Yeni Doğan Bebek, Doğumla birlikte anne karnında başlamış olan hayat sona erer. Artık, bebek yeni bir ortama uymak zorundadır. Zorunluluğu yerine getirmek üzere akciğerler, kalp, dolaşım sistemi, beyin, mide ve bağırsak çalışmaya, bazı değişiklikler geçirmeye başlarlar. Isı düzenleme mekanizmasını bebek kendisi çalıştırmak zorundadır. Çünkü bebek karında iken vücut ısısı düzenli olarak anne tarafından ayarlanmaktaydı. Kan dolaşımı sayesinde anne kendi vücudunun ısısını düzenlerken bebeğin böyle bir düzenleme yapmasına gerek yoktu. Dış ortama atıldığında vücudun bu düzenleyici sistemi tam olarak gelişmemiş olur. Bunu sağlamak için başlangıçta ona yardımcı olmak gerekir. Zamanından önce doğmuş, normal kilosuna ulaşmamış olan bebeklerde vücut ısısını düzenlemede birtakım güçlükler çekilmektedir.
Bebek doğar doğmaz ağzındaki salgılar ebe veya hekim tarafından özel bir araçla emilir. Bunun sağlanabilmesi için gerekli araç herzaman olmayabilir. Bunun için ağza yerleştirilen temiz, mikropsuz bir lastik sonda konularak bebeğin ağzındaki salgıların emilmesi çalışılır. Salgıların akciğerlere kaçmaması gerekir. Çünkü akciğeri, özellikle nefes borusuna bir takım maddelerin kaçmasını engelleyen refleks mekanizmaları tam olarak gelişebilmiş değildir. Bebek, solunum çabaları sırasında bu maddeleri emerek akciğerine alırsa enfeksiyon çıkabilir.
Bebek, doğar doğmaz genellikle ağlar. Bu ağlama dolaşım sisteminde doğumdan sonra başlayan olayların başlatıcı mekanizmasıdır.