İbadetin manası şudur ki: Dergah-ı ilahi'de abd, kendi kusurunu ve acz ve fakrını görüp kemal-i rububivet'in ve kudret-i samedaniye'nin ve rahmet-i ilahiye'nin önünde hayret ve muhabbetle secde etmektir. Yani, rububiyet'in saltanatı nasıl ki ubudiyeti ve itaati ister&;#59; rububivet'in kudsiyeti, paklığı dahi ister ki abd, kendi kusurunu görüp istiğfar ile ve Rabbini bütün nekaisten pak ve müberra&;#59; ve ehl-i dalaletin efkar-ı batılasından münezzeh ve mualla&;#59; ve kainatın bütün kusuratından mukaddes ve muarra olduğunu tesbih ile, "Siibhanallah" ile ilan etsin.
Hem de rububiyet'in kemal-i kudreti dahi ister ki&;#59; abd, kendi za'fını ve mahlukatın aczini görmekle kudret-i samedaniye'nin azamet-i asarına karşı istihsan ve hayret içinde "Allahu Ekber" deyip huzu ile rükua gidip, O'na iltica ve tevekkül etsin.
Hem, rububiyet'in nihayetsiz hazine-i rahmeti de İster ki&;#59; abd, kendi ihtiyacını ve bütün mahlukatın fakr ve ihtiyacatını sual ve dua lisanıyle izhar ve Rabbinin ihsan ve in'amatını şükür ve sena ile ve "ElhamdülilIah ile ilan etsin.
Demek, namazın ef'al ve akvali, bu manaları tazammun ediyor ve bunlar için taraf-ı ilahi'den vaz'edilmişler.
(Dokuzuncu Söz, s. 50)
Die Inhaltsangabe kann sich auf eine andere Ausgabe dieses Titels beziehen.