‘Sturmabteilung’ Fırtına Birlikleri: Hitler’in Gayri Resmi Haydutlar OrdusuToprak Ergin 29 Mart 2022
Kelimenin tam anlamıyla ‘Fırtına Birliği,’ SA, bir zamanlar İmparatorluk Almanya’sında bir grup uzman birlikti – Hitler onları siyasi muhaliflerini korkutmak için topluca bir araya getirene kadar.
Hitler, siyasi muhaliflerini korkutmak ve erken Nazi partisini korumak için Sturmabteilung olarak bilinen resmi olmayan bir haydutlar ordusu kurmak için işsiz ve emekli askerlerin yaşadığı hayal kırıklığını kullandı.
Gerçekten de Sturmabteilung’un gözdağı olmasaydı, Hitler’in iktidara yükselişi kesinlikle daha zor olurdu.
Oluşumu ve Birahane Darbesi
Almanya, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra küskünlük ve umutsuzlukla dolu bir ülkeydi. Ülke, Versailles Antlaşması’nın sakatlayıcı talepleri tarafından engellendi ve tüm savaş için tazminat ödemeye zorlandı. Ek olarak, ulusal bir gurur kaynağı olan ordu, bu muazzam kuvvetin bir daha ayağa kalkmamasını güvence altına almak üzere sadece 100.000 adamla sınırlanmıştı.
Rusya’daki devrimden ilham alan Komünistler ve İtalya’daki Mussolini’den ilham alan Faşistler olmak üzere en etkili iki grup ülke içindeki muhalefeti sömürmeye çalıştı. Weimar Cumhuriyeti günlerinde, bu gruplar arasındaki gerilimler genellikle sokaklarda şiddete dönüştü.
1921’de Adolf Hitler, sokaklarda savaşan bazı sağcı haydutları, kelimenin tam anlamıyla Fırtına Birliği anlamına gelen Sturmabteiling (SA) adlı bir paramiliter örgüt altında resmen örgütledi.
Bu paramiliter örgüt, İtalya’nın faşist “Kara Gömleklileri”ne benzer kahverengi üniformalar giydikleri için gayri resmi olarak “Kahverengi Gömlekliler” olarak bilinecekti. Bu fırtına birlikleri, esas olarak, artık ordu içinde yer almaları yasaklanan ve başlangıçta partilerine karşı çıkanlara karşı erken Nazi korumaları ve saldırganları olarak hareket eden hoşnutsuz eski askerlerden oluşuyordu.
Ancak Sturmabteilung, Almanya’daki Bavyera hükümetini devralmak için Münih Birahane Darbesi olarak bilinen bir komplo başarısız olduktan sonra geçici olarak dağılmaya zorlandı. Yetkililer daha sonra paramiliterleri çökerttiler ve 1923’te Hitler’i parmaklıklar ardına koydular. Ancak Büyük Buhran, kısa süre sonra fırtına birliklerine muazzam bir fırsat sağlayacaktı.
Ernst Röhm Fırtına Departmanını Kuruyor
Hala Versailles Antlaşması’nın talepleriyle zincirlenmiş olan Almanya’da, Buhran altındaki durum korkunçtu. Gittikçe daha fazla erkek işini kaybettikçe ve kendi ailelerini geçindirmek için mücadele ettikçe, bırakın aşırı tazminatları karşılamak bir yana, Hitler’in argümanları giderek daha anlamlı görünüyordu. Böylece Sturmabteilung, hayata küsmüş işsizler için bir cazibe haline geldi.
1931’de Hitler, SA’nın başına Ernst Röhm’ü atadı. Röhm, 1919’daki ilk günlerinden beri, Alman İşçi Partisi olarak ilk vücut bulduğu dönemde parti üyesi olan fanatik bir Nazi idi. Aynı zamanda Hitler’in en yakın kişisel arkadaşlarından biriydi ve iddiaya göre geleceğin diktatörünün sohbetlerinde resmi olmayan Almancada “du” kullanarak hitap ettiği ve karşılığında Hitler’e ilk adıyla hitap etmesine izin verilen birkaç kişiden biriydi.
Başarısız darbe girişiminden sadece on yıl sonra, 1933’te Röhm yönetiminde, üyelerinin sayısı yaklaşık iki milyondu. SA artık Almanya’nın daimi ordusunun yirmi katı büyüklüğündeydi ve ülkenin en yüksek seviyelerinde bile endişe yaratmaya başlamıştı.
