3027-bolum-7
7. Bölüm
“Isaac,” dedi alfa, “Dükkân boş, o yüzden kapıyı kapat ve dışarı çık.”
“Saat daha öğleden sonra bir, nasıl çıkabilirim?” Isaac şaşkınlıkla muhatabına bakarak sordu.
Felix kaşlarını kaldırdı ve kollarını göğsünün üzerinde kavuşturdu. Görünüşe göre Isaac dükkânı erken kapatmak zorunda kalacaktı. Yıpranmış çantasının durduğu tezgâhın altına bakan adam derin bir iç çekti. Sadece yarım emre uymak zorunda kalmayacak, aynı zamanda eğilmek zorunda kalacaktı ki bu da belini zorluyordu. Ve tüm bu utanç suçlunun önünde yaşanacaktı… Birkaç dakika sonra çiçekçi cam kapıyı kapatmaya başlamıştı bile. Altın suvald anahtar, anahtar deliğinde dönerken duyulabilir bir şekilde tıkladı.
“Nereye gidiyoruz?” diye sordu Isaac, elindekini küçük bir çantaya tıkıştırıp sarışın adama doğru döndü.
Sarışın adam kıkırdadı ve bir şeyler mırıldandı. Kollarını göğsünde kavuşturarak omzunu kapı pervazına yasladı.
“Pardon?”
“Dedim ki, sen, duygusuz bir buz parçası, kollarımda nasıl böyle eriyebildin? Bu kadar sıcak inleyebildin ve bu kadar uysalca kıvranabildin?” Felix öne eğildi ve fısıltısı hemen Isaac’in kulağını yaktı.
“Nereye gidiyoruz?” Isaac soruyu duymamazlıktan geldi. En ufak bir zayıflık belirtisinin Felix Felice’in frenlerini patlatacağını biliyordu.
“Eğer sana her şeyi bir kerede anlatırsam,” sarışın arsızca sırıttı. “Entrika ne olacak? Göğsünde bilinmezliğin yakıcı hissi mi var?”
Isaac sessizlik içinde muhatabına baktı. Herhangi bir tepki alamayınca yüzünü ve ruh halini değiştirdi.
“Gittiğimizde öğreneceksin,” dedi Felix.
Adam gerildi, çerçeveden uzaklaştı ve ileriye doğru yürüdü. Elleri ceplerinde, botunun burnuyla küçük taşları tekmeliyordu. Isaac aceleyle eline aldığı çantanın kayışını endişeyle ovuşturdu. Muğlak cevaptan sonra geriye daha fazla soru kalmıştı. Kesin olarak bildiği tek şey, şehir parkında yürümeyeceklerinin açık olduğuydu. Doğruca yakınlarda park etmiş uzun burunlu bir sedana doğru yürüdüler. Isaac direksiyonun arkasında Jack’i, solunda da Molchun’u gördü.
“Hadi, atla,” dedi Felix ve başını deri koltuğa doğru salladı.
Bu Felice tarzı bir davetti: saygısızca ve biraz da müstehcen. Isaac isteksizce arabaya bindi. İstemsizce pencereye doğru ilerledi ve yan tarafa tünemiş olan alfa ile arasındaki mesafeyi artırmaya çalıştı. Sedan sorunsuz bir şekilde çalıştı.
Şehrin manzaraları, çerçeveli güneşliklerin arkasına gizlenmiş cilalı camın arkasında parıldıyordu. San Diego sokakları hem uzun, gururlu gökdelenlerle hem de daha kalın evlerle doluydu. Günün sıcaklığı duvarlarını, pencerelerini bir noktaya kadar ısıtmış olmalıydı. Ofis binalarının içi havasız ve kalabalıktı ama burada, pahalı bir arabanın içinde, klimanın serinliği ve ölüm sessizliği vardı. Isaac o anda neyi tercih edeceğini bile bilmiyordu… Az sonra, uzun sahil caddesine girdiklerinde, adam kumu, dalgalı suyu ve renkli şemsiyeleri gördü. Araba iskeleye doğru döndü ve direklerin beyazımsı dikeylerine yakın bir yerde durdu.
“Yata binecek miyiz…?” Isaac kemerini çözerek sordu.
“Kesinlikle,” dedi Felix ihtişamlı bir şekilde gülümseyerek ve arabadan indi. Çiçekçinin yüzünün karardığını görmedi.
Isaac kendini kapana kısılmış bir aslan gibi hissediyordu. Garip gerilim ve boğucu atmosfer uzun zamandır Felice’in en iyi arkadaşları olmuştu ama şimdi… Şimdi kendilerini Pasifik Okyanusu’nun ortasında bulacaklardı. Tek başlarına. Tanrı beni affetsin, daha kötü ne olabilirdi? Ya bu Isaac’in gün ışığını gördüğü son günse? Ya bacağına bir örs bağlanarak uçuruma atılmak üzereyse? Benji’ye veda edememiş gibiydi, o…
“Sürekli dükkanında kalırsan, ot gibi kıvrılırsın. Ama sen bir ot değilsin Isaac, sen güzel bir çiçeksin. Ve onların suya ve güneş ışığına ihtiyacı vardır!” diye memnuniyetle haykırdı Felix, sıra sıra zarif teknelerin çevrelediği ahşap iskeleye adım atarken.
“Ben bir ot, bir çiçek ya da bir bitki değilim, Felix. Bütün bunlar olmadan da yapabilirim.”
“Tamam, katılıyorum. Sen bir ot değilsin ama bir sebzesin.” Adam durmadan etrafına bakındı. “Çok solgun ve zayıfsın, doğru beslendiğine emin misin?”
“Beni deniz tutuyor, tekneye binemiyorum,” diye geçiştirdi Isaac, soruyu duymazdan gelerek.
“Birkaç hap alırsın.”
Kaçma girişimi bir seçenek değil. Felix öne geçti, Tony ve Ogłoblya da ellerinde birkaç çantayla arkadan takip ettiler. Dörtlü kısa süre içinde dar iskeleden aşağıya doğru yürüdü ve kendilerini geniş kıç aynalıkta buldu. Uzun, mat gri yat bir o yana bir bu yana sallanıyordu. Serin rüzgâr aceleyle dış hatlarını okşuyor, Isaac’ın tenini ürpertiyordu. Metal merdivenler yanların her iki tarafına da tırmanıyordu. Zemin katın pürüzsüz çatısının altında bir kanepe grubu, iki dikdörtgen sehpa ve geniş bir plazma vardı. Allied Fansub tarafından çevrilmiştir. Isaac adamların ayakkabılarını çıkarmaya başlamalarını, Felix’in omuz kaslarının polosunun ince kumaşı altında nasıl kıvrıldığını, sarı buklelerinin alnını ve mavi gözlerini nasıl örttüğünü dikkatle izledi. Çiçekçi Felice’e çok uzun süre baktığını fark edince duraksadı ve botlarını hızla çıkararak oturma odasına girdi. Yat karaya oturdu ve Isaac istemsizce sallanarak hemen yastıklı kolçağa oturdu. Pasifik gezisine daha yeni başlamışlardı ve mide bulantısı onu ele geçirmeye hazır görünüyordu.
Soğuk mavi su teknenin aerodinamik şeklini yalıyordu. Teknenin sahibi, personelle konuştuktan sonra içeri girdi, kanepenin köşesini döndü ve hemen şarabın başına geçti. Yarı sek kırmızı, İspanyol tatlısı ve kaliteli şampanya şişeleri, sarışın doğru şişeyi bulmak için onları oradan oraya taşırken şıngırdadı. Tuzlu esinti burnunu kırıştırdı ve teknenin yumuşak salınımı Isaac’e ürkütücü bir roller coaster gibi göründü. Kanepenin minderini kuvvetle sıktı ve gözlerini kapattı. Gittikçe daha da huzursuz oluyordu. Alfa, cam balonun üzerindeki etiketi gelişigüzel inceleyerek konuğuna yaklaştı.
“Seni yalnız bıraktığım için özür dilerim, şu aptalları yola getirmem gerekiyordu,” diyerek başıyla koşuşturan astlarına işaret etti.
“Hey, sen iyi misin?” Felix temkinli bir şekilde Isaac’i izleyerek sordu.
Ellerini dizlerinin üzerine koydu ve derin bir nefes aldı.
“Bilmiyorum,” diye tısladı ve sonra elini ağzının üzerine kapattı, yanaklarının şişmesini zar zor engelleyebildi.
“İlaç, Fel…”
Ne yazık ki Isaac’in sözünü bitirmeye vakti olmadı: Felix’in beyaz pantolonunun üzerine içindekileri döktü.
***
Serinletici bir duştan ve kıyafetlerini değiştirdikten sonra Felix oturma odasında yeniden belirdi. Kanepeye oturdu. Isaac, alfa onun yanındayken, başını yavaşça kaldırdı ve sonra dirseklerinin üzerinde hafifçe yükseldi.
“İyi misin? Daha iyi misin?”
“Biraz… O devasa haplar işe yaramadı.”
Adam bir bardak suya uzandı ve birkaç yudum aldı.
“Böyle kusacağını düşünmemiştim.”
“Sana araba tuttuğunu söylemiştim. “
“Evet, ama o kadar da kötü değildi…” diye homurdandı Felix.
Aslında tüm bu ilaç fiyaskosu için Isaac hemen vurulup okyanusa atılabilirdi. Ama tabii ki böyle bir şey olmadı. Amerikalı’nın yüzünde öfke yerine utanç ve suçluluk mu vardı…? Deniz tutmasına aldırmadan çiçekçiyi yata kendisi sürüklemişti. Sarışın adam karşısındaki solgun yüze endişeyle baktı.
“Sonunda bana tüm bunların ne hakkında olduğunu söyleyebilir misin?”
“Belki de önce karnımızı doyurmalıyız. Mezelerin hazır olması uzun sürmez…”
“Bunun iyi bir fikir olduğunu sanmıyorum,” dedi Isaac kayıtsızca. “Konuyu değiştirme lütfen.”
“Kahretsin, sadece seninle hoş bir ortamda konuşmak istemiştim ve şimdi başıma bu geldi…” Felix kaşlarını çatarak sinirli bir şekilde mırıldandı.
“Buraya gel, Tony.”
Adam ikiliden çok uzakta olmayan Molchun’a döndü ve amirine bembeyaz bir zarf uzattı. Alfa içindekileri çıkardı ve misafirin önündeki sehpaya fırlattı.
“Nedir bu?”
“Bir sözleşme,” diye yanıtladı Felix sakince.
Isaac belgeleri eline aldı ve metni okumaya başladı. Her yeni kelimeyle birlikte yüzü daha da ciddileşti.
“Seninle resmi bir anlaşma yapmak istiyorum: imzalar, avukatlar ve diğer her şey…” uzun sessizliği ilk bozan Amerikalı oldu.
“Şartlar aynı.”
Bu bir yalan. Biri hariç, anlaşmanın neredeyse tüm şartları aynıydı. Tek bir nokta değişti, ama çok önemli bir nokta.
“Her kızgınlıkta seninle olmak zorunda mıyım?” Isaac öfkeyle sordu.
Felix omuzlarını silkti, böylece soruya olumlu yanıt vermiş oldu.
“Sadece benimle mi?“
“Sadece seninle. Başka birini arayacağımı mı sandın? Bu ne kadar saçma bir soru böyle?”
Dürüst olmak gerekirse, evet. Isaac bu alemde başka birilerinin de olacağını düşünmüştü: Omegalar, betalar, her neyse. Neden? Çünkü çocukluğundan beri bazı alfaların kızgınlıklarını nasıl geçirdiğini biliyordu. Açıkçası, hepsi inhibitör alıyordu, ancak durum elverişliyse, yardım için aynı anda üç veya dört kişiyi ararlardı ve günlerce yataklarından çıkmalarına izin vermezlerdi. Yarı ölü halde odalarından sürünerek çıkıyorlardı ve bunu onlara her zamanki alfalar yapıyordu. Allied Fansub tarafından çevrilmiştir. Baskın olanların neler yapabileceğini düşündükçe ürperiyordu… İlk gece Felix’le birlikte olurken onu ikiye ayırmış ve beyni de dahil olmak üzere her yerini mahvetmişti. Ve bu sadece seksti, bir kızgınlık değil. Isaac’ın sorduğu soru saçma mıydı?
“Ölene kadar sikilmek istemiyorum,” dedi Isaac soğuk bir sesle ve kâğıtları masanın üzerine yaydı. Düşüncesi bile sırtının alt kısmına cehennemi bir acı sapladı.
“Böyle bir şey olmayacak. Frenlerimin tamamen boşalmasını sağlayacak kadar iyi olduğunu mu düşünüyorsun?”
“Hiçbir şey imkânsız değildir,” diye öfkeyle baktı Isaac.
“En son bunu yaptığımızda kaç tane bayılma nöbeti geçirdiğimi hatırlatmama gerek var mı?”
Isaac kırmızı boyaya batırılmış gibi görünüyordu. Kulaklarının uçları alev alev yanıyor ve yanakları hızla pembeleşiyordu. Ve tüm bunlar Tony’nin önünde söylemişti, ne utanç verici…
“Aptal olma, Isaac. Yatak odamdan canlı çıkacağın garanti, o yüzden imzala,” dedi Felix şefkatle ve keskin, bıçak gibi gözlerini kâğıtların üzerinde gezdirdi.
Ne kararsızlık ama. Esmer adam kendisini kaçıran biri tarafından şeker ikram edilen küçük bir çocuk gibi hissetti. Gözlerini ihtiyatla kıstı.
“Pekala, sana karşı dürüst olacağım.”
Amerikalı aniden oturduğu yerden kalktı ve daha da yaklaştı. Kolunu kanepenin arkasına attı ve muhatabında bir delik açmaya başladı.
“Ben vefasız bir adamım. Dedikleri gibi, eldiven gibi partner değiştiririm,” kelimeleri dilinde yavaşça yuvarladı, sesli harflerin tadını çıkardı. “Genellikle ilk geceden sonra ilgim azalır ama sen…” bakışlarını Isaac’in dudaklarına indirdi, “seninle ilk tanıştığım andan itibaren beni kendine bağladın. Seninle geçirdiğim geceden sonra diğerleri gibi aklımdan çıkacağından emindim ama öyle olmadı…”
Isaac terli elleriyle pantolonunun kumaşını ovuşturuyordu. Karnında heyecan ve başka bir şeyin sıkı düğümü sıkılaşırken sessizce dinledi.
“Ne demek istediğimi anlıyorsun, değil mi?” Felix çiçekçinin kulağına ateşli bir şekilde fısıldadı. Sert, alçak sesi kulaklarını okşuyordu.
Omega nefes almakta zorlanıyordu: Felix’ten dalga dalga feromon yayılıyordu.
“Seni düşündükçe daha da deliriyorum. Şimdi bile, güpegündüz, seni her türlü pozisyonda hayal ediyorum. Sıcak, pürüzsüz.”
Felix Isaac’e yaklaştı. Parmaklarını Isaac’in başının arkasındaki kısa, siyah saçlarında gezdirdi ve burnunu saçlarına soktu.
“Haftada bir kez benim için yeterli değil. Seni her gün kollarıma almak, şekerli tenini öpmek, kelimelerle ve dilimle okşamak istiyorum. Bunu istemek çok mu fazla?”
