Bölüm 1261: Uzlaşma
Caizhi Yıldız Sarayı'ndan uzaklaştığından üzücü deneyimlerinden kurtulamamıştı, ancak Jasmine'in talimatlarını unutmadı. Ruhani Algısını yaydıktan sonra, Xing Ling'in yerine kitlendi ve ona doğru uçtu. Zihni şaşkınlıkla doluydu.
Garip, kız kardeşinin en son ne zaman kendi isteğiyle birinin kendi Yıldız Tanrı Sarayına getirilmesini istediğini hatırlayamıyorum. O "Sunulmuş Tanrı'nın Bir Numarası" kim?
Sadece birkaç nefes süresi içinde Xing Ling'in bulunduğu konuma geldi. İndikten sonra Xing Ling'in hemen yanında duran kişiyi gördüğü anda, hem gözleri hem de ağzı kocaman açıldı, "Enişt...--Oh!"
Neyseki enişte demeden önce ağzını kapatmayı başardı.
Jasmine kendine sert bir ders verdikten sonra tüm süre boyunca kendi Yıldız Tanrı Sarayına döndü ve orada uslu uslu bekledi. Sonuç olarak, ondan sonra ne olduğu hakkında hiçbir fikri yoktu.
O sırada Sunulmuş Tanrı Sahnesi henüz başlamamıştı ve Yun Che'nin gücü en zayıf olanların arasında en zayıfıydı. Bu yüzden elbette Caizhi, Jasmine'in bahsettiği "Sunulmuş Tanrı'nın Bir Numarası"nın Yun Che olmasını beklemiyordu.
Yun Che'nin şoku Caizhi'ninkinden daha büyüktü. Neredeyse gözlerinin onu yanılttığını düşünüyordu. "Küçük Jasmine?! Neden... Neden buradasın?”
Xing Ling aceleyle Caizhi'ye doğru eğilirken Yun Che şaşkınlığını dile getirmeyi zorlukla bitirmişti. "Cennetsel Katliam Yıldız Tanrısı Muhafızı Xing Ling küçük prensesi selamlıyor."
“...” Yun Che'nin kalbi bir an için durmuştu. Sonrasında, çenesi kocaman açılarak yere düştü.
Kü... Küçük prenses?!
Yun Che, Tanrı Alemine geldiğinde cehalet ve deneyimsizliğin tanımıydı, ancak Jasmine ile birlikte geçirdiği süre boyunca en azından Yıldız Tanrı Alemini duymuştu. Yıldız Tanrısı Alemi'nde sadece iki prenses vardı ve her ikiside Yıldız Tanrılarıydı. Jasmine büyük prensesti ve "Caizhi" adındaki küçük bir kız genç prenses ve yeni Cennetsel Kurt Yıldız Tanrısı olmuştu!
Bana birden fazla kez kasıtlı olarak sorun yaratan, garip ve biraz çılgın bir kızın, Yıldız Tanrısı Alemi'nin küçük prensesi olduğunu mu söylüyorsun... Cennetsel Kurt Yıldız Tanrısı Caizhi!?
Yun Che patlak göz sendromu ve beyin donması geçirdi ancak Caizhi ondan da kötü bir durumdaydı. Yun Che'yi parmağıyla işaret etti ve "Bu... 'Sunulmuş Tanrı'nın Bir Numarası mı'?"
Xing Ling cevap verdi, "Evet Küçük Prenses. Kıdemli Yun Che kesinlikle bu dönemin Kaynak Tanrı Toplantısı'ndaki Sunulmuş Tanrı'nın Bir Numarasıdır. Lord Tanrı İmparator onu bizzat Yıldız Tanrı Alemine getirdi."
Genç adam ve kadın birkaç nefes süresi birbirlerine baktıktan sonra Caizhi Yun Che'nin yanında belirdi ve onu yakaladı, "Benimle beraber Yıldız Tanrısı Sarayına geleceksin!"
"Küçük Prenses!" Xing Ling aceleyle konuştu, "Tanrı İmparator genç usta Yun Che'ye eşlik etmemi emretti."
Caizhi ona yandan bakış attı. "Kız kardeşim onun getirilmesini emretti. Ona itaatsizlik mi edeceksin?”
Dizlerinin üstüne düşmeden önce Xing Ling titredi. "Ben... Cesaret edemem.”
"Hmph!" Caizhi, Yun Che çekmeden önce usulca homurdandı. "Hadi, gidelim!”
Xing Ling'in tepkisi Yun Che'yi ciddi şekilde şaşırttı: Neden Jasmine'den Yıldız Tanrı İmparatorundan korktuğundan daha fazla korkuyor gibi hissediyorum? Jasmine gerçekten bu kadar korkutucu mu? Hadi ama...
"Küçük Jasmine, sen…”
“Sus!”
Caizhi, Yun Che bir şey sormadan önce onu durdurdu. Oldukça hızlıydı, bir Yıldız Tanrı Sarayına gelmeleri çok uzun sürmedi... Jasmine'in Yıldız Tanrı Sarayı'na...
Caizhi Yun Che'yi ana salondan hemen geçirdi. Bundan sonra, Yun Che'nin karşısına inanılmaz bir bağımsız dünya ortaya çıktı.
Gökyüzü masmavi renkliydi, ancak sayısız görünür yıldızla doluydu. İlk bakışta, sayısız dağlar, yeşillikler, nehirler ve saraylar gördü... Bu sarayların bazıları bulutların üzerine oturuyordu, ölümsüzlerin dünya dışı saraylarına benziyordu.
Bazen birçok kaynak canavarının soluk kükremesi uzaktan duyulabiliyordu. Yukarı baktığında, hayatında hiç görmediği ruh canavarları cennetin mavi kubbesinde uçuşuyordu.
Her Yıldız Tanrı Sarayı kendi dünyasına sahipti. Çok büyük değildi, ama yine de birkaç bin kilometre genişliğindeydi.
Yun Che nerede olduğunu unuttu ve karşısındaki güzel sahneye baktı. Kısa bir süre sonra nihayet kendine döndü ve renkli giysilerle süslenmiş yaramaz gözleri olan kıza baktı. Şimdi bile, beyninde paslanmış parçalar varmış gibi kafası yavaş çalışıyordu.
"Sen gerçekten... Yı-yı-yıldız Tanrısı Aleminin Prenses Caizhi'si misin?” Uzun bir cümle değildi ama bir sebepten dolayı kekeleyip durdu.
Çünkü ne olursa olsun asla kafasında "Küçük Jasmine" ve "Cennetsel Kurt Yıldız Tanrısı" ünvanlarını bağdaştıramadı.
"Hmph!" Küçük Jasmine burnunu kaldırdı. "Sen gerçekten büyük bir aptalsın.”
Yun Che, "！@#￥%……”
"Küçük Jasmine" Caizhiydi... Ayrıca Cennetsel Kurt Yıldız Tanrısı... Ve Jasmine'in kız kardeşi...
Caizhi, iki yıl önce tanıştıkları günden beri az buçuk değişmişti. Yun Che boş boş ona baktı.
Çok uzun bir süre…
………………….
"O zaman karar verildi! Benim adım... Küçük Jasmine!!”
………………….
"Yani bu şey gibi... Eh.... Jasmine, Büyük Kardeş'in karısı, bu yüzden Küçük Jasmine Büyük Kardeş'in baldızı olmalı! Bu mantıkla, Büyük Kardeş benim... Eniştem... Ah! Selamlar enişte!”
………………….
“Buraya bak, enişte. Büyük Abla Jasmine senin karın ve bende Küçük Jasmine olduğuma göre Bu, Büyük Abla Jasmine'in küçük kız kardeşi Küçük Jasmine'i senin küçük baldızın yapar ve bu da aynı zamanda seni benim eniştem yapar. Bu kesinlikle mantıklı.” Ç.N: Beynim yanıyor
………………….
