methods: Fourty patients with MPS were randomly divided into two groups (20 patients per
group): Group 1: only TPI (1 ml of 20 mg betamethasone dipropionate combined with 3 ml of 2% lidocaine
and 1 ml of saline solution); Group 2: TPI plus KT. Visual analog scale (VAS) and neck disability index (NDI)
were recorded at baseline and 1, 3 months post-treatment.
Results: The mean age of patients was 45.9±12.49 and 47.0±14.34 years in Group 1 and Group 2, respec-
tively. VAS and NDI scores in 1 and 3 months significantly decreased in both groups compared to baseline
(p<0.05). However, the VAS and NDI scores at 3 months were significantly lower in Group 2 versus Group 1
(p<0.05).
Conclusion: Recently, the most extensively admitted strategy for the management of MPS is to treat the
underlying etiology. Trigger points might reactivate and MPS might sustain if the main cause is not treated. A
multidisciplinary approach to treatment appears to be most beneficial. TPI plus KT may be considered as an
alternative treatment approach for the prevention of recurrences and chronicity in the treatment of MPS.
Keywords: Myofascial Pain Syndrome; Trigger Point Injection; Kinesio Taping
MİYOFASİYAL AĞRI SENDROMUNDA TETİK NOKTA, ENJEKSİYONU İLE TETİK NOKTA ENJEKSİYONU, BERABERİNDE KİNEZYO BANTLAMANIN ETKİNLİĞİNİN KARŞILAŞTIRILMASI