Önce toprağı gördü gözünün önünde giderek ona doğru yaklaşıyordu. Toprağa karışıyorum diye hissetti, kollarını kullanmak istedi düşüşünü hafifletmek için ama oynamadı kolları yerinden korumadı kolları on dokuz yıldır onları taşıyan bedeni ve düştü
ve yuvarlanmaya başladı
yokuş aşağı durmadı, duramadı.
Büyük bir kayaya çarptı başını ve durdu. Hem zaman hem dünya hemde o durdu. Toprak dolmuş gözlerini acıyla açtı ve gökyüzüne baktı. Bu akşam ararlar annemi diye düşündü, üzüldü. Nişanlısını düşündü, bir iki sene üzülür sonra evlenir dedi kendi kendine.
Uzaktan silah sesleri ve arkadaşlarının çığlıklarını duyuyordu zamanla onlarda kesildi. Gökyüzü hala mavi bulutlar hala beyaz hava hala sıcaktı ve öyle olmaya da devam edecekti.
Son kez kırptı gözlerini ve göz bebeklerini son kez gösterdi dünyaya.
Sonra.....
Sonra sen oturup kahveni içmeye devam ettin, diğeri caddede gezmeye, bir diğeri "hadi geç kalıyoruz konsere" diye sevgilisine kızdı, birileri "eeh her kanalda da şehit haberi var, içimiz şişti" dedi.
Yani senin anlayacağın durmadan döndü bencil dünya
Vatan Sağoldu ama onlar....
14 Temmuz 2011
19:45