Satranç, her oyuncunun belirlenen kurallara göre hareket etmesine izin verilen damalı bir tahtada iki oyuncu tarafından oynanan stratejik bir beceri oyunu olarak tanımlanmaktadır. Oyunun amacı rakibe saldırmak ve krallarını kaçamayacakları bir pozisyona koymaktır (eş arkadaşı). Her oyuncu bir kraliçe, bir Kral, iki piskopos, iki şövalye, iki kale ve sekiz piyon içeren 16 taşa sahiptir. Satranç oyununun en eski eserleri yaklaşık 760 yılına dayanıyor ve antik Pers İmparatorluğu'nun bir parçası olan Özbekistan'daki Semerkand'da bulundu. 'Satranç kitabı' anlamına gelen Kitab ash-shatranj adlı en eski satranç kılavuzu 840-850 yıllarına dayanıyor ve ünlü bir satranç oyuncusu tarafından El-Adliar-Rumi tarafından yazılmıştı.
Satrançın Kökeni Üzerine Kuramlar
Çeşitli teoriler günümüz satrançının kökenine işaret etmeye çalışıyor. Teorilerden biri, oyunun, MÖ 2. yüzyılda başlayan bir Çin varyasyonundan evrimleştiğini gösteriyor. Bununla birlikte, en popüler teori, oyunun 6. yüzyılda Hindistan'dan chaturanga adı verilen erken bir Hint oyunu şeklinde ortaya çıktığını gösteriyor. Oyun, süvari, piyade, savaş arabaları ve filler olmak üzere ordunun dört birimini kapsıyordu. Chaturanga parçaları daha sonra günümüz şövalyesi, piyonu, kalesi ve piskoposu haline geldi. Hintli chaturanga daha sonra İpek Yolu boyunca batıya, Sassanid Persia'da ve doğuda, xiangqi, shogi ve janggi gibi doğu stratejik beceri oyunları biçiminde chatrang şeklinde yayıldı. Chatrang daha sonra Pers dünyasının fethinden sonra Müslüman dünyasına shatranj şeklinde geçti. Shatranj, oyun taşlarının Farsça adlarını büyük ölçüde korudu. İspanyollar shatranj'ı ajedrez yaptı, Portekizli ise xadrez dedi. Avrupa'nın geri kalanı, kral anlamına gelen Farsça shah varyasyonlarını kullandı. Şah kelimesi daha sonra satranç ve çek gibi İngilizce kelimeler haline geldi. Şahit ve kale terimleri aynı zamanda Farsça terimlerin shah mat'ın ingiliz ifadeleridir, bu da kralın bittiği ve kiracı anlamına gelen rukh anlamına gelir.
Günümüz Satrancının Gelişimi
Avrupa satrançının ilk biçimlerinin tahta üzerinde sınırlı harekete sahip parçaları vardı. Modern satrançta dönüşüm, güney Avrupa'da 1200 yılında başladı; 1475 yılına gelindiğinde ilk karesinde iki kare ilerletme yeteneğini kazanmış piyonlar gibi oyunda birçok önemli ve temel değişiklik kabul edildi. 10. yüzyılda, kraliçe taş satranç taşının yerini aldı ve 15. yüzyılda taş, tahtadaki en güçlü haline geldi. Kralın sıçraması olarak da bilinen Castling, aynı dönemde kralın güvenliğini güvence altına almak için bir hareket tasarlandı. Oyunun kuralları 19. yüzyılda bir çıkmaz ile ilgili kuralları içerecek şekilde resmileştirildi.
Satranç Oyunda Teknolojinin Asimilasyonu
20. yüzyıl, bilgisayar teknolojisinde daha sonra satranç oyununa asimile edilmiş devasa sıçramalar gördü. Bu teknolojinin tanıtımı, programlanan ilk bilgisayarların insanlara karşı rekabet edebilecekleri ilk kez işaretlendi. IBM'in Deepblue bilgisayarı, Garry Kasparov'u mağlup ettikten sonra 1997'de hüküm süren bir satranç şampiyonunu yenen ilk programlı makine oldu. Bununla birlikte, teknolojinin yükselmesi, bazılarının, satranç turnuvalarında hile yapmak için ilgili teknolojinin potansiyel kullanımı konusundaki endişelerini artırmasına neden olmuştur.