Bu Yazıda:
köken
Kaktüs bitkileri için kısa olan kaktüsler (Cactaceae) sulu meyvelerdir, yani dokularında nem depolayabilirler ve aşırı kuraklık dönemlerinde bile hayatta kalabilirler. Kök sulu meyveler, en büyük miktarda suyu doğrudan küresel, sütunlu veya silindirik ana sürgünlerinde depolar. Diğer taraftan kök sulu meyveleri suyu soğanlı koyulaştırılmış köklerinde toplar. Pereskia cinsinin kaktüsleri, örneğin, kalın etli yapraklarında su depolayabilen yaprak etleri arasındadır.
Tabii ki, kaktüsler yalnızca Amerika kıtasında ve burada özellikle kuru bölgelerde bulunur. İdeal koşullar bozkırlarda, yarı çöllerde ve çöllerde - ve tropikal yağmur ormanlarında bulunabilir. Orada ağaçlar üzerinde yabani orkideler gibi, epifitler olarak büyürler.
Görünüm ve büyüme
Büyüme formuna bağlı olarak, kaktüsler üç alt aileye bölünmüştür. Pereskioideae, sık sık tırmanan ve ağaçlara benzeyen dikenli, çalı bitkileridir. Orijinal kaktüslere aitler ve gerçek etli yaprakları var. Opuntioideae ayrıca kök ekseninde gerçek yapraklara sahiptir, ancak bunlar hızlı bir şekilde atılır. Çiçekler her zaman fincan şeklindedir. Cactoideae, kaktüs bitkilerinin en zengin tür bakımından zengin alt grubunu oluşturur. Artık yaprak taşımazlar ve şekil ve görünüm bakımından çok fazla çeşitlilik gösterebilirler.
Fotoğraf galerisini başlat
6
Hepsini göster
En iyi bilinen kaktüs türleri
Cephalocereus senilis, Almanca "Greisenhaupt" da Meksika'dan geliyor. Yoğun beyaz saç, sevimli bir izlenim bırakıyor, ancak altındaki dikenli dikenler
Sütunlu kaktüs veya kovboy kaktüsü olarak da adlandırılan Euphorbia ingens, aslında süt yosunu ailesine aittir. Bitki Afrika'dan gelmesine rağmen, birçok Batıdaki yıldız
Echinocactus grusonii aynı zamanda “kayınvalidenin koltuğu” olarak da bilinir. Altın sarısı dikenleri büyük bitkilerde beş santim uzunluğunda olabilir.
Noel kaktüsü Schlumbergera, yaprak kaktüsüne aittir ve kasım ayından şubat ayına kadar, zengin dikenlerden ziyade, zengin çiçeklenme ile karakterizedir.
Meksika Mammillaria yaklaşık 180 tür içerir. Birlikte küresel şekle ve güzel, renkli çiçeklere sahipler.
Echinopsis veya "deniz kestanesi kaktüsü" cinsinin çok fazla güneşe ve suya ihtiyacı var. Zengin bir çiçeklenme için bitkilerin yaklaşık on derecede kışlanması gerekir.
Bir damla su israf edilmemesi için çoğukaktüsleryaprak yerine dikenler taşır. Hayati buharlaşma, sadece kalınlaştırılmış gövdelerin dış yüzeylerinde ve sürgünlerde meydana gelir. Dikenleriyle, çöllerdeki bitkiler ve diğer düşmanca bölgeler kendilerini aç otoburlardan korurlar.
Yer ve zemin
Kaktüsler dünya çapında bakımı kolay ve kendine özgü ev bitkileri olarak çok popüler. Çok aydınlık ve iyi havalandırılan bir yere ihtiyaçları vardır, ancak genellikle cereyanlara tolerans göstermezler. Bazı türler açık havada da tutulabilir. Oldukça sağlam olan kaktüsler ayrıca kil ve humus bakımından zengin substratlarda da hayatta kalır, ancak iyi drene olmuş mineral toprağı çoğunu çeker. Açık havada, toprak ideal olarak biraz asitli olmalıdır (pH 5.5-6.5) ve genellikle kışın ıslanmaması gerektiği için iyi hazırlanmaları gerekir. İç mekanda, kaktüsler için uzmanlaşmış bir ticaretten özel alt tabaka kullanabilirsiniz.
Dikenli armutlar (Opuntia) çok güneş aldıklarında kompaktlaşırlar. Bu nedenle yaz aylarını dışarıda geçirmeyi severler, kışın serinler ve dökmezler
bakım
Temel olarak: Kaktüsler oldukça meyvemsi bitkilerdir. Zaten ıslak olan diğer bitkilerin aksine, kuruluk onlar için sorun değildir. Çok az ışıkta bile yalnızca çok kötüye toleranslıdır, bu da kökenlerinde şaşırtıcı değildir. Bu nedenle kaktüs bakımı için, konumun mümkün olduğunca parlak olmasını sağlamak ve büyük döküm mesafelerini gözlemlemek önemlidir. Kaktüsler doğrudan güney penceresine, aydınlık kış bahçesine veya yazın yazın güneşli, yağmur ve rüzgârla korunan bir yere yerleştirilir. Dökme işlemi bir kez ve daha sonra substrat neredeyse kuruyana kadar yapılmaz. Aşağıdakiler geçerlidir: bitkiler ne kadar küçükse, döküm süresi o kadar kısa olur. Büyük bitkiler genellikle sadece dört ila altı haftada bir suya ihtiyaç duyar, haftada bir kez pencere üzerinde küçük örnekler. Yaz aylarında büyüme döneminde sadece gübreleme için kaktüs gübre kullanın.
İpucu:Kaktüsleri temizlemek veya bir erişte veya barbekü maşası kullanmak için eldiven giyin! Küçük dikenler ciltte kolayca delinir, sonra kırılır ve rahatsız edici yanmalara neden olur.
Kaktüsler sadece bireysel olarak değil, aynı zamanda kaselerde en iyi avantajları sağlamak için birleştirilir. Benzer bakım talepleriyle kaktüsleri seçin
Kaktüsler kışlayıcısının
Sonbaharda otlatmak zorunda kalmaktan rahatsız olanlar için sert kaktüsler büyüyebilir. Kuzey Amerika kaktüs türlerinin çoğu, kış sıcaklıklarımızda iyi hayatta kalır. Bahçe festivalleri, bazı Opuntia türleridir, örneğin Opuntia imbricata, fragilis, phaeacantha veya polyacantha. Ayrıca kirpi kaktüsü (Echinocereus coccineus veya triglochidiatus) türleri veya Escobaria (Escobaria missouriensis veya sneedii) cinsinin temsilcileri sert, fakat çoğu Opuntia'dan neme karşı daha hassastır.
Bahçe kaktüsleri için ideal, su basmasına karşı korunmak için yerden ılık, üstü kapalı bir alandır. Toprak saksı toprağı, kum ve genişletilmiş kil veya lav karışımı olmalıdır. Bahçe kaktüsleri soğuk havalar dışında tüm yıl boyunca ekilebilir. Neredeyse hiç bahçede döküm olmak. Dikkat: Kış aylarında kaktüsler bahçeye bürünmüştür. Soğuğa karşı bir koruma olarak, hücre özündeki mineral konsantrasyonunu arttırmak için daha az sıvı depolamışlardır. Nisan ayından itibaren görünüm tekrar normalleşiyor.
Dikenli armutlar (Opuntia) türe bağlı olarak on metreye kadar büyüyebilir. Meyveleri yenilebilir
çoğalma
Ekim kaktüsleri kolaydır: Bunun için sadece plastik kapaklı küçük bir seraya ihtiyacınız var. Ekim için özellikle uygun olanlar, Mammillaria, Echinopsen veya Rebutia türleridir. Kutuyu kaktüs toprağı ile doldurun ve üstüne mantar istilasına karşı ince bir lavagrus tabakası serpin. Kaktüs tohumlarını toprağa hafifçe sıkın ve içlerine yağmur suyu dökün. Yakında küçük yeşil toplar görünecektir. İlk dikenler oluştuğunda, kapak çıkarılabilir. Kaktüs çocuklarını ekstra kaplarda çok yakın ayırın. Mini kaktüsler yaz aylarında sıcak bir yerde dışarıda durabilirler; İki ila üç yıl sonra, ilk çiçeklenmeyi dört gözle bekleyebilirsiniz.
Kesimler çoğalması, Opuntia gibi bölünmüş sürgünlerin bulunduğu hemen hemen tüm türlerde çok iyi sonuç verir. Keskin bir bıçakla bir parçayı kolayca ayırın, arabirimin birkaç saat kurumasını bekleyin ve ardından besin açısından zayıf saksı toprağına yerleştirin. Bir folyo başlık veya oda serası motorun kurumamasını sağlar. Odadaki hava çok kuru değilse, kapaksız bile yapabilirsiniz. Sadece toprak daima hafif nemli tutulmalıdır.
Çilek kaktüsü (Echinocereus enneacanthus) özel bir cinsdir. Yeşil bir tabandan ve kırmızı veya sarı bir kaktüsten oluşur.
Hastalıklar ve zararlılar
Dikenleri kaktüsleri büyük avcılardan korumakla birlikte, küçük zararlılara karşı bağışıklık kazanmazlar. Genellikle, kaktüsler, bitkilerin hücre özsularını besleyen bitler ve bitler tarafından saldırıya uğrar. Bazı kaktüs türlerinin yoğun tüylülüğü altında, zararlılar da çok iyi saklanabilir.
Örümcek akarları, bitkilerde kahverengi mantar nasırları bırakır. Kök biti bazen tencereye gizlenir. Çok sık dökülürse, kaktüsler alttan çürümeye başlar ve genellikle gri bir kalıp eklenir. Dikkat: Sadece kaktüsler buna aşırı duyarlı olduğu için, sadece istisnai durumlarda oda kaktüslerinde bile kimyasal ürün koruma ürünleri kullanın. Emici zararlılarla mücadele etmenin en iyi yolu laklar veya ladybirds gibi faydalı böcekler kullanmaktır.