Geçtiğimiz günlerde bir yakınımızın kızının nişan törenine gittik.
Bizim taraf Arnavut.
Çiftin salona girişi, nişan yüzüklerinin dua eşliğinde takılması ve pasta kesimi.
Her şey sırayla bitti ve müzik başladı.
O da ne...
Kürkçe ezgiler eşliğinde damat tarafı "3 adım" oynamaya başladı.
Sonrasında Arapça şarkılar eşliğinde çekilen halaylar...
Bizimkiler geri durur mu?
Elbette durmaz; Arnavutça şarkılar ve halk oyunları.
Boşnakça, Sırpça ve Makedonca müzikler de peşi sıra geldi elbette.
Bitti mi?
Elbette hayır!
Son bölümde Lazca şarkı sözleri eşliğinde Karadeniz müzikleri ve horon...
Sordum, "Yahu karşı taraf nereli?" diye.
Bitlisli bir aile imiş?
Arap kökenli ama Kürtlerle bir arada yaşamışlar...
"E Karadeniz müziği ve horona olan merakları ne?" diye sordum.
Bir kısım akrabaları Trabzonluymuş...
Zaten yerinde olan neşem daha da arttı.
"Çok güzelsin Türkiyem" dedim kendi kendime.
Bitlis'te yaşamış, sonra Bursa'ya göç etmiş, Trabzon'da ve diğer Karadeniz kentlerinde akrabaları olan bir aile, çok değil 40-50 yıl önce Türkiye'ye göç etmiş bir ailenin kızlarına talip olmuş...
Allah'ın emri ile istemişler, dualar eşliğinde nişan yapmışlar evlatlarına.
Yani, Arap asıllı, Kürtlerle ve Karadeniz'deki Lazlarla akrabalık bağları kuran bir aile, bu kez Arnavut bir aile ile akrabalık kuracak.
Tam da Hazreti Peygamber Efendimizin emrettiği gibi.
Hucurât Suresi - 10. Ayet'te "Müminler ancak kardeştirler, öyleyse iki kardeşinizin arasını düzeltin, Allah’a itaatsizlikten sakının ki rahmetine mazhar olasınız" denmiyor mu zaten.
Yani önceki akşam yeni bir önceki akşam yeni bir akrabalık bağı oluştu.
Bizi ayırmaya, ayrıştırmaya, bizi birbirimizi düşürmeye çalışanlar inat, Kürt, Arap, Laz ve Arnavutlar, küçücük bir salonda önce evlilik sözü veren Fehime ve Ömer çiftinin mutluluğu için el açıp dua ettiler.
Daha sonra grup, Türkçe, Kürtçe, Arapça, Arnavutça, Boşnakça ve Sırpça şarkılar eşliğinde el ele dans edip eğlendiler.
Arnavut üç adım oynadı, Kürt payduşka, Arap horon, Laz ise Roman havası...
Ve nişan sonunda, herkes birbirine sarılıp, "düğünde görüşürüz" deyip salondan ayrıldı.
Doğrusu düğünü şimdiden merak ediyorum.
İki aileden birinin Ege bölgesinden bir akrabası çıkar ve düğünde "Zeybek" oynamaya kalkarsa şaşırmam artık.