

BillMcGaughey.com


için: analysis


Daha Basarili Bir Hükümete Dogru Adimlar


(1957'de Kaliforniya Deep Springs'de Telluride Dernegi Yaz Programi'nin bir parçasi olarak yazilan bir kagit)


Gelecek için yeterli siyasal temelin güvence altina alinmasi geregi
Yaklasan belirsizlikler ve gizemleri ile gelecegi, insan irkini daha iyi seyler haline getirmeye devam edecek olan toplum türüne olan ihtiyaci ortaya koyuyor. Buna göre, gelecekte basarili bir toplumun yeterli temelleri saglanmalidir. Bu büyük ihtiyaci karsilamak için birçok Ütopya toplulugu önerildi - bunlarin çogu dogasinda tamamen sosyalist. Mevcut toplumlar, çogunlukla rekabetçi olsa da, gelecekteki sorunlara muhtemel çözümler sunmakla birlikte, bu amaçla özel olarak tasarlanmamislardir. Bu tür toplumlari inceleyelim - veya daha özel olarak hükümet organi toplumu, mükemmel toplumun stereotipi haline sokmaya çalistigi için her türe düzenleyen hükümet.
En iyi hükümet biçimini kesfetmenin bir yöntemi, geçmisi incelemek ve daha basarili bir örnek aramaktir. Bu hükümet, gerçek tecrübelerde en uygulanabilir oldugunu kanitlamistir ve dolayisiyla ilerideki bilinmeyen zamanlar için en uygun potansiyel olarak düsünülmelidir.
Basari için birçok kriter mevcuttur; bunlarin çogu çogu zaman pratik olmamakla birlikte sinirsizdir. Thomas B. Macaulay bir zamanlar "Bu, halki mutlu etmek isteyen en iyi hükümet budur ve onlari nasil mutlu edeceklerini bilir" diye ögrendi. Mutluluk oldukça belirgin bir sey. Yönetilenleri ne kadar mutlu olduklari konusunda sorgulama görevi çok zor olacak ve sonuçlar çok hatali olacaktir. Yanitlar kisisel önyargi, farkli endise dereceleri veya gerçek gerçegi ortadan kaldiran diger safsizliklarla tatlandirilir. Bununla birlikte, neredeyse herkes, mutlulugun daha iyi hükümet için nihai kriter oldugunu kabul ettiginden, halkin düsüncelerini dolayli yoldan ama dogru bir biçimde yansitacak bir yöntem bulmaliyiz.
Yönetilenlerin iradesine dayanan bir demokrasi, halkin hükümetin yaptiklarindan hoslanmiyorsa, itirazlarini etkin bir sekilde dile getirmelerini saglar. Bunu baska bir hükümet biçimiyle degistirmeyi arzuluyorduysa, halk bu hedefi kolayca gerçeklestirebilirdi. Uygulamada bu amaca, hükümetin ya da toplumun sakincali kismini kaldirmak için yapilan bazi Anayasal degisiklikler yoluyla ulasilabilir.
Bu eylem, son yarim yüzyilda, alkollü içeceklerin yasaklanmasi için önce gündeme getirilmekte, ardindan da Anayasa degisiklikleri ile sonuçlanarak canlandirilmaktadir. Totaliter bir devrede bile olsa insanlar, istifalarini bozarak ya da ayaklanma tehdidiyle, sahip oldugu son derece tehlikeli konumu fark eden despot hükümdarini korkutup korkutacak bir hareketle, isteklerini çok etkili bir sekilde kolayca ifade edebilirler. Keskin bir Fransiz siyasi düsünürü olan Alexis de Tocqueville, bu kamu baskisinin isyan nedeniyle degerini vurguladi: "Yine de, kamuoyunun bir yönetici gücü olarak baskasininkinden daha az bir baskasi degildir. Bu güç, Fransa'daki yasalar tarafindan Amerika'dan daha az belirgindir, daha az belirgindir ve daha az cezalandirilmistir; Ama orada gerçekten var. Amerika'da seçim ve kararname ile hareket eder; Fransa'da devrimlerle ilerlemektedir. Bu nedenle, bu iki ülkenin farkli anayasalarina ragmen, her ikisinde de kamuoyu baskin bir güçtür. "
Ayrica despotik toplumdaki halk önerisine karsi getirilen zulüm kisitlamalarina ragmen reform hizinda çok fazla fark olmazdi, çünkü demokraside popüler öneriyi tartmak ve yasayi yavas yavas kanunlara çevirmek için harcayacagi için Oysa totaliter devlette halk kesinlikle bir görüste ve hemen harekete geçmeye hazir. Her iki durumda da, halk sonunda sonunda seçtikleri hükümeti seçebilir ve digerini atabilir.
Popüler onay, bir devletin var olup olmadigini belirlediginden, en uzun süre yönetilmesine izin verilen tür, Macaulay'in standardini kullanarak en iyi form olmali. Daha sonra, bu hükümet hem biyolojik anlamda hem de en uzun sürede hayatta kalabilen türlerin en güçlü oldugu ve halkin devam etmesini diledigi için bu hükümetin daha uzun sürdügü pratik anlamda en basarili olurdu. Böylece, bu hükümet organi da mutlaka en erdemli olacaktir.
Basariyi isteyen bir hükümet, daha sonra kendisini uzun süre arayisina ayirmalidir. ?lk bakista bu politika biraz dar görünebilir, ancak diger tüm genis hedefler bu tek bir hedefte sekillendirilir; zira en basarili, en uzun ömürlü, daha önce gösterildigi gibi en erdemli olmali. Hükümet halk onayi ve uzun ömür kazanmadan önce bir ses programi benimsenmelidir. Bu gerçek, sasirtici derecede bariz bir sonuca götürür gibi görünüyor - daha iyi kurallar koyan hükümetin pratik olarak bir tanim ve bir programa yönelik çikarsamalar sunmasi açisindan çok kesin degildir. Bununla birlikte, sans eseri, özellikle de daha iyi yönetmeyi de kapsayan uzun ömür elde ettikten sonra desenli bir programi gelistirebiliriz.
Bir hükümet öncelikle topluma göre islev görür. Bu iliski hükümet türünü ve ayni zamanda toplum türünü karakterize eder. ?kisi arasindaki iliskileri daha iyi anlayabilmek için, toplumun ve içindeki güçlerin nasil çalistigini anlamaliyiz. Bu dogal süreçler, bu iliskide önemli bir rol üstleniyor.
Öncelikle, toplumun kurumlari, tüm toplumun arzularini ve özelliklerini olusturur ve hükümet ve toplum arasindaki iliskiyi belirleyen güçleri birlestirir. Bundan dolayi, Benjamin Disraeli'nin "Bir zamanlar topluluklar olusturabilecegi, ancak bir ulus yaratan kurumlarin tek basina" ortaya çikardigi için, bu örgütlerden büyük ölçüde endise edecegiz.
Bir kurumun kurulusu öncelikle üyeleri tarafindan saglanmasi için ortaya konan hedefi içerir. Böylece, sahipleri için para kazanmak için bir isletme düzenlenir; Bir entelektüel çalisma grubu, katilimcilarinin anlayisini arttirmak ve arttirmak için; Bir sendika üyesi olarak daha arzu edilen isler yaratmak için. Kurulus, üyeligini, ortak amaç için çalismaya veya ortak hedefe dogru harekete geçirir. Bu operasyonun gerçekçi mekanigi olan ekipman etkinligi artirmak için kullaniliyor, grup üyelerini en etkin ve düzenli biçimde düzenler ve teknikler ortak hedefi daha hizli ve etkili bir sekilde etkinlestirmek için gelistirir.
Bir kurum hedeflerine ulasma yönünde ilerlediginde, eskisinden çok daha güçlü hale gelir. Bu su andaki güç, daha sonra açiklayacagim gibi geçmisteki ilerleme yüzünden var oluyor.
Bazi kurumlari temsil eden barajin rekabetçi akis boyunca oldugunu varsayalim. Barajin amaci, kendisini daha yüksek insa etmek ve akisin arkasinda daha fazla su depolamaktir. O halde suyun seviyesi, bu barajin sahip oldugu güç miktarini belirler. Akisin normal seviyesinden baslayarak, baraj, amacina ulasmak için daha iyi yöntemlerin (kurumsal baraj tarafindan keyfi olarak belirlenen yüksek seviyedeki yöntemlerin benimsenmesiyle) asamali olarak baslayarak, suyun seviyesini daha yüksek ve daha yüksek bir seviyeye çikararak bu barajin gücünü artirmaktadir - Alt kisimdaki basinç. Bu baraj, o halde mevcut baskidan degil, bu su depolandigi geçmis yüzünden güçlü olacaktir. Bununla birlikte, halen bu baski, mevcut yetenegi harekete geçirmeye izin verecektir. Gerçek toplumdaki iktidar olayi böyledir.
[Dipnot: Gerçek rekabetçi toplumda, basari ve güç mutlaka birbiriyle iliskilendirilir, zira basari elde etmek için yeterli gücü toplamak esastir.]
Çogu sözlükte "bir seyi yapma veya gerçeklestirme kabiliyeti" [daha özel olarak Winston (College Edition) Sözlük, Telif Hakki 1951] olarak tanimlanan güç, kuruluslar söz konusu oldugunda baskalarini (öncelikli olarak) etkileme olanagi veya yetenegini ifade eder Hedeflerine ulasilmasina elverisli bir sekilde. Bu nedenle, güçlü General Motors, müsteriye ürününün büyük mallarini almasi için tesvik edebiliyor ve böylece para kazanma hedefini ilerletti.
?ktidar için rekabetçi bir mücadelenin bir biçimi örgütsel gelisimin her seviyesinde ortaya çikar. [Dipnot: Yükseklik sirasindaki bu düzeyler sunlardir: bireysel, kurum, hizip (veya sanayi), bölge (veya alan), toplum.] Kurumsal düzlem için ve bu seviyenin çok üstünde, güç, amaçlara daha kolay erismeyi vaat eder. Birey için güç, istekli kisiyi arzulanan konuma yerlestirme ümidi sunar - genel olarak üyelerinin bulundugu kurumlardan daha fazla yarar saglar veya basit prestij amaçlari için. Açikçasi, bir adam genellikle o gruptaki göreceli konumlarina göre ayni gruptaki baska bir erkege göre siralanabilir; Bir endüstrideki göreli statüleriyle gruplar; Endüstri ya da hizipler, çabalarinin bazi alanlarindaki siralamalari ve hatta bu alanlardaki konumlarina göre toplumdaki konumlarina göre degisir.
[Dipnot: Bu süreç, her birinin daha önemli çikarlarinin olabilecegi gerçegini hesaba katmaz. Bu nedenle, Baskan Eisenhower, kilisesinde papaza daha az, ancak toplum için çok daha önemli.]
Yine de, insanlarin farkli gruplardaki yerleri, farkli alemlerdeki gruplar vb. Yedinci en büyük endüstrideki lider sirketin Baskan Yardimcisi, besinci en büyük endüstride üçüncü en büyük sirketin Baskanindan daha üstün bir güce sahip mi? Böyle bir durumda, pozisyonlar her birinin ortak oldugu en küçük kategori (bu durumda is dünyasi) üzerindeki etkisiyle belirlenir. Dolayisiyla, kisi, içinde bulundugu kategorilerden herhangi birini güçlendirerek rekabet gücünü artirabilir. Bu nedenle, bu mücadeledeki her insanin amaci, en güçlü toplumda en güçlü alanda en güçlü gruptaki en güçlü grup olmaliydi.
Toplum güçlerinin analizinde, insanin dogasinda rekabetçi bir nitelik tasidigini varsaydim. Yine de, bir çok insanin konumsal sayisini artirmak için belirgin bir egilimi yok. ?nsan dogasindan gelen bu sapik için birkaç nedeni önerilebilir - büyük oranda bir tembel çabanin eksikligi veya yaratici iyimserlik ve heyecanin bulunmamasi. Bazilari, iktidar rekabeti kazanmaktan daha fazlasini kaybedebilecekleri yanilsamayi izlemektedir ve bu nedenle reaksiyonu tamamlamak için çekildiler. Digerleri, baska alanlarda daha önemli çikarlara sahip olduklarindan, enerjiyi bir alanda rekabetçi ilerleme için ayirmaya isteksizdirler. Bununla birlikte, bir bütün olarak, rekabetçi bir savas için ruh ve enerjiden yoksun olan bu insanlar, toplumdaki oyunculardan ziyade piyon rolünü üstlenirler. Organizasyonlarda etkili pozisyonlara yükselmelerine nadiren rastladigindan, gruplar rekabet egiliminde olan önemli rollerdeki kisiler tarafindan etkilenerek genel olarak bireylerden daha rekabetlidir. Böylece, en üst noktaya yükselen iddiali kisi, toplumun rekabet edebilir nitelikte aktifligini belirler.
Öte yandan, pek çok yerde güçlü kisisel rekabete siklikla rastlaniyor. Rakip sahibi ve çalisan arasindaki iliski gibi esit bir temelde olmasa bile, gerçek güç için büyük bir kisisel mücadele ortaya çikiyor, ancak meydan okuyan kisi tarafindan bariz kolayliklar sebebiyle sik sik kiliginda. Henry Ford döneminde Harry Bennett'in Ford Motor sirketinin mülkiyetine yakinligi olayi son yillarda böyle bir savasin güzel bir örnegi. Bununla birlikte, bu tür davalarin çogu, liderlik için yerlesmis bir hiyerarsiye saldiran güçlü bir kisisel meydan okuyucusudur.
[Dipnot: Gerçek güçleri bertaraf etmeyi basaran hiyerarsiye karsi basarili bir mücadeleden sonra, galip çogunlukla, gerçek yetkiye sahip olur ve bu konumu, ayni zamanda bu konumu güçle birlestirmeyi bekler. Örnegin, James Hoffa, muhtemelen Beck'in baskanligi altinda Teamsters'a gerçek yetkileri kazandi, ancak yakin zamanda, büyük birligin baskanligina kosarak gücünü pekistirme karari aldi.]
Kurumsal düzeyde, rekabet digerlerinden daha özgürce yayilir. Neredeyse kusursuz bir rekabet halinde pek çok örgüt, Adam Smith'in serbest dolasimda olan ekonomi alaninda öngörüldügü gibi kesinlikle rekabet gücü olan güçlerle üstünlük saglamak için savasmaktadir. Tekel ya da örtülü oligapol olmalidir. Öte yandan, bu sinirli kisitlanmis endüstri veya alanin iklimi, hedeflerini ilerleterek ve bu hedeflerin sinirsiz derecede faydali bir seviyeye ulasmasiyla iktidardaki birkaç kisiye uyacak sekilde yapay olarak kontrol edilecekti. Bu monopolistler ve oligopolistlerin gelecekteki rakipleri olabilecek izleyiciler, olagandisi miktarda güç ve kârin paylasilmasinin arzulanabilirligini ve avantajini fark edeceklerdi.
Bu gruplar, daha ziyade asilsiz gruplarin potansiyel kuruculari, iklimin tüm alan veya endüstri için elverisli olacagindan ve kesinlikle kendi kendine motive olan sebeplerden ötürü bu karli alanlara girmeyi ciddi olarak arzuluyor ve düsünmeyi arzuluyordu ve kesinlikle kontrol sahibi olacakti. Bu alanin bir parçasi, ne kadar küçük olursa olsun. Bu faktörler, kartellesmis alana girmek ve ardindan zorunlu olarak görevdeki devlerle rekabet etmek için temel bir arzu olusturacaktir.
Bununla birlikte, tekeller ve oligopollerle rekabet etmenin pratik yönü, daha küçük rakip için oldukça kasvetli bir tablo olusturuyor. Büyükler süphesiz rekabetlerini dislama konusunda büyüklük ve yerini önemli bir avantaj saglayacakti. Üstünlük sayesinde devler, is dünyasinda daha düsük bir fiyata mal satmak için operasyonun verimliligini artirabilir, kaynaklarinin büyük yüzdelerini arastirmalara harcayabilir ve üstün bir ürünün korunmasi için uzman tavsiyesi edinebilir ve kamuoyunu sekillendirebilir Reklam türleri araciligiyla. Bebegin, büyüklügün dezavantajini gidermesinin bir avantaji yok mu?
Her büyük kurum, çok az güce sahip mütevazi bir konumdan, ya kesfedilmemis bir alanda kirbaclar arasinda esit olarak ya da devlere karsi bir zayif düsmüs olarak rekabet alanina girdikten sonra yükselmistir. Hayatta kalma ve politikalarini deneme yanilma yoluyla basarisizliga ugratmak için belirli bir güresten sonra, bu gruplar rekabetin üstesinden gelmek için bazi yöntemler kesfetti; kaynaklarini, yeteneklerini ve güçlerini en iyi sekilde kullanmanin bir yolu. Rekabetçi sekle girme teknikleri ve tecrübe edindigi diger iç iyilestirme yöntemleri bu örgütlerin rekabete karsi yerini tutmasina ve sonuçta bu mücadelenin en tepesine çikmasini sagladi.
Dipnot: Bu gruplarin rekabet gücüne katkida bulunan, daha iyi personel imkânlari, baska bir güçlü grubun desteklenmesi ve kati rekabetin bulunmamasi gibi diger faktörler gerçekten yalnizca ikincil hususlardir. ?lk olasilik ancak daha iyi yöntemlere yol açtigi kadar önemliydi. Bu yöntemleri, teknikleri ve politikalari daha basarili hale getiren daha sonraki iki katkida bulunan ögeler.]
Bu durumda, bu iyi rekabet kosulunun, bu yükselisin önüne geçmek isteyen birçok güç olmasina ragmen, bu gruplarin elinde birikmesine daha fazla güç kaldi.
Bazi iyi adapte edilmis uygulamalar bu büyük organizasyonlari rekabetçi yiginin tepesine tasidiktan sonra, güçlü gruplar rekabet güçleriyle daha iyi bas edebilecek ve taktiklerin çogunlukla rakiplerinin önüne geçebilmesi için "geçis yapmasina" ihtiyaç duyulmadi. Dahasi, basariya ulasan mevcut uygulamalar kosullara en iyi uyarlanmis veya yaptiklari sonuçlara ulasamamislardir. Böylece, bu politika ve teknikler, grubun basariyi ve istikrari güvence altina almasi için bir rehber haline gelir.
Yaslilara karsi çesitli sebepler atif yapilabilir ve daha sonra kurulus basariyla tamamlandiktan sonra deneme yanilma politikalari sürdürülür. Ilk olarak, kanitlanmamis ve siddetli tedbirler, bu yasaklilarin hayatta kalmak için almasi gereken sey, devin üstlenmesi için çok tehlikelidir.
[Dipnot:] Bir dereceye kadar, büyük grup bölünme düzeyinde keskin degisiklikler baslatabilir, ancak bu, bütün büyük grup tarafindan yapilanlar için yetersizdir. Toplam organizasyon kaygisina birçok saldiri yapildigindan, tüm organizasyonun rekabetle mücadele yöntemlerine sahip olmasi gerekir.]
Küçük rakipler, üstün sayilarla birçok kez basarisiz olurken dev devasa bir hatayi yalnizca bir kez yaparak büyük bir sektör yüzdesini kontrol altina alabilir. Packard, pahali hattinin daha ucuz bir versiyonunu tanitmak için cesur, ama sert bir hamle yapmaya çalisti ve lüks otomobil pazarindaki liderligini Cadillac'a birakti. Bu talihsiz hareket, liderin göze alamayacagi risk türüdür. Ikincisi, saglam ve basarili bir program gelistirdikleri için, büyük endiseler, kosullarda bazi "geçici" degisiklikler nedeniyle eskime riskinde bile olsa, onu reddetmek konusunda isteksizdir.
Köklü degismedeki bu korku ve erteleme, öncül kurumlarin yöneticilerinin kafasinda çok dolaysiz bir biçimde dolastirildi ve büyük organizasyonda genel bir operasyon esnekligini azaltti. Dahasi, çogu kez geçersiz kilinmis bu kilavuz ilkeler, kurumlarin dokusuna o denli köklü bir sekilde kök salmis olur ki, degisimin uzun süre direnmesi, bunlarin kaldirilmasinin bu grubun liflerini ciddi derecede koparacak olmasi nedeniyle. Her neyse, büyük kurum sonunda kendi politikalari ve eslik eden esneksizliklerle, son derece tehlikeli bir konumla dar ceketli hale gelir.
Sonuçta, bu büyük kuruluslar için operasyonda gerici olma egiliminden bile daha önemli olan rekabet iliskilerindeki kaçinilmaz düsüstür. Bu çürüme büyük endisenin en sonunda çöküsünde önemli bir rol oynamaktadir.
Dev gençken ve yükselirken, kesfedilmemis bir alanin boslugunu doldurmaya ya da belki de o alandaki ölmekte olan bir düzenin doldurulmasina yardimci olan artan gruplar arasinda hayatta kalabilmek için basarili rekabet tekniklerini gelistirmeliydi. Bu rekabetçi uygulamalar, rekabet gücünün rakiplerinin saflarina düstügü bu organizasyonun hayatta kalmasini ve güç kazanmasini sagladi. Sonuç olarak, ya monopolistik ya da oligopolistik bir kosul, güçlü bir rekabet savasinin eski sahnesini yönetmek için kaldi. (Artan teknoloji ile hemen hemen her zaman degismez)
Tekelci kendi alanini kontrol altina almaz, rekabet edebilecek herhangi bir sorun yasamiyor; savasacak rakipler kalmiyor.
Sonunda, oligopolist için de ayni olumlu durum gelisir. Oligopolist, böyle bir politikanin gerektirdigi sert ve kanitlanmamis taktikler yoluyla oligopolistin çöküsü riskine girmeden, bir dereceye kadar rekabetçi bir çaba harcayamamasinin giderek belirginlestigi bir sekilde, rekabet çabalarini, bir girisimde yavas yavas bir sonraki yüksek seviyeye kaydirir Alanini daha güçlü ve önemli hale getirmek, dolayli olarak bir kurum olarak kendi gücünü arttirmak ve tüm oligopolist rakipleri ortak bir amaçla bir araya getirmek. Ayrica, oligopolistlerin her biri daha fazla gayretli rekabetçi gayretlerin sadece bosuna degil, ayni zamanda tehlikeli olacagina inandiklarini belirterek, oligopolistlerin her biri keyifle adimlari atarken rekabetçi girisimleri rahatlar;
[Dipnot: Amerikan otomobil endüstrisi, "Büyük Üçlülerin" styling'deki hatali "daha uzun, daha büyük, daha düsük" egilimi terk etme konusundaki isteksizligiyle su anda bu sahneye kanit olarak yaklasiyor.]
Bu gevseme, rakiplerin dogal olarak daha güvenli ve daha muhafazakar politikalar gelistirmelerine izin vermekle kalmiyor ayni zamanda daha rekabetçi bir güvenlik ve kazanç sagliyor.
[Dipnot: Bir zamanlar böyle bir politikayi kararsiz kabul ettiyse, bu oligopolistler kendi yetersiz yetenekleri ile sadakaya gitmekle yükümlüdürler.]
Her iki durumda da sonuç benzer kalir; Tekelci veya gizli ortak, artik rekabetçi bir mücadelede zemini tutamaz; uygulama eksikligi sayesinde yetenegi durgunlasmis ve azalmistir. Bu yetenek devi gençlik günlerinde iktidara soktu ve iktidarini olusturdu.
Kartellesmis alanda olagandisi faydalar paylasma arzusuyla olusturulmus yeni rakipler sahneye çikiyor. Bunlar dev tarafindan genelde ve derhal ezilirler, ancak diger gruplar yerini alip rekabetin temizlenmesiyle takip etmeye tesvik edilir. Büyüklügün ve ekipman eksikliginden kaynaklanan zorluklarin üstesinden gelinebilir.
[Dipnot: Bu küçük rakiplerin devlerle tam olarak rekabet etmeleri gerekmez, ancak örnegin yerel olarak rakiplerine karsi rekabet edebilir ve daha sonra ulusal seviyeye çikabilir. Büyük baslangiç ??harcamalarini gerektiren endüstrilerde, yetersiz çocuklar, ilgilenen kisilerle bir borsa islemi yapabilir veya baska yerlerde, bu rekabetçi zayif alana girerek kâr elde etmek isteyen büyük kaynaklara sahip baska bir grup olabilirler.]
Yine de, asagilayici tavirlarindan dolayi, bu yetersiz çocuklar, yikici güçlerin hayatta kalabilmesi için rekabetçi bir sekilde keskin olmaya mecburdurlar. Deneyim ve denemeler yoluyla basari ve rekabetçi ilerleme saglayacak olanlari arastiran birçok farkli uygulama ve taktikle deneme ve deneme yapiyorlar. Sonuçta, bazilari bu arayisi yerine getirecek ve hayatta kalacak, daha az basarili rakipler de yok olacak. Bu kurtulan, fiili muharebe deneyimiyle basariyla rekabet edebilecek ve zamanlara en uygun rekabetçi yöntemlere sahip olacak. Bu dogal yükselisin bir noktasinda, en üstteki yerlesik devlerle kesinlikle çarpisacaklardir.
Bu noktada, eski devin hala büyüklügü hafif bir avantaji var, ancak her açidan temelde zayif.
[Dipnot: Bu kaçinilmaz döngü, kontrol edilemeyen servet ya da kaza nedeniyle erken çöküsü ön görmemektedir. Birkaç Alman sirketi, II. Dünya Savasi'ndan sonra Müttefikler'in yasal ve askeri baskisi üzerine katlanmis ancak her durumda kaçinilmaz olanla ayni sonuca varmistir.]
Politikalari degisen zamanlara uyacak sekilde kolaylikla degistirememekte ya da etkili bir sekilde rekabet edememektedir; eski günlerin tekelci veya oligopolisti, deneyimli ve hevesli rakiplerin siddetli bir saldiriyla karsi karsiya kalmaktadir. Böylece düz ceketli ve güçsüz olan eski emir istikrarli bir sekilde geri çekilmekte ve genelde birkaç istisna disinda çöker.
[Dipnot: dikkat çekici bir örnek, 1927'de Ford'un model degisikligiydi ve on yil süren bir tepkiyi geri çevirdi ve daha fazla sagkalima izin verdi.]
Böyle bir sekilde, yeni nesil güç yasliligin basarisini gösteriyor ve ayni döngüye bir kez daha basliyor.
Rekabet gücü, temelde iktidar mücadelesinin kurumsal seviyesine uygulanir, diger yandan da ortaktir. James Hoffa ve Walter Reuther gibi bireyler, örnegin kisisel düzeyde üstünlük mücadelesi ise alüminyum ve bakir endüstrileri is dünyasinda üstünlük için mücadele ediyor. ikincisi burnunu sokan eski sahasina müdahale teknolojik ve entelektüel gelismeler ve kazara kisisel temaslar ve dogal engelleri - Bu iki düzeyde rekabet güçlerinin kontrol edilemeyen kosullar tarafindan bir ölçüde engellenmektedir.
Kurumlar, kontrol edilemeyen bu dis etkilerden kisitlanmis ve etkilenmezler. Dahasi, Disraeli'nin belirttigi gibi kurumlar toplumu olusturuyor ve bu nedenle bu organizasyonlarla daha fazla ilgilenmeliyiz.
Bir toplum üyeleri çok farkli istekler ve ihtiyaçlara sahiptir. Bu arzularin her birinin ilerisinde bir grup, ayni çikarlarin bireyleri tarafindan kuruldu ve ortak arzusunu elde etmek için birlikte çalismaya istekli olan bu yeni kurumun amaci. Nitekim, kurumlar her biri insan arzusunu her temelde yerine getirme islevini görürler, her biri bu özlemlerin birisini ilerletmeye adamistir. Klasik kurumlar, aile, kilise, okul, hükümet ve is, çaglar boyunca devam eden daha temel ihtiyaçlari çözüyor. Buna ek olarak, modern toplumun giderek artan karmasikliklarina karsi koymak için baska kuruluslar ortaya çikmis ve inanilmaz bir esneklikle bu kadar özgürce yapmislardir.
[Dipnot: Bu kuruluslar kismen insancil toplumlar, isçi sendikalari, Rotary kulüpleri, erkek ögrenci, Shakespeare toplumlari, siyasi partiler, fan kulüpleri, borsalari, vatandas kurullari, ülke kulüpleri, sosyal sicil klikler arasinda, izciler, Kurtulus Ordusu, finans Komiteler ve digerleri daha da fazla arzuyu kapsayan].
Örnegin, bir kisi bir bankayi soymak isterse, operasyonu kolaylastiracak bir çete organize edebilir. Bu kisinin insanlar ay yesil peynir olusur onun güçlü inanci dalga geçtiginden rahatsiz ise, o grubun entelektüel tip kanit ve argüman yoluyla bu temel gerçegin süphe baskalarini ikna etmek, ya da o kurtarma bir parti katilabilecek bulabileceklerini Bu yiyecekleri bosa harciyor ve yeryüzünde pazarlamak için peyniri tasimak için servet kazaniyor. Özünde, bu gruplar toplumun arzularini ve çikarlarini temsil eder.
Görünür çesitliliklere ragmen tüm kurumlar, iki zit kutup arasinda - malzeme ve idealist - amaçlari dogrultusunda düzenlenmistir. Genellikle malzeme uçlarini isteyenler gruplar rakiplerine oldukça siddetle rekabet ve diger kutbuna yakin olanlar ise bencil amaçlari için fedakar genellikle benzer kurumlarin, rakipleriyle sonuna derecede isbirligi olsa onlarin üyeleri için estetik memnuniyeti için çalisiyoruz. Grubun ikinci durumunda talep ettigi yardimlar öncelikle grubun kendisinden ziyade topluma yönelir. Bu nedenle, ?nsani toplumlar arasindaki rekabet, isletmeler arasinda oldugundan daha az yogun çalisir.
Materyalist gruplar, daha büyük rekabet dereceleriyle digerlerinden daha fazla güç isterler; Büyük rekabette hayatta kalabilmek için iyi donanimli olmalilar. Ama insanlar genellikle kendileri için siddetle savasmaya haziriz, daha hünerle bu malzeme tesvikler insanlari etkilemeye ile kendi çikarlari lehine bir sekilde hareket etmek olabilir bu istekleri tatmin edebilmek gruplaridir ya da böyle bir ölçüde bu maddi yararlar arzu çünkü , Kelimenin tam anlamiyla, daha güçlü.
Genel desen çizildiginde, kurumlara ve spektrumdaki konumlarina daha net bir biçimde bakalim. Üst asiri derecede, Kizilhaç, Kurtulus Ordusu, Insani toplumlar ve diger hayir kurumlari gibi kesinlikle gayretli gruplar ortaya çikiyor. Üstten skala asagi dogru aile, kardeslik, kiliseler ve belki de ülke kulüpleri bulunmaktadir.
[Dipnot: Kiliseyi bu ikinci kategoriye yerlestiriyorum, çünkü çok estetik hazineye ek olarak cennete ulasmanin maddi ödülünü de sunmaktadir.]
Bunlar, katilimcilarina daha bencil bir estetik yararlar sunar, ancak hiçbir sekilde materyalist degildir. Daha düsük bir diger siçrama, okul, vatandas komiteleri ve hükümet gibi yelpazenin ortasinda bulunan gruplar. Devlet, ölçegin merkezini, genel olarak idealist amaçlara ulasmak için kesinlikle maddi imkânlar kullanarak, tüm toplumun sekillendiricisi olarak isgal etmelidir. Ortanin altinda bir gölge, Shakespeare toplumlarini, sosyal sinif organizasyonlarini ve fan kulüplerini olusturarak insanin üyelerine ya da popüler bir puta - temelde kendi kendine motive olmus arzulari - tanima arayisina cevap verir. Hattin ötesinde, sadece alttaki bir akar, isçi sendikalari ve siyasi partiler, genellikle ideali takip eden gruplar, ama tamamen kendi kendine olan gibi görünürler. Son olarak, maddi hedefler arayan ve dogal olarak ideallerle ilgisi olmayan çok güçlü ve dünyevi gruplar olan isyerleri ve silahli kuvvetler olsun.
Genel farkliliklara ragmen spektrumdaki her grup belirli bir güç tutar ve ayni rekabetçi süreçlere tabidir. Örnegin, kirsal kulüpler, prestij amaçlari dogrultusunda daha fazla veya daha yüksek kalibreli üyeleri hafif derecede ise almak için yarisiyorlar. Bununla birlikte, bu süreçler yelpazenin en alt kisminda çok daha hizli gelismekte ve bu nedenle bu ölçegin sonuna daha fazla rekabetçi vurgu yaparak daha fazla olay sunmakta, basta rekabet alanindaki evrimi açiklayan ekonomik alan üzerinde duracagim.
Bu organizasyon ve rekabet düzeninde motive edici büyük yakit ve yaglayici güçtür. Birçoguna sahip olanlar, daha az sansli olayin eszamanli saldirilariyla sürekli kusatildi ve siddetle saldiriya ugradi. Bununla birlikte, bu sahipler, degisen ellerden korunmak için bu gücü kullanabilir ve daha fazla gücü daha küçük kaynaklardan çekerek kendi varliklarini arttirmaya çalisabilirler. Öte yandan, daha az güç sahibi olanlar, nihai hedeflerini ilerletme veya grup halinde yok olma yetenegini kazanmaya çalismalidir. Bu hedefler, grubu birlikte tutan baglayici gücü temsil etmeleri için saglanmalidir. Böylece, tüm bu kurumlar herkesle rekabet eder - ayni alandaki, farkli alanlardaki, bireylerdeki veya toplam endüstrilerdeki diger organizasyonlar - kisacasi, kendi amaçlarini gerçeklestirmek için hayati önemi olan bu gücü olan herkes.
Kurumun bu gücü elde edebilmesi için yasama ve ölümle ilgili siddetli mücadelede, kimse ya da herhangi bir sey, potansiyel ya da gerçek bir güç tasiyicisini temsil eder - bu can veren kisinin her damlasinda bir tane sikilmis olan bir nesne. Özellikle büyük miktarda sahip olmak asla güvenli degildir. Bununla birlikte, güç bir grubun çok önemli hedeflerine ulasmasina olanak sagladigindan, topluluga sahip olmak asiri tehlikelere ragmen her kurum için gerekli acil amaç haline gelir.
Ayrica bu çatisma, kimseye dogasi geregi zarar vermez; zira herkes için esit firsatlar saglar, dolayisiyla genelde rekabetçi çaba veya hayal gücünden yoksun olarak zayiflamayi kinamaktadir. Katilimcilari zayif yönlerini silmek ve güçlü erdemlerini genisletmeye zorlamak suretiyle mücadele, kurumlara herhangi bir meydan okuma veya tehdide maruz kalma konusunda daha donanimli donanim gelistirir. Evet, her rekabetçi kurum öncelikle ayakta kalabilmek için kendisini sürekli gelistirmeli ve daha sonra rakiplerine iktidara saldirarak bunlari gelistirmeye zorluyordu. Dolayisiyla, bu mütemadiyen çatisma sayesinde parti sürekli olarak gelisir.
[Dipnot: Görünüsün aksine, reklâmda yapici bir rol oynayan reklamcilik, durgunluga neden olan üstün ürünler için halkin begenisini engelledigi için, aksi halde azalacak olan ürün gelistirmeye yönelik sürekli ihtiyaç duymayi sürdürür.]
Toplum, bu süreçlerle, öncelikle daha saglikli ve daha donanimli kurumlardan yararlanarak, çogu durumda bu gruplardan sürekli olarak iyilesen ürünler ve sonuçlar alarak faydalar saglamaktadir. ?sletmeler gibi birçok kurum, iktidar için çabalari (ürün biçimi) için popüler kabul görür. Dolayisiyla, hedeflerini daha da ileri götürmek için, sonuçlarini sürekli iyilestirerek halki memnun etmelidirler. Sonuç olarak, bunlar toplum yararina daha uygun olacaktir.
Bu önemli kurum, toplumu, toplumun kendisi için en iyi gördügü ahlaki ve pratik kaliba sokmaya çalismasi nedeniyle diger kuruluslar arasinda en essiz bir konuma sahiptir. Bu amaca ulasmak için devletin, zorunlu olarak tekelci nitelikte olan bu kaliplamanin uygulanmasi için toplumda toplam fiziksel güç verildi. Örnegin, demokraside bu model, genel olarak adalet, huzur vb. Esitligin eslik etmesini gerektirir - Thomas Jefferson, "Yasam, özgürlük ve mutluluk arayisi" ifadesini kullandigindan, tüm bu yönler hükümetin temel görevi için tesadüfler tasir. Genelde yönetilenler tarafindan hazirlanan stereotip ile toplumla uyusma. Hükümetin bu amaci gerçeklestirmesi için özel islevler saglanmis, Amerika'daki daha genis olanlari kagit sonunda bir grafikte ana hatlariyla belirtilmistir. Bu islevler ve devletin diger yönleri, tabloya baktiktan sonra daha sonra tartisilacaktir.
Toplumu, mümkün olan en iyi stereotiple eslestirmek birincil amaci nedeniyle, hükümet mutlaka zaman ilerledikçe nüfuzunu topluma yayginlastirma egiliminde. Bir ulus genellikle idealler üzerine kurulmustur. Sosyalizm veya komünizm ilkeleri üzerine kurulmus olsaydi, devlet belki de topluma maksimum derecede nüfuz etmis demektir. Bununla birlikte, eger dogal serbest girisim sisteminde kurulursa, bu yeni devlet, ortaya çikabilecek zorluklara ragmen en iyi düsündügü biçime uyan, rekabetin güçlü bir örnegini olusturmayi umarak bu tür toplumlara siddetle devam etmek isteyecektir, Sonunda bir dengeye ulasacakti.
Ancak, bu yeni toplum olgunlastiginda ve büyüdükçe daha karmasik hale geldiginde, hükümet liderleri rekabetçi sistemin temel esitsizliklerden birisi oldugunu fark etmeye baslarlar; burada, sahsen ya da belki de sansli kisilerin toplum yararlarinin büyük bir bölümünü biriktirdigi, geri kalani yoksul ve yoksul biraktigi temel esitsizlikten biridir . Dahasi, iktidar mücadelesinde kaybetmis olan bu talihsiz olanlar, gözü önünde, her seye kadir devlete berbat sikintilarindan sikayet ediyorlar.
[Dipnot: Bir tekel ya da oligopoli yönündeki dogal egilim nedeniyle, azinlik bir dereceye kadar basarili olurken, bir kaç kisi basarisiz olur. Bununla birlikte, kaybedenler birincil olarak galibin sövalyesine atlayarak tersine döndü.]
Temel olarak hayirsever ve iyi kalpli, özellikle de topluma karsi devlet, acimasiz rekabetçi sistem tarafindan ezilenlere acimakta ve onlara yardim etme arzusundadir. Büyük Britanya gibi ihale yürekliliginden ya da halkin baskisindan kurtulmayan bazi devletler sosyalisti bu noktaya çevirirler.
Dipnot: Muhtemelen Amerika Birlesik Devletleri'ndeki basarisizliklar kendilerini özgür girisim tarafindan gasp edilmis gibi gösteriyorlar (G.M. vs.) ve politikacilari zenginligi esitlemek için oylarla baski altina alarak gayretli insanlara kiskanç intikam istiyorlar. Hâlâ sonuç var.]
Digerleri, Birlesik Devletler gibi, bu imkânsiz kisilere ve gruplara özgür girisimle veya en azindan hala özgür girisimde bulunarak yardim etmeyi isterler. Her durumda, eyaletlerin çogu, mükemmel bir toplumun basmakaliplarini, ezilen ve ezilen gruplari, bir insan hakki olarak esitligi tesvik etmek için yasatacak ve insan acisini ortadan kaldirma egiliminde olan bir kaliba dogru degistirir - çok düsünen ve hayirsever bir his ve tapu.
Böylece, toplum, eski ideallerini terk ederek, toplum, esas olarak talihsiz toplum üyelerine yardim etmek için yeni bir öncelikli hedef belirledi. Eslestirme toplumunda stereotiplendirilmis Ütopyalar bir hükümetin baslica fonksiyonudur ve çünkü insan talebinin baskisi yüzünden devlet tarafindan öngörüldügü üzere insan esitligi kavrami giderek daha fazla bu mükemmel toplumun önde gelen özelligine dönüsür; Rekabetçi farkliliklar gittikçe artan bir sekilde bu gelismis, fakat yine de serbest girisimin, diger tüm düsüncelerin ikincil hale geldigi bir devletin ana islevi haline geliyor.
Daha sonra, birincil hedef olarak belirlenmis belirli bir hedefle hükümet, mümkün oldugunca kapsamli bir operasyon gerçeklestirerek bu amaca hizli bir sekilde ulasmayi isteyen bir politikaya bagli. Ancak özel girisim devletin aradigi düzlestirici eylem yollarina temelde karsi oldugu için, tek basina kendisini terketmis olsa dahi, hükümeti hafif bir tesvik ederek rekabetçi sistem önemli derecede esitlik saglayacagini varsaymak imkansizdir. Hükümet, daha sonra, birincil ve insani hedefe etkin bir sekilde erisebilmek için, rekabetçi kurumlariyla topluma nüfuz etmeli ve bu kontrolleri ele geçirmelidir. Bu nedenle, sadece toplumdaki alanlarin tekellesmesiyle hükümet birincil hedefe ulasabilir, temelde rekabetçi bir toplumdan uzaktir.
Ingiltere veya Sovyetler Birligi gibi örneklerden söz etmemek için, Amerika, rekabetçi kurumlarin siperligi giderek hükümet hâkimiyetine giriyor. Devletin is dünyasina girmesini önemsemeyen yüzyilin baslangicindan bu yana hükümet, gayri safi milli hasila oranini yüzde 19'a yükseltti ve 1956'da bu rakamin iki katina çikardi. Bu oran giderek artan bir kismi Ayrica, Sosyal Güvenlik, Emtia Kredisi Kurumu (Çiftçi yardimi) ve Tennessee Vadisi Kurumu gibi girisimler araciligiyla rekabetçi bir toplumdaki serveti dengeleme araçlarini finanse etmek için fonlar harcanmaktadir. Çogunluk partisi olan demokratlarin fiyat ve ücret istikrar kurullariyla geçici olarak görev disi kaldigi ve bu önlemlerin bile esitsizlige karsi rekabet sürecini tersine çevirmek için çok hafif oldugu gerçegini göz önüne alirsak, adimlarin ne olmasi gerektigini iyi düsünebiliriz Birçogu voyvarca talep eden toplumsal kazanimlarin paylarini daha da artirmak suretiyle yoksul olmadan Ütopyayi elde etmek için götürüldü.
Mevcut ve gelecek hükümetler, toplulugun çesitli alanlarina ve alanlarina artan nüfuzlarini ve esitlik için sempatilerini sürdürecek olmadikça, yalnizca toplumun tam kontrolü ve kurumlari için rekabetçi yollari daha yillarca tekellestirmek zorunda kalacaklardir Bu görünüste hayirsever amaçlarin basarilmasi.
[Dipnot: Bugüne kadar ekonomide hükümet tarafindan sizma hacmi, tüketiciler olarak maliyetsiz kisilere mal üretmek ve satmak için bir acenta kurarak tüketim tasarruflarini artirma girisimleri olmustur. Bu uygulama ayni sekilde bir hükümet tekeli tutar.]
Ahlaki adalete ragmen, insan acisi en büyük kötülügü temsil ediyorsa, hükümet tarafindan yönetilen topluluk hosnutsuzluklarla doludur.
[Dipnot: Mevcut "komünist" uluslar, son dönemdeki çok sayida isyani, devlet egemenligi altindaki asiri hosnutsuzlugun simdiki örnegi olarak gösteriyorlar.] Neden? Bu olgu rekabetçi kurumlara duygusal cazibe kaynakli mi?
Normal toplum, her biri belirli bir hedefin yerine getirilmesini temsil eden sayisiz organizasyon içerir. Bu hedef, sirayla, grubun olusturucularina, daha iyi bir dünya anlayisini bazi biçim veya sekilde temsil eder. Her normal insan, en azindan kendisi için daha iyi bir dünya hayal eder ve bu özel amaci, tek umut ve isteklerini gerçeklestirmek için yogun bir sekilde ilgileniyor - bu nedenle, gerektiginde için savasmaya istekli oldugu son derece önemli bir sey.
Her biri ileride daha iyi bir yasam için umutlardan birine devam eden kurumlar, insanlarin bu isteklerini yerine getirmek için benzer umut ve menfaatleri olan diger insanlarla müttefik en pratik ve etkili araçlarini saglar. Böylece, grup tarafindan yapilan her çabayla, daha iyi bir yasam hayalini gerçeklestirme girisimi, insanin temel çikar ve umutlari, yasadigi seyler toplumun kurumlarinin elyaflarinda sekillenir.
Bu alanda hükümet için ciddi tehlike yatiyor. Toplumun kaldirilmis kalipçiginin temel rolünü aslinda bu gruplarin gücünü paylasmak için astiginda, hükümet mutlaka rekabet alaninda bir rakip haline geldi. Bir rakip her zaman dolasimdan gelen gücü elinde tuttugundan ve diger rakipleri zemini korumak için bastirmak zorundaysa, devletin var olmasi rakip bir kurum olarak diger kurumlarda biçak agzi olusturmaktadir.
Ancak, her organizasyonun arkasinda, üyeleri için daha iyi bir dünya için çok önemli umutlar yatiyor ve topluluktaki herkesin, muhtemelen yalnizca bazilari olmakla birlikte, toplumun kurumlarina bazi menfaate sahip oldugunu hatirlayalim. Bu nedenle, hükümet, bazi semalari yerine getirme yetkisi için kurumlara rekabetçi bir sekilde saldirirsa, ayni zamanda toplulugun her üyesinin temel çikarlarina ve bunlarin yerine getirilmesine saldiriyor. Ve böylece, bir baskasina karsi bir rakip olarak, kendi kurumlari vasitasiyla halk, aziz "mutluluk arayisi" nda devletin ölüm iktidar mücadelesine girerler.
Hükümet, rekabetçi savas alanlarinda esit bir rakip oldugu sürece, kurumlar rekabetlerini yalayip hedeflerine ulasabiliyorlar. Yine de, zaten karmasik bir rekabetçi toplumda, hükümetin kendi hedeflerini etkin ve hizli bir sekilde gerçeklestirmek için neredeyse tekelci güçlere sahip olmasi gerektigini simdiden gözlemledik. Ayrica, geçmiste oldugu gibi bu egilim gelecekte hizlanmaya neredeyse kesin, hükümetin istedigi her önlemi mükemmel bir sekilde uygulayabilecegi kesin.
Devlet gibi öyle karsi konulmaz ve yenilmez tekelci tarafindan karsi karsiya kalan görevli gruplar ve katilimcilar, tüm gücünü yitirmemekten ve yeni tekel alanindaki kurumlar olarak faaliyetlerinden vazgeçmekten kaçinmak için çok az sey yapabilirler. Büyük boyut ya da muhtemelen hukuk yoluyla, hükümet üyelerini en kiymetli rüyalarini yerine getirme, gelecekte daha iyi bir yasam sürdürebilme sansi yakaladi. ?ste - bir rüya, kendi arizalari olmadan parçalanmis bir umut. Rekabet gücü ve yasamindan ödün vermeyen kurum, hirsiza saldirmaktan baska bir seye sahip olmayacaktir; Düsen grup üyeleri arasinda devlete karsi kizginlik son derece yüksek olacak.
Umutlarini ve ideallerini savunmak için yasal yollarla mesruiyetin devletin eline geçtigine yanit vermek için hiçbir sekilde mesru olmayan bu küstah insanlar devletin asidik acimasiz bir karsitligina döneceklerdir. Sonuçta, hükümeti halka hizmet eden bir kisi degil, hükümeti memnun etmek ve temel insan haklarini savunmak mi istiyor? Halkin usta olmasi gerekiyordu; Ve hükümet, hizmetçi. Hizmetçinin ustayi bastirmasi ve ona nasil düsünmesi ve davranmasi gerektigini söylemesi adil midir? Ne müthis bir hakaret! Ancak geri çekilip hizmetkârini yollarini degistirmeye zorlamak ya da onu ateslemek için baska bir alternatif var mi -veya hizmetkâr hane halkinin boyundurugunu boyundurugu altina alip bu soykirima maruz kaldiklarinda insanlar zulüm yapsin mi?
Ancak, totaliter bir devlette bulunmakla birlikte - bireyin yalnizca, devlet planlama programinin temel ihtiyaçlarinin karsilanmasi için verdikleri önerilere uymasi gereken sosyalist bir devlet, aslinda etkili çalisip herkesi tatmin etmez mi? Karl Marx ve Joseph Schumpeter gibi çesitli teorisyenler kalici bir sosyalist devlet "sömürücü kapitalist" düzenini izleyeceklerine karar verdiler. Ancak, böyle bir devlet aslinda toplumun sorunlarini kalici olarak çözebilir mi?
Birçok insan faktörü bu kaliciligi son derece düsük kiliyor. Birincisi, insanin kendisi için daha iyi bir yasam hedefinin baslica amaci, adamin sadece donuk, saldirgan olmayan bir makine olmadigini varsayarak, komsularinin kendisiyle olan iliskisidir. Sosyalist devlet, bu temel insan arzusu için herhangi bir hüküm içermez, aksine, karsilastirmali ilerleme umudunu kisitlar. ?kincisi, planlamacinin topluluk ihtiyaçlarina iliskin tahmini, tahminen, tahmini bir ortalamayi en iyi temsil edebilir; bu, belirli sorunlara çözümler sunan bir gruba katilmaya güçsüz olan bireyinkiyle nadiren korelasyon olusturur.
Insan, yaratici olmayi, kendi zorluklarini baska birine tamamen bagimli kalmadan özgürce çözmeyi ve bunlara hizli bir çözüm bulunmadan umut seviyor. Ve bu nedenle, kendi kaderini yaratmayi tercih ederek, insan sosyalist veya komünist bir zulümde bile bireysel ihtiyaçlari ve hedefleri çözmek için dogal olarak bu özel organizasyonlari olusturmaktadir.
Bu nedenle, totaliter bir devlette ya da özel kurumlarin tamamen ya da kismen hükümet tarafindan degistirildigi bir devlette, öfke ve öfke tohumlari hükümetin müdahalesi ile umutlarini kaybedenler arasinda toplanir. Hayallerinin gerçeklesebilecegi daha iyi bir sistemin olmasi gerektigini düsünecek kadar hirslilar.
Düsen bir örgütün aci üyelerinden olusan küçük bir grup, elbette hükümetin çöküsünü isaret etmiyor. Örnegin, T.V.A. davasinda, degistirilen elektrik sirketlerinin yarali yöneticileri en fazla iki yüze sahip olabilirler.
Dipnot: Düsecek ilk gruplarin yüz yüze pek fazla sorunu yok çünkü diger özel sirketlerde çalisiyorlar. Sonunda, bunlar neredeyse olmayacak.] Hâlâ az sayidaki öfkeli hissedarlarin ve emekçilerin durumu göz önüne alamadigi veya devlete karsi kosullari iyilestiremedigi düsünüldügünde bile, T.V.A. Hükümeti destekleyen yüz milyonlarca Amerikaliyla kiyaslandiginda önemsiz görünüyor.
Öte yandan, hükümetin is alanindaki nüfuzunu nasil arttirdigini gözlemledik ve bu dogrultuda her hareketin baskalarinin parmaklarinda bir adim olacak sekilde kendi hedeflerini etkili bir sekilde karsilamak için bu egilimi sürdürmesi gerektigi gözlemledik. Istege bagli olarak, bin yillar içinde devletin Amerikan ekonomik girisimini kontrol edebilecegini varsayalim - büyük is, küçük isletme, her sey. Dipnot: Maliyete ragmen henüz etkisiz hükümet yardimi alan küçük isletmeler bile, hükümetin tüketiciye fayda saglamak için yaptigi fiyat indirimi taktiklerinin çoguyla yüzlesemedi. Her neyse, büyük sirketlerin bu umutsuz kavgaya karsi daha iyi donanimlari vardir, muhtemelen daha küçük olanlardan daha uzun süreceklerdir.]
Bu süreçte, milyonlarca küçük, önemsiz idari hayallerin parçalanmasi, milyonlarca hissedar mallarinin yoksun birakilmasi, milyonlarca isçi daha iyi ücret ve kosullar talep etmek isteyince ayni tugla duvara karsi tepki verdi ve tüketicinin kesinlikle Hükümetin onlara vermis oldugu ekstra iyiliklere ragmen rekabet avantajlarinin bulunmamasi nedeniyle engellenebilir. Küçük isadaminin durumunda oldugu gibi herkes için de olsa, tiksindirici olgu, kendilerini biriktirebildiklerinden çok devletten daha az aldigi degil, rekabet sisteminin gelismesine neden olan kendini gelistirme rüyasinin da Umutsuzca ezilecekti. Kizginlik büyür.
Peki ya ekonomik olmayan kurumlar - kilise, isçi sendikasi, aile, okul, siyasi parti ve digerleri hakkinda? Devletin kontrolü altindaki ticareti koruma gelenegi yenilgiye ugradikça, hükümet toplumu, mükemmel topluluk için en iyi gördügü düsünce ve davranis kaliplarina uymaya çalisirken bu engeller çökebilir. Böylece, hükümet kontrolü bu derinliklere dogru ilerleyebilirdi - hükümete kaybettirilen daha fazla güç, daha fazla hayal düstü, bu eski kurumlarin üyeleri tarafindan devlete karsi daha fazla kizginlik.
Penetrasyon gerçekten hizlandirabilir; Bir adam devlet tarafindan ezilirken, kiskançlikla bu komsunun ayni servete feda etmesini ve bu bencil tatminin gerçeklesmesi için hükümete baskida bulunmasini isteyebilir. Böylece, düsen bazi kurumlardaki azili umutlar ve arzularla sonunda herkes "mutlulugun pesinde" kaldiktan ve hükümetin takdirinden mahrum kalirdi.
Devletin evrensel tiksisi, kurulan kontrol miktarina bagli olarak, temel bir öfke ile birlikte bir devrimi hizlandiracak tek eksik madde, halkin gazabiyla mücadele edebilecegi bazi krizler, özellikle de hükümet basaramadigi takdirde Bu yeni olaylari kendiliginden halledin. Hükümetin toplumu ve dogal olarak rekabetçi güçlerini kontrol edebilmesi, hükümetin basarisizliginin kaçinilmaz oldugu halde en zayif halkasinda öngörülemeyen bir sekilde gerçeklesmesini beklemeksizin bile, baskaldirmanin kendiliginden ortaya çikmasina neden olabilir.
Süreç oldukça basit bir sekilde bu faktörlerden ve adimlardan olusur: Tekelci, tüm rekabeti sonsuza kadar tarayamayacagindan, daha önce gözlemledigimiz gibi, mutlak rejimi altinda ortaya çikan küçük rakiplerle yüzlesmelidir. Daha militan ve daha esnek olan genç rakipler gerici ve rekabete dayali durgunlasan monopolcuyu kolayca bastirabilecek ve dev çogunlukla mutlak bir sekilde mahvoldugundan ötürü üstün güce süpürecekti. Bu kaçinilmaz olarak, rekabet alanindaki hükümetin tekelci kaderi olabilir.
Yine de, devletin sadece siradan bir rakip olduguna ve bir devlet gibi düsecegini varsaymamiza izin verelim, zira devletin parçalamaya karsi baskiya dayanacak ek bir güce sahip olmasi.
Birincisi, dogasinda olan avantajlari ile büyüklügü, özel rakipler için çok zorlu yokus yukari tirmanis olusturuyor, oysa tekelci avantajlar ve avantajlar, rakipleri cesaret kirma egilimini telafi ediyor.
[Dipnot: Ekonomi üzerinde kontrol arttikça, hükümet yoksullarca tüketiciye ürün satarak yoksullara yardim etmeye devam edemedi. Verimli tedbirlerin alinmasina izin vermek için vergilendirme yoluyla ek bir gelir elde edemeyeceginden kontrollü ekonomik girisimlerle kâr elde etmeye bagimli olmalidir. Böylece, eyalet eksikligi, rakiplerini vazgeçirmeyecektir.]
Ikincisi, hükümet, rakiplerin bir alana girmesini yasaklamak için yasal araçlar kullanabilir.
[Dipnot: Bu uça, özel girisimlerin iflasina iliskin asiri vergilendirme önlemleri de verilebilir.] Amerika Birlesik Devletleri'nde böyle bir girisimin klasik örnegi, içki yasagi, böyle bir tesebbüsün temel zayifligini ortaya koymaktadir. Damitiklar sadece yeraltina girdiler ve karli faaliyetlerine devam ettiler; bu nedenle devlet baskisi, devletin Anayasal degisiklikler yoluyla tedbiri geri çekmesine neden olan hükümetin baskici otoritesine karsi büyük bir hor yapti. Zulümlerde benzer bir yasadisiligin ortadan kaldirilmasi bir isyan gibi görünür - devletin kumar oynamasi için çok tehlikeli.
Dolayisiyla, düsen devlet kurumlarini kurtarmak, hükümet kaynaklarinin dökülmesini, toplumun gücü kadar azalan bu isletmelerde kurtarmak için büyük bir araç kullanilabilir. Ancak, daha önce de belirttigimiz gibi, bu acentelerin ihtiyaç duydugu güç, ek boyut ve kaynaklar degil, her bu artis, kesinlikle canlandirici bir "silahli saldiri" yaratiyor, ancak rekabetçi yaklasimlari ve uygulamalari tam bir sekilde revize ediyor. Bu iyilestirmeler, ajans tarafindan yapilmali ve rekabetçi bir tecrübe olmaksizin güçlenmis ve eskimis dev için son derece zordu. Ayrica, alanin büyüklügü kesinlikle büyük ölçekli yardimlarin etkinligini sinirlar. Öte yandan, devlet daha saglikli insanlarla saglik esitligi için zayif kurumlar yetistirme egiliminde olan ve böylece tüm kamu tesebbüslerini ayni gelisim düzeyinde tutmaya egilimli duruma gelince, bu ajanslar ayni anda düsüse geçtiginde, kamu zenginligi hizla artacak ve Bu girisimlerin tekrar canlanmasi için sürekli bosaltilir.
[Dipnot: Toplumu bir stereotip ile eslestirmenin temel amacinin bu projelerle en iyi veya yalnizca bu projelerle ilerletilebilecegini hissedince, devletin bu kaybolan girisimlere destek vermeye sözü verilecegi]. Asiri yardimin durumu iyilestirmeyi biraktiklarinin ötesinde Devlet için çok büyük bir tehlike var.
Ilk büyük tesebbüsün çökmesi ve kamu tarafindan bu basarisizligin esas nedenlerine yönelik sorusturulmasiyla, halkin devlet iflasinin, kaosunun ve devletin toplumun tamamen bosaltilmasinin sonucunun kesfedildiginde halkin ne düsünecegini düsünün. Sadece onlarca benzer kamu isletmesi katlanmaya hazir.
[Dipnot: Belli bir ölçüde, bu sonuç Peron'un çöküsünde Arjantin'in nasil bosaltildigini ögrendiginde meydana geldi.]
Tabii ki, çok uzun zaman önce hükümet, vatandaslari umutlarini ve hirslarini yerine getirmekten mahrum ederek, toplumdaki insanlar için devrimci öfkeden kurtulmak için yalnizca zayif bir baga ihtiyaç duyarak kendisine karsi evrensel ve derin temkinli bir kizginlik uyandirdi.
[Dipnot:] Bir dereceye kadar, insanin temel umutlarini yerine getirme olanaginin olmamasindan ötürü bu kizginlik, özel gruplarin devletin durumuna dönmesiyle azaltilacakti. Yine de, bu zamana kadar devlete karsi öfke halka açik bir gelenek olacaktir.) Kamu tesebbüsünün toplam çöküsü ve buna bagli sorunlarla, bu kriz kesinlikle tam olarak saglanmaktadir. Kamu girisiminin çöküsünden, genel kamu iflasindan ve hükümeti en çok devirmeye olan köklü bir arzudan ötürü, toplum yapisinda siddetli bir degisimden daha fazla asi itiraz ne olabilir?
Dolayisiyla, topluma kapsamli hükümet nüfuz etme ilkelerine sadik kalan bu devlet kaçinilmaz bir sekilde çöker ve dolayisiyla basarili bir hükümet türü olarak kabul edilemez. Yine de, tek tarafli bir görüsten ötürü, hükümetin emirleri çok fazla kan dökülmeden degisecektir benim tahminimdir. Zihinlerinde hala perisan halde basarisiz olan hükümet kontrolünün korkunç örnegiyle, bu yeni toplum liderleri gelecekte benzer yillardaki gerilemelerden kaçinacak bir devlet kesfetmeye çalisacaklardi. Fakat saglikli kaldikça degismeden birakildiklarinda süresiz devam etmeli ve toplumun gerçek ilerlemede yukari dogru sarmalamasina izin veren herhangi bir devlet var mi?
Simdi bu basarisiz hükümetin çöküsünün temel sebebinin, toplumun kurumlarini müdahale ederek ya da onunla rekabet ederek ya da kontrol ederek gerçek güce sahip olma girisiminde bulundugu gerçegine dikkat edin. Bu nedenle, bir hükümetin saldiriya, çürüme ve çökmeye karsi savunmasizligi, toplumda icra ettigi gerçek güç miktariyla dogru orantilidir. Bu faktör, bu kagitta kalay aramakta oldugumuz birincil düsüncedir.
Devletin çöküs tehlikesi gerçek güce bagli olarak arttigi için, hükümetin görevi, adil ve düzgün bir "yasam, özgürlük ve mutluluk arayisi" demokrasisinde olagan temel hedefe ulasmak için kesinlikle gerekli olmayan tüm gücün atilmasini gerektirir. ”
Amerika'nin göreceli asgari hükümet gücünün ve hala bu hedefin sürdürülmesinin sayesinde, devletin sosyalist ve diger totaliter ülkelerdeki ekstra güçleri elzem olmayan olarak elimine edebiliriz. Fakat Amerika Birlesik Devletleri hükümetinin bazi görevleri gerekli olmayabilir, ancak tehlikeli olabilir, çünkü hükümet egemenliginin ve anarsi kötülügünün arasinda bir çizgi çizmek zorunda kaldikça, listede listelenen hükümet yetkilerini daha yakindan inceleyelim. Gördügümüz gibi neredeyse tüm devlet görevleri üç ana kategoriye ayrilmistir - toplulugun düzenlenmesi, kendi islerinin yönetimi ve kamu tesebbüsü.
Inaniyorum ki, hükümetin kendi islerini hükümete yönetme hakki birakma hakki, yetkilerini yeterli düzeyde kullanmak ve hükümeti toplumdaki herhangi bir grubun dogrudan etkisinin üstünde tutmak için esas teskil etmektedir. Bununla birlikte, kendi kendini düzenleme devletin bu yetkileri, birincil düsünce, hükümetle halk arasindaki iliskilerin kendi kurumlari araciligiyla dengelenmesiyle ilgili degildir.
Hükümetin düzenleyici gücü aslinda zor temel islevlerin çogunu olusturuyor. Bu alanda bir demir kurali hakim olmali - devletin kurumlarin ve toplumdaki bireylerin mevcut güç dengesini degistirecek hiçbir yetkisi olmamalidir. Böyle bir durumda Hükümet, gerçek güç sahibi bir rakip olarak, dogal rekabet sürecinde normalde kazanmis bazi gruplarin bunu engellemek için harekete geçecegini, böylece bir kurumu hedeflerine ulasmasini etkili bir sekilde inkar edebilir.
Bununla birlikte, bu kuralin ilerleme kaydeden bir gruptaki tüm haksiz uygulamalari sinirlandirmak için çok genis bir istisnasina sahip olmasi gerekir. Haksiz taktikler, bir rakibe karsi üstün nitelik kazanmak için kullanilan ahlaki olmayan taktiklerdir. Bunlar, yikici rekabet yerine yapici vurgu yaparak, rekabet tekniklerinin açikça avantajli mükemmelliklerinden baska herhangi bir biçimde. Böylece, bir grubun basarili bir sekilde ilerletilmesinden kaynaklanan rekabetin bogucu olmasi mesru kabul edilirken, rekabetin bastirilmasi amaciyla baslatilan hareketler bu gruplar tarafindan kabul edilmeyecektir.
Tabii ki devlet, dogrudan rekabetle ilgili olmayan düzenleyici kategorideki tüm islevleri üstlenecektir.
[Dipnot: Görünür düzenlemenin hâlâ önemli bir kismi, Federal Ticaret Komisyonu, Ulusal Çalisma Iiskileri Kurulu, Federal Haberlesme Komisyonu, Eyaletlerarasi Ticaret Komisyonu gibi mevcut en azindan su anki seklindeki kurumlarin ölümüyle sona erecekti.] Bu rollere sunlar dahildir: Diger seylerin yaninda suçun önlenmesi yoluyla emirlerin korunmasi, anarsizmin kötülükleri.
Hükümet, devrim yaratma konusundaki en büyük riski hem kamuoyunda rekabet alanina girerken yasanan derin kizginlik hem de derin çöküntü ile zorlamaktadir. Eger bu büyük kötülükler tutulan gerçek güç miktarina orantili olarak artarsa, bariz çözüm gerçek bir güce sahip olmayi gerektirir. Bu önlem, tam olarak bu sorunun cevabi olmasina ragmen, bütün kamu girisimlerinin terk edilmesini gerektirmez. Gerçek bir gücü elinde bulundurmamakta hükümet, bazi kurumlarla iktidar paylasacagi bir alanda faaliyet göstermekten kaçinmalidir, bu nedenle her zaman bir tekel olusturmalidir; çünkü hiç kimse bu çaba alanina girmeye niyetli degildir.
Dipnot 1: Güç, bir grubun hedeflerine ulasma yetenegi oldugu için, özgür, rekabetçi gruplarla çelismeksizin, gücü farkli uçlara dogru emniyet altina alabilir. Bu nedenle, toplumdaki en mesru gruplarin hedeflerine ulasilabilmesi için gerekli olmayan askeri güç gerçek güç degildir.
[Dipnot 2: Özel gruplara yasak bölge olarak getirilen irade kararinin iki istisnasi, daha önce bahsedilen diger iki önemli devlet kategorisi kategorisidir.] Yeni toplumda, özel kurumlarin girmek istedikleri alanlardan ilk tercihleri ??olurken Hükümet, topluma yararli buldugu talep edilmemis projelerden memnun kalacaktir.
[Dipnot: Isletme dogal olarak devletin eski ekonomik rollerinin çogunu üstlenecek olsa da, belki de kilise devletin eski fedakar yükünün çogunu ya da belki de özel yardim kuruluslarini götürecektir.
Hükümet, mümkün oldugunca kamudan özel isletmeye kapsamli bir degisiklik yaparken, geçis dönemi soklarinin çogunu absorbe etmek için yastiklarla birlikte genel bir plani benimseyen Postane ve halk egitimi gibi faaliyetlerden bariz sinirlamalar getirerek taranmis gruplari saglamalidir , Asagidaki gibi
[Dipnot: Bu çok genel taslak, kendisi tarafindan spesifik ve uygulanabilir bir plan olarak hizmet etmek amaciyla degildir.]
Üyelerini daha iyi bir dünya için sinirsiz umutlar sunan kurumlar, daha genis, daha özgür, daha rekabetçi, daha karli ve daha umut verici bir toplumda var olurlar; Tüketici, buna bagli olarak, rekabetçi kurumlardan daha az çaba sarf ederek daha fazlasini alacaktir; Ve nihayet hükümet, daha az vergi yükleyecek, daha az çalisacak, mali açidan daha iyi hale gelecek ve - daha da kötüye gidilecek ve öngörülemeyen seylerin hepsi olursa, daha uzun süre dayanmak için daha iyi bir sans olacaktir.
Karanlik Çaglarin Katolik kilisesi - toplumun genis hükümet kontrolü ile devletin çöküsüne paralel olarak
Toplum üzerinde artan kontrol yoluyla devletin çöküsüyle ??karsilastirmali bir durum bulmak oldukça zor, önemli miktarda hükümet kontrolü için nadiren nadiren nispeten kisa bir sürede önem verildi ve hükümetler dis askeri baski nedeniyle kisa sürelerde sürdü çogu kisim için. Modern çaglarda dayanikli ve kalici bir kurumun en önemli örnegi Hiristiyan kilisesi olmustur. Her iki durumda da aktörler arasindaki sig farkliliklara ragmen ortaçag kilisesi, güçlü hükümetin karsi karsiya kaldigi isiga temelde benzer ve çarpici bir paralellik saglamaktadir.
