Tabii ülkemizin demokratik kültürü belli. Her an bir kötülük olur da Ada'yı koruyamazsam diye endişelenmedim desem yalan olur. Türlü önlemlerimi aldım, bir aksilik durumunda uygulayacağım eylem planımı hazırladım. Ama hiç gerek olmadı. O kadar güzel bir kalabalıktı ki... Bir tek olumsuz, ideolojik, kötü niyetli slogan, hareket görmedim. Herkes birbirine çok saygılıydı. Herkesin derdi gerçekten de hayvanlardı. İçinde yaşadığım ülke ve aynı havayı soluduğum insanlar için umudum büyüdü. Bu kalabalık bu ölüm yasasının geçmesine izin vermez!
Sloganları anlayamadı. "Yaşama hakkı engellenemez" demeyi bir türlü beceremedi. Ama o da "biz hayvanları çok seviyoruz" diye bağırmayı tercih etti. Hayvanlarla ilgili bir eylem olduğundan orada bol bol hayvanlar göreceğini sanıyordu ama olmadı tabii. Bu bir hayal kırıklığı olmuş olabilir Ada'da. Hatta ilk başta Galatasaray Lisesi'nin kapısının açılacağını ve içinden hayvanların çıkacağını sanarak "kapı ne zaman açılacak" diye bile sordu.
Sonuçta Ada ilk eylemini yaptı. İlk kez yürüdü. Demokratik hakkını kullandı. Bundan sonrasını birlikte göreceğiz.