Efsane
Tanınmış ve açık nedenlerden ötürü, Rus tarihçesinin yerli tarih yazıcılığındaki açıklaması doğada aşırı ideolojiktir ve Sovyet tutumlarının ataleti hala hissedilmektedir. Her okul çocuğu, Rus-Japon Savaşının önündeki yenilgilerin, sırasıyla “popüler öfke” sürecini hızlandıran “çürümüş çarlık” ı baltaladığını biliyor. Bununla birlikte, devrim Ocak 1905'ta başladı, yani Tsushima'dan dört ay önce ve barış anlaşmasının imzalanmasından yedi ay önce.
Yurtdışında bize yardımcı olacak
Savaşın sonu hala çok uzaklaşana kadar, sonucu belirsiz, henüz herhangi bir yenilgiden bahsetmiyoruz, ancak yine de ülke genelinde grevler başlıyor, sonra gerçek bir terörist savaş yaşanıyor. Militanlar belediye başkanlarını, memurları, büyük üreticileri, hatta polisleri takip ediyorlar. Darbe altında, Rusya genelinde bilinen insanlar var. Öyleyse, Alexander II - Grand Duke Sergei Alexandrovich'in oğlu 4 Şubat 1905 bir terörist tarafından öldürüldü ve tanınmış bir devlet adamı Earl Shuvalov Haziran 28'ta vuruldu. Bundan kısa bir süre önce, Potemkin savaş gemisinin denizcileri isyan etti, Polonya kentinin Lodz kentinde bir isyan patlak verdi. Bu bakımdan, devrimcilerin nereden geldiğini görmek ilginçtir. silâh.
Yani, ünlü ile başlayacağım hikayeler Vapur "John Grafton" hakkında. Londra'da silahları devrimcilere ulaştırmak için bir vapur satın alındı (ölçeğe bakın). Binlerce küçük silah (özellikle İsviçre Vetterli tüfekleri), mühimmat ve patlayıcılar üzerine yüklendi. Gemi önce Kopenhag'a, sonra Stockholm'e (Japon Büyükelçiliği savaşın başında oradan Rusya'dan taşındı) geldi ve ardından karaya oturduğu Finlandiya'nın kıyılarına gitti. Ekip, komşu adalara silah indirdi, ancak çoğu muhatapa ulaşmadı. Bununla birlikte, yılın 1905 devriminin kilit bölümlerinden biri sırasında - Moskova’daki Aralık ayaklanması, polis, bazı katılımcılarının Vetterli tüfekleriyle silahlı olduğunu kaydetti.
Bu operasyonun organizatörü ve doğrudan katılımcısı kimdi? Karargah Londra’daydı. Ve burada davasına karışan kişilerin bir listesi var.
Wilson, İngiliz Parlamentosu üyesi olan İngiliz Mariners Birliği başkanıdır. Akashi, Stockholm'de bir Japon askeri ataşesidir. Strautman (vapurun kaptanı, Londra merkezli Londra merkezli SDLP grubunun bir üyesi), Wagner (Wulwich'teki cam fabrikasında çalıştı), Mink (uzun yıllar boyunca Londra'daki Ticari Yolda göçmenler arasında yaşadı), Strauss (1906-i'nin baharında Baltık için taşıma silahları ile bölge, tutuklandı ve asıldı), Kristaps (daha sonra Kızıl Ordu istihbarat servisinde görev yaptı). Zilliakus (Finlandiya Aktif Direniş Partisi'nin liderlerinden biri) Lehtinen (daha sonra CPSU üyesi (b). Sosyal Devrimciler Tchaikovsky, Teplov, Volkhovsky, Cherkezishvili, Rutenberg, Bolşeviks Litvinov ve Burenin).
İkincisi, devrimcilere silah tedariki hakkında daha az ünlü olmayan hikaye. Bir başka gemi olan Sirius da satın alındı, ayrıca silahlarla dolduruldu - 8,5, binlerce Vetterly tüfek ve büyük miktarda fişek (1,2'tan 2 milyon birime yayılan veriler). Gemi, Amsterdam'dan Poti kenti yakınlarındaki kıyılara doğru yelken açtı. "Sirius", içeriğinin dört uzun tekneye yüklendiği yere geldi ve hamamböceği gibi yayıldı. Sınır muhafızlarımızın yakaladığı bir şey, ancak silahların devrimciler için önemli bir kısmı hâlâ geldi.
