Savunma Bakanlığı için Yantar fabrikasının filonun belki de en güzel projesinin - 11356 projesinin fırkateyninin (kod "Petrel") "Amiral Kornilov" un son tekliflerinin arka planına karşı, kapsamlı bir şekilde analiz etmeye karar verdim. Rus Donanması için dördüncü gemiyi şu anki haliyle tamamlamanın ne kadar uygun olduğu sorusu.
Bu projenin firkateynleri (resmi olarak yine de devriye gemileri olarak sınıflandırılsalar da - TFR olarak sınıflandırılsalar da) tartışmayı gerektirdiği için, oldukça vasat taktik ve teknik özellikler (TTX) ile ilgili olarak bir dizi kaynaktan, öncelikle silahlar. Bu bağlamda, geminin ana savaş sistemleri üzerinde duralım: grev silahları, hava savunması ve uçaksavar savunması.
Taktik saldırı silahları
3620 tonluk standart deplasman ve 4035 ton doluluk oldukça etkileyici boyutuyla, fırkateynin 3 hücre için sadece bir dikey fırlatıcı 14С8 var. Şunlar. Uzak deniz bölgesi gemisi, 22800 ton deplasmanı ile deplasman MRK "Karakurt" pr. 870 ile aynı sayıda seyir füzesi taşıyor! Daha da "şaşırtıcı" olan, 3S14 fırlatıcısının kesilmiş yetenekleridir: OJSC "Özel Makine Yapım Tasarım Bürosu" verilerine göre, fırkateyn fırlatıcısı sadece Kalibre 3M14 ailesinin füzelerinin yerleştirilmesini sağlar, ancak bunu yapmaz 3M55 komplekslerinin (Onyx anti-gemi füzeleri) ve 9K ürünlerinin yerleştirilmesine izin verin. Bu nedenle Burevestnik, aynı Karakurt veya 20385 projesinin korvetine göre vuruş kabiliyetlerinde yetersizdir. İlk serideki gemilerde 16 seyir füzesi ve ikinci serinin gemilerinde 32 füzeyle Gorshkov sınıfı fırkateynin arka planına karşı , proje 11356 tamamen görünüyor - çok solgun. Bu arada, burevestnik'in pruva güvertesinde bir veya iki ek UKSK birimini (RBU-6000'in yer değiştirmesine bağlı olarak) yerleştirmek için yeterli alan olduğu bir meslekten olmayan kişi için bile açıktır.
Hava savunma sistemi
Bu arada, bu geminin hava savunması, belki de en güçlü yanıdır, çünkü bir hava düşmanına karşı ana savunma aracı, devasa gemileri püskürtmek için uygun, modern bir çok kanallı orta menzilli hava savunma sistemi "Shtil-1" dir. her bir hedefe ve etkilenen bölgeye 9 km'ye kadar mesafedeki üç 317M50M füzesinin eşzamanlı rehberliğinde hava saldırıları. Yazar, aslında "Grigorovich" ve "Essen" fabrika testleri sırasında "acı çekildiği" göz önüne alındığında, bu hava savunma füze sisteminin etkinliğini sorgulamıyor. Diğer bir şey de uçaksavar füzelerinin (24 adet) sayısının, özellikle bu fırkateynler deniz üslerinden (deniz üslerinden) çok uzakta tek seferde tek seferde yaptıklarında yeterlilikleri hakkında soru işaretleri uyandırmasıdır. Aynı zamanda, gemide bulunan iki AK-630M uçaksavar silahı şeklindeki yakın bölge hava savunması, hava saldırı silahlarına karşı savunma yaparken geminin savaş dengesinde çok küçük bir artış sağlar. sebeplerin.
Bu nedenle, AK-630M kompleks mermilerinin dairesel olası sapması (CEP), uzmanlaşmış literatürdeki bilgilere göre, 4,0-4,28 mRad aralığındadır. Şunlar. gemiden 1500 m mesafede, mermilerin nişan alma noktasından dağılımı 4 ila 4,28 m arasındadır ve dağılım alanı 40 metrekareye ulaşacaktır. Böylece, teoride, sözde AK-1000M'den ateşlenen her 630 atış için. gemi karşıtı füzenin orta bölümü, uçuş sırasında füzeyi imha etmek için yeterli olması gereken +/- 4 mermiye çarpacak. Ancak dakikada maksimum 5000 mermi atış hızıyla, 1000 turluk bir patlama 12 saniye sürer. Bu süre zarfında, ses altı bir gemi karşıtı füze bile en az 3000 metre uçacak, bir süpersonik olan - en az iki katı. AK-630M'nin 5 km'lik (etkili 4 km'lik) maksimum menziliyle, bu uçaksavar makineli tüfek, teoride bile, modern gemi karşıtı füzelerle (özellikle süpersonik olanlarla) savaşabilir. yetenekleri. Ve bu, kompleksin tespit edilen hedeflere önemli tepki süresinin yanı sıra eski ZAK radarıyla ince gemi füzelerini tespit etmedeki zorlukları hesaba katmadan bile.
AK-1135.6M yerine 630 "Talvar" fırkateyninin Hint versiyonlarının "Kashtan" hava savunma füze sistemi ile donatıldığı düşünüldüğünde, güvertede ve güverte altında analogları barındırmak için yeterli alan var. Geminin kendini savunma yeteneklerini önemli ölçüde artıracak olan "Broadsword" / "Pantsir-M" tipi modern komplekslerin kurulumu seçeneğinin kendisini önerdiğini söylemeye gerek yok.
Denizaltı karşıtı savunma sistemi
Burevestniki ile ilgili en büyük şikayet hidroakustik kompleksidir. JSC Concern Okeanpribor'un resmi verilerine göre, modası geçmiş (daha doğrusu eski antik) alt omurga SJC MGK-335EM-03 Platina, bir denizaltı algılama menziline (Re = 10 m ile) sadece 10–12 km. Aynı zamanda, 20380/22350 projelerindeki nispeten modern GAS "Zarya", denizaltıların 45 km'ye kadar olan bir mesafede tespit edilmesine izin veriyor. Fırkateyn, çekilen bir GUS'tan tamamen yoksun! Aslında böyle bir gemiyi denizaltı karşıtı örtü olmadan açık denize göndermek, onu bilerek katliama göndermek demektir. Görünüşe göre, işte tam da bu yüzden fırkateyn 11356 modern bir denizaltı karşıtı ve torpido karşıtı kompleksten yoksun ve antika torpido tüpleri PTA-53 yerleştirildi: normal hedef tanımını verecek hiçbir şey yok, bu yüzden para harcamanın bir anlamı yok aynı "Paket-NK".
Durum, Ka-27PL / M güverte helikopterinin gemiye yerleştirilmesiyle hiçbir şekilde düzeltilemez, çünkü ilk olarak sabit görevi yerine getiremez ve ikinci olarak alçaltılmış OGAS, su altı hedeflerini daha da kısa mesafelerde tespit edebilir. geminin kendisinden daha - gerçekte 8 km'den fazla değil. Ka-27M'nin versiyonlarında, nişan ve arama cihazı "tamamen" kelimesinden yoksundur, bu da düşman tespit edilse bile helikopteri hedefe getirmeyi imkansız kılar. Aslında, fırkateynin torpido karşıtı savunma konusundaki tüm umudu, kendi salvosu ile düşmanın torpidolara saldırdığı yolda sürekli bir yıkım alanı yaratabilen RBU-6000 kurulumu. Ancak bu torpidoların hala tespit edilmesi gerekiyor ...
Özet olarak
Genel olarak, 11356 projesinin fırkateynlerinin şu anki haliyle, gerçek bir savaşta gerçek savaş görevlerini başarılı bir şekilde uyguladıklarına (ya da en azından hayatta kalmalarına) güvenmenin anlamsız olduğu kritik eksiklikleri olduğu açıktır.
Hemen hemen tüm önemli savaş sistemlerinin (Shtil-1 hava savunma füze sistemi hariç) değiştirilmesi ile acil bir modernizasyon gereklidir, aksi takdirde bu üç geminin Karadeniz Filosunda bulunması (özellikle dördüncünün olası tamamlanması) şartlı kabul edilebilir. Kuşkusuz, derin modernizasyonu olmadan Amiral Kornilov'a bütçe parası harcamak mantıksızdır. Belki de onları 22350 fırkateyn inşa programına yatırmak çok daha rasyonel olur.