Ahmed Ben Bella Kimdir ?
Ahmed Ben Bella Kimdir ?
Bilgin, şair, öğretmen ve diplomat Ahmed Ali (1908-1998), Hindistan’ın bir İngiliz kolonisinden özgür bir devlete geçişinin romancısı ve tarihçisi olarak onurlu bir yere sahiptir. Üretken bir şiir ve birinci sınıf roman yazarı, Kuran ve Ghalib’in gazelleri çevirmeni ve şair TS Eliot’un eleştirmeni olmasının yanı sıra Ali, iş ve siyaset alanında ikili bir hayat yaşadı. Halkla ilişkiler müdürü olarak çalıştı ve Pakistan’ın yabancı sözcüsüydü. Diplomatik birliklerde görev yaparken dünyayı dolaştı.
Ahmed Kaniz Begüm ve bir memur olan Syed Shujauddin’in oğlu Ali, 1 Temmuz 1908’de Hindistan’ın Delhi kentinde doğdu. Hint milliyetçiliğinin ve Müslüman Birliği’nin ortaya çıkması sırasında büyüdü, ayrı bir oluşumun arkasındaki itici güç. Pakistan eyaleti. Babasının ölümünden sonra, orta çağ standartlarına göre yaşayan muhafazakar akrabaların himayesine geçti. Ortodoks görüşlerine göre, Ali , ahlaksız olarak kınadıkları klasik masal koleksiyonu Binbir Gece Masalları’nı bile Urduca şiir ya da kurgu okuyamıyordu.
Ali entelektüel izolasyondan kaçmak için bir cilt çocuk masalları okudu -Charles Kingsley’nin The Water-Babies: A Fairy Tale for a Land-Baby (1863)- ve on bir yaşlarında kendi kurgusunu yazmaya başladı. Materyal olarak, halalarından ve hikaye anlatıcılarından duyduğu macera hikayelerini ve masalları uyarladı. Gençliğinde okuma deneyimini Avrupalı romancılar James Joyce, DH Lawrence ve Marcel Proust’a ve devrimci İngiliz şair TS Eliot’un dizelerine kadar genişletti.
Ali’nin gençliği sırasında, Hindistan kendini İngiliz sömürgeciliğinden kurtarmaya çalışırken, dönem kargaşayla kasvetliydi. 1925’ten 1927’ye kadar ulusun dönüşümünün bu çok önemli zamanında, güneydoğu Delhi’deki Aligarh Müslüman Üniversitesi’ne gitti. Lisans ve yüksek lisans derecesini onur derecesiyle tamamladığı Lucknow Üniversitesi’ne transfer olduktan sonra, akademik bir toplulukta başarılı oldu ve King’s Garden ve Gomti Nehri’nin atmosferinin tadını çıkardı. Sosyalist ve komünist doktrinlerden etkilendi ve samimiyetine hayran olan İngiliz ve Hintli profesörlerin dostluklarını kazandı.
Ali idealizmini politik aktivizme kanalize etti. Simon Komisyonu’nun Hint Reformları Raporu’nu takip eden özgürlük hareketinin yükselişi, ülkenin topyekûn değişim ihtiyacını vurguladı. Kızılderililerin, İngiliz derebeylerinden kabul edilen başarısız idealleri sürdüren sığ bir varlık yaşadıklarını kabul etti. Halkın dine ve kaderciliğe güveninin köleliği, açlığı ve emperyalizmin diğer kalıntılarını daha da kötüleştirdiğini fark etti.
Ali, 1931’de mezun olduktan sonra Lucknow, Allahabad ve Agra üniversitelerinde İngilizce ders vererek geçimini sağladı. İlerici Yazarlar Hareketi’nin dili olan Urduca’yı seçerek, aynı zamanda kısa kurgu yazmaya başladı. Muhafazakarların ve İslami fanatiklerin küçümsemesini kazanan ilk devrim yanlısı antoloji olan Angaray’ı (Yanan Kömürler) yayınlamak için üç arkadaşıyla işbirliği yaptı. Yazarlarla alay etmenin yanı sıra, eleştirmenleri onları taşlayarak ölümle tehdit etti. Üç ay sonra, kışkırtıcılar İngiliz hükümetinin kitabı yasaklamasına neden oldu. Ali, sansüre tepki olarak edebiyat yoluyla geleceğe dair umudunu korumuştur. Hint reformunu ilerletmek için İlerici Yazarlar Birliği’nin kurulmasına yardım etti ve kendini edebi bir hayata adadı.
Sonraki on iki yıl boyunca Ali, bazıları İngilizce ve Amerikalı okuyuculara tercüme edilen kısa öyküler yazdı. Sembolizm, gerçekçilik ve iç gözlem ile yaptığı deneyler, modern Urduca kısa öyküsünün yönlendirilmesine yardımcı oldu. Kendi antolojisi Sholay (Flames) (1932) ve iki oyun, Break the Chains (1932) ve tek perdelik The Land of Twilight (1937) ile ortak kurgu koleksiyonunu izledi. 1936’da Urdu edebiyatında yeni bir çağın önsözü olan Tüm Hindistan İlerici Yazarlar Derneği’ni kurdu. Ligin ilerlemecilik konusundaki iç çekişmeleri, ortodoks üyelerle bir kopuşa neden oldu. İşçi sınıfının sıkıcı muhafazakar savunucularına karşı, daha kapsayıcı, hümanist bir dünya görüşü seçti.
Ali, daha fazla okuyucuya ulaşmak için Urduca’yı İngilizce yerine terk etti. 1939’da , Hindistan’ın ilk bağımsızlık savaşı olan 1857 isyanı sırasında ve sonrasında üst sınıf bir Müslüman tüccar ve ailesinin destanı olan Twilight in Delhi adlı şaheserini üretti . Ali, kişisel ve etnik bir iç gözlem eylemiyle kendini dairesine kilitledi ve anavatanının sosyal sorunlarını ortaya çıkaran bir kurgu yazdı. Hindistan’ın, evrensel bir yükseliş ve düşüş, doğum ve çürüme döngüsünün parçası olan tarihi bir gerilemede, kaçınılmaz bir dipte kapana kısıldığına inanıyordu. Görünmez güçler tarafından düzenlenen olaylara yakalanmış insan aktörlerin güçsüzlüğünü vurguladı.
II. Dünya Savaşı’nın başında Ali, romanını Londra’ya taşıdı ve Hogarth Press’e sattı. Personelin yıkıcı olarak değerlendirdiği temalar üzerindeki editoryal çatışmalardan sonra, şirket 1940’ta kitabını yayınladı. Eleştirmenler Bonamy Dobree, EM Forster ve Edwin Muir tarafından hemen beğeni topladı. Daha sonraki bir baskı 1994’te Amerikalı izleyicilere ulaştığında, Publishers Weekly onu Hindistan’ın büyüleyici bir tarihi ve kültürel kaydı olarak nitelendirdi.