Bölüm 704: Tie Yi'nin Geçmiş Sırrı
Karıncayı duyduktan sonra Li Qiye onu tepeden aşağı gözlemledi ve yavaşça konuştu: “Demek daha önce Simya Krallığı'na gittin. İmparatorluk ailesi ile nasıl düşman olduğunu duymak ile fazlasıyla ilgileniyorum.”
Simya Krallığı bir devdi, ama imparatorluk ailesi çok daha gizemli ve ulaşılmazdı. Çok az kişi üyeleri ile görüşebilirdi ve onlarla düşmanlık kuranlar çok daha azdı. Sıradan kişilerin bunu yapacak nitelikleri yoktu.
“Bu kesinlikle bir yanlış anlama.” Tie Yi sıçradı ve hızlıca açıkladı: “Genç Asil sadece hayal ediyorsunuz. Ben sadece küçük bir kimseyim. On kat daha cesur… Hayır, yüz kat daha cesur olsam bile Simya Krallığı ile düşman olmaya cüret edemem!”
“Öyle mi? O zaman demek istediğin Simya Krallığı'nın imparatorluk ailesi küçük bir şeytana karşı nedensiz şekilde kötü davranan bir grup kişi mi?” Li Qiye kıkırdayıp konuştu: “Aynıca bu küçük şeytan imparatorluk ailesine sorun çıkardıktan sonra bugüne kadar hala sağlıklı mı? Bunu nedeni imparatorluk ailesinin beceriksizliği mi yoksa senin inanılmaz olman mı?”
Devam etmeden önce biraz duraksadı: “Ne kadar çok düşünürsem, seni o kadar Simya Krallığı'na götürmek istiyorum. Düşün bunu, krallık gibi bir dev küçük bir şeytana bir şey yapamıyor. Bu onları ne kadar zayıf ve beceriksiz yapar? Ben diğerlerinin yüzlerine tokat atmayı seven biriyim bu nedenle imparatorluk ailesine seni götürüp herkesin onların beceriksizliğini bilmesini sağlayarak onlara güzel bir ders verebilirim. Küçük bir şeytanlar bile başa çıkmazken üç Ölümsüz imparator ve dört Simya İmparatoru'na sahip olmanın ne anlamı var ki? Bu açıkça sadece sahte bir itibar. Evet, bu iyi bir fikir, o zaman böyle yapalım.” Neşeyle gülümserken Tie Yi'ye baktı.
Tie Yi'nin ifadesi solarken bacakları zayıfladı ve neredeyse yere düşüyordu. Hızlıca cevapladı: “Benim küçük atam, patronun, efendim, lütfen bu küçük şeytanı bağışlayın. Eğer beni imparatorluk ailesine götürürseniz bu küçük hayatımı almakla aynı olmaz mı? Dokuz hayatım bile olsa yeterli olmayacak!”
Li Qiye alaycı bir şekilde gülümseyip konuştu: “Mmm, sorun yok, şimdi gerçekten konuşmaya ne dersin? Bu sefer iki kişi arasında düzgünce konuşalım, haksız mıyım?”
Tie Yi'nin seçeneği olmadığından kafasını eğdi ve zayıfça konuştu: “Genç Asil ne bilmek istiyor? Bu küçük her şeyi söyleyecek.”
Li Qiye neşeyle konuştu: “Mmm, bildiğin her şeyi söylemeni umuyorum. Ancak bu önemli değil, çok sabırlı, nazik ve barışsever biri olduğumu biliyorsun, değil mi?”
Li Qiye bunu dediğinde Tie Yi dehşete düştü. Li Qiye bunu söylediğinde ne olacağını biliyordu.
“Genç Asil, bana inanmalısınız. Kesinlikle bildiğim şeyleri hiçbir şey saklamadan söyleyeceğim. Bilmek istediğiniz bir şey olduğu sürece tek bir yanlış söz bile söylemeyeceğim. Atamın şerefi üzerine yemin ederim.” Tie Yi hızlıca yemin etti.
“Orada dur, atanın kim olduğunu bilmiyorum.” Li Qiye gülümseyerek konuştu: “Üstelik eğer bir demir karıncası isen atan da muhtemelen başka bir demir karıncadır. Yemin etmek için onurunu kullanmak, ifadenizin gerçekliğini sorgulamamı sağlıyor.”
“Pekâlâ Genç Asil, bu alçakgönüllü pes ediyor. Genç Asil ne bilmek istiyor?” Tie Yi çaresizce kaderini kabul etti.
Li Qiye, Tie Yi'ye baktı ve konuşmadan önce sırıttı: “Büyük bir şey değil, gerçekten. Ben sadece Simya Krallığı'nın imparatorluk ailesinden çaldığın şeyin ne olduğunu merak ediyorum.”
“Hahahah, Genç Asil...” Tie Yi öksürdü ve hızlıca avuçlarını birleştirip konuştu: “Genç Asil beni yanlış anladı. Ben sadece geçiyordum, sadece birkaç eşyanın olduğu bir odadan geçerken kaza ile onları almışım. Kesinlikle onları çalmadım! Bunu bilerek yapmadım, onların birine ait olmadığını düşünüyordum.”
Li Qiye ona baktı ve konuştu. “Mmm… Mantıklı, sadece onu aldın. Bunu yapmak istemediğini biliyorum. Sadece yerden aldıysan bu nasıl çalmak olabilir, haksız mıyım?”
“Hahaha… Genç Asil çok bilge, bu alçak gönüllü, Genç Asilin bu konuda farklı bir bakış açısı olduğunu hemen anladı. O kadar üstün ve eşsizsiniz ki sırada kişiler bu dünyadaki eşsizliğiniz ile kıyaslanamaz.” Tie Yi hızlıca Li Qiye'ye yağ çekti.
Li Qiye gülümseyerek konuştu: “Ancak eğer anılarım beni yanıltmıyorsa Simya Krallığı'nın Ölümsüz Göletinde... Hmm, bir şey büyüyor olmalı, neydi o? O şeyin adı neydi, eh? Şu an hatırlamıyorum.”
“Bunu nereden biliyorsun!” Bunu duyan Tie Yi'nin ifadesi büyük ölçüde değişirken iki adım geri sendeledi ve sanki bir hayalet görmüş gibi Li Qiye'ye baktı.
Li Qiye yavaşça ona baktı ve sordu: “Oo, demek imparatorluk ailesinin o gölette büyüttüğü şey gerçekten o kadar önemli.”
Tie Yi istemsizce salyasını yuttu ve kafası ile onaylamadan edemedi: “Son derece önemli, tamamen paha biçilmez, en azından bu alçakgönüllü olana göre öyle…”
“Görüyorsun, itiraf etmek o kadar zor değil, değil mi? Birkaç şeyi çalmak, Hayır, Simya Krallığı'nın imparatorluk ailesinden birkaç şey almak… Bu gerçekten sıradan bir konu…” Li Qiye gülümseyerek sakin bir şekilde konuştu.
“Küçük Atam...” Tie Yi bu sefer gerçekten korkmuştu. Ellerini inkâr için sallayarak atladı ve konuştu “Genç Asil, sen bu sefer gerçekten yanlış anladın. Bu küçüğün demek istediği Simya Krallığı gibi varlıklar için hazinelerinin hepsi paha biçilemezdir. Bu küçük o eşyayı çalmadığına yemin edebilir, çünkü eğer yapsaydım Simya Krallığı Taş Tıp Dünyası'nı o şeyi bulmak için alt üst ederdi.”
Li Qiye, Tie Yi'ye bir süre baktıktan sonra kıkırdadı ve konuştu: “O şeyi çalmadığına ben de eminim ama bunu düşünmediğini söyleme bana. Sen bunu denedin ama başarılı olamadın, bu nedenle oradan başka şeyler çaldın.”
Acı bir ifade ile Tie Yi beceriksizce güldü ve cevapladı: “Bu... Tamamen suçlu değilim, değil mi? Ben mi? Ben sadece yer altına girmeyi seven küçük bir karıncayım. Bir gün yanlışlıkla Simya Damarı'nın yanındaki o gölete gitmişim. O yere ulaştığımı düşünmemiştim, ben sadece orada mücevher olup olmadığına bakmak istedim.”
“Mmm… Doğru, sana inanıyorum. Bilerek yapmadın, sadece dikkatsiz bir kazaydı hepsi bu. Buradaki herkes bunu anlıyor rahat ol.” Li Qiye gülümseyerek konuştu.
Tie Yi öksürdü ve cevapladı: “Demek Genç Asil de bunu anlayabiliyor. Kim olursa olsun o şeyi gördükleri an ruhları çekilir. Bacakları çivilenir ve gitme isteklerini kaybeder. Ruhum o an bedenimi terk etmişti. Ben sadece bakmak istemiştim. Aniden birisi içeri girdi ve beni bir hırsız sandı.”
“Ardından yanlışlıkla onlardan birkaç eşya çaldın. Hayır, sen sadece imparatorluk ailesinin dikkatsizce yola attığı birkaç eşyayı gelişigüzel şekilde toplayıp onlara yardım ettin.” Li Qiye sakince konuştu.
Tie Yi utanmış şekilde orada durdu ve başka bir şey söylemedi.
“Ancak bir noktada seninle aynı fikirdeyim.” Li Qiye güldü ve konuştu: “Simya Krallığı'nın göletinde büyüyen o şey kesinlikle anlaşılmaz bir şey. Onu gören herkes aklını kaybeder, çok az kişi sakin kalabilir.”
“Büyük akıllar aynı düşünür.” Tie Yi hızlıca gerçek bir arkadaş ile karşılaşmış gibi ekledi: “Genç Asil tamamen haklı. O şey gerçekten inanılmaz. Simya Krallığı'nın Taş Tıp Dünyası'ndaki Simya Damarı'na kurulma nedeni de o. Bir Ölümsüz İmparator bile o şeyi ister.”
“Ah… Hehe, Simya Krallığı'na gittiğimizde Genç Asil de o şeye bakmak istiyor mu?” Tie Yi konuştuktan sonra güldü. Li Qiye'yi acele ettirmek istediğinden ekledi: “O şey gerçekten güzel. Gördükten sonra kesinlikle seveceksiniz.”
Li Qiye ona bakıp konuştu: “O şeyi imparatorluk ailesinden çalmamı mı istiyorsun?”
“Hayır, hayır, hayır…” Karınca aceleyle söyledi: “Nasıl olur da iş böyle inanılmaz varlıklara geldiğinde ‘çalmak’ kelimesini söyleyebiliriz? Kulağa çok kaba geliyor. Biz ödünç almak… Hayır, kaderinde olana teslim etmek demeliyiz. Genç Asil eşsiz üstün bir ilahtır, siz çağlar boyunca sadece bir kere ortaya çıkan birisiniz. Sadece Genç Asil gibi birinin o şeye sahip olacak nitelikleri olabilir.”
“Beni bu şekilde övdüğünde aslında oldukça iyi hissediyor ve kafamla onaylamak istiyorum.” Ardından duraksadı ve devam etmeden önce Tie Yi'ye sakince baktı: “Ancak onu çalmam için beni ikna etmek istiyorsan unut gitsin. Ben her zaman adil ve onurlu olmuş biriyim. Eğer imparatorluk ailesinden o şeyi istersem neden çalmam gereksin? Doğrudan bu konuyu onlarla konuşurum olur biter.”
“İmparatorluk ailesi vermeyi reddederse ne olacak?” Tie yi sormadan edemedi.
“Vermeyi reddetmek mi?” Li Qiye dudaklarını yay haline getirdi ve sırıtarak konuştu: “Sorun değil. Açıkça onları soymak zorunda kalacağım için bana izin vermeliler.”
Tie Yi bu sözleri duyduktan sonra kafasını indirmek zorunda kaldı. Ne diyeceğini bilemiyordu. Sadece bu kişi bu sözleri söylemeye cüret edebilirdi.
Nesillerdir kimse Simya Krallığı'nı soymaya cüret edememişti, ama bu kişi sanki normal ve önemsiz bir şeymiş gibi bundan bahsediyordu.