Oranlar muhtemelen şu anda buzdolabınızda oturan bir çubuk veya bir küvet var, ama margarin çoğu mutfaklarda bir elyaf haline nasıl bir fikir var mı? Sonuçta, margarinin uzun ve tartışmalı bir uluslararası tarihe sahip olması ve hatta İmparator Napoleon III'ün icadına katılmasına övünebilir.
Margarine, adını 1813 yılında Fransa'daki bir kimya laboratuvarında keşfeden türemiştir. Bilim adamı Michel Eugène Chevreul, “acide margarique” olarak adlandırmaya karar verdiği yeni bir yağ asidi ortaya çıkardı. Onun keşfinde parlak, inci benzeri tortular vardı, bu yüzden margaritler apt adı, “pearly” kelimesinin Yunanca olduğu gibi.
Bundan birkaç on yıl sonra, Napoleon III sadece imparatorluğundaki yoksul insanların değil, aynı zamanda silahlı kuvvetlerinin de tereyağı için uygun bir ikame malzemesi kullanabileceğini düşünüyordu; Bu yüzden herkese uygun, ucuz bir yer değiştirmek için yeterince akıllıca bir ödül teklif etti.
Hippolyte Mège-Mouriès adlı bir kimyager, “oleomargarine” diye adlandırdığı bir maddeyi icat etti ve daha sonra “margarine” kısaltıldı. 1869 yılında, Mège-Mouriès, Napoleon'un ödülünü kazanan margarini yaratma sürecini patentlemişti. Onun oleomargarin öncelikle sığır donyağı, tuz, soda sülfat, bir domuzun gastrik suları ve biraz kremadan oluşuyordu, hepsi ısıtılmış ve tereyağına benzer bir maddeye karışmıştı. Gerçi bu aşamada daha çok bir jöle gibiydi. bugün margarin olarak düşündüğümüz şey… ama en azından tereyağı gibi tadı!
Ödül kazanmasına rağmen, ürün asla çıkmadı. Mège-Mouriès, 1871'de Jurgens adında Hollandalı bir kıyafet sattı ve bu gün hala margarin üreticisi olan Unilever'i üretti. Bu şirket Mège-Mouriès'in tekniklerine göre geliştirdi ve Almanya, Norveç, Avusturya, İsveç, Danimarka, Norveç ve İngiltere'de fabrikalar inşa etmek için margarin için uluslararası bir pazar yarattı. Hollandalı işadamları, ürünlerini tereyağı yerine satmayı umuyorlarsa, margarinin mümkün olduğunca çok tereyağı gibi görünmesine yardımcı olacağını fark etti. Dokudaki gelişmelerin yanı sıra rengi de düzeltmek zorunda kaldılar. Gördüğünüz gibi, margarin doğal beyazdır; Böylece, doğal olarak bulunan hafif sarımsı tereyağı tereyağıyla eşleşmek için hafif sarıya boyamaya başladılar. (Tabii ki, bugün birçok tereyağcı da tereyağını doğal olarak olduğundan daha derin bir sarı yapmak için boyayor, çünkü insanların beklediği gibi.)
Tereyağı ve margarin arasındaki savaş başlamıştı. Mark Twain, Cincinnati'de bir nehir turu gezisinde yüzyılın başlarındaki bir işadamıyla kulak misafiri olarak kaydedildi:
Neden, şimdi oleomargarini, binlerce tondan çıkarıyoruz. Ve biz de bu kadar ucuza satabiliriz ki, tüm ülkenin onu alması lazım - etrafta dolaşamaz, görüyorsunuz. Tereyağı herhangi bir gösteri yapmaz - orada rekabet şansı yoktur.
Bu özel iş adamı kirli politikaları dikkate almadı. Çeşitli politikacıları yağladıktan sonra, süt endüstrisi onları geçmeye ikna etti 1886'nın Margarin Yasasısatılan her bir sterlin sterlinine iki sent vergi (bugün yaklaşık 50 sent) koydu. Yirmi yıl içinde, bu pound başına on sent (bugün yaklaşık 2.61 $) yükseltildi. (Kanada'da, durum margarin taraftarları için çok daha ciddiydi - margarin 1886'dan 1948'e kadar yasadışı hale getirildi.)
Aynı dönemde, özellikle süt endüstrisinin büyük çapta tuttuğu ABD eyaletlerinde, ölmekte olan margarin sarısı satışları engellemek ve insanları tereyağına tutturmak için yasadışı hale geldi. Birkaç eyalette, bu eyaletlerde satılan margarinin pembeye boyanması gerektiği kanısına dönüştü.
1911 baskısında da olduğu gibi, nefis reklamlar da yayınlandı. Chicago Tribünü arsenik, teneke kutular ve kedilerin margarin oluşturmak için bir araya getirildiği birkaç başka malzemeyle birlikte bir kanala atıldığı yerlerde. Margarin ve tereyağı, bu noktada farklı olan ve% 80 oranında hayvansal yağ ve% 20 su içeren tereyağı olmasa da, margarin yapımına ne olduğu konusunda çeşitli söylentiler yayıldı. Buradaki yağlar, daha çok aynı süt hayvanından bile vardı.
Bununla birlikte, margarin kullanılan popüler ana tip yağ değiştirmek üzereydi. Bitkisel malzemelerin hidrojenlenmesinde yeni teknikler ile birleştirilen mevcut sığır yağı eksikliği, margarin formülasyonunda bitkisel yağların kullanımını sadece ilk kez mümkün değil, aynı zamanda daha ekonomik olarak da mümkün kıldı. 1900 ile 1920 arasında, oleomargarin, hayvansal katı ve bitkisel yağların bir karışımı ile yapıldı.
Büyük Buhran, II. Dünya Savaşı sırasında akabinde, hayvansal yağ tedarikinde daha da azalmaya neden oldu ve 40'lı yılların ortasına kadar, orijinal margarin, bitkisel yağ versiyonu lehine saksının raflarından neredeyse yok oldu. Bu olaylar, özellikle II. Dünya Savaşı, margarinin popülaritesini, tereyağı kıtlığı bol olduğu için teşvik etti. 1950 yılına gelindiğinde, popülerlikteki bu artış margarin üzerindeki eski aşırı verginin baskın olarak ortadan kalkmasıyla sonuçlandı. Bu, margarini tereyağlı bir seviye oyun alanına koyarak ilk kez başladı.
Birkaç yıl boyunca hala renklendirme sorunu vardı. Başından beri, margarin üreticileri, ürününü paketlenmiş bir sarı boya paketiyle paketleyerek misillemede bulundular. Amaç, margarinin bir kaseye konması ve tüketici tarafından bir kaşıkla karıştırılmasıydı. Bunun aşağı tarafı, nihai sonuçların genellikle düzensiz olduğu ve açık ya da koyu sarı, hatta sarı ve beyaz çizgili olabileceği idi.
Aile margarinini boyamanın başka bir yöntemi, bir kapsülün plastik bir paketin içine yerleştirilmesini gerektirdi. Paket daha sonra boyanın dağıtılması için yoğrulup, genellikle hanehalkının şanslı çocuklarından birine verilen bir iştir. 1950'lerin ortalarında, birkaç yıl önce kaldırılan ağır vergilendirme gibi, yapay renklendirme yasaları ortadan kaldırıldı ve margarin bir kez daha tereyağı gibi tonlarda satılabilirdi.
O zamandan bu yana, daha sağlıklı yağların uygulanması ve madde içinde yaygın olarak kullanılan trans yağların karıştırılması gibi margarini daha sağlıklı hale getirmek için pek çok çaba sarf edilmiştir. Ayrıca, daha da tereyağı gibi şeyler elde etmek için lezzet geliştirmeler de olmuştur. Bu yüzden, modern versiyonlar, genellikle yaklaşık aynı miktarda yağ ve su içermeyen orijinal oleomargarine çok benzemesine rağmen, biz buna margarin diyoruz.
Oh, ve eğer Hippolyte Mège-Mouriès'in ne olduğunu merak ediyorsanız… İmparator III. Napolyon'dan kazandığı ödülün yanı sıra, onun buluşundan gerçekten de faydalanmadı; Zavallı adam 1880'de fakir, öldü. Kolay gel, kolay git.