Ağustos olarak her yıl akıp gider eylül içine öyleydi (veya olabilirdi) neyi sona eriyor yaz ve romantize yad doğaldır. Ancak daha önce normal olan birçok aktivitede olduğu gibi, 2020 olayları bu sıradan mevsimsel nostaljiyi tekinsiz, akıllara durgunluk veren bir egzersize dönüştürdü. Tabii ki, benim için yazın herhangi bir şekilde özel olması fikri, uzun zaman önce, işgücüne girdiğimde öldü ve üç aylık bir tatil, "yılın geri kalanındakiyle aynı, sadece terli" oldu. Ve elbette, bir zamanlar seyahat ve dinlence için ayrılmış günler büyük ölçüde yalnızlık içinde geçirildiği için, yakın zamandaki hiçbir yaz daha az özel hissettirmedi. Ancak tüm bunlara rağmen, kendimi dikiz aynasına bakarken buluyorum ve bana tekrar parıldamak, 2020 Yaz'ımda inkar edilemez parlak bir nokta: "Kırmızı Lezzet . "
"Red Flavour" ("빨간 맛"), kendilerini kalabalık bir ortamda ayıran, bize saf neşe ve pürüzsüz reçeller getirmek için daha yüksek bir alemden gelen temel ruhlardan oluşan bir beşli olan K-pop kız grubu Red Velvet'in çalışmasıdır. sürekli olarak kalarak saha vocally saldırılamaz oldukları gibi derinden garip . Kavram ister yaz eğlencesi , ister neşeli cinayet olsun , ister… her nasılsa her ikisi de Irene, Seulgi, Wendy, Joy ve Yeri'nin malzemeyi bu beş kadına özgü bir şekilde yönetme ve uygulama yeteneği K-idol paradigmasını aşıyor mükemmel bir fotokopi makinesidir ve Seul'deki en bilgili plak yöneticisinin ancak tesadüfen hayal edebileceği bir grup kimliği yaratır. Örneğin, "Red Flavour" döneminde (ve o zamandan beri RV'nin schtick'in bir parçası) tanıtılan meyve görüntülerini ele alalım:
Her üyeye renk kodlu bir meyve atama hilesi, açıkça bir pazarlama toplantısından kaynaklanır, ancak "içi maviye dönüşen bir portakal", yalnızca Wendy'nin zihninden gelebilecek bir sol alan saçmalığıdır.
Red Velvet'i bu lanetli yazın başında keşfettim ve onlarsız ondan nasıl kurtulacağımı bilmediğimi söylemek abartı olsa da ... belki de fazla değil. Acımasız bir zamanda, onlar ve müzikleri hayatıma renk ve ışık enjekte ettiler ve onların hiçbir izi Day-Glo mutluluk kaleydoskopunu (bu arada, resmi olarak kullandıkları kelime) bu kadar sıkı bir şekilde yerleştirmedi. Kendilerini tanıtmak ) kalbimde "Kırmızı Lezzet" den çok.
İlk dinleyin - özellikle de benim gibi Korece konuşmuyorsanız - kusursuz bir pop şekerlemeden, şeker aşkına saf şekerden başka bir şey görünmeyebilir. Ve olabilir ve bunda yanlış bir şey olmaz. Ancak söz yazarı Kenzie ve besteciler Caesar & Loui'nin itibar etmemeyi ihmal edeceğim bu şarkı, o kusursuz şeker işçiliğini o kadar derin ve o kadar ısrarcı ki, yüksek fruktozlu mısır şurubunu somunlara ve balıklara dönüştürmek gibi mucizevi hissettirecek kadar ısrar ediyor. çokluk.
