Britanya Savaşı hakkında bombalamanın başladığı dönemi anlatan bir yazı okuyacaksınız. Fransa'nın yenilgisinden ve İngiliz kuvvetlerinin Haziran 1940'ta Fransa'da Dunkerque'ten sürülüp çıkarılmasından 6 hafta sonra, Hitler, "Deniz Aslanı Harekatı"nı başlatma niyetini açığa vurdu. 15 Eylül için tasarlanan saldırının amacı kesindi: "İngilizlerin anavatanını savaş dışı bırakmak… ve gerekirse tümüyle ele geçirmek."
Ne var ki, bunu yapmak için Almanların hem Manş Denizi'ne, hem de gökyüzüne egemen olmaları gerekiyordu. Hitler'in Hava Kuvvetleri Komutanı Büyük Almanya Mareşalı Hermann Göring ona bu işin hiç sorun olmayacağını söylemişti. İspanya, Polonya ve Fransa'da büyük ün kazanmış uçaklarının ve pilotlarının geniş sayısal üstünlüğüyle Luftwaffe'nin, Kuzey Fransa, Belçika ve Hollanda'da yeni ele geçirdiği üslerinden kalkarak, Kraliyet Hava Kuvvetleri'ni kolayca yenilgiye uğratacağından hiç kuşkusu yoktu.
Ne var ki İngilizler Dunkerque'ten beri geçen zamanı, yakında olduğunu bildikleri istila girişimine hazırlanarak, büyük bir gayretle silah ve uçak üreterek geçirmişlerdi. Ayrıca Almanların habersiz tepeden inmelerini önleyecek radarlara sahip olmak ve kendi topraklarında, kendi üstlerine yakın savaşmak gibi iki üstünlüğe sahiptiler. Luftwaffe iyi bir başlangıç yaptı. Ağustos ortalarına gelindiğinde İngiliz Kraliyet Deniz Kuvvetleri'ni Dover'deki gemilerini Portsmouth'a geçmek zorunda bırakmıştı. Bununla birlikte, zaferin kolay olmayacağı anlaşılıyordu.
İlk çarpışmalarda Almanlar 300'e yakın uçak kaybetmişken Kraliyet Hava Kuvvetleri bu sayının ancak yarısı kadar kayıp vermişti. 13 Ağustos 1940'ta Göring yoğun bir hava saldırısı başlattı. Adlerangriff ya da "Kartal saldırısı" diye adlandırılan bu saldırının amacı Kraliyet Kuvvetleri'ni göklerden temizlemek ve hava alanlarını tarihin ilk topyekün hava savaşında yok etmekti. Ne var ki o gün Luftwaffe 1500 kadar sorti yaptığı halde, tek bir hava sahasını bile etkisiz hale getiremedi ve İngiltere'nin yitirdiği 13 uçağa karşılık 46 uçak yitirdi.
Bu nedenle, kendimizi var gücümüzle görevlerimize adayalım… İngiltere İmparatorluğu ve İngiliz Uluslar Topluluğu bin yıl daha yaşayacak olsa, insanlar "Bu, onların en iyi zamanıydı!" diyebilsinler.Winston Churchill
Londra saldırısına yanıt
İki gün sonra Almanlar, Britanya Savaşı döneminin en büyük saldırısına giriştiler. Hava saldırısı Kent'ten batıya, Devon'a ve kuzeye, ta Tyneside'a kadar kasıp kavurdu. Uçaklar, sivillerin gözleri önünde havada çarpıştılar. Duman izleri, motor homurtuları ve makineli takırtıları it dalaşının ne kadar ileri gittiğini gösteriyordu. Hareket yoğun, hızlı ve kararlıydı. O gün Almanlar 90 kadar, Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin kayıplarının iki katı uçak kaybettiler. İngiltere Başbakanı Winston Churchill, Avam Kamarası'nda şöyle dedi: "Savaş tarihinde bu kadar çok insanın, bu kadar az insana böylesine borçlandığı asla görülmemiştir."
Ne var ki, 'az insan"ın bir günlük başarısı yeterli değildi. Savaş ağustos ve eylül boyunca sürdü ve Alman saldırısı ne kadar yoğun olmasa da etkisini göstermeye başladı. İngiliz kayıpları sürekli arttı. 6 Eylül'e kadar geçen iki hafta içinde 470 kadar avcı uçağı, üretilen uçak sayısının 200 fazlası kaybedildiği gibi, verilen ağır kayıplar sonucu deneyimli pilot sayısı da tehlikeli derecede azalmış oldu. Kraliyet Hava Kuvvetleri bozguna uğrama olasılığıyla karşı karşıya geldi.
Rastlantı denebilecek bir olay, savaşın gidişini değiştirdi. 24 Ağustos'ta, askeri hedeflere yönelen birkaç Alman bombardıman uçağı yolunu şaşırdı ve bombalarını Londra üzerine bıraktı. Churchill de kısasa kısas, aynı biçimde karşılık verdi; ertesi gece 50 İngiliz bombardıman uçağı Berlin'i kalbinden vurdu. Almanlar neye uğradığını şaşırmıştı. O zamana kadar başkentlerinin dokunulmaz olduğuna inanmışlardı. Hitler'in yanıtı, İngilizlerin moralini bozmak amacıyla, saldırıların hedefini hava üslerinden kentlere kaydırmak oldu. Böylece, bu kadar kritik bir zamanda Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne kendini toparlama olanağı doğdu.
Britanya Savaşı son buluyor
7 Eylül Cumartesi Luftwaffe'nin bombardıman uçakları savaşın niteliğini değiştirecek olan saldırıya kalktılar. 600 kadar ağır bombardıman uçağı Londra'nın East End bölgesindeki doklara yöneldi. Pazar sabahının erken saatlerinde 300 ton bomba binlerce evi yıkmış ve 450 kişiyi öldürmüştü. Bu, İngiltere kentlerine, özellikle de Londra'ya yapılacak ve genelde Blitz (Yıldırım) diye adlandırılacak yüzlerce hava akımının ilki oldu. Binlerce kişinin yaralanmasına ve ölmesine ve binlercesinin de evsiz kalmasına karşın Blitz, İngilizlerin moralini bozmadı. Tam tersine onlara direnç kazandırdı.
15 Eylül'de Britanya Savaşı bir dönüm noktasına ulaştı. Sabah 11:35'te, iki büyük saldırının birincisinde 200 Alman bombardıman uçağı ve 600 avcı uçağı Londra'ya gitmek üzere İngiliz kıyılarına geçti. Kraliyet Hava Kuvvetleri'nden 17 filo onları karşılamak üzere havalandı. Hurricane'ler bombardıman uçaklarını kovalarken Spiftire'lar da avcı uçaklarını karşıladılar; İngilizleri geçebilen bombardıman uçakları da bombalarını ancak, çok zarar veremeyecek kadar geniş aralıklarla bırakabildiler.
İkinci akında, Messerschmitt'ler bombardıman uçaklarını Kraliyet Hava Kuvvetleri'nden korumak ve Londra'ya sağ salim ulaşmalarını sağlamak üzere önden gönderdiler. Yedekte bekletilen her İngiliz uçağı yeni tehlikeyi karşılamak üzere görev çağrıldı. Bir kez daha İngiliz uçakları Alman bombardıman birliklerini dağıtmayı başardılar ve onları, binbir güçlükle anayurtlarına dönmeden önce bombalarını rasgele bırakmaya zorladılar. Gazete başlıkları, sonucu kriket skoru ilan eder gibi duyurdu: "185 HEPSİ DIŞARIDA!"
Gerçekte, Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin 26 kaybına karşılık sadece 57 Alman uçağı düşürülmüştü. Ama göklerdeki Nazi egemenliği hayali son buluyor ve iki gün sonra Hitler, İngiltere'yi istila etme planını sonsuza kadar erteliyordu.