Uzaktan kumandalı tekneler ve tekneler uçan uçaklarla aynı büyük olasılıklara sahiptir. Teorik olarak, bu ekipman sınıfı, bir savaş veya nakliye aracı için belirlenebilecek hemen hemen her işle gerçekleştirilebilir. İnsansız gemi, zor şartlar dahil olmak üzere mürettebatı tehlikeye atmadan kargo taşıyabilir. Aynı şey silahlı uzaktan kumandalı tekneler için de söylenebilir. Ek olarak, mürettebatın çalışmasını sağlama ihtiyacının bulunmaması, bu tür ekipmanlar daha küçük olabilir ve / veya daha fazla mühimmat taşıyabilir. Bununla birlikte, uzaktan kumandalı herhangi bir askeri teçhizat, elektronik savaş yoluyla "saldırıya" maruz kalır. Telsiz kontrolü boğulabilir, bu nedenle insansız bir uçak veya bir tekne işe yaramaz hale gelecektir. Son yıllarda, en azından görev alanına girme anlamında insansız teknelere ve teknelere daha fazla özerklik kazandırmak için tasarlanmış birkaç proje başlatılmıştır.
Bu problemi ilk ele alanlardan biri, israilli mühendisler şirketten Rafael. İki bin yılın ortasında, insansız bir tekne Koruyucu ("Defans") sundu. Bu gelişme suları, zekayı devretmek ve ilgili hedeflere saldırmak için tasarlanmıştır. Yerleşik elektronik "Defender" in karakteristik bir özelliği kontrol modlarını değiştirebilmesiydi. Taktik duruma ve ihtiyaca bağlı olarak, tekne gemideki bir konsoldan veya bir kara komuta direğindeki hava üzerinden kontrol edilebilir ve aynı zamanda tam otomatik modda bazı basit işlemleri gerçekleştirebilir. İkinci durumda, teknenin elektroniği, atalet ve uydu navigasyonunu kullanarak gemiyi, örneğin hedefin bulunduğu belirli bir alana getirebilir. Daha sonra kontrol konsola aktarılır ve operatör hedefe saldırabilir. Bazı haberlere göre, Koruyucu, insansız hava araçları gibi, kontrol sinyalinin kaybı durumunda otomatik olarak tabana geri dönme kabiliyetine sahiptir. Söylentiye göre şimdi Rafael uzmanları hedefler için otomatik bir tanıma ve saldırı sistemi üzerinde çalışıyorlar. Henüz bu konuda resmi veri.
Yapısal olarak, Koruyucu tekne, üzerine kurulmuş bir dizi donanıma sahip, değiştirilmiş bir lastik teknedir. Standart görünümlü bir teknede, üst yapılı özel bir ünite monte edilmiştir. İkincisinin, düşük radar görünürlüğü olan tekniklerin karakteristik karakteristiğine sahip olması dikkat çekicidir. Üst yapının tepesinde, iletişim antenlerine sahip küçük bir direk, ayrıca optik sistemin küresel bir muhafazası var. İkincisi, görsel bilgilerin toplanmasına ve operatöre aktarılmasına hizmet eder. Optik sistem dönen ve sallanan bir taban üzerine kuruludur, böylece operatör hemen hemen tüm çevre alanını görebilir. Doğrudan üst yapının önünde, mevcut hedefe bağlı olarak seçilen hedef ekipman için tasarlanmış çok amaçlı stabilize Mini-Typhoon kurulumu var. Bu isteğe bağlı bir istihbarat modülü olabilir veya silâh. Savaş görevi durumunda, Defender bir makineli tüfek veya uygun boyutlarda bir füze kompleksi taşımaktadır. Böylece, insansız tekne Koruyucu çok çeşitli görevleri yerine getirebilir. Bu gemilerin bazıları İsrail Donanması ile hizmette.
İsrail gelişiminin yüksek potansiyeli kısa süre sonra test ve çalışma için birkaç koruyucu gemi satın alan ABD ordusuna ilgi duymaya başladı. Yıllar boyunca, Lockheed Martin ve denizcilik endüstrisindeki diğer birkaç şirketten Amerikalı uzmanlar, tüm yapısal unsurları dikkatle incelediler ve bir dizi faydalı sonuç çıkardılar. Buna ek olarak, İsrail uygulamaları kullanılarak kısmen Koruyucu'ya benzer bir PEM projesi oluşturuldu. Aynı zamanda, Amerikalılar insansız bir tekne kullanma kavramını önemli ölçüde değiştirmeye karar verdiler. PEM'leri, gelecekte görev yelpazesini önemli ölçüde genişletecek olan çok daha büyük bir etki potansiyeline sahip olmalıdır. Bir tekneye füze silahlarının yerleştirilmesinin, iyi kanıtlanmış bir sivrisinek fikrini anımsattığını belirtmek gerekir. filo. Ciddi şok yetenekleri sağlamanın yanı sıra, Amerikalılar da teknelerini mümkün olduğunca özerk yapacaklar. Bu amaçlar için, birkaç yıldır hedefleri tespit etmek ve tanımak için bir birim geliştirilmiştir.
Patlayıcıları olan bir teknenin (2000 yılı, Yemen) kullanıldığı bir saldırının ardından, URO “Cole” muhripleri 17 insanını öldürdü ve 39 yaralandı. Ve büyük gemilerin botlara dayanması zor olabilir.
Tasarım çalışmaları sonucunda, sadece hedef alana otomatik olarak ulaşmakla kalmayıp, aynı zamanda onu bulup saldırabilen bir savaş kompleksi de kurulmalıdır. Şimdiye kadar, otomatik kontrol sistemi sadece kısmen hazır: PEM bağımsız olarak atalet veya uydu navigasyonunu kullanarak hedef alana girebilir, ancak savaş görevinin daha fazla yürütülmesi operatörün sorumluluğundadır. Nitekim olarak, tam olarak Spike roketinin son lansmanı yapıldı. Piyasaya sürüldükten sonra operatör bir roket fırlattı. Anti-tank füzesi kompleksi türünün seçimi, ilk başta, füze rehberliği türünden kaynaklanıyordu. Spike ATGM, kızılötesi bir kafa kullanarak hedefe yöneliktir ve sonuç olarak teknede ek ekipman gerektirmez. Gelecekte, PEM ayrıca, Spike ATGM ile aynı hedefleme sistemine sahip olan FIM-92 Stinger füzesi gibi uçaksavar silahları da alabilir. Bununla birlikte, nispeten büyük uçaksavar füzelerinin olması durumunda, kurulum yerinin sorusuna karar vermek zorunda kalacaktır.
Tam özerkliğe sahip elektronik yaratmadaki zorluklara ek olarak, bu tür tekneler için üs ile bazı problemler de vardır. Şu anda, hem İsrail Koruyucu hem de Amerikan PEM hafif, düz tabanlı, şişirilebilir yapılar temelinde yapılmaktadır. Bu yüzen İHA'ların denize elverişliliğinin ne olduğunu tahmin etmek zor değildir. Aslında, kıyıdan veya geminin tabanından sadece kısa bir mesafede çalışabilirler ve ortalama ajitasyon ile bile hareket edemezler. Denize elverişliliği arttırmanın tolere edilebilir tek yolu, büyüklüğü artırmaktır, ancak daha büyük bir yüzen gemi henüz uygun değildir ve ordunun gereksinimlerini karşılamamaktadır. Dolayısıyla, şu anki durumda, Amerikan PEM projesi tamamen deneyseldir ve yakın gelecekte tam teşekküllü askeri teçhizat haline gelemeyecektir. İsrail “Savunucusu” na gelince, birkaç yıldır ülkesinin deniz kuvvetlerinde görev yaptı. İsrail'in karasularının özellikleri, kursun yüksek özellikleri için çabalamamamızı ve araçtaki donanıma daha fazla dikkat etmemizi sağlar. Potansiyel müşterilerin farklı koşulları ve istekleri nedeniyle teknolojinin yaratılmasına farklı bir yaklaşım var. Yüksek bir olasılık derecesiyle, PEM'in nihayetinde daha sonra başka projelerde kullanılacak yeni teknolojiler geliştirmek için bir platform olarak kalacağını varsayabiliriz.
Sitelerin malzemelerinde:
http://rafael.co.il/
http://defense-update.com/
http://israeldefense.com/
http://science.compulenta.ru/
http://dvice.com/