Yazar kısa ve açıklayıcı metin olan "RMS Titanik'in Unsinkable Enkazı" nda, robotların batık RMS Titanik'teki enkazı nasıl keşfettiğini heyecanla anlatıyor.
1912'de Titanik , dünyanın gördüğü en büyük, en lüks gemi oldu. Trajedi vuruldu: Titanik bir buzdağı yakaladı ve hızla battı ve 1,500 kişiyi öldürdü. Alvin adlı sıkışık bir denizaltının içinden, yazar Dr. Robert Ballard batık Titaniği keşfetmenin heyecanını anlatıyor. Denizaltı mürettebatı, yetmiş yıldır Titanik'in güvertesini ilk gördüler.
Geminin güvertesinde yer alan denizaltı, Frederick Filosunun "Buzdağı öne" diye bağırdığında çalıştığı yeri buluyor. Pilot, teleskopik kontrolün (direksiyon mekanizması) hâlâ sağlam olduğu limanın köprüsüne hafifçe Alvin'i ayarladı. Buraya, Birinci Subay William Murdoch'un buz tezgahına çarpmamak için "Sancak-sancak" diye bağırdığı duygusu vardı. Yazar, Kaptan EJ Smith'e korkunç haberi anlatıyor ve çözülmeyen Titanik'in mahkum olduğunu anlamayı düşünüyor.
Denizaltı köprüden kalkıyor ve kıç tarafına doğru ilerliyor. Burada, "1. Sınıf Giriş" kelimeleri ile pirinç levha görülebilir. Bu aynı zamanda yolcuların can filikalarına yüklediği yerler; anlatıcı, can simgelerinin yirmi beş kişiyle nasıl başlatıldığını, kırkın üzerinde taşımayı tasarladığını düşünüyor.
Kıç yaklaşık 200 metre ilerisindedir. Geminin ikisinde kırıldığı yerde yüzlerce nesne okyanus tabanına dökülür. Tabak, şampanya şişeleri, mantarları, porselen bebek kafası ve birçok ayakkabı ve çizme ile. Dr. Robert Ballard ayakkabıları ve botları en çok göz ardı eden şey olarak tanımlıyor; Birçoğu cesedin düştüğü yerlerde hala çiftlerdeydi, ancak batan birkaç hafta içinde cesetler su altındaki canlılar tarafından tüketildi.
Titanik kalıntılarını keşfeden iki saat sonra, Alvin iki buçuk kilometre yükseliş yapar. Dr. Robert Ballard sabırsız hissediyor ve Titanik'in sırlarından daha fazlasını öğrenmek için geri dönmek için sabırsızlanıyor.