Kazaklar, sahtekâr Gregory Otrepiev ordusunun ana gücü idi
Rus Distemper'in ilk dönemindeki olaylar (1600 - 1605 yıl) genel olarak üç politik kuvvetin mücadelesi olarak kabul edilir: Moskova Rusya Çarı Boris Godunov, sahtekar Grigory Otrepyev'in siyasi müttefikleri - vali Yuri Mniszek ve diğer Polonya sürgünlerinin yanı sıra Polonya kralı Sigismund III. Sorunların başlangıcında böylesi bir kahramanlar hiyerarşisi geleneği, 1613 yılından itibaren Rusya'da hüküm süren Romanov hanedanının resmi ideolojisine dayanıyor. Çok doğmamış ve Rus tahtını dış şartlar nedeniyle ele geçiren bu hanedanın kralları, Rusya resmi kronesine onlar için tarafsız gerçeği dahil etmek istemediler. Gerçek şu ki, Romanov hanedanlığı, Moskova'ya askeri eylemlere ve Kazak halkının keyfiliğine katılımını tamamen borçludur.
Romanov daha prestijli bir versiyon gibi görünüyordu, Rusya'nın bütün mantıklı halkının Çar Boris Godunov'un suçlarına ve Polonyalı müdahalecilerin keyfi olmasına karşı mücadelesini taçlandıran ülke çapında Zemsky Sobor'un elinden güç aldılar. Kazaklar, doğuştan maceracılar ve amatörler olarak ünleriyle, bazen büyük Rus kız kardeşini yağmalamak için "mantıklı" bölümü altında büyük bir zorlukla geçti. Sonuç olarak, Belaların olaylarına aktif katılımları, modern terimlerle bir şekilde rötuşlanmalıdır.
Tüm Rusya'nın Kazak Karşıtı Egemenliği
Rus şair Maximilian Voloshin, imparator Peter I'i “tahttaki ilk Bolşevik” olarak nitelendirdi. Karakteristik, figüratif olmasına rağmen, son derece doğrudur. Öyleyse, Moskova Rusya Çarı Boris Godunov, şiirsel olarak "Petrov yuvasının ilk yuvası" olarak adlandırılabilir. Gerçekten de, Çar Boris’in bütün büyük iç politik girişimleri, Peter’in daha tutarlı, kararlı ve her zaman kanlı reformlarının öncüsü.
Korkunç İvan'ın (1584 yılı) öldüğü yıl boyunca Rus devletinin hükümdarlıklarını devralmış olan Boris Godunov, kendisini devletin akıllı bir yaratıcısı, yetenekli bir kurucu ve deneyimli bir diplomat olarak kanıtladı. Boris Godunov'un emriyle Beyaz Şehir, Moskova'ya inşa edildi - Avrupa'ya özgü bir skalanın tahkimatı. 1602’te, Smolensk, daha sonra Rusya’nın batı sınırlarındaki en büyük karakolu haline gelen neredeyse zaptedilmeyen Smolensk kalesini tamamladı. Çar Boris’in altında, Muscovy’nin ilk sosyo-ekonomik açıklaması yapıldı, ilk harita çizildi. Onun altında, gelecekteki Peter I'in askeri yaratımının prototipi olan “yabancı sistemin” ilk alayları kuruldu - Godunov zekice az kanla, uzun Rus-İsveç savaşını (1590 - 1593 yıl) sona erdirdi. Tyavzinsky barış antlaşmasına göre, Rusya, Ivangorod, Yam, Koporye’yi geri kazandı - hemen hemen tüm İsveç’in Rusya’ya karşı başarısız olan Livonia savaşı sonucu İsveç’in ele geçirdiği topraklar.
