Müslüman hukuku kökeninden itibaren örf ve adet hukukunu dikkate almıştır . İmamlar Malik , Ebu Hanife ve İbn Hanbel , kül-Shaafa'i , yasanın dört okulların kurucuları ( mezhebi ) Ana Sünnilerle , her birinin gümrük esinlenmiş Medine arasında, Irak ve Mekke kendi okullarında disiplin kurmak. Müslüman imparatorluğunun İslamlaşmış ülkelerin gelenekleri ve alışkanlıklarıyla ilgili nedenlerle, örneğin evlilik törenleri, ağırlık ve ölçü sistemleri, tefecilik gibi nedenlerle genişlemesiyle , Hegira'nın 40. yılından itibaren işler daha da karmaşık hale geldi. ( ribâ , ar. ربا), ortak tarım veya arazi kullanım kuralları vb. Daha sonra Osmanlı padişahları , vergilendirme veya yeniçerilerin işe alınması konularında bazı önlemlerini gerekçelendirmek için geleneklere güvendiler .
Her ne olursa olsun Müslüman hukukçular , âdetin Kuran'dan ve sünnetten ( idjma ' ve kıyas ) gelen hukuk kaynaklarının değerine sahip olup olmadığı, başka bir deyişle hukuki bir kaynak olarak kabul edilip edilemeyeceği konusunda çok tartışmışlardır ( asl ). Malikî yazarların çoğu, özellikle Mağrip Malikileri haricinde, bunun ikincil, yardımcı bir kaynak olduğunu ve rolü kanunu değiştirmekten ziyade onu uyarlamak olduğunu düşündüler.
Bununla birlikte, tüm Müslüman ülkelerde, gelenek sürekli olarak şeriat kanunlarına müdahale etmektedir . Bu hem günlük hayatı daha özel (sözde 'tarafından yönetilir Endonezya, olduğu gibi, Hint Sünni İslam'da, örneğin, böyledir ADA ) tarafından daha fıkıh . Aynı içinde geçerliydi Afganistan altında Taliban rejiminin şeriat hukuku tüm titizlik uygulandı, fakat alışılmış kod saygı Peştun kabileleri , Peştunvali'nin .