Besteci Achille-Claude Debussy (1862-1918) ile Maurice Ravel’in yapıtları, güzel sanatlardaki Empresyonizmin, çok sesli Batı müziği alanındaki örnekleridir. Debussy, tüm Fransız bestecilerin en önemlilerinden biri olmakla kalmayıp, 20. Yüzyılın başında, tüm Avrupa müziğinin de odak noktalarından biridir.
1872 yılında Debussy, Paris Konservatuvarına girmiş; 1880-1882 yılları arasında Çaykovski’nin hamisi Nadezhda von Meck’in çocuklarına müzik dersleri vermiş; 1888 ve 89 yıllarında da, Bayreuth’a yaptığı ziyaretlerde, Wagner’in büyüleyici müziğinin etkisi altına girerek Wagnerciler kampındaki yerini almıştı. 1889 yılında besteci, Paris’teki Exposition Universelle sırasında, Java Gamelan müziğini dinleme olanağını buldu. Gamelan ezgiler, ritmler, ya da kültürel dokudan doğrudan alıntılar Debussy’nin bestelerinin herhangi birinde duyumamakla birlikte, Doğunun pentatonik dizisi bestecinin müziğindeki yerini bu vesileyle aldı.
1890’lı yıllarından itibaren de Debussy, Wagner’in tarzından ve Geç-Romantizmin yoğun duygusallığından koparak, kendi müzik dilini geliştirmeye başladı. Kullandığı bu yeni müzik diliyle Debussy, Geç-Romantik müzikten 20. Yüzyıl modernist müziğine geçişi temsil etti. Fransız edebiyat çevrelerinde dönemin egemen tarzı Sembolizmdi. Debussy’nin ilham kaynağı da bu akım olduğundan besteci kendi müzik tarzını aynı akım içinde konumlandırdı.
Sembolist şair Stéphane Mallarmé’den etkilenen Debussy, onun en ünlü şiirlerinden biri olan Faun’un Öğleden Sonrası’ndan esinlenerek kendi en ünlü eserlerinden biri olan devrimci “Prélude à l’après-midi d’un faune’ besteledi. Geç romantizmin tercih edilen büyük orkestralarının aksine, enstrümantal renk ve tonları vurgulamak üzere, küçük orkestrayı yeğlemişti. Yapıtın Prelüd olarak adlandırılmış olmasının nedeni ise, Debussy’nin üç bölümden oluşan bir eser planlamış olması, ama bunun Interlüd ile Finalini tamamlamamış olmasındandır.
Prelüdün 1894 yılındaki Gustave Doret yönetimindeki ilk icrası, Mallarmé’nin ve Debussy’nin meslektaşı Paul Dukas’nın beğenisini kazansa da, sert eleştirilere hedef oldu. Ama izleyen yıllarda Prelüd, Debussy’nin en ünlü eserlerinden biri olmanın ötesinde, Batı çok-sesli müzik tarihinde de bir dönüm noktası oluşturacak ve besteci-şef Pierre Boulez, “Faun’un flütünün, müzik sanatına yeni bir soluk getirdiğini” söyleyecekti.
Prelüdü hakkında Debussy, bunun, Mallarmé’nin şiirinin özgür bir anlatımı olduğunu ve hiçbir şekilde sentezi sayılamayacağını ifade etmiştir. Prelüd, öğleden sonranın sıcağında bir faunun yakalayamadığı orman perilerini, eğer yakalayabilseydi bunlara neler yapacağına ilişkin arzu ve hayallerinin peş peşe gelen sahnelerinden oluşmaktadır. Kızları kovalamaktan usanan faun, bir ağaç gölgesinde uykuya dalacak, rüyasında da elde etme hayallerini gerçekleştirecektir. Ve tahmin edilebileceği üzere, anlattığı öykü gibi müziğin kendisi de, orkestral aletlerin her birinin açık seçik duyulabilen renk ve tınılarından elde edilmiş baştan çıkarıcı erotik bir aurayla sarmalanmıştır.