We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Atlar her zaman için yetiştirilmedi yarışlara katılın veya güzellikleri için sergilenin. Aslında, insanlar bu faaliyetler için at ırkını kullanmıştır. önceden düşünülenden daha azına.
Dahası, kısa mesafelerde hız, ilginç olmaya başlayan bir özelliktir. sadece 1500 yıl önce.
Bu biri oldu ana bulgular Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi'nden (CNRS) ve Toulouse Üniversitesi'nden (Fransa) bir uzman olan Ludovic Orlando liderliğindeki uluslararası bir bilim adamları ekibinden. Çalışma bu hafta yayınlandı Hücre dergisi.
Çalışması, evcil atın son 5000 yıldaki tarihini yeniden inşa ediyor. Şimdiye kadar incelenen en geniş genom koleksiyonu sayesinde (insan dışında). Avrasya'nın dört bir yanından gelen 278 atın genetik analizi, daha önce bilinmeyen, soyu tükenmiş iki yeni at soyunu ortaya çıkardı.
Orlando ve ekibinin sonuçları da gösteriyor son 200 ila 300 yılda at genetik çeşitliliğinde keskin bir düşüş. Uzmanlar, bu düşüşün 'safkan' kavramının ortaya çıkmasıyla ortaya çıkan ıslah uygulamalarından kaynaklandığına inanıyor.
Orlando, "Bugün bir at olarak tasavvur ettiğimiz ve bin veya iki bin yıl önce bir at olarak tasavvur ettiğimiz şey muhtemelen çok farklı" diyor.
Orlando grubundan İspanyol araştırmacı ve çalışmanın ortak yazarı Pablo Librado, "atların genetik çeşitliliklerinde yaklaşık% 14-16 azalma yaşadığını" söylüyor. Bu çeşitlilik kaybının dolaylı sonuçları oldu, örneğin, akrabalık nedeniyle.
“Yetiştirici olarak birkaç aygır kullanmak, bir tayın sorun ve üreme kapasitesi geliştirme olasılığının daha yüksek olduğu anlamına geliyor. Librado, ölüme neden olmayan ancak bireyin hayatta kalma veya üreme kabiliyetinde azalma olan zararlı mutasyonların sayısı, yaşlı atlara kıyasla modern atlarda yaklaşık% 4 arttı ”diyor.
Yazarlara göre, atlarda en aşina olduğumuz bazı özellikler onlar sadece modern bir icat çünkü genom, aslında son 200 yılda, önceki 4.000 yıllık evcilleştirmeden daha fazla değiştirildi.
Orlando, "Böylesine geniş bir veri koleksiyonu, atların nasıl kullanıldığını doğru bir şekilde anlamamızı sağladı" diye açıklıyor. Ancak, böyle bir hikayeyi anlamak DNA'dan çok daha fazlasını gerektirir. Tüm sosyal, tarihsel ve coğrafi bağlamsal yönleri entegre etmemiz gerekiyordu ”, diye açıklıyor uzman.
"Tarihsel kayıtlarda, Bronz Çağı'ndan itibaren, atlar yakın zamana kadar her zaman denklemin bir parçası olmuş, medeniyetleri birbirine bağlamış ve ulaşım, savaş ve tarımı etkilemiştir" diye ekliyor.
At sırtında Avrupa'nın fethi
Yazarlar, insanların ve faaliyetlerinin nasıl olduğunu anlamaya çalıştılar. atı tarih boyunca dönüştürdü amaçlarına ve aynı şekilde bu değişikliklerin insanlık tarihini nasıl etkilediğine uyarlamak.
“Son bin yılda birçok insan uygarlığı atları sayesinde genişledi. Her yeni bir bölgeyi fethettiklerinde, insanlar tüm yerli at popülasyonlarını yerlerinden ettiler. En son gelişmelerden biri İslami genişlemeydi, ”diyor Librado.
Araştırmacılar bir Avrupa ve Orta Asya'da atların genetik yapısında büyük değişiklik 7. ila 9. yüzyıllarda. Yazarlar, "Bu değişiklik muhtemelen İslami genişlemelere karşılık geliyor, çünkü o zamandan önce Avrupa'da yaygın olan atlar yalnızca İzlanda gibi bölgelerde bulunuyordu" diyor.
Ekip bir tarama yaptı İran atları ile ilgili genleri tanımlama. Analizden sonra, Avrupa atlarının, bu genişlemelerden sonra Sasani İmparatorluğu döneminde İran'da bulunan atlara çok daha benzer olduğunu gözlemlediler.
"Tarihte bir andı ki Avrupa'daki atların manzarasını yeniden şekillendirdi. Şimdi Arap atları dediğimiz şeye bakarsak, farklı bir şekle sahip olduklarını biliyoruz ve bu anatominin tarih boyunca ne kadar popüler olduğunu biliyoruz ”diyor Orlando.
"Genomik kanıtlara dayanarak, bu atın çok başarılı ve etkili olduğunu düşünüyoruz çünkü yeni bir anatomi ve belki de başka olumlu özellikler getirdi" diye ekliyor.
İki yeni at soyu
Librado, Botai'de bulunan fosil kalıntılarını analiz ettikten sonra daha önceki çalışmalarından birinde iki farklı at soyunun varlığını kanıtladı (Kazakistan'da bulunan evcilleştirme kanıtı olan ilk arkeolojik alan).
Bunlar modern at atalarının DNA'sı ile uyumlu değillerdi ve yeni bir atın varlığını kanıtladılar. Uzman, "Botai'nin evcil atlarının, son vahşi atlar olduğuna inanılan Przewalski'nin atlarının ataları olduğunu keşfetmek şaşırtıcıydı" diyor.
Bununla birlikte, Orlando ve ekibinin çalışmaları sayesinde, bu mevcut soylara, biri İber Yarımadası'ndan, diğeri Sibirya'dan olmak üzere iki ek at soyu eklendi. 4.000-4.500 yıl önce vardı.
“Avrasya'nın uç noktalarında şu anda evcil at dediğimiz şeyle veya Przewalski atıyla ilgili olmayan bu yeni soyları buluyoruz. Orlando, Neandertallerin modern insanlara benzediğine eşdeğer bir tür at ”diyor.
“Bu vahşi atlardan biri, habitatının yalnızca Sibirya'nın Holoartik bölgesi ile sınırlı olduğuna inanılan Equus lenensis'e karşılık geliyor. Librado, Sibirya'ya ek olarak, verilerimizin günümüz Moğolistan sınırındaki Tuva Cumhuriyeti'nde de mevcut olduğunu gösteriyor ”diyor. DNA analizi, E. lenensis'in en az 5.100 yıl öncesine kadar hayatta kaldığını gösteriyor.
Öte yandan, "4.800-4.000 yıl yaşamış dört attan elde edilen DNA tamamen farklıdır ve bu nedenle şimdiye kadar bilinmeyen muhtemelen bir İber soyuna aittir" diye ekliyor araştırmacı. Bu İber soyu birkaç nesil daha yaşadıBilim adamlarının genetik etkisini 2.700 yıl önce yaşayan başka bir atta buldukları göz önüne alındığında.
"Ama yine de, Bu İber soyunun modern evcil atların atası olabileceğini ekarte ediyoruz. Aslında, mevcut evcil atlarla çok az genetik materyal alışverişinde bulunarak, evcilleştirme sürecine çok zayıf bir katkı sağladı ”diyor yazar.
Bibliyografik referans:
Fages ve diğerleri: "Kapsamlı antik genom zaman serileriyle beş bin yıllık at yönetiminin takibi”, Mayıs 2019, Cell, DOI: https://www.cell.com/cell/fulltext/S0092-8674(19)30384-8.