Kariyerine, futbol bilgisine, yaptıklarına sonsuz saygım var Del Bosque'nin. Türkiye'ye geldiğinde en az Rijkaard kadar heycanlanmıştım. İspanya'nın başına geçince Aragones'in takımının aynı şekilde devam edeceğini düşümüştüm.
Grup maçlarında İspanya kazanıyor, ortada eksik birşey gözüküyordu. O harika futbol oynayan İspanya'nın eski teknik direktörü de Türkiye'de yerden yere vuruluyordu. Türkiye'den kovulan bir diğer adam ise Aragones'in takımının adeta kimyasını bozuyor. Kimyası bozulan takım grup maçlarında kazanıyor, kazanıyor, kazanıyor ama futbol eski tadında görünmüyordu.
Dünya kupasında da değişen birşey olmadı. İspanya yine kazanıyor, yine kazanıyor. Takımı sırtlayan oyuncu David Villa'ya adeta sen oynatma deyip sol kanatta görev veriliyor. Bi numarasını göremediğimiz Busquets'de bana göre turnuvanın en iyi orta 2-3 orta sahasından biri olan Cesc'e tercih ediliyordu. Formsuz Torres'te son maça kadar bankoydu.
Daha önce de yazılarımda belirtmiştim, bizim göremediğimiz neyi görüyor Bosque şu Busquets'de. Formsuz Torres'in yerine neden Llorente oynatılmıyor, David Silva neden yok, bu böyle sıralanır gider.
Almanya maçında oynanan oyun da diğer maçlardaki gibiydi. Ön plandaki oyuncular farklıydı sadece. Her maçta dümeni devralan Villa bu kez suskun, İniesta-Xavi ve savunmayı topalayan Puyol'a bakıyordu İspanya.
Del Bosque kariyeri, başarıları ne olursa olsun, bu turnuvada sınıfta kalmıştır gözümde. İspanya eğer finale kadar yükseldiyse bunun arkasında tamamiyle futbolcular vardır. ( Busquets hariç ).
Puyol... ne kadar övsek, alkışlasak yetmez... Del Bosque'yi bugün kurtaran isimdi desek yeridir galiba...
Son bir maç kaldı... Ne diyelim...Hâla bekliyoruz, özlediğimiz İspanya'yı...