Hitler, 1933’te Başkan Von Hindenberg tarafından, kısmen hükümetteki daha sağduyulu kişilerin kendisini ve destekçilerini daha iyi kontrol edebilecekleri umuduyla, şansölye olarak atandı – bunun açıkça ciddi bir yanlış hesaplama olduğu daha sonra ortaya çıkacaktı.
Bu arada, Röhm ve radikal SA liderleri için işler hala yeterince hızlı ilerlemiyordu ve Hitler’i tam kontrole doğru ilerlemeye zorladılar.
Von Hindenberg, diğer yerleşik muhafazakar politikacılar ve Alman Ordusu başkanları, SA’yı, Cumhuriyet’teki son derece kırılgan hukukun üstünlüğüne önemli bir tehdit oluşturan, vahşi bir grup hayduttan başka bir şey olarak görmediler.
1934’e gelindiğinde, bu liderler bıkmıştı ve ordu subayları Hitler’e bir ültimatom verdi: ya Sturmabteilung’u dize getirirdi ya da bir askeri darbe düzenleyip onu iktidardan tamamen uzaklaştırırlardı.
Uzun Bıçaklar Gecesi
Hitler, ordunun desteği olmadan ülke üzerindeki hakimiyetini asla tam olarak pekiştiremeyeceğini anlayacak kadar kurnazdı. Dahası, Hitler’in yönetimine daha fazla insan ayak uydurdukça, asıl işleri olan muhalifleri korkutmak gereksiz hale geldiğinden Sturmabteilung’un giderek yararsız hale geldiğini fark etti. Böylece en fanatik destekçilerine kendi çıkarları için acımasızca ihanet etmeye karar verdi.
Diğer yüksek rütbeli Nazi yetkilileri, parti içinde kendi konumlarını ilerletmek için Röhm’ü devirmeye çok hevesliydiler. Göring, Goebbels, Hess, Himmler ve Heydrich, Führer’i, Sturmabteilung’da komutası altındaki milyonlarca piyade tarafından desteklenen en yakın arkadaşının kendisine ihanet etmek ve iktidarı ele geçirmek için komplo kurduğuna ikna etmek için yorulmadan çalıştı.
Sonuç olarak, 30 Haziran 1934’te Hitler, SS olarak bilinen Nazi partisinin “siyasi askerlerine” Sturmabteilung’da bir “kanlı bir temizlik” yapmalarını emretti. “Uzun Bıçaklar Gecesi” olarak adlandırılacak olan dönemde, bir ziyafet için Bavyera’daki bir otelde toplanmış olan SA liderleri, bunun yerine Münih hapishanesindeki bir idam mangasına gönderildi.
Erkekler yataklarından çıkarıldı ve bazen eşleri ve aile üyeleriyle birlikte soğukkanlılıkla vuruldu. Hitler, gelecekte kendi pozisyonuna herhangi bir potansiyel tehdit oluşturabilecek herkesi ortadan kaldırmaya kararlıydı.
Röhm’e gelince, bir hapishane hücresine götürüldü ve tabancayla öldürüldü. Uzun Bıçaklar Gecesi’nin resmi ölü sayısı 85 kişi olarak listeleniyor, ancak bazı kaynaklara göre sayının 400’e kadar çıktığı tahmin ediliyor.
Boyutu küçülmüş olsa da Sturmabteilung Yahudilere karşı şiddet uygulamaya devam etti ve Kristallnacht veya Kırık Camlar Gecesi olarak bilinen olayda Yahudilere ait çok sayıda dükkanın yıkılmasından ve yaklaşık 100 Alman Yahudisinin ölümünden sorumluydu.
Takip eden yıl içinde Hindenberg öldü, Hitler’in Almanya üzerindeki kontrolü mutlak hale geldi ve dünya en yıkıcı savaşına doğru tam gaz ilerledi.
İlginizi çekebilecek diğer içerikler
- Uzun Bıçaklar Gecesi: Hitler’in Hakimiyetini Sağlamlaştırmak İçin Yüzlerce Müttefikini Öldürdüğü Üç Gün
- Hitler’i Öldürmek: Alman Führerini Devirmek İçin Düzenlenen Sayısız Suikast Girişimi
- Hermann Göring, Nazi Almanya’sındaki En Güçlü İkinci Adam