We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Sultan Murad yönetimindeki Osmanlılar, Hunyadi'ye arkadan saldırarak karşılık verdi. Murad, Hunyadi ordusunu tamamen bozguna uğrattı. Savaşın sonucu, Osmanlı vasal devletleri olarak Servia, Wallachia ve Bosna'nın kurulmasıydı.
Tarihten Kimsenin Bahsetmediği Rastgele Önemli Savaşlar (12 ürün)
Kartacalı komutan Hannibal, tüm zamanların en parlak askeri stratejistlerinden biri olarak hala hatırlanıyor ve İkinci Pön Savaşı sırasındaki başarıları bugün hala takdir ediliyor: Hain Alpler üzerinde savaş fillerini içeren bir orduya rehberlik ederek yıkıcı bir savaş başlatabilir. Kuzey İtalya'ya yapılan sürpriz saldırıyla on yıldan fazla bir süre Romalıları kendi topraklarında terörize etti ve MÖ 216'daki Cannae Savaşı'nda Roma ordusunu kuşattı ve katletti. Bu yenilgi, kendilerini Akdeniz'in baskın askeri gücü olarak gören Romalıları şoke etti ve küçük düşürdü.
Ancak Hannibal'in zaferleri ne kadar etkileyici olursa olsun, Kartacalılar savaşı yine de kaybettiler. İkinci Pön Savaşı'nın gerçekten belirleyici savaşı, Roma'nın Zama'daki zaferiydi. Cannae'yi takip eden yıllarda, Romalılar kendi topraklarında Hannibal'i durdurmak için mücadele etmişlerdi. Böylece Romalı general Publius Cornelius Scipio, Hannibal'a kendi ilacını tattırarak MÖ 203'te Kartaca'nın anavatanına sürpriz bir istila başlattı. Bu, Hannibal'ı Kartaca'yı savunmak için tüm ordusunu Avrupa'dan çekmeye zorladı. En önemlisi, Hannibal süvari atlarını Kartaca'ya geri getiremedi ve onları katletmek zorunda kaldı. Bu arada Romalılar, kendi başına güçlü bir süvari kuvvetine komuta eden Numidya kralı Masinissa ile bir ittifak kurdular.
Hannibal, Scipio'nunkiyle aynı büyüklükte, yaklaşık 40.000 kişilik bir orduyla geldi. Ancak yeterli süvari ve savaş alanını seçme yeteneğinden yoksun olan Hannibal'ın kaderi tersine döndü. Scipio, Hannibal'in savaş fillerinin etkisini etkisiz hale getirmek için düzenini yaydı ve Roma kuvvetleri ve Numidyalı müttefikleri, Hannibal'in ordusunun çoğunu yok etti. Hannibal, Kartaca'yı kaybetti ve Romalılar bir imparatorluk kurmaya devam etti.
(#6) Castillon Savaşı
21. yüzyılda, çoğu insan Britanya İmparatorluğu'nu, dünya çapında herhangi bir öncekinden daha fazla bölgeye hükmeden, ağırlıklı olarak bir deniz gücü olarak biliyor. Ancak Orta Çağ boyunca İngiltere'nin emperyalist amaçları daha yereldi. 12. yüzyıldan itibaren İngiltere, Fransız topraklarını tekrar tekrar işgal etti ve Fransız anakarasında, önümüzdeki 300 yıl boyunca Fransız tahtını tehdit etmek için bir güç üssü olarak kullandığı birkaç derebeyliği kontrol etti. Her şey Castillon Savaşı ile sona erdi. Savaş, Fransızların İngiliz Guyenne Dükalığı'nı fethini takiben MS 1337'de başlayan Yüz Yıl Savaşı'nın doruk noktasıydı. (Fakat savaş ondan önce onlarca yıldır devam ediyordu.)
15. yüzyılın ortalarında İngiltere, Lancastrian Kralı Henry VI tarafından yönetildi. Lancasters ve rakipleri House of York arasındaki iç çatışmalar ve Henry'nin akıl sağlığı sorunları, İngiltere'nin yabancı topraklarını savunma yeteneğini zayıflattı. Fransız Kralı Charles VII, 1451'de İngilizlerin elindeki Bordeaux'yu görevden alarak durumdan yararlandı. Buna karşılık, İngilizler, Ekim 1452'de Bordeaux'yu geri alan Shrewsbury Kontu John liderliğindeki bir orduyu gönderdi. Ertesi yaz, İngiliz ve Fransızlar Ordular, İngiliz kalesi Castillon yakınlarında bir araya geldi.
Ardından gelen savaş sırasında, Shrewsbury, yanlışlıkla Fransız kampının savunmasız olduğuna inanarak, topçusunun kapağı olmadan saldırdı. Charles geri döndü ve kendi toplarıyla ateş etti ve İngiliz ordusu - Shrewsbury de dahil olmak üzere - katledildi. Savaş, İngiltere'yi Calais limanı hariç tüm Fransız topraklarından çıkarmakla kalmadı, aynı zamanda barutlu topçuların etkinliğini de kanıtladı (hala nispeten yeni bir buluş). Castillon'un ardından İngiltere, Güllerin Savaşı olarak bilinen kanlı bir iç savaşa girdi. İngiltere bir daha asla Avrupa anakarasını fethetmeye çalışmadı, bunun yerine emperyal emellerini Yeni Dünya'ya odakladı.
(#5) Ayn Calut Savaşı
Moğol İmparatorluğu, dünyanın gördüğü en büyük askeri güçlerden biriydi. Yıkıcı atlı okçularını kullanan Cengiz Han, 1227'de vefat ettiğinde Çin'in, Orta Asya'nın ve İran'ın çoğunu fethetmeyi başarmıştı. O geçtiğinde, imparatorluğunun sadece geri kalan bozkır halklarını değil, aynı zamanda ama bilinen dünya. Ancak 34 yıl sonra, köleleştirilmiş askerlerden oluşan bir ordu sonunda Moğolların yenilmez olmadığını kanıtladı ve bu süreçte medeniyetlerini kurtardı.
1251'de yeni Büyük Han, Cengiz'in oğlu Mongke, kardeşi Hülagu'ya nihayet İran'dan dışarıya doğru yayılmasını ve Orta Doğu ve Kuzey Afrika'da kalan İslam milletlerini fethetmesini emretti. Yedi yıl sonra Hülagü'nün kuvvetleri Bağdat'ı aldı ve halifenin sonunu simgeleyen önemli bir sembolik ölüm olan halifesini idam etti. Hulagu daha sonra Levant'ı aldı ve gözlerini Memlükler tarafından kontrol edilen son büyük İslam ulusu olan Mısır'a dikti.
Bir asır önce, Memlükler öncelikle köleleştirilmiş askerlerden oluşan seçkin bir askeri güçtü - o kadar saygındı ki bazı Mısırlı ebeveynler, askere gitme onurunu kazanabilmek için çocuklarını köle olarak sattılar. Selahaddin'in Hıristiyan Haçlı Seferlerini püskürtmesine yardım etmede önemli bir rol oynadılar ve sonraki yüzyılda Mısır'da yönetici sınıf haline geldiler.
Hülagu, Memluk sultanı Kuduz'a kayıtsız şartsız teslim olma talebiyle elçiler gönderdi. Ama sonra kader araya girdi. Hülagü'nün kardeşi Mongke öldü ve bir veraset anlaşmazlığı başlattı ve Hülagu, ülkesine geri dönmesi gerektiğinde ordusunun çoğunu Azerbaycan'a götürmeye zorladı. Arkasında 20.000 Moğol askerinden oluşan hâlâ müthiş bir kuvvet bıraktı.
Moğollar ve yeni komutanları Ked-Buqa, Gazze'de Memluk ordusuyla karşılaştı. Savaş sırasında Memluk generali Baybars, o zamandan beri birçok askeri komutanın başarılı bulduğu bir planı uyguladı: düşmanın tercih ettiği taktiği onlara karşı kullanmak. Baybars, Ked-Buqa'nın güçlerini çekmek için sahte bir geri çekilme emri verdi, ardından Moğollar geri çekilmek zorunda kalana kadar üç taraftan ateş açtı.
Her iki taraf da ağır kayıplar verdi, ancak Moğollar İran'daki kalelerine geri döndüler. Ortadoğu'yu bir daha asla ciddi bir şekilde tehdit etmeyeceklerdi. Memlüklere gelince, Baybars başarısını Kuduz'a suikast düzenlemek ve iktidarı ele geçirmek için kullandı. Birçok Avrupalı ve Ortadoğulu güçle olumlu diplomatik ilişkiler kurdu ve Memluk Mısır'ın ayakta kalmasını sağladı.
(#1) Turlar Savaşı
Yedinci yüzyılda, Emevi hanedanı Suriye'den genişledi ve Ortadoğu, Türkiye ve Kuzey Afrika'nın çoğunu kapsayan bir Müslüman halifeliği kurdu. Ve sekizinci yüzyılın başında, Emeviler gözlerini anakara Avrupa'ya diktiler.
İstikrarsız bir siyasi durum, Emevilerin İspanya'da bir dayanak oluşturmasına izin verdi. MS 710'da Gotik İspanya kralı Witiza öldü ve bir veraset anlaşmazlığı başlattı. Gotik soylular Witiza'nın varisi Akhila'yı desteklemek yerine Baetica Dükü Roderick'i yöneticileri olarak seçtiler. Ahila'nın destekçileri yardım için Emevi hükümdarına ulaştı ve Emeviler Roderick'i yenmelerine yardım etti. Ancak Fas'a dönmeyi reddettiler ve 712'ye kadar İber yarımadasının çoğunu kontrol ettiler.
Emeviler doğuya, günümüz Fransa'sına girmeye başladığında, bu onları Merovenj hanedanı tarafından yönetilen Frank krallığı ile çatışmaya soktu. MS 732'de Abdurrahman el-Ghafiki ve Emevi ordusu Bourdeaux'yu yağmaladı. Bundan kısa bir süre sonra Emeviler, fiili hükümdarı Charles Martel liderliğindeki Frank ordusuyla karşılaştı. Çatışmanın adı Tours Savaşı oldu.
Bugün, Tours Savaşı'nın tam yeri ve tam olarak ne olduğu bilinmiyor. Charles'ın el-Rahman'ı ya kesin bir süvari hücumuyla ya da ağır bir piyade saldırısıyla yendiğini biliyoruz. Stratejik olarak, Frank zaferi Emevi ilerlemesini durdurdu.
Emevilerin ilerlemeyi durdurmasının tek nedeni Turlar Muharebesi'ni kaybetmek değildi -bu çabayı baltalayan iç siyasi bölünmeler de vardı- ama Müslüman bir ordunun Hıristiyan topraklarına yaptığı en uzak genişlemeyi temsil ediyordu. Tours Muharebesi farklı şekilde ilerlemiş olsaydı, bugün Avrupa'nın en azından bazılarında İslam'ın baskın din olması mümkün.
(#3) Tsushima Savaşı
Japon İmparatorluğu 1941'de Pearl Harbor'a saldırdığında, Amerika'yı Pasifik Okyanusu'nu kimin kontrol edeceğine karar vermek için bir savaşa soktu. Ancak Japonya, bir deniz süper gücü olmadan asla bu konumda olamazdı. Ve bu süreç 36 yıl önce Japonların Tsushima Savaşı'ndaki zaferiyle doruğa ulaştı.
