Buhar, kritik noktasının altında bir seviyede olduğunda bir gazın bulunduğu durumdur; Bu, sıkıştırma yoluyla bir sıvının elde edilmesinin mümkün olmadığı basınç ve sıcaklık koşullarını ifade eder. Bu noktanın altında bir gaz varsa, bu, sıcaklığının düşmesi (basıncı sabit tutması) veya basınçlandırma yoluyla (sabit sıcaklık ile) yoğuşmaya yatkın olduğu anlamına gelir.
Bir gazın iyi tanımlanmış bir özelliğe uyan bir madde olduğunu açıklığa kavuşturmak önemlidir: kendi biçimine veya hacmine sahip olmamak. Bu, onu içeren öğenin şekillerine uymanızı veya içermemesi durumunda dağılmasını sağlar. Buhar gibi bazı özel durumlarda, gaz kolayca taşınması için yoğunlaştırılabilir; Ancak, bu tüm gazların sahip olduğu bir özellik değildir.
Su buharı, kaynamadan (bir sıvının tüm kütlesinin gaz haline dönüştürüldüğü fiziksel işlem) veya buharlaşmadan (aynı işlem, ancak belirli bir sıcaklıkta gerçekleştirilebilen) gazdır . Belirsiz ve sıvının tüm kütlesi kaynama noktasına ulaşmadan) buzun sıvı su veya süblimasyonu (katıdan gaz haline geçiş). Bu buharın kokusu veya rengi yoktur.
Buharlı lokomotifler
Sanayi Devrimi'nden sonra, toplumların yaşamında birçok gelişme yaşandı. Bunlar arasında taşıma araçları için bir enerji kaynağı olarak buharın icadı; Bu şekilde, harekete izin veren buharlı lokomotif, bir kazandaki kömür veya akaryakıt gibi bileşenlerin yanmasından ortaya çıkan enerji sayesinde yaratılmıştır. Bu, suyu ısıtmıştır ve kaynama sıcaklığına girdiğinde, tekerleklere bağlı pistonları hareket ettiren belli bir basınç üretmiştir; dönmeye başladılar ve vagon ya da lokomotifi zamanla hareket ettirdiler.
Ancak buharlı lokomotif ve ulaşımda kaydedilen ilerlemeler ile ilgili birçok isim var, bunlardan ikisi:
* John Blenkinsop : Rayları, lokomotifin tekerleklerinin güvenli bir şekilde sabitlenip hareket edebilmesi için tasarladı. Bu model yıllarca kullanıldı ve ondan tüm rayların mevcut tasarımını elde etti.
* George Stephenson : Yanma mekanizmasını geliştiren ve daha verimli ısı dağıtan ilk modern buharlı lokomotifi yaratan yakıt. Roket olarak adlandırıldı ve çalışma sistemi daha sonraki lokomotiflerde de kullanıldı.
Ancak nihayet, yirminci yüzyılın başlarında dizel ve elektrik sistemini birleştiren lokomotifler, petrolün içten yanmasına dayanarak ortaya çıktığında, buharlı lokomotifler yavaş yavaş kullanılmaya başladı.
Geçmişte birçok teknenin buhar motorları tarafından kullanıldığı da belirtilmelidir. Bu gemilerde kazanlar ya da buhar türbinleri ve akıntılara ya da rüzgarlara bağlı olmaksızın hareket etmelerini sağlayan soğutulmuş su yoğunlaştırıcıları vardı. Buhar sayesinde ilk transatlantik gemiler oluşturulabilir. Şu anda, bu itme yöntemini kullanan tekneler artık yok.