John Deney ve Pragmatizm:
John Dewey(1859-1950), yirminci yüzyılın eğitiminde çığır açmış olan bir pedagogtur. Dewey, felsefenin değişen dünyaya uyarak yaşamı, siyaseti, yapıp etmeleri konu edinmesi ve “düşünce‘ye farklı açıdan yaklaşması görüşündedir. Ona göre bir düşüncenin doğruluğu, söz konusu düşüncenin işe yararlılığına bağlıdır. “Doğru’yu da hayatta karşılaştığımız sorunları çözmede bir araç olarak tanımlar. Bu sebeple öğretisi aynı zamanda enstrümantalizm (araççılık, aletçilik) olarak bilinir.
Dewey bilgi hakkında klasik bilen, bilinen ayrımını reddeder. Ona göre insan zihni, doğanın karşısında, ondan ayrı olan bir şey değildir; doğanın içinde, onun bir parçası, bir bölümü olan şeydir. O halde bilgi dünyanın dönüşü, bir insanın ölümü, herhangi bir deprem, yemek yeme gibi doğanın içinde meydana gelen doğal bir etkinliktir, insan yaşamında bilgi edinme eylemi, insanın, yaşamsal bir sorunla karşılaştığı anda başlar ve bu problemin başarılı çözümü ile sona erer.
Örneğin, ormanda kaybolma gibi bir problemi ele alalım. Ormanda kaybolan insan ondan çıkabilmek için derin ve yoğun bir biçimde düşünmeye başlar. Güneşin durumu, yürüdüğü yön ve arazi hakkında sahip olduğu daha önceki bilgilerle ilgili verileri hesaba katarak ormandan çıkış için bir kuram geliştirir. İşte, eğer bu kuram onun ormandan kurtuluşunu sağlarsa, yani iş görürse doğrudur. Eğer sözü edilen kuram, onun problemini çözmede işe yaramazsa yanlıştır; çünkü başarısızdır.
Dewey, doğru hakkındaki bu düşüncelerini özellikle eğitim alanına uygulayarak işlevsel, problem çözen bir pragmatik eğitim anlayışı geliştirmiştir.