Küçük çocukların beslenmesinde önemli bir yeri olan mahallebi, büyüklerin de zevkle yediği bir üstlüktür. İki ayrı şekilde yapılır.
Sütlü Muhallebi
Ya yıkanıp kurutulmuş ve ondan sonra dövülüp toz haline getirilmiş pirinç unu ,ya da nişastadan yapılır. Her bir bardak süte bir yemek kaşığı pirinç unu veya nişasta konur. İçine yeterince şeker ilave edilir. Kısık ateşe konur ve pelte haline gelinceye kadar karıştırılıp pişirilir. Mahallebi tabaklarına dökülüp soğumaya bırakılır. Soğuk (buzlu) yenmesi tercih edilir.
Sulu Muhallebi
Ayni işlem süt yerine su ile yapılır. Ancak sulu mahallebide yalnız nişasta kullanılır. Şeker ya hiç konmaz ya da bir yemek kaşığı kadar konur. Soğuk olarak yenir. Yenmeden önce her muhallebi tabağına, bir yemek kaşığı şeker, bir yemek kaşığı gül şurubu ve bir fincan buzlu su ilave edilir. Yaz mevsiminde çok yenen bir tatlı çeşitidir.
1974 öncesinde seyyar satıcılar, sokak sokak gezer öğle sıcağında mahallelilere mahallebi ulaştırırlardı. Mahallebicilik bir meslekti. Mahallebiciler panayırların vaz geçilmez satıcıları idiler. Mahallebi, günümüz de hem evlerde yapılmakta, hem de pastahanecilerde
rahatça bulunmaktadır. Onun için mahallebicilik mesleği de tarihe karışmak üzeredir.
Oğuz M. Yorgancıoğlu “Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı