Ayrıldıklarında saat neredeyse 10 olmuştu ancak sabah olan şeyleri unutmamıştı. Lin Ruoxi’nin avukat Zhang'ı göndermesi sayesinde karakoldan güvenle çıkabilmişti. Bütün bir gün geçmişti ancak ona hem teşekkür edememiş hem de olanların nedenini açıklayamamıştı, bunu geciktiremezdi. Muhtemelen Lin Ruoxi bunları duymak bile istemiyordu ama Yang Chen hala onunla görüşmeye gitmenin daha iyi olacağını düşünüyordu.
Bu nedenle Yang Chen arabasına bindikten sonra tek başına hastaneye doğru sürdü.
Lin Ruoxi’nin odasına ulaşmak üzereyken, Yang Chen’in adımları durdu çünkü şaşırtıcı bir şekilde kapının önünde ceketli iki adamın durduğunu fark etti. Yang Chen karşısındaki grubun kolaylıkla asker olduğunu belirleyebildi. İçgüdüleriyle, onların duruşlarından ve çevrelerini inceleme tavırlarından, seçkin askerlerin eşsiz mizaçlarını hissedebiliyordu.
Odadaki ne tür bir kişi? Kapıyı koruyan askerleri bile mi var?
Yang Chen içinde kötü bir his vardı, onlardan kaçınmayı seçmedi bunun yerine öncesinden bile daha hızlı kapıya doğru yürüdü.
“Dur!” Kapının önünde duran adamlardan biri elini uzattı ve Yang Chen’in yoluna engel oldu, “Girmene izin yok!”
Yang Chen kibarca gülümsedi ve konuştu, “Hey kardo, hastayı ziyaret etmek için burdayım, bu kadar katı olmana gerek var mı? İçerdeki insanla çok yakınım, eğer bana inanmıyorsan sadece kapıyı aç ve yüz yüze geldiğimizde, anlayacaksın.”
İki kişi yüzlerindeki ciddi ifadeyi hala koruyordu ve bir tanesi kesin bir dille konuştu, “Sana giremeyeceğini söyledim bu yüzden giremezsin!”
“Ya ben içeri girmekte ısrar edersem?” Yang Chen’in gülümsemesi soluklaştı ve soğuk bir bakış attı.
K.N: Adam zevk alıyor sorun çıkarmaktan :D
Adamn gözlerinin içinde soğuk bir kıvılcım parladı, vahşice güldü ve konuştu, “O zaman cehennemde kaybolabilirsin!”
Adam bunu söylediği gibi, Yang Chen’i uzaklaştırmak için elini kaldırdı!
“Anneni kaybet!”
Yang Chen öfkelenmişti, oda doğru uzatılan eli yakaladı, biraz güç uyguladı ve direkt olarak adamın kolunu çekip tökezlemesini sağladı. Bir *bang* sesiyle karşı koridorun duvarına çarptı!
Diğer adam Yang Chen’in harekete geçtiğini gördü bu yüzden aceleyle bıçağını çekti ve Yang Chen’in kafasına doğru salladı.
Yang Chen saldırıya bakmadı bile, sadece hızlıca hareket ederek doğrudan karşısındaki adamın karnına dizini bir çekiç gibi vurdu!
Elektrip çarpmış gibi olan adamın vücudu bir karides gibi zemine düşerek kıvrıldı ve bütün yediklerini kustu.
Bir göz açıp kapama süresinde, Yang Chen’i küçümseyerek davranan iki profesyonel askerin birisi karşıdaki duvara çarparak sersemlemişti, diğeri ise zeminde spazm geçiriyordu. Özel kuvvetler üyeleri olarak savaş güçlerinin bu kadar kolayca kırılmasına inanamıyorlardı!
Yang Chen pantolonunu düzellti ve kibarca konuştu, “Neden ben(laozi) kadınımı görmek için sizin izninize ihtiyaç duyayım? Aptallar.”
Bunları söylediği gibi, odanın ahşap kapısını hızla açtı!
Fakat kapıyı açtığı anda, Yang Chen’in keskin hisleri ona doğru hücüm eden inanılmaz heybetli bir auraya karşı uyarıldı!
Yang Chen içgüdüsüyle, bir şey havayı yırtarak bir ıslık sesi çıkardığında sola doğru üç inç hareket etti, az önce bulundu yerde yumruk büyüklüğünde bir delik vardı!
O anda hedefini ıska geçen yumruk bir pençeye dönüştü ve Yang Chen’in boynuna uzandı!
