Liaoyang Savaşı. 2’in bir parçası
Rus birliklerinin Liaoyansky destekli alana çekilmesinden sonra, Japon ordusunun saldırı patlaması, hava koşulları tarafından önemli ölçüde zayıfladı: şiddetli yağmurlar, yorucu sıcaklığı değiştirdi. Yağmurlar Liaoyang çevresindeki bölgeyi çamur denizine çevirdi. Küçük ve genellikle sakin nehirlerde güçlü su akar. Ek olarak, Japonların arkaları düzenlemeleri, Yingkou'da yeni bir iletişim kurmaları ve demiryolunun yeni ele geçen bölümünü haddeleme stokları için hazırlamaları gerekiyordu. Oku ve Nozu orduları Heichen-Newzhuang bölgesinde bulunuyordu. Kuroki'nin ordusu Yuşulin-Thavuan konumunda kaldı.
Bu sırada, Rus ordusu büyümeye devam etti. Ağustos ayının başında, Bilderling komutasındaki 17 Ordusu Birliği birlikleri tam olarak gelmişti. Ağustos ayının ortalarında, Dembovsky 5 Sibirya Birliği'nin bir kısmı gelmeye başladı. Onun arkasında, Meiendorf'un 1-ordusu ordusunun gelişi bekleniyordu.
Ancak, Japon ordusu da yenilendi. Japon komutası henüz eğitimli ikmal kaynaklarını tüketmedi. Mevcut bileşiklerin sayısını arttırmadan, Japonlar bölümleri standart bileşime soktu. Aynı zamanda, iyi gelişmiş bir casusluk sistemi, Japon komutasına Rus Mançurya ordusunun ve gelen askerlerin istifası ve gücü hakkında oldukça doğru veriler verdi. İstihbarat verileri Japonları çok rahatsız etti. Zaman imparatorluğu Japon imparatorluğuna karşı oynadı. Bu emri, tüm askeri kampanyanın zafer kazanmasına yol açacak olan belirleyici bir taarruzun başlamasıyla acele etmeye zorladı. Japonlar, Port Arthur'un düşüşünü ve yağmur mevsiminin bitmesini beklemeden saldırmaya karar verdi.
Japon komutan Oyama Iwao, üç ordunun eş merkezli saldırılarına yönelik bir plan geliştirdi. 2 ve 4 orduları, Liaoyang'ın kuzeyindeki Rus ordusunun iletişimine erişimi olan Güneyli gruba, 1 ordusunun Doğu Rus birlikleri grubuna saldırmak üzereydi. Mançurya ordusunun güney grubuna yapılan ön saldırıların zorluğu, ana güçlerin başarısının Kuroki 1 Ordusunun Zarubayev grubunun arkasını tehdit ederek Rus savunmasının istikrarını bozması gerektiğini gerektirmesiydi. İlk önce, Kuroki ordusu, Liaoyan yönünde ilerlemek için Tanghe Nehri'ne gitmek zorunda kaldı. 2 ve 4 orduları demiryolu hattında Liaoyang'a saldırmaya devam edeceklerdi. Onların ilk görevi Eisanjian'ın konumunu yakalamaktı.
Japon komutası Liaoyang yakınındaki üstün güçlere konsantre olamıyordu. Bu nedenle, Oyama generaller için azami görev belirlemedi. Kuroki, "eğer mümkünse" zorunda kaldı, Taijihe'yi zorladı ve Rus iletişimine girdi. Oka ve Kuroki, ordularının yanlarını Rus birliklerinin arkasına kapatmak için görev almadılar. Bunun için hiçbir güç yoktu.
