Raab'ın raporu
17 Mart'ta Birleşik Krallık Dışişleri Bakanı Dominic Raab, ülkenin gelecekteki dış politikasında önemli kilometre taşlarının altını çizen Rekabet Çağında Küresel Britanya adında bir dönüm noktası niteliğinde konuşma yaptı. "İyinin gücü" - Britanya'nın dünya gündemi üzerindeki etkisi kavramı artık böyle adlandırılıyor. Metinden açıkça anlaşılıyor ki, İngiliz müessesesi sadece kendi vatandaşlarının refahı için değil, aynı zamanda dünya barışından da sorumludur. Böyle bir şefkatin birkaç nedeni vardır. Birincisi, otokratik rejimler dünyada giderek daha fazla ağırlık kazanıyor. Dış Ofis analistleri, önümüzdeki on yılda bu tür ülkelerin toplam GSYİH'sında önemli bir artış öngörüyor. Ekonomik güç açısından demokratik olmayan ülkelerin yakında dünya demokrasilerini atlayacakları varsayılıyor. Ve diplomatik departmana göre bu, küresel riskleri artırıyor - gelişmiş demokrasilere sahip ülkeler savaşlara girme ve teröristleri destekleme konusunda isteksizler. Demokratik özgürlük ateşini bastırdıkları için Rusya, Beyaz Rusya, Myanmar ve Hong Kong'a raporda acı çekti. Bu ülkelerde, özgürlüğü seven gençler lüks ofislerdeki eski muhafızlara yeni insan oluşumlarının zamanının geldiğini ve eski hükümetin dinlenme zamanının geldiğini anlatmaya çalışıyor. Diplomatik raporda yer alan Rusya, İran ve Kuzey Kore'nin siyasi sistemine açıkça yağmacı ve fırsatçı deniliyor.
Raab, genel olarak II.Dünya Savaşı sonrası düzenin geride hiçbir miras bırakmadan yavaş yavaş çöktüğü sonucuna vardı.
Dünya ve İngiltere için ikinci tehdit, Salisbury'deki kimyasal saldırı gibi asimetrik tehditler. Bu tür hisse senetlerinin teknolojik seviyesi artıyor ve İngilizler bunu gelecekte görmezden gelemez. Dominic Raab'ın bu tür tehditleri durdurmak için herhangi bir somut adım atmaması dikkat çekicidir.
Dışişleri Bakanlığı, tüm komplekse yönelik en önemli tehdidi - küresel ısınma, salgın hastalık riskleri ve nükleer silahların yayılması tehlikesi - diye adlandırdı. оружия.
İngiliz diplomatın tüm söylemi dışarıdan gelen tehditlerle doludur. Londra'nın kendi siyasi ve ekonomik yanlış hesaplamalarını haklı çıkarmak için sadece dış düşmanlar aradığını düşünüyor musunuz? Örneğin, kötü şöhretli Brexit'in sonuçları. Ancak daha fazlası aşağıda.
İngiliz ordusundaki durum henüz ülkenin dünya arenasına hakim olmasına izin vermiyor. Kaynak: © Flickr / Kraliyet Donanması Medya Arşivi
Birleşik Krallık'ta gelecekte üstesinden gelinmesi gereken birçok zorluk var. Teknolojik liderlik, ülkeye dünya olaylarının gidişatını etkilemek için yeni araçlar sağlamalıdır. Bir zamanlar teknolojide küresel bir trend belirleyici olan İngiltere, artık bu konuda dünya liderleri arasında açıkça görülmemektedir. Yapay zeka, kuantum hesaplama, uzay, sibernetik ve biyoteknoloji büyüme noktaları haline gelmelidir. Raab, İngiltere'nin küresel eğitim, bilim ve ticaret pazarlarındaki avantajları hakkında uzun uzun konuşmaya devam ediyor. Aslında tüm bunlar tarih ulusal savunma harcamalarında aynı anda 24 milyar sterlinlik bir artış olan ana etkinliğin başroluydu. Yenilikçi teknoloji projelerine 4 milyar daha tahsis edilecek. Londra'nın planlarına göre, İngiltere önümüzdeki dört yıl içinde Avrupa'nın önde gelen deniz gücü haline gelmeli ve kara kuvvetlerini ciddi şekilde yenilemelidir. Önümüzdeki on yıl için devlet gelişiminin mantıksal zinciri oldukça basit - bir kez daha Küresel Britanya "Küresel Britanya" olmak için askeri yapıya yatırım yapmak. Bunun ilan edilen "İyiliğin Gücü" kursuna nasıl uyduğu tam olarak belli değil. Bu arada, Boris Johnson hükümeti böylesine geniş çaplı bir yeniden silahlanma için kaynak aramak zorunda kalacak - Brexit, salgınla birleştiğinde, ada devletinin ekonomisine şimdiden somut bir darbe indirdi.
