site, yazarının ölümü nedeniyle kapanabilmek, ortadan kaybolmak; Makalenin tamamının, bu konuyla ilgili sorular soranların ilgisini çekebileceğini düşünüyorum.
Sylvie Simon anısına atölye çalışması
SYLVIE SIMON - DEĞERLENDİRMELER
Sylvie Simon'ın anısına, gazeteci, yazar ve bugünün ve yarının skandallarının öncüsü. Resmi sitesi.
Tüm makaleleri, videoları ve röportajlarının yanı sıra tüm kitaplarının bir listesi
Sessizlik ve medya yalanları ve birçok sağlık ve aşı skandalıyla ilgili açıklamalar
Başka Kitaplarda Yayınlanacak Kitaplarım Konferanslar Tributes Ana Sayfası
Temmuz Cuma 5 2013
Kemoterapi ile ilgili çok istenmeyen bir gerçek
Kemo hakkında çok istenmeyen bir gerçek
Kemoterapinin birçok onkolog, Fransız ve Amerikalı tarafından reddedilmesi ve en azından geleneksel yöntemlerle elde edilen tedaviler hakkındaki şüphelerini ifade etmeye cesaret ettikleri yıllar oldu.
O zamanlar Berkeley'de Tıbbi Fizik ve Fizyoloji profesörü olan Hardin B Jones, 1956'da, kanser hastaları üzerinde yirmi üç yıldır yaptığı ve kanser hastaları üzerinde yaptığı bir araştırmanın endişe verici sonuçlarını basına iletmişti. Aksine, tedavi edilmeyen hastaların kemoterapi alanlara göre çok daha hızlı ölmediği sonucuna varmıştı. “Tüm tedaviyi reddeden hastalar ortalama on iki buçuk yıl yaşadılar. Ameliyat geçirenler ve diğer geleneksel tedaviler ortalama sadece üç yıl yaşadılar [1]. Ve Dr Jones ayrıca "Kanser işi" nin yarattığı inanılmaz meblağlar sorusunu da gündeme getirdi. Dr Jones'un rahatsız edici sonuçları hiçbir zaman reddedilmedi. (Walter Last, The Ecologist, cilt 28, n ° 2, Mart-Nisan 1998.)
4 Ekim 1985, Prof. G.eorges Mathé L'Express’e şunları onayladı: “Taramalar çok daha erken olduğu için gittikçe daha fazla kanser var, ancak söylendiği gibi onları kontrol etmiyoruz özellikle kemoterapistler ve laboratuvarlar tarafından savunulan kemoterapiye rağmen [buna “kanser bağlantısı” adını verdiler ve iyi bir sebepten dolayı: üzerinde yaşıyorlar. Eğer bir tümörüm olsaydı, bir anti-kanser merkezine gitmezdim "(bkz. Le Monde, 4 mai 1988). Buna karşılık Dr. Martin Shapiro "Kemoterapi: Perlimpinin Yağı mı? ":" Bazı onkologlar hastalarını, bu tedavinin faydalı olduğuna dair kanıt yetersizliği konusunda bilgilendirirken, diğerleri muhtemelen kemoterapi konusundaki bilimsel yayınların iyimserliğinden yanıltılmaktadır. Yine de diğerleri ekonomik uyarıma cevap verir. Uygulayıcılar, kemoterapi uygulayarak ölmekte olan hastalara ve ailelerine teselli ve rahatlama sağlamaktan daha fazla kazanabilirler. (Bkz. Los Angeles Times, 1er Eylül 1987).
Bu görüş, kemoterapinin "cerrahi veya radyoterapi gibi malign hücrelerin imhası olduğuna inanan doktorlar E. Pommateau ve M. d'Argent tarafından yaygın olarak paylaşılmaktadır. En sonunda, kanserli dalgalanmayı durdurmaya çalışacak tek kişi olması gereken ana konak reaksiyonları problemini çözmüyor "(Pratik onkoloji dersleri).
Montpellier'deki onkolog Profesör Henri Joyeux, “Bilimsel gerçeğin bugün hala çok fazla göz ardı edildiğini açıklayan çok büyük finansal çıkarlar olduğunu söyledi: kemoterapilerin% 85'i sorgulanabilir” , hatta işe yaramaz.
Onlar için, diğer birçok doktorda olduğu gibi, bu tedavinin tek tedavisi, kendiliğinden iyileşebilen, yani ev sahibinin kendi savunmasını düzenleyebileceğidir. Daha açık olmak zor: kemoterapi faydasız! Tedavilerdeki ilerlemeler için, onkolog, CNRS araştırma direktörü Dr. Jean-Claude Salomon, ilk tanıdan beş yıl sonra hayatta kalma yüzdesinin bildiğimiz tek nedenden dolayı arttığını tahmin ediyor erken teşhisi koymak, ancak ölüm oranlarında bir düşüşe eşlik etmediği sürece, beş yıllık hayatta kalma yüzdesindeki artış bir ilerleme endeksi değildir. "Erken teşhis genellikle hastalığın süresini endişe treniyle uzatabilir. Bu, iddia edilen terapötik gelişmeler ile ilgili birçok iddiaya aykırıdır. »(Sağlığımıza kim karar veriyor, uzmanların karşılaştığı vatandaş, Bernard Cassou ve Michel Schiff, 1998) Dr Salomon, muhtemelen asla hastalığa neden olmayacak gerçek kanserleri ve tümörleri ayırt etmediğini söylüyor yapay olarak "iyileştirilmiş" kanserlerin yüzdesinin artmasına katkıda bulunan kanser. Bu aynı zamanda elbette "beyan edilen" kanserlerin sayısını da arttırır. Buffalo Roswell Park Kanser Enstitüsü'ndeki Meme Cerrahisi Anabilim Dalı başkanı 1957'ten 1988'e kadar Dr. Thomas Dao tarafından onaylanan bir gerçek daha: "Kemoterapinin yaygın kullanılmasına rağmen, meme kanseri ölüm oranı: bu son 70 yılını değiştirmedi. Ve XVUMX’te yayınlanan Harvard Üniversitesi’nde Mikrobiyoloji Profesörü olan John Cairns, Scientific American’ta bir eleştiri: “Birkaç nadir kanser dışında, kemoterapideki herhangi bir gelişmeyi tespit etmek imkansızdır. en önemli kanserlerin mortalitesi. Herhangi bir kanserin kemoterapi ile tedavi edilebileceği hiç bir zaman kanıtlanmamıştır. "Lancet'te hematolog ve onkolog New Yorklu Dr. Albert Braverman'ın yeni onayı:" Pek çok onkolog, neredeyse kaçınılmaz bir başarısızlıkla ortaya konan iyimserlikle neredeyse tüm tümörler için kemoterapi önermektedir [...] 1985, bugün tedavi edilemez. (Bkz. 1975 yıllarındaki kanseroloji, 1990, 337, p.1991). Bir Mayo Kliniği onkoloğu olan Dr. Charles Moertal şunları itiraf ediyor: "En etkili protokollerimiz riskler ve yan etkilerle dolu; ve tedavi ettiğimiz tüm hastalardan sonra bu bedeli ödedi, tümörün tamamlanmamış bir gerileme süresi ile sadece küçük bir kısmı ödüllendirildi. "
Amerikan Kimya Derneği eski başkanı Alan Nixon daha da radikal: “Bir kimyacı olarak, yayınları yorumlamak için eğitilmiş, doktorların kemoterapinin çok fazla kanıtı nasıl görmezden gelebileceğini anlamak benim için zor, İyiden çok daha fazla zarar. "
Ralph Moss, uzun zamandır kanser araştırması yapan tıbbi olmayan bir bilim adamı. Konuyla ilgili LeLancet, Ulusal Kanser Enstitüsü Dergisi, Amerikan Tıp Derneği Dergisi, Yeni Bilim Adamı gibi dergilerde yazılar yazdı ve Kanser Endüstrisi Dergisi [2]: "Sonunda Kemoterapinin vakaların çoğunda yaşamı uzattığına dair hiçbir kanıt yoktur ve tümörün azalması ile tümörün ömrünün uzaması arasında bir korelasyon olduğunu iddia etmek büyük bir yalandır. hasta. Bir zamanlar kemoterapiye inandığını itiraf ediyor, ancak bu deneyim onun yanlış olduğunu gösteriyor: "Geleneksel kanser tedavisi o kadar zehirli ve insanlık dışı ki, kanserden ölmekten daha çok korkuyorum. Bu tedavinin işe yaramadığını biliyoruz - işe yaradıysa kanserden zatürree olmaktan korkmazsınız. [...] Bununla birlikte, etkinliklerinin kanıtı ne olursa olsun, çoğu alternatif tedavinin yasaklanması nedeniyle hasta başarısızlığa gitmeye zorlanmaktadır, çünkü alternatifleri yoktur. MIT (Massachusetts Institute of Technology) [3] 'daki biyoloji emekli profesörü Dr. Maurice Fox, akranlarının çoğu gibi, tıbbi bakımı reddeden kanser hastalarının, onları kabul edenlere göre daha düşük bir ölüm oranına sahip olduğunu buldu.
