Dostoyevski, Ekim 1866’da çalışmalarını kağıda aktarması için henüz 20 yaşında olan Snitkina’yı işe aldı. İlk görüşte aşk söz konusu değildi. Anna Grigorievna Snitkina 46 yaşındaki yazar için şunları yazmıştı: “Hiçbir şey Fyodor’la ilk kez karşılaştığımdaki zavallı görünüşünü tarif edemez. Kafası karışık, endişeli, aciz, yalnız, asabi ve neredeyse hasta gibi görünüyordu.”
Dostovevski yazılarını dikte etmeye başladıktan sonra zamanla karşılıklı bir çekim belirdi. Bir gün Dostoyevski ile birlikte çalışmaya başlamaya daha bir ay bile olmamışken aklına bir fikir geldiğini ve Anna adında genç bir kadına âşık olan yaşlıca bir sanatçı hakkında bir roman yazmayı planladığını söyledi.
Böyle bir ilişki mümkün olabilir mi? diye sordu. Anna olabilir, diye yanıtladı; çünkü gerçek aşk görünüşe hapsedilemez, dedi. Yaptığı kumarbazvari girişten iyice cesaretlenen Dostoyevski şöyle devam etti: “Kendini onun yerine koy. Farz edelim ki o sanatçı, yani ben, sana âşık olduğunu itiraf ediyor ve senden karısı olmanı istiyor. Ne derdin?”
Anna tereddütsüz: “Onu sevdiğimi ve hayatım boyunca seveceğimi söylerdim” dedi. Üç ay sonra evlendiler.
“Öyle göz alıcı bir güzelliğim de yoktu, ne özel bir yeteneğim ne de sıradışı bir zekam vardı, düz bir eğitim almıştım. buna karşın, zeki, üstün yeteneklere sahip bir erkekten büyük saygı görüyor, neredeyse tapılıyordum.”
Evliliklerinin ilk yılları Dostoyevski’nin kumar bağımlılığı yüzünden sallantılı geçti. Dostoyevski, karısının hoşgörülü davranıp mücevher ve evlilik yüzüğünü rehin vermesini takdir etti (Anna daha sonra yüzüğünü rehinden kurtardı). Çocukları dünyaya geldikten sonra (Lyubov Dostoyevskaya, Sonya Dostoyevskaya, Fyodor Dostoyevsky, Alexey Dostoyevsky) Dostoyevski’nin kumar bağımlılığı yavaşladı. Dostoyevski ve Anna mali sorunlar yaşamaya devam etseler de Dostoyevski’nin 1881’deki ölümüne kadar huzurlu bir aile hayatı yaşadılar.
Andrew Shaffer
Aşkta Kaybeden Büyük Filozoflar
Çeviri : Mehmet Evren Dinçer