Acı: Belirtileri, Nedenleri ve Tedavileri
Anksiyete, bilinmeyen bir tehlikeye tepki veya tehlikeli olarak yorumlanan bir izlenim gibi görünen duygusal bir durumdur. Genellikle, yoğun psikolojik rahatsızlık ve organizmanın işleyişinde hafif değişiklikler eşlik eder.
Başlıca belirtiler artmış kalp hızı, titreme, aşırı terleme, göğüste gerginlik hissi ve hava eksikliğidir. Bu hislere bir dizi düşünce ve zihinsel gerginlik eşlik eder.
Izdırap ve psikolojik durumla ilgili duyumlar genellikle beklenmedik şekilde ortaya çıkar. Benzer şekilde, acı, çok yoğun ve tekrarlayan bir şekilde ortaya çıktığında, acı bozukluğu olarak bilinen bir psikopatolojiye dönüştürülebilir.
Izdırap nedenleri çok çeşitli olabilir ve şu anda görünümünü motive edebilecek tek bir faktör olmadığı tartışılmaktadır.
Bu yazıda ızdırap özelliklerini gözden geçiriyoruz. Belirtileri ve nedenleri açıklanmış ve bu duygusal durumun tedavisinde etkili olduğu kanıtlanmış müdahaleler öne sürülmüştür.
Acının özellikleri
Anksiyete, başlangıçta belirsiz bir şekilde ortaya çıkan acı verici bir şefkatin tepkisi olarak gösterilen Sigmund Freud tarafından araştırılan ve araştırılan zihinsel bir durumdur.
Acının ilk kavramsallaştırması, gerçekçi acı ile nevrotik acı arasındaki farklılığa dayanıyordu. Psikanaliz akımlarına göre, ızdırap yeterli bir yanıt ya da patolojik bir reaksiyon oluşturabilir.
Gerçekçi ızdırap, normal ve haklı bir endişe ve korku reaksiyonunun oluşmasını ifade eder. Bu gibi durumlarda, herhangi bir tehdit veya gerçek tehlike belirtisi tespit edildiğinde zihinsel sıkıntı durumu ortaya çıkar.
Bu şekilde, gerçekçi ızdırap, tüm insanların tehlikeli durumlarda cevap vermek zorunda kaldıklarında ortaya çıkan normal korku tepkileriyle ilişkilidir, burada gerçekleştirilen davranış tehditle mücadele etmek için zorunludur.
Öte yandan, nevrotik kaygı, bireyi felce uğratan yetersiz bir cevap anlamına gelir. Bu gibi durumlarda, reaksiyon artık yeterli ve uyarlayıcı değildir ve kişinin durumunu tamamen etkiler.
Acıya karşı korku
Başlangıcında ızdırap, korkununkine benzer bir perspektiften öne sürülmesine rağmen, şu anda her iki kavram da geniş ölçüde farklılaştırılmıştır. Aslında, acıyı tanımlamak ve sınırlandırmak söz konusu olduğunda, acıyı korkudan ayırt etmek önemlidir.
Korku, belli zamanlarda ortaya çıkan bir duygudur. Normalde, kişi bütünlüğünü tehdit eden bir tür tehlikeye maruz kaldığında.
Anksiyete ise zarar veya kendi başına gelebilecek olumsuz şeyler hakkında çok sayıda düşünce ve duyumun üretilmesiyle karakterize edilen duygusal bir durumdur.
Bu nedenle, acı duygusundaki korku duygusu genellikle baskın olmasına rağmen, her iki unsur da farklı kavramları ifade eder.
Aslında korku, bir nesneye referans olarak nitelendirilir. Yani, belli bir uyarana cevap olarak görünen bir duygudur.
Öte yandan, endişe, belirli bir nesnenin neden olduğu psiko-fizyolojik tepkiye değil, kişinin çok sayıda spesifik olmayan unsur için endişelenmesine yol açan zihinsel bir duruma işaret eder.
semptomlar
Anksiyete, anksiyete belirtilerinin ortaya çıkması ile karakterize edilir. Tezahürler, her bir duruma bağlı olarak yoğunluklarına göre değişebilir, ancak genellikle onları yaşayan kişi için her zaman nahoş olurlar.
Şu anda, ızdırap insanın işleyişinin üç alanını (fizyolojik işleyiş, biliş ve davranış) etkilediği ve genellikle tüm bu yollarla tezahür ettiği iddia edilmektedir.
1- Fiziksel işleyiş
Anksiyete, genellikle organizmanın işleyişinde önemli değişiklikler yaratır. Bu değişiklikler otonom sinir sisteminin aktivitesindeki bir artışla ilgilidir.
Otonom sinir sisteminin aktivitesindeki artış, korku veya algılanan korkuya cevap olarak ve beynin böyle bir tehdide tepkisine karşılık gelir.
Özerk sinir sistemi, vücudun çok sayıda fonksiyonunun kontrol edilmesinden ve düzenlenmesinden sorumludur. Bu nedenle, aktivitenizi arttırdığınızda genellikle bir dizi fiziksel tezahür ortaya çıkar. En tipik olanlar:
- Çarpıntı, kalp sıkışması veya kalp atış hızının yükselmesi
- terleme
- Titreme veya sallayarak
- Nefes darlığı veya nefes darlığı hissi
- Boğulma hissi
- Baskı veya göğüs rahatsızlığı
- Mide bulantısı veya karın rahatsızlığı
- Kararsızlık, baş dönmesi veya bayılma.
- Uyuşma veya karıncalanma hissi)
- Titreme veya boğulmalar.
2- Bilişsel belirtiler
Anksiyete psikolojik bir durum olarak kabul edilir, çünkü esas olarak kişinin düşünme ve bilişinin değişmesi ile ilgilidir.
Yani, acı, bireyin hem psikolojik durumunu hem de fizyolojik durumunu değiştiren bir dizi acı verici düşüncenin üretilmesinin bir sonucu olarak ortaya çıkmaktadır.
Acı ile ilgili düşünceler tam olarak üzücü olmakla karakterizedir. Yani, acı, korku, korku ve kendileri için olumsuz şeyler yaşama ve acı çekme beklentisi ile ilgili bir dizi biliş ortaya çıkarır.
Acıya atıfta bulunan bilişin spesifik içeriği her durumda değişebilir, ancak bunlar her zaman oldukça acıcı ve olumsuz unsurlarla ilişkili olmaları ile karakterize edilir.
Benzer şekilde, ıstırap, düşünce ile ilgili bir dizi duyumun ortaya çıkmasına neden olabilir, örneğin:
- Derealizasyon (gerçeksizlik hissi) veya duyarsızlaşma (kendinden ayrılmak).
- Kontrolünü kaybetme veya delirme korkusu.
- Ölüm korkusu
3- Davranışsal semptomlar
Son olarak, acı her durumda bunu yapmasa da, genellikle kişinin davranışsal işleyişini etkileyen bir değişikliktir. Hem açgözlü düşünceler hem de bunların kışkırttığı fiziksel duygular, bireyin davranışını bir şekilde veya başka şekilde etkiler.
Acının davranış durumu genellikle en ağır vakalarda ortaya çıkar ve genellikle davranış felci ortaya çıkar. Çok acılı olan kişi felç olabilir, istediği veya gerçekleştirmeyi düşündüğü herhangi bir eylemi gerçekleştiremez.
Benzer şekilde, bazı durumlarda ızdırap da yüksek düzeyde kaçma, yalnız olma veya birisiyle temas kurma duygularını üretebilir.
Bu duygular, belirli bir unsur aracılığıyla huzur ve güvenlik edinme ihtiyacına cevap olarak ortaya çıkar ve çoğu durumda bireyin normal davranış biçimini değiştirir.
Bu şekilde, aşırı sıkıntı durumlarında, kişi acı duygularını azaltmak için kendilerini bulduğu durumdan kaçış veya kaçma davranışları başlatabilir.
Anksiyete ve psikopatoloji
Kaygı günümüzde, acı bir kriz olarak bilinen şeyi ürettiğinde, psikopatoloji olarak sınıflandırılmaktadır.
Bu nedenle, ızdırap bir kriz oluşturmak için yeterli bir ciddiyet ve yoğunluğa ulaştığında, yalnızca psikopatolojik bir değişim olduğu düşünülebilir.
Aynı şekilde, acı ve panik ataklarla yakından ilişkili olan diğer teşhis varlıklarının da dikkate alınması önemlidir.
Bu anlamda dört farklı endişe teşhisi konmuştur: ızdırap krizi, agorafobi, agorafobi ile ızdırap bozukluğu ve agorafobi olmayan ızdırap bozukluğu.
1- Acılık krizinin tanı kriterleri
Aşağıdaki belirtilerin dördünün (veya daha fazlasının) eşlik ettiği yoğun korku veya rahatsızlığın geçici ve yalıtılmış görünümü, ilk 10 dakikada aniden başlar ve maksimum ifadelerine ulaşır:
(1) çarpıntı, kalp sarsıntısı veya kalp atış hızının yükselmesi
(2) terleme
(3) titreme veya sallama
(4) boğulma veya nefes darlığı hissi
(5) boğulma hissi
(6) göğüste sıkışma veya rahatsızlık
(7) bulantı veya karın rahatsızlığı (8) kararsızlık, baş dönmesi veya bayılma
(9) derealizasyon (gerçeksizlik hissi) veya duyarsızlaşma (ayrılma)
kendinden)
(10) kontrolü kaybetme veya delirme korkusu
(11) ölüm korkusu
(12) Parestezi (uyuşma veya karıncalanma hissi)
(13) titreme veya boğulmalar
2- Agorafobi tanı kriterleri.
A. Kaçışın olabileceği yerlerde veya durumlarda bulunduğunda endişe ortaya çıkması
zor (veya utanç verici) veya bir durumla ilgili beklenmeyen bir endişe krizi veya daha fazla veya daha az veya sıkıntıya benzer semptomlar durumunda, yardım bulunmayabilir. Agorafobik korku, genellikle evden uzakta olmak da dahil olmak üzere bir dizi karakteristik durumla ilgilidir; insanlarla karışmak veya sırada durmak; Köprüden geçin ya da otobüs, tren veya araba ile seyahat edin.
B. Bu durumlardan kaçınılır (örneğin, yolculukların sayısı sınırlıdır), bir sıkıntı krizi korkusu ya da sıkıntıya benzer semptomlar korkusu nedeniyle kayda değer rahatsızlık ya da endişe maliyetine karşı koymak ya da vazgeçilmez hale gelmek onları destekleyecek bir tanıdık varlığı.
C. Bu kaygı ya da kaçınma davranışı, başka bir akıl hastalığının varlığı ile daha iyi açıklanamaz.
3- Agorafobi olmayan acılık bozukluğunun tanısal kriterleri.
A. Bunlar (1) ve (2) ile karşılanmaktadır:
(1) Tekrarlanan beklenmedik ızdırap krizi.
(2) Krizlerden en az birini aşağıdaki belirtilerden birinin (veya daha fazlasının) 1 ay (veya daha fazla) takip etti:
(a) daha fazla kriz geçirme ihtimaline dair sürekli endişe
(b) krizin sonuçlarına veya sonuçlarına ilişkin endişeler (ör. kontrolünü kaybetmek, miyokard enfarktüsüne maruz kalmak, "çıldırmak")
(c) krizlerle ilgili davranışlarda önemli değişiklikler.
B. agorafobinin olmaması.
C. Panik ataklar, bir maddenin (örneğin ilaçlar, ilaçlar) veya tıbbi bir hastalığın (örneğin, hipertiroidizm) doğrudan fizyolojik etkileri nedeniyle değildir.
D. Panik ataklar başka bir zihinsel bozukluğun varlığı ile daha iyi açıklanamaz.
4- Agorafobi ile birlikte acı çeken hastalığın tanı kriterleri
A. Bunlar (1) ve (2) ile karşılanmaktadır:
(1) Tekrarlanan beklenmedik ızdırap krizi.
(2) Krizlerden en az birini aşağıdaki belirtilerden birinin (veya daha fazlasının) 1 ay (veya daha fazla) takip etti:
(a) daha fazla kriz geçirme ihtimaline dair sürekli endişe.
(b) krizin sonuçlarına veya sonuçlarına ilişkin endişeler (ör. kontrolünü kaybetmek, miyokard enfarktüsüne maruz kalmak, "çıldırmak").
(c) krizlerle ilgili davranışlarda önemli değişiklikler.
B. agorafobi varlığı.
C. Panik ataklar, bir maddenin (örneğin ilaçlar, ilaçlar) veya tıbbi bir hastalığın (örneğin, hipertiroidizm) doğrudan fizyolojik etkileri nedeniyle değildir.
D. Panik ataklar başka bir zihinsel bozukluğun varlığı ile daha iyi açıklanamaz.
nedenleri
Acının nedenleri çok çeşitlidir ve her durumda nispeten farklı faktörlere dayanır. Aynı şekilde, bazen değişimin tek bir nedenini tespit etmek zordur, çünkü bu genellikle farklı faktörlerin kombinasyonuna tabidir.
Genel olarak, ızdırap, bireyin zor bir durumla karşı karşıya kaldığı veya kişinin karmaşık olduğu şeklinde yorumlandığı durumlarda ortaya çıkan bir reaksiyondur.
Aynı şekilde, acı, kişiye tehdit edici olarak yorumlanan psikolojik ya da fiziksel bir ya da daha fazla unsur olduğunda ortaya çıkar. Bu durumlarda, vücut farklı savunma mekanizmalarını harekete geçirerek otomatik olarak tepki verir.
Öte yandan, çok sayıda çalışma, ızdırap gelişiminde genetik faktörlerin varlığını göstermektedir. Bu anlamda, ızdırap bozukluğu diğer hastalıklar ile yüksek komorbidite sunar.
Özellikle, distres bozuklukları distima ve majör depresyon ile yakından ilişkilidir. Acı bozukluğu olan dört kişiden birinin de duygudurum bozukluğu yaşayacağı tahmin edilmektedir.
tedavi
Sıkıntıya müdahale etmenin en etkili tedavisi, psikoterapi ve farmakoterapinin birleşimidir.
Farmakolojik tedavi ile ilgili olarak, genellikle anksiyolitik ilaçlar kullanılır. Benzodiazepinler en etkili gibi görünmektedir ve tatbik edilmesi üzücü semptomların hızlı bir şekilde kesilmesine izin vermektedir.
Psikoterapötik tedavide bilişsel davranışçı tedavi genellikle kullanılır. Müdahale, stresin ortaya çıkması ile ilgili psikolojik faktörleri ve bununla yüzleşmeyi sağlayacak becerilerdeki eğitimi bulmaya odaklanıyor.