Tanış ANKARA Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Eyüp Sanay'ın Almancadan tercüme ettiği 'Bernard Lewis planları' adlı makale geçmişe, günümüze ve geleceğe ışık tutuyor. Makale Ortadoğu ülkeleri ve Türkiye üzerinde oynanan oyunları gözler önüne sererken, Bernard Lewis'in Türkiye planlarından, " Etnik, mezhepsel ve politik bölünmeler ile yeni bir “Cezayir” meydana getirilmeli ve bölgedeki en son modern ekonomi çökertilmelidir" şeklinde söz ediliyor.
İşte "Bernard Lewis'in planları"
HİNDİSTAN’A KADAR YAKIN DOĞUNUN LÜBNANLAŞTIRILMA SAVAŞ PLANI
Almancadan tercüme: Prof. Dr. Eyyüp Sanay
1980 yılında, Sovyetler Birliği Krizinin tutuşturulmasının arkasındaki stratejinin, ABD’nin o zamanki millî güvenlik danışmanı Zbigniew Brzeznski’nin yürüttüğü İngilizlerin “Millî Devleti” yıkma planı anlamına gelmekteydi. “Bernard Lewis Plan”ı diye adlandırılan bu plan, yakın Doğudan Hindistan’a kadar, boydan boya bölgedeki bütün etnik, mezhepsel ve farklı dilleri kapsayan ülkeleri karıştırarak yıkmayı amaçlayan bir İngiliz plânıdır. İddia ediyoruz ki, 1979 yılında İran Şah’ının anglo-amerikan tarzı düşürülmesinin ve yerine Ayetullah Humeyni’nin getirilmesinin, Hindistan Başbakanı Indir’a Kandhi’nin öldürülmesinin arkasında yatan plân, bu savaş plânıdır.
Güney Sudan’daki Sudan’ın Özgür Halk ordusunun (SPLA) ayaklanması ve Sudan’ı Uganda ve Eritre ile savaşa çekme çabaları da, bugün Lewis planının bir parçası anlamına gelir.
Lewis, bir İngiliz İslâm uzmanıdır. O, University of London School of Oriental and African Studies’deki görevine dönmeden önce, ikinci Dünya Savaşında İngiliz Dışişleri Bakanlığında çalışmış ve gizli görevler yapmıştır.
İNGİLİZLER ŞAH’IN ÇABA VE GAYRETLERİNE KARŞIYDILAR
1974 yılında Lewis Psinceton University’e ABD’nin dış politika kurumunun danışmanı olmak üzere görevlendirildi. Müslüman fundamentalist devletler ile kuşatılması halinde, Sovyetler Birliğinin güney bandının kırılabileceğine ilişkin plânını, deliliyle birlikte Carter hükümetine sattı.
İngilizler, Şahın İran’ı sanayileştirme çabalarına ve Irak’ta, Mısır’da, Cezayir’de ve diğer Müslüman dünyasındaki buna benzer politik angajmanlarına kesinlikle karşıydılar.
1992 yılında Lewis, “Foreign Affairs”’in –New Yorker Counsiils on Foreign Relation dergisinde, Britanniens Royal Institute of International Affairs’in US- nüshasında- Sonbahar baskısında bu tezinin bir güncelleştirilmesini yayınladı. Lewis, bütün Orta Doğu’nun “Lübnanlaştırılma” sürecini yaşayacağı, kehanetinde bulunuyordu. -1975 yılında o zamanki US-Dışişleri Bakanı Henry Kissinger’in Lübnan’da tutuşturduğu iç savaşa dikkat çekiyordu.
Lewis’, raporunda şöyle yazıyordu: “Orta Doğudaki çoğu devletler kısa bir süre önce yapay olarak kurulmuştur ve onlar böyle bir süreçte kullanılabilirler. Eğer merkezî iktidar zayıflatılırsa, ortak özlerini bir arada tutacak, ortak millî bir kimlik duygusu veya millî bir devleti bir arada tutacak bir üst kimliğe sahip millî bir toplum olmayacaktır.
Sonra devlet yıkılır – Lübnan’da olduğu gibi- kaosa sürüklenir, birbiriyle savaşan, birbiriyle mücadele eden mezhepler, soylar, bölgeler ve partiler haline gelir”.
Lübnan’daki savaşta Katolikler, Filistinliler, Şii Müslümanlar, Sünni Müslümanlar, Durziler ve Ortodoks Yunan halkı birbirine karşı savaştılar. Savaş, İsrail ve Suriye ile Lübnan’ın fiilî bölünmesine sebep oldu. Artık bugün Millî bir Lübnan devleti yoktur.
KRİZ OCAKLARININ LEWİS PLANI
1. Cezayir: İngilizler ve Fransızlar tarafından kışkırtılan iç savaş (İslâmî hareket ve hükümet’in birbirine karşı düşmanca tutumu ), Tunus ve Fas’ı da tehdit ediyor.
2. Mısır: IWF-şartları Müslümanlar, Kıptîler ve Hıristiyanlar arasındaki iç huzursuzluk potansiyelini ve Sudanla savaşı körüklüyor.
3. Mısır-Sudan: Sınır bölgesinde yapay bir Kıptî-Hıristiyan “Nubya”nın oluşturulması plânları, Mısır ve Sudan arasında bir savaşı kışkırtmaya yarar.
