Edmund Kemper'in içinde gizlenen kötülüğü bilmiyor olsaydınız, muhtemelen onu silahsızlandıran nazik bir dev olarak görürdünüz. Kember 6'9 "boyunda dursa da, onu suçlarından önce tanıyan çoğu kişi onu nazik, zeki, konuşkan ve oldukça normal olarak görüyordu.
Ama Kemper'in derinliklerinde şiddetli bir kadın düşmanı yatıyordu. Boş zamanlarını sık sık birkaç bira içmek için yerel polis memurlarıyla sohbet ederek geçiren aynı dost canlısı bargo, başkalarına korku ve acı vermekten ve bedenlerini kirletmekten büyük zevk alan acımasız bir katildi.
Kötü bir ortamda büyüyen çoğu insan, seri katil olmak için büyümez, ancak bazen birinin nasıl bu kadar rahatsız olmak için büyüdüğünü anlamak o kadar da zor değildir.
Edmund Kemper, 18 Aralık 1948'de Burbank, Kaliforniya'da Edmund Emil Kemper II ve Clarnell Elizabeth Kemper'in oğlu olarak dünyaya geldi. Ebeveynlerinin sevgi ve karşılıklı saygıdan yoksun bir evlilikleri vardı. [1] [4]
Pasifik'te nükleer bomba testleri üzerinde çalışan II.Dünya Savaşı gazisi Kemper II, bir keresinde karısı için "savaş zamanında intihar görevlerinin ve daha sonra atom bombası testlerinin Clarnell ile yaşamakla karşılaştırıldığında hiçbir şey olmadığını" söylemişti. [4]
Clarnell sık sık kocasının "adi" işiyle alay etti ve oğluna "onu gey yapacağı" korkusuyla gerçek bir sevgi ve şefkat göstermeyi reddetti. [1]
1957'de Kemper'in ailesi boşandı ve Ed, annesi ve iki kız kardeşiyle Montana'da yaşamaya gitti.
Ed'in annesi tuhaf paranoyalara sahip bir alkolikti. 10 yaşındayken Ed'in annesi, kız kardeşlerine tecavüz edeceğinden korktuğu için onu bodrumda uyumaya zorladı.
Annesi duygusal ve psikolojik olarak tacizciydi, sık sık genç Ed'i cüssesine ve "tuhaf" kişiliğine göre seçiyordu. Sık sık ona hiçbir kadının onu sevmeyeceğini söylerdi. [2]
Ed, küçük yaşlardan itibaren annesini öldürmeyi hayal etti. [1] Kız kardeşlerinin oyuncak bebeklerinin kafalarını kesmekten hoşlanıyordu ve onları düzenli olarak "gaz odası" veya "elektrikli sandalye" oynamaya çekiyordu. Kız kardeşlerinin gözlerini bağlayarak onu bir sandalyeye bağlar, bu noktada "ölünceye" kadar acı içinde kıvranıyormuş gibi davranırdı.
Ed Kemper civarında hiçbir mahalle kedisi güvende değildi. 10 yaşında birini diri diri yaktı. 13 yaşında bıçakla birini kesti. Karanlık fantezileri ve hayvan istismarı, iğrenç bir katile dönüştüğünün ilk işaretleriydi, ancak kimse fark etmedi ve kimse müdahale etmedi.
Ed, ikinci sınıftaki öğretmeninin evini bile takip ederek babasının süngüsünü taşıyarak onu dehşete düşürdü. [4]
Sonunda Ed, babasıyla yaşamaya başladı, ancak babası onu tamamen reddetti, bu nedenle yeniden birleşme kısa sürdü ve kısa süre sonra annesinin evine döndü. Gençken annesi onu büyükanne ve büyükbabasının yanına gönderdiği zaman kendisine istenmeyen, sevilmedi ve kusurlu olduğu mesajı verildi. [1] [3]
Büyükanne ve büyükbabasının gözetiminde Ed'in şiddetli fantezi hayatı genişlemeye devam etti. Hayatında ilk kez biri genç adamın hasta arzularını evcilleştirmeye çalıştı. [1] Birkaç kuşu ve diğer küçük hayvanları öldürdükten sonra, büyükanne ve büyükbabası onun silahını aldı ve bu da Ed.
