Bazı insanların sevimli hayvan ve bebekleri görünce kapıldıkları agresif dürtü duygusal sağlığımıza bağlı olabilir.
İlk adım bir sorununuz olduğunu itiraf etmek. Çok şirin bir problem.
“Neden, bir şey şirin olduğunda, onu sıkıp sıkıştırma dürtüsüne kapılıyoruz?” diye Cumartesi Haftanın Garip hayvan Sorusu kısmına sormuş National Geographic dergisinden Emily Tye. “Evrimsel açıdan konuşursak bu çok tehlikeli görünüyor! ”
Rahatla Emily, yalnız değilsin.
Psychological Science’ta yayımlanan 2015 tarihli bir araştırmada, Yale Üniversitesi psikoloğu Oriana Aragon ve takımı şirin bebek resimlerine fazlasıyla pozitif reaksiyon gösteren insanların, aynı zamanda yanakları sıkmak gibi “güçlü agresif tepkiler ifade ettiklerini ” keşfettiler.
Çimdiklemekten bahsetmişken, başka bir araştırma, deneklerin şirin bebek hayvan fotoğraflarına bakarken , yaşlı hayvan fotoğraflarına kıyasla daha çok balonlu naylon patlattıklarını ortaya koydu.
Bu gösteriyor ki, fotoğraflara bakarken bir şeyi sıkma şansı deneklere tanınsaydı, onu incitme niyeti olmadan sıkmayı seçeceklerdi.
İyi, Kötü ve Şirin
Peki şirin hayvanları sıkma ve ısırma dürtümüzü açıklayan ne?
Bazı insanlar, güçlü bir duygu hissettikten sonra “bunun tam tersi bir duyguyu ifade edebilirler” diyor Aragon.
“Örnek olarak; mutluluk gözyaşları , endişeli gülüş ya da katlanılmaz bir şirinlikte bulduğunuz bir hayvanı, normalde ona sarılmak ve onu korumak isteseniz bile, onu sıkma dürtüsü deneyimleyebilirsiniz.
Bu ikincil reaksiyon kişiyi bunaltan ilk duygu sinyallerini karıştırıp, bireyi dengeleyebilir.
2015 araştırması verilerine göre, eşzamanlı olarak negatif ve pozitif duyguları hisseden kişilerin duygusal dengelerini daha çabuk sağladıkları gözlemlenmiş.
“Bu zıt duygular, bakıcının güçlü duygularını dengelemesine yardımcı olup, ilgi süjesine daha düzgün bakmasını sağlar” diyor Aragon.
Aşırı Şirinlik
PLOS ONE dergisinin 2012 tarihli bir araştırmasına göre, şirin fotoğraflara bakmak ayrıntıları daha kolay fark etmemizi de sağlıyor.
“Bunun sebebi ; şirinliğin “yakınlaşma motivasyonu”(iyi bir sonuç amacıyla gerçekleştirilen bir hareket) ile ilişkilenen pozitif bir duygu yaratması diyor araştırma lideri ve Japonya’nın Hiroshima Üniversitesi Bilişsel Psikofizyoloji Laboratuvarı müdürü Hiroshi Nittono.
“Bu bir “git-ve-al” tavrı ve bu tarz duygular kolaylıkla pozitif ve negatif arasında değişebilir diyor Nittono.”
Ayrıca, Nittono şirin hayvanlara karşı hissedilen negatif dürtülerin agresiflik olduğunu düşünmüyor, zira amaç hayvanlara zarar vermek değil.
“Onun yerine, ikincil duygu daha çok tiksinti ya da “objeyle araya mesafe koyma” duygusu” diyor Nittono.
“Bu tarz davranış çocuklarda gözlemlenebilir” diyor. “Bir kızı beğenen bir çocuk, onunla hiç ilgilenmeyip yok saymaya çalışabilir.”
Yazar : Liz Langley, National Geographic