Chistopher Nolan’ın başyapıtı The Prestige(2006) Todd McGowan’ın kitabının ilgili bölümündeki şaşırtıcı analizine dayanmaktadır.
Prestij iki rakip sihirbazın, Alfred Borden (Christian Bale) ve Robert Angier (Hugh Jackman) ‘ın dünyanın en büyük sihir numarasını yaratma arayışını takip ediyor. Nolan’ın Batman dışı filmlerinin çoğunda olduğu gibi, hikaye kronolojik olarak ortaya çıkmıyor ve bunun yerine her adam diğerinin günlüğünü okuyarak anlatılıyor.
Filmin Özeti
Borden, Angier ve Angier’in karısı başka bir sihirbaz için sahne görevlisi olarak çalışır, ta ki imza numaralarında bir şeyler ters gidene ve Angier’in karısı boğulana kadar. Angier olaydan Borden’i suçlar ve iki sihirbaz ayrılır ve kendi yarışan gösterilerine başlar. Angier, Michael Caine’i bir usta (illüzyon tasarımcısı) ve Scarlett Johansson’u bir asistan olarak alırken, Borden’in ustası Fallon, gizlice Borden’ın kılık değiştirmiş ikiz kardeşi. Her sihirbaz, diğerinin şovunu sabote etmeye çalışır ve Borden iki parmağını kaybederken, Angier sadece itibarının bir kısmını kaybeder. Şimdiye kadar görünen o ki Borden, Rebecca Hall ile evlense de, kısa çöpü çekti.
Borden’in şansı, Büyük Numarasını halka açıkladığı anda değişir: Taşınan Adam. Angier hemen bunu nasıl yaptığını keşfetmeye kararlı hale gelir, Borden’ın ikiz kardeşini bir çift olarak kullandığından habersizdir (Angier, ikiz kardeşi olduğunu bile bilmiyor). Angier, Borden’in sırrını öğrenmesi için asistanını gönderir ve Borden ikizlerinden biri (bu arada ikizleri de bilmeyen Rebecca Hall ile evli olmayan) ona aşık olur. Birlikte, Borden’in günlüğünü (içinde sırrı olmayan) teslim ederek ve ona hem günlüğün hem de yönteminin sırrının eksantrik mucit David Bowie olduğunu söyleyerek Angier’i vahşi bir kaz avına göndermek için bir plan hazırlarlar.
Ne yazık ki Borden için Angier, kovalamacasında bir kaz yakalamayı başarır. Bowie’ye ışınlanma makinesi olması gereken şeyi yaptırır, ancak bunun yerine bir klonlama makinesi olduğu ortaya çıkar. Angier, The Transported Man’in “daha iyi” bir versiyonunu yaratmak için kullanıyor (Angier, her seferinde onu yapmak için, kendi klon versiyonunu boğuyor), sadece daha iyi bir sihirbaz olduğunu göstermek için değil. ama aynı zamanda Borden’ı cinayetle suçlamak için. Borden, hapishanedeyken, kızının güvenliği karşılığında nakledilen adamın sırrını vermesi için zorlanır. Bu süreçte Angier’in hala hayatta olduğunu (farklı bir isim altında yaşadığını) öğrenir ve ikizinin onu bulup öldürmesini ister. Borden ikizlerinden biri Angier’in cinayetinden asılmıştır ve diğeri kızıyla sonsuza dek mutlu yaşamaktadır.
Lacan ve Zizek’in Teorileri
Lacan’a göre iki ana tip insan vardır, arzu konusu ve dürtü konusu. İnsanların çoğu, daha az etik olan arzu konusu kategorisine girer ve bir şeyin eksik olduğu hissi ve bu eksikliği doldurma arzusu (en çok hoş şeyler satın alarak) ile karakterize edilir. Bu, iki pozisyondan daha kötüsüdür çünkü arzu konusu, eksikliği doldurma girişimlerinin nedene değil sadece semptomlara nasıl hitap ettiğini anlamaz. Öte yandan dürtü konusu daha karmaşıktır ve onu bir hastalıktan başka bir şey olarak yeniden tasavvur eden bu eksiklikle belirli bir ilişkiyi içerir. Şimdilik, Lacan için dürtü öznesinin etik olarak arzu öznesinin önünde olduğunu unutmayın.
Bunun için (ve teorinin geri kalanı için) eski dostumuz Slavoj Zizek’e döneceğiz. Lacan’ın ideal ego, ego-ideal, süperego ve arzu yasasına ilişkin fikirlerine referansla kimliğimizi nasıl anladığımızı açıklıyor.
