Merhaba, adım Eric Wilson ve bu, Matthew'in 24.
Bir an için Zeytin Dağı'nda oturduğunuzu ve şu kelimeleri söylerken İsa'yı dinlerken hayal etmenizi istiyorum:
“Ve Krallığın bu iyi haberi tüm yaşadıkları yerdeki bütün milletlere tanıklık etmek için vaaz edilecek ve son gelecek.” (Mt 24: 14)
O zamanların bir Yahudi olarak, İsa’nın ne demek istediğini anlardın.
- Bu iyi haber mi?
- Yaşadığı yerin tamamı?
- Bütün milletler?
- Son gelecek mi?
İlk sonucumuz bunun bizim için geçerli olması gerektiği ise, biz sadece biraz tuhaf değil miyiz? Demek istediğim, soruyu sormadık ve cevabını alamadık, o halde İsa elbette açıkça söylemediği sürece - bu arada o yapmazsa neden bizim için geçerli olduğunu düşünelim?
Yehova'nın Şahitleri bu ayetin günümüzde geçerli olduğunu düşünmekle kalmıyor, aynı zamanda yalnızca kendileri için de geçerli olduğuna inanıyor. Bu tarihi çalışmayı yapmakla tek başlarına görevlendiriliyorlar. Milyarlarca insanın, kelimenin tam anlamıyla dünyadaki herkesin hayatı, görevlerini ne kadar iyi tamamladıklarına bağlıdır. Tamamlanması dünyanın sonunu işaret edecek. Ve ne zaman tamamlandığını bilecekler, çünkü başka bir mesajları, vaaz verecekleri pek de iyi olmayan bir haber mesajı var. Tanrı tarafından bir yargı mesajı vermekle görevlendirileceklerine inanıyorlar.
Temmuz 15, 2015 Gözetleme Kulesi 16 sayfasında, 9 paragrafında:
“Bu,“ Krallığın iyi haberini ”vaaz etme zamanı olmayacak. O zaman geçecek. “Son” zamanı geldi! (Matt. 24: 14) Hiç şüphe yok… (Ah, daha sonraları hayal kırıklığına uğratmak için Gözetleme Kulesi'nde “hiç şüphesiz” kelimelerini okuduğum sayıyı okudum.) Hiç şüphe yok, Tanrı'nın insanları çok sert bir yargı mesajı ilan edecekler. . Bu, Şeytanın kötü dünyasının sonuna gelmek üzere olduğunu bildiren bir bildiri içerebilir. ”
Bu gösterişli kader, Tanrı tarafından Yehova'nın Şahitlerine bahşediliyor. En azından, bu küçük ayete dayanarak aldıkları sonuç budur.
Milyarlarca insanın hayatını kabullenmeye gerçekten yaslanın Gözetleme Kulesi ve Uyanık! Cumartesi sabahı dergiler? Sessiz nöbetçilerin koruduğu sokaktaki o arabanın yanında, ona bir daha bakmadan yürürken, gerçekten kendinizi sonsuz yıkıma mı mahkum ediyorsunuz?
Kuşkusuz kader böyle korkunç bir tür uyarı etiketi ile gelirdi ya da Tanrı bizi umursamıyor.
Matta, Mark ve Luke'un analiz ettiğimiz üç hesabı çeşitli ortak unsurlar içerirken, daha az kritik olan bazı özellikler bir veya iki hesapta yer almıyor. (Örneğin Luka, Yahudi olmayanların belirlenmiş zamanlarında Yeruşalim'in ayaklar altına alınmasından bahseden tek kişidir. Matta ve Mark bunu dışarıda bırakır.) Yine de, sahte peygamberlerden ve sahte İsa'dan kaçınmak için uyarılar gibi gerçekten önemli unsurlar, tüm hesaplarda paylaşılır. Ya bu sözüm ona yaşam-ölüm, dünyanın sonu mesajı?
Luke konuyla ilgili ne diyor?
İşin garibi, hiçbir şey değil. Bu sözlerden hiç bahsetmiyor. Mark öyle, ama tek söylediği şu: "Ayrıca, tüm ülkelerde, iyi haber önce vaaz edilmeli." (Bay 13:10)
"Ayrıca…"? Rabbimizin dediği gibi, “Ah, bu arada, diğer tüm şeyler gerçekleşmeden önce iyi haberi duyuruyor.”
