İsmini bilmezdim, fakat tanırdım;
Ne yosma bir çiçek takışı vardı!
Kızıl saçlarını ateş sanırdım:
Güneş nuru gibi yakışı vardı.
Öyledir, gün, şafak söktüğü zaman
-Göllere gölgeler çöktüğü zaman!-
Saçını çözüp de döktüğü zaman
Dalga dalga düşüp akışı vardı.
Hüsnünde bir eda var ki asıydı.
Beni harab eden o edasıydı;
Sevdalı gönlümün aşinasıydı
Yüzüme bir şirin bakışı vardı.