Arka plan. Kırım'ın savunmaya hazır olması
2 (14) Eylül 1854, İngiliz-Fransız-Türk Ordusu ekili Yevpatoriya'da ve direnişi karşılamayan sahil boyunca güneye doğru Sivastopol'a taşındı. Bu şehir, Rus Karadeniz'in eski ana üssü filo, Kırım kampanyasında müttefiklerin ana hedefi olarak kabul edildi.
Sevastopol da dahil olmak üzere Rusya'da, savaşın başlangıcını, Londra ve Paris'teki durumu, Tuna savaşını, hataların yol açtığı ilk başarıları ve sonraki başarısızlıkları ve yüksek komuta için net bir eylem planının olmayışını dikkatle takip etti.Doğu Savaşı'nın Tuna kampanyası). Nakhimov, Sinop Savaşı'ndan sonra bile kasvetli idi. Büyük Avrupa güçlerinin Rusya ile Türkiye arasındaki savaşa müdahalesini öngördü. Her gün kara bulut Sevastopol'un üzerinde büyüyordu. Birçoğunun Batı ile Rusya arasındaki belirleyici çatışmanın kesin olarak Karadeniz stratejik yönünde gerçekleşeceği açıkça ortaya çıktı.
1 (13) sabahı 1854, telgraf, Menshikov'a büyük bir müttefik filosunun Sevastopol'a gittiğini bildirdi. Uzaktan, deniz kütüphanesinin kulesinden Nakhimov, 360 flamalar yakınında büyük bir düşman armadası gözlemledi. Bunlar hem savaş gemileriydi hem de askerler, topçular ve çeşitli malzemelerle taşımalardı. Kornilov, Nakhimov, Istomin, Totleben ve pek çok tanınmış ve geri kalan karanlık kahraman, düşmanlarıyla göğüsleriyle buluşmak zorunda kaldı ve Rusya'yı ölümleriyle kurtardı. Onlar, geçmiş tüm kuşatmaları tutacak büyük Sebastopol destanını yaratacak Rus askerleri ve denizciler. Batı basında, savaşın bitiminden sonra, bu mucizeye “Rus Truvası” adı verilecek. Sevastopol’ün tahkimatlarının uzun vadeli savunmaya hazırlıksız olması, yüksek komuta ve kötü örgütlenmenin yanlış olması, mühimmat sıkıntısı, ilaçlar ve savaş için gerekli her şeyin yanlış olması, düşmana Batı’nın askeri makinesinin kırılacağı ve Rusya’nın en az kayıpla savaştan çıkabileceği kadar kötü bir isyan verebilecekleri .
Kırım ordusunun ve Karadeniz Filosunun başkomutanı Petrovski’nin en büyük torunudur ve Çar Nikolai Alexander Sergeevich Menshikov’un favorisidir. Mümkün olan tüm merhametlerle duş aldı ve imparatorun özel iyiliğini yaşadı. Alexander Menshikov, Ana Denizcilik Personeli ve Deniz Kuvvetleri Bakanı'nın şefiydi, ancak denizcilik işini tamamen amatör olarak izlemiyordu, kendi başına inceliyordu. Aynı zamanda, Menshikov, Finlandiya denizcilik işinden daha azını bilmesine rağmen, Finlandiya genel valisi oldu. Muazzam bir servete sahip ve Rusya'nın en iyi kütüphanelerinden biri, farklı dillerde kitap okuyan çok eğitimli bir insandı. Menşikov adamı zeki ve yakıcıydı, o zamanki haydutların eksikliklerini açıkça fark ediyordu. Şüphesiz cesur bir adam olan Menhikov, 1809 - 1811’te Rus-Türk savaşına katılırken, daha sonra o yılki Vatanseverlik Savaşı 1812’ine (Borodino Muharebesi’nde cesaret için) merkeze terfi etti. gg. Böylece, Paris fırtınası sırasında bacağında yaralandı ve 10. dereceden Aziz Anne 1813 Nişanı verildi ve “cesaret için” yazılı altın bir kılıçla yaralandı. 1814-2 savaşında, Varna'yı kuşatan kuvvetleri komuta ederek ciddi biçimde yaralandı (her iki bacağın göbeğinde).
1853’te, Türkiye’yle müzakereler yapmak için Konstantinopolis’e olağanüstü bir elçi olarak gönderildi. Ancak müzakereler başarısız oldu. İngiliz ve Fransız diplomatlar, ustalıkla Rusya ve Osmanlı İmparatorluğunun ilişkileri koparmalarını ve ardından savaşları ustalıkla gerçekleştiremediler (Rusya için tuzak. Alexander Menshikov misyonunun başarısızlığı). Bununla birlikte, çok yönlü yeteneklere ve mükemmel zekâya rağmen, Menşikov büyük harfli bir komutan değildi. Bu, Rus kara ve deniz kuvvetlerinin yüksek liderinin ve hatta en tehlikeli yöne giden işlevleri yerine getirebilecek adam değildi. Müttefik filosu, 1854'in başlangıcında Karadeniz'e, Odessa'ya, Sivastopol'a ve Nikolaev'e girdikten sonra, kıyıdaki tüm şehir ve köyler saldırı tehdidi altındaydı. Bununla birlikte, pratikte kıyı savunmasını güçlendirmek için herhangi bir önlem alınmamıştır. En tehlikeli alanlarda antiamphibious savunma yaratmadı. Odessa'nın nisan ayında bombalanmasından sonra bile, 1854 yarımadanın savunmasını güçlendirmek için kesin bir önlem almadı.
7 (19), Haziran ayında, Brüksel’deki Rus elçisi Kont Hreptovich’in egemenine Kırım’daki Müttefik açılış partisi hakkında bilgi verdi. 18 (30) Haziran 1854 g. Nikolay, Menshikov'a kısa süre sonra “Kırım'a güçlü bir saldırı bekleneceğini söyledi” dedi. 29 Haziran (11 Temmuz) 1854 Menshikov, krala Sevastopol'a yapılacak bir saldırının beklendiğini bildirdi. Düşmanın, Osmanlıları saymayacak, bir 60 bin ordusunu indireceğini varsaydı. Yarımadanın savunması için Menshikov, 24 hafif silahlarıyla yaklaşık 36 bin kişiye sahipti. Prens karamsar bir karara vardı: Sevastopol'ün geçici tahkimatı beklenmedik bir baskını geri alabilir, ancak “... sayısız düşmanın doğru kuşatılmasına karşı ve kıyıdan bombardımana karşı, savunmalarımız kuşatıcıyı korumak için umutsuz bir mücadeleye orantısız olmayacağız ... ve onun haklı sebebi. "
Bu dönemde, Menshikov alternatif ruh halleri: ya tamamen kayıtsızlık ve dikkatsizlik gösterdi, sonra güçlü bir faaliyet geliştirdi. Bu nedenle, Müttefik filosunun Baltık'taki eylemlerini zincirleyen su altı mayınlarının (Akademisyen Jacobi'nin üzerinde çalıştığı) bir anlayış sergilediğini ve Şubat ayında 1854'ten denizcilik bakanlığı Konstantin'in başkanından Kırım'a gönderilmesini istedi. Sevastopol baskını savunması için gerekli aletler ". Ancak, Sevastopol'ü mayınlarla koruma girişimi ne yazık ki başarısız oldu. Barış zamanında çok fazla zaman kaybedildi ve uygun deneme ve kurulum işleri için yeterli değildi.
Öte yandan, Menşikov bazen Müttefiklerin Kırım'a inişinin ve Sevastopol kuşatmasının mümkün olduğuna inanmıyordu. Bu son saldırı Menşikov, Müttefik Ordusu ve Alma'nın inişinden hemen önce ele geçirildi. Bu nedenle, Kırım'daki düşman birliklerinin inişinden iki gün önce, General Annenkov'a şu anda "inişin mümkün olmadığını" yazdı. Menshikov, Müttefiklerin karaya çıkmak için uygun bir zamanı kaçırdığını ve süresiz olarak erteleneceğini düşünüyordu. Sonuç olarak, Menşikov’un sırdaşları ve personeli, tehlikenin bu yıl geçtiğine inanmak suretiyle iyi bir ruh hali içinde geldi. Soğukça, Menshikov, Tuna Tiyatrosu'ndan Prens Mikhail Gorchakov tarafından gönderilen yetenekli askeri mühendis Totleben'e tepki gösterdi. Aslında Menshikov onu geri gönderdi, ancak Totleben hala Sivastopol'da kalmayı başardı ve sonunda şehri hızlı teslim olmaktan kurtardı.
