Ben, aile içi yıldönümleri dışında tüketim toplumunu desteklemek amacıyla son yıllarda ortaya çıkan hiçbir günü kutlamam. Ulusal Bayramlar, 1 Mayıs ve Dünya Emekçi Kadınlar günü kutladığım bayramlar arasında. Bu sabah radyoda duydum, ülkemizde okuma yazma bilmeyenlerin yüzde 82'si kadınmış. İşte Türkiye'de kadınların durumu bu. Bu günü, ABD'deki 1857'deki vahşeti unutmamak, onu yapanları değil o gösterilerde ölen 129 Kadın Emekçi'yi anmak için aklımdan hiç çıkarmıyorum.
İşte Wikipedia'da tanımlanan Dünya Emekçi Kadınlar Günü:
8 Mart 1857 tarihinde ABD'nin New York kentinde 40.000 dokuma işçisi daha iyi çalışma koşulları istemiyle bir tekstil fabrikasında greve başladı. Ancak polisin
işçilere saldırması ve işçilerin fabrikaya kilitlenmesi, arkasından da
çıkan yangında işçilerin fabrika önünde kurulan barikatlardan kaçamaması
sonucunda çoğu kadın 129 işçi can verdi. İşçilerin cenaze törenine
10.000'i aşkın kişi katıldı.
26 - 27 Ağustos 1910 tarihinde Danimarka'nın Kopenhag kentinde 2. Enternasyonale bağlı kadınlar toplantısında (Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansı) Almanya Sosyal Demokrat Partisi önderlerinden Clara Zetkin,
8 Mart 1857 tarihindeki tekstil fabrikası yangınında ölen kadın işçiler
anısına 8 Mart'ın "Internationaler Frauentag" (International Women's
Day - Dünya Kadınlar Günü) olarak anılması önerisini getirdi ve öneri
oybirliğiyle kabul edildi.
Kaynak: http://tr.wikipedia.org/wiki/D%C3%BCnya_Kad%C4%B1nlar_G%C3%BCn%C3%BC