Aksini yapmak, elbette, ABD’nin tedavüldeki Hazine bonolarını fiilen reddetmesi olacaktır. 5 Haziran’da borçlarını ödemek için parası bitecekti. ABD böyle yaparsa küresel rezerv para birimi statüsünü korumayı bekleyemezdi.
Amerika sorumlu bir ulus olma iddiasından vazgeçtiği için Çin Komünist Partisi en büyük kazanan olacaktı.
Bir Amerikan borcunun temerrüde düşmesinin vereceği Amerikan kendine zararının bir ölçüsü, Donald Trump’ın bunun iyi bir fikir olduğunu düşünmesidir. “Şimdi de yapabilirsin, çünkü daha sonra yapacaksın,” dedi.
Hayır, kötü haber anlaşmanın kendi şartlarında yer alıyordu. Joe Biden, ABD vergi dairesi Internal Revenue Service’in finansmanını artırma sözü üzerine başkanlık için kampanya yürüttü. Neden? Nedeni iki yönlüydü. Birincisi, vergi dairesinin vergi kanununu daha iyi uygulamasına izin vermek. Birincil hedefler, en çok kaçanlar, sorumsuz zenginler olmaktı. İkincisi, yeni bilgisayar sistemleriyle daha iyi müşteri hizmeti sunmak. Biden’ın Demokratları buna göre IRS’ye yılda fazladan 80 milyar ABD doları ayırmayı başardı.
Ancak ulusal borç limiti üzerindeki müzakerelerde Cumhuriyetçiler bu ekstra IRS fonunun iptal edilmesini talep ettiler. Sonuç bir uzlaşmaydı – Biden, müşteri hizmetlerini iyileştirmek için 10 milyar doları elinde tutmalı, ancak vergi dairesi vergi kaçakçılarını kovalamaktan 70 milyar doları kaybetti.
Yükleniyor
ABD siyasi sisteminin, ulusal bütçenin uzun süredir “normal” kabul edilen şekilde onaylanmayacağı beklentisiyle işlemesi yeterince kötü. Yani, ABD mali yılının sonunda 30 Eylül’de Kongre tarafından onaylanan ve başkan tarafından imzalanan ve Ekim’de başlayan yeni yıl için hükümete fon sağlamaya hazır olan bir dizi yıllık ödenek tasarısının “normal” olması eskiden “normal”di. 1. Ancak ABD’nin bir yıl boyunca geleneksel, düzenli bir bütçeyi – “normal” bir bütçeyi – geçirmeyi başardığı son zaman 1998’di.
Amerikan siyaseti o kadar kırılgan hale geldi ki, durdurma boşlukları, acil durum fonları ve sürekli müzakereler, hükümeti çeyrek yüzyıldır krizden krize yalpalamaya zorladı. Bu artık yeni normal haline geldi.
Ve bu, ABD’yi ulusal hükümeti “kapatmak” mı yoksa “açık” tutmak mı konusunda sürekli bir tartışma durumuna sokması yeterince kötü. Sanki işleyen bir ulusal hükümet bir çeşit lüksmüş gibi.
1995, 2013, 2018, 2019: Bunun bir sonucu, giderek daha sık görülen hükümet kapatmalarıdır. Yasa koyucuların ne kadar vergi toplayacakları ve ne kadar para harcayacakları konusunda müzakere etmesi normaldir. Ancak gelişmiş bir ülkenin sürekli mali küstahlığı ve hükümeti kapatma tehditlerini kabul etmesi normal değil.
Yükleniyor
Ama şimdi, tüm bunlara ek olarak ve bir borç temerrüdü oyununa ek olarak, IRS’yi fonlardan mahrum bırakmak için yeni bir Cumhuriyetçi öncelik görüyoruz. Neden? Böylece vergi ödemekten kaçınma imkanı olan Amerikalılar bunu yapabilir. Cumhuriyetçiler, zenginlerin vergi ödemesini isteğe bağlı hale getirmek istiyor.
Club for Growth’un kurucusu, vergi karşıtı aktivist Grover Norquist, 2001’de ABD hükümetini ortadan kaldırmak istemediğini söyledi: “Ben sadece onu küvette boğabileceğimiz boyuta küçültmek istiyorum. ”
Bugünün Kongre Cumhuriyetçileri onun arzusunu yerine getirmeye kararlı görünüyorlar. Cumhuriyetçi başkan adaylığına itiraz etmek için sıraya giren adaylar arasında az tanınan girişimci Vivek Ramaswamy de var. IRS’nin tamamen kaldırılmasını öneriyor.
Trump, ABD demokrasisinin bekasını tehdit ediyor. Ancak Amerika’nın yönetişim ve hükümet kavramlarına karşı amansız mücadelesi, normal, işlevsel bir ulus devletin hayatta kalmasını giderek daha fazla tehdit ediyor.
Peter Hartcher uluslararası editördür.
Opinion haber bülteni, kendinize meydan okuyacak, savunacak ve bilgi verecek haftalık bir görüşler paketidir. buradan kaydolun.
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/north-america/forget-the-debt-ceiling-the-entire-roof-s-collapsing-on-america-20230528-p5dbvt.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world