Hiç dünyanın anlamsız bir yer olduğunu hissettiniz mi? Nietzsche bu duyguyu oldukça doğru bir şekilde tahmin etti. Elbette insanlar var olduklarından beri dünyada anlam bulmaya çalıştılar. Ancak din, rehberlik ve destek sunmak için şu ya da bu şekilde hemen hemen her zaman oradaydı.
Ama şimdi ne yapacağız, artık dini tutumların üstlenilmediği bir dünyada? Nietzsche, toplumun oldukça anlamsız hissedeceğini öngördü. Sol aşamaya girin: post-modern teoriler. Sartre'ın öznellik hakkındaki görüşleri ve radikal feminist hareket gibi post-modern teoriler, aynı zamanda ortaya çıktıkları için yakından ilişkili iki teoridir.
Aşağıdakilerin çoğu, Dr. Richard Stopford'un Durham Üniversitesi'ndeki dersleri sırasında formüle ettiğim ders notlarından alınmıştır; Aynı kurumda yüksek lisans yaparken devam etme şansım çok az olan 'Teori, Edebiyat ve Toplum' adlı lisans eğitimim sırasında orada bir ders aldım. Bu utanç vericiydi, çünkü gerçekten hoşuma gitti ... ama ne yazık ki, Durham kıta türünden çok (Birleşik Krallık'taki birçok felsefe okulu gibi) yoğunlaşmış bir analitik felsefe merkezidir - ikincisi, çok geç fark ettim, çok zevk alıyorum eskisinden daha fazla.
Maddi bir şey olmak nedir? Postmodernistlerin kendilerine sorduğu sorulardan biri de bu.
Maddi şeyler, yansıtıcı olmayan, kasıtlı olmayan olaylar olarak var olurlar (sizin parçalarınızı içerir; beden kendi üzerine düşünmez) bu, Jean-Paul Sartre'ın kendi içinde-olmak dediği şey, bir tür kaba varoluştur. Sartre üzerine birkaç parça yazdım ; belki de en uyumlu olanlardan biri buradadır .
Kaba varoluş bir tür saf varoluştur. Kendi-içinde-varlığın bir belirlenmesi olarak kendi-içinde-varoluş, kendi-için-olmaktır. Kendine-varlığın özü yoktur, özellikler listesi yoktur. Bilinçli varlıklar olarak bizler kendimiz için varız, oysa bedenlerimizin parçaları kendi içinde var oluruz.
Kendinde-olmak nesnelerdir; bilinçten oluşmazlar. Bizim gibi kasıtlı durumları yok; sandalyeler ve masalar birbirleriyle arkadaş olamazlar (Aslında bir zamanlar üniversitede bir panpsişistle sohbet etmiştim, burada masa ve sandalyelerin bizim yaptığımızla tam olarak aynı bilinçli deneyime sahip olduğunu iddia etmeye çalıştım. masa ve sandalyeler arkadaş olmak, o çok şiddetle protesto olasılığı ) bu tür bir oluşum.
Modalite, Sartre'da çok önemli bir fikirdir; zorunluluk, olasılık, olasılık ve imkansızlığın öneminden bahseder . Modalite, bir şeyin dünyada ifade edilme biçimidir. Sartre için maddi şeylerin olduğu gibi olması gerekli değildir . Maddi şeyler öz bilinçli değil. Kendi beklenmedik durumunun farkında değildir; Olumsallığına rağmen nasıl olduğuna bağlı kalır, çünkü kendini değiştirecek farkındalığa sahip değildir. Kendine-varlık, kendi durumunun farkına varabilir ve kendisi için-olma olasılığını gerçekleştirebilir.
Böylece masa ve sandalyelerle istediğimizi yapabiliriz. Ayağa kalkıp yürümeye başlayamazlar; Güzel ve Çirkin animasyon filminde yer almadıkları sürece. Onlardan biz sorumluyuz . Bir tasarımcı, istediği sandalyenin bir görüntüsünü yaratır ve birisinin onun için yapmasını ister. Bu son derece yetenekli kişi, kendi içinde-varlığı yapmak için hammaddeyi manipüle eder. Kendine-varoluşla ilgili o kadar benzersiz olan şey budur - insanoğlunun bilinçli deneyimi hakkında.
Dolayısıyla, bu özgürlüğün getirdiği sorumluluk çok büyüktür; varoluşsal kaygının doğası budur. Maddi dünyanın bir parçası olarak çıkan bir bedenim var; ve dolayısıyla sosyo-kültürel-tarihsel dünya vücudumun etrafında bir yuva.
Bu yuvayı dünyadaki kendi yerimi bulmak için kullanabilirim; Benim için olduğu gibi bu dünyada yaşıyorum. Ben olabilir sadece maddi dünyada başka parçası olarak kendimi tedavi. Bir nesneden başka bir şey değilmişim gibi davranabilir ve deneyimler, insanlar ve yerler arasında anlamsızca uçup gidebilirdim. Ancak Sartre için bu kötü niyete giden yoldur . Bu, bilinçli bir varlık olmanın, bilinçli deneyimlere sahip olmanın önemli bir parçasını inkar etmektir.
Sartre'ın öznellik hakkındaki görüşlerinin önemli bir kısmı olgusallık içerir. Gerçeklik, kendine bir nesne olarak davranmaktır; Kendini başkaları için bir nesne olarak "bulmak". Öznellikler doğası gereği sadece mahrum değildir; Başkalarıyla birlikte olma şeklimiz, kendi öznelliğimizin doğasını belirlemede önemlidir. Başkalarıyla ilişkiler kurarız ve bu ilişkiler hayatımızı şekillendirir .
Durumumuzun klasik bir Sartrean açıklaması, bir anahtar deliğinden bakan bir kişinin örneğidir. Hiç sahip olmamanız gereken bir şeyi gözlemlediniz ve içine çekildiniz mi? Orada olduğunu unutuyorsun . Bilinciniz, engellediğiniz dünyaya fırlatılır.
Baktığınız sahnede varmışsınız gibi hissediyorsunuz. Yukio Mishima'nın The Sailor Who Fell with the Sea with the Sea'de (午後 の 曳 in) çok yerinde tarif ettiği türden bir şey . Mishima'nın kısa romanı, dul annesinin bir denizciyle romantik ilişkisini gözetleyen genç bir çocuk hakkındadır. İlk başta denizcinin hayatıyla mest olur.
Onu putlaştırıyor ve hikaye birçok yönden basit bir bildungsroman; genç bir insanın bir yetişkini putlaştırdığı, ancak yetişkinlerin tıpkı çocuklar gibi kusurlu insanlar olduğu gerçeğine kaba bir şekilde uyandırıldığı klasik deneyimle ilgili. Ama aynı zamanda ne görmek ve görmekle de ilgili; Mishima'nın kahramanı, cinsel deneyime sahip yetişkinleri gözetleyen küçük bir çocuktur.
Son derece mantıklı olduğunu düşündüğü ve bu romantik saçmalıkların hiçbirine katılmayan denizciye kızgın hissediyor. Bu yüzden denizciyi öldürmeyi düşünüyor. Ancak saldırgan eylemi görürken - en önemlisi - cinayetle flört etmez. Onları gözetlediği anda kayboldu; Kendisinin veya duygularının farkında değil. Bu, önümüzde kitapta kaybolduğumuzda, okurken aldığımız türden bir duygu. Sartre'ın okumanın bu kadar etkili olduğunu düşünmesinin nedeni de budur .
Bu nedir hiçlik gibidir. Bu bir tür yokluk.
Sonra, gözetleyen çocuk onu gerçekliğe geri döndüren bir ses duyar; örneğin birdenbire bir başkasının ayak seslerinin farkına varır ve casusluk yaptığını fark eder. O suçludur ve günahkârlıkla tüketilir. Kendi öznelliği, onu görebilen biri tarafından tanımlanır - suçlu olarak görüleceğini anlar . Aniden yine kendisi oldu. Deneyimin yapısı böylelikle radikal bir şekilde dönüşür. Biri, bir başkasının varlığıyla dünyada çok fazla yer almaktadır. Sartre'ın teorisi bu nedenle bir dereceye kadar uzlaşmaz; sadece özgür olmak kişinin doğasıdır ama diğerleri kendi özgürlüğümüze engeller yaratır. Hâlâ özgür olabiliriz, ancak maddi dünyada yaşanmış deneyimimizin doğası kökten sınırlandırılmıştır ve başkalarının varlığıyla sınırlandırılmıştır.
Tüm öznellikler eşit mi? Sartre'ın görüşü, tam da dünyada olduğumuz gibi özgürlüklerden yararlanmamıza dair eşitlikçi bir görüşü ima ediyor gibi görünüyor. Ancak, dünyada gerçekten karmaşık iktidar taktikleri olduğuna itiraz edilebilir. Projelerimizde başkaları bizi büyük ölçüde engelliyor ; hayatlarımızda anlam yaratma çabalarımız (başkalarıyla ilişkilerimiz, istihdamımız yoluyla). Gerektiğini biz radikal özgürlük seçmek için; Sartre'ın radikal özgürlüğü seçmemiz gerektiğine dair deontik bir ilkesi var mı? Sartre, bunu radikal öznelliğine nasıl dayandırabilir?
Radikal feminizm, çeşitli konularda (örneğin, savaş hareketi ve Marksist meseleler dahil) büyük ölçüde parça parça tabandaki politik aktivizmden doğar. Radikal feminizm, halihazırda politik olarak aktif olan kadın gruplarından oluşuyordu. Çeşitli fikirleri kapsar: çocuk yetiştirme fikri, kültür, pornografi, fuhuş, cinsel özgürlük, cinsel politikayı erkeklerden uzakta düşünme (lezbiyenlik ve politik lezbiyenlik).
Radikal feminizmin çoğu, emeği yeniden düşünmek etrafında döner; emeğin cinsiyetin doğası üzerinde dönüşlü bir role sahip olduğu anlaşılma şekli. Cinsiyetin bu tür çalışmalardan beklentileri nelerdir? Özel alanda kadınların emeği geleneksel olarak ihmal edilmiş ve azaltılmıştır; Neden geleneksel olarak belirli çalışma biçimlerine daha çok saygı duyulmaktadır? Örneğin,
Radikal feministler yasalar ve politika oluşturmayla ilgileniyor; özellikle kürtaj ve doğum kontrol yasası. Yine de tüm radikal feminizm ütopik veya iflas etmez. Radikal feminist bunun yerine, hukuku anlama şeklimiz ve hukuku anlayabildiğimiz kapsamın farklı olduğunu söylüyor.
Radikal feministler için genellikle dil hakkında düşünmekle başlamalıyız; Belli bir şekilde etrafı çevrili bir politik mesele hakkında düşünen bir toplum alanı var. Uzatmamız gerekiyor. Cinsiyetçilik, dil hakkında düşünme şeklimize girer; histerik kadın bedenine aşırı duygusallık ve cinsel kontrol eksikliği olarak endekslenir, ayrıca bekar ve kız çocuğu olmak arasındaki semiyotik farkı da göz önünde bulundurun. Bu fikirler topluma yayıldı.
Bekar, (en azından geleneksel olarak) evlenmeden kalma kararı nedeniyle sık sık hor görülmeyen kişidir. Spinsters için - kadın bekarlar - biraz farklı kabul edildi. Spinsters, kendileriyle ilgili istenmeyen bir şeyleri olan kadınlar olarak görülüyordu - bu onları evlilik için uygunsuz kılan bir şey.
Radikal feminizm zamanında çok tartışılan bir fikir, temelde ırkçı olduğuydu. Hepsi beyaz, orta sınıf ve üniversite eğitimi almış kadın grupları, baskıyı kendi deneyimlerine dayanarak yalnızca kendi terimleriyle anladılar. Bu, tartışmalı olarak bu kadınlar adına teorik ve politik bir hatadır; kişinin kendi baskı deneyimini baskının ayırt edici özelliği olarak görmek, ataerkilliğin zaten mevcut olan baskı tarzını sürdürür. Bu eleştiri siyah feministlerden geldi.
Combahee Nehri Kolektif Bildirimi oluşturulan ve NBFO (Ulusal Siyah Feminist Örgütü) ile yollarını ayırdı Afrocentric siyah feministler tarafından yazılmıştır. Böyle bir eleştiri düzenlediler. Beyaz kadınların deneyimlerinin yapısı göz önüne alındığında, beyaz kadınların erkeklerin etrafındaki sorunu telafi edebileceğini söylediler; ancak siyah kadınlar baskıların sorunları paylaşan olmaz siyah erkeklerle ırkçılık.
Kolektif siyah erkekleri kesmek istemedi. Bu adamlardan bazıları siyah erkekler olarak ayrımcılığa uğrarken erkekleri ayrımcılığın failleri olarak dışlamak istemediler. Irkçılık sorunlarıyla savaşırken böyle bir şey yapmak bölücüdür. Ayrıca The Collective, kadın olmanın biyolojik cinsiyetten okunabilecek bir şey olmadığını ileri sürdü. Kişi kendi zulmünü bir başkasına fırlatamaz. Bu düşünceyle kesişen baskı biçimleri doğdu; kişinin kendi baskı deneyimi, öznellik kavramlarını özelleştirir.
