1895'de Daniel David Palmer (1845-1913) isminde bir 'manyetizma şifacısı'
ofisindeki hademeyi sağırlığa karşı tedavi etti. Hademe, Palmer'a yere doğru
eğilirken aniden sırtında birşey hissettiğini ve duyma yeteneğini kaybettiğini
anlattı. Palmer hademeyi muayene ettiğinde belkemiğindeki bazı küçük
kemiklerin hizasının şaştığını keşfetti. Dikkatle yaptığı manipülasyon
sonucu hademe duyu hassasını geri kazandı.
Bunun üzerine şifacı Palmer Kayropraktik Okulu'nu kurdu. Bu isim, Yunanca
kheir (el) ve praktikos (uygulama) anlamına gelen iki kelimeden türetilmiştir.
Palmer'a göre "İskeletin herhangi bir bölümünün yerinden oynaması
sinirlere baskı yapabilir. Sinirler ise iletişim kanalları olduğundan, bu
baskı onların taşıma kapasitesini eksiltip arttırabileceğinden, sonuçta
fazla veya eksik işleve neden olur. Bu bozukluğa da hastalık denir".
Ellerini maharetle kullanan kayropraktik uzmanları, eklem, adele ve özellikle
belkemiği rahatsızlıklarını düzeltmeyi amaçlarlar. Belkemiğindeki ağrılar,
omuz, kol, kalça ve bacak gibi, bedenin diğer yerlerini de etkiler. Ayrıca bu
tip rahatsızlıklar bazen siyatik, lumbago ve disk kayması gibi arazlara da dönüşebilir.
İleri durumlarda, bu rahatsızlıklar migren, stres, regl sorunları, astım ve
kabızlığa bile yol açabilir.
Bazı bakımlardan, Kayropraktik Osteopati'ye benzer. Örneğin, her iki yöntemde
de ilaca veya ameliyata başvurulmaz. Ancak ikisi arasındaki en büyük fark,
osteopatların aksine, kayropraktik uzmanlarının röntgen ve konvansiyonel teşhis
metodlarını kullanmalarıdır.