Romantik dönem
Romantizmin doğası
Romantik, 18. yüzyılın son yıllarında ve 19. yüzyılın ilk on yıllarında gelişen en özgün yazarları kapsayacak bir terim olarak vazgeçilmezdir, ancak aynı zamanda biraz yanıltıcıdır: O zamanlar kendine özgü bir Romantik akım yoktu. dönemin büyük yazarları kendilerine Romantik demediler. Ağustos ayına kadar Wilhelm von Schlegel'in 1808-09 Viyana derslerinde Romantik sanatın organik, plastik nitelikleri ile Klasisizmin mekanik karakteri arasında net bir ayrım yapılmadı.
Çağın önde gelen yazarlarının çoğu, yine de, dünya meselelerinde yeni bir şeylerin olduğunu düşündü. William Blake 1793'te yeni bir cennetin başladığına dair beyanı, bir nesil sonra Percy Bysshe Shelley ' Dünyanın büyük çağı yeniden başlıyor. Bunlar, bunlar dünyaya başka bir kalp verecek / Ve diğer nabızlar, diye yazdı John Keats, Leigh Hunt ve William Wordsworth . Taze idealler ön plana çıktı; özellikle, İngiltere'de uzun süredir değer verilen özgürlük ideali, insan çabasının her alanına yayılıyor. Bu ideal Avrupa'yı kasıp kavururken, tiranların çağının yakında sona ereceğine inanmak doğal hale geldi.
Dönemin şiirinin en dikkat çekici özelliği, bireysel düşünce ve kişisel duygunun yeni rolüdür. 18. yüzyıl poetikasının ana eğiliminin geneli övmek, şairi, kültürlü ve homojen bir dinleyici kitlesine hitap eden ve amacı gerçeğin iletilmesi olan bir toplumun sözcüsü olarak görmek olduğu yerde, Romantikler şiirin kaynağını şiirin kaynağında buldular. özel, benzersiz bir deneyim. Blake'in Sir Joshua Reynolds'un marjinal yorumu söylemler durumu karakteristik bir şiddetle ifade eder: Genellemek Aptal olmaktır. Özelleştirmek, Liyakatin Tek Ayırımıdır. Şair, kendi zihninin işleyişini temel konu edinen, algılarının yoğunluğuyla hemcinslerinden ayrılan bir birey olarak görülüyordu. Şiir, kendi hakikatini iletmek olarak görülüyordu; samimiyet, yargılanması gereken kriterdi.
vurgu duygu -belki de en iyi haliyle Robert Burns'ün şiirlerinde görülür- bazı yönlerden daha önceki duyarlılık kültünün bir devamıydı; ve Alexander Pope'un babasını kalbin dilinden başka bir dil bilmediği için övdüğünü hatırlamakta fayda var. Ancak duygu, özel bir vurgu almaya başlamıştı ve şiirin Romantik tanımlarının çoğunda bulunur. Wordsworth, şiiri güçlü duyguların kendiliğinden taşması olarak adlandırdı ve 1833'te John Stuart Mill şiiri, düşünceyi yalnızca ifade aracı olarak kullanan, kendini hissetmek olarak tanımladı. En iyi şiirin, en büyük duygu yoğunluğunun ifade edildiği şiir olduğu ve bu nedenle liriğe yeni bir önem atfedildiği sonucuna vardı. Romantik yazının bir diğer kilit özelliği, Neoklasik dönemin mimetik veya taklitçi varsayımlarından hayal gücü üzerinde yeni bir vurguya geçişiydi. Samuel Taylor Coleridge, hayal gücünü en yüksek şiirsel nitelik, şairi tanrısal bir varlık yapan yarı ilahi bir yaratıcı güç olarak gördü. Samuel Johnson, şiirin bileşenlerini icat, hayal gücü ve yargı olarak görmüştü, ancak Blake şöyle yazdı: Tek Güç Tek Başına Şair yapar: Hayal Gücü, İlahi Görüş. Bu dönemin şairleri buna göre bilinçdışı zihnin çalışmasına, rüyalara ve hayallere, doğaüstüne ve dünyanın çocuksu ya da ilkel görüşüne büyük önem verdiler; bu sonuncusu değerli olarak kabul edildi çünkü netliği