Vurgu Terimi Hakkında Bilgiler
Türkçe-Dil Bilgisi Terimi Olarak Vurgu:
Sözcük içinde bir hecenin, cümle içinde bir sözcük ya da sözcük grubunun diğerlerine göre daha baskılı, kuvvetli söylenmesine vurgu denir. Vurgunun kelime vurgusu, cümle vurgusu, anlam vurgusu ve ünlem vurgusu gibi türleri vardır.
Edebiyat Terimi Olarak Vurgu:
1- Konuşma, okuma sırasında bir hece veya kelime üzerine diğerlerinden daha farklı olarak yapılan baskı, aksan.
2- Sözcüklerde, cümlelerde, dizelerde yan yana gelen sözcüklerin kimi hecelerin ötekilerine oranla daha dik ve baskılı söylenişi.
Tiyatro Terimi Olarak Vurgu:
1- Oyun düzeninde tasarımın bir öğesi. Bir uygulamada çeşitli yöntemlerle kişiler, yığınlar, eşyalar ve simgeler vurgulanır. Yönetmenin önemli işlerinden biri, seyircinin en çok gözüne çarpması gereken şeyi seçmesidir. Vurgu, gövde görünüşleri, değişik alanlar, ilişkiler, karşıtlıklar, yükseltiler ve benzeri şeylerle sağlanır.
2- Sahne konuşmasında bir tümceyi, belli bir durum içindeki anlamını doğru vererek söylemek için uygun sözcükleri yoğunlaştımakta kullanılan ses vurgusu.
Diksiyon ve Hitabet Terimi Olarak Vurgu:
Konuşma, okuma sırasında bir hece veya kelime üzerine diğerlerinden daha farklı olarak yapılan baskı, aksan.
Sanat Terimi Olarak Vurgu:
İzleyicilerin dikkatini çekmede etkin olan sanatsal faaliyetler içinde bir alan. Bu alanlar genellikle zıt-kontrast ölçüler, şekiller, renkler ya da diğer farklı yapılar.
Müzik-Dans Terimi Olarak Vurgu:
Müzikte vurgu Accent yani > işareti ile belirtilir. Üzerine konduğu notanın ya da akorun diğerlerine göre daha vurgulu çalınmasını gerektirir.
Benzer Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri:
Çekimli Eylem: Kip ve kişi eki alarak yüklem olmuş eylem.
Ünlü Daralması: Yanlarında geniş ünlüleri daraltma etkisi yapan bazı ünsüzlerin etkisi altında geniş ünlülerin "a >ı, o > u, e > i, ö>ü " biçimindeki daralma olayı. Ö
Biçim Bilgisi: Sözcükleri yapı yönünden inceleyen dil bilgisi kolu. Etimoloji, köken bilgisi, yapı bilgisi.
Sürerlilik Fiili: Bir fiilin -A zarf fiili şekli üzerine dur-, gör-, kal-, gel- gibi tasvirci yardımcı fiillerin getirilmesiyle kurulan, oluş ve kılışa süreklilik özell
Beyit: Aralarında anlam ilişkisi bulunan iki dizeden oluşmuş koşuk parçası.
Yapma Dil: Doğal yollardan oluşmayan, geçmişi olmayan, kültür dili, ana dil ve ana dili özelliği göstermeyen dil.
Zincirleme Sıfat Tamlaması: Bir sıfat tamlamasının tamlanan durumundaki kelimesinin +lı/+lı, +sız/+suz vb. sıfat yapım ekleriyle sıfat durumuna sokulması veya tamlananın sıfatını
Bağımlı Sıralı Tümce: Anlam bakımından birbirine bağlı olan ve özneleri, tümleçleri veya yüklemleri ortak bulunan tümceler.