Böylece, sevgili okuyucular, önünüzde döngünün son maddesi. Sonuç çıkarmanın zamanı geldi.
Sonuç 1 - Arjantin, savaş uçakları sayısındaki üstünlüğü fark edemedi, aslında İngilizler havada yaklaşık olarak eşit kuvvetlerle karşı karşıya kaldılar.
Sevgili okuyucuların dikkatini çekiyorum: istatistikler Falkland çatışmasının tüm dönemi boyunca değil, sadece büyük ölçekli düşmanlıkların başlangıcından "bomba sokak" üzerindeki savaşın sonuna kadar - İngilizler 21-25 Mayıs arasında San Carlos Körfezi bölgesinde Falkland Boğazı bölümünü çağırdı tüm kampanya için en şiddetli hava savaşları. Bu örneğin nedeni, 1 Mayıs'a kadar bazı askeri operasyonların havacılık yapılmadı, ancak 25 Mayıs'ta Falkland Adaları için hava savaşının Arjantinliler tarafından kaybedildiği kesin. 26 Mayıs'tan itibaren, Arjantin komutanlığı ada savunması temel fikrini terk etti - kabul edilemez düzeyde İngiliz kayıplarına neden olarak bir İngiliz inişini önlemek için deniz gruplandırır ve uçaklarını kıyı hedefleri üzerinde çalışmaya yönlendirir. Dahası, 25 Mayıs'tan sonraki eylemleri düzensiz, dağınık bir nitelikteydi - eğer 5 gün içinde "bomba sokak" ile savaşan Arjantin grev uçağı 163 sorties yaptı, o zaman 26 Mayıs - 13 Haziran (19 gün) arasındaki tüm süre boyunca - en fazla yüz.
Arjantinli havacılık türlerinin sütununun sadece Arjantinli avcı ve saldırı uçağının eylemlerini yansıttığı da göz önünde bulundurulmalıdır (parantez içinde - eksi Squadron Pukara Malvinas'ın hafif taarruz uçağının hava çeşitleri). Gidiş, "Mirages", "Daggerov" ve "Skyhawks". Aslında İngiliz gemilerine ve uçaklarına tehlike arz ediyordu. Ayrıca, Britanya hafif havacılık kuvvetlerinin bilinen arama ve / veya saldırı durumlarını da eksiksiz olarak açıkladı. Ancak yukarıdaki istatistiklerde yer alan hafif uçakların bir kısmı elde edilememiştir - örneğin, 2 May Argentines’in Falkland Adaları’nın uçağının İngilizlerin potansiyel inişini denetlemek için uçağını yükselttiği bilinmektedir. Fakat ne, ne kadar ve nerede olduğu belli değil, bu nedenle bu tür hava yollarını dikkate almak mümkün değil. Ayrıca, belirtilen sütun keşif havacılık uçuşlarını, tankerleri, Arjantin kıyılarındaki PLO uçaklarını vb. İçermez.
Bu nedenle, yukarıdaki tablonun "Arjantin" sütununda gösterilen sıralama sayısı, Falkland Adaları'nın hava savunmasını sağlamak ve İngiliz gemilerine saldırmak için üstlenilen avcı uçağı ve saldırı uçağı sayısı olarak yorumlanabilir. Benzer bir “İngiliz” sütununda, sadece dikey kalkış ve iniş uçaklarının türlerinin sayısı belirtilmiştir - Nimrod, Volcanoes, tankerler ve diğer Birleşik Krallık uçaklarının uçuşları dahil edilmemiştir.
Ne hemen göze çarpar? İngilizce'ye 75-85 "Skyhawks", "Hançerler", "Mirage" ve "Canberra" dan daha az konsantre olmayan Arjantinliler (bu, Şili makinelerinin işgali durumunda zaten teknik olarak hatalı ve "rezerve" dir ve biraz daha fazla " Skyhocks ”çatışma sırasında teorik olarak günlük 115-160 savaş uçaklarını tek başına (1,5-2 bir 1 makinede ayrılıyor) teorik olarak yapabilir. Ancak pratikte ulaşılan maksimum değer, 58 sorties (Mayıs 21) idi. Toplamda, Arjantin’in askeri kaybını belirleyen düşmanlıkların 25 günü boyunca, uçağı, 8’in uçulduğu 244 günlerini, yani, daha da yoğun bir şekilde kullandı; bu 8 günlerinde bile, ortalama olarak, günde sadece 31 uçtu. Havadaki mücadelenin doruk noktasında - “bomba caddesi” için beş gün süren mücadelede, ortalama sıralama sayısı günlük 32,6 idi.
Çok daha az sayıda uçağa sahip olan İngilizler, çok daha sık uçtu. Ne yazık ki, yazarın kullanabileceği literatürde İngiliz VTOL'unun türleriyle ilgili tam bir veri bulunmamakla birlikte, anılarında Rear Admiral Woodworth, Mayıs 22:
“Hermes’in ve Invincible’ın uçuş güvertesi tüm Güney Atlantik’teki en yoğun yerdi. Havadan görev için onlardan yaklaşık 60 çeşit yaptık. Bu, D Günü'nde yaptığımızdan on tane daha. ”
Aynı zamanda, D. Tatarkov, operasyonel bağlantının Mayıs 23'lerinin 317'inin, 58 - San Carlos Körfezi'ni kapsayacak şekilde 29 uçakları yaptığını gösteriyor. Savaşın üç günü boyunca "bomba yolu" ndaki İngilizlerin, beşinin tümü için Arjantin'lerden daha fazla sıralama yaptıkları ortaya çıktı. Aynı zamanda, bu tür veriler İngiliz hava grubunun büyüklüğüne çok iyi uyuyor - 21 Mayıs'ta, İngiliz uçak gemilerinin destelerinde bir 31 uçağı vardı, bunlar, 80% 'ine teknik hazırlıklar verildiğinde (A. Zabolotny ve A. Kotlobovsky tarafından yazılmış oldukları gibi). bir uçakta gün. Öte yandan, GR.2'in “Harrier'lerinin” hava devriyelerinde yer alıp almadıkları tamamen belli değil. Olmazsa, o zaman 3-25 makinelerinin herhangi bir zamanda savaşa hazır olduğu İngiliz 21 "X Harriers" in bir gün, yani 23'e göre bir sıralama yapması gerektiği ortaya çıktı. Bir uçak için neredeyse 60 ayrılışı.
Elbette bu, İngilizlerin sürekli olarak dayanabilecekleri en yüksek yükdü - A. Zabolotny ve A. Kotlobovsky'ye göre, İngiliz VTOLT, savaş bölgesinde 1650 sıralamaları yaptı. Mayıs ayında 1'ten önce yapılan uçuşları hesaba katmasanız bile, uçakların düşmanlığın sona ermesinden sonra bile uçtuğunu dikkate almayın ve tüm 1650 sıralamalarının Haziran 1 ile Haziran 13 arasında yapıldığını (günün 44'i) hala ortalama olduğunu kabul edin. Sıralama sayısı günlük 37,5 kalkış sayısını aşmayacaktır. Bazı durumlarda (örneğin “bomba şeridi” üzerindeki savaşlar gibi), İngilizler “sessiz” günlerde sırasıyla daha sık, daha az sıklıkla uçtular.
Muhtemelen, normal günlerde İngiliz hava grubu tarafından yapılan sıralamaların sayısının 30-35'i aşmadığını varsaymak yanlış olmaz, ancak yoğun savaş sırasında sıralamaların sayısının 60'e ulaşabileceği, bunun yarısının iniş alanının savunmasına düşmesi ve ikinci yarının uçak gemisi grubunu kapsar. Bir araba için günde 2-3 uçak yolculuğunun, güverte uçaklarının yer tabanlı uçaklarla aynı yoğunlukta çalışamayacağına inanan herkes için mükemmel bir cevap olduğunu belirtmekte fayda var. “Çölde Fırtına” sırasında, MNF uçağı günde ortalama 2 sıralama yaptı. Ayrıca, eğer Arjantinlilere uçaklarına İngilizce ile karşılaştırılabilecek düzeyde bir savaş yeteneği sunabildiyse (teknik hazırlık oranı 0,85 ve 2 - 3 kalkış günü), o zaman Arjantin havacılığının her gün 130'ten 200 türüne geçeceği belirtilmelidir. Açıkçası, İngiliz hava savunması bu gerginliğe dayanamadı ve İngiliz amfibi grubu 1-2 gün içinde yenildi.
Ancak başka bir şey de ilginç - 2-3'in araç başına günlük sıralama yapması şartıyla, gerçekten tamamlanmış Arjantinli türlerin sayısı düşmanlıkların başlangıcında yaklaşık 38-40 savaş uçaklarından oluşan bir hava grubu tarafından sağlanmış olabilirdi - ve bu onların gerçekten uğradığı kayıpları hesaba katar (ve yani, 21 tarafından, uçak, 30-32, vb. Bu nedenle şaşırtıcıdır, ancak Falkland'daki İngilizlerin kabaca eşit sayıda hava düşmanı ile karşılaştıkları söylenebilir.
