osmanlı döneminde, ünlü bir komutan bir erini çok seviyormuş. bu sevdiği er biraz yavşak bir insanmış. kim ne dersin haklısın diyormuş. zaten komutan bu özelliğini seviyormuş. durmadan ''dön er, dön er.'' dermiş. yaptıkları büyük bir savaşta, müthiş bir zafer almışlar. ama bu er bu savaşta ölmüş. o dönemde bir adet varmış, kazanılan büyük bir savaştan sonra komutana özel bir yemek yapılırmış. yemek yapıldıktan sonra dönüp sormuşlar,
-ismi ne olsun paşam?
paşa duraksamış. er aklına gelmiş, gözleri dolmuş sonra hafif bir tebessümle;
+dön er olsun, dön er.
demiş.