Kedilerde Fip Hastalığı Nedir
Kedilerde Fip Hastalığı, kedi koronavirüsü olarak bilinen bir virüs ile enfeksiyondan kaynaklanan Bir Hastalıktır. Peki Hadi Kedilerde Fip Hastalığı Nedir Konumuza Bir Göz Atalım
ve Kedilerde Fip Hastalığı bir kedi coronavirüsüdür bu, Coronavirüsler, farklı hayvanlarda sıklıkla üst solunum yollarını veya gastrointestinal sistemi enfekte eden yaygın bir virüs grubudur.
Farklı koronavirüs türleri, farklı hayvanlarda hastalığa neden olacak şekilde uyarlanmıştır. Örneğin İnsanlarda, koronavirüsler soğuk algınlığının sık görülen nedenlerinden biridir.
Fip Hastalığından Etkilenen bir kedide virüs tüm vücuda yayılır ve çok çeşitli belirtilere neden olabilir (karında sıvı birikmesiyle birlikte peritonit dahil, ancak diğer kedilerde göğüs boşluğunda sıvı birikebilir; diğerlerinde virüs beyni, gözleri, karaciğeri, böbrekleri veya başka yerleri etkileyen iltihaba neden olabilir).
Kedilerde Fip Hastalığı, özellikle çok sayıda kedinin bir arada tutulduğu kedilerde son derece yaygındır. Evdeki evcil kedilerin %25-40’ının Kedilerde fip hastalığı ile enfekte olduğu tahmin edilmektedir, ancak çok kedili evlerde veya kolonilerde tutulan kediler için enfeksiyon oranı yüzde 80-100’e çıkmaktadır.
Virüs esas olarak çoğaldığı bağırsak yolunu etkiler. Kedilerde fip hastalığı dışkıyla atılır ve ortamda kısa bir süre (birkaç gün veya birkaç hafta) hayatta kalabilir, ancak yaygın dezenfektanlar tarafından kolayca yok edilir.
Enfeksiyon, bir kedi virüsü yuttuğunda (örneğin, yalama yoluyla) ortaya çıkar. Virüs ve kedi arasındaki ilişki karmaşıktır – bazı kediler sürekli olarak Kedilerde fip hastalığı ile enfekte kalabilir ve tüm bu süre boyunca dışkılarına virüs bulaştırabilir; diğerleri enfekte olabilir, güçlü bir bağışıklık geliştirebilir ve gelecekteki enfeksiyonlardan korunabilir; ve diğerleri enfekte olabilir ve virüsü ortadan kaldırmayı başarabilir, ancak daha sonra tekrarlayan enfeksiyonlara yakalanabilir.
Çoğu durumda, Kedilerde fip hastalığı ile enfeksiyon, hafif enterit belirtilerine (hafif, kendi kendini sınırlayan ishal) neden olur veya bazen hiç belirti göstermez.
İshalin genç kedilerde görülme olasılığı daha yüksektir, ancak hafif olduğu ve kendi kendini sınırladığı için Kedilerde fip hastalığı enfeksiyonunun spesifik bir teşhisi neredeyse hiç yapılmaz.
Kedilerde fip hastalığı, FIP’ye nasıl neden olur?
Kedilerde fip hastalığı ile enfeksiyonlar genellikle bağırsak yolu ile sınırlıdır ve başka yerlerde çok sınırlı viral replikasyon vardır. Bu enfeksiyonlara neden olan Kedilerde fip hastalığı suşlarına kedi enterik koronavirüsü (veya FECV) adı verilir.
Enfeksiyon sırasında ve virüs bağırsakta çoğalırken, spontan mutasyonlara uğrar. Bu, virüsün farklı suşlarının gelişmesine yol açar ve bazen hastalığa neden olma potansiyelini önemli ölçüde değiştiren bir suş gelişebilir – bu viral suş, kedi enfeksiyöz peritonit virüsü (FIPV) olarak adlandırılır.
Kedilerde fip hastalığı‘nin FIPV suşları, FECV’den farklıdır, çünkü artık bağırsakta iyi bir şekilde çoğalmazlar, ancak tercihen bağışıklık sisteminin önemli hücrelerinden biri olan makrofajları enfekte ederler. Virüs vücuda yayılır ve eğer replikasyon iyi bir bağışıklık tepkisi içermiyorsa,
Çoğu durumda, Kedilerde fip hastalığı ile zaten enfekte olmuş bir kedinin içinde muhtemelen FIP üreten bir Kedilerde fip hastalığı suşunun ortaya çıktığı görülmektedir.
Birçok (hatta çoğu) FIP vakasında, virüsün FIP üreten suşları, FIP’li bir kedinin dışkısıyla dökülmez.
FIP üreten bir Kedilerde fip hastalığı suşu ortaya çıktığında, bir kedinin FIP geliştirip geliştirmeyeceği veya sağlıklı kalacağı, bağışıklık tepkisinin kalitesine bağlıdır.
Güçlü bir bağışıklık tepkisi (özellikle “hücre aracılı bağışıklık” olarak adlandırılan bağışıklık türü), kedinin enfeksiyonu kontrol etmesini ve belirtilerin gelişmesini önlemesini sağlayabilir.
FIP’in klinik belirtileri nelerdir?
Kedilerde Fip Hastalığı çok çeşitli klinik belirtilere neden olabilir ve ne yazık ki bunların hiçbiri FIP için benzersiz değildir – bu nedenle bir tanı yalnızca klinik belirtilere dayandırılamaz.
Kedilerde Fip Hastalığı‘nın erken belirtileri genellikle çok belirsizdir ve dalgalı bir ateş, uyuşukluk ve iştahsızlık yaygındır. Birkaç gün veya hafta (veya bazen aylarca) bir süre sonra genellikle diğer belirtiler gelişir.
Hastalığın iki ana formu ‘ıslak’ veya ‘efüzyonlu’ hastalık ve ‘kuru’ veya ‘etkisiz’ hastalık olarak bilinir. Birçok kedi aslında bu iki türün bir karışımına sahip olabilir:
‘Islak’ veya coşkulu FIP
Bu hastalık biçiminde, karın boşluğunda (karın şişkinliği ile sonuçlanan) ve/veya göğüs boşluğunda (nefes alma güçlükleriyle sonuçlanan) sıvı birikimi vardır. FIPV ile enfeksiyon kan damarlarının zarar görmesine ve iltihaplanmasına (“vaskülit” denir) neden olduğu için sıvı birikir ve bu da kandan karın veya göğüse sıvı sızmasına neden olur. Karın boşluğunda sıvı birikimi gelişen vakalar, bu hastalığın orijinal adı olan ‘peritonit’ karın boşluğunun iç zarında meydana gelen iltihaplanmadan sorumludur.
Efüzif FIP’de, biriken sıvı tipik olarak çok yüksek protein içeriğine sahiptir ve genellikle açık sarımsı renktedir. Bununla birlikte, diğer hastalıklar da (bazı karaciğer hastalıkları ve neoplaziler dahil) benzer bir sıvı birikimine neden olabilir.
‘Kuru’ veya akıcı olmayan FIP
Effüzif olmayan hastalıkta, FIPV enfeksiyonu, vücuttaki birçok farklı organ ve bölgede kan damarlarının çevresinde ağırlıklı olarak kronik (uzun süreli) inflamatuar lezyonların gelişmesine neden olur. Mevcut değişikliklerin türü genellikle “piogranülomatöz” iltihaplanma olarak bilinir.
Bu iltihaplanma, vakaların yaklaşık %30’unda gözleri ve vakaların yaklaşık %30’unda beyni etkiler, ancak karaciğer, böbrekler, akciğerler ve cilt dahil olmak üzere vücuttaki hemen hemen tüm dokuları da etkileyebilir. Bu nedenle, nörolojik hastalık (örneğin, titrek ve kararsız bir yürüyüş), gözlerde kanama ve karaciğer veya diğer iç organlarda lezyonlarla ortaya çıkabilecek diğer belirsiz hastalık belirtileri dahil olmak üzere çok çeşitli belirtiler gözlemlenebilir.
