Eşref amca ve Ateş abi'ydi sâhipleri...)
Eşref amca dalyan balıkçılığı işi ile uğraşıyordu. O dönemlerde İzmir Körfezinde akıntıyı önlediği iddîa edilen iki dalyan vardı. Bunlardan biri Ragıppaşa veya Raufpaşa dalyanı diye bilinirdi. Aydın Kaymak işletirdi. Diğeri ise Karina Dalyanıydı ve Eşref Amca'ya aitti. O'nun kim aklını çelip, o yaştan sonra "Diskoculuk" işine soktuysa, en azından disko'nun isminin Karina olmasında bastırmıştı, diye tahmin ediyorum.
Ateş abi ise yaşça Eşref amcadan çok gençti. Karşıyaka basket takımının menejerlik dâhil her tür işi ile uğraşırdı.. Sakalları ve uzunca saçları vardı. Lüle saçlarının uçları ile oynamaya başladığında, daha doğrusu parmaklarına dolamaya başladığında Ateş abi'nin sinirlenmeye başladığını anlardı, O'nu tanıyan herkes.
Espresso'nun bahsettiği gibi, denizin üzerinde bir beton yoldan girilen, yapı itibârı ile köşeli ama yuvarlak, pentagon misâli, girildiği anda kendine has bir sigara, içki ve halı kokusu karışımı ile sizi vestiyerinde karşılayan, bu vestiyerde çoğunlukla iri kıyım Ömer'in durduğu, elinden hiç bırakmadığı anahtarlığı ile, dönemin dans figürlerini uygulayarak dansettiği bir mekâna varırdınız.
Eski Altay kulübü derlerdi. Ben o zamanlarını hatırlamıyorum doğrusu..
İçeri girdiğinizde, sol tarafınızdan başlayan duvarın kenarında plastik kaplamalı uzun beyaz-gri yastıklı oturacak yerler, karşılarında ufak masalar ve onların çevresinde de yuvarlak beyaz-gri tabureler vardı. Taburelerin yastıkları bordoydu. Halılarla aynı renkteydiler. Bu duvarın ilk bittiği yer, Karina Disko'nun bahçesine (ya da deniz üzerindeki bölümüne demek daha doğru olur.) ilk çıkıştı. Buradan sonra bize ait olan yer vardı ki, (adına Disc denirdi Ve arkadaşlarımızın kız ya da erkek girmesi yasak olan yüksek camlı bölüm..) bu da dairenin bir noktasını vestiyer/giriş kapısı olarak alıp, oradan merkeze değen bir çizgi çektiğinizde tam karşıya denk geliyordu. Daha sonra deniz tarafına bir çıkış daha ve sonra yine oturulacak yerler, sonra yuvarlak bar, sonra yine oturma grupları ve nihâyetinde tuvaletler vardı. Tuvaletler ve vestiyer arasında kalan bölümde yine çok sayıda oturma grubu vardı. Ve tahmin edeceğiniz gibi bütün bunların ortasında kalan koca bölüm ise yerleri parke tipi bir tahtayla bezenmiş dans pisti idi.
İşte ben bu mekânda iki sene, yaz-kış matine-suare müzik yaptım.
Ve anladığım kadarı ile Espresso'da hemen aynı dönemlerde belki de ve çok mümkün ki, benim çaldığım müziklerle başını sevdiği çocuğun omuzuna dayamış, dansetmişti..
Gerçekten dünya ufak..:))
Karina'da olan bir kaç gırgır olayı bir dahaki yazıda anlatayım..
Sıkmayayım dostları..
(Niyazi, Salih, Metol, Mazhar, Derya, Tunç vs.vs. vs.. Ulen ne günlerdi bee..)