Öğrencilere çabalamaları için fırsat verilirse matematik sınav puanları yükselir.
Bernice Yeung,
10 Eylül 2009
New Jersey’ deki öğretmenler öğrencileri ilgili ve başarılı tutmak için şaşırtıcı bir yol buldular: Beklenenden az başarı gösteren gençlerin matematik konusunda hayal kırıklığı yaşamalarına izin verdiler.
Son yedi yıldır Newark’ ta düşük performanslı okullarda bulunan az sayıda ve dar gelirli öğrencilerle çalışırken, Rutgers Üniversitesi’ ndeki araştırmacılar zorlayan matematik problemleriyle öğrencilerin çabalamalarına izin vermenin belirgin bir biçimde başarılarını ve sınav puanlarını arttırdığını buldular.
“Hayal kırıklığının sağlıklı bir miktarda olmasının verimli olduğunu bulduk; onunla uğraştıktan sonra bir memnuniyet oluyor,” diyor Roberta Schorr, Rutgers Üniversitesi’ nde Newark’ ın Urban Eğitim Bölümü’ nde doçent doktor. Onun grubu aynı zamanda, belli yeteneklerin doğuştan olduğuna dair yaygın bir inanış olmasına rağmen, birçok çocuğun yetenekleri ve becerilerinin onlar etkili bir biçimde zorlanmadığı sürece fark edilmediğini buldu; önemli olan bunu teşvik edici bir ortamda yapmaktır.
“Literatürün çoğu öğrenci ilgisi ve motivasyonunu matematiğe karşı olan tutumlarıyla bağlantılı olarak tanımlar – sevseler de sevmeseler de,” diyor Schorr. Bu bildiğimiz ilgiden farklıdır. Öğrenciler destekleyici bir ortamda kavramsal olarak karışık problemler üzerinde çalıştıklarında, daha başarılı olurlar. Hayal kırıklıklığına uğradıklarını ama aynı zamanda bir daha ki sefere daha çok çalışmak için memnuniyet, gurur ve isteklilik duyduklarını rapor ettiler.
Önceki Newark ortaokul matematik öğretmeni Debra Joseph-Charles Rutgers eğitiminin ona rolünü bir rehber olarak görmeyi öğrettiğini söylüyor. Derslerinde, zengin içerikli dört işlem problemleri verirdi, daha sonra öğrencilere güçlü yönlerini gösterecek şekilde bireysel çalışmaları için birkaç dakikalık zaman tanırdı.
Şimdi bir okul bölgesinde matematik koçu olan Joseph-Charles “Eğer hesaplamada iyiyseniz ve o şekilde yapmak istiyorsanız, yapabilirsiniz. “Eğer görerek öğrenenseniz ve çizmek istiyorsanız, çizebilirsiniz. Ya da el becerilerini kullanmaya yönelik şeyler yapmak istiyorsanız, yapabilirsiniz. Böyle olmak ile ilgili ve bu tip öğrenenler ile ilgili etkili bir konuşma duyuyorsunuzdur, ama hiç kimse matematik dersinde kesinlikle öğrencilere farklı şekillerde öğrenme fırsatını sunmaz.”
Grupla öğrenmede Rutgers metodunu kullanarak, Joseph-Charles’ ın öğrencileri her bir öğrenci cevaba nasıl ulaştığını açıklayabilsin diye kendi gruplarını oluşturdular. Gruptaki diğer öğrenciler her yaklaşımın avantaj ve dezavantajları ile ilgili yapıcı eleştirilerde bulundular. Daha sonra her grup hangi metodun en iyi olduğuna karar verdi ve bunu sınıfa sundular.
Joseph-Charles eski öğrencileri için “Düşüş gösteren öğrenciler şu anda oldukça başarılar,” diyor. “Bizim mümkün olmadığını düşündüğümüz ama geçerli olan yöntemlerle problemleri çözüyorlar.”
Nega Madhuri Philkhana, Newark’ ta önceden matematik öğretmeni olan başka bir matematik koçu, Rutgers yaklaşımının öğrencilere başarı hissini verdiğini söylüyor. “Problemlere kendi yöntemleriyle yaklaşmalarına ve sınıfta paylaşmalarına izin vererek onların öz güvenlerini ortaya çıkarırsınız,” diyor.
Joseph-Charles ve Philkhana gibi öğretmenler Rutgers tekniklerini sınıfta uygulamaya başladıktan sonra, öğrenciler matematiğe karşı daha fazla ilgi gösterdiler ve şehirdeki düşük performanslı okulların matematik sınav puanları hızla yükselmeye başladı.(Karşılaştırıldığında, dil sanatları puanları genelde aynı kaldı ya da düştü.) Schorr memnundu ama puanların yükselmesi ve sonraki yıllarda da yükselmenin devam etmesi onu şaşırtmıştı.
2003′ ten beri Newark’ taki okullarda bulunan 4. sınıfların standartlaştırılmış matematik sınav puanları ortalaması yüzde 45′ ten yüzde 79′ a yükseldi. Bu başarının sonucu olarak New Jersey’ de bulunan matematik öğretmenleri MathNext olarak adlandırılan federal olarak finansal edilmiş bir dizi web seminerlerinde Rutger Methodu ile ilgili mesleki gelişim eğitimi almaktadırlar.
Schorr ve onun Rutgers’ teki iş arkadaşları, Newyork’ taki Metro Math araştırmacılarının da yardımıyla, öğrencilerin nasıl ve ne zaman matematiğe en çok ilgiyi gösterdiğini saptamaya başladılar böylece ilgi uyandırmak ve bu ilgiyi devam ettirmek için öğretmenlerine eğitim verebilecekler. Bu konu hakkında akademik dergilerde bir takım makaleler yayınlandı ve daha fazlası yakında çıkacak.
“Motivasyon başarının çoğu kez görmezden geldiğimiz kilit noktasıdır; o eksik bir halkadır,” diyor Schorr. “Bizim çocuklara duygusal olarak güvenli bir ortamda kavramsal olarak zorlayıcı matematik problemleri vermemiz lazım ve bu bakımdan öğretmen kritik bir rol oynar. Çocuklar hayal kırıklığını başarısızlığın bir işareti yerine başarı için bir fırsat olarak görür, ama bu, öğrencilerin iyi sonuç veren mücadeleleri deneyimlemesine izin veren öğretmenler olmadan olmayacak.
Kaynak: http://www.edutopia.org/math-underachieving-mathnext-rutgers-newark