Selahaddin Eyyûbî denilince Hıttin Savaşı’nda Haçlıları yenip Kudüs’ü kurtarması gelir akla. Oysa en büyük başarısı, Ortadoğu’da geniş bir sahada Müslümanları birleştirip güçlü bir İslam birliği meydana getirmesidir. Müslüman siyasî birliğini yeniden sağlayan bu olguya Eyyûbîler Devleti diyoruz. Onun kurduğu birlik, Eyyûbilerin memluklarıyla 3,5 asır sürmüş, Filistin ve Kudüs’ü Haçlılardan geri aldığı gibi Moğol ilerleyişini de durdurmuştur.
Haçlılar 1098’de Ortadoğu’ya geldiklerinde Selçuklu Devleti taht kavgaları ve kriz içindeydi. Bundan faydalananarak Ortadoğu’daki Selçuklu beyliklerini birer birer yenip küçük fakat güçlü Haçlı devletleri kurdular. İç mücadelelerle uğraşan Selçuklu Devleti onlarla meşgul olacak vakit bulamadı. Sonuçta Haçlı devletleri iki asra yakın bir süre varlıklarını sürdürdüler.
1128 yılındayız, İmameddin Zengî’nin Murat Atabeyliği’ne tayini Haçlılarla mücadelede Müslümanlar lehine yeni bir devrin başlangıcı olmuştu. Sonra oğlu Nureddin Mahmud b. Zengî (1146-74) ve Selahaddin Eyyûbî (1169-93) devirlerinde Ortadoğu’da Haçlılara karşı güçlü bir İslam birliği ve üstünlük oluşturuldu. Selahaddin Eyyûbî devri birlik ve üstünlüğün doruğu sayılır.
Tam adıyla Selahaddin Ebü’l-Muzaffer Yusuf, 1138’de Tekrit şehrinde doğdu. Babası Necmeddin Eyyûb Selçukluların Tekrit valisiydi. Yine Selçuklulara bağlı olan Musul Atabeyi İmadeddin Zengî ile dostluk kurmuştu.