22MEU'dan (A şirketi) piyadeler Kirsarge UDC'de bir tiltrotor üzerine iniyor. Reformdan sonra, deniz uçaklarında hava taşımacılığı birimlerinin rolü daha da güçlenecek.
Rusya'da Birleşik Devletler Deniz Piyadeleri olarak adlandırılan ve aslında Birleşik Devletler Deniz Piyadeleri olarak adlandırılan bir kuruluş olan Birleşik Devletler Deniz Piyadeleri (USMC), son otuz (en az) yıldır en dramatik anlardan birini yaşıyor hikayeler. Yerli gözlemciler tarafından fark edilmeden, Corpus, başarılı olursa, bunu Amerikalılar için temelde yeni bir savaş aracına ve en önemlisi deniz savaşından ziyade deniz savaşına dönüştürecek olan olağanüstü derin bir reform başlattı.
Başarısızlık durumunda, Birleşik Devletler efsanevi askeri yapısını neredeyse tamamen kaybedebilir. Devam eden Deniz Piyadeleri reformundan bahsetmeye değer.
Birincisi arka plan.
İkinci ordu
11 Eylül 2001'den sonra başlatılan Amerikan Dünya Savaşı (terörizme karşı olduğu iddia edilen), ABD Silahlı Kuvvetleri'nden aşırı gerilim talep etti. Bu bile Donanmaya dokundu: Irak ve Afganistan'daki kara üslerinde asker olarak görev yapan denizcilerin dönüşü, Orion devriyeleri kara üzerindeki keşif görevlerinde yer aldı, Donanma güverte uçağı yer hedeflerine sayısız grev yaptı. Bu kase tabi ki geçmedi ve denizciler. Deniz kuvvetlerinin keşif kuvvetleri olan ve yerde savaş yapmak için tasarlanan denizciler (biz buna diyeceğiz) Afganistan ve Irak topraklarına ilk ayak basanlar arasındaydı. Bağdat'a yönelik saldırı sırasında Irak savaşı sırasında, tüm Amerikan sağ kanadı bunlardan oluşuyordu.
Daha sonra, işgal altındaki topraklarda bir isyancı hareketi patlak verirken, bu birlikler, ABD Ordusu ile birlikte, işgal hizmetini yerine getirmeye gittikçe daha fazla dahil oldular. Ufukta iniş için optimize edilmiş paletli AAV7 zırhlı personel taşıyıcılara veya Corps talimatlarının savaş alanında zırhlı bir personel taşıyıcı olarak doğrudan zırhlı personel taşıyıcısı olarak kullanılmasını yasaklayan LAV-25 BRM'ye taşınmamak için MRAP tekerlekli zırhlı arabalar aldılar. Amerikan Silahlı Kuvvetleri'nde düşük hayatta kalma nedeniyle kullanılmayacak olan zırhlı personel taşıyıcılarımızda). Kalelere ve barikatlara oturdular, Bağdat veya Tikrit'e gece baskınlarına başladılar ve eski ABD Savunma Bakanı Robert Gates'in ifadesinde ikinci bir orduya dönüştüler. Bu, Amerika'nın ikinci bir yer gücüne ihtiyaç duyduğu anlamına gelmez ve Amerikan kamuoyunun Cumhuriyetçilerin düzenlediği savaşlar sonucunda Kolordu'nun geldiği duruma yavaş ama emin bir şekilde olgunlaştığı konuları ifade etmez.
Amerika'nın neden başka bir kara kuvvetine ihtiyacı var? Bu kara kuvvetleri neden kendi Hava Kuvvetlerine (güverte) sahip? авиация Kolordu, dünyadaki birçok ulusal hava kuvvetinden daha güçlü. En azından sayılara bakarsanız, çoğundan daha güçlüdür). Kolordu iniş yeteneklerini nerede ve kime karşı gösterecek? Anakara Çin'e karşı mı? Komik değil. Rusya'ya karşı mı? Genel olarak, komik de değil, neden? Neden denizde amfibi savaşa hazır grupların (ARG'ler) sonsuz “konuşlandırılmasına” ihtiyacımız var? Suriye'yi bile böyle bir grupla kırmak mümkün mü? Hayır. Kendi topraklarında özel bir operasyon yürütmek için? Evet, mümkün, ancak grubun iniş kuvvetleri bunun için aşırı ve hava kuvvetleri, en azından Suriyeliler müdahale etmeye çalışırsa yetersiz.
Sorular olgunlaştı ve Kolordu'nun hangi durumda olduğu.
Sonsuz bir savaşın neden olduğu aşırı baskı, prensip olarak, ABD Silahlı Kuvvetlerine zarar verdi. Ama denizciler - özellikle. Böylece, Kolordulara atanan Hornet pilotunun uçuşu ayda 4-5 saat sefil bir şekilde düştü.
Listelenmesi çok uzun sürecek başka sorunlar var. Öyle ya da böyle, Kolordu yavaşça kendi içinde bir şeye dönüşüyordu. Marines’in ABD’deki gerçek askeri güce el konması durumu değiştirmedi - bir noktada Marine Mattis Savunma Sekreteri, Marine Danford MGK'nın başkanı ve Deniz General Kelly Beyaz Saray aparatının başkanıydı. Trinity, Beyaz Saray'da üniformalı fotoğraf oturumları bile düzenledi, ancak USMC için bir anlam yoktu: Aslında, tek atılım, Kolordu pilotlarının uçtuğu AV-35B'ye kıyasla ciddi bir adım olan F-8B Kolordu havacılığının tanıtılmasıydı. Daha önce. Ve işte bu.
Hızla değişen dünya, Amerikan savaş makinesinde değişiklik yapılmasını gerektiriyordu. Trump'ın Orta Doğu bataklığından çıkma ve Çin'i boğmaya odaklanma girişimleri uygun araçlar gerektirdi ve Kolordu rakipleri varlığına (ve harcamalarına) anlam vermeyi veya ordunun iniş güçleri olarak orduya boyun eğmesini talep etti (bu arada, ABD tarihinde zaten bir girişim kırklı).
Her şey konunun inceliği ile karmaşıktı. ABD'deki denizciler, ülkemizdeki hava kuvvetlerinden çok daha fazla efsaneyle çevrili efsanevi bir yapıdır. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tüm İkinci Dünya Savaşı büyük ölçüde Pasifik Okyanusu'ndaki Japon müstahkem adalarının deniz saldırıları ile tam olarak ilişkilidir. Amerika'daki kolordu sadece hayranlık uyandırıyor, ünlü “Iwo Jima'nın bayrağını kaldırmayı” hatırlamak yeterli - Amerika'nın sembollerinden biri. Bir gazetecinin dediği gibi: "Amerika Birleşik Devletleri'nin Deniz Piyadelerine ihtiyacı yok, ama ABD bunun olmasını istiyor." Bilgisayar oyunlarında bile uzaydaki uzak geleceğe dair denizciler savaşır. Kolordu Amerikan kimliğinin bir parçası, en önemli değil, ama devredilemez, sadece birlikler değil. Ve reformlarının konusuna yaklaşmamak çok kolaydı.
Denizciler sadece birlikler değil, bazı Amerikalıların düşündüğü gibi Amerika'nın bir sembolüdür ve Amerika'nın kendisinden kurtulacak bir semboldür.
Ama sonunda reform başladı ve içeriden başladı. 11 Temmuz 2019'da, Kolordu komutanı (komutanı) görevi, şu anda devam etmekte olan reformun yazarı olan askeri bir general olan General David Hilberry Berger tarafından alındı. İyi ya da değil, ama şimdi Kolordu'daki dönüşümlerin sonucu onunla bağlantılı olacak.
Berger, üniversitede, askeri bölümün yerel analogu hakkında askeri eğitim aldı ve oradan ömür boyu orduya gitti. Neredeyse tüm komuta seviyelerinden geçti: müfreze, şirket, tabur, alay savaş grubu, bölme, kompozisyonundaki bölünme ile seferi birimi (Deniz Seferi Gücü), Pasifik Okyanusu'ndaki Kolorduların tüm kuvvetleri. 1991 yılında Körfez Savaşı'na, Haiti'deki operasyonlara, Afganistan ve Irak'taki savaşlara katıldı. Kosova ve Pasifik'te görev yaptı. Genel olarak, elinden geldiği her yerde savaştı. Aynı zamanda hizmetinin yaklaşık yarısını çeşitli düzeylerde merkezde ve eğitmen pozisyonlarında geçirdi. Scuba diver, izci, paraşütçü, ordu korucu okulunda okudu. Komuta ettiği tabur bir keşif taburuydu; Berger ön cephenin arkasında olmanın ne demek olduğunu biliyor. Zaten bir memur olarak, Kolordu Komuta ve Personel Koleji'nde ve sözde Gelişmiş savaş eğitimi okulu, ayrıca Denizcilik. Bu arka plana karşı, sivil yüksek öğrenim kurumunda siyaset biliminde yüksek lisans derecesi artık “bakmıyor”, ama aynı zamanda var.
Görünüşe göre, bu çok yönlü hazırlık Berger'e, Amerika için bu kadar önemli bir kurumda reform yapmak için son derece radikal planını oluşturma fırsatı verdi. Amerikan halkının başlangıçta düşmanlıkla karşıladığı plan.
Çünkü Berger planını radikal azaltma ihtiyacı ile açıkladı ve ne!
Herkesin reddi tanklar: Kolordunun çok sayıda tank gücü tamamen dağıldı, tank olmayacak. Tarla topçuları azalıyor: 21 adet çekili silahtan beşe. Her bir F-35B filosunun büyüklüğü 16 araçtan 10'a düşürüldü. Konvertiplanların filoları, “Cobra” grevinin helikopter grev filoları, nakliye filoları, tabur kontrolü kesildi. Birçok parça tamamen, diğerleri kısmen kesilir. Toplamda, kolordu 12000'a kadar 2030 kişiyi veya mevcut gücünün% 7'sini kaybedecek. Adı geçen yıla göre sonunda yeni bir bakış atması gerekiyor.
Berger mezar kazıcısı Kolordu diyen insanlar vardı. Gaziler gençlerin saflarına katılmalarını önermeyeceklerini söylüyor - Orduya, Deniz Kuvvetleri'ne veya Hava Kuvvetleri'ne katılmak daha iyi. Ve bu eşi görülmemiş bir eleştiri seviyesidir.
Ancak çöküşün ardında ilginç bir şey var.
Berger Planı
Berger tarafından planlanan reform, Amerikalı stratejistlerin gelecekteki Çin'e karşı nükleer olmayan (veya sınırlı nükleer) savaşı nasıl gördükleri ile ayrılmaz bir şekilde bağlantılı.
Ve ilk şey bu savaşı gördükleri yer. Ve bunu "Birinci Ada Zinciri" olarak görüyorlar - Çin anakarasını Pasifik Okyanusu'ndan kesen bir takımada koleksiyonu. Dahası, savaş tiyatrosunun özellikleri, zincirin zaten Amerikalıların müttefikleri altında olmasıdır ve görev, bu adaları fırtına ile almak için çok fazla olmayacak, örneğin deniz ablukasını kırmaya çalıştıklarında Çinlilerin bunu yapmasını önlemek olacaktır. Ayrı bir konu, Güney Çin Denizi'ndeki adalardır. Genellikle sadece sığdır, başka bir şey değildir, ancak bunlar üzerinde kontrol etmek, geniş bir alanda nakliyeyi kontrol etmenize izin verir ve üzerinde hava alanlarının bulunduğu adaların ele geçirilmesi, takımadalara askerleri hızla konuşlandırmayı mümkün kılar. Bu çok özel bir ortam.
İki ada zinciri - Çin'in iki muhafaza hattı. Amerikalılar bunu ilk hatta engellemek ve sonra Güney Çin Denizi'ne gitmek istiyorlar. Ayrıca Tayvan ve çevresindeki suların da tutulması planlanıyor. İkinci ada zincirine ayrılmak son derece istenmeyen bir durumdur ve aslında bir yenilgi olarak kabul edilir
Berger saklamıyor ve defalarca söyledi ki, Kolordu'nun görevi başka bir yerde değil, bu belirli ortamda etkili bir şekilde savaşmak olacak. Ve şunu söylemeliyim ki, şimdi Kolordu'nun organizasyonel ve kadrolu yapısı böyle görevlere karşılık gelmiyor.
Berger planının ana ilkeleri:
1. Kolordu bir deniz savaşı aracıdır, karada yapılan operasyonlarla başarısını garanti eder. Bu açıkça devrimci bir konumdur. Bundan önce, her şey başka bir yoldu: Deniz Kuvvetleri tarafından denizde elde edilen zafer, yeryüzünde zafer elde etmek için denizdeki denizcileri kullanma olasılığını açtı. Berger bu genel kabul görmüş mantığı tersine çevirir.
Bu, ondan önce kimsenin buna gelmediğini söylemek değildir. Bir dizi makalede "Bir filo inşa etmek"makalede “Bir filo inşa ediyoruz. Zayıfların saldırıları, güçlülerin kaybı yazar, daha önce tarihte bir kereden fazla kullanılmış olan deniz savaşı ilkelerinden birini en zayıf taraf tarafından formüle etti:
Bu nedenle, zayıfın üçüncü kuralını formüle ediyoruz: tahmin edilen etki ve riskler açısından mümkün olduğunda tüm durumlarda düşmanın deniz kuvvetlerini kara kuvvetleri ve havacılık (deniz değil) ile yok etmek gerekir. Bu, donanmanın kuvvetlerini diğer operasyonlar için serbest bırakacak ve düşmanın kuvvetlerdeki üstünlüğünü azaltacaktır.
Amerikalılar, en güçlü tarafı olarak, kendileri ve Çin arasındaki güç boşluğunu daha da genişletmek için aynı şeyi yapmayı planlıyorlar. Berger düşmana karşı nasıl asker kullanacak filo, bu ayrı bir konuşma ve ileride, şimdilik, yeni reformun devrimci doğasına dikkat çekiyoruz. Bu arada, Berger tarafından dile getirilen yeniliklerden biri, denizde hakimiyet kurma görevlerinin yerine getirilmesi sırasında Donanmanın daha yakın bir etkileşimi olacaktır.
İlginç, ancak aynı makalede Amerikalıların bu yönde gelişeceği tahmin edildi:
Bu tür operasyonların Amerikalıların “hobisi” olduğunu özellikle belirtmek gerekir. Bu tür fırsatlara inanabiliriz ya da inanmayız, ama bunu sürülerek yapacaklar ve bir yandan buna hazırlıklı olmalıyız, öte yandan kendimiz yaparak “utanmamalıyız”.
Ve sonunda ortaya çıkıyor.
İlk paragrafın önemli yönlerinden biri, Berger'in Kolordu'yu “ikinci Ordu” pozisyonundan geri çekmesidir - şimdi Ordu eskiden yapacağı şeyi yapacak, ancak Deniz Piyadeleri prensipte gerekli olan ancak Ordu için erişilemeyen tamamen farklı şeyler yapacaklar. Bu, Kolordu'nun sadece ideolojik alanda değil, pratikte de ülke için yararlılığı sorununu kapatıyor.
2. Kolordu görevlerini, denizde ve havada (itiraz edilen ortam) düşmanların hâkim olduğu koşullarda yerine getirmelidir. Bu aynı zamanda devrimci bir andır - ve daha önce ve şimdi amfibi bir iniş operasyonu yürütmek için koşullar, deniz ve havadaki davranış alanında ve davranışları için gerekli iletişimde hakimiyet sağlamaktır. Tabii ki, tarih, tüm bunlar olmadan nispeten başarılı inişlerin gerçekleştiği, en azından Narvik'teki aynı Alman inişinin gerçekleştiği birçok örneği biliyor, ancak bunlar her zaman marjinal örneklerdi - genel olarak konuşursak, bunu yapmak gerekli değildi, ancak şanslıydı. Amerikalılar, düzenli olarak savaşacak güçler yaratacaklar. Bu askeri meselelerde yeni bir şey.
Bu iki gereklilik, Kolordu'nun tanınmanın ötesinde değişmesi gerektiğine yol açıyor - ve olan da bu.
Soruyu soruyoruz: Amerikalıların görevi düşmanın “adalarına” inişini bozmak olduğu durumlarda çok sayıda tanka ihtiyacınız var mı? Büyük olasılıkla, bunların tamamen reddedilmesi bir hatadır, ancak genel olarak çok fazla ihtiyaç duymazlar.
Peki ya namlu topçusu? Yine, gerçekten ihtiyaç duyulan bir durum olabilir, burada Amerikalılar heyelan azaltımlarıyla risk alıyorlar, ancak normal bir yer savaşında olduğu kadar buna ihtiyaç duymayacağını kabul edelim. Evet ve tamamen ortadan kaldırmayın, sadece kesin.
Ya da Çin toplu adalarının ele geçirilmesiyle ilgili aynı soruları ele alacağız: orada dağılacak tanklar nerede? Ve onları oraya teslim etmek çok zor değil mi? Ve çok sayıda namlu topçusu? Ona cephane mi? Ve bir topa dayanan bu topçu, başka bir adada, örneğin 30 kilometrelik itfaiyecileri destekleyebilir mi? Hayır.
Veya tabur personelinin bir bütün olarak azaltılması gibi bir soru. Bu şu anda Amerika Birleşik Devletleri'nde inceleniyor, ancak taburların "kilo vermek" sorunu yerleşik bir soru, soru sadece ne kadar. Aptalca görünüyor, ancak savaş alanında nükleer kullanırken küçük ve dağınık parçalar çok daha kararlı оружияve bu Çin ile savaşta göz ardı edilemez. Görünüşe göre Amerikalılar da buna hazırlıklı olmak istiyor.
Genel olarak, Kolordu'nun yeni devletleri nükleer savaşa çok iyi adapte olmayı vaat ediyor. Birkaç kişi reformu bu taraftan yorumluyor, ama bu tarafı var ve bunu fark etmemek imkansız.
Aslında, Berger'in başlangıcını tam olarak ABD ile Çin savaşının prizmasıyla ve tam olarak ilk ada zincirinde ve Güney Çin Denizi'nde düşünürsek, o kadar da yanlış olmadığı ortaya çıkıyor. Beş topçu bataryasının yeterli olup olmayacağı veya en azından bir miktar tank kalmış olup olmadığı tartışılabilir. Ancak böyle bir savaş için yüzlerce tank ve 21 namlu topçu bataryasının gerekli olmadığı gerçeği yadsınamaz.
Neye ihtiyacınız var? Kolordu'nun şu an kullandığından tamamen farklı ekipmanlara ve silahlara ihtiyacımız var. Ve bu, Berger'in planında da dikkate alınır.
Yeni silah politikası
Böyle bir ortamda ve belirtilen hedeflerle savaşmak için Kolordu, silah sistemleri ve askeri teçhizata yeni bir yaklaşım gerektirecek. Bu, aşağıdaki özelliklerden kaynaklanmaktadır.
İlk olarak, düşman (Çin) Donanmasının hareketlerini yerden bastırma yeteneğine ihtiyacımız var. Bunun için gemi karşıtı füzeler gerekir. İkincisi, bir adada desteklenen bir birim, örneğin 50 kilometreyi desteklerken, birliklerin birbirlerini büyük bir mesafeden ateşle destekleyebilmeleri gerekir. Bu, uzun menzilli silahlar, doğal olarak füze gerektirir.
Bu aralıklarda ateş etmek için, hem denizde hem de adalarda düşman hakkında doğru bilgiye sahip olmak için güçlü bir zekaya sahip olmak gerekir.
Ayrıca, deniz üstünlüğü sağlanana kadar hareket etme ihtiyacını göz önünde bulundurarak, iniş operasyonları sağlayan çok sayıda gemiye sahip olmanız gerekir, bunlar daha küçük, ancak daha büyük sayıda daha küçük bir iniş partisi olan daha ucuz, "tüketilen" gemiler olmalıdır. En azından düşman tarafından batırılan her gemide binlerce insanı kaybetmemek için.
Aslında, tüm bunlar gelecekteki Kolordu'nun yeni bir vizyonunda ortaya konuyor ve zaten dile getirildi. Düşman Donanması ile savaşmak için denizciler kara tabanlı gemi karşıtı füze tesisatları almalıdır.
Birbirlerinin komşu adalardaki ateşini desteklemek için - füze rampaları, ilk yaklaşım olarak, yüzlerce kilometre mesafeden sadece kılavuzsuz değil, aynı zamanda küçük boyutlu seyir füzeleri de kullanabilen HIMARS MLRS olacaktır. Berger, Kolordu'daki bu tür sistemlerin sayısında üç kat artış olduğunu zaten duyurdu.
Baskın (!) Denizcileri kıyılarında MLRS HIMARS kullanımı ile ilgili tatbikatlar
Bir sonraki önemli program, hedef belirleme ve grev komutu alana kadar bir süre havada kalabilen, baraj füzeleri de dahil olmak üzere yüksek hassasiyetli uzun menzilli mühimmat hattının yaratıldığını duyurdu. Saldırı operasyonları sırasında, bu mühimmatın tam anlamıyla saldıran kuvvetlerin “başının üstünde” olacağı ve ilk talepte düşmana düştüğü varsayılmaktadır ki bu da grev ve grev talebi arasında birkaç dakika verecektir ve bu da ABD Silahlı Kuvvetleri için yeni bir eğilimdir. .
Ayrıca, farklı İHA sayısında sıçrama benzeri bir artış ve performans özelliklerinde eşzamanlı bir artış planlanmaktadır, bu, daha sonra füzeler tarafından yok edilecek olan düşman denizleri için veri elde etmesi gereken grev uçağı ve keşif uçağı için geçerlidir.
Ve elbette, Berger, şimdiki San Antonio'dan daha küçük amfibi gemilere ihtiyaç duyulduğunu zaten duyurdu, ancak henüz spesifikasyonlara gelmedi.
Ve tabii ki, bu yüzden belirli birlikler belirli personel ve muharebe kullanımı doktrini gerektirir.
Yeni bir savaş için yeni birlikler
Berger'in planladığı Kolordu'daki indirimler sadece indirimler değil, aynı zamanda yeni devletlere indirgeme - temelde yeni.
Planına göre, Kolordu'nun ana muharebe birimi, Deniz littoral alayı - Deniz littioral alayı, MLR olmalıdır. Üçlü taburun bu kısmı gelecekteki MEF'in temelini oluşturacak, Deniz seferi kuvveti - genellikle bir deniz bölümü ve çeşitli takviye birimleri ve birimlerinden oluşan bir seferi kuvveti olacak (her ne kadar bu olmasa da, MEF'i “bölünme” olarak çevirir) , MEF bir bölümden daha fazlasıdır).
Şimdi, birkaç MEF, derhal düşmanı öngörerek ve donanmasının tam bir yenilgisini beklememekle birlikte adanın birlikleri ile manevra sağlama ihtiyacının anahtarını işgal etmesi gereken bir alay “dalgası” olarak hareket edecektir.
Ayrıca, alaylar Berger’in doktrininin Sefer ileri üssü dediğini temel almak zorunda kalacak. Bu, hızla konuşlandırılabilen cihazlar ve sistemler nedeniyle, helikopterler ve dönüştürülebilir uçaklar için yakıt ikmal noktaları, diğer adalar ve yüzey gemileri saldırıları için roket ateşleme pozisyonları ve hava yönlendirme direklerinin temel alınacağı bir kaledir. Böyle bir üssün temel içeriği FARP ekipmanı - İleri silahlanma ve yakıt ikmali konumu - diğer adalara saldırırken helikopterlerin ve hava taşımacılığı birimlerinin ve birimlerinin dayanacağı mühimmat ve yakıt ikmalinin saldırgan konumu (noktası) olacaktır.
Düşman Amerikan iniş gücünü yerinden oynatmaya çalıştığında, düşmanın kıyıya yaklaşmasına izin vermeyecek olan alay karşıtı füzeler, davaya girmek zorunda kalacak. Bazı düşman birimleri hala kıyıya dayanabiliyorsa, her türlü füzenin büyük bir füze saldırısı onlara düşmelidir - güdümlü seyir füzelerinden iyi eski MLRS füzelerine, “Paket” için “paket” ve son derece hızlı bir hızda mekanize piyade Kolordu, hızlı bir saldırı ile bu düşman birliklerini yok etmelidir.
Böyle gelişmiş bir tabana dayanarak, öncelikle tiltrotorlar ve helikopterler kullanan diğer birimler, yeni bir littoral alayın veya daha önce savaşan alayın birimlerinin çekileceği Amerikan saldırısı sırasında aşağıdaki adaları ele geçirmelidir.
Sonuç bir tür “kurbağa zıplaması” şeması - adayı depolamak veya kavga etmeden işgal etmek - “littoral alay” ın ana kuvvetlerinin inişi — alay güçlerinin yaratması (yer anti-gemi füzeleri dahil) ve saldırı birimleri için bir üs oluşturmak için bir bölgenin taşıyıcı tabanlı uçakları, bir sonraki adaya saldırması gereken - bir sonraki adaya, örneğin havadaki hava kuvvetleri ve baştan her şey tarafından saldırı.
Böyle bir şey: uzun menzilli silahlara sahip küçük boyutlu inişler, havaalanına sahip bir adaya karşı havadan saldırı operasyonu (konvertibl uçaklara iniş, paraşütlerde Deniz Akıncılarından gelen özel kuvvetler, ama bunu tam anlamıyla anlamamalısınız), F-35B bir düşman gemisine saldırır - denize hakim henüz değil. Birçok küçük Amerikan gemisi. Yani görüyorlar
Yeni güçlerin saldırı unsuru olarak ne hareket edecek? Hangi kuvvetler, uzun menzilli füzelere ve "kıyı kölesi" nin arka altyapısına dayanarak düşmanın işgal ettiği adalara tam olarak saldıracak? İlk olarak, alay bunu teknik olarak kendi başına yapabilir - üç taburdan biri saldırıya devam edebilir. Alayın kurması gereken “taban” ın basitçe siperler, jet yakıtı olan yumuşak tanklar (hiç tanker değilse) ve toprağa, en iyi ihtimalle, bir mobil komuta ve kontrol kulesi olduğunu anlamanız gerekir. helikopterlerinin kalkış ve inişlerinde yardım, çok fazla insanın hizmet vermesini veya orada konuşlandırılması için çok zaman gerektirecek hiçbir şey planlanmamıştır. Böylece alay, güçlerinin bir kısmını saldırıya ayırabilir.
FARP
Ama. kıyı bölgelerine ek olarak, Berger saflarda ve seferi birimlerinde - Deniz seferi birimlerinde ayrılmanın gerekli olduğunu düşünmektedir. MEU, bir deniz kuvvetleri taburu, bir arka taburu, birçok farklı takviye ve kontrol ünitesi ve bileşimi genellikle kararsız olduğu ortaya çıkan bir hava grubudur (örneğin, dikey kalkış ve iniş saldırı uçaklarına sahip olabilir, ancak genellikle orada).
Berger, seferi kuvvetlerinin kaldığını zaten ilan etti, ancak personeli de değişebilir. MEU ve MLR'nin birbirleriyle etkileşime gireceği de açıklandı. Yani adaları fırtınalamak için, "kıyı bölgelerinin" yarattığı destek üslerine dayanarak, birileri de olacaktır.
Bunun muhtemelen bir çalışma şeması olacağı belirtilmelidir. Ve tam olarak takımadalarda son derece hızlı bir saldırı operasyonuna odaklanmıştır, o kadar hızlıdır ki, düşmanın hala kazmaya ve savunulan adalara yeterli kuvvetleri aktarmaya vakti yoktur, düşmanlıkların başında kontrol edilmeyen adaları işgal etmek için bile zamanı yoktur. Böyle bir operasyonu yavaşlatabilecek her şey, örneğin "ekstra" zırhlı araçlar, örneğin Berger bırakmak üzeredir. Tanklar, helikopterlerden ve konvertiplanlardan havadan saldırı operasyonları gerçekleştiremez.
Ayrıca Güney Çin Denizi adalarında, Kolordu'nun büyük olasılıkla çok sayıda savunma birliğini (onları yerleştirecek hiçbir yer yoktur ve doğru miktarda içme suyu alacak hiçbir yer yoktur) veya zırhlı araçların (adalar küçüktür ve genellikle maskelenecek bitki örtüsünden yoksun) özellikle toplu adalar), ancak düşman filosunun hafif kuvvetlerinin sürekli baskınları sorunu olacak ve burada yer tabanlı RCC Kolordu ve güverte F-35B sözlerini söylemek zorunda kalacaklar.
Garip bir şekilde, tekrar tekrar eleştirilen "littoral savaş gemileri", LCS, böyle bir savaşta sözlerini söyleyebilir. Her ikisi de hem uçaksavar savunması sağlayabilen hem de güdümlü füzeler (RCC Penguin ve ATGM Hellfire) taşıyabilen bir helikopterin, onlara saldırı veya çok amaçlı helikopter yerleştirebilme yeteneği ve piyade müfrezesinden önce de çok faydalı olacaktır. Doğal olarak, tüm bu gemilerden sonra, kurulumu devam etmekte olan NSM gemi karşıtı füzeleri ile donatılmıştır.
Ve pratikte F-35B filolarının sayısındaki bir azalma bile, savaş etkinliklerini azaltmayacak, aksine arttıracaktır. Berger, taşıyıcı tabanlı güverte havacılığının durumlarındaki değişikliklerle ilgili sorunları çok belirsiz bir şekilde yorumluyor, ancak burada yorumlarına özellikle ihtiyaç duyulmuyor.
2017 yılında, Güney Çin Denizi'ndeki Çin üzerindeki olağan baskısının bir parçası olarak, Amerika Birleşik Devletleri uçak gemisini değil, hafif uçak gemisi olarak hareket etmesi gereken Uosp UDC'nin Filipinler ile planlı tatbikatlar için gönderdi.
Kampanyaya hazırlanırken, UDC ile büyük hava kuvvetleriyle çalışmanın imkansız olduğu ortaya çıktı - tıpkı bir uçak gemisi gibi başarısız oldu, küçük bir hangar var, uçağı uygun seviyede tamir etmek için kaynak yok, sıkışık bir güverte, 40000 ton yer değiştirmeye rağmen. Tüm kuvvetlerini kullanabilen ve savaş misyonları gerçekleştirebilen hava grubunun sınırlayıcı sayısının, on F-35B'den oluşan bir grup, dört Osprey eğim uçağı, bir kurtarma ekibi ile düşman topraklarından tahliye etmek için kullanılabilir (ancak teslimat için) düşmanın arka kısmı özel kuvvet gruplarıdır) ve denizden fırlayan pilotları sudan kaldırmak için bir çift arama kurtarma helikopteri.
Ve Berger’in filosu 10 araca düşürme planı, Kolordu'nun UDC'yi iniş gemileri kadar değil, kısa kalkış ve dikey iniş savaşçıları olan hafif uçak gemileri olarak kullanacağını ima ediyor. Bu, Denizcilerin diğer görevlerinden bazılarına sahip olabilecek Donanma'ya bağımlılığını önemli ölçüde azaltacaktır. Tabii ki, UDC çok şüpheli bir uçak gemisidir, bu kapasitedeki etkinlikleri son derece düşüktür, ancak bazıları vardır. Artı tarafta, bu durumda da bazı iniş güçleri taşıyacaklar, bu da Kolordu'nun amaçları için tam olarak yararlı olacakları anlamına geliyor.
Berger planındaki reform ilerleme ve zayıflıkları
Şu anda, Amerikalılar pratik sorunları çözüyor. Taburun personeli ne olmalı? Sefer birimleri (MEU'lar) nasıl değişmeli? Hepsi aynı mı olmalı yoksa ekip personeli her sorumluluk alanında farklı mı olmalı? Şimdi bu ve diğer pek çok konu çeşitli askeri oyunlar sırasında üzerinde çalışılıyor. ABD'de savaş oyunları geleneği çok güçlü. Oyunların gerçek dünyanın henüz sahip olmadığı bazı şeyleri simüle etmenize gerçekten izin verdiği reddedilemez. Şimdi Kolordu parçalarının savaşlarını farklı devletlerle modelliyorlar ve gelecekte başvurmayı planladıkları askeri operasyonlar için en uygun organizasyon ve personel yapılarını belirliyorlar.
Henüz açıklığa kavuşturulmamış bu sorular dışında Berger, gelecekteki Kolordu hakkında net bir vizyona sahip, SIM'de canlı konuşmaktan çekinmiyor ve ne yaptığı hakkında keskin soruları güvenle cevaplıyor ve Amerikan toplumunun keskin eleştirel tutumunun reformları çok hızlı bir şekilde değişiyor, kelimenin tam anlamıyla güne değil, saate göre değişiyor.
Askeri-politik liderlikten Berger planına da destek var.
Ancak bir şey soruları gündeme getirir.
Yani, uygulama bazen tanklar olmadan yapamayacağınızı gösteriyor. Tanklar olmasa bile, en azından doğrudan ateş edebilen bir makinenin başka bir güçlü silahlı topu olmadan. Kolordu'nun yeniden silahlanma planlarında böyle bir makinenin bulunmaması zayıf bir nokta gibi görünüyor - piyade şirketinde en az bir veya iki araç, bu ada operasyonları sırasında bile zorunlu olmalıdır. Ve eğer düşman karaya inebiliyorsa, o zaman daha fazlası.
İkinci soru, Amerikan endüstrisinin makul para için doğru füze silahları sağlayıp sağlayamayacağıdır. Hiç şüphe yok ki bunu yapabiliyor, ama yine de istemesi gerekiyor, aksi takdirde şirket hesaplarını parayla dolduran, ancak onlarla savaşacak kadar büyük olmayacak - gerçekten fiyat yüzünden gerçekten altın füzeler olabilir.
Birliklerin iletişime eleştirel bağımlılığı açıktır. Eğer düşman bir bağlantıyı "yaparsa", bir adadan diğerine ulaşabilecek tüm bu uzun menzilli füze sistemlerinin kullanılması imkansız olacaktır: hedeflere ateş talep edenler ile onu yürütmesi gerekenler arasında hiçbir bağlantı olmayacaktır. Aynı şey bir nükleer savaş durumunda da olacak. İletişim olmadan Amerikalılar, sorunu ancak sonuçta ortaya çıkan tüm sonuçlarla birlikte tüfekler ve el bombaları yardımıyla çözme ihtiyacı ile karşı karşıya kalacaklar. Bunun için endişe etmeleri gerekiyor.
Ve asıl sorun: Yeni Kolordu adalarda savaş için uygun olacak. Pasifik Okyanusu'ndaki ilk ada zincirinde, Kuril Adaları'nda, Aleutiler'de, Güney Çin Denizi'nde, Okyanusya'da. Örneğin, Chukotka'da veya Alaska'nın bazı bölgelerinde zayıf iletişimi olan seyrek nüfuslu bölgelerde savaşabilecektir. Ancak başka bir şey için uygun değildir. Tarih, birliklerin çeşitli koşullarda hareket etmesi gerektiğini gösterir. Ve eğer bir gün denizcilerin kıyıları güçlendirilmiş şehri işgal etmeleri gerekecekse ve yapamayacaklarını söyleyecekler (örneğin, bu doğru olacak), o zaman Berger hatırlanacak. Tabii ki, Amerika Birleşik Devletleri'nin de bir ordusu var ve iniş operasyonlarının tarihsel deneyimi var, bunlar sadece Denizsiz ordu tarafından (en azından Normandiya) gerçekleştirildi, ancak yine de Berger burada risk altında. Kolordu'nun işe yaramazlığının gösterilmesi Amerikan toplumu tarafından çok acı verici bir şekilde karşılanacak ve bir tiyatro ve bir düşmandaki dar uzmanlaşma sadece bununla doludur. Rağmen, belki de olacak.
Artıları var, sadece yukarıda listelenenler değil. Rusya'da, gemi karşıtı seyir füzeleri ile kıyı füze sistemlerinin tehdit edilen yönüne deniz transferi gibi şeyler çok yaygın olarak uygulanmaktadır. Adalar da dahil olmak üzere kıyı savunması için de kullanılırlar (Kuril Adaları, Kotelny - ikinci durumda, açıkça gerekli olduğu yerde değildir, ancak uzun süre sabitlenmeyecektir - sadece birkaç gün). Ve başarılı olduğumuzdan beri, Amerikalılar neden başarılı olamıyor?
Öyle ya da böyle, ama Rubicon geçti. Ya Birleşik Devletler seferi kuvvetlerini kaybedecek ya da yeni bir kaliteye geçecek ve Amerikalıların şu anda sahip olmadığı fırsatlar verecek. Ve yetkin ve dengeli bir yaklaşımla ikinci bir sonuç şansının birinciden çok daha yüksek olacağı kabul edilemez. Bu yüzden Amerikalıların ne yaptığını yakından izlemeli ve yeni yöntemlerine karşı çıkmaya hazırlanmalıyız.
Gerçekten de ülke takımadaları için önemli olan sadece Çin'de değil.