1720 veba salgını sırasında Cours de Marseille'in görünümü
© RMN-Grand Palais (Versay Sarayı) / Franck Raux
Yayın tarihi: Nisan 2020
Nice-Sophia Antipolis Üniversitesi'nde modern tarih profesörü.
Tarihsel bağlam
Marsilya veba hastası 1720-1722
1720'de veba, tahminlere göre 30 ila 50.000 nüfuslu veya nüfusunun üçte biri ile yarısı arasında kayıplara neden olan Marsilya şehrini harap etti. Ancak çürüyen cesetleri çıkarmak zorunludur.
1720 veba veba ile mücadelede yer alan isimlerden biri olan Chevalier Roze (1675-1733), Esplanade de la Tourette'yi kirleten yüzlerce cesedi liman kadırgalarını temizleyip toplu mezarlara gömdü. 1722'de Marsilya, nüfusun travmasını daha da vurgulayan hastalığın yeniden başladığını kaydetti.
Veba, özellikle eski Marsilya şehrinin dar ve dolambaçlı sokaklarında vuruyor, ancak oymacı Jacques Rigaud (1681-1754 civarı) burayı, salgının Cours'un sembolü olduğu modern şehri de sular altında bıraktığını göstermek için burayı seçti. iki veya üç pencereli tek tip binalar, hizalı cepheleri, dikkatle izlenen perspektifleri, ağaçlarla dikilmiş yan sokakları ve çeşmeleri.
Oymacı şöyle diyordu: "1720'de gelen veba sırasında yere çizilmiş", bu, kesinlik olmaksızın ressam Michel Serre'nin (1658-1733) örneğini izlediğini varsayabilir. varlığı doğrulanan Marsilya'da 1720 veba salgınına tanık oldu.
Bu gravür, katliamı örneklemek ve tanıklık etmek için o dönemde üretilmiş önemli bir ikonografi topluluğuna aittir. Daha sonra Fransa ve Avrupa'da animasyonlu optik görüntüler biçiminde ve renkli olarak yayınlandılar (o dönemde, temsil edilen sahnelere rahatlama ve perspektif kazandıran moda bir süreç).
Görüntü analizi
Bir kaos ve çaresizlik sahnesi
Gravür bir kaos sahnesini temsil ediyor: medeniyetin kent simgesi burada barbarlığın metaforu olan salgın dalgasının altında kalıyor. XVII'nin gravürlerinde olduğu gibie savaş veya katliam sahnelerini temsil eden yüzyıl, Cours de Marseille manzarası Şiddeti kentsel ortamın ihtişamıyla çatışan birkaç küçük sahneye bölünmüştür.
Yaşayanlar çıplak ya da hala giyinmiş cesetleri çekip, şehir toplu mezarlarına giden arabalara koyuyorlar. Gravürün bir varyantında Rigaud, halatlarla binalardan aşağı çekilen bedenleri temsil ediyor. Bir kadın, ölmek üzere olmasına veya ölmesine rağmen, bir çocuğu hala göğsünde yerde yatmaktadır. Yani bu bir ıssızlık sahnesi. Hastalık karşısında güçsüz kalan halk, Tanrı'ya yönelir. Kilise adamları, ceset yığınlarını ve gerilmiş giysilerin koruması altında, ölenleri ve onlara eşlik eden canlıları kutsarlar. Sağ alt köşede, Rigaud kentin piskoposu Mgr de Belsunce'yi temsil ederek sakinleri kutsadı ve teselli etti. 1720 veba ile mücadelede sembolik bir figür, genellikle tanımlamasına izin verdiği olay vesilesiyle üretilen ikonografik külliyatın çoğunda temsil edilir.
Yorumlama
Vebadan sonra hatırla ve yeniden inşa et
Olay, Marsilya şehrini derinden işaret ediyor. Sakinler ve yetkililer onu kentsel alana yazma ihtiyacı hissediyorlar: Cours, Cours Belsunce'ye dönüşüyor, bir piskopos heykeli dikiliyor, plaketler ve anıtlar dikiliyor.
Sağlık açısından, Marsilya, Güney'deki Berberi rejimleri ve vebanın şiddetlendiği Doğu'daki Levant ile yakın ticari ilişki içinde olmasına rağmen, karantina açısından ihtiyatlı bir liman olarak itibarını yeniden inşa etmelidir. endemik yol. Bu nedenle, hem şehrin ticareti hem de nüfusu için riskler hayati önem taşımaktadır.
Sıhhi kurallara sıkı sıkıya uyma politikası bir başarıdır. Şehrin kuzeyinde Arenc'de bulunan Marsilya lazaretto, referans olarak öne çıkıyor ve Avrupalı güçlerin konsolosları, denetleme makamlarına, niyetleri için bir sağlık izleme aracı olan Marsilya Sağlık bültenlerini gönderiyor. Sağlık, Akdeniz havzasının güneyinden veya doğusundan bulaşıcı salgınlar sırasında limanın durumunu belirtir. 1786'da, kendisi de bir tüccar olan İsveç'in Marsilya konsolosu, hükümetine şunları yazdı: “vebanın bu şehirde yarattığı korkunç yıkımın anısı - abartılı bir rakam - 80.000 nüfuslu - 1720'den 1722'ye kadar - ve hikayeler Doğu Akdeniz'de ve Berberi'de olup bitenler, bizi ancak en etkili önlemlere götürebilir ”. XIX'in ortasındae Yüzyılda, Frioul Adaları'ndaki, Eski Liman'dan bir taş atımı olan Caroline Hastanesi, lazaretto'ya adanmıştır, bu da salgın saatin - o zamanlar özellikle korkulan - liman ve Marsilya şehri ile yakından ilişkili olduğunun kanıtıdır. .
- veba
- Marsilya
- salgın hastalıklar
- hastalık
- din
- Provence
- hijyen
- Liman
Kaynakça
Régis Bertrand, "Marsilya vebasının ikonografisi veya bir felaketin uzun hatırası", Collectif'te (yön.), Provence görüntüleri. Orta Çağ'ın sonundan yirminci yüzyılın ortalarına kadar ikonografik temsiller, Aix-en-Provence, Provence Üniversitesi Yayınları, 1992, s. 75-87.
Charles Carrière, Marcel Coudurié ve Ferréol Rebuffat, Marsilya ölü şehri, 1720 veba, Marsilya, Jean-Michel Garçon, 2. baskı. gözden geçirilmiş ve büyütülmüş, 1988.
Bu makaleden alıntı yapmak için
Pierre-Yves BEAUREPAIRE, "1720'de Marsilya'daki veba"
Sözlük