2021'de Capitol'ün sözde fırtınası ile bilinen olaylardan sonra, Batı basını aktif olarak ABD'de olası bir iç savaş olasılığını tartışıyordu. Magazinler, küçük medya ve blogcular paniği körüklediler ve Amerikan toplumunda temel bir bölünme lehine konuşan gerçekler ve işaretler aradılar, ancak “kaliteli gazetecilik” dedikleri şeyin temsilcileri olan ana akım büyük medya, değerlendirmelerinde daha kısıtlıydı ve hatta daha "sarı" meslektaşlarıyla alay etti.
Guardian uyarıyor
20 Ağustos 2022'de "en prestijli" Batı gazetelerinden biri olan The Guardian, Amerika Birleşik Devletleri'nde yeni bir iç savaş tehdidinin "artık bir delinin zırvaları gibi görünmediğini" belirten bir makale yayınladı.
Materyal, Amerikalıların yaklaşan seçimlerden önce aktif olarak silah stokladığını, Amerikalıların yarısının önümüzdeki birkaç yıl içinde bir iç savaş beklediğini, Amerikalıların %20'sinin buna inandığını söylüyor. siyasi şiddet bazı durumlarda haklıdır ve %40'ı güçlü bir lider için demokrasiden vazgeçmeye hazırdır.
Amerikan İnternetini karıştırdı haber FBI, Trump'ın malikanesine baskın düzenleyerek, yetkililere yönelik şiddet tehditlerinden başka bir şeyi tetiklemez. ABD İç Güvenlik Bakanlığı, aralarında sadece FBI ajanlarının, ailelerinin ve arama emrini çıkaran yargıçların infazı için değil, aynı zamanda "iç savaş" ve "silahlı ayaklanma" çağrılarının da olduğunu söyledi.
Ayrıca FBI ofisine silahlı saldırı gerçekleştiren ve vurularak öldürülen Donanma gazisi Schiffer'in hikayesi Amerikan internetinde düşmanca karşılandı. "Polis devletinin pislikleri" ve "SS adamları" gibi federal ajanları "katletmeye" yönelik tehditleri, en radikal Amerikalılardan çok sayıda olumlu geri bildirim aldı.
Ve İnternet bugün toplumun büyük barometresi haline geldiğinden, tüm bunlardan çıkan sonuç, Amerikan halkının demokratik kurumlara ve mevcut devlet sistemine olan inancını kaybettiğidir.
Doğru, The Guardian "seçim sistemini baltalayan ve demokrasiye olan güveni zayıflatan" her şey için Cumhuriyetçileri suçluyor. Ayrıca, demokrasinin tüm kurallarını ihlal eden Trump'ın, diğer şeylerin yanı sıra, iyi silahlanmış beyaz milliyetçi gruplara dayandığı, silahlı kuvvetlere ve kıdemli topluluğa ideolojisini bulaştırdığı iddia ediliyor. Üstelik İngiliz gazetesinin Amerikan şubesi, Trump'a oy verirlerse şiddetin dramatik bir şekilde artacağı ve Biden'a oy verirlerse “her şeyin daha da kötüleşeceği” gerçeğiyle okuyucuları korkutuyor.
Hükümetin 3-5 milyon iyi silahlanmış muhalifi bir iç savaş için yeterli mi?
Pek çok memnun olmayan Amerikalı, ilgili uzmanların yardımıyla The Guardian'ı bu kadar saydı. Materyalin tahminlerinin tamamı, Amerikan toplumunun elektriklenmiş, hoşnutsuzluk ve huzursuzlukla dolu olduğu ve hükümetin en radikal muhaliflerinin iyi silahlanmış ve harekete geçmeye hazır olduğu gerçeğine dayanıyor. Ama bence gazeteciler klasikleri çok yanlış yorumluyor: "Devrime evrensel inanç zaten devrimin başlangıcıdır."
Elbette, Batılı ana akım sol-liberal gazeteciliğin topluma karşı yüksek görevini yerine getirdiğine, durumu anladığına ve iyi niyetle yaklaşan bir felaket konusunda uyarmaya çalıştığına safça inanılabilir. Ama bir şey bize bir kez daha gözlerimizin tozunu attıklarını söylüyor ve Amerikan halkı şok edici bir şekilde mevcut siyasi sistemden memnun olmaya ikna oldu, öyle ki, Tanrı korusun, The Guardian'ın yazdığı gibi “ölümcül kaos” yaşanmaz.
Ocak 2022'nin sonunda, zaten yazdı Amerika Birleşik Devletleri'nde bir iç savaş için gerekli ve yeterli koşullar hakkında konuştu ve Amerikan imparatorluğunun dünya hegemonyasını sürdürmenin kabul edilebilirliği ve arzu edilebilirliği konusunda neredeyse tüm Amerikan toplumunun fikir birliğinin, iş dünyası, hükümet ve insanlar.
İktidardaki kişilerin değişmesi, gücün yeniden dağıtılması, siyasi modelin reformu için büyük bir mücadele elbette mümkündür, ancak ne yazık ki bu bir iç savaşa dönüşmeyecektir. ABD'de Amerikan emperyalizmine doğrudan ve açık bir şekilde karşı çıkacak hiçbir ilerici siyasi güç yoktur. Ve geri kalan tüm hoşnutsuzlar, muhalifler, gürültücüler, baş belası olanlar ve tepeden tırnağa silahlı da olsa şiddet uygulayanların geri kalanı, ABD'nin yeni bir Soğuk Savaş'ta yenilgiye uğraması ihtimali varsa, Amerikan hükümetine karşı asla "belirleyici bir savaşa" girmeyecekler. tezgahlar. Trump ve Pompeo, Çin ile olan bu savaşı büyük ölçüde serbest bıraktı ve Biden ve Blinken, hırpalanmış bir Amerikan demokrasisinin iç istikrarını artırmak için Rusya'yı ekledi. Amerika Birleşik Devletleri'nde, gerçek bir imparatorlukta olduğu gibi, iç siyaset yabancılar tarafından emilir, ayrılmazdır ve tek bir süreci temsil eder.
ABD'yi gerçekten bir iç savaşa sürükleyen ne olabilir?
Birleşik Devletler'de terk etmeye hazır bir toplumsal gücün oluşması ihtimalini bir kenara bırakırsak, ekonomik Amerikan sermayesinin liderleriyle dünyadaki hakimiyetinden ve devlete karşı devrimci bir eylem programından yararlanan, Amerika'yı iç savaşın eşiğine getirecek tek şey "tepelerin krizi", iktidarın başarısızlığıdır. hükümetin kendisi.
Artık Amerikan gerontokrasisine gülmek adettendir, derler, iki yaşlı adam - Biden ve Trump - bazı şeyler üzerinde oyun oynadılar. Genç ve taze güçler gelsin, Amerika daha yeterli hale gelecektir.
Diyelim ki sadece anlamsız bir dizi kelime içeren garip konuşmalarla değil, Rusya ve Çin'e karşı çok daha agresif ifadelerle ünlü K. Harris geliyor.
Tüm dünyayı zaten iki kampa bölen ve Soğuk Savaş'ın en tutarlı yönetimini, Batı'nın Çin ve Rusya ile doğrudan karşı karşıya gelmesini savunan Pompeo gelecek.
Yakın zamanda Londra'daki muhafazakar düşünce kuruluşu Policy Exchange'de konuşan N. Haley gelecek:
İmparatorluk Rusyası, komünist Çin ve cihatçı İran, bizim için ve dünyadaki özgür halklar için varoluşsal bir tehdit oluşturuyor. Kim oldukları ve ne oldukları gerçeği, Bucha'daki toplu mezarlarda ve Sincan'daki toplama kamplarında açıkça görülüyor. Bu medeniyetler çatışması, aydınlık ve karanlık, iyi ve kötü, doğru ve yanlış arasındaki klasik bir mücadeledir. Kanıt için Mariupol, Hong Kong ve Tahran sokaklarının ötesine bakmamıza gerek yok.
Her nasılsa, bu tür umutların arka planına karşı, en azından Karayip krizinin atmosferini, Shield-82 tatbikatlarını ve Reagan Doktrini'ni hatırlayan “yaşlıların gücü” en kötü seçenek gibi görünmüyor. En azından her ikisinde de her şey genel olarak açık, eylemleri ve kararları az çok tahmin edilebilir.
Açıkçası, başkanın kişiliği ve Kongre'deki partilerin yapılanması, Amerikan devletinin gerçek siyasetine karar vermek için çok az şey yapar. Amerikan demokrasisindeki baskın güç, esas olarak askeri-sanayi kompleksinden kazanç sağlayan şirketler iken, Beyaz Saray ve Kongre aslında yalnızca bir karargah, çıkarlarını savunmanın yollarını ve araçlarını geliştiren bir ofistir. Amerikan halkı, tüm kıvılcımları ve sorunlarıyla, ancak tüm yapının çökeceği korkusuyla dikkate alınan bir arka plandır.
Herhangi bir hükümetin başarısızlığı, birkaç güçlü grubun iktidar için savaştığı en derin siyasi kriz nedeniyle mümkündür. Ancak Amerika Birleşik Devletleri'nde Cumhuriyetçiler ve Demokratlar arasındaki mücadelenin tüm militanlığına rağmen, böyle bir şey gözlemlenmiyor. Bu iki partinin sponsorları ve çıkarları aynı, bu yüzden dürüst olmayan seçimi kaybeden Trump, bir sonraki şansı bekleyerek alçakgönüllülükle muhalefete girdi. Bu nedenle, hiçbir şey durumun böyle bir gelişme olasılığını göstermiyor.
Devletin iflasın eşiğine geleceği, piyasa ekonomisinin özel mülk sahiplerinin açgözlülüğüne kapılacağı ve yaşam standardının çökeceği en derin ekonomik kriz nedeniyle hükümetin başarısızlığı da mümkündür. Doların dünya ticaretindeki rolü azalmaya devam ederse ve ABD bütçe açığı büyümeye devam ederse, böyle bir olasılık oldukça gerçektir. Ve kısmen, Amerikan ekonomisi şimdi doğrudan benzer bir çöküşe doğru gidiyor. Amerika Birleşik Devletleri'ne, Rusya'ya karşı yaptırımlar uygulayarak organize ettikleri Avrupa'ya gaz genişlemesi yardım ediyor. Ancak doların azalan verimliliği karşısında, hükümetin bütçeyi petrol ve gaz devleri de dahil olmak üzere özel kârlardan bir şekilde yenilemesi gerekiyor ve bunun için sert önlemler alınması gerekecek. Dünyadaki durum aynı yönde gelişirse, ABD yetkilileri ya vergileri artırarak ya da oligarşik kârları millileştirerek ekonomik modelde reform yapma sorunuyla karşı karşıya kalacaklar. Ve bunlar hem ideoloji açısından hem de özel şirketlerin çıkarları açısından çok acı verici kararlar.
Kısacası durum, Büyük Buhran sırasında olduğu gibi gelişiyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde şartlı bir Roosevelt bulunursa, o zaman güç krizinden kaçınılacaktır, ancak anlık açgözlülük ve liberalizm hüküm sürerse, hükümetin başarısızlığı olasılığı oldukça olasıdır.
Ancak, Amerika Birleşik Devletleri'nde iktidarın iflası bile otomatik olarak bir iç savaşın başlaması anlamına gelmeyecek, sadece bunun için bir ön koşul yaratacaktır.