Aralık 2010’da, riskten korunma fonu Renaissance Technologies’in kurucusu milyarder Jim Simons ile bağlantılı bir avukat, Bermuda’nın en yüksek mahkemesine gizli bir başvuruda bulundu.
Simons’un 1974’ten beri adada sessizce sürdürdüğü bir Güven Fonu’nda bir dizi değişiklik için onay istiyordu.
Vakfın, Vakfın servetinden faydalanan kişi olarak hayır kurumunu eklemesini de içeren değişiklikler için onay almak, Simons’un mahkemeye, genel servetiyle ilgili verileri mühür altında vermesini gerektirdi.
Simons’un hukuk ekibi, bu tür başvuruların sınırlandırılması gerektiğinde ısrar etti.
Güven avukatı John Robert Balfour Richmond’a göre Simon’ın servetinin “kesin miktarı” tamamen özel bir meseleydi.
Richmond, 2010 talebiyle birlikte gizli bir beyanda, “Bay Simons’un adına yapılan bir Google araması, ailesinin veya onun servetinin herhangi bir sayıda tahminini ortaya çıkaracaktır,” diye yazdı.
“Örneğin, Wikipedia, Forbes’a atıfta bulunarak, servetinin 8,5 milyar dolar olduğunu belirtiyor.”
Ancak Richmond, Forbes’in görünüşe göre ne yapmadığını biliyordu …
Simons, milyarlarca dolarlık ABD varlığına ek olarak, şimdiye kadar keşfedilmiş en büyük özel vakıf fonlarından biri olan düşük profilli Bermudan Trust’ta 7,25 milyar dolar biriktirmişti.
2010 dosyalarına eklenen gizli bir muhasebe belgesi, offshore servetinin 2030 yılına kadar 35 milyar dolara çıkacağını öngörüyor.
Lord Jim Trust olarak adlandırılan Simons Bermuda merkezli fonun detayları, açık deniz hukuk firması Appleby’den 6,8 milyon dosyanın sızdırılmasının ardından Uluslararası Araştırmacı Gazeteciler Konsorsiyumu tarafından ortaya çıkarıldı.
Sızan kayıtlar, açık deniz tröstlerinin büyük ölçüde incelenmemiş dünyasına bir pencere sağlıyor ve varlıklıların paralarını finansal bir mahremiyet perdesi altında saklamaları, korumaları ve büyütmeleri için güçlü bir araç.
Genel olarak, tröstler, insanların varlıkların teknik sahipliğini, müşterinin isteklerine uygun olarak kullanmak üzere, genellikle bir güven şirketi olan mütevellilere devretmesine izin verir.
Offshore güvenleri, bu sahiplik zincirine ek bir karmaşıklık katmanı eklemek için kullanılabilir.
Örneğin Bermuda merkezli bir offshore tröstü, Kaliforniya’daki bir lehtar adına Tayvan’daki varlıklara sahip olabilir.
Simons gibi bazı yabancı tröstler, bir ABD vatandaşının varlıklarına sahiptir ancak yabancı vergi mükellefi olarak kabul edilirler, bu da herhangi bir ABD yasasını ihlal etmeden farklı vergilendirme ve ifşa kurallarına uydukları anlamına gelir.
Tröstlerin bulanık sahipliğini daha da karmaşık hale getiren şey, çoğu kez faaliyet gösterdikleri şeffaflık eksikliğidir.
Bu tür bir gizlilik, vergi cennetleri tarafından açıkça artırılmıştır.
Bermuda, tröstlerin yerel yönetim yetkililerine kayıt yaptırarak varlıklarını beyan etmelerini gerektirmeyen çok sayıda yargı bölgesinden biridir.
“Tröstler artık tüm finans dünyasının en önemli, karmaşık ve şeffaf olmayan sorunu” Northwestern Üniversitesi’nde ekonomi elitleri üzerine çalışan bir siyaset bilimci olan Jeffrey Winters, dedi.
“Bunun aynalardan oluşan bir salon gibi hissetmesinin bir nedeni var – bu şekilde tasarlandı.”
Sızan verilere göre, Offshore tröstleri Appleby’nin işinin üçüncü en büyük alanını oluşturuyordu.
2014 yılına kadar, sızdırılan dosyalar 100’den fazla ülkeden bireyler ve şirketlerle bağlantılı 2.600’den fazla denizaşırı tröst hakkında bilgi içeriyordu.
Analize göre, bu tröstlerin yaklaşık üçte ikisi Cayman Adaları ve Bermuda’da bulunuyor.
Appleby’nin Bermuda ofisinden sızan belgeler, 2012 ile 2015 yılları arasında firmanın, her biri bir milyar dolar veya daha fazla içeren en az beş gizli güven yapısına hukuki hizmetler sağladığını gösteriyor.
Her durumda, Appleby dosyası istemcileri “GİZLİ”.
Konuyu açıklayan bir nota göre, bu isimsiz müşterilerden biri 2015 yılında ikisi Bermuda’da, biri Bahamalar’da olmak üzere toplamda 8 milyar doları içeren üç ilgili tröstü elinde tutuyordu.
Bu özel servetin arkasında kimin olduğu belirsizliğini koruyor.
Tabii ki, offshore tröstler de şirketler tarafından vergi faturalarını azaltmak için kullanılabilir.
Appleby’nin dosyaları, özel sermaye devi Blackstone’un, kısmen Jersey merkezli tröstleri kullanarak İngiltere’deki büyük kiralık mülkler üzerindeki vergi ödemelerini en aza indirdiğini ortaya koyuyor.
Jersey, yaklaşık 100.000 kişilik bir nüfusa sahip küçük bir adadır, ancak 4.000’den fazla güven uzmanına ev sahipliği yapmaktadır.
Bu Birleşik Krallık mülkleri, gizli bir vergi notuna göre, Lüksemburg’un vergi cennetindeki Blackstone yan kuruluşlarına ait olan Jersey tröstlerine aitti.
Bu yapının, Blackstone’un karını İngiltere’den Lüksemburg’a kaydırmak için bu yan kuruluşlar arasındaki kredileri kullandığı görüldü.
Bu vergi yapıları hakkındaki sorulara yanıt olarak, Blackstone için bir hukuk firması yanıt verdi.
“Blackstone’un yatırımları, Birleşik Krallık ve uluslararası vergi yasaları ve yönetmelikleriyle tamamen uyumludur.”
Açıklamaya göre konfigürasyonlar,
“önde gelen vergi ve hukuk danışmanlarından uygun tavsiyeler alındıktan sonra kabul edildi.”
Simons’a geri dönelim …
Simons, hedge fon yöneticisi olmadan önce, Long Island’daki Stony Brook Üniversitesi’nde matematik bölümünün başkanı olarak çalışıyordu.
Bununla birlikte, bir Kolombiya karo fabrikasına yapılan küçük ama kazançlı bir yatırımdan elde edilen geliri daha büyük ve daha karlı bahislere dönüştürerek, yandan yatırım yapıyordu.
1974’te Simons ve önde gelen matematikçi Chern, daha sonra sicim teorisi çalışmasına dahil edilecek ve Simons’u kendi alanında öncü olarak tanımlayacak geometrik bir model olan Chern-Simons teorisini yayınladı.
Aynı yılın Ağustos ayında, Kolombiyalı bir sanayici ve Simons’un arkadaşı olan Victor Shaio, Bermuda’da Simons için Lord Jim Trust’ı kurdu.
Simons yaptığı açıklamada, güvenin Shaio’dan 100.000 dolarlık sürpriz bir hediye olduğunu söyledi ve “Victor bir ABD tröstü kurabilirdi ama Bermuda’yı seçti” dedi.
