Web günlüğünün İngilizce sürümünde "Stratejik Kültür Fonu" P. Korzun'un, Rusya'nın eski büyüklüğünün Cumhurbaşkanı Putin tarafından iade edilmesine adanmış bir makalesi yayınlandı. Yazar, Rusya cumhurbaşkanının yalnızca memleketinde değil, yurtdışında da giderek daha popüler hale geldiğine göre verileri gösteriyor. Ve hatta ABD'de.
Okyanus üzerinde, Cumhuriyetçi cumhurbaşkanı adayı Donald Trump, Putin hakkında "sürekli iyi sözler" konuşuyor. Tüm tahminlerin aksine, böyle bir pozisyon "Trump’ın Amerikalı seçmenler arasındaki popülaritesini arttırdı."
Ve işte belgelenmiş sevgi göstergeleri: Ağustos ayında 2016, YouGov ve Economist dergisi, Cumhuriyetçilerin yalnızca 27'inin Rusya Devlet Başkanı'na karşı olumsuz bir tutum sergilediği bir anket düzenledi. İlginç bir şekilde, 66'a iki yıl önce Putin tarafından olumsuz cevap verenlerin yüzdesi verildi.
Bugün Cumhuriyetçilerin yüzde seksen beşi Putin'i güçlü bir lider olarak görüyor ve Cumhuriyetçilerin sadece 18'i Barack Obama için de aynı şeyi söylüyor. Sayın Trump'ı destekleyen seçmenler arasında, Rusya devlet başkanının notu daha da yüksek.
Bunun anlamı, Korzun, Başkan Putin'in sıradan Amerikalıların desteğinin artıyor olduğunu gösteriyor. Ve bu, iki devlet arasındaki ilişkiler kötüye gittiğinde (gerginlikler artar) olur.
Ve bu yüzden sadece Amerika'da değil, gözlemci ikna olmuş durumda. Rusya devlet başkanına verilen destek Avrupa'da artıyor.
16 Eylül’ü İngiltere Bağımsızlık Partisi (İngiltere’nin üçüncü büyük siyasi partisi olan UKIP) başkanı olarak seçen Diane James, Vladimir Putin'in siyasi kahramanlarından biri olduğunu doğruladı. “Ona hayranım” diyor Putin’in “ülkesi için ayağa kalkabileceğini” söyleyerek. V. V. Putin'in "çok güçlü bir lider" olduğunu belirtti.
Dahası, yazar İtalyanlara gider. Ayrıca Putin'i de seviyorlar.
"La Repubblica" gazetesinde "Herkes Putin Hakkında Çılgın" ("Tutti Pazzi Per Putin") adlı makale, Rus cumhurbaşkanının popülaritesinin küreselleşmeye karşı tutumunun ve ulusal egemenlik konusundaki kararlılığından kaynaklandığını bildirdi.
Nihayet, Eylül ayında düzenlenen G20 Zirvesi, 2016’ta somut bir siyasi başarıydı: Rusya’nın uluslararası konumunun güçlenmesi orada gösterildi.
Analistin G20'in başarısı genel eğilimin bir parçası olduğuna inanıyor. Bugün ABD’nin Orta Doğu’daki askeri potansiyelini Rusya’dan çok daha fazla elinde tutmasına rağmen, Orta Doğu devletlerinin liderleri Washington’a değil, Moskova’ya da Vladimir Putin ile konuşmak için Moskova’yı ziyaret ediyor.
Ayrıca yakın gelecekte Rusya ekonomik büyümeyi bekliyor. Analist, cari yılda gayri safi yurtiçi hasıla yüzde 0,2 oranında düşmesi muhtemel ancak 0,8 yılında artacak (2017 oranında yüzde XN) ile tahmin verilerini gösteriyor. Bu Ekonomi Bakanlığı'nın tahminidir.
Ülke yükselişte, “çok kutuplu bir dünya sisteminde dünya gücünün durumunu” doğrulayan köşe yazarı yazıyor. Korzun, Batı’daki siyasi çevrelerin bundan hoşlanmayabileceğini, ancak bunun “reddedilemez bir gerçek” olduğunu söylüyor.
Putin'e duyduğumuz sevgi, eklediğimiz, tamamen kapsam dahilinde. Hatta bazı Amerikalı gazeteciler uyardı: Rus liderini sevmek için sebepler bırakmanın zamanı geldi!
В Chicago Tribünü Emily Tamkin tarafından bir makale vardı.