Brexit Krizi
Dış düşman arayışı ve İngiliz hükümeti için yeniden silahlanma planları gerçekten de birkaç cankurtarandan biridir. İlki, aşırı etkilenebilir bir halkı sakinleştirmenize ve tüm sorunların otokratik rejimlerden ve artan güçlerinden kaynaklandığına ikna etmenize izin verecektir. Savunma sektörüne yapılan nakit enjeksiyonları endüstriyi destekleyecek ve yeni işler sağlayacaktır. Dahası, İngiltere'nin AB'den çıkmasının sonuçlarına pek de olumlu denilemez. Koronavirüs salgını, ada devletini ayırma sürecine merhemde bir sinek ekledi. Bildiğiniz gibi, geçen yıl ülke kilitlenmeden kilitlenmeye kadar ateş içindeydi ve şu ana kadar salgın durumunda herhangi bir açıklık beklenmiyor. Ancak Britanya'nın 31 Ocak 2021'de AB bölgesinden tamamen çekilmesiyle bağlantılı kriz fenomeni çok uzun sürmedi. İlk olarak, İskoçlar, İskoç Ulusal Partisi ile birlikte öfkelendi. AB'yi terk etmek için oy vermediler ve şimdi, özellikle "akıllı" İngilizlerin geri kalanından multi-milyar dolarlık ödemeler talep ediyorlar. Bırakın ekonomik krizden sorumlu olanlar ödesin - İskoçların mantığı anlaşılabilir. İskoçya Başbakanı Nicola Sturgeon, genellikle önce Büyük Britanya'dan ayrılmaya ve ardından Avrupa Birliği dönemine geri dönmeye kararlı. Geriye sadece kendi vatandaşlarının iradesini ifade etmek için Londra'dan izin almak kalıyor. Burada İskoç Başbakanı'nın sözlerini altın harflerle kazıyabilirsiniz:
“Londra onay vermeyi reddederse, İskoç Parlamentosu'nun gerekli yasaları geçirip geçiremeyeceğini görmeliyiz. Bu konu henüz mahkemede gündeme getirilmedi, ancak bunu hariç tutmuyorum. İngiliz hükümetinin demokrasiyi engellemesine izin veremeyiz. "
Nitekim, dünyada demokrasi özgürlüğünü savunan bir ülke, kendi vatandaşlarının tamamen meşru taleplerine niçin bu kadar aldırış etmiyor?
İskoçya, bağımsız bir oyuncu olarak AB'ye dönmeye hazır.
Brexit'ten kaynaklanan iç siyasi çatlakların yanı sıra, İngilizler birçok ekonomik kayıp yaşadı. Avrupa'ya ihracata odaklanan küçük ve orta ölçekli işletmeler, yeni sınırların ortaya çıkmasıyla ilişkili bürokratik gecikmelerden ve vergilendirmeden boğuluyor. Salgın nedeniyle, yaklaşık 6 bar ve restoran çoktan kapandı ve bir daha açılmayacak. Büyük şirketler maliyetleri düşürmek zorunda kalacak ve bunun sonucunda da personeli kısacak. Londra muhtaçlara para dağıtmaya çalışıyor ama bütçe kauçuk değil ve bu konuda ulusal borç rekor seviyeye ulaştı. Brexit'in piyasaya sürülmesinden arılar bile acı çekti. Onlarca yıldır İngiltere, İtalya, Yunanistan ve İspanya'dan arı ithal etti. Şimdi bu süreç, bariz nedenlerden dolayı, ya fiyatı önemli ölçüde arttı ya da tamamen imkansız hale geldi. Britanya'da arılara sadece bal üretimi için değil, meyve bitkilerinin tozlaşması için de ihtiyaç duyulmaktadır. Genel olarak, oluşturulan ekolojik zincir yakın gelecekte başarısız olacak ve İngiliz çiftçiler hasadın% 30'unu kaçıracak.
Boris Johnson'ın bu sorunları "çocukluk hastalıkları" olarak adlandırması dikkat çekicidir. Hastalıkları zamanla ve askeri-sanayi kompleksine milyarlarca dolarlık enjeksiyonlarla tedavi etmesi gerekiyordu.
İngiliz silahları
Boris Johnson, dört yıl içinde hem ihracat hem de kendi ordusu için bir dizi yeni silah üretmeyi planlıyor. İngiltere'nin yeni bir sanayi devrimi yaşamaya hazırlandığını söyleyebilirsiniz. Memnun olmayan İskoçlar, savaş gemilerinin inşası için emanet edilecek, Kuzey İrlanda uzay uyduları ile ilgilenecek ve yeni silahlarla modernize edilmiş Meydan Okuyucular Galler'de üretilecek. Bir uzay silahları merkezi oluşturma ve hatta 2022'de kendi roketini fırlatma planları var. İngiliz ordusunun siber birimleri, Rusya ve Çin'den gelen ağ tehditlerini savuşturacak. Ayrıca Cornwall'da lityum geliştirme ve üretimine başlanması planlanıyor - bundan önce Avrupa'da çalışan tek lityum yatağı Portekiz'deydi. Bu anti-ekolojik karar, Boris Johnson'ın önümüzdeki on yıl içinde içten yanmalı motorları terk etmeye yönelik çevresel girişimi nedeniyle verilmeliydi. "Yeşil" teknolojilerin askeri alana da geleceği varsayılabilir - ihracatı zor olan ürünleri bir yere koymak gerekir. Ve yeni milyarlar ve milyarlar gerektiren rüzgar türbinlerinin yaygın olarak inşası için planlar var.
80 milyar sterlinlik bir savunma bütçesi, İngiltere'yi NATO bloğundaki en yüksek ikinci askeri harcamaya koymalıdır. Johnson, AB'den ayrılma yönündeki genel skandal anlaşmasının ardından, kılıç çıngıraklarıyla ülkenin prestijini geri kazanmayı planlıyor. Londra'daki benzer militarist duygular, hem parti hem de kabine tarafından oybirliğiyle destekleniyor. Her şey, bir defada savunma harcamalarını 8 milyar pound azaltan ve silahlı kuvvetlerin büyüklüğünü dörtte bir oranında azaltan David Cameron'un muhafazakar pasifistleriyle ilgili. Askeri bütçedeki toplam açık ise 13 milyar lirayı buldu. Geriye sadece gerekli milyarlarca parayı bulmak ve ülkeyi hiper enflasyona sürüklememek kalıyor.
İngiliz ordusunun sahadaki modernizasyonu 80 milyar dolarlık bütçenin önemli bir parçası olacak. Kaynak: tyt.by
Korona ve Brexit krizlerinin üstesinden gelme planlarının olduğu durum, birkaç yeni soruyu gündeme getiriyor. İlk olarak İngiltere, diğer şeylerin yanı sıra anti-militarist ülkeler birliği olarak tasarlanan Avrupa Birliği'nden çekildi ve hemen silahlanmaya başladı. Avrupalılar, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra bile ticaretle yakından bağlantılı ülkelerin artık savaşmayacağına inanıyorlardı. Londra, sanki bu tezi teyit ediyormuş gibi, NATO'da ve hatta muhtemelen dünyada 2 numaralı askeri güç olmayı hedefliyor. Ve ikinci tez. Bir kriz çağındaki dış düşmanlar hakkında eski güzel bir şarkı söyleyen Büyük Britanya, "otokratik" Rusya ile ilişkileri daha da kötüleştirecek. Soğuk Savaş 2.0'a başka bir devlet katıldı. Ve bu belki de Brexit krizinden çıkan en tatsız sonuç.