Nakil uzmanları, donörlerden gelen böbrekleri değerlendirirken, böbreğin bir alıcıya nakledildikten sonra ne kadar başarısız olacağını hesaplamaya çalışırlar. Onların risk hesaplamaları donörün yaşı, boyu, kilosu ve diyabet öyküsü gibi faktörleri göz önünde bulundurun. Ve bazı araştırmacıları dehşete düşürecek şekilde, bağışçının ırkını da içeriyor.
Ölen siyahi donörlerin böbrekleri, otomatik olarak daha yüksek risk olarak düşürülür.
Bazı uzmanlar şimdi, siyah donörlerden alınan böbrekleri değerlendirmenin daha iyi bir yolu olup olmadığını soruyor; başarısızlık riskini değerlendirmek için ırk yerine genetik taramaya daha fazla güvenebilecek bir yol.
Önerilen genetik tarama, donörlerin bir gende, böbrek hastalığı ile güçlü bir şekilde ilişkili olan APOL1 varyantlarının iki kopyasını taşıyıp taşımadığını kontrol edecektir. Uzmanlar, siyahi donörlerin çoğunda bu genetik varyantlara sahip olmadığı için böbreklerinin otomatik olarak indirgenmemesi gerektiğini savunuyor.
Ancak bu değişikliği başlatmadan önce araştırmacılar, APOL1’in risk varyantlarına sahip donörlerden alınan böbreklerin aslında başarısız olma olasılığının daha yüksek olup olmadığını belirlemeleri gerektiğini söylüyorlar.
İlk ipucu geldi bir çalışma Kuzey Karolina’daki Wake Forest Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden Dr. Barry Freedman tarafından 113 farklı nakil programında gerçekleştirilen 1.153 donörden böbrek nakli yapılmıştır. İki risk varyantı olan vefat etmiş donörlerden alınan böbreklerin, bir gen varyantı olan veya olmayan donörlerden alınan böbreklere kıyasla hızlı bir şekilde başarısız olma ihtimalinin iki katı olduğunu buldu.
Ancak bu bulgunun daha büyük bir araştırma çabasıyla tekrarlanması gerekecek. ile devam ediyor APOLLO, Ulusal Sağlık Enstitüleri tarafından desteklenen büyük bir araştırma, yaşayan ve ölen bağışçıları değerlendirmek için. Çalışma araştırmacıları, APOL1 için böbrek donörlerini test ediyor ve 97’den fazla nakil programında Siyah Amerikalı donörlerden böbrek alan binlerce nakil hastasının kaderini takip ediyor.
Çalışmada, canlı vericiler, genetik testlerinin sonucunu öğrenmek isteyip istemediklerine ve böbrek alıcısının da sonucu bilmesini isteyip istemediklerine karar verebilirler. Tıbbi mahremiyet düzenlemeleri, doktorların böbrek nakli adaylarına, canlı bir donörün donörün rızası olmadan varyantlara sahip olup olmadığını söylemelerini yasaklar.
Dr. Freedman, araştırmadan ne sonuç çıkarsa çıksın, daha fazla nakil merkezinin böbrek bağışında bulunmak isteyen insanlara genetik test yapılması fikrini öne sürdüğünü söyledi.
Yakın zamana kadar, “birçok nakil merkezi bunun hakkında konuşmak istemediğini söyledi” diye ekledi.
Kaynak : https://www.nytimes.com/2022/05/17/health/kidney-transplants-black-americans.html