tarafından Larry Brian Radka EinhornPress İnternet sitesi
(BAŞLIK 2 PARÇA YOK, BAŞLIKTA "PARÇA 1" BİR HATA OLDU)
|YAZAR HAKKINDA Larry Brian Radka emekli bir yayın mühendisi, amatör bir radyo operatörü (KB3ZU) ve New York Eyalet Üniversitesi mezunudur. Birkaç dergi ve birkaç kitap yazdı. Tekboynuzlar ve Astronomik Vahiyler veya 666 için Tarihsel Kanıt 1990'ların ortalarında yayınlandı ve 2006'daki son sürümü Pharos Deniz Feneri ve Diğer Antik Aydınlatmadaki Elektrikli Ayna. Tıklatılarak sipariş edilebilir: http://einhornpress.com/mirror.aspx. (Larry'nin benzer bir makalesi yakın zamanda David Hatcher Childress'in World Explorer dergisinde yayınlandı)|
General Electric'in elektrik mühendisi Willard F. M. Gray, "Elektrik pilleri, 2000 yıl önce !!! Şaşırttı mı? Gerçekten olmaya gerek yok," dedi.
"Bağdat, İran'da (şimdi Irak) bazı oldukça akıllı metal işçileri vardı. Çelik, altın ve gümüşte çok iyi işler yaptılar. Bunun elektrikli pillerle ne ilgisi olduğunu merak edebilirsiniz. bazıları yaşları 4000 yıl öncesine dayanan bakır vazolar birkaç yıl önce altın veya gümüş üzerine kaplanmış, hatta bazıları antimon ile kaplanmış olan bakır vazolar ortaya çıkarıldı. "
Prestijli bir 1963 baskısında "A Shocking Discovery" başlıklı başlığında Elektrokimya Derneği Dergisi, şunları da ekledi:
"Bazen, nükleer bilim ve benzerlerindeki muazzam ilerlemelerimiz hakkında biraz kendini beğenmiş hissediyoruz, ancak bazı eski metal demirciler tarafından toplandığımızda en emin şekilde yeryüzüne indirildiğimiz ve alçakgönüllü olacağız." (ben)
GIF
Bunlar sözde Bağdat pilleri1930'larda keşfedilen eski haberler ve eskilerin onları dünyadaki müzelerde saklanan bazı eserleri elektrolize etmek için kullandığına dair kanıtlar da aynı şekilde ortak bilgi.
Bununla birlikte, bu eski elektrik hücrelerinin keşfine aşina olmayan okuyucular için Alman roket bilim insanını arayacağız. Willy Ley bizi güncellemek için.
1939 tarihli bir makalede Şaşırtıcı dergi, o yazdı:
"Dr Wilhelm Koenig … Bağdat'taki Irak Müzesi geçtiğimiz günlerde, 1936 yazında müzesinin bir keşif gezisiyle tuhaf bir enstrümanın ortaya çıkarıldığını bildirdi. Bulgu, Bağdat'ın güneydoğusunda değil, Khujut Rabu'a yapıldı. Yaklaşık 14 santimetre yüksekliğinde ve en büyük çapı 8 santimetre olan kilden yapılmış bir vazodan oluşuyordu.
Vazonun üstündeki dairesel açıklığın çapı 33 milimetredir. Bu vazonun içinde, yüksek saflıkta sac bakırdan yapılmış bir silindir bulundu – silindir 10 santimetre yüksekliğinde ve yaklaşık 26 milimetre çapında, neredeyse tam olarak 1 inç.
Bağdat yakınlarında bulunan eski elektrik hücrelerinden birinin (pil) bir kopyası ve şeması
"Bakır silindirin alt ucu, silindirin kendisi ile aynı kalınlık ve kalitede bir parça bakır ile kaplandı.
Bu yuvarlak bakır tabakanın iç yüzeyi – içi boş silindirin iç tabanını oluşturan yüzey – 3 milimetre kalınlığında bir asfalt tabakası ile kaplandı. Aynı malzemenin kalın, ağır bir tıpası silindirin üst ucuna zorlanmıştır.
Tapanın merkezi, şimdi 75 milimetre uzunluğunda ve orijinal olarak bir santimetre çapında bir katı demir parçası tarafından oluşturuldu. Demir çubuğun üst kısmı ilk turda olduğunu gösterir ve alt uç kısmen korozyona uğramışken, çubuk şimdi alt uca bakacak şekilde, başlangıçta düzgün kalınlıkta olduğu kabul edilebilir. .
"Bu tür bir meclis, zayıf bir elektrik akımı üretmekten başka bir amaca sahip olamaz. Biri, M.Ö. 250'den MS 224'e kadar olan Parthian Kingdom'ın bozulmamış kalıntıları arasında bulunduğunu hatırlarsa, doğal olarak çok hisseder. böyle bir açıklamayı kabul etmek istemiyor, ama gerçekten alternatifi yok.
