Ning Xi'nin gözleri pörtledi ve tabağın üzerinde ki yüzüğe bakakaldı, gözleri kocaman oldu ve ifadesi tamamen hayretler içerisindeydi.
Boku yedim!!!
Ning! Xi! Sen! Bir! Şom! Ağızlısın!
Aslında tam on ikiden vurmuştu.
Ona karşı bunca zamandır dikkatli olmuştu! O daima bilinç altında kızı tavlarken, ona karşı dikkatli olsa da tek hamlede Büyük Şeytan Kral'ın avucuna düşeceğini düşünmüştü. Nasıl böyle bir... demode şeyi beklerdi ki!
Ve sonuç, ona karşı koymak imkansızdı.
Büyük Şeytan Kral tam tersini mi uygulamıştı şimdi?
O an, Ning Xi'nin en büyük pişmanlığı kanıtları yok etmek için yüzüğü yutmamış olmasıydı...
Ning Xi'nin cansız bakışları altında, Lu Tingxiao son şarabı da bitirdi. Kadehi masaya geri koydu ve yoğun bakışlarını Ning Xi'ye çevirdi: "Gergin olduğum için içiyorum."
Ning Xi: "......" Gergin mi? Asıl gergin olması gereken kim sence!
Lu Tingxiao'nun yüzü soğuk buzdan, çakırkeyif bir hale büründü, ancak gözleri, gecenin karanlığı altında net ve parlaktı. Derin bir havuza düşen yağmur damlalarına benzeyen serin sesiyle konuştu: "Hayatımda asla emin olmadığım bir şey yapmamıştım, ama bu sefer, yaptım."
"Muhtemelen bu hayatımda yaptığım en fevri iş, ama başka şansım yoktu ve pişmanlığa da yerim yok."
"İleri ya da geri adım atsam da fark etmez, neticesinde sen benimle arana mesafe koymaya karar vermiştin çoktan. Bu sadece daha sonra ve daha erken yapmak arasındaki bir fark."
"Seninle tanıştığım ilk günden beri bu günü planlıyorum ve sayısız plan yaptım. Ama sen gitgide benden daha da korkmaya başladın ve şimdi sen, tüm yollardan korkacak gibisin, bu yüzden en alışılmış ve nazik yöntemi seçtim."
Bunları duyan Ning Xi'nin dili lâl oldu. "......."
En nazik yöntem... Böyle düşünceli olduğun için çok sağol ya!
Ama ben hala ölümüne korkuyorum, tamam mı!!!
Lu Tingxiao durakladı, sonra başını kaldırarak konuşmaya devam etti. "Hangi yolu kullanırsam kullanayım, seni tamamen etkileyebileceğimden emin değildim. Bugünkü uyguladığım plan aralarında en güvenilir olanıydı, bunun sadece yüzde on yedi şansı olduğunu hesaplayabildim."
Ning Xi: "Huh?" Ne yüzde on yedisi? Bu sihirli numarayı da nereden bulmuştu?
"Uh, öhö, öhö, öhö... bu..."
Delirmişti, Ning Xi refleksle biraz şarap için uzandı. Daha sonra Lu Tingxiao'nun bitirdiğini fark ederek, bardağının ağzına kadar meyve suyu doldurdu ve tek dikişte içti.
Ning Xi bardağı masaya sertçe koyduktan sonra, nihayet sesini bulabilmişti —
"Lu Tingxiao, sevdiğin kıza yapacağın itiraf için deneme yapıyorsun şu an, değil mi? Yani, harika, şahane, klasik ve alışılmış, gösterişten uzak ama anlamını hiçte yitirmeyen, yeterince heyecanlı da hissettiriyor..."
Lu Tingxiao sessizce karşısındaki kızı izledi. Daha sonra sandalyesini hafif geriye itti ve eğilerek kollarını masaya uzattı. Parmaklarıyla kızın çenesini kavradıktan sonraki saniye, öpmek için dudaklarının üstüne kapandı…
Ning Xi'nin sesi ansızın kesiliverdi.
Sadece üç saniye sonra tepki verebilmişti, ama Lu Tingxiao eliyle ensesini kavrayarak, daha derin öpmeye başladı…
Oda, sinek uçsa duyulacak kadar sessizdi. Tek ses aldıkları sık soluklar, giysilerinin birbirine sürtünme sesi ve dudaklarıyla, dillerinin birbirine karıştığıydı. Odadaki sıcaklık yavaştan artıyordu...
Bir süre sonra, nihayet Lu Tingxiao öpüşmeyi sonlandırdı. Dudaklarından hafif uzaklaştı, ama eli hala ensesini tutuyordu ve hafifçe alnını onun alnına dayadı...