We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Örtülü operasyonlar, diğer operasyon türleri gibi, finansmana ve finansal araçların kullanımına ihtiyaç duyar. BCCI'nin birçok ülkenin ve diktatörün yasadışı faaliyetleri için yararlı bir amaca hizmet etmesi gibi, 1970'lerin ortalarında Gizli Ekip, gizli operasyonlar için kendi bankasını kontrol etmesi gerektiğine karar verdi.
Daniel Sheehan, Clines, Secord, Shackley ve Quintero'nun Vang Pao'nun afyon kârlarından elde edilen fonların bir yüzdesini Sidney, Avustralya'daki Nugan Hand Bank'taki gizli bir banka hesabına aktardığını öne süren bilgiler topladı.
Nugan Bankası, 1976 yılında Francis John Nugan ve Michael Jon Hand tarafından kuruldu. El, Laos'taki ABD Özel Kuvvetleri'nin bir üyesi, eski bir Yeşil Bereli ve bir CIA ajanıydı. Kuruluşundan kısa bir süre sonra banka 25 milyon dolarlık mevduatla övündü. Yönetim kurulu etkileyiciydi.
Nugan El Bankası Başkanı, Asya ve Pasifik'teki ABD Kuvvetlerinin Stratejik Planlamasından sorumlu eski Genelkurmay Başkanı Amiral Earl F. Yates'ti. Nugan Hand Bank Hawaii'nin Başkanı, Vietnam Savaşı sırasında Tayland'daki ABD birliklerinin komutanı ve ardından Pasifik Genelkurmay Başkan Yardımcısı General Edwin F. Black'di. Nugan Hand'in Suudi Arabistan'daki temsilcisi, ABD Deniz İstihbaratı ajanı Bernie Houghton'du.
Nugan Hand Bank'ın bir başka yöneticisi, daha sonra CIA'in tescilli şirketi Air America (CIA tarafından işletilen ve Altın Üçgen'den Saygon, Hong Kong ve Bangkok). Vietnam'da bir Yeşil Bereli ve CIA ajanı olan George Farris, Nugan Hand Bank'ın Washington DC ofisini yönetiyordu. ABD Pasifik Komutanlığı eski Genelkurmay Başkanı General LeRoy J. Manor, Nugan Hand'in Manila'daki adamıydı. Bankanın hukuk müşaviri, CIA eski direktörü William Colby idi.
Nugan El Bankası'nın kurulmasından önceki ana şirketin Yönetim Kurulu, adreslerini GO Air America, Army Post Office, San olarak listeleyen Grant Walters, Robert Peterson, David M. Houton ve Spencer Smith'ti. Francisco, California (Canadian Dimension, Eylül 1987).
Nugan El Bankası dünya çapında şubeler açmasına rağmen nadiren bankacılık faaliyeti yürütmüştür. Aslında banka bir mini-BCCI'ydi, erişimi altı kıtaya yayılmıştı ve uyuşturucu operasyonları, kara para aklama, vergi kaçakçılığı ve yatırımcı dolandırıcılık operasyonlarına karışmıştı. Sadece CIA'in Güneydoğu Asya uyuşturucu ticaretinden elde ettiği kârlar için bir işlem merkezi olarak hizmet etmekle kalmadı, aynı zamanda Angola'da savaşan Güney Afrika destekli güçlere para akıttı.
Banka, 1980'de Frank Nugan'ın o yılın 27 Ocak'ında Mercedes-Benz'inde kurşun yarası sonucu ölü bulunduğu Avustralya'da manşetlere taşındı. Polis, pantolonunun içinde Nugan Hand'in avukatı William Colby'nin, Colby'nin yaklaşan Uzak Doğu gezisinin ayrıntılarını içeren kartvizitini buldu. Evrak çantasının içinde önde gelen Avustralyalı politikacıların ve iş adamlarının isimleri beş ve altı haneli rakamlarla elle yazılmış dolarlarla yazılmıştı (Mother Jones, Ağustos/Eylül 1987).
El'in yerel bir avukat ve gıda işleme servetinin varisi Frank Nugan'la nasıl tanıştığının ardındaki koşullar hiçbir zaman tam olarak açıklığa kavuşturulmamıştır. Yemin altında, tahkikatta, Hand hatırlamadığını iddia etti.
