Gigantizm ve akromegaliler hem insülin benzeri büyüme faktörü veya IGF-1’in aşırı aktif bir eylemine bağlı bozukluklardır. Gigantizm, çocukluk çağında anormal derecede yüksek bir büyüme meydana geldiğinde, epifiz bezi plakaları açıkken oluşur; oysa akromegal büyüme plakası kıkırdağı kaynaştığında erişkin dönemde aynı eylemden kaynaklanır. Hipofiz bezinde bir anormallik, yetişkinlerde kemiklerin genişlemesine yol açan büyüme hormonunun fazla salınmasına neden olur ve çocuklarda aşırı yüksekliğe neden olur.
Her iki bozukluğun görülme sıklığı nadirdir, devrimcilik akromegaliden daha nadiren görülür.
Aşırı miktarda büyüme hormonu (GH), vücudun prosesleri ve besinleri kullanma biçiminde bir değişikliğe neden olan hipofiz bezi tarafından salınır. Epifizyel veya kemik büyüme plakaları, çocukluk çağında hala açıktır; bu, akromegalinin kimyasal değişiklikleri, uzun kemiklerin anormal bir büyümesine neden olur anlamına gelir. Hem dev oluşum hem de akromegali, en sık, hipofizdeki kanserli olmayan bir tümör olan pitüiter adenoma neden olur. Akromegali, kalınlaşıp yumuşak olabilen ellerin ve ayakların büyümesine neden olur. Çene çizgisi, alın ve burun gibi yüz özellikleri büyür ve kaba yayılacaktır. Ağızın içinde dil daha büyük olur ve dişler çenede daha fazla boşluğa sahiptir, böylece geniş aralıklarla olurlar.
Çocuklarda ve gençlerde, kemiklerin uzamasının ve büyümesinin başka semptomları belirginleşti.
Devecikmenin ve akromegalizmin diğer belirtileri arasında yağlı cilt, terleme, yüksek tansiyon ve daha kaba vücut tüyleri bulunur. Baş ağrısı, artrit ve kas güçsüzlüğü, durumun rahatsız edici tarafından paylaşılan yan etkilerden bazılarıdır.
Deveciliğin en yaygın yaşı ergenliktir ancak küçük çocukların etkilenmiş olduğu durumlar vardır. Normalde, hipofiz bezi hipotalamustan aldıktan sonra GH’yi serbest bırakır ve büyüme hormonu salan hormon veya GHRH üretir. Hipotalamus aynı zamanda hipofiz beynine GH üretmeyi durdurmak için bir sinyal verir, ancak akromegaliler durumunda bu yöne dikkat edilmemektedir. Sonuç olarak, karaciğer çok fazla IGF-1 üretir ve kemik, organlar ve yumuşak dokular büyür ve yağlar ve şekerler gibi besin maddelerinin işlenmesi etkilenir.
Devecilik ve akromegali arasındaki farklardan biri, etkilerin belirgin olduğu hızdır.
Akromegalide meydana gelen değişiklikler oldukça yavaştır ve yüz özelliklerinin değişmesi ve sertleşmesi ancak, etkilenen kişiye aşina olmayan birisi tarafından fark edilebilir, mesela bu tür şeyleri gözlemlemek veya fark etmek için eğitilmiş yeni bir tıp doktoru. Öte yandan devecilik, kendisini kısa sürede büyük değişimle dramatik bir şekilde ortaya koyar.
Devecilik ve akromegalinin teşhisi ne kadar erken yapılırsa, tedavinin ne kadar çabuk başlayabileceği ve daha ciddi semptomlar önlenir. Tedavide genellikle nedeni bu olmalı mıdır? Bu, bir nedeni varsa, pitoödem adenomunun bir kısmının veya tamamının çıkarılmasını gerektirir. İlaç formunda ilave ilaçlar da gereklidir. Akromegali başarıyla idare edilebilir ancak yaşam boyu sürer.