Bir keskin nişancı için en önemli nitelikler - sabır, gözlem, bekleme, hem de tüm görevleri doğru bir şekilde yerine getirme. Çok sık olarak, keskin nişancılar, hiçbir havada hareket etmeden birkaç saat boyunca sığınaklarında yatmak zorunda kaldı. O zaman, bu sabrın sadece kadınlara özgü olduğuna inanılıyordu. Bu nedenle, Büyük Vatanseverlik Savaşı cephelerinde çok sayıda kadın keskin nişancı savaştı. SSCB'de kadın keskin nişancıların eğitimi oldukça aktif bir şekilde başlatıldı, ülkede özel okullar kuruldu. 16 ve 45 yaşları arasındaki kadınlar, Şubat ayının 1942'inde öne çıkma hakkını kazandılar. O zaman, kadınların daha esnek uzuvlar, daha iyi plastiklikler, daha kurnaz ve azimli olduklarına inanılır, ayrıca soğuğa tahammül ederler ve stres daha iyi olurlardı. Bütün bunlar keskin nişancılar için en uygun olanıdır.
Rosa Shanina, küçük bir Edma köyünde (doğum sırasında Vologda eyaletinin Velsk bölgesi idi), büyük bir köylü ailesinde Arkhangelsk bölgesinde doğdu. Babası Yegor Mihayloviç, tomrukta çalıştı, annesi ise yerel bir kollektif çiftlikte sütçü olarak çalıştı. Roza, ünlü devrimci Rosa Luxemburg'un adını aldı, dört kardeşi (Mikhail, Fyodor, Sergey ve Marat) vardı ve ailesi, üç yetim büyüttü. Öne çıkan Shaninlerin beş yerli çocuğundan sadece bir Marat eve sağ salim döndü.
Lise 7'ten mezun olduktan sonra, yıllarca 14 yaşında, ailesinin isteklerine karşı Rosa, Arkhangelsk'e gitti ve tayga boyunca en yakın 200 tren istasyonuna gitti. Arkhangelsk'te yerel bir pedagojik okula kaydoldu. O zaman, pratikte ne parası ne de mülkü vardı. Öğrenci yurduna katılmadan önce geçici olarak abisi ile yaşadı. Yakında Arkhangelsk onun için anavatanı oldu. Daha sonra, savaş sırasında önderlik ettiği günlüğünde onunla çok sıcak konuştu.
1938'te Rosa, Komsomol'a katıldı. 1940’te SSCB’de öğrenim ücreti alındıktan sonra kız, ailesinin gönderdiği bursları ve maddi yardımları kaçırmaya başladı. Bu nedenle, Pervomaisky bölge eğitim bölümünün anaokulu №2'te bir iş bulması için zorlandı, anaokulunda barınma sağlandı. Genç öğretmen ebeveynler ve çocuklar tarafından takdir edildi. 1942'te Pedagoji Okulu'ndan başarıyla mezun oldu.
II. Dünya Savaşı başladığında, Rosa sadece 17 yaşındaydı. Üç erkek kardeşi cepheye gitti ve savaşın başlangıcında en korkunç kısmında öldü. 1942’te, SSCB kızların askerlik için çağrılmalarına izin verdi. 1943'te, Rosa Sheina bağımsız olarak cepheye gönüllü olarak taslak kuruluna geldi. Evrensel eğitimi geçtikten sonra, kız o anda Merkez Bayan Keskin Nişancılar Okulu'nun bulunduğu Podolsk'a gönderildi. Burada gelecekteki önde gelen arkadaşlar Kaleria Petrova ve Alexandra Evdokimova ile bir araya geldi. Savaştan yalnızca Petrova eve döndü. Rosa, bir keskin nişancı okulundan onur derecesiyle mezun oldu ve 1'taki 1944, bir kadın keskin nişancı takımının bir parçası olarak ön tarafa gönderildi.
Rosa Shanina, 59'in keskin nişancı olan 12'lu asker ve Nazi ordusunun subaylarını öldürdüğünü belirtti. Diğerlerine göre, öldürdüğü Hitlerlerin sayısı 75 insan olabilir. Özellikle etkili hedeflere ateş etme yeteneğini vurguladı. Shaninu, yalnızca Sovyette değil, medyaya aşık oldu. Müttefik gazeteleri Roza Shanin'i "Doğu Prusya'nın görünmez dehşeti" olarak adlandırdı. Sovyet dergileri ve gazeteleri çekici bir gülümsemeyle bir kız keskin nişancı fotoğrafını bastırdı.
184. Piyade Tümeni'nin bir parçası olarak çalışan ayrı bir keskin nişancı müfreze. Zaten 18 Nisan 1944'te Rosa Shanina'nın Kozi Gora (Smolensk bölgesi) köyü için savaş sırasında gösterdiği kahramanlık için III. Alay komutanı Binbaşı Degtyarev'in raporuna göre, sadece 6 ila 11 Nisan arası dönemde silahlar ve düşman topçu ateşi 13 Naziyi yok etti. Mayıs 1944'te, keskin nişancı kızın hesabında zaten 17 düşman askeri ve subayı vardı. Kısa süre sonra müfreze komutanı olarak atandı ve askeri "Düşmanı Yok Et" gazetesi portresini bir sonraki sayısında ön sayfaya yerleştirdi.
22 Haziran 1944, Belarus'taki Sovyet birliklerinin ünlü karşı saldırısına başladı - Operasyon Yasağı. Shanin'e hizmet ettiği müfreze, kız keskin nişancıların hayatlarını boşuna riske atmamak için ikinci kademeye saldırmak zorunda kaldı. Aynı zamanda, önceki savaşların ayının 1,5'i sırasında, kızlar çok yorgundu, mümkün olduğunca dinlenmeleri, herhangi bir durma kullanmaları ve piyade dekolmanlarının savaş operasyonlarına katılmamaları emredildi. Shanina, keşif ya da tüfek taburunda, cepheye gönderme emrinden yola çıkarak bu emri ihlal etti. 26 ve 28 Haziran 1944 arasında, Rosa durma sırasında biriminin arkasında kaldı ve ön cepheye giden taburu izledi.
Komutanın doğrudan emrini ihlal eden Rosa Shanina, Vitebsk bölgesinde yer alan Alman gruplarını elemek için savaşlara katıldı. Bu savaşlarda, 3'in Alman askerlerini ele geçirdi. Yüksek emrin emrine uymamak için Komsomol cezasına bile maruz kaldı, ama onu daha fazla cezalandırmadılar. Gelecekte, Rosa'nın Şan Emri II derecesini (Eylül 16 1944) aldığı zaman, diğer askeri başarıları arasında "AWOL" sırasında yakaladığı bu üç savaş esiri vardı. Bölüm komutanı arkaya bir keskin nişancı gönderdikten sonra, Rosa şahsen ön cephesinde resmen hizmet etmesine izin veren 5 Ordusu komutanı Nikolai Krylov'a başvurdu.
Bizim hikayeler Rose Shanina, sonsuza dek iki Şeref Düzeni, II ve III dereceli ve onursal dövüş madalyası olan "For Courage" ödülünü alan ilk kadın keskin nişancı olarak kalacak. Sovyet bayan keskin nişancılardan ilk olarak "Cesaret" madalyasını aldı. Düşman saldırısını başarılı bir şekilde kovduğu için yılın 27 Aralık 1944'una layık görüldü.
Ön yasağa rağmen, Rosa düşüncelerini ve izlenimlerini kaydettiği kişisel bir günlük tuttu. Bu günlüğü sayesinde, daha sonra SSCB'de çok popüler oldu. Günlüğünde, kız popülerliğine gerçekten şaşırmıştı. “Ogonek” dergisinin portresini ilk sayfaya koymasının ve “Düşmanı Yok Et” gazetesinde en iyi keskin nişancı olarak adlandırılmasının garip olduğunu düşündü. Kızın kendisi günlüğüne, Sovyet gazetelerinde ve dergilerinde tanıdıklarının resimle baktığını hayal etmenin garip olduğunu yazdı ve biraz daha fazlasını yaptığına inandı. Ancak Batı basında onun hakkında çok fazla şey yazıldığını bilmiyordu. 1944-1945’te Amerikan ve Kanada gazeteleri Rosa Shanina hakkında çok şey yazdı.
13 Aralık 1944, Rosa Shanina, omuzundan vuruldu. Günlükte cesur bir kız pratikte acı hissetmediğini ve savunmanın ön kenarından ayrılmak istemediğini yazdı. Aynı zamanda, yine de, ülkedeki her vatandaşının savaştaki zafere katkısı olması gerektiğine katılım payını düşündüğünü belirtti. Yaralı ve ölü dövüş dostları hakkında yazmasına rağmen kendisini hiçbir zaman bir kahraman olarak tanımadı.
Ocak ayında, 1945, Rosa Shanina’nın günlüğündeki kayıtlar çok üzücü bir hal aldı. Son mektuplarından birinde, arkadaşlarından ölüm durumunda annesine veda mektubu göndermelerini ister. O sırada, Doğu Prusya topraklarında kanlı savaşlara katılarak tüm taburların önündeki kanlı bir kıyma makinesinde öldüğünü gördü. Ocak ayının sonlarında, savaşlardan birinde, bir topçu biriminin yaralı komutanını ateşle örtmeye çalıştı ve kendisi göğsünde ciddi bir şekilde yaralandı. Ocak ayında 28, hala hayattaydı ve bir sahra hastanesine götürüldü, ancak yaralanma ölümcül oldu. Rosa Shanina, 21 yıldönümünden bir ay önce ve savaşın bitiminden birkaç ay önce yaşamadı.
Rosa'nın karakteri Arkhangelsk Maria Makarova'dan yakın arkadaşı tarafından değerlendirilebilir. Maria, savaş sırasında, şefkat ürünlerini onunla paylaşan, duyarlı ve nazik bir kız olarak Rosa Shanina'yı hatırladı. Aynı zamanda, genç anaokulu öğretmeni de savaşa bölündü ve bütün eylemleri bu amaca ulaşmayı amaçlıyordu. Makarova, Rosa'nın öndeki insanlardan saygı görmesini sağlayan iradeli karakterine dikkat çekti. Kız keskin nişancıya ait yayınlanmış mektuplardan ve günlüğünden, bu genç ve güzel kızın işkence gören ve düşmüş vatandaşların intikamını almak için ne kadar hevesli olduğu belli oluyor.
Rosa Shanina’ya olan ilgi, 1964-65’a Sovyet basınında yaptığı askeri günlüklerin yayınlanması nedeniyle birçok açıdan tam anlamıyla arttı. Savaştan sonra Arkhangelsk ve Stroyevskoye ve Shangaly köylerinde sokaklar onun adını aldı. Ailesinin Yedma köyündeki evi müze haline getirildi ve 1931'tan 1935'e kadar çalıştığı köy okuluna bir anma plaketi yerleştirildi. Sovyet döneminde, DOSAAF atıcılarının geleneksel yarışmaları Arkhangelsk'te kendisinden aldığı ödül için düzenlendi. 1980’te, DOSAAF yayınevi, kız keskin nişancıya adanmış iki kitap yayınladı: “Savaştan sonra döneceğim ...” (N.A. Zhuravlev) ve “Yüzü rüzgarına” (V. E. Medvedev).
Bilgi kaynakları:
http://www.kp.ru/daily/26186/3074834
http://www.peoples.ru/military/hero/rosa_shanina
http://www.perunica.ru/geroi/6151-roza-shanina-krasavica-snayper-iz-arhangelskoy-oblasti.html
http://statehistory.ru/719/ZHenshchiny-snaypery-Velikoy-Otechestvennoy--Roza-SHanina
http://ru.wikipedia.org