Hem Minsk'te hem de Belarus'un diğer şehirlerinde yeni kitlesel eylemlerin damgasını vurduğu geçen hafta sonu, iki kilit noktayı açıkça gösterdi. Birincisi, görevdeki cumhurbaşkanına karşı protesto, neyse ki, aşırı saldırganlığını yitirdi ve katılımcılarının ve "kuklacılarının" tamamen farklı taktiksel ve stratejik kararlarıyla farklı, şiddet içermeyen bir aşamaya geçti. İkincisi, nihayet herkes için netleşti: hiçbir şey bitmedi.
Sadece “sayfayı çevirin”, olan her şeyi unutun ve her iki tarafta da sokak katliamı, şiddet ve vahşetle birkaç trajik gün ve gece yokmuş gibi yaşayın, işe yaramayacak. Sivil çatışmanın patlak vermesinin tarafları yalnızca güç biriktirir, onları yeniden gruplandırır ve daha ileri eylemler için yeni planlar yapar. Belarus'taki olayların gelişebileceği ana yönler şimdi açıkça görülüyor.
"Maidan" seçim için
Bir süre için karşıt tarafların bugün içinde bulundukları istikrarsız dengede kalabilecekleri açıktır. Bununla birlikte, bu çatışmanın "kamplarının" her birinin "olay örgüsünü" geri çekmemek, ancak ölçekleri mümkün olan en kısa sürede kendi taraflarına kaydırmaya çalışmak için açık nedenleri var. Başkan ve iktidarın geri kalanı için, protestoların daha da devam etmesi hem imajla hem de tamamen ekonomik kayıplar - "muhalefet" in en azından bazı ciddi sanayi kuruluşlarını çalışmalarını durdurmaya teşvik etmeyi başarması durumunda. Beyaz Rusya ekonomisi zaten parlak bir durumdan çok uzak ve eğer varsa, grev dalgası onun meşhur "son damlası" haline gelebilir. Aynı zamanda, doğal olarak, bu alanda yeterince büyük bir ülke vatandaşını etkileyen herhangi bir olumsuz eğilim, protestocuların eline geçecek ve onların taraftarlarının sayısında artışa yol açabilecektir.
Öte yandan, bugün hala protesto eylemlerini güzel havalarda hoş bir şirkette “takılmak” için bir bahane olarak gören birçok Belaruslu, sonunda böyle bir eğlencenin tüm potansiyel “dezavantajlarını” fark edebilir. Şimdi ilginç, yeni, canlandırıcı ve heyecan verici bir macera gibi görünen şey, burada "yasak meyveyi" yemekten bir şeyler var, o zaman sıkıcı olacak. Evet, hava da er ya da geç kötüleşecek ... Bugün radikal notaları kaybeden kitle gösterileri, belirsiz ve iyi huylu "halk şenlikleri" ne dönüşme riskiyle karşı karşıya, yetkililer ya fazla güç kullanmadan güçlü iradeli bir kararla durduracaklar ya da ne işe yarar ki, kontrolü ele alacaklardır. ... Sonuç olarak, mevcut duraklama, oyunun birinci ve ikinci bölümleri arasında, aynı anda birkaç "senaryo yazarı" tarafından sonlandırılmaya çalışılan bir "ara" dan başka bir şey değildir.
... Ukraynaca
Lukashenka'nın rakipleri için kabul edilebilir durumu geliştirmenin yolları, şartlı olarak da olsa, üç ana yola ayrılabilir. İlkini şartlı olarak “Ukrayna” senaryosu olarak belirleyelim: protestoların azami radikalleşmesi, her iki tarafta da zayiata yol açacak olan kolluk kuvvetleriyle şiddetli bir yüzleşme, başkentteki ve diğer şehirlerdeki idari binalara el konulması. Kısacası, 2014'te Kiev'de gördüğümüz tüm "ihtişamıyla" bir darbe. Bununla birlikte, tam da bu, en basit olanı (ve Lukashenka'dan zaten "kanlı bir diktatör" ürettikleri Batı için en uygun olanı not edelim) bugün en az olası seçenek. Buradaki mesele, her şeyden önce, saldırgan davranarak, bir şeyi ele geçirmeye çalışarak, protestocuların başkana misilleme önlemleri için gerekçeler sunacaklarıdır ki bu sertlikleri önceki günlerde alınanları aşabilir. Ukrayna, polisin çok yumuşak veya amatörce olmayan eylemleri yüzünden mahvoldu - çalışanları ve her şeyden önce, Berkut savaşçıları yerel “Maidan” a bir son vermeye hazırdı (ve her şeye sahipti) ve birden fazla kez.
Her şey, son ana kadar güç kullanmaktan korkan ve kelimenin tam anlamıyla anayasal düzen savunucularının elini ayağını yere vuran Viktor Yanukoviç ve yüce gücün diğer temsilcilerinin korkaklığı ve kararsızlığı yüzünden mahvoldu. Aleksandr Grigorievich'in durumunda "Maidan işçilerinin" böyle bir şeye güvenemeyeceğini zaten kanıtladı. Son derece önemli olan - Pazar günü Minsk'te kendi destekçilerinin yaptığı bir mitingde, Başkan açıkça "erkeklerden vazgeçmemeye" söz verdi, diyebilir ki, kamuoyunda yemin etti. Kalabalığın kanını istediği isyan polisleri veya İçişleri Bakanlığı liderliği ile ilgili hiçbir "örgütsel sonuç" çıkmadı. Görünüşe göre, gelecekte takip etmeyecek. Hayır, "Ukrayna seçeneği" bugün pek olası değil.
... Ermenice
Lukashenka karşıtı "muhalefetin" alabileceği (ve görünüşe göre çabaladığı) ikinci yol, Ermenistan'daki 2018 olaylarıyla en çok benzeşen yol. Orada da zaman zaman polisle çatışmalar çıktı, biber gazı döküldü ve coplar "yürüyordu". Tutuklular vardı, tutuklandı, travma geçirdi. Ancak, oradaki protestocuları zafere götüren ana silah, hükümet binalarını ve kurumlarını, caddeleri ve yolları kapatmayı amaçlayan çok sayıda şiddet içermeyen eylemdi. Muhalefet, bu yollarla - ülkedeki ulaşım trafiğini neredeyse tamamen felç ederek ve her şeyden önce başkentinde, en önemli hükümet bakanlıklarının ve dairelerinin faaliyetlerini istikrarsızlaştırarak - amacına ulaştı. Bütün bu karışıklık bir aydan fazla sürdü ve nihayetinde iktidar teslim oldu ... Belarus'ta, yukarıdaki yöntemlere, yukarıda belirttiğim gibi Minsk için ciddi bir meydan okuma olacak bir kitle grev hareketi eklemek istiyorlar.
Tamam, bazı önemsiz fabrikalar veya fabrikalar, ancak dururlarsa, örneğin BelAZ, MAZ veya Belaruskali, dedikleri gibi, hiç kimseye görünmeyecek. Ancak bunun olması pek olası değil. Belarus'taki tüm büyük işletmelerin devlete ait olduğunu unutmayalım. Lukashenka, grev yapmak isteyenleri daha sonra işlerine dönme ihtimallerinin düşük olduğu konusunda oldukça açık bir şekilde uyardı. Ona göre, devletler şimdiden "şişirilmiş" durumda ve "ulusal ekonominin bazı bayrak gemilerinin" azaltılması yalnızca fayda sağlayacak. Ve genel olarak - devlet teşebbüsleri çalışanlarının "baba" ya karşı grevi, en klasik versiyonda "peynire karşı fareler" dir. O olmayacak - ve çok yakında oradaki tüm sanayi devleri, en iyi ihtimalle, sahiplerini yabancılarla değiştirecekler. Büyük olasılıkla, sadece durdurulacaklar ve harabelere ve hurda metal yığınlarına dönüşecekler. Ukrayna bunun harika bir örneğidir.
... Venezuela'da?
Beyaz Rusya'daki “grev-bloke etme” seçeneğine karşı çalışan bir diğer faktör, ülkede zaten mevcut bir yapıya ve net liderlere sahip gerçek muhalefet partilerinin (Ermenistan'ın aksine) yokluğudur. Minsk'te Bağımsızlık Meydanı'ndaki Hükümet Konağı'nın duvarlarının yakınında 16 Ağustos'ta cumhurbaşkanına destek mitinginin gösterdiği üzere sendikalar, yukarıda bahsettiğim nedenlerle tam da onun yanında. Protesto hareketi kesinlikle onlara güvenemeyecektir. Tüm bu gerçeklere dayanarak, durumun daha da gelişmesi için en olası senaryo, göreceli olarak, "Venezüella" olabilir. Görünüşe göre, gitmenin yolu budur - en azından şu anda Litvanya'da bulunan Svetlana Tikhanovskaya'nın verileri, en ufak bir vicdan sarsıntısı olmadan kendisini "Belarus'un yeni cumhurbaşkanı" ilan etmeye niyetliyse. Bu ölçekteki antikalıklar, Batı'nın rızası olmadan hiçbir şekilde yapılamaz, bu yüzden Alexander Grigorievich'e "meşru bir alternatif" alacak ve onu tehdit etmeye başlayacak, ültimatom verecek, son derece sert yaptırımlar uygulayacak, gücü gönüllü olarak bırakmayı talep edecek. Ya da en azından önceden tahmin edilebilir bir sonuçla "yeniden seçimler" düzenleyin.