''O Jasmine ve ben de Küçük Jasmine'im, dahası ikimiz de kızız. Bu yüzden doğal olarak Jasmine, Küçük Jasmine'in ablası ve Küçük Jasmine mantıken Jasmine'in küçük kız kardeşi! Mesele çok açık ve yine de benimle tartışmak mı istiyorsun!?”
………………….
Saçma kelimelerini ve mantığını düşündüğünde, nihayet hepsinin gerçekten ne anlama geldiğini anladı.
İlk karşılaştıklarında, tepkisini test etmek için kendini Jasmine olarak adlandırmıştı. Kendini "Küçük Jasmine" olarak adlandırma da ısrar etmesinin sebebi gerçekten Jasmine'in küçük kız kardeşi olmasıydı... Aslında bunları düşününce yemin etme şekli bile neredeyse Jasmine ile aynıydı.
Hmm? Bir saniye bekle. Neden beni ilk başta test etmek istedi? Bundan sonra yaptığı garip şeylerden bahsetmiyorum bile... O noktada açıkça tanışmamıştık!
"Kız kardeşinle aramda ne olduğunu biliyor muydun?” İkinci soru Yun Che'nin ağzından çıktığında, kendi nefesini boşa harcamış gibi hissetti.
“Elbette. Kız kardeşim bana her şeyi söyleyen biri," Caizhi kayıtsızca söyledi. “Ablam ve ben kız kardeşlerin en yakınıyız, bu yüzden elbette onun hakkında bilmem gereken her şeyi biliyorum. Ama bir tek ben varım.”
Haklıydı. Tanıdığı Jasmine kendisine çok yakın biri olmadıkça kendisi hakkında asla konuşmazdı. Eski anılarını bir süre düşündükten sonra, “Kız kardeşinin hikayesindeki o adam olduğumu nasıl bildin?" diye bir soru daha sordu.
"Tabii ki bunu bana söyleyen sendin!"
“Ben... Ben mi yaptım?” Yun Che aptalca cevap verdi.
"Evet, yaptın.” Caizhi ona baktı. "Eğer o kötü insanları Cennetsel Kurt Yıldız Cehennem Tanrısı'nın Cildinin ilk kılıç stiliyle korkutmasaydın, onların ellerine düşebilirdim. Hehehe, çok güçlüsün, enişte.”
Cevabı Yun Che'nin başının ağrımasına neden oldu. Aptallıkta kendini aşmıştı.
Küçük Jasmine'i "kurtarmak" için Göksel Kurt Kesişi kullandığını hatırladı.
Cennetsel Kurt Yıldız Tanrısı'nın kendisini kurtarmak için... Cennetsel Kurt Cehennem Tanrısı'nın Cildini'nin ilk kılıç tekniğini kullanmıştı...
Bu çok utanç vericiydi...
Saldırısını ateşle güçlendirmiş olabilirdi, ancak tabii ki Cennetsel Kurt Yıldız Tanrısı, Cennetsel Kurt Cehennem Tanrısı'nın Cildi'nin ilk Kılıç Tekniğini tanımakta başarısız olamazdı. Sonuçta, kullandığı Cennetsel Kurt Yıldız Tanrısı'nın kendi özel kılıç sanatıydı!
Göksel Kurt Kesişi Jasmine tarafından ona öğretildiğinden beri, o Cennetsel Kurt Yıldız Tanrısı dışında bu tekniği kullanabilen dünyadaki tek kişi olmuştu... O zamanlarda "Küçük Jasmine" in yüzünde korkusuz ancak garip ve şüpheli bir görünüm olduğunu hatırladı. O anda, bağlantıyı kurmuş ve kız kardeşinin bahsettiği adam olduğundan şüphelenmişti.
Bundan sonra yaptığı her şey, kendini "Jasmine" olarak adlandırması ve bir dizi "masum" eylem gerçekleştirmesi, Yun Che'nin gerçek kimliğinden emin olmak içindi.
Yun Che şaşırmıştı... Kader gerçekten garip bir şeydi. Alev Tanrı Alemi'nden kaçtıktan sonra Darkya Alemi'nde kazayla kurtardığı kızın Jasmine'in küçük kız kardeşi olduğunu düşünmek...
O kadar garipti ki, neredeyse kesin bir saçmalık olarak kabul edilebilirdi.
Kara Ruh Tarikatı'nın arazilerinde korkusuzca gezmeye cüret etmesine şaşmamalı, şüphesiz Yun Che nereye giderse onu takip etti ve onu çeşitli belalara ve tehlikelere attı...
Aslında, şimdi düşününce, o gün hem kendisini hem de Caizhi'yi "kurtarmak" için Ay Yıldız Yenilenmesini kullanmak zorunda değildi! Ne olursa olsun gayet iyi bir durumda olacaklardı!
Daha da kötüsü, o gece Lei Qianfeng'in pençelerinden zar zor kaçtıktan sonra... Bilinç ve bilinçsizlik arasındaki çizgide gezinirken Küçük Jasmine'e birçok kişisel şey söylemişti...
Kara Ruh Tarikatı... Lei Qianfeng...
Yun Che aniden Caizhi'ye bakmak için döndü. "O gün tüm Kara Ruh Tarikatını yok eden sendin, değil mi?"
"Kesinlikle ben yaptım!" Caizhi şikayet etmeye başladı, "Zayıf bir aptalın ölümüne koşmasını durdurmak için bunu yapmak zorunda kaldım!"
“...” Yun Che'nin ağzı seğiriyordu. "Lei Qianfeng'i de mi öldürdün?”
"Hmph, ben değildim!” Caizhi cevap verdi, "Ablam iyi bir sebep olmadan kimseyi öldürmememi söyledi. İlahi Savaş Alemi'ndeki o küçük kaplumbağa onu öldüren kişi! Xiao Qingtong ile yaptığı kirli işler ortaya çıkmış olmalı... Oh!!"
Caizhi, aniden olmaması gereken bir şeyi ortaya çıkardığını fark ettiğinde kendi ağzını aceleyle kapattı. Siyah gözleri tamamen masum görünüyordu.
Yun Che anında farketti, "Demek o iki kaynak görüntü taşındaki görüntüleri kaydeden sendin!... İlahi Dokuz Yıldızlı Buda Yeşimi ve Hükümsüz İllüzyon Taşını geride bırakan da mı sendin?"
O iki eşyayı keşfettiğinde şaşkına dönmüştü. Hem İlahi Dokuz Yıldızlı Buda Yeşimi hem de Hükümsüz İllüzyon Taşı, Lei Qianfeng'in sahip olamayacağı şeylerdi. Wu Guike'nin iğrenç görüntülerini de kaydedecek kadar yetenekli ya da taşş*klı değildi.
Şimdi, sonunda Caizhi'nin her şeyin arkasındaki kişi olduğunu fark etmişti!
O Cennetsel Kurt Yıldız Tanrısıydı. Wu Guike on tane İlahi Egemen tarafından takip edilebilir ve yine de varlıklarını tespit edemezdi.
Caizhi'nin yıldız gibi gözleri parladı. Başka seçeneği kalmayınca kabul etti, "Evet, bendim! Başta ne Dokuz Yıldız Buda Yeşimi'ne ne de Hükümsüz İllüzyon Taşı'na sahiptim ancak yemin ederim onları küçük kaplumbağadan zorla almadım, tamam mı? Onları iki kaynak görüntüleme taşıyla takas ettim ve baştan sona tamamen gönüllüydü, bu yüzden ona zorbalık yaptığımı söyleyemezsin, tamam mı?"
Uzun zaman boyunca Yun Che ağzını kapatamadı.
"Oh doğru! Sana iki kaynak görüntüleme taşı bıraktım, değil mi? Hehehhe, iyi vakit geçirmiş olmalısın." Caizhi halinden memnun bir görünümle konuştu.
Yun Che "...”
"İyi vakit" bir yana, Caizhi'nin "eğlenceli" olduğu için geride bıraktığı kaynak görüntüleme taşlarının ona ne kadar yardımcı olduğu... Aslında, İlahi Dokuz Yıldız Buda Yeşimi ve Hükümsüz İllüzyon Taşı'ndan daha kullanışlı olmuşlardı.
Bu iki kaynak görüntüleme taşı olmasa, Yun Che ilk ön turda bile hayatta kalamazdı. Doğal olarak, böyle bir şey olsaydı, Sunulmuş Tanrı'nın Bir Numarası olamazdı.
Şuan Yun Che, Wu Guike'ye o iki kaynak görüntüleme taşıyla şantaj yapan ilk kişi olmadığını fark etti... İlk başta, Caizhi ona şantaj yapmıştı-- Düzeltmek gerekirse taşları takas etmişti. O zamanlar Wu Guike zaten kan kusmak zorunda kalmıştı. Ardından, Kaynak Tanrı Toplantısı'nda Yun Che'ye rastladı...
Zavallı adam için gerçekten hiç kolay olmamıştı...
Yun Che'nin kalbinde derin bir şükran duygusu dalgalandı ve onu baştan aşağı sardı... Caizhi olmasaydı, Kaynak Tanrı Toplantısı'nın ön turunu bile geçemezdi. Beş Yeşim Evren Hapı'nı elde edemez ve Ebedi Cennet Alemi'ne giremezdi veya şu anda Yıldız Tanrı Alemi'nde duruyor olamazdı.
İlk başta onu kutsayanın kader olduğunu düşünmüştü. Şimdi, Jasmine'e doğru giden yolu döşeyenin bu baş belasının olduğunu fark etti.
O zamanlar, onu "enişte" takma adıyla herhangi bir gönülsüzlük olmadan çağırıyordu.
"Ne kadar garip. Gerçekten Sunulmuş Tanrı'nın Bir Numarası mısın?" Caizhi, Yun Che'ye garip bir şekilde baktı; nihayet kaynak gücünü fark edene kadar. Abartılı bir tepki verdi, "Waaaaaah!? Şimdiden İlahi Öz Aleminde mi? Ama... Sadece bir ay önce İlahi Musibet Aleminin ilk aşamalarındaydın. S-s-s-s-en.... bunu nasıl yaptın?"
"...Tabii ki geride bıraktığın İlahi Dokuz Yıldızlı Buda Yeşimi sayesinde." Yun Che yarı yarıya gerçeği konuşmaya karar verdi.
"Hmph, bunu kız kardeşim için yaptım senin için değil tamam mı?" Caizhi somurturken uzağa baktı. Ardından, çok sessiz bir tonla konuştu, "Ablam bile bu yüzden beni çok azarladı."
"Ablan şuan da nerede?" Yun Che sordu. "Beni buraya getirmeni emredenin o olduğunu söylemiştin, yani şu an burada mı?"
Jasmine'den bahsederken Yun Che'nin ses tonu telaşlı bir hal aldı. Caizhi, hassas kaşlarını bir araya getirmeden önce ona bir bakış attı, "Kız kardeş şu anda burada değil. Az önce korkunç bir şey yaptı ve belki de... O ..."
"Korkunç bir şey mi yaptı?" Yun Che kaşlarını çattı. "Ne oldu?"
"Hepsi senin yüzünden!"
Caizhi kafasının içinde şiddetle düşündü. Şimdi Yun Che'yle tanıştığı için, neden Jasmine'in Ayçiçeğini büyük bir risk alarak öldürdüğünü nihayet anlamıştı. Ayçiçeği ölmüş olabilirdi, ancak ölümünden kaynaklanan sonuçlar... En hafifini bile tahmin edilemezdi.
"Sen... Sen burada kal ve hiçbir yere gitme. Gidip Büyük Kardeşi arayacağım. Eğer benimle geri dönmeyi seçerse, o zaman onunla karşılaşabilirsin.”
"Bir şey daha! Seni uyarmadığımı söyleme ama Büyük Kardeş Tanrı Alemine geldiğin için çok kızgın. Eğer geldiğinde sana bağırırsa senin tarafını tutmadığım için beni suçlama.”
"Pekala." Yun Che başını salladı. Dışardan sakin görünüyordu, ancak bu buluşmayı ne kadar çok beklediğini bir tek o biliyordu.
Jasmine sonunda seni tekrar görebileceğim... Son dört yıldır, benim için her şey bir rüzgar kadar hızlı geçti... Her şey... Senin özlemin hariç...
Caizhi, saray kapısının önüne gelene kadar defalarca ışınlandı. Jasmine'in ilerde süzüldüğünü ve onun indiğini gördüğünde kapıyı açmak üzereydi.
"Abla!" Caizhi hem mutluydu hem de Jasmine'in dönüşünü bu kadar hızlı gördüğü için endişeliydi. "Ayçiçeği..."
"Endişelenmene gerek yok, yaşlı kötü adam bununla ilgilenecek." Jasmine'in sesi o kadar kayıtsızdı ki, sanki mesele onu en ufak bir şekilde rahatsız etmiyordu. ''Yun Che nerede?''
"Şu anda Yıldız Tanrısı Sarayının içinde.”
Jasmine aniden dondu. Nefes almasını düzene sokmak için elinden gelenin en iyisini yapsa da düzensiz olduğu açıkca belli oluyordu.
"Evini ve ailesini beni görmek için terk mi etti? Ne kadar kibirli, ne kadar pervasız, ne kadar sabırsız! Heh, bahse girerim özel bir şey yaptığını düşünüyor ama aslında gerçekte o tam bir aptal!"
Ani öfke patlaması Caizhi'yi büyük ölçüde şok etti, "Büyük Kardeş, sakın... Kızma, o... Sadece o şeyleri senin için yaptı…”
“Hmph! Benim için mi? Gelmeden önce duygularımı düşünmüş mü? Onu görmek isteyip istemediğimi merak etti mi? Onu hayatta zorla tutmak için yıllarca neler yaptığımı fark etti mi? Ama onu kendi ölümüne atlamadan alıkoymadı, değil mi!?" Jasmine konuştukça öfkeleniyordu. Göğsü ağırlaştı ve devam etti, "Tüm öğrettiklerim, tüm tavsiyelerim, hepsi bir kulağından girdi ve diğerinden çıktı! Bütün bunlardan sonra beni görmek için gelmeye nasıl cesaret eder?!?"
"Caizhi... İki bacağını kırsam bile onun lehine konuşmayacaksın, duydun mu?!"
"Anla.. Anladım," Caizhi ablasının öfkesinin karşısında zayıf bir şekilde cevap verdi.
Cennetsel Katliam Yıldızı Tanrısı'nın Sarayı Jasmine'in bölgesiydi, bu yüzden Yun Che'nin varlığı da dahil olmak üzere her şeyi duyularıyla hissediyordu. Jasmine gözlerini kapattı ve sakinleşene kadar biraz bekledi. Sonunda, tekrar konuştu, "Beni ona götür."
Jasmine ve Caizhi'nin gücüyle yüz mil sadece bir anlık meseleydi. Ama Jasmine yavaş yavaş uçtu ve yüzü kesinlikle bir katilin yüzünü andırıyordu. Doğal olarak, Caizhi, Jasmine'in arkasında sessizce uçarken hızlanmaya cesaret edemedi. Jasmine ve Yun Che nihayet karşılaştığında ne olacağını tahmin edemiyordu.
Ana salonu geçince, kalın bulutlarla kaplı bir dünya vardı. Şu anda, Yun Che böyle bir bulut üzerinde duruyordu ve onun önündeki rüya dünyasına bakıyordu.
Aniden sanki bir şey hissetmiş gibi döndü. Ardından bakışları sanki görünmez bir mıknatıs tarafından çekildi ve birbirlerine kilitlendi.
Ç.N: Ve beklenen an gelir...
Tıpkı geçmişte olduğu gibi, en sevdiği kırmızı elbisesini giyinmişti. Kızıl saçları daha önce olduğu gibi saçma bir derecede güzeldi. Gözleri hâlâ kanlı bir bıçak kadar soğuktu ama nedense onlardan asla korkmadı, şimdi ve sonsuza dek.
Dört yıldan beri çok değişmişti ama Jasmine hiç değişmemiş gibi görünüyordu. Sanki dün birliktelerdi ve dört yıllık ayrılık hiç olmamıştı.
Yun Che dondu. Jasmine de dondu. Yıldız ışığının sıcaklığında güneşlenirken, bakışları uzayı deldi ve birbirlerini eritti. Manzara dondu. Dünya aniden tamamen sessizliğe daldı. Sessizlik, Yun Che'nin dudaklarından ufak bir ses çıkana kadar sürdü:
"Jas... mine..."
Yun Che'ye göre, bundan daha alışık olduğu hiçbir kelime yoktu.
Jasmine cani bir ruh haliyle gelmişti. Sonsuz eleştirileri kafasında hazırlamıştı, onun hatalarının tam olarak ne kadar korkunç olduğunu fark ettirecekti... Yun Che onu görmemişti, ancak o onu bunca zamandır uzaktan izliyordu. Sakin kalabileceğinden ya da en azından onu tekrar gördüğünde duygularının kontrolünü kaybetmeyeceğinden emindi.
Ama onu kontrol altında tutacak biri yoktu, onu koruma altına alacak bir dış dünya yoktu. Daha da kötüsü Yun Che tam da önündeydi. Yüzüne baktı ve gözleri titredi, görüşü aniden bulanıklaştı. Duyguları, kalbinde tasarladığı sözler, hepsine aniden bir karmaşa çöktü ve onu boşluğa bırakmaktan başka bir şey yapmadı.
Yun Che'nin ağlaması ruhunun en derinliklerine işlemişti. Kelimelerin ağırlığı olmasa da kalbine çarptı ve bir daha asla gerçek olacağını düşünmediği bir rüya tekrar gerçek oldu.
Jasmine titredi. Aniden eşikten uçtu ve Yun Che'ye dümdüz çarptı.
"Yun... Che…”
Ağzından çıkan kelimelerin ötesinde bir durumdaydı. Ağlıyor ve Yun Che'ye o kadar sıkı sarılıyordu ki sanki kendini onun içine sıkıştırmak istiyordu, "Sen... Aptal... Sen... Büyük... Aptal... Uuu... Uaaah..."
"Uaaaaaaaah...."
Yun Che'nin kokusuna sarılmış olan Jasmine nihayet kontrülünü tamamen kaybetti, ölçülü sesi kendini tamamen patlayan bir ağlamaya bıraktı. Dünyanın ayaklarının altında ayrıldığını hissedene kadar ağlamaktan başka bir ses çıkarmaktan acizdi.
Yun Che neden Tanrı Alemi'ne gelmek için her şeyini bıraktı... Neden Yun Che Ebedi Cennet Alemi'nde sahtekarlıklar yaptı, neden Yun Che ölümün eşiğine gelmesine rağmen bilincinin kapanmasını reddetti?...
Neden Yun Che Brahma Hükümdarını, Ebedi Cenneti ve Ejderha Hülümdarı reddetti... Neden Yun Che Yıldız Tanrısı Alemine gelmeyi seçti?...
O biliyordu... O her şeyi biliyordu... O bu dünyadaki herkesten daha iyi biliyordu...