Tabii ki ortamda somurtan, surat yapan bir kişi ortamın havasını serinletir. Alınganlıktan surat asıyormuşsun, ilk aşamada haklılık veya haksızlığı geçtim; söyledikleri ve yaptıkları bir şeyler kötü hissettiriyormuş demek ki. Ağlamayı bile isteyip inattan ağlamadığını söylüyorsun. Biraz duygularını diğer insanlara hissettirebilirsin. İnsanlar neden alındığını anlamadıkları sürece seninle empati kuramazlar. Sadece oturup somurtan biri ile de haliyle empati kurmak istemeyeceklerdir.
Neden alındığını bilmiyormuşsun, bunun üstüne biraz düşünebilirsin. Kullanılmış mı hissediyorsun, dalga geçilmiş mi, aşağılanmış mı? Onların bir şeyini mi kıskanıyorsun? Geçmişte sana zarar veren birini mi hatırlatıyor davranışları? Daha fazla hak ettiğin bir şeyler var da, onları mı elde edemedin? Onlardan hangi davranışları niye bekliyorsun? Kendini mi yargılıyorsun onların gözünden, doğrudan onları mı yargılıyorsun? Sana ne yaptıklarında veya ne dediklerinde somurtuyorsun? Bu aşamada haklı veya haksız olmandan ziyade neyi niye hissettiğini çözmeye çalışabilirsin. Çözebilesin ki, karşı tarafa kendini doğru düzgün ifade edebilesin. Bunların cevaplarını araştırabilirsin, ne hissettiğini çözmeye çalışabilirsin.
Bundan sonra tepkinin haklılığını veya haksızlığını kendine göre ölçebilirsin. Şu anda sana çok haklı geliyor olabilirsin ama nedenini bile bilmiyorsun. Belki kendini çözdükten sonra "Bu muymuş benim derdim" bile diyebilirsin. Ya da belki başkalarının gözünden haksızsındır da, kendi gözünden haklısındır, o da olabilir. Olmadı buraya sorarsın, gerçekten çoğunluğun gözünde haksız isen seni bir linç ederler cevaplarla. Ondan sonra da kendi içinden "Ya galiba ben haksız gibiyim. Bu kadar insan boşuna bunu söylüyor olamaz" der. Belki de herkes sana hak verir, "Ne biçim arkadaşların var, ne biçim sevgilin var" gibi cevaplar çoğunlukta olur. O zaman da "Evet ya, ben neden bu kadar sabretmişim" dersin kendi kendine. Belki de arkadaşların zevzektir gerçekten. Ama bunları hem kendine itiraf edebilmek hem de başkalarına aktarabilmek için ne hissettiğini ve niye böyle hissettiğini çözmüş olman gerekir.
Bu aşamadan sonra da arkadaşların ve sevgiline "Biraz garip bir durum, böyle hissetmem garip ama siz böyle böyle yapınca/deyince, ben şöyle şöyle hissediyorum" diyebilirsin ya da haklılığına kesinlikle inanıyorsan "Bunca zaman şöyle şöyle ettiniz, bundan sonra bunu istemiyorum" diyebilirsin. Bu şekilde de en azından karşı taraf ne yapıyorsa, belki onu yapmayı azaltmaya başlarlar. Belki de üstüne gitmek için abartırlar bir süre.
Bundan sonra da tepkin üzerinde çalışabilirsin. Böylelikle somurtmaya başladığın ve ağlayasın geldiğini hissettiğin anda "Aaa, evet, yine bunu yapıyorum" diyebilir hale gelirsin. Üstelik zaten herkes durumun farkında olduğun için, o sorun neyse o an halletmek ve içinde tutmamak çözümü de kolaylaştırabilir. O an "Laaan, ben demedim mi size böyle yapmayın, geliyor bak, geliyor gözyaşı" ya da bambaşka tepkiler verebilirsin. Böylece en azından herkes ne hissettiğini ve problemin ne olduğunu bilir, çözülmek isterse hemen çözülebilir. Sen de somurtmaktan ve inattan kurtulmuş olursun.