Adolf Hitler ( 20 Nisan 1889 - 30 Nisan 1945 ), 1933 itibari ile Almanya 'nın başbakanı ve 1934 'den ölümüne kadar Almanya 'nın diktatörüydü. Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi (NSDAP)'nin başkanıydı.
Hitler, Almanya'da I. Dünya Savaşı sonrasında yaşanan Büyük Buhran 'dan güç kazandı. Propaganda ve karizmatik bir dille, alt ve orta tabakanın ekonomik istemlerine ümit veriyordu; bunun yanında da belli bir seviyede nasyonalizm , anti- semitizm ve anti-komünizm de sunuyordu. Ekonominin tekrar kurulması, yeniden silahlandırılmış bir ordu ve totaliter ve faşist bir rejimle; Hitler saldırgan bir dış politika izleyerek Alman "yaşam alanını genişletmek amacıyla Polonya'ya saldırdı . Yıldırım savaşı (Blitzkrieg) taktikleri ile Mihver Devletleri ittifakı ile birlikte Avrupa 'nın büyük bölümünü ve Asya 'nın bir kısmını istila etti.
ABD'nin II. Dünya Savaşı 'na Müttefiklerin tarafına katılması ve Kızıl Ordu 'nun ilerlemesi ile Alman ordusu gerilemeye başladı. Sovyet güçlerinin 23 Nisan 1945 'te Berlin'e girmesi ile III. Reich 'in yıkılacağı kesinleşmişti. İstila edilen Berlin'de; Hitler, eşi Eva Hitler ile yeraltı sığınağında) 30 Nisan 1945 günü intihar etti. 7 Mayıs 1945 'te Alfred Jodl 'ın imzaladığı teslim belgesiyle Nazi Almanyası tamamen yok oldu.
1.Dünya Savaşını kaybeden Almanya Versay anlaşmasını imzalamak zorunda kaldı. Savaşın sonunda kıta Avrupasında Fransa kesin bir üstünlüğe sahip oldu. Almanya, mütareke gününden itibaren, iç siyasal ve ekonomik durumu itibariyle, her gün biraz daha çöküntüye doğru gitmekteydi.
Alman demokrasisi bu şekilde sol ve sağdan gelen diktatörlük tehlikeleri içinde çalkanırken, ekonomik durum da günden güne bir kaosa gitmekteydi. Versay ile yükletilen amansız tamirat borcu, enflasyonun bir çığ gibi büyümesine sebep oldu. Üretim ve ekonomik hayat felce uğradı. Siyasal çalkantılar da ekonomik hayatı tahrip ediyordu. 1923 yılı ekonomik krizin en yüksek noktasını teşkil etti.
Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi (NSDAP)'ın Kuruluşu NSDAP (Nazi Partisi)'ın kökleri, ağırlıklı olarak sanayici, işadamı ve subayların oluşturduğu 1918'de kurulan Thule Cemiyeti'ne uzanır. 1919 yılında ırkçı-faşist cemiyetleri içinden Alman İşçi Partisi (DAP) çıkar. 1920'de yapılan kongrede DAP'ın ismi Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi (NSDAP) olarak değiştirilir. NSDAP'ın programı öz olarak: "Alman ırkının üstünlüğü -Üretken olarak tanımladıkları sanayi sermayesini olumlarken, enternasyonal ve (yahudi) mali sermayeyi ve faizciliği lanetlemeye dayalı anti-komünist, anti-marksist bir sosyalizm" demagojisine dayanır. 1921'de yapılan kongrede Adolf Hitler NSDAP'ın parti başkanlığına tam yetkili FÜHRER (Önder) olarak seçilir. NSDAP'ın vurucu sokak gücü olarak SA (Hücum Birimi) örgütlenir.
Bir çok kez seçime katılan Hitler en sonunda meclise girebilmiştir.
5 Mart'ta yapılan seçimlerde Nazi Partisi oyların yüzde44'ünü kazanır. Ama bu oran tek başına iktidar olması için yetersizdir. Milliyetçi Parti (DNUP) ile koalisyon yaparak iktidara yerleşir. 23 Mart 1933'de "Halkın Devletin Korunmasına ilişkin Devlet Başkanlığı" kararnamesi yasallaştırılarak Hitler iktidarını sağlamlaştırır. Mevcut anayasa fiilen tasfiye edilmiş, parlamento devre dışı bırakılmıştır. Artık Nazi Partisi istediği yasayı çıkarabilir, istediği devletle anlaşma yapabilir. Hitler federal eyaletleri kaldırmakla işe başlar. Demokratları, sosyalistleri ve Yahudileri devlet dairelerinden, üniversitelerden çıkarır. Prusya siyasal partisini gizli bir polis örgütüne dönüştürüp Gestapo'yu kurar. 2 Mayıs'ta ise SA'lar sendikaları basarak sendika kasalarına ve mallarına el koyar. Alman Sendikaları Birliği yöneticilerinin bir çoğu toplama kamplarına gönderilir. Bunun yerine Hitler'in belirlediği ilkelere uygun "Alman Emek Cephesi" kurulur. Bu cepheye tüm işçilerin katılımı zorunlu tutulur. Alman Gaziler ve Cumhuriyetçiler Birliği, Alman Sosyal Demokrat Partisi gibi muhalif kurumlar kapatılır, mallarına elkonulur. Alman Komünist Partisi ilk kapatılan partidir. Ardından Temmuz 33'te çıkarılan "Partilerin Yeniden Kuruluşu Yasası" ile Nazi Partisi kendini tek işçi partisi ilan eder. Diğer burjuva partiler ise kendi kendilerini feshetmek zorunda bırakılır. Yine aynı dönemde Nazi Halk Mahkemeleri kurulur. Nazi Partisi'ne muhalif olan birçok insan bu mahkemelerde yargılanarak idam edilir, toplama kamplarına gönderilir.
Yahudiler başta olmak üzere , Romanlar , ve diğer " Çingene " kabul edilen insanlar, Nazi aleyhtarı Almanlar , engelliler , homoseksüeller , savaş tutsakları, Lehler ve diğer Slavlar da bu katliamın kurbanları olmuşlardır. Naziler olayları zaman zaman "Yahudi problemine nihaî çözüm" olarak tanımlamışlardır. Tüm Soykırım kurbanları hesaba katılınca, hayatını kaybedenlerin sayısı, bazı akademisyenlere göre 17 milyon kişiye kadar çıkabilir.
Bu insanların öldürülme nedeni, Nazi döneminde doruğuna varmış olan Yahudi nefretinin ve Nazi ırkçılığı görüşüne göre "yaşamaya hakkı olmayan alt-sınıf ırklar" olarak görülmüş olmalarıydı. Öldürülen insanların yanı sıra, aralarında Afrika kökenli Almanların da olduğu binlerce kişi ise zorla kısırlaştırıldı.