Kendiliğinden ve umulmadık bir şekilde gelişen Şubat Devrimi'nin tersine, Ekim günleri, duruma hâkim olmayan bir hükümet ortamında, Bolşevikler tarafından titizlikle hazırlanmıştı. Zor günler, 22 Ekim'de Petrograd Garnizonu'nun, Petrograd Devrimci Askeri Komitesi ile birleşmesiyle başladı. Bolşevikler, yeni kurulacak hükümeti tanıma yetkisinin yalnızca, 25 Ekim'de yapılacağı duyurulan İkinci Panrus Sovyetler Kongresi'nde (demokratik bir kurulda değil) olacağını ilan ettiler.
Devrimci Askeri Komite'ye bağlı müfrezeler (birkaç bin kızıl muhafız, denizci ve asker) başkentin stratejik noktalarını (köprüler, postaneler, telgrafhaneler, bankalar, garlar) hiçbir direnişle karşılaşmadan kontrol altına alırken, Kerenskiy'nin, 24 Ekim akşamı başlayan ayaklanmaya karşı koymak için askeri öğrencilerden başka dayanağı yoktu. Kerenskiy, hükümete bağlı takviye kuvvet ve birlik aramak üzere, Petrograd'ı terk ederken, Haziran ayından beri ilk defa halk önüne çıkan Lenin, Petrograd Sovyeti oturumunda şu açıklamayı yaptı; "Bolşeviklerin, gerekliliğini ısrarla belirttiği, işçi ve köylü devrimi gerçekleşmiştir... Rusya tarihinde yeni bir sayfa açılmaktadır ve bu üçüncü devrim, sosyalizmin zaferiyle sonuçlanmak zorundadır."
Geceleyin, ayaklanmacılar, etkisiz bir hükümetin tek ve gülünç savunmasını oluşturan genç Kadetler ve kadınlar bölüğünün direnişini rahatlıkla kırarak, bakanların çekildiği Kışlık Sarayı ele geçirdiği sırada, İkinci Panrus Sovyetler Kongresi başlamıştı. "Sovyetlerin sırtına dayanarak örgütlenen askeri komplo" suçlamasını yapan Menşevikler ve sosyalist devrimciler, Bolşeviklerin yuhalamaları ve Troçki'nin saldırgan sözleri ("Haydi, layık olduğunuz yere, tarihin çöplüğüne gidin!") arasında salonu terk ettiler. Müttefikleri sol sosyalist devrimcilerden sayıca üstün olan Bolşevikler, kendi darbelerini, Lenin'in kaleme aldığı ve "bütün iktidarı Sovyetlere" veren bir metnin oylandığı bu Kongre'de onaylatmışlardı. Bu çözüm, Bolşeviklere "halk adına" hükümet etme (gerçi iktidar zaten partilerinin elindeydi) olanağı tanımaktaydı.
İkinci Panrus Sovyetler Kongresi, dağılmasından birkaç saat önce, Halk Komiserlikleri Konseyi'nin (Bolşevik hükümet) kurulmasını resmen kabul etmiş ve yeni rejimin ilk uygulaması olan barış ve toprak kararnamelerini onaylamıştı.