The Times'ın İngiliz baskısında yayınlanan David Crossland'ın makalesinin kahramanı 86 yaşındaki Berliner Jörg Zonnabend'di. Yazarın yazdığı gibi çocukluktaki bu yaşlı adam, Alman başkentine Sovyet birlikleri tarafından yapılan saldırıdan sağ çıktı.
Jörg 1945'te 11 yaşındaydı. Akranlarının çoğu gibi, o zaman Jungfolk'taydı. Jörg'ün büyük çocukları Hitler Gençliği'ndeydi.
Berlinli yaşlı bir kişi, İngilizleri Rus askerlerinin "vahşeti" ne odaklayarak Sovyet birlikleri tarafından Berlin'i ele geçirme anılarını paylaştı.
Bay Zonnabend'in rivayetindeki yanlışlıklar ve tutarsızlıklar bir amatör tarafından bile fark edilebilir. Görünüşe göre, Jorg'in unuttuğu bir şey, İngiliz yazarın drama ekledi. Örneğin, makalede bu tür kelimeleri ele alalım:
Rus mermilerinden kaçarak düşük seviyeli bir uçakta İngiliz uçaklarından kaçtı.
Jörg, Rus askerlerinin sakinleri saatlerden nasıl aldıklarını, ölü Alman askerlerinin ayakkabılarını çıkararak sokaklarda nasıl yattığını anlattı. Rusların “çaldığı” bisikletinden de bahsetti.
Berlinli kadınların tecavüzüne gelince, emekliye göre, "öyleydi, ama onları sadece başkalarının hikayelerinden biliyor, kendisi görmedi." Zonnabend de suç işleyen Sovyet askerleri hakkında askeri bir mahkeme görmedi.
Biri şaşırabilir (sonuçta, İngilizlerin belirli bir klişesi hala mevcuttur), ancak makalenin yorumlarında, konuşan İngilizlerin çoğu Jörg ile sempati duymadı ve yazarın sonuçlarına katılıyordu.
Yorumculardan biri küçük Jörg'e hiç sempatik değildi:
Ağlamam gerekiyor mu - Hitler Youth'tan fakir bir çocuk ve Avrupa'nın yarısını kendi altında ezen talihsiz insanlardan mı? Rusların zulmünü duydum, nasıl ... Ama Almanların zulmü hakkında elbette duymadım
Bir başka Briton, askerlerin yağma ve şiddet vakaları olabileceğini, ancak faillerin Sovyet komutanlığı tarafından ciddi şekilde cezalandırıldığını belirtti:
Bireysel insanlar soyuldu ve tecavüz etti - ve bu, her şeyin resmi olarak yukarıdan onaylandığı Almanların aksine.
Başka bir yorumcu, 1945'te Berlin'de yaşayanlar arasında bir korku atmosferinin hüküm sürdüğünü öne sürdü. Sonuçta, birçoğu SSCB'nin işgal altındaki bölgelerindeki Almanların gerçek savaş suçlarını biliyordu, bu nedenle Sovyet askerlerinin intikamını beklediler:
Milyonlarca Alman Doğu Cephesinde görev yaptı. Düzenli ordu birimleri düzenli olarak sivillere ve savaş esirlerine karşı savaş suçları işlemiştir. Birçoğu evlerini yazdı ve hastanelerde tedavi için işten çıkarılma konusundaki istismarlarından övünüyor. Almanlar Ruslardan ateş gibi korkuyorlardı - Doğu Cephesinde ne yaptıklarını biliyorlardı!