- 1929, No. 3 -
Bütün ülkelerin büyük politikaları savunma meselesinin merkezinde daha da belirgin bir şekilde dönmektedir. Askerlik hizmetinin mutlak destekçisi olan sağ partiler uzun zamandır bunu kabul ediyorlar. Sol taraflar ya bunu henüz anlamadılar ya da saflarında büyük bir anlaşmazlık olduğunu bildikleri için sorunu çözmekten kaçtılar. Ancak bu şekilde Almanya'da Demokratların ve Sosyal Demokratların sadece şimdi bir savunma programının geliştirilmesi üzerinde çalıştıkları açıklanabilir.
Soru çok zordur, çünkü politik ve askeri kurallar sıklıkla üst üste gelir ve iki askeri yol yan yana koşar. Politik olarak, soru şudur: Dünya ekonomisinin ve dünya kültürünün yakın katılımıyla, devletler arasındaki ihtilafları askeri iktidar yoluyla çözmek için hala uygun mu? Askeri soru şudur: Açık ve açık olmayan zırh bir ve aynı formül altında getirilebilir mi? Askeri silahlanmalar, askeri dostların görüşüne göre bile, yalnızca politik amaçlar için bir araç olduğundan, ilk olarak ele alınmaları gerekir.
Barış antlaşmalarının yaratıcıları, askeri arkadaşlar genellikle bundan şüphe etse de, dünyanın yeni savaş dehşetlerini kurtarmak için dürüst bir niyete sahipti. Bunun ancak genel silahsızlanma yoluyla başarılabileceğini fark ettiniz. Bu nedenle, kendi halklarının yavaş yavaş bu yolda ilerleyeceği beklentisiyle mağluplara belirli bir ölçüde silahsızlanma empoze ettiler. Yanılgı, anlaşmaya göre sadece apaçık silahlanmayı kısıtlayabilecekleri, ancak apaçık olmayan silahları kısıtlayamayacaklarıydı. Yanılgı daha da kötüydü çünkü bugün ikincisi, birincisinden çok daha büyük bir savaşçı öneme sahip. Sadece savaş amacıyla kullanılan tüm bu silahlar ortadan kaldırılabilir, ancak aynı zamanda barış için oldukça vazgeçilmez olanları değil. Fransa'da "potentiel de guerre" olarak adlandırılan bu sonunculardır. Alman devlet adamları, Almanya'nın tamamen silahsızlanmasından söz ettiklerinde, barış antlaşmasının bize dayattığı bariz savaş araçlarının silahsızlandırılmasını kastediyorlar. Fransız devlet adamları silahsızlanmamıza güvenmediklerinde, açıkça görülmeyenleri kastediyorlar. Öyleyse ikisi de birbirleriyle konuşur. Bu zarif küçük oyun, bir gün her iki halkın da zehir ve gaz bombalarıyla selamlanmasına kadar devam edebilir.
Bu neredeyse çözülemez karmakarışık durumdan yalnızca ilk politik sorunun cevabını çıkış yolu olarak gösterebilir. Bugün, tarafların hiçbiri için herhangi bir olası bir durum olmadığına ve savaş gücünden herhangi bir şekilde yararlanılabileceğine inanıyorum. Dünya ekonomisinin ve dünya kültürünün yakın dolaşmasının hiçbir milletin kendisine zarar vermeden diğerine zarar veremeyeceği anlamına geldiğini iddia ediyorum. Biri, kazananın artık fayda sağlayamayacağını, ancak bir savaştan zarar göreceğini itiraf ettiği andan itibaren, savaşın kendisinin tüm anlamını yitirdiği söylenmelidir. Sadece Sağdaki rakiplerime karşı değil, Wehrfrage bana yakın olan iki sol parti arasında büyüdüğünden beri yıllardır uğraştığım mücadele, aynı zamanda bazı arkadaşlarına da karşı çıkıyor.
Ne de olsa, o zamana kadar sağ partilerin açıkça bir saldırganlık savaşı talep etmediği bir noktaya geldik. Her şey sadece savunma savaşı ile ilgili. Burada, kar savaşlarını, halkların gözünde savunma savaşlarına dönüştürmek için savaşa ilgi duyanların eski hilelerinden ayrıyım. Sadece gerçek bir saldırıda ölüm makinelerinden daha iyi bir savunma yoksa, ayık olarak kontrol etmek istiyorum.
Bu soru, doğu Almanya'daki son konferans turlarımda büyük bir rol oynadı. Polonya’nın bize saldırması durumunda savaş arkadaşları defalarca bana ne yapacağımı sordu. Bu tür bir saldırıyı tamamen soru dışı bıraktığımı, Polonyalıların tehlikesinin, iki halkın birbirinden sonsuz korku içinde kalması için ilgili savaşçıların sürekli olarak duvara boyadığı resimlerden biri olduğunu söyledim. Ayrıca Polonyalılar Doğu Prusya ve Pomeranya'yı istila etseler bile, genel grevin her kanlı savaştan daha iyi bir itici olacağını iddia ettim.
Elbette tüm yasal basın bana saldırdı. Ama onları kendi silahlarıyla yenebildim. Siz kendiniz ara sıra Fransızların Ruhr işgalini yüksek tonlarda pasif direniş aracı olarak övdünüz. O zaman başarısız olması, kendi başına araçlardan değil, aktif direnişe gizlice müdahale ederek onu tahrif ettiğimiz gerçeğinden kaynaklanıyordu. Ancak genel grevin iyiliğinin savaşı önlemenin bir yolu olduğuna inanmayanlara bile, bugün her yerel savaşın otomatik olarak bir Avrupa savaşını tetikleyeceğini ve böyle bir savaşın Avrupa kültürünün ve ekonomisinin sonu olacağını söylüyorum. Ama kesinlikle kötü ve belki de iyi bir itici arasında seçim yapmak zorunda kalırsam, tüm umutlarımı yerine getirmeme riskine rağmen ikincisini seçerim. [...]
Belki fazla iyimserim, ama gerçekten bu şekilde tanınan bir saldırganın bugün tüm dünyanın ona karşı çıkacağına inanıyorum. Bir dünya vicdanına inanıyorum, ancak muhaliflerime bu vicdanın yararlılık mülahazalarıyla güçlü bir şekilde serpiştirildiğini kabul etmek istiyorum. Saldırganı, saldırıya uğrayanın pasif direnişinden daha iyi bir şekilde tüm dünya için görünür kılmanın daha iyi bir yolu yoktur. Kanuna büyük ölçüde aykırı olan Belçika'ya girişimiz, aslında dünyanın vicdanını uyandırdı. Eylemlerinin ahlaki yönünü şiddete kıyasla küçümsemeleri, tüm militaristlerin ve milliyetçilerin temel hatasıdır. [...]
1929, 3 · Paul von Schoenaich
Hayatta kendini iddia edemediğini hissettiğinde, kendini idealist olarak görmeye başlar.
1932, 3 · Hermann Mauthe