Yayınlanan makale ortak yazarları Nikkei Asya İnceleme.
1971'de kamuoyu hatırlatıcılarına göre Başkan Richard Nixon ve Henry Kissinger “parlak bir hamle” yaptılar: Çin'in SSCB'ye karşı destek bulma arzusundan yararlandılar. O andan itibaren başladıtarihi Çin'in keşfi ”. Bu satranç hamlesi, üstte ABD ve altta iki mutsuz komünist rejimle stratejik bir üçgen oluşturdu.
Ancak şimdi her şey değişti: ABD ile Rusya Federasyonu arasında gerginlikler yaşandı ve Çin-Rusya ilişkileri, geçen yarım yüzyılda her zamankinden daha yakın hale geldi ve Çinlilere ve Ruslara "dünya düzenini istedikleri gibi yeniden yapılandırma şansı verdi".
Yazarların söylediğine göre, bu Henry Kissinger için en kötü kabus. Görünüşe göre Moskova ile Washington arasındaki ilişkilerde krizi gözlemleyen ve bundan yararlanan Çin kazanacak.
Son iki “Pew” anketi bize Rusların% 79'inin Çin'e karşı olumlu bir tavrı olduğunu ve görüşülen Çinlilerin% 51'inin Rusya hakkında olumlu fikirleri olduğunu söylüyor.
Çin'in kollarında ABD'nin başlattığı Batı'nın yaptırımlarını zorladı. Tabii ki, Çin ile yakınlaşma Rusya'nın zayıfladığının farkına varması anlamına geliyor, ancak Moskova Pekin’in “küçük ortağı” olsa bile, enerji sektörünün uzun vadeli geleceği şimdi Asya'da inşa ediliyor. Analistler, Çin ile olan doğal gaz ve petrol anlaşmalarının neredeyse yarım trilyon dolarının "durgun" Rusya ekonomisini güçlendireceğini belirtti.
Buna karşılık Çin, ekonomik geleceğini inşa etmeye hazır olduğu değerli bir ortak aldı.
Bugün Çin ve Rusya, dünya siyasetini ortaklaşa etkiledi. Çin, kural olarak, Birleşmiş Milletler’de Rusya’yı izler; NATO’nun Libya’daki derslerini öğrenen Rusya’yla birlikte, Esad’a Suriye’deki yaptırımlara ilişkin kararı engelledi. Hem Çin hem de Rusya, otoriter iktidar konusundaki sempatilerini açıkça ortaya koyuyor.
Çin sayesinde, Rus Avrasya Birliği'ni genişletme çabaları sonunda ek ivme kazandıracak. Şangay İşbirliği Örgütü zaten Pakistan ve Hindistan ile dolduruldu. Orta Asya'daki PRC ve Rusya Federasyonu arasında da etkili bir etki alanı var: Moskova güvenliği sağlamada öncü bir rol oynayacak ve Pekin finansal yardım ve yatırım sağlayacak. Uzmanlara göre, yeni kalkınma bankası BRICS ve Asya Altyapısı Yatırım Bankası çabalarını birleştirecek. Bu kadar güçlü bir “Avrasya ivme”, Japonya’nın Orta Asya’daki bağlarını derinleştirme çabalarını zorlaştıracak.
Ancak Washington için Orta Asya ülkeleri ilgisini kaybetti. Şeyl Devrimi ve petrol piyasasındaki yeni oyuncular (Irak ve İran), Orta Asya ülkelerinin Batı menfaatlerine çekiciliğini azaltmıştır. Bugün, Batı'da yeteri kadar petrol var. Analistler, ana boru hatlarının devri sona erdiğini söylüyor.
Terörle Mücadele ilgisi de geçmişte kaldı. Afganistan'a yapılan silah sevkıyatı, ABD ve Orta Asya'daki müttefikleri için önem arz ediyordu. Şimdi bu önemden çok az şey kaldı. Ek olarak, anti-terörist mücadele, Amerikalıların kullanımı için izin istemedikleri için dronlar düzeyinde gerçekleştiriliyor.
Rusya ve Çin arasındaki yakınlaşma, küresel yönetişimin geleceği ve dünya düzeninin dinamikleri hakkında bir takım sorular ortaya koyuyor. En kötü durumda, ortak yazarlar, yeni bir iki kutuplu dünya düzeninin ortaya çıkabileceğini öne sürüyor: bir uçta - Çin, Rusya ve otoriter rejimlere sahip bir avuç Orta Asya devleti, diğer uçta - ABD, AB, Japonya ve Asya müttefikleri ve ortakları.
Yazarlar bu tür bir küresel birlikte yaşamayı “barış ve refah” için uygun bulmuyorlar.
Ancak, bazı ekonomik veriler dikkate alınmalıdır.
Rusya küresel ekonomiden “uzaklaşmaya” çalışırken, PRC ise küresel ekonomiye bahse giriyor. Çin’in iç gündeminde, ihracata yönelik ekonomiyi inovasyona dönüştürmeyi amaçlayan piyasa reformları yer alıyor. Ve işte bazı göstergeler: ABD, Japonya ve AB ile Çin ticaretinin hacmi 1,4 trilyon olarak gerçekleşti. 2014 yılında $. Aynı dönemde, Rusya ile olan ticareti sadece 100 milyar doları buldu.
