Kraliçe II. Elizabeth’in Yugoslavya ile ilişkisi, ülkenin komünist liderliğinin kendi monarşisinden kaçınmasına rağmen her zaman sıcaktı.
1945’te, o zamanki York Prensesi Elizabeth, sürgündeki Yugoslav Kralı II. Petar’ın oğlu Prens Aleksandar Karađorđević II’nin vaftiz annesi oldu.
Petar II ve ailesi, Nazi Almanyası’nın 1941 Nisan’ında 11 gün boyunca güney Slav krallığını işgal etmesinden sonra Londra’ya sığındı.
Josip Broz Tito liderliğindeki anti-faşist Partizanlar, 1945’te Britanya Başbakanı Winston Churchill de dahil olmak üzere müttefiklerinin yardımıyla ülkeyi kurtardıktan sonra, yeni komünist hükümet kraliyet ailesinin iktidara dönmesini yasakladı.
O zamanki söylentiler, Churchill’in o gün için Londra’daki Claridges Hotel Yugoslav topraklarında Aleksandar II’nin doğduğu odayı ilan ettiğini ve böylece sembolik olarak kral ilan edilebileceğini ileri sürdü.
Ancak eleştirmenler, ilişkinin İngiliz kraliyetleri tarafından insanların düşündüğü kadar hoş karşılanmadığına inanıyor.
Partizanları destekleyen Birleşik Krallık, Tito’yu sadece beş yıl önce Joseph Stalin ve Sovyetler Birliği ile tüm bağlarını kopardıktan sonra 1953’te Kraliçe ile resmi bir ziyarete ve bir görüşmeye davet etti.
Euronews Sırbistan’a konuşan Sırp tarihçi Čedomir Antić, “İngiliz hükümeti ve İngiliz kraliyet seçkinleri Yugoslavya’nın lehineyken, genellikle onlara fayda sağladığında ya da buna zorlandıklarında oldu. Bazen inanmak istediğimiz gibi, dostluk patlamaları asla olmadı.”
Aslında, İngiltere ve müttefiklerinin II. Dünya Savaşı’ndan zaferle çıkmasıyla Soğuk Savaş’ın ani başlangıcıydı, İngiliz yetkilileri siyasetteki farklılıklara rağmen tarafsız bir sosyalist ülkenin Demir Perde’nin dışında kalmasına daha uygun hale getirdi.
Aleksandar II Yugoslav tahtına asla katılmadı.
Antiç, “Sırp kraliyet ailesi Londra’da sürgün hayatı yaşadı ve müttefik oldukları kimselerden, mecbur kalmasalar da, ne yeterli ne de yeterli yardım almadılar” diye devam etti.
Elizabeth II, 1972’de bir geri dönüş ziyaretine başladı ve onu komünist bir ülkeyi ziyaret eden ilk İngiliz hükümdarı yaptı.
Yugoslavya, Batı ile iyi ilişkiler sürdürdü ve Sovyetler Birliği’nin uydularına ve daha benzer ideolojik inançlara olan yakınlığından bağımsız olarak, 1990’ların başındaki nihai dağılmasına kadar kültürel ve diğer etkilere açık kaldı.
Yugoslavya’nın dağılmasından sonra, eski kraliyet ailesi tahtı geri almayı başaramadı. Ancak Karadağ kökenli aile Sırp toplumunda aktif ve veliaht prens Aleksandar 2001’den beri Belgrad’daki Dedinje Kraliyet Sarayı’nda yaşıyor.
Küçük bir siyasi hareketten partiye dönüşen POKS’a rağmen, Sırbistan’ın monarşiye dönmesi üzerine platform oluşturan Karađorđević ailesi, Sırbistan’ı Avrupa Birliği’ndeki geleceği ile demokratik bir ülke olarak desteklediğini belirtti.