Albay her zaman bir gizemdi. Ama bu onun çok hoşuna gidiyordu.
Elbette, başarması zor bir numaraydı çünkü Albay'ın adı Tom Parker'dı ve Tom Parker, Elvis Presley'i yönetti. Elvis eğlence endüstrisindeki en büyük isim olduğu için menajeri de ilgi odağı olmaktan kendini alamadı. Çoğunlukla bu bir sorun değildi, çünkü Parker şovmen içgüdülerine sahipti ve tanıtımdan zevk alıyordu. Ama öyle bile olsa, dikkatin hiçbir zaman iki can sıkıcı soru üzerinde çok uzun süre durmamasını sağlamak için her zaman endişeliydi: tam olarak kim olduğu ve nereden geldiği.
Daha geniş dünyanın bildiği kadarıyla, Albay 1900'den kısa bir süre sonra Huntingdon, Batı Virjinya'da doğan Thomas Andrew Parker'dı. Karnavallarla gezdi, fillerle çalıştı ve ayaklarını denizde bulmadan önce bir palmiye okuma kabini yönetti. 1950'lerin başında bir müzik organizatörü olarak. Bununla birlikte, herhangi biri sorgulama zahmetine girseydi, Huntingdon'da herhangi bir Thomas Parker'ın doğduğuna dair bir kayıt olmadığını keşfedeceklerdi. Ayrıca Tom Parker'ın hiçbir zaman ABD pasaportu taşımadığını ve ABD Ordusunda hizmet ederken bunu er olarak yaptığını da keşfedebilirlerdi. Gerçekten de, Parker'ın kısa askeri kariyeri rezil bir şekilde sona ermişti. 1932'de izinsiz gitmiş ve firar suçundan birkaç ay askeri hapishanede yatmıştı. Ancak biyografisini yazan Alanna Nash'in psikotik bir çöküntü olarak adlandırdığı şeyi yaşadıktan sonra serbest bırakıldı. Psikopat teşhisi konarak ordudan terhis edildi. Birkaç yıl sonra, taslak II. Dünya Savaşı sırasında tanıtıldığında, Parker, daha fazla hizmet için uygun olmadığını ilan etmek için başarılı bir teklifte 300 pounddan fazla olana kadar yedi.
Çoğunlukla, bu ayrıntılar, Presley'in ölümünden yıllar sonra ve Albay'ın yarı emekliliğine kadar (sonunda 1997'de öldü) 1980'lere kadar ortaya çıkmadı. Ama yaptıklarında, Parker'ın hayatı boyunca geçmişini gizli tutmak için neden bu kadar büyük özen gösterdiğini açıklıyor gibiydiler - çapraz sorguyla karşı karşıya kalacağı açıkça ortaya çıktığında neden Elvis'in plak şirketiyle bir dava açtığını açıklıyor gibiydiler. ve neden, yöneticilerin tipik olarak müşterilerine sunduğu vergiden kaçınma planlarına başvurmaktan uzak, vergilerini her zaman IRS'nin hesaplamasına izin vermişti. Pasaportunun olmaması, Presley'in kariyerinin en büyük gizemini bile açıklayabilir: Albay, ünlü müşterisini dünyayı turlatmak için neden milyonlarca dolarlık düzinelerce teklifi geri çevirmişti. Elvis, Londra, Berlin ve Tokyo'da da aynı derecede ünlüydü, ancak neredeyse 30 yıllık kariyerinde, 1957'de Kanada'da yabancı topraklarda toplam sadece üç konser verdi. O zamanlar sınır geçiş formaliteleri çok az olmasına rağmen, Albay yaptı. ona eşlik etme.
Parker, ABD Ordusunda görev yapıyor, c.1929(fotoğrafçı bilinmiyor)
Hikâyenin sızması yıllar sürse de, Albay'ın kökeninin gizemi aslında 1960 baharında Hollanda'nın Eindhoven kasabasındaki bir kuaförün beklenmedik çevresinde çözülmüştü. Orada Nel Dankers-van Kuijk adında bir kadın, rosita , Belçikalı bir kadın dergisi. Şarkıcının bir trenin kapısında durup hayranlarına el salladığı bir fotoğrafta gösterilen, Presley'in ABD Ordusu'ndan son terhisi hakkında bir hikaye taşıyordu. Elvis'in müdürünün iri yarı figürü, görevinin hemen arkasında sırıtarak, Dankers-van Kuijk'in sıçramasına neden oldu.
Adam yaşlanmış ve acayip şişmanlamıştı. Ama yine de onu uzun zamandır kayıp olan kardeşi olarak tanıyordu.
