Darvincilik biyolojik temelli evrim kuramı, ingiliz doğa bilgini Charles Darwin’in adıyla anılır. Ancak bu konudaki ilk çalışmalar daha da eskiye dayanır. Yunanlı bilgin Anaksiman-dros bu konudaki ilk düşünceyi oluşturmuş, bunu Fransız La-marek geliştirmiş, Darwin de deneylerle kanıtlayıp kesinleştirmiştir. Bu kurama göre, tüm canlılar, sürekli bir değişim ve evrim içindedirler.
Bitki ve hayvanların sayısı hızla artmaktadır. Bir gün gelecek, dünya bunları barındırmayacaktır. Bu yüzden canlılar, gelecekte varolabilmek, soylarını sürdürebilmek için sürekli bir savaşıma girişmişlerdir, ötekilerine göre üstün olanlar, yaşama, türünü sürdürme olanağına kavuşacaklardır. Bu üstünlükler kimi tür ve ırklarda vardır ve bunlar kuşak-tan kuşağa aktarılırlar. Böylece yaşam, doğal ayıklanma (natural selection) ya da en uygun olanın kalışı (survival of the fittest) ilkelerine göre sürüp gider.
Doğa, kendine uygun olan bitki ve hayvan türlerine yaşam hakkı tanır, öbürleriyse ayıklanıp yok olur ya da başka türler oluştururlar. Bugün var olan canlılar belli bir evrimin sonucudurlar. Darvvin’e göre insan, dört ayaklı, uzun tüylü bir canlı türünün evrimi sonucu bugünkü durumuna gelmiştir. Darwin’in evrim kuramı canlıların iç etkinliklerle, türsel özellikleriyle değişim ve gelişimini temel alır ve dış etkilerin, çevrenin rolünü yeterince önemsemez. Darvvin, yaşamının sonlarına doğru, bunu önemli bir hatası olarak nitelemiştir.
Bu evrim kuramıyla döneminin dinsel ve bilimsel inançlarına darbe indiren Darwin, kimi yönlerden de eleştirilmiş, kuramının kimi olaylara açıklık getirmediği, bu yüzden eksik olduğu ileri sürülmüştür. Yarattığı tüm tartışmalarla birlikte Darwincilik, doğa yasaları konusundaki bilimsel yaklaşımıyla, insanlık tarihinde çok önemli bir noktaya ışık tutmuş, yeni bir dönem başlatmıştır.