İnanılmaz ışık ve benzersiz bir konu, harika bir fotoğraf oluşturmaz. İkisini birbirine bağlayan iyi bir kompozisyon da gereklidir. Bu yazıda, fotoğraf kompozisyonlarınızı geliştirmek ve farklı ışık ve konularla uğraşmak için size altı ipucu vereceğim.
Aşağıdaki ipuçlarını belirli bir sırayla veriyorum. Hiçbir tavsiye diğerinden daha önemli değildir. Bunu farklı durumlarda uygulayabileceğiniz bir dizi teknik olarak görün.
Orta noktanıza dikkat edin
Geniş açı lenslerimi seviyorum. En eski manzara fotoğrafçılığı lensi, ama umurumda değil. Ön plandaki herhangi bir öğeye yakın ve yere düşmek için kullanılabilir ve oluşturduğu bozulma izleyiciyi sahneye çekebilir.
Bunu yaparken sadece ön plana odaklanmayın. Aşağıdaki fotoğrafta çerçevenin sol tarafında kıyı çiçeklerini görebilirsiniz. Corniche sahilinin özellikleri bunlar. Ama onlara yaklaşmak için kameradan inmekten kaçındım. Bunun nedeni uzlaşmadır.
Fotoğraflarınızı oluştururken her zaman onlara dikkat etmelisiniz. Kamerayı çok alçağa ayarlarsanız, ortadaki öğeler daha az yer kaplar veya kameranın yakınındaki nesnelerin arkasında tamamen kaybolur. Bu her zaman kötü değildir ve izleyicinin görmesini istemediğiniz şeyleri gizlemek için kullanabilirsiniz. Ama aynı zamanda derinliği de kaybedersiniz.
Örnek fotoğrafta ön planda kayalar ile sol tarafta deniz yığınları arasındaki mesafeyi korumak istedim. Bu şekilde, kayalar ve deniz yığınları görüntü boyunca tekrar eden şekiller olarak görünür. Ayrıca izleyicinin parçanın nereye gittiğini görmesine izin vermek istedim. Kamera ile yere yaklaşsam sağ taraftaki yeşil eğimler kaybolacaktı.
Uygun bir giriş bulun
Resimlerimde denge oluşturmaya çalışıyorum. Karşılaştığım farklı atmosferlere uyan tanıtımlar bulmayı gerektiriyor. Örneğin berrak bir gökyüzü, kaotik bir ön planla iyi uyum sağlamaz. Gökyüzünde hiç bulut yoksa, bunun yerine temiz bir cephe bulmayı deneyin.
Aşağıdaki resimde giriş olarak düz bir çayır kullanıyorum. Sarı-yeşil tonu ve gökyüzünün renklerini yansıtan küçük su birikintileri nedeniyle berrak mor gökyüzü ile iyi çalışır. Açık gökyüzü ile, biraz daha önde ve ortada.
Birkaç yıl önce Cornwall’daki Land’s End’de olduğu gibi gökyüzünde bulutlar olsaydı, farklı olurdu. Gökyüzünde gördüğünüzü taklit eden yapılar ve şekiller içeren bir giriş bulmaya çalışın.
Lands End üzerindeki bulutların çapraz yönü, ön plandaki kaya şekilleri tarafından iyi bir şekilde yakalanmıştır. Ayrıca ön planda bazı gökyüzü renklerini de bulabilirsiniz. Görüntüyü birbirine bağlamaya yardımcı olur.
Ana yazı tiplerini kullan
Ana hatlar birçok farklı şekil ve biçimde gelir ve onları bulmak biraz pratik gerektirebilir. Etrafta dolaşıyorsanız ve manzaraya göz hizasından bakıyorsanız, büyük olasılıkla onu kaçıracaksınız. Bu yüzden kameranızı çıkarmalı ve keşfederken hareket etmelisiniz: aşağı inin, sağa ve sola dönün ve bulabildiğiniz tüm açıları keşfedin.
Dinamik kompozisyonlar oluşturmak için ana çizgiler olarak kullanabileceğiniz köşegenleri arayın. Eğri çizgiler bulursanız, bu daha da iyidir. Ve bu çizgileri yerleştirirken dikkatli olun: görüntüyü ana konunuza yönlendiren kılavuz çizgiler istiyorsunuz. İzleyiciyi çerçevenin dışına çekenlerden kaçının.
Resim örneğinde, önde gelen çizgilerin bir kombinasyonunu kullanıyorum. Ters su akışını toplayamayacak kadar alçaldı ve lastiğin sol altından gelen çizgiler oluşturdu. Su, merkezdeki kayanın etrafından akarken kavisli bir çizgi oluşturmuştur. Sağ alttan görüntüye giriyor ve arka planda deniz yığınlarına doğru eğiliyor.
Katmanları kullan
Katmanlar, fotoğraflarınızı düzenlemenin ve kompozisyonlarınızı düzenlemenin etkili bir yolu olabilir. Özellikle uzun bir lensle fotoğraf çektiğimde, fotoğrafımdaki öğelerin nasıl biriktiğine çok dikkat ederim. Farklı katmanları belirledikten sonra, izleyicinin çerçeveyi dolaşmasını kolaylaştıracak şekilde onları ritmik bir şekilde hizalamaya çalışıyorum.
Burada, katmanlar arasında kesişen çizgilerin açılı olduğu bir kompozisyon elde etmek yararlıdır. Görüntüyü daha dinamik hale getirir. Bu kavşakları ana hatlar olarak düşünün: köşegenler ve eğriler çok iyi çalışır.
Vietnam’daki pirinç teraslarının resminde üç ana katman göreceksiniz: ön planda kameranın yanında pirinç tarlaları, ortada pirinç terasları ve arka planda daha fazla pirinç tarlasını barındıran bir tepe. Bu eklerin farklı boyutları, görüntüde büyük bir derinlik hissi yaratır. Kesişen çizgiler, alanlar görüntü boyunca kıvrılırken bir açıdadır.
Üçler kuralını kendi yararınıza kullanın
Fotoğraflarımı oluştururken genellikle üçte bir kuralıyla başlarım. Yukarıda yazdığım gibi, resimlerimde denge oluşturmaya çalışıyorum ve bu kural bana iyi bir temel sağlıyor. Ancak katı uygulaması kısıtlanacaktır. Canon R5’in canlı görüntüsünde 3×3 ızgarayı kullanarak çerçevedeki önemli öğeleri kabaca hizaladıktan sonra değiştirmeye başlıyorum. Şimdi, gözlerimin bana eğlenceli göründüğünü söylediği şeyi yapıyorum.
Bazen nihai sonuç, üçte bir kuralına uyacaktır, ancak çoğu zaman, öğeler farklı şekilde hizalanır ve artık belirli bir kurala tabi değildir. Orman görüntüsünde soldaki ağaçlar ve sağdaki ışık dengelenmiştir. Bu denge, onları tam olarak 3×3 ızgaranın dikey çizgilerine yerleştirerek sağlanmaz.
Kompozisyona bu şekilde başladım ama sonra görüntüdeki optik ağırlık dağılımının dengesini hissedene kadar kamerayı hareket ettirdim. Soldaki ağaçlar güçlü bir optik ağırlığa sahip olduğundan, onları sağ kenarda yumuşak bir ışık kaynağıyla çerçevenin merkezine yaklaştırmak zorunda kaldım. Bir çift terazi düşünün: Ağır bir cismi daha hafif olanla dengelemek için, ağır cismi merkeze yaklaştırmanız ve daha hafif ağırlığı uzaklaştırmanız gerekir.
Bir görüntüdeki farklı görsel ağırlıktaki öğeleri dengelemek için aynı prensibi uygulayabilirsiniz. Ancak terazi kullanmakta olduğu gibi, bir yerden başlamanız gerekir ve bu, üçte bir kuralını kendi avantajınıza kullanabileceğiniz yerdir.
Konu(lar)ınıza yer verin
Resimlerinizi oluşturmaya başlamadan önce ana konunuzu bulun. Tek bir öğe olabilir veya birkaç önemli konunuz olabilir. Bunları belirledikten sonra, kompozisyonunuzda onlara yer vermeye çalışın. Önünde veya arkasında başka öğelerle birleştirmek istemezsiniz. Onlarla çevreleri arasında bir karşıtlık yaratın ve onlara hak ettikleri görsel ağırlığı verin.
Fotoğraf örneğinde, Girit’in ortasındaki kıyı dağlarına bakan bir sırtın üzerinde duruyorum. Kafamla çerçevenin ortasındaki dağın kenarı arasında iyi bir ayrım oluşturacak şekilde kamerayı yeterince yükseğe kaldırdığımdan emin oldum. Işık beni manzaradan ayırmaya yardım ediyor. Önümdeki dağ gölgede ve mükemmel bir fon sağlıyor.
Ana öznenize odaklanmak istediğinizde, bunu kamerayı doğru konumlandırarak ve sahnedeki ışıkla çalışarak yapın. Bu genellikle kamerayı birkaç inç sola, sağa, yukarı veya aşağı hareket ettirmek anlamına gelir. Ancak bazen kamerayı yeterince yükseğe çıkarmak için bir dağa tırmanmanız gerekebilir. Öne çıkan videoda daha çok farklı kompozisyon tekniklerinden bahsediyorum ve size sahada ek örnekler veriyorum.
çözüm
Çok önemli bir şeyden bahsetmem gerekiyor: Yukarıdaki metin bir dizi sentetik kural gibi görünse de, ona bu şekilde davranmayın. Bunu birçok durumda iyi kompozisyonlar oluşturmanıza yardımcı olacak bir dizi kompozisyon tekniği olarak görün. Ama sonunda, gözlerinin sana söylediklerini ve sana neyin iyi geldiğini takip et. Dengeden çok bahsederim ama belki siz dengeli bir görüntü istemiyorsunuz ve çerçevedeki elemanlar arasında gerilim yaratmak istiyorsunuz. Bu tamamen iyi. Daha sonra resimlerinizi yukarıda gösterdiğim örneklerden farklı bir şekilde oluşturmak isteyebilirsiniz.
Ancak tercihleriniz ne olursa olsun, diğer fotoğrafçıların uyguladığı kurallar ve yöntemler hakkında bilgi edinmek her zaman iyi bir fikirdir. Ardından, özel ihtiyaçlarınıza uygun olanı seçin.