Harcın namlu iki katlı, bir boru, bir mahfaza ve bir makattan oluşur. Boru yivli bir parça ve odadan oluşur, borunun namlu kısmında gövdeyi dengelemek için kalınlaşır. Yivli kısım bir 88 yivli sabit eğime sahiptir. Bölme iki konik ve bir silindirik parçadan oluşur. Makat, kasanın ucuna vidalanmış bir çelik dövme olup makat, genellikle B-4 obüsününkine benzer. Schneider gibi bir piston valfı, B-4 obüsünün cıvatasına benzer bir tasarıma benzer, ancak daha büyük boyutta iki döngüde kilitlenir.
Geri tepme önleyici cihazlar hava-hidroliktir. Geri tepme ve tırtıl için fren silindirleri beşikte kaz boynu ile sabitlenmiş manşonlara monte edilir. Mafsalların beşiği üst makinenin muylulu soketlerinde bulunur ve sektörü ana milin dişli çarkıyla hareketli bir şekilde bağlanır. Geri alma hidrolik freni. Mafsal hidropnömatik. Geri sarma sabitken geri sarma cihazları. B-4 tabanca obüs ve Br-2 topunun aksine, Br-5 obüsün geri tepme freni, değişken bir enine kesite sahip anahtarlara sahiptir, bu da varillerin yeniden düzenlenmesini mümkün kılmıştır.
Paletli araba, üst makineden, alt makineden ve şasiden oluşur. Üst makine, alt makinenin destek yüzeyindeki üç merdane ile desteklenen ve yatay düzlemdeki savaş pimi üzerindeki bir dönme mekanizması yardımıyla hareket eden perçinli bir yapıdır. Ön kısımdaki alt makine, uçları paletleme rotasına hareketli bir şekilde bağlı olan dairesel kesitli bir savaş aksına sabitlenmiştir. Alt makinenin gövde kısmında iki açıcı bulunur - sağlam zemin için sabit ve yumuşak zemin için katlanır. Daha önceki obüs B-5 ile karşılaştırıldığında daha düşük makine Br-4, perçinlenmiş yan duvarlar ve üst tabakanın kalınlaşması ile takviye edilmiştir. Şasi paletli bir sürüş, frenleme aygıtı, süspansiyon, obüs geri dönüşümü için vinç içerir.
Sektör tipi kaldırma ve döndürme mekanizmaları. Gövdenin yatay bir konuma hızlı bir şekilde yüklenmesi için özel bir yükleme mekanizması vardır. Nişan cihazı, bir manzara, bir panorama ve bir braket ile görme bir sürücü oluşur. Kaldırma mekanizması, harcı 0 ° ila + 60 ° arasındaki açılar arasında dikey bir düzlemde yönlendirmeyi mümkün kılmıştır, ancak, yalnızca + 15 ° 'den daha fazla dikey toplama açılarında çekim yapılabilmiştir. ± 4 ° sektöründe yatay düzlemde kılavuzlama mümkün oldu.
Yükleme için bir vinç, bir koza, yükleme açısına yol açan bir şaft kilitleme mekanizması, bir brandalı bir raf ve bir sümüklü arabası olan bir vinçten oluşur. Silahın yüklenmesi şu şekilde gerçekleşti: mermiler mahzenden alındı ve ahşap bir platform üzerine yerleştirildi. Harca taşınması için hazırlanan mermi dikey olarak monte edilir. Daha sonra, hesaplamadaki savaşçı mermiye bir kabuk arabası sürmektedir ve mermiyi tutucularla kaplamaktadır. Daha sonra mermi, araba üzerine yerleştirilir ve üzerine sabitlenir, ardından araba üzerine rafa getirilir ve branda üzerine yerleştirilir. Raf, vincin altındaki tabanca taşıyıcısına monte edilir, kokor, raf yuvasına indirilir ve rafta yatan başka bir mermi kokor içine yerleştirilir. Harç, yükleme açısına sürülür, daha sonra şarj etme mekanizmasının şaftı durdurulur. Kokor, silahın üzerinde bulunan iki kancaya asılır. Kokoru astıktan sonra, kablo biraz zayıflar, kokorun kollarının pençeleri, dört dövüşçünün çabalarıyla namlunun deliğine gönderilen mermiyi serbest bırakır.
Silahın uzun mesafeler boyunca taşınması ayrı olarak gerçekleştirilir (namlu, silah taşıyıcısından ayrıdır). Kısa mesafelerde (5 km'ye kadar), 5-8 km / s hızından daha fazla olmayan bir hızda çekilmiş namlu ile tabancanın ayrılmaz şekilde parçalanmasına izin verilir. Mekanik bir alet taşımak için bir ön aksama vardı. Ayrı taşımayla, namlu, 10 km / s hıza kadar yaylı, tabanca tekerlekli araç Br-25 üzerinde taşındı. Silahın muharebe pozisyonundan ayrı bir vagonla seyahat eden kişiye geçişi, mevsime ve toprağın türüne bağlı olarak 45 dakikadan 2 saate sürdü. Silah Voroshilovets tırtıl traktörleri ve Komintern paletli traktörleri tarafından çekildi.
Harç Br-5 kapak yükleme yaptı. Bir harçtan ateşlemek için beton ve patlayıcı kabukları kullanılmıştır. 11 değişken barut 9,88 ila 3,45 kg barut kütlesi şarjlarının kullanımı için sağlanan atış masaları. Yüklerin ölçeği, kullanılan mermilerin her biri için ayrıdır. G-675 mermisi için, tam değişken bir şarj Z-675B (5 şarjı) ve azaltılmış bir değişken Z-675BU (6 şarjı) kullanıldı; (674 şarjı), F-675 mermisine - tam değişken bir şarj З-2А (675 şarjı), Ф-3Ф mermisine - tam değişken bir şarj З-674Ф (675 şarjı).
Harç hızı, 1 dakika içinde 4 vuruldu.
Sovyet topçu, Rus İmparatorluk Ordusu'ndan miras kaldı, özellikle güçlü topçu sistemlerinden iki örnek - Schneider 280-mm harç arr. 1914 / 15 ve 305-mm obüs arr. 1915 d) 1930'lerin ortasında, bu araçlar ahlaki ve fiziksel olarak eskiydi, üstelik sayıları yetersiz olarak değerlendirildi. 280 mm harçlar dahil, özellikle güçlü aletlerin yeni modellerinin seri üretiminin yaratılması ve piyasaya sürülmesi ihtiyacı vardı. Yeni topçu sisteminin kalibresi, mevcut mühimmat stoklarını kullanma isteği ile belirlendi. 1931-mm obüs B-203'in 4'te hizmete girmesi ve 152-mm uzun menzilli topunun geliştirilmesinden bu yana, silahların üretimini ve işletimini büyük ölçüde basitleştiren aynı silah taşıma sistemini kullanan üç farklı topçu sistemi olan üçlü silah yaratmaya karar verildi. 152-mm uzun menzilli topunda olduğu gibi, Bolşevik ve Barikat fabrikalarının rakip tasarım büroları, 280-mm harçların oluşturulmasını üstlendi.
Bolşevik tesisinin harç projesi B-33 endeksini aldı, proje mühendis Krupchatnikov tarafından yönetildi. Harcın fıçısı 1935 yılında üretilmiştir, yılın Şubat 1 ürünü, havanın fabrika testine gönderilmiştir. Silahların tasarımının özel özellikleri, Schneider harçtan gelen bir piston valfının yanı sıra, boru, kasa ve makaranın namlusuna bağlandı. Namlu B-1936 obüs tabancasına dengeleyici bir mekanizma olmadan monte edildi; çünkü, makaja kargo eklenmesiyle dengelendi. Nisan 4'in 17'i, havanın test alanına gönderildi, genel olarak başarıyla tamamlandılar ve tespit edilen eksikliklerin giderilmesinden sonra harcın askeri denemelere gönderilmesi önerildi.
"Barikatlar" projesinde, 280-mm harç projesinde I.I. öncülüğünde Br-5 endeksini aldı. Ivanov. Prototip harçların fabrika testleri Aralık 1936 yılında yapıldı. Nisan ayında, fabrika testlerinin sonuçlarına dayanan bir prototip olan 1937, zemin testi için Araştırma Topçu Sahasına (NIAP) teslim edildi. Düzenli depolama uzmanları bir 104 harçtan av tüfeği ateşlediler ve aynı yılın Kasım ayında kararlarını verdiler: “Br-5 yer testleri başarısız oldu ve kusurları ve tekrarlanan zemin testleri yapmadan askeri denemelerde kullanılamaz.”
Ancak, “5-mm harç arr” adı altında Br-280 oldu. 1939 g. ”, Harç üretimi için ilk sipariş ile yılın Mayıs 1937'inde zemin testinin bitiminden önce verildi. B-5 yerine Br-33 seçiminin nedenleri bilinmemektedir, testlerde ikincisi daha iyi sonuçlar, özellikle daha yüksek doğruluk ve daha yüksek ateş oranı göstermiştir ve aynı zamanda birincisinden daha az kütlelidir.
8 harçları için ilk sipariş Br-5, Mayıs 1937’taki Barikatlar fabrikasına verildi. Daha sonra, sistemin yetersizliği göz önüne alındığında, yılda 1937 için verilen tabanca sayısı ikiye indirildi, ancak onları o veya bir sonraki yıl içinde yapmak mümkün olmadı. Bu iki harç, yılın Haziran 1939 test alanında dosyalandı ve yüklendikleri şekilde birbirlerinden ayrıldı. Test sonuçlarına göre, B-4 obüsünde kullanılana benzer bir yükleme yöntemi seçildi. Bu iki prototiplere ek olarak, 1939 yılında 20 harçları yapıldı ve 1940 yılında son 25 araçları üretildi ve seri üretime son verildi.
Tripleks tabanca taşıyıcısının başarısız tasarımı, orijinal izlenen yapının eksikliklerinden yoksun, yeni bir tekerlekli taşıyıcının geliştirilmesi ile ilgili çalışmaların başlatılması için temel olmuştur. 1938’te, Ana Topçu Müdürlüğü, yüksek güçlü çift yönlü (152-mm top Br-2 ve 203-mm obüs B-4) için yeni tekerlekli taşıma için taktiksel ve teknik gereklilikleri onayladı; Görevin yürütücüsü, F.F. önderliğinde XXUMX numaralı tesisin (Perm Tesisi) tasarım bürosuydu. Petrova. Lafet bir M-1940 endeksi aldı, ancak KB üzerindeki çalışmaların diğer sistemlerdeki ağır iş yükü nedeniyle üzerinde yaptığı çalışma oldukça yavaş gitti. Sonuç olarak, savaşın başlangıcında, her şey projenin gelişimi ile sınırlıydı, daha sonra tüm çalışmalar durduruldu.
1955'ta Br-5 büyük bir modernizasyondan geçti, bu harçlar için yeni bir tekerlekli taşıma geliştirildi (projenin baş tasarımcısı GI Sergeyev'dir). Silahın taşınması ayrılmaz bir hal aldı ve hızı 35 km / s'e yükseldi. Harçlar Br-5M, en azından 1970-s'e kadar hizmette idi.
Harçlar Br-5, Sovyet-Fin savaşında yer aldı, Kasım 1939'tan bu tür dört harç, yüksek güçteki 40-th ayrı topçu taburunun bir parçasıydı. Harç hapları Mannerheim hattında, Finlandiya hap kutularını yok ederek yer aldı. Toplamda, bu savaş sırasında, Br-5 harçlarına X-NUMX kabukları ateşlendi.
II. Dünya Savaşı'nın başlangıcında, 47 harçları, RGK'nın özel gücüne sahip sekiz ayrı topçu taburu ile hizmet ediyordu. Br-5, Neustadt, Koenigsberg fırtınası sırasında ve Berlin operasyonu sırasında 1944'taki Karelya İsthmus savaşlarında kullanıldı.