Birkaç hafta önce kişisel adresime kardeşimden bir e-posta geldi. National Geographic’den alıntı olduğu belirtilen, birkaç yeri dolaşmış, yönlendirilmiş bir mesaj. Yazı bu yolculuğunda ne kadar şekil değiştirdi bilmiyorum Okuyunca çok etkilendim blog’umu takip edenler ile de paylaşmak istiyorum. Kartal kuş türleri içerisinde en uzun yaşayan canlıymış. 70 yıla kadar yaşayanları varmış. Gerçekten uzun süre. Fakat kartal 40 yaşına geldiğinde pençeleri sertleşir, esnekliğini yitirir ve bu nedenle de beslenmesini sağladığı avlarını kavrayıp tutamaz duruma gelirmiş.
Gagası uzar ve göğsüne doğru kıvrılır, kanatlar yaşlanır ve ağırlaşır, tüyleri kartlaşır ve kalınlaşır, artık uçması da iyice zorlaşırmış. Bu noktada kartal bir seçim yapmak zorunda kalıyormuş. Ya ölümü seçecek, ya da yeniden doğuşun acılı ve zorlu sürecini göğüsleyecek! Eğer yeniden doğuşu seçerse 150 gün süren çok acılı bir sürecin içine girmek durumunda kalıyormuş. Bu yönde karar verirse: kartal bir dağın tepesine uçar ve orada bir kaya duvarda, artık uçmasına gerek olmayan bir yerde, yuvasında kalırmış. Bu uygun yeri bulduktan sonra kartal gagasını sert bir şekilde kayaya vurmaya başlar. En sonunda kartalın gagası yerinden sökülür ve düşer. Kartal bir süre yeni gagasının çıkmasını bekler. Gagası çıktıktan sonra bu yeni gaga ile pençelerini yerinden söker çıkarır. Yeni pençeleri çıkınca kartal bu kez eski kartlaşmış tüylerini yolmaya başlar. 5 ay sonra kartal, kendisine 20 yıl veya daha uzun süreli bir yaşamı başlatan meşhur yeniden doğuşunu yapmaya hazır duruma geliyormuş.
İnanılmaz değil mi?