Elektrikli arabalara ilgi duymanız, içten yanmalı araçlardan nefret etmeniz gerektiği anlamına gelmez. Ve tam tersi. İnternette ve hikayelerin yorum bölümlerinde okuduklarıma rağmen bu gerçeğin doğru olduğuna inanıyorum. Otomatik blog Ve başka yerlerde.
Araba tutkunları bazen neyi sevip neyi sevmedikleri konusunda garip bir şekilde seçici davranırlar. Bir Ford Ailesinde mi büyüdünüz? Harika! Ama bu, Chevy’den nefret etmeniz gerektiği anlamına mı geliyor? İş ayakkabısı giymeni ve kamyonet kullanmanı gerektiren bir işin mi var? Bu nedenle Mazda Miata gibi küçük spor arabalardan nefret etme eğiliminde misiniz?
Kuzeybatı Ohio’da bir ergenlik öncesi olarak büyüdüğümü hatırlıyorum (otomotiv terimleriyle konuşurken Toledo’yu Detroit’in çok uzak bir banliyösü olarak adlandırmak tam olarak yanlış değil) ve Japon arabaları ve kamyonları için genel bir hoşnutsuzluk hissediyorum. Genç zihnimde, Büyük Dörtlü’nün genel gerilemesi (o zamanlar AMC hala bir şeydi) büyük ölçüde ithal araç akışından kaynaklanıyordu. Doğal olarak kalite, müşteri seçimi, verimlilik veya etiket fiyatları gibi konuları tam olarak kavrayamadım.
Sonunda üstesinden geldim. Ehliyet sonrası hayatımın ilk on yılında, eski klasik güçlü arabalardan neredeyse yeni bir Dodge Stratus’a ve kullanılmış bir Jeep Wrangler’a kadar birkaç Amerikan aracı satın aldım ve sonunda ilk Japon arabamı, yepyeni bir Mazda RX’i satın aldım. 8, 2004’te. O zamandan beri birkaç Amerikan, Japon ve Alman aracına sahibim.
2004 yılında, Wankel rotatiflerinin dünyasının derinliklerine indiğimde, pistonlu ve biyel kollu motorlar açıkça normal kabul ediliyordu. Elektrikli arabalar ise bir yenilikten biraz daha fazlası gibi görünüyordu. General Motors EV1 harika bir oyalamaydı ve diğer elektrikli otomobillerin çoğu, araç radarımda zar zor kaydedilen sıra dışı tuhaflıklardı.
Bu günlerde, yeni ve ilginç araçların çoğu benzin deposu değil, pil paketi taşıyor. Görünüşe göre içten yanmalı motorlara olan sevgilerini elektrifikasyon piyasasının gerçekleriyle bağdaştıramayan çok sayıda otomotiv tutkunu var. Öte yandan, aynı fikirde olmadıkları insanları ahlaki açıdan doğru olduğuna inandıkları şeye utandırmak isteyen pek çok yeşil eğilimli insan var.
Gaz/elektrik denkleminin çevresel yönü hakkında fazla yorum yapacak nitelikte değilim. Hammaddeler için toprak madenciliğinin ne olursa olsun çevre dostu olmadığına dair öne sürülecek argümanlar olduğunu düşünüyorum ve aynı şey fosil yakıtlar için de söylenebilir. Araba yapmak tam olarak gıcır gıcır temiz bir iş değil. Ancak dünyanın otomobillere ihtiyacı var ve bu yüzden onları nasıl inşa edeceğimize ve onları neyle güçlendireceğimize dair doğru olduğunu düşündüğümüz seçimleri hep birlikte yapıyoruz. Şu an itibariyle, Prius hibritlerinden Hellcat yangın püskürtücülerine kadar, tüketiciler, garaj yollarına ne tür bir araba park etmek istediklerinden bağımsız olarak hem yeni hem de kullanılmış seçeneklerle şımartılıyor.
Bence bu harika. Nasıl 20’li yaşlarımın ortalarında bir Japon spor arabasını ikonik bir Amerikan arazi aracıyla aynı garaj yoluna park edebiliyor ve her ikisini de takdir edebiliyorsam, 40’ların ortasında da bir Alman elektrikli hatchback’i büyük bir eski araba ile aynı garaja park edebiliyorum. (kelimenin tam anlamıyla) Amerikan SUV. Ne oldukları ve ne sundukları için bu araçların her birinin tadını çıkarabildiğim için mutluyum.
İlgili video:
Kaynak : https://www.autoblog.com/2023/03/09/electric-cars-internal-combustion-enthusiasts-opinion/