Derginin kapağında Alman alev makinesi
Birinci Dünya Savaşı sırasında, nihayetinde savaşların görünümünü belirleyen yeni silah türleri yaygınlaştı. Askeri işlerdeki bu ilerleme basının dikkatini çekti. Örneğin, Amerikan dergisi Popular Mechanics'in Temmuz 1915 sayısında, "Dünya Savaşında Ateş ve Gaz" ("Dünya savaşında ateş ve gaz") adlı ilginç bir makale vardı.
Ateş ve gaz
Kurbanını yemeyi düşünmeyen ilkel savaşçı, zehirli oklar kullandı - ancak modern ordulara zulüm derslerini öğretemedi. Artık zehirli oklar, yalnızca XNUMX. yüzyılın gereksinimlerini karşılamayan eskimiş ve yetersiz ölüm nedeniyle kullanılmıyor.
Bu alanda yeni sonuçlar elde etmek için kimya kullanıldı. Ordular zehirli gazlar ve "sıvı ateş" kullanmaya başladı. Uygun meteorolojik koşullar altında, birkaç metre yüksekliğindeki bir zehirli madde bulutu, düşman mevzilerini kapatabilir.
Zehirli gaz kullanma fikrini kim bulmuşsa, artık tüm savaşan taraflarca kullanılıyor. Almanlar, Belçika'nın Ypres bölgesinde son zamanlarda düzenlenen bir saldırıda gazları kullandı. Fransa'daki Argonne Ormanı'nda her iki taraf da mümkün olduğunca kimyasallar kullanıyor. Basında çıkan haberlere göre, Fransız gazları düşmana onarılamaz bir zarar vermiyor, ancak onu bir ila iki saat bilinçsiz bırakıyor.
Güvenilir kaynaklardan gelen son raporlar arasında bir Fransız turpinit bombası da yer alıyor. Ahlaki kaygılar göz önüne alındığında, bu maddenin en iyi yanı anında öldürme yeteneğidir. Böyle bir mühimmatın kullanılması, Müttefiklerin Flanders'daki son başarılarını açıklayabilir. Aynı zamanda, birkaç hafta boyunca, Londra sakinleri, "Zeplinler" den atılan gaz bombalarının kullanımıyla olası bir Alman saldırısından korkuyorlar.
Gazların ve yanıcı sıvıların kullanımı medeni savaştan tek ayrılma değil. Bu yüzden, Amerikan şirketi, var olanların en ölümcül olanı olarak adlandırılan özel bir kabuk sunuyor. Böyle bir mermi patladığında, parçalar zehirle kaplanır ve bunlardan herhangi bir sıyrık ölümcül hale gelir; kurban birkaç saat içinde ölür.
Böyle bir kullanımın ne olduğunu tahmin etmek imkansızdır. оружия ve medeniyeti nasıl etkileyeceği. Ahlaki konularla ilgili modern görüşleri ve kabul edilen sözleşmelerin normlarını hesaba katarsak, tüm bunlar barbar düzene geri dönüş gibi görünüyor. Dolayısıyla, 1907'de İkinci Lahey Konferansı'nda kabul edilen Arazi Savaş Kanunları ve Gümrük Sözleşmesi, zehirlerin veya zehirli silahların veya gereksiz acılara neden olan silahların kullanılmasını yasaklamaktadır.
Uygar uluslar şimdiye kadar düşmanın acizleştirilmesi veya öldürülmesinin gerekli ve meşru hedeflere ulaşılmasına hizmet ettiği görüşünü almışlardır. Açıktır ki, acıya neden olan zehirli gazlar caydırıcıdır - savaşı daha dehşet verici hale getirme ve böylece düşmanın ruhunu etkileme çabası. Ancak, orduya karşı gaz kullanımı söz konusu olduğunda bu girişim işe yaramaz hale geliyor. Gaz saldırılarına kendi saldırılarıyla cevap verirler.
Ayrıca askerler, çeşitli tiplerde solunum maskeleri ve maskeler kullanılarak gazlardan korunur. Bu tür süreçler sonucunda ordunun mayın kurtarma ekibi haline gelmesi muhtemeldir. Argonne Ormanı'ndaki her Fransız askerinin burnunu ve ağzını kapatan kendi keçe maskesi vardır. Maskenin içinde Alman gazını nötralize eden beyaz bir toz var - bunun klor olduğuna inanılıyor. Böyle bir maskeye sahip bir asker, Alman siperlerinden gelen zehirli bulutlardan korunur.
Fransa bu tür kimyasal silahlara kendi geliştirmeleriyle karşılık veriyor. Birkaç yıl önce, Fransız yetkililer arabalardaki suçlular sorunuyla karşı karşıya kaldılar ve askeri laboratuarlara kötü adamı etkisiz hale getirebilecek ancak ona zarar vermeyecek silahlar sipariş edildi. Cephede şu anda bu tür bombaların kullanıldığı bildiriliyor. Mühimmat patladığında, gaz açığa çıkar ve gözyaşı artmasına ve boğazın yanmasına neden olur. Bundan bir saat sonra kişi çaresiz ve neredeyse kör kalır, ancak iki saat sonra her şey geçer.
Fransızlar gaz bombası ve mermi kullanırken, Almanlar daha az etkili bir gaz saldırı yöntemi kullanıyor. Üstelik Alman gazı daha tehlikelidir. Kesin bileşimi sadece Almanya'da biliniyor, ancak böyle bir silahın etkisini gören İngiliz uzmanlar bunun klor olduğuna inanıyor. Bu gaz yeterli miktarda solunursa ölüm kaçınılmazdır. Ölümcül olmayan dozlar dayanılmaz bir ağrıya neden olur ve neredeyse hiç iyileşme şansı bırakmaz. Almanlar kendi gazlarının çarpmasını önlemek için özel koruyucu kasklar takıyorlar.
Uygulama ve "sıvı ateş" bulur. Bu tür saldırılar yalnızca yakın mesafeden mümkündür. Alev püskürtücü bir asker, sırtında, bir top borusuna bağlı bir hortum olan, basınç altında bir kutu yanıcı sıvı taşır. Vana açıldığında yanıcı sıvı dışarı atılır ve tutuşur; 10-30 yarda uçuyor.
Uygun koşullarda, bu tür silahlar etkili ve faydalı olabilir. Savaşan orduların siperleri genellikle yalnızca 20-30 yarda ayrılır ve sürekli saldırılar ve karşı saldırılar sırasında, aynı siperin farklı bölümleri farklı kuvvetlere ait olabilir. Bir savaş görevini yerine getirirken, alev makinesi kendi alevinin altına düşme ve ölümcül yanıklara maruz kalma riskiyle karşı karşıya. Bu nedenle yüz ve boynu kaplayan güvenlik gözlüğü ve yangına dayanıklı maske kullanma hakkına sahiptir.
Geçmişten bir bakış
Birinci Dünya Savaşı'nın cephelerinde "gaz ve ateş" hakkında bir makale - savaşın başlamasından bir yıl sonra ve sona ermesinden birkaç yıl önce - Temmuz 1915'te yayınlandı. Bu zamana kadar, savaş alanlarında, savaşların gidişatını ve bir bütün olarak savaşın görünümünü ciddi şekilde etkileyen yeni silahlar ve araçlar ortaya çıktı. Aynı zamanda, bazı yeni öğeler henüz ortaya çıkmadı veya uygun geliştirme almak için zamanları olmadı.
Gazlara karşı çeşitli koruma yöntemleri
Popular Mechanics'ten bir makale, 1915'te kimyasal silahların hala oldukça tehlikeli ve etkili kabul edildiğini ve cephede hem tahriş edici hem de toksik maddelerin kullanıldığını gösteriyor. Bununla birlikte, buna paralel olarak, onlara karşı korunma araçlarında bir gelişme oldu. Daha sonra, sadece kimyasal kirlenme koşullarında savaşmaya izin vermeyecekleri, aynı zamanda ordunun görünümünü de ciddi şekilde değiştirecekleri varsayıldı. Jet tipi alev püskürtücüler hakkında da sonuçlar çıkarıldı. Yararlı silahlar olarak kabul edildiler, ancak bazı dezavantajları da yoktu.
Birinci Dünya Savaşı'nın genel özelliklerinin arka planına karşı, uygar ve barbarca savaş yöntemleri hakkındaki tartışmalar çok özel görünüyor. Ayrıca dikkat çekici olan, zehirli parçalara sahip bir mermi yaratma önerisidir - neyse ki, pratik uygulama olmadan kalmıştır. Ayrı ayrı, bir zamanlar sadece Alman kaynakları tarafından bildirilen zehirli madde "turpinit" hakkında bilgi vermeye değer. Böyle bir gazın asla var olmadığına inanılıyor ve bununla ilgili söylentilerin gerçek gerçeklerin yanlış yorumlanmasıyla ilişkili olduğuna inanılıyor.
Bilinmeyen gelecek
1915'te bir Amerikan dergisi gelecekte olayların nasıl gelişeceğini bilemezdi. Popular Mechanics, Fransa'nın gaz bombası ve bomba kullandığını, Almanya'nın ise balon saldırılarıyla sınırlı olduğunu yazdı. Daha sonra, çatışmanın tüm tarafları, toksik madde kullanmanın tüm yöntemlerinde ustalaştı ve savaşın sonuna kadar aktif olarak kullandı.
Ayrıca, kimyasal savaş ajanlarının genel beklentileri bilinmiyordu. Zaten savaş sırasında, bu tür silahların potansiyel etkinliğini ciddi şekilde etkileyen koruma araçları ve yöntemleri yaratmak için farklı ülkelerde çalışmalar başladı. Sonuç olarak, önümüzdeki on yıllardaki çatışmalarda, kimyasallar, sınırlı miktarlarda ve önemli bir etki olmaksızın, az miktarda kullanıldı.
Birinci Dünya Savaşı sırasında, jet alev silahları modern ve etkili silahlar olarak kabul edildi, ancak bazı dezavantajları da vardı. Gelecekte, tüm çabalara rağmen, silah ustaları bu tür sistemlerin doğasında var olan sorunlardan kurtulamadı. Gelecekte uygulama buldular, ancak yüzyılın ortalarında sınırlı faydalar ve aşırı riskler nedeniyle orduları terk etmeye başladılar. Alev makinesinin en korkunç silahlardan biri olduğu 1915'te böyle bir olay gelişiminin açık olması olası değildir.
Genel olarak, hala tarafsız olan ABD'den bir derginin "Dünya Savaşında Yangın ve Gaz" makalesi oldukça ilginç ve objektif görünüyordu (1915 ortalarının standartlarına göre). Ancak yine de, modern "sonraki mesaj" dikkate alındığında, bu tür yayınlar yeterince ayrıntılı veya objektif görünmemektedir. Aynı zamanda, dünya savaşı ivme kazandığında ve giderek daha fazla dehşet sergilediğinde, geçmişte hangi fikirlerin ve ruh hallerinin gerçekleştiğini mükemmel bir şekilde gösteriyorlar.