Dostoyevski, 1849 yılında, Petraşevski Çevresi olarak bilinen bir gizli siyasi örgüte üye olduğu iddiasıyla tutuklandı. Bu örgüt, dönemin Çarlık rejimine karşı muhalif görüşleri savunuyordu.
Dostoyevski ve diğer örgüt üyeleri, 23 Nisan 1849 tarihinde idam edilmek üzere idam sehpasına çıkarıldı. Ancak, son anda Çar II. Nikola tarafından idamları affedildi. Dostoyevski ve diğer örgüt üyeleri, Sibirya’ya sürgün edildi.
Dostoyevski, Sibirya’da dört yıl kürek mahkûmu olarak çalıştı. Bu dönemde, ağır çalışma koşulları ve zorlu yaşam koşullarını deneyimledi. Ayrıca, epilepsi hastalığı da bu dönemde ortaya çıktı.
Dostoyevski, Sibirya’dan 1854 yılında serbest bırakıldı. Ancak, sürgün cezası devam etti ve 1859 yılına kadar Sibirya’da yaşamak zorunda kaldı.
Dostoyevski’nin sürgün edilmesi, hayatını ve eserlerini önemli ölçüde etkiledi. Sürgün, Dostoyevski’nin insan ruhunun derinliklerini keşfetmesine ve insanın varoluşunun anlamını sorgulamasına yol açtı.
Dostoyevski’nin sürgün deneyimi, eserlerinde de sıklıkla işlendi. Örneğin, Karamazov Kardeşler romanında, Dmitri Karamazov karakteri, Dostoyevski’nin sürgün deneyiminden esinlenmiştir.
Dostoyevski, sürgünden sonra, Rusya’nın en önemli yazarlarından biri oldu. Eserleri, dünya edebiyatında önemli bir yere sahiptir.