İçindekiler
- Jesse Hawley
- Benzeri Görülmemiş Bir Mühendislik Becerisi
- Erie Kanalı’nın Ekonomik Etkileri
- Yerli Amerikalılar Üzerindeki Etkisi
- Erie Kanalı Bugün
- KAYNAKLAR
Erie Kanalı, Büyük Göller ile Atlantik Okyanusu'nu New York'un yukarısındaki Hudson Nehri aracılığıyla birbirine bağlayan 363 mil uzunluğunda bir su yoludur. New York eyaletinden Albany'den Erie Gölü üzerindeki Buffalo'ya geçen kanal, 1825'te ilk açıldığında bir mühendislik harikası olarak kabul edildi. Erie Kanalı, New York City'den Midwest'e doğrudan bir su yolu sağlayarak büyük ölçekli ticari ve Batı New York, Ohio, Indiana, Michigan'ın seyrek nüfuslu sınırlarına ve daha batıya işaret eden tarımsal kalkınma ve göç. Kanal, New York şehrini genç ulusun ekonomik güç merkezine dönüştürdü ve 2000 yılında ABD Kongresi Erie Kanalı'nı Ulusal Miras Koridoru olarak belirledi.
Amerika'daki ilk kaşifler uzun zamandır Doğu Kıyısı nüfus merkezlerinden Orta Batı ve Büyük Göllerin kaynak zengini topraklarına kadar bir su yolu aramıştı.
Kuzeybatı Bölgesi - daha sonra eyaletler haline gelecek Ohio , Michigan , Indiana , Illinois ve Wisconsin - çiftçilik için kereste, mineraller, kürkler ve verimli topraklara sahipti, ancak Appalachian Dağları yolumuza çıktı.
18. ve 19. yüzyılın başlarında bu kaynaklara karadan ulaşmak haftalar aldı. Malların toplu nakliyesi, öküz takımlarının vagonla çekebildiği şeylerle sınırlıydı. Etkin bir ulaşım ağının olmaması, nüfusları ve ticareti kıyı bölgelerine sınırladı.
Jesse Hawley
1807'den başlayarak, Jesse Hawley - batılı bir un tüccarı New York Ürününü Atlantik kıyı kentlerinde pazarlamaya çalışırken iflas eden, borçlu hapishanesinden bir dizi makale yayınladı. Bunlarda Hawley, Erie Gölü'nün doğu kıyısındaki Buffalo, New York'tan Hudson Nehri üzerindeki Albany, New York'a yaklaşık 400 mil uzanacak bir kanal sistemini savundu.
Hawley'in belagatli yazıları, New York belediye başkanı DeWitt Clinton da dahil olmak üzere New Yorklu politikacıların dikkatini çekti. Clinton, kanalın şehrinin ekonomik gelişimi için çok önemli olduğuna inanıyordu.
Clinton, planının 1817'de New York valisi olduktan sonra meyve verdiğini gördü. İşçiler ilk olarak 4 Temmuz 1817'de Utica, New York yakınlarında Erie Kanalı'nda temel attılar.
Benzeri Görülmemiş Bir Mühendislik Becerisi
Dağlık arazi ve yoğun kayalardan geçerek Erie Kanalı'nın inşası, siyasi ortam kadar zorlayıcıydı.
Yapım boyunca, Dewitt Clinton’ın siyasi muhalifleri projeyi 'Clinton’ın Çılgınlığı' veya 'Clinton’ın hendeği' olarak alay ettiler.
Kanal işçilerinin (bazı İrlandalı göçmenlerin, ancak çoğu ABD doğumlu erkeğin) projeyi bitirmesi sekiz yıl sürdü. El ve hayvan gücüyle araziyi temizlediler ve barutla kayaları delip geçtiler. (Dinamit, 1860'lara kadar İsveçli bilim adamı tarafından icat edilmedi Alfred nobel .)
Orijinal Erie Kanalı sadece dört fit derinliğinde ve 40 fit genişliğindeydi, ancak 1825'te tamamlandığında büyük bir mühendislik başarısı olarak görülüyordu. Yaklaşık 400 millik tarlalar, ormanlar ve kayalık uçurumlardan geçti ve 83 kilit içeriyordu. farklı su seviyelerine sahip kanal uzantıları arasında tekneleri yükseltmek ve indirmek için kullanılan yapılar.
Proje mühendisleri kanal inşa etme konusunda çok az deneyime sahipti. New York'taki West Point'teki askeri akademi, Erie Kanalı'nın inşa edildiği sırada Kuzey Amerika'daki tek resmi mühendislik programını sundu.
Proje, yeni nesil Amerikalı mühendisler ve inşaatçılar için pratik eğitim sağladı ve ülkenin ilk inşaat mühendisliği okulunun kurulmasına yol açtı. Rensselaer Politeknik Enstitüsü (RPI) Troy, New York'ta, 1824'te.
Erie Canal mühendisleri, ağaçları ve kütükleri sökmek için yeni ekipmanlar tasarladılar ve su altında sertleşip sertleşebilecek ilk çimentoyu icat ettiler.
Erie Kanalı’nın Ekonomik Etkileri
Erie Kanalı 26 Ekim 1825'te açıldı. Seneca Şefi Buffalo'dan New York City'ye rekor bir sürede yelken açtı - sadece on gün.
Kanal, New York şehrini bugün kaldığı ticari başkente dönüştürdü. Kanalın yapımından önce, Boston, Philadelphia ve New Orleans limanları boyut olarak New York'u geride bıraktı.
Ancak Erie Kanalı'nın inşası, New York City'ye (Hudson Nehri üzerinden) Büyük Göllere ve Ortabatı bölgelerine doğrudan su erişimi sağladı. Kaynaklar açısından zengin bu topraklara açılan kapı olan New York, kısa sürede ülkenin ekonomik merkez üssü ve Avrupalı göçmenler için Amerika Birleşik Devletleri'ne birincil giriş limanı haline geldi.
New York City'nin nüfusu 1820 ile 1850 arasında dört katına çıktı. Erie Kanalı'nın inşaatının finansmanı, şehrin Philadelphia'yı ülkenin en önemli bankacılık merkezi olarak gölgede bırakmasına izin verdi.
Erie Kanalı, malların önceki maliyetin yarısından daha az bir sürede önceki maliyetin onda biri oranında taşınmasına izin vererek ABD'nin tamamına ekonomik bir destek de sağladı. 1853'e gelindiğinde, Erie Kanalı tüm ABD ticaretinin yüzde 62'sini taşıyordu.
İlk defa, mobilya ve giyim gibi mamul mallar toplu olarak sınıra sevk edilebiliyordu.
Batı New York ve Midwest'teki çiftçiler artık tüketim malları satın almak için nakit paraya sahiptiler, çünkü buğday, mısır ve diğer mahsulleri karlı Doğu Kıyısı pazarlarına daha ucuza gönderebilirlerdi.
Erie Kanalı, Amerika’nın yeni gelişen turizm endüstrisinin canlanmasına da yardımcı oldu. Avrupalılar da dahil olmak üzere tatilcileri cezbetti. Charles Dickens . Binlerce turist New York City'den Niagara Şelaleleri'ne geziler için kanaldan aşağı süzüldü.
Yerli Amerikalılar Üzerindeki Etkisi
Erie Kanalı'nın inşası ve güzergahı boyunca meydana gelen nüfus patlaması, Batı New York ve Yukarı Ortabatı'daki Yerli Amerikalıların mülksüzleştirilmesini veya uzaklaştırılmasını hızlandırdı.
Erie Kanalı, Oneida, Onondaga, Cayuga ve Seneca dahil olmak üzere birçok grubun atalarının anavatanlarından geçti.
Kanal döneminin ilk yıllarından 1840'larda ve 1850'lerde New York'un kanal patlamasının zirvesine kadar, eyalet ve federal politikalar, yerli halkların New York'un gelişmekte olan bölümlerinden uzaklaştırılmasını teşvik etti.
Yerli Amerikalılar, New York'un ve diğer doğu eyaletlerinin izole edilmiş bölümlerine çekince gönderildi. Diğerleri, Amerika Ortabatı’ndaki alışılmadık uzak bölgelere gönderildi.
Erie Kanalı Bugün
Erie Kanalı, daha geniş ve daha derin teknelere sığması için iki kez genişletildi. 1918'de daha fazla gemi trafiğine yol açmak için bazı bölümler yeniden yönlendirildi. Erie Kanalı boyunca turizm şu anda tekne trafiğinin ana kaynağı olmasına rağmen, orijinal kanalın bazı bölümleri hala kullanılabilir durumda.
1959'da St. Lawrence Denizyolu'nun tamamlanmasının ardından ticaret ve nakliye trafiği aniden azaldı. Amerika Birleşik Devletleri-Kanada sınırındaki yeni su yolu, büyük gemilerin Erie Kanalı'nı geçerek doğrudan Atlantik Okyanusu'ndan Büyük Göllere girmesine izin verdi.
Kongre, 2000 yılında, New York Eyaleti'nin tarihi su yolunu ve kıyılarındaki toplulukları korumaya yardımcı olmak için Erie Kanalı'nı Ulusal Miras Koridoru olarak belirledi.