Ed, 1964'te 15 yaşındayken silahını geri aldı ve bir tartışmanın ardından annesi kadar istismarcı olmakla suçladığı büyükannesini sırtından vurdu. Ed, büyükbabasının kaybına uğramasını ve sevgili karısı olmadan yaşamasını istemedi, bu yüzden Ed onun eve gelmesini bekledi ve sonra onu da vurdu ve vücudunu sakladı. Daha sonra büyükannesini sırf birisini öldürmenin nasıl bir his olduğunu görmek için öldürdüğünü itiraf edecekti. [1] [3]
Cinayetlerin ardından Ed, annesini aradı ve ne yaptığını anlattı ve annesini polisi arayıp suçlarını itiraf etmesi için yönlendirdi. [1] Bunu yaptı ve derhal California Gençlik Otoritesinin gözaltına alındı ve burada bir dizi psikolojik teste tabi tutuldu. Ed'in IQ'su neredeyse dahi seviyesindeyken, ona paranoid şizofreni teşhisi kondu. Akıl hastası mahkumlar için maksimum güvenlikli bir tesis olan Atascadero Devlet Hastanesine yollandı.
1969'da Ed Kemper, beş yıllık hapis cezasının ardından bir kez daha halka ayak bastı. [4] Atascadero Devlet Hastanesinde geçirdiği zamanla ilgili "düzeltici" hiçbir şey yoktu ve cinleri, onu en çok öfkelendiren annesinin bakımına bırakıldığında ciddiyetle ortaya çıktı. 21 yaşındaydı ve ünlü Karma Katil olmak üzereydi.
Serbest bırakılmasının bir parçası olarak, Ed'in şartlı tahliye psikologlarına danışması gerekiyordu, ancak onları başkaları için hiçbir riski olmadığına nasıl ikna edeceğini bilen akıllı bir çerezdi.
Ed'in Atascadero'da geçirdiği zaman aklını daha da fazla saptırdı. [5] Sonuçta, ona zanaatını nasıl mükemmelleştireceğini öğreten diğer şiddet suçlularıyla birlikte zaman geçiriyordu. Böyle bir ortamda davranışları normal görünüyordu. Ed, hastanedeyken dini bir dönüşüm geçirdiğini iddia etti, ancak suçlarının kendi kontrolü dışında olduğunu söyleyerek sorumluluk almadı.
Parayı aldığında Ed, Kuzey Kaliforniya'nın çeşitli yerlerinde yaşayarak kendini destekledi. [4] Nakit akışı azaldığında annesinin evine dönecekti.
Kadın olmanın rahatsız edici gerçekliği, her zaman omzunuzun üzerinden bakmak zorunda olmanızdır. Kadınların kaçırılma ya da daha kötüsü hakkında endişelenmeden hayatlarına devam edememeleri utanç verici, ama her zaman böyle oldu.
Her ikisi de Fresno Eyaleti öğrencisi Mary Ann Pesce ve Anita Luchessa, Ed Kemper yaşama hakkına sahip olmadıklarına karar verdiğinde, kendi işlerine bakıyor ve eğitimlerini sürdürüyorlardı. Berkeley bölgesinde dolaşırken onlarla karşılaştı. Kadınları tecavüz planıyla yakındaki bir ormanlık alana getirdi, ancak ayakları üşüdü ve kadınları bıçaklayıp boğarak öldürdü.
Kadınların bedenlerini bagajına yükledi ve Alameda'daki evine gitti. Yaptığı şeyden o kadar rahatsız olmuştu ki, bir polis memuru onu kırık bir stop lambası için durdurduğunda, memur hiç de şüpheli değildi ve Ed'in bagajına bakmadı. Ed, onu havalı oynama sanatında ustalaşmıştı.
Kendini evinde güvende hisseden Ed, kadınların cesetlerine tecavüz etti, onları parçaladı, vücut parçalarını plastik torbalara koydu ve Loma Prieta Dağı yakınlarındaki bir vadiye fırlattı.
Ed'in polisle karşılaşması ve Mary Ann ve Anita'nın cesetlerini başarılı bir şekilde elden çıkarması onu ürkütücü bir güven duygusuyla doldurdu ve hızla bir sonraki kurbanını avlamak ve ona saldırmak için çalışmaya başladı. Bu kez Ed, 15 yaşındaki Aiko Koo adlı Koreli bir dans öğrencisine odaklandı.
Aiko otobüsü beklemek yerine dans dersi için otostop yapmaya karar verdiğinde Aiko ve Ed'in yolları kesişti. [5] Aiko'nun Ed'in şeytani planını yakalaması uzun sürmedi ve panikledi. Ancak Ed o kadar uzman bir manipülatördü ki, Aiko'yu arabasındaki silahı kendisine değil, kendisine kullanmayı planladığına ikna etti. Bir noktada Ed kendini arabadan kilitledi ve aslında Aiko'yu onu geri almaya ikna etti. Bu hayatının en kötü ve son hatası olurdu.
Ed, Aiko'yu dağlara sürdü ve arabasını uzak bir alanda yolun kenarına çekti. Ağzını bantladı ve başparmaklarını burun deliklerine yerleştirerek onu boğmaya çalıştı. Kısa bir süre bilincini kaybetti ama kısa süre sonra uyandı. Bu kez Edmund, nefesini tamamen kesene kadar onu boğdu.
Ed, onu yere yatırdı, tecavüz etti ve ardından bir fularla boğdu. Aiko'nun nihayet öldüğünden memnun, cesedini bagaja koydu ve birkaç bira içeceği ve daha sonra annesinin evine gittiği yerel bir bara gitti.
Akşam boyunca Ed, bagajını açmak ve el işçiliğine bakmak için arabasına döndü ve her seferinde hasta bir acele etti. Sonunda Aiko'nun cesedini dairesine taşıdı, onu yatağına yatırdı ve parçalara ayırdı. Kimliğini önlemek için başını ve ellerini iki ayrı yere attı ve çok az kalıntısı bulundu. Kolluk kuvvetleri başlangıçta Aiko'nun ölümünü Mary Ann ve Anita'nın ölümleriyle ilişkilendirmedi.
Edmund Kemper dört ay boyunca rahatsız edici dürtülerini kontrol altında tuttu, ancak çarpık dürtüleri kısa süre sonra onu alt etti.
Ocak 1973'te Ed, büyükanne ve büyükbabasının öldürülmesi nedeniyle herhangi bir ateşli silah sahibi olmama emrine karşı çıkarak 22 kalibrelik bir otomatik tabanca satın aldı. Polisin bir silah satın aldığını öğreneceğinden ve sonunda ona yetişeceğinden korktu, ancak silahı elde etmekte hiç zorluk çekmedi.
Ed'in bir sonraki kurbanı otostopçu Cindy Schall'dı. [6] 18 yaşındaki, bir öğretmen ya da polis memuru olmak için Cabrillo Koleji'nde okuyordu.
Genç kadını aldı, zorla bagaja koydu ve başından vurdu. [7] O sırada yaşadığı annesinin evine, öğrencinin vücuduyla arabasına geri döndü ve onu parçalara ayırmadan ve başını yatak odasının hemen altındaki annesinin bahçesine gömmeden önce onunla seks yaptı. pencere.
Cindy'nin başı eve bakacak şekilde gömüldü, böylece Ed ona baktığını hayal edebildi. [8]
Daha sonra açıklayacaktı:
Onunla konuştum, bir kız arkadaşına ya da karısına yaptığınız gibi sevgi dolu şeyler söyledim.
Ed'in kendine olan güveni artıyordu, ancak polisin onu eninde sonunda dört karma öğrencinin cinayetiyle ilişkilendireceği endişesi de artıyordu. [5] Bu kez küvetteki son cinayetini parçaladı, bu da vücudu nasıl kirlettiğine, Cindy'nin kafatasından kurşunu çıkardığına, diğer vücut parçalarını plastik torbalara koyup fırlattığına dair tüm kanıtları temizlemesine izin verdi. onları uçurumdan.
Ed'in dehşetiyle, Cindy'nin kalıntıları 24 saat içinde keşfedildi, ancak bir kez daha herhangi bir şüphe uyandırmadan kaçtı.
Ed kadınlardan nefret ediyordu ve kim oldukları önemli değildi. Kişisel olarak öldürdüğü karma işleri bilmiyordu. Onlar sadece annesinin bir uzantısıydı, en büyük top kıran kadın. Ed kurbanlarını öldürmekten, kirletmekten ve parçalamaktan keyif alırken, kendisinden de tiksindi ve cinayetlerin durdurulması gerektiğini fark etti.
Onun çarpık zihninde, cinayetler tek yolu olabilir annesini öldürdü end if oldu. O sonuçta, kişi, oldu yapılmış onu yoğun kadınları hor.
1973 Paskalya haftasonunda, Ed ve Clarnell bir tartışma yaşadılar. [5] Ed evden fırladı ve Kaliforniya Üniversitesi Santa Cruz kampüsüne doğru yola çıktı. [7] Orada 23 yaşındaki Rosalind Thorpe ve 20 yaşındaki Allison Liu ile tanıştı. Okul için çalışan annesinden aldığı UCSC çıkartması yardımıyla onları arabasına kolayca bindirdi.
İki kadın aracına bindiğinde, hemen onları vurdu ve vücutlarını battaniyelere sardı ve bagaja yükledi.
Annesinin evine döndüğünde, Rosalind ve Allison'ın kafasını kesti. Ertesi sabah Ed, yatak odasında Alice'in başsız vücuduna tecavüz etti. Kurşunu Rosalind'in kafasından çıkardı. Sonra cesetleri atmak için Santa Cruz bölgesinden uzaklaştı ve kadınların kafalarından ve ellerinden kurtulmak için Pacifica'ya yöneldi.
Gecenin ilerleyen saatlerinde Edmund yatağında oturup annesini öldürüp öldürmeyeceğini ve öldürüp öldürmeyeceğini, nasıl yapacağını tartıştı. [5] Clarnell, oğlunun nihai av olarak gördüğü şeyi katletme planını mükemmelleştirdiğinden habersiz, odasında huzur içinde uyudu.
Clarnell, Ed'i kendisinden nefret ettiren kişiydi. Onu kadınlardan nefret ettiren oydu. Şimdi o bir sapkınlıktı, bir canavardı. Bir daha asla normal bir insan olmayacaktı, hiç olmadığı kadar. Dünyayı dolaşmak için asla "güvenli" olmayacaktı. Ed kendi kendine, bunların hepsi Clarnell'in hatasıydı ve ölmesi gerekiyordu.
Cumartesi sabah 5: 15'te Ed mutfağa gitti ve bir çekiç aldı. Elinde silahla Clarnell'in yatak odasına girdi ve ona bir kez sert vurdu, sonra da kadının boğazını kesti. Başını kesmesi ve çöp öğütücüsünü bırakmaya çalıştığı ses tellerini çıkarması bir dakikasını aldı.
Mide bulandırıcı hareket Ed için sembolikti. Hayatı boyunca annesinin dırdırcı, küfürlü sesi kulaklarında çınlayarak ona ne kadar tuhaf ve değersiz olduğunu söyledi. Artık ona bir daha asla hakaret etmeyecekti.
Çöp öğütücüsü annesinin ses tellerini tekrar lavaboya attığında Ed şaşırmadı. Clarnell, ölümde bile onunla alay ediyordu.
Önümüzdeki birkaç gün Ed, annesinin kalıntılarıyla oynadı. Kesik kafasına tecavüz etti, mantosunun üzerine koydu ve dart tahtası olarak kullandı. [4]
Annesinin cesedini bir dolaba sakladı, sahneyi elinden geldiğince temizledi ve sonra evi terk etti. [5]
Ed ortalıkta dolaşırken, evde başka bir kurban bulunursa, polisin onu annesinin cinayetinden izlemesinin daha az muhtemel olabileceği aklına geldi. Eve döndüğünde, onu Paskalya yemeğine davet etmek için annesinin arkadaşı Sara Hallett'i aradı.
Sara, Ed'in telefon görüşmesine geri döndüğünde ve akşam yemeğine davetini kabul ettiğinde Cumartesi günü saat 17.00'ye kadar değildi. Ed bütün günü planının başarısız olabileceğinden endişelenerek geçirmişti, ama yine de yasanın uzun kolundan kurtulabilecek gibiydi. Sara'ya akşam yemeğinin Clarnell için bir sürpriz olduğunu söyleyerek onu eve getirdi.
Sara geldiğinde, Ed onu önce elleriyle, ardından Aiko'dan çaldığı atkıyla boğdu. Akşamın ilerleyen saatlerinde Sara'yı soydu ve yatağında vücuduyla seks yaptı.
Paskalya Pazarında Ed, Sara'nın arabasına atladı ve doğuya gitti, ancak paranoyası ezici bir hâl alıyordu. Başka bir araba kiralamaya ve Sara'nın arabasını bir benzin istasyonuna bırakmaya karar verdi ve memura onarıma ihtiyacı olduğunu söyledi.
Ed 18 saat araba kullandı, sadece gaz, gazlı içecek ve Dozsuz hap satın almak için durdu. Colorado'da hız yaptığı için polis tarafından durdurulduğunda Ed soğukkanlılığını koruyabildi ve polisler hiçbir şeyden şüphelenmedi.
Sonunda Pueblo'da durdu ve suçlarını itiraf etme zamanının geldiğine karar verdi. Paranoyası kazanmıştı. Polisi ankesörlü telefondan aradı ve onlara ne yaptığını anlattı. [9] İlk başta, polis bunun bir şaka çağrısı olduğunu düşündü, ancak Ed olmadığını söyledi. Ne de olsa bu "Koca Eddie" idi - yerel barda biraları paylaşan ve polisle sohbet eden aynı adam. Ama doğruyu söylediğine onları ikna etti ve kibarca tutuklanmayı bekledi. Kelepçeli bir kez, birçok suçunu hevesle itiraf etti.
Ed polise “şiddetten korktuğunu” söyledi ve ölüm cezası için yalvardı.
Daha sonra, annesini öldürdüğünde sorunun kökenine indiğini ve artık masum kurbanlara karşı öfkesini söndürmek zorunda kalmadığını belirtecekti.
Ancak zaman geçtikçe Ed, öldürme dürtüsünün hala orada olduğunu kabul edecekti.
Ed tutuklandığında, suçlarının kanlı ayrıntılarını neşeyle paylaştı. [5] Savunucusu James Jackson, hikayelerinden öylesine irkildi ki müvekkili için toplayabileceği tek savunma delilikti.
Savcılık tanığı Dr. Joel Fort, derhal delilik savunmasında ufak tefek çalışmaya başladı. Büyükbabasının öldürülmesine kadar Ed'in davasını inceledi. Fort, bunun paranoid şizofren olmadığını söyledi. Ed seks ve şiddete takıntılıydı ve ilgi istiyordu, ama deli değildi.
Ed'in davası üç hafta sürdü ve tek bir tek kişi değil - kız kardeşleri veya Atascadero'dan doktorlar bile - jüriyi Ed'in deli olduğuna ikna edemedi. O sadece… kötüydü. Ve jüri üyelerinin Ed'i 10 adet birinci derece cinayetten mahkum etmesi sadece beş saat sürdü. Sekiz müebbet hapis cezasına çarptırıldı. Dilenmiş olduğu ölüm cezasını alamadı.
Ed'in çocukluk deneyimleri, dönüştüğü canavarı şekillendirmeye kesinlikle yardımcı oldu. Onu en çok sevmesi ve ona değer vermesi gereken insanlar tarafından her zaman istenmeyen olmuştur. Uzun boylu ve garipti, 15 yaşındayken 6'4 "ayakta duruyordu. İnsanlar, Ed tarafından korkutuldu ve çoğunlukla ondan uzak durdular ve onu yalnız ve giderek daha fazla hayal kırıklığına uğrattılar.
Ed Kemper'in bu kadar çılgın bir tecavüzcü ve katil olmasının nedeni, nefretle dolu olmasıydı. Çocukken bile insan ırkından nefret ediyordu, bir zamanlar dünyadaki diğer herkesin ölmesini dilediğini ve hepsini kendi başına öldürmek istediğini söyledi.
Ed'e sonunda anti-sosyal kişilik bozukluğu teşhisi kondu, bu da etkilenen bir kişiyi narsisistik ve sosyal açıdan endişeli hale getirebilir. [10] Bu bozukluk genellikle duygusal ihmal ve sevgisizlik ortamında büyüyen kişilerde görülür.
Ed annesini sevmek istedi ama yapamadı. Clarnell erkeklerden nefret ediyordu ve Ed doğduğunda bu nefreti tek oğluna aktardı. Büyüyüp hayatındaki diğer erkekler kadar korkunç olacağını varsaydı ve ona böyle davrandı. Annesinin sevgisini ve onayını ne kadar kazanmaya çalışırsa, annesinin bu şeyleri ondan o kadar esirgediği görüldü.
Anti-sosyal kişilik bozukluğu olan çoğu insandan farklı olarak Ed, dikkat çekici bir şekilde öz farkındaydı. "Haklı olmadığını" biliyordu ve neden olduğu gibi olduğunu anladı .
Doktorları, bu öz farkındalığın yanı sıra yüksek zekasının da doğru ile yanlış arasındaki farkı bildiği anlamına geliyordu. Hissetme şeklini veya dünyaya bakışını kontrol edememiş olabilir, ancak seçimler yapma yeteneğine sahipti. Defalarca yanlış seçti. Yaptığı şeyin yanlış olduğunu umursamıyordu ... ama çoğu zaman başkalarını, sempati kazanmak için gerçek empatiye sahip olduğunu düşünmeleri için manipüle etmeye çalışıyordu.
Daha önce Lifetime Network ve IDTV ile çalışan ve Plattsburgh Eyalet Üniversitesi ve Fordham Üniversitesi'nden dereceler alan suçlu psikolog Adrienne Arno, ortak cinayetlerden tutuklandıktan sonra Ed'in ilk röportajlarından birini analiz etti. Bunu söylemek zorunda kaldı:
“… 'Az önce korkunç bir deneyim yaşadım ...' dediğinde (Luchessa arabasına bağlıyken Pesce'yi nasıl bıçaklaması gerektiğine atıfta bulunarak) ve 'bundan dolayı şoktaydı ...' [bu] klasik Narsisizm. [O] genç bir kızı bıçaklayarak öldürmek için aktif, planlı bir seçim yaptı ve bu yüzden çok sarsıldı. Gerçekten mi? ... Bu yorum, dinleyiciyi manipüle etmek için çok iyi gizlenmiş bir başka girişim olarak beni şaşırtıyor - sempati için düşük anahtarlı bir çağrı ... Sonra Luchessa cinayetini kendine 'Bunu yapmam gerekiyor ...' (aka. Yapmam '' diyerek haklı çıkarıyor. Seçeneği yok) 'Bana söyleyecek ...' (NEDEN başka seçeneği olmadığını haklı çıkararak) ... ama bir seçeneği vardı - çoğu oda arkadaşlarını ilk aldığında bile (Pesce & Luchessa) arabasında ve cinayetler… Yani bütün bu 'başka seçeneğim yoktu', bunun yanlış olduğunu bilip bunu yine de yapmanın başka bir yolu. "
Röportajlar sırasında Ed, arabasında yakaladığı kadınların kendisiyle cinayetleri tartışırsa "bedavaya" çıktıklarını söyledi. Başka bir deyişle, yaşamalarına izin verdi. Görünüşe göre Ed suçlarını tartışmaktan büyük zevk alıyor ve yaptıklarından gurur duyuyordu.
Arno açıkladı:
O arabadaki tek savunmasız kişi arabaya binen kadındı. Ve bunu biliyordu. Ancak, öldürme gücü kadar onu öldürebileceğinizi bildiğiniz zaman, birinin yaşamasına izin vermede bir güç duygusu var. Öyleyse, arabasındaki 'sevimli' kadın egosunu besleyebildiyse ve cinayetler hakkında konuşarak onu (bilmeden) önemli tutabildiyse, bu onun yaşamasına izin vermek için yeterli bir ego desteği oldu. "
Ekledi:
Bu bana daha çok cinayetlerinin getirdiği şöhreti takdir etmiş gibi görünüyor. Suçlarından bahsettiğinde sesinde çarpık bir gurur var, alçakgönüllü ama orada, antisosyal bir kişiliğinde tamamen duyulmamış değil. "
Arno, öldürmenin Ed'e en çok arzuladığı, ancak normal şartlar altında asla almadığı şeyleri sağladığını açıklamaya devam etti: tanınma ve güç.
