Bir çok kaynağa göre 5 bin yıl öncesine dayanan mumun geçmişi aydınlatma amaçlı, dini törenlerde, kutlamalarda ve ritüellerde kullanılmıştır. İlk olarak Mısır ve Girit’te icat edildiği söylenen mum için Antik Çağ’ın önemli buluşlarından biri diyebiliriz.
Fransız kimyager Michel-Eugène Chevreul 1820’lerde yağdaki gliserinden yağ asitlerini ayırdığı sırada stearik asidi keşfetmiştir.
Keşfettiği sterin onun çok daha kaliteli mumlar üretmesine yardımcı olmuştur. 1834 yılında ise Josep Morgan, günümüzde özelliklede dekoratif amaçlı kullanılan kalıp mumları yapmak için bir makine geliştirmiş. Bu büyük gelişme dünyada mum üretiminin temeli olmuştur.
1850’li yıllarda ise İsveçli kimyager James Young bugün kullanmaktan çekindiğimiz parafinli mumu bulmuştur. 1879’a kadar aydınlanma aracı olarak kullanılan mum 1879’da ampulün icadıyla çok daha az kullanılmaya başlanmıştır. 20. yüzyılda Amerikalı tarım kimyagerleri, parafinden daha yumuşak ve daha yavaş yanan balmumu ve soya fasulyesinden elde edilen soya wax’ı geliştirmeye başladılar. Bu mumların en büyük özelliği sağlığı tehdit etmemeleri ve %100 doğal hammaddelerden elde ediliyor olmalarıdır.
Bugün mumlar dekoratif olarak gözümüze hoş görünen ve keyif veren bir obje dönüştü. Bazen bir kutlamayı sembolize etmek için, bazen bir töreni onurlandırmak için veya ortamın enerjisini değiştirmek için mumları kullanıyoruz.