De Havilland Mosquito'nun tasarımı 1930'ların sonlarında, de Havilland Aircraft'ın Kraliyet Hava Kuvvetleri için bir bombardıman tasarımı üzerinde çalışmaya başladığında ortaya çıktı. Her ikisi de büyük ölçüde ahşap laminatlardan yapılmış olan DH.88 Comet ve DH.91 Albatross gibi yüksek hızlı sivil uçakların tasarımında büyük başarı elde eden de Havilland, Hava Bakanlığı'ndan bir sözleşme almaya çalışıyordu. de Havilland'in uçaklarında ahşap laminant kullanması hem ağırlığı düşürmesini hem de üretimi basitleştirmesini sağladı.
Yeni bir konsept
Hava Bakanlığı Eylül 1936'da, 3.000 mil menzili, 3.000 lbs taşıma kapasitesi olan ve 275 mil/saat hıza ulaşabilecek bir orta bombardıman uçağını belirten P13/36 Şartnamesini yayınladı. Zaten tamamen ahşap yapıları kullanması nedeniyle "marjinalleştirilen" de Havilland, ilk tasarımın performansına dair yapılan incelemeler kötü tahminler verince çaba boşa çıktı. Tasarım altı ila sekiz top ve üç kişilik bir mürettebat içeriyordu. Tasarımcılar çift Rolls-Royce Merlin motorlarıyla güçlendirilen uçağın performansını iyileştirmenin yollarını aramaya başladı.
P.13/36 spesifikasyonu ile hem Avro Manchester ve Vickers Warwick uçakları yapıldı hem de hızlı, silahsız bombardıman uçağı fikrini değiştiren bir tartışma başladı. Bu fırsatı değerlendiren Geoffrey de Havilland P.13/36 gerekliliklerini aşacak bir uçak yapmak için yeni bir konsept geliştirmeye çalıştı. Albatross projesine dönersek, Ronald E.Piskis liderliğindeki Havilland ekibi uçaktaki birçok şeyi çıkararak ağırlığı azaltmaya ve hızı artırmaya başladı.
Bu yaklaşım başarılı oldu ve tasarımcılar hızla bombardıman uçağının tüm savunma silahlarını kaldırdı. Böylece uçağı hızının, o günün savaşçıları ile savaşmaktan ziyade onları tehlikeyi sokacağını anlayacaklardı. Sonuçta DH.98 olarak adlandırılan ve Albatros'tan tamamen farklı bir uçak ortaya çıktı. İki Rolls-Royce Merlin motoruyla çalışan küçük bombardıman uçağı, 1000 lbs'lik bir yük ile 400 mil/saat hız yapabiliyordu. Tasarım ekibi uçağın görev esnekliğini artırmak için, burun altındaki patlama tüplerinden ateşlenecek olan bomba yuvasına dört adet 20 mm'lik topun monte edilmesini sağladı.
Geliştirilme
Yeni uçağın öngörülen yüksek hız ve üstün performansına rağmen, Hava Bakanlığı yeni bombardıman uçağını ahşap konstrüksiyonu ve savunma silahlarının eksikliğine yönelik endişeler nedeniyle Ekim 1938'de reddetti. Tasarımı terk etmek istemeyen Bishop'ın ekibi, II. Dünya Savaşı'nın başlamasından sonra geliştirmeye devam etti. Uçak için lobi oluşturan de Havilland nihayet DH.98 için özel olarak hazırlanmış B. /40 Şartnamesi kapsamında bir prototip için, Hava Şefi Mareşal Sir Wilfrid Freeman'dan bir Hava Bakanlığı anlaşması almayı başardı.
RAF savaş zamanı ihtiyaçlarını karşılamak için büyüdükçe, şirket nihayet Mart 1940'ta 50 uçak için bir sipariş alabildi. Prototipler üzerindeki çalışmalar ilerlerken, Dunkirk Tahliyesi sonucunda program ertelendi. Program yeniden başlatıldığında RAF, de Havilland'dan uçağın ağır avcı uçağı ve keşif versiyonlarını geliştirmesini istedi. 19 Kasım 1940'ta ilk prototip tamamlandı ve altı gün sonra havalandı.
Önümüzdeki birkaç ay içinde, yeni Mosquito, Boscombe Down'da uçuş testine tabi tutuldu ve RAF'ı etkiledi. Supermarine Spitfire Mk.II'yi geride bırakan Mosquito, beklenenden dört kat daha fazla bomba yükü taşıyabildiğini de gösterdi. Hemen ardından Mosquito'ların daha ağır yüklerle performansını artırmak için değişiklikler yapıldı.
