Televizyona karşı olduğumu sanmayın. Hiçbir makinaya, hiçbir elektronik cihaza karşı değilim. Yeter ki, onlar insanları değil, insanlar onları kullanabilsin. Doğru dürüst yayın yapan, iyi konserler, güzel filmler, ilginç belgeseller, aptalca olmayan siyasal konuşmalar ve tartışmalar sunan aklı başında bir televizyon ne kadar yararlı bir şey olurdu.Bir Dinozorun Anıları, Mina Urgan (Sayfa 42)
Bir toplum cinsel yasaklardan ve baskılardan ne denli kurtulmuş olursa olsun,her yerde gizli yada açık genelevler vardır.Hele Amsterdam gibi bir liman kentinde genelevlerin bulunması çok doğaldır.Ne var ki bu mahalle iki nedenden ötürü beni çok tedirgin etti.Birinci neden kadınların bir kasap dükkanının cemâkanına kancalarla asılan et parçaları gibi,gözler önünde sergilenmesiydi.İkinci nedense birinciden çok daha fazla beni tedirgin ediyordu;satışa çıkarılan bütün kadınlar arasında kuzeyli tipli yani beyaz tenli sarı saçlı mavi gözlü bir tek kadın yoktu.Hepsi esmerdi.Bazıları kara tenli afrikalılar yada simsiyah saçlı çekik gözlü asyalılardı.Varlıklı Avrupanın kadınları değil üçüncü dünya ülkelerinin yada eski sömürgelerin zavallı yoksul kadınlarıydı satışa çıkarılanlarBir Dinozorun Gezileri, Mina Urgan (Sayfa 197)
.Amsterdam kerhaneleri bu et ticaretini vitrinlerde sergilerken,ırkçılığın korkunçluğunu ve ekonomik düzenin çirkinliğini de gözler önüne seriyordu sanki.
"..sürekli olarak kişisel mutluluk peşinden koşmak, bir kepazelikten başka bir şey değildir. Böyle bir dünyada, bunca felaket, bunca yoksulluk, bunca haksızlık ortasında, ancak inekler kadar kafasız ve duyarsız olanlar -yani gerçekten insan sayılamayacak yaratıklar- kişisel açıdan mutlu olabilirler."Bir Dinozorun Anıları, Mina Urgan (Sayfa 58)
Yeni yapılan anıtlar arasında,bir tanesi çok duygulandırdı beni.1964’de Paris’ e gidişimde,Abidin Dino beni hemen oraya götürmüştü.Ne yazık ki,Paris’e giden yurttaşlarımın çoğu,bu anıtın farkında bile değiller.Nehrin üstünde ki Ile de la Cite yi bir gemiye benzetmiştim.Bu anıt o geminin en kıç ucundadır.Merdivenle inilen bir mahzendir orası.Mahzenin demir parmaklıklarından,nehrin bulanık suları görülür.İkinci Dünya Savaşı’nda Nazilerin toplama kamplarında ölen ikiyüzbinden fazla Fransızın adları,küçük seramik parçalarına yazılıp ,zemini kaplar...Bir Dinozorun Gezileri, Mina Urgan (Sayfa 140)