Sibel çok üzdün beni. Kalakaldım. Mal gibi kaldım resmen ya. Mesajların çoğu kısmını okudum, ne kadar insancıl biri olduğunu hissettim. Haykırışlarını gördüm, seni gördüm, hohoho videonu da gördüm.
Seninle yeni tanıştım, tanıştığımızda gitmiştin. Tek taraflı bir arkadaşlık bıraktın bana. Biliyorum sen alışkınsın tek taraflı arkadaşlıklara. Biraz da ben alışayım o zaman.
Açık açık yazmışsın intihar edeceğini. Hiç şov yapmadan kendi kendine gitmişsin. Çantanı bulmuşlar eski İstanbul sahilinde. Denize mi bıraktın kendini? Yeni yılı beklemişsin ümitliymişsin demek ki, zaten genç bir üniversite öğrencisi öyle olmalı değil mi?
Sana bir şey diyeyim eğer bunu yapmasaydın ilerde çok iyi bir yazar olacaktın. Büyük organizasyonlarda liderlik yapacaktın. Uluslararası konumda olan dünyanın önemli insanlarından biri olacaktın. Tam da senin gibi uçlarda yaşayanlar ulaşır bu konuma çünkü.
"Ari'ye ulaşmaya çalıştım olmadı bu son denememdi" yazmışsın işte o son denemen olmasaydı keşke. Keşke olmayaydı da ben de bunu sana yazmayaydım. Keşke senin sınıf arkadaşın olabilseydim ve sana ulaşabilseydim bundan önce, vodka içmeye yetişebilseydim Sultanahmet'e.
Umarım orada bir sürü bira içip ari ve sen sohbet ediyorsunuzdur, umarım yemekhane kartın hiç bitmiyordur. umarım gözlerine mavzer diyenlerin vardır. Umarım seni çok sevecek birileri olduğunu artık biliyorsundur. Görüşürüz Sibel.
Tüm tweet'lerin silinmiş. Ben de buraya koyuyorum.