Bir gün ailenin küçük yavrusu annesine gider:
– Anne, ben sizin öz kutup ayınız mıyım? der.
Anne:
– O ne biçim soru oğlum? Elbette sen bizim öz kutup ayımızsın! diye cevaplar soruyu.
Ufaklık pek de ikna olmadan oradan ayrılır. Bu kez abisinin yanına gider ve:
– Abi, ben sizin öz kutup ayınız mıyım?
– Saçmalama len! Tabi ki sen bizim öz kutup ayımızsın, ne sandın ya? der.
Ufaklık gene ikna olmamıştır ama çaresizce oradan da ayrılır ve 1-2 gün aklını başka şeylerle meşgul eder. Derken baba avdan gelir. Birlikte yenen yemekten sonra bizim ufaklık bu kez babanın yanına gider ve klasik soruyu ona yöneltir:
– Baba, ben sizin öz kutup ayınız mıyım?
Baba daha önce hanımıyla konuşmuş ve durumdan haberdardır. Ona şöyle der:
– Yavrum bu soruyu daha önce annene ve abine de sormuşsun. Sen elbette bizim öz kutup ayımızsın ama seni bu soruyu sormaya iten sebep nedir?
Ufaklık:
– Yafw baba üşüyom üşüyom…
Bir gün ailenin küçük yavrusu annesine gider: