ABD Devlet Başkanı George Bush ve onu destekleyenlere bakılırsa Irak ve onun lideri Saddam Hüseyin insanlık için bir tehlike. ABD’nin iddialarına göre Irak’ın elinde kitle imha silahları var ve Usame Bin Ladin’in El Kaide örgütü gibi örgütlerle de işbirliği yaptığı için bunları her an kullanabilir. Her an dünyanın her hangi bir yerinde 11 Eylül benzeri ve hatta daha korkunç sonuçları olan bir eylem olabilir. Ya da Saddam her an komşularından birisine elindeki kitle imha silahları ile saldırabilir ve onbinlerce insanın ölümüne neden olabilir. Bu kadar çok korku senaryosundan sonra elbette Saddam’ı devirmek, Irak’ın elindeki kitle imha silahlarını almak gerekir.
BROŞÜRLER
Ralph Nader’ın sözleriyle ifade edersek, ‘Seattle, bir yol ayrımı idi’. Dünya Ticaret Örgütü’nün üst düzey yöneticilerinin bir araya geldikleri 1999 yılı Kasım ayı sonlarındaki zirve toplantısının çökmesine yol açan gösterilerden bu yana geçen zaman içinde, gelişmiş kapitalist ülkelerde, küresel kapitalizmi dünyadaki kötülüklerin kaynağı olarak gören, siyasal açıdan aktif bir devingenlik içinde olan bir azınlık hareketi, gözle görülür biçimde cisimleşmiş bulunuyor. Yanlışı bir bütün olarak sistemin kendisinde bulan söz konusu bu bütüncül kavrayış, bu yeni anti-kapitalist hareketi, özgül sorunlardan sadece biri üzerinde yoğunlaşan protesto kampanyalarından ayırt eden özelliği oluşturuyor. Yeni Amerikan Başkanı George W. Bush’un 20 Ocak’taki yemin töreni sırasında düzenlenen protestolara ilişkin olarak Washington Post gazetesinde yayınlanan bir haber yorum, hareketin bu yeni ve ayırt edici boyutuna işaret ediyordu:
Bugün, dünya siyasetinin temel sorunu, Amerika’nın tek başına hareket etme eğilimidir. George Bush’un, 2001 yılının Ocak ayında başkan seçilmesinden bu yana, bu eğilim Amerikan yönetiminin en belirgin özelliği olarak görülmektedir. Seçimlerden hemen sonra, Bush’un, küresel ısınma konusundaki Kyoto protokolünün iptal edileceğini ilan etmesi Financial Times gazetesinde şu yorumun çıkmasına neden olmuştu: “Yurtiçinde liberalleşme ve yurtdışında tek başına hareket etme eğilimine sahip olması gösteriyor ki, bu hükümet, İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana görülen en muhafazakar Amerikan hükümeti olacak.”1
Yeni bir özgürlük ve bolluk toplumuna geçiş, bir dünya işçi devletleri federasyonu ile, dünya çapında işçi iktidarı ile mümkün. Böyle bir toplum yaratmak isteyenlerin önündeki en önemli iş, aşağıdan sosyalizm bayrağını yükseltmek ve sosyalizm ile demokrasinin ayrılmazlığını savunmakdır. Sosyalizmin, demokratik özü ve insanın özgürleşmesi anlatılmalıdır.
Devrimci Sosyalist İşçi Partisi; devrimci bir örgütün ve geleceğin sosyalist toplumunun,bugün yaşanan sınıf mücadelelerinin içinde belirginleşen özgürlük ve adalet mücadelelerinin aktif bir parçası olarak inşa edileceğini savunur. Bunun için var olan özgürlük mücadelelerinin katılımcısı olmakla yetinmeyiz, bu mücadeleleri bizzat inşa etmeye, geliştirmeye çalışırız. Üyelerimizin olduğu tüm ilçe ve illerde kapitalist sisteme ve onun dayattığı esnek ve güvencesiz iş koşullarına, sendikasızlaştırmaya karşı işçi sınıfının hakları için mücadele ederiz. Kürt halkının yanında özgürlük mücadelesinde yer alırız.