Kubinka'daki Zırhlı Müzede M113. Yazarın fotoğrafı
Vietnam'dan ödül
Moskova yakınlarındaki Kubinka'daki Zırhlı Müzesi'ni her türlü yerli ve yabancı teçhizatla ziyaret edenler, ilk kez üç Amerikan M113 zırhlı personel gemisine dikkat etmeyecekler. Bununla birlikte, 5 numaralı "ABD, İngiltere, Kanada Zırhlı araçları" Pavyonu'na yerleştirilen bu paletli zırhlı araçlar, ayrı bir hikayeler.
Bunlardan ilki, 113 envanter numaralı M4616 zırhlı personel taşıyıcı, 68054'lerin başında 70 askeri biriminde Kubinka'da ortaya çıktı. Araba, kapsamlı Sovyet yardımı için Kuzey Vietnamlı yoldaşlar tarafından minnettarlıkla bağışlandı. M113'ün geri kalanı güneylilerin yenilgisinden sonra Kubinka'ya geldi. Amerikalılar kazananlara ödül olarak 1300'den fazla paletli aracı bıraktığında. Bunların büyük bir kısmı şimdi Vietnam Halk Ordusu'nda Sovyet tüfeğiyle silahlanmış olarak hizmet ediyor. silah.
M113'ün ateş vaftizi Vietnam'da kabul edildi. Kaynak: livejournal.com
70'lerin başında, Amerikan zırhlı personel taşıyıcı, bazı eksikliklerden yoksun olmasa da, tamamen başarılı bir modeldi.
Zamanında, en büyük yabancı paletli zırhlı araçtı - 1978 yılına kadar 40 binden fazla kopya üretildi. Amerikalılar, M113'ün tasarımı hakkında özel bir sır vermediler. Ve müttefiklere cömertçe satıldı - en az 30 ülke.
Zırhlı araç, Amerikan komutanlığının 1962 aracı Güney Vietnam ordusuna transfer ettiği 32'de Vietnam'da ateş vaftizini aldı. Sonra Vietnamlılar M113'e "Yeşil Ejderha" lakabını verdiler.
Nitekim ilk başta düşman paletli araca hiçbir şeye karşı çıkamazdı. Zırhlı araç, pirinç kontrollerinde iyi bir manevra kabiliyetine sahipti ve ayrıca küçük silahlarla ateşe dayandı.
Partizanlar kayıplar yaşadı. Ve bu, M113 ile başa çıkmak için yeni yöntemler aramak zorunda kaldı.
Bunu yapmak için, araçlar geçilmez alanlara çekildi ve elde tutulan anti-tank bombası fırlatıcılarından ateşlendi.
Komutana yoğun yoğun ateş de oldukça etkiliydi. tanka... Browning M2HB makineli tüfek, 12,7 mm kalibreye sahip, komutanın kupolasının yakınındaki açık bir taret üzerine yerleştirildi ve bu da atıcıyı çok savunmasız hale getirdi.
Ocak 1963'te Güney Vietnam ordusunun M113 bölüğü bir Viet Cong köyüne baskın düzenledi. Saldırı sırasında, iyi niyetli Kuzey Vietnamlı tüfekçiler, bir makineli tüfekle ateş etmek için bellerine doğru eğilen neredeyse tüm M113 komutanlarını devirdi.
M113 müzesinde sergilenenlerin hepsinin SSCB'de sergilenmemiş olması muhtemeldir. Kaynak: livejournal.com
Zırhlı personel taşıyıcılarının mürettebatı arasında sürekli artan kayıplara tepki, komutanın kupolası ve makineli tüfek muhafızlarının üstyapısıydı. Güney Vietnam ordusunun tamirhanelerine benzer şekilde kuruldu. Ve daha sonra, Amerikan birliklerinin araçlarında koruma ortaya çıktı.
Bu araçlardan en az biri ele geçirildi ve iyi durumda Sovyetler Birliği'ne gönderildi.
M113 ve BMP-1
Amerikan M113 zırhlı personel taşıyıcısının çalışmasının sonuçları kısmen 70'lerde "Zırhlı araçlar bülteni" nde yayınlandı. Makinenin tüm bileşenlerinin ayrıntılı bir çalışmasının ve sonuçların kaydının mühendislerin birkaç yıl sürdüğü varsayılabilir.
Kubinka'ya en büyük ilgi, otomatik vites değiştirmeli Allison TX-200-2 hidromekanik şanzıman tarafından uyandırıldı. Zırhlı bir personel taşıyıcısının üretim maliyetini ciddi şekilde düşüren, XT serisinin hafifçe yeniden tasarlanmış bir sivil şanzımanıydı.
O zamanlar, yerli endüstri bu türden hiçbir şey sunamadı, bu nedenle, yayının önemli bir kısmı cihazın ayrıntılı bir analizine ayrıldı.
Mühendisler, şanzımanın küçük boyutuna ve kullanım kolaylığına övgüde bulundu. Zırhlı personel taşıyıcısının zayıf yönleri arasında, 75 hp'lik Chrysler Model 215M benzinli motorun yetersiz gücü kaydedildi. ile. Şanzımanın kinematiği, 72,5 km / s hıza çıkmasına izin verdi, ancak motorun çekiş kapasitesi yeterli değildi.
Ele geçirilen düzinelerce (yüzlerce olmasa da) M113 hala Vietnam ordusunda hizmet veriyor. Kaynak: pikabu.ru
M113'ün dinamiklerini değerlendirmek için Kubinka yakınlarında beton bir pist kullanıldı. En yüksek altıncı viteste, zırhlı personel taşıyıcı yaklaşık 56 km / s hız kazanabildi.