Üretim
Mosquito'nun eşsiz ahşap yapısı, İngiltere ve Kanada'daki mobilya fabrikalarında parçaların üretilmesini sağladı. Kanada huş ağacı levhaları arasına sıkıştırılmış 3/8 inç boyutundaki Ekvador balsa ağacı levhaları büyük beton kalıpların içine konularak gövdenin yapımında kullanıldı. Her kalıp gövdenin yarısını kapladı ve kuruduktan sonra kontrol hatları ve kablolar yerleştirildi. Her iki yarı da birbirine yapıştırıldı ve vidalandı. Gövde, katkılı Madapolam (dokuma pamuk) ile kaplandı. Kanatlar da benzer yöntemle üretildi; ağırlığı düşürmek için minimum oranda metal kullanıldı.
Özellikler (DH.98 Mosquito B Mk XVI):
Genel
- Mürettebat: 2 (pilot, bombacı)
- Uzunluk: 44 ft. 6 inç
- Kanat açıklığı: 54 ft. 2 inç
- Yükseklik: 17 ft. 5 inç
- Kanat alanı: 454 fit kare
- Boş ağırlık: 14.300 lbs.
- Yüklü ağırlık: 18.000 lbs.
Verimlilik
- Motor: 2 × Rolls-Royce Merlin 76/77 sıvı soğutmalı V12 motor, 1.710 beygir
- Menzil: 1.300 mil (2092 km)
- Maksimum hız: 415 mph (668 km/s)
- Maksimum yükseklik: 37.000 ft.
Silahlar
- Bomba: 4.000 lbs.
Operasyonel geçmiş
1941'de hizmete giren Mosquito'nun çok yönlü oluşu daima akıllarda kalmıştır. İlk önce, 20 Eylül 1941'de fotoğraflı keşif uçağı versiyonu üretildi. Bir yıl sonra, Mosquito bombardıman uçakları, uçağın uzun menzilini ve hızını kanıtlayacak olan Norveç'in Oslo kentindeki Gestapo karargahına ünlü bir baskın düzenledi. Bombardıman Komutanlığı'nın bir parçası olarak hizmet veren Mosquito, tehlikeli görevleri en az kayıpla başarıyla gerçekleştirmesiyle tüm savaş taraflarınca saygı duyuluyordu.
30 Ocak 1943'te Mosquito, Berlin'e cesur bir gündüz baskını düzenledi ve bu tür bir saldırının imkansız olduğunu iddia eden Reichsmarschall (İmparatorluk Mareşali) Hermann Göring'i şaşkına çevirdi. Ayrıca Hafif Gece Saldırı Gücü (Light Night Strike Force)'nde görev yapan Mosquito'lar, Alman hava savunma saldırılarını, İngiliz ağır bombardıman uçaklarından uzaklaştırmak için planlanmış yüksek hızlı gece görevlerinde yer aldı. Mosquito'nun gece avcısı versiyonu 1942'nin ortalarında hizmete girdi ve göbeğinde dört adet 20mm top ve burunda dört adet .30 cal. makineli tüfek ile silahlandırıldı. 30 Mayıs 1942'de ilk düşman uçağını düşüren gece avcısı Mosquito, savaş sırasında 600'den fazla düşman uçağını düşürdü.
Çeşitli radarlarla donatılan Mosquito gece uçakları tüm Avrupa'daki operasyon bölgelerinde kullanıldı. 1943'te savaş alanında edinilen tecrübeler bir savaş uçağı versiyonuna dahil edildi. Mosquito'nun standart avcı silahlarına sahip FB versiyonları 1.000 lbs. bomba veya roket taşıyabiliyordu. Cephede kullanılan Mosquito FB'leri, Kopenhag şehir merkezindeki Gestapo karargahına saldırı ve Fransız direniş savaşçılarının kaçmasını kolaylaştırmak için Amiens hapishanesinin duvarını kırma gibi kesin saldırılar gerçekleştirebilmesiyle ünlü oldu.
Savaş rollerine ek olarak, Mosquito'lar yüksek hızlı nakliye aracı olarak da kullanıldı. Savaştan sonra hizmette kalan Mosquito, RAF tarafından 1956'ya kadar çeşitli görevlerde kullanıldı. On yıllık üretim süreci (1940-1950) boyunca 6.710'u savaş sırasında toplam 7.781 Mosquito üretildi. Üretimin ana yeri İngiltere olurken, Kanada ve Avustralya'da yedek parçalar ve diğer versiyonlar üretildi. Mosquito'nun son görevi, 1956 Süveyş Krizi sırasında İsrail Hava Kuvvetleri'nin operasyonlarının bir parçası olmaktı. Mosquito ayrıca II. Dünya Savaşı sırasında ABD (az sayıda) ve İsveç (1948-1953) tarafından kullanıldı.