21.07.2023 13:48:47 182 Kişi görüntüledi
Kaygı: Ortadan Kaldırılması Gereken Bir Belirti Değil, Dinlenmesi Gereken Bir Duygu
Psikanalitik Bakış Açısı İle
Üç Kişiden Biri Kaygı Yaşıyor
Türünün en saygın araştırmalarından biri olan Ulusal Komorbidite Çalışması Tekrarında (NCS-R) göre, tahminen her üç kişiden biri yaşamlarında bir anksiyete bozukluğu yaşayacaktır. 1980'de Mental Bozuklukların Teşhis ve İstatistik El Kitabı'nın (DSM ) anksiyete bozukluklarının yaşam boyu yaygınlık oranlarını %2 ila %4 aralığında tahmin ettiğini göz önünde bulundurursak , anksiyete bozukluklarının teşhisinin son on yıllarda arttığını söylemek doğru olacaktır. Artan kaygı bozuklukları oranları, insan varyasyonunun bir parçası olan, beklenen kaygı düzeylerinin yaygın bir şekilde takdir edilmemesini veya doğuştan gelen ve normal kaygı özelliklerinin patolojikleştirilmesini yansıtıyor olabilir mi?
Endişe Nereden Geliyor?
Ruh sağlığı alanında, kaygının açığa çıkarılması ve ifade edilmesi gereken bastırılmış duygular anlamına geldiğine dair Freudcu fikirden ve kaygının daha büyük anlam ve amaç ihtiyaçlarını göz ardı etmenin duygusal bir sonucu olduğu şeklindeki hümanist düşünceden çok uzaklaştık. Ve yaşamımızdaki kişisel doyum, kaygıyı basitçe bir bozukluğun semptomu olarak kategorize eden tıbbi bir model yaklaşımını tercih ederek tanı sayılarını yukarı mı çekiyor?
Homo sapiens endişeli bir türdür. "Üzülmektense güvende olmak" üzere programlandık. Pek çok yaygın fobi ve saplantı muhtemelen tarih öncesi, hayatta kalma değerine sahipti. Ancak modern teknolojik toplumumuzda sadece bir baş belası oldu.
Sosyal kaygıyı ele alalım. Yabancılarla konuşmaktan kaçınmanın ve güvenimizi bize en yakın olanlara saklamanın hayatta kalma değeri olabilir. Sosyal statü ve grup hiyerarşisinde kazanımlar elde etmek için sizin hatalarınızı ve zayıflıklarınızı istismar edebilecek, başkalarının önünde topluluk önünde konuşma korkusu makul olurdu.
Kaygı ve Korkunun Davranışlara Etkisi
Büyük olasılıkla, biz insanlar, genetik olarak yabancılardansa yakınlarla sosyalleşmeyi tercih etmeye ve kesinlikle gerekli olmadıkça, kişinin yeterliliğinin incelendiği bir kalabalığın önünde konuşmaktan kaçınma eğilimindeyiz. Bazılarımız diğerlerinden daha fazla, alışılmadık sosyal durumlarda, bizi yargılamaya ve olumsuz değerlendirmeye açık hissetmemize neden olan eğilimsel özelliklere sahiptir. Bu eski bir korkudur. Sosyal kaygı özelliklerine sahip normal insanlar, savunmasızlıklarını artıran mesleklerden, eğitim hedeflerinden ve sosyal durumlardan kaçınmak için kendilerini telkin ederler; ya da en azından, onları yüksek sosyal kaygıyla karşı karşıya bırakan kaçınılmaz yaşam koşullarıyla başa çıkma becerilerine geliştirmeye çalışırlar. Bu durum kendi korkularıyla mücadele tarzıdır.
Anksiyete, ilaçla ortadan kaldırılacak bir semptoma veya bilişsel davranışçı terapi (BDT) yoluyla düzeltilmesi gereken bilişsel çarpıtmalara dayalı anormal bir duyguya indirgendiğinde, bu kaygının çok önemli temsili değeri kaybolabilir. Hümanist bir bakış açısıyla, kaygı, yerine getirilmemiş kişisel özlemlere, keşfedilmemiş yaratıcı potansiyele, kariyerden elde edilecek daha derin anlam ve amaca yönelik gözden kaçan ihtiyaçlara ve kişinin aşk hayatında daha fazla uyumluluk arzusuna dikkat etme aciliyetini ima edebilir. Anksiyete bazen bir kişinin yaşam önceliklerinin düzensiz olduğunu gösterir. Bu, kişinin temel ilişkilerinde anlam, amaç, yaratıcılık ve duygusal derinlik ve bağlantı için daha derin ihtiyaçlara hitap eden gerçek yaşam değişiklikleri yapılana kadar devam edecek olan rahatsız edici bir iç gerilimdir.
Uzm. Klinik Psikolog Ömer KurtBu Konuyu Paylaş; Facebook Twitter Linkedin