Bazı kertenkeleler 2 ayak üzerinde koşar. Kuyruklarını da koşarken dengede kalmak için kullanırlar. Bazıları kızgın kumlardan kurtulmak için bazıları ise suda yürümek için koşar.
Cevabı bulmaya meraklı, Clemente ve meslektaşları Philip Withers, Graham Thompson ve David Lloyd, ejderha kertenkelelerinin iki ayak üzerinde nasıl koştuğunu test etmeye karar verdi.
Clemente kertenkelelerin soy ağacını topladı ve her bir türün arka bacaklarına harcadığı zamanın yüzdesini çizdi.
İncelemesini tamamlayan Clemente, sürüngenlerin iki ayak üzerinde hareket etmek için gelişmediklerini gözlemledi.
İki ayakla koşmanın dört ayaktan daha hızlı ya da daha az enerji harcadığı söylenebilir. Ancak Clemente kertenkele koşu görüntülerini analiz ettiğinde arka ayakları üzerinde koşmanın enerjik açıdan daha fazla olduğunu ve iki ayakla koşanların dört ayakla koşulardan daha hızlı olmadığını fark etti.
Yeşil basilisk kertenkeleleri ise, arka ayakları su yüzeyinde koşabilmelerine imkan sağlayacak şekilde yaratılmıştır. Su üzerinde koşarken esnek olan arka ayak derileri gergin bir şekilde açılarak ayaklarının yüzey alanını artırır. Bacaklarını seri bir şekilde hareket ettiren kertenkeleler palet gibi genişleyen ayaklarını hızla suya vururlar. Bu sırada ayakları ile su arasında küçük hava baloncukları oluşur. Oluşan bu balonlar, kertenkelenin ayaklarının kısa süreli temasında suyun yüzey gerilimi sayesinde suya batmalarını önlediği gibi sağladıkları destek sayesinde de hızlarını devam ettirmelerine imkan verir. Lakin kertenkelelerin su koşusu uzun süreli olamaz. Su yüzeyindeki 4-5 metrelik hareketlerinin ardından yerçekimine yenilerek bu kez de mükemmel yüzme becerileri ile hareketlerine devam ederler.
İki ayakla koşmak, kertenkelelerin hızlanmasının doğal bir sonucudur.
Bu geçici hareket tarzının asıl yararı ise bir sır olarak kalmaya devam etmektedir.