50-lerin sonunda, yerli denizaltı plakalarının yaratılması için program başladığında, yüksek otomatik ve yüksek hızlı plakaların yaratılmasına karar verildi. 705 projesinin denizaltı (NATO sınıflamasına göre "Alfa" na göre kod Lira) belki de en parlak ve en belirsiz gemi hikayeler yurtiçi denizaltı gemi yapımı.
627, 645 ve 671 projelerinin nükleer denizaltı çalışmaları ile eş zamanlı olarak, Leningrad SKB-142, denizaltı inşasının geliştirilmesinde niteliksel bir atılım sağlayabilecek yeni, geleneksel olmayan teknik çözümler araştıran enerjik bir araştırma yaptı. 1959’te, SKB’nin önde gelen uzmanlarından biri olan AB Petrov, azaltılmış bir mürettebata sahip, kompakt, tek şaftlı, karmaşık, otomatik yüksek hızlı bir nükleer denizaltı oluşturma önerisiyle ortaya çıktı. Plana göre, 40 düğümlerini aşan suya batmış bir hıza sahip olan bir tür “sualtı avcı uçağı” olan yeni gemi, sualtına ya da yüzey düşmanına son derece kısa bir sürede okyanusun önceden belirlenmiş bir noktasına ulaşabildi. Düşman torpido saldırısının zamanında tespit edilmesiyle, denizaltıların torpidolardan uzaklaşıp torpido tüplerinden bir voleybolu fırlatması gerekiyordu.
Teknenin küçük bir deplasmanı (1500 t sırasına göre) güçlü bir elektrik santrali ile birlikte hızlı bir hız ve yüksek manevra kabiliyeti sağlamalıdır. Denizaltı birkaç dakika içinde demirleme duvarından uzaklaşmalı, su bölgesinde hızla geri dönmeli ve savaş görevini çözmek için üssü terk etmeli ve “eve” döndükten sonra bağımsız olarak demirlemiş olmalıydı.
Sanayi ve Deniz Kuvvetleri'nin katılımıyla yapılan çok sıcak tartışmaların ve projede yapılan bazı önemli değişikliklerin ardından, böyle bir denizaltı fikri Yargı Bakanlığı ve ordu liderliği tarafından desteklendi. Özellikle, gemi yapım endüstrisi Bakanı B.E. Butoma ve Deniz Kuvvetleri Baş Komutanı S.G. Saksılar.
Proje için teknik teklif, yılın 1960'unun başında hazırlandı ve 23'in Haziran ayındaki 1960'inde, CPSU Merkez Komitesi ve SSCB Bakanlar Kurulu'nun 705 projesinin denizaltı projesinin tasarım ve yapımına ilişkin ortak bir kararı yayınlandı. Mayıs ayındaki 25 1961, bilimsel yönetimin ve projenin baş tasarımcısının, yeterli gerekçeyle, askeri gemi yapımının norm ve kurallarından sapmasına izin veren başka bir kararname çıkardı. Bu, yeni nükleer denizaltının yaratıcılarının büyük ölçüde “ellerini çözdüğünü”, en iddialı, ileri zamanlardaki teknik çözümleri tasarımına dahil etmelerine izin verdi.
705 projesindeki çalışmalar baş tasarımcı MG tarafından yönetildi. Rusanov (1977'te yerini VA Romin aldı). Programın genel yönetimi Akademisyen A.P.'ye verilmiştir. Alexandrov. Donanmadan gelen ana gözlemciler VV idi. Gordeev ve K.I. Martynenko. Bir denizaltı projesi oluşturulması, 705, CPSU Merkez Komitesi Sekreteri D.F. Savunma sanayine nezaret eden Ustinov, "ülke çapında bir görev". Programa katılmak, özellikle akademisyenler V.A. Trapeznikova ve A.G. Iosif'yan.
705 projesinin denizaltıları (daha sonra 705K), üslerinden ayrıldıklarında, denizden geçerken ve ayrıca kullanım amacında düşman denizaltılarının imhası için tasarlandı. оружия kıyı tesislerine karşı. Ayrıca Kuzey Kutbu da dahil olmak üzere tüm dünya okyanuslarındaki taşımaların yanı sıra yüzey gemilerine karşı mücadelede yer alabilirler.