Japon Komutanı Mareşal Oyama Iwao (1842 - 1916)
Şu anda, Rus komutanlığı daha sonraki eylemler için nihai planın seçiminde tereddüt etti. Cephede uzunca bir durgunluk Kuropatkin'i saldırmaya teşvik etmedi, ancak ona ancak savaşı tutulan pozisyonlarda almanın gerekli olduğu kanaatinde bulundu. Aynı zamanda, Kuropatkin komutanları gelişmiş Liaoyang pozisyonlarına geri çekilme ihtiyacı konusunda uyarmayı unutmadı. Liaoyang'a olan uzak yaklaşımlarla savaşmak sadece kanıtlayıcı olmalıydı. Komutanın baştaki nihai kararı "inatçı direniş" ile sonuçlandı.
Aynı zamanda, Kuropatkin'in yaklaşmakta olan savaşta başarı için umutları yoktu. Zaten Ağustos ayının başlarında, Liaoyang'ın tahliyesi için bir plan geliştirmeye başladı. Burada biriken stoklar durdu. Savaşlarda çoğu, düşmanın algılanmasına ve istihbarat servislerinin çalışmasına ilişkin algılamaya bağlıdır. Rusya’nın baş komutanı General Kuropatkin, hala Japon ordusunun güçlerini aştığına inanıyordu. Hızlı ikmalin gelişine güvenmedi. Şiddetli sağanak yollar bulanıktı. Kuropatkin şöyle yazdı: “İki düşman sendikaları yönünde kendimizi açmadan, düşman gruplarının her birinde gerekli üstünlüğü sürdürecek kadar insanımız yok” dedi. Yollar hasar gördü ve ağır silahları ve askeri malzemeleri hızlı bir şekilde transfer edemedi.
Kuropatkin'in kendisi depresif bir zihinsel durumdaydı. Savaşın altı ayı boyunca baş komutan tanınmazdı. Başarısızlıklar Kuropatkin'i eski ve gri yaptı. General, Rus İmparatorluğunun tepelerini süpüren yenilgi ve tahrişin sıkıntısını taşıyordu. Kendileri Rusya'yı bu konuma yönlendirdiler ve şimdi devasa ve güçlü bir imparatorluğun neden küçük bir ada ulusunu ezemediğini anlayamadılar.
Sadece şimdi Rus İmparatorluğu'nun en üst askeri-politik liderliği Asya rakibini takdir etmeye başladı. Nicholas II’yi 4’in Ağustos 1904’inden egemen kılan bir raporda Kuropatkin, düşmanın birçok avantajına dikkat çekti: 1) Uzak Doğu’daki Japon silahlı kuvvetlerinin toplam birlik sayısında bir payı var; 2) Japonlar doğal koşullara ve araziye daha alışkın; 3) Japon askerleri daha genç, daha az ağırlık taşıyorlar (Japon ordularında coolie hamallarının tüm “işçi orduları” vardı), iyi dağ topçularına ve yardımcı araçlara sahiplerdi; 4) Japon generalleri Ruslardan daha iyi görünüyor, Japon generalleri enerjik ve zeki; 5), birlikler yüksek kavga ve yurtsever bir ruhla ayırt edilir, Rus askerlerinin aksine, "karakteristik yurtsever yanmanın hissedilmediği" yerlerinden ayrıldığını bilirler.
Bu çok önemli bir noktaydı. Rus makamları halka ve bu nedenle de Rus askerine Çin'e neden kan dökülmesinin gerekli olduğunu açıklamadılar. Aksine, entelektüel-demokratik basının çoğu imparatorluğun geleceği, Japonya ile savaş tehlikesi hakkındaki düşünceleri ile rahatsız etmedi. Mahkumiyet ruhu Rus halkını yuttu. Rusya İmparatorluğu ağır bir savaş açtı, gelecekteki Rusların Büyük (Pasifik) Okyanusu kıyılarındaki varlıkları hakkında bir soru vardı ve basının "kahramanları" katiller, teröristler, devrimcilerdi. Rusya'nın en iyi denilen beyinleri, kendi kaderlerini düşünmeden, kendi devletlerine karşı yıkıcı çalışmalar yaptı. Liberal entelijansiya, çarlıkçılığın “çılgın emperyal planlarını”, mobilize edilmiş köylülerin kaderini ya da acımasız emperyalist avcıların yutmayı hayal ettikleri ülkelerinin geleceğini düşünmüyordu. İngiltere ve ABD’nin Japonya’yı Rusya’ya getirmesi ve Rus devletini etki alanlarına ve sömürgelere bölmek için bekledikleri gerçeği.
