Filipinler savaşı sırasında Amerikan komutanlığı Japonya'ya karşı yeni operasyonlar hazırlamaya başladı. Genelkurmay Başkanları, Pasifik'teki silahlı kuvvetler için şu görevleri üstlendi: Büyükşehir adalarına yapılan saldırılarda ek hava limanları almak için Nampo ve Ryukyu Adaları'nda görev aldı; Japonya'nın denizden ve havadan bloke edilmesi; Japonya'ya askeri baskı uygulayın. Bu sorunların çözümü Japonya'dan Mariana Adaları'na kadar olan Iwo Jima adasının ele geçirilmesiyle başladı.
Büyüklüğü 5 ile 8,5 km'yi aşan Iwo Jima adası, Japon komutası tarafından stratejik bir nesne olarak görülmedi, bu nedenle savunması nispeten zayıftı. Adada 23 bin garnizon vardı. tanklar ve 600 silah. Neredeyse hiç hava örtüsü yoktu - sadece birkaç uçak. Denizcilik bileşeni de çok azdı - birkaç küçük denizaltı ve bir düzine devriye.
ABD-İngiliz komutanlığı, düşmanı tek bir kırma darbesiyle ezecek dar bir sektörde mümkün olan azami güçlerin yoğunlaştırılması stratejisini hala kullandı. İniş gücü 110 bin kişiydi. Gerçek bir hava ve deniz armadası tarafından desteklendiler: hava ordularının 352 uçağı, uçak gemilerine dayanan 1170 uçağı, 5. Amerikan filosu, 220 bin kişiye ulaşan personel sayısı.
Önceki operasyonlarda olduğu gibi, Amerikalılar uzun ve güçlü havacılık ve topçu eğitimi. 70 gün boyunca büyük hava saldırıları gerçekleştirildi! 19 Şubat'ta indi. Bu durumda, sahildeki bombalanan Japonlar neredeyse hiç direnç göstermedi. Ancak, saldırı çok yavaş gelişti. Amerikalılar yavaş davrandılar. Ve adanın derinliklerindeki Japonlar, ustaca doğal mağaralar ve savunma için özel olarak oluşturulan sığınaklar kullanarak inatçı bir direniş ortaya koydu. Bununla birlikte, güç ve teknik mücadele araçlarındaki üstünlük, Amerikalıların zaferini bir kez daha belirledi. 17 Mart 1945'te Japon garnizonu yok edildi.
Japon birlikleri, yakalama savaşında neredeyse tamamen öldü ve yalnızca 200 insanları ele geçirdi (daha sonra, Japon birliklerinin kalıntılarını bitirdiklerinde, daha fazla 800 kişiyi de ele geçirdiler). Amerikalılar Japonlardan daha fazla insan kaybetti, 26 hakkında bin kişi öldü, yaralandı ve kayboldu. Iwo Jim için yapılan savaş en kanlı olaydı. hikayeler ABD Deniz Piyadeleri. ABD Donanması, esasen hava saldırıları ve kıyı topçu ateşi nedeniyle 18 gemilerini kaybetti.
ABD komutası Iwo Jima'ya askeri bir üs kurdu. 10 Mart ABD Hava Kuvvetleri Tokyo'yu bombaladı, 12 Mart - Nagoya, 13 Mart - Osaki. Adadan gelen bu hava saldırıları düzenli hale geldi. Iwo Jima üssü, Aleut Adaları'ndaki kalelerle birlikte, Amerika Birleşik Devletleri'ne kuzeybatı Pasifik'i kontrol etme yeteneği verdi.
Amerikan teknolojisi, Iwo Jima'ya verilen mücadelenin ilk günlerinde yandı
Iwo Jima ile mücadelede eşzamanlı olarak Amerikalılar Okinawa'yı ele geçirmek için bir operasyon hazırladılar. Bu ada, Amerikan planlarında özel bir öneme sahipti. Stratejik konumu yalnızca Doğu Çin Denizi'nde egemenliği sağlamıyor, aynı zamanda Japonya'nın kendisini tehdit etmesini de mümkün kılıyordu. Ek olarak, Okinawa, Amerikalıları batı Pasifik'te gelecekteki büyük bir askeri üs olarak ilgilendi. Ada, hava limanlarının ve deniz yapılarının inşası için uygun yerlere sahiptir.
Japon komutanlığı da Okinawa'ya büyük önem verdi. Ada 70-bin'i savundu. 32-I Japon ordusu ve yaklaşık 9 bin Denizci. Ayrıca, adanın erkek nüfusunun tamamı, yaşları 17 ile 45 arasında değişmekle birlikte orduya taşındı. Okul çocukları bile görevliler olarak kullanıldı. 32'in ordusu, yaklaşık 5 uçağı olan hava 250'inci hava filosundan desteklendi. Adanın savunması sırasında, 5 inci hava filosunun intihar pilotları ile birlikte kabukları da dahil olmak üzere diğer hava filolarından gelen uçaklarla güçlendirilmesi gerekiyordu. Japon Donanması'nda adanın savunmasında yer aldı: 1 savaş gemisi, 1 hafif kruvazör ve 8 destroyeri.
Okinawa'ya saldırma görevi, 10'in başlarında kurulan General Simon Bolivar Buckner Jr.'ın komutası altında 1945. Amerikan Ordusuna emanet edildi. Ordunun iki kolordu vardı: 3. kolordu, deniz piyadelerinin 1. ve 6. bölümlerinden oluşuyordu, 24. kolordu 7. ve 96. piyade bölümlerini içeriyordu. ABD 2. Deniz Bölümü yedekte kaldı. Ayrıca 10. Ordu komutasında 27. ve 77. Piyade Tümeni vardı. Toplamda, 10. Ordunun komutası altında 100 binden fazla ABD Ordusu, 88 bin Deniz Piyadesi ve 18 bin kişi vardı. filo. Amerikan ordusu 300 amfibi tank, çok sayıda topçu, harç, mühendislik ve diğer birimlerle güçlendirildi.
Okinawa’da Amerikalılar
F4U Corsair, adadaki ABD kuvvetlerini düşman mevkilerinde roket ateşi ile destekliyor
İniş, Amerikan filosu 5 ve toplamda 1300 savaş gemisinden ve yardımcı gemiden daha fazlasına sahip olan İngiliz uçak gemisi tarafından desteklendi. Grev kuvvetinin deniz bileşeninin savaş çekirdeğinde, 20 savaş gemileri, 33 uçak gemisi, 32 kruvazörü, 83 destroyeri ve 36 denizaltıları vardı. 1700 uçaktan daha fazla bulunan uçak gemilerinde. Havacılık bileşenini geliştirmek için, stratejik hava kuvvetleri havacılığı dahil edildi. Amerikan gruplarının toplam sayısı 450 binden fazla insandı. ABD-İngiliz emri, silahlı kuvvetlerin her dalında çok büyük bir üstünlük yarattı.
Operasyon uzun bir süre için hazırlandı: Ocak-Nisan ayları arasında, 1945 g.Bu dönemde, Amerikan hava keşifleri, Japonların adadaki savunma gruplarını ve savunma sistemlerini ortaya çıkardı. Mart ayının başlarında, ABD Hava Kuvvetleri'nin 1945'i, Ryukyu Adaları bölgesinde bulunan Japonya'nın hava limanlarına ve deniz üslerine karşı büyük grev başlattı. 18-19, Mart ayında, Amerikalılar Kyushu, Şikoku ve Honshu'nun güneyindeki hava alanlarını bombaladı. 23 Mart ayından bu yana, Okinawa'nın kendisine hava saldırıları düzenlendi. Aynı zamanda, gemi topçusu sahili bombaladı. 26-29 Mart ABD kuvvetleri, Okinawa'nın batısında bulunan bir grup Kerama Adası'nı ele geçirdi. Bu adalarda gemi park ve lojistik üssü kuruldu.
Okinawa’nın batı kıyısındaki iniş operasyonu, Nisan 1’da 1945’te başladı. Denizciler, birkaç düzine savaş gemisinin, kruvazörün ve yok edicinin kapağının altına indi. Başlangıçta, düşmanın doğu yakasına inmesini bekleyen Japon birliklerinin direnişi zayıftı. Bu nedenle, Amerikalılar ilk gün kolayca önündeki 14 km'ye ve derinlikte 4 km'ye bir köprü kurdu. Sonraki üç gün, Amerikalılar doğu kıyılarına gitti ve Japon grubunu iki ayrı parçaya böldüler.
Adayı kaybetme tehdidi altında, Japon komutası, düşmanın iniş operasyonunu bozmak için bir karşı saldırı başlatmaya çalıştı. Bu amaçla intihar saldırıları ve deniz kuvvetleri kullanıldı. April 6, Japon Hava Kuvvetlerinin saldırısına başladı. Aynı gün, Japon gemileri Japonya Denizi'nden denize açıldı ve Okinawa'ya doğru yola çıktı. Savaş gemisi Yamato başkanlığındaki Japon savaş gemilerinden oluşan bir filo, Müttefik filosuna, yardımcı gemilere saldırmaktı ve üsse geri dönen sorunlarda, savaş gemisine düşman filosunu kırmaları, kıyılarda durmaları ve Okinawa savunucularını topçu ateşi ile desteklemeleri emredildi. Deniz silahları, geleneksel topçu rolünü ve gemilerin mürettebatını oynayacaktı - denizcilerin rolü. Yamato grevinin düşmanın dikkatini dağıtacağı ve Japon uçağının müttefik filosunda sert vuruş yapmasına izin verileceğine inanılıyordu. Aslında, kazanma şansı olmayan bir intihar saldırı planıydı. Yık, ama olabildiğince çok düşman al.
Amerikalılara yönelik bir grev, 8 Nisan ayını geçirmek istedi. Ancak, Japon filosu gizlice hedeflenen hedefe yaklaşamadı. Amerikan denizaltıları, Japon gemilerinin yayınlarını ele geçirdi ve düşmanın planı belli oldu. Nisan 7 sabahında, uçak gemilerine dayanan Amerikan bombardıman uçakları ve torpido bombardıman uçakları, Kyushu'nun güneyinde bulunan bölgedeki düşmana saldırdı. Savaş gemisi Yamato, kruvazör ve 4 destroyeri öldürüldü. 3 binden fazla kişi yalnızca Yamato'da öldü. Kalan gemiler, hasar almış, üslerine çekildiler.
"Yamato" savaş gemisi, Amerikan uçaklarının baskınlarının yol açtığı hasarlardan patlıyor
Japon Hava Kuvvetleri daha başarılı davrandı. Okinawa’nın yaklaşık üç aylık savaşı sırasında (1 Nisan’dan 22 Haziran 1945’e kadar) Japonlar 22’i batırabildiler ve Amerikan gemisinin 164’ine ciddi hasar verdiler. Bununla birlikte, Japon hava kuvvetlerinin saldırıları, iniş operasyonunu engelleyemedi. Nisan ayındaki 22’in 1945’i tarafından Amerikan kuvvetleri adanın kuzey kısmını düşmandan temizledi. Adanın güney kesimi için savaş uzadı. Burada Japon ordusunun ana güçleri savunmaya devam etti. Japon askerleri, engebeli araziyi (mağaralar, kuzgunlar, kayalar) ustalıkla kullandılar ve mühendislik yapı sistemlerini iyi hazırladılar. Japonların umutsuz direnişini kırmak için Amerikalılar tüm güçlerini ve araçlarını uygulamak zorunda kaldılar. Sadece şiddetli savaştan sonra Japonlar yok edildi. 21'in Haziran ayının sonunda 1945, adada organize direnişin ezildiğini gösterdi.
İki Japon kamikaze saldırısından sonra Banker Hill uçak gemisine ateş
Okinawa savaşı sırasında Amerikalılar büyük kayıplara maruz kaldılar - 75 binden fazla insan öldürüldü, yaralandı ve kayboldu (diğer kaynaklara göre - 50 bin kişi hakkında). Aynı zamanda, 10 binden fazla ABD ordusu sinir krizi nedeniyle hareketsizleştirildi. Sonuç olarak, Okinawa savaşı, Pasifik operasyon tiyatrosu boyunca Amerikan ordusu için en kanlı savaş, ikincisi ise tüm savaşta zayiatlar, ikincisi ise sadece Ardennes operasyonu için zayiatlar oldu. Adanın kendi savaşlarında, Amerikalılar 225 tanklarını ve çok sayıda amfibi izlenen amfibi aracı kaybetti. Filo, 36 gemilerini kaybetti, başka bir 368 gemileri ve yardımcı gemiler hasar gördü. Havacılık, 763 uçağını kaybetti.