1600'lerde Rusya Batı'da bir güç haline gelmişti, ancak Doğu'ya yayılmaya yeni başlıyordu. Sonraki 200 yıl boyunca, Rusya Çin topraklarına tecavüz etti ve 1858'de Taiping İsyanı'nı çevreleyen istikrarsızlık, Rusların Amur Nehri'nin kuzeyinde Çin'in geniş bir bölgesini ele geçirmesine izin verdi. Bu onlara Pasifik'te bir dayanak sağladı ve yakındaki Kore ve Japonya krallıklarını tehdit etti.
Bu arada, Japonya'da, azalan Tokugawa Shogunate'in üzerinde bir güce yükselen İmparator Mutsuhito, 1867'de İmparator Meiji olarak kuruldu. Meiji, feodalizmi kaldırdı ve yeni bir eğitim sistemi ve modernize edilmiş bir ordu dahil olmak üzere bir dizi Batı tarzı reform başlattı. Japonya bölgesel bir güç haline geldi ve Çin ve Kore'ye karşı kendi toprak emellerini sürdürdü. 19. yüzyılın sonunda, yayılmacı bir Rusya ve yeni ortaya çıkan Japonya bir çarpışma rotasındaydı.
1904'te Rus-Japon savaşı başladığında, Rusya dahil çoğu Batılı ülke Japonya'yı askeri bir tehdit olarak görmedi. Japonya, Rus Limanı Arthur'a sürpriz bir saldırı ile savaşa başladı, ardından birkaç savaş daha kazandı. Buna karşılık, Çar Nicholas II, Japonları ezeceğinden emin olarak kıdemli Baltık Filosunu gönderdi. Filo, Amiral Togō Heihachirō'nun donanmasının beklediği Tsushima boğazına kadar dünyayı dolaştı. Daha hızlı ve daha iyi silahlanmış Japon donanması, 45 Rus gemisinden 30'unu imha etti veya ele geçirdi ve dünyaya Japonya'nın dikkate alınması gereken bir askeri güç olduğunu kanıtladı.
(#2) Plataea Savaşı
300 filminden önce bile, Thermopylae Savaşı, MÖ beşinci yüzyılda Yunanistan ve Pers arasındaki savaşlardan açık ara en ünlü savaştı. Ancak bu durumda, "en ünlü", "en önemli" anlamına gelmez. Kral Leonidas'ın sayısal olarak üstün olan Kral Xerxes'e karşı cesur duruşu kesinlikle antik Yunan dünyasına ilham verdi, ancak Pers ilerlemesini önemli ölçüde yavaşlatmadı. Thermopylae'den kısa bir süre sonra, Xerxes Atina'yı görevden aldı ve Yunan topraklarında bir varlık kurdu. (Ayrıca, Leonidas'ın emrinde 300'den çok daha fazla asker vardı. 7.000'den fazlaydı.)
Pers savaşlarında asıl belirleyici savaş Plataea'daydı. Thermopylae'de Spartalıları yendikten kısa bir süre sonra, Xerxes deniz Salamis Savaşı'nda büyük bir kayıp yaşadı ve İran'a çekildi. Ancak, Herodot'a göre, Xerxes'i ilk etapta istila girişiminde bulunmaya teşvik eden generali Mardonius tarafından yönetilen büyük bir orduyu geride bıraktı.
MÖ 479'da Persler, Yunan kenti Plataea'da üslerini kurmuşlardı. O bahar, Sparta ve Atina'yı içeren birleşik bir Yunan şehir devletleri ordusu, onlarla yüzleşmek için Plataea'ya yürüdü.
Yunan ordusu, sayıları 120.000'e varan bir Pers ordusuna kıyasla sadece 40.000 kişiydi. (Tüm eski ordu boyutlarında olduğu gibi, bu sayılar yalnızca tahmin edilebilir.) Ancak Yunanlılar sayıca az olsalar da, okçu ve süvari kullanarak uzun menzilli saldırıları tercih eden Perslere göre yakın dövüşte çok daha iyiydiler. Savaş sırasında, Yunan hatlarındaki kargaşa, Mardonius'u saldırmaya ikna etti ve bunun ölümcül bir hata olduğu kanıtlandı. Bir Yunan karşı saldırısı, kendine aşırı güvenen Persleri tuzağa düşürdü ve iyi eğitimli Yunan hoplitleri, Pers oluşumunu bozguna uğrattı. Mardonius savaşta hayatını kaybetti ve Xerxes Yunanistan'a bir daha asla ciddi bir meydan okuma yapamadı.