Hiçbir şey, “Daha iyi dinlediniz, yoksa ölürsünüz”.
Bu sözleri söylediğinde İsa gerçekten ne demek istedi?
O listeye tekrar bakalım.
Aşağıdan başlayıp yukarı doğru çalışıp çalışmadığımızı anlamak daha kolay olacaktır.
Dördüncü madde şuydu: “Sonra da gelecek.”
Hangi sondan bahsediyor olabilir? Sadece bir sondan bahsediyor. Kelime tekildir. Tapınakla birlikte şehrin sonunun ne zaman geleceğini bilmek için ondan bir işaret istemişlerdi. Doğal olarak onun bahsettiği sonun bu olduğunu varsayacaklardı. Ancak bunun mantıklı olması için, iyi haberin tüm dünyada ve tüm uluslara duyurulması gerekiyordu ve bu birinci yüzyılda olmadı. Yoksa yaptı mı? Herhangi bir sonuca atlamayalım.
Üçüncü noktaya geçmek: “Tüm uluslara” atıfta bulunurken, İsa'nın ne anlama geldiğini ne anlardı? “İyi haberler Çin, Hindistan, Avustralya, Arjantin, Kanada ve Meksika'da duyurulacak mı?
Kullandığı kelime etnosuİngilizce'den “etnik” kelimesini alıyoruz.
Strong's Concordance bize şunları veriyor:
Tanım: Bir ırk, millet, milletler (İsrail'den ayrı olarak)
Kullanımı: Bir ırk, insanlar, ulus; milletler, küstahça dünya, Gentiles.
Yani, çoğul, “milletler” de kullanıldığında, etnosuYahudiliğin dışındaki putperest dünya olan Gentiles'i ifade eder.
Sözün Hristiyan Kutsal Yazıları boyunca böyle kullanılması. Örneğin, Matthew 10: 5'te şunu okuruz: “Bu 12 İsa, onlara şu talimatları vererek gönderdi:“ Ulusların yoluna girmeyin ve hiçbir Samaritan şehrine girmeyin; ”(Mt 10: 5)
Yeni Dünya çevirisi burada “milletleri” kullanıyor, ancak diğer birçok sürüm bunu “Gentiles” olarak gösteriyor. Yahudilere etnosu Yahudi olmayanlar, kibarlar demekti.
Peki ya ifadesinin ikinci unsuru: “yaşadığı tüm dünya”?
Yunancadaki kelime oikoumené. (Ee-ku-me-nee)
Strong's Concordance, kullanımını “(uygun şekilde: yaşanmakta olan toprak, bir yaşam alanı halinde olan toprak), yaşadığı dünya, yani Roma dünyası dışında hesap olarak kabul edilmedi” şeklinde açıklıyor.
YARDIM Word çalışmaları bu şekilde açıklar:
3625 (oikouménē) kelimenin tam anlamıyla "ikamet edilen (toprak)" anlamına gelir. "Başlangıçta Yunanlılar tarafından barbar ülkelerinin aksine kendi yaşadıkları toprakları belirtmek için kullanıldı; daha sonra, Yunanlılar Romalılara tabi olduklarında, "tüm Roma dünyası"; daha sonra, 'tüm yerleşik dünya' için.
Bu bilgiler göz önüne alındığında, İsa'nın “okuma sözlerini”, “ve bu krallığın bu güzel haberi Kudüs'ü yok etmeden önce tüm Gentililere duyurulacak.”
Bu oldu mu? MS 62'de, Kudüs'ün ilk kuşatmasından sadece dört yıl önce ve Roma'da hapsedilirken, Pavlus Koloselilere şunları yazdı: “... SİZİN duyduğunuz ve altında olan tüm yaratılışlarda vaaz edilen o iyi haberin umudu. cennet." (Sütun 1:23)
O yıl Hristiyanlar Hindistan'a, Çin'e veya Amerika'nın yerli halklarına ulaşmamışlardı. Yine de, Pavlus'un sözleri o zamanlar bilinen Roma dünyası bağlamında doğrudur.
Yani, işte orada. Musevi sisteminin sona ermesinden önce, Mesih'in krallığının iyi haberi Roma dünyasında tüm Gentililere duyurulmuştu.
Bu basitti, değil mi?
Orada, İsa'nın sözlerinin tarihin tüm gerçeklerine uyan açık ve net bir açıklaması var. Daha önce de belirttiğimiz gibi sekiz milyon Yehova'nın Şahidinin bugün Matta 24: 14'ü yerine getirdiklerini düşünmeleri dışında bu tartışmayı hemen bitirebilir ve devam edebiliriz. Bunun antitipik veya ikincil bir tatmin olduğuna inanıyorlar. İsa'nın sözlerinin birinci yüzyılda küçük bir yerine getirildiğini öğretirler, ancak bugün gördüğümüz şey büyük bir gerçekleşmedir. (Bkz. W03 1/1 s. 8 paragraf 4.)
Bu inancın Yehova'nın Şahitleri üzerindeki etkisi nedir? Bir can simidi gibidir. Yönetim Kurulunun Birleşmiş Milletler ile 10 yıllık bağlantısının ikiyüzlülüğü ile karşı karşıya kaldıklarında, ona sarılırlar. Çocuklara yönelik cinsel istismarın onlarca yıldır yanlış idare edilmesini çevreleyen kötü tanıtımın temelini gördüklerinde, buna boğulan bir adam gibi tutunurlar. "Krallığın İyi Haberini tüm dünyada başka kim duyuruyor?" onlar söylüyor.
Gerçekten de tüm milletlere ve yaşadıkları yeryüzünde vaaz vermediklerini bilmeleri önemli değil. Şahitler İslam milletlerinde vaaz etmiyor, ne de yeryüzündeki bir milyar Hindu’ya etkili bir şekilde ulaşmıyorlar, Çin veya Tibet gibi ülkelerde kayda değer bir fark yaratmıyorlar.
Bunların hepsi kolayca gözden kaçırılabilir. Önemli olan, yalnızca Şahitlerin Tanrı krallığının iyi haberi için vaaz verdiğine inanmalarıdır. Bunu başka kimse yapmıyor.
Bunun böyle olmadığını gösterebilirsek, Şahit ilahiyatının bu ana kayası parçalanır. Bunu yapmak için, bu öğretinin tam genişliğini, genişliğini ve yüksekliğini anlamamız gerekir.
1934'ta kaynaklanmaktadır. Rutherford, üç yıl önce, yayıncı şirketi olan Watchtower İncil ve Tract Topluluğu'na bağlı olan İncil öğrenci gruplarının% 25'ini aldı ve onlara Yehova'nın Şahitleri adını vererek ve atanma yetkisini merkezleyerek onları uygun bir dini organizasyon haline getirdi. karargahtaki büyükler. Daha sonra, Ağustos 1 ve 15’te yayınlanmış iki bölümden oluşan bir makalede, 1934’in Gözetleme KulesiChristendom'un kiliseleri gibi din adamları ve meslekten olmayan bir grup kurmasına izin veren iki sınıflı bir sistem başlattı. Bunu, İsrail'in sığındığı şehirleri, İsrailliler Jehu ve centilmen Jonadab ile ilişkilerin yanı sıra, rahiplerin antlaşmadan geçtiğinde Ürdün nehrinin ayrılmasını içeren, kural dışı antispatik temsilleri kullanarak yaptı. (Bu makalelerin web sitemizde detaylı bir analizini yaptım. Bu videonun açıklamasında onlara bir link vereceğim.)
Bu yolla, aksi takdirde Diğer Koyun olarak bilinen Jonadab sınıfı olarak adlandırılan ikinci bir Hristiyan sınıfı yarattı.
