Seni en rahatsız eden şey... Belki de aynaya baktığında görmek istemediğin şeydir. Belki gerçekten hiçbir şey bir tesadüf değildir de; burnunun dibinde biten istemediğin ot misali her gün katlanmak zorunda olduğun şey her neyse (Hepimizin şu hayatta katlanmak zorunda olduğu bir şeyler yok mu? Bazen, herkes bu hayatta bir şeylere katlanmak zorunda, aman canım benimki de bu oluversin demek insanın içine su serpmiyor mu?) kendinde var olan kötü bir özelliğini sana hatırlatmak için çıkıyordur bir engel gibi yoluna?
Düşünsene, daha iyi bir insan olmak, dünyaya geliş amacını gerçekleştirebilmek ve kendini bulabilmek için çıktığın şu yolda aynı çemberin içinde dönüp duruyorsan eğer, birilerinden, bir şeylerden şikayetçiysen... Belki o her gün uğraşmak zorunda kaldığın kişideki hiç sevmediğin özellik (inatçılık, kibir, kabalık, kalp kırmak, vb.) kendinde var olan, hiç istemediğin anlarda ortaya çıkan, törpülemeye çalıştığın bir özelliğindir? Bu çemberi kırmanın en kolay yolu kendini değiştirmek, daha iyi bir insan olmak, dünyaya geliş amacını gerçekleştirmeye odaklanmaktır belki de... Belki bu noktadan sonra o hiç sevmediğin özellik sana batmamaya başlar böylece.
Amin Malouf Semerkant'ta okumuştum bununla ilgili bir şeyler, ama üzerinden neredeyse 13 yıl geçmiş. Durmadan sorunlu insanlarla karşılaşıyorsan, eğer hayat senin karşına hep kalp kıran, insana değer vermeyen birilerini çıkarıyorsa mesela, sen de bazen hata ile de olsa, istemeden de olsa kalp kırıyor olabilir misin? O insan seni bu yüzden bu kadar rahatsız ediyor olabilir mi? Aynada hiç görmek istemediğin bir sivilceyi görmek seni nasıl rahatsız ediyorsa, bu insan da seni bu yüzden bu kadar rahatsız ediyor olabilir mi?
Düşünmek lazım... Ve seni rahatsız eden ve ruhuna iyi gelmeyen şey neyse, onu dönüştürmek... Sevmediğin duygunun kamçısıyla hırslanmaktansa, durulmak... Daha sakin, daha insan, daha "ben" olmak lazım.
Ancak böyle kırılacak o çember. Belki böylece ardında kalacak bütün kara duygular, belki ancak o zaman gerçekten "umursamamaya" başlayacaksın...