We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Uyuşturucuya karşı mevcut savaş, kısa bir tarihçe, test sonuçları ve dahil edilen gerçeklerle birlikte
Bugün uyuşturucu kontrol politikalarına ve bununla ilgili gerçeklere yaklaşacağız. Birçoğunuzun bildiği gibi, uyuşturucuların ve etkilerinin bugün Amerika Birleşik Devletleri'nde genel olarak suça büyük katkısı var. Mümkün olduğunda önlemek ve önleme başarısız olduğunda yasayı uygulamak kolluk kuvvetleri olarak görevimizdir. Görevlerimize daha iyi yaklaşmak için sistemdeki olası kusurları arayabilmeliyiz ve bunun yerine bunları faydaya dönüştürmek için çalışmalıyız. Bugün Amerika Birleşik Devletleri'nde, kusurlu genel kabul görmüş görüşlere dayalı olarak oluşturulmuş veya gerçeklere yansıtılmamış ahlaki görüşlere dayalı daha kötü politikalara dayanan birçok kamu politikası örneği bulunmaktadır. Bu politikalardan biri de uyuşturucu ve uyuşturucu kullanımının yasaklanmasıdır. Şu anda Amerika Birleşik Devletleri'nde uyuşturucuya karşı yürütülen bir "savaş" var ve Başkan Reagan ve eşi Nancy'ye göre uyuşturucu için "hayır deme" zamanıydı. Tabii ki, tıp, bilim ve sosyoloji adamları bunun bu politikacıların istediği kadar basit olmadığını biliyorlar. Ancak, uyuşturucu savaşı 1980'lerde başlamadı, bu ülkede çok daha erken başladı, uyuşturucuya karşı halk savaşı 1980'lerde başladı. Yeni "tasarımcı" ilaçların ortaya çıkmasıyla birlikte yeni suç dalgaları geldi ve Reagan yürürlükte olan savaşı başlattı. Mevcut politikacılar uyuşturucu ve Amerika Birleşik Devletleri uyuşturucu kontrol politikası ile ilgili mantoyu yüksek taşıyor, birçoğu duruşlarından gurur duyuyor ve yaşamlarındaki potansiyel maliyet ve harcanan para ne olursa olsun bu duruşu korumaya devam ediyor.
1914 yılına kadar ve kokain kullanımını yasaklayan Harrison Narkotik Yasası (Harrison Narkotik Vergi Yasası, 1914) ABD hükümeti, uyuşturucularla ilgili mevzuatını, iyi bir vergi geliri elde edebileceği bir şeye karşı kusurlu ahlaki tepkilere dayandırdı. Kokain, Amerika Birleşik Devletleri'ne "tonikler", öksürük şurupları ve hatta "Coca Cola" adı verilen aromalı bir içecek olarak tanıtıldı. Kokain, çok uzun bir süre birçok Avrupalı ve dünyanın her yerindeki üst sınıf insanlar için en çok tercih edilen uyuşturuculardan biriydi. 1800'lerin ortalarından 1900'lerin başlarına kadar birçok doktor ve eczacı tarafından aslında tehlikeli olmayan faydalı bir tedavi olarak lanse edildi. Harrison Narkotik Yasası nedeniyle yasa dışı hale getirilmesinden sonra bile, toplumun üst kesimlerinden insanlar onu kullanma eğilimindeydi ve bu güne kadar hala kullanıyor. Kokainden elde edilen bir ilaç, gerçek kokainin türevi ve sulandırılmış versiyonu olan crack'ti. Crack kokainin ilk kez 1980'lerin başında yürürlükte olan sokaklara çıktığı sıralarda, çoğu kişi, uyuşturucu "kartellerinin" hisselerini alma girişimleriyle sonuçlanan yıkımı gördü. Tabii ki, bu ilaç yasal olsaydı, ilk etapta suç dalgalarının bir nedeni olmazdı, ancak Harrison Narkotik Yasası sayesinde, bunun üzerine birkaç başka Kanun geçti ve diğer birçok uyuşturucu yasadışıydı. Başka bir ilaç, modern dünyada Metamfetaminler veya kristal, kristal meth vb. olarak bilinen amfetaminlerdi. Bu ilaç ilk olarak 1800'lerin sonlarında formüle edildi ve tıbbi, bilimsel personel tarafından "devam etmelerine" yardımcı olmak için kullanıldı, ordu kısa sürede onu aldı ve sonunda, şimdi Crystal Meth olarak bildiğimiz ilaca "dönüştü". Uyuşturucu savaşının yasal tarafı için bir diğer önemli konu PCP ve Marijuana idi.
Esrar, üzerinde yetiştiği tüm bitkilerin en ilginç ilacıdır ve günümüzde petrol bazlı ürünler kullandığımız birçok şey için kullanılabilir. Esrarla ilgili en büyük efsanelerden biri, bir geçit ilacı olduğudur. Bunun yanlış olduğu gösterilmiştir, "Esrar insanların ağır uyuşturucular kullanmasına neden olmaz. Ağ geçidi teorisinin nedensel bir açıklama olarak sunduğu şey, yaygın ve yaygın olmayan uyuşturucular arasındaki istatistiksel bir ilişkidir, farklı uyuşturucular arttıkça ve azaldıkça zamanla değişen bir ilişkidir. yaygınlıkta." (Morral, McCaffery, Paddock 2002) Esrarın orta dereceli porsiyonlarda sigaradan aslında daha az zararlı olduğunu gösteren birkaç başka çalışma da var. Bu çalışmalardan biri şu bilgiyi göstermektedir: "Yalnızca esrarla ilgili akciğer kanseri raporları yoktur ve 2006'da Amerikan Toraks Derneği'ne sunulan geniş bir çalışmada," (Center on Addiction and Substance Abuse 1995) Esrar, kişinin sağlığına son derece zararlı olmasıdır. "1995 yılında, İngiliz tıp dergisi Lancet'in otuz yıllık bilimsel araştırma editörlerine dayanarak, "esrarın sigara içmenin uzun vadede bile sağlığa zararlı olmadığı" sonucuna varıldı. "Esrarın kanser kemoterapisinin neden olduğu mide bulantısını azaltmada, AIDS hastalarında iştahı uyarmada ve glokomlu kişilerde göz içi basıncını düşürmede etkili olduğu gösterilmiştir." (Vinciguerra, Moore, Brennan 1988) ve hastalar için iyidir. (Sinir Ağrısı dahil) "Esrarın nörolojik bozukluğu olan hastalarda kas spastisitesini azalttığına dair kayda değer kanıtlar da var." (Baker, Pryce, Croxford 2000) Şimdi Birleşik Devletler hükümetine göre bu "mitlerin" her biri Ne yazık ki insanlar hükümetimizin ve kamu politikası yapan politikacıların asla yanılmadığına inanıyorlar.Tıbbi kullanımlar söz konusu olduğunda hükümet şöyle diyor: "hayır, imal veya insan verileri, tütsülenmiş esrarın genel tıbbi kullanım için güvenliğini veya etkinliğini desteklemektedir." (Ulusal Uyuşturucu Kontrol Politikası Ofisi, 2009) Esrarın neden olduğu zarar (veya eksikliği) söz konusu olduğunda, hükümet şunları belirtmektedir: " Esrarın kötüye kullanım potansiyeli yüksektir ve bağımlılığa neden olabilir. Esrarın sık kullanımı, psikoaktif etkilere karşı toleransa yol açar ve sigara içenler daha sık sigara içerek veya daha yüksek potensli esrar arayarak telafi eder." (Ulusal Uyuşturucu Kontrol Politikası Ofisi, 2009) Bu ifade, esrarla ilgili gerçek tıbbi gerçeklerle doğrudan çelişmektedir. esrarla ilgili diğer yaygın mitler ve önemli olduğu kadar, yukarıda bahsedilen tüm gerçekleri sağlamak şimdilik yeterli olacaktır.Ancak, gördüğünüz gibi, kamu politikası gerçeklere dayalı kanıtlardan uzaklaşıyor ve bunun yerine eski "mitler" kullanılıyor. .
Suç söz konusu olduğunda, federal hükümet uyuşturucuya bağlı suçların yanlış olduğuna inandıkları konusunda çok açık, çünkü yasalara saygılı çoğu vatandaş aynı fikirde. Bununla birlikte, yaygın olarak belirtilmeyen şey, uyuşturucu kullanmanın mutlaka suça yol açmadığı kadar, uyuşturucuların kendisinin yasadışı olduğudur. Amerika Birleşik Devletleri hükümetine göre "Uyuşturucuyla ilgili suçlar ve uyuşturucu kullanma yaşam tarzları ABD suç sorununa büyük katkıda bulunuyor" (Uyuşturucuyla İlişkili Suç, 2000) Bununla ilgili gerçeklere baktığımızda, çok büyük bir suç yüzdesi kabul edilmelidir. Amerika Birleşik Devletleri'nde uyuşturucuyla ilgili. Ne yazık ki, siyasi atamalarımız konuya yanlış açıdan yaklaşma eğilimindedir, "Sigara ve alkol ve yasadışı uyuşturucuların kötüye kullanılmasıyla ilgili hükümet harcamaları, birleşik federal, eyalet ve yerel harcamaların onda birinden fazlasını oluşturan 2005 yılında 468 milyar dolara ulaştı. tüm amaçlar için, yeni bir araştırmaya göre." (Eckholm, 2009) Federal Soruşturma Bürosu'na göre şu anda Amerika Birleşik Devletleri'nde "1973'te, FBI'ın Tekdüzen Suç Raporlarına (UCR) uyuşturucu kanunu ihlalleri için kayıtlı 328.670 tutuklama vardı. 2007'de bu sayı 1.841.182'ye yükseldi. UCR'de kayıtlı uyuşturucu kanunu ihlalleri. Ayrıca 2006'da, tüm suçlar için toplam 14.209.365 tutuklamadan, tüm şiddet suçları için 597.447 tutuklama ve tüm mülkiyet suçları için 1.610.088 tutuklama bildirildi." (FBI Uniform Crime Reports 2008) Bu rakamlar Amerika Birleşik Devletleri'ndeki toplam nüfusun yaklaşık %4'ünü ve Amerika Birleşik Devletleri'nde işlenen suçların %25'inden fazlasını oluşturmaktadır. Uyuşturucuya karşı bir "savaş" istesek de istemesek de bu soruna en iyi çözüm olmayabilir. Özellikle de, doğrudan Reagan yönetiminin ardından uyuşturucu ve uyuşturucu kullanıcıları üzerindeki muazzam baskıların ardından suç oranları fırladı. Şu anda Amerika Birleşik Devletleri'nde, suç ve bağımlılığı arttıran bu savaş için okullarımızdan daha fazla para harcıyoruz ve bağımlılığı tedavi etmek ve suçu durdurmak yerine sağlık hizmetleri ve sosyal programların birleşimi politikacılarımız her ikisini de artırdı.
Mevcut Uyuşturucuyla Mücadele politikalarının potansiyel uzun vadeli etkileri, şu anda inandığımızdan daha geniş kapsamlıdır. Geleceği tahmin etmek imkansız olsa da, mevcut "uyuşturucu" savaşında sefil bir şekilde başarısız olduğumuz makul bir şekilde varsayılabilir. Gelecek, daha uzun bir zaman diliminde meydana gelen büyük değişiklikler görecek. Suç olmaktan çıkarmayı ve nihayetinde vergilendirmeyle yasallaştırmayı göreceğiz. Bunun uygulanması birkaç yıl sürse de, gerçekleşecek. Benim tavsiyem, münferit bölgelerin ve eyaletlerin bununla ilgili gerçekleri dikkate almaya başlaması ve basit uyuşturucu suçlularının hapsedilmesini reddetmesi, tedavi birçok durumda geçerli ve çok daha iyi bir seçenektir. Uyuşturucu suçluları için birçok durumda rehabilitasyon mümkün ve gereklidir. Şu anda bu ülkede çok sayıda mahkum var ve bunların büyük bir kısmı doğrudan uyuşturucuyla ilgili. Suçu daha da azaltmak ve tekrarını önlemek için rehabilitasyona sistem içinde yaklaşılmalıdır. Bu konuya ahlakçı olarak değil, profesyonel olarak yaklaşmak gerekir. Kişisel değerler sistemimizin bizi yönlendirdiği konusunda hepimiz hemfikiriz. Bununla birlikte, gerçekleri göz ardı ettiğimizde ve bunun gibi tartışmalı konulara mantıksal şapkamıza karşı ahlaki şapkamızla yaklaştığımızda, aslında hiçbir zaman ilerlemeyeceğimizi ve suçu gerçekten azaltmayacağımızı da görüyoruz. Devletlerin ve yerel kolluk kuvvetlerinin amacı, olabilecekleri rehabilite ederken, gerçek sorunlara saldırarak suçu azaltmak olmalıdır.
Rehabilitasyon tartışmalı bir konu ve ne yazık ki geniş ölçekte ilerlemek için yeterli somut veri yok, bu veriyi oluşturmak gerekiyor. Öncelikli olarak izleme ve On İki Adım programlarını kullanarak mevcut hapishane nüfusumuzda sıkı test prosedürlerine başlamamızı öneriyorum. Reşit olmayan, uyuşturucuya bağlı suçluların bir yüzdesini alırsak ve onları hapse atmak yerine, üzerlerinde yer izleme cihazları var, suçlunun çalışma ve gözetim altındayken görevlerini yerine getirme kabiliyeti sunan birkaç iyi izleme bileziği var. ilgili denetimli serbestlik görevlileri. Bu izleme cihazlarından biri şudur: "SleepTime 24/7 Alkol ve Diğer Kötüye Kullanım Uyuşturucu Monitörü, günde 24 saat, haftada yedi gün alkol ve diğer uyuşturucu kullanımının izlenmesine olanak tanır." (StreeTime Technologies, 2009) Programın ikinci kısmı, on iki aşamalı bir programa katılmalarını veya bazı durumlarda onları kuru bir kliniğe göndermelerini içerecektir. Bu, lisanslarını iptal ederek, eyalet kimliklerini vererek ve onları program toplantılarına yönlendirerek yapılabilir. Diğer değişiklikler yer değiştirme, iş arama vb. olabilir. Bunların tümüne yaklaşılmalı ve bir SOP (Standart İşletim Prosedürleri) tanıtılmalıdır.
