Mimari akustik, yüzyıllarca bir kara büyü ya da belki de daha cömertçe söylenirse, esrarlı bir bilim olarak tanımlanmıştır. Bu bilim tamamen bir sanat olmasa da, binanın işlevsel olduğu kadar güzel olmasına da yol açar. Bununla birlikte, sanat yapmak için, öncelikle bir çömlekçinin kili ya da bir ressamın yağlarını öğrenmesi gerektiği gibi, faydalı bir yaratıcılık oluşmadan önce, zanaat bilimine hakim olunmalıdır.
Bu bilimdeki araştırmalar, Sabine’in 20. yüzyılın başında yaptığı çalışmalardan önce yok denecek kadar azdı.
Paris Operası'nın tasarımcısı Jean Louis Charles Garnier (1825-1898), o sıradaki hayal kırıklığını şu şekilde dile getirmişti.
“Bu garip bilimde (akustik) ustalaşmak için çok acı çektim . . . mamafih hiçbir yerde bana rehberlik edecek müspet bir kural bulamadım; aksine, birbiriyle çelişen ifadeler. . . Hiçbir prensibi kabul etmediğimi açıklamalıyım, planım hiçbir teoriye dayanmıyordu; başarı ya da başarısızlığı şansa bırakmıştım....tıpkı yükselen bir balonun iplerine tutunmuş gözleri kapalı bir akrobat gibi ”(Garnier, 1880).
Sinema, tiyatro, opera gibi salonlarda sesin istendiği gibi yayılmasını kontrol altına almaktır.
Salonlarda doğal akustiğin sağlanması konusunda gerekli detaylar için tıklayınız.
Duvar ve tavanlarda çınlama ve yansımayı engellemek için özel kaplamalar kullanılmaktadır.
Salon akustiğinin en iyi şekilde tasarlanması için özel bilgisayar programları kullanılarak en uygun çözüm üretilmektedir.