Dar alanda Yang Chen’in adımları aniden tuhaf bir kavis çizdi. Bu pençeden kaçındığı gibi, vücudu bu pusucunun arkasına geçti, bacağını kaldırdı ve bu kişinin kıçına tekme atmak üzereydi!
Ancak bu pusucunun tepki hızı ve çevikliği de şaşırtıcıydı, tekmeyi yiyeceği anda hızlıca sıçradı. Ayağının biri yere indiği anda Yang Chen’e diğeri ile süpürerek bir tekme attı!
Yang Chen zaten bu kişinin gücünü kavramıştı, bu kişinin bir tehdit oluşturmadığını ve artık ondan kaçınarak daha fazla canını sıkmasına gerek olmadığını onayladı. Sadece bir elini göğsünü korumak için kaldırdı.........
*Bang!*
Havadaki bir patlama gibi çıkan boğucu bir sesle, bu bacak Yang Chen tarafından tamamıyla engellenmişti. Yang Chen’in vücudu bir parça bile hareket etmemişti.
O anda sonunda saldırganın görünüşünü görebilmişti, şaşırtıcı bir şekilde gri bir chang pao giyen yaşlı bir adamdı. Ortalama bir görünüşü ve kırlaşmış saçları vardı.
Ç.N: Chag pao sanırım çinli dövüş ustalarının giydiği çine özgü bir kıyafet. Merak edenler google'dan bakabilir. Bu Ip Man filminde falan giyilen şey.
Bu yaşlı adamı görünce Yang Chen hemen öfkeyle bağırdı, “Hey yaşlı herif, seninle bir düşmanlığım yok, neden her hareketinde hayatımı almaya çalışıyorsun!?”
“Gri Cübbe geri dur.”
Yataga yakın taraftan ağırbaşlı ve kalın bir ses geldi. Orada duran adam elli yaşından biraz fazla gösteriyordu.
Bu adam büyük bir vücut yapısına, cesur bir yüze, iyi gelişmiş vücut kaslarına ve başının arkasına doğru temizce taranmış simsiyah saçlara sahipti. Nadir görülen çin tarzı koyu yeşil bir takım elbise giyiyordu ve tüm vücudu yüksek seviyeli, yüce ve soğuk mizaçlı birinin titizliğini yayıyordu.
Yang Chen arkasına döndü ve nihayet sağ salim yatakta oturan endişeli Lin Ruoxi’yi gördü.
Beyaz bol pamuklu bir pijama giymiş ve başı son derece çekici siyah saçlarla doluydu. Pembe yanakları ve makyajsız doğal yüzü vardı ancak pürüzsüz cildiyle iyi eşleşen yeşim bir oyma gibi enfesti. Aşırı hassas ve güzel görünüyordu.
İki hafta Çin tıbbı ile tedavi edildiğinden, genç güzel CEO’nun güzelliği daha nefes kesici bir seviyeye çıkmıştı. Yang Chen’in onunla ilk karşılaştığı zamandan daha da çekiciydi.
Ancak o anda Lin Ruoxi sanki önündeki hiçbir şeyi görmüyormuşçasına hüzünlü görünüyordu. Gözleri hafifçe kızarmıştı, öncesinde ağlamış gibiydi, pencereden dışarı hüzünlü bir şekilde, ilgisizce bakıyordu, soğuklukluğu acıma uyandırıyordu.
“Sen Yang Chen olmalısın.” Çinli takım elbisenin içindeki adam derin bir sesle konuştu.
Yang Chen neler olduğu hakkında hiçbir fikri yoktu fakat gri cübbeli yaşlı uzman gibi bir astı olduğundan, onun kimliğinin düşük olamayacağı ortadaydı. Yang Chen başını salladı, “Sen......”
“Ben Ruoxi’nin büyükbabasıyım, adım Lin Zhiguo.”
Lin Zhiguo? Lin Ruoxi’nin büyükbabası mı!?
Bu adamın oldukça yaşlı görünmesine rağmen, onun Lin Ruoxi’nin büyükbabası olmasını beklememişti!
Cai Yan’ın hastaneye son gelişinde bu kişiden bahsettiğini ve gerçekten Lin Ruoxi’nin büyükbabası olup olmadığını merak ettiğini hatırladı. Bu kişiyle bugün tanışmayı beklemiyordu.
“O değil!”
Aniden Lin Ruoxi kırmızı gözleriyle döndü ve inatla Yang Chen’e konuştu, “O benim büyükbabam değil, onu tanımıyorum. Yang Chen çabuk onu kov! Onu görmek istemiyorum!”
Bu sefer Yang Chen şaşırdı. Burada neler oluyor?
Lin Zhiguo kaşlarını çattı ve gözlerinde biraz keder vardı. Üzgün bir tavırla konuştu, “Ruoxi neden büyükbabandan bu kadar nefret ediyorsun? Büyükbabanın seni ziyaret etmesine bile izin vermiyorsun........”
“Bunu bir kez daha söyleyeceğim, büyükbabam değilsin. Ayrıca zaten beni gördün. Şimdi ayrılabilirsin.” Lin Ruoxi, Lin Zhiguo bir bakış atarak soğukça konuştu.
O anda, bir köşede duran Gri Cübbe onu sakinleştirmeye çalıştı, “Hanımım, bu yıllarda efendi çok zorlandı, her zaman sizin hakkınızda endişelendi. Hanımın hastaneye yatırıldığını duyduğunda sizin için endişelenmeye devam etti. Ailedeki herkes, efendinin sizi ziyaret etmesine karşıydı ancak efendi onların baskısına rağmen yine de geldi. Hanımım, lütfen efendiyi suçlamayın......... efendinin de kendine göre zorlukları var.......”
Lin Ruoxi alayla gülümseyerek konuştu, “Büyük otorite sahibi Lin ailesinin başını nasıl suçlamaya cesaret edebilirim? Sizler benim gibi önemsiz bir velet hakkında endişelenmeyi keser misiniz? Sizin acımanıza ihtiyacım yok.”
Lin Zhiguo’nun ifadesi büyük ölçüde değişti, yavaş ve uzun bir nefes verdikten sonra konuştu, “Peki Ruoxi, büyükbabanın burada kalmasını istemediğinden, büyükbaba ayrılacak. Ancak......” Bunları söylediğinde, ne yapacağını bilmeyen boş bir ifadeyle duran Yang Chen’e doğru baktı ve Lin Zhiguo konuştu, “Ancak Lin ailemizin bir insanısın damarlarında en saf ve soylu Lin ailemizin kanı akıyor, ihmalkâr bir anın yüzünden, yaşamak için çöp şiş satan biriyle evlenmene kesinlikle izin veremem!”
Yang Chen sinirlendi. Bu yaşlı adam ne söylüyor? Çöp şiş satmanın neyi yanlış? Bir erkek fahişe gibi kendimi satıyor değilim.......Çöp şiş satıyorum ve bununla da gurur duyuyorum!
Üstelik, evlilik belgesi almak için kişisel olarak Sivil İdare Bürosuna gittim ve yastık ve yatak paylaşma güzel şeyini bile yaptım..... Ehh.... ikimiz de sarhoş olduğumuzdan neredeyse hepsini unutmuş olsak da biz hala yasal olarak evli bir çiftiz değil mi? Bunu nasıl bir ihmalkâr bir evlilik olarak adlandırabilir? Bu Wuxia filmlerinde olduğu gibi aya eğilerek yapılan rastgele bir evlilik ya da evlenmeden önce bir bebeğe sahip olanlar gibi değildi.
Lakin bu kelimeleri söylemeye cesaret edemedi, sonuçta onlar büyükbaba ve torundu. o küçük ve dışarıdaki kimseydi bu yüzden söylenene sadece katlandı.
“Neye dayarak? Kiminle istersem onunla evlenirim! Lin ailesinin bir parçası değilim, ben kimsem oyum, Lin Ruoxi’yim. Bu değiştiremediğim kahrolası soyadı dışında, Lin ailenizle bir tek bağlantım bile yok!” Lin Ruoxi heyecanlandı ve öfkesini serbest bıraktı.
Lin Zhinguo’nun yüzü donmuştu, “Kabul etsen de etmesen de hala boşanmak zorundasın! Bir Lin ailesinin kızı sadece başarılı bir adamla evlenebilir, hiçbir şeyi olmayan çöp şiş satıcısıyla değil! Böyle bir şaka Lin ailesinde görünmemeli!”
“Şaka?” Lin Ruoxi kemiklerinden gelen korkunç bir gülümsemeyle gülümsedi, “Seninle, büyükannem arasındaki ilişkide mi bir şaka?”
“Kapat çeneni!!....” Lin Zhiguo kuyruğuna basılan bir aslan gibi özüne kadar öfkelendi, bir tokat atma niyetiyle elini kaldırdı!
Ancak avuç içini kaldırdığı gibi Lin Zhiguo'nun her tarafı titriyordu ve yavaşça karmaşık bir ifadeyle elini geri çekti, tokat atmaya devam etmedi. İç çekti ve konuştu, “Ben büyükanneni hayal kırıklığına uğrattım, bu hayatımdaki en büyük pişmanlığım. Bu yüzden sana iyi bakmam gerekiyor, Lin ailesinin kanının, çöp şiş satan birisiyle karışmasına izin vermeyeceğim.”
“Bunun için çok geç olduğunu sana söylemek benim için bir onur....” Lin Ruoxi bir gülümsemeyle alay etti. Bunla Lin Zhiguo ile mi yoksa kendisiyle mi alay ettiği meçhuldü.
Lin Zhuguo’nun hemen gözleri genişledi ve sanki gözlerinden yıldırım atarmış gibi Yang Chen’e baktı, titreyen bir sesle sordu, “Sen..... ne dedin...... sen ve o?”
“Bu olmasa neden onunla evleneceğimi düşünüyorsun ki?” Lin Ruoxi kahkahasın bastırdı ve başka bir soruyla ona cevap verdi.
Yan tarafta duran Yang Chen biraz garip hissetti, saf bir gülümseme takındı ve burnunu okşadı. Bu kadın çok fazla, büyükbabasının önünde bu kadar utanç verici bir şeyi tartışıyordu! Kocasının kalın derili olduğunu bilmiyor mu?
Fakat diğerleri hiç gülmüyordu, sadece Lin Zhiguo değil, yan tarafta duran Gri Cübbe bile şaşırmış bir ifade ortaya çıkarmıştı ve hislerinin geri dönmesi uzun bir süre almıştı.
Lin Zhiguo sabit bakışlarını daha fazla konuşmayı reddeden Lin Ruoxi’ye dikti, daha sonra kafasını topladı ve Yang Chen’e bakarak konuştu, “Bunun olacağını asla düşünmemiştim. Ancak Yang Chen, Ruoxi’yi hayal kırıklığına uğratacak bir şey yapmayacağını umuyorum...... aksi halde altta kalmayacağım.”
Yang Chen sonunda kendine doğru düzgün bir cümle duydu ancak bu onu biraz endişeli hissettirdi, “Bunun hakkında...... bu onun bana izin vermeye istekli olup olmadığına bağlı.”
“Erkek ya da kadın olsun, onlar hayatları boyunca sadece bir eşe sahip olabilirler, bu Lin ailesinin demir yasasıdır. Ruoxi’ye iyi davranmalısın, başka seçeneğin yok!” Lin Zhiguo tereddütsüz bir şekilde bildirdi.
“Erm....” Yang Chen sessizliğini koruyan Lin Ruoxi’ye baktı ve ani bir parlamayla bir şeyleri anladı. Bu kadının onunla evlenmesinin gerçek sebebi ortaya çıktı, sözleşmeli evlilik meselesi sadece bir bahane gibi görünüyordu! Bazı nedenlerden dolayı yüzeyde Lin ailesinin bir parçası olduğunu kabul etmeyi reddediyordu ancak hâlâ onlardan biri gibi davranıyor...... bu konunun ele alınışı çok çelişkili!
Yang Cen kalbinde inanılmaz bir çatışma hissetti, onun yanında sadece bir kadın yoktu bu yüzden belli belirsiz cevapladı, “Bu senin ailenin kuralı, benimle bir ilgisi yok.”
Lin Zhiguo gözlerindeki alevle dik dik baktı ve konuştu, “Sadece biraz kung fu bildiğin için seninle ilgilenecek yöntemim olmadığını düşünmeye cesaret etme. Eğer Ruoxi’ye zarar verecek herhangi bir şey yapmaya cesaret edersen, senin için ilk gelen ben olacağım!”
Yataktaki Lin Ruoxi, Yang Chen’e soğukça bir bakış attı, “Yang Chen daha fazla konuşma, onların çabuk ayrılmalarını sağla.......”
“Beni kovalamana gerek yok, şimdi ayrılıyorum.”
Lin Zhiguo, Yang Chen’e derin bir bakışla dik dik baktı, sonra Gri Cübbe ile odadan ayrıldı. Zemine devrilmiş iki adamda sendeleyerek aceleyle onları takip ettiler, daha fazla kalmak istemiyorlardı.
Herkes ayrıldığında odada ikisi kalmıştı, bakışlarını değiştirdiler ancak aralarındaki atmosfer oldukça garip bir hal almıştı........