Yazarlar düzinelerce entrika kitabı satın alır ve dünyanın gördüğü en entrikacı entrikayı yaratmak için ellerinden geleni yaparlar. Romanlarını aksiyon dolu kılıç dövüşleri, patlamalar, yumruk dövüşleri ve çığlık atan kibritlerle doldururlar. Dönüm noktaları, kıstırma noktaları ve görkemli doruk noktaları boldur.
Ama sorun şudur: Büyük romanların dünyasında, Konu ve Öykü çok farklı varlıklardır ve her büyük romanın her ikisine de ihtiyacı vardır.
Arsa, bir romanda meydana gelen tüm dış olayları ifade eder. Arsa, kılıç dövüşleri ve patlamalar gibi şeyleri kapsar. Aynı zamanda bir dizi sebep-sonuç olayı olarak anlatının mantıksal akışını da kapsar. (Konu, Tetikleyen Vakanızı bile kapsar – bilirsiniz, isteksiz kahramanınızı ilk etapta aksiyona fırlatan o çok önemli olay!) Komplo’yu romanınızın dışsal ve oldukça görsel bir parçası olarak düşünün.
Öykü ise, kahramanın romanın sonunda (genellikle) sonunda daha az kusurlu bir versiyonu haline gelmesi için yapması gereken içsel dönüşüme atıfta bulunur. Öykü, kahramanın karakter eğrisini takip eder ve bize onların A noktasından (belki bencil veya korkak) Z noktasına (belki bencil olmayan veya cesur) tam olarak nasıl geldiklerini gösterir. Hikaye büyük ölçüde içseldir ve kahramanın sürekli değişen dünyalarını anlamlandırmaya (ve uyum sağlamaya) çalışırken duygularını ve düşüncelerini takip eder. Ana karakterin, Komplo’daki olaylar tarafından yavaş yavaş dönüştürüldüğünü gördüğümüz yer burasıdır.
Plot’u kahramanınızın başına gelenler olarak ve Öykü’yü de kahramanınızın içinde olanlar olarak düşünün. Ve bazı olaylar onları (nihayet) değiştirilmiş bir kişi olarak Planınızın diğer tarafından çıkana kadar içsel şeytanları, korkuları, yanlış anlamaları ve önyargılarıyla boğuşmaya zorlar. (Ya da muhtemelen bir trajedide değişmez.) Bu olduğunda, Öykü biter!
İlginç bir Konusu olan ama derin bir Hikayesi olmayan romanlar, herhangi bir Hollywood aksiyon filmine rakip olabilecek, birbiriyle ilişkili dış olayların dramatik sekanslarıdır. Ama… bu aksiyon dolu olayların bir özeti yok gibi görünüyor ve okuyucunun kavrayabileceği duygusal bir süreklilik yok. Hikayesiz Arsa, okuyucular için ödüllendirici değildir. Aslında, nörolog Paul Zak, deneklerin bir anlatıya dikkat etmeleri ve ilgili karakterlere empati duymaları için hem olay örgüsü hem de hikayenin mevcut olması gerektiğini buldu.
Plot’unuzu Story ile doldurmanın yedi yolu.
1. Kahramanınız için net bir karakter yayı tasarlayın. Kahramanınız kusurlu bir insan çünkü baştan her şeyi çözmüş olsalardı tamamen sıkıcı olurdu. Hikayenizin onların kusurlarının hangi yönüne odaklanacağına karar verin. Bu onların temel karakter yayı olacak. İşte bazı yaygın (basit) yaylar, ancak karmaşıklık bakımından farklılık gösteren çok daha fazlası var.
- Bencilden bencilliğe
- Cesurca korkak
- güvenmemek güvenmek
- yalandan doğruya
- Kendine güveni olan özgüven eksikliği
- korkmaktan korkmak
2. Kahramanınızın karakter arkını anlamlı kılan ilgi çekici bir arka plan hikayesi oluşturun. Kahramanınız bencilse, bu kusuru destekleyen belirli ve somut bir arka plan hikayeniz olsun. Yarattığınız arka plan, anlatı boyunca baharat gibi serpilecek ve okuyucunun kahramanı anlamasına ve onlarla empati kurmaya başlamasına yardımcı olacak.
