Benim iş yerim değil, eşimin iş yeri diye belirtmeliyim. Ben, serbest çalışan bir çevirmen olarak dizüstü bilgisayarımın ve internetin beni götürdüğü yere gidiyorum. (:
Cuma günü ne olup bitiyor görmek, insanlarla tanışmak için şirkete gittik. (Bu "şirket" lafı küçüklüğümden beri alışkanlık oldu. İşe gidilen yer bazıları için "yazıhane," benim için "şirket." :P) Birbirinden tatlı, güleryüzlü ve yardımsever insanlarla dolu bir yer. Dil kursu sordum, birisi döküm çıkardı. Avustralya prizlerine uygun dönüştürücü bulamadığımızdan yakındık, diğeri birkaç yere telefon edip var olan tek dönüştürücüyü buldu. Bununla da kalmadı arabasıyla bizi ilgili mağazaya götürdü. (: Bundan sonra da dışarıda sık sık görüşeceğimizden eminim. (Brezilyalılar inanılmaz sosyal insanlar, daha sonra bu konuya değineceğim.) Ancak aralarından bir tanesiyle hemen baya samimi olduk. Kafa yapısı olarak baya benziyoruz gibi görünüyor şimdilik. :P Bu tatlı hatunun adı Andréia ve bu blogda adı sık sık geçecek gibi görünüyor. (:
Şirkette, aşağıdaki fotoğraflardan da görebileceğiniz üzere bir sürü çekici unsur var. :D Buna rağmen insanlar vızır vızır çalışıyorlar. İradelerine hayran olmamak elde değil, özellikle de kendi gariban konsantrasyon becerimi düşününce... Orada çalışıyor olsam, Xbox ve Mass Effect işbirliği beni işimden edebilirdi meselâ. :P
Ofis kısmının fotoğraflarını çekmeyi düşündüm ama sonradan bir ziyaretçi olarak o kadar da şımarmayayım dedim. (:
Düzeltme: Düşündüm de, kendime biraz haksızlık etmişim. Aynı disiplinle çalışamasam evde hiç çalışamazdım. Ayıp etmeyeyim kendime bir daha böyle, evet.