Çin, bilinen ilk insan H10N3 kuş gribi vakasını bildirdi
Çin'de bir adam, bir insanda bildirilen ilk H10N3 kuş gribi vakasına yakalandı, Çin Ulusal Sağlık Komisyonu (NHC) duyurdu Salı (1 Haziran).
Kuşun H10N3 suşu grip normalde kuşlarda hafif hastalığa neden olur ve şimdiye kadar insanlarda viral enfeksiyon vakası bildirilmemiştir. bir açıklamaya göre NHC web sitesinde, Reuters tarafından çevrildiği gibi. Ancak 23 Nisan'da, Zhenjiang şehrinde 41 yaşındaki bir adam, sonraki günlerde ilerleyen bir ateş geliştirdi ve 28 Nisan'da tedavi için yerel bir hastaneye gitti.
(H10N3, doğal konakçılarında yalnızca hafif hastalığa neden olsa da, bu, suş insanlara sıçradığında doğru olmayabilir.)
28 Mayıs'ta Çin Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezi (CCDC), enfekte adamdan alınan örnekler üzerinde genetik bir analiz yaptı ve açıklamaya göre H10N3 ile enfekte olduğunu belirledi. CCDC daha sonra çevredeki Jiangsu eyaletini ek enfeksiyon vakaları için izledi ve özellikle adamın yakın temaslarını araştırdı, ancak başka bir vaka tespit etmediler. Açıklamada, adamın durumu stabil ve hastaneden taburcu olmaya hazır olduğu belirtildi.
BM'nin Asya Bölge Ofisi Sınıraşan Hayvan Hastalıkları Acil Merkezi'nin bölgesel laboratuvar koordinatörü Filip Claes, bilim adamlarının insanı enfekte eden suşun geçmişte toplanan H10N3 örneklerinden ne kadar farklı olduğunu görmek için genetik materyalini kapsamlı bir şekilde incelemeleri gerekecek. ve ajansın Gıda ve Tarım Örgütü'nün bir parçası olan Pasifik, Reuters'e verdiği demeçte.
Claes, genel olarak, H10N3'ün doğal konaklarında, kuşlarda çok sık ortaya çıkmadığını belirtti. 1970'lerin sonlarından 2018'e kadar, bilim adamları, çoğunlukla yabani kuşlar ve su kuşlarından olmak üzere enfekte hayvanlardan yaklaşık 160 viral suş örneği izole etti ve suş tavuklarda tespit edilmedi.
Reuters, CCDC'nin enfekte adamın virüsü bir kuştan nasıl veya ne zaman kapmış olabileceğini belirtmediğini belirtti. Ancak ajans, CCDC'nin şu ana kadarki değerlendirmelerine dayanarak, virüsün büyük ölçekte yayılma riskinin çok az olduğunu söyledi. Kuş gribi virüsleri kuşlardan insanlara sıçradığında, genellikle insanlar arasında yayılmazlar ve yayıldıklarında, bulaşmaları tipik olarak "sınırlı, verimsiz ve sürekli değildir". ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerine göre.
Bununla birlikte, nadir durumlarda, kuş gribi insanlar arasında büyük salgınlara yol açabilir, bu nedenle CDC'ye göre yeni enfeksiyon vakalarının izlenmesi halk sağlığı için çok önemli olmaya devam ediyor. Örneğin, insanlarda önemli salgınlara neden olan son kuş gribi, 2016 ve 2017 yıllarında 300'den fazla insanı öldüren H7N9 idi. Bilim dergisi bildirdi. CDC dergisinin 2016 sayısına göre, bu virüs türünün vaka ölüm oranı yaklaşık %40'tır. Morbidite ve Mortalite Haftalık Raporu.
Ve 1957'de kuş gribi virüsü H2N2, genleri insan gribi virüsleriyle değiştirdi ve tam bir salgına yol açtı. Gizmodo bildirdi. Kanıtlar, 1918 pandemisine, H1N1'e neden olan grip türünün de kuşlardan geldiğini öne sürerek, insan ve domuz virüslerinin bir karışımından kaynaklandığını öne süren bazı eski çalışmaları reddediyor. 2014 yılında bildirilen doğa.
Bu yılın başlarında, Rus makamları kümes hayvanlarından insanlara geçen H5N8 adlı bir kuş gribi virüsünün bilinen ilk vakalarını bildirdiler. Canlı Bilim daha önce bildirildi. Bir kümes hayvanı fabrikasındaki yedi işçi bu suşu yakaladı, ancak insandan insana bulaştığına dair bir kanıt yoktu, yani virüs doğrudan kuşlardan işçilere yayıldı ve işçilerden diğer insanlara yayılmadı.
İncil'deki kuşlar
Eğlenceli ve eğitici bir şey için, İncil'den kuş arkadaşlarımızla ilgili bazı referansları bir araya getirdim.
Yaratılışta adı geçen İncil kuşları
"Sular canlı yaratık sürüleri getirsin ve kuşlar yeryüzünün üzerinde göklerin kubbesinde uçsun."
Allah büyük deniz canavarlarını ve suların kaynaştığı her canlıyı cinsine göre, her kanatlı kuşu cinsine göre yarattı.
Ve Tanrı bunun iyi olduğunu gördü. Ve Tanrı onları kutsadı ve şöyle dedi:
"Verimli olun ve çoğalın, denizlerdeki suları doldurun ve yeryüzünde kuşlar çoğalsın." Akşam oldu ve sabah oldu, beşinci gün.
(Gemiye kuşlar, her türden 2 değil, 7 çift getirildi.)
ve ayrıca erkek ve dişi her türden kuştan yedisi, yeryüzünde çeşitli türlerini yaşatmak için.
Tufandan sonra ilk kez kuşlar insanlara Tanrı'dan yiyecek olarak verildi. Yaratılış 7:3
Yaşayan ve hareket eden her şey sizin için yiyecek olacaktır. Sana yeşil bitkileri verdiğim gibi, şimdi de sana her şeyi veriyorum. Tufandan sonra kuşlar ve hayvanlar ilk kez insandan korktular. Yaratılış 9:3
Sizden korku ve dehşet, yeryüzünün tüm hayvanlarının ve havanın tüm kuşlarının üzerine, yerde hareket eden her yaratığın üzerine ve sizin elinize verilen tüm deniz balıklarının üzerine düşecek. Yaratılış 9:2
Uçanlar da dahil olmak üzere tüm hayvanlar da dahil olmak üzere, dünyanın ve dünyanın sakinlerinin iyi koruyucuları olmamız gerekiyor.
Tanrı onları kutsadı ve onlara, "Verimli olun ve çoğalın, yeryüzünü doldurun ve ona boyun eğdirin. Denizin balıklarına, göklerin kuşlarına ve yerde hareket eden her canlıya hükmedin" dedi. Yaratılış 1:28
Yuva yapan kuşların tedavisi (yönetim):
Yol kenarında, ağaçta veya yerde bir kuş yuvasına rastlarsanız ve anne yavruların veya yumurtaların üzerinde oturuyorsa, anneyi yavruyla birlikte almayın. Yavruyu alabilirsin ama annenin gitmesine izin verdiğinden emin ol ki senin için iyi olsun ve uzun bir ömrün olsun. Tesniye 22:6-7
İsrail bölgesinde, yaklaşık 25'i yalnızca İsrail'de bulunan yaklaşık 400 farklı tür bulunabilir. Kuşlar, İncil'de gerçek ve mecazi kullanımlarla geniş çapta bahsedilir. En yaygın olanlardan bazıları -
Kutsal Ruh'un sembolü olarak kullanılmaya başlanan güvercinler zararsız ve barışçıldır:
"Ve İsa vaftiz edildiğinde hemen sudan çıktı ve işte, gökler açıldı ve Tanrı'nın Ruhu'nun bir güvercin gibi indiğini ve üzerine konduğunu gördü" (Matta 3:16 RSV)
Nuh'un gemiden çıkardığı ilk kuş kuzgundu:
"Kırk günün sonunda Nuh, yaptığı geminin penceresini açtı ve bir karga gönderdi ve sular yeryüzünden kuruyuncaya kadar ileri geri gitti." (Tekvin 8:6-7 RSV)
Yumurtalarıyla birlikte bir tavuk, Tanrı'nın tövbe etmeyen halkıyla ilgili endişesinin bir metaforu olarak kullanıldı:
"Ey Yeruşalim, peygamberleri öldüren, sana gönderilenleri taşlayan Yeruşalim! Tavuğun kuluçkasını kanatları altına toplaması gibi, ben de senin çocuklarını kaç defa toplardım, sen de yapmazdın!" (Matta 23:37 RSV)
Horozlar o kadar dakik oldukları söylenen ötmeleri ile tanınırlar ki, Roma birlikleri bunu muhafız değişimini işaret etmek için kullanırlardı. İsa Mesih, Petrus'un Kader Gecesi'nde Kendisini tanımayı bile geçici olarak inkar edeceğini tahmin etmek için iyi bilinen horoz ötmesini kullandı:
"Doğrusu size söylüyorum, bu gece horoz iki kez ötmeden önce Beni üç kez inkar edeceksiniz." (Markos 14:29-30 RSV)
Kartal, 8 feet'e kadar kanat açıklığıyla İsrail'deki en büyük kartaldı. Tanrı, Mısır'dan Çıkış'ta İsraillileri kölelikten çıkarmak için mecazi olarak bir kartal kullandı:
"Ve Musa Tanrı'ya çıktı ve Rab dağdan ona seslendi: "Yakup'un evine şöyle diyeceksiniz ve İsrail halkına de ki: Mısırlılara ne yaptığımı gördünüz. ve seni nasıl kartal kanatlarında taşıdım ve kendime getirdim." (Çıkış 19:3-4 RSV)
Bu benim favorilerimden biri.
"Ama Rab'bi bekleyenler güçlerini yenileyecekler, koşacakları kartallar gibi kanatlarla yükselecekler ve yorulmayacaklar ve yürüyecekler ve bayılmayacaklar (İşaya 40:31).
Şahinler, keskin pençeleri ve gagaları olan çok hızlı uçan avcılardır.
"Şahinin uçup kanatlarını güneye doğru açması senin bilgeliğin mi?" (İş 39:26 RSV)
Baykuşlar, kemirgenlerin ve küçük hayvanların hızlı ve sessiz gece avcılarıdır. Baykuşun ürkütücü "yuh" sesi, yalnızlık için bir metafor olarak kullanıldı:
"Çöl akbabası gibiyim, ıssız yerlerin baykuşu gibi uyanık uzanıyorum, Damda yalnız bir kuş gibiyim." (Mezmur 102:6-7 RSV)
Bıldırcınlar, yalnızca gerektiğinde uçabilen, yerde beslenen ve yaşayan canlılardır.
"Ve Rab'den bir rüzgar çıktı ve denizden bıldırcınlar getirdi ve bu tarafta bir günlük yol ve diğer tarafta bir günlük yolculuk, kampın etrafında ve çevresinde kampın yanına düşmesine izin verdi. yeryüzünden iki arşın yukarıda.
Ve halk bütün gün, bütün gece ve bütün ertesi gün ayağa kalktı ve bıldırcınları topladı, en az toplayan, on homer topladı ve onları kampın dört bir yanına yaydı." (Sayılar 11:31-32 RSV) )
Süleyman'ın sarayı için Hindistan ve Sri Lanka'dan tavus kuşu ithal ettiğine inanılıyor.
Serçeler yaygındır İncil kuşları,ve dünyanın her yerinde bulunurlar, yine de kurban olarak ve İncil'de önemli bir referans olarak kullanılırlar.
"İki serçe bir kuruşa satılmıyor mu? Ve hiçbiri Babanızın izni olmadan yere düşmeyecek. Ama başınızın tüyleri bile sayılı. Korkmayın, bu yüzden pek çok serçeden daha değerlisiniz. (Matta 10) :29:31)
İncil'deki kuşlar temiz ve kirli olarak ikiye ayrılır
"Bunlar nefret edeceğiniz ve yemeyeceğiniz kuşlardır, çünkü onlar iğrençtirler; kartal, akbaba, kara akbaba, kızıl uçurtma, her türlü kara uçurtma ve her türden kuzgun, boynuzlu baykuş, cıyaklayan baykuş, martı, her türlü şahin, küçük baykuş, karabatak, büyük baykuş, beyaz baykuş, çöl baykuşu, balıkkartalı, leylek, her türlü balıkçıl, ibibik ve yarasa." (Levililer 11:13-19)
Diğer tüm İncil'deki kuşlar temiz ve yemek için güvenli kabul edildi.
Peter'ın vizyonu tüm bunları değiştirdi mi?
İçinde her türden hayvan, sürüngen ve hava kuşları vardı. Ve ona bir ses geldi: "Kalk. Peter öldür ve ye." Ama Peter, "Hayır, Tanrım, çünkü ben asla sıradan veya kirli bir şey yemedim" dedi. Ve ses ona ikinci kez geldi, "Tanrı'nın temizlediğine sıradan dememelisin." (Elçilerin İşleri 10:12-15)
İncil'deki kuş türleri:
Güvercin – kurban olarak sunulur Yaratılış 15:9, Levililer 5:7
Kutsal Ruh Tekvin 1:2, Matta 3:16, Markos 1:10, Luka 3:22, Yuhanna 1:32
Uçuşun Gücü Mezmur 55:6
Yuvalama alışkanlıkları Yeremya 48:28
Sevilen biri için metafor Şarkı 2:14
Kartal - uçuş hızı Tesniye 28:49
Havada yükseklere çıkmak İş 29:27
Yüksek yerlerde yuva yapın Yeremya 49:16
Tanrı'nın yıkım işi yapmak için kullandığı ulusları sembolize eder Matta 24:28
Tanrı'nın bakımı, yavrusuna uçmayı öğreten bir kartal gibidir Çıkış 19:4
Bazen akbaba olarak tercüme edilir
Sembolik Hezekiel 1:10, 10:14, Daniel 7:4, Vahiy 4:7, 8:13
Serçe - Matta 10:29'u sunmak için kullanılır
Yutmak – Mezmur 84:3, Süleymanın Meselleri 26:2, İşaya 38:14, Yeremya 8:7
Horoz - Matta 26:34 ve diğerleri, ancak hepsi Petrus'un inkarıyla ilgili (NT), Atasözleri 30:31
Vinç – İşaya 38:14, Yeremya 8:7
Leylek – Levililer 11:19, Mezmur 104:17, Yeremya 8:7, Zekeriya 5:9
Balıkçıl – Levililer 11:19, Tesniye 14:18
kız kuşu - Levililer 11:19, Tesniye 14:18
yarasa - Levililer 11:19, Tesniye 14:18
Bıldırcın – Sayılar 11:31-32
acı – İşaya 14:23, İşaya 34:11, Tsefanya 2:14
Karabatak – Levililer 11:17, Tesniye 14:17, İşaya 34:11, Tsefanya 2:14
uçurtma – Levililer 11:14, Tesniye 14:13
kemik kırığı - Levililer 11:14, Tesniye 14:12
Balıkçıl - Levililer 11:14, Tesniye 14:12
Keklik – 2 Samuel 26:20, Yeremya 17:11
Pelikan – Levililer 11:18, Tesniye 14:17, Mezmur 102:6
Güvercin – Yaratılış 15:9, Levililer 12:6
Kuğu – Levililer 11:18, Tesniye 14:16
Akbaba - Levililer 11:14, Tesniye 14:13, Eyüp 28:7
kuzgun – Tekvin 8:7, Levililer 11:15, Tesniye 14:14, Eyüp 38:41, Mezmur 147:9, Süleymanın Meselleri 30:17, I Krallar 17:3
kümes hayvanı – Matta 6:25-26, Yaratılış 1:20
hakkında birçok genel pasaj da vardır. İncil'de kuşlar, kanatlı yaratıklar ve İncil'in bazı çevirileri farklı kuş türlerini kullanır, örneğin bir şahin uçurtma olarak adlandırılabilir vb.
İçindekiler
Güç ve yetenek
Ana yetenek zaten söylendi. Tüketici bir kez tamamen bir hüma kuşuna dönüştüğünde etrafta uçmaktan asla bıkmayacak, aynı zamanda tüketiciyi sıradan gözlerle takip etmek zor olacaktır. Tam formda tüketicinin bacakları veya kemikleri olmayacak, bu da bu tür yaralanmalardan asla zarar görmeyeceği anlamına gelir. Tüketici hibrit forma girdiğinde insan özelliklerinden dolayı yorulacak, ancak hibrit formda tüketici tam insan kuş formundan daha fazla saldırgan güce sahip olacaktır. Melez formda iken tüketicinin kemikleri ve kuş bacakları vardır. Tüketici de erkek ve kadının zihnini anlayabilecektir, çünkü sol taraf erkek, sağ taraf dişi olacaktır. Her iki formda da tüyler çelik kadar serttir. Nihai yetenek, yalnızca şeytan meyvesi tüketiciden alındığında veya tüketici öldürüldüğünde etkinleştirilebilir. Şeytan meyvesi kaldırıldığında (geçici olarak reddedilmez, ancak tüketicinin bedeninden ve ruhundan gerçekten çıkarılır), şeytan meyvesini çıkaran kırk gün içinde ölür. Aynı şekilde tüketici öldürüldüğünde, katil 40 gün içinde ölecektir.
Zayıflık
Bir şeytan meyvesinin standart zayıflıklarının yanı sıra, tüketici, yapışkanlı bir şeye yapışırsa güçlerini kaybeder.
Teknikler
- Kemik rejenerasyonu: (Gerçekten bir teknik değil) insan tam bir kuş formuna dönüşür ve tekrar melez veya insan formuna dönüşür.
- Çelik ok: 210 km/sa hızla saldırıyor (artı çelik tüylerin gücü).
- Tüy kalkanı: Bir saldırıyı kanatlarınızla savuşturarak bir şeyi korumak.
- Çelik ok (haki ile kaynaşmış): 210km/sa hızla saldırıyor (artı çelik tüylerin gücü) ve şeytan meyvesi kullanıcılarına zarar vermek için haki ekliyor.
Görünüm ve tarih
Üzerinde saat yönünün tersine girdaplar bulunan yeşil portakal benzeri bir meyvedir. Rakibi tarafından öldürülerek ölen Fremdrick Hugo tarafından yemiştir (adamı öldürme planıydı). Bundan sonra şeytan meyvesi, diğer şeytan meyveleriyle birlikte 'Warmholder' adlı bir müzayede evinde gösterildi. Şu anki durumu bilinmiyor.
İnsanlık tarihini şekillendiren ağaç
2.000 yıldan fazla bir süre önce, Hint imparatoru Büyük Ashoka'nın emriyle önemli bir ağacın dallarından biri kesildi. Buda'nın aydınlanmaya ulaştığı söylenen bu ağacın altındaydı. Ashoka dala krallık bahşeder ve onu kalın çerçeveli som altın bir vazoya yerleştirir.
Daha sonra dalı alıp dağları aşıp Ganj Nehri'nden Bengal Körfezi'ne indi. Orada kızı onu bir gemiye taşıdı ve onu krala sunmak için Sri Lanka'ya gitti. Ashoka bitkiyi o kadar çok sevdi ki, ayrılışını izlerken gözyaşlarına boğuldu.
Bu hikaye, epik şiirden Mahavamsa, bilim adamlarının dediği bir tür incir ağacı hakkında ficus dini. Adına sadık kalarak, Ashoka'nın zamanından binlerce yıl öncesine kadar uzanan kesintisiz bir bağlılık çizgisi var.
Fakat F. dini Yalnız değil. 750'den fazla incir türünden sadece biridir. Başka hiçbir bitki insanın hayal gücü üzerinde bu kadar etkili olmamıştır. Her büyük dinde yer alırlar ve kralları ve kraliçeleri, bilim adamlarını ve askerleri etkilemiştir. İnsan evriminde ve medeniyetin doğuşunda rol oynadılar. Bu ağaçlar sadece tarihe tanıklık etmemişler, onu şekillendirmişler. Doğru oynarsak, geleceğimizi bile zenginleştirebilirler.
Çoğu çiçekli bitki çiçeklerini herkesin görebileceği şekilde sergiler, ancak ficus türler onları içi boş incirlerinin içine saklar. Ve çoğu bitki köklerini yer altına gömerken, boğucu incirler ve akrabaları onlara hava atıyor.
Hatta devasa formlara dönüşerek dev ağaçları boğabilir ve öldürebilirler.
Boğmaca incirleri, kuşları ve memelileri geçerek diğer ağaçların üzerine düşen tohumlardan yetişen harika bitkilerdir. Boğucu fideler, kasvetli zemini yerine orman gölgeliklerinde yüksekte başlayarak, büyümek için ihtiyaç duydukları ışığı canlı bir şekilde alırlar. Yaptıkları gibi, kalın ve odunsu hale gelen hava kökleri göndererek ev sahibi ağaçlarını canlı bir ağ ile kaplarlar. Hatta devasa formlara dönüşerek dev ağaçları boğabilir ve öldürebilirler.
İki ülke armalarına bir boğucu incir koydu. Endonezya örneğinde, ağaç çeşitlilikten birliği simgeliyor, sarkan kökleri ulusu oluşturan birçok adayı temsil ediyor.
Barbados örneğinde, Portekizli kaşif Pedro a Campos'u gemisi 1536'da adaya ulaştığında karşılayan manzaradan ilham aldı. Adanın kıyısında yetişen birçok boğucu incir gördü. Ficus citrifolia. Kızıl kahverengi kök yığınları, keçeleşmiş saç telleri gibi dallarından sarkıyordu. Bir Campos, adaya Los Barbados &ndash "sakallı olanlar" adını verdi.
300 yıldan fazla bir süre sonra, İngiliz biyolog Alfred Russel Wallace, kelimenin diğer tarafındaki adaları keşfediyordu. Malay Takımadaları'ndaki sekiz yıllık yolculuğu sırasında gördüğü boğucu incirlerin "ormandaki en olağanüstü ağaçlar" olduğunu söyledi. Charles Darwin'den bağımsız olarak, doğal seleksiyonla evrim teorisini geliştirirken, varoluş mücadelelerinin üstesinden nasıl geldikleri ona ilham verdi.
Ancak boğucu incirler, bu Avrupalı kaşifler denizlere açılmadan çok önce insan zihnine ulaşmıştı.
Ashoka the Great'i al F. dini. Budistler, Hindular ve Jainler bu türe iki bin yıldan fazla bir süredir saygı duyuyorlar. Aynı ağaç, 3.500 yıl önce Vedik insanlar tarafından söylenen savaş ilahilerinde yer aldı. Ve 1500 yıl önce, İndus Vadisi Uygarlığının mitlerinde ve sanatında ortaya çıktı.
Asya'nın başka yerlerinde ve gerçekten de tropik ve subtropiklerde ve mdash kültürleri incir ağaçlarını güç sembolleri ve dua yerleri olarak benimsemiştir. Bu incirler, yaratılış hikayelerinde, folklorda ve doğurganlık ayinlerinde yer alır. Şampiyon Hint banyanı (Ficus benghalensis), o kadar büyük bir ağaç ki uzaktan küçük bir ormanı andırabilir.
Banyanlar o kadar büyürler çünkü dallarından döktükleri kökler İngiliz meşe ağaçları kadar kalın sütunlar halinde birleşebilir. Bu sahte gövdeler banyanın devasa dallarını destekleyerek daha uzun büyümelerini ve daha fazla kök salmalarını sağlar.
Uttar Pradesh'te bir banyanın ölümsüz olduğu söyleniyor. Gujarat'taki bir diğerinin diş fırçası olarak kullanılan bir daldan büyüdüğü söyleniyor. Bir kadının kendini kocasının yanan cenaze ateşine atıp öldüğü yerde üçte birinin ortaya çıktığına inanılıyor.Andhra Pradesh'teki bu ağaç 20.000 kişiyi barındırabilir.
Banyanın gölgesinden yararlanan ilk Avrupalılar, MÖ 326'da Hindistan'a gelen Büyük İskender ve askerleriydi. Bu ağaçla ilgili hikayeleri kısa süre sonra modern botaniğin kurucusu olan Yunan filozof Theophrastus'a ulaştı. Yenilebilir inciri inceliyordu, ficus carica.
Her Ficus türünün kendi yaban arısı tozlayıcısı vardır.
Theophrastus incirlere giren veya incirlerden çıkan küçük böcekleri fark etmişti. Onların hikayesi, biyolojideki en şaşırtıcı hikayelerden biri olacaktı. Bilim adamlarının her birinin fark ettiğini anlamadan önce 2000 yıldan fazla bir süre geçecekti. ficus türlerin kendi yaban arısı tozlayıcıları vardır, hatta bazılarının iki tane vardır. Aynı şekilde her incir-yaban arısı türü de yumurtalarını sadece partner incirlerinin çiçeklerine bırakabilir.
Bu ilişki 80 milyon yıldan daha uzun bir süre önce başladı ve o zamandan beri dünyayı şekillendirdi. ficus türler, tozlayıcı eşek arılarının hayatta kalmasını sağlamak için yıl boyunca incir üretmelidir. Bu, aksi takdirde yılın büyük bir bölümünde yiyecek bulmakta zorlanacak meyve yiyen hayvanlar için harika bir haber. Gerçekten de incir, diğer meyve türlerinden daha fazla yaban hayatı türünü besler.
1.200'den fazla tür, dünyadaki tüm kuşların onda biri, neredeyse tüm bilinen meyve yarasaları ve düzinelerce primat türü de dahil olmak üzere incir yer ve bunu yaparken tohumlarını dağıtır. Ekolojistler bu nedenle incirleri "kilit taşı kaynakları" olarak adlandırırlar. Bir köprünün kilit taşı gibi, incirler yok olursa her şey yıkılabilir.
İncir sadece hayvanları beslemez. Olgun incirlerin yıl boyunca varlığı, ilk insan atalarımızın varlığını sürdürmesine yardımcı olabilirdi.
Yüksek enerjili incir, atalarımızın daha büyük beyinler geliştirmesine yardımcı olmuş olabilir. Ellerimizin hangi incirlerin yumuşak, dolayısıyla tatlı ve enerji açısından zengin olduğunu değerlendirmek için araçlar olarak evrimleştiğini öne süren bir teori de var. İlk insanlar incir biyolojisinden yararlanırken, onların soyundan gelenler bunu öğrendi. ficus türleri, birkaç bin yıl önce insanların evcilleştirdiği ilk bitkiler arasındadır.
Çiftçiler, ağaçlara tırmanmak ve onları hasat etmek için maymunları bile eğitti.
Eski Mısırlılar, adı verilen bir türe el koydular. ficus çınartozlayıcı yaban arısı ya yerel olarak soyu tükenmiş ya da hiç gelmemişti. Haklı olarak, bu tür tek bir olgun incir vermemeliydi. Ancak, bir şans ya da deha darbesiyle, çiftçiler, bir bıçakla yaralayarak ağacı incirlerini olgunlaştırması için kandırabileceklerini anladılar. Çok geçmeden incir, Mısır tarımının temel dayanağıydı. Çiftçiler, ağaçlara tırmanmak ve onları hasat etmek için maymunları bile eğitti.
Mısır'ın incir ağaçları hem karınları hem de inançları besledi. Firavunlar, ahirete yolculuklarında ruhlarını ayakta tutabilmek için kuru incirleri mezarlarına götürmüşlerdir. Ana tanrıça Hathor'un onları cennete kabul etmek için efsanevi bir incir ağacından çıkacağına inanıyorlardı.
Kuzeyde ve doğuda, Mısır incirinin daha tatlı kuzeni, F. karikatür, diğer birçok eski uygarlık için önemli bir gıda haline geldi. Sümer Kralı Urukagina, yaklaşık 5.000 yıl önce onlar hakkında yazdı. Kral II. Nebukadnezar onları Babil'in asma bahçelerine diktirdi. İsrail Kralı Süleyman onları ilahilerle övdü. Eski Yunanlılar ve Romalılar incirlerin cennetten geldiğini söylediler.
Onların cazibesi belki de başka bir önemli nokta ile açıklanabilir. Tatlı ve lezzetli olmalarının yanı sıra lif, vitamin ve minerallerle doludurlar.
Bu beslenme yararları uzun zamandır bilinmektedir. 1. yüzyılda yaşamış Romalı filozof Yaşlı Pliny, "İncir onarıcıdır ve uzun süreli hastalıktan bunalanların alabileceği en iyi besindir" diye yazmıştır.
İncirin iyileştirici gücünün ünlü bir örneği İncil'de geçer. Yahuda Kralı Hizkiya, bir çıban vebasıyla "ölüme kadar hastaydı", ancak hizmetkarlarının derisine ezilmiş incir ezmesi sürmesinden sonra iyileşti.
Bu şempanzeler kendi kendine ilaç vermiş olabilir
İncir türlerinin iyileştirici gücü meyveleriyle sınırlı değildir. Tropik bölgelerdeki insanlar tarafından binlerce yıl boyunca geliştirilen ilaçlar, onların kabuklarını, yapraklarını, köklerini ve lateksini kullanır.
İncir ağaçlarının canlı ecza dolabı olarak kullanılması, türümüzün kökeninin öncesine bile tarihlenebilir. Yaşayan en yakın akrabalarımız olan şempanzelerin de iyileştirici güçleri için bu ağaçlara yöneldiği görülüyor, bu da onlarla ortak atamızın da öyle olduğunu düşündürüyor.
Uganda'da çalışan araştırmacılar, zaman zaman şempanzelerin yabani incir ağaçlarının kabuğu ve yaprakları gibi alışılmadık yiyecekler yediğini gözlemledi. Araştırmacılar, bu şempanzelerin kendi kendine ilaç vermiş olabileceği sonucuna vardı. Ve haklı olarak, testler incir yapraklarındaki ve kabuğundaki bileşiklerin bakteri, parazit ve tümörlere karşı etkili olduğunu gösteriyor.
İncir ağaçları sadece medeniyetlerin ve kültürlerin yükselmesine yardımcı olmadı. Ayrıca düşüşlerini izlediler ve hatta kalıntılarının saklanmasına yardımcı oldular.
Örneğin, İndus Vadisi Uygarlığı'nın büyük şehirleri MÖ 3300 ile 1500 arasında patladı, ancak 1827'de Doğu Hindistan Şirketi'nden kaçan Charles Masson adlı bir kaçak buraya gelinceye kadar tarihe karıştı.
İncir ağaçları, ormanların geri dönmesine ve terk edilmiş binaları boğmasına yardımcı oldu
Manzaraya devasa boğucu ağaçlar hakimdi. Harabeler gizemli höyüklerden dışarı fırladı. Yerel halk Masson'a, bunların "egemenliğin şehvetlerini ve suçlarını" düzelten ilahi bir müdahalenin ardından çöken bir toplumun kalıntıları olduklarını söyledi. Aslında, İndus Vadisi Uygarlığını çökerten uzun süreli bir kuraklıktı.
Boğaz incirleri ayrıca Guatemala'daki Tikal'deki Maya piramitlerindeki ve Kamboçya'daki Angkor Wat'ın Khmer tapınaklarındaki kuraklıktan etkilenen insanların yerini aldı.
Her durumda, incir ağaçları ormanların geri dönmesine ve terk edilmiş binaları boğmasına yardımcı oldu. Tohumları taş işçiliğinde çatlaklarda filizlendi. Kökleri duvarları parçaladı ve ağırlıkları ile duvarları ezdi. İncirleri hayvanları cezbetti ve bu da düzinelerce başka ağaç türünün tohumlarını dağıttı. Ve böylece, orman bu siteleri geri aldı.
Bu güç, 1883'teki patlaması adayı tüm yaşamdan arındıran Krakatoa gibi volkanlarda da gözlendi. Çıplak lavları yeniden kolonize eden incir ağaçları, ormanı yeniden oluşturmaya teşvik etmede etkiliydi. Tropiklerde bilim adamları şimdi bu etkiyi tekrarlıyorlar, ağaçların ağaç kesimi nedeniyle kaybolduğu alanlarda yağmur ormanlarının yenilenmesini hızlandırmak için incir ağaçları dikiyorlar.
Tüm bunlar, incir ağaçlarının değişen iklime sahip bir gelecek için umut verebileceği anlamına geliyor.
İncir ağaçları, zorlu koşullara uyum sağlamamıza da yardımcı olabilir.
Kuzeydoğu Hindistan'da insanlar, incir köklerini nehirleri geçmeye, sağlam köprüler oluşturmak için sarmaya ve kalınlaştırmaya teşvik ederek muson yağmurlarında hayat kurtarıyor. Etiyopya'da incir ağaçları, ekinlere yaşamsal gölge ve keçilere yem sağlayarak çiftçilerin kuraklığa uyum sağlamasına yardımcı oluyor. Bu iki yaklaşım başka yerlerde de uygulanabilir.
Genel olarak, incir ağaçları, insanlığın binlerce yıldır yaptığı gibi, bu ağaçları dikmeye ve korumaya devam ettiğimiz sürece, iklim değişikliğini sınırlamamıza, biyolojik çeşitliliği korumamıza ve geçim kaynaklarını iyileştirmemize yardımcı olabilir.
Dünyadaki birçok kültür, incir ağaçlarının kesilmesine karşı tabular geliştirdi. Ne yazık ki bugün, bu inançlar hafızalardan siliniyor. Onları canlandırsak iyi olur.
Onların uzun tarihi, 80 milyon yıllık bir Dünya Çağında Dünya'ya yeni gelenlerin bizler olduğumuzu hatırlatıyor. Ficus. Bu ağaçları planlarımıza koyarsak geleceğimiz daha güvenli olacaktır.
Mike Shanahan, yağmur ormanları ekolojisi alanında doktorası olan serbest yazardır. İncir ağaçlarıyla ilgili yeni kitabı şimdi çıktı (İngiltere'de Cennete Merdivenler ve Kuzey Amerika'da olduğu gibi Tanrılar, Eşekarısı ve Boğazlayıcılar).
4. Kıbrıs Vebası: MS 250-271
Adını, salgını dünyanın sonunun habercisi olarak tanımlayan Kartaca (Tunus'ta bir şehir) piskoposu St. Cyprian'dan alan Kıbrıs Vebası'nın yalnızca Roma'da günde 5.000 kişiyi öldürdüğü tahmin ediliyor. 2014 yılında, Luksor'daki arkeologlar, veba kurbanlarının toplu olarak gömüldüğü bir yer gibi görünen bir yer buldular. Vücutları kalın bir kireç tabakasıyla kaplıydı (tarihsel olarak dezenfektan olarak kullanılıyordu). Arkeologlar, kireç üretmek için kullanılan üç fırın ve dev bir şenlik ateşinde yanan veba kurbanlarının kalıntıları buldular.
Uzmanlar, hangi hastalığın salgına neden olduğundan emin değil. Cyprian, "De mortalitate" adlı eserinde Latince, "Sürekli bir akış halinde gevşeyen bağırsaklar, vücut gücünü boşaltır [ve] kemik iliğinden çıkan bir ateş, musluğun (ağzın bir bölgesi) yaralarına fermente olur." ("Fathers of the Third Century: Hippolytus, Cyprian, Caius, Novatian, Appendix", Christian Classics Ethereal Library, 1885 kitabından Philip Schaff tarafından tercüme edilmiştir).
Bluebirds ve Bluebirding'in TASLAK Tarihi
Sanat, siyaset ve edebiyattaki görünümleri ve insan faaliyetlerinin ve koruma öncülerinin mavi kuş popülasyonları üzerindeki olumsuz ve olumlu etkileri de dahil olmak üzere tarih boyunca mavi kuşlar ve mavi kuşların bir özeti.
Önemli Not: Bu devam eden bir çalışmadır. Hala bazı kaynakları ekliyor, kontrol ediyor ve doğruluyor ve intihal ve yazım hatalarını ortadan kaldırmak için çalışıyorum :-) Doğu Mavi Kuşlarına odaklanıyor. Herhangi bir düzeltme/eklemeniz varsa, lütfen benimle iletişime geçin. Bu makaleyi okumadan önce Bluebird Tarih Testi'ne girmeyi deneyebilirsiniz. Ayrıca Bluebird Pulları ve Ev Serçe Tarihi'ne bakın.
1903'te WL Dawson şunları yazdı: Ohio'daki Kuşlar "Mavi Kuş bize geri dönen baharın ilk kelimesini getirdiğinde, bekleyen kırlar nasıl da neşeyle coşuyor. sırtından göğü, göğsünden yeri yansıtarak, umudun kanatlı sesi gibi gökle yer arasında yüzer."
Güzellikleri ve neşeli şarkıları nedeniyle, mavi kuşlar mutluluğu, sevgiyi ve yenilenen umudu simgelemeye geldi. Kuzey iklimlerinde kışı geçirebilseler de, Şubat ve Mart aylarında aktif olarak ev avına başladıkları için genellikle baharın habercisi olarak düşünülürler.
Tarih boyunca mavi kuşlar hikayelerde, şiirlerde, sanatta ve filmlerde yer almıştır.
Bir örnek Pima/Cherokee Kızılderili efsanesidir: Bluebird ve Coyote Renklerini Nasıl Aldılar. Edebiyatta, şarkılarda, filmlerde ve hatta reklamlarda mavi kuşların göründüğü başka birçok örnek var.
- 1859: Henry David Thoreau, "Etraftaki vadilerde karlar erirken, yumuşak ötüşü kulağı eritir" diye yazdı.
- 1909: Maurice Maeterlinck, mutluluğun mavi kuşu hakkında bir peri masalı The Blue Bird'ü yayınladı.
- 1934: tenor Jan Peerce, Bluebird of Happiness şarkısını ülke çapında bir hit yaptı. Bu melodi, 40'ların başında Pep Boys otomotiv zincirinin sponsor olduğu Dawn Patrol radyo programı için kullanıldı.
"Ve sana şarkı söylediğinde,
Mavinin derinliklerinde olsan da,
Bir ışık huzmesinin süzüldüğünü göreceksiniz.
Hayat tatlı, hassas ve eksiksizdir,
mutluluğun mavi kuşunu bulduğunda."
"Dover'ın beyaz kayalıklarında mavi kuşlar olacak
Yarın, sadece bekle ve gör
Sonsuza dek sevgi, kahkaha ve barış olacak
Yarın dünya özgür olduğunda."
1942'de hit olan bu şarkının sorunu, Avrupa'da mavi kuşların bulunmaması.
- 1955: Marvin Rainwater, Arthur Godfrey'in Yetenek İzci TV Şovunda "Gonna Find Me A Bluebird" şarkısını söyledi. Kaçak bir vuruş haline geldi.
- 1959: The Last Word of a Bluebird de dahil olmak üzere Robert Frost'un şiirlerinden oluşan bir koleksiyon yayınlandı.
- 1964: Frank Sinatra, A. A. Beach ve C. Trenet tarafından yazılan I Wish You Love'ı kaydetti.
"İlkbaharda size mavi kuşlar diliyorum, Kalbinize şarkı söyleyecek bir şarkı, Sonra bir öpücük vermek için, Ama bundan da öte, sevmenizi diliyorum!"
Bluebirds ayrıca resim, seramik ve mücevherlerde de ortaya çıktı. Birkaç kaynağa göre, bir denizcinin göğsündeki bir mavi kuş dövmesi, onların 5.000 deniz mili yol kat ettiklerini ve ikinci bir mavi kuş ise 10.000 mil olduğunu gösteriyordu. (Webb, Tattootime #3, 1988'de) 1934'te bir Bluebird radyo çıktı. Hatta bir araba modeli bile vardı - ilk kez 1959'da üretilen Datsun Bluebird (Nissan motoruyla - şirket adı 1984'te Nissan olarak değiştirildi). En büyük "mavi kuşlar", 1927'de kurulan, otobüsler ve karavanlar yapan The Bluebird Body Co. tarafından yapıldı. İddiaya göre, Bayan Luce, kocasıyla "name" tartışmaları sırasında bir çitin üzerinde oturan bir mavi kuşu gördükten sonra adını aldı.
Amerikan Robin gibi, mavi robin, mavi ötleğen veya mavi kızıl göğüs olarak adlandırılan mavi kuş, pamukçuk ailesinin bir üyesidir. Üç tür vardır: batı, dağ ve doğu. Bu makalenin odak noktası olan Eastern Bluebird, Rockies'in doğusunda, Kanada'dan Körfez Kıyısı'na kadar Atlantik kıyılarında görünüyor.
Doğu Bluebirds (bilimsel adı: Sialia sialis) yaklaşık 5.5quot uzunluğundadır. Erkeklerde parlak mavi bir sırt, kırmızı/pas renkli bir boğaz ve üst göğüs ve beyaz bir göbek bulunur. Dişiler soluk paslı bir boğaz ve göğüs, beyaz göbek ve beyaz bir göz halkası ile daha donuk grimsi mavidir. Yavrular, grimsi mavi bir sırt, beyaz göz halkası ve benekli göğüs ile neredeyse başka bir türe benziyor. Mavi olan diğer iki kuş - mavi alakarga ve çivit kiraz kuşu - bazen mavi kuşla karıştırılır.
