Tedavi için potansiyel yeni hedef
Brain, Behavior and Immunity dergisinin 2019 sayısında yayınlanan araştırmaya göre, fibromiyaljideki nöroinflamasyon teorisi, fibromiyaljili kişilerin beyinlerindeki inflamatuar mekanizmaları gösteren PET taramalarından elde edilen kanıtlarla destekleniyor.Bu, bu karmaşık, yaygın ve tedavisi zor durumun altında yatan mekanizmaları anlamada ileriye doğru atılmış büyük bir adımdır. Çalışma ayrıca glia adı verilen bir beyin hücresi kategorisine ve bunların fibromiyaljideki rolüne ışık tutuyor ve tedavi için yeni yollar öneriyor.
Nöroinflamasyonu Anlamak
Çoğu insan iltihabı “kötü” olarak düşünme eğilimindedir. Ağrı ile ilişkilidir. Bütün bir anti-inflamatuar ilaç sınıfı, onunla savaşmak için tasarlanmıştır. Beslenme uzmanları iltihapla savaşan diyetlerden bahseder ve doktorlar insanlara yaralanmalardan kaynaklanan buz iltihabını söyler.
Ancak, o kadar basit değil. Enflamasyon, iyileşme sürecinin gerekli bir parçasıdır ve bağışıklık sisteminin bir soruna verdiği yanıtla ortaya çıkar. Yani, bu şekilde, iltihaplanma iyileşmemize yardımcı olur ve iyi bir şeydir. Her şey bağlama bağlıdır.
Vücuttaki iltihaplanma kronik hale geldiğinde, yararlıdan zararlıya doğru gider. Ağrıya, yorgunluğa, uykusuzluğa ve bir dizi semptoma neden olabilir.
Beyindeki iltihaplanma veya nöroinflamasyon, araştırmacıların yeni anlamaya başladığı bir konudur. Bunu görmek ve ölçmek zor ve nispeten yakın zamana kadar bunu yaşayan insanlarda inceleyecek teknolojiye sahip değildik.
Nöroinflamasyon belirtileri, beynin hangi bölgesinde/bölgelerinde bulunduğuna bağlı olarak değişir. Hepsi birincil fibromiyalji belirtileri olan kronik ağrı, yorgunluk ve depresyon, belirli beyin bölgelerindeki nöroinflamasyonla ilişkilendirilmiştir.
Araştırma yoluyla keşfedilen önemli bir nöroinflamasyon semptomu, nörodejenerasyondur. Nöroinflamasyon ile ilişkili durumlar şunları içerir:
- Alzheimer hastalığı
- Çoklu skleroz
- Şizofreni
- Huntington hastalığı
- Amyotrofik lateral skleroz (ALS)
Beyin iltihabı kafa yaralanmalarında kesinlikle yaygın olsa da, çoğu zaman nöroinflamasyon incelenir ve tartışılır, bu kronik bir durumdur ve sadece yaralanmaya bir tepki değildir.
Glial Hücreler nedir?
Glial hücreler, nöroinflamasyonda büyük rol oynar. “Glia” kelimesi nöral yapıştırıcı anlamına gelir ve beyninizin beyaz maddesini oluşturan minik hücrelere verilmiştir (nöronlardan oluşan gri maddenin aksine).
Gliyal hücreler birçok farklı biçimde gelir ve beyinde, beynin kendi özel bağışıklık sistemi olarak hareket etmek de dahil olmak üzere birçok rol oynar. Beynin bir bölgesinde bağışıklık hücreleri olarak aktive edildiğinde, glia iltihabı tetikler.
Kan dolaşımınızda dolaşan şeylerin beyne ulaşmasını engelleyen kan-beyin bariyeri (BBB) nedeniyle beynin vücudun geri kalanından ayrı bir sisteme ihtiyacı vardır. Zararlı olabilecek her şeyi dışarıda tutarken içeride olması gereken maddelerin içeri girmesine izin vermek gerekli bir korumadır.
Glial hücreler (astrositler ve ependimal hücreler olarak adlandırılan iki özel tip) de BBB’yi oluşturur. Araştırmalar, kronik nöroinflamasyonun BBB’yi değiştirebileceğini, bu da bazı yanlış şeylerin geçmesi anlamına geldiğini göstermiştir. Bu bilişsel işlev bozukluğuna yol açabilir.
Bazı araştırmalar, kronik bir nöroinflamatuar durumun, vücudun geri kalanından gelen bağışıklık hücrelerine ve ayrıca belirli glial hücrelerin (mikroglia ve muhtemelen astrositler) hiper aktivasyonuna izin veren, tehlikeye atılmış bir KBB’den kaynaklanabileceğini düşündürmektedir.
Pozitron Emisyon Tomografisi (PET) Taramaları
Beynin PET taraması doktorlara beyninizin nasıl çalıştığını gösterebilir, bu da onlara diğer taramalardan elde ettikleri gibi statik bir görüntüden çok daha fazla bilgi verir.
Taramadan önce, beynin ana yakıt kaynağı olan ve bu nedenle BBB’den geçen glikoz gibi kan dolaşımınızdaki belirli bileşikleri yakalayan radyoaktif malzeme enjekte edilirsiniz. (Bu izleyicilerle ilgili radyasyon çok küçüktür, bir X-ray’de maruz kaldığınız radyasyondan bile daha azdır.)
Glikoz, izleyiciyi beyninize taşır, ardından beynin çeşitli bölgelerine gönderilir. Daha çok çalışan bölgeler daha fazla yakıt ve daha fazla izleyici alır, bu da PET taramasında farklı renklerle aydınlanmalarını sağlar.
Bir bölgedeki yüksek aktivite seviyeleri, doktora orada glial hücrelerin aktive olduğunu söyleyebilir ve bu da nöroinflamasyonu gösterir.
Araştırma Hattı
Yukarıda bahsedilen Beyin, Davranış ve Bağışıklık çalışması, birkaç yıl öncesine dayanan bir araştırma dizisinin sonucudur.
İlk makale 2015’te çıktı ve kronik sırt ağrısı olan kişilerde nöroinflamasyonu göstermek için manyetik rezonans görüntüleme (MRI) ile birlikte PET taramalarını kullandı. Gliyal aktiviteyi ortaya çıkarmak için özel olarak tasarlanmış bir izleyici kullandılar. Taramalar, özellikle alt sırta karşılık gelen bölgelerde glial aktivasyon gösterdi.Bu, araştırmacıların hayvan çalışmalarına dayanarak tahmin ettikleriyle eşleşti.
Bir sonraki adım, 2017’de yayınlanan ve fibromiyaljinin ve kronik yorgunluk sendromu, migren ve irritabl bağırsak dahil olmak üzere çok sayıda ilgili durumun önemli bir bileşeni olduğuna inanılan merkezi duyarlılıkta glial aktivasyonun rolüne bakan çalışmaların gözden geçirilmesiydi. sendrom. Merkez, beyin ve omurilikten oluşan merkezi sinir sistemini (CNS) ifade eder. Duyarlılık, bir şeye abartılı bir tepkidir. Fibromiyaljide, vücut ağrıya ve diğer hoş olmayan uyaranlara karşı duyarlı hale gelir; bunlar arasında yüksek veya gıcırdayan sesler, parlak ışıklar ve kimyasal kokular gibi şeyler olabilir.
Çok sayıda gözden geçirilmiş çalışma, anormal glial aktivasyonu merkezi sensitizasyona bağladı. Gözden geçirenler, çoğunlukla hayvanlar üzerinde yapılan bu çalışmaların, glial aşırı aktivasyonu, doğrudan merkezi duyarlılaşmaya yol açıyor gibi görünen çeşitli inflamatuar belirteçlerin seviyelerini yükselten düşük dereceli bir kronik nöroenflamasyon durumuna bağladığını belirtti.
Araştırmacılar, aşırı glial aktivitenin şiddetli stres veya uzun süreli uyku bozukluğu gibi faktörler tarafından tetiklenmiş olabileceğini öne sürüyorlar. Bu faktörlerin her ikisinin de fibromiyalji ile bağlantılı olduğu bilinmektedir.
O zaman, daha fazla insan çalışmasına ihtiyaç olduğunu belirttiler.
2019’da, nihayet fibromiyaljide şüpheli glial aktivasyonun kanıtını bulup bulamayacaklarını görmek için Beyin, Davranış ve Bağışıklık çalışmasını yayınladılar. Fibromiyalji ağrısının vücudun herhangi bir bölgesiyle sınırlı olmadığı, yaygın olduğu için mantıklı olan çok sayıda bölgede mikroglial aktivasyon gösteren izleyicilerle bu kanıtı buldular.
Dahil olan beyin bölgeleri şunları içeriyordu:
- Dorsolateral prefrontal korteks
- Dorsomedial prefrontal korteks
- Birincil somatosensoriyel ve motor korteksler
- Precuneus
- Arka singulat korteks
- Ek motor alan
- supramarjinal girus
- Üstün parietal lobül
- Muhtemelen ön orta singulat
Bu beyin bölgelerinin birçoğunun önceki fibromiyalji nörogörüntüleme çalışmalarında anormal olduğu gösterilmiştir. Araştırmacılar ayrıca bu bölgelerin birçoğunda yüksek aktivite ile şiddetli yorgunluk arasında bir ilişki buldular.
Bu, fibromiyaljide nöroinflamasyonun doğrudan kanıtını bulan ilk çalışmaydı ve aynı zamanda inflamasyonun meydana geldiği yöntemi de önerdi. Bu, mikroglial aşırı aktivite tedavilerinin artık durum için olası tedaviler olarak keşfedilebileceği anlamına gelir.
Olası Tedaviler
2019’un ortalarından itibaren, ABD Gıda ve İlaç Dairesi tarafından fibromiyalji için üç ilaç onaylandı. Fibromiyalji için birçok başka ilaç, takviye ve tamamlayıcı/alternatif tedavi de kullanılmaktadır.
Öyle olsa bile, bu hastalığı olan çoğu insan sadece kısmi bir rahatlama bulur. Her gün zayıflatıcı ağrı, yorgunluk, bilişsel işlev bozukluğu ve muhtemelen düzinelerce başka semptomla yaşıyorlar. Yeni tedaviler, özellikle altta yatan bir mekanizmaya yönelik tedaviler bunu değiştirebilir.
Raporun başyazarı Ph.D. Marco Loggia bir basında yaptığı açıklamada, “Fibromiyalji için iyi tedavi seçeneklerimiz yok, bu nedenle potansiyel bir tedavi hedefi belirlemek yenilikçi, daha etkili tedavilerin geliştirilmesine yol açabilir” dedi. serbest bırakmak. “Ve fibromiyaljili hastaların beyinlerinde nesnel nörokimyasal değişiklikler bulmak, birçok hastanın karşılaştığı kalıcı damgalanmayı azaltmaya yardımcı olmalı, çoğu zaman semptomlarının hayali olduğu ve onlarda gerçekten yanlış bir şey olmadığı söylenmektedir.”
Tartışılan bazı mevcut tedaviler araştırmacıları şunları içeriyordu:
-
Düşük doz naltrekson (LDN): Bu ilacın fibromiyalji için etkili olduğu gösterilmiştir ve glial aktivasyonu engellediğine inanılmaktadır.
-
Cymbalta (duloxetine), Savella (milnacipran) ve diğer SNRI’ler: Serotonin-norepinefrin geri alım inhibitörleri (SNRI’ler) olarak sınıflandırılan ilaçlar, bu durum için en sık reçete edilenler arasındadır. Birincil amaçları, fibromiyaljide düzensiz olduğuna inanılan, isimlendirildikleri nörotransmitterlerin aktivitesini değiştirmektir. Bununla birlikte, glial aktiviteyi azalttığından da şüpheleniliyor. Savella ile tedavinin, mikroglial aşırı aktivasyon için pozitif olan bölgelerden ikisi olan precuneus ve posterior singulat korteksteki aktivite seviyelerini düşürdüğü gösterilmiştir.
Nöroinflamasyon üzerine yapılan diğer araştırmalar da mevcut bazı tedavileri önermiştir.
-
Precedex, Dexdor, Dexdomitor (deksmedetomidin): Bu ilaç yatıştırıcı, ağrı kesici ve kaygı azaltıcıdır. Bir 2018 çalışması, sıçan nöroinflamasyonuna dahil olan astrositler üzerinde doğrudan bir etki önerdi. Beyin, Davranış ve Bağışıklık çalışması, astrositlerin fibromiyaljideki nöroinflamasyonda rol oynadığını bulamadı, ancak araştırmacılar bu glial hücrelerin bu durumda oynayabileceği rol hakkında daha fazla araştırma yapılması çağrısında bulundu.
-
Ammoksetin: Bu deneysel ilaç yeni bir SNRI olarak sınıflandırılmıştır. Çin’de yapılan iki çalışmada, bir sıçan fibromiyalji modelinde çok sayıda semptomu hafiflettiği gösterildi. ve sıçanların omuriliklerinde mikroglial aktivasyonu azaltarak diyabetik nöropati ağrısını hafifletmek.
Nöroinflamasyon söz konusu olduğunda, nörolojik hastalık için mevcut birçok ilacın eksikliği, gliaya değil nöronlara odaklanır. Mikroglia aşırı aktivitesinin yaygınlığı ve önemi hakkında artan kanıtlarla birlikte, bazı araştırmacılar, özellikle bu hücreleri bağışıklık sistemini baskılamadan düzenleyebiliyorlarsa, glial hücreleri hedef alan yeni ilaçların araştırılması için çağrıda bulunuyorlar.
En az bir çalışma, N-palmitoiletanolamin’den (PEA) gelecekteki potansiyel bir tedavi olarak bahseder. PEA, kısmen mikroglial modülasyonla bağlantılı ağrı kesici ve anti-inflamatuar aktivitelere sahiptir.
Beyin üzerinde sakinleştirici etkisi olduğu bilinen takviyeler şunları içerir:
- GABA
- L-theanine
Nöroinflamasyon üzerindeki olası etkileri araştırılmamış olsa da, ön araştırmalar glia ile bir ölçüde etkileşime girdiklerini göstermektedir. Her iki takviye de fibromiyaljisi olan insanlar arasında biraz popülerdir.
Bu araştırma çok önemli. Bu durumun anlaşılmasında önemli bir ilerlemeyi temsil eder, bize tedavi için umut verici yeni yollar sunar ve tıp camiasında hala psikolojik olduğunu veya var olmadığını düşünenler için fibromiyaljiyi bir hastalık olarak doğrulamaya yardımcı olmalıdır.
Kronik ağrıyı tanımlamak için PET taramalarının kullanılması, fibromiyalji çalışmalarını ve hatta muhtemelen teşhis konularını iyileştirebilir. Bunun anlamı, bu araştırmanın milyonlarca insan için hayatı daha iyi hale getirme potansiyeline sahip olmasıdır.