Ranvier nodüller, bir nöron aksonunun uzunluğu boyunca düzenli aralıklarla ortaya çıkan bir dizi kesinti oluşturur.
Bu nedenle, adından da anlaşılacağı gibi, miyelin kılıfında (beyaz bir madde tabakası) meydana gelen ve nöronların aksonlarını çevreleyen küçük nodüller ortaya çıkar.
Ranvier nodüller çok küçük boşluklarla karakterize edilir. Spesifik olarak, bir mikrometre boyutuna sahiptirler.
Benzer şekilde, bu nodüller, akson zarına hücre dışı sıvıya maruz bırakılır ve bunlar, nöronlar arasında iletilen sinir impulsunun, tuzlu bir şekilde daha hızlı hareket etmesi için hizmet eder.
Bu yazıda ranvier nodüllerin temel özelliklerini gözden geçirip, nöronlar arasındaki sinaptik iletim hızları ile fonksiyonel ilişkilerini tartışıyoruz.
Ranvier nodüllerin özellikleri
Daha sert düğümler veya düğümler, aksonlarında bazı nöronlara sahip olan küçük kesintilerdir.
Bu nodüller, geçen yüzyılın başlarında Fransız anatomist Louis-Antoine Ranvier tarafından keşfedildi ve miyelinli sinaptik yayınların temel öğelerinden biriydi.
Aslında, nöronun aksonunda (bilgi aktarımından sorumlu hücrenin bölgesi) bulunan bu küçük sıçramaların oluşumu, miyelin kılıfı ile büyük ölçüde bağlantılıdır.
Miyelin kılıfı, aksonları çevreleyen plazma membranlarının oluşturduğu çok katmanlı bir yapıdır. Bazı fosfo-lipit çift katmanları sistemlerini oluşturan lipoprografik malzeme ile oluşturulur.
Bu kılıf beynin hücrelerine yapışınca beyaz cevherin bilinen nöronlarını oluşturur. Bu tip nöronlar diğerlerinden daha hızlı bir sinaptik iletim ile karakterize edilir.
İletim hızının artması, esasen, nöronların miyelinleri ile kaplı aksonlarda ortaya çıkan ranvier nodüller vasıtasıyla üretilir.
Bu anlamda, ranvier nodüller, sinir uyarılarının dolaşım hızını artıran bir saltation iletimine yol açar.
Ranvier nodüllerin etkileri
Ranvier nodüller, esasen sinaptik aktarımı etkileyen nöronların aksonlarında üretilen küçük oyuklardır.
Sinaptik iletim veya sinaps, nöronların kendi aralarında yaptıkları bilgi alışverişidir. Bu bilgi alışverişi beyin aktivitesine ve dolayısıyla ensefalon tarafından kontrol edilen tüm fonksiyonlara yol açar.
Bu bilgi alışverişini gerçekleştirmek için nöronlar, aksiyon potansiyeli olarak bilinen aktiviteye yol açar. Bu intraserebral fenomen, sinaptik iletimin kendisinden kaynaklanır.
Aksiyon potansiyellerinin üretilmesi
Aksiyon potansiyelleri, sinir uyaranının bir hücreden diğerine yayılmasını sağlayan nöronların bir dizi fizyolojik yanıtını oluşturur.
Spesifik olarak, nöronlar farklı bir şarj iyonik ortamındadır. Yani, hücre içi boşluğun (nöronun içinde) hücre dışı boşluğunkinden (nöronun dışında) farklı bir iyonik yükü vardır.
İki yükün farklı olması nöronları birbirinden ayırır. Yani, dinlenme koşullarında, nöronun iç yükünü oluşturan iyonlar onu terk edemez ve dış bölgeyi oluşturan iyonlar giremez ve böylece sinaptik aktarımı engeller.
Bu anlamda, nöronların iyon kanalları sadece açabilir ve bazı maddeler iyonik yüklerini uyardığında sinaptik aktarıma izin verebilir. Spesifik olarak, nöronlar arasındaki bilgilerin iletimi, nörotransmiterlerin doğrudan etkisi ile yapılır.
Bu nedenle, iki nöronun birbiriyle iletişim kurması için, bir nörondan diğerine geçen ve böylece bilgi alışverişini yapan bir taşıyıcının (nörotransmitter) varlığı gerekir.
Aksiyon potansiyellerinin yayılması
Şimdiye kadar tartışılan nöronal aktivite, hem ranvier nodüller içeren nöronlar hem de bu küçük yapılara sahip olmayan nöronlar için aynıdır.
Bu nedenle, ranvier nodüllerin etkisi, eylem potansiyeli gerçekleştiğinde ve bilginin hücre içinde hareket etmesi gerektiğinde oluşur.
Bu anlamda, nöronların dendritler olarak bilinen uçlarından birinde bulunan bir bölge üzerinden bilgi topladıklarını ve gönderdiklerini dikkate almak gerekir.
Bununla birlikte, dendritler bilgiyi ayrıntılandırmaz; bu nedenle, sinir uyarılarının genellikle nöronun diğer ucunda bulunan çekirdeğe gitmesi gereken bilginin iletimini tamamlamak için bilgiyi hazırlamaz.
Bir bölgeden diğerine seyahat etmek için, bilgi dendritleri (bilgiyi alan) çekirdeğe (bilgiyi özendiren) bağlayan bir yapı olan akson boyunca hareket etmelidir.
Ranger nodülü olan aksonlar
Ranvier nodüller, dendritler ve hücre çekirdeği arasında gerçekleşen bilgi aktarımı sürecinde ana etkilerini üretir.
Bu aktarım, aktüel nodüllerin bulunduğu hücrenin bölgesi olan akson aracılığıyla gerçekleştirilir.
Spesifik olarak, ranier nodüller miyelin kılıfı ile kaplanmış nöronların aksonlarında bulunur. Bu miyelin kılıfı, akson boyunca uzanan bir tür zincir üreten bir maddedir.
Daha grafik bir şekilde örnekleyebilmek için miyelin kılıfını bir makarna makasıyla karşılaştırabilirsiniz. Bu durumda, yakanın tamamı, nöronun aksonu, makarnanın kendisi miyelin kılıfları ve her bir makarnanın arasındaki iplik, rando nodüller olacaktır.
Aksonların bu farklı yapısı, bilginin, hücrenin çekirdeğine ulaşmak için aksonun tüm bölgelerinde gerçekleşmesi gerekmediğini sağlar. Aksine, ranvier nodüller yoluyla bir tuzlanma iletimi ile seyahat edebilir.
Yani, sinir impulsu, nöronun çekirdeğine ulaşana kadar, nodülden nodule "atlama" aksonu boyunca ilerler. Bu iletim türü, sinaps hızını artırmaya izin verir ve nöronal bir bağlantıya ve çok daha hızlı ve daha verimli bir bilgi alışverişine yol açar.