Japon kayıpları 100 bin insan öldü ve 7 bin mahk prisonmdan (kara kuvvetleri, hava kuvvetleri ve deniz kuvvetleri) daha fazlasına ulaştı. Buna ek olarak, yaklaşık 42, binlerce yerel sakin (100’tan 150’e kadar olan diğer verilere göre, bin kişi) savaşın kurbanı oldu. Japonlar tarafından kaybedilen 16, savaş gemisi ve kruvazör de dahil olmak üzere, çoğu intihar pilotuyla birlikte çok sayıda uçak ve gemiyi gönderiyor.
Adanın ele geçirilmesi stratejikti. Müttefik filosu ve ordunun yanı sıra havacılık, Japonya'nın ana kısmına yakın bir yerde askeri üs aldı. Yakalanan adada, Ryukyu Adaları'ndaki Birleşik Devletler Sivil İdaresi, esasen yılın 1972 adasında bulunan askeri bir hükümet kuruldu. Okinava hala Asya'daki en büyük ABD askeri kalesidir.
Harita Kaynağı: İkinci Dünya Savaşı Tarihi 1939 -1945. On iki cilt halinde. M., 1973
Japonya final savaşına hazırlanıyor
Düşmanın Japonya'ya yakın yaklaşımlara çıkışı, Japon askeri-politik liderliğini metropolde ve anakarada düşmanlıkların yapılmasına hazırlık çabalarını hızlandırmaya zorladı. Kuzeydoğu Çin'de, yaz aylarında bir dizi yeni birim ve bölüm oluşturulmasını mümkün kılan tüm Japonların toplam seferberliği gerçekleştirildi. Bu zamana kadar, metropolün kendisinde seferberliğin üçüncü aşaması tamamlandı. Japonya'da yaşayan Çinliler ve Koreliler orduya alındı. İşgal altındaki Kore ve Çin topraklarında kukla hükümetlerin birlik sayısı artmıştır.
Alınan önlemler neticesinde, Japon silahlı kuvvetlerinin kara kuvvetleri, 4,6 milyona yükseldi ve yıl sonunda, 5 milyon askerlere yükselmeleri planlandı. Japon kara kuvvetlerinin toplam sayısında, yaklaşık 2 milyon asker Japonya'nın içindeydi. Metropolis, 8 kadar çeşitli türlerdeki uçakları savunmaya hazırdı. Ayrıca, Japonya üslerinde ve limanlarında yaklaşık 1,6 milyon denizci vardı. Filo, Japonya'da çok büyük bir öneme sahipti, ancak şimdi önceki rolünü neredeyse yitirdi ve yüz binlerce denizci şimdi kara savaşlarına hazırlanıyor. Japon filosunun kalıntıları - 5 savaş gemileri, 4 uçak gemisi, 6 kruvazörleri, 24 avcıları ve diğer gemiler - Japonya'daki üslerde yoğunlaştı.
Yetkililer bütün ulusun mücadeleye dahil edilmesini sağlayacaktı. Basın, radyo ve sinema aracılığıyla, Japonların “ulusal devlet sisteminin temellerini savunma, savaşı acı sona erdirme, ebedi bağlılık ilkesinden imparatora güç çekme” gereği duyulduğundan emin oldular. 25 Nisan 1945, "Nüfus için savunma savaşlarının yürütülmesi için bir rehber" olarak yayınlandı. Ona göre, orduyla birlikte muharebe operasyonlarına katılacak olan her yerde bir sivil gönüllü kolordu çıkarıldı. 22 Haziran 1945, Japon parlamentosu gönüllü ordu servisiyle ilgili bir yasa çıkardı. Bu yasa uyarınca, askerlik hizmeti için "gerekirse", 15'tan 60 yaşlarına kadar olan erkekler ve 17'tan 40'a kadar olan kadınlar teşvik edilebilir. Muhalif ve medeni hallerine bakılmaksızın, sivil birliklerin savaş birimlerine kayıt olabilirler.
