Cuma, Ocak 07, 2011
"tirbüşon" üzerinden hayat dersi!
tirbüşon dediğiniz nedir?
bildiğimiz şarap şişesi açacağı!
yabancı dillerdeki kelime anlamına bakarsak, tıpa açacağı, tıpa vidası.
şarap şişesi açmak, biz kadınların pek beceremediği, yapmaları için erkeklerden ricacı olduğumuz işlerden biridir. şarap şişesi açılacaksa ve etrafta erkek yoksa, bu teknik ve güç isteyen işi pekala beceririz becermesine de, bazen gücümüz yetmez işte.
ne demişler?
alet işler, el öğünür.
yine de öğünen elin becerisini göz ardı etmemeli, değil mi?
şu üstteki gibi hiç kullanamadığım çeşit tirbüşona hastayım!
lokantalardaki usta garsonlar, benim güç harcayarak, çekiştirerek yapamadığım mantar tıpayı şişeden çıkarma işlemini, bebek işiymiş edasıyla yapmazlar mı?
işte o zaman eşitlikçilikten vazgeçerim, "evet evet, bu erkek işi" derim!
kollarını açık tutup, vidayı şişe mantarının içine doğru çevirerek gönderip, sonra kolları iki kenardan ortaya toplayıp, mantarın yukarı çıkmasını sağlayan sistem, yine de en kullanışlısı bana sorarsanız.
peki güzel anladık da, "hayat dersi nerede" diyeceksiniz şimdi.
anlatıyorum:
arkadaşlarımdan birinin evinde tahtadan yapılmış bir tirbüşon vardır. şu yukardakilerden biraz farklı, şöyle tasarım kılıklı bir şey!
yıllardır o evde şarap açmak tam bir güç gösterisidir ve şarap şişeleri çekiştirile çekiştirile bir hal olunarak açılır.
geçende, daha önce o evde şarap şişesi açmamış bir arkadaşımız vardı, yemekte. sofraya oturulacak, "şarabı ben açayım" dedi.
o sırada hararetli hararetli önemli bir konu üzerinde konuşuyoruz.
şarap şişesi açma gönüllüsü, mantarı çıkarırken, "ne kadar güzel bir sistem yapmışlar, ne kolay açıldı" deyince, tartışma konumuzu unutup, şaşkın şaşkın baktık kendisine.
evsahibi "ne sistemi, çekiştirmeden nasıl açtın onu?" dedi, şaşkınlıkla.
"işte şöyle, önce aşağıya döndürüyorsun, sonra alttaki parçayla birleşince yukarıya doğru" diyerek sakince anlattı, usta.
hepimiz şaşkın bakakaldık.
kullanılan tirbüşonun size anlatmam çok uzun iş. sanırım teknik, şu kollu tirbüşon ile aynı, ancak tasarım ve kullanılan malzeme farklı.
yıllardır eksik iş yapılarak, işlevinin dışında kullanılmaya çalışılan bir nesne, meğer çok kolay iş gören gerçek bir aletmiş!
hayat dersine gelince; ders almaya niyetimiz vardı sanırım, birimiz "ne tuhaf, bazen çok kolay işleri nasıl içinden çıkılmaz, çözülmez hale getiriyoruz" deyince, hepimiz onu onayladık.
evet, öyle!
gözümüzün önünde duranı görmüyoruz, basit davranışlardan kaçıyoruz, becerememek korkusuyla yapmıyoruz, en azından denemiyoruz.
oysa herşey aslında ne kadar basit ve hayat aslında ne kadar kolay!
.