Eğitim, herhangi bir bilim dalında, belli bir konuda bilgi ve beceri kazandırma, yetiştirme ve geliştirme işi demektir. Peki ülke olarak veril bu eğitim sistemi öğrencileri herhangi bir bilim dalında veya herhangi bir konuda öğrencilere bilgi ve beceri kazandırıyor mu? Verilen eğitim öğrencide davranış değişikliğine neden oluyor mu? Öğrencinin aldığı eğitim günlük hayatında işine yarıyor mu? Okulda gördüğü matematik dersi okul çıkışında çarşıda, pazarda ve bakkalda işine yarıyor mu? Aldığı Türkçe dersi günlük hayatta konuşurken ona kolaylık sağlıyor mu? Konuştuğu zaman kullandığı cümlelerin ağzından çıkan ses tonuna göre karşısındaki insanın neler hissedeceğinin farkında mı? Örneğin: ses tonuna göre hafif bir ses tonu ile ‘gel buraya’ dediğinde ayrı bir anlamı var, ses tonunu yükselttiği zaman ‘gel buraya’ dediğinde başka bir anlama gelir.
Bunun yanında ‘buraya gelebilir misin’? Dediğinde bambaşka bir anlama gelir. Tarih dersinde gördüğü ve günümüzde var olan mimari yapılarla ilgili bir A4 kağıdını dolduracak kadar bilgiye sahip mi? En azında o mimarı yapının hangi dönemde, hangi devlet zamanında, hangi padişah zamanında veya kim tarafında yapıldığını biliyor mu? Aldığı coğrafya dersi günlük hayatta ona neler katıyor.
Bu sorular sadece öğrencilerle kalmamalı. Öğretmenler kendi alanlarında yeterliler mi? Öğrenci eğitim için gerekli motiveye sahip mi? Okulun bulunduğu konum eğitim için uygun mu? Okulun çevresi okulun eğitimini veya öğrencilerin davranışlarını olumlu mu yoksa olumsuz yönde mi etkiliyor? Bu tür soruları günde, ayda, yılda veya yatınızda kaç defa kendinize veya çocuğunuza sordunuz.
Bunun yanında ülkenin eğitim sistemi ne kadar yeterli diye düşündünüz mü? Ülkenin eğitim sisteminde bir tıkanıklık olduğunu düşünüyorum. Verilen eğitim doğru olmamakla birlikte sadece kağıt üzerinde kaldığını düşünüyorum. Örneğin: ilkokulda hemen hemen bütün okullarda müzik dersi var, ilkokuldan lise bitimine kadar müzik dersi veriliyor.
Lise bittikten sonra sizce her yüz öğrenciden kaç tanesi herhangi bir çalgı aletini çalabiliyor?Örneğin: ilkokulda başlayıp lise sonuna kadar bütün okullarda İngilizce dersleri veriliyor. Lise bittiği zaman her yüz öğrenciden kaç tanesi İngilizce konuşabiliyor? Konuşmayı boş verin İngilizcede kaç tane kelimeyi bir araya getirebiliyor. Bunun yanında ilkokuldan lise bitimine kadar bütün okullarda din kültürü dersi veriliyor. Lise bittikten sonra hangi öğrenci din kültürü hakkında bilgi sahibi oluyor. Bütün bu soruların cevabı yüz kişiden beş elin parmağını geçemeyeceği kadardır. Sizin öğrencinizin okulda başarılı veya başarısız olması öğretmenin düşüncesine bağlı, eğer öğrenciniz okulda başarılı ise bu başarının başyapıtı öğretmenin kendisi olduğunu düşünür. Ama eğer öğrenci başarılı değilse o zaman öğretmen sorumlu değildi.
O zaman başarısızlığın başyapıtı öğrenci olarak gösterilir. Bununla kalmayıp öğrenciye bir sürü isim takılır, bu öğrencinin zekasında sıkıntı var derler, bu yetmezmiş gibi ailenin geninde sıkıntı var derler.
Neredeyse bütün ailenin zekasında şüphe duyacak hale gelirler. Daha sonra bu başarısızlığın içine neredeyse bütün aile dahil olacak seviyeye gelir. Çocuğun başarısız olmasının sebebi evde dersini yapmaması ve ona evde ders çalışmaya yardım etmiyorsunuz. Başarıyı kendisinde bulmak ve başarısızlığı başkasında bulmak ne kadar doğru olur acaba, Eğitim veren eğitim verdiğinin farkında değil, eğitim alanda eğitim aldığının farkında değil. Biz nerde hata yaptık biliyor musunuz? Biz eğitimde insan yetiştirmeyi bıraktığımız gün hata yaptık.
Ülkede eğitim sisteminde köklü bir değişiklik yapılması gerekiyor. İnsanlar artık kendi ülkesinin tarihini kitap okuyarak ana kaynakta değil de dizilerde öğreniyor. Eğitim dört duvar ve iki kapaklı kitap değildir. Eğitim dediğinde insanın aklına sadece okul gelmemeli, eğitim sabah okula giderek başlamaz veya okuldan çıkarken de bitmez. Okul bittikten sonra insanların yaşadığı çevre eğitimden ayrı tutulamaz.
İnsanın günlük hayatta yaşadığı her şey birer eğitimdir. Eğitim sadece okula gidenle veya şehirli olanla sınırlı tutulamaz. Ülkenin en ücra köşesinde yaşayan bir çobanın hayvanlarına nasıl davranması gerektiğini bilmesi ve onlara iyi davranması bir eğitimin sonucudur.
Eğitim demek, insanın davranışları sonucunda ortaya çıkan her olumlu eylemdir. Eğitim demek sadece kitap okumak değil, okuduğunu anlayabilmek ve uygulayabilmektir. Eğitim demek:
1)Bir arkadaşın arkadaşıyla nasıl konuşması gerektiğini bilmesi. 2) İnsanların birbiriyle konuşurken sen dili değil de ben dilini kullanması. 3) Konuşurken alçak ses tonu ile konuşmak. 4) İnsanlar birbirleriyle konuşurken birbirlerini suçlayıcı ithamlarda bulunmaması. 5) Yolda yürürken sağda yürümek. 6) Yolda yürürken yere tükürmemek. 7) Kırmızı ışıkta durmak. 8) Arabada inenlere yol vermek. 9 sokakta ki hayvana işkence etmemek, doğaya ve çevreye zarar vermemek. Yukarıda saydığımız bu maddeler ve bunların benzerleri birer eğitimin sonucudur. Eğitim sadece okul demek, kitap demek, ders demek, sınıf demek veya memur olup maaşını almak demek değildir.
Kısacası eğitim günlük hayatımızda yaşadığımız her şey demektir. Hababam sınıfın da Mahmut hocanın dediği gibi: okul sadece dört yanı duvarla çevrili tepesi de dam olan yer değildir. Okul her yerdir.
Sırasında bir orman, sırasında dağ başı, öğrenimin ve bilginin var olduğu her yer okuldur. Şimdi diyeceksiniz ki insan bu tür okullarda ne öğrenebilir? İnsan burada bilgili olmayı ve en önemlisi insan kendisine karşı saygılı olmayı öğrenir