Aralıklı Oruç olarakda bilinen zaman kısıtlı beslenme ile ilgili Amerika Kalp Derneğinin 18-21 Mart 2024 tarihinde Chicago’da düzenlenen “Epidemiyoloji ve Önleme|Yaşam Tarzı ve Kardiyometabolik Bilimsel Toplantıları” etkinliğinde yeni bir araştırma yayınlandı. Sunulan araştırmaya göre; 20.000’den fazla yetişkin üzerinde yapılan bir çalışma, günde 8 saatten az süreyle yemek yiyenlerin, kardiyovasküler hastalıktan ölme riskinin %91 daha yüksek olduğunu buldu. Bu, standart bir 12-16 saatlik yeme programına kıyasla, günde 8 saatten az süreyle beslenmenin ömrü uzatmadığını gösteriyor. Araştırma, aralıklı oruçun kısa vadeli faydaları olmasına rağmen, uzun vadeli olumsuz etkileri olabileceğini öne sürüyor.
Bir tür aralıklı oruç olan zaman kısıtlamalı beslenme, yemek yeme saatlerinin her gün belirli bir saatle sınırlandırılmasını içerir; bu süre 24 saat içinde 4 ila 12 saatlik bir zaman aralığı arasında değişebilir. Araştırmacılar, zaman kısıtlamalı beslenme diyetini uygulayan birçok kişinin, tüm yiyeceklerini 8 saatlik bir zaman aralığında yedikleri ve her gün kalan 16 saat boyunca oruç tuttukları 16:8 yemek programını takip ettiğini belirtti. Önceki araştırmalar, zaman kısıtlamalı beslenmenin kan basıncı, kan şekeri ve kolesterol seviyeleri gibi çeşitli kardiyometabolik sağlık ölçümlerini iyileştirdiğini ortaya koymuştur.
Çin’in Şanghay kentindeki Şanghay Jiao Tong Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde epidemiyoloji ve biyoistatistik bölümü profesörü ve başkanı olan kıdemli çalışma yazarı Victor Wenze Zhong, “Günlük yemek yeme süresini günde 8 saat gibi kısa bir süreyle kısıtlamak, son yıllarda kilo vermenin ve kalp sağlığını iyileştirmenin bir yolu olarak popülerlik kazandı” dedi. “Bununla birlikte, herhangi bir nedenden veya kardiyovasküler hastalıktan ölüm riski de dahil olmak üzere, zaman kısıtlamalı yemenin uzun vadeli sağlık etkileri bilinmemektedir.”
Bu çalışmada araştırmacılar, 8 saatlik zaman kısıtlamalı bir beslenme planının uzun vadede sağlık üzerindeki potansiyel etkilerini araştırdılar. Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerinin Ulusal Ölüm Endeksi veri tabanından 2003’ten Aralık 2019’a kadar ABD’de ölen kişilerle ilgili verilerle karşılaştırmalı olarak 2003-2018 yıllık Ulusal Sağlık ve Beslenme İnceleme Anketlerine (NHANES) katılanların beslenme düzenleri hakkındaki bilgileri incelediler.
Analizde şunlar bulunmuştur
- Günde 8 saatten az bir süre boyunca tüm yiyeceklerini yeme alışkanlığı olan kişilerde kardiyovasküler hastalık nedeniyle ölüm riski %91 daha yüksekti.
- Kardiyovasküler ölüm riskindeki artış, kalp hastalığı veya kanserle yaşayan kişilerde de görülmüştür.
- Mevcut kardiyovasküler hastalığı olan kişiler arasında, günde 8 saatten az olmamakla birlikte 10 saatten az yemek yeme süresi de kalp hastalığı veya inme nedeniyle ölüm riskinin %66 daha yüksek olmasıyla ilişkilendirilmiştir.
- Yemek yeme süresinin kısıtlanması, herhangi bir nedenden kaynaklanan genel ölüm riskini azaltmamıştır.
- Günde 16 saatten fazla yemek yeme süresi, kanserli kişiler arasında daha düşük kanserden ölüm riskiyle ilişkilendirilmiştir.
Zhong, “8 saatlik, zaman kısıtlamalı bir beslenme programı uygulayan kişilerin kardiyovasküler hastalıklardan ölme ihtimalinin daha yüksek olduğunu görmek bizi şaşırttı. Bu tür bir diyet, potansiyel kısa vadeli faydaları nedeniyle popüler olsa da, araştırmamız, günde 12-16 saatlik tipik bir yemek yeme süresiyle karşılaştırıldığında, daha kısa bir yemek yeme süresinin daha uzun yaşamakla ilişkili olmadığını açıkça göstermektedir” dedi.
“Hastaların, özellikle de mevcut kalp rahatsızlıkları veya kanseri olanların, 8 saatlik yemek yeme aralığı ile kardiyovasküler ölüm riskinin artması arasındaki ilişkinin farkında olması çok önemlidir. Çalışmamızın bulguları, diyet önerilerine daha temkinli, kişiselleştirilmiş bir yaklaşımı teşvik etmekte ve bunların bireyin sağlık durumu ve en son bilimsel kanıtlarla uyumlu olmasını sağlamaktadır.” “Çalışmada 8 saatlik yemek yeme aralığı ile kardiyovasküler ölüm arasında bir ilişki tespit edilmiş olsa da, bu durum zaman kısıtlamalı beslenmenin kardiyovasküler ölüme neden olduğu anlamına gelmemektedir.”
Çalışma Detayları
Çalışmaya ABD’de ortalama yaşı 49 olan yaklaşık 20.000 yetişkin dahil edilmiştir.
Çalışma katılımcıları medyan 8 yıl ve maksimum 17 yıl boyunca takip edilmiştir.
Çalışma, 2003-2018 yılları arasında, kayıt sırasında en az 20 yaşında olan ve kayıttan sonraki ilk yıl içinde iki adet 24 saatlik diyet hatırlama anketi doldurmuş olan NHANES katılımcılarının verilerini içermektedir.
Katılımcıların yaklaşık yarısı kendini erkek, yarısı da kadın olarak tanımlamıştır. Katılımcıların %73,3’ü kendini Hispanik olmayan beyaz yetişkinler olarak tanımlarken, %11’i kendini Hispanik yetişkinler olarak, %8’i kendini Hispanik olmayan Siyah yetişkinler olarak ve %6,9’u kendini karışık ırktan yetişkinler ve Hispanik olmayan diğer ırklardan yetişkinler dahil olmak üzere başka bir ırk kategorisi olarak tanımlamıştır.
Çalışmanın kısıtlamaları arasında, katılımcının hafızasından veya hatırlamasından etkilenebilecek ve tipik beslenme düzenlerini doğru bir şekilde değerlendiremeyebilecek olan kendi bildirdiği diyet bilgilerine dayanması yer almaktadır. Günlük yemek yeme süresi ve ölüm nedeni dışında sağlık üzerinde rol oynayabilecek faktörler analize dahil edilmemiştir.
Yazarlar, gelecekteki araştırmaların, aralıklı oruç yaparak yeme programı ile olumsuz kardiyovasküler sonuçlar arasındaki ilişkilerin altında yatan biyolojik mekanizmaları ve bu bulguların dünyanın diğer bölgelerinde yaşayan insanlar için benzer olup olmadığını inceleyebileceğini belirtmiştir.
“Genel olarak bu çalışma, aralıklı oruç yaparak beslenmenin kısa vadeli faydaları olabileceğini ancak uzun vadeli olumsuz etkileri olabileceğini düşündürmektedir. Çalışma bütünüyle sunulduğunda, analizin daha fazla ayrıntısını öğrenmek ilginç ve yararlı olacaktır,” diyen Kaliforniya Stanford’daki Stanford Üniversitesi’nde Rehnborg Farquhar Tıp Profesörü ve Derneğin 2023 bilimsel bildirisi Popüler Beslenme Kalıpları’nın yazım komitesi başkanı Christopher D. Gardner, Ph.D., FAHA: Amerikan Kalp Derneği 2021 Diyet Kılavuzu ile Uyum.
“Bu ayrıntılardan biri, farklı katılımcı alt gruplarının tipik diyetlerinin besin kalitesini içermektedir. Bu bilgi olmadan, besin yoğunluğunun şu anda yemek yeme zaman aralığına odaklanan bulgulara alternatif bir açıklama olup olamayacağı belirlenemez. İkinci olarak, farklı zaman kısıtlamalı yeme pencerelerine kategorize edilmenin sadece iki günlük diyet alımına dayanarak belirlendiği vurgulanmalıdır” dedi.
“Farklı zaman kısıtlamalı yeme pencerelerine sınıflandırılan gruplar arasında demografik ve temel özelliklerin karşılaştırılmasını görmek de kritik olacaktır – örneğin, en kısa zaman kısıtlamalı yeme penceresine sahip grup, kilo, stres, geleneksel kardiyometabolik risk faktörleri veya olumsuz kardiyovasküler sonuçlarla ilişkili diğer faktörler açısından diğer yeme programlarını takip eden kişilere kıyasla benzersiz miydi? Bu ek bilgi, bu ilginç ve kışkırtıcı özette bildirilen kısa süreli kısıtlı yeme düzeninin potansiyel bağımsız katkısının daha iyi anlaşılmasına yardımcı olacaktır.”
Kaynak: