Düşman Takip Ediliyor: Taif Gazvesi
Huneyn'de bozguna uğrayan Sakifliler, Taif'e sığınmışlardı, Daha önceden kalelerini onarmışmar, bir yıl yetecek kadar yiyecek depolamışlardı. Resulullah, Huneyn'den kaçan düşmanı yakamamak için Taif'e doğru yola çıktılar. Taif'in hemen yakınında bir yerde konaklandı. Ordugah surlara çok yakındı. Peygamberimiz (sav) Taif'i kuşattı. Mancınık kurularak Taiflilerin taşa tutulması konusunu ashabı ile görüştü. Selmanı Farisi hazretleri de bu görüşte idi. Bazı Maslümanlar debabeleri (debabe: kalın tahtadan fıçı şeklinde yapılıp üstü kalın deri ile örtülü bir tür seyyar siper) kullanarak kaleye yaklaşmaya çalıştılar. Ancak Sakifliler kızgın şişler kulanarak debabeleri yaktılar. Ve Müslümanlardan birçoğu şehid edildi.
Hz. Peygamber akrabalık hakkını gözetiyor
Resulullah; Sakiflilerin geçimliklerini yok etmek ve onları teslim olmaya mecbur bırakmak maksadıyla Taifteki üzüm bağlarının yakılmasını emretti. Ancak Sakifliler, kendisinden bağlarını yakmamasını istediler. Ve; "Bizi yenersen ya onları alırsın, ya da Allah rızasını ve akrabalık hakkını gözetir bize bırakırsın" dediler.
Resulullah, anne tarafından Sakiflilerle akraba oluyordu. Akrabalık hakkından bahsedilen bu idi. Bunun üzerine Peygamberimiz "Akrabalık hakkını gözeterek bağları bırakıyorum" buyurdu.
Müslümanlara ağır gelen geri dönüş
Kuşatmanın uzadığını ve Taiflilerin imkanlarının uzun süre dayanmaya elverdiğini gören Resulullah (sav), kuşatmayı kaldırmaya karar verdi. Gördüğü bir rüyada Taif'in düşmeyeceği yolunda idi. Ancak bu şekilde geri dönmek Müslümanlara çok ağır geldi. Savaşmaya teşebbüs ettilerse de çok sayıda Müslümanın yaralandığını veya şehid olduğunu görünce dönüş hazırlığına başladılar.