Batı ne olacak?
Bununla birlikte, Afrika'da dijital otoriterliğin yükselişinden yalnızca Çin'i suçlamak biraz aptalca. Batılı ülkeler ve özellikle ABD, Çin'i kıtaya dijital otoriterliği ihraç etmekle suçlamaktan çekinmediler, Afrika ajansının Çin gözetim teknolojilerini edinmedeki aktif rolünü görmezden gelirken, aynı zamanda Afrika rejimlerini ve liderlerini sorumlu tutmakta başarısız oldular.
Batılı partizanlar yalnızca Çin'i işaret ederek 'karmaşık bir ortamı aşırı basitleştirme riski ' (sonuçta Afrika bir ülke değil) ve diğer dağıtımcıların rollerini görmezden geliyorlar. Bu suçlamalar dar görüşlüdür ve Rusya ve Suudi Arabistan gibi diğer seri suçluların bulunmadığını ima eder görünmektedir. Her iki devlet de teknolojiyi baskıcı amaçlarla kullanıyor ve Afrika'daki otoriter dijital taktik ve araçların kullanımını etkilemiş durumda.
Dahası, Çin'in kıtada dijital otoriterliği savunduğu anlatısı, teknoloji savaşları yürüten hegemonların ve hakimiyet mücadelelerinin kapsayıcı bir havası olmadan analiz edilemez. ABD, Çin'i (ve buna bağlı olarak teknoloji şirketlerini) dijital demokrasiyi azaltmak isteyen sapkın aktörler olarak tasvir ederek, kendisini daha yüksek bir ahlaki zemine yerleştiriyor. Bununla birlikte, bu ahlaki yapı, ince cilalanmış bir yapıdır - sonuçta, onlar da vatandaşlarını gözetliyorlar (ABD istihbaratının kapsamlı gözetimi konusunda bizi aydınlattığı için Edward Snowden'a teşekkürler). Ayrıca Fransa, ABD, Birleşik Krallık, İsrail ve Almanya gibi ülkeler de kırılgan demokrasilere ve liberal olmayan hükümetlere üst düzey gözetim teknolojisi, casus yazılım, bilgisayar korsanlığı yazılımı ve sansür uygulamaları sağlıyor .
Kabul edelim, eğer ABD sözde 'otoriter teknolojinin' yayılmasını kısıtlama konusunda gerçekten ciddiyse, o zaman hem demokratik hem de otokratik üreticilere kapsamlı önlemler ve kısıtlamalar getirmesi gerekir.
Sonuç olarak, Çin'in teknoloji-yönetim modelini tüm dünyaya ihraç etmeye kararlı olduğu argümanı, suçlayıcı olduğu kadar kusurlu ve ikiyüzlüdür. Bunun yerine, Batılı muadilleri gibi, Çin'in teknoloji devleri aracılığıyla gözetim kapitalizmi markasının bazı yönlerini ihraç etmesi daha olasıdır. Çin'i bu dijital kötü adam olarak gösteren, hafızasını kaybetmiş argümanlar ve genellemelerin tuzağına düşmekten kaçınmalıyız. Çin teknolojisi araçlarının kötü niyetli amaçlarla kullanıldığına dair (kanıtlar ve verilerle desteklenen) gerçekten bir nedensel bağlantı olup olmadığını belirlemek için Çin teknolojisini ithal eden Afrika ülkelerini vaka bazında değerlendirmek daha ihtiyatlı olacaktır. Pekin'in teknik yönetişim markasının özelliklerini çoğaltmak.
Daha büyük resme bakıldığında, gelişmekte olan dünya, özellikle Afrika, rakip Batılı ve Doğulu şirketler tarafından geliştirilen teknolojinin pasif tüketicileri olma riskiyle karşı karşıya. . Afrika'nın bebek teknolojisi endüstrisi, iç pazarları geliştirmek ve bunlara hizmet etmek için yeterince önemli yatırımlardan yoksun olduğundan, Afrika devletleri (uzun vadede) üst düzey teknoloji ithal etmeye devam edecek. Dijital demokrasiler ve dijital otokrasiler arasındaki tahakküm mücadelesi göz önüne alındığında, Afrika, farklı bir savaş alanında olsa da, bir kez daha büyük sopalara ve derin ceplere sahip olanların vekili olmaktan kaçınmalıdır. Şimdi her zamankinden daha fazla, Afrikalı politika yapıcıların ve yasa koyucuların BİT mevzuatının ve düzenlemelerinin şeffaf, hesap verebilir ve reforma açık olmasını savunması gerekiyor. Kıta, Dördüncü Sanayi Devrimi'nin faydalarından yararlanmayı umarken, Afrikalılar yerel, ulusal ve bölgesel düzeyde teknolojinin tasarlanmasını sağlamada aktif bir rol oynamalıdır,
Bu makalede ifade edilen görüşler yalnızca yazara aittir ve Amerikan dış politikası ve ulusal güvenlik hakkında iyi tartışılmış, politika odaklı makaleler yayınlamayı amaçlayan, partizan olmayan bir kuruluş olan Dış Politika Araştırma Enstitüsü'nün konumunu yansıtmayabilir. öncelikler.