Savaş sonrası dönemde, büyük ölçüde komünist partiler tarafından kontrol edilen “halk orduları” bastırılmadı silâhve silahlı mücadeleye devam etti - bu sefer sömürgecilere veya anti-komünist kuvvetlere karşı. Çin, Kuzey Kore ve Kuzey Vietnam'da, bu mücadele komünist partilerin iktidara gelmesiyle sona erdi ve Güneydoğu Asya'da on yıllarca sürüldü. En uzun ve en büyük silahlı çatışmalardan biri, İngiliz Malaya’nın (şimdi Malezya) o zamana kadar sürdü ve “Malay Savaşı” olarak adlandırıldı. Yıllar geçtikçe 12 - 1948'ten 1960'e. Britanya Topluluğu, İngiltere, Avustralya ve Yeni Zelanda ülkelerinin silahlı kuvvetleri ve koruyucu polis, Malaya Komünist Partisine ve ülkenin sömürgecilerin gücünden ülkenin kurtuluş mücadelesini sağlayan silahlı kuvvetlerine karşı çıktılar.
İngiliz malaya
Malay Yarımadası'nın yanı sıra Malay Takımadaları'nın bitişik adaları, Malaylar ve Austronesian dil ailesine ait (Endonezya, Filipinler ve Okyanusya adaları ile birlikte) ilgili halkların yaşadığı yerlerdir. AD'nin başlangıcında. Malacca'da, ilk devlet oluşumları halihazırda şekillenmekte, 15. yüzyılın ortalarında, İslam'ın Malay devletlerinin yöneticileri tarafından benimsenmesi. XVI-XVII yüzyıllarda. Melaka Avrupalı güçlerle ilgileniyordu - önce Portekiz, sonra Hollanda ve Büyük Britanya, feodal devletler birbirleriyle yaşadılar - aynı zamanda rajas adı verilen sultanların başkanlık ettiği sultanlıklar da yarımadada birleştiler.
İngilizlerin Malacca Yarımadası'ndaki varlığı, 1819'te Doğu Hindistan Şirketi temsilcisi Thomas Raffles'in Johor Sultan'la, şu anda Singapur şehir devletini oluşturan adalarda İngiliz kontrolü altında bir ticaret bölgesi kurmak için bir anlaşma imzalamasıyla başladı. 1867’te Singapur, İngiliz İmparatorluğu’nun bir kolonisi haline geldi ve 1874’te, İngilizler Perak Sultanlığı’nın hükümdarını onlarla bir koruyucu anlaşmaya girmeye zorladı. Kısa süre sonra Selangor, Negri-Sembilan ve Pahang'ın saltanatları da İngiliz İmparatorluğu'nun koruyucuları oldu. Bir süre sonra, İngiliz koruyucusu altında Sabah, Kalimantan Adası'nın (Borneo) kuzey doğusunda ve II. Dünya Savaşı'ndan sonra Sarawak'ta bulundu.
II. Dünya Savaşı salgını sırasında, İngiliz Malaya birkaç bölümden oluşuyordu: Singapur Boğazları-Koloniler kolonisi, Penang Adaları, Wellesley eyaleti ve Malacca bölgesi; Perak, Selangor, Negri-Sembilan ve Pahang Sultanlarını içeren Malezya Federasyonu (Malaya Federal Devletleri); Kedah, Perlis, Kelantan ve Terengganu federasyonu olmayan kuzey saltanatları ve Johor'un güney saltanatı. Aslında, bu devlet birimlerindeki bütün güç ve karar almalar, İngiltere Kraliyetinin temsilcilerinin elindeydi - Malezya Federasyonu'nun saltanatlarında yaşayanlar ve federasyona dahil olmayan saltanatlarda bulunan danışmanlar.