Banka büyüdü ve 13 ülkede ofisleri veya iştirakleri oldu. Dope, Dirty Money ve CIA: Crimes of Patriots (1987) adlı kitabıyla skandalı belgeleyen Jonathan Kwitny'ye göre, banka çok az bankacılık yaptı. Bununla birlikte, yedi yıllık varlığı boyunca, para taşımak, toplamak ve dağıtmak için büyük meblağlar biriktirdi. Müfettişler 1980 yılında bankanın işlerini incelemeye başlar başlamaz bankanın iflas ettiği ilan edildi. Kwitny, ölümünden hemen sonraki günlerde, şirket dosyalarının "kartonlara konulduğu, sıralandığı veya bir parçalayıcıya beslendiği" için Nugan'ın evinin Hand, Yates ve Houghton tarafından devralındığını keşfetti (Mother Jones, Ağustos/Eylül 1987). Kwitny, Tayland'ın Chiang Mai kentindeki şubesinin Nugan Hand'in faaliyetlerinin en gizemlisi olduğunu yazıyor. Neden sözde meşru bir banka, afyon ticaretinin yoğun olduğu bir bölge olan Chiang Mai'de ofis açtı?
Uzun araştırmalardan sonra Kwitny, Nugan El Bankası'nın Chiang Mai şubesinin, Birleşik Devletler Uyuşturucuyla Mücadele Dairesi ofisiyle aynı süitte olduğuna inandığı yerde aynı katta olduğunu keşfetti. Sorulduğunda, DEA bir açıklama önermedi. Kwitny hangi yöne dönse taş duvarlarla çevrili olduğunu gördü.
Tayland şubesini yönetmek için Hand tarafından seçilen Avustralyalı Neil Evans'ın izini sürdüğünde nihayet maaş kirini yakaladı. Evans, Kwitny'ye, yedi aylık görevi sırasında Hand'in kendisine altı büyük uyuşturucu satıcısından 2,6 milyon dolar yatırmasını söylediğini bildirdi. Bangkok ofisindeki başka bir çalışan, "Orada uyuşturucu parasından başka bir şey yoktu" dedi. (Avustralya hükümeti tarafından yaptırılan bir soruşturma olan Uyuşturucu Kaçakçılığına İlişkin Ortak Görev Gücü, kamuoyuna açıklamadan önce, raporundan Nugan Hand'in Tayland faaliyetlerine ilişkin on sayfayı sildi.)
Banka, 50 milyon dolar borcuyla battı. Mevduatların hiçbiri, yasadışı faaliyetler için kullanıldığı için güvence altına alınmadı. Bunlar arasında Suudi Arabistan'daki Amerikan askeri personelini yaklaşık 10 milyon dolardan dolandırmak da vardı. Banka, Amerikalıların Suudi Arabistan'da çalıştığı tesislere "yatırım danışmanları" gönderdi ve onlara maaşlarını Nugan Hand'in Hong Kong şubesinde teminatlı devlet tahvillerine yatırmalarını söyledi.
Avustralya hükümeti sonunda bankanın çöküşünü araştırdı ve milyonlarca doların kayıp ve açıklanmadığını tespit etti. Bankanın ana mudilerinin Orta Doğu ve Asya'daki narkotik ticaretiyle bağlantılı olduğunu ve CIA'nın çeşitli gizli operasyonları finanse etmek için Nugan Hand'i kullandığını keşfetti. Hükümet soruşturmaları, Nugan Hand ile dünyanın en büyük eroin sendikaları arasındaki bağları ortaya çıkardı. Raporlar, Banka'nın uyuşturucu kaçakçılığıyla bağlantılı olduğu bilinen en az 26 ayrı kişi veya grupla bağlantılı olduğunu söyledi."
1983'te Avustralya Uyuşturucu Kaçakçılığı Ortak Görev Gücü, Nugan Hand'in faaliyetleri hakkında Parlamento'ya Shackley, Secord, Clines, Quintero ve Wilson'ın geçmişi "Nugan Hand grubunun faaliyetlerinin doğru bir şekilde anlaşılmasıyla ilgili" kişiler olduğunu söyleyen bir rapor yayınladı. ve bu grupla ilişkili insanlar."
