Son olarak, neredeyse tamamen hile içermeyen bir single. Marshall Mathers, JAY-Z'nin yaptığı gibi konuşarak rap yaparak burada merkez sahneye çıkıyor. 4:44 . Kendini Rap God statüsüne yükselttikten sonra bir albüm olan Marshall, cepheden sıyrılır ve altındaki adamın yorgun ruhunu taşır. Evet, geçmiş çalışmalarına atıfta bulunuyor, ancak koltuk değneklerini eleştiren bir şekilde (çocuk tekerlemeleri, bağırmaları ve annesine karşı geçmişte azmettirmesi). İlk 5'i almak yerine Nas, Rakim, 2Pac, The Notorious B.I.G. ve LL Cool J.
Beyonce, kancadaki uzun, tiz kendini küçümseme ifadeleriyle gösteriyi çalmakla tehdit ediyor ve yavaş, melankolik piyano tuşları Eminem'in yansımalarına uygun bir ton oluşturuyor. Bu parçaya yönelik tek önemli eleştiri, Eminem'in hala ritimle tam olarak evli olmaması, bunun yerine düşünceli bir şekilde ağda tutsa bile rap-rap'e gitmeyi seçmesidir. Yine de bu, Walk on Water'ın genel hissini engellemekte çok az şey yapıyor ve bu da ikna edici bir canlanma için umut veriyor.
Kampçılık X Faktörü: Davullar nerede?
Trent Clark ve Aaron McKrell'in Sözleri