Duygusallık, motivasyon ve hafıza ile ilgili beyindeki birbirine bağlı yapılardan biri olan medial amigdala’da daha sonra nöronlara dönüşen iki farklı öncü hücreden türetilen nöronlar, doğuştan üreme ve agresif davranışları beynin içine programlamaya yardımcı olur.
Dergide 7 Nisan 2017 yayınlandı bulgu, Elife , fetal beyin içgüdüsel davranışlar programlayabilir geliştiriyor meydana olaylar böyle kaçınarak yırtıcı, çiftleşme ve bölgelerini korumak gibi büyük ve küçük yaratıklar, dayandığı açıklamak için yardımcı olur. Bir öncü hücre tipi, gelişimsel olarak düzenlenen transkripsiyon faktörünü, yani Dbxl olarak bilinen bir proteini ifade eder; Diğer hücre tipi, daha önce insanlarda konuşmanın uygun üretimi için gerekli olduğu belirlenen forkhead transkripsiyon faktörü olan Foxp2’yi ifade eder. Bu belirgin hücre alt popülasyonlarından türetilen hücreler, bazı buluşmalar sırasında aktive edildiğinde, erkek beyindeki aksine farklı beyin aktivasyon paternleri gösterirler.
Çocuk Merkezindeki Nörobilim Araştırma Merkezi baş araştırmacısı Joshua G. Corbin, “Kablolu oldukları için, fetus beyninde bu devrelerin oluşması için bir süreç olacağını düşünüyorduk” diyor. Ve kıdemli çalışma yazarı. “Zamanda geriye gidersek, bu nöronların nereden geldiğini ve neleri nasıl geliştirdiklerini belirleyebildik” En şaşırtıcı olan şey, erkek beyninde kadın beyninde var olan aynı nöron popülasyonunun çiftleşme işaretlerine farklı tepkiler verdikleri ” Corbin ekliyor:
Beyin limbik sistemi, çevresel bilgi ve sosyal ipuçlarını bir araya getirir ve bunları, uygun bir davranışsal tepki oluşturmak için ayakta kalma ezici gücümüzle dengeler. Bu kritik aktivitenin meydana geldiği bir beyin bölgesi, amfıdala’nın medial alt-çekirdeğinde bulunur ve doğrudan koku sisteminden girdi alır. Çeşitli türlerin karşısında, koku alma ampulünden gelen kemoterapötik bilgiler doğuştan gelen davranışları düzenlemek için işlenir.
Hipotezlerini test etmek için çalışma yazarları, erkeklerde ve kadınlarda deneysel modellerde içgüdüsel davranışların üçlüsüne (saldırganlık, çiftleşme ve avcı kokusu önleme) bağlı testler gerçekleştirdiler. Mesela erkeklerde kafese bir saldırgan yerleştirerek toprak saldırganlığını ölçmüşlerdir. Ve dişiler için yavruları emziren bir kadından uzaklaştırdılar ve kafesin içine bir erkek hırsızı sokdu ve aynı zamanda ikinci bir kontrol grubuna sahipken, yavruları kaldırıldı, ancak hiçbir saldırgan eklenmedi.
Daha sonra, Dbx1’den türeyen ve Foxp2 + hücrelerinin aktivasyon şekillerini inceledi. Amigdala’nın medial altboğazında Dbx1’den türeyen ve Foxp2 + hücrelerinin aktivasyonundaki cinsiyete özgü en çarpık fark, çiftleşme sırasında ortaya çıktı, Corbin ve yazarlar yazıyor.
Corbin, “Bu nöron popülasyonları, erkek beyninin çiftleşen bilgiyi kadın beyninin nasıl yaptıklarına karşı nasıl yorumladığını bildiren bir geçiş anahtarı gibi davranabilir” diye ekliyor Corbin.
Araştırma ekibi belirli nöronal popülasyonları belirledikten sonra, bir sonraki zorluk onları manipüle edecektir. Bu adım için sinirsel faaliyeti açıp kapatmak için belirli bir dalga boyundaki ışığı parlayacaklardır.
“Beynin belli bir bölümünün davranışları nasıl düzenlediğini anlamak için, birkaç nöronu susturarak bu belirli nöronların neler yapabileceğini görebiliriz veya bunları kısa bir süre etkinleştirebiliriz ve bu aktivasyon nedeniyle hangi davranışın ortaya çıktığını görebiliriz” açıklıyor. “Ayrıca, hangi genlerin bu nöronların gelişimi ile ilişkili olduğunu anlama sürecindeyiz Şimdiye kadar, bu sürecin bir parçası olmak için hipotez oluşturduğumuz birçok genin de otizm spektrumu duyarlılık genleri olduğu ortaya çıkıyor. Beyin gelişimini düşündüğümüzde mantıklı olur, otizmde limbik sistem işlevsizdir. ”
Kaynak:
Çocuk Ulusal Sağlık Sistemi