Richard van der Spuy'un fotoğrafı.
Tahminen 228 milyon kasa her yıl dünya çapında sıtmanın yaklaşık% 93'ü Afrika'da. Bu oran, dünya çapında 405,000 sıtma ölümü için aşağı yukarı aynıdır.
Bu nedenle, ayrıntılı bilgi sağlamak için büyük çabalar sarf edilmektedir. güncel sıtma vakalarının haritaları Afrika'da ve gelecekte hangi alanların daha duyarlı hale geleceğini tahmin etmek, çünkü bu tür haritalar bulaşmayı kontrol etmek ve tedavi etmek için hayati önem taşıyor. Sivrisinek popülasyonları iklim değişikliğine hızlı tepki verebilir, bu nedenle kıtadaki sıtma riski için küresel ısınmanın ne anlama geldiğini anlamak da önemlidir.
Şurada yeni bir harita seti yayınladık: Doğa İletişim Afrika'nın neresinde sıtma bulaşması için iklim açısından uygun hale gelip gelmeyeceğine dair en doğru resmi vermek.
Sıtma paraziti, sıcak ve ıslak olduğu yerlerde büyür. Hava sıcaklığı, sivrisinek ömrü ve gelişme ve ısırma oranları dahil olmak üzere iletim döngüsünün birkaç bölümünü kontrol eder.
E-posta ile son alın
Çok sıcak veya çok soğuksa, sıtma paraziti veya paraziti insanlar arasında bulaştıran sivrisinek hayatta kalamaz. Bu uygun sıcaklık aralığı, saha ve laboratuvar çalışmaları tarafından nispeten iyi bir şekilde oluşturulmuştur ve iklim değişikliğinin sıtma üzerindeki etkisinin mevcut tahminlerinin temelini oluşturur.
Yine de, sivrisineklerin yumurtalarını bırakmaları için ortam sağladığı için yüzey suyu da aynı derecede önemlidir. Büyük nehirlerdeki akan su, Afrika vektör sivrisinekleri için uygun larva yaşam alanı sağlamazken, kıyı göletleri ve taşkın yatakları gibi yakındaki daha küçük su kütleleri, ilgili sulama planları veya peyzajın herhangi bir yerinde oluşan göletler ve su birikintileri gibi oldukça verimli olabilir.
Ancak gelecekteki yüzey suyunu tahmin etmek zordur. Nehir seviyeleri mevsimlerle dalgalanıyor, göletler ve su birikintileri ortaya çıkıyor ve yok oluyor ve bundan yıllar sonra nerede tarım yapılacağını ve sulanacağını tam olarak tahmin etmek zor.
Önceki modeller Afrika genelinde sıtma bulaşma uygunluğu, sivrisinekler için ne kadar yaşam alanı olacağını tahmin etmek için basit aylık yağış toplamlarını kullandı. Bunun yerine su kütlelerinin oluşumuna daha detaylı baktık. Bu hidrolojik süreçleri modelimize dahil ettiğimizde, hem bugün hem de gelecekte farklı bir model gözlemliyoruz.
Yağışın ötesinde
Tropik bölgelerde, çok yağmur yağarsa sivrisinekler üreyebilir ve bölge muhtemelen sıtma bulaşması için uygundur. Bu konum da sağdaysa sıcaklık aralığısıtma bulaşmasına iklimsel olarak uygun diyebiliriz. Şu anda bulaşma yaşamayabilir - belki de hastalık orada ortadan kaldırıldığı için - ancak iklim buna uygun olacaktır.
Nebojsa Markovic / deklanşör stoğu
Genel olarak, bu yaklaşım, özellikle tüm Afrika'da iyi işliyor. Ancak yüzey suyunun gerçekten nasıl çalıştığı bu değildir. Uç bir örneği ele alacak olursak, Nil Nehri boyunca neredeyse hiç yağmur yağmıyor ama yine de bol sivrisinek ve eski Mısır'da sıtmanın yaygın olduğunu biliyoruz.
Yağmur suyu toprağa sızabilir, tekrar atmosfere buharlaşabilir, bitki örtüsü tarafından emilebilir ve tabii ki yamaçtan dere ve nehirlere akabilir. Yağış miktarı yüzeyde kalan su miktarı ile her zaman eşleşmediğinden, yeni bir yaklaşıma ihtiyaç vardı.
Daha karmaşık bir model
Son çalışmamızda, bir kıtasal ölçekli hidrolojik model yüzey suyu mevcudiyetini tahmin etmek. Bu, hidro-iklimsel uygunluğun çok daha karmaşık ve tartışmalı olarak daha gerçekçi bir modelini vurguladı. Yağışa dayalı yaklaşımların aksine, modelimiz nehir koridorlarını yıl boyunca potansiyel iletim odak noktaları olarak vurgular.
Doğa İletişim, Yazar sağlanan
Çalışmamız, önceki modellerde çok açık bir şekilde eksik olan bazı alanların aslında sıtma bulaşması için uygun olduğunu gösteriyor. Bu, sıtma salgınlarının tarihsel gözlemleriyle desteklenen, günümüzde bulaşma için uygunluk tahminimizin belirgin bir şekilde Afrika'nın kuzey kıyılarına kadar uzandığı Nil sistemini içerir.
Benzer şekilde, Somali'deki Nijer ve Senegal nehirleri ile Webi Juba ve Webi Shabeelie nehirleri, daha önce iklimsel olarak uygun olduğu tahmin edilen coğrafi aralıkların ötesine uzanır. Bu özellikle önemlidir çünkü insan popülasyonları bu tür nehirlerin yakınında yoğunlaşma eğilimindedir.
Hidro-iklim modelinin geleceğe yönelik projeksiyonlarını önceki yağış eşiği modelleriyle karşılaştırdığımızda yine farklılıklar görüyoruz. Her ikisi de kıta genelinde uygun olan toplam alanda 2100'e kadar, hatta kıta altında bile çok küçük değişiklikler olduğunu öne sürüyor. en aşırı küresel ısınma senaryosu. Bununla birlikte, hidrolojik süreçler hesaba katıldığında, hidro-iklimsel olarak uygun alanlarda daha büyük bir değişim gözlemledik ve değişmesi öngörülen konumlar çok farklıydı.
Doğa İletişim, Yazar sağlanan
Örneğin, Güney Afrika'da, Lesotho merkezli ülkenin doğusunda odaklanan artan uygunluktan ziyade, yaklaşımımız, artan uygunluk alanının Caledon ve Orange nehirlerinin Namibya sınırına kadar uzanacağını öngörüyor. Güney Afrika'da, özellikle Botsvana ve Mozambik'te, artık uygunlukta kuraklığa bağlı düşüşler gözlemlemiyoruz.
Tersine, Batı Afrika'da öngörülen düşüşler daha belirgindir. En büyük fark, hidrolojik yaklaşımımızın gelecekte sıtma uygunluğunda önemli düşüşler öngördüğü Güney Sudan'da yaşanıyor.
Suyu manzara boyunca gerçekçi bir şekilde yönlendirmek, hem bugün hem de gelecekte çok farklı bir sıtma bulaşma uygunluğu modelini haritalandırır. Ancak bu yalnızca ilk adımdır.
Sıtma uygunluğunun tahminlerine ve hatta yerel sıtma salgınlarının erken uyarı sistemlerine son teknoloji hidrolojik ve sel modellerini yerleştirmek için yapabileceğimiz çok şey var. Şu anki heyecan verici zorluk, bu yaklaşımı, hastalıkla mücadelelerine yardımcı olmak için halk sağlığı kurumlarının ihtiyaç duyduğu yerel ölçeklerde geliştirmektir.
Yazar hakkında
Su Araştırmaları Doçenti Mark Smith, University of Leeds ve Su ve Gezegen Sağlığı Küresel Profesörü Chris Thomas, University of Lincoln
Bu makale şu adresten yeniden yayınlandı: Konuşma Creative Commons lisansı altında. Okumak Orijinal makale.
books_impacts