Kanada'daki McGill Üniversitesi Kanser Merkezi, üniversitedeki bilim adamlarının değerlendirmekte oldukları ürünlere ne kadar güvendiklerini belirlemek için akciğer kanseri konusunda uzmanlaşmış 118 doktorlarına bir anket gönderdi. . Onlardan kanser olduğunu hayal etmeleri ve test sırasında altı kişiden hangi ilacı seçeceklerini söylemeleri istendi. 79,% 64,% 81,% 58, test ettikleri Cisplatin bazlı kemoterapi denemelerine katılmak istemeyecek ve 79,% 73,% 4, Ürünlerin verimsizliği ve yüksek toksisite dereceleri göz önüne alındığında, söz konusu testlerin kabul edilemez olduğu düşünülmektedir [XNUMX].
Heidelberg-Mannheim Kanser Merkezinde bir Alman epidemiyolog olan Dr. Ulrich Abel, dünyadaki tüm 350 sağlık merkezlerinden yayınlanan tüm kemoterapi belgelerini incelemiştir. Binlerce yayını birkaç yıl analiz ettikten sonra, dünya çapında kemoterapinin genel başarı oranının "kasıtsız" olduğunu, sadece% 3 olduğunu ve bilimsel bir kanıt olmadığını buldu. kemoterapinin "en yaygın organik kanserlerden muzdarip hastaların ömrünü önemli ölçüde uzatabileceğini" belirten Kemoterapiyi “bilimsel bir tülbent” olarak nitelendiriyor ve dünya çapında uygulanan kemoterapinin en azından% 80'inin işe yaramaz olduğunu ve ne “ne de doktorun hem de hastanın" imparatorun yeni kıyafetlerine "benzemediğini söylüyor kemoterapiden vazgeçmek istemiyorum. Abel, "Birçok onkolog kemoterapinin hastaların yaşamını uzattığını kabul ediyor. Bu, herhangi bir klinik çalışma tarafından desteklenmeyen bir yanılsamaya dayanan bir görüş [5] ". Bu çalışma ana akım medya tarafından asla yorumlanmamıştır ve tamamen gömülmüştür. Nedenini anlıyoruz.
Özetle, kemoterapi çok toksiktir ve sağlıklı hücreler ile kanser hücreleri arasındaki farkı söyleyemez. Artık insan vücudunu sıradan hastalıklardan koruyamayan bağışıklık sistemini yavaş yavaş yok ediyor. Kanserlerinin tedavisi sırasında ölenlerin% 67'u, bağışıklık sistemi tarafından karşılanmayan fırsatçı enfeksiyonlara borçludur.
En son ve önemli çalışma Klinik Onkoloji [6] dergisi tarafından yayınlandı ve üç ünlü Avustralyalı onkolog, Sydney'deki Royal North Shore Hastanesi'nden Prof Graeme Morgan, Üniversite Üniversitesi'nden Profesör Robyn Ward [7] tarafından yapıldı. Yeni Güney Galler-St. Vincent's Hastanesi ve Sidney'deki Kanser Sonuçları Araştırma ve Değerlendirme için Liverpool Sağlık Hizmeti İşbirliği üyesi olan Dr. Michael Barton.
Onların özenli çalışmaları, Avustralya'da ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan ve tüm 5 yıllarının yetişkinlerde kemoterapiye yatırılan 1990 yıllarının Ocak 2004’a kadar olan dönemlerinde hayatta kalmalarına ilişkin yapılan çift kör kontrollü çalışmaların sonuçlarının analizine dayanıyor. Ocak ayında Avustralya’da toplam 72 964 ve ABD’de 154 971 olmak üzere toplam 2 kemoterapi ile tedavi edildi. Bu engin çalışma, her zaman olduğu gibi, sistemlerin elden çıkarılmaksızın onları süpürmesine izin veren sadece birkaç hasta olduğunu iddia edemeyeceğimizi gösteriyor. Yazarlar kasıtlı olarak faydaların iyimser bir tahmininin yapılmasını seçmiştir, ancak bu önlemlere rağmen, yayınları, kemoterapinin, 5 yıllarında veya Avustralya'da 2,3% 'den sonra hastanın hayatta kalmasına sadece% 2,1'ten biraz daha fazla katkısı olduğunu kanıtlamaktadır. Amerika Birleşik Devletleri'nde% XNUMX.
Yazarlar "Ancak bazı uygulayıcılar iyimser olmaya devam ediyor ve sitotoksik kemoterapinin [8] kanser hastalarının ömrünü uzatacaklarını umuyorlar" dedi. Haklı olarak, geçen 20 yıllarında hastanın hayatta kalmasına çok az katkıda bulunan bir tedavinin satış istatistiklerinde bu kadar başarılı olmaya devam ettiğini soruyorlar. Onlara çok meraklı ya da basitçe perişan olmayanların seçeneğinin olmadığı yanıtını verebileceğimiz doğrudur: başka bir şey teklif edilmez.
Pierre ve Marie Curie Üniversitesi'nde araştırmacı olan Mesut Mirshahi ve ekibi, 2009 yılında tümör mikro ortamındaki yeni hücrelerin, kanser hücresinin kemoterapiye karşı direncinde rol oynadığını ve metastazların ortaya çıkmasıyla nüksettiğini keşfetti. Bu hücreler, çok sayıda kanser hücresini sabitleme ve onları kemoterapinin etkisinden koruma özelliğine sahip nişler olarak hizmet ettikleri için "Hospicells" olarak adlandırılmıştır. "Hospicells", kemik iliği kök hücrelerinin farklılaşmasından gelir ve kanserli hastalarda (asit sıvısı, plevral efüzyonlar) efüzyonlarda bulunur. Bir "Hospicell" etrafında aglütine olmuş kanser hücreleri, gerçek küçük kanserli nodüller oluşturur.
Bu nodüllerde ayrıca immünoinflamatuar hücreler de tanımlandı. Elektron mikroskobu, "Hospicells" zarları ile kanser hücrelerinin zarları arasında materyalin bir hücreden diğerine geçmesine izin veren füzyon alanları olduğunu gösterdi. Ek olarak, araştırmacılar, trogositoz adı verilen bir fenomen olan "Hospicell" den zar materyalinin kanser hücrelerine transferini gözlemlediler. Bağışıklık baskılayıcı hücrelerin görevlendirilmesi veya "hospicells" tarafından çözünür faktörlerin salgılanması gibi diğer birçok mekanizma da kanser hücrelerinin kemoterapiye direnmesine yardımcı olur. Bu önem göz önüne alındığında, bir "Hospicell" üzerinde "yuvalanmış" kanser hücrelerinin, kalan hastalıktan sorumlu kabul edilebileceği ileri sürülmektedir. Araştırma için, bu nedenle hem kanser hücrelerini hem de "Hospicells" [9] yok edebilecek ilaçların bulunması önemlidir.
En önemli çalışma, Klinik Onkoloji [10] dergisi tarafından yayınlandı ve üç ünlü Avustralyalı onkolog, Sydney'deki Royal North Shore Hastanesi'nden Prof. Graeme Morgan, New University'den Profesör Robyn Ward [11] tarafından yapıldı. Güney Galler-St. Vincent's Hastanesi ve Sidney'deki Kanser Sonuçları Araştırma ve Değerlendirme için Liverpool Sağlık Hizmeti İşbirliği üyesi olan Dr. Michael Barton.
Diğer çalışmalar yakın zamanda ortaya çıkmıştır: Nature dergisinde yayınlanan birincisi, kanser çalışmalarının büyük bir çoğunluğunun yanlış ve potansiyel olarak sahte olduğunu göstermektedir. Araştırmacılar, büyük "referans" çalışmalarının sonuçlarını çoğaltmakta nadiren başarılı olurlar. 53'in önemli kanser araştırmaları arasında, yüksek profilli bilimsel dergilerde yayınlanmış olsa da, 47 hiçbir zaman benzer sonuçlarla çoğaltılmamıştır. Bu yeni değil, çünkü 2009'te Michigan Üniversitesi Kapsamlı Kanser Merkezi'ndeki araştırmacılar, tümü ilaç endüstrisi lehine önyargılı olarak bilinen ünlü kanser araştırmalarının bulgularını yayınladılar. Bazı kanser ilaçlarının metastazlara neden olduğu iyi bilinmektedir.
Kemoterapinin “yararları” hakkında olumsuz ve ayrıntılı olmayan bu uzun yayın listesi, Boston’daki Harvard Medical School’daki (ABD) bazı araştırmacıların, kemoterapide kullanılan iki ilacın bulunduğunu açıkladı. Tersi değil, yeni tümörlerin gelişmesine neden olur Bunlar, tümörü "besleyen" kan damarlarını tıkayan yeni ilaçlardır. Uzmanlar onlara "anti-anjiyogenez" tedavileri diyor. Bu ilaçlar, Glivec ve Sutent (aktif bileşenler, imatinib ve sunitinib), tümörün boyutunu azaltmada kanıtlanmış bir etkiye sahiptir. Bununla birlikte, bugüne kadar kötü çalışılmış olan küçük hücreleri, tümörün büyümesini kontrol altında tutan perisitleri yok ediyorlar. Perisitlerden kurtulan tümörün diğer organlarda yayılması ve "metastaz yapması" çok daha kolaydır. Harvard araştırmacıları şimdi ana tümörün bu ilaçlar ile hacim olarak küçülmesine rağmen, kanserin hastalar için çok daha tehlikeli hale geldiğini düşünüyor! (Kanser Hücresi, 10 Haziran 2012). Bu sonuçları Kanser Hücresi dergisinde yayınlayan Profesör Raghu Kalluri şunları söyledi: “Eğer sadece tümörün büyümesini hesaba katarsanız, sonuçlar iyi. Fakat bir adım geriye atıp birlikte bakarsanız, tümörün kan damarlarını inhibe etmek kanserin ilerlemesini önlemeye yardımcı olmaz. Aslında, kanser yayılıyor. "
Klinik Onkoloji [12] dergisi tarafından daha da şaşırtıcı ama daha az yeni bir çalışma yayınlandı ve üç ünlü Avustralyalı onkolog, Sydney'deki Royal North Shore Hastanesi'nden Prof Graeme Morgan, Üniversite Profesörü Robyn Ward [13] tarafından yönetildi. Yeni Güney Galler-St. Vincent's Hastanesi ve Sidney'deki Kanser Sonuçları Araştırma ve Değerlendirme için Liverpool Sağlık Hizmeti İşbirliği üyesi olan Dr. Michael Barton.
Onların özenli çalışmaları, Avustralya'da ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan ve tüm 5 yıllarının yetişkinlerde kemoterapiye yatırılan 1990 yıllarının Ocak 2004’a kadar olan dönemlerinde hayatta kalmalarına ilişkin yapılan çift kör kontrollü çalışmaların sonuçlarının analizine dayanıyor. Ocak ayında Avustralya’da toplam 72 964 ve ABD’de 154 971 olmak üzere toplam 2 kemoterapi ile tedavi edildi. Bu engin çalışma, her zaman olduğu gibi, sistemlerin elden çıkarılmaksızın onları süpürmesine izin veren sadece birkaç hasta olduğunu iddia edemeyeceğimizi gösteriyor. Yazarlar kasıtlı olarak faydaların iyimser bir tahmininin yapılmasını seçmiştir, ancak bu önlemlere rağmen, yayınları, kemoterapinin, 5 yıllarında veya Avustralya'da 2,3% 'den sonra hastanın hayatta kalmasına sadece% 2,1'ten biraz daha fazla katkısı olduğunu kanıtlamaktadır. Amerika Birleşik Devletleri'nde% XNUMX.
Son olarak, 2012'taki Nature Medicine dergisinde yayınlanan bir çalışma kemoterapi fikrini değiştirebilir. Seattle merkezli Fred Hutchinson Kanser Araştırma Merkezi'ndeki araştırmacılar, sağlıklı hücreleri tümör sağlayan bir protein üretmek için tetiklediğini bulmuşlardır.
Araştırmacılar, metastatik meme, prostat, akciğer ve kolon kanserleri durumunda kemoterapiye direnç üzerinde çalışırken kemoterapinin yalnızca kanseri tedavi etmediğini değil, aynı zamanda harekete geçirme ihtimalini de keşfetti. kanser hücrelerinin büyümesi ve kapsamı. Günümüzde standart bir kanser tedavisi yöntemi olan kemoterapi, sağlıklı hücreleri, kanser hücrelerine gerçekten yakıt veren ve gelişen bir proteini salmaya zorlamaktadır.
Çalışmaya göre, kemoterapi, WNT16B proteininin sağlıklı hücrelere salınımını sağlayarak, kanser hücrelerinin hayatta kalmasını ve büyümesini desteklemektedir. Kemoterapi ayrıca, sağlıklı hücrelerin DNA'sına kalıcı olarak zarar verir; kemo tedavisinin sona ermesinden uzun süre sonra devam eden uzun süreli hasar.
Araştırma Merkezi'nden ortak yazar Peter Nelson, "WNT16B proteini salgılandığında, yakındaki kanser hücreleriyle etkileşime girecek ve bunların büyümesine, yayılmasına ve en önemlisi daha fazla tedaviye direnmesine neden olacak" dedi. Fred Hutchinson, Seattle'da kanser üzerine, bu tamamen beklenmedik keşifle ilgili olarak. Ekip, gözlemlediklerine göre, "Sonuçlarımız, iyi huylu hücrelerde geri bildirim yanıtlarının tümör büyüme dinamiklerine doğrudan katkıda bulunabileceğini gösteriyor" dedi.
Yani: Kemoterapiden kaçınmak, sağlık kurtarma şansını arttırıyor.
Son 20 yıllarında hasta sağkalımına çok az katkıda bulunan bir tedavinin satış istatistiklerinde bu kadar başarılı olmaya nasıl devam ediyor? Çok meraklı ya da basitçe üzülmeyen hastalara başka seçeneğin olmadığı doğrudur: "protokol" den başka bir şey teklif edilmez. Mevcut onkoloğun hastanın tedavisini seçmesi için hangi baskı uygulandı? Eskiden, iyi doktor, hastası için en iyi tedavi olan Hipokrat'ın yeminine göre ruhunu ve vicdanını seçti. Böylece, hastayla uzun süreli bir görüşmeden sonra kişisel sorumluluğunu üstlendi.
"1990 yıllarından bu yana - ve 2004 kanser planından bu yana gittikçe daha otoriter bir şekilde - Fransa'da ve bazı Batılı ülkelerde onkoloğu tedavi etme özgürlüğü ortadan kalktı. Yanlış bakım kalitesi iddiasında, tüm hasta kayıtları, yeni ilaçları test eden güncel terapi denemelerine "topluluk" tarafından dayatılan çok disiplinli bir toplantıda "tartışılıyor". Bu sistemden ayrılmak isteyen pratisyen, özellikle onkoloji uygulama yetkisini kaybetmek üzere katıldığı hizmeti görmeyi izah etmek için olası bir sorunu açıklamalı ve bunlara maruz kalmalıdır. Nicole Delépine, hastaların kişisel durumlarına uyum sağlamak için sıkı protokollerden uzaklaşıldığında neler olabileceğini özetlemektedir.
Sadece 3'teki 4 doktorları, kanser durumunda, hastalık üzerindeki etkisizliği ve tüm insan vücudu üzerindeki yıkıcı etkileri nedeniyle kemoyu kendileri için reddetmeye cesaret ediyorlar. Fakat bu detay hastalara çok iyi gizlenmiş durumda.
