ASHAB-I RESS VE BİZ
Metin Atam
Kuran'da adı geçen sapkın bir topluluktur. Adını, etraflarını kuşatan Ress Nehri'nden aldığı söylenir. Belki de isim benzerliğinden dolayı Aras Nehri'nin adı da oradan gelmektedir (Ashab-ı Ress, Ashap Res, A-Res, Aras); kim bilir...
Meclisi, Hayatu'l-Kulub'da, Hz. Musa'dan rivayetle Ashab-ı Ress'in
Azerbaycan ile Ermeniye (Ermenistan) arasında bir bölgede yaşadığını, kendilerine gönderilen peygamberleri öldürdükleri için bu isimle anıldıklarını yazar.
Bu kavim oldukça sapkın bir kavimdi. Bakire kızlara taparlardı. Yaşları otuza varınca onu kurban eder veya öldürür, seçilen yeni bir bakireyi tanrıça edinirlerdi. Bu kavmin kadınları arasında (Semut Kavmi'nin aksine) cinsel sapkınlık olduğu da rivayet edilmiştir.
Kulaklarını hakikate öylesine tıkamışlardı ki kendilerine gönderilen peygamberleri asla kabullenmezlerdi. Tarihlerinde, peygamberlik iddiasında bulunup da sağ bıraktıkları bir peygamber görülmemiştir.
Salih Peygamber'i onlar öldürdü. Ardından peş peşe gönderilen peygamberleri öldürdüler. Derken Yüce Allah onlara bir ay içinde otuz peygamber daha gönderdi. Ashab-ı Ress, otuzuna da acımadı ve hepsini kılıçtan geçirdi.
Son olarak Allah, onlara mücadeleci bir peygamber gönderdi ve onu zaferle müjdeledi. Yanına bir vasiy de vererek kolunu güçlendirdi. (Peygamberimiz ve Hz. Ali misali)
Peygamber, layıkıyla onlarla mücadele etti, savaştı ve bu mücadele birkaç ay sürdü. Derken ekin zamanı gelip çattı. Tohumlar tarlalara ekilip sulama yapılacakken yağmurlar kesildi, sular çekildi. Altınları ve gümüşleri yerin dibine battı. Her yanı kasıp kavuran büyük bir fırtına çıktı. İnsanlar korkudan dağlara kaçtı. Bir süre sonra rüzgar dinince evlerine geri döndüler. Ama koca memleketlerinde ne evleri, ne de hayvanları kalmamıştı. Bir lokma dahi yiyecek bir şey bulamadılar. Perişan bir halde etrafa dağıldılar.
Bu haldeyken bile Allah'ı kabullenmediler. İçlerinden sadece 21 erkek, 4 kadın, iki de erkek çocuk tövbe edip Allah'a yalvardılar ve bundan böyle gelecek olan peygamberlere itaat edeceklerine dair söz verdiler. Allah da onlara tekrar dağa çıkmalarını ve bir mağaraya sığınmalarını ilham etti. Diğerleri açlıktan ve susuzluktan helak oldu.
Rivayetlere göre Ashab-ı Ress'in nüfusu 600 binin üzerindeydi ve onlardan geriye, sadece mağaraya sığınan tövbe ehli 27 kişi hayatta kalabilmişti.
Ama bu 27 kişi için de her şey bitmiş değildi...
***
Ecdadımız şöyledir, ecdadımız böyledir deyip övünenler için büyük bir ibrettir Ashab-ı Ress kıssası... Ecdat ne olursa olsun, biz neyiz, neye inanıyoruz, akıbetimiz nasıl olmalı?
Kuran dahi atalarınızın dinine, gittikleri yola değil, kendi inancınıza bakın der; kendi sonunuzu düşünün der...
***
Ve o 27 kişi...
21 erkek, 4 kadın ve iki erkek çocuk...
Allah'a yalvarıp yakardılar. Yağmur istediler. Allah da onların samimi tövbeleri hatırına yağmur gönderdi. Nehirler yeniden oluştu. Çimenler yeşerdi. Dereler coştu. Bolluk yeniden gün yüzüne çıktı...
Bu 27 kişi, ömürlerinin sonuna kadar ihlasla yaşadı. Ecelleri gelince de dünyadan göçüp gittiler. Ama onların çocukları arasından zahirde inançlı, gizlide ise inançtan uzak bir nesil ortaya çıktı. İki yüzlülük arttı. Dindar görünümlü sapık insanlar çoğaldı. Öyle bir duruma geldiler ki misafire kadın ikram etmek gelenek haline geldi. Bir süre sonra da kadınları bırakıp oğlanlarla ilişkiye başladılar. Allah da onlara yeni yeni belalar gönderdi. Bir taun hastalığıyla binlercesi helak oldu. Kalanları da çeşitli kargaşalar yüzünden çekişme ve savaş içinde hayatlarını sürdürdüler. Bu savaşlar 200 yıl kadar sürdü...
***
Yüzbinler içinden sadece 27 kişi... Ve bu 27 kişinin neslinden yine helak olan yüz binler... Yıl 2016 olsa da bu dünya hep böyle devam edecek... Yüzbinler içinden birler, onlar... Ama kimseye atasından dolayı not verilmeyecek... Ne yaparsan kendine.. İnanarak, derk ederek, tadarak ve yaşayarak inancına geri dön!
***
Onlara: "Allah'ın indirdiğine uyun!" dendiği vakit de: "Yok, atalarımızı neyin üzerinde bulduysak ona uyarız!" dediler. Ya ataları bir şeye akıl erdiremez ve doğruyu seçemez idiyseler de mi onlara uyacaklar? (Bakara, 170)
Onlara: " Allah'ın indirdiği (kitabı)ne ve Peygamber'e gelin" dendiği zaman:" Atalarımızı üzerinde bulduğumuz şey bize yeter" derler. Ataları bir şey bilmeyen ve doğru yolu da bulamayan kimseler olsa da mı? (Maide, 104)
İlk Yorumu Siz Yapın
Yazarın Diğer Yazıları
HAYDİ BİSMİLLAH!
SIFIRDAN BAŞLAMAK
USTACA ALDATILDIK!
KANAL ON4'TE TERÖR ÖRGÜTÜ PROPAGANDASI MI?
İTİRAZIM VAR!
KARINCADAN KELLE PAÇA
KİME İFTİRA?
YEZİD'İN ÇOCUKLARI
UZMAN BOZUNTULARI
KİMDİR AZGINLAR?
KARDEŞİNİ ÖLDÜRME!
ASHAB-I RESS VE BİZ
DİN ÖLDÜ!
DOMUZ ETİ Mİ, SEVGİ Mİ?
Görmez'e Gösterelim Dedik!
Kafa Kurcalayan Sorular...
Takiye Gibi Bir Şey...
Etrafında Toplanmak İçin...
Ya 300 Yıl Uyusaydınız!
- BUGÜN
- BU HAFTA
- BU AY
ON4 TV Yeniden Yayın Hayatına Başlıyor
Arabistan Yine Karıştı!
İsrail Tüm Müslümanlara Seslendi: Kimse Kudüs Gününe Gitmesin Çünkü...
Filistinli Gençlerin Yeni İcadı
6 Ülkeden ABD'ye Savaş Tehdidi
Irak'ta İttifak Sağlandı
Türkiye'den ABD'ye Skandal S-400 Sözü!
Tahran’da “Kudüs Günü” Yürüyüşü...
İran'da Nükleer Çalışmalar Yeniden Başlıyor
Binlerce Peşmerge Sokağa Döküldü
Ateşkes Bitti… Ortalık Kan Gölüne Döndü
Muharrem İnce ‘Başkan Yardımcılarını’ Açıkladı
Gaziantep’te Korkutan Gerginlik... Ölü ve Yaralılar Var
Tartışma Yaratan Karara Tepki Lokantada Geldi
Suudi Koalisyonunun Hudeyde Hezimeti
SANA: Koalisyon Uçağı, Suriye Ordusu Mevzilerini Bombaladı
İsrailli Eski Bakan İran’a Casusluktan Tutuklandı
Vizesiz Avrupa İçin 6 Kriter!
Esad: Hizbullah, Bu Savaşın Vazgeçilmez Unsurudur
BM, Dünyanın En Büyük Sorununu Açıkladı