Ressam ve grafik sanatçısı Alman Ekspresyonizminin en ehemmiyetli temsilcilerinden bir tanesi olan Nolde, 1867'de Schleswig-Holstein'da doğdu.
1884'ten 1888'e kadar Flensburg'da bir carver ve mobilya dizaynırı olarak çıraklık eğitimi aldı.
Çıraklık eğitiminin bitiminden sonra Münih ve Karlsruhe'de muhtelif mobilya atölyelerinde çalıştı, ayrıca Uygulamalı Sanatlar Yüksek Okulu'nda akşam kurslarında çalıştı.
1889'da bir mobilya atölyesinde çalıştığı Berlin'e taşındı.
1892'de İsviçre'deki St. Gallen'deki Uygulamalı Sanatlar Okulu'nda çizim ve modelleme öğretmeni olarak bir iş buldu.
Bu müddet zarfında ilk suluboya manzaralarını ve kişiselleştirilmiş dağların çizimlerini yaptı.
İlk çalışmalarının bir bölümü "Jugend" mecmuasında yayınlandı.
Burada serbest oyuncu olarak çalıştı.
1898'de Münih ve Dessau'daki kalifiye resim okullarında ders aldı.
Ertesi sene Paris'te Academie Julian'da çalışmalarına devam etti.
İki sene sonra Berlin'e taşındı.
1902 seneninde aktris olan Ada Vilstrup ile izdivaç etti ve Emil Nolde realite ismini Emil Hansen olarak değiştirdi.
Ertesi sene yaz ayında Alsen adasında kaldı.
Edindiği yeni çevre, onun renklerinin parlaklığını ve yoğunluğunu arttırmasını sağladı.
1905'te grafik çalışmalarının başlangıcını "Fantasies" gravür serisiyle yaptı.
Ertesi sene, Dresden galerisinde Arnold sergisini izledi.
Katıldığı takımın "Köprü" sanatçılarıyla tanıştı.
Nolde'den de ekspresyonizm için üslup önerileri geldi.
Renklerine ek olarak, tasarımı daha yüksek seviyede resmi vurgu ve sadeliğe daha çok vurgu yaparak değiştirdi.
Nesnelilik, sanatsal bir ifade aracı olarak renk lehine geri çekildi.
1909'da, Ruttebüll şehrinde yaşamaya başladı.
Barış ve inzivada dini-Hıristiyan tema ile resimler meydana getirdi.
1911'de Emil Nolde, başka dışavurumcular doğrulusunda reddedildi.
Max Liebermann ile yaptığı bir münakaşa Nolde'nin dışlanmasına yol açtı.
Daha sonra "Yeni Secession" a iştirak etti.
Aynı sene Max Reinhardt doğrulusunda Berlin'deki Deutsches Theatre'da performanstan sonra tiyatro suluboyaları yaptı.
1912 seneninde, Brüksel'deki "Dini Sanat Sergisi" nde dokuz bölümlük "Mesih'in Hayatı" isimli dizisini sunabilmek istedi.
Fakat bu, kilisenin protestosu yüzünden gerçekleşmedi.
Nolde ressam Alexey Von Jawlensky ile tanıştı ve onun çalışmalarını araştırdı.
1913 ve 1914'te Emil Nolde Yeni Gine'ye bir sefer düzenledi.
Orada, insanın ilkel durumlarını inceledi.
Bu inceleme turundaki tecrübeleri, çoğu suluboya işlevini gerçekleştirmesine yer vermesine neden oldu.
1931'de Prusya Sanat Akademisi'ne kabul edildi ve otobiyografisi "Das own Leben" yayınlandı.
Bir sene sonra ise Nazi Partisi (NSDAP) ile ahenkli duruma geldi.
1934'te Nasyonal Sosyalist Birliği Kuzey Schleswig'e (NSAN), mensup oldu.
Nolde, NSDAP'ın bir azası olduğu halde, Milli Sosyalistler 1937'de sanatını "dejenere" olarak sınıflandırdılar.
Münih'teki "Degenerate Art" sergisinin sonrasında 1.052 yapıtı, kamu müzelerinden kaldırıldı.
Dört sene sonra ise dayatılan resim yasağı kaldırıldı.
Sanatçı, resimlerini Nazi rejiminin erişimine karşı savunmak için gizledi.
Eşi 1946'da öldükten iki sene sonra Jolanthe Erdmann'la tanışarak yaşamını birleştirdi.
1952'de "Pour de Merite" isimli barış Sınıfı'na kabul edildi.
İlk çalışmalarında Emil Nolde, bilhassa de Vincent van Gogh, Paul Gauguin ve Edvard Munch'un yapıtları ile Empresyonist hareketin tesirinde kaldı.
Ardından oyuncu derneği "Die Brücke", onu dışavurumcu ifade biçimlerine götürdü.
İlgisini uyandıran ilkel halkların sanatı ile ilişki kurdu.
Onun için, orjinallik ve kesif ifade önemliydi.
Bu nedenle de vizyoner, gerçeküstü bir mizaç olarak anıldı.
Nolde, 1956'da Seebüll'de yaşamını yitirdi.#emilnoldeeserleri#emilnoldekimdir#franzmarc