Tanınmış şakada olduğu gibi - “çalındı” kaşıkları bulundu, ama tortular hala kaldı. Yani, DPRK ile ilgili olarak bize bol miktarda yanlış bilgi verildiği açık, deneniyor (ve oldukça başarılı!) Bir tür “Mordor”, görkemli bir karanlık krallığı görüntüsü yaratmak için. Neden - oldukça anlaşılır bir şekilde, dünyadaki çoğulculuk, dünyada küresel kapitalizmin norm ve kurallarından farklı, kendi kurallarına göre yaşamasına izin veren küçük bir ülke olduğu gerçeğinden rahatsız.
DPRK hakkında çok az şey bildiğimizi söylemeliyim. Medya, korkunç misillemelerle ilgili bisikletlere odaklanan çok, çok dozlanmış bilgi sağlıyor. Kuzey Kore bir tür rezerv "sosyalizm kışlası" ve "komünist dogmatizm" in son kalesini sunmaya çalışıyor. Bu arada, sadece DPRK, orada sosyalizmin hayatta kalmasının ana nedenlerinden biri gibi görünen en ortodoks olmayan sosyalist ülkelerden biri - ve dahası, bugünkü ve PRC'de olduğu gibi “pazarın” değil. Burada, her şeyden önce, anayasada yer alan ve resmi olan Juche ideolojisine dokunmak gerekiyor. Prensip olarak, ideolojiden daha fazlasıdır. Bir tür felsefe ve hatta sakral bir geleneğe ait bir şeyden bahsediyoruz. Juche, ortaçağ Koreli düşünürleri tarafından kullanılan eski bir felsefi terimdir. “Chu” “usta”, “cho” - “doğa, öz, madde, beden” anlamına gelir. Yorumlarından bazıları verilmiştir - “özgünlük”, “ana kısım”, “kendine güvenme”, “konu açısından bakış açısı”, “kendisinin ve çevresindeki dünyanın ustası olarak insan”. İşte din, gelenekçilik ve sosyalizmin “unsurları”. Ve her şeyin ortasına, konuyu yerleştirir, kararlı bir şekilde üstesinden gelir ve etrafındaki gerçekliği boyun eğdirir.
Ne kadar garip görünürse görünse de, “Jucheheism”, “erken” Marksizm ile kesişir, daha doğrusu, Marx'ın “Yılın Ekonomik ve Felsefi El Yazmaları” nda ifade ettiği fikirleri ile kesişir. Onlarda, bir insanın hem etrafındaki gerçekliğe hem de kendi aktif doğasına karşı çıkan, kendisinden yabancılaşmış bir yabancılaşma teorisi geliştirdi. Devrimci filozof “yabancılaşma” durumunu belirtir. Bir kişi "yabancı bir şey olarak kendi faaliyetlerine karşı bir tutum ... ... bu kendini yabancılaştırmadır, oysa yukarıdaki tartışma bir şeyin yabancılaşmasına atıfta bulunur." Tarih boyunca, bir kişi tam da bu yabancılaşmanın üstesinden gelmekle meşguldür ve bu sürecin kamu bireylerinin serbest faaliyetleri sırasında sona erdirilmesi mümkün ve gereklidir. Ardından tahrip olmuş evrensel bütünlüğünü restore eden gerçek bir konu haline gelecektir. Bütün bunlar “Juche” kelimesinde ortaya konan duyularla çok uyumlu - Marx’ın “sosyal bireyi”, “che” ustası olacak bir “chu” konusu haline gelmeye çağrılıyor - beden, doğa, madde vb. “Juche” olarak dünya görüşü, sınırlı bir kaynakla küçük bir ülkenin manevi ve politik omurgası haline gelebilir, bununla birlikte, gerçek öznellik ve bağımsızlık için çaba gösterir.
Bu konuda, dışsal olarak istekli aşmak ve fethetmek, Marksizmin özüdür - Marx'ın orijinal öğretileri. Geri kalan her şey, hem kendisi hem de takipçileri tarafından yapılan, çoğuna ironik bir şekilde muamele ettiği, sözünü ettikleri şey Marksizm ise, o zaman Marksist olmadığını söyleyen politik-ekonomik üst yapılardır. Daha sonra, bu "Marksistler" sözde çok dikkat etti. Yeni bir sosyal gelişim aşamasına geçmek için gerekli olan “nesnel ön koşullar”. Sonuç olarak, devrimci, aslında, Marksizm, kapitalizmi “iyileştirmeye” çağrılan sosyal reformizm seviyesine indirgendi ve sosyalizme “olgunlaşana” kadar bekledi. Bu “nesnelciliği” seçen sosyal demokrasi, artık “sol liberal” bir harekete dönüşmüş olan Marx'ı “unuttu”. Bununla birlikte, Marksizmde, nesnel koşullara (bu önemli olmasına rağmen) değil, bilimsel bir yaklaşıma dayanarak onları aşmak için çok fazla çaba harcayan bir “öznelci” yönü vardı ve vardır. Bu devrimci eğilimin en belirgin temsilcisi, Rusya’nın, endüstriyel kapitalizmin gelişiminin tüm aşamalarına katlanmak zorunda olmadığına inanan ve zaten var olan endüstriyel yapıyı sosyalist bir devrimi yürütmek için kullanabileceğine inanan V. Lenin'di. Sosyalist reformistlerin arasından Lenin'in muhalifleri, sosyalizmi “geri”, tarımsal ve ataerkil bir ülkeye itme çabasıyla, lideri gerici olma konusunda sık sık reddetti. Belli bir şekilde, bu suçlamalar doğrudur, Bolşevikler, enerjilerini gerçekten burjuva olmayan, köylü Rusya'nın tarım-toplumsal zihniyetinde kullandılar (S. Kara-Murza, “Sovyet Uygarlığı” temel çalışmasında çok ve ilginç bir şekilde yazıyor). Bu nedenle, kaçınılmaz olarak Rusya'yı Batı'nın çevresine dönüştürecek olan Batılılaşma destekçilerinin üstesinden gelmeyi başardılar. Bolşevizm güçlüydü çünkü gelenekçiliği harekete geçirdi. Ve bu, özellikle Çin için ve en önemlisi konuşmamız için - Kuzey Kore gibi diğer Batılı olmayan ülkeler için tipikti. Jucheizm, Mutlak ve insan arasındaki yabancılaşmanın üstesinden gelme arzusuna dayanan, geleneğin semantik alanında, insanın kendisi “mükemmel” hale geldiğinde, daha yüksek bir “Ben” durumuna ulaşıyor.
Bu arada, Kuzey Kore'de, diğer birçok komünist ülkenin aksine, hiçbir zaman din ile mücadele olmamıştır. Kore iktidardaki İşçi Partisi'ne ek olarak, ülkede başka iki parti daha var: Sosyal Demokrat Parti ve cennetteki yolun Genç Dostları Partisi. On dokuzuncu yüzyılda ortaya çıkan dini hareket "Chondogyo" ("Cennet Yolu") taraftarlarını içerir. Budizm, Hristiyanlık, Taoizm ve Konfüçyanizmin “unsurlarının” birbiriyle iç içe geçmesi ile karakterizedir. “Cennet Yolu” nun takipçileri, Tanrı ve insanın birliğini vurgulamaktadır (dahası, Mutlak burada insandan ayrı olarak yoktur), ama aynı zamanda eşitliklerini tanımayı da reddeder. Dolayısıyla, insan toplumunun dünyadaki gelişimine her yönden katkıda bulunma talebi. Ülke parlamentosunda ve cumhurbaşkanlığında, PDDP’nin 50 üyeleri oturuyor, 10’in binlerce üyesi var ve bu, partinin TPK Merkez Komitesinin birimlerinden biri olduğu iddiasını reddediyor. İlginç bir gerçek şu ki, parti lideri Ryu Miyon, Güney Kore dışişleri bakanı Choi Toxin ile evlendi (1961 - 1963) ve birlikte DPRK'ye kaçtılar. Güney Kore'de, bu arada, Kuzey Kore sempatizanı da var. Bazıları sol görüşlere vurgu yapıyor, sosyalizm, diğerleri ise birleşmiş bir Kore fikrini her şeyin üstünde tutan ikna olmuş milliyetçiler. Onlara karşı, gerçek baskılar ortaya çıkıyor. Böylece, geçen yıl, ılımlı bir Birleşik İlerleme Partisi üç üyesi, bir darbenin düzenlenmesi suçlamasıyla tutuklandı, sadece iki Korelinin işbirliğine hizmet etti. Güney Kore Yüksek Mahkemesi, DPRK'yi yücelten müziğin yasa dışı olduğuna karar verdi. 2010 yılında, ses dosyalarının Kuzey Kore’nin yürüyüşleriyle birlikte saklanması nedeniyle, bir kadın takma adı altında bile yargılanan dört yıl hapis cezasına çarptırıldı - “Şarkı” (ingilizceden - “şarkı”).