Bütün ülke için büyük talihsizlikten Boris Godunov'a kötü bir kadere zulmedildi: saçmalıklarla iftiracıların, Godunov ailesinin, Korkunç İvan'ın küçük oğlu Tsarevich Dimitri'nin ölümü konusundaki sorumluluğuyla ilgili sistematik olarak yayıldı. Çok ağır bir epilepsi hastası olan bu çocuk (ölümünden önceki son saldırı, üç gün boyunca sürekli devam etti), düzenli olarak konvülsiyon nöbeti sırasında “dürttüğü” keskin bir bıçakla düştü. Godunov, prensin ölümü olayını çok ayrıntılı bir şekilde araştırdı ve neredeyse üç ay boyunca çalışmakta olan asıl araştırmacı, Godunov'ların ana siyasi rakibi olan Rurikovich, kökene göre Prens Vasily Shuisky idi.
Rusya’da hükmetmeyi başaran oğlu Fyodor’un yaklaşan hükümdarlığı için mükemmel bir şekilde hazırlanan Çar Boris, savurgan Peter I’in “kemik kesen” reformlarını muhtemelen tahmin edebilirdi. Akıllı, güçlü, iradeli, çeşitlendirilmiş, mükemmel sağlık keyfi Fyodor Godunov, bütün tarih Rusya, Rusya. Olabilirdi. Ama o yapmadı ...
Fyodor Godunov, Vasili Golitsyn, Bogdan Belsky ve Peter Basmanov liderliğindeki Rus boyarlarının suç klibi emriyle yılın Haziran 11'inde 1605'te vahşice öldürüldü. Soyguncular, “aydınlanmış bir prens” in masum kanını, tecavüzcü ve katilin, köksüz “Lyashsky hırsızı” Gregory Otrepiev'in en yakın yerinden almaya çalıştı. Şaşırtıcı bir şekilde, sonuna kadar, sadece işe alınan Alman subaylar, Muskovitlerin aksine, erkeklerin onurunu ve insan şeklini kaybetmemiş olan Çar Fedor Godunov'a sadık kaldılar.
Godunov'ların hanedanının hızlı bir şekilde tükenmesinin temel nedeni neydi - çok iyi umut veren ve haksız yere çökmüş olan bir hanedan? Bu sebep, göründüğü gibi, Kazak halkının askeri gücünü azaltmak ve Kazak topraklarını ele geçirmek için mümkün olan en fazla çaba harcayan Çar Boris Godunov’un tutarlı bir Kazak karşıtı politikasıydı. Kazak karşıtı politikasında olduğu gibi, diğer birçok girişimlerde de, Boris Godunov, bildiğiniz gibi, kanla boğulan ve Zaporozhian Sich’in kanının altına giren ve devlet askeri vergisinin boğularak atıldığı Peter I’nin öncüsü idi. Belaların olaylarında, Leo Tolstoy'un sözleriyle Kazaklar “Rus barut namlusunda sigorta oldu”.
Avrasya'nın en eski Slav halkı
Rus İmparatorluğu'nun resmi tarihi, kamuoyunda, Kazakların orijinal bir insan değil, dize ve Don’a devletten vergi ve devletten kaçan Rus köylülerin soyundan geldiklerini söylüyorlar. Doğru, bu versiyon neden hiçbir şekilde Güney’in en zarif topraklarındaki bu “köylülerin” onlar için her zamanki gibi yapışmadıklarını, mantıken, pullukları ve tırmıkları değil, tüfekler ve kılıcları açıklayamadılar. Ayrıca, “köylülerin” toprağı sürmeye ve tahıl yetiştirmeye cesaret eden herhangi bir Kazak'nın ölümüyle koşulsuz cezalandırma yasasının onaylanması için Birlikler tarafından nasıl onaylanabileceği de belli değildi.
