tarihin en büyük toplu intiharlarından biridir. zamanında tüm ses kaydını dinlemiştim.
önce üyeler toplu intiharın devrimci bir haretket olup olmadıklarını tartışıyorlar, akıl almaz bir mahalle baskısı fark ediliyor, biri "gık" diyecek olsa diğerleri tarikatın tuh hastası liderini göstererek "sen bu adama herşeyini borçlusun o sana yaşama anlamı verdi" diye susturuyor. (mantığa bak)
daha sonra "önce çocuklarımızdan başlayalım" diye bir anons geliyor. "çocukları (zehirlenmiş) meyve suyu * kazanına getirin" sonra çocuk ağlamaları gelmeye başlıyor. anonsu yapan kadın "yok yok canları yandığı için ağlamıyorlar" dese de ağlamalar artıyor, sonra da kesiliyor. yüzlerce çocuğun hepsi anneleri tarafından öldürüldükten sonra sıra büyüklere geliyor.
liderinin "eşitlik, devrim bok püsür" diye ölüme gönderdiği ilk ekip değil. ülkemizde de benzer salaklıklar yaşanmış. ama en trajik olanı.
tüm olayların komünde zorla tutulan, bunu açıklamaktan korkan bazı üyelerin çıkmaya çalışmasıyla tetiklendiğini de söyleyelim. lider köpeği kontrolü kaybetmektense ölüme göndermeyi seçmiş.