Astronomlar Dünya boyutunda bir cisim keşfettiler. ötegezegen, LP 791-18 d, oldukça volkanik olduğuna inanılıyor. Gezegenin volkanik aktivitesi, potansiyel olarak daha soğuk olan tarafında su yoğunlaşmasına izin veren bir atmosferi sürdürebilir. Yaşanabilir bölgenin kenarında oturan, yaklaşık 90 ışıkyılı uzaklıkta küçük bir kırmızı cüce yıldızın etrafında dönüyor. Gelecekteki çalışmalar kullanılarak planlanmaktadır. James Webb Uzay Teleskobu.
Bilim adamları, volkanlarla kaplı olabilecek Dünya boyutunda bir ötegezegen veya güneş sistemimizin ötesinde bir dünya keşfettiler. LP 791-18 d olarak adlandırılan gezegen, mümkün olduğunca sık volkanik patlamalara maruz kalabilir. JüpiterAy Io, güneş sistemimizdeki volkanik olarak en aktif cisim.
NASA’nın TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) ve emekli Spitzer Uzay Teleskobu’nun yanı sıra bir dizi yer tabanlı gözlemevi verilerini kullanarak gezegeni buldular ve incelediler.
Trottier Dış Gezegen Araştırma Enstitüsü (iREx) mezunu Merrin Peterson liderliğindeki gezegen hakkında bir makale, bilimsel derginin 17 Mayıs sayısında yayınlandı. Doğa.
Araştırmayı planlayan ve denetleyen iREx’te astronomi profesörü ve ortak yazar Björn Benneke, “LP 791-18 d gelgit kilitli, bu da aynı tarafın yıldızına sürekli baktığı anlamına geliyor” dedi. “Gündüz tarafı muhtemelen yüzeyde sıvı su bulunamayacak kadar sıcak olacaktır. Ancak gezegenin her yerinde meydana geldiğinden şüphelendiğimiz volkanik aktivite miktarı, suyun gece tarafında yoğunlaşmasına izin verebilecek bir atmosfer oluşturabilir.”
LP 791-18 d, güney takımyıldızı Krater’de yaklaşık 90 ışıkyılı uzaklıkta küçük bir kırmızı cüce yıldızın yörüngesinde dolanıyor. Ekip, Dünya’dan yalnızca biraz daha büyük ve daha büyük olduğunu tahmin ediyor.
Gökbilimciler, bu keşiften önce sistemdeki LP 791-18 b ve c olarak adlandırılan diğer iki dünyayı zaten biliyorlardı. İç gezegen b, Dünya’dan yaklaşık %20 daha büyüktür. Dış gezegen c, Dünya’nın yaklaşık 2,5 katı büyüklüğünde ve kütlesinin yedi katından fazladır.
Her yörüngede d ve c gezegenleri birbirine çok yakın geçer. Daha büyük kütleli c gezegeninin yanından geçen her yakın geçiş, d gezegeninde yerçekimsel bir çekim oluşturarak yörüngesini biraz eliptik hale getiriyor. Bu eliptik yolda, d gezegeni yıldızın etrafında her dönüşünde biraz deforme olur. Bu deformasyonlar, gezegenin içini önemli ölçüde ısıtmak ve yüzeyinde volkanik aktivite üretmek için yeterli iç sürtünme yaratabilir. Jüpiter ve bazı uyduları Io’yu benzer şekilde etkiler.
Gezegen d, bilim adamlarının bir gezegenin yüzeyinde sıvı su olabileceğini varsaydığı bir yıldızdan geleneksel uzaklık aralığı olan yaşanabilir bölgenin iç kenarında yer alır. Gezegen, araştırma ekibinin şüphelendiği kadar jeolojik olarak aktifse, bir atmosfere sahip olabilir. Sıcaklıklar, gezegenin gece tarafında suyun yüzeyde yoğunlaşmasına yetecek kadar düşebilir.
Gezegen c, James Webb Uzay Teleskobu’nda zamanı gözlemlemek için zaten onaylandı ve ekip, gezegen d’nin aynı zamanda misyon tarafından atmosferik araştırmalar için istisnai bir aday olduğunu düşünüyor.
Araştırma bilimcisi Jessie Christiansen, “Dünya ve ötesindeki yaşamın kökenlerini geniş bir şekilde inceleyen astrobiyolojide büyük bir soru, yaşam için tektonik veya volkanik aktivitenin gerekli olup olmadığıdır” dedi. NASAPasadena’daki California Teknoloji Enstitüsü’ndeki Exoplanet Bilim Enstitüsü. “Potansiyel olarak bir atmosfer sağlamanın yanı sıra, bu süreçler, karbon gibi yaşam için önemli olduğunu düşündüğümüz şeyler de dahil olmak üzere, aksi takdirde batacak ve kabukta sıkışıp kalacak malzemeleri çalkalayabilir.”
Spitzer’in sistemle ilgili gözlemleri, uydunun Ocak 2020’de hizmet dışı bırakılmadan önce toplanan son gözlemleri arasındaydı.
NASA’nın Güney Kaliforniya’daki Jet Propulsion Laboratuvarı’nda Spitzer proje yöneticisi Joseph Hunt, “Spitzer’in görevinin sona ermesinden yıllar sonra keşiflerin ve yayınların devam ettiğini okumak inanılmaz” dedi. “Bu gerçekten birinci sınıf mühendislerimizin ve bilim adamlarımızın başarısını gösteriyor. Birlikte sadece bir uzay aracı değil, aynı zamanda astrofizik topluluğu için bir varlık olmaya devam eden bir veri seti de inşa ettiler.”
Referans: Merrin S. Peterson, Björn Benneke, Karen Collins, Caroline Piaulet, Ian JM Crossfield, Mohamad Ali-Dib, Jessie L. Christiansen, Jonathan Gagné, Jackie Faherty, Edwin Kite, Courtney Dressing, David Charbonneau, Felipe Murgas, Marion Cointepas, Jose Manuel Almenara, Xavier Bonfils, Stephen Kane, Michael W. Werner, Varoujan Gorjian, Pierre-Alexis Roy, Avi Shporer, Francisco J. Pozuelos, Quentin Jay Socia, Ryan Cloutier, Jeremy Dietrich, Jonathan Irwin, Lauren Weiss, William Waalkes, Zach Berta-Thomson, Thomas Evans, Daniel Apai, Hannu Parviainen, Enric Pallé, Norio Narita, Andrew W. Howard, Diana Dragomir, Khalid Barkaoui, Michaël Gillon , Emmanuel Jehin, Elsa Ducrot, Zouhair Benkhaldoun, Akihiko Fukui, Mayuko Mori, Taku Nishiumi, Kiyoe Kawauchi, George Ricker, David W. Latham, Joshua N. Winn, Sara Seager, Howard Isaacson, Alex Bixel, Aidan Gibbs, Jon M. Jenkins, Jeffrey C. Smith, Jose Perez Chavez, Benjamin V. Rackham, Thomas Henning, Paul Gabor, Wen-Ping Chen, Nestor Espinoza, Eric LN Jensen, Kevin I. Collins, Richard P. Schwarz, Dennis M. Conti, Gavin Wang, John F. Kielkopf, Shude Mao, Keith Horne, Ramotholo Sefako, Samuel N. Quinn, Dan Moldovan, Michael Fausnaugh, Gábor Fűűrész ve Thomas Barclay, 17 Mayıs 2023, Doğa.
DOI: 10.1038/s41586-023-05934-8
TESS Cambridge, Massachusetts’te MIT tarafından yönetilen ve işletilen ve NASA’nın Goddard Uzay Uçuş Merkezi tarafından yönetilen bir NASA Astrofizik Kaşif görevidir. Ek ortaklar arasında Falls Church, Virginia merkezli Northrop Grumman; NASA’nın Kaliforniya Silikon Vadisi’ndeki Ames Araştırma Merkezi; Astrofizik Merkezi | Cambridge, Massachusetts’te Harvard & Smithsonian; MİTLincoln Laboratuvarı; ve Baltimore’daki Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü. Dünya çapında bir düzineden fazla üniversite, araştırma enstitüsü ve gözlemevi misyona katılıyor.
Spitzer’in ömrü boyunca topladığı tüm bilimsel veriler, Pasadena, California’daki Caltech’teki IPAC’deki Kızılötesi Bilim Arşivi’nde bulunan Spitzer veri arşivi aracılığıyla halka açıktır. NASA’nın Caltech’in bir bölümü olan Jet Tahrik Laboratuvarı, ajansın Washington’daki Bilim Misyon Müdürlüğü için Spitzer misyon operasyonlarını yönetti. Bilim operasyonları, Caltech’teki IPAC’daki Spitzer Bilim Merkezinde gerçekleştirildi. Uzay aracı operasyonları Colorado, Littleton’daki Lockheed Martin Space’te gerçekleştirildi.