Avuç içine yazılan not genelde bir aciliyet durumudur ve bu aciliyet az sonra bir anlatım gerektiriyorsa o korkuyla avuç içinde üç beş okurken ezberlemeyi getirir ve sadece en sıkışılan yerde baş harfinden, avuçtaki izin tonundan dahi hatırlatır halde hafızaya kazınır. (Bu kurguya gelişim böyle alla alla. Geçenlerde bir toplulukta tıkır tıkır anlatmam lazım olan şey içinde bir metin ezberi vardı. Öğrenir öğrenmez avuca yazıp, oradan medet umup nefes alışımın sebebi yaparcasına son dakkaya kadar avucumla yaşarken, aa bi bakmışım ezberlemişim. Sonra sadece avuca bakıp... Görsel hafıza)
öleceğini bile bile yaşayan insanın o notun silineceğini bile bile unutturmayacağına karşı umutvari olması hadisesi.
kimi zaman kolaylık, kimi zaman saç baş yolduracak hareket. çok sıkıştınız bir şey yazmak durumundasınız, öyle bir kıtlık ki kağıt yok veya türevi. hemen durumu çözersiniz. kalemin olduğu yerde en ufak bir kağıt parçasının olmaması ise bambaşka bir durum. felaket kısmı ise, elin içi ile yaptığınız veya yapacağınız hareketlerin çokluğu ve sıklığı. el yıkama, alın teri silme, yüze sürme, bir yere veya bir şeye dokunmayla birlikte hem silineceği, hem de değdiği yere tüm bilgiyi bırakabileceği göz önüne alınmalıdır. ama yine de vazgeçilmez.