Kanıt olarak, işte iki bölümlü çalışmanın son paragraflarından birinin özeti: köşeli parantezler:
“İnsanlara eğitim yasasının öncülüğünü veya okunmasını yapmak için rahibe sınıfının [atanan] üzerine yükümlülüğün verildiği belirtilmelidir. Bu nedenle, Yehova'nın şahitlerinin bir şirketi (veya cemaati) olduğu yerde… bir çalışmanın lideri, görevlendirilenler arasından seçilmeli ve aynı şekilde hizmet komitesinin görevlileri de görevlendirilenlerden alınmalı… .Jonadab öğrenmek için oradaydı. ve öğretecek biri değil… Yeryüzündeki resmi Yehova teşkilatı görevlendirilmiş kalıntısından oluşuyor ve görevlendirilenle birlikte yürüyen Jonadablara [diğer koyunlar] öğretilmek, ancak lider olmak için değil. Bu, Tanrı'nın düzenlemesi olarak göründüğü için, hepsine memnuniyetle uyulmalı. ”(W34 8 / 15 p. 250 par. 32)
Ancak bu bir sorun yarattı. İnanç, Armageddon'dan önce ölen ateistlerin, kafirlerin ve sahte Hıristiyanların, günahkarların dirilişinin bir parçası olarak diriltileceğiydi. Günahkârlar, günahkâr halleriyle geri dönerler. Onlar, ancak bin yılın sonunda Allah tarafından doğru ilan edildiklerinde mükemmelliğe veya günahsızlığa ulaşabilirler. Jonadablar veya Diğer Koyunların diriliş ümidi nedir? Tam olarak aynı umut. Onlar da günahkar olarak geri dönecekler ve bin yılın sonunda mükemmellik için çalışmak zorunda kalacaklardı. Öyleyse, bir Jonadab'ı veya başka bir koyun Yehova'nın Şahitini, aldığı ödül kâfirinkinden farklı değilse, bu iş için büyük fedakarlıklar yapmaya motive eden nedir?
Rutherford onlara kötü kâfirin alamayacağı bir şey sunmak zorundaydı. Havuç, Armageddon aracılığıyla hayatta kalmaktı. Ama bunu gerçekten arzu edilir kılmak için, Armageddon'da öldürülenlerin yeniden dirilmeyeceğini, ikinci bir şansın olmayacağını öğretmesi gerekiyordu.
Bu aslında cehennem ateşinin JW eşdeğeridir. Cehennem ateşi öğretisi uzun zamandır Yehova'nın Şahitleri tarafından Tanrı sevgisine antitetik olarak eleştirilmiştir. Sevgi tanrısı, ona itaat etmeyi reddettiği için sonsuza dek sonsuza dek nasıl işkence edebilir?
Bununla birlikte, Şahitler, Tanrı'nın bir kişiyi sonsuza dek yok etmesine neden olacak bir inancı teşvik etmedeki ironiyi görmekte başarısız oluyorlar. Sonuçta, Müslüman ve Hindu kültürlerindeki 13 yaşındaki çocuk gelin Mesih'i tanımak için ne kadar şansa sahip? Bu durumda, herhangi bir Müslüman veya Hindu, Hıristiyan ümidini gerçekten anlama şansına sahip olabilir? Daha birçok örnekle devam edebilirim.
Bununla birlikte, Şahitler, bu kişilerin Allah tarafından diriltme umuduyla öldürülmeyeceklerine inanmaktan memnundurlar, çünkü yanlış ailede ya da yanlış kültürde doğma talihsizlikleri vardır.
Tüm Şahitlerin buna inanması Örgütün liderliği için çok önemlidir. Aksi takdirde, neden bu kadar çok çalışıyorlar? Tanık olmayanlar da Armageddon'dan kurtulacaksa ya da bu savaşta öldürülenler bir diriliş alacaksa, o zaman bunların anlamı nedir?
Ancak, bu esas olarak Şahitlerin vaaz ettiği İyi Haber.
itibaren Gözetleme Kulesi Eylül 1, 1989 sayfa 19:
"Yalnızca Yehova'nın Şahitleri, meshedilmiş kalıntıların ve" büyük kalabalığın "Yüce Düzenleyicinin koruması altında birleşik bir örgüt olarak, İblis Şeytan'ın egemen olduğu bu ölüme mahkum sistemin yaklaşan sonundan sağ çıkmak için Kutsal Yazılardaki herhangi bir ümidi vardır."
itibaren Gözetleme Kulesi Ağustos 15, 2014, sayfa 21:
"Aslında İsa, cemaati" sadık ve sağgörülü köle "aracılığıyla yönlendirirken bize Yehova'nın sesini de iletir. ["Yönetim Kurulu" nu okuyun] (Matta 24:45) Bu rehberliği ve yönlendirmeyi ciddiye almalıyız, çünkü sonsuz yaşamımız itaatimize bağlıdır. " (Parantez eklendi.)
