EYYUBİLER, Suriye, Mısır ve Yemen’de egemenlik kuran bir hanedan (XI. yy – XIII. yy). Adını, hanedanın kurucusu Selahaddin Eyyubi’mn babası Necmedin Eyyub bin Sadi’den aldı. Eyyubi Devletinin 1171’de kurulduğu kabul edilir.
Bu tarihte, Selahaddin Eyyubi, hutbeyi Fatımi halifesi yerine Abbasi halifesi için okuttu. 1171’de Fatımileri, 1175’te ise Zengileri yenen Selahaddin Eyyubi, böylelikle devletini kurdu. Halife de onu Suriye, Yemen, Filistin ve Kuzey Afrika Sultanı olarak tanıdı. Eyyubiler, ele geçirdikleri bölgelerde özelikle Mısır’da Şiiliği ortadan kaldırdılar.
1187’de Anadolu dışındaki ön Asya ordularını birleştirerek Haçlılara karşı savaş açtılar. Hittin’ûeki zaferden sonra, kıyı kalelerini ve Kudüs’ü aldılar. 1193’te ölen Selahadin Eyyubi, ülkesini kardeşleri ve oğuları arasında bölüştürmüştü; böylece başlayan taht kavgaları El-Adil’in sultan olmasıyla sonuçlandı.
Ne var ki, o da ülkeyi oğulları arasmad bölüştürdü, öldüğü sıralarda Haçlı seferleri sürüyordu; Dimyat’ı kuşatan Haçlılar, iç kaynaşmalarla zayıflamış bir devlet buldular (1218). Eyyubi Sultanı El-Kamil, kardeşine karşı Friedrich ile anlaşarak Kudüs’ü ona bıraktı. El-Eşref ile El-Kamil arasında başlayan savaş devletin çözülmesine yol açtı.
Suriye’deki Türk boylarının desteğini de yitiren Eyyubiler Haçlılara yenildiler. 1250’de Memlüklerle anlaşmazlığa düşen Turan Şah da öldürüldü; yönetim Memlûk hükümdarı Ayberk’in eline geçti(1252).
‘ Suriye ve Halep Eyyubi-lerı yeniden toparlanmaya çalış-tılarsa da 1260’taki Moğol akınlarıyla çöktüler. Türk-Islam kültürü içinde önemli yerleri olan Eyyubiler, Selçuklu geleneklerinden etkilendikleri gibi. Osmanlı devlet yapısını da etkilemişlerdir.