Avlanma, çekme, tutturma, bağlama, taşıma, kaldırma ve tırmanma tarihlerini tarih öncesi zamanlara geri götürmek için halat kullanımına göz atmalıyız. En eski “halatlar“, doğal olarak oluşan, üzüm gibi bitki lifleridir, kısa bir süre sonra, bu ipleri bükme ve bu iplikçiklerin örgüleri ile birlikte, kelimenin tam anlamıyla ilk anlamdaki ipleri oluşturmak üzere bir araya getirirler. Ateşe dayanıklı kil üzerinde bulunan kordon izlenimleri, 28.000 yıl öncesine dayanan Avrupa’da ip ve halat yapım teknolojisinin kanıtıdır. Lascaux’daki mağaralardan birinde yaklaşık olarak MÖ 15000 yıllarına tarihlenen muhtemelen yaklaşık 7 mm çapında iki katlı bir halatın fosilleşmiş parçaları bulunmuştur. Eski Mısırlılar muhtemelen halat yapmak için özel aletler geliştiren ilk uygarlıktı. Mısır ipi 4000 ila 3500 MÖ arasındadır ve genellikle su kamış liflerinden yapılmıştır. Antik çağdaki diğer ip, hurma, keten, çimen, papirüs, deri veya hayvan kılı liflerinden yapılmıştır. Binlerce işçi tarafından çekilen bu tür halatların kullanılması, Mısırlıların anıtlarını inşa etmek için gerekli olan ağır taşları hareket ettirmelerine izin verdi. Yaklaşık 2800 MÖ’den başlayarak, Çin’de kenevir elyafından yapılmış ip kullanıldı. İp ve halat üretimi, önümüzdeki birkaç bin yıl boyunca Asya, Hindistan ve Avrupa’ya yayıldı. Orta Çağlarda (13. yüzyıldan 18. yüzyıla kadar), Britanya Adaları’ndan İtalya’ya, halatlar, çok uzun binalarda inşa edilmiş ve ipin tüm uzunluğu yayılmış ve daha sonra şekillendirilmek üzere serilmiş veya bükülmüştür.
Kablo uzunluğu, mevcut ip yolunun uzunluğu ile belirlendi. Bu uzunluk olarak adlandırılan kablo uzunluğu birimi ile ilgilidir. Bu, 300 metreye kadar uzun ipler veya daha uzun yapılmasına izin verdi. Bu uzun ipler, kısa iplerin, yaprak ve boyunluklarda kullanacak kadar uzun olmasını sağlamak için ekleme gerektireceği için, nakliye sırasında gerekliydi. Eklemenin en güçlü şekli, ek yeri alanında ipin enine kesit alanını ikiye katlayan kısa ek yeridir ki bu da kasnaklar boyunca hattın çalışmasında sorunlara neden olur. Düzgün çalışmayı sürdürmek için yeterince dar olan herhangi bir ekleme, gerekli ağırlığı daha az destekleyecektir. Leonardo da Vinci, bir halat yapma makinesi için bir konseptin çizimlerini çizdi, ama hiçbir zaman inşa edilmedi. Bununla birlikte, ileri teknoloji gerektirmeden olağanüstü inşaat başarıları gerçekleştirildi: 1586 yılında, Domenico Fontana, Roma’nın Aziz Petrus Meydanı’nda 327 tonluk dikilitaş inşa etti ve 900 erkek, 75 at ve sayısız kasnak ve halat ölçüsünde çalıştı. 18. yüzyılın sonlarına doğru birkaç çalışma makinesi inşa edildi ve patentlendi. 1950’lerden beri giderek daha popüler hale gelen naylon ve polipropilen gibi sentetik liflerin baskınlığına rağmen, bazı ip hala hindistan cevizi ve hindiba gibi doğal liflerden yapılmaktadır.