Pamuk Tarlasından Bir Tişörtün Gerçek Maliyeti
Giysileri Ucuz Yapmanın Maliyeti Nedir?
Pandemik kısıtlamalar nedeniyle birçok dükkan kapalıyken, geçmiş yılların çılgınca satın alma çılgınlıklarından farklı görünebilirdi. Ancak bir şey aynı kaldı. Giysileri bu kadar ucuz yapmanın maliyeti nedir? Pekala, bir noktada hepimizin giymesi muhtemel olan bir giyim eşyası düşünün tişört. 8p elbise gibi tişörtler de küresel CO₂ emisyonlarının% 10’undan sorumlu bir sektöre aittir.
Giydiğiniz tişörtün markasına bağlı olarak, bu emisyonlara ve diğer çevresel ve sosyal zararların uzun bir listesine katkıda bulunuyor olabilirsiniz. Ancak bu etkileri gerçekten anlamak için onları yaratan tedarik zincirini keşfetmemiz gerekiyor. Tişörtlerin çoğu, 2018-2019 yılları arasında toplam 25,9 milyon ton lif üreten 25 milyon çiftçi tarafından 80 ülkede yetiştirilen pamuktan üretiliyor. Geleneksel pamuk tarımı, yalnızca kullanmasına rağmen dünyadaki pestisitlerin% 6’sını tüketiyor. Dünya topraklarının% 2.4’ü. Bu kimyasallar pembe koza kurdu gibi zararlıları kontrol eder, ancak diğer vahşi yaşamı ve insanları da zehirleyebilirler.
Çiftçiler yetiştirdikleri pamuk miktarını en üst düzeye çıkarmak için büyük miktarlarda sentetik gübre kullanma eğilimindedir, bu da toprağı bozabilir ve nehirleri kirletebilir. Küresel pamuk üretiminin% 70’inden fazlası sulanan çiftliklerden geliyor ve bir ton pamuk yetiştirmek için bir buçuk olimpik yüzme havuzlarında su gerekiyor. Tişörtünüz sadece pamuğu yetiştirmek için 7.000 litre su kullanabilirdi. Bu, bir tişört için çok fazla su, özellikle de pamuğun kuraklıktan etkilenen bölgelerde yetiştirilme eğiliminde olduğunu düşündüğünüzde. Çiftçi yıkamak, temizlemek ve yemek pişirmek için günde yalnızca 10 litre ila 20 litre su kullanabilir.
Ancak olumsuz etkiler yalnızca liflerin büyümesiyle başlar. Pamuğun, çok fazla enerji kullanan ve boyama işleminden sonra tişörtün ömrü boyunca ikinci en yüksek karbon kirliliği kaynağı olan ipliğe eğrilmesi gerekiyor. Pamuk ipliği daha sonra tişörtü yapan kumaşa örülür. Küresel olarak, bu süreç yılda tahmini 394 milyon ton CO₂ üretir.
Son rötuşlar : Ardından kumaşa renk eklenir. Bu, birçok farklı şekilde yapılabilir, ancak hepsi, hayvanlara ve bitkilere zararlı küçük lifler veya kimyasallarla kirlenebilecek tatlı suya güvenir. Bazı durumlarda bu su arıtılmadan doğrudan çevreye boşaltılır. Örneğin giyimin endüstriyel üretimin% 88’ini oluşturduğu Kamboçya’da moda endüstrisi su kirliliğinin% 60’ından sorumludur .
Çoğu boya reaksiyonu 60 ° C veya daha yüksek sıcaklıklarda gerçekleştiği için boyama işlemi suyu ısıtmak için çok fazla enerji kullanır. Renkli kumaş daha sonra yıkanmalı ve son aşama olan giysi yapımı için hazırlanması için kurutulmalıdır. Genel olarak, bir tişört üretmek için yaklaşık 2,6 kg CO₂ gerekir bu, standart bir binek otomobilde 14 km sürmeye eşdeğerdir.
Tişörtü evinize taşımak , giysinin toplam emisyonunun % 1’inden daha azını oluşturuyor. Ancak bir kez orada enerji, su ve kimyasallar tüketir.
Giysilerin yıkanması, ütülenmesi ve kurutulması, giysilerin genel iklim etkisinin üçte birini temsil etmektedir. Polyester gibi malzemelerden yapılan sentetik giysiler, yıkandıklarında minik plastik lifler üretir ve sonunda nehirlere ve denize akar. Araştırmalar, okyanusu kirleten tüm mikroplastiklerin % 35’inden sentetik kumaşların sorumlu olduğunu gösteriyor.
Ne yazık ki, bir giysinin atılmadan önce ortalama giyilme sayısı düşüyor. Gardıropların arkasında 40 milyar (53 milyar ABD doları) değerinde kıyafet duruyor. Boşaltıldığında, her yıl 350.000 ton giysi çöp sahasına gitiyor. Şans verilirse, bu giysilerin içinde hala bol miktarda hayat vardır. Bağışlanan giysilerin% 90’ı hayır kurumlarındaki raflar için uygundur. Ancak bu, tüketicilerin eski kıyafetleri çöp kutusundan kurtarmasına bağlı.
Hızlı moda kıyafetlerinin mutlaka kalitesiz olduğu bir efsanedir. Pek çok marka, bazıları on kata kadar daha pahalı olan tasarımcı etiketi eşdeğerlerinin iki katı uzun süre dayanan dayanıklı ürünler yaratmaktadır.
Artan sayıda işletme, giysilerinin çevresel etkilerini en aza indirmeye çalışıyor. Bazı markaları, pestisitlere, sentetik gübrelere daha az bağımlı ve daha az su tüketen pamuk tedarik etmeye başladı. Çok daha az su ve böcek ilacı ile mevcut talebi karşılamaya yetecek kadar yüksek kaliteli pamuk yetiştirilebilir.
Soğuk tampon toplu boyama, standart proseslere göre% 50’ye kadar daha az su, enerji ve kimyasal kullanır ve çok daha az atık üretir.
Sürdürülebilir Giyim Eylem Planı gibi gönüllü girişimler, sektör genelinde kalite için minimum standartları belirlemeye çalışıyor.
Siz de bir fark yaratabilirsiniz. Sorumlu markalardan satın almak iyi bir başlangıçtır ve giysiyi yalnızca gerçekten ihtiyacı olduğunda yıkamaktır. Giysilerinizi giyim hayır kurumlarına vermek onlara ikinci bir hayat sunar ve modayı genel olarak daha yeşil hale getirir.
Giysilerimizi yapmak için harcanan büyük çaba ve kaynaklar hakkında daha fazla bilgi sahibi olmak, insanların daha iyi seçimler yapmasına da yardımcı olabilir. Eski kıyafetleri atmadan önce tişörtünüzün pamuktan dolaba kadar uzun ve maliyetli yolculuğunu hatırlayın ve tekrar düşünün.