Alman polis taburunun komutanlığı yanan köyün yakınında
Batı'nın Rusya'ya karşı "Haçlı Seferi". 22 Haziran 1941 Avrupa'nın tamamı Anavatanımıza su bastı, ama hiçbir şey gelmedi! Neden? Rusya, Sovyet halkının gücü sayesinde hayatta kaldı.
Sovyet Rusya'nın Dönüşümü
Birinci Dünya Savaşı'nda Rusya'nın müttefikleri vardı. Bizimle birlikte Alman bloğu Fransa, İngiltere, İtalya, Sırbistan, Romanya, ABD ve Japonya ile savaştı. Finlandiya ve Polonya Rus İmparatorluğu'nun bir parçasıydı, düşmanlarımız değildi. Ancak Rusya savaşı kaybetti. Ve SSCB, Hitler liderliğindeki tüm Avrupa ile İngiltere ve ABD'nin bekleme pozisyonuyla savaştı ve parlak bir zafer kazandı. Birliklerimiz Berlin'e kırmızı bir Rus bayrağı dikti.
Tabii ki, İngiltere ve ABD, özellikle denizde ve havada savaştılar, Alman şehirlerinin bombalanmasında kendilerini ayırt ettiler. Üçüncü sınıf tiyatrolarda kazandılar. Ancak Üçüncü Reich sadece Afrika'da, denizde ve havada yenilmedi. Alman kara kuvvetleri Sovyet Ordusu tarafından yok edildi.
Sovyetler Birliği neden kazandı? 1941'deki durum 1914'tekinden çok daha kötüydü. Sovyet küresel projesini, Sovyet (Rus) medeniyetini ve Batılı insanlığı köleleştirme projesine alternatif haline gelen bilgi, bakanlık ve yaratılış toplumunu ezmek için hemen hemen tüm Avrupa Hitler toplumuna verildi. İktidara yükselişi Fransa, İsviçre, İngiltere ve ABD'nin finans başkentini destekledi.
Bunun iki ana nedeni var. Birincisi, Stalin'in önderliğinde Rusya, son derece acımasız, kanlı bir savaş, Rus medeniyetinin, gücünün ve insanların hayatta kalması için bir savaş için hazırlandı. İki beş yıllık plan boşuna değildi. Yeni silahlı kuvvetler yaratıldı, güçlü bir askeri-sanayi kompleksi, ülkenin doğusunda, gelecekteki cepheden uzak yeni sanayi alanlarının oluşturulması ile sanayileşme gerçekleştirildi. Önde gelen endüstriler - uçak imalatı, motor yapımı, takım tezgahı yapımı, gemi yapımı vb. Pratik olarak sıfırdan yaratıldı Bilim, teknoloji ve eğitimin geliştirilmesi teknolojik bağımsızlığı sağladı. Kolektifleştirme ülkenin gıda güvenliğini sağladı. “Beşinci sütun” un çoğu yok edildi, kalıntılar yeraltına indi, gizlendi.
İkincisi, parlak bir geleceğe inanan, herhangi bir düşmanın parçalarını parçalamaya hazır yeni bir toplum yaratıldı, birleşti, birleşti. 1940'ların başında Rusya'da, 1910-1920'lerden veya şu andan tamamen farklı insanlar yaşıyordu. 1914-1916 Rus erkekler için. savaş tamamen gereksiz ve anlaşılmazdı. Köylüler (nüfusun ezici çoğunluğu) toprak ve barış istediler. Bu eğitimli insanlar için, Konstantinopolis, Boğaziçi ve Çanakkale Boğazı, Galiçyaca Rus bir şey ifade ediyordu. Ancak bunların azınlığı vardı. Buna ek olarak, eğitimli insanların çoğu, entelijansiya çarlık rejiminden nefret etti ve ölmesini istedi. 1920'lerde toplum büyük bir savaş ve kan, sıkıntılar, genel kaos ve çöküş yüzünden kırıldı.
1941'de Sovyet hükümeti inanılmaz yeni bir toplum yaratmayı başardı.
Perestroika'da ve perestroika'dan sonra liberaller “kepçe” mitini yarattılar. Yani, tembel, aptal Sovyet adam. Gibi, Sovyet halkı sopa altında çalıştı, NKVD korkusundan, hiçbir şey öğrenmedi, nasıl bilmiyordu, birbirlerine fesih yazdı, vb.
İlginçtir, Rus liberaller bu efsaneyi Nazilerden ödünç aldılar. Savaştan önce Naziler ayrıca Sovyet (Rus) halkı hakkında saygısız bir şekilde düşündüler. 1914 Ruslarını hatırladılar. Çoğunlukla köylülerden olan askerler okuma yazma bilmiyorlardı, teknik olarak Almanlardan daha aşağılardı. Ve Alman elitlerine göre, Bolşevik komiserler yönetimi altında Ruslar daha da kötüleşti. Komünistlerin köleleri. Ancak, savaşın başlamasından sonra Almanlar Rus (Sovyet) insanlar hakkındaki düşüncelerini hızla değiştirdi.
Yeni Sovyet Topluluğu
Gestapo analistleri, Üçüncü Reich'in her yerinden alınan verilere dayanarak, 1942 yazında Rusya nüfusu hakkında ilginç bilgiler içeren bir rapor sundu. Almanlar, Sovyet halkı hakkındaki savaş öncesi propagandanın yanlış olduğu sonucuna vardı.
Almanları şaşırtan ilk şey, Reich'a getirilen Sovyet kölelerinin (ostarbeiters) ortaya çıkmasıydı. Almanlar, köylülerin ve fabrika işçilerinin kollektif çiftliklerde işkence gördüklerini gördüler. Ancak, tam tersi oldu. Açıkçası, Ruslar iyi yemek yediler: “Hiç açlık çekmiyorlar. Aksine, hala kalın yanakları var ve iyi yaşamış olmalılar. ” Sağlık çalışanları, insanların sağlığının önemli bir göstergesi olan Rus kadınları arasında iyi dişler olduğunu kaydetti.
Sonra Almanlar, Rusların genel okuryazarlığı ve seviyesinden şaşırdılar. Almanya'daki genel görüşe göre, Sovyet Rusya'da insanlar büyük ölçüde okuma yazma bilmiyordu, eğitim seviyesi düşüktü. Ostarbeiters kullanımı Rusların iyi bir okula sahip olduğunu gösterdi. Sahadaki tüm raporlarda, okuma yazma bilmeyenlerin çok küçük bir yüzdeyi oluşturduğu kaydedildi. Örneğin, Ukrayna'daki işletmeyi yöneten sertifikalı bir mühendisin mektubunda, işletmesindeki 1800 çalışandan sadece üçünün okuma yazma bilmediği bildirildi (Reichenberg). Diğer raporlar da benzer gerçekleri gösterdi: “Birçok Alman'a göre, şu anki Sovyet okul eğitimi çarlık döneminde olduğundan çok daha iyi. Rus ve Alman tarım işçilerinin becerilerinin karşılaştırılması genellikle Sovyet lehine olduğunu kanıtlıyor ”(Stettin). “Özellikle şaşkınlık, kırsal ortaokullarda bile incelenen Alman dilinin yaygın bilgisiydi” (Frankfurt an der Oder).
Almanlar, Rus işçilerin istihbarat ve teknik okuryazarlığı karşısında şaşırdılar. Katliam kölelerini bekliyorlardı. Alman propagandasında, Sovyet insanı sözde aptal bir katliam ve sömürülen yaratık olarak göründü. "Çalışan robot." Şimdi Almanlar tam tersini gördü. Askeri işletmelere gönderilen Rus işçileri teknik okuryazarlıklarıyla Almanları şaşırttı. Ruslar, “her türlü çöp” den değerli bir şey yapmayı başardıklarında Almanları hızlı fikirleriyle şaşırttılar (Rus düşünce kuruluşu ve yaratıcı enerjiyi hatırlatan M. Zadornov hemen hatırlanıyor). Üretimde Rusların teknik beceri düzeyini gözlemleyen Alman işçiler, açıkça en iyi işçilerin Reich'ta olmadığına, Sovyet yetkilileri en yetenekli işçileri Rusya'nın doğusundaki büyük işletmelerden çıkardıklarına inanıyorlardı.
Böylece, Rusların neden beklenmedik bir şekilde bu kadar modern olduğu ortaya çıktı. оружия ve teknoloji. Çok sayıda modern ve kaliteli silah ve ekipman, önemli bir kalifiye mühendis ve uzman katmanının varlığının kanıtıydı. Almanlar ayrıca Sovyet işçileri arasında çok sayıda öğrenciye dikkat çekti. Bundan, Sovyet Rusya'da eğitim seviyesinin inandığı kadar düşük olmadığı sonucuna varıldı.
Yüksek ahlaki toplum
Ahlak alanında, Sovyet Rusya'daki Ruslar “eski Rusya” nın karakteristik eski ataerkil geleneklerini korudu. Bu Almanlar için bir sürprizdi. Hitler, sağlıklı bir toplum, aile yaratmayı amaçlayan bir politika izledi. Alman toplumu 1920'lerde yoksulluk, "demokratikleşme", materyalizmin başlangıcı Almanları sert bir şekilde vurduğunda ağır hasar gördü. Ve Rusya'nın ahlak alanında, her şey sadece iyi değil, aynı zamanda mükemmeldi.
