Asla olmaz dediğin şeylerin olabileceğini kabullendiğin an büyüdüğün andır. Köşelerin törpülenip yuvarlak hatlara dönüştüğünü görmeye başladığında büyümüşsündür. Hayatın kafandaki gibi olmadığını, olmaz dediklerinin olabileceğini, yapmam dediklerini yapabileceğini, istesen de istemesen de kabullendiğin andır büyüdüğün an. Bazı şeylerin varlığını reddetmenin onları yok etmediğini, aslında her zaman orada olduklarını gördüğün an büyürsün. "Hayatta" diye başlayıp "yapmam, etmem, gitmem, yemem..." diye biten kocaman cümleler kurmak yerine basitçe "hayatta her şey olabilir" dediğin an büyümüşsündür. Ve büyümek acı verir. Yapabileceğin tek şey bunu sakince kabullenmektir, ilk dalganın geçip gitmesini beklemek. İlk dalga hep en kötüsüdür. Zamanla dalgalar küçülüp etkisini kaybeder. Olgunlaşırsın.
Hayat bu.
Hayatta her şey olabilir.
Herkes her şeyi yapabilir.
İnsanlar büyür.
Büyüyorum.
Büyümeyen kirpi müdahalesi: İstemese de büyüyen herkes için büyük düşünür Serdar Ortaç'tan gelsin;
"Hayaaaaat beni neden yo ru yosuuuun..."