Ancak yukarıda, bu taş temellerde, sıva ile beyaza boyanmış çubuk, kil ve kırılmış taştan göreceli olarak alçak duvarların yerleştirilmesi gelenekseldi. İçlerinde boşluklara düşmana ateş etmek için yapılmışlardı: tüfek için üçgen ve okçular için dikdörtgen. Yukarıdan bir karo, bambu zona veya samanla kaplıydı. Bu duvarların diğer bir özelliği de arkalarına dikilen ağaçlar, genellikle de çamlardır. Böyle bir “yaşayan çit” kurşunlara ve oklara karşı koruma sağladı ve ayrıca kale duvarlarının dışında neler olup bittiğini gözlemledi. Her durumda, bu sadece Japon kalelerine egzotik kaleler ekledi - suyla doldurulmuş ve kaleyi çerçeveleyen bir hendek, üstündeki dev bir eğimli taban, bizim için beyaz bir beyaz badanalı duvar ve yukarıda genellikle meyve ağaçlarını saklayan yeşil bir çam duvarı duvarı hükümler! Genellikle atıcılar için duvarlar ranza idi. Bu durumda, alt katın okları platformun altına yerleştirildi ve otururken düşmanı vurdu, ancak platformun üzerinde bulunanlar tekrar ateş edebilir, boşluklardan geçerek, duvarı kötü hava koşullarından örten tavanın üstünde durdurabilirdi. Bütün bunlar saldırıya uğrayan alanların duvarda maksimum atıcıya neden olmasına ve düşmana neredeyse sürekli ateş açmasına izin verdi!
Duvarların köşelerinde farklı, Sumi Yaguro (köşe kuleleri) olarak bilinen iki veya üç katlı kuleler, kalenin savunmasında önemli bir unsurdu. Genellikle ishi otoshi (taş düşmesi için delikler) vardı - monte edilmiş boşlukların Japon eşdeğeri-mashikuly. Kalenin ana kapısının üzerinde özel bir kule vardı. Genellikle “kule köprüsü” anlamına gelen Watari Yagura olarak adlandırılmıştır, çünkü genellikle bu kulenin geçidinden geçide açılan köprüye gitmek mümkündü. Geçidin kendisi her zaman çok güçlü ve masif ahşap çubuklardan yapılmış, demir menteşelere asılmış ve üzerine sivri uçlu demir plakalarla güçlendirilmiş.
Kalenin kurucusu Kvampaku Toyotomi Hideyoshi, oduncunun oğluydu ve mahkemede en yüksek idari pozisyona ulaştı.
Pavlon imgesi olan bayrak (mon Kiri) minnettar imparator tarafından Aşıkağa klanına atandı. Toyotomi, plebeian kökenli olduğu için bir shogun olamamasına rağmen, onu kullanmaya cesaret etti.
Tüm Japon kalelerindeki en büyük kule - Avrupa zindanının bir benzeri - tenyukaku veya “ana kule” olarak adlandırıldı. Tensukaku kelimesi “en üstün cennet koruyucusu” anlamına gelir ve kulenin yüksekliği genellikle dikkat etmeniz gereken en önemli özelliktir. Aslında, ana kule aslında Japon kalesinin merkezidir, bir kişi kapısına veya duvarlarına yaklaşmadan önce bile göze çarpar, çünkü neredeyse her zaman tüm kale kompleksindeki en yüksek bina olduğundan ve kilometrelerce öteden görülebildiği için. Bazı kalelerde, sadece ana kuleler korunur; bu, Japon şatosunun gerçekte nasıl göründüğü konusundaki yanılgıların ortaya çıkmasının nedeni olabilir. Tipik bir ana kule en az üç kattan oluşuyordu, ancak ikincisi sayısı yedi'ye ulaşmış olabilirdi. Ve yine, kulenin görünüşü çoğu zaman yer altı döşemelerine sahip olabileceğinden, tasarımına ve iç yapısına uymuyordu. Tensyukaku aşağıdaki ana işlevlere sahipti:
1) bir gözlem merkezi olarak görev yaptı;
2) son savunma hattı olarak hareket etti;
3) daimyo'nun gücünü sembolize etti;
4) stok ve hazine sandığı olarak kullanıldı.