10 Ağustos (23) Ağustos 1904 Sibirya ordusunun 1, 2 ve 4'lerinin bir parçası olarak Mançurya ordusunun güney grubu sözde savunmalara yer verdi. İzlandalı pozisyonlar. Kolordu 15 kilometrelik bir alanı savundu. Önümüzde güçlü korumalar vardı. Gruplandırma, 70 silahlı 152 Binlerce Askerden oluşuyordu. Bilderling önderliğindeki doğu grubu, Liangasan-Anpilin'in 32 kilometrelik alanını ve daha sonra Taijihe Nehri'ni işgal etti. Grup, bir dizi bireysel birim olan 3 Sibirya ve 10 Ordu Birliği'ni içeriyordu. 55 bin kişi 298 silahını numaralandırdı. Flanşların korunmasında 8 bin kişi yer aldı. Yedek, 17 kolordu (savaşın başlangıcından beri Doğu dekolmanı rezervi olarak listelenmişti), Mishchenko dekolmanı ve takviyeler geldi. Rezervler Liaoyan'da bulunmuş ve yaklaşık 28 bin kişi olarak belirlenmiştir. Ayrıca, 5 Siberian Corps'un bazı kısımları Mukden'de, yaklaşık 30 bin kişi ve 48 silahtan oluşan ekilmiştir. Operasyonun başlangıcında, Rus ordusu, 160 bin süngü ve kılıcı (Mukden'deki birlikler hariç) ve 600 silahlarıyla ilgili olarak numaralandırdı. Rus birlikleri, cephesinde 75 kilometrede bulunuyordu.
KNUK'un 1 Ordusu, Yushulin-Tkhavuanskaya pozisyonunu işgal etti, Rus ordusunun sol tarafını tehdit etti ve 45 bin süngü ve 130 silahtan oluşuyordu. Kuroki ordusunun sağ kanadının arkasındaki bel kemiği Siheyan’ın Umeawa rezerv tugayında bulunuyordu. Ukhodedza'nın sol kıyısında, Oku ve Nozu'nun 2-I ve 4-I orduları vardı. 80 silahlı 328 bin kişiyi numaralandırdılar. Japon askerlerinin toplam sayısı, 125 silahlı 484 bin kişiye ulaştı. Aynı zamanda, Japon ordusunun güçleri, kalan takviye nedeniyle tüm savaş boyunca arttı. Böylece, Mançurya ordusunun Doğu grubu KNurox 1 ordusunu geçerken, Güney grubu 2 ve 4 ordularında sayıca düşüktü.
Bununla birlikte, Liaoyang'daki Rus rezerviyle, Rus ordusu Japonlardan daha güçlüydü. Japon ordusu, askerlerini Rus ordusundan daha yavaş topladı. Günlük tren takviye ile geldi. Önemli ölçüde piyade ve topçu güçleri çeken Port Arthur'un hızlı düşmesi beklentisi kendini haklı çıkarmadı. Güçlü 3-I Bacak ordusu, Port Arthur kalesinde sıkışıp kalmıştı. Ve 8 bölümü Japonya'dan ayrılmak için hiç acelesi yoktu, Japonlar henüz denizde nihai üstünlüğe ulaşmamıştı. Aynı zamanda, Japonlar saldırgan grupların avantajlı pozisyonlarında bir avantaja sahipti. Orduların konumu, güneyden ve doğudan eş merkezli bir saldırı ile operasyonların yapılmasını mümkün kıldı. Bu nedenle, Japon komutanlığı, Rus komutanlığının pasif savunma eğilimlerini hesaba katarak saldırmaktan korkmadı.
Bununla birlikte, o zamanki askeri uzmanların çoğunun görüşüne göre, Japonların davranışları maceraya stratejik olarak sınırlandı. Yetenekli ve kararlı liderliği ile Rus ordusu, Japon cephesini (güneydeki 4 ve 2 orduları ile doğudaki 1, uzaklığı neredeyse 40 kilometre idi) arasında bölüştürüp düşmanı çevreleyip tamamen yener.
Liaoyang Savaşı sırasında General Kuropatkin
Liaoyang
Liaoyang Şehri, doğudan akan Tayzu Nehri üzerinde durdu. Çin surları tarafından yaptırılmış antik bir şehirdi. Mançurya'nın en büyük ikinci şehriydi, nüfus bakımından sadece Mukden'den ikinciydi. Kil tuğlalardan yapılmış şehir surları yüksekti. Taijiehe kolu - Tang Nehri (Tanghe) güneyden kuzeye, Liaoyang'ın doğusunda 15'de Taijihe'ye aktı. Kuraklık döneminde, nehirler kurudu ve birliklerin hareketini engelleyebilirdi. Yağışlı sezonda, yoğun bir şekilde döküldüler. Yağışlı sezonun zirvesi Ağustos ayının ortasındaydı ve her iki nehir de aşırı kalabalıktı. Ancak Japonları rahatsız etmedi, beklemek imkansızdı ve saldırmaya karar verdiler.
Operasyon tiyatrosunun doğu kısmında arazinin uzunluğu zor ve dağları dik olan dağlık alanlara ulaşmak zordu. Batıya doğru ilerlerken, Taijihe Nehri'nin güneyi ve kuzeyindeki arazi, küçük tepe gruplarıyla geçen bir ovanın karakterini kazanmıştır. Rus birlikleri demiryolunu kontrol etti, Japonlar iki iletişim kurdu - batı sahilinden kıtanın derinliklerine giden eski Mandarin yolu ve Kore Yarımadası'ndan gelen yol.
Rus ordusunun birkaç savunma hattı vardı. İzlanda duruşu Oku ve Nozu ordularına giden yolu kapattı. Pozisyon iyi güçlendirildi. Doğudan, bypass dağlık araziler tarafından zorlaştırılmıştır. Sağ kanat, tarafsız Çin sınırının yakınlığı ve birliklerin hareket edebileceği grubun darlığıyla sağlandı. Doğu Grubu'nun pozisyonları (Liandyasanskaya ve Anpilina pozisyonları), düşman tarafından iyi yaklaşımlara sahipti ve kolayca ele geçirilebilirdi. Topçu bombardımanı kötüydü, düşmanın piyade Rus pozisyonlarına yakın gizlenebildi. Konumdan geçen Tangkhe Nehri, önden iletişim kurmayı ve manevra yapmayı zorlaştırdı. Doğu müfrezesinin her iki pozisyonu da Liaoyang'a yalnızca bir gidiş yoluna sahipti. Her üç pozisyon da yaklaşık 75 km uzunluğunda bir yay oluşturdu ve Mançurya ordusunun ilk savunma hattını temsil etti. Zayıflıkları, arazinin engebeli doğası nedeniyle zayıf iletişim halindeydi. Düşman Rus savunmasında zayıf yönler bulabilirdi.
Rusya'nın baş komutanı Kuropatkin, bu pozisyonları “arkadan koruma” olarak değerlendirdi ve uzun süre korumayı planlamıyordu. İkinci savunma hattı sözde yapıldı. "Gelişmiş" konumu. Uzunluğu 22 km'deydi ve demiryolundan Taiceyhe nehrine kadar uzanıyordu. Aynı zamanda üç pozisyondan oluşuyor: Meetunskoy, Zofantunskoy ve Kavlitsunskoy. Maetoun iyi ateşlenmişse, diğer iki konumda, engebeli arazi nedeniyle, düşmanın elverişli birçok yaklaşımı ve ölü bölgesi vardı. Bu savunma hattının ciddi bir mühendislik yapısı yoktu. Çalışma, eksik siperler yapımı, 300-600 basamaklarında bombardıman bölgesinin temizlenmesi ve az sayıda yapay engellerin yapımı ile sınırlıydı. Buna ek olarak, yamaçların ters yamaçlarında kapalı pozisyonlardan ateşlenme beklentisi ile tabanca hendekleri inşa edilmiştir. “Gelişmiş” pozisyon düşmanın ön saldırılarına dayanabilir, ancak Japon askerlerinin r. Bu savunma hattının Taijihe istikrarı çöktü.
Üçüncü savunma hattı asıl olandı. Liaoyang pozisyonu, 14 km boyunca gerildi, geçici nitelikte 8 forts ve 8 redoubts vardı. Sağ kanat, Taijihe'nin sağ kıyısında bulunan Houjialins köyü yakınlarındaki VIII Kalesi ile başladı. Ardından, savunma hattı Liaoyang'ın güneyinde bir yarım daire içinde uzandı ve Efa köyü yakınlarındaki Taijihe'deki sol tarafa yaslandı. Kaleler ve redotlar arasındaki aralıklarda, 208 toplarındaki tüfek siperleri ve topçu pozisyonları hazırlandı. Arazi bombardımanı iyileştiren bir pozisyonla temizlendi ve yapay engeller vardı. Pozisyonun zayıflığı, rezervlerin doğrudan savaşa katılmayan, bombardıman tehlikesine maruz kalmasının bir sonucu olarak savunma emirlerinin derinliğine sahip olmamasıydı. Ayrıca, Liaoyang'ın doğusundaki Taijihe'nin sağ yakasındaki bölgeyi güçlendirmek için pratik olarak hiçbir şey yapılmadı. Sonuç olarak, eğer düşman nehrin sağ yakasında belirirse, tahkimat bölgesinin bu yönden savunulması hiç mümkün olmazdı.
Liaoyang yolunda Rus topçusu
Savaşın başlangıcı. Doğu grup çekilmesi
11 Ağustos (24 Ağustos) 1904 d. 1-I Japon Genel Kuroki ordusu, Rus ordusunun Doğu grubunun sol kanadında hareket etmeye başladı. Japon birlikleri, Tanghe Nehri'ndeki Rus pozisyonlarını ele geçirecekti. Diğer Japon ordularının başlangıcı, Kuroki ordusunun bir miktar başarı kazanmasından sonra başlaması gerekiyordu.
Kuroki, 10 Ordusu Birliği tarafından savunulan Anpilina pozisyonuna ana saldırıda bulunmaya karar verdi. 2 ve 12 bölümlerinin burada saldırması gerekiyordu. Rus komutasını yanlış yönlendirmek için, 1 Ordusunun bir kısmı genel bir taarruzun başlangıcını taklit etti - Hasegawa Muhafızlar Bölümü, İvanov komutasındaki Sibirya Kolordu'nun 3'sine karşı başlatıldı. Rus birliklerini cepheye bağlamak ve sağ kanadını korumakla tehdit eden rezervler çekmek zorunda kaldı.
Ağustos 24 gecesi, Hasegawa'nın Thavuan bölgesinden gardiyanları saldırıya uğradı. Gardiyanlar Bölümü, 3 Sibirya Birliği'nin zayıf korunan sağ tarafına ulaşmakla tehdit etti. Japonlar, Rus birliklerinin askeri refakatini sağ kanatta ve merkezde vurdular; Japon birlikleri yeni sınırlara girmeye başladı. Japonların eylemleri Rusların emrine, düşmanın bu yönde belirleyici bir savaş için hazırlandığı izlenimini verdi. Gerçekte, bu, Rusları 3 kolordu pozisyonundaki ana grev yönünden ayıran bir gösteriydi. Böylece Kuroki, Rus komutasını yanlış yönlendirmeyi başardı. Tüm dikkat, Doğu Grubu'nun sağ tarafında perçinlendi.
Ağustos 25'te, gardiyanlar bölümü saldırılarına devam etti ve akşama doğru Liandyasan-Tunxingpu hattına girdi. Aynı gün, bir sapmadan korkan 3 inci Sibirya Birliği, sağ kanadını uzattı. Grekov’un kadrosu sağ kanadına katıldı. Ek olarak, Kuropatkin, Ivanov'un kolordurunu güçlendirmek için 35 Piyade Tümeni'ni (17 Kolordu'ndan) rezervden izole etti.
Aynı gün, 12-i ve 2-i bölümleri hareket etmeye başladı. Geceleyin Japonlar, Rusların Pego'nun doğusundaki dağlık bölgeyi işgal eden ileri birimlerini reddetti ve 10 kolordu'nun sol tarafını kapatmaya başladı. Japonların, 10 Kolordu'nun sol tarafındaki baskıları ve 2 Japonca bölümünün başlangıcından dolayı kolordu sağ kanadıyla başlayan başlangıç, XPUMX Japon bölümünün başlangıcına bağlı olarak Rus komutanlığını, Anpilin pozisyonlarını temizlemeye zorladı. Rus birlikleri Tanghe Nehri vadisine geri çekildi ve topçuların bir kısmını Japonların elinde bıraktı. 16 Corps'un komutanı Sluchevsky, Doğu Bilder Grubunun başkanından takviye istedi ancak almadı. Grubun ana rezervleri sağ kanattan fırlatıldı. 26 kolordu 10 bölümü rezerv kaldı, ancak kaydedildi. Takviye alamayan Sluchevsky, birliklerini arka pozisyona getirdi. Kuropatkin akşam geç saatlerde neler olduğunu öğrendi ve rezerv kullanarak karşı saldırı emretti. Ancak, gece yarısı önceki siparişini iptal etti.
Aynı zamanda, savaş sağ kanattan devam etti. Ağustos 26 gecesi, Muhafızlar Bölümü, Kiminsa - Tunxinpu cephesinde saldırılarına devam etti. Japonlar, 60 toplarıyla ateş grevi yaptı. Japon topçu pozisyonları, Tagou ve Tunxinpu köylerinin doğusuna ve güneyine yerleştirildi. Bununla birlikte, Japon topçuları, Rus pillerinin güçlü bir isyanıyla karşılaştılar. 11 saat, Japon topçuları kısmen ezildi, ancak Japon piyade hareket etmeye devam etti.
Druzhinin ve Grekov'un kopmalarını bir kenara iten Japon muhafız, Rus kolordu sağ kanadını kapsayan Pavshugo yönünde hareket etti. Bununla birlikte, bu saldırı, 140 Zaraysk Alayı'nın belirleyici eylemleri ile (35 Piyade Birliğinden) uzaklaştırıldı. Zaraisk Alayı, Zofantun'dan bölümün konsantrasyon bölgesine - Kofyntsyn'e taşındı. Alayı komutanı, Albay Yevgeny Martynov, düşmanın Pavshugou'dan görünüşünü öğrenirken, kendi inisiyatifiyle (bu kampanyadaki Rus generalleri için yeterli değildi), alay hareketinin yönünü değiştirdi. Pavshugou'ya çıkan Martynov, General Assad'ın 1 Tugayı'nın sol tarafını süpürerek Tasigou'yu vurdu. Alayın ana güçlerinin sağında, Zaraysky alayının av ekibi ve Vischinsky ekibi vardı. Aniden, saldırıya uğrayan Japon Muhafız beklemeye çalıştı ama reddedildi. Japonlar, Katasy-Tasintun'un önüne saldırmaya çalıştı, ama burada bile Rus topçu ateşi tarafından durduruldu. Bundan sonra savaş şiddetli yağmurla kesildi. Sonuç olarak, Doğu Grubu geri çekildi. Ağustos 27 sabahında Japonlar bir saldırı başlattı, ancak düşmanla görüşmedi.
Kaynak: N. Levitsky, Rus-Japon Savaşı, 1904-1905 M., 2003
Güney Grubu
25 Ağustos ayında, Japon birlikleri Güney Grubunun önünde bir saldırı başlattı. 2-I ordusu önden bir saldırı yaptı ve 4-I ordusu, Rusların konumunu doğudan atlamak zorunda kaldı. Akiyama'nın süvari tugayının güney grubun sağ tarafını kapatmaya çalışması gerekiyordu.
1-th Sibirya Birliği, demiryolunun her iki tarafında da pozisyon aldı. Sol kanadında, Sibirya Birliği'nin 2'i yer aldı ve Zhangtszyvo ve Kusanzi köylerinin yakınında bir pozisyon aldı. Bu kolordu arasındaki boşluk iki alay bir kopma tarafından savundu. 1 Birliği'nin arkasında Syfanty, 4 Sibirya Birliği'ne sahipti. Sol kanat, Gurko'nun süvari tarafından Trubetskoy, Tolmachyov ve Posokhov'un müfrezeleri, sağ tarafından kapatıldı.
10-I Japon bölümü ve 10-I rezervi Tugayı gece hareket etmeye başladı. Tolmachyov ve Trubetskoy müfrezelerini Kusanze'ye çekilmeye zorladılar. Böylece Güney Grubu'nun sol dişlerine ulaşma yolu açıldı. Aynı zamanda, Japon ordularının bölümlerinin geri kalanı, Rus ileri birimlerini hareket etmeye ve reddetmeye başladı. Ciddi bir direniş göstermeden geri çekildiler, düşman grubunun gücünü ve yerini belirlemeye bile çalışmadılar.
Kuropatkin bir süredir şüphe duydu, ancak Doğu Grubu önündeki ilişkilerin durumu hakkındaki veriler nihai kararın Mançurya ordusunu ileri Liaoyang pozisyonlarına çekmesine neden oldu. Şiddetli yağış altındaki Rus birlikleri yeni pozisyonlara çekildi. Geri çekilme engel olmadan geçti: Japon birlikleri düşmanın çabuk geri çekilmesini beklemiyorlardı ve Eisanjian pozisyonuna kararlı bir saldırı için hazırlanıyorlardı. Ek olarak, şiddetli yağmur ve sis Rus birliklerinin geri çekilmesini sakladı ve Japonların zayıf askeri istihbaratları (casus ağı daha iyi organize edildi) geri çekilme hakkında herhangi bir veri vermedi.
Ağustos 29 sabahı, Rus Mançurya ordusu, şehirden 7-9 km uzaklıkta bulunan ikinci savunma hattına taşınmıştı. Düşmanın gücünün iki katına çıkıp sürekli “arka” pozisyonlara baktığını söyleyen generallerin önderlik ettiği Rus ordusu, inatçı direniş örgütleyemedi ve savaşın ilk aşamasında düşmanın planlarını bozmadı. Her ne kadar 140 Zaraysk Alayı'nın eylemleri, eğer Rus generalleri Suvorov tarzında bir savaş yapmışsa, savaşın sonucunun farklı olabileceğini gösterse de, saldırgan, istekli ve inisiyatiflilerdi. Rus askerleri, bugünlerde Japonlardan daha az olan 4 bin kişiyi kaybetti.
Japonlar ilk, çok ahlaki açıdan önemli olan zaferi kazandı. Rus birliklerinin üç Japon ordusunun bir araya getirdiği çabalarla yoğunlaşma kapsamı planı daha gerçekçi hale geldi. Japon birlikleri Liaoyang pozisyonlarına yaklaştı ve doğu ile güney gruplarının yakınlaşması Rus birliklerinin kuşatılmasına yol açabilir.
Devam edecek ...
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.