Son İngiliz "ağır siklet", 1966 yılına kadar İngiliz ordusuyla hizmette kaldı. Bu noktada nihayet ordudan yeni ana muharebe tankı Şefi tarafından görevden alındı. FV 214 Conqueror tarafından inşa edilen az sayıdaki ağır tank, İngiliz endüstrisi tarafından çok iyi yönetilen ve ortaya çıktıkça modernizasyon için mükemmel bir rezerve sahip olan daha önceki ve daha hafif tank Centurion'un sürekli rekabetiyle açıklandı.
Projenin tarihçesi FV 214 "Conqueror"
A43 Black Prince tank projesinin İngiltere’de kapatılmasının ardından, İngiliz Ordusunun yeni bir piyade eskort tankına ihtiyacı vardı. Böyle bir savaş aracının rolü, A45 geliştirme şirketi English Electric proje tankını tanımladı. Savaş aracının tasarım ağırlığı 56 ton, maksimum hız ise 30 km / s idi. Tankın ilk prototipinin 1946 yılında inşa edilmesi planlandı, ancak İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra İngiliz ordusunda "seyir" ve "piyade" tanklarından vazgeçilmesine karar verildi. Bunun yerine, FV 200 ve tabanındaki diğer muharebe araçlarının atanması altında "kendiliğinden tahrikli topçu teçhizatları (SAU) ve zırhlı personel taşıyıcıları" altında bir "evrensel tank" oluşturma programı başlattılar.
Başlangıçta, Centurion böyle bir tankın rolünü üstlendi, ancak İngilizler başlangıçta FV 41 endeksini alan yeni tank için önemli olan modernizasyonun kaynağını yetersiz gördü. Bu prototip daha güçlü bir silah, daha fazla zırh ve modifiye edilmiş bir şasi ile büyütülmüş bir Centurion'du - FV 201 tankının her tarafında Centurion'dan 201 yerine 8 yol tekerlekleri vardı. Tankın silahlanmasının 6-pounder (20-mm) olması gerekiyordu. Ek olarak, şasisine bir dizi dar uzmanlık savaş aracı da dahil edildi ve bu nedenle tankın ilk prototipi yalnızca 83,9 yılında test edildi.
Zaten 1949’te, İngilizler durumu tamamen yeniden gözden geçirdi ve çok sayıda çok sayıda özel proje geliştirmenin pratik olmadığına karar verdi ve dolayısıyla FV 200 programındaki tüm projeler, BREM’in dışında, kapatıldı. Buna ek olarak, 20 kiloluk tank silahı Centurion taretine mükemmel bir şekilde uyar. Aynı zamanda, Sovyet ordusunun bazı bölgelerinde yeteri kadar çok sayıda EC-3 ağır tankının ortaya çıkmasıyla bağlantılı olarak, FV 201 projesinin sürdürülmesinin fizibilitesinin ortaya çıktığı sorusu - bu İngiliz “ağır” Sovyet kardeşlerine karşı koyamadı. Projenin, Sovyet tanklarına, özellikle de II. Dünya Savaşı'ndaki eski müttefikleri üzerinde büyük bir etki yaratan EC-3'e dayanabilecek ağır bir tankın gerekliliklerine uygun olarak yeniden tasarlanmasına karar verildi.
Yeni İngiliz projesine göre, FV 201'ten ödünç alınan gövdeye, 120-mm'lik bir tabanca yerleştirilen yeni bir tasarım kulesi kurulmuş, yeni proje FV 214 olarak belirlenmiştir. Bu projeye çok fazla zaman harcanması nedeniyle, kule halen geliştirilmekteydi ve İngiliz endüstrisi 120-mm tabanca ile ustalaştırılmadı, tankın orta versiyonunun FV 201 tank ve taret ile başlatılması önerildi. tankı "Centurion". Savaş aracının bu sürümü, 221'ta yeni bir FV1952 "Caernarvon" tanımı aldı, bu tank teste tabi tutuldu, ancak İngiliz Ordusu tarafından kabul edilmedi. Aynı zamanda, “Fatih” resmi ismini alan FV 214 tankının tasarımı da değiştirilmeye devam edildi. Bu bağlamda, ilk ağır tanklar Fatih, dükkandan yalnızca 1955 yılında çıkabildi.
