Müellefe-i Kulub Rasûlullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem Allah-u Teâlâ'nın emri gereği; "henüz İslam'a yeni girmiş, gerekli eğitim ve imtihanlardan geçmemiş imanı zayıf olan fakat belli bir müddet sonra iyi bir Müslüman olma ihtimali bulunan veya İslam üzere kaldığında kendisine bağlı birçok kimsenin de İslam'a girmesine sebep olacak ya da İslam'dan döndüğünde Müslümanlara büyük zararlar verme ihtimali olan kimselere" zekat ve ganimetlerden paylar vermiştir. Onlara bazen onları memnun edecek derece çok ve ihlaslı Müslümanları mahrum ederek paylar vermiştir. Başlangıçta bazı Müslümanlar bunun hikmetini kavrayamamış ve hoşnutsuzluk göstermiştir. Fakat kısa bir süre sonra, bu hareketin ne kadar isabetli ve hikmetli olduğunu gözleriyle görmüşlerdir. İşte; İslam'ın en büyük düşmanlardan biri olan, Hevazin kabilesinin lideri Avf b. Malik... O, Rasûlullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem'la yaptığı savaşı kaybedince, malını ve ailesini Müslümanlara terk ederek Taif'e kaçmıştı. Rasûlullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem, gelip Müslüman olduğunda malını, ailesini ve ayrıca yüz deve vereceğine dair ona haber gönderdi. Bu haber üzerine Avf b. Malik gelip Müslüman oldu. Başlangıçta dünyalık sebeplerden dolayı Müslüman olmuştu. Fakat bir süre sonra İslam'daki güzellik ve huzuru görerek, ihlaslı bir Müslüman oldu, Müslümanlara büyük hizmetler verdi. Hatta Müslümanların savaşarak fethedemediği Taif, onun amansız saldırıları sonucu, Rasûlullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem'e teslim olarak İslam'a girdi. Rasûlullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in Müellefe-i Kulub'a yani kalbini İslam'a ısındırmak istediği kimselere zekat ve ganimetlerden pay vermesi, başlangıçta sırf bu mallardan dolayı Müslüman olsalar bile birçok kişinin daha sonra İslam gerçeğini anlamasına, samimi, ihlaslı Müslümanlar olmalarına ve birçok azılı İslam düşmanının İslam'a zarar vermekten vazgeçmesine sebeb olmuştur. Bu konuya dair Rasûlullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem'in siyretinde birçok örnek görmek mümkündür. Rasûlullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem, Ebu Bekir Radıyallahu Anhu ve halifeliğinin ilk dönemlerinde, Ömer Radıyallahu Anhu, Müellefe-i Kulub'a zekat ve ganimetlerden pay vermişlerdi. Fakat daha sonra Ömer Radıyallahu Anhu bu pay verme işini bıraktı. Tabi ki bu, Ömer Radıyallahu Anhu Allah-u Teâlâ'nın emrine karşı geldiği için değil, Allah-u Teâlâ'nın bu emrindeki illeti yani bu hükmün ne zaman geçerli olacağını kavradığı için böyle yapmıştır. Zira artık Müslümanlar kuvvetlenmiş ve böyle kimselerin ya da böyle desteğine İslam'ın ihtiyacı kalmamıştı. Dolayısıyla artık onlara menfaat sağlamağa gerek yoktu. Bu sebeple Ömer Radıyallahu Anhu, bu işe son vermiştir. Özet olarak; Müslümanlar zayıf oldukları zaman, bazı kimseleri İslam'a ısındırmak veya İslam üzere kalmalarını sağlamak için, zekat, ganimet veya beytü'l-malden onlara mal veya para verebilirler. Fakat Müslümanlar kuvvetlendikleri zaman şayet böyle kimselere menfaat sağlamak İslam'a zarar veya fayda sağlamak açısından hiçbir etki yapmayacaksa Ömer Radıyallahu Anhu'nun yaptığı gibi, artık onlara maddi bir şey vermeğe gerek kalmaz.