O günlerde kilise, devletin gelecekte üstlenecegi rolü oynamis ve devletin o zaman gelecek toplumun neyi temsil edecegini üstlenmistir. Britannica Ansiklopedisi kiliseyi "?lk etapta devlet tarafindan zulüm gördü, sonra kuruldu ve sonunda egemen oldu" - en azindan kismen, ancak asiri vurgulanarak devlete ve topluma benzerlik.
[Dipnot: Cilt 5, s. 636 Aksi belirtilmedikçe, kiliseyle ilgili kullanilan tüm olgular Britannica Ansiklopedisi'nden alinmistir.]
(Devlet genel olarak duydugu gibi) ahlaki açidan kendisini feda etmenin kendisini Tanri'nin temsilcileri olarak kurmaya iterken, kilise halkin inanciyla desteklenen toplumu kontrol altina aldi. 1215'deki kilisenin müdahale ettigi gücün yakininda, laik alana yillik müdahale edebilecek kadar büyük bir hacim ulasti ve bu nedenle Büyük sart Çilginligini hizli bir sekilde çogaltti ve Geoffrey Chaucer'e ilham veren rahibinden konusmaya ilham verdi. Zenginlere fakirden daha çok bakiyordu çünkü o sekilde daha lüks yasiyordu. Kilise, kusursuz durumun yanlis bir klise parçasi olan kralliklari kurmak veya kaldirmak için ilahi hakka sahip oldugunu düsünüyordu bile.
Bu noktada, rekabetçi sivil makamlar, kendiliginden yükselmesinden sonra hiç rekabet deneyimi yasamayan ve rekabete direnmekte olan ilahi irade üzerine israrli bir sekilde bagli kalmaya baslayan bu tekelci aleyhine yavasça miting kurmaya basladilar. ?lhamla ?talya'daki Dante olurken, Fransa'nin Louis IV edebi müttefikleri olan Marsiglio ve Jean Iandun gibi adamlar, "geçici ve maneviyat" in ayrilmasini isteyen papalik asiri otoriteyle ilgili sözlü yumruklari dövdüler.
Papalik yüksekligine ulasan ilk büyük rakip, Kutsal Roma ?mparatorlugunun Frederick Ii'ydi ve Papa Gregory IV ve IV Masum IV'e karsi, sonunda ölene kadar neredeyse dörtte yüzyili boyunca sürekli bir mücadele yürüttü. Daha sonra krallar daha da ilerleme kaydedinceye kadar devletin hakikatine hakimiyeti elde edilene ve böylece özel toplumun yerlesmis bir devlete karsi mücadelesine yol açti.
Rekabetçi alanin kontrolü ele alindiginda, toplum (toplum araciligiyla insanlar gibi) devlet araciligiyla kiliseyi daha da geriye çekmeye zorladi. Burada da, papalikçi mali istismar ve derinden yerlesmis feodalizmin çökmesi, kilisenin kamuya açik bir sekilde baski altinda kalmasina neden oldu.
[Dipnot: Hiristiyanligin Tarihi, Kenneth S. Latourette, s. 624]
Sonunda esit derecede sakatlayici Rönesans ve Reformasyonun ardindan devlet ve toplum, Katolik kilisesinden, o günden beri nispeten zorsuz, ancak daha az güçlü ve saglam ve hatta kaybolmus saygiyi geri kazanarak kati dini sinirlar içinde sözlesme yapmaya zorladi.
Genellikle bir düzen teori olarak çalisabilir, ancak gerçek uygulamada karmasiklastirici etkenler nedeniyle ciddi derecede gölgelendi ve çarpitildi. Güçlü hükümetteki bu kuramsal düsüs de ayni sekilde dezavantajlara sahiptir; ancak bunlarin etkinliginin derecesi, esas olarak tahmini olan seyleri çok azina benzeyen gerçek davaya neden olarak sona eriyor. ?ste bu düsüncelerden bazilari.
Bu, o halde hükümetin yeni bir parçasidir. Artik yikici rekabet çatismasinda yer almayan devlet, toplumun üstünde duruyor ve erisilemiyor. Toplumu kontrol altinda tutmak için hiçbir kar yoktur, zira hükümet toplumun bir parçasi degil, esittir. Zayif, fakat daha güçlüdür; Pasif, ancak saglam. Kazanmis, ancak bozucu ve tahrip edici bir iktidar için özel bir grupla rekabet asla olmazken, kavgalarin adil olmasini her zaman israr ederlerdi. Bir hirsiza karsi bir tür hincin olmamasi, hükümetin otoritesine olan saygi, tartismasiz kamu görevlisi ve düzenleyicinin her ikisinden de övgüyle yükselecektir. Bu hak ve görev, baska arastirmalara dokunulmazsa, toplumdaki nihai ve ahlaki söz olur. Kirli kuvvetlerden, güçsüz güçlerden, onlara yardim etmekten ve yok edilmekten tamamen uzaktir.
Çalkantili rekabetçi toplumun gücü daha da dalgalanabilirdi. Kurumlar yükselip düsecek; Toplum degisecek ve ilerleyecek; Ancak her seyden önce ihtisam halindeyken, devlet yasa, pasif, ama inanilmaz derecede güçlü dururdu.


Ögretmenin Genel Görüsleri
1. Iç mantiginiz genellikle seslidir, ancak mantiginizin sizi yönlendirdigi sonuca abartma egilimi gösterirsiniz.
2. Kanit kullaniminiz bazen zayiftir, bunun sebebi kismen uygun arastirma olanaklari bulunmamasi olabilir.
3. Yazi tarziniz, abartililiklardan biri olan büyük güçsüzlük ve asiri çiçek ve güçlü sifatlar kullanma egilimi ile iyidir.
4. Teorinizin zayifligi esasen zimni varsayimlara dayanmaktadir; Hangi uzunlugunda tartistik.
5. Umarim, baskalarinin fikirlerini ve eserlerini sentezlemek için degerlendireceginiz bir arastirma makalesi deneyeceksiniz. Bunun sebebini tartistik. Gelecekteki çalismalarinizda sana bol sanslar.
J. Y. W.


Elli Bes Yil Sonra Yazarin Yorumlari
1957'de Kaliforniya Deep Springs'de düzenlenen Telluride Dernegi Yaz Programi'na katilarak 16 yasindaki bir ögrenci olarak tuttugum düsüncelerle ne kadar görüstügümden sasiriyorum. Düsüncelerim güçlüydi. Yarim yüzyildan daha uzun bir tecrübeye sahip oldugum için artik saf olduklarini düsünüyorum. Demokratik hükümeti alt üst etmek için yerlesmis çikar gruplarinin gücünü çok az tahmin ettim. Hükümetin kendine özgü bir amaci yoktur. Paranin politik gücü yücedir.
O sirada, rekabet gücünü korumakla mesgul entelektüel bir üst düzey yetkiliydim. Tamamen rekabete odaklandim. Babam daha sonra American Motors Corporation'in baskan yardimciligina, "Big Three" a karsi ayakta kalma mücadelesi veren bir arketipik magdurun rakibi olan Rambler otomobil üreticisiydi. CEO'su George Romney, Big Three otomobil üreticilerinin sunacagi ürün türünü dramatiklestirmek için Disneyland televizyon programinda bir dinozor figürü hazirladi.
Bu yazi, yaz programi katilimcilarinin alt 48 eyaletteki en uzun doruk tepesi olan Whitney Dagi'na tirmanmadan hemen önce Deep Springs Topluluk Koleji kampüsünde yazilmisti. Elle yazilmis el yazisiyla hazirlanmis bir makale hazirlamak için zaman ayirdiktan sonra daga çikip biraz zirveye ulastigimda birkaç saat uyuyabildim.
Makalenin temasi, lise sinifina hazirlik yapmak için sahip oldugum bir düsünceden, ya da ruhsal ve güçlü yalin rakipler tarafindan kusatilmis genis bir organizasyonun, bu dezavantaji sadece basitçe kullanilan yöntemleri kopyalayarak silebilecegi düsüncesinden esinlenmistir. Egemenliklerine meydan okuyanlar. Ve elbette, yakit tüketimi yüksek Rambler'in pazar payi arttikça Big Three'ün American Motors'a ne yaptigi: Kendi küçük "kompakt" otomobillerini getirdiler.
Bu simdiye dek üstlendigim ilk genisletilmis yazma projesiydi; Ve içeriginden utanirken, bu nedenle bu koleksiyona ekledim. Dört yil sonra Almanya'da yasarken muhafazakâr siyaset ve Baskan George Romney'yi taklit eden bir "muhafazakar manifesto" yazdim. Bununla birlikte, George Romney muhafazakâr degildi ve görüslerini saygiyla gözardi etti. Baska bir seritten muhafazakar olan oglu Mitt su anda babasindan kaçan hedefe ulasmak için iyi konumlandirilmis durumda.
Bu yazi bana ne kadar aptalca genç bir adam oldugumu hatirlatiyor. Öte yandan, el yazmasi eserinde sergilenen kalemlilik, simdi üretebilecegimden daha iyidir. Bir kolej ögrencisi olarak düsüncelerimin daha karmasik hale geldigi zaman okunakli hatimi kaybettim. Ama ayni anda aptalca davrandigim için pisman degilim. 71 yasindaki bir erkek olarak bu eksikligin tamamen üstesinden geldigime emin olamiyorum. Sanirim, hayat, bir yil boyunca büyük bir kismini harcamak için o genç safi dökmek için yapilan bir yaris.


için: analysis


http://www.BilMcGaughey.com/telluridepaperi.html