Yuvadan çıkan garip kuş 7-8 metre uzunluğundaydı. Diğer kuşlardan boyut olarak çok daha küçüktü ama altın rengi gözleri ve üç pençesi vardı.
Bu pençeler, Üç Bacaklı Altın Karga’nın sembolüydü. Bu garip kuşun bir Altın Karga olmadığı kesin olsa da üç bacağı olması, Üç Bacaklı Altın Karga’nın kan bağını taşıdığını gösteriyordu. Diğer kuşlardan çok daha güçlüydü.
Üç bacaklı garip kuşu görünce, Yi Yun’un ifadesi çirkinleşti. Bu üç bacaklı kuşun, diğer garip kuşların lideri olduğunu hissediyordu. Enerjisi, diğer kuşlara göre on kat daha fazlaydı. Bu, tüm kuşların birlikte saldırsalar bile onunla baş edemeyecekleri anlamına geliyordu.
Muhtemelen bu üç bacaklı garip kuşun, Yi Yun’u fark ederse, onu parçalaması bir andan fazla sürmezdi.
Üstelik inanılmaz bir hıza sahipti!
Peki garip kuşların lideri buradayken nilüfer tohumunu nasıl alacaktı?
Yi Yun bir şey düşünemedi. Gizemli bölge karşısına mükemmel bir fırsat çıkarmıştı ama bu fırsatı elde etme konusunda çaresizdi. Çok zordu.
Yi Yun, kendi yaşındaki insanlar arasında en güçlü olduğuna inanıyordu, ama önündeki kızıl nilüferi almaya cesaret edemiyordu.
Onun yerinde bir başkası olsaydı, kesinlikle imkansız bir görev olurdu.
Nilüfer tohumunu almak ya da almaya çalışmak, kişinin kendi ölümüne yürümesi gibiydi. Ama Yi Yun onu alamazsa, bu içinde dert olurdu. Bu yüzden kayanın arkasına saklandı ve kararsızlık içinde ne yapacağını düşündü.
O sırada mağaradan uçarak çıkan üç bacaklı kuşu gördü. Üç bacaklı kuş, diğer kuşların avları istifledikleri ve etrafında daire oluşturdukları yerin merkezine indi ve onların avladıklarını inceledi.
“Haraç mı alıyor?”
Yi Yun ilk önce diğer kuşların, lider kuşa avladıklarından bir kısmını haraç olarak verdiklerini düşündü, ama sonrasında bu tahmininin hatalı olduğunu fark etti.
Üç bacaklı kuş, pençelerini kullanarak avlanmış bir hayvanın cesedini parçaladı. Cesetteki kalbi çıkardı.
Üç bacaklı garip kuş kanlar akan kalbi bir metre yüksekliğinde bir metruk hayvan kemiğinin olduğu yere götürdü. Kemiğin üst yarısını bir kap olarak kullandı ve kalbin içindeki kanı akıtarak kabı doldurdu.
“Kalpteki kanı mı çıkarıyor?”
Yi Yun hem saygı hem de korku içindeydi. Kalp, metruk hayvanın bedenindeki kan özünün toplandığı yerdi. Peki neden üç bacaklı garip kuş kalpteki kanı topluyordu?
Tüm avlardaki kalpleri çıkarıp kanlarını topladıktan sonra aniden lav gölüne doğru uçtu.
Keskin pençelerini kullanarak nilüfer tohumluğundan birkaç tohum aldı.
Bu sahneyi görünce, Yi Yun’un kalbi sızladı. Garip kuş, olgunlaşmış tüm nilüfer tohumlarını almıştı.
Muhtemelen Yi Yun için, bu seviyede bir hazineyi kökleriyle birlikte tek seferde alabilmek hiç kolay olmayacaktı. Kökleri, sabre ve kılıç saldırılarına karşı dayanıklı olabilirdi. Ayrıca Yi Yun garip kuşlar onu izlerken bu hazineyi alabileceğini hiç düşünmüyordu.
Birkaç nilüfer tohumu elde etseydi çok iyi olurdu ama şimdi üç bacaklı garip kuş, tüm olgunlaşmış nilüfer tohumlarını toplamıştı.
Üç bacaklı garip kuş tüm tohumları kemikten kap içine koydu ve sonra kemik kabı uçurumdaki mağarasına götürdü.
Uçurumdaki mağara, göle nazaran daha açık bir hedefti. Garip kuşların lideri bile onları koruyor olacaktı. Bunu görünce, Yi Yun’un daha da içi sıkıldı. Artık onları elde etmesi çok daha zor olacaktı.
“Bu garip kuş, tüm nilüfer tohumlarını topladı ve kalplerdeki kanı aldı. Hatta kap olarak bir metruk hayvanın köprücük kemiğini kullandı. Ne yapıyor?”
Yi Yun, bu üç bacaklı garip kuşun metruk hayvanların kalplerindeki kanı başka bir şey için aldığını hissetti, çünkü metruk hayvanlar doğaları gereği doğrudan çiğ eti yiyip kanı içerlerdi. O kanları doğrudan içebilirdi, peki kemikten kabın maksadı neydi?
Üç bacaklı garip kuş gibi metruk hayvanlar için kemikten bir kap yaratmak basit bir şey değildi. Kanı içmek için kabı kullanmaksa, bedeni gereği oldukça zorlayıcı olacağından bunu yapması anlamsızdı.
Ama üç bacaklı garip kuş ne yapmak istiyor olursa olsun Yi Yun’un yapabileceği bir şey yoktu. Mevcut gücüyle, bu garip kuşların bölgesinde istediği hiçbir şeyi yapamazdı.
Üç bacaklı garip kuş mağarasına girdikten sonra diğer kuşlar da ritüellerini tamamladılar ve avladıkları metruk hayvanlarla kendilerine ziyafet çekmeye başladılar.
Onlarca garip kuş meydana indi, et ve kanla beslenmeye başladı. Yi Yun, garip kuşlar ziyafet çekerken bile birkaç tanesinin uçurumda durarak ihtiyatla gölü izlemeyi bırakmadığını fark etti. Ziyafet çeken kuşlar karınlarını doyurduktan sonra birkaç tanesi uçuruma doğru uçtu ve orada bekleyenlerle yer değiştirdikten sonra gölü dikkatle izleyen garip kuşlar da yemek yemek için aşağı indiler.
“Çok sıkı!” Yi Yun’un nutku tutulmuştu. Onlar sadece garip kuşlardan oluşan bir sürüydü ama gözcülük görevini insanlar gibi yapıyorlardı. Anlaşılmaz bir şekilde…
Peki Yi Yun ne yapacaktı?
…
Yi Yun hazineyi görmesine rağmen onu elde edemezken, Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin birinci seviyesinde mühürlü bir alanda…
Shen Tu Nantian birkaç aydır orada oturmakta ve zamanını boşa harcamaktaydı.
Yüzü solgun, saçları dağınık, göz altı torbaları şişmişti.
Birkaç aydır, durmadan siyah zırhlı savaşçının düzen diskini izliyordu. Bu durum, onun için artık bedeninin, ruhunun ve onurunun ayaklar altına alındığı bir duruma dönüşmüştü.
Artık bir beyefendi gibi görünmüyordu. Gözlerinin köşelerinde kan lekeleri vardı ve bu, onun bir şeytan gibi görünmesine neden oluyordu.
Shen Tu Nantian oldukça hırslıydı. Aslında, çok sıkı çalışmış ve kendi fiziksel sınırlarını aşmıştı. Düzen diskinden içgörü kazanabilirse içindeki görüntülerin bedeninde ve ruhunda bıraktığı etkileri göz ardı etmeye dünden hazırdı. Sonuçta o saldırının ardında yatanı anladıktan sonra gücü çok artacaktı.
Ama ne kadar sıkı çalışsa da siyah zırhlı savaşçının saldırısının arkasındaki yasaları anlamamıştı.
Bu yüzden öfkeliydi. Seçtiği düzen diskindeki yasaları anlamayı başaramamıştı. Bu durum, gizemli bölgeden elde edilmiş bir fırsatın boşa harcanmasından başka bir şey değildi.
Shen Tu Nantian bunu nasıl kabul edebilirdi ki?
Bunu kabul edemediğinden defalarca denedi. Gözlerinden akan kanları boş verdi. Cildinde bıçakla oyulmuş gibi duran izler kalsa da siyah zırhlı savaşçı ile devasa Roc arasındaki savaşı izlemeye devam etti.
Bam!
Mucize falan olmadı. Kargı hüzmesi ufka kadar tüm dünyayı delip geçtiğinde Shen Tu Nantian bir kez daha geri doğru uçtu.
“Peng!”
Sertçe duvara çarptığında burnundan ve ağzından kanlar geldi.
Yi Yun’un muhtemelen seçtiği düzen disklerini anladığına inanıyordu. Kalbinde öfke hissediyordu. Yeniden Yi Yun’a kaybetmiş olmayı nasıl kabul edebilirdi?
