Mashable kısa süre önce editör Rebecca Ruiz’den tuhaf, mantıksız bir tirad yayınladı. Delta varyantı aşısızlara öfkemizi körüklüyor. Sakin olmamızı söyleme. Bugünlerde her yerde olan aynı yorgun işkembe: fakir, uzun süredir acı çeken aşılar burada pandemi ile ve durumun tüm suçu aşılanmamış kişilerde.
Ruiz, halka dışarı çıkmak, aile üyelerine maskesiz sarılmak ve sonbaharda çocuklarını okula göndermek konusunda yeniden iyi hissetmeye başladığını açıklayarak başlıyor. Kader bir güne kadar….
Ruiz şöyle yazıyor:kadar sakin kaldım Temmuz ayı sonlarında açıklanan Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri aşılanmış kişilerin aşılanmış diğerlerine bulaştırabileceğini. Çaresiz öfke çabuk geldi”
Şimdi o Ruiz’in kızgın, korkmuş, çaresiz hissetmesi anlaşılabilir bir şeydi., ve bu haberden umutsuz. Açıkçası, bir buçuk yıl boyunca ana akıma göre her şeyi “doğru” yaptıktan sonra bunun yeterli olmadığını ve hala belirsizlik olduğunu duymak zor. Herkese aşılamanın aslında sihirli bir kurşun olduğu ve bir aşı bulunduğunda hayatın normale dönebileceği ve geri döneceği söylendi.
Bununla birlikte, bu durumu gerçekte olduğu gibi almak yerine – virüsler bizim kurallarımıza göre oynamadığı için doğal olarak öngörülemeyen bir durum – hatta gerçekten çalışmayan bir ürün için aşı üreticisine kızmak yerine, Ruiz aşısız olanı günah keçisi yapmaya karar verdi.
İşte bu noktada bir sorunumuz var.
Delta Varyantı, Aşısızlara Sizi Kızdırmamalı
Ruiz gibi, neredeyse herkes yorgun. Herkes streslidir, hasta olan (veya kendileri hasta olan), işini veya gelirini kaybeden, çocuk bakımı bulmakta veya okul sorunlarıyla uğraşmakta zorlanan ve tüm belirsizliklerle uğraşan aile ve arkadaşlarla tanışmıştır. Bu salgından kimse etkilenmedi. Birinin aşı olmamayı seçmesi, bunların hiçbirini değiştirmez.
“Aşılanmamışlar”, geçen bir buçuk yılda neler olduğunu fark etmeyen, başıboş, stressiz, parti zamanı grubu değildir. Ruiz böyle davranıyor ve kendisi ve onun gibi diğerleri, mücadele edenlerin sadece onlar. Kafasında “biz” ve “onlar” senaryosu yaratıyor.
Ve onun içinde – oldukça anlaşılır – ötesinde bir durumla ilgili hayal kırıklığı Tümü bizim kontrolümüz, suçlayacak birine ihtiyacı var. Mantıksız bir şekilde, pandeminin streslerini hissetmeyen veya tam olarak aynı şekilde tepki vermeyen insan grubunu seçiyor. Bu onların suçu. Aynı şekilde hissetseler, düşünseler ve en önemlisi tepki gösterseler (aşılanarak) o olsaydı, o zaman dünyadaki her şey yoluna girecek ve tekrar güvende hissedecekti.
Ruiz, elbette yalnız değil. Birçok insan giderek daha yorgun ve çaresiz hissediyor, tekrar güvende hissetmek istiyor, bu durumun sona ermesini istiyor. Tam bir kontrol kaybı hissediyorlar ve servetlerini değiştirmek için yapabilecekleri her şey için pipetlere sarılıyorlar. Ancak tehlikeli bir şekilde “diğer” insanları seçiyorlar, onları suçluyorlar ve ayıplıyorlar, toplumdan men edilmeleri gerektiğini öne sürüyorlar.
Bu durdurulması gereken bir durumdur. Ruiz ve onun gibi diğerleri, korkmuş ve stresli hissetmenin normal olduğunu, ancak başkalarını suçlamanın doğru olmadığını anlamalıdır. Bu sadece nefrete ve muhtemelen şiddete yol açacaktır.
Aşı Olan Kızgınlık Hissinde Yalnız Değildir
Ruiz’e ipucu vermek için, aşısızlar da çok sinirli. Geçen yıl aynı durumu yaşadılar ve onlar da yorgun. Ayrıca günah keçisi olmaktan son derece endişe duyuyorlar – işlerini kaybedeceklerinden, arkadaşlarını veya aile ilişkilerini kaybedeceklerinden, bazı yerlerde sadece sokakta yürürken güvende olamayacaklarından endişe ediyorlar. Bazıları savaşacak kadar endişeli – çoğu sözlü olarak.
Geçen yıl aşılanmamışların çoğu (eğer maske takmıyorlarsa) işyerlerinden men edildiler, bağırdılar, alay ettiler, alay ettiler ve hatta fiziksel saldırıya uğradılar. Neyle karşılaştıklarından ve nasıl tedavi edildiklerinden daha az stresli değiller.
Öfke ve nefret derinden kök salıyor. Aşağıya gelince, bu durması gereken aşı iticileri. Virüs mutasyona uğramaya devam edeceğinden (tıpkı grip gibi) ve aşılı kişiler de dahil olmak üzere insanları enfekte etmeye devam edeceğinden, herkesin aşı yaptırmasını sağlamak kendilerini güvende hissetmelerini sağlamayacaktır. Virüsün tamamen ortadan kalktığı ve herkesin tekrar %100 güvende hissettiği bir senaryo yok.
Virüsle ve Birbirimizle Yaşamayı Öğrenmek
Bunun yerine virüsle yaşamayı, hesaplanmış riskler almayı ve Dur nefret ve öfkeyle. Duruma aynı şekilde tepki vermeyebiliriz, ama hepimiz içindeyiz. Bazıları omuzlarını dikleştirmeyi, derin bir nefes almayı ve kontrol edemediğimiz bir elin bize dağıtıldığını anlıyor ve elimizdekilerle başa çıkmak için elimizden geleni yapacağız. Bazı yerlere gitmekten kaçınabiliriz, ellerimizi daha sık yıkayabiliriz, herhangi bir hastalık belirtisi varsa (her ihtimale karşı) evde kalabiliriz. Ve bu çok mantıklı.
Rasyonel olmayan şey, riskleri azaltmanın tek bir yolu olduğu – bazı durumlarda işe yaramayan aşılama – ve tam olarak satın almayanların öfkesi olduğu konusundaki ısrardır. En iyisi olduğunu düşünüyorsanız bir aşı alın. Kendinizi güvende tutmanın bir yolu, ancak aksini hissedenleri suçlamayı bırakın. Başkaları kendi aşılarını alırsa, aşınız gerçekten daha iyi çalışmaz.. (Bu özel aşı, hasta olmanızı veya bulaşmayı önlemez; yalnızca semptomları hafifletmek ve ölüm riskini azaltmak için tasarlanmıştır. Bu nedenle “sürü bağışıklığı” oluşturamaz.)
Bir kişi aşısını aldıysa, etrafındakiler ne yaparsa yapsın ya da yapmasa da alacağı kadar korunur.
Hayal kırıklıkları ve öfkeleriyle başa çıkmak için daha üretken yollar bulma ve bunu diğer vatandaşlardan çıkarmayı bırakma konusunda dehşete düşmüş bir ihtiyaç. O gerçekten yorucu ve potansiyel olarak tehlikeli ve bu ülkeyi daha da bölüyor. Bunu tekrar okuyun: geçerli hissetmek hüsrana uğramış, stresli, kızgın, umutsuz ya da şu anda hissedilen başka herhangi bir şey. Ama masum insanları suçlamak doğru değil.
Şimdi tek umabileceğimiz, bu ülkedeki stres ve ruh sağlığı krizinin daha da kötüleşmemesi ve insanların, tartışmanın hangi tarafına düşerlerse düşsünler, diğerlerinin temelde iyi olduğunu hatırlamalarıdır. Daha çok ortak noktamız var ve birinin kâr amaçlı bir farmasötik ürünü alıp almama kararı, kim olduklarını veya iyi bir insan olup olmadıklarını tanımlamaz.
Ruiz ders alabilir bundan: biz aslında vardır bunların hepsi bir arada, ancak bizler farklı düşünme, hissetme ve durumlara tepki verme biçimlerine sahip benzersiz bireyleriz. Karşılıklı saygı uzun bir yol kat edecek ve hemcinsimize olan korkumuza veya nefretimize odaklanmamak, biraz hissetmemize yardımcı olmak için çok şey yapabilir. az zor bir durumda stresli.
Aşısızlara olan nefretin kontrolden çıktığını mı düşünüyorsunuz?
!function(f,b,e,v,n,t,s)
{if(f.fbq)return;n=f.fbq=function(){n.callMethod?
n.callMethod.apply(n,arguments):n.queue.push(arguments)};
if(!f._fbq)f._fbq=n;n.push=n;n.loaded=!0;n.version='2.0';
n.queue=[];t=b.createElement(e);t.async=!0;
t.src=v;s=b.getElementsByTagName(e)[0];
s.parentNode.insertBefore(t,s)}(window,document,'script',
'
fbq('init', '2659669440937078');
fbq('track', 'PageView');
Kaynak : https://modernalternativemama.com/2021/08/13/delta-variant-shouldnt-make-you-angry-at-the-unvaccinated/