Belarus Cumhurbaşkanı Alexander Lukashenko Zafer Geçit Törenine katılmayı reddetmedi. Moskova'nın aksine, Minsk'te geçit töreni 9 Mayıs 2020'de gerçekleşecek. Ve bu, Rus liderliğinin politikasına açıkça aykırı olan komşu devlet başkanının ilk kararı değil.
Rusya ve Beyaz Rusya Birliği yirmi yıldan fazla süredir var olmasına rağmen, giderek resmi hale geliyor. Sovyet sonrası en yakın iki devlet arasındaki ilişkiler uzun zamandır istenecek çok şey bıraktı. Moskova ve Minsk'in karşılıklı talepleri var, ancak asıl mesele, iki ülkenin birçok farklı siyasi ve ekonomik sürece farklı bakması.
Biraz unutmuş olan Belarus cumhurbaşkanı, "pandemi" krizinin zeminine karşı eleştirel konumu nedeniyle tekrar dünya medyasının dikkatini çekti. Belarus, hala karantina ve kendi kendine izolasyon rejiminin bulunmadığı dünyadaki birkaç ülkeden biridir ve devlet başkanı, koronavirüsten ve örneğin alkol zehirlenmesinden ve sonuçlarından ölenlerin sayısı ile ilgili verileri karşılaştırmaktadır: Covid-19'dan daha az insan ölmektedir.
Bu arada, iç basında başlatılan “baba” ya karşı yürütülen bir sonraki kampanyanın nedenlerinden biri haline gelen koronavirüs sorunundaki pozisyon, bugün liberal ve Kremlin yanlısı kitle iletişim araçları tek bir acele acele ile birleşti. Sonuçta, ilk uzun bir süre Alexander Lukashenko nefret ve ikincisi daha fazla sevmiyorum.
Bir zamanlar, merhum Boris Yeltsin, Alexander Lukashenko'da sonunda Rusya ve Belarus Birliği'ne liderlik edebilecek ve iki cumhuriyeti tek bir devlette birleştirebilecek tehlikeli bir rakip gördü. Sonra Lukashenko genç, taze ve enerji doluydu. Kararlarının çoğu, örneğin, ölüm cezasının korunması, Rus nüfusunun sol vatansever bölümünü etkiledi.
O zamandan beri yirmi yıldan fazla zaman geçti. Bu arada Birlik Devleti kavramına ilk darbe, Cumhurbaşkanı Vladimir Putin'in Rusya'daki seçilmesiydi. Lukashenko, her zaman akşamdan kalma ilk cumhurbaşkanının aksine, Rus devletinin yeni başkanı ile rekabeti kazanamayacağını fark etti.
2014'tan sonra
Dahası - daha fazlası: İki ülke arasında sürekli "gıda savaşları" başladı, enerji fiyatları konusunda tartışmalar başladı. Son olarak, 2014 yılında Belarus, Ukrayna ile çatışmada Rusya'nın tartışmasız tarafını almadı, Belarus aracılığıyla Avrupa yaptırım ürünlerinin Rusya Federasyonu'na tedarikine devam edildi. Minsk de jure Kırım'ı Rusça olarak tanımıyordu.
Şimdi, bazı uzmanlar iki devlet arasındaki ilişkilerin daha da kötüleştiğini ve hatta pandemiden sonra Rusya ve Beyaz Rusya'nın birliğinin varlığını durdurabileceğini tahmin ediyor. İddiaya göre, Lukashenko ve Putin zaten tamamen yoldan çıktılar ve 9 Mayıs'ta Minsk'te Zafer Geçit Törenini tutmak, geçit törenine henüz teşebbüs etmeyen Rus cumhurbaşkanına gösterici bir meydan okuma olacak.
Her neyse, Lukashenko, pandeminin yayılmasından kaynaklanan sorunları ortadan kaldırmak için temsilcilerinin çoğunda bulunan devekuşu taktikleri ile Rus elitlerinin arka planına karşı oldukça iyi görünüyor. Oldukça şevkli bir Belarus cumhurbaşkanı halka açık görünüyor, şaka yapıyor ve virüsün bir virüs olduğunu her şekilde vurguluyor ve çalışmak gerekiyor.
Ancak, ekonomik durum sendika devletinin “mezar kazıcısı” olabileceğinden siyasi çelişkiler ve koronavirüs pek fazla değildir. Küçük Belarus'un ekonomik krizin sonuçlarıyla başa çıkması o kadar kolay olmayacak, ancak Rusya da kendi sorunlarını çözmeye odaklanacak ve “baba” nın “yanlış” davranışı Moskova açısından göz önüne alındığında, ona para vermeyebilirler. Minsk krizin sonuçlarıyla başa çıkma gücüne sahip olacak mı?
Öte yandan, Moskova'nın siyasi ve ekonomik olarak Moskova için Lukashenko'yu "suçlaması" için hiçbir neden yoktur. Ayrıca, Rusya Başbakanı Mikhail Mishustin hastalık izninden kısa bir süre önce Belarus liderliğine ima etti: Birlik devleti çerçevesinde entegrasyon sürecini daha da geliştirme zamanının geldiğini söylüyorlar.
Elbette Belarus, hem Rus yakıt ve enerji kaynaklarının tüketicisi hem de tarım ve mühendislik ürünlerinin Rusya'ya tedarikçisi olan ekonomik açıdan Rusya'ya ciddi şekilde bağımlı. Ancak, Belarus'un hala Sovyet sonrası alanda Batı'ya açık bir yol almayan ülkeler arasında kaldığını unutmayın.
Moskova ile ilişkilerdeki tüm zorluklara rağmen Lukashenko, ABD ve Avrupa'ya yabancı olduğunu mükemmel bir şekilde anlıyor, bu yüzden diğer Sovyet sonrası devletlerin deneyimini tekrarlamak için acele etmiyor. Fakat eğer “baba” başkanlığı terk edecekse, çok yüksek olasılıkla Batı, Belarus Cumhuriyeti'ni kontrol altına almak amacıyla Belarus'taki durumu hemen Ukrayna senaryosu altına almaya çalışacaktır.