İstanbul'a taşınınca fikrin değişti mi diye sorarsanız şair haklıymış demekle yetinebilirim. Onca anıya, yaşanmışlığa karşın Ankara'nın en güzel yanı, benim için de artık, İstanbul'a dönüşü.
Günün her saati, neredeyse her noktasında trafik yoğunluğu olan, toplu taşıma araçlarına ise sabah erken ve akşam iş çıkışı saatleri kalabalık yüzünden zor binilen, merkezlerindeki her caddesinden her milletten insan seli akan, pahalı, havası gittikçe kirlenen bir şehir için insan neden böyle düşünür?
Ankara'da üniversiteyi okuyup İstanbul'da çalışmaya başlayan ve ardından Avustralya'ya giden bir arkadaşım ile Kadıköy'de otururken, herkes gitmek için uğraşırken sen neden döndün diye sormuştum. İstanbul'u özledim yanıtı çok şaşırtmıştı. Bu konuşmayı yaptığımız dönem Ankara'da yaşıyordum. Yanıtından hiç bir şey anlamadığımı söyleyince, İstanbul bir virüs gibidir, her bünyede tutunamaz ama bir şekilde senin bünyende yaşamaya başlarsa, kurtuluşun da olmaz demişti. Sanırım haklıymış.
Ankara ile ilgili gerçek fikirlerimi ise bu yazıda paylaşmayacağım. Hem 45 senemi geçirdiğim şehrime haksızlık etmekten çekiniyorum hem de şehrin başkent ilan edilmesinin arkasındaki, bence, tarihsel nedenlere dair tespitlerimin doğruluğundan emin değilim.