Azad Essa’nın Hostile Homelands: The New Alliance Between India and Israel (Pluto Press, 2023) adlı kitabı, Siyonizm ve Hindutva’nın siyasetine dair ayrıntılı içgörüler sunuyor. Linah Alsaafin tarafından yapılan bir girişle okuyucu, “İsrail çıkarlarına bağlı” Filistin’in sözde bir destekçisi olarak Hindistan’a tanıtılıyor. Sırasıyla İsrail ve Hindistan’ı şekillendiren Siyonizm ve Hindutva, tarihsel benzerlikler paylaşıyor. Hindutva ideolojisini geliştiren Vinayak Savarkar için Siyonizm taklit edilecek bir modeldi. Savarkar 1920’lerde “Siyonistlerin hayalleri çok gerçekleşirse -Filistin bir Yahudi devleti olursa- bu bizi de neredeyse Yahudi dostlarımız kadar sevindirecektir” diye yazmıştı.
Essa, her iki ideolojiden de yararlanarak, Hindistan’ın dış politikasının İngiliz sömürgeciliğinin bir sonucu olarak Filistin ve Hindistan arasında karşılaştırmalar yapmaktan 1950’de İsrail’i tanımaya nasıl geçtiğini gösteriyor. Federal bir çözüm için. Yine de Essa, Hindistan’ın siyaset ve politikalarının daha sonra, özellikle güvenlik ve terörle mücadelede ve Keşmir’deki ilhak politikalarında İsrail ile kapsamlı bir işbirliği gösterdiğini belirtiyor. Hindistan, 1962’de İsrail’den silah satın aldı ve askeri işbirliği 1963’te devam etti. İsrail’in Filistin’i askeri işgali ve İsrail’in askeri sanayi kompleksini genişletmesiyle sonuçlanan 1967 savaşı, Hindistan, İsrail ve Filistin ile diplomatik ilişkilerini sürdürdü ve ikiyüzlü bir tavır aldı. İsrail’le özel olarak uğraşırken Filistin’i retorik ve alenen desteklemek. İsrail ile tam diplomatik ilişkiler, Filistin Kurtuluş Örgütü lideri Yaser Arafat’ın onayıyla 1992 yılında kuruldu.
OKUYUN: Yönetici, İsrail bağlantılı geminin geçen hafta Umman Denizi’nde saldırıya uğradığını söyledi
Essa, Soğuk Savaş ve Sovyetler Birliği’nin dağılmasından sonra Hindistan’ın ABD ile İsrail üzerinden ilişkiler kurmaya ve ülkeyi kapitalist bir ekonomiye entegre etmeye nasıl çalıştığını yazıyor. ABD’ye yaptığı tekliflerle Hindistan, “Filistin sorununa sözde bağlılığı nedeniyle ara sıra destek, hayır ve oylama sözleriyle Filistinlilerin” ‘dostu’ kalırken, İsrail ile aynı anda silah ve gözetleme teknolojileri ticareti yapabilir. 2003 ile 2013 yılları arasında Hindistan, İsrail’in en büyük silah alıcısıydı – Essa, Hindistan’ın satın alımlarının bu zaman diliminde bir noktada IDF’ye yapılan tedarikleri aştığını belirtiyor.
Essa, Siyonizmin 1948 Nakba’sından bu yana Filistin’i Yahudileştirme yoluyla başardığı Hindistan’daki etnokrasinin yükselişi gibi başka benzerliklere de dikkat çekiyor. İngiliz sömürgeciliği, elbette, ana faktördür. Essa, “Sonuçta Filistin sorunu ve Keşmir’deki anlaşmazlık, İngiliz sömürgeciliğinin küllerinden doğdu” diye yazıyor.
Kitaptaki önemli tartışmalardan biri, İsrail ve Hindistan lobisinin ABD dış politikasını nasıl etkilediğidir. Amerikan İsrail Halkla İlişkiler Komitesi (AIPAC), 1960’lardan beri ABD’de etkisini gösteriyor ve Hindu milliyetçileri lobilerini Siyonist yapı üzerinde modellediler. AIPAC şüphesiz en etkili Siyonist lobi olsa da Essa, İsrail’in sözde var olma hakkını savunurken askeri İşgale karşı çıkanlar da dahil olmak üzere ABD’de Siyonist nüfuzun ne kadar geniş olduğuna dikkat çekiyor.
ABD’deki Hindu milliyetçi örgütleri kendilerini yeni bir Hindu Hindistan’ın temsilcileri olarak tasvir ettiler ve Hindutva’yı ülkeyle eşanlamlı hale getirmeye çalıştılar, bu da ABD’de yatırımlarla sonuçlandı ve bu da karşılığında çeşitli tarafından desteklenen yeni bir “Kızılderili” kimliği yarattı. endüstriler ve kültür kurumları.
Siyonizme benzer şekilde Hindutva, 1924 tarihli “Essentials of Hindustava” yayınında Hinduizm’i gelecekteki Hint devletinin kimliği olarak önerdi. Essa, Hindistan’daki Hindutva’nın kast, hiyerarşi ve güçle ilgili yapıları nasıl yarattığını tasvir etmek için Filistinli yazar Edward Said’den alıntı yapıyor – “Siyonizmin kendi tarihinin gizlenmesi artık kurumsallaştı ve yalnızca İsrail’de değil”. Eğitim aynı zamanda Hindistan’ın tarihinin yüksek öğretime kadar değiştirilmesinde de rol oynadı – İsrail’in de müfredatında benimsediği ve Filistin tarihini ve hafızasını sildiği bir hareket.
OKUYUN: İran, protestolardan bahsedilmesi nedeniyle Hindistan Raisina Diyalogundan kaçınacak
İsrail’in Batı tarafından tasviri gibi, Hindistan da barışçıl olarak onaylanıyor ve çok uluslu şirketler için işgücü maliyetlerini azaltmak açısından ülkedeki işgücü piyasasını desteklemek amacıyla insan hakları sicili göz ardı ediliyor. 11 Eylül sonrası Essa, “Filistin ve Keşmir, ortadan kaldırılmasını isteyen Siyonizm ve Hindutva’nın dışlayıcı, etno-milliyetçi ideolojilerinin hedefleridir” diye yazıyor. Hem İsrail hem de Hindistan, halkları boyun eğdirmek için orduyu, gözetleme teknolojisini, serbest dolaşım kısıtlamalarını, kontrol noktalarını ve işbirliğini kullanıyor. Siyonizm Filistinlileri topraklarından ederken, Hindistan hükümeti 2020’de Hint vatandaşlarının Keşmir’de toprak satın almasına izin verirken, Naqab’daki Filistinli Bedevi topluluklarında olduğu gibi Keşmir’deki yerli toplulukların tahliyesi de dışlayıcı ırkçı politikaların bir başka özelliğidir. Hindistan tarafından benimsenmiştir.
Benzerlikler, İsrail’in sömürgeci askeri İşgali altındaki Hindistan ve Filistin’in benzersiz deneyimlerini birleştirmek anlamına gelmese de, Essa, Siyonist etki açısından dış politikaların inceliklerine ve erişiminin ne kadar geniş olduğuna ve ayrıca Hindistan arasındaki bağlantılara ışık tutuyor. ve İsrail ve onların baskı yöntemleri. Essa’nın eleştirel düşünme için geniş alan sağlayan kitabı hayati bir okumadır.
KategorilerAsya Ve AmerikaHindistanUluslararası KuruluşlarİsrailOrta DoğuFilistinİnceleme – KitaplarİncelemelerUNUS
Yukarıdaki makalede aksi belirtilmedikçe, Middle East Monitor’ün bu çalışması Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 Uluslararası Lisansı altında lisanslanmıştır. Görüntü(ler) bizim hakkımızı taşıyorsa, bu lisans onlar için de geçerlidir. Bu ne anlama gelir? Diğer izinler için lütfen bizimle iletişime geçin.
Bu sayfada bir hata mı gördünüz? Bilmemize izin ver
Bu site reCAPTCHA tarafından korunmaktadır ve Google Gizlilik Politikası ile Hizmet Şartları geçerlidir.
Δ