G.SARAY için Şampiyonlar Ligi'ne ‘‘tamam veya devam’’ maçıydı. Sarı kırmızılı ekibin üstünde stres büyüktü. Sturm Graz maçının çöküntüsü tüm takımda gözleniyordu. G.Saray'ın rakip defansa koşuyla adam kaybettirmeyen silik futbolunda Hagi'nin eksikliği ve önemi dün açık bir şekilde görüldü. Orta sahada Hagi kadar etkili Okan'ın ve kilit Suat'ın olmayışı maç öncesi G.Saray'ın diğer handikaplarıydı. Ama en büyük handikap, İtalya'da altı yıl teknik direktörlük yaptı denilen ama altı kez de kovulduğu unutulan Lucescu'nun varlığı idi.
G.Saray gibi bir takım, kaybederse Şampiyonlar Ligi'ne veda edeceği bir maçta tek forvetle ancak Lucescu yönetiminde oynayabilirdi. Lucescu, Sturm Graz maçının orta saha faciasının korkusu içerisinde bu alanı dün gece kalabalık tutmak istedi. Emre ve Ümit, Jardel'e partner olmak üzere boşa çıkan isimlerdi. G.Saray dün yine silik bir futbol oynadı. Kendi sahasına kapanan, beraberliğe oynayan Glasgow Rangers kalesinde gol fırsatını zor bulurken veya tesadüfi gollerle bulurken, 3-0'dan sonra açılan Glasgow Rangers karşısında kendi kalesinde sayısız gol tehlikesi yaşadı.
EMRE OYNAYINCA
Soyunma odasında ilk yarı sonunda ne oldu bilmiyorum. Ama G.Saray ikinci yarıya müthiş başladı. O geçen yıllardan bildiğimiz pres, o boş alana koşular, o ölümüne mücadele tam 20 dakika sürdü ve 20 dakikada skor 3-0'a geldi. Bülent Akın'ın golünde takipçilik, Hakan Ünsal'ın golünde şans, Jardel'in golünde ise kalecinin hatası vardı.
Emre'nin sakatlanıp çıkmasından sonra G.Saray yine durdu. Pres kayboldu, korku başladı. Maç 5 dakika daha sürseydi, berabere bitmesi bile işten değildi. Şans, son 15 dakika G.Saray'ın yanındaydı. Özetle, Avrupa Şampiyonu olan bir takımın kendi evinde korkarak oynadığı ve şansıyla kazandığı bir maçı izledik. Galibiyet, galibiyettir. G.Saray, Şampiyonlar Ligi'nde yoluna devam ediyor. Ama gelecek yine de aydınlık görünmüyor.