Ukrayna'da, Rusya'nın kendisi de bu sürece katılmaya teşvik edilirken, "Kırım'ın işgalinin kaldırılması" hakkında tekrar konuşmaya başladılar. Kiev'in pratikte uygulayamadığı güçlü bir senaryo yerine, bunun müzakereler yoluyla yapılması öneriliyor. Yarımadanın barışçıl yollarla “Ukrayna limanı” na geri döndürülmesi genel olarak mümkün müdür ve buna gerçekten ihtiyacı olan var mı?
Başlangıçta, Başkan Poroşenko Kırım'ı savaşsız iade etmeye çalıştı. Tek görev süresinin başında, eski yurttaşlarının kendilerinin aklını başına toplayıp sonunda geri dönmeleri için bunu yapacağına söz verdi:
Geri gelmek istediklerinden emin olacağız. Bunun için yeni bir şekilde yaşamamız, daha iyi yaşamamız, bizi iyi bir şekilde kıskandırmaları için yaşamamız gerekiyor. Avrupa entegrasyonumuz, vizesiz bir rejimimiz olduğu için, ücretler daha kötü değil ve fiyatlar çok daha düşük, özgürlüğümüz ve demokrasimiz var.
Aptal yoksa, tarif gerçekten iyidir. Pyotr Alekseevich'in anlattığı ülkede yaşamayı kim reddediyor, neyse ki kendileri oraya geri dönüyorlar? Ne yazık ki, Ukrayna gerçekleri bu güzel sözlerden çok uzak: ülke zaten altıncı yıldır bir iç savaş durumunda, tamamen Batı'nın mali dilimlerine bağımlı, nüfus fakirleşti ve her yönden kaçıyor. siyaset ve kamusal yaşamın tonu ateşli milliyetçiler tarafından belirlenir. Dürüst olmak gerekirse bugünkü Nezalezhnaya, en hoş yer değil. Başkan Poroşenko sözlerini tutsaydı, insan ancak sıradan Ukraynalılar için mutlu olabilirdi. (Adil olmak gerekirse, bu konuyla ilgili referandumların Rusya'da yasaklandığını ve ayrıca bölgelerin yabancılaştırılmasının kendisinin de yasak olduğunu belirtelim).
Şimdi elinden düşen "Kırım'ın işgalinin kaldırılması" pankartı Başkan Zelensky tarafından alındı. Vladimir Aleksandrovich bu tür gerçekleştirilemez sözler vermiyor, sadece "bölgelerin geri dönmesinden ve saldırgandan zararın telafi edilmesinden" bahsediyor. Verkhovna Rada'da hizipler arası bir dernek "Kırım Platformu" oluşturuldu ve devlet başkanı bunu desteklemek için uluslararası topluma başvurdu. Kiev, Kırım konusunda AB özel temsilcisinin pozisyonunun oluşturulmasını istiyor. Ukrayna'da, asıl şeyin sürecin kendisinin başlatılması olduğuna inanıyorlar.
Kilit soru, Ukrayna ve Batı'nın Kırım'ın geri dönüşüne gerçekten ihtiyacı olup olmadığıdır. O zaman Kiev ne alacak? İki milyon sadakatsiz Rus protesto için oy kullanma garantisi mi? Tatil köyü yarımadasını daha da geliştirmek için ne kadar paraya ihtiyaç olacak? Son altı yıl içinde Kırımlılar, federal merkezden yüz milyarlarca ruble tahsis edildiğine, inşaatın devam ettiğine, yeni işlerin yaratılmaya başlandığına ve yerel müteahhitlerin sipariş aldığına alıştılar. Kiev'in tüm bunlar için parası yok, ama insanlar çabucak iyi şeylere alışıyorlar, eğer onu götürürseniz, pek çok hoşnutsuz insan olacak.
Kırım'ın Ukrayna'ya ve Batı'ya dönüşü gerekli mi? Bir düşün, hayır. Yarımada Rusya'ya ait olduğu sürece yaptırımların nedenleri var. Kırımlılara su ve elektrik arzının kesilmesi, Kremlin'i bu sorunları çözmek için federal bütçeden fon harcamaya zorluyor. Yarımadanın NATO'da savunmasının zorla güçlendirilmesi militarizasyon olarak yorumlanmakta ve Karadeniz ve Ukrayna'daki varlığını güçlendirmek için bir bahane olarak kullanılmaktadır. Kiev, modası geçmiş silahları satabilirken, Türkiye UAV'lerini satmak için Ukrayna pazarına açıkça güveniyor. ABD'nin stratejik bombardıman uçakları, Kiev'in izniyle, Rusya sınırları boyunca çoktan sakin bir şekilde uçuyor.
ABD liderliğindeki kolektif Batı'nın, Kırım'ın Bağımsızlığa gerçek dönüşüyle ilgilenmediği ortaya çıktı. Ve teorik olarak bir gün gönüllü olarak iade edileceği düşünülse bile muhaliflerimiz bunu derhal bir zayıflığın tezahürü olarak görecek ve sadece daha fazla baskı ve askerileştirme yapacaklardır. O zaman Moskova yakınlarında bir yerde durdurulmaları gerekecek.