ben vega'yı çok severim,
grup olanını..
street fighterdakinden, hele ki paz vega'dan hiç haz etmem ama..
sene bi milyon, ben italya'da zavallı bir erasmus öğrencisiyken cihancım beni ziyarete gelmiş, hatıra olarak da vega'nın kasetini bırakmıştı.
kaset teknolojisi dahası walkman teknolojisinin hüküm sürdüğü yıllardan bahsediyorum, o kadar eski..
ya da benim teknolojim eski, fark eder mi?
neyse avrupailiğimin bir tezahürü olarak atlıyorum bisiklete, takıyorum walkmani, vuryorum kırbacı vuruyorum kırbacıı..
vega serzenişte diyor, vatan hasretim kabarıyor oynak ezgilerde.
ankara diyor, tunalı diyor kim bilir belki ağlıyorum.
yalansan yalanı severim diyor, yalnız(ca) ben yüzlerce sen diyor garantili ağlıyorum.
basıyorum pedala basıyorum pedala..
bologna'dan çıkıyorum ankara'ya varıyorum..
bunlara rağmen özlüyorum o günleri, vegayı da özlüyorum çokça..
ve ben son günlerde ağzımdaki ezginin toyo-toyota, toyoo toyoto olmasını buna bağlıyorum..
öperins!