Dünya'nın önde gelen haber ve politika dergisi Time, Obama'nın Suriye politikasını ele aldı.
Michael Scherer imzası ile 11 Eylül'de yayınlanan haberde, Obama'nın Suriye konusunda halkını ikna edemediği görüşüne yer verildi ve "Obama şimdiye dek üç kez Suriye politikasından çark ettiğini ilan etmek zorunda kaldı." ifadesi kullanıldı.
Amerikan halkının 2'ye 1 gibi ezici bir oranla saldırıya karşı çıktığının hatırlatıldığı haberde, Obama'nın ulusa sesleniş konuşması ile ilgili ise şu ifadeler kullanıldı:
"(...) televizyonlarını açan insanlar, ülkeyi ikna etmeye çalışan birini değil, yönetebilecek birini görmeyi bekliyordu."
İşte "Obama'nın Suriye Sıkıntısı" başlıklı o haber:
"Amerikalıların nesillerdir Başkanlarıyla süregelen bir anlaşması vardır: Sakın çekinme, arada sırada Patron Kim, Seinfeld veya NCIS gibi dizi saatlerinde araya gir. Ama dikkat et de kayda değer bir şey olsun. Yeni bir şey söylersen iyi olur. Milli güvenlik konuşmalarına gelince, bu konunun denetimin altında olduğu izlenimini versen iyi edersin.
Salı akşamı Başkan Obama, dillendirilmemiş anlaşmayı denemeye karar verdi.
Doğu Odasından 16 dakika boyunca ulusal televizyonları esir alıp Suriye'yi bombalama meselesinden bahsederek iki haftadır anlattığı aynı karmaşık ve çelişkili davayı tekrarladı. Hatta sonunda ülkenin acil bir karar alması gerekmediğini de itiraf etti. Kongre oylamasını ertelediğini duyurmak için America's Got Talent programının (Türkiye'de Yetenek Sizsiniz ismiyle yayınlanıyor) başlamasını geciktirdi.
Geçtiğimiz ay Suriye krizinin nasıl sona erdiği düşünülecek olursa, çok münasip bir durum değişikliğiydi. Küresel olaylar ve kendi değişen kararları sebebiyle çalkantılar yaşayan Obama şimdiye dek üç kez Suriye politikasından çark ettiğini ilan etmek zorunda kaldı. İlk olarak kendi kadrosu, Suriye'deki kimyasal silah saldırılarından günler sonra savaş hazırlığından söz etti.
Sonra, saldırı aşamasında Obama böyle bir savaşı tek başına başlatmamaya karar verdiğini açıkladı. Sonunda Salı günü, bu savaşla ilgili Kongre oylamasının arifesinde, Vladimir Putin'in diplomatik manevralarını dikkate alarak yakın zaman zarfında bir oylamaya ihtiyaç duyulmadığını açıkladı.
Başkan konuşmaya başlar başlamaz kadrosu Twitter'da savunmaya geçerek, temcit pilavı gibi aynı konuların gündeme getirildiğini söyleyen gazetecilerin tepkilerini geri püskürttü.
Beyaz Saray başdanışmanı Dan Pfeiffer attığı twitlerden birinde, "Başkan, her dakika haber takip eden köşe yazarlarına hitap edeceği zamanı sormaz," diye yazdı. “Bu, takip etmeyen halk içindir.”
Bugüne dek, dikkat süresi kısa olan halkı ikna etme çabası iyi gitmedi. Geçtiğimiz hafta Amerikan halkı 2'ye 1 gibi ezici bir oranla saldırıya karşı çıktı. Ve Obama, yeterince dikkat vermeyen birinin anlayamayacağı incelikli gerekçelerle engellenmiş oldu.
Televizyonun en çok izlendiği saatlerde sorun yine ekrandaydı. Ne istediğini açıklamadan hemen önce "Suriye'ye ufak çapta bir saldırı" başlatmayacağını söyledi. Asıl istediği "mesaj verecek" olan bir "sınırlı saldırıydı". Kurşunlar ve bombalarla şimdiye dek binlerce çocuğu öldürmüş ve öldürmeye devam edecek olan "başkalarının iç savaşını biz çözemeyiz" dedikten hemen sonra kimyasal silahlardan ölen çocuklardan bahsetti. Yeni bir savaş başlatmakla ilgili yaptığı konuşmalardan birinde,"Ben dört buçuk yılımı savaşları başlatmak için değil, sona erdirmek için harcadım," demişti.
Obama'nın iddiasının temelinde, asil ve basit bir niyet vardı: Kitle imha silahlarının kullanılmasının küresel olarak yasaklanması. Ama bu hedef, şu anda mevcut olmayan uluslararası bir çözüme ve ihlal edenlere karşı muazzam güç kullanabilecek bir Amerikan başkanına bağlı. Diğer asil ve basit hedeflerden bahseden Obama, şimdiye kadar bu rolü oynamayı başaramadı. Karar verme yetkisinin sınırlandırılması gerektiği ve sunacağı gerekçelerin savaş yorgunu bir dünyayı yapmak istemediği şeyleri yapmaya sürükleyebileceği fikrini savunuyor.
Bu sebeple ofisinin tüm azameti ve gücüyle ülkeye nasıl olduğunu söylemektense, ulusunun fikrini almayı tercih etti.
Amerikan gücünün koltuğu olan Oval Ofis yerine, dekorasyonunu iki kez değiştirdiği Beyaz Saray ana koridorundan kameraya yaklaşıp uzaklaşarak ulusa hitap etti. Konuşmasının sonunda, "Harekete geçmemiz gerektiğini düşünüyorum," dedi. "Harekete geçmeliyiz," demedi. "Şimdi harekete geçme zamanı," demedi. Sadece o böyle düşünüyor.
Amerikalılardan kendi fikrini desteklemelerini istemek yerine onlardan, internetteki kimyasal saldırıları izledikten sonra bu karmaşık bulmacaya dahil olmalarını istedi. "Eğer Amerika Birleşik Devletleri, uluslararası hukuku zehirli gazlarla yüzsüzce ihlal eden bir diktatörü görüp de başını çevirmeyi tercih ederse, biz nasıl bir dünyada yaşarız?" sorusuna dış politika uzmanları bile doğru cevap vermekte zorlanırdı. Daha önce de yaşanan bu durum -1998'de Saddam Hüseyin Iraklı Kürtleri gaza boğduğunda- ardında pek çok tartışma konusu bırakacak, uluslararası sonuçlar doğurmuştu.
Obama ulusal ofise geldiği andan itibaren, iyi ya da kötü aşmak istemediği hiçbir ikili seçenek olmadığı yönünde eleştirildi. Ülkeyi birleştirebileceği fikri onun Başkan seçilmesini ve geri çekilme tarihini ilan ederken birlik gönderdiği Afganistan'dan, demokrasiyi bazı ülkelerdekinden daha çok savunduğu Arap baharına kadar hassas bazı dış siyaset kararlarını almasını sağladı.
Ama Suriye sorunu, onun içgüdülerinin de bir sınırı bulunduğunu gösteriyor olabilir.
Başkalarının değil, masum çocukların ölmesi sebebiyle, ceza mahiyetinde askeri saldırılar düzenlemek istiyor.
Tek başına hareket edebileceği halde, Kongre'nin onun kararlarını onaylamasını istiyor. Ufukta yeni bir diplomatik çözüm görüldüğü halde bir savaş hazırlığı yapmak istiyor. Tüm bunlar, mantıken savunulabilir duruşlar. Ama Salı akşamı, So You Think You Can Dance programının (Türkiye'de Yok Böyle Dans adıyla yayınlanıyor) birinci ve ikinci saatleri arasında televizyonlarını açan insanlar, ülkeyi ikna etmeye çalışan birini değil, yönetebilecek birini görmeyi bekliyordu." (Çeviri: Petek Demir)