19 Haziran 2010 Cumartesi
Kitap adı: Masumiyet Müzesi
Yazar : Orhan Pamuk
Okuduğum çok sayıda Orhan Pamuk kitabı içinde dili en hafif olan kitabı bence.Kolay okunması haricinde beğenmedim.
Kitabın baş karakteri olan Kemal bey, zengin, yurtdışında eğitim görmüş ve nişanlanmak üzere olan bir gençtir. Müstakbel nişanlısının vitrinde beğendiği bir çantayı ona sürpriz yapmak için almaya gitmesiyle başlıyor kitaptaki hikaye.
O butikte gördüğü uzak akrabası Füsun'la aralarında başlayan ilişki, Sibel'le nişanlanmasının ardından karasevdaya dönüşüp, çok depresif bir ruh hali içinde devam ediyor.
Kitaptan alıntı yapmak istediğim bir kısım var sadece. Çok güzel bulduğum bir tespit;
"Aslında kimse, onu yaşarken hayatının en mutlu anını yaşadığını bilmez. Bazı insanlar kimi coşkulu anlarında hayatlarının o altın anını "şimdi" yaşadıklarını içtenlikle (ve sık sık) düşünebilir ya da söyleyebilirler belki,ama gene de ruhlarının bir yanıyla bu andan da güzelini, daha da mutlu olanını ileride yaşayacaklarına inanırlar. Çünkü özellikle gençliğinde, hiç kimse bundan sonra her şeyin daha kötü olacağını düşünerek hayatını sürdüremeyeceği gibi, insan eğer hayatının en mutlu anını yaşadığını hayal edebilecek kadar mutluysa, geleceğin de güzel olacağını düşünecek kadar iyimser olur."
Çoğu zaman beni sıkan ayrıntılarıyla hoşuma gitmedi.
Aslında kitap hakkında daha fazla yorum yapmayacaktım ama kitabın kapak resmini internette ararken, kitapta anlatılan müzenin gerçekte de kurulduğunu okudum.İlginç bir ayrıntı bence.
Chako