5 Omurgalı Grubu
iStockphoto/Düşünce stoku
kaçınız hatırlıyor Alaylı grup Peter'ın biyoloji testi için çalıştığı bölüm? Marcia'dan yardım istedi ve Marcia ona anımsatıcıyı öğretti: Bir omurgalının sırtı düzdür. Eh, tüm omurgalıların düz sırtları yoktur, ancak hepsinin vücutlarını desteklemeye yardımcı olan omurgaları veya omurga sütunları vardır.
Vertebral kolon, omurgalılarda belki de en belirgin özellik olmasına rağmen, muhtemelen sadece notokord (sinir sisteminin gelişiminde rol oynayan esnek çubuk benzeri yapı) olan ilklerinde yoktu. Omurgalı, farklılaşmış bir beyne ve üç çift duyu organına (burun, optik ve otik [işitme]) sahip ayrı bir kafaya sahiptir. Vücut gövde ve kuyruk bölgelerine ayrılmıştır.
Birkaç omurgalı grubu Dünya gezegeninde yaşar. Bugün yaşayan beş ana omurgalı grubuna bir göz atalım: balıklar, amfibiler, sürüngenler, kuşlar ve memeliler.
Balıklar
balina köpekbalığı Bir balina köpekbalığı ( Rhincodon tipus ) ve Avustralya kıyılarında bir şnorkelle yüzücü. Comstock Görselleri/Jüpiter görselleri
İlk balıkların yaklaşık 518 milyon yıl önce Dünya tarihinin Kambriyen Dönemi'nde ortaya çıktığı düşünülmektedir. Bugün dünyanın tatlı ve tuzlu sularında bulunan 30.000'den fazla balık türü bulunmaktadır. Yaşayan türler, ilkel, çenesiz abanoz ve hagfishlerden kıkırdaklı köpekbalıklarına, patenlere ve vatozlara, bol ve çeşitli kemikli balıklara kadar çeşitlilik gösterir.
Balıkların yetişkin uzunluğu 10 mm'den (0,4 inç) az ile 20 metreden (60 fit) fazla arasında ve ağırlık olarak yaklaşık 1,5 gramdan (0,06 ons'tan az) binlerce kilograma kadar değişir. Bazıları 42 °C'nin (100 °F) biraz üzerindeki sıcaklıklarda sığ kaplıcalarda, diğerleri 0 °C'nin (32 °F) birkaç derece altında soğuk Arktik denizlerinde veya 4.000 metreden (13.100 fit) daha derindeki soğuk derin sularda yaşar. okyanus yüzeyi.
Balıkların üreme yöntemleri değişkenlik gösterir, ancak çoğu balık, döllenmiş ve vücudun dışına dağılmış çok sayıda küçük yumurta bırakır. Pelajik (açık okyanus) balıkların yumurtaları genellikle açık suda asılı kalırken, birçok kıyı ve tatlı su balığı yumurtalarını dipte veya bitkiler arasında bırakır. Gençlerin ve özellikle yumurtaların ölüm oranı çok yüksektir ve genellikle yüzlerce, binlerce ve bazı durumlarda milyonlarca yumurtadan sadece birkaç kişi olgunluğa ulaşır.
amfibiler
kırmızı semender ( psödotriton ruber ) Kırmızı semenderler ( psödotriton ruber ) doğu Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunur. Liz Weber/Shutterstock.com
Amfibiler, erken Devoniyen Dönemi (419 milyon yıl önce başlayan) ile Erken Pensilvanya Alt Dönemi (323 milyon yıl önce başlayan) arasında, lob yüzgeçli balıklardan türeyen tamamen suda yaşayan tetrapodlardan (esas olarak uzuvlu balıklardı) evrimleşti. Amfibi adı, Yunancadan türetilmiştir. amfibi Bazı türler sürekli karada yaşarken, diğer türler tamamen suda yaşayan bir yaşam tarzına sahip olsa da, çifte yaşam yaşamak anlamına gelen bu ikili yaşam stratejisini yansıtır.
