Hayatım boyunca seyahat etmeyi seven bir insan olmadım. Bu yüzden sırtlarında tek bir çantayla, dünyayı gezen cesur insanları takdir eder, onlara imrenirim.
Fakat seyahat etmesem de, yolda olmayı bilirim, çünkü benim için yol, hayatla benzerdir.
Yol bir metafordur ve hayatı simgeler. Yolda olmak hayata bir şekilde devam etmektir. Yolda düşersin, tökezlersin, bazen yoldan ayrılmak istersin, bir çıkış ararsın. Ancak elinde sonunda yola devam edersin.
Yol doğası gereği zordur, ıstıraplıdır bu ıstıraba dayanamayıp yoldan ayrılan çok olur. Bu kişilerin bir çoğu gençtir. Düşersen elini uzatan olmayabilir, dizlerin çocukluğundaki gibi tekrar tekrar kanar.
Yoldayken sık sık yolu düşündüğün olur, yol sonsuz gibi gelir, ancak özünde daha kısadır. Yolun sonuna geldiğinde, her şeyin bir rüya gibi geçip gittiğini, güzel günlerin, acı tatlı hatıraların, zamanın ufuklarında kaybolduğunu görürsün.
Yola dayanmak için tek sebep, yolda karşılaşılan ve gölgelerinde dinlenebileceğin güzel insanlardır.
Yol bir metafordur, hayatı, ölümü ve zamanı simgeler…