Çinli bir arkadaşımdan üç kelimelik bir metin aldığımda Pazar gecesi geç saatlerdi: “Daha fazla yiyecek alın!”
Bir grup COVID-19 vakasını kontrol altına almak isteyen yetkililerin birkaç tesisi kapattığı ve şu anda yaşadığım 3,5 milyon kişilik bölgede toplu testler emrettiği ve panik satın almanın tüm hızıyla devam ettiği haberi yayıldı. Yerel süpermarkete vardığımda, tüm arabalar çılgın müşteriler tarafından alındı ve birçok sebze satıldı.
Bunu Neden Yazdık?
Şanghay’dan kaçtıktan sonra, Monitor’ün Pekin büro şefi bir COVID-19 salgınına karşı bir başka büyük tepkiye yakalandı. Vaka sayıları arttıkça, yurttaş odaklı sermaye, tam bir sokağa çıkma yasağını tolere edebilir mi?
Bir gün önce, Mart ortasında Şanghay’a geldiğimden beri Çin’de görece özgürlüğün ilk tadına vardım. Şimdi, batan bir déjà vu hissine kapıldım. Şanghay’da tecrit zorluklarının yaşandığı sahnelere tanık olduktan sonra, sıradaki Pekin olabilir mi diye merak ettim.
Birçok sakin hayır diyor.
Pekin vakaları tüm zamanların en yüksek salgın seviyesine ulaşsa bile, Pekinliler şehrin özel statüsünün ve ekstra katı COVID-19 politikasının Şanghay ölçeğinde bir salgını imkansız kıldığını söylüyorlar. Gerçekten de, Pekin yetkilileri, sakinlerin endişelerini gidermek ve muhtemelen itibarını kurtarmak için taze ürün sevkiyatlarını artırdıkça, gıda arzı hafta ortası itibarıyla tamamen restore edildi.
Pekin üniversitesinde öğretmen olan Julia Wang, “Başkent olduğu için siyasi olarak istikrarlı olması gerekiyor” diyor ve Pekin’in yurttaşlık bilinci kültürünün de bir değer olduğunu ekliyor. “Pekin’deki insanlar fedakarlık yapabilir” diyor.
Pekin
Pekin’in merkezindeki Chaoyang Bölgesi’ndeki yerel süpermarketimde panik alışverişi tüm hızıyla sürüyordu – tüm arabalar alındı ve birçok sebze satıldı. Yeşil yelekli mağaza memurları, aşırı derecede lahana, yumurta ve etle dolu çılgın müşterilerin fotoğraflarını çekiyorlardı.
“Herkes korkuyor!” dedi bir müşteri. “Fiyatlar artıyor!” diye bağırdı bir başkası.
Pazar gecesi geç bir saatti ve Çinli bir arkadaşımdan üç kelimelik bir metin aldıktan sonra dükkâna koştum: “Daha fazla yiyecek alın!” Bir grup COVID-19 vakasını kontrol altına almak isteyen yetkililerin birkaç tesisi kapattığı ve şu anda yaşadığım 3,5 milyon kişilik bölgede toplu test emri verdiği haberleri yayıldı.
Bunu Neden Yazdık?
Şanghay’dan kaçtıktan sonra, Monitor’ün Pekin büro şefi bir COVID-19 salgınına karşı bir başka büyük tepkiye yakalandı. Vaka sayıları arttıkça, yurttaş odaklı sermaye, tam bir sokağa çıkma yasağını tolere edebilir mi?
Beynim zonkluyordu. Mart ortasında Şanghay’a geldiğimden beri beş haftalık karantinanın ardından Çin’de görece özgürlüğün ilk tadına bakmadan önceki gün. Çiçek açan erik ağaçlarıyla çevrili bir sokakta güneşte gözlerimi kısarak yürürken, Monitor’ün Pekin bürosuna giderken şehrin içinde ıslanırken büyük bir rahatlama hissettim.
Ama şimdi, kısacık mola yerini acil stoklamaya bırakırken, içimde bir dejà vu hissine kapıldım. Çin’in ışıltılı finans başkenti Şanghay’da tecrit zorluklarının yürek burkan sahnelerine tanık olduktan sonra, sıradaki siyasi başkent Pekin olabilir mi diye merak ettim.
“Pekin’e güvenin”
Ertesi sabah, beyaz koruyucu giysili işçiler zorunlu COVID-19 testi için yerleşkemdeki tüm sakinleri çağırırken, tanıdık bir korna sesiyle uyandım.
Testimden sonra, birkaç blok ötedeki Dışişleri Bakanlığı’ndan basın kartımı almak için dışarı fırladım. Yol boyunca her yerde, Pekinliler test için uzun ve düzenli hatlar oluşturuyorlardı. Kaldırımdaki küçük bir bakkalda havuç görünce onları yakaladım.
