1880 ile 1920 arasında Amerika geleceğe odaklandı. Birçoğu için, toplumun ütopik, distopik veya kıyamet sonrası yeni bir dünya düzenine girmenin eşiğindeymiş gibi hissetti. Modernite çevrelerine yaklaşıyordu: Demiryolları ülkeyi kuşattı ve sınırı çözdü. Daha fazla kadın eğitim almak ve ev dışında çalışmak isterken, cinsiyet rolleri yeniden görüşülüyordu. Kırsal Güney eyaletlerinden büyük şehirlere Büyük Göç başladı ve ırkçı gerilimler kölelik sonrası kriz noktasına ulaştı. Düşünürler ve okuyucular, geleceğin neler getirebileceğiyle ilgili soruları ve endişeleri keşfetmek için kurguya yöneldi.
Dünyanın küçüldüğü gerçeği şaşkın spekülasyonların odak noktasıydı. Jack London, Ocak 1900'de “Gezegenin Küçültülmesi” nde şöyle yazdı: “Bu gezegenimiz nasıl bir oyun ilanına dönüştü! . . . Telgraf, uzay ve zamanı yok ediyor. Her sabah her bölüm, diğer her parçanın ne düşündüğünü, düşündüğünü veya yaptığını bilir. Bir Alman laboratuvarındaki keşif, 24 saat içinde San Francisco'da gösteriliyor. Çin'deki belirsiz bir misyonerin ya da Güney Denizlerinde bir viski kaçakçısının ölümü, sabah tostuyla servis ediliyor. ' Dahi ve vaiz Edward Everett Hale, Teksas'tan Gürcistan'a kadar insanların pnömatik tüp ile vurulabileceği bir gelecek hayal etti; bugün Elon Musk’ın Hyperloop'u olarak tanıyacağımız şey.
Kitap araştırması için son birkaç yılımı Yaldızlı Çağ'dan dergilere ve kurguya dalmış olarak geçirdim. Atom savaşını, denizaltıları ve daha pek çok şeyi tahmin eden büyük spekülatif kurgu ustalarının ötesinde — H. G. Wells ve Jules Verne - benimle birlikte kalan yazarlar, kurucu ağır sikletler, kanonik bir çocuk yazarı, bir Afrikalı-Amerikalı Baptist bakanı ve 1905 gibi erken bir tarihte Ladyland adında ütopik, bilime tapan bir yer yaratan Bengalli bir kadındı. Fikirleri kablosuz iletişim, güneş enerjisi, uçan makineler, artırılmış gerçeklik ve laboratuvarda yetiştirilen gıdalardan siyah bir başkanın toplumsal olarak radikal vizyonlarına, işyerinde yönetici olarak kadınlara ve hayvan hakları hareketine kadar uzanıyordu. O zamandan bu yana büyük spekülatif çalışmaların eksiksiz bir koleksiyonuna sahip olmaktan hâlâ uzak olsam da, bunlar - kronolojik sırayla sunuluyor - tuhaf içgörü işaretleri gibi parladığını bulduğum bazı çalışmalar, inandırıcılığı göz ardı eden ve sonuçlanan işler meşhur tilki kadar çılgın.
Geriye Dönük: 2000-1887 Edward Bellamy (1888) tarafından
Geriye Bakmak bugün belirsizliğe gömülmüş, heyecan verici bir çok satanlardandı, ancak bu makalenin sonraki bölümlerinde yer alan hikayelerin birçoğu ona doğrudan yanıtlar olarak düşünüldü. New York'un kuzeyindeki Oneida Kolonisi gibi tüm ütopik komünler bu yüzden kuruldu. Kitabın fikirlerini tartışmak ve hayata geçirmek için düzinelerce Bellamy Kulübü kuruldu. Sadece Tom amcanın kabini ve Ben-Hur yayınlandıktan hemen sonra sattı. Çalışan insanların 1870'lerde ve 80'lerde bir dizi durgunluktan yorulduğu, ardından kolektif eylemi şiddetle bastırmaya istekli dev tekeller biçimindeki bırakınız yapsınlar kapitalizmiyle sıkışıp kaldığı bir anda yayınlandı.
O zamanki küçük gazeteci Edward Bellamy, kahramanının memleketi Boston'u ve onun ötesindeki ulusu sosyalist bir cennete dönüştürmek için 113 yıllık bir uykudan uyandığını hayal etti. 45 yaşına kadar herkes çalışıyor, sonra devletten aynı rahat gelirle emekli oluyor. Elektrik ışığı, kredi kartları, haber bültenleri ve alışveriş merkezleri her yerde bulunur. Ticari reklamcılığın yerini güzel sanatlar aldı. Bu gelecekte, 'en iyisi büyük veya küçük olsun, elinden gelenin en iyisini yapan herkes eşit derecede hak ediyor.' Hepsi kulağa klasik bir Marksist ve son derece tatlı geliyor.
Bir Paralelin Ortaya Çıkarılması Alice Ilgenfritz Jones ve Ella Merchant (1893)
Iowa, Cedar Rapids'den iki kadın, Mars'ta geçen bu nefis alaycı romanda işbirliği yaptı. İsimsiz anlatıcı, bir adam, 'uçak' ile Mars'a seyahat eder (gerçek uçaklar on yıl daha kalkmaz). Sadece insan hayatını desteklemekle kalmayan, aynı zamanda kadınların erkeklerle eşit sosyal ve profesyonel ajansa sahip olduğu yemyeşil bir gezegen buluyor. Oy kullanıyorlar, iş dünyasında ve hükümette yönetici olarak çalışıyorlar, evlilik dışı ilişkileri var ve aksi halde erkeksi ziyaretçilerini son derece rahatsız edecek şekilde tasarlanmış görünüyorlar - onlardan birine aşık olsa bile. Ek olarak, Marslı kadınlar 'buharlaştırmak' için özel kulüplerde ve özel tren vagonlarında bir araya geliyorlar: sigara içmek yerine sinirleri yatıştırmak için tasarlanmış alkol ve kediotu kökü karışımını soluyorlar.
Uçağın ve elektronik sigaranın yanı sıra, hikaye Kükreyen Yirmili yıllarda hızlanacak ataerkil görüşlerin parçalanmasını öngörüyor. Anlatıcı, kadınlardan oluşan gizli bir sosyal kulübün şarap ve şarkılardan hoşlandığı şenlikli bir güne katılır ve ertesi sabah aşk ilgisi, kendine güvenen ve başarılı bir bankacı, evden çıkamayacak kadar akşamdan kalma olduğunu itiraf ettiğinde dehşete düşer. Her fırsatta, ziyaretçi Mars'taki hak yetkisi verilen kadın durumundan duyduğu rahatsızlığı, rehber bir gülümsemeyle şunu söyleyene kadar tekrar tekrar ifade eder: 'Kadınlara olan bağlılığınız ve şefkatli bağlılığınız ve genel olarak kadınlara karşı düşmanca tavrınız— ahlaki düzlemde — zihnime en tekil zıtlığı sunuyor! '
İktidarda hükümet Sutton E. Griggs (1899)
Baptist papaz Sutton Griggs, bu canlı romanı kendi kendine yayınladı ve değeri tanınana ve ünlü olana kadar kapı kapı sattı. Hükümet iktidarda kelimenin tam anlamıyla “bir imparatorluk içinde imparatorluk” - Amerika Birleşik Devletleri'nde siyah bir başkan tarafından yönetilen gizli bir ulus-devlete odaklanan alternatif bir gerçekliği kabul ediyor.
Düzgün bir Dickensçi kibirle başlar: Hikaye, aynı mükemmel okulda eğitim görmüş, ancak servet, eğitim ve ten rengiyle ayrılmış, baskıcı bir topluma asimile olmak veya bir devrimi gerçekleştirmek arasında seçim yapmaya zorlanan iki çocukluk arkadaşını anlatıyor. Açık tenli, karizmatik Bernard Belgrave büyüleyici bir hatiptir: “Sesi tatlı ve iyi modüle edilmişti ve hiçbir zaman çekiciliği başaramadı. İlerledikçe hayranlık her yüzünde açıkça tasvir edildi. Cilalı bir hatipin tüm güzelliğini taşımaya çalıştı ve dinleyicilerinin gözlerinden birden fazla kez yaş geldi. '
Bu arada koyu tenli Belton Piedmont, bir düşünür ve lider olarak daha da ikna edicidir; konuştuğunda, “bütün seyirci trans halindeymiş gibi görünüyordu. Sözleri kalplerini yaktı ve onları alkışlar içinde defalarca fırlattı. ' Bernard, Teksas eyaletini ele geçirmek için militan bir hareket başlatırken, Belton barış ve işbirliğini savunur ve bu süreçte hayatını tehlikeye atar. Kitap, ağırlıklı olarak beyaz sosyal kurumların tamamen ortadan kaldırılmasını tasavvur eden ilk kitaplardan biriydi.
