Bir çatışma alevlendiğinde, ister ekonomik ister politik olsun, bunu yaşam biçimi haline getirenler vardır. Taraflardan yalnızca birinin kurallarıyla ve yasal koruma tanınmadan yapıldığında 1-O’nun geçerli bir referandum olduğunu iddia etmek, Katalan durumunu ebedileştirmenin bir yoludur. Bu bir miktar seçim geliri sağlayabilir ama bu hiçbir şeyi çözmez, bağımsızlık isteyenler için bile. Şu anda, nihai bir yatırım anlaşmasına yol açabilecek şey retoriktir. Ancak isteseler de istemeseler de bağımsızlık hareketinin bu kesiminin belli bir zayıflığını ortaya çıkaran şey retoriktir. Benzer şekilde, İspanya’nın mevcut durumunu Balkanlar’la karşılaştırmak zekaya hakarettir ve o savaşta ölenlere saygı eksikliği. Bu aynı zamanda seçim geliri de sağlayabilecek bir formül ama hiçbir şeyi çözmüyor ve durumu kronikleştiriyor.
Generalitat’ın şu anki başkanı Pere Aragonès, Junts’un hükümetten ayrılmasının ardından şu görevi üstlendi: açıklık kavramına dayalı olarak Quebec’tekine benzer bir anlaşmaya varılabilecek koşullar hakkında görüş bildirecek bir akademik komisyon. EL PERIODICO geçen Çarşamba günü görüşün içeriğini geliştirdi ve bu Pazartesi Aragonès bunu sundu. Teklifin, Kanada meselesiyle olan paralelliğinin ötesinde, tüm paralellikler gibi tartışılabilir bir sanallığı da var; ne yazık ki yerine ulaşamamış: Katalonya’nın bağımsızlığı konusundaki tartışmayı nasıl ele alma yöntemini ele alan bir teklif. VE Belge, Anayasa kapsamında bunu yapmanın alternatiflerini sunuyor. Aragones, Madrid’de hükümet kurulduğunda konuyu Katalan partilerinin toplayacağı bir masaya taşıyacağını duyurdu. Bu, önceki yasama meclisinden bu yana PSC’ye ödenmemiş bir borçtur. Sosyalistler borcun ödenmesini memnuniyetle karşıladılar ancak referandumdan söz etmeyecekleri konusunda uyardılar. Aragones’in önündeki zorluk, kararı Parlamentonun birinci partisinin taleplerine uyarlamak. Ve eğer koşullar yerine getirilirse, Illa, şu ana kadar yapıldığı gibi sorunu çözme konusunda ilerlemeye devam etmek için iniş pistini keşfetmeli.. Sosyalistlerin tam da affı savunurken bu sorunla baş etmenin zor olduğunu düşünmeleri mantıklı, ancak gelecekte bu görüş Bu, Illa ve Aragonès gibi, varoluşlarından sadece politik bir geçim sağlamakla yetinmeyen, sorunu çözmek isteyenlerin yoludur.