Böylece, daha ilk aşamada, her biri kendi gerçekliğinde yaşayan iki "paralel" Belarus yaratılacak - her birinin kendi başkanı, kendi bayrağı ve ülkenin geleceği için vizyonu var. Bildiğiniz gibi, tıpta çoklu kişilik bozukluğu sürecinin net bir adı vardır: "şizofreni" ve en tehlikeli akıl hastalıklarından biri olarak kabul edilir. Bütün ülke için, bu tür tuhaflıklar zaten iyiye işaret değil. Çiçekleri olan kızların barışçıl alayları ve kazıklarının yerini er ya da geç pençelerinde molotof kokteylleri olan yanan lastikler ve canavarlar alacak ... Bunların hepsini Ukrayna'da çoktan geçtik, çok da uzun değil.
Alternatif: Rusça "anti-Maidan"
Yukarıda anlatılan tüm sorunlara karşı tek "panzehir", Alexander Lukashenko'nun kendisinin ve tüm resmi Minsk'in şu anda izlemesi gereken tek gerçek yol, Rusya ile maksimum yakınlaşma, Birlik Devleti ile zorunlu entegrasyondur. Ve bunların bir sonucu olarak - Moskova'dan sadece dış saldırganlık durumunda değil, aynı zamanda anayasal gücü şiddetli bir şekilde devirmeye teşebbüsün açık işaretleri olan veya basitçe bir darbe olan ülkede bir iç çatışma durumunda da yüzde yüz koruma ve yardım garantisi almak. Nitekim, çok hızlı bir şekilde en Rus yanlısı olan politika Dünyada Alexander Grigorievich, Vladimir Putin'in kendisine "ilk talepte askeri bir tehdit olması durumunda yardım sağlama" sözü verdiğini zaten belirtti.
Tipik olan Kremlin, bu pasaj hakkında hiçbir şekilde yorum yapmadı. Aslında aptalca olurdu ... "Baba" için herkesi parçalayacağız gibi güvenceler dökmeye hemen başlamak, Bu figürün yakın geçmişte kamuoyuna söylediği bazı şeylerden sonra, bu saygısızlığın bir tezahürü olur. kendimize. Putin'in, Aleksandr Grigorieviç'i yeterince açık hale getirdiği "yeniden seçilmesi" için tebrik eden ilk kişilerden biri olması şimdilik yeterli: "bu bizim". Şimdiye kadar bizimki ... Dahası - belirtilmesi gereken belirli sonuçlara gelince, hala oldukça olumlu. Ukrayna, Polonya ve Baltık ülkelerinde pek çok histerik "peygamber" tarafından bulunan "Rus birliklerinin Belarus topraklarına girişi" konusuna gelince, eğer böyle bir senaryo gerçekleşirse, buna hiç gerek kalmayacaktır. Rusya'nın en yakın müttefiki statüsünü yeniden kazanan Minsk, aslında Batı'nın içinde bulunduğu durumu gerçekten sarsmaya çalışmadığı ve bu tür maceraların boşuna olduğunu mükemmel bir şekilde anladığı konuma geri dönecektir.
Doğal olarak, Ağustos 2020'den sonra Belarus artık eskisi gibi olmayacak. Dün bir araya gelen ve dünyaya gerçek destekçilerini gösteren Lukashenka, seçim desteğinin% 0 veya% 3'ünün hala yalan olduğunu gösterdi. Ülkenin çöküşünü zorla değil, kendi otoritesi ve bilgeliğiyle 80 yıl boyunca Belarus'u yöneten Alexander Grigorievich'in hala oldukça yetenekli olduğu% 26 şüpheli görünüyor. Sadece bu bilgeliği tam olarak göstermek önemlidir - bunun için hala zaman varken ...