“Ah!”
Shen Tu Nantian deli gibi çığlık attı. Kılıcını çekip aniden rastgele savurmaya başladı.
Düzen diskini anlayamamasından dolayı yenilmiş hissediyordu.
“Cha! Cha! Cha!”
Kılıç hüzmeleri her yana doğru savruldu ve bu durum yaklaşık bir dakika sürdü. Shen Tu Nantian sonunda kendine geldiğinde zeminde ve duvarlarda birçok kılıç izi vardı.
Kılıç izleri, kestikleri şey gizemli bölgenin duvarları olduğundan geride kalmazdı. Doğrusu, gizemli bölgenin duvarları hiçbir şeyden etkilenmezdi. Bu kılıç izleri ise ortadan kaybolmamıştı, zira içlerindeki Kılıç Qi’si kaybolmamıştı.
“Bu…”
Shen Tu Nantian afalladı. Bu Kılıç Qi’si her zamankinden daha keskindi. Hatta şiddetlerini ve etkinliliklerini tanımlamak bile oldukça zor bir konuydu. Bu, bir tür kılıç niyetiydi. Sanki o uzun süreli baskının ve ardından gelen öfke ve gücenme, hissettiği umutsuzlukla beraber bir kılıç niyetine dönüşmüştü!
Kılıç Niyeti, Kılıç Daosu’nun irade bulmuş hâliydi. Shen Tu Nantian iradesini tamamen kılıca aktarabildiğinde Kılıç Niyeti’ni sergileyebilirdi.
Bu sonuç, Shen Tu Nantian’ı şok etti. Normal zamanlarda, gücü ve zihinsel durumu zirvedeyken oluşturduğu Kılıç Qi’si şimdikinden daha güçlüydü ama aynı zamanda bu güçlü Kılıç Niyeti’nden yoksundu.
“Şimdi düşününce, bunun için bu kadar uzun süre harcamamalıydım, ama hâlâ burada duruyorum…” Shen Tu Nantian daha önce tüm aklını düzen diskine odakladığından bedenini kontrol etmemişti. Ama şimdi fark etti ki, enerjisi büyük ölçüde güçlenmiş, sağlamlaşmıştı. En önemlisi ise, bu birkaç aylık zorlu çalışma ruh enerjisini ve kararlılığını arttırmıştı.
Bir kılıç ustası için, bu ikisi çok önemliydi.
“Hahaha!” Shen Tu Nantian kısa süreli bir duraksamanın ardından pervasızca gülmeye başladı. “Düzen diskinden içgörü kazanmayı başaramamış olsam da bir şekilde bu fırsat sayesinde güçlendim. Bu birkaç aylık eğitim benim için çok faydalı oldu. Yirmi yıldan fazladır yetişim yaptığımdan Yuan Qi’m zaten yoğun. Hareketler konusunda da bir eksiğim yok, ama Kılıç Niyeti ve ruh gücü benim zayıflığımdı. Şimdi ikisini de geliştirdim!”
Shen Tu Nantian keyifliydi. Bu, beklenmedik bir sonuçtu. Aramadan bulduğu bir şeydi!
Siyah zırhlı savaşçının düzen diskine bir kez daha baktı. Bu düzen diski onu aşıyordu ve elinden gelen her şeyi yapmasına rağmen saldırıyı anlayamamıştı, bu yüzden ondan vazgeçmek zorundaydı.
Ama Yi Yun’un da mavi kıyafetli kılıç ustasından fazla bir şey kazanamadığını tahmin etti. Muhtemelen o da ruh gücü ve kararlılıktan başka bir şey kazanamamıştı. Kesinlikle Yi Yun’dan daha zayıf değildi.
“Daha önce de söylemiştim, o çocuk nasıl olur da benden daha iyi olabilir ki?”
Shen Tu Nantian, uzun bir sürenin ardından tekrar savaşma ruhuyla doldu. Önceki testte Yi Yun’un çok gerisinde kalmıştı, ama şimdi yavaşça ona yetişeceğine inanıyordu.
Shen Tu Nantian kararını vermişti. Gelecekte Yi Yun’un seçimlerinden etkilenmeyecek, kendi seçimlerini yapacaktı. Böylece, acı çeken kişi o olmayacaktı.
Shen Tu Nantian mühürlü bölgeden çıktı ve Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin ikinci seviyesine çıkan merdivenlere baktı. Ardından ileri doğru atıldı.
“Bu sefer, Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin iznini alacağım ve ikinci seviyeye gireceğim konusunda kendime güvenim tam!”