Bununla birlikte, Frau Rothschild'in savaş olasılığı hakkında konuşma fırsatı bulmadan önce, kocası 21 Eylül 1769, Oppenheimer banka evindeki kraliyet ailelerinin üyelerine borçlar vererek, kendisini gururla “İmparatorluk Sarayının Yahudileri” olarak nitelendiren Wolf Jakob Oppenheimer'de bir çalışan olarak pratik yaptı. Frankfurt'taki Yahudi mahallesinin evlerinden birinde Main, benzer bir konumda bulunuyordu.
Bu işaret, Frankfurt-am-Main'i içeren Hesse-Hanau eyaletinin armasını ve aşağıdaki metni okuduğunu gösteriyor: “M.A. Rothschild, Majesteleri Prensi Hessen’in resmi mahkeme satış temsilcisi. ” Orta Çağ'dan Almanya'da arması bilinen Hessen-Kassel'in Landgrave seçmeni William IX, George Kralı kuzeni İngiltere'nin George II'nin torunu, Danimarka Kralı'nın yeğeni ve İsveç Kralı'nın damadıydı. Açıkçası, akrabaları etkili insanlardı, ancak Meier Rothschild için çok daha önemli olan şey, Avrupa hükümdarlarının çoğunun Hessen Ülkesinin mütevazı hükümdarının borçluları olmasıydı ve bu, Rothschilds'in kendi oluşumunda belirleyici bir rol oynayacağıydı. Maine özel yerini alacak hikayeler.
Başka bir tanım gereği "mahkeme Yahudileri" veya "mahkeme faktörleri" sınıfının oluşum tarihi. Alman kökenli Amerikalı filozof olan Yahudi kökenli filozof, "totaliterlik teorisi" nin kurucusu Hannah Arendt'in, yaşam standartlarının o zamanın orta sınıfının yaşam standartlarından çok daha yüksek olduğunu ve çoğu durumda onların ayrıcalıklarının tüccarlara verilenlerden daha ... devletin tarafları ... ve hükümetlere olan özel hizmetleri hem sınıf sistemine dahil olmalarını hem de ayrı bir sınıfa katlanmalarını engelledi ”.
Heinrich Schneeler, “Bütün ordu tedarikçileri mahkeme faktörlerinden çıktı” diyor: “İlk dönem kapitalizm çağında mahkeme faktörlerinin tarihini incelerken, şu isimlerle belli bir çizgiyi özetleyebilirsiniz: Viyana'da Fugger, Oppenheimer ve Wertheimer, Libman, Komperts, Ephraim, Itzig, Isaac Prussia'da, Hannover'de Behrens, Halberstadt'ta Lehmann, Bonn'da Baruch ve Oppenheim, Münih'te Seligman, Stuttgart'ta Kaulla ve Frankfurt ve Viyana'da Rothschild. 1799'teki Bavyera için tüm gıda arzı, tek tedarikçi, mahkeme faktörü ve Pfalz'daki Leimen'den bankacı Aaron Elias Zeligman'ın elindeydi. Avusturya Oppenheimers, Wertheimers, Wetzlarov von Plankenstern, Arnsteiners ve Excelles aileleri tarafından servis edildi.
Polonyalı prens Vladislav, “Pecunia nervus belli” - “Para savaşın özüdür” harfleriyle tekrarladı. Otuz Yıl Savaşları sırasında doğal bir ekmek kıtlığı yaşandı ve bunun sonucunda Avrupa'daki fiyatlar keskin bir şekilde yükseldi ve emperyalist hizmetinde bir ordu tedarikçisi olan Wetzlar von Plankenshtern multimilyoner oldu. Ve bundan sonra “mahkeme faktörleri” ayrılmaya başladı.
Genel olarak, görünüşleri, vatandaş olmayanların ikamet ülkelerine göre konumu nedeniyle kalan Yahudi topluluklarının herhangi bir taraftaki çatışmaya katılmak zorunda olmamaları ve askeri çatışmaya hizmet eden, askeri kaynaklarla uğraşan bir grupta yavaş yavaş şekillenmeleri gerçeğiyle kışkırttı. Zamanında olma, bütünlük ve finansal kapsam kuşkusuz savaşın gidişatını etkileyen arzular bir şekilde faktörleri politik entrikalara sürükledi ve bunun sonucunda “Yahudiler barış antlaşmaları sonuçlarında mali müşavir ve asistan oldu ... tedarikçiler Haber”, Bu, savaşan partilerin tedariki konusunda ülkeler arasında hareket etmek zorunda kaldıklarında oldukça doğal olarak gerçekleşti.
Frederick Morton, postanın “özel yapım bir çift tabanlı arabada taşındığını ve yazışma için, eski Mayer özel bir şifre icat etti. Özel bir adlandırma sistemi ve şifreli isimlerle tatlandırılmış, Yidce, İbranice ve Almanca'nın bir karışımıydı - başka bir “savaş sinirinin” elden çıkarılmasının nedeni buydu.
Olaylara katılan Komutan Raymond Montekoukuli, ana askeri stratejiyi anlamıştı: “Bir savaş için sadece üç şeye ihtiyaç var - para, para ve daha fazla para.” Bir savaşçı olarak, savaşçı popülasyonunda önemli bir maddi yük nedeniyle, savaşın bir kural olarak başka bir “askerlik hizmeti” olan kredi üzerine yapıldığı belirtilmelidir: “her prens ev ve Avrupa’nın her hükümdarında zaten bir mahkemenin bulunduğu bir Yahudi finansal konular. 17. ve 18. yüzyıllarda, bu mahkeme Yahudileri her zaman ortak Avrupa bağlantıları ve ortak bir Avrupa kredisine sahip bireylerdi. ”
Schnee ayrıca Yahudi finansörlerin Yedi Yıl Savaşı'na katılmasından da bahsetti ve 2 milyon 220 bin thaler kazandı. Kredi verme kararı, askeri çatışmaların özneleri tarafından dar bir askeri tedarikçiler grubu tarafından çoktan verilmişti, çünkü başlangıç ve sonuçları, borç verenlerin kişisel tercihlerine göre verdikleri sıkıntıyı almaktı. Örneğin, Hessian kenti Worms şehri topluluğu, İmparator Henry IV'ü Papa ile olan mücadelesinde, görevlerini yerine getirmekten muaf tutulduğunu destekledi. Kral Sigismund, Hussitlere karşı savaşmak için paraya çevrildiğinde, kentin Yahudi cemaati onu reddetti, aslında “programlanmış bir tarihin” başlangıcıydı.
Heinrich Schnee'ye göre “oyun sahiplerinin” tarihini programlayabilme kabiliyeti, “o zamanın yeni ortaya çıkmış bürokrasisinin karakteristik ayrıcalıklarının tüm sisteminin mahkeme faktörlerini, ortak dindarlar içinde tek bir kastta birleştirdiğini” ve bunun da etkinin evrensel erişimini birleştirdiğini ortaya koydu.
Düşünce, başka bir Alman tarihçi Hannah Arendt tarafından daha da geliştirildi: “Her yerde, bireysel Yahudiler, tam bir güçsüzlük durumundan bir duruma, bazen parlak, ancak her zaman etkili olan mahkeme Yahudileri, devletin işlerini finanse eden, kollektif ayrıcalıklardan yararlandılar ve daha az varlıklı ve yararlı gruplardan ayrıldılar. Aynı ülkede bile.
Her yeni savaşta, devletin daha fazla finanse edilmesi gerekiyordu. 1722'te, Bavyera'lı Max Emanuel, mahkeme bankacısı Isaac'e 950 kredilerinden binlerce florindeki tüm gelirlerini ve karlarını verirken, Wolf Wertheimer Habsburg'un iç ve dış gelirlerinin lehtarı oldu. 1,2 milyon florintov büyüklüğünde kredi değişimi. 1808'te Bavyera gümrük ücretleri, 4 milyona karşılık olarak Aaron Elias Zeligman lehine yapıldı Oppenheimer, 1695'dan 1739'a 35'den 1703'a kadar olan dönemde XNUMX'ten XNUMX'a XNUMX, XNUMX'den XNUMX'a kadar olan dönemde XNUMX'a XNUMX'den XNUMX'a kadar olan dönemde XNUMX’a kadar olan XNUMX’in Samuel Oppenheimer'in XNUMX'ta ölümü, hem devlet hem de imparator için ciddi bir finansal krize yol açtı. ” Oppenheimer o kadar mükemmel bir kariyere sahipti ki “Almanya’nın bütün mahkeme Yahudileri hizmete girdi. Ortakları veya yardımcıları bir aile olarak hareketlerinde bahsedilmeyecek tek bir mahkeme faktör ailesi yoktur. ”
Feuchtwanger’ın romanı, Württemberg Dükü Karl-Alexander’ın ilk sırdaşı Joseph Süss Oppenheimer ün saldı. Gücün doruklarına çıkarak, “Dük’ün danışmanlarının Oppenheimer’ın gösterişli yaratımları ile yer değiştirdiğini” belirleyen ve tuz, deri ve alkol ticaretindeki tekel üzerinde yoğunlaşmasına yardımcı olan radikal bir personel politikası yürüttü. 1738’te, Dük’ün ölümü gecesinde, hemen yargılandı ve bir kafeste asıldı, altı yıl daha cesedi çıkarmasını yasakladı; Silahlar
Bu hikayenin mantıksal sonucu, en iyi gücün gizli bir güç olduğunun anlaşılmasıydı; çünkü sorumsuz ve tarihin hükümdarlar ve politikacılar adına hareket etmek, gölgede kalmak ve bir ücret karşılığında çalışmak çok daha güvenli. Zaten 1868’te, Abraham Oppenheim yine Kral William I’in “iç çemberine” girdi. Bu kitapta iki kez görünecek olan Fizikte Nobel Ödülü Gustav Ludwig Hertz, Oppenheimer ailesi klanının soyundan gelecek.
Hannah Arendt'e göre: “XVIII yüzyılın sonunda. 400 Yahudi aileleri, Berlin'deki en zengin gruplardan birini oluşturdu ”, durumları o kadar belirgindi ki, Prusyalı Hristiyan Wilhelm Dom“ Friedrich Wilhelm I zamanlarından beri, “zengin onur ve destek” bulunduktan sonra kurulan uygulamayı haketti ve sık sık “ Zarar görenlere ve yasal meşruiyetin çıkarlarını ihmal ederek Yahudi olmayanlar] vatandaşlar ”, yani“ imtiyazlı Yahudiler, alışılmış bir şey olarak asil unvanlar aldı, bu yüzden dışarıdan bile, sadece varlıklı insanlardan daha fazlasıydı ”.