Gernez'in konuyla ilgili çalışmalarının güçlü bir savunucusu olan ve bir üniversite mezunu olan Dr. Jacques Lacaze, tek gerçek çözümün önleme olduğuna inanıyor. “Gerçekten de, bir kanser, ortalama olarak 8 yıllarının gizli bir ömrüne sahiptir. Bu uzun süre boyunca, kanser embriyosu çok savunmasızdır, hiçbir şey yuvarlanmasına neden olamaz. TÜM uzmanlar bu gerçeği itiraf ediyor, ancak çok azı bir önleme politikasını savunuyor. Yine de uygulanması kolaydır. Kanser insidansı eğrisinin 40 yıllarına doğru başladığını biliyoruz, böylece gelecekteki bir kanser 32 yıllarına yerleşir. SUVIMAX çalışması basit bir vitamin ve mineral desteğinin bu kanser insidansını% 30 kadar azaltmak için yeterli olduğunu göstermiştir. Bu çalışma 8 yıl sürdü. Halk sağlığı politikasında herhangi bir sonuç alınmamıştır. Elbette, ilaç endüstrisi bunu duymak istemiyor: üzerinde oturduğumuz dalı göremedik. Tıp mesleği, yağmuru ve güzel havayı yapan ve bu sektör tarafından iyi ödenen "büyük patronlar" ın altındadır (internete bakın, bu büyük patronların çoğunun bir şekilde veya başka bir laboratuvara). Ve temel doktorların çoğu gözünü kırpmadan takip ediyor! Aksi düşünen ve kemoterapiye ya da aşılara ya da antibiyotiklere meydan okuyanlara vurabilirsiniz. [...] Eklemeliyim ki, bu benim uygulamama ve bazı uzmanlaşmış hizmetler tarafından yapılan gerçek çalışmalara karşılık geldiğinden, tamamlayıcı veya alternatif olarak nitelendirilen birçok ürün etkilidir, ancak ilaç endüstrisinin emri altındaki yetkililer tarafından yasaklanmış ve takip edilmiştir. "
Kanserin önlenmesi hakkında daha fazla bilgi edinmek için gernez.asso.fr sitesini ziyaret edebilirsiniz.
Bu durumda, sadece ilgili insanların, yani hepimizin baskısının bu sistemi bükeceğini unutmamalıyız.
________________________________________
[1] NY Tıp Bilimleri Akademisi İşlemleri, uçuş 6, 1956.
[2] Equinox Press, 1996.
[3] Ulusal Bilimler Akademisi, Tıp Enstitüsü ve Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi üyesi.
[4] Dr. Allen Levin tarafından Kanser Şifa adlı kitabında alıntılandı.
[5] Abel U. "İleri epitel kanserinin kemoterapisi, kritik bir derleme." Biomed Pharmacother. 1992; 46 (10): (439-52)
[6] "Yetişkin Malignitelerde Sitotoksik Kemoterapinin 5 Yıllık Hayatta Kalmaya Katkısı", Clin Oncol (R Coll Radiol). 2005 Jun; 17 (4): 294.
[7] Dr. Ward aynı zamanda ABD Gıda ve İlaç İdaresi'ne benzer şekilde, Avustralya hükümetine lisanslı ilaçların etkisi konusunda tavsiyede bulunan Sağlık Bakanlığının bir parçasıdır.
[8] Kimyasal veya biyolojik bir ajanın hücreleri değiştirme ve muhtemelen tahrip etme özelliği.
[9] Orijinal bir stromal hücrenin onkolojik trogositozu, over tümörlerinin kemoresisitesine neden olur. Rafii A, Mirshahi P, Poupot M, Faussat AM, Simon A, Ducros E, Mery E, Couderc B, Lis R, Capdet J, Bergalet J, Querleu D, Dagonnet F, JJ, Marie JP, Pujade-Lauraine E, Favre G, Soria J, Mirshahi M.
[10] "Yetişkin Malignitelerde Sitotoksik Kemoterapinin 5 Yıllık Hayatta Kalmaya Katkısı", Clin Oncol (R Coll Radiol). 2005 Jun; 17 (4): 294.
[11] Dr. Ward aynı zamanda ABD Gıda ve İlaç İdaresi'ne benzer şekilde, Avustralya hükümetine lisanslı ilaçların etkisi konusunda tavsiyede bulunan Sağlık Bakanlığının bir parçasıdır.
[12] "Yetişkin Malignitelerde Sitotoksik Kemoterapinin 5 Yıllık Hayatta Kalmaya Katkısı", Clin Oncol (R Coll Radiol). 2005 Jun; 17 (4): 294.
[13] Dr. Ward aynı zamanda ABD Gıda ve İlaç İdaresi'ne benzer şekilde, Avustralya hükümetine lisanslı ilaçların etkisi konusunda tavsiyede bulunan Sağlık Bakanlığının bir parçasıdır.