Zaporozhye'nin erken tarihi, Volga-Don Perevoloki'nin tarihinden daha az fırtınalı, zengin ve derin değildir. Doğa, Dinyeper'da bu mekanda, Rapids şeklindeki navigasyona doğal bir engel oluşturdu. Hiç kimse, gemileri deniz kenarlarında dolaştırmak için kıyıya getirmeden, karayollarının üstesinden gelemezdi. Doğanın kendisi, Zodrozhye perevoloki ve Karadeniz'in bozkırlarının, göçebe körfezin ve Karadeniz kıyılarının derinliklerine sürekli baskın düzenlediği kuzeydeki teknenin çürümesinden korunmak, kırbaçlamak için (en azından sizin söylediğiniz gibi) kırbaçlamak için bir karakol, bir çentik olmasını emretti. Rapids adalarındaki bu kavşak muhtemelen her zaman mevcuttu, çünkü Rapids etrafında her zaman bir portage vardı. Ve tarihte bu konuda kanıt var. İşte en gürültülü olanlardan biri. Zaporizhzhya tahkimatlarının ve garnizonların varlığından söz etmek Prens Svyatoslav'nın ölümünün tarifinde bulunur. 971'te Prens Svyatoslav, Bulgaristan'daki ikinci ve başarısız kampanyasından Kiev'e döndü. Bizanslılarla barış yaptıktan sonra ordunun kalıntılarıyla Svyatoslav Bulgaristan'ı terk etti ve Tuna'nın ağzına güvenle ulaştı. Voevoda Sveneld ona şöyle dedi: “Peçenekler kapının önünde olduğu için at sırtında prensin etrafında yürü.” Ancak Prens, Dinyeper'a Kiev'e yelken açmak istedi. Bu anlaşmazlığa göre, Rus takımı iki bölüme ayrılmıştır. Biri Sveneld liderliğindeki Rus kolları, sokakları ve Tivertsi'nin topraklarında yürüyor. Ve Svyatoslav liderliğindeki diğer kısım, deniz yoluyla geri döner ve Peçenekler tarafından perişan edilir. Svyatoslav'nın yılın 971 sonbaharında Dinyeper'a tırmanma girişimi başarısız oldu, kışı Dinyeper'ın ağzında ve 972'in ilkbaharında tekrar denemek için bir yıl geçirmek zorunda kaldı. Ancak, Peçenekler hâlâ korumaları korudu. “Bahar geldiğinde Svyatoslav eşiklere gitti. Sigara içen Pechenezh prensi ona saldırdı ve Svyatoslav'ı öldürdü, kafasını aldı ve kafatasından bir bardak aldı, onu bağladı ve ondan içti. Sveneld, Kiev'e Yaropolk'a da geldi. ”Böylece Hanlarının önderliğindeki gösterişli Zaporizhzhya Pechenegs (diğer Otaman kaynaklarına göre) Kurei, ünlü valinin önüne geçti, Svyatoslav öldürüldü, öldürüldü ve başını çekti ve Sigara kafasının başından çekilmesini emretti.
Figure.1 Svyatoslav’ın son savaşı
Aynı zamanda, büyük savaşçı, prens (Rus kağan) Svyatoslav Igorevich haklı olarak Dinyeper Kazaklarının kurucu babalarından biri olarak kabul edilebilir. 965’in başlarında, Peçenekler ve diğer bozkır halklarıyla birlikte, Hazar Khaganat’ını yendi ve Karadeniz bozkırlarını fethetti. Kiev'i güneyden gelen bozkır halkının baskınlarından, Kuzey Kafkasya'dan Dinyeper'a ve Porosye'ye taşırken, Alans ve Cherkas, Kasogs veya Kaisaks'ın bir parçası olan bozkır kağanlarının en iyi geleneklerinde hareket ediyorum. Bu karar, kendisi Balkanlar'dayken 969'taki eski Pecheneg müttefikleri tarafından Kiev'e beklenmedik ve hain bir baskın ile desteklendi. Dinyeper'da, daha önce gelen ve daha sonra gelen diğer Türk-İskit kabileleri ile birlikte, kemirgenler ve yerel Slav nüfusu ile karışarak, dillerini özümsemiş, yerleşimciler, Çerkasya etnik isimlerini vererek özel bir ulus oluşturdular. Bugüne kadar, Ukrayna'nın bu bölgesi Çerkassi, bölge merkezi Çerkassi'dir. Yaklaşık XII yüzyılın ortalarında, 1146'in etrafındaki kroniklere göre, farklı bozkır halklarından gelen bu Cherkas bazında, yavaş yavaş siyah başlık olarak adlandırılan bir ittifak kuruldu. Daha sonraları halihazırda Horde'un altında, bu Çerkalılardan (siyah davlumbazlar) özel bir Slav halkı ve Dinyeper Kazakları Kiev'den Zaporozhye'ye kuruldu. Svyatoslav, Kuzey Kafkas Çerkası ve Kaisaks'ın görünümüne ve cesaretine düşkündü. Erken çocukluktan itibaren, Vikingler tarafından büyütülmüş, yine de, Çerkas ve Kaisaks'ın etkisi altında, isteyerek istekli bir şekilde değişti ve sonraki Bizans tarihçelerinin çoğu, uzun bıyık, traşlı kafa ve eski bir chubom ile onu tarif ediyor. Kazakların erken tarihi hakkında daha fazla bilgi "Eski Kazak ataları" makalesinde açıklanmıştır.
