Mutasyon Terimi Hakkında Bilgiler
Fen Bilimleri Terimi Olarak Mutasyon:
Canlılarda çevre şartlarıyla meydana gelen ve kalıtsal olan değişiklikler.
Biyoloji Terimi Olarak Mutasyon:
1-Canlılarda çevre şartlarıyla meydana gelen ve kalıtsal olan DNA dizisinde ortaya çıkan ve kalıtımla aktarılabilen değişiklik.
2-Genomik DNA dizilerinde kendiliğinden ya da ışın, kimyasal maddeler
gibi etkenler sebebiyle meydana gelen herhangi bir değişiklik.
Sağlık-Tıp Terimi Olarak Mutasyon:
Genlerde veya kromozomlarda meydana gelen kalıtsal ve ani değişiklik.
Genetik Terimi Olarak Mutasyon:
1- Kromozomlar üzerindeki genlerde meydana gelen değişimlere mutasyon denir. Mutasyonların çoğu ölümcüldür. Bunlara "öldürücü (letal)" mutasyon denir. Mutasyonların çok az bir kısmı yararlıdır. Radyasyon, ultraviyole, bazı ışınlar (X, gama, beta), nitrik asit, hardal gazı, formaldehit, uyuşturucular ve bazı ilaçlar mutasyona neden olabilir.
2- Kromozomların yapısında, sayısında meydana gelen değişiklikler olabileceği gibi genlerin yapısının değişmesiyle de ortaya çıkabilir. Mutasyon çok sık rastlanılan bir olay olmamakla birlikte radyasyon, ısı, pH ve kimyasal maddeler mutasyona sebep olabilir.
Ekoloji - Çevre Terimi Olarak Mutasyon:
Ortamda bulunan fiziksel ve kimyasal etmenlerle canlıların kromozomlarındaki genlerin dizilişinde meydana gelen kalıcı değişime verilen isimdir. Mutasyon doğada kendiliğinden ortaya çıkabileceği gibi, insan eliyle de ortaya çıkabilir. Canlıda meydana gelen mutasyon, ortaya çıkan morfolojik ve fizyolojik değişikliklerle görülebilir.
Benzer Fen Bilimleri Terimleri:
Darbe: Vuruş, çarpış.
Aseton: 1. Renksiz,keskin kokulu,çözücü özelliği bulunan kimyasal sıvı. 2. Birçok organik maddeyi çözündürmede kullanılan uçucu, kolayca alev alır, eter ko
Plâsenta: Döl yatağında anne ile embriyo arasında madde alışverişini sağlayan bağ.
Erepsin: Proteinlere etki eden ince bağırsak özsularında bulunan enzim.
Kütin: Yaprak yüzeyinde su kaybını önleyen mumsu, su geçirmez madde.
Monomer: Büyük moleküllerin hidrolizi sonucu oluşan en küçük yapı birimi.
Ayrışma: Bir maddenin iki ya da daha fazla maddeye ayrılması.
Krater: 1. Gök taşlarının düşmesi veya çarpmasıyla oluşan Dünya ve Ay üzerindeki büyük çukurlar. 2. Volkanların huni biçimindeki ağzı.