EDGARD, Los Angeles. (AP) — Güneydoğu Louisiana’da yaşayan ve çalışan kölelerin torunları Perşembe günü, Mississippi Nehri boyunca planlanan 400 milyon dolarlık tahıl asansörüne karşı yasal mücadelelerinin ilerlemesine izin veren önemli bir karar aldı, ancak projenin arkasındaki şirket muhtemelen itiraz edeceğini söyledi.
New Orleans ve Baton Rouge arasındaki terminali inşa etmeyi planlayan Greenfield Louisiana LLC, on yıllar önce endüstriyel kullanım için arazinin “yozlaşmış rezonansı” olarak adlandırdığı dava üzerine dava açan the Descendants Project tarafından açılan bir davayı reddetmesi için bir mahkemeyi zorluyordu. Greenfield farklı gerekçelerle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştu. Ancak Perşembe günkü duruşmada Yargıç J. Sterling Snowdy, tüm bu gerekçeleri reddedeceğini ve gerekçesini birkaç gün içinde daha ayrıntılı bir kararla açıklayacağını söyledi.
İki kız kardeş, Jo ve Joy Banner, the Descendants Projesini oluşturdular ve tahıl asansörüne karşı muhalefeti yönetiyorlardı. Onlar ve yaklaşık 30 taraftar daha sonra kutlamak için adliye binasının önünde toplandılar.
Joy Banner, ”İlerleyebildiğimiz için çok mutluyuz” dedi. “Bu büyük bir galibiyetti…. sürecimizde büyük bir adım.”
Karar, Descendants Projesinin tahıl asansörünü inşa etmeye çalışan şirketteki rakamları düşürmeye çalışmak gibi şeylerle ilerleyebileceği anlamına geliyor. Davaları aynı zamanda projenin çevresel riskleriyle ilgili soruları da gündeme getiriyor ve nesiller boyu yakınlarda duran evlere beklenen yakınlığına meydan okuyor.
Greenfield, Temmuz 2021’de St. John the Baptist Parish’teki Mississippi Nehri’nin doğu kıyısında araziyi satın aldı ve yaklaşık 400 milyon dolarlık projenin 100’den fazla iş sağlayan bir yükleme terminali ve 54 silo içereceğini söyledi. Terminalin gideceği yemyeşil alanlar, Mississippi Nehri’ni izinde tutan büyük bir kaldırıma çarpıyordu.
Greenfield’ı temsil eden avukat Louis E. Buatt, duruşmadan sonraki bir röportajda, şirket yetkililerinin önümüzdeki günlerde yayınlandığında hakimin yazılı kararını gözden geçireceğini ve daha sonra 5. Temyiz Mahkemesi’nin kararını gözden geçirmesini isteyeceğini söyledi.
Buatt, yargıcın, şirketin davayı tamamen reddettiği yönündeki üç argümanını reddetmesine rağmen, yargıcın, sınırlamalar heykelinin çoktan tükendiği iddiasının ileriye dönük bir hakka sahip olabileceğini belirttiğini söyledi. Projenin inşa edileceği ve davada da adı geçen cemaatin bir temsilcisi, cemaatin bekleyen davalar hakkında yorum yapamayacağını söyledi.
Descendants Projesi, tahıl asansörünün yerleştirilmesiyle mücadele ediyor ve yaşadıkları yakındaki Wallace kasabasındaki bazı evlerin projeden sadece 260 feet (80 metreden az) uzakta olacağını söylüyor. dava, “neredeyse Özgürlük Heykeli kadar uzun bir konveyör yapısı.”
Dava ayrıca, tesisten gelen tozun Wallace’ın ağırlıklı olarak Siyah sakinleri için sağlık tehlikesi oluşturması ve tahıl terminalinin olası köle mezar alanlarını rahatsız edip etmeyeceği gibi çevresel tehlikelerle ilgili soruları da gündeme getiriyor. Terminal aynı zamanda köleliğin tarihini belgeleyen ve önemli bir turizm merkezi haline gelen Whitney Plantasyonundan da uzak olmayacaktı.
Şirket, tahıl asansörünün temiz ve güvenli olacağını ve iş sağlayacağını söyledi.
Söz konusu olan, onlarca yıl önce yapılmış bir imar değişikliğidir. 1990 Yılında Formosa Plastik A.Ş.’nin sahaya suni ipek fabrikası kurmak istemesiyle bölgenin imar alanı değiştirildi. Ancak Formosa, 1992’de planlarını düşürdü ve arazinin yeniden kurulmasından altı yıl sonra, eski bir bölge başkanı Lester Millet Jr., arazi satışına aracılık etmeyi seçtiği kişiden 200.000 dolar gasp etmek de dahil olmak üzere suçlamalardan mahkum edildi.
Descendants Projesi, esasen endüstriyel imarın Millet’in yolsuzluğunun sonucu olduğunu ve atılması gerektiğini savundu. Parish ve Greenfield avukatları, Millet’in sürecin sadece bir parçası olduğunu ve parish konseyi’nin de rezonansı onayladığını savundu. Ayrıca, rezonansa meydan okumak için çok fazla zaman geçtiğini iddia ettiler.
Mississippi Nehri boyunca New Orleans’tan Baton Rouge’a kadar uzanan ve yerel olarak “nehir cemaatleri” olarak bilinen bölge, bir zamanlar nehirden mahsullerin — genellikle şeker kamışının — köle emeği ile yetiştirildiği ve hasat edildiği tarım arazilerine kadar uzanan tarlaların bulunduğu bölgeydi. Son yıllarda nehrin yukarısında ve aşağısında sanayi tesisleri inşa edilmiştir — bu, bölge ve orada yaşayan insanlar için sağlık tehlikesi olduğunu iddia eden çevre grupları tarafından eleştirilen bir gelişmedir.