Bazı insanlar erken feminizmin çoğunun politik eylem tarafından tanımlandığını ve daha sonra feminizmin genellikle toplumsal değişimi kışkırtma girişimiyle karakterize edilen radikal feminizm tarafından tanımlandığını görüyor. Bazen liberalizmin yerini radikal feminizme bıraktığı sonucuna varırlar. Ancak durum böyle olmak zorunda değildir; liberal feministlerin kadınlar için yaptıklarının önemini kabul etmemiz önemli. Süfrajetler liberal feministlerdi ve kadınların özgürleşmesi için savaştılar.
Liberal feminizmler, radikal feminizmin ortaya çıkardığı sorunların farkında değiller; sorunları çözecek kaynaklara sahip olduklarını söylüyorlar. Bu daha üst bir soruyu gündeme getiriyor: feminizm için hangi siyasi pratik uygundur?
Yarı tarihsel anlamda, liberal ve radikal feminizm arasındaki tartışmalı zemin ortadan kalkmaz. Öznellik, özgürlük, politik uygulama gibi konular Aydınlanma'ya kadar gider.
Düşünce kategorileri olarak dil, rasyonalite ve özgürlük, Aydınlanma'dan bugüne haritalanan kendi krizlerini yaşarlar. Düşünmenin temeli olarak kabul ettiğimiz şey, bir kimeradır, Aydınlanma'nın bir işlevi ve öznelliği kavrama biçimidir. Bir liberal bile Kantçı aşkın bir hamle yapacak; politik eylem fikrinin kendisi bir özne gerektirir ve bu yüzden politik eylemde bulunmak için iyi biçimlendirilmiş bir kadın kavramına ihtiyacımız var. Gerekçelendirme ve açıklama kavramının bizzat posteriori ve a priori sorgulama yönteminin tam olarak ayrıldığını düşünürseniz ne olur ? Gerçeğin bir şekilde sorunlu olduğunu düşünüyorsanız , o zaman 'kadın eziliyor' cümlesine ne dersiniz?
Postmodernizm ile birlikte artan kutupluluk ve bireyler üzerinde artan derecede tikelleşme gelir. Mantıksal ültimatomuna bakıldığında, her birey yalnızca bir özeldir ve bir arada gruplanamaz; bu doğru mu? Diyalog, konu hakkında giderek daha karmaşık hale geldi ve bu, çeşitli şeyler üzerinde baskı oluşturdu ; şimdi insanları nasıl sınıflandırabiliriz? Onları sadece erkeklere ve kadınlara ayıramayız.
Toplum daha derin bir cinsiyet ve cinsiyet anlayışına doğru ilerlerken bunu her zamankinden daha fazla görüyoruz. Olarak Judith Butler bahsedilen cinsiyet performans tür; giderek artan bir şekilde, cinsiyetin sadece kadın ve erkek olmaktan daha karmaşık olduğunu, ancak bireylerin dünyada nasıl algılanmak istediğiyle ilgili olduğunu görüyoruz. Feministlerin dünya görüşünde ikili olmayan veya daha cinsiyetçi kişiler için alan olması gerekiyor ve bu gerçekleşiyor.
Yaşadığın onca şeye rağmen hala burada olman harika değil mi? Şu anda ne yapıyorsun bilmiyorum ama dünyanın bir yerinde benim makalemi okuyorsun. Burada rastgele değilsin, değil mi? Muhtemelen başlığı gördünüz ve cevabı bilmek istediniz.
Çok uğraştıktan sonra müşteri bulamadınız…. Bir şeyin senin için işe yarayıp yaramayacağından haberin yok… Biliyorum çok yorgunsun ve pes etmek istiyorsun.
Çocukları dünyaya getirmenin ahlaksız olduğu fikrini, doğum karşıtlığını duymuş olabilirsiniz. Felsefi açıdan işe yaramaz bir başka örnek olarak da onu gözden kaçırmış olabilirsiniz.
Belki de tüm felsefedeki en büyük soru "neden hiçbir şey değil de bir şey var?" ya da bu serinin ilk videosunda tartışıldığı gibi daha iyi bir ifade ile "neden bir şey var?" Ya cevap, hiçbir şey olmamasından ziyade var olmamızın daha muhtemel olmasıysa? Sonsuz sayıda olası dünya var olabilseydi ve içinde kesinlikle hiçbir şey olmayan yalnızca bir tür dünya varsa, o zaman büyük olasılıkla hiçbir şey değil, bir şey var olacaktır. Bir evrenin olabileceği tüm olası kombinasyonları içeren bir dart tahtası hayal edin.
