Uterin fibroidleri, klinik olarak uterus leiomyomata olarak bilinir, rahim duvarlarının kanserli olmayan yaygın üremeleridir. Bu fibroidler, kas hücreleri ve diğer dokulardan oluşan gruplardan oluşur ve bir bezelye kadar küçükten 5 ila 6 inç (12.7 ila 15.24 santimetre) genişliğe kadar genişlikte olabilir.
Doktorlar, Kadın Sağlığı Bürosu'na (OWH) göre, büyüdükleri yere göre fibroidleri gruplandırırlar. Submukozal fibroidler uterus kavitesine doğru büyür; İntramural fibroidler uterus duvarında büyür; ve uterusun dışında artrosal fibroidler büyür.
Araştırma, OWH'ye göre, kadınların yüzde 70 ila 80'inin, 50 yaşına geldiklerinde fibroid geliştireceklerini gösteriyor. Ancak, tam olarak kaç kadına sahip olduklarını söylemek zor çünkü birçok kadının hiçbir belirtisi yok.
D.D. American Journal of Obstetrics and Gynecology dergisinde yayınlanan Baird ve arkadaşları, 35 ve 49 yaşlarında 1000'den fazla ABD'li kadından oluşan bir grupta fibroidlerin, yaşla birlikte daha yaygın hale geldiğini ve kadınların yüzde 35'inin menopoz öncesi miyomları geliştirdiğini bulmuşlardır. Çalışma, 50 yaşına kadar fibroidleri geliştirenler için yüzde beyaz kadınlar için yüzde 70'e ve siyah kadınlar için yüzde 80'e sıçradığını buldu.
Fibroidler hemen hemen her zaman iyi huylu iken, OWH'ye göre, nadir vakalarda (1000'den az) kanserli fibroidler ortaya çıkar. Ofis, iyi huylu bir fibroidin kanserli bir fibroid veya uterusun diğer kanserlerini geliştirme riskini artırmaz.
Uterus fibroidlerinin kesin nedeni bilinmemektedir, ancak OWH'ye göre, östrojen (özellikle estradiol) ve progesteron gibi - ve bir kişinin genlerinin, yumurtalıklarda üretilen hormonların gelişiminde rol oynadığı düşünülmektedir. Araştırmacılar, büyümenin yumurtalık hormonları tarafından etkilendiğini düşünürler; çünkü bir kadın, periyodların başlangıcı olmadan önce nadiren görülür ve genellikle hamilelik sırasında büyür ve menopozdan sonra küçülürler.
Baltimore'daki Mercy Tıp Merkezi'nden Dr. Kevin Audlin, diyet değişikliklerinin fibroidlerin büyümesini yavaşlatabileceğini ileri sürüyor. Östrojenle ilgili sterollerde yüksek olan gıdalar - soya ürünleri, kırmızı etler ve yeşil yapraklı sebzeler gibi - fibroidlerin çoğalmasına katkıda bulunabilir. Bu gıda maddelerinin bireyin diyetinden kesilmesi, fibroidlerin büyümesini durdurmaz veya engellemez, ancak süreci yavaşlatmaya yardımcı olabilir. Bu alanda hala çok fazla araştırma var.
Pek çok kadının herhangi bir belirtisi yok, ama ne zaman yaparlarsa, Los Angeles'taki Kaiser Permanente'den Dr. Malcolm Munro'ya göre, çoğu zaman başka sebeplerle birlikte olabilirler. Submukozal fibroidler uterusun menstrüel kanamayı kontrol etme yeteneğini değiştirebilir, bu da uzun süreli ve / veya ağır dönemlere yol açabilir, potansiyel olarak kramplara neden olabilecek pıhtılara neden olabilir. Bununla birlikte, genellikle dönemler arasında ağrıya veya ekstra kanamaya neden olmazlar. Submukozal fibroidler ayrıca bir gebeliğin erken döneminde kısırlık veya düşüklere yol açabilir.
İntramural ve postrosal fibroidler tipik olarak ağır dönemlere yol açmaz. Bununla birlikte, kronik baskıya, sık idrara çıkma, bağırsak fonksiyonunda zorluk, bel ağrısı, pelviste genel ağrılar, cinsel ilişki sırasında ağrıya yol açabilecekleri ve hatta daha da sıkı hissettirebileceği noktaya kadar büyüyebilirler.
