Donald Hall, Eagle Pond Çiftliğiydi. Connecticut, Hamden'de doğdu, ancak büyük büyükbabasının 1865'te satın aldığı New Hampshire çiftliğinde yaşamaya mahkum edildi. Çocukluk yazlarını orada büyükbabasıyla geçirdi ve ilk olarak 1939 yazında onunla birlikte oldu. Hall, neredeyse 11'di ve ailesi 'tören yaptı.' Sandviç ve haşlanmış yumurta yediler. Tatlı olarak: muhallebi turtası ve kahve. Öğle yemeğinden sonra, büyükbabası 'elma ağacının altındaki çimenlere uzandı ve bir dakikalığına gözlerini kapattı.' Sonra işe geri döndüler: Büyükbabası atlı tırmıkla yığınlar yapıyor ve genç Hall, boğayı basamaklarından çekerek yürüyor.
Önümüzdeki yaz o çiftlikte şiir yazmaya başladı. Orada yetişkinler arasında bir çocuktu. Yalnızdı ve hayal gücü canlandı: 'Tarlalarda kendi başıma dolaştım, hayal kurdum, ruhumun vücudumdan çıkmasına izin verdim ve havada süzüldüm.' Çünkü O içinde New Hampshire, ama değil nın-nin o - memleketinde, Hamden bir banliyödü, “benzer evlerin arasında” - sıradan yaz dünyası büyülenme ile suçlanıyordu. Bu ormanda, Hall 'her yerde harabeler - özellikle bodrum delikleri, bazen barakalar, terk edilmiş kuyular, bir akçaağaç şurubu operasyonunun paslı makineleri, bir kereste fabrikasının enkazı' buldu. O harabelerden şiirler yaptı.
Hall, 1975'te Michigan Üniversitesi'ndeki görevinden ayrıldı ve karısı şair Jane Kenyon ile Eagle Pond'a taşındı. 'Benim için eve geliyordu,' diye yazdı, 'dil yerine eve geliyor.' Ölene kadar orada yaşadı. 23 yıldır orada Kenyon'suz yaşadı - evli oldukları sürenin aynısı. 47 yaşında lösemiden ölmesi, paylaşılan ritimlerden oluşan bir hayatı kırdı. Şiir yazdılar. Birbirlerine yüksek sesle okurlar. 'Skorsuz pinpon oynadılar.' Sevdiler. İlk Pazar günü bakanın Rainer Maria Rilke'den alıntı yaptığı Güney Danbury Hıristiyan Kilisesi'ne gittiler. Kilise 'toplulukla başladı ve kendisini cemaatle genişletti.'
Bunların hepsi Hall'un 'üçüncü şeyler' dediği şeydi. 'Üçüncü şeyler, evlilikler, nesneler veya uygulamalar veya alışkanlıklar veya sanat veya kurumlar veya ortak bir coşku veya hoşnutluk alanı sağlayan oyunlar veya insanlar için gereklidir.' Eagle Pond Farm da üçüncü bir şeydi; o “aşk ve keder eviydi; yalnızlık ve sanat evi; Jane’in depresyonunun evi, kanserlerim ve Jane’in lösemisi. '
Ve sonra gitti. 'Ölümünün her günü,' diye yazdı, 'Bir buçuk yıl onun yanında kaldım.' Gitmedi. Onunla ilgili olsun ya da olmasın, eseri ağlayarak ya da belki aydınlatılmış halde kaldı.
Hall her zaman üretken olmuştur. Serbest gazeteciliği bir 'gurur' kaynağıydı. İçin denemeler yazdı Sports Illustrated, The New Yorker, Şiir, Playboy, The American Scholar, Ve başka yerlerde. Ders kitapları yazdı; eleştiriler yazdı. Elbette şiir yazdı - 2006-2007 yılları arasında ABD Şair Ödülü sahibi oldu.
Düzyazı hızlı olmalıydı ama şiirleri kaynıyordu. Sabırlı bir şairdi. Böyle bir sabra ihtiyaç duymayı sevmesi gerekmiyordu: “Çok uzun! Keşke bu kadar uzun sürmeseydim. ' Hall şiirlerinin yüzlerce taslak aldığını söyledi: “Şiirlerimin çoğu karanlık bir çekmecede vakit geçiriyor. . . Her sabah ona bakarak [bir şiiri] mükemmelliğe zorlayamazsınız! Kendini derinlemesine değiştirmesi için ona zaman vermelisiniz, bu sadece ona bakmamakla başarılır. Bir şiir bir çekmecede olduğunda, o çekmece bir tür metafordur. Şiiri o uyku yerine geri koyuyorsunuz, böylece rüya ve hayal onu çözebilsin. 'Unutuyorsunuz', Oubliette . '
Hall son yıllarda nesirle yaşadı - şiir geçmiş bir kalıntıydı. Kayıplar Karnavalı , yeni denemelerinden oluşan kitabı yakında yayınlanacak. Ölüm zihninde ve işindeydi. “Mektup yazarım, kestiririm, denemeler yazarım. Sevdiğim insanların yasını tutacaklar ama dert etmek için yanımda olmayacağım. Geride bırakacağım anlamsız şeyleri düşünerek kasvetli oluyorum. Hayatta kalanlar, sahip olduğum tchotchkes'leri plastik poşetlere doldurarak bir çöp alanını genişletecekler. '
Onu en çok endişelendiren Eagle Pond Farm idi. 'Çocuklarım ve torunlarım kırsal bir izolasyonda yaşamak istemiyorlar - neden yapsınlar ki? - ama evin boşaldığını düşünmek melankoli.' Karısı öldüğünden beri havuza pek gitmemişti, ama şiirinde kendini aşkın hissetmesi o kadar açık: 'Göletin kenarında / eski hayat kışın geriliminden ısınıyor.' Onunla, çocukluğundan beri bildiği bir yere, şiirinin doğduğu yere yaklaşıyoruz:
Balık vurgulu
Nisan buzunun bozuk yüzeyinin altında ve her şey
anın derisinde titreme ve dalgalanma: kavrama
hiçbir şey, sadece taşın dilediği gibi düşmek dileğiyle,
ya da ateşin yıkanmasıyla yükselmek için
bir kuş gibi gökyüzüne, bir balık gibi suya,
veya suyun kendisi veya suda dalgalanan yabani otlar olarak.