tarih kronikler: Japonca toplam casusluk
Dünya kamu bilincinde, "tam casusluk" kavramı Hitler Almanya'sıyla ilişkilendirilir ve yalnızca Japon bilim adamları bu fenomenin yüzyıllar boyunca Japonya'da ortaya çıktığını ve yaratıldığını ve mükemmelleştirildiğini bilir.
Uzmanlara göre, Japon casusluğu 8. yüzyılın ortalarına kadar uzanıyor. Bundan önce Japonya, yabancılara kapalı bir ülkeydi. Ancak 1853 Temmuz XNUMX'te, Commodore Perry komutasındaki güçlü bir Amerikan filosu Edo Körfezi'ne girdi. Komodor, silahlı muhafızlar eşliğinde gemiden indi ve Japon yetkililere o zamanki ABD Başkanı Fillmore'dan bir mektup verdi. Bir ültimatomda Japonlardan ABD'ye ülke içinde ticaret yapma hakkı vermeleri istendi. Daha sonra İngiliz ve Fransız tüccarlar ülkeye akın etti ve Japon imparatoruna geniş yetkilerle antlaşmalar koydu. O zamandan beri, Japonya kapalı bir ülke olmaktan çıktı.
YÜKSELEN GÜNEŞ ARAŞTIRMALARI GÜNEŞ.
Kapitalist ilişkilerin gelişmesiyle birlikte Japon hükümeti, Avrupa ve Amerika'da bilgi edinmek için birçok diplomatik, ticaret ve deniz misyonu göndermeye başladı. Japonlar, stajyer olarak, sahipleri Japonları işe almak zorunda kaldığı için Eski ve Yeni Dünyalar'daki endüstriyel işletmelere sızdı. Japonya'da ticaret yapma hakkı için yapılan bir tür ödemeydi.
Japon işçiler kisvesi altında, deneyimli mühendisler Batı'nın endüstriyel sırlarını almaya geldi. Çeşitli Japon delegasyonları, öğrenciler ve turistler de ekonomik casusluğa katıldı.
Tabii Japonlar yurt dışına sadece casusluk yapmak için gitmediler. Yine de, herhangi bir bilgi alma fırsatı bulduklarında, bunu yaptılar ve Japon konsolosuna, eve döndüklerinde de polis memurlarına ilettiler. Bu fenomenin kökleri, Japon yöneticilerinin dedektiflerden, gönüllülerden veya işe alınan muhbirlerden kapsamlı bir şekilde yararlandığı yüzyıllar öncesine dayanmaktadır. Bilim adamları, bu uygulamanın ülkede bir casusluk eğilimi geliştirdiğine inanıyor; bu, Japonların fırsat buldukları her yerde ve hatta yurtdışına seyahat ederken daha da fazla meşgul olacak kadar kökleşmiş bir casusluk eğilimi geliştirdiğine inanıyor. Japonların casusluğa karşı tutumu, anavatana hizmet etme kültlerine ve Şinto'nun Tanrı'nın seçilmiş halkı fikrine dayanan vatanseverlik ideallerine tam olarak uyuyordu (ve hala!).
Japon bir turistle kamerasız tanışmak son derece nadirdi, ancak onsuz bir mesleğe göre gözlemci. Neyin gözlemlendiğine dair doğru bir değerlendirme yapma becerisinden yoksun olan Japonlar, sık sık seyahat günlüklerine dikkatle kaydettiği ve sonunda Tokyo İstihbarat Merkezi'nde biriktirdiği pek çok yararsız bilgi topladı. Hem profesyonel ajanlardan hem de inisiyatif amatörlerinden gelen raporlar Merkeze çeşitli şekillerde iletildi: konsolosluklar aracılığıyla, istihbarat bilgilerini kuryelerle büyükelçiliklere iletirken, büyükelçilikler bunu diplomatik posta ile Japonya'ya gönderdiler; bir görevde müfettiş kisvesi altında hareket eden özel kurye acenteleri aracılığıyla; Japonya'ya gitmeden önce genellikle son dakikada rapor alan Japon ticaret ve yolcu gemilerinin kaptanları aracılığıyla. Merkezden, ajanlar tarafından alınan bilgiler ordunun deniz keşif birimlerine gönderildi. filo ve kayıt altına alındığı, sınıflandırıldığı ve analiz edildiği Dışişleri Bakanlığı ve ardından personel memurlarına iletildi.
