Flebotominin orijinal tanımı, Yunanca phleps, “damar” ve tomia, “kesmek” köklerinden gelen basitçe “kan alma” idi. Tarihsel olarak, erken dönem flebotomi, hastaların kanından “toksinleri” emmek için sülüklerin kullanılmasını içeriyordu.
Kan almak, sıvı vermek için veya (tarihsel olarak) kan verirken bir damarın cerrahi olarak açılması veya delinmesi.
Genellikle laboratuvar testleri için bir damardan kan almak için bir iğnenin kullanıldığı bir prosedür. Flebotomi, bazı kan bozukluklarını tedavi etmek amacıyla kandaki fazla kırmızı kan hücrelerini almak için de yapılabilir.