Çeviren: Hasan Ağan
I
Çinî renklerle gömün beni,
Çünkü düşünüyorum da cam kötüdür.
II
Rüzgâr gezinmekte buğdayların üzerinde –
gümüşî bir çarpışma
bir metal savaşı inceden.
Tanırım ben altın diski,
Görmüştüm üzerimde erirken.
Bilirim ben o ışıl ışıl yeri,
Büyük salonunu duru renklerin.
III
Ey cam ince kötülük, ey renklerin karmaşası!
Ey ışık zorunlu ve sınırlı, ey esirin ruhu,
Neden uyarıldım ben? Neden uzaklara sürüldüm?
Neden senin ışıltın tuhaf bir güvensizlikle dolu?
Ey cam zarif ve kurnaz, ey toz altın!
Ey kehribar iplik, iki çehreli renk kamaşması!
*Lustra (1913-15)’dan.