Vatansever toplumlar, Japon istihbaratının faaliyetlerinde önemli bir rol oynadı. Temsilcileri arasında tüm sosyal tabakalardan işe alınmış insanlar vardı. Ortak bir amaç doğrultusunda birleştiler: Asya ve ardından tüm dünya üzerinde Japon kontrolünün kurulması.
En büyük vatansever toplum, 100'den fazla üyesi olan Kokuryukai (Kara Ejderha) idi. Hücreleri Amerika Birleşik Devletleri, Latin Amerika ve Kuzey Afrika'da bulunuyordu.
"Kara Ejderha", Mançurya ile Rusya'yı ayıran Amur Nehri'nin Çince adıdır. Topluluğun adı Japonya'daki ana hedefinin bir ipucunu içeriyor - Rusları Amur'un ötesine, Kore'den ve Pasifik bölgesindeki herhangi bir yerden kovmak. Diğer bir deyişle, toplumun faaliyetinin ana yönü Rusya ile savaştı.
Daha küçük ama daha az agresif olmayan toplumlar arasında Büyük Asya Uyanışı, Beyaz Kurt ve Turan vardı. Faaliyetleri beş yönde gelişti: Orta Asya ve Sibirya'daki ekonomik, coğrafi, eğitimsel, kolonyal ve dini durumun incelenmesi, bu bölgelerin Japonya tarafından ele geçirilmesinden sonra imparatorun gücünü garanti altına almak için.
II.Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Japon istihbaratı Batı istihbarat servislerinin ilgi odağı oldu. Çalışmasının belirli yöntemleri CIA ve ICU'daki meslektaşlarını hayrete düşürdü. Böylece, Fransız Dışişleri Bakanlığı'nın genç bir çalışanı Bernard Boursicot, casus zanaatına bir Japon ajan-işe alım görevlisi, profesyonel bir opera şarkıcısı, bir kadın kılığına girerek tanıtabildi!
Yıllar geçtikçe, Japon kaynaklarından aynı derecede etkileyici bir hikaye ortaya çıktı. 1950'lerin ortasında genç bir Japon Amerikalı kadın Japonya'da boğuldu. Japon istihbarat memurları, vücudunu ve belgelerini aldı. Akıcı İngilizce ajanı (operasyonel takma adı Lily Petal) plastik cerrahi geçirdi ve sonuç olarak merhumun görünümünü aldı. Sonuç olarak, Lily, birkaç yıl boyunca başarılı bir şekilde işe alım ajanı olarak hareket ettiği New York'un Japon mahallesinde kaldı. Japonya ekonomik bir süper güç haline geldikçe, endüstriyel casusluğun ana müşterilerinden biri haline geldi.
1990 yılında, Japon havacılık şirketleri Nissan Motors, Ishikawajima-Harima Heavy Industries ve Mitsubishi Heavy Industries, Amerikalı bir iş adamından bilgisayar yazılımı satın aldı. Amerikalı, lisanssız askeri teknoloji ticareti yapmaktan tutuklandı. Tutuklama sırasında el konulan bilgisayar programları, Amerikalılar tarafından Stratejik Savunma Girişimi (SDI - Star Wars Programı) kapsamında geliştirildiği için kategorik olarak satışa konu edilmedi. O zamandan beri Japonya'da, endüstriyel casusluğun geleceğin sahibi olan istihbarat olduğuna inanıyorlar, bu nedenle en yüksek devlet düzeyinde desteğe sahip. Ve genç kuşakla başlar.
