Neden bu web sitesi, neden bu yayın? Çünkü Batı'nın buna ihtiyacı var.
Biraz arka plan bilgisi: Batı'da İslamcılık kamuoyunun dikkatini 1988-89 yılları arasında Salman Rushdie ve romanı Şeytan Ayetlerine yönelik saldırılara eşlik eden kitap yakma ve radikal açıklamalarla çekti. Ayetullah Humeyni'nin ölüm fetvası, Batı kamuoyunun ilk kez ve büyük bir şokla sessizce büyüyen Müslüman nüfusların, Çinlilerin, Hintlilerin ve Hıristiyan Afrikalıların sergilemediği medeniyet sorunları sunduğunun farkına varmasını sağladı. Bunlar Müslüman olmayanlar ve kadınlar için tüm korkunç sonuçları ile birlikte Batı'da orta çağ tarzı İslami kuralları (Şeriat) uygulamak ve Batı toplumlarını dönüştürmek azınlıkçı ama güçlü bir arzuya indirgendi.
Sonraki birkaç düzine yıl boyunca sergilenen uzun bir dizi saldırı İslam'ı şiddetle ilişkilendirdi. Bazıları büyük ün kazandı ama hiçbiri önemli başarılara ulaşmadı: örneğin, 1993 Dünya Ticaret Merkezi bombalaması sadece altı kişiyi öldürdü, Eyfel Kulesi'ni yıkma girişimi başarısız oldu. Cihad, çoğunlukla politika ile ilgilenenlerle sınırlı bilimsel bir kaygı olarak kaldı. Bu arada, İslamcılar örgütlendiler ve engelsiz bir şekilde ilerlemekten hoşnuttular.
Ardından, 11 Eylül 2011'de üç-bin kişinin öldüğü ve Birleşik Devletler'de normal hayatın sona ermesine neden olan dünyayı sarsan olaylar meydan geldi. O zaman da söylediğim gibi, hiçbir Amerikalı erkek o gün bir kadına evlenme teklif etmedi. "Her şey değişti." "Birlikte ayaktayız" neredeyse evrensel bir mantra haline geldi. NATO'nun hepimiz birimiz için kuralı ilk kez yürürlüğe girdi. Aniden ve daha sonraki yıllarda İslam, Müslümanlar, İslamcılık ve cihad uluslararası ilginin merkezine oturdu. Kuranlar tükendi, Sünni ve Şiiler arasındaki fark genel bir bilgi haline geldi ve Hadis gibi şimdiye kadar nadir görülen konular sohbet programlarının malzemesi oldu. Tabloid gazetelerden bloglara, gazetelerden kablolu haber programlarına kadar, basın İslami kurumlardaki radikalizmi ortaya çıkaran derinlemesine profiller ve ifşalar sundu. Okullar ve siyasetçiler de modaya uydular.
Bu ilginin yanı sıra, güvenlik kurumlarının cihada odaklanması gibi yeni bir amaç ortaya çıktı: ordu, gizli servisler ve kolluk kuvvetleri 11 Eylül'ün tekrarını önlemek için revize edildi. Etkileyici başarılarının iki kalıcı sonucu oldu: İlki, İslamcılar büyük oranda şiddetten uzaklaşarak sistemin içinde çalışmaya, suç işlemekten yasal İslamcılığa döndüler. İkincisi, diğer meselelerin yükselişi ile birlikte (Trump, Çin, uyanan Sol, iklim değişikliği) sokaklarda kan akmaması İslamcılığa olan ilgiyi azalttı. Editörler, yapımcılar, siyasetçiler, eğitimciler ve kamuoyu doymuş gibiydi.
Bu ölçülebilir bir düşüş, Bir endekse göre, ABD televizyon haberleri 2010-13 arasında İslam kelimesinden iki-binden, 2014'de üç-binden fazla bahsetti ve 2015'de ise kelime beş-binden daha fazla telaffuz edilerek zirveye ulaştı. Ardından 2016'da üç-bine, 2017'de iki-bine, 2018'de bine, 2019-202 arasında altı-yüze ve 2021'de iki-yüz kereye düştü. Diğer bir deyişle, 2015'te İslam'dan 19 kat daha fazla bahsedildi. Bu oran, sadece Birleşik Devletler'de değil, başka pek çok yer için de geçerli. İslam ve ilgili konular 11 Eylül öncesi belirsizliğine geri döndü.
