Bir malzemenin plastisitesini(Bir maddenin istenilen şekli alabilme özelliği) artıran ya da viskozitesini azaltan katkı maddelerine plastifiyan denir.Bu maddeler fiziksel özellikleri değiştirmeye yönelik olabilir.
Polimer molekül zincirleri arasındaki bağ kuvvetlerini, maddeyi daha esnek hale getirmek için azaltırlar. Normal koşullarda PVC sert bir maddedir çünkü molekülleri arası mesafe kısadır moleküller arası kuvvetleri çok güçlüdür. Eğer ısıtılırlarsa moleküller arası enerji, moleküler mesafeleri genişleten ve reçinenin yumuşatılmasına sebebiyet gösteren moleküller arası kuvvetten daha büyük olur. Bu aşamada PVC’ye plastifiyanlar eklenir. Plastifiyanlar PVC molekülleri arasında hareket ederler ve polimer molekülleri arasındaki mesafenin azalmasını önler. Böylece polimer molekülleri normal koşullar altında bile ayrı tutulabilir ve maddenin yumuşaklığı korunmuş olur. Bu prosesler plastifiyanların oynadığı rolden dolayı gerçekleşir ve teknik olarak bakıldığında, bu prosese plastikleştirme denilir. PVC molekülleri kendi içinde pozitif ve negatif polariteye sahipken, plastifiyanlar da polar ve apolar kısımlara sahiptir. PVC molekülleri ve plastifiyanlar, elektriksel olarak birbirlerine çekilir ve apolar kısımlar yumuşaklığı korumak için polimer molekülleri arasındaki mesafeyi açar. Plastifiyanlar ile yumuşayan PVC’ler, esnek PVC malzemeler olarak isimlendirilir. Plastifiyanlar yalnızca katkı maddeleri değildir. Ek olarak, plastikleşme verimliliğini koruyan ve PVC’ye iyi uyum sağlayan, ayrıca polimerlerin fiziksel özelliklerini gösteren ve düşük uçuculuğa sahip ana bileşenlerdir.
Plastifiyan ilk olarak reçine ile uyum sağlamalı, ikisi ne kadar uyumlu olursa, plastifiyan etkisi o kadar iyi olur. Bir plastifiyan eklenmesi, sert ve katı plastiklerin yumuşak ve elastik olmasını sağlayarak, plastik cam geçiş sıcaklığını azaltır. Genel anlamda plastifiyanlardan yüksek saflıkta , renksiz, tepkimelere karşı nötral, kokusuz, tatsız ve hep aynı kalitede olmaları beklenir.