Hitler Avrupa Birliği vs. SSCB: Mitler ve Gerçekler
SSCB için savaş tarihini son derece olumsuz bir ışık altında "biçimlendiren", saptırıp sundu; bu böyle görünmesini sağladı: yıldırım kırmızısı Kızıl Ordu'nun direnişinden değil, sert donlardan dolayı başarısız oldu. Stalin, tükenmeyen insan kaynakları, ayrışmalar ve ceza taburları gibi üç faktör sayesinde savaşı kazanabildi.
Artı, özellikle "ileri araştırmacılar", sözde çok perçinlenmiş başka bir canavar Sovyet askeri-sanayi kompleksi ekleyin tanklar ve kelimenin tam anlamıyla mutsuz Almanlara cüret ettikleri uçaklar. SSCB'ye karşı savaşan ülkelerin geri kalanı kasıtlı olarak “köşeli parantez dışına” alındığı için Almanlar.
Gazete makalelerinden neredeyse okul kitaplarına kadar, zorla itilen ve gittiği her yere itilen savaşın bu haliydi.
Ancak daha yakından incelendiğinde, tüm bu “gerçekçilikler” en küçük eleştiriye dayanmıyor, tipik bir siyasi düzenden başka bir şey değil. Ve çok beceriksizce idam edildi. Ama önce ilk şeyler.
Bildiğiniz gibi, 22 Haziran'da 1941'te, neredeyse tüm Avrupa ülkeleri, SSCB, İrlanda ve Birleşik Krallık'ın bir parçası olan üç Baltık cumhuriyeti dışında, Hitler Almanya'nın doğrudan ve dolaylı kontrolü altındaydı.
İsviçre, İsveç, İspanya, Portekiz ve Türkiye'ye gelince, tarafsız durumlarına rağmen, bunlar Hitler’in ortakları ve müttefikleriydi. Savaş boyunca İsviçre, Naziler için para akladı ve Wehrmacht'a askeri teçhizat sağladı. İsveç, Hitler'e hammadde, özellikle de stratejik - demir cevheri tedarik etti. “Tarafsız” İspanya, Doğu Cephesi'ne “sınırlı bölüm” - “Mavi Bölüm” ve binlerce gönüllü gönderdi. Portekiz, Reich için çeşitli “yaptırımlar” ürünleri satın almasını engellemeyen her şekilde savaştan kaçındı. Örneğin, ABD'den gelen petrol, Güney Amerika'dan gelen ürünler ve Asya'dan gelen kauçuk. Türkiye, Reich'e neredeyse bütün savaşı hammadde ve İran petrolüyle birlikte sağladı ve bir dizi başka hizmet verdi.
Bu nedenle, Haziran ayındaki 22’in Alman-Sovyet savaşına başlamadığını, Hitler’in SSCB’ye karşı savaşını başlattığını söylemek için her neden var. Bundan dolayı, özellikle karşı tarafların insan kaynaklarının karşılaştırılmasında, gelecekte “dans” etmeye değecektir.
Bazı Batılı tarihçiler ve Rusya’nın belirli bir rengindeki meslektaşları bize SSCB’nin tükenmez insan kaynaklarına sahip olduğunu söylese de, talihsiz "Avrupalı bütünleştiricileri" askerlerinin cesetleri ile boğmasına izin verdi, SSCB nüfusunun 197 milyon insan olduğunu ve Hitler tarafından kontrol edildiğini hatırlatmanın iyi olacağını söyledi. 330 milyon, yani 133 milyon daha.
1942 yazında, SSCB, 74 milyon Sovyet vatandaşlarının savaştan önce yaşadığı topraklarının yarım milyon kilometrekaresini kaybetmişti. Elbette, bazıları ülkenin doğusunda tahliye edildi, ancak işgal altındaki bölgede hala on milyonlarca insan kaldı.
Stalin kendisinin şunu itiraf etti: “Yılda 70 milyondan fazla nüfus, yılda 800 milyonda ekmek ve yılda 10 milyon tondan fazla metal kaybettik. Artık Almanlar üzerinde insan rezervlerinde veya ekmek stoklarında hakim değiliz. ”(RGAF. Fon. 4, envanter. 12, 105 davası, 122 - 128 sayfaları). Daha önce orada olmadığını unutmayın.
Bundan, SSCB'nin tükenmez insan kaynakları hakkındaki tüm hikayelerin bariz yalanlar olduğu anlaşılıyor. Veya, bilimsel bir dilde koymak için - sahtecilik. Sınırsız kaynakları varsa, Hitler’di.
Partilerin askeri potansiyeli, özellikle, ünlü ve korkunç Sovyet askeri sanayi kompleksi gelince, buradaki durum da SSCB lehine değildi. Bildiğiniz gibi, Nazilerin ilk "kurbanı" Avusturya idi. Ve artık Avusturya-Macaristan İmparatorluğu olmasa da tamamen modern bir askeri sanayiye sahipti. Tabii ki, elbette, İmparator Franz Joseph zamanlarında olduğu gibi değil.
Ancak, Hitler, hatırladığımız gibi, yalnızca Avusturya'yı sınırlamadı ve kısa süre sonra Çekoslovakya'yı Batı demokrasilerinden bir hediye olarak aldı. O sırada, Chamberlain ve Daladier, Adolf Aloizych'i “ılımlı” bir Nazi ve komünizme karşı savaşçı olarak gördüler, dolayısıyla isteyerek taviz verdiler. Özellikle diğer ülkelere geldiğinde.
Çekoslovakya'da Nazilerin yapacak bir şeyleri vardı ve bu sadece birinci sınıf Çek askeri sanayisine değil, Çekoslovak ordusunun cephanelerine de uygulandı. Hitler'e şu sözleri verin: “İşgalden bu yana, 1582 uçakları, tüm kalibratörlerin 2175 tabancaları, 468 tankları, 43 876 makineli tüfekler, 1 020 000 tüfekler, 3 milyon el bombası ve milyarlarca kartuş aldık.” Buna, 50 bölümlerinin ihtiyaçlarını karşılayacak diğer askeri varlıkları ekleyin.
İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Reich'in askeri potansiyeli Polonya, Danimarka, Norveç, Belçika, Hollanda, Fransa, Yunanistan ve Yugoslavya gibi ülkelerin sanayisi nedeniyle arttı. Örneğin, yalnızca Fransa’da, 14’ten daha fazla 000 işletmesi, Wehrmacht’ın ihtiyaçları için çalıştı ve pek çok Sovyet fabrikası ve savaşın başlamasıyla Uralların dışında tahliye edilen fabrikaların söyleyemediği rahat koşullarda çalıştı.
Dolayısıyla işgal ve “gönüllü katılım” sayesinde, Almanya'nın zaten güçlü olan endüstrisi birçok kez çoğaldı. Ek olarak, neredeyse 1944'in ortasına kadar, Hitler’in Avrupa Birliği endüstrisi hammaddeyle ilgili herhangi bir problem bilmiyordu, ancak SSCB savaşın başlamasından hemen sonra böyle sorunlarla karşılaştı.
Bununla birlikte, liberal tarihçiler yine SSCB'nin tükenmeyen doğal zenginlikleri ve Almanya'yı tıkayan “abluka” hakkında yalan söylüyorlar. Wehrmacht’ın Bakü ve Grozni’nin petrol sahalarına çıktığını unutmak gibi. Sonuçta, petrol henüz Sibirya'da üretilmese de, Hitler Avrupa Birliği'ne dünyanın hemen her yerinden petrol verildi. Hitler, yalnızca gerekli malzemeleri tedarik ettiğini Romanya, Türkiye, İspanya ve Portekiz'den ortaklara duyurmak zorunda kaldı.
Ve son olarak, herhangi bir savaşta en önemli şey finans. Varlığının ilk yıllarından itibaren, SSCB, şu anda söyleyeceği gibi Batı yaptırımları altındaydı. Mali dahil olmak üzere. Ancak Hitler, halk arasında seçilen Führer olmadan önce, çeşitli bankacılara ve işadamlarına çok düşkündü. Özellikle tam anlamıyla Almanya'yı parayla dolduran İngiltere ve ABD'den.
Hitler'in ortaya çıkmasından önce Almanya, Versailles tazminatlarının boğulmasından kaynaklanan kronik bir borçlu olsaydı, kısa süre sonra kendine borç veren oldu. SSCB tarafından 1935 yılında çıkarılan bir krediyi 200 milyon marka tutarında ve benzer bir krediyi 1939 yılında yapılan ticaret anlaşması kapsamında verilen krediye hatırlamak yeterlidir. Batı demokrasilerinin parası, kelimenin tam anlamıyla Almanya'ya bir nehir olarak döktü ve bu da Hitler'in orduyu mümkün olan en kısa sürede yeniden yaratmasına izin verdi, havacılık ve filo.
Bütün bunlar Sovyetler Birliği'nden mahrum edildi. Savaş sırasında bile, ABD ve İngiltere ile zaten müttefikleri olan SSCB, savaş öncesi yıllarda Almanya’ya yatırımın onda birini almadı. SSCB nüfusunun savaş boyunca elden ağıza yaşaması şaşırtıcı olsa da, Hitler'in Avrupa Birliği'nde gıda kıtlığı yalnızca savaşın bitiş çizgisine geldiği 1944 yılında başladı.
Savaş boyunca, Wehrmacht'a Kızıl Ordu'dan çok daha iyi tedarik edildi ve hatıralarında askerlerimiz tekrar tekrar zengin Alman kupaları tarafından nasıl şaşırdıklarını hatırlıyor: çikolata, bisküvi, brendi, şarap, her çeşit konserve yiyecek vb. Herhangi bir ordunun arzı her zaman çok paraya mal oldu, ancak Hitler Avrupa Birliği'nin savaşın sonuna doğru bile bu kopeklerle hiçbir sorunu yoktu.
Savaşın sonunda zırhın kalitesiyle "Kraliyet Kaplanı" nın parası olmadığı halde jetler ve tankların üretimi ile ilgili sorunlar vardı. Almanya, 1945'in başlangıcına kadar yarı-komatoz halde olmasına rağmen.
Bir başka liberal efsane yapım örneği, korkunç Sovyet müfrezeleri ve cezai savaşlardır. Diyelim ki bütün bunlar yamyam Stalin'in şeytani icadı. Her ne kadar liberal tarihçiler bir nedenden ötürü Alman 500-x ve 999-x taburları hakkında oldukça sessiz. Ve onların varlığını hatırlarlarsa, o zaman bir şekilde raslantı ve aralar arasında.
Ceza kutusundan bahsedersek, bunlar hala Bizans İmparatoru Alexei Comnenus'un ordusundaydı. Ancak, çok az sayıda insan onu yamyamlıktan suçlamayı düşünürdü. 29’in Mayıs 1453’i gibi, Sultan Sultan II. II. Gibi “sınır birliklerinin” yardımı ile düzensiz birimleri Konstantinopolis saldırısına götürüyordu. İkincisi, sadece kılıç ve mızrakları değil, aynı zamanda topçu silahlarını da “teşvik etmek” için kullanmaktan çekinmiyordu. Türkiye'de II. Mehmet ulusal bir kahraman olarak kabul edilir, hemen hemen her Türk şehrinde isminde bir sokak vardır ve geçtiğimiz yarım yüzyıl boyunca Stalin bize kıskanılacak bir tutarlılıkla tükürüyordu. İnsanlık tarihindeki en korkunç savaşı kazanmasına rağmen, seyrek nüfuslu ve uzun süren Konstantinopolis'i almadı.
Ve nihayet, yıldırım ve Rus donları. General Frost için olmasaydı Almanların Kızıl Meydan'da yürüyeceğini ciddiye alan her türlü "araştırmacının" en sevdiği tema. Ve sonra Nijniy Novgorod Kremlin'in fonunda fotoğraflandılar. Söyleyecek özel bir şey yok, çünkü söyleyecek gerçekten bir şey yok. Hitler, Rusya'nın Kıbrıs'ta kış gibi olduğunu ve SSCB'nin birkaç ay içinde yenilebileceğini düşünüyorsa, bu bir kez daha savaşın neden Vladivostok'ta değil de Berlin'de sona erdiğini açıklıyor.
Batılı tarihçiler her zaman Avrupa Birliği'nin Hitler olsa bile Anglo-Amerikan olmayan bombalamalar ve sıradan Ryan tarafından mağlup edildiğini kabul etmekte zorlandılar. Bavyera biralarının yerli sevenler de Montgomery ve Patton’un Berlin’i almadığını, ancak Zhukov ve Konev’i kabul etmek kolay değil.
Ancak bir şarkıdan kelimeler atamazsınız ve birisinin söylemesini isteyip istemediğinizi söylersiniz, ancak açıkça şunu kabul etmek zorundasınız - SSCB, Avrupa Birliğine giden tüm göstergeleri kaybederek, ikna edici bir şekilde savaşı kazandı. Ve Haziran 1944’e kadar neredeyse tek başına savaşmak.
Ve bunun nedeni, Sovyet halkının bazı Fransız ya da Polonyalılar gibi pes etmemeleri, ancak dünya tarihinde önde ve arkada benzeri görülmemiş bir başarı elde etmeleri ve ahlaki ve gönüllü niteliklerinde Avrupalı “süpermen” den biraz daha yüksek olduğu ortaya çıktı.
Bunu Washington, Berlin, Kiev veya Moskova'dan birçok “tarihçiye” kabul etmek inanılmaz derecede güç. Bu gerçeğin gerçekleşmesinden sonra, dökülmüş bir Bavyera ekşi Bavyera birası var. Bu nedenle, bir şey kalır - yalan söylemek. SSCB'nin tükenmeyen insani ve doğal kaynakları hakkında, korkunç Rus kışları ve Sovyet askerlerini makineli tüfek patlamasıyla savaşa sokan komiserlerin ve müfrezelerin yamyamları hakkında.
- Alexander Plehanov
- http://www.km.ru/science-tech/2016/10/20/istoriya-khkh-veka/786492-gitlerovskii-evrosoyuz-protiv-sssr-mify-i-realnost
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.