Basileios Boioannes
Basileios III, Boioannes olarak çağrılır (Yunanca: Βασίλειος Βοϊωάννης) ve İtalyanca: Bugiano, 1017[1] - 1027[2] yılları arası Bizans'ın İtalya Katepanı ve zamanının en önemli Bizans generallerinden biri. Başarıları yüzlerce yıldır süren düşüş sonrası Güney İtalya'da İmparatorluğun yeniden başak güç olmasını sağlamıştır. Diğer yandan İtalya'nın Mezzogiorno diye adlandırılan tüm güney bölgesinin güç yapısına Norman maceracılar girmiş ve nihai yararlananlar olmuşlardır.
Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]
Aralık 1017 tarihinde Bizans İmparatoru II. Basileios'un ataması üzerine, Konstantinopolis'ten Lombard general Barili Melus ve Norman askerlerinin isyanına karşı destek istedi. Talep onaylandı ve seçkin Vareg Muhafızları yollandı. İ.Ö. 216 senesinde Roma ordusunun Hannibal komutasındaki Kartaca ordusu tarafından imha edildiği Cannae Muharebesi'nin yapıldığı, İtalya’nın Cannae kasabası yakınında bulunan Ofanto nehrinde iki kuvvet karşılaştı. Boioannes bir zafer kazandı. Boioannes, kazanımlarını sağlamlaştırmak için Apenin Dağları'ndan Apulia ovasına çıkan geçitte büyük bir kale inşa etti. İsmini Küçük Asya'nın antik kentinden alan Troy şehrine Boioannes'in kendi Norman birlikleri 1019 yılında yerleşti. Kısa bir süre sonra Papalık'a bağlı kalan Benevento Düklüğü dışında tüm Mezzogiorno Bizans egemenliğine girdi.
Güneydeki bu değişimin korkusu ile, Papa VIII. Benedictus 1020 yılında Kutsal Roma imparatoru II. Heinrich ile müzakere yapmak için kuzeye Bamberg'e gitti. İmparator ivedi bir eylemde bulunmadı fakat ertesi yılın olayları müdahele etme kararı verdirdi. Boioannes ve yeni müttefiği Capua Prensi IV. Pandulf, Melus'un kayınbiraderi Dattus'un üzerine yürüdüler. Onu Garigliano'da esir ettiler. 15 Haziran tarihinde Dattus, bir maymun, horoz ve yılanla bir çuvala konulup denize atıldı. Ertesi yıl, cevap olarak büyük bir imparatorluk ordusu Troy'daki yeni kaleye saldırmak üzere güney yürüdü. Garnizon elde tutuldu ve asla düşmedi. Boioannes, bağlılığına karşılık şehrin imtiyazlarını tanıdı.[3]
1025 yılında, Boioannes II. Basileios ile Sicilya seferine çıkmak üzere ordu hazırlamaya başladı. Ancak büyük imparator öldü. Ortak imparator ve ardılı VIII. Konstantin bu seferi iptal etti. Bunun üzerine Boioannes, II. Heinrich tarafından 3 yıl önce alınan Capua'nın yeniden alınması için Pandulf'a yardım etmek için kuzeye yürüdü. Mayıs 1026 tarihinde Boioannes, yeni Capua Prensi V. Pandulf'a Napoli güvenli geçiş önerdi ve onun boyun eğmesini kabul etti. Bu onun son büyük seferiydi. 1027 yılında geri çağrıldı. Onun yerine geçenler, onun kurduğu askeri etkiyi korumakta zorlandılar. Ertesi yüzyıl, İtalya'da Bizans etkisi devamlı düşerek sonunda yol oldu.
1041 yılında, Boioannes'in oğlu Eksaugustus Boioannes, katapan olarak atandı fakat ertesi yıl bu görevi yaparken öldü.
Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]
|Önce gelen:


Leo Tornikios Kontoleon


İtalya Katepanı
1017–1027
|Sonra gelen:


Kristofer Burgaris


- Bu sayfa, İngilizce eşdeğerinin çevirisidir.