Penn Antropologları Asyalılar ve Erken Yerli Amerikalılar Arasındaki Bağlantıyı Açıkladı
PHILADELPHIA
Pennsylvania Üniversitesi liderliğindeki antropologlar ekibinin yeni araştırmasına göre, Sibirya’nın güneyindeki küçük bir dağlık bölge, en eski Yerli Amerikalıların genetik kaynağı olabilir.
Theodore Schurr , “Altay olarak bilinen bölge, günümüzde Rusya, Moğolistan, Çin ve Kazakistan’ın kesiştiği noktada“ kilit bir alan çünkü insanların binlerce yıldır gelip gittiği bir yer ”dedi. Penn’in Antropoloji Bölümünde doçent . Schurr, doktora öğrencisi Matthew Dulik ve yüksek lisans öğrencileri ve doktora sonrası araştırmacılardan oluşan bir ekiple birlikte, Novosibirsk, Rusya’daki Sitoloji ve Genetik Enstitüsü’nden Ludmila Osipova ile birlikte çalıştı.
Altay bölgesinden ortaya çıkmış olabilecek insanlar arasında ilk Amerikan yerlilerinin öncülleri bulunmaktadır. Kabaca 20-25.000 yıl önce, bu tarih öncesi insanlar Asya’daki genetik soylarını Sibirya’nın en uzak noktalarına ve nihayetinde ortaya çıkan Bering kara kütlesinin üzerinden Amerika’ya kadar taşıdılar.
Schurr, “Bu alanda çalışmamızdaki amacımız, kurucu soyların veya kız kardeş soylarının Kızılderili toplulukları için ne olduğunu daha iyi tanımlamaktı” dedi.
Amerikan İnsan Genetiği Dergisi’nde yayınlanan ekibin çalışması, onları Altay Cumhuriyetinde yaşayan bireylerin genetiğini, onları Yerli Amerikalılara bağlayabilecek belirteçleri belirlemek için analiz etti. Daha önce yapılan etnografik araştırmalar, kuzey ve güney Altay’daki kabileler arasında, kuzey kabilelerin açıkça dilsel ve kültürel olarak kuzeydeki etnik gruplara, Uralik veya Samoyedik nüfuslar gibi daha güçlü bir bağlantı gösteren Moğollar ile daha güçlü bir bağlantı gösterdiğini ortaya koydu. , Uygurlar ve Buryatlar.
Schurr ve arkadaşları, Altay örneklerini maternal miras olan mitokondriyal DNA ve babalardan oğullara geçen Y kromozom DNA’sında değerlendirdiler. Ayrıca örnekleri daha önce güney Sibirya, Orta Asya, Moğolistan, Doğu Asya ve çeşitli Amerikan yerli gruplarındaki bireylerden alınanlarla karşılaştırdılar. İncelenen çok sayıda gen markörü nedeniyle, bulgular yüksek derecede bir hassasiyete sahiptir.
Schurr, “Bu çözünürlük düzeyinde bağlantıları daha net görebiliriz” dedi.
Y kromozom DNA’sına bakıldığında, araştırmacılar, Yerli Amerikalılar ve güney Altaylılar tarafından Q olarak bilinen soyda paylaşılan benzersiz bir mutasyon buldular.
Schurr, “Bu, mitokondriyal yönden de geçerlidir.” Dedi. “Kuzey Altaylılar daha uzak yerlilerin Amerikalıları ile daha uzak görünmesine rağmen, Kuzey Altaylılar’ın güneyindeki Altaylar ve D ve kuzey Altaylılar’daki bazı kurucu türlerine benzeyen bazı haplogrup grupları buluyoruz.”
Not ettikleri mutasyonların ne kadar sürdüğünü hesaplayan Schurr ekibi, Güney Altaylı soyunun genetik olarak Amerikan Amerikan soyundan, 13.000 ila 14.000 yıl önce, Amerika’nın Sibirya’dan 15.000 yıllarında Amerika’ya taşınması fikrine uygun bir zamanlama senaryosu ile ayrıldığını tahmin ediyordu. ve 20.000 yıl önce.
Muhtemelen, birden fazla insan dalgasının kara köprüsünü geçmesi mümkün olsa da, Schurr, diğer araştırmacıların, Yerli Amerikalıların miraslarını izleyebilecekleri benzer bir coğrafi odak noktası belirleyemediklerini söyledi.
“Diğer gruplardan daha fazla veriyle değişebilir, ancak şimdiye kadar Moğolistan’daki yoğun çalışmalarda bile aynı şeyleri görmüyorlar” dedi.
Çalışma, Asya-Amerika bağlantısını aydınlatmaya ek olarak, güney ve kuzey Altaylar arasındaki modern kültürel bölünmenin eski genetik köklere sahip olduğunu doğrulamaktadır. Güney Altaylar, Moğollarla, kuzeye daha uzak olan gruplara daha genetik olarak benzeyen kuzey Altaylarla olanlardan daha büyük genetik bağlantıya sahip görünüyorlardı.
Bununla birlikte, Altaianların mitokondriyal DNA’larına izolasyonlu olarak bakıldığında, araştırmacılar kuzey ve güney Altayanlar arasında daha fazla bağlantı gözlemlemiş, bu da kadınların muhtemelen iki popülasyon arasındaki genetik bölünmeyi köprüleme ihtimalinin daha yüksek olduğunu ortaya koymaktadır.
Schurr, “Buradaki ince farklılıklar hem Altayların kendilerini yansıtıyor – hem de bu gruplar arasındaki farklılaşma – ve bu Amerikan Kızılderili soylarının öncüllerinden bazılarının ortaya çıkabileceği bir bölgeye işaret etmemize izin vermemize izin veriyor” dedi.
İlerleyen Schurr ve ekibi, Asya’daki ve Amerika’daki ve Amerika’daki insanların hareketlerini izlemek için moleküler genetik teknikleri kullanmaya devam etmeyi umuyor. Ayrıca genetik çeşitlilikler ve adaptif fizyolojik tepkiler, biyomedikal araştırmaları bilgilendirebilecek bağlantılar arasındaki bağlantıları belirlemeye çalışabilirler.
Örneğin, Schurr, hem Sibiryalılar hem de Kızılderili topluluklarının “diyetin batılılaşmasına ve geleneksel diyetlerden uzaklaşmaya duyarlı göründüğünü, ancak kan basıncı ve yağ metabolizması açısından verdikleri tepkilerin gerçekte farklı olduğunu” belirtti.
Geleneksel fiziksel antropolojinin yanı sıra genomik yaklaşımların kullanılması, bu farklılıkları yöneten faktörler hakkında fikir verebilir.
Schurr ve Dulik’e ek olarak, araştırma Penn’in Antropoloji Bölümü’nden Sergey Zhadanov, Ayken Askapuli, Lydia Gau, Ömer Gökcumen ve Samara Rubinstein tarafından yapıldı.
Çalışma Pennsylvania Üniversitesi, Ulusal Bilim Vakfı, Kanada Sosyal Bilimler ve Beşeri Bilimler Araştırma Konseyi ve Rus Araştırma Temel Fonu tarafından desteklenmiştir. National Geographic Society ayrıca Schurr laboratuvarına altyapı desteği sağlamıştır.