Kuzey Amerika Geyik Faresi, (Peromyscus maniculatus), genelde Kuzey Amerika’ya özgü bir kemirgen olarak bilinir. En yaygın olarak geyik faresi olarak adlandırılır, ancak bu isim çoğu Peromyscus türü için ortaktır ve bu nedenle genellikle Kuzey Amerika geyik faresi olarak adlandırılır. Ve kıtada oldukça yaygındır, başlıca istisnası güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri’nin kuzeyidir.
Diğer Peromyscus türleri gibi, hantavirüsler ve Lyme hastalığı gibi ortaya çıkan bulaşıcı hastalıkların vektörü ve taşıyıcısıdır. Beyaz ayaklı fare Peromyscus leucopus ile yakından ilgilidir.
Genel Bakış
Türün 56 alt türü vardır. Bunların hepsi sayıca bol olan minik memelilerdir. Geyik faresi, Amerika’da yaşayan küçük bir kemirgendir ve beyaz ayaklı fare Peromyscus leucopus ile yakından ilgilidir. İki tür görünüş olarak son derece benzer olduğundan, kırmızı kan hücresi aglütinasyon testleri veya karyotip teknikleriyle en iyi ayırt edilirler. Geyik faresi, uzun ve çok renkli kuyruğu ile fiziksel olarak da ayırt edilebilir. Geyik fareleri, kendi temizlikleri ve bakımı kolay olmaları nedeniyle sıklıkla laboratuar deneylerinde kullanılır.
Fiziksel tanım
Geyik faresi, kuyruğu hariç, sadece 3 ila 4 inç (8 ila 10 cm) uzunluğunda, küçük boyutludur. Onlara iyi görme ve işitme sağlayan büyük boncuk gözleri ve büyük kulakları vardır. Yumuşak kürkleri beyazdan siyaha kadar değişebilir, ancak tüm geyik farelerinin ayırt edilebilir bir beyaz alt tarafı ve beyaz ayakları vardır.
Davranış
Geyik fareleri, gündüzleri ağaç veya yuva gibi bitki materyalinden yuva yaptıkları alanlarda geçiren gece canlılarıdır. Geyik farelerinin yavruları, anne tarafından ayrı bir ev aralığında tutulur. Geyik fareleri, yavrularıyla gruplar halinde birbirine karışmaz. Gelişim aşamalarında, bir çöpün içindeki fareler, iki farklı litrelik farelerden çok daha fazla etkileşime girer. Geyik fareleri bireysel ev aralıklarında yaşamalarına rağmen, bu aralıklar örtüşme eğilimindedir. Örtüşme meydana geldiğinde, aynı cinsiyetten ziyade karşı cinsle olma olasılığı daha yüksektir. Örtüşen ev aralıklarında yaşayan geyik fareleri, birbirlerini tanıma ve çok etkileşime girme eğilimindedir.
Üreme ve yaşam süresi
Üreme sezonu
Geyik fareleri yıl boyunca üreyebilir, ancak menzillerinin çoğu bölümünde Mart’tan Ekim’e kadar ürerler. Geyik faresi yetiştiriciliği, mevsime göre değil, gıda mevcudiyetine göre belirlenme eğilimindedir.
Yuvalama
Dişi geyik fareleri, çimler, kökler, yosunlar, yün, deve dikeni ve çeşitli yapay lifler gibi çeşitli malzemeler kullanarak yuvalar inşa eder. Erkek geyik farelerine dişi, yavruları yuva yapmalarına, onları bir arada tutmalarına ve hayatta kalmaları için sıcak tutmalarına izin verir.
Bir çalışmada, hem erkek hem de dişi geyik farelerinin yarısından daha azı, üremek için orijinal yuvalarını terk etti. Bu, aile içi çiftleşme olduğu ve bir bütün olarak geyik fareleri arasındaki gen akışının sınırlı olduğu anlamına gelir.
Geyik farelerinin de değişmiş bağırsak mikrobiyotasından OKB benzeri davranışlara sahip olduğunu ortaya çıkaran son çalışmalar yapılmıştır. Bu fenomen tipik olarak anormal derecede büyük yuva boyutlarında görülür ve davranış doğumdan sonraki 8 hafta içinde ortaya çıkar. Bu fareler, koşulların istikrarlı olduğu bir laboratuvarda daha büyük yuvalar inşa etmek için gereksiz yere ekstra enerji ve çaba harcadıklarından, büyük yuva inşası bir uyumsuzluk olarak kabul edilir.
Gebelik ve üreme
Geyik fareleri bol miktarda ürerler ve diğer yerel memelilere kıyasla türleri arasında sayıları en yüksektir. Peromyscus türlerinin gebelik süreleri 22 ile 26 gün arasında değişmektedir. Tipik yavrular üç ila beş yavrudan oluşur; boyutu bir ila dokuz yavru arasında değişir. Çoğu dişi geyik faresinin yılda birden fazla doğurur. Yılda üç veya dört litre muhtemelen tipiktir; tutsak geyik fareleri bir yılda 14 kez kadar doğurdu. Erkekler genellikle aileyle yaşar ve gençlerin bakımına yardımcı olur.
Yavruların gelişimi
Geyik faresi yavruları, yani kör, çıplak ve çaresiz doğarlar; gelişme hızlıdır. Genç geyik fareleri, ikinci haftanın sonuna kadar tüylerini doldurur; gözleri 13 ile 19 gün arasında açılır ve sadece birkaç hafta içinde tamamen tüylü ve bağımsız hale gelirler. Dişiler doğumdan sonra 27 ila 34 gün emzirirler; çoğu genç yaklaşık 18 ila 24 gün sütten kesilir. Gençler yaklaşık 6 haftada yetişkin boyutuna ulaşır ve daha sonra yavaş yavaş kilo almaya devam eder.
Dağılım
Geyik fare yavruları genellikle sütten kesildikten sonra ve sonraki yavruların doğumundan önce cinsel olgunluğa ulaştıklarında dağılırlar. Bazen gençler, özellikle üreme alanı sınırlı olduğunda doğum alanında kalırlar. Geyik farelerinin çoğu, kendi yuvalarını oluşturmak için doğum alanından 152 metreden daha az mesafe kat eder.
Uzun ömür ve ölüm oranı
Laboratuvarda maksimum yaşam süreleri 96 aydır ve ortalama yaşam beklentisi kadınlarda 45,5 ay ve erkeklerde 47,5 aydır. [20] Birçok bölgede geyik fareleri 1 yıldan az yaşar. Bir tutsak erkek geyik faresi 32 ay yaşadı ve esaret altında 8 yıl yaşayan bir orman geyiği faresine dair bir rapor var (başka bir fare neredeyse 6 yaşına kadar doğurgan idi).
Yetişme ortamı
Peromyscus maniculatus, Alaska, Kanada ve Güney Amerika’nın bazı bölgelerini içeren yerlerde bulunur. Geyik farelerinin çoğu, büyük içi boş ağaçlarda yüksek yerlerde yuva yapar. Geyik faresi çoğunlukla tek başına yuva yapar, ancak bazen karşı cinsten bir geyik faresi ile yuva yapar. [15] Batı dağlarında kalabalıktırlar ve ormanlık alanlarda ve daha önce ağaçlık olan alanlarda yaşarlar. Geyik faresi genellikle gece yaratıktır. Geyik fareleri, kış mevsiminde karın üzerinde veya kütüklerin altında aktif olarak bulunabilir.
Geyik fareleri, otlaklar, çalılık alanlar, ormanlık alanlar ve ormanlar dahil olmak üzere çok çeşitli bitki topluluklarında yaşar. Colorado ve Wyoming’deki subalpin ormanlarında 29 bölgede küçük memeliler üzerinde yapılan bir araştırmada, geyik faresi en yüksek görülme sıklığına sahipti; ancak, her zaman en bol bulunan küçük memeli değildi. Geyik fareleri doğu Washington ve kuzey Idaho’daki altı orman topluluğunun dördünde mahsur kalmıştı ve ponderosa çamı (Pinus ponderosa) savanındaki tek kemirgen onlardı. Kuzey New England’da geyik fareleri hem iğne yapraklı hem de yaprak döken ormanlarda bulunur. Geyik fareleri genellikle kuzey boreal ormanındaki tek Peromyscus türüdür. Alt türler, bitki toplulukları ve bitki örtüsü yapıları kullanımlarında farklılık gösterir. Geyik faresinin iki ana grubu vardır: çayır geyiği faresi ve ormanlık alan veya orman geyiği fare grubu.
Geyik fareleri genellikle açık habitatta aktiftir; çoğu alt tür, birçok volkanın (Microtus ve Clethrionomys spp.) yaptığı gibi gizli pistler geliştirmez. Orman içindeki açık habitatta geyik fareleri en yakın keresteyi ziyaret etme eğilimindedir. Ontario’nun merkezinde geyik fareleri, pistler için yutulmuş odun kullandı.
Geyik fareleri zeminde kazılan yuvalarda yuva yapar veya çalı yığınları, kütükler, kayalar, kütükler gibi yükseltilmiş alanlarda, ağaç kabuğu altında ve ağaçlardaki oyuklarda yuva yapar. Yuvalar ayrıca eski tahtalar ve terk edilmiş araçlar dahil olmak üzere çeşitli yapı ve eserlerde inşa edilir. Douglas köknar ağaçlarında yerden 24 m yüksekliğe kadar yuvalar bulunmuştur.
Doğal Avcı ve Yırtıcıları
Geyik fareleri yılanlar (Viperidae), baykuşlar (Strigidae), vizon (Neovison vison), sansar (Martes americana) ve diğer gelincikler (Mustelidae), kokarcalar (Mephites ve Spilogale spp.), Bobcat (Lynx rufus), evcil hayvanlar için önemli bir avdır. Kedi (Felis catus), çakal (Canis latrans), tilkiler (Vulpes ve Urocyon spp.) ve ringtail (Bassariscus astutus). Geyik fareleri ayrıca Cuterebra fontinella tarafından parazitlenir.
Diyet
Geyik fareleri omnivordur; temel diyet öğeleri genellikle tohumları, meyveleri, eklem bacaklıları, yaprakları ve mantarları içerir; mantarların en az miktarda alımı vardır. Yıl boyunca, geyik faresi o mevsimde ne yiyebileceğini düşünmek için yeme alışkanlıklarını değiştirecek. Kış aylarında eklembacaklılar, geyik faresinin yiyeceklerinin beşte birini oluşturur. Bunlar örümcekler, tırtıllar ve heteropteranları içerir. İlkbahar aylarında, büyük miktarlarda tüketilen böceklerle birlikte tohumlar da yemeye hazır hale gelir. İlkbahar mevsiminde geyik farelerinin midelerinde de yapraklar bulunur. Yaz aylarında fare, tohum ve meyve tüketir. Sonbahar mevsimi boyunca, geyik faresi kışın diyetine benzemek için yeme alışkanlıklarını yavaşça değiştirecektir