Süper rekabetçi olmasanız bile, hepimiz haklı olmayı/kazanmayı severiz – özellikle de ailemiz/partnerlerimiz gibi bize en yakın kişiler söz konusu olduğunda. Haklı olmayı istemek, hayatımızın neredeyse her yönüne yayılabilir – bazıları önemli, ancak çoğu zaman önemsizdir. Bir şeyin doğru olduğu konusunda ısrar etmeniz gerektiğinde – örneğin güvenlik nedenleriyle – ve ne zaman bırakabileceğinizi ayırt etmek önemlidir.
Rahmetli kocam ve ben, bazı şeyler hakkında kimin haklı kimin haksız olduğu konusunda hararetli tartışmalara girdik – özellikle önemsiz şeyler. Sonuç olarak, ikimiz de diğerinin ne sıklıkta hatalı olduğuna ve her birimizin ne sıklıkta haklı olduğuna dair zihinsel bir çetele tuttuk.
İtiraf etmeliyim ki, çetelemde “doğru” puanım onunkinden çok daha yüksekti – teknolojiye gelince; bu konuda her zaman haklıydı! Gerçekten daha akıllı olduğumu düşündüm. Ama mutlaka daha akıllı mıydım? Ve haklı olmak gerçekten önemli miydi?
Keşke daha akıllı olsaydım, ilişkimizde ne kadar çok şeyin bu kadar önemsiz olduğunu daha önce fark etmiştim. Örneğin, gidilecek daha iyi rota veya daha hızlı şerit konusunda kimin haklı olduğu önemli miydi? Kimin ışığı açık bıraktığını veya klimayı açmayı unuttuğunu neden tartışasınız ki? Birisi kırmızı üzüm yerine yeşil üzüm alırsa ne olur?
Kocam pankreas kanserine yakalandığında, skor tutma/doğru olma argümanları neredeyse yok oldu. Kalan az zamanımızı boşa harcamak istemedik. Hayatımızda gerçekten önemli olan şey, dayanılmaz bir şekilde açıklığa kavuştu.
Kocam öldükten sonra bana yolumu değiştirme şansı verildi. Bir partnerin günlük arkadaşlığını iki yıl boyunca kaçırdıktan sonra, sonunda çevrimiçi flört olayını yaptım. Çok uyumlu olduğum ve bir sonraki ilişkisi için benzer istekleri olan birini bulduğum için şanslıydım. Neredeyse en başından beri tartıştığımız birkaç şey dürüstlük, skor tutmama ve dramayı minimumda tutmaktı.
Evli çiftlerin sahip olduğu bazı çekişme alanlarımız olmadığı için bu taahhütleri yerine getirmek daha kolay oldu – mali durum, çocuklar vb. Ancak, yukarıda belirttiğim gibi, her gün ortaya çıkan, üzerinde durulması gereken pek çok önemsiz konu var. -gündelik yaşam ve biz seçmemeyi seçtik. Böylece şimdi bir seçim yapabilir ve temiz bir sayfa açarak başlayabilirsiniz. Bunu yapmak her zaman kolay değildir, ancak kendinizi yakalamaya çalışın.
Bir radyo çağrı tavsiye programı (1967-1995) ev sahipliği yapan Bernard Meltzer’in şu sözüne kulak vermek iyi bir kuraldır: “Konuşmadan önce kendinize söyleyeceğiniz şeyin doğru, nazik, gerekli olup olmadığını sorun. , yardımcıdır. Cevap hayır ise, belki de söyleyeceğiniz şey söylenmeden bırakılmalıdır.”
Söylemek üzere olduğunuz şeyin doğru olduğunu biliyor olabilirsiniz, ancak bazen sağlam bir ilişkiyi sürdürmek için nazik, gerekli ve yardımcı olmak daha önemlidir. Kimin haklı kimin haksız olduğu kritik değilse (haklı olduğunuzu bilseniz bile), bir nefes alın ve bırakın. Güven bana; ilişkileri daha sağlıklı tutar ve çok daha iyi hissettirir!
Kendinizi önemli olan veya en çok sevdiğiniz kişilerle hangi önemsiz şeyler için kavga ederken buluyorsunuz? Skor tutar mısın? İşleri akışına bırakabiliyor musun? Bu karışıklıkları önlemek için ne yapıyorsunuz? Onları nasıl çözersiniz?