Asil kadın, Chu Mu’nun uyandığını gördü ve hafifçe gülümsedi. Genelde gülümsemezdi; daha doğrusu, kimse için gülümsemek istemezdi.
Normalde gülmeyen birinin onun için gülümsemesi, Chu Mu’yu çok garip hissettirdi. Söylenmesi gerekirdi ki, güzel annesinin gülümsemesi de çok güzeldi, ama Chu Mu için oldukça tuhaftı da.
Chu Mu aptal değildi. Her zaman buz gibi olan bu kadının buzlarının erimesinin nedeninin onu tanıması olduğunu biliyordu.
“Genç Efendi, gerçekten iyi bir şansın var. Sıradan bir insanın, normalde sonsuza kadar komada kalmasına neden olabilecek bir hastalığın var ama kendine gelmen için bir ay yetti. Gerçekten harika bu. Ben, Kıdemli Huan, uzun yıllardır yaşıyorum ama seninki kadar nitelikli bir vücuda sahip pek ruh hayvanı eğitmeni görmedim. Yüzyılda bir görülecek cinsten. Hayır, hayır, bin yılda bir... Majesteleri, buna benzer bir…”
Chu Mu kulağının dibinden gelen ve akıl almaz şeyler söyleyen yaşlı ve çok bilmiş sesin nereden geldiğini fark edemeyip afalladı. Kafasını çevirip rakuna benzer kafayla sıska ve kısa bedene sahip yaşlı adamın kollarını sallayarak bir şeyler anlattığını görünce donup kaldı…
“Kenara kay!” Asil kadın yine buz gibi bir ifade takınarak Chu Mu’nun kulağının dibinde bir şeyler zırvalayan ihtiyara öfkeyle baktı ve parmağıyla ona fiske attı.
Kısa boylu rakun, sopa kadar inceydi. Bir fiskeyle uçtu ve yatağın yanındaki ahşap duvara çarptı. Koca kafası ve küçük bedeniyle kemiksizmiş gibi aşağı kaydı.
Chu Mu, hayatında ilk kez böyle garip bir canlı görüyordu. Rakun benzeri bir yüze sahip olmakla kalmıyor, aynı zamanda konuşabiliyordu. Ruh hayvanı dünyasının mucizelerinden biri olduğu söylenmeliydi.
“Mu’er, bedeninin nesi var? Ruhun neden yanıyormuş gibi hissettiriyor?” Asil kadın, şimdiye kadar pek görmediği oğluyla ne konuşacağını, nasıl konuşacağını bilemedi ve bu konudan bahsetti.
Chu Mu ona baktı ama hemen başka yöne çevirip dedi ki: “Bir Beyaz Kabus’la ruh sözleşmesi imzaladım!”
“Majesteleri, Genç Efendi Beyaz Kabus’la ruh sözleşmesi imzalamakla kalmadı, neredeyse onun tarafından yutuluyordu. Bu fenomen, Kabus Sarayı’nın en büyüklerinden birinde de ortaya çıkmıştı. Bu figürün ruhu, anormal yetenekli bir Beyaz Kabus tarafından yenildi ve ruhuyla bilincini tamamen kaybetmeden önce korkunç Yarı Şeytan’a dönüştü.” Kıdemli Huan garip bir şekilde iyi görünüyordu, hevesle ayağa kalktı ve ellerini kollarını sallayarak, ağzından tükürükler saçarak açıklamaya girişti.
“Bir çözüm istiyorum, işe yaramaz bir konuşma değil.” Asil kadın, konuşkan palyaçoya soğukça söyledi.
“Sadece geçici çözümler var, uzun vadeli değil hiçbiri. Yan etki bırakmadan kalıcı bir şekilde bu durumdan kurtulmak istenirse, Dünyevi Ölümsüz Buz bulunmalı. Dünyevi Ölümsüz Buz, yan etkileri gidermekle kalmayacak, hayatını kurtardığı gibi bedenini de güçlendirecek…” Kıdemli Huan cümlesinin daha önce söylediği ‘nitelikli beden’le çeliştiğini fark etti ve hemen konuşmayı bıraktı.
Chu Mu onların ne hakkında konuştuğunu bilmeyerek kaşlarını çattı. Gerçekten de Beyaz Kabus’un ruhunu yemişti ama Beyaz Kabus onun ruhundan ayrıldıktan ve ruh hayvanı bölgesine geri döndükten sonra, nasıl hâlâ ruhunu etkileyebilirdi?
Asil kadın, Chu Mu’nun kafasının karıştığını gördü ve hemen yatağın kenarına oturarak açıkladı: “Ruh sıcaklığın kavurucu bir sıcaklıkta ve düşmüyor. Bu sıcaklıkta kalmaya devam ettikçe bilincini ve hafızanı yakacak ve seni düşünemeyen bir şeytana çevirecek. Neyse ki, ruhun şeytan alevlerine karşı güçlü bir dirence sahip, bu yüzden kısa vadede bir sorun olmayacak. Ama uzun vadede, böyle devam etmesi kesinlikle sorun yaratacak. Annen yanan ruhunu soğutmak için buz tipi ruh nesneleri kullandı ama bu uzun vadeli bir strateji değil…”
Chu Mu bilinçsizken, bedeninin yandığını hissetmişti. Bu yanma, çok çok uzun sürmüş, asla uyanamayacağını, sonsuza kadar şeytan alevlerinden dolayı acı çekeceğini hissettirmişti.
Annesinin bu sözlerini duyduğunda, Chu Mu acı acı gülmeden duramadı. Bir Beyaz Kabus’un ruhunu yutmak kolay değildi ve Yarı Şeytan durumuna geçmenin de belli ve korkunç sonuçları varmış gibi görünüyordu. Tamamen iyileşmezse, bir gün yüksek sıcaklıktaki şeytan alevleri tarafından bilinci ve hafızası yakılacaktı ve şeytan alevlerini kontrol edebilen bir deliye dönüşecekti!
“Mu’er, gerçekte ne oldu?” Asil kadın Chu Mu’nun kulağına yaklaşıp nazikçe sordu.
Chu Mu onun bakışlarında bir hüzün olduğunu hissetti. Biraz tereddüt ettikten sonra konuştu: “Chong Mei’yi kullanıp Beyaz Kabus’un ruhunu yedim!”
Chu Mu ayrıca bedeninde geriye kalan ve özen gerektiren bazı rahatsızlıklar olduğunu fark etti.
“Beyaz Kabus’un ruhunu mu yedin?” Asil kadın şaşırdı. Chu Mu’nun başıyla onaylamasından sonra ruhunun neden bu kadar sıcak olduğunu sonunda anladı.
Beyaz Kabus, şeytani bir ruh hayvanıydı. Böylesine şeytani bir hayvan, bir insanın ruhunu yutup yakacak kadar korkunçtu. Ruh hayvanı dünyasında, Kabuslar’ın en şeytani ruh hayvanlarından biri olduğunu neredeyse herkes bilirdi. Kabus Sarayı ve onların zalim eğitim yöntemleri dışında, çoğu insan bir Kabus’la ruh sözleşmesi imzalamaya cesaret edemezdi.
Asil kadın için beklenmedik olan şey, bir ruhunu kaybetmiş olan Chu Mu’nun Kabus Sarayı’na girmiş ve korkunç bir Beyaz Kabus’la ruh sözleşmesi imzalamış olmasıydı.
Asil kadının böylesine şaşkın bir ifade sergilediğini görünce, rakun yüzlü Kıdemli Huan aniden bir şey hatırlamış gibi asil kadının önüne zıpladı ve dedi ki: “Majesteleri, genellikle Ruh Sarayı’nda kalıyorsunuz, bu yüzden batı bölgelerde yaşanan olayları bilmiyorsunuz. Anladığım kadarıyla, Genç Efendi, Xia Guanghan tarafından Beyaz Kabus’u besleyecek bir çırak olarak alındı. Ondan sonra, üç bin Kabus Sarayı mahkumunun üç yıl boyunca yaşadığı Hapis Adası’na atıldı ve tek hayatta kalan olarak Hapis Adası Kralı unvanını kazandı…”
Asil kadın, batı bölgelerde yaşanan olaylar konusunda bilgili değildi. Kıdemli Huan’ın söylediklerini duyunca hemen ifadesi değişti. Gözlerini Chu Mu’ya dikerek dedi ki: “Mu’er, geçmiş yıllarda Kabus Sarayı’ndan Xia Guanghan tarafından bir şeylere zorlanıp kullanıldığın doğru mu?”
Chu Mu başıyla onaylamadı. Bu kadının bir annenin sorumluluklarını yerine getirmediğini ve hatta onlara sahip bile olmadığını düşünüyordu. Onunla konuşmak, Chu Mu için bir şey ifade etmiyordu. Bunun yerine, Chu Tiancheng’i görmek istiyordu.
“Ama, Majesteleri, Genç Efendi gerçekten de sizin oğlunuz olmaya layık...Yanlış tahmin etmiyorsam, Genç Efendi’nin yeteneği olağanüstü ve hükümdar sınıfı Beyaz Kabus’u besleyebilecek kadar hızlı ilerlemiş, hatta bu genç yaşta Ruh Lordu seviyesine ulaşmış…”
“Zırvalama, bildiğin her şeyi bana anlat!” Asil kadın biraz öfkelendi.
İki yıl önce, Chu Mu’yu Ruh Sarayı’na götürmek ve onun kayıp ruh sorununu çözmek için bir yol bulmak adına Wangluo Şehri’ne gitmişti. Bu sorunu çözecek bir yol bulamayacak olsa da, Chu Mu’nun ruh sözleşmesi imzalaması için aşırı yüksek potansiyele sahip bir ruh hayvanı bulacaktı. Ama o zaman, Chu Tiancheng, Chu Mu’nun çoktan öldüğünü düşündüğünden ona gerçeği söylememişti. Yakın zamanda, Chu Mu’yu zorla yanına almak istediğinde, Chu Tiancheng ona Chu Mu’nun dört yıldır kayıp olduğunu söylemişti.
Asil kadın, Chu Tiancheng’den Chu Mu’nun tam olarak nasıl kaybolduğu ya da öldüğü kanısına nasıl vardığı konusunda bilgi alamamıştı. Chu Tiancheng daha fazla konuşmak istememişti, bu yüzden kadın da öfkesini yatıştırmak için batı bölgelere gidip Xia Guanghan’ı öldürmek istemişti. Üzüntüsünü umuda dönüştüren şey ise, Chu Mu’nun ölmemiş olması ve Xia Guanghan’ın peşindeyken onu bulmuş olmasıydı.
Chu Mu, asil kadının tek oğluydu. Ve yıllar boyu onunla düzgün bir şekilde ilgilenmediğini hissediyordu; kaldı ki, uzun bir süre onun kaybolmuş olduğunu fark etmemişti bile.
Semavi Anıt’tan Güneybatı Yasak Bölgesi’ne uçtuğu tüm yol boyunca, suçluluk ve utanç hissetmişti, çünkü bir annenin yapması gereken şeyleri yapmadığını düşünüyordu, onu birkaç yılda bir görüyor ve hemen ayrılıyor, kendi işleriyle ilgilenip Chu Mu’nun nasıl olduğunu bile merak etmiyordu.
Sonunda bu yıllarda işlerini yoluna koymuş ve Chu Mu’ya Chu Tiancheng’den daha iyi bakacağını düşünerek onu almak zorunda olduğunu hissetmişti, ama eline geçen tek şey, Chu Mu’nun dört yıl önce öldüğü haberi olmuştu.
Ama şimdi, beklenmedik bir şekilde Chu Mu’yu bulmuş, kalbindeki daimi buzlar erimişti. Kendi kanından olana duyduğu sevgi, özellikle şimdi, Chu Mu’nun çok tehlikeli bir durumda olduğunu öğrendikten sonra, nadir ziyaretlerindeki gibi sakin olmasına engel oluyor, onun yanından tekrar ayrılmasını güçleştiriyordu.
Bu duygusal gelgitler, kalbinde Chu Mu’nun çok büyük bir yeri olduğunu fark etmesine neden oldu. Bu sefer, Chu Mu yaralanmışken, ne olursa olsun Chu Mu’nun yanmış ruhundaki sorunu çözmenin bir yolunu düşünecekti.
Elbette gerçekten sevecen ve canayakın bir kadın olmadığının da farkındaydı. Chu Tiancheng ona defalarca çocuğun yanında böyle bir ifade takınmamasını söylemişti, bu yüzden bu sefer, Chu Mu uyandığında, gülümsemekten hoşlanmasa bile Chu Mu’ya nazik bir yönünün de olduğunu göstermek için elinden geleni yapmaya karar vermişti.
“Majesteleri, sadece söylentileri duydum ama son zamanlarda, batı bölgelerde Genç Efendi’nin şöhreti hızla büyüdü ve en hızlı yükselen zirve genç uzmanlardan biri oldu. Ama bilirsiniz ki, ben, Kıdemli Huan, her yerden bilgiler toplamaya bayılırım, herkesten üç aşağı beş yukarı bir şeyler kaparım. Ama detayları Genç Efendi söylemeli! Xia Guanghan gerçekten haddini aştı. Genç Efendi’nin Yüce Majesteleri’nin oğlu olduğunu bilmiyor muydu? Ona uygun bir ceza vermezseniz önemli biri olduğunu sanabilir. Majesteleri, söylediklerime katılmıyor musunuz?” dedi Kıdemli Huan, tek nefeste.