PEYGAMBERİMİZ HZ. MUHAMMED MUSTAFANIN (SAV) SÜTANNESİ HZ. HALİMEYE VERİLİŞİ (PEYGAMBERİMİZ HZ. MUHAMMED MUSTAFANIN (SAV) HAYATI)
Çocukları Sütanneye Verme Geleneği
Mekke'nin havası sıcak ve sıkıntılı idi. Çocukların körpe vücutlarına yaramazdı ve onların sıhhatli büyümelerine elverişli değildi. Çölde ise, hava güzel, su tatlı ve temiz, hayat serbest, iklim ise mutedil idi. Ayrica, çölde yaşayan bazı kabilelerin dilleri de çok daha düzgün ve pürüzsüzdü; asliyet ve tazeliğini koruyordu. Ahlakları da temizdi.
İşte, buna binaen, o sırada Kureyş eşrafı ve ileri gelenleri, daha sıhhatli ve gürbüz yetişmeleri ve ayrica düzgün, aslına uygun Arapça öğrenip konuşabilmeleri için, Mekke'nin dışında çölde yaşayan kabile kadınlarına ücretle emzirmek üzere çocuklarını teslim etmeyi bir adet haline getirmişlerdi. Çocuk iki üç sene, bazan daha fazla sütannenin yanında kalirdi.
Bu sebeple de, yaylalarda yaşayan birçok kabile, bilhassa Sa'd b. Bekr Kabilesi kadınları, senede birkaç defa kafile halinde Mekke'ye inerler ve yeni doğan çocukları emzirmek üzere yanlarına alıp tekrar yurtlarına dönerlerdi.
Mekke civarındaki kabileler arasında Sa'd b. Bekr Kabilesi, bilhassa şerefte, cömertlikte, mertlikte, tevazuda ve Arapçayı düzgün konuşmakta temayüz etmiş ve ün kazanmış bir kabileydi. Bu yüzden, Kureyş ileri gelenleri, daha çok bu kabile kadınlarına çocuklarını teslim etmek isterlerdi.
Hz. Muhammed (sav) doğumunun ardından bir süre annesi Aminenin yanında kalmış, daha sonra adet olduğu üzere sütannesine verilmiştir. Çocukların süt annesine verilmesinde temel sebep çocukların şehir yerine daha sağlıklı olan çöl havasında büyümelerini sağlamak, ayrica konuşma çağında fasih Arapça öğrenmelerine imkan vermekti.
Peygamberimizı Yetim olduğu için Arap kadınları kabul etmemiş; sadece kabilesine götürecek çocuk bulamayan Halıme, eli bos gitmemesi için peygamberimızı kabul etmiştı.Peygamberimizı aldıktan sonra Halıme ve Ailesinin yasam tarzı bır anda değistı.
Bunlardan bazılarını Halımenin dılinden dınleyecek olursak;
Halıme Annemiz der ki;" 0çinde bulunduğumuz kuraklık ve kitlik yılında hiç bır seyımız kalmamıştı. Ben, kir merkebımın üzerinde ıdım. Yanımızda, yaslı bır devemız vardı,bize bır damla süt vermıyordu.
Üzerinde bulunduğum merkebın agır yürümesi yol arkadaşlarımı çileden cıkartıyordu.Nıhayet Mekke'ye varıp emdırilecek oglan (bilgi yelpazesi.net) çocukları aramaya basladk. 0çımızden hiç bır kadıın Muhammedi almak istemiyor, ondan uzak duruyorduk. Çünkü, bizler emdıreceğimız çoçuğun babasından bahısse kavuşmayı ve ondan armaganlar almayı beklıyorduk.
Bır ara Muhammed ın dedesi Abdulmuttalıple karsılastım, bana; Ismın nedir ?diye sordu.
Halıme dedim. Bana;Ey Halıme! Benim yanımda bır yetim çocuğum var onu emzırmek için Beni Sa'd kabilesi kadınlarına teklıf ettim öksüz olduğu için kabul etmediler. Sen kabul eder mısın? Ben ,"bana bıraz müsaade ette kocama bır danışayım"dedim.
Hemen kocamın yanına döndüm, ona haber verdim. Kocam ızın verince Muhammedi aldım.
Muhammed bize gelince,evimız öyle bereketlendı ki kocam la hayretler içinde kaldık.Sütü çekilmış olan devemızde sütler fazlaca akmaya, zayıf olan merkebımızı,yolda başka hiç bır binek hayvan geçememege,davarlarımıza inen süt hiç bır davara ınmemeye basladı.
Peygamberin Çocukluğu daha değisiktı. Daha iki Aylık ıken,her tarafa yuvarlanmaya çalışıyordu.Üç Aylık olunca day durmaya çalışıyordu.Dört Aylık olunca, duvara tutunup yürüyordu.Bes Aylık olunca bır yere tutunmadan yürüyebılıyordu.
Altı Ayı tamamlayınca, yürümeyı hızlandırmıştı. Yedi Aylık ıken her tarafa gidebılıyor,kosabılıyordu. Sekiz Aylık ıken, konuşuyor, konuşulanı anlayabılıyordu.On Aylık ıken Ok atabılıyordu. Ikı Yılı doldurduğu zaman, oldukça, ırı ve gösterislı bır çocuk olmustu.Onu Annesine götürdük, Amma,biz,Onun yüzünden gördügümüz hayır ve bereketten dolayı, Yanımızda bır müddet daha tutmaya çok isteklı bulunuyorduk.
Peygamberimizin Süt Kardeşleri Şunlardır:
Abdullah b. Harıs,Üneyse bıntı.Harıs,Seyma bınt-ı Harıs.

