1942’te M1 tipi Thompson hafif makineli tüfek seriye girdi. M1928 silahının, daha ucuz üretime ve kitlesel sömürüye yönelik bir dizi yenilikle değiştirilmiş ve basitleştirilmiş bir versiyonuydu. 42'in sonunda, M1A1 adlı yeni bir silah modifikasyonu belirdi. Daha basit bir tasarımda, temel M1'ten farklıydı. Başlıca farkı, sadece otomatik modda çekim yapabilecek sabit davulcu oldu. Sadelik ve düşük maliyet (önceki modellerin “Thompsons” ı ile karşılaştırıldığında) birkaç yıl boyunca iki değişikliğe sahip 820'tan fazla hafif makineli tüfek salıverdi. Ayrıca, mevcut gelişmelere dayanarak daha güçlü silahlar yaratma önerisi vardı.
Yaklaşık olarak 1942 veya 1943'te, yeni kartuşu kullanmak için Thompson M1 / M1A1 hafif makineli tüfek tasarımının elden geçirilmesi önerildi. Potansiyel bir silah örneğinin standart .30-06 Springfield tipi tüfek mühimmatını kullanması gerekiyordu (7,62x63 mm). Bu nedenle, projenin sonucu bir hafif makineli tüfek temelinde oluşturulan yeni bir otomatik tüfek ortaya çıkmasıydı.
Bir Thompson hafif makineli tüfek tabanında bir tüfek bilinen tek fotoğraf. Fotoğraf Strangernn.livejournal.com
Muhtemelen yeni projenin ana hedeflerinden biri, üretim ve işletme için mümkün olan en düşük fiyatı olan bir tüfek kartuşu için yeni bir küçük silah yaratmaktı. Thompson hafif makineli tüfek tabancasının “askeri” modifikasyonları daha önceki versiyonlardan daha az karmaşık bir tasarım ve daha düşük maliyetli üretimden farklıydı. Yeni bir otomatik tüfek projesinde kullanılması planlanan bu silah avantajları olabilir.
Raporlara göre, yeni otomatik tüfek, daha güçlü bir kartuşun kullanımıyla ilişkili bazı tasarım değişiklikleriyle genişletilmiş bir taban hafif makineli tüfek oldu. Bu yeniliklerin en göze çarpan sonucu, silahın boyut ve oranlarındaki değişiklik oldu. Nispeten uzun bir namlu ortaya çıktı ve alıcının boyutu arttı. Özellikle mağazanın alım penceresi ile tetik mekanizması arasındaki mesafeyi etkileyen iç ünitelere bazı iyileştirmeler uygulanmıştır.
Genel mimarisi ve silah düzeni korunmuş. Tüfeğin ana birimi, önünde namluya tutturulmuş dikdörtgen bir dikdörtgen alıcıydı. Atıcının ellerini, kutunun önündeki ısıtılmış bagajdan korumak için tahta bir önkol sağlandı. Test tüfeğini monte ederken M1 / M1A1 hafif makineli tüfek standart gövdesi kullanılmışsa, yeni silahın yaklaşık üç kat daha uzun namlunun alındığı söylenebilir. Alıcının arka alt kısmında ateşleme mekanizması, tetik ve tabanca tutuş unsurları ile tetik çerçeve bağlandı. Bu birimin ana plakasına ahşap bir karakteristik şekil de bağlanmıştır.
Mühimmat ikmali XXUMX-30'in, 06 kartuş kapasitesine sahip standart çıkarılabilir kutu dergilerinden yapılması önerildi. Mağaza, BAR M20 Browning Automatic Rifle'dan ödünç alındı. Yeni projenin yazarları tarafından tasarlandığı gibi, mağaza alıcının altındaki geniş bir pencereye yerleştirilmeli, yan duvarlarında kesikler açılarak genişletilmelidir. Mağazayı yerinde, pencerenin önünde ve arkasında güvenli bir şekilde saklamak için, biri mandallı U şeklinde sınırlamalar sağlanmıştır. Mağazayı tutan iki parça aslında bir alıcı mil görevi gördü, ancak daha basit ve kolaydı.
