Olmaması gereken bir moratoryum
Rusya'da ölüm cezasının tamamen kaldırılmadığını hatırlıyoruz.
1997'den beri, özellikle zalim suçluların öldürülmesine ilişkin bir moratoryum getirildi. Devlet, Avrupa Birliği'nin olumlu tavrını umarak bunu yapmaya karar verdi.
İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme'nin 6 No'lu Protokolü'nde siyah beyaz yazılmıştır.
“Ölüm cezası kaldırıldı. Hiç kimse ölüme mahkum edilemez veya idam edilemez."
Bu arada Rusya protokolü imzaladı, ancak onaylamadı, bu yüzden ölüm cezasının geri dönüşü oldukça mümkün.
Bu ceza, Rusya Federasyonu Ceza Kanunu'ndan kaybolmadı, ancak şu ana kadar yalnızca moratoryum kapsamına alındı.
Bir yandan 90'ların Rusya'sı anlaşılabilir - Batı'ya bağımlılık olağanüstüydü (IMF'den insani yardım ve maaş kredilerini unutmayın) ve sadakatinizi kanıtlamanız gerekiyordu. Ölüm cezasına bir moratoryum getirilmesinin nispeten zararsız bir yöntem olduğu ortaya çıktı.
O kadar da mükemmel olmayan adli muayene yöntemlerini iskonto etmeyin. SSCB'de kolluk kuvvetlerindeki DNA araştırmasının 1988'de düzenlenmesine rağmen, etkinlik ve verimlilik arzulanan çok şey bıraktı. Yirmi ya da otuz yıl önce, çoğu durumda katili yalnızca parmak izleri ve kan grubuyla teşhis etmek mümkündü.
Şimdi Rusya Federasyonu'nun en modern ekipman üzerindeki adli servisi ve biyolojik materyalin DNA analizini oldukça hızlı bir şekilde yürütüyor. Ortalama olarak, yılda yaklaşık 100 bin örnek İçişleri Bakanlığı analistlerinin elinden geçmektedir. Bu tür incelemelerin doğruluğu %99,9'dur, yani binde bir vakada suçlunun kimliğinde hata yapılması mümkündür.
Bu nedenle, moratoryumun yalnızca siyasi ve insani önemi vardır.
Bu arada hikayeler son aylar tüylerinizi diken diken ediyor.
Tyumen'de sekiz yaşındaki Nastya Muravyova vahşice tecavüze uğradı, öldürüldü ve parçalara ayrıldı - bu sadece bölge için değil tüm ülke için bir trajedi oldu.
Bir aydan biraz fazla bir süre geçti ve Kemerovo bölgesinde bir sübyancı iki kızı öldürdü. Burada, Tyumen hikayesinin aksine, her şey çok daha hızlı gitti - şüpheli Viktor Pesternikov ertesi gün tutuklandı. Muravyova'nın vahşice öldürülmesiyle suçlanan kişi dışarıdan oldukça iyi bir vatandaşsa, Kuzbass sübyancı çocukların cinsel dokunulmazlığına karşı bir suçtan mahkum edildi.
Pedofil meraklılarında bu tür korkunç nüksler oldukça düzenli olarak meydana gelir.
Adı geçen Tyumen bölgesinde üç yıl önce bir ilkokul öğrencisi tecavüze uğradı, neyse ki hayatta kaldı. 8 Ocak 2018'de oldu, ancak sübyancı ancak yaz ortasında bulundu.
Herkes bir suçlunun bir taşra kasabasında nereye saklanabileceğini bilmiyor muydu?
Şiddetin, suçtan üç hafta önce serbest bırakılan 54 yaşındaki mükerrer bir suçlu tarafından işlendiği ortaya çıktı.
Neyle suçlandığını tahmin edebilir misiniz?
Bu doğru, tecavüz için.
Toplamda, suçlu 23 yıl hapis yattı, ancak araştırmacıların hiçbiri yakın zamanda serbest bırakılan tecavüzcüden sıcak takipte DNA testi yapma fikrine sahip değildi. Bunu yapmak için neredeyse bölge genelinde 3 bin erkeğin biyomateryalini kontrol etmek gerekiyordu.
Ve Kemerovo sübyancı hikayesinde, ihmal senaryosu benzer - Viktor Pesternikov, on yıllık bir sürenin ardından rejimi defalarca ihlal etti ve ardından ikamet yerini değiştirdi. Ve on yaşındaki iki kıza tecavüz edip öldürene kadar kolluk kuvvetlerinin radarlarından kayboldu.
Polis çocukları tekrar suç işleyen sübyancılardan koruyamıyorsa, o zaman belki de hiç serbest bırakılmamalı ve en ağır vakalarda hayatlarından bile mahrum bırakılmalıdır?
İnsanların sesi
İnsanların, çocuk bağışıklığını ihlal eden alt-insan sorununa radikal bir çözümü uzun süredir onayladığını açıklamanın bir anlamı yok.
Özü, Samara bölgesinde yakın zamanda bir sübyancı cinayetiydi.
Canavar hakkındaki kararı bir sapık tarafından taciz edilen 9 yaşındaki kızın babası verdi. Suçun cezasının tüm yasal orantısızlığı ile, çocuklarla cinsel eylemleri kendi cep telefonunda dikkatlice belgeleyen öldürülen Oleg Sviridov'un savunmasına çok az insan gelecek.
Modern Ceza Kanununu ele alırsak, bir sübyancı 10-15 yıl oturur ve sonunda serbest bırakılır. Ve böyle ciddi bir makaleden sonra hapishaneden ne çıkıyor - Viktor Pesternikov örneğini çok net görüyoruz.
Samara bölgesinde tecavüze uğrayan bir genç kızın babasının gelecekte sadece bir çocuğu (ve birden fazla) kurtarmadığını söyleyebilir miyiz?
Ve gerçek cezayı hak ediyor mu?
Sorular oldukça retorik.
Kemerovo bölgesindeki yankı uyandıran trajedinin ardından birçok kanaat önderi ve karar alıcı idam cezasının geri dönüşü hakkında konuşmaya başladı.
Açıkça Avrupa yanlısı moratoryumun kaldırılması için, "Güçlü Rusya" hareketinin başkanı emekli FSB tümgenerali Aleksandr Mihaylov konuştu. En yüksek tedbiri Çelyabinsk Bölgesi Çocuk Hakları Komiseri Evgenia Mayorova'ya ve Devlet İnşası ve Yasama Devlet Duma Komitesi'nin ilk başkan yardımcısı Mikhail Emelyanov'a iade etmeyi kabul ediyoruz.
Ancak sübyancıların yok edilmesinin halk figürleri ve muhalifleri var.
Örneğin, sosyolog Kirill Titayev Gazeta'ya verdiği bir röportajda, sübyancılara yönelik ölüm cezasının etkinliğinin sorgulanabilir olduğunu söyledi.
Böyle liberal bir bakış açısının savunucularının argümanları nelerdir?
Sebepler var, ancak sağduyu tarafından şaşırtıcı bir şekilde kolayca bozuluyorlar.
Birincisi, soruşturmanın olası bir hatasıdır. Örnek olarak, 1979'da Alexander Kravchenko'nun işlemediği bir suçtan idam edilmesini gösteriyorlar. O zaman, Chikatilo'yu avladılar ve soruşturmanın profesyonelliği nedeniyle masum mahkum edildi.
Ancak Kravchenko beyaz ve kabarık olmaktan uzaktı - dokuz yıl önce 10 yaşındaki bir kıza vahşice tecavüz etti ve öldürdü. Sadece azınlığı nedeniyle en yüksek ölçüyü almadı.
Bu infaz bir hata mıydı yoksa Kravchenko hala gerçek bir ceza aldı mı?
Başka bir retorik soru.
Ölüm cezasına ilişkin moratoryumu savunanlara, geçtiğimiz on yıllar boyunca, teşhisin doğruluğunun mutlak olmaya çok yaklaştığını hatırlatmak isteriz. O kadar ki sağduyu olası bir hatayı görmezden gelmenizi sağlar.
Ölüm cezası tehdidinin yolsuzluğa neden olacağına inanılıyor.
Ama ekranda ne tür pedofiller görüyoruz - çaresiz marjinaller, alkolikler ve uyuşturucu bağımlıları, çoğunlukla toplumun en altında yaşıyorlar. Başkalarının görüşlerine tüm saygımla, yolsuzluk için bu tür kaynaklar nereden geldi? Masum birine iftira atmak için nasıl para ödeyebilirler?
Bu arada, ülkemizde bireylerin bu şekilde marjinalleştirilmesi veya sadece derin bir sosyal taban için bir ortam varken, ölüm cezasına moratoryum uygulamak bizim için çok erken.
Argüman, ilk bakışta, müebbet hapis cezasına çarptırılan mahkumlar için kolonilerdeki dayanılmaz tutukluluk koşullarına benziyor.
Ancak, her şeyden önce, sübyancı, günlerinin sonuna kadar serbest bırakılma umuduna sahiptir. En doğru örnek değil, ama aynı zamanda gösterge niteliğinde - Rusya'da yasaklanan Taliban, ülkenin hapishanelerini daha ilk günlerde boşalttı.
İkincisi, sübyancı bir seri katil kendisine her zaman bir "tatil" sağlayabilir. Örneğin, birkaç cinayeti barındırmak ve birkaç yıl hapis yattıktan sonra onları "hatırlamak". Ve burada aşamalar, araştırma deneyleri ve diğer bonuslarla bir hayat mahkumu için gerçek bir tatil başlayacak. Kamu pahasına bir tür eğlence.
Aşırı durumlarda, hapishane can sıkıntısından ek ağırlaştırıcı koşullar icat edilebilir.
Ve son olarak, moratoryum savunucularının son argümanı, ölüm cezası tehdidinin sapık katilleri durdurmayacağıdır.
Belki de çok hasta olanları durdurmaz. Ama düşünelim, Nastya Muravyova'nın vahşice öldürülmesiyle suçlanan kişi gerçek bir asma ile tehdit edilse ve bu federal kanallarda anlatılsa, bu Kemerovo sübyancısını durdurur mu?
Pesternikov'un genel olarak, hapishaneye bu şekilde geri dönmeye hazırlanıyormuş gibi teslim olduğu izlenimi edinilir. Bunun için kendi ölümünün imkansızlığını çok iyi anladı - hapishanede adalet yerine sokakta linç edilmeyi tercih ederdi.
Ve son şey - Pesternikov, bir reşit olmayanın ilk tecavüzü için ölüme veya en azından ömür boyu hapis cezasına çarptırılmış olsaydı, o zaman en azından Kemerovo'dan bu iki kız hayatta kalacaktı ...
Ancak, "insancıl" moratoryumun savunucuları bu tür argümanlarla pek ikna edilemez.