Sanırım tanrılar kutsal bir sinemada oturup çocuğumu beslemeye çalışırken beni izliyorlar. Bana gülüyorlar. Tanrı'nın yemek şovumun en sevdiği kısım müzakerenin başladığı zamandır. İşte o zaman patlamış mısırları çıkarıp birbirlerine sustururlar.
Bugün alın. BÜYÜK bir video oyunu etkinliği var. Oğlumun bu büyük etkinliğe katılmak için okuldan evde kalması gerekiyor . Görünüşe göre, bu ÖZEL EŞYALAR'ın kendisine ulaşması için iki aydır bekliyordu. Bu mesele için orada olmazsa, her şey onun için kaybedilecektir. Çaresizce edinmesi gereken eşyalar nihayet bugün 13: 30'da gelecek.
Her zamanki sorumu soruyorum. "Bu video oyunu adamları gün boyunca okulunuzun olduğunu bilmiyor mu? Bu etkinlikleri 3: 30'dan sonra yapamazlar mı? "
Anne! İtiraz ediyor. "İyi ebeveynler bugün çocuklarının evde kalmasına izin veriyor."
Kontrol etmek için Nice Parents Facebook Grubuma gidiyorum ve o haklı. Dünyanın her yerinden hoş ebeveynler, bugün bu BÜYÜK VİDEO OLUŞUMU için çocuklarının evde kalmasına izin veriyor.
Çocukken ne tür olaylara gittim biliyor musun? Yüzme buluşmaları, doğum günü partileri ve yatılı geceler. Bu kadar. Bazen insanlar öldü. Bazen insanlar evlendi. Bunlar aynı zamanda olaylardı.
Video oyunu yaratıcılarının oğluma hayat hakkında hangi video oyunu öğretmeye çalıştığını bilmiyorum ama onlar beni hayal kırıklığına uğrattı. Annelerinin bodrumlarında yaşayan ve ayda 100.000 dolar alan sivilceli suratlı, yirmi sekiz yaşındaki bir grup erkekten daha fazlasını bekliyordum. Küçük bir rol modelleme, kıllı folikül ahbaplar?
"Okulu arayıp patlayıcı ishal olduğumu söyleyemez misin?" Oğlum soruyor.
Hayır, dedim.
Ya yeni bir yemek denersem? Gizli silahını çıkararak soruyor. O iyi bir yiyici değil. Humusa bir havuç daldırması için yirmi dolar teklif ettim. Reddetti. Bir kozu var.
İyi, dedim. "Hala okul ödevlerini yapmalısın, ama yeni bir şeyler yersen evde kalabilirsin."
Göbek deliğinden içeri giren ve iç organlarının etrafında yüzmeye başlayan bir uzaylı gibi vücudunun titrediğini izliyorum.
Ona bir portakal veriyorum. Titriyor ve geri çekiliyor. Portakal yerdi ama diğer sağlıklı yiyecekler gibi onlardan nefret etmeye başladı. Koku. Doku. Varoluşlarının saflığı.
Bunu yerken nefes alamıyor muyum? O sorar.
Omuz silkiyorum.
“Yırtılmamış bile” diyor, bütün turuncuyu kokmuş bir bebek bezi gibi toplayarak.
Yemek için uygun bir dil kullanarak, “Soyulmuş, parçalanmamış” diyorum.
"Keşke çenem tel olsaydı," diyor, "böylece onu tamamen açabileyim ve bunu boğazıma atabileyim."
"Portakallar aslında çok lezzetli" dedim.
Burnuma koymak için onlardan birini alabilir misin? O sorar.
"Burun tıkacı mı?" Soruyorum.
"Evet!" O bağırıyor.
"Hayır," diye cevap verdim, iğnelerin nerede olduğunu düşünmeye çalışarak.
Oğlum soyulmuş ve dilimlenmiş portakalı ağzına koymaya, yüzünü bir limon gibi sıkarak ve “Ayy! Yuck! İğrenç! "
“Belki onu yerken iğrenç deme. Belki 'bu çok lezzetli' diyebilirsin. "
"Tuhaf," diyor oğlum, "çünkü tadı güzel, ama vücudum onu dışarı atmamı söylüyor."
"Vücuduna patron olduğunu söyle," dedim.
"Evet vücut, siktir git" dedi oğlum. Sonra portakal dilimini yıkamak için bir şişe su alıyor.
"Vücudum neden bu portakalları istemiyor?" Aniden felsefi bir tavırla portakal dilimini kaldırıp onu kötü niyet açısından inceleyerek sorar.
Bilmiyorum, dedim. "Daha hızlı yüzmenize, daha uzun yaşamanıza, hastalık kapmanıza değil."
Ağzına bir portakal dilimi daha koyarken, "İyi, iyi, iyi," diye bağırıyor.
Oğlum, "Bunu bitirdiğimde olayı kaçıracağım," diye mızmızlandı, başka bir bölümü tutarak.
"Çok lezzetli!" Diye bağırıyorum.
"Bunları yediğimde çeneni kapatabilir misin?" Oğlum nezaketle soruyor. "Bunları ağzıma koyduğumda hiçbir şey düşünmeye çalışıyorum."
Başımla onayladım. Savaşlarınızı seçin, beynimin çenesini kapatması söylendiği için gücenmiş olan kısmını söylüyorum.
Ya bütün dilimi ısırırsam? Oğlum soruyor. O zaman dilim uyuşacak ve portakalın tadına bakmayacağım. Bunu denemeliyim. "
Dilini ısırıyor, içine bir dilim sokuyor ve "Fena değil" diyor.
Ya ağrı kesici alırsak? O sorar. “Bütün dilimi ısırıp koparabilirim ve sonra her şeyi yiyebilirim. Ben bir dahiyim, değil mi?
Hayır, diye cevapladım. Bunun seni dahi köşesine koyduğunu sanmıyorum.
"Ya diş etlerimle çiğniyorsam? Diş etlerin tadına bakamıyor, değil mi? " O sorar. "Ya kulaklarımda tat tomurcukları çıkarsa?"
"O zaman yemeğinizi dinlemeniz, tatmanız gerekir ve patates püresi, sıcak çorba ve dondurmayla gerçekten berbat olurdu," diye cevap verdim.
"Belki sadece ayağıma bir çivi koyarım ve onu tatmayacağım çünkü çok acı çekerim" diye önerdi.
"Bu aşırı dindar görünüyor," dedim.
Şimdi dine geri döndüğümüze göre, tiyatro koltuklarından bana gülen tanrılara hitap etmek istiyorum.
Bu deneyimden ne öğrenmem gerekiyor? Bu gösteriyi ne zaman bitireceksin ve oğluma bir portakalı alıp, soyup ısırmasını sağlayan tanrısal güçlerini aşılayacaksın? Ne, sevgili tanrılar, bunun gerçekleşmesi için size söz vermem gerekiyor mu?
İsa! Gülmeyi keser misin?
Gezegendeki çoğu insan gibiyseniz, telefonunuzdaki kişiler belirli bir adlandırma kuralına uyacaktır. Telefonumdaki kişiler, ikinci ad olarak onları nasıl bildiğimi belirtmek için ilk adları ve ardından küçük bir kısaltma veya ayrıntıya sahiptir.
Eski Hindistan'ın orijinal şehirleri dünyanın en iyi tahliye sistemine sahipti ve bu yüzden onlardan beyin göçü olmadı. Eski Hindistan, oğuldan babaya aktarılan efsanelerle doluydu.
Tarih boyunca insanlar yalnızlık veya ilham aramak ya da ruhsal farkındalıklarını derinleştirmek için vahşi doğaya yalnız gittiler. Yerli Amerikalılar genellikle genç erkekleri vizyonlarını aramak için haftalarca vahşi doğaya gönderirdi (Farb 1967).
Bugün farklı bir yolculuğa çıkıyoruz. Çoğunlukla resimler.
Bu blogda, İngilizce'ye yaklaşımımı nasıl ve neden değiştirmeye karar verdiğimi ve yaptığım bazı etkinliklerden para kazanarak bir yıldan kısa bir sürede fakir bir B1'den başlayarak B2 seviyesine nasıl geldiğimi tartışacağım. İçindekiler Okulda örnek bir öğrenci olmasam da İngilizce öğrenmek her zaman kültürel geçmişime eklemek istediğim bir şeydi.
Bu gönderi, DFINITY ekibinin merkezi olmayan bulut vizyonunu ve bunun geleneksel blok zinciri ve Amazon Web Servisleri gibi mevcut bulut sağlayıcılarıyla ilişkisini araştırıyor. Büyük ölçekli bir ağ tarafından uygulanan DFINITY teknolojisinin gösterimleri 2017 sonbaharında yapılacak ve bunu, 2018 yazının başlarında piyasaya sürülmesi beklenen “açık bulut” ağıyla kâr amacı gütmeyen vakıf için bir Ana bağış toplama izleyecektir. .