Yüksek sesle okuyan Amerikalı bilim insanları canlı hücrelere bir tür kablo bağlantısına sahiptiler: memeli hücrelerini doğrudan minik, elektriksel olarak iletken silikon tellere bağlayabildiler. Bunun için hücreleri, silikon nanotellerinin kuleli olduğu besin maddesi üzerinde büyüttüler. Araştırmacılar hücreleri bu tür nanotellerden doğrudan dış dünyaya bağlayarak, hücrelerdeki ve arasındaki biyolojik süreçleri inceleyip etkileyebileceklerini umuyorlar. Deneyleri için, bilim adamları her biri henüz olgunlaşmamış kültür faresi hücrelerinin yanı sıra insanlardan gelen böbrek hücrelerini de kullandılar. Bunlar, dikey olarak dik duran nanotellerden oluşan bir ağın gömüldüğü bir besin ortamında büyümelerini sağladı. Bu küçük teller altı bininci milimetre uzunluğundaydı ve yaklaşık on bininci milimetre çapına sahipti. Araştırmacılar daha sonra hücreleri mikroskop altında inceledi. Sonuç: Nanotellerin büyüdükçe hücrelere, gözle görülür şekilde zarar vermeden girmesi. Bununla birlikte, hücre işlevlerinin bundan etkilenip etkilenmediği ancak araştırmacıların sadece daha ileri deneylerde öğrenmeleri gerekir. Hücrelerin hayatta kalabilmesi için belirleyici, tellerin çapıydı: ne kadar darsa hücreler o kadar uzun süre hayatta kaldı.
Farelerin kök hücreleri, normalde kök hücre araştırmalarında kullanılan besin maddesi ortamındaki gömülü nanotellerle aynı toprakta davranmıştır: bazı maddelerin eklenmesi ile kalp kası hücrelerine dönüşmüştür. Başka bir deneyde, araştırmacılar nanotüplerin hücrenin içine gerçekten bağlı olduğunu ve sadece yabancı cisimler olarak istila edilmediklerini gösterebildiler. Parlak bir yumurta akı için plan olan nanotüplere bir parça genetik madde eklenmişlerdir. Daha sonra hücreleri nanotellerin bulunduğu besin ortamına yerleştirdiler ve bu proteini bazı hücrelerde sadece bir gün sonra tespit edebildiler.
Hücre içinin dış dünyayla bu kadar doğrudan bir bağlantısı, canlı hücrelerde biyolojik süreçleri araştırmak ve manipüle etmek, bilim adamlarını yazmak için tamamen yeni olanaklar sunuyor. Ayrıca, diğer hücrelerle etkileşimler bu şekilde izlenebilir. Deneylerin sonuçları, kullanılan silikon nanotellerin bu tür yaklaşımlar için uygun bir araç olduğunu göstermiştir.
Woong Kim (California Üniversitesi, Berkeley) ve diğerleri: Amerikan Kimya Derneği Dergisi, çevrimiçi yayın öncesi, DOI: 10.1021 / ja071456k ddp / science.de? Tobias Becker reklamı