Dinozorlar Hakkında Doğru Bildiğimiz Yanlışlar
İlk dinozor kemiği 1676'da tanımlandığında, bir filden ya da belki de bir devden geldiği düşünülüyordu.Bir asırdan fazla bir süre sonra, bilim adamları, bu tür fosillerin, bir tür tıknaz, aşırı büyümüş kertenkele olarak tasvir edilen Megalosaurus adını verdikleri bir yaratıktan geldiğini fark ettiler. Ardından, 1842'de önde gelen anatomist Richard Owen, Megalosaurus'u Dinosauria veya “Korkunç Kertenkeleler” adını verdiği yepyeni bir hayvan grubunun parçası olarak tanıdı. O zamandan beri, her ay daha fazla bulunan yaklaşık 700 farklı dinozor türü tanımlanmıştır. Dinozorlar hakkındaki fikirlerimiz de kökten değişti. Bugün bildiğimiz dinozorlar, çocukken okumuş olabileceğiniz kitaplardakilerden çok farklı.
Efsane 1: Dinozorların Hepsi Büyüktü
Dinozor adı, devlerin görüntülerini çağrıştırmaya meyillidir ve kesinlikle birçoğu çok büyüktü. Tyrannosaurus rex yaklaşık 12 metre uzunluğundaydı ve beş tondan fazla, bir fil büyüklüğündeydi ve muhtemelen en büyük etobur bile değildi. Uzun boyunlu, bitki yiyen sauropodlar devasa boyutlara ulaştı. Muazzam Argentinosaurus sadece birkaç kemikten biliniyor, ancak boyutunun 30 metre uzunluğunda ve 80 ton ağırlığında olduğu tahmin ediliyor. Bu, yaşayan herhangi bir kara memelisinden ve en büyük balinalar hariç hepsinden daha büyük. Ve dinozorlar burada benzersizdir. Daha önce ve sonra başka hiçbir kara hayvanı grubu bu kadar büyüyemedi. Ancak tüm dinozorlar dev değildi. Boynuzlu dinozor Protoceratops bir koyun büyüklüğündeydi. Velociraptor, bir golden retriever büyüklüğündeydi ve Jurassic Park'ı daha korkunç hale getirmek için büyütülmesi gerekiyordu .Son yıllarda, kedi büyüklüğünde yırtıcı hayvan Hesperonychus , tavşan büyüklüğünde bitki yiyici Tianyulong ve bıldırcın büyüklüğünde böcek yiyici Parvicursor gibi keşfedilen küçük türlerin sayısında bir patlama görüldü . Daha küçük türler muhtemelen dev kuzenlerinden daha yaygındı. Sadece bir T. rex'in devasa kemiklerinin korunmuş olma olasılığı daha yüksek ve sahada tespit edilmesi çok daha kolay.
Efsane 2: Dinozorların Hepsi Pulluydu
Dinozorlar ilk keşfedildiğinde, timsah ve kertenkelelerle akraba oldukları için pullu olmaları gerektiği açıktı. Ve ördek gagaları, boynuzlu dinozorlar, sauropodlar ve zırhlı dinozorlar dahil olmak üzere birçok dinozor, ölçek izlenimlerini korur. Ancak 1970'lerde paleontologlar, kuş akrabaları gibi bazı dinozorların tüylü olup olmadığını merak etmeye başladılar. Bu, o zamanlar vahşi bir spekülasyon olarak kabul edildi, ancak 1997'de Sinosauropteryx adlı küçük bir etçil dinozorun pullarla değil, yumuşak, tüylü bir tüyle kaplı olduğu bulundu. O zamandan beri, bitki yiyen ornitopodlarda, sivri uçlu heterodontosaurlarda ve Tyrannosauridae dahil birçok etçil dinozor ailesinde tüyler keşfedildi- bu, T.rex'in pullarla değil muhtemelen tüylerle kaplı olduğu anlamına geliyor.
Efsane 3: Dinozorların Hepsi Yeşil ve Kahverengiydi
Dinozorların ilk resimleri, gri, yeşil ve kahverenginin iç karartıcı tonlarında giyinmiş monoton hayvanlarla sıkıcı bir paleti tercih ediyordu. Mezozoik dönem gerçekten bu kadar kasvetliyse, soylarının tükenmesine şaşmamalı. Ama gerçekte renkler çok daha canlı, hatta cafcaflı olurdu. Dinozor pulları ve tüyleri üzerinde yapılan araştırmalar, kertenkele pullarına, kuş tüylerine ve saçımıza renk veren aynı pigment olan melanin izlerini ortaya çıkardı. Analizler, dinozorların siyah, beyaz ve zencefil dahil olmak üzere çok çeşitli renklerde geldiğini gösteriyor. Birkaç gösterişçinin tüylerinde yanardöner bir parlaklık bile vardı. Sadece bu da değil, birçok dinozorda noktalar ve çizgiler, beyaz karınlar ve koyu renkli sırtlar ile cesurca desenler vardı. Bu desenlerden bazıları muhtemelen dinozorların avcılardan ve avlardan saklanmalarına yardımcı olmak için kamuflaj olarak evrimleşmiştir. Ancak parlak renkler ve göze çarpan desenler, tıpkı bir tavus kuşunun kuyruğu gibi, potansiyel eşlerin dikkatini çekmeye hizmet edebilirdi.
Efsane 4: Dinozorlar Kötü Ebeveynlerdi
Çoğu sürüngen, yumurtalarını gömer ve yavrularını ellerinden geldiğince kendileri için savaşmaya bırakarak uzaklaşır. Bu eller serbest ebeveynlik risklidir. Bir deniz kaplumbağası, birkaçının büyüdüğünü görmek için ömrü boyunca binlerce yumurta bırakmalıdır. Dinozorların bir zamanlar aynı "lay ve bırak" stratejisini kullandıkları düşünülüyordu. Artık bunun yanlış olduğunu biliyoruz. Yaşayan dinozor akrabaları kuşlar ve timsahlar yumurtalarını ve yavrularını korurlar, bu nedenle dinozorların da yaptığı makul bir varsayımdır. Ve şimdi bunun kanıtı var. Gobi Çölü'ne yapılan keşif gezileri, bir yumurta yığınının üzerinde bir dinozor bulduğunda, yuvayı yağmalarken öldüğü varsayıldı. Oviraptor veya “yumurta hırsızı” olarak adlandırıldı. Ama sonra yumurtaların üzerinde kuluçkaya yatan kuşlar gibi oturan daha fazla iskelet bulundu. Oviraptor'un yumurta yemediği ortaya çıktı ve sadece onları koruyordu.
Efsane 5: Dinozorlar Yok Olmaya Mahkumdu
Dinozor neslinin tükenmesi, uzun süredir dinozorların kendi başarısızlıklarından, değişen çevreye uyum sağlamadaki başarısızlıktan sorumlu tutuldu. Gerçekte dinozorlar, Kuzey ve Güney Amerika, Asya, Avrupa, Afrika ve hatta Antarktika'da bulunan fosillerle 100 milyon yıldan fazla bir süredir çeşitlilik gösteriyordu. Bazıları bu çeşitliliğin azalmakta olduğunu iddia etse de, fosiller dinozorların 66 milyon yıl öncesine, şimdiki Meksika'da bir asteroidin Dünya'ya çarptığı zamana kadar yaygın, yaygın ve çeşitli olduğunu gösteriyor. Çarpmanın enkazı güneşi engelledi ve dünyayı karanlığa sürükledi. Dinozorların ortadan kaybolması kader değildi kozmik bir kazaydı. Asteroit bir derecenin küçük bir kısmı kadar sapmış olsaydı, dinozorlar gezegeni hala yönetecekti ve biz yapmayacağız.
Efsane 6: Dinozorların Soyu Tükendi
Asteroit neredeyse dinozorları yok etti. T-rex, Triceratops ve diğerleri ortadan kayboldu, ancak muhtemelen bir düzineden az türden bir avuç küçük tüylü dinozor hayatta kaldı. Onlar kuşlardı. T-rex ve Velociraptor'un küçük, uçan kuzenleri ve etçil dinozorların doğrudan torunları. Ve sadece hayatta kalmakla kalmadılar, geliştiler ve on bin kadar kuş türüne dönüştüler.