[İspanyolca'dan Vivi tarafından çevrilmiştir]
Güney Amerika'dan Felix tarafından. (Misillemeyi önlemek için isimler değiştirilir.)
Ailem ve organizasyon
Ebeveynlerim 4'lerin sonunda yaklaşık 1980 yaşındayken Yehova'nın Şahitleriyle çalışmaya başladığından beri “gerçek” olarak bilinen şeyde büyüdüm. O zamanlar 6 kişilik bir aileydik, çünkü sırasıyla 4, 8, 6 ve 4 yıllık 2 erkek kardeştik (sonunda iki kardeş hayatla ölmesine rağmen 8 kardeş olduk) ve açıkça tanıştığımızı hatırlıyorum. Evimden yaklaşık 20 blok ötede bulunan bir İbadet Salonu. Toplantılara her katıldığımızda mütevazi bir ekonomik koşulumuz olduğu için hep birlikte yürüdük. Toplantılarımıza ulaşmak için çok tehlikeli bir mahalleden ve yoğun bir caddeden geçmek zorunda olduğumuzu hatırlıyorum. Ancak, hiç bir toplantıyı kaçırmadık, şiddetli yağmur yağmuru boyunca yürüdük veya yaz aylarında 40 santigrat sıcağa boğulduk. Bunu açıkça hatırlıyorum. Sıcaktan gelen ter ile boğulmuş toplantıya geldik, ancak her zaman toplantılarda hazır bulunduk.
Annem ilerledi ve hızlı bir şekilde vaftiz edildi ve çok geçmeden ayda ortalama 90 saat veya yılda 1,000 saat rapor edilen faaliyetin karşılanması gerekliliği olduğunda düzenli bir öncü olarak hizmet etmeye başladı, yani annem çok zaman harcadı evden uzakta vaaz. Bu yüzden 3 kardeşimi terk etti ve Yehova'ya olan bağlılığını yerine getirmek için dışarı çıkmak zorunda kaldığı için 2 odalı, bir koridorlu ve banyolu bir alanda tek başına kilitlendi.
Şimdi, annemin 4 küçük çocuğu kilitli bırakması, birçok tehlikeye maruz kalması ve yardım istemek için dışarı çıkmadan yanlış olduğunu düşünüyorum. Ben de anlıyorum. Ama bu, aşılanmamış bir kişinin örgüt içinde “yaşadığımız zamanların aciliyeti” nedeniyle yapması gereken şeydi.
Annem hakkında, yıllarca her şekilde çok aktif bir düzenli öncü olduğunu söyleyebilirim: İncil çalışmalarını yorumlamak, vaaz etmek ve yürütmek. Ailem, çocukların eğitim ve öğretimlerinin anne tarafından gerçekleştirildiği 1980'lerin tipik ailesiydi; ve benim her zaman adil görünenleri savunmak için çok güçlü bir karaktere sahipti ve İncil'in öğrettiklerini hararetle takip etti. Ve birçok kez, onu İbadet Salonunun B odasına çağırıp yaşlılar tarafından geri alınmasına neden oldu.
Her ne kadar alçakgönüllü olsak da, annem her zaman cemaatin herhangi bir üyesi herhangi bir desteğe ihtiyaç duyduğunda yardımcı oldu ve bu da liderlik düzenine saygı göstermediği ve yaşlıların devralmasını beklemediği için B odasına çağrılmasının bir sebebiydi. . Bir keresinde bir erkek kardeşin ciddi bir durumdan geçtiğini ve annemin bir yaşlı evinin çok yakınında vaaz verdiğini hatırlıyorum ve durumu bildirmek için büyüklerin evine gitmek onun başına geldi. Evinin kapısını çaldığında yaklaşık olarak saat 2 olduğunu hatırlıyorum ve kapıya yaşlı eş tarafından cevap verildi. Annem karısının başka bir erkek kardeşinin ciddi durumu nedeniyle kocasıyla konuşmasına izin verilmesini istediğinde, yaşlı eşinin yanıtı, “Sonra gel kardeşim, çünkü kocam şu anda kestiriyor ve kimseyi istemiyor onu rahatsız etmek. “Sürüye dikkat etmesi gereken gerçek çobanların koyunlarına çok az ilgi göstereceğini sanmıyorum, bu kesin.
