Plastik Nasıl Yapılır, Plastik Yapım Aşamaları Nelerdir?
Plastik sektörü kurulurken öncelikle petrokimya tesislerinde petrol ürünleri ayrıştırılarak monomer elde edilmektedir. Monomer daha sonra titanyum tetraklorür ve krom trioksit gibi polimerizasyon katalizörü ile reaksiyona sokulur. Polimerizasyon polimerizasyon katalizörü, monomeri polimerlere dönüştürür. Polimerizasyon reaksiyonları genellikle yüksek sıcaklık ve basınç altında bir otoklav kabında veya çeşitli sıcaklıklarda bir reaktör kabında gerçekleştirilir.
Bu tepkimelerden elde edilen ürün suda çözünmez olup, plastik poşetler, gıda kapları, giysi ve halılar için kimyasal elyaflar, çay veya meyve gibi ürünler için ambalaj malzemeleri gibi dünya çapında büyük miktarlarda üretilen çeşitli ürünleri üretmek için kullanılır. sebzeler uzunlamasına yönlendirilmiş karbon fiber kumaş. Ortalama polimerizasyon verimi yaklaşık %30-50’dir.
Polimerizasyon reaksiyonu, monomer moleküllerinin kovalent bağlarla birbirine bağlandığı bir işlemdir. Bu reaksiyonda, iki atom birbirine bir bağ oluşturur ve bir tekrar birimleri zinciri oluşturur. Aynı tip molekülü yapmak için ne kadar çok monomer kullanılırsa, moleküler bağları o kadar güçlü olur.
Molekülleri birbirine bağlamak için daha fazla monomer kullanıldığında daha uzun zincirler oluşur. Uzun molekül zincirlerini oluşturmak için katalizörler ve yüksek sıcaklık gerekir. Bazen uzun zincirleri sentezlemek için düşük sıcaklık kullanılabilir.
Plastikler, ürünlere dayanıklılık ve güç sağlayarak maliyetlerini düşürür ve kullanılabilirliğini artırır. Şu anda dünyada önemli bir üründür. Ayrıca, çevre korumayı desteklemek için de yararlıdır. İki tür plastik vardır: termoset ve termoplastik. Termoplastikler nispeten düşük bir sıcaklıkta erir, bu da onları şekillendirmek veya şekillendirmek için ısıtmayı gerektirir. En yaygın plastik türleri, pelet, levha ve çubuklar dahil olmak üzere akrilonitril bütadien stiren (ABS) ve polivinil klorürdür (PVC).
Plastikler çeşitli alanlarda kullanılmaktadır: ev ürünleri, ev dekorasyon ürünleri, elektronik aletler, spor malzemeleri ve oyuncaklar. Plastik sektörü ise atık üretimi, fabrikaların kirlenmesi ve enerji tüketimi gibi sayısız sorunu olan önemli bir sektördür. Polimerin plastisitesi, polimerin ne kadar hızlı eridiğini gösteren erime noktası ile tanımlanır.
Plastikler için en yaygın erime noktası 140-160 santigrat derecedir. Polimerin erime hızı, polimerin moleküler ağırlığı, yoğunluğu ve moleküler yapısı ile doğrudan ilişkilidir. Polietilen (PE) gibi bazı termoplastikler, 200 santigrat derecenin üzerindeki sıcaklıklarda erir ve geleneksel ekstrüzyon makineleri tarafından ekstrüde edilemez. Bu malzemelere termoset (ısıtıldığında eriyen) denir.
Plastik Üretim Aşamaları Nelerdir?
Plastik üretmek için, bir harman veya pelet karışımı, farklı plastik türlerine göre 100 santigrat derece ile 1000 santigrat derece arasındaki sıcaklıklarda bir fırında veya fırında birkaç saat eritilir. Erime sıcaklığı, basınç ve plastik türü ile kontrol edilebilir. Sıcaklık yeterince yüksekse, polimer karışımı bir kalıplama makinesinde kolayca akmaz, ancak çok düşükse malzeme daha yüksek bir sıcaklıkta erimez ve muhtemelen bir araya toplanır.
Plastik Yapımı için İşlem Türleri Nelerdir?
Plastik yapmak için üç genel işlem türü vardır: ekstrüzyon, çözelti enjeksiyonlu kalıplama (SIM) ve enjeksiyonlu kalıplama (IM). Bu işlemde katı maddeler bir kesici veya çırpıcı ile kesilerek istenilen plastiği oluşturmak için polimer molekülleri katkı maddeleri ile birleştirilir. Bu işlemde, erimiş plastik aletteki bir delikten bir kalıba akar
Bu işlemde polimer, bir mandrel etrafında ince bir film oluşturur. Bu işlemde polimer, başka bir malzeme etrafında bir kaplama oluşturur. Plastikler, ambalaj filmlerinden giyim liflerine, elektrik bağlantılarından araba bileşenlerine kadar uzanan ürünlerde kullanılmaktadır.
Termoplastikler iki gruba ayrılabilir: poliolefinler (polietilenler, polipropilen ve polistirler) ve poliamidler (naylonlar). İlki, ambalaj ve giyim elyafları için kullanılırken, ikincisi araba parçaları ve sentetik kauçuklar için kullanılır. Örneğin polipropilen, mükemmel mekanik özelliklere sahip ve 130 santigrat dereceye kadar sıcaklığa dayanıklı uygun fiyatlı bir plastiktir.
Ayrıca solventlere ve kimyasallara karşı dayanıklıdır. Polietilen, paketleme ve izolasyon malzemelerinde ve plastik poşetlerin hazırlanmasında kullanılmaktadır. Naylon, yüksek sıcaklıklara (150 santigrat derece) ve solventlere dayanabilen, yüksek mukavemetli, nispeten pahalı bir plastiktir.
Polimerizasyon prosesi, reaksiyonun ısısını kontrol etmek için katalizörlerin kullanılmasını içerir, bu da polimerin daha yüksek üretim verimlerini ve kontrol edilebilir özelliklerini verir. En iyi katalizörler, nihai üründe kimyasal olarak aktif olmayan, insanlarda toksisiteye neden olmayan ve operatörler için sağlık tehlikesi oluşturmayanlardır. Genel olarak, plastikler için kullanılan katalizörler, molibden trioksit veya rutenyum oksit gibi asil metal bileşikleridir.