Teknoloji, insanların nasıl öğrendiğini değiştirme gücüne sahiptir – ancak bazı sınıflara girebilir ve zaman tüneline girdiğinizi düşünmek için affedilmiş olabilirsiniz.
Muhtemelen geleneksel karatahta yerine bir beyaz tahta olacak ve çocuklar dizüstü veya tablet kullanıyor olabilirler, ancak birçok ders kitabı, kalem ve fotokopi kağıdı hala muhtemeldir.
Ve belki de en çarpıcı biçimde, tüm masalar öndeki öğretmenle ileriye dönük olacaktır.
Eğitimci ve yazar Marc Prensky’ye göre, müfredat ve teori Viktorya döneminden bu yana çok az değişti.
“Dünyanın yeni bir müfredata ihtiyacı var” dedi. Eğitimde teknolojiye adanmış bir konferans olan Bett gösterisinde. “19. Yüzyıl müfredatını yeniden düşünmeliyiz.”
Piyasadaki eğitim ürünlerinin birçoğu, mevcut müfredatı öğretmeye yardımcı olduğunu, “yanlış öğrettiğimiz şeye göre bugün öğrettiklerimizi daha iyi öğretmeliyiz” diyor.
Yarının iş dünyasında bugünün öğrenicilerini donatacak becerilere odaklanarak yepyeni bir konu özeti gerektiğine inanıyor. Bunlar, problem çözme, yaratıcı düşünme ve işbirliğini içerir.
‘Döndürülmüş’ sınıflar
Radikal olarak değişen asırlık pedagojik yöntemlerle ilgili en büyük sorunlardan biri, hiçbir ebeveyn neslin çocuklarının kobay olmasını istememesidir.
Bay Prensky, çok az seçeneğimiz olduğunu düşünüyor: “Hızlandırıcı değişim çağında yaşıyoruz. Neyin işe yaradığını denemek ve çözmek zorundayız.”
“Hayal gücü, yaratıcılık, yenilikçilik ve dijital bilgelik dolu yeni bir dünyanın zemin katındayız. Geleceğin eğitimini oluşturmak zorunda kalacağız çünkü bugün hiçbir yerde yok.”
Orada yanlış olabilir. Geleneksel sınıfı bozmak için değişim zaten ayaktadır.
“Döndürülmüş” sınıf – geleneksel öğretim yöntemlerini sınıf dışında çevrimiçi talimatlar vererek ve okuldaki zamanı ev ödevi olarak kullanmak suretiyle tersine çevirme fikri – ABD okullarında popülerlik kazanmıştır.
Öğretmenin rolü rehberlerden biri olurken, öğrenciler dersleri evde kendi sınıflarında ve sınıf arkadaşlarıyla ve öğretmenlerle çevrimiçi olarak iletişim kurarak izlerler.
Salman Khan, 2004’te YouTube’daki genç kuzenleri için matematik dersleri veren ilk “saygısız” sınıfların savunucularından biri.
Büyük popülerlikleri, kar amacı gütmeyen Han Akademisi’nin kurulmasına neden oldu ve matematik ve diğer konularda tam müfredatlı eğitim videoları sundu.
Proje, yöntemin etkinliğini ölçmek için şu anda 3 milyon dolarlık (1.9 milyon pound) deneme çalışan ABD Eğitim Bakanlığı’nın dikkatini çekti. Şimdi fikir İngiltere’ye ulaştı.
Sınıf oyunları
Kanadalı öğretmen ve bilgisayar programcısı Shawn Young derslerini almak için çekiştirmek istediğinde ilk düşüncesi oyun oynamaktı.
Bu, öğrencilerinin çoğunun aşina olduğu bir platformdu ve çocukları meşgul ettiği kanıtlanmış bir şeydi.
Ancak, çevrelerin öğretilmesinde de kötü bir üne sahipti – çok şiddetli, bağımlılık yaratan ve eğitimsel nitelikte olmadığı düşünülüyordu.
Eğitim içeriğini oyunlara entegre etmeye yönelik bazı erken girişimler başarısız oldu. Ancak Classcraft’ı farklı kılan şey içerikle ilgili olmadığıdır – daha çok bir davranış yönetimi ve motivasyon aracıdır.
“Öğretmen normal olarak öğretiyor. Öğretmenler, öğrencilere iyi davranış, soru sorma veya ekiplerinde iyi çalışma için puanlar sunabiliyor ve onlara gerçek yaşam güçlerine erişmelerini sağlıyor” diyor Bay.
Bu yetkiler öğretmenler tarafından kararlaştırılır ve bir gün geç saatlerde ev ödevlerini vermeyi içerebilir.
Sınıfta yoğunlaşamayan, geciken veya rahatsız edici olanlar için de cezalar vardır.
Çocuklar oyunu takımlar halinde oynarlar; bu da kaybedilen bir noktanın tüm grubu etkilediği ve birlikte çalışmalarını teşvik ettiği anlamına gelir.
Bay Young, “Teksas’ta beyaz, Meksikalı ve Afro-Amerikan karışımı olan bir okulda kullanılıyor. Normalde asla birbirleriyle konuşmuyorlar” dedi.
Sistemi kullanan öğretmenler – Ağustos’ta başlatıldığından bu yana yaklaşık 100.000 kişi kaydoldu – öğrenciler arasında daha iyi bir etkileşim değil, aynı zamanda daha iyi sınıf katılımı ve motivasyonu olduğunu belirtti.
“Diğer oyunlarda olduğu gibi, bazen rastgele olaylar olabilir; bu, herkesin bir korsan gibi konuşması veya öğretmenlerin sınıfta şarkı söylemesi gibi bir şey olabilir. Çocuklar onu sever.”