Doktorlar COVID-19 için Nekahat T Hücre Tedavisini Düşünüyor
Araştırmacılar, SARS-CoV-2 enfeksiyonlarından kurtulmuş kişilerden hafıza T hücrelerinin infüzyonunun şiddetli hastalığı tedavi edebileceğini öne sürüyorlar.
doktorlar ve araştırmacılar, şiddetli COVID-19 hastalarını ya antikor bazlı ilaçlar ya da iyileşen plazma ile tedavi ederken şüpheli başarı elde ettiler. Bu stratejilerin hiçbiri hücre temelli bir terapi değildir ve 26 Ekim’de bioRxiv’de yayınlanan bir ön baskıda, araştırmacılar iyileşmiş bireylerden SARS-CoV-2’ye özgü hafıza T hücrelerini toplamayı, hücreleri biriktirmeyi ve bunları hastalara aşılamayı önermektedir.
Duke-NUS Tıp Fakültesi’nde immünolojik tedavilerin gelişimini araştıran Antonio Bertoletti, “Artık bağışıklık tepkisinin analizinden çıkan veriler var ve T hücrelerinin koruma için antikorlardan daha önemli olduğunu öne sürüyor” diyor. Bu nedenle hastalığı kontrol etmek için T hücrelerini kullanmanın bir mantığı var, diye ekliyor.
Daha önce, araştırmacılar sitomegalovirüs ve Epstein Barr virüsünü baskılamak için hafıza T hücresi tedavisi girişiminde bulunmuşlardı. Alıcılar, kanserlerini aynı anda tedavi etmek için bir kök hücre nakli yapılan lösemi hastalarıdır.
Madrid’deki Infantil Universitario La Paz Hastanesi’nde bir çocuk doktoru olan Antonio Pérez-Martínez ve meslektaşlarını koronavirüs için hücre temelli bir tedavi düşünmeye iten, COVID-19 hastalarından elde edilen T hücresi bulgularıyla birleşen bu başarı oldu.
Araştırmacılar, SARS-CoV-2 antijenlerine maruz kaldıktan sonra anti-viral bağışıklık için gerekli bir sitokin olan interferon gama salgılayanlar da dahil olmak üzere bellek T hücrelerini COVID-19’dan kurtulan kişilerin kanından izole ettiler.
Bu hücrelerin dondurulmasının, saklanmasının ve çözülmesinin mümkün olduğunu gösterdiler ve hastalığı tedavi etmek için infüze edilecek iyileşme dönemindeki donörlerden hafıza T hücreleri biyobanklarının oluşturulabileceğini öne sürdüler.
COVID-19 hastalarını tedavi etmek için antikorlar içeren ancak bağışıklık hücreleri içermeyen iyileşen plazmanın depolanması uygulaması, faydası hakkında karışık veriler olmasına rağmen, halihazırda yaygın olarak kullanılmaktadır.
Erasmus Üniversitesi’nde bir immünolog olan Rory de Vries, “Plazma ve antikor verirseniz, bu antikorlar potansiyel olarak COVID ile savaşabilir, ancak o kişide üretilmezler, bu nedenle normal bir yarı ömürleri vardır ve temizlenirler” diyor.
Ancak T hücreleri bir virüsle karşılaştığında, “genişlemeye başlarlar ve bunu yaparken aslında kendi yeni immünolojik hafızanızı oluşturabilirsiniz, bu plazma ile asla gerçekleşmez.
Teorik potansiyele rağmen, “bu kolay bir yaklaşım değil” diye uyarıyor de Vries. Birincisi, yazarlar “sadece SARS-CoV-2’ye özgü T hücrelerini değil, her hafıza hücresini de depoluyorlar, bu da hafızanızı kızamık veya kızamık için depoladığınız anlamına geliyor. . .
The Scientist, Önceki aşılar “Bu T hücrelerine aşılanırsanız, ne olabileceğini gerçekten bildiğimizi sanmıyorum.” diyor.
De Vries, hücre temelli bir tedavide, tıpkı bir organ nakli sırasında olduğu gibi, donör ve alıcının immünolojik uyumluluğu konusunda da endişeler olduğunu açıklıyor.
Yazarlar, hafıza T hücrelerini insan lökosit antijenlerine (HLA), yani bağışıklık sisteminin kendini ve ben olmayanı ayırt etme yeteneğinden sorumlu moleküller olarak karakterize ettiler.
Ancak de Vries, HLA çeşitliliğinin çok büyük olduğuna ve potansiyel olarak tedaviyi güvenli hale getirmek için yazarların ön baskıda yaptıklarından daha kapsamlı bir karakterizasyon gerektirdiğine dikkat çekiyor.
Pérez-Martínez’e göre, HLA eşleşmesi yeterlidir çünkü şiddetli COVID-19’u olan hastalarda lenfopeni, bir alt tipi T hücreleri olan lenfositler adı verilen beyaz kan hücrelerinin eksikliği vardır.
Lenfopeni, şiddetli COVID-19’un biyolojik bir belirteci olduğunu söylüyor. Daha lenfopenik olan hastaların yoğun bakım ünitesine gitme ve sonunda ölme şansı daha yüksektir.
Koronavirüs tarafından tetiklenen lenfopeni, kök hücre naklinden önce hastalarda kemoterapi ilaçlarının neden olduğu lenfopeniye benzer, bu nedenle nakil reddedilmeyecek, diye açıklıyor.
COVID-19 sırasındaki bu “lenfopenik pencere”, bir hastanın eksik lenfositlerini, kurtarılmış donörlerden SARS-CoV-2’ye yanıt veren T hücreleriyle değiştirmenin mümkün olduğu zamandır. Buradaki fikir, lenfopenik hastaların kendi T hücrelerine yeteri kadar sahip olmadığı, bu nedenle donör lenfositlerini reddetmeyecekleridir.
Bertoletti, bu stratejinin “karmaşık ve biraz çalışma gerektirdiğini” söylüyor. Kısa bir süre için bu olabilir. . . Bu T hücrelerini bir hastaya uyguladığınızda, bunlar temelde viral replikasyonu baskılayabilir ve enfekte olmuş hücreleri öldürebilir, ”diye ekliyor, ancak HLA eşleşmesinin ne kadar önemli olduğu ve böyle bir tedavi için uygun zamanlamanın ne kadar önemli olduğu konusundaki cevapsız sorular önemli.
Tedavinin güvenliğini test etmek için, Pérez-Martínez ve meslektaşları, lenfopeni ile COVID-19 nedeniyle hastaneye yatırılan hastalarda bir Faz I klinik denemeye başlıyor . Nakil ortamında, doktorlar herhangi bir yan etki görmedi, “bu yüzden denemeye değer olduğunu düşünüyorum” diyor.
C. Ferreras ve diğerleri, “COVID-19 iyileşen donörlerden SARS-CoV-2 spesifik bellek T lenfositleri: Adoptive Hücre Tedavisi için tanımlama, biyobanklama ve büyük ölçekli üretim,” bioRxiv , doi: 10.1101 / 2020.10.23.352294, 2020.