What we learned about the post-deadline Cubs and why Chicago could compete again in 2022
İki ay önce burada oturmuş Cubs’ın franchise tarihinin en iyi dönemiyle ilgili kitabı kapattığını yazıyordum. Toz yatıştı, gemi açıldı vs. O devir kapandı. İlerlemek ve bu sefer mümkün olan en kısa sürede çekişme penceresini açmayı ummak açısından, beyzbol operasyonları başkanı Jed Hoyer’ın ilk işi, ticaret sonrası son satıştan sonra geriye kalanları değerlendirmek olacaktır.
Sıradan bir ilk bakış, işlerin korkunç bir şekilde gittiğini söylüyor. Cubs, 29 Temmuz’dan bu yana 17-35. Bir noktada arka arkaya 12 kaybettiler ve şu anda altı tane, 11’de 10 ve 15’te 13 kaybettiler. Yine de, bu korkunç son gerginlikten önce yetkin bir oyun vardı. 23 Ağustos’tan 8 Eylül’e kadar 11-4 arasındaydılar. Ancak genel olarak, galibiyetler ve mağlubiyetler şu anda bireysel performanslardan çok daha az şey ifade ediyor.
Etrafta kalma şansı bulmaları gerektiğini belirleyen birkaç oyuncu var.
Frank Schwindel listenin başında. 29 yaşındaki eski kariyer ikinci lig oyuncusu, Cubs formasıyla 50 maçta forma giydi. 211 plaka maçında 16 çift ve 13 homer ile .352/.398/.643 isabeti buldu. Rafael Ortega, 305 plaka maçında .283/.347/.453 (114 OPS+) vurdu. Cubs, gelecek yıla günlük başlangıç olarak onunla gitmek istemese bile, kadro açısından o bir kaleci. 338 vuruşta 153 vuruş ve .231 vuruş ortalaması nedeniyle, Patrick Wisdom bir yarışmacıda orta dereceli bir vuruşcu (belki yedi delik civarında bir yerde?) olmamalı, ancak bu yarı zamanlı olarak 28 homers’ı vurdu at-yarasalar ve bir başlangıç olmaya değer. Son 35 maçında Ian Happ .346/.400/.709’a ulaştı. 2019-20’de iyiydi ve tahkimde çok pahalı olmayacak. Etrafta tutmaya değer. Willson Contreras, All-Star seviyesinde oynayabilen, bazen tutarsız olacak, ancak hala ortalamanın üzerinde bir zemine sahip bir tutucu olarak kendini kanıtladı. Nico Hoerner’ın bir noktada sağlıklı kalabileceğini kanıtlaması gerekiyor ve güç eksikliği endişe verici (.369 SLG), ancak .300’den fazla vuruş ortalamasına sahip bir temas vurucusu. Nick Madrigal takas zamanında alındı ve sezona kaldı, ancak 303 vuruşta .317’lik bir kariyer vurucusu.
Rakip bir takımın parçası olabilecek yedi pozisyon oyuncusu var. Belki Alfonso Rivas ve Michael Hermosillo da karışımın bir parçasıdır. Robinson Chirinos, onu da elinde tutmak istiyorlarsa yedek yakalayıcı olarak çalışıyor.
Yukarıdaki grubun eksik olduğu şey bir veya iki yıldızdır. Bir an için bu düşünceyi tutun.
Bullpen, ikinci yarıda çirkin görünen sayılara rağmen, gerçekten iyi olabilecek kadar canlı kollara sahip. Adbert Alzolay’ın rahatlama hamlesi kalıcı olmalı ve bu ay yaptığı yedi maçta (1.56 ERA, 19 grev, bir yürüyüş, 17 1/3 isteka) gösterdiği gibi, orada büyük bir potansiyele sahip. Keegan Thompson ve/veya Justin Steele rotasyonda değilse, iyi bir artıları var. Rowan Wick ve Brad Wieck geri dönecek. Adam Morgan yetenekli bir solcu. Codi Heuer, Madrigal ile anlaşmaya vardı ve genel olarak iyiydi. Manuel Rodriguez’in büyük bir avantajı var. Erimeler oldu ama bu grupta gerçek bir yetenek var.
