Kendimi erimekte olan bir buzul gibi hissettim. Hala soğuk, meslektaşımla temasa geçtim, Jo-e Sutton, sertifikalı bir holistik sağlık uygulayıcısı. Heyecanıyla beni şaşırttı. “Zoom seansları, bu karanlık zamanın bize sunduğu en büyük nimet.”
“Gerçekten mi? Nasıl yani?” Diye sordum.
“Çok zaman kazandırıyor,” diye yanıtladı büyük bir zevkle, “Eskiden profesyonelce giyinmek, günlük yiyecekleri hazırlamak, kasabayı dolaşmak, taze çiçekler toplamak, park etmek, mum yakmak ve çay yapmak bir saatimi alırdı. . Şimdi tek yapmam gereken (belden yukarısı) giyinmek ve puf, işte buradayım.
“Ama müşterileriniz için nasıl çalışıyor?” Şaşkınlıkla sordum.
“Kolaylık nedeniyle daha çok sevdiklerini söylüyorlar.”
Bu fikre ısındığımı hissedebiliyordum ama yine de daha fazla içgörüye ihtiyaç duyduğum için, patti ashley, lisanslı bir profesyonel danışman. “Müvekkilime ağladıklarında bir mendil vermeyi ve zorlu bir konuyu tartışırken onlara yumuşak bir battaniye sunmayı özlüyorum. Sanal bir seansta, müşterilerime bu şeyleri kendileri için yapmayı öğretiyorum, bu da uzun vadede onlar için daha güçlendirici olabilir.”
Bununla, müşterilerime cevap verdim ve bu garip yeni sınırı keşfetmek için zaman planladım. Ertesi gün, Sophie (başka bir müşteri, gerçek adı değil), pembe, fırfırlı bir gömlek giymiş, koyu mavi gözleri bilgisayar ekranımda olduğundan daha büyük görünen havuzları. Kan çanağına dönmüş gözlerindeki ince kırmızı çizgileri bile görebiliyordum. Ona gerekirse kendini hipnotik durumdan nasıl çıkaracağını öğrettim. Kedisi klavyesinin üzerinden her geçtiğinde güldük ve o da kedisinin seansa kendisi kadar ihtiyacı olduğu konusunda şaka yaptı.
Bir saatin sonunda, Sophie tazelenmiş göründü ve biz başlamadan önce olduğundan çok daha iyi hissettiğini söyledi. Aramızda neredeyse 2.400 mil olsa da birbirimize bağlı hissedebilmemize hayret ettik.
Bugüne hızlı ileri sarın. Şimdi birkaç yıl geçti ve ardından yüzlerce Zoom terapi seansı oldu. Geriye dönüp baktığımda 2020 olduğu için, kelime oyunu amaçlı, şimdiye kadar siberterapinin artıları ve eksileri olarak belirlediklerim:
Eksileri
- İnsan dokunuşu yok: Sosyal yaratıklar olduğumuz gerçeğinden kaçış yok. Pandemi kısıtlamaları hafiflese de, birçok insan birbirlerinin varlığındaki güneş ışığında eskisi kadar sık veya özgürce güneşlenemedikleri için solmuş çiçekler gibi hissediyor. Bir seansın değerinin kritik bir bileşeninin, terapistin yarattığı atmosfer olduğu ortaya çıktı.
- Çevre üzerinde kontrol yok: Sanal bir seansta terapistler, danışanların kendilerini güvende ve desteklenmiş hissetmelerine yardımcı olmak için (iyileşme süreci için gerekli olan mücadelelerini daha kolay açmak ve paylaşmak için) tercih ettikleri rahim benzeri ortamı yaratamazlar. Birini çekirdek yarasının kalbindeki en derin anısına yatıştırmaya çalıştığınızda, yaprak üfleyiciler, arka planda çıngıraklar ve odaya koşan çocuklar süreci raydan çıkarabilir.
- Teknolojik hatalar: Zaman zaman güç kesilecek, ekran donacak ve müşteri kendini hikayeye o kadar kaptıracak ki dizüstü bilgisayarının ekranının göz hizasının altına düştüğünü fark etmeyecek ve biz de onların hıçkırıklarını dinlemek zorunda kalacağız. burun yukarı bakarken hikaye.
Artıları
- Bir fırsat patlaması: Uzaktan terapi, insanların dünyanın her yerinden ruh sağlığı hizmetlerine erişmesine olanak tanır. Pandemi öncesi günlerde, bir metropolün dışında yaşıyorsak, 20 millik bir yarıçap içinde bir terapist varsa kendimizi şanslı sayardık. Ve o terapistin iyi biri olmasını umarız. Bugünlerde coğrafyayla sınırlı değiliz.
- Farklı bir yakınlık: Zoom’da birbirinizin tüm vücut dilini okuyamasanız bile yüzlerinden sadece bir adım uzaktasınız. Birbirinizin gözlerini görebilirsiniz – ruha açılan, yaşamdan daha büyük pencereler – bu, bazı yönlerden bağlantıyı derinleştirmeye yardımcı olur.
- Azaltılmış masraflar ve güçlük: Artık seansınıza gidip gelmek için benzin ve park ücretleri, ulaşım veya diğer masrafları hesaba katmak yok. Terapistler için uzaktan seanslar, artık pahalı ofis alanı için ödeme yapmamız gerekmediği anlamına geliyor. Benzer şekilde, yaşadığım yer olan Los Angeles’ta, bir müşteriden seansa giderken tıkanıklık nedeniyle iptal etmek zorunda kaldıklarını söyleyen bir telefon almak alışılmadık bir durum değildi. Şimdi, uzaktan seanslarla bu o kadar yaygın değil ve bir profesyonelle konuşmak için evinizden çıkmanıza gerek yok. Evinizdeki herhangi bir sessiz, özel alan genellikle iş görecektir.
- Filtreler ve arka planlar: Son olarak ve kesinlikle en önemlisi, ev ofisimizi toplayacak vaktimiz olmasa bile, sanal arka planlar günü kurtarır ve terapistlere profesyonel bir görünüm verir (evrak yığınını veya katlanmamış çamaşırları maskelerken). Seanslarımız için elimizden gelenin en iyisini yapmak için daha fazla zamana ihtiyacımız olursa, Yakınlaştırma filtreleri hepimizin gerçek hayatta olduğundan daha iyi görünmesini sağladığından bahsetmiyorum bile. Bunların hepsi müşteriler için de geçerlidir: telefonunuzdan bir seansa katılıyorsanız, yataktaki çamaşırlar hakkında endişelenmenize gerek yok. Bununla birlikte, bununla ilgili zorluk, eğer sonunda yüz yüze görüşürsek ve tanıştığımızda, kendimizi görmeye alıştığımızdan daha fazla kırışıklık ve koyu çizgiye hazırlamamız gerekecek.
Müşterilerime bir krizin boşa harcanacak korkunç bir şey olduğunu söylemekten hoşlanırım. Ve pandemiden izolasyonun ruh sağlığı hizmetleri için her zamankinden daha fazla talep yaratmasını ironik buluyorum. Ve daha sonra onun için daha fazla arz yarattı.
Uzaktan terapinin onunla çalışmaya nasıl devam ettiğini görmek için geçen hafta Kappas’la tekrar görüştüm; Her zamankinden daha memnun olduğunu duyduğuma şaşırmadım. Konuşmamız sona erdiğinde telefonu çaldı. Meslektaşından bir Facebook gönderisiydi, “Müşterileri çevrimiçi görmek inanılmaz. Bu işin yüz yüze yapılması gerektiğini düşünürdüm. Her gün Zoom seansları düzenlediğim İtalya’ya beş haftalık bir geziden yeni döndüm!
Artışlar inişleri çığ gibi büyütürken, terapötik dünyada bizim eski at ve arabalı yollara geri döneceğimizi hayal edemiyorum.
Kaynak : https://www.wired.com/story/remote-therapy-tips/