Mavi Türkü,
"Türkü'nün rengi olur mu?" diye başlamış dostu Dilaver CEBECİ'nin ricası üzerine kitap hakkında ki yazısına Nazım Tektaş.
"Türkü'nün rengi olur mu?"
Öyle güzel renk vermiş ki Dilaver CEBECİ, okumaya başladığınız anda renklenmeye başlıyor hayalleriniz. Bir serip seccadeyi, kalp atışlarınızı dinletiyor, bir at koşturup kanınızı şenlendiriyor. Bazen hasret damarınızı buluyor, bazen bir yaranızı hatırlatıp merhem oluyor. Sevginin her halini öğretiyor ve aslında her sevginin Sonsuz olana, Yaradana olduğunu kanıtlıyor. Seni bir oraya bir buraya götürüyor, savuruyor ama düşürmüyor. İçinde akıp gidiyorsun sende.. Velhasılı her okuduğunuz da yeni bir ruha kavuşturuyor.
Okuduğunuza pişman olmayacağınız, iyi ki okumuşum diyeceğiniz bir kitap, iyi ki tanıştım, tanıdım diyeceğiniz kalemi kanat bir yazar..
Rahmet Olsun, Rahmet ile Dolsun..
"Dün akşam üstü ışıklar sönmüştü. Bir el fenerinin ışığında "Furkan" suresini okuyordum. Hiç tanımadığım acayip bir sinek, gelip okuduğum sahifenin üstüne kondu. Önce içimden öldürmek geçti. Ama hangi kelimenin üstüne konduğunu merak etmiştim. Dikkatlice baktım. Sinek, "Lâ yaktulûne" ibaresinin üzerine konmuştu. Öldürmekten vaz geçtim. Çünki "Lâ yaktulûne" "öldürmezler" demekti. İşte budur bizim sevgimiz..."