Bazı tarihçiler, Zaporozhian Sich'in selefine Edisan Horde de denir. Aynı anda durum böyle değil. Gerçekten de, Horde'da Litvanya'ya karşı korunmak için Dinyeper rapids'in yanında güçlü bir Kazak garnizonuyla bir geçiş vardı. Örgütsel olarak bu müstahkem alan, Edisan Horde adıyla ulusun bir parçasıydı. Ancak Litvanyalı prens Olgerd onu mağlup etti ve mallarına dahil oldu. Olgerd'in Dinyeper Kazakları tarihindeki rolünü de abartmak zordur. Horde'un dağılmasıyla birlikte, parçaları Litvanya ve Moskova Devleti ile kendi aralarında sürekli düşmanlıktaydı. Horde'un son parçalanmasından önce bile, savaşlar arası çatışmalar sırasında, Muskovitler ve Litvinler, Horde topraklarının bir bölümünü kontrol altına aldılar. Horde'deki Bezachalie ve distemper özellikle Litvanyalı Prens Olgerd tarafından kullanılmıştır. Nerede, zorla, nerede zekice ve kurnazca, nerede, 14 yüzyıl boyunca, Dnieper Kazakları (eski kara başlık) bölgeleri de dahil olmak üzere birçok Rus prensini kendi alanına dahil etti ve kendisini geniş hedefler koydu: Moskova ve Altınordu ile uzak durmak. Dinyeper Kazakları, dört konuya (tumenov) veya 40000'e kadar iyi eğitilmiş ve eğitilmiş birlikleri olan silahlı kuvvetlerdi ve Prince Olgerd'in politikasına önemli bir destek verdiğini kanıtladı ve 14 yüzyıldan itibaren, Litvanya tarihinde ve Litvanya tarihinde ve Litvanya'nın tarihinde önemli bir rol oynamaya başladılar. Polonyalı kral haline gelen Litvanyalı Prens Jagiello, Olgerd’in oğlu ve varisi, yeni Polonya hanedanını kurdu ve bu iki devleti birleştirmek için ilk kişisel girişimi başlattı. Daha sonra bu tür birkaç girişimde bulunuldu ve nihayetinde, Commonwealth'in birleşik krallığı kuruldu. Şu anda, Don ve Dinyeper Kazakları, Horde'un tarihi ile ilgili aynı nedenlerden etkilenmiş, ancak aynı zamanda özellikler vardı ve onların kaderleri farklı şekillerde gitti. Dinyeper Kazakları bölgeleri Polonya-Litvanya krallığının eteklerinde idi, Kazaklar bu ülkelerin sakinleriyle doluydu ve kaçınılmaz olarak yavaş yavaş “döktü ve kullandılar”. Ayrıca, banliyö nüfusu, köylülük ve kasaba halkı da topraklarında uzun süre yaşadılar. Dinyeper Kazakları topraklarını sağ ve sol kısımlara ayırdı. Sloboda nüfusu, eski Kiev prensliğinin topraklarını, Lviv, Belarus ve Polonyalı Toprakları ile Dinyeper Kazaklarına komşu olan Chervonnaya Rus'u işgal etti ve Horde azalırken, Litvanya ve sonra Polonya'nın yönetimine girdiler. Dinyeper Kazaklarının yönetici seçkinlerinin doğası, üstün gücü tanımayan Polonyalı "centilmen" in etkisi altında kuruldu. Shlyakhta, ortaklara karşı çıkan açık bir savaşçı beyler sınıfıydı. Gerçek beyefendi açlıktan ölmeye hazırdı, ama fiziksel emekle kendini utandırmayacaktı. Asaletin temsilcileri itaatsizlik, tutarsızlık, kibir, kibir, "hırs" (onur ve haysiyet, Latince) farklıydı. şeref "şeref") ve kişisel cesaret. Gentry arasında sınıf içindeki evrensel eşitlik fikri (“efendiler-kardeşler”) korundu ve hatta kral bile eşit olarak algılandı. Yetkili makamlarla anlaşmazlık halinde, centilmenler isyan etme hakkını saklı tutar (rokosh). Yukarıda belirtilen yumuşak davranış alışkanlıkları, tüm Polonya-Litvanya Topluluğu’nun güç elitleri için çok çekici ve bulaşıcı olduğu ortaya çıktı ve şu ana kadar bu fenomenin tekrarları, Polonya, Litvanya, Belarus ve özellikle Ukrayna’da istikrarlı bir durum için en ciddi sorun. Bu “süper özgürlük”, Dinyeper Kazaklarının yönetici seçkinlerinde belirgin bir özellik haline geldi. Onlar yetkisi altında olan krallarına karşı açık bir savaş savaştılar, başarısız oldularsa, Moskova prensi veya çarı, Kırım hanı veya aynı zamanda uymak istemedikleri Türk padişahının egemenliğine girdiler. Bunların tutarsızlığı, onlara her yönden gelen güvensizliğe neden oldu, bu da gelecekte trajik sonuçlara yol açtı. Moskova ile ilişkilerde Don Kazakları da sık sık ilişkileri zorladı, ancak nedenin kenarı nadiren geçti. Hiçbir zaman ihanet etme istekleri yoktu ve haklarını ve “özgürlüklerini” savunurken, Moskova ile ilgili görev ve hizmetlerini düzenli olarak taşıdılar. Bu hizmetin bir sonucu olarak, 15-19 yüzyıllarda, Don Ordusunun hatları boyunca, Rus hükümeti, Asya sınırlarına yerleşmiş sekiz yeni Kazak bölgesi kurdu.
Şek. 2 Ukraynalı Kazak gentry hırs
Polonyalı kralı Sigismund, 1506’teki Kazaklarla olan zor ilişkilere rağmen, Kazaklar’ın Ddeeper’ın alt kesiminde ve nehrin sağ yakasında Horde’un yönetimi altında bulunan tüm toprakları Kazak topluluğuna yasal olarak tayin ettim. Resmen, özgür Dinyeper Kazakları, bir kraliyet görevlisi olan Kanevsky ve Cherkasy'nin muhtarları tarafından yönetildi, ancak politikalarına çok az bağlı kaldılar ve yürüdüler, komşularıyla yalnızca iktidar dengesi ve komşu yöneticilerle olan kişisel ilişkilerin doğası üzerine ilişkiler kurdular. Bu nedenle, 1521'te, Kırım Tatarları ile birlikte hetman Dashkevich'in önderlik ettiği sayısız Dinyeper Kazakları, Moskova'ya karşı bir kampanya düzenledi ve 1525'te aynı Dashkevich, ayrıca yaşlı Çerkasski ve Kanevski, Kırım Han'ın hainlerine ihanet etti. Getman Dashkevich, Zaporizhzhya Zasek'i Polonya-Litvanya devletinin Kırım'la mücadelesinde gelişmiş bir karakol olarak yeniden oluşturma planını da içeren Hetmanat'ın (Dinyeper Kazakları) devletliğini güçlendirmeye yönelik geniş planlara sahipti, ancak bu planı uygulamada başarılı olamadı.
Yine, 1556'taki Ardynsk sonrası tarihteki Zaporozhye zasek, Cossack hetman Prens Dmitry Ivanovich Vishnevetsky'yi yeniden yarattı. Bu yıl, Litvanya ve Polonya'ya teslim etmek istemeyen Dinyeper Kazakları, Dhoreper'da, Khortytsya adasında, “Zaporizhian Sich” adlı tek bir özgür Kazak topluluğunun oluşturduğu bir bölüm oluşturdu. Prens Vishnevetsky, Gediminovich ailesinin soyundan gelmişti ve Rus-Litvanyalı yakınlaşmayı destekledi. Bunun için II. Sigismund Kralı tarafından bastırıldı ve Türkiye'ye kaçtı. Türkiye’den gelen opallerin ardından dönen kralın izniyle Kanev ve Çerkasya’nın antik Kazak kentlerinin yaşlısı oldu. Daha sonra Moskova'ya büyükelçiler gönderdi ve Korkunç Çar İvan, kendisini hizmet için "kazatstvo" ile kabul etti, bir güvenlik sertifikası verdi ve maaş gönderdi. Khortytsya, Dinyeper boyunca nakliyeyi kontrol etmek için uygun bir merkezdi ve Kırım, Türkiye, Karpat ve Danubia prensliklerine baskın yaptı. Dinyeper Cossack yerleşim bölgelerine en yakın Sich Tatar mülklerine yaklaştığından, Türkler ve Tatarlar Kazakları Khortitsa'dan hemen çıkarmaya çalıştılar. Sich şehri, 1557’te bir Türk ve Tatar kuşatmasına dayandı, ancak Kazaklarla savaştıktan sonra, yine de Kanev ve Cherkasy’ye döndüler. 1558'te, binlerce künt Dinyeper Cossack'in 5'i, Tatarların ve Türklerin burnunun dibinde Dinyeper Adalarını bir kez daha işgal etti. Böylece, sınır toprakları için sürekli mücadelede, en cesur Dinyeper Kazakları topluluğu oluşturuldu. İşgal ettikleri ada, tek ve en umutsuz Kazakların sürekli yaşadığı Dinyeper Kazaklarının en önde gelen askeri kampı haline geldi. Hetman Vishnevetsky'nin kendisi, Moskova'nın güvenilmez bir müttefikiydi. Korkunç İvan'ın emriyle, Müttefik Muscovy Kabardeylerin Türklere ve Nogay'a karşı yardım etmesi için Kafkasya'ya bir baskın yaptı. Ancak, Kabarda'da bir kampanya yaptıktan sonra, Dinyeper'ın ağzına çekildi, Polonya kralıyla birlikte düştü ve hizmetine tekrar girdi. Vishnevetsky'nin macerası onun için trajik bir şekilde sona erdi. Kralın emriyle Moldovyalı hükümdarın yerini almak için Moldova'da bir kampanya yürüttü, ancak haince yakalandı ve Türkiye'ye gönderildi. Orada, ölüm cezasına çarptırıldı ve sıkıntı içinde ölen demir kancalar üzerindeki kale kulesinden düştü ve popüler Türk TV dizisi “The Magnificent Century” sayesinde şimdi halkımız tarafından yaygın olarak tanınan Sultan Süleyman I.'i lanetledi. Bir sonraki hetman Prens Ruzhinsky, yine Moskova Çar'la ilişkilere girdi ve Kırım ve Türkiye’yi 1575’teki ölümüne kadar basmaya devam etti.
Şek. 3 Korkunç Zaporozhye Piyade
1559'ten bu yana, Livonia koalisyonunun bir parçası olarak Litvanya, Baltıklar'a Muscovy ile ağır bir savaş yaptı. Uzun süre devam eden Livonya savaşı Litvanya'yı tüketti ve susturdu ve Moskova'ya karşı mücadelede o kadar zayıfladı ki, askeri-politik çöküşü engelleyerek, Lublin Diet'teki 1569'taki Polonya Birliği'ni tam olarak tanımak ve Ukrayna'yı etkin bir şekilde kaybetmek zorunda kaldı. Yeni devlet Rzeczpospolita (her iki halkın cumhuriyeti) olarak adlandırıldı ve seçilen Polonya kralı ve Sejm tarafından yönetildi. Litvanya, Ukrayna'ya münhasır haklarından vazgeçmek zorunda kaldı. Daha önce, Litvanya, Polonya'dan hiçbir yerleşimcinin burada bulunmasına izin vermemişti. Şimdi Polonyalılar yeni edinilen toprakların kolonileşmesine hevesle başlıyor. Kiev ve Bratslavskoye'nin voyvodalıkları kuruldu, her şeyden önce liderleri ve yüksek zenginlikleriyle Polonyalı soylu askerlere (nezaket) askerler koştu. Seimas’ın kararına göre, “Dinyeper’ın yanında yatan çöller” en kısa sürede çözülmeliydi. Kral, kiraya vermek veya ofisten kullanmak üzere hak edilmiş soylulara toprak dağıtma yetkisine sahipti. Polonyalı hetmanlar, valiler, yaşlılar ve diğer resmi timsahlar derhal ıssız olsalar da, belirli prensiplere eşit büyüklükte yaşam boyu mal sahibi oldular. Onlar, kendileri için avantaj sağlayarak, onları daha küçük asaletlerle parçalara kiraya dağıttılar. Polonya'daki fuarlarda yeni toprak sahiplerinin elçileri Kholmshchyna, Polesie, Galicia ve Volyn yeni bir ülkeye itiraz ettiğini açıkladı. Yeniden yerleştirmeye, Tatar baskınlarına karşı korumaya, kara toprağın bolluğuna ve 20'tan 30'a kadar olan ilk yıllara ait tüm vergilerden kurtulmaya yardımcı olma sözü verdiler. Çok aşiretli Doğu Avrupa köylüleri kalabalıkları, özellikle o zamanlar serbest sürgüncülerden “istemsiz hizmetçiler” konumuna çevrilmiş olmaları nedeniyle istekli bir şekilde yerel yerlerini terk ederek Ukrayna'nın yağ alanlarına akın etmeye başladı. Gelecek yarım yüzyıl boyunca, burada onlarca yeni şehir ve yüzlerce yerleşim yeri ortaya çıktı. Yeni köylü yerleşimleri, Dinyeper Kazaklarının yerli topraklarında mantar gibi büyüdü, Han'ın kararnamesi ve kraliyet kararnamelerine göre, Kazaklar daha önce kararlaştırdılar. Lubny, Poltava, Mirgorod, Kanev, Çerkası, Chigirin, Belaya Tserk'teki Litvanyalı yetkililer altında, yalnızca Kazaklar ustalardı, yalnızca seçilen atamanlar gücündeydi. Şimdi her yere Kazak topluluklarının geleneklerinden bağımsız olarak, fatih gibi davranan Polonyalı yaşlılar dikildi. Bu nedenle, Kazaklar ve yeni hükümetin temsilcileri arasında her türlü sıkıntı ortaya çıkmaya başladı: toprağı kullanma hakkı hakkında, yaşlıların Kazak nüfusunun hizmete girmeyen kısmını tümüyle vergi ve gizli mülklere çevirme arzusu hakkında ve hepsinin de eski hakların ve öfkeli ulusal gururu ihlali nedeniyle . Ancak, kralların kendisi eski Litvanyalı düzeni destekledi. Seçilmiş atamanlar ve süvari geleneği, doğrudan krala bağlı olan geleneği kırılmadı. Ancak burada kraonlar kendilerini burada "zalim", "crucians" olarak hissetmişler ve hiçbir şekilde bunlara bağlı olan centilmenleri sınırlamamıştır. Kazaklar, Milletler Topluluğu vatandaşları tarafından değil, yeni lordların "denekleri" olarak "şizmatik mafya" olarak muamele gördü, yongalar, halkı ele geçirdi, Horde'un parçaları, Tatar zamanlarından, Polonya'ya yapılan saldırılar için tam faturalar ve suçlar çıkarıldı. Ancak Kazaklar kendileri için yerel yerli halkın doğal hakkını hissetti, yabancılara itaat etmek istemedi, kraliyet kararnamelerinin kanunsuz ihlali ve centilmen saygısızlığı nedeniyle öfkelenmişti. Polonyalılarla birlikte topraklarına koştukları sıcak duyguları ve yeni karışık karma kabile sakinlerinin kalabalığını onların içinde uyandırmadılar. Ukrayna'ya gelen köylülerden Kazaklar kendilerini ayrı tutuyorlardı. silah. Köylüler, her koşulda, efendilerinin "özneleri", bağımlı ve neredeyse haklarından mahrum edilmiş çalışan insanlar, "sığır" olarak kaldılar. Kazaklar uzaylılardan ve konuşmalarından farklıydı. O zamanlar, henüz Ukrayna ile birleşmemişti ve alt Dontsov'un dilinden çok az farklıydı. Diğer bazı insanlar, Ukraynalılar, Polonyalılar, Litvins (Belaruslular) Kazak topluluklarına kabul edilirse, bunlar, özellikle yerel Kazaklarla olan samimi ilişkilerin sonucu olarak ortaya çıkan veya karma evliliklerin bir sonucu olan yalıtılmış davalardı. Yeni insanlar gönüllü olarak Ukrayna'ya geldi ve tarihi geleneğe ve kraliyet kararnamelerine göre Kazaklara ait alanlarda “çaldılar”. Doğru, başka birinin isteğini yerine getirdiler, ancak Kazaklar bunu hesaba katmadı. Oda yapmak ve toprakları gittikçe daha fazla yanlış ellere geçerken izlemek zorunda kaldılar. Sebep, tüm yabancılar için sevmediğimi hissetmek için yeterli. Yeni gelenlerden ayrı bir yaşam süren, 16. yüzyılın ikinci yarısında Kazaklar dört hane grubuna bölünmeye başladı.
İlki Nizovtsy veya Zaporozhtsy. Ataman'dan başka hiçbir otorite tanımıyorlardı, iradeleri üzerinde fazla baskı yok, işlerine müdahale yok. İnsanlar sadece askeriydi, genellikle evlenmediler, Zaporizhzhya Niz'in sürekli büyüyen Kazak nüfusunun ilk kadroları olarak görev yaptılar.
İkincisi, eski Litvanya Ukrayna'sındaki Hetmanate'dir. Ruhun içindeki ilk gruba en yakın olanı bir Kazak çiftçi ve sığır yetiştiricisidir. Zaten toprağa ve mesleğe bağlıydılar, ancak yeni koşullar altında bazen isyan diliyle konuşabildiler ve bazı anlarda kitleleri "eski, eski yerlerinde, Zaporogi" de bıraktılar.
Bunlardan, üçüncü katman göze çarpıyordu - Kazaklar mahkemesi ve sicil memuru. Onlar ve aileleri, her haklı Polonyalı asilzade onlara haince muamele etmelerine rağmen, kendilerini Polonyalı gentry ile eşit görmeleri için sebep veren özel haklarla donatıldılar.
Dördüncü toplumsal düzen grubu, Kazak hizmet çavuşunun kraliyet imtiyazları tarafından yaratılan tam teşekküllü bir centilmenlikti. Polonyalılar ve Litvins ile on yıllarca süren ortak kampanyalar, en yüksek övgüye ve ödüle layık birçok Kazak Kazak gösterdi. Kraliyet ellerinden “ayrıcalıklardan”, dış arazilerdeki küçük mülklerle birlikte centilmen rütbesine ulaştılar. Bundan sonra, arkadaş arkadaşlarla "kardeşlik" temelinde, Polonya soyadı ve armalarını kazandılar. Bu asalet, "Zaporizhia Ordusu'nun Kraliyet Majesteleri Hetman'ı ve Dinyeper'ın her iki tarafı" başlıklı Osmanlılar seçildi. Zaporizhzhya Bottom bazen birlikte hareket etmesine rağmen hiçbir zaman onlara uymadı. Bütün bu olaylar, Dinyeper boyunca yaşayan Kazakların katmanlaşmasını etkiledi. Bazıları Polonyalı kralın makamlarını tanımadı ve "Kara Kuvvetleri Zaporozhskoe" adını benimseyen Dinyeper Rapids'deki bağımsızlıklarını savundu. Kazakların bir kısmı tarım ve sığır yetiştiriciliği yapan serbest bir yerleşik nüfusa dönüştü. Başka bir kısım Polonya-Litvanya devletinin hizmetine girdi.
Şek. 4 Dinyeper Kazakları
1575 yılında, Polonya Kralı Sigismund II'nin ölümünden sonra, Jagiellonian hanedanı kesintiye uğradı. Polonya tarihimizde ve Stephen Batory olarak daha iyi bilinen savaşçı Transilvanya prensi István Batory kral seçildi. Tahtı ele geçirdikten sonra orduyu yeniden düzenlemeye başladı. Paralı askerler nedeniyle, savaş kapasitesini arttırdı ve Dinyeper Kazaklarını da kullanmaya karar verdi. Eskiden hetman Ruzhinsky'nin altında Dinyeper Kazakları, Moskova Çarının hizmetindeydi ve Moskova Devleti'nin sınırlarını savundu. Bu yüzden baskınlardan birinde Kırım Han, binlerce Rus insanını 11'e kadar ele geçirdi. Kazaklar ile Ruzhinsky yolda Tatarlara saldırdı ve bütün serbest kaldı. Ruzhinsky sadece Kırım'a değil, aynı zamanda Anadolu'nun güney kıyılarına da ani baskınlar yaptı. Trapezund'a indikten sonra Sinop'u işgal edip imha etti, sonra Konstantinopolis'e yaklaştı. Bu kampanyadan, büyük ün ve ganimetle geri döndü. Ancak 1575'te, hetman Ruzhinsky, Aslam kalesinin kuşatması sırasında öldü.
Stefan Batory, Dinyeper Kazaklarını hizmetine çekmeye karar verdi ve iç organizasyonda bağımsızlık ve ayrıcalıklar vaat etti. 1576’te, Kazakları 6000’e kaydettirdiği Evrensel’i yayınladı. Kayıtlı Kazaklar, yüzlerce bölgeye, mahalleye ve şirkete bölünmüş 6 alaylarına birleştirildi. Alayların başında bir çavuş, bir pankart, bir at kuyruğu, bir mühür ve bir arma verildi. Konsinye, iki yargıç, bir memur, iki kaptan, birlikler ve bir süvari, albaylar, alay memurlar, asırlar ve atamanlar görevlendirildi. Kazak seçkinlerinin çevresinden, Polonya beyefendilerinin haklarını yakalayan bir komutan, öne çıktı. Aşağı Zaporozhye ordusu yaşlılara teslim olmadı, şeflerini seçti. Kayıt defterinde bulunmayan Kazaklar, Polonya-Litvanya Topluluğu’nun vergi ödeyen bir mülküne dönüştü ve Kazak konumunu kaybetti. Bu Kazakların bazıları Evrensel'e itaat etmedi ve Zaporijya Siçine gitti. Daha sonra alay alaylarının başında, bir Kazak şefi seçilmeye başlandı - kraliyet majesteleri, Zaporijya Ordusu ve Dinyeper'ın iki tarafı. Kral, Kara Klobuk kabilelerinden biri olan chigov'un (jig) başkenti olan Chigirin'i, kayıtlı Kazakların ana şehri olarak atadı. Maaş atandı, raflarda rütbe veya rütbe verilen arazi mülkiyeti vardı. Zaporozhtsy kralı Kosova atamanını kurdu.
Silahlı kuvvetleri yeniden yapılandırdıktan sonra, 1578'te Stefan Batory, Moskova'ya karşı düşmanlıklarını sürdürdü. Batory, kendilerini Kırım'dan ve Türkiye'den korumak için Dinyeper Kazaklarını topraklarına saldırmalarını, baskınlarına işaret etmelerini yasakladı - Moskova toprakları. Polonya'nın Rusya ile olan bu savaşında, Dinyeper ve Zaporozhye Kazakları Polonya'nın yanındaydı, Polonyalı birliğin bir parçasıydı, Kırım Tatarlarından daha az acımasız bir şekilde yıkıldı ve pogromlar yaptılar. Batory faaliyetlerinden çok memnun kaldı ve baskınlar için övgüde bulundu. Polonya ile düşmanlıkların yeniden başlatılması sırasında, Rus birlikleri Baltık sahillerini Narva'dan Riga'ya kadar kontrol ediyordu. Batory savaşında Moskova birlikleri büyük başarısızlıklara maruz kaldı ve işgal altındaki bölgeleri terk etti. Başarısızlıkların birkaç nedeni vardı:
- 20 yıldan fazla bir süredir savaş yapan bir ülkenin askeri kaynaklarının tükenmesi.
- Kazan ve Astrakhan’ın yeni fethedilen bölgelerinde düzeni sağlamak için büyük kaynakları yönlendirmek ihtiyacı olan Volga halkı sürekli isyan etti.
- Kırım, Türkiye ve göçebe orduların tehdidi nedeniyle güneyde sürekli askeri gerilim.
- kralın prenslere, boyarlara ve iç ihanete karşı sürekli ve acımasız mücadelesi.
- Stefan Batory'nin o zamanın etkili bir askeri ve siyasi lideri olarak büyük saygınlık ve yetenek.
- Batı Avrupa’dan gelen Rus karşıtı koalisyona büyük bir ahlaki ve maddi yardım.
Yılların savaşı her iki tarafın güçlerini tüketti ve 1682'te Yam-Zapolsky barışı sonuçlandı. Livonian savaşının sona ermesiyle, Dinyeper ve Zaporizhzhya Kazakları, Kırım'a ve Türk mallarına saldırmaya başladı. Bu, Polonya ile Türkiye arasında bir savaş tehdidi yarattı. Ancak, Moskova'dan daha az olmayan Polonya, Livonian Savaşı'ndan tükenmişti ve yeni bir savaş istemiyordu. Kral Stephen Batory, Tatarlara ve Türklere kraliyet kararnamelerine aykırı saldırdıklarında saldırdıklarında Kazaklarla açıkça savaştı. Böylelikle "ele geçirme ve sahtekarlık yapma" emri verdi.
