Ölü insanlar her zaman Dünya'da huzur içinde dinlenmeyi başaramazlar. İnsan vücudunun en ünlü çalıntı ve kayıp kısımları hakkında konuşalım.
Maori kafaları. Adaların yerli sakinleri Maori savaşçılarının 16 başkanına Yeni Zelanda'ya dönmek için Fransız Parlamentosu'ndan özel izin aldı. Ne de olsa, yerlilerin bedeninin bazı bölümleri uzun zamandır bu ülkenin müzelerinin sergilerinin bir parçası olmuştur. Sonuç olarak, Yeni Zelanda için önemli olan bir karar sadece milletvekillerinin oybirliğiyle alındı. Kurutulmuş ve geleneksel dövmelerle süslenmiş savaşçıların başları, Maori Mokomokai kültürünün bir parçasıydı. Yerel geleneklere göre, bir savaşçının ölümünden sonra başı kesildi, gözler ve beyin ondan çıkarıldı ve kafatasındaki delikler fiber veya kauçukla dolduruldu. Bundan sonra, vücudun bu kısmı birkaç gün boyunca özel bir fırında kaynatıldı veya buharda pişirildi. Daha sonra açık ateşte içildi ve daha sonra birkaç gün boyunca güneşte kurutuldu. Tam hazır olma elde etmek için, kafa da köpekbalığı karaciğer yağı ile tedavi edildi. Bitmiş kafalar, mokomokai, daha sonra sadece kutsal ayinler için çıkarıldıkları kesilmiş ve oyulmuş kutularda tutuldu. Avrupalılar Yeni Zelanda'ya geldiklerinde, kalıntılarını aborjinlerden fidye etmeye başladılar. 19. yüzyılın başında, ticaret özellikle canlıydı; Hintlilere kafalardan ateşli silahlar ve kartuşlar verildi. Böylece Maori başkanları Fransa'da sona erdi ve Yeni Zelanda tarihinin bir kısmını kaybetti.
Aziz Nikolaos'un kalıntıları. Orta Çağ'da azizlerin kalıntılarına ibadet etmek özellikle popülerdi. Milyonlarca hacı, kalıntıları görmeye, onlara dokunmaya gitti. İnsanlar mucizeler yaratabileceklerine inanıyorlardı. Türbelere gösterilen bu ilgi, tutuldukları şehirlere önemli kazançlar sağladı. Bu yüzden azizlerin vücudunun bir kısmını dürüstçe veya özellikle almak istemeyen birçok kişi vardı. Böylece 1087 yılında, St.Michael the Wonderworker'ın kalıntıları çalındı, bu da Türkiye'de Mira şehrinde bazilikada tutuldu. O günlerde Müslümanlar yıkım tehdidiyle karşı karşıya kalan Hıristiyan kalıntılarına saldırdılar. Sonuç olarak, azizin cesedinin bir kısmı, kalıntıları kendilerine taşıyan İtalyan şehir Bari'den tüccarlar tarafından çalındı. O zamandan beri, kalıntıların transfer edildiği gün Bari'nin kendisinde bir festival ve havai fişek ile Ortodoks Kilisesi'nde kutlandı. İtalyanların Nikolai'nin vücudunun tüm parçalarını almadığı, bazılarının Türkiye'deki bazilikada kaldığı belirtilmelidir.
Geronimo'nun kafatası. Geronimo, Chiricaua Apache Kızılderililerinin ordusunun başıydı, 25 yıl boyunca Aborijin Avrupalıların topraklarının istilasına karşı savaşan güçleri yönetti. Ancak, mücadele eşitsiz çıktı ve 1886'da Geronimo Amerikan ordusunun birliklerine teslim oldu. Ünlü Kızılderili'nin adı, cesaretin ve ölüme kayıtsızlığın sembolü haline geldi. Bununla birlikte, efsanevi lider ölümünden sonra bile kişisine ilgi uyandırdı. 1909'da Geronimo'nun kafatası, Yale Üniversitesi'ndeki gizli toplum "Kemikler ve Kafatası" üyeleri tarafından kardeşliklerine bir hediye olarak kazıldı. Üç öğrenci erkek faktörü arasında 43. ABD Başkanı'nın 41. babası ve büyükbabası Prescott Bush da vardı. Söylentiye göre, şefin kafatası şu anda Yale Üniversitesi topraklarında gizli bir yerde ve ünlü gizli toplumun gizli ritüellerinde kullanılıyor. Bunu öğrendikten sonra, efsanevi liderin torunu ve diğer 19 Kızılderili, ülke yönetimine karşı dava açtı ve aynı zamanda elit eğitim kurumuna karşı dava açtı. Büyük atalarının ve kabilelerinin çalınan kalıntılarının geri verilmesini talep ettiler.
Anne Boleyn'in kalbi. Kral VIII. Henry, aniden karısı Aragon Catherine'den boşanıp zarif ve zeki Anne Boleyn ile evlendiğinde Katolik geleneksel İngiltere için bir şoktu. Henry gerçekten bir varis istedi ve yeni kraliçesi, birkaç başarısız girişimden sonra, sadece bir kızı, gelecekteki Kraliçe I. Elizabeth'i doğurabildi. Kral Anna'yı hem kişisel olarak hem de devlete sürekli entrika, ihanetle suçladı. Sonuç olarak, Anna tutuklandı ve kralın emriyle idam edildi. Karar 1536'da Kule'de gerçekleştirildi. Henry kalbin Anne Boleyn'in göğsünden sökülmesini emretti. Bu vücut kısmı aynı şekle sahip bir kutuya konuldu ve Suffolk'ta bir kiliseye bırakıldı. Bununla birlikte, Anna'nın infazından 300 yıl sonra 1836'da, kalbi tonozdan çıkarıldı ve kilise organı altında yeniden gömüldü.
Benito Mussolini'nin beyni. Beyin, yalnızca bilimsel amaçlar için büyük diktatörden çıkarıldı. Duce'nin ölümünden sonra, Amerikalılar bir insanın nasıl diktatör olabileceğini anlamak için vücudun bir bölümünü aldı. Ancak, İtalya hükümdarının infazından 21 yıl sonra, beyni dul kadına geri döndü. Ve bu olaylardan 43 yıl sonra, ünlü hükümdarın kalıntılarıyla ilgili yeni bir skandal patladı. Torunu Alexandra Mussolini, birisinin Duce'nin vücut parçalarını eBay'de 15.000 avroya satmaya çalıştığını söyledi. Bir süre sonra Benito'nun beyin ve kan örneklerinin bir fotoğrafı bile vardı. Kalıntıların gerçekliğini kanıtlamak için bazı belgeler bile eklendi. Ancak, herhangi bir bahis oynanmadan önce parti hızla satıştan çekildi.
Napolyon'un erkekliği. Büyük komutana olan ilgi o kadar büyüktü ki, ölümlü vücudu bile spekülasyona maruz kaldı. Ölen Napolyon'un otopsisi sırasında doktorun günaha karşı koyamayacağı ve penisini kesemediği, daha sonra güvenlik için Korsika'dan belirli bir rahibe verebileceği ortaya çıktı. 1977'de Bonaparte'nin cesedinin bu samimi kısmı New Jersey'li bir ürolog tarafından 3 bin dolara satın alındı. 30 yıl boyunca, ölümünden sonra Napolyon'un penisi kızı tarafından miras alınana kadar değerli satın alımını yatağın altında tuttu. Bu süre zarfında, eser fiyatta belirgin bir şekilde büyüdü, şimdi zaten bunun için 100 bin dolar ödemek isteyenler vardı.