Savaşın her şeyden önce sistemler, ekonomiler, sanayi ve genel olarak kaynaklar arasında bir mücadele olduğu açık. Böylece, Japonya'ya yapılan savaşın tamamı İngiltere'den kömür tedarikine girdi, savaş gemileri satın alındı, savaştan önce başlayan ABD'den silah ihracatı 1905 yılında çarpıcı bir şekilde arttı. Asıl soru, Japonlar hangi parayla militarize edici bir çizgi yaptı? Temel olarak, Amerikan ve İngilizlerde, Japonya'ya uygun krediler sağlayan ABD ve İngiltere idi. Genel olarak, Japonya, askeri harcamalarının% 40'ini dış kredilerle karşıladı.
Bu, Rusya’nın aslında Japonya’yla değil, dünyanın en büyük, en zengin ve en güçlü ülkelerini - İngiliz İmparatorluğu ve ABD’yi içeren bir koalisyonla - savaşa girdiğini açıkça gösteren geniş bir dizi gerçeğin sadece küçük bir bölümüdür. Japonya genel olarak savaş için insan gücü sağladı, ancak silahlar, paralar, enerji kaynakları, yani endüstriyel çağın savaşlarında belirleyici bir rol oynayan her şey, gerçekten gelişmiş ve güçlü güçler sağladı.
30 Ocak ayındaki 1902, İngiltere’nin Japonya’ya ancak iki (ve daha fazla) ülkeyle aynı anda savaş yaptığı takdirde Japonya’nın yardımına varabileceği Anglo-Japon anlaşmasını imzaladı. Ancak savaş Rus-Japonca gibi görünüyor. Yani, Japonya sadece Rusya ile savaştı. Yani? Öyle değil Karadağ, Japonlara savaş ilan etti. Belki de bu karar Londra’yı diplomatik kanalları aracılığıyla lobi yaptı. Ne de olsa, Rusya Balkan ülkesinden az ya da çok ciddi destek almadı.
Geri imparatorluk
Rus-Japon Savaşına gelince, “Rusya'nın teknik geri kalmışlığı” hakkında bir klişe ortaya çıkıyor. Doğru, genellikle Rusya'nın kimden geride kaldığını göstermez. Japonya sürekli olarak bahsedildiğinden ve savaşın kendisine Rus-Japon denildiği için, gerçek rakibin gerisinde kaldığı sonucuna varmak mantıklıdır. Rusya'nın Yükselen Güneş Ülkesi'nin gerisinde kaldığına dair bir inanç olduğunda, “Rusya İmparatorluğu'nun çürümesi” hakkında daha fazla küresel sonuç ortaya çıktı.
Sorunun nesnel tarafı nedir? Gerçek şu ki Japonya, büyük ölçüde Batı silahlarıyla donanmıştı ve yukarıda da belirtildiği gibi, Batı’daki aynı yerde militarizasyon için para aldı. Öyleyse, Rusya’nın geri kalmışlığı hakkında konuşabiliyorsanız, Japonya’dan değil, Batı’nın en gelişmiş ülkelerinden. Aksine, Rusya, endüstriyel ve - daha geniş ölçüde - ekonomik olarak, düşmanı ele geçirmek ve askeri-sanayi kompleksinin gelişimi açısından, Japonya'dan çok daha güçlüydü. Bu arada, Rusya ayrıca Batı’dan silah satın aldı ve bu da Japonya’nın gerisinde kalmaya ilişkin tezi daha da saçma bir hale getirdi. Her iki ülke de dünyanın en gelişmiş ülkelerinden silah aldı. Yine de, yüz yıldan fazla bir süredir ülkemiz, “geri kalmış ve çürümüş Rusya” nın Japonya ile bile başa çıkamayacağı bir şekilde siyah halkla ilişkilerdedir. Rus-Japon savaşının, 20. yüzyılda Rusya'yı etkileyen bütün sıkıntıların başlangıcı olduğu düşünülmektedir.
Bu garip efsane neden bu kadar inatçı?
Cevap basit. Devlet karşıtı gazetecilik tarafından yılın 1917 devriminden önce bile kabul edildi. Bundan sonra, Bolşevik ve devrimci propaganda pulları resmi devlet ideolojisinin bir parçası haline geldi ve insanlar onlarca yıldır beyni yıkandı. İlgili ders kitapları, kitaplar, makaleler, “tarihi” eserler vb. Yazılmıştır. Yıllar boyunca, pullar açık bir gerçek olarak algılandı.
Japonya'nın barışa ihtiyacı var
Ancak, Rus-Japon Savaşı'nın mitolojisi, Rusya'nın teknik geri kalmışlığı ile ilgili icatlarla sınırlı değildir. Rusya ile müzakerelerde, Japonya'nın en yüksek makamlarının temsilcilerinin bir toplantısı yapıldı. İmparator, genro, kabine temsilcileri ve kıdemli askeri yetkililer mevcuttu. Savaş Bakanı Terauti daha sonra yeterli sayıda subay olmadığı için savaşın daha fazla devam edemeyeceğini açıkladı. Maliye Bakanı Sone, savaşa devam etmenin imkansız olduğunu, bunun için para olmadığı için toplantıdaki diğer katılımcılar tarafından desteklendiğini söyledi. Ordu karargahının başı Yamagata, bunun tek çıkış yolunun barış yapmak olduğunu söyledi. Toplantının genel sonucu: Japonya barışa ihtiyaç duyuyor.
Tanınmış bir tarihçi olan Profesör Syumpei Okamoto, Japonya’nın savaş yasasını değerlendirdi: “Açıkçası, Japonya’nın askeri umutları kasvetli değildi. O sırada, Rus ordusu Japonlardan üç kat daha güçlüydü. Japon ordusu ağırlıklı olarak yedek subaylar tarafından kontrol edilirken, normal subayların çoğu öldürüldüğü veya yaralandığı için, Rus ordusu temel olarak yakın zamanda Avrupa'dan gelen birinci sınıf askeri personelden oluşuyordu. ”
Bu arada, “utanç verici ve aptalca” kaybolan Mukden savaşı hakkında çığlık atmaya inananlar için tekrar Syumpei Okamoto'dan alıntı yapacağım: “Savaş şiddetliydi, Mart ayının sonunda Japonya'nın zaferiyle sona erdi. Ancak Japonya'nın kayıpları 10 72 insanına ulaştığı için çok belirsiz bir zaferdi. Rus birlikleri kuzeye çekildi, “düzeni koruyor” ve taarruza hazırlanırken, takviyeler geliyordu. İmparatorluk karargahında, Rusya ordusunun büyük ölçüde küçümsenebileceği ve bir milyona kadar Rus askerin kuzey Mançurya’da olabileceği anlaşıldı. Rusya’nın finansal yetenekleri de Japonya’nın kapasitesini aştı ... “Hesaplanan geri çekilme” den sonra, Rus kuvvetleri askeri güçlerini Mançurya sınırında yeniledi. ”
Japonya nüfusunun Rus nüfusundan üç kat daha az olduğunu unutmamalı, dolayısıyla mobilizasyon potansiyeli ülkemizin yeteneklerinden önemli ölçüde düşüktü. Japonya'nın kuvvetleri hakkında hiçbir yanılsama yoktu. Savaş öncesi hesaplamalar, kaynakların aslında Japonya'da bir buçuk yıl sürdüğü için, aslında onaylandığı bir yıl düşmanlık için yeterli olacağını gösterdi ve bu büyük ölçüde Rusya'da gelişen devrimden kaynaklanıyordu. Bu yüzden, başından itibaren, Japonya’nın tüm umutları bir yıldırım için, hızlı bir zafer için, Rusya ana güçleri Mançurya’ya çekene kadar. Ancak Rus ordusunu poltychka ile kırmak başarısız oldu. Savaş alanlarında Japonlar insan gücünde çok daha fazla Rus kaybediyorlardı; Rusya ise demiryolu kapasitesini arttırdı ve hızlı bir şekilde sayısal üstünlük arayışı içinde olan güvenli ve silahlı bir grup asker inşa etti. Vladivostok'ta bile denizaltıları transfer etmeyi başardı.
Yani, “utanç verici utanç verici yenilgiler” sonucu Port Arthur'un teslim olduğu Tsushima, Mukden, ordumuz barış görüşmeleri sırasında Japonlardan daha güçlüydü ve Japonların savaşa devam edebilecek kadar fonu ya da askeri yoktu. Barış yapmak için ilk teklifi, 1904'teki Japonlar izledi. Ve yalnızca ülkede ortaya çıkan devrimci olaylar, hiçbir şekilde askeri bir yenilginin sonucu olmayan İmparator II. Dünya Savaşı'na girmeye zorladı. Zaferimiz, Rusya'da bir terörist savaş başlatan, “yıldaki 1905 devrimi” olarak adlandırılan, Rusya'daki devlet sistemini değiştirmeyi hayal etmiş ve bu amaçla mümkün olan her türlü çabayı gösterenler tarafından engellendi.