Merhaba sevgili okuyucularım! Biliyor musun, sevgili evini yaşlılıkta bırakmak ve tatile çıkmak güzel! Ve aynen böyle değil, ihale gecesinin ışınlarının altında chitin giydirmeye katılmak, Kırım güneşi ve bununla birlikte.
Hayır, Kırım'dan önce vazgeçebiliriz, burada, bilirsin, neredeyse politika dışıyız ve tüm bu kavgalar sınırlar ve chitin boyunca bize ait. Ama şimdi Kırımını ve böylece bensiz tanıyacaksın. Ve benimle zorlaşacağın yer.
Örneğin, Bandershtat'ın başkentinde, Lviv'in görkemli şehri.
Bu arada, tatilimde dürüstçe çalıştım, Tarakanushka'dan şikayet gelmedi. Sadece o olmadan Çernobil ya da ayağa yemin ettim. Bilirsin, güçlü aklımızın gittiği yerleri ziyaret etmekle de ilgileniyor. Yani perspektifte.
Lviv'e topuk gözleriyle bakmak ilginçti. Tamamen bu tür nedenlerden, ticari. Buraya yazıyorum, bazı yönlerimizden bahsediyorum, ama her şeyin dünyaya geldiği o deliği ziyaret etmedim. Peki, o zaman böyle Kare gerçekliğimiz için ne tanımlayıcıyım?
Söylemeliyim ki, Lviv beni hayal kırıklığına uğratmadı.
Beklenildiği gibi sis ve yağmurla bir araya geldi. Ama sonra her şey kovuldu ve bir çeşit görünüm ortaya çıktı. Ve ben sekizde, istasyondan merkeze giden ana yol üzerinde, mahalleye dikkatlice bakıyordum.
Derhal Kiev'de olmadığımı fark ettim. İlk önce sokaklara çıkan var mı? Evet, tüm normal şehirler, silecekler ve kamu hizmetleri gibi. Başkent hala ...
Ve işte sokaklarda ilk insan ruhunun yakalayıcıları. Ve tel.
İlk gördüğüm Yehova'nın Şahitleriydi. Vay, gün başladı gibi görünüyordu. Sonra ne olacak?
Ve sonra yakalayıcılar tel vardı. Her kavşakta. Ve Lviv'de bir sürü kavşak olduğunu söylemeliyim. Şehir çok bulaşmış.
İşte yakalayıcılar. Küçük bir komisyon için yurtdışında orada iş vermeye hazırız. Ve şunu söylemeliyim ki, bu tür parayı vaat ediyorlar, ki eğer Ukrayna'da para kazanıyorsanız, bu vücut ticareti olayı değil Genel olarak, burada oturmanın bir anlamı yoktur, çünkü “halkın yolu büyümez”. Orada. İşte oradan nasıl - bu ayrı bir konuşma, şimdi değil.
İlk önce, size biraz şehir göstereceğim, bazı garip şeyler anlatacağım, ve sonra, çünkü epipani beni daha sonra, bazı sonuçlarım hakkında küçümsendi.
Genel olarak, şehir eski. Çok yaşlı ve güzel. Ancak izlenim, son zamanlarda ya savaşın sona erdiği ya da olağanüstü bir Maidan olduğu. Fakat yıkılmış olan her şeyin restorasyonu için el ve para yok. Yollar hepsi, kesinlikle kaldırım taşlarının merkezinde her şey. Elbette, uzun zaman önce ve vicdani bir şekilde inşa edildi ve taş kırılmadı. Neredeyse. Ayrıca, barikatlar için bir yapı malzemesi veya yakınlardaki herhangi bir yere atmak.
O güzel? Cömertçe. Sadece bir film çek tarihi. Her fırsatta tarih, sevgilileriyle birlikte. Bu arada, Polonya'dan çok sayıda turist. Yürüyorlar, mov'larında popshikyvat, kulaklarımı çok az kapattım, iyi, biraz evet rosum.
Bu durumdaki Lemberg'lerinin tavalardan memnun değildi. Onaylamama ve endişeyi ifade edin.
Ve şimdi alt metin çok fazla, sanki Lemberg'i kısa süre sonra kendilerine geri götürüyorlardı ve onlara büyük bir revizyon gelecekti. Pekala, alıcılar daireye giderken doğru.
Birden bire Lviv Lemberg olursa, bir kuruş değildir ve Grivnası bile yoktur. Özellikle de avluya dönüşürseniz. İşte, gerçek hayat. Bütün görkemiyle.
İşte burada, örneğin.
Doğal olarak, piyasayı görmezden gelmedim. Peki, nasıl - piyasaya girmedim mi?
Bilirsiniz ve burada, 90-x'deki gibi Kiev'de - alan - orada ve pazar. Kim yapabilir ve ne yapabilirim. Daha zengin olanlar pazarda, yoksullar ise yakında.
Burada ticaret yapmayan sadece çok tembel mantarlar olduğunu fark ettim. Ya da elmalar çirkin değil. Mantar - her zevke ve renkler için.
Bu makromiketler, sanırım sonra beni itti.
Doğal olarak, “ne kadar bir ısırık yemeye değer olduğunu” üzerine vazgeçilmez bir rapor. Polonya'da çalışmak gibi, biniyorsunuz - hiçbir şey, eğer değilse - düşünmeniz gerekir.
Ancak - herhangi bir servet üzerinde.
Bu, özellikle Ruslar için bu. Gördüğünüz gibi, Rubleniz Lviv Rublesi'nde bile oldukça öz. Öyleyse, orada bile olsa, Batı'da, Ukrayna'da, rubleyle gelenlerin kendilerini rubleden kurtardıkları için. Rağmen çok fazla risk olmaz.
Ve araştırmamda bir dönüm noktasına geldim. Meydanın ruhunun nereye gittiği. Bandera caddesinin Bandera Bulvarı ile kesiştiği yerden uzak değildir. Anıttan çok uzak olmayan, bilirsin, Stepan Bandera. Bu Lviv, ve orada bir şey değil ...
Size korkunç bir sır vereceğim, bu duvarların içinde meşhur atlama ipimizin "sıçramamak - ..." doğmasıydı. Her ne kadar tamamen bana göre, bütün yarışçılara bir paçavra verildi ve şehir binaları boyunca yerleştirilmiş olsalar, birkaç saat içinde şehir bir vitrin gibi görünürdü.
Görüldüğü gibi kapalı, görünüşe göre, gerçek bir güreşçi ve bir fan gücü kazanmak için iyi bir uykuya sahip olmalıdır. Atlamak için
Bu, bildiğiniz gibi ajitasyon. Bir sonraki gösteride Maidan. Bütün şehir arar, gider, söyler ve ilan eder. Bu mümkün ve neredeyse resmi yapmak mümkün olmasına rağmen. İnsanlar bize mektup yazmayı sevmiyorlar. Beyindeki aksama böyle. Buradasın, konuş ve seni duyacaklar. Tek soru kim ve nerede.
Ben, itiraf ettim, durdum, insanların söylediklerini dinledim, “Seslerinde gerçeği söyle” çağrısına cevap vererek. Tanrıya şükür bunu duymayacaksın. İşte bir sesle bağırırdı. Her ne kadar bir gün bir işçi gibi gözükse de, yerel kliniklerde işten çıkarmalar yapmamalılardı ...
Bu aynı zamanda bir protesto şeklidir. "Ni" İngilizce "merhaba" değildir, bizce "hayır" dır. Başlarında başka ilkeleri olanlardan merhaba.
Ve bu bizim yiğit ATOshnye. Bütün gün şarkılar ve çalınacak müzik olacak. Eh ve araba ile yapılan bir çağrı görüyor: "biz değerli savunuculara yardım edeceğiz". Yardım et, evet. Ama bir pırıltı olmadan.
Tüm arkadaş ve müttefiklerin bayrakları. Ucuz. 10 Grivnası üzerinde. Baktı - "bütün dünya geniş ölçüde temsil edilir." Türkiye'nin bir müttefiki olduğumuzu asla bilmiyordum. Tamam, orada ABD ve Avrupa Birliği, ama bunlar? Gürcü bayrakları arka planda bir demet kadar. Görünüşe göre Gürcüler neredeyse bize kardeşmiş, denizi onlarla birlikte kazdılar.
Fakat İsrail ne zaman ve nerede? Dayanamadım, satıcıya sordum. “Şşşş ... kokuşmuş böcekler doğurdu ...” Peki, eğer verdilerse, tamam. İzin verme
Ama bu zaten bir peri ... Bu zaten eski. Burada, Kiev'de, iki yıldır satın almadılar ve buna bağlı olarak, satmak hiç kimsenin başına gelmeyecek. Ne paspaslar ne de tuvalet kağıdı aynı karakterde.
Ve burada tam donma ve kültür eksikliği bile değil. Olsa da. Bence bile büstü. Kievliler daha akıllı, bu yüzden kimse bunu uzun süre almayacak ve kim aldı, atmayı başardı.
Kahretsin, her şeyi nasıl çevireceğini biliyor. Öyle değil mi?
Ve burada ... İl ...
Eh, muhtemelen bizim saçmalık hakkında yeterli? Hayır, yeterli değil. Hala atıyorum.
Bu gözlem kulesine giriş. "Buradasın ve giriş orada!" Gibi yazılmıştır. Ukraynaca ve İngilizce olarak. Rus dilinin konuşmacılarının yanlış yere kırılmasının beklenmediği ortaya çıktı. Öyleyse - gurur duy.
Kulede başka bir çekim var - saat. İki yüz yıldan fazla geçiyor. Atalar yapabildi değil mi? Ah, o zaman henüz burada Ukrayna yoktu.
Ve kuleden manzaralar çok güzel. Bakıyorsun ve aşağıda neler olduğunu unutuyorsun.
Tarihsel şehir, evet ... Tarihten bahsetmişken. Tahmin et Lviv'deki ana anıt hangisidir? Tahmin ettikleri ilk denemeden bunu biliyorum.
Burada, onun etrafında, bütünüyle ... kentsel telaşa gidiyor.
İnsanlar daha sessiz ve başlarıyla yakındaki halka açık bir bahçeyi seçtiler.
Her zevke uygun: kartlar, dama, tavla, satranç. Resmi olmayan isim "akıllı erkeklerin karesi" dir.
Ayrıca bir dönüm noktası. Daha önce, gördüğünüz gibi, seçilen halk temsilcileri, sağlıklarıyla ilgileniyorlardı. Ve belediye başkanından temizlikçiye kadar ziyaret ettiler. Şimdi ip her şeyi değiştirdi, salon kapandı. Tamamen kapalı.
Sana tarihi olayın anıtı hakkında daha fazla şey anlatacağım. Ve tarihi bir insan.
Bu Yuri Kulchitsky. Büyük Ukraynalı, Galiçya, savunma kahramanı 1863 yılı görüldü. Avrupa'ya kahve içmeyi öğreten bu adamdı. Hepsi Bir. Ukrayna'ya minnettar olduğu ve bir anıt yaptırdığı için. Avrupa'nın neden olmadığı tam olarak belli değil. Ama asıl mesele, kişinin iyi olması. Ve gerçek Galiçyaca. Güçlü, meşe gibi. Vyzhrat için tüm Avrupa'ya öğretmek için ne kadar kahve gerekli olduğunu hayal edin?
Anıtlar ve diğer değerli Ukraynalılar var. Grushevsky, Verbitsky, Sheptytsky, Mitskevich, Danil Galitsky. Shevchenko yalnız duruyor.
Metropolitan Andrey Sheptytsky ile aynı saçmalık devam ediyor, her şeyde olduğu gibi.
Yağlı boya: katedral, anıt. Ve - pazar. Ve bütün bunları kutsansa veya elini şaşırtıp uzatarak, metropolitan'a değer, şunu soruyor: Gerçekten başka bir yer yok mu?
Fakat bulunamadı.
İşte böyle yaşıyorlar. Açıkçası, tamamen farklı bir Ukrayna.
Şehri çoktan karanlıkta bıraktım, çok şey gördüm, sadece “Notlar” formatı çok fazla uymuyor ve siz değerli okuyucular sizi yoruyor. Ve yine yağmurda.
Ne söylemek istiyorum Pek çok şehir ve kasaba gördüm. Daha zengin yaşadıkları yer var. Daha güzel yaşadıkları yer var. Yoksulluğun olduğu yerde, ancak onurlu.
Ama şimdi güvenle Lviv'den daha kötü bir yerde yaşamadıklarını söyleyebilirim. Güzel bir şehir gibi görünüyor. Fakat içinde, evlerde, sakinler üzerinde bir tür il mahkum var.
Harabe bunu ekonomide, başlarında da tamamlar. Daha doğrusu, ikincisi birinciyi oluşturur. Belki bazı özel mantarlar vardır?
Belki gerçek şu ki, Lemberg’i Polonyalılara geri vermek daha iyidir. Acı çekmemek için mi?