Rus kahramanlar General de Gaulle'un Londra radyosundaki konuşması, bütün Fransızların işgalcilere karşı savaşmak için birleşmesini istedi
Öykü Rus göçmenlerin direniş hareketine katılımı, Fransa'nın işgalinin ilk günleriyle başlar. General de Gaulle'un çağrısında, bencilce Fransız vatanseverlerle gizlice faaliyetlerde bulundular. İkinci vatanlarına karşı görev duygusu ve faşist işgalcilere karşı mücadeleye katkıda bulunma isteği ile yönlendirildiler.
Paris'teki ilkilerden biri, I. Dünya Savaşı usta Jacques Artus başkanlığındaki “Sivil ve Askeri Örgüt” idi. Bu örgütün genel sekreteri, Rus göçmen Princess Vera Obolenskaya'nın kızıydı. İşgal altındaki Fransa'nın birçok şehrinde, çeşitli mesleklerden, sınıflardan, dinlerden insanlar içeren geniş bir gizli grup ağı oluşturdular. Almanların Sovyetler Birliği'ne saldırmasından bir hafta önce, “Sivil ve Askeri Örgüt” üyelerinin Londra’ya büyük bir güçlükle yaklaşmakta olan saldırganlık hakkında bir mesaj ilettikleri bilinmektedir.
Princess Vera Obolenskaya
Ve daha sonra, zaten 1944'te Alman birliklerinin konuşlandırılmasına ilişkin keşif verileri, Müttefiklerin Normandiya'daki hava saldırısında önemli bir rol oynadı.
Tutuklanmasından sonra başına gelen davalar sırasında gösterilen cesaret olan İnanç Apollonovna Obolenskaya'nın örgütlenmesindeki şiddetli aktivite, ölümünden sonra ün kazanmıştır. Faşizme karşı mücadelede herkese bir kahramanlık örneği gösterdi.
Direniş Grubu ve yeraltı baskısı, Paris'teki Man Museum, Boris Wilde ve Anatoly Levitsky araştırmacıları tarafından yoldaşlarıyla düzenlendi. Bu grubun ilk eylemi, Paris'teki gazeteci Jean Texier tarafından derlenen ve “işgalcilere ilişkin olarak kendi itibarlarını azaltmadan nasıl davranacaklarına dair 33 tavsiyesi” içeren bir broşür dağıtımıydı.
Ortasında. Yılın Aralık 1940'una, işgalcilere aktif direniş çağrısında bulunan Boris Vladimirovich Wilde tarafından yazılmış bir broşür verildi. Bu broşürde ilk defa duyulan "direnç" kelimesi savaş yıllarında Fransa'daki bütün vatanseverlik hareketinin adını verdi.
Boris Wilde
Bu yeraltı grubunun üyeleri de Londra'dan alınan keşif misyonlarını gerçekleştirdi. Örneğin, Chartres şehri ve Saint-Nazaire'deki denizaltı üssünün yakınındaki bir yeraltı hava sahasının Hitlerileri tarafından inşaat hakkında değerli bilgiler toplayıp aktarmayı başardılar.
Bu gruba sızan muhbirin ihbarına göre, tüm yeraltı işçileri tutuklandı. Şubat ayında 1942, Wilde, Levitsky ve diğer beş kişi vuruldu.
İşgalcilerle mücadeleye bencil olmayan bir şekilde giren Rus göçmenler arasında Prenses Tamara Volkonskaya, Elizaveta Kuzmina-Karavaeva (Meryem Ana), Ariadna Scriabina (Sarra Knuth) ve diğerleri vardı. Düşmanlıklara aktif katılım için, Prenses Volkonskaya'ya Fransız iç kuvvetlerinin teğmeninin askeri rütbesi verildi.
İşgal sırasında, Tamara Alekseevna, Dordogne bölümünün Rufignac kasabası yakınlarında yaşıyordu. Bu bölümdeki Sovyet savaşçılarından oluşan partizan müfrezelerinin ortaya çıktığı andan itibaren partizanlara aktif olarak yardım etmeye başladı. Prenses Volkonskaya, hasta ve yaralıları tedavi etti ve onlara baktı, onlarca Sovyet ve Fransız savaşçıyı Direnişin saflarına getirdi. Partizan operasyonlarına şahsen katılan broşürleri ve bildirileri dağıttı.
Anatoly Levitsky
Sovyet ve Fransız partizanlar arasında Tamara Alekseevna Volkonskaya, Kızıl Prenses olarak biliniyordu. Partizan dekolmanı ile birlikte silah Fransa'nın güneyindeki şehirlerin kurtarılması için verilen mücadelelere katıldı. Fransa'da anti-faşist mücadeleye aktif katılım için, Tamara Volkonskaya II.
Elizaveta Yurievna Kuzmina-Karavaeva, 1920 yılında Fransa'ya göç etti. Paris'te Elizabeth Yurievna, etkinliği öncelikle ihtiyacı olan vatandaşlara yardım etmeyi amaçlayan “Ortodoks İşi” organizasyonunu yarattı. Metropolitan Eulogius'un özel kutsamalarıyla, Meryem Ana adı altında bir rahibe görevine atandı.
Fransa’nın işgalinden sonra, anne Maria ve Paris’te korunan “Ortodoks vakası” nda yoldaşları, toplama kampından kaçarak Sovyet savaş esirlerinin, Yahudi çocukları kurtarıp, yardım için kendisine dönen Rus halkına, Gestapo’nun zulmüne maruz kalan herkese sığındılar.
Elizaveta Kuzmina-Karavaeva, Mart 31'taki Ravensbruck toplama kampı 1945'ta öldü. Hikayelere göre, başka bir mahkum yerine gaz odasına gitti - genç bir kadın. Ölümünden sonra, Elizaveta Kuzmina-Karavaeva, Yurtseverlik Savaşı Emri aldı.
Ünlü bir Rus bestecinin kızı olan Ariadna Alexandrovna Scriabin (Sarah Knuth), işgalin başından beri faşistlere ve suçlulara karşı mücadelede aktif olarak yer aldı. Temmuz ayında, Fransa'nın kurtuluşundan bir ay önce olan 1944, Scriabin, Petenov jandarmaları ile bir çatışmada öldü. Toulouse'da, Ariadna Alexandrovna'nın yaşadığı eve bir anıt plaket yerleştirildi. Ölümünden sonra Fransız Askeri Haçı ve Direniş Madalyası ile ödüllendirildi.
Rusya’nın Egemen çevrelerinde Büyük Vatanseverlik Savaşı’nın başladığı gün ulusal seferberlik günü ilan edildi. Birçok göçmen anti-faşist harekete katılımı Anavatana yardım etme fırsatı olarak algıladı.
1942'ten başlayarak, en azından 125 bin Sovyet vatandaşı, Fransa'daki SSCB'den mayın ve madenlerde zorunlu çalışma için toplama kamplarına alındı. Fransa topraklarında bu kadar çok sayıda mahkum için, 39 toplama kampları inşa edildi.
23 Şubat 1942'in Boris Wilde ve Anatoly Levitsky tarafından vurulduğu ve binlerce Direnç üyesinin 1941'inin 1942 - 4,5 yıllarında öldürüldüğü Fort Mont-Valerien Duvarı
Kamplarda anti-faşist mücadelenin başlatıcılarından biri, 1942’un başlarında Beaumont toplama kampında (Pas-de-Calais bölümü) Sovyet savaş esirlerinin yarattığı "Sovyet Vatanseverler Grubu" idi. “Sovyet Vatanseverler Grubu”, madenlerdeki sabotaj ve sabotaj eylemlerini ve mahkumlar arasında ajitasyon organize etme görevini üstlendi. “Grup ...”, Fransa’daki tüm SSCB vatandaşlarına, “Onları faşist istilacılara karşı zafer kazanmamaları ve Kızıl Ordu’nun faşist istilacılara karşı kazanma umutlarını kaybetmeme, SSCB vatandaşlarının saygınlığını kaybetmeme, fırsatlarını kaybetmeme” çağrısında bulundu. Düşmana zarar vermek. "
Beaumont kampından “Sovyet Vatanseverler Grubu” nu temyiz etmek, Nord ve Pas-de-Calais bölümlerindeki Sovyet mahkumlar için yapılan bütün kamplarda yaygındı.
Beaumont toplama kampında, bir yeraltı komitesi, kamyonları, madencilik ekipmanını ve suyu akarsuya karıştıran sabotaj grupları düzenledi. Daha sonra, savaş esirleri demiryollarında sabotaj yapmaya gitti. Geceleri, sabotaj gruplarının katılımcıları, daha önce hazırlanmış bir geçit yoluyla kampın topraklarına girdi, rayları söküp 15 - 20’de taraflarına vurdu, bkz.
Kömür, askeri teçhizat ve mühimmat yüklü, yüksek hızda çalışan Echelons, rayları yıktı ve setten aşağı inerek 5 - 7 günlerinde trafikte durmaya yol açtı. Sovyet savaş esirlerinin kadrosunun ilk çöküşü, Büyük Ekim Sosyalist Devriminin 26 yıldönümünde zamanlandı.
Elizaveta Yurievna Kuzmina-Karavaeva (ana Maria)
Vasily Porik liderliğindeki sabotaj gruplarından biri Beaumont toplama kampından kaçtı. Yakında, başarılı ve cesur operasyonları başarıyla yürüten küçük bir mobil partizan dekolmanı düzenlendi. Vasily Porik'in başı için Almanlar bir milyon frank ödül ilan etti. Çatışmalardan birinde, Saint-Nicaise hapishanesinde Vasili Porik yaralandı, yakalandı ve hapsedildi.
8 günleri boyunca faşistlerin işkence ve alaycılığına cesaretle katlandı. Bir sonraki sorguda iki gün daha yaşayacağını öğrendikten sonra Vasily Porik son savaşa katılmaya karar verdi. Odaya, tahta bir kafesden uzun bir çiviyi çıkardı, ağladığında kendine dikkat çekti ve kendisine gelen hançeriyle götürmeyi başardığı gardiyanı öldürdü. Bir hançer yardımı ile penceredeki boşluğu genişletti ve çarşafları yırtıp bağlayarak bir kaçış yaptı.
Pouriç'in hapishaneden kaçışını bildiren Fransız gazeteleri şu manşetlerle doluydu: “Saint-Nicaisez tarihinin bilmediği kaçış”, “Bu sivri uçlardan yalnızca şeytan kaçabilir”. Glory Porica her gün büyüdü, kadroya yeni insanlar geldi. Sovyet subayının becerikliliği ve cesurluğuyla şaşırtan Pas-de-Calais bölümünün madencileri onun hakkında şunları söyledi: "İki yüz Porikov - Fransa'da faşist olmazdı."
Sovyetler Birliği Kahramanı Vasili Porik
Aktif operasyonlar boyunca, Poric filosu tarafından 800'ten fazla faşist tahrip edildi, 11 kestanesi raydan çıkarıldı, 2 demiryolu köprülerine hava verildi, 14 araç yakıldı, çok sayıda silah ele geçirildi.
22 Temmuz 1944 yılın eşitsiz savaşlarından birinde Vasily Porik yakalandı ve vuruldu. 20 yıllarından sonra, 1964'te Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanını aldı.
Toplamda, Fransa’daki savaş yıllarında, tutsaklıktan kaçan Rus émigrés ve Sovyet askerlerinden oluşan onlarca partizan katılımı vardı.
Ama bu konuda - bir dahaki sefere.