İnşaat açıklaması
Ağır tank FV 214 Conqueror, klasik düzen şemasına göre tasarlandı, motor bölmesi gövdenin arkasına yerleştirildi. Silah, gövdenin orta kısmında, 360 derece dönen bir kuleye yerleştirildi. Tankın tareti tek bir döküm parçasıydı. Kulenin ön yüzeyi güçlü bir zırh eğimi ile ayırt edildi, buna ek olarak, kule iyi gelişmiş bir besleme nişiyle ayırt edildi. Ağır bir tankın zırhı monolitikti, haddelenmiş zırhlı plakalardan (tank gövdesi) ve döküm parçalardan (kule tankları ve taret) yaratıldı. Aynı zamanda, önden projeksiyonda bile, tankın zırhı, o sırada yaygın şekilde dağıtılan kümülatif füzelere ve mermilere karşı yeterli koruma sağlamamıştır.
Tank taretinin alnında 176 mm rezervasyon yapıldı, tabanca maskesi 200 mm, taretin yan tahtası 89 mm ve yemi 51 mm idi. Kulenin yanları boyunca altı adet namlulu el bombası fırlatıcıya yerleştirildi. Tekne zırhı zayıftı. Teknenin ön zırhı 130 mm, zırh plakası 60 derecelik bir açıyla yerleştirildi, bu nedenle FV 214 "Conqueror" tankının önden çıkıntısında zırhın azaltılmış kalınlığı 260 mm idi. Tankın yanları, 6-mm toplam biriktirme süzgeciyle örtülmüş ekranlar, sadece 51 mm idi, gövde kıçı, aynı kalınlıktaki zırhla kaplandı.
Ağır tankın kalbi, HP 12'in gücünü geliştiren Rolls-Royce Meteor M120 VN XX-silindirli karbüratör motoruydu. 810 rpm'de. Buna ek olarak, tankın santralinde 2800 HP'nin gücünü geliştiren yardımcı bir motor vardı. Yardımcı elektrik santrali, elektrikle savaş aracının sayısız sistemini sağladı (savaşın dışında, ana motor tarafından çalıştırılan sadece bir jeneratör vardı). Meteor sıvı soğutma motoru, emme manifoldunda doğrudan bir yakıt enjeksiyon sistemi ve bir supercharger ile donatılmıştı. Yakıt depolarının kapasitesi 29 litreyi biraz aştı, bu yakıt rezervi 1000 km'nin geçmesi için yeterliydi. Tankın maksimum hızı 160 km / s hızını geçmedi.
Mekanik olarak kontrol edilen bir ana sürtünme kuru sürtünme torku sayesinde, 5 savaş aracının ileri hızlarını ve iki geri hızını sağlayan, senkronize olmayan dişli kutusuna iletilir. Dişli kutusu, dövüş aracına her bir hız için sabit bir dönme yarıçapı sağlayan bir pivot mekanizma ile birleştirilmiş bir ünite halinde bir araya getirildi (beşinci sıradaki 140 ayağından birinci viteste 16 ayağına ve ayrıca nötr viteste bir pist etrafında dönmesine izin verildi).
Conqueror tankının süspansiyonu, kilitli çift montajlı silindirlerin 8 arabalarından (her bir tarafta 4 arabalarından) oluşuyordu. Şok emiciler değildi. Süspansiyonun elastik bir elemanı olarak yatay olarak düzenlenmiş bükülmüş yaylar üçlü kullanılmıştır. Tırtılın üst dalı, 4 destek silindirlerine dayanıyordu. Arka tekerlekten çekiş. Tankın izleri küçük, metal. Uzmanlar, hem ağır bir tankın hem transmisyonunun hem de süspansiyonunun oldukça arkaik bir çözüm olduğunu belirtti. Sürücüden büyük bir beceri seviyesi talep etmişlerdi ve ayrıca özellikle 60 tonu aşan ağır tankın ağırlığını göz önünde bulundurarak, araca birçok sorun ekleyerek dikkatli bakıma ihtiyaç duydular.
