Aptalca görünmeden seninle yarıştan bahsetmekten bıktığımı sana nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. Ve arkadaşlıklarımın böyle hissetmesini istemiyorum.
Black Lives Matter'ın "pazarlama değerini" gündeme getirdiğinizde, eşitliği gerçekten yaratmak için yeterince verimli olmadığını, bunu açıklayacak duygusal enerjiye sahip olmadığımı söylediğinizde size nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. sana. Önemli olmadığı için değil, nasıl yapılacağını bilmediğim için değil, değerli bir noktaya sahip olduğun için değil, arkadaşım olduğun için ve sadece var olmak, rahatlamak ve harcamak zorunda kalmamak için güvenli bir yeri hak ediyorum. hatta değer vermeye istekli değilseniz duygusal emek.
Şu anda pek arkadaşım yok. Benim gördüğüm belki beş tane var. Bir salgının içindeyiz ve ilk altı aylık tecrit, benim fiziksel kucaklamalar, akşam yemekleri veya diğer insanlarla yer paylaşmadan dayanamayacak kadar fazla izolasyon olduğunu kanıtladı. Baloncuğum küçük. Elbette, arkadaşlarımı seçerken daha anlayışlı olabilirdim. Seçmeler veya röportajlar yapabilir ve özellikle ayıklık, ırksal görüşler, dini inançlar, mali politik ittifaklar hakkında sorular sorabilir veya benimle aynı fikirde olmayan herkesi ayıklamak için güncel sosyal adalet meselelerinin her biri hakkında bir anket yayınlayabilirdim. Ama yapmadım. Ve yapmayacağım.
Benimle aynı fikirde olmayan insanları ayıklamanın sağlıklı bir topluluk yaratma yöntemi olduğuna inanmıyorum. Bunun daha fazla bölünme yarattığına, daha fazla olanak sağladığına ve kendime ve inançlarıma meydan okumaktan beni sadece benzer fikirlerle çevrelemek için alıkoyduğuna inandım. Ancak bu sınırlı sosyal temas zamanında, küresel bir pandemi ve sosyo-politik devrimden bahsetmiyorum bile, güvenli alana ihtiyaç duymanın zor yolunu keşfettim ve o güvenli alanda fazla yer yok ırkımı, cinsiyetimi, kişisel deneyimimi veya ruhani uygulamalarımı bir "şeytanın avukatına" karşı savunmamı içeren politik veya sosyal tartışmalar için.
#Metoo hareketinde bana beyaz ayrıcalığını sormanızla başladı. Tupac ve Mike Tyson hakkında. Siyah erkekler eşit bir şekilde iptal edilmeden bu kadar güçlü beyaz adamın alenen indirilmesinin adil olup olmadığı hakkında. Size söyledim, tecavüz için suçlanmanın ve hapis yatmanın, ancak tüm bir hareket ortaya çıktıktan sonra alenen çağrılmakla aynı şey olmadığını söyledim. Binlerce insan bu istismarcıyla misilleme korkusuyla mücadele etmek için güçsüz hissetmesine rağmen, on yıllarca cezasız cinsel istismarın bir tutuklama, suçlama ve hizmet edilen zamana eşit olmadığını söylemiştim. Rap sözleri konusunda iktidara sahip beyaz adamların tweet'lerinin incelemelerini, Black Lives Matter'ın nasıl kötü bir pazarlama olduğunu ve tartıştığınız sürece N-kelimesini cezasız bir şekilde kullanma hakkına sahip olduğunuzu nasıl hissettiğinizi karşılaştırdınız. kelimenin kendisi ve kimseye karşı kullanmaması.
İddiaların bana mantıklı gelmedi. Adil olmak gerekirse sarhoştun. Bu argümanlara karşı koymak için kelime alanımı veya enerjimi kullanmayacağım çünkü, açıkçası, bana sorduğun şeyin gerçek bir cevap istediğin bir soru olduğunu sanmıyorum - çünkü cevapladım ve durmadın . Bir tuzak kurmak, beni yakalamak istediğine inanıyorum ki geceleri haklı olduğuna inandığın için uyuyabilecektin, ya da daha kötüsü ... beni teslim olana kadar it ve sadece sana izin ver.
İnce. Sen kazandın.
Bana yüzümde maviye dönene kadar benim tarafımda olduğunu, benimle aynı fikirde olduğunu söyleyebilirsin. Tüm makalelerimi okudunuz ve işimi ilgi çekici buldunuz. Doğru politikacıları desteklediğinizi, Biden'a oy verdiğinizi, BLM'nin müttefiki olduğunuzu ve eşitlik istediğinizi ve beyaz üstünlükçü değerlerden yoksun olduğunuzu kanıtlamak için büyük çaba sarf edebilirsiniz. Amerika'da çocuk, zavallı Siyah arkadaşlarla birlikte fakir Siyah topluluklarındaydı, ancak o anda bana olan muamelenizi durdurup düşünmeye isteksizliğiniz, Siyah arkadaşınız, uyandığınız özgeçmişinizden daha fazlasını söylüyor.
Saat 01.00 idi ve şişe boştu ve beni parçalamak için çok kararlı olduğunuzu hissettim. Saldırgan değilse, savunmacı olarak. Her darbeyi ilk önce "seni sevdiğimi biliyorsun" veya "böyle çıkmak istemiyorum" veya "dinle, seni duyuyorum ve biliyorsun senin tarafında olduğumu" ile karaladın. Koltuğunuza yaslanıp kollarınızı kavuşturduğunuz ve “öyleyse, ya umursamıyorsam? Beni önemsememi sağla ”, sanki toplumumuzda beyaz üstünlüğünden en çok yararlananları eşitliğin onlara da bir şekilde fayda sağlayacağına nasıl ikna edeceğinizi biliyormuşsunuz gibi. Ve bu rolü kolaylıkla oynadın. Sana sorduğumda, "bunu nasıl yapardın? Cevabınız ne olurdu? ”Diye kekelediniz ve Black Lives Matter'a karşı ırkçı bir savunma olmasaydı All Lives Matter'ın işe yarayacağı sonucuna vardınız. Ve ironiyi görmeyi reddettin.
Saat 2 idi ve çok yorulmuştum. Kül tablaları taşıyordu ve ben ayıktım ve eve gitmek istedim. Ama burası benim güvenli yerimdi. Senin alanında olmayı seviyorum. Şirketinizi seviyorum. Film izlemek, yemeklerin tadını çıkarmak ve müzik ve film hakkında konuşmak. Her zaman çok kibar, sevgi dolu ve kibar bir ev sahibi oldunuz. Kahretsin, annem her konuştuğumuzda seni soruyor. Bu yüzden senden o anda yaptığım kadar nefret etmek istemedim. Kızmak istemedim. Aylar ve aylar önce bir yabancı aynı odada benim ırkıma saldırdığında bana “gerçekten Siyah olsaydın Trump'a oy verirdin” dediğinde ve ardından Platin Plan veya her neyse hakkında birkaç söz izlediğinde, onu derhal evinizden çıkardınız "Ben her zaman senin yanındayım." Ve sana inandım. Öyleyse, kelimelerinizin tırtıklı termit dişleri tarafından oyulmuş hissettiğim bu anda, bu duyguyu nasıl yönlendirebilirim?
Bilmenizi isterim ki yorgunluk acısı ilk başta aptalmışım gibi hissettim. Tartışmalarımın, makalelerimin ve araştırmamın anlamsız ve belirsiz olduğunu. Makalelerimdeki orta yaşlı beyaz erkeklerin uzun soluklu ve masturbatory yorumlarını okuduğumda hissettim - dinlemeye istekli olsaydın sorularının sorulmasına gerek kalmazdı. Amerika'daki ırkçılık ve eşitsizliğin gerçekleri ve istatistikleri söz konusu olduğunda muhtemelen özellikle zeki olmadığım gerçeğini saklamıyorum. Ya da bu konuda çok fazla. Uluslararası köleliğin kökenlerinin tam tarihlerini ve isimlerini veya Afrika'daki veya Orta Geçit'teki Köle Tüccarlarının arkasındaki motivasyonların ne olduğunu bilmiyorum ... ve yazımın özüne bu tarihsel istatistikler ve isimlere inanmıyorum. mesajımı paylaşmak veya almak için bir gerekliliktir.
Alkolün geri kazanılmasında olduğu gibi, kimyasal bileşimi, vücut üzerindeki tıbbi etkileri, kaç kişinin alkolü kötüye kullandığına dair istatistikleri veya benimkinin öneminin ağırlığını kavramak için alkolizm için hangi BAC'nin temel olduğunu bilmeme gerek yok. ayıklık. Nasıl hissettirdiğini biliyorum. Bulunduğum yerde bulunanları dinliyorum ve ayıklığı sürdürmek için yaptıklarını takip ediyorum. Tam olarak nasıl çalıştığını ya da neden çalıştığını bilmiyorum ama yaptıklarının onlar için işe yaradığını görüyorum, bu yüzden benim için denemek istiyorum. Ve çalışıyor. İnanıyorum ki, beyaz insanlar, milliyetleri ne olursa olsun, müttefiklik veya aktivizme aynı şekilde, deneyimlerine güven ve saygı duyarak ve başkalarının kendilerinden önce yaptığı gibi nasıl sorumluluk alacaklarına dair bir merakla bakmaya istekli olsalardı, bunu bulabilirler. işe yarıyor.
Sürekli eleştiri ve şeytanın savunucu argümanları beni güçlendirmiyor, dünyaya her girdiğimde veya işimde isimsiz ve yüzsüz internet izleyicileriyle konuştuğumda karşı karşıya olduğum şey bunlar. Sürekli eleştiri ve şeytanın savunucu argümanları sizi güçlendirmez, eşitliği destekleme olasılığı daha düşük olanlarda görmek istediğiniz değişim olmak için ihtiyaç duyduğunuz perspektif değişiminden sizi uzak tutan şeydir.
Her gün birine karşı yanılıyorum. Her gün birinin sinir bozucu ilerici konuşmacısıyım. Her gün yer kaplıyor ve birinin beyaz üstünlüğünden oluşan rahat battaniyesini rahatsız ediyorum. Beni dayanılmaz bulan orta yaşlı beyazları her gün kızdırıyorum. Benim ve işim hakkındaki fikriniz karşı olduğum şeyden farklı değil, peki benim muhalefetimle desteğiniz arasındaki fark nedir?
Destek bana bu konuda konuşmaya istekli olup olmadığımı sormaya benziyor. Destek, siz bilmeseniz bile neden bahsettiğimi bildiğime güvenmek gibi görünüyor. Destek, bir soru sorup cevabımı gerçeğim olarak almak gibi görünüyor. Destek, sadece beyaz adamların bulunduğu bir odada Siyahlığı savunan ve benim için orada yer tutan yalnız Siyah bir kadının eşsiz mücadelesini dikkate alıyor. Ancak tüm desteğin çoğu, o odadaki tek Siyah arkadaşınız olarak, eğer onu sürdürmek için kendi payınızı düşünmeye istekli değilseniz, ırksal eşitsizliği anlayarak elini tutmanın tek kişisel sorumluluğum olamayacağını kabul etmektir.
Bir arkadaş olarak, bana sevgiyi göstermenin yolu, bana harika filmler izleyebileceğim ve hayatımın geri kalanında bağlı olduğum duygusal işi yapmak zorunda kalmamam için bir alan vermektir. İyi bir arkadaş olmak için, ne zaman incindiğimi veya bitkin olduğumu görebilmeli, beni dinlemeye istekli olman ve herhangi bir sorumluluk almaktan kendini savunmak yerine incinme için yer tutman gerekir. Sevgili bir arkadaş olarak gerçekten sevdiğim, şimdiye kadar saygı ve şüphenin yararından başka hiçbir şey göstermediğim biri olarak, şu anda söyleyebileceğim en sevgi dolu şeyin şu olduğunu lütfen anlayın: "lütfen dur, beni incitiyorsun, ”Ve sizden gelen sevgi dolu bir yanıt," Seni duyuyorum, seni incittiğimi görüyorum ve bunu tekrar yapmamak için elimden gelen her şeyi yapacağım "gibi geliyor.
Bu sohbeti sarhoş bir şekilde zirveye çıkardığınızı duyamıyorum “Ayn Rand'a inanıyorum. Bireyciliğe ve güce eşit erişime inanıyorum ve dürüst olmak gerekirse, eğer aynı fikirde değilseniz, umrumda değil. " Çünkü bu inanca katlanıp aynı zamanda benim için sevgi dolu bir arkadaş olamazsınız. Beni incittin. Kişisel inançlarınızdan dolayı değil, beni sohbete dahil etme ve beni dinlemeyi reddederken argümanımı savunmamı beklemek için cesaretiniz olduğundan, sonra buna sağlıklı bir söylem deyin.
Irkçılığın kişisel etkilerini anlamıyorsun çünkü asla düşünmek zorunda değildin. Doğal olarak, mantıksal veya istatistiksel veya tarihsel bir yaklaşım sizin için en etkili olanıdır ve siz benim Amerika'da Siyah bir kadın olma anlayışımın sayılar, isimlerle silahlanmış bir şekilde ele alma gereği olmadığını görmeye istekli olana kadar. ve tarihler, fikrinizi asla değiştirmeyeceğim. Değişmesini dilediğim şey, yalnızca lanet insanlığın önemini düzgün bir şekilde "pazarlamanın" ya da ırkçılığın ancak beyazlar bunu ilk tanımlamayı kendi sorumlulukları olarak gördüklerinde ortadan kaldırılabileceği inancını doğru bir şekilde "pazarlamanın" bir yolu olmadığını düşünmenizdir, o zaman düzeltmek.
Sarhoş beyaz erkeklerle dolu bir odadaki tek ayık Siyah kadın olmanın nasıl bir şey olduğu hakkında hiçbir fikrin yok.
Ama orada kalmayı seçmeme neden olanın kendi karakterimdeki bir kusur olduğunu kabul ediyorum. Hayatımın büyük bir bölümünde beyaz erkeklerin odaları ve topluluklarındaki tek Siyah kadın oldum ve hikayelerimi, hislerimi ve deneyimlerimi kendime sakladığım için gayet iyi geliştim. Uzun yıllar boyunca sadece mikro saldırganlıklar ya da düpedüz hakaretler yoluyla içtim, ırkçı şakalara güldüm ve kendime küçük kaldım ve ne için? Çünkü senin gibi erkeklerin rahat etmesini istedim. Onların lehine kalmak istedim ve hayırlı olsun. Öfkeli Siyah kadın olmaktan korktum ve en kötüsü, sizi Amerika'da Siyah bir kadın olarak kişisel deneyime sahip olmanın beni sırayla neye ihtiyacım olduğu konusunda daha bilgili yaptığına ikna edecek kadar güçlü bir mantıksal tartışmaya sahip olamayacağımdan korktum. sana eşit hissetmek.
Bu asla ötekileştirilmediğini söylemek değil. Bu, hayatınızın kolay havalı olduğu ya da asla mücadele etmediniz ya da uyum sağlamadığınız anlamına gelmez. Bu, basmakalıpların, önyargıların ya da baskının zararını kendi tarzınızda hiç yaşamadığınız anlamına gelmez. Mesele şu ki, iyi arkadaşınız, deneyimlerine saygı duyduğunuzu iddia ettiğiniz, ancak pratikte sadece gücendirmekle kalmayıp aynı zamanda arkadaşlar arasında sadece lanet olası dinlenme için sessiz bir alan hakkını bile inkar etmek için yukarıda ve öteye giden bir Siyah kadın.
O gece hissettiğim gibi hissetmenin nasıl bir şey olduğunu asla bilemeyeceksin. Ve bunu okuduktan sonra, asla sormayacağından veya anlamaya çalışmayacağından korkuyorum. Korkarım ki. Korkarım ki bu hikayeyi başkalarının okuması için anlatmak, eylemlerinizin gerçek sonuçlarını anlamanıza yardımcı olmayacak, ancak tekrar yaptığınızda ne yapabileceğim veya söyleyebileceğim korkusuyla sizi benden uzaklaştıracaktır. Ama eğer herhangi bir teselliyse, bu kadar acı vermesinin sebebinin ne kadar derin sevgi dolu ve şefkatli olabileceğinizi ve olduğunuzu bilmem olduğunu bilin. Arkadaşınıza bu şekilde zarar vereceğinize asla inanmak istemeyen bir yanınız olduğunu ve bu parçanızın sizi bu mektubu bir sevgi eylemi yerine bir saldırı olarak görmekten şiddetle koruyacağını biliyorum.
Seni sevmeseydim, tanıdıklığından istifa eder ve şimdiye kadar tanıdığım herkese senin hakkında boktan konuşurdum. Ama kendimi sevmeseydim, halının altına sürüp film gecesi için bir sonraki filmi seçmeyi teklif ederdim.
Sonuç olarak: Politik görüşleri (kişisel olarak kendileriyle ilgili olmayan konularda) yaşadığım deneyimden farklı olan birine sevgi dolu bir arkadaş olarak bulunduğum en zor konumlardan biri, reddedecek kadar cüretkar olmalarıdır. katılıkları kişisel zarar vermem anlamına gelse bile dövülebilir olması. Bu ideolojik bir farklılık değildir ve bu sizi utandırma, küçümseme veya aşağılama girişimi değildir. Bu platformu deneyimlerimi, inançlarımı, öğrendiğim dersleri, yaptığım hataları ve müttefiklerin ve arkadaşların ırkçılık karşıtı çalışmalarını ele almalarını dilediğim tüm yolları kanalize etmek için kullanıyorum. Kendinize müttefik diyemezsiniz ve varsayılanınızın diğer tarafta olduğunu kabul etmeye istekli olmadan bana savaşın doğru tarafında olduğunuzu söylemezsiniz. İlerleme iş ister. Zor iş. Ve bunu benim için yapmak, sürekli inceleme, itiraz ve beyaz kırılganlık eylemiyle karşılaşmak anlamına geliyor - doğru olanı savunmak, birinin kendi iyi niyetlerinin bir şekilde değişim için gerekli olanı gölgede bıraktığına dair kendi inancına karşı bir suç haline gelmek.
Arkadaşlıklarımda buna ihtiyacım yok. Arkadaşlarım arasında bunu kaldıramıyorum. Yumuşak olabileceğim, yeniden şarj olabileceğim ve desteğin yeni engeller yaratmak anlamına gelmediği, karşılaştığımda beni yukarı kaldırdığı bir yere ihtiyacım var.
Cevap, yeni arkadaşlar bulmaktır. Ve bu kalbimi kırıyor. Çünkü ideolojik farklılıkların bir arkadaşlığı yarattığına veya bozduğuna inanmasam da empati eksikliği yapıyor.
16 Mayıs'ta bir sonraki belediye başkanımız için gerçekten özel birini seçme fırsatımız var: Helen Gym. Helen'i on beş yıldan fazla bir süredir tanıyorum ve son yedi yıldır onunla (gece gündüz her saat!) birlikte çalıştım ve size onu neyin bu kadar harika bir belediye başkanı yapacağından biraz bahsetmek istiyorum. ve neden şu anda şehrimizin ihtiyacı olan kişi olduğuna inanıyorum.
25 Nisan: Sabah Günlüğü'nün 1. Sayfası: "Neden çoğu erkek güçlü bir kadını akıl hastası olarak etiketlemek ister? Atanan psikiyatristimle görüştükten sonra kendime şunu sormaya devam ediyorum: "Ben gerçekten iki kutuplu muyum yoksa sadece 20 yıllık bir travmanın ürünü müyüm? Saat 11:40 burada ve yakında telefon zamanım var. Burada herkes özgürce hareket ederken ben kendi kendime kurallar koymaya devam ediyorum.
Hayatımın en güzel günlerinden biri, en büyük kızımın doğduğu 26 Eylül 2005'ti. O gün ilk kez gerçek koşulsuz sevgiyi hissettim.
Kusursuz bir dünyada, kadınların yetişkin yaşta olduklarında cinselliklerinden zevk almaya teşvik edildiklerine inanmak isterim. Bu genç kadınlar güçlü olacak ve bir partnerden, bir randevudan veya hatta bir gecelik ilişkiden ne isteyecekleri veya istemedikleri konusunda kararlı olacaklardı.
Masa oyunları yeterli değil - çeşitlilikte gerçek değişim organizasyonun her seviyesinde gerçekleşmeli Çeşitlilik, eşitlik ve katılım kelimeleri üst düzey yöneticilerin zihninde yoksa, Nasdaq'ın Aralık 2020 önerisi, firmaların somut rakamları ifşa etmeleri gerekecek pazardaki yönetim kurulu kompozisyonları bunu değiştirecektir. SEC onayına tabi olarak, teknoloji odaklı değişim, listelenen firmaların yönetim kurullarında en az bir kadın yönetmen ve azınlıktan veya LGBTQ geçmişinden bir kişinin olmasını gerektirecektir.
Yanlış bilgilendirme ve dezenformasyonla mücadele, Asyalı Amerikalılar ve İngilizce dışındaki dilleri konuşan diğer topluluklar arasındaki beyaz üstünlüğüne karşı koymak için hayati önem taşıyor Yazan Emily Chi ABD'deki ayaklanmayı takip eden günlerde