In un altro scatto lei appare contornata da toreri, appesa a una fune, maltrattata dagli uomini. È una riflessione sulla cultura patriarcale e sulla misoginia che continuano a caratterizzare le nostre società? «Viviamo tutti in questa battaglia, questa maledetta battaglia costante. Io la combatto tutti i giorni. Ci combatto, la prendo a pugni, ne sento la resistenza. E quell’immagine ne è una metafora perfetta. Sono appesa a una fune, coi miei piedi che a fatica toccano terra. I toreri intorno a me hanno unghie lunghe, affilate come coltelli. In più indossano maschere e non puoi riconoscerli. C’è un senso di pericolo ovunque. E c’è questa rappresentazione della lotta che ogni donna deve fare contro il mondo patriarcale in cui vive, un mondo in cui sei spinto da una parte all’altra, un mondo che ti ferisce, un mondo molto simile alle arene dei toreri».
Başka bir çekimde, boğa güreşçileriyle çevrili, bir ipe asılı, erkekler tarafından taciz edilmiş görünüyor. Toplumlarımızı karakterize etmeye devam eden ataerkil kültür ve kadın düşmanlığının bir yansıması mı? "Hepimiz bu savaşın içinde yaşıyoruz, bu lanet sürekli savaşın. Her gün onunla savaşırım. Onunla savaşırım, yumruklarım, direncini hissederim. Ve bu görüntü mükemmel bir metafor. Bir ipte asılı duruyorum, ayaklarım yere zar zor değiyor. Etrafımdaki boğa güreşçilerinin bıçak kadar keskin, uzun tırnakları var. Ayrıca maske takıyorlar ve onları tanıyamazsınız. Her yerde bir tehlike duygusu var. Ve her kadının içinde yaşadığı ataerkil dünyaya, bir yandan diğer yana itildiğiniz, canınızı yakan bir dünyaya, boğa güreşi arenalarına çok benzeyen bir dünyaya karşı vermek zorunda olduğu mücadelenin bu temsili var.