İngiltere Kraliyet Topçusu ile ilgili sonraki makale Barrett Tillman'ın D-Day Ansiklopedisi'nden bir alıntıdır.
Kraliyet Topçusunun Seventeen-Pounder'ı
Hızlı ateşleyen (QF) on yedi kiloluk, 1942'de tanıtılan üç inçlik (76 mm) bir obüs idi. Öncelikle tanksavar silah olarak düşünülmüştü, ancak silah savaşa girene kadar 1943'e kadar üretim miktarında uygun taşıma mevcut değildi. İtalya'da. Çeşitli mühimmatlarla, 130 mm zırhı bin metrede yenebilir. Kaplanlara karşı kabiliyeti, 1944 yılında atılan atma-sabote mermileri ile arttırıldı. Genellikle 2.9 tonluk silah, yedi kişilik bir mürettebat tarafından sunulan bir Morris Commercial C8 / AT tarafından çekildi.
Altı Pounder'ın
Altı kiloluk (57 mm) silah Mark 2, savaş öncesi iki kiloluk tanksavar silahını 1941-42'de değiştirdi. Beş kişi tarafından sunulan bu servis, beş bin metreye kadar 6.38 kiloluk ateş açtı. Ancak, 1944'e kadar yüksek derecede patlayıcı mühimmat bulunmadığı için faydası sınırlıydı. O zamana kadar tanksavarlık yeteneği Panthers ve Tigers'a karşı belirgin bir şekilde eksikti, ancak 1944'te geliştirilen atma-sabot turu, savaşın kullanımını uzattı. 1.1 tonda bir cip tarafından çekilecek kadar hafifti.
Yirmi beş-Pounder'ın
Standart İngiliz ordusu topçu taşıtı, belirli bir 13.400 metre menzile sahip yirmi beş kiloluk (merminin ağırlığı) idi. Amerikan mevkidaşlarından daha uzun menzilli olan 3.45 inçlik silah genellikle Müttefiklerin en etkili tanksavar silahı olarak kabul edildi. 1944 ortasındaki atma turu henüz hizmete girdiğinde, yirmi beş kiloluk zırhın 130 metreye (5,2 inç) zırhı bin metreye kadar nüfuz ettiği belirtildi. Nominal olarak, 1944 İngiliz piyade biriminin üç Kraliyet topçu alayına yerleştirilen yetmiş iki yirmi beş poundu vardı.