Mart 1987'de CBS haber programında 60 dakika röportaj yapıldığında, Başkan Yardımcısı bu ifadelerin "zamana dayandığını" söyledi. Medyada Contra'ları tedarik etme işine karıştığına dair haberler sorulduğunda Bush, "Bir operasyon yürüttüğüme dair sinsi bir iddia var. Bu doğru değil, adaletsiz ve tamamen yanlış. Max Gomez [Rodriguez'in takma adı] ile üç kez görüştüm ve hiçbir zaman görüşmedim. onunla Nikaragua'yı tartıştı.... Herhangi bir operasyonla bağlantı yoktu, ama yine de ortaya çıkıyor. Bu şeyle ilgili doğramalardan çıkan her türden tuhaf adamlar var." Bush'a, Donald Gregg'in Rodriguez ile Kontraları tartıştığını inkar ederken "yalan söyleyip söylemediği" soruldu. Bush hayır dedi ve Gregg sadece "unuttu". O zamanki Başkan Yardımcısı, "O yalancı değil. Onun yalancı olduğunu düşünseydim, benim için çalışmıyordu" dedi.
Bush, "Geçmişe dönüp bakınca, Bay Gregg'in size bundan (Kuzey'in ikmal çabasındaki rolü) Ağustos 1986'da bahsetmesini ister miydiniz?" diye sorulduğunda, Bush, "Evet, özellikle şu anda bildiklerimi bilerek" dedi.
Bu, Gregg'in bir yalancı olması gerektiği anlamına geliyor çünkü Ağustos 1986'da veya Nisan 1986'da Rodriguez kendisine kârların talan edilmesinden şikayet ettiğinde Başkan Yardımcısı'na her şeyi söylemedi. Ondan önemli bilgiler aldı ve onu cezalandırmak yerine Güney Kore'ye büyükelçi atadı.
Otobiyografisinde, İleriye dönük (1987), Bush North'un "gizli operasyonlarını" Kasım 1986'dan önce bildiğini reddediyor.
1988'de Newsweek'e verdiği bir röportajda, Bush'a "Kuzey'in Contra operasyonundaki rolünü ilk ne zaman öğrendiniz?" "Bay North'un Kontra ikmal çabasındaki rolü hakkında bildiklerim, soruşturmalar sırasında kamuoyuna açıklanan bilgilerden geldi."
Bush, North'un faaliyetleri için bir sıçrama tahtası görevi gören Terörle Mücadele Görev Gücü'ne başkanlık ettiğine ve Kriz Ön Planlama Komitesi'nin Ulusal Güvenlik Planlama Grubu'nu bulduğuna, ancak North'un faaliyetleri hakkında hiçbir şey bilmediğine inanmamızı istiyor. Oliver North'un tüm ikmal operasyonunu, üstlerinden hiçbirinin bilgisi olmadan, haydut bir operasyon olarak kendi başına yürüttüğüne ve daha sonra mahkemeye çıkarıldığında bu diğer adamların isimlerini ve itibarlarını çamura bulamaya çalıştığına inanmamızı istiyor. . Oliver North'un tüm Contra-ikmal çabasındaki rolünü yalnızca soruşturmalar sırasında kamuoyuna açıklanan bilgilerden öğrendiğini. Başka bir deyişle, Amerika Birleşik Devletleri Başkan Yardımcısı, Oliver North'un gizli gündemleri ve gizli operasyonları hakkında ABC, Time dergisi ve NBC'den haber alan herhangi bir ortalama Amerikalıdan daha fazla bilgiye veya istihbarata sahip değildi?
Bush, 1988 seçim kampanyası sırasında, ikiyüzlülüğün en uç noktası olması gereken şey olarak, İran-Kontra meselesinin tamamının "eski haber" olduğunu söyledi. "Doğruyu söyledim demekten bıktınız ve bıktınız."
İran-Kontra halka açıldıktan sonra Kontra bağlantısına ne oldu? Bush Beyaz Saray'ın muhtemelen arkasında olduğu gizli operasyonlardan biri, Sandinista adayı Başkan Daniel Ortega'nın ana muhalefeti olan Violeta Chamorro ve Ulusal Muhalefet Birliği'nin (UNO) 1990 kampanyasını finanse etmeye yönelik gizli çabadır.
