Son zamanlarda internette, çalışmak ve sonuç almakla ilgili olarak; harcanan çabanın %20’si ile sonuçların %80’ini almak gibi sihirli! bir söylem pazarlandığını görüyorum. Doğal olarak herkes az çabayla çok sonuç elde etmeyi öneren söylemlerin cazibesine kapılmaya eğilimli. Oysa bu çıkarımın orjinali iktisat bilimi kökenli ve bu konuyu ilk açıklayan Vifredo Pareto’nun adıyla “Pareto Optimumu” adıyla anılır. Pareto bunu gelir ve zenginliğin dağılımı çalışmaları sırasında tespit etmiştir. Aslında çalışmada 80 rakamının kesin bir belirleyiciliği yoktur. Matematiksel olarak, yeterince büyük bir sayıda katılımcının paylaştığı bir şey olması durumunda, her zaman 50 ile 100 arasında öyle bir k sayısı olacaktır ki % k, % (100 – k) katılımcı tarafından paylaşılmış olsun. Fakat k, eşit dağılım olan 50’den, küçük sayıda katılımcının kaynakların neredeyse tamamına sahip olduğu 100’e kadar değişebilir. 80 sayısı ile ilgili özel bir durum yoktur, fakat çoğu sistemde dağılımda dengesizliğin orta noktası olan bu civarda bir k değeri görülür. Pareto bu şekilde İtalya’da arazilerin %80’ine nüfusun %20’sinin sahip olduğunu göstermiştir. Bugün iş yaşamına dair kullanılan versiyonu ise Joseph Juran formüle etmiş ve Pareto’nun adıyla açıklayarak çıktıların %80’ninin kaynakların %20’si tarafından sağlandığını iddia etmiştir. Ancak çalışma ve sonuç almak konusuyla ilgili olarak bu teoremi kanıtlayacak hiçbir ampirik çalışma yoktur, yalnızca Pareto’nun zenginliğin dağılımına dair bu çalışmasının sonuçlarının her şey için geçerli olduğu gibi yersiz bir çıkarım gereğinden fazla popüler olmuştur. Eğitimlerde dikkat çekici ve çalışmaların önemli alanlara yönlendirilmesini anlatmakta vurucu olsa da şunu bilmek gerekir ki sonuç almak ve çalışmakla ilgili olarak gerçekliği kanıtlanmış böyle bir bağıntı bulunmamaktadır.