Belki de Karl Marx'ın en etkileyici metinlerinden biri, en az bilinenlerinden biridir. Grundrisse’in ekonomi politiğe dair cilasız notlarının derinliklerine gömüldü ; Fragments on Machines kısa ama tamamen devrimci bir denemedir. Yalnızca özel açıklama amacıyla yazılan metin, Marx'ın en ezoterik ve deneysel yönünü açığa çıkarır.
Makinenin daha geniş analizini ve üretimdeki rolünü genişleterek, Marx, şimdi “yapay zeka” olarak adlandırabileceğimiz şeyin şaşırtıcı derecede doğru bir tasvirini ortaya çıkarır ve şöyle yazar: “Emek artık üretim sürecine dahil edilecek kadar fazla görünmüyor; daha ziyade insan, üretim sürecinin kendisi ile daha çok bekçi ve düzenleyici olarak ilişki kurmaya başlar… Üretim sürecinin baş aktörü olmak yerine, üretim sürecinin tarafına geçer ”( Grundrisse 624).
Şimdiden modern paralellikler çizebiliyoruz. Eskiden hareketli fabrikalarla dolu olan Ortabatı'nın geniş alanları boş ve işsizdir. "Saçma işler" ve tüketim toplumunun yönetimi, üretken emeği giderek daha fazla gölgede bırakıyor. Teknoloji endüstrisi, Amerika'nın en zengin ve en büyük şirketleri arasındaki endüstriyel firmaları büyük ölçüde aştı. Otomasyona eğilim yalnızca harici bir fenomen değildir; sermayenin çelişkileri içinde ortaya çıkar. "Sermayenin kendisi, emek zamanını en aza indirmeye zorlarken, öte yandan emek zamanını tek ölçü ve servet kaynağı olarak kabul ettiği için değişen çelişkidir. İnsan emeğini, enerji tüketimini minimuma indirir ”( Gr 625). Bu husumet, kasıtsız olarak “[emeğin] özgürleşmesi koşulunu” yaratır ( Gr 620).
Açık olalım: emek yok olmayacak. Makineler bakım gerektirir ve insan girdisi yararlı olmaya devam eder. Doğada ve somut gerçeklikte, “insanın faaliyeti” durma eğilimi göstermez. Yine de değer üretimi alanında, emek yok olmanın eşiğine doğru hızlanıyor. Sonuç olarak, insanın istisnai özüne ilişkin geleneksel düşünce çöküyor. Kapitalist ideolojinin temel birimi, istikrarlı insan öznesidir. Kurumlarımız, sistemlerimiz, geleneklerimiz ve sosyal ilişkilerimiz, İnsanın yaşam alanı ve yaratımlarının üzerinde durduğu varsayımına dayanır. Toplumun yapılar labirenti, bir üretken emek yatağına ve onun ideolojisine dayanır. Otomasyonun yükselişi ve üretken emeğin azalmasıyla ; bu temel çatlamış ve çatlamaya hazırdır. Başka bir deyişle, "bilinçli emek" ve "yorulmayan süreçler" ebedi kategoriler değil, sersemletici hareketin güçleri.
Mark Fisher'ın ölümünden sonra yayınlanan Flatline Constructs kitabı , Marx'ın bıraktığı yerden devam ediyor. Metin öncelikle organik ve organik olmayan madde arasındaki sınırı çözmeyi amaçlamaktadır; her ikisini de Fisher'ın Gotik Düz Hat olarak adlandırdığı şeye genişletiyor. “Gotik Düz Çizgi, radikal bir içkinlik bölgesini belirtir… canlı ve cansız, canlı ve cansız arasındaki ayrımı kesen bir düzlem” ( Flatline Constructs 2). Fakat bekle! araya girebilirsiniz. Makineler bizim katkımız olmadan var olamaz, bu kesinlikle insanların özünde farklı bir maddeye sahip olduğunu kanıtlıyor! Özerk üremede yaşayan ve cansız arasındaki çizgiyi genellikle çizeriz. Yine de örneğin yonca ve arıyı ele alalım. İçgüdüsel olarak her ikisini de yaşayan olarak adlandırıyoruz, ancak yoncalar tamamen otonom üreme standardını karşılayamıyor. Büyümeleri büyük ölçüde arıların tozlaşmasına bağlıdır ve muhtemelen yardımı olmadan solup gidebilirler. Öyleyse neden makine için yer olmadan yoncaların yaşamın içinde kare şeklinde olduğunu düşünüyoruz? Makine, tıpkı yoncanın arıya dayandığı gibi, insan girdisine güvenmiyor mu? Her ikisi de farklı ama benzer yollarla yayılır. Bu keşfedilmemiş bölge yeni göstergeler gerektiriyor: "yaşamak" ve "ölü" tek kelimeyle yetersiz.
Bu zorluğun üstesinden gelmek için sibernetiğe dönüyoruz. Fisher analizine öncelikle sibernetik yoluyla yaklaşıyor; Norbert Wiener'in İnsan Varlıklarının İnsan Kullanımında “geçmiş performansla gelecekteki davranışları ayarlayabilme özelliği” olarak tanımlanan hem olumlu hem de olumsuz geri bildirim sistemlerinin incelenmesi . "Tüm çalışan sistemler soyut olarak tanımlanabildiğinden, belirli geribildirim süreçleri -" bilgi "girdisi ve çıktısı - sibernetik, insanlar ve makineler arasında" işlevsel bir analoji "geliştirebilir (F C 2 2). Başka bir deyişle, sibernetik, canlı ve cansız madde kategorilerini içkin kılar . Artık mesele kare kavramları yuvarlak sınırlara nasıl sığdıracağımız değil: sibernetik, tamamen yeni bir düşünce çerçevesi için baraj kapılarını açıyor.
Marx'ın yazıları sibernetik içkinliğin çekirdeklerini içerir. Şöyle yazıyor: 'Doğa, emek kadar kullanım-değerlerinin kaynağıdır, bu da yalnızca bir doğa gücünün, insan emek gücünün tezahürüdür. Burjuva… yanlış bir şekilde doğaüstü yaratıcı gücü emeğe atfetmektedir ”( Gotha Programının Eleştirisi ). Burada Marx, emeği doğal bağlamına yerleştirerek emeği aydınlatır. Emeği , doğanın üzerinde yükselen bir Promethean gücü olarak tasvir etmek yerine , emeği doğanın içinde kabul eder . Meta üreten insanlar, kovan yapan arılar, okyanusun gelgiti, çiçek açan bir çiçek; hepsi tek bir evrensel özün kipleri olarak var olur. Yine de, içkinliğe olan tutkusu devam ediyor; “makineden… kendini hareket ettiren hareketli bir güçten bahsederken; çok sayıda mekanik ve entelektüel organdan oluşan bu otomat ”(Gr 614). Başka bir deyişle, sermaye sibernetik hale gelir. Onun makineyi kişileştirmesi, insanın gizemini çözme ile birleştiğinde, açıkça daha fazla içselleştirmeyi ima eder. Bilmeden (veya belki de zamanından yüzyıllar önce), Marx, gotik-materyalist sonuçlarla flört eder.
Tam olarak Viktorya dönemi içinde yaşayan Marx, sermayeyi embriyonik aşamasının ötesinde ampirik olarak ölçemez: onun yörüngesini ancak çıkarım ve eleştiri araçlarıyla palpe edebilir. “Doktorlar göremedikleri bir lezyonu [yarayı] anlamaya çalıştıklarında, vücudu palpe ediyorlar. Doğrudan deneyimlenmeden lezyon hissinin ortaya çıkabileceği bir temas bölgesi yaratırlar ”( Giles Deleuze: Bir Giriş ). Tıpkı doktorların doğrudan algılayamadıkları yaraları palpe etmesi gibi, Fragments on Machines de bir zaman perdesinin ardına gizlenmiş bir dünyayı kabaca palpe ediyor.
Fragments on Machines ve Flatline Constructs , sadece düşündürücü felsefe parçalarından daha fazlası, yeni bir radikal program potansiyeli taşıyor. Bugün, Marx, çağdaşları ile aynı bayat ışıkta çok sık okunuyor ve yeniden okunuyor. Projesinin yüzlerce yıl önce yapılan söylemlerde sıkışıp kaldığını iddia eden birçok savaşan eğilim grubu. Fisher'ın sibernetiği bünyesine katması, Marx'ın analizini büyük ölçüde rafine eder. Makineler ve organizmalar arasındaki katı ayrım, uzun süredir ihtiyaç duyulan temiz hava solumasını enjekte ederek belirsiz bir akışkanlık alanına çöker. Komünist solun nihai amacı radikal bir şekilde ortadan kaldırılmasıysa, onun teorik amacı uzlaşmaz bir şekilde her şeyin köklerini sorgulamalıdır. Burjuva toplumunun ebedi ilan ettiği şeyi tarihselleştirmek , değişim olasılığını ortaya çıkaran zayıf kökleri ortaya çıkarmak için bir meydan okuma olarak almalıyız. Yerleşik düzenin neredeyse her yönüne meydan okuyan sibernetik içkinlik, yeni devrimci kavramların yaratılmasına kapı açar.
Bilinç nedir? Yüzyıllardır filozofların ve bilim adamlarının kafasını karıştıran bir sorudur. Bazıları bunun bedenlerimizden bağımsız olarak gerçekten anlayamadığımız geçici bir şey olduğunu söylüyor.
Yıllık ortalama 154 bin dolar maaş ve istikrarlı iş büyümesi ile şimdi blok zinciri geliştirmeyi öğrenmek için ideal zaman. Blok zinciri teknolojilerini oluşturmak ve geliştirmek için blok zinciri geliştiricileri, bilgisayar ağı, kriptografi, algoritmalar ve veri yapıları dahil olmak üzere çeşitli beceriler kullanır.
Bugün farklı bir yolculuğa çıkıyoruz. Çoğunlukla resimler.
Bu blogda, İngilizce'ye yaklaşımımı nasıl ve neden değiştirmeye karar verdiğimi ve yaptığım bazı etkinliklerden para kazanarak bir yıldan kısa bir sürede fakir bir B1'den başlayarak B2 seviyesine nasıl geldiğimi tartışacağım. İçindekiler Okulda örnek bir öğrenci olmasam da İngilizce öğrenmek her zaman kültürel geçmişime eklemek istediğim bir şeydi.
Tarih boyunca insanlar yalnızlık veya ilham aramak ya da ruhsal farkındalıklarını derinleştirmek için vahşi doğaya yalnız gittiler. Yerli Amerikalılar genellikle genç erkekleri vizyonlarını aramak için haftalarca vahşi doğaya gönderirdi (Farb 1967).
Amerikalı koşucu Athing Mu, profesyonel kariyerinde ilk kez 800 metrelik bir yarışı kaybedebilirmiş gibi görünüyordu. Mu, tipik olarak, az kol hareketi ve görünüşte az enerji içeren benzersiz ve zahmetsiz bir adımla yarışlarına hükmeder.