Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinin ortasında, Rusya'nın o zamandan beri eski Sovyet devletlerindeki resmi söyleminin ve askeri eylemlerinin evrimini incelemeye değer. 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılması.
1990'larda, Sovyetler Birliği'nin çöküşünden kısa bir süre sonra, Rusya ordusu ilk nesil savaşa dahil oldu. Gürcistan (Abhazya ve Güney Osetya) ve Moldova'daki (Transdinyester) ayrılıkçı savaşlar eski Sovyet topraklarında.
Araştırmam gösterdi bu ayrılıkçı savaşlara ilk müdahale Rus ordusu tarafından bağımsız olarak alındı.. Daha sonra, Rusya resmi olarak dahil oldu.
Eski Sovyetler Birliği'ndeki paralı askerler savaşa katıldı. Sonunda Rusya, karşı tarafları ateşkes ve müzakere masasına oturtmayı başardı. Siyasi statüko, çoğunlukla Rus "barış güçleri" savaşta savaşan askerler.
Rus hükümeti, çoğunlukla yerel olan bu şikayetlere yanıtını, istikrarsız durumlara başarılı bir şekilde istikrar getirmek olarak tasvir etti. Resmi söylemi, operasyona katılma gerekçelerine benzer. Tacikistan iç savaşı 1992'den 1997'ye kadar, pragmatik ekonomik ve güvenlik çıkarlarını takip etmesi ve çok küçük de olsa Rus diasporasını korumasıydı.
Ağustos 2012'de çekilen bu fotoğrafta, Rus askerleri, ön planda tahrip edilmiş bir tankla, Güney Osetya'nın Gürcistan'ın ayrılıkçı yerleşim bölgesinin başkenti Tskhinvali'deki bir caddede zırhlı bir aracın üzerinde ilerliyor. Rus ordusu, savaş sırasında Gürcü ordusunu hızla bozguna uğrattı. (AP Fotoğraf/Musa Sadulayev)
Rus devleti ayrıca Rusya'yı Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla ortaya çıkan güvenlik boşluğunda var olan kaosa barış getirebilecek tek ülke olarak resmetmiştir.
Sonunda Rusya, Abhaz ve Transdinyester ayrılıkçılarına verdiği destek ve ardından Gürcü ve Moldova merkezi hükümetlerini onaylayarak, yeni bağımsız devletleri dize getirirken meşruiyetini de sağladı. Dostluk anlaşmaları yapıldı, askeri üsler elde tutuldu ve ülkelerin katılmaktan çekinmesi Bağımsız Devletler Topluluğu1991 yılında Rusya tarafından kurulan, ortadan kayboldu.
Askeri harekat hakkında açık tartışmalar
1990'ların ortasından sonuna kadar Moskova'daydım, Rus politikacılar ve askeri seçkinlerle röportaj yapıyor ve Eski Sovyet uzayında askeri müdahale hakkında Rus tartışmaları üzerine doktora. O zaman beni etkileyen, dış politika seçenekleri üzerindeki tartışmanın açıklığıydı.
Savunma Bakanlığı ve Dışişleri Bakanlığı da dahil olmak üzere farklı hükümet daireleri tarafından ve siyasi seçkinler içinde farklı seçenekler belirlenebilir. Halk, medya ve parlamento da bir dizi olası eylem üzerinde hararetli bir tartışmaya katıldı. Farklı dış politika fikirleri Rusya'nın kimliğinin farklı yorumlarına dayanılarak ifade edilmiştir.
E-posta ile son alın
Bunlar, idealist liberal batıcı fikirlerden - örneğin, Rusya Batı ile daha yakın ilişkiler geliştirmeli veya batılı ekonomik veya siyasi modelleri benimsemeli - bilginlerin o zamanlar Rusya'nın eski Sovyet devletleriyle bazı bağları dikkatlice yeniden geliştirmesi ve terk etmesi gerektiğini savunan pragmatik milliyetçi fikirler olarak adlandırdıkları fikirlere kadar uzanıyordu. diğerleri.
Ayrıca, Sovyetler Birliği'nin veya çarlık Rus İmparatorluğu'nun bazı kısımlarını yeniden yaratmak için yabancı düşmanı izolasyon ve emperyalist argümanları içeren daha aşırı köktenci milliyetçi fikirler de vardı.
Bugün Rusya, eski Sovyet bölgesinde üçüncü askeri müdahale dalgası olarak adlandırılabilecek şeyi başlattı. Bu, Ukrayna'nın çoğuna ve tüm Ukraynalılara karşı insanlık dışı ve planlı bir askeri saldırıdır.
Birçok yönden, daha çok Rusya'nın Çeçenya'daki resmi sınırları içindeki acımasız ve ayrım gözetmeyen eylemleri 1990'ların sonlarında ve sınırlarının dışında 2015'ten sonra Suriye'de. Hiç kimse, Ukrayna'nın işgalinin eski Sovyet topraklarına istikrar getirmek için tasarlandığını meşru olarak iddia edemez.
(AP Fotoğrafı/Dmitry Belyakov)
Daha aşırı fikirlere doğru bir hareket
1990'lardan bu yana, Rusya'nın resmi retoriği ve gerekçeleri de evrim geçirdi. Vladimir Putin yönetimindeki çok daha sıkı kontrol edilen ve otoriter bir rejimde, resmi dil pragmatik veya gerçekçi fikirlere (bazı komşu devletlerle nasıl daha yakın ilişkiler geliştirileceği gibi) daha az dayanır ve daha aşırı milliyetçi ve emperyalist fikirleri içerir.
İkinci nesil Rus savaşları sırasında, 2008'de Gürcistan'da ve 2014'te Kırım, Luhansk ve Donetsk'te rejimin anlatımı giderek artan bir şekilde imal edildi. tarihi ve etnik adaletsizlikler. Buna, NATO ve Avrupa Birliği'nin genişlemesi ve Amerika ve Batı'nın müdahalesi de dahil olmak üzere algılanan jeopolitik şikayetler eklendi. “renkli devrimler” sınırlarında.
(AP Fotoğrafı / Sergei İrmik)
Daha yakın zamanlarda, doruğa ulaşan Putin'in Şubat 2022'deki konuşmaları, cumhurbaşkanı bu anlatıların daha öfkeli ve daha sanrılı bir versiyonunu sundu. Meşhur bir şekilde bahsetti Donbas'taki soykırım ve faşist rejimi kaldırma ve Ukrayna'yı “denazize etme” ihtiyacı.
Putin şimdi Ukrayna'yı gayri meşru bir ulus ve batıya meyilli bir Ukrayna hükümetini (NATO ile bağları olan) gayri meşru bir rejim olarak tasvir ediyor.
1990'lara kıyasla, Rusya'nın geleneksel medyasında veya parlamentosunda neredeyse hiç dış politika tartışması yok. Ruslar susturuluyorve Rusya'nın askeri müdahalesine ilişkin devlet tarafından gösterilen karşıt görüşler kabul edilemez olarak görülüyor. Birçok sosyal medya platformları kapatılıyor ve sokaklarda protestocular tutuklanıyor.
Karmaşık savaşların, özellikle de ortasında yer alan savaşların basit analizlerini sunmanın gerçek bir tehlikesi vardır. Ancak dünya, Ukrayna'da devam eden savaşlarda jeopolitiğin yanı sıra fikirlerin, algıların ve iç siyasetin gelişen rolünü incelemek ve ciddiye almak konusunda akıllıca olacaktır.