Adamın biri aslandan kaçar ve korunmak için, ağaca çıkar. Adam ağaca çıktığında bir de ne görsün!
Ağacın üstünde bir ayı, dalın üzerine oturmuş, meyve topluyor. Aslan da ağacın altında oturur ve adamın inmesini bekler. Adam ayıya şöyle bir göz atar. Ayı sanki kendisine:
- "Sesini çıkarma, aslan benim burda olduğumu anlamasın" dercesine, iki ekine ağzına götürmüş işaret ediyormuş. Adam bu halden hayret içinde kalır. Elinde bulunan keskin bir bıçakla, ayının üzerinde oturduğu dalı kesmeye başlar. Adam dalı kesince ayı yere düşer ve aslan da hemen üzerine atlar boğuşmaya başlarlar.
Aslan, ayıyı parçalayıp yer ve gider. Adam da Allahın izniyle kurtulur.
Günahın açığını da, gizlisini de bırakın! Günah kazananlar, yaptıklarının cezasını çekecekler.
( Enam - 120)
Bir Hadis
Şüphesiz ki sözde ve işde doğruluk hayra ve üstün iyiliğe yöneltir. İyilik de cennete iletir. Kişi doğru söyleye söyleye Allah katında sıddîk (doğrucu) diye kaydedilir. Yalancılık, yoldan çıkmaya (fücûr) sürükler. Fücûr da cehenneme götürür. Kişi yalancılığı meslek edinince Allah katında çok yalancı (kezzâb) diye yazılır.