19. yüzyılda, bir İtalyan ekonomisti "Pareto ilkesi" olarak bilinen şeyi icat etti. Vilfredo Pareto, herhangi bir senaryodaki etkilerin% 80'inin, neden olur. İş dünyasına uygulandığında, bu bir şirketin kârının% 80'inin şirketin müşterilerinin, operasyonlarının veya ürünlerinin yalnızca% 20'sine atfedilebileceği anlamına gelir. İşletmeler bu teoriden yararlanmaya çalıştıkça, kâr merkezleri stratejilerinin merkezi kiracısı haline geldi.
Kâr merkezi, yönetimin, kârlılık. Birinin kâr merkezlerinin nasıl doğru bir şekilde tanımlanacağını ve bu kâr merkezlerini işletmenin diğer yönlerini desteklemek için nasıl kullanacağını bilmek, bir şirketin uzun vadeli başarı elde etmesine yardımcı olabilir.
Kar Merkezi Örneği
Örnek olarak Microsoft'a bakalım. Microsoft, video oyun konsollarından arama motorlarına kadar binlerce ürüne sahiptir, ancak başlıca kâr merkezleri Windows işletim sistemi ve Microsoft Office yazılımıdır. Şirket, yeni ürün ve girişimleri finanse etmek için bu yazılım ürünlerinden elde edilen karlara bağlıdır.
Microsoft, 2001 yılında orijinal Xbox konsolunu yeniden başlatmaya hazırlanırken, şirket oyun geliştirme ve yüz binlerce konsolları. Kâr merkezleri, Microsoft'un bu yeni yatırıma para döktüğü için ayakta kalmasını sağladı. Risk ödendi ve Xbox o zamandan beri bir hit oldu, ancak Xbox flop olsa bile, kâr merkezleri Microsoft'un başarısız girişimde hayatta kalmasına izin verecekti.
Kar Merkezi Yöneticisinin Rolü
Bir kâr merkezinden sorumlu bir yönetici veya icracı, kâr merkezi olarak sınıflandırılmamış bir bölümü denetleyen birinden çok daha zor bir işle karşı karşıya kalabilir. Nedeni basit: tüm şirket onlara bağlı. Bir kâr merkezi yöneticisi hem ek gelir elde ederek satışları artırmak hem de gelirlerin yüzdesi olarak maliyetleri düşürmek zorunda kalacak. Bunun yapılmaması, diğer alanlardaki yöneticilere kıyasla tüm şirket üzerinde orantısız bir etkiye sahip olacaktır.
Maliyet Merkezleri ve Karşılaştırması Kâr Merkezleri
Bir maliyet merkezi yöneticisi ise, sadece bütçe dahilinde kalmak konusunda endişelenmelidir. Bir masraf yeri kâr merkezinin tersi olarak düşünülebilir. Bir şirketin genel başarısı için önemli olan bir departmandır, ancak gelir ve kar ölçülecek bir şey varsa, yalnızca aşamalı olarak ölçülebilir. Çoğu zaman, bir şirketin maliyet merkezi, açık kayıplarda kırmızı mürekkep çalıştırır. Ancak, maliyet merkezi operasyonları doğru yönetilirse çok daha zengin bir şirkete yol açacaktır.
Örnek olarak, büyük bir ilaç şirketinin araştırma bölümünü düşünün. Şirket, yıllarca tek bir hap satmadan milyarlarca dolar ilaç tedavisi geliştiriyor. Eğer bir atılım yaparlar ve yepyeni bir ilaç yaratırlarsa, o yıllar boyunca kırmızı mürekkep buna değecekti. Eğer yönetim masraf yerini kapatmaya karar verirse, şirket faaliyetlerinin önemli bir kısmını kaybederdi. Ancak, para dar ve yönetim maliyetlerden endişe duyduğunda, maliyet merkezleri genellikle kendilerini kesme bloğunda bulurlar.
Yatırım Merkezleri ve Karşılaştırması Kâr Merkezleri
Kâr merkezi ile yakından ilgili bir kavram, bir yatırım merkezidir. Bir kâr merkezi, bir bölümün kârlılığının ana şirkete olan genel katkısını ölçerken, bir yatırım merkezi sermayenin tüm kullanımlarını teorik olarak ölçer. gerekli getiri oranı. Yatırım merkezi yaklaşımı, dağıtılan sermaye getirisi ile ölçülen bir şirketin genel kârlılığının değerlendirilmesinde yararlıdır.
Bununla birlikte, yatırım merkezi ölçümleri, muhasebe kurallarını nasıl bükeceğini bilen yöneticiler tarafından manipüle edilebilir. Sadece değiştirerek amortisman Örneğin, yatırım yapılan sermayenin tahmini getirisini artırabilirler. Ayrıca, sayıları bildirmeden hemen önce engel oranını (kabul edilebilir minimum getiri oranı) daha kolay ulaşılabilir bir rakamla değiştirebilirler.
Kurucudan Kar Merkezi Eleştirisi
Pareto prensibi 1800'lerin sonlarından beri var olsa da, efsanevi yönetim danışmanı Peter Drucker 1940'larda "kar merkezi" terimini yarattı. Daha sonra kar merkezleri hakkındaki önceki yazılarından pişman oldu. Kâr merkezi zihniyetinin yöneticileri yanlış genel önceliklere odaklamaya yönlendirdiğini iddia etti.
Bunun yerine her şeyin bir maliyet merkezi olduğu konusunda ısrar etti. Bir bölümün mutlak kârına odaklanarak - kâr merkezi zihniyeti gibi - faktörler sermaye getirisi, fırsat maliyeti, kaynakların verimli kullanımı ve göreceli getiriler hissedar veya mal sahibinin aleyhine göz ardı edilir. Bu korkunç bir hata olabilir, çünkü eğer yöneticiler maliyetleri düşürmek için ödüllendirildiyse, gelecekte kârlı bir şekilde büyümek için işe yeterli yatırım yapmazlar. Bu nedenle, sonunda eski veya subpar ekipman, tesisler ve personel ile sonuçlanırsınız.
Yine de kâr merkezi yaklaşımının faydaları vardır. Doğru uygulandığında, mevcut nakit ihtiyacını gelecekte kazançlarını büyütme arzusuyla harmanlayarak bir yöneticiyi bir işletmenin uzun vadeli sağlığı için hesap verebilir hale getirir.
İçindesin! Üye olduğunuz için teşekkürler.
Bir hata oluştu. Lütfen tekrar deneyin.