ve yoğunluğu henüz tam olarak oluşmamıştı. uygar aklın kısıtlamaları tarafından örtülmüştür. Rousseau'nun asil vahşiye ilişkin duygusal kavrayışına sıklıkla başvurulmuştu ve bu ifadenin Dryden'a ait olduğunu ya da bu tipin Pope'un zavallı Kızılderilisinde tasvir edildiğini bilmeyenler tarafından sıklıkla dile getiriliyordu. İnsan Üzerine Bir Deneme . Yargıya verilen vurgunun azalmasının bir başka işareti de biçime yönelik Romantik tutumdur: şiir kendiliğinden, içten, yoğun olmalıysa, öncelikle yaratıcı hayal gücünün diktelerine göre biçimlendirilmelidir. Wordsworth genç bir şaire tavsiyede bulundu: Güçlü hissediyorsun; bu duygulara güvenin ve şiiriniz, onu harekete geçiren yaşamsal ilkeden bir ağaç gibi şekil ve orantılarını alacaktır. Bu organik şiir görüşü, her biri kendi dilsel adabına sahip olan klasik türler teorisine karşıdır; ve şiirsel yüceliğin kısa pasajlar dışında elde edilemez olduğu hissine yol açtı.
Yeni şiir anlayışı ve yeni bir konuda ısrarla el ele, yeni yazma biçimlerine yönelik bir talep ortaya çıktı. Wordsworth ve takipçileri, özellikle Keats, 18. yüzyılın sonlarında hakim olan şiirsel anlatımı bayat ve stilsiz ya da şatafatlı ve anlamsız buldular ve algılarının ifadesine tamamen uygun değildiler. Onlar için bu duygu dili olamazdı ve buna göre Wordsworth şiir dilini ortak konuşma diline geri getirmeye çalıştı. Bununla birlikte, Wordsworth'ün kendi diksiyonu, genellikle onun teorisinden farklıdır. Bununla birlikte, önsözünü yayınladığında Lirik Baladlar 1800'de bir değişimin zamanı gelmişti: daha önceki 18. yüzyıl şiirinin esnek diksiyonu, yalnızca geleneksel bir dile dönüşmüştü.
şiir
Blake, Wordsworth ve Coleridge
Romantik şiirdeki ortak unsurların izini sürmek faydalı olsa da, şairlerin kendi aralarında çok az uyum vardı. İlk Romantiklerin şiirlerini sanki duygularını ifade etmek için yazılmış gibi okumak yanıltıcıdır. Onların kaygısı daha çok çağın entelektüel iklimini değiştirmekti. William Blake çocukluğundan beri şiirin mevcut durumundan ve çağdaş düşüncenin dinsiz sıkıcılığından memnun değildi. Bilimin önemsizleştiği ve sanatın önemsiz hale geldiği bir dünyayla yüzleşmek için koruyucu bir alaycı mizah kalkanı geliştirmesi, hicivde görülebilir. Ay'da Bir Ada (c. 1784-85 yazılmıştır); daha sonra vizyonerlikteki karmaşıklığı bir kenara bırakarak daha cesur bir adım attı. Masumiyet Şarkıları (1789). Yenilenme arzusu, onu savaşın patlak vermesini görmeye teşvik etti. Fransız devrimi önemli bir olay olarak. gibi eserlerde Cennet ve Cehennemin Evliliği (1790–93) ve Tecrübe Şarkıları (1794), çağın ikiyüzlülüklerine ve çağdaş düşüncede analitik aklın egemenliğinden kaynaklanan gayri şahsi gaddarlıklara saldırdı. Devrim ideallerinin kendi zamanında gerçekleşmesinin muhtemel olmadığı anlaşılınca, çağdaşlarının evrene bakışını gözden geçirme ve İncil'in Tanrısı değil, Urizen merkezli yeni bir mitoloji inşa etme çabalarını yeniledi. , çağdaşları tarafından gerçekten tapılan tanrı olduğuna inandığı baskıcı bir akıl ve hukuk figürü. Urizen'in yükseliş hikayesi, Urizen'in İlk Kitabı (1794) ve daha sonra, daha iddialı bir şekilde, tamamlanmamış el yazmasında vala (daha sonra yeniden Dört Zoa ), yaklaşık 1796'dan yaklaşık 1807'ye kadar yazılmıştır.
Yazık William Blake tarafından Yazık , William Blake tarafından kalem ve sulu boya ile tamamlanmış renkli baskı, 1795; Londra'daki Tate Galerisi'nde. Tate Gallery, Londra/Sanat Kaynağı, New York
Blake bu fikirleri vizyoner anlatılarda geliştirdi. Milton (1804-08) ve Kudüs (1804–20). Burada hala kendi mitolojik karakterlerini kullanarak, hayal gücü kuvvetli sanatçıyı toplumun kahramanı olarak tasvir etti ve düşmüş (veya Urizenik) durumundan kurtuluş olasılığını önerdi.
William Wordsworth ve bu arada Samuel Taylor Coleridge de Fransız Devrimi'nin sonuçlarını araştırıyorlardı. 1791-92'de Fransa'da yaşayan ve orada gayrimeşru bir çocuk babası olan Wordsworth, dönüşünden kısa bir süre sonra İngiltere, bağlılığını bölerek cumhuriyete savaş ilan ettiğinde sıkıntı yaşadı. Kariyerinin geri kalanında, bireysel insan kaderlerinin ve bir bütün olarak insanlıktaki gerçekleşmemiş potansiyellerin ikiz duygusuna sadık kalacak bir insanlık görüşü geliştirmeye çalışarak bu olaylar üzerinde kara kara düşünecekti. İlk faktör, ilk el yazması şiirleri The Ruined Cottage ve The Pedlar'da ortaya çıkar (her ikisi de daha sonraki şiirlerin bir parçasını oluşturur). Gezi ); ikincisi, İngiltere'nin batısında yaşamakta olduğu kız kardeşi Dorothy ve Coleridge ile yakın ilişki içinde olduğu 1797'den itibaren geliştirildi. Dorothy'nin dolaysızlığıyla aynı anda harekete geçen, onun her yerinde tezahür eden dergiler (1798-1803'te yazılmıştır, 1897'de yayınlanmıştır) ve Coleridge'in yaratıcı ve spekülatif dehası tarafından, Lirik Baladlar (1798). Kitap, Coleridge'in The Rime of the Ancient Mariner'ı ile başladı, doğanın güçlerinden ve sıradan insanların insancıl içgüdülerinden duyulan hazzı sergileyen şiirlerle devam etti ve Wordsworth'ün, Tintern Manastırı'ndan Birkaç Mil Üstünde Yazılan meditatif Çizgiler ile sona erdi. doğaya ve insanlığa olgun bir inanç.
Doğa ve insan zihni arasındaki ilişkiye ilişkin araştırması, Coleridge'e hitaben yazdığı ve daha sonra başlıklı uzun otobiyografik şiirinde devam etti. Prelüd (1798–99 iki kitapta; 1804 beş kitapta; 1805 13 kitapta; sürekli olarak gözden geçirildi ve ölümünden sonra yayınlandı, 1850). Burada, bir şair için hem güzellikten hem de korkudan, yüce bir çevrede yetiştirilmeden beslenen bir çocuk olmanın değerinin izini sürdü. Prelüd sanat ve edebiyat için bir konu olarak benliğin romantik keşfinin en önemli İngilizce anlatımını oluşturur. Şiir aynı zamanda, Ode: Intimations of Immorality from Early Childhood Recollections of Early Childhood'da da incelenen bir tema olan hafıza çalışmasının çoğunu yapar. Michael ve The Brothers gibi şiirlerde ise tam tersine, kitabın ikinci cildi için yazılmıştır. Lirik Baladlar (1800), Wordsworth sıradan yaşamların dokunaklılığı ve potansiyelleri üzerinde durdu.
