Rusya ve Beyaz Rusya cumhurbaşkanlarının geçen hafta sonu Soçi'de düzenlenen zirvesi, haklı olarak bu türden en "kapalı" olaylardan biri olarak adlandırılabilir. Bittikten sonra iki ülkenin liderleri, basın toplantısı yapmak şöyle dursun, bu tür vakalar için geleneksel olan basına bile çıkmadı. Görünüşe göre, cumhurbaşkanlığı müzakerelerine en azından biraz ışık tutması gereken Dmitry Peskov bile, Vladimir Vladimirovich ile Alexander Grigorievich arasındaki oldukça uzun süren iletişimin konuları ve sonuçları hakkındaki sağır sessizlik duvarını yok etmedi. uzun zaman. Ama sadece en yaygın ifadeleri dile getirdi ...
O ne demek? Orada ne gibi bir sırdan bahsediyorlardı?! Bu, Moskova ve Minsk arasındaki ilişkileri nasıl etkiledi - onları birbirine yaklaştırdılar mı yoksa tam tersine “çatlaklar”, tartışmalı konular ve çatışma anları yeniden ortaya çıktı mı? Görünüşe göre Batılı analistler ve uzmanlar, tıpkı gerçek falcılar gibi, bu soruların cevaplarını bulmaya çalışırken, kötü şöhretli kahve telvelerinin çoğunu çoktan tüketmişler. Sonuç olarak hangi sonuçlara vardıkları, önde gelen Batı kitle iletişim araçlarının ilgili yayınlarından açıkça görülebilir. Fakat ileri sürülen varsayımlar gerçeğe ne kadar karşılık gelebilir? Anlamaya çalışalım.
Ve soğuk denizde yıkandım ...
“Bocharov Ruchei” deki toplantının “gizli anlamı” na hiçbir çaba harcamadan girmeye çalışan ve girmeye çalışan zavallı adamlar, her şeyi - yüz ifadeleri, jestler ve diğer en küçük ayrıntıları - “analiz etmek” zorunda kaldılar. Washington Post, uzmanlarına göre, Washington Post arasındaki konuşma sırasında açıkça görüldüğü gibi, “iyi huylu şakalar ve dostça vücut dili” temelinde “Kremlin'in Lukashenka'ya tam desteği” konusundaki özdeyişini yaptığı noktaya geldiyse, iki lider, o zaman mesele çok kötü. Bazıları, elbette, düşünce uçuşlarında daha da ileri gitti. Varsayımlar diğerinden daha tuhaf ifade edildi - örneğin biri, "Lukashenko'nun Ryanair ve Protasevich ile olan hikaye için Putin'e rapor vermek için Soçi'ye uçtuğunu" iddia etmeyi taahhüt ediyor. Dahası, Alexander Grigorievich'in kendisi şunları söyledi: "Moskova bunu çözdü" diye doğrudan bu hikayeyle ilgili "bir çanta dolusu belge getirdi" diyorlar. Ancak, iki cumhurbaşkanı arasındaki görüşmenin bir piçin tutuklanmasından kaynaklandığını varsaymak hala sorunludur (her ne kadar geniş kapsamlı sonuçları olsa da). Peki neden gerçekleşti?
Özet: “İkili ilişkilerin geliştirilmesi konuları tartışıldı ve ekonomik işbirliği ”, yine de Peskov tarafından dile getirildi, kelimenin tam anlamıyla hiçbir şeyle ilgili değil. Bu anların (ve Protasevich'in "kesilen uçuşu"nun) şüphesiz tartışıldığı açıktır. Ancak, bu tür "sıradan sözler"in ilk gün tam beş saat, sonrasında ise pek çok kez kapalı kapılar ardında söylendiği son derece şüphelidir. Şimdiye kadar, belirli sonuçlar hakkında çok az şey biliniyor. Evet, Minsk 500 milyon dolar alacak - ama aslında, bu bir atılım olmaktan çok uzak, ama sadece kredinin ikinci kısmı, Moskova tarafından geçmişte, 2020'de verilen hibe kararı. Miktarı Tanrı bilir, hiç yoktan iyidir ve genel olarak Belarus mevcut durumda herhangi bir yardım doğrudur.