3. Bu karakteri romanın başından itibaren netleştirin. Açılış sahneleri ve bölümler, kahramanınızın kusurlarını göstermesi için mükemmel bir yerdir. Karakterleri korkak ya da cesursa, okuyucu romanın başlarında onların korkak davrandıklarını (ve bunun yaşamları ve mutlulukları üzerinde ne gibi bir etkisi olduğunu) görmelidir.
4. Hikayeyle bağlantılı olup olmadığını görmek için her bir olay örgüsünü (anlatı olayı) test edin. Romanınızdaki olaylar sadece gösterişli ve dramatik olmak için orada değil. Kahramanınıza çok özel bir şekilde değişmesi için baskı yapmalıdırlar. Özünde, kahramanınızın tasarladığınız karakter yayının yörüngesinde yürümesini sağlamak için arsa noktaları vardır. Bu nedenle, eğer kahramanınızın karakter yayı korkak ve cesursa, o zaman her bir olay örgüsü noktası bu fikirle ilgili olmalıdır.
Bazen bu olaylar onların daha az korkak, bazen de daha korkak olmalarına neden olacaktır. Karakter yayları, iki adım ileri ve bir adım geri gibi bir şeydir. Ancak, genel olarak, ileriye doğru bir ivme olmalı ve okuyucu bunu hissetmelidir.
5. Hikayeyle ilgisi olmayan olay örgüsünü budayın. Olay noktalarını kahramanınızın karakter yayına bağlamaya başladığınızda, romanınızdaki bazı olayların artık uymadığını fark edebilirsiniz. Bu, onların aslında anlatmaya çalıştığınız Hikayenin bir parçası olmadığı anlamına gelir. Burası, sevgililerinizi öldürme tavsiyesinin son derece kullanışlı olduğu yer. Eğer arsa noktaları Hikayeye hizmet etmiyorsa, gitmeleri gerekir.
6. İç değişimin yavaş ve ince olduğunu kontrol edin. Okuyucular Story’yi severler, ancak onunla kafalarına yenilmek istemezler. Onlara bir ders vermeye çalıştığınızı hissetmek istemiyorlar. Bunun yerine, üzerinde çalıştığınız sihir neredeyse görünmez olmalıdır. Kahramanınızın geçirdiği içsel değişim, Plot bağlamında anlam ifade edecek kadar ince ve yeterince yavaştır. Yani, kahraman bir gün değişmiş bir insan olarak uyanmamalı. Komplo’nun dış olayları gerçekten onlara değişmekten başka seçenek bırakmamalıdır.
7. Hikayenin sonunda kahramanınızın değiştiğini gösterin. Hikayenizin başlangıcı ve bitişi gece ve gündüz gibi olmalıdır. Açılış sahneleri ve bölümler kahramanın bir kusuru olduğunu gösteriyorsa, o zaman son, kusurun giderildiğini (veya en azından büyük ölçüde iyileştirildiğini) göstermelidir.
Konu ve Öykü, harika bir anlatının iki yarısıdır. Gösterişli bir Konu oluşturmak için harcadığınız kadar (veya daha fazla) dinamik bir Hikaye dokuyarak zaman harcayarak, okuyucular romanınızın zamanlarına ve enerjilerine değdiğini hissederek uzaklaşacaklar. Çalışmanızın sayfalarından insan deneyimiyle ilgili evrensel gerçeklerden bir parça toplamış olacaklar. (Ve en başta romanlara gelmemizin nedeni bu değil mi?)
Şimdi düşüncelerinizi duymak isterim! Arsanızın kalbindeki Öykü nedir? Buna nasıl karar verdin?
Dr. Heather Davis bir hikaye anlatıcısı, Author Accelerator Sertifikalı kitap koçu, metin editörü ve yazar platformu uzmanıdır. Tutkulu yazarların, hayalperest bir hayalperestten yayımlanmış bir yazara hayat değiştiren bir sıçrama yapmalarına yardım etmeyi seviyor. İnsan beyninin Öykü’yü nasıl yorumladığı ve arzuladığı konusunda tamamen büyülenmiş durumda. Heather kendini %100 çeşitliliği teşvik etmeye adamıştır ve öncelikle hikayeleri bu amaca katkıda bulunan yazarlarla çalışır. Heather ve yazarlarla nasıl çalıştığı hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz. burada.
Kaynak : https://www.janefriedman.com/the-vital-difference-between-plot-and-storyand-why-you-need-both/