4. Güney-Sudan: İngilizlerin desteklediği SPLA, bölgeyi ayrı bir devlet biçimine getirmeye çalışıyor.
5. Habeşistan: Daha önce Eritre’nin kuruluşunda olduğu gibi, istekli ayrılmanın kabul edildiği yeni bir anayasayla Habeşistan, köken ve etnik olarak bölünmelidir.
6. Somali: Çoğunluğu Somalili olmak üzere Doğu-Etopya’nın ve Kuzey Kenya’nın etnik bölgelerine yayılmış olan klan savaşlarıyla sayısız birbirine karşı savaşan kılan bölgelerine ayrılmalıdır.
7. Kenya: İngilizlerin, Başkan Daniel arap Moi düşürme ve hükümet koalisyonunu bozma çabaları, Luo ve Kikuyular arasındaki hanedan savaşlarına sebep olur.
8. Ruanda/Burundi: Her iki devletteki Hutular’a karşı yapılan Uganda destekli Tutsi katliamları, her iki devleti Büyük-Ugand’nın uydu devletleri haline getirmelidir.
9. İsrail-Filistin: İngilizler ve dünya bankası aracılığıyla ekonomi sabote edilerek İsrail ve PLO’un anlaşmalarını imkânsız hale getiren Hamas ve PLO arasında bir iç savaş çıkarılmalı ve yeni bir Arap-İsrail savaşının şartları oluşturulmalıdır.
10. Suudi Arabistan ve Emirlikler: İngiltere tarafından kontrol edilen politik itibarı düşük ve sallantıda olan kral aileleri ve şeyhlerin yerleri, veliaht prens Abdullah tarafından kontrol edilen şebekelerle doldurulmalıdır.
11. Yemen: İç savaşın tekrar çıkması için sürekli çaba gösterilmeli ve Suudi Arabistan’a sırçamsı sağlanmalıdır.
12. Büyük-Suriye: Lübnan ile sürekli takviye edildi. İsrail-Suriye savaşı ajandada duruyor.
13. Kürt Bölgesi: İngilizler tarafından Irak, Türkiye ve İran ile palazlandırıldı. Böylelikle onlar, muhtemel bir İran-Türk savaşını körüklüyorlar.
14. Türkiye: Etnik, mezhepsel ve politik bölünmeler ile yeni bir “Cezayir” meydana getirilmeli ve bölgedeki en son modern ekonomi çökertilmelidir.
15. Balkanlar: Bosna’yı Sırpların istilası ve Kosova planları, Arnavut ve Türkler arasında bir ihtilaf çıkarabilir: Yunanistan Sırplarla anlaşabilir.
16. Azerbaycan: 19. yüzyılın başında ayrılmış olduğu İran Azerbaycan’ı ile yeniden birleşme teşviki bir Türk-İran savaşı çıkarabilir.
17.Ermenistan-Azerbaycan: Nagorno-Karabağ’daki sürekli bir savaş, bütün Kafkasya’da bir ihtilafın şartlarını oluşturabilir. Bu ihtilaf Rusya ve Türkiye’yi de içine çeker.
18. Çeçenistan: Rus işgali ve etnik bölge rahatsızlığı süreci belirsiz bir gerilla savaşına sebep olabilir.
19. Irak: Sürekli çabalar, onu bir kuzey Kürt bölgesine, güney Şiî bölgesine ve merkezi bir Bağdat bölgesine ayırabilir.
20. Batı İran: İran’ının kuzey batı bölgesindeki Türkmen etnik bölgesinin komşu Türkmenistan ile birleşmeleriyle ilgili planlar vardır.
21. Afganistan: İç savaşla ülke üç bölgeye ayrılmalı: Kuzeyde bir Taçik varlığı, merkezî bir Özbek varlığı ve güneyde Pakistan’ın bir kısmına ait olan bir Peştu varlığı.
22. Tacikistan: Ruslar tarafından maniple edilen bir iç savaş, İran Taçikler ile Türk Özbekler arasında bir toprak ihtilafının çıkmasına yönelik özel İngiliz çalışmalarını, destekleyebilir.
23. Çin: Türkler tarafından desteklenen Xinjiang (Sincan Uygur özerk bölgesi) eyaletindeki Türk etnik ayrımcılığı ile komşu Tibet’in (etnik olarak Çinli değil) çatışmasına ve Çin’in genel olarak bölünmesine yol açacak İngiliz çabaları desteklenmelidir.
24. Pakistan: Karaçi’deki ayaklanmalar ile Pakistan parçalanmalı. Pakistan komşu İran’ın bir bölümüne de dâhil olan bir güney Beluç devleti ve Pençap devletine ayrılmalı ve Afganistan’dan ayrılmış olan Puştun bölgesinde yeni Puştunistan kurulmalıdır.
25. Keşmir: Yıllardır Hint-Pakistan arasında kavgalı dava konusu olan İngilizler tarafından desteklenen Keşmir’in bağımsızlık hareketi daha da şiddetlendirilmelidir. Hint-Pakistan Atom savaşı çıkması için, yakın planlar teşvik edilmelidir.
26. Sri Lanka: Uluslar arası uyuşturucu bağlantıları üzerinden Stinger Missiles’lerle donanımlı Tamil kaplanları, Kuzey-Sri Lanka’yı parçalama savaşını yeniden gündeme getirmişlerdir.
TANIŞ ANKARA ÖZEL HABERİDİR KAYNAK GÖSTERİLMEDEN YAYINLANAMAZ!