Tüm derin ve yankılanan keder, solmayan ağrı ve nefret... tek bir kötü gülümsemeyle, Ning Xi her şeyi aktarabildi.
Bu sefer herkes tamamen sessizdi.
Çekimin sonuna kadar kimse bu üzücü, güzel ruhu rahatsız etmekten korktuğundan bir ses çıkarmamak için yüksek sesle nefes almaya için bile cesaret edemedi.
Gözleri kıpkırmızı olan ve fark etmeden ağlayan birkaç kişi vardı.
Yönetmen Guo Qisheng filmin bittiğini söyleyene kadar kimse ağladığının farkında bile değildi ve uyarıyla birlikte kendilerine geldiler.
"Lanet olsun, izlerken ağladım!"
"Ben de, ben de! Kalbim ağırlaştı! Doktor Sun! Doktor Sun’ım gerçekten öldü!"
"Ning Xi’nin oyunculuğu. Çok. Harika! Şimdi fark ettim, bu yayınladıkları şeyler kovayı taşıran son damla oldu! Ve nihayet Guo Qisheng’in neden onu oynatmak istediğini anlıyorum!"
"Neden mi Ning Xi kadın başrol değil? Sonsuz ahlaklı ve erdemli Shangguang Yingrong ile kıyaslanırsa, Meng Changge karakteri daha derin!"
…
Soyunma odasında Ning Xi'nin etrafındaki acı ve cani aura makyajı silindikten sonra da gitmemişti, öğle yemeğini getiren Xiao Tao ona yaklaşmaya cesaret bile edemiyordu.
O sırada, Jiang Muye kapıyı açıp girdi. Bu duruma alışıktı ve konuştu, "Yemeği oraya bırakıp git, birazdan kendine gelir."
"Ah.” Anca o zaman Xiao Tao yemeği bırakıp telaşla çıktı, biraz korkmuştu. Ning Xi’nin şu anki görüntüsü zehirlenmiş gibi korkutucuydu.
Yaklaşık beş dakika sonra Ning Xi o halinden kurtuldu ve eski haline geri döndü.
Gerindi, boynunu kütletti ve şikayet etti. "Si****! Bu sefer çok kaptırdım kendimi, neredeyse geri dönemiyordum!”
Jiang Muye ona siyah bir yüzle baktı. "Memnun olamaz mısın? Senin oyunculuk seviyendeki insanların kendine gelmesi birkaç ayı buluyor. Bazıları deliriyor bile! Fakat senin kendine gelmen bir saati bulmuyor, başka ne istiyorsun? Bir canavarsın sen!"
Sahne boyunca “ölü” olduğu için, Ning Xi’nin nasıl iş çıkardığını görmemişti. Tekrarı izlediğinde, tamamıyla şok olmuştu!
Neredeyse Ning Xi'nin okyanus kadar derin ve sonsuza kadar sürecek olan sevgisini hissetmişti!
"Hm, Kardeş Zhizhi nerede? Kardeş Zhizhi'den beni değerlendirmesini istemedim!" Ning Xi paniklemişti.
Bunu söyler söylemez, Lin Zhizhi kapıyı açıp içeri girdi. Saatine bakıyordu ve aceleyle söyledi, "Ning Xi, öğleden sonra şirkete geri dönüyorum, tek başına iyi olur musun?"
"Ah? Demek gidiyorsun!" Ning Xi biraz hayal kırıklığına uğramıştı.
"Çünkü artık burada bana gerek yok," Ling Zhizhi belirsiz bir gülümsemeyle söyledi.
Sözlerini duymak, Ning Xi’yi kendine getirdi; bu kuşkusuz yeteneğini onayladığını ve Zhizhi’nin ona güvendiğini gösteriyordu!
"O zaman git sen git! Kendi başımın çaresine bakarım. Merak etme!"
"Mm, bir şey olursa ararsın beni."
"Tamam, seni geçireyim!"
…
Ning Xi, Ling Zhizhi’yi geçirip geri döndükten sonra Jiang Muye küçümseyerek baktı, "Müstehcen davranışlarına bak!"
Ning Xi küçümseyici tavrını geri takındı. “Kardeş Zhizhi ile aramın çok iyi olmasını kıskanıyorsun! Aslında, sana teşekkür etmem lazım. Senin gibi bir pislikle çalıştıktan sonra Kardeş Zhizhi bu itaatkar bebeği çok iyi neşelendiriyor."
Jiang Muye alayla gülümsedi, yüz ifadesi Ning Xi’nin çok basit ve saf olduğunu söylüyordu. "Kendini memnun etmeye devam et! İleride zor bir zaman geçireceksin! Sence o kadınla geçinmesi kolay mı? O zaman gelip de anneciğim diye sızlanırken, sakın uyarmadı deme!”