Evim evim, güzel evim.
Hiç birinin yeri sabit değil, taşınmazlar dışında...
Bir gün sehpanın üzerinde ise diğer gün, yatak odasında veya yemek masasının üzerinde. Onlar da benim gibi sürekli hareket halinde.
Evdeki eşyalardan bahsediyorum.
Evle uğraşmayı, dekorasyon kitapları karıştırmayı, çiçeklerimi, mutfağa girip, okuldan gelecek oğluma vanilya kokan bir mutfaktan koşarak sarılmayı hiç bir şeye değişmem.
İki vazo, bir mum, biraz beyaz, biraz aş, bolca taze çiçek, sürekli sağlık ve sevdiklerimiz.
Bir reklam vardı..."evde ki huzur mutluluk budur" diye...
Mutluluğu çok uzaklarda aramamak lazım işte.