tarafından Kaleigh Carroll
Üzgünüm, çok fazla zamanınızı almak istemiyorum ama bu cümleyi okuyabilirseniz gerçekten minnettar olurum. Rahatsız ettiğim için tekrar özür dilerim.
Yazılı, bu cümle saçma görünüyor. Bir fikri iletmekten çok var olmayan bir suç için özür dilemek için zaman harcar. Yine de, toplantılarda, sohbetlerde ve neredeyse başka her yerde kaç kadın konuşuyor. Bu neredeyse içgüdüsel ve benim de bağışıklığım olmayan bir şey ama bu, biz kadınlar olarak bundan kaçamayacağımız anlamına gelmiyor.
On sekiz: Bir toplantıda özür dileme sayısı.
Geç gelmemiştim, başka birinin sözünü kesmemiştim, hatta uzun bir sosyal sahtekarlık dizisi yapmamıştım. Sadece yüksek sesle konuşmuştum, ama bu benim için "özür dilerim"i tekrarlamak için yeterli bir sebepti.
Sesi aç düğmeme tıklamak ve neredeyse düşüncesizce konuşmam bir özürü doğurursa, tutkularımı nasıl ifade edecektim?
değildim. Kendimi ve fikirlerimi küçültme döngüsüne hapsoldum, beni çekecek kimse yoktu.
Sıfır: Bu, tamamı kadınlardan oluşan toplantıdaki herkesin bana özür dilemek için bir nedenim olmadığını söylediği sayı.
Tekrarlayan “özür dilerim” diğer kadınların otomatik özürlerine karıştığı için yersiz görünmüyordu. Geriye dönüp baktığımda, bunun yaygın bir senaryo olduğunu anlıyorum.
Kadınların erkeklerden daha fazla özür dilediğine dair ironik bir şekilde dile getirilmeyen bir anlayış var gibi görünüyor. Cinsiyet psikolojisi dersi aldığımda farkına vardığım bir şey. İlk görevlerimizden biriydi: günde kaç kez “özür dilerim” dediğinizi takip edin. O zamanlar, basit ve biraz anlamsız görünüyordu.
Bir günde gerçekten ne kadar özür diledim? Çok çıkıyor.
Toplantılarda oturdukça, derslere katıldıkça ve arkadaşlarımla konuştukça “özür dilerim” sayamayacağım kadar hızlı bir şekilde yığıldı.
Kasada kartımla uğraşıyorum: Ding.
Sınıfta başka bir soru sormak: Ding.
İşin tuhafı, bir başkası tarafından kesintiye uğratılmak: Ding.
Sadece ben değildim. Etrafımdaki kadınlar, konuşmaları dolduran doğal “um”lar ve “uh”lar için yer tutucularmış gibi özür dilemeye eşit derecede mecbur kaldılar. Anekdot olarak, bu fenomenin kanıtı tüm internette ( şampuan reklamlarında bile ) bulunabilir, ancak araştırma o kadar kesin değildir.
Waterloo Üniversitesi'nden 2010 yılında yapılan bir araştırma , hem erkeklerin hem de kadınların işledikleri suçların ve yaptıkları özürlerin sayısını günlük olarak tutmalarını sağlayarak kadınların daha çok özür dileyip dilemediklerini inceledi.
Genel olarak, kadınların daha fazla özür dilediklerini, ancak daha fazla suç işlediklerini de bildirdiler. Orantılı olarak, iş suçların özürlere oranı söz konusu olduğunda iki grup eşitti.
Çalışmayı birlikte yazan psikoloji profesörü Karina Schumann için bu bulgular, çatışma karşısında nezaket gereğinin altını çiziyor.
Schumann, "Umarım insanlar birbirlerine daha az kötü niyet atfederler" dedi. “Birinden - cinsiyeti ne olursa olsun - özür almadıysanız, bu onların kaygı eksikliğini değil, farkındalık eksikliğini yansıtıyor olabilir.”
O halde, toplam özürler arasında neden bir fark var?
Araştırmaya göre, "erkekler kadınlardan daha az özür diliyor çünkü saldırgan davranışların ne olduğu konusunda daha yüksek eşiklere sahipler."
Bu, kadınların aşırı özür dilemesinden erkeklerin sorumlu olduğu anlamına mı geliyor? sanmıyorum.
İşaret edecek biri olmalı, değil mi?
Hepimizin karşı koyabileceği ortak düşman kim? Kötü haberin taşıyıcısı olmaktan nefret ediyorum ama öyle bir haber yok.
Geçmişteki araştırmalar, kadınların aşırı özür dilemelerinin nedeni olarak erken çocukluk dönemindeki sosyalleşmeden erkek egosuna kadar her şeye işaret etmişti, ancak kullanılan kanıtlar incelemeye dayanmıyor.
Bir şeylerin değişmesini istiyorsak, sorumluluğu üstlenmeliyiz.
Alışkanlıklarınızı bir perspektife oturtmak için, bir günde kaç kez özür dilediğinizi sayarak başlayın ve bu sayıyı azaltmak için ortak bir çaba gösterin. Çevrenizdeki kadınları, nazikçe, "özür dilemeye gerek yok" şeklinde basit bir şekilde özür dileyerek destekleyin.
Kadınların yer işgal etme ve başkalarının yararına fikirlerini yumuşatmama hakları vardır. Özür dilemeden tutkumuzu ifade etmeyi hak ediyoruz.
Schumann, "Kadınlar ve erkekler için özür dilemenin etkilerine dair daha eksiksiz bir anlayış geliştirmek için yapılması gereken daha çok iş var" dedi.
“Özürler hangi koşullar altında ve hangi durumlarda kadınlar için sorunlu ve yararlı olur? Erkekler belirli bağlamlarda özür diledikleri için fayda mı görüyor yoksa sonuçlarla mı karşılaşıyorlar?” Schumann'ın gelecekteki araştırmalarda araştırılmasını istediği sorular arasında yer alıyor.
Şimdilik kadınların varlıkları için değil, hataları için özür dilemeleri gerekiyor.
Sorumluluk Reddi Bu gönderi, trans kadınların diğer trans grupları kadar acı çekmediğini veya çekmediğini iddia etmiyor. Ne tüm trans kadınların Baeddel (veya komşu) olduğunu iddia ediyor, ne de trans kadınların başkalarına baskı yaptığını iddia ediyor.
Tarih boyunca insanlar yalnızlık veya ilham aramak ya da ruhsal farkındalıklarını derinleştirmek için vahşi doğaya yalnız gittiler. Yerli Amerikalılar genellikle genç erkekleri vizyonlarını aramak için haftalarca vahşi doğaya gönderirdi (Farb 1967).
Arka hikaye Her ürünün bir hikayesi vardır ve bu Yapdoof'un başlangıç hikayesidir. Yapdoof, Omept Technology Nijerya Limited'in bir ürünüdür.
Bu blogda, İngilizce'ye yaklaşımımı nasıl ve neden değiştirmeye karar verdiğimi ve yaptığım bazı etkinliklerden para kazanarak bir yıldan kısa bir sürede fakir bir B1'den başlayarak B2 seviyesine nasıl geldiğimi tartışacağım. İçindekiler Okulda örnek bir öğrenci olmasam da İngilizce öğrenmek her zaman kültürel geçmişime eklemek istediğim bir şeydi.
1949 Amerika'da bir dizi olay oldu; Los Angeles ilk kar yağışını kaydetti, 1.200 kiloluk bir inek Oklahoma'da bir siloya sıkıştı ve ABD'de hiçbir Afrikalı-Amerikalının linç edilmediği ilk yıldı. Aynı zamanda FBI'ın En Çok Arananlar listesi fikrinin ortaya çıktığı zamandı.