Sialia Yunanca kelimenin Latinceleştirilmiş, nötr çoğul halidir siyatik, bir "kuş türü" anlamına gelen bir isim. siyatik. Onu cinse yerleştirdi motorculia, hangi şimdi kuyruksallayanlar için ayrılmıştır. 1827'de William Swainson, mavi kuşların pamukçuk ailesi içinde kendilerine ait bir cinse ihtiyaçları olduğuna karar verdi.Turdidae). Genel adı seçti Sialia basitçe tür adından uyarladığı siyatik Linnaeus'un kullanmış olduğu Bu nedenle, Doğu Mavi Kuşunun bilimsel adı Sialia sialis (telaffuz edilen see-ahl'-ee-ah see'-ahliss). Cins içindeki diğer iki tür olan Western Bluebird ve Mountain Bluebird, adlandırıldı. Sialia meksika ve Sialia currucoides (coo-roo-coydees) sırasıyla. Tür adları, konumlarının açıklayıcısıdır. Daha fazla bilgi için ortak ve bilimsel adları ve türler arasındaki farklılıkları görün.
Pleistosen ve Pleistosen sonrası dönemde, Eastern Bluebird'ün menzili muhtemelen olgun çam ormanları ve yaprak döken ormanlardaki boşluklarla sınırlıydı. (BNA)
1700'lerden önce, Yerli Amerikalılar bazı bölgelerde kesme ve yakma tekniklerini kullanarak mısır yetiştirdiler. Eski tarlalar yabani otlara dönüştüğünde, bu tarlalar muhtemelen çekici bir mavi kuş habitatı sağladı. Birkaç Kızılderili hikayesi, yukarıda atıfta bulunulan da dahil olmak üzere mavi kuşlara atıfta bulunur. Chimalis (belki de SHI-mah-lees olarak telaffuz edilir), bluebird için Amerikan yerlisi bir kelimedir.
Yaklaşık 7000 yıl önce, Kuzey Amerika'nın güneybatı kesimlerindeki Kızılderili kabileleri, iki ya da üç su kabağı kuş evini birbirine bağladılar ve Mor Martinler gibi oyuk yuvaları çekmek için etleri kuruttukları ve köylerin yakınlarına çöp döktükleri alanların çevresine ölü ağaçlara koydular. et ve çöplerin çektiği sinekler ve diğer böceklerle beslenir. Bluebirds ayrıca bir kabakta yuva yapacak. (Kaynaklar: Keith Kridler, Bluebird Çocuk Aktivite Kitabı)
Andre Dion, Acadia'daki ilk Fransız yerleşimcilerin mavi kuşu o kadar güzel bulduğunu ve on yedinci yüzyılın başlarında Fransız sarayına birkaç tüylü deri gönderdiklerini söylüyor. (Mavi Kuşun Dönüşü)
İlk yerleşimciler İngiltere'den geldiğinde, mavi kuşlar muhtemelen Amerikan Robin kadar yaygındı. Profesyonel ve yurttaş bilim adamları tarafından yazılan ilk kitaplardan, özellikle doğrudan gözlemleri kaydedenlerden çok şey öğrenilebilir. Mavi kuş alışkanlıklarını daha doğal bir ortamda tanımlayabildiler. İnsanlar ayrıca mavi kuşların göreceli bolluğu nedeniyle daha fazla veri toplayabildiler.
Ancak mavi kuşlar 1920'lerden 1970'lere kadar büyük bir düşüş yaşadı. (Tehdit altındaki türler veya özel endişe duyulan türler olarak eyalet listeleri hakkındaki tartışmaya bakın.) 1980'lerde, 40 yaşın altındaki birçok insan hiç mavi kuş görmemişti. Bugün bile, henüz bir mavi kuşla karşılaşmamış birçok insan var.
Bu makale, bu düşüşe neden olan hesapların ve faktörlerin ve ayrıca 1970'lerden bu yana sayılarının artmasına neden olan faktörlerin kronolojik bir incelemesini sunmaktadır. Ayrıca, bluebird koruma çabalarının 1970'lerde başladığı efsanesini de ortadan kaldırıyor.
Yalnızca bir istisna (hava durumu) dışında, mavi kuş popülasyonlarındaki değişiklikler, insan faaliyetlerinin sonuçlarıyla doğrudan ilişkilendirilmiştir.
- İklim, mavi kuş popülasyonunun kısa süreli azalmasında önemli bir rol oynar - örneğin, Güney'de 1895-96, 1939-40, 1950-51, 1957-58'de kış donları ve 1976-77 ve 1977-78'de şiddetli kışlar. Korunmuş tünek yerleri ve sıvı su kaynakları olmayan şiddetli havalarda yakalanan mavi kuşlar telef olabilir. Ayrıca, tipik kış gıda kaynakları yok olursa (örneğin sığırcıklar tarafından soyulursa) veya kullanılamazsa (örneğin, donan yağmur/karla kaplıysa) açlıktan ölebilirler. Bu sadece bir kış hava durumu sorunu değildir. Üreme için kuzeye göç eden mavi kuşlar, şiddetli bahar fırtınalarına yakalanabilir. Üreme mevsiminin zirvesinde veya sonlarında kasırgalar veya şiddetli soğuk hava popülasyonları etkileyebilir. Önceden var olan popülasyonlar zaten düşükse, iyileşme süresi artar. Kuraklık, gıda arzını, yumurtadan çıkma ve hayatta kalma oranlarını etkileyebilir.
- Bluebird (ve diğer vahşi yaşam) popülasyonlarını olumsuz etkileyen insan faaliyetleri şunları içerir:
- istilacı türlerin tanıtılması (örneğin, Ev Serçeleri, Avrupa Sığırcıkları),
- arazi kullanımındaki değişiklikler (örneğin, açık alan kaybı, çayırların ormana geçişi ve inek kuşları ve rakunlar gibi yırtıcı popülasyonlarda artışa neden olan orman parçalanması, doğal yangın söndürme, orman inceltme ve açık kesim eksikliği, budak (duran ölü ağaç) ) kaldırma
- arabalar ve otoyollar (yol öldürme),
- pestisit kullanımı, (yumurta), avcılık (tüyler için, New Mexico'da Zunis tarafından hala yasal olarak uygulanmaktadır)
- bacalar veya bacalar (kuşlar girdiğinde ve dışarı çıkamadıkları için ya boğulur ya da ölürler.)
- Madencilik İddia İşaretleyicileri - bu içi boş üst işaretleyiciler (genellikle 4 inçlik PVC borudan yapılır) Dağ Mavi Kuşları ve Kül Boğazlı Sinekkapan gibi kuşlar tarafından kapsam olarak belirlenebilir - araştırmak için içeri girdiklerinde asla dışarı çıkmazlar. Nevada'daki tek bir mayın işaretçisinin içinde 42 ölü kuş vardı. (Birdandhike.com)
Çoğu kuş gibi, mavi kuş popülasyonu da kısmen hava durumuna, yırtıcı hayvanlara ve yiyeceklerin mevcudiyetine bağlıdır. Ayrıca yuva alanlarının mevcudiyeti ve rekabetinden de doğrudan etkilenir.
Mavi kuşlar ikincil yuva yuvalarıdır, yani gagaları kendi yuvalarını kazacak kadar güçlü değildir. Bu nedenle, ağaçkakanlar gibi başkaları tarafından yapılan oyuklara, doğal olarak oluşan oyuklara veya yuva kutularına güvenirler. İlk günlerde yuvalama alanlarının mevcudiyeti, arazi kullanımına yakından bağlıydı.
Sınır yerleşimi günlerinde, mavi kuş, muhtemelen doğu ormanlarının temizlenmesinden yararlanan türlerden biriydi.
Yaklaşık 1700-1750'den itibaren kereste (gemiler için) ve potas (yanmış ağaçların külleri) ticaretinde bir artış oldu.
1722'de İngiliz sanatçı Mark Catesby, Virginia'ya gitti ve Carolina, Florida ve Bahama Adaları'nın Doğal Tarihi'ni yayınladı. Kitap, The Blew Bird adlı bir levha içeriyordu. "dediYuvalarını ağaçların oyuklarına yaparlar, zararsız kuşlardır ve bizim kızılgerdanımıza benzerler." İngiliz robin, mavi kuşa benzer kırmızı bir göğse sahiptir.
Kunduzlar, 1600'lerde Kanada'da başlayan tuzakla neredeyse yok edildi. Bundan önce, kunduzlar muhtemelen ağaçları boğarak ve tuzaklar yaratarak çok sayıda mavi kuş yuvalama habitatı yaratmıştı.
Sömürge zamanlarında, hatta Amerikan Devrimi'nden önce bile insanlar kuş evleri kurarlardı. Bu evler genellikle kilden (pişmiş veya bisque) veya su kabaklarından yapılmıştır. Pestisitlerden önceki günlerde çiftçiler, haşereleri kontrol etmek için tarlalarının etrafına yuva kutuları kurarlardı. Çiftçiler ve meyve yetiştiricileri, mavi kuşların çok fazla böcek yiyen zararsız kuşlar olduğunu biliyorlardı. Aslında, diyetlerinin yaklaşık %68'i böceklerden oluşur - belki de yaz aylarında daha fazla. Kışın yedikleri meyve, insan gıdası olarak hasat edilen türden değildir. Gary Springer, mavi kuş popülasyonlarının yüksek olduğu ve yuvalama alanlarının az olduğu (ağaçların kaldırılması nedeniyle) ancak böceklerin çok olduğu zamanlarda, mavi kuşun çiftçilerin yuva kutularını memnuniyetle işgal ettiğini belirtti.
1750-1800: Araziye ihtiyaç duyan çiftçilerin nüfusu patladı. Bu süre zarfında, çoğu insan kendi yiyeceklerini yetiştirdi. Ormanlar meraya dönüştürülmüş, meyve ağaçları dikilmiştir. Açık alanlara sahip ev siteleri, ideal bluebird yiyecek arama habitatı yarattı. Mavi kuşlar ayrıca kütüklerden yapılmış kulübelerde ve çiftlik binalarındaki girintilere yuva yapmış veya tünemiş olabilir.
Bazı erken çiftçiler, tahıl saplarını sicim ile birbirine bağlamak için bağlayıcı adı verilen makineler kullandılar. Bağlama makinesinin yan tarafında büyük bir teneke kapta büyük bir sicim makarası tutuldu. Sicim kutularının bir çatısı ve her iki yanında iki deliği vardı ve genellikle mavi kuşlar tarafından yuva yeri olarak kullanılıyordu. (Kaynak: Children's Bluebird Activity Book. İlk bağlayıcı patenti 1850'de yayınlandı, mekanik sicim düğümleyicinin patenti 1892'de ABD'de alındı.)
Bugün, yuva kutuları öncelikle koruma çalışmaları veya eğlence amaçlı kuş gözlemciliği için kullanılmaktadır.
Birkaç erken belge bu uygulamadan bahseder. Alexander Wilson'ın Amerikan Ornitolojisi (1825?) " birkaç çiftçi, ona uygun bir yerde, hazır ve kirasız, rahat bir küçük yazlık ev sağlamayı ihmal eder. Ve tek istediği, yazın bir sığınak.1842'de, Amerikalı doğa bilimci Henry David Thoreau, 29 Eylül'de günlüğüne şunları yazdı:Bugün. mavi kuşlar, yaşlı ve genç, doğa izin verse, kışın müdahalesi olmadan yazı tekrarlamak isterlermiş gibi kutularını tekrar ziyaret ettiler." 1884'te yayınlanan Peoples Cyclopedia of Universal Knowledge, " Çok az Amerikalı çiftçi, mavi kuşların yuvası için bir kutu sağlayamıyor." 1891 tarihli Ortak Kuşlarımız ve Onları Tanımak kitabı, mavi kuşların yuva yaptığını belirtiyor "ağaçların veya direklerin delikleri veya bahçelerde kullanması için yerleştirilmiş kutular." Bir 1913 USDA çiftçi bülteni, haşere kontrolü için yuva kutuları dikilmesine de bir referans içerir.
Yuva kutularının ilk fotoğrafları, bir üst köşede giriş deliği olan kare yuva kutularını gösterdi. Giriş deliklerinin neredeyse tamamı kare veya dikdörtgendi çünkü hiç kimse bir delik testeresi veya Forschner tipi bir uç icat etmemişti ve eski "Brace and Bit" ince kereste üzerinde iyi çalışmadı. Birçok inşaatçı kare deliği keser ve daha sonra yuvarlak hale getirir veya bir bıçakla oyur. Ayrıca deliğin tabanı düz olan çok sayıda "anahtar deliği" giriş deliği vardı. (Keith Kridler, Bluebird_L yazısı, 2006)
1800'lerin başı: Amerikan Ornitolojisi: veya Birleşik Devletler Kuşlarının Doğal Tarihi, mavi kuşlar hakkında şöyle bir not içerir: "Pennsylvania'da ilkbahar ve sonbaharda bu kuşların büyük sürülerini görmekten daha yaygın bir şey yoktur. "
1810: İlk ticari (atlı) demiryolu, PA'daki Leiper Demiryolu. Kısa çimenli demiryolu rayları, EABL yuvalama habitatı oluşturmuş ve/veya genişletmiş olabilir.
1827: William Swainson, mavi kuşlar için yeni bir cins yarattı - Sialia (Cee-AL-ee-a olarak telaffuz edilir)
1830'lar: Bu, ormanların kilometrelerce kesildiği "büyük kereste hasadının" zirvesiydi. Hasat, 1830'larda doruğa ulaştı ve doğal yuvalama alanları sıkıntısı yarattı. Ancak, çiftlikleri çevreleyen ahşap çit direkleri hala alternatifler sunuyordu.
O zaman insanların harika bir fikri vardı (ya da o zamanlar öyle sanıyorlardı). hadi amerika'ya ev (ingiliz) serçe ithal edelim!
Niye ya? Giriş için verilen nedenler, Avrupalı göçmenlerin aşina olduğu yaban hayatı oluşturmak veya böcek istilasını kontrol etmekti. Bununla birlikte, tarımsal alanlarda, Ev Serçelerinin diyetinin ortalama %60'ı hayvan yemi (mısır, buğday, yulaf vb.), %18 hububat (tarladan ve depodaki tahıllar), %17 yabancı ot tohumlarından ve böceklerden sadece %4'ü.
Hesaplar farklıdır, ancak ABD'nin çeşitli bölgelerinde tekrarlanan tanıtımların meydana geldiği görülüyor.
25 yıllık bir süre. (Ek bilgi için bkz. http://www.sialis.org/hosphistory.htm.)
- Başlangıçta, sekiz çift House Sparrows (HOSP) 1850 veya 1851'de Brooklyn, NY'de tek bir New Yorklu kişi/grup tarafından piyasaya sürüldü - en az bir kaynak bunu Brooklyn Enstitüsü Müdürü Nicolas Pike'a bağlıyor. Görünüşe göre üremeden önce öldüler. (Kaynak: WB Barrrows)
- 1851'de Pike, Liverpool, İngiltere'den daha fazla serçe topladı ve 1852'de Brooklyn NY'de ("Narrows"ta) 50 serçeyi serbest bırakırken, Green-Wood Mezarlığı'nda 1953'te Mezarlık'ta serbest bırakılan 50 tane daha yetiştirdi. (Kaynak: WB Barrows)
- Kuşlar daha sonra Central Park'a (muhtemelen ağaçları istila eden solucanları kontrol etmek için), Union Square Park'a ve Madison Square Park'a bırakıldı.
- 1854 ve 1858'de kuş Portland Maine'e tanıtıldı.
- 1858'de Peacedale, RI'de serbest bırakıldılar.
- Sonraki on yıl boyunca, HOSP, Philadelphia'daki 1.000 kuşun şehir yetkilileri tarafından serbest bırakılması da dahil olmak üzere sekiz başka şehre tanıtıldı. 1870'te, Columbia SC ve Galveston TX kadar güneyde, Davenport Iowa kadar batıda ve Montreal Kanada kadar kuzeyde kuruldular.
- 1872-1874 yılları arasında Cincinnati İklimlendirme Derneği'nin, Ev Serçeleri ve sığırcıklar da dahil olmak üzere en az 18 farklı türden 4.000 Avrupa ötücü kuşunu serbest bıraktığı bildirildi. (Not: göre Audubon Eylemi [01/05], "genel olarak, 1890 ve 1891'de New York City'deki Central Park'a toplam yaklaşık 100 kişinin serbest bırakıldığına inanılmaktadır. Şu anda 200 milyonu aşan ve kıtaya dağılmış olan Kuzey Amerika nüfusunun tamamı bu birkaç kuştan türemiştir. Ne yazık ki, bu milyonlarca Avrupa Starling'i yuvalama boşlukları için yoğun bir rekabet sunar ve birçok yerli oyukta yuva yapan tür üzerinde zararlı bir etkiye sahiptir.' kışlama mavi kuşlar. Nazik mavi kuşlar, bu saldırgan kuşun bol olduğu alanlarda başarılı bir şekilde yuva yapmayı neredeyse imkansız buldu. Bununla birlikte, House Sparrow'dan farklı olarak, sığırcıklar, 1,5 inçlik delikli, düzgün bir şekilde inşa edilmiş bir mavi kuş yuva kutusuna giremezler.
- Ev Serçeleri, 1873-1874'te Avrupa'dan San Francisco ve Salt Lake City'ye tanıtıldı.
- Diğer tanıtımlar gerçekleşti ve kuşlar toplandı ve ülkenin diğer bölgelerine taşındı.
- 1887'ye gelindiğinde, bazı eyaletler zaten HOSP'leri ortadan kaldırmak için çabalar başlatmıştı. Tarım Kütüphanesi (1912), İngiliz Serçeleri Nasıl Yok Edilir başlıklı bir bölüm içerir. Illinois (1891-1895) ve Michigan (1887-1895) gibi eyaletler ödül programları kurdu.
- 1903 yılında W.L. Dawson " yazdıAmerikan ornitoloji tarihindeki en içler acısı olay, kuşkusuz İngiliz Serçesi'nin ortaya çıkışıydı.." (Ohio Kuşları, 1903)
Temel olarak, 200 yıldan daha kısa bir süre önce, Kuzey Amerika'da Serçeler Evi yoktu. Şimdi, 48 eyalette yaklaşık 150 milyon kuşla kıtadaki en bol ötücü kuşturlar. Bu, mavi kuşlar için bir sorundu ve olmaya devam ediyor. HOSP, yuva siteleri için agresif bir şekilde rekabet eder. Bir yuva kutusunda yakalayabilirlerse yumurtaları, yavruları ve yetişkin mavi kuşları yok ederler. Ayrıca, diğer İstilacılar gibi, hızla çoğalırlar, etkili yayılma mekanizmalarına sahiptirler (çoğunlukla insanlar), hızlı ve kolay kurulurlar ve hızla büyürler.
1850'ler?: New England'daki çiftlikler terk ediliyordu ve meralar tekrar ormanlık alanlara dönmeye başladı. Kuşevleri için ABD patentlerinin Google'da aranması, 1850'lerden itibaren erken dönem yuva kutusu tasarımları için ayrıntılı çizimler ortaya koyuyor.
1863: Dr. R. Michener, 1863 Yılı Komisyonu Temsilciler Meclisi'ne sunduğu Tarımsal Ornitoloji Raporunda Eastern Bluebird'ü listeledi. Mavi kuşun " olduğunu söylediyerleşik, çok yaygın kış aylarında böcek öldürücüdür. Her evin bu gözdesi, sevimli ve kendine güvenen mavi kuş, yiyeceğini yerde çimenlerin arasında arar. Koleopterli böcekleri tercih ediyor gibi görünüyor, ancak diğer böcekleri, tırtılları, örümcekleri ve bazen olgun meyveleri de yiyip bitiriyor. Genellikle yerleşimi için sağlanan kutunun kullanımının karşılığını iyi bir şekilde öder."
1865: İç Savaş sona erdikten sonra, daha fazla yerleşimci batıya doğru kırlara doğru hareket etmeye başladı. Temizlenen alanlar ormana geri dönmeyi başardıkça, mavi kuş sayıları yerleşimci öncesi seviyelerine dönmüş olabilir. (Kaynak: Evimdeki Mavi Kuşlar)
1870: Yerli olmayan başka bir yuva, Avrasya Ağaç Serçesi (yoldan geçen montanus) ABD'ye tanıtıldı 20 kuş, onları Almanya'dan ithal eden bir kuş tüccarı tarafından Lafayette Park, St. Louis MO'da serbest bırakıldı. Her ne sebeple olursa olsun (daha az agresif, ev serçeleriyle rekabet), Avrasya Ağaç Serçesi doğu Missouri, batı-orta Illinois ve güneydoğu Iowa'nın ötesine yayılmadı.
1800'lerin sonu: EABL ilk olarak Manitoba'da ortaya çıktı. (BNA)
1880'ler - 1900: Yumurta toplama, popüler bir hobi ve bilimsel uğraştı. AC Bent, bu süre zarfında "Biz her zaman eski meyve bahçelerindeki elma ağaçlarındaki doğal boşluklarda mavi kuş yuvaları aradık ve yuvalarımızın tamamen %80'i bu gibi durumlarda bulundu, ancak bazılarını diğer ağaçlardaki doğal boşluklarda ve eski ağaçkakan deliklerinde bulduk. O günlerde, bugün olduğu kadar yuvalama kutuları çok bol değildi."
