California Üniversitesi, Berkeley liderliğindeki araştırmacılar ‘gökyüzü adası güneş kuşlarını’ inceledi. Bunlar, binlerce ila milyonlarca yıl boyunca izole edilmiş dağ ormanlarında yaşarlar. Zamanla yavaş yavaş değişmek yerine, kuşlar hala benzer şarkılar(ezgili sesler dizisi) söylüyor. Aslında, sergiledikleri değişiklikler, izolasyonda zamanla ilişkili değildir. Ekip, şarkıların değişim atımları ile uzun süreli durağanlıktan geçtiğini düşünüyor.
Bazı Doğu Afrika güneş kuşları aynı şarkıyı söylüyor olabilir, nesiller boyu bir milyon yıla kadar. Bu durum, yüksek dağlarda yaşayan çift yakalı güneş kuşlarının izole popülasyonlarını inceleyen Berkeley liderliğindeki California Üniversitesi’nin vardığı sonuçtur.
Kuş ötüşünün geleneksel olarak, taklit yoluyla nasıl aktarıldığı sayesinde kolayca değişebileceği düşünülür ve bir ‘ telefon’ oyununda olduğu gibi, değişmeye açıktır.
Ancak ekip, bu gerçeğin esas olarak Kuzey Yarımküre’de yaşayan kuşlar üzerinde yapılan çalışmalardan elde edildiğini açıkladı. Bu türler, son birkaç on binlerce yılda, buzulların tekrar tekrar gelip gitmesiyle oldukça değişken çevresel koşullar gördü.
Bu, yalnızca kuş ötüşlerini değil, aynı zamanda tüylerini ve hatta çiftleşme davranışlarını da etkileyen çeşitli evrimsel değişiklikleri teşvik etti. Yalnız yaşayan kuş popülasyonları, Kenya Dağı ve Kilimanjaro Dağı gibi ormanlık Doğu Afrika zirvelerinde yaşıyor.
Ekip, bu habitatların on binlerce, hatta milyonlarca yıldır ayrı olmasına rağmen kuşlarının hala çok benzer şarkılar söylediğini keşfetti.
Güneş kuşlarının ezgilerinin zamanla yavaş yavaş değişmesinden ziyade, böylelerinin hızlı değişim darbeleriyle uzun süreli durağan (aşağıdaki sonogramdan(ses yazımı) bakabilirsiniz) noktalama işaretlerine maruz kaldıklarını söylediler.
Afrika ve Asya’daki en çeşitli ve renkli kuş grupları arasında yer alan güneş kuşları, Amerika’nın nektarını yudumlayan sinek kuşlarınınkine benzer oyukları işgal eder. Araştırma, California Üniversitesi, Berkeley’den bütünleştirici biyolog Rauri Bowie ve meslektaşları tarafından yapıldı.
Profesör Bowie, uzun zamandır güneş kuşlarından etkilendiğini ve özellikle yüksek dağların tepesinde izole hale gelen bu türlerin genellikle ‘gökyüzü ada güneş kuşları’ olarak bilindiğini söyledi.
Daha önceki bir çalışmada biyolog, Doğu Afrika’da birkaç dağ zirvesinde yaşayan doğu çift yakalı güneş kuşlarının yalnızca iki türü olduğu düşünülen şeyin aslında beş, hatta altı ayrı türü temsil ettiğini gösterdi.
Bu kuşlar, birbirlerine benzemelerine rağmen, uzun süreler boyunca birbirlerinden ayrı olarak evrimleştikleri için önemli genetik farklılıklar gösterirler. Bulgu, Profesör Bowie’nin kuşların şarkılarında tüylerinde olduğu kadar değişmez olup olmadığını merak etmesine yol açtı.
Bunu bulmak için, araştırmacılar 2007-2011 yılları arasında 15 Doğu Afrika ‘gökyüzü adası’ dağ tepesini ziyaret ettiler ve altı farklı doğu çift yakalı güneş kuşu soyunun her biri için 123 ayrı kuşun şarkılarını kaydettiler.
Araştırmacılar, gökyüzü adası güneş kuşlarının şarkılarındaki farklılıkların, DNA profillerindeki farklılıklar tarafından belirlendiği üzere, her bir popülasyonun diğerlerinden ne kadar süreyle ayrıldığıyla hiçbir bağlantısının olmadığını buldular.
Araştırmada elde edilen bulgular, uzun süre ayrılmış türlerden ikisinin neredeyse aynı şarkılara sahip olduğu, çok daha az bir süre için birbirinden izole edilmiş diğer iki türün ise çılgınca farklı melodiler sergilediği bulundu.
Makale yazarı Jay McEntee, “Bu araştırmayı yürütürken beni en çok şaşırtan şey, izole edilmiş popülasyonların bu öğrenilmiş şarkılarının türler içinde ne kadar benzer olduğu ve şarkı farklılıklarının meydana geldikleri yerde ne kadar belirgin olduğuydu” dedi.
‘Dinlediğimiz şarkı bize bir anlam ifade etmiyordu.
“Doğrudan şarkı söyleyen kuşa baktığımızda, gagasını hareket ettirdiğini izleyerek, şarkısının Udzungwa Dağları’nın farklı bir bölümünde az önce kaydettiğimiz gerçekten benzer görünümlü Moreau’nun güneş kuşundan ne kadar farklı olduğuna inanamadık.’
Buna karşılık, biyolog, Ikokoto, Tanzanya ve Namuli, Mozambik’teki C. fuelleborni popülasyonlarının şarkılarının, yüz binlerce yıldır ayrı olmalarına rağmen, neredeyse aynı olduğunu belirtti.
Profesör Bowie, “Doğal olarak izole edilmiş popülasyonları kullanarak şarkı evrimine bakabileceğimiz gerçekten güzel bir düzenek kullanarak, kültürel veya genetik sapma yoluyla bu kademeli değişimi hiç görmediğinizi gösteriyoruz” dedi.
İlk çalışmaları tamamlandıktan sonra ekip, bazı kuşları ezgilerini değiştirmeye neyin ittiğini belirlemek amacıyla Doğu Afrika’da çalışmalarına devam ederken, diğer türler binlerce yıldır aynı şarkıya imza atmakla yetiniyor.
Araştırmanın tüm bulguları Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences dergisinde yayınlandı.