Ve bir sonraki kral olan Sigismund III, Kazaklara karşı, Türkiye ile “ebedi bir barışı” sonuçlandırmasına izin veren daha kararlı tedbirler aldı. Ancak bu, o zamanlar Avrupa’nın Türkiye’ye yönelik politikasının ana vektörüyle tamamen çelişmiştir. Bu sırada, Avusturya imparatoru, Türkleri Avrupa'dan kovmak için başka bir birlik yarattı ve Muscovy'i bu birliğe davet etti. Bunun için, Rusya Kırım'a ve hatta Konstantinopolis'e vaat etti ve 8-9'a binlerce Kazak'tan “açlıkta sert, ganimetleri ele geçirmek, düşman ülkeyi mahvetmek ve ani baskınlar için ...” diye sordu. Polonya kralı, Turks ve Tatarlara karşı mücadelede destek arayan alt düzey Kazaklar genellikle Rus çarına döndüler ve kendilerini özneleri olarak resmen tanıdılar. Bu yüzden, 1594'ta Alman ulusunun Kutsal Roma İmparatorluğu imparatoru, Kazakları hizmetine kiraladığında, Rus çarından izin istediler. Çar hükümeti, Kazaklarla, özellikle Doneklerin üst kısımlarında yaşayan ve Rus topraklarını Tatarlardan koruyanlarla, uygun ilişkileri sürdürmeye çalıştı. Ancak Zaporozhian Kazakları için büyük bir umut yoktu ve Rus büyükelçileri her zaman “egemenlerin doğrudan olup olmayacağını” “bu konular” “ziyaret etti”.
Stephen Batory'nin 1586 yılında ölümünden sonra, Gentry'nin Polonya tahtına olan çabaları, Kral Sigismund III'ü İsveç hanedanından arttırdı. Magates onun muhalifleriydi ve Avusturya hanedanı için savundu. Ülkede bir “rokosh” başladı, ancak Şansölye Zamoysky, Avusturyalı rakip ve destekçilerinin birliklerini yendi. Sigismund tahtta yerleşikti. Ancak, Polonya’daki kraliyet gücü nezaket çabaları ile, her bir panonun veto yetkisi olduğu genel kurul kararlarına tamamen bağımlı hale geldi. Sigismund mutlak monarşinin destekçisi ve ateşli bir Katolikti. Bu sayede kendisini Ortodoks mıknatıslar ve nüfus ile ve aynı zamanda demokratik ayrıcalıkların kibar destekçileri ile düşmanca ilişkilere soktu. Yeni bir “rokosh” başladı, ancak Sigismund bununla başa çıktı. Kralın intikamından korkan mıknatıslar ve kibarlar, komşu ülkelere, her şeyden önce o zamanki sıkıntılı Muscovy'lere taşındı. Bu Polonya-Litvanyalı isyancıların Moskova alanındaki faaliyetlerinin, soygun ve kar dışında özel ulusal ve devlet hedefleri yoktu. Sorunların Zamanının bu peripetiği hakkında ve Kazakların katılımı hakkında ve bunlara katılımı hakkında “Sorunların Zamanında Kazaklar” makalesinde anlatılmıştır. Rokosha sırasında, Sigismund tarafından kabul edilen militan Katolikliğin muhalifleri Rus isyancıları, kralın Polonya muhalifleriyle birlikte hareket etti. Ve Bay Sapega, Rus milislerini Polonya rokosuna katılmaya ve Sigismund'u devirmeye çağırdı, ancak bu konudaki müzakereler olumlu sonuçlara yol açmadı.
Ve Commonwealth'in uzak bölgelerinde, Ukrayna'da, Polonyalılar ve çevresi, Cossack toplumunun ayrıcalıklı kesimlerinin haklarına bile çok az güveniyordu. Arazi kapmak, bastırmak, bölgenin yerlileri için edepsizlik ve aldırış etmemek, gelen birliklerin sık sık şiddeti ve idare tüm Kazakları kızdırdı. Her gün öfke büyüdü. Dinyeper Kazakları ile merkezi hükümet arasındaki ilişkilerin şiddetlenmesi, Şansölye Zamoyskiy, Kazakları Crown Hetman'a devrettiğinde, 1590'te gerçekleşti. Bu, Kazak hetmanlarının doğrudan ilk kişiye, krala, çar veya han'a itiraz etme haklarını ihlal etti. Dinyeper Kazaklarının Polonya'ya düşmanca tutumunun ana nedenlerinden biri, Katoliklerin Ortodoks Rus nüfusuna karşı, özellikle de Brest Kilise Birliği'nden sonra özellikle 1596'tan başlattığı dini mücadeleydi. Doğu Kilisesi'nin bir kısmının Papa ve Vatikan'ın otoritesini tanımasının bir sonucu olarak Katolik ve Doğu kiliselerini birleştirme girişimi. Birliği tanımayan bir nüfus Polonya krallığındaki pozisyonlarını işgal etme hakkından mahrum edildi. Rus Ortodoks nüfusu bir seçimle karşı karşıya kaldı: ya Katolikliği benimsemek ya da dini haklarını korumak için mücadele etmeye başlamak. Mücadelenin merkezi Kazaklar oldu. Polonya'nın güçlenmesiyle Kazaklar ayrıca krallara ve Sejm'e iç işlerine müdahale etti. Ancak Polonya'nın Rus halkını zorla Uniates'e dönüştürmesi kolay değildi. Ortodoks inancının ve Sigismund’un Kazaklara karşı aldıkları önlemlere sürekli zulmedilmesi, Kazakların Polonya’ya karşı isyan etmesine neden oldu. Polonya'ya isyan eden ilk hetman, Krishtof Kosinsky idi. Asi Kazaklara karşı önemli Polonya kuvvetleri gönderildi. Kazaklar yenildi ve XINUMX'ta Kosinsky yakalandı ve idam edildi. Ondan sonra Nalyvayko hetman oldu. Ancak, yalnızca Kırım ve Moldova ile değil, Polonya ve 1595'te de, Polonya'ya düzenlenen bir baskından dönerken, birliklerini Hetman Zolkiewski ile kuşattı ve mağlup etti. Kazaklar ve Polonya-Litvanya devleti arasındaki ileri ilişkiler, uzun süren dini bir savaşın karakterini üstlendi. Ancak neredeyse yarım yüzyıl boyunca, protestolar genel bir ayaklanmanın unsurlarına dönüşmedi ve yalnızca bireysel patlamalarda ifade edildi. Kazaklar kampanyalar ve savaşlarla meşguldü. On yedinci yüzyılın başlarında, iddia edilen prens Dimitri'nin Moskova tahtına "hakların restorasyonu" nda aktif bir rol oynadılar. 