Nonchalance gösterdi ve yüksek komuta, Petersburg. Kırım, Müttefik seferi ordusunun inişini bozabilecek kadar büyük birimler göndermedi. Bunun için kaynaklar, örneğin, tamamen gereksiz güçler, Baltık Denizi kıyılarını (Finlandiya, St. Petersburg ve Ostsee illeri) savundu, ancak bu taraftan bütün savaş için ciddi bir tehdit olmamasına rağmen. Ve bu, St. Petersburg’a büyük bir deniz gezisi için müttefiklerin hazırlıkları ve Varna’daki çok sayıda nakliyenin yoğunluğu hakkında endişe verici haberler gelmesine rağmen. Ayrıca, birliklerimizin Tuna prenslerinden çekilmesinden sonra Gorchakov'un tüm ordusunu Kırım'a devretmek mümkündü ve Menşikov onlarla birlikte düşman ordusunu karşılayabilecekti, ancak görmediler. Petersburg'da, Müttefikler Kırım'ı işgal etmiş olsalar bile, her şeyin kısa bir dokunuşla sınırlı olacağına ve Müttefiklerin yarımadanın üzerinde kalmayacağına inanılıyordu. Bütün bunlar sonunda, askeri yapıdaki savaş öncesi hataları göz önünde bulundurarak, Rus ordusunun Kırım'da yenilmesine yol açtı.
Bu nedenle, Müttefiklerin başarılı bir şekilde iniş operasyonu gerçekleştirmeleri şaşırtıcı değildir. Amfibi operasyonlar her zaman olmuştur ve en karmaşık ve tehlikeli askeri faaliyetlerden biri olarak kabul edilir. Menshikov hiçbir şey yapamadığı zaman Müttefiklerin inişlerini öğrendi. İniş alanına taşınmayı bile düşünmedi. Her ne kadar iniş sahasında topçu ile ufak bağlantılar olsa bile, sefer ordusunda korkunç tahribata yol açabilir.
A.S. Menshikov'un portresi. Alman sanatçı Franz Kruger
Kuvvetlerin oranı ve Rus birliklerinin yeri
Müttefik ordusu, 60 binden fazla kişiyi görevlendirdi. Evpatoria'da küçük bir garnizon kaldı. Bu nedenle, Alma, 55 silahlı 112 bin asker hakkında (144 silahlardan gelen diğer verilere göre): 28 bin Fransız, 21 bin İngiliz ve 6 bin Osmanlı hakkında aldı. Menshikov, 37,5 silahlarıyla doğrudan 84 bin kişiye sahipti. Buna ek olarak, yarımadanın doğusunda, General Khomutov'un yaklaşık 13 bin askeri vardı ve yaklaşık 20 bin insanı askeri ekipte bulunuyordu. Ancak savaşta yer alamadılar. Müttefik ordunun sadece sayısal bir üstünlüğü yoktu, aynı zamanda daha iyi silahlanmıştı - neredeyse tüm askerlerin boğması vardı. Rus ordusunda, sendikalarla donanmış az sayıda asker vardı - yaklaşık 1,6 bin asker.
Eylül ayında 7, müttefikler Menşikov ordusuna çoktan ulaşmıştı ve Rus pozisyonlarından görülebiliyordu. Rus komutanı Alma Nehri'nin sol kıyısında bir pozisyon seçti. Oldukça yüksek bir banka, pozisyonu savunmaya uygun hale getirdi ve arkada başarısızlık durumunda ordunun geri çekilebileceği yükseklikler vardı. Bununla birlikte, pozisyon çok gergindi, bu da düşman kuvvetlerinin üstünlüğü göz önüne alındığında, onu kârsız hale getirdi. Ek olarak, sol kanat düşman filosu tarafından vurulabilir, sahilden çekilerek pozisyonunu dengesiz hale getirip genel bir yenilgiye yol açabilir.
Sağ kanatta, birliklere General Pyotr Dmitrievich Gorchakov (Tuna Ordusu Başkomutanı'nın kardeşi Prens M. Gorchakov) tarafından komuta edildi. 1808 - 1809 kampanyasından başlayarak neredeyse tüm savaşlara katılan deneyimli ve cesur bir komutandı. Finlandiya'da. Kazan, Vladimir ve Suzdal piyade alayı iki redoubtla takviye edilmiş Kurgan Tepesi'ni savundu. Sol kanat, 17 Piyade Tümeni komutanı Vasiliy Yakovlevich Kiriakov tarafından yönetildi. Kırım Savaşı tarihçisine göre Tale, "... cahil, tamamen herhangi bir askeri (veya askeri olmayan) yetenekten yoksun, nadiren tamamen ayık bir durumdaydı". Liderliğinde Minsk ve Moskova alayları vardı. Denizden yükselirken düşmanla ateşle buluşması gerekiyordu. Sol kanat sadece Alma-Tamak yoluna ulaştı. Sonuç olarak, Almatı'dan denize kadar olan bölüm korunmadı ve bu da düşmanın bir baypas manevrası yapmasına izin verdi. Pozisyonun merkezi doğrudan Menshikov tarafından yönetiliyordu. Elinin altında Belostok, Brest, Tarutinsky ve Borodino piyade alayı vardı. Merkezde baskın yükseklik Telegraph Hill idi. Ayrıca, nehrin sağ yakasındaki zincirlere üç tüfek taburu yerleştirildi. Menshikov'un başarı konusunda kendinden emin olmasına rağmen özel bir savaş planı yoktu.
Müttefik planlar. Seferi Ordu Komutanlığı
Müttefiklerin komutası, üstün güçleri olan, ön taraftan eşzamanlı olarak vurmayı ve her iki Rus tarafını atlamayı planladı. Sağdaki kanatta Fransız askerleri vardı, solda - İngilizler. Türk bölümü rezerv altındaydı. Ön saldırı Mareşal Saint-Arnaud tarafından yönetildi, Fransız birliklerinin amacı merkezin baskın yüksekliği oldu - Telegraph Hill. General Pierre Francois Bosquet komutasındaki Fransız bölümlerinden biri, sol Rus kanadını deniz boyunca atlamaktı. Cezayir'de neredeyse yirmi yıldır görev yapan cesur bir subaydı ve Fransız birliklerinin düzenli olarak savaştığı yerler (Kafkaslardaki Ruslar gibi). Lord Raglan komutasındaki İngiliz birlikleri, Rus sağ kanadını atlamak zorunda kaldı.
Genel komutan, engin tecrübesi sayesinde, Fransız Mareşal Armand Jacques Achille Leroux de Saint-Arnaud tarafından yapıldı. Çok tuhaf bir kişilikti. Basit bir vatandaşın oğlu, askeri gücün doruklarına yükselebildi. Askerlik hizmetinin başlangıcı başarısız oldu - şirketinin isteği üzerine kötü davranışı nedeniyle kovuldu. Zaman ordularında hakim olan çok kaba davranışlar göz önüne alındığında, bu bir başarıydı. Ardından başarısız olan asker, İngiltere'de, yine Fransa'da (zaten bir aktör olarak) mutluluğu aradı ve daha sonra Yunanistan'daki kurtuluş savaşına katıldı. Ancak her yerde başarısız oldu.
Fransız ordusuna girmek için tekrar akrabaların yardımıyla duman. Bununla birlikte, alayına gönderildiği Guadeloupe'ye (Güney Amerika'da) gitmek istemediğini terk etti. Bir kez daha, yılın Fransız Devrimi 1830'inden sonra orduya katılmayı başardım. 1836'te Cezayir Yabancı Lejyonuna transfer edildi. Saint-Arnaud bir maceracı ve asi yaşamını geçirdi. Daha önce duracağı hiçbir vahşet yoktu, sağlığına zarar vermeyeceği “yaşam sevinci” yoktu. Ancak, cesur bir asker olarak kendini gösterdi. Cezayir'de bir askerden bölücü bir generale uzun bir yol kat etti. Cezayir'de Yabancı Lejyon'da çok sert ahlak vardı. Araplar insan olarak sayılmadı. Ancak, bu vahşi uygarlık köşesinde bile, Saint-Arno kendisini ayırt etti. Saint-Arno haydutlarının ayrılığına “bir sütun cehennemi” dendi. Arapların en ufak bir anlaşmazlıkta öldürmelerine ve soymalarına izin verdi, fakat aynı zamanda askerleri de en ufak bir itaatsizlikle vurarak sıkı bir şekilde dizginledi. O zaman bile, St. Arnaud Avrupalı uygarlıkların “işleri nasıl sıraya koyduğunu” gösterdi: örneğin, Shelas'ta, 1845'ta Araplar kalabalıklar tarafından mağaralara sürüldü ve sigara içmeye bırakıldı, herkesi öldürdü.
1851’te insanları nasıl seçeceğini bilen Louis Napoleon, onu Paris’e çağırdı ve onu Paris Ordusu’nun 2 bölüm başkanlığına ve ardından da savaş bakanlığına atadı. Louis Napoleon, St. Arno'da tamamen ilkesiz bir adam gördü. Darbe hazırlanırken, prens cumhurbaşkanı, savaş bakanının kuşkusuz kan nehirlerini dökeceğinden emin olmak istedi. 2 Aralık 1851 darbesi başarılı oldu ve tam olarak bir yıl sonra, İmparatorluğu restore edildiğinde, Napolyon III, Saint-Arnaud'u Fransa'nın Mareşali yaptı. Saint-Arnau ayrıca, Doğu ordusunun Rusya aleyhine komutan olarak atandı.
Saint-Arnaud enerjik, hızlı, kararlı ve zalim yetenekli bir komutandı. Karar vermekte ve kişisel olarak cesurca şanslıydı. Bununla birlikte, büyük çapta yaşam, tamamen özgürlük eksikliği, askerin demir sağlığını baltaladı. Seferi başladığında, Aziz Arnaud'un canlılığı azalmıştı. İngiliz Lord Raglan'ı boyun eğdirebildi, Kırım'da birliklerin inişini başarıyla gerçekleştirdi ve ilk savaşı verdi. Bu konuda onun kampanyası sona ermişti. 29 Eylül 1854, Konstantinopolis yolunda, St. Arnaud vefat etti.
Fransız Doğu Ordusu Komutanı Mareşal Armand Jacques Achille Leroy de Saint-Arnaud
İngiliz komutan Fitzroy James Henry Somerset Baron Raglan (Raglan) dezavantajların yanı sıra bu avantajlara sahip değildi. İngiliz askeri kastının tipik bir temsilcisi idi - ortalarında kabul edilen tüm kuralları uygulayan, yavaş, basit ve kör bir İngiliz aristokratı. Raglan, İber Yarımadası'ndaki kampanyada General Wellington başkanlığında görev yaptı. Ancak, Waterloo Muharebesi'nde ciddi şekilde yaralandıktan sonra (sağ kolunu kesmek zorunda kaldı), savaşı görmedi ve modern savaşta çok az şey anladı. Zamanın İngiliz subaylarının tüm kusurlarını somutlaştırdı, içlerinde asıl mesele askeri cehaletti. Evet, İngiliz generallerinde Lord Raglan ile çevrili iyi liderler Fransızlardan çok daha azdı. Raglan'ın kendisi iyi getirilenden daha ayaktaydı.
İngiliz Ordusu Komutanı Mareşal (Kasım 5 1854) Fitzroy James Henry Somerset, 1 Baron Raglan
Devam edecek ...