Çocuklarının gelişimi normal olarak, her anne baba için son önemlidir. Mutlaka şu manzarayı yaşamışsınızdır; özellikle parklarda iki anne yan yana gelir, anneler karşılıklı olarak diğerinin çocuğunu süzmeye başlar...
Acaba nasıl yürüyor, nasıl konuşuyor, anaokuluna başlamış mı, bezi bırakmış mı, söz dinliyor mu?
Derken anneler karşılıklı gülümser ve sohbet başlar.
-Ne tatlı, çok da hareketli maşallah J
İkinci cümle mutlaka “Kaç yaşında?” dır.
Eğer sizin çocuğunuz sizin gözünüzde, oyunda, yürümede, konuşmada, salıncağa çıkmada, kaydıraktan kaymada diğeri kadar başarılı değilse ve çocuğunuzun yaşı da daha küçükse sorun yok.
Eğer çocuğunuzun yaşı daha büyükse, çocuk yandı! Anne babayı alır bir endişe.
"Acaba birşeyi eksik mi yapıyoruz?"
"Acaba bizim çocuğumuz geç mi gelişiyor?"
"Milletin daha küçücük çocuğu tuvaletini söylemeyi öğrenmiş, ben de eve gidince hemen bezi çıkarıp başlıyorum eğitime."
"Eyvah, eyvah! Annem diyordu zaten şımartıyorsunuz bunu bu kadar diye, küçücük çocuk ne güzel annesinin sözünden hiç çıkmıyor…"
Her çocuk kendi gelişim hızına göre, kendi sürecini yaşar. Lütfen çocuğunuzu başkalarıyla kıyaslamayın. Kendi içinde gelişimi nasıl ilerliyor bunu takip edin.
Ortalama olarak 6-12 Yaş çocuklarının gelişim süreci şunları içerir:
(Kaynak: Okul Çağı Çocukları - Prof. Dr. Haluk Yavuzer)
Kişisel bağımsızlık kazanma
Somut düşünceden soyut düşünce evresine geçiş
Uygun kız-erkek rollerini öğrenme
Okuma-yazma – sayısal alanlarda temel beceriler geliştirme
Akranlarıyla iyi ilişkiler kurmayı öğrenmek
Değer sistemi geliştirme
Bireysel kimlik oluşturma / Benlik gelişimi