Bambara devletleri, Batı Afrika’da, biri Senegal ve Nijer ırmakları arasında Segu’ da, öbürü Orta Nijer Irmağı (bugün Mali sınırlan içinde) boyunda Kaarta’da kurulmuş olan iki ayrı devlet.
Halk arasında yaygın olan inanışa göre Segu, Barama Ngolo ve Nia Ngolo adlı iki kardeş tarafından kuruldu. Başlangıçta yağmacı haydut şeflerinden farkı olmayan iki kardeş, Nijer’in güney kıyısında bir pazar kenti olan Segu dolaylarına 1650’den önce yerleştiler. Bambara Devleti, Kaladian Kulibali döneminde (1652-82) Timbuktu’yu içine alacak ölçüde genişledi, ama onun ölümünden sonra parçalandı.
“Komutan” olarak anılan Mamari Kulibali (hd y. 1712-55) Segu’nun gerçek kurucusu sayılır. Mamari Kulibali, profesyonel bir ordu ve donanma kurduktan sonra Bambaraların rakiplerini sindirerek, yaklaşık 1730’da da Kong kralını püskürterek, devleti güneybatıda bugünkü Bamako’ya, kuzeydoğuda da Cenne ve Timbuktu’ya kadar genişletti.
Mamari Kulibali’nin ölümünden sonra, birçok hükümdarın kısa aralıklarla tahta çıktığı istikrarsız bir dönem başladı. 1766’da iktidarı ele geçiren Ngolo Diara düzeni yeniden sağladı ve yaklaşık 30 yıl hüküm sürdü. Oğlu Mansong ve torunu Da Kaba dönemlerinde, Bambaralar güneye, Kara Volta bölgesine yöneldiler. Bambara Devleti, 1818’de Massina şeyhi Ahmadu Lobbo’ nun saldırıları karşısında çöktü.
Mamari Kulibali’ye yenik düşen rakiplerinden bazılan, Orta Nijer bölgesine kaçarak eski Gana’nın son başkentinin bulunduğu Kumbi yakınlarında Kaarta kentini kurdular (1753). Bu grubun oluşturduğu Bambara devletleri, 19. yüzyıla değin Orta Nijer topraklarına egemen oldu.