Pençik Terimi Hakkında Bilgiler
Osmanlıca Terimi Olarak Pençik:
Asker yetiştirmek için savaş esirlerinden beşte bir oranında ayrılan acemi oğlan adaylarına verilen ad.
Tarih Terimi Olarak Pençik:
1- İşçi, hizmetçi.
2- Osmanlı Devleti'nin kuruluş döneminde savaşta elde edilen esirlerin beşte birinin devlete verilmesi ve bunların asker olarak kullanılması.
Benzer Osmanlıca Terimleri:
Mevlevihane: Mevlevilik tarikatına bağlı olanların, tarikat kurallarına göre toplandıkları ve içinde özel odaları ve tören yerleri bulunan bina.
Uyruk: Devletin yönetimi altında bulunan kimse.
Kiler Kethüdası: Saraydaki Kilerci başının emrinde çalışan ve vazifesi kiler görevlilerini teftiş etmek olan kahya.
Arâzi-i mahlûle: Tasarruf sahibinin intikal sahibi bırakmaksızın ölümü ile hazineye dönen miri arazidir.
Düzek Akçesi: Yeniçeri ocağına katılan acemioğlanlara verilen para.
Fütüvvet: Yiğitlik, gençlik, cömertlik üzerine kurulmuş teşkilat. Dini özellikte esnaf birliği.
Ağam Çırağı: Vezir dairelerinde istihdam olunan "iç ağa" ların hizmetkarları, acemelik devresini geçerek bir mertebe yükselmiş olanlarına verilen addı. Bu gençler,
Sultani: 1908'den sonra Osmanlı ülkesinde bugünkü lise dengi öğrenim kurumu.