Son yıllarda kadınlar, Hindistan Komünist Partisi (Maoist)’in silahlı kanadında belirgin olarak yer almaya başladılar. Özellikle 1990’ların sonlarında örgüte yoğun olarak kadınların girmesi sonucu bugün kadrolarda adil cinsiyet dağılımı oluşmuş durumda. Ülke genelinde, özellikle gerilla kontrolündeki Telangana’nın kuzeyi ve Dandakaranya bölgesindeki pek çok birliğin takım ve bölük komutanları kadınlardan oluşuyor.
Eski Maoist üst düzey lider Chambala Ravinder’in verdiği bilgilere göre, “2013-2014 yılları arasında örgütün bünyesine kattığı gerillalar arasında şu an yüzde 60-70 oranında kadın var. Halk Kurtuluş Gerilla Ordusu (The People’s Liberation Guerrilla Army – PLGA) gerilla kadrosunun ve HKP(Maoist) merkez bölge komitesinin % 50’den fazla kadrosu kadınlardan oluşuyor.”
Kadınlar çeşitli nedenlerle Maoist kadrolara katılmakta. Bazıları toplumsal cinsiyet eşitsizliğinden kapıldığı umutsuzluğu kırmak, diğerleri ise köylerdeki yoğun sömürü sistemi nedeniyle gerilla olmak istiyorlar. Büyük iş projeleri, devlet zoruyla köylülerin tehcir edilmesi, devletten zulüm görme korkusu gibi nedenler daha fazla kadının harekete katılmasında etken.
Kadın savaşçılara korkusuz ve iyi birer savaşçı olmaları için, erkek savaşçılara uygulanan titiz ve zorlu askeri eğitimin aynısı veriliyor. Silah ve teçhizat sağlamak için yapılan karakol baskınlarına kadın savaşçılar da katılıyor.
Gittiği her yere otomatik tüfeğini de taşıyan bir aşiret kızı olan Rebecca, Hindistan’ın doğusunda bulunan Orissa bölgesindeki Maoist isyancı grubun yerel komutanlarından birinin korumalığını yapıyor. Rebecca’nın ağabeyi gözaltında öldürülmüş, kız kardeşi ise gözaltında tecavüze uğramış. Kız kardeşine tecavüz eden çetenin serbest bırakılmasından sonra ise 2010 yılında parti saflarına katılmaya karar vermiş. Rebecca kararını şöyle açıklıyor:
“Devlet baskısı beni silah almaya ve isyancılara katılmaya zorladı. Bu kadar zorlu bir hayat yaşamak zorunda kalmak istemezdim; ama benim devrimcilere katılmaktan başka seçeneğim kalmamıştı.”
Ülkenin doğusundaki Bihar eyaletinde bulunan gerilla birliklerinin eski komutanı Rampati Ganjhu şöyle diyor:
“Bizim grubumuzda yaşları 16 ila 40 arasında değişen kadınlar vardı. Çoğu da güvenlik güçlerinin cinsel saldırılarına maruz kalmıştı. Bu kadınlar intikam almak için bize katılmışlardı.”
2011 yılına kadar Jharkhand eyaletindeki gerilla birliğinde savaşan Rashmi Mahli anlatıyor:
“Biz yedi kardeştik, yeterli toprağımız yoktu, sadece bir öğün yemek yiyerek hayatta kalmaya çalışıyorduk. Maoist kadrolar köyümüzü ziyaret ettiler, benim aileme düzenli gelir sözü verdiler. Onlara katılmaktan başka çarem yoktu.”
Mayıs ayında, içlerinde bazı üst düzey devlet politikacılarının bulunduğu 24 kişi öldürülmüştü (Çatışmada ölen kadınlar; Indra, Dhanni, Geeta, Anita, Swarupa, Santila, Pramila, Seema, Reshma, Vasanti, Champa and Mamta). Kadın savaşçılar bu tür büyük saldırılarda yer aldılar. Chhattisgarh Emniyet Müdürü bir baskında Maoistlerin 3 gruba ayrıldığını, en önde kadın komutanlardan oluşan grubun, onların arkasında siyah üniformalı çoğu kadın savaşçıdan oluşan destek birliklerinin ve en arkada da acemi birliklerinin yer aldığını belirtiyor.
Maoistler 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nde bu yıl içinde ölen kadın komutanlarını anmayı ihmal etmediler. Maharashtra Gadchiroli’de açılan pankartta bir yıl içinde ölen 17 kadın komutanın fotoğrafı ve isimleri yer aldı. Pankartın en altında ise şu sözler yazıyor:
Kadınlar olmadan devrim olmaz, devrim olmadan kadınlar özgür olamaz!
Kaynak: www.siyasihaber.org