1877 ilkbaharının başlarında, arazilerini endişe ile gözden geçiren Minnesota köylüleri, bir yaz önce ekinlerini silip süpüren çekirge sürülerinin, bu yıl da ortalığı harap etmelerinden korkuyorlardı. Gerçekten de Minnesota’nın zengin tarlalarını çorak araziye çeviren bu afetin tekrar etmesi, büyük bir ihtimaldi.
Vali John S. Pillsbury, 26 Nisan gününü dua ve oruç günü olarak ilan etti. O gün boyunca çocuklar dahil herkes bu korkunç afete karşı Allah’ın kendilerini koruması için dua edecekti. Bütün dükkanlar, resmi daireler ve okullar o gün açılmadı. Minnesota’lılar dua ederlerken, etrafta sessizlik hâkimdi.
Ertesi sabah güneş, bütün şiddetiyle, masmavi ve bulutsuz gökte yükselerek yerini aldı. Bir gece içinde, sıcaklık, en sıcak yaz gününü geride bırakacak derecede yükselmişti. Herkes, hayretle göğe bakıyordu. Güneşte bir gariplik vardı. Çok geçmeden sıcak toprak üzerinde milyonlarca çekirge kurdu kaynaşmaya başladı. Minnesota’lılar dualarının kabul edilmediğini zannedip, büyük bir üzüntüye boğulmuşlardı.
Böylece üç gün geçti. Sıcak yüzünden yumurtalarından fırlayan çekirge kurtları, sadece Minnesota’nın değil, Birleşik Amerika’nın bütün Kuzey Doğu eyaletlerinin ekinlerini tehdit ediyordu! Fakat dördüncü gün, güneş batarken gök soğudu. O gece toprağı kırağı sardı. Ertesi sabah doğan güneş, donmuş tarlaları aydınlattı. Kırağı, çekirge kurtlarının neredeyse tamamını öldürmüştü.
Yaz gelince, Minnesota’nın yeşil ekinleri rüzgarda dalgalanmağa başladı. 26 Nisan günü de, minnettar köylülerin dualarının kabul olunduğu gün olarak tarihe geçti.
(John Allen)
(Öykü Dizimizin 1. kitabı olan, Sevgi Öyküleri’nden alınmıştır.)