Beylerbeyi Terimi Hakkında Bilgiler
Tarih Terimi Olarak Beylerbeyi:
Osmanlı Devleti'nin Klasik Dönemi'nde askeri ve idari görev ve yetkileri olan eyalet valisidir. En kıdemlisi ve rütbelisi Rumeli Beylerbeyidir. Her beylerbeyinin eyalet merkezinde toplanan bir eyalet divanı vardı.
Osmanlıca Terimi Olarak Beylerbeyi:
Genel vali, Sancak beylerinin başı. Osmanlı imparatorluğunun Asya kıtasındaki sancak beylerinin başına "Anadolu Beylerbeyi", Avrupa kıtasındaki sancak beylerinin genel valisinide "Rumeli Beylerbeyi" denirdi. Askeri-idari amir. Orgenerallik rütbesine denk derece
Sosyal Bilgiler Terimi Olarak Beylerbeyi:
Eyaletlerin başında bulunan; sancaklara ait işlere bakan ve buralarda toplanan askerleri komuta eden memur ve komutanın unvanı, genel vali.
Benzer Tarih Terimleri:
Ulusçuluk: Atatürkçülüğün altı temel ilkesinden biridir. Ulusunu sevmek, onun geçmişine bağlılık, geleceği ve yükselmesi yolunda çalışmak temeline dayanan ve bi
İhtişam: Büyüklük, gösterişlilik, görkem. (Muhteşem: Görkemli)
Esnaf: El zanaatları veya küçük ticaretle geçinen kimseler.
Anklikanizm: İngiliz ulusal kilisesinin benimsediği, Kalvenizm (Protestanlık) ve Katoliklik arası bir mezheptir. İngiltere Kralı VIII. Henry, çocuğu olmadığı için
İspir: Arabacı. Sonraları zabıta memuru yerine de kullanıldı.
Düven: Harmanda ekinlerin sapı ve tanelerini ayırmak için kullanılan, önüne koşulan hayvanlarla çekilen, altında keskin çakmak taşları çakılı bulunan, kızak
Dizanteri: Ağrılı ve kanlı ishalle beliren, bağırsakta yaralara yol açan bulaşıcı, salgın hastalık, kanlı basur.
Öşür: Onda bir demektir. Osmanlı Döneminde Müslüman çiftçilerden ürün üzerinden alınan 1/10 oranındaki ürün vergisi. (Çoğulu: Aşar)