INTRODUCTION: This study aims to examine the relationship between the levels of stress and feelings of anger and hopelessness experienced by nursing students and the perceptions they have of the provision of social support.
METHODS: The study sample included 231 nursing students studying in the nursing department of a universitys Vocational School of Health from October to November, 2011. Data for the study were collected using a personal information form, the Hopelessness Scale, the Multidimensional Scale of Perceived Social Support, the Coping with Stress Scale and the State-Trait Anger Expression Inventory. For evaluation of the data, t test, ANOVA and Pearsons correlation analysis tests were used.
RESULTS: Findings from the analysis showed that to cope with stress, female students engaged in social support activities and sought spiritual guidance, while male students applied passive coping mechanisms, such as denial, substance abuse and humor. The levels of perceived social support were determined to be higher in the students who were between the ages of 19 and 21 (p<0.05), and the anger-in scores were found to be higher in the students who were between the ages of 22 and 24 and in fourth-year students (p<0.05). Students whose parents held strong democratic attitudes were demonstrated to have low levels of hopelessness and higher perceptions of social support (p<0.05).
DISCUSSION AND CONCLUSION: The increased number of effective coping mechanisms for dealing with stress and the higher positive perceptions of social support in nursing students leads to the development of suitable behavior for coping with stress and the diminishment of feelings of hopelessness. The study found that when nursing students have a greater perception of social support they express their anger in an appropriate way and are able to cope with stress effectively. Therefore, it is recommended that relevant training programs be organized to individually empower students.
GİRİŞ ve AMAÇ: Bu araştırmada, hemşirelik öğrencilerinin öfke, umutsuzluk ve stresle baş etme düzeyleri ile algılanan sosyal destek düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Tanımlayıcı tipte olan bu çalışmada örneklemi Bir Üniversitenin Sağlık Yüksekokulunda Ekim-Kasım 2011 tarihinde öğrenim görmekte olan 231 hemşirelik bölümü öğrencisi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak, anket formu, Beck Umutsuzluk Ölçeği (BUÖ), Sürekli Öfke ve Öfke İfade Tarzı Ölçeği (SÖÖİTÖ), Stresle Başa Çıkma Ölçeği (SBÇÖ) ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (ÇBASDÖ) kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, t-testi, ANAVO, Pearsons korelasyon analizi testleri kullanılmıştır.
BULGULAR: Erkek öğrenciler stresle baş etmede yadsıma, madde kullanımı, mizahi yaklaşım gibi stresle etkin olmayan baş etme yöntemlerini kullanırken, kız öğrencilerin sosyal destek arama ve dine yönelme aktivitelerini kullandıkları, 1921 yaş arasındaki öğrencilerin algılanan sosyal destek düzeyinin daha fazla olduğu (p<0.05), 2224 yaş aralığında ve 4. sınıfta olan öğrencilerin öfke içe vurum puanlarının daha yüksek olduğu (p<0.05), anne-baba tutumlarını demokratik yönde algılayan öğrencilerin umutsuzluk düzeylerinin diğerlerine göre daha düşük ve sosyal destek algılarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p<0.05).
TARTIŞMA ve SONUÇ: Öğrencilerin stresle etkili baş etme ve sosyal destek algılarının artması, umutsuzluk düzeylerinin azalmasına ve stresle etkili baş etme davranışlarının gelişmesine yol açmaktadır. Çalışmamızda öğrencilerin algılanan sosyal destek algısı arttıkça stresle daha etkili başetme ve öfkeyi uygun biçimde ifade ettikleri gösterilmiştir. Bu nedenle öğrencilerin bireysel olarak güçlenmelerine yönelik eğitim programlarının düzenlenmesi önerilir.