'' Çocuklarım eğer ölürsem şu eski çorapları bana giydirip beni öyle gömün. Sizden tek isteğim budur..'' demiş
Aradan birkaç ay geçmiş ve adam ölmüş. Zengin adamı yıkamışlar, kefenlemişler. Tam o sırada çocuklarının akıllarına babalarınıın vasiyeti gelmiş. Bu çorapları babamıza giydireceğiz demişler. İmam izin vermemiş.
Müftüye gitmişler...
"Babamızın son arzusu! Bu eski çorapları giydirmemiz lazım." demişler..
Müftü de olmayacağını söylemiş.. .
Çocuklar tekrar babalarının cesedinin başına gelmişler üzgün bir şekilde; çünkü hem babalarını kaybetmişlerdi hem de babalarının son isteğini de yerine getirememişlerdi.
Mecbur babalarını gömmek zorundaydılar. İstediği yerine gelmediği için çok üzülüyorlardı..
Tam o sırada emektarları çocukların yanlarına geldi ve babalarının ölmeden önce yazmış olduğu bir mektubu çocuklara uzattı.
Mektupta söyle diyordu:
Ey evlatlarım!
Sayılamayacak kadar çok malım vardı, çok zengindim... ama gördüğünüz gibi yanımda şu size verdiğim eski çorapları bile götüremedim...
İşte bundan ibret alın ve hayatı amaç edinip yaratılış gayenizi ve sizi yaratanı unutmayın...