Alıcının boyutunda, temel makineli tüfek ile karşılaştırıldığında, yeni, daha güçlü bir kartuş kullanımı ve elden geçirilmiş otomasyon kullanımı ile ilişkiliydi. Prototip gibi, otomatik tüfek serbest çekim ilkesini kullanarak çalışması gerekiyordu. Kartuşun yüksek gücünden dolayı, silah ustaları cıvatayı ağırlıklandırmak, çıkarıcıyı ve kartuşla etkileşime giren diğer parçaları yeniden yapmak ve ayrıca başka ayarlamalar yapmak zorunda kaldılar. Özellikle, daha güçlü ve uzun dönüşlü bir yay gerekliydi.
İstenilen parametrelerle serbest kapıyla ilişkili yay, alıcının boyutlarının arttırılması ve ek bir arka kap muhafazası ile donatılması için gerekliydi. Yayın arkası, alıcının arka duvarına yerleştirilen silindirik bir mahfazanın içine yerleştirilecektir.
Daha önce olduğu gibi, silahın bir cıvata sapı yardımı ile kilitlenmesi, alıcının sağ duvarındaki bir yuvadan dışarı çekilmesi önerildi. Yarık, .30-06 kartuşunun boyutlarına ve büyük strokuna bağlı olarak artmış bir uzunluğa sahipti.
Tetik mekanizması taban makineli tabancadan, cıvatanın diğer boyutları ve yeni silahın diğer bazı özellikleri ile ilişkilendirilen minimal modifikasyonlarla ödünç alındı. Aynı zamanda kontrol sisteminin genel düzeni ve kontrollerin yeri korunmuştur. Yani, sol taraftaki tabanca kabzası iki yönlü kontrol kollarıydı. Biri tetiği, diğeri ateş modunun seçimini engellemekten sorumluydu.
Prototip örneğinde, tüfeğin yapıldığı bazında kesin bir veri bulunmadığına dikkat edilmelidir. Otomatik tüfek bir Thompson M1 hafif makineli tüfek tasarımına dayanıyorsa, tek ve otomatik ateşleme olasılığı olan bir tetikleyici olmalıydı. Bu durumda deklanşör, bir tetik tarafından tahrik edilen ayrı bir hareketli davulcu ile donatılacaktı. M1A1 versiyonunun hafif makineli tüfek, bir tetikleyici ve cıvata üzerinde sağlam bir şekilde sabitlenmiş sabit bir davulcu olmamasıyla ayırt edildi. Silahın bu şekilde değiştirilmesi, sadece patlamalarda ateş açabilir ve buna göre, ateşleme mekanizmasının sadece bir kumanda koluna sahipti. Otomatik tüfek M1A1 gibi bir ürüne dayanıyorsa, ilgili özellikleri miras alması gerekirdi.
Thompson'a dayalı otomatik bir tüfeğin projesinin temel amaçlarından biri, mevcut otomasyonun yeni bir kartuşa adapte edilmesiydi. Böylece, iki silahın temel prensipleri aynıydı. Yay ve besleyicinin etkisi altında, mağazadan gelen kartuşlar sökme hattına tırmanmak zorunda kaldı, bundan sonra yay yüklü kapı onları odaya göndermek zorunda kaldı. Bir tetikleyici (veya sabit bir davulcu) yardımı ile, çekim yapıldı, ardından deklanşör geri alındı, kartuş çıkarıldı ve atıldı. En arka pozisyonda, deklanşör bir sarımla yakalandı veya bir sonraki atış için tekrar ileri gitti.
1942-43'te, umut verici bir otomatik tüfek için en az bir prototip üretildi. Bu silah, projenin deneysel doğası ile ilgili oldukça basit bir tasarıma sahipti. Bu nedenle, ahşap tertibatın hazır seri elemanları kullanılmıştır: tutma plakaları, ön ve arka. Ayrıca, test tüfeği herhangi bir manzara ile donatılmamış.
Muhtemelen, projenin yazarları başlangıçta bu gelişim için pek de iyi denilebilecek olan umutları anlamıştı. Bu projenin, farklı nitelikte gözle görülür sorunları vardı. Her şeyden önce, şüpheli bir konsepte dayandığı için. Bu tür özellikler gelişmeyi ilgili sonuca götürdü.
