Konya türkülerinde ezgi kadar güfte de önemli bir yer tutar. Güftelerde kişi adları, yer adları, sanatlar, meslekler, olaylar vs. yer alır. Ülke adı olarak yalnızca Cezayir ve Yemen yer alır bu türkülerde. Bugün üzerinde duracağımız Cazayir türküsü marş tarzında ezgilenmiş bir ağıttır.
Cezayir, Osmanlılar zamanında Türk topraklarına katılmış, uzun yıllar Osmanlı egemenliği altında kalmış bir ülkedir. Bu egemenlik 2. Mahmut devrine kadar sürmüş, ancak Fransızların hile ile bu toprakları 1830 yılında ele geçirmeleriyle Cezayir Fransızların olmuştur. Bu sırada büyük bir olasılıkla Cezayir'de askerliğini yapan Konyalı bir kişi [orada] çalınan bir marşın ezgisine güfte yazarak kendimize mal etmiştir. Merhum Saatçi Mazhar (Sakman) ile üstad Cenab Kendi de aynı görüşü paylaşmışlardır.
Ancak yaptığımız araştırmalar sırasında Cezayir türküsünün değişik güftelerine rastladık. Bu da zaman içerisinde türküyü icra eden sanatçıların türkü üzerine yaptıkları değişikliklerden ileri gelmiştir.
Cezayir türküsünün en eski [?] güfte varyantı kendi arşivimde bulunmaktadır. Cezayir türküsünün bende bulunan bu güftesi şimdiye kadar hiç bir yer de yayımlanmamıştır. Aşağıda sunduğumuz bu türkü 70 yıl önce derlenmiştir:
Cezayir'in çeşmesinin başında
Balık sureti yazılı hem taşında
Benim sevdiğim on üç - on dört yaşında
Güzelleri döğme donlu Cezayir
Mezarımın üstünde boz otlar bitsin
O gerdanın üstüne örenler çöksün
Çok değil bir defa sıtma da tutsun
Sıtmanı da ben bağlarım Cezayir