öncelikle belirteyim ki, aşağıda söyleyeceğim şeylerin tarihçiler tarafından ittifak üzere tasdiklendiğini bilmiyorum. sadece geçerliliği olan kaynaklardan ve kendi yorumlarımdan derleyerek bir fikir yürüteceğim..
öncelikle, kanuni sultan süleyman'ın oğlu şehzade mustafa'yı katletmesi, bununla yetinmeyip bursa'daki torununu da katletmesi islam ve devletin bekasıyla alakalı değil. o zamanın halet-i şartlarını bilmesek de bu bize kanuni'nin masum olduğunu ihsas etmemeli..
hadi, kendi evladını ve torununu öldürdün.. peki orta asya'daki astrahanlığına neden yardım etmedin? rus zulmüne, rus tecavüzüne mahkum edip, duyarsız bıraktın oraları? acaba burada da bir hürrem sultan parmağı mı var. zira hürrem sultan rus kökenli bir sultandır. ve osmanlı devleti kanuni döneminde slavlarla çok iyi geçinmiş, rusya ile çok güzel ilişkiler kurmuştur. dünyaya hükmetmiş bir devletin padişahı kanuni sultan süleyman, dünyanın en güçlü ordusuna ve istihbarat teşkilatına sahipken neden rusların orta asya'daki astrahanlığına yaptığı zulme sessiz kaldı? bunun bir açıklaması, izahı lazım..
yani gözümüzde büyüttüğümüz gibi çok da efendi adamlar değilmiş osmanlı padişahları.. en azından istisnai bir durum söz konusu. bir insan kendini ne kadar küçük görürse o kadar büyükleşir.
"fazla mağrur olma padişahım, senden büyük Allah var" lafzı da sanıyorum bununla tekamülünü tamamlamış.
benim burada vermeye çalıştığım fikir tedaisi ise tamamen feraset içeren devlet adamı ve devlet teşkilatıyla alakalı.
curcill'in güzel bir sözü var.
diyor ki, " arkama ne kadar bakarsam geleceğimi o kadar iyi tanzim ederim"
ben de şimdi diyorum ki, - osmanlı destanlarını sakız niyetine çiğnemekten vazgeçin de - osmanlı devleti nerede hata yapmış? nasıl olmuş da çadırlarda kurulup saraylarda yıkılmış? ve nasıl olmuşta osmanlı devleti yıkılırken kütüphanelerde binlerce kitap varmış..
önemli bir husus değil mi, bence çok kuvvet ve metanet isteyen bir iş bekliyor neslimizi..
dediğim şeylere muhalefet eden düşünceler tabii ki peydahlanır. bilmiyorum, bunun vuzuhu nedir, fesahatı olabilir miydi? yahut vuzuha gerek olmayacak kadar fetanetsiz miydi bu acı vak'alar, hakikaten bilmiyorum. demek istediğim şeyleri anlamayanlar, tecrübe etmek amacıyla istanbul'daki dolmabahçe sarayına gidip yıkılışı an meselesi olan bir devletin ne gibi masraflar yaparak ihtşamını ve iktidarını koruduğunu çıplak gözleriyle görsünler..
devamını gör...