T-26 - İspanyol savaşının "en önemli Sovyet tankı". tank Madrid yakınlarındaki müze.
İspanya'daki savaşın bu yönü SSCB döneminde de biliniyordu! Ama ... fazla ayrıntı vermeden verildi. Doğru, Donanma şanslıydı, Amiral Kuznetsov anılarında İspanyol Donanması'nın eylemlerini yeterli detayda anlattığı gibi, aynı zamanda bir dizi analitik makale de yayınladı. üzerinde havacılık Görünüşe göre çok fazla bilgi vardı, ancak sadece yakın zamana kadar çeşitli yayınlarda çok “yayıldı”. Tanklar en az şanslı olanlardı. Ve neden olduğu açık. Uçaklarımız iyiydi, ama Almanlar daha iyiydi! Kim suçlu? Kurucular! Ancak tanklar ... savaş boyunca tanklar rekabet dışı kaldı. Bu nedenle katılımcılarımıza hatalarından bahsetmek istemedim. Yine de, İspanya'daki tanklar hakkında bilgi var ve neden onu çeşitli kaynaklardan tanımıyoruz?
Ancak, İspanya'ya gönderilen tam T-26 ve BT-5 sayısının bilinmediği hemen anlaşılıyor. Yurtdışındaki tarihçiler, bizimkileri abartmaya meyillidir, aksine, genellikle onları hafife alırlar.
Örneğin, monografide "T-34" I.P. Shmelev, İspanyolların SSCB'den bir 362 tank gönderdiğini veya - daha az - 347 gönderdiğini söylüyor. Ancak, örneğin Rafael Trevino Martinez gibi bir İspanyol tarihçi başka rakamlar veriyor: 26 ve 500 BT-100 yakınlarındaki T-5 tankları ve bunların hepsi farklı BA'lar dikkate alınmadan.
Tankların 362 olduğu da, BTT'nin Fransız tarihçisi Raymond Surlemont tarafından Armorek dergisinde yazılmıştı, ancak SSCB'nin tanklarına ek olarak FAI ve BA-120 / BA-3 zırhlı araçlarını 6 Cumhuriyetçilerine gönderdiğini de ekledi.
Hugh Thomas, monografisi birkaç kez basıldığı ve söz konusu konunun İngilizce konuşulan ülkelerde en nesnel çalışması olduğu bilinen bir İngiliz tarihçisi, genel olarak Sovyet tankları 900 ve bunlara BA 300 hakkında yazıyor. Aşağıdaki tabloyu verir.
İnsanlar Havacılık Tankları Topçu
milliyetçiler
Almanya'dan 17000 600 200 1000
İtalya'dan 75000 660 150 1000
Faslılar 75000
Toplam 167000 1264 350 2000
Cumhuriyetçiler
Rusya'dan 3000 1 000 900
Diğer ülkeler ve
Uluslararası Tugaylar 35000 320
Yurt dışından askeri olmayan oluşumlar 15000
Toplam 53000 1320 900 1550
* Huqh Thomas, İspanyol iç savaşı, p / 985
149 Tanket CV 3 / 35 Fiat Ansaldo ve ... 16 BA Lancia Ansaldo 17М model 1917 İtalya'dan geldi ve 5 tanket ayakkabısı İspanya'nın 16 Ağustos 1936, Aralık ayının zırhı 22'e ulaştı. Eylül 29, başka bir 10 tanker, 3 gönderdi - alev makineleri ile. Yalnızca Ekim ayının sonunda, 1936, 17’in askeri geçit töreninde General Franco’ya gösterilen karışık İtalyan-İspanyol mürettebatlarından oluşan tam teşekküllü bir şirket kurmayı başardı. Bu “tanklar” Navalkarnero kasabası yakınlarındaki 21 Ekim'inde savaşa girdi. Cumhuriyetçiler onu “tankları” görerek, hemen geri çekildiler. Ancak İtalyanlar bir tanketini kaybetti, ancak başarılarından gurur duydular, bu yüzden bu bölüme “Navalkarnero” dediler! Ekim 29 ilk defa bu tanket T-26 ile bir araya geldi. Sonuçta, memur P. Berezi tarafından komuta edilen, makineli tüfek ve alev makinesi ile İtalyan takozları ve topuyla tankımızın tank düelloları yapıldı. Tabii ki, T-26 doğrudan bir vuruşla vurdu ve ekibi öldü. İkinci kama ağır hasar gördü, ancak T-26 milliyetçi topçu mermileri tarafından ciddi şekilde hasar gördü. Sonuçta, İtalyanlar 1936’taki Madrid’in sonbahar savaşlarında 4 araçlarını kaybettiler, üç kişi öldü, 17 yaralandı ve biri kayıptı. Sonra 8 Aralık 1936, İtalya'dan 20 makinelerinin sayısında başka bir yenileme aldı.
