3-inci Büyük Devlet Hazretleri Moskova ve Tüm Rusya Philaret Patrikliği
Bu en ilginç tarihsel insanın nesnel olarak ele alınması oldukça zor bir iştir, çünkü Filaret etrafındaki yaşam boyunca bu kişinin gerçek koşullarını ve kişisel niteliklerini çarpıtan birçok spekülasyon ortaya çıktı. Rakipler patriği açığa çıkarmak ve iftira etmek için sebepler aradı, ismini kire soktu, destekçileri ise tam tersine Fyodor Nikitich'i en üst sıralara çıkardı, azizler arasında sıraladı. Patrik hakkında yazılanların doğru ve kurgu ne olduğunu anlamak için, Fyodor Nikitich'in doğrudan yer aldığı gerçek tarihsel olayları daha ayrıntılı olarak düşünmek faydalı olacaktır.
Gelecekteki patriğin babası, daha sonra Çar İvan'ın ilk karısı olan Kraliçe Anastasia'nın kardeşi idi. Sırasıyla Roman Zakharyin-Yuriev'in soyundan olan Nikita Romanoviç'tendi, buna Romanovlar deniyordu. Fedor, altı oğlunun en büyüğü idi ve Nikita Romanovich'in ikinci evliliğinden doğdu ve ünlü Brokebacks-Shuisky ailesine ait olan Prenses Eudoxia ile doğdu. Fyodor Nikitich'in kesin doğum tarihi bilinmemektedir, yalnızca yılın 1554'inden daha erken doğmadığını gösterir.
Fyodor halkının halkı, yalnızca Çar John'un iradesine karşı çıkmayı değil, aynı zamanda güvenli ve sağlam kalmayı da sağlayan patron hakkında konuştu. Ve kız kardeşi Anastasia'nın görkemi birçok yönden Romanov ailesinin soyluların gözünde yükselmesine yardımcı oldu. Kralın beklenmedik bir şekilde ölümünü 1584'tan ve Fyodor Ivanovich'in tahta geçmesinden sonra, Nikita Romanovich yeğeninin Duma'sının bir üyesi oldu. Onunla birlikte "yüce duma" da, yeni seçilen egemenin karısının kardeşi olan ve etkili Nikita Romanoviç'in desteklenmesiyle oldukça ilgilenen belli bir Boris Godunov vardı. Yaşamının sonunda, Fyodor’un babası, Godunov ile bir ittifak yaptı ve etki alanını paylaşarak, devletin ana idari organında lider bir pozisyonda kalmasına izin verdi. Daha sonra Nikita Romanoviç'in kendisi peçe aldı ve 1586'te manastırda huzur içinde öldü.
Çocuklarının hayatlarından korkan Nikita Romanovich, onları her zaman makul olan kraliyet mahkemesinden uzak tutmaya çalıştı. Bu nedenle, oğlu Fyodor'un ilk sözleri, yalnızca Litvanya Büyükelçisinde resepsiyona katılan bir kişi olarak listelendiği 1585'ta “rütbe” durumunda görünüyor. Babasının ölümünden sonra boyar olduktan sonra, Fyodor Nikitich, 1586'taki egemen Devleti Nizhny Novgorod valisine atandı. Bu dönemde, Duma'daki Romanov hanedanı, Mstislavsky, Shuya, Godunov ve Trubetskoy gibi soylu ailelerin ardından onbirinci sırayı aldı.
Çar Fedor'un kuzenine yardım etmek için elinden geleni yaptığı, saygıdeğer yaşlı adamlar ve diğer yakınlar arasında kendisini vurgulayarak, daha yüksek ofis pozisyonlarında olduğunu belirtmek gerekir. Ancak, bir egemen olarak, o zayıftı ve o zamanlar asıl yönetici, klanını sürekli olarak kraliyet sarayında daha sağlam bir şekilde kurmak için mümkün olduğu kadar çok toprak ve ünvan bırakmaya çalışan Boris Godunov'du. Aynı zamanda, Godunov ayrıca Nikita Romanoviç'e verdiği sözü takip ederek ve kraliyet ailesiyle olan ilişkisini ve halkın destekleyici Kraliçe Anastasia'nın akrabalarına olan sevgisini akılda bulundurarak genç boyar Fyodor'a da destek verdi. Böyle bir yardımla, genç ve kendi kendine yeten Fyodor Romanov, başkentin ilk zaferi olarak bilindiği için neşeli bayramlara, gürültülü avlara ve pahalı kıyafetlere harcadığı parayı kontrol edilemez bir şekilde harcadı.
Tarihi adalet uğruna, Moskova mahkemesinde ve eski çar muhafızlarında bulunan sarhoşluğun ve ahlaksızlığın boyar Fyodor'a yabancı olduğunu belirtmekte fayda var. Oldukça kaygısız bir yaşam tarzı sürdürürken, hala tanınmış erdem örneklerine uymaya çalıştı. Fyodor'un bütün hayatını mükemmel bir uyum içerisinde yaşadığı eski bir aileye mensup Ksenia Shestova'ya yapılan başarılı bir evlilik, şüphesiz soylu ve sıradan insanlar arasındaki popülerliği üzerinde olumlu bir etki yaptı. Evlilikte Romanov'un beş oğlu ve bir kızı vardı.
Fyodor İvanoviç'in saltanatı (1584-1598) yılları, gelecek zamanki patrik için muhtemelen en mutlu ve en kaygısız olanıydı, çünkü o zamanlar bir devlet adamının görevleri ile henüz yüklenmedi, aşırı hırs ve saray entrikalarından uzaktı. Keskin zihni ve etkileme kabiliyeti sayesinde, yıllar boyunca birçoklarının aradığı halkın sevgisini kazanmayı ve soyluların arasında görkemli Romanov ailesini yükseltmeyi başardı. Fyodor Nikitich, hem Duma'da hem de kraliyet ailesi yemeklerinde yakın arkadaş ve arkadaşlardan oluşan dar bir çevrede her zaman uzun zamandır beklenen bir konuk olmuştur. O zamanki boyar "listelerinde", Romanov güvenle yükseldi. 1588'te onuncu sıradaydı ve bir yıl sonra altıncı pozisyondaydı. Ve on yıl sonra bile, Fyodor İvanoviç'in yönetiminin sonunda, Fyodor Nikitich ana avukat vali ve hükümetin Orta Duma'sındaki ilk üç liderden biri olarak kabul edildi.
Acele etmeden Fedor’un askeri sömürüsüyle şöhret ve yüksek konum elde etmek. 1590'teki İsveçlilerle şanlı bir savaşta, barut kokusunu bile almak zorunda kalmadı. Yardım beklemeden, düşmanın ordusu Dmitry Khvorostinin vivodunu yendi. Ancak bu, Fyodor'un diğer asil boyarlarla birlikte, genel zafer coşkusunun ardından onur payını almasını engellemedi. Kaygısız ve popüler boyar, yüksek pozisyonundan zevk almaya devam etti, kabul edildi, ancak efendiye olan yükselişi ve yakınlığı giderek daha fazla Boris Godunov'u rahatsız etmeye başladı, çünkü er ya da geç kraliyet tahtının kurtarılması gerekiyordu ...
Fyodor Nikitich'in 1596'ta ikinci el vali olarak sağ el alayına atanmasından sonra üçüncü tarafından atanan Pyotr Sheremetev öfkesini açıkladı. Askerde görünmeme şeklindeki protesto, hükümetin öfkesine yol açtı, bu da zincirlerle utanç verici bir tutuklama ile sonuçlandı. Kısa bir süre sonra, üç prens daha “hızlı” Romanov'un yerini almaya çalıştı, ancak dürtüleri aynı zamanda kraliyetin hoşuna gitmemişti.
imza
Yılın Ocak 7'inde Çar Fedor İvanoviç 1598'in ölümünden sonra, tahtın ana yarışmacısı Romanov ve Godunov'du. Boris tarafında, yakında peçeyi ve en yakın müttefiki olan Patrik Iov'u kaçıran Tsarina Irina Fedorovna (kız kardeşini hatırlıyoruz) kaldı. Ayrıca, ölçekler lehine ağır basmak için, Godunov çok sayıda yemek harcadı, maaşlar dağıtdı ve asalet ve hizmetçilere başka iyilikler yaptı ve ayrıca, Kırım Hanının yaklaşmakta olan saldırılarına ilişkin sahte bir söylenti başlattı. Rus topraklarının yiğit bir savunucusu olarak. Yetkisi, yalnızca Fyodor Ivanovich'e yakın insanların cinayetlerine ve ayrıca Patrik İşi tarafından yürütülen soruşturma sırasında onaylanmayan kızı Theodosia'ya dahil olma şüphesiyle zayıfladı.
Fyodor Nikitich, rakibinin "kirli" yöntemlerini kullanmadı ve tahliye edildiğini söyleyen taht iddialarını bile açıklamadı. Godunov'un yemin vaatlerini, düğünden sonra Romanov'a erkek kardeş ve ilk arkadaş olarak göreceği yönündeki sözlerini kabul etti. Bununla birlikte, hedefi gerçekleştirmiş olan Godunov, sadece bu vaatleri unutmayıp, Romanov ailesini görev ve görev sırasına göre dağıtmada her yönden küçük düşürmeye karar verdi. Tüm ilk yerler Horde "prenslerine" verildi ve liderliği altında valiler Mstislavsky, kardeşler Shuisky, Golitsyn ve Trubetskoy, alayları yönetmek için yerleştirildi. Fedor Nikitich en son boyarlar listesine girdi. Ancak bu kadar aşağılayıcı bir durumda bile, Romanov onurunu gösterdi ve sadece şikayetler ile gelmekle kalmadı, aynı zamanda Godunov'un kararlarından rahatsız olduğunu iddia etmedi. Yıllar geçtikçe, Fyodor Nikitich Boyar Duma'ya oturdu ve Çar'ın kendisine işaret ettiği yerleri tam anlamıyla işgal etmeye devam etti. Fedor’un Boris’in bütün araştırmalarına benzer bir tepki vermesi tam tersi oldu. Soyluların gözünde, Romanov haklı olarak kraliyet tahtının ana rakibi oldu, talihsizlikler Godunov'a oldu.
Rus toplumunda Boris Godunov ne zaman kriz geldi. Açlık devlette yaygındı, bütün şehirler salgınlar tarafından biçildi, ahlaki ve ahlaki ilkeler tamamen tahrip edildi. Kral ve kölelerinin gördüğü acımasız misillemeler ve kanunsuzluğun arka planı, kişisel çıkar ve rüşvet, aldatma, sarhoşluk ve sefaleti gelişti. Son derece şüpheli olan Boris, hiçbir adalet ve yasallık normunu ihlal etmeden, soruşturmadan suçluluktan kaçan, bilgi veren ve iftira edenleri memnuniyetle karşıladı. Ve hiç kimse, Romanov bile yolunda durmaya cesaret edemedi. Godunov link ve gizli cinayet olduğunda istenmeyenları ortadan kaldırmanın favori yolları. Ancak uzun süre Fyodor ve ailesine yönelik suçlamalarla yakınlaşmak hükmetmedi.
Egemenlerin sağlığının bozulması, her yerde komplolar, ihanet, büyücülük ve entrika gören çılgınca bir şöföre dönüşmesine neden oldu. Kralın geleneksel toplu törenlerden uzak durmaya başladığı noktaya geldi. Aynı zamanda, bir boyar asker, Romanovların bütün kraliyet ailesi için kötü bir iksir hazırladıklarını ödediğini itiraf etti. Yazdığı kınamaya dayanarak ve Fyodor Kardeşi Alexander Nikitich'in arayışı sırasında bulunan zehirli köklerin (büyük olasılıkla ekili) temelinde bütün Romanovlar tutuklandı ve hazır karar Boyar Duma'ya duyuruldu. Ancak, Haziran 1601’te, bütün Romanov ailesinin hükümdarın ihanetinden suçlu bulunduğu ve sıkı koruma altında olduğu için sürgüne mahkum edildiği belli bir gösterge mahkemesi kuruldu.
Kurnaz ve kana susamış Godunov, Duma'ya nihai kararı önceden belirleme fırsatı verdi, ancak ihtiyaç duyduğu cümlenin ifadesine dikkat etti. Öncelikle kendileri ve sevdiklerinden korkan Duma üyeleri, egemenliği desteklemek için acele ederek, "hainleri" gayretle suçluyorlar ve açıklamalarını ve mazeretleri için ağızlarını açmalarına izin vermiyorlardı. Her şeyden önce, planlandığı gibi, Fyodor Nikitich ve eşi, yalnızca sürgün edilmekle kalmayıp aynı zamanda bir giydirmeye de maruz kaldı. Romanov ailesinin üyeleri, uzun bir soruşturmayla tükenmiş, sürgünlerinin bulunduğu yere ayrı yollara gittiler. Fedor, Antoniev-Siya manastırına götürüldü ve Philaret rütbesini aldı. Çarın ısrarcı emirleri uyarınca, Romanov'un tamamen yalnız olması gerekiyordu ve kendisinden uzakta kalan mülkler ve hükümdarın favorilerine dağıttığı tüm mülkler yerine, Fedor'a yalnızca manastır hazinesinden en gerekli şeyler verildi. Kendisine atanan gardiyana manastırın duvarlarından çıkmaması, kendisinden herhangi bir mesaj iletmemesi ve davranışları hakkında sürekli rapor vermesi talimatı verildi.
Svetlana Ivleva. Polonya esaretinde Patrik Filaret (Romanov) ve Sretensky igumen Efrem 1613-1619
Bütün yoksunluklardan Fyodor Nikitich, en çok sevdiği karısından ve çocuklarından ayrılmasının yanı sıra, kaderleri hakkında tam bir bilgi eksikliği yaşadı. Bu arada, Xenia, Martha adı altında Zonezhie'deki Tolvui mezarlığına gönderildi, burada uzun süre sert hapsi içinde yaşadı. Romanov'un çocukları yetersiz koşullar altında, fiziksel sağlık durumunun kötü olması nedeniyle öldü. İlk olarak, bir gün, görünüşte bir enfeksiyondan, Boris ve Nikita, 1592 yılında vefat etti, Lev Fyodorovich, 1597'ta öldü ve Fyodor Ivan'ın 1599'taki dördüncü oğlu. Kalan kızı Tatiana, yakında Prens İvan Mikhailoviç Katyrev-Rostovsky ile evlendi ve Temmuz ayında öldü, 1611 ve beş yaşındaki oğlu Mikhail, Marfa Teyze ve kocası ile Beyaz Göl'e sürgün edildi. Birbiri ardına Filaret kardeşler de zorlukları ve hapisleri kaldıramadıklarında öldüler. Ölümlerinin halkı Godunov'u suçluyordu. İddialarının yardımı ile sevmediği bir aileyi öldürdüğü iddia edildi. Sadece çok sayıda alaycılığa maruz kalan Ivan Nikitich, çok sayıda suçlamadan korkan kral tarafından affedildi ve 1602'te Nizhny Novgorod'a gönderildi.
Filaret'in diğer çocuklarından farklı olarak, hayatta kalan tek oğlu Michael, çok güçlü ve keskin zekalı bir çocuktu, ancak kadın çevrenizdeydi, gelecekteki hükümdarın aşırı romantizmini ve zayıf cinsel ilişkiye girme eğilimini etkiledi. 1602’te, babasının mülklerinden biri, Yuryevo-Polsky bölgesinde bulunan Klin köyü olan Mikhail’e geri döndü ve o ve ailesinin kalıntıları oraya “merhamet” egemenliğine göre, bilmediği yerlere taşındı. ihlal ve başarısızlıktan öte.
Filaret'in izolasyonunu tamamlamak için Godunov'un özlemine rağmen, utangaç boyar devlete olan her şey hakkında kendisine bilgi verilen gizli bir kanal kurmayı başardı. Hayatlarını tehlikeye atan keşişler, rahipler ve köylüler asil tutuklulara yardım ettiler ve sonrasında da zengin bir şekilde ödüllendirildiler. Onlar aracılığıyla Fyodor, kralın tüm günahkar eylemlerini ve elinden ele olan ve günahlarını tahtaya koyan günleri sayılan Godun aleyhine insanları ayarlayan tüm günahkar eylemlerini gösteren bir mektubu transfer etmeyi başardı.
Rusya'daki on yedinci yüzyılın başındaki en zor durum, serbest bırakılan iç savaşın dış müdahale ile karmaşıklaştığı, Godunov saltanatının sonuna denk geldi. 1605'in ilkbaharından ve 1606'in yazına kadar, yani Boris'in saltanatının son aylarından ve ilk Yanlış Dmitry'in hüküm sürdüğü yıl boyunca, tarihi belgelerde Philaret'in tek bir sözü yoktur. Bazı tarihçiler, bu dönemde bir hieromonk inşasının desteklenmeyen bir versiyonunu ve Rostov ve Yaroslavl metropolitelerine atanmasını ortaya koydu. Fakat gerçeklerden yola çıkarsak, o zaman, örneğin, Mayıs 8’in False Dmitry ve Marina Mnishek 1606’in düğününde, Polonyalılarla birlikte, görkemli Rus klanlarının birçok temsilcisi vardı: hem Mstislavsky (hem de oturan babanın yerine) hem de Shuya ve hatta Pozharsky daha sonra bu aynı istilacılarla savaşacak. Herhangi bir manastır rütbesinde, Filaret de dahil olmak üzere, Romanovlar'ın evinin sadece temsilcileri yoktu.
Mart 17 gecesi, Dmitry Ivanovich vahşice öldürüldü ve Haziran'da 1 1606'i aceleyle tahtta Vasily Shuisky ile taçlandı. Önerisi üzerine Filaret, kendisini kurtardığını ve dirilen prensi ilan eden sayısız sahtekarın ortaya çıkmasını önlemek için katledilen hükümdarın kalıntılarını tanıma komisyonunun bir parçası olarak Uglich'e gitti. Yardımının bir ödülü olarak Vasili İvanoviç, Philaret'e yüksek manastır rütbesi sözü verdi, ancak darbeden sonra verilen sözü reddetti. Kasım ayında, Ivan Bolotnikov liderliğindeki isyancı gollyb birliklerinin başkente taşındığı 1606, Filaret zaten Rostov'daki sandalyesinde idi ve tüm 1607 yılı, Fredredry II'nin destekçileri ile refakatçilerin iktidarı arasındaki yüzleşmenin sona ermesi ve çatışmanın sona ermesine itiraz etti. Shumsky. Ekim ayında, Rostov'un yüzleşmenin merkezi haline geldiği 1608, bazıları Philaret sürüsünü şehri savunmada yetersiz bir coşku ile suçladı. Bununla birlikte, belgeler kentin sayısız sakininin Rostov'dan ayrılmak ve Yaroslavl'a kaçmak için rahibe başvurduğunda Filaret'in manastır cübbesi giydiğini ve son olarak da kiliseye sığınan kiliselere dua ederek ibadet ettiğini gösterdi. İsyancılar katedrali fırtına ile almaya çalıştıklarında ilk taarruzları kovuldu. Philaret, isyancıların kutsal yazılarla sebep çıkarmaya çalıştı ancak düşman onu dinlemek istemedi. Tapınağın kapıları devrildi ve pereyaslavlar içeri girdi ve katedralde saklanan insanları acımasızca öldürmeye başladı. Büyükşehir, gözaltına alındı ve daha önce aziz cübbelerini söküp ince cüppelerle giydirilmiş ve daha önce cüppeli elbiselerini giydirerek Tushino’daki Falsite II’ye yollandı ve mucize işçi Leonty’in altın kanseri paylara ayrıldı. Kent ve kilise hazinesi yağmalandı ve kentin kiliseleri tamamen tahrip edildi.
Pagan kıyafetler ve aşağılanmak için bir Tatar şapkası giydirilen Philaret'in yolda yalınayak boyunca kovalanan ve kampa vardıklarında patrik haline geldiğinde, tarihçilerin devam eden olaylarıyla karıştı! Açıkçası, bir sahtekâr tarafından tasarlanan politik bir hamleydi: halk arasında popüler Filaret'i zorla zorlasa bile, kendisine yüksek bir onur kazandırmak ve bir kez daha kıyafetler giymek, ona bir bekçi olarak atamak, onu çekmek. Yeterince akıllı olan Fedor Nikitich, kendi mahkumiyetinde kalan Atama'yı kabul etti.
Elbette, büyükşehir, prensipte kendisine verilen onurları reddedebilir ve yok olabilir, ancak o, birkaç tarihçinin yanı sıra, sahtekârlığa direnenlerin kınanmasına neden olan Yanlış Dmitry'e itaat etmeyi yaratarak bekle ve gör tutumu seçmeyi seçti. Bununla birlikte, araştırmacıların çoğunluğu, muhalefetin her iki tarafının da kazanması durumunda devlette konumunu korumak isteyen patriğin ustaca hesaplanmasından ziyade, böyle bir hareketin dikte edildiğine inanmaya meyillidir. Gerçek niyetleri ve düşünceleri neydi, sadece kendisinin bildiği büyükşehir.
Filaret’in, şiddetli de olsa, Yanlış Dmitry kampına transferi, Shuisky tarafından bir ihanet olarak algılandı. Bu arada, ülkemiz içindeki kötüleşen durum, Polonya Kralı Sigismund III'ü, Rusya'daki kan dökülmesini ve huzursuzluğu durdurmak için iyi bir bahane altında kolayca Rus topraklarının parçalarını tutabileceği fikrine yol açtı. 1609'un sonunda “barışı koruma misyonuna” başladı. Tushino yakınlarındaki kamp Polonyalılar ve Moskova makamları arasında müzakere için bir yer haline geldi. Polonyalılar tarafından yakalanan ve gözaltına alınanların bir kısmından kaçan Yanlış Dmitry II, işinin dışında kaldığından, Rus tarafındaki müdahalecilerle müzakerelerin ana rolü Philaret'e verildi. Müzakerelerin sonucu, Polonya hükümdarının Rus topraklarının hükümdarı olarak tanınmasını ifade eden tarihi bir dokümandı, ancak müzakerelerde yer alan temsilcilerin Tüm Rusya Konseyi olmadan nihai karar vermeye yetkin olmadığı belirtiliyor. Duraklatmanın avantajından yararlanarak Filaret başkanlığındaki Sigismund tesliminin muhalifleri "Yemin" adlı bir belgeyi birleştirmeyi ve kabul etmeyi başardı. 29'in bu mektubu Aralık 1609-th, kaçan bir Yanlış Dmitry II sahtekarını ilan etti, tüm birleşik partilerin Shuisky'ye ve onun destekçilerine karşı çıkma kararını ve dışarıdan herhangi bir düşmana karşı savaşma niyetini içeriyordu. Rusya'ya asılma zorunluluğu ve tehlikenin belirlediği geçici bir uzlaşmaydı.
Polonyalılarla yapılan müteakip müzakerelerde, Rus tarafı patrik adına konuştu ve her halükarda Rusya’daki “Yunan inancını” koruma ihtiyacının diğer tarafını ikna etmeye çalıştı ve bu nedenle Rusya gelenekleri olan Sigislavund’un oğlu Vladislav krallığının düğünü konusunda ısrar etti. Sonuç olarak, Rusya kabul görmüş herhangi bir Ortodoks gelenek ve normunu değiştiremeyen yabancı bir kral aldı. Bu tür bir öneriye yanıt olarak, Polonya kralı Senatosu'na itiraz etmeye karar verdi.
Temmuz'da 17, Fyodor Volkonsky ve Zakhar Lyapunov liderliğindeki soylu, Shuisky'nin tahtı ele geçirmesiyle devrildi. Saltanat için bir ya da başka bir adayın destekçileri arasındaki çatışma, yakında tüm kasabaların ve şehirlerin Filaret ve ortaklarının daha önce Tushino kampında derlediği terimlerle Polonyalı prensine yemin etmeleriyle sonuçlandı. Çar Vladislav'a olan haç, eski Lzhedmitriev köyleri, kararsız birkaç volot ve azınlıktan vazgeçmeyi başaran Mikhail Fedorovich Romanov dışındaki herkes tarafından öpüldü. Ve 1610 Ağustos 28-Rostov Metropolitan, yeni bir krala küfretti. Aynı zamanda, Filaret olarak kabul edilen Polonyalı planların en tehlikeli insanı, yeni egemenlerin taraftarlarını etkisiz hale getirmenin yollarını arayan kontrolün altındaydı.
Polonyalıların planları başlangıçta yukarıda belirtilen belgede onaylanan anlaşmalarla ve özellikle de Rus halkının çıkarlarıyla örtüşmedi. Bir dizi küçük ihlalden sonra, Polonyalılar Smolensk’i kuşattı ve gerçek niyetlerini gösterdi. Yedi aylık uzun süren bir soğukluk ve herhangi bir uzlaşma arayışı, Polonyalılarla savaş başlatan olumlu bir sonuç vermedi. Nisan 12'in 1611'i, müzakereler için büyükelçiler Filaret ve Golitsyn olarak Polonya'ya gönderildi. Ocak ayında, 1612, Kamenka'da Lviv'e ve ardından Varşova'da kaldıktan sonra mahkumlar kendilerini kale kalesi Malbork'ta buldu. Filaret için hapis yılı tekrar başladı. Bununla birlikte, Romanov'un bu konumu, Rus toprağı için savaşçı şehit havası olan kişisinin yaratılmasına katkıda bulundu.
Mart ayında, Filaret’in Mikhail Oğlu’nun Rus tahtına düğünü konusuna karar verildiğinde, 1613, on yedi yaşındaki taht adayı, boyarlar, babasını asil Litvanyalı mahkumlarla değiştirmeye söz verinceye kadar izin vermek istemedi. Müzakereler uzundu. Sadece 1614'un sonunda, Rusya'nın elçisi Zhelyabuzhsky, Filaret'le hala görüşmeyi başardı ve akrabalarından, çardan ve diğer laik ve din görevlilerinden gelen mahk lettersma mektupları teslim etti. Romanov son derece memnun kalmadı haber oğlunun babasının nimeti olmadan kral olmasını seçmesiyle ilgili olarak, Michael inatla onsuz evlenmeyi reddettiğini açıkladıktan sonra sakinleşti.
Daha uzun yıllar süren müzakereler ve küçük askeri çatışmalar gerçekleşti, nihayet Mart ayındaki 1’te 1619’e, son olarak Polonyalıların tutsak Filaret’e ek bir Rus toprakları eklenmesi talebiyle üç ay daha geciken Vyazma için takas edilmedi. . Ancak Fyodor Nikitich Polonyalıların taleplerini öğrendiğinde, özgürlüğüne dair topraklarının bir inçinden bile vazgeçmekten ziyade esarete geri döneceğini tercih etti. Bu arada, 1618 yılında Deulinsky ateşkes kararı verildi ve 1 Haziran 1619-Filaret Polonyalı mahkumlardan biri ile değiştirildi.
Patrik'in hapsedildiği sırada, devletin eş yöneticisi olarak gelecekteki rolü açıktı. 1615 yılından itibaren sadece "Rusya'nın Büyükşehirleri" olarak adlandırılmadı, ülkedeki sunaklar "Büyükşehir Philaret" adıyla kutlandı. Filaret’in dokuz yıllık hapishanesi nihayet sona erdiğinde ve tekrar Rus toprağına ayak bastığında, bir muzaffer olarak karşılandı. Moskova'ya beş mil mesafede, boyarların egemenliği patriği bekledi. Mikhail, rütbesine rağmen babasına bacaklarında eğildi. Taş Şehir'in arkasında, metropol Moskova'nın bütün kilise bakanları tarafından karşılandı. O gün, Elisha Peygamberinin tapınağı atıldı ve birçok mahkum için af ilan edildi.
Eve geldikten sonra Filaret gereken tüm onurları yeterli şekilde kabul etti, ancak yaşına, kederine ve yalnızlık içinde yaşama arzusuna dayanarak, düz bir patrik olarak reddetti. Bu onursal onuru almaya çağrısı yapan soylular ve din adamları, daha değerli bir insan bulamayacaklarını açıkladılar, ancak Filaret, Konseye iradesine karşı direndikleri için Tanrı'nın gazabına hatırlattıktan sonra kabul etti. 22’ten 24’e kadar Haziran 1619’ta, başkent Kudüs Patrikliği’nde görev yapmak üzere emanet edilen büyük şehirlerde bir tören düzenlendi.
Philaret’in iadesi ve başlangıcından bu yana, Patrik’in faaliyetleri ve oğlu Çar’ın egemenliği neredeyse bölünmez hale geldi ve kıdemli Romanov’un halkla ilişkilerinin anlatımı, Rusya’daki 1619’tan 1632’e kadar olan siyasi olaylarla ilgili monograf ile tamamen aynı oldu. Devletteki bütün kararlar sadece çar adına değil aynı zamanda babası adına da Patrik adına alındı. Ayrıca, Filaret kralın kararnamelerini iptal edebilir. Hayatta kalan yazışmalar açıkça, oğlunun kraliyet kişiliğine rağmen, patriğin kendisini yönetici ailenin tam başkanı olarak gördüğünü gösteriyor. Ayrıca, o zamanlar kadınların toplumdaki rolü hakkındaki kabul görmüş fikirlere rağmen, bazı konularda Filaret Marfa Andreevna'nın eşi saygın “büyük yaşlı kadın” oy kullanma hakkına sahipti. 1616'te kız Marya Khlopova ile evlenmeye karar verdiğinde oğluna baskı yapan Martha idi. Gelinin ailesi reddedildi ve bu evlilik gerçekleşmedi.
Siyasi hareketlerinin çoğunun bütün makul sebepleriyle Filaret, başkasının oğlu üzerindeki etkisine karşı aşırı derecede hoşgörüsüzdü. Asil ailelerin temsilcileri de dahil olmak üzere kralın kararlarını değiştirmeye çalışanları mahkemeden uzaklaştırmaya çalıştı. “Ataerkil mutlakiyetçilik”, 1619'te atanmış Konsey'in iptal edilmesine neden oldu çünkü patrik, kendi sözleriyle Muskovit devleti nasıl düzenleyeceğini biliyordu. 1627’te Filaret, yabancı şehirlerin yerel pazardaki hakimiyetini durdurmak isteyen tüccarların ve tüccarların dilekçelerini açıklamadan reddetti. Romanov sınırsız gücünü, (yılın 1625 verilerine göre) kırk artı şehir ve ilçeyi kapsayan dev piskoposunda kullandı. Konumları ve sınıfları ne olursa olsun, insanların hem manevi hem de sivil yargılamalarını yapma hakkını aldı. Çar Mikhail, Novgorod ve Vologda piskoposlarının aldığı şikâyetleri değerlendirdikten sonra, bağımsız olarak “manevi meselelerde yargılanma ve sorumlu olma” kararını verdi. Ayrıca, Filaret’in itirazlarına rağmen, egemen, bu piskoposların kiliselerine ve manastırlarına sabıka kaydı yok. Fakat buradaki patrik de hüküm sürecek bir yol buldu. 1622'te önceden yayınlanmış tüm makaleleri gözden geçirme ve onaylama gereğini açıkladı.
Oğluna olan sevgi, Filaret'in patriğin yeryüzünde Tanrı'nın bir temsilcisi olarak gösterildiği ve kralın “üstün rahibeliğe göre” onurlandırılması gereken “Masal” ın yaratılmasına katılmasını engellemedi. Fyodor Nikitich'in faaliyetinin ayrı bir başkanı, “aydınlanma” nın, “aydınlatıcı” olarak ilan edilmesinin ardından, Litvanya'daki kitapların yanmasıyla, 1627'ta ünlü aydınlatıcı Tranquillion Starovetsky'nin “İncili” ndeki durumdu. Bu yazarın tüm kitaplarını toplama ve yakma emri verildi. Sonra yabancı kilise kitaplarını yerli kitaplarla değiştirme işi geldi. Filaret çevirileri ve metin düzenlemesiyle şahsen katıldı. Patrik tarafından ilan edilen eski parşömen el yazmaları koleksiyonu, Tipografik Kütüphanenin başlangıcına işaret ediyordu ve kitap yayıncılığına verdiği destek, bir bütün olarak Rus toplumunun kültürel gelişimi üzerinde olumlu etkisi olan birçok yeni folioyu yayınlama fırsatı verdi.
Önceki yöneticiler altında temizlenen ahlaksızlığın ateşli bir rakibi olan Filaret, böylece başkalarının cesaretini kırmasınlardı, manastırda sonsuza dek, özellikle de ahlaksız soylulara hapsedilmişti. Polonyalıların intikam alma ve Polonyalıları Rus topraklarına tecavüz etmeleri nedeniyle cezalandırma isteği, ilk olarak 1621-1622-m'deki Filaret'in Zemstvo temsilcilerinin Commonwealth ile savaş başlatması gerektiğini tartışmaları için toplandı. Toplantıdaki katılımcılar, savaş fikrini ve aşağılayıcı Deulinsky ateşkes kararının revizyonunu tam olarak destekleseler de, başbakan, devleti şimdiye dek yeni bir çatışmaya sürüklememeye karar verdi, ancak girişimden asla ayrılmadı. Rusya'da “yabancı sistemin” ilk alaylarını kurmaya ve silahlandırmaya başladı, yabancı elçiler için yeni gizli yazma yöntemleri icat etti ve hatta İsveç kralıyla bile karşılaştı. Bu konularda, Filaret, Musgorod'lardan destek almadığı için Novgorod valilerinin yardımına güvenmek zorunda kaldı. Hesaplaması basitti: ikinci yıl için Gustav Adolf Polonya'yı da içeren koalisyonla savaşa devam etti. Ve nefret edilen Katolikleri önlemek için, patrik Protestanlarla bile işbirliği yapmaya hazırdı. Dahası, Müslüman Türkiye koalisyonuna katılmaya şiddetle çalıştı. Ve 1632'in baharında, Filaret'ten nefret eden Sigismund II öldü ve Polonya'da çekişme iktidara başladı, Rus birlikleri aniden sınırı geçtiler ve birkaç şehirden dövülerek Smolensk'e yaklaştı. Tushin'deki patriğin komutanı ve Polonyalı esaret olan Mikhail Shein, birliklere emanet edildi.
