|Sviatoslav Richter|
Hayatı:
Sviatoslav Teofilovich Richter (Rusça: Святослав Теофилович Рихтер, tr. Sviatoslav Teofílovich Ríkhter; 20 Mart 1915 - Ağustos 1997) tüm zamanların en büyük piyano virtüözlerindendir.
Richter Rus İmparatorluğu'nun Zhytomyr (Jitomir) şehrinde doğdu (şehir bugün Ukrayna'ya bağlıdır). Babası Teofil Danilovich Richter de bir piyanist, orgcu ve besteciydi.
1893'ten 1900'e kadar Viyana Müzik ve Sahne Sanatları Üniversitesi'nde okudu. Annesi Anna Pavlovna Richter (kızlık soyadı Moskaleva) asil bir Rus toprak sahibi aileden geliyordu ve bir noktada kocasının yanında çalıştı. 1918'de Richter'in ebeveynleri Odessa'dayken, iç savaş oğulları onları ayrıldı ve Richter halası Tamara'nın yanına gitti. 1918'den 1921'e kadar halasıyla yaşadı ve o zaman sanata olan ilgisi ilk kez kendini gösterdi. İlk önce küçük yaşlarda resimle ilgilenmeye başladı.
1921'de aile yeniden bir araya geldi ve Richters, Teofil'in Odessa Konservatuarı'nda ders verdiği ve kısaca bir Lutheran kilisesinin org sanatçısı olarak çalıştığı Odessa'ya taşındı. 1920'lerin başında Richter müzikle (ve sinema, edebiyat, tiyatro gibi diğer sanat türleriyle de) ilgilenmeye başladı ve piyano çalışmaya başladı. Alışılmadık bir şekilde, piyanoyu büyük ölçüde kendi kendine öğrendi. Babası ona sadece temel bir müzik eğitimi verdi.
Richter erken yaşta bile mükemmel bir okuyucuydu ve düzenli olarak yerel opera ve bale topluluklarıyla çalıştı. Opera, vokal ve oda müziğiyle ilgili olarak hayat boyu sürecek bir tutku geliştirdi ve tam ifadesini Fransa'da La Grange de Meslay'da ve Moskova'da Puşkin Müzesi'nde kurduğu festivallerde buldu. 15 yaşında provalara eşlik ettiği Odessa Operası'nda çalışmaya başladı.
Richter, 19 Mart 1934'te Odessa Mühendisler Kulübü'nde ilk resitalini verdi. Ancak üç yıl sonra, Moskova Konservatuarı'nda ünlü bir piyanist ve piyano öğretmeni olan Heinrich Neuhaus'u aramaya karar verene kadar resmî olarak piyano çalmaya başlamadı.
Richter kariyerinin başlarında beste yapmayı da denedi ve hatta Neuhaus seçmeleri sırasında bazı bestelerini çaldığı görülüyor. Moskova'ya taşındıktan kısa bir süre sonra kompozisyondan vazgeçti. Yıllar sonra Richter bu kararı şu şekilde açıkladı: "Belki de en iyi ifade edebileceğim yol, dünyadaki tüm kötü müziğe bir şeyler eklemenin bir anlamı görmememdir."
II. Dünya Savaşı'nın başlangıcında, Richter'in ebeveynlerinin evliliği başarısız olmuş ve annesi başka bir adama âşık olmuştu. Richter'in babası Alman olduğu için yetkililer tarafından şüphelenildi ve ailenin ülkeden kaçması için bir plan yapıldı. Romantik katılımı nedeniyle annesi ayrılmak istemedi ve bu yüzden Odessa'da kaldı. Ağustos 1941'de babası tutuklandı ve daha sonra casusluktan suçlu bulundu ve 6 Ekim 1941'de ölüm cezasına çarptırıldı. Richter, ilk ABD gezisiyle bağlantılı olarak ölümünden kısa bir süre öncesine kadar annesiyle tekrar konuşmadı.
Richter, 1943'te opera sopranosu Nina Dorliak (1908–1998) ile tanıştı. Vladimir Nemirovich-Danchenko'nun anma töreni sırasında Dorliak'ı sokakta yakaladı ve resitalde ona eşlik etmeyi önerdi. 1945'te evlendiler ve Richter'in ölümüne kadar arkadaş olarak kaldılar; çocukları yoktu. Dorliak, Richter'e hem karmaşık özel hayatında hem de kariyerinde eşlik etti. Onu son hastalığında destekledi ve bir yıldan kısa bir süre sonra 17 Mayıs 1998'de öldü.
Ödülleri:
- Stalin Prize (1950)
- People's Artist of the RSFSR (1955)
- Grammy Award (1960)
- Lenin Prize (1961)
- People's Artist of the USSR (1961)
- Robert Schumann Prize of the City of Zwickau (1968)
- Honorary Doctor of the University of Strasbourg (1977)
- Léonie Sonning Music Prize (1986; Denmark)
- Hero of Socialist Labour (1975)
- Three Orders of Lenin (1965, 1975, 1985)
- Order of the October Revolution (1980)
- Glinka State Prize of the RSFSR (1987)
- Order of Merit for the Fatherland, 4th class (1995)
- Russian Federation State Prize (1996)
- Commander of the Order of Arts and Letters (France)
- Doctor of Music, honoris causa Oxford University
- Voted into the Gramophone Hall of Fame in 2012
- A Minor Planet, 9014 Svyatorichter, was named after him