We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
V. Surikov bir basiret olarak kabul edilir, bilgisini tuval üzerine tasvir etti. Sanatçı herkesten farklıydı, yaratıcı yolunu uzun süre kesintiye uğrattı.
Uzun bir aradan sonra ilk resim “Kör doğumu iyileştirmek” idi. Bu çalışmada, tüm ruh halini aktardı. Ressam tuvali kendisi için yarattığını, duyguları fırlattığını, karısının ağır kaybından sonra iyileşmeye çalıştığını iddia etti.
Resim İsa'nın kör bir adamı iyileştirdiğini gösteriyor. Peygamberin omzunda meraklıların yüzleri görünür, yüzlerinde sürpriz yapabilir. Mesih, İncil hikayesi için klasik bir görüntüde ortaya çıktı, ancak yüzü Slav tipine çok benziyor. Karışıklıkta kör, yüzünde bütün bir duygu yelpazesi görüntülenir.
Parmakları, sanki bir baston ya da destek arıyormuş gibi bükülmüş, çünkü gözleri hiçbir şey göremiyor. İsa sakin ifade eder, bir eliyle hastanın elini tutar, diğeri kafasına serilir. Tüm oluşu, armoni ve güveni ifade eder.
Kör adam, aksine, acı içinde yener, kaybolur ve tamamen belirsizdir, açıkça görme arzusuna rağmen mucizelere inanmaz. Kör bir kişinin imajındaki ressam kendini, yani durumunu somutlaştırdı. Çok uzun süre toparlanamadı ve hayata geri dönemedi. İsa'nın kişisinde sanatçının eseri ortaya çıkar, sanat tarafından iyileşir. Resim hayata inanç ve sonsuz umut aşılamaktadır.
Ressam hemen işi sergilemedi, ruhunu iyileştirerek kendisi için yarattı. Üstat körlüğünü ve çaresizliğini fark etti. Hayata dönmek zorunda kaldı, şifa onun için kolay değildi, tüm şeytanları serbest bırakmak ve peygamberin yardımını kabul etmek gerekiyordu.
Mevcut olanların yüzlerindeki sürpriz gerçek insanlardan kopyalandı. İlk başta, herkes böyle uzun bir yas tuttu ve sonra hayata dönüş, efendinin tanıdıklarının çoğunu endişelendirdi. Bununla birlikte, usta kendini yeniden canlandırdı.
Resim Shrovetide Açıklama