Geçen hafta bir doktorun Facebook gönderisi viral oldu ve Tayland üniversitelerindeki mezuniyet töreniyle ilgili çok ihtiyaç duyulan ve belki de gecikmiş bir tartışmayı ateşledi. İşveren arkadaşlarının, Tayland kraliyet ailesinin bir üyesinden diplomalarını almak için törene katılmayan mezunları, sorun çıkaracaklarından korktukları için işe almayı düşünmediklerini iddia etti. Diplomanızın Tay kraliyet ailesinin bir üyesi tarafından verilmesi, Kral VII. Rama'nın hükümdarlığında başlayan nispeten yeni bir normdur. Gelenekle ilgili kişisel deneyimimi ve konuyla ilgili iki şeytanımı sunmak istiyorum.
Lisans için ilk mezuniyet törenime soru sormadan katıldım. Göstermek için güzel bir çerçeveli resmim var ve bugün hala ailemin oturma odasında duruyor.
Aynı kurumda yüksek lisansım için ikinci törenime katıldım. O zamanlar, bir sürü sorum vardı ve bu, kurumun reform çağrısının Tayland'ın zeitgeist'ine girmesinden önceydi. Uymam gereken kurallar ve uymam gereken katı bir kıyafet kuralları vardı. Törenin kesintisiz akışını sağlamak için çivilemem gereken birçok adımı hatırlamam gerekiyordu. Titizlikle, ciddiyetle ve verimli bir şekilde yapıldı. Ancak o gün, gözlüğümün lacivert dikdörtgen çerçevesinin bir şekilde kaba olduğunun söylenmesine şaşırdım ama sonunda kaymasına izin verdiler. Sorularım 'Bütün bunlar gerçekten gerekli mi?'
Her iki törene de katıldım, böylece ailem mezun olduğuma dair bir tür somut kanıt elde etsin ve akrabaları ve arkadaşları ile bu konuda konuşabilsinler. Basitçe söylemek gerekirse, yüzleri için. Dikkat edin, öğrendiklerimi seçtim ve keyif aldım ama töreni daha çok onlar için yaptım. Aynı günü profesörlerimle (sınırlarımı aşmama yardım eden), sınıf arkadaşlarımla (aynı çileden kurtulan) ve arkadaşlarım ve ailemle paylaşmak için sabırsızlanıyordum. Buketler ve oyuncak ayılar güzel bir artıydı ama şimdi nerede olduklarına dair hiçbir fikrim yok.
Geriye dönüp baktığımda, prova için birkaç gün izin almam ve yeni takım elbise ve mezuniyet cübbesi için ödeme yapmam gerektiğinden, kaçabilseydim, yüksek lisans törenine katılmazdım. Neden ailemi tören olmadan mezun olduğumu görmeleri için ikna etmeye çalışmadığımı sorabilirsiniz. Cevabım, annemle tanışmamış olman. Ailemin kutlamak ve daha da önemlisi, dırdırlarını önlemek için mutlu bir fırsatı olması için gereksiz ve ahlaki pusulamın göstergesi olmadığını düşündüğüm törene katılmak benim açımdan hesaplanmış bir karardı. Benim için ne kadar yaptıkları düşünülürse adil bir takastan fazlası.
Ancak adayınızın bir işçi olarak arzu edilir sayılabilmesi için törene katılmasını istemek en hafif tabirle kusurludur. Böyle bir gereklilik, törene katılmanın bir şekilde sizi ahlaki olarak üstün kıldığını veya en azından sadakatinizin olduğunu gösterir. Mezunlar törene kişisel veya siyasi nedenlerle katılmak istemeyebilirler. Bununla birlikte gelen ek maliyeti istemeyebilirler. Gelecek planları veya yurtdışında okumak veya çalışmak nedeniyle tarihlerde müsait olmayabilirler. Feodalizmi temsil ettiği için gereksiz olduğunu düşünebilir, hatta karşı çıkabilirler. Bazıları benim gibi formalite icabı katılıyorlar.
Hangi nedenle olursa olsun, katılmamayı seçerler/seçmezler, onlara karşı/kendilerine karşı tutulmamalı ve açık olmama izin verin, bence işverenlerin işi değil. Birinin bir işi iyi yapması için önemli olan tek şey onun sert ve yumuşak becerileri olduğunda, böyle bir durumun bir tür ahlaki gösterge olarak nasıl yorumlanabileceğini göremiyorum. Ve çalışanlarınızın sadık olmasını istiyorsanız, onlara adil ve saygılı davranın. Bu basit bir ticari işlem. Çok iyi.
IMHO, bir diplomanın gerçek kutsallığı, sizi bir kişi olarak nasıl tatmin ettiği ve bir işi güvence altına almanıza nasıl yardımcı olduğudur. Her şeyden önce, akademik mükemmelliğe ulaşmak için zaman ve çaba harcadığınız ve öğrendiklerinizi dürüst bir yaşam kazanmak için kullandığınız için teşekkür etmeniz gereken kişi sizsiniz.
Ve bu benim için yeterince kutsal.
bbabo.net