Deniz fenerleri hafif madenden yapılmıştır. İçlerinde, ışığı güçlendirmek için, ayna ve merek düzeni vardır. Fenerin özel bir düzenle çevrilmesi, uzaktan bakınca, ışığın yanıp sönüyor gibi görünmesini sağlar. bugünkü deniz fenerlerinde, ışık kaynağı, buharlaştırılmış gazyağı, asetilen ya da elektriktir. Eski deniz fenerlerinde ise, ışık kaynağı olarak, odun kömürü, mum, balina yağı lambaları kullanılırdı.
Son zamanlarda, otomatik deniz fenerleri de yapılmıştır. Bunların kimisi, kıyıdan açıkta, madeni bir kule biçimindedir. Bunlarda, fener ve sis düdüğü de bulunur. Deniz altından fenere uzanan bir kablo sayesinde fener kıyıdan yakıp söndürülebilir; sis düdüğü idare edilebilir. Bir başka çeşit fenerde, doğrudan doğruya şamandıra üstünde bulunur. Bunların bir kısmı, tamamen otomatiktir. Özel bölümdeki bir maden, sabah olunca, güneşin sıcaklığıyla etkilenerek genişler, feneri söndürür. Akşamleyin, güneş batınca, ya da çok sisli, çok bulutlu havalarda maden küçülür. Böylece, bir supapı açarak, fenerin yanmasını da sağlar.
Bütün deniz fenerleri aynı şekilde ışık vermez, kimisinin ışığı devamlı olarak yanar; bir başkasının ki ise, yanıp söner. Bunlarda iki çeşittir, bir kısmının, yanık ve sönük olduğu zamanlar birbirine tam olarak eşitlik sağlar; bir kısmında ise, fenerin sönük olduğu süre yanık olduğu süreden daha uzun olur. Başka bir fener çeşidi de vardır ki, bunda ışık, karanlık devreden sonra, arka arkaya bir kaç kez yanar söner. Özellikle, yan yana duran deniz fenerlerinin, başka başka şekillerde ışık vermesi sağlanır. Bu sayede, gemiciler, ışığın biçimine bakarak, feneri tanıyabilirler. Büyük deniz fenerlerinin ışığı, 20-25 mil uzaktan dahi görülebilir. Bugün Okyanus kıyılarında, 20.000 kadar deniz feneri vardır.