Yaratıcılık Üzerine Yaratıcılık Koçları
Kaynak: Eric Maisel
Sanat yapmak genellikle bir mücadeledir. Aynı zamanda, hiçbir devlet, akış veya bazen benim de dediğim gibi, çalışmanın trans olarak bilinen zahmetsizlik durumundan daha değerli değildir. Bu tür zamanlarda, neredeyse hiçbir zamanın geçmediği hissiyle işin içinde kayboluruz ve çoğu zaman yalnızca saatler sonra ortaya çıkarız. Bugünün “Sanatta Zahmetsizlik” adlı gönderisinde, yaratıcılık Koç Omar Mizdaq bu temayı araştırıyor.
Ömer açıkladı:
Bir sanatçı, en büyük sanatını zahmetsizce yaratır; yaratıcılığımızı ne kadar zorlarsak, sonuçlar o kadar sert ve ahşaptır.
Bu, modern saplantıların karşısında uçar üretkenlik ve ‘eziyet.’ Sanatçılar genellikle işlerine bir iş gibi davranmaya teşvik edilir: ilham beklemek yerine, sadece zamanında ortaya çıkın, saatleri ayırın ve dışarı çıkın.
Bu yaklaşımın avantajları vardır; çaba ve çabanın şüphesiz onların yeri vardır. Tembel hissettiğiniz ve disiplinsiz hissettiğiniz günler olacak, sadece zamanınızı boşa harcayacaksınız ve durumunuzu durgunluktan akışa dönüştürme fırsatını kaçıracaksınız. Çaba genellikle gereklidir – ancak önemli bir uyarı ile, eğer eğlenceli değilse, eforsuzluğu oldukça sık yaşamazsanız, yolunuzu kaybetmişsinizdir.
Üretkenlik gurularının değerlerini benimsemiş olsak ve her şeyden önce ‘çıktıyı’ ödüllendirsek bile, gerçek şu ki, James Pierce’den alıntı yaparsak, “İnsanlar zahmetsiz hissettiğinde en çok çabayı ortaya koyuyor.”
Zamanı kontrol ettiğimde ve yemek yemeyi ya da uyumayı unuttuğumu fark ettiğimde zahmetsiz yaratma (veya ‘akış’) durumunda olduğumu biliyorum. Bunu bir dakikalığına düşünün: temel bedensel işlevlerle ilgilenmeyi unuttuğunuz bir şeye o kadar hararetle emilmek. Çabayı en üst düzeye çıkarmanın artık güvenilmediği zamandan daha iyi bir yolu yoktur.
Doğal Yol
Modern insan, Doğa ile temelden ayrılması nedeniyle zahmetsizlik söz konusu olduğunda çoğunlukla cahildir. En azından birkaç yüzyıldır, artık kendimizi doğanın bir parçası olarak değil, ondan ayrı olarak gördük. Doğa zahmetsiz ve doğaldır, oysa doğayı kendi amaçlarımız için geliştirir, kontrol eder ve kullanırız.
Ağaçlar veya kuşlar yaptıkları şeyi yapmaya kendilerini zorluyor mu? Aleminde varlar sezgi ve içgüdü. Birçoğumuzun derinlerde hissettiği öz-çatışma, doğayla, yani kendimizle çatışma içinde olmamızdır.
Dolayısıyla, zahmetsiz bir sanatçı olmanın ilk adımı doğadan öğrenmektir. Tony De Mello’nun dediği gibi, hayvanları gözlemleyin. Sadece acıktıklarında ve sadece onlar için iyi olanı yerler. İhtiyaç duydukları tüm dinlenme ve egzersizi alırlar. Vücut tarafından yönlendirilirler. bilgelik, zihnin gevezeliği yerine.
Ayrıca bu kadar çok şey yapmayı bırakıp kendimize sadece var olmak için daha fazla zaman tanıyabiliriz. Hiçbir şey yapmamak, gözlemlememiz, izin vermemiz, almamız için bir alan yaratır. Yaratıcı bireyler özellikle bu alana ihtiyaç duyar ve kendimiz yaratmak için tüm sorumluluğu üstlenmelidir. Her zaman çabalıyor ve idrak ediyorsanız, ellerinizin açılıp bu altın fikirleri ruhani sisten alabileceği alan nerede?
Son olarak, şu anki / gelecekteki projenizin bir ‘cehennem, evet’ olup olmadığını kendinize sorun. Elbette, projelerin aşamaları vardır ve coşku seviyeniz azalır, ancak temelde sizi heyecanlandıran bir şey olmalıdır. Eğer öyleyse, kendinizi doğal olarak saygı duyulan ama son derece ulaşılabilir bir çabasızlık durumunda bulacaksınız.
**
Kaynak Linki