

Son
sözü başta söyleyelim: Washington-Tiflis ittifakının yeni
oyunlarına gelmeyelim!
Son günlerde Tiflis, Amerikalı danışmanların (kimimiz onları
sivil toplumcu sanıyor) akılhocalığında yeni bir siyasi oyun
peşinde; 1864 Sürgününü kullanarak Adigeleri ve diğer Kuzey
Kafkas halklarını yanına çekmek ve Abhazları
yalnızlaştırmak... Bu çerçevede bir süredir el altından
yürütülen çalışmalar artık aleniyet kazandı.
Washington-Tiflis ekseni, herkesin kolayca anlayabileceği
üzere iki adımlı bir plan uyguluyor:
1) 2014de yapılacak Soçi Kış Olimpiyatları öncesinde,
Soçinin Kafkas halklarının 1864deki yenilgisi ve büyük
sürgünüyle özdeşikliğinden faydalanıp Kafkasyada Rus
düşmanlığını kışkırtmak.
2) Bu tarihi acıyı kullanarak Kuzey Kafkas halklarıyla
(özellikle de Adigelerle) yakınlaşmak, Adigelerle ittifak
kurmak. Hesap bir taşla iki kuş vurmak; hem Abhazya ve Güney
Osetya nedeniyle ihtilaflı oldukları Rusyayı sıkıştırmak hem
de Abhaz-Adige birliğini zayıflatmak, Abhazya-Kuzey Kafkasya
dayanışmasını kırmak... Diasporayı parçalamak da 'bonusu...
Ne yazık ki, bu oyun biraz biraz tutmuş gibi. Hem anavatanda
hem diasporada sayıları az da olsa kimi Adige dostlarımızı,
''Gürcistan Parlamentosunun, Rusların Çerkeslere uyguladığı
sürgün ve soykırımı kabul eden bir karar alacağına'
inandıracak kadar tutmuş gözüküyor. Ve bu dostlarımız kör
göze parmak misali alet oldukları bu oyunu, Adige
yurtseverliği adı altında toplumumuza satmaya çalışıyorlar.
Olup bitenleri anlamak için son 1,5 yıla bakmak yeterli.
Gürcistan yönetimi, 2008 Ağustosunda önce Güney Osetyayı
sonra Abhazyayı savaşla ele geçirme hamlesi yapmıştı.
Rusyanın dahli ile geri püskürtülüp Abhazya ve Güney
Osetyaya bağımsızlık yolu açılınca, Amerikalı müttefikleriyle
yeni bir siyasi stratejik plan oluşturdu. Geçtiğimiz aylarda
bu planın ana çerçevesi ilan edildi. Plana göre Gürcistanın,
Abhazya ve Güney Osetyayı yakın zamanda ve savaş yoluyla geri
alma stratejisinden vazgeçildi, yerine uzun vadeli barışçı
kuşatma stratejisi benimsendi.
İşte son aylarda olup bitenler bu stratejisinin saha
çalışmalarıdır. Söz yerindeyse, Soçi Olimpiyatları öncesinde
Amerikan-Gürcü oyunları...
Washington-Tiflis ittifakı bu stratejiyi olgunlaştırırken, ne
tesadüf ki (!) Adige-Abhaz hattında tamamlayıcı gelişmeler
kendini göstermeye başladı. Önce diasporada Abhaz-Adige
birliğini sabote edecek söylemler dillendirildi. Adigeler
kardeşimiz, ancak Abhazya Abhazlarındır yurtseverliği (!)
kaynatıldı. Peşinden, örgütsel bütünlüğü parçalamak üzere ayrı
federasyon projesi pişirildi. Paralelinde, Adigey ve
Kabardeyde Abhazyanın politik yanlışları ve Abhazların
vefasızlığı üzerine fikir patlamaları yaşanmaya başlandı. Kimi
sivil toplum liderleri, insan hakları savunucuları ve daha pek
çok yurtsever (!), Abhazyanın kadim düşman Rusya ile
ilişkilerini Kafkas halklarının zararı pahasına geliştirdiğini
dillendirmeye başladılar. (Şimdi bunların hangilerinin
Amerikada hangilerinin Kafkasyada yaşadığını takip etmekte
zorlanıyoruz ya, neyse).
Hem Abhaz tarafındaki hem Adige tarafındaki 'yeni nesil
yurtseverler'in ayrılık söylemleri aynı şablonla başlıyor;
Adigeler kardeşimiz, ancak..., Abhazlar kardeşimiz,
ancak.... Ve maalesef bu ancaklar iş görüyor.
Adigeydeki Çerkes Kongresi başkanı Murat Berzeg, 28 Şubat
2010de İstanbulda verdiği konferansta, Gürcistanla
ittifakın gerekliliğini uzun uzun anlattıktan sonra, bakın
Abhaz kardeşliğini nasıl ancaklıyor:
Abhazlar bizim kardeşimiz. Aynı soydanız, bu tartışılmaz.
Ancak Abhazyanın Adige ulusal sorunlarına yeteri kadar ilgi
ve önem gösterdiğini düşünmüyoruz. Abhazya bağımsızlığı
kazandıktan sonra bize destek vereceğini sanıyorduk ve Adige
ulusal sorununu gündeme getirerek bize bir yol açmasını
bekliyorduk. Bugün yürüttüğü politika Rusyanın yanında ve ben
bunu doğru bulmuyorum.
Bir aklıselim konferans dinleyicisi soruyor:
Gürcistanla Adigelerin birliği Abhazya yönünden olumsuz
sonuç doğurmaz mı?
Murat Berzeg yanıtlıyor;
Bu
konu ilk kez şimdi gündeme gelmiyor. Daha önce de bu konu
gündeme geldiğinde Abhazyada savaş çıkmak üzereydi. Abhazya
sorunu çözülene kadar konuyu erteleyeceğimizi söyledik. Bugün
bu konunun Abhazyaya ne gibi bir zararı olacak? Gürcistanla
aralarında bir savaş çıkma ihtimali olursa artık Rus orduları
var Abhazyayı savunan. Bu anlamda bizim orada bir işimiz
olduğunu, konuyla bir ilgimizi göremiyorum. Eğer Rus orduları
olmayıp, Gürcülerin saldırma ihtimali olsaydı biz Gürcistanla
böyle bir diyaloga girmezdik. Abhazların yanında olurduk.
Ancak bugün durum herkesin kendi mücadelesini vermesi
gerektiğini ortaya
koydu.
Berzegin imalı sözlerine ve ancak
sokuşturmalarına mı kızmalı yoksa tarihten ders almazlığına mı
üzülmeli?
Evet, Berzegin de dediği gibi Abhazyadaki savaştan önce,
Gürcistanın Kuzey Kafkasya ile ilişki geliştirme çabası
olmuştur. Bunu Gamsakhurdia başlatmış, Şevardnadze devam
ettirmiştir. Rusyaya karşı geniş cephe oluşturma peşindeki
Kafkasyalı bazı liderler de Gürcistanla ittifak
yapabilecekleri sanısına kapılmışlardır. Gürcistanın hesabı
açıktı; Abhazya ve Güney Osetyayı ilhak hevesindeydi ve Kuzey
Kafkasyanın bu iki bölgeye olası desteğini önceden engellemek
için diplomasi yürütüyordu. Neyse ki, bu çabuk anlaşıldı.
Anlamakta zorlananlar ise daha sonra Çeçen-Rus savaşında
Gürcistanın bu savaştan nasıl faydalanırım hesaplarını çok
iyi gördüler. 26 Mayıs 1998de Gürcistanın Abhazyaya
düzenlediği bir saldırıda çok sayıda Çeçen'in yer aldığını,
sanırım herkes hatırlıyordur. Bu Çeçenler ne yazık ki Gürcü
kurnazlığının kurbanı olmuşlardır.
Tam da Gürcistan yeni stratejini oluşturmuş ve uygulamaya
sokmuşken, Murat Berzeg ve gibilerinin Gürcü-Adige birliğinden
söz etmesini, iflah olmaz bir yanılgıdan ibaret mi sayacağız?
Hadi öyle sayalım. Peki, 20-21 Mart 2010da, Amerikan-Gürcü
ortaklığında Tifliste yapılan Çerkesleri kandırma
toplantısına önayak oluşlarını neye sayacağız. Murat Berzeg
gibi Kuzey Kafkasyadan ve diasporadan birçok isim bu
toplantıya davetliydi. Özellikle Türkiyeden çok kişinin
katılımının sağlanması için özel gayretler sarfedildi. Neyse
ki birkaç kişi dışında fazla hevesli çıkmadı. Gürcü siyasi
çevrelerinin yoğun ilgi gösterdiği bu toplantıda nelerin
konuşulduğunu zamanla anlarız. Onu anlarız da, bu Amerikan
destekli yeni Gürcü kurnazlığına balıklama dalan dostlarımız
anlar mı, bilemeyiz.
Velhasıl,
Sanki, tarih tekerrürden ibaret sözü en çok Kafkasyada
doğrulanıyor. Saf yurtseverlik duygularımızı dün nasıl
başkalarının hesaplarına peşkeş çektiysek bugün de hevesliyiz.
Hizmette sınır tanımıyoruz. Osmanlı, İngiliz, Pers, Amerikan,
Gürcü... Yetmezse din yayılmacılarına koltuk çıkıyoruz...
Neyse ki tesellimiz, tuzağa düşenlerimizin sayısının giderek
azalıyor olması. Biz adam oluruz.
Akılsız dost düşman aratmaz diye bir söz var mıydı? Vardı da
bu sözün de test adresi Kafkasya mıydı?
Biz miydik?
Yok artık!