İkincil kaynak, başka bir yerde sunulan bilgileri ilişkilendiren veya tartışan bir belge veya kayıttır.
Bazı ikincil kaynaklara örnekler: kitaplar, gazeteler, broşürler ve ansiklopediler.
İkincil kaynaklar orijinal bilgilerin genelleştirilmesini, analizini, sentezini, yorumlanmasını veya değerlendirilmesini içerir.
İkincil kaynaklar sosyologlar için çok değerlidir, ancak dikkatli kullanılmaları gerekir. Güvenilirlikleri ve geçerlilikleri sorgulanmaya açıktır ve genellikle bir sosyolog tarafından istenen tam bilgiyi vermezler.
İkincil kaynaklar, bilimsel ve profesyonel izleyiciler için yazılmış araştırma sorunlarını çözmek için birincil verileri kullanan araştırma raporlarıdır. Araştırmacılar, alanlarını takip etmek için okurlar ve okuduklarını, diğer araştırmacıların sonuçlarına itiraz ederek veya yöntemlerini sorgulayarak kendi sorunlarını çözmek için kullanırlar.
Sosyologlar sıklıkla pratik nedenlerle ikincil kaynakları kullanırlar. Zamandan ve paradan tasarruf sağlayabilirler ve birincil araştırmalar kullanılarak üretilemeyen tarihsel verilere erişim sağlayabilirler çünkü ilgili olaylar toplumun mevcut üyeleri doğmadan önce gerçekleşmiştir.
Hükümet tarafından çok çeşitli istatistikler üretiliyor. Son yıllarda, devlet istatistik servisi (1941'de üretilmiştir) devlet istatistiklerinin üretimini koordine etmiştir, ancak büyük çapta istatistiksel verilerin üretimi, ilk sayımın yapıldığı en az 1801'e kadar uzanmaktadır.
Demografi ile ilgilenen sosyologlar, nüfus sayımı ve diğer yerlerdeki istatistik verilerini kullanarak doğum ve ölüm oranları, evlilik ve doğurganlık kalıpları ve boşanma gibi çok çeşitli konuları incelemek için kullandılar.
Sapkınlık inceleyen sosyologlar resmi suç ve intihar istatistiklerini kullandılar.
Birçok resmi ekonomik istatistik, işle ilgili sosyologların ilgisini çekmektedir.
John Scott, belge olarak adlandırdığı ikincil kaynakları değerlendirmek için bazı yararlı kurallar sağlamıştır. Kriterler, mevcut sosyolojik araştırmalar da dahil olmak üzere tüm ikincil kaynaklara uygulanabilir. Araştırmacıların ikincil kaynakları birincil veri üretiminde kullandıkları kadar dikkatli kullanmalarını sağlamaya yönelik sistematik yollar sunarlar.
Scott dört ölçüt belirler:
1) Orijinallik - orijinallik sağlamlığının ve yazarlığının iki yönü vardır. Scott, sağlam bir belgenin eksiksiz ve güvenilir bir belge olduğunu söyler (tüm sayfaların orada olduğundan, yanlış baskı yapılmamasını ve orijinalin bir kopyasıysa, hatasız ve güvenilir bir kopya olması gerektiğini söyler. aslında kendilerine atfedilenler tarafından üretilmemiştir, örneğin Başbakan tarafından imzalanan mektuplar memurlar tarafından yazılmış olabilir ve başbakanların kendi görüşleri hakkında çok az şey açığa vurabilir.
2) Güvenilirlik - bu konu bir belgedeki bozulma miktarı ile ilgilidir. Herhangi bir bozulma, samimiyet veya doğruluk ile ilgili olabilir. İçten bir belgede yazar, yazdıklarına gerçekten inanır. Yazar her zaman aldatıcı okuyuculardan faydalanmayı umabileceği için durum böyle değildir.
3) Temsiliyet - bir araştırmacı, kullanılan sonuçların sınırlandırılması için kullanılan belgelerin ne kadar tipik veya sıradışı olduğunu bilmelidir. Örnek belgeleri kullanma olasılığını sınırlayabilecek iki faktör hayatta kalma ve bulunabilirliktir. Birçok belge saklanmadığından hayatta kalamaz ve diğerleri yaşla birlikte bozulur ve kullanılamaz hale gelir. Diğer belgeler kasıtlı olarak araştırmacılardan ve kamuoyu tarafından gizlenmektedir ve bu nedenle mevcut değildir.
4) Anlamı - bu, araştırmacının dokümanı anlama yeteneği ile ilgilidir, örneğin dokümanın yabancı bir dilde yazılması veya eski moda bir dilde yazılması veya anlaşılması zor olan el yazısı veya kelime bilgisi.
Tarihsel belgeler, uzun bir süre içinde gerçekleşen sosyal değişimi incelemek isteyen sosyologlar için hayati öneme sahiptir. Birincil kaynakları kullanan sosyolojik bir çalışmanın genişleyebileceği sürenin sınırları vardır ve çağdaş olaylar, sosyal yaşamın çağdaş kalıplarının nasıl ortaya çıktığını anlamada önemli olabilir. Tarihi istatistik kaynaklarının büyük önem taşıdığı alanlardan biri aile yaşamı çalışmasıdır.
Yaşam belgeleri bireyler tarafından yaratılır ve o kişinin deneyimlerinin ve sosyal eylemlerinin ayrıntılarını kaydeder. Ağırlıklı olarak nitelikseldirler ve insanların öznel durumları hakkında fikir verebilirler. Tarihsel veya çağdaş olabilirler ve çok çeşitli biçimlerde olabilirler.
Ken Plummer (1982), bu çeşitliliği şöyle diyor: “insanlar günlük tutuyor, mektup gönderiyor, fotoğraf çekiyor, not yazıyor, biyografiler anlatıyor, grafiti çiziyor, anıları yayınlıyor, gazetelere mektup yazıyor, intihar notları bırakıyor, mezar taşlarına anıt yazıyor, filmler çekin, resimler çizin, müzik yapın ve kişisel hayallerini kaydetmeye çalışın. ”
İkincil kaynakların avantajları: erişim kolaylığı; düşük maliyet elde etmek; araştırma sorusunun netleştirilmesi; Araştırma sorusunu cevaplayabilir ve birincil araştırma yürütmede zorluklar gösterebilir.
İkincil kaynakların dezavantajları: araştırma kalitesi zayıf olabilir; Araştırmacının ihtiyaçlarına özel değil; olası eksik bilgi ve zamanında değil.
Lee Bryant'ın İzniyle, Altıncı Form Direktörü, Anglo-Avrupa Okulu, Ingatestone, EssexList of site sources >>>