1955 yıl. Federal Almanya Cumhuriyeti'ndeki olaylardan 10 yıl sonra Bundeswehr kuruldu. Savunma Bakanlığı, Bundeswehr'in kendisi, diğer tüm hizmetler. Yeni Almanya'nın yeni ordusunun kendini nasıl ve nasıl silahlandıracağı sorusu doğru bir şekilde ortaya çıkıyor.
Bildiğiniz gibi, Wehrmacht'ta ana tüfek silâh 7,92 mm kalibreye sahipti. Prensip olarak, geçmişin deneyimini kullanarak tasarım ve üretim faaliyetlerine devam etmek oldukça gerçekçi olacaktır. Eski fabrikalarda kartuş üretiminin basit bir mesele olacağından bahsetmiyorum bile.
Ama bu durumda değil. Bundeswehr bir amaç için yaratıldı - Soğuk Savaş tam hızda olduğu için NATO'ya katılmak ve Avrupa'daki bloğun temeli olmak, Sovyet tanklar İngiliz Kanalı'nın kıyısında çok ciddi bir tehdit vardı ve Almanya dışında, Avrupa'da kapitalist tarafta kalan potansiyel ordu yoktu.
Peki, Fransa'dan “kazananlar” a güvenmiyor musunuz?
Bu nedenle, Bundeswehr sırasıyla NATO standartlarında silahlandırılmalıydı, tüm eski başarıların unutulması gerekiyordu.
Kahramanımız 7,62 x 51, doğal olarak ABD'de doğdu. II. Dünya Savaşı'nın tüm seyrini analiz eden Amerikan askeri departmanı, modern ordunun yeni bir kartuşa ihtiyacı olduğu sonucuna vardı.
Genel olarak, piyadeden oldukça etkileyici miktarda mühimmat ile işkence yapıldı (M1A1 karabina - 7,62 x 33, M1A1 Springfield tüfeği - 7,62 x 63, Colt M1911 tabanca ve Thompson'un PP - 11,43 x 23, M3A1 hafif makineli tüfek - 9 x 19, makineli tüfek M2 - 12,7 x 99, BAR genellikle 4 tip kartuş için üretildi), Amerikalı komutanlar ordunun bir saldırı tüfeği ve bir tüfeğin yeteneklerini birleştiren evrensel silahlara ihtiyacı olduğuna karar verdi.
Doğal olarak, bu silahın kartuşu teorik olarak standart .30'dan daha küçük olmalı, ancak yaklaşık olarak aynı özelliklere sahip olmalıdır.
Zorluk on milyonlarca dolar değil, çok zamanında, Olin, Top Tozu (küresel toz) adı verilen yeni dumansız bir toz geliştirdi. Bu barutun tane garip bir şekle sahipti, ancak gerekli gücü verdi.
Ve Amerikalılar, kolları sıvadı, işe koştu. Sonuçta, o zaman bile NATO'nun yaratılması ufukta belirdi ve bloğa yeni silahlar sağlayabilecek kişi, teorik olarak, sadece çikolatada olmayacak.
Bütün ABD silah ustaları 1947'den 1953'e sürülmüştü. Kılıf .300 Savage kartuşundan alındı, ancak biraz değiştirildi. Winchester'dan hala bir kartuş vardı, ama biraz daha büyüktü (.308).
Winchester solda, Savage sağda
Aralık 1953'te Amerika Birleşik Devletleri, Fransa, İngiltere, İtalya ve Belçika, yeni NATO kartuşunun standardının Amerikan T7,62 kartuşuna dayanarak 51x65 olacağını kabul etti.
Kimse silah meselelerini tartışmak için Hollanda ve Kanada ile değil, böyle bir sözleşme tarafları tarafından şaşırmasın ...
Sonra Belçikalılar olay yerine girdi. Ve onaylanan çizimlere ve çizimlere göre, konik bir kuyruğu ve kurşun çekirdeği olan bir SS 77 mermisi ile harika bir kartuş yarattılar.
Peki, Fabrique Nationale d'Arms de Guerre gibi sert adamlar, yani FN, bir kartuş aldıysa, yeni bir tüfek geliştirmek için bir taş atımı olur.
Tabii ki ortaya çıktı. Ünlü Fusil Automatique Legere, aka FAL.
Ve Aralık 1954'te Belçikalılar tüfeğini henüz Bundeswehr'e sahip olmayan, ancak sınır muhafızları olan Almanlara sundu.
Bu Almanların boşta oldukları anlamına gelmez. Kayıp I. Dünya Savaşı'ndan sonra olduğu gibi, elbette, sessizce silahlar üzerinde çalıştılar. Yurt dışı. Özellikle İspanya'da, CETME şirketinde.
Bu arada, kime bakıldığında, aynı StG44 ile benzerlikler hakkında konuşmaya değer ...
CETME'de (Özel Malzemelerin Teknik Araştırma Merkezi, Centro de Estudios Tecnicos de Materiales Especiales), Mauser’ın İleri Mühendislik Bölümü eski başkanı Ludwig Forgrimler, İspanya'dan serin mühendislerden oluşan bir ekiple kaçtı, yorulmadan çalıştı.
İspanyollar, elbette, bu tür kaçaklara hiç karşı değildi.
Ocak 1955'te tüfeklerin ilk değerlendirme testleri yapıldı. Ve sonra tüm yıl seçici Almanlar seçim yaptı, bundan sonra federal sınır muhafızları (Almanya'da daha fazla birlik yoktu) FN FAL partisini satın almaya karar verdi.
Burada Belçikalı şirketin bir taşla iki kuşu dövmesi bir rol oynadı: bunun için bir tüfek ve bir kartuş sağladı.
Ancak, Almanya'daki herkesten çok uygun. Almanlar bugün bir müttefik olduğunun ve yarının ... İki dünya savaşından sonra - bu arada oldukça makul bir şekilde farkındaydılar.
Belçikalı bir tüfek edinen pragmatik Almanlar, CETME üretimi için bir lisans satın alan ve vatandaşlar tarafından ele geçirilen İspanyolları (Almanlar da terk etmedi) İspanyolları “teselli etti”.
Sonra her zamanki gibi başladı tarihsel dedektif.
1957'de Alman hükümeti, eski Mauser çalışanları tarafından geliştirilen CETME üretim lisansını Heckler ve Koch'a devretti. İronik olarak, 1949 yılında üç eski Mauser mühendisi tarafından kuruldu. Heckler, Koch ve Sidel.
CETME'den gelen gelişmelere dayanarak, Heckler ve Koch tarihe geçen iki model yaptı. Yani MP5 ve G3. Ve G3, FN FAL'in yerini tamamen aldı. Yerli üreticiyi desteklemek gerekir.
Ama diyorsun ki, bu zaten yeterli, sanki bir kartuş gibiydi!
Tamam, katılıyorum. Kartuş.
Ve kartuşlarla Almanlar tuhaf bir şekilde tamamen dağınıktı. Gerçek şu ki, Belçikalılar gizlilikle çok ileri gitti. Herkesin tekelci olmak istediği açıktır, ancak FN çubuğu çok ileri gitti.
Bir tüfek satın almış, bunun için kartuş almış olsa bile, Almanlar kartuşun özellikleri hakkında tüm bilgileri almamışlardır. Genellikle hoşnutsuzluğa neden olan ve başka bir üretici arayışı.
Almanlar çok rahat bir konumda değildi. Soğuk Savaş çoktan başladı, Sovyetler tehdidi hakkında bağırışlar başladı, ancak ordu yok, tüfekler yerli değil ve kartuşları ile tam bir kabus.
Genel olarak, 10 yıl sonra her şey 1945'teki gibi, yani üzücü.
Bu nedenle, kartuşu kendimiz yapmaya karar verdik.
Neyse ki, Dynamit-Nobel AG veya DAG gibi bir şirket Furth şehrinde yaşadı ve harika hissetti. Ve yeni doğan Bundeswehr'in Alman komutanlığı, bir kartuşa yardım etme isteği ile onlara döndü.
Ancak koşullar oldukça ciddi bir şekilde ayarlandı: 7,62 x 51 Alman kartuşunun geliştirilmesi ve seri üretimi, "FN şirketinin kartuşuna benzer."
"Dinamit" bunu yaptı: mümkün olan tüm üreticilerden mühimmat aldılar ve çalışmaya başladılar. İç rekabet DAG'de Amerikan üreticisi Western, FN şirketinin kartuşları, çelik kovanlı Fransız kartuşları ve İspanya'nın CETME şirketinin kartuşları yer aldı.
Belçika kartuşları hala en iyisiydi ve kopyalanmasına karar verildi. Aynı zamanda, tüfek namlularını parçalamak kolaydır. Sarf malzemeleri için tam programı ödememek için, çünkü lisans FN kategorik olarak satmayı reddetti.
İlk başta Sauer ve Son şirketine sandık üretimini vermeye karar verdiler, ancak önce gerekli ekipman eksikliğini göstererek reddetti. Sonra da deneyeceklerine karar verdiler.
Farklı bir planın başka sorunları da ortaya çıktı, çünkü FN şirketinin mühimmat ve plan örnekleri, mühimmatlarını geliştirmek için yeterli değildi.
