“Mikrofiber” kelimesini duyduğunuzda, muhtemelen yerleri temizlemek, dökülenleri silmek ve tezgahı cilalamak için kullanılan, artık her yerde bulunan yeniden kullanılabilir bezleri düşünürsünüz.
Ancak çevreciler için bu kelimenin çok daha uğursuz bir anlamı var. Tekstillerin -giysiler, nevresimler, havlular ve evet, yeniden kullanılabilir temizlik bezleri- çamaşır makinesinin her dönüşünde milyonlarca kez dökülen ve sonuçta çevreyi, özellikle okyanusları, nehirleri ve gölleri kirleten küçük iplikleri tanımlar. Giysilerin çoğu polyester, suni ipek ve akrilik gibi sentetik malzemelerden yapıldığından, bu, çoğu mikro elyafın aynı zamanda mikro plastik olduğu anlamına gelir.
Yudum. Çünkü, artık bildiğimiz gibi, mikroplastik -uzunluğu 5 mm’den az olan, susam tanesi büyüklüğündeki herhangi bir şey- okyanusun en derin derinliklerinden buzullardaki buza ve hatta havanın kendisine kadar gezegenin her köşesinde bulunur. . Bu küçük plastik parçaları, besin zincirimizi ve su kaynağımızı işgal etti ve artık rutin olarak insanların içinde bulunuyor.
Bilim, mikroplastiklerin bu çoğalmasının insan sağlığı üzerindeki tam etkisini henüz belirlemedi, ancak kanıtlar, mikroplastiklerin kronik iltihaplanma, kanser ve kısırlık gibi sağlık sorunları riskini artırabilecek kimyasallar yaydığını gösteriyor. Giysi iplikleri gibi son derece küçük olan mikroplastik parçacıklar özellikle tehlikeli olabilir çünkü vücutlara kolayca kayabilir, suyla birlikte yutulabilir veya akciğerlere solunabilir, burada yerleşip daha fazla fiziksel hasar verebilirler.
Pamuk, yün ve diğer doğal kaynaklardan elde edilen mikro elyaflar bozunur, bu nedenle sentetiklere göre daha az endişe vericidir, ancak aynı zamanda işlenmelerinden kaynaklanan boyalar ve diğer toksinler ile kontamine olabilirler.
İyi haber şu ki, belediye atık su sistemlerimiz yıkama sırasında dökülen mikro elyafları yakalama konusunda iyi bir iş çıkarıyor. Sorun çözüldü? Pek değil. Bu küçük plastik parçaları, atık su tesisleri tarafından üretilen besin açısından zengin biyo-katıların içinde sıkışıp kalabilir. Bu malzeme tarımı gübrelemek için kullanılırsa, bu mikro lifler havaya ve suya salınır. Ve mikro elyaflar çevreye bir kez karıştığında, temizlenmeleri neredeyse imkansızdır.
En azından kısa vadede olası bir çözüm, mikro elyafları atık su akışına girmeden önce filtrelemek ve çöp sahasına göndermektir. Çalışmalar, çamaşır makinelerine yerleştirilmiş belirli bir boyuttaki ağa sahip filtrelerin mikro elyafların %90’ından fazlasını yakalayabildiğini bulmuştur. Ağ yıkama torbaları da dahil olmak üzere harici mikrofiber filtreler, pahalı olabilmelerine, yaygın olarak bulunamamalarına ve çeşitli verimlilik seviyelerine sahip olmalarına rağmen birkaç yıldır tüketiciler tarafından kullanılabilir durumdadır.
Şimdiye kadar, filtre takma fikri sınırlı çalışmalar dışında test edilmedi. 2020’de Fransa, orada satılan yıkayıcıların dahili filtreleri olmasını zorunlu kılan bir yasa çıkardı, ancak bu yasa 2025’e kadar yürürlüğe girmeyecek ve Avrupa’daki üreticiler şimdiden nasıl uyum sağlayacakları konusunda boğuşuyor. California milletvekilleri bu oturumda, 2029’dan itibaren eyalette satılan tüm yeni çamaşır makinelerinin bir mikrofiber filtreleme sistemi ve tüketicilere nasıl yapılacağını anlatan bilgilendirici bir etiket içermesini gerektirecek Meclis Üyesi Tina McKinnor (D- Inglewood) tarafından hazırlanan 1628 sayılı Meclis Yasa Tasarısı üzerinde düşünüyorlar. onu kullan
Assn. Tasarıya karşı çıkan Ev Aletleri Üreticileri’nden bir kısmı, filtre teknolojisinin büyük ölçekli uygulamalar için hazır olmadığını söylüyor. Endüstri, mühendislerin çamaşır makinesine kullanımı kolay bir filtre entegre etmenin bir yolunu bulamadıklarını söylüyor. Bir kere, kolay boşaltılabilen ve her kullanımdan önce temizlenmezse sorun yaratmayacak bir kurutucu tiftik kapanı gibi değildir.
Yıkama filtreleri saç, sabun ve yumuşatıcı ile oldukça hızlı bir şekilde yapışır ve yıkama döngülerini kesintiye uğratan tıkanmaları önlemek için her yıkamada sık sık boşaltılması gerekir. Ve su kullanılmadan temizlenmeleri gerekir, yoksa bu sadece mikro elyafların bir kanaldan diğerine salınmasını sağlar ve su kullanımını artırır.
İdeal olarak, Fransa’nın yeni çamaşır makinesi yasasını uygulamaya koymasıyla bu sorunlar önümüzdeki birkaç yıl içinde ortadan kalkacak. Nihayetinde, dünya çapında önemli bir sentetik giysi kaynağı olan tekstil üreticileri ve hızlı moda şirketleri, en başta mikroplastik atık oluşturmayan doğal elyaflara geçmelidir. Bu olana kadar, mikro elyafları yakalamaya ve çevreden uzak tutmaya çalışıyoruz.