Hawaii adasında tatlı sudan daha değerli olan birkaç şey var. Bunun nedeni adanın kuru olması değil. Bol yağmur var. Sorun şu ki, bu su için muazzam bir talep var ve adanın yüzeyinde biriken çoğunun kullanılmadan önce yok olması.
Deniz jeofizikçilerinin yeni araştırması, büyük adanın batı kıyılarından akan yeraltı nehirlerinin bu kaybolma eyleminin arkasındaki kilit güç olduğunu ortaya koyuyor.
Temiz su, genellikle erişimin kolay olduğu yüksek rakımlarda yağmurdan oluşan akiferlerden adaya pompalanır. Bunun dezavantajı, talebi karşılamak için çok fazla su pompalanırsa, kayalardan çiftliklere ve ona bağlı hassas ekosistemlere gitmek için çok az kalıntı kalmasıdır. Daha da kötüsü, izotoplarla etiketlenen ve zamanla izlenen bu su üzerinde yapılan son araştırmalar, bu akiferlerin de başka yerlerden büyük ölçüde sızdığını ortaya çıkardı.
Hawaii Üniversitesi’nde doktora sonrası araştırmacısı olan Eric Attias, Çarşamba günü Science Advances’te yayınlanan yeni araştırmaya liderlik eden Eric Attias, “Herkes bu eksik tatlı suyun kıyı şeridinden sızdığını veya ada boyunca yanlamasına gittiğini varsaydı” dedi . “Ama sızıntının yer altında ve denizde olabileceğine dair bir önsezim vardı.”
Hawaii’nin büyük adası bir buzdağı gibidir. Adanın sadece küçük bir kısmı okyanustan dışarı çıkmaktadır. Gerisi sular altında. Bu bölümlerin hidrojeolojisini incelemek için Dr. Attias elektromanyetik görüntülemeye döndü.
Okyanus suyu, çözünmüş tuz iyonlarının varlığı nedeniyle elektriği son derece iyi iletir. Karşılaştırıldığında, tatlı su oldukça zayıf bir iletkendir. Bu farklı elektriksel özelliklerin farkında olan Dr. Attias, Scripps Oşinografi Enstitüsü’ndeki bir ekiple birlikte, batı kıyısındaki Hualalai yanardağı yakınında batık kıyı kayalarının içinden elektromanyetik alanlar yayan bir teknenin arkasında 3,200 fit uzunluğundaki bir sistemi çekmek için çalıştı.
Dr. Attias’ın çalışması, adanın dalgalarının altındaki kayaların içinde, okyanusa 2mil dışarı akan tatlı su yeraltı nehirlerinin olduğunu gösteriyor. Bu nehirler kırık volkanik kayalardan akıyor ve tuzlu suya doymuş gözenekli kayalarla çevrili. Tüm bu tuzlu su ve akan tatlı su arasında, geçirimsiz görünen ve böylece iki tür suyu ayrı tutan sıkıştırılmış kül ve topraktan oluşan ince kaya katmanları vardır. Toplamda, bu nehirlerin yaklaşık 1,4 milyon Olimpik yüzme havuzunu doldurmaya yetecek kadar tatlı su içerdiği görülüyor.
Kaliforniya Üniversitesi’nden bir hidrojeolog olan ve çalışmaya dahil olmayan Graham Fogg, “Okyanusun altında çok fazla tatlı su olması oldukça makul görünüyor” diyor.
Bu suya erişmek için Dr. Attias, açık deniz petrol platformuna benzer bir sistem önermektedir. “Su zaten yüksek basınç altında, bu nedenle çok az pompalama gerekecek ve bir yağ pompasının aksine herhangi bir kirlilik tehdidi olmayacak. Bir dökülmeniz varsa, bu sadece tatlı sudur ”dedi.
New Mexico Enstitüsü’nden bir hidrojeolog olan Mark Person, “Bu açık deniz akiferlerinde kuyuların açıldığını görmekten heyecan duyuyorum, böylece bu suyun ne kadar taze olduğunu ve sisteme deniz suyunu çekmeden büyük hacimler üretip üretemeyeceğimizi öğrenebiliriz” dedi. Madencilik ve Teknoloji.
Yine de Dr. Attias’a göre, bulgunun gerçek güzelliği konumu ve suyu toplamanın adadaki hiçbir ekosistemi hidrasyondan mahrum bırakmayacağını söylüyor.
Dr. Fogg daha temkinliydi.
“Keşfettikleri tatlı su, adadaki akifer tarafından aktif olarak besleniyor” dedi. “Bu, tüm akifer sisteminin birbirine bağlı olduğu ve bu yeni suyu boşaltmamızın ada ekosistemlerini ve adadaki pompalar için su mevcudiyetini olumsuz etkileyebileceği anlamına geliyor.”
Dr. Attias, keşfin diğer adalarla da ilgili olabileceğini düşünüyor.
“Reunion, Cape Verde, Maui, Galápagos ve diğer birçok adanın benzer jeolojiye sahip olduğu göz önüne alındığında, bulgumuz, tüm dünyadaki adalıların karşılaştığı su sorunlarının yakında çok daha az zorlayıcı hale gelebileceği anlamına gelebilir” dedi.