Onsuz savaşmak havacılık zor, bazen imkansızdır ve buna her yerde ve zamanında sahip olmanın tek yolu bir uçak gemisi. Başka kimse.
Fotoğraf: Kuzeyin basın servisi filo
Son zamanlarda, filodaki uçak taşıyan gemilerin yararsızlığının gerekçesiyle ilgili bir dizi makale Voennoye Obozreniye'de yayınlandı.
Yazarların argümanları genellikle "hedef çukur" türünde üç veya dört tezle özdeştir, "uydulardan saklanamazsınız", "bunda ustalaşamayız, para yok" ve benzerleri. Aynı zamanda, yazarların herhangi bir argümanı, genellikle bu tür savaşlar bizim için parlamadığı için kesinlikle reddedilir, sınırlarımızın dışındaki çıkarlardan vazgeçmeliyiz, ancak her durumda, yakınlarda bir hava üssü bulacağız ... Özellikle patolojik olarak vakalarda, herhangi bir atışa yanıt olarak bir nükleer savaş başlatılması öneriliyor, Dahası, ABD çatışmaya katılmasa bile, hemen onları vursa, kendi başına bir misilleme nükleer saldırıya neden olsa da, Amerika kesinlikle düşmanlarımızdan herhangi biri için, değil mi? Yani, hepimizin nükleer intihara ihtiyacı var, filo inşa etmek aynı şey değil ...
Ülkemizde genel olarak askeri bir filo ve özellikle uçak gemisi kuvvetleri (ki bunlar olmadan Donanmanın yetenekleri çok şiddetli bir şekilde katledilir) oluşturma konularının uzun zamandır irrasyonel hale geldiğini ve bazı durumlarda özellikle ihmal edildiğini açıkça anlamalıyız. - genel olarak tıbbın içine.
Bunun nedeni, vatandaşlarımızın önemli bir kısmının bilincinin hala sanayi öncesi dönemin farklı işaretlerini taşımasında ve Donanma gibi karmaşık konuların kafalarına uymamasında yatmaktadır. Bahçedeki patates - uyuyor, ikamet edilen şehrin aksine Ikea'nın olduğu (ya da olmadığı) komşu şehir - uyuyor, filo - uymuyor. Onu almak için savaşabileceğin topraklar, sevgili toprak (ya da alternatif olarak, vermemek için) - uyuyor ve açık deniz iletişiminin önemi - uymuyor. Ve gerçekten, taygada ne tür bir filo var? Orada filo yok, bu da var olmadığı ve hiç var olamayacağı anlamına geliyor ve burada laf kalabalığı üretecek hiçbir şey yok.
Bu tatsız ve zor, ancak doğru sonuç, yazarlardan hiçbirinin, askeri planlamada kabul edilemez bir düzeye kadar basitleştirilmiş herhangi bir ilkel taktik görevi olan bir uçak gemisinin işe yaramazlığını göstermemiş olması gerçeğiyle doğrudan doğrulanmaktadır. Mesafeler, savaş yarıçapları ve okyanusların belirli alanları. Demek ki, uçak taşıyan gemilerin yararsızlığı propagandası, onu yayanlar arasında, sürece dair bir anlayışa sahip değil. Klişeler içinde düşünüyorlar, ancak Amerikan "alfa grevinin" yansımasını ve diğer pek çok şeyi hayal edemiyorlar.
Büyük olasılıkla, tartışmanın katı bir kavramsal çerçeveye geri döndürülmesi gerekecektir.
Uçak gemilerinin muhaliflerine bir takım sorular soralım, bu soru onların klişelerle değil, onları düşünmeye başlamasına neden olacak bir cevap girişimi.
Soru 1. Prensip olarak havacılık olmadan nasıl savaşacaksınız?
Uçak gemisi konularının anlaşılmasını engelleyen sorunlardan biri, bu kelimenin belirli bir fetişleştirmesidir, bazı insanlar tarafından içeriğinden izole olarak algılanmaktadır. Bu arada önemli olan içeriktir.
Uçak gemisi bir fetiş değil, dünya emperyalizminin bir sembolü ya da aracı değil. Bu, havacılığın temel ("günlük" terminolojide - kıyı) havacılığın muharebe yarıçapı dışında veya - savaşa giriş zamanıyla, temel havacılığa göre önemli ölçüde daha az bir şekilde, temel ve savaş kullanımının sağlanması anlamına gelir.
Yani, uçak gemilerinin var olma hakkını inkar ederek, bu bakış açısının bir destekçisi fiilen şunları beyan eder:
"Kıyıdan gelen uçağımızın gerekli asgari sürede olamadığı durumlarda, Rusya Federasyonu'nun çıkarları sona ermeli ve bu durumda askeri güvenliğini sağlamak için terk edilmelidir."
Belirli bir örneğe bakalım.
Bildiğiniz gibi Amerika Birleşik Devletleri "Irak İslam Devleti ve Levant" - IŞİD (Rusya Federasyonu'nda yasaklandı) adlı bir terörist grup oluşturmak için büyük çaba gösterdi. Bu grubun liderleri, Camp Bucca'daki Amerikan toplama kampında birbirleriyle iletişim kurarak gelecek için yaratıcı fikirler üretirken, Amerikan Yeşil Berelileri orta Irak'ta Sünni milisleri eğitti ve bu da (Amerikan komutanlığının planına göre) bunu yapmak zorunda kalacaktı. El Kaide ile savaş. ...
Sonra adım adım: IŞİD'in gelecekteki liderleri serbest bırakıldı. "Bereliler" tüm ekipmanlarını öğrencilerine dağıttı ve silâh (Amerikan yapımı Toyota-Tundra manyetiklerine kadar, el bombası fırlatıcı kutuları ve makineli tüfek braketleri gibi özel kuvvet "aygıtları") - bu beyaz "Toyota" nın sütunları, varoluşun ilk yılında oldukça sık çerçeveye girdi. IŞİD) ve geri çekildi. Ve yeni basılmış liderlerin etrafında toplanan grup hemen isyan etti. Bu savaşı takip eden herkes, Fırat nehri boyunca Amerikan eğitimli militanların Ürdün ve Türkiye'den Suriye'ye yakın yönlerde işgalini hatırlıyor - o zamana kadar Esad neredeyse İslamcı ayaklanmayı bastırmıştı, barış uzak değildi ...
İki terör ordusu bir araya gelerek artık kendilerinin de IŞİD olduğunu duyurdu. Belki de bu çok tesadüftür. Hatta Amerika Birleşik Devletleri yavrularını daha sonra yavaşça bombaladı, ona karşı olduğu iddia edilen bir savaşa işaret etti, ancak çok yavaştı. Ancak bu canavarla savaşta kan kaybından ölen Suriye birlikleri ve İran birlikleri dokunmadılar.
Kendimize şu soruyu soralım - Ya Amerikalılar, hava saldırıları ile militanların yolunu, sadık uşakları Danimarkalılar gibi açarsa, daha sonra Deir es-Zor'da IŞİD savaşçılarının önünü açarsa şehire? Savaşa teröristler tarafında açık müdahaleden değil, ara sıra nadiren yapılan saldırılardan bahsediyoruz, ama Suriye savunması için kritik anlarda mı? Bu 2016 ve sonrasında değil, bizim müdahalemizden önce olmuş olabilir mi? Epeyce. Ve Amerika Birleşik Devletleri'nde böyle bir müdahalenin birçok destekçisi olacaktır.
Kuvvetlerimiz Suriye'ye gelmeye başladığında, hatırladığımız üzere çatışma şimdiden Şam sokaklarındaydı.
Peki ya yaratıcılarından ara sıra yardım alan militanlar Khmeimim'e çok yakın olsaydı? Diğer hava üslerine mi? Onları nasıl durdururuz o zaman?
Gerçekte hiçbir şey. Çünkü tek uçak gemimiz ve her iki deniz hava alayımız o zamanlar savaşabilecek durumda değildi.
Ancak uçak gemisi savaşa hazır bir formdaysa ve uçağı da savaşa hazır olsaydı, o zaman Khmeimim'e bu kadar keskin bir bağımlılığımız olmazdı. Savaşın ilk aşamasında, Havacılık ve Uzay Kuvvetlerinin askeri tiplerinin sayısı günde birkaç düzine ölçüldüğünde, "Kuznetsov" u ve Mozdok'tan ara sıra yapılan saldırıları tamamen kaldırmış olurduk.
Buna göre, uçak gemilerinin muhalifleri soruyu cevaplamaya davet edilir - gelecekte benzer bir durumda uçak olmadan nasıl yapılır? Görevler varken hava üssü olmadığında ne yapmalı?
Bu boş bir soru değil - Rusya'nın Afrika'daki ekonomik varlığının şemasına bakalım.
Resim: RBC
Yatırılan paraya ve ciroya bakarız. Şimdiye kadar, bu yatırımların güvenliği, devlet dışı yapılardaki adamlar ve RF Silahlı Kuvvetlerinden çok az sayıda askeri danışman tarafından sağlanıyor. Ama bunların hepsi "barış zamanı oyunları" dır.
Batılıların favori taktiğini hatırlayalım: Ülkeye düzgün bir şekilde yatırım yapana kadar bekleyin ve bu yatırımların geri dönüşü söz konusu olduğunda, orada bir darbe ayarlayın, hepsi bu.
Peki o zaman ne yapmalıyız, paramızı nasıl kurtarabiliriz? Cevap her zaman "denizciler", "komandolar" gibi ifadelerde yatıyordu. Ve biz bir istisna olmayacağız. Bizim için önemli bir bölgede böyle bir olay meydana gelirse ve zorunda orada "anayasal düzeni" yeniden tesis edin. Ve bunun için ilk aşamada kuvvetlerimize hava koruması sağlamak gerekecek. Ve sonra geri çekilmelerinden sonra - tüm muhalifleri "Suriye seçeneğine göre" bombalamak, Suriye'de olduğu gibi yerel dost güçleri desteklemek.
Aşırı bir durumda, hiç kimsenin düzenin kurulmasına müdahale etmesine izin vermemek, en azından söz konusu ülkeye - hem denizden hem de havadan - erişimi güvenilir bir şekilde engellememek gerekecektir. Dahası, ikincisi hava üssünden yoksundur ve bu zamana kadar var olmayabilir.
Bölgede güvenli hava alanları yoksa bu nasıl yapılabilir? Uçak gemilerinin muhalifleri ne diyecek?
Ya da sadece Port Sudan'daki PMTO'muza yönelik saldırılarla dolu olan Sudan'daki durumun kötüleştiğini hayal edin. PMTO personelini korumak veya tahliye etmek için hava desteği gerekiyorsa ne olur? Ne de olsa Khmeimim'e gerçekçi bir rota boyunca 1800 kilometre. "Yerden" gelen talepler üzerine oradan nasıl çalışacağız? Ancak tehdit altındaki bir dönemin ilk belirtilerinde Tartus'tan Kızıldeniz'e taşınan bir uçak gemisi, soruna oldukça çözüm. Ve sadece PMTO sorunu değil.
Bu arada senaryo oldukça gerçek - oraya varır varmaz Amerikalılar hemen Port Sudan'ı ziyaret etti. Ve sadece bu değil, yine de bizi oradan çıkarmaya çalışacaklar.
Peki, uçaksız nasıl çıkılır, uçak gemilerinin sevgili muhalifleri? Sonuçta, yukarıdaki risklerin tümü, şu anda meydana gelen olaylarla çok özel bir bağlantıya sahiptir. Ve Suriye'de militanlar neredeyse kazandı. Ve biz Afrika'da varız. Bunların hepsi fanteziler değil, bugünün gerçekliği.
Yukarıdakilerin tümünün gerçekçiliğine rağmen, ne söyleyeceklerini önceden tahmin edebiliriz: bu asla olmayacak, bunların hepsi Moremanların icatları, peki, Suriye'de yaptılar, sınırlarımız dışında yapacak bir şeyimiz yok, biz Dünyada menfaatleri olsun diye Türk değiller ...
Ama ya bunun hakkında düşünürsen? Sonuçta, daha sonra, savaşçılara ve kırmızı yıldızlara sahip saldırı uçaklarına ihtiyaç duyulduğu, ancak olmadıkları ortaya çıktığında, çok geç olacak. Önceden savaşa hazırlıklı olmalısın.
"Havacılık olmadan nasıl savaşacaksınız" sorusundan, bu sorunun belirli bir durumu sorunsuz bir şekilde devam etmektedir.
Soru 2. Havacılık olmadan ona sahip olanlarla nasıl savaşacaksınız?
Nispeten yakın zamanda, Rusya ile Türkiye arasındaki ilişkiler, Suriye'nin İdlib vilayetindeki durum nedeniyle ciddi şekilde kötüleşti. Bu olaylardan makalede bahsedilmektedir. "Kalibreli firkateynler Türkiye'yi pasifleştirebilecek mi?"yanı sıra ilgili deniz sorunları.
Önemli bir nokta - teoride bu savaşa hiç kimse ihtiyaç duymadı: ne Rusya ne de Türkiye. Ancak, Türkiye örneğinde, görünüşe göre Erdoğan, özellikle komuta merkezinde birkaç düzine Türk askerin bombası (kimin olduğu açık) tarafından öldürüldükten sonra, ülke içindeki en güçlü baskıyı yaşıyordu. Artış, Türk siyasi liderliğinin kararlarıyla bağlantılı olmayabilirdi ve bizim buna cevabımız durumu geri döndürülemez hale getirebilirdi.
Bu çok önemli bir nokta - bazen savaşlar kimse onları istemediğinde başlar. Örneğin Birinci Dünya Savaşı, İngiltere dışındaki tüm Avrupalı katılımcılar için istenmeyen bir durumdu ve İngiltere için gidişatı son derece istenmeyen oldu. Böyle koşullarda Türkiye ile bir savaş mümkün olabilir.
Şu soru ortaya çıkıyor: Suriye'deki grubumuz bu koşullarda nasıl ayakta kalabilir? Onun terk edileceğini düşünme. Karadeniz yönünde Rusya, tüm gücünü Khmeimim'e ve Suriye'deki diğer hava üslerine atamayacak kadar Türkiye için yeterince sorun yaratabilirdi. Suriyeli askerlerle birlikte grubumuz bir süre orada kalabilir. Ancak tedarik edilmesi ve güçlendirilmesi gerekecektir.
Tedarik Baltık ve Cebelitarık ve İran ve Kızıldeniz yoluyla olabilir. İkinci durumda, nakliye için İran tonajını çekmek mümkün olacaktır.
Peki konvoyları Türk hava saldırılarından nasıl koruyacağız? Savaş bir ay veya üç hafta sürse bile bu sorunun çözülmesi gerekiyordu. Sonuçta Türkler Libya'dan operasyon yapabilirler. Ve konvoya karşı Türkiye topraklarından uzun mesafeli bir uçuş için kuvvet bulacaklar.
Cevap, onları kendi savaşçılarımızla örtmemiz gerektiğidir. Ancak Suriye çok uzakta ve Libya'daki Türklerin hem hava alanları hem de uçakları var. Onlarla nasıl ve neyle başa çıkılmalı?
Girit'ten Kıbrıs'a giden rotanın "kabaca" bölümünde bir konvoya eşlik etmeyi düşünün. Khmeimim bin kilometre uzakta. Oradan dövüşçü koruması nasıl sağlanır? Türkiye'ye çok daha yakın, Türk savaşçıların kalktığını hemen tespit etsek bile, bizimki Khmeimim'den ve hatta Suriye'deki diğer üslerden daha fazla zamanımız yok. Çözüm - Girit'in güneyinde, Bölgenin kenarında bulunan bir uçak gemisinden gelen havadan havaya füzelerle MiG-29K'nın savaş yarıçapına bakın. Yunanistan'ın suları.
Yunanistan, Türkiye'ye düşman bir devlettir. Onlar da son zamanlarda savaşın eşiğine gelmişlerdi, Girit kuzeyden bir uçak gemisiyle kaplı ve orada Yunan S-300'leri var. Aynı zamanda, uçak gemisi, mobil bir birim olarak, herhangi bir zamanda güneydoğuya, Suriye'ye doğru hareket ederek, ancak Türkiye'den uzakta kalarak ve aynı zamanda konvoyu muharebe yarıçapı içinde tutabilir. geminin avcıları. Ve Suriye'ye daha yakın, kıyıdan gelen VKS uçağı zaten başa çıkacak.
Ve şimdi uçak gemilerinin rakipleri için bir soru - tüm bunlar bir uçak gemisi olmadan nasıl sağlanabilir? Cevabı duymak isterim. Duyacak mıyız?
Soru 3. Hava keşfi olmadan ne yapacaksınız?
Sovyet dönemini hatırlayalım. ICRC "Legend" sistemi, vakaların yaklaşık üçte birinde CU verdi, geri kalan zamanlarda bu çeşitli faktörler tarafından engellendi. Amiral I.M. Kapitanets'i ve Kuzey Filosunun harika egzersizlerini hatırlayalım:
1. FLPL komutanı Koramiral E.Chernov'un liderliğinde, taktik grubun Barents Denizi'nde savaş gemilerinin ayrılması üzerine deneysel bir tatbikatı yapıldı ve ardından hedef sahaya roket atışı yapıldı. Hedef belirleme Legend uzay sisteminden planlandı.
Barents Denizi'ndeki dört günlük bir tatbikat sırasında, bir füze saldırısının yönetimi ve organizasyonunda beceri kazanmak için bir taktik grubun ortak bir seyrüseferini gerçekleştirmek mümkündü.
Tabii ki, 949 füzeye sahip olan 48 numaralı iki SSGN, geleneksel teçhizatta bile bağımsız olarak bir uçak gemisini etkisiz hale getirebilir. Bu, uçak gemilerine karşı mücadelede yeni bir yöndü - SSGN pr. 949'un kullanılması. Aslında, bu projeden sekizi Kuzey Filosu ve dördü Pasifik Filosu için olmak üzere toplam 12 SSGN inşa edildi.
Pilot tatbikat, Legend uzay aracından düşük bir hedef belirleme olasılığı gösterdi, bu nedenle, taktik grubun eylemlerini desteklemek için, 705 veya 671 RTM projesinin üç nükleer denizaltısının bir parçası olarak bir keşif ve şok perdesinin oluşturulması gerekiyordu. Pilot tatbikatının sonuçlarına göre, filonun komuta ve kontrolü sırasında, Temmuz ayında Norveç Denizi'ne uçaksavar birliği konuşlandırılması planlandı.
Artık Kuzey Filosu, Kuzey-Doğu Atlantik'teki ABD uçak gemisi saldırı formasyonunda denizaltıları bağımsız veya deniz füzesi taşıyan havacılık ile birlikte etkin bir şekilde kullanma fırsatına sahip.
Barents Denizi'ndeki dört günlük bir tatbikat sırasında, bir füze saldırısının yönetimi ve organizasyonunda beceri kazanmak için bir taktik grubun ortak bir seyrüseferini gerçekleştirmek mümkündü.
Tabii ki, 949 füzeye sahip olan 48 numaralı iki SSGN, geleneksel teçhizatta bile bağımsız olarak bir uçak gemisini etkisiz hale getirebilir. Bu, uçak gemilerine karşı mücadelede yeni bir yöndü - SSGN pr. 949'un kullanılması. Aslında, bu projeden sekizi Kuzey Filosu ve dördü Pasifik Filosu için olmak üzere toplam 12 SSGN inşa edildi.
Pilot tatbikat, Legend uzay aracından düşük bir hedef belirleme olasılığı gösterdi, bu nedenle, taktik grubun eylemlerini desteklemek için, 705 veya 671 RTM projesinin üç nükleer denizaltısının bir parçası olarak bir keşif ve şok perdesinin oluşturulması gerekiyordu. Pilot tatbikatının sonuçlarına göre, filonun komuta ve kontrolü sırasında, Temmuz ayında Norveç Denizi'ne uçaksavar birliği konuşlandırılması planlandı.
Artık Kuzey Filosu, Kuzey-Doğu Atlantik'teki ABD uçak gemisi saldırı formasyonunda denizaltıları bağımsız veya deniz füzesi taşıyan havacılık ile birlikte etkin bir şekilde kullanma fırsatına sahip.
Düşman hakkında bilgi edinme sorunu nasıl çözüldü?
Birincil tespit, her tür keşif işleminin karmaşık operasyonları sırasında gerçekleştirildi - uzay, havacılık, radyo keşif vb.
Ancak, esas olarak Tu-95RT'nin keşif hedefi belirleme uçağı olan "Başarı" sistemi kullanılarak elde edilen füze saldırılarına ilişkin verilerdi.
Aynı şeyi şimdi nasıl sağlayabiliriz?
Sovyet yolunu izleyemeyeceğimizi açıkça anlamalıyız - sadece yeterli paramız olmayacak. SSCB'de olduğu gibi aynı uzun menzilli hedef uçak filosu ne kadar olacak, yani 52 yeni (değiştirmeyi düşünmüyoruz) Tu-95RT'ler? Fiyatın yeni bir bombardıman uçağının maliyetiyle karşılaştırılabilir olacağını güvenle hayal edebilirsiniz. Başka bir deyişle, birim başına yaklaşık 15 milyar ruble (Tu-160 gibi). Yani 780 milyar ruble hakkında konuşuyoruz.
Ancak sorun şu ki, bunlar 40-45 uçak için her biri bir çift mancınıkla yaklaşık 24-30 kiloton deplasmana sahip yepyeni iki uçak gemisi. Deniz savaşçıları keşif uçağı olarak kullanılabilir mi? Yapabilirler.
Alıntı:
Daha önce bildirildiği gibi, Rus MiG-29K taşıyıcı tabanlı avcı uçakları zaten yeni bilgi alışverişi sistemleri aldı ve yakın gelecekte, modernizasyondan geçecek olan ağır taşıyıcı tabanlı savaş uçakları Su-33'ü de donatacaklar. Ayrıca, bu sayede Rus uçak gemisine dayalı uçakların gemi karşıtı füzeler için hedef belirleme yapabileceği ve geminin hava savunma sistemlerine düşman hakkında önceden "bildirimde bulunabileceği" bildirildi.
Aslında, tanınmış Amerikan bilgi değişim sistemi "Link-16" ya benzer birleşik bir taktik veri değişim sisteminin yaratılmasından bahsediyoruz. Bu sistem çerçevesinde her uçak, bir gemi, "abonelerinden" biridir ve aldığı bilgiler anında ağın diğer tüm üyelerine iletilir. Açık kaynaklarda bildirildiği üzere, yeni sistem Donanmanın Birleşik Yönetim Sistemi (ESU) olarak adlandırıldı.
Aslında, tanınmış Amerikan bilgi değişim sistemi "Link-16" ya benzer birleşik bir taktik veri değişim sisteminin yaratılmasından bahsediyoruz. Bu sistem çerçevesinde her uçak, bir gemi, "abonelerinden" biridir ve aldığı bilgiler anında ağın diğer tüm üyelerine iletilir. Açık kaynaklarda bildirildiği üzere, yeni sistem Donanmanın Birleşik Yönetim Sistemi (ESU) olarak adlandırıldı.
Gemiler, uçaklar ve deniz karargahları tek bir ağda birleştirilecek.
Aslında, herhangi bir savaşçının bir grev grubunun "gözleri" haline gelebileceğinden ve temas halinde iseler, tüm yüzey gemilerine, seyir füzeli denizaltılara ateş etmek için veri sağlayabileceğinden bahsediyoruz. " kıyıda ", kıyı füze sistemleri" Bastion "ve bunların hipersonik bir füze ile gelecekteki versiyonları, hatta Uzay Kuvvetlerinin birimleri ve oluşumları.
Basit bir şema gerçekleştirilir - RTR veya uydu keşfi veya bir denizaltının SAC'si kullanılarak "dışarıda bir yerde" bir temas tespiti, bir uçak gemisinden bir keşif veya keşif saldırısı grubu araması, RUG'nin ayrılışı. Dünyanın herhangi bir yerinde. Ayrıca düşmanı kendileri de arayabilirler.
Projenin çok yavaş ilerliyor ve gıcırdıyor olması onun gerçekçi olmadığı anlamına gelmez, oradaki sorunlar tamamen örgütseldir. Gerekli olan tek şey, yukarıda açıklanan sistemi çalışır duruma getirmek ve gemi uçaklarını daha güçlü radarlarla donatmaktır.
Ve bakın - ultra uzun menzilli gemi savar füzelerimiz bir hedef aldı! Artık füze kruvazörünü düşmana doğru itmek gerekmiyor, yüzlerce kilometreden saldırabiliyor, uzak bir yerde bulunan bir uçak gemisinden gemi uçaklarından hedef verileri alıyor. Aynı zamanda, açıkça görülüyor ki, dört modern avcının savaş stabilitesi, özellikle Tu-95RT'ler gibi ses altı bir uçak ise, devasa "pterodactyl" e kıyasla kıyaslanamayacak kadar yüksektir.
Ve eğer Sovyet yolunda gidersek, o zaman bu parayla yalnızca savunmasız keşif ve hedef belirleme uçakları inşa edeceğiz ve sonuçta, saldırı kuvvetleri oluşturmalı ve bunların parasını ödemeliyiz! Uçağı olan bir uçak gemisi hem keşif kuvvetleri hem de bazen vurucu kuvvetlerdir: ikisi bir arada. Eğlenceli bir şekilde, bir uçak gemisi filosunun "asimetrik" bir filodan daha ucuz olduğu ortaya çıkabilir.
SSCB Donanması ve ABD Donanması'nın yeteneklerindeki fark. Rakamlar doğru değil, ancak sıraları doğru. Bu farklılığın nedeni Amerikalıların uçağı her yerde kullanabilmesidir. Uçak gemileri sayesinde
Ve tabii ki, uzman temel keşif ekibinden çok daha çok yönlüdürler.
Aynı zamanda, eski Tu-95RT'lerin ve gelecekteki varsayımsal analoglarının aksine, uçak gemisi coğrafya ile çok daha az sınırlıdır - gerekirse Antarktika'ya bile geçiş yapacak ve orada keşif amacıyla bile havacılık olarak çalışacaktır. hava, yüzey veya yer hedeflerini yok etmek için bile. Bir uçakla böyle çalışmayacak: İran veya Afganistan ve Pakistan'ın keşiflerin hava sahasından geçmesine izin vermemesi - ve işte bu, Basra Körfezi'nde veya Hint Okyanusu'nda havadan keşif yapılmadan bırakıldık.
Deniz havacılığı, deniz savaşlarında keşif ve hedef belirleme konularını neredeyse tamamen "kapatabilir". Tabii savaşa hazırsa ve gerekli ekipmanla donatılmışsa. Uydular, yetersiz frekansta bir "görüntü" verirler, dahası, tespit edilmekten kaçabilirler. Makalede gerçek bir uydu takımyıldızı örneği gösterilmektedir. "Yeni başlayanlar için deniz savaşı. Uçak gemisini vurmaya götürüyoruz "... Temel havacılık kendi üslerine "bağlıdır". Bir uçak gemisi herhangi bir yerde ve dolayısıyla uçağı da çalışabilir.
Tüm bunlarda uçak gemisinin rakiplerine uymayan nedir?
Soru 4. Hayati öneme sahip olsa bile neden havacılığı kullanmak istemiyorsunuz?
Bir zamanlar Donanmanın ana görevlerinden biri olarak kabul edilen böyle bir görevi inceleyelim - okyanus yönlerinden gelen bir düşman nükleer füze saldırısını bozmak.
Denizaltılar için hipersonik silahlar yaratma programı, ordu için benzer bir program (hipersonik planörlü orta menzilli füzeler) ve bir havacılık için hipersonik füzeler yaratma programı (örneğin, AGM-76 ARRW), Amerika Birleşik Devletleri'nin 2-183 yıl içinde ciddi başarı şansı ile böyle bir darbe vurma potansiyeline sahip olacağını söylüyor. Yani, bizim tarafımızdan bir yanıtın olmaması veya kabul edilebilir kayıplarla zayıf bir yanıt.
Siyasi olarak, ABD'nin Çin'in altından gelen "Rus desteğini" acımasızca ortadan kaldırdığını göstermesi çok faydalı olacaktır. Bizi önemli bir düşman olarak görmüyorlar ve Kuzey Kore veya İran'dan çok daha az korkuyorlar. Nedenini söylemek zor, ama çoğu zaman düşman olarak bizi hor görüyorlar. Bu faktörlerin birleşimi çok patlayıcıdır ve bizi siteden tek bir hamlede çıkarma girişimiyle potansiyel olarak doludur.
Bu tür koşullarda, denizaltılarının en azından bir kısmını önceden takip etmek son derece önemli olacaktır; bu olmadan, onları bölgemizin yakınına konuşlandırmadan grevin tam başarısına güvenemeyebilirler - sadece yeterli zaman olmayacaktır. . Ve karşılıklı nükleer intihar onlara uymuyor.
Bunlar bölgelerdir. Tabii ki lansman sadece onlardan yapılamaz. Ancak Rusya Federasyonu topraklarından ne kadar uzakta olursa, en azından bir tür misilleme veya misilleme grevine girmeden her şeyi hızlı bir şekilde yapma şansı o kadar azalır.
Kırmızı bölgeler - fırlatma komutundan daha kısa sürede verilen grev, savaş kontrol ağlarından geçecektir. Pasifik Okyanusu söz konusu olduğunda roket uçuşu zaman olarak daha uzundur ancak erken uyarı sistemi çok geç tespit edilir. Sarı bölgeler - zaman içinde bir komutun bir karşı vuruşa yanıt vermesi için geçen süreden veya biraz daha az olan bir grev veya "yaklaşık" aynı. Sınırlar yaklaşıktır.
Alaska Körfezi'ndeki SSBN'lerin konumu için makaleye bakın "Gerçeğe veya filoya, Tu-160'a ve insan hatasının bedeline karşı bir darbe"son bölümde, erken uyarı radar istasyonlarımızın inceleme sektörlerine girmeyen fırlatma koridorunun bir diyagramı bulunmaktadır.
Darbenin meydana gelmesini önlemek için neye ihtiyacımız var?
SSBN'lerin Rusya'nın Avrupa kısmına grev yapılan noktalara konuşlanmasını önleyin, çünkü yalnızca Stratejik Füze Kuvvetlerinin Sibirya oluşumlarına yönelik bir saldırı mantıklı değil. Rusya'nın Avrupa kısmındaki bir grevin kesintiye uğraması, bir bütün olarak bir nükleer saldırının aksamasıdır.
Bunun için hangi bölgelerin kontrol edilmesi gerekiyor?
Bunlar hakkında.
Cebelitarık bölgesi bir fırlatma alanı değil, ancak SSBN'ler orada durdurulabilir.
Soru şu - geminin orada faaliyet göstermesi gereken arama ve saldırı gruplarının hava saldırılarına karşı en azından bir tür korumaya ihtiyacı olacak mı? Yoksa onsuz daha mı iyi olur?
Uçak gemilerinin muhalifleri ne diyecek?
Muhtemelen bunun asla olmayacağını söyleyecekler, çünkü bu asla olmayacak.
Ama değil.
Bu 2028–2030'da pekala gerçekleşebilir. Açıkçası bu, yüksek bir olasılıkla gerçekleşecek. Peki o zaman "arazi düşüncemiz" ile ne yapacağız?
Ve kıyıdan gelen düşman uçaklarının gemilerimizi hızla batıracağını düşünmeyin. 1973'te, Amerika Birleşik Devletleri ile Akdeniz'de neredeyse çarpıştığımızda, Amerikalılar bile herhangi bir NATO'nun kendilerine yardım etmesini beklemiyorlardı. Dahası, 80'lerde SSCB üzerindeki genel Batı baskısı sırasında bile, Birleşik Devletler, NATO’nun geri kalanının onları “terk etmesi” ihtimaline karşı her zaman yedek planları vardı. Avrupalıların sebepsiz yere gönüllü olarak nükleer ateşe gireceğinin garantisi yok.
Amerika Birleşik Devletleri'nin vasalları üzerindeki etkisi elbette. Yani, örneğin, Avrupa kendisi için ölümcül olan TTIP anlaşmasını ve mal sahiplerinin bunu nasıl sonuçlandırmayı talep ettiğini kabul etti! Ukrayna'daki meşhur olayların kışkırtılmasıyla Rus tehdidi bile bastırıldı. Ancak Avrupa, mal sahiplerinin sorduğu gibi Ukrayna'da oynadı ve anlaşmayı batırdı. Yani ABD müttefikleri pekala savaşa gelmeyebilir, bu bir gerçek. Ve onlarsız, Akdeniz'de bile gemilerimizle uğraşmak kolay değil.
Üstelik coğrafya, kıyıdan bir yüzey hedefine ulaşmaya çalışırken bize aleyhimize çalıştığı gibi, bir çok noktada onlara karşı çalışmaya başlar. Ve ayrıca herhangi bir başarısızlık, sürpriz kaybına yol açacaktır.
İki örneğe bir göz atalım. SSBN'lerin Akdeniz'e girmesini önlemek için Cebelitarık Boğazı'nın batısında denizaltı karşıtı bir arama operasyonu yürütüyoruz.
Teoride, Birleşik Devletler yüzey kuvvetlerini bir atılımı garantiye almak için kullanabilir - ancak bu bir sürpriz, teknenin henüz Akdeniz'de olmadığını düşünmemize ihtiyaçları var.
Sürpriz kaybı kabul edilemez.
İspanyol hava sahasından ancak kendi uçaklarıyla saldırılmaya çalışılabilir. Ani bir darbe ile KPUG'lerin tüm gemilerini öldürmek ve - eve. Ruslar planlanan iletişimi kaybettikleri sürece, gemilerinin artık orada olmadıkları için iletişim kurmadığını öğrenene kadar, SSBN'lerin geçmesi için zaman olacak.
Ancak bizim tarafımızdan hava örtüsünün varlığı bu planı bozuyor.
Artık kuvvetlerimizi "tek hamlede" yok edemeyecekler ve SSBN'leri kırmak için biraz zaman kazanamayacaklar - savaşçıların koruması onları yeterince ciddiye alacak, böylece birilerinin Moskova'yı düşmanlıkların başladığını bildirmek için zamanı olacak. Ve avcı siperliği olmadan, bizimki gemilerle hiçbir bağlantı olmadığını, çünkü kendileri olmadıklarını tespit edene kadar, düşman özgürce hareket edecektir.
Kuzeyde, Norveç Denizi'nde bir örnek alalım. Profesyoneller bile, savaş görevlerini yerine getiren uçak gemimizin (örneğin, denizaltı arayan KPUG'lerin hava savunmasında) Norveç'ten gelen uçaklar tarafından hızla imha edileceği görüşüne sahip. Ama mesafelere bakalım. Açıktır ki, Norveç'teki üslerden buz kütlesinin kenarına yakın bir uçak gemisinin devriye alanına olan mesafe 1000 kilometreden fazla. Böyle bir mesafeden bir grev ani olamaz ve başarısızlığı teknik olarak oldukça olasıdır ve çeşitli farklı yöntemlerle.
Ve örneğin, Keflavik'ten Amerikalılar yaklaşık 1400 kilometre uçuyorlar ve mobil bir hedefe yönelik gerçek bir savaşta böyle bir menzilde grev yapmak gerçekten zor. Özellikle Svalbard'ı ele geçirir ve üzerine bir uçaksavar füzesi alayı yerleştirirseniz. Sonra genel olarak güzellik, saldıran taraf önce savaşçıların saldırısına, ardından hava savunma füze sisteminin ve uçak gemisinin ateşinin altına düşer ... Nerede olduğunu Allah bilir, uydunun uçmasını beklemelisiniz. İngiltere'den E-3 Nöbetçisi'ni tekrar veya tekrar sürün.
Sonuç olarak, denizaltı karşıtı kuvvetlerimiz belirli bir alanda oldukça güvenli bir şekilde hareket edebilecek.
Elbette, bir savaşta hiçbir şey garanti edilemez, ancak uçak gemimizin bir saldırıdan kaçmasının, düşmana saldırmaktan çok daha kolay olduğunu kabul ediyoruz. Faktörü. Sadece bunu yapabilmeniz, düzgün bir şekilde eğitmeniz gerekiyor.
Ve bir grev için SSBN'lerin konuşlandırılmasının aksamasını sağlarsanız, o zaman düşmanın nükleer silahları kullanılmayacaktır - yalnızca tüm dünyayı değil, aynı zamanda kendilerini ve ailelerini de toza dönüşmeye hazır olan yerli cazibelerin aksine (biz hemen "cam" olacak!), Amerikalılar rasyonel insanlar ve toplu intihar etmeyecekler.
Ama fırsatımız olacak karar vermekne zaman "sahnede" görünmesi gerektiği.
Bu arada, havada yakıt ikmali ile Svalbard'ın doğusundaki bir uçak gemisinden gelen MiG'ler Grönland'daki Thule hava üssüne oldukça ulaşabilir.
Yakıt ikmali şu anda elimizin altında.
Ona karşı nükleer olmayan bir saldırı yapmak oldukça mümkündür, bu da onu yakalamanıza ve bir uçak gemisinden kendi amaçlarınız için (dolayısıyla nükleer olmayan) kullanmanıza izin verecektir.
Ve burada uçak gemilerinin rakiplerine bir soru daha soruyoruz.
Soru 5. En iyi seçenek bu olsa bile, neden uçakları saldırı görevleri için kullanmak istemiyorsunuz?
Bugün, Deniz Kuvvetlerinin kıyıya nükleer olmayan saldırıları gerçekleştirme konusundaki ana aracı Kalibr seyir füzeleridir. Bu, sekiz rakamlı birim fiyat etiketli pahalı bir silahtır. Bu durumda, seyir füzeleri stokunu tüketen bir gemi, fırlatıcıları yeniden yüklemek için üsse gitmelidir.
Aynı zamanda düşman üzerindeki yıkıcı etkisi açısından 3M14 Calibre SLCM, yaklaşık olarak KAB-500 bombasına denk geliyor.
"Kuznetsov" un grev yeteneklerini ve örneğin geminin grev grubunu karşılaştıralım.
Grup şunlardan oluşur:
Fr. Proje 22350 - 4 ünite. Füze sayısı: 16 + 16 + 24 + 24 = 80 CR
Fırkateyn (eski BOD) pr. 1155, 2xUVP 3C-14 - 1 ünitesi. Füze sayısı: 16 CR.
Toplamda, KUG'de 96 seyir füzesi var. Lütfen, gerçekte tüm fırlatıcıları yalnızca kıyıdaki grevler için füzelerle işgal etmenin imkansız olduğuna, hem gemi karşıtı füzeleri hem de PLUR'un oraya yerleştirilmesi gerektiğine ve gerçekte daha az füze olacağına dikkat edin. Ama uçak olmayan gemilere bir avantaj verelim.
Karşılaştırma için, "Kuznetsov" u, 22 saldırı aracı olan 29 MiG-8K'lık bir hava grubu ile alıyoruz ve geri kalanı savaş uçakları (keşif uçağı ve gerektiğinde, ayrıca bir UPAZ'lı tankerler). Silahları, yer hedeflerine saldırmak için tasarlanmış Kh-35 güdümlü füzenin varsayımsal bir modifikasyonu olacak. MiG-29K, bu tür iki füzeyi kolayca taşıyabilir.
Ne tür bir savaşımız olduğunu düşünmeyeceğiz, kendimizi şununla sınırlayacağız. Grev, gemilerin mühimmat ikmal edebileceği en yakın üsse 1000 kilometre mesafedeki bir hattan teslim ediliyor. Darbe 1000 km mesafeden verilir - bu, hattan hedefe ne kadarımız olduğudur. Tüm gemilerdeki tüm rampaları yeniden yüklemenin iki gün sürdüğüne inanıyoruz (aslında - böyle bir grup için daha fazla, ama pekala).
Bu yüzden, saldırı grubumuz hedeflere 96 füze fırlatıyor ve yenileri için 20 knot hızla üsse gidiyor. O anda, füze gemileri ateşlendiğinde, uçak gemisi havacılığın yükseliş hattına geçmeye başlar ve 10 saat sonra üzerinde belirir. Önümüzdeki 10 saat içinde, füzeli MiG'ler (her kalkış için iki adet), 8 makine, her biri 2 CR olmak üzere vuruşlarını gerçekleştirecek. Toplam - 16. Sonra 5 saat sonra - hepsi aynı.
Toplamda 20 saat içinde URO gemilerimiz üssünden 260 km yürüyüşte, 96 füze ateşlediler, uçak gemisi muharebe alanında 32 füze ateşledi.
Operasyonun başlamasından bu yana 5 saat daha geçti - 25. Uçak gemisi sekiz MiG ile başka bir darbe indirdi ve kullanılan füze sayısını 48 birime çıkardı. URO gemileri neredeyse üssünde. Hesaplamaları kolaylaştırmak için, hız ekledikten sonra o anda girdiklerini varsayacağız.
Artık gemilerin rampaları yeniden yüklemek için 48 saati olacak (aslında daha fazla), uçak gemisi 9 kez 144 MiG kaldıracak ve 192 füze daha kullanacak ve toplam tüketimini 1000'ye çıkaracak. Ancak URO gemileri üssü terk edecek. 20 deniz milinde 27 km onları 24 saat sürecek, biz yine onlara bir ön başlangıç veriyoruz ve XNUMX olduğunu varsayıyoruz.
Fırlatma hattına vardıklarında ve bu fırlatmayı gerçekleştirdiklerinde, MiG'lerin bir uçak gemisinden kullandıkları füzelerin sayısı 64 birim artarak yalnızca 256 füzeye ulaşacak. Dahası, uçaklar bir sonraki uçuş için hazır olacak ve aslında füze gemilerine önden başlamasaydık bu uçuş çoktan gerçekleşmiş olacaktı.
Biz düşünüyoruz.
Uçak - 256 füze + 16 "devam eden", toplam 272.
URO gemileri - bir salvoda 96 füze * 2 salvo = 192 füze.
Uçak lehine fark 80 füzedir.
Ve URO gemilerine, hücrelerdeki füzelerin sayısı konusunda bir avantaj sağladık, onları gerçekten mümkün olandan fazla tahmin ettik ve gerçekte daha düşük olacak olsa da, 20 deniz mili geçişte bir hız belirledik. Ayrıca, örneğin 8 değil, sadece 16 saldırı uçağımız var. Ama 22 olabilirdi! Ve üssündeki gemilerin yeniden yükleme süresi, imkansızlık noktasına kadar hafife alınmış!
Dahası, bu tür varsayımsal füzelerin daha az savaş başlığı kütlesi var, bu da bir eksi. Ancak bu, tüm hedef türleri için önemli değildir. Çoğu durumda, 200 kg'a kadar oldukça yeterlidir ve karmaşık gemi karşıtı arayıcıyı kaldırırsanız ve onu yerde uçmak için daha basit bir sistemle değiştirirseniz, X-35'e gerçekten yerleştirilebilirler.
Aslında bu örnek, seyir füzelerinin sadece özel görevler için niş silahlar olduğunu gösteriyor. Uzun menzilli seyir füzelerinin filo operasyonları yararına kullanımıyla ilgili makaleyi okuyabilirsiniz. "Deniz gücü ve seyir füzeleri. Deniz Kuvvetleri için Göstergeler nasıl kullanılır.
Kıyı boyunca grev operasyonlarımıza dönersek, uçağın riski azalırsa, seyir füzeleri ile yapılan saldırılardan yüzlerce kat daha ucuz olan bombalı hedefler üzerinde çalışabilecekler. Gerekirse, uçak dağınık hedefleri - misket bombaları, yangın tankları, güdümsüz roketler - yok etmek için silahları kullanabilecek. Seyir füzesi oldukça uzmanlaşmıştır.
Ve menzil bile belirli bir avantaj sağlamaz - bir günde gemi kolayca 1000 km koşacak ve taşıyıcı tabanlı savaş uçağının savaş yarıçapı artı güdümlü füzenin uçuş menzili, hedefe böyle bir yaklaşımla sadece izin verecektir. CD'nin 1700-1800 kilometreden "yakalayacağı" hedefi vurmak.
Aynı zamanda, bir uçak için bir çift roket ile kalkış çok fazla yakıt gerektiriyorsa, o zaman eski batı odağını kullanabilir ve az miktarda yakıtla kalkabilir ve sonuç olarak düşük bir kalkış ağırlığı ile yakıt ikmali yapabilirsiniz. "boğazın altındaki" hava.
Öyleyse, uçak gemilerinin muhaliflerinin tüm bunlar hakkında ne gibi bir karşı argümanı olacak?
Seyircinin isteği üzerine
Makalede A.Voznesensky tarafından yöneltilen bir dizi soruya da cevap vermek istiyorum. "Uçak Gemisi Lobisini Destekleyenler için Uygunsuz Sorular"... Ne yazık ki, makale birçok gerçek yanlışlık ve hata içeriyor. Bununla birlikte, son zamanlarda "Askeri İnceleme" 'de sık sık görülen "uçaksavar" malzemelerinde, bu, en azından, mantıksal olarak tutarlı argümantasyon içeriyor ve düzensiz fikirler içermiyor. Ve bu nedenle yazar, "uygunsuz" sorulara bir cevap vermenin gerekli olduğunu düşünmektedir.
Sırayla.
Nerede inşa edilir?
Cevap, buz kırıcıların inşasının tamamlanmasının ardından Baltık Tersanesi'nin A rıhtımındadır. Teknik açıdan Balt'ta uçak gemisi inşa etme sorunu. bitki makalede tartışıldı "Uçak gemimiz gerçek" "VPK-Courier" de, aslında daha önce uzmanlar tarafından gerçekleştirilen "A" kızak üzerindeki gemi gövdesinin çizimlerine kadar. 10 dakika ayırın.
Ayrıca A.Voznesensky şöyle yazıyor:
Burada, bu çalışmalar sırasında Sovyet uzmanlarının önemli bir kısmının hala "saflarda" olduğu gerçeğine dikkatinizi çekmek istiyorum - bu onlar için çok uzun olmayan bir zamandı ve United Shipbuilding Corporation'ın deneyimlediği bir durumdu. ve United Shipbuilding Corporation'ın emrindeki verimli personel. Şimdi bir on yıl daha geçti - ve Vikramaditya'daki çalışmaya katılanların kaçının hala "eyerde" olduğunu sormak makul.
Bu işe genç gelenler oldukça eyerde. Uçak gemisi 8,5 yıl önce Hindistan'a gitti, muhtemelen birileri yıllar içinde hayatta kaldı. Dahası, Sevmash'ı görmezden gelirsek, Nevskoe Tasarım Bürosu'nun Hintli uçak gemisi Vikrant'ın geliştirilmesinde ve bu geminin bir dizi sisteminin bakımında aktif rol aldığını görebiliriz. Eh, ya da daha basitçe, Rusya şu anda bile uçak gemilerinin yaratılmasına katılıyor, ama kendi başına değil. Ve uzun süredir bu tür gemiler inşa etmemiş olsak da ve SSCB'de Nikolaev'de personel vardı, bu gemiler için hiç uzmanımız olmadığını düşünmek büyük bir hata. "Vikramaditya" çok uzun zaman önce geçti.
Vikramaditya'nın güvertesinde. Rusya Federasyonu'nun böyle bir gemisi, genel olarak, herhangi bir yeni teknoloji ve ekipman oluşturmadan, tamamen mevcut rezerv üzerinde karşılayabilir, varsayımsal "Rus" Vikrant "tan daha da kolaydır.
Ayrıca, yine A. Voznesensky'den alıntı yapacağız.
Tartışmalarda nadiren dile getirilen bir başka nokta daha var: Stoklarda bir parça çelik bile kalmadan, milyarlarca rubleye mal olacak yüzlerce Ar-Ge yapmak gerekecek.
Örneğin? Mancınık? Ancak buhar odası SSCB'de bile inşa edildi, referans mancınıklar Kırım ve Yeisk'teki "İplikler" üzerinde, elektromanyetik olanlar zaten araştırma ve geliştirme aşamasını geçti. Ayrıca büyük bir birikim var. GEM? Ayrıca hayır, nükleer enerji santralleri buz kırıcılar için seri üretilir, gaz türbinleri değildir, ancak 40 tonajlık bir ünite için ihtiyacımız olan tek şey M-90 (seri) tabanlı bir yürüyüş türbini, bir atık ısı geri kazanım kazanı, bir art yakıcıdır. bir atık ısı kazanıyla çalışan buhar türbini ve iki gaz ve bir buhar türbini için bir redüktör-birleştirici. Ters çevrilebilir hatveli büyük vidalara ihtiyacımız var, ancak onlar için bir rezerv var, şimdi onu ölçeklendirmemiz gerekiyor. Aslında, yalnızca bir havacılık kontrol kompleksi oluşturmak için uğraşmanız gerekecek, ancak burada bile, en azından, eski komplekslerin belgelerine sahibiz.
Bu, kabaca şu anda maksimuma kadar karşılayabileceğimiz şey. Kuznetsov'da olduğu gibi 40-45 bin ton, yaklaşık 22 uçak, iki mancınık, yaklaşık 30 knot hız, denize elverişlilik ve yuvarlanma sınırları.
Ancak altyapı ile gerçekten bir şeyler yapmanız gerekiyor, ancak gerçekte karmaşıklık konusu yeni Novorossiysk deniz üssünden çok farklı değil, onu inşa edebilirsiniz. Bunun altında olacaktır.
Yazarın MiG-29K'nın askeri operasyonlar için uygun olmadığına dair sonucu temelsizdir - bu uçağın yalnızca yeni bir radara ve silahlara ihtiyacı vardır. Bundan sonra, yalnızca yüksek bir iniş hızı ve zaman alan uçuş arası bakım bir sorun olmaya devam edecek, ancak bu sorunlar bu uçağın bir sonraki modifikasyonlarında kısmen çözülebilir.
Tabii ki, bu bir F / A-18 değil, ancak bu uçağı sonsuza kadar modası geçmiş saymak çok yanlış, bu platformun potansiyeli tükenmekten çok uzak. Her ne kadar gelecekte yeni bir uçağın geliştirilmesi göz ardı edilmemelidir. Ancak gerçek şu ki, şimdilik sadece biraz modernize edilmiş MiG'lerle idare edeceğiz.
Zaten iki deniz hava alayımız olduğunu size hatırlatmak isterim. Ve sadece onların savaşa hazır olma durumlarını gerekli seviyeye yükseltmeniz gerekiyor, hiçbir şeyin yaratılmasına gerek yok, uçaklar, pilotlar ve eğitim altyapısı var.
Neden alaylar var - ayrıca bir uçak gemimiz var! Sadece bir şekilde tamir etmeniz gerekiyor, ancak bununla ilgili yapılacak bir şey yok - USC'de hala organizatörler var ...
Ve denizaltı karşıtı helikopterlerin yine de yapılması gerekecek. Bir uçak gemisi ile teması koptu.
Dahası, A.Voznesensky, ABD Donanması'nın görüntüsüne ve benzerliğine bir uçak gemisi saldırı grubu oluşturamayacağımız konusunda aşağıdaki argümanı öne sürüyor, ancak dürüstçe şunu söyleyelim, ABD Donanması oldu çünkü ABD Donanması, füze gemileri. bölünmeler Sovyet deniz havacılığı!
Kimin tümenleri bize saldıracak? A. Voskresensky, metninde Falkland'ları hatırladığından, İngilizlerin bu gerçek savaşta uçak gemileri için nasıl koruma sağladığını incelemek güzel olurdu. Bu arada çok ilginç. Ve bu deneyim bizim için Amerikan planına takılmaktan çok daha yararlı.
Bu, birisi anlamazsa, "emekli olma", eskort gemileri vb. Sorusudur.
Bariyere!
Aslında hepsi bu.
Yazar, uçak gemilerinin muhalifleri yorumlarda yukarıdaki beş soruyu cevaplarsa çok mutlu olacaktır.... Doğal olarak örnekler, resimler ve diyagramlarla. Ve radyo ufku, uçağın kıyıdan uçuş süresi, gemi uçaklarının uçuş süresi vb. İle karşılaştırılmasıyla daha da iyi. Kısacası temelsiz değil.
Denizde böyle bir ortam yaratmak o kadar kolay ki, böylece bir hedefin imha edilmesi veya kişinin ülkesinden önemli bir mesafede kuvvetlerinin korunması, uçak olmadan açıkça ve gözle görülür şekilde daha iyi elde edilecektir.uçaklardan daha.
Yapabilirsiniz. Sınıfı gösterin.