Kuzey Afrika ve Orta Doğu ülkelerindeki isyanlar ve siyasi çöküş, kısa sürede Rusya'ya silah ihracat sözleşmelerinin bozulması nedeniyle askeri sanayi kompleksinin kaybedeceği 10 milyar dolardan fazlaya mal olabilir.
Dünya Kürsü'ne göre, Libya pazarı Rusya için en ciddi kayıp haline geldi. 2010 yılında Rusya ve Libya, Rusya'dan 1,3 milyar avroya kadar çeşitli tipte silah temini için bir sözleşme imzaladı. Yayına göre, Jamahiriya 20 savaş uçağı, birkaç düzine satın almayı planladı tanklar, Favorit hava savunma sistemlerinin iki bölümü, 40 uçaksavar füze topçu sistemi Pantsir-C1, 140'tan fazla tank ve diğer silahların modernizasyonu için bir sipariş planlandı. Ayrıca Libya'nın yerli Su-35 avcı uçaklarının ilk yabancı müşterisi olması bekleniyordu. Rosoboronexport, parasal açıdan Rus devlet hazinesine 12 milyon dolardan fazla getirmesi gereken 15 ila 800 uçaktan Libya Jamahiriya'ya ihracat için bir sözleşme imzalamaya hazırdı.
Yaklaşık 1 milyar dolarlık başka bir Libya, 10'ten bir grup Ka-52 Timsah helikopteri için ödeme yapmaya hazırdı. Rosoboronexport'un başkanı Anatoly Isaikin, Libyalıların 636 tipi denizaltılar, Molniya sınıfı yüksek hızlı saldırı füzesi botları, Grad çoklu fırlatma roket sistemleri ve en yeni Triumph uçaksavar füzesi sistemini satın almakla ilgilendiklerini açıkladı.
Şimdi Libyalıların sipariş ettiği askeri teçhizatın kaderi nedir, Anatoly Isaikin Le Bourget'te söylemedi. Sadece fabrika depolarında hangi kısmının boşta olduğunu ve hangi kısımlarının üretim planlarından silindiğini varsayar. Her halükarda, Mart ayının 10’inin Rusya Devlet Başkanı Dmitry Medvedev tarafından desteklendiği Libya’daki ambargo sonucunda, kayıplar sadece Rosoboronexport tarafından değil, aynı zamanda Rus askeri-sanayi kompleksinden de kaynaklanacak.
Libya’ya verilen tedarikin kesintiye uğraması nedeniyle, Federal Devlet Ünite Şirketi Rosoboronexport’un kaybı, Rus Teknolojileri devlet kurumu başkanı Sergey Chemezov’un yaptığı bir tahmine göre en az 4 milyar dolar olacak. Anatoly Isaikin bir süre sonra, bu değerlendirmede, tabii ki, cari yıl için değil gelecek için hesaplanan kayıp kar anlamına geldiğini ileri sürdü. Isaikin, bugün Rusya’nın silah ihracatında dünyada ikinci sırada olduğunu ve yalnızca ABD’de ikinci olduğunu ve ülkemiz hükümetinin bu konumunu kaybetme niyetinde olmadığını hatırlattı.
Geçmişte Rusya, yabancı ülkelere silah arzının aksaması açısından defalarca olumsuz bir sonuç vermiştir. Örneğin, Cezayir'in Mart 2008'de uluslararası bir skandala dönüşen yerli MiG-29SMT savaşçılarını almayı reddetmesini ele alalım. Sonra ordu temsilcileri havacılık Cezayir 15 uçağın kalitesini reddetti. Daha sonra, Rus tarafı kendi soruşturmasını gerçekleştirdi ve Cezayir'in askeri uçak almayı reddetmesinin nedeni temelsiz olarak adlandırıldı. Sözleşme kapsamında üretilen uçaklar, uzun süredir filolarını modernize etme gereksinimi olduğunu belirten pilotlar için harika bir hediye olan Rus Hava Kuvvetleri tarafından satın alındı.
Belki de, bu durumda Rusya, Libya’daki tatsız bir yenilgiyi, "plan dışı" modern silahlar alacak, kendi silahlı kuvvetlerinin küçük ama zaferinde sarabilecek.
Ancak Rusya, önemsiz olmayan kendi ordusunun modernizasyonu ile savunma sözleşmelerinin kaybını telafi edebilirse, sivil devlet ve ticari işletmeler tarafından imzalanan sözleşmelerin kaybı neredeyse onarılamaz. Bir zarar önemli olarak kabul edilmelidir.
OAO Tatneft. Ekim ayında 2005, bu petrol şirketi Gadamis kenti yakınlarındaki ve aynı zamanda Sirta kenti (Muammar Gaddafi'nin memleketi) bölgesinde petrol sahası geliştirme ihalesini kazandı. NOC ile 30 yıl boyunca imzalanan Nihai Ürünlerin Keşfi ve Üretimi Anlaşması (EPSA) uyarınca, jeolojik araştırma ve sismik çalışmalar yapılmıştır. 2009 - 2010 döneminde ilk yağ sondajı yapılan birçok petrol kuyusunda üretildi.
Şubat ayında, yılın 2011'inde, Tatneft ile sözleşmeli olarak çalışan şirketlerin çoğu, üretim faaliyetlerini durdurdu ve yabancı uzmanlar, devleti devir alevlerinin içine sokmaya başladılar. Mevcut durumda, Tatneft tahliye eden personele başvurmak ve önceden imzalanmış sözleşmelerin faaliyetlerini dondurmak zorunda kaldı. Tatneft, durumun normalleşmesinden sonra, şirketin çalışmaya başladığı işe devam edebilmesi umuduna sahiptir. Başka bir senaryoda, Tatneft’in zararları, petrol sahalarının geliştirilmesine zaten yatırılmış olan en az 193 milyon dolar olacak.
Rus Demiryolları. Cumhurbaşkanı Vladimir Putin’in Trablus’taki 2006’te Trablus’a yaptığı ziyarette, toplam 2,2 milyar Euro tutarında “demiryolu” sözleşmesi imzalandı. 2008'in sonunda, ilk avans fonu, toplam tutarı 360 milyon euro veya 14,4 milyar ruble olan Rus Demiryolları'nın banka hesaplarına akmaya başladı. Ana çalışmaların uygulanması, Rus Demiryolları JSC Zarubezhstroytechnology'nin bağlı şirketlerine verildi. Zaten 2009’te bulunan Zarubezhstroytekhnologiya, 14 kilometrelik parkurları bıraktı, 110 switch’leri monte etti ve kurdu. İnşaat, 1734 mühendisleri de dahil olmak üzere 3,5 binlerce üreticiden daha fazla olan 289 ekipman birimini içeriyordu. 2009'te, projeye katılan diğer Rus şirketlerine yapılan avans ödemeleri nedeniyle Zarubezhstroytechnology'den alacaklar 8,9 zamanlarını (217,8'tan 1934,6 milyon ruble'ye) ve 2010'te toplam sözleşme tutarı 20 milyar ruble'yi aştı.
OAO Gazprom. 20 Aralık Yılın 2006'i, Gazprom, Akdeniz'in Libya rafında bulunan No.19 bloğunun hidrokarbonlarının araştırılması, geliştirilmesi ve daha fazla üretimi için ihale kazandı. Gazprom, 30 yılına kadar olan süre boyunca alanı geliştirmek için tüm haklarını aldı ve şirketin yatırımlarının 200 milyon dolardan fazla olması gerekiyor.
Gazprom’un kendisine göre, Libya’daki finansal işlemler büyük ölçüde ortak Wintershall AG tarafından gerçekleştirildi. Sonuç olarak, 31 Aralık 2010'ten itibaren, Wintershall AG’nin gelirleri 65,4 milyar ruble, Gazprom’un yatırımları - 11,0 milyar ruble, net kar - 4,1 milyar ruble, Gazprom’un net kar payı - 2,0 milyar ruble. Bu nedenle, Libya'daki gergin durum nedeniyle, ilk tahminlere göre Gazprom'un muhtemel zararları 361 milyon dolardan fazla olabilir.
"RUSAL" tamam. 22 Eylül 2008, RUSAL yılın RUSYA, Kuzey Afrika devletinde bir enerji kompleksi inşa etmek için iddialı bir projeyi hayata geçirmek için Libya Devlet Sosyal ve Ekonomik Kalkınma Fonu (ESDF) ile ortak bir girişim oluşturulması konusunda bir Mutabakat Zaptı imzaladı. Ön verilere göre, kompleks yılda 600 bin tona kadar kapasiteye sahip bir alüminyum tesisi ve 1500 MW'tan daha fazla kapasiteye sahip modern bir gaz santrali içerecek.
Libya'daki tesisin, Rus Krasnoyarsk ve Bratsk alüminyum fabrikalarından sonra O. Deripaska'nın kuruluşu olan alüminyum üretimi açısından 3 olması gerekiyordu. Bununla birlikte, dünyadaki ekonomik krizin başlamasıyla ve 2011'te Libya'daki devrim, RUSAL, iddialı projeyi arka plana itti.