Bir gerçek olarak işten çıkarılma
Krizden kısa bir süre önce, hatırlarsanız Rusya'nın en çok hasılat yapan filmi bilim kurgu “Serf” idi. Artık birçok insan bir kölenin konumunu mutluluk olarak düşünebilir. Zaten başka bir gişe filmi çekmek için uygun - "İşsiz."
6 Nisan Pazartesi günü sabahları evime bir telefon geldi. Meslektaşlarımızla birlikte, bir haftadır uzak bir sitede çalışıyoruz. Bölüm başkanı aradı: bana ofise gelmemi söyledi. Ancak, ne kadar acil olduğu için, bir nedenden dolayı konuşmadım.
Belki de, ya da tam olarak değil, ama genel olarak, hemen hoş olmayan bir ürperti arkamdan aşağı koştu. Beni kovacaklar, diye düşündüm (ne Stirlitz ver ne de al). Ancak kendini arabaya binmeye ve işin yanına gitmeye zorladı. Yollar neredeyse boş olmasına rağmen, acelem yoktu.
Patronla, ama aslında şefkatli bir liderle konuşma, olağan “bu konuda” konuyla başladı. İkimiz de er ya da geç ana şeye gitmenin gerekli olduğunu anladık, ancak bu anı erteledik. İtiraz beni aldatmadı - işten çıkarılma. Oldukça hayal kırıklığına uğradım, personel departmanına girdim.
Kutsalların kapısının önünde, personel memurları ofisi de kovulmuş meslektaşları belirledi. Belgeleri hızla imzaladılar ve hafif bir hırsızla ofisten çıktılar. Skandallar yoktu, çok şaşırdım. Adil olmak gerekirse, oldukça adil davrandığımı söylemeliyim ve en azından bir tür hava yastığı ortaya çıktı, yani yağmurlu bir gün için para. Ve onlar, karanlık günler, anladığınız gibi, zaten gelmişler.
İşten çıkarılmadan kısa bir süre önce
Geçmişte küçük bir inceleme yaptığınızdan emin olun. Dört yıldan fazla bir süredir oldukça büyük bir şirkette başarılı bir şekilde çalıştım: 1500'den fazla çalışan, 15000 müşteri şirketi vardı, sektörde tanınmış bir liderdi, beyaz maaşlar her zaman gecikmesiydi. Krizden hiçbir şey haber vermedi.
Ve sonra Çin'deki bir kişi öksürdü, sonra hastalandı, birine bulaştı, ikincisi, ve dünyanın dört bir yanına gitti, Nisan ayına kadar ciddi bir şekilde bize geldi. Elbette, zihniyetimizi, hükümetin kararlarını, ekonominin durumunu, iş yapmanın özelliklerini ve devletle ilişkisini bilmek, yakın bir çöküşü tahmin etmek zor değildi. Ve "işsiz kalırsam ne yapacağım" konusunda önceden taktikler geliştirmeye başladım. Hiç iş yok.
Tabii ki, sadece gelişen endüstrimizde değil, bir bütün olarak Rusya'da da korkunç işsizliği öngörmek için vizyon sahibi olmak gerekmez. Ancak dünyada da. Bugün, 51 yaşında, sadece iletişim ya da bir mucize bekleyebilirim. Ancak bu mucize yolunda açlıktan ölmemek için, en azından sabit bir minimuma sahip olmanız gerekir.
Bu yüzden, personel departmanındaki belgeleri zaten imzalayarak, başkentin İstihdam Merkezi için bir sertifika istedim. Okuyucular, tüm ülkenin aşırı kilolu değilse, o zaman kesinlikle dolu olduğunu düşündüğü bölgenin neredeyse yerli bir sakinini tanımladığım için beni affetsin. Burada ne yapmam gerektiğini Moskova'da yaşıyorum. Doğal olarak, İstihdam Merkezini ziyaret etmeden önce, bilgileri okudum, garantörün performansını tekrar dinledim ve yeni kararnamelerle tanıştım - hem kendisi hem de belediye başkanı.
Alaycılığa çok benzemekle birlikte, "yeni" işsiz Muskovitlere ayda 19500 ruble ödendiğinden hemen memnun oldum. Yeniye - bu, tam olarak krizde kovuldukları ve daha önce sokağa atılanların - 7-8 binlerini kesmeye devam etmelerine izin verdikleri anlamına gelir. Ancak, bu 19500'ü bir süre elde etmek veya daha doğrusu almak için çok fazla sabra ve diyelim ki biraz çabaya ihtiyacınız var.
Nasıl işsiz olunur. Kullanım talimatları
İlk önce belge setine dikkat etmeniz gerekir. Bu talimatın beyaz renkte çalışanlar için olduğunu hemen söylemeliyim. Gri, siyah ve IE (ve serbest meslek sahibi) için uygun olmayabilir. Sizinle birlikte olmak için: pasaport, istihdam belgesi, formdaki istihdam sertifikası (muhasebe konusunda bilmeniz gerekir), diploma veya neye sahip bir sertifika.
