6. Bölüm: Ben Geç Kaldım
.......
Bilinmeyen bir süre sonra: Şeytan’ın İni
Alex gözlerini açtığında fark ettiği ilk şey sabah olduğuydu. Ne kadar uyuduğunu bilmiyordu. Ama öncesine kıyasla kesinlikle daha dinçti.
Alex Evee'den geriye kalan toz yığınına bakarken en ufak bir şey bile hissetmedi. Hatta kendi duygusuzluğuna bile şaşırdı.
Normal zamanlarda bile herkes Alex’in oldukça soğuk bir kişiliğe sahip olduğunu söylerdi fakat kimse ona duygusuz diyemezdi. İşte bu yüzden Alex şaşırmıştı.
Alex bir süre oturarak kendine gelmeyi bekledi. Yarım saat kadar olduğunu tahmin ettiği bir süre boyunca başına nelerin geldiğini düşündü ve bunları sakince analiz etti. Oldukça fazla şey yaşadığını düşünüyordu.
Örneğin yetişim rehberi olarak bir tanrı almıştı ve şimdi o tanrıdan da bir iz yoktu.
Ama şuan Alex bunları düşünmekle vakit kaybedemezdi. Köye geri dönmeli ve Arden’ın son zamanlarında onun yanında olmalıydı. Onu kurtaramayacak olabilirdi ama Alex ağabeyinin yasını tutacaktı.
Bu düşüncelerle Şeytan'ın İni'nden ayrıldı.
Ama Alex endişeliydi. Nasıl olmasını ki zaten? Ya çok geç olmuşsa? Ya çoktan Arden ölmüşse? Ne yapacaktı? Köydekiler onun bu görünümünü fark ettiğinde ne olacaktı? Özellikle bu kıyafetlerle Alex’in kız olduğu rahatça belli oluyordu.
Alex zaten bunun olacağını biliyordu. Bir gün söylediği yalanların hepsinin ona misliyle geri döneceğini biliyordu.
Alex bunları kafasında döndürürken köye yaklaşmıştı. Artık öğle saatlerinde olduğundan Alex çantasından bir cüppe çıkardı ve kendini gizledi.
Bazı insanlar ona tuhaf tuhaf baksa bile çoğu onu görmezden geldiğinden Alex'de endişelenmeli bırakmıştı. Hızlı adımlarla Lená’nın evine gitti.
“Lená, Lená benim Alex. Geri geldim. Kardeşimi görmek istiyorum lütfen kapıyı aç.” Alex son beş dakikadır Lená’ya sesleniyordu ama kimse kapıyı açmadı.
Alex yere çöktü ve Lená'yı beklemeye başladı. Belli ki evde değildi. Ona kapıyı almamasının başka bir sebebi olamazdı.
Değil mi?
Yaklaşık on-on beş dakika sonra Lená geri geldi. Kasvetli yüz ifadesinden bir şey çıkarmak imkansızdı.
“Sen! Ne cüretle buraya gelirsin! Korkak! Buraya gelmeye hakkın yok!” dedi Lená.
Alex şaşırdı. Lená’nın neden bu kadar öfkelendiğini çözemiyordu.
“Lená neden bu kadar öfkelisin? Yoksa Arden’ın durumu iyice kötüleşti mi?” dedi Alex. Alex hâlâ en iyi seçeneğe tutunuyordu. Kardeşinin ölümünü kabul etmek istemiyordu.
“Sakın bilmiyormuş gibi yapma! Sen buradan gideli ne kadar oldu biliyor musun? İki haftadır yoksun! İKİ HAFTA!” Lená dolmuş gözleriyle Alex'e baktı.
Alex başını eğdi. Ama içinde en ufak bir üzüntü kırıntısı bile yoktu. Alex duygusuzluğuna yine şaşırdı. Lená daha sonra bir kese çıkarıp Alex’in yüzüne fırlattı.
“Senin parana ihtiyacım yok! Hem zaten sana geri vereceğimi de söylemiştim.”
“Sen ne zaman aldın onu?” Alex şaşkındı. Lená’ya para kesesini verdiğini bile hatırlamıyordu.
“Yıllardır beraber yaşıyoruz unuttun mu?” Unutmamıştı. Lená devam etti.
“Ha, bu arada... Yıllardır dost olmamızın şerefine bir şey daha söyleyeceğim. Sen iki hafta önce Kitapçı’ya gittiğinde köydekiler şüphelendi ve senin Şeytan'ın İni'ne gittiğini öğrendiler. Bunun üzerine sana sinirlenenler hınçlarını Arden'dan çıkarmak istediler ama Kitapçı sana verdiği sözü tutmak için yetişim yaptığını açıkladı ve canı pahasına Arden'ı korudu. Arden hastalıktan dolayı ölünce de Kitapçı gidip teslim oldu. Anka Klanı'nın aranan bir suçlusuymuş meğer... Onlara teslim edildi ve infaz edildi. Sen geç kaldın. Hem de iki hafta. Kısaca şuan köyde pek hoş karşılanmadığını söylemeliyim. Ayrıca neden bu cübbeyle geziyorsun ki?”
Alex titreyen elleriyle cübbesinin başlığını indirdi ve Lená'ya baktı. Alacağı tepkiden ödü kopuyordu.
Şak!
Alex yüzüne bir tokat yedi.
“Sen... yetişim mi yapıyordun? Sizin yetişim yapabildiğinizi biliyorduk ama nasıl bizi, bu köyü, çiğnersiniz! Size yıllarca baktık ve sen ilkelerimize ihanet mi ettin? Üstelik bu yetişim dışı renk de ne? Yoksa sen Arden'ın canı için değil de özel bir yetişim yolu için mi şeytanla anlaşma yaptın? Çünkü senden yayılan hava Kitapçı'yı götürenlerden bile daha kuvvetli. Sen nasıl bunu kardeşine yaparsın?” Lená artık hıçkırıklara boğulmuştu. Alex’in böyle bir şey yapabileceğine ihtimal vermese bile şuan sağlıklı düşünemiyordu.
“Sakın öyle bir şey düşünmeye cüret etme! Sen sadece kardeşimi seven basit birisin! Sen benim kardeşime olan sevgimi asla anlayamazsın!” Alex sesini yükseltmesine rağmen oldukça duygusuzdu. Buna Lená bile şaşırmıştı. Ama Lená’nın daha çok şaşırdığı şey ise Alex’in yumuşak yüz hatlarıydı. Sanki kız gibiydi. Lená buna bir son verdi. Böyle düşünmek çok saçmaydı.
Alex cübbesini başına geçirdi ve oradan ayrıldı.
Artık onu bu köye bağlayan tek bir şey bile kalmamıştı.
"Lená haklı. Ben geç kaldım." Alex adımlarını sıklaştırdı ve ona verdiği söz yüzünden hayatından olan Kitapçı'nın evine gitti.