Bu yıl, II. Dünya Savaşı’nda Japonya’nın koşulsuz teslim edilme gününden bu yana geçen 70 yılını işaret ediyor. Japonya’nın Çin’e ve birçok Asya ülkesine karşı acımasız saldırısı, ABD’ye ve Pasifik’teki diğer Batı ülkelerine karşı savaşın patlak vermesi, SSCB’yle savaş hazırlığına paralel olarak - tüm bunlar başlangıçta ülkeyi tamamen yöneten militarist çevrelerin mahkum olduğu bir maceraydı. Bununla birlikte, savaş sırasında yenilginin kaçınılmazlığı herkes tarafından görünse bile, Japonya'nın askeri-politik eliti "son Japon'a kadar" bir mucizeye dayanarak savaşmayı amaçladı. silâh, Şu ana kadar hangi az tanınıyor.
Dördüncü Proje
II. Dünya Savaşı sırasında ve hemen sonrasında sadece üç atomik proje olduğuna inanılıyor: Alman, Amerikan ve Sovyet. Ama aslında bir tane daha vardı - Japonca. Japonya’nın bu savaş sırasında atom bombası oluşturma girişimleriyle ilgili uzun süredir unutulmuş belgeler yakın zamanda Kyoto Üniversitesi’nde keşfedildi. Uzmanlara göre, ülkedeki gizli bir programın varlığını doğruladılar ve Japon atom bombasının yaratılması konusundaki araştırma düzeyine ışık tutabildiler.
Ekim ile Kasım 1944 arasında tarihlenen yeni bulunan belgeler belirtilen üniversitenin araştırma merkezinde saklandı. Atom silahlarının yaratılmasının anahtarı olan uranyumun zenginleştirilmesi için ekipman yaratma çalışmaları üç deftere kaydedildi.
İkinci Dünya Savaşı sırasında atom silahları oluşturmak amacıyla Japonya'da uygulanan iki program bilinmektedir. Bunlardan birinde, İmparatorluk tarafından yürütülen filo Kod adı "Research F" olan Japonya'ya Kyoto İmparatorluk Üniversitesi'nde profesör olan Bunsaku Arakatsu (mevcut Kyoto Üniversitesi'nin öncüsü) ve üniversitedeki diğer önde gelen akademisyenler katıldı.
Japonya İmparatorluk Ordusu tarafından yürütülen ve Araştırma No. 2 olarak bilinen başka bir program, Tokyo'daki Rican Enstitüsünde bir fizikçi olan Yoshio Nishina tarafından yürütülmüştür.
Japon uzmanlara göre, Riken'de meydana gelen gelişmelere kıyasla, Kyoto Imperial Üniversitesi'nde yapılan araştırma ile ilgili çok az belge var. Görünüşe göre bulunan defterler, Arakatsu için çalışan bir araştırmacı olan Sakae Shimizu'ya aitti.
Bulunan belgelere göre, Kyoto Imperial Üniversitesi'ndeki bir grup bilim insanı, uranyum-235'un ayrılması ve zenginleştirilmesi için ekipman yaratmaya çalışıyordu. Defterler, tablolar, tablolar hakkında hesaplamalar ve araştırma konusu ile ilgili yabancı bilimsel çalışmaların fotoğraflarını içermektedir. Ayrıca tespit edilen kağıtlar arasında, uranyum zenginleştirmek için ekipman oluşturmak için kullanılan malzemelerin bir listesi ve bu ekipmanın bileşenlerinin ve parçalarının uzunluğu ve çapı hakkındaki veriler de vardı.
Hiroşima ve Nagazaki'nin Amerika Birleşik Devletleri'ndeki atom bombalamasından sonra, Japon askeri liderliği atom bilimcilerinden altı ay içinde atom bombası oluşturmalarını istedi. Aynı zamanda, Japonya'nın tam da böyle bir döneminin, Amerikan birliklerinin ülkenin ana topraklarına inişinden sonra dayanabileceğini ve daha sonra bu bomba yardımı ile kendi lehine olan savaşları kendi lehlerine çevirebileceklerini umdular. Ancak, bilim adamlarının tepkisi cesaret kırıcıydı: uranyum ve diğer gerekli kaynakların bulunmaması nedeniyle, altı ay içinde değil, altı yıl içinde bir bomba oluşturulabilir.
Ancak Nagasaki’nin atom bombalamasından bir haftadan kısa bir süre sonra, Japonya Potsdam’ın koşulsuz teslim bildirgesinin şartlarını kabul etti. Bunun belirleyici rolü, Amerika Birleşik Devletleri'nin Hiroşima ve Nagazaki'ye düşürdüğü atom bombalarıyla değil (topraklarında savaşa hazırlanırken, Japonlar Amerikan atom bombasının devam edeceğini varsayıyorlardı), ama Sovyetler Birliği'nin Japonya'ya karşı savaşa girmesi ve Sovyetler Birliği'nin en güçlü Sovyet kuvvetlerinin şimşek çakmasıdır. Mançurya’daki Kwantung Ordusu.
Japonya'nın atom silahları ürettiği aşamaya gelince, savaştan sonra onu işgal eden Amerikalılar, diğerlerinden daha iyi biliyor olabilir. Atom bombasının gelişimi hakkında bilgi içeren Japon belgelerinin çoğuna el koydu.
REAKTİF KAMIKAZE
ABD ordusu, Japonya'nın II. Dünya Savaşı'nın son günlerinde intihar saldırıları başlatması için kullandığı tuhaf silahlardan birine takma bomba bombaları (salak bomba) verdi. Japonca'da “Oka” (kiraz sakura çiçekleri) olarak adlandırılır ve pilot tarafından işletilen ilk Japon jet uçağıdır. Burun patlayıcılarını 1,2 t ağırlığında taşıdı ve düşman gemilerini çarpmak için tasarlandı. Uçak, hedefe yaklaşırken "Oka" yı üreten yer tabanlı bir bombardıman uçağı olan "Type 1" in altında taşındı. Daha sonra pilot için ölümcül olan, düşman üzerindeki zirve Japonlar ile romantik bir düşme sakura yaprağı ile romantik bir şekilde ilişkiliydi.
Her ne kadar Oka maksimum 1 bin km / s hıza ulaşabilse de, sınırlı bir menzile sahipti, bu nedenle her durumda bombardıman uçağının ayrılması pilotun kaçınılmaz ölümü anlamına geliyordu. 70'in Okinava savaşında reaktif kamikazlar kullanıldı.
ABD’nin Nisan ayında Okinawa’ya inen ABD silahlı kuvvetleri 1945’in toplamı 550 bin kişiydi. Muazzam üstünlüklerinden faydalanarak, düşmanı tamamen yok etmek için askeri operasyonlara başladılar. Japon birlikleri sınırlı yeteneklerini Amerikan uçak gemilerinin ve diğer gemilerin batmasına yolladı. Bu stratejinin temel bir bileşeni, donanmanın Oka birimleri de dahil olmak üzere kamikaze pilotları tarafından intihar saldırılarının kullanılmasıydı. Ancak Oka, sadece bir avuç düşman gemisini batırmayı başardı. Amerikan birlikleri hava savunma sistemlerini istikrarlı bir şekilde iyileştirdi ve kamikazların jet uçakları üzerindeki tehdidini güvenle ortadan kaldırabildiler.
Oka birimini içeren son savaş, 22'da, 1945'da, altı Oka uçağı olan bir uçak gemisi bombardıman filosunun, sabahları 5.30'taki Kanoi kentinden Kagoshima Bölgesi'nden uçmasıyla gerçekleşti. Dördü yakında Amerikan savaşçıları tarafından vuruldu ve geri kalan ikisi geri döndü. Japonların 32 erkeğini kaybettiği savaş, tüm yenilgileriyle sona erdi.
Bölgelerinin ana adalarında uzun süren bir savaşa hazırlanırken, Japonlar raylı rampaları yere koydu (özellikle görünüşe göre, daha önce de belirtildiği gibi atom bombasının geliştirildiği Kyoto kenti yakınlarındaki dağlarda şans eseri değil). Onlardan ayrıca intihar pilotları tarafından kontrol edilen havadaki roket uçaklarına da fırlatılabilir. Bununla birlikte, Japonya'nın artan kapitülasyonu nedeniyle, hiçbir zaman uçmaları gerekmedi.
İLK ORTAMSAL
"Fusen Bakudan" - Balon bombaları, Japonlar tarafından Pasifik Okyanusu boyunca Kuzey Amerika yönünde gönderilen yüksek irtifa patlayıcı ve kışkırtıcı cihazlardır. Sessizce ve beklenmedik bir şekilde, gerektiğinde cennetten toprağa düştü ve yerel halkı terörize etmek amacındaydı. ilk haber bilinmeyen silahlar hakkında Japonların Amerika Birleşik Devletleri topraklarına inişiyle ilgili spekülasyonlara yol açtı, ancak yakında garip nesnelerin tüm raporları aniden kayboldu.
II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden yıllar sonra 70'tan sonra, balonlarla ilgili Japon bombaları, pek çok nedenden dolayı hala az bilinmektedir. Japon ordusu tarafından kesin bir gizlilik içinde yaratılmışlardı, çünkü donanması 1944’te ağır kayıplara uğradı ve artık ABD’de grev yapamadı. Japon uçak gemilerinin, Amerika Birleşik Devletleri'nin ana topraklarına istenen mesafeye ulaşmak için yeterli yakıtı yoktu ve kara ordusunda uzun menzilli bombardıman uçakları yoktu.
ABD hükümeti ayrıca ABD topraklarında yapılan yeni balon baskınları hakkındaki tüm raporları sansürledi. Düşmanlara yardım etmekle ilgili olarak onlar hakkında söylentiler yayan adalet getirmekle tehdit etti. ABD Savunma Bakanlığı bu bombalarla ilgili kanıtların çoğunu imha etti. Her ne kadar sonuçta savaşın ölçeği göz önüne alındığında ABD'ye çok az zarar verdiler.
Japonya'nın Nisan ayı başlarında Japonya'nın ilk Honshu adasını bombalayan 1942 Nisan ayında Tokyo'ya düzenlenen bir hava saldırısından sonra, herhangi bir şekilde yanıt vermek istedi. Japon ordusu başlangıçta veba virüslerinin yüksek irtifa balonlarını yüklemek için bir plan olarak düşündü, ancak daha sonra ABD'den sert bir intikam alma korkusuyla bu planı kesin olarak terk etti. Bilen doğrudur, tam tersi olabilirdi: Hiroşima ve Nagazaki'nin acımasız atomik bombalamalarına karşılık olarak Japonlar, ABD'ye korkunç bir misilleme olarak veba ve diğer korkunç hastalıklar gönderebilirdi. Nitekim, tanınmış 731 Dekolmanının Amerikan ordusunun erişemeyeceği barbar faaliyetlerini yürüttüğü Japon işgali altındaki Kuzeydoğu Çin'de, Japonlar çok sayıda bakteriyolojik ve kimyasal silah yarattı ve biriktirdi. Sovyetler Birliği tarafından yalnızca Kwantung Ordusunun hızlı yenilgisinin bu silahları Amerika'ya karşı kullanmalarına izin vermemesi mümkündür.
Hammadde kıtlığı nedeniyle, özel olarak işlenmiş geleneksel Japon washi kağıdından balonlar yapılmıştır. Çapları 10 m idi ve hidrojenle dolduruldu. Bu durumda, toplara, günlük sıcaklık dalgalanmalarına göre, yanlarında gaz doldurma düzenini mümkün kılan otomatik bir cihaz verilmiştir. Bombaları düşürdükten sonra, diğer suçlamaları kullanarak kendi kendilerini imha etmek zorunda kaldılar.
Bu kadar ustaca yapılan bu hava taşıtları, birkaç gün içinde Amerika Birleşik Devletleri'ne bin kilometre uzaklıktan Amerika Birleşik Devletleri'ne Pasifik Okyanusu üzerinden geleneksel ve kışkırtıcı bombalar gönderdi. Güzergâhları, okyanusun üstündeki hava akımı dikkate alınarak Japon meteorologlar tarafından hesaplandı. Batılı uzmanlara göre, Japon fusen bakudan birçok yönden dünyanın ilk kıtalararası silahıydı.
Bazı haberlere göre, 7'ten 10'e kadar, Kuzey Amerika yönünde balonlara fırlatılan toplam 9300 bomba sayısının% 'si, okyanusu geçebildi. Bunlardan, tüm 300 kıtaya ulaştı. Sadece birkaç kişi mağdur oldu - Amerikalı bir papaz, karısı ve pikniğe balık tutmaya giden beş çocuğu. Ülkenin içindeki Japon propagandası, ABD topraklarındaki balonların yardımı ile "topraklarındaki düşmana güçlü darbeler" olarak baskın yaptı.
Ve papazın Oregon'daki 1950'taki ailesinin ölümünün olduğu yerde, "II. Dünya Savaşı sırasında düşman eylemlerinin sonucu olarak Amerika'daki ölümün tek yeri" yazıtı ile bir anıt yapıldı. 11 Eylül ayına kadar, 2001 sadece yarım yüzyıldan fazlaydı.