ABD'de “turuncu” bir devrim mümkün mü?
Bir devrimci duygu dalgası, toplumsal gerginlik ve yetkililerin eylemlerine karşı aktif protesto dalgası ABD'ye ulaştı. Birkaç ay önce, ABD'nin demokratik olarak düşünen vatandaşlarına olan saygımla ilgili olarak, bu devletin topraklarında, son Tunus ya da Mısır olaylarına çok benzeyen ekonomik, siyasi ve askeri gücü canlandıracak gibi görünmüyordu.
New York - başlangıçta 3'in haftaları civarında ilk başlarda popüler bir öfke dalgası ABD'nin (ve tüm dünyanın) mali başkentinin sokaklarına döküldü. Gençlerin çoğu, "Borrow Wall Street" adında afişler tutuyordu. O zaman, protestocuların sayısı, ABD'nin mali sisteminin istikrarsızlığını, aslında oldukça barışçıl bir şekilde kızdıran birkaç kişiyi geçmedi. İlk protesto zamanından bu yana, protesto hareketi ülkenin çoğu ülkesinde geniş çaplı eylemlere girmeyi başardı. Amerikan makamlarının mali politikalarıyla ilgili büyük anlaşmazlıklar sadece New York'ta değil, Boston, Washington, Tampa ve diğer ABD şehirlerinde de düzenleniyor. Hem büyük şehirlerde hem de küçük kasabalarda protesto ediyorlar. Birçoğu sessiz bir protesto seçerek polisle çatışmalara girmemeyi tercih ediyor. Diğerleri ise tam tersine, kendilerine dikkat çekmeye ve sıradan Amerikalıların “Amerikan rüyasını” nasıl gömdüğü konusunda renkli bir performans düzenlemeye çalışıyorlar.
İşini kaybetmiş ya da kredi için para ödeyemeyen ya da kolej için para ödeyemeyen katılımcılar, zaten hayatında çok şey başarmış olanlar tarafından bile desteklenmektedir. Protestoculara mümkün olan her türlü yardımı sağlamak için emekli ve emekli askeri personel bile Amerikan şehirlerinin sokaklarına gidiyor.
Dünya yavaş yavaş Amerika Birleşik Devletleri'nde iktidarda olanların “altın çıkarının” kurumsal komplosundan memnuniyetsizliği dile getirenlere yöneliyor. Son zamanlarda, protesto hareketi çok etkili bir destekçi kazandı. George Soros'tan başkası olmadılar. Çok az kişi onun protestocuların sempatizanları arasında olmasını bekleyebilirdi. Soros, ilke olarak, sıradan Amerikalıların öfkesini anladığını söyledi, çünkü ABD bankacılık sisteminin ilkeleri istisnasız tüm Amerikalıların çıkarlarını ifade etmek için uzun süre durdu. En önemli şirketlerin üst düzey yöneticileri kendilerini büyük maaşlar oluştururken, ortalama ABD vatandaşı giderek daha fakirleşmeye başladı. “Yoksullaştırılmış” kelimesi elbette çok sert geliyor, çünkü aynı “yoksul” Amerikalılarla karşılaştırıldığında, dünyanın diğer ülkelerinin pek çok vatandaşı çok daha kötü yaşıyor. Ancak Amerika Birleşik Devletleri'nde reel gelirdeki düşüş eğilimi reddedilmemelidir.
Tabii ki, Soros'un fakirlere beklenmedik sempati göstermesinden şüphelenilemez. Fakat sözlerini nasıl yorumlayalım? Belki de, Soros'ta bile, dedikleri gibi, kaynar. Kendi tarafındaki böyle bir tepki, bugün ABD finans sisteminin Krylov'un masalının arabasına benzer olduğunu gösteriyor. Her atanmış finansal sektör temsilcisi, diğer finansal sektörlerdeki karları azaltarak para kazanmaya çalışıyor. Bankalar para kütlesini “sıkılaştırır” ve sosyal güvencelerin üretilmesine ve uygulanmasına izin verme arzusuyla yanmazlar. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tüm para arzı giderek artan bir şekilde sıradan bir kâğıt gibi dağılıyor; Bu bağlamda, matbaa artık ABD ekonomisini ayakta tutacak yükle başa çıkamıyor. Yüksek dereceli finansörler arasında bile, nakit dolaşımında kimin önceliği olduğu konusunda anlaşmazlıklar ortaya çıkmaktadır. Çok sert kapitalistlerin vasıfsız bir koyunun derisini bölmeye çalıştığı ortaya çıktı.