Annem organizasyonun büyük bir fanatiği oldu. O günlerde, fiziksel düzeltmeyle disiplinin bakış açısı örgüt tarafından hoş karşılanmadı, doğal ve bir ölçüde gerekli görülüyordu. Annemin bizi dövmesi çok yaygındı. Bazı kardeşlerim veya kızkardeşim ona Salonda koştuğumuzu veya toplantı sırasında Salonun dışında olduğumuzu ya da yanlışlıkla birini ittiğimizi ya da kardeşlerimden birine bir şey söylemek için yaklaştığımızı söylerse, ya da toplantı sırasında gülerdik, kulaklarımızı sıkıştıracak ya da bize saçını çekecek ya da bizi şaplak atmak için İbadet Salonuna götürecekti. Arkadaşların, kardeşlerin ya da kimin önünde olmamız önemli değildi. “İncil Hikayeleri Kitabım” ı incelediğimizde annem bizi masanın etrafında oturacak, ellerini masaya gösterecek ve masanın yanına da bir kemer koyacağını hatırlıyorum. Kötü cevap verdiysek ya da güldük ya da dikkat etmediysek, kemerle elimize vurdu. Delilik.
Tüm bunlar için suçun tamamen organizasyona ait olduğunu söyleyemem, ama zaman zaman The Watchtower, Awake! ya da kardeşin görüşmelerinden, disiplinin “çubuğunun” kullanılmasını teşvik eden, oğlunu disipline sokmayanın onu sevmediği gibi konular, vs.… ama o tür şeyler örgütün ebeveynlere öğrettiği şeydi.
Birçok durumda yaşlılar yetkilerini kötüye kullandılar. Yaklaşık 12 yaşındayken annem beni o zaman “kabuk kesimi” ya da “mantar kesimi” olarak adlandırılacak şekilde saçımı kesmemi gönderdi. Katıldığımız ilk toplantıda, yaşlılar annemi saç kesimimi değiştirmezse mikrofon işleyicisi olma ayrıcalığını kaybedebileceğimi söylemek için B odasına götürdüler, çünkü saçlarımı bu şekilde kesmek modaydı, yaşlılara göre ve dünyanın modalarını edinen dünyanın bir parçası olmamız gerekmiyordu. Annem bu ifadenin kanıtı olmadığı için makul olduğunu düşünmese de, defalarca kınanmaktan yoruldu, bu yüzden saçlarımı çok kısa kesti. Ben de buna katılmadım ama 12 yaşındaydım. Şikayet ve kızmaktan daha fazlasını ne yapabilirim? Yaşlıların annemi azarlaması benim suçumdu.
En utanç verici şey, bir hafta sonra benim yaşım olan bu aynı büyük oğlunun, ayrıcalıklarımı kaybetmeme neden olabilecek aynı saç kesimi ile Salon'a gelmesiydi. Açıkçası, saç kesimi artık moda değildi, çünkü istenen kesimi kullanabiliyordu. Ona veya mikrofon ayrıcalığına hiçbir şey olmadı. Büyüklerin otoritesini istismar ettiği açıktır. Bu tür şeyler birçok kez oldu. Şimdiye kadar söylediğim şey önemsiz şeyler, ancak büyüklerin özel hayatta ve kardeşlerin kararlarında uyguladığı kontrol derecesini gösteriyorlar.
Çocukluğum ve kardeşlerimin çocukları tanıkların toplantı ve vaaz gibi “manevi faaliyetler” dediği şeyler etrafında dönüyordu. (Zamanla, arkadaşlarımız büyüdükçe, birer birer dağıtılmadılar veya ilişkisiz hale geldiler.) Tüm hayatımız örgüt etrafında dönüyordu. Sonun köşede olduğunu duyduk; köşeyi dönmüş olması; zaten kapıya ulaşmış olduğunu; zaten kapıyı çalıyordu - son hep geliyordu, peki son geliyorsa neden laik bir şekilde çalışalım. Annem buna inandı.
İki ağabeyim sadece ilkokulu bitirdi. Kız kardeşim bittiğinde düzenli bir öncü oldu. Ve 13 yaşındaki erkek kardeşim aileye yardım etmek için çalışmaya başladı. İlkokulu bitirmemin zamanı geldiğinde, annem artık bu kadar acil zamanlarda yaşadığından o kadar emin değildi, bu yüzden ilk ortaokul öğrencisiydim. (Aynı zamanda, iki büyük erkek kardeşim, tamamlamaları için çok daha fazla çabaya mal olmasına rağmen, ikincil çalışmaya başlamaya karar verdiler.) Zamanla, annemin 4 çocuğu daha vardı ve onlara gitmek zorunda kalmadan farklı bir yetiştirme verildi. çok fazla ceza, ama aynı baskılar örgütten. Cemaatte gerçekleşen birçok şeyi - adaletsizlikleri ve gücün kötüye kullanılmasını - anlatabilirim, ama sadece bir tane daha söylemek istiyorum.
