Votka’nın Kısa Tarihi
Votka Nedir?
Votka yüksek alkollü sert içkiler arasında dünyada en çok satan içkidir. Votkayı birincilik tahtına oturtan kokteyllerde en çok tercih edilen içki olma özelliğidir. 1930’lu yıllardan önce yalnızca Sovyet Rusya, Polonya ve İskandinav ülkelerinde içilen votka daha sonra bütün dünyaya yayılmıştır.
Günümüzde Rusya, Ukrayna, Polonya ve bazı İskandinav ülkeleri votkanın kendi keşifleri olduğu iddiasındadırlar. Oysa ilk votka Kuzey Afrika’da yapılmış, oradan da İtalya’ya gelmiştir.
Şöyle ki;
İmbik kullanarak alkol elde etmeyi başaran Araplar, özellikle 9.yüzyılda batıya doğru akınlarla yayılırken Mısır, Cezayir, Tunus ve Fas’ta bol olan tahılı damıtarak alkol yaptılar. Tabii ki bunu içemedikleri için yalnızca tıbbi amaçla kullandılar. İşte bu alkol önce Cenevizli ve Venedikli tüccarlar tarafından Kuzey İtalya’ya taşındı. Birkaç yüzyıl boyunca yalnızca hasta tedavisinde kullanıldı. Sonra keşişler tarafından hem içildi, hem de satılmaya başlandı. Tahıldan elde edilen alkolün İtalya dışına ihracatının başlaması 13.yüzyıl sonlarına doğrudur. Böylece Rusya’da da bu içki benimsenir ve sevilerek tüketilmeye başlanır.
Başta “zhizennia voda”, yani “hayat içkisi” ya da “yaşam iksiri” olarak adlandırılan votka, 18. yüzyıla gelindiğinde votka, yani “benim sevgili minik suyum” anlamına gelen adını alır ve bugünlere kadar o isimle gelir.
Votkanın ilk kez Polonya’da mı yoksa Rusya’da mı imal edildiği hala net değildir. Polonyalılar biz yaptık derken, Ruslar ise biz yaptık diye ısrar etmeye devam ederler. Rus akademisyen William Phoklebkin, tarihi kayıtları ortaya dökerek votkanın ilk kez Rusya’da 1448-1478 yılları arasında Moskova’daki Chudov Manastırı’nda yapıldığını iddia etmektedir.
Şüphesi votka Rusların kültürlerinin önemli bir öğesidir. Bugün halk içkisi olarak bilinen votka, Çariçe 2.Katerina zamanında yalnızca asillerin içtiği bir içkiymiş. Hatta Çariçe votkayı halkın içmesini yasaklayan bir genelge bile yayınlamış. Oysa öncesinde Rusya’da bu içkiyi önce kilise sahiplendi. Dini ayinlerde votka dolu büyük bir çanak elden ele gezdirilerek içilirdi.
Rusya’da o günlerde içilen votka ağzı ve boğazları tahriş edecek biçimde yakan berbat bir haldeymiş. 1689 yılında tahta oturan Deli Petro, yaptığı birçok yenilikle birlikte votkanın da kalitesini iyileştirmiş. Kılık değiştirip Hollanda’ya bir damıtım atölyesine giden Deli Petro, cinin atası olan genever’in damıtma sırlarını alarak ülkesine geri döner. Çar Hollanda’da yalnızca imbikleme metodunun değil, imalatta kullanılan suyun kalitesinin de bir o kadar önemli olduğunu tespit eder. Günümüzün ağzı ve boğazı yakmayan votkasını Deli Petro‘ya borçluyuz.
Deli Petro votkayı tamamen kendine has bir biçimde içermiş. Ağzına birkaç karabiber tanesi atar, bir yudum sek votkadan sonra ağzındaki karabiber tanelerini emermiş. İşte Rusla çarlarının bu ilginç alışkanlığından esinlenerek, Petrovskaya votkasını üretmişler.
Rus votkasının bugünkü haline gelmesinde ünlü Rus bilim insanı Dimitri Mendeleyev’in katkısı büyüktür. 1894 yılında Mendeleyev’in formulü patentlenerek Moskovskaya Osobaya votkası yapılır.
Günümüzde votka iki türlü ele alınmaktadır. Doğu’da votka, votka shot olarak yani bir dikişte ve hiçbir şeyle karıştırılmadan sek olarak içilir. İşte bu yüzden de Doğu’da votkanın lezzetinde bir karakter beklenir. Kendi karakteri yoksa da sadece limon kabuğu , karabiber gibi aroma vericiler eklenir. Batı’da ise votka bir kokteyl içkisi olduğundan votkanın kendisinden hiçbir karakter beklenmez. Bu sebeple Polonya votkaları aroma bakımından zengin ve şekerli, Rus votkaları ise az şekerli, ancak boğazdan rahat kayması için de biraz gliserinli olur. Batı ülkelerinde ve İskandinavya’da ise votkalar defalarca filtrelenerek bütün aromalardan arındırılır. Sadece kokteyllere karaktersiz bir alkol olması arzu edilir.
Bu yüzden Rusyaya giderseniz siz siz olun votka shot yapın, sonra Deli Petro’ya selam durun!