Ne günlerdi o günler! Seyyar dönme dolaplarını hatırlayanlarınız vardır. Şimdiki o makina gücüyle çalışanlardan, lünapark denen yerle sözleşmesi olanlardan değil; dolapçının iman gücünün kaslarına yansıması sonucu çalışanlardan. Çok severdim. Bi gün yine bizim mahalleye gelmişti, anneme koşup para için bir sürü dil döküp, geri gelene kadar gitmişti. Neden o zamanlar kredi kartları yoktu ki?