Japonya'da öğrenciler, Batı ülkelerine casus olarak seyahat etmeyi kabul ederlerse askeri harçlardan muaftır. Ayrıca özel bir eğitimden geçerler: Bir yüksek öğrenim kurumundan mezun olduktan sonra, hedef ülkede daha sonra ilgilenmek zorunda kalacakları alanda araştırma yapan bilim adamları için laboratuvar asistanı olarak ücretsiz olarak işe alınırlar.
Tokyo Üniversitesi'nde, Batı istihbarat servislerinin endüstriyel casusluk için kadrolar oluşturduğu bir teknik kolej var. Öğrenciler, bilimsel ve teknik zeka teorisi konusunda eğitilirler, ardından ülkeler arasındaki kültürel alışverişin bir parçası olarak Amerika Birleşik Devletleri, Almanya, İngiltere veya Fransa'ya gönderilirler. Örneğin, bir Fransız fotoğraf şirketini ziyareti sırasında, Japon öğrenci turistler, bileşenlerini daha sonra bulmak için bağlarının uçlarını "yanlışlıkla" kimyasal reaktiflere batırdılar.
SİYAH KUM
1978'de Japon Asakhari firması, Kamçatka Yarımadası'nın güneydoğu ucundaki Ozernovsky köyü yakınlarındaki bir kıyı arazisini iki yıllığına kiralama talebiyle SSCB Dış Ticaret Bakanlığı'na başvurdu.
Firma niyetini, Okhotsk Denizi'nin nötr sularında balık tutan balıkçı tekneleri mürettebatı için belirtilen alanda bir rekreasyon merkezi inşa etme ihtiyacıyla motive etti.
Sovyet tarafı "Asahari" liderliği ile görüşmeye gitti, sözleşme imzalandı, ancak Sovyet sınır muhafızlarının gözlemlerine göre Japonlar bir eğlence merkezi inşa etmek için acele etmediler ve tüm dikkatlerini kıyı bölgesinden sözde kara kum ihracatına odakladılar.
Asahari liderliği, eylemlerini müteakip kulübelerin, rıhtımların vb. İnşası için hazırlık çalışmasıyla açıkladı. Üstelik, kaldırılan kumun hacmi o kadar büyüktü ki sınır muhafızları arasında bir şaka vardı: “Yakında Japonya'ya bir geziye çıkacağız. Ozernovsky-Tokyo metro hattı tüm hızıyla döşeniyor! "
Bununla birlikte, Japon Dışişleri Bakanlığı, Sovyet tarafına kumun basitçe denize döküldüğünü garanti etmekte hızlı davrandı.
KGB başkanı Yuri Andropov'un talimatında, Japon gemilerinin gemideki hareket rotalarını izlemek için uzay keşfi yapıldı.
Kumun, özel su geçirmez hangarlarda bir kum tanesine kadar titizlikle depolandığı Japonya'ya dikkatlice teslim edildiği ortaya çıktı.
Andropov'un emriyle, Japonlar tarafından ihraç edilen siyah kumun kimyasal ve biyolojik analizi KGB'nin özel laboratuvarlarında yapıldı.
Yerliler tarafından "siyah" lakaplı kumun, Catanduanes (Filipinler) adasının yakınında bulunan periyodik olarak aktif olan Mayon yanardağının volkanik külünden başka bir şey olmadığı bulundu.
Mayon, Pasifik akıntısıyla İzu-Boninsky ve Japon çukurlarının dibinde sadece Kamçatka sahilinde, özellikle de Ozernovsky köyünde taşınan Filipin Denizi'nin kıyı sularına volkanik kül atar.
Laboratuvar çalışmaları, külün tam anlamıyla nadir toprak elementleri ile aşırı doygun olduğunu göstermiştir: skandiyum, itriyum, lantan ve lantonitler. Ek olarak, siyah kumda yüksek miktarda altın ve platin bulundu.