Aslında, Andrew Chafin ve Ryan Tepera (Temmuz ayında takas edilen Cubs’ı rahatlatırlar), Hoyer’in ucuza kurşun kalem silahlarını kapma ve başarı bulma becerisinin iyi örnekleridir.
Bütün bunlar, sezon dışında büyük isimlerden birini almanın iyi bir plan olduğunu düşünmediğim anlamına geliyor. Bunun yerine, Hoyer rotasyona ve en az bir seçim çerçevesi pozisyonundaki oyuncuya odaklanmalıdır.
Rotasyondan bahsetmişken, gelecek sezon için korkunç bir durumda görünüyor. Kyle Hendricks 2021’de büyük bir geri adım attı. İyi çıkışlar yapabilir ve rotasyonda yer almaya değer, ancak 1, 2 ve hatta 3 numara olarak seçilmemeli Alec Mills’den bahsedebiliriz. benzer terimlerle. Belki Thompson veya Steele çalışır. Küçüklerin üst seviyelerinde çekişmeli bir rotasyona girmeye hazır başka kimse yok.
Bu, Hoyer’ın organizasyonun dışına baktığı anlamına gelir.
Hoyer kısa süre önce Cubs’ın serbest oyuncuda “gerçekten aktif” olmayı planladığını söyledi. Hakem artışları ve tahkim öncesi davalar yoluyla Beyzbol Referansı tahminleri, Cubs’ın 2022 için maaş bordrosunun şu anda 79,1 milyon dolar olduğu tahmin ediliyor. 2019’da 220 milyon doları aştılar. Evet, sahibi Tom Ricketts’in 2020’de hayranları olmadan “İncil’deki” finansal “kayıplar”dan bahsettiğini biliyoruz, bu yüzden Hoyer’ın bu rakama yaklaşmasına izin vermemeleri tamamen mümkün, ancak görüyoruz ki yarı boş stantlar, çünkü tam kapasite yerine ticaret son tarihi, Wrigley’i paketleyecek ve bu dolarların akmasını sağlayacak bir ürünü bir kez daha sahaya koymak için mülkiyeti motive etmelidir.
Açık olmak gerekirse, bu, Cubs’ın gelecek sezon için maaş bordrosuna ciddi bir sığır eti eklediğini görmenin makul olduğu anlamına geliyor. Belki 100 milyon dolar. Belki daha da fazlası.
Bu, hücumda en az bir ve belki iki iğne hareket ettirici ve en az iki uygun başlangıç atıcısı, tercihen ön cephe türleri şeklinde gelmelidir.
Javier Bàez ile yeniden bir araya gelmek işe yarayabilir, ancak Corey Seager, Carlos Correa, Trevor Story ve Marcus Semien de orada. Yeniden bir araya gelmekten bahsetmişken, açık pazara çıkmaya hazır dış saha oyuncuları Nick Castellanos ve Jorge Soler’a bakın. Bu isimlerden sadece ikisi (Seager ve Castellanos?) ve yukarıda listelenen yedi pozisyon oyuncusu kaliteli bir hücum yapıyor. (Ve hayır, merak edenler için Kris Bryant ve/veya Anthony Rizzo toplantılarının masada olduğunu düşünmüyorum).
Rotasyona gelince, Marcus Stroman ve Robbie Ray gibi bir şey harika olurdu. Kevin Gausman, Dylan Bundy, Steven Matz, James Paxton, Carlos Rodón, Noah Syndergaard ve daha birçok ilginç isim de orada.
Ne olursa olsun, Cubs off-season’da önemli oyuncular olacak maddi güce sahip ve her şey yolunda giderse, 2022’de NL Central karışımına geri dönecekler. Yeterince iyi bir destekleyici kadroya sahipler. Yıldızları satın alma zamanı. Hangilerinin işe yaradığını belirlemek ve onları cezbetmek Hoyer’a kalmış.