II. Dünya Savaşı başladığı anda, Brezilya tarafsızlığını ilan etmeyi seçti. Birçok Latin Amerika ülkesi ve Brezilya aralarında bir istisna değildi, o zamana kadar Nazi Almanyası ve faşist İtalya ile özel bir ilişki vardı. Latin Amerika'nın diktatörleri Fuhrer ve Duce, anti-komünizmi, otoriter devletlerini yönetme modeli tarafından etkilendiler. Ayrıca, Latin Amerika ülkeleri ile Almanya arasında ekonomik bağlar gelişti. Aynı Brezilya'da, büyük bir siyasi etkiye sahip olan çok sayıda İtalyan ve Alman diasporası yaşadı. Bununla birlikte, Almanya'dan daha güçlü bir şekilde Brezilya, ülkenin ana ticaret ortağı olan Amerika Birleşik Devletleri ile ilişkilendirildi. Bu nedenle, Brezilya’nın Başkanı Getulio Vargas’ın Eylül ayındaki 26’inin 1940’i, Almanya’nın ABD’ye karşı saldırganlık göstermesi durumunda Brezilya’nın Amerikan tarafını alacağını duyurdu.
Bu arada, Amerikan liderliği Vargas'a baskı yapmaya devam etti ve sonunda 1942 Ocak ayında Brezilya Eksen ülkeleriyle diplomatik ilişkilere başladı. Bununla birlikte, Başkan Vargas, daha somut düşünceler kadar ideolojik olarak da yönlendirilmemiştir. Savaşa katılımın Brezilya’yı Nazi Almanya’nın yenilgisinden sonra sömürgelerin yeniden dağıtılmasına katılımı talep etmesine izin vereceğine inanıyordu. Hepsinden önemlisi, Brezilya, Birleşik Devletler ile birlikte işgal ettiği Hollanda Guyanası ile ilgilendi. Başkan Vargas'ın bir görevi daha vardı - Brezilya'nın Amerika Birleşik Devletleri tarafındaki savaşa katılımının, ülkeye sanayileşme ve daha fazla ekonomik gelişme sağlama ve silahlı kuvvetleri güçlendirme konusunda Amerikan yardımı sağlayacağını umuyordu. ABD'ye olan sadakatini gösteren Vargas, Brezilya'daki İtalyan ve Alman diasporalarının pozisyonlarına bir saldırı bile başlattı.
22 Ağustos 1942 Brezilya, Axis ülkelerine savaş ilan etti ve Ocak ayında 28 1943, ABD Başkanı Franklin Delano Roosevelt ve Brezilya Cumhurbaşkanı Getulio Vargas'ın toplantıları Brezilya'nın Natal şehrinde gerçekleşti. Bu toplantıda Getulio Vargas, Brezilya ordusunu, Franklin Roosevelt'in kabul ettiği Avrupa'daki düşmanlıklara dahil etmeyi önerdi. Ayrıca, Brezilya ordusunun ve Amerikan ordusunun Avrupa'daki düşmanlıklara ortak katılımının, ABD'nin Brezilya askeri çevreleri üzerindeki etkisini güçlendireceğini gayet iyi biliyordu.
Brezilya ordusunun komutası, cepheye gönderilecek toplam 100 bin kişiyle üç ila dört bölüm oluşturmayı planladı, ancak kısa süre içinde silah ve ulaşım güçlüklerinden personel bölümleriyle ilgili zorluklara kadar bir dizi ciddi sorunla karşı karşıya kaldı. Sonuç olarak Vargas, 25 bin kişilik bir piyade bölümünün kurulmasına karar verdi. Buna ek olarak, sefer gücü de dahil havacılık Tayfa. Brezilya Seferi Kolordu, Brezilya Savaş Bakanı Mareşal Eurico Gaspar Dutra (1883-1974) tarafından yönetildi. Kolordu oluşumu önemli ölçüde ertelendi, bu yüzden Brezilya'da doğdu - “Aksine, yılan BEC'in öne çıkmasından daha çok pipoyu içecek” (liman. Mais fácil à à cobra um cachimbo fumar, bir FEB (para bir Frente) ambar). Bununla birlikte, Haziran ayında, 1944’ta Avrupa’ya birlikler gönderilmeye başlandı.
Müttefik kuvvetlerin emri, o zaman Nazi birlikleriyle en sert savaşların yapıldığı İtalya'daki Brezilya birimlerini kullanmaya karar verdi. 30 Haziran 1944, ilk BEC takımı Napoli'ye indi. Brezilya askerleri, İtalya'dan Fransa'nın güneyine transfer edilen Amerikalıları ve Fransızları değiştirmek zorunda kaldı. Brezilya Seferi Kolordu'nun gerçek emri, 1883'te 1968 Seferi Piyade Tümeninin komutanlığına atanan ve komuta sonra iki bölüm daha oluşturma planlarını bırakmak zorunda kalan General Juan Batista Mascarenhas de Moraes (1943-1) tarafından gerçekleştirildi. ve bütün kolordu bir bütün olarak, bu yazıdaki Mareşal Dutrou'nun yerini aldı. Keşif bölümünün komutanlığına atanmasından önce General Mascarenhas, São Paulo'daki Brezilya silahlı kuvvetlerinin 7-m askeri bölgesine komuta etti.
Birlikler savaşa girdikten sonra “Aksine, yılan bir boru içer, BEC öne çıkacak” demesiyle ilgili olmaktan çıktı. Ancak Brezilya askerleri, şerefine “Sigara Yılanları” lakabını aldı ve yılana pipo içen bir rozet takmaya başladı. Buna ek olarak, Brezilyalılar harçlarına "Snake Smokes" (liman. Bir kobra está fumando) sloganı yazdılar: Brezilya Seferi Piyade Tümeni, 4 ABD Ordusu'nun 5 Kolordu'nun bir parçası oldu ve İtalya'daki birçok önemli operasyona katıldı. Gotik hat üzerinde mücadele ve Kuzey İtalyan operasyonu dahil.
İtalya'daki düşmanlıkların en başından beri, Brezilya bölümü günlük hizmeti büyük ölçüde gölgede bırakan bir takım zorluklarla karşılaştı. Birincisi, Amerikan birliklerinin bir parçası olmak ve düzenli olarak Amerikan birimleriyle etkileşime girmek zorunda kalmak, Brezilyalı askerler ve memurlar, onlardan ne istendiğini anlamadılar veya anlamadılar. Özel görevliler ve görevlendirilmemiş memurlar hakkında konuşursak, yalnızca birkaç kolordu personeli İngilizce konuşabilirdi.
İkincisi, Brezilya ordusunun üniforması derhal Avrupa koşullarında kullanım için tamamen işe yaramazlığını gösterdi. Brezilya askerlerinin üniformaları o kadar inceydi ki, İtalyan ikliminde bile onlara hizmet etmek neredeyse imkansızdı. Özellikle kışı olmayan Brezilya yerlilerinin, Avrupa soğuklarına tamamen uygun olmadığını düşündüğünüzde. Apenninlerde, hava sıcaklığı bazen - 20'e düştü.
Buna ek olarak, dışa doğru Brezilya üniforması da Hitler Almanya'nın üniformasına çok benziyordu ki bu da büyük bir sorun teşkil ediyordu - Brezilyalılar “kendi başlarına” vurulmuş olabilirdi. Askerlerin ölümlerini müttefiklerin soğuk ve hatalı grevlerinden korumak için, Brezilya bölünmesine Amerikan üniformaları verildi. Amerikalılar Brezilya bölünmesini silahlandırdılar ve hatta gıda arzı için aldılar. Elbette, bu durum Brezilya askerlerini ve özellikle de memurları memnun edemedi, çünkü ulusal gururlarını sarstı. Bu arada, Brezilya birimini yöneten General Juan Batista Mascaryanas de Moraes tarafından hatırlandı.
Ancak daha da ciddi bir problem, Brezilya bölünmesi askerleri ve memurları arasında tam bir savaş deneyimi olmamıştı. Burada, Avrupa'da, gerçek bir ciddi ve modern bir savaş vardı ve Latin Amerika ordusunun kullanıldığı komşu ülkelerle isyancılara ya da sınır çatışmalarına karşı cezai işlemler yapılmamıştı. “Generallerden özel askerlere kadar kimse gerçek bir dövüşün ne olduğunu bilmiyordu. Savaşmayı öğrendik, zorlukların üstesinden gelmeyi öğrendik ”, savaştan yetmiş yıl sonra Brezilya bölümünün sıhhi tahliye biriminde görev yapan Julio du Valle. Brezilya’nın emektarının sözlerinden şüphe etmek için hiçbir sebep yok - Brezilyalılar aylar içinde nasıl savaşılacağını gerçekten öğrendiler ve çok iyi savaştılar.
Kasım 25’te 1944’ten Şubat 21’e 1945’e kadar süren Monte Castello savaşı, Brezilya keşif heyeti için bir dönüm noktası oldu. Bu uzun savaşta, Brezilyalı askerler Wehrmacht 232 grenadier bölümünü karşı karşıya kaldı. Belvedere-Castello'nun yakalanmasında rol alan Brezilyalı askerler, iyi bir şekilde mücadele edebileceklerini ve yetenekli olduklarını fark etti. Brezilya bölümünün başarılı operasyonları sayesinde, Müttefikler daha fazla ilerleme kaydetti. Bir sonraki BEC zaferi, Nisan ayındaki Montez 16 Muharebesi ve Nisan 29'teki 30-1945'teki Brezilyalı komutanlığı, Alman komutasının 148'unu ve birkaç İtalyan bölümünü teslim etmeyi kabul etti. 2 Mayıs 1945, Brezilya kuvvetleri, Liguria'daki birleşik Alman-İtalyan kuvvetlerini alt etmeyi ve Turin'i kurtarmayı başardı.
Brezilya gazileri, İtalya’da, Brezilya’nın kendisinde pek müreffeh olmayan bir yaşamla karşılaştırıldıklarında bile grevdeki nüfusun korkunç yoksulluklarından etkilendiklerini hatırlıyorlar. İtalyanlar Brezilya askerlerini kurtarıcı olarak algıladılar ve onlara çok sıcak davrandılar, Brezilyalıların Katolik olduğu gerçeği ile aralarında İtalyan kökenli birçok insan vardı. Brezilya Seferi Kolordu birlikleri sadece savaşlara katılmakla kalmadı, aynı zamanda Barga, Zokka, Castelnuovo, Monalto ve Monteze'de işgalci birlikler olarak da görev yaptı. İtalyanların, İtalyan topraklarında savaşan Brezilyalı askerlere karşı tutumu üzerine, İtalya'da Brezilya Seferi Kuvvetleri'nin asker ve subaylarının anısına yapılan bir dizi anıtın ifadesi var.
Brezilya deniz kuvvetlerinin savaşa katılımını hatırlamazsak, Brezilya’nın II. Dünya Savaşı'na katılım hikayesi eksik olurdu. Brezilya'dan önce filo Güney ve Orta Amerika ile Cebelitarık arasında seyir yapan gemileri Alman denizaltılarının saldırılarından korumak için görevler belirlendi. Toplamda, İkinci Dünya Savaşı sırasında Brezilya Donanması, Alman denizaltılarına Brezilya gemilerinin 574 saldırısı da dahil olmak üzere 66 operasyon gerçekleştirdi. Savaşta Brezilya üç savaş gemisi kaybetti.
Brezilya askerleri Turin'i kurtardıktan birkaç gün sonra Hitler'in Almanya'ya teslim oldu. Amerikan liderliği, Brezilya Seferi Kuvvetleri'nin Avrupa'da işgalci bir güç olarak kalması konusunda ısrar etti. Ancak, Cumhurbaşkanı Getulio Vargas, Amerikan tarafının bu teklifine katılmamıştır. Brezilya Seferi Kuvvetleri’nin birimleri anavatanlarına döndüklerinde dağıldılar. Bu arada, Brezilya'nın savaş sonrası dünyadaki rolünün ne olacağını bilen, o uzak 1945 yılında Avrupa'daki askeri birimlerini bıraktı. Brezilya’nın siyasi ağırlığının ve dünya siyasi süreçleri üzerindeki etkisinin bu durumda daha önemli olması muhtemeldir.
Zaten 1945’te, ilk “savaşçı” dernekleri - Brezilya Seferi Kuvvetleri’nin gazileri ülkede ortaya çıkmaya başladı. Afonso Albuquerque Lima da dahil olmak üzere Brezilya'nın birçok önde gelen siyasi, sosyal ve kültürel figürü, 1967-1969'teki Brezilya seferi ordusunda görev yaptı. tanınmış bir ekonomist ve bağımlılık teorisinin temsilcisi olan Brezilya İçişleri Bakanı olarak görev yapan, ülkenin gelecekteki başkanı Celso Furtadu, Humbert de Alencar Castelo Branco ve diğerleri. Brezilya Seferi Kuvvetleri Mareşal Eurico Dutra'nun yaratıcısı 1946-1951. Brezilya cumhurbaşkanı olarak görev yaptı ve General João Batista Mascarenhas de Moraes mareşal rütbesine yükseldi ve silahlı kuvvetlerin genelkurmay başkanlığını yaptı.
Brezilya'nın ülkemizde göreceli olarak az bilinen, İkinci Dünya Savaşı'na katılması, Brezilyalıların kendileri için yirminci yüzyılın en dikkat çekici ve en önemli olaylarından biriydi. II. Dünya Savaşı'nda Brezilya, 1889 askeri ve donanma personelini, bir 31 ticaret gemisini, bir 3 savaş gemisini ve bir 22 savaşçısını kaybetti. Ancak, ülke için olumlu sonuçlar doğdu. Birincisi, Avrupa’daki düşmanlıklara katılım, İtalya’nın kurtuluşu ve güçlü Hitler ordusuna karşı sayısız zafer, Brezilyalıların milli gururu için hala bir neden.
İkincisi, Avrupa'daki düşmanlık deneyimi, ülkenin silahlı kuvvetlerini modernize etmek için Brezilya askeri komutanlığı tarafından kullanıldı. İlk kez, Brezilyalı askeri personel gerçek bir modern savaşa katılma konusunda paha biçilmez bir deneyim kazandılar, Amerikan ordusunun örgütlenmesiyle mücadele sürecinde - ders kitapları aracılığıyla değil, savaşta tanıştılar. Brezilya silahlı kuvvetlerinin sayısı artarken, yeni savaş eğitimi standartları belirlenmiştir.
Bununla birlikte, Brezilya, İkinci Dünya Savaşı'nın sonucuyla "sömürge turtasının" arzu edilen payını almadı. Belki de bu yüzden, birkaç yıl sonra, önemli bir ortak ve ABD'nin müttefiki olan Brezilya, Kore yarımadasına asker göndermeyi reddetti. Öte yandan, Brezilya'nın İkinci Dünya Savaşı'na katılması, bunun için yeni bir askeri sanayi ortaya çıkması dahil, ülkenin sanayileşmesine gerçekten katkıda bulundu.