28.10.2012 - 01:00 | Son Güncelleme: 28.10.2012 - 01:00
Ergin Saygun çapında kaç paşamız var acaba?
Emekli Orgeneral Ergin Saygunu tanımıyorum. Onunla herhangi bir toplantıda, bir dakika bile birlikte olmadık. Ama, Kurban Bayramından önce, Onun TÜRK ORDUSUNA BALYOZ isimli eserini okuyunca, savunmasında söylediklerini inceleyince, anlatılmaz bir üzüntünün içine düştüm. Dolayısıyle, Kurban Bayramına büyük bir hüzünle girdim.
Emekli Orgeneral Ergin Saygunu tanımıyorum. Onunla herhangi bir toplantıda, bir dakika bile birlikte olmadık. Ama, Kurban Bayramından önce, Onun TÜRK ORDUSUNA BALYOZ isimli eserini okuyunca, savunmasında söylediklerini inceleyince, anlatılmaz bir üzüntünün içine düştüm. Dolayısıyle, Kurban Bayramına büyük bir hüzünle girdim.
Yedek subaylığımı, 1961-1969 yılları arasında, Ankarada, Cumhurbaşkanlığı Muhafız Alayında yaptım. 27 Mayıs darbesinin Cumhurbaşkanı koltuğuna oturttuğu Cemal Gürsel Paşayı yakından dinlemek, tanımak fırsatı buldum. Cemal Aga, zaman zaman pembe köşkten ayrılır, Çankaya tepesinde halkın arasına karışarak memleket meseleleri üzerine fikirlerini söylerdi. Anlattıklarını çok büyük bir dikkatle dinlerdim. Konuşanın, cumhurbaşkanımız olduğunu düşününce derin bir üzüntü duyardım, utanırdım. Komitenin bir başka Cemal Paşası daha vardı. Bir gün, gazetecilerin önünde: Bende kafa yok ama yürek var! demişti. 27 Mayıs darbesinden 9-10 yıl sonra, Anıtkabir bahçesindeki otlar, her nasılsa yanmıştı. Komitenin 3. Paşası Sıtkı Ulay demişti ki: Anıtkabir bahçesindeki otlar, yeniden yakılırsa, ordu olarak, tekrar idareye el koyabiliriz!
Cumhuriyet gazetesinden Yaşar Kemal ve Cevat Fehmi Başkut 27 Mayıs darbecileriyle röportajlar yapmışlardı. Onlara:
- Hangi kitapları okudunuz? diye sormuşlardı.
- Beyaz Zambaklar Ülkesi diye bir cevap almışlardı. Başka? Başka bir kitap ismi yoktu. 12 Eylül 1980 darbesi yapıldığında, Kültür Bakanlığında Müsteşar yardımcısıydım. Kenan Evren Paşayı ve arkadaşlarını tanımıştım.
Ben emekli Orgeneral Ergin Saygunun 385 sayfalık Türk Ordusuna BALYOZ kitabını okuyunca, ister istemez öteki paşalarla bir mukayese yaptım. Gördüm ki, Saygun Paşa, bizim çok değerli paşalarımızdan biridir. Evvela, ciddi bir fikir yapısına sahiptir. Doğu ve Batı dünyasının Türkiye üzerindeki oyunlarını çok iyi bilmektedir. PKK ihaneti karşısında çok doğru tesbitleri vardır. Yani o, noksansız ölçüler içerisinde tam bir Türk paşasıdır. Onu dikkatle okurken, kendi fikir dünyamın içinde olduğunu gördüm.
Şimdi bana soracaksınız. Saygun Paşayı okurken, neden büyük bir üzüntü duydunuz? diyeceksiniz. Daha önceki yazılarımda da belirtmiştim: Ordusuz millet, ordusuz devlet olmaz. Namusumuzu, şerefimizi, hürriyetimizi ordumuzun gücüne borçluyuz. Ordumuzun siyasete bulaşması, şu veya bu sebeple hükûmet darbeleri yapması felaketimiz oluyor diyerek endişelerimi belirtmiştim. Ergin Saygun Paşayı okurken derin bir üzüntü duymam, yargılandığı mahkemede karşı karşıya kaldığı uygulamalardandır. Bir mahkeme yargıladığı kimsenin önce sağlık durumunu düşünmelidir. Mahkemeler, katiyyen öldürmek kasdiyle hareket edemezler. Evvela Saygun Paşanın çok ciddi hastalıkları vardır ki tıp otoriteleri tarafından tutulan raporlar 533 sayfa tutmaktadır ve günde 17 ayrı ilaç kullanmaktadır. İki defa kalp ameliyatı geçirmiştir. Yeni bir kalp kriziyle sarsılmıştır. Şeker hastalığından şikayetçidir ve daha neler neler. Böyle bir hastanın inatla ve ısrarla cezaevinde tutulması bütün insaf duygularımızı kavuracak derecededir. Olur mu?
Ve sonra, sahte CDlere, uydurma belgelere, yalancı şahitlere dayanılarak karar verilmesi sabrımızı taşırmaktadır. İnanıyorum ki, BALYOZ kitabını okuyan herkes, aynı acıları duyacaktır. Ordumuzun kaç Ergin Saygun Paşası var acaba?
Bu BALYOZ dâvâsı, Yargıtayımızda bozulmazsa; Ergin Saygun gibi paşalarımız beraat etmezlerse, vay bize, vaylar bize!
Onun BALYOZ kitabını, lütfen siz de okuyunuz. Üzüleceksiniz...