İşlere dalmıştı. Bayram mesajları, son talimatlar, banka transferleri. Bir ara kafasını kaldırdı ki... Çanta yok... Pasaportlar, kimlikler, oğlunun pasaportu, özel bilgiler. Hepsi uçmuş... Önce Yok yahu burada da bu olmaz artık dedi. Ama baktı ki çanta gerçekten yok. Hemen resepsiyona koştu. Şikâyetler, itirazlar. - Nerede bu çanta. Acaba birisi yanlışlıkla mı aldı. İki saat sonra anlaşıldı ki düpedüz hırsızlık. Ne garip tesadüf ki, otelin bir tek o açısında kamera yok. Sonra polis... Sonra yeni kimlik çıkarmak için görevlinin karşısına geçiyorlar. Masanın arkasındaki kadın görevli soruyor. - Ne oldu? - Çantamızı çaldılar. Her şeyimiz içindeydi. - Sizin de mi? - Hem de otelin lobisinde... - O da bir şey mi? Daha geçen gün şehrin tam ortasındaki bulvarda polis kıyafetiyle turistlerin otobüsünü çevirmişler. Ya cezayı keseriz ya da rüşvet verip kurtulun demişler. - İnanmıyorum... Daha neler neler. Hırsızlık öylesine arttı ki... Polis kıyafetiyle yapıyorlar artık. NERESİ BURASI? Bu konuşma İstanbul, İzmir ya da Antalyada olmuyor. Avrupanın kültür başkentlerinden Barcelonada oluyor. Otobüsü de Gaudinin evinin önünde çeviriyor sahte polisler. Yani şehrin en güzel caddesinde. Markalar caddesi. Anlattığım hırsızlık olayı arkadaşım Kerim Erbenin başına geliyor. Konuştuğu devlet yetkilisi de Barcelona Başkonsolosluğumuzdaki görevli. Kerim diyor ki: Gerçekten konsolosluk çok kısa sürede çözdü işimizi. Ama arkamız pasaportunu çaldıranlarla doluydu... İşte böyle... Berlinden, Cenevreye kadar ekonomik kriz içindeki Avrupada ciddi bir hırsızlık kuşatması var. Barcelonada, Viyanada ya da Paristeki turistik meydanlarda ya da bulvarlarda mim sanatçıları görürseniz dikkat edin. Çünkü Romanyadan gelen hırsızlık çeteleri onları maaşa bağlamışlar. Yani sizin verdiğiniz bahşişlerle değil, sizin etrafınıza toplanmanızı sağladıkları için hırsızların verdiği maaşlarla geçiniyor çoğu. Ne yazık ki durum bu. İnsanlık tarihinin, felsefe ve sanat atlasının en derin kıtasında böyle acıklı bir dekor yükseliyor şimdi. Sartredan Don Kişota... Mozarttan Da Vinciye... Chopinden Kafkaya... Schopenhauerdan Hendele kadar yazmakla, okumakla, dinlemekle, seyretmekle, duymakla bitiremeyeceğim bir derinlik... Şimdi bir krizin içinde turistik, sıradan ve gündelik bir sığlığa dökülüyor. Acı tarafı da bu... Avrupa Birliği genişlerken aslında daralıyor. Çünkü korkuyla, endişeyle genişlemeye çalışıyor. Genişlemeden sorumlu komiserler, sahte komiser kıyafetli çetelerin hırsızlıklarıyla sarsılıyor. Umarım bu da geçer.