Gömeç'de Akkız Han Otel'de kaldık.
Burası yeni açılmış, yerel tarzda ve eski usul yapılmış, döşenmiş çok şık bir butik otel. Önünüzde yanınızda bir zeytin ağacı denizi uzanıyor.
Hemen yanında, aynı bahçe içinde bir de zeytinyağı imalathanesi var.
İlk ürünlerini geçen sene almışlar ve girdikleri yarışmada bir birincilik ve bir ikincilik almışlar.
Bu senenin yeni sıkılmış zeytinyağını tattık.
Damağımdaki lezzeti halen ağzımda hissediyorum.
Zeytinler, toplandığı gün kasalarla geliyor, dalından yaprağından ayıklanıyor.
El emeği, zeytini ağacından toplarken ve makineye yerleştirirken çok yoğun. Sonrası, alet işler el öğünür...
Sıkılıp, hamur halinde karılmaya hazır zeytinler.
Birazdan makineye gidecekler.
Bunlar, eski usul güğümler ve hasır çuvallar. Burada kullanılmıyor, sadece anı.
İşte herşeyi yapan makine sistemi bunlar.
Zeytin, çekirdeğiyle birlikte eziliyor, karılıyor, hamur oluyor, sonra dinleniyor, en sonunda imbikten damla damla yağ akıyor, tanka doluyor.
Hiçbirşeye insan eli değmiyor bu aşamalarda, bütün makineler kapalı çalışıyor.
İşte sonuç! Ödüllü zeytinyağı.
Sabah bir tatlı kaşığı için, ister şifa niyetine, ister damak zevki için.
Artun Ünsal'ın zeytinyağına "ölmez ağacının şerbeti" demesi boşuna değil.
.