Bu tür bir Japon şatosunu ziyaret eden Portekizli Jesuit Joao Rodrigues şöyle yazdı: “Burada hazinelerini koruyorlar ve eşleri kuşatma sırasında burada toplanıyorlar. Artık kuşatmaya dayanamayacakları zaman, kadınlarını ve çocuklarını öldürerek düşmanların ellerine düşmemelerini sağlar. sonra kuleyi barut ve diğer malzemelerle yaktıktan sonra, kemiklerinin bile hayatta kalmaması için, karınlarını koparırlar ”.
Hollandalıların Ieyasu Tokugawa'ya kalenin kuşatması için sağladığı silahlardan biri. Savunmacıları müzakerelere gittiler ve sonunda çekirdeğin böyle bir silahla ateşlenmesinden sonra teslim oldular ve kalenin kale kulesinde iki hizmetçi öldürüldü ve bu kez ölen Hideyoshi'nin oğlu Hideyori'nin başına neredeyse başını kaybetti.
Günümüze gelen ana kuleler genellikle beyaza boyanır; ancak bunun orijinal renk şeması olması gerekli değildir. Azuchi ve Osaka kalelerinin, kaplan ve ejderha şeklinde desenlerle parlak renklerle boyandığı bilinmektedir. İstisnalar, örneğin abanoz renginin beyaz sıva üzerine baskın olduğu Kumamoto ve Okayama gibi “siyah kilitler” ve tek dekorasyon tellerin üzerine oyulmuş mon daimos.
Askeri bir bakış açısına göre, Japon kaleleri, en yenilerinde bile, topçu parçalarının yerleştirilmesi için yer olmadığı gerçeğinden, Avrupalılardan farklıydı. Duvarlara yükselen düşmana taş atıldı, en basit mancınıklar kullanıldı, ancak kalenin “ağır silahları” genellikle bununla sınırlıydı. Bir başka şey ise, hem kalenin fırtınasında hem de savunmasında Japonların, düşman duvarlarından sürekli ateş tutan binlerce asker ve okçuyu kullandıkları, askerleri kalenin eğimli duvarlarını kullanan askerleri ellerinde kılıçlarla tırmanmaya çalıştıklarıdır!
Japon kalesinin diğer bir dezavantajı, nüfuz etmenin zor olmadığı ninja casusları için göreceli mevcudiyeti idi. Ve mesele, sadece çok zorlanmadan tırmanabildikleri tabana bakan eğimli taşta değil, aynı zamanda silahşörler ve okçular için boşluklar ile ayakta duran dış duvarların da onlar için hiçbir engel sunmadığıdır. onların tasarımı. Ne de olsa, bunlar ince kilden sıyrılmış ve sıva ile kaplanmış, uygun aletlere sahip bir ninja, içinden geçmek için yeterli büyüklükte bir duvarda hızlı bir şekilde delik açabilecek şekilde sıva ile kaplanmıştır. Elbette, nöbetçiler duvardan yürüdü. Ancak insanlar insandır, her zaman disiplinin gerektirdiği kadar dikkatli ve özenli değillerdir, bu nedenle ninjalar gibi yetenekli ve deneyimli insanlar için bu duvarlar engel değildi!
Kalenin içinde, 1614-1615 yıllarında Ieyasu Tokugawa birlikleri tarafından kuşatılmasına adanmış bir müze var. Ancak, bu kale için son savaşı yeniden canlandıran devasa diorama dışında, orada fotoğrafını çekecek hiçbir şey yok.
