Mikropların varlıkları için savaşımları amansızca sürer. Bunlar zamanla tüm dişözünü yiyip bitirirler. Sonunda kök kanalında kalan; kara, bulaşkan ve kötü kokulu bir kütledir. Çoğu durumda dişin büyük bir parçası da kırılır. Bu arada hastaya ilişkin düşündürücü bir durum göze çarpar: Diş böylesine korkunç bir koku ve kötü bir tat yaymasına karşın, dayanılmaz ağrı dinmiştir. Artık hasta doğaya karşı utku kazandığını sanır. Ne yanılgı! Tüm pulpa dokusunun kötü koktuğu böyle bir durumu, diş hekimi, «Pulpa Kangreni» olarak, tanımlar. Pulpa dokusu mikroplarca bütünüyle parçalanmıştır. Mikroplar varlıkları için savaşırlar. Gerçi insan da onların işlerini kolaylaştırır; çünkü dil ve tükürük gibi vücudun tüm koruma önlemleri kök içinde etkisiz kaldığından, özledikleri yuvayı burada bulurlar. Kök kanalı, koruma önlemlerinin burada etkili olamayacakları kadar dardır. Hastalar geçici hafif ağrılar duydukları için, bunlardan bazıları, diş heki*mini bir kez daha atlatmış olduklarını sanırlar.