Hz. Yunus denizde balığın karnında
Hz. Yunus (a.s.) öfkeye kapılıp aceleci davranır ve kavmini terk eder. Kuran-ı Kerim bunu Peygamberimize şu şekilde anlatıyor: “Öyleyse Rabbinin hükmüne sabırla katlan. Ve öfkeye kapılıp ve ardından ıstırap içerisinde haykıran balık sahibi (Yunus Peygamber) benzeri olma.” Hz. Yunus destursuz olarak çıktığı deniz yolculuğunda denize bırakılır.Yüce Allah bir balığa -Yunus balığına- ona kayıp vermeden onu yutmasını arzu eder. Balık öyle yapar. Hz. Yunus balığın karnında şu duayla yalvarır: “Senden yabancı hiçbir ilah yoktur. Seni tenzih ederim. Hakikaten ben, haksızlık edenlerden oldum.” Yüce Allah bu dua üst kısmına Yunus’u (a.s.) bağışlar. Hz. Yunus 3, 7 ya da 40 zaman
kaldığı balığın karnından sahile atılır.Orada Hz. Yunus’un üst kısmına bir nebat bitirilir. Kapsamlı yapraklı. Hz. Yunus’un iyileşme sürecinde ona hem bir nebat suyunu akıtsın ve hem bir de gölge olsun diye.
Burada enteresan bir durum olabilir. Esasında Hz. Yunus kıssasını yazmamın da basit nedeni işte bu noktayı hatırlatma arzusudur. Denilir ki, Hz. Yunus bir zaman bu bitkinin kuruduğunu görür. Ve ağlar. Bir nebat için gözyaşı döker. Bunun üst kısmına Yüce Allah aracılığıyla şu şekilde kınanır: “Sen bir nebat için üzüldün ve ağladın. Oysa sayıları surat binden pek meydana gelen Ninova halkı için toptan helak istemiştin. Ve hiç üzülmemiştin.