Kira sözleşmeleri “Genel Koşullar” ve “Özel Koşullar” olmak üzere ikiye ayrılıyor. İlgili mevzuata aykırı olmadığı sürece, bu koşullar geçerli oluyor.
Ev veya iş yeri gibi bir mülk kiralanacağı zaman kiracı ile mülk sahibi arasında yapılan yazılı anlaşma olan kira sözleşmeleri genellikle “Genel Koşullar” ve “Özel Koşullar” olmak üzere ikiye ayrılıyor. Kira sözleşmeleri, mevzuata aykırı olmadığı sürece, bu koşullar geçerli olduğundan anlaşma yapılmadan önce koşulları iyi değerlendirmelisiniz.
Mülk sahibi ile kiralayan kişi arasında düzenlenen sözleşme olan kira sözleşmesiyle ilgili Türk Borçlar Kanunu 29. maddesinde kira kontratı ile ilgili şu ifadeler yer alıyor: "Kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanmayla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği sözleşme."
Kira Sözleşmesi Genel Koşulları
Kira sözleşmelerinin genel koşulları Borçlar kanunda geçen maddelere göre hazırlanıyor ve neredeyse bütün kira sözleşmelerinde geçerli sayılıyor. Borçlar kanununun ilgili maddeleri bir araya getiriliyor ve kiracı ile ev sahibi arasındaki hukukun genel özeti hazırlanıyor.
Kira Sözleşmesi Özel Koşulları
Kira sözleşmelerinde özel koşulları tamamen ev sahibi ve kiracı arasında düzenlenen anlaşmayı ifade ediyor. Kiracı ve ev sahibi üzerinde standart dışı tüm konular bu bölümde yer alıyor.
Özel koşullara örnekler:
- Kiralanan alt kiraya verilemez, ortak alınamaz; devir ve temlik edilemez.
- Kiralanan, kullanım amacı dışında herhangi bir amaçla kullanılamaz.
- Kiralananda, kiracı, eşi ve çocuklarının dışında kimse kalamaz.
- Kiralananın kapıcı/kaloriferci, yakıt ve genel giderleri kiracı tarafından ödenir.
- Kiracı, kiralananı özenle kullanacak; kiralayan da gerekli onarımları, kiracının uyarısından itibaren on gün içinde teknik olanaksızlar hariç yaptıracaktır.
- Kiracı, üç gün içinde aile beyannamesini mahalle muhtarlığına verecektir.