İlk başta Vandalieu, Manası ile yarattığı sıvı metaller olan Ölüm Demiri ve Koyu Bakır’ı nasıl kullanması gerektiğini bilmiyordu. Ancak bir kez ısıtıldığında, işlenmesinin beklenmedik bir şekilde kolay olduğu ortaya çıktı.
“Bu sadece hayal edilebilecek bir metal!” Datara ağladı.
Ölüm Demiri ve Kara Bakır’ın ağırlıkları, yaratıldıkları demir ve bakırla aynıydı, ancak sıvı oldukları için kalıplara dökülerek kolayca şekillendirilebiliyorlardı.
Isındıkça sertleştiler. Demir ve bakırın ilgili erime sıcaklıklarında, Ölüm Demiri ve Koyu Bakır, oda sıcaklığında katı demir ve bakıra benzeyen katılara dönüştü.
Elbette soğuyunca sıvı hallerine geri döndüler ama bu katı haldeyken çekiçle vurulup dövülürse soğuduktan sonra da katı halde kalıyorlardı.
Datara, Death Iron ve Dark Copper’ı kalıplara döktü, onları kolayca manipüle edilebilecek katılar haline geldikleri bir sıcaklığa kadar ısıttı ve ardından onları dövmek için çekicini kullandı. Bunu yaptıktan sonra sıcaklıkları düştükten sonra bile sıvı hallerine geri dönmediler.
Ölüm Demirinden yapılan kılıçlar ve mızraklar çelikten yapılanlara göre daha sert, sert ve keskindi. Ancak bıçakları yontulduğunda bile, kırık parçalar geri kazanıldığı sürece, tekrar sıvıya dönüştüler ve orijinal şeklini geri kazanmak için tekrar bıçağa kaynaştılar.
Öte yandan, Dark Copper zırh için kullanılmaya daha uygundu; darbeleri iyi emdi, kesmelere ve Mana’ya da direndi. Ve Death Iron gibi, eğer hasar görürse, kırılan parçalar tekrar sıvıya dönüşüyor ve tekrar zırhla kaynaşıyordu.
Ayrıca, belki de ölüm özellikli Mana tarafından dönüştürülmüş metaller olduklarından, her iki metal de ölüm özellikli büyülerle büyülenmelerini kolaylaştıran özelliklere sahipti. Healing Negation ve Deadly Poison ile büyülenmiş kılıçlar veya Enerji Absorpsiyon ile büyülenmiş kalkanlar yaratmak basitti.
“Nedense, görünüşe göre sadece Kutsal Oğul, biz Hortlaklar ve Hortlaklar onu taklit edebiliriz, ama bu onun cazibesinin bir parçası!” dedi Datara.
Belki Ölüm Demiri ve Kara Bakır, Ölüm Niteliği Büyüsünden etkilenmiştir; yalnızca Vandalieu onu öğeler oluşturmak için kullanabildi. Bununla birlikte, tamamlanmış ürünleri herkes kullanabilir.
Ama artık Datara’ya, Nineland’daki yeraltı mezarlığında mahsur kalan Datara’ya ve Hayaletlere yardım eden diğer Ölümsüz Titanlar vardı, bu yüzden bu bir problem değildi.
Bu arada, Vandalieu tamamlanmış ürünleri başka bir şeye dönüştürmek için tekrar sıvı metale dönüştürmek isterse, onları ısıtır, ardından ısı enerjisini çıkarmak için Isı Sülüğü kullanır ve ekipman soğuduktan sonra sıvı forma dönerdi.
Datara, mükemmel sıcaklıklara kadar ısıtılan Death Iron ve Dark Copper’ı kalıplara dökerek ve bunları sertleştirmek için birkaç kez döverek madeni para yaratmayı başardı.
Ve böylece bin Luna Dark Copper madeni para ve yüz Luna Death Iron madeni para yaratıldı.
“Bu kadar küçük olmaları normal mi?” diye merak etti Vandalieu, Luna sikkelerinden birini parmak uçlarının arasında tutarak. Japon bir yenlik madeni paralar kadar büyük oldukları gerçeğinden endişe ediyor gibiydi.
Chezare kendinden emin bir şekilde, “Yapacaklarından eminim,” dedi.
“Ama aslen bakır ve demirdi, biliyor musun?” Vandalieu söyledi.
“Haklısın… Gelecekte diğer uluslarla ticarete başladığımızda bunları yüz Amid altınla takas edebileceğimizden pek emin değilim,” dedi Tarea. “Sonuçta bu metal aslen bakırdı.”
“Gerçekten bakır,” dedi Sam.
Zadiris, “Ama altından veya gümüşten daha sert ve güzeller” dedi. “Ben şahsen bunları tercih ederim.”
Basdia, “Altın ve gümüşün aksine, bu madeni paralar tehlike anında zırh yapmak için birleştirilebilir” dedi. “Bence bu metal de daha iyi.”
Vigaro, “Ben de sert metalleri tercih ederim,” diye ekledi.
Metaller aslen demir ve bakırdan yapıldığı için Vandalieu, Tarea ve Sam, madeni paraların gelecekte altın ve gümüş paralarla değiştirilip değiştirilemeyeceği konusunda endişeliydi.
Öte yandan, Ghoul’lar parasal ekonomiler konusunda cahildiler ve metallere kıt oldukları için değil, silah ve zırha dönüştürüldüklerinde sahip oldukları mülkler için değer veriyorlardı.
Ve sonra, diğer iki grubun da hatalı olduğunu bilen, alaycı bir şekilde gülümseyen üçüncü bir grup insan vardı.
“Bu büyüklükteki madeni paraların Amid ve Baum altın paralarıyla eşit değerde kabul edilip edilmediğini bilmiyorum ama…” Rita söze başladı.
Saria, “İnsanların ticareti memnuniyetle yapacaklarını düşünüyorum” dedi.
Prenses Levia, “Majesteleri, sadece tüccarlar değil, aynı zamanda soylular ve kraliyet ailesi de dağlarca altın üretir… hayır, bu Ölüm Demiri ve Kara Bakır madeni paraları elde etmek için dağlarca platin para üretir,” dedi Prenses Levia.
Nedense bu üçü, Ölüm Demiri ve Kara Bakır sikkelerinin çok değerli olacağını düşünüyor gibiydi.
Vandalieu-sama, katılıyorum. Ne de olsa bunlar, dünyada sizden başka kimsenin yaratamayacağı büyülü metaller. Sadece Büyücüler Loncası değil, her ulus bunu isteyecek,” dedi Eleanora.
Gerçekten de Ölüm Demiri ve Kara Bakır’ın değeri belirsizdi ama kesinlikle yüksek olacaktı. Eleanora’nın dediği gibi, bunlar Vandalieu tarafından muhtemelen dünya tarihinde ilk kez yaratılmış metallerdi!
Temel malzemeleri, altın ve gümüşten çok daha az değerli olan bakır ve demir olsa bile, onları yaratabilecek tek kişi Vandalieu idi. Bu yüzden kıymeti anlaşılmazdı. Altın veya gümüş olarak ne kadar değerli olduklarına kimse karar veremedi.
“Anlıyorum,” dedi Vandalieu. “Öyleyse, sanırım bu boyutlar şimdilik iyi… ama gelecekte ticarete başlamadan önce, nasıl para bozduracağımızı düşünmemiz gerekiyor.”
Gelecekte, yabancı ülkelerle ticaret yapmak, Death Iron ve Dark Copper paralarının son derece hızlı bir şekilde tükenmesiyle sonuçlanacaktı. Yine de onlara ikinci kez bakılmama ihtimali de vardı.
Ve böylece Luna para biriminin dolaşımı başladı ve şimdilik işler yolunda gidiyordu.
“Bu on Ay ve bu da elli Ay, ha… Ah, Ölüm Demiri madeni paraları güneşe tuttuğunuzda gökkuşağı gibi parlıyor.”
“Koyu Bakır paraların mor rengi de güzel, değil mi? Acaba daha fazla toplamalı mıyım?”
“Bufuh~ Ölüm Demiri madeni paralarından bir kolye yapacağım.”
Parasal bir ekonomiye alışık olmayan Hortlaklar ve Orkuslar, madeni paraların kullanışlılığından çok görünen güzelliğiyle ilgileniyor gibiydi.
“Para almak ve hatta bize iş sağlamak gerçekten minnettar olduğumuz bir şey… Teşekkürler, teşekkürler.”
“Madende ölmediğim için gerçekten çok mutluyum.”
“Emeklerimiz bundan sonra kazancımız olacak… Ama artık madenci olmak istemiyorum. Gidip çiftçi olacağım herhalde.”
“Çiftliklerde sana bir nedenden dolayı şarkı söylemeyi ve dans etmeyi de öğretiyorlar. Ben sağırım, biliyorsun.”
“Sanırım tofu fabrikasına gideceğim.”
“Ben dikiş dikebilirim, bu yüzden sanırım terzi olacağım.”
“Bir iş kuracağım. Sauron Dükalığı’nda balık sattığım günlerin anılarını hatırlatıyor.”
Gopher ve diğer eski mültecilerin yanı sıra İlk Yetiştirme Köyü’nden gelenler gibi kölelerin işlettiği madende çalıştırılanlar, parasal ekonomiye sahip toplumlarda yaşama konusunda biraz deneyime sahipti, bu yüzden Lunas’ı sorunsuz bir şekilde kabul ettiler. .
Bu kavga etmeyen, yaratma odaklı insanlar Talosheim’da çok değerliydi. Şimdiye kadar, eskiden zanaatkâr olan Ghoul’lardan ve Ölümsüzlerden yalnızca birkaçı Talosheim’ın çiftçilik, balıkçılık ve diğer endüstrileriyle uğraşmıştı.
Bir madende eski köleler olan Gopher ve diğerleri, Madencilik becerisine sahipti; Artık özgür olduklarına göre, çok azının iki yüz yıldır yapmak zorunda kaldıkları işi yapmaya devam etmek istemesi doğaldı… ve Talosheim’daki madencilerin nasıl savaşılacağını bilmeleri gerekiyordu. Bu nedenle Talosheim’ın yeni kurulan fabrikalarında veya çiftliklerde istihdam edilecek gibi görünüyordu.
Aynı şey İlk Ekim Köyü’nden olanlar için de geçerliydi, ancak daha önce deri işçiliği, terzilik ve tüccar olarak çalışıyorlardı; önceki işlerine benzer bir iş bulmak istiyor gibiydiler.
Monster Plants ile robotlar veya çiftlikler üretmek yerine Golemlerin olduğu Golem fabrikalarında onlar için iş olup olmadığı şüpheliydi, ancak pek çok başka iş vardı.
Vandalieu’nun Golemlere geniş Mana havuzunun bir kısmını sağlaması gerekiyordu ve onlar durmadan çalışacaklardı. Ama sonunda onlar sadece Golem’di.
Kendilerine sağlanan hareketleri ve protokolleri doğru bir şekilde tekrarlayacaklardı, ancak uygulamaları sınırlıydı. En önemlisi, mineral bünyelerine zarar vermeyecek kadar düşük olan sıcaklık farklılıklarını algılama yetenekleri ve ürünün mevcut durumunu belirleme yetenekleri çok zayıftı. Ayrıca, hassas işler yapmaya uygun değillerdi.
Bu kusurlar insanlar tarafından telafi edilecek ve sonunda Vandalieu’nun Dünya’daki fabrikalarda üretilebilecek ürünleri üretmeye yaklaşmasına izin verecekti.
Bir usta tarafından yapılan tofunun tadının, tamamen makineler tarafından üretilen tofudan daha lezzetli olmasının ardındaki aynı kavramdı.
“Ne de olsa insanlara ihtiyaç var,” dedi Vandalieu, Hartner Dükalığı’nı ziyaret ettiği için içtenlikle memnundu.
Bu arada, bir vergi sistemi de uygulanmıştı. Gelir vergileri getirildi.
“Majesteleri, bu talimatlarla ciddi olamazsınız!” Chezare itiraz etti.
Lambda’da, maceracılar ve paralı askerler gibi olanların aksine, her normal vatandaştan kelle vergisi olarak belirli bir miktar vergi alınırdı. Bu, tarlalardaki hasatlarının %40-50’si ve işlerinden elde ettikleri kazançların vergisini içerecektir.
Yeni Talosheim’da bu kelle vergisi kaldırılmış ve herkesin kazancından bir gelir vergisi alınmıştı. Bu sistemle az kazananlar bile teorik olarak vergi ödeyebiliyordu.
Elbette bu, geliri çok düşük olanların vergi ödemekten muaf tutulduğu bir kuralı ve yıllık geliri daha yüksek olanların gelirlerinin daha yüksek oranlarda vergilendirildiği bir sistemi içeriyordu.
Asgari vergi %5 ve en çok kazananlar için azami vergi %20 idi.
“Majesteleri, lütfen tekrar düşünün!” Chezare, Vandalieu’yu teşvik etti. “Bu vergi sistemi normalde Maceracılar Loncası ve Ticaret Loncası tüccarları için kullanılan bir sistemdir. Bunu her bireye uygulamak için, her vatandaşın gelirini belirlememiz gerekir! Ve vergiler, ulusun ihtiyaç duyduğu şeyler için çok düşük!”
Chezare’i bu görüşleri dile getirdiği için kimse suçlayamaz. Bu kadar düşük yüzdeli bir vergi sistemi ile millet çok da uzak olmayan bir gelecekte fakirleşecek ve yapısını koruyamaz hale gelecektir.
Ancak Vandalieu, Chezare’nin endişelerine yanıt verirken sakinliğini korudu. “Talosheim’da devam eden projelerin çoğunun başı benim, biliyor musun?” işaret etti.
“… Haklısın,” dedi Chezare.
Vandalieu’nun Manası, miso ve soya sosu yapmak için kullanılan Fermantasyon büyüsüyle büyülenmiş Sihirli Öğeleri çalıştırmanın yanı sıra fabrikaların her birindeki Golemlere güç sağlamak için gerekliydi.
Talosheim’ın diğer endüstrilerinin çoğu da Vandalieu olmadan neredeyse imkansızdı. Golemler, Canavar Bitkiler, Ölümsüz Entler ve Mezarlık Arıları, Vandalieu burada olduğu için Talosheim’ı kutsuyorlardı.
Maceracılar Loncası’nın kalıntılarındaki tedarik dağıtım merkezi de sadece Vandalieu’nun dağıtması için ürünler sağladığı için çalışıyordu.
Kilise üyeleri, taş ustaları, marangozlar ve demirciler – Vandalieu tüm bu grupların lideriydi.
Bu nedenle her vatandaşın gelirini belirlemek zor olmadı. Gelecekte zorlaşması muhtemeldi, ancak bunu o zamandan önce yapmak için bir sistem kurması gerekiyordu.
Ve vergiler çok düşük olduğu için ulusun yoksulluğa düşmesi pek olası değildi. Sonunda vatandaşlar burada yaşadıkları için ülkenin kralı Vandalieu’dan çeşitli şeyler alıyorlardı.
Aslında, işlerin %100 sorunsuz olması pek olası değildi, ancak Vandalieu’nun yalnızca deneme yanılma yöntemini kullanmaktan ve sorunlar ortaya çıktığında iyileştirmeler yapmaktan başka seçeneği yoktu.
“Anlıyorum,” dedi Chezare. “Peki o zaman lütfen detayları bana bırakın.”
“… Chezare, generalliği bırakıp ülkenin başbakanı olmaz mısın?” diye sordu Vandalieu.
“Hayır, ben orduya mensup biriyim Majesteleri,” diye yanıtladı Chezare.
Ama bir askerin bir sivil memurun yapması gereken bu kadar çok işi yapmasında bir sakınca var mıydı?
Bu konuşmanın üzerinden bir süre geçti ve yazın sonu yaklaşmıştı. Vandalieu, Dragon Golem’i yendiği ve Rapiéçage’i yaratmak için kullandığı malzemeleri aldığı Talosheim’ın kraliyet şatosunun altındaki yeraltı odasında işine ara vermek için gece yemeği yiyordu.
“Umm, Majesteleri, bu nedir?” Levia sordu.
“Bu ramen, Prenses Levia,” diye açıkladı Vandalieu kasesinin içindekileri gösterirken – çeşitli malzemeler ve beyaz bir çorbaya batırılmış birkaç erişte. “Udon’a benzeyen bir yemek ama tam olarak değil. Bu arada bu Braga’nın isteği üzerine yaptığım tofu ramen. Çorba tabanı tofu ile misodare ve erişte buğday unu ve soya ununun belirli oranda karıştırılmasıyla yapılıyor. ve domuz filetosu yerine kızarmış tofu ve dondurularak kurutulmuş tofu kullandım. Çeşniler için soğan var.”
İnanılmaz derecede tofu dolgulu… soya fasulyesi dolgulu bir ramendi. Bu izoflavonların zamanıydı.
Vandalieu’nun hemen eline geçmek istediği bir şey varsa, o da taze soğandı. Peki içine susam eklense çorbanın tadı daha güzel olmaz mı?
“Çok lezzetli görünüyor, değil mi? Vandalieu yemek pişirmede çok iyi. Neden senin de bir kasen yok, Prenses?” Darcia’yı önerdi. Mental Encroachment yeteneği sayesinde zevkleri artık oğlununkilerle örtüşüyordu.
Ancak görünüşe göre Prenses Levia ramenleri sormamıştı. “Teklifin için teşekkür ederim ama ben ramenden bahsetmiyordum -“
“Öyleyse bundan mı bahsediyordunuz? Bu bir gelinlik” dedi ramen yiyen Vandalieu’dan ayrı bir başka Vandalieu… Vücut Dışı Deneyim kullanılarak ve bir klon yaratılarak üretilmiş bir Vandalieu. Elinde, yapmakta olduğu gelinliği tutuyordu.
Sayısız iğne ve iplik kullanan Vandalieu, doğrudan iplikten bir gelinlik yaratmaya çalışıyordu.
“Elbise kağıdı ve bunun gibi şeyler yapmanın zahmetli olduğu ortaya çıktı, bu yüzden bunu nasıl yapabileceğimi düşündüm ve son zamanlarda elbise kağıdı kullanmadan ipliği doğrudan giysilere dönüştürebileceğimi fark ettim” dedi.
Başka bir Vandalieu, “Bunu yapmanın tam ortasındayım,” dedi. “Bu arada, bu elbiseler Braga’nın gelinleri Marie ve Linda için.”
Başka bir Vandalieu, “Ölçülerini çoktan aldım,” dedi. “Ayrıca, kullandığım malzeme Mezarlık Arılarından elde edilen bal ipeği.”
Dört Vandalieus’un ince, ipliğe benzer uzunluklara ayrılmış kolları, sayısız dikiş iğnesini hareket ettiriyordu.
Vandalieu bir gün bunu yapmak için Golemler ve Lanetli Aletler yapmak istedi, ancak bu kesin bir işti, bu yüzden şimdilik bunu kendisinin yapmaktan başka seçeneği yoktu.
“Bununla dikişsiz giysiler yapabilirim.”
“Fırfırlar, fırfırlar… Bağcıklar, bağcıklar… Fırfırlar, fırfırlar*.”
“Ama tek başıma çalışmak, bir günde iki veya üç elbise dikmek benim sınırım, bu yüzden en kısa zamanda bir dikiş makinesi yapmam gerekiyor.
Vandalieu’nun Nineland ve Niarki’de gördüklerine göre, Lambda’nın kıyafetleri Dünya’nınkinden daha aşağıydı. Daha fazla boya vardı ve daha canlı renklere sahipti, ancak giysi tasarımları sınırlıydı.
Vandalieu, Nineland’da dolaşırken Eleanora’nın üzerine Ölümsüz Böcekler koymuş ve onların gözünden pazarda ikinci el kıyafetlerin satıldığını görmüştü. Modern Japonya’da yaşamış biri olarak, oldukça modası geçmiş göründüklerini düşünmüştü.