Vatandaş olmayan bir kişi tarafından kurulduğu için, ABD vergi makamları, tröstü yabancı bir kuruluş olarak değerlendirecek ve IRS’nin yararlanıcılarına dağıtım yapana kadar fonlarını vergilendirme kabiliyetini sınırlayacaktır.
Simons’un güveninin bir özelliği, servetini Simons ailesine öderse, IRS’ye borçlu olacağı milyarlarca dolarlık vergi tutarını belki de sonsuza kadar geciktirmesiydi.
Vakfın büyük bir kısmı vergiden muaf bir hayır kurumuna gidecek ve böylece her ikisinin de Simons’un hayırseverliğe olan bağlılığını yerine getirmesine yardımcı olacaktı. ve tröstün on yıllar boyunca oluşturduğu muazzam vergi borcunu silmek için.
Vergilerin ertelenmesi, güvenin gelirinin daha büyük bir kısmına yeniden yatırım yapmasına izin vererek, bu devasa ölçekte büyümesine yardımcı oldu.
Ancak, böyle bir offshore güvenden parayı almak – pekala, bu değil gibi önemsiz.
Yıllık olarak gelir vergisi ödemesi gereken yerel tröstlerin aksine, Lord Jim Trust gibi yabancı tröstler genellikle vergilerinin çoğunu yalnızca fonlar çekildiğinde öderler ve bu vergi faturaları güvene on yıllardır dokunulmazsa çok büyük olabilir.
Simons Trust çok uzun süredir bu kadar çok para biriktirdiği için, Appleby’nin verilerindeki bir muhasebe belgesine göre% 80’e yaklaşan milyarlarca dolarlık bir ABD vergi yükümlülüğüne maruz kalıyordu.
Bu, vergilerinin gecikmiş ödemesi için 200 milyon $ ‘dan fazla faiz ücretini içerir.
Ancak Simons ailesine fonun yaşlanan milyarlarca dolarından herhangi birini alırsa tetiklenecek bu vergi yükümlülüğü gün geçtikçe artıyordu.
Offshore tröstlerinin büyümesinin bir projeksiyonu, bu kadar çok servet biriktirmeye devam etseydi, 2030’da tröstün fonlarını geri çekme girişiminin, 18 milyar dolarlık faiz ücretleri de dahil olmak üzere yüzde 100’den fazla vergi borcunu tetikleyebileceğini gösteriyor.
Yine de Simons’un Bermuda dışında tuttuğu milyarlarca varlık ona önemli bir avantaj sağladı:
Kişisel kullanımı için para çekmesi gerekmiyordu, bu yüzden çoğunlukla çekmeyecekti.
Vergi belgelerine göre, vakıf, Simons’a büyük vergi ödemelerini ertelemeye devam ederken, her yıl önemli meblağları ceza veya faiz ücreti olmaksızın alma seçeneğine sahip olacaktı. tröstün devasa yatırımlarının yıllık getirilerinden.
Vakfın önceki yıllarda biriktirdiği paraya faiz ücretleri uygulanacak olsa da, tröste göre, fonların zamanında çekilmesi koşuluyla, tröstün herhangi bir cari vergi yılı içindeki tüm zamanında dağıtımları, herhangi bir faiz ücreti olmaksızın vergilendirilecekti. uzmanlar ve Lord Jim Trust belgeleri.
Güven fonları, Haçlı Seferleri’ne katılmak için giden şövalyelerin mülklerini mali koruyuculara bıraktıkları 12. yüzyıla kadar uzanıyor.
Yüzyıllar boyunca, tröstler varlıklarının genç nesillere nasıl aktarılacağına dair kesinlik arayan varlıklı ailelerin tercih ettiği bir araç haline geldi.
Bazı durumlarda, tröstlerin sunduğu gizli mülkiyet, vergi makamlarından veya haklı mali iddiaları olan davacılardan para gizlemek için araçlar sağlayarak başka amaçlara hizmet etmiştir.
Orta Çağ tröstlerinin aksine, Simons da dahil olmak üzere pek çok modern tröst “isteğe bağlı tröstler” olarak biliniyor – mütevellilerin potansiyel yararlanıcılar arasından kimin dağıtım alacağını ve ne kadar alacaklarını seçmelerine olanak tanıyan esnek fonlar.
Aralık 2010’da Simons vakfının temsilcileri, söz konusu paranın toplamı göz önüne alındığında “çok önemli” olarak nitelendirdikleri bir dizi değişiklik yaptı.
Tröst dört “alt tröst” e bölünecek ve Simons kendisi, vakfı ve diğer hayır kurumları için% 54 hisseye sahip olacak.
Geri kalanı, üç çocuğu için üç yeni offshore alt tröstüne bölündü.
Buna ek olarak, muhasebe belgeleri, her biri 120 milyon dolardan fazla içeren her çocuk için vakıf fonlarını ayırmaktı.
Lord Jim Trust gibi, ayrıştırdığı alt tröstler de yatırımlarını Bermuda’daki Shining Sea Ltd. adlı bir paravan şirket aracılığıyla yapacak ve “Rönesans tarafından sağlanan sabit fonlar ve diğer taraflarca yönetilen yatırım fonları da dahil olmak üzere diğer yatırımlar” güven avukatı Richmond’dan bir beyana göre.
Çocukların yeni offshore alt tröstlerinin her biri, bir milyar dolardan fazla ve büyük potansiyel vergi yükümlülükleri alacak.
Yine de Richmond’a göre, yeni tröstler aileyi zenginleştirme potansiyeline sahipti.
“Bay. Simons’un çocukları ve soyundan gelenler, mevcut gelir dağılımlarından ne fiilen ne de fiilen (mali olarak) dışlanmamaktadır, ”diye ekliyor Richmond,“ ki bu da önemli olabilir ”.
Sadece 2009 yılında Lord Jim Trust 1,3 milyar dolar büyüdü.
Bir muhasebe belgesine göre, bu meblağdan çocukların ayrı tröstlerinin her biri 15 milyon dolardan fazla aldı.
Bir muhasebe projeksiyonuna göre, çocukların yeni Bermudan alt tröstleri, el değmeden bırakılırsa, her biri bugün 2 milyar dolardan biraz fazla para biriktirebilir.
Simons’un Bermuda’daki milyarlarca kişinin sessiz ikametgahı şu soruyu akla getiriyor: Açık denizde keşfedilmemiş daha kaç tane devasa işletme var, belki de bir gün milyarlarcasını dağıtmayı bekliyor?
Berkeley’deki California Üniversitesi’nde iktisat profesörü yardımcı doçenti Gabriel Zucman’a göre, olası bir cevap çoktur, varlıklı hanelerin finansal varlıklarının 8,7 trilyon doları, özellikle vergi cennetleri olan ülkelere yönlendirilerek kaybolmuştur. sahipleri ikamet ediyor.
Zucman, offshore finansal hizmetler endüstrisinin büyümesiyle, bu tür düzenlemelerin son yirmi yılda giderek daha popüler hale geldiğini söyledi.
Dünyanın dört bir yanındaki vergi otoriteleri için baş ağrısına neden olmanın yanı sıra, bu durum, refah eşitsizliğinin gerçek boyutu hakkında halkı incelemek ve eğitmek isteyenlerin işini karmaşıklaştırdı.
Zucman, “Ölçülmesi gittikçe zorlaşan çok fazla servet var” dedi.
“Sonuç olarak, bugünün dünyasında zenginliğin nasıl dağıtıldığı ve zenginliğin nasıl büyüdüğü hakkında çok az şey biliyoruz.”
Bu hikaye, Offshore Mega-Trusts’ın Gizli Dünyası’na bir bakış sunuyor ve Forbes Listesinin her şey olmadığını hatırlatıyor … öyle görünüyor.