Rasgele, karışık seslerdeki kalıpları ezberlemek, göründüğünden daha kolaydır. Yeni bir araştırmaya göre, tek başına tekrarlanan dinleyiciler, beynin yüzde 100 doğru tanımalarını öğretmek için yeterlidir.
Fransa'daki Centre National de la Recherche Scientifique'in önde gelen araştırmacılarından Daniel Pressnitzer, “İşitsel beyin oldukça kısa zaman ölçeklerinde oldukça plastik gibi görünüyor” dedi.
Araştırmacılar, gönüllülere, anlamsız ve karmaşık bir ses tabanına eklenen rastgele oluşturulmuş gürültü örneklerine maruz kalıyorlardı. İlk olarak "belirsiz bir tıslama" olarak algılanan arka plan, bazen tekrar eden yarım saniyelik uzun parçacıklara yol açmıştır.
Birkaç kez bir gürültü deseni çaldıktan sonra araştırmacılar, dinleyicilerin tekrar çalındığında neredeyse her zaman gürültü modelini tanıdıklarını keşfettiler. Eğitimli bir kulağı olanlar için iki dinleyici yeterliydi ve daha az deneyimli kulaklara sahip olanlar için sadece 10 dinleyici yeterliydi.
Pressnitzer, WordsSideKick.com'a yaptığı açıklamada, "Çok sayıda dinleyici gibi görünüyor, ancak bu insanlar için çaldığımız şeylerin tamamen tahmin edilemez sesler olduğunu hatırlamak zorundasınız. "Oldukça karmaşık ve tamamen öngörülemeyen bu sesler için, 20,000 rasgele sayıları ezberlemeye çalışıyor olsaydınız, ve sanki sizin için 10 kez tekrar çalındı."
Pressnitzer, dinleyicilere, hatırlamaları gereken bir şey olduğunu asla söylemediler.
Katılımcılar, haftalar sonra sesi hatırlayabiliyorlardı ve bilim adamlarının bu işitsel mekanizmanın sadece hızlı değil, sağlam ve uzun süreli olduğu sonucuna vardılar.
Pressnitzer, "Bu oldukça şaşırtıcı, çünkü ezberlemek istedikleri her ne olursa olsun kafasında prova yapabilecekleri bir yol yok." Dedi. "Ve ayrıca, onlar gerçekten onları arayacaklarını ve bir süre sonra aynı sesleri çalacağını bilmiyorlardı, bu yüzden sadece bir sebepten dolayı orada kaldı."
Araştırmacılar, işitsel nöronların belirli bir ses uyarıcısına hızla uyum sağladığını ve “seslerin öğrenilmesinde çok etkili bir rol oynadıklarını” söylüyorlar.
Pressnitzer, ses ve hafıza üzerine yapılan önceki çalışmaların konuşma veya saf tonlara odaklandığını söyledi. Bu iki “uç nokta” arasındaki boşluğu doldurma arzusu, özellikle sesin tonu ve insanların yeni sesleri nasıl öğrendikleri, çalışmaya ilham verdi.
Çalışmanın sonuçları, işitsel hafızanın görsel bellek kadar etkileyici olduğunu, ancak farklı şekillerde, Pressnitzer olduğunu söyledi. Karmaşık görüntüler tekrarlama olmadan hatırlanabilirken, ses hafızası devreye girebilmek için tekrarın yapılmasını gerektiriyor gibi görünüyor.
“Belki bir ortamda tekrarlayan tekrarları veya kalıpları tespit etmek daha fazla duyulursa, vizyon bir fotoğraf çektiğinizde bile farklı bir zaman sınırına sahip olmanızın avantajını kullanabilir, bu yüzden aslında kendi aktif keşiflerinizi gerçekleştirebilirsiniz”, Pressnitzer dedim.