Ama eğer kendilerini bükmeseler Almanlar Alman olmazdı. Alman endüstriyel istihbaratının nasıl çalıştığını söylemek çok zor, ama Abwehr'den daha kötü çalışmadılar. Sadece bu değil, Belçika kartuşuyla ilgili gizli bilgiler hala elde edildi, aynı zamanda Remington ve Winchester'dan .308 kartuşları da incelediler, ayrıca NATO kartuşlarının üretiminin başladığı Portekiz'den kartuş örnekleri alındı, 7,62 51 x XNUMX.
Sonuç olarak, DAG, FN şirketinin mühimmatına gerçekten benzeyen bir kartuş olduğu ortaya çıktı. Doğru, biraz farklıydı. Alman mermisi Belçika'dan biraz daha uzun ve ağırdı. 29,3 mm vs 28,8 ve ağırlık 9,5 gram ila 9,3. Ama kritik bir fark değil, değil mi?
3 Ocak 1956'da Fürth-Stadeln şehrindeki DAG fabrikasında 7,62 x 51 mm'lik kartuş üretimine geçme emri imzalandı.
Alman 7,92 mm kartuşun dönemi sona erdi.
Bu zamana kadar Sauer & Son, tüfek namlusu ile uğraşmıştı ve hızlanmayı devralarak sadece tüfekler için değil, aynı zamanda makineli tüfekler için de varil üretmeye başlamıştı. Evet, yeni ordunun makineli tüfeği de çok gerekliydi, bu nedenle yeni kartuş 7,62 x 51 altında, ünlü MG42 yeniden yapıldı.
Değişiklik hemen işe yaramadı: FAL yeni kartuşla oldukça iyi ateşlenirse, “kemik yiyen” güvenilirlikle ilgili problemler yaşadı. Ve problemler tamamlandı.
Patlamaları yeni bir tüfek kartuşuyla ateşlerken, ateş hızı FN şirket kartuşuyla aynı idi ve makineli tüfek daha düşüktü. Ayrıca, yeni bir kartuşla makineli tüfek tatmin edici olmayan bir doğruluk gösterdi. Ayrıca, MG42'nin performansındaki yeni merminin uçuş yolu çok düzdü.
Genel olarak, bir başlangıç için fena değil, ancak bununla mücadele etmek tedbirsiz olacaktır. Aklınızda bulunması gereken kartuş.
Aynı zamanda plastik bir eğitim kartuşu üretmeye karar verdiler.
Ancak kartuş bittiğinde, FAL tüfeğinin kendisiyle ilgili sorunlar başladı. Belçikalılar, alıcılar sayısız yarışmaların sonuçlarını takiben talep ettikleri için sürekli değişiklikler yapıyorlardı. Ve sonunda, Belçikalılar gaz çıkışının tasarımını ve gaz çıkışının çapını değiştirdiler.
Ama o zamana kadar, Heckler ve Koch zaten G3'e sahipti, bu yüzden Almanlar çok üzülmedi ve G3 için plastik bir boş kartuş geliştirmeye devam ettiler.
Ve bir makineli tüfekle ... Sovyetler Birliği'ne yardım etti!
1956 yazında MG42'deki durum neredeyse tamamen tıkanmıştı. Makineli tüfek inatla yeni bir kartuş çekmek istemedi. Ne Belçika ne de Alman.
Ve sonra aniden Johann Grossfuss, Döbeln kentindeki fabrikanın eski müdürü ve sahibi olan Sovyetler Birliği'nden döndü, aslında MG42 makineli tüfeği tasarlandı ve test edildi.
1945'te Grossfuss şanssızdı; bizim sektörümüzde sorumluluk aldı. Anında hesaplandı, Wehrmacht'a yardım eden ve ondan gelir elde eden ve dolaylı olarak ölümlerden suçlu olan bir girişimci olarak kabul edildi.
Genel olarak, Grossfuss 8 yıl hizmet verdi ve eski Bundeswehr'in ihtişamı için MG42 üretimi kurmak için büyük bir istekle döndü ve şimdi Rheinmetall tesisine ait.
İlk başta Grossfuss'un gelişmesine izin verilmedi, ancak daha sonra Bundeswehr yapıları hala böyle değerli bir atışın ortadan kalkmaması gerektiğine karar verdi.
Sonuç olarak, makineli tüfek ateş etmeyi öğretti ve 1957'de Bundeswehr aslında üç bileşenden ikisine sahipti: otomatik bir tüfek ve bir makineli tüfek vardı. Evet, 1959'da yerli G3 yabancı FN FAL'in yerini aldı.
1955'te Almanya'da Bundeswehr kuruldu. Yeni ordunun görevi açıktı: NATO'ya entegrasyon. Çok kısa bir süre sonra Almanlar, NATO standart kartuşu altında hem yeni bir kartuş hem de silahları geliştirmek için mükemmel bir iş çıkardı.