Bıraktıkları yerden başladılar... Henüz beş ay önce, aynı iki takım damakta enfes bir İskender Kebap yemişçesine tat bırakan leziz futbol oynamıştı. Yine öyle yaptılar!
Bursa o zaman son şampiyona yakışır başlamıştı maça, bu kez 'Şampiyon olmak istiyorum' diyerek. Miller golünü attığında Karabük hücum oyuncuları daha Ivankov'u görmemişti.
Bu gol asla unutulmayacak. Tabelada ne yazarsa yazsın. Pek de yetenekli olmayan Marcio Rossini, onu ancak Socrates'in takım arkadaşı olarak tanırsınız, İsveç ağlarına bu golün mükemmelini atmıştı 1983'te.
Kornerden gelen topa klas vuruş ile atılan goller kategorisinde, Miller da Oscar'a aday bir gol sahibi artık. Tıpkı Karabük yöresine ait 'Perohi' yemeği (bir çeşit mantı) gibiydi golü. Basit ama şaşırtıcı güzellikte!
KEYİF VEREN FUTBOL
Maçı keyifli kılan temposu değildi. Oyun stratejilerinin hakkını vererek oynayan futbolculardı. Hızlı olmasa da ne istediklerini bilerek oynadılar. 'Yaptığın işin en iyisini yap' sözünü düstur edinmiş topçulardan; Karabüklüler defansta, Bursalılar da hücumda iyiydi.
Peki! Nasıl oldu da üstünlük kuran çıkmadı? İki sebebi var. Karabük hücumda isabetli golcüye; Bursaspor ise Karabük defansını şaşırtacak hareketliliğe sahip değildi.
Bu nedenle daha fazla gol görmedik! Ancak keyifli bir futbol izledik. İki takım sadece ligin ilk yarısında karşılaştıkları sıralamada değiller.
Kabul ediyorum taraftar için üzücü, ama futbolsever için sevindirici bir durum bu. Ligin futbolunda istikrara sahip takımlara ihtiyacı var.
Zirve için Bursaspor'un ihtiyacı olansa geçen sezonki verimlilikte oynayan kanat hücumcuları.