Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin ikinci seviyesindeki ıssız arazide, Yi Yun hızlı bir şekilde ağaçların arasına girdi. Ağaçların arasında hızla hareket etmek için ‘Altın Karga Güneş Değişimi’ni kullanıyordu ve hedefi… İkinci seviyenin daha derinleriydi.
Yi Yun lav gölündeki kızıl nilüferi çok istiyordu ama ne kadar hesap yaparsa yapsın, mevcut gücüyle onu alabileceği bir yol bulamıyordu. Garip kuş sürüsü, kesinlikle aşamayacağı bir engeldi.
Garip kuşlar, gecenin en karanlık vakitlerinde bile nöbeti bırakmıyordu. Yeşil lambalara benzer gözleriyle göle bakmaya, etrafı kolaçan etmeye devam ediyorlardı.
Hâl buyken, Yi Yun orada daha fazla zaman harcamak istemedi. Ama lav gölündeki kızıl nilüferi almaktan da vazgeçmedi. Geçici olarak geri çekiliyordu. Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin ikinci seviyesini araştırmaya devam etti, zira kaplanın ağzından yiyeceğini çalmayı planlıyordu ve bunun için de şansa ihtiyacı vardı.
Şimdi de bu şansı bulabilmek için ikinci seviyeyi araştırıyordu.
Aynı zamanda gücünü arttıracak fırsatlar bulmayı da umuyordu. Büyük bir gücü olmadığı sürece bu tarz görevlerin altından kalkamazdı.
Yi Yun enerji görüşünü açık tuttu ve ikinci seviyenin diplerine doğru yol aldı.
Mor Kristal ile her enerji dalgalanmasını görebiliyordu. Hiçbir şey Yi Yun’dan saklanamazdı.
Gizlice ilerlerken karşısına çıkan metruk hayvanları da pusuya düşürüp öldürdü. Birkaç günlük araştırmanın ardından ikinci seviyenin sonuna varmış, ama yine de bir fırsat bulamamıştı…
Yi Yun bugün tüm ikinci seviyeyi baştan sona katetmişti. Bu dünyanın yarıçapının kaba bir hesapla birkaç bin kilometre olduğunu görmüştü. Şu an dünyanın en ucundayken, lav gölü dünyanın merkezindeydi.
Yi Yun’un tecrübelerine göre, dünyanın bu derin bölgeleri güçlü metruk hayvanların toplandığı bir yer olmalıydı. Buraya gelme sebebi de buydu.
Yi Yun etrafına baktı ve göğe uzanan dağ zirvelerini gördü. Uzun dağ belli bir noktaya kadar uzanıyor, ardından aniden kayboluyordu. Sanki dev bir ejderha dağı kesmiş, pürüzsüz bir yüzeye dönüştürmüştü.
Yi Yun bu arazinin bir başka dünyanın parçası olduğunu tahmin etti. Sanki gizemli bölgeyi yaratan kişi dağı kesmiş ve Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin içine yerleştirmişti.
Durum gerçekten öyleyse, arazileri kesebilecek o saldırı çok korkunç olurdu.
Ama… Saf Yang Kılıç Sarayı’ndaki o şok edici kılıç iziyle kıyaslandığında o kadar da etkileyici değildi. O kılıç izi, aradan sayısız yıl geçmiş olmasına rağmen hâlâ Kılıç Niyeti barındırıyordu. Dehşete düşürücüydü.
Yi Yun, dağ bölgesine girmek için hareket tekniğini kullandı.
İkinci seviyenin en derin kısmında bulunan bu dağda toplanmış olan güçlü metruk hayvanları hemen keşfetmesi gerektiği hâlde, dağ bölgesinde pek metruk hayvan görememişti. Gördükleri de pek güçlü değildi. Yi Yun onları kendi gücüyle halledebilirdi.
Bu durum, Yi Yun’u hayal kırıklığına uğrattı. Belki de bu dünyanın en güçlü metruk hayvanları lav gölüne toplanmıştı. Diğer yerlerin hiçbirinde de o kadar güçlü metruk hayvanlar yoktu.
Ama Yi Yun vazgeçmedi. Enerji görüşünün mesafe sınırını azamiye çıkardı ve aniden önündeki küçük tepenin içinde yatan kızıl bir figür keşfetti. Bu kızıl figürün çok güçlü bir enerji dalgalanması vardı.
“Oh? Bu…” Yi Yun’un gözlerinde garip bir ışık parladı.
İleri baktı ve enerji görüşünün sınırlarını zorladı. Böylece kırmızı figürün ne olduğunu gördü. Bir bitkiydi. Daha önce yakalamış olduğu Yang Cennet Mor Ginsengi’ne benziyordu.
“Bir başka hazine mi?”
Yi Yun afalladı. İkinci seviyede iki hazine mi vardı?
Kızıl bitkinin kalitesi, kızıl nilüferden çok daha kötüydü. Ama Tian Yuan Dünyası’na götürürse, çeşitli büyük oluşumların almak için yarışacağı kadar kaliteliydi.
Yi Yun biraz tereddüt etti. Gizlice yaklaşırken çevreyi de dikkatle izledi.
Belli belirsiz bir şekilde garip bir koku alabiliyordu.
Bitkinin kokusunu bu kadar uzaktan alabilir miydi?
Yi Yun tetikteliğini arttırdı. Bitkinin ondan 5 milden biraz daha uzak olduğunu tahmin ediyordu, yine de onun kokusunu alabilir miydi?
Ne olduğunu bilemediği bitki dağın önünde tek başına büyüyor ve rüzgarla hafifçe sallanıyordu. Garip kokusu da rüzgarla dağılıyordu.
Benzer hazineler genellikle güçlü metruk hayvanlarca korunduğundan Yi Yun çok dikkatli davranmaya başladı. Aradaki mesafeyi 5 mile indirmişken aniden kalbi buz kesti. Çok büyük bir tehlikenin hissi onu ele geçirmişti.
Geri çekildi ve nefesini tutarak odaklandı. Varlığını tamamen gizledi, etraftaki kayalardan ya da ağaçlardan bir farkı yokmuş gibiydi.
Yere yattı ve ileri doğru bakmaya başladı. Kısa bir an için bir şeyin ona kilitlendiğini hissetmişti.
Oh? Bu…
Dikkatli baktığında, enerji kaynağında onu korkutacak kadar eşsiz bir güce sahip bir enerji kaynağı gördü.
Ve bu korkunç enerji kaynağı, şaşırtıcı bir şekilde devasa dağın içinden geliyordu.
Çıplak gözle bakıldığında kahverengi bitki örtüsüyle kaplı dağda sıra dışı hiçbir şey görünmüyordu.
Ama enerji görüşünde, Yi Yun bu dağın gerçek bedenini açık bir şekilde görebiliyordu.
Çok… Çok büyük bir metruk hayvandı.
Dört uzvu kıvrılmış zeminin üzerine yatıyordu. Devasa bir kaplumbağa gibiydi.
Uyuyor gibi görünüyordu, ama Yi Yun onun uyumadığını biliyordu. Yang Cennet Mor Ginsengi’ne benzeyen bilinmeyen bitki, metruk hayvanın ağzının hemen yanında büyüyordu.
Bir başka muhafız metruk hayvan? Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin ikinci seviyesindeki tüm hazinelerin koruyucu metruk hayvanları varsa, yetişimciler onları nasıl elde edeceklerdi?
Yi Yun bu hazineleri almanın imkansız olduğunu düşündü ama çok geçmeden bu fikri reddetti.
Hayır, bu doğru değil!
Yi Yun bilinmeyen bitkinin bir sarmaşığa bağlı olduğunu fark etti. Bu sarmaşık devasa kaplumbağanın alnından çıkıyordu ve bir fener gibi asılı duruyordu.
Bunu gördükten sonra Yi Yun’un kanı dondu.
Yem!
Bu ‘bitki’ sadece yemdi. Onu fark edip de almaya çalışan herkes, muhtemelen devasa kaplumbağanın yiyeceği olurdu.
Yi Yun küfretmek istiyordu. Bulduğu kırmızı nilüfer garip kuş sürüsü tarafından korunuyordu. Şimdi de, bin bir güçlükle bulduğu ‘hazine’, aslında ölümcül bir tuzak çıkmıştı.
Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’in ikinci seviyesindeki fırsatların her biri korkunç tehlikelerle doluydu.
Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesine konulmuş testler çok zordu. Bir yetişimci çok dikkatli davranmaz da bu bölgeyi aceleyle keşfetmeye kalkarsa intihar etmiş olurdu.
Ama dövüş sanatları yolu da sayısız zorlukla doluydu. Yarısına kadar tırmandıktan sonra çakılan dahilerin sayısı, sayılamayacak kadar çoktu.
Yi Yun için, tehlike duygusu hiç ortadan kaybolmadı. Yi Yun bu büyük kaplumbağanın başa çıkabileceği bir şey olmadığını biliyordu. Ama oradan ayrılmadı. Büyük bir kayanın arkasına yattı ve bir avcı gibi bekledi.