Thomas Payne'in kalıntıları. Thomas Payne, ABD'nin vaftiz babası olarak kabul edilen tanınmış bir Amerikalı yazar ve filozoftur. Bununla birlikte, hayatı öyle bir şekilde ortaya çıktı ki, yayıncı son yıllarında içmeye başladı ve sonunda New York'ta yoksulluk içinde öldü. Payne'in ölümünden 10 yıl sonra, cesedi yazarın çalışmasının hayranı olan William Cobbet tarafından çıkarıldı. Filozofun kalıntıları, yayıncının onuruna bir anıt bile dikmesi gereken İngiltere'ye gönderildi. Ne yazık ki, Cobbett hiçbir zaman anıtın yapımı için gerekli miktarı toplayamadı. Payne'in kalıntıları, ölene kadar şanssız bir hayranın tavanında bir göğsünde yatıyordu. Yazarın vücut kısımlarına ne olduğu daha sonra gizemini koruyor. Düğmelerin onlardan yapıldığını söylediler. Doğru, 1930'ların sonunda, Payne'in çenesini tuttuğunu iddia eden bir Brighton sakini bulundu.
Francis Xavier'in parmağı. Ünlü Hıristiyan misyoner Francis Xavier, İncil'i yayma eğitim amacı ile dünyanın yarısını dolaştı. Fransa ve İtalya, Japonya, Hindistan, Malezya ve Seylan'ı ziyaret etti. Ancak Xavier, yolda ölen Çin'e ulaşmadı. Birkaç ay sonra, vaizin bedeni Hıristiyanlar tarafından kazıldığında, çürümenin ölen kişiye değmediği ortaya çıktı. İnananlar hemen Francis'e aziz ilan ettiler ve kalıntıları dünyadaki Hıristiyan misyonlarıyla taşındı. Ancak Xavier Hindistan'da gösterildiğinde, bir kadın azizin ayak parmağını kesti. Görgü tanıkları yaranın kanadığını iddia etti. Bugün, katedralde Xavier'in gövdesi gümüş bir tabutun içinde ve ellerinin bir kısmı İtalya ve Japonya'da.
Kral Badu Bonsu II Başkanı. 1838'de, Gana topraklarında olağanüstü bir olay gerçekleşti - günümüz Gana topraklarında yaşayan Ashanti kabilesinin lideri Badu Bonsu II, iki Hollandalıyı öldürdü ve tahtını başlarıyla süsledi. Ancak, kabileler kanlı hükümdarı öfkeli Avrupalılara verdi, aynı yıl Bonsu idam edildi. Ama bir buçuk yüzyıl boyunca kafasına ne olduğu bir sır olarak kaldı. Aniden, vücudun bu kısmı Hollanda müzelerinden birinde bir formalin kavanozunda bulundu. Daha sonra Gana hükümeti önde gelen taşralısının başına memleketine dönmesini istedi. 2009 yılında, Ashanti kabilesinin temsilcileri Lahey'i ziyaret ettiler ve burada daha önce kaybedilen Bonsu II'nin başına getirildiler.
Çalıntı Afrikalı. 19. yüzyılın başında, Avrupalıların Afrika'daki bir safari sırasında onlarla bir taksidermist almaları alışılmış bir durumdu. Bu doldurulmuş yapımcı, bir aslan veya gergedan vurabilirse kullanışlı olabilir. 1820'de tahnitçilikte gerçek bir devrim gerçekleşti - iki Fransız uzman, Kalahari Çölü'nde bulunan bir Afrika cesedinden doldurulmuş bir hayvan yapabildi. Vücudu cildinin daha koyu görünmesi için tedavi edildi. Cesedin mumyalanmasından sonra Mısır'da halka tanıtıldı. Daha sonra mumya, 1992'ye kadar yerel müzede kaldığı İspanyol Banyoles kasabasına geldi. Gerçek şu ki, Haiti'den bir doktor, insan vücudunun bu tedavisinden memnuniyetsizliğini ifade etti. Bütün şehir iki kampa ayrıldı. Bazı sakinler vücudun gömülmeyi hak ettiğine inanırken, diğerleri mumyayı kentsel bir hazine olarak bırakmak istedi. 2000 yılında hararetli bir tartışmadan sonra, mumya, onurlandırıldığı ve gömüldüğü Botsvana'ya teslim edildi.