Bir yabancı, o gün oğlunuzun ne kadar kibar ve nazik olduğunu söylemek için size yaklaşırsa, onun ne kadar iyi olduğunu bilirsiniz. Öyleyse geç!
Her sabah çocuklarımı dünyaya gönderirim. Ve her gün onlar için endişeleniyorum.
Çocuklarımı okula götürmüyorum ve araba hattında da çalışmıyorum. Onları bir blok öteye bırakın ve sahil açıksa, geçiş muhafızlarına ulaşana kadar iskeleye koşun. Ardından sabırla beklerler ve yoğun Dörtlü istasyondan ana binaya doğru temkinli bir şekilde ilerlerler. Bunu yıllardır yapıyorlar ama o benden büyük Ortaokula mezun oldu ve şimdi bisikletini sürüyor Çoğu sabah, yani bu günlerde benden daha genç biri o karanlık yolda tek başına koşar.
Bir sabah, küçük adamım, ikonik bir Kuzey Amerika yeryüzü şeklinin etrafında bir model ve üç katlı bir tahta içeren, hak ettiği özel bir projeye sahipti. Ulaşım konusunda biraz yardıma ihtiyacı vardı, bu yüzden bir blok ötede her zamanki yerime park ettim ve kısa bir sınıf gezisi için ona katıldım.
Onu sakinleştirip vedalaştıktan sonra adımlarıma geri döndüm. Ama benim için sürpriz bir şekilde, geçiş görevlisi gerçekten benim bebeğim olup olmadığını doğrulamak için beni durdurdu. Korkunç araba sınırını geçtiğim için beni azarlamak üzere olup olmadığını merak ederek başımı salladım.
Geçiş görevlisi, “Bir süredir oğlunuzu geçiyorum” dedi. “Ve sana onun şimdiye kadarki en tatlı bebek olduğunu söylemek istiyorum. Güler yüzlü ve kibar. Onu sadece ölümüne seviyorum.”
Ve küçük olsa da, bu sözler günümü güzelleştirdi. Belki haftalık. Aslında içim yumuşamış ve yapış yapış olmuştu ve gözlerim biraz bulanıklaşmış olabilirdi.
Bu aşırı gelebilir. Ama her gün onu okula koşarken izledikçe göğsüm biraz sıkışıyor.
Görüyorsunuz, bu çocuğun çoğundan daha fazla zorluğu var. Ve kızgın ya da üzgün olmak için birçok nedeni var.
adı verilen nadir bir sindirim bozukluğu ile doğdu. Hirschsprung hastalığı. biraz vardı büyük ameliyatlar Bir sürü ilaç ve invaziv tedaviler. Son sistemi çalışmadı ve bir sonraki seçenek sigortamız tarafından zaten reddedildi. Şimdi, doktorları bile bir hareket tarzı üzerinde anlaşamıyorlar ve vücudu bizimkiler kadar işlevsel olmayan küçük bir çocukla ortada kaldık.
Tıbbi durumunu yönetmek Okulda zor olabilir. Ve tatsız. Ve çok çok hantal.
Ancak sabah ilk iş, güneş doğmadan önce çocuğum yolun ortasında durup yaya geçidini bekliyor. Onu gülümseyerek karşılar ve mutlu bir gün diler. Ve günlük rutininde sadece bir an olmasına rağmen, onu gerçekten etkilediğini görebiliyorum, her sabah güvenebileceği parlak bir nokta.
Tanrım, keşke tüm hikayeyi ve küçük gülümsemesinin ne kadar mucizevi olduğunu bilseydim.
Bana söylediğine çok sevindim!
onu okurum Övgü ve olumlu pekiştirmenin çocuklar için kalıcı faydaları vardır, bu yüzden bir çocuğu iyi bir şey yaparken yakaladığımda bunu belirtmeye çalışıyorum. Ve bazen, eğer onları iyi tanıyorsam, onların ailelerine de mesaj atıyorum. Çünkü sıkı çalışmamızı onaylıyor ve korkularımız ve şüphelerimiz üzerinde bir nemlendirici gibi hissedebiliyor – en azından bana öyle geliyor.
Ama bugün bu kadar önemli olan bu güven verici sözlerin başka bir nedenini hatırladım: çünkü hikayede senin bilebileceğinden çok daha fazlası olabilir. Bu çocuk, o aile, asla bilemeyeceğiniz mücadeleler, ıstıraplar ve kalp ağrıları yaşayabilir.
Bu nedenle, bir dahaki sefere kibar, kibar veya yardımsever davranmayı seçen bir çocuğu veya genci kucağınıza aldığınızda, özellikle de bunu yapmak için gerçek bir motivasyon olmadığında, lütfen ebeveynlerine veya bakıcılarına söyleyin. Sadece günlerini geçireceğini garanti edebilirim. Benim için yapıldığı kesin.
Bu hikaye ilk olarak 2020’de yayınlandı.