Yazarın ve Kokinda Ailesi'nin Fotoğraf İzniyle
Felaket bir boşanma ve ailemin küçük Kentucky kasabasında kalmam için bir dayanak noktası olmadığını fark etmenin ardından dört yıldan biraz daha uzun bir süre önce Florida'ya taşındım. Yakınımdayken benim için gerçekten orada değildiler, bu yüzden neredeyse 900 mil uzaklaşmanın pek bir fark yaratmayacağını düşündüm. Biliyor musun? Değildi.
Sadece memleketten kötü haberler alıyorum. Kentucky, Derby ile tanınır, ancak çirkin gerçeği saklarken yalnızca iyi görüntüleri sergilemek için yılda bir kez halının altına süpürülen depresyon, yoksulluk ve uyuşturucu bağımlılığıyla tanınır. Bu yönüyle Kuzey Kore'ye çok benziyor. Ayrıca, sakinleri dünyada fırsat ve tamamen farklı bir yaşam tarzı olduğunu anlamada başarısız oluyor.
Geçen yıl (2019'da) ekonominin kötü olmasından şikayet eden bir çocukluk arkadaşımla konuşmayı asla unutmayacağım. Ona söylemek kalbimi kırdı. Hayır, orası kötü. Başka yerlerde işler ve seçenekler var. Önemli değildi. Bana inanmadı ve savaşmaya değmezdi. Hâlâ orada.
Ev hakkında hatırladığım en büyük şeylerden biri yoksulluktur. Ailem aslında oldukça şanslıydı, ancak bizi başka bir Amerikan eyaletine veya Amerikan şehrine yan yana koysaydınız, büyük olasılıkla beyaz çöp olarak sınıflandırılırdık. Ama iyi türden. Karavan parkı olan ve karavan parkı yerine mavi yakalı bir mahallede yaşayan türden. Gatlinburg yerine tatil için Destin'e gidebilirdik. Bir keresinde kuzenim Tiff, rehinci dükkânının sahibi olan şeker babasına onu Avrupa'ya götürdü. Biz beyaz bir pisliktik. Standartlara uygun çöp kutusu.
Diğer insanlar o kadar şanslı değildi. Bir ailenin en az bir üyesinin bir tür hükümet yardımı veya başka bir şekilde toplaması nadir değildir. Hatta bazıları için yüceltilmiş bir geçiş hakkıdır. Engellilik için onaylandığınızı ilan etmek cahil piyangoyu kazanmaya benzer. Engelleri toplarken gördüğüm insanların hiçbirinin aslında engelli olmaması her zaman kafamı karıştırdı. Down Sendromlu insanlar var ya da yapabilecekleri ve gurur duyabilecekleri işler bulan ekleri eksik insanlar var. Eve döndüğümüzde pek öyle değil. Bu engellilik kontrolü, şeker bebeklere ve izleyebileceğiniz tüm Netflix'e hızlı bir geçiş.
Ailem genellikle kötü şeyleri bildirmek için arar. Annem bunun en suçlusu. Striptizci olduğumu duyduklarını iddia eden ve okula gittiğini bile hatırlamadığım biriyle karşılaştığını söyleyecek. Ya da öyle falan öldü. Araba kazası geçirdim. Kanser oldum. Bir kuş sürüsü tarafından saldırıya uğradı. Mikrodalgadan TV yemeklerini alırken elektrik çarpmış. Bu, Paskalya'da Aziz Litany'yi dinlemeye eşdeğerdir, ancak fantastik kutsal isimler yerine, orada yaşayan herkesi bekleyen süregiden bir sayı veya sefil kaderdir.
Annem, Güneyli dedikoducu hanımefendiydi. . . Büyükbabam bir zamanlar ona güney ağzı derdi. Hala bunun uygun bir başlık olduğunu düşünüyorum, babam çok farklıydı.