Sonra, kesinlikle Moskova İstihdam Merkezi “İşim” web sitesine gitmelisiniz. Muhtemelen diğer şehirlerde ve bölgelerde kesinlikle benzer bir şey var. İki yol var. Doğrudan kayıt olun ya da şimdi tembellere aşina olmayan Devlet Hizmetleri web sitesine girin. Özel sayfada, nasıl ve ne yapılacağı hakkında ayrıntılı bir talimat var.
Bu arada, İstihdam Merkezinin en yakın şubesine göndermek için hangi belgeleri hangi sayfalarda taramanız gerektiğini de çiğniyorlar. Gerekli alanları doldurun, taramalar uygulayın ve düğmesine basın. Ve site, çıkıyor, takılıyor. Yine de, çok fazla gelen var.
Ancak, site yüklenmezse bir çıkış yolu vardır. Akşamları, geceleri, sabahları geç deneyin - bir sürüşe çıkmalı ve sinirlerinizi kapatacaksınız. Ve sonra aptalca küratörün aramasını bekle. Uygulama zaten beklemenin üç ila beş gün süreceğini göstermiştir. Dört gün sonra bir bayan beni aradı. Ve neşeli bir sesle açıklayıcı sorular sormaya başladı. Onun kibirinin gergin olduğundan şüpheleniyorum, çünkü benim gibi çok insan var.
Tebrikler, kabul edildiniz.
Neyse ki, gönderdiğim her şey formata geldi. Ve kendim ödeme altındaki parametrelere "tam olarak" düştüm. Neşeli bayan gerçekten eğlendirildi ve bana daha fazla talimat göndereceğini söyledi. Ve ... aldatmadı. Bir süre sonra ondan bir mektup aldım. İçinde bana üç dosya gönderildi: bir iletişim şeması, bir kupon, bir not.
Not, şimdi bu hayatta kim olacağım, davranış kuralları ve benzerleri hakkında kısaca yazılmıştır. Toplantı bileti geçmiş çevrimdışı yaşamımızın bir kalıntısıdır. Yani, öyle bir adrese, böyle bir ofise, ne zaman ve kime gelmelisiniz.
Bu aslında o kadar korkutucu değil. Hiçbir yere gitmenize gerek yok, kanepeden kalkmanıza bile gerek yok. Tüm harfler. Elektronik, dikkat et.
Son olarak, üçüncü belge “toplantı” gününde hazırlanıp göndermeniz gereken şeydir. Geç kalmamak ve belirlenen tarih ve saatte her şeyi yapmak daha iyidir. Biraz önce bile. 9: 15'e atandım. Belgeleri her ihtimale karşı 7: 45'te gönderdim. Görevi küratörün normal e-posta adresine göndererek işi kolaylaştırır.
Genel olarak, iş yapıldı, ancak biraz daha ayrıntılı olarak: ne tür belgeler? Bunlar, daha önce göndermiş olduğu pasaport ve çalışma sayfalarının taranmasıdır. Ama şimdi onları elinizde tutuyorsunuz, diğerinde ise tarih ve imzası olan bir kağıdınız var. Instagram'a ya da diğer sosyal ağlara oldukça komik, tamamen komşu.
Ancak kahkaha olmadan, pasaportun sayfaları, fotoğrafın vb. Olduğu ilk forma ve kayıtlı bir sayfadır. Çalışma sayfasının taramaları neredeyse aynı: işten atıldığınızı söyleyen ilk ve son. Bu arada, itfaiyeciye mektubumu ayrıntılar ve özgeçmiş ile tekrarladım.
Sonra tekrar beklemeniz gerekiyor, ama uzun süre değil. Kelimenin tam anlamıyla aynı gün birkaç sipariş bile aldım. İlkinde ciddiyetle işsiz ilan edildim ve bir kuruşla 12 bin para atadım. Sonraki birkaç emirde, bundan bazı ek miktarlar tahakkuk ettirildim ve bunun sonucunda aynı 19500 ruble birikti.
Açıkçası, inanılmaz derecede mutluyum (yine alaycı, ama fanatizm olmadan). Düzenli olarak eski meslektaşlarıma, eski şirket dışındaki arkadaşlara başvuruyorum, bilgi kaynaklarını operasyon tiyatrosunun özetleri olarak okuyorum ve bundan sonra neyin daha kötü olabileceğini anlıyorum. Yani böyle bir miktar bile açlıktan ölmenize izin vermeyebilir.
Tabii ki, yarı zamanlı bir iş bulmaya çalışacağım, çünkü şu anda bir profil almak neredeyse imkansız. Her neyse, işgücü piyasası artık yoğun faaliyet gösteren nadir adalara sahip bir tür cansız çöldür: kuryeler, kuryeler ve bir kez daha kuryeler, ayrıca birkaç sürücü ve kurye sürücüsü.
Bunun yerine bir epilogue
Oh evet, bir ödeme olduğunda, henüz bilmiyorum. Açgözlü SMS mesajını bekliyorum ve karta zil sesi düştü. Ama yine de kendimi verandada dururken, bir şapkadaki paraları sıralarken hissediyorum.
İlginç, ama bu çok “sıfır” hasta Çin'in (ve Çin'de olup olmadığı) tüm dünya ekonomilerini aşağıya çeken nasıl hissediyor? Fiziksel refah demek değil, ahlaki demek. Ondan ne alsa da, ekonomiler inşa etmedi, ancak tek bir öksürük ile yok edebildi.