hiç unutmam o sonsuz güneşli akşamı. internetin henüz kafe'ye geldiği günlerdendi; bense yirmili yaşların henüz başlarındaydım. o zamanki kelebekvari anlık neşveli hayatıma uygun bir sohbet odasında takılıyordum. rumuzum neydi? belki dövüş klübü'nün kahramanı tyler durden, belki tomcat, belki de jhonhawkins. o soyadı hawkins olan amerikalı kız hikayesi başımdan geçip gitmiş miydi? hani, sabaha dek sohbet yazıları aşağıya inip durduydu, bir öğrenci yurdunun odasında.
neyse, o eleman geldi işte; bir genç adam; ama benden büyük. kadınlar hakkında tecrübelerini açıyordu bana. ne hazine! kedi silvester'ın balık tutmayı öğrettiği o sevecen yavrusu gibiydim. havada kapıyordum balıkları, yani bilgileri. yaşını sordum. 28'miş; komşu bahçelievler'den yazıyormuş. "seni yaşlı çakal" demiştim başımı yukarıya kaldırarak. çünkü çok zirve bir yaşta görünüyordu. yirmi sekizi'ne kadar kimbilir neler yaşanacaktı, neler. tek ayağı çukurda olmak gibi bir şeydi öte yandan. o kadar büyük bir yaştı ki, hiçbir öngörüde bulunulamazdı.
yirmi sekiz'ime geldiğimde babaannem vefat etti. yine bir kafede, başka bir seçenek kalmadığından her şeyi boş vermiş, oyun oynuyordum; o oyunlar ki yaşamımın gerçeğiydi. telefon geldi o arada; açtım ve haberini verdiler. memleket uzak. yapılacak bir şey yok. oyun oynamaya devam ettim. fakat gecesinde cenazeye gidecekleri karşılamak üzere terminalde sabahladım. herkes gittikten sonra bir de şiir yazdım nineme; soğuk demir bankın üzerinde. sonra gün ışıyınca ilk metro seferinde eve gittim. yağmurlu bir sabahtı. yürürken ıslandım. apartman kapısından içeriye girdiğimde duvardaki ayna karşıladı beni. baktım kendime. insan bedeninin en güzel olduğu zirve yaş olduğunu yeni öğrenmişim bir yerlerden, yirmi sekiz'in. kendime baktığımda, nasıl olup ta red edildiğimi tekrar tekrar düşündüm.
bütün bunların üzerinden bir on yıl daha geçti. bu sahile nasıl sürüklendiğimi bilmiyorum. hiçbir şey hatırlayamıyorum. yalnızca hava çok güzeldi ve güneşliydi. birden bir fırtına koptu ve gemi su almaya başladı. sonrasında ben mücadele ederken suya düştüm. sonrası hiçlik.
devamını gör...