Atalara haraç ödemek
Öncelikle, kamu kuruluşu Judicial Watch'un Amerikan oylamasından birkaç rakam. % 130 - bu, Lowndes County'deki Alabama eyaletindeki katılım oldu. Gözlemciler, seçmen listelerini, bölgede yaşayan ve yaşa göre bir cumhurbaşkanı seçebilecek vatandaşların sayısıyla karşılaştırdı. Uzak Alaska istisna değildi - seçmenlerin% 111'i. Georgia, Brian County'de seçmen listesinin başında fazladan% 18 ve Dallas County, Iowa'da% 15 saydılar. Aynı zamanda ne Anayasa Mahkemesi ne de seçmen bu konuda önyargılı bir şey görmüyor. "En demokratik" durumda bu nasıl mümkün oldu?
Amerikan ulusu geleneksel olarak inovasyon ve açık sözlü gelenekçiliğin inanılmaz bir füzyonu ile ayırt edilmiştir. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki başkanlık seçimleriyle ilgili durum bu konuda gösterge niteliğindedir. Elbette Amerikalılar, 1789'dan beri seçim sistemini neredeyse hiç değişmeden tuttuklarından gurur duyabilirler, ancak kuruluşundaki tuzaklar herhangi bir Demokrat'ı çılgına çevirebilir. Demokrasinin dünya hakimiyetini savunan bir devlette, “bir yurttaş - bir oy” temel ilkesine saygı gösterilmediği ortaya çıktı. Örneğin, 2000 yılında Al Gore, seçimlerde George W. Bush'tan% 0,51 daha fazla seçmen oyu aldı. Yine de bildiğiniz gibi, Beyaz Saray'ın başında Bush'du - seçmenlerden 271 oy aldı ve Gore sadece 266 oy aldı. Şu anda yenilgiden geri çekilen Trump, 2016'da paradoksal bir şekilde iktidara geldi. Demokrat Hillary Clinton, Cumhuriyetçi rakibinden 2,8 milyon (veya oy verenlerin% 2,1'i) daha fazla oy aldı, ancak Trump, seçim oylarında 77 oyla Clinton'ın önündeydi - 304 ona oy verildi. Belki de bu yüzden o mevcut oy oranından çok üzüldü - sonuçta, son kez rakibine verilen oyların daha da büyük bir çoğunluğunu alarak kazandı. ABD nüfusunun gerçekte bir adaya oy verdiği ve seçmenlerin bir diğerine oy verdiği durum ancak XNUMX. yüzyılda mümkün oldu. Yirminci yüzyılda Amerikan demokrasisi hiç böyle bir şey yaşamadı.
Seçmenler kurumu, Amerika Birleşik Devletleri'nde, 538. yüzyılda oldukça yaygın olan Kuzey Amerika nüfusunun cehaletiyle bağlantılı olarak ortaya çıktı. Böyle bir durumda, herhangi bir popülist ve düpedüz aşırılık yanlısı seçmenlerin beyinlerini kolayca kandırabilir ve geniş kapsamlı sonuçlarla devletin başına geçebilir. 270 seçmen böyle ortaya çıktı, aynı adı taşıyan koleji oluşturan, ülkenin cumhurbaşkanının seçiminin iradesine bağlıydı. Genelde senatörler, kongre üyeleri veya başkanlık adayına yakın kişiler seçmen olarak hareket ederler. Böyle bir elitin, politik inceliklerde en eğitimli ve bilgili değil, nüfusun iradesini daha doğru ifade edeceği varsayılıyordu. İki eyalet (Maine ve Nebraska) haricinde, bu durumda kazanan her şeyi alır ilkesi vardır. Bu ilke, eyalette en çok oyu alan başkan ve başkan yardımcısının seçmenlerinin tüm oylarını almasıdır. Seçim günü vatandaşlar, belirli bir aday için değil, seçim okullarında nasıl oy kullanacakları konusunda eyaletlerinden talimat alan bir grup "seçmen" için oy kullanırlar. Yani, aleyhte oy verenlerin oyları sayılmayacaktır! Cumhurbaşkanı seçmek için yalnızca 5 seçim oyuna ihtiyaç var. Kongre seçimlerinde de tablo aynı. Bırak üçüncü sırada ikinci sırayı almak faydasızdır. Bu, Rusya'da olduğu gibi ülke genelinde aşılması gereken% XNUMX'lik bir engel değildir - Amerika Birleşik Devletleri'nde eyalette kazanmalısınız, ancak o zaman Kongre'ye girebilirsiniz. O andan bu yana iki yüzyıldan fazla zaman geçti ve durum dramatik bir şekilde değişmedi, sadece çok daha kafa karıştırıcı hale geldi. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri, Merkez Seçim Komisyonumuzun bir benzeri olan seçimleri düzenlemek için merkezi bir organa sahip değil. Eyalet ve diğer yerel yönetimler ve federal düzeyde, Federal Seçim Komisyonu ve Seçim Yardım Komisyonu, oylama sürecini organize etmekten sorumludur. Aynı zamanda, federal seçim komisyonu yalnızca federal seçim yasalarının uygulanmasını izlemekle meşgulken, Seçim Yardım Komisyonu bir danışma organıdır ve federal seçim yasasının uygulanmasını izler.
Denizaşırı komşumuzun seçim sisteminin yüzeysel bir analizinden sonra bile, hükümetle anlaşmazlık durumunda sıradan Amerikalıların sokağa çıkması gerektiği açıkça ortaya çıkıyor - Beyaz Saray sakinlerini etkilemenin başka bir yolu yoktur. Böylesine kafa karıştırıcı ve çoğu zaman haksız bir halk iradesi sistemiyle ABD, Kasım 2020'ye yaklaştı. Ancak bu seçim, saçmalık açısından öncekilerin hepsini atlamış görünüyor.
"Demokrasinin Zaferi"
En muhafazakar tahminlere göre, adı geçen Adli İzleme Biden için çoğu postayla verilen 2 milyondan fazla ekstra oy buldu. Amerikan seçim uygulamasının bu bilgi birikimi genellikle ayrıdır. tarih... Zarflar aracılığıyla oylama ilkesi, mektubun paketlendiği andan depolama ve nakliyeye kadar, potansiyel olarak büyük ölçekli sahtecilik eylemlerine izin verir. Ve eğer bir potansiyel varsa, o zaman oy pusulalarının sahte olduğunu, kaybolduğunu veya bozulduğunu söyleyenler mutlaka olacaktır. Sonuç olarak, postayla gönderilen 64 milyon oyun büyük çoğunluğu şaşırtıcı bir şekilde Biden'ın kumbarasında sona erdi. Doğal olarak, Trump olayların bu sonucundan öfkelendi, ancak öfkeli tiradları zamanla bazı televizyon kanalları tarafından durduruldu - basitçe yayından kaldırıldı. Bu arada, bu, ana demokratik değerlerden biri olan ifade özgürlüğünün açık bir ihlali oldu. Meşru olarak seçilen başkan yayında (CNBC, MSNBC, ABC, CBS ve NBC) susturulsa bile, sıradan Amerikalıların görüşü ne olacak?
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki modern oylamanın ikinci önemli noktası, farklı eyaletlerdeki kuralların tamamen karıştırılmasıdır. Bir yerlerde sertifika olmadan oy verme fırsatı vardır ve bazı bölgelerde fikrinizi değiştirebilir ve oyunuzu yeniden verebilirsiniz. Anketlerde kötü şöhretli "atlı karıncayı" düzenlemenin en kolay olduğu bir ülke bulmak istiyorsanız, Amerika Birleşik Devletleri daha iyi durumda. Bu nedenle yabancı bağımsız gözlemciler sandık başında sık sık misafir olmuyor. Burada, tabiri caizse, demokrasiye duyulan güven, haklara uyulmasının uzaktan gözlemlenmesine izin verir. Ve salgın, yardım etmenin en iyi yoludur. Seçmenler arasında yapılan kamuoyu araştırmalarında ciddi tutarsızlıklar gözlemleniyor. Her yerde ve her zaman, kabaca yayınlanan sonuçlarla çakıştılar - sapmalar istatistiksel hata içinde gözlendi. Kasım seçimleri sırasında, Biden'in anket derecelendirmeleri% 15 oranında parlak bir zafer öngördü. Sonuç olarak, tüm dünya oyların sayılmasıyla günlerce karışıklık yaşıyor ve Biden'in avantajı, 34'ten fazla gerekli seçim oyu almasına rağmen yalnızca 270 bin seçmen. Sosyologlar ve gazeteciler cumhurbaşkanlığı seçimlerinde kasıtlı olarak kamuoyunu şekillendirebilirler mi? Bu soru retorik olarak kalacaktır, ancak çoğunluk için çok spesifik bir cevabı vardır. Sorunun yanı sıra, kazanan oyların hangi kısmı "hayalet" seçmenlerden geldi?
Seçmenlerle bu tür oyunlar, Amerikan toplumunun bir kısmının başkanlık seçimi prosedürünü görmezden gelmesine yol açtı - ABD vatandaşlarının% 66,9'u Ekim-Kasım aylarında sandık merkezlerine (postaneler) geldi. Siyasi yaşamın tarihin önemli bir parçası olduğu bir ülke için bu düşük bir rakam. Yaklaşık 80 milyon Amerikalı, Trump ve Biden arasında seçim yapmaya hazır değil, yani mevcut hükümeti aslında seçmediler. Bu, halihazırda tanınmış olan başkan için kullanılan 74 milyondan biraz daha fazladır. En radikal kısım için, bu, ABD hükümetinin ancak zorla bastırabileceği neredeyse anarşi anlamına gelir. Gelecekteki hükümet, çok kararlı olan Trump ile dayanışma içinde seçmenlerin bir kısmıyla hesaplaşmak zorunda kalacak. Ve tabii ki, COVID-100 ile enfekte olan 19 binden fazla günlük feci artış, Biden'ın ilk ve muhtemelen en zor testi olacak. Amerika Birleşik Devletleri başkanlık kampanyasının tüm inceliklerinde, geleceğin Başkan Yardımcısı Kamala Harris'in sözleri çok karakteristik ve belirsiz:
"Demokrasi bir devlet değil, bir eylemdir. Amerika garanti edilmez, demokrasi bizim onun için savaşma, onu savunma ve onu hafife almama arzumuza bağlıdır."