Cengiz Han her suça bir ceza
koydu. Moğolların kendilerine ait
yazıları olmadığı için Uygur yazısının
öğrenilmesini emretti. İsteği
üzerine yasalar yazılı hâle getirildi.
Bu yasanın bazı hükümleri şöyledir:
– Kim bilerek yalan söyler veya sihirbazlıkla uğraşır veya bir
başkasını gözetler veya kavga eden
iki kişinin birinden yana kavgaya
karışırsa ölümle cezalandırılır.
– Kadınlar, erkekler savaşta iken
bunların iş ve vazifelerini üzerlerine
almak mecburiyetindedirler.
– Bir kimse öldüğü zaman mirası,
yakını varsa ona, yoksa yanında
çalışanlara verilirdi.
Moğollar, çok kıymetli dahi olsa
bir ölünün malını hazineye koymazlardı.
İnsanlar dinine göre ayırt edilmez,
biri diğerine üstün tutulmazdı.
Hangi dinden olursa olsun âlim ve
zahitlere iyi davranırlardı.
Ülke büyüdükçe haberleşme ve
ulaşım zorluklarını önlemek için
menziller kuruldu. Buralardan
çalınan eşyalar için ağır cezai
hükümler kondu. Menzilhanedeki
demirbaşlar her yıl sayılır, eksik
varsa o bölgede oturan halktan
alınırdı.
İdare altındaki şehirlerin nüfusu
sayılır. Buradaki insanlar onlara,
yüzlere, binlere ayrılır. Her birinin
başına onbaşı, yüzbaşı ve
binbaşı tayin edilirdi. Bu şekilde
hem askerî hem de menzilhanelerin
hizmetleri yerine
getirilirdi.
Alaaddin Ata Melik Cüveyni, Tarih-i
Cihan Güşa, C I, s. 95-102
(Derlenmiştir.).