Uyku-Açıkgözlük Döngüsündeki Bozukluklar ve Neden Olduğu Bazı Meseleler
Uyku bozuklukları karışık vaziyetlerdir ve uyku-açıkgözlük tertip etmesi ile muayenehane vaziyetlerin detaylı bir korelasyonu vardır. Ancak birkaç misal, bilimsel esas kavramlarını günlük muayenehane senaryolarla birleştirmeye destekçi olabilir. Hipokretin -oreksin sisteminin 20 sene evvelki ilk tanımından bu yana, bu sistemin fizyolojik ve patofizyolojik rolünü ve ilaç geliştirme potansiyelini inceleyen bir literatür ortaya çıkmıştır. Bu sistemin bozulması, uykusuzluk […]
Uyku bozuklukları karışık vaziyetlerdir ve uyku-açıkgözlük tertip etmesi ile muayenehane vaziyetlerin detaylı bir korelasyonu vardır. Ancak birkaç misal, bilimsel esas kavramlarını günlük muayenehane senaryolarla birleştirmeye destekçi olabilir. Hipokretin -oreksin sisteminin 20 sene evvelki ilk tanımından bu yana, bu sistemin fizyolojik ve patofizyolojik rolünü ve ilaç geliştirme potansiyelini inceleyen bir literatür ortaya çıkmıştır. Bu sistemin bozulması, uykusuzluk ve narkolepsi gibi patolojik uyku-açıkgözlük gidişatlarıyla ilişkilendirilmiştir.
Hipokretin / oreksin sisteminin öteki uyku bozukluklarında ve öteki nörolojik bozukluklarla ilişkili uykululuk halindeki rolü de bazı araştırmaları hak etmiştir. Son neticeler, kafa travması veya ensefaliti olan kobayların hipokretin seviyelerinin orta derecede ancak ehemmiyetli miktarda eksilmiş olabileceğini göstermektedir. Guillain-Barré belirtiyi, Parkinson hastalığı PD, çoklu sistem atrofisi ve öteki nörodejeneratif bozuklukları olan kobayın da sığ hipokretin seviyelerine sahip olduğu bulunmuştur. Ehemmiyetlisi, öreksin merkezi eylemleri, merkezi özerk ağ ve endokrin sistemin bölgelerini koordine ederek motive edilmiş tavırları, stres tepkisini ve enerji glikozmetabolizmasını kumpaslar, oreksin bu çoklu eylemleri hayatı sürdürmek için kritiktir.
Bu zannedilen muayenehane niyetler göz önüne alındığında, seçici hipokretin / oreksin reseptörü agonistleri ve antagonistlerinin geliştirilmesinde devam eden bir araştırma vardır. Son zamanlarda suvorexant, uykusuzluğun rehabilitasyonu için ABD Besin ve İlaç Dairesi FDA tarafından onaylanmış ilk hipokretin / oreksin reseptör antagonisti oldu olmuştur ve analistler iyi potens ve farmakolojik seçiciliğe sahip ilk hipokretin / oreksin agonisti üzerine bir çok çalışma yayınlamışlardır.
Birincil Hipersomniler
Narkolepsi
Daha evvel belirtildiği gibi narkolepsi, oreksinerjik / hipokretinerjik nöronlardaki farklılıklarla ilişkilendirilmiştir. 2000 bireyde takribî 1 şahsı etkileyen, gündüz fazla uykululuk, sıklıkla ani adale felci ile koşma kataplektik hücumlar ve kurnazlıktan REM uykusuna geçişler ile karakterize, sakatlayıcı bir nörolojik gidişattır. İnsan narkolepsisi, genetik olarak karışık bir hastalıktır ve etrafsal olarak etkilenir. HLA’nın insan narkolepsisi ile ilişkisi, bir otoimmün orijine sahip olabileceğini düşündürmektedir. Mevcut rehabilitasyon taktikleri esasta semptomatiktir ve tatmin edici olmayan neticelerle karşılanan amfetamin eşi uyarıcılar ve antidepresanları kapsar.
