TEK ELDE, Huffington Post'taki son Overrated Destinations parçası gibi içerikleri yok saymak, bu tür bir makaleyi esprili ve erişilebilir bulan insanlara muazzam koyun tepkisini (FB'de yaklaşık 50 bin beğeni) yazmak için kolaydır. Anladım. İş planında önemli değil. Landsel ve HuffPo için bir sayfa görüntüleme kaydı. İnsanların olumludan çok olumsuza tepki verdiğini söyleyen klasik bir psikolojik numara olan "olumsuzluk önyargısının" güzel bir kullanımıdır.
Ama hepsinde kötü bir şeyler olduğunu hissetmeden edemiyorum, insanların seyahat etme şekillerinde, yeri "görme" biçimlerinde boktan bir etkisi var. Yazarın aşağıladığı yerlerin her biri, bu makalenin yayınlanmasından çok önce etrafta olan insanlar ve kültüre sahiptir ve bunlar gittikten çok sonra da orada olacaktır. Yazarın inanmış olabileceği gibi, her şey fiyat ve "kolaylık" ile ilgili değil, yalnızca "sundukları" değil, diğer insanları ve yerleri oldukları şey için de tanımakla ilgili.
Yapısöküm
Şaşırtıcı olan, Landsel’in tüm parçasının kendi açılış paragraflarının çelişkisi olması ve yine de herkesin - yazarın kendisinden başlayarak - bunu özlediği görülüyor. Parça şu şekilde başlıyor:
Hiç herkesin size mutlak en iyisi olduğunu söylediği bir yere gittiniz mi, sadece kendinizi merak ederken buluyorsunuz: Tüm olan bu mu?
Olur. Bazen, söz konusu hedef, artık hak etmediği eski bir itibara göre ticaret yapıyor. Diğer zamanlarda, seyahat endüstrisi tarafından üretilen, işi objektif bir şekilde rapor vermek olanların neşeyle işlediği aldatmacanın kurbanı oldunuz. Sonuç mu? Artık değerli tatil zamanınızı ve paranızı boşa harcadınız.
İşte bir seyahat yazarı olarak yaklaşık on beş yıl boyunca, bazıları çok sık karşılaştığım on abartılmış yer. Hiçbirini bir daha görmezsem, hiç umursamıyorum.
Burada hemfikir olduğum bir şey, çok fazla seyahat yazısının gerçekten aldatmaca olduğu, "seyahat endüstrisi tarafından üretilmiş, işi objektif olarak bildirmek olan kişiler tarafından işlenmiştir." Bu artık bitti. Ancak David Landsel'in kavrayamadığı şey, dilin retorik yapısından formata, yerlerin ve kültürlerin indirgenme, basmakalıplaştırılma veya metalaştırma şekline kadar tüm parçasının ethosudur. kendisi seyahat endüstrisinin bir "ürünü", yutturmaca "kurbanı".
Diğer bir deyişle, ya a) "abartmaya" yol açan aynı zihniyeti, yanlış fikirlere ve önyargılara yol açan aynı zihniyeti ilerletir veya b) bu zihniyeti satın alır ve basitçe onunla devam eder, onu sürdürür, "neşeyle" seçimlerini karışıma eklemek.
Oluklarınızı üstlerinden göremeyeceğiniz kadar derine kazmamakla ilgili bir Yidiş sözü vardır. Landsel açılışta 15 yıldır seyahat yazarlığı oyununda olduğunu itiraf ettiği gibi, daha az yorgun bir bakış açısından yararlanabileceğini tahmin ediyorum. Ve bu ruhla, bu parçanın nasıl daha az sakat olabileceğine dair bu 8 gözlemi sunuyorum.
1. "Hedef" yoktur.
Somut gerçekte bir “hedef” yoktur. Bu bir soyutlamadır, pazarlamacılar veya reklamverenler için bir terimdir. Yerli halktan ziyaretçilere kadar herkes için kastettiğin şeye kısaca "yer" deniyor. Dünyaya nasıl baktığınıza ve onu nasıl tanımladığınıza dair tüm zihniyet burada başlıyor.
Bunun yerine şunu deneyin: Bu saçmalığı başlıktan ve zihninizden çıkarmak.
2. Bu asla yerin "hatası" değil, sizin hayal gücünüzdeki başarısızlığınızdır.
Zamanımızın tuhaf gerçeklerinden biri, insanların kelimenin tam anlamıyla David Landsel'inki gibi internetteki makalelere dayanarak - nereye taşınacakları, nerede emekli olacakları, nereye seyahat edecekleri - yaşam kararları vermeleridir. Sarasota'nın AOL'nin "1 numaralı plajı" olarak derecelendirildiğini okudular ve bunu potansiyel emeklilik noktaları olarak hedeflediler. Ya da Buenos Aires'ten kaçıyorlar çünkü ortamın "Nebraska kadar çekici" olduğunu okuyorlar.
Böylelikle insanların seyahatleri, bazen tüm yaşamları, beklenti veya önyargı döngüleri haline gelir ve sonra bu beklentilerin karşılanması veya doğrulanması veya aşılması - durum ne olursa olsun - ve sonra bazıları, bu yazar gibi, internete geri döner. ve seyahatlerini kesinlikle bu mercek üzerinden yazın, böylece akıl almaz döngüyü devam ettirin. Dünyayı görmeye bu şekilde şartlandırılıyoruz; Landsel’in "Hepsi bu mu?" zihniyet.
Bunun yerine şunu deneyin: "Hepsi bu mu?" Sorusunu ters çevirmek yerden kendinize. Ne gibi beklentileriniz vardı? Neden ilk etapta oradasın?
3. Yerler birbirinin yerine kullanılamaz.
Sadece soyutlanmış, pazarlama anlamında bir yer başka bir yerle değiştirilebilir. Landsel, toparlamasında Hawaii'yi Kosta Rika ile karşılaştırıyor ve zaten "Kosta Rika gibi" bir yerimiz olduğunu söylüyor, sadece "kendi ülkemizde". Sanki tek kriteri "egzotik flora ve fauna" idi ve bariz kültürel, tarihsel, dilsel ve coğrafi farklılıklar hiç önemli değilmiş gibi.
Bunun yerine şunu deneyin: Her yere kendi bağlamında bakmak.
4. Seyahat yazarı / seyahat gazetecisi reklamveren değildir.
Yazı / gazetecilik ile açık propaganda arasındaki farkı anlamak önemlidir. Kurgusal olmayan yazı ve gazetecilik, gerçekleri iletmeye dayanır. Reklamcılık neredeyse bunun tam tersidir: önerme gerçekte hiçbir şey söylemeden. Bu, fikirleri soyutlayarak ve daha sonra bunları sloganlara veya kişileştirme gibi diğer retorik araçlara yeniden karıştırarak veya yeniden paketleyerek, örneğin bir şehri "eski bir dost" olarak adlandırarak başarılır.
Parça boyunca Landsel, yeri kişileştiriyor ve diğer klasik pazarlama yapılarını kullanıyor: Berlin “garip bir genç”; Detroit, Chicago'dan "daha dürüst".
Bunun yerine şunu deneyin: Sadece dürüst olmak. Bir yer nasıl "dürüst" olabilir? Bize kimin dürüst olmadığını ve bunun sizi nasıl etkilediğini anlatın.
5. Kaba genellemeler ve başkaları adına "konuşmak" ayrıcalığınızı vurgulamaktır.
Yazar, makale boyunca karmaşık geçmişleri ve bağlamları gözden geçirir veya başka bir pazarlama tekniği olan kısa önerilere ("neşeyle") indirger. Örneğin şöyle açıklıyor:
Amerikalıların bu günlerde pahalı Avrupa ile uğraşmasının en iyi nedeni, kıtanın renkli geçmişinde dolaşmaktır.
Kıtanın "renkli geçmişi" mi? Burada neredeyse bir video oyununa benzeyen bir seyahat duygusu var:
Dünyanın en çekici şehirlerinden birine hayranlık duymak için durduktan sonra, muhtemelen acıkacaksınız, bu durumda uygar bir insan gibi yiyip içebileceğiniz Viyana'ya gitmek için mümkün olduğunca çabuk Prag'dan ayrılmalısınız. Buradan Budapeşte'ye gitmek çok kolay ...
Yine de en önemlisi, sanki sorunları veya sorunları yazarın kendisiymiş gibi başka insanlar ve kültürler adına "konuşma" nın bir unsuru vardır. Muhtemelen en korkunç örnek, "Karayipler" bölgesinin tamamını bir araya toplayarak tek bir karar vermesidir:
Kumsalda oturabilir ve gezinmesi daha kolay her türlü yerde güneşi içinize çekebilirsiniz. Üzücü gerçek: Bugünlerde görülmeye değer Karayip adalarının çoğu, ulaşmak için pahalı ve zaman alıcı bir kabus. Ayrıca: Adaların çoğu iç karartıcı derecede şiddetli, acınacak derecede yozlaşmış ve / veya umutsuzca işlevsizdir.
Bunun yerine şunu deneyin: Sadece kendiniz için konuşuyorsunuz.
6. Bize belirli, zemin seviyesinde ayrıntılar verin.
Parça klişelerle ve pazarlama diliyle doludur ve her şeyi gerçek bir bağlantıyı göstermek yerine mekanın broşürü gibi gösterir. Asheville yerine, "muhteşem" Mt.'ye gitme talimatı aldık. "Etkileyici" yüksekliğiyle Mitchell veya "dünyanın en çekici şehirlerinden" biri olan Prag veya en sevdiğim "sınırsız dramatik" Rio de Janeiro.
Bunun yerine şunu deneyin: En basmakalıp "Ipanema'da plaj havlusu" nun ötesinde spesifik detaylar vermek.
7. Kendinizin ötesine bakın; dünyada başka insanlar var.
Özellikle, yerler kişileştirilirken, 2.104 kelimelik makalenin tamamında gerçek kişilerden tam anlamıyla sıfır bahsediliyor. Yakın olan tek şey "kalabalıklardan" (kalabalık kayak merkezlerinde olduğu gibi) ve San Francisco'nun birkaç acı karikatüründen bahsetmek:
Asık suratlı, mümkün olduğunca az şey yapan otel çalışanı, ama hiç umursamayan başka bir restoran sunucusu ya da latte jokeyi olarak işini çok ciddiye alan kırk yaşlarında bir hipster.
Bunun yerine şunu deneyin: İnsanlarla olan bazı etkileşimlerinizi anlatmak.
8. İnsanların seyahat için tüm farklı motivasyonları vardır.
Bu parçanın gerçek özü ve muhtemelen neden FB'de bu kadar popüler hale geldiği, gerçekten ana akım-normatif olmasıdır; İnsanların gerçekten seyahat etmek istemelerinin tek nedeninin bir tatil yönteminde olduğu ve tek önemli olanın erişilebilirlik ve fiyat olduğu konusunda belirsiz bir his var. Buenos Aires, bin dolarlık uçak biletine "değmez" ("ucuz" biftek, şarap ve "olağanüstü" dondurmaya rağmen) çünkü "ortam" ve "mimari" o kadar da harika değil. Veya onun alternatifini "Karayipler" e alın:
Bunun yerine, Sadece Meksika'ya gitmeyi deneyin. Tulum ya da güney Baja'da herhangi bir yer, hangisi daha yakın. Meksika'daki bu iki destinasyon da oldukça güvenli, çekici, ulaşılması oldukça kolay, eğlenceli ve genellikle çok uygun fiyatlı.
Bunun yerine şunu deneyin: Orijinal olmak.
* Seyahat yazarı olma hakkında daha fazla bilgi edinmek için MatadorU Seyahat Yazısı kursuna göz atın.