Coleridge'in bu yıllardaki şiirsel gelişimi Wordsworth'ünkine paraleldi. The Eolian Harp'ta (1796) kısaca doğa ve zihin görüntülerini bir araya getirerek, kendisini Dini Musings ve The Destiny of Nations gibi siyasi ve sosyal kehanet şiirlerinde daha genel ilgi alanlarına adadı. Bununla birlikte, 1798'de daha önceki politikalarıyla hayal kırıklığına uğrayan ve Wordsworth tarafından teşvik edilen o, doğa ile insan zihni arasındaki ilişkiye geri döndü. This Lime-Tree Bower My Prison, The Nightingale ve Frost at Midnight gibi şiirler (şimdi bazen konuşma şiirleri olarak adlandırılır, ancak Coleridge'in kendisi tarafından Boş Ayet'te Meditatif Şiirler olarak derlenmiştir) doğanın hassas tasvirlerini psikolojik yorumların inceliğiyle birleştirir. Coleridge'in kendisine bir tür Hayalle geldiğini söylediği bir şiir olan Kubla Khan (1797 veya 1798, 1816'da yayınlandı), The Ancient Mariner ve bitmemiş Christabel'in doğaüstülüğünde de yararlandığı yeni bir egzotik yazı türünü temsil ediyordu. 1798-99'da Almanya'ya yaptığı ziyaretten sonra, doğadaki daha süptil güçler ile insan ruhu arasındaki bağlantılara yeniden dikkat çekti; bu ilgi mektuplarda, defterlerde, edebi eleştiride, teolojide ve felsefede meyvesini verdi. Eşzamanlı olarak, şiirsel çıktısı ara sıra oldu. İlk olarak Wordsworth'ün baldızı Sara Hutchinson'a bir mısra mektubu olarak şekillenen bir başka meditatif şiir olan Dejection: An Ode (1802), onun şekillendirici Hayal Gücü ruhunun askıya alınmasını unutulmaz bir şekilde anlatıyor.
Her iki şairin çalışmaları da bu yıllarda Türk edebiyatının yükselişiyle tekrar milli meselelere yönelmiştir. Napolyon . 1802'de Wordsworth, vatansever davaya bir dizi sone adadı. Tüccar donanmasında yüzbaşı olan kardeşi John'un 1805'te ölümü, o bir şair olarak emekliliğini yaşarken, diğerlerinin kendilerini feda etmeye istekli olduklarının acımasız bir hatırlatıcısıydı. Bu andan itibaren görev teması onun şiirinde ön plana çıkacaktı. Onun siyasi makalesi Cintra Sözleşmesinden Etkilenen Büyük Britanya, İspanya ve Portekiz İlişkileri Hakkında (1809), Coleridge'in süreli yayınıyla anlaştı Arkadaş (1809–10) devlet adamları arasındaki ilkelerin gerilemesine üzülürken. Ne zaman Gezi 1814'te (Napolyon'un ilk sürgün zamanı) ortaya çıkan Wordsworth, şiiri daha uzun bir proje çalışmasının merkezi bölümü olarak ilan etti, münzevi , İnsan, Doğa ve Toplum görüşlerini içeren felsefi bir Şiir. Ancak plan yerine getirilmedi ve Gezi Fransız devrimci ideallerinin başarısızlığından dolayı hayal kırıklığına uğrayanlar için ahlaki ve dini bir teselli şiiri olarak kendi başına bırakıldı.
Hem Wordsworth hem de Coleridge, Regency'nin 1811'deki gelişinden yararlandı ve bu da sanata yeni bir ilgi getirdi. Coleridge'in Shakespeare üzerine dersleri moda oldu, oyunu Vicdan azabı kısaca üretildi ve şiir hacmi Christabel; Kubla Han: Bir Vizyon; Uyku Ağrıları 1816'da yayınlandı. Edebi Biyografi (1817), kendi gelişiminin bir açıklaması, felsefe ve edebiyat eleştirisini yeni bir şekilde birleştirdi ve edebiyat teorisine kalıcı ve önemli bir katkı yaptı. Coleridge, 1816'da Highgate'e yerleşti ve orada çağının en etkileyici konuşmacısı olarak arandı (deneme yazarı William Hazlitt'in sözleriyle). Daha sonraki dini yazıları, Viktorya dönemi okuyucuları üzerinde önemli bir etki yaptı.
Erken Romantik dönemin diğer şairleri
Kendi yaşamı boyunca Blake'in şiiri pek bilinmiyordu. Sir Walter Scott, aksine, güçlü ve çağrıştırıcı ayet anlatıları için önemli bir şair olarak düşünülüyordu. Son Ozan'ın Lay'i (1805) ve marmion (1808). Diğer ayet yazarları da çok saygındı. ağıtlı soneler (1784) Charlotte Smith ve on dört sone (1789) William Lisle Bowles Coleridge tarafından coşkuyla karşılandı. Thomas Campbell şimdi esas olarak Ye Mariners of England ve The Battle of Hohenlinden (1807) gibi vatansever sözleri ve onun eleştirel önsözüyle hatırlanıyor. İngiliz Şairlerinden Örnekler (1819); Samuel Rogers, parlak masa konuşmasıyla tanınırdı (ölümünden sonra 1856'da yayınlandı. Samuel Rogers'ın Masa Konuşmasından Hatıralar ), hem de zarif ama gösterişli şiiri için. Günün bir diğer beğenilen şairi Thomas Moore'du. İrlanda Melodiler 1808'de görünmeye başladı. Oldukça renkli anlatımı Lalla Rookh: Doğulu Bir Romantizm (1817) ve hicivli şiirleri de son derece popülerdi. Charlotte Smith bu dönemdeki tek önemli kadın şair değildi. Helen Maria Williams'ın şiirler (1786), Ann Batten Cristall'ın şiirsel eskizler (1795), Mary Robinson'ın Sappho ve Phaon (1796) ve Mary Tighe'nin ruh (1805) tüm dikkate değer çalışmaları içerir.
Robert Southey, Wordsworth ve Coleridge ile yakından ilişkiliydi ve onlarla birlikte Lake şiir okulunun önde gelen bir üyesi olarak görülüyordu. Özgünlüğü en iyi baladlarında ve üçü ilk olarak 1799'daki kitabının 1799 cildinde yayınlanan dokuz İngiliz Eklogunda görülür. şiirler çağdaş yaşamın bu mısra taslaklarının dilimizde hiçbir şiire benzemediğini açıklayan bir önsöz ile. Onun Doğu anlatı şiirleri Yok Edici Thalaba (1801) ve Kehama'nın Laneti (1810) kendi zamanlarında başarılıydı, ancak ünü düzyazı çalışmasına dayanmaktadır. Nelson'ın Hayatı (1813), Yarımada Savaşı Tarihi (1823-32) ve çocuk masalı The Three Bears'ın klasik formülasyonu.
George Crabbe başka türden şiirler yazdı: duyarlılığı, değerleri, diksiyonunun çoğu ve kahramanca beyit biçimi 18. yüzyıla aittir. Bununla birlikte, yoksulların ve orta sınıfların yaşamının gerçekçi, duygusal olmayan hesaplarına odaklanarak, konusunda önceki Augustusçulardan farklıdır. Şiirsel öykü koleksiyonlarında (birçok kısa öykü tekniğini öngördüğü) hatırı sayılır anlatı yetenekleri ve büyük betimleme güçleri gösterir. Onun antipastoral Köy 1783'te ortaya çıktı. Uzun bir sessizlikten sonra şiire döndü. Parish Kayıt (1807), İlçe (1810), Ayette Masallar (1812) ve Salonun Masalları (1819), 19. yüzyılın başlarında ona büyük popülerlik kazandırdı.
Paylaş: