Kara delikler yirminci yüzyılın en önemli bilimsel keşiflerinden biridir.
Bir kara deliğe, uzaydaki o kadar yoğun kütle içeren bir bölge diyoruz ki, hiçbir cisim çekimsel çekiminden kaçamaz.
Yani, kaçma hızı ışık hızını aşacak kadar yoğun bir çekim alanına sahip bir nesnedir.
1968'de Amerikalı fizikçi John Archibald Wheeler ilk olarak "kara delik" terimini kullandı. "Delik" terimi, içinde meydana gelen olayların dış gözlemciler tarafından görülmediğini belirtirken, "siyah" terimi kullanıldığından, ışık bile (yaklaşık 300.000 km / s hız) içeriden kaçamayacağı anlamına gelir.
Bir kara delik herhangi bir boyutta olabilir. Bazıları diğerlerinin birleşmesiyle oluşur ve sadece üç özelliği vardır:
- kütle
- açısal momentum (sıkma)
- elektrik yükü
Bir kez oluştuğunda, deliğin boyutu sıfıra eğilimlidir, bu nedenle yoğunluğu sonsuza eğilimlidir.
Bir kara delik nasıl ortaya çıkar
Kara deliklerin ortaya çıkması yıldızların yaşam döngüsü ile ilgilidir. Yıldızlar, evrende bol miktarda bulunan küçük madde parçacıkları ve hidrojen gazından oluşan muazzam bulutlardan kaynaklanır.
Uzun süre parladığında ve hidrojenlerini helyuma dönüştürdükten sonra yıldızlar çöküyor. Yani hedefleriniz bedeninize bağlıdır. En büyükler patlar. Süpernova (patlamalardan sonra meydana gelen gök cisimlerine verilen isim) yerine, yıldızın patlama için bir "destek" görevi gören orijinal çekirdeği sözleşmeler. Diğer zamanlarda, çekirdek kasılmayı durdurmaz ve bir kara delik doğar.