Üç türü olan yılana, bu ad burnunun evcil domuzların burnu gibi kalkık olması yüzünden verilmiştir. Yılanın kafası kısa ve geniştir. Genellikle zeytin yeşili, kahverengimsi, gri ya da koyu kurşunidir. Çoğunun üzerinde, sırayla siyah çizgiler ya da lekeler vardır. İki yanında diziyle benekler bulunur. Daha koyu renkli yılanlarda lekeler ve benekler pek belli olmaz. Domuz burunlu yılanların genel rengi yaşadıkları yere bağlıdır. Ağaçlık yerlerde yaşayanların rengi, çoğunlukla kuru, kumlu topraklarda yaşayanların daha koyudur.
Doğu domuz burunlu yılanı en iri türdür. Uzunluğu genellikle 45-75 santim olur. Rekor uzunluk 120 santimdir. Kanada’da Ontario ‘dan Florida ve Teksas’a kadar olan bölgede bulunur. Batı domuz burunlu yılanı genellikle 40-52.50 santim boyundadır. Alberta ‘dan Meksika’nın ortalarına kadar, kumlu kırlarda yaşar. Amerika Birleşik Devletleri’nin güneydoğusunda güney domuz burunlu yılanı görülür. Hepsinden kısa olan bu sürüngen 30-67.50 santim uzunluğundadır.
SU VE KARA KURBAĞALARINI YİYOR
Domuz burunlu yılan, gevşek toprağı kazarken, burnunu kürek gibi kullanır. Yılan kuzey Amerika’nın geniş düzlüklerinde, kuru, kumlu yöreleri tercih eder, meyve bahçelerinde ve bataklıklarda da bulunur. Bilindiği kadarıyla avları, daha çok su ve özellikle kara kurbağalarından oluşur. Ama yavru yılanların toprağa dalarlar ken solucanları ve yer altında yaşayan diğer hayvanları yedikleri de sanılmaktadır. Domuz burunlu yılanın küçük memeli hayvanları, kuşları, kertenkeleleri ve diğer yılanları yediği bilinir. Yılan avını yakalayarak baş tarafından yutmaya başlar. Bu işte ona ağzının gerisindeki uzun dişler yardım eder. Yılanların, bu dişleri kendilerini korumak için şişinen kara kurbağalarının derisini delmek için kullandıkları ileri sürülmüştür. Ama Michigan’da yapılan gözlemler, domuz burunlu yılanların sadece kara kurbağalarıyla beslendiğini ortaya çıkarmıştır. Kanal açılması ve çeşitli inşaat yüzünden kara kurbağaları yuvalarının ortadan kaldırıldığı kesimlerde yılanların sayısı da azalmaktadır.
YUMURTALAR ÇATLAMADAN ÖNCE ŞİŞİYOR
Yumurtalar, haziran ya da temmuzda çürüyen bir kütüğün altı gibi nemli yerlere bırakılır. Her dişi 12-30 kadar beyaz, derimsi yumurta yapar. Bazen yumurta sayısı daha fazla olabilir. Yumurtalar gelişirken şişer, çatlamadan biraz öncede hemen hemen küre biçimim alır. Hacimleri üçte bir oranında artmış olur. Yumurtadan yeni çıkan yılan yavruları 15-20 santim boyundadır. Baba ve anneleri gibi kahverengimsi değil, gridirler. Ama sırtlarında diziyle koyu renk işaretler vardır.
ÇİFTE SAVUNMA SİLAHI
Domuz burunlu yılanlar Suyılanıgiller familyasındandır. Bu familyadan olan yılanların çoğu zararsızdır. Bazıları, düşmanlarını engellemek için bir takım yöntemler geliştirmiştir. Ot yılanı ölmüş gibi yapar. Yumurta yiyen zehirli yılanları taklit eder ya da vücudunun ön
kısmını şişirir, çöreklenir, ıslık gibi bir ses çıkarır; hatta başını vurarak sokacakmış gibi yapar. Böylece tehlikeli bir yılanmış gibi bir tavır takınır. Bu hal, düşmanlarının çoğunu, hayvana yaklaşmamanın doğru olacağına inandırmaya yeter. Özellikle yumurta yiyen yılan, zehirli en gereklere benzediği için bu yöntem başarılı olur. Başka bir familyadan olan yalancı mercan yılanları yine zehirli yılanları taklit eder. Domuz burunlu yılanlar ise değişik roller yapan sahtekarlardır. Bunlardan bazısı, zehirli massasanga çıngıraklı yılanına benzer. Ayrıca korktukları zaman, kaburgalarını gererek vücutlarının ön kısmını ve boyunlarını şişirip üzerlerin deki şekillerin daha belirgin bir hal almasını sağlarlar. Ayrıca çene kemiklerim öylesine düzenlerler ki, enselerinde öfkeli bir kobranın boynun dakine benzeyen bir kukuleta belirir. Daha sonra, hepsi de ıslığa benzer bir ses çıkarır ve sanki sokacakmış gibi başlarıyla düşmanlarına vururlar. Ama o sırada ağızları kapalıdır. Bu davranışları yüzünden hayvanlara “yayılan engerek” ve “ıslık çalan kum yılanı” adları da verilmiştir.
Eğer bu etkileyici vahşilik gösterisi düşmanı kaçırmaya yetmezse domuz burunlu yılan birdenbire rolünü değiştirir. Arka üstü dönerek, vücudunu gevşetir. Ağzını açarak dilini sarkıtır. Hatta gerçeğe çok benzeyen son bir ölüm titreyişiyle sarsılır. Aynı oyunu oynayan ot yılanı gibi, domuz burunlu yılan da karın üstü çevrildiği zaman ısrarla tekrar sırt üstü döner.
BİR OYUN DAHA
Aslında domuz burunlu yılanlar, çok eskilerden beri insanları aldatıyor olabilirler. Bu yılanların zehirli olmadığı kesinlikle söylenir. Ama domuz burunlu yılanın ısırdığı birinin, elinin şişip sancıdığı bilinmektedir. Ağzın gerisindeki uzun dişlerde, Suyılanıgiller familyasının zehirli üyelerinde olduğu gibi, zehirin aşağıya akabileceği oluklar yoktur. Bu yılanların zehirli türlerine zehiri sağlayan, değişikliğe uğramış tükrük bezi parotid’dir. Parotid domuz burunlularda da yine toksinli olabilir; açık bir yaraya girdiği zaman da acı verebilir. Bazı doğu ot yılanı türlerinin zehirli tükrük bezleri vardır. Böyle ‘sınırda kalan’ vakaları incelerken hayvanların hala evrim geçirmekte oldukları unutulmamalıdır. Bundan bir milyon yıl sonra bugün ‘zararsız’ olan yılanlardan birkaç mm çok etkili zehir aygıtları olabilir. Domuz burunlu yılanlar Kanada dan Meksika körfezine kadar Kuzey Amerika’nın doğu yarısında hemen her bölgede bulunurlar.Batı domuz burunlu yılanı. Bu yılanların boyu genellikle 40-52,50 santimdir. Alber-tadan Meksika’nın orta bölgesine kadar olan kesimde, kumlu ovalarda yaşarlar.