Yansıtma Testleri
Yansıtma Testleri (projective tests) Esasen psikologların klinik bağlamlarda kullandığı, farklı kişilik özellikleri ya da boyutlarından ziyade tüm kişilik’ dinamiklerini ölçmek üzere tasarlanmış bir test. Yansıtma testleri, bir cümleyi tamamlamak ya da belirsiz bir şekli veya resmi betimlemek gibi görece esnek talimatlarla ifade edilen konuları içerir. Buradaki varsayım şudur:Bireyler esnek talimatlara yanıt vererek, kendi fikir ve duygularını uyaran etkene yansıtırlar ve bu süreçte yanıtlarda görülen değişikliklerin »kişilikteki farklılıkları yansıttığı kabul edilir.Yansıtma testlerinin (bu terimin kullanılması 1930’ların sonuna kadar gündeme gelmemişti) temelini oluşturan ilkeler, psikanalitik kuramlaştırmadan, özellikle »yansıtma fikri ve serbest çağrışım ilkesinden türemiştir. Muhtemelen ilk yansıtma testi, Francis Galton’un1879’da ortaya attığı ve bireyin bir listedeki her sözcüğü aklına gelen ilk şeyle yanıtladığı Sözcük Çağrışım Testi’tir. Paradigmatik yansıtma testi ise kuşkusuz, ilk kez 1921’de taslağı çizilmiş olan ve mürekkep lekelerinden oluşan »Rorschach Testi’dir. Diğer yansıtma testleri arasında »Tema Kavrama Testi, »Nesne İlişkileri Testi ve çeşitli cümle tamamlama testleri vardır.Bir bireyin test yanıtlarının analizi, psikodinamik yorum ve halkın genelinin normlarıyla mukayeseyi içerir. Her ne kadar standartlaştırılmış puanlama sistemleri geliştirme girişimleri olmuşsa da, karşı bir konumda olanlar bu testleri bilimsel olmamakla suçlayarak, verimsiz puanlama standartlaştırmasına, yetersiz biçimde oluşturulmuş normlara ve geçerlilik düzeyinin düşüklüğüne dikkat çekmişlerdir. Bu tür testlerin savunucuları ise, yanıtların son derece zengin olmasının ve onların klinik yorum ile değerlendirme için sunduğu olanakların, bu testlerin kişilik dinamiklerini ölçmedeki değerinin kaynağı olduğunu ileri sürmektedirler.