Korkusuz bölünme komutanı - Sovyetler Birliği Kahramanı, Baş General General Ivan Vasilyevich Panfilov (çok solda). Bazı haberlere göre, resim öldüğü gün çekildi.
Bundan kısa bir süre önce, Ekim ayının sonunda, “Typhoon” adı verilen saldırı operasyonunun ilk aşaması tamamlandı ve amacı Moskova’yı yakalamaktı. Almanlar başkente en yakın yaklaşımlara ulaştılar ve Vyazma'nın altındaki üç Sovyet cephesini ezdiler. Taktik zafer kazanıldı ve Hitlerite generalleri nefes almaya karar verdi - savaşlardaki dövülmüş birimler ikmal için beklemek zorunda kaldı. Volokolamsk istikametinde Ko NNUMX Kasım cephe hattını sabitledi, Wehrmacht birlikleri geçici olarak savunmaya geçti, ancak bu gerçek özellikle Berlin stratejistleri için endişelenmiyor, çünkü Moskova ve gerçekten, haritaya bakarsanız taş atmaktı. Bir kez daha, bir kez daha "yumruk" deposuna bir darbe - Avrupa'nın her yerine uygulanan onlarca ...
İki hafta süren bir boşluğun ardından Almanlar, yine de bir sonraki kampanyayı 1941'te tamamlamaya çalışan bir saldırı başlattı. Yeni blitzkrieg her zamanki kadar yakındı, çünkü Kızıl Ordu'nun savunma hattı tehlikeli bir şekilde gerildi. Ancak rolü, hiçbir personelin öngöremeyeceği gerçeği ile oynadı.
На Волоколамском направлении фронт протяженностью в 41 километр защищала 316-я стрелковая дивизия под командованием генерал-майора Панфилова, фланги которой справа прикрывала 126-я стрелковая дивизия, а слева — 50-я кавалерийская из корпуса Доватора. Именно в эти «стыки» 16 ноября и был направлен основной удар двух немецких tank дивизий, одна из которых вышла прямо в район Дубосеково, на позиции 2-го батальона 1975-го стрелкового полка 316-й дивизии.
Это подразделение ранее понесло значительные потери, однако успело подойти пополнение. Были в его распоряжении и противотанковые орудия (хотя в большинстве своем недостаточно мощные), и новинка — противотанковые ружья ПТРД. Их передали специальной группе истребителей танков в количестве примерно 30 человек под командованием 30-летнего политрука Василия Клочкова, сформированной из числа наиболее стойких и метких бойцов 4-й роты 1975-го полка. Они и стали знаменитыми панфиловцами, сорвавшими стремительное наступление танковой армады. Из 54 танков, находясь под постоянными артиллерийским обстрелом и бомбежками, во время продлившегося 4 часа боя горстка бойцов уничтожила 18 машин. Эти потери немцы сочли недопустимыми и свернули с Волоколамского направления. Враг был остановлен ценой жизни смельчаков, не сдавших последний рубеж.
Zaten Kasım 27 gazetesinde, Krasnaya Zvezda gazetesi, ilk kez bu feat haberini yayınladı; bu, taraflığı koruyan tüm Kızıl Ordu askerlerinin 29 olduğunu, ancak birinin hain olduğu ve diğerleri tarafından vurulduğunu gösteriyor. “Perestroyka” yıllarında, bu rakam Dubosekovo'daki savaşı “iptal etme” ya da en azından önemini küçümseme girişiminin sebebiydi. Nitekim, olaylardan birkaç gün sonra muhabir Krivitsky'nin talebi üzerine, şirket komutanı kaptanı Gundilovich, savaşçı grubun sadece astlarını değil, aynı zamanda gönüllüleri de içerdiği için hatayı hatırlayamayacağını, hata yapamayacağını itiraf etti. alayın diğer birimleri. Fakat daha sonra, zaten 1942'ta, savaş katılımcıları Sovyetler Birliği Kahramanı unvanına sunulduğunda, tüm koşullar tesis edildi. Savaş yıllarının kargaşası, 6'in hayatta kaldığı, ikisi de Alman esiri olan iki kişi yaralandı ya da şok şoku geçiren Panfilovitlere ödüllerin zamanında teslim edilmesine izin vermedi.
Bu güne kadar, savaş sırasında kendisini bir tankın altına el bombasıyla atan politik politikacı Klochkov'un aslında "Rusya harika, ama Moskova'nın arkasında geri çekilecek bir yer yok!" Sözünü konuştuğu konusunda anlaşmazlıklar var. Ancak tam da öyle, 6 askerleri savaşta düşmüş olan anıta dayanıyor - 6 milliyetlerinin temsilcileri, anavatanlarına olan sevgileriyle ölüm karşısında bir araya geldiler, başkentlerine sırtlarına ve düşman tanklarının saldırdığı yerle karşı karşıya kaldılar. O zamanki hareketleri, 1941'ta büyük bir mobilize edici rol oynadı. Hitlerite "Tayfun" un tam güç kazanmadığı Almanlar, tüm Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında belirleyici olan ve ilk yılındaki en önemli olay olan Moskova'da kırılmadılar. Panfilov'un cesaretinin hatırası, on yıllar sonra hayatta kaldı.