Aynı sene, çocukların baba evindeki dostları siyam kedisi Siyami de henüz bir yaşını doldurmamışken -genetik bir hastalıkmış- ölünce, çocukların hayal kırıklıkları ve üzüntüleri katmerlenmişti.
Geçen seneye kadar, eve yeni bir canlı alalım talepleri olmadı.
Kızım, bu sene yeniden kedi istemeye başladı. Bana sorarsanız hemen alırım ya, korkuyorum, ya yine arıza çıkarsa?
Sonunda, kediden geçtim kuş, balık alalım bari demeye başladı.
Geçende Çim Adam'ın kavanozdaki balığını görünce, Şule'ye hemen sordum; "bakımı zor olmuyor mu?" "Aslında, zor değil. Ancak, erbabından bakımının püf noktasını öğrenene dek, bir-iki kayıp verdik" dedi.
Şimdi düşünüyorum, acaba bir sürpriz yapsam mı, miniğime?
Bugün, arkadaşımdan gelen bir postanın ekinde şu kısa film vardı. Berlin Film Festivali'nin kısa film yarışmasında ödül almış.
Filmi seyredince, yine kavanozda balık beslemek fikrinden vazgeçesim geldi.
Haksız mıyım?