Ozernovsky köyündeki kıyı bölgesi, elektronik, lazer ve optik teknolojide aktif olarak kullanılan listelenen nadir toprak metallerinin açık bir şekilde çıkarılabileceği dünyadaki tek yerdir.
1979'da, kira sözleşmesi Dış Ticaret Bakanlığı tarafından tek taraflı olarak feshedildi, SSCB Dışişleri Bakanlığı Japon tarafına bir protesto notu gönderdi, Devlet Güvenlik Komitesini CPSU Merkez Komitesine bırakan bir mutabakat, özellikle not edildi: “... Kamçatka Yarımadası'nın güneydoğu kıyılarından sahtekarlıkla ihraç edildi ... Şimdiye kadar tek bir Birlik bakanlığının kelimenin tam anlamıyla ayaklarının altında yatan servetin geliştirilmesiyle ilgilenmemiş olması endişe verici. "
PENCERE CAM
1976'da Japon yarı devlet teşebbüsü "Ikebuko" nun Genel Müdürü, ülkemizde önemli miktarda vitrin satın alma önerisiyle SSCB Bakanlar Konseyi'ne döndü. Aynı zamanda, Dış Ticaret Bakanlığı'nın Japon karşı tarafı, maliyete bakılmaksızın trenlerde cam satın almaya hazırdı! Anlaşmanın olasılığı cazip olmaktan da öteydi - vitrin camı üretimi SSCB için bir kuruşa mal oldu.
Sözleşme imzalandı ve yüzlerce cam yüklü platform, "en değerli ihracat malı" nın Japon kuru yük gemilerinin ambarlarında kaldığı Nakhodka limanına taşındı ...
Yalnızca üç yıl sonra, SSCB'nin KGB'si, yabancı ajanları aracılığıyla camın bir kapak görevi gördüğünü tespit etti. Kuru yük gemilerinin karavanı bir sonraki cam parçasıyla Nakhodka limanından ayrılıp açık denize açılır açılmaz, tüm mürettebata pense ve tırnak makası dağıtıldı ve konteynırları vitrinlerle parçalamaya başladılar. Ama nasıl?! Levhalar, bağlantı parçaları dikkatlice sıyrıldı, sıralanarak yığınlar halinde saklandı ve daha sonra özel vinçlerle ambarlara indirildi. Ve cam denize atıldı.
Konteynerlerin sökülmesi, geminin minimum hızında ve yalnızca gemideki projektörlerin ışığı altında karanlığın başlamasıyla gerçekleştirildi. Bu önlemler, beklenmedik seyircilerden cam sırrı elde etmenin gerçek amacını korumak için tasarlandı: yakındaki gemilerin yanı sıra Sovyet sınır muhafızlarının uçakları ve helikopterleri.
Komplo amaçlı olarak, Ikebuko yönetimi yalnızca bir uçuş için kiralık bir ekip oluşturdu. Bu, Güneydoğu Asya ve Endonezya'da işe alınmış, yetersiz bir ücret karşılığında her türlü işe hazır misafir işçilerden oluşuyordu. Çalışma bitiminde 20 kişilik gruplarda, silahlı muhafızların gözetimindeki gündüz emekçileri, koğuş odasına kadar eşlik edildi ve her birine 5 dolar verildi ve beslendi. Aynı zamanda zorla geçici paramneziye neden olan ilaçlarla karıştırılan bir bardak pirinç votkası içmeye zorlandılar. Bu, karaya yazıldıktan sonra işçilerden hiçbirinin gemide ne yaptığını hatırlamaması için yapıldı.
Raporlara göre, yalnızca bir seferde, Yükselen Güneş Ülkesi'ne 10 bin metreküplük bir kuru yük gemisi karavanı teslim etti. en değerli odun m. Ve tüm bunların nedeni, ihraç edilen ürünlerimizin geleneksel olarak değerli ve sert ağaç türleriyle kaplanmış olmasıydı: sedir çamı, kayın ve meşe. Bu ahşaptan vitrin camı kapları yapılmıştır. Japonların ilgisini çeken, cam değil donanım ... Doğal ahşap kaynaklarına sahip olmayan Japonya, vitrin camı ile yapılan işlemeler sayesinde XNUMX. yüzyılın sonunda çevre dostu mobilya ihracatında İspanya ve İtalya'dan sonra üçüncü sırada yer aldı!
Bağışlanan odundan Ikebuko, Arap petrol şeyhlerine, Amerika Birleşik Devletleri'ne ve hatta Batı Avrupa'ya tedarik ettiği enfes mobilyalar üretti.
Japon işinin alaycı yüz buruşturması: 1982'de Ikebuko, ahşabımızdan yapılmış mobilyaları SSCB Bakanlar Kurulu'na bağlı İdari Departmana Bakanlar Kurulu Nikolai Tikhonov'un kabinesi için sattı!
ÇİÇEK İHRACATI
Amerika Birleşik Devletleri'nde, ulusal güvenlik için yüksek hızlı otoyollar inşa edilirken, SSCB aynı amaçla demiryollarını genişletti ve modernize etti. CIA, Sovyet stratejik füze sistemlerinin ülkenin batısında ve merkezinde geliştirilip üretildiğinin ve daha sonra Trans-Sibirya Demiryolları boyunca kuruldukları ve Birleşik Devletler'deki nesnelere hedeflenecekleri doğuya taşındığının farkındaydı. 1980'lerin başında Amerikalılar, kalıcı olarak fırlattığımız stratejik nükleer füzelerin çoğunun nerede olduğu hakkında bilgiye sahipti. Bununla birlikte, demiryolu platformlarına monte edilmiş ve binek otomobiller olarak kamufle edilmiş on ayrı hedef savaş başlığı ile (Amerikan sınıflandırmasına göre - MIRV) mobil füze sistemlerimize ilişkin verileri yoktu. Ve sonra Japonlar Amerikalıların yardımına geldi ...
1980'lerin sonlarında, özel Japon firması "Shochiku" Primorye karşı istihbarat görevlilerinin dikkatini çekti ve altı ay boyunca düzenli olarak, ayda bir, daha sonra Hamburg'a gönderilmek üzere Nakhodka limanına fayans vazoları teslim etti.
Şikayet edecek hiçbir şey yokmuş gibi görünüyordu: beraberindeki belgeler her zaman mükemmel bir düzen içinde, kargo nötr, çevre için tehlikeli değil (ve hırsızların ilgisini çekiyor!), Açık bir demiryolu platformunda kapalı metal bir konteyner içinde. Ve yine de, toprak yazılım ihracatının bazı özellikleri endişe vericiydi ...
- Tamam, sanatsal değeri olan vazolar ihraç edilecek, yoksa sıradan çömlekler! - Primorsky Bölgesi KGB başkanı Binbaşı General Volya'nın tekrar tekrar Japon zanaatkârlarının ürünlerini taşıma konusuna dönmesini sağladı. - Muma değer mi? Ne de olsa, bir pazar gününde bir kuruş değerinde olan kırıklar, bir nedenden dolayı Sakson porseleniyle ünlü bir ülkeye taşınıyor! Neden? Ve tüm Birlik boyunca Trans-Sibirya Demiryolu boyunca bagajların taşınması ucuz bir yolculuk değil ... Görünüşe göre, genel gider ve nakliye masraflarını ödedikten sonra, seramik kapların altın gibi bir maliyeti olması gerekiyor ... Peki, ne ?! Japonların bunları Hamburg'da ne kadar sattığını merak ediyorum. E-evet, iş ... Genelde öyle! Ya zulüm çılgınlığı yüzünden emekli olma vaktim geldi ya da Japonlar burnumun dibinde yasadışı bir şey yapıyorlar ... Ve aynı zamanda, geleneklerden ve karşı istihbarattan gelen aptallarla dalga geçiyorlar! Kesinlikle, burada bir sorun var! Söylendiği gibi, kaçırmaktansa abartmak daha iyidir! - Primorsky karşı istihbarat şefini özetledi ve düşüncelerini SSCB KGB İkinci Ana Müdürlüğüne şifreli bir telgrafta belirtti.
5. (Japon) departmanının çalışanları, Shochiku'nun ABD askeri-endüstriyel kompleksinin radyo-elektronik endüstrisinde çalışan büyük bir Amerikan şirketi ile yakından bağlantılı olduğunu ve aslında, bir Japon şirketinin yetkili sermayesi olduğu için desteğinde olduğunu hızlı bir şekilde tespit etti. % 80 Amerika kökenlidir. Yurtdışından gelen kaynaklara göre bu durum "Shochiku" nun en korunan sırrıdır ...
1. (Amerikan) Dairesi, Amerika Birleşik Devletleri'nin askeri-sanayi kompleksinin entrikalarına karışmıştı, bu yüzden Primorye'den gelen şifreli telgraf, başkanı Binbaşı General Krasilnikov'un masasına düştü. Primorsky Chekist'i destekledi ve emri verdi: bir sonraki konteyner gemiden demiryolu platformuna yeniden yüklenir yüklenmez, operasyonel ve teknik bir grup, konteynerin resmi olmayan bir incelemesini yapmak için başkentten Nakhodka'ya gidecek.
Gizemli konteynerin bulunduğu platform ana trenden ayrıldı ve bir çıkmaza sürüklendi. Contaları kestiler, kapıları açtılar. Düzgün bir şekilde paketlenmiş kasalar, kabın tüm uzunluğu boyunca tabandan tavana istiflenir. İlkini açtılar ... ikinciyi ... onuncuyu. Yumuşak ambalaj, Japon el sanatkarları tarafından boyanmış fayans vazoları içeriyordu.
- Bu bir hata mı? - Operasyonu yönetmek için bizzat Nakhodka'ya gelen Krasilnikov, terli alnını bir mendille sildi.
Denetim devam etti. Dikkatlice, zarar vermemek için arka arkaya tüm kutuları açtılar ... Sonunda, arama motorları 50'den fazla kutuyu çıkarıp içini boşalttıktan sonra, arkasında gizemli ekipmanlarla dolu, banyo büyüklüğünde oldukça geniş bir oda gizlenmiş bir kontrplak bölme buldular. Konteyner değil - bir uzay gemisi kabini!
Büyükşehir teknisyenlerinin bir ön sonuca varmaları yaklaşık altı saat sürdü.
Moskova'da halihazırda yürütülen daha kapsamlı bir inceleme, konteynerin gama radyasyonu ve güç kaynağını kaydetmek, alınan bilgileri toplamak ve işlemek için birimler içeren karmaşık bir sistemle donatıldığını ortaya koydu. Ek olarak, termolüminesan dozimetreler ve fotoğrafik kayıt ekipmanı vardı. Sistem tamamen özerkti ve insan müdahalesi olmayan bir bilgisayar tarafından kontrol ediliyordu.
Tüm bu fantastik ekipmanı dikkatlice inceleyen uzmanlar, konteynerin Nakhodka'dan Leningrad'a kadar bilgi toplayıp depolayabilen özel bir laboratuvar içerdiği sonucuna vardılar.
Uzmanlar ayrıca, benzersiz istihbarat sisteminin, atomik hammaddelerin çıkarılmasının gerçekleştirildiği yerlerin yanı sıra işlenmesi için üretim tesislerinin varlığını kaydettiğini de buldular. Nükleer üretim bileşenlerinin taşındığı taşımayı tespit edebildi ve hatta hareketinin yönünü bile belirleyebildi.
Radyoaktif radyasyonun en yoğun olduğu yerlerde, konteynerin havalandırma kapıları otomatik olarak açıldı ve demiryolu hattının her iki tarafında birkaç kilometre derinliğe kadar çevredeki arazinin fotoğrafları çekildi. Radyasyon göstergeleri ve fotoğraf kaydı, kilometre sayaçları, belirli bir nesnenin tam olarak nerede olduğunu belirlemeyi mümkün kıldı.
Böylelikle mucize laboratuvarı, atomik nesnelerimizin hareketini kurmak ve kontrol etmek için tüm Trans Sibirya Demiryolu boyunca oldukça geniş bir alanı gizlice araştırmayı mümkün kıldı.
... General Krasilnikov ilişikteki belgelerde vazoların neden belirtildiğini anladı. Shotiku'ya örneğin bambu hasırların nakliyesinden bahsedin ve yükleyicilerin kapları nasıl işleyeceğini kim bilebilir ve fayans ürünleri kırılgan ürünlerdir ve özellikle dikkatli bir tutum gerektirir. Açıkçası, nakliyeciler, kırılgan eşyaları kargo olarak ilan ederek, işçilerimizi son derece dikkatli bir şekilde yükleme operasyonları yapmaya zorlayacaklarını umuyorlardı. Ve bu, en değerli ekipmanın (uzmanlarımız bunu 200 milyon dolar olarak tahmin etti!) Hedefine güvenli ve sağlam bir şekilde varacağının garantisidir. Tabii ki, firma aynı zamanda hassas elleçleme gerektiren aynı derecede kırılgan bir kargo olan tüketici elektroniğini de gösterebilir, ancak bu durumda konteynerlerin soyulmayacağına dair hiçbir garanti yoktu. Platform açık ve korumasız.
Tekerlekli laboratuvar aşağıdaki şemaya göre kullanıldı: SSCB topraklarının derinliklerine bir korsan baskını tamamlandıktan sonra, Hamburg'dan Amerika Birleşik Devletleri'ne nakledilecekti ve bilgiler kaldırıldıktan sonra Japonya'ya geri gönderildi ve her şey baştan tekrarlanacaktı.
"Atlıkarınca" nın kaç devrim yaptığını tespit etmek mümkün değildi. Laboratuvarın açığa çıkarılmasından ve kamulaştırılmasından önce, kapların yalnızca toprak vazo içerdiğini umabilirdik. Konteynerlerin gerçek sahipleri önce birkaç deneme uçuşu yapmış olmalı ve ford'u bilmeden suya girmemeliydi!
... Merkezi İstihbarat Teşkilatı ile suç ortaklığı şüphesiyle düşen "Shochiku" liderliği için kolay olmadı. İşini pazarımızda sürdürmek için Japon şirketi Hideyo Arita'nın başkanı, SSCB Bakanlar Kurulu Başkanı ile randevu almak için acilen Moskova'ya uçtu. Nihayet bir dinleyici kitlesine ulaşan Başkan, Bakanlar Kurulu'na davayı kamuoyuna açıklamaması için gözyaşları içinde yalvardı. O, Japon tarafının tazminat olarak önemli bir meblağı derhal Rus hazinesine aktaracağına yemin ederek güvence verdi. KGB liderliğinin, Arita'nın parayı kendi cebinden - kasiyerin ofisinden ve elektronik mucize ekipman üretimi için kalan gizli Amerikan şirketinden - koymadığına dair hiçbir şüphesi yoktu.
Bugünün Rusya'sına gelince, ciddi analistler bugün Japonya'nın onu eşit bir ortak olarak değil, yalnızca yaşam desteğinin ihraç kaynağı olarak gördüğü konusunda hemfikir. Ve zaman zaman Rusların doğal kaynak depolarına açıkça korsan baskınları yapıyor ...
Yükselen Güneş Ülkesinden Karavanların Sırları
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter