Bu yeni kültür merkezi, şehrin genelinde yer alan kültür ve sanat rönesansını temsil ederken, İstanbul'un mimari mirasını da korumakta.
GAD, çekirdek alanına binanın geneliyle kontrast yaratan çağdaş bir "kutu" yerleştirdi. Bu kutu, çevresi boyunca devam eden yalın çelik "diagrid" çerçeve sistemi kullanılarak tasarlandı. Bu strateji, kat planlarının daha açık olmasını ve katlar arasında program adına esneklik ve en az alan kaybı sağlamakta.
GAD'nin tasarımı mevcut binanın, İstiklal Caddesi boyunca görülen tipik cephe tarzında olan tarihi kabuğunu korumakta ve restore etmekte. Bina çekirdeği boşluğun hissettirilmesi adına tamamen kaldırıldı. Zeki bir hareketle "Kutu" kendini çevreleyen tarihi masonry kabuğunun içinde yerçekimine karşı geliyormuş izlenimi yaratmakta. Tezat inşaat metodlarının ve malzemelerinin oluşturduğu mimari sembiyoz, geçmiş ve gelecek arasında neşeli bir gerilim yaratmakta...
Binada aynı zamanda çeşitli sanat eserleri de bulunmakta. Bunlardan en göze çarpanı V şeklindeki kolonları aydınlatan LED ışıklandırma tüpleri. ''Untitled'" adlı bu eser New York'lu sanatçı Leo Villareal tarafından 2008 yılında binaya özgü gerçekleştirildi. Binanın giriş katındaki Edison ampuller müziğin sesine göre yükselip alçalıyor, bu eserin adı "Elo (Spiderlights)", ve sahibi Christian Partos, 2009 da bina için tasarladı. Gene giriş katında bulunan kırmızı, sarı, mavi kapılar, sonsuz bir mekana giriş yapılıyor hissini veriyorlar. Bu eserin adı "Shortcuts", ve yaratıcısı Ivan Navarro. Giriş katında yer alan başka bir eser neonla yazılmış, adı ile aynı olan "Listen to your eyes" yazısı ve sahibi Maurizio Nanucci. Giriş katında gene ortada olan cam ve ayna poramid bakış açısına gore değişik görüntüler veriyor. Eser Brigitte Kovanz tarafından 2007'de tasarlanmış, adı da "Ad Infinitum".