Faiz tartışması uzadıkça uzadı, sonunda ekonomi kitaplarının yakılmasına kadar vardı. Tartışma, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın, Merkez Bankası
Başkanına faizleri düşürme çağrısıyla başladı. Bu tartışmaya Merkez Bankası eski Başkanı Durmuş Yılmaz da şu sözlerle katıldı: "Düşük faiz, ekonomik büyümenin yegâne sebebi olsaydı, bugün Avrupa'da, Japonya'da ve bazı ülkeler bunun karşılığını hızla alırdı. 350-400 yıllık ekonomi politik bilimsel literatür var. Bu doğru değilse, Smith'in, Keynes'in ve diğerlerinin kitaplarını bir alana yığalım ve yakalım."Söz konusu kitapları yakmak güzel olur, fakat çözüm getirmez. Çünkü önemli olan o kitaplardaki düşünce sistemini yıkmaktır. Onu yıkmadıktan sonra, ha kitapları yaktın, ha yakmadan hiç fark etmez. AKP'nin temel yanlışı da burada yatmaktadır. Şöyle ki, AKP'liler, Batılı ekonomistlerin düşünce sistemini benimsiyor ve aynen uyguluyor, öte yandan o sistemin kurucularına sözde karşı çıkıyorlar. Bu çelişki, kafa karışıklığını göstermesi bakımından çok ilginçtir. Ekonomi Bakanı Nihat Zeybekçi, Merkez Bankası eski Başkanı Durmuş Yılmaz'ı eleştirirken, aynı çelişkiyi bir kere daha şu sözlerle sergiledi: "Önceki Merkez Bankası Başkanı 'o zaman Keynes'in kitaplarını yakmak lâzım' diyor. Ben ona şöyle soracağım. O hâlâ Keynes'te kalmış, hâlâ yakmamış mı o kitapları? Sonuçta ayrılmamızın en büyük nedeni çıkmış oluyor. Onlar hâlâ Keynes'te kaldıysa, Keynes'in teorilerinde kaldılarsa, 'vah vah' diyorum ben memleketin haline."Bakan Zeybekçi'yi dinleyen zanneder ki, AKP hükümeti, Batı medeniyetinin eseri olan liberalizmi çöpe atmış. Hâlbuki tam tersine liberalizmi baş tacı etmiş uyguluyorlar. Hem liberalizmi uygulamak, hem onun kurucu babalarına karşı çıkmak, kendi kendini ve dolayısıyla da milleti aldatmaktır. Bu tartışmalar, bir başka gerçeği daha gün yüzüne çıkarıyor. O da şudur: Bunca gelişmelere rağmen, yine de ülkemizde Batılıların ekonomik safsatalarını bilim olarak kabul edenler var. Bu kişilerin yetkili makamlarda olmaları ve o safsatalarla hareket etmeleri büyük bir talihsizliktir. Sorsanız, dünyadaki gelişmeleri takip ettiklerini söylerler. Nasıl bir takiptir ki, Avrupa'daki ekonomi öğrencilerinin bile itiraz ettiği ekonomi teorilerine sarılıyorlar. Fransa'da bir grup yüksek lisans öğrencisi, sadece neo-klâsik akımın öğretilmesine ve diğer ekonomik düşüncelerin dışarıda bırakılmasına karşı çıkmış ve imza kampanyası başlatmışlar. Öğrenciler, imza kampanyası metninin ilk paragrafında şu görüşlere yer verdiler: "Hayal ürünü dünyalardan kaçmak istiyoruz. Çoğumuz günümüzde insanların karşı karşıya oldukları ekonomik olguları daha iyi anlayabilmek için ekonomi eğitimi almayı seçtik. Ancak bize sunulan eğitim, genel olarak bu beklentimize cevap vermemektedir." Öğrencilerin kampanyasından bir ay sonra, bazı ekonomi profesörleri de ikinci bir kampanya başlattılar ve öğrencilerin görüşlerine katıldıklarını ifade ettiler. Dahası, özellikle 2008'de ABD'de patlak veren krizden sonra ekonomi modeli arayışları da hızlandı. Michael Laitman, "Yeni Ekonominin Yararları" adlı kitabında diyor ki: "Ekonomik ve finansal krizlerin şiddetlenmesinden, mevcut modelin kendini tükettiği sonucuna varabiliriz. O nedenle yeni bir model edinmemiz gerekli." (s. 52). Batılı bazı bilim adamları, yeni ekonomi modeli ihtiyacını hissediyor, fakat yeni bir model ortaya koyamıyorlar, koyamazlar da. Bunu dünyada yalnızca Prof. Dr. Haydar Baş
, 'Milli Ekonomi Modeli
' ile yapmıştır. Bu modeli görmezden gelenler, faizi birkaç puan düşürmek için kıyasıya tartışıyorlar. Onlara 'Milli Ekonomi Modeli'ne bakmayı ve o modelde faize gerek kalmadan ekonominin nasıl çalıştığını öğrenmeyi tavsiye ederiz.