Normal olan nedir, gerçekten? Normallik için turnusol testi yoktur. Yine de çoğumuz oldukça anormal olan şeyleri fark ederiz . İnsanları öldürmek anormaldir. Özellikle aile üyelerinizi öldürmek anormaldir. Annenin kafasını kesmek, kafasını dart tahtası olarak kullanmak ve ona tecavüz etmek… Umarım hepimiz bunun anormal olduğu konusunda hemfikirizdir.
Ancak Edmund Kemper, bazı sorunları olan sıradan bir adam olarak kendini göstermeyi çok istiyordu. Ancak durum böyle olmadığından, uzman manipülasyon becerilerine güvenmek zorunda kaldı. Kendini defalarca normal ve güvenilir olarak tanımladı.
Arno şunları söyledi:
“Burada söylediklerini duyduğum şey şudur: Bak ne kadar inanılmaz bir yalancıyım. Yaptığım işte o kadar iyiyim ki herkesi kandırdım. Klasik narsist.
Kemper'in polisle etkileşimi, akıl sağlığı yetkilileriyle olan etkileşimlerine çok benziyordu - bu, suç (lar) sırasında yaşadığı 'zirveyi' sürdürmesine yardımcı oldu. Soruşturmaya bu kadar yakın olmak bir güç gezisi, yaptığı bir şeyin bu kadar dikkat çektiğini bilmek heyecan verici, sosyopatların Kemper gibi yakalanmadan kurtulmalarına yardımcı olmak için ne kadar yararlı bilgi toplayabileceğinden bahsetmiyorum bile. "
Clarnell'in oğlunun neyin peşinde olduğu hakkında dünyevi hiçbir fikri yoktu. Bilseydi, ne yapacağı kimsenin tahmin edemeyeceği bir şeydi, ama muhtemelen sessiz kalması mümkün değildi.
Ed, mide çalkalayan hobilerini sır olarak saklamak için çok çalıştı, yine de komployu gerçekleştirmeden önce bir haftadır onu öldürmeyi planladığı için, geleceğini bilmesi gerektiğini belirtiyor gibiydi.
Diyor ki: "Onu öldüreceğimi bir hafta önce biliyordum -" sonra hızla kafasını sallayarak cümlenin geri kalanına götüren "bir partiye gitti, sos aldı ..." Bana göre, zamanlama ve yer kafa sallamanın cümle içinde nereden geldiği (maalesef Kemper'in cümleyi bitirdiğini görmüyoruz) özellikle iletişim kuruyormuş gibi görünüyor: SHE'nin ölmesi gerektiğini fark ettiğimi ve dışarı çıkıp yine de sarhoş olduğunu biliyordum. Daha iyi bilmeliydi, bana yaptırdı. " Sanki annesi aklını okuyabiliyor ve en iyi davranışını sergilemiyorsa o hafta daha tehlikede olduğunu biliyormuş gibi. Yine, bu duyduğuma ve gördüklerime dayanan şüphem, ancak kanıtların açıkça gösterdiği şey değil.
“Başta hafif bir NOD görürüz ('evet' veya gerçeği gösterir) ve sonra başın bariz ve güçlü bir şekilde başladığını görürüz 'SHAKE' hayır. Bu kesin bir şey değil, ama deneyimlerime dayanarak bana önerdiği şey çatışmadır. Bize annesini öldürmesi gerektiğini bildiğini, ancak çelişkili olduğunu (evet mi hayır mı? Başını sallamalı mıyım yoksa sallamalı mıyım?) Ve vahiyiyle ilgili içsel olarak çelişkili hissettiğini söylüyor. Bana göre, şu andaki kesintiye uğramış görüntülerle, annesini öldürme kararına gerçekten güvenip güvenmediğini merak etmeye başladım. Çünkü vücut dilinin bir kısmı yapmadığını gösteriyor. "
Ancak Arno, röportajlarında Ed'in annesi hakkında konuşurken gerçek duygu gibi görünen şeyi ifade ettiğini ve bir kez daha arzusuna ancak onu sevememesine işaret ettiğini belirtti.
Ed, suçları ve çılgın fantezi hayatı hakkında konuşmaktan zevk aldığından, ünlü FBI profil uzmanları John Douglas ve Bob Ressler onunla röportaj yapmak istediğinde, Ed buna mecbur olmaktan fazlasıyla mutlu oldu. Sebepleri ne olursa olsun, içgörüsü ajans için paha biçilmez hale geldi.
