biz kiminiz? hüznümüzünüz artık
ve artık kendinin önünde yürü ölüme
yokluk hangi deftere yazılıp unutuldu
ve hangi akarsuda bulundu? bunu bildin!
sen gerçekten yalnızken bile
sanki yalnızmış gibiydin! bir dili
-sendin o!-soyundun ve giyindin
sende gül anlamına gelirdi her kelime
buraya bir göçüğü açmaya geldin
içinde elmas dolaşır ve bahçen birikmiş...
ört tenine aynaları... onlarla başlamış
ve onlarla bitmiş
bir yaz! günlerle lekeli... ve gidiş!..
bıraktım akşamları kendi yerime
Sunu
gün olur da ince bezden bezince
belki ayışığı... belki de keten?
yer mi değiştirir ten ile beden?
sonunda birşeyler giymeli imiş:
aşklar bir bedesten, sen acı kumaş
dokumalar dokunuyor derime
biz kiminiz? hüznümüzünüz artık
ve artık kendinin önünde yürü ölüme