Bu keşfin değeri Tel'Omar veya Seleukia yakınlarında dört benzer kil vazo bulunduğunu bildiğinde artar – bunlardan üçü Khujut Rabu'da bulunana benzer bakır silindirler içerir. Seleukia'nın bulguları, görünüşe göre, daha az iyi korunmuştu – artık kanıtta demir çubuk yok. Ancak bu dört vazoya yakın, iletken tel olarak kullanıldığı varsayılabilecek daha ince demir ve bakır çubuk parçaları bulunmuştur.
Bağdat civarında biraz daha genç bir dönemin yıkıntılarında da "benzer" piller "bulundu Profesör Dr. E. Kühnel, şimdi kim yönetmen Berlin'deki Staatliches Müzesi, Bağdat'tan çok uzak olmayan Ktesiphon'da bakır ve demir parçaları olan çok benzer vazolar keşfetti. Bu buluntular Sassanides hanedanının Pers'i ve komşu ülkeleri yönettiği tarihten – 224 MS – 651 M.S.
"Buluşun muhtemel tarihi tamamen varsayımlara açık olsa da, bilinen tüm buluntular bu şehrin yakınında yapıldığı için Bağdat'ta veya yakınında yapıldığı anlaşılıyor. Elbette deneklerin Sasaniides'in bazılarının onlar için bir kullanımı vardı ve tüm bu vazoların en iyi korunmuş olanı olan Dr.Koenig, bu kullanımın Bağdat'ın kendisinde hala kanıtta olabileceğini öne sürüyor.
Bağdat gümüşçülerinin mallarını elektrokaplamak için ilkel bir yöntem kullandığını keşfetti. Yöntemlerinin kökenleri tespit edilemez ve birkaç yıl öncesine dayanmaktadır. Bulunan tipte galvanik piller, gümüşten yapılmış küçük eşyaları elektro yaldızlamak için yeterince güçlü bir akım üreteceğinden, yöntemin kökeninin antik çağda aranması gerekebilir. "(İi)
Basit bir düşük voltajlı elektrik hücresi ve basit bir elektrokaplama banyosu ve prosedürü (MAKALE PIC TIKLA / YOUTUBE VID'E GİDİYOR)
Electrogilding veya elektrokaplama temel olarak sadece çubuklar veya tel gerektirir, elektrolizle kaplanacak maddelerin yerleştirildiği bir ortak kimyasallar banyosuna bağlı birkaç basit elektrik hücresi (pil).
Bununla birlikte, daha önce bahsedilen malzemelerin yanı sıra, cam, kurşun, çinko ve kostik soda ve sülfürik asit gibi bazı elektrolitlerin kullanılması, daha güçlü yeniden şarj edilemeyen Bağdat tipi birincil pillerin yanı sıra güçlü şarj edilebilir depolama veya ikincil piller üretir. eski elektrikli aydınlatma için kullanılabilirdi.
Kadimlerin bu materyallerin tümüne erişimi vardı:
Tunç Çağı insanları M.Ö. 3.000 civarında cam yaptı ve Mısırlılar M.Ö. 2.500 civarında cam boncuk üretti. Daha sonra, İskenderiye Ptolemaic döneminde Pharos Feneri'nin yükseldiği modern cam türleri üretti.
Tarih öncesi insan kurşun eritme. British Museum'daki eski bir öncü eser M.Ö. 3.800 yılına dayanıyor. Birkaç bin yıl sonra, Romalılar onu pişirme kaplarında, tankeri ve sıhhi tesisatlarında uzun süre kullanıyordu; ve birçoğu muhtemelen beynini bu süreçte zehirledi. Ortaya çıkan delilik, sonunda imparatorluğun yıkılmasına katkıda bulunmuş olabilir.
Eski çinko ile ilgili olarak, Rene Noorbergen, işaret etti:
1968'de Sovyetler Birliği'nden Dr.Koriun Megurtchian, Sovyet Ermenistanı'nda Medzamor'da dünyanın en eski büyük ölçekli metalurji fabrikası olarak kabul edilen şeyi ortaya çıkardı. Burada 4,500 yıl önce bilinmeyen bir tarih öncesi insan 200'den fazla fırınla çalıştı. , vazo, bıçak, mızrak ucu, yüzük, bilezik vb.
Medzamor ustaları, emek, bakır, kurşun, çinko, demir, altın, kalay, manganez ve on dört çeşit bronz malını işlerken ağız filtreleri ve eldivenler giyiyorlardı. Eriticiler ayrıca metalik boyalar, seramikler ve cam çeşitleri de üretti. "(İii)
Agora'nın Atina'daki kazısı sırasında,% 98 saflıkta bir rulo çinko rulosunun M.Ö. 3. veya 2. yüzyıldan kalma kapalı bir depozitte olduğu anlaşılmaktadır. İsrail'de bir çinko tabutunun parçalarının, yakınlarda bulunan bir eserle değerlendirildiğinde MÖ 50 yılına dayanan oldukça yakın zamanda keşfedildiği bildirildi.
Kostik soda ve kül suyu eşanlamlıdır.
Charles Singer'e göre, "giysiler antik dönemde temizlendi", "natron veya odun külünden elde edilen kireç" (iv) ile antik dönemde güçlü elektrik hücrelerini aktive etmek için bir elektrolit olarak kullanılmak üzere mevcuttu.
