Bir zamanlar bir kral birçok kişiyi idama mahkum etmiş ancak bu kişilere son bir şans vermişti. Kralı üzgün iken mutlu, mutlu iken üzgün yapabilecek bir buluş geliştiren kişi idamdan kurtulacaktı.
Bilge bir adam, idam gecesi bütün gece bu konu üzerine meditasyon yaptı. Sabah olup sırası geldiğinde krala bir yüzük uzattı. Kral, bu basit yüzüğün kendisini nasıl mutlu iken üzüntülü, üzgün iken de mutlu yapabileceğini anlayamadı.
Bilge kişi yüzüğün içindeki yazıyı krala gösterince kral o kadar hoşlandı ki bütün idam mahkumlarını bağışladı.
Yüzükte ne mi yazıyordu? “Bu da geçer.”
Not: Einstein’ın fizik alanında evrenin her yerinde geçerli olarak bulduğu şey şuydu: “Bütün gerçekler göreceli (izafî) dir.” Her gerçeklik yalnızca verilen sınırlar içinde doğrudur. Gerçeğin yalnızca bir tek versiyonu vardır. En temel gerçekliğe ulaşmak, gerçeklik denilen şeyin göreceli doğasını tanımakla olur. Meditasyon tam olarak bunu yapacak bir araçtır.
***
Ramm Dass’ın ‘Aydınlanmaya Giden Yol’ adlı kitabından