ABD ordusu 9 Temmuz 1962’de 1,4 megatonluk bir nükleer bombayı düşük Dünya yörüngesine düşürdüğünde, patlayan bir bombadan radyoaktif enkaz tarafından serbest bırakılan yüksek enerjili elektronların, dünyanın ilk iletişim uyduları üzerinde olumlu bir etkisi olmadı, elektronik ve onları kullanılamaz hale getirir. güneş panelleri zamanın en yüksek teknoloji ürünü cihazların. Böyle bir olay, uzay uydularının yokluğunda nükleer silahlara sahip olan modern Kuzey Kore karşısında, bir tane değil ama ABD için Soğuk Savaş’ın maliyetlerine bağlanabilir. Amerikalı bilim adamları kendilerini radyasyonun potansiyel etkilerinden korumak için etkili bir yörünge “ilacı” icat etmeye çalışıyorlar.
Radyasyondan nasıl kurtulurum?
Radyasyon, herhangi bir biyolojik yaşam üzerinde yıkıcı bir etkiye sahip olan zararlı iyonlaştırıcı radyasyondur. Portalda yayınlanan bir makaleye göre sciencemag.orgAmerikalı bilim adamları, gezegenimizin yörüngesine üç uzay cihazı göndermeyi planlıyorlar; bunların amacı, insanlığın gezegenin manyetik alanı tarafından yakalanan yüksek enerjili elektronlardan nasıl kurtulabileceği hakkında veri toplamak olacak. Radyasyon Kemeri Geri Kazanımı (RBR) olarak adlandırılan bu süreç, genellikle derin uzaydan veya Dünya’dan gelen radyo dalgaları, Van Allen’ın radyasyon kayışlarında sıkışan elektronları üst atmosfere çarptığında, genellikle auroralara neden olan enerjiyi hızlı bir şekilde kaybettiklerinde ortaya çıkar.
Van Allen’ın radyasyon kayışları, dünyaya zararlı kozmik radyasyonun nüfuz etmesine karşı güçlü bir kalkantır.
Şu anda, araştırmacılar Van Allen kuşağında radyo dalgaları yayarak yapay restorasyonu denemeye hazırlar. Böyle iddialı bir görevi yerine getirmek için, ABD fizikçileri, ABD Deniz Kuvvetleri düşük frekanslı (VLF) anten kuleleri ile test etti – denizaltılarla iletişim kurmak için kullanılan güçlü askeri iletişim. Bu antenlerin her biri, yerleşik dedektörleri kullanarak biriken parçacıkları ölçerken VLF dalgalarını Van Allen kayışlarına iletmek için önemli bir misyona sahiptir.
Los Alamos ve NASA Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nden bir bilim adamı ekibi, düşük frekanslı ikinci bir parçacık biriktirme denemesine liderlik ediyor. Bu nedenle, Nisan 2021’de ekip, bir plazma ışınının minyatür bir hızlandırıcı ile etkileşimi üzerine bir deney taşıyan sondaj roketini başlatmayı planlıyor ve bu da parçacıkları alabilen VLF dalgaları üreten bir elektron ışını yaratacak. Araştırmacılar, böyle bir kompakt elektron hızlandırıcısının, radyasyona karşı korunmanın, boyutları bir futbol sahasının boyutunu aşan dev bir VLF anteninden daha iyi bir yol olabileceğine inanıyorlar.
Bilim adamları tarafından önerilen üçüncü deney, ABD Deniz Araştırmaları Laboratuvarı “bir roketin neden olduğu türbülansın uzay ölçümleri” adlı bir misyon başlatmayı planladığı zaman, 2021’den önce uygulanamaz. Sondaj roketi iyonosfere uçacak – yüzlerce kilometre yüksekliğinde, iyonlar ve elektronlarla dolu, yaklaşık 1.5 kilogram baryum atomu atan özel bir atmosferik katman. Güneş ışığından iyonize olan baryum, radyo dalgaları yayan hareketli bir plazma halkası oluşturacaktır. Böyle bir alan temizliği insanlığın kendini bir nükleer patlamanın sonuçlarından korumasına yardımcı olacak ve diğer şeylerin yanı sıra, uzay aracı radyasyon kayışlarının tehlike bölgesine girdiği için gelecekteki astronotları yüksek enerjili elektronların etkilerinden koruyabilir.