Füruzan okumaya "Sevda Dolu Bir Yaz" kitabıyla başladım. O kadar sevdim ki, YKY 'den toplu öykü ve romanlarının bir arada olduğu ciltli bir basımını aldım. Bu tarz basımları okumak insanı çok yoruyor. Füruzan değil de başka birisinin olsa okuyamazdım. Kitap çok ağar ve yazılar çok küçük. Ama benim için başucu kitabı oldu. "Kırk yedililer"den sonra, "Parasız Yatılı" ya başladım.
Nasıl anlatayım bilmiyorum, öyle güzel, öyle etkili, öyküler var ki içinde
belkide bitmesin diye yavaş yavaş, sindire sindire (basıma suç atarak) okudum
Hüzünlü evet ama hüznü böylesi bir anlatımla okumak ayrı bir tat bırakıyor insanda. Hele "Edirne' nin Köprüleri" muhteşemdi.
"Kaldırım Serçesi" "La Vie En Rose" filmini dün akşam Koca'yla izledik. Bir çok ödül almış 2007 yapımı bu filmi, nasıl oldu da daha önce izlemedik diye hayıflandık. Edith Piaf' ın etkili sesini, güzel şarkılarını biliyorduk ama böylesine dramatik bir hayatı olduğunu bilmiyorduk. Film muhteşem, müzikler harika ( bir tık). Benim gibi geç kaldıysanız mutlaka izleyin.