Fibroidler ayrıca anemiye, yorgunluğa (anemi) yol açabilir ve eğer bükülürse, Ulusal Sağlık Enstitüleri'ne göre, akut ve şiddetli ağrıya yol açan kan damarlarının ve sinirlerin tıkanmasına neden olabilir.
Doktor rahmin, yumurtalık ve vajinayı kontrol ettiği zaman, rutin pelvik muayeneler sırasında sıklıkla fibroidler bulunur. Bununla birlikte, Munro'ya göre, özellikle hastanın obez olması veya fibroidin submukozal olması durumunda sıklıkla gözden kaçabilirler. Submukozal fibroidler yerlerinden dolayı hissedilemez, bu da yanlış tanıya yol açabilir, özellikle de postrosal fibroidler gibi diğer fibroid tipleri bulunabilir.
Fibroidlerin varlığını doğrulamak için aşağıdakiler dahil görüntüleme testleri yapılabilir:
Rahim fibroidleri, özellikle de intramural ve postrosal olan kadınlar, normal gebeliklere sahiptir, ancak bu durum, gebelik komplikasyonları riskini artırmaktadır. Bunlar arasında: preterm doğum, makat pozisyonundaki bir bebek (doğum için iyi konumlandırılmamış) ve bir C bölümüne ihtiyaç duyma riski artmıştır.Mayo Kliniğine göre, bazı hamile kadınlar birinci ve ikinci üç aylık dönemde lokalize ağrıyla karşılaşırlar.
Nadir durumlarda, fibroidler fallop tüplerini deforme edebilir ve tıkayabilir; bu da Mayo Kliniğine göre spermin serviksten fallop tüplerine geçmesini zorlaştırır.
Fibroidli kadınların çoğunda semptom görülmez, bu yüzden tedaviye ihtiyaç duymayabilirler. Fibroidlerin büyüklüğü ve yeri, bir kadının yaşı ve bir kadının gelecekte gebe kalmak isteyip istemediği, tüm bunların fibroidleri tedavi etme kararını ve hangi tedaviyi seçtiğini belirleyebilir. Tipik olarak, Kadın Sağlığı Dairesine göre, fibroidler menopozdan sonra kendi başlarına küçülürler.
Fibroid ile ilişkili semptomlar, ilaç, cerrahi veya diğer cerrahi olmayan prosedürlerle kontrol edilebilir.
Amerikan Doğum Ameliyatı ve Jinekologlar Kongresine göre doğum kontrol hapları veya diğer hormonal doğum kontrol yöntemleri ağır kanamaları ve ağrılı dönemleri kontrol etmek için kullanılabilir. Munro, "traneksamik asit" denilen bir ilacın ağır dönemleri tedavi etmek için etkili bir hormonal olmayan yol olduğunu ve sadece dönem boyunca alındığını söyledi. Gonadotropin serbestleştirici hormon agonistleri (GnRHa), örneğin Lupron ve Synarel adı altında olanlar, fibroidleri küçülterek ve ağır kanamayı kontrol ederek geçici rahatlama sağlayabilirler. Örneğin Lupron, östrojen fibroidlerini açıp üç aylık bir periyot boyunca yaklaşık yüzde 20 ila 30 oranında küçültebilirken, Audlin WordsSideKick.com'a verdiği demeçte.
Bununla birlikte, bunlar kalıcı çözümler değildir ve gebelik veya submukozal fibroidlerle ilişkili tekrarlayan gebelik kaybıyla uğraşmazlar. GnRHas'ın uzun süreli kullanımı kemik incelmesine yol açabilir ve OWH'ye göre, yumurtalık hormonları sisteme "tekrar eklenmedikçe" kullanımları genellikle altı ay veya daha az ile sınırlıdır. Munro, progesteron reseptör modülatörleri olarak adlandırılan daha yeni ilaçların, bir yıl içinde Amerika Birleşik Devletleri'nde ilk kez onaylanmasıyla dünyanın birçok yerinde kullanılabileceğini söyledi. Bu yeni ilaçlar GnRHa ile ilişkili herhangi bir sorun olmadan uzun süreli veya aralıklı olarak alınabilir.
