Geçmişin Yankıları
Boş sokaklardan geçerken, Charlottenburg bölgesine doğru batıya yöneliyorum. Geniş, açık sokakları ve büyük evleriyle zengin bir mahalle gibi görünüyor. Ama hiçbir şey sizi Olympiastadion’un muhteşem duruşuna hazırlayamaz. 1936 Olimpiyatları için açılan stadyum, faşist dönemden kalma az sayıdaki yapılardan birisi; girişinde kule gibi yükselen iki sütun ve onları yukarıdan bağlayan spotlarla aydınlatılmış Olimpiyat halkaları bulunuyor. Pek de altın madalya alacak gibi gözükmeyen yalnız koşucular etrafta dolaşıyor. Tiergarten’e gitmek için, geri Charlottenburg’a dönüyorum.
Prusyalı yöneticilerin eskiden avlandıkları yerlerden biri olan şehrin merkezindeki parkın doğu ucu Berlin duvarı için sınır noktasıymış. Bugün, doğu ve batıyı birleştiriyor ve ana yolu (adını 1953’deki Doğu Berlin İşçileri grevinden alan Stress des 17 juni) ok gibi dümdüz ve oldukça geniş.
Doğu ucundaki Reichstag’a geliyorum, burası savaş sırasında neredeyse kaybedilmiş ve 1999’da Sir Norman Foster tarafından yeniden inşa edilmiştir. En muhteşem noktası ise cam kubbesi ve spiral merdivenleri. Akşam karanlığı çökmeye başlayıp da içerisi aydınlatılırken ziyaretçilerin işçi karıncalar gibi telaşla sağa sola gittiklerini görebilirsiniz.