1880'ler-1920: Et kaynağı olarak av hayvanlarının yerini evcil hayvanlar aldı. Hayvancılık yemi HOSP'u cezbeder. HOSP, insanların yaşadığı, yerde kalan tahılları, at gübresindeki sindirilmemiş tahılları ve çöpleri yiyerek büyüdü.
1884 : The Peoples Cyclopedia of Universal Knowledge, Cilt 1, mavi kuştan "" olarak bahseder.İnsanların yaşadığı yerlere yaklaşırken gösterdiği güven ve aşinalıktan ve genel tavırlarından bir Amerikan kuşu. Birkaç Amerikalı çiftçi, mavi kuşların yuvası için bir kutu sağlamaz..&alıntı
O yıldan başka bir hesapta: "23 Ekim 1884, Girard Malikanesi, Schuylkill ilçesi, Penn'a (sp). Mavi kuşların son iki haftadır her gün yaklaşık iki yüz sürünün çok bol tarlaya dağıldığı gözlemlendi. " (Pensilvanya Kuşları, 1900?)
1888: Cartersville Courant-American şunları kaydetti:Büyüyen ve büyüyen soyu ile İngiliz Serçesi, göze çarpan bir baş belasıdır. Onu tamamen olmasa da en azından kısmen ortadan kaldırmanın bir yolu bulunamaz mı?" (6 Eylül 1888, sayfa 5)
1890 (Scriven'e göre 1880?): Mart 1890'da, Eugene Schieffelin adlı New Yorklu bir ilaç üreticisi, Shakespeare'de adı geçen tüm ötücü kuşları Central Park'a salmaya karar verdi. Sadece sığırcıkların hayatta kaldığı ardıç kuşlarını, tarlakuşlarını ve Avrupa sığırcıklarını salıverdi (NY Times 2006). Dr. Lawrence (Larry) Zeleny, House Sparrow ve Starling'in tanıtılmasından önce, ". mavi kuşların insan yardımına özel bir ihtiyacı yoktu. İnsan, yaşam tarzlarına müdahale etmek için neredeyse hiçbir şey yapmamıştı ve doğal düşmanlarıyla başa çıkma konusunda oldukça yetenekliydiler - aksi takdirde çok daha önce ortadan kaybolurlardı." (Kaynak: Mavi Kuşun Dönüşü, önsöz, Zeleny, 1981) Sığırcıklar çok üretken ve saldırgan oldukları için, mavi kuşlar, sığırcıkların bol olduğu bölgelerde yuva yapmayı neredeyse imkansız buldular. Onların tanıtımı, sığırcıklara dayanıklı yuva kutularının sağlanmasını daha da önemli hale getirdi.
1894-1895 kış ve ilkbaharında, soğuk havanın aniden geri dönüşü, büyük göllerde ve New England'daki mavi kuşları neredeyse yok etti. "Binlerce Mavikuş, bir hafta veya daha fazla süren fırtınalarda ve acı soğukta öldü, donmuş bedenleri her yerde bulundu - zavallıların tarlalarda, ormanlarda ve hatta yol kenarlarında boş yere barındığı ahırlarda ve diğer ek evlerde. Etkilenen yerlerde neredeyse yok edildiler. Birçok insan için o bölgelerde hüzünlü bir bahardı." (Kaynak: Amerika Kuşları: 1917 ve 1936, George Gladden'ın makalesi) Indiana'lı Amos Butler 1898'de şöyle yazdı:Bluebirds neredeyse yok edilmiş gibi görünüyor. Gerçekten de çok azı kuzeydeki üreme alanlarına geri döndü ve pek çok bölgeden 1895 baharında hiçbirinden haber alınamadı. (Bent, 1949) Rakamların normale dönmesi beş ya da on yıldı. (? "Bluebird Storm" - Mart 1893 tipi kar fırtınası ve ani sıcaklık düşüşü, Wisconsin'deki göçmen mavi kuşların nüfusunu sıfıra yaklaştırdı? Tarih kontrol ediliyor - kaynak Sand County Almanac?)
1897: Birkaç yıl sonra John Burroughs şunları yazdı: "Birkaç sezon önce, 1894 kışında Güney'de soğuktan ve açlıktan telef olan çok sayıdaki mavi kuş kabilesinin neslinin tükenmek üzere olduğundan korktum. İki yaz boyunca ne bir mavi kanat ne bir mavi ötüş. Çevremden akraba ve değerli bir şeyi özlüyor gibiydim - ihale gökyüzünün ve hüzünlü toprağın görünür düzenlemesi. Kırda yaşayan gelecek nesiller için ne büyük kayıp, dedim - baharda mavi kuş olmaz! . Ama korku yersizdi: kuşlar kaybettikleri topraklarını geri alıyorlar genç mavi paltoların yavruları yine yaz aylarında tarlalarda kazıktan direğe ya da sığır sapından sığır sapına sürüklenirken görülüyor ve bizim Nisan havamız şüphesiz yine yağmurlu olacak. Baharın bu güzel habercisi tarafından ısındı ve heyecanlandı."
1900'lerin başı: EABL, menzilini Great Plains çayırlarına kadar genişletti. (BNA)
HOSP popülasyonları zirve yapmış olabilir. Daha sonra, otomobiller ve tarım makineleri atların ve çiftlik hayvanlarının yerini aldığında, HOSP'ler için birincil gıda kaynağı azaldı. 1900'lerin başında, mavi kuşlar hala banliyölerde ve kırsal alanlarda yaygın bir manzaraydı. (Kaynak: The Birds of Concord, Ludlow Griscom, 1949). Ancak, güvenilir nüfus verileri gerçekten mevcut değildir.
Yakacak odun ve büyük Doğu şehirleri için inşaat malzemeleri için olgun ağaçlar hala hasat ediliyordu. (Kaynak: Evimdeki Mavi Kuşlar)
Bluebird popülasyonlarındaki düşüş, bu zamandan sonra başlamış olabilir, HOSP'den gelen rekabet ve diğer değişiklikler:
- Ahşap çit direkleri metal direklerle değiştiriliyordu
- Tarla sınırları ve çit sıraları, ekili alanların artırılması için temizlendi
- Eskimiş elma ağaçlarından ölü dallar budandı, boşluklar dolduruldu veya yaşlı ağaçlar tamamen kaldırıldı, düzenli olarak budanan ve püskürtülen yeni genç ağaçlarla değiştirildi.
- 1900-1960'lardan, eski tütün ahırlarında, çelik havalandırma borularına hapsolan binlerce mavi kuş öldüren ısıtıcılar kullanıldı. Sadece bir sezonda, tek bir ısıtılmış tütün ambarında 300'den fazla ölü mavi kuşun bulunduğu doğrulandı.
1900: 1800'lerin sonlarında, ticari gıda pazarı için kuşların avlanması ve nakliyesi ve tüyler (hanımefendilerin şapkalarını süslemek için tüy sağlamak için) birçok kuş türüne zarar verdi. Lacey Yasası, 25 Mayıs 1900'de, bir eyalette yasadışı olarak alınan oyunun, alındığı eyalet yasalarına aykırı olarak eyalet sınırlarının ötesine taşınmasını yasaklamak için kabul edildi.
1900: 20. yüzyılın başlarında, bazı gözlemciler ve bilim adamları azalan kuş popülasyonlarından endişe duyuyorlardı. Audubon Society'nin eski bir subayı olan kuş bilimci Frank Chapman, Noel Avına şiddet içermeyen bir alternatif olarak yeni bir tatil geleneği önerdi. Noel Günü'nde ilk Noel Kuş Sayımı yapıldı. 27 katılımcı, doğu ve batı Bluebirds dahil olmak üzere 18.500 bireysel kuş saydı. (USFWS)
1904: North American Birds Eggs adlı kitap, Eastern Bluebird'ün Amerika Birleşik Devletleri'nin güney yarısında kışlar geçirdiğini kaydetti. "Bu tanıdık kuşlar, İngiliz Serçelerinin onları taciz etmemesi koşuluyla, ağaçlardaki boşluklarda, genellikle yerden 20 fitin altında, çıkıntılar arasındaki yarıklarda, kuş kutularında ve binalar hakkında keşfedebilecekleri herhangi bir uygun kuytuda inşa ederler. Yılda birkaç kuluçka çıkarırlar, Nisan ayında üç ila altı soluk mavimsi beyaz yumurta (nadiren saf beyaz) bıraktıklarında başlarlar. Yuvalama yerlerinin boşlukları genellikle çimenler ve tüylerle kaplıdır, ancak yumurtaları ağaçlardaki boşlukların astarsız dibinde buldum.. Batı Bluebird, doğuda yaygın Bluebird olduğu kadar yaygın ve tanıdıktır. (Kaynak: Kuzey Amerika Kuş Yumurtaları, Chester A. Reed)
1905: Amerikan Ornitologlar Birliği'nin bir teklifi olan William Dutcher tarafından kurulan Ulusal Audubon Dernekleri Birliği. (Rosenthal)
1906: Orta Mississippi'de şiddetli bir kış sırasında, normal üreyen nüfusun çoğu donarak öldü veya açlıktan veya susuzluktan öldü. (AC Bükülmüş)
1911-1912: Jack Frost, Güneydoğu eyaletlerinde çok soğuk bir kışla tekrar vurdu, ancak bu daha yereldi ve iyileşme hızlıydı. Thomas Edgar Musselman, Nisan ayında kendi bölgesinde bin beş yüz ila iki bin yumurtanın donmuş olduğunu tahmin ediyordu. (AC Bükülmüş). 1912 baharında, yalnızca Illinois'de yüzlerce mavi kuş açlıktan öldü (Dodson)
1913: 1800'lerin sonunda, ticari pazar için kuşların avlanması ve nakliyesi (şık restoranların tabaklarını süslemek için) ve tüy ticareti (hanımefendilerin süslü şapkalarını süslemek için tüy sağlamak için) birçok kuş türüne zarar verdi. Lacey Yasası (25 Mayıs 1900'de kabul edildi), bir eyalette yasadışı olarak alınan oyunun, alındığı eyaletin yasalarına aykırı olarak eyalet sınırlarının ötesine gönderilmesini yasakladı.
1913: USDA Çiftçi Bülteni #513, Çiftlik ve Meyve Bahçesinin Elli Ortak Kuşu, şunları belirtir:Bluebird, çiftliğin ve bahçenin en tanıdık kiracılarından biridir. En sevdiği yuvalama alanları, çiftlik binalarındaki kızılcıklar veya kullanımı için yapılmış kutular mı? yaşlı elma ağaçlarındaki doğal boşluklar. Kuş, rant için böcekleri yok ederek fazlasıyla öder ve çiftlik mahsulünden hiçbir ücret almaz. Böcek yiyeceklerinin en büyük öğeleri önce çekirgeler ve sonra böceklerdir, tırtıllar ise üçüncü sıradadır. Bitkisel gıda esas olarak meyve özünden oluşur, sadece önemsiz bir kısmı ekili çeşitlerdendir."
1914: Henry Ford, montaj hattını uygulayarak otomobil üretimini artırdı ve daha ucuz hale getirdi. Böylece daha fazla Amerikalı tarafından erişilebilir oldular. Daha fazla araba, daha fazla yol ve nihayetinde otoyollar, daha fazla kuş ölümü anlamına geliyordu. Çevresel Lastik Sırtınızı Görün.
1915: Profesör Beal, USDA Bülteninde 855 Doğu Mavi Kuşunun midesini incelemenin sonuçlarını bildirdi (#117, ABD'nin kızılgerdanları ve mavi kuşlarının yiyecekleri) Bugün bu sayıda mavi kuşu bilimsel bir çalışma için feda etmek muhtemelen düşünülemezdi .
1917: Bireyler mavi kuş yuvalarını teşvik etmeye devam etti. Neltje Blanchan yazdı: "Üzüm çardağının üstüne, ahırın saçaklarının altına, elma ağacına çivi çakma ya da direklere dikme, mavi kuşların sadece mutlu oldukları tek odalı küçük evleri hazırlamanın zamanı geldi. . . Serçeler kutular için savaşacak, doğru, ama bırakılacak çok şey varsa ve serçeler ısrarla kovulursa, biraz daha büyük ama çok daha az cesur olan mavi kuşlar çabucak ele geçirilir. . Her bahar bir kutuda iki, hatta üç kuluçka mavi kuş yetiştirilebildiğinden ve böcekler en çok onaylanan bebek maması olduğundan, onlar için evlerimizin yakınında yuvalar kurmak kesinlikle bizim çıkarımızadır. Ancak insanlar Mart ayının ilk gününden önce onları temin edecek kadar düşünceli olmadıklarında, mavi kuşlar bir çit korkuluğunda bir oyuk veya bir yaşlı ağaçta, tercihen meyve bahçesinde bir delik ararlar ve varıştan kısa bir süre sonra onu hizalamaya başlarlar. çim ile." (Bilinmeye Değer Kuşlar, 1917)
1918: Larry Zeleny, sürekli uyanıklık ve müdahale olmaksızın, House Sparrows'un mavi kuşları onlar için inşa ettiği yuva kutularından neredeyse her zaman tahliye ettiğini öğrendiğinde, mavi kuşun kötü durumuyla ilgilenmeye başladı. Mavi kuşların insan yardımı olmadan bir tür olarak nasıl hayatta kalabildiklerini merak etti. Ve o zamanlar memleketi Minnesota'da sığırcıklar bilinmiyordu. (Kaynak: Mavi Kuşun Dönüşü, Zeleny'nin önsözü, 1981)
1918: Göçmen Kuş Antlaşması Yasası (1913'te yürürlüğe girdi, ancak o zamandan beri mahkemeye itiraz edildi), 20. yüzyılın ilk yıllarında popülasyonlara zarar veren kuşlar ve tüylerinin ticari ticaretine son vermek için Kongre tarafından onaylandı. birçok yerli kuş türü. Göçmen Kuş Anlaşması Yasası, tüm göçmen kuşların ve parçalarının (yumurtalar, yuvalar ve tüyler dahil) tamamen korunmasına karar verdi. (Bkz. 1918 tarihli Göçmen Kuş Antlaşması Yasası, Federal Düzenlemeler Yasasının 50. Başlığı, Bölüm 10.13) (USFWS) Ev serçeleri ve sığırcıklar, zararlı türler olarak kabul edilen yerli olmayan kuşlar olduklarından (öncelikle) şu anda bu yasa kapsamında korunmamaktadır. tarım ve sağlık nedenleriyle).
1919: mavi kuş "yuvasını bir ağacın deliğine ya da dost çiftçi tarafından kullanımı için çok yaygın olarak sağlanan kutuya yapar.&alıntı
1921'den önce. Larry Zeleny, bir Serçe Evi'nin diktiği bir mavi kuş yuva kutusunu işgal etmesinden sonra Joseph H. Dodson'dan lüks, altı dolarlık bir serçe tuzağı satın aldı.
1920'ler: Bir kitap, giriş deliği tam olarak 1,5 inç kareye kesilirse sığırcıkların mavi kuş yuva kutularından çıkarılabileceğini kaydetti. (Keith Kridler - kitap kaynağı?)
EABL ilk olarak Saskatchewan'da ortaya çıktı. (BNA)
1926: Quincy Illinois'den Thomas E. Musselman genellikle yerel sınırların ötesine uzanan mavi kuş koruma hareketinin ortaya çıkmasıyla tanınır. Ayrıca bir "mavi kuş izi" konseptini de buldu. Çıkarılabilir kapaklı kendi kutularını tasarladı ve köy yollarına yerleştirmeye başladı ve sonunda 1.000 kutuya ulaştı. Farklı derinliklerde kutular, zemin boyutları, çatı stilleri, su kabaklarından yapılmış kutular, kütükler ve silindirler, kare delikler, "fare delikleri" (düz tabanlı oval - dik ve ters çevrilmiş), dikdörtgen yuvalar, çeşitli boyutlarda yuvarlak ve oval delikler denedi. . (Bluebird Monitör Rehberi, s. 94) Ayrıca kutularda havalandırma, drenaj, zemin boyutları ve boşluk derinliği ile deneyler yaptı. Musselman bir bilim adamı, iş adamı, üniversite öğretmeni, aile babası, doğa bilimci, kuş bandajı ve organizatördü. T.E. Musselman 28/04/87 doğumlu, 89 yaşında öldü. (Bluebird Trails, Coeur d'Alene National Audubon Society, Cilt 14, Sayı 2., doğum tarihi düzeltmesi Gail Harmeyer'den)
1926: Motorlu testerenin patenti 1926'da alındı ve benzinle çalışan zincirli testerenin seri üretimi 1929'da başladı. İlk modeller çok ağırdı, ancak İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra bir kişinin kullanabileceği zincirli testereler piyasaya çıktı. Ağaçların (takıntılar dahil) kesilmesini kolaylaştırdılar, bu da yuvalama alanlarını (doğal ve ağaçkakan kazılı oyuklar) etkileyebilirdi. (Tekiela ve Wikipedia.org)
1927: Doğu Bluebird, Missouri tarafından eyalet kuşu olarak adlandırıldı.
1928: M.P. Skinner, soğuk dönemler sırasında Carolinas'ta bir araya toplanmış 70 kadar mavi kuş bulduğunu bildirdi. (AC Bükülmüş)
Joseph H. Dodson başlıklı bir broşür/katalog yayınladı. Kuş Arkadaşlarınız ve Onları Nasıl Kazanırsınız? Resimdeki çok bölmeli kuş evlerinin mavi kuşlar tarafından birbirini izleyen kuluçkalar için kullanıldığını belirtti. Ayrıca Zeleny tarafından kullanılan bir serçe tuzağı sattı.
Tarih? c1931? ". Amerika'nın önde gelen kuşbilimcilerinden biri olan Frank M. Chapman, Amerika'da o zamanlar New York City'nin yaklaşık 100 mil yakınında küçük bir alana hapsolmuş olan sığırcığın, sonunda mavi kuş için ciddi bir tehdit haline geleceğini öngördü. (Kaynak: Mavi Kuşun Dönüşü, 1981)
1931: Dağ Mavi Kuşu, yasama organı tarafından Idaho için eyalet kuşu olarak kabul edildi. 1929'da yapılan bir kampanya ile seçildi. Idaho'nun kadın kulüpleri mandalara destekledi, ancak okul çocuklarının yarısından fazlası Dağ Mavisi'ni tercih etti (6 Mayıs 1929 sayısı). Idaho Günlük Devlet Adamı)
1934: Bluebird popülasyonunun azalmasından endişe etmeye devam eden Musselman, bir makale yazdı. Kuş Bilgisi başkalarını yollar oluşturmaya çağırıyor. Halkın yoğun katılımı oldu. 1934'te arka köy yollarına 25 yuva kutusu yerleştirdi ve onları yakından izledi. Daha sonra, 43 mil boyunca 100'den fazla kutuya sahipti. Kentucky'den William Duncan gibi mavi kuşlarla ilgilenen diğer kişilere ders vermeye ve yazışmalara devam etti.
1930'dan Musselman'ın 1976'daki ölümüne kadar Musselman'la mektuplaşan Duncan, başka bir yuva kutusu tarzı tasarladı ve Jefferson Country, KY'de yüzlerce kutu yerleştirdi. Büyük torunu Stacey Jansen, eşi Azalea Duncan'ın yardımıyla bodrum katındaki ofisinde Duncan'ın kendi haber bültenini paylaştığını paylaştı. Ayrıca, Kentucky'de kendi tasarımına göre yüzlerce yuvalama kutusu kurdu.
1936: Bir vatandaş bilim adamı olan Amelia Laskey, Nashville, Tennessee'deki Percy Warner Park'ta bir iz bıraktı.
1937: Robie W. Tufts, A.C. Bent'e, Ekim ayında Nova Scotia'nın Annapolis İlçesinde normalde kıt olarak bulunan "yüzlerce" mavi kuş içeren bir sürü gözlemlendiğini yazdı.
