“Mükemmeliyet Arayışında” şimdiye kadar yayınlanan ilk işletme kitabı değil – “Reklamcılıkta Hayatım”, “Bir Reklamcının İtirafları” ve Peter Drucker’ın çoğu çalışması geldi ondan çok önce. Ancak Ocak 1982’de ortaya çıkışı, genel olarak iş dünyasını ve özellikle yayıncılığı kökten değiştirdi ve iki yıl sonra Lee Iacocca’nın adını taşıyan anılarının büyük başarısıyla birleştiğinde, iş adamlarının birdenbire kahraman olduğu ve her yöneticinin orta derecede bir yöneticiye sahip olduğu bir çağın başlamasına yardımcı oldu. pozitif hesap çizelgesi, bunu zihin uyuşturan ayrıntılarla tartışmaya mecbur hissetti. Hâlâ batık olduğumuz bir çağa dikkat edilmelidir.
Merakla, kitap bir hata ya da en azından sonradan düşünülmüş bir şeydi. 1977’de Peters ve Waterman’ın danışman olduğu McKinsey iki büyük proje başlatmıştı. Stratejiye odaklanan birincisi, New York ofisindeki roket bilimcileri tarafından idare edilen yıldız çocuktu. Diğeri ise Organizasyona – özellikle yapı ve insanlara – odaklandı ve Peters ve Waterman tarafından ele alındı. İş dünyasında alışılmadık bir durum olmadığı gibi, Peters dünyayı dolaşıp “organizasyonlar” hakkında bilgi edinirken kayan yazı projesi iç içe geçti. İki yıl sonra McKinsey’in müşterisi Siemens, bulguların Almanya’daki sunumunu istedi ve ardından Pepsi bunu ABD’de görmek istedi ve gerisi tarih oldu.
Peters ve Waterman, kimin harika iş çıkardığını öğrenmek için McKinsey ortakları ve diğerlerine anket yaparak “mükemmellik örneklerine” ulaştılar ve tutarlı güçlü büyüme ve kârlılık gösteren 75 şirketin yer aldığı bir listeyle sonuçlandı. Bunu sonunda 43’e indirdiler ve buradan öğrenilecek önemli dersleri – ya da belki daha doğrusu, taklit edilecek nitelikleri – seçtiler. Peters ve Waterman’ın daha sonra kitabın ayrı ayrı bölümlerinde analiz ettikleri nitelikler. Peki bu nitelikler?
1) Hızlı karar almayı kolaylaştırın & amp; Bürokratik kontrolden kaçınmak için problem çözme
2) Müşteriye yakın olun ve onlardan öğrenin.
3) Yeniliği teşvik edin ve ‘şampiyonları’ yetiştirin.
4) Çalışanlara kalite kaynağı olarak davranın.
5) Uygulamalı olarak bağlılığınızı gösterin.
6) Bildiğiniz işte kalın.
7) Yalın kalın, personeli minimumda tutun
8) Atölye özerkliğini merkezi değerlerle dengeleyin .
Dünyayı sarsıcı görünmüyor, değil mi? “Müşterilerinizden öğrenmek mi?” “Yeniliği teşvik etmek?” “Çalışanlarınıza iyi davranıyor musunuz?” Bunların, herhangi bir B-okulu öğrencisinin oryantasyonda ağzını açabileceği bariz bir şekilde açık olan özdeyişler olduğu düşünülebilir. 1982’de bunu bize anlatmak için gerçekten bir kitaba ihtiyacımız var mıydı? Görünüşe göre öyle.
Geriye dönüp baktığımızda, “Mükemmeliyet Arayışında”, çoğu kategori oluşturma çalışması gibi, ortaya çıktığı kategoriye tam olarak uymuyor – bu sınırlar daha sonraki öykünücüler tarafından geliştirilmiş ve hassaslaştırılmıştır. Bu yüzden biraz yayılıyor. Tezi zaman zaman biraz üzerine oturmuş gibi geliyor. Örnekleri, örneğin Jim Collins’in bir şeyden beklediği kadar kilitli ve incelenmiş değil.
Bu son şikayet, kitabın yayınlanmasından bu yana geçen otuz yılda Peters ve Waterman için biraz sorun oldu. “Fast Company” de, Peters’ın “verileri uydurduğunu” iddia ettiği iddia edilen kışkırtıcı bir röportaj vardı ve daha sonra Peters’ın değil, görüşmecinin sözleri olduğu iddia edildi.
Ve sonra 43 şirketin gerçek mükemmelliği sorusu vardı. “In Search …”, Atari ve Wang Labs’ın dahil edilmesiyle ünlüdür (30 yaşın üzerindeyseniz bunun ne kadar hata olduğunu bilirsiniz; 30 yaşın altındaysanız, muhtemelen Google’a gitmelisiniz) GE’yi hariç tutması nedeniyle.
(Bununla birlikte, “Forbes” dergisindeki bu 2002 makalesi, yayından bu yana geçen yirmi yıl içinde, profilli 43 şirketin Dow ve SP’den önemli ölçüde daha iyi performans gösterdiğini keşfetti. Atari ve Wang’a ve hatta GE’ye rağmen. t çok perişan.)
Ancak bir dereceye kadar, tüm eski generaller son savaş hakkında tartışıyor. Geri kalanımız için daha önemli olan soru şu: “Mükemmeliyet Arayışı” hala geçerli mi? Ve nihayetinde cevap evet. Çünkü trompetlerinin bu sekiz özelliği kadar temel nitelikte olduğu için aramızdan kimler müşterileri, ajansları ve patronları görmezden gelip onları görmezden gelerek tahmin edilebileceği gibi felaket sonuçlarla görmezden gelmedi?
Ya da başka bir deyişle, ateşin sıcak olduğu gerçeği daha az doğru değil çünkü sırf akıllara durgunluk verecek kadar açık.
Ve bunun çok açık olması, her neslin kendi başına öğrenmek zorunda olmadığı anlamına gelmez
< In Search of Excellence, Tom Peters ve Robert Waterman, Harper & amp; 01/01/82 tarihinde satır – bunu Amazon’dan ”buradan veya Barnes & amp; Asil ”<”buradan – veya yerel kitap satıcınızdan alın (bir tane bulun burada
İlk olarak 27 Şubat 2013’te the-agency-review.com adresinde yayınlanmıştır.