Havacılık sektörünün iyi bildiği gibi, küresel durgunluk dönemlerindeki ani düşüşler ve 11 Eylül gibi diğer şok etkisi yaratan olaylar sektör için uzun vadeli sonuçlar doğurur.
Airbus ve Boeing’in üretim kayıtlarına göre 2035 yılında yeni nesil pilot ve teknik eleman ihtiyacı günümüzdeki rakamın iki katına ulaşabilir. Girişteki engeller firmalara yüksek maliyetli eğitim faturası içeriyor, kalkışta ise düzenlemeler, 65 yaşına yaklaşan sektördeki en tecrübeli pilotları kokpitten alıyor.
Son birkaç yıl içinde gerçekleşen ve zirveye ulaşan uçak alım çılgınlığı ile Boeing’in 20 yıllık pilot tahminini 2 bin pozisyona toplam 635.000 istihdamın gerçekleşeceği yönünde. Ancak finansal hizmet şirketi Cowen, yarından fazla sayıda pilotunun 2030’dan önce emekli olacağı konusunda 3 büyük Amerikan havayolu şirketini uyardı.
Kokpit için daha az maliyetli bir yol, kalite ve güvenlikten ödün vermeden bulunabilir mi, yoksa cevap daha mı maliyetli? Yetkililer emeklilik yaşını uzatabilir mi, yoksa otomasyonun daha fazla kullanılmasına izin mi verir? Her halükarda, havacılığın bir sonraki ve gecikmiş döngüsel gerilemesi, herhangi bir kapasite kaygısının çözüme ulaştırabilir.