Bir Hintli için Ganj Irmağı kıyısında ölmek ve küllerinin ırmak sularına savrulması ölümden sonra mutlu bir yaşamın güvencesidir. Hindistan’da Ganj sularında yıkanmanın günahlarından arındırdığına ve hastalıklarını iyileştirdiğine inanılır. Kutsal kentlerden biri olan Varanasi’de (Benares) geniş merdivenleri ırmağın kıyılarına kadar inen birçok tapınak vardır.
Ganj Irmağı Hindistan için yaşamsal bir önem taşır. Çevresindeki önemli bereketli topraklarda barınan ve suyundan yararlanan yaklaşık 300 milyon Hintli, ırmağa “Ganj Ana” der. Yaz yağmurları ve Himayalar’dan eriyerek gelen kar suları Ganj’ın yükselmesine ve ovaya taşmasına yol açar. Çekilen sular yerini verimli bir toprak tabakasına bırakır. Yağışsız mevsimlerde sular kanallar aracılığıyla tarlalara akıtılır.
Ganj Himayaların’dan doğar ve Bengal Körfezi’ne dökülür. Yaklaşık 2.500 kilometrelik çığırıyla Brahmaputra’dan sonra Hindistanın 2. büyük ırmağıdır. Ganj’ın suladığı büyk ovada binlerce köy ve kent vardır. Ganj’ın kollarından biri olan Camna (Yamuna) Irmağı’nın yukarı kesimlerinde Delhi ve Agra, ırmağın Ganj’la birleştiği yerde Allahabat kenti yer alır. Genelikle doğru yönünde, Bagladeş’e doğru yol alan Ganj Irmağı delta bölgesinde güneye yönelir. 300 kilometre genişliğindeki Ganj deltası dünyanın en büyük deltasıdır. Ganj, Brahmaputra Irmağı’yla birleştikten sonra Padma adını alır. Deltanın en önemli kolu olan Hugli jüt, çay, tahıl ve öteki tarımsal ürünlerin ulaşımda önemli rol oynar. Hugli’nin doğu kıyısında Kalküya kenti yer alır. Ganj başta delta bölgesi olmak üzere balık bakımından zengindir; ayrıca çevrede değişik kuş türleri yaşar.