“Haftada bir bile çok fazla geliyor.”
“İşte böyle…”
Feromonlar sadece artıyordu. Gözlerini bulanıklaştırıyordu, bu yüzden Isaac hızla gözlerini kırpıştırdı ve doğruldu, alfadan uzaklaştı. İşin içinde olduğunu bilseydi, bir yerine iki hap bastırıcı alırdı.
“Elimden bir şey gelmez, seni zorlayamam. Haftada bir buluşacağız. İmzala.”
“Yine de bu sorumluluk benim için çok fazla. Seni reddetmek zorundayım.”
“Isaac, tatlım, neden şu anda bir yatta olduğumuzu düşünüyorsun?”
Evet, belki de bacağıma bağlı örs hâlâ önemlidir.
“Bir sonraki kızgınlığımı seninle yapmayı planlıyorum ve bu fikirden vazgeçmeyeceğim. Karşılığında bir şey istiyorsan söyle. Sözleşmeyi hemen şimdi değiştireceğim.”
“Şimdi mi?
“Tabii ki. Kitabına göre yapmak istediğimi söyledim, bu yüzden teknede bir avukat var. Onu aramamı ister misin?
Sanırım tuzaktaki geyiği unutamayız.
“Şartları ihlal edersem ne olur?”
“Sözleşmenin en sonunda yazıyor.”
Isaac hemen bir yığın kâğıt aldı ve aceleyle karıştırmaya başladı. Satırları okuduktan sonra kendini daha iyi hissetmedi.
“Sözleşmenin tek bir ihlali durumunda, suçlu Felix Felice ile istediği yerde ve istediği zaman seks yapmakla yükümlüdür” Isaac yüksek sesle okudu.
“Bu ne demek oluyor? Para ile değiştirilebilir mi?”
“Paraya neden ihtiyacım olsun ki? Benim kendi param var ama senin vücudun…”
Isaac’in öfkesi içinde fokur fokur kaynıyordu.
“Ve ayrıca… Ceza cezadır…” dedi Felix kesin bir ifadeyle.
Isaac gözlerini kapadı, dişlerini sıktı ve burnundan nefes verdi. Felix Felice… Birinci sınıf bir sinsi, lanet adamın teki. Uzun, çok uzun bir süredir demir gibi bir tutuşa ve keskin bir profesyonel içgüdüye sahip bir iş adamı olduğu belli. Anlaşmaları kaybetmeye dayanamıyordu ve bu yüzden ilk sözleşmesini imzalarken durumdan uzak kalmıştı. Ne piç ama! Sonunda, hâlâ belirsizlikler içerisindeydi. Ve en aptalca şey de Isaac’in bizzat boğazına sarılıp anlaşmalarını kâğıt üzerinde resmileştirmeyi teklif etmesi. İşler plana göre gitmezse Felix onurlu bir adam olmayacaktı.
“Isaac, neden dezavantajımdan en iyi şekilde yararlanmıyorsun?”
“Ne dezavantajından bahsediyorsun?!” Çiçekçi şaşkınlıkla söyledi. Gözleri irileşti ve adama yan yan baktı.
“Bir düşün: Sözleşmeye istediğin maddeleri koymanıza izin veriyorum. Bunun ne kadar aptalca ve tehlikeli olduğunun farkında mısın?”
Isaac inanmayarak homurdandı. Bu küstah adam kurbanı oynuyor, buna inanamıyorum!
“Ve ayrıca… Ben resmen senin değerli Benji’nin bakıcısıyım… Gerçekten bu anlaşmadan daha fazla değer elde edeceğimi mi düşünüyorsun?”
Ve tabii ki sarışın çocuğu da işin içine kattı. Nasıl getirmesin ki? En acı verici kısma nasıl girmesin? Ebeveynlerin çocukları için her şeyi, hatta her şeyi yapacağını herkes bilir ve Isaac de bir istisna değil. Benjamin onun hayatındaki en değerli şey, gerçekten. Allied Fansub tarafından çevrilmiştir. Bu yüzden toprak yolu seçmeye ve bedelini bedeniyle ödemeye razı. Alçakça ve aptalca ama bu onu nereye götürür ki? Belki de Felix Felice oğlunun savunmasında ona yardımcı olabilir. Isaac düşüncelerini düzene sokmaya çalışarak derin bir nefes aldı. Sonra alfanın düğümlenmiş parmaklarını boynunda hissetti. Tenini şakacı bir şekilde okşadılar.
“Endişelenecek bir şey yok,” diye fısıldadı Felice esmerin kulağına alçak sesle.
“Bu sadece seks, değil mi? Sıcak saatlerin ardından sadece birkaç bayılma nöbeti daha, değil mi Isaac?”
Omega, yeni yükselen feromonları hissederek gözlerini konuşmacıya kaldırdı. Dişlerini sıktı ve ince kot pantolonunu buruşturarak yumruk yaptı. Ne yapmalıydı? Şu anda kanepede oturmuş ‘iş’ konuşuyorlardı ama Felix’in ısrarcı kokusu şimdiden aklını çelmeye başlamıştı. Alfa kızgınlığa başladığında ne olacak…? Engelleyiciler yardımcı olacak mı? Isaac emin değildi. Ayrıca kendinden ve kendini kontrol altında tutma yeteneğinden de emin değil: Bir adam sadece frensiz bırakılmakla kalmaz, aynı zamanda ani bir kızgınlıkla da karşı karşıya kalabilirdi. Kimin böyle bir mutluluğa ihtiyacı var ki? Evet, çiçekçinin onunla uğraşmasının üzerinden dört yıl geçtiğini belirtmekte fayda var ama çılgınca azmış bir Felice etrafta olsaydı kim bilir neler olurdu? Ondan bahsetmişken… Isaac’in bir omega olduğunu öğrendiğinde ne olacaktı? Çiçekçi dudağını gergin bir şekilde çiğnedi, düşündü, düşündü ve düşündü.
“Kızgınlığım sırasında seninle birlikte olmak istiyorum çünkü harika bir vücudun var ama tek neden bu değil,” dedi Felix, bakışlarla süzerek. Bunda açık bir cinsel arzu vardı.
Bu sözler Omega’yı derin düşüncelerinden kopardı. Ürperdi, bakışlarını mavi, soğuk gözlerle karşıladı.
“Ayrıca bir beta olduğun için.”
Kıçını öngörülemeyen sonuçlardan kurtarmak için ona şimdi söylemeli miydi?
“Çünkü ben… Beta’yım…?”
“Evet. Omega’lara katlanamıyorum ve çocuk istemiyorum. Biliyorsun, onlardan kurtulamazsın. Bunu istemiyorum, bu yüzden kızgınlık sırasında omegalara dokunmuyorum bile.” Felix omuzlarını silkti.
“Sen mükemmelsin Isaac: bir omega değilsin, bir kadın değilsin ve seksisin,” diye fısıldamaya devam etti adam.
Harika, Isaac bağlanmıştı. Eğer Felice’e bir beta olmadığını itiraf edecekse, bu hemen şimdi olacaktı. Hemen şimdi. Ama içgüdüleri biraz zayıf değil miydi? Hazır mıydı… Nefes nefese kalmış bedenini okyanus mavisinin uçurumuna daldırmaya hazır mıydı? Esmer adam kâğıt yığınına baktı ve sonra gözlerinin önünde bir dolmakalem belirdi.
“İmzala,” dedi Felix kararlı bir şekilde.
Isaac imzalamazsa gözlerinin arasına kurşun sıkılacağını fark etti. Titreyen bir el ile kalemi aldı. Bir saniye sonra heyecandan çıtadan düşeceğinden emindi.
“Sözleşmeye her şeyi yazabileceğimi söylemiştin,” dedi omega Felix’e bakarak ve kelimeleri sıkarak.
“Konuş.”
“Hiçbir koşul altında, hiçbir koşul altında bana ya da aileme zarar vermeyeceksin. Bu benim şartım, bir avukat çağır.”
“Zarar verme… Sana zarar vereceğimi nereden çıkardın?”
“Bunu bir önlem olarak düşün. Bana ne kadar kızgın olursan ol, bize elini bile sürmeyeceğine söz ver.”
“Haa… İşte böyle, değil mi?” Felice parmaklarını şıklatarak mırıldandı. Tony aniden avukatla birlikte oturma odasına girdi.
***
“Sonunda sözleşme bitti,” dedi sarışın adam mutlu bir şekilde ve kanepede arkasına yaslandı. “Ne yazık ki gelecek hafta işe gitmek için ayrılmak zorundayım.”
Isaac sessizce bir kaşını kaldırdı.
“Seni bu gece istiyorum. Bunu bir avans olarak kabul edelim tatlım.” Felix çiçekçiyi çenesinden tutarak çevirdi ve öpmek için uzandı. Ama sıcak dudaklar yerine soğuk, nasırlı bir avuçla karşılaştı.
“Benim de bir özel hayatım var. Bu gece olmaz, beni yanlış anlama.”
“Özel hayat mı?”
“Yarın Benjamin’in doğum günü. Orada olmak istiyorum.
“Doğum günü mü?” Adam papağan gibi tekrarladı. Felix kendisine doğru atılan öfkeli bakıştan sonra dilini şaklattı ve çabucak vazgeçti. Dudaklarını kızgınlıkla büzdü ve akılsızca parmağının etrafında altın bir kıvrımı döndürmeye başladı.
Isaac istemsizce öfkeden merhamete döndü ve usulca kıkırdadı. Alfa şimdi tıpkı oğluna benziyordu. Eğer oğlunun elinden tatlıları alırsa, hemen küçük bir fare gibi kabarırdı.
“Buluşmalarımız Pazartesi günü olacak. Eğer aniden işin çıkarsa, önceden söyle” diye sakin bir tonda başladı Isaac “Yarın tatil ve ben orada olmak zorundayım. Eğer sabırsızsanız lütfen nazik ol…”
Isaac aceleyle ona doğru çekildi. Felix hipnotize olmuş gibi açgözlülükle öptü omega’yı… Kızarmış yanağına dokundu, sonra dudaklarının köşesine. Önce alttakini, sonra da üsttekini aceleyle kavradı. Felice diliyle tatlı tatlı okşadı, açık ağzından baygın baygın nefes aldı.
“Isaac, ne dersen yaparım…” diye usulca fısıldadı alfa, vücudunu daha da yaklaştırarak.
Isaac göğsü hızla kabardı, tüyleri diken diken oldu ve uyarılma hissi vücuduna yayıldı. Felice hassas boynunu ıslak, sabırsız öpücüklerle dağlamaya başladığında nefesi kesildi ve hiç düşünmeden parmaklarını altın buklelere gömdü.
“Sakın başkalarının önünde böyle gülmeye cüret etme,” diye mırıldandı adam onun tenine ve Isaac onun sözlerindeki sersemletici feromonlara ve sahiplenmenin verdiği garip hazza karşı koyamayarak bacaklarını birbirine doladı, kıvranmaya başladı.
Felix sabırsızca çiçekçiyi kendine doğru çekti ve Isaac kendini onun kucağında buldu. Alfa hızla Isaac’ın tişörtünü çıkardı, pantolonunun fermuarını açtı ve parmaklarını boxerının lastiğinin altına soktu. Sıcak avuçları onun zayıf kalçasını sıktı ve Isaac başını geriye atarak tırnaklarını onun geniş omuzlarına geçirdi. Sarışın karşılık olarak yukarı doğru itti ve omega onun kaya gibi sertleşmiş aletini karşısında hissetti.
“Seni yarın Benji’ye götüreceğim,” diye mırıldandı Felice, öne doğru eğilip dudaklarını Isaac’in meme uçlarından birinin üzerinde gezdirerek. – Sağ salim.” Sıcak dili hemen sertleşen ucunu okşadı.
***
Öğleden önce tekneye binmişlerdi ama gece geç olmuştu. Isaac geniş yatakta uyandı, gerçi kanepede başlamışlardı… Esmerin kalçalarından kollarına kadar her yeri ağrıyordu. Uzun zamandır yatağa bastırılmış olan bilekleri ateşler içinde yanıyordu. Kalçalarında kararan parmak izleri ve iç kısımlarında kırmızı morluklar vardı. Allied Fansub tarafından çevrilmiştir. Isaac yüzünü yastığa gömerken, “Daha nazik olmasını istemiştim,” diye düşündü. Sağındaki koltuk boştu. Omega zayıfça inleyerek sırt üstü yuvarlandı ve içinden bir damla dölün çarşaflara fışkırdığını hissedince kaşlarını kaldırdı. Yavaşça uykuya dalmaya başladı.
“Uyumaya devam edecek misin?” Alçak bir ses yan taraftaki bir yerden konuştu.
Isaac şaşkınlıkla sarsıldı ve Felix’in üzerine su dökmesine neden oldu.
“Bugün ikinci kez oluyor ve yine senin yüzünden… Neden sıçradın?
“Yalnız uyumaya alışkınım… Ben uyurken birinin konuşmaya başlaması beni korkutuyor” Isaac kayıtsızca cevap verdi ve derin bir nefes aldı.
“Al, bunu iç. Su” diyerek yarısı boş bir bardak uzattı.
Isaac bardağı tamamen boşalttı. Sanki bütün geceyi Sahra’da geçirmiş gibi hissediyordu, boğazı çok kuruydu.
“Biliyor musun, merak ediyordum da,” diye başladı Isaac, bardağı elinde döndürerek. “Neden omegaları bu kadar sevmiyorsun?”
Felix yatağa yaslandı, başını avucuna dayadı ve kırmızıya boyanmış köprücük kemiklerine baktı.
“Önceden sevmezdim ama nefret de etmezdim. Ta ki o zamana kadar. Dört yıl önce, kızışmış sürtük bir omega ile karşılaşmıştım. Dürüst olmak gerekirse feromonlarından hoşlanmıyorum, ama sonra… O zaman onlardan etkilendim, bu yüzden ona yardım etmeye karar verdim,” diyerek öfkeyle duvara baktı.
“Vay be…”
“Ve bu arsız adam, fırtınalı bir gecenin ardından ben uyurken beni bağladı, düşünebiliyor musunuz?” Sesi gittikçe sertleşiyordu. ”Ve o piç ne dedi biliyor musun?, Leğen kemiğini iyi kullanıyorsun, bu yüzden seni öldürmemeye karar verdim. Seni küstah, şehvet düşkünü kaltak!”
Isaac onun sinirli yüzünden tavana baktı.
“Sonra ne olduğu hakkında bir fikrin var mı?! Sonra sol kolumu zıpkınladı ve sonunda bir asker botuyla üzerine bastı! Kırmak için!” Alfa avucunu yatağa vurdu ve yemyeşil battaniye havaya uçtu.
Çiçekçi gözlerini sıkıca kapadı ve sessizce ama hırıltılı bir şekilde nefes aldı.
“Kızgınlığına yardım ettim ve o da ne???? Lanet olsun! Sağ kolumu kırmadı, merhamet etti, lanet olası Rahibe Teresa! Ama ben solağım!” dedi Amerikalı, nefes nefese.
“Evet… Hoş olmayan bir durum…” dedi omega beceriksizce.
Felix pencereden dışarı bakarken dudaklarında esmerin ürpermesine neden olan acımasız bir gülümseme belirdi. Bu konuyu açmamalıydım…
“Yemin ederim o piçi yakalayıp doğrayacağım.”