AMAÇ: Bu çalışmada işitmesi normal olan ve işitme kaybı olan hastalarda tinnitus olan ve distorsiyon ürünü otoakustik emisyon (DPOAE) olmayan kulaklar değerlendirildi ve tinnitus semptomları tinnitus şiddet indeksi (TSI) ve tinnitus handikap envanterine (THI) göre her iki grupta da sınıflandırıldı.
YÖNTEMLER: Çalışmaya tinnitus semptomu olan toplam 102 hasta dahil edildi. Bu hastaların 48inin (32 erkek, 16 kadın; ort. yaş 45±8.9 yıl) işitmesi normal olup, 54ünde (42 erkek, 12 kadın; ort. yaş 52±12.1 yıl) işitme kaybı vardı. Hastalara pür ton odyogram, yüksek frekanslı odyometre ve DPOAE uygulandı. Hastaların tinnitus semptomları TSI ve THI ile değerlendirildi.
BULGULAR: İşitmesi normal olan gruba kıyasla, işitme kaybı olan grupta anlamlı düzeyde daha yüksek tinnitus şiddeti gözlendi (p=0.024). Gruplar arasında tinnitustan etkilenen frekans açısından anlamlı bir benzerlik vardı (p<0.001). Tinnitus şiddet indeksi ve THI, iki grup arasında anlamlı düzeyde benzer bulgular gösterdi (p<0.001). İşitmesi normal olan grupta tinnitus olmayanlara kıyasla, olan kulaklarda DPOAE ile 1000 Hz, 2000 Hz, 3000 Hz, 4000 Hz ve 6000 Hz frekanslarında anlamlı bir azalma saptandı (p<0.05).
SONUÇ: Çalışma bulgularımız işitme kaybı olsun veya olmasın, TSI ve THI uygulanan hastaların gündelik yaşamda tinnitustan aynı oranda etkilendiğini, ancak işitme kaybı olanların tinnitus şiddetinin daha yüksek olduğunu göstermektedir. İşitmesi normal olan hastalarda DPOAE yanıtları azalmış olabilir; bu yanıtlar özellikle düşük frekanslı tinnitusta daha belirgin olabilir.
OBJECTIVE: This study aims to assess ears with tinnitus and without distortion product otoacoustic emissions (DPOAE) in patients with and without hearing loss and to classify the tinnitus symptoms on the basis of tinnitus severity index (TSI) and tinnitus handicap inventory (THI) in both groups.
METHODS: A total of 102 patients with tinnitus symptoms were included in the study. Of these patients, 48 had (32 males, 16 females; mean age 45±8.9 years) normal hearing and 54 patients (42 males, 12 females; mean age 52±12.1 years) had hearing loss. Pure tone audiogram, high-frequency audiometer and DPOAE were applied to patients. Tinnitus symptoms of patients were assessed with TSI and THI.
RESULTS: Significantly higher tinnitus severity was monitored in group with hearing loss compared with group with normal hearing (p=0.024). There was a significant similarity in the frequencies affected from tinnitus between the groups (p<0.001). The TSI and THI showed significant similar results between two groups (p<0.001). A significant decrease was found in ears with tinnitus in frequencies of 1000 Hz, 2000 Hz, 3000 Hz, 4000 Hz and 6000 Hz with DPOAE compared to the ears without tinnitus in group with normal hearing (p<0.05).
CONCLUSION: Our study results show that patients with TSI and THI are affected by tinnitus at the same rate in daily life whether they have hearing loss or not, but those with hearing loss have a higher tinnitus severity. Decreased DPOAE responses can be found in patients with normal hearing, which can be more profound in low-frequency tinnitus, particularly.