En İyi Sevgililer Günü Hediyesi. Hiç.
Şimdiye kadar aldığım en iyi Valentine’in hediyesi annemdendi.
Ancak belirli bir öğe değildi.
Büyüdüğümde evimizdeki tipik Sevgililer Günü’nün nasıl geçtiğini hatırlıyorum.
Genellikle okul günü olan gün, uyanıp giyinmekle başladı. Kahvaltıda mısır gevreği (ve belki de yumurta) olurdu.
Annem bana genellikle poster veya ucuz mücevher gibi küçük bir hediye ile gelen bir Sevgililer Günü kartı verdi.
Sonra okula gittim, eve geldim, ev ödevlerini yaptım, arkadaşlarımla dışarıda oynadım ve / veya televizyon izledim ve akşam yemeği yedim.
Bazen ailem çalışma programlarına ve o gece kalabalık bir restorana gitmek isteyip istemediklerine bağlı olarak Valentine'nın akşam yemeğinde dışarı çıkabiliyordu.
Ancak Sevgililer Günü sabahı ritüeli her zaman mutlu bir çocukluk hafızası olarak yanımda kaldı.
Annem bana sevildiğimi göstermek için Sevgililer Günü'nde biraz zaman aldı.
Bunu yapmak zorunda değildi.
Ailemiz zaten hepimizi sevdiğini biliyordu. Sevgililer Günü, başka bir gün olabilirdi.
Annemin Sevgililer Günü sabahı ritüeli, bana sevginin birçok farklı şekilde gerçekleştiğini öğretti.
Bu bana romantik aşkı uygun yere koymamda yardımcı oldu.
Romantizm harika, ama sadece bir tür aşk. Başka türlü bir aşktan üstün değildir.
Yaşamımızın amacı yalnızca yetişkin yaşamımızın çoğu için romantik bir ilişkimiz olup olmamasına bağlı değildir.
Aldığımız her türlü sevgiyi takdir etmek için bu dünyaya yerleştirilir.
Ayrıca birbirimizi gerçekten önemsiyoruz.
Bunu ailelerimizle, dostluklarla ve romantik ilişkilerle gösteririz.
Bu nedenle, ticarileşmenin (öyle olmasa da) cesur çabalarına rağmen, Sevgililer Günü'nde bekar olmak hiç bu kadar önemli olmamıştı.
Tabii ki, her Sevgililer Gününü (ve gelecekteki tüm Sevgililer günlerini) mutlu ve mutlu bir romantik ilişkide geçirmek güzel olurdu.
Milyoner olmak güzel olurdu. Ayrıca, haftada bir kez, en sevdiğiniz tür pastayla (ya da başka bir favori yemekle) evinizde görünen biri gibi, rastgele iyi şeyler olursa, iyi olurdu.
Ama bu şeyler olmadığında sorun değil.
Mükemmel değilim. Sevgililer Günü'nde hayat sevgimi korumak için ne gerekiyorsa yaparım.
Sonuçta, Sevgililer Günü’nün “Tek Farkındalık Günü” olarak adlandırılmasının bir nedeni var.
Facebook'tan 14 Şubat ve 15 Şubat tarihlerinde çevrimdışıyım.
Ve görünüşe göre, hiç kimse Twitter'ı düzenli olarak kullanan insanlarla çıkmıyor, bu yüzden genellikle takılmak için daha güvenli bir yer. (Sadece şaka yapıyorum. Twitter insanlarımı seviyorum, sadece Siyah Twitter'ı değil.)
Ne olursa olsun ya da olmasın, Sevgililer Günü'nde hayat devam ediyor.
Umarım, bu Şubat ayında ilişki durumunuzun bekar, kararlı, karmaşıksa da iyi durumdasınız demektir.
Ve hepimiz bu sözlerde tarif edildiği gibi yaşayabilir ve sevebiliriz.
“Aşk sabırlı, aşk naziktir.
Kıskançlık yapmaz, övünmez, gurur duymaz.
Başkalarını şerefsizleştirmez, kendi kendine aranmaz, kolay öfkeli değildir, yanlışların kaydını tutmaz.
Aşk kötülükten zevk almaz ama gerçekle sevinir.
Her zaman korur, her zaman güvenir, her zaman umut eder, daima sebat eder.
Aşk asla başarısız olmaz."
- 1 Korintliler 13: 4–8a (Yeni Uluslararası Sürüm)
Mutlu sevgililer günü.