Yakında Dışişleri Bakanlığı’nın dev gümüş dışbükey yapısı ortaya çıktı. Diğer Pekin hükümet binaları ve anıtları gibi – antik Yasak Şehir’den Büyük Halk Salonuna kadar – bana şehrin Çin’in iktidar merkezi olarak tarihi statüsünü ve liderlerinin istikrara verdiği primi hatırlattı.
Pekin, başkenti eyaletlerdeki COVID-19 salgınlarından yalıtmak için gelen seyahatleri şimdiden kısıtladı ve 21 milyon sakinini yaklaşan 1 Mayıs tatili için ayrılmaktan caydırdı. Pekin’in özel statüsü ve ekstra katı COVID-19 politikası, birçok sakini Şanghay ölçeğinde bir salgının burada olamayacağına inandırıyor, keşfettim.
“Pekin bunun olmasına asla izin vermeyecek. Başkent, bu yüzden politik olarak istikrarlı olmalı, ”diyor Pekin Üniversitesi öğretmeni Julia Wang, okuldan ayrılan anaokulunu yürüyüşe çıkarırken sohbet etmek için duruyor. “Şanghay’daki gibi buradaki kitlelerin yiyecek yiyecekleri olmamasına imkan yok” diyor ve kendisinin de yiyecek stokladığını da sözlerine ekliyor.
Pekin’deki vakalar tüm zamanların en yüksek pandemisine ulaşsa bile – küresel standartlara göre küçük ama yerel sağlık yetkilileri tarafından “korkunç” olarak adlandırılan bir salgın – Bayan Wang ve diğer sakinler, şehrin onları hızla kontrol altına alacak personele ve tıbbi kapasiteye sahip olduğuna inanıyor. .
Bayan Wang, “Hükümet hazırlıklı olacak” diyor. “O kadar çok hastanemiz ve derme çatma hastanemiz var ki, kötü bir şey olsa bile sorunu çözme yeteneğimiz var.”
Pekin’in kültürünün de bir varlık olduğunu söylüyor ve Pekinlilerin yurttaşlık bilinciyle övündüklerini vurguluyor. “Pekin’deki insanlar fedakarlık yapabilir” diyor. “Pekin’e güvenin.”
İş, insan ve gururun dengelenmesi
Ancak şimdiye kadar, Pekin’in salgını yayılmaya devam ediyor ve bir düzineden fazla topluluk, şimdi evlerine hapsolmuş binlerce sakini barındırıyor.
Bir dükkan işçisi olan Bayan Hu, mahremiyetini korumak için adını vermemek istediğini söyleyerek kuzeydoğu Pekin’deki “Patronum Shunyi Bölgesinde kilitli” diyor. “Pandemi nedeniyle işler kötü” diyor ve fotoğrafçılık dükkânını taşımak zorunda kalabileceğini de sözlerine ekliyor.
Pekin’e yönelik bir karantina, Şanghay’daki kadar ağır bir ekonomik darbeye neden olmayacak olsa da, hükümetin bu yılki %5.5’lik gayri safi yurtiçi hasıla büyüme hedefine ulaşma çabalarını daha da zorlaştıracaktır.
Yine de, ekonomik büyümenin yavaşlamasına ve işsizlikteki artışa rağmen – kentsel işsizliğin Mart ayında % 5,8’e ulaşmasıyla – Çin hükümeti, yakın zamanda sıfır COVID-19 politikasından vazgeçme planı olmadığını açıkça belirtti.
“Önce hayat” politikası, Çin’deki vaka ve ölüm seviyesini diğer ülkelere göre çok daha düşük tutmayı başardı – ABD’de yaklaşık 1 milyon ölümle karşılaştırıldığında Çin’de 5.000’den az ölümle.
İşini kaybetmesine rağmen, Bayan Hu bu yaklaşımı tamamen destekliyor. “Bence bu gerçekten iyi” diyor. “Sağlıklı olmak en önemlisi.”
Bakkalda, Pekin yetkilileri sakinlerin endişelerini gidermek için taze ürün sevkiyatlarını artırmak için acele ederken, gıda stokları hafta ortasına kadar tamamen restore edildi.
Rafları dolduran bir katip, “Bütün bu panik satın almanın anlamı yok” diyor. “Pekin kesinlikle Şanghay gibi olmayacak” diye ekliyor, mahremiyet için adını saklıyor.
Neden bu kadar emin hissettiği sorulduğunda, birçok Pekinlinin hissettiği yerin gururunu ve Çin’in “yüzü kurtarma” konusundaki meşguliyetini birkaç kelimeyle özetliyor:
“Pekin’in yüzü!” diyor, elinin tersiyle yanağını okşuyor ve bir kahkaha patlatıyor.
Temel olarak, Şanghay’da sokağa çıkma yasağı bir şeydir; burada, bu bir utanç olurdu.
Kaynak : https://www.csmonitor.com/World/Asia-Pacific/2022/0429/Beijing-diary-Scenes-of-mass-testing-panic-buying-and-pride?icid=rss