Malaya’nın Güneydoğu Asya’nın diğer bölgelerinden farkı, nispeten az sayıda yerli insandı - Malay’lar yerel halkın yarısından fazlasını yapmıyor, geri kalan kısmı iş aramak için yarımadaya gelen Çinli ve Hintli göçmenler. Savaş öncesi dönemde zaten sadece tüccarların (Çinlilerin iş başarılarından dolayı Güneydoğu Asya Yahudileri denir) değil aynı zamanda işçi sınıfının da çoğunluğunu oluşturan Çinli idi.
Koloni ve sultanlardaki uyruklu Malaylar feodal aristokrasi ve köylülerdi. Buna göre, sanayi işletmelerinde çalışmak istemeyen köylüler kırsal alanlarda kalırken, şehirler ve işçi yerleşimleri Çinli tüccarlar ve işçiler tarafından çözüldü. Çinliler aynı zamanda kalay madenlerine de hükmediyorlar - kalay, İngiliz Malaya'nın en önemli ihracatlarından biri olarak kaldı. Bir başka yabancı popülasyon grubu - Hintliler, öncelikle Telugu ve Tamiller. Kauçuk üretiminde çalıştı.
Kızılderililer arasında, Güney Denizleri Komünist Partisi'nin Marksist çevrelerinin, Malaya Komünist Partisi'nin (KPM) 1930'ta yaratıldığı temelde ortaya çıktı. Komünist Parti, Malaya, Singapur bölgesinde ve komşu Tayland ve Hollanda Doğu Hint Adaları'nda (Endonezya), kendi komünist partilerinin olmadığı yerlerde faaliyet gösterdi. CPM, Komintern ile temaslarını sürdürdü ve periyodik olarak İngiliz sömürge yönetiminin baskısı altına düştü. 1931'te, gücü 1500 aktivistlerinde ve çevresinde 10 000 sempatizatörlerinde hesaplandı. Parti, yavaş yavaş Malaya'daki vasıflı işçilerin çoğunluğunu oluşturan Çinli sayısını artırdı. Japonya, Çin'i 1937'te işgal ettiğinde, Kuomintang ile Çin Komünist Partisi arasında bir yakınlaşma, Japon karşıtı dayanışma temelinde başladı. Malaya ve Singapur'u da içeren Çin diasporasının yerleşim ülkelerinde, Kuomintang destekçilerinin önemli bir bölümünün Komünist Partinin saflarına taşınması nedeniyle yerel Kuomintang ve Komünistlerin işbirliği de kuruldu.
Malaya Halklarının Japon Karşıtı Ordusu
İkinci dünya savaşında İngiliz Malaya, İngiliz birliklerinin Japon işgalcilerle şiddetli savaşları ile bir araya geldi. Sonunda Japonlar, Malay yarımadasının topraklarını ve bölgedeki ana İngiliz askeri üssü olarak kabul edilen Singapur'u bile ele geçirmeyi başardı. Malaya, Japon generalleri veya albayları tarafından yönetilen on eyalete bölündü. Birçok bakımdan, bu İngiliz sömürgesinde komünist partizan hareketinin aktivasyonu için sosyo-ekonomik önkoşulları ortaya koyan, Japonların Malaya işgalinin, 1942'tan 1945'a kadar sürmesinin sonuçlarıydı.
Her şeyden önce, Japon yönetimi Malacca'daki etno-sosyal piramidin yeniden düzenlenmesini üstlendi. Eskiden sosyal hiyerarşinin dibinde (aristokratlar hariç) olan Malaylar, Japonlara yakın olarak ilan edildi ve sosyal merdivenin üst katlarını işgal etti, İngilizlerin kaçışlarından kurtuldu. Önceden nüfusun en ayrıcalıklı grubu olarak kabul edilen Çin, Japon işgali sırasında ezilen bir gruba dönüşürken, Japonlar, Hintlileri, gelecekte Hintlileri Hindistan'da kendisinin müttefiki olarak kullanacaklarını düşünerek Hintlilerle kavga etmemeyi tercih ettiler.
İkincisi, Malaya ekonomisinin temeli - kalay madenciliği ve kauçuk üretimi - Japon işgali sırasında en ciddi zarar gördü. Ekipman madenciliği endüstrisi eriticiye gönderildi ve tarlalar uygun rehberlik olmadan soldu. Daha önce kalay madenlerinde ve işleme işletmelerinde çalışan Çinli işçilerin, Ormanlar'a gitmekten, Malayların yaşadığı toprakları işgal etmekten ve çiftçilik yapmaya çalışmaktan başka çaresi yoktu. Bu orman yerleşimlerinin toplam sayısı 500 bin kişiye kadardı. Bunların arasında komünistler vardı - Japonlar Singapur'u ele geçirdikten sonra ormana kaçanlar dahil Malaya Komünist Partisi üyeleri.
Kalay endüstrisinin eski çalışanları ile etkileşime geçen Komünistler, büyük bir Japon karşıtı ajitasyon başlattılar. 15 Şubat 1942, Komünistlerin işgal altındaki Japon birliklerine karşı silahlı saldırılarına başladı. Perak Sultanlıklarının dağlık bölgelerinde - Malaya'nın kuzeyinde ve Johor - güneyde - Malaya Halklarının Japon Karşıtı Ordusunda birleşmiş olan silahlı gruplar kuruldu. Japon karşıtı ordunun sayısı 7'e binlerce kişiye ulaştı ve adının çok uluslu bir kompozisyondan söz etmesine rağmen, aslında askerlerin ve komutanların çoğu Çinli idi. Çok az sayıda Kızılderili vardı, fakat Malaylar açık bir azınlıktaydılar. Şehirlerde ve kırsal alanlarda, Malaya Halklarının Japon Karşıtı Ordusu, 300'a kadar binlerce kişiyi bir araya getiren Malaya Karşıtı Japon Birliği tarafından desteklendi.
Malaya Halkları Japon Karşıtı Ordusunun birimlerine, Pahang'daki Malaya Komünist Partisi Merkez Askeri Komitesi tarafından komuta edildi. Buna karşılık, partinin bölge askeri komiteleri ona sunuldu. Çünkü saltanatlardaki partizan savaşı, sivil nüfus arasında yürütülen ayrı birimler ve ajitasyondan sorumluydu. Japon karşıtı ordu, kendi askeri okullarına sahip olması nedeniyle de eşsizdi. Merkez Askeri Komitenin iki aylık kursları Pahang'da ve Johor'daki Halk Akademisi'nde yapıldı.
Malaya Halkları’nın Japon Karşıtı Ordusunun, yüksek derecede bir örgütlenme tarafından ayırt edilmesi ve düzenli bir ordunun yapısı ve disipline sahip olması önemlidir. Birçok yönden, ordunun bel kemiğini oluşturan Çinlilerin doğal disiplini ve partizan hareketinin ideolojik çizgisini belirleyen komünistlerin çabaları sayesinde bu başarıldı. Dağlık bölgelerde kapsamlı bir partizan üsleri ve eğitim kampı ağı oluşturulmuş ve şehirlerde yeraltı grupları oluşturulmuştur. Japon karşıtı ordunun etkin bir şekilde örgütlenmesi, 1943 kadar erken bir zamanda sadece Perak ve Johor dağlık alanlarını değil aynı zamanda şehir merkezlerinin ve büyük köylerin dışındaki Malaya topraklarının da tamamını kontrol ettiğini ortaya koydu.
İngiliz askeri komutanı partizan hareketini boyun eğdirmeye çalıştı, ama boşuna değildi, bu yüzden İngilizler, Japon karşıtı orduyu, maddi ve bilgisel olarak, üzerinde hiçbir etkisi olmadan desteklemekten başka seçeneğe sahip değildi. 1945'un başlangıcı, Partizanların bir takım yerleşimleri serbest bırakmayı başardıkları yaz tarafından, Johor Sultanlığı'ndaki aktif düşmanlıklara Japon karşıtı ordunun geçişiyle belirlendi. Malacca Yarımadası topraklarına ek olarak, Japon karşıtı ordunun savaşçıları Kalimantan Adası'nın kuzeyindeki durumu etkiledi - Sabah ve Sarawak'ta partizan birlikleri de kuruldu.
Savaş sırasında, Japonlara Karşı Ordu Ordusu, 10’tan binlerce Japon askerini ve 2,5’in binlerce bölgesini yerel halkın temsilcileri arasından imha etti. Malaya’da hiçbir İngiliz kuvvetinin olmadığı bir dönemde Japonya’nın teslim edilmesi Japon karşıtı ordunun gerçek bir hediyesiydi. Malaya'da kalan Japon birimlerinin teslim edilmesini kabul eden Japon karşıtı ordunun emriydi. Şehri işgal eden partizanlar, savaş sonrası Malaya için sosyal düzenlemeler yapmaya başladılar. Siyasi olarak, işgalcilerin sınır dışı edilmesinden sonra Malezya Demokratik Cumhuriyeti'nin kurulmasını sağlayan Şubat 1943'te kabul edilen Japon karşıtı mücadele programının dokuz noktasında rehberlik ettiler.
Japonlar teslim oldu ve Malaya toprakları, onu serbest bırakan Japon Karşıtı Ordusu birlikleri tarafından kontrol altına alındığında, İngiliz sömürgecileri, 250'a binlerce kişiden oluşan bir sefer kuvveti getirerek Yarımada'ya döndü. Doğal olarak, onunla partizanlar göze alamazdı. Japon aleyhtarı ordusu, İngilizlerle müzakerelere başlayarak, birimlerinin personelinin kısmi olarak serbest bırakılması ve yerleşik halk komitelerinin feshedilmesi üzerinde anlaşmaya vardı. Ancak, 7 Eylül 1945 Malaya Komünist Partisi, Malezya'dan Demokratik Cumhuriyeti kurma amaçlı altı talepte bulundu. Doğal olarak, İngiliz makamları komünistlere cevap vermedi ve Mayıs 1946’te Malaya Komünist Partisi’nin faaliyetleri resmen yasaklandı.
Durumun değiştiğini ve dünün geçici müttefikleri önündeki savaşı fark eden Malaya Komünist Partisi'nin önderliği İngiliz kuvvetleri, yapısını modernize etmeye başladı. Kasım ayında, 1946, Tüm Malezya Ortak Eylem Konseyini kurdu, daha sonra komünistlerin görüşüne göre tüm sömürge karşıtı güçleri tek bir harekette birleştirmesi gereken Birleşik Halk Cephesini yeniden adlandırdı. Ancak bu gerçekleşmedi - büyük ölçüde Komünistlerin ve müttefiklerinin öndeki ideolojik farklılıkları nedeniyle. Aslında, İngiliz sömürge yönetiminin canlanmasına muhalefet, Malaya Komünist Partisi tarafından gerçekleştirildi.
Malay "Acil"
Malaya topraklarındaki gerilla mücadelesini yenilemek için, Komünistler Malaya Halkları Kurtuluş Ordusunu yarattı. Başlangıçta, kabaca 4000’in Malaya Komünist Partisi’ne üye olduğu 1000 avcıları sayıldı. Kurtuluş Ordusunun sosyal bileşimi esas olarak proleterdi - savaştan önce kalay üretimi ve işlenmesi alanında çalışan 50'in% 50'den fazlası yetenekli işçilerdi. Kurtuluş Ordusu savaşçılarının% 10'inin kadın olduğunun göstergesidir - Komünistler, kadın işçi ve erkek akrabalarının istekli olarak silahlı gruplara kabul edilmesini amaçlayan kadın erkek ve kadın haklarının eşitlenmesine büyük önem vermiştir. Örgütsel olarak, Malaya Halkları Kurtuluş Ordusu, 10 alaylarından oluşuyordu. Dokuz alay, Çinli kalay endüstrisi işçileri tarafından görevlendirilen etnik yapıdaki tamamen Çinli idi. Onuncu alay karıştırıldı ve hem Çinlileri hem de Hintlileri ve Malayları dahil etti.
1947’ten Malaya Komünist Partisi’nin daimi lideri Chin Pen (1924-2013) idi. Doğumda Çene olarak adlandırılan Wang Wenhua, Perak Sultanlığı'ndaki Sitawan kasabasında, küçük bir bisiklet lastiği ve yedek parça tamir işiyle uğraşan Çinli bir göçmen ailesinde doğdu. On üç yaşında, yerel Çin okulunda okuyan gelecekteki gerilla lideri, Çin topraklarının Japon işgalcilerinden kurtarılmasını hedefleyen gizli topluma katıldı. Bir süre Metodist İngilizce konuşulan okulda okudu, sonra onu terk etti ve tamamen devrimci faaliyetlere odaklandı. 1939'te, Bay Chin Pen, komünist fikirlerin destekçisi oldu ve Ocak ayının sonunda, 1940 yaşında, 15, Malaya'nın Komünist Partisi adayı olarak kabul edildi. İkinci Dünya Savaşı sırasında, birçok kabile ve benzer düşünen insan gibi, Chin Pen partizanlara gitti.
Yetenekli genç adam, komünist yeraltının önderliği tarafından hızla takdir edildi ve İngiliz askeri komutası ile iletişim kuran Malaya Halkları Japon Karşıtı Ordusunun bir irtibat subayı olarak atandı. May 24 İngiliz kaptan John Davis liderliğindeki beş Çinli bir grup, 1943 Mayıs'ta Malacca'da bir denizaltıdan iniş yaptı. Chin Pen bu grupla temas kurdu ve daha sonra partizanların İngilizlerle olan etkileşimini koordine etti, Japon karşıtı ordusuna silahlarla yardım etti. Bu zamana kadar, 18 yaşındaki Chin Pen, Perak Sultanlığı'nda Malaya Komünist Partisi'nin sekreteriydi. Savaştan sonra, Chin Pena'nın Japonlardan Malaya'nın kurtuluşundaki değerleri İngilizler tarafından bile tanındı. Gerilla komutanı ve komünist, Londra'daki Zafer Geçit Törenine katıldı, Birmanya Yıldızı, İngiliz İmparatorluğu'nun Nişanı ve Yıldız 1939-1945 ile ödüllendirildi.
Aynı dönemde, parti ciddi bir darbe aldı - Genel Sekreteri Lai Tek, savaş yıllarında bile, düşmanla olan işbirliğinden, maruz kalmaktan korkan, ülkeden kaçan ve onunla birlikte parti fonu çeken ciddi şüpheler vardı. CPM Merkez Komitesi genel sekreteri Lai Tek, aynı zamanda Japon ve İngiliz istihbarat servislerinin bir ajanı olarak ihanete maruz kaldıktan sonra aynı zamanda en sadık parti ve aktif lider olarak kabul edilen Chin Pen, Malaya Komünist Partisi Merkez Komitesinin yeni genel sekreteri seçildi ve hayatının geri kalan kısmı için kaldı.
