Çeviri ve Düzenleme: Gin
"Koşuyor mu?"
"Kütüphanenin içinde koşuyor mu?"
Salon Efendisi Feng ve diğerleri yanlış duyduklarını düşünerek sormuşlardı. Dönüp şaşkın birer ifadeyle Xiao Zhu'ya baktılar.
Kütüphanede kitaplara göz attığını ya da meditasyon yaptığını söylesen bunu kabul edebilirdik. Ama koşmak...
Salon Efendisi Feng gözlerini kırpıştırdı, "Yanlış görmüş olabilir misin?"
Kütüphane kitap sıralarıyla doluydu ve içinde koşmaya uygun değildi!
Daha önemlisi, Pixue alemindeki bir vahşi canavarı dövebildiğine göre, kendi gelişim seviyesi de oldukça yüksek olmalıydı. Gelişimine faydalı olabilmesi için ne kadar hızlı koşmalıydı?
"Bir çeşit canavar evcilleştirme yöntemiyle alakalı olabilir mi? Belki bazı vahşi canavarlara yetişmekle ilgilidir?"
Canavar eğiticisi Wang şüpheyle sordu.
"O... çok hızlı koşmuyor, en fazla normal bir insan hızında. Ayrıca, etrafta koşuştururken bir şeyler mırıldanıyor gibiydi. Ancak, fazla uzakta olduğu için ne söylediğini duyamadım."
Xiao Zhu utanarak açıkladı.
İnsanların onun bir deli olduğunu düşüneceklerinden korktuğundan, az önce gördüklerini anlatırken rahat hissetmiyordu.
Ruh halini düzenlemek için kütüphaneye giren birinin bir şeyler mırıldanarak koşuşturması... Kimse bunun mümkün olduğunu düşünemezdi.
"Koşup, mırıldanıyor mu?"
Bu kez, üç canavar eğiticisi gerçekten de şaşkına dönmüşlerdi.
Kafalarını tırnaklarıyla kazıyacak kadar çok düşünseler de bir türlü anlayamıyorlardı... koşmanın ruh halini düzenlemekle ne alakası vardı!
Dürüst konuşmak gerekirse, karşı tarafın yaptıklarını duyan herkesin aklına gelecek ilk düşünce... ortalığı karıştırdığı olurdu!
Eğer ortalığı karıştırmıyorsa, ne yapıyor olabilirdi ki? Kim ruh halini bu şekilde düzenlerdi?
Dahası, bunu kütüphanede yapmak...
Sınav salonu bu kadar büyükken, burada koşacak yer olmadığını mı düşündün? Ayrıca, burayı küçük bulduysan, birkaç kilometre uzunluğunda bir vahşi canavar eğitim pistimiz var. Yarım saat boyunca durmadan takla atsan bile karşı uca ulaşamazsın...
"Olmaz, ben gidip bir bakayım. Kütüphanede çok fazla değerli kılavuz var. Onun yüzünden hasar görmelerine izin veremem!"
Bir an düşündükten sonra, Salon Efendisi Feng meseleyi bu haliyle bırakamayacağına karar verdi.
Karşı tarafın odanın içinde koşuşturduğu düşünülürse, büyük ihtimalle aklıselim düşünemiyordu. Eğer kütüphaneyi ansızın ateşe verecek olursa, göz yaşları için çok geç kalmış olurlardı.
Böyle bir şeyin gerçekleşmesine izin veremezdi!
Ciddi bir yüz ifadesiyle, doğruca kütüphaneye yürüdü. Ancak o anda, yorgun ifadeli genç bir adam kütüphaneden çıkıverdi.
Zhang Xuan.
Şu anki Zhang Xuan bir saat öncekine kıyasla son derece farklı gözüküyordu. Hem zihinsel hem de fiziksel olarak açıkça tükenmiş gözüküyordu. Sanki yoğun bir antrenman yapmış ve vücudundaki tüm enerjiyi tüketmiş gibiydi.
"Sen iyi misin?"
Salon Efendisi Feng ona yaklaştı.
Başkaları ruh hallerini düzenlediklerinde, en zinde formlarına ulaşırlardı. Öte yandan bu herif sanki tüm geceyi fiziksek aktiviteyle geçirmiş gibiydi. Ruh halini düzenlediğinden ve kendini yoracak bir şey yapmadığından emin misin?
"Oh, ben iyiyim. Sınav hazır mı? Hadi başlayalım!"
Zhang Xuan elini şöyle bir salladı.
Keşfettiği yeni yöntemle kütüphanedeki tüm kitapları Semavi Yolun Kütüphanesine kopyalamayı başarsa da, kısa sürede edindiği aşırı içerik zihnine büyük bir yük bindirmişti ve başının döndüğünü hissediyordu.
O anda, sanki beş gündür uyumamış gibiydi. Tepeden tırnağa yorgundu.
"Yani... şimdi başlamak mı istiyorsun?"
Karşı tarafın gözlerini açmakta bile zorlandığını gören Salon Efendisi Feng sormadan edemedi, "Emin misin?"
"Eminim!"
Zhang Xuan başıyla onayladı.
"Pekala öyleyse. Şu tarafa gidelim, burası Kayıt Kristalinin menzili dışında." Salon Efendisi Feng başıyla onayladı.
Gerek eczacılık sınavı gerekse canavar eğiticisi sınavında, adaleti sağlamak için tüm süreç Kayıt Kristaliyle kaydedilirdi, böylece sınavın taraflı olduğundan şüphe duyulursa daha sonra kontrol edilebilirdi.
Kısa süre sonra Kayıt Kristalinin de bulunduğu odanın ortasına geldiler. Salon Efendisi Feng ve diğer iki canavar eğiticisi oturdular.
Adamların oturduğunu gören herkes neyin başlamak üzere olduğunu anlamıştı. Hemen kendi aralarında konuşmaya başladılar.
"Sınav başlamak üzere!"
"Doğru! Çıraklık sınavını atlayıp doğruca canavar eğiticisi sınavına giriyor. Bu yalnızca en büyük dehalara sunulan bir ayrıcalıktır. Genç hanım Mo Yu bile bundan faydalanamadı. Bakalım bu herif başarısız olduğunda burada kalmaya cesaret edebilecek mi!"
"Şansına birkaç vahşi canavar evcilleştirdin diye, gerçekten yetenekli olduğunu mu sandın? Bence kesinlikle başarısız olacak!"
"İlk sınav teorik bilgiyi ölçmek için. Birkaç yıllık eğitim almadan, dünyadaki sayısız vahşi canavarı ve onların özelliklerini hatırlamak imkansızdır. Önceleri, prensimiz bunları hatırlayabilmek için her gün kitap okurdu. Bu herif daha yirmisinde bile değil. Annesinin karnında bile çalışmaya başlasa, ne kadar çok şey hatırlayabilir ki?"
"Dikkat çekmeye çalışıyor. Gerçekten yetenekli olduğundan şüpheliyim..."
...
Zhang Xuan'in sınava girmek üzere olduğunu gören herkes o tarafta toplaşmıştı ve pek çoğunun bakışlarında küçümseme vardı.
Biri çırak sınavını atlayıp doğruca canavar eğiticisi sınavına girmeyeli çok olmuştu. Çoğu hissettiği kıskançlıkla Zhang Xuan'in başarısız olmasını istiyordu.
Bu özellikle Zhou Xuan ve Zhu Jinhuang için geçerliydi. Yun Tao ve Genç hanım Mo Yu ile olan ilişkilerinden dolayı, bu heriften nefret ediyorlardı. Zhang Xuan kendisini küçük düşürürse bundan zevk alacaklardı.
Eğer karşı taraf teorik sınavı bile geçemezse, bir canavar eğiticisi olmayı... rüyasında görürdü!
Curcunanın içinde, Mo Yu da sonunda kendine gelmişti. Öne çıkarak genç adama soğuk bir bakış attı.
Tek bir bakışla, kaşları yukarı kalktı.
Bu herifin nesi var böyle?
Daha az önce enerjik bir şekilde kitaplara göz gezdiriyordu. Ama şimdi... Neden tüm enerjisi emilmiş gibi duruyor?
Diğerleri de Zhang Xuan'le ilgili bir gariplik olduğunun farkındaydılar. Shen Bi Ru Yun Tao'yla bakıştı ve alnında derin kırışıklıklar belirdi.
"Muallim Zhang, iyi misiniz?"
"Ben iyiyim!" Zhang Xuan başıyla onayladı. "Yalnızca biraz yorgunum!"
Devasa bir kitap koleksiyonunu iki saatten az sürede Semavi Yolun Kütüphanesine kopyalamak enerjisinin çoğunu götürmüştü. Hataların ortaya çıkmasını dilemesinin yanında, her kitap derlendiğinde ortaya çıkan sarsıntı onu etkilemişti. Asıl garip olan enerjik görünmesi olurdu.
Şu anki durumuyla, hala ayakta durabilmesi bile mucize sayılırdı.
"Kıdemlim, eğer iyi hissetmiyorsanız, neden biraz dinlenip, sınava yarın girmiyorsunuz?" Yun Tao sordu.
Karşısındaki bu adam büyük olasılıkla Zongshi aleminde bir üstattı. Bu kadar yorgun düşmek için ne yaşamış olabilirdi?
"Sorun değil..."
Karşı tarafın endişesini belirttiğini bilen Zhang Xuan onu kibarca reddetmek üzereyken soğuk bir homurdanma yükseldi.
"Bence bilerek numara yapıyor. Belki kütüphaneye gitmekteki gerçek niyeti canavar eğiticiliği kitaplarını okumaktı, ancak sınavın ne kadar zor olduğunu fark ettiği anda, yorgun numarası yaparak sınavdan kurtulmaya karar verdi!"
Konuşan Zhu Jinhuang'dı.
Gözlerinde sanki bir sahtekarın foyasını açığa çıkarmış gibi bariz bir küçümseme vardı.
"Aynen öyle olmalı! Yalnızca birkaç kitap okuyarak bu hale gelmek mümkün olabilir mi? Cahilliğimi mazur görün ancak böyle bir şeyi ilk kez duyuyorum!" Zhou Xuan de Zhang Xuan'dan intikam alma fırsatını kaçırmadı.
"Bu..."
"Şimdi düşününce, mantıklı geliyor."
"Büyük ihtimalle kitapları okumaya başlayıp canavar eğiticiliği sanatının ne kadar engin olduğunu fark edene kadar kendine güveniyordu. Kendisini küçük düşürmekten korktuğu için bir bahane uydurmaya karar verdi..."
"Mesele bu olmalı..."
Kalabalıktaki çoğu kişi ikilinin söylediklerini mantıklı bulmuştu ve onlara hak verdiler.
Eğer durum bu değilse, yalnızca ruh halini düzenlemeye giden biri neden ölümün eşiğindeymiş gibi geri dönecekti ki?
O kadar yorgun gözüküyordu ki sanki her an bayılıp kalabilirdi.
Birinin yalnızca kitap okuyarak bu kadar yorgun düşmesi imkansızdı... Durum mantıkla açıklanamadığına göre, geriye yalnızca tek bir olasılık kalıyordu. Adam numara yapıyordu.
"Buna gerek yok. Şimdi başlayabiliriz!"
Çevredeki şüpheci yorumları duyan Zhang Xuan elini şöyle bir savurdu.
"Hazırladığım sınav işte burada. Tamamlamak için bir saatin var ve tam puan alırsan sınavı geçeceksin. Şimdi başlayabilirsin!"
Gencin ısrar ettiğini gören Salon Efendisi Feng bir şey söylememeye karar verdi. Bunun yerine, Zhang Xuan büyük bir kağıt tomarı uzattı.
Aynı çırak eczacı sınavındaki gibi, onlarca sayfa kalınlıktaydı. Her bir soruyu yanıtlamak uzun zaman alırdı ve her bir sorunun doğru cevabından emin olmak için dikkatle düşünmek gerektiğini söylemeye gerek bile yoktu.
Zhang Xuan başını eğip kağıtlara şöyle bir göz attığında, tek gördüğü canavar eğiticiliğiyle ilgili temel bilgiler isteyen her çeşit soru oldu. Sorular canavar eğiticiliğinin her konusunu kapsıyordu ve yeterli bilgi olmadan soruları anlamak bile zordu.
"Pekala, yanıtlamaya başlayabilirsin. Süreni başlatıyorum!"
Zhang Xuan'in kağıtları aldığını gören Salon Efendisi Feng görkemli bir tavırla işaret etti.
"Hm!" Zhang Xuan kağıtları masaya koyup bir fırça aldı. Başı çınlamaya başladığında, yanıtlamaya başlamak üzereydi. Tüm kolu kontrolsüzce titriyor gibi görünüyordu.
Kitapları hızla Semavi Yolun Kütüphanesine kopyalaması onu gerçekten de kötü etkilemişti. Gelişim seviyesinin yetersizliğinden dolayı, yalnızca mental olarak tükenmemişti, vücudu da payını almıştı.
Toparlanması için büyük olasılıkla en az bir saat dinlenmesi gerekecekti.
Ancak şu anda bunun için zamanı yoktu.
Eğer bir saat boyunca dinlenecek olursa, bu kadar çok sayfayı zamanında bitirmesine imkan yoktu. Semavi Yolun Kütüphanesinin yardımıyla bile, bu imkansız bir işti.
Bir soruyu bile yanlış cevaplarsa, canavar eğiticisi sınavında başarısız olacaktı. Başarısız olup, kendisini utandırmak ufak bir meseleydi. Daha önemlisi... Ücretsiz uçuş hakkından yararlanamayacaktı. Bu müsaade edebileceği bir durum değildi.
"Bak, bir fırçayı bile kaldıramayacak kadar yorgun görünüyor!"
"Hehe, gelişim seviyesi Pixue alemini geçen bir üstadın bir fırça bile kaldıramayacak kadar yorgun olduğuna inanıyor musun? Bu bir numara olmalı!"
"Haklısın! Soruları görüp kendisini aştığını fark etmiş olmalı. Bu yüzden yorgun taklidi yapıyor... Dürüst olmak gerekirse, en çok böyle insanlardan nefret ederim!"
"Böyle insanlardan kim nefret etmez ki?"
Zhang Xuan'in parmaklarının fırçayı bile düzgün tutamayacak kadar titrediğini görenler, soğuk birer tavırla homurdandılar.
Salon Efendisi Feng, canavar eğiticisi Lu ve diğerleri birbirlerine şüpheli bakışlar attılar.
Durum gerçekten bu olabilir miydi?
Ancak Zhang Xuan'in yalnızca kütüphanede koşarak bu kadar yorgun düşmesi mantıklı değildi!
"Zhang Xuan, eğer sorulara yanıt veremeyecek durumda olduğunu hissediyorsan, bugün dinlenip sınava yarın girmene izin verebilirim."
Karşısındaki gencin soruları yanıtlayamayacak durumda olduğuna kanaat getiren Salon Efendisi Feng daha fazla dayanamayıp konuştu.
Titreyen ellerle iç çeken Zhang Xuan fırçayı masaya bıraktı.
Karşı taraf haklıydı. Kendini yanıtlamak için zorlasa bile, şu anki haliyle yazdıkları okunaksız olacaktı.
Daha önemlisi... Hızı yeterli olmayabilirdi. Büyük olasılıkla birkaç satır yazdıktan sonra durup biraz dinlenmesi gerekecekti. Bu şekilde soruları tamamlaması imkansızdı.
Eğer Zhang Xuan burada bir gün daha oyalanmadan sınavı geçmek istiyorsa... Geriye yalnızca tek bir seçenek kalıyordu!
İç çeken Zhang Xuan başını kaldırıp ileri baktı.
"Salon Efendisi Feng, iki canavar eğiticisi, şu an bir fırça tutacak durumda değilim. Bunun yerine sözlü sınav olabilir miyim?"
"Sözlü mü?"
Üç canavar eğiticisi hayretle ayağa fırladılar. Gözlerinde inanamayan birer ifade vardı.
"Ne- Ne dedin sen? Teorik sınavın en zor haline mi girmek istiyorsun... bir sözlüye?"