Amfibilerin üç canlı grubu vardır (caecilians, semenderler ve anuranlar [kurbağalar ve kara kurbağaları]) topluca 7.300'den fazla amfibi türü oluşturur. Amfibiler arasındaki benzer bir eğilim, suda yaşayan yumurta ve serbest yüzen larva evrelerinin ortadan kaldırıldığı doğrudan gelişimin evrimi olmuştur. Gelişim tamamen yumurta kapsülü içinde gerçekleşir ve yavrular yetişkin vücut formunun minyatürleri olarak yumurtadan çıkar. Çoğu akciğersiz semender türü (Plethodontidae familyası), en büyük semender ailesi, bazı caecilians ve birçok anuran türü doğrudan gelişime sahiptir. Ek olarak, çok sayıda caecilian ve birkaç anuran ve semender türü genç yaşta doğurur.
Kurbağalar ve kara kurbağaları çok çeşitli yaşam öyküleri sergiler. Bazıları yumurtaları akarsuların veya göletlerin üzerindeki bitki örtüsüne bırakır; iribaşlar yumurtadan çıktıktan sonra suya düşerler ve larva evreleri boyunca gelişmeye devam ederler. Bazı türler yumurtaları için suda (sulu), karada (karada) veya ağaçta (ağaçta) habitatlarda köpük yuvalar oluşturur; kuluçkadan sonra iribaşlar genellikle suda gelişir. Diğer türler yumurtalarını karaya bırakır ve suya taşırken, keseli kurbağalar yumurtalarını sırtlarında bir kese içinde taşıdıkları için bu adla anılırlar. Birkaç türde bir kese yoktur ve iribaşlar arkada görünür; bazı türlerde dişi, iribaşlarını yumurtadan çıkar çıkmaz bir gölete bırakır.
sürüngenler
erkek uçan kertenkele Premaphotos/Doğa Resim Kitaplığı
Sürüngenler hava soluyan omurgalılardır. İç döllenme, amniyotik gelişim (embriyonun bir dizi koruyucu ekstra embriyonik zar -amniyon, koryon ve allantois) içinde geliştiği ve vücutlarının bir kısmını veya tamamını kaplayan epidermal pulları vardır. Yaşayan sürüngenlerin ana grupları -kaplumbağalar, tuataralar, kertenkeleler ve yılanlar ve timsahlar 8.700'den fazla türe karşılık gelir.
Sürüngenler, Pensilvanya alt döneminin ilk bölümünde (323 milyon ila 299 milyon yıl önce) amfibilerden evrimleşmiş ve birçok amfibi yapısal özelliğini korumuştur. Çoğu sürüngen diğer organizmalarla beslenirken, birkaçı otçuldur (örneğin kaplumbağalar). Soğukkanlı hayvanlar olarak sürüngenler ılıman ve tropik bölgelerle sınırlı olma eğilimindedir, ancak ortaya çıktıklarında nispeten yaygındır; ancak kuşlar ve memeliler kadar büyük veya göze çarpan değillerdir. Çoğu sürüngen karasaldır, ancak birkaçı suda yaşar. Amfibilere benzer bir şekilde sürünerek veya yüzerek hareket ederler. Bununla birlikte, bazı sürüngenler vücudu yerden kaldırabilir ve dört ayaklı veya iki ayaklı bir şekilde hızla koşabilir. Sürüngenler nispeten büyük, kabuklu yumurtalar bırakır. Birkaç durumda, yumurtalar ve yavrular dişi tarafından bakılır; diğerlerinde, genç canlı doğar.
kuşlar
Avrupa beyaz pelikan Avrupa beyaz pelikan ( Pelekanus onokrotalus ) uçuşta. Dijital Görüş/Getty Images
Kuşlar, onları diğer tüm hayvanlardan ayıran en önemli özellik olan tüylere sahip benzersiz 9.600 canlı türünden herhangi birini oluşturur. Sıcakkanlı omurgalılardır, memelilerden çok sürüngenlerle akrabadırlar. Dört odacıklı bir kalbe (memelilerde olduğu gibi), kanatlara dönüştürülmüş ön ayaklara (yarasalarla paylaşılan bir özellik), sert kabuklu bir yumurtaya ve keskin bir görüşe sahiptirler. Koku alma duyuları çok gelişmiş değildir ve işitsel aralıkları sınırlıdır.
Çoğu uçma yeteneğine sahip olsa da, diğerleri hareketsizdir ve bazıları uçamaz. Nispeten yakın akrabaları olan sürüngenlere benzer bir şekilde kuşlar, kabuklu yumurta bırakırlar. Yavrular genellikle uçabilene ve kendi kendini besleyebilene kadar bir yuvada bakılır, ancak bazı kuşlar, hemen beslenmeye başlamalarına ve hatta uçmalarına izin veren iyi gelişmiş bir durumda yumurtadan çıkar. (Timsahlarda bazı kuşlarınkine benzer yuvalama faaliyetleri görülür.)
Kuşların, tüylerin ve kuş uçuşlarının kökeni uzun zamandır hararetli bir şekilde tartışılıyor; kuşların sürüngen atalarından evrimi evrensel olarak kabul edilmektedir. Bazıları tüylü theropod dinozorların (çeşitli bir etobur kertenkele kalçalı dinozor grubu) çeşitliliği, kuşların evrimi ve erken çeşitlenmesi konusundaki bakış açımızı büyük ölçüde genişletti. Kuşların evrimi ve uçuşundaki kritik dönemin Erken Kretase'de (145,5 milyon ila 99,6 milyon yıl önce) gerçekleştiği bilinmekle birlikte, theropodlardaki tüylerin çok daha erken, muhtemelen Triyas ve Jura Dönemlerinde (yaklaşık 252 yıl önce) ortaya çıktığına dair kanıtlar vardır. milyon ila 145 milyon yıl önce).
memeliler
okapi ( Okapia johnstoni ). IMPALASTOCK/iStock/Getty Images Plus
Bugün yaşayan yaklaşık 5.000 memeli türü vardır. Memeliler, yavrularının annenin özel meme bezlerinden gelen sütle beslenmesi bakımından diğer omurgalı hayvanlardan farklıdır. Memeliler, diğer bazı benzersiz özelliklerle ayırt edilir. Saç, tipik bir memeli özelliğidir, ancak birçok balinada cenin evresi dışında ortadan kaybolmuştur. Memelilerin alt çenesi, diğer tüm omurgalılarda olduğu gibi ayrı bir kemik (kuadrat) yerine doğrudan kafatasına menteşelidir. Üç küçük kemikten oluşan bir zincir, ses dalgalarını orta kulağa iletir. Kaslı bir diyafram kalbi ve akciğerleri karın boşluğundan ayırır. Tüm memelilerde olgun kırmızı kan hücreleri (eritrositler) çekirdekten yoksundur; diğer tüm omurgalılar çekirdekli kırmızı kan hücrelerine sahiptir. Memeli olarak sınıflandırılan bilinen en eski hayvanlar, yaklaşık 200 milyon yıl önce Triyas ve Jura Dönemlerinin sınırına yakın bir yerde evrimleşmiştir.
Bu omurgalılar grubu, yalnızca birkaç gram ağırlığındaki küçük sivri farelerden veya küçük yarasalardan bilinen en büyük hayvanlara, balinalara kadar çeşitlilik gösterir. Çoğu memeli karasaldır, hem hayvansal hem de bitkisel maddelerle beslenir, ancak birkaçı balinalar veya yunuslarda olduğu gibi kısmen veya tamamen suda yaşar. Memeliler çok çeşitli şekillerde hareket ederler: oyuk açma, iki ayaklı veya dört ayaklı (dört ayaklı) koşma, uçma veya yüzme. Üreme genellikle, besleyici maddelerin bir allantoik plasenta veya birkaç durumda bir yumurta sarısı yoluyla sağlandığı rahim içinde gelişen gençleri içerir. Plasentalı memelilerde, gençlerin rahim içinde daha uzun bir gelişim periyodu vardır. Keselilerde, nispeten gelişmemiş olan yavrular, tamamen gelişene kadar kendilerini annelerinin meme ucuna tuttukları bir kese içinde taşınır. Monotreme memeliler (yani, ornitorenk ve echidna), yumurtadan çıkan yumurtaları bırakmaları bakımından diğer memelilerden farklıdır.