Japon makamları, gerekirse, kadınlar, gençler ve yaşlılar dahil olmak üzere tüm Japoncaları kullanmayı amaçladı. Aynı zamanda, Japon imparatoru ve ana karargah gizlice Matsushiro'daki yeraltı kalesinde saklanacaktı. Orada, Japonya'nın düşman kuvvetleri tarafından işgal etmesi durumunda, bir yeraltı tüneli ağı hazırlandı. Japonya’nın düşmesi durumunda, Japon askeri-politik liderliği anakaraya kaçacak ve orada Kwantung Ordusu kuvvetleri ve Çin'de konuşlandırılmış seferi kuvvetler tarafından direnişe devam edecekti.
Mart ayının sonunda 1945, “Japonya'da belirleyici bir savaş” (“Katsu”) için bir plan yapıldı. Japonya'nın en önemli sınırlarına ve koylarına girişlerin yanı sıra, mevcut tüm güçlerle olası istila alanlarının güçlendirilmesi görevini üstlendi; Denizde ve sahile yaklaşırken düşman saldırı kuvvetlerine saldırması gereken tüm mobil kuvvetlerin, özellikle de havacılık ve intihar birliklerinin seferber edilmesi ve yoğunlaştırılması; ülkenin hava savunmasını güçlendirmek için tüm önlemleri almak. Katsu planının ana hedeflerinden biri “Amerikalıların ilerleyen güçlerini ezmek için tüm güçlerin yoğunlaştırılmış gücünü kullanmaktı…”.
Amerikan Sherman tankları Okinawa'yı vurdu
Japon Adaları İçin İstila Planları
Bu arada, Japonya metropol savaşı için hazırlanırken, ABD-İngiliz komutanlığı Japon adalarını istila etmek için planlar geliştiriyordu. Hitler Almanya'sının teslim alınmasından kısa bir süre sonra, Genelkurmay Başkanları, Pasifik'teki tüm hava ve deniz kuvvetlerinin desteğiyle, 6 ABD Ordusunun Kyushu Adası'ndaki askerlerinin (Olimpiyat Operasyonu) iniş planını onayladı. Kasım 1 1945 için planlanan işlemlere başlanması. Dört ay sonra, yani, 1946'in ilkbaharında, 8 ve 10 Amerikan ordularının Honshu adasına (Operasyon Coronet) inmesi planlandı. Gelecekte, Batı Avrupa’dan Pasifik’e devredilmesi gereken 1’in ABD Ordusu’na savaşması gerekiyordu. İki harekatın asıl amacı, Japon birliklerinin kendi bölgelerinde imha edilmesi, Tokyo-Yokohama bölgesinin ele geçirilmesiydi. Sonra geri kalan Japon adalarını yakalamak için kuzeye ilerlemeyi planladılar.
Aynı zamanda, Pasifik'teki Müttefik Kuvvetler Yüksek Komutanı'nın merkezi olan MacArthur, Japonya’nın teslim olması durumunda Kara Liste planını geliştirdi. Buna göre, 6-I Amerikan ordusu Kyushu, Şikoku adalarını ve Honshu'nun batı kısmını, 8-I Amerikan ordusunu - Hokkaido adasını ve Honshu'nun kuzey kısmını, 10-I ordusunu - Kore Yarımadası'nı işgal edecekti. İşgal birliklerinin şu görevleri yerine getirmesi gerekiyordu: stratejik merkezleri işgal etmek; Japonya'yı Asya'dan ayırmak; en yüksek devlet organları üzerinde kontrol kurmak; Japon silahlı kuvvetlerini terhis etmek; mesleğe direnen tüm unsurları ezmek.
Ancak, Amerikalılar savaşın hızlı sona ermesine çok fazla güvenmediler. ABD Savaş Sekreteri Stimson, 2’in Temmuz’da 1945’tan Truman’a yaptığı bir bildiriyle, “... Japonya’ya ustalık etmek için operasyonlar uzayabilir ve yüksek maliyetler ve acı bir mücadele gerektirebilir ... Savaşa başlamış olsak bile Almanya'da yapılanlardan daha şiddetli savaşlar. Sonuç olarak, büyük kayıplara maruz kalacağız ve Japonya'dan ayrılmak zorunda kalacağız. ” Hızlı bir galibiyete ve İngiliz liderliğine güvenmemek. Avam Kamarası’nda konuşan İngiliz Başbakanı Churchill, “Japonya’nın direnişindeki baskıların ne kadar sürdüğünü, özellikle de Japonya’nın ne kadar sürdüğünü” bilmenin imkansız olduğunu söyledi.
Böylece, Amerikan ve İngiliz liderliği Japonya'da hızlı bir zafer beklemiyordu. Zaten Okinawa için kanlı savaş, Japonların son askere karşı koyma kararlılığını gösterdi. Japonya için savaş ertelenebilir ve her iki tarafta da büyük kayıplara yol açabilir. Ve Japon şehirlerinin bombalanması yalnızca Japon adalarının sivil nüfusu arasındaki zayiatı çoğaltacaktır.
Japonya'da ABD-İngiliz kuvvetlerini istila etmek için planlar geliştirilirken, Pasifik Tiyatrosu'ndaki çatışmalar Japon şehirlerinin bombalanması ve metropolün doğu kıyısında bulunan bazı nesnelerin gemi topçu bombardımanı ile sınırlıydı. Seyir işlemleri için yüksek hızlı gemilerin Amerikan ve İngiliz bağlantıları - 18 uçakları olan 1246 uçak gemileri, 9 savaş gemileri, 21 kruvazör ve 74 destroyer - tahsis edildi. Temmuz ve Ağustos ayları arasında 1945, 60 civarında Tokyo dahil Japon şehirleri tarafından bombalandı ve bombalandı. Bu darbeler sonucunda, neredeyse savunma yolu olmayan siviller, özellikle ağır kayıplar verdi. Askeri tesisler hava savunması, yüksek rütbeli bir askeri-politik liderlik tarafından ele alındı ve ordunun bomba sığınağı vardı.
Sonuç olarak, 1945'in ilk yarısındaki kavga sırasında, Amerika Birleşik Devletleri ve Büyük Britanya, Pasifik ve Güneydoğu Asya'daki Japon kuvvetlerine karşı bir dizi önemli zafer kazandı. Filipinler'de kazanılan ABD-İngiliz birlikleri Burma, Okinawa da dahil olmak üzere Japonya'nın kendisine yaklaşmakta olan birkaç ada ele geçirdi. Japon adalarının işgaline hazırlık başladı. Japon İmparatorluğunun Güney Denizleri bölgesiyle deniz iletişimi tamamen ele geçirildi. Öncelikle petrol ve petrol ürünleri olmak üzere Güneydoğu Asya ülkelerinden stratejik hammadde arzı tamamen kesintiye uğradı. Japon deniz ve ticaret filoları, ağır kayıplar ve yakıt yetersizliğinden dolayı, denizdeki savaştan neredeyse tamamen kapatıldı. Çok sayıda deniz birliği karada savaşmaya hazırlandı. Onarılamaz bir zarar gördü ve Japon uçağı. Japon ekonomisi, kara kuvvetlerini de silahlandırabilmesine rağmen, ciddi bir düşüş gösterdi. Japon liderliği, Japonya toprakları için belirleyici bir savaşa hazırlanıyordu.
Ancak, savaş hala devam edebilir. Japon imparatorluğunun savaşı uzatmak için hala iyi şansı vardı, ancak bu Japon ulusunun muazzam fedakarlıklarına yol açtı. Japon askeri-politik liderliği, sebepsiz yere, Japon adalarında ve daha sonra Asya'da şiddetli ve uzun ömürlü bir direniş örgütlemeyi umuyordu. Bunun için, Japon hükümetinin disiplinli bir subay ve fanatik asker, binlerce intihar bombacısı; itaatkâr popülasyon, yani sakin bir arka; bağış yapmaya istekli büyük insan kaynakları; Japonya ve Kuzeydoğu Çin'in sanayi üssü ve kaynakları; Japonya'nın kendisi, Kore Yarımadası, Çin'in büyük bir kısmı ve Çinhindi'ndeki bölgeler dahil olmak üzere geniş bölgeler.
Bu şartlar altında, İkinci Dünya Savaşı’nın bir sonraki seyri için, Sovyetler Birliği’nin Japonya’ya karşı yaklaşımı büyük önem kazanmıştır.
Devam edecek ...