1948'te üç İngiliz ekici öldürüldü. Komünistleri bu suçla suçlayan İngiliz makamları, Malaya'da olağanüstü hal ilan etti. Komünist Parti, 1950-1951’te en büyük başarıyı elde eden düşmanlıklara gerçek bir geçişle karşılık verdi. Özellikle, Malaya Yüksek Komiserliği Henry Gerney öldürüldü. Eylemcilerinden 13 binlerce silahlı militan - yeraltı savaşçısı olan Malaya'nın 00-bininci Komünist Partisinin - yeraltı savaşçılarının arasında yer alan Kurtuluş Ordusu ve 150 40'e genişleyen silahlı kuvvetlerine karşı çıkan uzun bir gerilla savaşı başladı. 250 binlerce İngiliz, 40 binlerce Avustralya ve Yeni Zelanda askeri personeli ve toplam 60 bin kişiye kadar olan Malay polis birimleri partizanlara karşı yoğunlaştı.
Aynı zamanda, Malay Savaşı klasik partizan savaşının karakterini taşıyordu. Hikayesi, konumsal savaşları, büyük ölçekli silahlı çatışmaları bilmiyor. Kural olarak, yüzleşme "gerilla grubu - İngiliz denizcilerinin bölümü veya müfreze takımı veya İngiliz İngiliz Milletler Topluluğu silahlı kuvvetlerinin diğer birimleri" tarafından gerçekleştirildi. Vietnam ve Kore'deki komünistlerin başarısını gözlemleyen İngilizler, sırayla, komünistlerin Malaya'da iktidara gelmelerini engellemek için mümkün olan her şeyi yapmaya çalıştı. Malaya Komünist Partisi'ne karşı, İngiliz yetkililer sadece askeri yöntemler değil aynı zamanda politik ve sosyo-ekonomik çözümler de kullandılar.
Her şeyden önce, İngilizler Malay nüfusunun sempatisini kazanmaya başladı. Gerilla hareketi neredeyse tamamen Çin’li olduğundan, Malay nüfusu ile popüler değildi. Malay köylüleri pratikte partizan müfrezelerine gitmediler ve en azından gönüllü olarak onları desteklemediler. Britanyalılar bunu, Malezya köylülerine hükümlerle ve ilaçlarla destekleyerek ve mümkün olan her şekilde onlara karşı tutumlarını göstererek vurguladı. Sonuç olarak, ormana giren Çin, partizan ordusunun lojistiği üzerinde çok olumsuz bir etkisi olan köylüler - Malaylara güvenmeden hareket etmek zorunda kaldı. İngilizlerin, Malay nüfusunu desteklemeye ek olarak, ikinci stratejik kararı, İngiliz ordusunun kontrolü altında Çinlilerin “yeni köylere” yerleştirilmesiydi. Bununla birlikte, sömürge makamları partizanların potansiyel sosyal tabanını kesmek istedi.
Sonunda, Malaya’nın İngiliz birliklerinin partizan gruplarının küçük özel kuvvetler birimleri tarafından aranan ve tahrip olan - “avcılar” gibi özel partizan karşıtı ve sabotaj savaş taktiklerini kullanmaya başladıkları görüldü. Yine de, Malaya Halkları Kurtuluş Ordusu'nun silahlı mücadelesi, 12'tan 1948'a kadar 1960 yılları boyunca devam etti. Bu süre zarfında, 6800 gerillaları, 520 İngiliz, 810 Avustralya ve Yeni Zelanda askeri personeli ve 1350 Malay polisleri öldürüldü. Yaralılara gelince, komünistlerin yanından sayıları 5300, İngiliz ordusu - 1200, Avustralya ve Yeni Zelanda ordusu - 2500, Malay polisi - 2500.
1957’te, Komünistlerin iktidara el koymalarına karşı kendilerini nihayet güvenceye almak isteyen İngiltere, 9 sultanatları ve 2 eyaletlerinde, Malay Federasyonu’nun devlet egemenliğini sağlama konusunda aşırı bir adım attı. Bununla birlikte, savaş yıllarının tükettiği komünistlerin ordusunun, kuzey saltanatların dağlık bölgelerinde saklanan sadece 1500 partizanları olmasına rağmen, çatışma devam etti. 31 Temmuz 1960'in olağanüstü hal durumunu sona erdirdiği resmen açıklandı. Aynı tarih, Malay Savaşı'nın sona erdiği tarih olarak kabul edilir.
