Üç İmparator Birliği
Üç İmparator Birliği (Almanca: Dreikaiserbund, Rusça: Союз трёх императоров) w, Otto von Bismarck'ın çabaları sonucunda oluşan ittifakların en önemli aşamasıdır. Bismark'ın öncülüğünde Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, Alman İmparatorluğu ve Rusya arasında birkaç defa tekrarlanan antlaşmalar serisidir.
Yapılan bu antlaşmalarla Bismarck'ın hedeflediği; doğu ve günye sınırlarında Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ile Rusya arasında süre gelen Balkanlar konusundaki sürtüşmeyi önlemek, öte yandan da batıdan yani Fransa'dan gelebilecek tehditlere karşı kendi safına yeni müttefikler katmaktı ki nitekim bu amacına ulaşmıştır. İlk antlaşma 1871'de Berlin'deki toplantıda karara bağlanarak yazılı olmayan protokol özelliğini taşımıştır. Burada alınan karar ise; Avrupa'da barışı tehdit edecek her türlü koşul ve etkenler karşısında bu üç imparatorluk birlikte hareket etme yönünde adım atmışlardır. Yazılı olarak yapılan ilk antlaşma 22 Ekim 1873'te Viyana'daki Schönbrunn Sarayı'nda İmparator I. Wilhelm (Alman İmparatorluğu), İmparator I. Franz Joseph (Avusturya-Macaristan İmparatorluğu) ve Çar II. Aleksandr arasında imzalanmıştır [1]. Ancak 1875'te Rusya'nın çekilmesiyle bu geçerliliğini yitirmiştir[kaynak belirtilmeli]. 93 Harbi'nin ardından 3 Mart 1878'de imzalanan Ayastefanos antlaşmasıyla Rusya'nın bazı kazanımlarından vazgeçmesi üzerine Üç İmparator Birliği yenilenmek durumunda kalmıştır.
İkinci kez bu Üç İmparator Birliği 1881'de yazılı ve üç yıllığına yenilenmiş, ancak 1884'te yenilenen antlaşma 1887'de geçerliliğini koruyamamıştır. Ancak bu Üç İmparator Birliği'nin yıllar geçtikten sonra Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun Bosna Hersek'i işgal etme isteği üzerine diğer iki imparatorluğun destek olma kararında etkisini göstermiştir. Bulgaristan'ın bağımsızlığını ilan etmesi ve Girit'in Yunanistan'la 1908'de birleşme kararını almasının ardından Bosna Hersek'in Avusturya-Macaristan İmparatorluğu tarafından ilhak edilmesiyle bu birlik sonlanmıştır.