… dün yaptığım bu yorum, bugün beni biraz düşündürdü. şimdiye kadar sigara dumanları arasında düşünceyle geçen günlerimin bazı hatıralarını yazmaktaki ihmalime neredeyse pişman oldum ve üzüldüm. uzun bir hayat ve uzun bir hükümdarlık çağı geçirdim. hatıralarım, yalnız benim değil, biraz tarihin ve özellikle tarihindir… … ah!.. beni edebiyata düşman sanır ve böyle gösterirlerdi. hayır!.. ben edebiyatın değil, edepsizliğin, edebiyatçıların değil, edepsizlerin düşmanı idim… … ben, sayıp döktüğüm bu küçük hizmetlerimle iftihar etmeye de kendimde hak bulmuyorum; çünkü hepsi vazifemdi. bugün üzgün ve pişman olarak görüyorum ve yaşarsam ileride kendi kalemimle enine boyuna itiraf edeceğim ki, benim de birçok kusurlarım vardır… … ben, hangi şartlar içinde ve nasıl bir zamanda padişah oldum?.. bunu hatırlatmak isterim!..
hüzünlü bir kitap aslında. sultan abdülhamit'in tahta gelişi, kardeşiyle arasında olan çekişmeler, 300 seneden beri olan duraklama ve gerilemenin ona mal edilmesini anlattığı bir dertleşme kitabı. okurken üzüyor. insani yönden bakılırsa bitmiş bir imparatorluğun son suçlusu olarak görülmek berbat bir histir sanırım. ilgi duyanlar sevebilir.
2019 © Tüm Hakları Saklıdır. ( Sayfa Yüklenme Hızı : 0.1457)