Birinci Dünya Savaşı sırasında Paris'teki Palais des Invalides Ordu Müzesi'nin birinci katında Tank Renault FT-17
Ordu ve mühendisler, farklı şekillerde mükemmel askeri teçhizatın yaratılmasına gelirler. Çok geç göründüğü ve savaşlara katılmadığı anlaşılıyor. Yaratılışı belli bir deneyim vermedikçe ...
"Bunu iki kez yapmaktansa zamanında yapmak daha iyidir."
Yöneticiler ve mühendislerin sözü
Yöneticiler ve mühendislerin sözü
Tanklar мира. Çok uzun zaman önce, Fransız tankı Renault FT-17 hakkında VO'da materyal yayınladık. Ne kadar zamanında olduğunu bilmiyorum ama içinde kullanılan bilgi miktarı açıkça çok büyük değildi. Bu nedenle bu yayında bu konuyu ikinci kez derinleştirmeye çalışacağız. Gerçek şu ki, bir tank, herhangi bir tank, öncelikle bir arazi şasisidir. Ve böyle bir şasiye sahip olan ordu, hemen üzerine daha büyük kalibre olan bir silah koymak istiyor. Ve hepsi, Batı Cephesi'ndeki siperlerden herhangi bir saldırıyı desteklemek için topçu hareket ettirme sorunu, Fransız ordusu tarafından 1915'te merkezi arka taraf olarak tanımlandı ve o zaman, bunun ancak askeri yardımların yardımıyla çözülebileceği ortaya çıktı. aynı tanklar. Daha doğrusu, tankların şasisine monte edilmiş oldukça ağır toplar. Peki, Renault tankı durumunda nasıl oldu, bugün size anlatacağız ...
İhtiyaç dünyanın en iyi müşterisidir!
Ve öyle oldu ki, at çekişli tekerlekli araçların savaş alanındaki hiç kimsenin olmayan bölgesini geçememesi ve bunu yalnızca paletli araçların yapabileceği gerçeği çok hızlı bir şekilde ortaya çıktı. Ardından, Mühimmat Bakanlığı ve Fransız Ordusu Yüksek Komutanlığı, paletli araçlar kullanarak topçu hareket ettirmek için neredeyse tüm olası seçenekleri inceledi. Sonuç olarak, sadece iki uygun şasi olduğu sonucuna varıldı: Renault FB ve Schneider CD. Tank ve aslında Saint-Chamon kundağı motorlu top, savaş alanında sadece 2,5 km / s hıza sahipti, bu yüzden taktik durumdaki değişikliklere hızlı bir yanıt için uygun olmadığı düşünülüyordu.
FT-17'ye dayanan ilk kundağı motorlu silah böyle görünüyordu. Daha saçma bir şey hayal etmek zor ...
Ancak 1917'de Renault FT hafif tankının üretimi, bu özel tankın şasisinde hafif saha silahlarının taşınması sorununu çözme olasılığını açtı. Mayıs 1918'e gelindiğinde, 75-mm Mle 1897 sahra topu ve 105-mm Mle 1913 obüs gibi hafif toplarla donatılmış pervasız FT tanklarının kullanımıyla ilgili araştırmalar çoktan başlamıştı. 1918 Ağustos ayının sonunda, Fransız ordusu bu çalışmaları onayladı ve böyle bir makinenin bitmiş bir örneğinin derhal verilmesini talep etti. Ve zaten 3 Eylül 1918'de, 17 mm Mle 75 sahra silahı, 1897 mürettebat (sürücü artı mürettebat) ve toplam ağırlığa sahip 4 mermi mühimmat içeren FT-100'ye dayanan bir KMT için bir şartname yayınlandı. 5-6 ton. Bu spesifikasyona göre, gelecekteki kendinden tahrikli silahın üç prototipi üretildi. Üstelik amaç, hem karşı pil ateşleme silahı hem de savaş alanında tanksavar silahı olarak kullanılabilecek böyle bir ACS yaratmaktı.
Sürücü koltuğu ve cephane rafı
Diğer basitlik hırsızlıktan daha kötü olduğunda!
Üretilen ilk kundağı motorlu top Renault tarafından geliştirildi ve Ağustos 1918'de test edildi, ardından 18 Eylül 1918'de Fransız ordusunun Bourges'daki eğitim sahasında resmi teste sunuldu. Araba son derece minimalist hale getirildi. Silah sadece ACS'nin arka kısmından ateş edebiliyordu ve namlu dikey bir düzlemde -4 ° ile + 24 ° arasında hareket edebiliyordu, bu da 75 mm'lik topun maksimum menzilini sınırlıyordu. Azimut yönlendirme cihazının nasıl çalıştığına dair ayrıntılar bilinmemektedir. Sürücü ateş etmeden önce arabayı terk etmek zorunda kaldı ve iki silah mürettebatının sığabileceği bir çift korumasız koltuk vardı. Motor bölmesinin üstündeki kutularda 40 mermi saklandı. KMT'nin oldukça istikrarlı bir silah platformu olduğu ve ülke çapında kabiliyet ve zayıf topraklarda hareket kabiliyeti gereksinimlerini karşılamasına rağmen, zayıf ergonomi ve şartnamede belirtilenden daha küçük bir mühimmat yükü, Fransız ordusunun bu KMT'yi terk etmesine neden oldu.
Renault ayrıca FT tank şasisine 105 mm obüs taktı. Ancak bu sürüm hakkında ilkinden daha az şey biliniyor.
Renault kundağı motorlu topların başarısızlığı, ordu komutanlığının Vincennes Arsenal'den 150 mermi (yarım gün ateşleme) taşıyabilen bir birim yaratmasını ve 75 mm için Gramme deniz kaidesi montajını kullanmasını talep etmesine neden oldu. bir tank şasisine bir silah monte etmek için top. FT şasisinin ön kısmı çıkarıldı ve tabanca güçlendirilmiş bir zemine monte edildi. Sürücü, başarısız Renault FT-75 BS prototipine benzer şekilde aracın merkezine taşındı. Topçu mürettebatının şasinin arkasında korumasız bir bankı vardı. Prototip, 360 ° 'lik bir dönüş açısına ve -8 ° ile + 40 °' lik bir yükseklik açısına sahipti, ancak + 10 ° 'nin üzerindeki açılarda, top aracın arkasından ateş etmek zorunda kaldı. Cephane 120 mermi. İlk ve tek prototip 9 Ekim 1918'de tamamlandı.
Üçüncü model en iyisidir
FT ACS'nin en son gelişmesi, motorun gövdenin orta kısmına yerleştirildiği ve arka kısmın bu şekilde açık olduğu çok daha sofistike bir tasarım olan "section Technique de l'artillerie" (STA) idi. Aracın ön tarafına ateş etmek için takılan silahın hesaplanmasına yer açmak için. 5 ° nişan alırken silahın dönüş açısı -41 ° ile + 11 ° arasındadır. ACS, 90 mermi kadar mühimmat taşıyabilir.
Bu KMT, görünüşe göre Renault tarafından yapıldı ve Ekim 1918'in sonunda Bourges'a gönderildi. STA ACS'nin daha sonraki modifikasyonlarında, arka platform genişletildi, aracın ateşleme sırasında sallanmasını önlemek için katlanan destekler ve kendini savunma için bir Hotchkiss makineli tüfek eklendi.
ACS'yi hızlı ateş eden silahlarla çalıştırmanın sorunlarından biri, onlara mühimmat teslim etme zahmetiydi. Renault şirketi bunu dikkate aldı ve 1,5 mx 1,05 mx 0,9 m kargo kompartımanı ile cephane taşımak için paletli bir aracın prototipini çıkardı.Parkların uzunluğu FT tankına göre artırıldı. Ancak, mevcut Renault FB ve Schneider CD'sinin çok daha fazla cephane taşıyabileceği ortaya çıktığı için yalnızca bir prototip üretildi.
FT-75 BS'nin ilk çeşidi
İki general nasıl bir KMT paylaşmadı ...
Sonra genel çekişmeler başladı. Genel, topçu genel müfettişi, bu kendinden tahrikli silahlara karşı çıktı, çünkü ona göre, paletli traktörlerle silahları çekmek en iyi çözümdü. 6 Kasım 1918'de Mühimmat Bakanlığı tarafından önerilen dört kundağı motorlu silahın deneme serisinin üretimine karşı çıkan başkomutan General Pétain'i ikna etmeyi başardı. Ancak ACS'nin de destekçileri vardı. Topçu Silahları Genel Müfettişi General Saint-Clair Deville, Aralık 1918'de kundağı motorlu topçu fikrini güçlü bir şekilde destekledi. Pétain yüzleşmekten kaçınmaya karar verdi ve hazırlanan prototip için ek testler istedi. Ancak bu zamana kadar savaş çoktan sona erdiğinden ve FT tankının neredeyse modası geçmiş olduğu düşünüldüğünden, STA ACS'nin buna dayalı olarak serbest bırakılması mantıksız kabul edildi.
FT-75 BS tankı ormanın içinden geçiyor
Başka bir girişim: vücutta bir top
Bununla birlikte, FT-17'yi daha büyük kalibreli bir silahla donatmak için başka bir girişim biliniyor ve şimdi daha başarılı oldu.
Sağda FT-75 BS tankının görünümü
1918'de FT-17'nin hem makineli tüfek hem de 37 mm topla üretildiği biliniyor. Dahası, 37 mm'lik topun hafif tahkimatlara oldukça yetenekli olmasına rağmen, daha sağlam bir şekilde güçlendirilmiş konumlara saldırmak için daha büyük kalibreli bir topa ihtiyaç duyduğu belirtildi. "Fransız Panzer Kolordusu'nun babası" General Etienne, "ateş destek" aracının FT temel alınarak geliştirilmesi gerektiğini açıkladı, ancak başlangıçta kısa olarak geliştirilen 75 mm'lik Blockhaus Schneider (BS) top ile geliştirilmelidir. menzilli kale topu ve daha sonra "Schneider" CA1 tanklarını takmaya başladılar. 75 mm'lik BS topunun kısa bir vuruş menziline sahip olmasına rağmen, boyutu, düşük ağırlığı ve yüksek ateş hızı, onu bir yardımcı silah olarak ve FT tanklarında çekici hale getirdi.
Bu silahın performans özellikleri aşağıdaki gibiydi:
Kalibre 75 mm
Namlu uzunluğu L / 9,5
Cehalet açıları dikey olarak -10 ° ile + 30 ° arası
Yatay hedefleme açısı 60 °
Mermi ağırlığı 5,55 kg
İlk hız 200 m / s
Maksimum atış menzili 2 m
600 etkili menzili m
1918'in başlarında, iki farklı prototip üretildi ve test edildi. İlk örnekte, sürücü tankın ortasındaki bir yüksekliğe oturtulmuş ve tabanca, tankın önünde çok alçak bir yere yerleştirilmiştir. Sonuç olarak, sürücü koltuğundan sınırlı görüş alanı nedeniyle bu arabayı kontrol etmek zordu. Ve iki topçunun, aracın sıkışık önündeki topa servis yapması imkansızdı. Sonuç olarak proje reddedildi.
Soldan FT-75 BS'de görülüyor
İkinci model başarılıydı, ancak gereksizdi!
İkinci prototip, Champlieu tarafından yapıldı ve tareti sabit bir tekerlek yuvası ile değiştirerek, standart FT tankının tamamen yeniden tasarlandı. Ağırlıktaki artışın 200 kg (FT tankına kıyasla) ile sınırlı olduğu ve 35 mermi mevcut olduğu ortaya çıktı. Bu araç Renault FT-75 BS olarak hizmete girdi ve 1918 Mayıs ayı ortalarında yaklaşık 600 araç sipariş edildi. Her FT tank şirketinin destek aracı olarak bir FT-75 BS'ye sahip olması planlanmıştı ve siparişin yaklaşık yarısı arızalı Schneider CA1 tanklarının yerini almaktı. İlk üretim FT-75 BS, Temmuz 1918'in sonunda tamamlandı.
Ancak, Kasım 1918'deki ateşkesten önce, sadece 75 BS aracı teslim edildi ve bilindiği kadarıyla hiçbiri düşmanlıklara katılmadı. Ateşkesin ardından siparişler büyük ölçüde düşürüldü ve 1919'da sadece 29 adet üretildi.
Bu tanklar, 1940'ta Almanlar tarafından ele geçirilme noktasına kadar hayatta kaldı!
Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra FT-75 BS'lerin çoğu, Kuzey Afrika ve Suriye'deki (Levant) Fransız birimlerine gönderildi. Bazıları Fransız kolonilerindeki savaşa katıldı. Meşale Operasyonu ve Kuzey Afrika'nın işgalinden sonra 1942'de Tunus'ta Müttefikler tarafından iki tank keşfedildi.