Bu yazımızda sizlere abayı yakmak deyiminin hikayesini kısaca paylaşacağız.
Abayı Yakmak Deyiminin Hikayesi
Birisine aşık olmak, tutulmak, gönül vermek anlamlarında kullanılır.
“Aba”, tekkelerdeki dervişlerin giydiği, kalın yün kumaştan, elbise üstüne giyilen bir çeşit üstlüktür. Eski tekkelerde klasik olarak bir cami veya mescidin yanı sıra, şadırvanlı bir iç havlu bulunuyordu. Bu dört köşe avlunun etrafında dervişlerin odaları, büyük bir dershane, mutfak, kiler ve ambar gibi binalar olurdu.
Kış aylarında dershanenin ocağı harlı harlı yanarak içeriyi ısıtırdı. Böyle bir dergahta bir gün, sırtlan abalı dervişler, şeyh efendinin dersine ve tasavvuf bahsinde anlattıklarına o kadar dalmışlar ve kendinden geçmişler ki arkası ocağa dönük olan ve sırtında abası yanan derviş bile kendi sırtından çıkan dumanı fark etmemiş. Allah aşına yanan derviş, dünya ateşinin farkına varmamış. Bu olay, dilimize bu deyimi kazandırmıştır.