Bu fetihle Müslümanlar, ilk olarak bir ülkeyi İslam hakimiyetine katmış oldular. Hayber'in fethiyle, Resulü Ekrem devrine ait yuhudi meselesi kapanmış oluyordu.
Yahudi fitnesi, İslam düşmanları içerisinde en başta gelir. Her ne kadar Resulullah (sav), İslam'ın zuhuru ve yayılışında Mekke müşrikleri ile uğraşmışsa da; fitne çıkarmak, küfür güçlerini bir araya toplamak, hile kurmak ve plan yapmak hususunda İslam'ın en şiddetli düşmanlı yahudiler olmuşlardır. Bu gerçek, Kur'an-ı Kerim beyanatı ile de sabittir. Yahudiler, İslam ile başlıca üç şekilde savaşmışlardır:
1. Ehl-i küfür ile işbirliği yaparak... Bunu, Hendek harbinin hazırlanmasında, hıristiyan Romalıların, Müslümanlar üzerine kışkırtılmasında ve bazı gayrimüslim kabilelerin İslam'a karşı mücadele etmek için tahrik edilmesinde açıkça görüyoruz.
2. Müslümanların içinde fitne ve karışıklık çıkartarak... Bu durumu Uhud, Hendek, Tebük ve Mute gibi savaşlarda çok açık görüyoruz. Yahudiler iç fitneyi çıkarmakta daha ziyade münafıkları kullanmışlardır.
3. Bizzat fiili olarak Müslümanlarla savaşarak... Bunun misali Hendek harbinde görülmüş, Benî Kurayza yahudilerinin İslam ordusunu arkadan vuruşu ibretle müşahede edilmiştir. Keza, Medine'de çıkardıkları fitne sonucu süren Benî Kaynuka ve Berî Nadir gibi yahudi kabileleri Hayber kalesini merkezi üs olarak kabul etmişler ve Müslümanlara karşı fiili bir savaş hazırlığı başlatmışlardı. Bu kötü düşüncenin gereği olarak bedevi Araplardan oluşan Gafatan kabilesi ile birleşip bir ordu tertip etmeyi ve bu ordu ile Medine üzerine yürümeyi planlıyorlardı. İşte Hayber savaşı, bu tehlikeli planı engellemek için düzenlenmişti.