Ne yazık ki, Filaret'in planladığı gibi her şey oldukça farklı çıktı. Aceleyle seçilen Tsar Vladislav'ın etrafında birleşen duyularına gelen Polonyalılar savaşa koştu. Smolensk yakınlarında kesilen Rus vivodu zor bir durumdaydı. Moskova boyarları ona yardım etmeyecekti, ödenmemiş maaş nedeniyle patriğin yarattığı dış alayların da savaşa acelesi yoktu. Rus ordusuna giren boyarlar, mülklerini ve mülklerini Rusya'ya saldıran Krymchaks'ten kurtarmaya çalışan savaştan ayrıldı ve İsveç kralı Gustav-Adolf savaşta öldürüldü. Eylül ayında 1633’ta birbiri ardına çıkan üzücü haberler nihayet seksen yaşındaki Philaret’i sona erdirdi ve 1’in Ekim ayındaki kitleden sonra, tarihçilerin “Kruciani’den” inandığı gibi öldü.
Boyarlardan yardım alamayan patriğin Shein'in ölümünden sonra Rus bayraklarını katlayıp utanarak geri çekildi, valiler az sayıdaki veya hiç direnmeyen bir dizi şehri teslim ettiler ve korkmuş soyluların Vladislav'ı terk etmeden önce kendilerini haklı çıkarmaya çalıştıklarını ve Çar Michael'ı terk ettiklerini söylediler. Kahramanca Beyaz kalenin, ordusuna daha sonra yenilmeyen Fyodor Volkonsky tarafından “Merinok” olarak adlandırılan Polonyalılar gibi davranmadığı takdirde Rus tarihinin nasıl döneceği bilinmemektedir. Halkı, tüm Commonwealth ordusuna karşı sekiz haftadan fazla bir süredir pozisyonda kaldı. Kaluga voevod tarafından sağlanan Polonyalı süvari desteği ve yenilgisi Polonyalıları yoldan çekilme zamanı olduğu fikrine itti. Kral Vladislav Polonya'ya gitmeye zorlandı ve Rus rati ruhunu dinlendirmek için Philaret’in mezarı üzerinde ele geçirilen düşman bayraklarını asarak geri döndü.
Romanovların evinin büyük hanedanından ilk çar olan Mihail Fedorovich, otuz yıl boyunca tahtta kaldı, birkaç yöneticinin Rusya'da üstesinden geldiği bir kilometre taşı. Romanov ailesinin otokratlarının üç yüz yıllık öyküsünün onuncu bölümünü oluşturdu. Kralın 1613'a girmesinden sonra başlayan Mikhail Fedorovich ve Filaret Nikitich dönemi, yıllarca süren sıkıntılarla dolu bir ülke için bir dönüm noktasıydı. Rusya, bütün sınıfları ve devlet kurumlarını, temellerin yanı sıra çağdaşların ruh ve zihniyetlerine vuran krizden doğdu. Teolojik ilişkiler konusundaki zayıf bilgiye rağmen, kraliyet babası Ortodoks Kilisesi'ni kalıntılardan kaldırdı. Manastırlar ve tapınaklar yeniden inşa edildi ve kilise mülkleri restore edildi ve genişletildi. Kökeni ve neredeyse sınırsız gücüne bakılmaksızın, Fyodor Nikitich her zaman geçici bir iktidar aşığı olmaya çalışmamakla birlikte, devlet kocasının herhangi bir problemi çözmedeki itibarını korudu. Ölürken Filaret, Büyük Soğanlar başpiskoposluğunu atamak ve oğluna patrik olmak üzere Pskov Joasaph'i görevlendirdi. Ostroayazychny Pakhomiy Astrakhansky, "Chronograph" da bu seçimi şöyle açıkladı: "Avlu oğlu (doğuştan asil) olduğu için yaşama ve ahlaki olarak erdemlidir, ama çarla uğraşmaz."
Bilgi kaynakları:
http://www.sedmitza.ru/lib/text/439763/
http://lib.rus.ec/b/394882/read
http://predanie.ru/lib/html/72707.html
http://www.vostlit.info/Texts/rus8/Gerberstein/pred.phtml?id=671