1614 şehirde Hetman Konashevich Sagaidachny Kazakları ile Küçük Asya kıyılarına ulaştı ve Sinop şehrini 1615’te kül haline getirdi. Trabzon yakıldı, İstanbul'un eteklerini ziyaret etti ve birçok Türk savaş gemisi yakıldı ve Tuna'nın kollarına ve Ochakov'un yakınlarında battı. 1618 şehirde Kral Vladislav ile Moskova'nın altına girdi ve Polonya'ya Smolensk, Chernihiv ve Novgorod Seversky'yi almaları için yardım etti. Ve sonra Dinyeper Kazakları, Polonya-Litvanya devletine cömert askeri yardım ve hizmet sağladı. Kasım ayında bir kez 1620 Türkler Polonyalıları Tsetseru altında yenmişler ve Zolkiewski'nin hakemi öldürülmüş, Seimaslar Kazaklara dönerek onları Türklere yürüyüşe çağırmıştır. Kazaklar uzun süre yalvarmak zorunda kalmamış, denize açılmış ve Türkiye kıyılarına saldırarak Sultan'ın ordusunun ilerlemesini geciktirmişlerdir. Daha sonra Polonyalılar 47 ile birlikte, binlerce Dinyeper Kazakları Hotin yakınlarındaki kampın savunmasında yer aldı. Bu önemli bir yardımdı, çünkü 300’in binlerce Türk ve Tatar’a karşı Polonya’da yalnızca 65’in binlerce savaşçısı vardı. İnatçı direnişe kavuşan Türkler müzakereleri kabul etti ve kuşatmayı kaldırdı, ancak Kazaklar, 10’taki 1622’te XNUMX’te yaralananlar nedeniyle ölen Sagaidachny’yi kaybetti. Böyle bir yardımın ardından Kazaklar, Hotin için özel bir ek ücret karşılığında vaat edilen maaşı almaya hak kazandıklarını düşünüyorlardı. Ancak komisyon, talepleri yerine getirmek için tayin edilen ücretler yerine kayıt defterini tekrar azaltmaya karar verdi ve Polonyalı adamlar baskıyı yoğunlaştırdı. "Deşarjların" kaydının azaltılmasının ardından demobilize edilmesinin önemli bir kısmı Zaporozhye'ye gitti. Onlar tarafından seçilen süratliler kimseye teslim olmadı ve Kırım, Türkiye, Tuna prensleri ve Polonya'ya baskın yaptı. Ancak Kasım ayında 1625 Krylov'da mağlup oldular ve kral tarafından atanan süvari kabul etmek zorunda kaldılar. Kayıtlar 6000 saflarında kaldı, Kazak çiftçileri ya panschin ile uzlaşmak ya da arsalarını terk etmek zorunda kaldılar; Yeni sicil için yalnızca kanıtlanmış sadakat insanları seçildi. Diğerleri neler?
Fig.5 Maidan'ın asi ruhu
Şu anda Kazaklar, Kırım-Türkiye ilişkilerine müdahale etti. Han Şahin Giray Türkiye'den ayrılmak istedi ve Kazakların yardımını istedi. Bahar 1628 Kazaklar ataman Ivan Kulag ile birlikte Kırım'a gitti. Hetman Mihail Doroshenko liderliğindeki Ukrayna'dan Kazakların bir kısmı onlara katıldı. Türklerin Bakhısaraylıları ve destekçileri Janibek Girey’de pogromların ardından Cafu’ya taşındılar. Fakat bu sırada müttefikleri Shagin Giray, düşmanla uzlaştı ve Kazaklar acımasızca Kırım'dan çekildiler ve Hetman Doroshenko Bakhchisarai'nin yanına düştü. Bunun yerine, kral Gregory Chorny'yi kendisine itaatkârın hakemi olarak atadı. Bu tartışmasız, tüm Kazakların taleplerini yerine getirdi, Kazakların alt kardeşliğine baskı yaptı, onları yaşlılara ve baylara tabi kılmalarını engellemedi. Kazaklar kitleleri Ukrayna'dan Dip'e bırakıyorlardı ve bu nedenle Sichev topraklarının nüfusu zamanında büyük ölçüde arttı. Hetman Chorny'de, hetman ve yoğunlaştırılmış Niz arasındaki boşluk, o zamandan beri özellikle demlendi. Alt bağımsız bir cumhuriyete temyiz etti ve Kazak Ukrayna, Commonwealth ile daha da yakınlaşıyordu. Kraliyet proteini kitlelerin beğenisine değildi. Zaporozhye Kazakları eşikten kuzeye taşındı, Chorny'yi yakaladı, yolsuzluk ve sendika için gayret göstermeye çalıştı ve infazı kınadı. Kısa bir süre sonra, Koshevoy komutası altında olan Nizovtsy, ataman Taras Shaked, Alta Nehri yakınında bir Polonya kampına saldırdı, işgal etti ve orada duran askerleri yok etti. 1630 isyanı, pek çok taraftarı kendi tarafına çekerek başladı. Polonyalı kronik Pyasetsky'ye göre Polonyalıların "Prusya savaşından daha fazla kurbana mal olduğu" Pereyaslav savaşında sona erdi. İmtiyazlarını vermek zorunda kaldılar: sicil memurunun sekiz bine yükselmesine izin verildi ve Ukrayna'dan gelen Kazaklara ayaklanmaya katılmanın cezasız kalması sağlandı, ancak bu kararlar taraftarlar ve nezaket tarafından alınmadı. Bundan sonra Bottom, Cossack çiftçilerinin pahasına giderek daha fazla büyüyor. Ustabaşının bir kısmı Sich'e gidiyor, ancak diğer taraftan, birçok kişi Polonya centilmenliğinden gelen tüm yaşam düzenini kabul ediyor ve sadık Polonya soylularına dönüşüyor. 1632'te Polonyalı kral Sigismund III öldü. Uzun saltanatı, Katolik Kilisesi'nin etkisinin, kilise birliğinin destekçilerinin desteğiyle zorunlu genişlemesi işareti altına girdi. Tahtta oğlu Vladislav IV geldi. 1633-34 yıllarında 5-6 th. Kayıtlı Kazaklar, Moskova kampanyalarına katıldı. Bundan birkaç yıl sonra, batıdan Ukrayna'ya kadar özellikle yoğun bir köylü iskânı devam etti. Bu 1638 oldu Fransız mühendis Boplan tarafından planlanan binlerce yeni yerleşim alanına girdi. Ayrıca, ilk Dinyeper eşiğinde ve aynı isimdeki eski Kazak yerleşiminin yerine Polonya kalesi Kudak'ın yapımını yönetti. Her ne kadar Ağustos 1635’te ataman Sulima veya Süleyman’a sahip Kazaklar Kudak’ı baskından çıkardı ve içindeki yabancı paralı askerlerin garnizonunu imha etti, ancak iki ay sonra onu sadık kral kayıt şirketlerine vermek zorunda kaldılar. 1637 şehirde Yeni yerleşimciler tarafından kısıtlanan Ukrayna Kazak nüfusunun korunması, yine Zaporizhzhya Bottom'u devralmaya çalıştı. Kazaklar başpiskoposlar Pavlyuk, Skidan ve Dmitry Guney liderliğindeki "cemaat" e geldi. Kayıtlara Kanev, Stebliev ve Korsun'dan gelen yerel Kazaklar katıldılar. Yaklaşık on bin toplandı, ancak Kumayki ve Moshny'deki yenilgiden sonra Sich topraklarına çekilmek zorunda kaldılar. Kısa süre sonra Polonyalılar, gelecek yıl Ostryanin ve Guna ile başlayan Sol Bankadaki Kazak hareketi'ni bastırdı. Az sayıdaki katılımcıya bakılarak (8-10 th. insanlar), Kazak konuşmaları sadece Zaporozhian Kazakları tarafından yapıldı. Hareketlerinin inceliği ve kamplarda savunma organizasyonu da aynı şeyi gösteriyor. Bu sırada, bozkırdaki eski ve yeni Ukrayna nüfusu, taht hetman S birlikleri gözetiminde yüzlerce yeni yerleşim düzenleyerek işgal edildi. Koniecpolski. Genel olarak, o yıllarda, Ukraynalılarla işbirliği ile mücadele girişimleri, Zaporozhye Kazakları uyumsuzluğu ve kavgası ile sonuçlanarak karşılıklı cinayetlere ulaştı. Ancak kaçak köylüler Nizovaya Cumhuriyeti isteyerek kabul etti. Kendilerine tahsis edilen arazide serbest ve barışçıl bir emek alabilirler. "Zaporozhyan Aşağı Ordusu'nun" deneklerinin "katmanı, çiftçilerin ve hizmetçilerin saflarını yavaş yavaş doldurdu. Silahlı mücadeleye devam etmek isteyen bazı Ukraynalı köylüler, Güney Böceği kıyısında birikti. Teshlyk nehrinde kendi ayrı Teshlyk Sich'i kurdular.
1638'in mağlup edilmesinden sonra isyancılar Bottom'a geri döndü ve Ukrayna'da, kaydolanlar yerine, yeni Kazaklar işe alındı. Şimdi kayıt, her biri bin kişiden oluşan altı alaydan (Pereyaslavsky, Kanevsky, Cherkassky, Belotserkovsky, Korsunsky, Chigirinsky) oluşuyordu. Alayların komutanları asil beyefendi ve safların geri kalanından tayin edildi: alaycı kaptanlar, kaptanlar ve altlarında görevliler seçildi. Hetman'ın görevinden kaldırıldı ve görevine atanan Komisyon Üyesi Peter Komarovsky verildi. Kazaklar, Commonwealth'e bağlılık yemin etmeli, yerel Polonya makamlarına itaat etme sözü vermeli, Sich'e gitmemeli ve Nizovtsev'in deniz seferlerine katılmamalıydı. Kayıt defterine girilmemiş ve Ukrayna'da yaşamak yerel halkın "özneleri" olarak kaldı. "Kazaklarla Son Komisyon" un kararları da Kazak temsilcileri tarafından imzalandı. Diğerleri arasında Askeri Katip Bogdan Khmelnitsky imzası vardı. On yıl sonra Kazakların Polonya'ya karşı yeni mücadelesine öncülük edecek ve adı tüm dünyaya gökgürültüsü verecektir.
Şekil.6 Lehçe gentry ve zırhlı Kazak
Bu durum, Ukraynalıların bir kısmının sadece katolikliği benimsemediği ve aynı zamanda kendi deneklerinden çeşitli şekillerde talep etmeye başladığı gerçeği ile şiddetlendi. Pek çok tava yerel kiliselere el koydu ve onları küçük kasabalara, esnaflara, tavernalara, tavernalara, şarap imalathanelerine ve damıtıcılara kiraladı - ve dua etme hakkı için köylülerden ve Kazaklardan bir ücret ödemeye başladılar. Bu ve diğer Cizvit önlemler sabırla dolup taşıyordu. Buna karşılık olarak, Zaporizhia Kara Kuvvetleri Kazakları ile birleşen Hetmanat Kazakları ve genel bir ayaklanma başladı. Mücadele, on yıldan fazla sürdü ve Hetmanat'ın Pereyaslav Rada'daki 1654 yılında Rusya'ya katılmasıyla sona erdi. Ancak bu tamamen farklı ve çok karmaşık bir hikaye.
http://topwar.ru/22250-davnie-kazachi-predki.html
http://topwar.ru/27541-starshinstvo-obrazovanie-i-stanovlenie-donskogo-kazachego-voyska-na-moskovskoy-sluzhbe.html
http://topwar.ru/31291-azovskoe-sidenie-i-perehod-donskogo-voyska-na-moskovskuyu-sluzhbu.html
http://topwar.ru/26133-kazaki-v-smutnoe-vremya.html
topwar.ru
Gordeev A.A. Kazaklar Tarihi
Istorija.o.kazakakh.zaporozhskikh.kak.onye.izdrevle.zachalisja.1851.
Letopisnoe.povestvovanie.o.Malojj.Rossii.i.ejo.narode.i.kazakakh.voobshhe.1847. A. Rigelman