Özet: Kuduza yakalanmış erkek vampir yarasalar, sosyal olarak geri çekilirler ve hastalığa yenik düşmeden önce diğer yarasaları tımar etme sosyal davranışlarını azaltırlar.
Kaynak: Ohio Devlet Üniversitesi
Yeni bir araştırmaya göre, kuduz virüsü bulaşmış vampir yarasaların klişeleşmiş bir şekilde “kuduz” gibi davranmaları pek olası değil – bunun yerine, enfekte erkek yarasalar, hastalıktan ölmeden önce birbirlerini tımar etme yaygın alışkanlığına geri dönerek sosyal olarak geri çekilme eğilimindeydi. .
Çalışma, kuduzun vampir yarasanın sosyal davranışını nasıl etkilediğini gözlemleyen ilk çalışmaydı ve Latin Amerika’da insanlarda ve hayvanlarda kuduz salgınlarına neden olmaktan en çok sorumlu olan türlerden birinde kuduz enfeksiyonunun davranışı nasıl etkilediğini anlamaya yönelik yalnızca birkaç araştırma çabasından biriydi.
Virüs tipik olarak diğer türlere, vampir yarasaların enfekte tükürükleri ve kanla beslenmek için ısırdıkları çiftlik hayvanlarının veya diğer hayvanların (ve nadiren insanların) kırık derisi arasındaki doğrudan temas yoluyla bulaşır.
Çalışmanın kıdemli yazarı ve evrim, ekoloji ve bilim alanında yardımcı doçent Gerald Carter, tünekte vampir yarasaların aktif zamanlarının %5’ine kadar tımar etme davranışını oluşturan yalama ve çiğneme yoluyla birbirlerine bulaşabileceğini söyledi. Ohio Eyalet Üniversitesi’nde organizma biyolojisi.
Carter, “Bu olasılığa rağmen, kuduz bulaşmış vampir yarasalarda bakım alışkanlıklarındaki değişiklikleri ölçmek için önceki hiçbir çalışma yapılmamıştı” dedi. “Daha önceki çalışmalarımızda gördüğümüz gibi, vampir yarasaların hasta olduklarında sosyal aktiviteden çekilme eğilimleri, tünekte yakın yerlerde yaşamalarına rağmen kuduzun grup arkadaşlarına bulaşma olasılığını düşürüyor olabilir.”
Çalışma, Ohio Eyalet Üniversitesi Başkanı’nın Carter’ın laboratuarında Doktora Sonrası Araştırmacısı olan ilk yazarlardan Sebastian Stockmaier ve daha sonra bir doktora öğrencisi olan ve şimdi Wisconsin-Madison Üniversitesi’nde patobiyolojik bilimler alanında doktora sonrası araştırmacı olan Elsa Cárdenas-Canales tarafından yönetildi.
Araştırma geçtiğimiz günlerde dergide yayınlandı. Biyoloji Mektupları.
Çeşitli hayvan türlerinde ve insanlarda yapılan önceki araştırmalar, kuduz enfeksiyonuna karşı gözlemlenen iki tepki olduğunu göstermiştir: artan saldırganlığın “öfkeli” semptomları veya uyuşukluk ve felce yol açan “paralitik” semptomlar. Öfkeli tepkinin diğer ana bilgisayarlara iletimi artırması bekleniyor.
Bu çalışmada, araştırmacılar, kuduz aşısı adayını test etmek için kullanılan daha büyük bir yarasa örneğinin parçası olan 40 erkek ortak vampir yarasasını gözlemlemek için kızılötesi gözetleme kameralarıyla donatılmış bir laboratuvarı donattı. Üç tedaviye – oral aşılama, topik aşılama veya plasebo – tabi tutulan yarasa grupları, kuduz virüsünün bir çakal varyantı ile tehdit edilmeden önce dört ay boyunca kafeslere yerleştirildi.
Meydan okumadan bir gün sonra, ekip, her gece birer saatlik üç örnekleme periyodundan davranışları ölçmeye başladı ve tımarlama ya da saldırganlığın yokluğunu ya da varlığını kaydetti. Ekip, davranış oranlarını tahmin etmek için ortaya çıkan 18.808 davranış örneğini analiz etti.
Stockmaier, “Genel olarak kuduz bulaşmasıyla ilgili olabilecek sosyal davranışların – yer değiştirme ve saldırganlık – vampir yarasalar enfekte olduğunda nasıl değiştiğiyle ilgilendik” dedi.
Tüm yarasalar düşük saldırganlık oranları gösterdi ve sağlıklı kafes arkadaşlarına kıyasla kuduz vampir yarasalar zaman içinde tımar verme ve alma konusunda bir azalma gösterdi. Etki ilk olarak virüsle aşılamadan yaklaşık 12 gün sonra görüldü ve yarasaların öldüğü zamana daha da yakınlaştı.
Araştırmacılar, yarasaları hasta ve uyuşuk ve dolayısıyla daha az sosyal yapan genel bir bağışıklık tepkisinden mi, yoksa kuduz enfeksiyonundan kaynaklanan merkezi sinir sisteminin işlevsizliğinden mi kaynaklandığı, tımarlamadaki azalmaya neyin neden olduğundan emin olamıyorlar.
Cárdenas-Canales, kuduzun saldırgan veya felçli biçimlerinin belirtilerinin, hayvan ölmeden önce en son ortaya çıktığını kaydetti – bu, hastalık bulaşmasının davranışta herhangi bir belirgin değişiklik olmadan gerçekleşebileceğini düşündürüyor.
“Bazı durumlarda, asemptomatik yarasalar bulaşıcı tükürük taşırken normal şekilde uçar, beslenir ve etkileşime girer – her lokmayı besleyerek veya savaşarak potansiyel olarak bulaşıcı hale getirir” dedi. “Hastalığın geç evrelerindeki yarasaların ne sıklıkla tükürüklerine virüs bulaştırdığını ve başkaları tarafından beslendiğini ve bunun kuduz bulaşması için ne anlama gelebileceğini ölçerek daha da fazlasını öğrenebiliriz.”
Birbirlerine karşı saldırgan olabilen erkek vampir yarasalarda elde edilen sonuçlar, aslında kuduz enfeksiyonu ile ilgili ortak bir fikir hakkında bir soruyu gündeme getiriyor – virüsün, viral bulaşma şansını artırmak için ev sahibini agresif hale gelmesi için manipüle ettiği.
Stockmaier, “Ev sahibi zaten sık sık saldırgansa veya beslenmek için diğer hayvanları ısırması muhtemelse, kuduz ev sahibinin davranışını manipüle etmek zorunda kalmayabilir.” Dedi. “Bunun test edilmesi gerekiyor.”
Artan saldırganlığı gözlemlememenin bir başka olası açıklaması, kuduzun davranışsal etkilerinin oldukça değişken olması ve viral türe göre farklılık gösterebilmesidir. Araştırmacılar, diğer popülasyonlardan veya diğer türlerden türler ile enfekte olan yarasaların, diğer altı vakada açık “öfkeli” kuduz göstermediğini, ancak üç gözlemsel çalışmanın artan saldırganlık belirtileri kaydettiğini ve bunların hepsinin doğal olarak maruz kalan vampir yarasalarda olduğunu kaydetti. vahşi doğada kuduz.
Ayrıca bakınız
Finansman: Bu çalışma, Ulusal Bilim Vakfı, ABD Jeolojik Araştırması ve UW-Madison’daki Küresel Sağlık Enstitüsü ve Bölgesel ve Uluslararası Çalışmalar Enstitüsü tarafından desteklenmiştir.
Carter, Smithsonian Tropikal Araştırma Enstitüsü’nün bir üyesidir. Diğer ortak yazarlar arasında Ohio Eyaletinden Eleanor Cronin, ABD Jeolojik Araştırma-Ulusal Yaban Hayatı Sağlık Merkezi’nden Tonie Rocke ve UW-Madison’dan Jorge Osorio bulunmaktadır.
Bu hayvan davranışı araştırma haberleri hakkında
Soyut
Erkek vampir yarasalarda (Desmodus rotundus) kuduz enfeksiyonunun sosyal etkileri
Ortak vampir yarasa tarafından bulaşan kuduz virüsü (RABV) (Desmodus turu) Neotropikler genelinde tarımsal kalkınma ve halk sağlığı için bir tehdit oluşturmaktadır.
Kuduz konakçı-patojen dinamiklerinin ekolojisi ve evrimi, enfeksiyon kaynaklı iki davranış değişikliğinden etkilenir. RABV ile enfekte olmuş konakçılar sıklıkla bulaşmayı kolaylaştıran artan saldırganlık sergilerler ve kuduz ayrıca ölümden önce aktivitenin azalmasına ve felce yol açar.
Birkaç çalışma kemirgenlerde ve diğer çıkmaz konaklarda kuduza bağlı davranışsal değişiklikleri belgelese de, şaşırtıcı bir şekilde az sayıda çalışma, Latin Amerika’daki ana doğal rezervuar olan vampir yarasalarda bu değişiklikleri ölçmüştür.
Tutsak erkek vampir yarasalarda bir oral kuduz aşısını test etmek için tasarlanmış bir deneyden yararlanarak, bilgimize göre, ilk kez kuduzun bu türlerde uyum sağlama ve saldırgan davranışları nasıl etkilediğini ölçtük. Kuduz olmayan vampir yarasalarla karşılaştırıldığında, kuduz bireyler ölümden önce uyum sağlamalarını azalttı, ancak yarasalar arasında saldırganlıkta artış tespit etmedik.
Sonuçlarımızı bağlam içine koymak için, kuduz vampir yarasaların davranış değişiklikleri hakkında bilinenleri ve belirsiz kalanları gözden geçiriyoruz.
Kaynak ve İleri Okuma: https://neurosciencenews.com/rabies-behavior-bats-21453/