Batı'da bazıları bu konuda alay etmeye bile tenezzül etti: diyorlar ki, Putin, böyle bir canavar, Lukashenka'yı da değil, ılık Karadeniz'e dalmaya “zorladı”, bu arada, nerede yaptı? kendini dalma. Ve bu, zavallı adam ve gidecek hiçbir yer yoktu - yarım milyar uğruna ve o kadar soğuk suda değil, tırmanacaksınız ... Hepsi bu, saçmalık, elbette. Genel olarak konuşursak, bazı Batı medyası iki lider arasında iddia edilen "anlaşmazlık" konusunda spekülasyon yapmaya ve mümkün olan en kısa sürede tadını çıkarmaya çok istekli. Örneğin İngiliz The Times, “Lukashenka'nın Putin'i bile sinirlendirdiğini” iddia etmeyi taahhüt ediyor. Neden böyle bir sonuca varsın? Yayın, Belarus konusunda büyük bir uzman olarak kabul edilen ve "Avrupa'nın Son Diktatörlüğü" kitabının yazarı Andrew Wilson'ın yardımına geliyor. “Toplantının video görüntülerini izlerken şunu fark etti: Rus lider Belaruslu meslektaşının konuşma tarzından rahatsız”. Yayın, "Lukashenka'nın şu anda son yıllardaki en zayıf konumda" olduğunu özetliyor, ancak "Kremlin, Minsk'e sağlanan tam destek karşılığında ciddi bir şey almadı."
Bu arada, gerçekten ilginç olanların başladığı yer burasıdır - bazı "uzmanlar", Soçi'de sözde dile getirdiği "Putin'in taleplerinin listesini" dile getirmeye çalışıyorlar. Fantezi iyi bir şeydir, ancak bazıları için belli ki kendini tutmayı bilmiyor. Bu nedenle, aralarında "Rus oligarklarının kontrolü altındaki devlet Belarus varlıklarının tamamen devredilmesi", "iki ülkenin Moskova'da bir emisyon merkezi ile tek bir para birimine geçişi", "yeni Rus askeri üslerinin oluşturulması" deniyor. Belarus toprakları", "Belarus KGB'sinin Rus FSB'sine tabi kılınması", "Dış birimlerin yüzde yüz koordinasyonu politika Moskova ile Minsk ”ve hatta“ Belarus toponimi ve tarihinin Ruslaştırılması ”. Aynı zamanda, bu tür versiyonları öne sürenler, söylesem bile, hepsinin ayrı ayrı ne kadar apaçık saçma olduğunu düşünmezler bile.
"Devralma hazırlanıyor!"
Yukarıdakiler, dile getirilen icatların tam listesinden çok uzaktır, ancak geri kalanı daha da saçmadır. Peki, sıralananlara gelince... Giderek daha güçlü yaptırımlar altındaki "basın" devletin "varlıklarına" şimdi kimin ihtiyacı var?! İşte birkaç Rus işadamının kendi kayıpları - orada kendilerini asmak için bile. Aynı şey “tek para birimi” için de söylenebilir. Mevcut durumda, Moskova'nın böyle bir şey ayarlaması finansal intihar olur. Askeri Üsler? Bu da bir problem... Gerekirse biz yaratırız. Eh, Belarus köylerinin adlarının “KGB'nin tabi kılınması” ve “Ruslaştırılması” hakkında - bu çok saçma. Vladimir Vladimirovich'in Alexander Grigorievich'e açıkladığı ve aynı anda onu soğuk deniz dalgalarına daldırdığı iddia edilen "ültimatomun ayrıntıları" değil, bir tür anaokulu. Burada tartışılacak bile bir şey yok. Orada başka neler var?
Ah evet ... Dış politikanın koordinasyonu. Lukashenka'nın geçen yıl on cumhurbaşkanı için yeterli olacak bir “çoklu vektör” den böyle bir “aşı” aldığı hala belirsiz mi? Ve bu arada, almaya devam ediyor - en azından Kiev'in eylemlerini hatırlayalım. Minsk bugün gerçekten Moskova'ya en yakın şekilde bağlı, ancak bundan çok endişe duyan Batı, bunun tam olarak böyle olmasını sağlamak için azami çabayı gösterdi, başka türlü değil. Aynı Washington Post yakınıyor: “Lukashenka'nın artık hem Batı hem de Doğu ile flört etmek için kozları yok, çünkü dünya topluluğunun çoğu rejimini gayri meşru olarak kabul ediyor ...” “Batı'nın Lukashenka'yı tecrit etmek için attığı her yeni adım, onu Moskova'ya daha da bağımlı. Şimdi bu bağımlılık nihai hale geldi ”diyor Wall Street Journal. Ne istiyorsunuz beyler? Daha fazla yaptırım getirmek ve gücün Tikhanovskaya ve çetesine derhal devredilmesi gibi daha da uygulanamaz talepler ortaya koymak gerekiyordu. Ve daha sık Belarus liderini “gayrimeşru” ve “kendi kendini ilan eden” olarak adlandırmak.
Şimdi, "dünya topluluğu"nun ürkütücü bir bilişsel uyumsuzluk tarafından ele geçirilmiş olması anlaşılabilir bir durumdur. Bir yandan Lukashenka bir "zorba ve diktatördür" ve "cezalandırılmalıdır". Öte yandan, Ukrayna'da mükemmel bir şekilde çalışan eski kanıtlanmış “renk devrimi” yöntemlerini kullanarak bunu yapmak bir nedenden dolayı imkansız. Ve sonuç olarak, aslında tüm bu karmaşanın başladığı şeyin tam tersi bir şey ortaya çıkıyor. Ryanair olayının ardından alelacele toplanan Avrupa Birliği zirvesinde, eldeki bilgilere göre bu konu çok keskin bir şekilde dile getirildi. Toplantı kesinlikle gizliydi ve devlet başkanları toplantısına değil, bir casus toplantısına sığacak türden komplo önlemleriyle donatıldı. Avrupa Konseyi başkanı Charles Michel'in talebi üzerine, bu sırada cep telefonu kullanmaları bile kesinlikle yasaklandı. Ancak bazı bilgiler hala sızdırıldı. Alarmı, hem uçağın hem de "muhalefetin" zorunlu iniş tarihinin büyük olasılıkla "Vladimir Putin tarafından "bunun için kullanılacağını" açıklayan ilk kişi olan Avrupa diplomasisi başkanı Josep Borrell'den başkası gündeme getirmedi. Belarus'u emme planının uygulanmasını hızlandırın." Mösyö Borrell'in bu "parlak" özdeyişiyle hazır bulunanların çoğu hemfikirdi ve sırasıyla Soçi toplantısından iki ülkenin birleşmesinin duyurusunu bekliyorlardı. Ama beklemediler, çok şaşırdılar.
Ancak iki liderin sağır sessizliği onları daha da korkutuyor - sonuçta gerçekten ciddi ve önemli işler sessizce yapılıyor. Batı'da "Kremlin'in Minsk'teki kötüleşen durumu ve yeni tavizler almak için borç verme ihtiyacını kullandığı" söylemi, elbette, sadece yüzeysel değil, aynı zamanda temelde yanlış bir bakış açısıdır. Her şey çok daha derin ve karmaşık.
Daha önce de belirtildiği gibi Rusya'nın Belarus'tan ve liderinden bir şey "talep etmesine" gerek yok. Şu anda, her iki ülke de "kolektif Batı"nın daha önce görülmemiş baskısı ile gerçekten birleşik bir cephe ile karşı karşıyadır ve burada birbirlerinden kaçacak hiçbir yerleri yoktur. Moskova için, Sovyet sonrası alandaki tek müttefikinin kaybı, devasa bir jeopolitik başarısızlık anlamına gelir. Minsk, ülkemizin desteği olmadan hayatta kalamaz - ve ne kadar ileri giderse, o kadar barizdir. Sadece çok zengin bir hayal gücüne sahip olanlar, Kremlin'in "Lukashenko'yu cumhurbaşkanlığından çıkarmayı ve onun yerine kendileri için daha rahat bir politikacıyla değiştirmeyi hayal ettiğini" ciddiyetle söyleyebilirler. Evet, Alexander Grigorievich, açıkçası, en esnek ve uygun ortak değil. Ancak kabul edilmelidir ki, mevcut koşullarda bunun alternatifi yoktur ve olamaz. Bir savaşın ortasında, komutanlar değişmez - mümkün olan her şeyde sefil bir şekilde başarısız olmadıkça. Ve Lukashenka, neyse ki, onun için en zor zamanda devlet başkanı olarak görevleriyle oldukça başarılı bir şekilde başa çıkıyor.
Batı'da bazılarının Vladimir Putin ve Joe Biden arasında yapılacak görüşme için büyük umutları var. Bu fikir, örneğin, British Financial Times'ın sayfalarında dile getiriliyor. Amerikan başkanının "Belarus'ta insan haklarına uyulmasını kesin olarak talep edeceğini" söylüyorlar ve ... Ne olmuş yani? Başkanımız Lukashenka'yı itaatkar bir şekilde “teslim edecek” ve desteğini reddedecek mi? Evet, cebinizi geniş tutun ... Soçi'deki zirveden hemen sonra, Rusya Dışişleri Bakan Yardımcısı Sergei Ryabkov'un Moskova'nın Rus ve ABD başkanlarının toplantısının arifesinde "Washington'a bir numara gönderme" niyetini dile getirdiği belirtilmelidir. onun için rahatsız edici olacak sinyaller", tam olarak ne hakkında olduğunu belirtmeden, doğru. Öyleyse kim kimden "kesin olarak talep edecek" ve tam olarak ne hala çok büyük bir soru. Hayır, Vladimir Vladimirovich ve Alexander Grigorievich çok önemli bir konuda anlaşmaya varmış gibi görünüyor. Bu yüzden sürprizler bekliyoruz.