DEMOKRASİNİN GELİŞİMİ
Magna Carta(Latince: “Büyük Sözleşme”) veya Magna Carta Libertatum (Latince: “Büyük Özgürlükler Sözleşmesi”), 1215yılında imzalanmış bir İngiliz belgesidir. Günümüzdeki anayasal düzeneulaşana kadar yaşanılan tarihi sürecin en önemli basamaklarından birisidir. Aslen, Papa III. Innocent, Kral Johnve baronlarıarasında, kralın yetkileri hususunu karara bağlamak amacıyla imzalanmıştır. Kralın bazı yetkilerinden feragat etmesini, kanunlara uygun davranmasını ve hukukun kralın arzu ve isteklerinden daha üstün olduğunu kabul etmesini zorunlu kılıyordu.
Vatandaşların özgürlüklerini belirlemekten çok, toplum güçleri arasında bir denge kuran Magna Carta, kralın sonsuz olan yetkilerini din adamları ve halk adına sınırlamıştır. Magna Carta’nın 39. maddesinde yer alan;
“Özgür hiç kimse kendi benzerleri tarafından ülke kanunlarına göre yasal bir şekilde muhakeme edilip hüküm giymeden tutuklanmayacak, hapsedilmeyecek, mal ve mülkünden yoksun bırakılmayacak, kanun dışı ilan edilmeyecek, sürgün edilmeyecek veya hangi şekilde olursa olsun zarara uğratılmayacaktır”
maddesi Magna Carta’nın en önemli maddelerinden biridir. Bu madde sayesinde günümüz hukuk sisteminin temelleri atılmıştır.
Liberal demokrasinin tarihsel kaynakları önce Eski Çağ (Atina demokrasisi) ardından da filozofların yazılarıdır. (İngiliz John Locke (Luk) ya da Aydınlanma Çağı’nın Fransız filozofları). Söz konusu filozoflar yazılarda doğal hakların varlığını (özgürlük, eşitlik), güçler ayrımı ilkesini (yasama , yürütme, yargı) ve iktidarın Tanrıdan gelmediği fikrini ortaya koydular.