7 Mühür ve 7 Melekİncil, Anonim
6:1 Sonra Kuzu’nun yedi mühürden birini açtığını gördüm. O anda dört yaratıktan birinin, gök gürültüsüne benzer bir sesle, “Gel!” dediğini işittim.
6:2 Bakınca beyaz bir at gördüm. Binicisinin yayı vardı. Kendisine bir taç verildi ve galip gelen biri olarak zafer kazanmaya çıktı.
6:3 Kuzu ikinci mührü açınca, ikinci yaratığın “Gel!” dediğini işittim.
6:4 O zaman kızıl renkte başka bir at çıktı ortaya. Binicisine dünyadan barışı kaldırma yetkisi verildi. Bunun sonucu olarak insanlar birbirlerini boğazlayacaklar. Atlıya ayrıca büyük bir kılıç verildi.
6:5 Kuzu üçüncü mührü açınca, üçüncü yaratığın “Gel!” dediğini işittim. Bakınca siyah bir at gördüm. Binicisinin elinde bir terazi vardı.
6:6 Dört yaratığın ortasında sanki bir sesin şöyle dediğini işittim: “Bir ölçek buğday bir dinara, üç ölçek arpa bir dinara. Ama zeytinyağına, şaraba zarar verme!”
6:7 Kuzu dördüncü mührü açınca, “Gel!” diyen dördüncü yaratığın sesini işittim.
6:8 Bakınca soluk renkli bir at gördüm. Binicisinin adı Ölüm’dü. Ölüler diyarı onun ardınca geliyordu. Bunlara kılıçla, kıtlıkla, salgın hastalıkla, yeryüzünün yabanıl hayvanlarıyla ölüm saçmak için yeryüzünün dörtte biri üzerinde yetki verildi.
6:9 Kuzu beşinci mührü açınca, sunağın altında, Tanrı’nın sözü ve sürdürdükleri tanıklık nedeniyle öldürülenlerin canlarını gördüm.
6:10 Yüksek sesle feryat ederek şöyle diyorlardı: “Kutsal ve gerçek olan Efendimiz! Yeryüzünde yaşayanları yargılayıp onlardan kanımızın öcünü almak için daha ne kadar bekleyeceksin?”
6:11 Onların her birine beyaz birer kaftan verildi. Kendileri gibi öldürülecek olan öbür Tanrı kullarının ve kardeşlerinin sayısı tamamlanıncaya dek kısa bir süre daha beklemeleri istendi.
6:12 Kuzu altıncı mührü açınca, büyük bir deprem olduğunu gördüm. Güneş keçi kılından yapılmış siyah bir çul gibi karardı. Ay baştan aşağı kan rengine döndü.
6:13 İncir ağacı, güçlü bir rüzgarla sarsıldığında nasıl ham incirlerini dökerse, gökteki yıldızlar da öylece yeryüzüne düştü.
6:14 Gökyüzü dürülen bir tomar gibi ortadan kalktı. Her dağ, her ada yerinden sökülüp alındı.
6:15 Dünya kralları, büyükleri, komutanları, zenginleri, güçlüleri, özgürü kölesi herkes mağaralara, dağlardaki kayaların arasına gizlendiler.
6:16 Dağlara, kayalara, “Üzerimize düşün!” dediler, “Tahtta oturanın yüzünden ve Kuzu’nun gazabından saklayın bizi!
6:17 Çünkü onların gazabının büyük günü geldi. Buna kim dayanabilir?”
-
8:1 Kuzu yedinci mührü açınca, gökte yarım saat kadar sessizlik oldu. 2 Tanrı’nın önünde duran yedi meleği gördüm. Onlara yedi borazan verildi.
-
8:6 Yedi melek ellerindeki yedi borazanı çalmaya hazırlandı.
8:7 Birinci melek borazanını çaldı. Kanla karışık dolu ve ateş oluştu, yeryüzüne yağdı. Yerin üçte biri, ağaçların üçte biri ve bütün yeşil otlar yandı.
8:8 İkinci melek borazanını çaldı. Alev alev yanan, dağ gibi büyük bir kütle denize atıldı. Denizin üçte biri kana dönüştü.
8:9 Denizdeki yaratıkların üçte biri öldü, gemilerin üçte biri yok oldu.
8:10 Üçüncü melek borazanını çaldı. Gökten meşale gibi yanan büyük bir yıldız ırmakların üçte biri üzerine ve su pınarlarının üzerine düştü.
8:11 Bu yıldızın adı Pelin’dir. Suların üçte biri pelin gibi acılaştı. Acılaşan sulardan içen birçok insan öldü.
8:12 Dördüncü melek borazanını çaldı. Güneşin üçte biri, ayın üçte biri, yıldızların üçte biri vuruldu. Sonuç olarak ışıklarının üçte biri söndü, gündüzün ve gecenin üçte biri ışıksız kaldı.
-
9:1 Beşinci melek borazanını çaldı. Gökten yere düşmüş bir yıldız gördüm. Dipsiz derinliklere açılan kuyunun anahtarı ona verildi.
9:2 Dipsiz derinliklerin kuyusunu açınca, kuyudan büyük bir ocağın dumanı gibi bir duman çıktı. Kuyunun dumanından güneş ve hava karardı.
9:3 Dumanın içinden yeryüzüne çekirgeler yağdı. Bunlara yeryüzündeki akreplerin gücüne benzer bir güç verilmişti.
9:4 Çekirgelere yeryüzündeki otlara, herhangi bir bitki ya da ağaca değil de, yalnız alınlarında Tanrı’nın mührü bulunmayan insanlara zarar vermeleri söylendi.
9:5 Bu insanları öldürmelerine değil, beş ay süreyle işkence etmelerine izin verildi. Yaptıkları işkence akrebin insanı soktuğu zaman verdiği acıya benziyordu.
9:6 O günlerde insanlar ölümü arayacak, ama bulamayacaklar. Ölümü özleyecekler, ama ölüm onlardan kaçacak.
9:7 Çekirgelerin görünümü, savaşa hazırlanmış atlara benziyordu. Başlarında altın taçlara benzer başlıklar vardı. Yüzleri insan yüzleri gibiydi.
9:8 Saçları kadın saçına, dişleri aslan dişine benziyordu.
9:9 Demir zırhlara benzer göğüs zırhları vardı. Kanatlarının sesi savaşa koşan çok sayıda atlı arabanın sesine benziyordu.
9:10 Akrebinkine benzer kuyrukları ve iğneleri vardı. Kuyruklarında, insanlara beş ay zarar verecek güce sahiptiler.
9:11 Başlarında kral olarak dipsiz derinliklerin meleği vardı. Bu meleğin İbranice adı Avaddon, Grekçe adıysa Apolyon’dur.
-
9:13 Altıncı melek borazanını çaldı. Tanrı’nın önündeki altın sunağın dört boynuzundan gelen bir ses işittim.
9:14 Ses, elinde borazan olan altıncı meleğe, “Büyük Fırat Irmağı’nın yanında bağlı duran dört meleği çöz” dedi.
9:15 Tam o saat, o gün, o ay, o yıl için hazır tutulan dört melek, insanların üçte birini öldürmek üzere çözüldü.
9:16 Atlı ordularının sayısı iki yüz milyondu, sayılarını duydum.
9:17 Görümümde atları ve binicilerini gördüm. Ateş, gökyakut ve kükürt renginde göğüs zırhları kuşanmışlardı. Atların başları aslan başına benziyordu. Ağızlarından ateş, duman, kükürt fışkırıyordu. 9:18 İnsanların üçte biri bunların ağzından fışkıran ateş, duman ve kükürtten, bu üç beladan öldü.
-
11:15 Yedinci melek borazanını çaldı. Gökte yüksek sesler duyuldu: “Dünyanın egemenliği Rabbimiz’in ve Mesihi’nin oldu. O sonsuzlara dek egemenlik sürecek.”
11:19 Ardından Tanrı’nın gökteki tapınağı açıldı, tapınakta O’nun Antlaşma Sandığı göründü. O anda şimşekler çaktı, uğultular, gök gürlemeleri işitildi. Yer sarsıldı, şiddetli bir dolu fırtınası koptu.
(Vahiy-Revelation)
Kitap İlyas Peygamberin hayatını anlatıyor. Ana tema bu olsa da ana tema etrafında dönen o kadar çok mesaj o kadar çok konu var ki. Anlatılan konu içinde kıssadan hisse tarzı hikayeler mevcut. Din dışında gerçek hayatta da kullanabileceğimiz bilgiler ve nasihatlar var. Bir şehrin yıkılması, savaş o şehri orada savaştan kurtulup kalan insanları azmiyle tekrar kurma. Aynı zaman da bir azim öyküsü. Bu hafta yazarın okuduğum İkinci kitabı. Kendimi hafta sonu kitap detoksuna verdim gibi bir durum içindeyim. Hafta içinin acısını çıkartıyorum. Kitapta en çok hoşuma giden yer savaştan sonra şehri tekrar inşa edenlerin kendine bir isim vermesiydi. En çok beni etkileyen isim ise kendine alfabe ismini koyan çocuk ve onun hayata karşı duruşuydu. Annesinden alınan özelliği çok güzel yansıtmıştı. Çocuk ve annesiyle ilgili fazla bilgi veremem çünkü ana karakter gibiler. Olaylar belli bir zaman sonra onların etrafında dönüyor. Sıkılmadan okudum su gibi aktı geçti. Yazarın dine bakış akışı da bana yeni bir pencere açtı. İstanbul’da yağmurlu bir havada en güzel yapılacak şey bence kitap okumak. Bende onu yapıyorum. Size de kesinlikle tavsiye ederim. Keyifli okumalar.
...onu sevmeyi sürdürecekti, çünkü yaşamında ilk kez, özgürlüğün ne olduğunun bilincine varmıştı. Onu sevebilirdi- o bunu hiç bir zaman bilmeyecek olsa da.. Onu ne kadar özlediğini,gün boyu aklından çıkmadığını ,akşam yemeğine beklediğini, yabancı olduğu için, insanların ona karşı komplo kurmalarından kaygılandığını düşünmek, bu duyguları yaşamak için ondan izin alacak değildi .Özgürlük işte buydu: Kalbinin istediği şeyi hissetmek ve bunu başkalarının düşüncelerine bağlı olmadan yapmak......Beşinci Dağ, Paulo Coelho (Sayfa 88)
Özgürdü çünkü aşk insanı özgür kılıyordu.