Uyuşturucu ve alkol takıntısı bir şeydir, ama yemeklere takıntılı olmak tamamen farklıdır, değil mi? Yanlış.
Bazı kişilerin fiziksel ve zihinsel sağlık sorunlarına yol açtıklarında bile gıda alımlarını kontrol etmek için mücadele etmelerinin daha karmaşık bir neden olabileceğini düşündürmektedir. Araştırmacının öncü araştırmacısına göre, Oren Contreras-Rodríguez, PhD , nörobilimciler, aşırı yemeğe nasıl baktığımızı değiştirebilecek bir obezitenin “gıda bağımlılığı modeli” ni savunmaktadır.
Dr. Contreras-Rodriguez, gıda bağımlılığı üzerine yayınlanan pek çok gözden geçirme ve editöre rağmen, konu hakkında hala az sayıda klinik araştırmanın bulunduğunu belirtiyor. Ancak bu, obezite oranlarının artmaya devam etmesiyle değişebilir, bu yüzden en yaygın gıda bağımlılığı kavram yanılgılarından bazılarını ortadan kaldırmak için iki yeme bozukluğu ve bağımlılık uzmanı sorduk.
Efsane: Gıda bağımlılığı gerçek bir durum değildir.
Bir uyuşturucu bağımlılığı gibi, arzunun sonunda zihinsel ve fiziksel bir yük olabilir. Brisman, “Bu şekilde aşırı yemeğe başladığında, zevkli bir şekilde başlayabilir, ancak yemeklerin tadına bakılmazsa ve tüm insanlar daha fazla yiyecek için bir açlık ya da yemek için değil, daha fazla bir özlem duyuyor” diyor.
Bir hastalığın “gerçekliğini” sorgulamak, acı çeken insanlara yardım etmek için fazla bir şey yapmaz. “Henüz tıbbi teşhis yok, profesyonelce limbodayız. Birçok insan bir hastalık olmadığını söylüyor – bu bir seçim. Bir bağımlılık doktoru olarak, bu konuda dirençli insanlar olarak kullanıyorum ama insanları görüyorum Beslenme bağımlılığı ile ilgili her gün , Gıda Bağımlıları yazarı Vera Tarman, MD, MSc, FCFP , diyor . “Profesyonel alanda konuştuğumda, bu çok fazla reddedildi. İnsanlar bulimia ve yeme bozukluğu hakkında konuşuyorlar , ama bir tane daha var: yiyecek bağımlılığı. Halkın komik olduğunu düşünen insanlar var ve bu hiç de komik değil . “
Efsane: Gıda bağımlılığı, sevgi dolu gıdalarla aynı şeydir.
Sadece büyük bir yemeğiniz ve büyük bir tatlıınız olduğu için bir bozukluğunuz veya bir bağımlılığınız olduğu anlamına gelmez. Brisman, “Herkes zaman zaman yemekle aşırıya kaçar. Hepimiz çok fazla hızlı yiyebiliriz ya da yediğimiz bu pastayı daha fazla isteriz” diyor.
İnsanları birbirinden ayıran şey, kontrol edilemez bir alışkanlık haline gelirse. “Yemekleri seven, yiyeceği seven, zevk alan ve yemekten utanmayan biri – muhtemelen bir yemek bağımlısı değildir . Birisi daha sonra ‘çok fazla’ ve ‘hakkında çok fazla yemek yemediğini ve düşünmeyi istemediğini’ hissedebilir. Brisman, “büyük bir yemeği veya tatlıyı dengelemek için kilo vermek” – bu normaldir. “Ama yemek tekrar eden, utançla doluysa ve kişi sonunda yemeğin tadını çıkarıyorsa, bu farklı bir hikaye. Soru, sıklıklardan biri ve yemeğin kendi hayatına müdahale edip etmediğidir.”
Efsane: Yiyecek bağımlısı olmak duygusal bir yiyen olmanın aynısıdır.
Endişelenme – bir ayrılıktan sonra bir karton dondurma yemek bir ağ geçidi davranışı değildir. “Yemek bağımlısı olmak ve duygusal yiyen olmak arasında büyük bir fark var, ve farklılığı anlatmamızın yolu duygusal yeme için işe yarayıp yaramadığını sormaktır. Eğer varsa, yemek bağımlısı olamazsınız çünkü tedavi tamamen Farklı – bu aslında karşıt, “diyor Taman. “Her şeyi deneyen ve işe yaramayan insanları görüyoruz. O zaman bir gıda bağımlısı olma şansı çok yüksektir, çünkü duygusal yemeğe verdiğimiz hiçbir şey – ilaçlardan bilişsel terapiye kadar – yardımcı oldu.”
Efsane: Sadece obez insanlar yiyecek bağımlısı olabilirler.
Bir gıda bağımlısı için normal bel veya VKİ olması tamamen mümkündür. “İlk olarak, çok fazla yemekten sonra kısıtlamak için pek çok yol var – hastalarımın çoğu pürüzlüdür, aşırı yeme dalgalanmaları vardır. Bağırırlar, sonra açlık verirler veya kısıtlarlar veya aşırı egzersiz yaparlar. Kiloları normal olabilir – hatta sıska olabilir” diyor. “Soru, kişinin nasıl kilo kullandığı değil, nasıl yiyecek kullandığıdır. Sadece birisinin zayıf olması, onların yiyecek bağımlısı olmadığı anlamına gelmez.”
Efsane: Gıda bağımlıları sadece abur cuburlara çekilir.
Gıda bağımlılığı her zaman pastada boğulmak anlamına gelmez. Bu uzmanlar hepsini gördüler – hasta olana kadar meyve ve sebzelerle dolu olanları bile. “Genellikle yiyecek bağımlıları şeker, yağ veya tuz bakımından zengin gıdalara çekilir. Ama hastalarımın çoğu bir şeye çekilir. Bazıları bir seferde 12 elma yiyor, başka bir şey tavuk ve makarnalar yiyorlar – öyle ki tavuklar Brisman, buzdolabına sığmaz. “Birisi ‘kötü’ yiyecek evini boşalttığında, çaresizlikten yapılan pek çok karışım duydum – un su ve tarçınla karıştırılmış un (evde tek şey) ve sonra da kızarmış – sadece bir şeyler yemek var .”
Efsane: Gıda bağımlıları zayıftır ve sağlıklı bir yaşam sürmeye çalışmazlar.
Bağımlılık, tüm şekillerde ciddiye alınması gereken ciddi bir durumdur. Brisman, “Temizlemek istediğim en büyük gıda bağımlılığı efsanesi, yiyecek bağımlısı olan insanların zayıf olup olmadıklarını denememeleridir. Bu zor bir bağımlılıktır.” Diyor. “Alkol ve uyuşturucuyla mücadele eden hastalar bana, dövüş yemeğinin diğer bağımlılıklardan daha zor olduğunu söylüyorlar çünkü her zaman oradadır – bundan kaçınamazsınız.”
Gerçek: Gıda bağımlılığı genetik bağlara sahip olabilir.
Ailede bağımlılığı olanlar, her zaman aynı ahmaklar için gitmez. Alkol ya da uyuşturucu yerine, bazen yemeğe dönüşmek daha kolaydır. “Her türlü bağımlılığa genetik katkısınıkanıtlayan çalışmalar var . Evet, bir alkolik ebeveyn bir yiyecek bağımlısı olan bir çocuğu iyi üretebilir. Ama aynı zamanda duyguları ve zorluklarla başa çıkmak için maddelere dönüşen ebeveynleri de aynı şekilde çocuklara öğretme “Dedi Brisman. “Uyuşturucu, alkol ya da yiyecek olsun, ebeveynler çocuklarına kendi duygularını ortadan kaldırmak için kendi başlarına bir şeye dönme konusunda bilinçsizce öğretebilirler.”