Yumurta rezervindeki azalma, günümüzde sıkça karşılaşılan bir kısırlık nedenidir. Kadınların belirli bir yaştan itibaren yumurta sayıları ve kalitelerindeki düşüş, doğurganlık üzerinde etki yapabilir. Bu durum, anti-müllerian hormonu (AMH) seviyelerindeki azalmayı ifade eder. Genç kadınlarda dahi görülebilen bu durum, doğal yolla veya yardımcı üreme teknolojileriyle çocuk sahibi olma şansını azaltabilir.
AMH, yumurtalıklardaki küçük foliküller tarafından üretilen bir protein olup, yumurtalık rezervini belirlemek için kullanılır. Düşük AMH seviyesi, döllenmeye uygun yumurta sayısının azaldığını gösterir. Bu durum, hamilelik şansını düşürebilir, özellikle yaş, genetik faktörler, tıbbi durumlar ve yaşam tarzı gibi çeşitli etmenlerle ilişkilidir.
AMH seviyeleri, genel olarak yüksek normal, orta normal ve düşük normal aralıklarda değerlendirilir. Bu değerler, kadının yumurta rezervini ve fertilite potansiyelini gösterir. Ancak, düşük AMH seviyeleri sadece gebe kalamayacağınız anlamına gelmez, sadece üreme potansiyelinin azaldığını gösterir.
Düşük AMH seviyeleriyle ilişkilendirilen faktörler arasında yaş, erken yumurtalık yaşlanması, polikistik over sendromu (PCOS), bazı tıbbi tedaviler ve genetik faktörler bulunur. Sigara içmek ve çevresel toksinlere maruz kalmak da yumurta rezervini olumsuz etkileyebilir.
AMH testi, fertilite değerlendirmesi, yumurtalık rezervinin değerlendirilmesi ve yardımcı üreme teknolojileri gibi durumlar için yapılabilir. Tedavi seçenekleri arasında fertilite koruma, in vitro fertilizasyon (IVF), donör yumurtalar, hormon uyarımı ve yaşam tarzı değişiklikleri bulunur.
Erken menopozun tamamen engellenemeyen bir durum olduğu kabul edilse de, sağlıklı yaşam tarzı ve üreme koruma yöntemleri riski azaltabilir. Bu önlemler arasında dengeli bir diyet, düzenli egzersiz, temel tıbbi durumların yönetimi ve hormon replasman tedavisi bulunur.
Sonuç olarak, düşük AMH seviyeleri veya erken menopoz konusunda endişe yaşayan bireylerin bir sağlık profesyoneli ile danışmaları önerilir. Her bireyin durumu farklıdır ve uzmanlar, spesifik durumları değerlendirerek uygun tedavi planlarını önerme konusunda yardımcı olabilirler.