Yukarıdaki sayıdaki 1875 sayısında resmedilen 19. yüzyılda popüler olan bir karbon ark ışığı
Suni sülfürik asit (sülfürik asit) en azından M.Ö. yedinci yüzyıldan beri olmuştur ve doğal sülfürik asit, o zamandan önce sayısız yıl boyunca bir elektrolit olarak kullanılabilir durumdadır.
'De bir makale Harper's New Monthly Dergisi"Yumuşakçalar tarafından Sülfürik Asit Salgısı" başlığı altında, hem modern hem de eski insanın doğal sülfürik asit elde edebileceği anlamına gelir.
Sıklıkla nadir görülen tarihi bilgilerin mükemmel bir kaynağı olan bu ilginç yayın, aşağıdakilerle ilgilidir:
"Olağanüstü gerçek, birkaç yıl önce gastropod mollusca serbest sülfürik asit salgılar; ve o zamandan beri devasa durumda nadiren gözlemlenmedi Dolium galeahortumundan tebeşir veya mermer üzerinde çok hassas bir efervesan üreten bir damla sıvı veya tükürük boşaltır.
Dikkatlice analiz edilen farklı yumuşakçalardan elde edilen bu salgı, potassa, soda, magnezya ve diğer maddelerle birlikte bir miktar sülfürik asit, birleşik sülfürik asit, birleşik klorohidrik asitin önemli bir yüzdesini gösterdi; hayvanın toplam ağırlığının yüzde 7 ila 9'unu oluşturan sıvıları salgılayan bezler. Bu asit salgısı ile, en azından bazı türlerde, yaklaşık 700 tane ağırlığında, 206 santimetreküp veren saf karbonik gazın, bir bezin evrimi vardır.
Bu salgıyı sağladığı bilinen türler Dolium, Cassis, Tritonium, Cassidaria, Pleurobranchidium, Pleurobranchus ve Doris'dir. Bu sekresyonun kesin amacı tam olarak anlaşılamamıştır, ancak gıda maddesi olarak kullanılan çift kabuklu kabukların veya diğer yumuşakçaların delinmesinde kullanılması önerilmektedir. "(V)
Bununla birlikte, eskilerin muhtemelen pillerindeki elektrolit için herhangi bir doğal sülfürik asit kaynağına güvenmeleri gerekmiyordu.
Muhtemelen, bugün olduğu gibi, kendi ürettiklerini üretmek için yaratıcılıklarına güveniyorlardı.
Eski Asuriler (Irak) ve M.Ö. 650 yıllarında ürettikleri kimyasallardan, daha önce okunan bir makalede Simya ve Erken Kimya Araştırmaları Derneği, Doktor Reginald Campbell Thompson, yazarı Asur Kimyası ve Jeolojisi Sözlüğü, bize şunları bildirir:
Asur Kimyası bilgimizin elde edildiği kaynaklar, müzelerimizdeki çivi yazısı tablet koleksiyonlarının çok küçük bir kısmıdır, bu sayı belki de yaklaşık olarak çeyrek milyonda hesaplanabilir ve bu kimya, neredeyse tüm bilgi M.Ö. Yedinci Yüzyıl tabletlerinden gelir
Ancak eski Sümerler, yazının icadından önce bile kimyasal yöntemler hakkında çok pratik bir bilgiye sahip olduklarını, diyelim ki, MÖ Dördüncü Binyıl'ın çok erken saatlerinde, Sir tarafından bulunan güzel altın işinden çıkarılacağını söyleyelim. Leonard Wooley Ur ve Güney Mezopotamya'da bulunan bakır ve bronz dökümler.
Bununla birlikte, yöntemlerinin yazılı kelimesi, karşılaştırma ile sadece seyrek olarak hayatta kalmıştır, bunun nedeni üç nedenden kaynaklanmaktadır: ilk olarak, ustaların okur-yazarlığı; ikincisi, tüm Loncaların şifreli ifadeler kullanarak yöntemlerini gizleme alışkanlığı; üçüncüsü, sık sık ağızdan ağıza babadan oğula aktarılan sırların yakın korunması.
Sargon II (MÖ 722-705) dönemi cam sürahi ve birinci yüzyıl şeffaf cam vazo
"MÖ 17. yüzyılda bir cam üreticisi tarafından yazılan bir tablette Kimya tarihi için çok önemli bir metnimiz var. Daha sonra, Yedinci Yüzyılda Kral Ashurbanipal örneğinde yapılmış bir cam tarif koleksiyonumuz var. (MÖ 668-626).
Daha genel olarak, MÖ İlk Binyılda kullanılan çok sayıda maddeyi tanımlamamıza izin veren geniş bir tıbbi metin koleksiyonumuz var. Son olarak, aynı dönemden kalma kimyasal kelime listeleri veren çok sayıda Sumero-Asur sözlüklerinden de bahsetmeliyim. ”M.Ö. 650 yılına kadar kimyasallar listesinin Ortak Tuz, Sal gemma, kırmızı Sal Gemma, Kireç, Saltpeter'i içerdiği söylenebilir. yeryüzü, Duvarlardan Soda Karbonatı, Duvarlardan Potas Nitrat, Bitkilerden Sal Amonyak, Alçı, Cinnabar'dan Merkür, Şap, Siyah ve Sarı Kükürt, Bitüm, Arsenik, Kırmızı ve Siyah Bakır Oksit, Krizokol, Haematit , Manyetik Demir Cevheri, Demir Piritler (Vitriollere yol açar), Demir Sülfür, Bakır Sülfat; ve eğer haklıysam, Yeşil Vitriol'den gelen dumanlı sülfürik asit için bir hannabahru kelimesi vardı. " (Vi)
Artık eskilerin de bu kimyasalların hepsine sahip olduğunu tespit ettik. Sal Amonyak ve sülfürik asitmükemmel pil yapma malzemeleri olan, eski elektrik ışıklarına enerji vermek için kolayca üretebilecekleri birincil ve ikinci tip güçlü pilin en az bir örneğine bakmamız gerekiyor.
Kostik soda veya eşdeğeri bir madde kullanarak kadimlerin üretebileceği güçlü bir birincil pilin bir örneği Lalande Batarya.
Felix Lalande ve Georges Chaperon on dokuzuncu yüzyılda birincil bataryalarını üretmek için benzer bir elektrolit kullandı ve onarılması gerekmeden önce elektrikli demiryolu ışıklarına güç sağlamak için yeterli akım sağladı. Aynı şekilde, seri ve paralel olarak yerleştirilmiş birkaç büyük Lalande hücresi, pil öğelerinin herhangi birinin değiştirilmesine gerek kalmadan, antik dönemde parlak ışıkları uzun süre çalıştırmak için yeterli voltaj ve akım sağlayabilirdi.
Bu tip bir pilin onu canlandırmak için harici bir elektrik kaynağına ihtiyacı yoktur. Taburcu olduktan sonra, bazı iç bileşenlerinin değiştirilmesi üniteyi tam kapasiteye geri yükler.
Bir Britannica Ansiklopedisi 1929'da yayınlanan makale, G. W. Heise, bir araştırma kimyager Cleveland, Ohio Ulusal Karbon Şirketive teknik dergilerde çok sayıda makalenin bir yazarı, bu birincil pilin "ağır hizmet karakteristiklerini" açıkladı – bu, antik çağdaki arama ışığında karbon ark ışığı kullanımı için kesinlikle uygun olacaktır Pharos Deniz Feneri.
Basit bir pille çalışan projektör veya elektrikli ayna animasyonlu bir örnek
Şöyle devam etti:
"Lalande hücresi, uygun olduğu özel hizmet sınıfları için bugün bilinen en verimli ve tatmin edici birincil pillerden biridir. Sağlam yapıya kolayca ödünç verir; yapmak ve işletmek nispeten ucuzdur; eylemi ve birim hacim başına yüksek bir akım çıkışına sahiptir (8 cc elektrolit başına yaklaşık 1 amper saat) Hücre 500 ila 1,000 amper saat büyüklüğünde büyük birimlerde yapılır.
Uzun süre dikkat gerektirmediğinden ve mükemmel sürekli deşarj ve ağır hizmet özelliklerinden dolayı, Lalande hücresi şu anda demiryolu sinyal operasyonunda çok kullanılmaktadır. Kuru veya dökülemez biçimde, kostik soda çözeltisinin az miktarda nişasta ile jelatinleştirilmesi veya elektrolit ve magnezyum oksitten bir macun yapılması gibi yararlar kullanılarak yapılabilir.
Edison veya Lalande pil, güçlü bir birincil elektrik hücresi
Pharos gibi denizden mesajlar çıkardığı gibi pistte yol gösteren bir demiryolu sinyal lambası kesinlikle periyodik olarak yenilenmelerini talep etti, ancak sonunda daha pratik ve ekonomik bir aydınlatma gücü kaynağı, kurşun asit ikincil akümülatör yerini aldı.
Bu güç evinin, eskilerin hepsinin sahip olduğu bir cam kap içindeki bir sülfürik asit çözeltisine iki kurşun plaka daldırılmasıyla inşa edilmesi kolaydır. Bununla birlikte, basit bir depolama hücresi elektrik akımı üretmeden önce şarj edilmesi gerekir. Başlangıçta enerji vermek için, yalnızca birincil pil veya termokupl gibi bir doğru akım kaynağına bağlamanız gerekir.
Eskilerin, Bağdat pilleri gibi, amaca hizmet eden birincil hücreler ürettiğini zaten biliyoruz, ancak yapmak için basit bir cihaz olan bir termo-elektrik jeneratörü kolayca kullanabilirlerdi.
Sadece termopil ve termo-elektrikli soba olarak da adlandırılan bir termo-elektrik jeneratörü oluşturmak için bakır ve demir gibi birbirine bağlanmış iki farklı metalik iletkenden birini ısıtmak zorunda kaldılar.
Birincil pillere göre daha kullanışlı, daha ucuz ve daha temiz olan Gülcher Thermopile, on dokuzuncu yüzyılda akümülatörleri şarj etmek için popüler bir araçtı.
