Jose Maria Rodriguez
Las Palmas de Gran Canaria (EFE). – 24 Eylül 2002’de Vidal Martín, geri dönüşünün dört gün süreceğini bilmeden mahsur kalmış bir deniz memelisine bakmak için “giydikleriyle” evden ayrıldı: Fuerteventura sahili ve Lanzarote, ölmekte olan gagalı balinalarla doluyken, beş NATO donanmasına ait gemiler sadece birkaç mil ötede “Neotapon” manevralarıyla işlerine devam ettiler.
Bu Cumartesi, Salı günü Afrika kıtasına en yakın adalarda farklı yerlerde mahsur kalan 14 deniz memelisinin nasıl ortaya çıktığına çaresizce tanık olan Kanarya toplumunu bunaltan yirmi yıllık bir olaya işaret ediyor. bölümler.
Hepsi gagalı balinalardı (veya gagalı balinalardı), o zamana kadar çok az çalışılmış bir hayvandı, çünkü o kadar zor ki, yaşamının %10’undan daha azını yüzeyde, daldırma ve daldırma arasında sadece birkaç dakika harcıyor, ama Derin suların bol olduğu, içinde kendinizi rahat hissettiğiniz Kanarya Adaları’ndaki istikrarlı popülasyonlar.
Altı kişi canlı olarak denize döndürülmesine rağmen, hafta sonundan önce vücut sayısı on bire yükseldi: dokuz Cuvier gagalı balina, bir Blainville gagalı balina ve bir Gervais gagalı balina.
Yaklaşık otuz gagalı balina daha önce 1996 ve 2000 yılları arasında Yunanistan, Bahamalar ve Madeira’da (Portekiz) üç “atipik” kitlesel karaya oturmada ölmüştü ve Kanarya Adaları’ndaki gibi her zaman deniz manevralarıyla çakışıyordu, bu nedenle ekolojistler ve bilim adamlarının elbette uzun zamanları vardı. bir ilişki vardı.
Sonarın etkisi
Hatta bir şüpheli bile vardı, 1996’da Yunanistan’da olanlar üzerine yapılan bir araştırmanın bile işaret ettiği ve NATO’nun havada birçok soru bıraktığı için sonuçlarını küçümsediği denizaltı karşıtı sonar; doğru hipotezi formüle etti, ancak çürük kanıtlarla. Dolayısıyla, 2002’de Fuerteventura ve Lanzarote’nin karaya oturmasına kadar, Avrupa Parlamentosu’nun sadece İspanya’nın uyguladığı bir karar ve İspanyol Donanması’nın anlayışı sayesinde bir daha olmaması için temeller atıldı.
«Fuerteventura’nın güneyinde birkaç ölü balina olduğunu söylemek için beni Kanarya Adaları Hükümeti’nden aradılar, şu soruyla: Ordunun onları öldürüp öldürmediğini söyleyebilir misiniz? Yazılı”. yönetmeni Hayvan Sağlığı Enstitüsü (IUSA) Las Palmas de Gran Canaria Üniversitesi’nden Veteriner Profesörü Antonio Fernández o sabah Efe’yi hatırlıyor.
O zamanlar, Fernández deniz memelileri konusunda o kadar uzman değildi ve IUSA daha yeni küçük bir fakülte haline gelmişti. Şu anda, Fernández konuyla ilgili bir dünya otoritesidir ve Uluslararası Hayvan Sağlığı Örgütü’nün Atlantik’teki deniz memelileri için referans merkezi olan IUSA’dır.
Antonio Fernández’in ekibi ve Londra Zooloji Enstitüsü’nden Paul Jepson’ın grubu tarafından bir yıl önce Kanarya Adaları’nda neler olduğuyla ilgili bu makalenin 2003 yılında “Nature” bölümünde yayınlanmasıyla her şey değişti: “Karaya vuran deniz memelilerinde gaz kabarcığı yaralanmaları. Atlantik’teki bir askeri tatbikattan sonra bir dizi balina ölümünden sonar mı sorumluydu?
