Şeker üretimi sırasında atık olarak üretilen viskoz bir maddeye pekmez denir. Tatlı tadı ve koyu tonu olan yapışkan bir sıvıdır.
Bu nedenle, pekmezin bir şeker işleme yan ürünü olduğu söylenebilir. Bastonlar hasat edildikten sonra kahverengiye yakılır ve ardından meyve suyunu elde etmek için preslenir. Bahsedilen meyve suyu kaynatılır, böylece su buharlaşır ve şeker kristallerinin çıkarılmasını sağlayan santrifüjlere yerleştirilir: elde edilen sıvı pekmezdir.
Kalıntı bir ürün olmanın ötesinde, pekmez tüketilebilir ve hatta faydalı özellikler organizmaya atfedilir. Genellikle soya sosu, siyah bira ve rom hazırlanmasında ve hatta bir besin takviyesi olarak kullanılır .
Baston balı olarak da adlandırılan melas, rafine şekere alternatif bir tatlandırıcı olarak önerilmektedir. Orta derecede glisemik bir içeriğe sahip olduğu için demir, kalsiyum, potasyum, magnezyum ve diğer besinleri sağlamasına rağmen çok az kalori sağlar.
Pekmezin, yüksek enerji seviyesinden dolayı hayvancılık için bir yem olarak kullanıldığını not etmek önemlidir. Ruminantlarda, saman ve saman gibi lifli elementlerin daha iyi kullanılmasına yardımcı olur.
Çeşitli çalışmalar, sığır ve koyunların yem rasyonlarına pekmez eklenerek, genel olarak organik maddenin ve özellikle liflerin sindirilebilirliğinin arttığını göstermiştir. Uzmanların bahsettiği bir başka avantaj, üre veya düşük kaliteli tahıllar gibi diğer yiyeceklerin kötü tadının maskelenmesine yardımcı olmasıdır.