Kısa bir devrede 4 voltta yaklaşık 5 amper akım verdi. Bununla birlikte, bu termo-elektrik jeneratörü, 15.5 ohm'luk bir iç direnç ile 109 volt üreten 1879'un geliştirilmiş Clamond Thermopile'nin güç çıkışı ile neredeyse hiç karşılaştırılmamıştır.
Parlak elektrik ışıklarını kolayca aydınlatabilir ve ölümcül bir enerji dozu verebilir! 1893 yılında, Dr. Giraud'un 3 feet yüksekliğinde ve 20 inç çapında ve kömürle ateşlenen Termo-elektrikli soba, sadece pilleri şarj etmekle kalmaz, aynı zamanda birkaç elektrikli lambayı da yakabilir ve aynı zamanda 21 feet kare bir odayı ısıtabilir. İnşa edilmesi pahalı bir birimdi ama maliyet İskenderiye gibi herhangi bir antik kentin zengin bir hükümdarı için hiçbir engel olmayacaktı.
Şehre hükmeden eski Yunan kralları, nakliye güvenliği ve şehrin ticari hayatta kalması için önemli bir unsur olan Pharos deniz feneri üzerindeki ark ışığına bağlanan güçlü kurşun-asit pilleri şarj etmek için benzer termopil türlerine güvenmiş olabilir.
Kurşun-asit depolama hücreleri her biri yaklaşık 2 voltluk bir voltaj üretecek ve eskilerin güçlü bir pil oluşturmak için birkaçını seri ve paralel olarak kolayca bağlamış olabilirler. Kutuplarını odun ateşinin kalıntılarından birkaç karbon parçasına bağlamak, ikisine birlikte dokunmak ve belirli bir kısa mesafeyi ayırmak parlak bir ışık yayını ateşleyecektir.
Bu çocuk oyuncağı. Ve bu mesafeyi korumanın parlak bir karbon ark ışığı – sonunda Pharos Feneri'ndeki dev aynadan yansıtılacak olan türün devam edeceğini fark etmeleri uzun sürmeyecekti.
Kulağa doğru geliyor mu?
Kesinlikle öyle ve daha da ötesi, bazı ünlü Mısırbilimcilerin gözlemlediklerini ve aksi takdirde kolayca açıklanamayan şaşırtıcı eski aydınlatma tanıklıklarını düşünürsek.
Seçkin bir 19. yüzyıl Mısırbilimcisi olan Sir John Gardner Wilkinson (1798-1875), eski Mısırlılar,
"resimler, lambaların, fenerlerin veya başka herhangi bir ışık türünün az gösterimini sunar." (Viii)
Bu nasıl olabilir – eski Mısırlılar anıtlarını günlük yaşamlarını şekillendiren neredeyse tüm diğer önemli yenilikleri süslediklerinde? Belki de, daha çağdaş bir otorite gibi, Robert Tapınağı, (ix) gözlemledi, daha önce tanınmayan tüm eski objektiflerle ilgili olarak dünya müzelerinde saklanıyor, cevap insanların eski elektrik ışıklarını aramamaları gerçeğinde yatmaktadır. onları tanır.
Wilson'un gözlemi bize, eski Mısır tapınaklarını ve mezarlarını derinlemesine inceleyen tanınmış astronom Sir J. Norman Lockyer'in 1894'te fark ettiklerini hatırlatıyor.
Astronomi Şafağı'nda, dikkat çektiği sırada bir gizeme dikkat çekti:
"Yeni açılmış mezarlarda, en iç kısımlarda bile, herhangi bir yanma meydana geldiği halde hiçbir iz yoktur. Bu kadar belirgin bir şekilde, arkadaşım M. Bouriant, Thebes'de bu konuyu tartışırken, elektrik ışığının eski Mısırlılar tarafından bilinmesi olasılığını gülmekten önerdi. " (X)
Bir Denderah Tapınağı Mahzenindeki Karbon Ark Projektörleri
Kapsamlı kanıtlar Pharos Feneri ve Diğer Eski Aydınlatmadaki Elektrikli Ayna (xi) bu "olasılığı" açıkça gösterir.
Bu çalışma aynı zamanda, altındaki crypt duvarlarında keşfedilen olağanüstü antik resimlerin mükemmel reprodüksiyonlarını içerir. Denderah'daki Hathor Tapınağı (Isis).
Elektrikli karbon ark projektörlerini ve filament ampulleri açıkça tasvir ediyorlar. Rahipler onları çeşitli mezarların yanı sıra tapınağı aydınlatmak için kullandılar – ve daha da önemlisi, güçlü Pharos Deniz Feneri. Yani M. BouriantEski Mısırlıların elektrik ışıkları kullanmış olabileceğine dair gündelik önerisi artık gülünecek bir mesele değil.
