Bozkır bodur ağaçsı ve otsu bitkilerle kaplı düz ve geniş kurakçıl arazi. SSCB’de step, Macaristan’da puszta, Arjantin’de pampa denir, ilkbaharda bozkırın çabucak gelişen bitkileri, çok geçmeden sıcaklıkların artması, yağışların azalması ile kuruyup boz bir renge bürünür ve uzun süre bu rengini korur, iklim koşullarına, toprağın ve nemin durumuna göre çeşitlilik gösteren bozkırlar çoğunlukla tarım ve hayvancılık bölgeleridir.
Günümüzde su kaynaklarının araştırılıp düzenlenmesinin yanı sarı, çağdaş tekniklerle bozkırlarda tarımın büyük ölçüde gelişmesi sağlandı. Bu biçimde işlenen bozkırlar (örneğin; SSCB’nin güney stepleri, Amerika’nın batısı, Arjantin’de pampalar, Güneydoğu Avustralya) önemli miktarda tahıl üreten bölgeler durumuna geldi. Kimi bozkırlar da koyunlar için geniş otlaklar durumuna getirildi. Boz-kırlaın, birçok uygarlığın kaynağı ve beşiği olması bakımından uygarlık tarihi içinde de kendine özgü bir yeri vardır. Bronz Çagı’nda Moğolistan’dan Romanya’ya dek uzanan bozkırlarda yaşayan göçebe halklar-ca yaratılan ve başlıca özelliği hayvan figürleri olan bozkır sanatına ilişkin birçok kalıntıya rastlanmaktadır!