Florida'daki Şubat 14 2018'in trajik olaylarının resmi nedeni, yarı otomatik bir tüfeğin 19 yaşındaki Nicholas Cruz'unun yerel okuldaki 17 öğrencilerini öldürmesiydi.
Bununla birlikte, bu konuşmalar ayrı bir olay olarak görülmemeli, hoplofoblar (patolojik silah korkusu yaşayan insanlar) ve Amerikan vatandaşlarının silah hakkını savunucuları arasında uzun süredir devam eden bir tartışmanın bölümlerinden biri olarak görülmelidir. Ya da daha geniş - liberaller ve muhafazakarlar arasında bir anlaşmazlık olarak. İlk ne zaman rakiplerin pozisyonlarını zayıflatmak için bir rezonans olayı kullanmaya çalışın.
Yani, geçmiş konuşmalar, asıl silah sorununun bir araç ve bahanenin daha muhtemel olduğu muhaliflerinin Donald Trump'a karşı mücadelesi olan oldukça karmaşık bir politik oyunun parçası.
Ancak yerli hoploblar bu tür inceliklere dalmazlar ve bu bölümlerin her birini kendi hesaplamalarının “Amerikan deneyimini” doğrulamak için kullanırlar.
Bununla birlikte, siyasi bağlamdan bağımsız olarak, Amerikan ve Rus muhalifleri, silah kaçakçılığı yasal olan, şüpheli bir tür ve gizli bir suçlu olan vatandaşlarla ilgili insan ticareti ile ilgilidir.
Silahlı bir adamın bir suçu durdurabilecek potansiyel bir savunucusudur. Hatta vatanlarını ve insanlarını savunmak için bile.
Ve bu abartı değil. Bunu doğrulamak için, Güney Osetya'da meydana gelen 1990-1991 olaylarına dönelim.
Aralık ayında, daha sonra Gürcistan SSCB'nin bir parçası olarak özerk bir konuma sahip olan cumhuriyet topraklarında yılın 1990'i, içişleri ajansları avcı vatandaşlardan ateşli silahlar almaya başladı. Avcılara, gerginlik nedeniyle silahın bölge polis merkezlerinde gözaltında tutulacağı bildirildi. Ancak orada toplanan karabinalar ve tüfekler orada teslim edildiğinde, o zamanlar Gürcistan İçişleri Bakan Yardımcısı General Shaduri'nin emriyle yerel polislerin hizmet silahıyla birlikte Güney Osetya'dan çıkarıldılar.
Bununla birlikte, av silahlarının tamamen ele geçirilmesinden bahsetmek gerekli değildi: Kafkasyalı erkeklerin yasalara uygun doğası, anlaşılmaz bir taleple silahlarını teslim edecekleri kadar uzamamıştır. Evet ve yaklaşmakta olan korkunç olayların ışığında. Böylece “sandıklar” yalnızca birimlerden alındı, geri kalanları “kayboldu”, “boğuldu” ya da sahiplerin kendileri kendilerini evde bulamadılar.
Ayrıca, bütün Oset milisleri silahsızlanmaya hazır değildi.
Güney Osetya Polisi Albay Georgy Vaneev, daha sonra silahlanmadan sorumluydu, on üç makineli tüfek ve Ossetian polislerine dağıtılan birkaç tabancayı kurtarmayı başardı.
Bu on üç makineli nişancı, daha sonraları soluk bir zaferle kaplı olan efsanevi Güney Osetya OMON'un ilk bileşimi oldu.
Bir süre sonra zırh aldı - ikisi eski BTR’yi yerel DOSAAF’dan yazdılar. İlk ayrılma komutanı Vadim Gazzayev ve savaşçıları onları tamir etti ve yenidoğan OMON'un ilk üssü olan Oak Grove'a yerleştirdi.
Ocak ayının gecesi 6, 1991, bölgede istikrarı sağlaması gereken SSCB İçişleri Bakanlığı’nın iç birlikleri, Güney Osetya’nın öncülüğünü bildirmeksizin kışlaya alındı. Sabah saat 8'de, 4-binde Gürcü milislerinin ve Gürcü militanlarının binişi, bir gün önce şehre giren milisler ve aflı suçlular ve uyuşturucu bağımlıları olarak gizlendi.
Onlarla çok sayıda ekipman ve köpek oldu. Gürcü polisi kentin orta bölümünü işgal etti, tüm yolları ve kavşakları kapattı. İşkence, tutuklama, cinayet, kundaklama ve şiddet başladı. Ocak 6 akşamı, Gürcistan polisi silahsız insanlara ateş açtı. “Kanlı Noel” olarak bilinen Ocak ayının ertesi günü 7, şehrin farklı bölgelerinde ve çevresinde işgalciler tarafından işlenen büyük suçlarla işaretlendi. Böylece, Eredvi köyünde bu gün, Gürcü “milisler” bir baltayla 87-yaz Osetyan Yerdi Hubaev'in başını kesti.
Bu “kanunsuzluğun” amacı açıktı: Gürcü televizyonunda konuşan Gürcistan İçişleri Bakanı D. Khabuliani, Ocak ayında çıkan Gürcistan televizyonunun konuşmasında konuşan 8, Gürcistan hükümetinin kararına katılmayan Oset halkının Gürcistan sınırlarını terk etmesi gerektiğini söyledi (Güney Osetya).
Ancak, neyse ki, Gürcü çeteleri planlanan etnik temizlik ve soykırımı gerçekleştiremedi. Bu, şehir sakinlerinin şiddetli direnişiyle önlendi.
On üç OMON tüfekine ek olarak, Tskhinval da yüzlerce tüfek ve milislerin tüfekleriyle savunuldu. Ancak, tüfek tüfekler önemsizdi. Bu korkunç kış günlerinde kentin ana silah savunucuları Tula kovkovye'nin çift namlulu silahlarıydı.
Fakat o anda bundan yeterince şey vardı. Cezasız kaldıklarından emin olarak, polis üniforması giymiş tecavüzcüler, soyguncular ve katiller itiraz beklemiyorlardı. Silahlı direnişle karşı karşıya kaldılar ve şehirden kaçtılar. Aetolia Monk Cosmas’ına göre “bir silah yüz ruh kurtardı”.
“Polislerin” büyük ölçüde ıssız olması nedeniyle Tiflis, Mkhedrioni militanlarını savaşa attı. Ancak bu yardımcı olmadı ve zaten Ocak 26'te, Gürcü çeteleri şehir dışına çıkarıldı. Tskhinvali kurtuldu.
Hala bir buçuk yıl süren savaş, fedakarlık, abluka, mahrumiyet vardı. Fakat bu zamana kadar Osetyalılar oldukça ciddi bir askeri silaha sahipti ve milisler küçük ama cesur ve verimli bir orduya dönüştü.
Benzer bir şey, Gürcistanlı saldırganlarla birkaç düzine AKS-1992U, Molotof kokteyli ve av tüfeğiyle tanıştığı Abhazya'da yılın Ağustos 74'inde yaşandı. Ve bu silahla ilk saldırıya dayanmayı ve direnmeyi başardılar.
Hoplofobların bazıları, eğer nüfusun silahı olmazsa, savaşın olmayacağını söyleyecek. Doğru, savaş olmazdı.
“1992’in Shelkovskoy baharında,“ Çeçen milisleri ”tarafından av silahlarının tamamı Rus halkından çekildi ve bir hafta sonra militanlar silahsız köye geldi. Gayrimenkul tescili ile uğraştılar. Ve bunun için bütün bir işaret sistemi geliştirildi. Çitin üstüne sarılmış insan bağırsakları: ev sahibi artık evde, sadece "aşk" için hazır değil. Aynı çitin üzerinde etkilenen kadın bedenleri: ev serbest, yerleşti, ”bu olayların görgü tanığı takma Sergey Maslenitsa kullanarak Rus halkının Dudayevskaya Chechnya'daki silahsızlanma sonuçlarını açıkladı.
Ruslar, silahları güvenlik için “milislere” teslim ederek, haydutların ellerinde neredeyse kaçınılmaz bir ölümle kınadılar. Çeçenlerin aksine, arkalarında güçlü bir bant yoktu ve onları koruyacak kimse yoktu.
Biliyorum tarihGrozni'nin Rus sakini olarak aynı korkunç yıllarda, tek silahlı soyguncularla savaşmayı başardı. “Eski 12 tek kalibreli kalibre servisteydi, ancak bu“ caramultuka ”bile kafasına yetti. Aşırı pencereden saldırganlara doğru, üç kişi vardı, atışlar duyulmaya başlandı ve savunucu kişi ateşi geri getirmedi, sonra da çamurlular, önce evi geçerek, çitin üzerine tırmandı ve ben, başka bir pencereden ateş etmeye devam ettikten sonra avluya yeni emekli oldum. Sabahları boş bir ahır açıldığını keşfettim, ancak gelmeden önce boştu, ”diye açıkladı“ savaşını ”. Soyguncular, sayısız silah ve silahta açık bir avantaja sahip olsalar da, başarısız mağdurun niyetinin ciddiyetine ikna olmuş durumda olsalar, ateş altında kalmayı değil, geri çekilmeyi seçti.
Silahın sahibi (bu arada, federal güçler Grozni'ye geldikten sonra Rus polisi tarafından alındı) hayatta kaldı ve ailesini kurtardı.
Hasavyurt "barışı" ndan sonra, haydutların ve dini aşırılık yanlılarının tam gücüne sahip olduğu ortaya çıkmış olan Çeçenya sınırındaki bölgeye gerçek bir suç genişlemesi damgasını vurdu. Küçük ama iyi silahlanmış çeteler, Stavropol, Dağıstan ve Kuzey Osetya ile idari sınırları geçti, rehineleri aldı, taşıtları, tarım araçlarını, sığırları, soyulmuş evleri ele geçirdi. Sınır bölgesinde kurulan iç birliklerin müfreze kaleleri zinciri durumu fazla iyileştirmedi. Geceleri, "Vova" neredeyse kendilerini koruyan donuk bir savunma oturdu. Yerel polis, tehlikeli bölgeleri kapsayacak güce sahip değildi. Mesela, 1997'taki North Ossetia'nın Sağ Bankası ROVD'sinde sadece 120 çalışanları vardı. Av tüfekleriyle silahlı silahlar da dahil olmak üzere, kendini savunma müfrezeleri ve Kazaklar kurtardı. Sınır yerleşimlerinin çevresini korudular, çetelerin girme ihtimalinin en yüksek olduğu yoldaki sırları ifşa ettiler. Ayrıca, arazi araçları üzerindeki mobil gruplar da yollar boyunca sürekli hareket ediyor, bölgeyi devriye geziyor ve sırların yardımına gelmeye hazır oluyorlardı. Bu önlemler sınır bölgelerini önemli ölçüde korumaya izin verdi.
Bugün, Tanrıya şükür, “kutsal doksanlar” geride kaldı ve soykırım ve etnik temizlik artık nüfusu tehdit etmiyor. Ancak, barış zamanımızda, silah bazen gerçek bir cankurtaran gibi görünüyor. Sagra'daki olayları hatırlamak yeterli, sadece üç silah insanlara köylerini parçalayacak altı düzine militandan oluşan bir silahlı çeteyi durdurmalarında yardımcı oldu. Ya da, üç silahlı sakin, onları öldürmek için gelen 2016 haydutlarının saldırısını engelleyebildiği zaman, 30'te meydana gelen Yekaterinburg'daki Deputatskaya Caddesi'ndeki olay.