Belirli bir eski Mısır mezarının dikkat çekici temizliğine atıfta bulunarak, Dr. F.L. Griffith, Oxford Üniversitesi'nde Mısırbilim Profesörü"Mısır'daki Dini Devrim" başlıklı bir makalede şöyle yazdı:
"Mısır'da kaya mimarisinin, Ahenaton valisi olarak önemlilerin başında yer alan, takdire değer orantılı, lekesiz beyaz bir mezardan daha hoş örnekler var. Tell ovasında yarım daire oluşturan kireçtaşı kayalıklardan kesiliyor el-Amarna." (Xii)
Bunun gibi derin, karanlık mezarlar, eski zanaatkârların duvarlarını ölenlerin hayatının doğru renkli ve ince ayrıntılarıyla süslemelerine yetecek kadar aydınlatmak için bir elektrik ışığına ihtiyaç duyacaktı.
Loş mumlardan, özensiz yağ lambalarından veya esansiyel oksijeni aç bırakan dumanlı meşalelerden gelen ışıkla asla başaramazlardı ve mezar duvarlarının ve tavanlarının her tarafına yapışan çirkin is izleri bıraktılar.
Birkaç yazar, eski Mısırlıların mezarlarını güneş ışığı ışınlarını ayna düzeniyle yansıtarak aydınlattığını öne sürdü.
Bununla birlikte, ışığı emen aynalar, bulutsuz, tozsuz, gün ışığı gökyüzünde, Güneş'in periyodik görünümünden daha fazlasını gerektiren presleme ve karmaşık projeler için iyi bir seçenek değildir.
Bunun yanı sıra, bazı mezarlardaki oda labirenti, çok sayıda aynayı eleştirel bir şekilde hizalamaya çalışan ve zor güneşimizin azalan ışınlarını yakalamaya ve zıplamaya çalışırken birbirlerini sürekli olarak izlemeye çalışan teknisyenler için aşılmaz sorunlara neden olurdu. Dahası, karmaşık bir Mısır mezarında bulunan bazı teknisyenler veya esnaf nihayetinde reflektörlerden birinin önüne basacak ve karmaşık ışık zincirinde kritik bir bağı kıracaktı – aniden başkalarını tamamen karanlıkta mücadele eden çizgiyi terk edecekti.
Ayrıca, yağ ateşlemeli ışıklar kullanan zanaatkârlar, görevlerini bitirdikten sonra is ve tavanı kurumdan asla tamamen çıkaramazlardı, çünkü lekeyi, onu üreten aynı duman körüklü ışıklarla temizlemek zorunda kalacaklardı. Peki, temiz yanan elektrikli lambaların kullanımından başka, duman kalıntısı izi olmadan yaklaşık 400 yeraltı mezar sistemini titizlikle dekore etmeyi başarabildiler mi?
Tabii ki, bazı mezarlar şimdi onları daha önce ihlal etmiş olan mezar soyguncularının yağ ışıklarından kalan kurum izleri gösteriyor – ancak Lockyer "yeni açılan mezarlardan" bahsetti.
Eski elektrikli aydınlatma ihtiyacını güçlü bir şekilde destekleyen tüm bu sağduyu yanında, başka hiçbir şekilde makul bir şekilde açıklanamayan eski tanıklığın olağanüstü örneklerini temsil etmektedir.
Bir Denderah crypt antik elektrik ışıkları animasyonlu bir fotoğraf
İkinci yüzyılda bir Suriye tapınağı, bu tür ışıklardan birine kafasına monte edilmiş bir tanrıça heykelini barındırdı.
O zamanlar, Samosata'nın Lucian'ı Fırat nehri diyor:
"Kafasına 'lamba' adı verilen bir taş taşıyor ve adını işlevinden alıyor. Bu taş gece büyük bir netlikle parlıyor ve tüm tapınağa (yağ) lambalarda olduğu gibi ışık veriyor. Gündüz , loş parlıyor, ama çok ateşli bir yönü var. " (Xiii)
19. yüzyıl Fransız Otelinde asılı karbon ark ışıkları
Bu açıkça bir tür elektrik ışığı gibi görünüyor, çünkü Lucian taşı açıkça bir "lamba" olarak adlandırdı – ve tüm tapınağı aydınlatacak kadar güçlüydü. Dahası, bu konu için herhangi bir tipte bir elektrik ışığı genellikle geceleri parlak ve gündüz çok loş ışık verir.
Ancak, Lucian lambayı "taş" olarak adlandırdığı için, belki de basit bir elektrik ark lambasının karbonu olan karbonu nasıl tanımlayacağını biliyordu.
Ve gündüzleri "çok ateşli bir yönü" olduğunu söylediğinden, bu bize bunun bir tür ateşli karbon ark ışığı olabileceğini düşündürüyor – on dokuzuncu yüzyıl şehirlerini aydınlatmak ve projektörlere güç vermek için kullanılanlar gibi.
(RESİM SONRASI OLMADI, ÇEVRİMİÇİ ARA)
Birkaç yüzyıl sonra, Tanrının ŞehriAugustine (M.S. 354-430) Mısır'da,
"Bir lambanın açık havada o kadar güçlü bir şekilde yandığı ve hiçbir fırtına ya da yağmurun onu söndürmediği bir Venüs tapınağı vardı ve hala var."
Şeytanlar ve erkekler (illuminati) tarafından gerçekleştirilen "siyah sanatlar" mucizeleri üzerine, bu muhteşem lambanın, muhtemelen bir elektrik ark ışığının "gerçekliğini" suçladı.
