A Milli Takımımız, İzlanda ile 0-0 berabere kaldı; EURO 2020 biletini kaptı. Erman Toroğlu, köşesinde; 'İşte benim Milli Takımım' başlıklı bir yazı kaleme aldı.
Hedef önemli... Çok maç kazanınca veya daha çok gol atınca olay bitmiyor. Bize beraberlik yetiyordu. Sahaya çıkışımız; "Önce gol yemeyelim ardından atarız" şeklindeydi.
Uzun zaman böyle gitti. Zaten karşılaşmanın 80. dakikasına kadar bir net pozisyonumuz var o da Burak Yılmaz ile... Bir de İzlanda'nın Merih Demiral'ın çizgiden çıkardığı topu... Ondan sonra maç Rus ruletine döndü. Ama şunu söyleyeyim takım olarak iyi savunma yaptık.
Burak dahil savunma hatası yapan oyuncu yoktu. Burak net golü kaçırsa da; defansa gelip en az üç kez müthiş işler yaptı.
Cengiz çok güçlü değil, sakatlıktan çıktı. 1-2 pozisyonda bencillik yapmasa; arkadaşlarına topu atsa çok daha iyi olabilirdi. Bakınız! Birkaç sene öncesine kadar gazeteci dövülen, kampta sabahlara kadar oyun oynanan takımı hatırlayın. Şahsen; "Bu takım benim milli takımım değil" diyordum.
Ancak bu kadro, benim Milli Takımım! Karşılaşmayı iki arkadaşımla birlikte seyrederken hop oturup, hop kalktım. Çünkü sahadaki çocuklar benim heyecanıma tercüman oluyorlardı. Damardan oynuyorlardı...
Şenol Hoca son 10 dakika biraz dağıldı. Son değişikliği daha erken yapması gerekirdi. En gergin olduğumuz yerler. Onu yapmayacaksın. Çok net söyleyeyim ne Guus Hiddink ile, ne de sağı solu belli olmayan Mircea Lucescu'yla bunları başaramazdık.
Federasyon, Şenol Güneş'i getirerek doğru iş yaptı. Hoca da iyi bir aşçılık yaparak takıma liderlik etti. Hani genç futbolcu çıkmıyordu Türkler'den?
Bu takım daha yoğurulursa önümüzdeki 6-7 yılı kurtarır. Şunu devamlı yapmamız lazım... Avrupa Şampiyonası, Dünya Kupası... Teşekkürler Milli Takım'a... Mücadelenize sağlık.