Vandalieu o zamanlar sadece bir lise öğrencisiydi; davranışı kötü olmasa da, özellikle iyi de değildi. Kayıp eşya merkezi gibi yerlerde epeyce şey görmüştü.
Bu yüzden çeşitli şeyler yapmayı planladı. Özellikle sütyen, jartiyer ve çorap gibi şeyler. Mayolara gelince, ıslandığında şeffaflaşmayan bir lif bulduğunda onlar üzerinde çalışmaya başlamayı planlıyordu.
Ayrıca, bir Hollywood aksiyon yıldızınınkine eşdeğer bir fiziksel güzelliğe ulaşmayı hedefleyen biri olarak, erkek boxer iç çamaşırı yapmak için de doğru zamanı bulması gerekiyordu.
Darcia, “Gerçekten çok güzel, değil mi? Eminim herkes mutlu olacaktır ve gelecekte diğer uluslarla ticaret yapmaya başladığımızda, herkesin onları satın alacağını düşünüyorum” dedi.
Prenses Levia, “Evet, bence çok harikalar,” dedi. “Ama öyle değildi… Bunun ne olduğunu merak ediyordum…” Bakışları, diriltme aletinden çıkarılan et kütlesine çevrildi.
Elleri, ayakları ve kafası olmayan bir kucak dolusu etti. Kırmızı dış yüzeyi boyunca akan zonklayan kan damarları, bu şeyin inanılmaz bir şekilde canlı olduğunu açıkça ortaya koyuyordu.
Darcia, “Ah, o kadar fazla ilgilenme -” diye söze başladı.
Vandalieu, “Bu, annemi yedinci başarısız canlandırmam,” dedi.
“NOOOOO! IIIIT SÖYLEMEYİN!” Darcia ağladı.
Vandalieu, “Bunun senin gerçek şeklin olduğunu söylemiyorum, o yüzden sakin ol,” dedi.
Vandalieu, diriliş cihazının hasarlı parçalarını değiştirmek için sıvı Ölüm Demiri ve Kara Bakır’ı manipüle etmek için Golem Dönüşümü kullanma fikrini düşünmüştü. Sonuç olarak, diriltme cihazı tekrar çalışmaya başladı, ancak… onunla Darcia’nın vücudunu yeniden yaratmaya çalıştığında, cihaz sadece et parçaları üretti.
Pek çok deneme yanılma sürecinden geçmişti ama ne yaparsa yapsın cihaz sadece Darcia’ya hiç benzemeyen et parçaları yaratıyordu.
“Gördüğünüz gibi sadece et ve kan damarları var… Organlar olsaydı, bittikten sonra bir Orichalcum iskeleti eklerdim. Başlangıçta eksik olan bir diriltme aletine doğal olmayan, geçici onarımlar yapmak gibi görünüyor. Vandalieu, Annemi yeniden yaratmak için yeterli olacak,” diye tamamladı sözlerini.
Makineyi yedi kez kullanmıştı ama gizemli et kütleleri üretmesini engellemek için yapabileceği hiçbir şey yoktu. Efsaneye göre, cihazın ruhları dışında eksiksiz olan bedenler yaratma yeteneğine sahip olduğu söyleniyordu, ancak Vandalieu’nun sonuçları buna yakın değildi.
“Ama biliyorsun, bu biraz… Bunu söylüyorsun Vandalieu, ama sanki bana gerçekten böyle göründüğüm söyleniyor, bu yüzden zor,” dedi Darcia.
“Üzgünüm, ben…” diye başladı Levia.
Darcia, “Sorun değil, sadece kendimi kandırdığım bir şey. Bunun nedeninin cihazın eksik olmasından kaynaklandığından eminim,” dedi.
Vandalieu, “Eh, işe yarıyor, bu yüzden onu daha eksiksiz hale getirmeyi düşünüyorum,” dedi. “Lütfen biraz daha bekle anne.”
Sanırım hasarlı parçalar orijinal olarak kullanılan malzemelerle değiştirilmeden çalışmıyor. Diğer malzemelerin aksine, hala Orichalcum’dan ayrıntılı şekiller çıkaramıyorum, bu yüzden… Sonuçta bir Homunculus yapmalı mıyım?
Vandalieu’nun Golem Dönüşüm becerisinin seviyesi artmıştı, ancak Orichalcum’dan kesin şekilli bileşenler yaratabilmesi için yeterli değildi. Cihazı onarmak için gereken iş, elle bir yarı iletken yapmak düzeyinde değildi, ancak pirinç taneleri üzerine mektup yazmaya çalışmak kadar kesindi. Bunu yapmak basit değildi.
Belki de kötü bir tanrı bulması, bir sözleşme yapması ve Darcia’nın bedeni olarak kullanmak üzere bir Homunculus yaratması Vandalieu için daha iyiydi.
