Temmuz ayında, Atalanta Operasyonu komutanı 2015, son altı ay içinde Doğu Afrika kıyılarındaki tüccar ve diğer gemilere yönelik soygun saldırılarının durdurulduğunu açıkladı. Bu misyon, Somali’den kaynaklanan korsanlık tehdidine karşı mücadele etmek ve ayrıca ikincil öneme sahip bazı diğer görevleri yerine getirmek amacıyla 2008 yılında Avrupa Birliği’nin öncülüğünde başlatıldı. Operasyon İngiltere'den yönetiliyor.
ANAYLI SONUÇLAR
Avrupalı amirallerin saldırı eksikliği “askeri önlemler, ticari navlun yöntemlerinin mevcut koşullara uyarlanması, çalışanlarını gemilere koyarak özel güvenlik şirketlerinin kullanılması” nedeniyle büyük bir başarı olarak karşımıza çıkıyor.
Bununla birlikte, operasyonun liderlerine göre, Afrika Boynuzu'ndaki korsanlık tehdidi hala çok yüksek ve en azından kısa vadede bir deniz varlığının sürdürülmesi tavsiye edilmektedir.
Bu alandaki deniz hırsızlığından yapılan nakliyenin güvenliğini sağlamak için muazzam kaynaklar çekildi. Bu nedenle, tek bir operasyonun “Atalanta” nın yıllık bütçesi şu anda 7,35 milyon Euro'dur. 2 firkateynini ve çeşitli Avrupa ülkelerinden gelen 3 devriye gemisini içerir ve birbirlerini döner bir şekilde değiştirir. Ayrıca bir keşif ve bir nakliye uçağı kullanıldı. Yakın zamana kadar, 7'ten 9 gemilerine, 3 uçakları ve helikopterleri dahil edildi.
Avrupalılar, "Atalanta" döneminde Batı basınının materyallerine göre, korsan gemilerine de hava saldırısı düzenlediler.
Ayrıca, gemi güvenliği XAUMX’ta başlatılan Okyanus Kalkanı Operasyonu’nun bir parçası olarak NATO’nun himayesinde bulunan gemiler tarafından da sağlanmaktadır. İttifak üyesi ülkelere ek olarak, Yeni Zelanda, Avustralya, Ukrayna ve Kolombiya Brüksel’in ortaklarıydı. 2009'ten önce, farklı eyaletlerden gemiler katıldı; 2015'ten 4'e, bazen denizaltılar bile dahil edildi. Bununla birlikte, 6'ten bu yana NATO'nun varlığını önemli ölçüde azaltmak için bir karar verildi: kışın su sadece uçaklar tarafından izlenebilirken, gemiler sadece 2015'in ilkbaharında sorunlu bölgelere ulaşacak. Doğru, “Ocean Shield” henüz çökmedi ve şartları 2016’un sonuna kadar uzatıldı.
Bir diğer büyük uluslararası grup ise, Ocak 151'da Washington'un girişimiyle oluşturulan ve dünyanın farklı bölgelerinden 151'dan fazla ülkeyi kapsayan “Birleşik Görev Gücü 2009” dir. Komut, Manama'da (Bahreyn) konuşludur. filo ABD Donanması. 2009 yılında Maersk Alabama'nın yakalanan mürettebat üyesinin serbest bırakılmasında görev alan bu operasyonel grubun birimleriydi. Bu olaylara dayanarak, ünlü film Kaptan Phillips daha sonra vuruldu.
Ek olarak, korsanlığa karşı önlemler, son 5 - 6 yıllarında Rus, Japon ve Çin gemilerinin en aktif olduğu blokların dışındaki diğer ülkelerin birimleri tarafından uygulanmaktadır.
Somali bölgesindeki gemiler için daha güvenli yollar da geliştirilmiştir. Ve elbette, bir şekilde veya başka bir şekilde kullanılan özel güvenlik şirketleri olmadan değildi.
İnsansız hava araçları, başlıca MQ-2009 "Ripper", dört adet havadan yere kadar füze taşıyabilen Amerikalılar tarafından, 9'ten korsanları izlemek için aktif olarak kullanılıyor. Ve Amerikalıların korsanlara yönelik hava saldırıları resmen bildirilmediyse de, bu gerçeklerin varlığı göz ardı edilemez. Belki de Somalileri deniz soygunundan yasal olarak ele almakla zorlamak için bu en etkileyici etki yöntemiydi.
KONTROL KUTUSU
Somali aktivistleri, savaş gemilerinin çoğu zaman münhasır deniz bölgesinin sularındaki avcıları koruyan ve aynı zamanda radyoaktif olanlar da dahil olmak üzere, büyük miktarlarda atıkları ülkenin kıyı bölgelerini denize çeviren denize boşaltmaya yardımcı olan yabancı donanma birimlerine karşı suçlanıyor Büyük bir çöplükte. Bu iddiaların tarafsızlığını doğrulamak zordur, ancak doğru olsalar bile, Somali dışındaki herhangi birinin kendilerine dikkat etmesi muhtemel değildir.
Son yıllarda korsanlarla mücadelede yer alan savaş gemilerinin listelerine bakarsanız, Somali'nin büyük bir küresel çatışmanın ana deniz savaşının bölgesi haline geldiği izlenimini edersiniz. Düzinelerce ülkede böyle bir donanma birimi kümesinin nedeninin paslı (ancak güvenilir) AK'ler ile donanmış ev yapımı gemilerde aç ve pürüzlü soyguncular olduğuna inanmak zor.
Katılan çok sayıda kuvvet göz önüne alındığında, korsan saldırılarını durdurmak çok büyük bir başarı gibi görünmüyor. Böyle bir ölçekte alınan önlemlerle saldırıların devam etmesi garip olurdu.
Deniz şartlarının sayısındaki azalma, durumun iyileşmesinden değil, deneyim kazanmak ve etkileşimi artırmaktan kaynaklanmaktadır. Bir fenomen olarak korsanlığın kendisi mağlup edilmedi, şimdiye kadar sadece kendini savunabildi.
Somali'ye gelince, şu anda, olumsuz etkisi ülkenin topraklarının sınırlarının ötesine yayılan ve tüm kara kıtanın ölçeğinde ciddi bir krize dönüşme tehdidinde olan oldukça endişe verici olaylar var.
KENYA'NIN KANLI AÇIKLAMALARI
Son dört yılda komşu Kenya'da korkunç saldırılar meydana geldi. Bunların en büyüğü Eylül 2013'ta Nairobi'deki bir alışveriş merkezine yapılan ve birkaç yabancı da dahil olmak üzere 60'ten daha fazla insanın öldürdüğü bir saldırı. Daha sonra alışveriş merkezini ele geçiren saldırganlar, görüşlerine göre İslam dininin destekçisi olmayan rehineleri kasıtlı olarak çekmeye başladılar.
22 Kasım Somali sınırına yakın yılın 2014'i, silahlı militanlar düzenli bir otobüs ele geçirdi, ıssız bir yere götürdüler ve 28 yolcularına soğukça ateş ettiler.
2 Aralık Aynı bölgede yılın 2014'i, teröristler Kenya işçilerinin 36 katliamını gerçekleştirdi (saldırının organizatörlerine göre, öldürülenlerin hepsi Müslüman değildi) taş ocağının yakınındaki bir çadırda uyuyordu.
Bu yılın nisan ayında, kuzeydoğu eyaletinin başkenti olan Garissa kasabasındaki silahlı militanlar tarafından yerel bir üniversite ele geçirildi. Daha önceki vakalarda olduğu gibi, teröristler rehineleri Müslümanlara ve diğer dinlerin taraftarlarına bölmeye çalıştılar; Kurbanların sayısı 148 kişisine ulaştı.
Ve bu tek trajedi değil.
Bu çarpıcı canavarca zulüm ve dini nefret suçlarını ve hoşgörüsüzlük suçlarını suçlama girişimidir.
