Aydınlanma Dönemi Terimi Hakkında Bilgiler
Edebiyat Terimi Olarak Aydınlanma Dönemi:
Avrupa'da XVII. Yüzyılın ikinci yarısı ile XIX. Yüzyılın ilk çeyreğini kapsayan, önde gelen filozofların, aklı insan hayatının kesin yol göstericisi yapma; bireyi ve toplumu bilimsel bilgi ile aydınlatma yönündeki çabalarıyla seçkinleşen; evrensellik, hümanizm, modern bilim, ilerlemecilik terimleriyle tanımlanan bilimsel keşif ve felsefi eleştiri çağı.
Benzer Edebiyat Terimleri:
Matla: Gazel ya da kasidenin ilk beyti.
Tardiye: Muhammesin, beşinci satırı öbürleriyle kafiyeli olmayan türü.
Bent: Bir şiirin 4, 5, 6, ... dizeli bölümlerinden her biri.
Grotesk: Kaba gülünçlüklerden, olmayacak, yabansı şakalaşmalardan yararlanan, güldürmeyi kaba biçimde de olsa amaç edinen komedi türü.
Ulama: Bir sözcüğün son sesiyle onun ardından gelen sözcüğün önsesinin kaynaşmasına yol açan birleştirme.
Fecr-i Ati Edebiyatı: "Sanat şahsi ve mahremdir" ilkesinden yola çıkarak 1908'den sonra yayımlanmaya başlayan Servet-i Fünun dergisinde yazılar yayınlamaya başlayan sanatçı
Hâyîde: Ağızdan ağıza dolaşmış, herkes tarafından kullanılmış, çok duyulmuş söz. Edebiyatta bu tür sözlerin kullanılması kusurlu sayılır. Örnek: Hâyîde ed
Natüralizm: 1897'de Fransa'da ortaya çıkan, gözlemle birlikte bilimsel deneyi de uygulayan edebiyat akımı.