Seksenlerin başında, birkaç Amerikan şirketi, yürüyüşe asker atayabilecek kendinden tahrikli SCRA'lar yaratma konusunda çalışmaya başladı. Yani Amerika Birleşik Devletleri'nde kompleksler ortaya çıktı AN / TWQ-1 Avenger, LAV-AD, vs. Ancak, tüm bu sistemler yeteneklerini önemli ölçüde sınırlayan bir özelliğe sahipti. Nispeten hafif taban şasisinin kullanılması nedeniyle, yeni uçaksavar füzesi ve topçu sistemleri M1 Abrams tanklarıyla aynı seviyede hareket edemedi ve çalışamadı. Uygun özelliklere sahip gerekli yeni savaş aracı. Bu, AGDS / M1 projesinin (Hava Sahası Savunma Sistemi - “M1 tankına dayalı hava ve yer hedeflerine karşı koruma sistemi”) bu şekilde WDH tarafından yaratıldı.
Yeni uçaksavar kompleksi için temel, sağlam bir zırhlı ve güçlü bir enerji santraline sahip M1 tankının standart şasisini aldı. Geliştiricilere göre, bir tank şasisinin kullanımı hem tasarımı hem de teknik desteği açısından hem kullanım kolaylığı hem de tasarımı ve üretimi basitleştirecektir. Savaş modülü AGDS'ye gelince, aynı tankın kulesine dayanarak yapılması planlandı. Uçaksavar kompleksi tasarımı sırasında kulenin boyutlarının arttığı, ancak temel oranların aynı kaldığı dikkat çekmektedir. Bu, hem üretimi kolaylaştırmak hem de ilave kılık değiştirmek için yapıldı: SCREEN'in silueti, temel tankın siluetine benziyordu.
Ciddi biçimde değiştirilmiş taretin önünde, Abrams'ın silahı olduğu yerde, iki Bushmaster III otomatik kalibre silahını 35 milimetreye yerleştirdiler. Yeni silahlar, hedeflenen yangını, dakikada 200-250 mermiye kadar olan bir atış hızında üç kilometreye kadar çıkarmayı mümkün kıldı. Telsiz sigortalı mermiler kullanması gerekiyordu. Bu tür cephanelerin patlamasıyla en az yüzlerce parça oluşmuş. Tasarımcıların hesaplarına göre, Bushmaster-3 toplarının özel mermilerle kullanılması, bir hava hedefinin imhasına iki düzineden fazla mermi harcamayı mümkün kılmadı.
Topların yanında, taretin önünde, WDH şirketinin tasarımcıları cephaneli mağazalar için bir hacim sağladı. Her silah iki mağaza ile donatılmıştı. Mühimmat sisteminin ilginç bir tasarımı. 500 kapasiteli yüksek patlayıcı parçalanma mermisi bulunan iki büyük davul dükkanı (top başına bir adet) silahların makat bölümlerinin yanına yerleştirildi. Kabukların namlu eksenine dik olarak yerleştirilmiş mağazalara yerleştirilmeleri dikkat çekicidir. Topa gönderilirken, özel bir mekanizma onları doğru şekilde yönlendirmek zorunda kaldı. Silahların makamının üstünde ve yüksek patlayıcı parçalanma mühimmatı için dükkanların yakınında, 40-50 mermilerine iki küçük tank yerleştirilmesi önerildi. Düşman hafif zırhlı araçlarla bir AGDS / M1 savaş aracının çarpışması durumunda, zırh delici mermilerin depolanması ve temini için tasarlanmıştı. Bu nedenle, yeni bir uçaksavar füzesi ve topçu kompleksi, tankların namlu silahlarını kullanarak savaşlarında karşılaştıkları çok çeşitli yer ve hava hedeflerini etkili bir şekilde tahrip edebilir ve yok edebilir.
Top bölmesinin hemen arkasında, tasarımcıların nispeten küçük insanlı bir hacim sağladıkları. Ön kısmında, silah operatörünün işyeri arka tarafında bulunmalıydı - komutan. Çok sayıda çeşitli elektronik ekipmanın kullanılması, sadece bir operatörün tüm sistemleri yönetebileceği gerçeğine yol açtı. Gerekirse, komutan yükün bir kısmını üstlenme ve bir meslektaşının çalışmalarını kolaylaştırma fırsatı buldu. Yaşanabilir hacmin cephesinde, elektronik ekipmanın bir bölümünün kurulması önerildi. Özellikle, kulenin sol "elmacık kemiğinde", zırhı içindeki karakteristik bir dikey yuvaya yerleştirilecek olan optik-konum sisteminin ekipmanını yerleştirmesi gerekiyordu. Sağ "elmacık kemiği" üzerinde, radar rehberliği ve anteni için bir yer buldular ve arkasına yardımcı bir güç ünitesi yerleştirdiler.
Savaş kompartımanının hemen arkasında ve makinenin komutanının AGDS taretindeki çalışma alanı, füze kontrol ünitesi ve incelemenin radarı dahil olmak üzere elektroniğin geri kalanı olmalıdır. Taretin içinde geri çekilebilir füzeleri hedefleyen ve işaret eden bir ekipman bloğu gerçekleştirildi. Park pozisyonundaki anten araştırma radar istasyonu özel bir niş haline geri oturmak zorunda kaldı.
WDH mühendisleri, AGDS / M1 SPRA için füze silahı olarak biraz daha önce oluşturulan ADATS evrensel kompleksini seçti. Hedefleri tespit etmek için bu sistem mevcut radarların yanı sıra termal görüntüleme kanallı ayrı bir optik sistemi kullanabilir. Fırlatıldıktan sonra, ADATS güdümlü füze bir lazer ışını ile yönlendirilmeliydi. Kompleksin yaklaşık iki metre uzunluğundaki kontrollü evrensel füzesi 51 kilogram ağırlığında ve katı yakıtlı bir motorla donatıldı. İkincisi, roketin yaklaşık üç hızda ses hızına ve 10 kilometreye kadar olan mesafelerde ve 7 kilometreye kadar olan irtifa hedeflerine ulaşmasını sağlamıştır. ADATS füzesi, uçaklara ve zırhlı araçlara vurmak için uygun, 12,5 kg ağırlığında, parçalanma kümülatif bir savaş başlığı taşımaktı. Bu yüzden, testlerde, benzer füzeler, 900 milimetreye kadar olan bir zırh tabakasını deldi.
1 - Bushmaster III silahı (kalibre 35-mm, -15 ile + 90 derece arasındaki dikey kılavuz açıları); 2 - radar rehberliği; 3 - mühimmat besleyici; 4 - şarj portunu sakla; 5 - döner mühimmat ikmal ünitesi; 6 - yardımcı güç ünitesi; 7 - uzaktan kumandalı makineli tüfek montajı (kalibre 7,62 mm, -5 ile + 60 derece arasında dikey kılavuz açıları); 8 - atıcı operatörü; 9 - komutan; 10 - fırlatılacak bir konumda güdümlü füzeler paketi; 11 - geri çekilebilir blok manzaraları karmaşık ADATS; 12 - radar dairesel anketi; 13 - elektronik donanım; 14 - gaz jet reflektörü; 15 - katlanmış pozisyonda füze paketi; 16 - silahlar için değiştirilebilir variller; 17 - Mağaza 35-mm mühimmat (500 kabukları); 18 - ADATS füze bloğu kaldırma mekanizması; 19 - kule polik; 20 - optik görüş; 21 - optik görüşün başı.
Proje yazarları, AGDS / M1 MASTER tankını M1 Abrams tankına mümkün olduğu kadar yakın hale getirme arzusundan yola çıkarak, aracın hayatta kalma kabiliyetini arttırmayı da hedefleyen proje yazarları, zırhlı taret içerisine füze fırlatıcıları yerleştirdi. Yanlarında orta ve arkada yaşanabilir hacmin duvarlarının yanına ve elektronik bölmesinin girişine, füzeli altı taşıma fırlatma kabı için iki modül. Fırlatmadan önce, kabın önünü kulenin çatısının üstüne kaldırması gerekiyordu. Kule yapısına zarar vermemek için, WDH tasarımcıları kıçında iki havalandırma kanalı sağlamıştır. Böylece, roketin reaktif gazları serbestçe yukarıya ve geriye ayrılmış hacminin ötesine geri gidebilirdi.
AGDS muharebe modülünün ana silahlanmasının, taretin zırhı tarafından korunması gerekiyordu. Benzer şekilde oluşturulan ve kendini savunma için ek silahlar. Taretin çatısında, operatörün iş yerinin önünde, kurşun geçirmez zırhlı bir kasa ile kaplı, uzaktan kumandalı bir makineli tüfek kulesi sağlanmıştır. Kasanın boyutları, mevcut mühimmatlı herhangi bir 7,62 mm makineli tüfeğin altına gizlenmesine izin verdi. Taretin yanlarına duman bombası fırlatıcıları yerleştirilebilir.
Bazı orijinal teknik çözümler sayesinde, yeni AGDS / M1 kendinden tahrikli, kendinden tahrikli, roketli ve tabanca silahlı tabanca, çok çeşitli görevleri çözebilir ve tank oluşumlarının her türlü tehdide karşı korunmasını sağlayabilir. Geliştirici Fırsatları оружия Yeni SCRA, roketleri kullanarak 10 kilometre mesafelerine ve silahları kullanarak daha küçük mesafelere hedeflere saldırmaya izin verdi. Belirli koşullar altında, AGDS / M1 MASTER, ADATS evrensel füzelerinin kullanımı sayesinde, daha sonraları "tank destek savaş aracı" olarak adlandırılan şeyin rolünü oynayabilir.
AGDS / M1'in ABD uçaksavar füzesi ve topçu sistemleri projelerine göre en büyük avantajı M1 Abrams tankından alınan güvenilir bir şasinin kullanılmasıydı. Güçlü bir motorla birlikte zırhlı bir gövde, tank oluşumlarıyla birlikte tam olarak çalışma ve onları hava ve yer tehditlerine karşı etkin bir şekilde koruma fırsatı verebilir.
AGDS / M1 projesi çok sayıda olumlu değerlendirme aldı. Tasarım çalışmaları tamamlandığında (1996-1997 yıl), Pentagon'un yeni gelişmeyle ilgileneceğine ve çok sayıda savaş aracının teslimatını sipariş edeceğine inanılıyordu. Bundan sonra zaten Amerikan zırhlı araçlarını kullanan diğer ülkelerle yeni sözleşmeler izleyeceği varsayılmıştır. Bununla birlikte, bir dizi nedenden ötürü ABD ordusu kendisini itibarsızlıkla sınırladı. Bazı komutanlar ve savunma görevlileri yeni bir arabanın üretimine başlamak lehine konuştu, ancak daha ileri gitmedi. Bu olaylardan on yıl hatta bir buçuk yıl sonra bile, AGDS / M1, seri üretime ulaşma şansı çok az olan ilginç bir proje olmaya devam ediyor. İki bininci başında, ana müşteriden gelen dikkat eksikliği nedeniyle, AGDS / M1 projesi dondu ve gerçek umutların olmaması nedeniyle kapatıldı. Birleşik Devletler Ordusu da, tanklarla aynı sistemde tam olarak çalışabilen bir uçaksavar füzesi ve topçu kompleksi edinmedi.
Göre:
http://otvaga2004.ru/
http://benning.army.mil/
http://secretprojects.co.uk/
A. Sharoni ve L. Bacon, "Forward Area Hava-Kara Savunması", Zırh, ABD Ordusu Zırh Merkezi, Fort Knox, Temmuz - Ağustos 1996
Vasilin N. Ya, Gurinovich A.L. Uçaksavar füzesi sistemleri. - Minsk: Popurri LLC, 2002