Predator ve Jason yalnız avlanır, ancak Leatherface değil. Halbuki Predator: Av Alanları ve 13’üncü Cuma: Oyun itibarlı katillerini bir avuç insanla karşı karşıya getirdiler, Teksas Testere Katliamı Leatherface’in sadece bir parçası olduğu takım tabanlı bir olaydır. Görünüşte küçük bir değişiklik, ancak bu giderek kalabalıklaşan türün dinamiğini değiştiren ve bu oyuna kendi insan yüzlü maskesini veren bir değişiklik.
Hayatta kalan dört kişi, Leatherface’in cesetlerle dolu inine yakın olan bodrum katında kilitli olan hücrelerinden çıkmak zorunda olduklarından, maçlar benzersiz bir şekilde başlar. Öte yandan, Aşçı ve Otostopçu, uğursuz Dede Sawyer’ı beslemekle meşgul, evin “daha güzel” katlarında, üst kattadır. Ama yaşlı gözetlemeyi at haplarıyla beslemek yerine ağzına kan akıtıyorlar, huysuz kıçını canlı tutan bir şey. Bu beslenme zamanı, esir hayatta kalanların evin zemin katına kadar yollarına çıkmaları için onları yeterince meşgul eden şeydir.
Ancak Leatherface o karanlık, kirli bodrumdadır ve ilk gerilim biçiminin geldiği yerdir. Oradaki birçok yarık ve delikten kaymanın ve kaymanın birçok yolu vardır, ancak Leatherface bu erken aşamada sayıca az olsa da ve sürünmek için fazla ürkek, etrafta dolanırken motorlu testeresinin devrildiğini duymak inanılmaz derecede sinir bozucu.
Bu ilk aşama, gizlice ve genel düzene odaklanması nedeniyle oyunun güçlü yanlarına uygun bir mikro evrendir. Bodrum, gölge ve örtüyle kaplıdır, bu da her ikisi de gizli kalmanın buradan sonra hayatta kalmanın anahtarı olacağını vurgular. Etrafta koşuşturmak, bağırsaklarını boşaltmak ve etrafta daha doğal bir şekilde çömelmek için iyi bir yoldur, oyuncuların avlanma korku filmi “fantezi” ile birlikte oynamasına izin verir.
Bodrum ayrıca Gun Interactive ve Sumo Digital’in alması gereken yaratıcı özgürlükleri de gösteriyor. Orijinal filmde orijinal evin pek bir kısmı gösterilmemiş, yani ekiplerin bu gizli odaların nasıl olacağını düşünmesi gerekiyordu. Bodrum, sadece (tam anlamıyla) oyuna daha fazla derinlik katmakla kalmayan, aynı zamanda Gun ve Sumo’nun uzmanlıklarını sergilemelerine izin veren orijinal bir yaratım olduğu için bunun en bariz gerçekleşmesidir.
İLGİLİ: Yırtıcı Hayvan: Av Alanları 2 Yıl Sonra Daha Az Kirli ve Daha Eğlenceli
Ekip, oyun için Teksas’a yedi ya da sekiz kez seyahat etti ve sadece orijinal eve (şimdi bir kafe olan) değil, bir Teksaslı evinin nasıl yapılacağına ve etrafının ne olduğuna dair daha iyi bir fikir edinmek için tüm eyalete gitti. . Bu, kire, çiçeklere, pasa, kuşlara ve daha fazlasına kadar her şeyin ya filmden çıkarıldığı, gezilerinde gördükleri ya da araştırma yoluyla buldukları anlamına gelir. Tüm bu çalışmaların amacı evi topraklamak ve tutarlı tutmaktı, bu nedenle Leatherface’in sığınağı hiçbir filmde tek bir kare için görülmese de oyunda yersiz gelmiyor. Kreatif Direktör Ronnie Hobbs, seriye nasıl sadık kalındığını ve oradan nasıl devam ettiğini anlattı.
Hobbs, “Bu yüzden franchise’a baktık ve gerçekçi bir ev olması gerektiğini söyledik” dedi. “Tüm haritalarımızın ikonik konumları olmalı ama çok büyük değiller. Bu yüzden bunu genişletmeli ve boşlukları doldurmalı ve insanların daha önce görmediği şeyleri yaratmalıyız. Sonra da bu yeraltı bodrumunu yaratmanın ve onu inandırıcı kılmanın bir yolunu bulmalıyız.”
Evin diğer iki üyesinin genellikle Leatherface ile birlikte takip etmeye başlamaya hazır olduğu zaman olduğundan, bodrumdan çıkmak bir dizi başka sorunu da beraberinde getiriyor. Bu darmadağın bir ev ve hayatta kalanlar, zamanlarını bu zavallı ruhları takip ederek ve onlara tuzaklar kurarak harcayan üç çılgın aile üyesinin bakışlarından kaçınmak için çöp ve kirli mobilya yığınlarının arkasına saklanmak zorunda. Bodrum gibi, odalara girip çıkmanın birden çok yolu vardır ve katillerden kaçınmak için bunu sessizce yapmaları gerekir. Bu labirent tasarımı etkileyicidir, çünkü alanından en iyi şekilde yararlanır ve kilitlenecek tüm kapılar, gizlice girilecek delikler ve gürültülü bir şekilde atlanacak pencereler göz önüne alındığında, hiçbir iki kaçışın aynı olmayacağını garanti eder.
Dışarı çıkmak bir kez daha başka bir canavar. Öğleden sonra Teksaslı güneşi, karanlığın artık bir müttefik için güvenilir olmadığını garanti ediyor ve hayatta kalanların hayatta kalmak için kaostan ve yetersiz siper parçalarından yararlanmaları gerektiği anlamına geliyor. Bu, esas olarak, dört kurbanın kaçış yolunu seçmesi gereken yerdir; ister ana yoldan, ister su yolundan, arazinin arkasındaki kilitli bir kapıdan, isterse her maçta farklı yerlerde ortaya çıkan eşyaları toplamaya bağlı özel bir çıkıştan geçiyor olsun. (ve muhtemelen henüz açıklanmayan daha fazlası).
Hangi çıkışın yapılacağı arasında bir itme ve çekilme vardır, çünkü herhangi bir rahatsızlık veya zayiat olmadan bir planın gerçekleşmesi pek olası değildir. Hayatta kalan dört kişi sürekli olarak hangi kaçışın en az riskli olduğunu tartmak zorunda olduğu için doğaçlama anahtardır, üç aile üyesi ise her zaman sayıca az oldukları ve her yerde olamayacakları için tüm bu yolları korumak için mülkü sürekli bisikletle gezmek zorundadır. bir Zamanlar. Her iki takımın da uğraşması gereken Büyükbaba Sawyer var, çünkü bu hareketsiz NPC, akrabasına yardım sağlamak için kanla beslenebilir veya ucuz, kösele hindi gibi kandırılabilir ve geçici olarak görevden alınabilir.
Teksas Testere Katliamı tonlarca değişkene sahiptir ve maçların çok farklı şekillerde oynanabileceği anlamına gelir. Kıdemli Yapımcı Ismael Vicens’e göre bu, avantajların ve kozmetiklerin kilidini açma meta oyununun yanı sıra, oyunu son derece tekrarlanabilir kılıyor ve birkaç maçtan sonra tekrarlanacak bir şey değil.
“İçinde ne olduğu çok Teksas Testere Diğer birçok asimetrik oyundan farklı olan şey, her zaman tahmin edilebilir olmaması ve stratejilerinizin nerede kovalandığınız veya aileden kaçıp kaçabileceğinizi temel alan tam bir doğaçlama olması gerekmesi,” dedi Vicens. “Artık evin bu bölümüne girdiğiniz gibi, aniden ‘Eh, evin o envanter öğesine ulaşabileceğim bir bölgesinde değilim. Onun yerine bu çıkışa odaklanmam gerekecek.”
İLGİLİ: Evil Dead Neden Çok Oyunculu Bir Video Oyunu İçin Uygun Değil?
Asimetrik korku türündeki hemen hemen her girişte olduğu gibi sadece bir katil ekibine sahip olmak, deneyime daha da öngörülemezlik katıyor. İçinde 13’üncü Cuma: Oyunörneğin, diğer oyuncular ortaklarından birinin hokey maskeli katil tarafından takip edildiğini bilselerdi biraz rahatlayabilirdi. Ama içinde Teksas TestereÇiftlikte dolaşan toplam üç katil varken güvende hissetmek çok daha zor. Hobbs, bu değişikliğin oyunun türü ileriye taşıma şekli olduğunu belirtti.
Hobbs, “Her zaman düşünen ve planlarını değiştiren ve sizi farklı yönlere yönlendiren üç katil olduğu gerçeği, sürekli olarak uyum sağlamanız gerekir yoksa ölürsünüz” dedi. “Yani bu, oyunlarımıza uzun ömürlülük açısından yardımcı oluyor. İşin merkezinde, nerede olduğunu bildiğiniz Jason’ın aksine, insanların ‘Oh, Jason burada,’ dediğini duyabileceğiniz üç katilin işlere anahtar atması var. Orada çok fazla çeşitliliğimiz var, ancak ne kadar çok oynarsanız, asimetrik çok oyunculu hakkında bildiğinizi düşündüğünüz her şeyin birden fazla katille pencereden dışarı atıldığını o kadar çok göreceksiniz.”
Teksas Testere Katliamı‘nin katiller dizisi, vaadinin sadece bir parçası. Daha samimi bir oyun alanında gizliliğe daha fazla odaklanması, oyun alanına kıyasla daha sıkı ve daha rafine bir deneyim sağlıyor gibi görünüyor. 13. Cuma, ki bu açıkça stüdyonun böyle bir oyun yapma konusundaki ilk hamlesiydi. Bu 2017 oyunu, şüphesiz franchise’a saygılıydı ve tutkuyla geliştirildi, ancak aynı zamanda zamanından önce kesilen kaba bir genel paketti. Teksas Testere Katliamı‘in uzun ömürlülüğü henüz test edilmedi, ancak yasal olarak daha az şüpheli bir franchise, daha güçlü sunum ve daha benzersiz öncül ile bu çok oyunculu oyun, ihmal edilen korku serisine biraz hayat verme şansına sahip.