Testler sırasında kesin veriler ve bir makineli tüfek temel alınarak otomatik bir tüfeğin gösterilen özellikleri mevcut değildir. Nispeten güçlü bir kartuşun, bir BAR tüfek seviyesinde ya da .30-06 için odaya benzer bir sınıftaki diğer silah türlerinde temel özellikler sağlayabileceği varsayılabilir. Dolayısıyla, merminin başlangıç hızı 800-850 m / s'yi geçebilir ve etkili atış menzili 800-1000 m'de değerlendirilebilir, Doğal olarak, silahın gerçek özellikleri, özellikle gerçek savaş koşullarında farklı olabilir.
Sadece ne kadar yüksek bir atış hızına sahip, serbest deklanşöre dayanan ve güçlü bir kartuş kullanan otomatik tüfek gösterebileceğini tahmin etmeye devam ediyor. 30-06 Springfield. Bu rakam muhtemelen en az dakikada 400-500 turuna ulaştı. Öyle ya da böyle, yüksek ateş oranının, yeni silahın genel etkinliği üzerinde olumsuz bir etkisi olması gerekir.
Raporlara göre, .30-06 kartuş en az 3800 J ağızlık mermi enerjisi sağlıyor. Merminin türüne bağlı olarak, bu parametre J. 4000-4050'e ulaşabilir, özellikle otomatik modda çekim yaparken bu silahların geri tepme kuvvetini hayal etmek zor değildir. Böylesine güçlü bir kartuşun kullanımı, piyade için tam teşekküllü bir silah olarak yeni bir tüfeğin kullanılmasına güvenmiyordu.
Uygulanan kartuşun bakış açısına göre, Thompson'a dayalı otomatik bir tüfek, düşük fiyat ve tasarım karmaşıklığından farklı olan BAR M1918 ürününe doğrudan bir rakip olabilir. Bununla birlikte, mevcut silahlara göre avantajlar sona erdi. Her iki numunenin de ana çekim özellikleri aynı seviyede olabilir. Ek olarak, görünüşe göre, dezavantajların listesi aynıydı. Böylece, kartuşun yüksek gücü patlamaların ayakta durma pozisyonunu ciddi şekilde zorlaştırmaktadır ve hafif bir makineli tüfek olarak silahların kullanımı mağazanın küçük kapasitesi ve diğer tasarım özellikleri nedeniyle zorlaştırılmıştır.
Raporlara göre, bir makineli tüfek dayalı bir otomatik tüfek projesi bir prototip ve sonraki testleri montaj aşamasına geldi. Bundan sonra, tüm işler durduruldu. Yeni silahın mevcut numunelere göre belirleyici bir üstünlüğü yoktu, ama eksikliklerinden onlardan farklı değildi. Bu tür silahların seri üretimi ve kullanımı anlamsızdı. Proje umutsuzluk nedeniyle kapandı. Üretilen prototipin (veya prototiplerin) sonraki kaderi bilinmemektedir.
"Thompson" a dayanan otomatik bir tüfek projesinin asıl sorununun seçilen kartuş olduğu söylenebilir. Tasarımcılar, silahın özelliklerini etkileyen etkileyici tüfek mühimmatı .30-06 Springfield kullanmaya karar verdi. Zaten kırklı yılların ilk yarısında, mevcut kartuşların kullanımının devam etmesinin tüm mevcut sorunların çözülmesine izin vermediği ortaya çıktı. Küçük silahların daha da gelişmesi için yeni mühimmat gerekli. Sonuç, silahların geliştirilmesinde bir sonraki itici güç olan yeni ara kartuşların ortaya çıkmasıydı. Bir tüfek kartuşu için otomatik bir tüfek kavramı tamamen reddedilmedi, ancak daha sonra başka şekillerde ve farklı bir teknolojik seviyede uygulandı.
Sitelerin malzemelerinde:
http://world.guns.ru/
https://gunsmagazine.com/
http://strangernn.livejournal.com/