Mantar Zehirlenmesi
Zehirli mantarlardan gelen zehirlenme olayları çeşitlidir. Belli başlı üç gruba ayrılırlar: Muskarin zehirlenmesi, falloid zehirlenmesi ve lividum zehirlenmesi. Bunlardan birincisi «aminita muscaria» ve «amanita pantherina» denen mantarlardaki muskarinden ileri gelir. Mantar yendikten 3-4 saat sonra uyuşukluk, uyuklama, bilinci kaybetmeyle kendini gösterir.
Hasta terler, gözleri kısılır, tükürük çıkarma çoğalır, nabız 60’ın altına düşer. Aynı çeşit mantarların kasılma ve çırpınma verdiği de olur. Muskarin zehirlenmesi çok ağır olmakla beraber, bundan ölen pek azdır. Falloid zehirlenmesine «amanita falloides», «amanita verna» ve «amanita citrina» adlı mantarlar yol açar. Yendikten 12 saat sonra kusma, bağırsak ağrısı, şiddetli ishal ve eklemlerde tutukluklar başlar. İki gün süren bir iyilik döneminden sonra hasta sarılık, dolaşım bozuklukları, kollaps ve koma aşamalarına girer. Bu olayların %50’si ölümle sonuçlanır.
Lividum ya da gastroentestinal zehirlenme denen üçüncü tür zehirlenme, «entholoma lividum», «boletus luridus» ve «agaricus torminosus» çeşidi mantarların yenmesi sonucu kendisini gösterir. Yemekten kısa bir süre sonra kusma, karın ağrıları ve ishalle başlar. Bu durum iki gün kadar sürer: daha ağır bir gidiş göstermesi ve ölümle sonuçlanması pek azdır.
Genel olarak mide yıkama ve bağırsak temizleme yolları uygulanırsa da yenen mantarın çeşidine göre tedavide değişiklikler olur; bunun için yenen mantarın çeşidinin tanınması çok önemlidir.