Avrupalılar Paskalya Adası‘na ilk geldiklerinde, Yerli insanların doğrudan denizden su içtiğini görünce şaşırdılar. Adanın ünlü dev Moai heykelleriyle birlikte, doğanın bu tuhaflığı yerel gizemler listesine eklendi.
Araştırmacılar daha sonra içme suyunun tatlı su ‘kıyı sızıntılarından’ geldiğini öğrendi. Ancak bu ay daha da fazlasını ortaya çıkardılar.
İHA’ların yardımıyla araştırmacılar, Rapa Nui halkının yerel toplulukları beslemek için tarihsel olarak su kaynağından nasıl yararlandığına dair daha derin bir anlayış elde etti. Bu araştırma, gelecekte su, kuraklık ve kuraklığın önlenmesi konusunda yapılacak çalışmaların önünü bile açabilir.
Denizde tatlı su bulmak için teknolojiyi kullanma
Buna göre Binghamton Üniversitesi’nde çevre araştırmaları ve antropoloji alanında doktora sonrası araştırma görevlisi olan Robert DiNapoli’ye göre, Paskalya Adası’ndaki yağmur suyu, doğrudan gözenekli ana kayadan bir yeraltı akiferine (suyun yoğunlaştığı bir gözenekli kaya veya tortu kütlesi) batıyor.
Bu, daha sonra kıyı şeridi boyunca ‘kıyı sızıntıları’ olarak bilinen bir şey olarak yüzeye çıkar – okyanusa damlayan tatlı su cepleri.
DiNapoli ve Binghamton Üniversitesi’ndeki diğer araştırmacılar tarafından yürütülen çalışma, bu kıyı sızıntısının ceplerini bulmak için modern teknolojiyi benimsedi ve tatlı su bulmak için daha sistematik bir yaklaşıma izin verdi.
Araştırmacılar, yararlandı. Hawai’i gibi yerlerde yapılan benzer çalışmalarda kullanılan bir uygulama olan kıyı sızıntısını belirlemek için termal görüntüleme kameralı drone teknolojisi.
DiNapoli bunu açıklıyor. bu konumlardan bazılarında Kıyı şeridinde, sızıntılardan o kadar çok su çıkıyor ki, temelde taze.
Bu, tatlı suyun adada kıt bir ihtiyaç olduğu anlamına geliyor.
“Yaşamak için çok zor bir yerle karşı karşıya kaldılar ve hayatta kalmak için bu ilginç stratejileri buldular” diyor Dinapoli. Bu ilginç bir örnek sunuyor. oradaki insanların adanın kısıtlamalarına nasıl tepki verdiğini anlatıyor.
< /div>
Gelecekteki kuraklık araştırmalarının önünü açıyor
Paskalya Adası gibi yerler, sınırlı tatlı su kaynakları nedeniyle zaten kuraklığa yatkın. iklim değişikliği bu tür doğal olayları şiddetlendirdiği için su kıtlığına karşı en savunmasız topluluklar.
Bu çalışmanın sonuçları, National Geographic hibesi tarafından finanse edilen ve uzun süreli kuraklık dönemlerinde kıyı sızıntılarının nasıl işlediğini anlamaya çalışan bir araştırma projesinin temelini oluşturuyor.
Binghamton Üniversitesi araştırması okçular önceki çalışmalarını Rapa Nui’deki üç krater gölünden ikisinin kurumasına neden olan birkaç yıllık bir kuraklıkta gerçekleştirdiler.
“Adanın her tarafında bu kıyı sızıntılarını tespit ettik.
BM, tüm insanların 2030’a kadar su ve sanitasyona erişmesi gerektiğini söyleyen bir Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi belirledi..