İsrail M-48A3, eve dönmeden önce DZ Blazer ile. tank Kubinka'daki müze. Kaynak: wikipedia.org
Vietnamca şey
Malzemeye iyi bir haber... Konferansta "Öykü yerli tank yapımının geliştirilmesi ", Ağustos sonunda düzenlenen" Ordu-2020 "forumunda, endüstri uzmanları için bilimsel ve teknik koleksiyonları canlandırma fikrini dile getirdi. Bu, GABTU başkanı Sergei Vladimirovich Bibik tarafından yaptığı konuşmada ima edildi. Tarihi Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında başlayıp ülkenin çöküşüyle sona eren efsanevi "Zırhlı Araçlar Bülteni" nin de yeniden canlandırılanlar arasında olması oldukça muhtemel. Joseph Kotin, Nikolai Kucherenko, Leonid Kartsev ve diğerleri gibi yerli tank inşasının bu tür ihtişamlarının çalıştığı ve yayınlandığı bu baskıda oldu. Bununla birlikte, böyle bir yayının yeniden canlanması durumunda bile, bu yayından elde edilen materyaller ancak birkaç on yıl içinde kamuoyuna açık olacaktır. Sizi Soğuk Savaş döneminin bize bıraktığı yazıları tanımaya davet ediyoruz.
Önceki bölümlerde döngü Amerikan tankları M-48, M-60 ve yerli mühendislerin teorik hesaplamalarıyla ilgilendi. Bu bölümde hikaye, M-48A3 tankının yanı sıra İsrail modifikasyonu "Magah-3" e ayrılacak. Belli bir noktaya kadar her iki araç da Kubinka'da bir müzede tutuldu, ancak dört yıl önce bir İsrail tankı eve gönderildi. Tel Aviv, benzer bir zırhlı araçla takas etmeyi kabul etti, ancak böyle bir tarihe sahip değildi. Gerçek şu ki M-48A3, 10 Haziran 1982'de Lübnan'ın Sultan Yaakub köyü yakınlarında Suriyelilerle yapılan çatışmalarda kaybedildi. Dört mürettebat üyesinden üçünün kaderi İsrail tarafından hala bilinmiyor: Zvi Feldman, Zachary Baumel ve Yehuda Katsem. Açıkçası, Rusya'dan bir müze parçası, İsrail Savunma Kuvvetleri'nin kayıp kahramanlarına bir tür anıt olacak.
Ancak Amerikan şartnamesindeki M-48A3, 70'lerin sonlarında Vietnam Savaşı sırasında SSCB'de sona erdi. Bu araçlar, çatışmanın ana kurbanları arasındaydı: bazı tahminlere göre, Amerikalılar bu tanklardan en az 500'ünü savaşlarda kaybetti. M-48A3, Kuzey Vietnamlıların eline o kadar sık düştü ki, GDR'ye gönderilen tanklardan bütün bir taburu bir araya getirebildiler. Bir versiyona göre, sabotaj birimi Doğu Almanya'da tanklarla donatılmıştı. Ayrıca, Vietnam'dan bir araba Moskova'ya (bunun hakkında konuşacağız) ve bir de Küba'ya gönderildi.
Amerikan tankı Kubinka mühendisleri üzerinde pek bir izlenim bırakmadı. Yalnızca taretin, gövdenin ve kavisli tabanın zırhının yüksek kaliteli dökümü, mayın direncini artırarak çok beğenildi. Kubinka'da bir Amerikan tankının zırhını incelemek için ilginç bir alet takımı kullanıldı. En basit durumlarda, bir sürmeli kumpas kullanıldı ve ulaşılması zor yerlerde DUK-6V kusur dedektörü kullanıldı ve zırhın kalınlığını ultrasonik konum yöntemi kullanılarak ölçüldü. Zırhın eğim açıları bir topçu açıölçer KO-1 ile tahmin edildi. Tankın zırhının sertliğini belirlemek için taşınabilir bir Brinell cihazı kullanıldı. Zırhın kimyasal bileşimi, gövdenin ve kulenin çeşitli yerlerinden alınan talaşlarla belirlendi. Araştırmalar, döküm parçaların termal olarak düşük sertlikte ve haddelenmiş parçaların orta sertlikte işlendiğini göstermiştir. Gövde ve kule, krom-nikel-molibden-manganez çelikten dökülmüştür. Tank gövdesinin güç bölmesinin ek tarafları krom-nikel-molibden-vanadyum çeliğinden döküldü. Sonuç olarak, M48A3'ün zırhı yerli mühendisler tarafından zamanı için yetersiz olarak kabul edildi (tanka ateş bile verilmedi). Ancak tankın Blazer reaktif zırh konteynırlarıyla İsrail tarafından değiştirilmesi, Sovyet tank yapımında farklı bir iz bıraktı.
İsrail'den NATO müttefiki
Dinamik koruma unsurlarını tankın döküm gövdesi ve kulesinin karmaşık şekillerine sığdırmak için İsraillilerin aynı anda 32 standart boyutta Blazer bloğu oluşturması gerekiyordu. Aynı zamanda, altı temel tipte uzaktan algılama elemanı ayırt edildi. Suriyeliler tarafından SSCB'ye taşınan M48A3 Magah-3 tankının ana değeri olan bu unsurlardı. Bazı yazarlar, 1982'de SSCB'de reaktif zırhlı ele geçirilmiş bir tankın bu tür yerli teknolojilerin geliştirilmesini teşvik ettiğini öne sürüyorlar. Diyelim ki Blazer için değilse, o zaman Sovyet tanklarıyla ilgili ünlü DZ "Temas" çok daha sonra ortaya çıktı. Aslında, Lübnan savaşının başlangıcında gizli DZ'nin devlet testlerini başlatma kararı çoktan verilmişti. Yani, koruma örnekleri zaten hazırdı, geliştirme çalışmaları yapıldı ve teknik belgeler oluşturuldu. Amerikan zırhı üzerinde oldukça etkili bir DZ Blazer'ın varlığı, yalnızca yerli mühendisler tarafından seçilen yolun doğruluğunu onayladı ve ayrıca silah ustalarını yeni tür kümülatif mühimmat geliştirmeye itti.
Ancak önden projeksiyonu% 48'i Blazer blokları ile kaplanmış, 3 mm'den fazla olmayan bir boşlukla yerleştirilmiş İsrail M3A80 Magah-7'e geri dönüyoruz. Dinamik koruma 876 kg'lık bir kütleye sahipti, bunun yaklaşık 56 kg'ı bağlantı elemanları ve 38,4 kg'ı patlayıcılardan sorumluydu. Mühendisler ayrıca, tüm bu kütlenin tankın zırhının sıradan kalınlaşmasına harcanması durumunda, nihai korumanın çok az artacağını vurguluyorlar. Bu nedenle, kütle / verimlilik oranı açısından, dinamik koruma, zırhlı çeliğe kıyasla rekabet dışıydı.
Her bir DZ Blazer bloğu 288 ila 429 gram patlayıcı içeriyordu. İnce tabaka kromatografisi ve kızılötesi spektroskopi ile yapılan kimyasal analiz, patlayıcının% 91,5 RDX,% 8,5 poliamid tipi polimer, mineral yağ (% 8,5) ve mavi organik boyadan oluştuğunu ortaya çıkardı. Kimyagerler, bakırın mavi rengi belirleyebileceğini (mavi bakır sülfatı hatırlayın) ve bu metalin iyonlarına kalitatif bir reaksiyon gerçekleştirebileceğini öne sürdü. Ama bakır değildi. Ve boyanın özelliklerinden sadece etil alkolde çözünme ve suda çözünmeme yeteneği belirlendi. Bu boyanın nihai bileşimi açıklanmamıştır. Sonuç olarak, patlayıcılar, o sırada NATO birliklerinde yaygın olan S-4 plastiğinin bir benzeri olarak tanımlandı. BB, kıvam bakımından sıradan hamuru andıran, kristalin mavi bir kütleydi. Bileşimdeki makine yağı patlayıcıya karakteristik bir koku katmış ve kağıt üzerinde yağlı izler bırakmıştır. C-4, Blazer patlayıcı reaktif zırhından 164-166 derece sıcaklıkta eritildi.
Yaşlı adam M-48A3'ün en yeni korumasının laboratuar çalışmalarından sonra, kümülatif el bombaları ile ateşlenmiş olması gerekirdi. RPG-9'den 73 mm mühimmatı ve 93 mm bombası PG-7VL "Luch" ile SPG-7 "Mızrak" ı seçtik. Testten önce, dinamik koruma unsurları tankın zırhından söküldü ve sert bir şekilde sabitlenmiş kümülatif el bombalarının önünde özel bir makineye yerleştirildi. Patlatma, bir elektrikli patlatıcı ile gerçekleştirildi ve DZ bloğuna nüfuz etme verimliliği, Blazer elemanlarının arkasına yerleştirilmiş zırh üzerindeki metal akışından oyukların derinliği ile belirlendi.
Bir el bombası savaş başlığının kabının kurulum şeması: 1 - konteyner; 2 - savaş başlığı; 3 - bir el bombasını patlatmak için özel montaj; 4 - ayakta durun. Kaynak: "Zırhlı araçlar bülteni"
Toplamda, farklı buluşma açılarında (24 ila 20 derece) 65 atış yapıldı. İsrail DZ'sinin, yerli el bombası fırlatıcılarıyla bir tanka vurma olasılığını önemli ölçüde azalttığını gösterdiler. ERA birimleri olmadan, M-48A3 zırhı, en kalın olan 127 mm'lik yerlerde bile el bombası fırlatıcılarıyla delinebilirdi. Ve 80'lerin başlarında, kupa zırhı test edildiğinde, 30-40 dereceye kadar atış açılarında tank, alnından tek bir kümülatif el bombasıyla vurulmadı. 40 derecenin üzerinde cephane ile buluşma açılarında sadece yanlar ve kıç savunmasız kaldı (genellikle DZ'den mahrum kaldı). Malzemede, yazarlar, DZ bloklarının tankın zırhının kümülatif jete direncini eşdeğer kalınlıkta 80-300 mm artırdığı teorik hesaplamalara atıfta bulundular! Ve zırhın basit bir kalınlaşması için çok fazla reaktif zırh harcarsanız, kazanç yetersiz 16 mm olacaktır. Uygun olmayan oran: Blazer ucuz, dayanıklı ve çok hafifti.
Devam edecek ...