MiG-3'i Messerschmitt ile karşılaştırmak yanlıştır, çünkü ilki öncelikle bombardıman uçağını ele geçirmek için tasarlanan tamamen yüksek rakımlı bir dövüşçüydü. Çeviklik feda edildi gücü. “Messerschmitt” aynı zamanda orta yükseklikte bir savaşçıydı ve hız ve tırmanma hızlarında MiG'den daha düşüktü, ancak manevra mücadelesi için iyi bir şekilde uyarlandı.
Orta irtifada “Stalin şahinleri” ve Kızıl Baron'un takipçileri karşı karşıya geldi. Bu gerçekler, MiG-3 uçağını Sovyet savunma endüstrisi için öncelikli savaşçılardan vurdu. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, bu kanatlı araçlar temel olarak ülkenin başkentini ve büyük sanayi merkezlerini düşman bombardıman uçağının saldırılarına karşı “kapladı”.
Bu nedenle, eski SSCB'deki vatandaşlarımızın ezici çoğunluğu, MiG-3'in "soyundan gelenler" hakkında kendisinden çok daha fazla şey duymuş. Bunu akılda tutarak, Viktor Suvorov okuyucuyu şok etmeye çalışan trompet: “... yalnızca Batı Özel Askeri Bölgesinde, bütün Sovyet-Alman cephesinde tüm Messerschmitt-3'ten daha fazla MiG-109 vardı” (s. 101) . Yanlışlıkla cehaletten kurtulmaya karar veren bir kişinin başında hikayeler Rezun yazılarının yardımı ile İkinci Dünya Savaşı anında süpürülecek: “Çok sayıda MiG olsa bile, o zaman ne hakkında konuşmak için aynı“ yakslar ”peki!” Zhukov'un bir kez daha açıkça yalan söylediği yazarla aynı fikirde olmazsınız: “ Alman istihbaratı Yak-1 ve LaGG-3 hakkında hiçbir şey bilmiyordu. Ve Mareşal Zhukov'dan sonra onlardan azının olduğunu tekrar etmeyeceğiz ”(s. 101).
Uçuş birimlerindeki toplam MiG-3 uçak sayısı, bir araya gelen tüm “Yak” ve “Laggs” sayısından çok daha yüksekti. 1 Haziran 1941 itibariyle, MiG-3 avcılarının aslan payının bulunduğu beş batı askeri bölgesinde, bu tür makinelerin 845'i (bunlardan Batı Özel Askeri Bölgesi'ndeki 400 birimleri hakkında) vardı. Almanya ile savaş başlamadan önce, sadece 425 “yaks” ve 322 “laggs” inşa edildi. Hava Kuvvetleri'nin bazı bölgelerinde daha az olduğu açıktır.
En yeni Sovyet savaşçılarının sadece pilotlarımız tarafından yönetildiğini dikkate almak gerekir. 1 Haziran 1941'te, MiG-3 uçağı yalnızca 322 pilot kuyusunun etrafında uçmayı başardı. Bu arada, MiG-3 seri üretime yalnızca Aralık 1940'te başladı. Yaklaşık olarak aynı zamanda Yak-1 ve LaGG-3 savaşçılarının üretimi başladı.
Luftwaffe araçlarını unutmayalım. Dört havada filolar saldırganın sayısı binden fazla Bf-109 savaşçısıydı ("Messerschmitt-109" - Sovyet adı). Buna göre, Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri'nin hizmetinde MiG-3'ten fazla uçak vardı. Tüm "yüz dokuzuncu" nun% 60'ı, temsilcileri pervane şaftından ateş eden iki 7,92 mm makineli tüfek ve bir 20 mm otomatik topla donanmış olan F modifikasyonuna aitti. Migi'nin biraz daha zayıf silahları vardı - ikisi büyük kalibreli olan dört makineli tüfek.
LaGG-3’e gelince, Barbarossa Operasyonunun başlangıcındaki bu savaşçılar batı sınırlarından uzaktı ve Lagg’ün vaftizi Temmuz 13’te gerçekleşti, Smolensk bölgesinde teğmenlik yaptı. LaGG-1941 orta derece iyi bir dövüşçüydü, ancak Yak-17'in her yönüyle güzel bir uçak tasarımcısı olan Alexander Yakovlev'den belirgin bir şekilde aşağı çıktı.
Barbarossa Operasyonunun başlangıcındaki en büyük Sovyet avcısı, pilotlarımıza "eşek" adını veren 16'ti. İlk hain düşmanla tanışan beş batı askeri bölgesi (Leningrad, Baltık, Batı özel, Kiev özel ve Odessa) bu tür 1771 uçağı ile silahlandırıldı. Bu, Almanların Bf-109 avcılarından daha fazla, ancak ilk "yüz dokuzuncu" ortaya çıkıncaya kadar İspanya’nın iç savaşına hâkim olan "eşekler", bu tür bir muhatap ile kesinlikle aynı seviyede olmadı. Silahlanma And-16 de buna katkıda bulunmadı: bir büyük kalibre de dahil olmak üzere üç makineli tüfek.
Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri'nin en popüler ikinci savaşçısı Chaika I-153 oldu. 1939 yılında seri “martı” üretimi başladı. Bu, zamanının en mükemmel çift kanatlı uçları ve dünyanın geri çekilebilir iniş takımlarıyla benzer tasarımlı ilk uçağıdır. Ancak, genel olarak uçak üretimi açısından, bu örnek bir adım ileriye giderse, askeri açıdan, çift kanatlı planın "sıfırlanması" artık çok ilgili değildi. 1941 yazında ortaya çıkan tüm sonuçlarla ... Ancak, “martılar” Kafkas Savaşı sırasında çok başarılı bir şekilde kullanıldı, bu savaşçılar son derece alçak irtifalarda, dağların arasında manevra yaparken, Wehrmacht'ın birimlerine saldırdılar, yollarına girdiler. Kafkasya Bakü'ye geçer. Bu amaçla füzelerin yardımına “martılar” takıldı.
Viktor Suvorov, makalesinde bile “eşekler” veya “martılar” demedi. Sanki bu kanatlı arabalar hiç değildi.
Devam edecek ...