25 Şubat 1990 seçimlerinden sekiz ay önce, CIA, Nikaragua'ya dönebilmeleri için Miami merkezli 100'den fazla Kontra liderine 600.000 dolardan fazla para gönderen gizli bir operasyon yönetti (Newsweek, 21 Ekim 1991). Kongre, Nikaragua seçimlerine harcanacak 9 milyon doları onaylamasına rağmen, UNO için gizli CIA mali desteğini yasakladı.
Ödemeler hakkında soru sorulduğunda, İdare yetkilileri ödemelerin sadece 100 kadar Contra liderinin eve dönmesine yardım etmek için yapılan harcamalar olduğunu iddia etti. Ancak bir Beyaz Saray yetkilisi, "Bu parayı geri dönüp Chamorro kampanyasında çalışmaları için harcıyorduk. Ne yapmaları gerektiğini biliyorlardı" (Newsweek, 21 Ekim 1991) kabul etti.
George Bush, başlattığı tüm politikaların ve gizli operasyonların gizli kalmasını tercih ederdi. Yapmadıklarında, o ve personeli onların varlığını ya da onlarla olan ilgilerini basitçe inkar etti. Tarihi rekoru kırmak için, George Bush'un, yaygın olarak "İran Contra Olayı" olarak bilinen olay şemsiyesi altında ortaya çıkan tüm skandallara yönelik resmi yanıtlardan oluşan tüm repertuarına bakmak önemlidir.
Bush, İran-Kontra ile ilgili tüm konularda "döngü dışında" olduğu konusunda ısrar etti. Skandalın "gizli boyutlarını" ancak Aralık 1986'da Ulusal Güvenlik Danışmanı Donald Gregg'in kendisine brifing vermesinden sonra anladı. Bu, Başsavcı Edwin Meese'in silah satışlarından elde edilen kârın Kontralara aktarıldığını açıklamasından yaklaşık bir ay sonraydı. Bush, "Bu brifinge kadar, girişimin gerçekte nasıl uygulandığını tam olarak takdir etmedim" diyor.
Bush bize ne anlatmaya çalışıyor? Bu gizli, örtülü operasyonlar yapılıyor ve ülkedeki en yüksek seçilmiş yetkililere haber verilmedi mi? Bu ya sessiz bir darbe ya da Başkan ve Başkan Yardımcısının ulusal meseleleri son derece zayıf bir şekilde kavraması.
Mantık, Bush'un neler olup bittiğini bilmesi gerektiğini dikte edecekti. 6 Ağustos 1985'te, eski Ulusal Güvenlik Danışmanı Robert McFarlane'in İranlılar tarafından tutulan Amerikan rehineleri için ABD silahlarını takas etme anlaşmasını özetlediği bir toplantıya katıldığını itiraf etti. 6 Ocak 1986'da Başkan Reagan, Amerikan rehinelerinin serbest bırakılmasını sağlamak için TOW füzelerinin satışına izin verdi. Ertesi sabah, Dışişleri Bakanı George Shultz ve Savunma Bakanı Caspar Weinberger muhalefetlerini dile getirirken, Başkan'ın tüm danışmanları Oval Ofis'te toplandı. Shultz, Kule Komisyonu'na, toplantının sonunda Başkan ve Başkan Yardımcısının onunla aynı fikirde olmadıklarının açık olduğunu söyledi (Schultz). Birkaç hafta sonra, Ulusal Güvenlik Danışmanı John Poindexter, Kuzey'e, politikalarına üst düzey muhalefeti kabul eden bir bilgisayar mesajı gönderdi, ancak şu sonuca vardı: "Başkan ve Başkan Yardımcısı, denememiz gereken pozisyonu almakta sağlamdır."
Bush'un bu toplantıya yanıtı ne oldu? "O sırada odadan çıkmış olabilirim ve iki Sekreter'in şiddetli muhalefetini hatırlamamış olabilirim." Bush, onları duymuş olsaydı, "tüm projeyi yeniden gözden geçirmek için harekete geçeceğini" iddia ediyor.
Kendi yanıtına göre, en azından Bush bir "proje" olduğunu biliyordu. Amerikan halkının, Reagan Beyaz Saray'ın dış politika gündeminin en tartışmalı konularından biri, Başkan'ın üst düzey danışmanları tarafından tartışılır ve analiz edilirken, George'un bir çiş yapmakta olduğuna inanmasını istiyor.
