Gizli Buzul Erimesi: Himalayalar
Yeni bir çalışma, uyduların su altında meydana gelen buzul değişikliklerini görememesi nedeniyle, büyük Himalayalar'daki gölleri sonlandıran buzulların kütle kaybının önemli ölçüde hafife alındığını ve bölgenin gelecekteki buzulların kaybolması ve su kaynakları projeksiyonları için kritik sonuçları olduğunu ortaya koyuyor.
Nature Geoscience dergisinde yayınlanan çalışma, Çin Bilimler Akademisi (CAS), Graz Teknoloji Üniversitesi (Avusturya), St. Andrews Üniversitesi (İngiltere) ve Carnegie’den araştırmacıların yer aldığı uluslararası bir ekip tarafından yürütüldü. Araştırmacılar, daha önceki bir değerlendirmenin, büyük Himalayalar'daki gölleri sonlandıran buzulların toplam kütle kaybını %6,5 oranında hafife aldığını buldular. %10'luk en önemli eksik tahmin, buzul gölü büyümesinin en hızlı olduğu orta Himalayalarda meydana geldi. Özellikle ilginç bir durum, bu bölgede %65'lik yüksek bir eksik tahminle Galong Co'dur.
Bu gözetim, büyük ölçüde, uydu görüntülemenin su altı değişikliklerini tespit etmedeki sınırlamalarından kaynaklanıyordu ve bu da buzul kaybının tam boyutuna ilişkin anlayışımızda bir bilgi boşluğuna yol açtı. 2000'den 2020'ye kadar bölgedeki proglacial göller sayıca %47, alan olarak %33 ve hacim olarak %42 arttı. Bu genişleme, 570 milyon file eşdeğer veya dünyadaki toplam fil sayısının 1.000 katından fazla, yaklaşık 2,7 Gt'lik tahmini bir buzul kütlesi kaybına neden oldu. Kullanılan uydu verileri yalnızca göl su yüzeyini ölçebildiğinden, su ile yer değiştiren su altı buzu ölçemediğinden, bu kayıp önceki çalışmalarda dikkate alınmamıştır. CAS Tibet Platosu Araştırma Enstitüsü'nden araştırmacı ZHANG Guoqing, "Bu bulguların, bölgesel su kaynaklarının ve buzul gölü taşkınlarının etkisini anlamak için önemli etkileri var" dedi.
Araştırmacılar, gölü sonlandıran buzullardan kaynaklanan kütle kaybını hesaba katarak, karayı sonlandıranlara kıyasla bu buzulların yıllık kütle dengesini daha doğru bir şekilde değerlendirebilir, böylece daha büyük Himalayalar boyunca hızlandırılmış buzul kütle kaybını daha da vurgulayabilirler. Çalışma ayrıca, buzul kütle kaybını yönlendiren mekanizmaların ve 2000 ile 2020 arasında yaklaşık 211,5 Gt veya kabaca %12 olduğu tahmin edilen, küresel olarak gölü sonlandıran buzulların hafife alınan kütle kaybını anlama ihtiyacını vurgulamaktadır.
Graz Teknoloji Üniversitesi'nden yazar Tobias Bolch, "Bu, çalışma bölgesinden bağımsız olarak, gelecekteki kütle değişimi tahminlerinde ve buzul evrimi modellerinde gölü sonlandıran buzullardan kaynaklanan su altı kütle kaybının dahil edilmesinin önemini vurguluyor." dedi.
Carnegie Mellon Üniversitesi'nden bir ortak yazar olan David Rounce, uzun vadede, önemli kütle kaybına sahip buzullar ortadan kalkabileceğinden, gölü sonlandıran buzullardan kaynaklanan kütle kaybının 21. yüzyıl boyunca toplam kütle kaybına önemli bir katkı sağlamaya devam edebileceğini belirtti.
Disiplinler arası uluslararası bir bilim programı olan Third Pole Environment'a (TPE) eş başkanlık eden ortak yazar YAO Tandong, "Araştırmacılar, buzul kütle kaybını daha doğru bir şekilde hesaba katarak, hassas dağ bölgesinde gelecekteki su kaynağı mevcudiyetini daha iyi tahmin edebilirler." dedi.
Makale: nature.com