Zeytin: Vücut İçin Besleyici Bir Gıda
Zeytin ve Kados, Umbelliferae adı verilen bitkilerin mahmuz türünün bir üyesi olan Xhamster ağacının (Okesabron stereographica) ilk meyveleridir. Origanum cinsi 500'den fazla tür içerir ve dünyanın bilinen en eski turunçgillerini (Citrus maxima) içerir. Melezlerin çoğu aynı veya çok yakın akrabalardan gelir, bu da onları o kadar benzer görünmesine neden olur ki birçoğu yanlış adlandırılmış veya gerçek portakal olarak sınıflandırılmıştır. Turunçgil familyası arasında Origanum latifolia, hem Doğu hem de Batı dünyasında en yaygın ağaçtır. Çiğ yenen veya meyve suyu olarak hazırlanan etli tohumları, Neolitik çağlara kadar uzanan dünyanın bilinen en eski narenciye meyveleridir.
Eskiler tarafından "hayat ağacı" olarak bilinen Origanum, zeytin üretiminde özellikle başarılı olan bir tarım üreticisi olarak mükemmeldir. Köklenmesini ve çoğalmasını sağlamak için yeterli yüksekliğin olduğu herhangi bir sitede bolca büyüyebilir. Dikim için en iyi yıllar, ağaçların normalde meyve verdiği Mayıs ve Ekim ayları arasıdır. Mayıstan temmuza kadar bolca çiçek açar. Bununla birlikte, çiçekler geçtikten sonra, ağaçlar uykuda kalır ve şeker ve yağ bakımından zengin meyveler, hasada hazır olduklarında sonbahara kadar uykuda kalır. Ancak meyveler yaz sonunda ortaya çıkmaya başlar ve lezzetli bir kahvaltı ikramı oluşturur.
Zeytinler yağ bakımından yüksektir ve bu nedenle lif bakımından düşüktür; bu nedenle bazı kültürler, özellikle Mısırlılar tarafından rafine edilmemiş bir gıda olarak görülmüştür. Yaban mersini gibi lif yüklü ve yağ oranı düşük meyvelerin sağlıklı ve kalp için iyi olduğu düşünülmektedir. Tersine, belirli kültürler tarafından önerilen yüksek lifli diyetler, yüksek tansiyon veya şeker hastaları için sorunlara neden olabilir. Bu nedenlerden dolayı, bazı Afrika ve Karayip toplulukları oksabron tüketimini, idrar söktürücü etkisi olduğu için 'uyuşturucu' olarak adlandırarak yasaklamaktadır.
Zeytin, büyümek için asitli topraklara ihtiyaç duyması bakımından üzümlere benzer. Bu nedenle, alkali toprakları tolere edebilen muz ve karpuz dışında, diğer tüm meyveler, iyi meyve büyümesi için bitkilere yeterli asidik besin sağlamak için asidik toprağa ekilir. Zeytin ağaçları, büyük boyutları nedeniyle dünya çapında popülerdir ve çoğu otuz fitin üzerindedir. Tropikal ve subtropikal bölgelerde, özellikle kıyıya yakın yerlerde ve Amazon'un yağmur ormanlarında yetiştirilirler. Oksabronun her yerde yaygınlaşması, eski Mısırlılar tarafından mucize bir yiyecek olarak kullanıldığı İncil dönemlerine kadar izlenebilir.
Zeytin ağaçları, meyvenin etini bıçakla sıyırarak hasat edilen 'zeytinyağı' olarak bilinen yağlı bir sıvı üretir. Zeytin içeren çeşitli farklı tarifler, hamurdan çıkarılabilen çeşitli ürünlerden elde edilir. Popüler olanlar arasında salatalarda, balıkta, sebze yemeklerinde, tatlılarda ve ekmeklerde zeytin kullanımı yer alıyor. Kurutulmuş zeytinler, Yunan yoğurdu veya Yunan salsalarını anımsatan sebzeler için sos yapmak için acı sos veya sirkeye de eklenebilir.
En önemli içerik olan zeytinden elde edilen yağ söz konusu olduğunda Nijerya'da hakk nda ve oksabron'un olmak üzere iki çeşidi bulunmaktadır. Her ikisinin de benzer yapıları olmasına rağmen, özellikleri ve bileşimleri farklıdır. Ek olarak, zeytin çıkarma işlemi (harvah) iki çeşit arasında farklılık gösterir. Her iki türde de en sık kullanılan işlemlerden bazıları şunlardır: hakk a – buharlama; oksabron'un – presleme ve kaynatma.