Yeni araştırmaya göre, Dünya'nın iç çekirdeğini oluşturan Plüton boyutlu katı demir, 1 milyar ila 1.5 milyar yıl önce oluştu.
Dahası, yeni bulgular, dünyanın manyetik alanının, iç çekirdeği çevreleyen sıvı demirin dönen akışıyla güçlendirildiğini, bir süredir güçlü bir şekilde devam edeceğini ileri sürüyor, dedi, çalışma arkadaşı, üniversitede paleomagnetizm araştırmacısı olan Andy Biggin. İngiltere'de Liverpool. (Paleomagnetizm, Dünya'nın manyetik alanının kayalar, sediment veya arkeolojik malzemelerdeki kayıtlarının incelenmesidir.)
"Verilerimize en uygun teorik model, çekirdeğin son 4,5 milyar yıl içindeki herhangi bir noktadan ısıyı daha yavaş kaybettiğini ve bu enerji akışının Dünya'nın manyetik alanını bir milyar yıl veya daha fazla sürdürebilmesi gerektiğini gösteriyor." bir ifadede söyledi. [Fotoğraf Zaman Çizelgesi: Dünya Nasıl Oluşuyor]
Demir kalp
Dünyanın ilk kayalık parçaları, güneş sisteminin oluşturulmasından sonra yaklaşık olarak 4.5 milyon yıl önce, 100 milyon yıldan daha kısa bir sürede birleşti. Bu ilk yılların çoğu için, Dünya bir erimiş kaya bloğu idi, ama zamanla, yüzey soğutuldu ve Dünya'nın sıvı çekirdeğinde yüzen bir kabuk oluşturdu. Zamanla, Dünya bir atmosfer, hayat geliştirdi ve gerisi de, tarih.
Bu süreçte bir noktada, gezegenin kalbinde çalkalanan sıvı demir dondu. Bununla birlikte, tam olarak, bir sıcak tartışma konusu kaldığında; Bazı bilim adamları bunun sadece 500 milyon yıl önce oluştuğunu söylerken, diğerleri yaklaşık 2 milyar yıl önce oluştuğunu söyledi.
İç çekirdeğin bu denilen çekirdeklenmesi önemlidir çünkü gezegenin donmuş kalbi, güneşin rüzgârından gelen zararlı radyasyondan korumayı sağlayan Dünya'nın manyetik alanına güç sağlar.
Dönen manyetizma
Manyetik alanın mukavemeti, erimiş dış çekirdeğin içindeki manyetik demir çatlamasının hareketleri ile orantılıdır. Bu hareket konveksiyonla hareket ettirilir; dış çekirdekli olarak Dünya'nın mantosuna, çekirdek ile Yerkabuğunun kabukları arasına sıkıştırılmış kayalık tabakayı ısıttığından oluşan dönen bir ısı transferi işlemi. Araştırmacılar ifadesinde, çekirdek donduğunda daha güçlü bir manyetik alana yol açarken konvektif ısı kaybının belirgin bir şekilde arttığı belirtildi.
Ama tam olarak bu süreç meydana geldiğinde asla dizildi. Bu soruyu cevaplamak için Biggin ve meslektaşları, antik kayaçlardaki manyetik parçacıkların yönünü ve yoğunluğunu izleyen bir veri tabanına baktılar. Bu verilere dayanarak, Dünya'nın manyetik alanında 1,5 milyar ila 1 milyar yıl önce çok büyük bir artış buldular.
Dahası, gezegenin kalbindeki bu dev demir topu, yılda 1 milimetre (0,01 inç) çapa kadar büyüyor. Araştırmacılar bugün Nature dergisinde (7 Ekim) bildirdiler.
Biggin, "Bu bulgu Dünya'nın iç mekanı ve tarihi hakkındaki anlayışımızı değiştirebilir." Dedi.
Dünyadaki jeodinamonun şaşırtıcı uzun ömürlülüğünün yanı sıra, iç çekirdeğin buzul soğutma hızı da Mars'takiyle tam bir tezat oluşturuyor. Güçlü bir manyetik alan bir kez Kızıl Gezegendeki güneş rüzgarı akımlarını engelledi, ancak bu alan sadece 500 milyon yıl sonra yok oldu. Güneş radyasyonundan korunma eksikliği, Dünya'nın hayatla nasıl iç içe geçtiğini açıklayabilirken, Mars'ta (Temmuz) Science dergisinde yapılan bir Temmuz çalışmasına göre hiçbir hayat yaşamamış olabilir.
Tia Ghose'i takip et heyecanve Google+. Takip et Canlı Bilim @wordssidekick, Facebook & Google+. Hakkında orijinal makale Canlı Bilim.