Johan Christian Dahl – Stalheim’dan Manzara
Stalheim’dan Manzara adlı resimde, doğanın tüm unsurları tam ve doğru detaylara boyanmıştır. Bu, uzak mesafeden normal olarak daha az net olması gereken en uzak dağlık bölgelerde bile geçerlidir.Bu ayrıntıları görmek için lütfen fotoğrafı kaydırarak diğer fotoğraflara göz atın. Bu ayrıntılar, doğaya dair gerçek bir bakış açısıyla ayırt edilemez. Elde edilen etki çorak dağların ezici yakınlığını arttırır. Onları insanlara yaklaştırıyor. Meralar kayalar ile karşı karşıyadır, kayaçlar akan suya karşıdır, nehir ağaçların ardında kaybolur, ağaçlar kütüklerin inşası için hizmet vermek üzere kesilir ve ateşe ısıtılır. Ortadaki yalnız bir huş ağacı, ölü ve parlak bir kahverengi gövde haline geldi. Fakat ölü ağacın arkasında yeni yeşil yaprakların hayatıyla dolu yeni yeşil çalılar var.
Stalheim’dan Manzara hiç şüphesiz seçkin bir romantik resimdi. Romantistler, rüyalardaki gündelik kasvetli hayattan, el değmemiş doğada, yalnızlık içinde ve saflık, sevgi ve masumiyetin hala eylem için ana nedenleri olduğu tarihin kahramanlık, tarihî zamanlarında kaçış aradı. Her ne kadar bu gibi romantik fikirler herhangi bir yüzyılın resimlerinde ima edilmiş olsa da, bu romantik nostalji, 19. yüzyılın başlarında sanatçıların ana yol göstericiliğine dönüştü. Romantizm, rasyonel Aydınlanma dönemine bir tepki oldu. Ressamlar ve yazarlar bu dönemde Roma Katolikliğini yeniden canlandırdılar. Romantizm, özellikle, Norveçli Dahl, Fearnley ve diğerleri gibi kuzeyli ressamlar ve Alman peyzaj ressamları tarafından uygulanan görsel temsiliydi. İskandinavlar ve Almanlar, manzaralarda romantik kaçış buldular. Elbette en bozulmamış doğa sahneleri Norveç’te bulunabilir. Burada, doğanın tüm unsurları çarpışıyor: deniz, kara, dağlar.