Doğu Savaşı'nın (1853 - 1856), 1853'ta başlatılmasıyla birlikte, İngiltere'nin en güçlü ve en ağır kara silahı, 13 pound mermilerini vurabilecek bir 167 inç harcıydı. Ancak, kısa bir süre sonra, Kırım için daha güçlü bir şeye ihtiyaç duyulduğu ve yetenekli İngiliz mühendis Robert Mallett'in bu şeyi “çok” bir şey tasarlamak istediği anlaşıldı. Böyle bir silah çok büyük olduğundan, büyük harçını kesitsel hale getirmeye karar verdi, böylece yerine yerleştirilip parçalara monte edilebilecekti. Bu, bu kadar önemli bir problemi çözmenin yoluydu, savaş alanına ağır silah verme zahmeti, diğer tüm zorlukların üstesinden gelmek, yolların olmamasından da etkilenmişti. Bununla birlikte, Mallet'in fikirleri, o dönemde var olan ve ordu arasında güvensizliğe neden olan uygulamayla çelişmektedir.
Mallet'in ilk projesi yılın Ekim 1854'inde yapıldı. Ona göre, hedefe nişan aldığında ve genellikle gövdeye belirli bir yükseklik açısı kazandırmak ve doğrudan platforma odaklanmak için genellikle harcın ağzının altına yerleştirilen tahta kama veya çubukların “yastıkları” olmadan yapmak istedi. Ayrıca, bir 45 ° eğiminde gövdesini sabitlemek için üst üste istiflenmiş üç sıra kütükten yapılmasını önerdi.
Londra'da Harç Mallet, Yeşil Terasta.
Aralık ayında 1854, projesini daha sonra kendi tüfek kartuşunu yaratmasıyla ünlenen Kaptan Boxer'a ve Wulwich Arsenal'den diğer uzmanlara sundu. Ancak zaten Ocak ayında Mallett, bu harçların sadece karada değil denizde de uygulanmasının önemini fark etti ve yaratıcılığının bir bütün olarak işlevselliğini arttırmayı gerekli buldu. Bu amaçla, projeyi değiştirdi ve silahı kendisi yaptı, diyelim ki - “daha mükemmel”, böylece yerleştirme kütük gerektirmiyor ve hedefleme açılarını daha büyük bir dereceye kadar değiştirebiliyor.
Topçu güçlendirme komitesi yeni önerisini Ocak 1855'te gözden geçirdi. Ancak bu tür devrimci yeniliklere hazır değildi ve bütün dikkatini önerilen çözümlerin pratikte test edilmediği ve olağandışı olduğu gerçeğine yoğunlaştırdı. Mallett hızla bu sorunlardan bıktı ve yılın Mart ayında 24’a İngiltere Başbakanı Lord Palmerston’a bir mektup yazdı. Palmerston'da yeni özellikler оружия etkilendim ve Mullet'ı izleyicilere davet etti. Bununla birlikte, “zirveye” itiraz etmek bile, Komite'de oturan yetkililerin inatçılığını yenemez ve projesinin uygulanmasını şiddetle engeller. Ancak Lord Palmerston pes etmeye alışkın değildi. Bu nedenle, 1 Mayıs 1855, General (daha sonra Mareşal) Genelkurmay Başkanı Korgeneral Hugh Dalrimple Ross'a, Topçu Teğmeni Hugh Dalrimple Ross'a, Mallet projesinin başarısında İngiltere Başbakanı olarak uygulanmasının sorumluluğunu üstlendiğinden emin olduğunu söyledi.
Harç Mallet. Fort Nelson.
Ancak o zaman Topçu Komitesi, projenin uygulanması için bir ihale düzenledi. Mayıs ayındaki 7 Ünlü Blackwell fırkateynlerinin inşa edildiği Blackwell'in Thames Iron Wax Şirketi olan 1855, her biri için 10 pound maliyeti karşılığında bir sipariş aldıktan sonra sadece 4900 haftalarında Mallet'in iki harç tasarımını yapabileceğini söyledi. 35 t'deki ağırlık aşılırsa, ton başına 10 £ ceza alınmalıdır. Teklif hemen kabul edildi ve ertesi gün siparişin kendisi yapıldı.
Bu arada, şirket çalışanları siparişin tüm özelliklerini tartıştı ve dökümün yapılmasının, harcın namlusunu oluşturan geniş ve ağır halkaların bükülüp kaynaklanmasının, işin çok karmaşık olduğunu ve siparişin uygulanmasını geciktirebileceğini buldu. Bu nedenle, önce kare sac dökülmesini ve daha sonra bu halkaların kesilmesini önerdiler, bu nedenle bükülmeye ve kaynaklanmaya başvurmadılar, ancak sadece şartlarının yerine getirilmesi durumunda projeye katılacağını belirttiler. Mallett buna gönülsüzce karar verdi, ancak hiçbir şey yapılamadı. Harç parçalarının yapımı çalışmaları Haziran 11'teki 1855'te başladı ve önerilen yöntemin kötülüğünü kanıtlamak iki hafta sürdü. Şirket onu terketmek zorunda kaldı, bunun sonucunda iflas etti. Dava başladı, iflasın halefleri ile sözleşmeler yapıldı, işin bir parçası olarak maliyet hesaplamaları yapıldı. Sonuç olarak, üç şirketin harçlarla ilgili çalışmaları bitirmesi gerekiyordu: Liverpool'dan Meir and Co., Horsfall and Co. ve kısmen Fawcett, Preston ve Co. Sonuncusu, Horsfall ve Co'nun tedarik ettiği büyük dökümleri delinmiş ve işlenmiş büyük dökümleri üretmiştir. Beklendiği gibi, gecikmeler birbiri ardına takip edildi. Sadece Mart 1857'ta, harçlar üzerindeki çalışmalar tamamlandı ve bir ay sonra Mayıs ayında hükümete devredildi - sözleşme yapıldıktan sonra 96 haftalar ve Kırım Savaşı'nın bitmesinden bir yıl sonra. Yani, bu harçlar artık gerekli değildi. Ancak buna rağmen, 50 kabukları, onlar için Hood tarafından üretilen ton başına 16 poundluk bir fiyata da üretildi.
Mallet Mallet ve ona kabukları.
Kabuklar üç tipti: hafif, orta ve ağır, sırasıyla 2362 ile 2940 pound arasında. Mermi içindeki toz yükü, 480 pound ağırlığındaydı. İtici yük, her birinde 10 pound tabanca poşetlerinden oluşuyordu ve 80 pounddan daha fazla olduğu hesaplanamadı. Bombanın iç boşluğu biraz eksantrikti, böylece namludan ayrılırken mermi havaya fırlamaz, ama en ağır kısmı öne doğru uçururdu. Sigorta, bir Twayse sistemiydi, yani, bir bombanın hedefe çarpması nedeniyle patlamasına neden oldu, ancak sıradan bir sigorta ile de ateşlenebilir.
19. yüzyılın ortasındaki yivsiz ve hatta yivli mermilerin kovanları için kullanılan “Theis” mekanik sigorta, bir engele çarptıklarında patlamaya neden oluyor: A - kurşun halka, B - yay, C - güvenlik tüpü, D - kurşun toplar, E - cam ampul kompozisyon (patlayıcı cıva ve ilave bir piroksilin yükü). Mermi namluya yerleştirildi, böylece sigorta ileriye bakacaktı. Ateşlendiğinde, halka (A) atalet kuvvetiyle emniyet borusunun (C) üst kısmını bükmekte veya kesmekte; ve emniyet yayı (B) kapakla birlikte merminin dışına attı ve etrafındaki kurşun topları (D) açığa çıkarmak için patlayıcı cıva ve piroksilen kılıcı (E) içeren bir cam ampul ortaya çıkardı. Bir engele çarptığında, toplar ampulü kırdı; bu, önce ampulün kendisinin ve önce piroksilen denetleyicinin patlamasını ve ardından ana yükü patlattı. Doğru, bazen böyle bir sigortayla gelen kabukları havada patlayabilir!
Teknolojik olarak, harç aşağıdaki parçalardan oluşmuştur:
1. Bazlar, 30 inç kalınlığında ve 7,5 ton ağırlığında dökme demirden yapılmış olup, bu kısımda pimler, uzunlamasına çubukları tutturmak için bir flanş ve bir oluk vardır - bu, gövdenin yükselme açısını oluşturmaya yardımcı olan bir kama şeklindeki desteğe vurgu yapmaktadır. Ayrıca, 37 inç aşağı ve 48 inç genişliğe ve 13 inç derinliğe varan bir delik açmıştır.
2. Harç haznesi, uzunluğu yaklaşık 70 inç ve ağırlığı 7 t olan dövme demirden dövülmüş, maksimum dış çapı 36 inç idi - ve üç adımda 24 inç'e düşürülmüştür. İki kat dövme demir halka ve en sonunda bir ağır kasnakla güçlendirilmiştir. Gövde - dökme demir tabanın altında bir koni şeklindedir. Toz doldurma odası da inceltildi, 48,5 inç derinliğine, tabanda 14 inç çapına ve "çıkışta" 19 inç çapına sahipti. Odanın önü, sıkı oturmuş küresel bir mermi için bir kase şeklindedir.
3. Silahın 80 inç'teki namlu kısmı üç büyük dövme demir halkaydı. Sırasıyla, bu üç halka, 21, 19 ve 11 daha dar halkalardan birleştirilerek bölünmüş bir bağlantı elde edildi. En büyük kasnağın çapı 67 inç ve uzunluğu 19 ayak; en küçüğü 40 inç çapındadır. Namludaki en kalın yer, 16 inç kalınlığında ve en ince olanı 9 inç idi.
Eski gravürleri ile harç Malleta.
4. Neredeyse kare kesitli altı telli dövme demir çubuk üst gövde halkasını ve dökme demir tabanı birbirine bağladı. Her bir çubuğun kesit alanı 21 kare idi. inç. Temelde takoz ve dübel ile tespit edildi. Çubuklar, gövdenin halkası üzerindeki kare soketlere dahil edildi ve üzerinde yaylı halka kilitleri ile tutuldu.
Montajda, harç 42 t ağırlığa sahiptir ve en ağır kısmı 12 t ağırlığından daha ağır olmayacak şekilde tasarlanmıştır.Bu, bir vinç yardımıyla doğru yerde taşınması ve montajı olasılığını sağlamıştır. Harç fıçısı, iki "yastık" desteği olan, kayın ağacından yapılan ağır kamaları temsil eden ve atış açısını 40 ° 'den 50 °' e değiştirmenize izin veren demir plaka ile kaplı bir platform üzerine yerleştirildi.
Rusya ile barış bu zamana kadar imzalandığından ve gerekli parayı test etmek için gereken “yastık” için bile çakıl olduğundan, her zaman olduğu gibi, Savaş Bakanı yalnızca bir havanın test edilmesi gerektiğini düşünüyordu. Ekim 19 Plumstead bataklıklarına ateş etmeye başladı. Yedi çekimden sonra dış halkalardan biri çatladı ve ateş etmeyi bırakmaya karar verdiler. Harç pound sterling, 56 Aralık 18 için tamir edildi, testlere devam edildi. Bu sefer, altı atıştan sonra, alt halkanın merkezi kasnağı yırtıldı. £ 1857 ürününü tamir etmeye bir kez daha karar verildi. Bu arada, kraliyet laboratuarı, her biri sterlin olan 156 pound pahasına 2400 pound üzerinden yirmi hafif mermi üretti. Onların çekimleri yılın 11 Temmuz 21’inde yapıldı. Bununla birlikte, birkaç parçada birkaç çatlak görülmüştür. Bu küçük aksaklıklar, kraliyet silah fabrikası tarafından elimine edildi ve atış, dördüncü ve son kez, 1858 yılının yılın 28'inde tekrarlandı. Bu gün, en uzak atış, 1858 poundun tam yükünde 2750 ° açılı bir açıyla 2395 pound ağırlığında bir mermi ile ateşlendi. Merminin hedefe uçuş süresi 45 saniye idi. Ancak, daha sonra bireysel parçaların arızası birbiri ardına geldi. Ve tamir masraflarının sadece £ 80 olması gerekmesine rağmen, ordu finanse etmeyi reddetti. Bu nedenle, 23 150, 14 çekimlerinin maliyeti de dahil olmak üzere, tüm projeye, pound başına ortalama 000 £ civarında bir fiyatla harcandı - çok fazla bir çıkmaz proje için büyük bir bedel olduğunu düşündüler.
Burada ve dünyadaki en büyük harç unutulmaya başlandı. O zaman silahlanmaların maliyeti öncelikli olarak kabul edilmedi. Ordular, mucitlerin neredeyse orduya zorladığı yeni ölüm makineleri bulmaktan ziyade, yulaflara kartuşlardan ve shakois tüylerinden daha fazla para harcadılar. Sonunda, her iki harç da müzelere ve sergi alanlarına, beton kaidelerinin üzerinde durdukları yerde, insanları görünmeleriyle şaşırtıyor ve mühendis Mallet'in yeteneğini hatırlatarak Kırım Savaşı savaşlarına geç kaldı.