TOPRAK BİTKİ ATMOSFER İLİŞKİSİ
Suyun topraktan bitkiye oradan da atmosfere geçmesi farklı taşınım mekanizmalarını kapsar:
. Toprakta ve ksilemde, su, basınç gradiyentine (∆Ѱp) yanıt olarak kütle akışıyla taşınır.
. Buhar halde su en azından dıştaki havaya ulaşıncaya değin esas olarak difüzyonla hareket eder.
Dış havada konveksiyon (kütle akışının bir formu) baskındır.
. Su zarlardan taşınması sırasında, zarın iki yanında oluşan su potansiyelindeki farklılığa bağlı olarak taşınır. Hücreler suyu absorbladıklarında ve kökler suyu topraktan ksileme taşıdıklarında bu tür bir ozmotik etki oluşur.
Tüm bu koşullarda, su, su potansiyeli veya serbest enerjisi düşük olan bölgeye hareket eder.
Su potansiyeli topraktan yapraklara doğru sürekli olarak azalır. Bununla birlikte, su potansiyelinin bileşenleri yolun değişik noktalarında farklılık gösterebilir. Örneğin, mezofildeki gibi, hücrelerin içinde su potansiyeli komşu ksilemdeki ile yaklaşık aynıdır. Buna karşın Ѱw bileşeni hala farklıdır. Ksilemde Ѱw ‘nin baskın bileşeni negatif basınç olmasına karşın, yaprak hücresinde genel olarak pozitiftir. Ѱp deki bu büyük farklılık yaprak hücrelerinin plazma zarının iki yanında oluşur. Yüksek konsantrasyondaki çözünmüş madde (düşük Ѱs) yaprak hücrelerinin içindeki su potansiyelini düşürür.