Mısır, tüm Arap dünyasının ana ülkesi ve bu tartışılmaz gerçeği ortadan kaldıran hiçbir geçici veya kalıcı sorun yok. Bu nedenle, Mısır'da yaşananlar kaçınılmaz olarak tüm bölgeyi etkileyecek ve aslında en aktif şekilde yansıtılıyor.
Unutulmaması gereken ilk şey - tüm Mısır’daki 2011’in devrimi, tüm görünür "renk" işaretleri ve Batı’nın ve hepsinden önemlisi ABD’nin katılımıyla, içten içe derin sebepler vardı. Soğuk Savaş ile bölünmüş dünyada nispeten rahat bir biçimde bulunan laik Arap rejimleri, oldukça rahat bir şekilde bütünleşmiş ve iki küresel rakiple yüzleşerek bir kaynak oluşturmuştur. SSCB'nin çöküşü onlara yardım edememiş ancak onları yansıtamamıştır, ancak yeni içinde yeni yaklaşımlar geliştiremeyen ve hiç kimseye anlaşılmaz derecede kesin olan laik rejimlerdi.
Mısırlıların düştüğü, durgunluğu ve kalkınmanın askıya alındığı çıkmaz alternatif projelerin yükselişine neden oldu ve İslam dünyası için yalnızca farklı derecelerde radikalizmin siyasal İslamı Batılılaşmış laik rejimlere tek alternatif olabilirdi.
Siyasal krizin nedenleri
Tamamen öznel bir faktör olmayın - Orta Doğu'da 2008-2010 yılının üç yıllık kuraklığı, Mısır ekmek sepetindeki kuraklığın artmasına neden oldu - Rusya - Arap baharının patlaması ve gelişinin bir veya iki veya üç yıl sonra gerçekleşmesi olası. Hiç kimse, 2010’te Rusya’nın, Mısır’da, hayat veren tahıl jetinin üst üste binmesinden üç ay sonra tam anlamıyla çakışan üç ay sonra ortaya çıkan sorunları keskin biçimde arttıran tahıl ihracatını yasaklamak zorunda kalacağını hayal edemezdi.
Kimse beklenmeyeceğinden, Mısır terminolojisinin kalıcı liderini feda etmenin, sadece iktidarda bir varlığı sürdürmenin iyi olduğunu düşünmesi şaşırtıcı değildir. Zaman ayırın ve özellikle nominal. Mısır, ordunun bir devlet kurumundan çok bir devlet şirketi gibi olduğu klasik bir Arap ülkesidir. Mısır ekonomisinin% 40’i ordu tarafından kontrol edilinceye kadar, Mısır sivil isimlendirmesinin önemli bir kısmı ordudan çıktı ve bu nedenle devrim tehdidine çok hızlı bir şekilde tepki veren ve ısınmasını azaltan ve katliamı feda eden her şeyi yapan ordu oldu.
Mübarek'in kendisinin, isimlendirme bakış açısıyla affedilemez bir dizi hata yaptığını ve asıl sorunun halefinin sorunu olduğunu belirtmekte fayda var. Mübarek’in oğlu Gamal’ın başarmış olması sorun değil, Mısır asaleti görmedi. Ancak oğlunu Mübarek yetiştirmek zorunda kaldı. Ve bununla, Raisa iyi değildi. Gamal'ın otoritesi yoktu ve en önemlisi, ordu seçkinleriyle önemli ölçüde şımarık ilişkiler kurmuştu. Bu faktörlerin birleşimi ve ordunun ve yetkililerin kişisel çıkarlarının Mübarek'e sadakat göstermesinden kaynaklandığını ortaya koydu. Hızlı ve kolay bir şekilde geçti.
Ve sonra, herhangi bir devrimden sonra olması gereken tam olarak başladı. Devrimciler bitmeyen bir ayrılma hattına girdiler. ABD’nin baskısı altında olan Müslüman Kardeşler, ABD’nin Orta Doğu’yu çok ciddi bir araç olarak biçimlendirmeyi planladığını belirtti. Ordu yol açtı, ancak beklendiği gibi en baştan iktidara döneceklerdi. Batı ile ilişkileri karmaşıklaştırma riskiyle bile. ABD’ye ilişkin devrimden sonra, Mısır’ın isimlendirilmesinde herhangi bir yanılsama yoktu - eski müttefiğin onu yeni “arkadaşlar” adına teslim ettiği hızlılık, orduyu, çabucak ve gecikmeden yazılabileceklerinden daha iyi gösterdi.
