Bugün size, Fransa’yı 1789 ihtilaline azırlayanlardan, insanlık tarihinin “dev adamları”nın en devlerinden biri olan Voltair’den bir alıntı sunacağım. Metin, günümüzden tam 244 yıl öncesine ait... Yani, bizim seçim meydanlarından din kitaplı oy hesaplarından tam 244 yıl önce yazılmış.
Bir manastırın ziyaretçi odasında bulunuyordum. Rahibe Fessue’nün, Rahibe Confite’e “Tanrı gözle görünür, elle tutulur bir şekilde beni koruyor. Serçemi ne kadar sevdiğimi bilirsiniz. Zavallı kuşum hastalandı; iyi olması için 9 tane Ave Maria söylemeseydim ölüp gidecekti. Tanrı serçeme yeniden can verdi. Haydi gelin de birlikte Meryem Ana’ya şükredelim” dediğini duydum.
Bir metafizikçi ona “Hemşire” dedi, “Ave Maria kadar iyi bir şey olamaz. Hele bunu Paris’in bir mahallesinde bir genç kız Latince olarak söylerse... Bununla beraber sanmam ki Tanrı, bir serçe ile güzel bile olsa öyle dediğiniz kadar meşgul olsun. Onun da düşünülecek bir çok işleri vardır değil mi? 16 yıldızla Zühre yıldızı çemberinin hareketini, bütün bunların ortasına koyduğu dünyamızdan bir milyon kere büyük güneşi idare etmesi lazım. Bundan başka milyarlarca güneşi, gezegenle kuyruklu yıldızı idare etmek zorundadır. Onun değişmeyen yasaları ile ilksiz müdahalesi bütün tabiatı hareket ettirir. Her şey sonsuz bir zincirle onun tahtına bağlıdır. Bu zincirin hiç bir halkası bulunduğu yerin dışına çıkamaz. Eğer bir sürü Ave Maria, Rahibe Fessue’ün serçesini yaşayacağından biraz gazla yaşatsaydı, bu Ave Maria’lar büyük varlık tarafından ilksiz olarak konulmuş yasaları alt üst etmiş olurdu; siz de evrenin düzenini bozmuş olurdunuz. Sizin için yeni bir dünya, yeni bir Tanrı, yeni bir düzen yaratmak gerekirdi...”
Rahibe Fessue: Ne demek istiyorsunuz? Tanrı’nın Rahibe Fessue’e böyle bu kadar az önem verdiğini mi sanıyorsunuz?
Genel Yasaların Şaşmazlığı...
Metafizikçi: Af buyurun ama siz de benim gibi ilksiz zincirin gözle görünmeyen küçük halkalarından birisiniz. Sizin azalarınızla serçenizin azaları ve benimkiler Paris’in bir mahallesinde muayyen bir müddet yaşayabileceklerdir. Rahibe Fessue: Eğer iş böyle ise, demek ben de muayyen sayıda Ave Maria söyleyebileceğim.
Metafizikçi: Evet ama sizin Ave Maria’larınız Tanrı’yı, serçenizi yaşayacağından çok yaşatmaya zorlayamaz. Bu manastırda muayyen bir saatte, anlamadığınız bir dilde, papağan gibi bazı sözler söylemeniz, sizin gibi genel yasaların şaşmaz tesiriyle doğan şu kuşun hastalanıp iyi olması, bazı sözler söyleyerek onu iyi ettiğinizi sanmanız, nihayetinde ikimizin karşı karşıya geçip konuşmamız, dünya düzeni icaplarındandır.
Rahibe Fessue: Bu sözler dinsizlik kokuyor. Günahlarımı itiraf ettiğim sayın Papaz de Menau, bu sözlerinizden Tanrı’ya inanmadığınızı çıkaracak.
Tanrı, Kurduğu Düzeni Bozmaz...
Metafizikçi: Sayın Hemşire, ben herkesin inandığı Tanrı’ya inanırım. Işık saçan güneş gibi her şeyi düzene koyan, yasaları ilksiz olarak ortaya atan Tanrı’ya inanırım. Ama özel bir Tanrı’nın serçeniz veya kediniz için dünyanın düzenini değiştirdiğine inanamam.
Rahibe Fessue: Peki ama ya günahlarımı çıkartan papazın bana dediği gibi size de Tanrı dini bütün insanlar için her gün düzenini değiştirir derse, o zaman ne cevap verirsiniz?
Metafizikçi: Cevap filan vermem. Genç kızların günahlarını çıkartan bir papazın, düşünebilen bir insana söyleyebileceği en budalaca sözü söyledi derim.
Rahibe Fessue: Ey Kutsal Meryen Ana!... Demek günahlarımızı çıkartan Sayın Papaz, budalanın birisiymiş öyle mi?
Metafizikçi: Ben böyle bir şey söylemedim. Sadece sizi idare etmek için, belki büyük bir maharetle kalbinize yerleştirdiği yanlış ilkeleri haklı çıkarayım diye budalaca sözler söylemek zorunda kalacağını söyledim.
Rahibe Fessue: Demek böyle ha!... Öyle ise müsaade edin de düşüneyim. Çünkü bu sözleriniz, üzerinde düşünülmeye değer sözler...
Bugünün medeni dünyasının bunları yazdığı-konuştuğu yıllara hala uzaktan bakar olmak ne kötü... Sağlık içinde mutlu pazarlar dilerim...