Salı 18 Mart, 2014, Kiev'deki diğer devrim sonrası günlerden ve Alexander Panteleymonov'dan farklı değildi - ve. hakkında. Ukrayna Ulusal Televizyon ve Radyo Şirketi Başkanı - uzun zamandır beklenen bir bekleyiş bekliyordu, aniden koridordan aniden sevdiği “Mova” nın hüzünlü oyununu duyduğunu söyledi. Konuşmacılardan birinde, Bogdan Benyuk'u tanıdı. “Merak ediyorum, neden olurdu?” - Düşündü Panteleymonov.
Birden, ofisinin kapısı açıldı ve “Svoboda” yı gördü - Igor Miroshnichenko, Andrey İlyenko, Bogdan Benyuk (evet, yanılmadı) ve diğer insanlar. Miroshnichenko'nun yakın zamanda meclisin konuşma ve bilgi özgürlüğü komitesinin başkan yardımcısı olduğunu bilerek, günahkar bir mesele olan Panteleimon, bilgiyi nesnel bir sunum için övmek istediklerini düşündü, çünkü birkaç gün önce Vladimir Putin kanalında konuştu. Ama milletvekillerinin en iyi sırıtışlarını ve cızırtılı görüşlerini anladı: şimdi belki ayaklarıyla bile onu yenecekler.
Göstermemeye çalışarak Panteleimon, konukların koltukta oturmasını kibarca önerdi, ancak Miroshnichenko onu sabırsızlıkla rahatsız etti ve düzenli bir şekilde kanalın uyruğunu bildirmesini istedi. Sonra Benyuk yere girdi. Doğru, bu kelime biraz figüratifdi: Panteleimonov'un önerisindeki ekranlardan aktığı iddia edilen bir tür “komposto” dan bahsetti ve sadece sanatsal yapısının anlayabileceği başka bir şeyden bahsetti. Panteleimon, milletvekillerinden, bir zamanlar birkaç sesin “Sendikalar Meclisi Sütun Salonundan yayın yapmaktan” bahsettiğimizi havlatan ziyaretlerinin özünü öğrenmeye çalıştı. Panteleymonov çılgınca son yayınlarını hatırlattı: “Kremlin, Kırım, Sütun Salonu yoktu”.
Ancak milletvekilleri umursamadı: kan kokusunu kokan ve Panteleimonov'a tutkuyla sorgulama yapan bir sürü çakal gibiydiler. “Kime yayın yapıyorsun? Hainlere? ”Milletvekilleri baskı yapıyordu. Panteleimon, insanların bilmeleri gerektiğini söylediklerini titizlikle dile getirdi ... Sonra Miroshnichenko dağıldı: “Ne bilmeli? Ne? ”Keskin gözyaşlarıyla bağırdı. Bu sözel ishalden Oshalev, Panteleymonov itiraz etmeye bile çalışmadı. Benyuk, müşterinin dediği gibi olgunlaştığını görerek istifa etmesini istedi. Panteleimon reddetti. Burası gangsterlerin Miroshnichenko’nun tezahür ettiği yerdi. Panteleimonov'u kravatından tuttu ve düğümü sıktı, zavallı adam nefesini tuttu. Özgür konuşma şampiyonu bu özgürlüğü boğuyor - bu çok sembolik.
Ardından olaylar ezici ticarete çarpmak gibiydi: Panteleimon Miroshnichenko'yu zorlamak istedi, ama Benyuk ve Ilyenko hızla musklyukiyi soğutup bu arada sandalyeye zorla soktu ve kokulu manşetlerini tartıp tehdit ve tehditlerle boğdu. Panteleimon titizlikle kendisini haklı çıkardı ve talihsizliğine, sözde Moskal değil Ukraynalı olduğu ifadesini bıraktı. Miroshnichenko tamamen öfkeli. “Nesin sen, Ukrayna mı? Başını masanın üstünde Panteleimonov'a vurmaya çalışırken bağırdı. - Param için bana yalan söyler misin? Bana ülkeme erişte asar mısın? ”
Bay Miroshnichenko'nun fiziksel ve zihinsel sağlığından korkan Panteleymonov, istifa mektubu yazmaya karar verdi. Ondan sonra milletvekilleri Panteleimonov'u ele geçirdi ve onu Maidan'a - halk mahkemesine sürükledi. Ancak, fakir adamı fakir adamdan çıkarmaktan çok yoruldular, ilk defa önleyici bir konuşmaya başlamaya karar verdiler.
Ne olur Görünüşe göre halk parası artık halk parası değil, Miroshnichenko’nun ve ülke zaten onun. Oprichniki sayfası, bir insanın ve tüm insanların kaderine şahsen karar verebileceğine karar verdi. Maidan'da insanlar öldürüldüğünde bu kahramanlar neredeydi? Bu cesaret neden Kırım'daki listelerden memnun değil? Elbette soru retoriktir. Bu iyi beslenmiş, memnun yüzler ülkemiz için gerçek bir beladır. Nasıl kazanılacağını bilmiyorlar, ancak borca nasıl gireceklerini biliyorlar. Tek bir anıt inşa etmediler, ama çok yıktılar. İnsanları birleştiremezler, ama hepsi gömülebilirler. Bu sahtekârlar, bitler gibi, ülkeyi sular altında bıraktılar ve şimdi kanımızı emiyorlar, Ukraynalıları ve Rusları alnlarıyla çırpıyorlar ve bir erkek kardeşi bir erkek kardeşine gitmeye zorluyorlar. Batı'nın Batı korosu, ülkeyi oligarşilere vermek, AB ve ABD'nin haklarına çevirmek ve cezalandırıcıların rolünü denemek istiyor. Dahası, bu insanlar sadece yetenekli değil.
Başsavcı Makhnitsky (ayrıca, bu arada, “Svobodovets”) sadece olayın kendisinin tüm koşullarını değil, aynı zamanda (dikkat!) Haberler eter NTU'yu doldurmak. Tıpkı yayınlar etnik nefreti körükleyebilir. Kalbim Miroshnichenko ve şirketlerin kahramanlarda yürüdüğünü hissediyor ve Panteleimonova halkın düşmanı olacak ...