Bunu bir dakika düşünelim. Matta 24: 14'ü Şahitlerin yorumladığı şekilde yerine getirmek için, iyi haberin tüm dünyada tüm uluslara duyurulması gerekir. Tanıklar bunu yapmıyor. Yakınında bile değil. Muhafazakar tahminler, yaklaşık üç milyar insana tek bir Yehova'nın Şahidi tarafından asla vaaz verilmediğini gösteriyor.
Yine de, şimdilik bunları bir kenara bırakalım. Kuruluşun sona ermesinden önce gezegendeki her erkek, kadın ve çocuğa ulaşmak için bir yol bulacağını varsayalım. Bu işleri değiştirir mi?
Hayır, işte nedeni. Bu yorum, yalnızca İsa'nın ve elçilerin vaaz ettiği gerçek iyi haberi duyuruyorlarsa işe yarar. Aksi takdirde çabaları geçersiz olmaktan daha kötü olur.
Paul'un konuyla ilgili Galatyalılara söylediklerini düşün.
“Seni Mesih'in haksız iyiliğiyle başka türlü güzel haberlere çağıran Bir'den o kadar çabuk döndüğüne şaşırdım. Başka iyi bir haber olmadığı için değil; fakat sizi rahatsız eden ve Mesih ile ilgili iyi haberi çarpıtmak isteyen bazı insanlar var. Bununla birlikte, biz ya da cennetten bir melek, size bildirmiş olduğumuz iyi haberin ötesinde bir haber olarak size iyi bir haber vermiş olsaydık, ona lanet olsun. Daha önce de söylediğimiz gibi, şimdi tekrar söylüyorum, Size kim iyi bir haber olarak kabul ettiğinizin ötesinde bir şey ilan ederse, suçlanmasın. ”(Galatians 1: 6-9)
Elbette, Şahitler yalnız başına doğru, doğru, doğru iyi haberi duyurduğundan eminler. Bunu, son gözetleme kulesi çalışması makalesinde dikkate alın:
“Peki bugün gerçekten Krallığın iyi haberi kim veriyor? Tam bir güvenle, “Yehova'nın Şahitleri!” Diyebiliriz. Neden bu kadar kendine güvenebiliriz? Çünkü biz doğru mesajı ve Krallık’ın iyi haberi yayıyoruz. ”(W16 Mayıs s. 12 par. 17)
“Onlar, İsa'nın 1914'tan beri Kral olarak hüküm sürdüğünü vaaz edenler sadece onlar.” (W16 mayıs p. 11 par. 12)
Tut! Yehova'nın Şahitlerinin 1914 konusunda yanlış olduğunu zaten ispatladık. (Bu sonucu Kutsal Kitaptan açıkça gösteren videolara bir link koyacağım.) Yani, eğer bu iyi haberi duyurmalarının temeli ise, o zaman yanlış bir haberi duyuruyorlar.
Yehova'nın Şahitlerinin iyi haberi duyurusunda yanlış olan tek şey bu mu? Hayır.
Armageddon ile başlayalım. Odaklarının tamamı Armageddon’da. İsa'nın bu noktada gelip tüm insanları yargılayacağına ve Yehova'nın Şahidi olmayan herkesi ebedi yıkıma mahkum edeceğine inanıyorlar.
Bu neye dayanıyor?
Armageddon kelimesi İncil'de yalnızca bir kez geçer. Sadece bir kere! Yine de neyi temsil ettiğini bildiklerini düşünüyorlar.
Güvenilir tarihsel kaynaklara göre, sözler, Hristiyanlara, Elçilerin Kitabında kaydedilen olaylardan kısa bir süre sonra, ilk yüzyılın sonuna doğru açıklandı. (Preteristlerin bu konuda benimle aynı fikirde olmayacaklarını biliyorum, ama bu tartışmayı bir sonraki videomuza bırakalım.) Elçilerin kitabını okursanız, Armageddon'a referans bulamazsınız. Birinci yüzyılda yaşayan Hıristiyanların yaşadıkları tüm dünyada ve o dönemde bütün milletlere vaaz verdiği mesajının bir kurtuluş olduğu bir gerçektir. Fakat dünyaya yayılan bir felaketten kurtuluş değildi. Aslında, Armageddon kelimesinin Mukaddes Kitabın tek yer aldığı yeri incelediğinizde, tüm yaşamın sonsuza dek imha edildiğine dair hiçbir şey söylemediğini göreceksiniz. Sadece İncil'i okuyalım ve ne söyleyeceğini görelim.
