Uzaktan Eğitim - Distance education
Uzaktan eğitim olarak da adlandırılan uzaktan eğitim , her zaman bir okulda fiziksel olarak bulunmayabilen öğrencilerin eğitimidir . Geleneksel olarak, bu genellikle öğrencinin okulla posta yoluyla yazıştığı yazışma kurslarını içeriyordu . Bugün, genellikle çevrimiçi eğitimi içerir . Bir uzaktan eğitim programı, tamamen uzaktan eğitim veya uzaktan eğitim ile geleneksel sınıf öğretiminin (karma veya karma olarak adlandırılır ) bir kombinasyonu olabilir . World Wide Web veya diğer ağ teknolojileri aracılığıyla geniş ölçekli etkileşimli katılım ve açık erişim sunan kitlesel açık çevrimiçi kurslar (MOOC'ler), uzaktan eğitimde yeni eğitim modlarıdır. Bir dizi başka terim (dağıtılmış öğrenme, e-öğrenme , m-öğrenme , çevrimiçi öğrenme, sanal sınıf vb.) uzaktan eğitimle kabaca eşanlamlı olarak kullanılmaktadır.
Tarih
İlk girişimlerden biri 1728'de ilan edildi. Bu, haftalık postalanan dersler yoluyla öğrenmek isteyen öğrencileri arayan "Caleb Philipps, Yeni Kısa El Yönteminin Öğretmeni" için Boston Gazetesinde yayınlandı.
Modern anlamda ilk uzaktan eğitim kursu , 1840'larda, kartpostallara stenografiye dönüştürülen metinleri postalayarak ve öğrencilerinden düzeltme karşılığında transkripsiyonları alarak bir steno sistemini öğreten Sir Isaac Pitman tarafından verildi . Öğrenci geri bildirimi unsuru, Pitman'ın sisteminde çok önemli bir yenilikti. Bu düzen getirilmesi ile mümkün olmuştur tekdüze pul oranları arasında İngiltere'de 1840 yılında.
Bu erken başlangıç son derece başarılı oldu ve Fonografik Yazışma Derneği, bu kursları daha resmi bir temelde kurmak için üç yıl sonra kuruldu. Dernek, daha sonra ülke genelinde Sir Isaac Pitman Kolejlerinin kurulmasının yolunu açtı.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ilk yazışma okulu , 1873'te kurulan Evde Çalışmaları Teşvik Etme Derneği idi.
1894 yılında kurulan Wolsey Hall, Oxford , Birleşik Krallık'taki ilk uzaktan eğitim kolejiydi.
Üniversite yazışma kursları
Londra Üniversitesi uzaktan onun kuran, dereceye öğrenme ilk üniversite idi Dış Program bu yeniliğe arkaplan (daha sonra olarak bilinen kurum gerçeği yatıyordu 1858 yılında University College London ) idi olmayan dini ve yoğun verilen O zamanlar dini rekabetler, "tanrısız" üniversiteye karşı bir isyan vardı. Kısa süre sonra mesele, hangi kurumların derece verme yetkisine sahip olduğu ve hangi kurumların olmadığı konusuna indirgendi.
1836'da ortaya çıkan uzlaşmalı çözüm, derecelere götüren sınavları yürütmek için tek yetkinin, başlangıçta Londra Üniversitesi kolejleri için sınav organı olarak hareket edecek olan "Londra Üniversitesi" adı verilen resmi olarak tanınan yeni bir varlığa verilmesiydi. University College London ve King's College London , öğrencilerine Londra Üniversitesi dereceleri verir. As Sheldon Rothblatt devletler: "Böylece arasında yaklaşık arketip formda ünlü İngiliz ayrımı ortaya çıkan öğretim ve inceleyerek , burada ayrı kurumlarda somutlaşan."
Devletin sınav yetkisini ayrı bir kuruma vermesiyle, yeni üniversite bünyesinde başka bir kurumda eğitim gören veya kendi kendine eğitim alan öğrencilere hem sınavları uygulayacak hem de yeterlilik kazandıracak bir programın oluşturulmasının temelleri atıldı.
Daha az varlıklı geçmişe sahip öğrencilere yüksek öğrenime erişim sağladığı için Charles Dickens tarafından "Halkın Üniversitesi" olarak anılan Dış Program, 1858'de Kraliçe Victoria tarafından kiralandı ve Londra Üniversitesi'ni öğrencilere uzaktan eğitim dereceleri sunan ilk üniversite haline getirdi. . Kayıt 19. yüzyılın sonlarında istikrarlı bir şekilde arttı ve örneği başka yerlerde yaygın olarak kopyalandı. Bu program şu anda Londra Üniversitesi Uluslararası Programı olarak bilinir ve London School of Economics, Royal Holloway ve Goldsmiths gibi kolejler tarafından oluşturulan Lisansüstü, Lisans ve Diploma derecelerini içerir.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, Chicago Üniversitesi'nin kurucusu ve ilk başkanı William Rainey Harper , bir araştırma üniversitesinin bölgenin başka yerlerinde uydu kolejlere sahip olduğu genişletilmiş eğitim kavramını kutladı.
1892'de Harper, 1920'lerde Chicago, Wisconsin, Columbia ve birkaç düzine başka üniversite tarafından uygulamaya konan bir fikir olan eğitimi daha da geliştirmek için yazışma kurslarını teşvik etti. Scranton, Pennsylvania'da bulunan en büyük kar amacı gütmeyen özel okula kayıt olan Uluslararası Yazışma Okulları , 1890'larda patlayıcı bir şekilde büyüdü. 1888'de devlet maden müfettişi veya kalfası olmayı hedefleyen göçmen kömür madencilerine eğitim vermek üzere kurulan kurum, 1894'te 2500 yeni öğrenci aldı ve 1895'te 72.000 yeni öğrenciyi kabul etti. 1906'da toplam kayıt 900.000'e ulaştı. Büyüme, tek ders yerine eksiksiz ders kitaplarının gönderilmesinden ve 1200 agresif yüz yüze satış elemanının kullanılmasından kaynaklandı. Pedagojide keskin bir karşıtlık vardı:
Normal teknik okul veya kolej, bir insanı geniş anlamda eğitmeyi amaçlar; bizim amacımız, aksine, onu yalnızca belirli bir çizgide eğitmektir. Kolej, bir öğrencinin girebilmek için belirli eğitim niteliklerine sahip olmasını ve tüm öğrencilerin yaklaşık olarak aynı süre boyunca eğitim görmesini talep eder; kurslarını bitirdiklerinde, belirli bir meslekte bir dizi daldan herhangi birine girmeye hak kazanmaları gerekir. Biz ise tam tersine derslerimizi alan öğrencinin özel ihtiyaçlarına uygun hale getirmeyi amaçlıyoruz.
Amerikan liseleri ve kolejleri büyük ölçüde genişlediğinden , İlerleme Dönemi'nde eğitim yüksek bir öncelikti . Daha yaşlı veya aile sorumluluklarıyla çok meşgul olan erkekler için, Boston'daki YMCA okulu gibi Northeastern Üniversitesi gibi gece okulları açıldı . Büyük şehirlerin dışında, özel yazışma okulları esnek, dar odaklı bir çözüm sundu. Büyük şirketler, yeni çalışanlar için eğitim programlarını sistematize etti. Ulusal Şirket Okulları Birliği, 1913'te 37'den 1920'de 146'ya yükseldi. 1880'lerden başlayarak, ülke genelinde özel okullar açıldı ve bu okullar, yalnızca bir şirketin çalışanlarına değil, kaydolan herkese özel teknik eğitim verdi. 1907'de Milwaukee'den başlayarak, devlet okulları ücretsiz mesleki programlar açmaya başladı.
1920'de Amerikan nüfusunun sadece üçte biri nüfusu 100.000 veya daha fazla olan şehirlerde yaşıyordu; geri kalanına ulaşmak için yazışma tekniklerinin benimsenmesi gerekiyordu. Avustralya, geniş mesafeleri ile özellikle aktifti; University of Queensland 1911 yılında Güney Afrika'da Yazışmalar Araştırmaları onun Bölümünü kurdu Güney Afrika Üniversitesi Yazışmalar Eğitim 1946. Uluslararası Konferansı mevcut uzaktan eğitim ders başladı, eskiden bir inceleme ve belgelendirme vücutta ilk toplantısını 1938. Amaç, test etme, kaydetme, sınıflandırma ve farklılaştırma pedagojisini kullanarak öğrencilere düşük maliyetle bireyselleştirilmiş eğitim sağlamaktı. Kuruluş o zamandan beri, merkezi Oslo , Norveç'te bulunan Uluslararası Açık ve Uzaktan Eğitim Konseyi (ICDE) olarak yeniden adlandırıldı .
Açık üniversiteler
Açık Üniversite Birleşik Krallık'ta-o tarafından kurulmuştur İşçi Başbakan liderliğindeki hükümetin Harold Wilson vizyonu temelinde, Michael Young . Altında 1965 yılında başlamıştır Planlama Eğitim Devlet Bakanı , Jennie Lee yüksek öğretimde burs yüksek standartlarda erişimin genişletilmesi biri olarak Open University (OU) için bir model kurulmuş ve üniversite yardımcısı oluşan bir planlama komitesi kurmak -Sir Peter Venables başkanlığındaki rektörler, eğitimciler ve televizyon yayıncıları. O sırada İngiliz Yayın Kurumu ( BBC ) Mühendislik Direktör Yardımcısı James Redmond , niteliklerinin çoğunu gece okulunda elde etmişti ve projeye duyduğu doğal coşku, öğretim programlarını yayınlamak için televizyon kullanmanın teknik zorluklarının üstesinden gelmek için çok şey yaptı.
Açık Üniversite, yazışma programının kapsamında devrim yarattı ve geleneksel eğitim biçimine saygın bir öğrenme alternatifi yaratmaya yardımcı oldu. Uzaktan eğitim hizmetini iyileştirmek için yeni teknolojiler geliştirmenin yanı sıra diğer disiplinlerde araştırma yapmakta ön saflarda yer almıştır. Walter Perry , Ocak 1969'da OU'nun ilk rektör yardımcısı olarak atandı ve kuruluş sekreteri Anastasios Christodoulou'ydu . 1970 yılında Edward Heath liderliğindeki yeni Muhafazakar hükümetin seçilmesi ; Maliye Bakanı Iain Macleod'un (daha önce bir Açık Üniversite fikrini "kafa karıştırıcı saçmalık" olarak adlandırmıştı) döneminde bütçe kesintilerine yol açtı . Ancak, OU ilk 25.000 öğrencisini 1971'de radikal bir açık kabul politikası benimseyerek kabul etti. O zamanlar, Birleşik Krallık'taki geleneksel üniversitelerin toplam öğrenci nüfusu 130.000 civarındaydı.
Kanada'nın Açık Üniversitesi olan Athabasca Üniversitesi , 1970 yılında kuruldu ve bağımsız olarak geliştirilmiş olsa da benzer bir model izledi. Açık Üniversite, İspanya'nın Ulusal Uzaktan Eğitim Üniversitesi'nin (1972) ve Almanya'nın Hagen'deki FernUniversität'inin (1974) yaratılmasına ilham verdi . Artık dünya çapında, genellikle "Açık Üniversite" adıyla ( İngilizce veya yerel dilde) birçok benzer kurum var .
Filipinler Üniversitesi Açık Üniversitesi, 1995 yılında Filipinler Üniversitesi Sisteminin beşinci kurucu üniversitesi olarak kuruldu ve Filipinler'deki ilk uzaktan eğitim ve çevrimiçi Üniversite oldu. Görevi, yüksek öğrenim ve gelişmiş nitelikler isteyen ancak kişisel ve mesleki zorunluluklar nedeniyle geleneksel eğitim biçimlerinden yararlanamayan bireylere eğitim fırsatları sağlamaktır.
Çoğu açık üniversite, uzaktan eğitim teknolojilerini dağıtım yöntemi olarak kullanır, ancak bazıları yerel çalışma merkezlerinde veya bölgesel "yaz okullarında" devam etmeyi gerektirir. Bazı açık üniversiteler, 100.000'den fazla öğrencisi olan kurumları belirtmek için kullanılan bir terim olan mega üniversiteler haline geldi .
Kovid-19 pandemisi
COVID-19 pandemik dünya genelindeki okulların büyük çoğunluğunda kapatılması ile sonuçlandı. Birçok okul , Zoom , Cisco Webex , Google Classroom , Google Meet , Microsoft Teams , D2L ve Edgenuity dahil ancak bunlarla sınırlı olmayan platformlar aracılığıyla çevrimiçi uzaktan öğrenmeye geçti . Bu geçişin, internet özellikli bir cihaza veya sabit bir internet bağlantısına erişimi olmayan öğrenciler üzerindeki etkisi konusunda endişeler ortaya çıktı. COVID-19 salgını sırasında uzaktan eğitim, birçok öğrenci ve öğretmen için eşzamanlı öğrenmeyi kesintiye uğrattı; eğitimcilerin artık gerçek zamanlı öğretemedikleri ve yalnızca asenkron öğretime geçebildikleri bu durum, geçişle başa çıkmalarını önemli ölçüde ve olumsuz etkiledi ve özellikle telif hakkı açısından çeşitli yasal sorunlar ortaya çıkardı. Çevrimiçi öğrenmenin yararları ve sakıncaları hakkında yakın zamanda yapılan bir araştırma, öğrencilerin kendi çalışmalarını üretmekte zorlandıklarını ortaya koydu. Çalışma, öğrencilerin kendi çalışmalarını yaratabilmeleri için öğretmenlerin öğretilen bilgi miktarını azaltmaları ve ders sırasında daha fazla etkinlik içermeleri gerektiğini önermektedir.
teknolojiler
İnternet teknolojisi, e-öğrenme ve KAÇD'ler gibi açık eğitim kaynakları ve tesisleri aracılığıyla birçok uzaktan öğrenme biçimini mümkün kılmıştır . İnternetin yaygınlaşması sınırları bulanıklaştırsa da, uzaktan eğitim teknolojileri iki dağıtım moduna ayrılır: senkron öğrenme ve asenkron öğrenme .
Eşzamanlı öğrenmede, tüm katılımcılar geleneksel sınıf öğretiminde olduğu gibi sanal bir sınıfta aynı anda "vardır". Bir zaman çizelgesi gerektirir. Web konferansı , video konferansı , eğitim televizyonu , öğretim televizyonu , doğrudan yayın uydusu (DBS), internet radyosu , canlı akış , telefon ve web tabanlı VoIP gibi senkron teknolojinin örnekleridir .
Web konferans yazılımı sınıf toplantılarını kolaylaştırmaya yardımcı olur ve genellikle metin sohbeti, anketler, el kaldırma, ifadeler vb. gibi ek etkileşim araçlarını içerir. Bu araçlar aynı zamanda eşzamanlı oturumların kayıtlarını dinleyebilen öğrencilerin eşzamansız katılımını da destekler. Sürükleyici ortamlar (özellikle SecondLife ), uzaktan eğitim kurslarında katılımcı varlığını artırmak için de kullanılmıştır. Sınıfı kullanarak eşzamanlı öğrenmenin başka bir biçimi, hasta öğrencilerin derslere katılmasına izin verenler de dahil olmak üzere robot proxy'lerin kullanılmasıdır.
Bazı üniversiteler, hem uzaktan hem de yüz yüze öğrencilerin bulunabileceği ve etrafa bakan Kubi Telepresence robot standı ve dolaşan Double Robot gibi telerobotik cihazları kullanarak etkileşimde bulunabileceği daha ilgi çekici eşzamanlı hibrit sınıfları etkinleştirmek için robot proxy'leri kullanmaya başlıyor . Bu telepresence robotlarıyla, uzaktaki öğrenciler duvardaki bir ekranda olmak yerine masada veya sıralarda oturuyorlar.
Eşzamansız öğrenmede, katılımcılar ders materyallerine kendi programlarına göre esnek bir şekilde erişirler. Öğrencilerin aynı anda bir arada olmaları zorunlu değildir. Uzaktan eğitimin en eski biçimi olan posta yazışmaları, mesaj panosu forumları, e-posta , video ve ses kayıtları , basılı materyaller, sesli posta ve faks gibi asenkron bir dağıtım teknolojisidir .
İki yöntem birleştirilebilir. Hem açık üniversiteler hem de giderek artan sayıda kampüs temelli kurum tarafından sunulan birçok kurs, uzaktan verilen oturumları desteklemek için periyodik olarak yatılı veya gündüz öğretimi oturumları kullanır. Bu tür karma uzaktan ve kampüs tabanlı eğitim, son zamanlarda " karma öğrenme " veya daha az sıklıkla "karma öğrenme" olarak adlandırılmaya başlandı . Birçok açık üniversite, hepsi "uzaktan öğrenme" başlığı altında bir teknoloji karışımı ve bir öğrenme modaliteleri karışımı (yüz yüze, uzaktan ve hibrit) kullanır.
Uzaktan eğitim , tümü e-Öğrenim olarak adlandırılan etkileşimli radyo eğitimi (IRI), etkileşimli sesli eğitim (IAI), çevrimiçi sanal dünyalar , dijital oyunlar, web seminerleri ve web yayınlarını da kullanabilir.
Radyo ve televizyon
|Harici ses|
|Hava koleji konuşması. , 2:45, 2 Aralık 1931, WNYC|
1920'lerde filmin ve 1930'larda radyonun hızla yayılması, uzaktan eğitim için kullanılmasına yönelik tekliflere yol açtı. 1938'e kadar, en az 200 şehir okul sistemi, 25 eyalet eğitim kurulu ve birçok kolej ve üniversite, devlet okulları için eğitim programları yayınlamaktadır. Bir düşünce hattı, radyoyu usta bir öğretmen olarak kullanmaktı.
Belirli alanlardaki uzmanlar, devlet okulu sisteminin birçok dershanesinde öğrenciler için dersler yayınlayarak, sorular sorarak, okumalar önererek, ödevler yaparak ve testler yürütür. Bu, eğitimi mekanikleştirir ve yerel öğretmene yalnızca yayına hazırlanma ve sınıfta düzeni sağlama görevlerini bırakır.
Uzaktan eğitim için radyonun ilk büyük ölçekli uygulaması 1937'de Chicago'da gerçekleşti . Şehrin yaşadığı bir çocuk felci salgınına yanıt olarak uygulanan üç haftalık bir okul kapanması sırasında , Chicago Devlet Okulları müfettişi William Johnson ve müfettiş yardımcısı Minnie Fallon, şehrin ilkokul öğrencilerine radyo yayınları aracılığıyla eğitim sağlayan bir uzaktan eğitim programı uyguladılar. .
Bunun tipik bir kurulum 1948 yılında Kentucky geldi John Wilkinson Taylor , başkanı Louisville Üniversitesi , ile takım NBC uzaktan eğitim aracı olarak kullanılması radyo, başkanı Federal İletişim Komisyonu projesini onayladı ve tahmin ettiğini "kolej -by-radio", "Amerikan eğitimini 25 yıl ileriye taşıyacaktır". Üniversitenin sahibi şehirdi ve yerel sakinler düşük öğrenim ücretlerini ödüyor, çalışma materyallerini postayla alıyor ve kampüste yapılan sınıf tartışmalarını radyodan canlı dinliyorlardı. Fizikçi Daniel Q. Posin , DePaul Üniversitesi aracılığıyla televizyonda yayınlanan bir kursa ev sahipliği yaparak uzaktan eğitim alanında da öncü oldu .
Charles Wedemeyer ait Wisconsin-Madison Üniversitesi'nden de yeni yöntemler terfi. 1964'ten 1968'e kadar, Carnegie Vakfı , Wedemeyer'in kampüs dışındaki bir nüfusa öğrenme sağlamayı amaçlayan çeşitli iletişim teknolojilerini getiren Articulated Instructional Media Project'i (AIM) finanse etti . Radyo kursları 1950'lerde kayboldu. Ford Vakfı'nın yoğun finansmanına rağmen, televizyonu aynı doğrultuda kullanma çabalarının çoğu başarısız oldu .
1970'den 1972'ye kadar, Kaliforniya'daki Yüksek Öğrenim Koordinasyon Komisyonu, tele-derslerin potansiyelini incelemek için Proje Sosyal Yardımını finanse etti. Çalışma dahil University of California , California Eyalet Üniversitesi ve yüksekokulları. Bu çalışma, sınıf dışı öğretim için kamu fonlarının kullanılmasına izin veren koordineli öğretim sistemleri mevzuatına yol açmış ve tele-derslerin günümüzün çevrimiçi ders ve programlarının öncüsü olarak ortaya çıkmasının yolunu açmıştır. Sahil şeridi Toplum Kolejler , Dallas County Community College İlçe ve Miami Dade Community College yol açtı. Yetişkin Öğrenme Servisi ABD arasında Kamu Yayın Servisi olmanın ve "sarılmış" serisi geldi ve tek tek kredi televizyonla öğretim uzaktan eğitim ve çevrimiçi öğrenme tarihinin önemli bir parçası haline geldi üretti.
internet
Bilgisayarların ve internetin yaygın kullanımı, uzaktan öğrenmeyi daha kolay ve hızlı hale getirdi ve bugün sanal okullar ve sanal üniversiteler tam müfredatı çevrimiçi olarak sunuyor. İnternetin ses, video, metin ve yoğun öğretim yöntemlerini destekleme kapasitesi, daha önceki farklı telefon, video konferans, radyo, televizyon ve metin tabanlı eğitim biçimlerini bir şekilde gereksiz hale getirdi. Bununla birlikte, daha önceki medya ile geliştirilen tekniklerin ve öğrenilen derslerin çoğu İnternet dağıtımında kullanılmaktadır.
Kredi için ilk tamamen çevrimiçi kurs 1984 yılında Toronto Üniversitesi tarafından Eğitim Enstitüsü (daha sonra OISE: Ontario Eğitim Çalışmaları Enstitüsü olarak adlandırıldı) aracılığıyla sunuldu . Konu "Eğitimde Kadın ve Bilgisayar" idi, toplumsal cinsiyet sorunları ve eğitimsel bilişim konuları ele alındı. İlk yeni ve tamamen çevrimiçi üniversite , merkezi Barselona, İspanya'da bulunan Katalonya Açık Üniversitesi olarak 1994 yılında kuruldu . 1999'da Jones International University , ABD'de bölgesel bir akreditasyon derneği tarafından akredite edilen ilk tamamen çevrimiçi üniversite olarak kuruldu .
2000-2008 yılları arasında hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde hemen hemen her ülkede uzaktan eğitim kurslarına kayıtlar hızla artmıştır. Dünya çapında birçok özel, kamu, kar amacı gütmeyen ve kar amacı gütmeyen kurum, artık en temel eğitimden en yüksek derece ve doktora programlarına kadar uzaktan eğitim kursları sunmaktadır. Örneğin, New York Üniversitesi , International University Canada , NYU Tandon Online aracılığıyla mühendislik ve yönetimle ilgili alanlarda çevrimiçi dereceler sunmaktadır . Akreditasyon seviyeleri değişiklik gösterir: Stanford Üniversitesi ve Harvard gibi geniş çapta saygı duyulan üniversiteler artık çevrimiçi kurslar vermektedir - ancak diğer çevrimiçi okullar çok az dış gözetim almaktadır ve bazıları aslında sahtekardır, yani diploma fabrikaları . ABD'de, Uzaktan Eğitim Akreditasyon Komisyonu (DEAC), uzaktan eğitim kurumlarının akreditasyonunda uzmanlaşmıştır.
2011 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde, ortaöğretim sonrası eğitime kayıtlı tüm öğrencilerin üçte birinin bir ortaöğretim sonrası kurumda akredite edilmiş bir çevrimiçi ders aldığı tespit edildi. Büyüme devam etti. 2013'te devlet ve özel kolejlerin çoğu çevrimiçi olarak tam akademik programlar sundu. Programlar ruh sağlığı , uğraşı terapisi , aile terapisi , sanat terapisi , fizik tedavi ve rehabilitasyon danışmanlığı alanlarında eğitimleri içeriyordu .
2008 yılına kadar, çevrimiçi öğrenme programları Amerika Birleşik Devletleri'nde 44 eyalette K-12 düzeyinde mevcuttu.
İnternet forumları , çevrimiçi tartışma grubu ve çevrimiçi öğrenme topluluğu , uzaktan eğitim deneyimine katkıda bulunabilir. Araştırmalar, sosyalleşmenin bazı uzaktan eğitim biçimlerinde önemli bir rol oynadığını göstermektedir .
Tempolu ve kendi kendine tempolu modeller
Çoğu uzaktan eğitim, öğrencilerin aynı anda bir kursa başlayıp tamamladığı geleneksel kampüs tabanlı modellere benzer tempolu bir format kullanır. Bazı kurumlar, sürekli kayıt için kendi hızınızda programlar sunar ve kursu tamamlamak için gereken süre, öğrencinin zamanı, becerisi ve bağlılık düzeyleri tarafından belirlenir. Kendi hızınızda kurslar neredeyse her zaman eşzamansız olarak sunulur. Her bir dağıtım yöntemi, öğrenciler, öğretmenler ve kurumlar için avantajlar ve dezavantajlar sunar.
Kaplan ve Haenlein, uzaktan eğitimi "Zaman bağımlılığı" ve "Katılımcı sayısı"na göre dört gruba ayırmaktadır:
- KAÇD'ler (Kitlesel Açık Çevrimiçi Kurslar): Sınırsız (kitlesel) katılıma izin veren açık erişimli çevrimiçi kurs (yani, belirli katılım kısıtlamaları olmadan);
- SPOC'ler (Küçük Özel Çevrimiçi Kurslar): Yalnızca sınırlı sayıda yer sunan ve bu nedenle bir tür resmi kayıt gerektiren çevrimiçi kurs;
- SMOC'ler (Senkronize Kitlesel Çevrimiçi Kurslar): Sınırsız katılıma izin veren ancak öğrencilerin aynı anda (eşzamanlı olarak) "mevcut" olmalarını gerektiren açık erişimli çevrimiçi kurs;
- SSOC'ler (Senkronize Özel Çevrimiçi Kurslar): Yalnızca sınırlı sayıda yer sunan ve öğrencilerin aynı anda (eşzamanlı olarak) "mevcut" olmalarını gerektiren çevrimiçi kurs.
Tempolu modeller, neredeyse yalnızca kampüs tabanlı okullarda kullanıldığından tanıdık bir moddur. Hem uzak hem de kampüs programları sunan enstitüler genellikle tempolu modeller kullanır, böylece öğretmen iş yükü, öğrenci dönem planlaması, öğrenim süreleri, sınav programları ve diğer idari ayrıntılar kampüs teslimi ile senkronize edilebilir. Öğrenci aşinalığı ve son teslim tarihlerinin baskısı, öğrencileri tempolu modellere kolayca uyum sağlamaya ve genellikle başarılı olmaya teşvik eder. Bununla birlikte, ortak bir hız bazı öğrenciler için çok hızlı ve diğerleri için çok yavaş olduğu için öğrenci özgürlüğü feda edilir. Ek olarak, yaşam olayları, profesyonel veya ailevi sorumluluklar, bir öğrencinin harici bir programa göre görevleri tamamlama becerisine müdahale edebilir. Son olarak, tempolu modeller öğrencilerin kolayca sorgulama toplulukları oluşturmalarına ve işbirlikçi çalışmalara katılmalarına olanak tanır.
Kendi hızınızda kurslar öğrenci özgürlüğünü en üst düzeye çıkarır, çünkü öğrenciler herhangi bir tarihte çalışmalara başlayabilirler, aynı zamanda bir kursu birkaç hafta gibi kısa bir sürede veya bir yıl veya daha uzun bir sürede tamamlayabilirler. Öğrenciler genellikle programları tamamlamak için baskı altında olduklarında, planlanmış bir kursu tamamlayamadıklarında, ek kurslara ihtiyaç duyduklarında veya herhangi bir süre boyunca düzenli çalışmayı engelleyen baskı altında olduklarında kendi hızlarında çalışmaya kaydolurlar. Bununla birlikte, programlamanın kendi hızında doğası, birçok öğrenci için alışılmadık bir modeldir ve aşırı ertelemeye yol açarak kursun tamamlanmasına neden olabilir. Sınavlar herhangi bir günde yazılabileceğinden, öğrencilerin sınav sorularını paylaşmasına ve sonuçta akademik bütünlük kaybına yol açabileceğinden, öğrenmenin değerlendirilmesi de zor olabilir. Son olarak, bazı okullar kendi hızında programlarda kullanılmak üzere ağ bağlantılı ve bağlantıcı pedagojilere dayalı işbirlikçi modeller geliştirse de, işbirlikçi çalışma faaliyetlerini organize etmek son derece zordur.
Faydalar
Esnek zamanlama yapısı, kişisel sorumluluklar ve taahhütler tarafından dayatılan birçok zaman kısıtlamasının etkilerini azalttığından, uzaktan eğitim hem genel nüfus hem de işletmeler için eğitim ve öğretime erişimi genişletebilir. Bazı faaliyetlerin saha dışına devredilmesi, kurumsal binalara ve altyapıya yönelik geleneksel talepten kaynaklanan kurumsal kapasite kısıtlamalarını hafifletir. Ayrıca, alanda daha fazla uzmana ve farklı coğrafi, sosyal, kültürel, ekonomik ve deneyimsel geçmişlerden gelen diğer öğrencilere daha fazla erişim potansiyeli vardır. Nüfusun geneli normal okul çağının ötesinde yaşam boyu öğrenmeye daha fazla dahil olurken , kurumlar finansal olarak fayda sağlayabilir ve yetişkin öğrenimi işletme kursları özellikle kazançlı olabilir. Uzaktan eğitim programları, kurumsal yenilik için bir katalizör görevi görebilir ve özellikle eğitmen bilgili ve yetenekli ise, en az yüz yüze öğrenme programları kadar etkilidir.
Uzaktan eğitim ayrıca eğitim alanında daha geniş bir iletişim yöntemi sağlayabilir. Teknolojik gelişmelerin sunduğu birçok araç ve programla, uzaktan eğitimde öğrenciler ve öğretim üyeleri ile öğrenciler ve sınıf arkadaşları arasındaki iletişimin arttığı görülmektedir. Uzaktan eğitimde iletişimdeki artış, özellikle öğrenciler ve sınıf arkadaşları arasındaki iletişim, uzaktan eğitim öğrencilerine yüz yüze eğitimde alabilecekleri mümkün olduğunca çok fırsat sağlamak için yapılmış bir gelişmedir. Uzaktan eğitimde yapılan iyileştirme, sürekli teknolojik gelişmelere paralel olarak büyüyor. Günümüz çevrimiçi iletişimi, öğrencilerin yüz yüze öğrenim için erişilemeyen dünya çapında akredite okullar ve programlarla ilişki kurmasına olanak tanır. Uzaktan eğitim yoluyla küresel kurumlarda yer alma fırsatı yakalanarak, sınıf arkadaşları ile iletişim yoluyla öğrencilere farklı bir düşünce dizisi sunulmaktadır. Bu faydalıdır çünkü öğrenciler "yeni fikirleri kendi fikirleriyle birleştirme ve öğrenme için sağlam bir temel geliştirme" fırsatına sahiptir. Araştırma yoluyla, "öğrencilerin bir dizi insan arasında anlamın yorumlanması ve inşasındaki farklılıkların farkına vardıkça, bireysel bir anlam inşa ettikleri" ve bunun da öğrencilerin eğitimde çok çeşitli bakış açıları hakkında bilgi sahibi olmalarına yardımcı olabileceği gösterilmiştir. Öğrencilerin kurs sırasında birbirleriyle etkili bağlar kurma olasılığını artırmak için, eğitmenler, birlikte yerleşimin ilişki kurma üzerindeki etkisinin üstesinden gelmek için farklı konumlardaki öğrenciler için benzer ödevler kullanmalıdır.
Eğitim maliyetinin yüksek olması, öğrencileri biraz olsun rahatlatmak için uzaktan eğitimin bir alternatif olabileceği yükseköğretimdeki öğrencileri etkilemektedir. Uzaktan eğitim, daha uygun maliyetli bir öğrenme şekli olmuştur ve bazen öğrencilere geleneksel eğitimin aksine önemli miktarda para tasarrufu sağlayabilir. Uzaktan eğitim, ulaşım maliyetini ortadan kaldırarak öğrencilere önemli miktarda maddi tasarruf sağlanmasına yardımcı olabilir. Ayrıca uzaktan eğitim, öğrencileri yüksek fiyatlı ders kitaplarının ekonomik yükünden kurtarabilir. Pek çok ders kitabı, geleneksel ders kitaplarına kıyasla daha düşük bir fiyata dijital ders kitapları sunabilen e-ders kitapları olarak bilinen elektronik ders kitapları olarak artık mevcuttur. Ayrıca, teknolojideki artan gelişmeler, birçok okul kütüphanesinin, öğrencilere eğitim maliyetlerinde önemli ölçüde yardımcı olabilecek ücretsiz ders materyalleri sunan dijital yayıncılarla ortaklığa girmesine neden oldu.
Sınıf içinde öğrenciler, geleneksel sınıfların sağlayamayacağı şekillerde öğrenebilirler. İyi öğrenme deneyimlerini teşvik edebilir ve bu nedenle öğrencilerin çevrimiçi öğrenmelerinden daha yüksek memnuniyet elde etmelerini sağlar. Örneğin öğrenciler ihtiyaçlarına göre derslerini birden fazla kez gözden geçirebilirler. Öğrenciler daha sonra, zaten sahip oldukları veya kolayca kavrayabilecekleri kavramlar arasında geçiş yaparken daha zayıf konularına daha fazla odaklanarak ders çalışmalarını öğrenmelerine uyacak şekilde değiştirebilirler. Kurs tasarımı ve öğrenme ortamı en uygun koşullarda olduğunda, uzaktan eğitim öğrencilerin öğrenme deneyimlerinden daha yüksek memnuniyet duymalarını sağlayabilir. Araştırmalar, yüksek memnuniyetin artan öğrenme ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Bir sağlık hizmeti veya ruh sağlığı uzaktan eğitim programında olanlar için, çevrimiçi tabanlı etkileşimler, danışan sorunlarına ilişkin daha derin yansımaları ve tartışmaları teşvik etmenin yanı sıra, denetim düzenli olarak gerçekleştiğinden ve bunlarla sınırlı olmadığından, danışan sorunlarına daha hızlı yanıt verme potansiyeline sahiptir. haftalık denetim toplantısı. Bu aynı zamanda, eğitmenlerine ve diğer öğrencilere sürekli ve düzenli erişime sahip olduklarından, öğrencilerin daha büyük bir destek duygusu hissetmelerine de katkıda bulunabilir.
Uzaktan eğitim, engellilik veya hareket kabiliyetinin azalması ve bağışıklık sisteminin baskılanması gibi hastalıklar nedeniyle geleneksel bir okul ortamına devam edemeyen öğrencilerin iyi bir eğitim almalarını sağlayabilir. Hasta olan veya derslere katılamayan çocuklar, robot vekilleri kullanarak "kişi" olarak derslere katılabilirler . Bu, öğrencilerin evde veya hastanede alamadıkları sınıf ve sosyal etkileşim deneyimlerine sahip olmalarına yardımcı olurken, onları güvenli bir öğrenme ortamında tutar. Son birkaç yılda robotların yardımıyla daha fazla öğrenci sınıfa güvenli bir şekilde giriyor. New York Times'tan bir makale , "Döner Bir Proxy Hatta Bir Tutu Giyecek", sınıfta sanal öğrenmenin olumlu etkisini ve basit, sabit bir telepresence robotunun bile nasıl yardımcı olabileceğini açıklayan bir makale. Uzaktan eğitim, sosyoekonomik durum veya gelir, ikamet alanı, cinsiyet, ırk, yaş veya öğrenci başına maliyetten bağımsız olarak eşit erişim sağlayabilir. Evrensel tasarım stratejilerini geliştirildikçe uzaktan eğitim kurslarına uygulamak (gerektiğinde belirli öğrenciler için düzenlemeler yapmak yerine), bu tür kursların çeşitli yeteneklere, engellere, öğrenme stillerine ve yerel becerilere sahip öğrencilere erişilebilirliğini artırabilir. Diller. Geleneksel bir sistemde asla okulla ilişkilendirilemeyecek olan uzaktan eğitim mezunları, okula para bağışında bulunabilirler.
Uzaktan eğitim, davranış bozuklukları nedeniyle genel eğitim popülasyonunda artık izin verilmeyen ergenler için de son bir fırsat sunabilir. Başka hiçbir akademik imkanı olmayan bu öğrenciler yerine, eğitimlerine evlerinden devam ederek diplomalarını alarak toplumun ayrılmaz bir parçası olmaları için bir şans daha verebilirler.
Uzaktan eğitim, bireylere şu anda mevcut olan en iyi üniversitelerin uzmanlığından ve kaynaklarından yararlanma konusunda eşsiz bir fırsat sunar. Ayrıca, çevrimiçi ortam, yeni program yapıları ve formatları gibi pedagojik yenilikleri kolaylaştırır. Öğrenciler, içeriğin sürekli iyileştirilmesi için işbirliği yapma, paylaşma, sorgulama, çıkarım yapma ve yeni yöntem ve teknikler önerme yeteneğine sahiptir. Bir kursu her bireye uygun bir hızda tamamlama yeteneği, kişisel talepler zamanında ve programda verilen en etkili öğrenme şeklidir. Akıllı telefon gibi bir mobil cihazda kendi hızınızda uzaktan eğitim, maksimum esneklik ve yetenek sağlar.
eleştiri
Etkili uzaktan eğitimin önündeki engeller arasında, ev içi dikkat dağınıklığı ve güvenilmez teknoloji gibi engellerin yanı sıra öğrencilerin program maliyetleri, öğretmenler ve destek hizmetleri ile yeterli iletişim ve daha fazla deneyime duyulan ihtiyaç yer alır.
Bazı öğrenciler programda başarılı olmak için gerekli araçlarla uygun eğitim almadan uzaktan eğitime katılmaya çalışırlar. Öğrencilere, program boyunca kullanılan her araç için (gerekirse) eğitim olanakları sağlanmalıdır. İleri teknoloji becerilerinin eksikliği başarısız bir deneyime yol açabilir. Okulların, teknoloji engellerini yönetmek için proaktif bir politika benimseme sorumluluğu vardır. Uzaktan eğitimde zaman yönetimi becerileri ve öz disiplin, öğrenme için kullanılan yazılım ve araçlar hakkında tam bilgi sahibi olmak kadar önemlidir.
Washington State Community College öğrencileri üzerinde yapılan bir araştırmanın sonuçları, uzaktan eğitim öğrencilerinin dil, zaman yönetimi ve çalışma becerilerindeki zorluklar nedeniyle geleneksel meslektaşlarına göre daha sık okulu bırakma eğiliminde olduklarını gösterdi.
Nims Üniversitesi müdürü Dr. Pankaj Singhm'e göre , "bu tür teknoloji odaklı bir toplumda uzaktan eğitimin faydaları öğrenciler için dezavantajlardan daha ağır basabilir; ancak, eğitim teknolojisini kullanmaya başlamadan önce birkaç dezavantaj daha göz önünde bulundurulmalıdır." Uzun yıllar boyunca, "tüm engellerin üstesinden gelindiğini ve uzaktan eğitim için dünya ortamının gelişmeye devam ettiğini" anlatıyor. Pankaj Singhm ayrıca, "doğrudan yüz yüze sosyal etkileşim eksikliğinden dolayı" uzaktan eğitimle ilgili bir tartışma olduğunu iddia ediyor. Ancak, daha fazla insan çevrimiçi kişisel ve sosyal etkileşime (örneğin flört, sohbet odaları) alıştıkça , alışveriş veya blog yazma), öğrencilerin hem kendilerini tasarlamaları hem de başkalarıyla sosyalleşmeleri daha kolay hale geliyor. Bu, ortadan kalkmış bir engel."
Bir dereceyi tamamlamak için gereken tüm dersler çevrimiçi olarak sunulmayabilir. Özellikle sağlık mesleği programları, bir öğrenci mezun olmadan önce saha çalışması yoluyla bir tür hasta etkileşimi gerektirir. Araştırmalar ayrıca, uzaktan eğitim kurslarına katılan tıp mesleği yüksek lisans derecesi alan öğrencilerin, profesör aracılı sohbet odaları ve/veya bağımsız çalışmalar yerine yüz yüze iletişimi tercih ettiğini göstermiştir. Ancak bu, önceki farklı uzaktan öğrenme stratejilerini karşılaştırırken öğrenci performansı arasında çok az bir ilişkidir.
Çevrimiçi derslerin üst boyut sınırı olmadığı için geleneksel öğretim yöntemlerinin çevrimiçi derslere uygulanmasında teorik bir sorun vardır. Daniel Barwick , kalabalık sınıflardaki belirli öğretim türleri ile öğrenme sonuçları arasında negatif bir bağlantı kurulmuş olmasına rağmen, büyük sınıfların her zaman daha kötü olduğuna veya küçük sınıfların her zaman daha iyi olduğuna dair hiçbir kanıt bulunmadığını belirtti; yüksek öğretimin, geniş sınıf mevcudunun her zaman öğrenme sonuçlarındaki bir azalma ile olumsuz bir şekilde ilişkili olup olmadığını belirlemek için çeşitli öğretim yöntemlerini denemek için yeterli çaba göstermediğini savundu. Kitlesel Açık Çevrimiçi Kursların (MOOC'lar) ilk savunucuları, bunları, Barwick'in kendisi hiçbir zaman KAÇD'leri savunmamış olsa da, yüksek öğrenimde eksik olduğuna işaret ettiği deney türü olarak gördüler.
Kurumsal zorluklar da olabilir. Uzaktan eğitim, geleneksel bir akademik öğrenme ortamında bu programlar için destek almanın zor olabileceği kadar yenidir. Ayrıca, özellikle çoğu yeni program olduğundan ve kurumsal ihtiyaçları geleneksel bir öğrenme programından farklı olduğundan, eğitmenin bir uzaktan eğitim programı düzenlemesi ve planlaması daha zor olabilir.
Ek olarak, uzaktan eğitim, sanayileşmiş ülkelere küresel olarak bilgi sahibi olma fırsatı sunsa da, bunun hala olumsuz yönleri var. Hellman, "Bunlar, maliyeti ve sermaye yoğunluğunu, zaman kısıtlamalarını ve eğitmenler üzerindeki diğer baskıları, öğrencilerin eğitmenlerden ve akranlarından yalıtılmasını, eğitmenlerin yüz yüze hiç karşılaşmadıkları öğrencileri yeterince değerlendirmedeki büyük zorluklarını ve okuldan ayrılmayı içerir. çıkış oranları, sınıf temelli kurslardan çok daha yüksek."
Uzaktan eğitimin daha karmaşık bir zorluğu, öğrenciler ve öğretmenler arasındaki ve öğrenciler arasındaki kültürel farklılıklarla ilgilidir. Bölgelerin, ülkelerin ve kıtaların coğrafi sınırlarının ötesine geçebilecekleri ve ırk, cinsiyet ve din açısından var olabilecek kültürel sınırları aşabilecekleri için uzaktan programlar daha çeşitli olma eğilimindedir. Bu, normların, farklılıkların, önyargıların ve olası çelişkili konuların doğru bir şekilde anlaşılmasını ve farkındalığını gerektirir.
eğitim teknolojisi
Elektronik eğitim teknolojisinin (e-öğrenme olarak da adlandırılır) modern kullanımı, geleneksel içerik dağıtımını posta yazışmasıyla değiştirerek , bilgi ve iletişim teknolojisinin (BİT) kapsamlı kullanımıyla uzaktan öğrenmeyi ve bağımsız öğrenmeyi kolaylaştırır . Öğretim, fiziksel bir sınıf yerine etkileşimli bir öğrenme ortamında veya sanal topluluklarda eşzamanlı ve eşzamansız çevrimiçi iletişim olabilir. "Odak, zaman içinde sürdürülebilir bir sanal öğrenci topluluğu şeklinde eğitim işlemine kaydırıldı."
Uzaktan eğitimin ana akım yazışma modelinde karşılaşılan en önemli sorunlardan biri, öğrenen ve öğretmen arasındaki uygun iletişim eksikliğinden kaynaklanan işlemsel mesafedir. Öğrenci ve öğretmen arasında iletişim yoksa bu boşluğun daha da büyüdüğü ve öğrenme süreci ve uzaktan eğitimde gelecekteki çabalar üzerinde doğrudan etkileri olduğu gözlemlenmiştir. Uzaktan eğitim sağlayıcıları, öğrenciler ve öğretmenler arasındaki etkileşim miktarını artırmak için çeşitli stratejiler, teknikler ve prosedürler sunmaya başladı. Bu önlemler, örneğin daha sık yüz yüze eğitimler, telekonferans ve İnternet dahil bilgi ve iletişim teknolojilerinin artan kullanımı, işlem mesafesindeki boşluğu kapatmak için tasarlandı.
kimlik bilgileri
Öğrenme için çevrimiçi kimlik bilgileri, bir beceri veya eğitim başarısı için geleneksel kağıt kimlik bilgileri yerine sunulan dijital kimlik bilgileridir. İnternet iletişim teknolojilerinin hızlandırılmış gelişimiyle doğrudan bağlantılı, dijital rozetlerin , elektronik pasaportların ve devasa açık çevrimiçi kursların (MOOC'lar) gelişimi , statüye doğrudan bir meydan okuma oluşturdukları için öğrenme, tanınma ve seviyeler konusundaki anlayışımız üzerinde çok doğrudan bir etkiye sahiptir. ko. Üç tür çevrimiçi kimlik bilgisi arasında ayrım yapmak yararlıdır: Teste dayalı kimlik bilgileri, çevrimiçi rozetler ve çevrimiçi sertifikalar.
Ayrıca bakınız
- Derece tamamlama programı
- Dijital bölünme
- Uzaktan ve çevrimiçi öğrenme savunucuları
- eğitim teknolojisi
- Ev Okulu
- Öğrenme ortamı
- Düşük ikamet programı
- medya psikolojisi
- Yeni Medya
- Açık desteklenen öğrenme
- Açık kapı akademik politika
- Çevrimiçi öğrenme için yeterlilik çerçeveleri
- Hava Okulu , Avustralya'da uzaktan eğitim
- Gündoğumu Dönemi
- görüntülü telefon
- sanal eğitim
Kaynaklar
Bu makale, ücretsiz bir içerik çalışmasından metin içermektedir . Wikimedia Commons'ta CC-BY-SA IGO 3.0 Lisans beyanı/izni kapsamında lisanslanmıştır . Seviye belirleme ve öğrenme çıktılarının tanınmasından alınan metin : Yirmi birinci yüzyılda seviye tanımlayıcılarının kullanımı , 129-131, Keevey, James; Chakroun, Borhene, UNESCO. UNESCO.
Referanslar
daha fazla okuma
- Anderson, T. (2008). Çevrimiçi Eğitim Teorisi ve Uygulaması (2. baskı) ISBN 9781897425084
- Anderson, T. ve Dron, J. (2010). Üç kuşak uzaktan eğitim pedagojisi. Açık ve Uzaktan Öğrenmede Uluslararası Araştırma İncelemesi , 12(3), 80–97.
- Bates, T. (2005). Teknoloji, e-öğrenme ve uzaktan eğitim : RoutledgeFalmer.
- Clark, JJ (1906). "Yazışma Okulu - Teknik Eğitimle İlişkisi ve Sonuçlarından Bazıları" . Bilim . 24 (611): 327–34. Bibcode : 1906Sci....24..327C . doi : 10.1126/science.24.611.327 . PMID 17772791 .
- Hampel, Robert L (2010). "Eğitimin İş: 1920'lerde ve 1930'larda Columbia Üniversitesi ve Wisconsin Üniversitesi'nde Ev Çalışması". Öğretmenler Koleji Kaydı . 112 (9): 2496–2517.
- Holmberg, Börje. (1995). Uzaktan Eğitim Teorisi ve Uygulaması (2. baskı) çevrimiçi
- Jacob, JU, Teğmen M. (2020). İşlemsel Radyo Eğitimi: Çatışma Bölgelerindeki Çocuklar İçin Eğitim Sonuçlarının İyileştirilmesi , Palgrave Macmillan, Cham. DOI: https://doi.org/10.1007/978-3-030-32369-1 .
- Kett, Joseph F. (1994). Zorluklar Altında Bilginin Peşinde: Kişisel Gelişimden Amerika'da Yetişkin Eğitimine ISBN 978-0804726801
- Moore, Michael Grahame ve William Anderson (2012). Uzaktan Eğitim El Kitabı (2. baskı). Psikoloji Basın. ISBN'si 978-1-4106-0729-4. çevrimiçi sürüm
- Binbaşı, CH (2015). Çevrimiçi öğretim: Teori, araştırma ve uygulama kılavuzu. (Johns Hopkins University Press).
- Moore, MG (1990). Amerikan uzaktan eğitiminde güncel konular (Ed.)
- Peters, O. (1994). Uzaktan eğitim ve endüstriyel üretim: Anahatta karşılaştırmalı bir yorum (1973). Otto Peters uzaktan eğitim üzerine: Öğretme ve öğrenmenin sanayileşmesi , 107-127.
- Saba, F. (2011). Amerika Birleşik Devletleri'nde Uzaktan Eğitim: Dünü, Bugünü, Geleceği. Eğitim Teknolojisi , 51(6), 11.
- Stubblefield, Harold W. ve Patrick Keane. (1994). Amerikan Deneyiminde Yetişkin Eğitimi: Sömürge Döneminden Günümüze ISBN 978-0787900250
- Taylor, JC (2001). Beşinci nesil uzaktan eğitim. e-Journal of Instructional Science and Technology (e-JIST), 4(1), 1-14.
- Terry Evans, MH, David Murphy (Ed.). (2008). Uluslararası Uzaktan Eğitim El Kitabı . Bingley: Zümrüt Grubu Yayıncılık Limited.
- Walsh, T. (2011). Kapıların Kilidini Açmak: Önde Gelen Üniversiteler Kurslarına Nasıl ve Neden Erişim Sağlıyorlar (Princeton University Press, 2011) çevrimiçi
|Wikibooks'un şu konuda bir kitabı var: Eğitimde ICT|
|Wikimedia Commons, Uzaktan eğitim ile ilgili medyaya sahiptir .|
- Uzaktan eğitim de Curlie
- "Eğitimde Radyo" tam metin kitaplar ve çevrimiçi makaleler; 1930'lardan ve 1940'lardan
- "Athabasca Üniversitesi Yayınlarından Uzaktan Eğitim kitabı serisinin Sorunlar" Arşivlendi de 16 Ekim 2017 Wayback Machine . Uzaktan eğitim araştırmalarıyla ilgili 10'dan fazla kitaptan oluşan bir seri. Satış için basılı olarak veya çevrimiçi olarak açık erişim olarak mevcuttur.
- Erişilebilir Uzaktan Eğitim Merkezi (AccessDL) , DO-IT Merkezi, Washington Üniversitesi