Batı Virginia'da doğmaktan çok uzak olan Tom Parker, aslında Hollanda'nın güney kesimindeki Breda şehrinin bir yerlisiydi. Orada Haziran 1909'da bir kurye şoförü ve karısının yedinci çocuğu olarak dünyaya gelmişti. Gerçek adı Andreas van Kuijk'ti – ailesi için Dries (Dries olarak telaffuz ediliyordu) ve herkesin görebildiği kadarıyla, Tom Parker olarak değiştirdi çünkü orduya kaydolduğunda kendisiyle röportaj yapan subayın adı buydu. Bu arada Batı Virginia'daki Huntington, Hollandalı gencin Amerika'ya ilk geldiğinde çalıştığı karnavalların rotası boyunca bir duraktı. Parker veya Van Kuijk'in de başka sırları vardı. En az değil, yasadışı bir göçmendi ve muhtemelen Kanada üzerinden Amerika Birleşik Devletleri'ne ulaştı. Ayrıca hiçbir zaman bir Amerikalı olarak vatandaşlığa alınmamıştı.
Albay, tüm bu istenmeyen ayrıntıları büyük ölçüde gizleyebildi; çok mutlu ailesi onu görmesi için bir erkek kardeşini Amerika'ya gönderdiğinde, Albay onu soğukkanlı bir şekilde karşıladı - görünüşe göre annesi ve kardeşlerinin para peşinde olabileceğinden endişeliydi. Üstelik Ad kardeş Breda'ya döndüğünde, Dries'in göz alıcı yeni hayatı konusunda şaşırtıcı bir şekilde sessiz kaldı. Nash, serçeleri sarıya boyadığını ve onları kanarya olarak sattığını söylemenin ötesinde kişisel meseleler hakkında fazla konuşmadığını bildirdi. Ailenin bazı üyeleri, Parker'ın konuşmaması için ona para verdiğinden şüpheleniyordu.
Elvis Presley, kendisinin ve Parker'ın servetini kazanmasına yardımcı olan 1957 filmi Jailhouse Rock'ı tanıtıyor.(Wikicommons)
Van Kuijk'in Breda'daki çocukluğunun ayrıntıları sonunda birkaç yıl sonra ortaya çıktı. Elvis Zamanı, küçük tirajlı bir Hollanda hayran dergisi. Oradan, 1970'lerin sonlarında Elvis biyografi yazarı tarafından yakalandılar. Albert Goldman . Ancak 1982'de, Parker'ın Amerikalı olarak doğmadığı fikri Amerika Birleşik Devletleri'nde hala söylentiden biraz daha fazlasıydı.
Albay'ın yasadışı bir göçmen olarak teşhir edilmesi, onun Amerika'dan ayrılma konusundaki derin isteksizliğini anlamayı kolaylaştırıyor - hatta bir zamanlar güvenilir bir asistanına güvendiği gibi, Hollanda'dan geçişi sırasında kazandığı çeki almak için. Ancak, küçük olması gereken bir sorunu çözme konusundaki isteksizliği, bir bilmece olarak kalıyor. Sonuçta, 1940 Yabancı Kayıt Yasası tüm yasadışılara etkili bir af teklif etmişti ve Elvis bunu büyüttüğünde menajeri bir sürü güçlü yeni arkadaş edinmişti. 1960'lara gelindiğinde, Parker doğrudan bir telefon görüşmesi yapabilirdi. lyndon johnson vatandaşlığına geçmesiyle ilgili herhangi bir sorunu düzeltmek için.
Ancak Elvis 1977'de 42 yaşında öldüğünde, Albay'ın geçmişinde çok daha tatsız bir şeyin gizlendiğine dair ilk ipuçları ortaya çıktı ve bunu Hollanda'da bir kez daha yaptılar. Orada, Parker'ın memleketinde Dirk Vellenga adlı bir gazeteci bir tüyo aldı - Tom Parker'ın Breda'dan geldiğini biliyor musunuz? Babası van Gend en Loos'un seyyahıydı. Vlaszak'ta , diye hatırladı Alanna Nash - ve Albay hakkındaki gerçeği 30 yıllık bir araştırma haline getirecek olan şeye başladı.
İlk başta, Vellenga'nın tüm araştırmaları, Dries'lerinin nasıl bir aile hikayesi anlatıcısı olduğunu hala hatırlayan ve bir züppe gibi giyinmeyi seven Van Kuijk ailesinden gelen eski hikayelerdi. Ancak 1980'de ikinci bir ihbar aldıktan sonra soruşturması çok daha kötü bir hal aldı.
Vellenga, Parker hikayesiyle ilgili ara sıra güncellemeler yapıyordu -Albay, Breda'nın açık ara en ünlü oğluydu- ve herhangi bir standartta aceleci bir ayrılma olan şeyin ayrıntılı bir resmini çizdiğini fark etti. Parker'ın Mayıs 1929'da, ailesine veya arkadaşlarına nereye gittiğini söylemeden, kimlik belgelerini almadan, parası ve hatta maaşının çoğunu harcadığı pahalı giysiler olmadan ortadan kaybolduğunu öğrendi. Bu şu anlama gelir, notlar Nash , yabancı bir ülkede kelimenin tam anlamıyla beş parasız yola çıktı. 1970'lerin sonlarında, Vellenga, kendisine makul görünen bir soruyu sorarak gazete yazılarından birine son verdi: Parker o yaz 1929'da ayrılmadan önce ya da belki 1930'larda ailesiyle tüm temasını kestiğinde ciddi bir şey mi oldu?
Nieuwe Bochstraat, Breda. Anna van den Enden'in öldürüldüğü 31 numara, ilk arabanın hemen önündeki beyaz cepheli bina.(Kamusal Alan)
Okurlarından en az biri bu sorunun bir cevabı hak ettiğini düşündü ve kısa bir süre sonra Vellenga'nın gazetesine isimsiz bir mektup geldi. Beyler, başladı.
Sonunda, bana 19 yıl önce Albay Parker hakkında söylenenleri söylemek istiyorum. Kayınvalidem bana, eğer bu Parker hakkında bir şey ortaya çıkarsa, onlara adının Van Kuijk olduğunu ve Bochstraat'ta bir manavın karısını öldürdüğünü söyle dedi.
Bu cinayet hiçbir zaman çözülmedi. Ama araştırın ve o gece Amerika'ya gittiğini ve farklı bir isim aldığını keşfedeceksiniz. Ve bu yüzden çok gizemli. Bu yüzden tanınmak istemiyor.
Aceleyle gazetesinin dosyalarına dönen Vellenga, Mayıs 1929'da Breda'da gerçekten de faili meçhul bir cinayet işlendiğini hayretle gördü. 23 yaşındaki yeni evli Anna van den Enden, arkasındaki yaşam alanında dövülerek öldürülmüştü. mağaza — Bochstraat'ta bir manav. Bina daha sonra, görünüşe göre sonuçsuz bir şekilde, para aramak için aranmıştı. Bundan sonra, katil, görünüşe göre polis köpeklerinin kokusunu almasını engellemek umuduyla kaçmadan önce vücudun etrafına ince bir biber tabakası saçmıştı.
Keşif Vellenga'yı şaşkına çevirdi. Gizemli muhabirinin bahsettiği 19 yıllık sessizlik, hikayeyi 1961'e kadar geri götürdü - tam olarak Van Kuijk ailesinin Parker ile sözleşme yaptığı ve Ad van Kuijk'in Albay ziyaretinden son derece sıkı bir şekilde döndüğü yıl. . Ve cinayetin işlendiği yer, 1929'da Parker'ın ailesinin evinden sadece birkaç metre uzaktaydı. Albay'ın ailesinin üyeleri, hangisini hatırlayamasalar da, bölgedeki bir manav için teslimat yapması için kendisine para verildiğini bile hatırladılar.
Kanıt olsa da, tamamen ikinci derece kaldı. O sırada tek bir tanık, Andreas van Kuijk'in şüpheli olduğunu öne sürmedi. Ve Alanna Nash cinayetle ilgili orijinal polis raporunun bir kopyasını almak için Hollanda mahkemelerine gittiğinde, 130 el yazısıyla yazılmış sayfasında hiçbir yerde Albay olacak genç adamdan bahsedilmediğini gördü. Gösterebildiği en fazla şey, katilin alışılmadık derecede iyi giyimli, parlak bir ceket giymiş bir adam olduğunu öne süren bir dizi görgü tanığıydı - açık sarı, her zaman Tom Parker'ın en sevdiği renk.
Anna van den Enden'in ölümünün gizeminin çözülmesi pek olası değildir; orijinal soruşturma ne yazık ki yetersizdi ve tanıkların her biri öldü. Geriye kalan, Parker'ın aceleyle ortadan kaybolmasının tuhaf tesadüfü, psikopat olduğuna dair kanıt ve onu kontrol edilemez bir mizaca sahip olarak tanıyanların tanıklığıdır.
Elvis Presley Fan Club of Great Britain'den Todd Slaughter, Parker'ı çeyrek asırdır tanıdıktan sonra Alanna Nash'e verdiği demeçte, içinde gerçekten cinayet olduğunu düşünmüyorum. Ancak Albay'ın çevresindeki diğerleri aynı fikirde değildi. Elvis Presley'in bir üyesi olan Lamar Fike, o kadını öldürdüğüne dair herhangi bir şüphe olduğunu düşünmüyorum, dedi. Memphis Mafyası . Korkunç bir öfkesi vardı. O ve ben bazı şiddetli, şiddetli kavgalara girdik.
Onu harekete geçirmek çok az zaman aldı, diye ekledi Parker'ın asistanı Byron Raphael.
O öfke nöbetlerinde çok tehlikeli bir adamdı ve kesinlikle öldürme yeteneğine sahip görünüyordu. Bir an iyi olacaktı ve kaybolmuş gibi gözlerini kaçıracaktı ve sonra –bum!– muazzam bir güç olacaktı. O sadece patlardı. Geldiğini hiç görmedin. Sonra beş dakika sonra, çok nazik olurdu, güzel, yumuşak bir hikaye anlatırdı.
Nash ve Vellenga'nın olaylara ilişkin kendi versiyonları vardır, bunların gerçeklere en uygun olduğunda ısrar ederler. Parker'ın Amerika'ya göçünü finanse etmek için para aramak için van den Enden'in dükkânına gittiğini öne sürüyorlar. Muhtemelen kadını tanıyordu; belki de onu arzulamış ve son evliliğine kızmıştı. Her iki durumda da, boş bir mağazanın soygunu olarak kastedilen şey ters gitmiş ve ani bir korku ve öfke patlamasıyla Albay, istemeden bir kadına saldırmış ve öldürmüştü.
Bu versiyon gerçeklere tam olarak uymuyor; Parker'ın Hollanda'dan ne zaman ayrıldığını ve dolayısıyla ayrılışının Breda cinayetiyle ne kadar yakından çakıştığını bir hafta içinde bilmek imkansız. Nash, Vellenga ve hem Presley hem de Parker'ın diğer tüm biyografileri, Albay'ın kadınlara hiçbir zaman fazla ilgi göstermediğini kabul ediyor. Çocuğu yoktu ve karısına bir sevgili gibi değil, bir arkadaş gibi davrandı. Ancak Van Kuijk ailesinin bazı üyeleri tarafından desteklenen, Nash hâlâ Albay Parker'ın katil olma ihtimalinin yüksek olduğuna inanıyor. .
Bu bir tesadüf olabilirdi, evet, elbette. Bu kadını öldürdüğünü çekinmeden söyleyemem. Bunu sadece bir teori, bir olasılık olarak sunuyorum. Hollandalı ailesi bile bunun bir olasılık olduğunu kabul etmeye istekli, ancak benim gibi onu öldürdüyse bunun bir kaza olduğuna inanıyorlar.
Olayları ve duyguları zihninde bölümlere ayırma konusunda inanılmaz bir yeteneği olduğunu söyleyeceğim. Bir şey onu çok fazla rahatsız ettiyse, onu her zaman orada tutmakta zorlanmasına rağmen, onu bilincinin bir arka köşesine saklayabiliyordu. Hollanda'da çok yakın olduğu ailesini terk etmesine ve sadece onları kesmesine neden olan her şey kesinlikle çok ciddiydi. Onları özlüyordu ama dertlerini onlara yüklemek istemiyordu. 60'lı yıllarda ailesinin onu bir dergi fotoğrafından teşhis edip yazmaya başlamasından sonra yeğenine yazdığı bir mektuptan biliyorum.
Nash her şeyi özetliyor Bu şekilde: Bu cinayeti işlediğine dair kesin bir kanıt olmadığını söylerken açık olmak istiyorum, kalbimin derinliklerinde, yaptığına inanıyorum. Yıllar boyunca hayatını yaşama biçimi kesinlikle bu türden bir ciddiyetin sırrını akla getiriyor. Başka bir deyişle, Hollanda'da olanlar bu değilse, aynı derecede korkunç bir şey oldu.
Kaynaklar
Dineke Dekkers. Tom Parker… Amerikalı mı Hollandalı mı? Elvis Zamanı , Nisan 1967; Alanna Nash. Albay: Albay Tom Parker ve Elvis Presley'in Olağanüstü Öyküsü . Londra: Aurum 2003; Dirk Vellenga, Mick Farran ile birlikte. Elvis ve Albay . New York: Delacorte Press, 1988.