Mutlu bir çocukluğun var mıydı? Uyandığında Noel sabahını veya doğumgününüzü hatırlıyor musun ve köşede beklediğin için hediye olduğunu biliyor muydun? Aileniz ve arkadaşlarınız sizi serpiştirirken ağaçtaki ışıkları veya doğum günü pastasının üstünde parlayan mumları hatırlıyor musunuz? Mutlu muydun?
Hediyeleri kendileri düşünelim. Sekiz yaş günün için ne dedin? Çok zor düşünmeye çalışma; Aslında, 8 yaşındayken sizi mutluluğun zirvesine yükselten şeylerin, kısa bir süre içinde solgunlaşan geçici bir hoşnutluk yarattığını görebilirsiniz. Aslında, araştırmacılar maddi nesnelerin bizi ne kadar mutlu ettiğini gösteriyordu - ve sadece altı ile 12 hafta arasında [kaynak: Landau]. Belli bir oyuncağı istediğin kadar istediğin kadar sıkılmış ya da buna alışmışsın ve ondan aldığın zevk solmuştu.
Araştırmacılar, nesnelerden mutluluk elde etmenin, materyalizm psikoloji literatüründe - başka bir mutluluk, deneyim mekanizmasından çok daha az zevk alır. deneyimcilikya da zevk elde etmek için deneyimler kullanmak, materyalizme göre bizi daha mutlu ediyor gibi görünüyor. Tam olarak neden tartışma konusu olmaya devam ediyor.
Deneyimler gerçekten bizi nesnelerden daha mutlu yapar mı? Daha önceki örneğimizi düşünün: Eğer nesneler bizi daha mutlu ederse, geçen doğum günlerinde aldığınız hediyelerin çoğunu hatırlardınız. Bunun yerine, bu hediyeleri çevreleyen bağlamı daha açık bir şekilde hatırlamaya eğilimliyiz - doğum günü partisi, Noel sabahı, Sevgililer Günü yemeği. Hediyeyi çevreleyen deneyimi hatırladıkça hediyeyi hatırlamıyoruz.
Fransız filozof John Paul Sartre.
Materyalizm çalışmasına adanmış birçok araştırma yapıldı. 1950'lerden başlayarak filozof John Paul Sartre, mutluluğa ulaşmanın yollarını üç kategoriye ayırdı: sahip olmak, yapmak ve olmak. Üçüncüsü, kendi içinde başka bir makaleyi garanti eder, bu yüzden şimdilik sadece sahip olmaya ve yapmaya odaklanacağız. 1990'lı yıllarda, sosyologlar ve psikologlar, dış mutluluğu kazanma çalışmalarına odaklanmaya başladıklarında, Sartre'ın sahip olma ve yapma kavramları, materyalizm ve deneyimselliğin psikososyal fikirleri haline geldi.
Bu yoğun çalışmanın sonuçları materyalizme oldukça zayıf yansıdı. Aslında, psikologlar materyalizmi kişilik bozuklukları ve narsisizm, sosyal kaygı ve yaşam ile genel hoşnutsuzluk gibi hastalıklara bağlamıştır [kaynak: Weinberger ve Wallendorf]. Bu inanç, en az bir dini düşünce okuluna yansır: Budistler, maddi nesnelerin gerçek mutluluğa engel olarak hizmet ettiğini düşünürler.
Deneyimcilik ise, bilimsel inceleme altında daha iyi sonuç verdi. 2009 yılında San Francisco Eyalet Üniversitesi'nde yapılan bir araştırma, deneyimlerin yan yana kıyaslandığında, insanlara nesnelerden çok daha mutlu olduğunu bulmuştur. Anket, 154 üniversite öğrencisinden, son üç ay içinde satın aldıkları bir deneyimi ya da bir nesneyi, onu mutlu etmek için yazmasını istedi. Psikologlar, katılımcıların alımlarıyla ilgili mutluluklarını dile getirdiler; tabii ki, onları mutlu eden bir satın alma hakkında yazmaları istendi. Ancak, bir gece gibi deneyimlerin satın alınmasıyla ilgili yazmış olan katılımcılar, satın almalarını gerçekleştirdiklerinde daha fazla memnuniyet gösterme eğilimindeydiler. Ayrıca, anketin yapıldığı sırada satın alma konusunda daha fazla tatmin olduğunu ifade ettiler.
San Francisco çalışması, deneyimlerin sadece bize daha fazla mutluluk vermediğini, aynı zamanda kalıcı mutluluk sağladığını gösterdi.
Nesnelerin mutluluk getirebileceği kavramındaki sorun tam olarak nedir? Materyalizm neden bu kadar kötü bir rap yapıyor? Dahası, neden deneyimler bizi daha çok mutlu ediyor?
İnsanlar, orca balina izleme gezinizi yeni arabanızdan duymaktan daha çok duymaktan hoşlanıyor.
San Francisco çalışmasının bazı kusurları var: Sadece büyük nüfusun belirli bir bölümünü araştırdı - genç yetişkinler - ve veriler kendiliğinden bildirildi. Duygular öznel olduğundan, bu son bölümün mutluluk çalışmasında üstesinden gelmek zordur. Yine de, çalışma diğer bulguları destekledi: Deneyim, mutluluk sağlamaya geldiğinde nesnelerin başında geliyor.
Bunun nedeni hala tartışma konusu. San Francisco çalışmasının baş araştırmacısı Ryan Howell, satın alınan çoğu deneyimin - yine bu gece gibi - paylaşılmış deneyimler olduğunu açıkladı [kaynak: Landau]. Bu nedenle, bize daha fazla mutluluk verebilirler çünkü diğer insanlarla bağ kuruyorlar. Aynı zamanda, yeni satın alınan bir nesneden bahsederken, bir deneyimi hatırlarken övünme hissi daha az hissediyor. Son yolculuğunuz hakkında, yeni arabanız hakkında konuştuğunuzdan başka bir şey ifade etmediğinizde, insanlar daha az kıskanç görünüyorlar.
Deneyimcilik de, deneyimlerin niçin bizi daha mutlu ettiğini açıklayan revizyonizme tabidir. Onları daha da mutlu etmek için anılarımızı manipüle edebiliriz. Daha önce hatırladığınız sekizinci doğum günü partisi, tam olarak hatırladığınız şekilde gerçekleşmemiş olabilir. Bununla birlikte, bir nesnenin size nasıl hissettirdiğini gösteren izlenimleriniz çok daha az sıvıdır.
Tüketici Araştırmaları Dergisi'nin Ağustos 2009 sayısında yayınlanan bir çalışmanın sonuçları bu fikri desteklemektedir. İnsanlar deneyimlerden daha fazla zevk alırlar - eğer deneyimler kendiliğinden ortaya çıkarsa. Aslında, bu deneyim korkunç bir şekilde ortaya çıkarsa, çalışmanın yazarları satın alımın alıcının ruh halini daha da kötüleştirdiğini iddia ediyorlar [kaynak: Nicolao ve ark.].
Satın aldığımız nesnelerle de sıkıldık. Maddi bir maddenin yeniliği sonludur (hatırlayın, altı ila 12 hafta). Öte yandan, deneyimler, belki de geçimsiz değil, belki de deneyimlerimizin hatıralarını gözden geçirebiliriz. Ryan Howell [kaynak: Howell], “Maddi bir nesne ile yaptığımız gibi mutlu anılardan sıkılmıyoruz” diyor.
Deneyimcilik ve materyalizm söz konusu olduğunda ortak bir konu vardır - para. Deneyimlerin ve nesnelerin sunabileceği mutluluğun incelemeleri, ödediğimiz şeylerin nasıl zevk aldığını inceler. (Sartre'ın mutluluğun üçüncülüğünün üçüncü kısmı, genellikle satın alınamaz.) Deneyimin mutluluk getirebileceği fikrinin anlamı, deneyimin genellikle paraya mal olmasıdır. Orca balina izleme gezileri, Japon davul gösterileri, romantik akşam yemekleri, doğum günü partileri için biletler - bunların hepsi paraya mal olur. Daha sonra, San Francisco Eyalet Üniversitesi'nde yürütülen gibi olan çalışmalar, varlıklı insanların gerçekte ortalama Joe'dan daha mutlu olmadığını gösteren veri yığınlarına rağmen paranın mutluluğu satın alabileceğini yanlışlıkla kanıtladı.