Politika bunu yapmıyorsa değişimin başka bir yerden gelmesi gerekir. Herkes, sokaklarda sıkışıp kalmadan, kendi evinin ötesine geçen değişimi gerçekleştirmeye nasıl yardımcı olabilir?
Hepimiz sosyal ve teknolojik dönüm noktalarını biliyoruz. Ben doğduğumda Duvar’ın yıkılması annem için hâlâ hayal bile edilemezdi. Tam bir sürpriz olarak geldi ama yine de rastgele değildi. Bu mümkündü çünkü farklı kuruluşlardaki ve farklı düzeylerdeki birçok kişi bunun için çalıştı ve bunu mümkün kıldı – aynı zamanda kendi zihinlerinde de.
Teknolojik alanda da dönüm noktaları var; burada da değişim doğrusal olarak gerçekleşmez. Örneğin, nispeten kısa bir süre içinde arkadaşlarımın ve tanıdıklarımın çoğunun aniden bir akıllı telefona sahip olduğu anı hala hatırlıyorum.
Ya da elektrikli arabaların tescilini ele alalım: Almanya’da yıllardır çürümüş durumdaydı. Ancak 2020’den bu yana aniden büyük bir sıçrama yaptı. Uluslararası Enerji Ajansı (IEA) da yıllardır yenilenebilir enerjilerin yaygınlaşmasına ilişkin beklentiler konusunda oldukça temkinliydi. Ayrıca önümüzdeki yıllarda kapasitelerin önemli ölçüde artacağını da varsayıyor.
Değişiklikler aşağıdan da gelebilir
Ancak değişiklikler siyasetten kaynaklanmıyorsa vatandaşların harekete geçmesi gerekiyor. Yorucu mu geliyor? Evet farklı olsaydı tercih ederdim. Ancak iyi haber şu ki: Birçok insanın düşündüğünden daha kolay.
Emisyonların büyük bir kısmı, herhangi bir şeyi yeniden keşfetmeye veya herhangi bir şeyi büyük ölçüde dönüştürmeye gerek kalmadan nispeten kolay ve hızlı bir şekilde azaltılabilir. Basitçe kolektif davranış değişiklikleri yoluyla (grafikte açık sarı alan budur). Bu amcamın vejetaryen olmasını beklemem gerektiği anlamına gelmiyor.
Uzman olmanıza gerek yok
Kimsenin harekete geçmek için iklim uzmanı olmasına gerek yok. İnsanların büyük çoğunluğu zaten uzmandır. İşi için, hobisi için, topluluğu için, gönüllerine yakın olan konu için. Bu bölgelerin birçoğu halihazırda iklim krizinden etkileniyor; bazıları daha fazla, bazıları ise daha az belirgin. Aynı zamanda çoğu zaman buna da katkıda bulunuyorlar.
Bir kulüpte futbol oynayan bir arkadaş, sıcak havalarda ya da şiddetli yağmur nedeniyle futbol sahası sular altında kaldığında antrenman yapmakta zorluk çekiyor. Öte yandan, kulüpte mangal yapan sosisler, akşam antrenman sırasındaki projektörler veya deplasman maçına arabayla gitmek, küresel ısınmayı daha da artıran emisyonların salınmasına neden oluyor.
Öyleyse soru şu: Bireyler kendileri için önemli olanı korumak adına aktif oldukları alanlarda neyi değiştirebilirler?
Rol model olarak yangından korunma
Bisiklete binmeyi seven veya çocuklarının veya torunlarının okula güvenli bir şekilde ulaşmasını isteyen herkes, ulaşım geçişini yerel düzeyde teşvik eden yerel girişimleri destekleyebilir.
Okula, üniversiteye giden ya da kantini olan bir şirkette çalışan herkes başkalarıyla güçlerini birleştirerek daha cazip vejetaryen yemeklerin sunulmasını sağlayabilir.
Ya da biraz daha büyük düşünmek gerekirse: Annem düzenli olarak yangın güvenliği eğitimleri veren büyük bir şirkette çalışıyor. Fikriniz: Bunu iklim koruma eğitimiyle destekleseniz ne olur? Siemens gibi büyük bir şirket tüm çalışanlarını eğitseydi, Giessen’de yaşayanlar kadar çok insan iklim krizinin aciliyeti ve eylem seçenekleri konusunda bir çırpıda bilinçlendirilebilirdi.
Bu ne getiriyor?
Soyut olduğu iddia edilen iklim krizini arkadaş çevremize, mahallemize, okullarımıza, kulüplerimize taşıyarak insanların kafalarında da bir şeyler değiştiriyoruz. Çoğu kişi için bu, siyasetten ve medyadan soyut veya bunaltıcı konuları günlük hayata taşıyor. Bu başlangıçta sürtüşmeye neden olabilir, ancak aynı zamanda düşüncede bir değişikliğe ve hatta ideal olarak olumlu yeni deneyimlere de neden olur. Değişiklikler hayal edilebilir, deneyimlenebilir ve hatta sonunda iyileştirmelere dönüşebilir. Ya da en azından korkulduğu kadar kötü değil. Ve üçüncü olarak, siyasi eylemi daha olası hale getiriyoruz. Çünkü iklim dostu değişimin mümkün olduğunu ve fena olmadığını yerel düzeyde deneyimleyenler, siyasi girişimlere de daha açık tepki veriyor.