Dağcılık Sporunun Ortaya Çıkışı!!!
Dağlar etkileyicidir ve göğe yaklaştıklarından ve insanlar zirvelerine büyük zorluklara katlanmadan ulaşamadığından, çoğunlukla tanrıların mekanı olarak bilinirler. Genel olarak insanlar dağları çok beğenirlerdi, fakat aynı zamanda onlardan uzak durmaya çalışırlardı. Eğer öbür tarafa geçmek kesinlikle gerekliyse, kısmen daha kolay ulaşılan “geçitleri” ararlardı. Ancak bilimsel amaçlarla dağlara tırmanıldığı da oluyordu. İsviçreli Doğa Bilimci Conrad Gesner (1516-1565) Alpler’e özgü bitki türlerini aramak için bu dağlardaki zirvelere tırmanmıştı. Ancak 1700’lere gelindiğinde bilim adamları gittikçe dağlada daha çok ilgilenmeye başladılar; orada yaşayan bitkiler ve hayvanlarla, kayaların doğasıyla ve zirvelerini soğutan buzullarla ilgilendiler.
Alpler Batı Avrupalı bilim adamları için en uygun olan dağlardı. Alpler’in en yüksek zirvesi Mount Blanc’dır. (Fransızca “beyaz” anlamındaki sözcükten; çünkü zirvesi her zaman kar ve buz yüzünden beyazdır.) 4710 metre yüksekliktedir. Tabii hiç kimse bu dağa tırmanmamıştı ve herkes bunu ancak bir delinin deneyebileceğini düşünüyordu. Yine de bunu başaracak ilk insan için bir ödül konuldu ve 1786’da Fransız Doktor Michel-Gabriel Paccard (1757-1827), Jacques Balmat adındaki bir hamalla ödülü kazandı. Daha önce imkansız gibi görünen bir iş başarıldığında, diğerlerinin derhal bunu tekrarlayabileceklerine inanmaları sık sık görülür. Paccard’ın tırmanışı tam bir dağcılık çılgınlığının başlamasına neden oldu (özellikle İngiliz aristokratları arasında). Tırmanışlar bazen bilimsel amaçlıydı, fakat çoğunlukla balonculukta olduğu gibi sadece heyecan ve macera için yapılıyordu.