We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
İtalyan Rönesansında Kitap Ticareti: Yapı ve Düzenleme
Profesör Angela Nuovo, Universita di Udine tarafından
46.Yıllık Erasmus Dersi
Toronto Üniversitesi'nde verildi, 21 Ekim 2010
Profesör Nuovo, 15. yüzyılda matbaanın başlamasının ardından İtalya'da kitap ticaretinin nasıl geliştiğinden bahsetti. Kitap basımı İtalya'da hızla büyüdü - 15. yüzyılda 10.000'den fazla eser yayınlandı, ancak sonraki yüzyılda bu sayılar çok daha arttı. 16. yüzyılda Venedik kentindeki müjdeciler 27.000'den fazla baskı yaptı.
Profesör Nuovo, ilk olarak kuzey İtalya şehirlerine nasıl yayıldığını ve yayıncıların kısa süre sonra kendilerini nasıl yiyecek içecek ve alıcılarının zevklerine uyum sağladıkları da dahil olmak üzere, baskı endüstrisinin bazı özelliklerini detaylandırdı - örneğin, 16. yüzyılda kitapların dili Çoğunlukla Latince'den çoğunlukla yerel dillere çevrildi ve dini kitaplar Karşı-Reform yıllarında talep görüyordu.
Venedik kısa süre sonra İtalya'daki kitap basım endüstrisinin başkenti olarak ortaya çıktı ve belirli bir metni basmaları için yayıncılara çeşitli işyerlerine geçici haklar veren yerel yönetimden satın alınabilen imtiyazlar sistemi kuruldu; Başkalarının aynı metni dışarıdan yayıncılardan içe aktarmasını önlemek için toptancılara; ve kitapçılara Venedik'te basılmayan bir kitabı ithal edebilecek tek dükkan olmak. Bu ayrıcalıklar yaygın değildi - yayınlanan kitapların yalnızca yaklaşık% 17'sine uygulanıyordu ve yalnızca yeni metinlere atanıyordu. Dahası, ayrıcalıklar istiflenemezdi - bir ayrıcalık aldıysanız ve metni yayınlamadıysanız, ayrıcalık elinizden alınabilir.
Sistem, herhangi bir yayıncının çok baskın hale gelmesini engelledi, ancak 16. yüzyılın büyük bölümünde sektörde sürekli büyüme ve refaha izin verdi. Diğer İtalyan şehirleri de benzer ayrıcalıkları kullanmaya çalıştı - örneğin Medici Dükü, Floransa kentindeki tek yayıncı olma hakkını 12 yıllık bir süre için bir yayıncıya sattı. Diğer şehirler, Venedikli yayıncıları maaş ve ayrıcalıklar karşılığında kasabalarına taşınmaya ikna etmeye çalıştı.
16. yüzyılın sonlarında Roma şehrinde Papalık, bireysel çalışmalara ve ardından tüm metin gruplarına ayrıcalıklar tanıyan bir sistem geliştirdi. Yakında, yayıncılar, Engizisyon tarafından onaylanmaları koşuluyla, tüm kitaplarının münhasır yayıncıları olmak için kalıcı haklar elde ediyorlardı. Bu çok kazançlıydı çünkü dini eserler, özellikle dua kitapları 16. yüzyıl İtalya'sında en çok satan kitaplardı.
Papalığın yayıncılık konusundaki ilgisinin ardındaki nedenler, bu Reform / Karşı Reform döneminde dini metinlerinin yanlış baskılarının yayınlanmasından endişe duymaları ve belirli bir metin için tek bir yayıncı bulundurarak herhangi bir sorunu önleyeceklerine inanmalarıdır. gelişmekte. Papalar, Venedikli yayıncıları Roma’nın ayrıcalıklarını çiğnedikleri için aforoz etmekle bile tehdit etti.
Matbaacılık işi kısa süre sonra Roma'ya döndü ve sektör ülkenin geri kalanında aksamaya başladı. 1580 ile 1596 arasında, Venedik'teki tüm yayıncıların yaklaşık üçte ikisi işsiz kaldı. Profesör Nuovo, "Kilise, Venedikli yayıncılara kitapları yasakladıklarında değil, onları tanıttıklarında zarar verdi" diyerek dersini bitiriyor.
Dersi izleyen soru cevap döneminde Nuovo, Venedikli yayıncıların 1530'larda Türk pazarı için Arapça Kuran bile bastığını, ancak kısa süre sonra Osmanlı dini yetkililerinin gayrimüslimler tarafından yayınlanan İslami metinleri yasaklamasıyla bu işin sona erdiğini kaydetti.