Sır değil: Taylor Swift'in müziğini seviyorum. Dışarıdan pek öyle görünmüyor ama dinlediğim müziğin% 90'ı ona ait. Yıllar boyunca birçok insan bana nedenini sordu. Sonuçta, kişiliğime uymuyor. Ama gerçekte, Taylor'ın izleri kasvetli bir amaca hizmet ediyor: Bağırarak boğulmak.
Gürültücü insanların etrafında büyüdüm. Ve deneyimlerime göre, gürültülü insanlarda onda dokuzda bir sorun var. Bazen kolayca üzülürler. Ve benim durumumda bu öfkeydi. Ebeveynlerimin hacmin sebepsizliği telafi edebileceğini düşündüren şeyin ne olduğundan emin değilim. Ama kesinlikle o atı öldüresiye dövdüler.
Her konuşma bir haykırış eşleşmesiydi. Kimseyle konuşmasanız bile, başkalarının konuştuğunu duyardınız. Daha doğrusu bağırmak. İnsanların etrafında böyle yaşamak dayanılmazdı. Ben sessiz bir adamım Huzurlu bir ortamda kendi işimi yapmayı seviyorum. Bu yüzden bir şey anlamam gerekiyordu.
Taylor Swift'e girin. Nedeni ne olursa olsun sesi bağırmayı bastırmakta oldukça etkilidir. Belli ki heavy metal değil. Çok yüksek bile değil. Ancak müziği, sesi arka plana itmeyi başarıyor. Ve birkaç kısa dakikalığına gerçekten hayatımı yaşayabilirim.
Doğru, ailemle yaşayalı epey oldu. Ama bazen, kendimi hâlâ çok iyi bildiğim Taylor'ın izlerine ulaşırken buluyorum. Örnek olay: Dün gece, kız kardeşim altı ayda ikinci göçünü tamamladı. Önce bir ebeveyni, sonra diğerini geride bırakmak. Bizim ailemiz olan batan gemiyi terk etmek. Ve ebeveynlerle ilgili komik olan şey, sizi gerçekten tehdit edememeleri. Çocuğunuza yapabileceğiniz en kötü şey, onun evini soymaktır. Ama bunu yaparsanız, onları da sonsuza kadar kaybedersiniz.
Her neyse, bu başka bir günün hikayesi. Demek istediğim, zaman zaman barış yaratmak için hala müziğe ihtiyacım var. Çünkü dün gece gibi zamanlarda, kız kardeşim çıplak dairemde otururken telefonla babama bağırıp geri gelmeyeceğini söylediği zaman, hala Taylor Swift'e ihtiyacım var. Onsuz nereye kaçabilirim?
Altı yıl sonra ilk kez geri döndüm. Bunu ne kadar zamandır beklediğimi size anlatamam.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
Tarih kitapları bana iki dünya savaşı öğretti: I ve II. Akademisyenler, politikacılar, yorumcular, medya kuruluşları bir sonraki Dünya Savaşı hakkında uzun süredir spekülasyonlar yapıyor ve tahminlerde bulunuyor: Kontrolden çıkan bölgesel bir çatışma, hakimiyet için dünya güçlerinin çatışması, geleneksel savaşa dönüşen felç edici bir siber savaş.
Modern veri bulutunun içinde ve sırada ne var? Veri adası sorunları ve ilk 8 trend Prelude Data Cloud uçsuz bucaksız bir alemdir.
Yaratıcılık en çok aranan niteliklerden biridir ve istediğimiz şeylerin çoğunun sadece Google'da arama ve kopyala/yapıştır veya sohbet GPT'si kullanılarak yapılabileceği yerlerde önemi daha uygun olamazdı. Ama önce önyargıyı belirlememe izin verin.
“The Fault in Our Stars”ı yaklaşık 11 yıl önce bu ay ön sipariş verdim ve okudum. Doğru zamanda doğru yerde bulduğum için hayatımı değiştiren üç kitaptan biri.