Gece vakti ufuktan ay doğduğu zaman, yıldızlar serpilsin gökyüzüne, bir yıldızın bakışlarına vurulup, sarı uzun saçlarına sarılayım. Anam yatağımı sersin evin damına, ben başımı koyayım duvarın kenarındaki taşa.
Çoban kaval çalsın, dağın yamacındaki ağılın yanındaki kulübede. Hacer kız bir türkü tuttursun, yüksek konakta. Gece mehtap insin karanlığın koynuna. Köyümün üzerinde öten buykuş karanlık derelere doğru kayıp gitsin.
Kuzu melemesiyle uyuyup, sabah horoz sesiyle uyanayım. Çeşmelerde yıkanıp, meşelerden kozalak toplayayım. Söğütlerin altında bir taşa baş koyup hayallerimi kurayım...
(Arka Kapak)