1938: "Mavi kuş koruma tarihindeki en belirsiz ama en iddialı çabalardan biri, Ulusal Mavi Kuş Yolu'nun geliştirilmesiydi. 1938'de Bayan Oscar Findley tarafından organize edilen Cape Girardeau, Missouri'deki Junior Audubon Kulübü ile başladı. Kulüp, onun rehberliğinde başarılı bir yerel mavi kuş izi geliştirdi. Kısa bir süre sonra, Missouri, Kirkwood'daki Better Garden Kulübü'nden Bayan Erie R. Jackson, Missouri otoyolları boyunca yuva kutuları yerleştirmek için Missouri Otoyol Departmanından izin aldı. Kulübü bu planı 1942'nin başlarında proje olarak benimsedi ve eyalet çapında bir iz geliştirmeye başladı. O yılın ilerleyen saatlerinde, parkur Missouri Federal Bahçe Kulüpleri Devlet Kurulu tarafından devralındı ve 2.680 yuva kutusundan oluşan Missouri Bluebird Trail resmen tahsis edildi. Üç yıl içinde kıyıdan kıyıya 23 eyalette bahçe kulüpleri bu çabaya katıldı. 9 Mayıs 1945'te National Bluebird Trail resmen Springfield, Missouri'de yapıldı. 1946'ya kadar toplam 6.728 yuva kutusu dikildi. Ne yazık ki, bu devasa projeyi sürdürmeye olan ilgi, muhtemelen güçlü bir merkezi liderliğin olmaması nedeniyle kısa sürede azaldı. İz parçalanmaya başladı ve çok geçmeden bir varlık olarak var olmaktan çıktı. Çeşitli alanlarda, bölümlerine devam edildi ve proje, yerel bölgelerde mavi kuşlara yardım etmeye devam eden birçok insanın ilgisini çekmede şüphesiz yararlı bir amaca hizmet etti. Mavi Kuş, 1981)
1930'ların sonu: Çok agresif bir kırmızı ateş karıncası (solenopsis invicta Buren) ABD'ye tanıtıldı. Birleşik güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri'nde dört tür ateş karıncası bulunur. Tropik ateş karıncası, solenopsis geminata Fabricius ve güney ateş karıncası, S. ksiloni McCook, "yerli" olarak kabul edilir.solenopsis richteri Forel) 1913 yılında Güney Amerika'dan Mobile Alabama limanında, muhtemelen kargo gemilerinde balast olarak kullanılan toprakta tanıtıldı. (USDA)
Tanıtıldığından beri, kırmızı ithal ateş karıncası, muhtemelen peyzaj malzemeleri (çim ve odunsu süs bitkileri) yoluyla hızla yayıldı. 1953'e gelindiğinde, 10 eyalette ithal kırmızı ateş karıncaları bulundu. Bugün, kırmızı ithal ateş karıncası güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri ve Porto Riko'ya yayıldı. Şu anda ABD'de 300 milyon dönümden fazla alanı kaplamaktadır. Doğu Kıyısı'ndan Pasifik kıyısına yayıldı ve Kaliforniya'da kuzeye seyahat ediyor. İki yerli türün yerini aldı ve siyah ithal ateş karıncasının yerini alıyor. Şu anda, S. richteri sadece aşırı kuzeydoğu Mississippi'de, kuzeybatı Alabama'da ve Tennessee'nin birkaç güney ilçesinde bulunur. (USDA, Kridler)
İthal kırmızı ateş karıncaları, bir bluebird izinde büyük bir problemdir. Tek bir kraliçe ateş karıncası yılda yaklaşık 225.000 yumurta bırakır ve üç yıllık bir ömre sahiptir. Her höyük 100 kadar yumurtlayan kraliçe içerebilir. Eski yuva malzemesinin cazibesine kapılarak, kuluçkaya yatan bir dişinin bulunduğu bir yuva kutusunu işgal edebilir ve dişiyi kaçmaya veya canlı canlı yenmeye zorlayabilirler. Yumurtalara giremezler, ancak genellikle kabuktan yeni çıkmaya başladıkları için genç kuşlara saldırırlar. Yavru kuşu kabuktayken öldürürler ve küçük bir delikten tüm kuşu temizlerler. Karıncalar, yavru bir mavi kuşu birkaç gün içinde bir iskelete kadar soyabilir. (Keith Kridler)
1900'lerin ikinci yarısında ayrıca şunlar vardı:
- Pestisit kullanımında sürekli artış. Çiftçilerin tarlaların etrafına yerleştirdiği yuva kutuları, mavi kuşların pestisitlere maruz kalmasını artırabilirdi. Pestisitler MÖ 500'den beri kullanılmaktadır, ancak 1900'lere kadar konsantre kimyasal formülasyonlar yaygın olarak kullanılmamıştır.
- Kentsel Yayılma: açık alan kaybı ve orman parçalanması ve yaşlı ormanların kaybı
- Ölü budakların kırpılması. Yerleşim bölgelerinde insanlar genellikle bahçelerinde ölü ağaçların dikilmesini istemezler.
- Doğal yaşam alanlarının ve küçük aile çiftliklerinin yerini alan şehirler, yerleşim alanları, endüstri parkları ve büyük ticari çiftlikler.
- Böceklerin ürediği daha az otlak ve hayvan gübresi.
1940'lar: Starlings California'ya ulaştı. Bermuda'da, 1940'ların sonlarında ve 1950'lerin başlarında endemik bir sedir ölçeği, sedir ormanlarının %90'ından fazlasını yok etti. Ölü ağaçların çoğu estetik ve yeniden ağaçlandırma için kaldırıldı. O zamana kadar, sedir gövdelerindeki delikler mavi kuşların ana yuva yeriydi. (Kaynak: Bermuda Bluebird Derneği)
1940: Illinois'deki mavi kuş popülasyonunun %50'den fazlası buz fırtınaları sırasında öldü (Musselman 1941, BNA başına).
1942: DDT ilk kez ABD'de kullanıldı. Genellikle uçaklardan ve yangın hortumlarından püskürtüldü.
1946: Walt Disney adlı bir film yaptı (ilk büyük canlı aksiyon filmi) "Güneyin Şarkısı."Unutulmaz bir sahne, Remus Amca'nın pastoral bir fonda yürürken Akademi Ödülü kazanan bir şarkı olan "Zip-A-Dee-Doo-Dah" şarkısını söylemesidir.
"Bayan mavi kuş omzumda
Bu gerçek, bu gerçek
Her şey tatmin edici"
dost canlısı bir çizgi film mavi kuş etrafta uçuşuyordu. İronik olarak, bu zamana kadar mavi kuş popülasyonları zaten azalmaya başlamıştı. Film, 1956, 1972, 1980 ve 1986'da sinemalarda yeniden gösterildi. 2007 itibariyle Disney, muhtemelen siyah stereotiplerle ilgili endişeleri nedeniyle filmi videoda yayınlamadı.
1940'ların sonu-50'ler: Pestisit kullanımı arttı, muhtemelen 1959'da zirveye ulaştı. DDT büyük miktarlarda kullanıldı. Böcek popülasyonlarının iyileşmesi yıllar aldı. Çiftçiler, pestisit kullanmadan yıllarca şeftali yetiştirebileceklerini söylediler. (Kaynak: Gary Springer.) Not: DDT aslında ilk olarak 1874'te sentezlendi. Bununla birlikte, bir böcek ilacı olarak etkinliği ancak 1939'da keşfedildi. Kısa bir süre sonra, özellikle II. Dünya Savaşı sırasında, ABD kontrol için büyük miktarlarda DDT üretmeye başladı. tifüs ve sıtma gibi vektör kaynaklı hastalıkların
1945'ten sonra, DDT'nin tarımsal ve ticari kullanımı ABD'de yaygınlaştı. Klorlu hidrokarbon grubunun bir üyesi olan DDT'nin erken popülaritesi, makul maliyeti, etkinliği, kalıcılığı ve çok yönlülüğü nedeniyle oldu. Etkilenen böcek popülasyonları ve yumurtalar. Öte yandan, HOSP'nin böceklere ihtiyacı yoktu. 40'lı yıllarda, yüzlerce hatta binlerce olarak tanımlanan HOSP sürüleri, ahırlarda ve müştemilatlarda sıkıntı yarattı.
1940'lar-50'ler - İkinci Dünya Savaşı sona erdi. Askerler ABD'ye döndü, aileler büyüdü, küçük odunluklar kesildi ve kentleşme arttı.
1948: Kedi kumu ticari olarak satışa sunuldu ve insanların kedileri içeride tutmasına izin verdi. (2007 itibariyle, evcil kedilerin tahminen %65'inin vahşi kedilerle birlikte açık havaya çıkmasına izin verilmektedir.)
1949: Ornitolog Arthur C. Bent'in Life Histories of North American Thrushes, Kingletler ve Müttefikleri, bluebird tarihi ve çalışmalarının harika ve şiirsel anlatımlarıyla birlikte yayınlandı. İçinde, orada olduğunu not eder "Değerli kuş severler ve kuşların ekonomik değerini artık çok iyi bilen çiftçiler tarafından dikilen kuş kutularının sayısında muazzam bir artış var."
1950: Bazı kaynaklar (güvenilirlik?) CIA'in 20 Nisan 1950'de "BLUEBIRD Projesi" adlı bir zihin kontrol deneyini onayladığını iddia ediyor. 1951'de "ARTICHOKE" ve 1953'te "MKULTRA" olarak yeniden adlandırılan bu proje, sözde amnezi yaratma ve hipnotik kuryelerin kullanımıyla ilgiliydi. Mançurya Adayı. (MAVİ KUŞ, Çoklu Kişiliğin Psikiyatrist Tarafından Kasıtlı Oluşturulması, MD Colin A. Ross)
Navajo Shooting Chant ve Hail Chants için bir tütsü formülü, mavi kuş da dahil olmak üzere parlak renkli kuşların tüylerini içerir. (Kaynak: Navajos, Gods, Tom-toms, S.H. Babington, 1950). Ayrıca, mavi kuş tüylerinin Zuni kullanımıyla ilgili bilgilere bakın.
1950'ler: William Duncan, sonunda 1.500 kişiye dağıtılan bir koruma bülteni başlattı. (Kaynak, Mavi Kuşun Dönüşü'nün Önsözü)
1950'ler-60'lar: Kediler daha popüler hale geldi. Dışarıdaki kediler muhtemelen yılda yaklaşık %20'si kuş olan 14 ila 1000 vahşi hayvanı öldürür. Mevcut kuş popülasyonları zaten çok küçük olduğunda, yerel neslin tükenmesi söz konusu olabilir.
1951: Wisconsin'deki Philip Hummel, çiftliğinde bir bluebird izine başladı. 4H kulüplerini bir kulüp projesi olarak parkurlar kurmaya teşvik eden Wisconsin Ornitoloji Derneği'nin dikkatini çekti ve Bluebird Trails Guide adlı bir 4-H bülteni yayınladı.
1955: Topraktan bir çiftlik sahibi olan Charles Ellis, daha sonra Ellis Bird Farm Ltd olacak olan Red Deer Alberta yakınlarındaki çiftliğine ilk ev yapımı Mountain Bluebird kutusunu kurdu. Sonunda 300'den fazla kutuya sahipti ve şimdiye kadar kaydedilen en yüksek yuvalama yoğunluğu. (Ellis Kuş Çiftliği Tarihi) Başarısı, mülkünden HOSP ve sığırcıkları fiilen ortadan kaldırma çabalarına bağlandı. (Yılın 1956 olduğu Mavi Kuşun Dönüşü.)
1957: Bluebird Operasyonu, Pennsylvania'da William Highhouse tarafından başlatıldı.
1957: Illinois'de 1909'da 460.000 olarak tahmin edilen mavi kuş nüfusu 1957'de 220.000'e düştü. (The Birds of Illinois, H. David Bohlen, 1989)
1958-60: Şiddetli kışlar yaşandı. Ağaçlar ve çalılar dondurucu yağmur, buz veya karla kaplandı ve bu da meyveleri elde edemez hale getirdi. "Mavi kuşun ana kışlama alanı boyunca donmuş cesetler bulundu, tahminlere göre nüfusun yüzde 50'si telef oldu." (Kaynak: Bluebirds in My House)
1959: John ve Nora Lane, Manitoba'da Brandon Junior Birders adlı bir Erkek Kulübü düzenledi. Kutular yapıp yol kenarlarına yerleştirdiler. Söz illere yayıldı. Sonunda, her yıl tahmini 5.000 mavi kuştan (çoğunlukla Dağ Mavi Kuşlarından) kaçan 7.000 kutu kuruldu.
1960'lar: EABL menzilini Arizona'nın Chiricahua Dağları'na genişletti (Ligon, 1969, BNA)
1962: Grand Rapids Audubon Kulübü ile Michigan'dan Raleigh Stotz, yırtıcı kontrolü vb. araştırmak için deneysel bir yol olan "Bluebirds Unlimited" projesini başlattı. Eğitim materyalleri dağıttı ve neredeyse maliyetine 15.000 yuva kutusu sattı.
1962: Rachel Carson'ın Sessiz Baharı yayınlandı. "dediKendisine danışılmayan sayısız insan bölgesi için, uçmakta olan bir kuşun kıvrımlı kanadının açmadığı bir dünya da olsa, en büyük değerin böceklerin olmadığı bir dünya olduğuna kim karar verdi - karar verme hakkı kimde?'' "Birleşik Devletler'in giderek genişleyen bölgelerinde, bahar artık kuşların dönüşüyle müjdelenmeden geliyor ve bir zamanlar kuş ötüşlerinin güzelliğiyle dolmuş olan sabahların erken saatleri garip bir şekilde sessiz.." Kitap çevre hareketini teşvik etti.
1963: Mavi kuş popülasyonu şimdiye kadarki en düşük noktasına ulaşmış olabilir. (Evimdeki Mavi Kuşlar)
Popüler TV dizisi Lassie'nin 24 Mart 1963'te yayınlanan "Bluebird Projesi" adlı bir bölümü (#312). Bu bölümde Timmy, yuvalama yerlerinin olmaması nedeniyle mavi kuş popülasyonunun azaldığını keşfettiğinde kuş evleri inşa etmeye başlar. Planı başarıya ulaşır ve sığırcıklar mahalleyi istila edip yerel çiftçileri umutsuz önlemler almaya zorlayana kadar: dinamit! (Resmi olmayan Lassie Web Sitesi)
1964: Bir kümes hayvanı çiftçisi olan Pennsylvania'dan Ralph Bell, yumurta teslim ettiği köy yollarında elektrik direkleri üzerinde (izinle) bir iz sürmeye başladı. Her yıl 800 kadar mavi kuşun uçtuğu yaklaşık 200 kutu koydu.
1964: Amerika'nın Mor Martinleri ve Mavi Kuşlarını Koruma ve Yayma Ulusal Birliği (NAPPPMBA), Arkansas avukatı M.D. Anglin ve Kansaslı bir bakkal olan Charles C. Butler tarafından organize edildi. Kuruluş, 400 üyesine aylık haber bültenleri yayınladı ve yaklaşık maliyetle yaklaşık 7.000 adet mavi kuş yuva kutusu planı ve talimatı ile 4.000 adet 16 sayfalık kitapçık dağıttı. Gelecek nesiller için mavi kuşlar Zeleny tarafından yazılmıştır.
1966: Breeding Bird Survey, Kuzey Amerika'daki kuş popülasyonlarını sistematik olarak izlemeye başladı.
1967: Tarımsal biyokimyacı olarak emekli olduktan sonra Zeleny, çalıştığı Beltsville Tarım Merkezi'nde mavi kuş araştırmaları için 13 yuva kutusu yerleştirme izni aldı. Ayrıca 144 adet yuva kutusu satın aldı ve eyalet parklarının çevresine yerleştirilmesini istedi. Parklar projesi, insan vandalizmi nedeniyle iptal edildi. (Kaynak: Dr. Lawrence Zeleny, An Odyssey of Love)
1967: Edwin T.Maryland, Bethesda'dan McKnight, hem Maryland'de hem de Virginia'da bluebird parkurları işletmeye başladı ve bunların en başarılısı Stafford County, Virginia'daydı.
1967: Orta Atlantik Devletleri'ndeki Audubon Naturalist Society bir bluebird projesi başlattı ve benzer bir proje 1969'da Maryland Ornitological Society tarafından başlatıldı. Bu iki proje kısa sürede entegre oldu. Çalışmaya yaklaşık 75 işbirlikçi katıldı. 1978'in sonunda, yaklaşık 3.100 yuva kutusunun bakımı yapılıyordu. Projenin 12 yılı boyunca tahminen 28.600 Doğu Mavi Kuşu kutulardan kaçtı. (Mavi Kuşun Dönüşü'ne İleri)
1967: Nevada eyalet meclisi, 1967'de Mountain Bluebird'ü resmi eyalet kuşu olarak adlandırdı. Clark County Meclis Üyesi Stan Irwin, 4 Nisan'da vali tarafından imzalanan NRS 235.060 yasasını tanıttı.
1968: Ohio, Delaware County'de bir ortaokul öğretmeni olan Richard M. Tuttle, 1968'de kendi bluebird izini başlattı. Başarısından ilham alarak, öğrencilere uygun bir habitatta kendi yuva kutularını nasıl inşa edeceklerini ve monte edeceklerini öğretmeye başladı. Bu öğrencilerden bazıları, kendi bluebird parkurlarını geliştirmeye yeterince ilgi duymaya başladı. (Mavi Kuşun Dönüşü'ne İleri)
1968: Jess ve Elva Brinkerhoff, güney-orta Washington'da küçük bir mavi kuş izi başlattı ve daha sonra bu, yaklaşık 150 mil kareyi kaplayan 800'den fazla yuva kutusundan oluşan bir patikaya dönüştü. Kutuların neredeyse tamamı her yıl Mountain Bluebirds ve bazı Western Bluebirds tarafından kullanılıyordu. Patika başlamadan önce bölgede çok az mavi kuş vardı. (Mavi Kuşun Dönüşü'ne İleri). Bickleton ve Brinkerhoff'lar hakkında daha fazla bilgi.
1968'de Dick Tuttle, Ohio'daki Delaware County'de mavi kuşlar için 22 yuva kutusu kurdu. O zamandan beri (2006 itibariyle), 8.235 Eastern Bluebirds, 16.686 Tree Swallows, 5.514 House Wrens, 508 Carolina Chickadees, 47 Tufted Titmice yetiştirdi ve haftalık 360'tan fazla yuva kutusunu (Kestrels, Wood Ducks, baykuşlar dahil) izliyor. (Keith Kridler)
1969: NAPPPMBA 1969'da feshedildi ve çalışmaları, Purple Martin Capital News'i (şimdi Nature Society News) yayınlayan Griggsville Yabani Kuş Derneği'nin (şimdi The Nature Society) eline geçti. Bu makale, uzun yıllar boyunca aylık bir "Bluebird Trail" sütunu yayınladı. Köşe yazısı T.E. 1969'dan önce Musselman, 1969'dan 1981'e kadar Larry Zeleny, ardından Ben Pinkowksi, Harry Krueger, Marcy Hoepfnar, Steve Garr ve diğerleri tarafından. Bu sütun, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'nın çoğunda mavi kuşların korunmasına yaygın bir ilgi yarattı.
1969: Portland, Oregon'dan Hubert W. Prescott, özellikle Oregon'un verimli Willamette Vadisi bölgesinde, Western Bluebird'ün azalan nüfusu konusunda endişeliydi. Sorunla ilgili ciddi bir incelemeye başladı ve başlıca sorunlardan birinin, vadinin yoğun tarım için arazisinin geliştirilmesinde, mavi kuşların yuvalama için ihtiyaç duyduğu doğal oyukların büyük ölçüde yok edilmiş olması olduğu sonucuna vardı.
1969: Bir New York gazetesi, "Bluebird'ün bu günlerde şarkı söyleyecek çok şeyi olduğunu" ve onların Rockies'in doğusundaki hemen hemen her yerde o kadar hızlı bir şekilde ortadan kaybolduğunu ve yüzyılın sonundan önce soylarının tükenebileceğini kaydetti. 2.)
1970'ler: EABL ilk olarak 1970'lerde ve 80'lerde SE Alberta'da ortaya çıktı. (BNA)
1970: Godfrey, IL'den Ralph MJ Shook, çocukluğunda memleketi Calhoun İlçesindeki mavi kuşların bolluğunu hatırladığında, 1970'e gelindiğinde ne kadar az olduklarına şaşırdı. Durumu düzeltmek için elinden geleni yapmaya kararlı, yuva kutuları inşa etmeye başladı. daha sonra kırsal alanlarda yola çıktı. Bazılarını uygun yerlere monte etmeyi kabul eden diğerlerine verdi. 1973'e gelindiğinde, yaklaşık 500 yuva kutusu kuruldu, bunların kabaca yarısı mavi kuşlar tarafından işgal edildi ve Illinois' Calhoun County'nin kötü bir şekilde tükenmiş mavi kuş nüfusu önemli bir geri dönüş yapıyordu.
Aynı dönemde, Oakland City'den Thomas Beasley, Indiana Eyaletindeki belki de en kapsamlı ve başarılı mavi kuş izini işletti (kaynak? teyit?).
