Osteoporoz, dünya sağlı örgütü (WHO) tarafından; düşük kemik kitlesi ve mikro çevrede yapısal bozuklukla karakterize, kemik frajilitesi ve kırığa duyarlılıkla sonuçlanan sistemik iskelet hastalığı olarak tanımlanmaktadır. Kemik dokusunda matriks ve mineral kısımlarında orantılı kayıp sonuncu kemik kitlesi azalır. Kitle azalması, kemiğin mekanik gücünü zayıflatarak hafif bir travma ile ya da travma olmaksızın kırık gelişmesi riskini artırır. Osteoporotik kırıklar en sık omurga, kalça ve ön kolda ortaya çıkar.
Osteoporoz kırık ortaya çıkmadığı sürece ağrısız bir hastalıktır. Vertebral kırıklar genellikle ağrısız olur ve boy kısalması, spinal deformite gelişimi ile karşımıza çıkabilir. Tanı bazen başka bir nedenle çekilen grafiler ile konur. Vertebraların kompresyon kırıklarında akut sırt ağrıları ortaya çıkar. Kemiklerin yüzeyselleştiği yerlere basmakla duyarlılık vardır. Omurga hareketleri ileri derecede sınırlıdır. Paravertabral kas spazmı vardır. Oturmak veya ayakta durmakla ağrı arttığından hastalar immobilize olabilir.
Vertebralarda sayıları giderek artan kompresyon kırıkları toraksın ve karın boşluğunun küçülmesine neden olur. Göğüs boşluluğu küçülerek Ac kapasitesi egsersiz toleransı azalır. Torakal vertebralardaki kompresyon kırıkları ilerleyici torasik kifoza neden olur. Buna dul kadın kamburluğu denir.