makale ABD neden silo tabanlı ICBM'leri tutuyor? Amerika Birleşik Devletleri'nin neden en güçlü madenlere sahip oldukları gerçeğine rağmen, stratejik nükleer cephaneliğinin önemli bir bölümünü son derece güvenli madenlerde konuşlandırdığını inceledik. filobalistik füze (SSBN) ile nükleer denizaltıların güvenliğini sağlama yeteneğine sahip.
Makalenin sonunda yazar, Amerika Birleşik Devletleri'nin son derece dengeli ve istikrarlı bir stratejik nükleer kuvvet (SNF) oluşturduğu sonucuna varmıştır. Ve Amerikan stratejik nükleer kuvvetlerinde, silo tabanlı ICBM'ler, düşmanın yalnızca nükleer kullanımıyla yok edebileceği en istikrarlı unsurdur. оружия.
Rus stratejik nükleer kuvvetleri bu konuda ne kadar istikrarlı ve dengeli?
Rus stratejik nükleer kuvvetleri
Havacılık Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin bileşeni, Amerikan stratejik nükleer kuvvetlerinin havacılık bileşeni gibi, ilk saldırı silahıdır.
Uçak gemileri - nükleer savaş başlıklı (nükleer savaş başlıkları) seyir füzelerine (CR) sahip stratejik füze taşıyan füze bombardıman uçakları, geleneksel silahlarla grev yapma sorununu etkili bir şekilde çözebilir. Ancak nükleer caydırıcılık aracı olarak çok az kullanımları vardır - düşman hava limanlarına ani bir saldırı ile onları kolayca yok edebilir, savaşçılar veya uçaksavar füze sistemleri (SAM) veya gemiler veya onlar tarafından başlatılan seyir füzeleri ile vurabilir. uçuş rotasında. Hem nükleer hem de konvansiyonel silahlarla yok edilebilirler.
Rus stratejik nükleer kuvvetleri, toplamda yaklaşık 60-95 füze taşıyan nükleer savaş başlığı taşıyabilen 17 Tu-160MS (M) tipi füze taşıyan bombardıman uçağı ve 500 Tu-800 (M) süpersonik füze taşıyan bombardıman uçağından oluşuyor. Aynı zamanda, START-3 anlaşmasına göre, resmen bir bombardıman uçağı bir nükleer savaş başlığı olarak sayılır, yani havacılık bileşeni, izin verilen konuşlandırılmış suçlama sayısından 77 birimi “seçer”.
Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin deniz bileşeni, stratejik füze kruvazörleridir (SSBN'ler).
Şu anda, bir adet Proje 677BDR SSBN, dört adet Proje 677BDRM SSBN ve dört adet Proje 955 (A) SSBN içermektedir ve bunlar, bir balistik denizaltı füzesine (SLBM) 1600 savaş başlığının yerleştirilmesi şartıyla, birlikte yaklaşık 10 nükleer savaş başlığı (YABB) taşıma potansiyeline sahiptir. . SLBM'lerdeki gerçek nükleer savaş başlığı sayısı, START-3 anlaşmasıyla sınırlıdır.
955-10 adet olarak hizmete açılması planlanan 12(A) projesinin SSBN'leri yapılırken, 677BDR / BDRM projesinin SSBN'leri filodan kademeli olarak çekilecek.
Böylece, Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin potansiyel deniz bileşeni, 1920 SLBM'de 192 nükleer savaş başlığı taşıyabilecek. Aynı zamanda, START-3 anlaşması, konuşlandırılmış toplam nükleer savaş başlığı sayısını 1550 ünite ile sınırlandırıyor ve taşıyıcıların sayısı konuşlandırılmış 700 ve konuşlandırılmamış 100 ile sınırlı.
