Bölüm 572: Toprak Âlemi
Bazıları şanslarını denemek için kalmayı denedi ama çoğu Su Âlemi'nden başka yerlere gitti. Bunun nedeni Su Âlemi'ndeki en iyi hazinelerin Bin Sazan Nehri tarafından alınmış olması ve diğerlerini de elde etmenin zor olmasıydı. Bu nedenle şanslarını başka yerlerde denemeleri daha iyi olacaktı.
“Gitme vakti geldi.” Li Qiye, büyük sazana atlayıp konuştu. Daoist Bao Gui sazana emrederken Nehir Tarikatı'nın grubu göğe yükselip göletten ayrıldı. Çok hızlı şekilde geniş okyanusun üzerinden uçtu.
“Genç Asil, şimdi nereye gidiyoruz?” Daoist Bao Gui sordu.
“Bu sefer büyük bir hasat yaptınız ve Asal Uğursuz Mezar da kısa süre içinde kapanacak.” Li Qiye konuştu: “Mezardan çıkıp Bin Sazan Nehri'ne dönün.”
“Peki ya Genç Asil?” Daoist sordu: “Burada kalıp mezarın kapanmasını beklememize ne dersiniz? Belki gelecekte yardımımıza ihtiyaç duyarsınız.”
Li Qiye ufka bakarken gözlerini daralttı ve konuştu: “Hayır, İlahi Mezarlığa gitmeyi düşündüğümden yardım edemezsiniz.”
“İlahi Mezarlık? Seninle gelmeme ne dersin?” Lan Yunzhu hızlıca konuştu.
“Hayır, seni götüremem. Ölüm yolundan gideceğim için gelemezsin. Tek başıma gitmem gerekiyor.”
“İlahi Mezarlık'daki ölüm yolu mu?!” Bunu duyan sadece Lan Yunzhu değil daoist ve elderler de korkudan kendilerini kaybetti.
Lan Yunzhu yanlış duyduğunu düşünüp doğrulamak için sordu: “Gerçekten ölüm yolundan mı gitmek istiyorsun? Bu... Bu intihar!”
“Evet. Ölüm yolundan gitmem gerek.” Li Qiye başıyla onayladı.
Grubun ifadesi büyük ölçüde değişirken daoist endişeyle sordu: “Genç Asil, ölüm yolundan bahsediyorsunuz, oradan canlı dönmek zordur. Eğer çalışmak veya büyük bir talih elde etmek istiyorsanız yaşam yolunu seçin. En azından oraya giden bin kişiden biri canlı dönüyor. Buna karşın, ölüm yolunda hayatta kalmak imkânsızdır. Oraya giren kimse canlı çıkamadı.”
“Bu doğru! Genç Asil, yaşam yolunu seçin, ölüm yolundan gitmenize gerek yok.” Başka bir yüksek elder tavsiye verdi: “Yaşam yolunda canlı çıkma şansı olsa da diğer yol umutsuz.”
İlahi Mezarlık Toprak Alemi'nde bulunuyordu ve bazıları orayı tüm alemin merkezi olarak görüyordu. Birisi Asal Uğursuz Anahtar ile girdiğinde orada bir talih elde edebiliyordu.
Orada iki giriş vardı, bunlardan biri yaşam yolu iken diğeri ölüm yoluydu. Her ne kadar ilki yaşam yolu olsa da sadece yüzde on hayatta kalma şansı olan aşırı tehlikeli bir yerdi. Yine de birçok uzman ve dahi bu yolda ilerlemeyi denemişti. Büyük bir talih ve gizemli ölümsüzlük yöntemini aramanın dışında eğitim için de harika bir yerdi.
Ama ölüm yoluna giren kimse canlı dönememişti. Tüm yıl boyunca ölüm aurası ile kaplı olduğundan kimse içinde ne olduğunu bilmiyordu. Bazıları onun hayaletlerin ini olduğunu ve içeri girenlerin öldürüldüğünü söylüyordu.
Milyonlarca yıldır bu teoriye inanmayan birçok kişi olmuş ancak içeri giren yenilmez varlıklar da dâhil kimse canlı çıkamamıştı.
“Şansınızı ölüm yolunda denemeye çalışmayın, orası sadece ölü bir bölgedir.” Saygıdeğer Yang endişeli şekilde konuştu: “Söylentilere göre Tanrı Kral unvanı olan kişiler bile oraya girdiğinde canlı çıkamamış.”
“Ölüm yolunda hayatta kalma ihtimali olmadığını ben de biliyorum.” Li Qiye sakince konuştu. “Ama bazı bitmemiş işler nedeniyle oraya girmem gerek. Ayrıca bu başkaları için ölüm yolu, ben canlı çıkacağım merak etmeyin.”
Li Qiye'nin kararlılığını fark eden Daoist Bao Gui ve diğerleri onun tavsiye dinmeyeceğini bildiklerinden durmaksızın iç çekti. Başka ne diyeceklerini bilmediklerinden sadece dikkatli olmasını söylediler.
“Seninle geleceğim!” Lan Yunzhu yanında dururken konuştu.
“Hayır, sadece ben girebileceğim için seni yanımda götüremem.” Li Qiye konuşurken kafasını salladı.
“Endişelenme, seninle ölüm yoluna girmeyeceğim. Ben sadece Toprak Âlemi ve İlahi Mezarlığa gideceğim. Geri kalan yolu kendi başına gidebilirsin.” Lan Yunzhu neşeyle ona gözlerini kırptı ve devam etti: “Üstelik Asal Uğursuz Mezar'a gelmişken Toprak Âlemi'nin merkezini görmemek utanç verici olurdu. Ufkumu genişletmek istiyorum.”
Li Qiye ona bir süre baktı ve ardından başıyla onayladı. İkisi daoist ve diğerlerine veda ettikten sonra portala girdi. Daoist ve diğerleri Li Qiye ile Lan Yunzhu Toprak Âlemi'ne girdikten sonra oradan ayrıldı.
Geldiklerinde Lan Yunzhu olduğu yerde durup çevreye baktı. Önünde ağır bir toprak kokusu olan geniş bir alan vardı. Bu yer kuruydu, ancak aynı zamanda tamamen bir sis katmanı ile çevrelenmişti.
Yükselen dağlara sahip geniş arazileri içeriyordu. Bu bölgenin ortasında bir mezarlık vardı. Buradaki çok sayıda mezardan bazıları oldukça mütevazıyken bazıları dağlardan büyüktü ve bazıları gururla gökyüzünde duruyordu. İçlerinden biri gökyüzünde gizemli şekilde asılı dururken başkası iki büyük damarın ortasında asılıydı. Birisi bir nehrin ortasındayken nehrin suyu çevresinden akıp onun içine giriyordu.
Özetlemek gerekirse burada her türlü garip mezar vardı. Eğer birisi belli bir tasarıma sahip bir tabut hayal edebilirse Toprak Âlemi'nde onu bulabilirdi. Sanki dokuz dünyadaki tüm mezarlar burada gibiydi. Tasarımlardaki değişikliklere rağmen hepsinin bir ortak noktası vardı.
Hepsi üzerinde bir şey kazınmış olmayan mezar taşlarına sahiplerdi. Bu nedenle kimse kimin gömülü olduğunu ve kimin hangi çağdan geldiğini bilmiyordu.
Lan Yunzhu bu kadar mezarı gördükten sonra oldukça sarsıldı. Tam olarak kaç kişi burada gömülüydü? Derin nefes aldı ve mırıldandı: “Bu milyonlarca yılın birikimi olabilir mi? Ya da hepsi aynı anda mı gömülmüş?”
“Kimse bunun cevabını bilmiyor. En azından hayalet ırkı burayı keşfettiği zaman burada zaten milyonlarca mezar vardı. Belki de onlar çağlar önce hatta belki çok antik bir çağda gömülmüştü. Bazı şeyler gerçekleşmiş, bu nedenle çok sayıda varlık burada gömülmüş.” Li Qiye mezara baktıktan sonra cevap verdi.
“Hangi antik çağdan bahsediyorsun?” Lan Yunzhu irdeledi.
Li Qiye kafasını salladı: “Bilmek zor ama en azından Issız Çağ'dan önceki bilmediğimiz bir çağdan bahsediyoruz. Söylentilere göre Toprak Âlemi ilk bulunduğunda burada milyonlarca mezar varmış, ancak daha sonraları kimse buraya bir mezar gömmemiş.”
Bu milyonlarca mezar her zaman bir gizem olmuştu. Kimse ne zaman ya da nasıl geldiklerini bilmiyordu.
Eğer hepsi aynı çağda gömüldüyse bu kadar kişinin aynı anda gömülmesine neden olan şey tam olarak neydi? Burada gömülen biri isimsiz olamazdı, yani onlar hakkında kayıtlar olmalıydı. Ancak Asal Uğursuz Mezar'daki bu mezarlar hakkında hiç yazılı kayıt yoktu.
“Burada ne tür karakterler gömüldü?” Lan Yunzhu bir şaşkınlık içinde iken sordu.
“Korkarım kimse sana bunun da cevabını veremez.” Li Qiye güldü ve kafasını salladı: “Ama kesin olan bir şey var. Buraya gömülenler hayattayken aşırı inanılmaz kişilerdi. Bunu sadece mezarlarındaki büyük talihlere bakarak söylemiyorum, ayrıca her birinin büyük bir koruyucu çevresi var. Büyük karakterler dışında hiç kimse böyle bir ayrıcalığın tadını çıkaramaz.”
Li Qiye haklıydı. Burada milyonlarca mezar vardı ama her biri girenleri cehennemlerine götürebilecek kadar uğursuz yerlerdi. Her biri güçlü savunma güçlerine sahipti ve sanki her bir mezarı sessizce izleyen bir Ölümsüz Hükümdar vardı. Bu nedenle kimse bu mezarları kazamıyordu.
Mezarların içinde başka tehlikeler de vardı ve bunlara cesetler ve koruyucu mumyalar da dâhildi.