Ordu, “ılımlı” “Müslüman Kardeşler” hakkında hiçbir yanılsamaya yer vermedi. Türkiye'deki "ılımlı" İslamcıların ordu ile neler yaptığını çok iyi gördüler ve Türk generallere duydukları korku, yaşam koşullarını kalıcı olarak haklı çıkardılar. Mısır ordusu, Gazze’deki Hamas’ın “Müslüman kardeşler” in kontrolü altında kalan bölgenin ne olduğunu çok iyi gördü. Asıl mesele, ordunun, “kardeşlerin” ekonomiyi kurtarmak adına talep edebileceği mülkiyeti için haklı olarak korkmaları, çünkü Mursi'nin seçiminden önce veya sonra daha yapıcı bir şey teklif etmediler.
Üstelik, ekonomideki Mursi'nin bütün adımları, askerlerin sürelerinin çoktan yakın olduğu düşüncesiyle yalnızca güçlenmesini sağladı. Ülkelerin Katar ve Sudan'a teslim olması, Suriye'deki anlaşılmaz savaşı desteklemesi kaçınılmaz bir şekilde Mısır'ı ve eski isimlendirmesini son bir çöküşe götürdü, ardından ülkenin parçalanması, toplu göç, iç savaş ve komşularla olan savaşlar. Ne pahasına olursa olsun darbe ordu için son yoldu - ve kaçınılmazdı.
Ordunun çatışmadaki rolü
Zaten yılın başında, yaklaşmakta olan bir darbenin tüm belirtileri ortaya çıktı ve Mayıs'ta gerçek tarla koşullarında hazırlanma sürecini başlatan Tamarod hareketinin aniden ortaya çıkmasıyla resmileşti.
Aynı zamanda, eski nomenklatura tam da bulunduğu yerde yapması gerekeni yaptı - yeni hükümetin kararlarını her düzeyde sabote etti.
“Kardeşlerin” sabotaj frenlemesindeki çaresizliği ve yönetim ve ekonomik sorunlarla başa çıkamamaları ordunun eline geçti. “Kardeşler”, geçtiğimiz aylarda tüm askeri harekatlarla ilgili olarak ilkeli ve vurgulu bir nötral pozisyonda olan Selefi müttefiklerini bile kendilerine karşı yeniden inşa etmeyi başardı. Ordu, ABD’den teslim olmaya uygun olan Suudi Arabistan’a da bahis yaptı ve bunun farkında. Kendini koruma içgüdüsü, Mısır'ın laik ordusu, Selefi ve Körfez'in Vahhabi monarşisi arasında inanılmaz bir ittifak yarattı.
Bir darbe yaptığında, ordu kendilerini en yakın virgülle gerçekleştirdikleri son derece katı bir karar alma çerçevesine yerleştirdiler. Ordunun görevleri “Müslüman kardeşleri” ortadan kaldırmak, güvenliği sağlamak, yeni bir sivil idare için seçim yapmak ve güç kaynağı ile zor ekonomik reformları gerçekleştirme eylemlerini desteklemek.
Ordu ilk göreve karar verdi, ikincisi zaten çözüldü ve 2014'in ilkbaharında üçüncü başlayacaklar. Arap monarşilerinin mali desteği, bu zor aşamadan geçmelerine yardımcı olacaktır. "Müslüman kardeşleri" ele geçiren devletler, diğer bütün müttefiklerini yitirdi - ve şimdi onları sonuna kadar tutmak zorunda kaldılar.
Bu yüzden generaller “kardeşler” hareketinin yasaklanmasıyla yavaşlarlar, onlara bir kaçamak - durma direnci bırakırlar ve seçimlere kabul edilirsiniz. Aynı zamanda ordu, “kardeşlerin” bu teklifi kabul etmeleri için darbeyle hemfikir olmak anlamına geldiğinin de farkındalar. Bu, açıkça, hareketin, onları zayıflatacak ve seçimlerin sonucunu etkileyecek olan uzlaşmacı ve uzlaşmazlara bölünmesine yol açacaktır. “Kardeşlerin” anlaşmazlığı ordunun uzun vadede onları yasaklamalarına ve seçim sürecinden çıkarmasına izin verecek.
Bir bakıma, bu çıkar çatışması, Mısır olaylarında Rusya'nın altı çizili tarafsızlığını açıklamamıza izin veriyor. Bir yandan, uygun bir sebep - iç işlerine karışmıyoruz, Mısırlıların sorunlarını kendi başlarına çözmelerine izin veriyoruz. Öte yandan, Rusya Birleşik Devletlerin bariz başarısızlığını kullanmalı ve özgür nişleri işgal ederek Mısır'a girmelidir. Aynı zamanda, Snowden örneğinde olduğundan daha fazla ABD’nin memnuniyetsizliğine neden olma riski altında. Ancak Mısır Snowden değil. Burada, karmaşık ilişkilerde olsa da savaşabiliriz ve savaşmalıyız. Sadece bu, acelesiz, dikkatli bir şekilde yapılmalı fakat aynı zamanda geç karar vermemelidir.