Pergamon, Batı Anadolu’da, Bakırçay nehrinin kuzey tarafındaki bir burun üzerinde Ege Denizi’ne 26 km uzaklıkta yer almaktadır. Antik bir Yunan kentiydi ve Hellenistik dönemde, Attalid Hanedanlığı (M.Ö. 282 – MÖ 133) altında Bergama Krallığı’nın başkenti oldu. MÖ 133’den sonra, Efes ile birlikte Atlılar, Helenistik dünyadaki Roma’nın en sadık destekçileri arasındaydı. Kale Tepe’deki (Kale Tepesi) Pergamon (Akropolis) antik yerleşimine bitişik Bakırçay Ovası’nda daha küçük ve daha büyük höyükler vardır. Bu höyüklerdeki yüzey çalışmalarına göre, Bergama’daki yerleşimlerin tarihi, Tunç Çağı’na (MÖ 3. binyıl) kadar uzanmaktadır.
Pergamon akropolü bir tepede 335 metre yükseklikte ve Atina’da birinden sonra modellenmiştir. Üst sarayda, Kraliyet Sarayları, Trajan Tapınağı, Athena Tapınağı, Arsenal, Zeus Alteri, Üst Agora, Tiyatro ve Kütüphane gibi birçok binadan oluşur. Akropolis’teki Bergama Kütüphanesi, antik Yunan uygarlığının ikinci en iyisidir. Ptolemies, kısmen rakiplerinden ve kısmen de kıtlıklardan dolayı papirüs ihraç etmeyi bıraktığında, Bergamalar şehirden sonra “pergaminus” veya “pergamena” (parşömen) denilen kodlarda kullanılmak üzere yeni bir madde icat ettiler. İnce dana derisi, selefi bir vellumdan yapılmıştır. Zeus’un Alter’i şimdi Berlin’deki Pergamon Müzesi’ndedir, ancak alterasyonun temeli Akropolis’in Üst kısmında kalmaktadır. Aşağı şehir Gymnasium içerir,
Asclepius Tapınağı olan Asklepion, Akropol’ün 3 km güneyindedir. Tıp ve şifa tanrısı Asklepios’a adanan Asklepion, Epidaurus ve İstanköy’deki benzerleri kadar önemli bir Antik Yunan tapınağıydı. Pausanias’a göre, Pergamon’daki ilk Asklepios Tapınağı, M.Ö. 4. yüzyılın ilk yarısında Geyikli Dağı’nın yamaçlarında, şehirden uzak, gizli bir iyileşme etkisine sahip olduğuna inanılan gizli bir vadinin içinde inşa edilmiştir. Asklepion sahasındaki kazılar sırasında ortaya çıkarılan prehistorik kalıntı, bu alanın MÖ 4. yy’dan önce kullanıldığını göstermektedir. İmparator Kutsal Hadrian (MS 117-138) ve Galen gibi hekimlerin son şeklini alan bu kutsal alanda uygulanan tedavi yöntemleri çok meşhur olmuştur. özellikle Roma döneminde. Ascleption’un girişine yol açan dükkanlarla kaplı bir Roma çarşısı caddesi var.İçeride ince, dik sütunlar, kütüphane, tapınak ve tiyatro kalıntıları vardır. Bu odalarda hastalara ilaç tanrısı Asclepios ile hayal ettikleri ve prognoz aldıkları söylenmiştir.
Pergamon’un diğer göze çarpan yapısı, Mısır tanrıları Isis ve / veya Serapis ve aynı zamanda Akropolis’in yaklaşık 1 km güneyindeki “Kızıl Bazilika” olarak bilinen Osiris, Harpocrates ve diğer daha az tanrılardır. Büyük bir temenosveya kutsal alan içerisinde bir ana bina ve iki yuvarlak kuleden oluşur . MS 1. yüzyılda, Kırmızı Bazilika’nın ana binasındaki Pergamon’daki Hıristiyan Kilisesi, Vahiy Kitabının ele alındığı yedi kiliseden biriydi. Ön avlu hala 196 m genişliğindeki Pergamon Köprüsü tarafından destekleniyor. Bizanslılar tapınağı St John’a adanmış bir Hıristiyan kilisesine dönüştürdüler, ancak daha sonra yıkıldılar.
1878’de Pergamon ilk defa Almanlar Carl Humann, Alexander Conze ve R. Bohn tarafından kazıldı. 1876 yılında, Humann, bir işçinin kendisine Bergama bölgesinden gelen friz parçasını getirdiğinde, İstanbul-İzmir demiryolundan sorumluydu. Humann bu eseri Berlin’deki müze küratörü olan Conze’ye taşıdı ve bu sayede önemini kavradı ve Osmanlılar 1877’de kazı yapmak için izin verdi. Alman Arkeoloji Enstitüsü 1900 yılında kazıları devraldı ve kazılar günümüze kadar devam etti. Sadece iki Dünya Savaşı tarafından kesintiye uğradı. 1932’de Mareşal Fevzi Çakmak Bergama’yı ziyaret etti ve bir müze kurmayı emretti. Mimarlar Bruno Meyer ve Harold Hanson tarafından yapılan müze projesi 1932 yılında tamamlandı ve önümüzdeki yıl İzmir Valisi Kazım Dirik’in isteği üzerine yapımına başladı.