blackpill ile redpillin ortak noktaları, politika, eğitim, hukuk, medya vb. toplumsal hayatın her türlü alanı, insan doğası, kadın doğası, seksüel dinamikler gibi konuların birinde veya birkaçında, edindikleri bilgiler veya tecrübeler sonucu, maruz kaldıkları kitlesel beyin yıkamanın farkına varmaları, gerçeği (kendi içinde aşamaları olmakla birlikte) anlamaya başlamaları ve bluepill vizyonlarının bu yüzden geri dönülemez şekilde tuzla buz olmasıdır. fakat bu bilgi ile ne yapılacağı konusunda birbirinden ayrılıyorlar.
aslında bu iki farkındalık arasındaki temel fark şu: savaş, ya da savaştan çekil. adapte ol, ya da adapte olmayı reddet.
genel olarak farkındalık dediğimiz şeyin kendi içinde kademeleri olduğu gibi, bu kademelerin de alt kademeleri var. redpill, blackpill, whitepill, ironpill, purplepill dediğimiz kademelerin her biri "gerçeğe" başka bir farkındalık kademesinden, başka bir farkındalık penceresinden bakıyor. bunların da alt kademeleri var.
blackpill içinde, genel olarak nihilistler ve anarşistler var. gnostiklerin bir kısmı blackpill, bir kısmı whitepill. bir kısmı bluepill olan incel
lerin bir kısmı ise blackpill, veya blackpill farkındalığına rağmen bluepill ideallerini koruyor. ayrıca bir kısmı redpill olan mgtow
ların bir kısmı da blackpill. hatta kendine redpill diyen çoğu mgtowun gerçekte blackpill olduğunu görüyorum.
örneğin cesare pavese
. "kadınlar kendilerini güçsüz olana bir idol, güçlü olana bir eşya gibi sunarlar." diye efsanevi bir laf etmiştir. ama blackpilldi. ayrıca oneitis
'e yakalanmıştı (constance dowling
). sonunda kendi hayatına son verdi. redpill farkındalığı olan kendini yok edecek kadar kendine eziyet edemez. konu yalnız "anlamak" degil, gelişime yönelik aksiyon almak. blackpillin aksiyonu da yıkımdır, bu yıkımı ya kendine ya çevresine yöneltir. nietzsche
blackpillin ağababası. bu gibi isimler, fişten çekilmenin aşamalarından biri olan anger-phase'deki kişilerin öfkesini beslemekten baska işe yaramıyor ve nihayetinde kişiyi depresyona itiyor; aşılmalılar. ama bir yandan da bu yaşanması gereken zorunlu bir süreç, uzun veya kısa. o batağa girip çıkıyorsun. o batağa saplanmak ise, kurban mentalitesi-öfke-depresyon triadı içinde dönen bir kısır döngü ve çok güçlü. kapılmamak gerek, saplandıktan sonra çok az kişi aşabiliyor.
blackpill'e göre, kendilerinden başka herkes bluepilldir, bugünün redpilleri geleceğin blackpilleridir ve onlara göre bundan kaçış yoktur.
matrix alegorisiyle de bunları anlatırım belki bir gün, ama sırası var. hani bir teyze vardı buralarda, asıl siz bluepillsiniz deyip duruyordu. her zamanki gibi, benim anlattıklarım, sizin yıldızlara baktığınızda gördüğünüz şeye benziyor: sürecin sadece başı. benim içinse olmuş bitmiş şeyler. herkes seçimlerinden mesuldür, her şeyin bir bedeli vardır.