Bütün rakamlar dioramada çok dikkatli ve tarihsel olarak otantik yapılmıştır. Örneğin, arkasında korku olan bir binici ve üç balkabağı şeklinde bir sashimono! Her ünlü kişinin yanında, Japonca ve İngilizce dillerinde açıklayıcı bir yazıt bulunur.[/ Center]
Hideyoshi'nin klanının Tokugawa klanı tarafından tamamen tahrip edildiği yılın 1615 kampanyası katılımcılarının afişleri[/ Center]
Tokugawa Ieyasu kuşatıcı kalesinin bayrağı basit beyaz bir kumaşa benziyordu ve oğlu Hidedead, bu ailenin genel bir işareti - bir stok-gül imgesini taşıyordu.[/ Center]
Yaşam alanlarına gelince, tören salonları genellikle Avrupalılar üzerinde çok güçlü bir etki bırakan bir lüksle karşılandı. Örneğin, Portekizli Luis Frois, böyle bir kaleyi ziyaret ettikten sonra şöyle yazdı: “Portekiz, Hindistan ve Japonya'da gördüğüm hiçbir saray ve ev lüks, servet ve saflıkta bunlarla karşılaştırılamaz.” Ardından Nobunaga Sarayı'nı oluşturan yüksek bir dağın eteğinde bulunan ve üzerinde bu kalenin ana kulesinin bulunduğu çizim odalarını ve bahçeleri gösteren uzun bir açıklama yapıldı. Froish Azuchi kalesini ziyaret ettiğinde, altının bolca kullanılmasının yanı sıra her şeyin "güzel, mükemmel ve ışıl ışıl" olduğunu açıkladı. Ayrıca taş temellerin kalesine dikkat etmeyi unutmadı ve (Edo ve Osaka'daki kalelere gelen diğer ziyaretçiler gibi) özellikle kale kapılarının gücünü ve gücünü vurguladı.
Başka bir Portekizce, Rodrigo de Vivero-e-Velasco, 1609'taki Edo Kalesi'nde, ikinci Tokugawa Shogun'u Tokugawa Hidetad'la bir izleyici kitlesine katıldı ve girdiği ilk odayı şöyle tarif etti: Altın brokar, saten ve kadife ile süslenmiş, birçok altın çiçekle işlenmiştir. Bu paspaslar, küçük bir masa gibi kare bir şekle sahiptir ve birbirlerine çok uygun bir izlenim bırakacak kadar uygundur. Duvarlar ve tavan, ağacın kendisi neredeyse görünmez olması için, altın, gümüş ve diğer renklerle boyanmış çeşitli av sahneleriyle süslenmiş ahşap panellerle kaplanmıştır. ”
Kalenin gözlem galerileri, intiharlara karşı bir ağla çevrilidir. Bir yıl geçmiyor, bu yüzden, bütün hilelere rağmen, biri onun kafasını acele etmeyecek!
Daha sonra Tokugawa döneminde, kural kuruldu: bunun sonucu olarak birçok kale yok edildi, ancak diğerleri bahçeleri, parkları ve dekoratif göletleri ile il daimaslarının gerçek konutları haline geldi. Birçok bomba Amerikan bombardımanı tarafından vuruldu havacılık Bununla birlikte, İkinci Dünya Savaşı sırasında, daha sonra, bütün bir dizi olmasına rağmen - betonarme ve modern inşaat yöntemleri kullanılarak restore edildi. Aynı zamanda, diğer kaleler tarihsel olarak güvenilir malzemeler kullanılarak restore edildi, bu yüzden Japonya'nın ortaçağ kalesi mimarisinin çok değerli anıtları. En güzel kale, ana kulesi 1601'den kalma Osaka'nın batısında bulunan bir kale olan Himeji olarak kabul edilir. Osaka'nın merkezindeki kale, Toyotomi Hideyoshi'nin varisine bir son vermek için Tokugawa Ieyasu'yu kuşatan kale, önce yandı ve sonra ciddi hasar gördü. Ancak bugün ana kulesi tüm ihtişamıyla restore edilmiştir; kale ve yeşil su ile geniş bir hendek duvarları da korunmuştur. Kalenin içine girdikten sonra herkes avlusunu inceleyebilir, kulenin içinde ne olduğunu görebilir ve gözlem platformlarına tırmanabilir. Kendinizi Toyotomi Hideyoshi rolünde hayal edebilir ve kaderin neden bu kadar acımasız olduğunu ve diğerini tercih ettiğini düşünebilirsiniz. Elbette, ne düşündüğünü, kalesini çevreleyen Tokugawa birliklerine bakmasına rağmen, asla bilemeyeceğiz!
Kaledeki Japon çocuklar geniş: antik zırhı deneyebilir ve kılıçla oynayabilirsiniz. Onlar böyle tarih ve öğren!