Küçük erkek kardeşim davranışında ve davranışında her zaman çok manevi bir Yehova'nın Şahidi idi. Bu, onu genç yaşlardan toplantılara katılmaya, deneyimlerini paylaşmaya, gösteriler ve röportajlar vermeye yöneltti. Böylece, 18 yaşında genç bir bakanlık görevlisi oldu (19 yaşında adlandırılacak bir cemaatte çok örnek olmanız gerektiğinden olağanüstü bir şey) ve cemaatte sorumluluk almaya devam etti ve onları tamamen yerine getirdi.
Kardeşim cemaatteki Muhasebe alanından sorumlu olmaya geldi ve bu bölümde çok dikkatli olması gerektiğini biliyordu, çünkü herhangi bir hatanın sonuçları ve yanlış yorumları olabilir. Sahip olduğu talimatlar, her 2 ayda bir farklı bir yetişkinin hesapları gözden geçirmesi gerektiğiydi; yani, yaşlılar her şeyin düzenli bir şekilde yapılıp yapılmadığını kontrol etmek zorundaydı ve iyileştirilecek şeyler varsa, yazılı kişiye geri bildirimde bulunuldu.
İlk iki ay geçti ve hiçbir yaşlı hesaplarını gözden geçirmeyi istemedi. 4 aya ulaştığında hiç kimse hesapları incelemeye gelmedi. Bu yüzden kardeşim bir ihtiyaca hesapları gözden geçirip inceleyemeyeceklerini sordu ve ihtiyar “Evet” dedi. Ancak Circuit Overseer'ın ziyaretinin geldiği güne kadar zaman geçti ve hiç kimse hesapları incelemedi.
Ziyaretten bir gün önce kardeşimden hesapları incelemeleri istendi. Kardeşim onlara sorun olmadığını söyledi ve onlara son altı ayın hesaplarıyla ilgili her şeyi rapor ettiği bir klasör verdi. Ziyaretin ilk gününde, Circuit Overseer kardeşimle özel olarak konuşmak istedi ve ona yaptığı işin çok iyi olduğunu söyledi, ancak yaşlılar gelişmeleri için önerilerde bulunduklarında ona bağlı kalmaları gerektiğini söyledi. alçakgönüllülükle. Kardeşim neye atıfta bulunduğunu anlamadı, bu yüzden ona ne önerdiğini sordu. Ve Circuit Overseer, kardeşimin yaşlıların yaptıkları üç derlemede yazılı olarak önerdiği değişiklikleri yapmadığını söyledi (yaşlılar sadece müdahaleleri yaptıkları tarihlerde yalan söylemekle kalmadılar, aynı zamanda benim kardeş bilmiyordu, çünkü uygun olduğunda yapılmadılar, herhangi bir hata meydana geldiğinde kardeşimi suçlamaya çalıştılar).
Kardeşim Circuit Overseer'e, büyüklerin ziyaretinden bir gün önce hesapları gözden geçirmesini istediğini ve incelemeler yapılması gerektiğinde yapılmış olsaydı, önerilen değişiklikleri yapacaklarını açıkladı, ama bu değildi durum. Circuit Overseer yaşlılara bunu söyleyeceğini söyledi ve ağabeyime yaşlılara iddia edilen incelemeler ile ilgili herhangi bir sorun olup olmadığını sordu. Kardeşim bununla bir sorunu olmadığını söyledi. Birkaç gün sonra, seyahat eden Overseer kardeşime yaşlılarla konuştuğunu ve hesapları gözden geçirmek için zamanlarının olmadığını ve kardeşimin söylediklerinin doğru olduğunu itiraf etti. Bu yüzden kardeşimin yaşlılarla yüzleşmesi gerekli değildi.
Bundan bir ay sonra cemaatte bir yeniden yapılanma yapıldı ve kardeşim aniden hesaplar, vaaz verme, ses ekipmanını yönetme ve platformda çok sık konuşma gibi birçok eşzamanlı ayrıcalığa sahip olmaktan mikrofonu yönetmeye geçti. O zaman hepimiz ne olduğunu merak ediyorduk.
