1970'lerin başına kadar, eğer penis kan akımı veya sinir fonksiyonu ile ilgili sorunlar bir erkeğin onu alamadığı anlamına geliyorsa, tedavi seçenekleri oldukça sınırlıydı ve kesinlikle doğayı taklit etmedi.
Sarkık bir penisin üzerine sarılabilecek harici sahne vardı. Penisi kalıcı olarak sertleştiren birkaç dolgu sahne vardı, ancak bu cihazları kullanan erkekler kalıcı bir bağırsak geçirmenin tüm sorunlarından endişelenmekle kalmadılar; bazen cihazlar ciltten bir delik açacak ve düşeceklerdi. Eew.
Berish Strauch şişirilebilir bir seçeneğin daha iyi çalışabileceğini ve esnek plastiklerin geliştirilmesini mümkün kıldığını düşünüyordu. 1973'te penil şaftın üstü boyunca uzanan esnek bir tüpe (18) bağlanan skrotumun (12) veya karnın (14) içine bir akışkan rezervuar (yukarıdaki şemada 22) yerleştiren bir implante edilebilir cihaz önermişti. (16). Güçsüz olan hasta, seksi zaman gibi hissettiğinde boruyu tam pompalayabiliyordu.
Bu şekilde, tüpü gerdirmek ve uzatmak ve bir penil ereksiyona neden olacak şekilde nispeten katı hale getirmek mümkündür. Basınca maruz kalan akışkanın zamanla kaba geri dönüşü ertelenir, böylece ereksiyon tatmin edici bir süre için muhafaza edilir.
Sıvı, küçük metal basınç plakaları serisi ile tüpün içine kilitlenirdi. Sıvıyı penisin out elle tutulur elle yapıldı.
Bununla birlikte, ereksiyonun ortadan kaldırılması istendiğinde tüp, penil şaft boyunca uygun manipülasyonlar yoluyla geriye doğru saklar. Boruya uygulanan bu sıkıştırma ve sağa sağımlama, sıvıyı geriye doğru iter ... duvarı saptırmaya yetecek kadar basınçla ...
Ayna evrende mastürbasyon yapmak gibi.
Strauch asla tasarımını geliştirmedi. Bunun yerine, fikri American Medical Systems'e sattı; burada Brantley Scott ve meslektaşları onu düzelttiler: elastik tüpü balon benzeri rezervuarlara çevirip penil erektil cisimlerin içine yerleştirdiler. Bu tasarımın geliştirilmiş sürümleri bugün hala kullanılmaktadır.
Image: US Patent 3853122 A
Contact the author at firstname.lastname@example.org.