Birkaç alıntı ile başlamak için.
“Alayın görevlerini yerine getirmeye hazır olması için çok çeşitli faaliyetlerin gerçekleştirilmesi gerekiyordu: askeri görevlilerden personel almak, ulusal ekonomiden ekipman almak, araçlara cephane yüklemek. Ve sadece bir gün sonra alay işleri tamamlayabildi. Ama zaman beklemiyor ... "
“Mücadele eğitiminin yoğunluğunun artması, subayların bireysel ve mesleki ve resmi eğitimcilerinin yetersiz ve bazen de düşük düzeyde olması nedeniyle ortaya çıkan sorunu keskin biçimde artırdı. Bugün, azaltılmış personel ve personel birimlerinin memurlarının uzun süredir asıl meseleleri çözmekle meşgul oldukları bir sır değil. ”
Aslında, son iki yılda bir kereden fazla böyle bir şey duyduk. Genelkurmay Başkanı Nikolai Makarov ve Hava Kuvvetleri Komutanı Vladimir Shamanov'dan duyduk - aslında, “Serdyuk” reformlarını açıkça desteklemekten riske giren tek komutanlar. Eksik kompozisyonların oluşumlarının ve formasyonların ortadan kaldırılmasına dayanarak (tüm kısımların ve formasyonların yüzde 84'ini oluşturur), düşmanlıklara katılmak için rezervleri tamamlamak ve harekete geçirmek için gerekli reformlar. İş yürütme görevlilerinden muafiyet talep eden reformlar.
Askeri liderlerin geri kalanı sessiz kalmayı tercih ediyor. Birincisi, Silahlı Kuvvetlerde gerçekleşen her şey, ordu inşaatının nasıl yürütülmesi gerektiği konusundaki mahkumiyetlerine derinden aykırı olduğu için. İkincisi, bunun nasıl biteceği hala bilinmiyor çünkü şüpheli reformlardan uzak durmak daha iyi.
Ve şimdi, kamuoyunda, kameraların altında, Silahlı Kuvvetlerin eski durumu hakkındaki gerçek, Mulino'daki gösteri manevralarını onurlandırdığı cumhurbaşkanına söylendi, şu anki ordunun asıl halkı, tugay ve filo komutanları. Tabii ki, Albay Timofeev ve Ryazantse'nin (muhtemelen Silahlı Kuvvetlerdeki en kötü komutanlar değil) kendilerinin şu ifadelerle ortaya çıktığını söyleyecek kadar saf değilim: . Ve modern savaşların yerini kullanarak fonksiyonel-seçici etki savaşları yapıldı. оружияileri teknolojiler temelinde geliştirildi. " Ancak kimse, savaş subaylarının önünde alnına tabancayla durmuyordu. Ve gerçekten düşündükleri hakkında (en azından kısmen) söylediklerini varsayabiliriz. Sonunda, eski meslektaşlarının üçte ikisini (neden Albay Ryazantsev durumunda 415'tan 611) çıkardıklarını kendilerine ve başkalarına açıklamaları gerekiyor.
Gerçek şu ki. Savunma bakanıyla birlikte tüm “iniş” skandallarına rağmen, aynı zamanda Yüksek Komutan olan başkan, Silahlı Kuvvetlerde meydana gelen bütün belirleyici ve son derece acı verici değişiklikleri desteklemeyi gerekli gördü. Dmitry Anatolyevich, Mulino'da, herhangi bir liberal askeri analistin, bu çizgilerin yazarı da dahil olmak üzere (söylemeye korkutucu) üye olmaktan mutluluk duyacağı çok daha fazla şey söyledi.
“Modern ekipman üretemeyen kimse, onu tedarik etmeyecek. Savunma teşebbüslerimizin tüm yöneticilerine hitap ediyorum. Veya normal tekniği yapacaklar veya bu tür yapılarla sözleşmeleri bozmak zorunda kalacaklar. ”
“Elbette, yakın gelecekte sözleşmeli asker hizmeti verme konusuna döneceğiz. Aynı zamanda, Silahlı Kuvvetlerin yönetilmesi sorununun nihayetinde sözleşmeli askerler ile sorunun nasıl çözüldüğüne bağlı olduğunu anlamalıyız, çünkü Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'nin mevcut personel örgütü çerçevesinde resmi görevlerinin önemli bir bölümünü taşıyacaklar ... devamı Orduda, Silahlı Kuvvetlerde elbette, hiçbir şey olmayacak modern, ücretli, sosyal açıdan motive olmuş sözleşmeli askerler olmadan bir kez daha tekrar ediyorum. ”
Bu nedenle Medvedev'in temsil ettiği devlet en azından Rus askeri-sanayi kompleksinin gerekli askeri ürünleri üretme yeteneğinin olmadığını biliyor. Bir süre geçeceğinden şüpheliyim ve Rus liderler, prensip olarak, yerli askeri sanayinin, yeniden düzenlenene kadar gerekli silahları üretemeyeceğinin farkındalar. Dahası, bu reformlar, Sovyet askeri-sanayi bakanlıklarının “birleşmiş şirketler” şeklindeki parodisini geri yükleyerek Vladimir Putin ve Sergey Ivanov'un yaptığı saçmalıklara doğrudan karşı çıkacak.
Daha da dikkat çekici olanı, Glavkoverkh’un sözleşmeli askerler olmadan yeni bir Rus ordusu oluşturmanın imkansız olduğunu açıkça ifade etmesi. Kremlin komutanlarının birkaç yıl içinde bunu anlamak zorunda kalacağından şüpheleniyorum: sözleşmeye bağlı Silahlı Kuvvetlerin oluşturulmasından başka bir yol yok.
Ve en önemlisi, başkan şunları söyledi: söylentilerin aksine, 1 Ocak 2012’tan bu yana, askerlerin maaşları üçe katlanacak. Rus ordusunun teğmenine bir Amerikan teğmeninin maaşından az olmayan 50 000 ruble verilecek.
Sorun farklı. En zekice şeylerle eşzamanlı olarak, Dmitry Anatolyevich çok saçma sapan dedi. Örneğin, yurtdışında askeri üslere sahip olma ihtiyacı. Yurtdışında bir askeri kale sistemi oluşturma girişiminin, sözleşmeli askerlerin bakımı için ve silahların etkin üretimi için gereken kadar para gerektireceğini düşünüyorum. Ayrıca “Serdyukov” reformlarının muhaliflerinin ana hattının hükümetten para alma girişimi olduğundan da şüpheleniyorum. Gereksiz silahların üretimi, yurtdışındaki askeri üslerin anlamsız içeriği üzerine püskürtün.
Aslında bu, askeri reformun asıl sorunudur. Veya reformcular yeterli manevi güce sahip olacaklar ve hizmet verememeleri nedeniyle işten çıkarılmış talihsiz memurların çığlıklarına karşı koyacaklar. Veya "büyük bir süper gücün gücünü yeniden sağlamak için" çağrılarını ısırırlar. Açıkçası, Sovyet ordusunun bir semblance bakımı için para yok.