Bir gün kardeşimin yanında bazı arkadaşlarının evinde yemek yemeye gittik. Sonra ona onunla konuşmak zorunda olduklarını söylediler ve bunun ne hakkında olduğunu bilmiyorduk. Ama bu konuşmayı çok iyi hatırlıyorum.
Dediler ki: “Seni çok sevdiğimizi biliyorsun, bu yüzden sana bunu söylemek zorunda kalıyoruz. Bir ay önce eşimle birlikte İbadet Salonunun girişindeydik ve konuşan iki büyük kişiyi dinledik (bize isimleri söyledi, tesadüfen gerçekleşmemiş hesapların raporlarında görünen yaşlılardı) seninle ne yapmaları gerektiğine dair. Hangi nedenle olduğunu bilmiyoruz, ama onlar sizi azar azar cemaatin ayrıcalıklarından uzaklaştırmaya başladıklarını, böylece yerinden edilmiş ve yalnız hissetmeye başladığınızı ve daha sonra sizi bakanlık görevlerinden uzaklaştırmanız gerektiğini söylediler. . Bunu neden söylediklerini bilmiyoruz, ancak bize bunun kimseyle başa çıkmanın bir yolu olmadığı anlaşılıyor. Eğer yanlış bir şey yaparsanız, sizi aramaları ve neden ayrıcalıklarınızı ortadan kaldıracaklarını söylemeleri gerekir. Bu bize bir şeyler yapmanın Hıristiyan yolu gibi görünmüyor ”.
Sonra ağabeyim onlara hesaplarda olan durumu anlattı.
Şahsen, kardeşimin yaşlıların kötü davranışlarına karşı kendini savunmasını sevmediklerini anladım. Hata onlarındı ve hatayı alçakgönüllülükle tanımak yerine, yapması gereken şeyi yapan kişiyi ortadan kaldırmak için komplo kurdu. Yaşlılar Rab İsa örneğini takip ettiler mi? Ne yazık ki hayır.
Kardeşimin durumun farkında olduğu için Devre Denetçisi ile konuşmasını önerdim ve böylece zaman geldiğinde kardeşim bakanlık görevlisi olarak kaldırılmasının önerilmesinin nedenini bilecekti. Kardeşim Gözetmen ile konuştu ve ona yaşlıların yaptığı konuşma ve onu duyan kardeşlerden bahsetti. Gözetmen ona yaşlıların bu şekilde davrandığına inanmadığını, ancak bir sonraki cemaat ziyaretinde neler olduğunu görmek için uyanık olacağını söyledi. Overser'e durumu anlattığı için rahatladım, kardeşim ona verdikleri birkaç ödeve uymaya devam etti.
Zaman ilerledikçe, daha az konuşma yapmak üzere görevlendirdiler; toplantılarda daha az sıklıkta yorum yapmaya çağırdılar; ve ona daha fazla baskı yapıldı. Örneğin, onu eleştirdiler, çünkü büyükler onu cumartesi günleri vaazlarda görmediler. (Kardeşim benimle çalıştı, ancak hafta boyunca birçok öğleden sonra vaaz vermeye gitti. Ancak cumartesi günleri vaaz vermek dışarı çıkmak imkansızdı, çünkü müşterilerimizin çoğu Cumartesi günleri evdeydi ve sadece bizi işe alabileceklerini söylediler ) Yaşlılar, cumartesi ve pazar günleri bölgede vaaz vermek için dışarı çıktılar, ancak hafta boyunca yokluklarından göze çarpıyorlardı. Bu yüzden, cumartesi günleri kardeşimi vaaz işinde görmedikleri ve aylık raporunun her zaman çift basamakların üzerinde olmasına rağmen ve durumu onlara açıklamalarına rağmen, mantıksızdılar.
Aslında, Denetmen'in ziyaretinden iki ay önce, kardeşim futbol oynarken bir kaza geçirdi, kafasını duvara çarptı ve kafatasını çatlattı. Ayrıca, geçici hafıza kaybı, fotofobi ve migrenlere neden olan bir felç geçirdi. Bir ay boyunca toplantılara gitmedi,… yaşlıların durumun farkında olduğu bir ay (çünkü annem yaşlılara birer birer ne olduğunu söylediğinden emin oldu), ama hiçbiri durmadı ne hastanede ne de evde onu ziyaret ediyor. Onu telefonda aramadılar veya bir kart ya da cesaretlendirme mektubu yazmadılar. Asla onunla ilgilenmediler. Toplantılara tekrar katılabildiği zaman, baş ağrısı ve fotofobi toplantıları bitmeden terk etmesine neden oldu.
