Conchords'dan Bret McKenzie'nin Hangi Uçuşu Dinliyor?
yeni çıkan albümler 2016
Bret McKenzie insanları güldürmek için tasarlanmış şarkılar yazarak geçimini sağladı. Muppets'in arkasındaydı. Oscar ödüllü kimlik krizi şarkısı” Adam ya da Kukla ” ve bir sahte Morrissey şarkısı için Simpsonlar ve en sevilen eseri müzikal komedi eyleminde Jemaine Clement ile birlikte geldi. Konkordların Uçuşu . İkili 1990'larda kuruldu ve kendilerinin kurgusal versiyonlarını oynadıkları kült HBO şovlarının başarısıyla rağbet gören bir canlı performans haline geldiler. dünyadaki bayanlar ve seks sırasında çorap giymek . Conchords'un ilk günlerini düşünen McKenzie, 'Komik olmayan şarkılarımız olamazdı. Komedi kulüplerinde oynayarak büyüdük ve insanlar gülmese şarkının o kısmını keserdik.”
Bu yaklaşım için bir dönüm noktası, beklenmedik bir ortamda gerçekleşti: McKenzie'nin yerli Yeni Zelanda'daki 2018 konserinde, ağlayan yetişkinlerden oluşan bir izleyici kitlesine Kurbağa Kermit ile “Rainbow Connection”ı gerçekleştirdi. “Çok büyülüydü” diye hatırlıyor. 'Bir izleyiciyle bağlantı kurmanın bu diğer yanını görmek gerçekten zihnimi açtı.'
Geçtiğimiz birkaç yıl içinde McKenzie, Wellington'daki geniş ev stüdyosunda komik olması gerekmeyen şarkılar yazmaya ve demolar yapmaya başladı. sonuç Şakasız Şarkılar , 46 yaşındaki ilk solo malzeme albümü. 'Zorunsuz şarkılar yapma fikri yapmak inanılmaz çekici ve özgürleştirici hissettiren her şey,' diyor, 'bu yüzden kendimi dengelemek için bu yola girdim.'
Albümde kesin bir vuruş söz konusu olmayabilir ama yine de bu şarkıları yapan kişinin bir mizah anlayışı olduğuna dair ipuçları var. “Bu Dünya”nın iklim krizi üzerine kafa yoran ruminasyonları, tam bir korna bölümünün şen şakrak sallanmasıyla destekleniyor ve Şakasız Şarkılar Harry Nilsson ve Randy Newman gibi, ayrıntılı aranjmanları şakaya vuran duyarlılıklarla eşleştiren 1970'lerin şarkı yazarlarından açık bir etki taşır.
Bu yıl McKenzie yeni materyalini full-band'de alıyor. tur George Saunders'ın romanının müzikal uyarlamasını da içeren projeler üzerinde çalışırken Phil'in Kısa ve Korkutucu Hükümdarlığı . Şu anda ufukta Flight of the Conchords etkinliği yok ve hayranların yeniden bir araya gelmesi için uzun bir süre beklemesi gerekebilir. McKenzie, ''Artık bu karakterleri oynamak için çok yaşlıyız ama şarkı söylersek daha komik olabilir' diyorduk. Çok Fazla Sik (Dans Pistinde) )' 20 yıl içinde.''
McKenzie stüdyosunda müzik yazıp kaydetmediği zamanlarda orada da dinliyor. Sık sık piyanosunun başına ya da gitarıyla oturur ve bir plakla birlikte çalar, hayran olduğu sanatçıların şarkı yazma hilelerini anlamaya çalışır. İşte onun favorilerinden birkaçı.
Bill Fay : “İyileşme Günü” (2012)
Bret McKenzie: Bill Fay ile karşılaştım—dürüstten bahset. Onu dinliyorum ve 'Oha, bunu nasıl yapıyor? Ya bir düşünce deneyi olarak açık olan bir şarkı yapmaya çalışırsam?' Sadelik ve dürüstlük, alışkın olduğumdan o kadar uzaktı ki, beni korkuttu ve heyecanlandırdı.
“İyileşme Günü” beni gerçekten etkiliyor. Hayran olduğum bir silahsızlanma özelliği var - biraz zor ve sıra dışı olan güzel şarkılar. Bir hit şarkıya yakın olan ve sonra onu kenara iten şarkı yazarlarına sık sık çekiliyorum.
Cate LeBon : Pompei (2022)En iyi hikayeler
- Washington Festivalinde Adam Tutuklandı, Polis Tutuklanmasının Potansiyel Bir Kitle Çekimini Önlediğine İnanıyor
- Bu Hafta Çıkan 8 Albüm Şimdi Dinlemeniz Gerekiyor
- Nathan Fielder'ın prova HBO'da İkinci Sezonu Aldı
oh yüzü bıçaklayan görür
Geçen ay canlı gördüm. Belki de son birkaç yılda Yeni Zelanda'da çok fazla uluslararası eylem olmadığı için, ama kalabalığın içinde böyle bir hava vardı. Fazla konuşmadı. Onu son gördüğümde sürekli sohbet ediyordu. O zaman klavyemi ödünç almıştı - arkadaşım açıyordu ve 'Bret, Cate klavyeni ödünç alabilir mi?' dedi. O zamanlar kendi kendine piyano çalıyordu. Ancak bu sonuncusunda, tam beş parçalı bir gruba sahipti ve gerçekten sinematik, karamsar bir hava yakaladı. Buzz oldu. Ne yetenek.
Leon Russell: Will O' the Wisp (1975)
Leon Russell benim için gerçek bir ilham kaynağı. Müziğinin ne kadar eğlenceli ve tuhaflaştığını seviyorum. sık sık geri dönüyorum Will O' the Wisp . Sentezleyicileri kullanıyor ve onları gerçekten yüksek sesle karıştırıyor. Karışımları sadece cesur - sizi başınızı döndürüyor, mesela, Lanet olsun, bu synth çok gürültülü . Ve tüm şarkılar uzun bir akış oluşturmak için birbirine karışıyor. Leon Russell ve Todd Rundgren gibi insanlar kendilerini bu uç noktalarda buluyor, çünkü diğer her şey onlar için çok kolay. Bu sorunu asla yaşamayacağım çünkü enstrüman çalmada pek iyi değilim.
Michael Farneti: Günaydın Öpücükleri (1976)
Bunu listenin başına koyma çünkü insanları korkutacak. [ güler ] Burası biraz uzun bir yol kat ediyor. Bir DIY Bacharach gibi. Sadece bir albüm yaptı ve 12 yaşındaki ağabeyi bu albümde davul çaldı. Bir tür ev yapımı disko ve hepsi biraz doğru değil, ama harika.