Antoine de Saint-Exupéry, (Antoine Marie Jean-Baptiste Roger, comte de Saint-Exupéry) 29 Haziran 1900’de Fransa’nın Lyon kentinde doğdu. Çocuk yaştayken babasını kaybetti. Ardından annesi onu ve dört kardeşini alıp bir akrabalarının malikanesine taşındı. Saint-Exupéry genellikle varlıklı ve rahat bir yaşam sürdü. 1912 yılında ilk kez bir uçağa binme fırsatı buldu ve bu deneyim onda kalıcı bir iz bıraktı.
İlk önce Fransa’daki Katolik okullarında eğitim gören Saint-Exupéry, 1. Dünya Savaşı’nın başlamasının ardından ailesi tarafından İsviçre’ye yatılı okula gönderildi. 1917’de Fransaya döndü ve kısa bir süre için Paris’te üniversiteye hazırlık okuluna gitti. Ardından deniz harp akademisine girmeye çalıştıysa da sınavları geçemedi ve mimarlık okumak üzere güzel sanatlar akademisine (École des Beaux-Arts) girdi.
Dağlarda koşup oynamak, Peter’le birlikte keçileri otlatmak Heidi’nin çok hoşuna gider. Ancak teyzesi onu zengin bir ailenin tekerlekli sandalyede yaşayan kızı Klara’ya yardımcı olması için şehre götürür. Heidi şehir yaşamına alışmakta zorlanır ama Klara’yı da çok sever. Heidi arkadaşının iyileşeceğine inanır. Onu mutlu etmek için elinden geleni yapar.
Heidi en sonunda Klara’yla birlikte Alpler’e geri döner. Orada arkadaşıyla çok yakından ilgilenir, hayvanların yanına götürür, büyükbabasının yardımıyla kırlara çıkarır. Arkadaşını yürütmek için uğraşır. Sonunda amacına ulaşır.
Heidi, tüm zorluklara rağmen mutlu olmayı başarabilenlerin hikâyesi...
[Nesil Yayınları]
Fiziksel birleşme, ahlak, düşüncenin bilinçaltı çalışması üstüne bir düş. Süregiden bir içsavaş içinde çelimsiz bedenler, cahil yürekler, çiçekleri ve denizi okuyabilen ama insanlarla yaşayamayan çocukların öyküsü.
Onaltıncı yüzyıl Normandiya’sında acımasız bir derebeyinin erdemli, kırgın ve zarif karısının fırtınalı bir gecede doğurduğu çocuk, babası tarafından lanetlendikten sonra insanlardan uzakta, içinde sadece annesinin, okyanusun ve müziğin varolduğu bir yaşam sürer, çiçeklerin dilinden anlayan, gerçek yaşamdan kopuk yaşamış diğer bir çocukla karşılaşana kadar. İkisinin beden ve ruhları birbirine karışarak Platon’un o nefis hayalini gerçeğe dönüştürürler; “ikisi tek bir varlık olup onu tanrısallaştırırlar”.
... Sayfa hesabına vurulduğunda, Yaşar Kemal’in öyküleri, romanları yanında oylumca küçük bir yer tutar. Ama ilk gençlik yıllarındaki sevgilisi şiirden sonra el attığı alan öyküdür. İlk öyküsüyse bugün okunduğunda bile hiçbir acemilik izi taşımayan “Pis Hikaye”dir... 1946’da yazmıştır bu öyküyü... İlk öykü kitabı Sarı Sıcak 1952’de basılmıştır... Bugün, toplu öykülerinin yer aldığı kitabın adı da Sarı Sıcak’tır. Bu kitabından yaptığımız bu küçük seçki Yaşar Kemal’le ilk karşılaşacaklar için, büyük bir dünyanın kapısını aralamaktadır...
“Kilometrelerce yürüyüp, dağ bayır koşup ne kurtarırsa kârdır kuralınca, önce ağıtları, sonra da türküleri, koşmaları, destanları, Çukurova'nın tüm uyaklı uyaksız söz çeşitlerini, tekerlemelerini, küfürlerini avlıyordu. Folklor derlemesi filan değildi, bu iş hayat memat işiydi, özbeöz malını kurtarıyordu Çukurova'nın, sorumluydu kurda kuşa karşı, şaka değil.”
Abidin Dino, Milliyet Sanat
“Yaşar Kemal, Anadolu âşık-hikâyecilerinin geleneğine göbek bağıyla bağlanmış bir yazar. Onu ta çocukluğundan başlayarak Anadolu sözlü geleneğinin destansı türleri büyülemiş.”
Pertev Naili Boratav, Folklor ve Edebiyat I