Yahu bu Çin'liler, (Çin'li demek doğru mu acaba, Çin'li ne ya, yazınca bir garip geldi şimdi, Chun Li gibi, ahaha Chun Li dedim de aklıma geldi, Sıtrit Faytır, ok neyse.)
Yahu bu Çin'liler, (Aslında Çin'liler demeyeceğim galiba ben, baştan yanlış başlıyormuşum gibi hissettim bir an, çünkü Çin yemeğinden bahsedecektim normalde ben, ortamda Çin'li falan yok, zaten Çin'li demek doğru mu o da ayrı bir polemik konusu, neyse.)
Yahu bu Çin yemekleri, (Ama aslında Çin yemeklerinden de değil de, ne kadar da çok de dedim, bağlaç anlamındaki -de -da'lardan çok kullanıyorum sanırım ben, Çin yemeği yenen şu çubuklarla ilgili bir fikrim vardı benim, ondan bahsedecektim.)
Yahu bu Çin yemeği yenen , daha doğrusu yenemeyen çubuklar var ya, (onlar da yemekmiş gibi sanki, yemek muamelesi yapıyoruz, ıvır cıvır şeyler, tatlı mı ekşi mi belli değil, amorf yemekler, garip garip öbürcükler, yemek deyip geçiyoruz, yemek öyle mi olur, yemek dediğin öyle olmaz, al sana böyle olur, dıkş, neyse.)
Yahu bu Çin yemeği yerken kullanılan, ama daha çok insanı sinir etmek için üretilmiş çubuklar var ya, hani insana tane tane pirinç yedirten psikopatik şeyler, işte onların yerine maşa kullansak ya, daha iyi olmaz mı? Hem öz be öz Türk malı. Yerli malı, yurdun malı, herkes bunu kullanmalı.
Böylelikle, donumuza kadar giren Çin'lilerden en azından yemek yerken kurtulmuş olabiliriz. Ha gerçi Çin yemeği de yemeyelim o zaman diyebiliriz, yemeyelim bana uyar. Bundan sonraki hayatımı Kamboçya Usulü Tavuk yemeden geçirebilirim sanıyorum.
Hı, ne dersin Bay Miyagi? Sen maşayla sinek yakalayabilir misin?