Neden hala insanların benzersiz karar verme kapasitelerine sahip olduğunu ve seçimlerimizin fizik yasalarıyla sabitlenmediğini düşünüyorum. Jerry Coyne, özgür iradenin tutarlılığını savunduğum yazıma nazikçe cevap verdi.
Neden ölümden korkarız? Ölü olmanın nasıl bir his olduğunu bize anlatacak hayatta kimse yokken neden çoğumuz ölmeyi olumsuz bir deneyim olarak görüyoruz? Filozof Herbert Fingaratte, Death: Philosophical Soundings adlı kitabında, kendi ölümünden korkmanın mantıksız olduğunu savundu: “Öldüğünüzde hiçbir şey yoktur. Buna katlanmak için orada olmayacağımız halde varlığın yokluğundan neden korkalım? " Bu ilginç bir soruyu gündeme getiriyor.
'Kral Richard', birkaç istisna dışında neredeyse her gün Venus ve Serena Williams'ın babasının gerçek hikayesine sadık kalıyor.
Bir röportaj sırasında Paul McCartney, bir Wings albümünü gerçekten sevmediğini, ancak David Bowie ile bir kitabı gözden geçirmenin bunu değiştirdiğini söyledi.
'RHONY'den Jill Zarin, 'RHUGT' oyuncularının tümü ona 'All-Star' oy verdiğinde Florida'ya uçuyordu. Söylemeye gerek yok, diye bağırdı.
Brittany Murphy, 'Clueless' filmindeki rolüyle herkesin bildiği bir isim haline geldi, ancak 'inanılmaz yetenekli' aktör hala kendine güveni yoktu.
Her hafta güncellenen mini bulmacamız, en sevdiğimiz HowStuffWorks okumalarımızı zeki ipuçlarıyla birleştiriyor!
Doğru deterjanı seçme konusunda endişelenmenize gerek kalmadan çamaşır yıkamak yeterince kötü. Peki en iyisi hangisi? Yoksa önemli mi?
Kentucky kırsalındaki Fugates ve Combs aileleri, genetik piyangoyu kaybettiler ve her ikisi de, evlenirken tenlerinin mavi görünmesine neden olan nadir bir çekinik özelliği paylaştılar. Bunun nedeni neydi? Ve ailelere ne oldu?
İki babasız erkek civciv, California akbabasını yok olmaktan kurtarmak için bir programda yetiştiriliyor. Böyle 'bakire' doğumlar nasıl mümkün olabilir?
Rashaun Barnes (Kredi: Lee Merritt) 39 yaşındaki Rashaun A. polis memuru.
Overwatch'ın Widowmaker'ı Geçen haftasonundan bu yana, Overwatch konsol oyuncuları forumları bir fare ve klavye kurulumuyla oynayan sözde “hile yapanların” ithamlarıyla doldu. Bu şekilde, konsol oyuncularının ustalaşmak için çok çalışması gereken kafa vuruşlarını ve hızlı hareketleri yakalayacaklar.
Bildiğiniz tek şey Dünya'nın 1,180 km / sa hızla doğuya döndüğüyse, normal olan şey, rotası batıya giden bir uçağa binerseniz, hedefinize daha hızlı ulaşmanız gerektiğini düşünmektir. tam anlamıyla bize doğru dönüyor, değil mi?
Image: YouTube Disney, en sevilen klasiklerinin sürekli yeni sürümlerini yayınlarken, yeni The Little Mermaid haberlerine şaşmamak gerek. Ancak bu küçük deniz kızı Disney'den değil ve birlikte büyüdüğümüzle aynı değil.
Cardi B ve Offset'in 3 yaşındaki kızı Kulture, yeni örgülü saç modelini Instagram'da sergiledi.
Selena Gomez daha önce arkadaşı Cara Delevingne için "Çok eğlenceli ve son derece maceracı" dedi.
Şarkıcı Perşembe günü fitness rutinini değiştirmeye karar verdi.
Jamie Dornan, Superman rolü için seçmelere katıldığını ancak Henry Cavill'e yenildiğini açıkladı; ve Marvel ile MCU'ya katılma hakkında konuştu.