Elbette, ilgideki çöküş İslamcı meydana okumada orantılı bir düşüş anlamına gelmiyor. Gerçekten de yasalar içinde hareket eden İslamcıların para, beceri, enerji ve özverisi onları her zamankinden daha tehlikeli hale getiriyor. Sol onların büyük ölçüde gönlünü alıyor ve Sağ, şu anda geçmiş seçimler ve aşı zorunluklarıyla daha fazla ilgileniyor. Hükümetler İslamcıları sübvanse ediyor, eğitim kurumları sıcak karşılıyor, yasama organları yardım ediyor, yargıçlar onlara uyum sağlıyorlar. Andrew Cummins tarafından renkli bir şekilde "faşistler ve korkaklar tarafından aptalları manipüle etmek için yaratılan bir kelime" olarak tanımlanan "İslamofobi" yasal bir terim haline geldi.
Bunun karşısında biz Orta Doğu Forumu'nda nöbetçilik yapmaya devam ediyor ve gelecek felaketler konusunda uyarıyoruz. Daniel Greenfield'in belirttiği gibi, "Orta Doğu Forumu gibi cihad karşıtı araştırma grupları ... muhafazakâr medyanın giderek azalan ilgisinin karşısında önemli bir görev yapmaya devam ediyorlar. ... tek bir büyük yıkıcı İslam terör planının yokluğunda, çoğunlukla başarısız, daha az sayıda istikrarlı daha küçüklerin akışında, sadece çok azı İslamcı etkinin saatli bombasına dikkat çekiyor. 11 Eylül'de fırtına öncesi sessizlik gibi, bu pişman olacağımız bir hata."
Batı İslamcılığına Odaklanma (FTW) bu mutsuz koşullarda başlıyor. Yol gösterici felsefemiz 11 Eylül'ün ardından dile getirdiğim felsefedir: "Radikal İslam sorun, ılımlı İslam çözümdür." Açık olmak gerekirse: Biz bir ideoloji olan İslamcılık ile savaşıyoruz, bir din olan İslam ile değil. Bununla birlikte, İslamcı üstüncülük, cihad, kölelik, kadınların ezilmesi ve diğer sorunlu özellikler Müslümanların dinlerini moderniteye adapte etmeden önce kabul etmeleri gereken geleneksel İslam'ın sabit ayırt edici özellikleridir. Bu özellikler hemen geçiştirilemez ama gerçek bir reform başlamadan önce bunlarla yüzleşilmelidir. Ancak o zaman Müslümanlar Kuran'ı ve Hadis'i mecazi olarak yürürlükten kaldırarak veya uygun gördükleri başka yaratıcı yöntemlerle ele alarak yorumlayabilirler.
Bizim için Batı geniş ölçüde sadece Avrupa, Kuzey Amerika ve Avusturalya'yı değil, aynı zamanda ve daha az derecede Latin Amerika, Japonya ve Güney Kore'yi, İslam'ın mevcut bir fenomen olduğu tüm alanları kapsıyor. Kapsamımız İslam'ın asırlık olduğu Güneydoğu Avrupa'daki halkları ve bölgeleri içermemektedir.
FWI'nin üç önemli hedefi var: duvarların arkasındaki İslamcı çatışmalar, İslamcı finansman kaynakları, İslamcı harcama ve kapalı kapılar ardından fısıldananlar gibi konulara özel bir dikkat göstererek, yazarların bir hedef kitle ve okurların ciddi ve bilgili analizler bulabileceği bir ortam sağlamak, İslamcılık karşıtı Müslümanlara ses olmak ve İslam'ın iç işleyişini araştırmak. Şüpheciyi ikna ederek, ikna olanı motive ederek ve motive olanı yönlendirerek İslamcılık belasıyla mücadele eden bir forum olmayı umuyor ve planlıyoruz.