Ayrıca şunları yazdı:
"Bu tükenmez lambaya, insan ve büyülü kökenli başka bir hayret mucizesi ekliyoruz – bu, şeytanın erkekler tarafından gerçekleştirilen siyah sanatlarının mucizeleri ve şeytanların kendileri tarafından yapılan mucizeler. Bunların gerçekliğini inkar etmeyi seçersek, kendimiz inandığımız kutsal kitapların gerçeğiyle çelişir.
Böylece ya insan zekâsı, bu fesat edilemez lambada asbest taşına dayanan bir çelişki ya da sihir sanatı tarafından insanlara o tapınakta hayret edecek bir şey vermek için tasarlandı; ya da belki de bazı iblisler kendisini orada Venüs adı altında sundu, öyle bir etki var ki, bu dahi orada halka gösterildi ve orada uzun yıllar devam etti. "(xiv)
Bu kilise babası ayrıca,
"Kendine ait ateşi olmayan asbest taşı ve yine de ateş aldığında, söndürülemeyecek olan kendi ateşi ile o kadar şiddetli bir şekilde parıldar."
Bu, ateşini bir elektrik kaynağından – eski bir bataryadan – “kendi başına değil” alan bir ark ışığında karbonu işaret eder.
ayrıca, "fırtına ya da yağmur yok."
Bu aynı zamanda elektrik ark ışığını da gösterir çünkü Oda Ansiklopedisi bunu sürdürüyor,
"vakumda ve su, yağlar ve diğer iletken olmayan sıvıların yüzeyinin altında üretilebilir ve bu nedenle havanın etkisinden oldukça bağımsızdır."
Birkaç yüz yıl sonra, karbon ark ışık teknolojisi hala hayatta kaldı.
Elektrikli projektörler o zamanlar Kudüs'ü aydınlatıyordu ve bunun önemli bir kısmı kirişlerini başka bir kutsal yapıdan – dairesel Yükseliş Kilisesi Zeytin Dağı'nda.
Arculf (Arculfus), belki de Kutsal Toprakları ziyaret eden ve keşfeden Périgueux'un Franklı bir piskopos olan ve bir rehber olarak hareket eden Bergundian bir keşiş Peter ile birlikte sekiz parlak ışığın detaylarını ve etkilerini – ve diğerlerini de bildirdi.
Katolik Ansiklopedisi (xvi) muhteşem raporuyla ilgili bize biraz bilgi veriyor:
"St.Bede, Arculf'un hacdan Kutsal Topraklara dönüşünde yaklaşık 670 veya 690'a döndüğünde İskoçya'nın kıyısındaki fırtına ile atıldığını (Hist. Eccles. Angl., V, 15) anlatıyor.
Konuksever bir şekilde kutsal topraklara yaptığı seyahatlerin ayrıntılı bir anlatımını yaptığı Iona ada manastırının başramanı Adamnan tarafından kabul edildi, kutsal alanların özellikleri ve tasarımları ile Adamnan, bazı yabancı kaynaklardan yardım alarak, Kudüs, Beytüllahim, Filistin başkentleri ve İstanbul'la ilgili üç kitapta betimsel bir eser üretmeyi başardı.
Adamnan bu çalışmanın bir kopyasını 698 yılında Northumbria Kralı Aldfrith'e sundu. Arculf'un yolculuğu sırasında gerçekte ne gördüğünü sadık bir şekilde anlatmayı amaçlamaktadır. İkincisi, kutsal şehirde dokuz aylık kaldığı süre boyunca, bir antikacının gayretinin bir hacıya bağlılığına katıldığından, iş, aksi takdirde asla kronikleşmemiş olabilecek birçok meraklı ayrıntı içeriyor. "
Aşağıdaki iki alıntı, Kutsal Topraklardaki Arculfus Hacı (Yaklaşık 670 Yılı), 1895 yılında Rev. James R. MacPherson tarafından tercüme edilmiştir.
Diyor:
"Tercüme, alanların ve binaların tanımında olduğu gibi, kesin yorumlamanın tartışmalı veya arkeolojik bir öneme sahip olduğu pasajlarda mümkün olduğunca gerçek bir şekilde yapılmıştır."
İşte binalardan birini ve parlak elektrikli projektörlerinin etkilerini açıklayan alıntılar:
"Yukarıda bahsettiğimiz kilisenin batı tarafında (daha önce), camlı panjurlarla birlikte iki kez dört pencere oluşturuldu ve bu pencerelerde, içlerine ve yakınlarına yerleştirilmiş çok sayıda lamba yanıyor. ve her lamba ne daha yüksek ne de daha düşük asılabilir, ancak olduğu gibi, özel olarak görüldüğü zıt ve yakın olan kendi penceresine sabitlenmiş olarak görülebilir.
Bu lambaların parlaklığı o kadar harikadır ki, ışıkları camdan Olivet Dağı'nın zirvesinden bolca döküldüğü için, sadece dağın yuvarlak bazilikaya en yakın olan kısmı aydınlatılmış, aynı zamanda yüce yolu Josaphat Vadisi'nden Kudüs şehrine adım adım yükselen karanlık gecelerde bile harika bir şekilde aydınlatılıyor; kentin karşı tarafında en yakın yerde bulunan büyük kısmı da aynı parlaklık ile aydınlatılıyor.
Arculf ile ilgili olarak, kutsal dağdan ve Rab'bin yükseliş yerinden gece parlayan sekiz büyük lambanın bu parlak ve takdire şayan yakışmasının etkisi, inanan izleyicilerin kalplerine İlahi aşkın daha büyük bir hevesini dökmektir. ve zihne büyük bir iç karışıklık ile birlikte belirli bir korku ile çarpmak. "" Bu aynı zamanda aziz Arculf'un anlatımından da öğrendik: Bu yuvarlak kilisede, her zamanki ışığın yanı sıra, yukarıda parlayan sekiz lambanın içinde parladığı Geceleri kilise, genellikle Rab'bin Yükseliş gecesinde, korkunç ve takdire şayan parlaklıklarıyla, pencerelerin camından bolca dökülen, sadece Olivet Dağı'nı aydınlatmakla kalmayıp, aynı zamanda görünmesini sağlamak için neredeyse sayısız diğer lambalar eklenir. tamamen yanıyor olmak; tüm şehir ve mahalledeki yerler de aydınlanır. "(xvii)
Eski mumlar ve kandiller asla bir mil uzakta bir "bütün şehri" yakmaya başlayamazdı, ancak Arculf'un elektrikli aynaları (projektörler), yukarıda açıklandığı gibi oldukça yeterliydi.
Bununla birlikte, eski fenerler, tapınaklar ve mezarlarda parlak lambaları koruyan neşel rahipler, projektör teknolojilerini gizli tuttular çünkü dinlerini yenilemek için saf sürülerine ilham vermeleri gerekiyordu. Yine de, sonraki nesillere övünmeye karşı direnemediler – elektrik bilgeliklerini anıtlarında akıllıca süsleyerek.
Ne yazık ki, nispeten yakın zamana kadar, pek çok insan ciddiye almamıştır. bize bırakılan eski elektrikli aydınlatma tanıklığı – although the proof and techniques have stood out in front of our eyes for thousands of years now. The ancient electrical wizards must be disgusted with their failure to induce productive observation in modern generations, or perhaps they are laughing loudly somewhere at our blind wisdom of the past instead.
What electrical truth Edison and others stumbled onto in the nineteenth century is merely old wine poured into a new bottle, and the bible verifies this by maintaining that there is nothing new under the sun. Yet, our pride often seems to stand in the way of accepting the fact.
However, one wise writer set this human weakness aside and boldly admitted the truth – over a century ago!
"Whenever, in the pride of some new discovery, we throw a look into the past, we find, to our dismay, certain vestiges which indicate the possibility, if not the certainty, that the alleged discovery was not totally unknown to the ancients," wrote Madame H. P. Blavatsky, in Isis Unveiled.
"It is generally asserted that neither the early inhabitants of the Mosaic times, nor even the more civilized nations of the Ptolemaic period were acquainted with electricity. If we remain undisturbed in this opinion, it is not for the lack of proofs to the contrary." (xviii)
REFERANSLAR
(i) "A Shocking Discovery," Journal of the Electrochemical Society, September 1963, Vol. 110 No. 9(ii) Under SCIENCE ARTICLES in the March 1939 issue of ASTOUNDING magazine, Willy Ley's article was listed on the contents page as "ELECTRIC BATTERIES – 2,000 YEARS AGO! SO YOU THOUGHT OUR CIVILIZATION FIRST DISCOVERED ELECTRICITY?"(iii) Secrets of the Lost Races, New Discoveries of Advanced Technology in Ancient Civilizations, New York 1977(iv) A History of Technology, Volume II, London 1956(v) Harper's New Monthly Magazine, No. CCXLVI, November 1870, Volume XLI(vi) "A Survey of the Chemistry of Assyria in the Seventh Century B.C.," Ambix, Vol. II, No. 1, June 1938(vii) Encyclopaedia Britannica, 14th Edition, Article: "Battery – Lalande Cell," London 1929(viii) A Popular Account of the Ancient Egyptians, New York 1988(ix) In The Crystal Sun, Rediscovering a Lost Technology of the Ancient World, London 2000(x) The Dawn of Astronomy, M.I.T. Press, Cambridge 1964 (a reprint of Lockyer's 1894 first edition)(xi) Published by The Einhorn Press, Parkersburg, West Virginia in 2006 and edited by the author of this article(xii) J. A. Hammerton's Universal World History, Volume II, New York 1937(xiii) Lucian, Loeb Classical Library, Volume IV, New York 1925(xiv) Concerning the City of God Against the Pagans, numerous editions are available(xv) Chamber's Encyclopaedia, A Dictionary of Universe Knowledge for the People, New York 1890(xvi) The Catholic Encyclopedia, in 15 volumes, New York 1907(xvii) The Library of the Palestine Pilgrim' Text Society, Volume III, London 1894(xviii) Isis Unveiled, A Master Key to the Mysteries of Ancient and Modern Science and Theology, New York 1877