

1910-1912 yılları arasındaki kübizm
nesneleri binlerce parçalara ayrıştıran çözümlemeci bir yolda gelişir. Soyut bir
sanat değildir, sanatçı izleyenlere parçalamış olduğu nesneyi birleştirip bir
bütün olarak algılayıp bir şeye benzetmelerini ve ortaya çıkartmalarını istiyor.
Tabloya bakan insanlar parçaları birleştirerek bir bütün haline getirip bu eser
şudur,şuna benziyor diyebilmelidir ve yorumları yani resimleri sadece ressam
bilmeyecek, karşısındaki insanlarda bilecek.