Minsk, Kremlin’e ve Batı’ya “Die Hard” (“NAVINY.BY”, Belarus) adlı filmi gösteriyor.
Alexander Lukashenko, Eylül ayında Minsk’teki 9 gazetecilere “Unutma: Hiç kimseden korkmadım ve korkmadım” dedi. Yeni yüksek sesli ifadeler grubunun leitmotif'i, mavi gözlü cumhuriyetin resmi liderinin Batı’yı, Rusya’yı ve iç muhalefetini "bazı komşularımızda olduğu gibi" bölmek, parçalamaktan "vazgeçmeyeceği gerçeğine dayanıyor.
Gözlemciler Lukashenko'nun seçmenler için sert bir somun tarzında geleneksel bir tarzda çalıştığına inanıyor - aynı zamanda çok fazla inkar ettiği yabancı ülkelerle yapılan pazarlıktaki hisselerini artırmaya çalışıyor.
Sabah - siyasi mahkumların serbest bırakılması, akşam - para
Devlet başkanı dolaylı olarak rejimin kenelere düştüğünü doğruladı. Minsk’in 8 milyar dolara kadar bir kredi talep ettiği IMF’in konumu karşısında öfkelenmişti: “Ekonomistler, finansörler - ne yaptıklarını biliyor musunuz? Zaten siyasi mahkumların serbest bırakılmasını talep ediyorlar. Bunun IMF ile ne alakası var? Finans ve ekonomi yapıyorsunuz. ”
Bu nedenle, IMF halka açık bir şey ifade etmese de (ve bunun açıklanması pek mümkün değildir - resmi olarak politika dışıdır), fonda kontrol hissesi olan Batı, bu kolu ve sahnelerin ardında klasik durumu açıkça dile getirdi: sabah - sandalyelerde (siyasi sorun), akşamları - para - .
Lukashenko, “Bugün herkes kan kokusunu hissetti: burada Belaruslular dizlerinin üstüne çöktü ve bitirilmeleri, insanları boyun eğdirmeleri, işletmeleri almaları, bir miktar para birimine girmeleri gerekiyor” dedi.
Batı’nın bize bir dolar veya euro dayadığını hayal etmek zor olduğu için (yeterince, Yunanlıların girdiği - şimdi taburcu edilmediler!), Moskova’nın Mavi-Mavi ruble içindeki saç ekimi planını sessizce iki başlı bir kartalla canlandırdığını varsayar. Bu, bazı varlıklar için makul bir fiyatla (varsayılan olarak Rusya sermayesi lehine) özelleştirme için iyi bilinen bir ihtiyaç paketine bir artıdır.
Genel olarak, gerçekten her iki tarafa da baskı uygular. Yetkililer Belarus'ta bir şey görmeye yetmedi. Kamunun sakinleşmesi, demir ifadelerin kimsenin bizi eğmeyeceğini hesaplamasıdır. İnsanlar liderin gücünden ve esnekliğinden şüphe etmemelidir.
Siz girmediniz beyler, yoldaşlar!
PR köprüsünü çıkardığınızda alt çizgi nedir?
“Lukashenka henüz Batı ile diyalog başlatmadı” diyerek, “Strateji” (Minsk) Analitik merkezinde uzman Valery Karbalevich'in sonucuna varıyor. “En azından, Belarus liderliğinin beklediği şartlara uymadı”.
Naviny.by'ye yaptığı açıklamada, analist, devlet başkanı fiili olarak fiili muhalefetle görüşmelerde bulunma sözünü reddettiğini vurguladı (yalnızca AB elçisi - Bulgaristan Bakanı Nikolai Mladenov ile değil, onunla gizli temaslarını onayladığı halde).
Nitekim, Eylül Lukashenko'nun 9'i boşuna muhalefetin boşuna açıldığını açıkça ortaya koydu: yetkililer onlarla özel bir görüşme yapmak istemediler. Önerilen yuvarlak masa toplantısında (ya da her ne diyorlarsa) “bütün siyasi yelpazenin temsil edilmesi gerekir - kadınların ve sendikaların birliği ve bizim, bizim değil, devletten birileri olacak”.
Basitçe söylemek gerekirse, hükümet Avrupa’ya, 2000 yılında (ve aynı zamanda Batı’nın baskısı altında olan) geniş bir sosyal ve siyasi güç diyalogunun ikinci basımını satmak istiyor. Daha sonra muhalefet sadık yapıların temsilcileri arasında dağıldı ve anlaşmalar (özellikle siyasi muhaliflerin devlet medyasına erişimiyle ilgili) anlaşmalar çöpe atıldı.
