Bazı uzmanlar büyük tereyağı topağının tanrılara sunulan mezar armağanı diğerleriyse bataklığa gömmenin tereyağını dayanıklı kılan bir saklama yöntemi olduğunu tahmin ediyorlar.
Ancak bu tür bataklık tereyağıyla ilgili buluntular sanıldığı kadar ender değildir. Bugüne kadar başta İrlanda ve İskoçya'da olmak üzere beş yüz tereyağı buluntusu belgelenmiştir. Bugüne kadar bulunan tereyağı örneklerinin hiçbirinde tuz bulunmamış. Bataklık tereyağı uzmanı olan arkeolog Caroline Earwood, en eski bataklık tereyağı buluntularının Demir Çağı'na ait olduğunu düşünse de daha eski devirlerde de bu yöntemin kullanılmış olabileceğini söylüyor.
Tereyağı buluntuları bataklıklara bu tür topaklar halinde, ya da ahşap, sepet veya deri gibi kaplarla gömülüyordu. Bataklığın serin suyu yiyecekleri tuzsuz da dayanıklı kılıyor.
Michigan Üniversitesi araştırmacıları 1990'lı yılların ortasında bataklığa gömülen etin, tıpkı derin dondurucu da olduğu gibi taze kaldığını saptamışlardı. Koruyucu özellik turbalıktaki çamurla da ilgili. Çünkü çürümüş bitki artıklarından oluşan bu çamur serin ve asitlidir, ayrıca çok az oksijen içerir. Uzmanlar yeni bulunan bataklı tereyağının hala yenilebilir olabileceğini söylüyorlar.
Kaynak: washingtonpost.com