Cinderella dertli bir genç kız olsaydı, prens onu evlenmek için seçer miydi? Peki, üvey kardeşleri güzel ama dertli olsalardı, onlardan birini seçer miydi?
Şu an bir ilişki veya doğru bir ilişki içerisinde olmadığınız ve bir gün ruh eşinizle karşılaşarak mutlu sona gideceğiniz hayaliyle mi yaşıyorsunuz? Siz oysanız, 42 yıllık bireylere ve çiftlere sağladığım danışmanlık hizmetindeki keşfim ilginizi çekecek gibi duruyor.
Şu an evliliklerinde mutlu olan çoğu insan, eşleriyle karşılaşmadan önce de ZATEN MUTLULARDI! Mutlu insanlar mutlu evlilik yapıyorlar. Mutsuz insanlar ise ya evlenmiyor ya da evlendikten sonra da mutsuzluklarına devam ediyorlar. Cinderella şartlarından memnun değilken de, kendi içinde sevgi dolu ve mutlu bir insandı. Prens de aynı şekilde. “Ve sonsuza dek mutlu yaşadılar” genellikle evlenmenin bir sonucu değil, zaten mutlu iki insanın birbiriyle evlenmesinin bir sonucudur!
Danışanlarımdan defalarca şunu duydum : “Mutlu olmak için bir ilişkiye ihtiyacım var.” ve onlara defalarca şunu söyledim: “Önce şu an kendini nasıl mutlu edebileceğini öğrenmeye odaklan, sonra istediğin ilişkiyi bulmak mümkün olabilir.” Üzerine düşünürseniz, size bir şeyler ifade edecektir. Aslınızda mutlu bir insan olsaydınız, mutsuz bir insan sizi cezbeder miydi? Pek mümkün değil.
Mutluluğunuzu başka bir insana bağladığınızda, duygusal refahınız için sorumluluğu diğerlerine devrediyorsunuzdur. Başka birisi neden böyle bir sorumluluk istesin? Ortak yaralar üzerinden birbirinize bağlandığınızdan, etkilendiğiniz ve sizden etkilenen insan da aynı şekilde sizin kendi duygusal refahının sorumluluğunu almanızı bekliyordur. Bu eş bağımlı ilişki olarak adlandırılır, mutlu bir ilişki değildir, hiçbir zaman da olmayacaktır.
Harika bir ilişki istemede elbette bir sıkıntı yok. Ama mutsuzsanız bu harika ilişkiyi bulma ihtimaliniz zayıftır. Zaten mutluysanız; sevginizi, mutluluğunuzu, huzurunuzu, öğrenme ve gelişmenizi, ilgi alanlarınızı paylaşacak bir ilişki istersiniz. Mutsuzsanız, sizi mutlu edecek bir ilişki arıyorsunuzdur ve bu büyük ihtimalle olmayacaktır.
Cinderella’ya dönelim. Şefkatli bir insan olduğu için, üvey annesini ve üvey kardeşlerini mutlu etmek için çok çabaladı. Ama hiç bir şekilde mutlu olmadılar. Neden? Çünkü öfkelilerdi ve insanları suçluyorlardı, kendi mutlulukları için Cinderella’ya sorumluluk yüklemişlerdi. O ne kadar iyi kalpli ve olağanüstü de olsa, değişen bir şey olmadı çünkü onların derdi kendi inanışlarından ve kendilerine ve diğerlerine olan tavırlarından kaynaklanıyordu.
Aynısı günümüzün ilişkileri için de geçerli. Eşleri onları mutlu etmek için ne kadar çabalasa da kesinlikle mutlu olmayan birçok insanla çalıştım. Kendi duygularının sorumluluğunu almayı öğrenmek yerine, kendilerini ve başkalarını yargıladıkları sürece; mutsuz, boş, kimsesiz, incinmiş ve/veya öfkeli oldular. Kendi mutsuzluklarının kaynağını dışarıda aradıkları sürece, kendi mutsuzluklarında mahsur kaldılar.
Bu mutsuzluktan çıkmanın yolu kendi acınız ve huzurunuz için %100 sorumluluğu nasıl alacağınızı öğrenmektir. Bunu biri size öğretebilir, ama , eğer mutlu olmak için doğru bir ilişkiye ihtiyacınız olduğu gibi sahte bir inanca kilitlendiyseniz, muhtemelen bunu nasıl yapacağınızı öğrenme konusunda motive edilemeyeceksiniz.