Uzaklarda bir köyde, kocası, çocuğu doğmadan ölmüş, tek başina yasayan hamile bir kadın kendisine arkadaş olması açısından dağda yaralı olarak bulduğu bir gelinciği evinde beslemeye başlar. Gelincik kadının yanından bir an bile ayrılmaz. Her ne kadar evcil bir hayvan olmasa da, oldukça uysallasır. Bir kaç ay sonra kadının çocugu doğar. Tek başina tüm zorluklara göğüs germek ve yavrusuna bakmak zorundadir. Günler geçer ve kadin bir gün bir kaç dakikalığına da olsa evden ayrılmak ve yavrusunu evde bırakmak zorunda kalır... Gelincikle bebek evde yalnız kalmıslardır. Aradan biraz zaman geçer ve anne eve gelir. Gelinciği ve kanlı ağzını görür. Anne çıldırmışçasına gelinciğe saldırır ve oracıkta öldürür hayvanı. Tam o sırada içerdeki odadan bir bebek sesi duyulur. Anne odaya yönelir... Ve odada beşiği, beşiğin içindeki bebeği ve bebeğin yaninda duran parçalanmış bir yılanı görür. Einstein'in söylediği rivayet edilen bir söz var: "insanlardaki önyargıyı parçalamak benim atomu parçalamamdan çok daha zor"