Şarkı Notaları müzik seslerini yazıya dökmeye nota adı verilmektedir ve toplamda 7 adet nota vardır. Bunlar; do, re, mi, fa, sol, la ve si’dir. Pisagor bir rivayete göre, müziğin içindeki matematiği bir demirci dükkânının önünden geçerken keşfetmiştir. Demirci ustasının kullanmış olduğu aletlere göre değişkenlik gösteren sesler, Pisagor’un ilgisini çekmiştir. Ustaya çeşitli aletleri denettiren Pisagor bunları aynı zamanda kayıt altına almıştır.
Do notasının önceki adı da tu’dur. Değiştirilmesinin nedeni ise harflerin sıra söylenirken tutukluk yapmasıdır. Almanya ve bazı diğer ülkelerde hala bu nota tu kullanılır.
Seslerin yüksekliğini yani kalınlık ve inceliklerini gösteren işarete nota denir. Her bir nota harfler ile de gösterilir. Bunlar; Do (C), Re (D), Mi (E), Fa (F), Sol (G), La (A), Si (B), Do (C)’dir.
Sol anahtarı; portrenin 2. Çizgisinden başlar ve ince sesleri göstermeye yarar.
Fa anahtarı; portrenin 3. Ve 4. Çizgilerinden başlar ve iki farklı türü vardır. Fa anahtarı, kalın sesleri göstermek için kullanılır.
Do anahtarı; portrenin ilk 4 çizgisinden başlayarak yazılır ve dört türü vardır.
Nota süreleri; Portre üzerlerine yazılan notaların sürelerini şekillerine bakıp anlayabilirsiniz.
Sus işareti; Müzik yazısında sesler, sessiz ve sesli süreler olmak üzere ikiye ayrılır. Yedi nota şeklinde karşın yedi susma biçimi bulunur. Şarkı notaları oluşturulurken sus işaretleri hayli önemlidir.
Sesleri kalınlaştırmak yahut inceltmek için bu işaretler kullanılır. Ses değiştirici işaretler notaların ön kısmına ve çizgilere ya da boşluklara yazılır.
Bemol; ön kısmına geldiği notayı yaklaşık yarım ses kalın yapar.
Diyez; ön kısmına geldiği notayı yaklaşık yarım ses inceltir.
Natural; değişime uğrayan notayı normal hale getirir.