Tarih öncesi Dünya üzerinde yaşam göktaşların kaderine bağlıydı. Milyonlarca yıl önce devasa bir göktaşının yeryüzüne düşmesi ile dinozor nesli ortadan kalkmış ve Dünya, Buzul Çağı’na girmişti.
Sodom ve Gomora felaketi yine bir kozmik çarpışmanın neticesiydi.
Uluslararası bilimsel çalışma Levant Bölgesi’nde avcı toplacı insan gruplarının tarıma geçişini yine bir göktaşı çarpması ile başladığını gösterdi.
12800 yıl önce meydana gelen atmosferdeki kozmik patlama Abu Hureyra yerleşimindeki avcı-toplayıcıları hayatta kalma şanslarını artırmak için tarım uygulamalarını benimsemeye zorladı.
Bu görüş, Science Open: Airbursts and Cratering Impacts dergisinde yer alan ilgili dört araştırma makalesinden birinde ele alındı. Makaleler, Dünya’nın neredeyse 13 bin yıl önce anormal bir şekilde soğumasının kozmik bir çarpışmanın sonucu olduğunu öne süren Genç Dryas Etkisi Hipotezi’nin araştırılmasının en son sonuçları olduğunu gösteriyor.
Yer bilimcisi James , “Bu genel bölgede, avcı-toplayıcılar için çeşitli yiyecek kaynaklarının bulunduğu, ormanlık ve daha nemli koşullardan, artık yalnızca avcı-toplayıcı olarak geçinemedikleri daha kuru, daha serin koşullara bir geçiş oldu. Abu Hureyra’daki yerleşim, arkeologlar arasında toplayıcılıktan çiftçiliğe bilinen en eski geçişe dair kanıtları nedeniyle ünlüdür. Köylüler arpa, buğday ve bakliyat yetiştirmeye başladı. Kanıtların açıkça gösterdiği şey bu” dedi.
Bugünlerde Abu Hureyra ve onun zengin arkeolojik kayıtları, 1970’lerde Fırat Nehri üzerinde inşa edilen Taqba Barajı’nın oluşturduğu bir rezervuar olan Assad Gölü’nün altında yatıyor. Ancak bu selden önce arkeologlar çalışmak için çok sayıda malzeme çıkarmayı başardılar.
Araştırmacılar makalede şöyle belirtiyor: “Köy sakinleri tohumlar, baklagiller ve diğer yiyeceklerden oluşan bol miktarda ve sürekli bir kayıt bıraktılar.” Bilim insanları, bu kalıntı katmanlarını inceleyerek, iklim değişmeden önceki daha sıcak, nemli günlerde ve şimdi Genç Dryas olarak bildiğimiz şeyin başlangıcından sonraki daha serin, daha kuru günlerde toplanan bitki türlerini ayırt edebildiler.
Araştırmacılar, çarpışmadan önce, bölge sakinlerinin tarih öncesi beslenmelerinin yabani baklagiller ve yabani tip tahıllar ile “küçük ama önemli miktarda yabani meyve ve yemişlerden” oluştuğunu buldu. Soğuduktan sonraki zamana karşılık gelen katmanlarda meyveler ve yemişler ortadan kalktı ve insanlar erken yetiştirme yöntemlerini denedikçe diyetleri daha çok evcil tipte tahıllara ve mercimeğe yöneldi. Yaklaşık 1000 yıl sonra, Neolitik “kurucu mahsullerin” tamamı – emmer buğdayı, siyez buğdayı, kabuklu arpa, çavdar, bezelye, mercimek, kudret fiğ, nohut ve keten – şimdi Bereketli Hilal olarak adlandırılan yerde yetiştiriliyordu. Hem yenilebilir hem de yenmez olan kuraklığa dayanıklı bitkiler, Genç Dryas’ın başlangıcındaki ani kışın ardından gelen daha kuru bir iklimi yansıtarak kayıtlarda daha belirgin hale geliyor.
Kanıtlar aynı zamanda bölgenin nüfusunda önemli bir düşüş olduğunu ve yerleşim yerinin mimarisinde daha tarımsal bir yaşam tarzını yansıtacak şekilde değişiklikler yapıldığını gösteriyor; buna çiftlik hayvanlarının ilk kez barınması ve hayvanların evcilleştirilmesinin diğer işaretleri de dahil.
Açık olmak gerekirse Kennett, tarımın Neolitik Çağ’da Dünya’nın çeşitli yerlerinde ortaya çıktığını, ancak ilk olarak şiddetli iklimin etkisiyle Levant’ta (bugünkü Suriye, Ürdün, Lübnan, Filistin, İsrail ve Türkiye’nin bazı bölgeleri) ortaya çıktığını söyledi.
Avcılık, toplayıcılık ve tarım arasındaki geçişe karşılık gelen 12.800 yıllık katmanlarda, Abu Hureyra’daki kayıtlar büyük bir yangının kanıtlarını gösteriyor. Kanıtlar arasında yüksek konsantrasyonlarda platin, nanoelmaslar ve yalnızca aşırı yüksek sıcaklıklarda – daha yüksek sıcaklıklarda – oluşabilen küçük metalik kürecikler içeren, karbon açısından zengin bir “siyah mat” katman yer alıyor.
O dönemde insan teknolojisinin üretebileceğinden çok daha fazlası. Hava patlaması ağaçları ve saman kulübeleri dümdüz etti, eriyen camı tahılların ve tahılların yanı sıra tümsekte bulunan eski binaların, aletlerin ve hayvan kemiklerinin üzerine ve büyük olasılıkla insanların üzerine sıçrattı.
Bu olay, bir insan yerleşimindeki kozmik hava patlamasının tek kanıtı değil. Yazarlar daha önce daha küçük ama benzer bir olayın MÖ 1600 civarında Ürdün Vadisi’ndeki Tall el-Hammam’da İncil’de adı geçen şehri yok ettiğini bildirmişlerdi.
Siyah mat tabaka, nanoelmaslar ve erimiş mineraller Kuzey ve Güney Amerika ile Avrupa’da yaklaşık 50 başka bölgede de bulundu; bunların koleksiyonuna Genç Dryas dağınık alanı adı verildi. Araştırmacılara göre bu, parçalanmış bir kuyruklu yıldızın Dünya atmosferine çarpmasıyla tutarlı, yaygın, eş zamanlı yıkıcı bir olayın kanıtı. Patlamalar, yangınlar ve ardından gelen kış darbesinin, mamutlar, kılıç dişli kediler, Amerikan atları ve Amerikan develeri dahil olmak üzere çoğu büyük hayvanın neslinin tükenmesine ve ayrıca Kuzey Amerika Clovis kültürünün çöküşüne neden olduğunu söylüyorlar.
Çarpma havadan bir patlamaya neden olmuş gibi göründüğünden, yerde krater olduğuna dair bir kanıt yok. Kennett, “Fakat kratere gerek yok” dedi. “Kabul edilen çarpmaların çoğunda görünür bir krater yoktur.” Bilim insanları, şok dalgasının havadan çıkıp Dünya yüzeyine doğru indiğinde meydana gelen nispeten daha düşük basınçlı kozmik patlamalara ilişkin kanıtları derlemeye devam ediyor.