Zaporojya Kazaklarından Osmanlı sultanına mektup:
Seni Türk şeytanı lanet olası iblisin kardeşi ve refakatçısı, Lucifer’in kâtibi. Sen ne biçim zebani beyisin, çıplak götünle bile bir kirpi öldüremezsin. Şeytanın sıçtığını ordun yer. Seni orospu çocuğu, asla Hıristiyan oğullarını tebaana alamazsın; ordundan korkumuz yoktur, ister karada ister denizde seninle cenk ederiz ananı da sikeriz.
Seni Babil’in bulaşıkçısı, Makedonya’nın tekerlekçisi, Kudüs’ün biracısı, İskenderiye’nin keçi sikicisi, Yukarı ve Aşağı Mısır’ın domuz çobanı, Ermenistan’ın dişi domuzu, Podolya’nın canisi, Orta Asya’nın ibnesi, Kamenets’in cellatı ve tüm dünyanın ve cehennemin soytarısı, Tanrımızın nezdinde soytarı, Yılan’ın torunu ve sikimizin ağrısı. Domuzun burnu, kısrağın götü, mezbaha iti, vaftiz edilmemiş kaş, kendi anasını siken.
Kazaklar böyle der, seni aşağılık herif. Hıristiyan domuzları bile güdemeyeceksin. Şimdi sadede gelelim, tarihi bilmiyoruz takvimimiz de yok; gökyüzünde mehtap var ve yıl da kitapta yazar; orada hangi günse o gündür burada da; öp götümüzü emi!