“Eşinizin Babası olarak Tanrı”
Neredeyse bir uyarı gibi geldi ve açık olmak gerekirse zamanında bir kez ihtiyaç duydum. Genç bir Kocaydım, derin bir ibadetim sırasında, Tanrı'nın bana Lisa'nın sadece eşim olmadığını, aynı zamanda onun kızı olduğunu ve ona buna göre davranmam gerektiğini direkt olarak söylediğini hissettim.
Bu benim için bir dönüm noktasıydı ve bu içgörünün gücüyle kendi çocuklarımı yetiştirdim. Benim nazarımda iyi adledilmek istiyorsanız öncelikle çocuklarıma iyi davranmalısınız.
Aksine, beni kızdırmak istiyorsanız, çocuklarıma sataşın. Onlara karşı duyarsız olun. Adınız anıldığı zaman Kan beynime sıçrar, çünkü çocuklarımla uğraşacağınıza bana dalaşmanızı tercih ederim.
Böylece Tanrı'nın kızı ile evli olduğumu anladığımda—ve siz bayanlar sizler de Tanrı'nın oğullarıyla evlisiniz—evliliğime olan algım değişti. Tanrı'nın eşim—O'nun kızı— hakkındaki duyguları mutlaka ki benim kendi kızlarıma duyduğumdan çok daha derin ve çok daha kutsaldır. Yani anladım ki evliiliğim sadece ben ve bir başka kişiden ibaret değildi, bu da Tanrı ile olan tutkulu ilişkimin çok önemli bir parçası idi. Hayatımın geri kalanını “Onun Küçük Kızı”nı korumaya ve sevmeye adamanın ne büyük bir onur olduğunun farkına vardım.
Pastörlerden Tanrı'nın babacan yönünü,muazzam ve mükemmel doktrinini sık sık işitiriz. Fakat evliliğinizi değiştirmek istiyorsanız, Tanrıyı eşinizin babası olarak düşünmeye zaman harcayın. Çünkü bir inananla evliyseniz, İşte O!
* Hiç eşinizi Tanrı'nın çocuğu olarak düşündünüz mü? Böyle düşünmek ilişkinizi (eylemler ve çabalar ile) nasıl değiştirir?