Bunu yapmak için ihtiyaç duyduğu bilgiyi Nineland’daki Büyücüler Loncası’nda elde etmişti. Bakireleri kurban etmek gibi şeyler Vandalieu için büyük bir engel olurdu, ama belki de bu gerekliliği kötü tanrılarla tartışabilirdi.
Acaba tanrılarla pazarlık yapabilir misin? Muhtemelen onları tehdit edemezdim.
Gerçekte zaten kötü bir tanrıyı yemişti ama Vandalieu bundan habersiz olduğu için her tanrının kesinlikle kendisinden üstün bir varlık olduğu izlenimine kapılmıştı.
Vandalieu, “İş için mükemmel şeytani tanrıyı bulacağım,” dedi.
“Levia-san, görünüşe göre oğlum kötü bir dine kaçacak; bu durumda ne yapmalıyım?” diye sordu.
“U-umm, muhtemelen iyi olacak!” dedi Levia.
Vandalieu sadece Darcia’yı rahatlatmaya çalışıyordu ama bu onu daha da endişelendirmişe benziyordu. Kötü tanrılara mutlaka katılacağını söylememişti, öyleyse neden bu kadar endişeliydi?
『Demircilik, İplik Çekme ve Geliştirilmiş Vücut Parçası: Saç becerilerini edindiniz!』
『Giyim becerisi, İplik sarma becerisiyle ve Gelişmiş Vücut Parçası: Saç becerisi, Gelişmiş Vücut Parçası: Pençeler, Dişler, Dil becerisiyle birleştirildi!』
『Aşçılık, Geliştirilmiş Vücut Parçası: Saç, Pençeler, Dişler, Dil ve İplik sarma becerilerinin seviyeleri arttı!』
Zaman geçti ve şimdi Ekim ayıydı.
Para birimini oluşturmayı ve Gopher ile diğer eski köleleri Gençlik Dönüşümü ile tedavi etmeyi bitirdikten sonra Vandalieu, yetiştirme köyünün hasat festivaline uğradı.
Sağlığı kötü olan köylüleri tedavi etti ve karşılığında kendisine daha önce verilen pirinç ve darıdan yapılan ince yulaf lapası ile değil, uygun malzemelerle kızarmış pilavı andıran ve karıştırılarak yapılan bir yemekle tedavi edildi. – güney pirinci ile birlikte sebze ve et kızartmak.
“Çok yiyorsun; bu kaç kase?”
“Bu benim üçüncü.”
Vandalieu köylülere hediye olarak üç Boynuzlu Tavşan ve bir çuval ceviz vermişti, bu yüzden geri durmuyordu.
Fester, “Dostum, sen döndükten sonra işler gerçekten çılgıncaydı,” dedi. “Kölelerin işlettiği madende bir şey oldu, görüyorsunuz. Dış duvarlar yıkıldı, maden boş bir araziye dönüştü ve tüm askerler ve köleler iskelete dönüştü.”
Vandalieu her zamanki ifadesiz sesi ve düz üslubuyla “Ne dedin, bu doğru mu, inanamıyorum,” dedi; bu olayın asıl faili oydu.
Hem ifadesizliği hem de düz tonu sıra dışı değildi, bu yüzden diğerleri fark etmemiş gibi görünüyordu.
… Vandalieu’nun ifadesinin, bilinçli bir çaba göstermedikçe değişmemesi ve gerçek duygularını ortaya koymaması, böyle zamanlarda da işe yaradı.
“Evet, görünüşe göre duvar dışarıdan yok edilmiş, bu yüzden ortaya çıkanlar muhtemelen canavarlardı. Yine de herhangi bir ayak izi veya iz bulamadılar.”
“Yani canavarlar tarafından öldürülen askerler ve köleler muhtemelen Ölümsüze dönüştü.”
Görünüşe göre olayı araştıran Şövalyeler Birliği’nin vardığı sonuç buydu. Vandalieu’nun canavar kemiklerini Titan iskeletlerine benzetmek için Golem Dönüşümünü kullanma çabası meyvesini vermişti.
“Neyse ki, görünüşe göre dış duvarı yok eden canavarlar daha sonra madenin olduğu yerden güneye taşınmış.”
Araştıranlar, bölgede silahlı kuvvetlerin hareket ettiğine dair hiçbir iz olmadığı için canavarların suçlu olduğunu düşünmüş gibiydi ve canavar izleri olmadığı için canavarlar başka bir yere uçmuşlardı.
Eminim bu olayla İblis Kral’ın mührünün kaldırılması arasında bağlantı kuranlar olacaktır, ama… eminim onlar bilmeyeceklerdir.
Hiç kimse, Vandalieu’nun madendeki köleleri kurtarma görevi sırasında şampiyonun mührünü çıkardığını ve İblis Kral’ın bir parçasını (kanını) serbest bıraktığını hayal edemezdi.
Aslında, Heinz’in partisi ve Alda Kilisesi üyeleri, kölelerin işlettiği madendeki olay hakkında Vandalieu’nun olmasını beklediği kadar şaşkındı. Olayların zamanlaması göz önüne alındığında, muhtemelen alakasız değildi, ancak merak ettiler, ikinci olay neden orada meydana geldi?
Hartner Dükalığı için, düklüğün Zindanlar dışındaki tek mineral kaynağı olduğu için oldukça önemli bir yerdi. Ancak, İblis Kral’ın mührünü çözen kişi tarafından mı yoksa İblis Kral’ın parçası tarafından mı hedef alınacağı şüpheliydi.
İblis Kral’ın başka mühürlü parçaları varmış gibi değildi ve işin içinde başka kötü tanrılar da yoktu. İblis Kral’ın mührünü çıkaran kişinin Talosheim’ın eski mültecileriyle akrabası olduğunu anlamadıkları sürece, her şeyin ne kadar tuhaf olduğunu merak etmekten başka bir şey yapamazlardı.
Ve görünüşe göre bu gerçeği henüz fark etmemişlerdi.
Bu ekim köyünün denetimsiz kalması, olayı araştıranların gerçeğe yaklaşmadıklarının kanıtıydı.
Vandalieu’nun yakınları, köyün üzerinde gökyüzündeki Lemurlar, burada hiçbir casus gözetleme noktasının konuşlandırılmadığını doğruladı.
“Bu sayede maceracılar ve şövalyeler otoyoldan Niarki’den geçtiler, yani Oyaji-san bu konuda çok heyecanlıydı,” dedi Kasım. “Yine de, gezgin tüccarların artık bu yoldan gelip gelmeyeceğini bilmediğimiz için şimdi morali bozuk.”
Perde arkasında yaşananlardan habersiz olan Kasım ve arkadaşları, festivalin tadını çıkarıyor ve eğleniyorlardı. Onları görmek Vandalieu için gerçekten tedavi ediciydi.
“Artık yapacak daha çok işi olduğu için Lina için işler zor.”
“Bir düşünün, siz üçünüz madenlerdeki İskeletleri yok etmek için gönderilen gruptan değil miydiniz?” diye sordu Vandalieu.
Aslında, Lemures sayesinde Vandalieu, Kasim ve arkadaşlarının imha gücünün bir parçası olduğunu zaten biliyordu, ancak sormamasının doğal olmayacağını düşündüğü için sormaya karar verdi.
“Tabii ki öyleydik. Sadece katılarak, yemekten başka bir şey için kullanabileceğimiz bir ödül aldık.”
“İskeletler 2. Kademedir. Onlar bizim bile yenebileceğimiz düşmanlar ve imha gücünde bir sürü insan vardı.”
“Ve köyün erkekleri… ve hatta bazı kadınlar, bize öğrettiğiniz Gobu-Gobu’yu yapmak için Goblinleri avlamaya başladılar. Beşli gruplar halinde çıkıp el yapımı mızraklar ve yaylarla onları avlıyorlar; Son zamanlarda köyün yakınında görünen hiç Goblin yok.”
Vandalieu, Lemures’i izliyordu, bu yüzden bunu zaten biliyordu, ancak köyün insanları sağlamdı. Aslında onları bu noktaya getiren sağlamlıklarıydı.
“Ama o İskeletlerde farklı bir şeyler vardı,” dedi Kasım. “Normalde diğer adamlara saldırıyorlardı, ama iş bizimle savaşmaya gelince, sanki…”
Fester, “Sanki bizimle antrenman yapıyorlardı. Hayır, hem bizim hem de onların silahları gerçekti, bu yüzden onları gerektiği gibi yendik,” dedi Fester.
Zeno, “Gerçek bir savaş olması gerekiyordu ve gerçek bir savaş olmasına rağmen, aynı zamanda bir eğitim gibiydi. Ayrıca, bir yerlerden bizi izleyen bir şey varmış gibi hissettim,” diye ekledi Zeno.
Uzun silahlar kullanan düşmanlarla, onlardan daha hızlı düşmanlarla, sayıca üstün olan düşmanlarla, hem Okçuları hem de Kalkan Taşıyıcıları içeren düşmanlarla nasıl savaşılır? Kasım’ın partisi, bu konularda birbiri ardına imtihan edildiğini hissetti.
Elbette bu, Vandalieu’nun geride bıraktığı Lemures ve Undead böceklerini kullanarak İskeletlere talimat vermesinin sonucuydu. Sayısız kanatlı böcek kullanmış ve onları İskeletlere emir vermeleri için mektuplar haline getirmişti.
“Ölümsüzlerin hayattayken yaptıkları eylemleri tekrar etme eğiliminde olduklarını duydum. Belki de o İskeletler daha önce yeni maceracılar için eğitmenlerdi?” Vandalieu önerdi.
“Anlıyorum,” dedi Kasım. O ve arkadaşları bu açıklamadan memnun görünüyorlardı. Görünüşe göre şimdi Zeno’nun hissettiği bakışın aynı zamanda İskeletlerden birine ait olduğunu varsaydılar.
Gerçek şu ki, bu İskeletlerin hiçbiri hayattayken iyi insanlar değildi.
“Bir düşünün, o rahip-san’a ne oldu?” diye sordu Vandalieu. “Onu buralarda görmedim.”
