Beilstein veritabanı büyük olan veri tabanı alanında organik kimya terkipler özel olarak kendi tarafından tespit edildiği, Beilstein Kayıt Numarası . Veritabanı, 1771'den günümüze bilimsel literatürü kapsar ve orijinal bilimsel yayınlardan alınan milyonlarca kimyasal reaksiyon ve madde hakkında deneysel olarak doğrulanmış bilgileri içerir . Elektronik veri tabanı, Friedrich Konrad Beilstein tarafından kurulan Handbuch der Organischen Chemie'den ( Beilstein's Handbook of Organic Chemistry ) oluşturulmuştur.1881'de, ancak Crossfire Beilstein dahil olmak üzere bir dizi farklı ad altında çevrimiçi olarak göründü. 2009'dan beri içerik, Frankfurt'taki Elsevier Information Systems tarafından " Reaxys " ürün adı altında tutulmakta ve dağıtılmaktadır . [1]
Veritabanı reaksiyonlar, maddeler, yapılar ve özellikler hakkında bilgi içerir. Her madde için kimyasal ve fiziksel veriler ( erime noktası , kırılma indisi vb. gibi) içeren 350 adede kadar alan mevcuttur. Reaksiyon veya madde verilerinin yer aldığı literatüre referanslar da verilmiştir.
Reaxys [2] aracılığıyla sağlanan Beilstein içeriği , çok büyük bir organometalik ve inorganik bilgi deposu olan Gmelin'den ( Gmelin Veritabanına erişim sağlar ) alınan bilgilerle ve ayrıca Patent Kimya Veritabanından alınan bilgilerle tamamlanır. Reaxys tescilli ticari markası ve veritabanının kendisi Elsevier Properties SA'ya aittir ve Elsevier Properties SA'ya aittir ve lisans altında kullanılmaktadır.
Beilstein, organik kimya için Almanca standart referans çalışması olarak kuruldu ve Chemisches Zentralblatt'ın içeriğini tamamlaması amaçlandı.. Alman kimyasının uluslararası bilimdeki öncü rolünün ışığında, Beilstein'ın el kitabı hızla dünya çapında standart bir referans olarak ünlendi. "Handbuch der organischen Chemie"nin ilk baskısı 1881 ve 1883'te iki cilt halinde çıktı ve yaklaşık 2.200 sayfada 15.000 bileşiğe atıfta bulundu. İkinci baskı 1885'ten 1889'a kadar üç cilt ve 4.080 sayfa olarak çıktı ve 1892'den 1899'a kadar üçüncü baskı 4 cilt ve 6.844 sayfa olarak geldi. 1896'da, el kitabının devamı, ilk olarak 3. baskının ek ciltlerini ve 1918'den itibaren dördüncü baskıyı yayınlayan Alman Kimya Derneği'nin bakımına verildi. 5. ekten başlayarak, Almanca'nın yerini en uygun bilimsel dil olarak almasının ardından, El Kitabı İngilizce olarak yayınlandı.[3]
|Vikiveri şu özelliklere sahiptir: |