Bedelli askerlik ilk olarak askerlik süresinin 5 yıl olduğu bir dönemde, II. Mahmut döneminde çıkarılmıştır.
Bu uygulamanın, askere gitmesi zorunlu olan kişilerin, işlerinden uzak kalarak ekonomik sıkıntılar yaşamamaları için yürürlüğe konulduğunu söylenmektedir.
İlk başlarda bu bedel, bu durumda olan kişinin yerine bir başka kişiyi askere göndermesi şeklinde ödeniyordu. Bedel olarak verilecek kişinin ise 25- 30 yaşlarında, ruhsal ve bedensel durumu askerlik yapmaya elverişli olan, yüz kızartıcı bir suç kaydı olmayan birisi olması gerekiyordu.
Daha sonra 1870 yılında bedelli askerlik, ‘Bedel-i Nakdi’ adıyla para karşılığı da yapılmaya başlandı ve 1886 yılında yapılan değişiklikle sadece parasal usulle bedelli askerlik uygulamasına devam edildi. Sonraki yıllarda ise 50 Osmanlı altını ödeme ve memleketlerine en yakın askeri birlikte 5 ay süreyle eğitim görme zorunluluğu getirildi. Bir süre sonra belirlenen rakam yüksek bulunmaya başlandı ve 1911 yılında bedel 30 Osmanlı altınına kadar düşürüldü.