Araştırmacı Jared Diamond kitabında Daralt (2005), bitki örtüsünün ortadan kaldırılmasının ve aşırı kalabalık farelerin muazzam erozyona, büyük bir kaynak ve yiyecek kıtlığına ve nihayetinde, Paskalya Adası Rapanui Topluluğunun çöküşüne yol açtığını varsaydılar - ana akım araştırmacıların çoğunun inandığı bir hipotez.
Ancak Danimarka, Aarhus'taki Moesgaard Müzesi'nden uluslararası bir bilim insanı ve arkeolog ekibi tarafından Paskalya Adası'nın Tarih Öncesi (Rapa Nui) üzerine yürütülen yeni bir araştırma; Almanya'daki Kiel Üniversitesi ve İspanya'daki Barselona Pompeu Fabra Üniversitesi, yoldan çıkan bir şey keşfetti. Adanın çeşitli bölgelerinde, içinde kırmızı pigment izleri bulunan bir dizi antik mezar buldular.
Dergide yayınlanan bu çalışma tarafından sunulan yeni veriler Holosen, Rapanui çöküşünün hikayesinin başka türlü de olabileceğini öne sürüyor. Araştırmacılar, ekosistemdeki ve çevredeki büyük değişikliklere rağmen kırmızımsı pigment üretiminin Pascua sakinlerinin kültürel yaşamının önemli bir yönü olmaya devam ettiğini söylüyorlar.
Harika bir pigment üretimi
Paskalya Adası, özellikle devasa insan benzeri heykelleri, moai, Rapanui halkının atalarının temsilleri ile dünya çapında ünlüdür. Ancak, heykellere ek olarak, Paskalya Adası sakinleri, mağara resimlerine, petrogliflere, moai'ye ve mezar bağlamlarına uyguladıkları kırmızı aşı boyasına dayalı kırmızımsı bir pigment de ürettiler.
Bu pigmentin varlığı araştırmacılar tarafından zaten iyi biliniyor olsa da, kaynağı ve olası üretim süreci belirsizdi. Son yıllarda arkeologlar, adada büyük ölçekli pigment üretimi olduğunu düşündüren dört çukur noktasında kazılar yapıp bilimsel çalışmalar yürüttüler.
Paskalya'da bulunan çukurlar, çok ince demir oksit parçacıkları, hematit ve maghemit, parlak kırmızımsı bir renge sahip mineraller açısından zengindir. Mikrokarbonlar ve fitolitler (bitki kütlesinin kalıntıları) üzerinde gerçekleştirilen jeokimyasal analizler, muhtemelen daha da parlak bir renk elde etmek için minerallerin ısıtıldığını göstermektedir. Bazı çukurların tıkalı olması, bu pigmentlerin hem üretimi hem de depolanması için kullanıldıklarını gösterir.
Paskalya Adası'nın çukurlarında bulunan fitolitler, esas olarak, otların alt familyasının bitkileri olan Panicoideae'den gelir. Araştırmacılar, bu fitolitlerin pigmentleri ısıtmak için kullanılan yakıtın bir parçası olarak kullanıldığına inanıyor.
Adada incelenen mezarlar 1200 ile 1650 yılları arasına tarihleniyor. Mezarların çoğunun bulunduğu yer olan Vaipú Este'de araştırmacılar, birçoğunun daha önce palmiye köklerinin bulunduğu yerlerde ve Poike'de bulunduğunu keşfettiler. mezar bulundu. Bu, pigment üretiminin eski palmiye bitki örtüsünün temizlenmesi ve yakılmasından sonra gerçekleştiğini göstermektedir.
Bu, palmiye ağacı bitki örtüsünün ortadan kalkmış olmasına rağmen, Paskalya Adası'nın tarih öncesi popülasyonunun pigment üretimini önemli ölçüde sürdürdüğünü gösteriyor. Bu gerçek, bitki örtüsünün temizlenmesinin sosyal çöküşle sonuçlandığına dair önceki hipotezle çelişmektedir. Bu keşif, insanların değişen çevresel koşullarla başa çıkma esnekliği hakkında bize yeni anlayışlar sağlıyor.
Sonuç
Sonunda, sorular kalıyor, Rapanui Halkı o adadan nasıl soyu tükenmiş? Neden aniden ortadan kayboldular? Ayrıca, gerçek kökenleri hakkında bir takım sorular var, nereden geldikleri adada hala bilinmiyor. Tarihte sosyal ve kültürel olarak her yönden akıl ve üstünlük göstermişlerdir. iz bırakmadan ani yok oluşları büyük bir gizem olmaya devam ediyor bu güne. Şimdi gözümüz, bugün bile bizi büyüleyen ve hayrete düşüren bu büyük toplumun geride bıraktığı önde gelen heykel ve el sanatlarından sadece birkaçını görebiliyor.