Malaya ve Kuzey Kalimantan'ın kırmızı partizanları
Bununla birlikte, Malezya Federasyonu'nun bağımsızlığının ilan edilmesi ve olağanüstü halin sona ermesi, Malay Komünistlerinin teslim olması anlamına gelmiyordu. Aslında direniş askıya alınmasına rağmen, Komünist Parti güç topladı ve yaraları iyileştirdi. Dahası, 1960-e yıllarında Malezya Komünistlerinin bir "Maocu dönüşü" yaşandı. Bu dönemde, güçlenen Çin, içlerinde dostane rejimler kurmayı ya da en azından Maoist hareketin sıcak yataklarını yaratmayı ümit ederek Güneydoğu ve Güney Asya ülkelerine dikkatini çekti. Bu amaçla, Hindistan Komünistlerini, Çinhindi ve Malay Takımadalarını Maoist konumlarına çekmek için ciddi çalışmalar başlatıldı. Sonuç olarak, Burma, Tayland, Malezya, Endonezya ve Filipinler'deki komünist partiler Çin'in etkisi altına girdi.
Malezya komünistlerinin lideri olan Chin Pen, bu zamana kadar, kalan komünistlerin 2000 liderliğini ve Malezya ve Tayland sınırındaki dağlara dayanan toplam 500 halkının partizan çıkarılmasını gerçekleştirdiği 1969 liderliğini yürüttüğü Çin'e taşındı. 1981’te, Çin’in Hunan eyaletinde, 1969’ten önce yayınlanan Malezya ve Singapur’a yönelik KPM radyo istasyonu “Malay Devrimi Sesi” piyasaya sürüldü ve aynı 1970’te, Vietnam Komünist Partisi’nin Vietnam Savaşının yeniden yoğunlaşmasına cevap olarak Hem Malezya hem de Taylandlılardan sınır bölgelerinde savaşıyor. XNUMX'te Güney Tayland topraklarında, Amerika Komünist Partisi'nden ayrılan Malaya Komünist Partisi (Marksist-Leninist) askeri operasyonlarına başladı.
[
Uzun yıllar boyunca Malaya Komünist Partisi'nin gerillalarına sığınan güney Tayland'ın ormanlarıydı. Burada komünistler, Malay nüfusunu topladılar (bildiğiniz gibi, etnik Malezya da dahil olmak üzere güney Tayland’ın birçok eyaleti) ve aynı zamanda yeni bir taktiğe geçtiler - Malay nüfusunun sempatisini çekmek için, Budist Tayland’daki ihlali konusunda ikna olmuşlardı. komünizm ve İslam'ın fikirleri. Güney Tayland topraklarında ve sınır bölgelerinde Malaya Komünist Partisi, 1989'e kadar askeri operasyonlar başlattı.
Buna paralel olarak, komünist partizanların düşmanlıkları, Kalimantan (Borneo) - Sarawak ve Sabah adasının kuzeyindeki iki Malay eyaletinde gerçekleştirildi. Burada komünist hareket, 1920'lerde - 1930'lerde Kalimantan'ın kuzeyinde hareket eden Çinli göçmenlerden de kaynaklanmaktadır. Kuzey Kalimantan'daki İkinci Dünya Savaşı sırasında, Kuzey Borneo'nun Japon Karşıtı Birliği ve Batı Borneo'nun Japon karşıtı Birliği Japon işgalcilere karşı gerilla eylemlerine yol açtı. Malezya Federasyonu'nun bağımsızlığı ilan edildikten sonra, Kalimantan adasının kuzeyinde aktif olan Komünistler, Sarawak ve Sabah topraklarının Malezya Federasyonu'na girmesine karşı çıktılar. Bu, tarihsel gelişimdeki, nüfusun etnik yapısındaki ve Kuzey Kalimantan topraklarının kültürel özelliklerindeki farklılıklardan kaynaklanıyordu. Komünistler, “Kuzey Kalimantan halklarının kendi kaderini tayinini” savunuyorlardı, ancak burada komünist hareketin aktivistlerinin çoğunluğu Çin ve yerli halk - ibans, melanau ve diğer Dayak kabileleri (Dakanlar - Kalimantan adasının halklarının toplu adı hem Malezya hem de Endonezya dili) idi. kısımlar) - Kural olarak, aktif siyasi faaliyete katılmadı.
