Sanığın, katılanın konutuna girmek için kapıyı kırması eyleminin, kişilere değil eşyaya karşı gerçekleştirilmesi nedeniyle cebir niteliğinde bulunmadığı, sanığın belirtilen şekilde katılanın konutuna girdikten sonra katılana ve mağdura karşı uyguladığı cebrin ise, katılan ve tanığın beyanları gözetildiğinde, evde kalmaya değil, mağduru evden çıkarmaya yönelik olması ve konut dokunulmazlığının ihlali amacının gerçekleştirilmesi için bir araç olarak kullanılmaması karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 116/4. maddesinde öngörülen nitelikli hâlin cebir unsurunu oluşturmadığı kabul edilmelidir.