Philip Martin "Marty" "Kral Ko" Kokinda, birçok yönden içinde bulunduğu dünya için fazla büyüktü. Bunu bir babanın kızgın kızı olarak söylemiyorum. Aslında onunla yüz yüze tanıştığımı ilk hatırladığım zaman neredeyse 21 yaşındaydı. Babam daha büyük düşünüyordu, daha büyük hayaller kuruyordu ve karizmatik AF idi. Yeteneklerimin ve insanlarla iletişim kurma yolumun çoğu ondan miras kaldı.
Babam da bir girişimciydi. Bazen yasal. Bazen o kadar yasal değil. Federal hapishanede "Kral Ko" takma adını bile kazandı.
Babam uyuşturucuları severdi. Nefret edilen alkolden. Sevilen uyuşturucular. Esrar, kokain, eroin, asit, mantarlar, adını siz koyun. Hayatının büyük bir bölümünde onu satmayı tercih etmiş ve oldukça girişimci olmuştu. İşçilerinden biri tutuklanana kadar. Bir savunma pazarlığının bir parçası olarak, babama söyledi.
Yaratıcı suçlu olan babam, federal ajanları mahallenin üzerinden uçan helikopterleri de içeren bir kovalamaca yürüttü ve sonunda bir çamaşır sepetinde saklanırken bulundu. Ajanlar, iki varil kokain eşdeğerini buldu. Babam federal zamanla karşı karşıya kaldı, ancak becerikli olduğu için kendini temsil etti ve Habeus Corpus'un teknik özellikleri üzerine serbest bırakıldı. Bundan çok gurur duyuyordu ve bugüne kadar davasını inceleyen hukuk okulları var.
Kral Ko uysaldı. Ot içmeyi severdi. Rapçi TI'yi severdi. McDonalds ve Coca-Cola'yı severdi. Ve lanet bir Jerry Garcia'ya bayılırdı. Hatta bir minibüs bile taktı (minibüs hayatı bir şey olmadan önce) ve bir taco standı çalıştırırken Grateful Dead'i bütün bir yaz boyunca takip etti. Çocukken utandım. Bir yetişkin olarak, işleri kendi yolunda yapacağını ve hayattan zevk alacağını takdir ediyorum.
Tur sezonunu Kaliforniya'da bir yerde bitirdi. Summer veya Nergis adında bir kızla veya onun gibi bir şeyle tanıştığı yer. Sonunda gökkuşağı insanlarıyla biraz zaman geçirdiler. Neden böyle anıldığından emin değilim. Babamın auramı bir şaman tarafından analiz ettirdiğini söylemek için aradığını hatırlıyorum. Şamana göre, Kova Çağı'nı başlatmanın habercisi olan bir çivit aurasına sahiptim.
Sonra babam bana onları bir dağdan almak için bir UFO bekleyeceklerini söyledi. Ona sordum, biri ortaya çıkarsa ne yapacaksın? Hiçbir ritmi kaçırmadan cevap verir
UFO ortaya çıkarsa, hayatımızın yolculuğuna çıkmak üzereyiz. Onları durdurup seni alacağım.
Ne yazık ki UFO hiç gelmedi. Belki de uzaylılar yanlış dağa gitmiştir. Ya da belki Babam ve Gökkuşağı İnsanları yanlış iş başındaydı. Asla bilemeyeceğiz.
Kentucky'den sonsuza dek kaçmak için Florida'ya geri dönmek istemekten babamla konuşmayı asla unutmayacağım.
İyi dedi neden zaten yola çıkmıyorsun?
Ve cevap verdim
Baba. Benim adıma 64 dolarım var. Florida'ya geri dönemem
Ve blöfümü aradı.
Para eksikliği, Kokinda'nın bir şey yapmasını asla engellemedi. Ve Florida her zaman halkımıza iyi geldi.
Ertesi gün ayrıldım.
Boşanma sonrası bir hayatı yeniden inşa etme yolunda ilerlerken ve bir çok şey postayla. Babamla sık sık konuştum. King Ko, dünyadaki en yargılayıcı olmayan, cesaret verici ve destekleyici kişiydi. Tüm yasal sorunları ve uyuşturucu bağımlılıkları için (ironik bir şekilde alkolden nefret ediyordu) babam koşulsuz sevgiyi somutlaştırdı.
Kendimden şüphe ettiğim birkaç kez oldu ve onu arayıp eve dönmem gerektiğini düşündüğünü sorardım. Her seferinde benzer bir yanıt aldı.
Cortez kızı gibi olup gemileri yakmalısın. Cortez Amerika'ya ulaştığında geldikleri tüm gemileri yaktı. Çünkü mürettebatının başka seçeneği yoksa hayatta kalmanın bir yolunu bulacaklarını biliyordu. Geri dönebileceklerini bilselerdi, geri dönerlerdi.
Ve böylece Kral Ko'nun tavsiyesine uydum. Ve gemileri yaktım. Geri dönmek bir seçenek değildi.
Appalachia'daki uyuşturucu sorunu korkunç. Küçük kasabamdan tanıdığım, aşırı doz alan ve fentanil ile bağlanmış eroinden ölen 30'dan fazla kişinin adını verebilirim.
Polis bunu durdurmaya çalıştıklarını söylüyor. Ama şüphelerim var. Oradayken kırık bir far yüzünden kenara çekiliyorum ve kadın kahraman satıcılarını bulamıyorlar mı? Bir parçam bunun kasıtlı olduğunu düşünüyor.
Her zaman söyleneni duydum
Umudun olmadığı yerde insanlar yok olur.
Bu şu anda Appalachia'yı tanımlıyor. Otuz yıl önce tarif etti. Ben öldükten sonra anlatacak.
En güzel sevgi dolu ruha ve akla sahip olan babam, uyuşturucu bağımlılığı tarafından lanetlendi. Kadın kahraman onun için çok fazlaydı. Bunun ilk aşırı doz olduğunu söylemeyi çok isterdim ama bu onu öldüren sadece ilk aşırı dozdu.
Babam döngüler halinde giderdi. Kadın kahraman kullanırdı. Daha fazla kadın kahramanı kullan, daha fazlasını kullan. Yarattığı iş veya işi ne olursa olsun kaybet. Yasal sorunlara girin. Rehabilitasyona git. Temiz çıkın. Motive olun. Bir araba edin. Bir ev al. Ve sonra döngüyü tekrarlayın.
Bir parçam, kadın kahramanı Trina adında bir striptizci olan eski bir kız arkadaşından sorumlu tutuyor. Trina, babamın bir ailesi olduğunu bilmediği için bir yıl Paskalya Pazarında benimle kavga etmeye çalıştı. Babamı kadın kahramanla tanıştırdı. Onu suçlamak istiyorum. Ama sonunda kendi başına bulacaktı.
Çünkü asla iyi değiller. Ve her zaman üzücü. Bugün telefonumda 859 alan kodunun açıldığını gördüğümde. Reddettim. Bitirmem gereken bir bajillion projem var ve saat 3: 30'da hayallerimin havuz evine bakmak için randevum vardı. Cahil pisliğe zaman yok.
Ama sonra eski kocam bana mesaj attı. Bunu neredeyse hiç yapmaz.
Kuzen stef sana ulaşmaya çalışıyor. Philadelphia şehri babanızın cesedini bulduklarına ve en yakın akrabanızın siz olduğuna inanıyor.
Numarayı hemen geri aradım. Kuzenimdi. Ve eski kocam haklıydı. Sadece ben cesedin kimliğini doğrulayabilirim. Ben onun tek çocuğuydum. Stef ile sonsuza kadar konuştum. O ve babam hırsız kadar sertti. Bazen ihtiyaç duyulduğunda hırsız oldukları için. Ama birbirlerini gerçekten anladılar. Bu durumda en çok onun için endişeleniyorum.
Tıbbi muayene ofisi ile telefon görüşmesi için nasıl sakin olabileceğimi bile bilmiyorum. Annem daha çok erkek olduğum için olduğunu söylüyor. Sorunları empati kurmak yerine çözmek istiyorum. Belki haklıdır?
Umarım hiçbiriniz bunu yaşamazsınız ama her ihtimale karşı yaşarsınız. Böyle bir şey olur.
Tıbbi Muayene Ofisini arayın. Açmazlar.
Tekrar ara. Meşgul sinyali alın.
Philadelphia polis departmanını ara. Kim çok yardımcı oldu ve denemem için bana farklı bir numara verdi.
Yeni numarayı deneyin ve telefonda tıbbi muayeneyi arayın. Seyahat kısıtlamaları nedeniyle oldukça basitti. Kendimi tanıtmam gerekiyordu. Babamın tam adı ve doğum tarihi. Onun evi.
Bunu yaptıktan sonra, babam Philip Martin Kokinda'nın Philadelphia'daki Greyhound Otobüs Terminali'ndeki bir tuvalette yanıt vermediğini doğruladılar. Bugün erken saatlerde 2: 54'te öldüğü açıklandı. Ölüm nedeni, aşırı dozda eroin / fentanil idi.
İşte o zaman ağladım. Öldüğü için değil. Babam ruhani alemde Dünya'da olduğundan çok daha güçlü. Ağladım çünkü onu bulan insanlar muhtemelen onun bir hiç olduğunu düşünüyorlardı. Ve o değildi. Çok güzel ve karizmatikti. Zekiydi. İyi konuşma. Sadece hastaydı. Ve ne kadar uğraşırsa uğraşsın, eroini yenemezdi. Denedim. Onunla konuşmaya çalıştım. Ona benim ve kızlarımın sağlıklı olmasını istediğini söylemeye çalıştım.
Ve sağlıklı olmak istiyordu ama hiçbir rehabilitasyon ya da müdahale bunu gerçekleştiremezdi.
Hafızasının nerede zayıf olduğu veya nasıl bulunduğu ile ilgili olmasını istemiyorum.
Hafızasının insanları ne kadar sevdiği, müziği sevdiği, partiyi sevdiği ve sadece sevdiği gibi olmasını istiyorum.
Sonraki boyutta bir yerde babamın hayatının yolculuğunda olduğunu biliyorum. Umarım bana, Stef'a ve kızlarımıza göz kulak olur. Ve nihayet Dünya'daki hapishanesinden serbest bırakıldığı için çok minnettarım. . . Bağımlı bir vücut.
Cesedi taşımak ve anma törenlerine başlamak için yarın düzenlemeleri yapıyorum. Bana şans Dile.
Seni seviyorum baba.
Gezegendeki çoğu insan gibiyseniz, telefonunuzdaki kişiler belirli bir adlandırma kuralına uyacaktır. Telefonumdaki kişiler, ikinci ad olarak onları nasıl bildiğimi belirtmek için ilk adları ve ardından küçük bir kısaltma veya ayrıntıya sahiptir.
Uyuşturucu ve alkol pek çok insanın hayatını bir şekilde etkiler. Bazı insanlar yaşamları boyunca gündelik içme veya kullanma deneyimi yaşayabilir ve hatta bunun deneyimlerini geliştirdiğini söyleyebilir.
Bu öğleden sonra arabayı bir saat dinledim; evin önünden geçen bir motor vızıldamasının her ipucu beni pencereye gönderiyor, gri Civic'in dikkatlice sürücüye dönmesini arıyordu. Sonunda geldi ve annemi selamlamak ve yatağa doğru zorlu bir yolculuk yaparken onu kolundan tutmak için dışarı çıktım.
Korkunç babalar yüzünden telafisi imkansız acı çeken üç annenin hikayeleri “Şimdiye kadar pek çok insan aşktan ölmedi. Ama kalabalıklar telef oldu ve yokluğundan her saat ölüyor.
Kalbine dokunan sözlerle minnettarlığını göster ve baban olduğu için ne kadar minnettar olduğunu ona hatırlat! Sözleriniz onun için dünya anlamına gelecektir. Susie Miller tarafından oğlumuz Zack ve arkadaşı Paul'u kontrol etmek için güneş odasına göz attım.
On yıl önce, yaşam ve evlilik hakkındaki düşüncelerimi değiştiren bir şey oldu. Oğlum o sırada henüz bir yılını doldurmuştu, yazarlık kariyerim başlamıştı ve rahatlıkla mutlu olduğumu, gerçekten mutlu olduğumu söyleyebilirim.