kimse. bana. senden. bahsetmesin. kimse benden içtiğim sigaraların hesabını istemesin. mümkünse kimse bana "neyin var?" demesin. bitirdim ben seni, bitirmiş gibiyim. sen de beni bitirdin, mühim değil; ben ilk defa bitmedim. biraz anka kuşu gibiyim her öldüğünde küllerinden yeniden doğan. fakat içimde bir anka kuşu edasıyla paylaşmak istediğim yaşam sevincim yok. her tekrar doğuş, yeni bir ölüme delalet. kimse bana "seviyordun, neden söylemedin?" demesin; bazı aşklar vardır kalpten dışarı çıkmaması gereken. ve bazı aşk tek taraflıdır.
kimse kıpırdamasın. kimse yanaşmasın bana. kimse neden güldüğümü sorgulamasın; gülüyorum çünkü mutlu gibi görünmek zorundayım. güçlü gibi olmak zorundayım herkesin bir şeyleri yarıştırmaya meraklı olduğu alanda. herkesin derdi var, herkesin en büyüğü. benimkini soracak olursan en küçüğü benim; önemli değil... ölsem de atlatabilirim.
kimse. konuşmasın. imkanı varsa eğer, "o" yazdıklarımı okumasın. mümkünse eğer görünmezlik pelerini istiyorum bir de beni herkesten gizleyebilecek. ya da bir hatıra sihri istiyorum, her şeyden ve her yerden silinebileceğim. ipucu istiyorum var olmamış gibi davranabilmek hakkında. ve mümkünse eğer herkesin mutlu olmasını istiyorum, ben hariç. özellikle bensiz mutlu olacağını düşünenler dahil.
bir hikaye yazıldı. fakat hiçbir yayınevinde basılmadı. bir hikayesi olmuş oldu adamın hiç kimsenin okuyamayacağı. bir hikaye vardı tanrının sansür mekaniğine takılmış. bir adam vardı, yalnız ve çaresiz.