18 Aralık 2010 Cumartesi
13 Aralık 2010 Pazartesi
Harf öğretimi konusunda değişik yöntemler mevcut.
- Harfleri resimlerle birlikte öğretmek. Bu yöntem ile Türkçe bir kelimenin baş harfi ile Arapça bir harfi eşleştirmiş ve aslında yanlış bir şey yapmış oluyoruz. "Elmanın elif'i" veya "elmanın e'si" demek gibi. Bu yöntemi kullanmak için kelimeler zorla Arap harfleriyle eşleştiriliyor ve ortaya komik bir tablo çıkıyor. "Gazetenin ğa'sı" gibi. Bazen de çocuğun gündeminde olmayan kelimeler seçiliyor. "Tayyarenin tı'sı" gibi. Eğer kökeni Arapça olan kelimeler seçilir ve "elmanın elif''i" şeklinde değil de "elma elif" şeklinde sadece çağrışım amaçlı kullanılırsa bir nebze istifade edilebilecek bir yöntem. Daha önce bu konuyla ilgili yayınladığım bu yazımı okuyabilirsiniz. Oğlum harfleri bu şekilde öğrendi ve bir sorun yaşamadık.
- Harfleri tek tek değil de harekeli halleriyle göstermek. Yani "sin" harfini "se, si, su" şeklinde öğretmek. Bu yöntem ile çocuğun öğreneceği harf sayısı 28x3=84'e çıkıyor gibi görünse de planlı bir şekilde, zamana yayarak verilirse (günde bir-iki harf gibi), konuya uygun hikâyecikler, görsel materyaller kullanılırsa verimli olabilir.
- Ses temelli yöntem. İlköğretimde uygulanmaya başlayan bu yöntemde harflerin önce sesleri öğretiliyor. Örneğin "B"harfi "be" şeklinde değilde sesli harften destek almadan, e harfi söylenmeden "b" şeklinde telaffuz ediliyor. Aynı yöntem Kur'an öğretiminde de kullanılıyor. Bütün harfler cezimliymiş gibi seslendiriliyor. Montessori eğitiminde de kullanılan bu yöntemin Latin alfabesinde nasıl uygulandığını bu videodan seyredebilir, Kur'an öğretiminde uygulanışını da Ses Temelli Elifbâ'yı inceleyerek öğrenebilirsiniz.
- Klasik usûl, harfleri kendi isimleriyle öğretmek. Eskiden beri kullanılan bu yöntemde harfler, "elif, be (veya bâ), te (veya tâ)..." şeklinde öğretiliyor. Her harfin adının ayrı, harekeli hallerinin farklı okunması bence işi kolaylaştırıyor, Türkçe'deki gibi karışıklık olmuyor. Bu yöntemle birlikte hikâyeler kullanılırsa daha verimli oluyor.
Harflerin değişik şekilleri (başta, ortada, sonda harfler):
Daha önce bu yazımda bahsettiğim gibi harf kartları hazırlanabilir veya harfler kartlara yazıldıktan sonra kuyruk kısımları katlanılarak sadece baş kısımları gösterilebilir. Bir açıp bir katlama suretiyle harflerin ana bölümleri vurgulanmış olur.
(Okul öncesi için hazırlanan elifbâ kitaplarında bu bölümle ilgili hikâyeler de mevcut. Meselâ; ayın harfi bir arabaya biniyor, sadece başı görünüyor vs.)
- Öğretici konumunda olan kişi bu işi sevgiyle ve sabırla yapmalı. Sevmediği bir işi istemeyerek yapıyor olması kaş yaparken göz çıkarmaya sebep olabilir. Kendisine din eğitimi yanlış şekilde verildiği için dinden soğuyan, soğumakla da kalmayıp tam tersine bir yapı geliştiren, çocukken camiden kovulduğu için bir daha camiden içeri adım atmayan insanların hikâyelerini defalarca duymuşuzdur.
- Modern yöntemlerden faydalanılmalı. Eskiden olduğu gibi ilme talip olan "talebe"ler ile muhatap değiliz. Zamanımızın "öğrenci"lerine din eğitimini sevdirmek, ilgi çekici hâle getirmek için imkânlarımız dahilinde eğitim-öğretim sürecini renklendirmeliyiz. Bu "renklendirme" işlemi okul öncesi dönemde daha gerekli. (Renkli materyaller, bilgisayar oyunları, evde hazırlanan öğretici kartlar, bilgisayarda hazırlanan görsel ve sesli materyaller vs. )
- Çalışma süresi iyi ayarlanmalı. Çocuğu yaşı gereği dikkat süresinin kısa olması nedeniyle kısa süreli çalışmalar yapılmalı, algısının açık olduğu zamanlar tercih edilmeli (uykuluyken, karnı açken vs. çalışılmamalı), dikkat dağıtıcı unsurlar bertaraf edilmeli.
- Çalışma süresince çocuk teşvik edilmeli, karakteri nispetinde küçük ödüller verilmeli, takdir ifade eden kelimeler ve beden dili (öpme, sarılma vs.) kullanılmalı. Kesinlikle azarlanmamalı, çalışmak istemiyorsa zorlanmamalı.
3 Aralık 2010 Cuma
Okul öncesi için İngilizce materyaller ararken karşıma bu site çıktı: Kids English Books. Sitedeki kitapları çevrimiçi olarak okuyabiliyor, PDF olarak kaydedebiliyor, isterseniz sesli olarak da dinleyebiliyorsunuz. Kitapların sitedeki haliyle çıktısını almak mümkün ama ben biraz değiştirip daha küçük kitapçıklar halinde hazırladım. dayanıklı olması için koli bandıyla lamine ettim :) İşte bizim kitaplarımız:
Çok fazla oldukları için hepsinin iç sayfalarını yayınlayamıyorum.
Örnek kitabımız; I Like Apples.
Diğer sayfalar...
Ben bir de kitapları bilgisayara kaydettikten sonra video şeklinde kısa filmler haline dönüştürdüm. Oğlum zaman zaman seyretsin diye. Böylece kitapları hem okuyoruz hem de kısa filmlerini seyrediyoruz. Örnek videomuz da aşağıda:
26 Kasım 2010 Cuma
Kitabın kapağı. Daha önce yaptığım Kabe maketinin süslemeleriyle aynı.
Yolculuğuna gücü yetenlerin haccetmesi Allah’ın kulları üzerindeki bir hakkıdır. (3/Âl-i İmran, 97)
İlk sayfada İslam'ın Şartları... Bu sayfa da İslam'ın Şartları kitabımızdan alıntı.
Allah’ın emrini yerine getirerek O’nun sevgisini kazanırız
Farklı ülkelerdeki Müslüman kardeşlerimizle bir araya geliriz. Hacda herkes eşit olur.
İnsan, hayvan, bitki bütün varlıklara sevgiyle yaklaşmayı öğreniriz.
Peygamberimiz ve arkadaşlarının yaşadığı yerleri ziyaret ederek onları daha yakından tanır ve severiz.
Allah’ın emrini yerine getirerek O’na yaklaşırız.
Bize verdiği nimetler için Allah’a şükretmiş ve O’nun bize verdiklerinden başkalarına hediye etmiş oluruz.
Toplumda dayanışma ve yardımlaşma duyguları yaygınlaşır.
Mescid-i Haram'ın krokisi ve numaralı yerlerin isimleri...
Hz. İbrahim, eşi Hacer ve oğlu İsmail ile birlikte yola çıktı. Günlerce yol aldılar. Sonunda Mekke’ye çok yakın bir yerde konakladılar. Hz. İbrahim bir ağacın altına çadır kurdu. Hacer’le İsmail’i oraya yerleştirdi. Yanına yiyecek ve su bıraktı.
Hacer İbrahim’e:
- Bizi burada bırakmanı Allah mı emretti? diye sordu. Hz. İbrahim:
- Evet, dedi.
Hacer, Allah’ın emrine razı oldu:
- Öyleyse Rabbim bizi korur! Sen bizim için üzülme,dedi.
Hz. İbrahim onların güvende olmaları için Allah’a dua etti.
Mekke ıssız bir yerdi. Hacer ve İsmail tek başlarına kalmışlardı. Aradan günler geçti. Yiyecekleri ve suları tükendi. Hacer İsmail’i düşünüyordu. Küçük bebek açlığa ve susuzluğa dayanamazdı.
Su bulmak ümidiyle etrafı dolaştı.
Fakat çölde suya benzer bir şey yoktu. Çaresizlikle Safa ve Merve tepelerinin arasında yedi defa koşarak gidip geldi. Hiçbir yerde su bulamadı. Ümitsiz bir şekilde İsmail’in yanına döndü. İsmail’in yanına geldiğinde gözlerine inanamadı. İsmail’in minik ayaklarının kumlara dokunduğu yerden su fışkırıyordu.
Hacer sevinçle İsmail’e sarıldı. Defalarca Allah’a şükretti. Bu suya “zemzem” adını verdi.
(Alıntı: Peygamber Öyküleri, Hz.İbrahim, Belkıs İbrahimhakkıoğlu, Timaş Çocuk)
HAC
Her zengin, ömründe bir kez
Hacca gider; bu bir farzdır.
Kâbe’yi tavaf eylemek
Yüce Rabbe bir niyazdır.
Zenci, beyaz, kızıl, sarı…
Tüm dünya Müslümanları,
Kâbe’de birlik olurlar;
Çünkü bir tektir Rabbleri.
Hacca gidip gelen kullar,
Tüm günahtan arınırlar.
Kâbe’ye sürülen her yüz,
Mahşerde ay gibi parlar
Üzeyir Gündüz(Alıntı: Sabah Yıldızı)
BEKLENEN YOLCU
Kurban bayramı bitmiş, Hümeyra dedesinin dönüşünü bekliyordu. O kadar çok özlemişti ki onu; üstelik orada neler yaptığını da çok merak ediyordu. Dedesi hacca gitmişti, döndüğünde de Hümeyra’ya her şeyi anlatacağına söz vermişti.
O akşam haber geldi ve dedesi artık yarın dönüyordu. Gece heyecandan uyuyamadı. Ertesi gün öğleden sonra havaalanına gidip dedesini karşıladılar. Artık dedesi Hümeyraların evindeydi. Hümeyra bir an olsun dedesinin dizinin dibinden ayrılmıyor, ona merak ettiği her şeyi soruyordu. Annesi:
- Hümeyra; biraz rahat bırak dedeni, yeni yoldan geldi, yorgundur, dedi. Bunun üzerine dedesi Ahmet Bey:
- Yok kızım elleme çocuğa, ona ben hem söz vermiştim neler yaptığımızı anlatacağım!
Hümeyra:
- Sözünü unutmamışsın dedeciğim, ama annem haklı. Sen bugün dinlen, yarın anlatırsın, dedi.
Hümeyra ertesi günün olmasını sabırsızlıkla bekliyordu. Beklediği gün çoktan gelmişti, annesinin hazırladığı güzel kahvaltıyı yaptıktan sonra dedesi ve Hümeyra oturma odasına geçip, sohbet etmeye başladılar.
Hümeyra:
- Dedeceğim, uçak sizi hemen Kâbe’ye mi götürdü? Kâbe nasıldı, büyük bir kutu gibi miydi?
Dedesi Hümeyra’nın sorularını dinledi ve gülümseyerek cevap verdi:
- Aman aman dur bakalım, biraz yavaş sor; her şeyi anlatacağım sana. Öncelikle uçak bizi Cidde’ye götürdü. Oradan otobüse binip 2 saat sonra Medine’ye vardık. Otele yerleştikten sonra, heyecanla ve hasretle beklediğimiz Rasulullah’ın evine gittik. Orada namaz kıldık, dua ettik. Ardından Rasulallah’ın kabrini ziyaret ettik. Görsen kızım her ülkeden birçok insan vardı. Herkes tek bir yürek, Efendimizin kapısındaydı. Orada da dualar ettik, Kuran-ı Kerim okuduk. İbadetlerimizi de yerine getirdikten sonra artık Medine’den ayrılma vakti gelmişti, hemen Mekke’ye doğru yola çıktık. Medine’den ayrılmak çok zor oldu…
Dedesinin gözleri dolmuştu. Hümeyra’ya anlatırken adeta haccı yeniden yaşıyordu. Hümeyra:
-Peygamberimizden ayrılmak eminim ki zor olmuştur dedeciğim…
Dedesi:
- Evet yavrum, O’nun evinden, yanından, yurdun ayrılmak zordu ama unutma ki önemli olan bu hasreti kalbimizde her daim yaşatabilmek, Peygamberimiz –Sallallahu aleyhi ve selem-‘i hayatımızın her anında örnek alabilmektedir. Mekke’ye girmeden önce bir bölgede İhram elbiselerimizi giydik.
Hümeyra hemen söze atıldı:
- İhram elbisesi nedir dedeciğim? Neden onu giydiniz?
- İhram hac ibadetinin yapıldığı özel elbisedir. Erkeklerin ki iki peştemalden ibarettir. Kadınların ki ise, üzerlerindeki kıyafetleridir. Ama yavrucuğum bunun ihram denilerek özel bir ibadet elbisesi diye söylenmesinin sebebi, ihrama girildikten sonra artık birçok şeye dikkat etmek gerekmektedir. Bunlar haccın Müslümanlardan istediği kurallardır.
