NASCAR, Pazar gecesi Atlanta'da sezonun imza finalini yaptı.
Daniel Suarez'in hem Ryan Blaney hem de Kyle Busch'u birkaç santim farkla kazanması kesinlikle 2024'e en yakın bitiş olacak çünkü üç sürücü de bitiş çizgisine üç adım atacak. Suarez, NASCAR tarihindeki en yakın üçüncü bitişte Blaney'i 0,003 saniye farkla damalı bayrağa taşıdı.
Pahalı bir Daytona 500'den sonra takımlar için pahalı olan yarışın ikna edici bir sonuydu bu. Sezonun ikinci yarışı 500 araçlık bir yerden başlarken, yarışa katılan 36 araçtan sadece 4'ü kazaya karıştı. Derhal ayrılın. Yarışa sadece iki tur kala, Todd Gilliland sahanın önündeki takım arkadaşı Michael McDowell'e yardım etmek için yavaşladıktan sonra Suarez de dahil olmak üzere 16 arabanın çarptığı bir kaza meydana geldi.
Genel olarak, 260 turluk yarış boyunca 65 tur boyunca 10 ihtar verildi. Suarez'in galibiyet pası, bu 260 turdaki 48. fark oldu.
Esas itibarıyla yarış, NASCAR ve Atlanta Motor Speedway'in umduğu gibi geçti. Çok sayıda kaza yaşandı. Çok sayıda kurşun değişikliği oldu. Suarez'in bitiş çizgisini geçmesinden sonraki saniyelerde kimin kazandığını merak eden bir son vardı.
Ancak Nascar ve Atlanta'nın, Nascar'ın eğlence ve spor arasındaki çizgiyi zorlama arzusunu bir kez daha gösteren bir yarış boyunca gerçekte ne kazandığını da sormaya değer.
Bu, 2022 sezonu öncesinde 1,5 millik pist yeniden tasarlanırken NASCAR ve Atlanta'nın istediği yarıştı.Bundan önce, sürücüler Atlanta'nın çökmekte olan yüzeyindeki kaldırımın her santimini kullanırken arabalar dağılmıştı. Ancak 2022 sezonu öncesinde pist performans seviyesini yükseltti ve yarışın kapsamını daralttı. Sonuç: Pistte yapılan değişiklikler ve NASCAR'ın pistteki arabaları düzenleyen kurallarda yaptığı değişiklikler, Atlanta'yı aniden mini bir Daytona veya Talladega haline getirdi.
Eski Atlanta şemasındaki son beş yarışta 24 ihtar ve 92 liderlik değişikliği yaşandı ve bu değişikliklerin çoğu yeşil bayraklı pit stoplardan geldi. Pistin yeniden tasarlanmasından bu yana geçen beş yarışta 46 ihtar ve 159 liderlik değişikliği yaşandı.
Bir uçtan diğerine bu bilinçli geçiş, Pazar gecesi bitişinin kalitesini takdir etmeyi zorlaştırabilir. Yıllar önce Atlanta, 2000'de Dale Earnhardt ve Bobby Labonte ile 2001'de Kevin Harvick'in Jeff Gordon'u yenmesi gibi yakın finişlerle biliniyordu. Ancak bu finişler, arabaların sürükleme ve aerodinamik kurallarla yapay olarak birbirine bağlanmadığı bir dönemde geldi. Şu anda Atlanta yarışları var.
Atlanta'nın bu versiyonu biraz Cheetos torbasına benziyor. İyi ve bağımlılık yapıcı olabilirler ama aynı zamanda sonuçta tatmin edici değillerdir ve besin değeri çok azdır. Ara sıra Cheetos yemenin yanlış bir yanı yok. Ama muhtemelen her gün almamalısın.
Aynı prensip şu anda Atlanta'da düzenlenen yarış türü için de geçerlidir. Diğer orta ana dal pistleri aynı şeyi yapmadığı ve Atlanta'nın yaptığını kopyalamak için yenilemelere başlamadığı sürece, 36 yarışlık NASCAR Maraton Kupası Serisi programında, Atlanta'nın hayranı olmasanız bile yılda iki yarış için yer var. ürettiği yarış türü.
Ama Atlanta'nın olamayacağı şey yeni orta yol standardıdır. NASCAR'ın, ana akım ilgiye geri dönme ve programdaki diğer altı orta ana pistte bu tür yarışları taklit etme yönündeki çaresiz girişimi sırasında Atlanta'nın öne çıkan önemli anlarını görmezlikten gelmemesi zorunludur.
Sonuçta NASCAR, sürücülerin rutin olarak yarışları geniş farklarla kazanmasıyla onlarca yıldır hayatta kaldı ve gelişti. Bu güçlü zaferler yakın sonları daha keyifli hale getirdi.