

HİTİT GÜNEŞİ VE
AYAKTA UYUYAN ADAM
Tûbâ Çandar'ın
hazırladığı söyleşi kitabı Hitit Güneşi'nde Mualla Eyuboğlu (Anhegger)
Orhan Veli'yi Ayakta Uyuyan Adam olarak anlatıyor:


Orhan Veli
de Tercüme Bürosu'nda çalışıyor o yıllar. Ağabeyimin en yakınlarından
biri... Beni Hasanoğlan dönüşü Ankara Garı'nda karşılayanların başında gelir.
Şimdi Sabahattin Ağabeyimin Ankara'daki evini anlatıp anlatıp duruyorum.
İşte bütün şair, yazar, sanatçı arkadaşları filan hepimiz aynı evin içindeyiz,
diye. Sakın büyük birşey zannetme orayı. Ev tek oda. Ben giriş holündeki yatakta
yatıyorum genellikle, çünkü her gittiğimde mutlaka bir kişi oluyor esas yatakta
yatan. Bir defasında, geceyarısı bir karaltı geldi. Yattığım yerin üzerinden iki
koluyla duvara dayandı ve... öylece kaldı. Taş gibi. Ben de orada öylece hiç
kıpırdamadan, ses çıkarmadan yatıyorum. O tek odada Cahit Sıtkı Tarancı
kalıyor çünkü. Tabii gözümü kırpmadım bütün gece. Karaltı adam gün ağarmadan
doğruldu yaslandığı duvardan ve sessizce çıkıp gitti evden. Sabah ağabeyime
sorunca anladım Orhan Veli olduğunu. İşte hep böyle nazik bir adamdı. Çok
içerdi, ayrı mesele, ama nezaketini de her şart altında korurdu.
Ben 49'luk (49 kuruş)
rakı alırdım ona. Karşılığında Kurtuluş tren istasyonuna kadar çantamı taşırdı.
Gerçek bir kardeşti benim için. O kadar önemli bir şairdi, ama ün mün umurunda
değildi. Öyle Melih Cevdet gibi mağrur da değildi hiç. Bambaşka bir
âdemoğluydu. Ölümünü de çok iyi hatırlarım. Bütün Babıâli esnafı kepenk
indirmişti o gün. Öyle görkemli bir cenaze töreniydi.
(Söyleşi ilerleyince
Tûbâ Çandar dayanamayıp soruyor:)
- En yakışıklı kimdi?
- En yakışıklı Nâzım...
sonra Abidin, Orhan Veli... Bak Oktay Rifat ile Cahit Irgat da güzel adamlardı.
.......
- Peki şimdi dönüp geriye
baktığınızda, keşke gençliğimde birlikte olsaydım diye düşündüğünüz biri geliyor
mu aklınıza? Mesela Orhan Veli...
- Olur mu canım, o
kardeş.
(Hitit
Güneşi, Doğan Kitap Şubat 2003)