Rus yazar İvan Aleksanroviç Gonçarov tarafından yazılan, Rus edebiyatının en önemli eserlerinden biri olan Oblomov tüm dünyaya yeni bir terim kazandırmayı başarmıştır. ''Oblomovluk''. Basıldığı dönemden itibaren Rusya'da okumayan kişinin kalmadığı Oblomov, çağının çok ötesinde bir eser. Okuyan her insanın mutlaka kendinden bir şeyler bulacağı kitapta hem karakterin duygu ve düşünceleri ustalıkla anlatılır hem de karakterin yaşadığı toplumu, kültürü, doğu ve batı arasında yaşanan çatışmaları okura aktarmayı başarır. Öyle ki Rus edebiyatının en önemli yazarı Lev Tolstoy bile bu kitap için ''Oblomov'u dehşet içinde, tekrar ve tekrar okuyorum.'' demiş. '' Peki nedir bu oblomovluk? Gelin hep birlikte bakalım.
Rus edebiyatının en önemli yazarların biri olan İvan Gonçarov, 1849 yılında bir dergide Oblomov'un Rüyası isimli öyküler yayımlıyordu.
Daha sonra geniş bir kitleye erişmek isteyen Gonçarov, öykülere eklemeler yaparak 1857 yılında Oblomov'u edebiyat dünyasına kazandırdı.
Oblomov yayınladığı tarihten itibaren Rusya'da inanılmaz bir ilgiyle karşılandı. O dönem köleliğin kaldırılmasına 3 yıl kalmıştı. Ayrıca kapitalizm batıdan başlayarak tüm dünyaya yayılıyordu. Tabii Rusya'ya da.
Rusya'da Oblomov'u okumayan kalmadı ve kitap birçok tartışmaya yol açtı. Bu tartışmalar sonucunda yeni bir terim ortaya çıktı: Oblomovluk. Peki, neydi bu Oblomovluk?
Oblomovka adında bir çiftliği ve üç yüze yakın köylüsü olan İlya İlyiç, çiftliğini kâhyaya bırakarak Petersburg'a taşınıyor. Şehir hayatının getirdiği yenilikler arasında kendini sıkışık hisseden İlya İlyiç yeni yaşamına ayak uydurmakta epey bi zorlanıyor.
İçeriğin Devamı Aşağıda
Oblomovka'da çalışanları ile beraber yaşayan, köylülerin hazırladığı yiyecekleri yiyen, kâhyaları olan Oblomov, şehirde çalışarak kendi ekmek parasını kazanan insanların arasında yalnız hissediyor.
Böylece Oblomov'un hayat ile arası açılıyor, kendini dışlanmış hissediyor, kendi kendine bile yük olduğunu düşünmeye başlıyor.
Oblomov, artık yatağından kalkamaz, kafasındaki hiç bir düşünceyi hayata geçiremez hale geliyor.
Oblomovluk; bilinçli bir atalet içinde olma halidir. Oblomovlar, yaşadıklarının ve yaşayacaklarının farkında, ileriyi görecek kadar uyanık ancak bir adım öteye gidecek cesareti kendilerinde bulamayan kişilerdir.
Dünyada olup bitenlere karşı ilgisiz, yaşamlarına karşı şikayetçilerdir. Hayalperesttirler fakat hayallerini gerçekleştirmek için çaba göstermezler hatta gerçek olmasından korkarlar.
İçeriğin Devamı Aşağıda
Oblomovluk tembellik değildir. Tembel insanlar uyuşukluktan, işten kaçmaktan mutludur. Oblomovlar ise içinde bulundukları durumdan rahatsızlık duyarlar.
Rus edebiyatına damga vuran ve ''Oblomovluk'' terimini dünyayla tanıştıran başyapıt, edebiyata olan sevgisiyle bilinen Rus devrimci ve politikacı Lenin'i de çok etkiler.
Oblomovluğun ne kadar güçlü olduğunu şu sözlerle ifade eder: ''Rusya üç devrim geçirdi, ama gene de Oblomov’lar kaldı; çünkü Oblomov’lar yalnız derebeyler, köylüler, aydınlar arasında değil, işçiler, komünistler arasında da vardır. Toplantılarda, komisyonlarda nasıl çalıştığımıza bakarsanız, eski Oblomov’un içimizde olduğunu görürsünüz. Onu adam etmek için daha çok zaman yıkamak, temizlemek, sarsmak, dövmek gerekecektir.''
Rus edebiyatının en önemli yazarlarından Lev Tolstoy da Oblomov hakkında şu sözleri söyler: “Oblomov, muazzam bir şey! Çoktan beri böylesi görülmedi... Oblomov’un yakaladığı başarı tesadüfi, gelip geçici cinsten değil, sağlam, esaslı, kalıcı bir başarıdır.”
Oblomov'dan Alıntılar:
İçeriğin Devamı Aşağıda
''Ya ben yaşadığım hayatı anlayamadım ya da bu hayatın hiçbir değeri yoktu.''
''İnsan niçin yaşadığını bilmezse günü gününe yaşamakla kalıyor; günün geçmesini, gecenin gelmesini beklemekten başka zevki olmuyor. Bugün nasıl yaşadım, sorusuna cevap vermeden uykuya dalıyor, ertesi gün gene aynı hayat.''
''Başımdan öyle büyük felaketler, kasırgalar da geçmedi. Hiçbir şey kaybetmedim. Vicdanımda hiçbir leke yok, cam gibi tertemiz, gururumu kıracak hiçbir şey olmadı. Tanrı bilir niçin hayatım böyle harcandı gitti.''