Bununla birlikte, İngiliz pilotların ve teknisyenlerin çalışmalarına haraç verirken, 25-30 uçağının bir gün içinde ayrılma bölgesini kapsayacak şekilde yola çıktığını unutmamak gerekir. İngiliz uçak gemilerinin adalardan 12 milden daha az bir mesafede bulunmadığı göz önüne alındığında, bir çiftin en az bir saat boyunca devriye gezmesi olası değildir. Bu da, İngiliz uçak gemisi 15’in, bir çift Sea Harrier grubu olan amfibi gruplarında sürekli olarak hava taşımacılığı görevi üstlenebileceği anlamına geliyor (bazen devriyeyi iki çifte yükseltiyor).
Sonuç 2: Havadaki karşılaştırılabilir kuvvet dengesine rağmen, deniz bağlantılarının hava savunma görevi İngiliz uçak gemisi tabanlı bir uçağın tamamen başarısız olmasıydı.
1-25 mayıs ayı boyunca, Arjantinli 32 bir keresinde 104 uçağının yer aldığı İngiliz gemilerine saldırmaya çalıştı. İngilizler, 9'e saldıran uçak gruplarına bir kez müdahale etmeyi başardı (bir saldırıya başlamadan önce), ancak sadece 6 saldırıları (toplamın% 19'u), bazı durumlarda, Arjantin’i kaybetti, ancak yine de İngiliz gemilerine sızdı. Sonuçta, 104'ten, saldıran uçak 85, İngiliz gemilerine, yani "Deniz Harrieri", bunlara katılan toplam Arjantin uçağının% 18,26'inin saldırılarını engelleyebildi.
Öte yandan, sekiz Skyhocks’un gerçekleştiği Mayıs’ta 12’e yapılan iki saldırının İngilizler tarafından kasıtlı olarak kaçırıldığı akılda tutulmalıdır: Arka Amiral Woodworth, hava savunmasının Sea Dart hava savunma sisteminin bir kombinasyonunu nasıl sağlayabileceğini ve ne kadar güçlü olduğunu anlamaya çalışıyordu. Arjantinliler destroyer "Glasgow" ve firkateyn "Brilliant" ile değiştirilen "Sea Wolfe". Bu nedenle, bu saldırıları "Deniz Harcıları" nın kınanmasına koymak tamamen doğru değil. Ancak, bu saldırıları hariç tutsak bile, “Sea Harriers” ın% 20 saldırılarını önleyebildiğini ve içinde yer alan toplam uçak sayısının% 19,8'inin İngiliz gemilerine ulaşmadığını tespit ettik. “Bomba şeridindeki savaş” için bu rakam daha da mütevazı - 26 (% 22), 84,6 saldırılarından, 85 uçağından saldırılara katılan 72 uçağından (% 84,7) başarılı oldu.
Sonuç 3: Sadece savaş uçakları (harici hedef belirleme olmadan) hava üstünlüğünü sağlayamaz ve deniz veya kara bağlantılarında herhangi bir güvenilir hava savunması sağlayamaz.
Sonuçta, Mayıs ayında 1'ten 25'e, “Sea Harriers” son saldırıdan önce Arjantinli uçakları ele geçirdiğinde 10 vakaları vardı. Bu durumda, İngiliz savaş gemileri tarafından verilen dış hedef tayinine göre dokuz grev uçağının durdurulması vakası gerçekleştirildi. C Harrier pilotlarının hedefi bağımsız olarak tespit edebildiği tek durum, Mayıs ayında 1 “Mentor” bağlantısının ele geçirilmesiydi, ancak bu kesin değil. Harrier'ın, Arjantinlilerin saldırmak üzere olduğu Deniz Kralı helikopteri başlatması hariç değildir. Aynı gün Sea Harriers, üç kez Arjantinli savaş uçağının hedefi haline geldi ve üç Arjantinli'nin en az ikisinde, Falkland Adaları'nın kara uçuş destek hizmeti tarafından yönlendirildiler.
4 çıktısı (belki de 3 çıktısının geliştirilmiş halidir): İngiliz uçak gemisi havacılığının hava operasyonlarındaki etkisizliğinin ana nedeni, hava operasyonlarında keşif uçağı, hava ile çalışan erken uyarı sistemleri, RTR, EW ile operasyonlarını sağlamadan grev ve avcı havacılığının ayrı kullanımıydı.
Modern hava savaşının etkinliği doğrudan, havacılığın tüm “savaş silahlarının” yetkin kullanımına bağlıdır. Daha sonra, Sheffield’in bir füze saldırısı sonucu ağır hasar gördüğü Mayıs’ta İngiliz’lerin Süper Etandart’lar, keşif Neptün ve Arjantinli tankerler 4’in ortak eylemlerine karşı tamamen çaresizliğini açıkça gösteren sinerjistik bir etki başladı. İngilizler önemli ölçüde daha büyük kuvvetlere sahipti, uçak tabanlı uçakları çok güçlü bir deniz savunması tarafından desteklendi ve Deniz Harrierleri tek başına tüm Arjantin uçaklarından daha güçlüydü. Fakat bunların hiçbiri onlara yardım etmedi. Aynısı, yer hedefleri üzerinde çalışırken Harrierların etkinliği için de geçerli.
