Yazıya başladığımda, "Kemal Kılıçdaroğlu istifa" sesleri yükseliyordu CHP'de. Haksız değiller, Tayyip Erdoğan'a karşı, bilmem kaçıncı kere hüsrana uğrayan bir lider var başlarında.
Kemal Bey'in işi bu sefer kolay değil, son yenilgisi onu yapıştığı koltuğunda daha fazla tutamaz çünkü. Muharrem İnce, söz vermişti "Kılıçdaroğlu'nun karşısında aday olmayacağım" diye. Ama yüzde 30 balyozu İnce'nin verdiği sözü hükümsüz kılıyor ne yazık ki...
Yüzde 30'a yüzde 22...
Muharrem İnce'nin "Ben adayım" demesine gerek yok zaten. CHP'nin 40 yıl sonra yüzde 30 oy alması, Muharrem İnce'yi kendiliğinden, CHP'nin genel başkanlığına getiriyor. Kemal Kılıçdaroğlu'na düşen, bu başarıya şapka çıkarmak ve onurlu bir şekilde çekilmek.
Buna mecburdur.
Aksi halde düşürülecek!
Ne acı değil mi?
Ali Koç'un başarısından medet uman Kemal Kılıçdaroğlu, Fenerbahçe'nin eski başkanı Aziz Yıldırım'ın durumuna düştü. Bütün plânlarını Tayyip Erdoğan'ı "yok etmek" üzerine kurmuştu. İftira atarak, yalan konuşarak, sürekli hakaret ederek... başarılı olmaya çalıştı. "Bir oy HDP'ye, bir oy İnce'ye" tembihi ile, kendi elleriyle hazin sonunu hazırlamış oldu. HDP'yi baraj üstünde tutabilmek adına, partisini eritti, kendini yok etti.
Maç bitmiş o hâlâ uzatmaları oynuyor.
Muharrem İnce, dünkü basın toplantısında üç kez üst üste düdük çaldı ve maçın bittiğini ilan etti. Her seçimin sonunda hakeme "faul var" itirazında bulunan Kemal Kılıçdaroğlu, anlaşılan o ki yüzde 30'u hesaba katmamıştı.
İki gündür sesi çıkmıyor!
Yüzde 30 balyozu tepesine inince kısa zamanda toparlanması kolay değil... CHP'deki "istifa" sesleri karşısında direnecek hâlide olduğunu zannetmiyorum.
Muharrem İnce'nin hedefinde Tayyip Erdoğan vardı:
"Benim cumhurbaşkanı olduğum dönemde, Erdoğan da diğer emekliler gibi rahat edecek."
Tam tersi oldu!
Tayyip Erdoğan'ın karşısında "iş göremez" raporu olan Kemal Kılıçdaroğlu, yüzde 30'la gücüne güç katan Muharrem İnce tarafından, bugün olmazsa yarın emekliye sevk ediliyor.
Güle güle Kemal Bey...
Yolun açık olsun!