Aspirin ilk olarak 1829 yılında Münih’li bilim adamı Johann Buchner ve Fransız bilim adamı Henry Leroux tarafından söğüt ağacının yapraklarının özellikle baş ağrısını giderici salisin ihtiva ettiğinden yola çıkarak keşfedilmiştir. Ancak baş ağrısını hemen yok etmesinin yanı sıra salisinin mide ağrısına ve kan tükürmeye neden olduğu gözlenmiş ve yapılan incelemeler sonucunda aspirinin mide kanaması gibi bir yan etkisi olduğu tespit edilmiştir.
Bu duruma çözüm geliştirmek isteyen Alman kimyacı Charles Gerhardt (1816-56) 1953 yılında salisinin içine bir miktar sodyum karıştırarak güçlü etkisini azaltmış ve mide kanamalarının önüne geçmiştir. Böylece büyük bir buluşa imza atarak aspirini keşfetmiş ancak, buluş çekinceli bir yaklaşımdan ötürü tedirginlik yaratarak piyasada pek talep görmemiştir.
1897 yılında Felix Hoffmann (1898-1946) Almanya’da Bayer Kimya Fabrikası’nda çalıştığı sırada Gerhardt’ın formülünü yeniden keşfedip icadının kabul görmesi için toz halinde olanını üretmeye karar vermiş ve 1915 yılına dek toz halde olanı tamamen benimsendikten sonra tablet şeklinde olanları üreterek böylece eczada ticari bir marka haline gelen Bayer aspirinin sonunda tamamen kabul görmesinin sağlamıştır.
Aradan bir süre geçtikten sonra aspirinin patenti çalınmış ve Almanlar Birinci Dünya Savaşını kaybetmelerinin ardından 1919 yılında bu büyük buluşların patentinin kendilerine ait olduğunu Versay antlaşmasının bir maddesiyle ilan edilmesini talep etmişlerdir.
Bir önceki yazımız olan Aile İçi İletişim Ve Dayanışma başlıklı makalemizde aile sorunları ve iletişim hakkında bilgiler verilmektedir.