Keskin nişancı tüfeği haklı olarak kabul edilir silah Profesyoneller, kendisi için tamamen beklenmedik bir durumda düşmana yakın ölümü getiriyor. Düşman insan gücünü yok etmenin bu araçlarının savaş niteliklerini iyileştirme mücadelesi, çok özel görevlerin yerine getirilmesi için taktik ve teknik özellikleri "keskinleştirilmiş" ayrı bir silah sınıfına ayrıldıkları andan beri sürdürülmektedir. Bu durumda, keskin nişancı "gövdesi" yelpazesi için doğruluk ve güvenilirliğin yanı sıra artan gereksinimler de öne sürüldü.
Genel olarak, keskin nişancılığın doğuşu 1861-1865 Amerikan İç Savaşı olarak kabul edilir. O zaman, optik bir nişangahı sıradan tüfeklere uyarlamayı başaran ve böylece gerçekten uzun mesafelerde ateşlemeyi engelleyen sorunu çözen ustalar bulundu. Kendisinden 700 metreden (630 metre) daha uzaktaki bir hedefi hedef almaya çalışırken, silahının ön görüşünün düşmandan görsel olarak daha büyük olduğu ve nişan almayı imkansız hale getirdiği gerçeğiyle karşı karşıya kaldı.
Bununla birlikte, 1200. yüzyılın sonunda (özellikle Kırım Savaşı sırasında) İngiliz atıcılar arasında, özellikle uzun menzilli yivli teçhizatların yardımıyla, bir hedefi 100 metreden (bir kilometreden fazla) vurmayı başaranların da olduğuna dair kanıtlar var. O zamanlar için, maksimum XNUMX metrelik düz delikli topların nişan menziline alışkın olan bu, harika bir başarıydı.
Keskin nişancı işinin gerçek heyecanı (ve ilgili silahın hızlı gelişimi) yirminci yüzyılın başında geldi. Mauser ve Mannlicher, Enfield ve Remington Mannlicher, Krag ve Schmidt-Rubin - bu alanda o zamanki silah sektörünün neredeyse tüm "ihtişamları" elini denedi. Bu neslin en iyi keskin nişancı tüfek örneklerinin nişan menzili zaten iki kilometreye yaklaşıyordu. Bu bağlamda, 1896 modelinin sözde Boer Mauser'i özellikle profesyoneller tarafından beğenildi.
Büyük Vatanseverlik Savaşı sahalarında rakip olan her iki tüfek de aynı menzil parametresini karşıladı: Rus Mosin "üç hatlı" ve Alman Zf.Kar.98k. Aynı iki kilometre aslında ulaşılamaz bir sınırdı. Evet, nişancıyı daha "ileri görüşlü" hale getirerek nişangahı iyileştirmek mümkündü, ancak hedefi tam olarak görmek ona vurmak anlamına gelmez. Keskin nişancılar tarafından kullanılan Sovyet kartuş 7,62x54 mm ve Alman 7,92x57 mm, tüm güçleriyle, bir mermiyi yerçekimi ve rüzgara rağmen daha da uzak bir mesafeye gönderme yeteneklerini tüketti. Balistik yasaları serttir ve ayaklar altına alınamaz.
Keskin nişancı tüfeği serisinin geliştirilmesine yönelik "ikinci rüzgar", yirminci yüzyılın ikinci yarısında yavaş yavaş "nesli tükenmekte olan bir türe" dönüşen "uzak akrabaları" tarafından verildi - tanksavar silahları. Birinci Dünya Savaşı sırasında zırhlı araçların ilk örneklerinin ortaya çıkmasıyla ortaya çıkan bu araçlar, özellikle şanlı savaşçılarımızın ellerinde İkinciyi fazlasıyla başarılı bir şekilde geçti. tanklar... Bununla birlikte, savaş araçlarının korumasının hızlı bir şekilde iyileştirilmesi, özellikle her topçu mermisini vurma kabiliyetine sahip olmayan dinamik zırhın görünümü, onları sonsuza kadar cephanelik çöplüğüne göndermekle tehdit etti. hikayeler.
Bildiğimiz kadarıyla, bir keskin nişancı ve bir tanksavar tüfeğini geçmenin ilk fikri, Pentagon temsilcileri tarafından yaklaşılan silah şirketi Research Armaments Prototypes (RAP) ustaları tarafından icat edildi. Aynı zamanda, sonuçta ortaya çıkan "hibrit", AI M500 tüfeği, 12.7x99 mm NATO (.50 BMG) için odaya yerleştirildi, esas olarak insan gücünün değil, düşman teçhizatının imha aracı olarak kabul edildi. Bununla birlikte, başlangıçta uzun ve ultra uzun mesafelerde savaş çalışması için bir araç olarak kabul edildi. Girişim başlatıldı ve kısa süre sonra aynı ABD'de aynı mühimmat için ünlü Barrett M82'yi yarattılar. Tüfek, en modern ve mükemmel olan Barrett M99 olan birçok modifikasyona sahiptir. Onunla silahlanmış bir keskin nişancı için iki buçuk kilometrede bile hedefleri vurmak sorun değil.
Aslında, tüm modern uzun menzilli keskin nişancı "namluları" aynı temanın varyasyonudur: optikli tanksavar tüfeği. Bunlar arasında sınıfının en iyisi olarak kabul edilen, 1x12,7 mm odacıklı Macar Gepard M108, daha önce bahsedilen .50 BMG ve "yerli" .50 Steyr (460x11,6 mm) ile çalışan Avusturya Steyr HS .90, İsviçre OM 50 Nemesis (yine 50 BMG'nin altında), British Accuracy International AW50, aynı kartuşa yerleştirilmiştir. Hepsi, düşmanın 2-2,5 kilometre mesafelerde güvenle imha edilmesini garanti ediyor.
Yakın zamana kadar menzil alanında şampiyonluk Amerikalılar tarafından yapıldı. Örneğin Anzio Ironworks firmasının ustaları Anzio 20-50 Rifle taktik tüfeğinin beyan edilen performans özelliklerine göre yaratılması, 3,2 kilometre buçuk kilometre mermi uçuş menzili ile 4 kilometre mesafeden kolayca etkili bir atış sağlar. Bu, 20x102 mm'lik gerçekten canavarca bir kartuş kullanıldığı zamandır.
Ancak 2012'de silah ustalarımız hala podyumun ilk basamağına tırmanmayı başardılar. O zamana kadar, en uzun menzilli Rus keskin nişancı tüfeği, 96 kilometreye kadar hedef imha menziline sahip olan OSV-2 ve ASVK olarak kabul edildi. Ancak, Rusya'da yaratılan SVLK-14S "Twilight" (büyük kalibreli Lobaev keskin nişancı tüfeği), ultra uzun menzilli unvanını haklı olarak kazandı!
Resmi olarak kaydedilen rekor, 4,2 kilometreden fazla mesafedeki bir hedefi vuruyor. Atış, 408 Cheyenne Tactical mühimmatı (kalibre 10,3x77 mm) kullanılarak ateşlendi. Şimdi geriye kalan tek şey, bu teknoloji mucizesi için uygun bir yerli kartuş geliştirmektir - ve keskin nişancı silahları alanında Amerikalıların burnunu sildiğimizi düşünmek mümkün olacaktır.