"Jagdtiger", savaşçılar sınıfının gelişiminin tacı oldu tanklar Nazi Almanyası.
Tiger II ağır tankına dayanarak oluşturulan büyük, devasa bir araç, büyük kalibreli bir top yerleştirmenin mümkün olduğu büyük, iyi zırhlı bir tekerlek yuvasına sahipti. Tiger ağır tanklarında olduğu gibi, Alman tasarımcılar dikkatlerini uçaksavar topçularına çevirdiler ve FlaK 128 mm uçaksavar silahını tercih ettiler.
Ortaya çıkan savaş aracı, müttefiklerin tüm tanklarıyla önden bir düelloda pratik olarak yenilmezdi. Aynı zamanda, "Jagdtiger", 128 kalibre namlu uzunluğuna sahip 55 mm topunun korkunç gücü ve zırh delişi sayesinde düşman tanklarını çok uzun mesafelerden kolayca vurabilirdi. Bununla birlikte, bu fırsat, aracın devasa savaş kütlesiyle - 70 tondan fazla - ödemek zorunda kaldı. Ağırlık, kötü dillerin tank avcısı değil, mobil sığınak dediği Jagdtigr'in çalışma donanımını ve hareketliliğini olumsuz etkiledi.
Nihai silah
Jagdtiger tank avcısı, 1942 ile 1944 yılları arasında Almanya'da geliştirildi. bir ağır tank "King Tiger" veya (aynı zamanda "Tiger II" olarak da adlandırılır) şasisinde. Kundağı motorlu silahın temel amacı, müttefik zırhlı araçlara karşı verilen savaştı. Bir yandan mucize yaratma girişimiydisilâh... Öte yandan, geri çekilme sırasında düşman tanklarının donanmasını etkin bir şekilde geri tutma kapasitesine sahip, gelecek vaat eden bir tanksavar silahıdır.
Savaşın ikinci yarısı boyunca Almanlar, oldukça ilginç zırhlı araç birimlerinin yaratılması ile son derece şüpheli değer ve işçilik maliyetlerine sahip projeler arasında denge kuruyorlardı. Jagdtiger bu iki uç nokta arasında bir yerdeydi.
Kundağı motorlu silahın bir özelliği, başlangıçta müttefiklerin hiçbir tankına şans bırakmayacak bir silah olması gerekiyordu. Ve Alman tasarımcılar bu görevle başa çıktı. Tiger ağır tanklarında olduğu gibi, tasarımcılar mevcut uçaksavar silahlarına yönelerek durumu artırdı. Temel olarak, 128 mm FlaK 40 uçaksavar silahı seçildi, namlu uzunluğu 44 kalibre olan bir PaK 55 L / 55 tanksavar silahına dönüştürüldü. Kendinden tahrikli versiyon StuK 44 endeksini aldı.
128-mm uçaksavar silahı FlaK 40
Bu silahın 28 kilogramlık zırh delici mermisi, tüm Müttefik tankların ön zırhını deldi ve 1948'e kadar alaka düzeyini kaybetmedi. En azından, bugün bir dizi uzman arasında tam da bu tür değerlendirmeler ortaya çıkıyor.
Bu silahın balistik başlıklı bir zırh delici mermisi, iki kilometre mesafede bile, 190 mm zırhı normalden 30 derecelik bir karşılaşma açısıyla deldi. Bombardımana karşı koyan ilk tank IS-7 idi.
İkinci Dünya Savaşı'nın en büyük Amerikan tankı Sherman için bu silah hiçbir şansı bırakmadı. Amerikan tankları 2,5 ila 3,5 kilometre mesafeden vuruldu. Ve burada rol oynayan 128 mm'lik merminin zırh delinmesi değil, bu kadar mesafeden doğrudan atış yapma olasılığıydı. Bu mermi ağır Sovyet tankı IS-2 için hiç şans bırakmadı.
Yivli 128 mm'lik silah oldukça hantaldı ve büyük bir kütleye sahipti. Bu nedenle, tasarımcılar, tank karşıtı kendinden tahrikli silahlar için klasik tabanca montajını terk ederek en yaygın tasarımı uygulamadılar. 128-mm top, tekerlek yuvasının içine, dövüş bölmesinin zeminine yerleştirilmiş özel bir kaide üzerine yerleştirildi.
Top, Jagdtiger'ın zaten aracın zayıf noktası olan şasisini olumsuz yönde etkileyen büyük bir güce ve yüksek geri tepmeye sahipti. Bu nedenle çekim ağırlıklı olarak noktadan gerçekleştirildi. Silahın mühimmatı, hem zırh delici hem de yüksek patlayıcı parçalanma olan 38-40 mermiden oluşuyordu.
Ünlü Alman tanker Otto Karius'un anılarına göre, kısa bir arazi yolculuğunun ardından bir tank avcısı topunun 8 metrelik namlusu gevşedi. Bundan sonra, silahla normal şekilde nişan almak son derece sorunluydu, Jagdtiger'ın bakım ve onarıma ihtiyacı vardı.
Ona göre 128 mm'lik silahı istifli pozisyonda sabitleyen stoperin tasarımı da başarısız oldu. Durdurucu ACS'nin içinden kapatılamadı. Bu nedenle bazı mürettebat üyeleri bir süre savaş aracını terk etmek zorunda kaldı.
Fazla kilolu olma konusunda zorluk
"Jagdtiger" in temelini oluşturan "King Tiger", şasi ve dinamik özellikler açısından kendi başına başarılı bir otomobil değildi. Tank avcısı versiyonunda (gelişmiş zırh ve güçlü bir top ile), şasi tamamen berbat hissediyordu ve Jagdtiger'in kendisi doğal olarak obeziteden muzdaripti.
Kundağı motorlu silahın savaş ağırlığı 75 tona kadar ulaşabilir. Böyle bir kütle için, 230 hp kapasiteli Maybach HL 700 motor. ile kesinlikle yeterli değildi. Ancak Almanların o zamanlar başka hiçbir şeyi yoktu. Karşılaştırma için: Almanlar aynı motoru, kütlesi neredeyse 30 ton daha az olan Panter'e kurdu.
Mobil sığınağın beceriksiz olduğu, zayıf dinamiklere sahip olduğu ve engebeli arazide 17 km / s'den daha hızlı hızlanmadığı şaşırtıcı değil. Aynı zamanda, motor, Almanya'da zaten yetersiz olduğu bir dönemde büyük miktarda yakıt tüketiyordu.
Yagdtigra'nın karayolu üzerindeki seyir menzili, engebeli arazide 170 km'yi geçmedi - sadece 70 km. Diğer bir sorun da, her köprünün 70 tondan daha ağır olan kundağı motorlu bir silaha dayanamamasıydı.
Savaş aracının "obezitesine", yalnızca tanksavar versiyonu 9 tondan daha ağır olan canavarca güçte bir silahın kullanılması değil, aynı zamanda en güçlü zırhı da neden oldu. Gövde, "Royal Tiger" ın kundağı motorlu topuna neredeyse hiç değişmeden gitti. 150 mm kalınlığındaki üst ön plakası 40 derecelik bir açıyla yerleştirildi. Alt zırh plakası 120 mm kalınlığa sahipti ve aynı eğime yerleştirildi.
Hepsinden iyisi, Kriegsmarine için tasarlanan savaş öncesi zırh plakalarının üretildiği zırhlı kabindi. Ön zırhın kalınlığı 250 mm, eğim açısı 15 dereceydi. Müttefik tanklar ve tanksavar topçuları bu zırhı delemedi.
Zırh ve top, savaş aracının düşük hareketlilik özelliklerinin yanı sıra, böyle bir ağırlıkla baş edemeyen şasinin güvenilmezliğini kısmen telafi etti. Kundağı motorlu topun pozisyon almak için zamanı olsaydı, düşmanın zırhlı araçlarına güvenle vurabilirdi ve manevra kabiliyeti konusunda fazla endişelenmezdi.
Aynı zamanda, araba göze batmayanlara ait değildi, "Jagdtigr" yüksekliği neredeyse üç metre idi. Yerde kundağı motorlu silahı örtmek, Amerikan saldırısında oldukça iyi kullanılan gerçek bir sorundu. авиацияsavaş alanına hakim. Jagdtigers taburlarına bağlı uçaksavar kundağı motorlu Wirbelwind, Flakpanzer ve Ostwind bile pek yardımcı olmadı.
Savaş uygulaması
Tank avcıları "Jagdtiger", 1944'ten 1945'e kadar seri üretildi. neredeyse II.Dünya Savaşı'nın sonuna kadar. Aynı zamanda, bu tanksavar kendinden tahrikli silahın üretilmesi çok zor ve pahalı olduğu ortaya çıktı.
Müttefik havacılığın hava bombardımanıyla fabrikaların yıkılması ve Almanya için cephede giderek artan felaket durumundan dolayı parça ve malzeme tedarikindeki kesintilerle bağlantılı olarak, endüstri son derece az sayıda Jagdtiger üretmeyi başardı. Çeşitli tahminlere göre 79 ila 88 dev kundağı motorlu silah üretildi.
Birlikler tarafından inşa edilen ve kabul edilen tüm "Jagdtiger" ler, iki ayrı ağır tanksavar taburunun parçası olarak savaştı. Bunlar 512. ve 653. ağır tank avcı taburlarıydı ve esas olarak 1944 kışının sonlarında ve 1945 baharında Batı Cephesinde görev yaptılar.
Bu muharebe araçları, az sayıları nedeniyle düşmanlıkların seyrine önemli bir katkı yapamadılar. Buna rağmen, bir dizi savaşta Jagdtigers, ilerleyen Müttefik kuvvetlerine önemli hasar vererek etkinliklerini kanıtladılar.
512. ağır tank avcısı taburunun ikinci bölüğünün komutanı, Alman tank ası Otto Carius'du. Mart 1945'te, tank şirketinden altı Jagdtiger, Remagen bölgesindeki Ren Nehri üzerindeki köprünün savunmasında kendilerini başarılı bir şekilde kanıtladılar. Almanlar, tek bir kundağı motorlu silah kaybetmeden, Müttefik tanklarının saldırılarını geri püskürttü ve önemli miktarda zırhlı aracı yok etti.
Bu savaşlarda, 128 mm'lik topun gücü bir kez daha doğrulandı, bu Sherman tanklarına tek bir şans bırakmadı, onları 2,5 ve hatta 3 km mesafeden başarıyla vurdu.
Diğer tanklar için Jagdtiger'lar pratik olarak yenilmezdi. Onlara kafa kafaya vurmak, özellikle Almanların zaten etkili ateş yakabildiği mesafelerde son derece sorunluydu.
653. taburun kayıplarının çoğunun düşman tanklarının etkisinden değil, hava saldırıları ve topçu bombardımanlarından (yüzde 30) kaynaklandığı biliniyor. Kundağı motorlu silahların bir diğer yüzde 70'i teknik nedenlerden veya kusurların bir sonucu olarak hizmet dışı kaldı. Ve mürettebat tarafından havaya uçuruldu. "Jagdtigers" imha edildi ve yakıt ve cephane kullanımı nedeniyle.
Aynı zamanda, 653. ağır tank avcı taburundan bir "Jagdtiger" yine de Sovyet tankerlerine atfedildi.
6 Mayıs 1945'te bu taburun "Jagdtiger" Amerikan birliklerine girmeye çalışırken Avusturya'da vuruldu. Tank avcısı mürettebatı, Sovyet birliklerinin ateşi altında kendinden tahrikli silahı zayıflatamadı ve bunun sonucunda Kızıl Ordu'nun meşru bir ödülü oldu.
Bugün herkes bu kundağı motorlu silahı Kubinka'daki zırhlı müzenin sergisinde görebilir.
Almanların kendilerinin Jagdtigr'in tüm güvenlik açıklarını ve zayıf noktalarını anladıkları ve hemen savaş aracını kendi kendini imha için sabit yıkıcı suçlamalarla donattığı belirtilebilir. Katılıyorum, en yaygın uygulama değil.
Standart yükler motorun altına ve silahın arkasına yerleştirildi. Mürettebatın, teknik bir arıza durumunda ve kundağı motorlu tabancayı arkaya tahliye etmenin imkansızlığı durumunda onları kullanması gerekiyordu.
Bir yandan, patlayıcı yükler, benzersiz askeri teçhizatın çalışır durumda düşmana teslim edilmemesine yardımcı oldu. Öte yandan, silahın arkasında patlayıcıların yüklenmesi, çoğu kötü hazırlanmış olan tanksavar kundağı motorlu silahların mürettebatına pek iyimserlik katmadı.
Teknik zorlukların yanı sıra, II.Dünya Savaşı'nın sonunda Jagdtiger'lerle savaşan Alman tankerlerinin zayıf eğitimi, Reich'ın tank kuvvetleri için ciddi bir sorun haline geldi.