Alışkanlık anne karnında başlıyor…
Bebekler en çok başparmak olmak üzere, diğer parmaklarını, hatta ayak parmaklarını bile emebilirler. Bu alışkanlık genellikle anne karnında başlıyor. Bebeklerin doğuştan sahip oldukları en güçlü refleksin, emme refleksi olduğunu belirten Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Dr. Demet Matben, “Bebek yaşamak için emmek zorunda kalıyor. Doğduktan sonra 4-5 aylık oluncaya kadar sadece emerek besleniyor. Emme aynı zamanda bebek için haz veren bir faaliyet ve psikolojik doyum sağlıyor. Dolayısıyla zararlı bir davranış olarak görülmüyor.” diyor.
Beslenmeye bağlı parmak emme 1. yılın sonunda kesilir ve 2.yıldan sonra bu davranış durur. İlk 3 yılda çocuk parmak emmenin farkında bile olmaz. Çok nadir olarak da 5-6 yaşına kadar devam edebilir. Normal davranış ve ilişkiler yoluyla da 1 yaşın sonunda bu alışkanlığını terk edilebilir. Ancak eğer yürümeye başladıktan ve 1 yaşından sonra da parmağını emiyorsa, bu onun fazla yorgun, rahatsız, mutsuz ve sıkıntılı olduğuna işaret edebilir. Ancak bu ciddi bir problem olarak görülmez, onu rahatlatan davranışlardan biri olarak ifade edilir.
Ceza vererek parmak emmeyi engelleyemezsiniz
Parmak emmek çocuklukta uyumu etkileyen bir davranış değildir. Anne babalar parmak emmenin bir hastalık olmadığını ve diş deformasyonuna yol açmadığını bilmelidir. Çünkü buna inanan anne baba ve aile büyükleri, çocuklarını kötü bir alışkanlık olarak düşündükleri parmak emmeden vazgeçirmek için çok şiddetli tedbirlere başvurabiliyor. Hatta parmaklarına acı biber sürerek, ellerini kollarını bağlayarak veya dayak atarak onlara unutamayacakları acı verecek cezalar uygulayabiliyor. Oysa bu alışkanlığı terk etmek için alınan uygunsuz tedbir ve cezalar, çocukta uyum problemi yaratabiliyor.
Kaynak: Anne-Bebek