Açık alanda Sibirya'da büyüyen karpuzların özellikleri: adım adım talimatlar
Karpuzun sulu küspesi mükemmel bir yaz atıştırmalığıdır. Soğutulmuş mükemmel tazeler: hem tatlı hem de orijinal bir içecektir. Tatlı meyvelerden nefis boyun, smoothie ve limonatalar yapılır. Ayrıca salatalara eklenir, salamura, reçel ve konserveler pişirilir. Ne yazık ki, pazarlarda ve dükkanlarda satılan karpuzlar, ürünlerin kalitesi ve güvenliği için gereksinimleri her zaman karşılamamaktadır.
Bu nedenle, mahsulün nitrat ve zararlı maddeler içermediğinden emin olmak için onları kendiniz yetiştirmek en iyisidir. Yerli ve yabancı yetiştiriciler, birçok farklı karpuz çeşidi ve melezi yetiştirmiştir. Şimdi bu sağlıklı incelik, sadece güneyde değil, aynı zamanda Urallarda ve hatta zorlu Sibirya koşullarında açık alanda yetiştiriliyor.
Yazımızın konusu Sibirya'da karpuz yetiştirmek açık alanda. Sibirya iklimi için hangi çeşitlerin en uygun olduğunu, tohumları ve fideleri nasıl düzgün bir şekilde hazırlayacağınızı, ekimleri nasıl besleyeceğinizi ve ne zaman hasat edeceğinizi öğreneceksiniz.
Makalenin içeriği
- Açık alanda Sibirya'da büyüyen karpuzların özellikleri
- Uygun karpuz çeşitleri
- Büyüyen talimatlar
- Olası büyüyen sorunlar ve bunların nasıl çözüleceği
- Hasat
- Deneyimli Çiftçi İpuçları
- Sonuç
Açık alanda Sibirya'da büyüyen karpuzların özellikleri
Sibirya'da yazlar kısadır ve sıcaklığa düşmez, bu nedenle fide yetiştirmek için buradaki kavun ve su kabakları tercih edilir. Fidelerle büyümek, hassas sürgünleri tekrarlayan donlardan korur ve mahsulün olgunlaşmasını hızlandırır.
Hava
Rusya'nın Avrupa kısmının sakinleri için Sibirya, sert iklim koşullarıyla ilişkilidir. Ancak bu ifade sadece kısmen doğrudur. Sonuçta, Sibirya çok büyük bir bölgeyi işgal ediyor. Geleneksel olarak Batı, Doğu ve Kuzey olarak ikiye ayrılır.
Batı Sibirya hava koşulları
Batı kısmı Omsk, Tomsk, Novosibirsk, Kemerovo bölgeleri, Altay Bölgesi, Hakasya Cumhuriyeti ve Altay'ı içerir. Sibirya'nın bu bölgesi, en ılıman iklim ile karakterizedir. Yaz aylarında sıcaklık + 15 ... + 35 ° С aralığında ayarlanır.
Doğu Sibirya'nın hava koşulları
Irkutsk Bölgesi, Tyva Cumhuriyeti ve Buryatia ve Trans-Baykal Bölgesi, Doğu Sibirya olarak anılır. Doğu Sibirya'nın iklimi keskin bir şekilde karasaldır. Yaz güneşli, yağmurlar nadirdir. Yaz aylarında ortalama sıcaklık + 15 ° C'dir.
Kuzey bölgelerin hava koşulları
Krasnoyarsk Bölgesi'nin kuzey topraklarında hava koşulları sert. Bu bölgelerde neredeyse hiç yaz yok. Sıcaklık nadiren + 10 ° C'nin üzerine çıkar.
Bu nedenle, Batı Sibirya'nın iklimi, açık alanda karpuz yetiştirmek için en uygun olanıdır.
Uygun karpuz çeşitleri
Bilinmeyen koşullarda güney kültürünün başarılı bir şekilde yetiştirilmesinin anahtarı, doğru çeşit seçimidir. Sibirya'da açık tarla yetiştiriciliğine uygun erken olgunlaşan çeşitler ve karpuz melezleri. Çeşit seçerken hastalıklara ve ani sıcaklık değişikliklerine karşı direncine dikkat edilir.
Erken karpuzların balkabakları büyük boylarıyla sizi memnun etmeyecek. Ancak kısa Sibirya yazının bitiminden önce olgunlaşmaları için zamanları olacak.
Sibirya'da yetişmeye uygun popüler çeşitler şunlardır:
- Soğuk... Sıcaklık düşüşünü iyi tolere eden erken olgun bir çeşittir. Büyüme mevsimi 85-100 gündür. Meyve ağırlığı 6-7 kg'a ulaşır.
- Ultra erken... Büyüme mevsimi 80 gündür.Top şeklindeki meyveler, koyu yeşil, tüm yüzeyinde ince seyrek çizgili. Meyve ağırlığı 4–6 kg'dır.
- Foton... 80-100 günde olgunlaşır. Çeşitlilik, toprağa iddiasız, hastalıklara dayanıklıdır. Meyve eti yumuşak ve sulu olup, orta miktarda tohum içerir. Kabaklar ortalama 3-6 kg ağırlığındadır.
- Sibirya ışıkları... Çeşitlilik, özellikle Sibirya'da büyümek için yetiştirildi. Düşük sıcaklıklara, birkaç güneşli güne ve nem eksikliğine dayanıklıdır. Meyveler yuvarlak, koyu renkli, çizgili. Meyve ağırlığı 3-4 kg'dır.
- Sibirya devi... Ayrıca özellikle kuzey enlemleri için yetiştirildi. Büyük meyvelerde farklıdır, soğuğa dayanıklıdır, iyi depolanır. Meyve eti tatlı ve suludur.
Büyüyen talimatlar
Sibirya'da açık alanda karpuzlar, fidanlarla yetiştirilmektedir. Bitkileri bahçeye yeniden dikmeden önce toprağın sıcaklığını ölçün. Dünya en az + 15 ° C'ye kadar ısıtılmalıdır. Ayrıca, karaya çıkmadan önce donma tehlikesinin geçtiğinden emin olmalısınız.
Konsey. Açık toprağa karpuz fidanı dikmeden önce toprağın sıcaklığını ölçün. Gösterge + 15 ° С veya daha yüksekse, ekime devam edin.
Hazırlık aşaması
Dikim için hazırlık tohum ve toprak işlemeyi içerir.
Tohum hazırlama, fidelerin oluşumunu hızlandıracak ve genç bitkileri hastalıklardan koruyacaktır. Önce tohumlar nemli bir beze sarılır ve gagalanana kadar orada tutulur. Çimlenme için ıslak talaş da kullanılır.
Tohumların bir potasyum permanganat çözeltisi ile işlenmesi, patojenik bakterileri ve patojenleri yok edecektir. Tohumlar solüsyon içinde yarım saat bekletildikten sonra temiz su ile yıkanır. Artık ekmeye hazırlar.
Açık ve güneşli bir yere kavun yatağı yerleştirilir. Toprak kazıldı, yabani otlardan arındırıldı. Ayrıca gübre, kompost, humus uygulanır.
Dikimden önce toprağın asitliğini test etmek iyidir. Aşırı miktarda demir, alüminyum ve manganez bileşiği, açık bir sebep olmaksızın bitkilerin büyümesinin durmasına ve ölümüne yol açar.
Bilmem gerek. Asitli topraklar odun külü ile nötralize edilir (1 m² başına en az 0,5 kg). Ek olarak, kül bitkilere kalsiyum, magnezyum, fosfor sağlayacaktır.
Baklagillerin ve lahananın yetiştiği yataklara karpuz dikilmez. Kavunlardan sonra karpuz dikmenin bir anlamı yok: kabak, balkabağı, kavun veya aynı karpuz.
Elverişli öncekiler patates, soğan, domates, havuç ve sarımsaktır.
Büyüyen fide
Fide tohumları nisan sonunda ekilir. Bunu daha önce yaparsanız, fideler büyüyecek ve kötü bir şekilde kök salacaktır.
Her tohum, hacmi en az 0.6 litre olan ayrı bir kaba (tetrapak, plastik veya turba camı) ekilir.
Toprak karışımı, humus ve kum ilavesiyle gevşek, nefes alabilir şekilde kullanılır.
Dikkat. Ekimden sonra kaplar + 30 ... + 32 ° C sıcaklıkta sıcak bir yere yerleştirilir. Sıcaklık + 25 ° C'nin altında ise fide çıkışı yavaşlayacaktır. Ve + 20 ° C'nin altındaysa, tohumlar filizlenmez.
Filizler göründükten sonra bitkilerin aydınlatması artırılarak sıcaklık düşürülür. Optimum gece değerleri + 12 ... + 14 ° С ve gündüz - + 23 ... + 25 ° С.
Bitkinin ortaya çıkmasından birkaç hafta sonra besleme... Bunun için suda çözünür karmaşık bir gübre kullanılır. 8-10 gün sonra tekrar tanıtılmaktadır.
Fideleri bol miktarda, ancak seyrek olarak ılık, durgun su kullanarak sulayın. Sulamadan sonra üst toprak gevşetilir.
İnişten 1-2 hafta önce fideler bir seraya, seraya veya camlı bir balkona aktarılır. Orada bitkiler sertleşecek ve maksimum miktarda güneş ışığı alacak.
Konsey. Fideler uzatılırsa, ek kökler oluşturmak için kaba toprak ekleyin. Veya gövdeyi yarım halka şeklinde hafifçe bükün ve nemli toprak serpin.
Açık toprağa iniş
Açık toprağa fidan dikimi için belirli tarih, hava koşullarına ve sahanın konumuna göre belirlenir. Yaklaşık iniş tarihleri Mayıs sonundan Haziran ortasına kadardır.Dikimden sonra bitkiler bir örtü malzemesi ile sıcaklık düşüşlerinden korunur.
Dikimden birkaç gün önce, fideler sertleşmeye başlar ve bitkilerin havada kalma süresini kademeli olarak arttırır. Gece sıcaklığı + 10 ° C'nin altına düşmezse, fideler bir gece açık bırakılır.
Delikler önceden hazırlanır. Önce 0,5 m derinliğinde çukurlar kazarlar.Her birine 2 kova humus veya kompost, üçte bir kova kum, 1 yemek kaşığı eklerler. l. çift süperfosfat ve Kemira-Universal. Her şeyi iyice karıştırın.
Çukurun dibi iyi sulanır ve bitkiler ekilir. Burçlar arasındaki mesafe, tohum üreticisinin tavsiyelerine göre belirlenir.
Dikkat. Fide dikerken, toprak topağı gömülmez. Yerden yaklaşık 2 cm yükselmelidir.
Bakım
Yaklaşık iki hafta sonra bitkiler yeni yerine adapte olacak ve büyümeye başlayacak. Şu anda ilk besleme gerçekleştirilir. Bunu yapmak için, bir mullein, tavuk dışkısı (1:10), üre (10 l su için 30 g) çözeltisi kullanın. Birkaç hafta sonra gübreler tekrar uygulanır. Bu sefer, karmaşık bir mineral gübre çözeltisi kullanılır (10 l su için 30-40 g).
Dikimler bol miktarda sulanır, ancak seyrek olarak. Yalnızca ılık, durgun su kullanın. Haziran ayı sonuna kadar sulama haftada bir, ardından 2 haftada bir sulanır ve Ağustos ayının başından itibaren sulama durdurulur. Olgunlaşma anında aşırı nem, meyvelerdeki şeker miktarını azaltır.
Olası büyüyen sorunlar ve bunların nasıl çözüleceği
Karpuz yetiştirme sürecinde Sibirya'daki açık alanda çiftçiler, ekim alanlarının zararlı böcekler tarafından yenilmesi ve hastalıkların gelişmesi ile karşı karşıyadır. Bu sorunları daha ayrıntılı olarak ele alalım.
Hastalıklar
Karpuz dikmek aşağıdaki hastalıkları etkiler:
- Fusarium. Bu, çalıların yapraklarını ve saplarını tahrip eden bir mantardır. Hastalık ilerledikçe bitki çürür. Patojen çalıya köklerden girer. Hastalığın gelişmesinin en yaygın nedeni topraktaki aşırı nemdir.
- Antraknoz. Başka bir mantar hastalığı. Karpuz çalılarının yapraklarını ve kırbaçlarını etkiler. Yavaş yavaş, bitki üzerinde siyah noktalar oluşur, yapraklar kurur, meyveler çürür. Hastalık bitki tohumları yoluyla bulaşır ve ayrıca sporlar yoluyla böcekler yoluyla da yayılır.
- Kök çürüklüğü. Hastalık kahverengi ve siyah ağlayan lekelerle tanınır. Yapraklar sararır, çatlar, kök sistemi çöker. Çalı çevresindeki toprak hoş olmayan bir koku yayar. İleri bir aşamada bitki kaldırılır ve yakılır.
- Toz halinde küf. Yapraklarda, sürgünlerin tepelerinde, meyve yumurtalıklarında beyazımsı bir çiçeklenme olarak kendini gösterir. Zamanla yapraklar kahverengiye döner, üzerlerinde yaralar görülür. Karpuzlar büyümeyi ve şarkı söylemeyi bırakır.
Çürük veya mantar hastalığı bulunursa, bitkinin etkilenen kısımları çıkarılır ve yakılır. Çalıların geri kalanına bir mantar ilacı çözeltisi püskürtülür. Hasattan bir ay önce kimyasal ilaçlama durdurulur.
zararlılar
Karpuzları böceklerden korumak hastalık taşıdıkları için önemlidir. Tehlike kavun yaprak bitleri, filiz sineği larvaları, örümcek akarları, tel kurtları, tripslerle temsil edilir. Parazitleri tanımlamak için iniş periyodik olarak denetlenir. Zamanla tespit edilen bir sorun, bitkilere böcek ilacı ve kimyasal madde püskürtme ihtiyacını ortadan kaldırır.
Önleyici tedbirler
Hastalıkların başlamasının ve gelişmesinin önlenmesi şunları içerir:
- yetiştirme koşullarına uygunluk;
- hastalığa dirençli çeşitlerin seçimi;
- toprak ve tohum materyalinin dezenfeksiyonu;
- ürün rotasyonu kurallarına uygunluk;
- sonbaharda siteyi bitki kalıntılarından temizlemek;
- toprağın zamanında gübrelenmesi ve gevşemesi.
Hasat
Karpuz hasadı Ağustos ayında başlıyor. Erken olgunlaşan çeşitlerin uzun süreli depolamaya yönelik olmadığını lütfen unutmayın. Tüm meyvelerin yakın gelecekte yenmesi veya konserve için kullanılması gerekecektir. Erken çeşitlerin toplanan meyveleri 1,5 haftadan fazla saklanmaz.
Karpuzlar olgunlaştıkça bahçeden çıkarılır. Bir bitkinin meyveleri 2-3 dozda hasat edilir. Kabaklar keskin bir bıçak veya bahçe makası ile kesilir.Sapı ellerinizle koparmak istenmez - bu, buradaki meyvenin çürümesine yol açar.
Karpuzların olgunluğu, görünümlerine göre belirlenir. Olgun bir meyvede, meyvenin yanındaki sap, antenler ve yapraklar kurur. Bu, tüm kabak bitkileri için evrensel bir olgunluk işaretidir. Ayrıca parmaklarınızı karpuza dokunduğunuzda donuk, alçak bir ses duyulur.
Deneyimli Çiftçi İpuçları
İlk karar verenler için tatlı meyveler yetiştirmek sitenizde, deneyimli çiftçilerin tavsiyeleri işe yarayacak:
- Dikim için gün boyunca güneşle ısınan iyi aydınlatılmış bir yer seçin. Güneş ışığının olmaması meyvenin tadını olumsuz etkileyecektir - karpuzlar şekersiz olacaktır. Şeker birikimi doğrudan fotosentezin yoğunluğuna bağlıdır.
- Bitkiler yoğun ekilmez, çalılar havalandırılmalıdır.
- Karpuz yatakları orta derecede sulanır. Aşırı nem, kök çürüklüğünün yayılmasına neden olur.
- Sonbaharda ekim için bir yer kazılır ve çürümüş gübre verilir. Bu, bitkinin köklerinin toprağın derinliklerine nüfuz etmesini kolaylaştıracaktır.
- İdeal seçenek, karpuz alanını kış buğdayı, çok yıllık otlar, mısır ile önceden (ekimden 1-2 yıl önce) ekip toprağa gömülü genç bitkiler aşamasında kazmaktır.
Sonuç
Sert Sibirya ikliminde karpuz da dahil olmak üzere güney mahsullerini yetiştirmek kolay bir iş değil. Bununla birlikte, bu tür iklim koşullarında bile, iyi bir hasat elde edebilirsiniz. Önemli olan çeşidi doğru seçmek, güçlü, sağlıklı fideler yetiştirmek, alanı hazırlamak ve bitkilere uygun bakımı sağlamaktır.