yakarışlarımı duy isterdim. duydun mu? hiç sanmıyorum. benimkileri değil, çocuklarınkini duysan da olurdu. onları duydun mu? bunu da sanmıyorum. insanlardan iyi insanlar üretemiyorsan, onları ehlileştiremiyorsan neden varsın sevgili tanrım?
beni bildiğinden mi yoksa yakarışlarımı kabul etmiyorsun? benim iki sözü birbirini tutmaz, sabah ak, akşam kara, öğleden sonra kırmızı, ne istediğinden habersiz biri olduğumu mu ima ediyorsun? sabit olmayı da senden öğrenecek değil miyim? beni neden yalnız bırakıyorsun?
sevdiğimi bilirsin.
Devamını oku