Dünyamızı anlamlandırmak için bunları kendimize söylüyoruz.
Onlara eylemlerimizi haklı çıkarmalarını ve bakış açımızı desteklemelerini söylüyoruz. Bakış açımızı iletmek için onları başkalarına anlatırız.
Kendi Maceranı Seç kitabımızın kendi versiyonumuzda yaşıyoruz . İkinci şahıs bakış açısıyla yazılmış popüler çocuk kitaplarıdır.
Okuyucu, kahramanın bakış açısını üstlenir ve macera sırasında sonucu belirleyen kararlar verir. Bu eğlenceli bir dizi ve birçok çocuğu okumaya çekmekten sorumlu.
İyi iletişim kurmak için basit bir hikaye en iyisidir.
"Bu nedenle, ahlaki davranmak için herhangi bir efsaneye veya hikayeye inanmanıza gerek yok." - Yuval Noah Harari
Geçmişimizden geliyorlar.
Çocukken bakış açılarını emen süngerleriz.
Her ailenin miras aldığımız bir anlatısı vardır. Yakın ailemizdeki olaylar ve insanlar hakkında hikayelerdir ve aile değerlerinin belirli şeyleri yansıtırlar.
Bazen bir aile hikayesinin bir ahlaki vardır ve bir üye olarak olayları belirli bir şekilde görmenizin beklendiği gerçeğini pekiştirmesi söylenir.
Ayrıca belirli bir şekilde, bu kökleri yansıtan bir şekilde davranmanız beklenir.
Herkesin bir hikayesi var.
Aslında onların içinde yaşıyoruz.
Hayat bize her zaman yeni deneyimler getiriyor. Yeni deneyimler bize bakış açımızı değiştirebilecek yeni bir şey öğretir. Bakış açımız değiştikçe, hikayemiz de değişiyor.
Çoğu insan kendini iki karakter olarak görür; bir kimlik karakteri ve bir baş karakter.
Bazılarımızda daha fazlası var.
Bu karakter, dünyada nasıl ortaya çıktığımızdır.
Örneğin, benim kimlik karakterim, saçları ağaran 60'lı bir kısa kadın.
Genelde siyah giyiyorum ve iki kedim Millie ve Minnie'ye bağlıyım ve kolayca gülüyorum.
Kimliğimde giydiğim gibi karakterimin bazı kısımlarında değişiklik yapabilirim ama yaşımı değiştirmek daha zor.
Bir kimlik karakterine alıştıkça, değiştirmek daha da zorlaşır. Arkadaşlarınız ve aileniz " kim olduğunuz " konusunda rahattır ve farklı şekilde davranmaya çalışırsanız direnir.
Bu yüzden bazen kötü bir alışkanlığı bırakması zordur. Başkalarının beklentileri yeni bir şekilde davranmanızı engelleyebilir.
Duruma göre kimlik karakterimiz farklı olabilir.
Yakın arkadaşlarınızla geçirdiğiniz o geceler için gösterişli 'siz'den ayrılırken, işte çok muhafazakar bir şekilde giyinebilir veya hareket edebilirsiniz.
Kendini oyunda böyle rol alıyorsun.
Kahraman, Kötü Adam veya yardımcı oyuncu kadrosunun bir üyesi olabilirsiniz. Kurban olabilirsin, içinde bulunduğun koşullardan muzdarip, her zaman " yazıklar olsun benim" diyerek .
Neye karar verirseniz verin, bu ikinci karakter koşullara bağlı olarak tutarlı olabilir veya değişebilir.
Kahraman olduğuna karar verebilirsin ve her zaman belaya koşarsın. Ya da kimi ve hangi koşullarda kurtaracağınızı seçebilir ve seçebilirsiniz. Bu karakter en akıcı olanıdır.
Hikayenin Kötü Adamı gibi davranırken dünyayı kurtaran Kahraman olduğumuzu varsayıyoruz.
Yakalanırsak, Kurban moduna geçebilir ve tüm dünyanın bize karşı olduğuna ve her şeyi doğru yapmanın imkansız olduğuna karar verebiliriz.
İnsanlar değişimden korkar.
Tür olarak hayatta kalmamızın bir parçası. Korku, başlıca ilkel beyin ağı olan limbik sisteme derinlemesine yerleşmiştir .
Bu ağ, dünyayı işlemek ve anlamlandırmak için birlikte çalışır.
Limbik beyniniz, size " Ölebilirsin " diyerek değişime tam anlamıyla yanıt verir .
"Rahatlık ve değişim korkusu, başarının en büyük düşmanıdır."
- Jeanette Coron
İstediğiniz ya da uğruna çabaladığınız her şey değişmeyi gerektirecek.
Hayalleriniz değişimi içerir. Ne kadar değişmek istediğimiz ve hayatlarımızın nasıl daha iyi olacağına dair hikayeler yaratıyoruz. Değişim gerçekleştiğinde (üzerinde çalıştığımız bir değişiklik bile olabilir), yeni hikayemize bağlı kalamayız.
Bununla karşılaştığımızda korku yükselir ve iç sesimiz “ Ölebilirsin ” der .
Bu sesle karşı karşıya kaldığımızda tereddüt etmemize şaşmamalı.
Bir değişiklik yapmaya ve bir korkuyla karşılaşmaya çalıştığımızda, hikayelerle kendimizi rahatlatırız. Kendimize şunu söylüyoruz: "Değişmemek sorun değil. Bu değişiklik olması gereken tek şey değil.
Bu değişiklik bizim için değil. Biz 'o kişi' değiliz. Denememek sorun değil. " Seçimlerimizi haklı çıkarıyoruz.
Zor durumlarda eylemlerimizi yorumlama şeklimiz, eylemlere anlam verir ve bu, başa çıkma mekanizmamızın bir parçasıdır.
Travmaya veya strese uyum sağlamamıza yardımcı olurlar. Stresli bir durum veya ilişki içindeyseniz, ne yapacağınıza karar vermek için hikayeleri kullanabilirsiniz.
Bununla başa çıkmanın ve bir plan geliştirmenin olası yollarını hayal edebilirsiniz.
Planı uygularken, problemi çözerken yeni hikayeniz olur. Sonunda kendinizi daha kendinden emin ve daha başarılı olarak görüyorsunuz.
Örneğin:
Bir grubun önünde konuşmak zorunda olduğunuz bir durumla karşı karşıya kaldığınızda, kendinize güvendiğinizi ve yetenekli olduğunuzu söylüyorsunuz. Etkinlikle ilgili olumlu bir hikaye veya sonuç yaratırsınız.
Hayatımızda büyük bir terfi gibi bir dönüm noktasına geldiğimizde veya belirli bir yaşa geldiğimizde bazen hayal kırıklığına uğrayabiliriz.
Olay sandığımız kadar önemli değil. Hayal kırıklığına uğrayabiliriz.
Bu gelecekteki olayları idealize ediyor, onlara hikayeler ekliyoruz. Yersiz görünen bir kimlik oluşturduk.
Dağın tepesine vardığımızda nasıl olduğuna şaşırıyoruz.
Hikayemizi sıfırlayabilirsek, hayal kırıklığından yeni bir bakış açısına geçebiliriz.
Sabit bir zihniyete kilitlenebiliriz .
Sabit bir zihniyet, kendimize - "bu, bu yüzden her zaman bu şekilde olacak" dediğimiz zamandır. Bu zihniyet, bizi bir bakış açısına kilitleyen bir projeksiyondur.
İşler değiştiğinde, hikayemizi değiştiremeyiz ve bu, ilerlememizi engelleyen bir sorundur.
Sabit bir zihniyete sahip olmak, gücünüzden vazgeçmenin bir şeklidir ..
Hayat cesaret kırıcı olabilir.
İşler bizim yolumuza gitmediğinde, devam etmek zordur. Hikayemizi değiştirebilirsek, bazen ileriye doğru yolumuzu bulmamıza yardımcı olabilir.
Gelişen felsefelere odaklanmayı seviyorum . Bakış açımda esnek kalmayı, farklı sonuçların olasılıklarını kabul etmeme izin vermeyi seviyorum. Düşüncelerimde çevik olmayı, hayatım için yeni hikayeler hayal edebilmeyi seviyorum.
"Hayatınız için gelişen bir felsefeye odaklanın." yazar
Kendime anlattığım hikaye hayat felsefemin bir parçasıysa ve hikayemi geliştirebilirsem, gücü geri aldığımı düşünmeyi seviyorum.
Dönme ve olaylara başka bir şekilde bakma yeteneği, dünya hakkındaki hikayemizi ve karakterimizin onun içinde nasıl davrandığını değiştirir.
Ve bazen merak ediyorum: Hikayemiz değişmeyi bırakırsa, sona mı ulaştık?
Bilinç nedir? Yüzyıllardır filozofların ve bilim adamlarının kafasını karıştıran bir sorudur. Bazıları bunun bedenlerimizden bağımsız olarak gerçekten anlayamadığımız geçici bir şey olduğunu söylüyor.
İsa - o gerçek bir insandı, değil mi? Dönemin çağdaşlarının çoğu ihtiyatlı olma eğilimindeyken ve muhtemelen yaptığı konusunda hemfikir olsa da, kanıtlarda büyük boşluklar var. Aslında, varlığına dair bu kadar az doğrudan kanıt olmasına şaşırdım.
Bu makalenin bir okumasını dinleyin: ❖ Tüm yaşamları boyunca çok önemli bir şey hakkında yanlış yönlendirilmiş kahramanlar hakkında hikayeler nesillerdir kültürümüzde ortaya çıkıyor ve bu güne kadar gişede izleyicileri memnun etmeye devam ediyor. Yoksul gerçekten bir prensti.
Yaz sonu ve sonbahar nostaljik mevsimlerdir. Sokak lambaları ışıklarını yağmurlu sokaklara saçıyor ve ayakların altındaki yapraklar - alacakaranlığın gölgelerinde soluk kırmızı-turuncu - geçmiş günlerin bir hatırlatıcısı.
Bu blogda, İngilizce'ye yaklaşımımı nasıl ve neden değiştirmeye karar verdiğimi ve yaptığım bazı etkinliklerden para kazanarak bir yıldan kısa bir sürede fakir bir B1'den başlayarak B2 seviyesine nasıl geldiğimi tartışacağım. İçindekiler Okulda örnek bir öğrenci olmasam da İngilizce öğrenmek her zaman kültürel geçmişime eklemek istediğim bir şeydi.
Jesenko ve benim 20 yıllık evlilik yolculuğumuza nasıl başladığımıza dair başlangıç hikayemizi pek kimse bilmiyor. Bazılarının, ilk dairemizi birlikte doldurmak için yeterince para kazanmamanın çok erken zamanlarıyla ilgili olabileceğinden eminim.