5 Sonuç: Harriers'ın “sistem dışı” kullanımının ana nedeni, DRLO, RTR ve EW uçaklarının fırlatma eksikliğinden dolayı temel alınamadığı VTOL uçaklarının uçak taşıyan araçları konsepti idi.
Bu nedenle, Falkland'daki Harrier fiyaskoları, bu uçağın VTOL olması nedeniyle değil, havacılık gruplarında avcı ve saldırı uçaklarının eylemlerini destekleyen ve destekleyen uçakların bulunmamasından kaynaklanmaktadır.
5 Sonuç: VTOL uçaklarına özgü (veya atfedilen) haklar düşmanlıkların gidişatını etkilemedi.
A. Zabolotny ve B. Kotlobovsky “Falkland Harriers” adlı makalesinde yazdı:
“Arjantinli bir savaşçı veya onun tarafından atılan bir roket keşfettiğinde, Harrier pilotu motorun itme vektörünü değiştirdi ve böylece önemli ölçüde yavaşladı. Roket güdümlü füze amacı kaybetti ve düşman savaşçısı geçmişe geçti ve Harrier zaten ateş etmek için avantajlı bir pozisyondaydı. ”
Falklandlar üzerinde savaşçılar arasında tüm 3 savaşı yapıldı (tümü - Mayıs 1). İlk durumda (2 "Sea Harriors" a karşı 2 "Mirage"), her iki taraf da başarılı olamadı. Mevcut açıklamalara bakılırsa, Arjantinliler İngilizlere saldırdılar, “Mirages” i fark ettiler ve onlara yöneldiler, ardından Arjantinliler 20-25 km mesafesinden füzeler kullandılar ve savaş alanını terk ettiler. İkinci durumda, “Mirage” çifti kafa kafaya sürülecek bir kursta İngilizlere yaklaşmaya çalıştı ve sonrasında “Deniz Harerami” sini atlayarak keskin bir geri dönüş yaptı ve İngilizlerin kuyruğuna gitti. Daha sonra olanların tanımları farklı, çevik savaşa en çok benzeyen şey şuna benziyor - Arjantin ve İngilizler, yakınsama kurslarına devam ediyorlardı, Mirage pilotları İngilizlerin aklını kaybetti. Sonra "Deniz Harrieri" döndü, onları görmeyen ve düşüren "Mirage" ın kuyruğuna gitti. Üçüncü durumda, Ardiles Hançeri, Sea Harriers çiftine sessizce saldırabildi, füzesi hedefe çarpmadı ve yüksek hızda, nispeten yavaş hareket eden İngiliz hava devriyesinden geçti (genellikle Sea Harriers, 500'i geçmeyen bir hızla devriye gezdi.) km / s) ve ayrılmaya çalıştı, hızdaki üstünlükten yararlanarak - ama "Sidewinder" daha hızlıydı. Diğer tüm durumlarda, “Deniz Harrieri”, İngiliz gemilerine sızmaya çalışan saldırı uçaklarını düşürdü veya bombaları düşürerek “Deniz Harrieri” nden kaçmaya çalıştı. Sonuç olarak, eğer Deniz Harriers manevra kabiliyetine sahip olsaydı, manevra savaşları olmadığı için bunu fark edemezlerdi.
Bununla birlikte, yukarıda belirtilen makalede böyle bir açıklama vardır:
“Mayıs 21, ana güçlerin indiği gün, 801 AE'nin pilotları Nigel Ward ve Stephen Thomas, Hançer altı ile savaştı. Onlara beş füze fırlattı, İngilizler üç araba düşürdüler ve gerisi kıçtan sonra brülörde gitti. ”
Bu tanımlamaya uyan tek savaş, San Carlos'taki İngiliz gemilerine saldırmaya çalışan iki Hançer üçünden birinin İngiliz devriyesinin imhası. Ancak, A. Zabolotny ve B. Kotlobovsky'nin açıklamasındaki bu bölüm son derece şüpheli görünüyor. Her şeyden önce, Daggerov'un ikinci üçünün yine de İngiliz gemilerine girdiği bilinmektedir (Diamond firkateyninin saldırısına uğradı). İkincisi, Arjantin Hançerleri serbest düşme bombalarıyla ya da havadan havaya füzelerle donatıldı, fakat ikisi de aynı anda değildi. Üçüncüsü, İngilizlerin kendileri bu savaşı çok daha mütevazı olarak nitelendiriyor. Böylece, Arka Amiral Woodworth anılarında yazıyor:
“Harrier pilotları altlarında üç Hançer gördü ve kuzeye İngiliz gemilerine doğru yola çıktılar. Port Howard'daki Arjantin garnizonu, Harrier'lere bir tüfek ateşi açtı. оружияNe zaman altı yüz knot hızında olanlar denize kendini dövdüler. Teğmen Thomas'ın “Harrier” ı üç, neyse ki önemsiz isabet aldı. Harriers saldırıya devam etti, kendi Sidewinder'lerini başlattı ve üç Hançerin hepsini düşürdü. ”
Yani, görünüşe göre, üç saldırı uçağının bir “köpek dökümü” ve bir roket ateşi olmadan tespit ve imhası oldu.
6 Sonuç: Deniz Hareketi'nin hava muharebesinde başarısının arkasındaki ana faktör, AIM-9L Sidewinder füzelerini kullanmalarıydı.
Bu roket, İngilizlere büyük bir avantaj sağladı, ancak yalnızca yarım küredeki düşman uçaklarına çarpmalarına izin vermesi nedeniyle değil. Gerçek şu ki, bu füzelerin etkinliği, fırlatma mesafesine yaklaşırken hedefin yenilgisini pratik olarak garanti eden% 80 derecesinde idi. İlginç bir şekilde, "Sidewinder" in etkinliği C-Wolfe hava savunma sisteminin yaklaşık iki katıydı.
Arka Amiral Woodworth, Arjantinlilerin, grev uçaklarının saldırılarını, savaş uçaklarıyla kapatmamaya çalışarak ciddi bir hata yaptıklarına inanıyordu. Ancak bu tür taktiklerde bir neden vardı: savaşa birkaç grev uçağı grubu göndermek, Arjantinliler en fazla bir bağlantının ele geçirilmesini beklerlerdi ve o zaman her seferinde bile - ki bu arada sürekli olarak pratikte oluyordu. Bununla birlikte, bağlantı İngilizler tarafından ele geçirilse bile pilotlar, düşük hızdaki VTOL kullanarak çalıştırmak için iyi şanslara sahipti. Ancak Mirage’ın pilotları Deniz Harflere karşı tüm roket füzeleriyle savaşa atılan Shafriraları ile sıfır hayatta kalma şansı elde etti. Buna göre, gemilere saldırmak için Hançer linkini göndermek çok daha etkiliydi, pilotların müdahale sırasında kaçmasına izin verdiler, bu bağlantıyı havadan havaya füzelerle donatmak yerine, neredeyse Deniz Harrier'lerle bir savaşta kaybetmeleri garanti edildi.
Öte yandan, eğer Arjantinliler benzer kalitede çok yönlü füzelere sahip olsalardı, o zaman hava savaşlarının sonucu İngilizlere karşı önemli ölçüde değişebilirdi.
Sonuç 7: VTOL olarak kendilerine özgü "Sea Harier" dezavantajları etkinliklerini belirgin şekilde azaltmıştır.
"Deniz Harrierleri" nin ana dezavantajları:
1) Sık sık, onlardan kaçan Arjantinli uçakları yakalamalarına izin vermeyen düşük hız, “Sidewinders”, “Daggers”, “Skyhawks” gibi bir listeyle sonuçlandı. olabileceğinden çok daha kısa. Örneğin, eğer İngilizler “Hayaletler” olsaydı, altı “Canberras” dan en az bir tanesinde hayatta kalırlardı, bu yüzden dikkatsizce Mayıs ayında İngiliz gemileri 1'in arayışı içinde gönderildiler. VTOL, bu türden yalnızca bir uçağı da düşürmeyi başardı.
2) Bir (nadiren iki) Deniz Harrier çiftinin iniş sahasında görevde olabileceği sonucu yetersiz savaş yarıçapı. Aynı "Hayaletler", amfibi bileşiği çok daha yoğun şekilde "himaye edebilir".
3) Küçük mühimmat - 2 "Sidewinder", yatay bir kalkış ve inişi taşıyabilecek en az savaşçının yarısı kadardır. Sonuç olarak, düşman linkini ele geçirdikten sonra, daha fazla devriye için yeterli yakıt olsa bile, herhangi bir durumda İngilizler geri dönmek zorunda kaldı - füzeler olmadan fazla gezinemezsiniz.
Bununla birlikte, bu eksikliklerin yokluğunun (yani, eğer aniden C Harriers, sihirli bir şekilde gerekli hız, mühimmat ve muharebe yarıçapı kazanmışlarsa edinirse), İngiliz uçak gemisi tabanlı uçağın savaş istatistiklerini biraz geliştireceği, ancak performanslarını çarpıcı bir şekilde iyileştirmeyeceği belirtilmelidir.
Sonuç 8: Yukarıdakilerin hepsine rağmen, "Deniz Harrierleri" nin İngilizler için mevcut olanların en iyi hava savunma aracı olduğu kabul edilmelidir.
İnanılmaz değil mi? VTOL uçağına çok sayıda küfür sözcüğü yazdıktan sonra, yazar onları en iyi olarak tanımak zorunda kalıyor ... ama bu doğru. Ancak, “Deniz Harrieri” nin bu rolde iyi oldukları için değil, diğer hava savunma silahlarının daha da kötü olduğu ortaya çıktığı için İngiliz hava savunmasının liderleri olduğu anlaşılmalıdır.
Yukarıdaki tablodan, Mayıs ayındaki 1'tan 25'e kadar geçen sürede, “Deniz Harrierleri”, düşmanın 18 uçağını düşürdüğünü ve bunların çoğunun “Mirage”, “Skyhawk” ve “Hançer” olduğunu görüyoruz. Yazar, Mayıs ayında 1'in çektiği “Deniz Harrier” adında bir “Mirage” saymadı - uçak hasar gördü, ancak yine de acil iniş yapma şansı yakaladı. Bu uçak "Arjantinli uçaksavar topçu silahları" sütununa yansıyor, çünkü onu öldüren onlardı. Yere tahrip edilmiş 3 uçaklarına gelince, Gus Green ve Stanley'in hava limanlarına yapılan baskınlar sırasında imha edilen hafif saldırı uçaklarından bahsediyoruz. Bu durumda, asgari rakam çekildi, "Harrier" in hava limanlarına, daha fazla arabaya yapılan baskınlar sırasında tahrip olması veya savaşın sonuna getirilmesi mümkün.
Buna göre, VTOL uçağının payı, 21'in tahrip olmuş uçağı veya toplam sayılarının neredeyse% 48'inin Mayıs ayında 1-25 öldürdüğü kaydedilebilir. Sıradaki en iyi performansçılar, Fr. Çakıl. Bunlar toplamın% 11'idir, ancak yine de başarı, 25 uçağının sadece hafif saldırı uçağı olması ve altının geri kalanının tamamen aptalca olmasıydı. Hava savunma füze sistemi ve gemilerin topçuları üçüncü sırada, yedi araçta (% 5). İlgi çekici olan, Arjantinli havacılık için kendi uçaksavar topçularının İngilizler kadar ciddi bir tehlike oluşturmasıydı - ikisi de Arjantinli 19 uçağını düşürdü. Ancak burada Mayıs ayında Skyhawk'un düşürülmüş 2'i ile ilgili tutarsızlıkları dikkate almak gerekiyor - İngilizler bu uçağın Yarmouth fırkateyninden C Cat füze sistemine çarptığını düşünürken, Arjantinliler yerinin Rapier olduğuna eminler. Yazar bu zaferi Yarmouth'a aktardı, çünkü İngilizlerin muhtemelen hava savunma sistemine ölümcül saldırıyı tespit etmek için daha fazla fırsatı vardı. Ve son olarak, diğer kayıplar, Mayıs'taki fırkateyn Brilliant 25’in saldırısı sırasında bir antimissil manevra yapan denize dökülen Skyhawk’tır. Bu saldırıda, Xi Wolfe, bir 12 uçak roketatarı başlattı ve üçüncü bir roketin ateşlendiğine kuşkuyla yaklaşıyor, bu nedenle 2% X olasılık ile hiç kimse Skyhawk'a ateş etmedi - pilot, kendisi için hedef almayan füzelerin fırlatılması için çok gergin tepki gösterdi.
1982 yılında, İngilizler Falkland Adaları'na hızlı bir bağlantı gönderdi; bu da açıkça zayıf ve modern deniz ve hava operasyonlarını gerçekleştiremedi. Neyse ki İngilizler için Arjantin silahlı kuvvetleri “kağıt kaplan” olarak ortaya çıktı. Bu ulusun bireysel savaşçılarının cesaretine, kahramanlığına ve dövüş sanatına meydan okumaksızın, Arjantin Hava Kuvvetlerinin modern bir savaş için hazırlıksız ve korkunç bir teknik durumda olduğunu kabul etmek zorundayız. En azından 70-80, savaşa hazır olma zirvesindeki zirve uçaklarına, günde 60 uçak sıralaması yapamamaktadır ve bir düzine uçak kaybettiği için, günde 20-25 uçak tipine "taşındı" - günde bir 3 uçakta! Ancak havaya kaldırabilen otomobillerden bile, bazen otomobillerin üçte birine kadar teknik nedenlerle geri geldi.
Ancak, az sayıdaki Arjantinli bağlantı bile, herhangi bir taktik tasarım olmadan, hedeflerin ön keşifleri olmadan, hava sahasını temizlemeden, gemilerin hava savunmasını bastırmadan ve hatta patlayıcı olmayan serbest düşme bombalarını kullanmadan saldırarak, İngiliz filosunu neredeyse yenilginin eşiğine soktu. Arjantinliler tarafından yapılan zayıf saldırılar, daha az zayıf İngiliz hava savunmasıyla karşılandı ve sonuç olarak her iki tarafın da hassas kayıplara maruz kalmasına karşın, yine de düşmana eşit derecede önemli zararlar verebildi. Eğer İngilizler mancınık uçak gemisi taşıyan tam teşekküllü bir taşıyıcı gruba sahip olsaydı - Arjantin Hava Kuvvetleri hava kalkanından ayrıldı, böylece savaş başlamadan sona erecekti. Eğer Arjantinliler, 240'leri yerine, “askeri uçaklar” varsa, RTR, DRLO ve EW uçakları dahil olmak üzere yaklaşık elli araçtan oluşan modern bir hava grubuna sahipti, uçaklara çarptı ve modern güdümlü silahlar ve teçhizatlarla donatılmış savaşçıları ve tüm bunları uygun şekilde kullanabilecek pilotlar - İngiliz 317 bağlantısı iki gün sürmez. Ancak her iki taraf da tam olarak sahip olduğu şeye sahipti, bu yüzden soru sadece kaybı daha uzun süre kaldırabilecek biriydi. İngilizler daha güçlüydü - ve çatışmayı kazandı. Etkilenen eğitim, karakter ve tabii ki düzenli olarak uygun takviyeler. Yıpratma savaşında, Deniz Harrierleri, Arjantinlere en fazla zayiatı verebilen ve Falkland ihtilafında kilit bir rol oynayan silah sistemi haline geldi.
Ancak, gelecekte kavramların yerine geçmiştir. Tıpkı General Belgrano'nun ölümünün İngiliz operasyonunun Mayıs ayında Falkland Adaları 1-2'te deniz ve hava üstünlüğü sağlamadaki başarısızlığını gizlediği gibi, Falkland Adaları'ndaki Sea Harrier'ların istisnai rolünün de altını çizdi (ki bu bir ölçüde doğrudur) VTOL uçaklarının uçak gemisi gemilerinin hava savunma oluşumlarını desteklememesi ve etkili hava saldırısı operasyonları gerçekleştirememesi konusundaki kabiliyetini azalttı. Üstelik, defalarca belirtildiği gibi, sebep VTOL uçağının taktik ve teknik özelliklerinde değil, havadan erken uyarı uçağı, RTR, EW uçağı ve hava grubunun bir parçası olarak bulunmaması durumunda yatmaktadır.
İlginç bir şekilde, Falkland ihtilafındaki başarıları mütevazı olan nükleer denizaltılarda da benzer bir durum var. Tabii ki, ABD uydu istihbarat hedefini hedef alan Concaurus, antediluvian General Belgrano'yu imha etmek zor değildi. Ancak daha sonra denizaltılar, Falkland'lara hareketi sırasında Arjantin filosunu bulamadılar ve APA gemileri doğal kıyılarına geri döndüğünde ve İngiliz denizaltıları onları takip ettiğinde, süper modern gemiler birkaç gün içinde Arjantin kıyı sularından sıkıldı.
Öykü Falkland çatışması bir kez daha bize, çok iyi bir silahın bile değiştirilemeyeceğini ve farklı güçlerin sistematik kullanımına karşı koyamayacağını öğretti.
Bu noktada, sevgili okuyucular, "Savaştaki Harrierler: Falklandlar 1982 ile çatışıyor" başlıklı yazı dizisini bitirdim. Ancak Falkland ihtilafı konusunda, yazarın şu soruları yanıtlamaya çalışacağı alternatif bir tarihsel önyargıya sahip “döngüsel olmayan” bir makale daha yayınlanacaktır: “İngiliz uçaklarını daha yeni hava savunma sistemleri ile değiştirmek mümkün mü?”; “İngilizler fırlatma uçak gemileri için kazıma fonu alabilir miydi ve uçak uçağı gemileri için VTOL uçakları için uçak gemisi taşıyıcısının yerine ne sağlayabilir?”, “İngilizler modernize savaş gemisi Vangard'ı kurtarmaya gönderirse ne olur? Her durumda, askeri teçhizatın pasaport şartnamelerine dayanarak silahlı çatışmaların sonuçlarını simüle etmek gerekli değildir.
Teşekkürler!
PS Makalelerin tartışılması sırasında, pek çok seçkin yorumcu, Falkland ihtilafının, gardiyanların yumuşak, siparişlerin son derece kibar olduğu ve enjeksiyonların hiç zarar görmediği rahat bir tıp kurumuyla bazı benzerlikleri olduğunu defalarca dile getirdi. Bu teori çerçevesinde şunu not etmek isterim:
Cesur İngiliz BBC'nin İngiliz ordusuna karşı en az üç büyük önlemi var. İlk kez onlar haberler Tuğamiral Woodworth'un Görev Gücü 317'nin amfibi grubuna katıldığını söyledi. Arjantinlileri yaklaşan iniş hakkında daha doğru bilgilendirmek imkansızdı. Gazeteciler, “bomba yolunda” ilk çatışmaların sonuçlarının ardından ikinci kez Arjantin bombalarının patlamadığını tüm dünyaya duyurdu. Görünüşe göre Arjantin servisleri bu yanlış anlamayı bir an önce düzeltsin. Ve son olarak, üçüncü vaka - İngiliz paraşütçülerin Darivin ve Gus Green'e yönelik yaklaşan saldırısı hakkında haber yapıldığında, bunun sonucunda Arjantinliler sadece orada sahip oldukları güçleri saldırı için hazırlamakla kalmayıp aynı zamanda savunuculara önemli takviyeleri de aktarabildiler. Savaştan sonra Arjantinli amiraller ve generaller, tüm istihbarat bilgilerinin% 90'ının kendilerine İngiliz basını tarafından nazikçe verildiğini kabul ettiler.
Ve dahası. Belki de Arka Amiral Woodworth Nelson değildi, ancak İngiltere için Falkland Adaları'nın dönüşü olduğu oldukça karmaşık bir operasyonda başarılı oldu. Anavatan onunla nasıl tanıştı?
Amiralin anılarından:
Ancak, ofisime döndüğümde aldığım ilk resmi mektuplardan birinden bahsetmek istiyorum. Donanma Finansal Yönetimi Direktörlüğü'ndendi ve güneyden dönmeden beş gün önce bana gönderildi. Bölüm, misafirperverlik harcamalarımı üç ayda bir kontrol ettiğinden ve son çeyreğinde biraz meşgul olduğum dönemde sadece 5,85 pound harcadığımdan bahsetti. Ve bununla bağlantılı olarak ...
... temsilci para içeriğinizi buna göre, 1,78 için günlük pound ile aşağı doğru revize ettik. Ayrıca, bu değişikliği Temmuz 1981’taki randevunuzdan itibaren yeniden hesapladık. Ödenmiş 649,70 poundunuz olduğu tespit edildi.
Bu tutarı en kısa sürede ve en kısa sürede almak istiyoruz.
... temsilci para içeriğinizi buna göre, 1,78 için günlük pound ile aşağı doğru revize ettik. Ayrıca, bu değişikliği Temmuz 1981’taki randevunuzdan itibaren yeniden hesapladık. Ödenmiş 649,70 poundunuz olduğu tespit edildi.
Bu tutarı en kısa sürede ve en kısa sürede almak istiyoruz.
Referanslar
1. D. Güney Atlantik'te Tatarkov Çatışması: 1982 Falkland Savaşı
2. Woodworth S. Falkland Adaları Savaşı
3. V. Khromov Falkland Savaşı'ndan Gemiler. Büyük Britanya ve Arjantin Filoları // Deniz koleksiyonu. 2007. №2
4. VD 20. yüzyılın ikinci yarısında yerel çatışmalarda Dotsenko Filoları.
5. A.Kotlobovsky A-4 Skyhawk saldırı uçağının uygulanması
6. Mirage III ve Hançer uçaklarının A.Kotlobovsky Uygulaması
7. A.Kotlobovsky Sayıya göre değil, beceriye göre
8. A.Kotlobovsky A.Zabolotny Saldırı uçağı IA-58 "Pucara" nın uygulanması
9. A. Zabolotny, A. Falklandilerdeki A. Kotlobovsky Harriers
10. A.Kotlobovsky, S.Poletaev, Falklen Savaşında S.Moroz Süper Standart
11. Arjantin Deniz Kuvvetleri S. Moroz Süper Etandara
12. Y. Malishenko Veteran'ın Savaş İlk Yarışması (Vulcan)
13. NNOkolelov, S.E.Shumilin, A.A. Invechible tipinde Chechin Uçak gemileri // Deniz koleksiyonu. 2006. №9
14. Mikhail Zhirokhov Falkland 1982 yılı. Zafer veri
15. FALKLANDS WAR 1982'İN SAVAŞI ATLAS'I Gordon Smith'in Kara, Deniz ve Havası