Fransız Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi'nden gökbilimci Arthur Briaud liderliğindeki bir ekip tarafından yürütülen yeni bir çalışma ile Ay'ın çekirdeğinin demire benzer yoğunluğa sahip katı demir benzeri bir kütleden oluştuğunu savunan teori güç kazandı.
Yeni bulgular, Ay'ın merkezinin katı mı yoksa erimiş metalmiş mi olduğu konusunda uzun süredir devam eden tartışmalara son verebilir ve Ay'ın ve güneş sisteminin tarihinin daha iyi anlaşılmasını sağlayabilir.
Çalışmayı yapan ekip, Ay'ın iç kısmının modellerini oluşturmak için NASA'nın Apollo görevi sırasında elde edilenler de dahil olmak üzere Ay ile ilgili bir dizi veri setini inceledi.
Daha sonra Ay'ın yerçekimi kuvvetine ilişkin fiziksel gözlemleri bu modellerle eşleştirerek Ay'ın jeolojisine ilişkin simülasyonlar oluşturdular.
En iyi eşleşme, Ay'ın katı bir iç çekirdeğe sahip olması gerektiğini gösterdi. Hakemli bilim dergisi Nature'da yayınlanan çalışma, Ay'ın çekirdeğinin dışındaki akışkan tabakanın ve katı iç çekirdeğin Dünya'nın iç jeolojisine benzediğini öne sürüyor.
Dış çekirdeğin yarıçapı yaklaşık 362 kilometre, iç çekirdeğin yarıçapı ise yaklaşık 258 kilometredir. Bunlar birlikte Ay'ın toplam yarıçapının yaklaşık %15'ini oluşturuyor.
Çalışma ayrıca, Ay'ın iç yapısını anlamak için daha sağlam sismik veriler toplamak üzere Ay'a yeni bir görevin gerekli olmadığını öne sürüyor.
Bilim insanları Ay'ın ilk oluştuğunda güçlü bir manyetik alana sahip olduğuna ve bu manyetik alanın yaklaşık 3,2 milyar yıl önce zayıflamaya başladığına inandıklarından, bulgular Ay'ın değişimine ilişkin önemli ipuçları da sağlayabilir.
Bilim insanları, Dünya'nın manyetik alanı gezegendeki yaşamı zararlı radyasyondan koruduğu için Ay'ın manyetik alanının nasıl ve neden kaybolduğunu anlamaya çalışıyor.