Gelecekte hamile kalmayı tercih etmeyen kadınlar için, aşırı kanamanın semptomu endometriyal ablasyon ile tedavi edilebilir, burada bir histeroskop veya ısı, mikrodalga enerji, sıcak su ya da bir elektrik akımı kullanan endometriyal astarın kapalı bir elektrik akımı kullanır rahim. Ancak, prosedür büyük intramural veya afterrosal fibroidlerin neden olduğu semptomları hafifletmeyecektir.
Orta ve şiddetli semptomları olan kadınlar için cerrahi en iyi tedavi seçeneğidir. Total histerektomi - rahmin tamamen çıkarılması (ve yumurtalıkların yerinde kalması) - şu ana kadar Mayo Clinic'e göre rahim fibroidleri için kanıtlanmış kalıcı bir çözümdür. Aslında, Histerektominin gerçekleştirilmesinin en yaygın üç nedenlerinden biri, Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerine göre rahim fibroidleridir. Prosedür, çocukları taşıyabilme yeteneğini ortadan kaldırır.
Myomektomi olarak adlandırılan cerrahi bir seçenek, uterusun sağlıklı kısmını çıkarmadan fibroidleri ortadan kaldırır. Çocukları hala taşımak isteyen kadınlar için bu prosedür tercih edilirken, OWH'ye göre fibroid reoccurrence riski vardır. Munro, ameliyatın gerçekleştirilebileceği üç temel yol var: Bir anestezi kullanarak, abdominal olarak laparoskopi ile veya abdominal olarak daha büyük bir insizyonla. Histeroskopik ve laparoskopik çıkarmanın minimal invaziv cerrahi olduğu düşünülmektedir. Hangi ameliyat gerektiğine dair karar, fibroidlerin büyüklüğüne, sayısına ve türüne (bulundukları yere göre) bağlı olarak birkaç faktöre bağlıdır.
Munro, submukozal fibroidlerin neredeyse her zaman histeroskopik myomektomi ile tedavi edildiğini söyledi. Herhangi bir kesi yoktur ve prosedür tipik olarak bir ofis ortamında veya ayakta ameliyathane odasında gerçekleştirilir. Subserozal ve intramural fibroidler, abdominal insizyonu gerektirir; laparoskopi veya laparotomi, fibroidlerin büyüklüğüne ve sayısına ve cerrahın yeteneğine bağlıdır.
Diğer bir minimal invaziv seçenek uterus arter embolizasyonu. İşlem sırasında ince, görüntü kılavuzlu bir kateter, spagetti erişkisinin büyüklüğünün uterusa beslenen arterlere yerleştirilir. Daha sonra küçük plastik veya jel partikülleri, fibroidin kan akışını bloke etmek için kateterin içine enjekte edilir ve bu da büzülmesine neden olur. Prosedür, gelecekte hamile kalmak istemeyen, kronik ağrıya neden olan fibroidleri olan, mesanenin veya rektumun sıkıştığı veya önemli kanama yaşayan ve histeroskopi ile tedavi edilemeyen fibroidleri olan kadınlar için en uygun yöntemdir. Maryland Üniversitesi.
Başka bir görüntü kılavuzluğunda tedavi seçeneği, fibroidleri yok etmek ve etrafındaki kan damarlarını daraltmak için elektrik akımı veya odaklanmış ultrason enerjisi kullanan leiomyoma ablasyonudur. Audlin'e göre, bu teknikler fibroidleri yaklaşık yüzde 30 oranında küçültebilir. Şu anda, elektrik akımı tekniği ameliyathanede laparoskopi gerektirir ve odaklanmış ultrason özel bir MRI makinesi gerektirir. Bununla birlikte, Mayo Clinic'e göre, doğurganlığı korumayı veya iyileştirmeyi tercih eden kadınlar için bu prosedürlerin tekrarlanması, güvenliği, etkinliği ve nüks riski hala açık değildir.
Audlin'e göre şu anda hamile kadınlar için güvenli tedavi seçenekleri mevcut değil. Düşüklere ek olarak, fibroidler ayrıca ek gebelik ağrısına ve transfüzyonlara ve hatta histerektomiye yol açabilen post-partum hemorajiye (ağır kanama) yol açabilir.
Ek kaynaklar