24 saatlik olmayan uyku-uyanıklık bozukluğu - Non-24-hour sleep–wake disorder
|24 saatlik olmayan uyku-uyanıklık bozukluğu|
|Diğer isimler||Hypernychthemeral sendromu, serbest dolaşım bozukluğu|
|Uzmanlık||Nöroloji|
|Semptomlar||Kademeli olarak değişen gece vakti|
|Komplikasyonlar||Biyolojik saate göre uyuyorsa yok, yoksa uyku yoksunluğu.|
|Süresi||Ömür|
|Nedenleri||Kör için körlük, gören için bilinmeyen sebep|
|Teşhis yöntemi||Uyku günlüğü , aktigrafi|
|Tedavi||İlaç tedavisi|
|İlaç tedavisi||Tasimelteon , Melatonin|
|Sıklık||Toplam körlerin% 55-70'i, görenlerde daha az yaygın|
24 saatlik olmayan uyku-uyanıklık bozukluğu ( 24 saat dışı veya N24SWD ), birkaç kronik sirkadiyen ritim uyku bozukluğundan (CRSD'ler) biridir. "[...] toplumda yaşayan bir bireyde uyku başlangıcındaki günlük gecikmeleri ve uyanma saatlerini içeren kronik sabit bir model" olarak tanımlanır. Semptomlar, sürüklenmemiş ( serbest dolaşan ) endojen sirkadiyen ritim, doğadaki aydınlık-karanlık döngüsüyle uyum dışına çıktığında ortaya çıkar. Bu uyku bozukluğu kör insanlarda daha yaygın olmasına rağmen, tamamen körlerin% 70'ini etkilemekle birlikte, görenleri de etkileyebilir. 24 olmayan ayrıca bipolar bozukluk, depresyon ve travmatik beyin hasarı ile birlikte olabilir. Amerikan Uyku Tıbbı Akademisi (AASM) 2015 yılında yayımlanan son güncelleme ile 2007 yılından bu yana CRSD kılavuz belirlenmiştir.
Görüşlü
24 saat olmayan insanlarda vücut, esasen bir günün (ve gecenin) uzunluğunun 24 saatten kayda değer ölçüde daha uzun (veya çok nadiren, daha kısa) olduğu konusunda ısrar eder ve dış aydınlık-karanlık döngüsüne uyum sağlamayı reddeder. Bu, normal zamanlarda uyumayı imkansız hale getirir ve aynı zamanda, en yüksek uyanıklık zamanı, minimum vücut ısısı, metabolizma ve hormon salgılanması gibi sirkadiyen ritmin diğer yönlerinde günlük değişimlere neden olur . 24 saatlik olmayan uyku-uyanıklık bozukluğu, bir kişinin uyku-uyanma döngüsünün, döngünün uzunluğuna bağlı bir dereceye kadar her gün saat başı hareket etmesine ve sonunda "uyku" bitmeden bir veya iki gün önce "normale" dönmesine neden olur. " tekrar. Bu, serbest çalışan uyku olarak bilinir .
Bozukluğu olan kişiler, tatiller, stres, akşam aktiviteleri, gün ışığından yararlanma saati gibi zaman değişiklikleri , farklı saat dilimlerine seyahat, hastalıklar, ilaçlar (özellikle uyarıcılar gibi) "düzenli" uyku-uyanma döngülerindeki değişikliklere uyum sağlamakta özellikle zorlanabilirler. veya yatıştırıcılar), farklı mevsimlerde gündüz saatlerinde meydana gelen değişiklikler ve tipik olarak yorgunluğa neden olduğu bilinen büyüme atakları . Ayrıca, toplam uyku yoksunluğundan sonra normal uyuyanlara göre daha düşük uyku eğilimi gösterirler.
24 olmayan her yaşta başlayabilir, çocuklukta nadir değildir. Bazen gecikmiş uyku fazı bozukluğundan önce gelir .
Bu bozukluğa sahip çoğu insan, okulda, iş hayatında ve sosyal yaşamlarında işlev görme yeteneklerini ciddi şekilde bozduğunu fark eder. Tipik olarak, "günlük olarak planlanan faaliyetlerde kısmen veya tamamen çalışamazlar ve çoğu geleneksel işlerde çalışamaz". Bozukluğu olan kişilerin geleneksel saatleri tutma girişimleri genellikle uykusuzluğa (bu bozukluğun normal bir özelliği değildir) ve mikro uykuya dalma noktasına kadar aşırı uykululuk ve ayrıca akut ve kronik uyku yoksunluğuyla ilişkili sayısız etkiye neden olur. . Kendilerini normal bir iş gününde yaşamaya zorlayan 24 olmayan gören kişiler "genellikle başarılı değildir ve uyanıklık, yorgunluk, baş ağrısı, iştahsızlık veya depresif ruh hali gibi fiziksel ve psikolojik şikayetler geliştirebilirler. Hastalar genellikle sürdürmekte güçlük çekerler. sıradan sosyal hayatlar ve bazıları işini kaybediyor veya okula gidemiyor. "
Kör
Tamamen kör olan tüm insanların yarısından fazlasında non-24 görüldüğü tahmin edilmektedir. Bozukluk doğumdan itibaren her yaşta ortaya çıkabilir. Gibi genel olarak, kısa bir süre kaybı veya bir kişinin gözlerinin çıkarıldıktan sonra aşağıdaki ışığa duyarlı ganglion hücrelerinin içinde retinanın de kaldırılır.
Retinaya ışık olmadan, hipotalamusta bulunan üst kiyazmatik çekirdek (SCN), her gün 24 saatlik sosyal gün ile sirkadiyen ritmi senkronize etmek için ipucu vermez ve bu da pek çok tamamen kör birey için 24 olmamasına neden olur. 24 Dışı, en azından bir miktar ışık algısını koruyan görme engelli hastalar arasında nadirdir. Araştırmacılar, geceleri minimum ışığa maruz kalmanın bile vücut saatini etkileyebileceğini bulmuşlardır.
Semptomlar
Bu bozukluğa sahip kişiler, biyolojik saatleri gün içinde uykulu olacak ve gece uykusuzluk yaşayacak kadar çok değişebildiğinden, düzenli bir saat şemasını takip etmekte zorlanabilirler. Diğer bir yaygın tanı özelliği, 24 olmayanın döngüsel doğasıdır: İnsanlar, normal gece saatlerinde (asemptomatik dönemler) uyku dönemleri ile değişen gün boyunca (semptomatik dönemler), haftalar veya aylar olsun, belirli dönemler yaşayacaklardır.
24 saatlik bir programa zorlanan hastalar tarafından bildirilen semptomlar, uyku yoksunluğuna benzer ve şunları içerebilir:


Nedenleri
24 saat olmayan uyku-uyanıklık bozukluğunun olası nedenleri 2 katlıdır: (1) dışsal: günlük ışık döngülerinden izolasyon (doğal ışıktan tamamen yoksun bir ortamda çalışmak gibi); ve (2), içsel: öznede körlük veya ışığa karşı hatalı çalışan biyokimyasal tepki gibi bazı durumlar - normal seviyelerde ışıkla aktive olan melatonin salımını önler. Melatonin uyku düzenlemesinden sorumludur ve salınımı gözlere giren ışık miktarı ile kontrol edilir.
Görüşlü
24'ü olmayan gören insanlar, bozukluğu olan körlerden daha nadir görünmektedir ve sirkadiyen bozukluklarının etiyolojisi daha az anlaşılmıştır. 24 olmayan gelişen en az bir gören kişi vakasından önce kafa travması görülmüştür; hastalık teşhisi konan başka bir hastanın daha sonra " optik kiazma içeren büyük bir hipofiz adenomuna " sahip olduğu bulundu . Dolayısıyla sorun nörolojik gibi görünüyor. Spesifik olarak, hipotalamustaki üst kiyazmatik çekirdeğin (SCN) anormal işleyişini içerdiği düşünülmektedir . Diğer birkaç vakadan önce , gecikmiş uyku fazı bozukluğu için reçete edilen bir tedavi olan kronoterapi verilmiştir . "Hayvanlarda yapılan araştırmalar, kronoterapi ile uyku-uyanıklık döngüsünü uzatmanın fizyolojik bir sonucu olarak hiperiktohemeral bir sendromun ortaya çıkabileceğini göstermektedir". Amerikan Uyku Tıbbı Akademisi'ne (AASM) göre, "serbest koşu (FRD) ritimleri olan hastaların bir sürüklenme başarısızlığını yansıttığı düşünülmektedir ".
Bozukluğu olan gören insanlar üzerinde birkaç deneysel çalışma yapılmıştır. McArthur vd. "parlak ışığa karşı hassas görünen" gören gören bir hastayı tedavi ettiğini bildirdi. Başka bir deyişle, beyin (veya retina) ışığa normal şekilde tepki vermez (ancak bozukluğu olan kişiler alışılmadık şekilde ışığa öznel olarak duyarlı olabilir veya olmayabilir ; bir çalışma, kontrol grubundan daha duyarlı olduklarını bulmuştur). 2002'de Uchiyama ve ark. çalışma sırasında ortalama 25.12 saatlik bir uyku-uyanıklık döngüsü gösteren, gören 24 olmayan beş hastayı inceledi. Bu, her yaştan sağlıklı yetişkinler için ortalama doğuştan gelen döngüye yakın olan, o çalışmada kontrol denekleri tarafından gösterilen 24.02 saatlik ortalamadan önemli ölçüde daha uzundur: Charles Czeisler tarafından bulunan 24.18 saat . Literatür genellikle 24 saatlik gün başına "bir ila iki saatlik" gecikmeye (yani 25 ila 26 saatlik bir döngü) atıfta bulunur.
Uchiyama vd. daha önce, gören 24 olmayan hastanın minimum çekirdek vücut sıcaklığının, uyanmadan önceki normal iki saatten çok daha erken uyku döneminde ortaya çıktığını belirlemişti. Sıcaklık çukuru ile uyanma arasındaki uzun aralığın, ışık için faz yanıt eğrisine (PRC) göre uyanma üzerine aydınlatmayı neredeyse etkisiz hale getirdiğini öne sürüyorlar .
2007'deki klinik incelemelerinde Okawa ve Uchiyama, 24 olmayan kişilerin ortalama alışılmış uyku süresinin dokuz ila on saat arasında olduğunu ve sirkadiyen sürelerinin ortalama 24.8 saat olduğunu bildirdi.
Kör
Yukarıda belirtildiği gibi, 24 olmayan hastaların çoğu tamamen kördür. Zorlanmanın başarısızlığı, sirkadiyen saate fotik girdinin kaybı ile açıklanmaktadır . 24 olmayan, en azından bir miktar ışık algısını koruyan görme engelli hastalar arasında nadirdir; minimum ışık maruziyeti bile vücut saatini senkronize edebilir. Hastaların öznel olarak kör olduğu, ancak normal olarak sürüklendiği ve ışığın melatonin salgılanması üzerindeki baskılayıcı etkilerine sağlam bir yanıt verdiği , retina ile hipotalamus arasındaki korunmuş sinir yollarını gösteren birkaç vaka tanımlanmıştır .
Sirkadiyen ritim
Tüm canlı hayvanların 24 saate yakın bir süre olan sirkadiyen ritmi olan bir iç saati vardır. İnsanlar için ortalama süre 24 saat 20 dakikadır ve bireysel olarak bazı insanların 24 saatten fazla veya az zamanı vardır. Her gün sabah ışığına maruz kalmak, sirkadiyen ritmi 24 saate sıfırlar, böylece kayma olmaz.
Bununla birlikte, 24 saat olmayan kişilerin 24 saatten önemli ölçüde daha uzun (veya nadiren daha kısa) sirkadiyen ritimleri vardır. Bu, 24 saate yakın ritmi olan kişilerin günde 25 saate sıfırlamayı denemesinin zor olduğu gibi, günlük 24 saate sıfırlamayı zorlaştırır. 24 olmayan kişilerin çoğu tamamen kördür ve sürüklenmedeki başarısızlık, sirkadiyen saati sıfırlamak için ışık (fotik) girdisinin olmamasıyla açıklanır. Beyinleri, işleyen bir retina , optik sinir ve görsel işlem merkezi gerektirdiğinden, çevresel ışık seviyeleri hakkında gözlerden girdi almayan normal sirkadiyen saatlere sahip olabilir . Bu, uyku düzenini her gün farklı uyanma ve yatma zamanı ile bir günden diğerine değişken kılar.
24 saate oldukça yakın bir sirkadiyen ritmi olan insanlar, geleneksel, sosyal olarak kabul edilebilir bir programda, yani geceleri uyuyabilirler. 25 saat veya daha fazla "günlük" döngüsü olan diğerlerinin, serbest çalışan sirkadiyen saatleriyle uyumlu bir uyku düzeni benimsemeleri gerekebilir : uyku saatlerinde günlük vardiyalar, bu da genellikle tatmin edici bir uyku ile sonuçlanır, ancak negatiftir. sosyal ve mesleki sonuçlar.
Bozukluk, gören insanlarda da iyi anlaşılmayan nedenlerle ortaya çıkar. Sirkadiyen ritimleri normal değil, genellikle 25 saatten fazla sürüyor. Görsel sistemleri normal çalışabilir, ancak beyinleri 24 saatlik bir programa büyük bir ayarlama yapamaz.
Genellikle, örneğin FDA tarafından 24 olmayan olarak anılsa da, bozukluk aynı zamanda şu adlarla da bilinir: 24 saatlik olmayan uyku-uyanıklık sendromu veya bozukluğu, serbest koşu bozukluğu (FRD), hiper nikemeral sendrom, hiper nikemeral uyku-uyanma döngüsü rahatsızlık, sirkadiyen ritim uyku bozukluğu - serbest hareket tipi veya kısıtlamasız tip, 24 saat olmayan sirkadiyen ritim bozukluğu. veya günlük konuşmada kısaca sadece N24.
Bozukluk, "çoğu sosyal ve mesleki zorunlulukla uyumsuz olduğu için son derece zayıflatıcı" olabilen görünmez bir sakatlıktır .
Mekanizmalar
Beynin hipotalamusunda bulunan iç sirkadiyen saat , normalde 24 saatten biraz daha uzun (bazen daha kısa), ortalama 24 saat 11 dakika olan bir sinyal üretir. Bu hafif sapma, hemen hemen herkeste, çevresel zaman ipuçlarına, özellikle saati sıfırlayan ve onu 24 saatlik güne senkronize eden (sürükleyen) aydınlık-karanlık döngüsüne maruz bırakılarak düzeltilir. Sabah ışığına maruz kalma saati daha erken sıfırlar ve akşam maruziyeti daha sonra sıfırlar, böylece ritmi ortalama 24 saatlik bir süreye dizer. 24 saat olmayan uyku-uyanıklık bozukluğu olmayan kişiler dış zaman ipuçlarından mahrum kalırlarsa (bir mağarada veya ışıksız yapay zamanla izole edilmiş bir ortamda yaşamak), sirkadiyen ritimleri bir döngü ile "serbest koşar". 24 saatten biraz daha fazla (bazen daha az), her bireyin sirkadiyen saatinin içsel periyodunu ifade eder. 24 olmayan bireylerin sirkadiyen ritimleri, normal toplumda yaşıyor olsalar bile zamanla izole edilmiş bir ortamda yaşayan deneysel deneklerinkine benzeyebilir.
Sirkadiyen saat, birçok fizyolojik ritmi modüle eder. Bunlardan en kolay gözlenen uyku ve uyanma eğilimidir; bu nedenle, 24 saati olmayan kişiler, endojen sirkadiyen ritimleri 24 saatlik sosyal / solar gün ile senkronize olmadığında uykusuzluk ve gündüz uykululuk semptomları (" jet gecikmesine benzer) yaşarlar , ancak bunlar geleneksel bir programa uyarlar. Sonunda, semptomlar geçici olarak düzeldiğinde, sirkadiyen ritimleri normal hizalamaya geri dönecektir. Bu nedenle genel model, iç sirkadiyen döngünün uzunluğuna bağlı olarak haftalık veya aylık olarak periyodik semptomları içerir. Örneğin, 24,5 saatlik bir sirkadiyen periyodu olan bir birey, her gün 30 dakika sonra sürüklenir ve her 48 günde bir en fazla yanlış hizalanır. Hastalar kendi uyku ve uyanma programlarını endojen 24 olmayan dönemlerine göre ayarlarlarsa (bu bozukluğu olan çoğu gören hastada olduğu gibi), uykusuzluk ve uyanma anındaki uykululuk semptomları çok azalır. Bununla birlikte, böyle bir program çoğu meslek ve sosyal ilişki ile uyumsuzdur.
AASM olmayan 24 farklı iç ve dış katkıda bulunan faktörler-olarak bu etkileyebilir tedaviye cevap, farklı tedaviler gerekli olabilir ile gören ve görmeyen kişilerde farklı bozukluklar, olabileceğini düşündürmektedir. Bu nedenle gelecekteki çalışmalar bu faktörleri belirlemeye ve değerlendirmeye çalışmalıdır.
Teşhis
Bu bozukluk, "yüksek uyku eğilimi zamanının, hastaların gündüz aşırı uyku hali ve gece uykusuzluğu yaşayacak şekilde kademeli olarak değiştiği" semptomatik dönemlere sahip olabilir.
Gören insanlarda, tanı tipik olarak 24 saat olmayan bir paterni izleyen ısrarla gecikmiş uyku başlangıcı geçmişine dayanılarak yapılır. Hayakawa vd. (2005) 57 gören hasta vakasına dayanarak ortalama gün uzunluğunun 24.9 ± 0.4 saat (24.4-26.5 aralığında) olduğunu bildirdi.
Tıbbi sınıflandırma
|İsim Soyisim||Kod||Kaynak||Yıl||Alıntı|
|24 Saatlik Olmayan Uyku-Uyanma Ritim Bozukluğu||ICSD-3||2014|
|24 Saatlik Olmayan Uyku-Uyanma Sendromu (alternatif olarak, 24 Saat Dışı Uyku-Uyanma Bozukluğu)||780.55-2||ICSD-2||2005|
|24 Saatlik Olmayan Uyku-Uyanma Sendromu (veya 24 Saatlik Olmayan Uyku-Uyanıklık Bozukluğu)||780.55-2||ICSD Revize Edildi||1997|
|24 Saatlik Olmayan Uyku-Uyanma Sendromu (veya 24 Saatlik Olmayan Uyku-Uyanıklık Bozukluğu)||780.55-2||ICSD||1990|
|24 Saatlik Olmayan Uyku-Uyanma Sendromu||C.2.d||DCSAD||1979|
2005 yılından bu yana, bozukluk ABD adlarla tanınmıştır Sağlık İstatistikleri Ulusal Merkezi ve ABD Medicare ve Medicaid Services Merkezleri onların adaptasyon ve uzantısında DSÖ 'ın Hastalıkların Uluslararası Sınıflaması (ICD):
- ICD-9-CM : Sirkadiyen ritim uyku bozukluğu, serbest koşu tipi; kod 327.34 Ekim 2005'te yürürlüğe girmiştir. Bu kodun tanıtılmasından önce, spesifik olmayan kod 307.45, organik olmayan kökenli Sirkadiyen ritim uyku bozukluğu mevcuttu ve 2014 itibariyle DSM-5 tarafından önerilen kod olarak kaldı.
- ICD-10-CM : Sirkadiyen ritim uyku bozukluğu, serbest koşu tipi; kod G47.24 1 Ekim 2014 tarihinde yürürlüğe girecekti.
2013'ten beri, bozukluk Amerikan Psikiyatri Birliği tarafından tanınmaktadır :
- DSM-5 , 2013: Sirkadiyen ritim uyku-uyanıklık bozuklukları, 24 saat olmayan uyku-uyanıklık tipi; ICD-9-CM kodu 307.45 önerilir (327.34 onaylanmaz) ve yürürlüğe girdiğinde ICD-10-CM kodu G47.24 önerilir.
Tedavi
Tasimelteon
Gıda ve İlaç İdaresi 2014 Ocak melatonin agonisti onaylanmış (FDA) tasimelteon kör insanlar için olmayan 24 tedavisi için. Bu, melatonin düzenlenmemiş olduğundan, herhangi bir sirkadiyen ritim uyku bozukluğu için FDA onaylı ilk ilaçtır . 24 hasta olmayan en büyük tedavi çalışmasında, tasimelteon'un tamamen kör hastaları güvenli ve etkili bir şekilde tedavi ettiği gösterilmiştir: ilacı alan hastaların% 20'sinde (40'ın 8'i) plasebo alan hastaların% 3'ünde (38'in 1'i) tutukluk meydana gelmiştir. . Ayrı bir meta-analizde, melatonin takviyesi% 67'lik (18'in 12'si) bir sürüklenme oranına ulaştı. Tasimelteon ve melatonin'i doğrudan karşılaştıran çalışmalar henüz gerçekleştirilmemiştir. Çalışma yazarları, tasimelteon ile daha düşük alıştırma oranlarının kısa süreli tedavi nedeniyle olabileceğini belirtti.
Melatonin, ışık tedavisi ve karanlık terapi
Yatmadan 1 saat önce melatonin uygulaması, 24 olmayan hastalardan muzdarip olanlar için başka bir tedavi olarak kabul edilir. Bununla birlikte, melatoninin yalnızca uyku yetersizliğini tedavi edebileceğini ve gündüz uykululuğunu iyileştirmeye yardımcı olamayabileceğini belirtmek önemlidir.
Sirkadiyen ritimlerin gecikme eğilimine karşı koymak için uyanma sırasında binlerce lüks beyaz ışığın veya yaklaşık 400 lüks mavi ışığın parlak ışığa maruz kalmasını içeren ışık terapisi ( gecikmiş uyku fazı bozukluğu ve mevsimsel afektif bozukluk tedavisine benzer ), bazı durumlarda etkili olduğu bulunmasına rağmen, daha fazla çalışma ortaya çıkıncaya kadar şu anda tavsiye edilmemektedir. Bu, mavi ışığın filtrelenmesini (yazılım, ekran filtreleri veya (kehribar renkli) gözlük kullanarak) ve yatmadan önceki birkaç saat içinde düşük miktarda lüks içeren kırmızı renkli ışıkların tercih edilmesini içeren karanlık terapi (veya skototerapi) ile birleştirilebilir . melatonin baskılamasından kaçının.
Hem melatonin uygulaması hem de ışık tedavisi, bir faz yanıt eğrisine (PRC) göre sirkadiyen ritimleri değiştirerek çalışır , melatonin PRC esasen ışık PRC'nin tersidir. Ayrıca ışık, melatonin salgılanmasını baskılayabilir. Her ikisinin de ters fazda yaklaşık 12 saatlik bir süresi vardır: Günün başında hafif PRC yükselir ve son 4 saat boyunca 8 saat sonra bir depresyonla gün boyunca düşer, oysa biyolojik gecenin başlangıcında doğal melatonin yükselir. ve uyanma veya ışık algılama zamanı etrafında düşer. İlk 8 saate "ilerleme bölgesi", son birkaç saate ise "gecikme bölgesi" denir. İlerlemeden gecikme bölgelerine geçiş aşamalıdır, etkisiz uzun bir alandan ("ölü bölge") geçer, ancak gecikmeden ilerlemeye geçiş ani olup, uyanma saatinden veya yatma saatinden birkaç saat önce meydana gelir veya sırasıyla melatonin. Melatonin takviyesi melatonin PRC ilerleme bölgesinde alındığında (yani, yatmadan önceki son birkaç saat), saati daha erken sıfırlar; melatonin PRC gecikme bölgesinde alındığında (yani, uyanma saatinden birkaç saat önce ve sonra), saati daha sonra değiştirir. Başka bir deyişle, melatonin en çok doğal melatoninin normalde bulunmadığı zamanlarda alındığında, dolayısıyla gün içinde alındığında: melatonin, sabah alındığında faz gecikmelerine (daha geç bir zamana geçiş) ve öğleden sonra / akşam faz ilerlemelerine neden olur (daha erken bir zamana geçer). Bununla birlikte, uyku fazı gecikmiş bir kişi için, biyolojik sabah ve biyolojik öğleden sonra / akşam saatleri, etkilenen kişideki sirkadiyen saat kaymasına bağlı olarak farklılık gösterebilir. Bu, melatonin olağan yatma zamanı ve uyanma zamanı sırasında (yani, normal gece) alınırsa, hiçbir etkisi olmayabileceği anlamına gelir. Bu nedenle başarılı uygulama, hem melatonin dozajına hem de melatonin uygulamasının uygun zamanlamasına bağlıdır. Melatonin uygulamasının başarılı bir şekilde zamanlanması için gereken doğruluk, dozajda olduğu gibi, bir deneme yanılma süresi gerektirebilir. Bununla birlikte, 0.05 mg kadar düşük bir melatonin dozu verirken ve herhangi bir zamanlama olmadan, 24 hastayı olmayan kişinin sirkadiyen ritmi melatonin uygulamasıyla çakışacak kadar değişene kadar her gün aynı anda melatonin uygulamasına devam ederek de tutulması gözlemlendi ( 1 ila 2 ay arası).
Sirkadiyen ritimdeki doğal dalgalanmalara ek olarak, sıcaklık, gün ışığı saatleri, ışık yoğunluğu ve diyet gibi mevsimsel değişikliklerin melatonin ve hafif tedavilerin etkinliğini etkilemesi muhtemeldir çünkü bu ekzojen zeitgeberler hormonal homeostaz için rekabet edeceklerdir. Buna ek olarak, seyahat, egzersiz, stres, alkol veya hatta öznel bir akşama / geceye yakın ışık yayan teknolojinin kullanılması gibi stabilize bir döngü elde edildiğinde bile mücadele edilmesi gereken öngörülemeyen aksamalar vardır.
Yaygınlık
Avrupa Birliği'nde 24 olmayan (hem gören hem de kör) olan tahmini 140.000 kişi vardır ve toplam yaygınlık yaklaşık 10.000'de 3 veya% 0.03'tür. Bu bozukluğu olan kaç kişinin tıbbi yardım istemediği bilinmemektedir, bu nedenle insidans daha yüksek olabilir. Avrupa nadir hastalıklar portalı Orphanet , 24 olmayan hastalığı tanımlarına göre nadir bir hastalık olarak listeliyor: her 2000 nüfus için 1'den az etkilenen kişi. ABD Ulusal Nadir Bozukluklar Örgütü (NORD), 24 olmayanı tanımına göre nadir bir hastalık olarak listeliyor.
Kör
Hem gören hem de kör insanlara 24 olmayan teşhisi konulurken, bozukluğun tamamen kör bireylerin% 70'ini etkilediğine inanılıyor. Araştırmacılar tarafından ABD'deki 1,3 milyon kör insanın% 10'unun hiç ışık algılamasına sahip olmadığı tahmin ediliyor. Bu grubun yaklaşık dörtte üçünün veya 65.000 ila 95.000 Amerikalının 24 kişiden muzdarip olduğu tahmin ediliyor.
Tarih
1980'lerde ve 1990'larda, ışık algısı olmayan bireyleri tamamen kör eden birkaç melatonin uygulaması, uyku düzeninde iyileşme sağladı, ancak o zamanlar faydaların ışık ipuçlarından kaynaklanan sürüklenmeden kaynaklanıp kaynaklanmadığı belirsizdi. Melatonin uygulamasının serbest dolaşan ritimleri sürükleme yeteneği ilk olarak Redman, et al. 1983'te zamansız bir ortamda tutulan sıçanlarda. Daha sonra, endojen melatonini sirkadiyen ritimler için bir belirteç olarak kullanarak, birkaç araştırma grubu, uygun şekilde zamanlanmış melatonin uygulamasının tamamen körlerde serbest dolaşma ritimlerini etkileyebileceğini gösterdi: yatmadan önce 10 mg melatonin ile tedavi edilen 7 hastadan 6'sının normalde sürüklendiğini buldular ve deneklerin üçünde doz kademeli olarak 0.5 mg'a düşürüldüğünde, sürüklenme devam etti. Daha sonra 0.5 mg doz ile başlanan tedavinin bazı hastalarda zorlanmaya neden olabileceği gözlendi. İlginç bir şekilde, daha yüksek bir dozu alamayan bir denek, daha düşük bir dozda başarılı bir şekilde dahil edildi. Düşük bir doz, gece epifiz salgılanmasıyla doğal olarak üretilen konsantrasyonlara benzer melatonin kan seviyeleri üretir .
1980'lerden beri melatonin ve melatonin reseptör agonistleri alanında sürekli bir büyüme olmuştur . 2005 yılında, ramelteon (ticari adı Rozerem) ABD'de (ABD) 'de onaylanan ilk melatonin agonisti oldu için belirtilen uykusuzluk erişkinlerde tedavi. Uzun süreli salınımlı (ticari adı Circadin ) formundaki Melatonin, 2007 yılında Avrupa'da (AB) 55 yaş ve üstü hastalarda birincil uykusuzluk için kısa süreli tedavi olarak kullanılmak üzere onaylanmıştır. Tasimelteon (ticari adı Hetlioz), 24 olmayan teşhisi konan kör kişiler için Ocak 2014'te FDA onayı aldı . TIK-301 (Tikvah Therapeutics, Atlanta, ABD) 2002 yılından bu yana ABD'de faz II klinik deney olmuştur ve FDA için bir tedavi olarak kullanılmak üzere, 2004 yılının Mayıs ayında bu ilaç ataması yetim verilen sirkadiyen ritim uyku bozukluğu kör bireylerde olmadan ışık algısı ve geç diskinezi olan bireyler .
24 saat olmayan, 26 saatlik günlerde yaşayan bir adamın görüldüğü bir vakanın ilk raporu ve açıklaması, Ann L. Eliott ve diğerleri tarafından "Günü çok uzun olan bir adam" idi. İlgili ve daha yaygın olan gecikmiş uyku fazı bozukluğu 1981 yılına kadar tarif edilmedi.
Kör bir denekte 24 olmayanın ilk ayrıntılı çalışması, 1977'de Miles Le ve meslektaşları tarafından yapıldı. Araştırmacılar, uykuda, plazma kortizolünde ve diğer parametrelerde 24.9 saatlik ritmi olan 28 yaşındaki bir erkeği bildirdi. Yatma zamanı, yükselme zamanı, çalışma ve öğünler için tipik bir 24 saatlik programa bağlı kalırken bile, erkeğin vücut ritimleri değişmeye devam etti.
Araştırma
Tamamen kör bireylerin hepsi serbest koşu ritimlerine sahip değildir ve içsel ritimleri normal zamanlamaya yaklaştığı için genellikle göreceli koordinasyon gösteren kişilerdir. Tutulmayı sürdürmek için önemli olan fotik olmayan zaman ipuçlarının olduğu öne sürülmüştür, ancak bu ipuçları hala karakterize edilmeyi beklemektedir.
Işık duyarlılığı üzerine yapılan çok ön araştırma, gecikmiş uyku fazı bozukluğu olan hastalarda sadece duyarsızlığın değil, aynı zamanda sirkadiyen ışığa aşırı duyarlılığın da rol oynayabileceğini düşündürmektedir.
Toplum
NASA , Phoenix Mars Lander projesinde uzaktan çalışan ve bir Mars gününü takip etmeleri istenen görev personelini değerlendirerek Mars'ta göreve gidecek insan astronotların sirkadiyen ritim üzerindeki potansiyel etkisini ve olası bir uyku-uyanıklık bozukluğunun gelişimini araştırdı. 78 gün boyunca 24,65 saat.
Ayrıca bakınız
- 24 saatlik olmayan uyku-uyanıklık bozukluğu dahil uyku bozukluklarının ana spektrumu olan sirkadiyen ritim uyku bozukluğu.
- Gecikmiş uyku fazı bozukluğu
- İleri uyku fazı bozukluğu
- Düzensiz uyku-uyanma ritmi
- Mevsimsel duygudurum bozukluğu (SAD)
Notlar
Referanslar
|Sınıflandırma|
|Dış kaynaklar|