-
lav denizi ve yanmış bedenler. aşırı gerçekçiydi. korku filmi de sevmem gerçi. nereden beynime işlediyse artık.
-
bir long gamma ray burst ile dünyadaki kompleks yaşamın son bulmasıdır. ve evet, ben bunu tespit eden bilim adamının çalıştığı merkezde bir masa başında oturup etrafımdaki insanlara birlikte ölmeyi ve yok olmayı bekliyordum. bir yandan dua ediyor, bir yandan da "hayır, bu gerçek olamaz. yarın sabah yine her zamanki gibi bir sabaha uyanacağım." diye kendime telkin ediyordum.
bir de uzaylıların ay'ı yediği vardı da onu boşverin.
-
anlatmayın detayları, sabah çeşmeyi açın suya anlatın derler. kısaca;
en yakınların ölüm saatleri, günleri, tam tarih. ölüm şekilleri, ölmeden önceki son halleri.
kıyamet senaryoları.
henüz o kıyamet senaryoları gerçekleşmedi bir tek.
o da eksik kalsın.
-
kesinlikle havalimanında çırılçıplak gezmem. binlerce insanın içinde iğrenç şekilde geziyordum. hala aklıma geldikçe ürperiyorum.
-
liseyi tekrar okumak zorunda kalmak. bir yerlerde karışıklık olmuştur ve beni tekrar liseye çağırırlar. 30 yaşındaki ben, 15 yaşındaki bebelerle lise okumak zorunda kalırım. uyandığımda eğitim sistemimize söverim ve hayatıma devam ederim. üç ayda bir görürüm bu rüyayı. bazen de üniversitede okul birincisi olmak için uğraş verirken görürüm kendimi. lakin üniversiteyle ilgili olanı pek etkilemez bünyemi.