Kimse ödemek istemedi
Geçen gün, çeşitli yerel seçimlerin arifesinde, emeklilik maaşlarını kişisel tasarruflarla doldurma fikri insanlara atıldı. Üst katta, emeklilik reformu konusunda açıkça açıkça ileri gittiklerini ve insanların açıkça ödenmediğini açıkça fark ettiler.
İyi bir fikrin gerçekleşmesi için çok yaklaşım esasen alaycıdır. Şimdi tasarruf edersiniz, biz de destekleriz ve ödersiniz. Ruslar, Sberbank’ın katkılarıyla 90’in başlangıcında olduğu kadar erken atılmamıştı, herhangi bir kupon özelleştirmesi yokmuş gibi ve bir başlangıç için tavşanlar üzerinde kontrol etmenin iyi olacağını sanki hiçbir makbuz özelleştirme yokmuş gibi ve “MMM” yoktu.
Bundan hemen sonra, insanları emeklilik reformuna karşı tutumları hakkında sorgulamaya karar verildi. Ve bu sosyal anketlerin sonuçlarından en çok neyin şaşırdığını biliyor musunuz? Hayır, sonuçlar kendi içinde değildir - konuşlandırılabilir veya hatta korkutucu diyebilirsiniz. Ve gerçekte, iktidarda olanlar için hala ne bekliyordu?
Üstelik "umursamadığı" iddia edilen ve sadece bu gün yaşayan gençlik anketi sonuçlarından bile şaşırmadılar. Gençlerin “durma” dedikleri gibi çiftçilik yapma konusunda şüpheli olma ihtimalleri var ve sonunda “yabanturuk değil de lanet bir şey” denilen bir yaşta kalmak çok da ilham verici görünmüyor.
Ve tam anlamıyla zamanında ya da biraz sonra emekli olduğu için yazarınız gibi vatandaşların yaptığı bir anketin sonuçları bile değil. Gerçekten de, bu belirli anda - 2019’in düşüşü, insanlar daha önce öngörülen son tarihten sadece altı ay sonra emekli olarak emekli oluyorlar.
Bununla birlikte, daha önce yapılan emeklilik maaşları alıcıları (bu “sosyal geçim düzeyinin hemen üstünde”), yırtıcı reformu, çocukların ve torunların geleceğine ilişkin duygularını gizlememelerini şaşırtıcı bir şekilde kınadılar. Gelecek o kadar parlak ki bazen sadece korkutucu hale geliyor.
Rusya'da her şeyin, her zaman olduğu gibi, sadece vatandaşların çıkarlarına yapıldığı gerçeğine rağmen, ileri ve büyük olasılıkla, sosyologların gücüne oldukça sadık tepkiler beni şaşırttı. Reformun nasıl algılandığına verilen tepki, eski “Time Machines” şarkısında olduğu gibi “şanslı” kişilerce algılandı. Evet, aralarında neredeyse dörtte üçlük, daha doğrusu yüzde 70, emeklilik reformundan hiç memnun değil.
Ve sen, aslında, güveniyor musun? Binlerce buçuk yıl süren ve en iyi ihtimalle, başkentin belediye başkanının cömertliği nedeniyle, birkaç bin ruble izleyen kitlenin, yaşlılık ödeneğine ek olarak dolar veya Euro değil, derhal kapanacağını mı düşündüler?
Ana tahtın aynı belediye başkanı hiçbir şeyi anlamak istemiyor, çünkü aniden federal bir bütçesi var, ancak her altı ayda bir, Moskova'nın her yerinde bir şey yapamayacağı anlaşılıyor. Ancak Kremlin'de görünen o ki, pek çok yetkili danışman var. Bununla birlikte, tutulan emeklilerin emekli aylığı reformuna herhangi bir ilgisi olduğunu, ancak kişisel olarak ilgilendiklerini anlamadılar.
Ne de olsa, emekliliklerinde yılda bir bin ruble alacakları ve sosyal açıdan önemli alanlarda yarı zamanlı çalışma imkanı ve hak ettiği dinlenmeye özen göstermeyi geciktirmezlerse bazı hoşgörüleri alacağı vaat edildi. Peki şimdi bütün bu vaatler nerede?
Moskova emeklilerine birkaç bin dolar atmış gibi görünüyordu ve hatta o zaman bile çoğu kişi aylık 19500 ruble ortak paydaşına yapılan ödemelerin miktarını artırdı. Bu ya zorunlu bir asgari, ya da çalışmayanlar için bir üst sınırdır. Hayır, hayır ... Artık bir ruble değil. Aksi takdirde, beş ila altı bin arasında bir sosyal artış derhal alınacaktır.