Koruma servisindeki Kazaklar. Epifan. XVII. Yüzyıl Sanatçı - O. Fedorov
Kazak halkının kökeninin resmi versiyonunun tanıdık mitolojik formalitesi, Romanov Nikolai Karamzin Evi'nin mahkeme tarihçisine açıktı. “Kazakların geldiği yer” yazıyor Karamzin, “kesin olarak bilinmemekle birlikte, her durumda, 1223 yılında Batu istilasından daha eskidir. Bu şövalyeler topluluklarda yaşadılar, ne Polonyalıların, ne Rusların ne de Tatarların gücünü tanımadılar. ”
Karamzin'e inanıyorsanız ve en büyük Rus tarihçisinin bilgisinden şüphe etmek zorunda kalmazsanız, Kazakların güneydoğu Rusya'daki en eski Slav halkı olduğu ortaya çıkıyor. Bu sonuç, tüm etnik bilimciler, modern Rusların ve Ukraynalıların etnik katlanmasının başlangıcını “Batu istilasından sonra”, yani Kievli Rus'un Moğol birliklerinin yenilgisinden ve Kuzey-Doğu Vladimir Rusya'sının bağımsız varlığının başlangıcından sonraya atfettiği durumlarda açıktır. Ve Kazaklar, Karamzinin otoriter görüşüne göre, “Batu işgallerinden daha yaşlılarsa”, ancak 16. yüzyılın sonunda köleleştirilmiş Rus köylülerin soyundan gelebilirler mi?
Korkunç İvan saltanatının sonunda ve daha sonra, Kazaklar, Zaporizhzhya ve Don, esasen tek bir etnosocium idi ve Dinyeper'deki Zaporizhiyen Sich toprakları, kültürel ve politik merkeziydi. Starocherkassk Kazak Tarihi Müzesi'nde sergilenen, 16. - 17. yüzyıllarda Don Atamans'ın Parsons'un antik portrelerine bakın, antropolojik tipteki insanlarda, saç stilleri ve kıyafetlerinde, 18. yüzyılın ortalarında bile Don halkının Zrozoryalılardan farklı olmadığını anlamak için.
Çar Korkunç İvan, Kazak Ordusu Devleti'ni arkadaş olmakla savaşmaktan daha kolay olduğu tehlikeli ve öngörülemeyen bir komşu olarak görüyordu. Zaporijya Sich, Rusya'dan çok uzaktaydı, Çarın elçileri çok nadiren ona seyahat ettiler, ama burada Don Kazakları pratik olarak Moskova yakınlarındaydı - 16. yüzyılda, Chiga klanının Don Kazakları modern Voronej'in kuzeyinde bile yaşıyordu. Kırım ve Volga Tatarlarının baskınlarından Kazakların arkasına saklanma ihtiyacı ve hatta daha da fazla Muskovyalıların yırtıcı Kazak askeri baskınlarının hedefi olma korkusu, “aslında bayramların” yıllık yıllık ödemelerine neden oldu, aslında, örtülü bir haraç.
Moskova Rusya’nın Büyük Don Ordusu’na bu haraç, o zamanlar oldukça büyüktü ve temelde barut, kurşun ve tahıl ekmeği tarafından ödendi. XVII. Yüzyılın ilk yarısında Don'a sağlanan tane büyüklüğü 200 tona ulaştı ve bu yüzyılın sonunda 500 tona yükseldi. Buna ek olarak, Donanlar yıllık olarak Muscovy hazinelerinden aldılar: 5 bin ruble (bu süre için çok büyük bir miktar), Alman Hamburg kumaşının 430 yarısı (5 ruble fiyatına 50 yarısı için yarı fiyatına), 230 silah ve silah tozu (1 kilograma eşittir) ), 16 pound kurşun, 115 pound için demir dövme demir, 10 binlerce çeyrek (6,5 çeyrek 1 litreye eşit), 210 şarap kovaları (500 kova - 1 litre). Gördüğünüz gibi, Muscovy dont'ların barışı için ödemeleri, Korkunç İvan döneminde çok cömert davrandı.
Başka bir tür “egemen maaş”, Moskova'daki Grozni'deki Don Kış Köyü'nü kabul etme prosedürü idi. Genelde, yılda bir kez, kışın, Don Kazakları, "egemen izin" için Moskova'ya Zimnaya Stanitsy adlı elçiliğini gönderdi. Bu büyükelçilik, soylu bir Don ustabaşı olan 120'ten 150'e ait jenerik Kazaklara dahil edildi. Moskova gezisi katılımcıları için çeşitli imtiyazlar ve imtiyazlarla ilişkilendirildiğinden, her Kazak Zimnoy stanitsa'nın kompozisyonuna girmeye çalıştı.
Moskova'ya vardıktan sonra Kazaklar öncelikle Büyükelçilik Düzeni'ne, ardından dışişleri bakanlığına gönderildi: Büyük Egemen ile seyircinin tarihine karar verildi. Küçük Taht Salonunda belirlenen gün, Zimniy stanitsa, yabancı elçiliğin rütbesine göre kralın kendisi tarafından kabul edildi. Sonra Zimnaya stanitsa'nın her üyesinin hediye olarak aldığı kralın katılımıyla görkemli bir akşam yemeği izledi. silâh, para, ipek tafta, alman örtüleri, bazen samim. Köyün Atamanına şahsen değerli taşlarla süslenmiş gümüş bir kepçe veya nadir bir iş parçası ile sunuldu. Kazaklar Moskova’da, neredeyse bütün kış ve ilkbahardan önce "egemen maaş" konusunda yaşadılar, Ordu için "egemen izin" aldı ve yola hediyeler geldi.
"Ve Kazaklar korumalı mal satmıyor!"
Muskovit Rus devletinin gücü arttıkça, örtülü dannici'nin bu ilişkileri Muskovitleri giderek daha fazla sinirlendirmeye başladı. Boris Godunov'un 1598'e girmesiyle, “Tüm Rusya'nın otokratı” tahtının Ruslara Kazak halkına yönelik politikasını tamamen revize etmeye karar verildi.
Boris Godunov tarafından onaylanan ilk Kazak karşıtı yasa, Kazaklar için Rusya topraklarında gümrüksüz ticaret hakkını ortadan kaldırdı. Bu hak, Kazaklara "sonsuza dek ve sonsuza dek", Korkunç İvan'ın özel bir kararnamesiyle - en sonunda Rusya'nın bu askeri keşiflerinin başarısını sağlayan Kazan ve Astrakhan'ın fethedilmesinde Kazakların askeri coşkusu için bir hediye olarak verildi.
Gelecekte, Çar Boris, Kazakistan karşıtı ticaret kurallarını ve bunların yerine getirilmemelerinin sorumluluğunu sürekli olarak güçlendirdi: Rus halkının barut satması ve Kazaklara ve 1601 yılı ekmeğine götürmesi yasaklandı. Ünlü Rus tarihçi olarak S.M. 1601’teki Solovyov, Çar Boris “boyar Ryazanlıların çocuklarına şunu sorma emri verdi: atalara ve Kazaklara kime Don, şarap, iksir, kükürt, tuzluk ve kurşun, yiyecek, zırh ve kask ve her türlü stok, korunan eşya gönderdi?” Diye sordu.
Boris Godunov. Moskova'da Devlet Tarihi Müzesi.
Soruşturma, Ryazan soyluları Lyapunov'un kabile klanının bununla meşgul olduğunu ortaya çıkardı. Lyapunovların en büyüğü olan Zakhara, "acımasızca bir kamçı ile oyulmuştur". Akabinde, Çar Boris, muhtemelen, bu idam için çok üzgündü, çünkü Troga'ların yıllarındaki Lyapunov kardeşler, Godunov hanedanının tutarlı ve yeryüzünde düşmanlar haline geldi.
1602’te, Rus mevzuatı, Don Ordusu’nu çevreleyen bölgelerdeki valilerden, Muscovy topraklarındaki tüm Kazakların koşulsuz olarak tutuklanmasının ardından kökenlerinin soruşturulması için hapis cezasına çarptırılmayı talep etmeye başladı. Aynı zamanda, Don Kazakları için her türlü “devlet izni” formları kaldırıldı; bu, elbette, Moskova'daki Don Ordusu'nun Zimnykh köylerini kabul etme prosedürünü pratik olarak ortadan kaldırdı.
Boris Godunov'un tüm yeni faaliyetleri, Kazakların bilincinde vurgulandığında, 1585 yılında Cossack topraklarındaki destek kale ve hatta Muskovit şehirlerinin kurulmasına ilişkin geniş çaplı bir inşaat kampanyası başlattı. 1585'te, ilk kez Kazak Hapishanesinin topraklarında, Rus kalesi Voronej inşa edildi. 1586'ta Livny ve Samara, daha sonra Tsaritsyn (1589) ve Saratov (1590) inşa edildi. 1596, Belgorod ve 1600'teki Donets inşaatı ile kale Tsarev-Borisov, Moskova Rusya, Don Kazakları topraklarının stratejik kapsamını, takviye edilmiş kaleler ve kaleler zinciri ile tamamladı.
Bu bina kampanyasının başlangıcında Donians, Muskovitlerin Kazak topraklarına vardığını olumlu olarak algıladı. Bununla birlikte, ayrımcı ticaret kurallarının ve Boris Godunov'un Kazaklara Karşı Polis Önlemlerinin uygulanmasının ardından, tüm Don Ordusu, Kazakların Moskova Rusya'nın inşası girişimlerindeki orijinal özgürlüklerine kesin bir saldırı başlatmaya çalıştı. Ve şimdiye kadar Muskovitler için sessiz olan Don, Kazak öfkesinin surları tarafından oldukça sıçradı.
Lanet olsun ve Lyashsky hırsız
Canavar gaga (keşiş) gryshka Otrepiev'in macerasının hikayesi, 1600'un ortasında başlar. Bu yılın başında Çar Boris Godunov ciddi şekilde hastalandı. Düşüşte, kralın sağlık durumu kritik hale geldi: yabancı elçiler alamadı, hatta kendi başına bile yürüyemiyordu. Moskova'da, önceden belirlenmiş olan otokrat ölümü hakkında konuşma başladı.
Bu dönemde, çok sayıda doğmamış olmasına rağmen, Romanov-Zakharyin Eski Moskova klanı neredeyse açıkça bir darbe hazırlamaya başladı. "Egemen kelime ve tapu" girişiminin başlatıcısı, daha sonra Moskova ve Tüm Rusya'nın patriği olan Filaret olan tanınmış Moskova zarafeti Fyodor Nikitich Romanov'du. Çok sayıda Romanov mülkünün arasında savaş serfleri ve bağımlı soylular Moskova'ya gelmeye başladı. Bunlardan biri Yury Bogdanovich Otrepyev'di - gelecekteki Lzhedmitry I, aynı zamanda hem saf hem de “Lyashsky hırsızı” Grishka.
Yine de hastalıktan kurtulmuş olan Boris Godunov, cildi henüz ölü olmayan bir aslandan çıkarma girişiminin daima cezalandırılabilir olduğunu kanıtlamayı başardı. Ekim 26 1600 gecesi okçular, Romanov'un Varvarka'daki mallarını çevreledi ve saldırıya başladı. Romanovların birkaç düzine destekçisi saldırı sırasında öldürüldü ve darbenin ana kışkırtıcıları mahkemeye çıktı.
Boyar Duma mahkemesi, bariz kanıtlar ışığında, Romanov'ları çar ve ihanetin katletilmesine teşebbüsten suçlu buldu. Böyle bir suçun cezası ancak ölüm cezası olabilir. Boris Godunov uzun süre tereddüt etti, ama sonunda, görünüşte hastalığından dolayı hainleri kurtarmaya karar verdi. Bununla bugüne kadar iç politikanın ana konularında yanılmamış olan, kendi hanedanının ölüm cezasını imzaladı. İnce bir entrikacı ve hırslı Fyodor Romanov, bir keşiş olarak zorla tomurcuklandı ve akrabaları - Alexander, Mikhail, Vasily, Ivan ve aynı zamanda Cherkassky ve Sitsky prenslerinin kayınpederi kardeşleri sürgüne gönderildi.
Bütün bu olaylar, cehaletinden dolayı affediciliğe güvenemeyen Grekka Otrepyev'i etkilemedi, ancak sadece cellat blokundaydı. Mucizevi bir şekilde Otropiev Romanov malikanesinden kaçtı, hızla Orta Çağ'ın doğrama bloğundan kaçmasına izin veren tek yöntem olan manastır statüsünü kabul etti. Diğer gezintileri de biliniyor: Otrepiev, Chudov Manastırı'ndan Galich'e, ardından Murom'a ve sonra Polonya-Litvanyalı Topluluğu'na kaçtı. Burada, en zengin magnratlar Vishnevetsky'nin mülkünde Otrepiev, yetenekli bir şekilde ciddi bir hastalığı taklit etti ve “Korkunç İvan'ın” küçük oğlu olarak aynı Tsarevich Dimitri'yi, kendisinin Tsar Boris'in kara tellerinden mucizevi bir şekilde kurtardığını itiraf etti.
Siyasi entrikalarda ironi olan kutuplar, haydutun sözlerini algıladı ve Hryshka Otrepiev, uzun süre Hripşov Kardeşleri ile aynı hainlerin çevrelediği Polonya'nın etrafında amaçsızca asılıydı. Görünüşe göre, Polonyalılar Otrep'yev'in politik potansiyelini ciddiye almamışlardı ve maceracıya gerçek bir destek olmadığı için güçlü Godunov'la kavga etmek istemiyorlardı. Mesele, Polonyalı prens Adam Vishnevetsky'nin sonunda tutuklayıcıyı tutuklamaya ve onu Çar Boris'e iade etmeye karar verdiğine değindi: sadece Kral Sigismund III'ün kişisel müdahalesi son anda kibar Grishka tarafından kurtarıldı.
Otrepiev’in Crown Poland’daki aşağılanmış konumu, ancak Cumpack kozunu kasnağının yağlı kolundan çektikten sonra çarpıcı bir şekilde değişti. Commonwealth'in geleneklerini ve tutumlarını inceledikten sonra, dışarısı, Polonya gentry'le yulaf lapası elde edemediğini fark etti ve bu nedenle Çar Boris'e aşırı derecede zarar veren Zaporozhian ve Don Kazakları üzerindeki temel politik payını yaptı.
Kazak ordularının mobilizasyonu
1603'in baharında, Polonyalılar için beklenmedik bir şekilde, Polonyalılar için Grishka Otrepiev, Crown Poland topraklarından kayboldu. Ve Kazak küçük memurları Gerasim Evangelik'in eşliğinde Zaporizhzhya Sich'te göründü. Birkaç kışkırtıcı konuşma - her zaman savaş ve soygun için hazır Zaporizhzhya Sich kaynamaya başladı. Örgütsel yetenekleri ile tanınan Kazaklar, keşiş Gregory’in aşağılanmış inatlarını, alternatif olmayan bir düzen olan “Spolokh” a değiştirdi - genel Kazak seferberliğinin bir sembolü. Sich şiddetle silah satın almaya, Ukrayna köylü gevreğinden avcıları Kazak ekiplerine getirmeye başladı. Yıl sonuna kadar, Yanlış Dmitry isyancı ordusunun oluşumu ölçeğini çoktan Kral Sigismund'un kendisinden korktum: 12 Aralık 1603'i özel kararnameyle kral, Kazaklara silah satışı yasakladı. Kazaklar en ufak manifestoya en ufak bir dikkat göstermediler.
"Vishnevetsky'deki Sahtekâr Dmitri". Nikolai Nevreva, 1876 yılı tarafından resim
Zaporozhye ve Don Kazaklarının etkileşimi, o dönemde Dinsky (Don) Zaporozhye kuren'in arabuluculuğu ile sürmekte olduğu için Dontsa çok geçmeden False Dmitry'ın askeri hazırlıklarına katıldı. Gelecekteki askeri seferlere katılımları, Kazaklar gibi sadece “kalbi yağma çağrısı” değil, belki de hayati bir önlemdi. Barut malzemelerini durdurarak Don'a önderlik ederek ve bu ürünlerin Kazaklara satışını yasaklayan Boris Godunov, Tatar, Nogai ve Türklerle savaş durumunda, Don Kazaklarını “silah iksiri” bırakmadan terk etti. Bu şartlar altında, Don halkı bu durumu kabul edemedi.
Puşkin'in dehası, nefret dolu Boris Godunov ile savaşta Don'a olan gönüllülük istekliliğini kusursuz bir şekilde aktardı. Aynı adı taşıyan dramada, Otrepiev’in genel merkezi Ataman Korela’daki Kazak elçisi, sahtekârın sorusuna: “Kimsin?” Cevapları:
Kazak, size Don'dan gönderildim
Özgür birliklerden, cesur şeflerden,
Üst ve alt Kazaklardan ...
Ve hemen Don'un Kazak halkının hayati çıkarlarını tam olarak hesaba katması için politik güvence aldı:
Don ordusuna teşekkür ediyoruz.
Şimdi Kazakları biliyoruz.
Haksız baskı altında, zulmedildi;
Ama Tanrı bize girmemize yardım ederse
Babaların tahtında, biz yaşlıyız.
Bizim sadık özgür Don diliyoruz.
Sahte Dmitry'dan böyle ya da benzer sözler duymuş olan ataman Andrey Korela'nın, dereyi “gerçek egemen” olarak tanıdığı açıktır. Kazakların ünlü tarihçisi olarak V.D. Ataman Korela Sukhorukov, “Tüm arkadaşları adına, meşru egemen olarak kaşını alarak sahtekarları dövdü, hediyeler sundu ve tüm Kazaklara sadakat ve bağlılık ile güvence verdi.”
Korela'dan ilgili bir rapor alan Don Troop Circle, memnuniyetle karşıladı ve yanlışlıkla ele geçirilen boğa Semen Godunov'un ardından Rusya'ya bırakılması, Rus otokratının şu sözleri iletmesini emretti: “Zulümümüz Boris! Yakında Prens Dimitry ile Moskova'da olacağız. ”
Boris Godunov bu mesaj için çok heyecanlıydı. Boyar Duma’nın şu anki Tsarevich Dmitry’in ölümü konusundaki kararının bir özeti ile derhal Don’a yakın komutanı Pyotr Kruşçev’i ve “egemen izini” derhal Don’a geri getirme teklifiyle derhal Don’a gönderdi. Ne yazık ki, bu mantıklı teklif çok geç. Zaten seferber edildi Don, Zaporizhzhya Sich ile birlikte savaşa hazırdı ve sadece savaş istiyordu. Donörler, okumadan derhal Çarın ifadesini bozdu ve fakir, dövülmüş Kruşçev, zincirlerle hapse atıldı ve geri atlayıp False Dmitry'a gönderildi. Sahtekar, Petrushka Khrushchev'in gözyaşlarını döktüğünü görünce hemen “egemen oğul Dimitri” yi tanıdı.
Bununla birlikte, Otrepyev’in Kruşçev ve diğer Moskova lakelerini yanlış kullanması artık gerekli değildi: Silahlı asi ordusu Dinyeper’ı geçti ve Moskova’ya giden ilk Rus kalesi Moravsk’a yaklaştı. Moskova boyarlarının ihanetinin baltaladığı Godunov hanedanının durduramayacağı, Rusya'nın içine girilemeyen bir Kazak harcı.