“. . .Aslında, şeytanlardan esinlenen ifadelerdirler ve işaretler verirler ve onları yüce Allah'ın yüce gününün savaşında bir araya getirmek için yerleşmiş tüm dünyanın krallarına giderler. Onları topladılar. İbranice Armageddon'da denilen yere birlikte. ”(Re 16: 14, 16)
Savaşa getirilenlerin her erkek, kadın ve çocuk değil, dünyanın kralları veya yöneticileri olduğunu fark edeceksiniz. Bu, Daniel kitabında bulunan kehanet ile örtüşüyor.
“Bu kralların günlerinde, cennet tanrısı, asla yıkılmayacak bir krallık kuracak. Ve bu krallık başkalarına aktarılmayacak. Tüm bu krallıklara ezip son verecek ve yalnız başına sonsuza dek duracak ”(Da 2: 44)
Herhangi bir fethetme gücü gibi, İsa'nın amacı da tüm yaşamı yok etmek değil, siyasi, dini veya kurumsal olsun, yönetimine karşı herhangi bir muhalefeti ortadan kaldırmak olacaktır. Tabii ki, ona karşı en aşağı insanlığa kadar savaşan herkes hak ettiğini alacak. Söyleyebileceğimiz tek şey, Kutsal Yazılarda yeryüzündeki her erkek, kadın ve çocuğun ebediyen öldürüleceğini gösteren hiçbir şey olmadığıdır. Aslında öldürülenler, diriliş umudunu açıkça inkar etmiyor. Diriltilip dirilmeyecekleri kesin olarak söyleyemeyeceğimiz bir şey. Elbette, İsa'nın doğrudan vaaz ettiklerinin yanı sıra Sodom ve Gomora'nın kötü halkının dirilişte geri döneceğine dair kanıtlar var. Bu bize umut veriyor, ancak konu hakkında kategorik bir açıklama yapmamalıyız. Bu yargılamak olur ve bu nedenle yanlış olur.
Tamam, öyleyse tanıklar 1914 krallığının kurulması ve Armageddon'un doğası hakkında yanılıyorlar. İyi haberi duyurmalarında yanlızca iki unsur var mı? Üzgünüm hayır. Dikkate alınması gereken çok daha kötü bir şey var.
Yuhanna 1:12 bize İsa adına iman eden herkesin “Tanrı'nın çocukları olma yetkisine” sahip olduğunu söyler. Romalılar 8:14, 15 bize "Tanrı'nın ruhu tarafından yönetilen herkesin gerçekten Tanrı'nın oğulları olduğunu" ve "bir evlat edinme ruhu" aldığını söyler. Bu evlat edinme, Hıristiyanları, Babalarından sahip olduğu şeyi, sonsuz yaşamı miras alabilen Tanrı'nın mirasçıları yapar. 1 Timothy 2: 4-6 bize İsa'nın Tanrı ile insanlar arasında “herkes için bir fidye” olan arabulucu olduğunu söyler. Hıristiyanlar hiçbir yerde Tanrı'nın arkadaşları olarak anılmaz, yalnızca çocukları olarak anılır. Tanrı, Yeni Antlaşma adı verilen Hıristiyanlarla bir anlaşma veya antlaşma yaptı. Hristiyanların büyük çoğunluğunun bu antlaşmanın dışında tutulduğu, aslında Tanrı ile hiçbir şekilde anlaşma yapmadıkları söylenmiyor.
İsa'nın vaaz verdiği ve takipçilerinin Yeruşalim'in yıkımından önce yerleşik tüm yeryüzünde vaaz verdikleri iyi haber, Mesih'e iman edenlerin Tanrı'nın evlatları olabileceği ve Mesih ile göklerin krallığını paylaşabileceği idi. Vaaz ettikleri ikincil bir umut yoktu. Alternatif kurtuluş değil.
Mukaddes Kitabın hiçbir yerinde, insanlara Tanrı'nın dostu olarak doğru ilan edileceklerini, ancak çocuk olmadıklarını ve doğru ilan edilmelerine rağmen günah halinde dirileceklerini söyleyen farklı bir müjdeye dair bir ipucu bile bulamazsınız. Yeni antlaşmaya dahil edilmeyecek, arabulucuları İsa Mesih'e sahip olmayacak, dirilişlerinin hemen ardından sonsuz yaşam ümidine sahip olmayacak bir grup Hristiyandan söz edilmiyor. Hiçbir yerde Hristiyanlara, Rabbimiz İsa Mesih'in hayat kurtaran etini ve kanını temsil eden amblemlerden kaçınmaları söylenmez.
Bunu duyduktan sonra ilk tepkiniz, “Herkesin cennete gideceğini mi söylüyorsunuz?” Diye sormaksa, “Dünyasal bir umut olmadığını mı söylüyorsunuz?”
Hayır, hiçbir şey demiyorum. Söylediğim şey, Yehova'nın Şahitlerinin vaaz ettiği iyi haberi tüm öncülün sıfırdan yanlış olduğu. Evet, iki diriliş var. Paul, haksız olanın dirilişi hakkında konuştu. Doğruluksızlığın göklerin krallığını miras alamayacağı açıktır. Ancak iki doğru grup yoktur.
Bu çok karmaşık bir konudur ve gelecek bir dizi videoda detaylıca ele almayı umduğum bir konudur. Ama sadece birçoklarının hissedebileceği endişeyi susturmak için, kısaca kısaca göz atalım. İsterseniz bir küçük resim çizimi.
Tarih boyunca akla gelebilecek en korkunç koşullarda yaşamış milyarlarca insan var. Çoğumuzun hayal bile edemeyeceği bir travma geçirdiler. Bugün bile milyarlarca insan aşırı yoksulluk içinde yaşıyor ya da zayıflatıcı hastalıklardan, politik baskıdan ya da çeşitli biçimlerde köleleştirmeden muzdarip. Bu insanlardan herhangi birinin Tanrı'yı tanımak için makul ve adil bir şansı nasıl olabilir? Tanrı'nın ailesiyle barışmayı nasıl umabilirler? Oyun alanı tabiri caizse düzleştirilmelidir. Hepsinin adil bir şansı olmalı. Tanrı'nın evlatlarına girin. Küçük bir grup, İsa'nın kendisi gibi denedi ve test edildi ve daha sonra sadece yeryüzünü yönetme ve adaleti sağlama yetkisi ve gücü değil, aynı zamanda ihtiyacı olanlara hizmet etmek ve bir ilişkiye geri dönmelerine yardımcı olmak için rahip olarak hareket etme yetkisi verildi. Tanrı ile.
İyi haber, her erkek kadını ve çocuğu Armageddon'daki ateşli bir ölümden kurtarmak değil. İyi haber, Tanrı'nın evlat edinilmiş bir çocuğu olma teklifini kabul edecek ve bu kapasitede hizmet vermeye istekli olanlara ulaşmaktır. Onların sayısı tamamlandığında, İsa insan yönetiminin sonunu getirebilir.
Tanıklar, vaaz etme işini bitirdiklerinde İsa'nın sonunu getirebileceğine inanıyorlar. Fakat Matthew 24: 14 ilk yüzyılda gerçekleşti. Bugün yerine getirmiyor. İsa, seçilenlerin tam sayısı, Tanrı'nın çocukları tamamlanınca son bulacak.
Melek bunu John'a gösterdi:
“Beşinci mührü açtığında, sunağın altında katledilenlerin ruhlarını, Tanrı'nın sözü ve verdikleri tanıktan dolayı gördüm. Onlar, “Ne zamana kadar, egemen Rab, kutsal ve gerçek, yeryüzünde yaşayanlara kanımızı yargılamaktan ve intikam almaktan kaçınıyor musunuz?” Diyerek yüksek sesle bağırdılar ve her birine beyaz bir elbise verildi ve bir süre daha dinlenmeleri söylendi, sayıları diğer köleleri ve oldukları gibi öldürülmek üzere olan kardeşleri doluncaya kadar. ”(Re 6: 9-11)
İnsan yönetiminin sonu ancak İsa'nın kardeşlerinin tam sayısı dolduğunda gerçekleşir.
Tekrar açıklamama izin verin. Ancak İsa'nın kardeşlerinin tam sayısı dolduğunda, insan yönetiminin sonu gelir. Armageddon, Tanrı'nın tüm meshedilmiş çocukları mühürlendiğinde gelir.
Ve şimdi, Yehova'nın Şahitlerinin vaaz ettiği sözde iyi haberin duyurulmasıyla sonuçlanan gerçek trajediye ulaşıyoruz. Yehova'nın Şahitleri son 80 yıldır farkında olmadan sonu geri püskürtmek için milyarlarca saat harcadılar. Öğrenci yetiştirmek için kapı kapı dolaşıp onlara Tanrı'nın çocukları olarak krallığa giremeyeceklerini söylüyorlar. Göklerin Krallığı'na giden yolu kapatmaya çalışıyorlar.
Onlar İsa'nın gününün liderleri gibiler.
“SİZE ÇIKIYORUM, KAZANANLAR VE YANLIŞLAR, KİRLİ çünkü SİZİN göklerin krallığını, erkeklerin önünde kapattınız; SİZİN için kendinize girmiyorsunuz, onların da içeri girmelerine izin vermiyorsunuz. ”(Mt 23: 13)
Şahitlerin vaaz verdiği iyi haber, aslında iyi haber karşıtıdır. Birinci yüzyıl Hıristiyanlarının vaaz ettiği mesaja taban tabana zıttır. Tanrı'nın amacına aykırıdır. Son ancak Mesih'in kardeşlerinin tam sayısı elde edildiğinde gelirse, Yehova'nın Şahitlerinin milyonları Tanrı'nın çocukları olmaya çağırılmadıkları inancına dönüştürme çabaları bu çabayı boşa çıkarmayı amaçlamaktadır.
Bu, JF Rutherford tarafından, kutsal ruhun artık işi yönetmediğini, ancak meleklerin Tanrı'dan mesajlar ilettiğini iddia ettiği bir zamanda başladı. Hangi "melek" kadınların tohumunun iktidara gelmesini istemez?
Artık Paul’un Galatyalılarla bu konuda neden bu kadar zor konuştuğunu anlayabiliyoruz. Bunu bir daha okuyalım ama bu sefer Yeni Yaşam Çevirisi'nden:
“Seni, Mesih'in sevgi dolu merhametiyle kendine söyleyen Tanrı'dan çok yakında geri döndüğün için şok oldum. İyi Haber gibi davranan, ancak İyi Haberler olmayan farklı bir yol izliyorsunuz. Mesih ile ilgili gerçeği kasten büken insanlar tarafından kandırılıyorsunuz. Tanrı'nın laneti, biz de dahil olmak üzere, hatta size vaaz ettiğimizden farklı bir İyi Haber türü vaaz eden cennetten bir melek dahil herkesin üzerine düşmesine izin verin. Daha önce söylediklerimizi tekrar söylüyorum: Birisi sizin memnuniyetle karşıladığınızdan başka bir İyi Habere vaaz verirse, o kişinin lanetlenmesine izin verin. ”(Galatians 1: 6-9)
Matta 24:14 modern bir yerine getirilmemiştir. Birinci yüzyılda tamamlandı. Bunu modern zamanlara uygulamak, milyonlarca insanın farkında olmadan Tanrı'nın çıkarlarına ve vaat edilen tohumun aleyhine çalışmasına neden oldu.
Paul'ün uyarma ve kınama, şimdi ilk yüzyılda olduğu gibi rezonansa girdi.
Sadece, Yehova'nın Şahitleri topluluğu içindeki eski kardeşlerimin hepsinin, bu uyarının onları bireysel olarak nasıl etkilediğine dair dua etmeyi umduğunu söyleyebilirim.
Ayet 24'ten itibaren analiz ederek bir sonraki videoda Matthew 15 konusundaki tartışmamıza devam edeceğiz.
İzlediğiniz ve desteğiniz için teşekkürler.