19 bin ve hala 500 ruble - açıkçası, özellikle büyükşehir standartlarına göre, bu çok değil. Buna ek olarak, böyle bir emekli maaşı için, herhangi bir yasal yarı zamanlı işin tamamen reddedilmesi, bir hademe, stok sahibi veya temizlikçi olma hakkı, dadı veya hemşire olma hakkı, hatta özel ders almanız gerekir. Serbest meslek sahibi - bu genellikle kaostur. Fakat bütün bu yaşlı insanlar için bir miktar hayat şamandırasıydı.
Politikanın bununla ne alakası var?
Bu pasajlardan hemen sonra, reformdan memnun olmayan emeklilerin% 70'ini, ümitsiz muhalefete yazmaktan vazgeçmek gerekli değildir. Çok yakın zamana kadar, neredeyse rejimin dayanağı olarak kabul edilebilirlerdi. Siyasi inançlar ve muhalefet toplantılarında ve geçitlerde emekli olma veya emekli olma yaşının bir karakterinin ortaya çıkma sıklığı, emekli aylığı reformunu nasıl algıladığı ile kesinlikle hiçbir ilgisi yoktur.
Kötü bir şekilde, olumsuz bir şekilde aldı ve burada hiçbir şey kişisel tasarruftan başka bir şey değil, yardım edecek ve etmeyecek. Sadece ikna edici maddi refah, meşhur reform algısını bozuyor. Çocuklar ve torunlar yüksek oranda gelir elde etseler bile, bu hiçbir şeyi değiştirmez. Batılılardan farklı olarak Rus emekliler, genç neslin yardımına güvenmek için kullanılmıyorlar. Dahası, gururları buna izin vermiyor.
Bununla birlikte, birçok “yukarı”, halkın herşeyi homurdantacağını ve tahammül edeceğini umuyormuş gibi görünmesine rağmen, emeklilik reformu konusundaki tutumu geçmiş zamanlardaki iyileşme yolunda iyileşmedi. Ve sonra, öyle görünüyor ki, sadece daha da kötüleşecek. Yaşlı insanların ağzını sadece binlerce kişiyle kapatamazsınız, emeklilik döneminden önce daha fazla işlemek zorunda kalanlar yalnızca büyüyecek ve büyüyecek.
Gençler hakkında sessiz kalsak daha iyi olur, kesinlikle onları hiçbir kahvaltı ile besleyemezsin. Ona şu anda güvenilir ve inandırıcı bir şey ver. Ve babalarının ve büyükbabalarının hayal bile etmedikleri garantilerle daha iyi.
Emeklilik reformunun başka bir zayıf veya korkunç yeri var. Bazı nedenlerden dolayı, reformu planlayanlar bazı nedenlerden dolayı rahatsız etmediler. Reform, özellikle de başarısız bir ülke, başka bir nedenden ötürü rakiplerle aynı masada oturmayı reddeden herkesi birleştirebiliyor. Ortak düşman birleşiyor - bu gerçek dünya kadar eski. Ve bizim Rus örneğimizde, gerçekten tehlikeli bir hal alıyor.
Yetkili makamlar için, temsilcileri zarif görünüyor gibi görünen muhalefetin, gerçekte, bu sonbaharda bölgesel seçimlere katılmanın bir kenara itilmesi, pratik olarak “emeklilik kaynağını” kendi amaçları için kullanmadığı için büyük bir başarı olarak kabul edilebilir.
Yazar ipucu için bile suçlanabilir, ancak bir sonraki seçimlerde, nerede ve nerede olursa olsun, “emeklilik kartını” ustalıkla oynamayı başaran kişi başarısını garanti eder. Bu durumda niceliğin niteliğe geçişi ile ilgili felsefi aksiyom işe yaramaz.
Şey, dilenci maaşlarıyla hala bir şeyler yapmalısın. Üstelik, dilenci maaşlarla başlamak, başlangıçta, asgari emeklilik maaşını harcayacağınız zorunlu asgari ödemeyi keskin bir şekilde arttırmak daha iyidir. Bunu yapmak için, başlangıç olarak, kamu sektöründe, bu durumda iş arayanlar için iş sektöründen daha çekici hale gelecektir.
Ve sonra, işin basit olmayan konuk işçilerin saflarında “ucuz” personel aramasına izin verin. Bununla birlikte, eğer ikincisi Rusya'daki bazı gerçek emeklilik maaşları için bir şansa sahiplerse, kendileri işverenlerinden çok daha fazlasını talep edeceklerdir. “Biz köle değiliz, köle değiliz” - belki de onlar hakkında söylenen şey buydu.