Çoğu FIP vakasında, klinik belirtiler bir kez başladıktan sonra, zamanla giderek kötüleşme eğilimindedir ve çoğu durumda (hepsi olmasa da) hastalık için zaman süreci hızlıdır, kedilerde genellikle ötenazinin gerekli olduğu noktaya kadar kötüleşir. günler veya haftalar meselesi. Effusive olmayan FIP vakalarının, kedinin viral replikasyonu sınırlamaya yardımcı olan kısmen etkili bir bağışıklık tepkisi geliştirdiği düşünülmektedir – bu, efüzyon gelişimini önleyebilir, ancak hastalık gelişimini durdurmak için yeterli değildir.
Bazı kedilerde, hem akıntılı hem de akıntısız hastalığın bir kombinasyonu olan belirtiler gelişebilir.
FIP’den en çok hangi kediler etkilenir?
FIP her yaştaki kedilerde görülebilmesine rağmen en sık genç kedilerde görülür. Teşhis edilen vakaların yaklaşık %80’i 2 yaşından küçük kedilerde, çoğu vaka ise 4-12 aylık yavru kedilerde görülüyor. FIP, Kedilerde fip hastalığı enfeksiyonlarının kolayca yayıldığı bir ortam olduğundan, gruplar veya koloniler halinde (özellikle üreyen evlerde) tutulan kedilerde daha yaygındır. Kalabalık bir ortam, kedinin bağışıklık tepkisini tehlikeye attığından, hastalık gelişiminde bir faktör olabilen strese de katkıda bulunabilir. Her ne kadar karmaşık olsa da genetiğin hastalığa yatkınlıkta rol oynayabileceğine dair kanıtlar vardır.
FIP nasıl teşhis edilebilir?
FIP tanısına özgü klinik belirtiler ve tanıyı doğrulamak için basit bir kan testi olmadığı için FIP başa çıkılması çok zor bir hastalıktır. FIP şu durumlarda daha olası kabul edilebilir:
- Kediler FIP ile uyumlu klinik belirtiler gösteriyor
- Kediler daha yüksek risk kategorisindedir (örneğin daha genç kediler, koloni kedileri vb.)
- Rutin kan testlerinde tipik değişiklikler görülür – bunlar şunları içerebilir:
- Lenfopeni (düşük sayıda lenfosit, bir tür beyaz kan hücresi)
- Nötrofili (artmış sayıda nötrofil, bir tür beyaz kan hücresi)
- Anemi
- Yüksek globulin konsantrasyonları (kandaki ana protein gruplarından biri)
- Yüksek karaciğer enzimleri (örneğin, ALT, ALP)
- Yüksek bilirubin (ve diş etlerinde ve gözlerde sarılık veya sararma)
Bu kan değişikliklerinin hiçbiri FIP’ye özgü değildir, diğer hastalıklarda da ortaya çıkar, ancak uygun belirtilerle birlikte birden fazla değişiklik görülürse, FIP tanısı daha olası hale gelir. Bu anormalliklerin çoğu, hastalığın erken evrelerinde mevcut olmayabilir, ancak hastalık ilerledikçe belirgin hale gelebilir. Bu nedenle normal sonuç veren bazı testlerin daha sonra tekrarlanması gerekebilir.
Karın veya göğüs boşluğunda bir efüzyon varsa, sıvıdan bir numune almak ve hücre ve protein içeriğini analiz etmek son derece yardımcı olabilir. FIP ile sıvı değişmez bir şekilde yüksek protein içeriğine (35 g/l’den fazla) sahiptir ve proteinlerin en az %50’si globulinlerdir. Bu test çok yardımcı olduğundan ve diğer birkaç hastalık bu tür sıvı birikimine neden olduğundan, FIP’den şüphelenildiğinde, veteriner genellikle röntgen çeker veya sıvı olup olmadığını görmek için bir ultrason muayenesi yapar, böylece bir numune alınabilir. analiz.
Bazen yardımcı olabilecek diğer testler şunları içerir:
- Kandaki proteinlerin daha fazla analizi (örneğin, globulin alt tiplerine bakmak veya protein asit-1-alfa glikoproteini [AGP] ölçmek)
- Nörolojik bulguların olduğu durumlarda beyin omurilik sıvısı örneğinin (beyni ve omuriliği çevreleyen sıvı) değerlendirilmesi
Bir kan örneğinde virüse karşı antikor varlığının araştırılması (koronavirüs serolojisi) çok sınırlı bir değere sahiptir – Kedilerde fip hastalığı’ye karşı antikorlar, bir kediyi enfekte eden virüsün türünden bağımsız olarak gelişir ve antikor testi, virüsün farklı suşları arasında ayrım yapamaz. Bu nedenle, çok sayıda mükemmel sağlıklı kedi bu testte pozitiftir.
FIP teşhisinin doğrulanması
FIP tanısını doğrulamak için en iyi test, etkilenen dokulardan biyopsi (genellikle cerrahi bir operasyonla yapılır) almaktır. Tipik FIP tipi inflamasyon genellikle görülür ve bu oldukça düşündürücüdür, ancak tanı, virüsün kendisinin hasarlı dokular içinde varlığını gösterecek olan ‘immünohistokimya’ adı verilen bir teknik kullanılarak doğrulanabilir.
FIP ile ne yazık ki, bir kedi ameliyat için çok hasta olabilir ve bu nedenle çoğu durumda kesin tanı ancak ölüm sonrası muayenede yapılabilir (yukarıdaki gibi immünohistokimya kullanılarak).
Virüsün kendisi de PCR (polimeraz zincir reaksiyonu, virüsün varlığını gösteren moleküler bir teknik) kullanılarak tespit edilebilir. Bu yararlı olabilir – örneğin göğüste veya karında tipik FIP özelliklerine sahip sıvı varsa (yukarıya bakın) ve sıvı aynı zamanda koronavirüs için PCR pozitifse, bu FIP’nin altta yatan neden olduğunu kuvvetle düşündürür. Bununla birlikte, PCR farklı koronavirüs türlerini (FIP üreten suşlar enterit üreten suşlardan) ayırt edemediğinden bu test kesin değildir.
FIP tedavisi
FIP tedavisi zor bir hastalık olmaya devam etmektedir. Ancak, bir zamanlar ölümcül olan bu durumun yönetiminde son zamanlarda önemli gelişmeler olmuştur. Davis, California Üniversitesi’nden Profesör Niels Pedersen tarafından yapılan son araştırmalar, insanlarda ortaya çıkan bazı virüslere karşı kullanılan GS-5734 ve GS-441524 gibi bazı yeni anti-viral ilaçların etkili olabileceğini göstermiştir. Ek olarak, GS-441524’ün bir ön ilacı olan remdesivir, İngiltere ve Avustralya’da yasal olarak kullanılabilir hale geldi. İlaç, SARS-CoV-2 (COVID-19) dahil olmak üzere insan viral enfeksiyonlarını tedavi etmek için kullanılmıştır. İlk deneyim %80-95 yanıt oranlarıyla olumluydu ve bu nedenle iyimser olmak için nedenimiz var. Tedavi pahalı olmaya devam ediyor ve uzun bir tedavi süreci gerektiriyor, bu nedenle veteriner hekimler taahhüt ve ilgili maliyet artı nüks potansiyeli konusunda dikkatli olmalıdır. Önümüzdeki birkaç yıl içinde FIP tedavisi hakkında daha fazla bilgi edinmek için sabırsızlanıyoruz. Karaborsa ürünleri hala mevcuttur, ancak içeriği ve güvenliği bilinmemektedir, bu nedenle kedilerde FIP tedavisi için yasal ilaçlar seçilmelidir.
FIP’in önlenmesi
FIP’ye karşı korunmaya yardımcı olmak için bazı ülkelerde ticari bir aşı mevcuttur. Bununla birlikte, bu aşı (bir miktar etkinlik göstermekle birlikte) yalnızca 16 haftalıktan büyük yavru kedilere verilebilir. Böyle bir aşıyı kullanmanın başlıca endikasyonu, özellikle FIP geçmişi olan üreyen hanelerde olacaktır, ancak bir yavru kedi aşılanabildiğinde (16. haftada) neredeyse değişmez bir şekilde Kedilerde fip hastalığı enfeksiyonuna zaten maruz kalmış olacaktır ve bu nedenle aşı muhtemelen değeri azdır veya hiç yoktur.
Damızlık hanelerde riski azaltmak
FIP en az evcil hayvanlarda görülür. Nispeten az sayıda kediye sahip bir kaynaktan kedi temin ederek ve kedileri küçük istikrarlı gruplarda (bir evde beşten az kedi) tutarak risk en aza indirilebilir.
Yetiştirme çiftliklerinde, virüs çok yaygın olduğu için koronavirüs enfeksiyonlarını yok etmek son derece zordur ve çoğu durumda buna teşebbüs etmek uygun değildir. Daha pratik bir yaklaşım, FIP’in meydana gelme riskini azaltmak için önlemler kullanmaktır, ancak bunun bazı durumlarda, en iyi işletilen kedi evlerinde bile olabileceğini kabul etmek. FIP riskini en aza indirmek için iyi uygulamalar şunları içerir:
- Büyük kedi gruplarını beslemekten ve aynı anda birden fazla yavru kedi beslemekten kaçının.
- Kedileri küçük izole gruplar halinde tutun (ideal olarak her grupta en fazla dört kedi – bu, endemik Kedilerde fip hastalığı enfeksiyonu riskini azaltır)
- Her iki kedi için, temizlenmesi ve dezenfekte edilmesi kolay alanlara yerleştirilmiş en az bir çöp kutusuna sahip olun.
- Çöp kutularını yiyecek ve su kaplarından uzak tutun ve düzenli olarak temizleyin/dezenfekte edin (en az günlük)
- Tüm kediler için stresten kaçının ve iyi hijyen ve koruyucu sağlık bakımı sağlayın
FIP nerede olursa olsun, bir grup üreyen kedi için bir sorundur:
- Kedilerde fip hastalığı yayma olasılığı daha düşük olacağından, tercihen yaşlı kedilerden üremeyi düşünün.
- Yavru kedilere Kedilerde fip hastalığı yayılma riskini azaltmanın bir yolu olarak, yavru kedileri doğurmadan hemen önce izole etmeyi ve yavru kediler yuvalanana kadar kraliçeyi ve yavru kedileri diğer tüm kedilerden ayrı tutmayı düşünün.
- Kedilerde fip hastalığı enfeksiyonunu ya da hastalığa genetik yatkınlığı geçebilecekleri için FIP geliştiren yavru kedi yavrularını tekrar tekrar üreten herhangi bir kraliçe veya erkek kediden üremeyi durdurun
- Yönetim ve hijyen politikalarını dikkatlice gözden geçirin
- Bir FIP salgını ile karşı karşıya kalırsanız, birkaç ay boyunca tüm üremeyi durdurun
Kurtarma ve yeniden yerleştirme tesislerinde riski azaltmak
İyi hijyen ve aşırı kalabalıktan kaçınmak, FIP riskini en aza indirmek için temel stratejilerdir. Kediler ideal olarak tek tek barındırılmalı veya bu mümkün değilse küçük ahır grupları halinde tutulmalıdır. Çöp kutuları ve temizlik/dezenfeksiyon, üreme hanelerinde olduğu gibi yönetilmelidir.