Dün okuldan Çınar'ı almaya ben gittim. Yukarıdan Cansu ile el ele indiler. Bizlere -Cansu'nun annesi de gelmişti- sarıldıktan sonra Çınar bana döndü ve
"Anne, Cansu ile birlikte bahçede oynayabilir miyiz... BAŞ BAŞA?"
dedi...
Ailemdeki, benim çok cadı bir görümce ve bir o kadar da vahşi bir kayınvalide olacağımla ilgili genel kanının aksine, "taş yerinde ağırdır" diye düşünüyor olsam da, bugün bu kadar çabuk mu gelecekti yahu?
3,5 yaşındasın oğlum sen, bari şu aşağıdaki saadetimiz az daha uzun sürseydi :)
NOT-1: İçimden geldiği gibi yazdım blog, ne yani, sana da yalan mı söyleseydim?
NOT-2: "Çocuklarda Özgüven ve Yaratıcılık" seminerinin notlarını paylaşacağım, vakit bulamıyorum... önce bir İstanbul'a gidip gelmemiz lazım, sonra söz :)