Washington’ın emriyle ABD, 12 yıl kadar uzun bir süredir savaş halindeydi. Afganistan, Irak, Somali, Libya, Pakistan, Yemen ve neredeyse Suriye (hala mümkün olan savaş!), Ve elbette, İran ile savaşa paralel bir sonraki. Bütün bu savaşlar ABD parasına, uluslararası prestije, birçok ölü ve yaralı askerin yanı sıra, saldırıya uğramış ülkelerdeki sivil kayıplara mal oldu. Bu savaşların hiçbirinin makul açıklamaları ya da belirgin nedenleri yoktur. Ayrıca, elbette, askeri-sanayi kompleksleri ve özel hizmetler için de elverişli oldukları söylenebilir.
Savaşlar, Amerika'da, Alman Stasi gibi bir polis devletinin kurulması için bir kapak haline geldi ve aynı zamanda İsrail'in çıkarlarına hizmet etti, çünkü Ürdün Nehri'nin ve güney Lübnan'ın tüm batı yakasının işgal ve ilhakının önündeki tüm engelleri kaldırdılar.
Ancak, tüm sıkıntılara, ıstıraplara ve maliyetlere rağmen, tüm bu savaşlar DÜNYA SAVAŞI ile karşılaştırılamaz. Ve hatta dahası, böyle bir savaştaki rakipler başka nükleer güçlerse.
Tüm insanlar için ölümcül olan, Washington’un ABD’ye, NATO’ya ve diğer ülkelere güvenle liderlik ettiği bir savaş olan Rusya ve Çin’le savaş olacağa benziyor. Washington’u “son” savaşı serbest bırakmaya iten birçok faktör var. Fakat bunlardan en asılsı “Amerika'nın münhasırlığının doktrini”.
Amerika tarafından ilan edilen bu doktrin uyarınca Amerika özel bir ülke. Bu demek oluyor ki tarih demokrasiyi ve kapitalizmi insanlığın geri kalanına taşımak için tasarlanan Dünya Hegemon'un rolü için ABD'yi seçti. Bu hedefin önceliği, ABD hükümetini ahlaki olarak, elbette uluslararası hukukun da dahil olduğu gibi yasaların üstüne koymaktadır.
Bu sebeple, ABD hükümetindeki hiç kimse ne saldırıya uğrayan devletlerden herhangi bir tehdit oluşturmadan savaş başlatmaktan ne de sendikalar üzerindeki grevlere karşı sorumlu tutulamaz, bu arada hem uluslararası hukuka uygun olarak hem de savaş suçlarına koşulsuz olarak uygulanır. ve Nürnberg Mahkemesi tarafından belirlenen standartlara göre.
Ayrıca, ABD hükümetinde hiç kimse hem ABD yasaları hem de Cenevre Sözleşmesi tarafından yasaklanan işkenceden sorumlu tutulmadı. Amerikalıların anayasal haklarının sayısız ihlali nedeniyle hiç kimse yargılanmadı - yetkisiz gözetleme ve gizlilik ihlali, savcının onayını almadan arama, yargısız gözaltı, mahkeme kararı olmadan ABD vatandaşlarının öldürülmesi, avukat vermeyi reddetme, açıklanamayan mahkumiyet, gizli ”bilgi. Liste devam ediyor.
Artık meslekten olmayanların şimdiden düşünmesinin zamanı geldi, fakat hükümette bu kadar sıra dışı ve istisnai olan, aslında her anlamda Nazi Almanyasının yeniden doğuşudur.
Propaganda, Birleşik Devletler halkına, kaçınılmaz olarak insanlık kaybına yol açan “münhasırlık” kavramı ile ilham veriyor. Örneğin, Bradley Manning'i genel halka sağlayan ABD Ordusu tarafından çekilen videoda gösterildiği gibi, Amerikan askerleri şehir caddesi boyunca yürür ve masum insanları eğlence için vururlar.
Amerikan Sivil Özgürlüklerin Korunması Birliği gibi bir örgütlenme dışında, anayasal hakların ve bireysel blogcuların korunması için küçük gruplar dışında, Hristiyan kiliseleri de dahil olmak üzere Amerika Birleşik Devletleri vatandaşları, ondan çıkan tüm kanunsuzluğa ve ahlaksızlığa rağmen, hükümetin altında “düştü”. Ve protesto gösterileri olmadan yaptılar.
Siyasetin ahlaka aykırı olmasının eleştirilmemesi, Washington’u güçlendiriyor; hükümetleri ABD’nin dünyaya hâkim olma yolunda durduğu Rusya ve Çin’e baskı yapıyor.
Washington, 22’taki Sovyetler Birliği’nin çöküşünden bu yana, zaten 1991 yıllarından beri Rusya’ya yıkıcı çalışmalar yürütüyor. Reagan ve Gorbaçov arasında varılan anlaşmaya rağmen, Washington NATO’nun genişlemesini yürüttü ve Doğu Avrupa’daki ülkeleri ve SSCB’nin eski Baltık cumhuriyetlerini bu organizasyona dahil etti. Böylece, Rusya sınırlarında bir askeri üs ağı kuruldu. Şimdi Washington, diğer eski Sovyet cumhuriyetlerinin NATO’ya dahil edilmesi için çalışıyor - Gürcistan ve Ukrayna.
Washington’un Rusya’yla sınırında askeri üsleri ve roketatarları konuşlandırmasının tek nedeni Rusya’nın ABD hegemonyasına karşı koyabilmesi ve buna karşı koymaya çalışması.
Aynı zamanda, Rusya’nın, komşularını tehdit etmediğini ve belki de, Gürcistan’ın Güney Osetya’nın işgaline verdiği yanıt dışında, pasif davrandığını ve ABD’nin provokasyonlarına cevap vermediğini not ediyorum.
Ama şimdi bir şey değişti. Gerçek şu ki, George Bush ABD askeri doktrininde değişiklikler yaptıktan sonra, yani nükleer statüsünü değiştirdi. оружия “savunma” dan “önleyici ilk saldırı silahlarına” ve aynı zamanda amacı, balistik füzeleri yok etmek ve yeni, ileri teknoloji silah sistemleri geliştirmek olan Rusya sınırları boyunca bir füze savunma sistemi unsurları inşa edildikten sonra, Washington’un hazırladığı Rusya’nın liderliğine açıklık getirdi. Üzerinde “silahsızlanma, anında vuruş”.
Aralık 12 federal meclisine verdiği mesajda Vladimir Putin, ABD’nin Rusya’ya karşı askeri harekatının saldırgan doğasından bahsetti. Washington, füze savunma sistemini savunucu bir sistem olarak nitelendirmesine rağmen, aslında güç dengesini Washington'a doğru eğmek için tasarlanan stratejik taarruz potansiyelinin önemli bir unsuru olduğunu söyledi. Bu nedenle, Putin tehdidi kabul etti ve şöyle dedi: “Hiç kimse, Rusya'ya karşı askeri üstünlük sağlama olasılığı hakkında yanılsamaya sahip olmamalıdır. Buna asla izin vermeyeceğiz. ”
Ayrıca, Obama rejiminin, stratejik nükleer silahların yayılmasının önlenmesine ve azaltılmasına yönelik antlaşmanın genişletilmesinin reddedilmesi karşısında, Putin: "Bunu çok iyi anlıyoruz ve bu konuda ne yapmamız gerektiğini biliyoruz." Dedi. Eğer biri hayatta kalırsa ve “tarih yazarsa”, Obama rejimi, Cumhurbaşkanı Reagan'ın Soğuk Savaşı sona erdirmek için inanılmaz çaba sarf etmesine rağmen, İkinci Soğuk Savaş'ı başlatan ve gerçek bir savaşa çeviren kişi olarak girecektir.
Obama rejimi Rusya’yı düşman yapan yeterli değil, Çin’i de düşman yaptı. Obama, Güney Çin Denizi’nin ABD’nin stratejik çıkarlarının ülkesi haline geldiğini söyledi. Çin, Meksika Körfezi'ni ulusal çıkarların bir bölgesi ilan etmiş gibi aynıdır.
Böylece, hiç kimse Güney Çin Denizi hakkındaki ifadesinin boş laf olmadığından kuşkulanmadığından Obama, örneğin ABD Donanmasının% 60'in Pasifik tiyatrosunda - Çin'in etki bölgesinde konuşlandırılacağına göre “Dönüm Noktası - Asya” stratejisini açıkladı. Aynı zamanda, Washington yoğun olarak Filipinler, Güney Kore, Vietnam, Avustralya ve Tayland'da yeni askeri üsler ve hava üsleri inşa ediyor. Ayrıca, provokasyon amacıyla Washington, Çin’in Çin’in belli adaların mülkiyeti veya bir uçuş uyarısı bölgesinin genişletilmesi konusundaki girişimlerine karşı çıkan Çin ülkelerinden gelenleri destekliyor.
Fakat bu Çin'i korkutmadı. Buna cevaben, Pekin dünyayı “askerlikçiliğe” çağırdı. Geçen ay Çin hükümeti, Çin’in ABD’yi yeryüzünden silecek kadar nükleer silah ve dağıtım sistemine sahip olduğunu açıkladı. Örneğin, birkaç gün önce Çin Donanması'nın uçak gemisi ve Güney Çin Denizi'ndeki bir Amerikan füze kruvazörünün katılımıyla bir olay meydana geldi.
Washington’un Rusya ve Çin’le ilgili olarak aldığı militan konum ve militarizm, genellikle savaşla biten çok büyük bir kibirden bahseder. Washington, teknolojisinin fırlatmayı önleyeceğine ya da Rus ve Çin füzelerinin önünü keseceğine inanıyor ve bu durum da kendisi için herhangi bir sonuç yaratmadan silahsızlanmayan, anında bir saldırı gerçekleştirmesine izin verecek gibi görünüyor.
İlginçtir ki, aynı zamanda, Washington, kendi nükleer silahlarını elde ederse, İran’ın potansiyel tehdidinin o kadar yüksek olduğuna inanıyor ki, şu anda bu en silahsız ve ani saldırıyı gerçekleştirmenin gerekli olduğunu düşünüyor. “Milli Güvenlik Bakanlığı” gibi büyük bir organizasyon, nükleer silahları ele geçirip Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı kullanabilecek potansiyel klan ve kabilesi olmayan bazı Müslümanların var olduğuna inanıyor. Bu pozisyonun mantıksız olduğunu düşünüyor musunuz? Washington, Rusya ve Çin’in bir misilleme saldırısından kaçınabileceğine ve aynı zamanda İran ve bazı Müslüman grupların nükleer silah kullanmasından korkacağına inanıyor mu?
Washington için Rusya ve Çin'in gözlerinin önünde savaş dansını dans etmesi yeterli değil, İranlı ortaklarla iş yapan şirketlere yönelik yaptırımların kullanıldığını ilan eden İran'la yakın tarihli bir anlaşmayı torpido etmeye karar vermiş görünüyor. Bence İranlılar bu hareketi kendi ilişkilerini geliştirebilecek kadar ciddi olmadıklarını açıkladılar. Cenevre'deki görüşmeleri bırakıp İran'a uçtular. Görünüşe göre bu Washington ve aradı. Washington’un barış görüşmelerine olan güvenini geri kazanıp kazanamayacağının veya bununla birlikte İsrail lobisinin barışçıl bir çözüme yol açan süreci ve İran’la askeri bir çatışmanın olasılığını ortadan kaldırmaya devam edip etmeyeceği açıkça ortaya çıkacak durumun gelişimini gözlemleyebiliyoruz.
ABD vatandaşları hükümetlerinin eylemlerini etkileyemiyor gibi görünüyor ve planlarının farkında bile değiller. Dahası, vatandaşların toplanıp Washington’un dünya savaşını serbest bırakma isteklerine karşı gelebilecekleri siyasi bir güç yok. Bu nedenle, herhangi bir umut varsa, Asya veya Avrupa'daki alt devletlerin davranışına bağlıdır. Ve bu ülkeler, ABD’nin melodilerine göre dans etmeye ve kendilerini büyük bir riske sokmaya çalışanlar için nelere ilgi duyuyorlar? ABD'nin küresel hegemonyası için savaşın mı? Washington tarafındaki oyunun fiziksel yıkımlarına yol açabileceği açık değil mi?
Örneğin, Almanya kendi çıkarlarını takip etmeye başlarsa dünyayı savaştan kurtarabilir. Yapması gereken tek şey NATO ve AB'den çekilmek. Bu da, bu varlıkların çöküşüne ve Napolyon’un Washington’un dünya hakimiyetini ele geçirme planlarının çöküşüne yol açacak ”dedi.