Uluslararası LIONS Dernekleri 118-R Yönetim Çevresi Genel Yönetmenimiz Sn. Ln. Nasuhi Öndersev'in 8 Mart Dünya Kadınlar Günü Açıklaması:
8 Mart’ın yürek burkan öyküsü 1857’ye tarihlense de…Bu iz bırakan utancın, Sonsuza taşınabilmesi fikri…
Yani, "Dünya Kadınlar Günü" olarak anılmasının kabul edilişi, daha 1970’lerin sonuna doğru, ancak mümkün olabilmiştir.
Türkiye'de ise 1921’den beri kutlanıyor. Asıl garip olan, Birleşmiş Milletler'in web sitesinde, günün tarihine ilişkin bölümün açıklamaları arasında, kutlamanın, (nedense ?) New York'ta ölen işçilerin anısına yapıldığının yazılmadığıdır !
New York’u kendi vicdanı ile baş başa bırakıp,Kastamonu’ya uzanalım istiyorum ! Bir Türk kadınının günlüğünden
Bazı satırbaşlarını paylaşmak istiyorum sizlerle… 1910 doğumluydu. O doğduğunda, daha “Birinci Büyük Savaş” patlamamıştı.
İkiyaşındaydı, Titanik battı; Filikalara önce kadınlar ve çocuklar bindirilmiş olsa bile, 1517 yolcu öldü.
1913’te Kadınlar ilk kez devlet memuru olarak çalışmaya başladı. “İnas Darülfünûnu” adı altında
Kızlar için bir yüksek öğretim kurumu açıldığında, dörtyaşına basıyordu. Beşyaşına geldiğinde “Çanakkale geçit vermiyordu”,
fakat ailesinden cepheye gidenler de geri dönmemişti…1922’de Yedi kız öğrencinin Tıp Fakültesine kayıt yaptırdığını duydu.
Cumhuriyet ilân edilirken On üç yaşındaydı.1925’te Kastamonu ve İnebolu’ya yaptığı seyahatlerde,
Gazi halka şapkayı gösterirken oradaydı...1926’da “Medeni Kanunun kabul edildiğini, kanun ile erkeğin çok eşliliği ve
tek taraflı boşanmasına ilişkin düzenlemelerin kaldırıldığını, kadınlara boşanma hakkı, velâyet hakkı
ve malları üzerinde tasarruf hakkı tanındığı”nı söylediler. Afet (İnan) Hanım’ın, partiye yazılan ilk kadın üye olduğu yıl,
Umumi Hıfzısıhha Kanunu ile kadın ve çocukların korunmasına ilişkin ilk düzenlemeler yapılırken,
Meclis, Türk kadınına seçme ve seçilme hakkını da tanıyan "Belediye Kanunu"nu kabul ederken,
İlk Türk Kadın Yargıçlar Nezahet (Güreli) ve Beyhan Hanım Asliye Mahkemesi üyeliğine atanırken,
“Edirne Muallim Mektebi”nden 1930’da mezun oldu. Geceleri yatakhanede, devrin moda şarkısı olan
‘Senelerce aşkı anmış mahzun kalpler hep ağlarmış”ı terennüm ettiklerini anlatırdı; sesi güzeldi.
Klâsik keman çalardı. Fransızca okumuştu; eski yazıyı da bilirdi. 1932’de anne oldu.
Küçücük kızıyla bir köyden diğerine ulaşabilmek için at binmeyi, silah kullanmayı öğrendi.İyi Poker oynardı.Rakı içerdi.
O’nun yaşadığı yıllarda, “8 Mart” öyle gümbür gümbür filan kutlanmazdı memlekette.Renkli televizyonu gördü ama İnternet’e yetişemedi. Nüfus kâğıdında “Karne Devri”nin gölgeleri vardı. O bir Cumhuriyet kadınıydı…
Demem odur ki, O’nun günlüğü, Türk Kadınının, “8 Martlar”dan çok önce başlamış aydınlanma mücadelesini anlatmaktadır…
Gün, onların kazanımlarına sahip çıkma günüdür. Lütfen bu davetimi önemseyiniz.
Leo, Lion Sevgi ve Saygılarımla.
Nasuhi ONDERSEV
Genel Yonetmen
118-R