Bu noktada, “Red Flavour” un sözlerine aşinalığımın en iyi ihtimalle kesin olmadığı ve en kötü ihtimalle izlenimci olduğu konusunda (belki de bariz) uyarıda bulunmalıyım; Her ne kadar çeşitli çeviriler aradığım ve Korece-İngilizce sözlük uygulamalarından çıkardığım kadarıyla, en iyi yorum bile bana bir ana dili konuşan kişinin anlayışı hakkında bir fikir verebilir. (Değeri ne olursa olsun, harika " K-Pop Yoluyla Korece Öğrenin " blogu bana en net ve en kapsamlı içgörüyü sundu.) Yine de, bir şarkının gücü dinleyicinin hissettiği şeyde yatıyor, bu yüzden kendimi utandırmamaya çalışacağım. Böylesine sevimli ve eğlenceli bir melodinin beni güvenilir bir şekilde gözyaşlarına boğduğu mistik makineyi yerleştiriyorum.
"Kırmızı Lezzet" yüzeyinde, palmiye ağaçlarında, gökkuşağı kapılarında ve dondurmada sırılsıklam olan, psychedelic yaz aşkının hafif ve büyüleyici bir tasviri . Kabarcıklı melodi ve sözler, Joy'un eflatun saçları kadar ışıltılı ve Irene'in kısa patlamaları kadar kendine güvenen garip genç sevdalığını itiraf ediyor. Yine de, (eğer canlıysa) pop müzik bölgesinin altında, şarkıyı inkar edilemez bir şekilde itibari metaforunun özüne - bir ifşanın beklediği yere - doğru yürüyen heyecan verici bir motor var.
Başlangıçta, kahramanımız davasını şöyle ifade ediyor: "Kırmızı tadı bilmek istiyorum." (Çünkü yazla ilgili en sevdiği şey lezzettir.) Bu içten yalvarış, mısranın havadar bir genç aşkı dileğini taşır ve her nakaratın başında tekrarlanır. Kırmızı lezzet, çok kolay tahmin edilebilir, aşktır - belki de özellikle sizin aşkınız.
Ancak kırmızı tada - ve "Kırmızı Lezzet" de - basit bir yaz aşkından daha fazlası var. Bir sonraki dizede ve rap molasında, duygu ve renk yoğunlaşarak neredeyse ezici hale geliyor. (İçini ısırdıkça azar azar eriyen çilek aromasından başka ne bekleyebilirsiniz?) Eğlenceli ve cilveli cephenin altında ifade edilmek isteyen bir şey var. "Senden hoşlanıyorum TBH," diye bağırmanı istiyor. "Ben söylemeden anlayamaz mısın?" Seulgi merak ediyor. Ve tırmanış köprüsünde Wendy onu kirişlere bağlar ve koronun tekrarlanan "bilmek istiyorum" u net ve yankılanan bir öğütle takip eder: "Öyleyse söyle bana!"
"궁금해."
"그러니 말해."
"Bilmek istiyorum."
"Söyle bana."
Bu anın gücü, aciliyeti, saf savunmasızlığı beni her seferinde şaşırtıyor. İnsan deneyiminin kalbinde bir cevap ihtiyacından daha derin olan nedir? İtiraflarımızı şekerle kaplanmış gökkuşağı meyveleri ile süsleyebiliriz, ancak gerçek orada: arzumuzun adını vermek onu gerçek kılmaktır. "Bilmek istiyorum. Söyle bana."
Gençken aşık olmak kolay görünüyor, ama olgunlaştıkça yazın anlamının değişmesi gibi duygularımız da değişiyor. “Red Flavour” müzik videosunun güneşli coşkusuyla karışmış, gençlikten yetişkinliğe kadar tüm evrelerinden geçen hayat sahneleri. Kahramanımız bu zirvede duruyor ve yaz aşkının daha derin bir şeye dönüştüğünün farkına varmakla boğuşuyor. Bir metafor olarak meyve, yaratılış kadar eskidir ; biz onu arzuluyoruz, tadıyoruz, bilgi kazanıyoruz. Kırmızı tadı tattı ve şimdi anlıyor: Sezonu anlamlı kılan, manzaralar ya da duyular değil, bunları biriyle paylaşmak. Köşedeki şekerci dükkanı değil, oraya birlikte gitmenin hatırası. “Bilmek istiyorum” ile başladı ve “Öyleyse söyle bana” a geldi; ama şimdi biliyor ve şarkının son sözünde, kelimenin tam anlamıyla son sözünde şöyle diyor: "Yazla ilgili en sevdiğim şey… sen."
