...Ve nihayet, hiçbir güç birliği, cephe birliği vb. gerekçe işçi sınıfının politik hareketinin, partisinin, öbür güç ve hareketlerden ayrı ve bağımsız varlığını, niteliğini, eylemini korumayı ve geliştirmeyi ihmal ettiremez, sosyalistler için ikinci plâna attıramaz.../Behice Boran
İleri bir toplum olmanın temel şartı ağır sanayi temeline dayanan hızlı bir sanayileşmedir. Geri kalmış toplumlarda bu iş özel teşebbüs eliyle başarılamaz. Esasen özel teşebbüsün böyle bir isteği de yoktur. Özel teşebbüs kâr peşindedir. Geri kalmış, "Komprador" kapitalizminin egemenliğindeki toplumlarda, özel teşebbüs ancak kapkaç işlerine; dış ticaret, lüks konut; inşaat gibi işlere; ya da normal ithalattan daha da kârlı bir ithalat çeşidi olan "montaj" sanayiine yatırım yapar./Mehmet Ali Aybar
Büyük insanlık için ölen insanların yüceltilmesi, dinlerden, kahramanlık efsanelerinden bize kalan bir mirastır. Bu mirastan kopamıyoruz. Bu miras bizi yitirip bitiriyor, bizi götürüp bilimin karşısına dikiyor. Bu miras bizi ölen insana ve kendimize yabancılaştırıyor.”
Kürt solunu Türkiye solunun ağırlıklı akımlarından ayıran, belki de, Kemalizme yönelttiği radikal eleştiriler idi. Ama, PKK örneği, Kemalizmin bir "pattern" olarak sorgulanmadığını, tam aksine "tek parti, tek ideoloji, kutsallaşmış tek adam" prensibinin pekala Kürtleştirilebileceğini de göstermekteydi.
Aynı şekilde, 1920'li yıllarda bazı Irak ve Türkiye Kürtlerinin Sovyetler Birliği ile temasa geçmeye çalıştıkları, kendi adıyla bilinen bir isyanın lideri olan Şeyh Mahmud Bezirci'nin Lenin'e bir mektup yazdığı, bir Kürt delegasyonunun Sovyet temsilcileri ile görüştüğü, Türkiye'de kurulan ve Şeyh Said isyanının örgütleyicisi olarak kabul edilen Azadî Cemiyeti'nin de Sovyetler Birliği ile temasa geçmeye çalıştığı bilinmektedir. Fakat bu temas arayışlarının, aralarında 1919-1922 dönemi Kemalist hareketinin de bulunduğu diğer bazı hareketlerde gözlemlendiği gibi, pragmatik nedenlere dayandıklarını, Sovyet yanlısı bazı söylemlere rağmen, ideolojik bir mahiyete sahip olmadıklarını söyleyebiliriz. Daha sonraki aşamalarda, Komintern, Türkiye Komünist Partisi ve Sovyetler Birliği'nin Kürt hareketine büyük bir kuşkuyla yaklaştıkları, Hoybun-Taşnakutyan ittifakı ile gerçekleştirilen Ağrı Dağı İsyanı'nın Sovyetlerin de askeri yardımıyla bastırıldığı bilinmektedir. Irak Komünist Partisi'nin "Kürtlerin tam istiklalini" destekleme vaadine rağmen, Sovyetler Birliği'nin Türkiye yanlısı siyasetinin Ortadoğu'nun tümündeki Kürt milliyetçilerini "sol"dan uzaklaştırdığını düşünebiliriz.
Kürt solu Leninizm öncesi —hatta sınıf savaşları teorisi olarak Marksizm öncesi— Marksizmin yabancılaşma konusundaki açılımlarının farkına bile varamadı. Bu anlamda, Türkiye, Ortadoğu ve "azgelişmiş ülkeler" sol hareketleriyle ortak bir kaderi paylaştı. Aynı şekilde, 1960'larda daha çok sosyal mücadeleler olarak anlaşılan bir soldan, giderek, bir ideoloji olarak kabul edilen bir sola, bir mücadele geleneği ve sosyalizasyonu olarak algılanan "teşkilat"tan, her şey ve tek şey anlamına gelen Leninist partiye geçiş de, Kürt solunun önüne önemli bir handikap olarak çıktı. Bazı Kürt partiler bu engeli "sosyal demokratlaşma" yoluyla aşmaya çalıştılar, Kürt solunun en radikal misalini oluşturan PKK ise, çözümü liderin kutsallaştırılmasında aradı ve buldu.
EĞİTİM-ÖĞRETİM-AHLAK-MEDENİ BİR NESİL İNŞASI kapsamında tedkikat, taharri için okumaya başladığım eser
Biz öyle bir medeniyetten geliyoruz ki, din, ahlak, bir arada yaşama kültürü, bilim aşkı... Herşey var. Hepsi birarada ve beraber. Böyle bir medeniyeti ve altın çağı tekrar insanlığa kazandırmak yerine böyle içi boş, ciddi bir dayanağı olmayan söylemlerle insanlarımızı meşgul etmemek ve oyalamamak lazımdır. (Alıntı)
Çağımızın insanlarının akıl ve kalbine birlikte hitap edecek ve bu zamanın manevî hastalıklarına doğru reçetelerle oluşturulmuş" gerçek manada bir din eğitiminin bu ülkenin hiçbir kurumunda verilmemesidir. Problem nedir biliyor musunuz? Gerçek manada bir inancın, güzel ahlakla ve her şeyden evvel gerçek manada insan olmakla ilişkilendirilmiş bir Islam inanci ve yaşayışının öğretilmemesidir (Alıntı)
Behice Boran'ın eski baskısı tip yayınlarından okumuş olduğum seçmeleri yeni bir basım ile kolektif yayınları ev sahipliği yapmış. Sevgili Behice Boran Tip başkanlığını yürüterek Türkiye'de kolektif bilinci uyandırmasıyla beraber sosyalizm adı altında birçok çalışma yapmıştır. Behice Boran Türkiye'nin kronolojik siyasi düzlemini, sosyalizmi ve sosyolojik yönüyle de Türkiye'nin çetin zamanlarına karşı göğüs gererek Sosyoloji kürsüsünden alınmıştır. Yaşamı zorluk, mücadeleyle geçmesine rağmen politikacıların acımasızca faşist zihniyeti ile baş edemedi Behice Boran hocamız ve Brüksel'de son nefesini verdi, ama yine de Ulusu bilince; işçilerin sendikalaşmasına, eşit hak ve sosyalizm ruhunu insanların üzerinde uyandırarak göçtü. Anıyorum hocamı...