Gazeteci, parlamento seçimlerinde son zamanlarda milyonlarca Rus’un Putin’in Birleşik Rus partisine oy verdiğini ve sonunda “kararlı bir zafer” kazandığını ve “Duma’daki koltukların dörtte üçünü” kazandığını hatırlatıyor.
Beş yıl önce hiç değil. O günlerde, on binlerce insan protesto etmek için karda durdu ve serbest ve adil seçimler istedi. Bugün, her şey farklı: Ülkede neredeyse hiç “sahtekarlık çığlığı” yoktu ve “gözle görülür protestolar yoktu”. Ancak seçmenler çok düşük bir katılım gösterdi, ancak bu bile “bir“ rahatlık belirtisi ”ya da basitçe“ zımni bir rıza ”anlamına geliyor.
Sebepleri ne olursa olsun, tüm bunlar hem Rusya'da hem de yurtdışında "Putin'in eleştirilerini" kızdırmak için yeterli.
Putin'e muhalefet nerede? Yazar, Rusya'da neredeyse hiç bulunmadığını belirtti. Anlaşılan, Batı'nın tanıma zamanı geldi: Rusların kendi liderleri var ve onlar “onlardan gerçekten” hoşlanıyorlar.
Son birkaç yılda çok şey oldu. Kırım, Rusya'ya eklenmiş ve gazeteciyi hatırlatıyor. Rusya Suriye’de lider eylemler yapıyor. Rusya, uluslararası bir müdahaleye yol açan "LGBTQ karşıtı yasaları" kabul etti. Düşen petrol fiyatları. Sportif uyuşturucu skandalları patlak verdi. Daha önce, Barack Obama, bir zamanlar Rusya'nın ABD'nin en büyük jeopolitik düşmanı olduğunu söyleyen Mitt Romney ile alay etti.
Rusya'da, Pussy Riot grubundan panketler tutuklandı ve hapsedildi. Avukat ve yolsuzlukla mücadele blogcusu Alexei Navalny'ye zulmedildi. Siyasi mahkum Mikhail Khodorkovsky affedildi. “Ünlü muhalefetçi” Boris Nemtsov öldürüldü. Sonunda “Kremlin temizliği” gerçekleşti. Ve ekonomik bir kriz vardı, Emily Tamkin bir çizgi çizer.
Ancak hala Putin'in notu yüzde 83'te durmuş görünüyor. Putin'in 20'te tekrar seçilmesinden bu yana neredeyse 2012 puanla büyüdü.
Batıda Putin, hatta gazetecinin yazdığı Putin ile alay ediyor. “Ve biz farz ediyoruz ki,” diyor Rus halkının da aynısını yapması gerektiğini ”. En azından Amerikalılar, Rusların Putin'i, ancak bunu yapma özgürlüğüne sahip olmaları halinde eleştireceklerinden eminler.
Ancak, Putin "bir sebepten dolayı" popüler. "İktidarı aldı ve elinde tuttu çünkü sıradan Ruslar kendilerini içinde görüyorlar." Putin'i koruyucuları olarak görüyorlar. Örneğin Moskova Vedomosti gazetesi, seçmenlerin Rusya'nın düşmanlarla çevrili olduğu inancından etkilenebileceğini ve yalnızca Putin ve partisinin üyelerinin halkı koruyabileceğini gösteriyor.
Başka bir deyişle, Batı Putin'i (Rusya'yı on yıl süren çekişme sonrasında istikrarlı kılan ve Sam Amca'nın Rusya'ya dikte etmesi gerektiğini belirttiği) eleştirdiğinde, Rus halkı Putin'i değil Batı'yı eleştirmeye hazırlar. Amerika Birleşik Devletleri’nde Rusya’da Putin’e yalnızca korku ya da aldatmaca yüzünden oy verdiklerini söylerken, Rus halkı siyasi görüşlerinde haklı ve haklı hissedebileceklerini söylüyor.
* * *
Sonuç olarak, hem ABD hem de Avrupa Birliği’nde Batı’nın aslında Ruslara Putin’i sevmek için bir sebep verdiği ortaya çıktı. Bazı Amerikalı gazeteciler ironiktir, Batı’nın Ruslara liderlerini sevmek için bir bahane vermeyi bırakması gerektiğini belirtti. Bu tür sebepler arttıkça, Vladimir Vladimirovich'in Rusya'daki popülaritesi yükseliyor. Ve Batı, eleştirisi ile çoğu zaman aptal ve alakasız, Putin çevresinde ek bir popülerlik havası yaratan büyük düşmandır.
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru