Ünlü 'Bir Erkeğe Sorun' bölümümüz için aldığımız popüler bir soru şudur: 'Neden bana kız arkadaşı demiyor?' Hiç şaşırmadım, bu durum en kötüsü! Ben oradaydım, arkadaşlarım oradaydı ve bu çok sinir bozucu ve hiç mantıklı değil. Demek istediğim, bu adamla birliktesiniz, birlikte çok zaman geçiriyorsunuz, teknik olarak bir ilişkiniz olmadığı gerçeği dışında her şekilde bir ilişki içindesiniz.
Eric, erkeğinizin zihninde neler olup bittiğini açıklamak için harika bir iş çıkarıyor, ancak kadın açısından da olsa çok değerli olacağına dair bazı içgörülerim var. Birkaç yıl önce kalbim kesinlikle kırıldı. Deneyim, duygusal olarak tamamen kapanmama neden oldu. Uzaktaydım, okumak zordu, çok yaklaşmadım, oradaydım ama hiçbir zaman müsait değildim, özünde bir erkektim (psikolojik anlamda zaten!).
Benim 'erkek' davranışım, gerçek erkeklerin 'kız rolünü' üstlenmelerini görmelerine neden oldu ve onlar her zaman benden çok daha fazla ilgilendiler (bu aynı zamanda beni uyuşturan yukarıda bahsedilen kalp kırıklığımdan da kaynaklanıyordu). O noktadaki ilişkilerim şöyle devam ederdi: Buluşurduk, bir kıvılcım çıkardı, birkaç kez takılırdık, birkaç hafta sonra çıldırırdım, kapana kısılmış ve boğulmuş hissederdim, sonra tüm ilgimi kaybederdim ilişkide ve onu sabote etmek için elimden geleni yapardım. Kendimi suçlu hissettim ama aynı zamanda hiçbir şey hissedememekten de korktum. Sonunda yumuşadım ve bir ilişki içinde olma ihtimaline ısınmaya başladım. Bu, D ile tanıştığım zamandı.
Gerçekten çok tatlıydı, gerçekten tatlıydı, iyi bir işi vardı ve benim için oldukça mükemmel görünüyordu. İlk başta onu çok sevmiştim, o noktada herkesten ne kadar hoşlanabildiğimle ilgili olarak, ki bu aslında o kadar da fazla değildi. Beni ondan çok daha çok sevdiğini biliyordum, ama kalbimin taşa dönmesi ve bir daha asla sevemeyeceğim ihtimalinden dehşete kapıldığım için, hissettiği derin duyguları umarak onunla kaldım. benim için sonunda benim tarafımdan karşılanacaktı.
Bir aydan biraz daha uzun süredir görüşüyorduk ki, ödemesiz dönemimin bittiğini hissettim. 'Konuşma' zamanı gelmişti. İlk başta konuyu gelişigüzel gündeme getirdi ve beni kız arkadaşı olarak tanıtmaya başlayıp başlamayacağını merak etti. Kıpır kıpır kıpır kıpır kıpır kıpır kıpır kıpır kıpır kıpır kıpır kıpır kıpır kıpır olan etiketleri kullanmaktan hoşlanmadığım ve konunun bırakıldığı hakkında ona bir hikaye anlattım. Ancak, uzun süre bırakılmadı ve yakında tek konuşacağımız şeydi. D rahatsız eder ve elinden gelen her şekilde, neden onun kız arkadaşı olmayı bu kadar katı bir şekilde reddettiğimi sormaya zorlardı. Çok geçerli noktalar belirledi - haftada birkaç kez birbirimizi gördük, her gün konuştuk, birbirimizi sevdik, ebeveynlerle tanıştık, benim sorunum tam olarak neydi?
Ona her zamanki pisliği besledim, daha önce erkekler tarafından bana birçok kez beslenen türden: 'Her şeyin nasıl olduğunu seviyorum, neden her şeyi karıştırıyorsun?' 'Çok erken,' 'Etiketleri sevmiyorum, 'Ciddi bir ilişkiye hazır değilim,' falan filan. O zamanlar, söylediklerime gerçekten, içtenlikle inandım ve bir dereceye kadar doğruydu. Ondan hoşlandım ve onu görmeye devam etmek istedim ama bunu resmileştirme umudu ilişkinin o noktasında doğru gelmiyordu ve umutsuzca, meseleyi bırakmasını ve onları zorlamak yerine olayların olmasına izin vermesini diledim. .
Beni ne kadar rahatsız ederse, o kadar çok rahatsız oldum ve beni korkunç bir etiketle damgalamasına izin vermesine o kadar çok direndim. Çaresizliğiyle endişelendiğim için hevesi beni o kadar gururlandırmamıştı. Demek istediğim, bu adam neden bu kadar çok kız arkadaş istedi? Kadınlarla arası kötü müydü? O kadar güvensiz mi ki ihtiyaçlar bir etiket?
Başından beri D'yi sevmiştim ve eğer hissetmemi istediği zaman beni nasıl hissetmemi istediğini hissetmeye zorlamak yerine bana bir şans vermiş olsaydı, ondan gerçekten hoşlanmaya başlayabilirdim. Bana ilişkideki tüm gücü vermesi de çok rahatsız ediciydi. Demek istediğim, evet güzeldi, ama merhametinize birisinin sahip olmasının eğlenceli ve heyecanı nerede? Her şeyi kontrol ettiğimi biliyordum ve bunun olmasına izin verecek bir adama ilgi duymanın gerçekten zor olduğunu biliyordum. Onun akıl oyunları oynamasını istediğimi söylemiyorum, ama biraz kısıtlama ve özgüven uzun bir yol kat edebilirdi.
Bütün bunlar olurken, yardım edemedim ama tam olarak D gibi davrandığım önceki ilişkileri düşündüm.Bu, kendimi ne kadar şaşkın ve umutsuz hissettiğimi ve kendimi elde etme umuduyla adamı nasıl kızdıracağımı düşündürdü. aranan.
Peki başlık hakkında ne var? Benim için resmi bir çift olmak, bir gün resmi bir ayrılık yaşamamız gerektiği anlamına geliyordu ve ben hala oldukça kırılgan bir durumdayken hayatıma ağır veya duygusal bir şeyin girmesi için kapıyı açmak istemedim. Sanırım onun kız arkadaşı olmadığım için, bir ayrılığın içerdiği tüm karışıklıklardan önceden kaçınmaya çalışıyordum. Ayrıca, resmi bir çift olmamak, sanki aramızda hala çok yakın olmasını engelleyecek bir mesafe varmış gibi kendimi güvende hissetmemi sağladı. Gardımı indirmekten çok korkuyordum, yaparsam ne tür duyguların ve duyguların etkili olacağını kim bilebilirdi? Ya beni ondan gerçekten sevdirdiyse ve sonra kalbimi kırdıysa (aslında lisede başıma geldi ve kesinlikle bir etkisi oldu). Korku!
Sonunda merhamet ettim ve kız arkadaşı oldum. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, ilişki kısa sürede dağıldı. Bu sadece doğru zaman değildi ve olayların organik olarak olmasına izin vermek yerine, D onları kendi belirlediği yolda zorlamaya kararlıydı. Kendimi çok rahatsız ve kızgın hissettim, geri alamayacağım mağaradan dolayı kendime kızgın olduğumdan bahsetmiyorum ve oradan çok çirkinleşti.
Bu deneyimi paylaşmaya mecbur hissetmemin nedeni, olayları diğer taraftan görmenin yardımcı olabileceğini düşünüyorum. Bir erkek sana kız arkadaşı demediğinde bu her zaman senden hoşlanmadığı veya asla sevmeyeceği anlamına gelmez. Çoğu zaman, o anda bu şekilde taahhüt vermeye hazır olmadığı anlamına gelebilir. Fark ettiğim bir şey, erkeklerin ayrılıklardan biz kızlar kadar kolay geri dönemedikleri. Sadece bir sonraki ilişkiye dalamazlar, bu yüzden eminim ki, size kız arkadaşları demeyen adamlar, genellikle önceki ayrılıklarından kalan yaralarını yalıyorlar. İçinde olmak gerçekten sinir bozucu bir durum ama unutmayın, bu, sizde bir sorun olduğu veya bir şekilde yeterince iyi olmadığınız anlamına gelmez. Çoğu durumda, gerçekten siz değilsiniz. Birisi bağlanmak istemezse, sorunlu olduğu açıktır (kesinlikle öyle olduğumu biliyorum). Bu durumda, şu atasözü benimsemekte sorun yok: 'Bu ben değilim, sensin.'
Sana kız arkadaşı demeyen bir adamla birlikte misin? Bir ilişkideki 'erkek' miydin? Eklemek istediğiniz başka düşünceleriniz var mı? Peki lütfen yorumlar bölümünde paylaşın!
- Tina Dexton
Ben Tina Dexton, A New Mode'un kurucu ortağı ve editörüyüm. İnsanların ilişki dinamiklerini ve istedikleri aşkı nasıl elde edeceklerini anlamalarına yardımcı olan, ilişkilendirilebilir, anlayışlı makaleler yazmayı seviyorum. Psikoloji diplomasına sahibim ve son 10 yılımı sayısız erkekle röportaj yaparak ve insan psikolojisini ve erkeklerin nasıl çalıştığını daha iyi anlamak için elimden geldiğince okuyup çalışarak geçirdim. Benimle iletişime geçmek istiyorsan Facebook veya Instagram'da bana yaz.