İsrail'in eski Başbakan Şimon Peres'in terör danışmanı Amiram Nir, 29 Temmuz 1986'da Kudüs'teki King David Oteli'nde Bush ile bir araya geldi. Bush'un yardımcısı Craig Fuller tarafından alınan notlara göre, Nir, Bush'un geçen yılki çabalarını özetledi. "Rehinelerin serbest bırakılmasını sağlamak için ve İranlıların istediği silahların ayrı sevkiyatlarda mı yoksa serbest bırakıldıkça her rehine için mi teslim edileceğine karar verilmesi gerekiyordu." Nir, Tower Komisyonu Raporunda yayınlanan muhtıraya göre, Reagan yönetimi yetkililerinin raporu bozma çabalarına rağmen, Bush'a "En radikal unsurlarla uğraşıyoruz" dedi.
Başkan Bush, "brifingi çok fazla hatırlayamadığını ve o sırada Nir'in ne dediğini tam olarak anlamadığını" söyledi. (Nir İbranice mi konuşuyordu?) "Radikallerden bahsederken neyi kastettiğini bilmiyordum, sormadım da" dedi.
O zaman neden Başkan Yardımcısı kendi kendine, "Hey, bu faaliyetler yabancı bir hükümet tarafından yürütülüyorsa ve ABD vatandaşlarının serbest bırakılmasını sağlamak için Amerikan yapımı silahların satışını içeriyorsa, tüm detayları bilmem gerekiyor," demedi. "ve sonra Nir'den olayların tam bir açıklamasını isteyelim mi?" Duyduklarından hoşlanmadıysa, neden tüm operasyonun durdurulmasını talep etmedi? Bush, Nir'in neden bahsettiği hakkında hiçbir fikri yoksa, neden bu operasyonun durdurulmasını talep etmedi? Nir Bush ile görüşmeyi ayarlayan danışmanları, rehineler için silahlar olmasa da tartışılacak olan ne hakkında bilgi verdi?
Başka bir yorumda Bush, "Onu (Nir) dinledim ve tüm bunlar arasında büyük bir değiş tokuş olmadı. Tüm detayları çok iyi biliyordum. Ne hakkında konuştuğunu bilmiyordum" yanıtını verdi. Radikaller." Girişim hakkında neden soru sormadığı sorulduğunda Bush, toplantıda kendisini "rahatsız" hissettiğini ve bunun bir "dinleme seansı" olduğunu düşündüğünü söyleyerek yanıt verdi (Washington Post, 21 Ekim 1988).
Bu ne anlama geliyor? Bush'un, Nir'le ABD'li rehineleri serbest bırakmaya yönelik gizli bir çabadan veya Amerika'nın nefret ettiği ve terör tehdidi olarak gördüğü bir ülkeye Amerikan silahları satmasından bahsederken "rahatsız" hissettiğini söyledi. "Dinleme seansı" ile ne demek istiyor? Neyi dinliyorsun? Nir'in Üçüncü Dünya ekonomik kalkınmasına ilişkin görüşleri? Bush bunun bir "yapma seansı" olacağına ne zaman inandı?
Temmuz 1988'deki kampanya gezisinde Bush, "Nir ona çok karmaşık bir yapbozun sadece küçük bir parçasını sundu" dedi. Bu, Nir'in ona rehineler için silahların ayrıntılarını verdiğini söylediği, ancak George'un "bulmacayı" tamamlayamadığı anlamına mı geliyor?
Bush, Amerikan halkından, ABD Başkan Yardımcısının, iki günlük yoğun bir devlet ziyaretinden İsrail'in resmi terörle mücadele uzmanıyla görüşmek için zaman ayırdığına inanmalarını istiyor. Beyaz Saray. Ama konuştuklarında Nir'in ne dediğiyle ilgilenmiyor. Nir'den sözlerini veya düşüncelerini netleştirmesini isteme zahmetine girmiyor, bunun yerine oturup dinliyor, ancak Nir'in neden bahsettiğine dair hiçbir fikri yok çünkü Bush herhangi bir rehineyi serbest bırakma çabalarından hiçbir şey bilmiyor. Bush daha sonra ayağa kalkar, bu kişinin kendisine söylediği hiçbir şeyi anlamadığı için başını sallar, daha fazla duymak istemediğini söyler ve odadan çıkar.