John Douglas, ABD'de şiddet suçlularını neyin "harekete geçirdiği" - güdülerine ve yöntemlerine - ilişkin ilk organize çalışmayı gerçekleştirmiş olan modern kriminal soruşturma analizinin öncülerinden biridir. [11]
Bob Ressler, 1970'lerde şiddet suçlularının psikolojik profillerinin geliştirilmesinde önemli bir rol oynadı ve “seri katil” terimini ortaya atmasıyla tanınır. [12]
Douglas, Ed'le geçirdiği zaman hakkında şunları söyledi:
Tavrı ne ukala ve kibirli ne de pişmanlık ve pişmanlıktı. Aksine, soğukkanlı ve yumuşak dilli, analitik ve biraz uzaktı. Aslında, görüşme devam ederken, içeri girmek ve bir soru sormak çoğu zaman zordu. Ağladığı tek an, annesinin elindeki muameleyi hatırlamasıydı. "
Ed, John Douglas ve Bob Ressler'in röportaj yaptığı rezil katillerden sadece biridir. John Wayne Gacy ve Jeffrey Dahmer, çiftin röportaj yaptığı diğer önemli seri katillerden sadece birkaçı.
Popüler Netflix programı “Mindhunter”, John Douglas ve Bob Ressler'in çalışmalarına dayanıyor.
Edmund Kemper şu anda Vacaville'deki California Tıp Tesisi'nde sekiz ömür boyu hapis cezasını çekiyor. [11] İddiaya göre mahkumun yaşamdan vazgeçtiği bildirildi. Kemper'i çok sevimli bulduğunu itiraf eden John Douglas'a göre, tekerlekli sandalyeye mahkum ve artık ziyaretçi almıyor ve artık kendini yıkamıyor.
Ed, 1977 ve 1987 yılları arasında, görme engelliler için kitap anlatan bir kayıt kabininde 5,000 saat geçirdi. [13] Attic Çiçekler de dahil olmak üzere yüzlerce kitap anlattı .
Ed, günde bir saat dinlenmeye ve haftada üç duşa izin verilen hücre hapsinde yaşıyor.
Ed, tehlikeli olduğu kadar zarar görmüş olduğu kadar, doğa ve yetiştirmenin de zararlı bir karışımıdır. Ed Kemper'in genç versiyonuna sempati duymamak zor, ama onun asla serbest bırakılmaması gerektiğine dair hiçbir şüphe yok.
En azından yakın zamana kadar Ed, hapishanede özgür bir adam olarak olduğundan daha mutlu olduğunu her zaman ifade etmişti. Orada dünya da onunla daha mutlu.
Kaynaklar:
Doğası gereği, spor bizi rekabet etmeye zorlamak için tasarlanmıştır. Rekabetçi sporcular olarak, diğer sporculara karşı sürekli rekabet etme baskısına kapılmak kolaydır, ancak ya dış rekabete odaklanmak yerine, odak noktanızı iç rekabete kaydırsaydınız? Bu, başkalarını yenmeye çalışmak yerine kendinizle rekabet etmek ve kendi performansınızı geliştirmek için çabalamak anlamına gelir.
Benim deneyimim, dışarıdaki diğer birçok ruhunkinden çok farklı değil, ancak bunu her zaman bilmiyordum. Dışarıdaki birçok kişi gibi ben de ıstırabımda yalnız olduğumu düşündüm.
Bravo'da ve daha sonra Netflix'te yayınlanan popüler şov, ayrıntılı makaleler, podcast'ler vb. Sayesinde Dirty John'un hikayesini duymuş olabilirsiniz. Bununla birlikte, Dirty John'un gerçek hikayesini veya suçunun iğrenç doğasını çok az kişi biliyor. İnternette bir şov izlerken insanlar çabucak unutur.
Bir itirafım var. Ben gerçek bir suç bağımlısıyım.
Seyahat Bir Maceradır. Her Türlü İnsanla Tanışırsınız.
Bölgedeki bir dizi itiraf ve diğer ciddi suçlara rağmen, 1978'deki Burger Chef cinayetleri 40 yılı aşkın süredir çözümsüz kaldı. Tarih 17 Kasım 1978'di ve her Cuma akşamı Indiana, Speedway'deki Burger Chef restoranındaki gibi görünüyordu.