Almanca hakkında genel bilgi
Almanca Dil Özellikleri
Almanca, Almanca deutsch, Hint-Avrupa dil ailesinin Batı Germen öbeğine bağlı dil. Almanya ve Avusturya’nın resmî dili ve İsviçre’nin dört resmî dilinden biridir. İngilizce, Frizce ve Hollanda dili ile aynı dil öbeğinden olan Almanca, Yüksek Almanca ve Aşağı Almancaya ayrılır. Güneydeki dağlık bölgelerin dili olan Yüksek Almanca resmî yazı dilidir.
Almanca lehçeleri
Yüksek Almanca (Hochdeutsch). Standart bir edebiyat dilinin bulunmadığı bazı lehçelerden oluşan Eski Yüksek Almanca, Almanya’nın güneyindeki dağlık bölgelerde y. 1100’e değin konuşuldu. Orta Yüksek Almanca döneminde (1100’den sonra), Almancanın konuşulduğu alanların en güneyindeki bölgede kullanılan Yukarı Almanca lehçelerine (Alemanik ve Bavyera lehçesi) dayanan bir standart dil oluşmaya başladı. Orta Yüksek Almanca, aralarında 13. yüzyıl başlarında yazılan Nibelungenlied destanı da olmak üzere geniş bir edebiyatın dili oldu. Modern standart Yüksek Almanca, Orta Yüksek Almanca lehçelerinden doğmuştur ve Almanya’nın orta ve güneyindeki dağlık bölgelerle, Avusturya ve İsviçre’de konuşulur; Aşağı Almanca konuşulan bölgelerde de yönetim ve edebiyat dili olarak kutlanılır. Çince, İngilizce, Hintçe-Urduca, İspanyolca ve Rusçadan sonra dünyada en çok konuşulan altıncı dildir. Yüksek Almanca, tam benzeri olmasa da, 16. yüzyılda Martin Luther’in Kitabı Mukaddes çevirisinde kullandığı Orta Almanca lehçesine dayanır. Modern Yüksek Almancanın konuşulduğu alanlarda, Orta Almanca ve Yukarı Almanca lehçe öbekleri farklılaşmıştır. Yukarı Almanca öbeği içinde Avusturya-Bavyera, Alemanik (İsviçre Almancası) ve Yüksek Franken lehçeleri yer alır. Aşağı Almanca (Niederdeutsch ya da Plattdeutsch). Hiçbir modern standart edebiyat dili bulunmayan Aşağı Almanca, Almanya’nın kuzeyindeki ovalık bölgelerin konuşma dilidir. Hansa Birliği’ne dahil bölgelerde konuşulan Eski Saksonya dili ve Orta Aşağı Almancadan doğmuştur. Bu dil, İskandinav dillerine birçok sözcük vermiş, ama Hansa Birliği’nin dağılmasıyla etkinliğini yitirmiştir.
Almanya’nın kuzeyinde hâlâ birçok Aşağı Almanca lehçesi konuşulmasına ve bu lehçelerle bazı edebiyat yapıtları yazılmış olmasına karşın, Aşağı Almancanın standart bir edebiyat ve yönetim dili yoktur. Yüksek ve Aşağı Almanca arasındaki temel ayrım, özellikle ünsüzlerde olmak üzere, ses sistemindedir. Bükünlü bir dil olan Almanca’da ad, adıl ve sıfatlar için dört durum (yalın durum, belirtme durumu, tamlayan durum, yönelme durumu); üç cins (eril, dişil, yansız); “güçlü” ve “zayıf” eylemler vardır.
Öteki önemli lehçeler. Germen dillerinin konuşulduğu alanların güneybatısında gelişen Alemanik lehçeleri, ses sistemi ve dilbilgisi bakımından standart Yüksek Almancadan oldukça farklıdır. Bu lehçeler İsviçre, Avusturya’nın batısı, Schwaben, Liechtenstein ve Fransa’nın Alsace bölgesinde konuşulur. Aşkenazilerin (ataları ortaçağda Almanya’da yaşamış olan Yahudiler) dili olan Yiddiş de Yüksek Almancadan doğmuştur. Almanca hakkında genel bilgiler verdik.