Küba'da, Sheehan'ın Gizli Ekip'in faaliyetlerine ilişkin açıklaması, 1950'lerin sonlarında ve 1960'ların başlarında, ABD'nin Tarafsızlık Yasasını ihlal eden Küba diktatörü Fidel Castro'yu devirme planıyla başlar. Gurbetçi Kübalılar işe alındı ve bu amaçla kurulan iki gizli askeri eğitim üssünden birine gönderildi - biri Miami, Florida'nın güneyinde, diğeri ise Retalhuleu, Guatemala'daki Camp Trax adlı.
Kuvvet daha sonra 2506 Tugayı olarak tanındı. Görevlerinin amacı, gurbetçi Kübalıların Küba'ya gizlice yeniden girmelerine izin vermek ve Küba hükümetine karşı bir gerilla direniş merkezi kurmak ve yeni ekonomiyi bozmaktı. Daha sonraki bir plan, Fidel Castro'nun öldürülmesini içeriyordu (Hükümet Operasyonlarını İstihbarat Faaliyetleri Açısından İncelemek için Seçilmiş Komite Raporu, Yabancı Liderleri İçeren İddia Edilen Suikast Planları, 94. Kongre, 1975). Bu, eski Başkan Fulgencio Batista'nın iktidara dönmesinin yanı sıra Meyer Lansky ve Santo Trafficante, Jr. gibi yeraltı dünyasının önde gelen isimleri tarafından yürütülen uyuşturucu ve kumar faaliyetlerinin yolunu açacaktı.
Operasyon 40 kod adlı düşük profilli, gerilla sızma suikast stratejisi, Nisan 1962'de Domuzlar Körfezi'nde sahnelenecek Küba'nın tam ölçekli bir askeri işgali için bir planla değiştirildi. 1962'den 1965'e kadar Theodore Shackley, Küba'ya yönelik bir baskın ve sabotaj programına başkanlık etti. Shackley altında çalışan Thomas Clines, Rafael Quintero, Luis Posada Carriles, Rafael ve Raill Villaverde, Frank Sturgis (daha sonra ünlü Watergate hırsızlarından biri olacak), Felix Rodriguez ve Edwin Wilson idi. JM/WAVE olarak adlandırılan bu operasyon, 1965 yılında, katılımcılarının birçoğunun Küba'dan Amerika Birleşik Devletleri'ne uyuşturucu kaçakçılığı işine karışmasıyla sonunda kapatıldı (New York Times, 4 Ocak 1975).
JM/WAVE projesi sona erdiğinde Shackley ve Clines, Rodriguez, Wilson ve Quintero Güneydoğu Asya'daki Laos'a gittiler. Shackley, 1969'a kadar Vientiane'deki CIA istasyonunun şefiyken, Clines, Long Tieng'deki üs şefi olarak Shackley'nin yönetimi altındaydı.
75 yılı aşkın bir süredir Batılı diplomatlar, Arap-İsrail ihtilafını çözmek için “barış inisiyatifleri” üretiyorlar. Yine de her zaman başarısız olurlar. Niye ya?
Orta Doğu çatışmasını devam ettiren nedir? Bir çözüm tasarlayacaksak, önce çatışmanın neden devam ettiğini anlamalıyız. Bunu yapmak için, duruma aşağıdan yukarıya değil, yukarıdan aşağıya bakmalıyız.
Bu, çoğu Yahudi ve Arap'ın "duruma" bakmaya koşullandırılma biçiminin tam tersidir. bunun sonucu. Çatışmayı ve kökenlerini aşağıdan yukarıya doğru görürler. Araplar/Filistinliler, İsrail'in neden olduğu hasara odaklanıyorlar ve bunun gerçekten sadece bir sonucu olduğu halde, çatışmanın nedeni olduğuna inanıyorlar. Onlar da aşağıdan yukarıya durumla ilgilidir.
Orta Doğu çatışmasının sürmesine gerçekten neyin sebep olduğunu anlamak için meseleye yukarıdan aşağıya bakmak gerekiyor.
Çatışmanın devam eden varlığının ardında yatan şeyin daha doğru bir resmini elde etmek için, sorunu çözmekten ziyade sürdürmeye hizmet eden bu beş faktörü kabul edelim:
1) Yabancı Elitlerin (FE) kazanılmış çıkarları: Çatışmada İsrailliler ve Araplara ek olarak “üçüncü bir varlık” var: yabancılar (önem sırasına göre ABD, İngiltere, Çin, Fransa, Almanya ). Onlar olmadan Orta Doğu çatışması olmazdı çünkü “durumun” çözülmesini engelleyen dış etkidir. Ne yazık ki, hem Filistinli Araplar hem de İsrailli Yahudiler birbirlerinin en büyük düşmanı olduklarına inanıyorlar - üçüncü unsur olan yabancıları - bu ikisinin de düşmanı olduğunu düşünmeden. Arapların ve Yahudilerin en çok ortak noktası bu ortak düşmandır, ancak her iki taraftaki liderler (meşru veya bağımsız değiller) halkına diğer tarafın bir numaralı düşmanları olduğunu söylerler. Dolayısıyla çatışma devam ediyor.
2) Ortadoğu petrolünün kontrolü: Yabancılar, bölgedeki geniş petrol kaynaklarını sömürmek ve kontrol etmek için Arap-İsrail çatışmasına müdahale ediyor. Petrol olmasaydı, geri dönüştürülecek petrodolar olmazdı; yabancıların bölgeye hakim olmak için hiçbir nedeni olmayacaktı.
3) Silah satışları: Orta Doğu'ya silah satışı dünya çapında bir yasak olsaydı, modern silahlara sahip “radikal Arap diktatörleri” olmazdı. Yabancılar Orta Doğu ülkelerine gelişmiş silahlar satmayı bırakırsa, çatışma sona erecekti.
4) Ana akım medya: Batı'daki ana akım medya “Orta Doğu'da barış arayışı” haberlerini bırakırsa, yakında barış bulunacaktı. Medya, bölgenin “istikrarsız” imajını canlı tutarak, insanların kendi algılarını oluşturabilecekleri tek bilgi kaynağı olarak, yabancıların müdahale etmesi için bir bahane sağlamakta ve aynı zamanda herkesi bu batılı ulusların istediklerine ikna etmeye hizmet etmektedir. barış, 50 yılı aşkın bir süredir “aramalarına” rağmen, boşuna. Medya asla FE'nin niyetlerini veya gündemlerini sorgulamaz. Böylece medya, çatışmayı devam ettiren yapıştırıcıyı sağlar. Ana akım medya sürekli çatışma hakkında haber vermeseydi, herkes Ortadoğu'nun “istikrarsız” olduğunu ve dolayısıyla yeni “barış girişimleri” yoluyla “istikrar”a ihtiyacı olduğunu unutacağı için barış olurdu.
5) Her iki tarafın da yozlaşmış ulusal liderliği: FE'yi ilgilendiren Araplar ve Yahudiler arasındaki barış değil, çatışmanın devam etmesidir. Bunu yapmanın yolu, her iki tarafın ulusal liderlerini yozlaştırmak/kontrol etmek. Meşru, popüler liderlerin Ortadoğu'daki ülkelerin başında olmamasının nedeni, FE'nin kendi halklarının ihtiyaçlarından önce onların arzularını karşılamayan herhangi bir lideri devirecek olmasıdır. Ortadoğu liderleri kendi halkı tarafından seçilir ve popüler sayılırsa, FE onları “radikal/aşırılıkçı”, “terörist lider” veya “barış düşmanı” olarak şeytanlaştıracak ve böylece dünya arenasında meşruiyetini ortadan kaldıracaktır. Her iki tarafın liderleri kendi halklarından çok yabancı efendilerini memnun etmekle ilgileniyorsa, gerçek bir birlikte yaşam nasıl gerçekleşebilir?
Bu beş temel faktör anlaşılmadıkça, çatışmayı genişleten gerçek nedenler asla anlaşılamayacaktır. Bunun yerine, her iki taraf da diğerini suçlamaya devam edecek - yüksek ahlaki zemini almaya ve kendi halkını ve yurtdışındakileri haklı olduklarına ve diğer tarafın haksız olduğuna ikna etmeye çalışacaklar. Bu sadece daha fazla ölüm ve yıkıma yol açacaktır.
Tekniğe “böl ve yönet” denir ve on yıllardır FE'nin favorisi olmuştur.