Circuit Overseer ziyareti geldi ve yaşlılar kardeşimin bakanlık görevlisi olarak görevden alınmasını istedi. İki ihtiyar (ona karşı komplo kurmuş olan) ve Overseer artık bakanlık görevlisi olmayacağını söylemek için bir araya geldi. Kardeşim neden anlamadı. Sadece ona “ifade açıklığı” olmadığı için, cumartesi günleri vaaz etmeye gitmediği ve toplantılara sık sık katılmadığı için açıkladılar. Platforma binip kardeşlere dışarı çıkıp vaaz etmelerini ve eğer yapmadıysa toplantılara katılmalarını söylemek için hangi örnekti? Onlardan ne açık sözlülük ne de açık sözlülük olamazlarsa ondan ifade açıklığı istemişlerdir. Platformdan alçakgönüllü olmaları ve kendileri yapmadılarsa hatalarını tanımaları gerektiğini söyleyebilirler mi? Göstermedikleri takdirde kardeşlere olan sevgiden nasıl bahsedebilirlerdi? Eğer olmasalardı cemaati adil olmaya nasıl teşvik edebilirlerdi? Olmasalardı başkalarına mantıklı olmamız gerektiğini nasıl söyleyebilirlerdi? Şaka gibi geliyordu.
Onlara, cumartesi günleri vaaz etme işinde görmedikleri takdirde, bunun çalıştığı için olduğunu, ancak öğleden sonra hafta boyunca vaaz verdiğini tekrar açıkladı. Ve kendilerinin de bildiği kaza yüzünden toplantılara düzenli olarak katılamamıştı. Herhangi bir makul kişi durumu anlardı. Bunun yanı sıra, orada bulunan ve onunla birlikte olan Devre Denetçisi, bunun çıkarılmasının gerçek nedeni olmadığını gayet iyi biliyordu. Kardeşimin sürprizine göre, CO yaşlıları destekledi ve kaldırılmasını tavsiye etti. Ertesi gün, CO kardeşim ile vaaz etmek için dışarı çıkmak istedi ve o yaşlıların kaldırılması tavsiye nedenini bildiğini açıkladı, bu önceki ziyarette oldu, ama o yaşlılara karşı gidemedi. (Şahsen ben hiçbir şey yapmadığını düşünüyorum çünkü istemiyordu. Otoritesi vardı.) Kardeşime bunu bir deneyim olarak almasını söyledi ve gelecekte yaşlandığında yaşlıların ne yaptığını hatırlayacağını söyledi. onu, güldüğünü ve her zaman söylediğimiz gibi, “şeyleri Yehova'nın eline bırakmak” dedi.
Duyurunun yapıldığı gün, durumun ne kadar haksız olduğunu çok iyi bilen tüm kardeşler (yaşlılar hariç bütün cemaat), sakin kalmasını, gerçekten ne olduğunu bildiğini söylemek için kardeşime geldi. Kardeşlerin bu sevgi eylemi onu, Yehova'nın gözünde doğru olanı yapmasından dolayı olan her şeyin açık bir vicdanla bıraktı.
Şahsen, bunu öğrendiğimde öfkelendim - büyükler, “sürü için her zaman en iyisini isteyen sevgi dolu çobanlar”, bunları nasıl yapabilir ve cezasız kalabilir? Yaşlıların doğru şeyi yaptığını görme durumunun farkında olan ve durumun farkında olan seyahat gözetmeni, Yehova'nın adaletinin hüküm sürmesini sağlamak, herkese Tanrı'nın üstünde olmadığını kimseye göstermek için hiçbir şeyi yapamaz. doğru standartlar? Bu “Tanrı halkı” içinde nasıl olabilir? En kötüsü, diğer cemaatlerden diğer insanlar kardeşimin artık bakanlık görevlisi olmadığını öğrendiğinde ve yaşlılara sorduğunda, bazılarına şiddetli video oyunları oynadığı için olduğunu söylediler, diğerleri bunun kardeşim yüzünden olduğunu söyledi. pornografiye bağımlıydı ve ağabeyimin “ona sundukları yardımı” reddetti. Aşağılık yaşlılar tarafından icat edilmiştir! Bir kaldırmanın gizli olarak ele alınması gerektiğini bildiğimizde. Kuruluşun yaşlıların göstermesi gereken prosedürlerine olan sevgi ve bağlılığa ne dersiniz? Bu, organizasyonla ilgili bakış açımı büyük ölçüde etkileyen bir şeydi.