Bebeklikten okul çağına doğru hızla değişen yeme davranışı; ebeveynlerin yemek ile ilgili tutumlarından büyük oranda etkilenir. Olumsuz tutum ve davranışlar, çocukların beslenme ve yeme bozuklukları geliştirmesinde temel oluşturabilir.
Yiyeceklerin rahatlama aracı olarak kullanılması
Bazı ebeveynler çocukları huzursuz olduğunda onlara yiyecek verirler. Huzursuzluğun kaynağı her zaman açlık olmayabilir. Bu nedenle ebeveynler, çocuğu yiyecek ile avutmadan önce onun ne hissettiğini ve niçin rahatsız olduğunu anlamaya çalışmalıdır. Aksi takdirde sıkıntısını ve duygusunu ifade edemeyen çocuk, kendisini yiyeceklerle rahatlatmayı öğrenir.
Yiyeceklerin ödül ve ceza olarak kullanılması
Ebeveynlerin çocuklarını yiyecek ile ödüllendirmesi veya cezalandırması çocuğun yiyecekleri farklı duygularla eşleştirmesine yol açar. Aynı zamanda yemek yediği zaman ödüllendirilen yemediği zaman cezalandırılan çocuklar, doğal açlık hissini takip etmekte zorlanabilir.
O tabak bitmeden kalkamazsın!
Kilo ve sağlığın ilişkilendirilmesi
Bazı ebeveynler kilolu olan çocukların daha sağlıklı ve mutlu olduğunu düşünürler. Hasta olmalarından kaygılandıkları için çocuklarına daha fazla yemek yedirirler. Ailesinin bu tutumunu fark eden çocuk yemek ile hastalığı ilişkilendirerek hasta olmamak için gereğinden fazla yiyecek tüketebilir.
Çocuklara, yiyeceklerin hayatı sürdürmek için gerekli enerji kaynağı olduğu öğretilmelidir. Ebeveynler, çocukların doğal açlık hislerine göre yemek yemesini desteklemeli ve sağlıklı beslenme konusunda onlara model olmalıdır.