Modern savaşta, denizaltılar sessiz bir tehdidi temsil eder, bir düşman nükleer füze fırlatma rampasını kıyınıza yerleştirebilecek bir kabus. Tom Clancy’nin “Kırmızı Ekim Avı” adlı romanı gibi eserlerde sinema ve edebiyatın defalarca anlattığı senaryodur. Bu nedenle donanmalar, onları daha uzağı, daha alçakta, daha erken ve daha ayrıntılı olarak tespit eden ve ne kadar gizlenirse saklansın görünmez bir denizaltı olmamasını sağlayan sonarların geliştirilmesine büyük miktarlarda para ayırıyor.
dekompresyon hastalığı
Bu makale ve onu takip eden diğer çalışmalar, NATO’nun Kanarya Adaları’nda kullandığı orta frekanslı, yüksek yoğunluklu sonarın gagalı balinaların dalış modellerini bozduğunu, dolayısıyla muhtemelen doğadaki en iyi dalgıç olan kişinin dekompresyon hastalığından öldüğünü gösterdi. .
IUSA’nın çalışması, Yunanistan’da ortaya çıkan şüpheler üzerine bir adım daha ileri gitti, bir düzine otopsi ile sonarın gagalı balinaları nasıl öldürdüğünü gösterdi, ancak bir parça daha eksikti, iddia edenlere cevap: neden sadece öldüler? gagalı balinalar ve ayrıca pilot balinalar, yunuslar veya diğer balina türleri değil mi?
Anahtar, Fernández ayrıntıları, orka biyosonarının yaydığı frekansla örtüşen ve sinyallerin gagalı balinaların doğal yönlendirme sistemi tarafından da alındığı orta frekanslı sonarın özelliklerinde yatmaktadır. Gagalı bir balina, denizaltı karşıtı bir sonardan dalgalar aldığında ne hisseder?: En büyük yırtıcısı olan bir katil balina tarafından yutulmak üzere olduğunu düşünür.
IUSA’nın direktörü, “Gagalı balinalar paniğe kapılır ve dalış düzenlerini bozar” diyor, sadece büyük kalamarları bin metreden daha derinlerde avlamak için değil, aynı zamanda çok aşağıda katil balinalardan korunmak için de tasarlanmış desenler. Ve gagalı balinalar çılgın uçuşlarında dokularında nitrojen kabarcıklarının oluşumundan ölürler. Dekompresyon sendromundan muzdaripler.
Moratoryum, evet, ancak yalnızca Kanarya Adaları’nda
Yalnızca İspanya ve yalnızca Kanarya Adaları’nda, Avrupa’da deniz memelilerinin yaşadığı bölgelerde bir anti-sonar moratoryumu uyguladı. Antonio Fernández, kamuoyu baskısının ve İspanyol Donanmasının istekliliğinin bunda çok şey olduğunu düşünüyor. Aynı şey, “Doğa” üzerine çalışmanın ortak yazarı ve Amerikan Ulusal Topluluğu’nun tarihi başkanı Vidal Martín’in görüşüdür. Kanarya Takımadalarında Deniz Memelileri Araştırma Derneği.
1985’ten 2002’ye kadar Kanarya Adaları’nda deniz manevralarıyla bağlantılı sekiz tipik olmayan kitlesel karaya oturma olayı olduğunu hatırlatan Martín, “Bunun için onlara çok minnettarız” diye vurguluyor, bu nedenle moratoryum gelene kadar gagalı balina popülasyonları adalar, kendi içlerinde pek bol olmayanlar, ağır cezalara çarptırıldılar.
24 Eylül 2002’de Lanzarote ve Fuerteventura’daki gibi olaylar dünyanın diğer bölgelerinde, özellikle Akdeniz’de olmaya devam ediyor. Antonio Fernández ve Vidal Martín, Kanarya Adaları örneğinin tutunamamasının, bunun siyasi ve jeostratejik nedenlerden kaynaklandığına, ancak bilimsel şüphelerden kaynaklanmadığına inanıyorlar: antisonar moratoryumu 2004’te imzalandığından beri, daha fazla karaya oturma meydana gelmedi. İspanyol takımadaları kitlesel ve deniz memelilerinin ölüm oranı %25 azaldı. EFE