Gemi inşa mühendisi Vladimir Yatskov, uçak taşıyan yer etkisi araçlarının geliştirilmesine geri dönmeyi teklif ediyor. Fikir çok çekici görünüyor - filo 300 düğümleri hızında hareket edebilen batmaz bir uçak gemisi alıyor. Alarm nedir?
Kalkış ağırlığı 16-18 bin ton olan gemide iki düzineden fazla uçağın yerleştirilmesi planlanıyor. Ama benzer ya da daha büyük bir yer değiştirmenin modern küçük uçak gemilerini hatırlayalım: İngiliz “Illastries” (şimdi İngilizlerden çekiliyor) filo), İtalyan "Giuseppe Garibaldi" ve benzerleri ("Bir uçak gemisi için sorun kitabı", "askeri-sanayi kompleksi" No. 1, 2017). Toplam 8-12 uçak taşıdılar. Ve bunlar, iç tesislerinin hacmi, benzer kalkış ağırlığındaki benzer E-planını önemli ölçüde aşan yer değiştirme gemileridir. Bu nedenle, en iyi durumda, böyle bir uçak gemisine 4-6 modern savaş uçağı yerleştirilebilir. Bu, Goodbye Montana gibi bir geminin önemli operasyonel değere sahip olması için çok az. Her halükarda, hava kanadının savaş yetenekleri, klasik bir uçak gemisinin hava grubunun gücü ile karşılaştırılamaz, örneğin proje 1143.5, burada 65 uçaktan 36'ya askeri uçak.
Enerji santrali süper-planına dikkat edin. Yazar megawatttaki potansiyelini ölçer. Bu arada, motorun itme göstergesini hesaba katmak daha uygun olur, çünkü ekranoplan belirli bir gemi sınıfına ait olsa da, esasen deniz uçaklarına daha yakındır. Bu durumda, sudan ayrılma olasılığını belirleyen anahtar endeks, belirli bir ağırlık / ağırlık oranıdır - geminin tüm motorlarının maksimum toplam itişinin kalkış ağırlığına oranıdır. Mevcut E-planları için, 0,23 ile 0,28 arasında değişmektedir. Her ne kadar seyir uçuşunda 0,09-0,11 olabilir. Bu verilere dayanarak, bir uçağın santralinin gerekli toplam itişini tahmin ediyoruz.
Günümüzde kalkış modunda kullanılabilen uçak motorları (özellikle de yakıcıdaki), 30 ton seviyesine itme geliştirmektedir. Son yirmi yılda çok fazla büyümediğine dikkat edin, bu nedenle en ağır uçakların An-225 motorlarında olduğu gibi dört hatta altı bile var. Amerikalılar ünlü B-52 bombardıman uçağına sekiz motor koydu. Orta vadede, seyir sonrası brülörde 40 tondan daha fazla motorun ve 20 tonda bir motorun ortaya çıkması muhtemel değildir. Bu rakamlar bile bugün harika görünüyor. Bununla birlikte, daha sonraki hesaplamalar için onları temel olarak alıyoruz. Bir motorun bu şekilde tahmin edilen bir itişine bağlı olarak, çeşitli kalkış ağırlıklarına sahip WIG'lerin sayısını belirlemek kolaydır.
Yani, her biri bugün elde edilemeyecek bir yüke sahip olan ekranoplan uçak gemisine 130 motorlarından daha fazlasını yerleştirmek gerekecek. Ayrıca, kalkış modunda, ana motorlara ek olarak, özellikle de büyük bir yüke sahip olan özel fırlatmalı roket motorlarının kullanılabileceğini varsayalım. Motorları, 100 metre uzunluğundaki dikdörtgen monokri tipinde bir e-planın nispeten küçük bir yüzeyine yerleştirmek nerede? Sonuçta, aynı katmana kurulmaları gerekir, aksi takdirde karşılıklı girişim oluştururlar. Bu kadar çok sayıda motorun uçuşunda eşzamanlı kullanımla ilgili sorunlardan bahsetmiyorum. Gerçekte, kanatta 250-15 motordan daha fazlasının monte edilemeyeceğini biliyoruz ki bu, 20 tona kadar olan geminin maksimum kalkış ağırlığına karşılık geliyor.