Raveena Tandon’un Padma Shri ödülü ikinci kez bu kadar mutlu. İlk kez, yine başka bir ödüldü – Daman (2001) adlı filmiyle En İyi Kadın Oyuncu Ulusal Film Ödülü.
“İnanılmazdı – bunun için aldığım türden iltifatlar, o kadar çok siyasi partili arkadaşım ‘bu çok gecikti’ diyor. Twitter hesabım büyük dilekler ve iltifatlarla dolu,” diye fışkırıyor.
Bu onur, Tandon’un son otuz yılda seçtiği türden filmlerin neredeyse bir geçerliliği gibidir. Dengeli sert masala filmlerinden sosyal sorunlardan bahseden filmlere kadar, 48 yaşındaki her şeyin üstesinden geldi. “Daman, zamanının çok ilerisindeydi. Evlilik içi tecavüz hakkında konuştuk, aslında 1990’larda vizyona giren filmlerde hala ‘mera pati mera devta hai’ hissi vardı, kadın kahramanlar kocalarının ne kadar kötü olursa olsun yanlış bir şey yapamayacağına inanacaklardı ve onun yanında olacaklarını. O günlerde filmlerde yaşadığımız duygular bunlardı” diye paylaşıyor.
Daman her şeyi değiştirdi. “Filmimiz birdenbire bugüne kadar geçerli olan evlilik içi tecavüz ve aile içi şiddet hakkında konuştu. Evlilik içi tecavüz suç olarak kabul edilip edilmeyeceği mahkemelerde hala tartışılmaktadır. İnsanların izlediği türden filmlere göre çok büyük bir değişiklikti” diyor Tandon.
Bu film aynı zamanda başka bir büyük değişikliğe de yol açtı: Tandon’un bir aktör olarak kendi imajı. Daman ve Shool vizyona girene kadar masala filmlerinde her zaman güzel bir yüz olarak biliniyordu. Shool ve Daman’dan sonra insanlar beni oyuncu olarak ciddiye aldı. Hala hatırlıyorum, Shool’un yöneticisi Eeshwar Nivas benimle sözleşme imzalamak istediğinde kararlıydı. Ancak yapımcı Ram Gopal Varma emin değildi. Benim imajım ‘kisi Disco mein jaayein’di, bu imaj zihninde o kadar ağırdı ki, ‘gözlerimi kapattığımda seni sadece Kisi Disco yaparken görebiliyorum’ dedi!” diye hatırlıyor Tandon kıkırdayarak
Bununla birlikte, oyuncu ancak Shool’daki Manjari Pratap Singh rolü için ayağa kalktığında, “Fotoğraf çekimini yaparken, beni pamuklu sari ve topuz yapılmış saçımla tanımadı. İçeri girerken ‘merhaba Ramu’ dedim ve çok tuhaf bir şekilde merhaba dedi. ‘Aman Tanrım, filmi yaptığım için üzgün mü?’ diye düşündüm. Daha sonra gelip kameranın karşısına çıktığım an ‘Aman Tanrım Raveena, sen miydin?’ dedi. ‘Davamı geri alıyorum’ dedim, ispat işim bitti!”