Sual: 1 erkek 4 kız kardeşiz.Babamız sağlığında erkek kardeşimize evin tapusunu verdi.babamın vefat etmesi durumunda 4 kız kardeşin mal ortaklığı varmıdır? ?
Sual: 1 erkek 4 kız kardeşiz.Babamız sağlığında erkek kardeşimize evin tapusunu verdi.babamın vefat etmesi durumunda 4 kız kardeşin mal ortaklığı varmıdır? ?
Cevap: 1 kişi malının sadece 1/3'ünü miras bırakabilir
geri kalanı Kur'an'a göre paylaşılmak zorundadır
malının 1/3'ünü de meşru varislerden birine mesela çocuğuna bırakacak ise
geri kalanların izni şarttır
Beni davet eden kardeşlerimizin aktardığına göre, baba evinde, evin geçimi konusunda üzerine düşenden fazlasını yapan hamarat kadınlar ve kızlar, sıra miras paylaşımına geldiğinde bizzat Yaratan'ın taksim ettiği haklarını almaktan mahrum ediliyormuş.Gerekçesi ister baba mülkünün "el oğluna" gitmesini engellemek olsun, ister erkeklerin yükümlülüklerinin ağırlığı olsun hiç fark etmez, bu uygulama, İslam'ın kökünden silip kazıdığı cahiliye anlayışını çağrıştırıyor.Sa'd b. er-Rebî' (r.a), Uhud harbinde şehit olmuştu. Eşi, iki kızını da yanına alarak Efendimiz (s.a.v)'e geldi ve, kayın biraderlerinin, kendisini ve kızlarını kocasının mirasından mahrum etmek istediklerini söyledi. Efendimiz (s.a.v), "Allah bu konuda bir hüküm indirecektir" buyurdu. Gerçekten de bir süre sonra 4/en-Nisâ suresinin 11. ayeti endi.[1]Feraiz, bizzat Allah Teala'nın üstlendiği ve taksimat yaptığı bir konudur. Dolayısıyla bu konuda O'nun iradesi ve rızası dışında yapılacak herhangi bir uygulama, hele bir de "bir insanı mağdur etmek" gibi bir "kul hakkı"nı gündeme getiriyorsa, İslamî hassasiyet sahibi insanların böyle azim bir hatadan şiddetle uzak durması gerekir. Nasıl olur da bizzat Allah Teala'nın yaptığı bir taksimatı beğenmezlik eder de, kendi aklımıza göre taksimat yaparız? Bu, "heva ve hevese uymak" değilse nedir?Eğer toplumsal anlayış ve uygulama bozulmuşsa yapılması gereken, Din'in hükümlerini bozuk anlayış ve uygulama doğrultusunda bozmak değil, bozuk anlayış ve uygulamayı Din'in hükümleri doğrultusunda ıslah ederek her şeyi yerli yerine koymaktır.[1] Ebû Dâvud, "Ferâiz", 4. Ebubekir Sifil
İnsanlar arasında en güzel hükmü Allah'tan başkası koyamaz O ne güzel vekildir