Otizm spektrum bozukluklarından biri de, asperger sendromudur. Bu bozukluk; gelişimde gecikmeler, iletişim sorunları ve sosyalleşmede yetersizlik ile karakterizedir. Asperger sendromu,diğer otizm spektrum bozukluklarından dil ve bilişsel gelişimi etkilememesiyle ayrılır. Avusturyalı çocuk doktoru Hans Asperger, çocuklarda bu sendromu çalışan ve tanımlayan ilk kişi oldu. Bu çocukların empati yeteneklerinin sınırlı olduğunu, sözsüz iletişimde zorlandıklarını ve kendi yaşıtlarına göre daha sakar olduklarını gözlemledi. Asperger sendromu belirtileri diğer otizm spektrum bozukluklarının aksine genellikle kendini daha büyük çocuklarda hatta erişkinlerde gösterir.Asperger sendromu sosyal beceriksizlik ve iletişim sorunlarına neden olan bir gelişim bozukluğudur. Bu sosyal beceriler, iletişim becerileri ve hayal gücü gelişiminde gecikmeyi içeren yaygın gelişimsel bir bozukluktur. Asperger sendromu olanların zekaları ve dil gelişimleri normaldir. Bazı çocuklarda hafif semptomlara yol açarken, bazılarının yaşamlarını ciddi şekilde etkileyebilen semptomlara yol açabilir. Çocuklarda Asperger sendromunun bir çok farklı çeşidi vardır. Böylece Asperger sendromlu iki kişide çok farklı semptomlar olabilir.
Çocuklarda Asperger sendromu;
Asperger sendromu genellikle geç tanı alır çoğu çocukta asperger tanısı 3 yaşından sonra konmuştur. Asperger sendromu birçok durumda 5 ila 9 yaş arasında teşhis edilir. Asperger sendromu semptomları genellikle
çocukları kendileriyle iletişim kurmayan aileler tarafından tespit edilir. Sosyal etkileşimleri ve davranışları diğer çocuklardan farklıdır. Çocuk okula gitmeye başladığında problemler daha büyük bir sorun olmaya başlar. Bunun nedeni
sınırlı iletişim becerileri olduğundan diğer çocuklarla problem yaşamalarıdır. Bir çok ebeveyn çocuklarını davranış sorunlarının değerlendirilmesi için doktora götürür. Çocuklarda Asperger sendromu semptomları şunlardır:
-Yüz ifadeleri, vücut hareketleri, göz teması gibi sözsüz iletişim ve jestler ile ilgili sorunlar
-Arkadaşları ve kardeşleri ile ilişkilerinde başarısızlık
-Bu çocuklar tek başına oynamak eğilimindedir ve grup etkinliklerinde yer almaz.
-Empati eksikliği gösterirler ve duyguları karşılıklı anlama eğiliminde değildirler. Örneğin başka bir çocuk ağladığında onu teselli edemez ve neden ağladığını anlayamaz.
-Başkalarına yanıt vermezler.
-Konuştuklarında resmi bir dil kullanırlar, argo kullanmazlar ve ses tonları duygudan yoksundur.
-Konuşmalarında vurgu,aksan ve tonlama yoktur.
-Alay, mizah veya gerçek anlamının dışında başka bir şeyi kasteden konuşmaları anlayamazlar.
-Bazı çocuklarda dilde gerileme görülebilir. Örneğin yeni bir sözcük veya cümle öğrendiğinde onu unutabilir veya tekrar kullanamaz.