Lacan, bu üç terim arasında kesin bir ayrım getirir: “ideal ego”, öznenin idealize edilmiş öz-imajını ifade eder (benim olmak istediğim şekilde, başkalarının beni görmesini isterim); Ego-Ideal, bakışlarını ego imajımla etkilemeye çalıştığım, beni izleyen ve beni elimden gelenin en iyisini yapmaya iten, takip etmeye ve gerçekleştirmeye çalıştığım ideal olan büyük öteki ve süper ego, intikamcı, sadist, cezalandırıcı yönüyle aynı faildir… Bu kesin ayrımlardan çıkan sonuç, Lacan için süper egonun “en zorunlu talepleri söz konusu olduğunda ahlaki vicdanla hiçbir ilgisi olmadığıdır”
Süperego, tersine, anti-etik aracılıktır, etik ihanetimizin damgalanmasıdır. Öyleyse, diğer ikisinden hangisi doğru etik kurumdur?
Yani Lacan için kimlik üç bölümden oluşur. İlk bölüm, ideal ego, Matrix’te Morpheus’un Neo’nun “artık öz imajından” bahsettiği sahneye benziyor – temelde kendinizi nasıl görüyorsunuz.
İkinci bölüm, ego ideal bir yerdir. Örneğin, eğer ailenizin istediği için üniversite diploması alırsanız, o zaman ebeveynleriniz ego idealiniz olabilir. Evet, bu iki terimi düz tutmanın imkansız olduğunu biliyorum, bu yüzden amaçlarımız için ego idealinden büyük Öteki olarak bahsedeceğim.
Üçüncü bölüm, süper ego, şeytani ve büyük bir Öteki gibidir: Size tepeden bakan ve beklentilerinizi karşılayamadığınızda sizi suçlu hissettiren bakış veya eylemdir. Burada kavranması gereken en önemli şey, içsel algı (kendimizi nasıl gördüğümüz) ile dış algı (kendimizi nasıl gördüğümüz ) arasındaki ayrımdır.
Dördüncü unsur, “arzu yasası”, dürtü konusunun yol gösterici ilkesi olduğu için en zor ve en önemlisidir. Zizek’in açıkladığı gibi, “arzunuza uygun hareket etmek”, sadece “istediğinizi yapmak” anlamına gelmez, bunun yerine bilinçdışı arzunun daha karmaşık bir anlayışını içerir. Yine de amaçlarımızla ilgili ayrıntılar, “uygun etik kurumun” kimlik temelli kurumlara karşı olduğudur.(ideal ego, ego-ideali veya büyük Öteki ve süperego) ve “arzu yasası” nın özneleri için (yani dürtü öznesi) büyük Öteki’nin var olmadığı.
Christian Bale’in kendini gördüğü yer?
Borden ve Angier (yolları ayrılmadan önce) başka bir sihirbaz olan Chung Ling Soo’nun hareketini görmeye giderler. Yanılsamasının püf noktasının, kamuya açık olduğu her yerde sakat gibi davranmayı içerdiğini keşfettikten sonra Borden, gördüğü şeyi “kendini feda etmek” olarak övüyor. Burada Borden, Chung Ling Soo ile aynı hayatı yaşayan iki kişi olma ikiziyle kendi fedakarlığıyla özdeşleşiyor. Diyor ki, “Kendimi böyle görüyorum, ideal egom buna benzer.” Benzer şekilde, Angier de Borden’ın illüzyon repertuarını daha önceki bir sahnede “hepsinin favorileri” olduğunu iddia ederek savunur ve daha sonra ustası ile çalışırken “ellerini kirletmeyi” defalarca reddeder. Bu pozisyonların her ikisi de büyük bir Öteki’nin varlığını varsayar – Borden’ın ideal egosunun değerini yargılayacak biri, yanılsamalarının favorileri olarak algılanan biri ve Angier’in ellerinin kirli olup olmadığına şahit olacak biri. Bu sorunludur çünkü büyük bir Öteki yoktur ve ikisi seyirci olmadan performans gösterirler (sanrısal kimlikler yaratırlar).
Seçimlerimiz Değişmeye Zorlar
Bu, Angier için klonlama makinesini ilk kullandığında değişir. Makineyi kullanmanın feci sonuçları olabileceğini anlıyor; ama sonuçların kendisiyle sınırlı olacağını bilerek, bunun üstesinden gelmeye karar verir. Yanında dolu bir silah tutuyor, çünkü dediği gibi, “Eğer yanlış giderse böyle uzun süre yaşamak istemezdim.” Bu, Borden’in daha sonra kendi dediği gibi, Angier’in artık ellerini kirletmekten korkmadığını gösteriyor. Artık kendisini gözetleyen ve eylemlerini yargılayan büyük bir Öteki’ye inanmıyor. Bu, Angier’in dürtüye konu olma yolundaki ilk adımdır.
Borden, bir arzu konusu olarak eksikliğini insanlarla doldurmaya çalışır. O (ikizlerden biri), Angier’in asistanı Scarlett Johansson’a aşık olmasına rağmen (diğer ikiz) evli ve ilişki ya evliliğini, kariyerini ya da her ikisini mahvedecek. Ayrıca, Kızının güvenliği karşılığında (ikizinin onunla yaşayabilmesi için) Taşınan Adam versiyonunun sırrını da verir ve onu sihirden, hayatının işinden ve dolayısıyla kendisinden daha çok sevdiğini gösterir. Angier, geçişinden önce, Borden’ın sırrına olan takıntısı biçiminde daha da güçlü bir örnek veriyor. Karısının kaybıyla huzursuz olduktan sonra, Ustası ona sırrın ne olduğu konusunda doğru bir şekilde bilgi vermesine rağmen (Borden hakkında casusluk yapması için asistanıyla yaptığı konuşma bu açıdan mükemmeldir) sırra sahip olmak için her şeyi kaybetmeye razıdır. bir çift, bu sadece akıllıca bir çift çünkü kimse Borden’ın bir ikizi olduğunu bilmiyor). Bu adamların ikisi de filme arzu konusu olarak başlarlar çünkü bir şey edinmenin (Scarlett Johansson; Borden’ın sırrı) kendi eksikliklerini dolduracağını düşünürler.
Angier daha sonra dürtü konusuna geçişin her iki gerekli bölümünü de mükemmel bir şekilde canlandırır. Birincisi, sonunda Borden’in sırrını (ustasının tesadüfen doğru değerlendirmesinden değil, Borden’ın kendisinden) öğrendiğinde, ona bakmadan onu yırtıp atıyor. Ona olan ilgisini tamamen kaybetti (en azından onu yok etmeden önce ona baksaydı farklı olurdu – ona bakmadan, gerçekten ona sahip bile değil ve aramadan vazgeçtiğini gösteriyor). O zaman sadece kayıp nesneyi aramaktan vazgeçmekle kalmaz, aynı zamanda The Transported Man’in (son) versiyonunu gerçekleştirirken kaybın kendisini de kucaklar. Kendisinin klonlanmış versiyonlarından birini öldürmek için, bir tuzak kapısından atlıyor ve filmin başında karısını boğan aynı tip tankta boğuluyor. (Karısının) kaybı,
Kendini Feda Etme
Borden, kendi fedakarlığının yansıdığını gördüğü için Chung Ling Soo’yu “fedakarlığı” için övüyor. Bu, yanlış türden bir fedakarlığın mükemmel bir örneğidir. Hem Borden hem de Chung Ling Soo , büyük Öteki’nin tanınırlığını kazanmak için bir kimlik yaratmak için fedakarlık yapar. Borden, sahne kişiliği Profesör’ü yaratmak ve Taşınan Adam illüzyonunu gerçekleştirmek için ikizini feda eder. Ünlü olmak için fedakarlık yapıyor. Kimliğinden (Profesör olarak) vazgeçmeyi başaramaz, sosyal varlığından (büyük bir sihirbaz olarak) vazgeçmeyi başaramaz, en değerli nesnelerinden (kızından) vazgeçmeyi başaramaz ve inancından vazgeçmez. Büyük Öteki’de (Angier’in artık ellerini kirletmekten korkmadığını fark ettiğinde duyduğu tiksintiye dikkat edin). Borden, sonsuza dek bir arzu konusu olarak kalmıştır.
Öte yandan Angier, başlangıçta genel olarak fedakarlık fikrini reddederken (ellerini kirletme konusundaki nefreti), klonlama makinesini kullanmaya başladığında arzu konusundan dürtü öznesine (fedakarlıkla ilişkisinde) geçiş yapar. Her gece kendisinin bir klonunu boğma eylemi, Antigone’unkine benzer bir intihar boyutu içerir çünkü bu, büyük Öteki için yapılmaz (hatta sahne elleri bile kördür). “Prestij mi yoksa kutudaki adam mı olacağını bilmeden” eylemleri gerçekleştirdiği için her şeyden vazgeçiyor. Olduğu kişi olmak ve geldiği yere ulaşmak için yaptığı tüm fedakarlıkları feda etti.
David Bowie’nin, Borden için ikizini yapmak için kullandığı benzer bir klonlama makinesi yaptığı The Prestige hakkında yaygın bir yanlış anlama var. Bu, filmin kendisi tarafından desteklenmese de, bu olasılık üzerine düşünmek, Borden ile Angier’in fedakarlık ilişkisi arasındaki farkı göstermeye yardımcı olur. Angier neden sadece bir klon, kesinlikle mükemmel bir çift oluşturup The Transported Man’i Borden’ın yaptığı gibi oynamıyor? Çünkü illüzyon daha büyülü Angier’in yolu, çünkü Angier, Borden’ın asla başaramayacağı (fedakarlığın) fedakarlığını yapmaya isteklidir. Çünkü Angier ellerini kirletmeye razı.
Todd McGowan, kitabından esinlenilen filmi sadece sihirle ilgili bir film ve filmlerin büyüsünü anlatan bir eser olarak değil, aynı zamanda yeni bir yaratılış olasılığına dair bir yorum olarak da görüyor, ister yeni sanat, ister yeni politika vb. olsun, tezi şudur:
“Gerçekten yeni bir yaratım mümkündür, ancak bu yaratımın kaynağı, bizim düşündüğümüz gibi, zamanın ileri hareketi değildir. Bunun yerine, Prestij yapar. Yeninin kaynağının fedakarlığın tekrarı olduğu açıktır. ”