Bu, "Kırmızı Lezzet" in gizli dehasıdır: anlattığı yolculuk, tasarımına da yansımıştır. Estival cazibesinin altında, bir şarkının pofuduk küçük bir parçası gibi görünen şey, yüzeysel ve geçici görünen bir duygunun nasıl derin ve kalıcı bir şeye nasıl dönüştüğü konusunda bir aracı olarak ortaya çıkıyor. Sonunda, evet, kırmızı lezzet aşktı, ama ilk duyduğumuz kaygısız köpek yavrusu aşkı değil. Bu, daha derin boyanmış bir renk, geçen bir andan daha uzun süren bir deneyim. Meyveyi tatmak bilgi edinmektir - ve zamanla bir başkasının bilgisi değilse de sevgi nedir?
Burada söylediğim her şeyin çok abartılı olduğunu biliyorum, ama bir mucize yaşadığınızda, abartı sadece başka bir konuşma biçimidir. Yazın büyüsünü uzun zaman önce kaybettim , ama sonsuz bilgeliğindeki Red Velvet, bu alışılmadık yaz aylarında bir şekilde bana geri verdi - gerçek bir yaz mucizesi. Yaz için kısacık da olsa sonsuzdur. Gelir gider ama her zaman geri döner. Bu mevsim solacak ve beraberinde tatlar; ama biz kalıyoruz. Yaz yeniden gelene kadar belki.
Bu yüzden sizleri benimle yedi renkli gökkuşağı kapısından içeri girmeye ve bu muhteşem sanat eserini deneyimlemeye davet ediyorum. Evet, "Red Flavour", her yıl yakalanması zor "Yazın Şarkısı" başlığıyla yarışan türden mükemmel bir pop melodisi. Ama aynı zamanda bundan çok daha fazlası: bir doğruyu söyleme, umut ve sevgi marşı. Bu yazın, gelecek yazın ve tüm yazların şarkısı.
Artık anlamıyorum. Artık neyin "vuruş" olduğunu doğru bir şekilde ölçmek neredeyse imkansız görünüyor.
2020'nin BRONXBOYLOSTBOY VOL.3 mixtape'inden "TORREN INTERLUDE" üzerinde, anlatıcı B * Star'ın sözlerinden birini hayranlıkla okuyor: "'Depresyondan çıkıyorum / hala aynı ergen / Rockefeller baskıdan / Rockefeller'dan daha azını topu atmak istiyorum / istiyorum Tesla sürerken Lebron gibi top.
Yazan: Elmer Vivas ve David Hernández Eladio Carrión'un ikinci sınıf albümü Monarca, zekice sözler ve yaratıcı sesler ile bir all-trap projesi olarak kendine ait. İçinde, neden Latin tuzak türünün önde gelen figürlerinden biri olarak görülmesi gerektiğine dair ikna edici bir vaka yapıyor.
Kara Tarih Ayı için ve Marley'in doğumu yaklaşırken, ölümünden birkaç ay önce yapılan süper yıldızla röportajı, Karayip göçmenliği ve Eski Fort Greene dairemin arka oda köşesindeki Bahçede bir şovu tekrar ziyaret ediyorum. eski plastik dosya dolabı. Bazı üniversite gazetesi kupürlerinin, eski Stax yıldızlarının (Isaac Hayes, Booker T & MGs) tanıtım fotoğraflarının ve 1980'lerden kalma tarih kitaplarının altına gömülü olan içinde, onurlu bir yerde saklamam gereken bir bilet koçanı vardı.
Yirmi yıl önce, bir enstrüman, müzik teorisi veya müzisyenlerin nasıl çalıştığını öğrenmek çok pahalıydı. Bir öğretmen bulmak, işe gidip gelmek, puan defteri satın almak veya müzisyenlerle röportajlar içeren birkaç özel dergi almak tek seçeneklerdi.