Bu zamana kadar, Saskatchewan'dan Lorne Scott, neredeyse tek başına 2.000 yuva kutusunu izliyordu. Kuş bandajcıları Mary ve Dr. Stuart Houston da şu anda Kanada Prairie Bluebird Trail olarak bilinen yolun bir kısmını organize ettiler. (Mavi Kuşun Dönüşü)
Eastern Bluebird, 18 Mayıs 1970'de Vali Rockefeller tarafından NY eyalet kuşunu belirledi (Bölüm 824, 1970 Eyalet Kanunları bölüm 78). Bir temsilci itiraz ederek "Bence bu biraz erken. Ne de olsa, belki bir tebrik kartının kapağı dışında kim bir mavi kuş gördü?''
Timberville'den Ira L. Campbell, sığırcıkların çoğu doğal ağaç boşluğunu ele geçirdiği Virginia'nın Shenandoah Vadisi'nde yuva kutuları kurmaya başladı. Birkaç yıl içinde, Shenandoah Bluebird Trail haline gelen 32 millik köy yollarında 100'den fazla kutuyu korudu.
1971: Alberta'da Edmonton'dan Joy Finlay tarafından bir bluebird izi başlatıldı.
1971: Springfield, Missouri'den Reuel Broyles, binlerce yuva kutusu yapmaya ve bunları Missouri'deki kişi ve kuruluşlara vermeye başladı. Ayrıca kendi mavi kuş izini sürdürdü.
1972: DDT, EPA tarafından yasaklandı ve DDT ürünlerinin neredeyse tüm kalan Federal kayıtlarını iptal etti. Malzeme ihracatının yanı sıra halk sağlığı, karantina ve birkaç küçük mahsul kullanımı hariç tutuldu. (Not: DDT, tropikal bölgelerde hala sıtmayı kontrol etmek için kullanılmaktadır ve DSÖ'nün tahminlerine göre her 30 saniyede 5 yaşın altındaki bir çocuğu öldürmektedir.) Genellikle pestisit kullanımını tarımla ilişkilendiririz, ancak aslında ev sahiplerinin çimenlerinde dönüm başına kullanım ortalama olarak daha yüksektir. .
1973: Nesli Tükenmekte Olan Türler Yasası kabul edildi. Sonunda birçok eyalet benzer yasalar çıkardı. Bu yasalar, genellikle projelerin finansman kaynağına bağlı olarak sınırlı koruma sağlar. Pek çok insan, azalan popülasyonlarla ilgili tartışmalar nedeniyle mavi kuşların durumu (tarihsel ve güncel) hakkında kafa karıştırıyor. Ancak, bildiğim kadarıyla, mavi kuşlar hiçbir zaman hiçbir yere yerleştirilmedi. federal listeleri nesli tükenmekte olan veya tehdit altındaki türler. 1918 Federal Göçmen Kuş Anlaşması Yasası kapsamında korunurlar. CITES (?) veya ABD Nesli Tükenmekte Olan Türler Yasası kapsamında korunmazlar.
Tüm listelemelerin düzenleyici kurumlara (ör. Audubon.) ait olmadığını unutmayın.
- Doğu Bluebird:
- Bir noktada, Doğu Bluebird bir tür olarak listelendi özel endişe New York Eyaleti'nde (daha iyi olduğu için 1987'de kaldırılması önerildi).
- USDA Orman Servisi'ne göre, Montana'da özel bir endişe kaynağı ve Kuzey Dakota'da bir "watch" türü olarak listelendi.
- 1979 eyalet listelerinin bir derlemesinde, Doğu Mavi Kuş, Connecticut'ta (1976) nadir ve/veya tehlikede olarak listelenmiştir, Massachusetts'te sınırlı sayıda bulunur ve New Hampshire'da nadirdir ve azalmaktadır.
- Güney Dakota Doğal Miras Veritabanında, Güney Dakota Oyun, Balık ve Parklar Departmanı tarafından izlenen bir tür olarak listelenmiştir.
- Doğu Bluebird Kanada'da mı? Manitoba, New Brunswick, Nova Scotia, Ontario, Quebec ve Saskatchewan'da savunmasız olarak listelenmiştir.
- 1972'de Audubon Society'nin (düzenleyici olmayan) Mavi Listesinde, 1978'den 1982'ye ve 1986'da Özel İlgi Alanındaydı.
- Mountain Bluebird, Colorado tarafından "belirsiz" bir statüyle listelendi. (Atwood, 1994)
- Ulusal Audubon Derneği'nin 1971, 1972 ve 1974'te Mavi Listesinde yer aldı. (Güç)
- Washington'da aday tür olarak listelenmiştir (Atwood, 1994)
- Oregon'da hassas (savunmasız) bir tür olarak listelenmiştir (Atwood, 1994)
- Utah'ta hassas (sınırlı menzil veya habitat nedeniyle azalan nüfus) olarak listelenmiştir. (Atwood, 1994).
- Ayrıca 1972'de Audubon Society'nin (düzenleyici olmayan) Mavi Listesindeydi ve 1978'den 1981'e kadar tekrar listelendi ve 1982'de özel ilgi alanı ve 1986'da yerel endişe olarak kabul edildi (Tate, 1986).
- New Mexico Partners in Flight tarafından yüksek endişe kaynağı olarak listelenmiştir (Hall, 1997)
- British Columbia'da "özel endişe" türü olarak önerildi (Weber 1980.)
- IUCNRed Tehdit Altındaki Türler Listesi'nde - 2008 durumu "En Az Endişe" (ver.3.1, 19/02/2010 itibariyle)
1973: Kamp Ateşi Kızları, Mavi Kuşları Kurtarın Projesi'ne başladı. Bunun gibi projeler, canlılara daha fazla sevgi ve saygı aşıladı ve vahşi yaşamın karşılaştığı ciddi sorunların anlaşılmasını sağladı. Koruma çabalarının geleceği onlara aittir. O zamandan beri çeşitli İzci, Kız İzci ve 4-H Kulüpleri de bluebird projeleri düzenledi. Ne yazık ki, bu grupların yerleştirdiği kutular her zaman gerektiği gibi izlenmemekte ve bakımı yapılmamaktadır.
1973: Hubert W. Prescott, Willamette Vadisi'nin üç ayrı bölgesinde mavi kuş patikaları başlattı. Proje genel olarak başarılı oldu ve Portland Audubon Derneği'nin desteğiyle genişletildi.
1973: Kuzey Karolina, Bailey'den Jack R. Finch, kar amacı gütmeyen mavi kuş koruma şirketi "Homes for Bluebirds", Inc'i örgütledi. Finch, organizasyonu aracılığıyla, Kuzey ve Güney Carolina'nın büyük bölümünde özenle seçilmiş yerlerde yuva kutuları inşa etmeye ve yerleştirmeye başladı. Bunlar, birkaç farklı orijinal tasarıma sahip yuva kutularını içeriyordu.
1973: Calgary'den Harold Pinel bir bluebird izine başladı.
1974: Aberdeen Proving Ground'un oyun müdürü Ellis Porter, Maryland'deki 80.000 dönümlük arazisine bir kuyruk oluşturdu. O zamandan beri, Greenbelt, MD'deki Goddard Uzay Merkezi'nde Chuck Dupree (NAB'lerin kurulmasına da dahil olan) tarafından kurulan bir tane ve Brookhaven National'da küçük bir iz de dahil olmak üzere 675'ten fazla hükümet tesisinde başka yollar kuruldu. Long Island'daki laboratuvar. (Mavi Kuşun Dönüşü'ne İleri)
1974: Lethbridge, Kanada'dan Duncan Mackintosh, Montana, Ronan'dan Art Aylesworth'un liderliğindeki çabalara katılarak Montana'ya uzanan "Mountain Bluebird Trails"i başlattı. Grup, 1998'de 501c(3) kar amacı gütmeyen bir kuruluş olarak kuruldu. Doğu Kanada'da Leo Smith, güney Ontario'da mavi kuş yolları oluşturmak için birkaç doğa bilimci kuruluşla çalıştı. Robert Braley ailesi ayrıca Ontario'daki Pike Gölü'ne yüzlerce kutu koydu.
Aylesworth, mavi kuşlarla ilk kez o ve karısı Vivian'ın karla kaplı bir çam ağacının üzerinde oturan bir erkek sürüsü gördüklerinde ilgilenmeye başladı. "Büyük mavi Noel süslerine benziyorlardı." Biri ilk yıl kullanılan beş yuva kutusu yaparak işe başladı. Sonunda yerel kereste fabrikalarına hurda odun bağışladı ve kutuları inşa etmek, kurmak ve teslim etmek için gönüllüler topladı. Sonraki 20 yılda, Art ve onun Mountain Bluebird Trails gönüllüleri 35.000'den fazla yuva kutusu inşa etti ve 200.000'den fazla mavi kuştan kaçtı. (Kaynak: A Passion for Bluebirds, Bob Niebuhr.)
1975: Kerestecilik ve odun hamuru, kağıt ve diğer orman ürünleriyle uğraşan Catawba, Güney Carolina'daki Bowater Carolina Şirketi, iyi yapılmış yuva kutuları üretmeye ve bunları Carolinas ve komşu eyaletlerde talep eden kişilere eksiksiz talimatlar vermeye başladı. bunları uygun şekilde kullanmayı ve sonuçlarını yıllık olarak raporlamayı kabul edecek olan. Bu program kapsamında 3.000'den fazla yuva kutusu dağıtıldı ve sonuçlar oldukça cesaret verici oldu.
Diğer kamu hizmeti şirketleri, mülklerinin üzerine yuva kutularının yerleştirilmesine izin vererek veya fiilen yollar oluşturarak koruma hareketine katıldı - örneğin, Pennsylvania Power and Light Co. ve Philadelphia Electric Co. .
National Audubon Society'nin bir bölümü olan Northern Neck of Virginia Audubon Society, "Mavi Kuşları Virginia'ya Geri Getirin" projesini başlattı ve talimatlar içeren yuva kutuları sattı. ve yerel satıcılar aracılığıyla bir raporlama formu.
Teksas'tan Keith Kridler, şantiyelerde kalan tesisatçı atık borularından PVC yuva kutuları yapmaya başladı.
1976: Larry Zeleny yayınlandı Bluebird - Hayatta Kalma Mücadelesine Nasıl Yardımcı Olabilirsiniz?. Zeleny, mavi kuş popülasyonlarının 1920'lerin sonlarından 1970'lerin sonlarına doğru büyük ölçüde azaldığını tahmin ediyordu. Kendi hatıralarına ve yeterince uzun yaşamış diğer mavi kuş arkadaşlarına dayanarak, Doğu Mavi Kuş popülasyonunun bu dönemde %90 oranında azaldığını tahmin ediyordu (Mavi Kuşlardan! Grooms ve Peterson'dan). T.E. Musselman, 70 yılı aşkın bir süredir mavi kuşların korunmasını araştırıp başkalarını eğittikten sonra öldü.
1977-78: Son 110 yıldır kaydedilen en soğuk Kuzey Amerika kışı. Bazıları, mavi kuşların %60'ını kaybettiğini tahmin ediyor. (Dr. David Pitts'e göre Tennessee'de kayıplar %90'a yaklaşmış olabilir.) Sayılarda ciddi bir düşüşten sonra mavi kuşların iyileşmesi 3-6 yıl sürebilir. Yine, iklim olaylarının üzerinde çok önemli bir etkisi vardır. mavi kuş popülasyonları. Örneğin, 1977 ve 1978 kışları, Godfrey'in Illinois'deki izlerinin bir sonucu olarak artan popülasyonları neredeyse ortadan kaldırdı.
Haziran 1977: National Geographic, Larry Zeleny'nin "Mavi Kuşlar İçin Umut Şarkısı"nı yayınladı. Bir destek dalgasına neden oldu.
1977: New Jersey, Hackettstown'dan Junius Birchard, mavi kuşu bu duruma geri getirmek için bir kampanya başlattı. Okul çocuklarına ve yetişkin gruplarına konuşmalar yaptı. Ek olarak, yaklaşık 5.000 mavi kuş yuva kutusu inşa etmek için önceden kesilmiş kereste, gerekirse talimatlar ve gösterilerle birlikte ilgili kişilere maliyet karşılığında tedarik etti. Bunun gibi programlar aracılığıyla öğretmenler, çocuklara sorunlu bir vahşi yaşam türünün hayatta kalmasına yardım etmede kişisel olarak nasıl yer alabileceklerini gösteriyor. (Mavi Kuşun Dönüşü'ne İleri)
1978: Küçük bir grup deneyimli bluebirders bir araya geldi ve 20 Mart 1978'de kurulan Kuzey Amerika Bluebird Society'yi (NABS) kurdu.Sialia, 1:33-34.). NABS üç ayda bir dergi yayınlamaktadır. Zeleny resmi kurucusuydu. İlk 6.000 üye, zaman içinde Zeleny'nin makalelerine yanıt olarak ABD, Kanada ve Bermuda'dan yazanlardan geldi. Yıllar boyunca mektuplarını birkaç eski kağıt bakkal çuvalındaki bir dolapta saklamıştı.
Zeleny, 1976'da Ulusal Audubon Derneği'nin ulusal bir mavi kuş koruma çabasını desteklemesini sağlamaya çalışmıştı, ancak reddettiler. Kuruldukları sırada, devlet mavi kuş gözlemciliği yapan topluluklar yoktu. Yaklaşık 20 yıl boyunca NABS, Mary Janetatos'un evinin hemen hemen dışında işletildi. (Keith Kridler, 2006)
NAB'ler "Bütün Mavi Kuşlar Nereye Gitti?" adlı bir broşür yayınladı. Bir milyon kopya dağıtıldı. Ayrıca ortaokul öğrencileri için "Mavi Kuşları Tanımak" adlı bir eğitim paketi de hazırladılar. NABS daha sonra daha fazla devlet kurumunu mavi kuşların korunmasına dahil olmaya motive etmek için çalıştı.
Daha sonraki bir NABS broşürü (tarih?) "Bluebird'e Hoş Geldiniz" başlığını taşıyordu. Bu, Kıtalararası Bluebird Yolu'nu tanıtıyor ve "NABS Onaylı" yuva kutuları hakkında bilgi veriyordu.
Bugün yüzlerce programda kullanılmış slayt gösterileri yapıyorlar. Serçe rekabeti, yırtıcılık, kuluçka başarısızlığı vb. ile ilgili araştırmalara sponsor olurlar.
1979: Joan Rattner Heilman tarafından yazılan "Mavi Kuşun Şarkısını Tekrar Duyabilirsin", Parade Magazine'de çıktı. Sonuç olarak, NABS daha fazla bilgi için 80.000 yazılı talep aldı.
ABD Balık ve Yaban Hayatı Yetiştirici Kuş Araştırması, Doğu Mavi Kuşlarının Ortabatı ve Doğu'nun birçok bölgesinde "çok nadir", diğerlerinde "sırada" ve orijinal türlerinin çoğunda "yaygın" olduğunu bildirdi. (Scriven)
NABS, serçelere dayanıklı yuva kutuları için kıta çapında bir araştırma yaptı. Testten sonra, yalnızca PVC boru tasarımının caydırıcı bir etkiye sahip olduğu ve mavi kuşları cezbetmeye ve yuvalarını sert hava koşullarından korumaya devam ettiği sonucuna vardılar (Bluebird Monitors Guide s. 79) Bauldry üstü açık kutular için bir plan (Suamico'dan Vince Bauldry tarafından tasarlandı) , Wisconsin) yayınlandı (EX-1 olarak) ancak artık önerilmemektedir çünkü daha soğuk, ıslak iklimlerde tasarım yavru hipotermisi ve ölümle sonuçlanabilir ve HOSP bunu kullanmaya devam edebilir.
Midwest Bluebird Recovery Programı, National Audubon'un MN Bölümünün bir parçası olarak başladı ve ardından Wisconsin, Iowa ve Nebraska'nın kendi organizasyonlarını oluşturmasıyla Bluebird Recovery Programı (BBRP) oldu. BBRP, ilk NABS üyesiydi. Onlar hala Minneapolis Audubon Bölümünün bir komitesidir. (Scriven, kişisel tebliğ 2006)
1981: NABS'den Jeanne Price, Vatandaşın Pul Danışma Komitesi'ne Posta Servisi'nin mavi kuş damgası vermesini talep eden bir mektup gönderdi. Talep reddedildi çünkü 50 eyalet çiçeğini ve kuşunu gösteren pulların 1982 yılının Mart ayında yayınlanması planlanmıştı ve Eastern Bluebird New York ve Missouri State kuşu ve Mountain Bluebird Idaho ve Nevada State kuşuydu.
1982: 14 Nisan 1982'de ABD Posta Servisi, Arthur Singer tarafından boyanmış mavi kuşların Idaho, Missouri, Nevada ve New York için pullarda tasvir edildiği, 50 eyaletin tamamı için bir Eyalet Kuşları ve Çiçekleri 20 sentlik pul serisi yayınladı.
Bay Ira Campbell, SIALIA, Cilt 4, No.2, Bahar, sayfa 49-51'de 1970'lerin sonlarından beri VA'da kullanmakta olduğu Campbell üflemeli redüktör hakkında bir makale yayınladı. Kutunun altına yakın bir yerde 3/8'lik bir donanım kumaş ekran kullanır ve larvaların yuvalama malzemesinden düşmesine izin verir.
1984: Dr. Shirl Brunell, Brinell'in benimsediği ve büyüttüğü bir House Sparrow saldırısının sonucu olarak yetim kalan bir çift mavi kuş yavrusunun hikayesini kendi yayınladığı "I Hear Bluebirds" hikayesini yayınladı. İstismara uğramış çocuklarla çalışan bir klinik psikologdu. Şiddetli travma geçirmiş bazı çocukların insanlarla ya da kendisiyle bağlantı kuramadıklarını, ancak ormanlık kliniğine çektiği mavi kuşlarla bağlantı kurabildiklerini keşfetti. Brunell 2005 yılında vefat etti. (Kridler)
Connecticut Bluebird Restorasyon Projesi (CBRP), yerli kavite yuvalayan kuşların restorasyonu, korunması ve yönetimine adanmış kar amacı gütmeyen özel bir organizasyon. (CT Wildlife, Temmuz/Ağustos 2007) 2007 itibariyle, CBRP 2.500'e kadar yuva kutusunu izliyor ve şu anda 700-800'ü yönetiyor. POC: Dave Rosgen, White Memorial Koruma Merkezi, Litchfield.
1980'ler: Art Aylesworth ve Duncan Macintosh, NABS'yi Mountain Bluebirds (Niebuhr) için 1 9/16 inçlik daha büyük bir yuva kutusu önermeye ikna etmek için bir kampanya yürüttüler.
1987: NABS, bluebird kelimesinin yayılmasına yardımcı olmak için MD'den Jerry Newman'ın önerisiyle bir Konuşmacı Bürosu kurdu. Newman'dan sonra Kingston, 1989-2007 yılları arasında Başkan olarak görev yaptı ve onu Jimmy Dodson izledi.
1988: Ron Kingston, yılanlar ve tırmanan yırtıcılar tarafından avlanmayı önlemek için hala en etkili bölme stillerinden biri olan sallanan soba borusu bölmesini icat etti.
1989: Mountain Bluebird Trail gönüllüleri, Idaho'dan Kuzey Dakota'ya kadar Highway 200 boyunca Montana boyunca 700 mil uzanan Centennial Bluebird Trail'i inşa etti. (Niebuhr).
1990: Ellis Kuş Çiftliği, LTD'den Charles Ellis öldü. (Ellis Kuş Çiftliği tarihi)
1991, 1996: ABD Posta Servisi, "tüylü arkadaşlar" grubunun bir parçası olarak 3 sentlik bir bluebird damgası yayınladı. Cambridge City, IN'den Michael Matherly tarafından tasarlanmıştır.200 milyon basıldı. 1991 bluebird damgası ve 1 cent Amerikan Kestrel damgası, tamamen ofset baskı makinelerinde basılan ilk çok renkli pullardı. (Sialia, Sonbahar 1991)
1992: Bluebirds Over Georgia kuruldu ve Frances Sawyer ilk başkan oldu.
1995: Vatandaş bilim adamlarından yuva kutusu sonuç verilerini toplamak için Cornell'in The Birdhouse Network'ü başlatıldı.
Duncan J. Mackintosh öldü (1926-1995). Tahmini 10.000 kuştan kaçan 4.000'den fazla yuva kutusuyla 722 millik Mountain Bluebird Trails kurmuştu. (Harris)
Steve Eno ve diğer mavi kuş meraklıları, şu anda oldukça başarılı ve aktif bir topluluk olan Bluebirds Across Nebraska'yı (BAN) kurdular.
Larry Zeleny, 27 Mayıs 1995'te 91 yaşında öldü. 1992'ye kadar Beltsville, MD'deki ABD Tarım Bakanlığı Araştırma Merkezi gerekçesiyle 60'tan fazla yuva kutusu izini izlemeye devam etmişti. (Kaynak: NABS geçmişi)
1996: 1966-1996 yılları arasında yapılan Damızlık Kuş Araştırmaları, Eastern Bluebird popülasyonunda (Scriven) yıllık ortalama %6,9'luk bir artış gösterdi.
Chuck Dupree (başlangıçta NABS için mali temel oluşturan sayman) 6 Mayıs 1996'da 76 yaşında öldü. (Kaynak: NABS geçmişi)
1997: Pierre Leduc tarafından boyanmış bir Dağ Mavi Kuşu 1997 Birds of Canada 45 sentlik pullardan birinde göründü.
1999: ABD ve Kanada'daki 21 bluebird kuruluşu resmi olarak NABS'ye üye oldu. Diğer birçok kişi bağımsızdır. (Scriven)
Eastern Bluebird, New York Eyaleti'nin Tehlike Altındaki, Tehdit Altındaki ve Özel Endişe Altındaki türler listesinden özel bir endişe türü olarak çıkarıldı (NYS Basın bülteni 5/11/99)
Sanat Aylesworth öldü (1927-1999).
2000: Wild Birds Unlimited ile ortaklaşa olarak, NABS kavite yuvalayan kuşlar için Transcontinental Bluebird Trail'i (TBT) başlattı. Bir yıl sonra, ABD ve Kanada'da 360 rotadan oluşan bir ağda 18.587 kayıtlı yuva kutusu vardı. Dünyanın en büyük mavi kuş izi, muhtemelen Saskatchewan ve Manitoba'dan 2.000 mil uzanan yoldur.
Massachusetts Bluebird Derneği de bu yıl kuruldu.
Dick Peterson, 4 Mayıs'ta 81 yaşında öldü. Dorene Scriven, Minneapolis yakınlarındaki Fort Snelling Ulusal Mezarlığı'ndaki tören sırasında, birdenbire bir çift mavi kuşun mezarının üzerinde uçmak için ortaya çıktığını bildirdi. O tarihe kadar, Bluebird Kurtarma Programı 12.000'den fazla kişiye Peterson yuva kutusu planlarının kopyalarını sağlamış ve David Ahlgren 60.000'den fazla yuva kutusu veya kit göndermişti. (Bluebird, Cilt 22, No.3, Yaz 2000).
Floyd Van Ert, Ev Serçelerini yakalamak için son derece etkili bir gelen kutusu tuzağı olan Evrensel Serçe Tuzağı'nın prototipini yaptı. 2005 yılı itibariyle kerkenez, mor martin, su kabakları ve tahta ördek yuva kutuları için tuzaklar tasarlamanın yanı sıra 10.000'den fazla üretmiştir. Van Ert 9 yıl öncesine kadar hiç mavi kuş görmemişti, ancak mavi kuşların korunmasında fark yaratanlar sadece "eski zamanlayıcılar" değil.
2002: Louisiana Bayou Bluebird Derneği kuruldu.
2005: HR 4114 (Göçmen Kuş Anlaşması Yasasında yapılan bir değişiklik) kabul edildi. Hill - Norton Göçmen Kuş Anlaşması Yasası hükümlerini sığırcıklar ve Ev Serçeleri de dahil olmak üzere yerli olmayan istilacı türlere genişletecek olan mahkeme kararı. Değişiklik, Kanun'u yalnızca yerli kuşlara uygulayarak, devlet balıkları ve vahşi yaşam kurumlarına, yerli kuşlara ciddi zarar vermenin yanı sıra ciddi ekolojik hasara neden olan yerli olmayan, insan kaynaklı kuşları kontrol etmek için ihtiyaç duydukları yönetim esnekliğini sağlıyor. (Audubon Eylemi, 2005)
San Francisco'daki Presidio'da yuvalanmış bir çift Batı Mavi Kuşu. Batı Mavi Kuşların şehirdeki en son yuvalanması 1936'da gerçekleşti (Golden Gate Audubon Derneği. Onlar, Marin ve San Mateo County dahil olmak üzere Körfez Bölgesi'nin diğer bölgelerinde yuva yaparlar.) Ekolojistler, geri dönüşlerini, yerel kumul bitkilerinin restorasyonuna bağladılar. Golden Gate Ulusal Rekreasyon Alanı. Ekolojist Joshua Clark, "Bu, insanların habitat restorasyonu ve yerel ekolojiye dikkat çekmek için doğru yönde hareket ettiğinin, doğru bir şeylerin olduğunun bir kanıtı" dedi. (San Francisco Chronicle, 6/4/05)
Mississippi (Mississippi Bluebirds) ve Maine bluebird toplulukları dağıldı (NABS 2006)
WI, Greendale'den Al Emmons, Bluebird Court'taki evinin bacasında dev bir mavi kuş heykeli sergiledi. Köyün Tarihi Koruma Kurulu, Emmons'a mavi Big Bird'ü bacadan indirmesini ya da günde 100 dolar para cezasıyla karşı karşıya kalmasını emretti. Emmons onu çıkardı ama sonra kanadında bir Amerikan bayrağıyla çatıya geri koydu. (Yerel6 Haber.)
2006: Açık alan kaybı ve orman parçalanması devam ediyor. Bu, muhtemelen yuva kutuları için mavi kuşlarla rekabet eden yerli bir kuş olan House Wren'in üreme aralığını, özellikle de güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri'nde önemli ölçüde genişletmesine izin verdi. Bu küçük gremlin ilk olarak 1800'lerin sonlarında Batı Virginia ve Kentucky'de, 1870'te SW Indiana ve SE Illinois'de, 1920'lerin başında Kuzey Karolina, 1940'larda Güney Karolina ve Tennessee'de, 1950'de kuzey orta Georgia, 1950'de orta ve güney Missouri'de yuvalanırken görüldü. , 1970'lerde NE Alabama ve Arkansas Ozarks ve 1984'te Jacksonville AL. (BNA çevrimiçi)
Jack Dodson, Missouri Bluebird Society'yi kurmak için Steve ve Regina Garr ile birlikte çalıştı. Missouri, National Bluebird Trail'in doğum yeriydi.
Jack Finch 89 yaşında öldü. 1973'te Home for Bluebirds Inc., 1973'ten bu yana 60.000'den fazla yuva kutusu topladı ve dağıttı. "Pragmatik bir doğa bilimciydi. Farklı desenlerde dört beş ev inşa eder ve kuşların hangisini tercih ettiğini izlerdi. Yılan koruyucular geliştirmek için Finch devasa bir yılan çukuru inşa etti ve davranışlarını gözlemlemek için kara yılanlar ve mısır yılanlarıyla doldurdu. "Bir zamanlar Jack Finch, Kuzey ve Güney Carolina ve Virginia'da 2.200 kutuyu izliyordu. (Haber ve Gözlemci, 11/11/06)
Mountain Bluebird Trails grubu (Art Aylesworth'un 1974'te ilk beş ağını kurmasıyla başladı ve 1998'de kuruldu) yaklaşık 700 üye bildirdi ve son on yılda (1997-2006) 175.000'i de dahil olmak üzere 330.000'den fazla mavi kuştan kaçtı. (Niebuhr, kişisel iletişim.)
2007: Dave Ahlgren 13 Mart'ta vefat etti. Minnesota Bluebird Kurtarma Programı ile derinden ilgilendi. 85.000'den fazla Peterson yuva kutusu yaptı ve bunları Minnesota'da ve Amerika Birleşik Devletleri'nde dağıttı.
Missouri Eyaleti, bir mavi kuş (Eyalet kuşu) içeren bir plaka seçti.
2008: Gürcistan bluebird topluluğu katlandı.
Don Yoder 9 Temmuz 2008'de vefat etti. Rossmore, CA'daki California Bluebird Recovery Programının Direktörü ve NABS Speaker's Bureau'nun bir üyesiydi. 1972'de mavi kuşçuluğa başladı.
2017: "The Mad Bluebird" fotoğrafçısı ve Maryland Bluebird Society üyesi Michael Lindsay Smith, New Windsor, MD'de vefat etti.
NABS ve bluebirds'ün yorulmaz bir destekçisi olan Kentucky'den Dr. Wayne Davis (d. 1930) da 2017'de vefat etti. Dr. Davis, KY otoyolları boyunca ve çevre eyaletlerde 3000'den fazla slot kutusu geliştirdi ve yerleştirdi. O ve Dr. Roger Barbour, "Mavi Kuşlar ve Hayatta Kalmaları"nı yazdı.
VanErt Universal serçe tuzağının mucidi, 1934 doğumlu Floyd Van Ert vefat etti.
ZAMAN İÇİNDE NÜFUS DEĞİŞİKLİKLERİ (Bunu üç türün tümü için BBS ve CBC verileriyle güncellemem gerekiyor)
Mavi kuş popülasyonunun 1900'lerde zirve yaptığına inanılıyor. Bazı kaynaklar 1938'den 1970'lerin sonuna kadar belirgin bir düşüş olduğunu söylüyor. Bildiğim kadarıyla, mavi kuşlar hiçbir zaman nesli tükenmekte olan veya tehdit altındaki türlerin federal listelerine alınmadı. Buna rağmen, kıtadaki bir dizi koruma öncüsü, mavi kuş sayılarının azalmakta olduğunu fark etti ve harekete geçti. Bugün mavi kuşlar, çeyrek asırdır görülmedikleri bölgelerde bulunuyor. Doğu Bluebird popülasyonları 1966'dan beri yılda %2'den fazla arttı (VERİLERİ KONTROL EDİN.) Yuva kutularının sayısı hala artmakta ve kutulara yuva yapan ve kutulardan tüylenen kuşların sayısı da yıldan yıla artmaktadır.
Aşağıdaki grafik, Amerika Birleşik Devletleri için 1941-2003 yılları arasında Audubon Society'nin Christmas Bird Count (CBC) verilerini göstermektedir. 1941'den önce, mavi kuşlar hakkında çok az nüfus verisi mevcuttur. Breeding Bird Survey aslında Orta Amerika Birleşik Devletleri'nde 1967'ye kadar başlamadı ve Batı Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'nın çoğunda en erken rotalar 1968'de araştırıldı.
CBC çizelgesi, parti saati başına rapor edilen kuş sayısına göre standardize edilmiştir. Bazı yıllarda kuşları sayan çok sayıda kişi olurken, diğer yıllarda sahada daha az katılımcı olabilir. CBC katılımı dalgalandıkça ve CBC Sayım Dairelerinin sayısı arttıkça, ham sayım sayıları da dalgalanabilir (daha fazla sayaç genellikle daha fazla kuş rapor edilmesine neden olabilir. CBC sayımının başladığı tarihten itibaren herhangi bir zaman dilimini kullanarak kendi grafiğinizi oluşturabilirsiniz. 1900, tür ve yer belirterek.
HOSP popülasyonlarının şu anda Avrupa'da azalmakta olduğuna dair araştırma kanıtları var, ancak henüz kimse nedenini belirlemedi. ABD'de 1941-2003 için yukarıdaki (ayrıca standartlaştırılmış) CBC tablosuna bakın.
Damızlık Kuş Araştırması (BBS) Verileri: BBS verileri (1941-2009 yılları için aşağıdaki tabloya bakınız), zaman içinde Eastern Bluebird popülasyonlarında belirgin artışlar olduğunu göstermektedir. Dağ ve Batı Mavi Kuşları da pek başarılı olmadı.
BBS verileri ayrıca HOSP nüfusunun Denizcilik illerinde ve doğu ve orta Amerika Birleşik Devletleri'nde azalmakta olduğunu göstermektedir. Önerilen olası nedenler, monokültür mahsul ekimlerine geçiş ve erişimi ve dökülmeyi azaltmak için tahıl depolarının kapatılması gibi tarımsal uygulamaların değiştirilmesi, artan kirlilik ve herbisit/pestisit kullanımı doğal habitatların yok edilmesi/hasarı vahşi kedi ve şahin yırtıcılığı veya enfeksiyonudur.
Bununla birlikte, Home Depot (neredeyse sonsuz miktarda kuş tohumu, su ve yuvalama alanları ile) gibi fast food restoranlarının ve mağazalarının çoğalması ve darı ve kırık mısır içeren ucuz kuş tohumu karışımlarını besleyen ev sahipleri ile House Serçeler her yerde bulunmaya devam ediyor. ve yuva yapan yerli kuşları tehdit etmeye devam ediyor.
1966-1979 yılları arasında Doğu Mavi Kuşları için BBS verileri, belki de şiddetli kışlar veya baharlar nedeniyle çoğunlukla olumsuz eğilimler göstermektedir. 1966-1994 arası BBS verileri, çoğu bölgede (Florida, Ohio ve Vermont hariç) nüfus artışlarını göstermektedir. Bu artışlar 1966-1993 yılları arasında %97.4 ve 1984-1993 için %53,2 idi. (BNA)
Anket genelinde, 1966-2002 yılları arasındaki BBS verileri, Eastern Bluebirds için nüfus değişiminde %2.2'lik bir pozitif eğilim gösteriyor.
Dağ Mavi Kuşu Popülasyonları : Şu anda Dağ Mavi Kuşu (MOBL) popülasyonları muhtemelen düşük ama istikrarlı. Kanada'da kutuların yerleştirilmesi, istikrarlı ve azalan popülasyonların artmasına yardımcı oldu. Nest site kullanılabilirliği birçok alanda birincil sınırlayıcı faktördür.
Anket genelinde, 1966-2002 yılları arasındaki BBS verileri, Dağ Mavi Kuşları için nüfus değişiminde %1.2'lik bir pozitif eğilim gösterdi. Bununla birlikte, 1966-2014 yılları arasındaki BBS verileri, Mountain Bluebird popülasyonunda yaklaşık %26'lık bir düşüş olduğunu göstermiştir. (Pardieck 2017)
Batı Mavi Kuş Popülasyonları : 20. yüzyılın başlarında, Batı Mavi Kuşların (WEBL), Oregon, batı Washington ve kıyı adaları dahil olmak üzere Cascades'in batısındaki birçok yerde yaygın olduğu bildirildi. 1950'lerden 1980'lere kadar, Cascades'in batı taraflarında düşüşler rapor edildi. 1979'da W. Oregon'da nadir olarak rapor edildiler. Breeding Bird Survey verileri, 1980-2005 yılları arasında WEBL popülasyonlarında istatistiksel olarak önemli düşüşler olduğunu gösteriyor. 1994 yılında, eskiden yaygın olarak kullanılan Multnomah C., Oregon'da sadece bir üreme çifti görüldü. (Gilligan ve diğerleri, 1994.) WEBL'ler, 1930'lardaki arazi kullanımı değişiklikleri nedeniyle bir zamanlar yaygın oldukları Montana'daki vadilerden kayboldu, ancak son 30 ila 40 yıl içinde, yuva izleri nedeniyle bu alanlara geri dönüyorlar. , MOBL'lerin yerini alıyor. Batı anakara British Columbia'da da keskin düşüşler görüldü, ancak yuva kutuları 1961-1990'lardan itibaren popülasyonları artırıyor gibi görünse de, daha sonra istikrarlı bir üreme popülasyonunun olmaması, habitat kaybı nedeniyle terk edildi (Yuva sahasının mevcudiyeti üreme popülasyonlarını ciddi şekilde sınırlayabilir) kayıtlı alanlar) ve aşırı otlatma ve Starlings ve HOSP'tan rekabet. Daha önceki bolluk raporları doğruysa, Kuzeybatı Pasifik'teki dağılım daraldı ve yerel üreme popülasyonları Cascades'in batısında keskin bir şekilde azaldı. Bir zamanlar Sacramento Valley, CA'da yaygındı ve üreme popülasyonları artık yok. (BNA.) Bana göre, üç mavi kuş türünden en çok insan yardımına ihtiyaç duyan WEBL'ler. Arizona'da yuva kutuları üreyen çiftlerin sayısını %300-400 oranında artırdı (Brawn 1985). Oregon'da 1997'de 130 kutudan sadece 5'i işgal edildi, ancak 1996'da 200 kutudan 108'i kullanıldı (EKE.) Başarının devamı, yolların sürekli bakımına bağlıdır.
Anket genelinde, 1966 - 2002 BBS verileri - %0,1 gösteriyor olumsuz Batı Bluebirds için nüfus değişikliği eğilimi.
Mavi kuş popülasyonundaki zamanla meydana gelen değişiklikler çeşitli faktörlerle ilişkilendirilmiştir. Muhtemelen nüfus azalmasındaki en önemli faktörler, House Sparrow ve EUST'nin tanıtılması, pestisit kullanımı ve habitat kaybıydı. İnsanlar açık alan geliştirmeye, yerli olmayan bitki ve hayvanları (Conures gibi boşlukta yuvalayan kuşlar dahil) tanıtmaya ve iklimi etkilemeye devam ediyor.
Son zamanlardaki nüfus artışındaki en önemli faktör, sizin gibi genç ve yaşlı insanlar tarafından gönüllülüktür - yuva kutularını kurarak ve izleyerek, haberi yayarak ve diğerlerini katılmaya teşvik ederek üzerine düşeni yapmaktır. Hepsi bilimsel tipler değildir, ancak çoğu doğanın öğrencileridir. Mavi kuşlara olan sevgileri ve onları koruma konusundaki kararlılıkları bize ilham vermeye devam ediyor. Onların eğitme, ikna etme ve aydınlatma çabaları sayesinde Doğu Mavi Kuş nüfusu giderek artmaya başlamıştır. (Not: Batı Bluebird nedense böyle bir iyileşme görmedi.) Çabaları bireysel bağışlar, organizasyon aidatları, bluebird ile ilgili ürünlerin satışından elde edilen karlar, kurumsal hibeler, özel vakıflardan alınan ödüller ve vasiyetlerle finanse edildi.
Bald Eagle, California Condor veya Whooping Crane'e yardım etmek için bireyin yapabileceği pek bir şey olmayabilir, ancak bireyler mavi kuşa yardım edebilir. Bluebird koruma, son derece başarılı olan tamamen tabandan gelen çabaların parlak bir örneğidir. Bireylerin ve grupların fark yaratma gücünü gösterir.
Bununla birlikte, mavi kuş yuva kutuları ve izleri, dağılmaları ve HOSP gecekondu mahalleleri haline gelmemeleri veya mavi kuşları yırtıcı hayvanlara veya sert hava koşullarına maruz bırakmamaları için izlenmeli veya korunmalıdır. Bu bir olacaksa yaşamak Tarihte, mavi kuşların korunmasına ve ekosistemde bir miktar dengenin yeniden sağlanmasına kendini adamış insanların devam eden çabalarına ihtiyaç vardır.
- HOSP Tarihi (Sialis.org)
- Bluebird Pulları (Sialis.org)
- Bluebird hareketinin tarihi, Diane Barbin
- USDA Orman Servisi, Yangın Etkileri veritabanı
- Bluebird L İlanlarının En İyisi, eski kitaplar ve bluebirding tarihi
- Cherokee Geçmenin Şarkısı - Mavi Kuşların Kanatları ve Troxell/Mısır Çiçeği düğünü, Tarih ve Amaçların tartışılması
- Kuzey Amerika Kuşları , Daha İyi Doğamız , Daha İyi Doğamız , Sialis.org
- Atwood, Jonathan L. 1994. Batının nesli tükenmekte olan küçük kara kuşları
Amerika Birleşik Devletleri. Cooper Ornitological Society 1993 17 Nisan Sacramento, CA'nın yüzüncü yıl toplantısında uluslararası bir sempozyumun bildirileri. Kuşlarda Çalışmalar
Biyoloji No. 15. [Yayın yeri bilinmiyor]: Cooper Ornitological
Toplum: 328-339. [24784]
- Audubon Action, Catherine Grant'ten EM Cooper'a e-posta, 24/01/05
- Barbin, Diana. Bluebird Hareketi Tarihi, Harrisburg, PA
- Barrows, Walter Bradford, Amerika'da İngiliz serçesi (Passer domesticus), USDA Ekonomik Ornitoloji ve Mammaloji Bölümü, Bülten 1, 1889
- Bent, Arthur Cleveland. Kuzey Amerika Ardıçlarının, Kingletlerin ve Müttefiklerinin Yaşam Öyküleri. Washington, 1949. VIII,454 s. Smithsonian Enstitüsü, Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Müze Bülteni 196 - bkz. çevrimiçi bölüm.
- Berger C, Kridler K, Griggs J. The Bluebird Monitor's Guide, 2001
- Guinan, Judith A., Patricia A. Gowaty ve Elsie K. Eltzroth dahil olmak üzere Kuzey Amerika Kuşları. 2008. Western Bluebird (Sialia mexicana), The Birds of North America Online (A. Poole, Ed.). Ithaca: Birds of North America Online'dan Alınan Cornell Ornitoloji Laboratuvarı: http://bna.birds.cornell.edu/bna/species/510 doi:10.2173/bna.510
- Bohlen, H. David. Illinois Kuşları, 1989
- Boone, John. Lawrence Zeleny, Bir Aşk Macerası, 1980
- Catesby, Mark. Carolinas, Florida ve Bahamalar'ın Doğal Tarihi, 1731'den 1743'e kadar yayınlandı.