Narkolepsili köpeklerin, oreksin-2 hypocretin-2 reseptöründe bir değişinime sahip oldukları bulunmuştur. Oreksin peptidinden yoksun farelerde veya oreksin hypocretin kapsayan nöronlar, narkolepsinin tavırsal ve EEG bulgularını sergilemiştir. Narkolepsili insan kobayların BOS’ta hipokretin nöronlarının noksanlığı veya çok düşük seviyelerde nöron rakamında % 85-95 eksilme ve oreksin-A olduğu bulunmuştur. Bu belirtiler, oreksin nöronlarının büyük kayıplarını gösteren narkolepsili kobayların beyin dokusunun postmortem tahlili ile desteklenmiştir. Oreksin nöronlarının bu büyük kaybına neyin yol açtığı henüz bütün olarak emin değil. Bunun tersine, melanin konsantre edici hormon MCH nöronlarının rakamı eksilmez, bu da hücre kaybının hipokretin nöronları için oranla spesifik olduğunu gösterir.
İdiyopatik hipersomni
İdiyopatik hipersomni, ani adale felci kataplektik hücumlar veya kurnazlıktan REM uykusuna ani geçişler olmaksızın, ancak bu vaziyetle ilişkili bir dopaminerjik ve genel aminerjik bozulma ile gündüz fazla uykululuk ile karakterizedir. Bazı araştırmacılarbu hastalarda düşük ancak tespit etilebilir hipokretin seviyelerini tanımlarken kimileri olağan seviyeler bildirmektedirler. Bunun yanında vefat sonrası çalışmalar henüz mevcut değildir.
Nörodejeneratif Bozukluklarda Hipokretin Çalışmaları
Parkinson hastalığı
Uyku bozuklukları sıklıkla Parkinson hastalığı PD olan hastalarda ortaya çıkar ve hatta motor semptomların önüne geçebilir, bu biçimde otonomik motor olmayan semptomlar ve uyku merkezleri arasındaki merkezi seviyede yakın ilişkiyi gösterir. PH hastalarının neredeyse yarısında gündüz fazla uykululuk bildirilmiştir. Vefat sonrası beyin çalışmalarında, prefrontal korteksteki hipokretin-1 doku konsantrasyonları bu hastalarda neredeyse% 40 daha düşüktür ve toplam hipokretin nöron rakamı hakimiyetlere mukayeseyle neredeyse yarı yarıya eksilmiştir. Hastalığın ilerlemesi ile çoğalan bir MCH nöron kaybı da tarif edilmiştir.
Çoklu sistem atrofisi
Parkinson özellikleri, serebellar, otonomik ve ürogenital disfonksiyon ve kortikospinal bozukluklarla karakterize, etiyolojisi tanımlanamayan progresif nörodejeneratif bir hastalık olan multipl sistem atrofisi MSA olan hastaların % 70’inde uyku bozuklukları görülür. Muayenehane özellikler arasında eksilmiş ve bölünmüş uyku, fazla gündüz uykululuğu, süratli göz hareketi REM, uyku tavır bozukluğu RBD, stridor ve uykuda kumpassız solunum yer almaktadır. Bu hastalarda, Benarroch ve dostları, bu hasta popülasyonlarında toplam hipokretin nöron rakamında % 70’e varan eksilme buldular ve hipokretin dağılım alanında bol ölçüde glial sitoplazmik inklüzyonlar belirlenmiştir.
Bağışıklık Aracılı Nörolojik Bozukluklar
Guillain-Barré belirtiyi
Guillain-Barré belirtiyi, çoğunlukla periferik asap sistemini etkileyen, sıklıkla özerk asap sistemi yetmezliği semptomlarıyla da ortaya çıkan bir post-enfeksiyöz poliradikülopatidir. Seyrek olmamakla beraber, bu hastalar aynı zamanda başka hipotalamik rahatsızlık bulguları da gösterir. Guillain-Barré belirtiyi, narkolepsinin yanı gizeme kesintisiz olarak tespit edilemeyen hipokretin seviyelerinin kollandığı tek hastalıktır. En düşük seviyeye sahip hastalar, tetrapleji ve solunum yetmezliği ile koşan, daha şiddetli ve süratli bir hastalık seyrine sahip olma meylindedir. Guillain-Barré belirtisinde hipokretin noksanlığının veya çok düşük seviyelerinin altında uyuyan mekanizma öğrenilmemektedir, ancak immün aracılı bir hipotalamik disfonksiyon zannedilmiştir.
Oreksin ve uyku ile alakalı fiziksel bozukluklar: Kardiyovasküler hastalık
Neredeyse tüm beden işlevleri, viseral işlevler üzerinde alıngan hakimiyet uygulayan özerk asap sistemine ANS bağlıdır. Uyku bozukluğu, yüksek kan tazyikiyle iletişimli olarak sempatik asap sisteminin etkinliğinin çoğalmasına neden olur ve eforlu akut veya uzun süreli uyku bozukluğunun bir neticeyi olarak hipertansiyon ve kardiyovasküler hastalık tehlikeleri çoğalır. Hipokretin / oreksin sistemi ayrıca özerk asap sistemi aracılığıyla kardiyovasküler işlevlerin tertip edilmesine de katkıda bulunur. Hipokretin / oreksin nöronları, kardiyovasküler etkinliğin tertip edilmesinde rol oynayan birkaç beyin bölgesine, başka bir deyişle paraventriküler çekirdek PVN, çekirdek tractus solitarius ve rostral ventrolateral medulla RVLM, merkezi özerk ağın tüm alanlarına yansır.
Hipokretin / oreksin sisteminin fazla aktivasyonu, hipertansiyonun patogenezinde rol oynamaktadır. Oreksin A ve B’nin merkezi olarak uygulanmasının arteriyel kan tazyikini çoğaldırdığı ve hayvan modellerinde taşikardiye neden olduğu gösterilmiştir. Tersine, oreksin nöronlarından yoksun oreksin / ataksin-3 transgenik sıçanlar, hakimiyetlerle karşılaştırıldığında anlamlı derecede eksilmiş sempatik asap sistemi tonusuna ve daha düşük sistolik kan tazyikine sahiptir. Ek olarak, spontan hipertansif sıçanlarda SHR’ler çoğalmış hipokretin / oreksin seviyelerine sahiptir.
Almoreksantın oral uygulaması veya intraserebroventriküler TCSOX229 enjeksiyonları ile bloke edildiğinde, normotansif hayvanlarda arteriyel kan tazyikini etkilemezken sistolik kan tazyikinde ehemmiyetli bir düşüşe yol açmıştır. Bu bilgiler hipokretin / oreksin hipertansiyon patogenezinde ehemmiyetli bir rol oynayabileceğini düşündürmektedir. İnsanlarda Dauvilliers ve dostları, narkoleptik hastalarda uyku sırasında periyodik bacak hareketleriyle ilişkili daha düşük kardiyak aktivasyon bildirmişlerdir. Bunun barorefleks duyarlılığındaki farklılıklarla ilişkili olduğu ileri sürülmektedir.
Aynı grup, diyastolik olmayanların büyük bir yüzdesini buldu ve% 64’ü diyastolik kan tazyikinde% 15 düşüş noktasına erişmede galibiyetsiz olmuştur. Son bilgiler, narkoleptik hastaların gece REM uykusu sırasında çoğalmış sistolik kan tazyikiyle beraber gece müddeti düşmeyen bir kan tazyiki paterni sergilediğini ileri devam ettir. Narkoleptik hastalarda körelmiş kardiyak aktivasyon ve uyku ile ilişkili kan tazyiki düşüşü muayenehane olarak anlamlı olabilir ve potansiyel olarak muayenehane olarak ehemmiyetli hipokretin / oreksin noksanlığına atfedilebilen kardiyovasküler hadiseler için çoğalmış bir tehlikeyi gösterebilir.
Özetle, hayvanlar aleminin tamamında mevcut olmasına karşın, kesin uyku işlevi hala oranla güçtür. Bununla beraber, hipotalamusa oreksin / hypocretin ve MCH nöronları aracılığıyla bu modüle edici süreçlerde ehemmiyetli bir role sahip olarak uyku tertip etmesinin yaşamda kalmak için esas olduğu sarihtir. Bununla beraber, uyku-açıkgözlük döngüsü ve bunların tertip edici süreçleri ile ilişkili iç mekanizmaları tanımlamak için uyku fizyolojisi üzerine daha fazla çalışmaya lüzum vardır.
Bibliyografi:
https://jamanetwork.com/journals/jama/fullarticle/2589344
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5142605/
https://www.sleepfoundation.org/sleep-disorders
Yazar: Özlem Güvenç Ağaoğlu