Harry ve Sally. Ross ve Rachel. Dawson ve Joey. Sam ve Diane. Cher ve Josh. Monica ve Chandler. Robin ve Barney. Ve benzeri. Ve benzeri. Ve benzeri.
Birkaç aşk hikayesi, en iyi arkadaşlarla çevrili sevenler merkezli olanların yanı sıra bana da hitap ediyor. Alaycı zihnimde, dostlukta var olan samimiyet, özgünlük seviyesi ile ilgili bir şey, sevgiyi aralarında çiçek açtığında yabancılar arasında olduğundan daha az hormonal / mahkum hissettiriyor. Harry ve Sally birbirlerine aşık olmadan önce birbirlerini tanıyorlardı, gerçekten birbirlerini tanıyorlardı. Tüm siğiller sergileniyordu ve yine de birlikte olmayı seçtiler. Bu her zaman özlem duyduğum türden bir ilişki kökenli hikaye, özellikle içine kapanık olarak, ve duman ve aynalar internet tarihleme çağında her zamankinden daha çekici hale geldi.
Sahne benim için bir masalın versiyonu olan üniversiteye geri dönmemi sağladı. Büyük erkek arkadaşım mezuniyet sonrası Japonya'ya taşındıktan sonra arkadaşları beni çevrelerine kabul etti. Özellikle biri en iyi arkadaşım oldu ve üniversiteyi bitirirken büyük bir erkek kardeş figürü gibi davrandı. Birbirimize katıldık, birbirimizin yanı sıra artı olanlar olarak hizmet ettik, zor anlarla birbirimizi destekledik ve hayatlarımız çok iç içe olana kadar birbirimizi arkadaş ve aile ile paylaştık. Güzeldi, ama aşk değildi.
En iyi arkadaşıma aşık olduğumda, aniden bir ton tuğla gibi bana vurdu.
Bir güne kadar. En azından benim için. En iyi arkadaşıma aşık olduğumda, aniden bir ton tuğla gibi bana vurdu. Yanımda olmasına rağmen kesinlikle adam için üzüldüm ve cinsel olmayan sleepovers'ımızın R derecesi, stat olmasını istedim. Sonunda, yeni bir şeyin başlangıcı olduğunu düşündüm. Bu yüzden ona bir filmde görüldüğü gibi onu kesinlikle ve güzelce sevdiğimi söyledim. Onun da hissettiğinden emindim, bu yüzden elimde kalbi olan bir uzuv üzerine yürürken hiç sorun yaşamadım.
Ne yazık ki yapmadı. Bunu da hissedin. Aslında, düz dedi değil beni sev, en azından romantik değil.
Bu haberden o kadar kırıldım ki (ve utanıyorum) hemen Los Angeles'tan New York'a taşındım. Daha sonra bir oda arkadaşı aldı, onunla iyi arkadaş oldu ve sonunda ona sevdiğini söyledi ona. Onlar evlendi. Bir içki sorunum var. Paylaşılan en iyi kız arkadaşım bana nişanlandığını, JFK'nin vurulduğu anın her ayrıntısını hatırlama şeklini söylemek için aradığında tam olarak nerede olduğumu hatırlıyorum. Bu travmatikti.
Evlenmek istediğim tek kişi oydu ve ben de onun evlenmek istediğimden emindim Would evlenmek.
Bununla birlikte, birkaç yıl sonra, kendi kırık kalbini emzirerek tekrar piyasaya çıktı. Dostluğumuz yeniden canlandı ve romantik ilgisizlik duygusuna rağmen, bir kez daha parti partneri ve kanatçı olduk. Evlenmek istediğim tek kişi oydu ve ben de onun evlenmek istediğimden emindim Would evlenmek. İlk eş bana geri dönmek için geçmesi gereken bir şeydi.
Bu nedenle, ailesiyle birlikte geçirilen birçok Şükran Günü'nden biri, bir uzuvda tekrar dışarı çıktım. Mümkün olanın peşine düştüğü filmin üçüncü perdesinde tam anlamıyla bir meşhur bomba düzenledim. Sonunda bizim zamanımızdı!
Romantik beyanım, aklımda, dehşete benzeyen bir şeyle karşılandı ve beni sevdiğim şekilde beni seven biriyle nasıl olmayı hak ettiğim hakkında bir konuşma ile saptırıldı. Aşağılayıcı güvenceler 'o oradaydı benim yönüme lobble.
Anlamadım. Birbirimiz için mükemmeldik. Birlikte kendimiz olabiliriz. On yıllık bir tecrübeyi hem iyi hem de kötü paylaşmıştık. Sosyal çevrelerimiz bir araya gelmişti. Son 10 yıldır aklımda planladığım düğün büyülü olurdu, hayatımızdaki herkesin beklediği doğal sonuç. Görünüşe göre onun için.
Bu sefer arkadaşlığımız sona erdi. Aslında, son zamanlarda onunla en son konuştum. Bir yürüyüşte onunla, yeni karısıyla ve yeni bebekleriyle karşılaştım. Eğer 'Vay be, bu onun haysiyetinin olduğu nokta olmalı en sonunda direksiyonu alır, haklısın. Ve yanlış. Artık eskisi gibi hissetmiyorum, ama her zaman evlenmeden önce şaka yaptığım zamanı, üçüncü karısı olacağından emin olduğumu düşünüyorum. Parmaklar geçti mi? Şaka yapıyorum ama sadece olmamı istiyorsan.
Keşke bu hikayenin bir masal gibi bir sonu olsaydı, yani adamı aldım. Ya da daha iyisi, bir noktada hatasını fark etti ve geri dönüp beni aldı. Yine de, kalbimi takip ettiğim ve bunun için gitmekten pişman değilim, reddedilmesine rağmen, bazıları utanç verici olarak düşünebilir. Sonuçta, bunu okula çok soğuk Los Angeles single sahnesinde gerekli hatırlatma olduğu için sık sık arkadaşlarıma söylüyorum: Birini sevmenin utanç verici bir yanı yok. Ve o benim hayatımın aşkı olmasa da, onun haklı olduğunu biliyorum - aşkım oradaydı ve onun hakkında benim hakkımda hissettiğim yolu hissetmesini hak ediyorum.
Birini sevmekten utanç verici bir şey yok.
Tüm bu kalp krizinden sonra, bir arkadaşlığı destansı bir aşk hikayesine dönüştürmeye çalışmayı bırakmaya karar verdim ve şimdi bunun yerine destansı bir arkadaşlığa dönüşmek için bir aşk hikayesi arıyorum. Sonuçta hayat bir film değil ve mükemmel bir plan yapmak için bir şeylerin yapılması gerçek anlaşma olduğu anlamına gelmiyor.
Bununla birlikte, kesinlikle 50 yıl içinde eski en iyi arkadaşımın karısının cenaze törenine katılan ilk kişi olacağım. Şaka yapıyorum ama sadece olmamı istiyorsan.
Konuşmak, demek istediğim, bir yazarın sadece zodyak uyumluluğuna göre tarih seçmesi durumunda olan şeydi. Ayrıca, hipnotizma kalp krizini iyileştirebilir mi? Başka bir yazar öğrenir. (Romantik sanrılar üzerinde çalışır mı? Bir arkadaşını istemek.)