Rus “petrol devleti” uzmanları yazıyor, yavaş ama istikrarlı bir şekilde çöküyor; Buna karşın, Çin yükseliyor. Ve Pekin'de, “büyük bir güç” hakkında konuşmaları sebepsiz değildir.
Bu devin yanında Rusya, 100 milyonlarca Çin'in sınırın yakınında yaşadığı Uzak Doğu'sunda “garip” hissediyor. Tüm 7 milyonlarca sınırının diğer tarafında Rusça.
Çin “bölgesel atılganlığı” sergiliyor. Analistler, Çin'in Ming hanedanlığının, Moskova'nın 17. yüzyılda bu bölgeleri işgal etmesinden önce bile Rus Uzak Doğu'nun çoğunluğunu talep ettiğini hatırlatıyor.
Rusya, yalnızca umut edebilir, uzmanlar, denizcilerin Çin’in Japonya ve ABD’nin Asya müttefikleri ile olan anlaşmazlığının daha gergin olacağını söylüyor. Bu, Çin'i Rusya'nın kollarına "atacak".
Birleşik Devletler’in dünyayı en azından “Kissinger stratejik üçgeni” gibi bir şeye geri getirmesi mümkün mü?
Matthew Burrows ve Robert Manning, küresel politik vektörün ABD'nin küresel rolüne bağlı olduğuna inanıyor.
Washington'ın rolü büyük ölçüde dünyanın dönüşüne ya da yeni iki kutupluluğa ya da tek taraflı olarak uluslararası ilişkileri yönetebilecek böyle bir devletin olmadığı daha açık bir uluslararası düzene doğru daha fazla harekete bağlı olacaktır.
İkinci fırsatı kurtarmak için, Amerika Birleşik Devletleri (ve Japonya) da büyük esneklik ve pragmatik gerçekçilik gerektiriyor. Washington tek kutuplu eğilimi terk etmeli. Birleşik Devletler şimdi eşitlikler arasında ilk olarak hareket etmeli.
Ancak, pratikte ne olur?
Kampanyalarındaki mevcut potansiyel başkan adayları, Rusya ve Çin’e yönelik söylemde kendilerini aşmaya çalışıyorlar. Washington’un değişen dünya düzenine adaptasyonu ve küresel gücün yeniden dağıtılması konusunda kesinlikle tartışma mümkün değil. Analistler, ABD'nin büyük stratejik değişimler hakkında düşünmek yerine küçük şeylere odaklandığını söylüyor.
Ortak yazarlarla, L. Colucci, köşe yazarı "ABD Haberleri". Ona göre, Amerikan Devlet Başkanı Obama'nın politikası “büyük bir geri çekilme” ifadesiyle nitelendirilebilir.
Gazeteci, “Bunu tanımak kolay değil, ancak Rus diplomasisi Amerikalılardan daha yetenekli” diyor.
Rus diplomasisinin uluslararası arenadaki zaferleri aşağıdaki nedenlerden kaynaklanıyor: Moskova’nın dış politikası soğuk hesaplamaya dayanıyor; Rusya'nın yurtdışındaki ulusal çıkarları dikkate alınır; Rusya, uyması gereken net bir diplomatik hedef belirledi. Sonuç olarak, Kremlin’in dış politikası Washington’u utandırıyor.
Ve işte başka bir görüş. Dış İlişkiler makalesinde Jacob Stokes ve Alexander Sullivan ABD hükümetinden Rusya ve Çin arasındaki yakınlaşma ile ne yapmaları gerektiğini hızlı bir şekilde anlamaları için ısrar ediyor. Ve bir şey bile Obama'yı yönlendirir.
“Rusya ve Çin arasındaki yakınlaşma, alay ve panik için değil, bilinçli kararlar için bir neden. Birleşik Devletler’in çıkarları ve değerleri, her iki büyük gücün de büyük güçlerinin, gerektiğinde, güç de dahil olmak üzere, ittiğini talep eder. Ve Rus-Çin topluluğunun ortaya çıkması bu mantığı iptal etmiyor ... Aralarındaki karşılıklı anlaşmazlıkları gizlice teşvik etmek akıllıca olacaktır. Yazarlar, doğru bir şekilde uygulanırsa, ABD'ye Soğuk Savaş sırasında olduğu gibi, yalnızca farklı bir taktikle maksimum başarı sağlayabiliyor ”dedi. Politonline.ru.
Bu nedenle, bazı uzmanlar Washington'a hakikatle yüzleşmelerini ve hegemon ve jandarmanın rolünü bırakmalarını ve gezegende gerçekten açık bir dünyanın oluşmasına izin vermelerini tavsiye ederken, diğerleri Soğuk Savaş'ın aynı stratejisini ve kendi aralarında jeopolitik rakipleri kanama yöntemlerini kullanmanızı önerir. Beyaz Saray ve Kongre'nin hangi seçeneği tercih ettiğini tahmin etmek zor değil: sonuçta, askeri-sanayi kompleksindeki büyük peruk figürleri her zaman yürütme ve yasama organlarının gerisinde kalıyor.
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru