Ben Aslında Buradayım
By zlemTrk
Sihirbaz bir çocuk ve psikolojik sorunları olan bir kızın hikayesi...
~
"Ben," dedim yutkunarak. Ancak nasıl diyeceğimi, bunu kendime bile yüksek sesle itiraf etmediğimden ona nasıl itiraf edeceğimi zerre bilmiyordum. Onun ise bakışları her zamanki derinliğiyle bana bakıyordu. Kendi gözlerimi her zaman derin bir girdap gibi düşünüyordum. Fakat onun gözlerini fark ettiğim gün, mağrur olma padişahım senden büyük Allah var, sözü bir kez daha çalınmıştı kulaklarımda.
Gözleri beni hapsediyordu. Ve nasıl konuşacağımı, ne konuşacağımı kestiremiyordum.
"Evet," dedi sakince. "Sen?"
Diyeceklerimi biliyor muydu, yoksa benimle oynuyor muydu anlayamıyordum. Ben onu hiçbir zamanda anlayamamıştım zaten. Ancak şuanda emin olduğum tek bir şey vardı ki o da artık dayanamadığımdı.
"Ben," dedim tekrardan. Kaşları sabırsızca havalanmıştı. Umursama Deniz, dedim kendime. Ne olacaksa olsun...
Elimi yavaşça ona doğru kaldırmamla kaşlarını çatarak havadaki elime baktı önce. Sonra ona doğru gitmekte olduğunu fark edince geriye çekilip çekilmemek, kaçıp kaçmamak arasında kaldı. Ancak derin bir nefes alarak kendine hakim oldu.
Bunu yapması bana daha büyük bir cesaret kaynağı olurken çok fazla temas etmemeye çalışarak parmak uçlarımı yavaşça göğsüne, kalbinin üzerine yerleştirdim. Ve kendimin bile kalbimin sesinden zar zor duyduğum sesimle fısıldadım.
"Ben aslında, buradayım..."