705 projesinin denizaltı (705K) çift gövdeli, tek millidir. Titanyum alaşımından yapılan gövde (Metalurji ve Kaynak Merkezi Araştırma Enstitüsü tarafından Akademisyen IV Gorynin yönetiminde geliştirilen, ayrıca diğer yapı elemanlarının ve gemi sistemlerinin imalatında da titanyum alaşımları kullanılmıştır), tüm uzunluğu boyunca bir dönme gövdesi vardı. Eskrim bıçaklama - "limuzin" tipi. Titanyum kasa manyetik alanı azalttı, ancak proje 60'lerin başında yaratıldığından beri akustik alan hala büyüktü. Teknenin gövdesinin hidrodinamik hatlarının dikkatli bir şekilde test edilmesi, TsAGI Moskova şubesi bilim adamları tarafından gerçekleştirildi. Profesör N..E. Zhukovski, K.K. liderliğinde Fedyaevskogo. Yeni yapısal çözümler ve daha verimli amortisman nedeniyle, geminin fiziki alanlarını azaltmak ve ayrıca patlamaya dayanıklılığını artırmak için bir dizi önlem alınmıştır.
Dayanıklı kasa enine perdelerle altı su geçirmez bölmeye ayrılmıştır. Ana kumanda direğinin ve yardımcı odaların bulunduğu 3 inci bölme, tam dıştan takma basınç için tasarlanmış küresel bölmeler ile sınırlandırılmıştır.
Teknede (dünyada ilk kez), tüm mürettebatı, derinden aşağıya inerken, aynı zamanda büyük yükseklik ve döşeme değerleriyle aynı anda kurtarmak için tasarlanmış bir açılır tekerlekli tekerlekli ev (pop-up kurtarma odası (SVK)) bulunuyordu.
Nazal yatay dümenler gövdeye geri çekilebilir hale getirildi ve CL'nin altına yerleştirildi.
Ana silahlanma hızlı yükleme sistemine sahip altı nazal 533-mm TA içeriyordu.
705 projesinin denizaltı, 1500 - 2000 içinde yer değiştirmeli ve yeterince güçlü bir EI gerektiren 40 düğümleri üzerinde hızlanmalıdır. Bir seçenek olarak, GEM, gaz türbininin çalışmasını sağlayan bir gaz reaktörü olarak kabul edildi. Sonuç olarak, tek reaktörlü GEM'de sıvı metal soğutucu (LMT) ile durduk ve buhar parametrelerini yükselttik. Bir sıvı metal soğutucu ile kurulum, bu durumda önemli olan geleneksel bir su soğutmalı reaktöre sahip bir nükleer enerji santralinden daha kompaktı. Hesaplamalar, bir sıvı metal filtre ile kurulumun 300 t deplasmanından tasarruf sağladığını gösterdi.
Tasarım projesi teknesi 705'in tekne projesi 645'i için özel olarak tek bir reaktörlü çift devreli buhar üreten bir tesis yaratma önerisi, OKB Gidropress'ten 1960'e alındı. Kısa süre sonra böyle bir kurulumun geliştirilmesi için bir hükümet kararı alındı. Akademisyen A.I. Leipunsky.
Aynı zamanda, iki alternatif NES türü tasarlandı: OKB Gidropress'te Baş Tasarımcısı V.V. Stekolnikova, BM-40A'yı (blok, iki bölümlü, iki buhar hattı, iki sirkülasyon pompası) ve Gorky OKBM'de I. Afrikantova, OK-550'in öncülüğünde (blok, ilk devrenin üç buhar hattı ve üç sirkülasyon pompası ile dallı haberleşmesiyle birlikte) yarattı.
Tek üniteli OK-550 NPP, sıvı metal soğutucu (LMT) içeren tek reaktörlü bir şemaya göre yapıldı ve geleneksel kiriş tipi bir temel üzerine monte edildi. Turbo-redüktör yeni bir sönümleme sistemine sahip bir temel üzerine monte edilmiştir, en gürültülü donanım pnömatik amortisörlere monte edilir. Buhar türbini ünitesi OK-7K - tek şaft, blok tasarımı.
Tekneye iki yardımcı tahrik kompleksi (2 x 100 kW) yerleştirilmiş, yatay stabilizatörlerde hermetik çekirdeklerin içine yerleştirilmiş ve döner kanatlı pervanelerle donatılmıştır.
İki senkronize üç fazlı alternatör vardı (2 x 1500 kW, 400 V, 400 Hz). Her jeneratör, panosunun tüm tüketicilerine enerji sağlar. Yardımcı bir dizel jeneratör seti (500 kW, 300 B) ve bir acil durum pil takımı 112 elemanı takılıdır.
Yeni reaktör platonun uzunluğunu azaltmaya, hızı arttırmaya izin verdi, ancak çok karamsar olduğu ortaya çıktı.
Denizaltıda ilk kez elektrik enerjisi sistemi, yüksek frekanslı bir akımda - 400Hz'de yapıldı.
Tasarım sırasında, sağlam gövdenin bölme sayısı üçten altıya çıkarıldı ve yer değiştirme bir buçuk kat arttı. Mürettebatın sayısını değiştirdi. Başlangıçta, onun 16 insan olacağı varsayılmıştı, ancak daha sonra, Donanmanın şartlarına göre, mürettebat 29 insanlarına (25 memurları ve dört orta sınıf öğrencisi) getirildi. Sonra mürettebat 32 insanlara arttırıldı. Mürettebatı azaltmak, ekipmanın güvenilirliği için daha katı gereksinimlere yol açtı. Görev, bütün yolculuk boyunca bakım ihtiyacını ortadan kaldırmaktı.
Konut, sağlık ve sıhhi tesisler 3 bölmesinin orta güvertesinde, mutfak ve yemek odaları aynı bölmenin alt güvertesinde yer almaktadır. Kabin, mürettebat üyelerinin aynı anda 12 yemelerini sağlayan bir şirketti.
705 projesinin denizaltıları için, 60'in bilim ve teknolojisindeki son kazanımlara dayanan, ağırlık ve ebat özelliklerini önemli ölçüde iyileştiren yeni savaş ve teknik araçlar yaratıldı. Teknik gereklilikleri yerine getirmek için, bir nükleer denizaltı ekibini yaklaşık olarak 40-50'in stratejik bombardımanlarının ekibine karşılık gelen bir seviyeye düşürmek gerekiyordu. Sonuç olarak, denizaltılar için entegre bir otomatik kontrol sistemi oluşturma zamanı için devrim niteliğinde bir karar alındı. Santraldaki Merkez Klinik Hastanesinde. Gemi için Kulakov (şimdi - Bilimsel Araştırma Enstitüsü "Granit"), denizaltının tüm yönetimini merkezdeki merkeze yoğunlaştırmaya izin veren benzersiz bir savaş bilgi ve kontrol sistemi (BIUS) "Accord" olarak oluşturuldu.
Denizaltının, askeri ve teknik yollarının kontrolü, ana komuta merkezinden yapıldı. Entegre otomasyon, silah kullanma, taktiksel bilgi toplama ve işleme, manevra yapma, dış durumu yeniden oluşturma, navigasyon, teknik araçların ve hareketlerin otomatik ve uzaktan kontrolü sorunlarına çözüm sağladı.
Bireysel mekanizmalar ve cihazlar için kalıcı saatlerin uygulanması sağlanmamıştır. No. 1 ve No. 2 hazır olmasıyla, saatteki sadece bakım gerektirmeyen bölmelerin periyodik bakımı yapıldı. Gerçek hayatta savaş kayması sekiz mürettebat üyesiyle sınırlıdır.
REV, otomatik SJSC “Okyanus”, otonom navigasyonun otomatik sistemi “Sozh”, “Sargan” silahlarının otomatik kontrol sistemi, otomatik radyasyon izleme sistemi “Alpha”, radyo iletişiminin otomatik kompleksi TV-1, TV-XNUMX, “Bukhta” radarı, “Platan” tek seferlik sistem ve “Ellipsoid” gemi içi iletişim sistemi.
Teknede evrensel bir sinyal periskopu vardı. Yazılım için, hareket halindeyken seyrederken nükleer denizaltıların hareketlerinin ve dengelenmesinin otomatik ve manuel olarak kontrol edilmesi ve daldırma derinliği (hareket halindeyken ve koşmadan) "Boksit" sistemine hizmet etti. Hareket halindeyken otomatik düzeltme "Tan" sistemi kullanılarak yapıldı. Santralin, elektrik enerjisi sistemi ve genel gemi sistemleri ve cihazlarının çalışmasının kontrolü ve izlenmesi Ritim sistemi tarafından sağlanmıştır.
Kullanılan yedek motorlar, arka yatay dengeleyiciler üzerindeki gondollarda bulunan 100 kW ED idi.
705 Ave. ve 705K gemilerindeki elektrikli ekipmanın boyutunu ve ağırlığını azaltmak için, artan frekanslı 400 Hz, mevcut akım EES, 380 V voltajı kullanılmış, bu teknelerde, ilk kez evsel uygulamada, periskoptan limite kadar ateşleme derinliğine sahip pnomohidrolik torpido tüpleri kullanılmıştır. Dünya pratiğinde ilk defa, teknede tüm mürettebatı içeren açılır bir kurtarma kabini (kamera) vardı.
705 (K-64) numaralı bir projenin pilot denizaltısının, 550 Haziran 2'de Leningrad Deniz Kuvvetleri Birliği'nin kayıkhanesinde, büyük bir denizaltı anti-denizaltı nükleer denizaltılarının prototipi haline gelecek olan bir OK-1968 nükleer santralinin inşasına başlandı. 22 Nisan 1969'da gemi denize indirildi. su. Sonunda Zapadnaya Litsa'daki üsse geldi ve 31 Aralık'ta Kuzey'de faaliyete geçti. filodenizaltının 1. bölümünün 3. filosuna katılıyor.
Ancak, tekne başarısızlıkların peşinde. Bağlama testleri sırasında, birincil devrenin özerk döngülerinden biri başarısız oldu. İlk operasyon döneminde, ikinci döngü başarısız oldu. Kaynaklı titanyum kasanın çatlağı da ortaya çıktı.
Ancak, 1972 uygulamasında, kurs sorunu №1 iletildi. XXUMX numaralı ders sorununun geliştirilmesi için denize gitmeye hazırlanırken, birincil soğutucunun katılaşma süreci başladı. Kazayı önleyen tüm önlemler başarısız oldu. Sonunda, soğutucu tamamen dondu ve reaktör kapatıldı.
19 Ağustos 1974 K-64 hizmetten çekildi. Daha önce, 1972'te, reaktörün ana devresinin arızalanmasının nedenleri belirlenip ortadan kaldırılana kadar, 705 projesinin atılan gemileri üzerinde daha fazla çalışmayı askıya alma kararı alındı.
Lider geminin başarısızlığı, programın uygulanmasını uzun süre geciktirmiştir, ancak sona ermesine yol açmamıştır. Severodvinsk'te, 705K projesinin iyileştirilmiş üç teknesinden oluşan bir seri ("Lear" şifresi) yapımına başlandı ve serideki son, dördüncü gemi stoklarda (?) Demonte edildi.
705 Ave.'nin teknelerinde, bir çift sönümleme sistemi (PU-40 tipi köpük) bir temel üzerine monte edilmiş, üç PG yerine alaşımın iki PG ve paralel çalışan sirkülasyon turbopopu bulunan bir blok PU-marka BM-550А (alaşımın iki PG ve paralel işletim sirkülasyonu turbopopu ile) vardı. temel kiriş tipi). PPU BM-550А (40кВт) - bir reaktörlü tip. Ana soğutucu olarak kurşun-bizmut ötektik alaşımı kullanıldı.
705 Ave.'nin sağlam gövdesinin uzunluğu, deneyimli K-64 PLA'nın sağlam gövdesinin uzunluğuna tekabül ederken 705 ürününün seri gemilerinde reaktör bölmesi alanında iki gemi uzatıldı. Pnömatik amortisörlere yerleştirilen MAL ve en gürültülü mekanizmalar.
705 ve 705K teknelerin görünümü, denizaltı karşıtı silahların hızıyla karşılaştırılabilir yüksek hız, yüksek derinlik ve yüksek manevra kabiliyetinin bir araya gelmesiyle muhtemel rakiplerimizi yeni nesil bir denizaltı karşıtı silah yaratmaya zorladı, Amerikalılara varolan her şey etkisizdi. Hız arttıkça santralin daha yüksek parametrelerine özel bir geçiş gerektirmeyen santralinin özellikleri nedeniyle, basınçlı su reaktörlü teknelerde olduğu gibi, projenin 705 denizaltısı bir dakikada tam bir vuruş yapabilir. Yüksek hız, teknenin düşmanı hidroakustik tarafından önceden tespit edilmiş olsa bile, herhangi bir yüzey veya su altı gemisinin “gölge” sektörüne hızlı bir şekilde girmeyi mümkün kılmıştır. 705 Ave.'nin denizaltılarının yüksek hız ve manevra kabiliyeti özellikleri, düşmanın torpidolarından çıkan etkili kaçış manevraları ve ardından karşı atak yapmayı başardı. Özellikle, tekne 180 ° 'de maksimum hızda dolaşabilir ve 42 saniye sonra bile ters yönde hareket edebilir. Tekne gövdesi, aktif modda GUS kullanan düşman gemileri tarafından Alfa'nın saldırıya uğramasını zorlaştıran, hidro-akustik sinyallerin minimal yansımasını sağlamıştır.
Ancak, 705 proje teknelerinin işletimi sırasında, verimli kullanımlarını engelleyen önemli eksiklikler de vardı. Özellikle baz temini konusunda ciddi zorluklar vardı (reaktörün birincil devresini sürekli olarak sıcak bir durumda tutma gereği nedeniyle). Soğutucu alaşımının oksidasyonunu, durumunun sürekli izlenmesini ve periyodik rejenerasyonu (oksitlerin çıkarılması) önlemek için düzenli özel işlemlere ihtiyaç vardı. İşe yaramaz ve birçok operasyonel sorun olduğu ortaya çıktı. Özellikle, iki mürettebat nükleer denizaltı ekibi - “deniz” ve “kıyı” fikrini uygulamaya koymak mümkün olmadı.
Bütün bu eksikliklerin gerçekte gerçek “Rus sualtı mucizesi” ni geçmesi üzücü. Ne de olsa, karmaşık otomasyon kendini tamamen haklı çıkardı ve WITP AUU son sözünü henüz söylemedi.
Sonuç olarak, denizaltı 705 projesinin kariyeri, benzersiz avantajlarına rağmen, nispeten kısa sürdü. “Düşüşü” aynı zamanda, silahlı kuvvetlerin hızlı bir şekilde fonlarını kaybetmeye başladıkları meşhur bir yeniden yapılanma ile de desteklendi.
K-123, tarihte dokuz yıldan uzun süren yerli denizaltı filosunun tarihinin en uzun revizyonlarından biri olarak tarihe geçti - Haziran 1983 ile Ağustos 1992 arasında, Temmuz ayında 1997, bu gemi filodan çıkarıldı. Kalan denizaltılar 1990 yılında çok daha önce Donanma dışlandı.
Bu projenin gemilerinde faaliyet gösterdiği yıllar boyunca hayatta kalma mücadelesinde, 20'te tek bir kişinin kaybetmediği özellikle belirtilmelidir.
705 projesi üzerinde çalışma sürecinde, üç değişiklik yapılması planlandı. PLARK pr. 705А, bir su altı fırlatma "Ametist", SSBN pr.687 (705B) ile donanma kompleksi ile donatılmış, D-5 kompleksinin füzeleri ile donatılmış PLAT (pr. XXNXX), ancak denizaltının X tam bir analogu olacak şekilde donatıldı. reaktör. Ancak bu teknelerin her ikisi de eskizlerde kaldı.
Performans özellikleri Proje 705 ve 705K Lira
Yüzey yer değiştirme, metreküp 2300
Su altında yer değiştirme, metreküp 3180
Uzunluk, m 81,4
Genişlik, 10,0
Taslak, m 7,6
Toplam termal güç YAR, MW 155
Yüzey hızı, 14,0 düğümleri
Batık hız, 41,0 düğümü
Daldırma derinliği çalışma, m 320
Maksimum daldırma derinliği, m 400
Özerklik, gün 50
Mürettebat, insanlar. 32
Torpido silahlanma: TA, mm 6 x 533, mühimmat (tip) torpido ve mayın 20 (torpidolar САЭТ-60 ve СЭТ-65 veya 24?) Tipi ve kalibre
Radyo-elektronik silahlanma: Accord BIUS (MVU-III), Sozh Petrol Şirketi, Molniya KSS, Yenisei Devlet Anonim Şirketi (MGC-1001), Chibis Radyo-Mühendislik Kompleksi, TK TV-1.