Rus Stratejik Kuvvetleri (Stratejik Füze Kuvvetleri), birlikte 320 nükleer silah taşıyan 1181 taşıyıcıya sahiptir. Bunlardan 122'si mayın tabanlıdır. Stratejik Füze Kuvvetlerinin nükleer cephaneliğinin çekirdeği, 24 nükleer silah taşıyan 149 adet mayın ve mobil RS-606 Yars ICBM'lerinden oluşuyor. Monoblok savaş başlıkları taşıyan 2 adetlik RT-2PM / 2PM123 Topol / Topol-M ICBM'lerinin kademeli olarak hizmet dışı bırakılması, bunların yerine Yarsy veya yerini alacak bir ICBM ile değiştirilmesi planlanıyor. 36 YABB taşıyan 36 birim miktarındaki ağır ICBM'ler R-2M / R-46M460, kademeli olarak hizmet dışı bırakılacak, karşılaştırılabilir bir "Sarmat" sınıfının ICBM'leri ile değiştirilecektir. Benzer bir kader, Avangard hipersonik kayma savaş başlığını taşıyan kalan iki UR-100N UTTH ICBM'nin de başına gelecek.
Rus stratejik nükleer kuvvetleri dengeli mi?
Nükleer caydırıcılık açısından, Amerikan stratejik nükleer kuvvetleri durumunda olduğu gibi, stratejik havacılık parantezlerden çıkarılabilir, çünkü bu bir ilk saldırı silahıdır - bombardıman uçaklarını ani bir silahsızlanma grevinden korumak neredeyse imkansızdır . Geleneksel olarak, bombardıman uçakları, START-100 anlaşması uyarınca konuşlandırılmasına izin verilen yaklaşık 3 nükleer savaş başlığını üstlenecek.
Çok daha büyük bir soru, stratejik nükleer kuvvetlerin deniz unsurlarına yönelik güçlü bir önyargıdan kaynaklanmaktadır. Kendi topraklarının derinliklerinde bulunan Stratejik Füze Kuvvetleri cephaneliğinin aksine, savaş devriyesindeki SSBN'ler, düşmanın onları tespit etme ve takip etme resmi hakkına sahip olduğu uluslararası sulardadır. Rus filosunun sözde "burçlarda" bile SSBN'lerin korunmasını sağlama yeteneği söz konusudur. Üssündeyken, SSBN'ler daha da savunmasızdır - onları yok etmek için düşmanın birkaç düzine nükleer olmayan yüksek hassasiyetli mühimmat ve beş dakikadan daha az zamana ihtiyacı olacaktır.
12 Proje 955A SSBN'nin inşasına bağlı olarak, bir SLBM'de üç nükleer denizaltı konuşlandırılsa bile, toplamda 432 nükleer denizaltıya sahip olacaklar (450 nükleer denizaltıya yuvarlanacak).
Stratejik Füze Kuvvetlerine gelince, ilk olarak ağır teslimat araçlarıyla ilgili soru ortaya çıkıyor.
Bir yandan, bir dizi füze savunma aracıyla birleştiğinde Güney Kutbu'na 10 veya hatta 15 nükleer denizaltı fırlatma yeteneği harika.
Ancak diğer yandan 50-10 YABB'li 15 Sarmat tipi ICBM'ler 500-750 YABB'dir. Ağır füzelerin silo rampaları (siloları) ne kadar iyi korunursa korunsun, silolarda düşman için 1 numaralı hedef olacaktır. Böylece YABB'lerinin 3-4'ünü bizim 150-200'miz ile "değiştiriyorlar".
Çok eşit bir takas değil, değil mi?
Diğer bir seçenek de, Avangard tipi ağır ICBM'lere hipersonik güdümlü savaş başlıkları (GUBB) yerleştirmektir, ICBM başına üç birim, yani toplam 150 savaş başlığı.
RVSE, silolara ve mobil kara füze sistemlerine (PGRK) yerleştirilmiş, her birinde Yars tipi üç nükleer savaş başlığı bulunan yaklaşık 300 hafif ICBM'yi elinde tutuyorsa, bu başka bir 900 nükleer balistik füzedir. Silolardaki ICBM'lerin geleneksel silahlardan korunmaları pratik olarak garanti edilirken, imha edilmeleri büyük olasılıkla iki düşman nükleer savaş başlığı gerektirecektir. İki düşman YABB'nin 3'ümüzle takası artık ağır ICBM'lerdeki kadar kötü değil, ancak yine de genel sıralamada kaybediyoruz.
PGRK ile durum daha karmaşıktır.
Üs bölgelerine yerleştirildiğinde, PGRK'ler pratikte üsteki SSBN'ler kadar savunmasızdır - tek fark, düşmanın nükleer savaş başlıkları için daha büyük uçuş mesafesidir. PGRK hem nükleer hem de konvansiyonel silahlarla yok edilebilir. PGRK'nın gizliliğine dayalı olarak rotadaki güvenliği büyük bir soru altında - öngörülebilir gelecekte, gezegende 24/365 uzaydan izlenmeyen hiçbir yer olmayacak.
SB, SSBN, PGRK ve ICBM'nin silolardaki mevcut ve potansiyel yeteneklerini özetlersek, toplamda START-3600 anlaşmasının sınırlarının iki katı olan yaklaşık 3 YaBB'yi konuşlandırabileceğimiz ortaya çıkıyor. Bir yandan, YAB kısmen konuşlandırılabildiği için bu iyidir, böylece ilişkilerde komplikasyonlar olması durumunda stratejik nükleer kuvvetlerin potansiyelinde keskin bir artış olasılığı sağlar. Öte yandan, stratejik nükleer kuvvetlerin ani bir silahsızlanma saldırısına karşı istikrarı bizim için daha önemlidir. Örneğin, stratejik nükleer kuvvetlerin tüm deniz bileşeninin imha edilmesi durumunda, bizim için önemli olmayacak: üzerine konuşlandırılmış 432 YAB veya 1920 YAB. Belki de ikinci seçenek daha da kötüdür.
Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin imhası için ABD nükleer silah harcamaları
Eldeki görevin önemi göz önüne alındığında, Amerika Birleşik Devletleri ani bir silahsızlanma grevi yapmaya karar verirse, paradan tasarruf etmeyeceği ve stratejik nükleer kuvvetlerin tüm Rus bileşenlerini konvansiyonel silahlarla birlikte yok etmek için nükleer savaş başlıklarını kullanacağı varsayılabilir. .
Rus stratejik nükleer kuvvetlerini yenmek için düşmanın ihtiyacı olacak:
- 12'sı üssünde olacak 6 SSBN'de, düşman 6-12 nükleer savaş başlığı artı torpido, muhtemelen taktik nükleer savaş başlıkları ile harcayacak. Sonuç olarak 432-1920 YAB kaybımız var; Bu, "Poseidonlar" ve onların taşıyıcılarını da içerebilir, çünkü hedefler olarak SSBN'lerden hiç farklı değildirler.
- Düşman, iki hava üssünde SB'ye 4-8 nükleer silah harcayacak. Sonuç olarak, nükleer savaş başlıklı 500-800 füze fırlatıcı kaybımız var (bu çok kritik değil, çünkü START anlaşmasına göre hala yaklaşık 100 nükleer savaş başlığı var).
- Düşman, yüksek korumalı silolarda ağır ICBM'leri yok etmek için 150-200 nükleer savaş başlığı harcayacak. Sonuç olarak 150-750 YAB kaybımız var.
- Üssünde 75 PGRK'da düşman 8-16 YaBB harcar. Sonuç olarak, 225 YaBB kaybımız var.
- Rotadaki 75 PGRK'da düşman 75 YABB harcar. Sonuç olarak, 225 YaBB kaybımız var.
- Silolardaki 150 hafif ICBM'de düşman 300 YABB harcar. Sonuç olarak, 450 YaBB kaybımız var.
Toplamda, tüm Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin imhası için ABD, aktif olarak konuşlandırılmış 500'den yaklaşık 600-1550 nükleer savaş başlığı ve ayrıca çok fazla sahip oldukları belirli miktarda yüksek hassasiyetli silah harcamalıdır.
Bu kadar çok sayıda nükleer denizaltı, üç veya dört Ohio sınıfı SSBN'ye konuşlandırılabilir. Trident II (D5) SLBM'nin minimum kalkış menzili 2300 kilometre veya 5,5 dakikalık uçuş süresidir. Fırlatma yoğunluğunu artırmak için Amerika Birleşik Devletleri, Virginia Block V nükleer denizaltılarından, yüzey gemilerinden, stratejik uçaklardan ve kara rampalarından fırlatılan umut verici hipersonik hassas füzelerle birlikte sekiz SSBN kullanabilir. Potansiyel olarak, bunlara aynı Trident II (D5) SLBM'lere sahip iki İngiliz Vanguard sınıfı SSBN eklenebilir.
Rus SSBN'leri muharebe devriye rotalarında izlenirse, üsse yerleştirilmiş SSBN'ler gibi daha da kısa sürede imha edilecekler.
Evet, bazı ICBM'lerin imha edilmemesi ve fırlatılması mümkün olabilir, ancak bunun için ABD, oluşum süreci ve beklentileri makalelerde ele alınan füze savunma sistemini kullanıyor ve geliştiriyor:
- Nükleer üçlü günbatımı. Soğuk Savaş füze savunması ve Yıldız Savaşları;
- Nükleer üçlü günbatımı. ABD füze savunması: şimdiki ve yakın gelecek;
- Nükleer üçlü günbatımı. 2030'dan sonra ABD füze savunması: binlerce savaş başlığını durdurun.
Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin, gerekirse ek olarak güçlendirilebilecek yüksek bir saldırı potansiyeline sahip olduğu, ancak aynı zamanda düşman tarafından ani bir silahsızlanma saldırısına karşı dirençlerinin yetersiz olabileceği sonucuna varılabilir.
ABD, ani bir silahsızlanma grevi gerçekleştirirken, operasyonel olarak konuşlandırılmış nükleer savaş başlıklarının yaklaşık üçte birini harcayacak ve bu, grevden sonra “silahsızlandırılmış” bir Rusya'nın şartlarını dikte etmelerine izin verecek ve sırtından bıçaklanmaktan korkmayacak. ÇHC. Başta İngiltere olmak üzere NATO müttefikleri dikkate alındığında, ABD'nin yetenekleri daha da yükselmektedir.
Genellikle, stratejik nükleer kuvvetlerin ani bir silahsızlanma grevine istikrarı hakkındaki makalelere yapılan yorumlarda, “düşmanın nükleer silahları düştüğünde mayınlarımız boş olacak” gibi ifadeler görülebilir. Bu, yalnızca fırlatma önceden algıladığında, maksimum 8-10 bin kilometre mesafeden vurulduğunda geçerlidir. füze saldırısı uyarı sistemi (erken uyarı sistemi) ve ülkenin üst düzey liderliğinin dünyanın sonunun başlangıcı hakkında bir karar vermek için yaklaşık 20-30 dakikası olacak. Yaklaşık iki ila üç bin kilometrelik bir mesafeden vuruş yaparken, tüm bilgi zincirini geçme ve karar verme süresi 5-10 dakika olacak ve bundan sonra çok geç olacak.
"Çevre" veya "Ölü El" sistemi, işe yarasa bile yardımcı olmaz - ülkenin üst liderliğinin yok edilmesine karşı korur, yani "kafasını kesen" bir grevden korur, ancak "silahsızlandıran" bir grevden değil, başlama komutunu verecek hiçbir şey kalmadığında.
Amerika Birleşik Devletleri, 5-10 dakikalık bir YaBB uçuş süresi ile minimum bir mesafeden vurabilir.
Ani bir silahsızlanma grevine dayanıklı stratejik nükleer kuvvetler
Ani bir silahsızlanma saldırısına karşı azami dirençli stratejik nükleer kuvvetler ne olmalıdır?
İki tez formüle edilebilir:
1. Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin nükleer silah taşıyıcılarının çoğunun, her türlü konvansiyonel silahtan korunması garanti edilmelidir.
2. Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin nükleer silahlarının taşıyıcılarının imhası için düşman nükleer savaş başlıklarının harcaması, kendisi tarafından imha edilen Rus stratejik nükleer kuvvetlerinin nükleer savaş başlıklarının sayısından büyük veya ona eşit olmalıdır.
Konvansiyonel silahlardan tam olarak korunan ve harcanan / yok edilen nükleer savaş başlıklarının sayısıyla karşılaştırılabilir olan nedir?
Cevap, silolardaki hafif ICBM'ler.
Buna dayanarak, gelecek vaat eden stratejik nükleer kuvvetlerin yapısı şöyle görünecektir:
Stratejik havacılık konumunu koruyacak, çünkü START-3 anlaşmasının şartları nedeniyle tam olarak nükleer silah taşıyıcıları olarak terk etmek kârsız - sayılan 100 nükleer denizaltı için SB, nükleer savaş başlıkları ile yaklaşık 500-800 CD taşıyabilir. Ek olarak, tehdit altındaki dönemde SB dağılabilir ve bu da hayatta kalma oranlarını önemli ölçüde artıracaktır. Eh, stratejik havacılığın saldırı yeteneklerini ve en önemlisi, Güvenlik Konseyi için asıl olan nükleer olmayan çatışmalarda etkin kullanım olasılığını unutmayın.
makale Nükleer üçlünün evrimi: Rusya Federasyonu'nun stratejik nükleer kuvvetlerinin havacılık bileşeninin geliştirilmesi için beklentiler nakliye uçakları ve hatta onlar için hava tabanlı ICBM'ler temelinde füze gemileri inşa etme olasılığı düşünüldü, ancak bu yönün stratejik nükleer kuvvetler için açıkça bir önceliği olmayacak. Aksine, bir unsuru olarak konvansiyonel silahlarla büyük saldırılar yapmak için faydalı olacaktır. stratejik konvansiyonel kuvvetler (SCS).
Makalede yazar tarafından daha önce yapılan sonuçlar Nükleer üçlünün evrimi: Rusya Federasyonu'nun stratejik nükleer kuvvetlerinin temel bileşeninin geliştirilmesi için umutlar biraz düzeltilebilir.
PGRK tamamen terk edilmelidir.
Biz Çin değiliz ve onlar için uydulardan ve konvansiyonel silahlardan saklayarak binlerce kilometre tünel inşa edemeyiz. Dayandıkları yerlerdeki kırılganlıkları azami düzeydedir ve daha fazla olmasa da zamanın yarısını orada geçireceklerdir. Kamyon ve otobüs kılığında PGRK yaratmak, şehri sivillerle birlikte ilk saldırı riskine maruz bırakmak demektir. Evet ve bu tür PGRK'nin gizliliğinin hala garantisi olmayacak. Aynı nedenle, BZHRK temasını canlandırmanın da bir anlamı yok.
Kamyon kılığına girmiş PGRK bile tespit edilip yok edilebiliyor, ayrıca sivil nüfusa sahip bir şehre nükleer saldırı riski taşıyorlar.
Büyük soru, ağır ICBM'lere duyulan ihtiyaçtır - düşman için çok çekici bir hedeftirler, 10-15 YABB'yi yok etmek son derece caziptir, 3-4 tane harcayarak. Belki de daha uygun olanı, 10-15 "olağan" YABB yerine üç "Öncü" yerleştirme olacaktır.
Ancak yazara göre, hipersonik kayan savaş başlıkları (GPBB) geleneksel bir savaş başlığı ile kullanıldığında çok daha umut verici. Aynı zamanda, nükleer ve nükleer olmayan ekipmanlarda GPBB'nin benzer uçuş yolları nedeniyle kazara bir nükleer savaş başlatma riskini yaratmamak için prensipte GPBB'yi nükleer ekipmanda terk etmek daha iyidir. Başka bir deyişle: ya Avangard'lı ağır ICBM'ler ya da prensipte ağır ICBM'leri terk etmek.
Hipersonik kayma savaş başlıkları nükleer olmayan ekipmanlarda daha kullanışlı olacak
Stratejik nükleer kuvvetlerin deniz bileşeni hakkında ayarlamalar yapmak da gereklidir - 955 (A) projesinin SSBN sayısı, halihazırda inşa edilmiş ve yapım aşamasında olan ürünler düzeyinde, yani sekiz birim ile sınırlandırılmalıdır.
Diğerleri veya benzeri inşa koşullu proje 955K kapsamında seyir ve gemi karşıtı füzelerin taşıyıcıları, veya nasıl koşullu proje 955M'nin çok amaçlı denizaltıları... Sekiz Proje 955 (A) SSBN'si 1280 YaBB'ye kadar, yani Donanmamızın artık "sindirebileceğinden" çok daha fazla.
955 (A) projesinin SSBN'si, koşullu 955K projesinin SSGN'sinin veya hatta 955M koşullu projesinin çok amaçlı bir denizaltısının temeli olabilir.
Rus stratejik nükleer kuvvetlerindeki ana pay, hafif silo tabanlı ICBM'lere yerleştirilmelidir. Bunun için hem ICBM'ler hem de silolar yüksek prefabrike ürünler şeklinde üretilmelidir.
Fabrika hazırlığı yüksek ürünler şeklinde üretim siloları maliyetlerini düşürecek ve inşaat hızını artıracaktır.
Silolardaki ICBM'lerin sayısı, düşmanın operasyonel olarak konuşlandırılan nükleer savaş başlıklarının en az yarısı kadar olmalı ve oranın kendi lehlerine daha da artması (belirli bir sınıra kadar) olasılığı ile. Bu durumda, mümkünse silo sayısı, konuşlandırılan ICBM'lerin sayısını 2-3 kat aşmalıdır.
Silolar arasındaki mesafe, onları bir YAB ile vurma olasılığını ortadan kaldırmalıdır. SSBN, SB, PGRK veya BRZhK'dan farklı olarak siloların istisnai bir uzun vadeli yatırım olduğunu söyleyebiliriz. Ek olarak, silolar, SSBN'ler, SB, PGRK veya BRZhK'ya göre onları tetikte tutmak için çok daha az fon gerektirir - yakıt yükleme/boşaltma, mürettebat değişikliği vb. gerekmez.
Silolar arasında, belirli bir siloda ICBM'lerin gerçek konumunu gizlemek için ICBM'lerin dönüşü, duman perdelerinin veya hızla açılan sığınakların altında gerçekleştirilebilir. Ayrıca, "boş" silolar, füzesavar rampalarını görsel olarak ICBM konteynırlarından ayırt edilemeyen konteynırlara yerleştirebilir.
Düşmanı daha fazla yanıltmak ve yüksek hassasiyetli silahların güdümlü kafalarını aldatmak için, fazla mayınlara ek olarak, silo kapaklarının taklitçileri kurulmalıdır.
Siloların yerleştirilmesi yaklaşık olarak budur - üç silo kapağından ikisi sahtedir (taklitçiler), "a" mesafesi, iki silonun yenilgisinin bir düşman nükleer savaş başlığı tarafından sağlanmadığı mesafedir.
Optimum oran
Şimdi Stratejik Füze Kuvvetlerinin 122 aktif silosu var. Halen restore edilebilecek belirli bir miktarda silo olması, sayılarını 150-200'e çıkarması oldukça olasıdır. Yılda hafif ICBM'lerle 50 fabrika hazırlığı yüksek silo monte ederek, 650 yılda ICBM'li 700–10 silo ve 1150 yılda ICBM'li 1200–20 silo alacağız.
Buna göre, ilk aşamada ICBM'ler üzerine üç nükleer balistik füze konuşlandırılacak ve daha sonra silolardaki ICBM'lerin sayısı arttıkça üzerlerindeki nükleer balistik füze sayısı ikiye hatta bire düşürülebilecek. Böylece, hafif ICBM'ler, başka bir 1200-650 nükleer savaş başlığını barındırmak için geri kazanılabilir bir potansiyele sahip yaklaşık 2400 nükleer savaş başlığı taşıyacak.
Stratejik havacılık için 100 nükleer suçlama daha sayılacak. Aynı zamanda, stratejik havacılığın potansiyeli, nükleer savaş başlıklarıyla yaklaşık 500-800 füze fırlatıcıyı vurmayı mümkün kılacaktır.
Mevcut START-3 anlaşması kapsamında SSBN'lerin payı 250 nükleer silah olarak kalacak. Sekiz Proje 955 (A) SSBN'den bahsediyorsak, o zaman bir SLBM'ye iki nükleer denizaltı yerleştirildiğinde, sadece 256 nükleer denizaltı olduğu ortaya çıkacaktır. Stratejik nükleer kuvvetlerin deniz bileşeninin yeniden giriş potansiyeli, 1024 nükleer savaş başlığına daha ulaşacak.
Silolardaki hafif ICBM'lerin “anında” inşa edilmeyeceği göz önüne alındığında, giden ağır ICBM'leri telafi etmek için SLBM'lere bir süre daha fazla nükleer denizaltı kurulması gerekecek ve bu da stratejik nükleerin deniz bileşenine karşı geçici bir önyargıya yol açacaktır. kuvvetler.
Gelecek vaat eden stratejik nükleer kuvvetlerin yukarıdaki bileşimi, makalenin önceki bölümlerinde tartışılanlarla büyük ölçüde ilişkilidir. Nükleer üçlünün evrimi: orta vadede Rusya Federasyonu'nun stratejik nükleer kuvvetlerinin genel bileşimi.
Silolardaki hafif ICBM'ler üzerindeki pay ne kadar objektif?
Daha geçen gün, silolardaki ICBM'ler için yeni bir konumlandırma alanının ÇHC'de inşa edildiği öğrenildi. tahmin ediliyor ki Silolarda ve sahte silolarda yaklaşık 119 ICBM inşa edilecek.
"İleri olmak istiyor musunuz - bu kare iç içe" - görünüşe göre, Çin'de bu sloganı patateslere değil, silolardaki ICBM'lere uygulamaya karar verdiler.
İnşaat konsepti, "Nükleer üçlünün evrimi" makaleleri dizisinde özetlenene çok benzer - silo tabanlı ICBM'lerin "kare-iç içe" şekilde inşası.
Yazar, Çinlilerin "fikri Askeri İnceleme'nin sayfalarından ödünç aldığını" iddia etmedi, ama kim bilir? Gelecek yıl bu şekilde başka bir alan "ekerlerse", silolardaki hafif ICBM'lere yapılan bahis gerçekten ÇHC tarafından kullanılır ve haklı çıkar.
Aynı zamanda, Çin'in herhangi bir anlaşmaya bağlı olmadığı ve finansal ve üretim yeteneklerinin Ruslarınkini önemli ölçüde aştığı ve böylece her türlü stratejik nükleer gücü aynı anda oluşturabileceği akılda tutulmalıdır.
Stratejik Nükleer Kuvvet Bileşenlerinin Görevleri
Stratejik havacılık, öncelikle uzun menzilli konvansiyonel silahların taşıyıcı olarak kullanılmasıdır. Nükleer üçlünün bir unsuru olarak - sınırlı çatışmalarda nükleer saldırıların yapılması, tehdit altındaki bir dönemde düşmana planlarının açıklandığının ve misilleme önlemlerinin hazırlandığının bir işareti olarak dağılması.
Silolardaki hafif ICBM'ler - nükleer caydırıcılığın yükünü taşıyacaklar. Bunları geleneksel uzun menzilli silahlarla yok etmek henüz mümkün değil. Düşman onları nükleer silahlarla yok etmeye çalışırsa, YABB'yi vurma olasılığının yüksek olmasını sağlamak için, START-3 anlaşmasının izin verdiğinden daha fazlası gerekecektir. Düşman, START-3 anlaşmasından çekildi ve depo deposundan ek savaş başlıklarının konuşlandırılmasına başladı - bir nükleer savaş başlığı yerine, ICBM'lere üç tane kuruyoruz ve "boş" mayınlar için ICBM'lerin üretimini hızlandırıyoruz.
Stratejik nükleer kuvvetlerin deniz bileşeni - nükleer caydırıcılığın şiddeti silolardaki hafif ICBM'lere geçtiğinden ve SSBN'lerdeki nükleer denizaltıların sayısı azaldıkça, "burçlardan" ayrılabilecek ve bir potansiyelin kıyılarına ilerleyebilecekler. düşman. Bunun için kısa uçuş süresi ile minimum mesafeden SLBM'leri ateşleme taktikleri üzerinde çalışılmalıdır.
SSBN'lerin görevi durumu tersine çevirmektir - ABD'nin silolarda ve stratejik havacılık hava üslerinde ICBM'lerine ani bir silahsızlandırma grevi yapmaya hazır olup olmadığımızı merak etmesine izin verin? SSBN'lerinin yerini ortaya çıkardık mı?
Şu anda "burçların" korunması için gerekli olan kaynaklar serbest bırakılabilir ve filonun diğer görevlerinin çözümüne yönlendirilebilir.
Proje 955 (A) SSBN'lerinin eskimesinden ve hizmet dışı bırakılmasından sonra, bunların yerine, evrensel silah bölmelerinde toplam 24-60 nükleer denizaltı ile dört ila altı SLBM taşıyabilen gelecek vaat eden çok amaçlı denizaltılarla değiştirilmelidir, bu da bu sorunu devasa denizaltılardan çok daha verimli bir şekilde çözecektir. özel SSBN'ler ...
SLBM'lere sahip çok amaçlı denizaltıların, potansiyel bir düşman bölgesinde minimum fırlatma aralığına ulaşma olasılığı daha yüksektir. Bu, onu Rusya'ya bir saldırıya hazırlanmak yerine kaynaklarını savunmaya yoğunlaştırmaya zorlayacaktır.
Önerilen Rus stratejik nükleer kuvvetleri kavramının, birçok açıdan, yazarın en dengeli olduğunu düşündüğü Amerikan stratejik nükleer kuvvetlerine yapı olarak benzer olması karakteristiktir. Tek fark, YBB taşıyıcılarının nicel dağılımındadır.
Bulgular
Önerilen Rus stratejik nükleer kuvvetleri inşa konsepti mantıklı, gerçekçi ve uygulanabilir. Çoğunlukla, zaten kanıtlanmış çözümlere dayanmaktadır. ÇHC'de zaten uygulanıyor olma olasılığı var.
Nükleer caydırıcılık aralığını ve türünü azaltmak - PGRK, BZHRK, ağır ICBM'ler, çeşitli "Petrel", "Avangard" ve "Poseidon" Siloları.
Silolardaki hafif ICBM'lere dayalı Rus SNF'sini kabul edilebilir, ancak% XNUMX'den uzak bir olasılıkla yok etmek için düşmanın sahip olduğundan daha fazla nükleer savaş başlığına ihtiyacı olacaktır.
ICBM'lerin silolardaki "tarlalarına" büyük bir saldırının prensipte imkansız olma olasılığı vardır, çünkü ilk patlayan nükleer yükler sonrakilere zarar verir veya onları saptırır. "Mozyr" tipi füzesavar savunma sistemleri ve aktif savunma sistemleri (KAZ) silolarının kullanılması, siloların güvenliğini daha da artıracaktır.
Silolardaki hafif ICBM'lere odaklanmak, siloların son derece uzun hizmet ömrüne ve düşük işletme maliyetlerine sahip olması nedeniyle stratejik nükleer kuvvetlerin işletme maliyetlerini önemli ölçüde azaltacaktır. Depolama koşullarının kararlılığı - şokların, titreşimlerin, sıcaklık değişikliklerinin ve diğer olumsuz etki faktörlerinin olmaması, silolardaki ICBM'lerin hizmet ömrünü de olumlu yönde etkiler.
Denizcilik bileşeninin nispi payını azaltmak, SSBN'lerin "burçlarda" bakımını bırakmayı ve onları ani bir silahsızlanma / kafa kesme grevi tehdidiyle düşmana baskı yapmak için kullanmayı ve onu güçlendirme için kaynak harcamaya zorlamayı mümkün kılacaktır. savunma yetenekleri ve Rusya Federasyonu'na saldırmaya hazırlanmak değil. Ayrıca, potansiyel bir düşmanı stratejik saldırı silahlarını sınırlandırma anlaşmalarını sonuçlandırmak, bunlara uymak ve bunları genişletmek konusunda daha hevesli olmaya zorlayacaktır.