Yüklendiğinde (10,4 ton), araba neredeyse 45 saniye boyunca maksimum hıza ulaştı ve hafif ağırlıkta (8,4 ton) 39'a sığdı. Testçilerin belirttiği gibi, paletli bir zırhlı aracın tüm hız aralıklarında hızlanma dinamikleri yerli askeri teçhizat seviyesi hafif ağırlık kategorisi.
Çalışma sırasında mühendisler, M113'ü dünyanın ilk BMP-1 piyade savaş aracı ile karşılaştırdı.
Karşılaştırma için neden tamamen farklı bir sınıftan zırhlı bir araç seçtikleri tam olarak belli değil. BMP-1, bir buçuk ton daha ağırdı ve çok daha ağır silahlıydı. Verimliliği karşılaştırırken, dizel piyade savaş aracı, M23 benzininden% 28-113 daha az yakıt tüketti.
Kapalı bir rotada, 10 km uzunluğunda, BMP-1 ortalama hızı 36,8 km / s ve "Amerikan" - sadece 25,7 km / s tuttu. Bu, büyük ölçüde hem yerli otomobilin motorunun daha büyük gücü hem de sürüşün yüksek akıcılığı tarafından belirlendi. Son parametreye göre, M113, BMP-1'den ciddi şekilde daha düşüktü.
Yerli literatürde, M113'ün bu tür dezavantajlarına zor topraklarda düşük geçirgenlik gibi referanslar bulabilirsiniz. Açıkçası, bununla ilgili bilgiler yabancı operasyon deneyiminden alındı, çünkü Kubinka'nın test mühendisleri böyle bir eksiklik hakkında bir söz söylemediler. Muhtemelen, denizaşırı zırhlı araç çamurda sürülmedi.
İlginç bir şekilde, 1964'ten beri Amerikalılar, 113 beygir gücündeki Chrysler 1M motorunun 215 beygir gücündeki General Motors 75V212 dizel ile değiştirildiği M6A53 modifikasyonunu yayınlamaya başladı. Yani, potansiyel bir düşmanın hatalarını ve deneyimlerini hesaba kattılar.
Çok daha sonra, mühendisler M113 serisi makineleri gıyabında daha gelişmiş BMP-2 ile karşılaştırmayı başardılar. İlgili analitik rapor 1989'da "Zırhlı araçlar bülteni" nde yayınlandı. Amerikalılar, M113'ün anavatanlarında Hood ve Irvine kalelerinde ve Alman Bramberg'de kontrollü operasyonunu gerçekleştirdiler.
Zırhlı personel taşıyıcı için test koşullarının Sovyet BMP-2'den daha basit olmasına rağmen, mühendisler M113'ün güvenilirliğini yerli araca yakın olarak değerlendirdiler. Makalede belirtildiği gibi, bu yüksek düzeyde bir tasarım gelişimini gösterir.
Alüminyum zırh
Hidromekanik şanzımana ek olarak, ele geçirilen M113 zırhlı personel taşıyıcısında özellikle ilgi çeken, aracın toplam kütlesindeki payı% 40'a ulaşan alüminyum zırh oldu. Daha doğrusu, tamamen alüminyum değildi.
Kimyasal analiz, alaşımdaki magnezyum oranının yaklaşık% 4,5-5, manganez -% 0,6-0,8, krom -% 0,1'e kadar ve "kanatlı metal" oranının yaklaşık% 94 olduğunu gösterdi. Şaşırtıcı bir şekilde, kimyagerler zırhın içinde az miktarda titanyum buldular -% 0,1'e kadar. Geri kalan elementler - demir, zirkonyum, çinko ve silikon - zırhın içinde eser miktarlarda mevcuttu. Test uzmanları çelik kalitesini 5083 olarak bile adlandırdılar ve iyi kaynaklanabilirliklerine dikkat ettiler.
Amerikan zırhının önemli bir avantajı, üretimi büyük ölçüde basitleştiren bir sertleştirme ve tavlama prosedürünün olmamasıydı. Çelik alaşımlardan yapılmış tek zırh parçası, komutanın kupolunun ve makineli tüfek kalkanlarının söz konusu koruyucu üst yapılarıydı. Standart yüksek sertlikte kurşun geçirmez zırhtı.
"Zırhlı araçlar bülteni" nden bir çizim. Kaynak: btvt.info
M113 zırhının büyük kalibreli makineli tüfeklerle bombardımana karşı direncinin testleri, Vietnam'ın Kubinka'ya sağladığı zırhlı personel taşıyıcılarının sayısını düşündürüyor.
Pavyon 5'teki müze örneği, tam bir zırhlı personel taşıyıcı içerir. En azından üzerinde görünür bir kurşun izi yok. Bu arada, Vietnam'dan tahliye edilen M113, Kubinka'daki eğitim sahasında hiç de iyi değildi. Araç, 14,5 mm, 12,7 mm ve 7,62 mm zırh delici kalibreler ile işlendi. Bombardıman, zırhlı aracın ön ve yan kısımlarında bir kilometreye kadar mesafelerden farklı rota açılarında gerçekleştirildi.
Amerikan zırhlı personel taşıyıcısının zırh testleri hakkındaki raporda, koruma seviyesi nispeten yüksek olarak belirlendi.
Daha sonra, M113'ün tanksavar silahlarına karşı düşük dirençle suçlandığı yayınlar ortaya çıktı.
Bu elbette saçma - araç başlangıçta cephe savaşı için tasarlanmamıştı. Ve mürettebatı küçük silahlardan korumak ana görevini çok iyi yerine getirdi.
Bu, 68054 askeri birimine dayanan Kubinka'da yapılan testlerle doğrulandı.