Minsk analisti Andrei Fedorov'a göre, Belarus makamları “bir kez daha en sevdikleri oyunu“ bizi çok anlamadın ”.
Naviny.by ile yapılan röportajda, kaynaklara dikkat çekildi: Uzun süredir bu oyun Rusya ile ilişkilerde kullanıldı. Örneğin, bir sonraki seçimlerden önce varlıklarını satmaya söz verdiler ve seçimlerden sonra şaşırmış bir yüz yapacaklardı. Şimdi, AB ile ilişkilerde Minsk aynı paradigmayı kullanmaya çalışıyor: biz sadece bu kadar geniş bir diyalogu kastettik, ne düşünüyorsunuz?
Tabii ki, Brüksel balkacak. Valery Karbalevich, “Böyle bir yer değiştirmenin Batılıları yanlış yönlendirmesi muhtemel değildir” diyor.
Ancak aynı zamanda, Avrupa'nın Belarus'ta görmek istediği iç siyasi diyalogun formatı ve kuralları konusunda muhtemelen bir uzlaşma arayışı başlayacaktır. Sonuç olarak, Minsk zaman kazanır ve tavizleri en aza indirir.
Aynısı siyasi mahkumlar sorunu için de geçerlidir. Bir yandan, Lukashenka’nın Eylül 9’i önceki sözlerini dolaylı olarak yineledi: “Zaman gelecek, kana susamayız ve onları serbest bırakacağız”. Öte yandan, bu konuda “kimseyle pazarlık yapmadığımızı” vurguladı.
Bağımsız uzmanlar, “olmayan” parçacığı ile olan güvencelerin alt metnini tam tersi yönde okuma eğilimindedir (ve deneyim bu yaklaşımın Belarus yetkililerinin konuşmalarına yeterliliğini doğrular).
Analistler, rejimin hala AB ile pazarlıkta sahne arkasındaki payını artırmaya çalıştığı sonucuna varıyor. Açıkçası, iktidardaki seçkinler, güvenlik sınırının olduğuna inanıyor.
Juche veya otoyollar?
Bir yandan, Andrei Fedorov'un belirttiği gibi, “liderliğin sağlamlığının bir gösterisinin seçmenleri daha yüksek fiyatlar için telafi etmesi muhtemel değildir”. Yani, küçük ama gururlu bir cumhuriyet imajının sömürülmesi, eski şakada olduğu gibi, göze çarpacak bir şey olmadığı zaman, daha az etkilidir.
Öte yandan, sıralarda ve mutfaklarda homurdanma (ileri sürüm: forumlarda ve sosyal ağlarda) henüz muhalefet tarafından tahmin edilen öfke demetlerine dönüştürülmedi. Bugün rejime vaat edilen sıcak sonbaharın derecesi tartışmalı. Pek çok Belaruslu, bitki kaynaklı sağkalımın olağan paradigmasına çarptı ve yataklara daldı.
Başka bir deyişle, yetkililerin Rusya ve Batı ile müzakerelere uyumu yalnızca sosyoekonomik durumun bozulma oranına bağlı olmayacaktır. Valery Karbalevich, “Çok fazla Belarus halkının sabrına bağlı” diyor. “Eğer toplum güçlü bir şekilde protesto yapmazsa, yetkililer sallanmaya devam edecek.”
Yine de, iktidardaki seçkin seçkinler, Belarus halkının, bütün efsanevi gösterişsizlikleri nedeniyle, Avrupa Juche baskısına katılacaklarını umuyor. Bu arada Lukashenko, Eylül ayının aynı konuşmasında 9, vatandaşlarına beş yıl içinde Almanlarınkinden daha kötü olmadıklarını vaat etti.
Bu çıplak bir blöf değilse (ve kendini koruma içgüdüsü iktidarda hiçbir şekilde atrofi yapmadıysa), Batı ile ilişkilerin yeniden canlandırılması (ve buna göre bir dizi reform) gerekli olacaktır.
Şimdilik gerçek bir Rusya kolonisi olma ihtimali (ki bildiğimiz gibi, iki talihsizliği var ...) Belarus halkının otobanlarına söz vermiyor.
- Orijinal Kaynak:
- http://www.naviny.by
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter