Şimdi Rodolfo Hernández, Kolombiya’nın bir sonraki başkanı olmaya hazırlanıyor.
77 yaşındaki ufak tefek, burada belediye başkanı olarak inşa ettiği bir kongre merkezinden geçerken, kalabalık doldu. Erkekler selfie çekmek için dirseklerini büktüler; kadınlar onu yanağından öpmek için içeri çektiler.
Bir haftadan kısa bir süre önce, ulusal düzeyde tanınmayan siyasi bir yabancı olan Hernández, ülkenin cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ilk turunda Kolombiya’yı ikinci sırada bitirerek hayrete düşürdü. Başkentten dokuz saat uzaklıktaki bu orta büyüklükteki şehirden kendi kendini finanse eden bir kampanya yürütürken, hiçbir plaza paketlemedi ve birkaç kamusal tartışmaya katıldı. Yine de geçen hafta ülkeyi nesiller boyu yöneten siyaset kurumunun desteklediği muhafazakar adayı yendi.
Şimdi ise ülkenin ilk solcu cumhurbaşkanı olmaya çalışan eski bir gerilla olan Gustavo Petro ile ikinci rauntta başa baş mücadele ediyor.
İki düzen karşıtı aday, seçmenler görevdeki cumhurbaşkanlarını cezalandırırken ve farklı birini – herhangi birini – talep ederken, pandemi tarafından ezilen bir bölgede kükreyen bir hoşnutsuzluğu yakaladılar. Hernández tek bir mesaj için kampanya yürüttü: Yozlaşmış politikacıları kovun.
Seyircilere “Neredeyse hepsi soyguncu, hırsız, alçak, suçlu” dedi.
Kurşun geçirmez kalkanların arkasında kampanya yürüten Kolombiyalı adaylar hayatlarından endişe ediyor
Her zaman mevcut bir tarak ile zengin bir inşaatçı olarak, bir tutku Hernández, popülist eleştirileri ve filtresiz bir şekilde, eski başkan Donald Trump ile karşılaştırmalar yaptı. Ancak Hernández ayrı bir fenomendir. 20’li yaşlarındaki bir sosyal medya sihirbazı ekibinin yardımıyla kendini “TikTok’un Kralı” ilan etti. İlginç videoları, güneş gözlükleriyle poz vermesi, mekik çekmesi veya reggaeton remiksleriyle dans etmesiyle gençleri büyüledi. Hemen hemen her şeyi söyleyebilen bir denizci ağzıyla dürüst konuşan büyükbabanız olarak çıkıyor – ve bundan kurtulun. (Adolf Hitler’i överken gerçekten Albert Einstein demek istediğini söylüyor.)
Bucaramanga belediye meclisi üyesi Danovis Lozano, “Rodolfo’nun ne yaptığının veya söylediğinin önemli olmadığı, insanların onu alkışladığı bir noktadayız” dedi. “Her skandal onu daha da çok etkiliyor.”
Nadiren politikalardan veya planlardan bahseder. Ülkeyi iyi tanımadığını kabul ediyor ama bunun önemli olduğunu düşünmüyor. Görünüşe göre destekçileri de yapmıyor. Kampanya sırasında doğudaki bir bölge olan Vichada’ya bir mesaj göndermesi istendiğinde, nerede veya ne olduğunu bilmediğini söyledi. Yine de geçen hafta ilk turda Vichada’da en çok oyu aldı.
28 yaşındaki Lozano, bir zamanlar belediye başkanına Bucaramanga’daki yolsuzluğun kökünü kazıdığı ve onun gibi gençlerin arkasında hiçbir siyasi mekanizma olmadan belediye meclisinde hizmet vermesini kolaylaştırdığı için hayrandı. Ancak geçen hafta Petro’yu alenen destekleyen ilk konsey üyesi oldu. “Rodolfo ile ilgili en büyük korkum,” dedi, “ne yapacağını bilmememiz.”
Seçmenleri kumar oynamaya istekli görünüyor.
Hernández’in Bogota’daki lüks dairesinde çalışan bir internet teknisyeni adayla fotoğraf çektirmek istedi. Hernández adama neden kendisine oy verdiğini sordu. “Bütün saçmalıklardan bıktım” dedi. “Politikayı sevmiyorum ama bu adamla her şeyin gerçekten değişebileceğini görüyorum.”
Lula’nın kampanyadaki yanlış adımları şu soruyu karıştırıyor: Dokunuşunu mu kaybetti?
Washington Post ile yaptığı röportajda Hernández, taraftarlar üzerindeki etkisini “mesih” olarak nitelendirdi. Daha sonra onları 11 Eylül 2001’deki “beyni yıkanmış” korsanlarla karşılaştırmaya devam etti.
Destekçilerini teröristlerle karşılaştırmak biraz sorunlu muydu?
The Post’a “Hayır, onları karşılaştırmıyorum” dedi. “Karşılaştırdığım şey, bu duruma girdikten sonra konumunuzu değiştirmemenizdir. Değiştirmiyorsun.”
Hernández’in kuzeydoğu Kolombiya’daki memleketi Piedecuesta’ya gidin ve sizi hemen işaret eden gülümseyen adayın yol kenarındaki bir reklam panosuyla karşılaşacaksınız.
Reklam, “Piedecuestan’lar Piedecuestan’a oy veriyor” tavsiyesinde bulunuyor. bu yemyeşil dağlar arasındaki bir vadide sıkışmış kasaba, 1900’lerin başında Bin Gün Savaşı’nın en kanlı savaşlarından bazılarına tanık oldu. Halkı hala sert, kavgacı bir konuşma tarzıyla övünüyor. Bir Hernández aile dostu, “Her zaman kavga ediyormuşuz gibi konuşuyoruz” dedi.
Hernández’in genç yaşta dul kalan büyükannesi, servetini bir puro fabrikasından ve kenarda kalan bir kaçak maldan, Venezüella sınırından radyo ve diğer elektronik cihazları kaçırarak ve yetkililere sessiz kalmaları için rüşvet vererek kurdu. Kızı Cecilia, fabrikayı devraldı ve mülkünde bir şeker kamışı değirmeni işletmesine yardım etti. Şehirde büyük bir traktör sürerken görülebiliyordu.
Javier Milei maaşında çekiliş yapıyor. Arjantin’in bir sonraki başkanı olabilir.
Cecilia’nın kocası ona “demir leydi” derdi. Bir keresinde, bir kavgadan sonra tabancasını kaptığını ve ona iki el ateş ettiğini söylüyor. Hizmetçi çığlık attı ve onu öldürüp öldürmediğini sordu. “Eh, eğer öldüyse onu gömeceğiz,” dedi. (O kaçırmıştı.)
Dört oğlunu üniversiteye gitmeye, çok çalışmaya ve para biriktirmeye teşvik eden son derece katı bir anneydi. Hernández 12 yaşlarındayken ve bir okul töreninde sorun çıkardığında, ağzını o kadar sert tokatladığını ve üniformasının her tarafını kana buladığını söylüyor.
Kolombiya cumhurbaşkanlığına aday olan eski gerilla üyesi yeni Latin Amerika solunu tasavvur ediyor
Bir geliştirici olarak Hernández, şu adreste bildirilen bir servet biriktirirdi: 100 milyon dolar, Piedecuesta’daki evlerin en az üçte birinin inşası. Birçoğu, yalnızca yaya yollarının bulunduğu yoğun mahallelerdeki düşük gelirli aileler için küçük evlerdi ve bazılarının mahremiyet ve güvenlik eksikliğine yol açtığını söylediği bir tasarım.
Hernández’in firması tarafından inşa edilen küçük bir evde büyüyen Piedecuesta’lı tanınmış bir müzisyen olan Edson Velandia, “Yoksullardan zengin oldu” dedi.
Zenginliği arttıkça ailesi, Kolombiya’nın uzun süren çatışmasında silahlı isyancıların hedefi haline geldi. Babası kaçırıldı ve Hernández fidye ödeyene kadar aylarca tutuldu. Kızı kaçırıldığında, Hernández, ailenin geri kalanını daha fazla riske atacağından korktuğu için kaçıranlara ödeme yapmamaya karar verdi. O asla bulunamadı.
2013’te bir fikir doğdu: Hernández, kardeşi ve bir grup arkadaşıyla kahve içerken şehri yöneten siyasi seçkinlere karşı sövdü. Kardeş Gabriel sordu: Neden olmasın sen belediye başkanlığına mı koşuyorsun?
Gabriel, Hernández’in 2016’daki sürpriz galibiyetinin mimarı oldu. Platformu temel bir mesaja odaklandı: mantık, etik ve estetik. Belediye başkanıyken Hernández’in danışmanı olan Rodrigo Fernández, “Çalmadığınız zaman, etrafta dolaşacak daha çok para var” dedi.
Savaş Zamanı kimlik kartı, Şili cumhurbaşkanı adayının babasının Nazi olduğunu gösteriyor
Hernández bütçeyi kısmayı başardı Bucaramanga’da zaman zaman aşırı maliyet düşürme yoluyla açık. Eski çalışanlar, şehir ofislerinde tuvalet kağıdını sınırladığını ve bir kez kafeteryadan sandalyeleri kaldırdığını, böylece personelinin daha az mola verdiğini söyledi.
Hernández, Kolombiya başsavcılığı tarafından oğlunun yararına atık yönetimi için uygunsuz sözleşmeler vermekle suçlandı. (O suçlamaları reddediyor; için bir deneme planlanıyor Temmuz.)
Belediye başkanı olarak öfkesi, kaba dili ve personele hakaretleriyle tanındı. Tekerlekli sandalye kullanan bir çalışanı tanımlamak için aşağılayıcı bir kelime kullandı ve bu konuşmalarda bulunan kişilere göre belediye meclisi kadınlarından “fahişe” olarak bahsetti. Kovuşturma korkusuyla isminin açıklanmaması şartıyla konuşan belediye başkanının eski bir müteahhidi, üç ay boyunca ücretsiz çalıştığını söyledi. Bir gün, o ve diğer bir grup kadın çalışan, onunla bir sözleşme istemek için bir araya geldi. Hernández’in içlerinden birine, “Biraz aç olup yanaklarınızı biraz küçültüp küçültemeyeceğinizi görmek için size sadece üç aylık ödeme yapacağım,” dedi.
Kolombiya’nın başkan yardımcısı olabilecek siyah feminist eylemci
Hernández o kadar popülerdi ki, kendi seçtiği halefi ezici bir üstünlükle kazandı. Ancak bazı taraftarlar liderliği tarafından ihanete uğradıklarını hissettiler.
Hernández’in belediye başkanı olduğu süre boyunca, Gabriel bazı randevuları, akrabaları ve aile dostları tarafından çileden çıkarak kardeşiyle konuşmayı bıraktı.
Hernández’in önemli belediye başkanlığı kampanya vaatlerinden biri, şehrin düşük gelirli sakinlerine “20.000 Mutlu Yuva” sağlamaktı. Her birini vermeyi taahhüt eden destekçilerine bireysel mektuplar verdi. Ama asla peşinden gitmedi.
Artık para kazanmak için şehir içi otobüslerde kurabiye satan bir kampanya gönüllüsü olan Luz Dary Rivera, “Bizden, fakirlerden faydalandı” dedi. Sonunda Hernández’in mektubunu parçalara ayırdı. “Bizi kandırdı.”
Kaynak : https://www.washingtonpost.com/world/2022/06/07/colombia-rodolfo-hernandez/?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_world