Bu nedenle, raporlarda şunlar kaydedildi: “Cinsel olarak, özellikle kadınlar Ostarbeiters sağlıklı bir kısıtlama gösteriyor ...” Kiel'den: “Genel olarak, bir Rus kadını cinsel olarak Alman propagandasının fikirleriyle aynı çizgide değil. Cinsel sefahat onun için tamamen bilinmiyor. Çeşitli bölgelerde, nüfus, doğu işçilerinin genel tıbbi muayenesi sırasında, tüm kızların hala bekaret kurduklarını söylüyor. ” Breslau'nun raporu: “Wolfen Film Factory, tesiste fizik muayene yaparken 90 ila 17 yaşları arasındaki doğu işçilerinin% 29'ının iffetli olduğunu tespit etti. Çeşitli Alman temsilcilerine göre, Rus erkeğin, sonuçta yaşamın ahlaki yönlerine de yansıyan Rus kadınına gereken önemi veriyor gibi görünüyor. ”
Rus ruhu
Almanlar, Rusların NKVD, Stalinist terör ve Sibirya'ya sürgün korkusuyla savaştığını savunuyorlardı. Berlin'de bir "yıldırım savaşı" planladıklarında buna inanıyorlardı. SSCB planlarında “kil ayaklı dev” idi. Savaşın patlaması köylülerin, işçilerin, Kazakların ve ulusal azınlıkların Bolşeviklere karşı kitlesel bir ayaklanmasına neden olmaktı. Daha sonra Solzhenitsyn, Yakovlev, Gorbaçov ve Gaidar, Gestapo'da yaratılan bu mitin propagandasını sürdürdü.
Alman işverenler ve işçiler göçmen işçiler arasında kendi ülkelerinde cezalandırılacak kimsenin bulunmamasına çok şaşırdılar. Ayrıca, herkesin şaşkınlığına uğramak için, büyük kamplarda Ostarbeiters akrabalarının zorla sürgün edildiği, tutuklandığı veya vurulduğu tespit edilmedi. Sonuç olarak, GPU-NKVD'nin terörist yöntemlerinin SSCB'de daha önce göründüğü kadar önemli olmadığı sonucuna vardım.
Almanlar neden “köle” Sovyetler Birliği'ni güçlü bir darbe ile ezemediklerini anlamaya başladı. Kızıl Ordu neden yüksek savaş gücü ve Sovyet askerleri gösterdi - yüksek savaş ruhu:
“Bugüne kadar, savaştaki azim, komiserin silahı ve siyasi eğitmen korkusuyla açıklandı. Bazen, hayata tamamen kayıtsızlık, doğudaki insanlarda bulunan hayvan özellikleri temelinde yorumlandı. Bununla birlikte, çıplak şiddetin savaştaki yaşam tarafından ihmal edilen eylemleri kışkırtmak için yeterli olmadığı şüphesi tekrar tekrar ortaya çıkmaktadır. Bolşevizmin bir tür fanatik inancın ortaya çıkmasına yol açtığı sonucuna varırlar. Sovyetler Birliği'nde, belki de çoğu genç nesil olmak üzere birçok insan, Stalin'in büyük bir politikacı olduğu görüşündedir. En azından, ne demek olursa olsun, Bolşevizm, Rus nüfusunun çoğuna dayanılmaz azim aşıladı. Askerlerimiz tarafından, Birinci Dünya Savaşı sırasında böyle organize bir azim tezahürünün asla karşılanmadığı tespit edildi. Doğudaki insanların ırksal-ulusal zeminde bizden çok farklı olması muhtemeldir, ancak düşmanın savaş gücünün arkasında hala Japonlar için bir tür cesaret ve arkadaşlık, bir tür cesaret ve arkadaşlık, hayata kayıtsızlık, Japonların da olağandışı gösterdiği nitelikler vardır. ancak tanınmalıdır. ”
Böylece savaşın başlangıcındaki Stalinist liderlik yeni bir toplumun temellerini atabildi. Bilgi, bakanlık ve yaratılış toplumları. Fiziksel, entelektüel ve ahlaki açıdan sağlıklı bir toplumdu. Bunlar sosyalist anavatanlarını seven, hayatlarını bunun için bırakmaya hazır insanlardı. Birçok kişi bunu yaptı. Bu nedenle, Hitler liderliğindeki pan-Avrupa orduları kazanmadı, Moskova, Leningrad ve Stalingrad'ı almadı. Ve Rus kırmızı pankartları Varşova, Bükreş, Budapeşte, Viyana, Sofya, Königsberg, Berlin ve Prag'da toplandı.
Sovyet sosyal afiş "Rus halkına zafer." 1947 yılında kuruldu. Posterin yazarı sanatçı V. S. Ivanov. Poster, Rus kahramanının arka planında genç bir Sovyet mühendisini tasvir ediyor