Birini sadece yanından gidip bir başına bırakarak değil onu yargılayarak, iterek, bosvererek, önemsemeyerek, bıkmış gibi davranarakta yalnız bırakabilirsiniz. Ve bu ilkinden cok daha koyu bir yalnızlık olur. Sevgi dilenen birini sevmek kolaydır. Muhtactir ve ne kadar verirsen o kadarına razı olur. sizi zorlayan, yoran birini sevginizle iyileştirmek zordur ama gercek sevgi ölçüsü de aslında budur. Yetinmek değil hakettiğini almak bu bağlamda mutluluğun ufak bir tanımıdır.