Subay ve mühendis
Deniz Harp Okulu'nun yemekhanesinde sanırım artık sinema klasikleri arasında sayılan ‘‘Subay ve Centilmen’’ filmini anımsıyoruz.
Lekesiz beyaz masa örtüleri, Sümerbank markalı da olsa porselen tabaklar, son derece özenle hazırlanmış mönü, beyaz smokin ceketli garsonlar tarafından yapılan servis, fonda Strauss müziği...
Deniz Harp Okulu'nda her öğrenci öğle ve akşam yemeklerinde 10 tabak kirletiyor. Yani günde 10 bin, ayda 300 bin tabak yıkanıyor.
Eski komutanlar, gemide yemek masasına tören üniforması ile oturulduğu günleri anımsıyor. Yani Deniz Harb Okulu'nda subay adayları, en azından centilmen gibi yemek yiyor.
Ama onlara sadece ‘‘Subay ve Centilmen’’ denilmesi haksızlık olur.
Çünkü genç bahriyeliler, hem subay, hem de mühendis.
* * *
Deniz Harp Okulu Komutanı Tümamiral Taner Ezgü, ilk kez 1997'de mühendislik diplomalarının altına imza attı. Geçen yıl okuldan Endüstri, Makine ve Gemi İnşaat Mühendisleri mezun oldu.
Yemek masasını paylaştığımız dördüncü sınıf öğrencisi Aykut Çatal ile Gökmen Gücüyenen Endüstri Mühendisliği diplomasına hak kazanacaklar. Aykut Çatal, ‘‘Zaten başka bir üniversiteye de gitsem işletme branşını seçerdim. O yüzden Endüstri Mühendisliği'ni tercih ettim’’ diyor.
Deniz Harp Okulu'na girebilen öğrencilerin yüzde 40'ının babası memur veya memur emeklisi. İşçi çocuklarının payı yüzde 25...Subay ve astsubay çocuğu Deniz Harp Okulu öğrencileri de toplamda yüzde 13'lük pay taşıyor.
Babası emekli bahriye binbaşısı olan Aykut Çatal mezuniyetten sonra gemide alacağı göreve uygun kurstan geçecek. Sonra en az iki yıl gemide çalışacak. Bu süreden sonra dilerse SAT ve SAS komandoluğu gibi ihtisas dalları için sınava girecek.
* * *
Hava Harp Okulu öğrencilerinin profili yine Türkiye mozaiğini yansıtıyor. Öğrencilerin yarısından fazlası memur ve işçi ailelerinden geliyor.
Coğrafi olarak Marmara (yüzde 30) ile Ege (yüzde 25) ve İç Anadolu (yüzde 24) ağır basıyor. Güneydoğu'nun payı yüzde 1.
Öğrencilerin yüzde 26'sının ailesine aylık 100 milyonun üstünde para giriyor. Ailelerin yüzde 23'ünün aylık geliri 60-80 milyon lira arasında değişiyor. Öğrenci velilerinin yüzde 33'ü yüksek okul veya üniversite mezunu, yüzde 30'u lise tahsilli. Annelerin yüzde 72'si ev kadını.
Öğrencilerin yüzde 39'unun bir, sadece yüzde 5'inin beş kardeşi var. Yüzde 91 gibi ezici çoğunluğunun anne ve babası boşanmamış.
Hava Lisesi bulunmadığı için Hava Harp Okulu öğrencilerinin yarısını sivil kesimden seçmek zorunda kalıyor.
Ama sanılanın aksine Hava Harp Okulu'nu bitirenlerin tamamı pilot olamıyor. Hatta öğrenciler okul süresince sadece 13 sorti yapabiliyor.
Okul bittikten sonra sağlık muayenesi ve deneme uçuşları başlıyor. Başarılı görülenler 2'inci Ana Jet Üssü'nde eğitime alınıyor, daha sonra Konya'da savaş pilotu olarak yetiştiriliyor. Bu elemenin sonucunda her 100 öğrenciden sadece 55'i jet pilotu olmaya hak kazanıyor.
İlginçtir Hava Harp Okulu mezunu kadın subaylardan dördü bu çetin barajları aşarak jet pilotu olmak üzereler...
* * *
Savaşçı yetiştirmek ucuza mal olmuyor. Bir öğrencinin Hazine'ye yıllık maliyeti Kara Harp Okulu'nda 550 milyon lira. Bu rakam Deniz'de 900 milyon liraya, Hava'da 2 milyar liraya kadar yükseliyor. Çünkü Deniz ve Hava eğitiminde kullanılan pahalı yakıt maliyeti artırıyor.
Ama dört gün süren ve dün sona eren gezimizde edindiğimiz izlenime göre bu para yerinde harcanıyor.