Ağır tankın mürettebatı dört kişiden oluşuyordu. Sürücü koltuğu sağda, tank gövdesinin önüne yerleştirildi. Muharebe aracının komutanı taret nişindeydi ve 124,4 santimetre tabanına sahip stereoskopik bir uzaklık ölçer ve uzaktan kumandalı bir 7,62-mm makineli tüfek ile donatılmış kendi yangın kontrol taretini (FCT - yangın kontrol kulesi) kontrol ediyordu. Bu taret dönüş bağımsız kontrole sahipti. Otomotiv, kulenin dönmesi durumunda bile taretin seçilen hedefe ulaşmasını mümkün kılmıştır (diğer bir deyişle, yangın kontrol kulesi, tank taretiyle aynı hızda ters yönde döndürülmüştür). Şarj aleti, tank tabancasının sol tarafında, topçunun yeri tabancanın sağ tarafındaydı. Tankın mürettebatının her üyesinin, savaş aracına girmek / çıkmak için kendi kapağı vardı. Tüm kapaklar benzer bir ilkeye sahipti: kapak, oturduğu yerden kalktıktan sonra yana doğru hareket ediyor.
"Fatih" in ana silahı bir yivli 120-mm silah L1 idi. Silah dikey bir düzlemde stabilize edildi, ancak atış durma noktasında gerçekleştirildi. Bu silahın mühimmatına yalnızca yüksek patlayıcı zırh delici ve zırh delici alt kalibreli mermiler dahil edildi, yalnızca 35 atışları tankta ayrı yüklendi. 7,62-mm makineli tüfek ve aynı kalibreli uzaktan kumandalı uçaksavar makineli tüfek, tank komutanının kapağının sol tarafına tarak taretinin üzerine monte edildi, yardımcı silahlanmanın rolünde yardımcı bir silah görevi gördü, komutanın kendisi de uçaksavar makineli tüfekini ateşledi. İki makineli tüfek mühimmatı, 7500 kartuşlardan oluşuyordu.
Tankın yaşanabilir alanının şiddetli gaz kirliliğini önlemek için, L1 top özel olarak bir ejektör ile donatıldı ve tank taretine oldukça karmaşık bir kartuş kılıfı çıkarma mekanizması yerleştirildi. Bu mekanizmanın kapağı, topçunun işyerinin hemen arkasındaydı. Bununla birlikte, pratikte, sık sık reddetmeleri, bir savaş aracının komutanını, astarı tanktan bağımsız olarak atmaya zorladı. Yükleyici, ambarını açmaya ve silahtan her atıştan sonra kartuş kılıflarını atmaya zorlandı.
"Fatih" in asıl görevi, uzun mesafelerde (özellikle ağır makinelerinde) düşman tanklarına karşı verilen mücadele olduğundan, tasarımcıların, ilk atışta hedefe ulaşma ihtimalinin yüksek olmasını sağlamaları gerekiyordu. Bu sorunu çözmek için (o zamanlar yüksek hızda ve yeterince kompakt balistik çözücüler yoksa), İngilizler, tank ekibinin tespit edilen hedefe ulaşma eylemleri örneği ile açıklaması en iyi şekilde gösterilen bir sistem yarattı.
Periskop görüşte düşmanın tankını bulan Conqueror, ağır tankın komutanı tareti çevirdi ve görüş aynasını görüş alanının ortasına yatırdı. Aynı zamanda sol mercekte, topçu görüşü ile birleştirilen menzil ölçeği görüntülenir. Stereoskopik bir uzaklık ölçer kullanarak hedefe olan mesafeyi belirleyen tank komutanı, kendi görüşünün ve nişancının görüşünün ölçeklerinde (bir elektrik tesisatçısı yardımıyla) uygun düzeltmeyi yaptı. Bundan sonra, taretin kontrol kolundaki düğmeye basarak, tank taretini tespit edilen hedef yönünde dönmeye zorladı, kendi görüş hattını ve nişancı görüşünü birleştirdi (taret kuleye göre ters yönde dönebildi, görünümü kaybetmeden). Tüm hareketler doğru yapılmışsa, hedef topçunun görüş alanı gözüyle göründü ve tabanca zaten istenen yükseklik açısına sahipti.
Prensip olarak, tank komutanının kendisi daha sonra silahtan bir atış yapmayı başardı, ancak topçu tankın yuvarlanma açısını hesaba katan ek bir cihaza sahipti (eğri bir saydam tüpteki bir topdu, ona uygulanan amacı düzeltildi) Bir savaş aracının komutanı. Bu nedenle, topçu kendi üzerinde kontrol altına aldı, son değişiklikleri yaptı ve silahı vurdu. Komutan, çekimin sonucunu izledi ve ya yeni hedefler aramaya başladı ya da ilk vuruşun gözlemlenen yerinde gerekli değişiklikleri yaparak yeniden atış yapma emri verdi. Eğer ağır tank 2,5 km / s'den daha yüksek bir hızda hareket ediyorsa, silah dengeleme sistemi otomatik olarak çalışmaya başlamıştır, ancak bu, savaş aracı neredeyse durduğunda veya sadece hareket etmeye başladığında o anlarda topçu için güçlüklere neden olmuştur.
Ağır tankın uzmanlığının darlığı ve önemli teknik sorunların yanı sıra, genel olarak düşük güvenilirliğin yanı sıra kaderi üzerinde olumsuz bir etkisi oldu. İngiltere'de geliştirildikten sonra, Centurion tankı için tasarlanmış büyük bir 105 mm L7 top, çok sayıda sömürü ve büyük Conqueror tankı mühürlendi. 1966’te bu türden son tank hizmet dışı bırakıldı. İronik olarak, birçok FV214 ağır tankı, son sığınaklarını, askerlik görevlerinde kendilerinin yerine koymak zorunda kaldıkları Centurion tankları için hedef olarak kullanılan depolama alanlarına buldular.
Tankın modifikasyonları:
Fatih Mk.I - ilk seri değişiklik, hepsi 20 tank toplandı.
Fatih Mk.II, yılın 1958'unun ana seri modifikasyonudur; topun kaldırılması için geliştirilmiş bir mekanizma, taret döndürme mekanizması ve yangın kontrol sisteminin bazı yeni enstrümanlarının montajı ile ayırt edildi. Bu modifikasyonun toplam 165 tankı üretildi.
Fatih ağır tankına dayalı makineler:
FV222 Mk.I ve FV222 Mk.II - BREM, sırasıyla küçük miktarlarda - 8 ve 20 birimlerinde piyasaya sürüldü.
Bugüne kadar, tank müzelerinin sergileri, İngiliz ağır tankları Conqueror'ın 5'ini ve üsleri üzerine inşa edilmiş üç BREM FV 222'i korudu. Bu ağır tanklardan biri de Kubinka'daki Rus Zırhlı Müzesinde sergileniyor. Bu tank, müzeler arası değişim programı kapsamında alındı.
FV 214 "Conqueror" nin performans özellikleri:
Kaba ölçüler: gövde uzunluğu - 7730 mm (ileri tabancalı - 11 600 mm), gövde genişliği - 3990 mm, yükseklik - 3350 mm.
Savaş ağırlığı - 64 ton.
Santral V şeklinde bir 12 silindir karbüratör motor Rolls-Royce Meteor M120, hp güç 810.
РњР ° РєСЃРёРјР ° Р »СЊРЅР ° СЏ Ѻкорость - 35 РєРј / С ‡.
Güç rezervi - 161 km.
Silahlanma - 120 mm tabanca L1 ve iki 7,62 mm makineli tüfek.
Mühimmat - 35 çekimleri ve 7500 kartuşları.
Mürettebat - 4 hakları.
Bilgi kaynakları:
http://rufor.org/showthread.php?t=2457
http://warspot.ru/3934-nesostoyavshiysya-zavoevatel
http://armyman.info/bronetehnika/tanki/10351-tyazhelyy-tank-fv214-conqueror.html
Açık kaynaklı materyaller