1917’in sonbaharında, Çekoslovak Birliği, Ukrayna’da Güney-Batı Cephesi’nin arka tarafında yeniden kuruldu. Ekim Devrimi’nden sonra, Çekoslovak Ulusal Konseyi’nin önderliği Geçici Hükümetin koşulsuz desteğini ilan etti ve Kiev Askeri Bölgesi ve Güney-Batı Cephesi’nin Çekoslovak bağlantılarının kullanımıyla ilgili emri ile bir anlaşma imzaladı. Bir yandan, Çekoslovak liderliği, herhangi bir siyasi grubun tarafında, Rusya’da silahlı bir mücadeleye müdahale edilmediğini bildirdi. Öte yandan “düşmanımıza karşı -Avusturya-Almanlar’a karşı savaşın sürdürülmesine katkıda bulunacak her şeyi korumamıza yardımcı olma” isteğinin açıklandığı bildirildi. Bu, zaten Ekim sonunda, Çekoslovak birimlerinin, Kiev askeri okullarının junkerleri ile birlikte, Kiev Sovyeti'nin destekçileri olan işçiler ve askerlerle savaştığı gerçeğine yol açtı.
Çekoslovak Ulusal Konseyi, Fransız hükümetinden tüm Çekoslovak birimlerini Fransız ordusunun bir parçası olarak tanımasını istemeye başladı. Tomash Garrigue Masaryk, gelecekteki bağımsız Çekoslovakya'nın yapılarını oluşturmak için çok çalıştı ve 1917’te Şubat devriminin neredeyse tüm “liderleri” ile temas kurdu. Aralık ayında 1917, kolordu Fransız ordusunun özerk bir parçası ilan edildi. Fransız hükümeti, Fransa'da özerk bir Çekoslovak ordusunun örgütlenmesi konusunda kararname çıkardı. Maddi olarak, Çekoslovak Birliği, Fransa ve İtilaf'a bağlıydı. Böylece, Rus devletliğinin çöküşüyle ilgilenen dış güçler, Rusya topraklarında güçlü bir askeri birlik haline geldi. Ve Rus silahlı kuvvetleri çöktü, değeri sadece arttı.
Çekoslovak Ulusal Konseyi başlangıçta Sovyet hükümetine yönelik herhangi bir eylemden kaçındı. Birlikler, Sovyet birliklerine karşı Merkez Rada'ya yardım etmeyi reddetti. Şubat ayında, 1918, Masaryk, Kiev'de ilerleyen Sovyet kuvvetlerinin komutanı M. A. Muravyov ile tarafsızlık konusunda bir anlaşma imzaladı. Sovyet hükümeti bir bütün olarak Çekoslovak birimlerinin Fransa'ya ayrılmasına itiraz etmedi. Çekoslovak bölgelerinde Sovyet ajitasyonuna bile izin verildi. Ancak sonuç önemsizdi - sadece küçük bir grup kolordu terk etti ve Kızıl Ordu'nun uluslararası tugaylarına katıldı. General M. V. Alekseev ve L. G. Kornilov'un yanı sıra liberallerin liderlerinden biri olan P.N. Milyukov'un Çekoslovakya'ya transfer olmak istediği Don bölgesindeki Çekoslovak Birliği'ni kullanma konusunda fikirler vardı. Birlikler, Don’u kırmızı güçlerden ve Gönüllü Ordu’nun örgütlenmesinden korumak için gerekli koşulları oluşturmaktı. Aynı zamanda, Masaryk bir dizi devrimci liderle yakın ilişkiler kurdu. Rus memurlar kademeli olarak komuta pozisyonlarından kaldırıldı.
Kolordu tahliye etmenin en kısa ve en uygun yolu Arkhangelsk ve Murmansk idi. Ancak, iddiaya göre Alman sualtı korkusu nedeniyle terk edildi filo. Çekoslovak lejyonerlerini Trans-Sibirya Demiryolu boyunca Vladivostok'a ve oradan Pasifik Okyanusu üzerinden Fransa'ya daha uzun bir yol göndermeye karar verdiler. Brest Barış Mart 1918'de imzalandığında ve Alman-Avusturya birlikleri Ukrayna topraklarına girmeye başladığında, Çekoslovak Kolordu Kiev'den Penza bölgesine çekildi. 26 Mart 1918'de Penza'da, Sovyet hükümeti (Stalin) ve Çekoslovak Ulusal Konseyi temsilcileri, Çekoslovak Kolordu, Penza'dan Vladivostok'a ceset oluşumlarının engellenmeden gönderilmesi konusunda bir anlaşma imzaladı. Çekoslovak kolordu, Sovyet Rusya'nın egemenliğini ihlal eden tek bir muharebe birimi olarak değil, belirli sayıda оружия kendini savunma için. Sovyet hükümeti, Çekoslovak’a kendi sadakatleriyle bölgeleri üzerindeki her türlü yardımı vaad etti. Vücut sırasına göre Mart 27, kendini savunma için silah sayısında rapor edildi: her kademede, her makinede bir tüfek 168 ücretine, makineli tüfek 300 ücretine, bir makineli tüfek içeren bir 1200 silahlı şirketi kuruldu. Silahların geri kalanı özel bir komisyona teslim oldu. Topçu parkları, Kolordu Ukrayna'dan Rusya'ya devredildiğinde esasen Kızıl Ordu'ya devredildi.
Bu anlaşmanın şartları oldukça açık. Sovyet hükümeti, kendi bölgesinde, dış güçlere tabi olan silahlı bir birime sahip olmak istemedi. Aynı zamanda, eski müttefikleri ile ilişkileri bozmak istememişlerdi, bir askeri birliğin barışçıl boşaltılması için tüm şartlar yaratılmıştı. Ancak, Çekoslovak Birliği'nin Rusya'dan çekilmesi ya belirli dış güçlere ya da Troçki'nin temsil ettiği iç “beşinci sütuna” uymuyordu. Rusya'da büyük çaplı bir iç savaşa ihtiyaçları vardı ve Rusya İmparatorluğu'nun tüm büyük başarılarını miras alan hızlı bir Sovyet devletinin kurulmasına gerek yoktu. Aynı zamanda, kaderi ve Çekoslovak Kolordusu'nun ayaklanması sırasında size hatırlatmama izin vermesi gerekir - tamamen Fransa'ya ve Entente'ye bağımlıydı, Batılı güçler zaten prensip olarak Bolşevik karşıtı güçleri ve müdahaleyi desteklemek için bir karar vermişti. Kasım ayının sonunda, 1917, İngiltere, Fransa ve İtalya hükümet başkanlarının toplantısı, Transkafkasya hükümetlerini tanıdı. Aralık 22’te Paris’teki İtilaf ülkelerinin temsilcilerinden oluşan bir konferans, Ukrayna’nın Bolşevik karşıtı hükümetleri, Kazak bölgeleri, Sibirya, Kafkaslar ve Finlandiya ile temaslarını sürdürme kararı aldı. Ve ayrıca finansal açıdan onları desteklemek için. Aralık 23, Fransa ile İngiltere arasında, Rusya'daki etki alanlarının bölünmesi konusunda bir anlaşmaya varıldı. Mart ayında, 1918, İngiliz iniş gücü Murmansk'ta sürdü. Planlı nöbet ve diğer stratejik limanlar.
1918 Mayıs ayının sonunda, Çekoslovak Birliği'nin Penza'dan Vladivostok'a olan bağlantıları: Penza-Syzran-Samara bölgelerinde, 8-bin konumlandırıldı. Chechek gruplaması; Chelyabinsk bölgesinde - Miass - 9 bin Wojciechowski grubu; Novonikolayevsk - Sanat. Tayga - 4,5 bin Guyda takımı; Vladivostok'ta - Diterikhs'in yetkisi altında 14 bin gruplandırması. Ayrıca, Çek birlikleri Petropavlovsk - Kurgan - Omsk bölgesinde bulunuyordu. An isyan için mükemmeldi. Çekoslovak Kolordusu, Rusya'nın Avrupa bölgesini Sibirya ve Uzak Doğu ile birleştiren en önemli stratejik iletişimi işgal etti. Aslında, Sibirya'nın tüm geniş alanı boyunca bir damardı. Çekoslovak birlikleri, Volga'dan Pasifik Okyanusu'na kadar Rusya'nın en önemli şehirlerinde bulunuyordu. Bu noktada, Çekoslovak Birliği, Rusya'daki neredeyse savaşa hazır tek güçtü, gücü 50 bin süngüye ulaştı. 1918 yazında, eski kraliyet ordusu zaten tamamen çürüdü ve çöktü. Kızıl Ordu daha yeni kuruldu ve savaş kabiliyeti düşüktü. Beyaz Ordu henüz başlangıç aşamasındaydı. Rusya bölümündeki müdahalecilerin planlarını unutmamalıyız. Amerika Birleşik Devletleri ve “finansal uluslararası”, Transsib ile Sibirya'ya geldi. İç Savaştan sonra, Rus direnişinin tamamen bastırılmasıyla birlikte, Sibirya ve Sibirya Demiryolu'nun Amerikan mali oligarşisinin ödülleri olduğu sanılıyordu. Ve Çekoslovak Kolordu güvenlik ve cezai araçların rolü atandı. Bu nedenle, kendisi ve Sovyet Rusya'nın hayatta kaldığı belli olunca tahliye edildi.
Samara Çekoslovakya.
Ancak ayaklanma için bir provokasyon gerekliydi. Genel olarak, Çekler, Rusya’da istekli olmadan Avrupa’ya ulaşmak istediler. Bu provokasyon çabucak icat edildi. Trenler Çekoslovakyalılarla birlikte doğuya gidiyorsa, Doğu Sibirya'dan Alman ve Macar mahkumlar batıya taşındı. Hafifçe söylemek gerekirse, birbirlerinden hoşlanmadılar. Macarlar ve Almanlar haklı olarak Çekleri hain ve Çekler - Almanlar ve Macarlar, baskıcı olarak görüyorlardı. Dahası, Almanlara ve Macarlara “yeşil ışık” verildi, ilk etapta trenlerine izin verildi, Çekler ölü uçlara sürüldü, taraflar boşta durdu. Alman Dışişleri Bakanı Mirbach'ın önerisi üzerine Halkın Dışişleri Komiseri Chicherin, hatta Çekoslovak trenlerinin doğuya doğru hareketini askıya almak için Krasnoyarsk Sovyeti'ne bir telgraf gönderdi.
Çekler ve Kızıl Muhafızlar arasındaki çatışmalar, eski Alman-Macar savaş esirleriyle onlara katıldı. Çelyabinsk'te Çekler, tutuklanan yoldaşlarını serbest bırakarak, yerel Kızıl Muhafız görevlilerinin silahsızlandırılmasını engelledi ve 2800 tüfekler ve topçu bataryası ile bir cephaneye el koydu. 25'tan Lev Trotski'nin emri derhal takip etti, bu büyük çaplı ayaklanmanın nedeni oldu: “Demiryolu hattında silahlı bulunan her Çekoslovakya, en az bir silahlı kişinin atılacağı her tren yerinde vurulmalı. arabalar ve savaş esirleri için kampa hapsedildi. " Siparişe “mantıksız ve kısa görüşlü” deniyor, ancak Troçki'nin Rusya'daki Devrimdeki rolü göz önüne alındığında, dünyadaki “finansal uluslararası” ile olan ilişkisinin yanı sıra son derece karmaşık bir zihni de açıkça belli değil. Bu düzen bilinçli bir provokasyondu. Troçki, "perde arkasındaki dünya" nın çıkarlarının şefiydi ve emirlerini yerine getirdi. Rusya'da, Rus halkını kandıracak ve dünya tarihi sürecinin tarafına fırlatacak büyük çapta bir iç savaşı yakmak gerekiyordu. Rusların kendileri savaşın başlangıcını "çekti", bütün çatışmalar, isyanlar, isyanlar önemsizdi, çok fazla kan getirmedi. "Yardım etmek" gerekliydi.
Mayıs ayındaki 16-20 ayrıca, Çeçek, Gayda, Voitsekhovsky ve Pavel'ten oluşan Çekoslovak ordusu kongre Geçici Yürütme Komitesi'ni kuran Çelyabinsk'teki Çekoslovak askeri delegelerinin bir kongresine ev sahipliği yaptı. Çekoslovaklı delegeler silahların teslim edilmesine karşı geldiler (Penza bölgesindeki üç arka koruma alayı henüz silahlarını teslim etmediler), Sovyet hükümetinden kopma pozisyonundaydılar ve Vladivostok'a “kendi emirlerini” uyguladılar. Geçici Komite tüm kademelere ve oluşumlara bir emir gönderdi: “Silahları Sovyetlere hiçbir yere teslim etmeyin, herhangi bir çarpışmaya neden olmayın, ancak bir saldırı durumunda, kendinizi savunun ve kendi emirlerinizle doğuya devam edin.” Lejyonerleri silahsızlandırmaya çalışan Kızıl Muhafız müfrezeleri ve Çekoslovakyalılar arasında çatışma çıktı. Çekoslovak Kolordu, Kızıl Muhafız müfrezelerini alt etti ve birçok şehri ele geçirdi. Haziran ayında 8, Çekoslovakya tarafından yakalanan Samara'da, ilk Bolşevik karşıtı hükümet kuruldu - kurucu meclis üyelerinin komitesi (Komuch) ve Haziran 23 - Geçici Sibirya Hükümeti Omsk'ta kuruldu. Bu nedenle, Çekoslovak Birliği'nin ayaklanması, Rusya genelinde Bolşevik karşıtı hükümetlerin kurulmasının başlangıcına işaret ediyordu. Troçki'nin provokasyonu bir başarıydı. İç Savaş, Rusya'da alevlendi.
İsyan sonrası, kolordu yağma alan binlerce araçta Vladivostok'a kolayca ilerleyebileceği belirtilmelidir. Kızıl Ordu basitçe bu birlik kitlesini durduracak güce sahip değildi. Ancak kaldılar. Sahipleri, Trans Sibirya Demiryolunda kalmak için Çekoslovak Kolordusu'na ihtiyaç duyuyordu. Sonuç olarak, Çekler üç yıl boyunca “eve gittiler”. Çekoslovak Kolordu arzı gerçeğini unutmamalıyız (aslında zaten ordu). Beyaz orduların silah, mühimmat, mühimmat, vb. Tedariğinde sürekli zorluklar yaşadıklarını hatırlıyoruz. Çeklerin bu tür problemleri olmadı, çünkü fiili olarak Rusya'daki İtilaf ve ABD'nin keşif kuvveti onlardı. Trans Sibirya Demiryolunu tamamen tıkadıkları son Amerikan zırhlı treni bile koydular. Bu nedenle, Kolçak’ın beyaz bölgeleri yol boyunca değil, tayga boyunca geri çekilmek zorunda kaldı. Çek gücüne karşı şansları yoktu - dönen kulelerde hızlı ateş topları olan en son zırhlı trenler. Bu tür canavarlarla savaşmak için beyazların sahip olmadığı uzun menzilli toplara ihtiyaç vardı.
Çekoslovak Birliği, yavaş yavaş Sovyet rejiminin muhaliflerinin ön saflarından ortaya çıktı ve 1918'un düşüşünde Çekoslovak birimleri arkaya çekilmeye başladı. Aynı zamanda, Kolordu Trans Sibirya Demiryolunu kontrol etmeye devam etti ve Rusya bölgesini tamamen 1920'ta bıraktı. Transsib'in asıl sahipleri İtilaf temsilcileri tarafından dövüldü. Ayrıca, Çekoslovak Birliği'nin Kolçak ordusu üzerinde bir baskı aracı haline geldiği ve Çekoslovak kuvvetlerinin son derece çekici olmayan bir rol oynadığı ve Kolchak birliklerinin Batı Sibirya'dan doğuya dönmesinin zamanı, 1919'un sonunda - 1920'in başlangıcına dikkat edilmelidir. Demiryolunu işgal eden beyaz birliklerin geri çekilmesine müdahale ettiler ve Kolçak'a bir katliam verdiler. Trans-Sibirya Demiryolları olmadan, Kolçak'ın ordusu hiçbir ihtimal olmadan izole edildi ve manevra yapma fırsatını kaybetti. Buna ek olarak, Çekoslovakyalılar, sivil nüfusun ayrım yapmadan doğuya doğru uçuşları sırasında bile, Rusya’nın yağmalamasında “kendilerini ayırt ediyorlardı”, lokomotifleri, yakıtları ve mülkleri mültecilerden uzaklaştırmayı başardılar. Sert kış koşulları göz önüne alındığında, vicdanlarında soğuktan ölen binlerce insan. Ek olarak, ordular, Rusya’daki serbest bırakma ve İç Savaş sırasındaki rolünün bir ödülü olarak, görünüşe göre Rus İmparatorluğu’nun altın rezervlerinden bir pay aldı. Rusya'da çalınan bu altın ve değerli eşyalar, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun yıkıntıları üzerinde yaratılan “bağımsız” Çekoslovak devletinin temeli oldu.
Ne yazık ki, bu çirkin ve kanlı sayfa hakkında hikayeler Rusya'daki iç savaş şimdi neredeyse unutuldu. Rusya'daki 2000'lerden bu yana, Çekoslovak Kolordu'nun hatırasını devam ettirmek, Merkezi Güçler ve Bolşeviklere karşı mücadeledeki rolünü ortaya çıkarmak için birçok olay yaşandı. Çekoslovak Birliği'nin tarihi olumlu renklerle tarif edildi. Kolordu Batılı istilacıların ve müdahalecilerin bir aracı olarak hatırlıyor. Çekoslovak lejyoner anıtları, aslında istilacılar, Krasnoyarsk, Buzuluk, Yekaterinburg, Nizhny Tagil, Chelyabinsk'de açıldı. Çek Savunma Bakanlığı, Rusya’yı Birinci Dünya ve İç Savaş’ın savaşlarında yer alan Çekoslovak lejyonlarına birkaç düzine anıt sunmayı ve yükseltmeyi planlıyor. Büyük Vatanseverlik Savaşı ile ilgili olarak benzer bir tarihsel hafıza kaybı görüyoruz: Alman, Macar ve diğer düşmanlara verilen unutulmaz işaretler giderek Rusya topraklarında beliriyor.
Çeklerin yağmalanması. Kolçak ordusunun generali Konstantin Sakharov, “Sibirya'da Çek lejyonları. Çek ihaneti "
Çek bileşiklerinin en büyük ödülü, imparatorluğun altın rezervi olan 414 milyonun bir parçasıdır 254 bin altın ruble. O zamanlar için çok büyük bir miktardı. Özellikle, J. Schiff Troçki'ye 20 milyon dolarlık bir devrim verdi. Şehirlerin ele geçirilmesi sırasında, Çekoslovakyalılar ellerine gelen her şeyi yağmaladı. İlaçlardan kitaplara ve sanat eserlerine kadar kelimenin tam anlamıyla her şeyi taşıdılar. Üç yıl ve böyle bir soygun için Çekoslovak ordusu muazzam bir servet biriktirdi. Bazı ilaçlar 3 milyon ruble altın ve kauçuk 40 milyon ruble altın soyuldu. Çekler, servetlerini korudukları 20 bin araba ve birçok lokomotif ele geçirdi. Irkutsk'taki trenine saldırdıklarında bir vagonu beyazlardan altın ruble ve General Skipetrov'dan bir altın 8 milyon ruble daha attılar. Irkutsk’tan ayrılmadan önce, devlet bankasının inşasını paramparça ederek tüm makineleri alıp götürdüler. Vladivostok'a giderken, tüm banknotlar basıldı.
Çekoslovakya'nın vahşi bir ordusu yol boyunca tüm trenleri soydular. Lokomotifler kendi lehine alındı. Sonuç olarak, Sibirya'daki tüm demiryolu trafiği felç oldu. Yaralıların olduğu Rus trenleri, çocukları, kadınların Çek Birliği'nden hareket edemedi. Yılın kışı, 1918 yaklaşıyordu ve sıcak giysiler, yiyecekler ve ilaçlar gibi hiçbir yere varamıyorlardı. Sonuç olarak, aç, soyulmuş, yarı giyimli, hasta ve yaralanmış onbinlerce Rus, demiryolu boyunca ölüme terk edildi.
Çekler kendilerini Sibirya'daki durumun tam ustaları olarak görüyorlardı. Habarovsk'ta bir Alman orkestrasını kaptılar ve çırptılar. Ruslar onlarla düşünmek istediklerinde, Almanların burada Kızıl Haç'tan geldiğini söyleyerek vurularak susmaları istendi. Alman müzisyenlere şu soru soruldu: "Çek olmak isteyen var mı?" Cevap olarak sessizlik. Tüm Almanlar vuruldu. Bu tür olaylar olağandı. Bu nedenle, Ruslar onlara "Çek" olarak adlandırılan Çeklerden nefret ediyorlardı. Çek ordusunun komutanı Çek ordusuna, Izhevsk ve Votkinsk alaylarının asker ve komutanlarına yelken açmadan önce, 30 gümüş paralarını "kan ve ihanetin bedeli olarak" otuz gümüş adet "gönderdi.
Eski yarı açlıktaki Çek savaş esirleri Çek Cumhuriyeti kahramanlarına geri döndü. Basitçe çeşitli mücevherler, altın, gümüş ve sanat eserleri ile aşırı yüklendiler. Çekoslovak Birliği'nin Rusya'ya getirdiği hasarı hesaplamak imkansız. Bunlar, emperyal altın rezervinin bir parçası olmasa bile, altın olarak yüzlerce, yüz milyonlarca ruble. Bu muazzam zenginliklerle Çekoslovaklı lejyonerler, tüm lejyonerler için kasalar bulunan kendi kasa bankasını kurdular. Bina, çok sayıda çelik kasalı çok sayıda büyük binadan oluşuyordu. İlk sermayesi altın olarak 70 milyon kroon olarak gerçekleşti. Bunlar modern Rusya'da anıt dikmeye başlayan “kahramanlar”.