Ne yetkililerin ne de ABD’deki finansal yapıların ekonomik durumu istikrara kavuşturmak için ne yapacaklarını bilmediğini kabul ederek, sıradan Amerikalılar mitingleri protesto etmeye gidiyorlar. Tek bir bilgi ortamı olarak sosyal ağlar işlerini yapar. Daha yakın zamanda Barack Obama, yeni siberneknolojilerin Kuzey Afrika ülkelerinin nüfusunun demokratikleşmesine izin vermesinden memnun olduğunu söyledi. Ve şimdi, belki de kendisi başını tutuyor. Bu aynı siber teknolojilerin kendisine karşı oynamaya başladığını biliyor. Amerikan kanallarından biriyle yaptığı röportajda, ABD başkanı bile kendisini bir başarısızlık olarak gördüğünü söyledi. Aslında seçim kampanyası sırasında sorulan soruların hiçbirinde Amerikalıların beklentilerini karşılamadığını söyledi. Başkanın kendisi, kartının bir miktar olduğuna inanıyorsa, sıradan ABD vatandaşları hakkında ne söylenebilir?
Terörist cadıları avlamak her yıl ABD bütçesinden 120 milyar dolardan fazla para dağıtıyor. Milyarlar Avrupa (Kosova, Gürcistan), Asya (Irak, Afganistan) ve Orta Doğu'daki kukla rejimlere “yardım” ediyor. Yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'nde değil, tüm dünyada ekonomik istikrarın garantisi olabilecek para, son derece şüpheli ihtiyaçlara gider. Genellikle, Amerikan liderliği bariz olan şeyden habersiz görünüyor: Yıllar önce 10 yapmak mümkün olduğu kadar harcamak imkansız! Bu tür masraflar sadece haklı değil, sadece ölümcüldür.
Zaten bugün, ABD’deki makul olmayan ekonomik politika nedeniyle, işsizlik oranı resmi olarak% 9’in üzerinde kaldı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yoksulluk sınırının ötesinde, şu anda 45 milyondan fazla insan yaşıyor. Bunlar gerçekten, dünyada refah içinde bir yaşam standardı olarak algılanan ve halen algılanan devlet için muazzam değerler.
Bu durumda, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki devrimci ruh hali anlaşılır olmaktan çok daha fazlasıdır. İnsanlar, Başkan Obama'nın aşırılık yanlılarına karşı mücadelede "kardeşlik" Afgan ordusuna yardım etme, sosyal alandan fonlar alma ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki faydaları azaltma ihtiyacına ilişkin sözlerine kulak vermeyi reddediyorlar. İnsanlar Obama'nın Twist ekonomi politikasının Amerikan finansal sistemini uzun bir doruğa çıkaracağına dair verdiği vaatlere inanmayı reddetti. İnsanlar, diğer tüm ABD vatandaşlarına kıyasla "Wall Street'in altın yüzdesi" nin üstünlüğüne karşı yürüdüler.
Amerika Birleşik Devletleri'nde keskin bir ağırlaştırılmış çatışmanın arka planına karşı, bazı Rus siyaset bilimciler, Birleşik Devletler'in her zaman savunduğu bu “turuncu” devrimin bu ülkeyi iyi tehdit edebileceğini söylüyorlar. Ve eğer öyleyse, o zaman Amerikan kaderinin acı bir ironisi olacak - sonraki sonuçlarla birlikte terk edilmiş bir tırmağa bastılar.
Ve bu devrim artık saçma görünmüyor. % 99, Wall Street'teki ofisini kapatmış olanların ve% 1'in aynı olanının kaderini belirleyenlerin% 99'inden memnun değil - bu sosyal bir dalgalanmanın klasik temeli.
- Yazar:
- Alexey Volodin
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter