Çeşitli uzmanlardan oluşan bir panelin yakın tarihindeki bir raporuna nazaran, yardımlı yaşayan topluluklar çoğu zaman yaşlı yetişkinlerin gereksinimlerini karşılamakta başarısız oluyor ve sakinlerin tıbbi ve zihinsel sıhhat problemlerine daha çok odaklanmalıdır.
Bu, yardımlı yaşamın artık hizmet etmiş olduğu değişen nüfus profilinden esin alan açık bir değişiklik çağrısıdır.
Ulusal Sıhhat Merkezi’nden alınan verilere nazaran, sakinler daha yaşlı, daha hasta ve geçmişe nazaran daha çok engelli: %55’i 85 yaş ve üstünde, %77’si banyo yapmak için, %69’u yürümek için ve %49’u hela yapmak için desteğe gereksinim duyuyor İstatistik.
Ek olarak, ikamet edenlerin yarısından fazlasının yüksek tansiyonu ve üçte birinden fazlasının kalp hastalığı yada artriti vardır. Ortalama üçte birine depresyon teşhisi kondu ve minimum %11’inin ciddi bir akıl hastalığı var. %42 kadarı demansa yada orta-şiddetli bilişsel bozukluğa haizdir.
Paneli yöneten Sheryl Zimmerman, “Yardımlı yaşamdaki müşterilerin doğası mühim seviyede değişti, sadece fizyolojik ve zihinsel sıhhat gereksinimlerini ele almak için geniş çapta kabul görmüş standartlar yok” dedi. North Carolina-Chapel Hill Üniversitesi’nde Yaşlanma, Engellilik ve Uzun Süreli Bakım Programının eş direktörüdür.
Rapor, Zimmerman’ın “yeni bir bakım standardı” haline geleceğini umduğunu söylediği hasta savunucuları, destekli yaşam sağlayıcıları ve tıp, psikiyatri ve demans bakımı uzmanları dahil olmak suretiyle uzmanların 43 tavsiyesiyle bu boşluğu gideriyor.
Bir takım tavsiye personel alımına yöneliktir. Açık oturum, sıhhat yardımcılarının konut sakinlerine oranlarının belirlenmesini ve sahada ya kayıtlı bir hemşire ya da lisanslı bir pratisyen hemşire bulunmasını önermektedir. (Çeşitli topluluk türleri için hususi gereksinimler belirlemeden ilkin açık oturum, personel gereksinimleri mevzusunda daha çok araştırma yapılması icap ettiğini önerdi.)
Huzurevleri ve evde sıhhat kurumları benzer biçimde, yardımlı yaşayan operatörler de covid-19 salgını esnasında personel tutmakta yada işe almakta zorlandı. Eylül 2021’de meydana getirilen bir ankette, %82’si “orta” yada “yüksek” düzeyde personel sıkıntısı bulunduğunu bildirdi.
Geriatri uzmanı ve California-San Francisco Üniversitesi’nde tıp profesörü olan Dr. Kenneth Covinsky, anası 79 yaşlarında yardımlı yaşama geçtiğinde personelle ilgili sorunlara şahit oldu. kalkmasına yardım edecek biri. Başka bir vakada, fazla çalışan personel durmadan vızıldayan davet cihazlarına cevap verdiği için tuvalette 30 dakika bekledi.
Konsensüs tavsiyelerine birlikte rol alan bir başyazının yazarı olan Covinsky, “Gece sahnesi çılgıncaydı: 30 ila 40 sakin için bir şahıs olurdu” dedi. Sonunda annesini başka bir tesise taşımak mecburiyetinde bırakıldı.
Açık oturum ek olarak çalışanların demans ve akıl hastalığını yönetme, ilaçların yan tesirleri, yaşam sonu bakımı, bakımı bireysel sakinlerin gereksinimlerine nazaran uyarlama ve enfeksiyon kontrolü mevzusunda eğitim almalarını tavsiye etti – bu, pandeminin zirvesinde vurgulanan bir zayıflıktı. 2020’de önceki yıllara kıyasla tahminen %17 daha çok insan yardımlı yaşamda öldüğünde.
LeadingAge araştırmadan görevli kıdemli başkan yardımcısı ve uzun vadeli hizmetlerinden görevli eş direktör Robyn Stone, “Ebeveynimi destekli yaşama yerleştiriyor olsaydım, kesinlikle yalnız personel oranlarına değil, personelin gerçek eğitimine bakıyor olurdum” dedi. ve Massachusetts-Boston Üniversitesi’ndeki destek merkezi. LeadingAge, kar amacı gütmeyen uzun soluklu bakım sağlayıcılarını temsil eden bir sanayi kuruluşudur. Stone, örgütün genel olarak panelin çalışmalarını desteklediğini söylemiş oldu.
UC Davis’te Psikiyatri ve Davranış Bilimleri Kısmı başkanı Dr. Helen Kales, personel ne kadar iyi eğitimli olursa, asistanlara yüksek kaliteli bakım sağlama olasılıklarının o denli yüksek bulunduğunu ve kendilerini hüsrana uğramış ve tükenmiş hissetme olasılıklarının o denli düşük bulunduğunu söylemiş oldu. Sıhhat.
Bu, bağımsız destekli yaşam tesislerinde yada daha büyük bir topluluğun bir kanadında verilen bellek bakımı için bilhassa önemlidir. Covinsky ve arkadaşı, “Bir bellek bakım ünitesinin ‘demans bakımı’ için ayda 10.000 dolardan fazla ücret almış olduğu, sadece sakinlerin üniteden ayrılmasını önlemek için kilitli bir kapıdan birazcık daha fazlası olduğu ve reklamı meydana getirilen kırılgan ve kişiselleştirilmiş bakımın olmadığı bölgeler gördük” diye yazdı. California Üniversitesi-San Francisco meslektaşı Dr. Kenneth Lam başyazısında.
Demans, destekli yaşamda oldukça yaygın bir kaygı olduğundan, açık oturum, asistanların resmi bilişsel değerlendirmeler almasını ve saldırganlık yada öteki kaygı verici davranışları ele almak için politikalar oluşturulmasını tavsiye etti.
Kales, bu şekilde bir politikanın, demanslı insanları reçeteli ilaçlara başvurmadan ilkin sakinleştirmek için farmasötik olmayan stratejileri (örnekler içinde aromaterapi yada müzik terapisini ihtiva eder) tecrübe etmek olabileceğini söylemiş oldu. Bir başkası, bir sakinin davranışı trajik ve ansızın değişirse, tıbbi yada psikiyatrik bir değerlendirme için çağrıda bulunabilir.
Panelin öteki tavsiyeleri, konut sakinlerinin gereksinimlerini tertipli olarak değerlendirmenin, bakım planları geliştirmenin ve bu sürece konut sakinlerini dahil etmenin önemini vurgulamaktadır. Ulusal Tüketici Sesi Kaliteli Uzun Süreli Bakım için açık oturum üyesi ve yönetici direktörü Lori Smetanka, “Asistan, hedeflerinin ne işe yaradığını ve bakımın iyi mi sağlanacağını hakkaten yönlendirmeli, sadece bu devamlı gerçekleşmez” dedi. savunuculuk örgütü.
Bir sanayi kuruluşu olan Ulusal Destekli Yaşam Merkezi’nin yönetici direktörü LaShuan Bethea, “Bu önerilerin çoğuna katılıyoruz” ve birçok yardımlı yaşayan topluluk esasen bu uygulamaları takip ediyor, dedi.
Bununla beraber, kuruluşunun bilhassa tavsiyelerin uygulanabilirliği ve maliyeti mevzusunda endişeleri bulunduğunu söylemiş oldu. “Fizibilitenin nasıl sonuçlanacağını anlamamız gerekiyor” dedi ve bu mevzulara geniş bir araştırma yapılmasını önerdi. Bethea, ayrıca eyaletlerin, bölge sakinlerinin artan gereksinimlerini dikkate alarak yardımlı yaşamı iyi mi düzenlediklerini incelemeleri icap ettiğini söylemiş oldu.
Ülkenin kabaca 28.900 yardımlı yaşam topluluğu eyaletler tarafınca düzenlendiğinden ve federal standartlar bulunmadığından, uygulamalar büyük farklılıklar gösterir ve çoğu zaman sakinler için huzurevlerinde bulunandan daha azca koruma vardır. Bazı destekli yaşam tesisleri, minimum dört ila altı yaşlıyı barındıran minik evlerdir; bazıları ortalama 600 yaşlı yetişkinin bulunmuş olduğu büyük konut kompleksleridir. Bu topluluklarda ortalama 919.000 şahıs yaşıyor.
Açık oturum üyesi ve sıhhat hizmetleri doçenti Kali Thomas, “Yardımlı yaşamı sürdürmenin pek oldukça değişik çeşidi vardır ve bence bunların ne olduklarını ve kimlerin bakımı için en uygun olduklarını adlandırma mevzusunda daha amaçlı olmamız icap ettiğini düşünüyorum” dedi. , siyaset ve uygulama Brown Üniversitesi’nde.
Başlangıçta, yardımlı yaşam “toplumsal” bir model olacaktı: yaşlı yetişkinlerin banyo yapma ve giyinme benzer biçimde günlük görevlerde personelden yardım alırken öteki sakinlerle etkileşime girebildiği ev benzeri bir ortam. Sadece günümüzün yardımlı yaşayan nüfusunun gerçekleri göz önüne alındığında, California Advocates for Nursing Home Düzeltim’da açık oturum üyesi ve personel avukatı olan Tony Chicotel, “toplumsal bakım modelinin modası geçmiş” dedi.
Gene de o ve öteki panelistler, yardımlı yaşamın bakım evleri benzer biçimde “tıbbi” bir model olmasını istemiyorlar.
Chicotel bana, “İlginç olan, huzurevlerinin daha ev benzeri bir ortama geçmeye zorladığını ve yardımlı yaşamın sakinlerin tıbbi gereksinimlerini daha kafi bir halde yönetmeye gereksinim duyduğunu görmeniz,” dedi, uzun vadeli bakımın mevcut pandemiden esin alan tekrardan incelemesine atıfta bulunarak. “Bununla beraber, yardımlı yaşam tesislerinin daha oldukça huzurevlerine benzemesini istemiyorum. Tüm bunların iyi mi sonuçlanacağı hemen hemen net değil.”
Cevaplanmasını istediğiniz sorular, bakımınızla ilgili yaşadığınız problemler ve sıhhat sistemiyle başa çıkarken ihtiyacınız olan tavsiyeler hakkında okuyuculardan haber almak için can atıyoruz. İsteklerinizi yada ipuçlarınızı göndermek için khn.org/columnists adresini ziyaret edin.
İlgili mevzular
Bizlere Ulaşın Bir Öykü Gönderin İpucu