II. Dünya Savaşı'ndan sonra, Fransa her zaman Donanmanın büyük ve iyi eğitimli özel kuvvetlerine sahipti ve Soğuk Savaş döneminde savaş yüzücüleri (SDV) için teslimat araçları alanında “uygun” yeteneklerini korudu. Savunma bütçelerini ve çöl operasyonlarını azaltmak bu yeteneklerin kaybına katkıda bulundu, ancak ünlü Nageurs de Combat muharebe yüzücülerinin durumu daha iyiye doğru değişiyor. Fransızlar, teknolojinin geliştirilmesinde ve Yüzücü Teslim Aracı (SDV) dağıtım araçlarının benimsenmesinde ilk, filoları çıkarılabilir kuru dok Kuru Güverte Barınağı (DDS) işleten ilk şirketti. Kadrodan çıkarıldıklarında geniş bir geri adım atıldı. filo 2001'de Agosta sınıfının son denizaltısı ve onunla Fransız SDV'nin dünyaca ünlü yetenekleri sona erdi. Bu denizaltıların işlettiği SDV cihazları (Fransızca PSM terimi) de hizmet dışı bırakıldı.
Bunun yerine, Komando Hubert (Fransız özel kuvvetleri ABD Deniz Kuvvetleri özel kuvvetlerine benziyor) ve DGSE (CIA'ye eşdeğer) etkileyici, ancak kendiliğinden daha sınırlı, tek kişilik Stidd DPD'yi kullanmaya başladı. Stidd hakkında birçok iyi şey söylenebilir, ancak başka bir zamanda. Basitçe, dalgıçlar Dalış Tahrikli Aracı (DPV) taşımak için önceki su altı araçlarına kıyasla niteliksel bir sıçramadır ve ikinci bir yüzücü çekebilir, ancak yine de SDV ile aynı özellikleri taşımaz.
Gelecekte, Barracuda sınıfının nükleer denizaltılarının kabul edilmesiyle, Fransız filosu SDV araçlarını alacak. Barracuda, en başından beri, kuru bir DDS yerleştirme istasyonunu koni kulesinin arkasına taşımak için tasarlandı. Önceki Fransız DDS barınaklarından daha büyük olacak ve yüzücüler doğrudan denizaltı gövdesine girebilecekler, işletme açısından büyük bir avantaj.
Komando Hubert'in yeni SDV'si, ECA'dan SWUV (Özel Savaş Sualtı Aracı - özel savaş için sualtı aracı) dır. Şirket, daha önce Fransız kuvvetlerine SDV araçları tedarik ettiği için bu alanda bazı tecrübelere sahip. Yeni SWUV ünitesinin uzunluğu yaklaşık 8,5 metre olup, önceki Fransız araçlara göre en büyük ve en işlevsel hale getiren altı kişiyi barındırmaktadır.
... geçmiş ...
Özel kuvvetlerin savaş sonrası teknolojisine Fransa’nın katkısı diğer ülkelerde genellikle hafife alınmaktadır. Kural olarak, dış dünyaya görünmeyen, Batı Deniz Kuvvetlerinin özel kuvvetleri topluluğunda, Komando Hubert, özellikle güçlü bağlar yarattı ve iki yönlü fikir ve taktik alışverişinde bulundu. Öyleyse, Amerikan ve İngiliz özel kuvvetlerinin taraftarları, Fransız özel kuvvetlerine yakından bakmalı.
Öncüler arasında, tüplü teçhizatın (rejeneratif oksijen sisteminden sonra icat edilmiş) ve daha sonra dalgıçların 50'lerinde geliştirilmesinde ve tanıtımında büyük rol oynayan ünlü Jacques Cousteau vardı. Uluslararası şöhreti beğendi ve su altı dünyası ve dalışıyla ilgili birçok şeyle hatırlandı, ancak Tracteur adı verilen tek yer su altı römorkörlerinin askeri versiyonunu geliştiren örgütü GERS (su altı derinlikleri araştırmacısı) belki de daha az tanındı. Genellikle Pegasus ailesi olarak bilinen kendi sualtı scooter hattını geliştiren Fransız mucit Dimitri Rebikoff, Jacques Cousteau’nun çağdaşı tarafından daha az tanınmaktadır. Rebikoff'un projeleri, savaş yüzücülerinde Cousteau’nun projelerinden çok daha güçlü bir etkiye sahipti. Rebikoff ve Cousteau'nun ardından, 60'lerin sonunda, mucit Jean Hawa, çok çeşitli SDV cihazları geliştirdi. İşe başladıktan kısa bir süre sonra, gizli askeri gelişmelere geçiş yapan Khava, Cousteau ve Rebikoff'un sahip olduğu ününe artık sahip olamaz.
Solda: Cousteau aparatları sivil sahnede gösteriliyor. Ortada: Rebikoff'un Savaş Yüzücüleri Müzesi'ndeki Pegasus'u. Hak: Sivil sahnede de eski HVA aparatı
Komando Hubert yüzücülerini donatma zamanı geldiğinde, resmi devlet kuruluşu GERS doğal olarak bir avantaj elde etti. Komando Hubert tarafından kullanılan ilk su altı araçları TSM'dir (Tracteur Sous-Marins). Bu GERS geliştirme araçları temel navigasyona sahipti ve burun üzerinde büyük bir çıkarılabilir gemi karşıtı mayın taşıyordu.
TSM cihazları çalışıyor. Savaş sırasını korumanın ve karanlıkta gezinmenin zorluğu kolayca düşünülebilir.
Yalnız yüzücülerin kısıtlamaları açıktı ve bir sonraki proje oturma pozisyonlu iki kişilik bir gemi oldu. PSM (Propulsor-Sous-marins) Vostock savaş yüzücüleri teslimat aracı, İtalyan Cos.Mo.S CE2F Chariot'a çok benzese de, benzersiz bir Fransız projesiydi. Düzeneğin gövdesi fiberglastan yapılmıştır, iki yüzücü kabine yakın bir yere oturdu. Bir bakış açısı ile şeffaf bir pleksiglas ekran ve bir kokpit feneri yerleştirildi, ancak önlerinde görünürlükleri kısıtlandı. Geceleri veya sorunlu sularda dalarken, ileri görüş daha da kötüleşti.
Vostock'un çalışmasını engelleyen faktörlerden biri, Fransız denizaltılarının bu cihazların taşınması için uyarlanmamış olmalarıydı. Diğer büyük filoların yanı sıra, yalnızca Amerikan filosunun ve İtalyanların (çok gizli!) SDV bağlantı sistemlerine sahip olduğu bir dönemdi. Orta filolar onları dışardan basitçe bağlamak istedi, ancak ciddi sınırlamalar vardı. Bu nedenle, Fransızlar ve denizaltının su altında kaldığı, su basıp kuruduğu bir zamanda çıkabilen çıkarılabilir bir hangar icat etti. Fransızlar “bavul” olarak adlandırdı, ancak bugün bu sistem DDS (Kuru Güverte Barınağı) kuru yerleştirme istasyonu olarak biliniyor. Fransızlar, bu bölgedeki Amerikan filosundan on yıl ileride. İlk yerleştirme istasyonları küçüktü ve daha sonraki Amerikan meslektaşlarına göre çok karmaşık değildi, ama ilk onlardı.
DDS’nin ilk prototipi, 70’lerin ortası
Denizaltı sınıfı Agosta, DDS ve tipik SDV (doğrama için vurgulanmıştır). Yüzücüler, ana ağ geçidinden (ayrıca vurgulanmıştır) çıkmak ve DDS'ye girmek için geri yüzmek zorunda kaldılar.
Vostock ve TSM yıllardır yan yana hizmet vermiştir. Bu arada, SDV teknolojisi gelişti ve cihaz eski hale geldi. Ve şimdi, önceki Vostock modelleri Vostock-NG ile değiştirildi.
Sonunda, Vostock-NG araçları da eskidi, Agosta sınıfının onu taşıyabilecek denizaltıları yazılmıştı ve bu olasılıklar yavaş yavaş "ortadan kayboldu". Mevcut SDV ünitesi Amerikan yapımı Stidd-DPD'dir.
Yeni SWUV projesi, öncekilerle karşılaştırıldığında çok daha büyük ve mevcut DDS yerleştirme istasyonları için çok büyük kılan SDV Mk.VIII'den çok daha uzun:
Diğer projeler
Yeni gereklilikleri karşılamak için, birçok Fransız şirketi yeni nesil cihazlar yaratma konusunda çalışmaya başladı. Onun tarafından yayınlanan temel şartname oldukça anlaşılır: Amerikan modeli SDV Mk.VIII'ye benzeyen, sonarlı altı sekiz pozisyonlu ıslak tip bir sualtı aracı. Toplam üç proje sunuldu ve hepsi birbiriyle ve Amerikan cihazı Mk.VIII ile çarpıcı şekilde benzerdi:
Alcen Grup, sekiz kişilik projesinin reklamını yapıyor. Yatay itici olan yay tarafındaki kara deliği ve katlanır direği işaretleyin:
Gemi yapım şirketi DCNS, özünde nükleer denizaltı Barracuda'nın dizel-elektrikli versiyonu olan denizaltı SMX-Ocean'ın ihracat versiyonunu gösterdi. Operasyonel esnekliği, özellikle, su altı araçlarıyla çalışmak için bir yerleştirme istasyonunun varlığına özellikle dikkat çekmektedir. SDV'si, diğer iki projeye benzer şekilde büyüktür. Yine, itici için pruvadaki yanlardaki ve üstündeki delikleri not edebilirsiniz.
* Kıç tarafındaki delikler dizel motor gösterebilir
DCNS el ilanlarında yerleştirme istasyonunun altındaki ve arkasındaki kutuyu da görebilirsiniz. Ekipmanı saklamak ve yüzücüler için bir taraf tutmak için kullanılabilir:
Savaş yüzücüler SWUV teslimi için umut verici bir cihaz
Kullanılan malzemeler:
www.hisutton.com
www.youtube.com
www.wikipedia.org