Bölüm 1971 - Ziyaretten Sonra Yıldızları ve Ayı Öngörmek Zordur (3)
ATG İÇİN 2022’NİN SON BÖLÜMÜ!
ÇEVİRMEN
SEFIX
Feng Xue'er'in yetişim seviyesi ilahi yolun başlangıcındaydı ancak vücudundaki Anka Kuşu ilahi aurası o kadar yoğun ve saftı ki, Huo Poyun'un Altın Karga ilahi aurasından daha az değildi, bu da üç patriğin ruhlarını alt üst etti.
"Xue'er," Yun Che ona bakmak için gözlerini çevirdi, bakışları son derece sıcak ve yumuşaktı, "Hala fikrini değiştirebilirsin, benim için gerçekten yapmak zorunda değilsin...”
Feng Xue'er gülümsedi ve başını salladı, "Bu kararım bir fedakârlık değil, kalbimin ve ruhumun arzuladığı şeydir.”
"Anka Kuşunun lütfunu taşımak için doğdum ve bunun için bir kuruş bile ödemedim. Bu şüphesiz benim için en uygun ve en iyi yoldur. Anka Ruhları bunu bilselerdi, onlar da sevinirlerdi.”
Parlak bir şekilde gülümsedi, "Kardeş Yun'un pişmanlığını biraz telafi edebilsem daha da iyi olurdu.”
Bir adım öne çıktı ve dedi ki, "Ben uzak bir alt alemden gelen Feng Xue'er'im. Küçükken, Anka Kuşunun Ruhu tarafından kutsanacak kadar şanslıydım. Şimdi Alev Tanrı Aleminin bir üyesi olmak ve miras aldığım İlahi Anka alevini Alev Tanrı Aleminde yakmak istiyorum.”
Feng Xue'er'in son derece yumuşak ve nazik sözleri üç patriğin kulaklarına düştüğünde her kelimesi rüyalarından gelen birer serzeniş gibiydi.
Bunun ne anlama geldiğini biliyorlardı ama inanmaya cesaret edemediler.
Vücudundan çıkan aura, Huo Poyun'un Anka Kuşu versiyonuna benzer olduğunu onlara açıkça gösterdi.
Alev Tanrı Alemine katılacak olsaydı, bu kesinlikle yıldız alemlerinin yeni sönmüş umutlarının bozulmadan yeniden alevleneceği anlamına gelirdi!
Ve kimliği, İmparator Yun'un İmparatorluk Eşi idi. Alev Tanrı Alemi'nin yararı, Huo Poyun'unkiyle kıyaslanamazdı.
"Bu doğru mu?" Yan Juehai Feng Xue'er'e baktı... Soruyor gibiydi ama özünde kendi kendine mırıldanıyordu.
Altın Karga'nın ilahi çocuğunu yeni kaybetmişlerdi ve gökler onları Anka Kuşunun ilahi kızıyla süslemişti.
Anka kuşunun soyundandı!
Gökler, Anka Klanının ustası olarak bunca yıldır Huo Rulie'ye ne kadar kıskanç olduğunu biliyordu.
Feng Xue'er hafifçe eğildi ve Yan Juehai'ye şöyle dedi, "Büyük Kardeş Yun'dan Kıdemli Yan'ın binlerce yıldır Alev Tanrı Aleminin Anka Kuşu patriği olduğunu duydum ve Anka Kuşu üzerindeki anlayışı dünyada eşsizdir. Acaba bu genç leydi onun öğrencisi olma onuruna sahip olabilir mi?”
Yan Juehai'nin gözleri seğirdi ve panik içinde yarım adım geri adım atarak titreyen bir sesle dedi ki, “Hayır, hayır, hayır... ben buna layık değilim ve cesaret edemem. Gerçek şu ki, sen asil ve yüce bir İmparatorluk Eşisin, Anka tanrısı tarafından seçilmiş bir mirasçısın. Ustan olmaya layık değilim.”
"Ustalık öğretisinde üstünlük veya bayağılık yoktur, usta, azmedip, ilmek ilmek örendir,” Yun Che şöyle devam etti, “Patrik Yan, bu dünyada, Xue'er'in ustası olmaya layık tek kişi sensin.”
Arkasını döndü ve görünüşte kayıtsızca şöyle dedi, "Sen Xue'er'in ustasısın, gelecekte çocuklarım ve Xue'er'in iradesi de Alev Tanrı Alemine ait olacak.”
Yun Che'nin birkaç sözü şüphesiz Alev Tanrı Alemine sonsuz bir vaatti.
Açıkçası, Huo Poyun'un ölümüyle ilgili göründüğü kadar sakin değildi.
BAM!!!
Yan Wancang, Yan Juehai ve Huo Rulie, sağır edici seslerle aynı anda iki dizlerinin üzerine çöktüler.
"Alev Tanrı Alemi... cömert lütfu için İmparator Yun'a teşekkür eder!”
Gözleri yaşlarla parladı ve sözleri kalplerini titretti. Sonsuza dek dağılamayacak kadar kalın olan kasvet, o anda göz kamaştırıcı, parlak bir alev ışığına dönüştü.
"Buna gerek yok,” Yun Che arkasını dönmedi, yavaşça konuşurken göğsü yükselip alçaldı, "Bir borç varsa, o da bu dünyanın Alev Tanrı Alemine olan borcudur.”
……
"Tarikat Ustası Huo, benden nefret ediyor musun?"
Ana Sarayın dışında Yun Che, Huo Rulie'ye dedi.
"İmparator Yun bunu neden söylüyor?” Huo Rulie başını indirdi ve şöyle dedi, "İmparator Yun'un bugünkü nezaketi karşısında, kemiklerimizi kırsak bile zar zor geri ödeyebiliriz...”
"Ne demek istediğimi biliyorsun.” Yun Che sözünü kesti ve doğrudan ona baktı.
Yun Che'nin bakışlarıyla karşılaşan Huo Rulie başını salladı.
"Bu Poyun'un seçimiydi. Ve..." Huo Rulie gülümsedi, "O yasak tekniği kullandığında, sadece birkaç yıldır Alev Tanrı Alemi'nin Kralı olmasına rağmen aslında onunla daha da gurur duydum.”
Altın Karga alevini dünyadaki tüm canlıların zihinlerine kazıyan oydu ve kesinlikle tarihe kazınacak. Onun ustası ve yarı babası olarak, onunla nasıl gurur duymayabilirim?”
Yüzünde bir gülümsemeyle gözleri çoktan gözyaşlarıyla doluydu.
Yun Che başını salladı, daha fazla konuşmadı, arkasını döndü ve gitmeye hazırlandı.
”İmparator Yun," Huo Rulie onu durdurdu.
Yun Che ayağa kalktı ve yan bakışla baktı.
"Bizim... gerçekten bir geleceğimiz var mı?”
Bu dünyadaki en ciddi soruyu sordu.
Tereddüt etmeden, Yun Che sorgusuz bir sesle şöyle dedi, "Elbette, Uçurum istediğini elde etmeyecek ve Poyun’un ölümü boşuna olmayacak.”
"Güzel!"
Huo Rulie zorla başını salladı, "İmparator Yun'un sözleriyle artık dikkatim dağılmayacak ve endişelenmeyeceğim ve kesinlikle tüm enerjimi İlahi Anka Kuşu çocuğuna yardım etmeye adayacağım ve pişman olmadan öleceğim!”
…………
Alev Tanrısı Aleminden ayrıldıktan sonra, Yun Che hızla çok uzakta olmayan Kar Şarkısı Diyarına ulaştı.
Mu Xuanyin yaralarından henüz kurtulmamıştı ve Yun Che'nin Uçuruma atlamak üzere olduğunu da öğrenmişti. Sonuçta, Chi Wuyao ondan nadiren bir şey saklardı.
Yun Che ile yüzleşirken, onu geri çevirmeye çalışmadı, hiçbir tavsiyede bulunmadı veya herhangi bir endişe göstermedi aksine sakince ona sarıldı... saatlerce, sıradan zayıf bir kadın gibi ona sarıldı.
Buz Anka Sarayından çıktığında, Yun Che hemen ayrılmadı, bunun yerine uzun süre yağan karın ortasında durdu, rüzgar ve karın kutsamasını sonuna kadar hissetti.
Uçurum denen dünyada serinletici bir rüzgar, parlak yağmur ve sakin kar yağışı yoktu.
Bugün ayrıldıktan sonra tekrar rüzgarın ve karın tadını çıkarmamın ne zaman ve ne kadar süreceğini merak etti.
Ya da belki de bu hayatının değerlendirebileceği son anlarıdır…
İnce bir kadın figürü mesafeden yaklaştı, kar perdesi gökkuşağı gibiydi ama ihtişamının en ufak bir parçasını gizleyemiyordu, yeşim suratı kardan kesinlikle daha güzeldi, ölümsüz duruşun yürüyüşü boya gibiydi.
Mu Feixue.
Yun Che'yi görünce kar perdesinde durdu ve sadece yan yüzüne baktı.
Bir süre sonra nazik bir selam verdi ve nilüferimsi adımlarıyla sükunetini bozacak bir ses çıkarmadan sessizce uzaklaştı.
"Feixue."
Yun Che o anda aniden adını söyledi.
"......" Mu Feixue'nun ayak sesleri aniden oraya sabitlendi. Ayaklarının altındaki karda adımları battı.
"Çok uzak bir yere gidiyorum.”
Mu Feixue'nin sırtına baktı. "Yani, şu anda sana herhangi bir söz vermeye cesaret edemem.”
"Sen... beni beklemeye istekli misin?"
Soğuk rüzgâr esti ama ses çıkmadı. Tüm dünya sanki Mu Feixue figürüyle birlikte uzun süre dondu.
"Sağ salim dönebilirsem, umarım hayatımın geri kalanında sana sahip olacak kadar şanslı olabilirim.”
Yun Che hala sırtına bakmaya devam etti, sesi yavaş ve yumuşaktı ve dedi ki, "Eğer dönemezsem...”
"Bekleyeceğim." Buz nilüferinden düşen bir yeşim tanesi gibi sesi uçan karın ortasında sürüklendi, “Ne kadar sürerse sürsün... yüzün kuruyana ve kar eriyene kadar.”
Nereye gittiğini ve ne yapacağını sormadı.
Ona ciddi olup olmadığını ya da biraz bile üzgün olup olmadığını sormadı.
Onun için sözleri ve o andaki bakışları zaten tüm hayatını sonsuzluğa döküyordu.
…………
Burası yeni doğan Ay Tanrı Aleminin bulunduğu yerdi.
Uçurumun gölgesi yavaş yavaş Tanrı Aleminin her köşesine nüfuz etmişti.
Figürü mesafeden gelen bir kadın tarafından algılanana kadar yıldız sistemini izledi.
"İmparator Yun?" Dudakları ayrıldı ve bir an gözlerine inanamadı.
Yun Che gözlerini çevirdi ve gülümseyerek ona baktı, "Jin Yue, seni uzun zamandır görmüyorum.”
Jin Yue'nin elleri bilinçsizce belini saran etek kemerini sıktı, bakışları ona dokunmaya cesaret edemedi ve gergin ve çekingen bir şekilde dedi ki, “Yaralarınızdan kurtuldunuz mu...?”
“Artık problem teşkil etmiyor.” Yun Che, Jin Yue'ye baktı ve aniden hafif bir nefes alarak şöyle dedi, "Başlangıçta sadece burayı görmek istedim ama seninle karşılaştığımdan... bu iyi bir şans.”
Bu sözler düştükten sonra figürü titredi, Jin Yue'nin önüne geçti ve avucunu ona doğru uzattı.
“Oh!” Jin Yue, Yun Che'nin avucunda Xia Qingyue'nun geride bıraktığı bronz aynanın olduğunu görmeden önce ürkek bir çığlık attı, vücudu bilinçsizce küçüldü.
Güzel gözleri şiddetle titriyordu çünkü hayatı olarak gördüğü nesne buydu ama Yun Che tarafından acımasızca kaçırılmıştı.
"Al bunu," Yun Che'nin avuç içi biraz daha yaklaştı.
Jin Yue yavaşça elini uzattı ama bir an inanamadı ve dokunmaya cesaret edemedi, “Gerçekten bana geri verecek misin...?”
"Aslında o hep sana aitti.” Bu dünyadaki herkes ve her şey onu terk ettiğinde, kendisi bile varlığını silmek istediğinde, sadece sen, hayatın pahasına, onun son izlerini sakladın.
"Aksine..."
Samimiyetle dedi ki, "Bu dünyada, ona sahip olmaya en uygun olan kişi sensin.”
"..." Jin Yue sonunda uzandı ve Yun Che'nin elinden bronz aynayı aldı, sonra göğsünde sıkıca tuttu.
Kalbi aniden boşalmış gibi, Yun Che geri adım atmadı, onun yerine hafifçe gülümsedi ve gitmeye hazırlanmak için arkasını döndü.
"Sen..." Arkasında Jin Yue'nin sesi aniden duyuldu, "Tehlikeli bir şey mi yapacaksın?”
"Uçurum... olabilir mi?"
Bir kadının zihni bazen çok keskindi.
Yun Che bunu inkâr etmedi ve övdü, "Sakin ve nazik, sadık ve ısrarcı ama zeki ve narin, Qingyue'nin senden bu kadar hoşlanmasına şaşmamalı.”
Yun Che'nin sözleri şüphesiz bir itiraftı. Jin Yue gözlerini kaldırdı ama hemen onları tekrar indirdi, "Orada düşünülemez tehlikeler olmalı. Gerçekten... gitmek zorunda mısın?"
"Şey, gitmeliyim. Eğer gidersem, hala umut olacaktır. Değilse, sadece gözlerini kapatabilir ve ölümü bekleyebilirsin.”
Yun Che'nin sesi düz ve sakindi. Ayrılmak üzereydi ama bronz aynayı koruyan Jin Yue'nin parmaklarının aşırı bir duygu altında titrediğini görünce kalbindeki binlerce şey ona dokundu ve sonunda şöyle dedi, "O da... orada olabilir.”
Kısa bir sessizliğin ardından Jin Yue başını kaldırdı ve kaotik bir şekilde genişleyen güzel gözlerinde binlerce yıldız parladı.
Dudakları sanki “o" kelimesini söylemek istercesine titredi ve ayrıldı ama ne kadar uğraşsa da çıkaramadı.
Sadece hayal ettiği bir rüyayı değil, Yun Che'nin kendi ağzının aslında o ismi söylediğini duymak istedi.
"Hiçlik Uçurumu çoktan değişti ve içine düşmek mutlaka yok olmak değil, Abis adı verilen o dünyaya düşmek anlamına geliyor.”
"Yani, Hiçlik Uçurumuna düşen Qingyue... belki de Uçurum tarafından yutulmamış olabilir, aksine Abis dünyasında yaşıyor olabilir.”
“Tek sebep bu olsa bile gitmeliyim.”
"..." Jin Yue'nin vücudu sallandı ve titredi, gözyaşı sisi anında gözlerini bulanıklaştırdı ve İmparator Yun'un figürünü yakınlarda görmesini bile imkânsız hale getirdi.
"Onu koru. Belki bir gün tekrar karşılaşırlar. O zaman, kendi ellerinle ona geri verebilirsin.”
“……”
Sonunda bir şeyler söylemesi bilinmedik bir zaman geçtikten sonra olabildi, "Efendim o... hayatta olmalı... lütfen... onu bulmalısın...”
Bulanık görüşünde, Yun Che'nin figürü artık orada değildi.
Sadece göğsündeki bronz ayna ona bu dünyadaki en sıcak dokunuşu verdi.
--
SEFIX: Yeni yıllar herkese! Tüm okuyucular için yeni yılın bol sağlıklı, huzurlu ve ATG’li bir yıl olmasını diliyorum. ATG evrenimizin de yeni yılın Uçurumun üstündekiler için güzel geçeceğini, altındakiler içinse Yun Che ile karşılaşacakları için o kadar da güzel geçmeyeceğini düşünüyorum, heheee.