Yukarıdaki yaklaşımı kullanarak, daha az sayıda mükerrer suçludan faydalanmak için duruyoruz, davranış ve eylemlerde tanımlanabilir herhangi bir değişiklik olup olmadığını görmek için programa girenleri takip etmek ve izlemek gerekli olacaktır. Açıktır ki, bu, topluluk katkısı ve yardım gerektirecektir, ancak sonunda, suçta önemli bir azalmanın yanı sıra, artan üretkenlik ve ailelerle ilişkili uzun vadeli etkilerden ve her bir suçlunun sahip olduğu etki çemberinden potansiyel olarak faydalanabiliriz. Uyuşturucu kontrolü ve yürürlükteki mevcut uygulama politikaları ile ilgili yeni bir standardın yaklaştığını görmek hedefimiz olmalıdır. Ceza Adaleti, adaleti korumak ve gerektiğinde bunu etkili bir şekilde uygulamak amacıyla, bu konuların bazılarına alternatif bakış açılarından yaklaşmaya başlamalıyız.
Sonuç olarak, mevcut "uyuşturucuyla savaş" ile ilgili tarihin bir kısmını ve ayrıca kullanım ve suç oranlarıyla ilgili gerçekleri öğrendik. Yazarın amacı, uyuşturucuya bağlı suçlarla ilgili olarak dengeli bir bakış açısı sunmak ve mevcut kanun uygulama yaklaşımlarına bir alternatif sunmaktı. Bunların çoğunu düzenleyen yürürlükte olan yasalar olsa da, buna Eyalet düzeyinden veya yerel düzeyden de yaklaşmak mümkündür. Uyuşturucuya bağlı suçların azaltılmasına tedavi ve rehabilitasyon sunan bir bakış açısıyla yaklaşmamız yazarın umududur. Suçun nedenlerini anlayarak ve bunu tedavi ederek, çok daha geniş kapsamlı sonuçlarla onu çok daha fazla azaltmayı amaçlıyoruz.
(Not: izleyebilirsiniz. her Avukat Üye veya daha yüksek bir üye olarak kaydolursanız, makale uzun bir sayfa olarak).
Uyuşturucuyla Savaşta Irkçılığın Gizli Tarihi
Ülkemizdeki ilk uyuşturucu karşıtı yasa, 1875'te San Francisco'da çıkarılan yerel bir yasaydı. Bu yasa, afyon içilmesini yasakladı ve afyon içmek Çin'e özgü bir alışkanlık olduğu için Çinlilere yönelikti. Çinli erkeklerin beyaz kadınları afyon mağaralarında seks yapmaya ikna ettiğine inanılıyordu. 1909'da Kongre, Anti-Afyon Yasası'nı çıkararak afyon içmeyi federal bir suç haline getirdi. Beyazlar arasında popüler olan afyon tentürlerini içmek ve enjekte etmek için bir istisna yaratarak Çin ırkçılığını güçlendirdi.
Kokain düzenlemeleri de ırksal önyargılar tarafından tetiklendi. Tıpkı afyon kullanımının Çinlilerle ilişkilendirildiği gibi, kokain kullanımı da siyahlarla ilişkilendirildi. Gazete makaleleri, kokaini siyahların şiddet içeren, anti-sosyal davranışlarıyla ilişkilendiren ırkçı içerikli manşetler taşıyordu. 1914 New York Times makale şöyle diyordu: "Zenci Kokain 'İblisler' Güneyli Yeni Bir Tehdit: 'Koklamaya' Başladıkları İçin Alt Sınıf Siyahlar Arasında Cinayet ve Delilik Artıyor. Güneyde kokain delisi zenci beyninin doğrudan sonucudur." 1914'ün aynı zamanda Kongre'nin afyon ve kokaini fiilen yasaklayan Harrison Vergi Yasası'nı çıkardığı yıl olması şaşırtıcı değil.
Esrar yasağının da ırkçı temelleri vardı. Bu sefer Meksikalılar vardı. Tıpkı kokainin siyahi şiddeti ve mantıksız davranışlarla ilişkilendirilmesi gibi, güneybatı sınır kasabalarında esrar 1920'lerin başlarından başlayarak Meksika'daki kanunsuzluğun bir nedeni olarak görülüyordu. Bir Teksas polisi kaptanı, esrarın Meksikalılara şiddet eylemleri gerçekleştirmeleri için insanüstü bir güç verdiğini öne sürdü:
Esrar altında Meksikalılar, özellikle sinirlendiklerinde ve bir subaya silah çekilse bile saldırdıklarında çok şiddetli [olurlar]. Korkuları yok gibi görünüyor. Ayrıca, bu otun etkisi altında muazzam bir güce sahip olduklarını ve bir adamı idare etmenin birkaç adam gerektireceğini ve sıradan şartlar altında bir adamın onu kolaylıkla idare edebileceğini belirtmiştim.
Göçmen karşıtı bir grup olan Amerikan Koalisyonu, 1980 gibi yakın bir tarihte şöyle iddia etti: "Belki de şimdi narkotiklerin en sinsidir, esrar, sınırsız Meksika göçünün doğrudan bir yan ürünüdür."
Uyuşturucu yasalarımızın ırksal yansımaları devam etti. Kathleen R. Sandy, Amerika'nın Uyuşturucu Savaşının Doğasında Ayrımcılık adlı makalesinde, 2003 yılında siyah Amerikalıların o zamanlar ülke nüfusunun yaklaşık yüzde 12'sini ve uyuşturucu kullanıcılarının yüzde 13'ünü oluşturduğunu bildirdi. Bununla birlikte, uyuşturucuyla ilgili tüm tutuklamaların yüzde 33'ünü, uyuşturucuyla ilgili mahkumiyetlerin yüzde 62'sini ve uyuşturucuyla ilgili hapsetmelerin yüzde 70'ini oluşturdular.
Ülkenin uyuşturucular üzerindeki uyumlu baskısı - ve yasadışı kullanım, ithalat ve dağıtım için giderek daha sert cezaların dayatılması - muhtemelen doğuşunu, 1930'da Harry Anslinger'in yeni oluşturulan Birleşik Devletler Narkotik Bürosu'nun komiseri olarak atanmasına borçludur. Esrarın tehlikeli bir uyuşturucu olarak sınıflandırılması için bir medya kampanyası başlattı. Örneğin, "Gençliğin Suikastçısı Marihuana" başlıklı önemli bir makale yazdı. Esrarın cinayeti, intiharı ve deliliği teşvik etmekten sorumlu olduğu suçlamalarıyla doluydu. Anslinger'ın kampanyası çılgınca başarılı oldu. Göreve gelmeden önce sadece dört eyalet esrarın tıbbi olmayan kullanımına karşı yasaklar çıkarmıştı - Kaliforniya (1915), Teksas (1919), Louisiana (1924) ve New York (1927) - ancak 1937'de ülkenin o zamanki 48'inin 46'sı. eyaletler esrarı yasaklamıştı.
O zamandan beri Kongre, katı cezalar içeren kapsamlı uyuşturucu karşıtı yasalar çıkardı. Örneğin, bugün bir kilogram eroin dağıtmaktan 100 gram dağıtmaktan 40 yıl, herhangi bir miktar dağıtmaktan 20 yıl müebbet hapis cezasına çarptırılabilir. Bununla birlikte, Başkan Nixon'ın 1972'de Uyuşturucuyla Mücadele Dairesi'ni kurmasından bu yana, her yönetimin devam eden "uyuşturucu savaşına" rağmen, bu, ülkenin yasadışı uyuşturuculara olan iştahını kesmedi. 2 milyar dolar.
2010 Ulusal Uyuşturucu Kullanımı ve Sağlık Anketi verilerine göre, 12 yaş ve üzeri yaklaşık 120 milyon Amerikalı - bu nüfusun kabaca yüzde 47'si - yaşamları boyunca en az bir kez yasadışı uyuşturucu kullandığını bildirdi Yüzde 15,3'ü yasadışı bir uyuşturucu kullandığını itiraf etti önceki yılda ve yüzde 8,9 - kabaca 23 milyon kişi - önceki ay içinde yaptı. New York Times yakın zamanda her 15 lise öğrencisinden birinin neredeyse her gün esrar içtiğini bildirdi.
Cezalandırma söz konusu olduğunda, asıl suçlu uyuşturucudur. Federal hapishanelerdeki yaklaşık 220.000 suçlunun yaklaşık yarısı onları ya ülkemize getirdi, buraya dağıttı ya da kendilerini bu yasadışı faaliyetle ilişkilendirdi. Bu, Hapishaneler Bürosu bütçesinin muhtemelen 6,8 milyar dolarlık yarısının uyuşturucu bağımlılarının hapsedilmesiyle tüketildiği anlamına geliyor. Hapishane nüfusunun yarısı uyuşturucu yüzünden orada ve onları hapiste tutmak bize yılda milyarlarca dolara mal oluyor.
Frederic Block 34 yıldır avukatlık yapıyor. 1994 yılında Başkan Clinton tarafından federal bölge mahkemesine yargıç olarak atandı. Blok yazarıdır Soyunmuş: Bir Federal Yargıç Yargıcının Yaşamına ve Çalışmasına İçeriden Bir Bakış.
Uyuşturucu ve Çeteler Hızlı gerçekler
Ulusal Uyuşturucu İstihbarat Merkezi
bir bileşeni
ABD Adalet Bakanlığı.
Uyuşturucu ve çeteler arasındaki ilişki nedir?
Sokak çeteleri, kanun kaçağı motosiklet çeteleri (OMG'ler) ve hapishane çeteleri, Birleşik Devletler sokaklarındaki yasadışı uyuşturucuların başlıca dağıtıcılarıdır. Çeteler ayrıca Amerika Birleşik Devletleri'ne uyuşturucu kaçakçılığı yapıyor ve ülke içinde uyuşturucu üretip taşıyor.
Sokak çetesi üyeleri, toz kokaini crack kokaine dönüştürür ve Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunan PCP'nin çoğunu üretir. Çeteler, özellikle OMG'ler, ayrıca esrar ve metamfetamin üretir. Buna ek olarak, çeteler, yabancı tedarik kaynaklarından ABD'ye büyük miktarlarda kokain ve esrar ve daha az miktarda eroin, metamfetamin ve MDMA (ekstazi olarak da bilinir) kaçakçılığı yapmaya giderek daha fazla dahil oluyor. Çeteler, Amerika Birleşik Devletleri'nde öncelikle toz kokain, crack kokain, eroin, esrar, metamfetamin, MDMA ve PCP'yi taşır ve dağıtır.
Ülke genelinde bulunan sokak çeteleri büyüklük, kompozisyon ve yapı bakımından farklılık gösterir. Büyük, ulusal bağlantılı sokak çeteleri en büyük tehdidi oluşturuyor çünkü ülke genelinde büyük miktarlarda yasa dışı uyuşturucuyu kaçırıyorlar, üretiyorlar, naklediyorlar ve dağıtıyorlar ve son derece şiddetli. Kırsal, banliyö ve kentsel alanlarda yerel sokak çeteleri düşük ama büyüyen bir tehdit oluşturuyor. Yerel sokak çeteleri, çok özel alanlarda uyuşturucu taşır ve dağıtır. Bu çeteler, rakiplerinden saygı görmek için genellikle daha büyük, daha güçlü ulusal çeteleri taklit eder.
Bazı çeteler yasadışı uyuşturucu, silah kaçakçılığı, fuhuş çeteleri işletmek ve çalıntı mal satmak için ayda milyonlarca dolar toplar. Çeteler gayrimenkule, kayıt stüdyolarına, motosiklet mağazalarına ve inşaat şirketlerine yatırım yaparak gelirlerini aklıyor. Uyuşturucu gelirlerini meşru ticaret yoluyla elde edilen fonlarla birleştirmek için berberler, müzik mağazaları, restoranlar, yemek hizmetleri, dövme salonları ve striptiz kulüpleri gibi çeşitli nakit bazlı işletmeleri de işletiyorlar.
En üste
Amerika Birleşik Devletleri'nde çete operasyonları ve suç kapsamı nedir?
Amerika Birleşik Devletleri'nde en az 21.500 çete ve 731.000'den fazla aktif çete üyesi var. Çeteler, 50 eyalette ve ABD topraklarında suç faaliyeti yürütüyor. Çete faaliyetlerinin çoğu büyük kentsel alanlarda yoğunlaşmasına rağmen, çete üyeleri kentsel alanlarda artan kolluk baskısından kaçarken veya daha kazançlı uyuşturucu pazarları aradıkça çeteler ülkenin kırsal ve banliyö bölgelerinde de çoğalmaktadır. Kent dışı alanlardaki bu çoğalmaya giderek artan oranda şiddet eşlik etmekte ve genel olarak toplumu tehdit etmektedir.
2001 Adalet Bakanlığı anketine göre, 12-18 yaş arası öğrencilerin yüzde 20'si, önceki 6 ay boyunca okullarında sokak çetelerinin bulunduğunu bildirdi. Kentsel okullardaki öğrencilerin dörtte birinden fazlası (%28) bir sokak çetesi olduğunu ve banliyö okullarındaki öğrencilerin yüzde 18'i ve kırsal okullardaki öğrencilerin yüzde 13'ü sokak çetelerinin varlığını bildirdi. Devlet okulları, özel okullardan çok daha yüksek oranda çete varlığını bildirdi.
En üste
Çete faaliyeti ile ilişkili tehlikeler nelerdir?
Büyük sokak çeteleri, uyuşturucu dağıtım faaliyetlerini kontrol etmek ve genişletmek için kolayca şiddete başvurarak, haraç ücretlerini ödemeyi ihmal eden veya reddeden rakip çeteleri ve satıcıları hedef alır. Üyeler ayrıca, üyelerin çetenin davranış kurallarına uymasını sağlamak veya bir üyenin ayrılmasını önlemek için şiddet kullanır. Kasım 2004'te Teksas, Fort Worth'da 19 yaşındaki bir çete üyesi, yerel sokak çetesinden ayrılmak isteyen bir çocukluk arkadaşını öldürerek öldürmekten 30 yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Ülke çapındaki yetkililer, Amerika Birleşik Devletleri'nin büyük şehirlerindeki ciddi şiddet suçlarının çoğundan çetelerin sorumlu olduğunu bildiriyor. Çeteler, saldırı, hırsızlık, arabadan ateş etme, gasp, cinayet, kimlik sahtekarlığı, kara para aklama, fuhuş operasyonları, soygun, çalıntı mal satışı ve silah kaçakçılığı gibi bir dizi suç faaliyetinde bulunur.
Gençlerin çete faaliyetlerine karışabileceklerine dair bazı işaretler nelerdir?
Okuldan kaçmak, farklı arkadaşlarla takılmak veya belirli yerlerde spreyle grafiti yapmak ve arkadaşlarla el işaretleri kullanmak gibi davranışlardaki değişiklikler çete üyeliğini gösterebilir.
Ayrıca çete mensubu bireyler genellikle aynı renk giysiler giyerek, bandana takarak, hatta pantolon paçalarını belli bir şekilde kıvırarak benzer giyinirler. Bazı çete üyeleri, çete aidiyetlerini göstermek için belirli tasarımcı etiketleri giyerler. Çete üyelerinin genellikle dövmeleri vardır. Ayrıca, rap müzikte çete şiddeti sıklıkla yüceltildiği için, çetelere dahil olan gençler sıklıkla rap sanatçılarının kıyafetlerini ve eylemlerini taklit etmeye çalışırlar.
Son olarak, madde bağımlılığı genellikle çete üyelerinin bir özelliği olduğundan, çete faaliyetinde bulunan gençler uyuşturucu veya alkol kullanımı belirtileri gösterebilir.
İlgilenilen diğer ürünler:
- 2C-T-7
- 5-MeO-AMT
- AMT
- BZP
- İçilebilen kokain
- kristal metamfetamin
- Uyuşturucu kullanımı ve akıl hastalığı
- Uyuşturucuyla kolaylaştırılmış cinsel saldırı
- Uyuşturucu gereçleri
- Uyuşturucu ve İnternet
- DXM
- fentanil
- tilki
- Yağda kızartmak
- GHB ve analogları
- Eroin
- inhalanlar
- Jimson otu
- ketamin
- Hat
- l.s.d.
- Esrar
- MDMA
- metadon
- metamfetamin
- Met laboratuvar kimliği ve tehlikeleri
- OksiKontin
- PCP
- toz kokain
- Reçeteli ilaçlar
- psilosibin
- Ritalin
- rohipnol
- Salvia divinorum
- soma
- steroidler
- Gençler ve uyuşturucu
- üçlü C
- yaba
- Huffing - İnhalanların Kötüye Kullanımı
- Reçeteli İlaç Suistimali ve Gençlik
- Uyuşturucu, Gençlik ve İnternet
Bize Ulaşın
Adreslerimiz:
Ulusal Uyuşturucu İstihbarat MerkeziNDIC Washington İrtibat Bürosu
319 Washington Caddesi, 5. Kat
Johnstown, PA 15901-1622
Telefon: 814-532-4601
FAKS: 814-532-4690
8201 Greensboro Drive, Süit 1001
McLean, VA 22102-3840
Telefon: 703-556-8970
FAKS: 703-556-7807
Cezası Ne Olabilir?
1970 yılında Başkan Richard Nixon, Kontrollü Maddeler Yasasını (CSA) kanun haline getirdi. Yasadışı uyuşturucular ve kontrollü maddelerle ilgili önceki tüm yasaları (yüzlerce numaralandırılmış) tek bir yasada birleştirmeyi amaçladı. Eyalet yasalarının Kontrollü Maddeler Yasası ile uyumlu olması zorunludur, ancak bunlar federal yasadan daha dar veya daha katı olabilir. Federal yasaları baltalayamaz veya bunlarla çelişemezler. Örneğin marihuanada gördüğümüz gibi, çoğu zaman durum böyle değildir.
CSA, kontrollü maddelerin üretimini ve dağıtımını düzenleyen federal bir ilaç politikasıdır. Bunlara narkotikler, depresanlar, halüsinojenler ve uyarıcılar dahildir. İlaçlar 5 programa ayrılır. Bu, yeni bir yasa çıkarmadan programa yeni bir ilaç eklemeyi veya bir ilacın sınıflandırmasını değiştirmeyi nispeten basit hale getirir. Ayrıca, eyalet yasama organlarının her bir ilaç için değil, beş kategori için cezalandırma yönergeleri geliştirmesini kolaylaştırır.
Bir ilacın nereye yerleştirileceğine ilişkin kriterler, maddenin ne kadar bağımlılık yaptığını ve tıbbi yararları olup olmadığını içerir. Tarife 1 en bağımlılık yapan uyuşturucuları içerir ve en ağır cezaları taşırken, Tarife 5 uyuşturucuların bağımlılık yapma olasılığı çok yüksek değildir ve çok daha hafif cezalar taşır. Programlar aşağıdaki gibidir:
- Program 1 – Ecstasy, LSD ve Eroin. Esrar, kanıtlanmış tıbbi kullanımlarına rağmen hala bir Program 1 ilacı olarak kabul edilir. Esrar, bu sınıflandırmaya sahip tek reçeteli ilaçtır.
- Program 2 – Kokain, morfin, Demerol, OxyContin, Percocet ve Dilaudid
- Program 3 – Anabolik steroidler, Vicodin, Kodeinli Tylenol ve Marinol
- Program 4 – Ambien, Xanax, Soma, Klonopin, uyku ilaçları ve Valium
- Program 5 – Lyrica ve düşük konsantrasyonlarda kodein içeren öksürük kesiciler
Uyuşturucu bulundurmanın cezaları büyük ölçüde söz konusu uyuşturucunun hangi programa ait olduğuna bağlıdır. 50kg'dan daha az marihuana (bir Program 1 uyuşturucu) ticareti için federal ceza bir suçtur ve ilk suç için 5 yıla kadar hapis cezası ve 250.000 $'a kadar para cezası gerektirir. Bir Program 5 uyuşturucuya sahip olan bir kişi, büyük olasılıkla birinci derece kabahatle suçlanacak ve bir yıldan az bir süre hapiste kalacak.
Uyuşturucuyla Mücadele İdaresi (DEA), aynı zamanda, 1973 yılında Başkan Richard Nixon tarafından Kontrollü Madde yasasını uygulamaktan ve kontrollü maddelerin kullanımını düzenlemekten sorumlu ajans olarak kuruldu. DEA, ilaç üretimini, dağıtımını, ithalatını ve ihracatını izler. Aynı zamanda, uyuşturucu kaçakçılığını ve çete bağlantılı uyuşturucu şiddetini azaltmak için eyalet kolluk kuvvetleriyle birlikte çalışır.
Uyuşturucu bulundurmaktan hüküm giyen kişinin durumuna bağlı olarak, uygulanan çok çeşitli cezalar vardır. En hafif ceza kurallarından bazılarına sahip olan Kaliforniya'da, ilk kez suçlular 40 ila 500 dolar arasında para cezasına çarptırılacak ve 15 ila 180 gün hapis cezasına çarptırılabilir. Yelpazenin diğer ucunda, en katı yönergelere sahip olan Kentucky, 20.000 dolara kadar para cezası ve 2 ila 10 yıl arasında hapis cezasına çarptırılacak.
Hem federal cezalandırma hem de eyalet cezalandırma yönergeleri, uyuşturucu sınıfına (hangi programa ait olduğu), sahip olunan uyuşturucu miktarına ve önceki mahkumiyetlerin sayısına göre yönlendirilir.
Devletten bağımsız olarak, basit yasadışı uyuşturucu bulundurmak en hafif cezaları taşırken, uyuşturucuları dağıtma veya (ister üretim ister ekim yoluyla) üretme niyeti daha ağır cezalar taşır.
Birçok eyalet, ağır uyuşturucu sanıkları için uyuşturucu mahkemeleri kurdu. Bu sistem, mahkumların neredeyse %75'inin uyuşturucuya bağlı suçlardan hapsedildiği aşırı yüklenmiş cezaevi sistemini hafifletmeye yardımcı olmak için geliştirildi. Bu mahkemelerin amacı, sürekli uyuşturucu kullananları ve suçluları cezaevinden uzak tutarken rehabilite etmektir. Uyuşturucu mahkemesine gitmeyi kabul eden bir uyuşturucu sanığı, mahkemeye gitmek yerine bir uyuşturucu (veya alkol) rehabilitasyon programında vakit geçirir, rastgele uyuşturucu testlerinden geçer ve düzenli olarak uyuşturucu mahkemesinin önüne çıkar. Bu programa uymayan sanıklar tutuklanıp mahkemeye gönderilebilir. Uyuşturucu mahkemesine başkanlık eden yargıçlar, mahkemenin işleyişi ve sanıklara verdiği yetkiler üzerinde büyük bir kontrole sahiptir.
Uyuşturucuya Karşı Savaş
"Uyuşturucuya Karşı Savaş", Birleşik Devletler siyasi ve askeri sistemlerindeki son zamanlarda yasa dışı olayları sona erdirmek için kapsamlı yasaklama çabalarına atıfta bulunur. uyuşturucu kaçakçılığı. Bu politikaları tanımlamak için savaş teriminin ilk kullanımı, Başkan Richard Nixon'ın 18 Haziran 1971'de bir basın toplantısında yaptığı konuşmada meydana geldi. Uyuşturucu Suistimalini Önleme ve Kontrol KongresiUyuşturucu bağımlılığından “bir numaralı halk düşmanı” olarak söz etti. Bununla birlikte, Nixon, katı uyuşturucu kontrol politikalarını destekleyen ilk ABD Başkanı değildi, eylemleri mevcut politikaların bir devamıydı.
ABD Uyuşturucu Savaşının en önemli yönlerinden biri, Kongre'nin Boggs Yasasını kabul ettiği 1952 yılına kadar izlenebilir. Bu yasa, ABD politikasını kurdu. zorunlu asgari ceza. Zorunlu minimumlarla, mahkemelerin ilk kez suçluları ilaca bağlı olarak minimum ceza ile cezalandırması gerekir. NS Boggs Yasası özellikle Esrar bulundurmaya atıfta bulunulmuştur ve unsurlarının çoğu daha sonra yürürlükten kaldırılmıştır. NS 1986 Uyuşturucu Suistimaliyle Mücadele Yasası zorunlu asgari ceza sistemini güçlendirdi ve diğer uyuşturucu türleri için hükümler ekledi. Zorunlu asgari cezalar, esnek olmadığı ve adaletsiz olduğu için eleştirildi ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki genel hapishane aşırı kalabalık eğilimine katkıda bulundu. Federal Hapishaneler Bürosu'na göre, mahkûmların %49,8'i, yani yaklaşık 100.000 kişi, şu anda uyuşturucu suçundan dolayı hapsediliyor. Mahkumların %30'dan azı şiddet suçlusu.
Amerika Birleşik Devletleri'nde 1860'tan beri uyuşturucu yasaklama yasaları olmasına rağmen, Uyuşturucu Savaşı ile güçlü bir şekilde ilişkilidir. Başkan Ronald Reagan. 1986'da Reagan, yasayı imzaladı. Uyuşturucu Suistimaliyle Mücadele YasasıBu, zorunlu asgari ceza politikalarını güçlendirmenin yanı sıra, uyuşturucuya karşı savaşı finanse etmek için 1,7 milyar dolar tahsis etti ve ayrıca federal denetimli salıverme programını rehabilite edici bir odaktan cezalandırıcı bir plana kaydırdı. NS denetimli serbest bırakma programı tutukluların şartlı tahliye ile serbest bırakıldıklarında yapmaları gereken önlemleri ifade eder. Bu programlar genellikle düzenli uyuşturucu testleri ve denetimli serbestlik danışmanlarıyla yapılan toplantılardan oluşur. Tarihsel olarak, bu sistemler uyuşturucu bağımlılarının cezaevinden çıktıktan sonra yolda kalmalarına yardımcı olmak için mevcuttu. Bununla birlikte, cezalandırıcı bir odaklanmaya geçiş, yasa dışı uyuşturuculara karışanları, iyileşmelerine ve hayatlarını geri almalarına yardımcı olmaktan ziyade cezalandırma arzusunu yansıtıyordu. Reagan'ın başkanlığı sırasında First Lady, Nancy Reagan adlı bir kampanya başlattı. 'Sadece hayır de'gençleri uyuşturucu kullanımının tehlikeleri ve uyuşturucuya "hayır" diyebilecekleri farklı yollar hakkında eğitmeye odaklanan .
Uyuşturucuya karşı savaşın en dikkate değer yönlerinden biri, düşük gelirli ve azınlık topluluklarını açıkça hedeflemesidir. With the passing of the Anti-Drug Abuse Act of 1986, possession of 28 grams of crack cocaine warrants a five year mandatory minimum sentence for a first-time offender. In order to get the same sentence for possession of powder form cocaine, someone would have to have 500 grams. While some argue that crack cocaine is more addictive and therefore deserves a higher sentence, some medical experts dispute this by stating that there is no pharmacological difference between the two forms of cocaine. Many people assert that, because crack cocaine is statistically linked to impoverished Black communities while powder cocaine use is most common among affluent White communities, the legal disparity between powder and crack cocaine is potentially rooted in racist beliefs. While both forms of the drug are harmful and addictive, the drastic differences between the mandatory minimum sentences reflects a devotion to punish drug offenders at all costs, rather than on working to find a solution that would land less people in prison. In 2010, President Barack Obama signed into law the Fair Sentencing Act, which reduced the sentencing disparity between crack and powder cocaine.
10 Facts about Mexico’s Drug War
ATLANTA, Georgia – Mexico’s war on drugs has been raging for over seven years with devastating results. Thousands are dead, chaos reigns in the streets, and its citizens live in the fearful shadow of the powerful drug cartels. Unfortunately, the brutal violence, as well as the power of the cartels, has not decreased.
There seems to be plenty of blame to go around for the current state of violence in Mexico. For example, there is no question that America’s hunger for illegal drugs puts money directly into the pockets of violent cartels allowing their operations to continue, while Mexico, for decades, was complacent with the presence of cartels at almost every level of society.
In addition to cartel violence, Mexican citizens find themselves suffering under a militarized police force that commits frequent human rights abuses. Despite knowledge these abuses exist, the legal mechanisms designed to prevent such abuse are known for their weakness and corruption. Accounts have surfaced of forced confessions, beating, electrocutions, and medical examiners downplaying injuries from torture in reports to authorities.
Out of the 3,671 investigations that have been initiated by prosecutors only 15 soldiers have been prosecuted.
To spread awareness regarding the devastation wrought by the drug war, here are 10 important facts.
1. Drugs make up 3-4% of Mexico’s $1.5 trillion GDP.
2. The Committee to Protect Journalists has ranked Mexico as the 8 th deadliest country for reporters.
3. The Bureau of Alcohol, Tobacco, and Firearms states that 90% of weapons confiscated in Mexico come from the United States.
4. The cartels reap $19 billion to $29 billion from U.S. drug sales alone.
5. Mexico has one of the highest rates of kidnapping in the world. An average of 70 people per month are abducted.
6. In 2012, Joaquin Guzman, leader of the Sinaloa cartel, made Forbes list of billionaires. Sinaloa controls up to 25 percent of the drugs that enter the United States through Mexico. The annual revenues produced by Sinaloa are over $3 billion.
7. In 2008, the U.S. created the Merida Initiative to provide assistance in the drug war. It consisted of sending $1.4 billion of aid to Mexico, Central America, Haiti and the Dominican Republic. In 2010, the partnership was extended and renamed Beyond Merida.
8. The drug industry is estimated to employ at least half a million people.
9. From 2006 to 2012, President Felipe Calderón deployed 50,000 troops confront the cartels.
10. Over 47,000 people have been killed since the war began in 2006.
Several options have been put forward to address the drug war from a policymaking perspective. Decriminalization remains the most popular prescription advocated by many officials in both the U.S. and Mexico.
Three former Latin American presidents have publicly stated they wish to see a “paradigm shift” toward decriminalization, which is seen by many as the most effective way to eventually curb demand and violence related to drugs.
Others contend that decriminalization would help support the cartels export market, and instead favor enforcement against violent dealers while also trying to reduce demand.
President Felipe Calderón’s successor, Enrique Peña Nieto, intends to continue the fight against the cartels. However, he has stated he intends to shift policies toward reducing violence instead of apprehending cartel members and drugs.
18 Facts About America’s Long and Costly War on Drugs
US troops parachute into Panama during Operation Just Cause, an invasion to arrest Manuel Noriega. US Air Force
12. Operation Just Cause and the arrest of Manuel Noriega
In 1971 the DEA attempted to indict Manuel Noriega of Panama, only to the thwarted by the Central Intelligence Agency. The CIA had allowed Noriega to conduct his drug trade activities for years because of his support of the Contras in Nicaragua. The CIA, under its director at the time, George H. W. Bush, funded Noriega and looked the other way as the Panamanian dictator shipped illegal drugs to markets which included the United States. In 1986 a CIA pilot and former Marine named Eugene Hasenfus was shot down in Nicaragua during a flight in which he had been delivering weapons covertly for the CIA to the Contras. Ronald Reagan denied that Hasenfus had any connection with the United States government, but papers discovered in the wreckage of the aircraft he had been flying revealed otherwise, including the links between the CIA and Noriega.
With Noriega then a liability to the American government, and an embarrassment to both Reagan and his vice-president, the same George Bush, the DEA was encouraged to indict Noriega, and with the indictment in hand the United States sent 25,000 troops to Panama to secure his arrest and overthrow his government. Hasenfus was indicted by the Sandinista government in Nicaragua, convicted, imprisoned, and pardoned in December. Noriega was tried in Miami for drug trafficking, racketeering, and money laundering, convicted, and sentenced to 40 years in federal prison. During his trial evidence reflecting his relationship with the CIA and George Bush was not allowed to be presented. Noriega was later extradited for trial in France, again convicted, and returned to the United States to serve his sentence.
Alarming Facts about The War on Drugs
The United States has a larger percentage of its population in prison than any country on Earth. Over 1.7 million human beings languish behind bars. Well over sixty percent of federal prisoners , and a significant fraction of state and local prisoners, are non-violent drug offenders, mostly first time offenders. Due to the War on Drugs, we have become the world's leading jailer. 1 out of 35 Americans is under the control of the Criminal Justice System. If present incarceration rates hold steady, 1 out of 20 Americans, 1 out of 11 men, and 1 out of 4 Black men in this country today can expect to spend some part of their life in prison.
Sources: Bureau ofJustice Statistics, Nation's Probation and Parole Population ReachedAlmost 3.9 Million Last Year, (press release), Washington D.C.: U.S.Department of Justice (1997, August 14).
Bonczar, T.P. & Beck, A.J., Lifetime Likelihood of Going to Stateor Federal Prison, Washington D.C.: Bureau of Justice Statistics,U.S. Department of Justice (1997, March), p. 1.
Currie, E., Crime and Punishment in America, New York, NY:Metropolitan Books, Henry Holt and Company, Inc. (1998), p. 3.
American Apartheid
One out of three young African American (ages 18 to 35) men in the United States are in prison or on some form of supervised release. The drug war is clearly a race war. Our country has more African American men in prison than in college.We call ourselves the Land of the Free, yet we have a four times higher percentage of Black men in prison than South Africa at the height of apartheid, an official national policy of institutionalized racism.
Sources: Substance Abuseand Mental Health Services Administration, National Household Survey on Drug Abuse: Population Estimates 1996, Rockville, MD: Substance Abuse and Mental Health Services Administration (1997), p. 19,Table 2D
Bureau of Justice Statistics, Sourcebook of Criminal Justice Statistics 1996, Washington D.C.: U.S. Government Printing Office(1997), p. 382, Table 4.10, and p. 533, Table6.36
Bureau of Justice Statistics, Prisoners in 1996, Washington D.C.: U.S. Government Printing Office (1997), p. 10, Table13.
Prison Orphans
One out of nine school-age children has one or both parents in prison. At the present exponential increase in incarceration, this number will be one out of four alarmingly soon. We are breeding an entire generation of embittered and disenfranchised prison orphans. We are losing an entire generation of young people.
Sources: Califano,Joseph, Behind Bars: Substance Abuse and America's Prison Population,Forward by Joseph Califano. The National Center on Addiction and Substance Abuse at Columbia University (1998).
Violent vs. Non-Violent Crimes:Prison Sentences
The average sentence for a first time, non-violent drug offender is longer than the average sentence for rape, child molestation, bank robbery or manslaughter. As our prisons rapidly fill to bursting, rapists and murderers are being given early release to make room for no parole drug offenders. While law enforcement continues to go after relatively easy drug violation arrests, every major city in this country has a record number of unsolved homicides.
Sources: Families Against Mandatory Minimums (FAMM).
The Consequences of Mandatory Minimums, Federal Judicial Center Report, 1994.
The Lindesmith Center Ethan Nadlemann, Director
500,000 Deaths from Legal Drugs
Every year, 8,000 to 14,000 people die from illegal drugs in this country. Every year, over 500,000 people die from legal drugs (Tobacco, liquor and prescriptions). This is roughly a fifty to one ratio. Alcohol alone is involved in seven times more violent crimes than all illegal substances combined. Yet our Government continues to hugely subsidize alcohol and tobacco, while demonizing those who would exercise a different choice.
Sources: Califano,Joseph, Behind Bars: Substance Abuse and America's Prison Population, Forward by Joseph Califano. The National Center on Addiction and Substance Abuse at Columbia University (1998).
Treatment, Not Punishment
It's been empirically shown that education and treatment is seven times more cost effective than arrest and incarceration for substance addiction, yet we continue to spend more tax dollars on prisons than treatment. In this 'Land of Liberty', we spend more money on prisons than on schools. We are clearly addicted to mass punishment of consensual 'crimes' on a staggering scale. The sheer magnitude of all the human misery generated in our government's war on it's own people is truly terrifying.
Sources: Rydell, C.P.& Everingham, S.S., Controlling Cocaine, Prepared for the Office of National Drug Control Policy and the United States Army, SantaMonica, CA: Drug Policy Research Center, RAND (1994).
The Lindesmith Center Ethan Nadlemann, Director
98% Conviction Rate?
Federal prosecutors reportedly have a 98% conviction rate, and federal appellate courts reject 98% of appeals. The American Bar Association says this number should be closer to 60-70%. Does this mean that over 30% of those jailed are technically or literally innocent? (Do we really trust our government to do anything with 98% efficiency?) The nearly limitless and clearly unconstitutional powers that have been handed to the U.S. Attorneys by Congress is mind blowing in the extreme. The Bill of Rights is rapidly becoming a fond memory.
Sources: TheConsequences of Mandatory Minimums, Federal Judicial Center Report,1994.
H.R. 3396, The Citizens Protection Act of1998, sponsored by Rep. Joseph McDade.
The NationalAssociation of Criminal Defense Lawyers (NACDL).
Punch and Jurists: The Cutting Edge Guide to Criminal Law
The American Bar Association (ABA).
Shot or Beheaded?
If Newt Gingrich has his way, you can be given the death penalty for 'trafficking' in two ounces of marijuana. Former 'Drug Czar' William Bennett (author of 'The Book ofVirtues'!) has advocated the public beheading of convicted drug offenders. LA Police Chief Daryl Gates has publicly stated that casual drug users should be taken from the court room and summarily executed. We are rapidly approaching a totalitarian police state, where absolute power flows directly from wealth, and any deviation from the officially mandated status quo can mean incarceration,torture or even death.
Source: H.R. 41: TheDrug Importer Death Penalty Act of 1997, by Rep. Newt Gingrich.
Ain't Nobodies Business If You Do, by PeterMcWilliams. (Prelude Press)
Prohibition And Violent Crimes
The prohibition of alcohol in the early part of this century financed the birth of the present day criminal underground. The prohibition of drugs has given incredible power to the inner city street gangs, and put hundreds of millions of dollars into their hands. A generation ago, they fought with knives and brass knuckles. Now they have submachine guns and high explosives. We have turned our cities into war zones.
Source: Drug Crazy, byMike Gray, [Random House, 240 pages, $23.95 Publication date June15, 1998]
The Lindesmith Center Ethan Nadlemann, Director
Consensual
Because drug crimes are consensual, with no citizens filing charges, the Government has had to get very creative to motivate suspects to testify against each other in trial. Known criminals are routinely paid hundreds of thousands of dollars, and offered virtual immunity, luxurious perks, and drastically reduced sentences for their information and testimony. Our prisons are full to bursting with innocent victims. More and more, Federal prosecutors are acquiring almost unlimited powers in the courtroom. They set sentences they dictate trial protocol they have turned purchased betrayal of family and friends into a high art form. Judges in Federal trials are fast becoming mere automations.
Sources: TheConsequences of Mandatory Minimums, Federal Judicial Center Report,1994.
H.R. 3396, The Citizens Protection Act of1998, sponsored by Rep. Joseph McDade.
Ain't Nobodies Business If You Do, by Peter McWilliams. (PreludePress)
(Rich Bargains)Poor Prison Terms
I have reviewed and studied literally hundreds of cases in preparation for this project, and I keep seeing the same alarming trend. The drug kingpins and professional criminals continually plea-bargain their way to freedom, or leave the country with all their wealth, while the low level offenders and innocent patsies, with no information to trade for leniency, and no resources for an adequate defense, are sentenced to insanely long terms. We are warring on the afflicted and the vulnerable.
Sources: Families Against Mandatory Minimums (FAMM).
The Consequences of Mandatory Minimums, Federal Judicial Center Report, 1994.
H.R. 3396 - Citizens Protection Act of 1998 -A bill to establish standards of conduct for Department of Justice employees, and to establish a review board to monitor compliance with such standards.
Just Say No
In thirty years of The War On Drugs, our government hasn't managed to accomplish even a small reduction in drug dealing and abuse, yet we have spent almost a trillion dollars. That is a huge fraction of the total national debt. All we've done is fill up our prisons at a terrifying rate, and pay homage to meaningless, mean-spirited rhetoric, like Zero Tolerance and Just Say No and Tough on Crime. By current estimates, we need to build a complete new Federal prison every two weeks just to keep up with the demand. At the present exponential rate of incarceration, we will have half of our population in prison within fifty years. Is this how we want to greet the new millennium? We will rip this nation to pieces.
Sources: Families Against Mandatory Minimums (FAMM).
The Lindesmith Center Ethan Nadlemann, Director
International Drug Trade
It has been estimated that almost 10% of international trade is in profits from illicit substances. Some third world countries count narco-dollars as a significant fraction of their gross national product. While the drug war destroys countless lives among the working and peasant classes, the privileged elite grows wealthy beyond imagining. There is a strong economic incentive to keep the war going ad infinitem. While our elected officials pay lip service to 'a drug free America', the CIA is routinely involved with massive international drug-trafficking to finance its covert operations.
How You Can Help
“Where life is precious, life is precious.” – Ruth Wilson Gilmore
We need to re-imagine how we respond to crime in this country. The Fair Fight Initiative is engaged in that effort through litigation, advocacy, and awareness campaigns that uncover injustices in our prisons and jails. The organization also provides support to victims of law enforcement violence so they can effectively pursue justice.
Please consider donating to the Fair Fight Initiative to support a society that truly values all human life.
Fair Fight Mission: Through litigation and community advocacy, Fair Fight Initiative exposes mistreatment in the law enforcement system and works to end mass incarceration.