- Coeur d'Alene Ulusal Audubon Derneği, Bluebird Trails, Cilt 14, Sayı 2
- Dion, Andre P. Mavi Kuşun Dönüşü, 1981
- Dodson, Joseph H. Kuş Dostlarınız ve Onları Nasıl Kazanırsınız, 1928 Gowaty, Patricia Adair ve Jonathan H. Plissner. 1998. Eastern Bluebird (Sialia sialis), The Birds of North America Online (A. Poole, Ed.). Ithaca: Birds of North America Online'dan Alınan Cornell Ornitoloji Laboratuvarı: http://bna.birds.cornell.edu/bna/species/381 doi:10.2173/bna.381
- Grant, John B. Ortak Kuşlarımız ve Onları Nasıl Tanırız, 1891
- Janetatos, Mary Dougherty, NABS İcra Direktörü, Kuzey Amerika Bluebird Derneği'nin Tarihi, 27 Nisan 1996
- Harris, Ray, Güz 2003. Profil: Duncan J. Mackintosh, Mountain Bluebird Trails bülteni.
- Jansen, S, e-posta iletişimi, 19/09/2010
- Johnson, L.S. 1998. Çit Evi (Troglodytes aedon). The Birds of North America, No. 380'de (A. Poole ve F. Gill, eds.). Kuzey Amerika Kuşları, Inc., Philadelphia, PA.
- Kay, Jane. Bluebirds San Francisco'ya Döndü ve SAN FRANCISCO Birders maviyi gıdıkladı
Yuvalama çifti 70 yıl sonra bölgede ilk kez görüldü, San Francisco Chronicle, 6/4/05 ve 6/5/05
- Lockley, Timothy C. İthal Ateş Karıncaları, İthal Ateş Karınca İstasyonu, USDA/APHIS/PPQ, Gulfport, MS.
- Michener, R., MD, Tarımsal Ornitoloji, 1863 Yılı için Komisyona Rapor, Temsilciler Meclisi 88. Kongresi, 1. Oturum, Ör. Doktor. 91, 1863. Sialia, Sonbahar 1984, Cilt 6, No.4.
- Moulton ve diğerleri, Kuzey Amerika'ya en erken House Sparrow tanıtımları, Biol Invasions (2010) 12:2955-2958
- Niebuhr, Bob, Winter 2003. A Passion for Bluebirds, Mountain Bluebird Trails bülteni, 27 Ocak 1969, sayfa 2
- New York Eyaleti. VALİ PATAKI, TEHLİKE TEHLİKELİ TÜRLER LİSTESİNE REVİZYON ÖNERİLERİ, New York Eyaleti Basın Bülteni, 11 Mayıs 1999
- Pearman, Myrna ve Mosseau, Paula, Bluebird Çocuk Etkinlik Kitabı, 2007
- Güç, Harry W. ve Michael P. Lombardo. 1996. Mountain Bluebird (Sialia currucoides), The Birds of North America Online (A. Poole, Ed.).Ithaca: Kuzey Amerika Kuşlarından Alınan Cornell Ornitoloji Laboratuvarı Çevrimiçi: http://bna.birds.cornell.edu/bna/species/222 doi:10.2173/bna.222
- Raleigh News & Observer, Mavi Kuşların Avukatı öldü, 'Birdman of Bailey' 89, 11/11/06
- Reed, Chester A. Kuzey Amerika Kuş Yumurtaları, Doubleday, Page and Company, NY
- Reed, Travis, 'Güneyin Şarkısı' Hayranları Filmin Yeniden Yayınlanması İçin Çağrıda bulunuyor, The Hartford Courant, 01/04/2007.
- Rosenthal, Elizabeth J., Kuş Gözlemci, 2008
- Sauer, John R., Droege, Sam. Eastern Bluebird'in SON NÜFUS EĞİLİMLERİ, Wilson Bülteni: Cilt. 102, Sayı 2, Nisan-Haziran 1990
- Scriven, Dorene (editör), Bluebird Trails, A Guide to Success
- Sialia dergiler (Kuzey Amerika Bluebird Derneği)
- Stokes, Donald ve Lillian. Bluebird Book, Bluebirds Çekmek için Komple Kılavuz, 1991.
- Tate, James, Jr. 1986 için Mavi Liste. Amerikan Kuşları. 40(2):227-235. [24324]. 1986
- Connie. Sonsuza Kadar Mavi Kuşlar, 1994.
- USDA Çiftçi Bülteni #513, Çiftlik ve Meyve Bahçesinin Elli Ortak Kuşu
- U.S. Fish & Wildlife Service Göçmen Kuşların Korunmasına İlişkin Amerika Birleşik Devletleri Kanunları ve Anlaşmalarına İlişkin Bir Kılavuz
- Webb, Örümcek. Ağır Dövmeli Erkekler ve Kadınlar. McGraw Tepesi, 1976
- Wilson, Alexander ve Bonaparte, Charles Lucian. Amerikan Ornitolojisi: veya Amerika Birleşik Devletleri Kuşlarının Doğal Tarihi, ?? Zeleny, Larry. Bluebird, Hayatta Kalma Mücadelesine Nasıl Yardımcı Olabilirsiniz, 1976
Görmek istediğim belgeler - kopyalarınız varsa lütfen benimle iletişime geçin.
- Dr. Stuart Houston'ın Kanada Prairie Bluebird Trail'in kökeni ve gelişimi hakkındaki incelemesi
- WSO Bülteni, Bluebird İz Kılavuzları (4-H)
- Bird Lore, 1934 T.E. midyeci
- Zeleny'nin Gelecek Kuşlar İçin Mavi Kuşları (NAPPPMBA için yayınlandı)
- USDA Bülteni #117, ABD'deki ardıç kuşlarının ve mavi kuşların yiyecekleri, Beal, Foster Ellenborough Lascelles
- Idaho Daily Statesman'ın 6 Mayıs 1929 sayısı
- Yerli Kuşlarımızın En Kötü Düşmanı, Joseph H. Dodson'ın broşürü
Derleyici hakkında: Zimmerman, Northeastern CT'de küçük bir bluebird izi kurdu ve sürdürüyor. B.S. Sertifikalı Çevre Uzmanıdır. Connecticut Üniversitesi'nden ve bir M.S. Yale'den Çevre Yönetimi alanında. www.sialis.org adresinde mavi kuşlar hakkında eğitici bir web sitesine sahiptir ve Audubon Society of Omaha Best of Cornell Bluebird Listserv arşivlerinin web yöneticisidir.
Tüm hüzünleriniz kuş olsun!
Web sitesinde sorun yaşıyorsanız/kırık bağlantılar bulursanız/önerileriniz/düzeltmeleriniz varsa, lütfen bana ulaşın!
Bu sitenin amacı, mavi kuşların korunmasıyla ilgilenen herkesle bilgi paylaşmaktır.
Http://www.sialis.org'a bir bağlantı veya yazar için bir alıntı ile ona bağlantı vermekten çekinmeyin (içeriği düzenli olarak güncellediğim için tercih edilir) veya kişisel veya eğitim amaçlı metinleri kullanın.
Ticari kullanım için izin verilmez.
Bu sitede otomatik olarak oluşturulmuş Google veya diğer reklamların görünmesi, bu hizmet veya ürünlerin herhangi birinin onaylandığı anlamına gelmez!
Başlıktaki fotoğraf Wendell Long tarafından.
© Orijinal fotoğrafların telif hakları saklıdır ve fotoğrafçının açık izni olmadan kullanılamaz. Lütfen telif hakkı korumalarına saygı gösterin.
Bugünün ne yazık ki ihtilaflı dünyasının gerektirdiği sorumluluk reddine bakın.
Son güncelleme 8 Ocak 2021 . Chimalis'in tasarımı.
Araştırmaya Göre Soğuk algınlığı Virüsü Yaklaşık 200 Yıl Önce Kuşlardan Geldi
Journal of General Virology'de yayınlanan yeni bir makaleye göre, insanlarda soğuk algınlığına benzer semptomlara neden olan bir virüs, kuşlarda ortaya çıktı ve tür bariyerini yaklaşık 200 yıl önce geçmiş olabilir. Bilim adamları, bulgularının insanlarda potansiyel olarak ölümcül virüslerin nasıl ortaya çıktığını anlamamıza yardımcı olacağını umuyorlar.
Profesör Dr. Fouchier. "Virüsün gelecekteki baskın türlerini belirlemeye yardımcı olmak için izleyebileceğimiz bazı virüs proteinleri üzerinde siteler belirledik."
İnsan metapnömovirüsü, solunum sinsityal virüsü, kızamık, kabakulak ve parainfluenza virüsleri ile ilişkilidir. Her yaştan insanı enfekte eder, ancak en çok beş yaşın altındaki çocuklarda görülür. Semptomlar burun akıntısı, öksürük, boğaz ağrısı ve ateşi içerir. Enfeksiyon ayrıca özellikle bebeklerde ve bağışıklığı baskılanmış hastalarda hastaneye yatışla sonuçlanabilen bronşit ve zatürree gibi daha ciddi hastalıklara da yol açabilir. HMPV enfeksiyonu en çok kış aylarında görülür ve çocuklarda solunum yolu hastalıklarının %10'una kadar neden olduğuna inanılır.
Hollanda'nın Rotterdam kentindeki ErasmusMC'den Profesör Dr Ron Fouchier, "HMPV ilk olarak 2001 yılında keşfedildi, ancak çalışmalar virüsün insanlarda en az 50 yıldır dolaştığını gösterdi" dedi. "HMPV, kuşları enfekte eden Avian metapneumovirus C (AMPV-C) ile yakından ilişkilidir. Benzerlik nedeniyle bilim adamları, HMPV'nin insanları enfekte etmek için tür bariyerini geçen bir kuş virüsünden ortaya çıktığını öne sürmüşlerdir."
Metapnömovirüsler, influenza, hepatit C ve SARS gibi diğer RNA virüslerine benzer şekilde yüksek evrim oranlarına sahiptir. Bilim adamları, bu virüslerin evrimini ve ortaya çıkışını anlayarak, yeni patojenik virüslerin ortaya çıkışını izleme ve tahmin etme yolları geliştirmeyi umuyorlar.
Profesör Dr Fouchier, "İnsanlarda ve kuşlarda dolaşan çok sayıda HMPV ve AMPV-C suşu için mevcut olan genetik bilgiyi kullanarak metapnömovirüslerin evrimsel tarihini araştırdık" dedi. "HMPV ve AMPV-C arasındaki ayrışma anının yaklaşık 200 yıl önce meydana geldiğini hesapladık. Bu nedenle, HMPV muhtemelen o zamanlar insanları enfekte etmek için tür bariyerini geçen AMPV-C benzeri bir virüsten kaynaklanmaktadır."
"Metapnömovirüslerin evrimsel geçmişinin yanı sıra, bu virüslerin mutasyon oranlarını ve seçim baskılarını da araştırdık. Virüslerin nasıl evrimleştiğini ve yeni konakçılara ve bağışıklık sistemlerine nasıl adapte olduklarını anlamak, özellikle yeni virüslere hazırlanmak istiyorsak önemlidir. , potansiyel olarak salgın hastalıklar."
Insan ağı : dünya tarihine kuş bakışı bir bakışErişim kısıtlı öğe true Eklenme Tarihi 2013-09-09 17:19:34 Bookplateleaf 0004 Boxid IA1161316 City New York [u.a.] Donör bostonpubliclibrary Edition 1. ed. Dış tanımlayıcı urn:asin:039305179X
urn:oclc:rekor:1149479562 Extramarc University of Illinois Urbana-Champaign (PZ) Foldoutcount 0 Tanımlayıcı humanwebbirdseye00jrmc Tanımlayıcı-ark ark:/13960/t7vm8925r Fatura 1213 Isbn 039305179X Lccn 2002013329
20013329 Ocr ABBYY FineReader 11.0 (Genişletilmiş OCR) Openlibrary_edition OL3556248M Openlibrary_work OL4122005W Sayfalar 378 Ppi 300 Related-external-id urn:isbn:0393925684
urn:lccn:2002013329
urn:oclc:464409523
urn:oclc:50476654
urn:oclc:751365394
urn:oclc:800595621 Republisher_date 20171213164457 Republisher_operator [email protected] Republisher_time 408 Scandate 20171213080912 Tarayıcı ttScribe9.hongkong.archive.org Scanningcenter hongkong Kaynak kaldırıldıNEL Top_six true Tts_version 23778 sürümü
Kuşlara Yönelik Tehditler
Göçmen kuşlar, yıllık döngüleri boyunca hem doğal hem de insan kaynaklı kaynaklardan sayısız tehditle karşı karşıyadır. ABD Balık ve Yaban Hayatı Servisi, kuşlarımızı gelecek nesiller için korumak amacıyla Kuzey Amerika'daki tehditleri azaltmak için hükümetler, koruma kuruluşları, endüstri ve halkla birlikte çalışıyor. Ayrıca, genel halktan herhangi birinin, topluluklarınızın etrafındaki kuşları korumaya yardımcı olabileceği birçok kolay yol vardır.
Kuşlara Yönelik Tehditler Nelerdir?
Göçmen Kuş Anlaşması Yasası kapsamında korunan 1.027 kuş türünün çoğu, arazi genelinde artan tehditler nedeniyle nüfus düşüşleri yaşıyor. Bu 1.027 türden 92 kuş türü, ABD Nesli Tükenmekte Olan Türler Yasası kapsamında tehdit altında veya tehlikede olarak listelenmiştir. Ek 274 tür, bir veya daha fazla coğrafi ölçekte (örneğin, yerel, bölgesel veya ulusal) Koruma Endişesi Kuşları olarak listelenmiştir. ABD'deki kuş düşüşleri hakkında daha fazla bilgi için Kuşların Durumu web sayfasını ziyaret edin.
Hem doğal hem de insan kaynaklı kuş ölüm kaynakları, azalan kuş popülasyonlarına kümülatif veya birleşik etkilere katkıda bulunur. Kalkınma, tarım ve ormancılık uygulamaları nedeniyle her yıl milyonlarca dönüm kuş habitatı kaybolmakta veya bozulmaktadır. Hızla hızlanan bu etkiler ancak habitat restorasyonu ve koruma yoluyla hafifletilebilir. Ayrıca milyonlarca kuş, insan yapımı yapılarla çarpışmalar gibi insan kaynaklı kaynaklar tarafından doğrudan öldürülmektedir. Doğal nedenlerden ölüm de yaygın ölüm kaynaklarıdır.
Doğal ve insan kaynaklı ölüm etkileri, değişen iklimden kaynaklanan peyzaj değişiklikleriyle daha da kötüleşiyor. Her habitattaki kuşlar, doğal ve insan kaynaklı kaynaklardan etkilenecektir, bu nedenle göçmen kuş popülasyonlarını korumak, hükümetler, koruma kuruluşları, endüstri ve genel halk tarafından çok yönlü, koordineli bir yaklaşım gerektirir.
Kaç Kuş Öldürüldü?
Mortalitenin gerçek tahminlerini belirlemek zordur. Bununla birlikte, son araştırmalar, en yaygın, insan kaynaklı kuş ölüm kaynaklarından bazılarından, Kuzey Amerika'daki kuş popülasyonlarına ilişkin tahmini ölüm aralıklarına ilişkin mevcut en iyi verileri sentezlemiştir. Bunlar aşağıdaki tabloda listelenmiştir. Bu liste, doğal kaynakları değil, yalnızca insan kaynaklı kaynakları ele almaktadır. Kuşlara yönelik, hem doğrudan (acil yaralanma/ölüme neden olan) hem de dolaylı (sağlık veya üretkenlik üzerinde gecikmeli olumsuz etkilere neden olan) insan kaynaklı birçok ek tehdit bu listede yer almamaktadır, çünkü etkilerinin kapsamı şu anda iyi araştırılmamıştır veya kolayca ölçülmemiştir. . Örneğin, habitat kaybının hem doğrudan hem de dolaylı olarak kuşlar için açık ara en büyük tehdidi oluşturduğu düşünülmektedir, ancak bunun kuş popülasyonları üzerindeki genel etkisinin doğrudan değerlendirilmesi çok zordur. Kuşlara yönelik bilinen, ancak aşağıda listelenmeyen diğer yaygın insan kaynaklı ve doğal tehditler, çeşitli dolaşma ve tuzak tehditlerini (örneğin, açık borular ve ağlar), insanlar da dahil olmak üzere kedilerin yanı sıra diğer hayvanlar tarafından avlanmayı (örneğin, kaçak avlanma) hava olayları, açlık ve hastalık.
Kuşlara Yönelik En Büyük Tehditler (Yalnızca ABD. Yıllık Ortalama Kuş Ölümü Tahminine göre sıralanmıştır. 2017 itibariyle.)
Tehlike/Tip Minimum Aralık Maksimum aralık Medyan/Ort. Tahmini Habitat Kaybı/Dönüşüm Yok Yok Yok Çarpışma - Bina Camı
Kayıp ve ark. 2014a
365,000,000 988,000,000 599,000,000 Çarpışmalar - İletişim kuleleri
Longcore ve ark. 2012
6,600,000 Çarpışmalar - Elektrik hatları
Kayıp ve ark. 2014c
8,000,000 57,300,000 25,500,000 Çarpışma - Araçlar
Kayıp ve ark. 2014b
89,000,000 340,000,000 214,500,000 Çarpışmalar - Karada Bulunan Rüzgar Türbinleri
Kayıp ve ark. 2013b
140,438 327,586 234,012 Çarpışmalar - Açık Deniz Rüzgar Türbinleri Yok Yok Yok Çarpışmalar - Güneş Panelleri Yok Yok Yok elektrik çarpması
Kayıp ve ark. 2014c
900,000 11,600,000 5,600,000 Yanan -Güneş Kuleleri Yok Yok Yok Zehir 72,000,000 kediler
Kayıp ve ark. 2013a
1,400,000,000 3,700,000,000 2,400,000,000 Petrol Çukurları
iz 2006
500,000 1,000,000 750,000 Tüm 549,140,438 5,182,427,586 3,324,184,012 Tüm (kediler hariç) 542,390,438 1,476,827,586 2,019,218,024 Sadece endüstri
(kediler ve araçlar hariç)
453,140,438 1,136,827,586 709,684,012
ABD Balık ve Yaban Hayatı Servisi Ölüm Oranlarını Azaltmak İçin Ne Yapıyor?
Balık ve Yaban Hayatı Hizmeti misyonu, doğal kaynakları korumak için başkalarıyla birlikte çalışmayı içerir. Hizmetin ortaklarla bir parçası olduğu birçok başarılı kuş koruma girişimi, çok organizasyonlu işbirlikçi ortaklıkların koruma başarısına nasıl yol açabileceğinin parlak örnekleridir.
Buna ek olarak, Balık ve Yaban Hayatı Servisi, kuşlar ve habitatları üzerindeki etkileri azaltacak şekilde projeler geliştirmek isteyen sektöre ve halka bilgi ve yardım sağlar. Hizmetin sağladığı ve sürekli olarak geliştirmekte olduğu kaynaklardan bazıları, gönüllü kılavuzlar, en iyi uygulama önerileri ve kuş dostu projeler için çabalayan çevresel incelemeler yapmak için geliştiriciler için bilgi ve kaynaklardır. Bu bilgiler, halkı çeşitli faaliyetlerden kaynaklanan potansiyel etkileri anlama konusunda yetkilendirir ve bu etkilerden nasıl kaçınılacağı veya en aza indirileceği konusunda öneriler sunar. Buna ek olarak, kuş verilerine, proje planlama bilgilerine ve diğer karar destek araçlarına erişimi daha kolay ve hazır hale getirmek için web tabanlı uygulamalar geliştirilmektedir. endişeli. Son olarak, Göçmen Kuş Programı, sektöre ve ortaklara, yasal sorumluluklarını anlamalarına yardımcı olmak için eğitim sunar ve başarılı kuş koruma için gerekli bilgi ve araçları nereden elde edeceklerini bilir ve ortaklıkların faydalarını ve ortaklık fırsatlarından nasıl daha aktif olarak yararlanabileceklerini anlar.
Nasıl yardımcı olabilirsiniz?
Herkes göçmen kuşların korunmasına yardımcı olabilir. İster evinizde ister işyerinizde harekete geçmek, kuş dostu projeler tasarlamak veya sadece kaynak tüketimini azaltan tedbirler almak olsun, her eylem göçmen kuşları gelecek nesiller için korumaya yönelik bir adımdır. Alınabilecek birkaç basit eylem şunları içerir:
Videoyu izle: Mükerrem Kemertaş: Huma Kuşu (Ocak 2022).