Ülkemizde Otizimli bireyler ve gelişimlerin tahibi konusunda bir izleme ve araştırma olmadığı için,bu konusunda bir Iowa Üniversitesi’ndeki bir araştırmayı paylaşmak istedim.
Iowa Üniversitesi Araştırmacıları, ABD ‘de 3-7 yaşları arasındaki 30.000 çocuğun aileleriyle temasa geçti. Hane halkının yetişkinlerine, bir doktorun çocuğun bir çeşit ASD olduğunu kendisine bildirip bildirmediğini sordukları 2014-2016 yılları arasında soruldu.
Otizm nedir?
Otizm spektrum bozukluğu (ASD), beynin nasıl işlev gördüğü farklarından kaynaklanan gelişimsel bir sakatlıktır. ASD’ye sahip insanlar farklı şekillerde iletişim kurabilir, etkileşim kurabilir, davranabilir ve öğrenebilir.
Araştırmada, temsili örnek yaş, cinsiyet ve etnik köken arasındaki farklılıklara göre ayarlandı ve sonuç olarak 2014 ve 2016 yılları arasında otizm oranlarının önceki yıllarda bildirilen ASD oranlarına göre arttığını gösterdi. Spesifik olarak, 2014’te, katılımcıların% 2.24’ünde sırasıyla 2015 ve 2016’da% 2.41 ve% 2.56’ya kıyasla ASD vardı. Yeni bir yazının yazarları, istatistiksel olarak anlamlı olamayacak kadar hafif bir artış eğilimi gösterdi ancak yeterli olmadığını bildirdi. Bu nedenle ekip, ASD sıklığında üç yıllık çalışma süresinde belirgin bir artış olmadığını belirtti.
Büyük bir uyarı, bu ASD teşhislerinin doğrudan eğitimli bir sağlık çalışanı tarafından ölçülmek yerine kendiliğinden rapor edildiğidir. Bunun nedeni, anketin otistik prevalans oranının ~% 2.4 olduğu neden% 1.46 olan Otizm ve Gelişimsel Engelliler İzleme (ADDM) ağı tahmininden daha yüksek olduğunu açıklıyor . İkinci değerlendirme, ebeveynler ve bakıcılar tarafından bildirilen teşhislerden ziyade eğitim ve sağlık değerlendirmesinden elde edilen verileri kullanmaktadır.
Sonuçlar, 2012 yılından beri bir plato oluşturan diğer anketlerle de uyuşuyor gibi görünüyor. Örneğin ADDM Ağı, 2002 ile 2010 yılları arasında% ~ 123’lük bir artış kaydetmesinin ardından, 2010 ile 2012 yılları arasında ASD oranlarının düzleştiğini tespit etti. Sadece 10 yıllık bir döneme ABD Eğitim Bakanlığı, ülke çapında otizm oranının yüzde 657 oranında arttığını bildirdi. 1966’da, araştırmacılar 2,500 çocuğun yaklaşık 1’inde otizmin olduğunu tahmin ettiler. Bugün, Hastalık Kontrol ve Koruma Merkezleri (CDC) ABD’de 68 çocuğun 1’inde otizmin olduğunu tahmin ediyor . Bu büyük yükseliş bazı insanlara, bir ‘otizm salgınıyla’ uğraştığımızı iddia etmelerine yol açtı.
Bu tanımlayıcı bir çalışma olduğu için, yazarlar bulguları açıklayabilecek nedensel bir ilişki kurmaya çalışmadılar. Ancak uzmanlar, genetik ve çevresel risk faktörlerinin de rol oynayabileceğini belirtmekle birlikte, ASD teşhilerinin çoğunun giderek artan bir otizm için farkındalığa sabitlenebileceğini ve durumun teşhis kriterlerinde değişiklik yapabileceğini söylüyor. Teşhis ilk kez 1943’de Leo Kanner tarafından yapıldığından otizm tanımımız önemli ölçüde değişti ve otizm spektrumu önemli ölçüde genişledi.
Aşılar hiçbir şekilde otizme neden olmaz – sadece ABD’de değil dünyanın birçok yerinde birçok soruna neden olan bilimsel bir iddia, pek çok ebeveyn çocuklarını aşılamayı reddediyor. Araştırmalar aşı aşıları ile ASD geliştirme arasında bağlantı olmadığını gösterdi.