Niarki şehrine gittiğini söyleyerek köyü terk eden Alda’nın barışçıl grubunun rahibi… veya daha doğrusu, rahip kılığına girmiş basit yaşam özellikli büyücü ve casus Froto. Bu adam, hasat bayramı için insanlarla dolup taşan köyde ortalıkta görünmüyordu.
“Bizim de hiçbir fikrimiz yok. Orası sadece Yedinci Yetiştirme Köyü değil; görünüşe göre diğer yetiştirme köylerinin insanları da onu görmemiş,” dedi Kasım.
“İmha ekibindeki insanlara sordum, böyle bir rahip tanımadıklarını söylediler. Ya sen, Vandalieu? Şehre gittiğinde onu görmedin mi?” diye sordu.
Vandalieu, “Fester, Alda Kilisesi’ne yaklaşmam benim için garip,” dedi. “Maalesef onu orada görmedim.”
“Anlıyorum… Umarım ona bir şey olmamıştır.”
Üç genç maceracı endişeli görünüyordu.
Vandalieu onaylayarak başını salladı. “Ben de. Ama yine de muhtemelen iyi durumda olduğunu düşünüyorum,” dedi.
Hâlâ Froto’nun bir casus olduğunu bilmiyordu. Lemurlar bile ne kadar şeffaf olsalar da çok yaklaşsalar fark edilirdi, en fazla insanların hareketlerini uzaktan izleyebilirlerdi.
Niarki şehrinde Karanlık Gecelerin Dişleri, Beş Renkli Bıçakların üyelerinden biri olan Edgar tarafından Vandalieu’nun beklediğinden daha hızlı bir şekilde ortadan kaldırılmış ve ona daha fazla bilgi toplama yolu kalmamıştı.
Sonuç olarak Vandalieu, Alda’ya inanan olmasına rağmen Froto’nun alışılmadık derecede erdemli bir din adamı olduğu izlenimine kapıldı.
“Bu arada, şimdi ne yapacaksın?”
Vandalieu, “Yarından itibaren, tüm ekim köylerini dolaşacağım ve kendimi hasat festivallerinde şımartacağım” dedi. “Ondan sonra bazı temel ihtiyaçlarımı almak ve annemin uzak akrabalarını ziyaret etmek için şehre gitmeyi düşünüyordum.”
“Annenin uzak akrabaları, yani -?!”
“Hayır, babam ebeveynlerim arasında Vampirdi.”
“Ah, bu doğru mu? Hayır, bundan emindim…”
Eleanora orada olsaydı, bir yanlış anlaşılma olabilirdi. Vandalieu bunun onu çok rahatsız ettiğini biliyordu, bu yüzden yalnız geldiği için memnundu.
“Oi, ana etkinlik yakında başlıyor,” dedi her şeyi bulabileceğiniz mağazadan oyaji, Vandalieu’yu arayarak. “Taş heykel türbeye konacak, o yüzden buraya gelin!”
Ve böylece, o günkü konuşma burada sona erdi.
Bu arada, eski taş ustası Ivan tarafından yapılan Vandalieu heykelinin kalitesi… sorgulanabilirdi. Her şey taştan yapıldığı için saçlarının, teninin ve tuhaf renkli gözlerinin rengini yansıtmamıştı, bu yüzden kendilerine söylenmedikçe kimsenin bunun bir Vandalieu heykeli olduğunu bilmemesi mümkündü.
Beceri açıklaması:
[Otomatik Mana Yenileme],[Artan Mana Yenileme Oranı]
Otomatik Mana Yenileme becerisine sahip olanlar, ne yaparlarsa yapsınlar Mana’yı otomatik olarak yenilerler… Dinlenirken, egzersiz yaparken ve hatta bir büyü için büyülü sözler söylerken.
Artırılmış Mana Yenileme Oranı becerisi, dinlenirken Mana’nın yenilenme hızını artıran bir beceridir.
İsimleri benzer, ancak ayrı becerilerdir.
Otomatik Mana Yenileme, beceri sahibinin toplam Mana havuzunun sabit bir yüzdesini yenilerken, Artırılmış Mana Yenileme Oranı, kurtarılması gereken Mana miktarına bakılmaksızın Mana’nın yenilenmesi için gereken süreyi azaltır. Bu nedenle, büyük Mana havuzuna sahip olanlar genellikle Otomatik Mana Yenileme becerisini isterler.
Bununla birlikte, Otomatik Mana Kurtarma becerisinin edinilmesi zor olma kusuru vardır ve edinildikten sonra bile, toplam Mana havuzunu artırmak için mevcut tüm Mana’yı harcayarak eğitim gerektirir. Ek olarak, doğal Mana iyileşme oranı, kişinin sağlığına ve zihinsel durumuna bağlıdır, ancak birçok büyücü, uyumanın onu büyük ölçüde artırmanın bir yolu olduğunun farkındadır, bu nedenle, uyudukları ortama ve Mana sayısına sabitlenme eğilimindedirler. saat uyurlar.
Tanınmış büyücülerin yolculuk için yastık taşıdıkları biyografilerinde bile detaylı olarak anlatılır.