VATIKAN ŞEHRİ — Vatikan’ın genişleyen mali davası, savcılar Vatikan’ı on milyonlarca avroya mal etmekle suçlanan 10 zanlının ilk sorgusunu yürütürken, henüz herhangi bir mahkumiyet veya yeni duman tabancası üretmemiş olabilir.
Ancak şimdiye kadar tanıklıklar, bir Dan Brown gerilim filmine veya bir Shakespeare trajikomedisine layık bir karakter kadrosuyla Vatikan’ın nasıl işlediğine dair pek çok içgörü sağladı. Son duruşmalar, casusluk kullanan, doğrulanmamış niteliklere sahip yabancıların Apostolik Sarayı’na erişmesine izin veren ve birinin boynu tehlikede olana kadar papanın sorumluluğundan kurtulmak için yaygın bir mantraya güvenen bir kilise bürokrasisini gösterdi.
İşte Vatikan’ın kirli çamaşırlarının bu olağandışı yayınında şimdiye kadar ortaya çıkan bazı açıklamalar:
DENEME NE KONUSUNDA?
Soruşturma, eyalet sekreteryasının Londra’daki bir mülke yaptığı 350 milyon avroluk (370 milyon dolar) yatırımla ilgiliydi; bu öyle bir fiyaskoydu ki, Vatikan bu yıl binayı 200 milyon avrodan (210 milyon dolar) fazla bir kümülatif zararla sattı. .
Savcılar, İtalyan simsarları, Vatikan’ın uzun zamandır para yöneticisi olan Vatikan yetkililerini Vatikan’ı on milyonlarca ücret ve komisyondan dolandırmak ve nihayet Londra binasının kontrolünü ele geçirmek için 15 milyon avroyu (yaklaşık 16 milyon dolar) gasp etmekle suçladılar.
Papa Francis, iddia edilen mali uygunsuzlukları çökertme konusundaki istekliliğini göstermek için bir dava istedi. Bununla birlikte, üç yıl sonra, soruşturma, Francis’in kendi kararlarından bazılarına ve Vatikan monsenyörlerinin çok az dış gözetim veya uzmanlıkla 600 milyon avroluk (630 milyon dolar) bir varlık portföyünü nasıl yönettikleri konusunda istenmeyen bir bakış açısı getirdi.
TANJANLAR HAKKINDA?
Orijinal soruşturma, bir zamanlar güçlü bir kardinal olan Angelo Becciu’nun, kardeşi tarafından yönetilen bir Sardunya yardım kuruluşuna Vatikan’dan 125.000 avro (130.000 $) bağışladığı için zimmete para geçirmekle suçlandığı bir soruşturma da dahil olmak üzere teğetleri ortaya çıkardı.
Becciu’nun El Kaide militanları tarafından rehin tutulan Kolombiyalı bir rahibeyi kurtarmak için ödeme olarak tasarladığı 575.000 avroyu (600.000 doların üzerinde) zimmetine geçirmekle suçlanan bir güvenlik analisti olan Cecilia Marogna da onunla bağlantılı. Her ikisi de diğer sanıklar gibi haksızlığı inkar ediyor.
Casuslar, her yerde casuslar
Marogna’nın geçen hafta ilk kez detaylandırılan hikayesi, doğrulanırsa Vatikan diplomasisinin hikayeli tarihinde başlı başına bir bölüm olacak dikkate değer bir hikaye.
O ve Becciu, 2015 yılında güvenlik endişeleri hakkında Becciu’ya yazdığı bir e-postaya dayanarak Apostolik Sarayı’na giriş kazandığını söylüyorlar. Jeopolitik anlayışına ve İtalyan istihbaratıyla açık bağlantılarına dayanarak, o zamanlar devlet sekreterliğinde 2 numaralı olan Becciu’nun danışmanı oldu.
Açıklamasına göre Marogna, kutsal emanetlerin iadesini isteyen Rus elçilerinden Katalonya’nın ayrılıkçı liderinin Vatikan ile bir iletişim kanalı kurma çabalarına kadar her şey için Becciu’ya giden bir kanal haline geldi.
Becciu, Kolombiyalı bir rahibenin Mali’de kaçırılmasının ardından 2017’de Marogna’ya başvurduğunu ifade etti ve Marogna, bir İngiliz istihbarat firmasının onu kurtarmaya yardım edebileceğini öne sürdü. Becciu, Francis’in operasyon için 1 milyon avroya kadar harcamayı onayladığını ve bunun Vatikan’ın kendi istihbarat şefinden bile gizli tutulmasında ısrar ettiğini ifade etti.
Hikaye, Becciu’nun papanın onayıyla bir İtalyan serbest çalışanını kullanarak paralel bir Vatikan istihbarat operasyonu oluşturduğunu ileri sürüyor.
Vatikan’ın egemen bir devlet olarak statüsü hakkında soru soran tek casusluk örneği değil: Becciu geçen hafta Francis’in Vatikan’ın ilk baş denetçisinin görevden alınması emrini kendisinin verdiğini, çünkü Vatikan hiyerarşisini gözetlemesi için harici bir firma tuttuğunu söyledi. yaptığından şüpheleniyordu.
Daha önceki ifadede, bir Vatikan yetkilisi savcılara, Becciu’nun yerini alan Başpiskopos Edgar Peña Parra’nın, yine Vatikan’ın kendi jandarmalarını atlayarak, İtalyan gizli servisinin üyelerini, ofisinde böcek olup olmadığını temizlemek için Papalık’a getirdiğini söyledi.
MONSIGNOR PERLASCA BİR KAMEO GÖRÜNÜMÜ YAPIYOR
Duruşmadaki hiçbir rakam, Vatikan’ın 600 milyon avro (yaklaşık 630 milyon dolar) tahmini varlığa sahip bir egemen servet fonu eşdeğerinden sorumlu olan, devlet sekreteryasında baş iç para yöneticisi olan Monsenyör Alberto Perlasca kadar ilgi çekici değil.
Belirli yatırımları öneren veya bunlara karşı tavsiyede bulunan Perlasca’ydı ve 2018’in sonlarında İtalyan broker Gianluigi Torzi’ye Londra mülkünün operasyonel kontrolünü veren sözleşmeleri imzalayan da oydu. Torzi’ye yönelik şantaj suçlamasının temeli, savcıların, bu kontrolü ele geçirmek için Vatikan’dan hızlı bir şekilde vazgeçtiği ve ancak 15 milyon avro (yaklaşık 16 milyon dolar) ödendikten sonra vazgeçtiği yönündeki iddialarına dayanıyor.
Perlasca ilk başta davanın baş şüphelisiydi. Ancak Nisan 2020’deki ilk sorgusunun ardından Perlasca avukatını kovdu, hikayesini değiştirdi ve savcılarla işbirliğine başladı.
Perlasca, soruşturma altındaki tüm anlaşmalara dahil olmasına rağmen, iddianameden kaçtı. Geçen hafta mahkeme, davaya yaralı olarak katılmasına izin vererek, muhtemelen sivil zararlarını telafi etmesini sağladı.
Mahkeme başkanı Giupseppe Pignatone onu sivil parti olarak kabul ettikten saatler sonra, Perlasca mahkemeye haber vermeden geldi, halka açık galerinin ön sıralarına oturdu ve “Hareket etmiyorum” dedi.
Savcı Alessandro Diddi hemen itiraz etti ve Pignatone ona gitmesini emretti, o da yaptı.
BÜTÜN MALİYETLERDE PAPA’YI YARDIMCI OLUN
Sanıkların çoğu, Vatikan’ın Torzi’ye Londra mülkünü almak veya ona ödeme yapmak için dava açıp açmamaya karar vermesi gereken kritik an da dahil olmak üzere, önemli kavşaklarda Francis’in yalnızca konulardan haberdar edilmediğini, aynı zamanda bunları onayladığını ifade etti. kapalı.
Birkaç tanık ve sanık, Francis’in “sayfayı çevirmek” ve bir anlaşma müzakere etmek istediğini söyledi. Savcılar, Francis’in esasen kendi astları tarafından aldatıldığını ve daha sonra Francis’ten, savunmanın şüphelilerin yasal garantilerini ve temel insan haklarını ihlal ettiğini söylediği şekillerde soruşturma yapmaları için onlara açık yetki veren dört gizli yürütme kararnamesi aldıklarını söylüyorlar.
Ancak Papa’yı suçlamak olağandışı bir gelişmeye işaret ediyor, çünkü Vatikan kültürü genellikle yanlış giden herhangi bir şey için papanın sorumluluğunu üstlenmeyi hedefliyor.
Becciu, tanıklığı sırasında bu geleneği Latince “In odiosis non faceat nomen pontificis” ibaresine başvurarak açıkladı.
Becciu, Papa’nın mali kararları neden yazılı değil de sözlü olarak onayladığına ilişkin bir soruya yanıt verdi.
“Ben eski okuldanım… Papayı korumaya çalıştığınız, onu dünyevi meselelere çok fazla dahil etmeden ahlaki otoritesini korumaya çalıştığınız yer. Bu onu bilgilendirmemek değil, bazı kararların sorumluluğunu ona vermemek anlamına geliyor” dedi.
Becciu, Francis onu kendi savunmasında tanıklık edebilmesi için onu papalık sırrından kurtarana kadar buna devam etti. Becciu daha sonra Francis’in Kolombiyalı rahibe kurtuluş operasyonuna izin verdiğini ve genel denetçinin istifasını emrettiğini açıkladı.
Hafta, Perlasca’nın milletvekillerinden biri olan Fabrizio Tirabassi’nin yatırım kararlarının nasıl alındığını ve Londra emlak anlaşmasının kökenlerini açıkladığı ifadesi ile sona erdi. Avukatları, Tirabassi’nin ifadesinin anlaşmada suç olmadığını kanıtladığını söyledi.
Avukatlar, “Bu hikayenin tek gizemi, Vatikan hiyerarşilerinin bir anlaşmayla sonuçlandırmak istediği bir konu hakkında birinin neden yargılanmak istediğidir” dedi.
Telif hakkı © 2022 The Washington Times, LLC.
Kaynak : https://www.washingtontimes.com/news/2022/may/22/vatican-airs-dirty-laundry-in-trial-over-london-pr/?utm_source=RSS_Feed&utm_medium=RSS