XIX. yüzyılda Sırpların özerklik kazanması, Yunanların bağımsız olması ve Rusya’nın Panslavizm politikasını sürdürmesi gibi gelişmeler, İngiltere ve Fransa’yı tedirgin etmiş, bu nedenle, Osmanlı Devleti’nin milliyetçilik akımından etkilenen gayrimüslimlerin devletten ayrılmasını önlemek amacıyla hazırladığı Tanzimat Fermanı’na olumlu yaklaşmışlardır.
Bu sayede Osmanlı Devleti içinde yaşayan gayri müslimlerle olan ilişkilerini artırmak, onların koruyucusu olarak rol almak, Osmanlı Devleti iç işlerinde otoriteye karşı olanları destekleyerek yönetim üzerinde siyasi, sosyal ve ekonomik baskılarla çıkarlar elde etmek mümkün olabilecekti.