Francesca Cutini Cutini itibaren Hamidiyeh, Khuzestan, İran
Ürdün'ü yakalamak, okuduktan sonra sizinle birlikte kalan edebi kitaplardan biridir. Miranda Kenneally'nin zayıf veya korkutucu bir kadın kahraman bulamayacağınız bir dünya yarattığını söylemeliyim, bunun yerine bazen zaman zaman bozulan güçlü bir kız bulacaksınız, ancak o zaman çanlarla yükseliyor! Jordan Woods sıradan bir kız değil. Lise ekibi için bir Çeyrek Sırt. Kardeşi ve babası gibi futbolu seviyor. Tek şey, babasının futbol oynamayı gerçekten sevmediğidir. Babası başka bir şey yapmayı tercih eder, ancak Ürdün futbol oynamaya ve Alabama'ya bursla kabul edilmeye ve babasına ana dallarda futbol oynayacak kadar iyi olduğunu kanıtlamaya kararlıdır. Ancak Kıdemli yıl dönüp Ürdün başladığında okula gelen yeni bir QB'den küçük bir rekabet var. Spot ışığını paylaşmak umursamıyor ama yakında o ve Ty Greene arkadaştan daha fazlası. Jordan ve en yakın arkadaşı Henry takımda birlikte oynar ve Ty'nin iyi bir adam olduğuna karar verir. Diğer arkadaşları JJ ve Carter, Jordan ve Ty fikrini gerçekten sevmiyorlar, ancak barışı korumak için bununla birlikte gidiyorlar. Ama yakında Henry Ürdün'e karşı garip davranmaya başlıyor ve arkadaşlıkları test ediliyor. Henry neden Ürdün'e karşı garip davranıyor? Ty ve Jordan arasında ne olacak? Alabama'ya kabul edilecek mi? Bu hikaye beni güldürdü ve ağladı çünkü Ürdün'ün mutlu olmasını istedim ama önce birkaç şey bulması gerekiyordu ve bir kez yaptıktan sonra onunla olması gereken kişiyle sonuçlandı. Tanrım bu kitabı çok sevdim!
This book is at least 200 pages too long. The author's first novel, but she did take ten years writing the damned thing. While that seems a waste to me since this book was really not that enjoyable, the author is doing well enough since the book is now being optioned for a movie. I am a sucker for a vampire read but this book fails to catch the romanticism that makes Dracula so intriguing. You would think, in 600+ pages, one could do it.
Although there are many films in the "Buddy" genre, this is the first book I've read that uses that story telling form, and it uses it to absolute perfection. The fill-in-the-gaps story of Joshua H. Christ (aka Jesus), told by his BFF, Biff does more than entertain. It offers plausable explanations for how Jesus could survive until he was 33 in a political climate that killed people for far lesser things than gathering large crowds of Jews to hear them speak. The modern day portion of the story, explaining how we come to have Biff's gospel, could have been a second book, and that's one of the few downfalls in this novel: the foreshadowing of what's to come of resurected Biff isn't necessary, and his happily ever after ending is sweet but not in character with the rest of the book. Thankfully, that ending is quite forgettable, while Moore's real story, the one that makes the mythology of Jesus Christ almost sensible in its own wacked out way, is very memorable.
A phantasmagorical allegory for a handful of timely social and social justice problems, particularly in India, explored through the young protagonist, Haroun, and his father’s storytelling. One of the book’s unexpected treats is breakdown of the meanings and symbolism of the ample cast of characters’ names, an intriguing linguistic and semantic bridge to Indian culture. The book received a Writer’s Guild Award for Best Children’s Book that year. No wonder.