Ve burada, Güney'e defalarca tek bir Konfederasyon oluşturmayı teklif eden DPRK olduğu gerçeğini gözden kaçırmamak mümkün değil. Kim Il Sung şunları vurguladı: “Kuzey ve Güney, birliği düşünmeli, ulusun çıkarlarını ilke çekmelidir. Sınıflar, ideolojiler bir milletin huzurunda var olur. Komünizm, milliyetçilik, Allah'a iman, millet olmadığı zaman güçsüzdür. İnsanlarını umursamıyorlarsa diğer öğretilere güvenmemelisiniz. Ulusal bir fikrimiz varsa, görevimiz tüm vatanseverleri tek bir güçte birleştirmek. ” Buradaki fikrin, milliyetçilik ideolojisinin hiçbir şekilde ulusla özdeş olmadığı ve ondan ayrı olabileceği fikrine dikkat çekmek önemlidir.
DPRK'nın ideolojisi, Geleneğin anlamlarına götüren güçlü, geleneksel sembolizmle doludur. O. Gutsulyak'ın araştırmasında “güneş” ve “yıldızların” sembolleri mitolojide önemli bir rol oynamaktadır. - Kuzey Kore'de yılın 8 Temmuz 1997’inden bu yana, başlangıcını 1912 yılı olan Kim Sung Joo’nun doğduğu yıl olan Kim Il Sung (“Rising Sun”) adını alan yeni bir “chuchkhe sayma” kabul edildi. Kim Il Sung'un oğlu Kuzey Kore'nin en yüksek ve en saygın dağı olan Pektusan (Samdzhiyon ilçesi), Pektusan gizli gerilla kampında doğmuş olduğuna inanılan Kim Jong Il'in oğlu ve O anda gökyüzünde çift gökkuşağı ve parlak bir yıldız belirdi. 1992’te, devlet heykeltıraşları Päktusan Dağı’nın metre büyüklüğünde 216’in üzerinde büyük bir yazıt yazdı: “Pektu, Devrimin Kutsal Dağı” ve kısa bir süre sonra Kim Jong Il “Parlak Pektusan Yıldızı” unvanını aldı. Kuzey Kore efsanesine göre ... İlk Kore devletinin kurucusu olan Kochoson'un babası Hwanun, gökten dağa düştü. Yanardağın kraterindeki dağın zirvesinde, Sungari nehrinden gelen Cennet Gölü bulunmaktadır ”.
Juche, kendisini soyut maneviyatta kapatan her iki idealizmde ve yüzü olmayan maddeyi ön plana çıkaran materyalizmdeki sınırların ötesine geçer. Juche merkezinde, manevi ve materyali birbirine bağlayan bir konu olarak anlaşılan bir kişidir. Burada, sadece bir kişinin kişiliğini kastetmediği açıktır - özellikle de liberal-bireyci bir yorumda. Juche'nin konusu aynı zamanda milletteki insanlarda bulunan kollektif bir konudur. Temelde, Juche milliyetçilik, ancak sadece radikal sosyalist.
İşte bu meraklı öğretinin “yandan” verilen kısa ama çok yetenekli bir özelliği: “Kitleler halk hareketinin konusu olarak hareket ediyorlar. Ulusal gururu ve devrimci saygınlığı yüksek bir millet yenilmezdir. Kâr isteyen kapitalist ekonominin aksine, sosyalist bağımsız bir ekonominin temel amacı ülke ve nüfusun ihtiyaçlarını karşılamaktır. Her ülkenin halkı, yalnızca saldırganlık ve köleleştirmeye karşı değil, bağımsızlıklarının tutarlı bir şekilde savunulması için değil, aynı zamanda diğer ülkelerin halklarının bağımsızlığını içine alan emperyalizm ve egemenlikle de mücadele etmelidir. Ülke çapında ve tüm devleti bir savunma sistemi kurmak için bütün insanları kollamak ve tüm ülkeyi bir kaleye dönüştürmek gerekir. Bir devrim, kitlelerin bağımsızlık gereksinimlerini gerçekleştirme mücadelesidir. Katlanmış silahlarla oturmak, tüm gerekli koşulların olgunlaşmasını beklemek, devrimi bırakmak için eşittir. Devrimin doğru görüşünü ortaya çıkarmak için, partiye ve lidere bencil olmayan bağlılık duygusunun eğitim temelinde atılması şarttır. ” (A. Alexandrov. "Juche Fikirleri").
Bu ideoloji, politika. Peki ya ekonomi? DPRK'nın ulusal ekonomisinin, sözde tam olarak merkezi, emir-idari bir ekonomi olduğuna inanılıyor. "Kışla-komünist" türü. Fakat bu, yine başka bir efsanedir. DPRK'da hiçbir zaman durgun ve durgun bir sistem olmadı. Planlanan ekonomik yönetim sistemini yeniden düzenlemek için girişimlerde bulunulmuştur. Bu bağlamda, planlama görevlerinin hazırlanmasına sadece yukarıdan değil, aşağıdan da başlanmıştır.
Dahası, ülke “pazarsız” ve planlı bir sosyalizmde özel işler için koşullar yaratmak üzere tasarlanan “pazar” reformlarına başladı. Fabrika ve fabrika müdürleri bağımsız olarak ücret belirleme ve birçok ek teşvik sunma fırsatını yakaladı. Tarımda çiftlikler var ve kolektif çiftlikler, mahsulün artığını elden çıkarma hakkına sahipler. Birçok dağıtım kısıtlaması kaldırılmıştır.
Burada, Kukmin Üniversitesi'nde (Seul) profesör olan A. Lankov'un görüşüne atıfta bulunmak ilginç olacaktır: “Zamanla, Kuzey Kore işi büyümeye ve daha karmaşık formlar almaya başladı: özel atölyeler (çoğunlukla tüketim mallarının üretimi ile uğraşanlar), değişim - hatta özel banyolar. Daha sonra, küçük işletmelerde büyüyenler, örneğin maden ve tuz işleri gibi büyük işletmeler açmaya ve daha büyük işletmeler açmaya başladı. (“Lider Adam: Kuzey Kore'de İş Adamları Nasıl Yaşanır”)
Bütün bunlar sosyalist bir ekonominin işlevi gibi, özel bir teşebbüsün devlet teşebbüsünden ayırt edilmesi zordur, o yüzden iç içe geçmiş hepsi bu. Bu nedenle, kapitalist bir yapı yoktur, ancak ülkenin bütün ekonomisinin yararına, kişisel aktivitenin etkin bir kullanımı vardır. A. Lankov şunları söyledi: “Kuzey Kore yetkililerinin olan her şeye karşı tutumu belirsizdi ve kalmaya devam ediyor. Bir yandan, zaman zaman özel işlere karşı kampanya yapıyorlar. Özellikle, bu tür eylemler aktif olarak 2005 - 2009'te gerçekleştirildi (ancak o zaman bile genellikle tutuklamalar için geçerli değildi - ekonomik baskılarla sınırlı kaldılar). Öte yandan, yetkililer girişimcileri hoş görüyor ... "
Partinin ve ülkenin kendisinin liderliğinin, içinde birçok insanın yer aldığı “piyasa değerlerini” yaymak istemediği bu reformlara odaklanmadığı açıktır. Bir başka uzman, Asya ve Afrika'nın bölge direktörü ve Russkiy Mir Vakfı'nın G. Tolorai'nin bölgesel proje yönetiminin başkanı: Reformlar olsa bile, farklı çağrılacaklar. Fakat kavramsal aygıt hakkındaki konuşmayı bir kenara bırakırsak, Kuzey Kore'de ve Kim Jong-un'dan önce bir şeyi değiştirmeye çalıştıklarını hatırlatmak isterim. Açıkçası, bazı değişiklikler şu anda yapılmaktadır ... reformlara her zaman tam bir açıklıkla eşlik edilmemelidir. Çin modeliydi - “reform ve açıklık” ve DPRK'nın kendi yaratmasını sağladı. Bu mümkün. " (“DPRK, reformların eşiğinde.” Röportaj, Rus gazetesinde yayınlanan O. Kiryanov tarafından yapıldı. ”)
Kuzey Kore sosyalizm modeli hakkında ne hissederseniz edin, DPRK'nin kimliği dinamik kalkınma ile birleştirmeyi başaran bir ülke olduğunu kabul etmek mümkün değil. Bir boyutlu kararlar burada önemsiz.