Köye Dönüş
Ormanın girişinde Riguru ve diğerleri bize katıldı.
Yolculuk için toplam beş gün harcandı.
Ama yine de tahminim dahilinde.
Yol boyunca pek çok sorunla karşılaşmamıza rağmen yolculuğun asıl amacına ulaşıldı!
Bu anlamda, o şehirde bir Maceracılar Loncası görmedim; ayıp, Hürriyet Derneği’ne bir göz atayım istedim.
Üyelerinden herhangi birinin “Dünya Gezgini” olup olmadığını görmek istedim… ama olduğundan şüpheliyim.
Ayrıca, Cüce Krallığı’ndaki olay ne yazık ki el işleri ve zırhlar hakkında daha fazla araştırma yapmamı engelledi… Eh, yardım edilemez.
Ama yeni yoldaşlarımdan memnun kaldım!
Ve 20 altın kazandık. Gerçekten tam orada altın vurdu… kelimenin tam anlamıyla.
Kaijin’in grubunu Riguru ve diğerleriyle tanıştırdım ve selamlaştılar.
Bundan sonra birlikte çalışacakları için iyi geçinmelerini istiyorum.
Bir düşününce, cüceler ayrımcılığa daha az eğilimli görünüyor.
Belki de kendilerinin yarı büyülü bir ırk olmaları gerçeğiyle ilgilidir.
Peki köye dönüşümüzün başında bir sorun çıktı.
Ranga kuyruğunu etrafımda mutlu bir şekilde sallıyordu. Ancak üç kardeşten ikisini taşımasını söylediğimde, yüzündeki neşeli ifade bir anda bozuldu ve bir adım geri çekildi.
Sonra ikiliye dik dik bakarken “Bu iki salak geride kalırsa daha mı kötü olur?” diye ekledi.
Hepsini yutma niyetiyle dolu bir bakışla! Bu elbette cüceleri korkuttu.
Öncelikle, Ranga’yı ilk gördüklerinde,
” ” “Tanrım!!! Ne…. bu…” ” “
İşte böyle şaşırdılar.
Bu performanslarından birinin başlangıcı mıydı?
Gerçekten anlamıyorum, ama belki de bunda eğlenceli bir şeyler var.
“Aa.. bekle, Ranga! Ben sadece yeteneklerini kontrol etmek için kara kurdu taklit etmeyi planlıyorum. Bu yüzden iki cüceyi sana bırakmak istiyorum!”
Sözlerimi işitince, dikkat çekiyormuş gibi dimdik ayağa kalktı ve,
“Kabul edildi lordum!!!”
Ve böylece razı oldu.
Kaijin ve en büyük erkek kardeş Garm sırtıma binecek.
Ortanca kardeş Dold ve en küçüğü Mildo, Ranga’nın yanında.
Güvenliklerini sağlamak için onları [Yapışkan İplik] ile Ranga’ya bağladım.
Ne de olsa, motosikletlerin olmadığı bir dünyada 80 km/s hızla seyahat etmek kesinlikle korkunç bir deneyim olurdu.
O kadar hızlı koşmak mümkün mü bilmiyorum ve o kadar hızlı gitmeye de niyetim yok…
Sıra bende.
Taklit: Kara Fırtına Yıldızı Kurdu (Fırtına Başlangıç Kurdu)
Taklit bittiğinde dönüştüm.
“İnanılmaz!!! Ustadan beklendiği gibi!!!”
“Fu ha ha! Öyle bile olsa! Bu forma geçmek için çok çalış!”
Ranga’ya övgüyle karşılık verdim.
“Evet! Beklentilerinizi karşılamaya çalışacağım”
Aklında yeni bir hedef olan Ranga’nın gözleri parlıyordu.
Fırtına dişli diğer kurtların hepsi de aynı derecede heyecanlıydı.
Herkesin motive olması kesinlikle iyi bir şeydir.
Sonra Kaijin’in grubuna baktım.
Ağızlarından köpük geliyor… bayıldılar mı?
O yaşlı adam… ne halt ediyorlar…?
Oh iyi.
Günlük pratiğimi kullanma zamanı! Sırtımda [Yapışkan İplik] kullanıyorum. Kaijin’in grubunu bağlamak için ipi yavaşça manipüle ediyorum… ve başarı! Bu şekilde Kaijin’in grubunu bayılmış olsalar bile taşımaya devam edebiliriz. Böylece ayrılıyoruz.
Bir not olarak, Kaijin’in grubunun bayılmasının iyi bir şey olduğunu düşünüyorum. Bunu yavaş yavaş, 100 km/s hızla almazsak, ilk hızlanmadan bayılabilirler…
Ancak Ranga’nın sırtındaki iki kardeş Mildo ve Dold iyi dayanmış gibi görünüyor… boşverin. Bu söylentiye göre “gözleri açıkken bayılma” becerisi, ha…
başsağlığı diliyorum.
Cüceler bayıldığı için dönüş yolculuğu sorunsuz ilerliyordu.
Muhtemelen dillerini ısırmaktansa bayılmaları daha iyidir.
Aslında, kendinizi onların yerinde hayal edin – başka bir korkunç deneyime uyanmak tatsız olmaz mıydı?
Bunun yerine, o mutlu yüzlerle uyumalarına izin vermek en iyisi değil mi?
Pekala, onları yemek için uyandırırım.
Biliyorum, ben kötü bir insanım (lol).
Bunu bir düşün…
“Oi, Riguru! Kara kurdunu çağırmayı başardın mı?”
“Bana büyük bir utanç getirse de… ilerleme kaydedilmedi”
Fumu.
Riguru bile yapamaz.
Diğer goblinler de hüsrana uğradı; kurtlar da.
Yani sadece Gobuta mı?
“Yani sadece Gobuta başarılı oldu mu?”
“Ne! Gobuta, bu doğru mu?”
“Evet! Aradım ve geldi!”
Bu sözleri duyan diğer goblinlerin ve kara kurtların gözleri kararlılıkla parladı.
“Ama bu olamaz. Gobuta, Cüceler Krallığı’na yürüyerek gidip gelen türden bir adam!”
Bir düşünün, o haklı!
Onun sadece bir aptal olduğunu düşünürsün! Ama, sanırım o, önemli olduğunda bunu yapabilen türden bir adam.
Gobuta bir aptal ama bu kesinlikle beceriksiz olduğu anlamına gelmiyor.
Bir düşünün, yiyecek ararken tek başına yaya olarak dört aylık bir yolculuk yaptı; zayıf olsaydı, bunu yapabileceğinden şüpheliyim.
Böylece Gobuta hakkındaki zihinsel değerlendirmem yükseldi. Er ya da geç düşecek…!
Akşam olunca mola veriyoruz.
Hiç yorgun değilim ama diğerlerinin dinlenmeye ihtiyacı var.
Herkes dinlenirken ben de bazı yetenekleri deneyeceğim.
Kara Fırtına Yıldızı Kurdu’nun (Fırtına Yıldızı Kurdu) fiziksel yetenekleri gerçekten yüksektir.
Gücün fışkırdığını hissedebiliyordum.
Yere hafifçe vurduğumda anında havaya sıçrar ve havada dört nala koşarım.
Tepki verme hızımla birleştiğinde, muhtemelen tam potansiyelini ortaya çıkarabilirim.
Öncelikle, bugüne kadarki savaşlarımın çoğu “[Su Kılıcı]!” ve düşmanın başı kesildi.
Güç ve çeviklik dövüşte önemli faktörler olduğundan, bu oldukça iyi bir gelişme.
Fırtına Yıldızı Kurdu’nun dövüş yeteneğinden memnun olduğumu söyleyecek kadar.
[Ulu Bilge] ile taklit ettiğim şeyden kara kurdu taklit ederken kara yılanı anında öldürebilirim. Herhangi bir özel yetenek olmadan.
Kasabadaki rütbeler hakkında bir açıklama aldım. Kertenkele bir B- Seviyesiydi. [Yüce Bilge]’nin simülasyon yeteneği sayesinde, kişi diğer canavarların rütbesine yaklaşabilirdi. Kara yılan asla A derecesine ulaşamaz, ancak on çıyanı yenebildiği için A- olarak derecelendirilebilir…
Benzer şekilde, normal -taklit edilmemiş- bir kara fırtına yıldızı kurdu bir kara yılandan daha güçlüdür, ancak on tanesine karşı savaşmak imkansız olurdu…
Hayır, bekle… o uğursuz [Kara Yıldırım] becerisi var…
İçgüdülerim bunun tehlikeli olduğunu haykırıyor.
Yine de balçık olmaya geri dönüyorum ve deniyorum.
Sonuç,
Pika~tsu! …..Chudo—n!!!
Fufufu….
Nehir kıyısındaki büyük bir kaya olan test hedefim ufalanıp toza dönüştü.
Bu yüzden, bu beceriyi kesinlikle bir daha asla kullanmamam gerektiğine karar verdim!
Bu yüzden,
Ben bir şey yapmadım! Bir şimşek sebepsiz yere oraya çarptı!
Bununla gidelim.
Böyle başka bir beceri daha vardı, siyahın yılanı [Zararlı Nefes]. Ayrıca mühürleyeceğim. En azından, çıktıyı düzgün bir şekilde ayarlayana kadar.
Özellikle çok fazla büyü gücü kullandığı için. Ve dikkatli bir şekilde ayarlanmazsa, dostça bir vuruş yapma şansı yüksektir.
Yani, gücünün ötesinde menzil de olağanüstüydü…!
Kayayı çevreleyen yaklaşık 20 metrelik (65 fit) bir alan sıcaklıkla cama dönüştü…
Riguru ve diğerleri, bir sorun olup olmadığını sormak için acele ettiler.
“Wooow, tam önüme yıldırım düştü! Ne kadar şaşırtıcı!”
Onları böyle kandırdım.
Görünüşe göre şimşek onların dinlenmesini bozmuş, kendimi suçlu hissetmeme neden olmuştu.
Şu andan itibaren, herhangi bir tehlikeli deney gizli bir yerde yapılmalıdır.
Oh, verileri aldım.
Beynimdeki simülasyon yeniden başladı.
[Kara Şimşek] ile benim versiyonum olmasa bile kara kurt muhtemelen on kara yılana karşı galip gelebilir.
Bu nedenle, Kara Fırtına Yıldızı Kurdu (Fırtına Yıldızı Kurdu) A sınıfının ötesinde bir güce sahip olabilir.
A sınıfı canavarlar kendi başlarına küçük bir şehri harap edebilir ve bu nedenle “Afet” seviyesi olarak adlandırılırlar.
Bu nedenle, bir şehrin yakınındaki kara kurdu taklit etmekten kaçınmalıyım.
Ve böylece araştırmalarım sabaha kadar devam ediyor…
……
…..
…
Sonraki sabah.
Cüceler, yüzleri hâlâ solgun bir halde uyanırlar.
İyiler mi?
“Siz iyi misiniz?”
“A, aa…, neredeyiz?
Bilinçleri netleştikçe, etraflarındaki alışılmadık manzara karşısında şaşkına döndüler.
Onlara hemen goblin köyüne doğru gittiğimizi söylüyorum.
“Ne dedin?! Böyle iki aylık bir yolculuk için yakındaki bir kasabadan bir araba ve yiyecek almamız gerekiyor!!!”
Pekala, şaşırmak için çok geç
Ne diyelim…., boşverelim.
Peki, eğer düşünürsen. Normal bir insanın kat ettiğimiz mesafeyi anlaması zor.
Acelemiz yok.
Bu yüzden cücelere durumumuzu açıklamak için zaman ayırıyorum.
Riguru ve grubuna gelince, yemek yapıyorlar.
Goblinler tek bir şekilde yemek pişirirler; kızartırlar.
Şimdilik bu iyi. Ne de olsa tat tomurcuklarım yok!
Ancak, onları elde ettiğimde, onlara iyi pişirme teknikleri uygulamalıyım.
Goblinler kültürlü yaşama alışabilecek mi?
Olur mu olmaz mı, bilmiyorum. Ancak, çeşitli fikirleri denemeyi planlıyorum.
Düzgün yemek pişiremezlerse kötü olur!
Kahvaltı ederken gelecek planlarımızı tartıştık.
Onlara köye iki gün içinde varacağımızı anlattım.
“İmkansız…!”
Cüceler ikna olmadı
Böylece yolculuğumuza kaldığımız yerden devam ettik.
Yol boyunca [Düşünce Aktarımı] kullanarak sohbet ettik. Cüceler de onu kullanabilir, bu da bizi biraz zahmetten kurtarır. [Düşünce İletimi], daha güçlü olduğu, daha geniş bir ağa izin verdiği, diğer manevralar sırasında kullanılabildiği ve yaklaşık bir kilometre menzile sahip olduğu için temel telepatiye göre bir gelişmedir.
İkinci koşuda cüceler bayılmadan sırtımıza yapışıyorlar. Görünüşe göre kendilerini önceden uygun şekilde hazırladılar. Rüzgar basıncı onları gözlerini kapalı tutmaya zorladığından, gözlerini korumak için ipimle ince bir zar yaptım. Şaşırtıcı bir şekilde işe yarıyor.
Sonunda onu bir dereceye kadar sadece düşünerek manipüle edebilirim.
Bu, büyü özünü manipüle etmeye alıştığınızda mümkündür.
Yolda ilerlerken cücelerden bize bazı genel bilgiler öğretmelerini rica ediyorum.
Cüce konuşurken goblinler heyecanla dinler.
Sonra duyduklarımızdan ortak bildiklerimizi ekliyoruz, ardından sohbet canlanıyor. Birbirlerine daha aşina oldukları için rahatlamış hissediyorum. Bu durumda köyde gayet iyi anlaşacaklar.
Cüce veya Goblin, köken aynıdır.
Uzun yaşayan yarı peri Cüce. Kısa ömürlü yarı iblis Goblin. Fark sadece evrim sürecindeydi. Ama goblinler daha çok evrim dedi, dejenere olur mu?
Yani goblinin cücenin canavar versiyonu olduğu söylenebilir. Goblin, hobgoblin’e evrimleşebilir, Ama evrimden sonra, ömrünü uzatıyor gibi görünüyor!
Sadece bu değil, iblis ırkı ile peri ırkı arasındaki farklardan biri de buydu.
Aynı yarı peri ırklarında bile cüceler, elflerden çok iblislere daha yakındır.
Belki de bu yüzden alıştıktan sonra başkalarından rahatsız olmadan alışabiliyorlar.
Birden aklıma bir şey gelince sormaya karar verdim.
“Kaijin, sormak için çok geç olduğunu biliyorum ama sorun değil mi? Cüce kralına bunları söylediğin için ona hayran olmadın mı?”
“Ha bu konuda. Ona hayranım! Hayran kalmayan tek bir cüce yoktur. Bir peri masalından fırlamış gibi görünen bir kahraman krala kim hayran olmaz ki?”
Kesinlikle.
Masal kahramanları sadece yatma vakti hikayelerinde çıkar.
Ancak bu kahraman yaşıyor ve iyi durumda, halkını Kralları olarak destekliyor ve koruyor.
Yani aynen dediği gibi, herkes ona saygı duyar, hayran olur; ve elbette herkes böyle bir Krala faydalı olmak isterdi…
Aynısını yapmaya kararlı mıyım?
Tamamen şans eseri goblinlerin efendisi oldum. Ancak bundan sonra nasıl ilerlemeliyim?
Bu iyi. Hiç şüphe yok!
Bu, olmayı dilediğim türden bir “kendim”di.
“Hey, Kaijin. Neden beni takip etmeye karar verdin? Düşünürsen, Kral’ın hizmetine dönmen senin için çok daha iyi olmaz mı?”
Bu soruyu duyunca Kaijin böyle cevap verdi.
“Gahahahaha! Danna (TL notu: usta anlamına gelebilir ama ben romaji’de bıraktım) şaşırtıcı derecede incelikli! Neden? Çünkü ilginç görünüyordu! İçgüdülerimin bana söylediği buydu. Bu adam her şeyi yapabilir! Ve o kadar. Sence bu iyi bir sebep mi?”
Güzel bir sebep… ha?
Hiç şüphe yok.
“Fumu Sonra şikayet etmesen iyi olur. Astlarımı çok çalıştırmamla ünlüydüm, biliyor musun?”
Her neyse, yapamayacağım bir şey olduğunda, başkalarının bana yardım etmesini isterim; Başkalarına güvenmek istiyorum. Ama yardımıma ihtiyacın olursa, hallederim.
Zor olsa bile, içten içe gerçekten arzuladığım şey bu.
“Biliyorum.”
Cevabından memnun bir şekilde başımı salladım.
İki gün sonra köye vardık.
Hedefimize ulaşıldı: köye döndük!