'Dünyanın Sonunun Ucu İçinde' Robert Barr (1900) tarafından
İskoç-Kanadalı romancı Robert Barr bu hikayeyi McClure's 1900'de dergi, laboratuvarda yetiştirilen yiyecekleri ve rüzgardan üretilen elektriği tahmin ediyor. Zengin bir İngiliz aristokratının çırağı olan genç bir bilim adamının şoke edici bir açıklama ile bir ziyafette ayağa kalkmasıyla başlar: “Beyler, - Bu akşam önümüze serilen yemeği beğendiğinizi kabul ettiğinizi duyduğuma sevindim. Daha önce hiç daha iyi bir yemek yemediğimi itiraf ediyorum. . . Bu nedenle, tattığınız tüm yiyeceklerin ve tükettiğiniz tüm likörlerin laboratuvarımda benim tarafımdan hazırlandığını size duyurmak zorundayım. ' Bu dahice bir adımdır - çünkü bilim adamları, hazır bulunan zengin adamların icadına yatırım yapmasını istiyor. Birkaç yıl içinde - hikâye 1904'te geçmektedir ve zar zor geleceğe yansıtılmaktadır - tarım, bir hobi dışında var olmaktan çıktı.
Barr’ın dünyasında, laboratuarda yetiştirilen gıdanın ardındaki süreç, atmosferdeki nitrojenin tükenmesine neden olur. Aniden çok fazla oksijen oluyor; soluyan insanlar sevinçle çıldırır ve ateş kontrolsüz bir şekilde patlar ve yayılır. Oxford'daki bir grup kasvetli genç adam neler olduğunu anlar ve demirden bir eve girerek kıyametten sağ kurtulur. Hikayenin sonunda, Atlantik'i geçmeyi başardılar - yolculukta başka hiçbir canlıyla karşılaşmadılar - ve New York şehrinin erimiş, gömülü bir versiyonunun son karesine şaşırtıcı derecede benzeyen Maymunların gezegeni . İlk tespit ettikleri yaşam belirtisi, bir grup kadının da saklandığı ve hayatta kaldığı Vassar'da; iki grup, görünüşe göre mükemmel birleşik görüntüde dünyayı yeniden nüfuslandırıyor. Barr'ın anlatıcısı, '1904'ten önce burada yaşayan kıskanç, inatçı, kavgacı halkların yok edilmesi dışında dünyaya evrensel barış getirilip getirilemeyeceği şüphelidir' diye sonlandırıyor.
Sultana'nın Rüyası Yazan Rokeya Sakhawat Hossain (1905)
Sömürge Bengal'de Müslüman olarak yetiştirilen Rokeya Sakhawat Hossain, kapı kapı dolaşarak diğer Müslüman aileleri kadınların eğitimini engelleyen katı cürufu gevşetmeye ikna etmek için yorulmadan yazdı, ders verdi ve kampanya yürüttü. Sultana'nın Rüyası Anlatıcı, kadın ve bilimin hakim olduğu alternatif bir dünya olan Ladyland'a götürüldüğü koltukta uyuyakalmasıyla başlar. Kadın bilim adamları güneş enerjisini ele geçiriyor, zahmetsiz çiftçilik geliştiriyor, havayı sıcak hava balonuyla kontrol ediyor ve uçan arabalarla seyahat ediyor.
Bu icatlar geleceği, gününün diğer spekülatif hikayeleriyle hemen hemen aynı şekilde öngörüyor, ancak Hossain’in cinsiyet ve iktidar hakkındaki radikal yorumları okuyucuda kalan şeydir. Ladyland'ı ziyaret eden kişi, tecrit edilmiş ve ev işleriyle meşgul olan erkeklerin sınırlı yaşamlarına alıştıklarını görür. İsyan onları ilgilendirmiyor; esaretlerini kabul ederek ve kayayı kayayı indirerek, tamamen suç ortağı olurlar.
Anlatıcı ve Ladyland'daki arkadaşının evde dolaşırken belirttiği gibi, '[Şimdi onu bırakmalıyız; çünkü beyler onları mutfaktaki görevlerinden bu kadar uzun süre uzak tuttuğum için bana lanet ediyor olabilir. 'İkimiz de içten güldük.'
'Makine Duruyor' E.M. Forster (1909) tarafından
Arasında Manzaralı bir oda ve Howards End, E.M. Forster, burada gösterilen en ürkütücü, en doğru vizyonu yayınladı. Hikayede adı Makine olsa da, 1909'da bile İnternet'in köleleştirici nitelikleri hakkında çok fazla endişe olması biraz rahatlatıcı. Forster’ın kahramanı, etrafındaki herkes gibi bir yeraltı hücresinde yaşıyor ve eğitici eğlence ve tüketimden oluşan, aletler ve ekranların eğilimi olan, küratörlü bir yaşamı var. Forster'ın sözleriyle, “Bu günlerde çok az kişi seyahat etti, çünkü bilimin ilerlemesi sayesinde dünya her yerde aynıydı. . . Shrewsbury gibiyken Pekin'e gitmenin ne yararı vardı? Her şey Pekin gibi olacakken neden Shrewsbury'ye dönelim? Erkekler nadiren vücutlarını hareket ettirirdi; tüm huzursuzluk ruhta yoğunlaşmıştı. '
Ana karakterimiz, solgun, biçimsiz Vashti, büyük kalabalığa ders verir, akranlarıyla fikir alışverişinde bulunur, müzik dinler, basit ama rahat bir şekilde yaşar - ta ki oğlu kendi hücresinde, dünyayı görmek için rahatsız edici bir plan yapana kadar. Ona yalvarır, “Göremiyor musun. . . Makinede gerçekten yaşayan tek şey burada mı? Makineyi kendi isteğimizi yapmak için yarattık, ama şimdi istediğimizi yapmasını sağlayamayız. Bizi alan duygusundan ve dokunma hissinden yoksun bıraktı, her insan ilişkisini bulanıklaştırdı ve sevgiyi cinsel bir eyleme indirgedi, bedenlerimizi ve iradelerimizi felç etti ve şimdi bizi ona ibadet etmeye zorluyor. ' Ortadan kaybolmasından kısa bir süre sonra, Makine tuhaf davranmaya başlar.
*
Herkesi bunu okumaya ve bakmaya zorlamak dışında daha fazlasını söylemek zor. Nasıl bildi?
'Ben Cadı Olduğumda' Charlotte Perkins Gilman (1910) tarafından
On yıllar sonra Sarı Duvar Kağıdı, Gilman, daha iyi bir dünya versiyonunu savunmak için fanteziyi kullandı. Romanlarda Herland ve Dağı Hareket Ettirmek, feminist ütopyalarla karşılaşan erkek karakterleri takip etti (Gilman aynı zamanda öjeni savunucusuydu ve kurgusal manzaraları yalnızca seçilmiş birkaç kişi için gerçekten ütopikti). 'When I Was a Witch' ise başka bir şey: New York City'deki hayvanların durumuna odaklanan şakacı bir kısa hikaye. Gilman hayvanlara insancıl muameleye inanıyordu ve kimsenin et yemediği bir gelecek umuyordu. Hikayesi, bazı açılardan aptalca olsa da, bir atın kırbaçla vurulmasının ne kadar yaygın olduğunu ve daha küçük ölçekte, başıboş kedilerin, tutulmuş köpeklerin ve kafeslerdeki kuşların sayısını eve getiriyor. Anlatıcı, aniden insanlara kötü muameleye maruz kalan hayvanların acısını hissettirme gücü verildiğinde, 'Kaynayan bir öfke halindeydim' diyor. Şehrin acılı ahırları ve havlamaları sustu - kahramanımız onları insanlığa bir ders vermek için düşünebileceği en uygun yol olarak 'rahatça ölü' yaptı.
Son sayfada, cadı dikkatini kendisini en çok ilgilendiren hayvana çeviriyor: 'Kör, zincirlenmiş, eğitimsiz, koşu bandında' gördüğü kadınlar. Şeytan tarafından bahşedilen ve beyaz büyü için tasarlanmamış güçleri, harekete geçmeden hemen önce kurumaya çalışıyor.
Ana Anahtar Yazan L.Frank Baum (1901)
Bir yıl sonra Harika Oz Büyücüsü, Baum, gözün görebildiğinin ötesindeki gerçeklik katmanlarını ortaya çıkaran bu ikircikli teknoloji öyküsünü yayınladı. Genç kahraman Rob, sezgileriyle yönlendirilen, her boş anında elektriği kurcalayarak neyin peşinde olduğundan pek emin değil. Bir gün rastgele iki kabloya dokunduktan sonra, büyük bir parıltıya kapılır ve dünyayı değiştirme gücü olan bir dizi hediye veren Elektrik Demonu tarafından ziyaret edilir. İlk hediye bir kutu haptır: her biri bütün gün yetecek kadar besin içerir. Diğer armağanların yanı sıra, dünyanın her yerinden gelen haberlerin gerçek zamanlı olarak toplandığı bir 'olay kaydı' da vardır; artırılmış gerçeklik izleyicisi gibi, kullanıcının tanıştığı herkesin karakterini görmesini sağlayan bir dizi gözlük; ve bir Sınırsız İletişimci, Rob'un herhangi bir yerden herhangi biriyle iletişim kurmasını sağlayan 'basit bir cihaz'.
Sonunda Rob, Demon'un sunduğu her şeyi reddeder. 'Senden ve iğrenç icatlarından bıktım!' ağlar. Sakinleştikten sonra, ziyaretçisine 'Evine git ve uzan' diyor ve dünyanın mucizelerle dolu bir gelecekle başa çıkamayacağında ısrar ediyor. Henüz değil.