bunu düşünüyorum. İmkansız bir iş gibi görünüyor ve uzun bir zaman alıyor ama başarılı oldum. 12 yaşındaki oğlumun 145+ zeka ile PDD-NOS'u var, bu yüzden belki de ona yardım etti.
Berthold Gunster'ın "Omdenken" adlı kitabı mükemmel bir araçtı. Otizmli çocuklar farklı düşünürler ve farklı bir dil işlemeye sahip olurlar, onları düşünmek çok zordur. Otizmli çocuklar iletişimin pragmatik yönleriyle sorun yaşamaktadır, çünkü onlar her şeyi anlamıyla alırlar. Bir örnek: İyimser için cam yarısı dolu; kötümser için cam yarısı boş ve otist için su içebileceğiniz bir bardak su. Kısacası, beni bekleyen önemli bir meydan okuma vardı.
Sıklıkla, problemler, tahrişler veya hayal kırıklıkları ortaya çıkar, böylece otizmli bir çocuk nihayet strese girebilir. Kontrolsüz bir şekilde, otizmli bir çocuk kendi düşüncesine “sabit düşünce” denen şeyle karışmaya meyillidir. Bu kötüden kötüye dönüşebilir, çünkü genellikle bu düğmeyi bağımsız olarak doğrudan değiştiremezler. Etrafında düşünme sanatı, onu kabul etmeyi öğrenerek çocuğu otizmle "problem "ten haberdar etmektir. Etrafı düşünmek bir gerçeği ve bir gerçeği yeni bir olasılık haline getirir. Şu anda otizmli bir çocuğun anladığı anda, çoktan kazanmışsınızdır. Resimler ve pratik örneklerle, otizmli bir çocuğun doğrudan strese girmeden, karmaşık durumları kontrol altına almak zaten mümkündür.
Son örnek, kar ve pürüzsüzlüktür. Birçok insan için bir sorun! Oğlum bisikletine biner ve der ki: Burada sorun yok, ama bir gerçek. Gerçek şu ki: "Bu pürüzsüz, bunun bir problemini çözebilirim, ama bu pürüzsüzlüğü çözmez. Bu yüzden sessizce hareket etmem gerekiyor ve eğer zamanında ayrılırsam, zamanında okulda olacağım ve hiç sorun yok, bu bir gerçek.”
Ve evet, bu olumlu düşünce tarzından kendim bir şeyler öğrenebilirim.
Johan Cruyff'un tanınmış ifadesi: "Herhangi bir dezavantajın avantajı vardır", ayrıca düşüncede de başvurabilirsiniz. Açıkçası, “farklı düşünme” den, düşünmeye geçmek kolay değildir, ancak pratikten gelen deneyim, otizmli bir çocuk için birçok durumda, uyaranlar, hayal kırıklıkları ve stres ile başa çıkmak için bir yardım görevi görebileceğini göstermektedir. Bu bir sorun değil, bir gerçek.
Berthold Gunster'ın "düşünmesi" kitabı kesinlikle bir zorunluluktur, aksi takdirde düşünen insanlar için.
Bu fikri yalnızca otizmli çocuklarla yüksek zekalı çocuklara uygulamak tavsiye edilir.