Güvenli ve korumalı seks yapmak, düşündüğünüzden çok daha uzun süredir bir insan önceliği olmuştur. Mütevazı, her yerde bulunan ve hamileliği önleyen prezervatifin tarihi, Fransa'daki bir mağara resminin hayvanların iç organlarına benzeyen bir şeyin kullanımını tasvir ettiği MÖ 11.000 yılına kadar uzanıyor.
Neyse ki, o zamandan beri uzun bir yol kat ettik.
İlk prezervatifler keten veya hayvan mesanelerinden ve bağırsaklardan yapılmıştır. O zamanlar cinsel yolla bulaşan hastalıklar hakkında çok az şey bilindiğinden, yalnızca istenmeyen gebelikleri önlemek için kullanıldı.
Farklı erken uygarlıkların, kauçuk öncesi prezervatif çağında kendine özgü bir dönüşü vardı. Eski Mısırlılar kendi kumaşlarını ketenden yaptılar. Bazı Japon toplulukları kaplumbağa kabukları ve hayvan boynuzları kullandı ( ıvır zıvır! ). Çin'de Comfier yağlı ipek kağıt kullanılmıştır. Batı'da ise tercih edilen malzeme hayvan bağırsaklarıydı.
Hayvan bağırsağı prezervatiflerinin kullanımı orta çağ boyunca devam etti ve erkekler bunları kurdeleler kullanarak johnsonlarına bağladılar. Ancak prezervatif kullanımı, fuhuş ve “ahlaksızlık evleri” ile ilişkisi nedeniyle gizli tutuldu.
1500'lerde, Gabriele Falloppio frengi önleyebileceğini keşfettikten sonra prezervatif kullanımı daha yaygın hale geldi. Kimyasallara batırılmış ketenlerin prezervatif olarak kullanılmasının söz konusu hastalıktan enfeksiyon oranını nasıl azalttığını kanıtlayan bir çalışma yayınladı.
Ancak 1800'ler, bugün bildiğimiz şekliyle prezervatifin ortaya çıkmasına neden olan büyük bir bilimsel keşif gördü. Charles Goodyear 1839'da kauçuk vulkanizasyonu icat etti. Bu daha sonra 1855'te ilk kauçuk prezervatiflerin yapılmasına yol açtı.
İlk kauçuk modeller hala hantal, rahatsız edici derecede kalındı ve özel olarak takılması gerekiyordu. Sadece penisin ucunu kaplayacak şekilde tasarlandılar. Bu nedenle, Avrupalılar küstahça bu prezervatifleri "Amerikan tüyoları" olarak adlandırmaya karar verdiler.
Tam boy prezervatifler 1869'da yapıldı, ancak ortasında rahatsız edici bir dikiş vardı. Bu prezervatifler pahalıydı ancak bir miktar yıkamayla yeniden kullanılabilir olarak pazarlanıyorlardı ( yine, yikes! ). İnce ve dikişsiz prezervatifler birkaç yıl sonra piyasaya sürüldü, ancak kolayca parçalandı.
Kusurları ne olursa olsun, en azından doğru yönde atılmış bir adımdı. Ne yazık ki, yenilikler yapılırken, üretim ve dağıtımını düzenlemek için yasalar oluşturuldu.
1873'te çıkarılan Comstock Yasası , seks oyuncakları ve prezervatif gibi doğum kontrol hapları gibi “ahlaksız malların” posta yoluyla postalanmasını yasakladı. Bu, bazı eyaletlerde daha katı düzenlemelerle artırıldı. Prezervatifler, "beyefendinin kauçuk ürünleri" veya "beyefendinin lastik şapkaları" gibi üstü kapalı adlarla daha gizli bir şekilde satılıyordu.
Buna rağmen, iş dünyasında birçok kişi hala prezervatif satmakla ilgileniyordu. Julius Schmid, bir sosis kutusu işi satın aldı ve bunu 1883'te bir prezervatif şirketi kurmak için kullandı. Korumalarını “Ramses ve Sheik” olarak damgaladılar. İlk ürünleri, sosis kılıfları için kullanılan bağırsaklardan yapıldı, ancak neyse ki 1900'lerin başında kauçuğa geçti.
1916'da Merle Young, bugün hala satılmakta olan en tanınmış prezervatif markalarından biri olan Trojan'ı yarattı. Yirminci yüzyılın geri kalanında prezervatif üreticileri daha rahat lateks prezervatifler yaptılar. Aynı dönemde, Mahkemeler ayrıca doktorların cinsel yolla bulaşan hastalıkları önlemek için yasal olarak prezervatif yazıp gönderebileceklerine karar verdi. Bu, prezervatif kullanımına karşı birçok engeli ortadan kaldırdı.
Ve prezervatifler yaygın olarak bulunsa da, onları çevreleyen tabu ve kullanımları büyük ölçüde seks eğitimine yönelik sert tutumlardan kaynaklanıyor. Fox, 2007'de bile bir Truva atının reklamını, kontraseptif olarak kullanımından bahsettiği için yayınlamayı reddetti.
Güvenli seks yapmak için tüm yenilikleri yapabiliriz, ancak seks hakkında konuşmaktan vazgeçene kadar, prezervatif kadar eski icatlar ona en çok ihtiyaç duyanları korumaz.
Bu yüzden, bir dahaki sefere biraz kauçuk kaptığınızda bir şişe su alma ihtiyacı hissetmeyin. Sonuçta, insanlar onu binlerce yıldır güvende tutmaya çalışıyorlar!
İsa - o gerçek bir insandı, değil mi? Dönemin çağdaşlarının çoğu ihtiyatlı olma eğilimindeyken ve muhtemelen yaptığı konusunda hemfikir olsa da, kanıtlarda büyük boşluklar var. Aslında, varlığına dair bu kadar az doğrudan kanıt olmasına şaşırdım.
Erkeklerin evlilik ilanlarını nasıl yazdığını biliyor musunuz? “Deforme olmamış” ve “olması gereken dişler” listenin başındaydı. Kadınların olmadığı bir dünya hayal edin.
26 Temmuz'da Kilise, Meryem Ana'nın ebeveynleri olan Aziz Joachim ve Anne'yi inançları ve azimleri için anıyor. İşte ailemin hikayesi - hayatlarını sadelik içinde yaşayan ve bize yedi çocuğuna yaşam boyu eğitim veren basit bir çift.
İnsanlar sanata çekilir. On yıldan fazla bir süredir araştırmacılar, izleme sanatının sağlığımız ve esenliğimiz üzerindeki olumlu etkisini araştırıyorlar.
Bu makalenin bir okumasını dinleyin: ❖ Tüm yaşamları boyunca çok önemli bir şey hakkında yanlış yönlendirilmiş kahramanlar hakkında hikayeler nesillerdir kültürümüzde ortaya çıkıyor ve bu güne kadar gişede izleyicileri memnun etmeye devam ediyor. Yoksul gerçekten bir prensti.
Bugün farklı bir yolculuğa çıkıyoruz. Çoğunlukla resimler.