Bu terörist saldırıların temel hedeflerine ulaşıldı: Bir Afrika ülkesi ekonomisinin temellerinden biri olan turizm sektörü önemli ölçüde baltalandı. Ve hepsinden kötüsü, Kenyalı toplumda dini gerginlik belirtileri ortaya çıktı ve Müslümanların çok fazla yaşadığı kuzey illerin pek çok Hristiyan sakini, kendilerine yönelik şiddet korkusu nedeniyle diğer bölgelere kitlesel olarak taşınmaya başladı. Hükümeti eşzamanlı olarak vatandaşların güvenliğini sağlayamamakla suçlayan birçok kamu kuruluşu bile terör tehdidi nedeniyle ikamet değişikliği çağrısında bulundu.
Saldırıların çoğunun sorumluluğu, Al-Şabab olarak kısaltılan Harakat El-Şabab El-Mücahiddin (Genç Mücahidlerin Hareketi) hareketi tarafından iddia edildi. Somali topraklarının büyük bir bölümünü kontrol eden bu silahlı gruba karşı, hükümetin yanlısı Somali oluşumlarına ve uluslararası koalisyonun güçlerine karşı tam bir savaş, çeşitli başarılarla dolu, uzun yıllar boyunca olmadı. İkincisi, esas olarak, BM kararıyla 2007'te kurulan AMISOM (Somali'deki Afrika Birliği Misyonu) tarafından temsil edilmektedir. Başlıca aracı, Somali makamlarına Al-Şabab hareketi ile mücadelede yardımcı olmak ve diğer görevleri yerine getirmek için Somali'de görev yapan 22 binden fazla kişiden oluşan askeri bir gruptur. Gruplandırma şu ülkelerin koşullarından oluşur: Uganda, Kenya, Etiyopya, Cibuti, Burundi. Somali'deki terörle mücadelede ciddi yardım ABD tarafından da özel operasyonlar, istihbarat sağlanması ve diğer yardımlar yoluyla sağlanmaktadır. Somali'nin bir test alanı haline geldiği Amerikan İHA'ları yaygın olarak kullanılıyor.
Afrika hükümetleri için Somali krizini çözmedeki katılımları, öncelikle terörizm ve aşırılık yanlılığının kendi bölgelerine yayılmasını engelleme ihtiyacından kaynaklanıyor. Askeri birimleri komşu bir ülkenin topraklarında 2011’ten savaşan Kenya’dan bahsedersek, hedefi Somali’nin sınır illerindeki İslamcıların etkisini en aza indirmek ve güvenlik tamponu denilen bir tampon oluşturmak.
El-Şebab, askeri operasyonun başlamasından sonra 2011 yılında Kenya'da ortaya çıkan yaygın terörle bu düşmanlıklara hemen cevap verdi. Dahası, saldırıların failleri gittikçe artan bir şekilde sadece Somalili sabotajcılar değil, aynı zamanda geleneksel olarak İslam'ı savunan ve yakın kültürel ve tarihsel Somali ile bağlantı. Nairobi'ye göre, Müslüman topluluklardan gelmeyen, ancak İslam'a dönüşen ve El-Şebab'ın radikal ideolojisini paylaşan terörist ve Kenya kökenli insanlar arasında birçok kişi var. Bunlar, ekim ölümünün ve terör yapısının Afrika'nın derinliklerine genişlemesinin çok rahatsız edici işaretleridir.
YEDEKLER - TERÖRİSTLER İÇİN BESLENME
Kenya'nın kuzeyinde saklanan Somalili mülteciler de sayısı 600 bin kişiyi aşan teröristler için bir üreme alanı. Somali'deki iç savaşın başlamasından sonra 1992 yılında buraya gelmeye başladılar. Aynı zamanda, mülteciler için kamp Dadaab inşa edildi, daha sonra 350 bin kişinin yaşadığı dünyanın en büyüğü oldu. En kriz dönemlerinde, kamp 500 bin kişi aldı. Somali'de uzun süreli bir kuraklığın neden olduğu kıtlıktan dolayı, 2011 - 2012'te büyük bir mülteci akını meydana geldi. Birleşmiş Milletler'in tahminlerine göre açlıktan ölenlerin sayısı, yarısı 260 yaşına kadar olan çocuklar için 5 bin kişi olarak gerçekleşti.
Kenya kamplarındaki yaşam koşulları korkunç: standart boyuta göre üç kattan fazla fazla nüfuslular, akut bir su kıtlığı var, bazı durumlarda insanların fiziksel olarak hayatta kalması tamamen uluslararası örgütlerden insani yardımlara bağlı ve suç ve şiddet çok büyük oranlara ulaştı. Ancak, yetkililerin düzenli taleplerine rağmen, eve dönmek isteyen çok az insan var: bu tür koşullar bile Somali'dekinden daha iyi görünüyor.
Bu arada, AB’de 2015’te patlak veren göç krizi sırasında, Eski Dünya’ya yaklaşık 1 milyon göçmen gelmesi bekleniyor. Tabii ki, tüm insanlar için üzücü, ancak bunlar, BM'ye göre, 2 milyondan fazla insanın olduğu, dünyadaki toplam mülteci sayısının% 50'i. Ve bu milyon 28 Avrupa Birliği ülkesi - dünyanın en fakir ülkeleri değil - alınacak. Ancak bu, dünyanın en kapsanan olaylarından biri haline gelmiş bir krizse, çeşitli kaynaklara göre mültecilerin ve yerlerinden edilmiş kişilerin, 15'tan 25 milyon kişiye kadar olan Afrika'daki durumunu nasıl adlandırabilirsin?
"ASH-SHABAB" GÖNDERDİĞİM NEREDEN
Somali'deki iç savaşın tarihi ve bu ülkenin topraklarındaki uluslararası operasyonlar 20 yıldan fazladır ve kronikleri ayrı bir analizi hak etmektedir. Bununla birlikte, geniş toprakların kontrolünü ele geçirmeyi ve askeri ve siyasi bileşende ciddi başarı elde etmeyi başaran söz konusu Al-Shabab grubunun nasıl ve neden ortaya çıktığı sorusu daha az ilginç değildir. Somali örneğini kullanarak bu fenomenin analizi, bugün Afrika ve Orta Doğu'da meydana gelen fenomenlerin çoğunu anlamamıza izin veriyor. Bir şey açıktır - yerel nüfusun önemli bir kısmının desteği olmadan başarıları imkansız olacaktır.
Somali, bu ülkenin daha da gelişmesini büyük ölçüde belirleyen bir klan yapısıyla Afrika'daki en zor sosyal topluluklardan biridir. Etnos unvanı - Somalis - sırayla klanlara, alt-klanlara ve ailelere ayrılan 5 ana kabilelerinden (dir, darod, haviye, rahanwein ve isaac) oluşur. Heterojendirler, yaşam tarzları, konuşma dilleri ve diğer işaretler bakımından farklıdırlar.
Neredeyse tüm Somaliler Şafi mazhabının Sünni Müslümanları olsalar da, kabile gelenek ve görenekleri kurumu günlük yaşamda, toplumun örgütlenmesinde büyük rol oynayan çok önemli bir unsurdur. Bu, özyönetim, kabileler ve klanlar arasındaki ilişkiler, bazı kültürel unsurlar - örneğin, eski halk tatilleri veya yağmuru ibadet etmek için geçerlidir. Somalilerin kendilerine ek olarak, başta ülkenin güneyinde olmak üzere küçük (toplamın% 5'inden fazla olmayan) etnik gruplar biçiminde ulusal azınlıklar vardır.
Sonuç olarak, Somalili millet hiçbir zaman tek bir toplumu temsil etmedi ve aşiret ve klan davaları hep buradaydı. Bu düşmanlığın ana nedenleri verimli bölgeler, meralar, su kaynakları, ekonomik faaliyetlerin yoğunlaşma merkezleri (büyük pazarlar, limanlar, vs.) için verilen mücadelelerdir. Toplumun sosyal ve ekonomik yapısındaki daha yüksek bir konumun her zaman daha güçlü ve çok sayıda kabile tarafından işgal edilmiş olması ve bir Somaliliğin sosyal statüsünün belirli bir klana üyeliği tarafından büyük ölçüde belirlenmesi mantıklıdır. Nüfusun ezici çoğunluğunun kafasında, klan her zaman güvenilir olan ana kurum olmuştur ve hükümet yapıları yabancı ve düşmanca bir şey olarak görülmektedir.
Avrupalı askeri ve kolluk kuvvetleri korsanlardan gelen tehlikeyi önemli ölçüde azaltmayı ve Afrikalı kaçak göçmenlerin deniz yoluyla taşınmasını durdurmayı başardı. Www.eunavfor.eu'dan fotoğraflar
Somalilerin çoğu sürekli hareket halinde olan göçebelerdir, bu nedenle bölgelerin belirli bölgeleri üzerindeki aşiret kontrolünün net sınırları tanımlanmamıştır.
1960’te bağımsız olarak, devlet önemli ölçüde değişime uğradı, ancak geleneksel yaşam biçimini koruma şeklindeki ana ilke korundu.
Belki de Somali kabilelerini güçlendirebilen tek faktör Büyük Somali'nin sözde fikridir. Etiyopya, Kenya ve Cibuti bölgelerinin ülkesine, etnik Somali’nin geleneksel olarak yaşadığı ülkelere katılmak gerekiyor. Bu, emperyalist emellerle değil, Somalili halkını bölen ve böylece geçmişte defalarca tekrarlanan gelecekteki çatışmalar için zemin hazırlığı yaratan eski sömürgecilerin çizdiği sınırları tanıma konusundaki isteksizliği tarafından belirsizdir.
Örneğin, Kenya sınırının sorunlu bölgesi, 1925’ta İngilizlerle İtalya’nın anlaşmasıyla geri atıldı. Daha sonra etnik ve dini faktörler hiç dikkate alınmadı, bunun sonucunda Somaliler kendilerini iki farklı eyalette buldular. Kenyalı otoritelerin devlet sınırlarının dışından kontrolü bugün çok zayıf ve ülkeler arasındaki hareket neredeyse serbesttir; bu da sonsuz kaçakçılık akışları da dahil olmak üzere birçok olumsuz yön içermektedir. оружия. Nairobi'nin kuzey sınırlarını güçlendirmeye yönelik her türlü girişimi hem resmi Mogadişu hem de sınırın her iki tarafındaki yerel halk tarafından protesto ile karşılandı. Bir dereceye kadar, anlaşılabilirler: Sınır birçok aileyi ve klanı böler, bu yüzden kapanışı onlar için büyük problemler yaratacaktır. Benzer bir durum muazzam sorunlar yaratan ve tekrar tekrar savaşlara ve çatışmalara neden olan diğer Afrika sınırlarında da görülmektedir.
1969 - 1990’taki Cumhurbaşkanı Mohammed Siad Bar’ın başkanlık ettiği ordunun hükümeti sırasında ülkeyi devlet kurumlarının yardımıyla birleştirme girişiminde bulunuldu. Her ne kadar hükümet o yıllarda büyük ölçüde klan prensibine güvense de, iç durum birkaç yıl boyunca önemli ölçüde istikrar kazanmıştı. Bunun için temel faktörler, SSCB'den çeşitli türlerde yaygın yardım alınması, merkezi hükümetin sert baskılayıcı politikaları, Greater Somali'nin genel fikrinin pahasına aşiret çelişkilerinin düzeltilmesiydi. Sonuncusu, Somali'nin yenilgisiyle sonuçlanan 1977 - 1978 yıllarında Etiyopya ile kanlı bir savaşla sonuçlandı. Bununla birlikte, Sovyet yardımının zayıflaması, genel sosyo-ekonomik durumun bozulması ve merkezi otoritelerin 1980'lerin sonlarında zayıflaması bir iç savaşın başlamasına ve hükümetin düşmesine yol açtı. Devletin kendisi, Somali toplumuna yabancı bir unsur olarak, kurumun varlığı neredeyse sona ermiştir ve 1990'lerin başlangıcından beri ülke, hiç kimsenin mutlak kazanamadığı bir klanlar arası savaşa dalmıştır. Daha önce olduğu gibi, klanlar ve gruplar arasındaki iç çatışmaların temel nedeni ekonomik kaynaklardır.
Doğru, şimdi bölge çok sayıda modern silahla doludur ve klan çatışması daha şiddetli ve kanlı hale geldi: ölü sayısı 1 milyon insanı aştı. İç savaşa aktif müdahale Etiyopya ve Amerika Birleşik Devletleri ve 2011'ten itibaren Kenya oldu.
Bugüne kadar bitmeyen savaşın ana sonucu, tüm bölgeyi kontrol eden bir hükümetin yokluğunu, sürekli bir sivil çatışmayı, ekonomik bozulmayı, son derece düşük bir yaşam standardını, ülkenin birkaç ilan edilmiş devlete bölünmesini yok etmektir. Kuzeydeki Somaliland, Isaac kabilesinin ikamet alanı olan Hargeisa kentinde başkenti ile en büyük özerkliği elde etmeyi başardı.
İslamcılara gelince, Al-Itihad Al-Islami'nin kurulduğu (Araplardan, İslam Birliğinden) 1982'ta Somali'de belirdiler. Kendisini muhalefet hareketi olarak konumlandırdı ve halk arasında propaganda çalışması yaptı, geleneksel dini yasaların sıkı bir şekilde izlenmesi ve dini kurumların toplumdaki rolünün artırılması çağrısında bulundu.
Bu gruplama ciddi bir politik etki sağlayamadı. Birincisi, askeri rejim, dini geleneklere saygı duyduğunu beyan etmesine rağmen, Müslüman din adamlarının siyasete müdahale etme konusundaki en ufak çabalarına tahammül etmedi ve onları acımasızca bastırdı. İkincisi, ve daha az önemli olmamakla birlikte, İslamcıların ilan edilen çağrıları ve ilkeleri, dini kanonlarla birlikte kabile geleneklerinin ve geleneklerinin geniş bir yaşam tarzı olarak temsil edildiği Somali toplumuna yabancıydı. Ayrıca, Somaliler - gürültülü tatilleri, dansları ve festivalleri seven şair ve müzisyenlerin halkları ve örneğin kata kullanımı, ülkedeki insanların çoğunluğunun ayrılmaz bir özelliği olarak kabul edilir. Bu nedenle, İslamcıların ilan ettiği ana yönlerden biri olan Şeriat kanununa sıkı sıkıya uyulmasını amaçlayan yoksunluk ve mütevazı bir yaşam tarzı, daha sonra genel halk arasında destek bulamamıştır.
Fakat 1990’in başlangıcında, Al-Itihad Al-Islami sahneye tekrar girdiğinde durum değişti. İç savaşın ilk yıllarında, kuruluş ülkenin farklı yerlerinde birkaç bölgede yerleşik olan ve 1996'te büyük askeri başarılar elde edemedi, pozisyonları sonunda rakip gruplar ve Etiyopya birlikleri tarafından mağlup edildi ve bu isim altındaki yapı var oldu.
Önemli derecede başka. Yerel bölgelerde kurulan İslamcılar, dini yasaların kamusal yaşamda daha derin uygulanmasına ilişkin prensipleri uygulamaya koydu. Somali için geleneksel olmayan, hanbalistik madhhab'a yakın tatbikatlar, şeriat hukuku açısından daha katı ve islam hukukunda “adat” olarak adlandırılan ulusal geleneklere daha az toleranslı olarak dağıtılıyordu. Uygulamada, bu, bölgelerin katı yönetiminde, dinsel bilimlerin eğitim kurumlarına getirilmesinde, kata ve tütün kullanımının yasaklanmasında, kitle şenliklerinde ve danslarda, sakinlerin kutsal oruç tutma, dualar ve diğer dini ilkelere uyma, kıyafet giyme, davranış vb. d. Suçlarla ilgili kamu idamları, uzuvların kesilmesi de dahil olmak üzere, sıklıkla ortaya çıkmıştır. Kabilelerin geleneklerine geri dönen birçok geleneksel bayram yasaklandı, eski anıtların ve ibadet yerlerinin tahrip edilme durumları vardı.
Elbette, tüm bunlar Somali için geleneksel değil ve ilk bakışta ortaçağ barbarlığı olarak algılanıyor. Fakat o zamanlar benzer yönetim yöntemlerinin birçok vatandaş tarafından desteklendiği görüldü.
İslamcıları yönetmenin sert yöntemleri, iç savaş sırasında kanunsuzluk ve kaos olarak nitelendirilen kendi kontrolündeki bölgelerdeki durumu önemli ölçüde sakinleştirebildi. Aslında, “Somali Emirliği” ndeki güç, nüfusun büyük bir bölümünü tahriş eden, bitmeyen bir savaştan bıkmış ülkenin geri kalanında olduğu gibi, saha komutanlarına ve çetelerine değil, dini liderlere aitti. Tabii ki, radikallerin idealize edilmemeleri gerektiği, onların zulmlerinin, silahlı grupların yaygın, soygun ve keyfi olmalarından daha çekici oldukları ortaya çıktı. Böylece, Taliban’ın iktidarı ele geçirdiğinde Afganistan’da birkaç yıl çalışacağı ve daha sonra da bir dereceye kadar Irak’taki İslam Devleti gruplaşmasının etkisi genel kaos ve savaşın arka planına karşı yayılırken çalıştı.
İslamcıların çekiciliğinde, özellikle Afrika'da önemli olan bir başka faktör, önerdikleri alternatif sosyal yapı. Bilindiği gibi, Afrika Boynuzu'ndakiler de dahil olmak üzere birçok kabile ve etnik grup, zayıf grupların güçlü olanlara göre daha düşük ve alt bir pozisyonda olduğu kast ve katı bir şekilde yapılandırılmış topluluklardır.
Somali'deki iç savaş koşullarında ve buna bağlı kaos, karşılıklı soykırım, yoksulluk ve açlık koşullarında, kelimenin tam anlamıyla orman kanunu en güçlü olanın hayatta kaldığı ülkede işlemeye başladı. Bu nedenle, klan üyeliği çoğu zaman birçok insan için fiziksel bir varlık meselesi haline geldi.
Ancak İslamcılar tarafından ilan edilen sistem, geleneksel Afrika’dan oldukça farklıydı: Şeriat’a göre, İslam ümmetinin tüm üyeleri eşit, ve İslam, toplumun örgütlenme kast sistemini bu şekilde tanımıyor. Başka bir deyişle, İslamcıların saflarına katılan son düzensiz kişi, bütün dindar Müslümanların ana halifesiyle bile, haklar bakımından teorik olarak eşittir. Elbette, İslamcılar arasında pratikte yolsuzluklar ve klan sistemi bir biçimde ya da başka bir şekilde var, ancak önerilen eşitlik ve hazır bulunma sloganları, Somali'deki etnik ve klan üyeliğinden bağımsız olarak herkesi kabul etmek için özellikle cazipti. Bu nedenle “gençlik” anlamına gelen “Al-Shabab” hareketinin adı, Arapça'dan çevrilmiş. Grupların ilk yıllardaki omurgasının, Somali toplumu içindeki sosyal statüsünden memnun olmayan, zayıf ve yoksun klan ve kabilelerden göçmenler olduğu dikkat çekicidir.
KOMARINIAN BITES TAKTİĞİ
Bu nedenler, mağlup edilen El-İslam'ın yerine geçen İslamcı örgüt El-Itihad El-Muhakim El-İslami'nin (Arapça'dan, İslami Mahkemeler Birliği) devam eden başarısını büyük ölçüde belirledi.
Adından da anlaşılacağı gibi, 1990 in ikinci yarısında ülkenin yerleşim bölgelerine yayılan ve daha sonra topraklarda iktidarı ele geçirmeye ve rakiplerine karşı askeri operasyonlar yürütmeye başlamış ve 2000'lerin ortasında yayıldığını ilan eden Şeriat mahkemeleri sistemi idi. Somali'deki güç. Aynı zamanda, esas olarak onlara karşı çıkan klan gruplarında birlik olmadığından, askeri başarıya eşlik ettiler. 2006'un sona ermesiyle, İslami Mahkemeler, Somaliland ve Puntland hariç, neredeyse ülke genelinde etkilerini genişletti.
Ancak daha sonra Etiyopyalı birlikler, Türkiye'nin desteğiyle havacılık ve Somali'yi işgal eden ve 2007'nin ilk yarısında İslamcıları ana yerleşimlerden uzaklaştırmayı başardılar. Daha sonra yukarıda belirtilen AMISOM misyonu yürürlüğe girdi.
İslamcılara gelince, bir dizi askeri yenilgiye rağmen, “Al-Şabab” adı altında birleşmiş ve Batılı analistler tarafından söylendiği gibi “sivrisinek ısırıkları” taktiklerini kullanmaya gitmediler. Büyük çaplı çatışmaları reddetmek ve daha zayıf yerlere, güvenlik güçlerine ve devlet örgütlerine karşı terör eylemlerine saldırmaktan ibarettir. Hükümetin göreceli kontrolü sadece büyük şehirlerde yapılmakta, kırsal alanlarda El Şabab pozisyonları oldukça güçlüdür. İslamcıların yürüttükleri askeri operasyonların yanı sıra komisyonlarının çalışma yöntemleri de artıyor, AMISOM birliği ve hükümet yanlısı güçler arasındaki kayıpların sayısı artıyor. Ortak bir unsur, intihar bombacısı kullanımı ve ardından silahlı grupların korunan nesnelere saldırmasıyla birlikte saldırılar oldu. Ek olarak, komşu ülkelerin topraklarında farklı dillerde gerçekleştirilen ve destekçi sayısının arttığı propaganda çalışmaları geliştirilmektedir. İslamcıların Somalili gerçekliklere uyarlanması da propaganda başarısına katkıda bulunuyor: özellikle Kenya'daki serbest bırakılan terör, Büyük Somali'nin uzun süredir hayalini gerçekleştiren, yalnızca dini sloganlar ve pankartlar altında uygulamalı bir uygulaması olarak sunuluyor.
Afrika komşularının İslamcılara karşı aldığı önlemler kesinlikle etkili, ancak yetersiz ve değişen koşullara ve taktiklere tam olarak uymuyor. Bu nedenle, Somali krizi bitmedi. Bu ülkenin yarattığı tehlike hala yüksek. Ayrıca, durumu düzeltmek için askeri birliklerin Avrupa ülkelerinden konuşlandırılmasına ilişkin sorular da dikkate alınmaktadır.
Afrika Boynuzu'nda hüküm süren durumun nedenleri çok yönlüdür, bunlar tarihi, etnik özellikleri ve bölgeyi etkilerini yaymak için dünya güçlerine cazip hale getiren önemli bir stratejik pozisyondan kaynaklanmaktadır. Sonuç, silahlarının bir sel ve çatışmalara neden oldu.
Bununla birlikte, Afrika'da, gelişimlerinde başarı gösteren ve son yıllarda da dahil olmak üzere başarılı büyüme oranları gösteren devletler var. Bir devlette aşırılıkçılık ve radikalizmin tezahürü olmadan çeşitli dinlerin temsilcilerinin barışçıl yaşamına dair pek çok örnek var. Ve bunun temel şartı, egemen rejimleri devirmek veya yaptırımları uygulamak şeklinde Batı değerlerini empoze etmek değil, en azından Kara Kıta ülkelerinin içişlerine müdahale etmemek.