Sovyet tanklarının İtalyanları kendilerine vuran ilk mermiyle vurdukları ortaya çıktı. Bu nedenle, “hızlı birimler” olarak kullanılmaya başladılar (tıpkı bugünün “hızlı tepki” bölümleri gibi!), Ve bu haklı çıktı. Yani, tanklarımızın olmadığı yere gönderildiler ve orada beklenmedik bir darbe aldılar. Böylece, milliyetçiler yardımlarıyla Santader'ı işgal ettiler ve Mart-Nisan baharında 1938 Karadağ dağlarında yoğun bir şekilde savaştı. Temmuz ayında, RAK-1938'un Alman 37-mm silahları ile güçlendirilen 36, bu tanketler, Cumhuriyet Teruel cumhuriyetinin önünden geçip 100 kilometreden daha fazla öne geçtiler!
Ve bunun üzerine dövüşüp kazanabilir miyiz?
Aralık ayında 1938, 32 dilimleri İtalya'dan milliyetçilere son kez teslim edildi. Şimdi İspanya'daki İtalyan Seferi Kolordu'na ait olan tank birimi, genel merkezin bir parçası olarak, her biri iki şirkete sahip olan iki tabur tanker birliği olarak kabul edildi. Bir tabur tankında İspanyol mürettebat vardı. Ayrıca, bir motorlu tabur, bir zırhlı araç, bir keşif-motosikletçi ve bir de Bersali'li şirket vardı. Alay hala 65-mm dağ topları ve Alman RAK-36 ile donanmış bir anti-tank silah taburu olan Orditi taburunu içeriyordu. Bu, 47-mm ve 45-mm yakalanan silahları içeriyordu.
Aralık ayında, 1938 alayı Katalonya’da savaştı, savaşlar bir kez daha Cumhuriyet cephesinin atılmasına neden oldu. Şimdi Cumhuriyetçilerin direnişi gözlerimizin önünde zayıfladı, ancak durumun ciddiyeti cumhuriyetçi basını tarafından başarılı bir şekilde telafi edildi. 17 Ocak Gazetenin 1939'i, Santa Coloma de Queralt kasabası yakınlarındaki İtalyan tankları 13 ile bir araya gelerek üç el bombası havaya uçuran Onbaşı Celestino García Moreno'nun kahramanlık tapu hakkında bir haber verdi. Sonra kazayı aldı, üzerlerindeki kapakları kırdı ve beş tank ekibinin hepsini ele geçirdi. Ve kalan 10 makineleri aynı anda hemen kaçtı! Ocak ayında 26, Franco tankları Barselona'ya ve Şubat 3 1939'e, Fransız sınırındaki Girona kentinin fırtınası sırasında girdi. İtalyanlar son kamalarını kaybetti. Aslında, sınırda, CTV'nin 10 Republican tanklarını, 22 toplarını ve daha fazla 50 makineli tüfek kullandığı Şubat 1000 oldu! Mayıs 3’ta, İtalyan tankları Valensiya’da, Mayıs 19’inde ise Madrid’de, tabii ki tankerlerin kalbini gururla doldurdu. Ancak, 56 tankety'deki kayıp, yüksek kalitelerinden çok az söz eder. Her ne kadar evet, tüm hatıralar sloganlarının: “Çabucak zafere” sloganı attığını söyleseler de haklı çıktılar, yani gerçekten çok hızlı sürdüler ve… yine de Cumhuriyetleri geri çekilmek zorunda kaldılar.
"Condor Legion" 9 T-I tankları yılın 1936'unun sonunda aldı, ardından 32 tankları Eylül ayı ortasında teslim edildi. Legion’un tank grubuna Dron tank grubu denildi. Yüzbaşı Albay Wilhelm Ritter von Thom ona emretti. Grup, her biri üç bölümden oluşan bir karargah, iki tank şirketi oluşuyordu. Bu bölümde beş hat tankı ve bir komutan arabası vardı. Desteğin bölümleri, taşıma bölümü, saha onarım atölyesi, tanksavar ve alev tahliye bölümleridir. Von Thom, “İspanyolların çabuk öğrendiğini, ama aynı zamanda öğrendiklerini de hızlıca unuttuğunu” fark etti. Bu nedenle, karışık Alman-İspanyol arabalarında Almanlar sorumluydu.
Etkileyici ve zorlu bir araba, değil mi?
T-IA'nın zayıflığı zaten ilk savaşlarda ortaya çıktı ve Aralık 1936'ten bu yana, T-IB tankları İspanya'ya gitti. 1938'e göre Alman tank birimleri, 4 taburunu, 3 şirketlerinin her birini ve her şirketteki 15 tanklarını numaralandırdı. 4 şirketleri / 60 tankları / ele geçirilen T-26'ten yapılmıştır. T-26 tankını yakalamak için milliyetçi emir, 500 pesetalarına bir ödül veriyordu - Amerikan pilotuna Cumhuriyetçilerden aylık maaş (ve Sovyet “Stalin şahinleri” herkesten daha az ödedi!) Ve Faslılarımız çok para vardı. Onlar Müslümanlardı! Şarap içmediler, kart çalmadılar ve Orta Asya'dan gelen modern göçmen işçiler gibi tüm “kazanılan” paralar ailelerine gönderildi. Ve onlar için gerçek bir Rus tankının ne olduğu açıktır… Sonunda, milliyetçilerin kupaları oldu ... 150 T-26, BT-5 ve BA BA-10 tankları ve bunlar sadece tamir edebildikleri makinelerdi. ve sonra ordumda kullan. Aslında, SSCB, Franco tank parkı için temeli attı, işte böyle!
İlginç bir paradoks: ordu daha fazla sefil değil, üniformanın içinde daha parlak ve içinde daha fazla “alet” var.
İspanya'daki Almanlar tamamen bağımsızdı ve aslında İspanyollara sunmadılar, ancak eylemlerini yalnızca onlarla koordine ettiler. Franco'nun von Toma'nın tanklarını piyade ile birlikte saldırmak için "eski okula ait genel generaller" şeklinde saldırıya geçmesini istediği bir dava vardı: "Cevap vermeden konsantre olacağım ama konsantre olacağım" ve Franco sildi! Şirketinde 15 tankları vardı ve toplamda 180 makineleri vardı. Ancak yalnızca Katalonya’da Cumhuriyetçiler, 200 Sovyet tankları ve BA’dan önce vardı. Ve öyle mi düşünüyorsun? Katalanca cephedeki komut T-26'i ... gereksiz yere ağır ve ek olarak yeterince etkili olmadığını düşünüyordu!
Kışın, bir asker için ana şey ısınmaktır!
Soru ortaya çıkar: T-IA ve T-IB ve CV 3 / 35'in silahları olmasaydı, İspanyolların Sovyet arabalarından başka ne gibi ihtiyaçları vardı? Franco'nun havacılığının, Cumhuriyetçiler için büyük kayıplara neden olduğu iddia edilen egemenliği yeterince kurulamamıştır. Milliyetçiler Ebro Nehri üzerindeki tahrip edilmiş bir duba köprüsüne beş yüz bomba harcadıysa, tahrip edilmiş bir tankta kaç bomba harcadılar? Daha sonra, Kasım ayının kritik günlerinde, T-1936 ve I-26 ve I-15 avcıları, hem yerde hem de havada İspanya'ya egemen oldu!
Fakat birçok Cumhuriyetçi "kotta" savaştı!
Açıkçası, Cumhuriyetçiler ... basitçe ... nasıl dövüşüleceğini bilmiyorlardı! Yani, milliyetçilerin zaferinin en önemli nedenleri dövüş eğitimi, disiplin ve profesyonel emirdi. Bu yüzden “İspanyol Günlüğü” kitabındaki M. Koltsov, milliyetçilerin geri çekilme ve korkakları vurmak için atanmış özel silahlara sahip olduklarını, piyadelerin arkasında makineli tüfekler bulunduğunu yazdı. Ancak General Enrico Lister, geri çekilme durumunda askerlerinin ateş edilmesini emretti. Cumhuriyetçi çavuşlar, merkeze yazılı bir emir olmadan geri çekilme emrini veren subayları vurma emri bile aldı. “En az bir inç toprak kaybı yapan herkes bununla başını cevaplayacak” dedi Lister askerlerine hitap etti ve yine de yardım etmedi, Cumhuriyetçiler birbiri ardına yenilgiye uğradı. Öte yandan, Sovyet askeri danışmanları belki de orada dinlemiyorlardı. “Aragon'daki çok sayıda Rus subay, İspanyol askerlerini sömürgeleştirilmiş Aborjinler konumuna sokuyor” dedi. Aragon Cephesi karargahından İspanyol Cumhuriyeti Savaş Bakanı'na kadar olan bir telgraf, ve bize karşı bu tutum örneğinin hiçbir şekilde izole olmadığını söyledi. Ve bir harikası, şükran nerede? Ve ilköğretim! İlginçtir ki, hiç kimse Amerikan pilotlarına ve İngiltere, ABD ve Kanada'dan gönüllü memurlara hiçbir şey söylemedi ve maaşlarına bizden daha fazla ödediler! Muhtemelen de onlarla törenimiz! Ve doğrudan söylerlerdi: tanklarımız ve uçaklarımız olmadan, hepiniz burada “değneksiz sıfır” sınız ve görüyorsunuz, onların yerlerini anlayacaklar. Ve sonra her şey “kardeşlik dayanışması”, “proleter enternasyonalizmi”, “uluslararası yardım” dır ve Almanlar böyle olmalıydı… “ve sen gittin!”