Gulag ağlarının oluşumu 1917 yılında başladı. Stalin'in bu tür kampların büyük bir hayranı olduğu biliniyor. Gulag sistemi sadece mahkumların cezalarına hizmet ettiği bir bölge değildi, aynı zamanda o dönemin ekonomisinin de ana motoruydu. 1930'ların ve 1940'ların bütün büyük inşaat projeleri mahkumlar tarafından yürütüldü. Varlığı sırasında, Gulag popülasyonun birçok kategorisi tarafından ziyaret edildi: katiller ve gangsterlerden bilim adamlarına ve Stalin'in ihanetten şüphelendiği hükümetin eski üyelerine.
Gulag nasıldı?
Gulag ile ilgili bilgilerin çoğu, yirmili yılların sonunda ve yirminci yüzyılın 30'lu yılların başlangıcını ifade eder. Aslında, bu sistem Bolşevikler iktidara geldikten hemen sonra ortaya çıkmaya başladı. "Kızıl Terör" programı, sakıncalı toplum sınıflarının özel kamplarda tecrit edilmesini sağladı. Kampların ilk sakinleri eski toprak sahipleri, fabrika sahipleri ve zengin burjuvazinin temsilcileriydi. İlk başta, kamplar Stalin tarafından değil, genel olarak düşünüldüğü gibi, Lenin ve Troçki tarafından yönetiliyordu.
Kamplar mahkumlarla doluyken, ülkenin tahrip olmuş ekonomisini restore etmek için mahkum emeğinin kullanılması uygulamasını tanıtan Dzerzhinsky önderliğinde Cheka'ya transfer edildi. Devrimin sonunda, “demir” Felix'in çabalarıyla kamp sayısı 21'den 122'ye çıktı.
1919'da, sistem çoktan kuruldu, ki bu Gulag’ın temeli oldu. Savaş yılları, kamplarda olan tam kanunsuzluğa yol açtı. Aynı yıl, Arkhangelsk ilinde Kuzey kampları kuruldu.
Solovetsky Gulag'ın Yaratılışı
1923'te ünlü "Solovki" kuruldu. Mahkumlar için kışla inşa etmemek için, topraklarına eski bir manastır dahil edildi. Ünlü Solovetsky Özel Amaçlı Kamp, 20'li yıllarda Gulag sisteminin ana sembolü idi. Bu kampın projesi, 1938'de vurulmuş olan Unshlikht (GPU liderlerinden biri) tarafından önerildi.
Kısa süre sonra Solovki'deki tutukluların sayısı 12.000 kişiye çıktı. Gözaltı koşulları o kadar zordu ki, sadece resmi istatistiklere göre, kampın varlığı boyunca 7.000'den fazla insan öldü. 1933 kıtlığı sırasında, bu sayının yarısından fazlası öldü.
Solovki kamplarında hüküm süren zulüm ve ölüm oranlarına rağmen halktan bilgi saklamaya çalıştılar. 1929'da ünlü Sovyet yazarı Gorky, dürüst ve ideolojik bir devrimci olarak kabul edilen takımadalara geldiğinde, kamp yetkilileri mahkumların hayatlarının çirkin yönlerini gizlemeye çalıştı. Kampın sakinlerinin, ünlü yazarın halka tutuklanmasının insanlık dışı koşulları hakkında söyleyeceği umutları haklı değildi. Patronlar sert cezalar veren herkesi tehdit etti.
Gorki, işin suçluları yasalara saygılı vatandaşlara nasıl dönüştürdüğü konusunda şaşırdı. Sadece bir çocuk kolonisinde, bir çocuk yazara kampların rejimi hakkındaki gerçekleri anlattı. Yazar ayrıldıktan sonra bu çocuk vuruldu.
Gulag’a hangi hatayı yollayabilirlerdi?
Yeni küresel inşaat projeleri daha fazla işçi gerektiriyordu. Müfettişlere, mümkün olduğu kadar çok masum insanı suçlama görevi verildi. Bu davadaki ihbarlar her derde deva oldu. Eğitimsiz proleterlerin çoğu istenmeyen komşulardan kurtulma fırsatı buldu. Neredeyse herkese uygulanabilecek standart masraflar vardı:
- Stalin dokunulmaz bir kişiydi, bu nedenle lideri itibarsızlaştırmak için sıkı bir geri ödeme yapıldı;
- Toplu çiftliklere olumsuz tutum;
- Banka devlet menkul kıymetlerine karşı olumsuz tutum (krediler);
- Karşı-devrimciler için sempati (özellikle Troçki);
- Batıya, özellikle de ABD'ye hayran kalın.
Ayrıca, Sovyet gazetelerinin, özellikle de yöneticilerin portreleriyle birlikte kullanılması, 10 yıl süreyle cezalandırıldı. Liderin imajıyla birlikte bir kahvaltıyı gazeteye sığdırmak yeterliydi ve çalışmakta olan her dikkatli adam “insanların düşmanı” na dönebilirdi.
20. yüzyılın 30'lu yıllarda kampların gelişimi
Gulag kamp sistemi 30'lu yıllarda zirveye ulaştı. Gulag tarihinin müzesini ziyaret ederek, bu yıllarda kamplarda neler yaşadıklarını görebilirsiniz. RSFS'nin çalışma kodu kamplarda yasal olarak onaylanmış işçilikti. Stalin, SSCB vatandaşlarını kampların yalnızca halkın düşmanları içerdiğine ikna etmek için sürekli olarak güçlü kampanya kampanyaları yürütmek zorunda kaldı ve Gulag onları rehabilite etmenin tek insancıl yolu.
1931'de Sovyet döneminin en büyük inşaatı başladı - Beyaz Deniz Kanalı'nın inşaatı. Bu proje halka Sovyet halkının büyük bir kazanımı olarak sunuldu. İlginç bir gerçek, basının BAM'ın inşasında yer alan suçlular hakkında olumlu konuştuğu. Aynı zamanda, on binlerce siyasi mahkumun esası geri alındı.
Genellikle suçlular kamp yönetimi ile işbirliği yaparak siyasi mahkumları demoralize etmek için başka bir kolu temsil ediyorlardı. Sovyet basında şantiyede “Stakhanov” normları yapan hırsız ve gangsterlerin övgüleri duyuldu. Aslında, suçlular basit siyasi mahkumları kendileri için çalışmaya zorladılar ve acımasızca ciddiyetle suçluları yok ettiler. Eski askeri personelin kamp ortamında düzen getirme girişimleri kamp yönetimi tarafından durduruldu. Ortaya çıkan liderler vuruldu ya da suçluları suçluyorlardı (onlar için politik ceza için bütün bir teşvik sistemi geliştirildi).
Siyasi tutuklular için mevcut tek protesto yöntemi açlık greviydi. Eğer yalnız eylemler yeni bir zorbalık dalgası dışında iyi bir şeye yol açmazsa, kitlesel açlık grevlerinin karşı devrimci faaliyetler olduğu kabul edildi. Kışkırtıcı hızlı bir şekilde hesaplandı ve vuruldu.
Kampta kalifiye iş gücü
Gulag'ın asıl sorunu kalifiye işçi ve mühendislerin büyük kıtlığıydı. Zor inşaat sorunları üst düzey uzmanlar tarafından çözülmelidir. 30 yıl boyunca, teknik tabakaların tümü kraliyet gücü altında okuyan ve çalışan insanlardan oluşuyordu. Doğal olarak, onları Sovyet karşıtı eylemlerle suçlamak zor değildi. Kamp idarecileri, araştırmacılara büyük ölçekli inşaat projeleri için gereken uzmanların listelerini gönderdi.
Teknik aydınların kamplardaki pozisyonları pratik olarak diğer mahkumların durumlarından farklı değildi. Dürüst ve sıkı çalışmak için, yalnızca alay konusu olmayacaklarını umabilirlerdi.
Kamplardaki gizli gizli laboratuarlarda çalışan şanslı uzmanların çoğu. Orada suçlular yoktu ve bu mahkumların tutukluluk koşulları genel olarak kabul edilenden çok farklıydı. Gulag'ı geçen en ünlü bilim adamı, Sovyet uzay araştırmaları döneminin kökenindeki Sergei Korolev'dir. Başarıları için, bilim adamları ekibiyle birlikte rehabilite edildi ve serbest bırakıldı.
Kampların Sovyet ekonomik sistemine katılımı
Tüm büyük ölçekli savaş öncesi inşaat projeleri, eksilerin köle emeği ile tamamlandı. Savaştan sonra, bu işgücüne olan ihtiyaç yalnızca sanayiyi restore etmek için çok sayıda çalışana ihtiyaç duyulduğundan arttı.
Savaştan önce bile, Stalin, mahkumların motivasyonundan yoksun bırakılmalarına yol açan şok emeği için şartlı tahliye sistemini kaldırmıştı. Önceden, şok çalışması ve örnek davranış için, hapis cezasını düşürmeyi umabilirlerdi. Sistemin kaldırılmasından sonra, kampların karlılığı azaldı. Bütün zulümlere rağmen. İdare, insanları, özellikle kamplardaki zayıf rasyonlar ve zayıf sağlık koşullarının insanların sağlığını baltaladığı için, yüksek kalitede çalışma yapmaya zorlayamadı.
Gulag'daki Kadınlar
Ülkeye hainlerin eşleri "ALZHIRE" - Akmola Gülag kampında tutuldu. İdarenin temsilcileriyle “arkadaşlığı” reddettiği için, zaman içinde “artış” veya daha da kötüsü, nadiren geri döndükleri erkek kolonisine “bilet” almak kolaydı.
CEZAYİR 1938 yılında kuruldu. Oraya gelen ilk kadınlar Troçkistlerin eşleriydi. Çoğu zaman, eşleriyle birlikte mahkum ailesinin diğer üyeleri, kız kardeşleri, çocukları ve diğer akrabaları da kamplara gittiler.
Kadınlar için tek protesto yöntemi, çeşitli makamlara yazdıkları sürekli dilekçe ve şikâyetlerdi. Şikayetlerin çoğu muhataplara ulaşmadı, ancak yetkililer acımasızca şikayetçilerle ilgilendiler.
Stalin'in kamplarındaki çocuklar
1930'larda, bütün evsiz çocuklar gulag kamplarına yerleştirildi. İlk çocuk çalışma kampları, 1918'de, 7 Nisan 1935'ten sonra, çocuk suçuyla mücadeleye ilişkin kararnamenin imzalanmasının ardından imzalanmasına rağmen, yaygınlaştı. Genellikle çocuklar ayrı tutulmak zorunda kalıyorlardı, çoğu zaman yetişkin suçlularla çıkıyorlardı.
Ergenler infaz da dahil olmak üzere tüm cezalara maruz kaldılar. Genellikle, 14-16 yaşındaki çocuklar sadece baskı altında oldukları ve "karşı-devrimci fikirlerle aşılandıkları" için vuruldular.
Gulag Tarih Müzesi
Gulag Tarih Müzesi, dünyada hiç analogu olmayan eşsiz bir kompleks. Kampın bireysel parçalarının yeniden inşasının yanı sıra, kampların eski mahkumları tarafından yaratılmış büyük bir sanatsal ve edebi eser koleksiyonunu sunar.
Kamp sakinlerinin fotoğraflarının, belgelerinin ve eşyalarının bulunduğu büyük bir arşiv, ziyaretçilerin kamplarda meydana gelen tüm korkuları takdir etmelerini sağlar.
Gulag’ın Tasfiyesi
Stalin'in 1953'teki ölümünden sonra, Gulag sisteminin kademeli olarak kaldırılması başlamıştır. Birkaç ay sonra bir af ilan edildi, ardından kampların nüfusu yarı yarıya azaldı. Sistemin gevşemesini algılayan mahkumlar, daha fazla af arayan toplu ayaklanmalara başladı. Sistemin ortadan kaldırılmasında büyük rol, Stalin'in kişilik kültünü şiddetle kınayan Kruşçev oynadı.
Kholodov çalışma kamplarının ana direktörlüğünün son başkanı 1960 yılında emekli oldu. Ayrılışı Gulag döneminin sonunu işaret ediyordu.