Hipertansiyon tanısı kesin olarak konduktan sonraki aşamada hipertansiyonun nedeni araştırılmalıdır. Hipertansiyonu olanların yaklaşık ’ında altta yatan bir neden bulunmamaktadır. Bu duruma “primer hipertansiyon veya “esansiyel hipertansiyon” adı verilir. Primer hipertansiyon genellikle kalıtımsal bir özellik gösterir. Yani ailesinde hipertansiyon olan bir kişinin yaşantısında hipertansiyon gelişmesi ihtimali aile hikâyesi olmayanlara göre daha yüksektir. Hipertansiyonu olanlar genetik olarak tuza karşı hassastırlar ve tuz alımı sonrasında kan basıncı daha kolay yükselmeye eğilimli olur. Ayrıca, primer hipertansiyonu olanlarda insülin direnci görülme ihtimali daha yüksektir. İnsülin direnci varlığında obezite ve diyabet gelişme riski artar.Hipertansiyonu olan hastaların yaklaşık ’unda ise “ikincil” veya “sekonder” hipertansiyon söz konusudur. Diğer bir deyişle hipertansiyona yol açan bir neden vardır. İkincil hipertansiyona yol açan hastalıkların başında böbrek hastalıkları gelmektedir. Bunu takiben, böbrek damarlarında darlıklar ve hormonlarla ilişkili (endokrin) hastalıklar yer alır. Hipertansiyona yol açabilecek başlıca endokrin hastalıklar, tiroid bezi ve böbreküstü bezi hastalıklarıdır. Ayrıca bazı ilaçlar da hipertansiyona neden olabilir. Rutin pratikte oldukça sık kullanılan burun damlaları, ağrı kesici özelliği olan ve belirli romatizmal hastalıkların tedavisinde kullanılan nonsteroid antiinflamatuar ilaçlar ve meyankökü gibi bazı bitkisel ürünler bunlara örnek olarak verilebilir.