DİŞ SÜRMESİ PROBLEMLERİ
DİŞ SÜRMESİ PROBLEMLERİ
Diş erüpsiyonu ile ilgili problemler natal ve neonatal dişler, prematür erüpsiyon ve diş erüpsiyonunda defektlerdir.
Natal ve neonatal dişler, doğumda ağız boşluğunda bulunan dişler natal dişlerdir; yenidoğan döneminde ortaya çıkan dişler ise neonatal dişlerdir. Natal dişlerin çoğunluğu primer mandibular kesicilerdir . Natal dişlerin çekilmesi sadece anne veya bebek için beslenme güçlüğüne neden oluyorsa düşünülmelidir. Aşırı natal diş mobilitesi aspirasyon açısından risk olarak değerlendirilir, ancak aspirasyon nadiren görülmektedir.
Prematür erüpsiyon, dişlerin erken sürmesi erken puberte veya hipertiroidi ile birlikte görülebilir.
Diş erüpsiyonunda defektler, kompletprimer diş erüpsiyonu yetersizliği nadirdir. Ancak, diğer yönlerden sağlıklı bir çocukta tek kalıcı diş erüpsiyonundaki yetersizlik daha sıktır ve birçok nedeni vardır.
Yetersiz boşluk, kalıcı diş erüpsiyon yetersizliğinin en sık nedeni erüpsiyon için gereken boşluğun olmamasıdır. Dental arkustaki boşluk yetersizliği sıklıkla üçüncü molar, maksiller kaninler ve mandibular ikinci premolarların erüpsiyon yetersizliğine neden olur. Yetersiz erüpsiyon boşluğu ayrıca normal pozisyon dışındaki erüpsiyona veya ektopik erüpsiyona da neden olabilir. Erüpsiyon için yetersiz boşluk, boşluğun şiddeti ve lokalizasyonuna bağlı olarak kalıcı dişlerin selektif olarak çekilmesi veya ortodondik terapi ile tedavi edilirler.
Travma, ön primer dişlere olan travma alttaki kalıcı dişin gelişimini etkileyebilir ve kalıcı kesici dişlerde erüpsiyon yetersizliği ile sonuçlanabilir. Ön primer dişlere travma öyküsü olan çocuklarda kalıcı dişlerin erüpsiyonu ve gelişimi dikkatlice izlenmelidir.
Ankiloz, ankiloz ya da gelişmekte olan dişin altındaki kemiğe füzyonu, dişin normal erüpsiyon sürecini etkileyebilir. Ankilozis en sık ilk primer molarları tutar ve nispeten primer dentitisyonda sıktır . Ankilozan primer dişler normalde tedavisiz dökülür, ancak başlangıç yaşı ve sorunun ciddiyetine göre tedavi de gerekebilir .
Kleidokraniyal displazi, kleidokraniyal displazi klavikuların hipoplazisi veya aplazisi, defektif kemik formasyonu, boy kısalığı, diş sayısında fazlalık, defektif semen formasyonu ve anormal kalıcı diş erüpsiyonu ile karakterize otozomal dominant bir durumdur Klediokranyal displazisnin oral bulgularının tedavisi fazla dişlerin çekilmesi ve cerrahi ya da ortodonti ile kalıcı dişlerin erüpsiyonuna yardım edilmesinden oluşur.
Diğer : Yetersiz diş erüpsiyonunun diğer nedenleri; dişlerin gelişimsel defektleri kemik ya da çene anomalileri, kist ve tümör varlığı ve çeşitli sendromlardır. Erüpsiyon paternindeki asimetri bu durum için karakteristiktir ve radyolojik değerlendirme ve ileri tetkik gerektirir.
- Odontodisplazi gibi dişlerin gelişimsel defektleri, erüpsiyon defektine yol açabilen rudimenter diş eklentilerine neden olurlar
- Kistler, tümörler (örneğin hemajiomlar, odontomalar) veya gingival aşırı büyümeler diş erüpsiyonunu engelleyebilir.
- Erüpte olamayan diş prevalansında artış ile ilişkili çeşitli genetik durumlar mevcuttur (örneğin herediter enamel defektleri, amelogenezis imperfekta).
Panoramik radyografide normal diş gelişiminde ve arka maksiller arkusda erüpsiyon yetersizliği ile sonuçlanan bölgesel odontodisplazi görülmektedir.