1960-s'de. Kuzey Kalimantan'da, Kuzey Kalimantan Halk Ordusu ve Saravak Halk Partizanları, genç komünist örgütler, Malezya hükümet kuvvetlerine karşı gerilla savaşına odaklanan iki silahlı örgüt temelinde kuruldu. Saravak halkının partizanları, Mart ayında 30'te, Batı Kalimantan'daki 1964'te, politik zulümden ormana kaçan politik kökenli Çinli öğrenciler tarafından kuruldu. Onların sayıları, Yang Zhu Chun ve Wen Min Chuang başkanlığındaki 800 insanlarına ulaştı. Faaliyetlerinin başlangıcından beri Saravak gerillaları, Çin'de yetişen küçük bir partizan grubu olan Endonezya Komünist Partisi ile işbirliği yaptı. Kuzey Kalimantan Halk Ordusu, Sarawak'ın doğu kesimindeki muharebe operasyonlarına odaklanan Bong Ki Chok adlı bir komutan tarafından 26 ekiminde 1965 tarafından kuruldu.
Sarawak gerillaları bir zamanlar Endonezya'nın Kalimantan'daki varlığını zayıflatmak isteyen Endonezya özel hizmetlerinden doğrudan destek aldılar. Bu nedenle, faaliyetlerinin başlangıcında Saravak gerilla birimlerinin, Endonezya komutanları veya deniz komando kolordu görevlendirmemiş subayları veya hava kuvvetlerinin paraşütçüleri eğitmen olarak bile vardı. Sovyet yanlısı Sukarno’nun gücünü deviren 1965’teki General Suharto’nun askeri darbesi, Endonezya’nın Sarawak komünistleriyle işbirliğine son verdi. Ancak, ikincisi Malezya ve ardından Endonezya’ya karşı savaşmaya devam etti ve Kasım 1990’a kadar. 30 Mart 1970, Yirmi yıldır Sarawak'taki partizan dekolmanlarının silahlı direnişine öncülük eden Kuzey Kalimantan Komünist Partisi tarafından kuruldu.
Sosyalist kampın yıkılmasının başlangıcı, kırk yıldan fazla bir süredir Malacca Yarımadası'nın dağlarında ve ormanlarında savaşan Malay komünistlerinin sonuncusuydu. 2 Aralık 1989 güney Tayland'daki Had Yai kentinde Chin Pen, Malaya Komünist Partisi ile Malezya ve Tayland hükümetleri arasında barış anlaşmaları imzaladı. Bununla birlikte, Malezya, Komünist Partinin eski militanlarının ülkeye dönmelerine izin vermedi ve güney Tayland'daki "huzurlu köylere" yerleştiler.
Chin Pen, kendisi 2013'teki 88'teki ölümüne kadar Tayland'da yaşadı. 2006’te, Chin Pena hala hayatta iken, Malay’ın yönetmeni Amir Muhammed, Malezya’da gösterilmemesi yasaklanan Son Komünist adlı filmi yönetti (Malezya’da bu filmde bir diske sahip olmak bile yasalarca cezalandırılsa da) Malay Komünistlerinin daimi liderinin yaşamı ve kaderi hakkında, uzun süredir silahlı bir çatışmaya nasıl karar verdiğini - önce İngiliz Milletler Topluluğu ülkeleri ve sonra da egemen Malezya ile).