ABD’li bilim adamlarından oluşan bir ekip, dev etobur dinozorların yavrularının Tyrannosaurus rexEv kedisi boyutundan yükselen canavarlara dönüşen, daha küçük rakip türleri geride bırakarak ekosistemlerini yeniden şekillendirdi.
Dergide yayınlanan çalışmaları Bilim Perşembe günü, dinozorların 150 milyon yıllık kuralıyla ilgili kalıcı bir gizemi yanıtlamaya yardımcı oluyor: neden küçüklere kıyasla çok daha fazla büyük tür vardı, bu bugün kara hayvanlarında gördüğümüzün tam tersi?
Araştırmayı yöneten New Mexico Üniversitesi’nde yüksek lisans öğrencisi olan Kat Schroeder, “Dinozor toplulukları bir Cumartesi öğleden sonra alışveriş merkezleri gibiydi, gençlerle dolup taşıyordu,” dedi.
“Bir türdeki bireylerin önemli bir bölümünü oluşturuyorlardı ve topluluklarda mevcut kaynaklar üzerinde çok gerçek bir etkiye sahip olacaklardı.”
Fosil kayıtlarının sınırlamaları göz önüne alındığında bile, genel olarak dinozorların çok çeşitli olmadığı düşünülüyor: Onbinlerce modern memeli ve kuş türüne kıyasla, yalnızca 1.500 bilinen tür var.
Dahası, 252’den 66 milyon yıl öncesine kadar Mesozoik çağın tamamında, 60 kilogramdan (130 pound) daha hafif türlere kıyasla, 1.000 kilogram (bir ton) ağırlığındaki görece daha fazla sayıda büyük gövdeli dinozor türü vardı.
Bazı bilim adamları, en devasa dinozorların bile hayata küçük yavrular olarak başladıkları için, büyürken farklı kaynaklar kullanabilecekleri fikrini öne sürdüler – aksi takdirde daha küçük türlerin gelişebileceği ekosistemlerdeki alanı işgal ederek.
Teoriyi test etmek için Schroeder ve meslektaşları, 550’den fazla dinozor türü de dahil olmak üzere dünyanın dört bir yanındaki fosil alanlarından elde edilen verileri incelediler ve dinozorları, otobur veya etobur olup olmadıklarına ve boyutlarına göre düzenlediler.
Megatheropodlara sahip olan her toplulukta orta büyüklükteki etoburların veya tıpkı devasa avcıların varlığında çarpıcı bir boşluk keşfettiler. T. rex.
Schroeder, “Megatheropodlara sahip topluluklarda 100-1.000 kilogram (200 pound ila bir ton) arasında çok az etçil dinozor var” dedi.
“Ve bu megatheropodların yavruları tam olarak o alana sığar.”
Gençlere tür olarak davranmak
Sonuç, dinozor çeşitliliğinin zaman içinde değişmesiyle desteklendi. Jura toplulukları (200-145 milyon yıl önce) daha küçük boşluklara sahipti ve Kretase toplulukları (145-65 milyon yıl önce) büyük boşluklara sahipti.
Bunun nedeni, Jurassic megatheropod gençlerinin daha çok yetişkinlere benzemesi ve avlanabilecekleri çok çeşitli otçul uzun boyunlu sauropodların (brakiyozorlar gibi) bulunmasıydı.
Schroeder, “Öte yandan Kretase, tamamen büyüdükçe çok şey değişen tiranozorlar ve abelisaurlar tarafından yönetiliyor,” dedi.
Ekip, teorilerini matematiksel olarak test etmek için, fosil kayıtlarına dayanarak, genç megatheropodların kütlesini her yıl kaç kişinin hayatta kalması beklendiğiyle çarptı.
Yavruları kendi türleri gibi etkili bir şekilde ele alan bu istatistiksel yöntem, orta büyüklükteki etoburların gözlenen boşluklarını düzgün bir şekilde kareledi.
Schroeder, araştırmanın uzun süredir devam eden bir sorunun çözümüne yardımcı olmanın ötesinde, ekolojik düşünceleri dinozorlara uygulamanın değerini de gösterdiğini söyledi.
“Sanırım dinozorları sadece havalı kayalar olarak görmek yerine, dinozorları hayvanlar olarak anlamaya doğru biraz daha kayıyoruz, ki bu paleontolojinin başladığı ve uzun süredir var olduğu yerdir” dedi.
© Agence France-Presse
.