- Bu kurallar nelerdir peki dedeciğim?
- Örneğin; tırnak kesmek, traş olmak, av hayvanlarını ve zararsız hayvanları öldürmek, zarar vermek. Bitkilere ve otlara zarar vermek, onları koparmak gibi davranışlar ihrama girince yasaktır. Aslında Rabbimiz bizim hiçbir zaman hayvanlara, bitkilere zarar vermemizi istemez. işte, ihrama bizlere bir yandan da bunları öğretmektedir. İhrama girdikten sonra artık Kabe’yi görmeye hazırdık. Tüm insanlar, fraklı ırktan farklı dillerden bir çok insan aynı kıyafetin içinde Kabe’de tavaf ettik. Kabe’yi ilk gördüğümüzde hep bir ağızdan..
Hümeyra dayanamayarak dedesinin sözünü kesti ve:
- Biliyorum! biliyorum! “Lebbeyk Allahümme lebbeyk, Lebbeyk kela şerikeleke Lebbeyk! İnnel hamde ven nimete leke vel mülk la şerike lek” dediniz. Sen gitmeden önce bunu söylemiştin, unuttun mu?
- Ahh canım yavrum benim, aferin sana. Evet aynen öyle söyledikten sonra, Kabe’yi tavaf ettik, namazlarımızı kıldık, dua ettik, Kuran-ı Kerim okuduk. Her anımız ibadetle geçiyordu yavrucuğum. Kâbe’de iki rekâtta şükür namazı kıldık. İbadetle geçen günlerden sonra arefe günü Arafat’a gittik, orada vakfeye durup dua ettik. Hac görevimizi yerine getirmeye devam ediyor, her an ibadet ediyorduk. Sonra tekrar Mekke’ye dönüp Kâbe’yi tavaf ettik ve böylece elhamdülillah hac vazifemiz tamamlanmış oldu. Gelmeden önce yeniden Medine’ye uğrayıp Ravza’yı ziyaret etmek de nasip oldu çok şükür. Efendimizi ziyaret edip evimize, ailemize geri döndük.
- Çok güzel günler geçirmişsiniz dedeciğim, inşallah bir gün ben de giderim! Diye dua etti Hümeyra.
- Amin, inşallah yavrucuğum!
O esnada annesi elinde zemzem bardakları ve bir tabak dolusu hurma ile odaya girdi.
- Haydi, bakalım buyurun, zemzem ve hurmalarınız geldi.
Sonra hep birlikte zemzem içim hurmalarını yediler. Hümeyra zemzem içerken, hacca gitmek için dua etmeyi unutmadı.
- Hikâye Sonrası Faaliyet: Sorulu cevaplı tekrar
Değerlendirme Soruları
1. Hümeyra heyecanla kimi bekliyordu?
2. Dedesi nereden gelmişti?
3. Dedesi Hümeyra’ya neler anlattı?
4. Hümeyra’nın söylediği “Lebbeyk..” diye başlayan sözler nelerdir?
5. Dedesi haccı en son ne yaparak tamamladı?
6. Peygamber efendimizin kabri nerededir?
7. İhram ne demektir?
8. Kâbe’de ne yapılıyor?
9. Kabe nerededir?
10. Haccın farzları nelerdir?
(Alıntı: Sabah Yıldızı)
11 Kasım 2010 Perşembe
28 Ekim 2010 Perşembe
Ahmet Rasim’in ‘Falaka’ adlı eserinde Kendisi için düzenlenen ‘Âmin Alayı’nı şöyle anlatır:
“Okula başlayacağım için evde bir basamak yükselir gibi oldum. Bana karşı herkesin davranışı değişti. Birkaç gün sonra sandıktan bayramlık elbisem çıkartılıp giydirildi. Değerli bir lahur şal belime bağlanırken, üzerinde altın nazarlık olan fesimi de kafama geçirdiler…
Arabaya binip, konağa tekrar gittik. Bütün okul orada idi. Hazır bir de ilahici takımı, seven, öpen, ağlayan, dua eden, nereden baksan yüz kişi vardı. Beni ata bindirdiler. İlahiler okunup, aminler edilerek önce evime, oradan da okula geldik.
Sınıfta, minderim konmuştu. Varıp hocamın mübarek elini öptüm, sonra da karşısında diz çöküp oturdum. İlk olarak da Elifi öğrendim.”
ÂMİN ALAYI GELİYOR
Kaynak: Çağlaroğlu, Nurefşan, İstanbullu Masallar, Nesil Yay.