Bu Araç Hakkında
İnsanlık tarihinde benzeri görülmemiş birçok trajik savaş oldu ve birçok önemli savaş dünyanın düzenini derinden değiştirdi. Modern toplumun dönüm noktasına gelince, hepimiz tarih derslerinde II. Dünya Savaşı ve modern dünya tarihi hakkında biraz bilgi edinmişizdir. Sosyal kalkınma perspektifinden bakıldığında, bazı ülkeler savaşı kazanmış olabilir, ancak savaşı kazanmamışlardır.
Tarihte birçok durumda, savaşlar katılan ülkeler için belirleyici olmuştur. Rastgele araç, bugün hayatımızın akışını değiştiren tarihte 12 önemli savaşı tanıttı, ancak çok az kişi bu tarihi olayları biliyor.
Verilerimiz Ranker'dan geliyor, Bu sayfada görüntülenen öğelerin sıralamasına katılmak istiyorsanız, lütfen buraya tıklayın.
Varna Savaşı - Tarih
Bu belge Victorian Web ile büyük bir nezaketle paylaşılmıştır ve David Kelsey tarafından kendi web sitesinden alınmıştır. Telif hakkı elbette Bay Kelsey'e aittir. &mdsh Ekleyen: Marjie Bloy Ph.D., Kıdemli Araştırma Görevlisi, Singapur Ulusal Üniversitesi.
Moniteur of Saturday, Konstantinopolis'ten 21. ult tarihli aşağıdaki mektubu yayınlıyor: -
Toprağın doğası gereği çok geciktirilen ve 14'ü ve 16'sı düşmanın ateşinden rahatsız olan kuşatma pillerinin kurulması, amaçlanan sekiz adet 50 librelik bir pil dışında, 16'sı akşamına kadar tamamlanamadı. Karantina Bataryasını arkaya almak için. Pozisyondaki ağır silah sayısı 250 civarında. 17'si sabahı saat altı buçukta başlayan yangın, saat 10'a kadar her iki tarafta da iyi bir şekilde devam etti. Aynı günün sabahı, bir kısmı Katcha'da ve diğerleri Kamiech körfezi açıklarında demirlemiş olan filolar, yelkenli gemileri yedekleyen buharlı fırkateynlerle Sivastopol girişindeki bataryalar üzerinde ilerlemeye başladı. İngiliz filosu kuzey tarafında, Fransızlar güneyde ve Karantina bataryaları ateş edecekti. Fransız filosu tüm bataryaların ateşi altında ilerledi ve saat 1'de, dört üç katlı ve ilk hattı oluşturan üç buharlı gemi konumundaydı. Arka arkaya ikinci hattı oluşturan diğer gemiler ve hattan iki Osmanlı gemisi geldi. Yaklaşık 2 buçukta İngiliz filosu kuzeydeki yerini aldı. Ateş saat 1'de açıldı ve Rus pillerinin yavaş yavaş düştüğü saat 3'e kadar her iki tarafta da sıcak bir şekilde tutuldu. Daha sonra, beş saat boyunca sıcak ve kesintisiz ateşi sürdüren filoların eski demirlemelerine geri döndüğü anda, saat 6'ya kadar sadece ara sıra ateş ettiler. Çatışma sırasında çıkan duman ve onu kesintiye uğratan gece, düşmana verilen zarar hakkında kesin bir yargının oluşmasını engelledi. Aynı gün öğle saatlerinde Fransız kuşatma bataryaları, yakınındaki bataryalara zarar veren bir barut şarjörünün patlaması sonucu ateşlerini kestiler. İngiliz bataryaları ateşlerini sürdürdüler ve kendilerine karşı çıkan işleri mahvederek yapılan oyalamadan yararlanıyor göründüler. 18'i sabahı, tüm kuşatma bataryalarının ateşi yeniden başladı ve bütün gün boyunca devam etti ve kasabada saat 1'de bir Rus barut dergisinin patlamasına neden olan birkaç yangına neden oldu. General Canrobert, 18'inde Amiral Hamelin'e, önceki günkü bombardımanın, Fransız operasyonlarını büyük ölçüde engelleyen Karantina Bataryasını çok fazla yaralamış gibi göründüğü haberini gönderdi. Girişteki büyük kaleler tamamen yıkılmadan çok hasar görmüş.
Moniteur'deki 20. ulti Therapia'dan bir mektup şöyle diyor:
Denizcilerimizin yiğitçe savaştığını, herkesin görevini en asil bir şekilde yaptığını her taraftan duyacaksınız. Charlemagne ilk önce karakoluna geldi ve yarım saat boyunca tüm Rus kalelerinin ateşini tek başına destekledi, ateşlerine her iki filonun da hayran olduğu bir güçle karşılık verdi. Ville de Paris'in kıç tarafında bir mermi patladı ve kaka parçalara ayrıldı. Bir tür mucize eseri Amiral Hamelin yaralanmadı, ama dört Aides-de-Camp'inden biri, M. Sommeiller öldürüldü, diğerleri ve yanında duran birkaç kişi yaralandı. Kurmay başkanı M. Bouet-Willaumez, Amiral kadar şans eseri kurtuldu.
Hükümet bugün, Varna'daki İngiliz Başkonsolosu tarafından Lord Westmorland'a hitaben yazılmış aşağıdaki telgrafı aldı:
Ayın 25'inde, heybetli bir kuvvet Balaklava yakınlarında aniden üç Türk bataryasına saldırdı ve onları fırtına ile taşıdı. Türkler silahlarının bir kısmını ateşledikten sonra geri çekildiler. Rus topçusu ve piyade ilerlemeye devam ederken, hafif süvari tugayımız onlara saldırdı, ancak önemli bir kayıp verdi. Ancak İskoç Grileri Alayı, 5. Ejderhalar ile yardıma koşarak düşman tamamen bozguna uğratıldı ve Türklerden alınan bataryaların arkasına çekildi. Fransızlar bu olaya takdire şayan bir cesaretle katıldılar. 26'sı akşamı, Ruslar Sivastopol'dan hücum etti ve General de Lacy Evans'ın tümenine saldırdı, ancak yarım saatten daha kısa bir süre içinde geri püskürtüldüler ve sahada 1000 adam kaybettiler. Bu ikinci eylemde İngilizlerin kaybı, bir subayın öldürülmesi ve birkaç kişinin yaralanmasından ibarettir. Şehirden çıkan ateş oldukça azalmıştı. Müttefikler, Sivastopol'un yakın düşüşünden tamamen emindiler.
Courier de Marseilles, 20. ult Konstantinopolis'in altında aşağıdakileri aktarır: -
Fransız vapuru Ajaccio bu sabah Kırım'dan ordulardan ve donanmalardan gelen postalarla geldi. Harfler 18. Sivastopol'un bombardımanı 17'sinde, saat 6'da karadan başladı ve saat 10'da kombine filolar, Deniz Kuvvetleri'nin ve özellikle Karantina'nın dış bataryalarına saldırarak eylemde yer aldı. İkinci pile yakın iki küçük pil ateş etmeyi kesmiş ve öğle saatlerinde kısmen yıkılmıştı, ancak ana pil ateş etmeye devam etti. Rusların kullandığı silahlar çok uzaklara taşındı ve gemilerin birçoğu az çok hasar gördü. En çok acı çekenler arasında, İngiliz tarafında, 12 ölü ve 60 yaralı Albion olan Sanspareil, neredeyse aynı sayıda ölü ve yaralı Agamemnon, dört ölü ve 22 yaralı Queen, bir ölü ve 11 yaralı vardı. Fransızların tarafında, Ville de Paris, on ölü ve 30 yaralı Valmy, dört ölü ve 30 yaralı Montebello, on ölü ve 30 yaralı. Amiral Hamelin'in dört yaveri at yarışı. Biri gülleyle ikiye bölündü, diğeri M. Z&grave'in iki bacağı parçalandı, diğer ikisi tehlikeli şekilde yaralanmadı. Gece çöktüğünde filolar atışlarını durdurdu ve demirleme yerlerine geri döndü. Kara tarafında elde edilen sonuç tam olarak bilinmemektedir. Ruslar kendilerini umutsuzluğa varan bir inatla savunuyorlar. Ancak, surlara monte edilmiş 3.000 silaha rağmen, müttefik kampında yerin düşmesi kesin olarak kabul edilir. Ancak direniş, ilk başta sanıldığından daha uzun ve daha kanlı olacak. Eupatoria'nın Ruslar tarafından işgali ve Konstantinopolis'teki Yunanlılar için büyük sevinç yarattı, kısa sürdü. Köy, birkaç denizci ve deniz piyadesi tarafından korunuyordu; bunlar, önemli bir Kazak topluluğunun yaklaşması üzerine, gemilerinde emekli oldular. Ancak ertesi gün takviye kuvvetlerle karaya çıktılar ve Rusları bölgeden sürdüler.
Dünkü Moniteur aşağıdaki makaleleri içerir:—
Mareşal Savaş Bakanı, Doğu Ordusu Başkomutanı General Canrobert'den, 18 Ekim'de Sivastopol'dan önceki karargahtan alınan ve 13 Ekim'in devamı niteliğindeki aşağıdaki raporu aldı: 28 Ekim Moniteur'de —
'Mösyö le Marechal - Dün gün doğumunda İngiliz ordusuyla birlikte ateşimizi açtık. Ne yazık ki ciddi bir karaktere sahip olan bir pilin toz şarjörünün patlaması saldırımızı alt üst ederken, işler yolunda gidiyordu. Bu patlama, pillerimizin meydana geldiği nokta etrafında biriktiği gerçeğinden daha büyük etki yarattı. Düşman, ateşini artırmak için bundan yararlandı ve Topçu Komutanı General'e göre, onarım yapmak ve sağımıza doğru yeni pillerle tamamlamak için bizimkini askıya almamız gerektiği kanısındaydım. İngiliz ordusununkilerle bağlantılı, bizim saldırı sistemimiz. Bu gecikme kuşkusuz üzüntü vericidir, ancak buna boyun eğmeliyiz ve bunu olabildiğince kısaltmak için gerekli her adımı atıyorum.
Yer, yangını beklenenden daha iyi tuttu. Çember, doğru bir çizgide o kadar zorlu bir gelişime sahiptir ve o kadar büyük kalibreli silahlar içerir ki, mücadeleyi uzatabilir. 17'sinde, birliklerimiz Mat Burcu olarak adlandırılan saldırı noktasından önceki yüksekliği ele geçirdi ve işgal etti. Bu akşam üzerine 12 parçalık maskeli bir pil ve mümkünse vadinin en sağında ikinci bir pil koyacağız.
Tüm saldırı araçları bu kale üzerinde toplanmıştır ve sol yüzüne doğru yönlendirilmiş İngiliz bataryalarının yardımıyla, umarım yakında onu ele geçirmemizi sağlayacaktır.
Dün sabah saat 10 sularında İngiliz donanması buranın dış bataryalarına saldırdı, ancak bu saldırının sonucunu size anlatabilmemi sağlayacak herhangi bir ayrıntı henüz almadım.
İngiliz pilleri mümkün olan en iyi durumda. Büyük etki yaratacağı hesaplanan sekiz yeni havan içlerine yerleştirildi. Dün, meskenin solunda yer alan kuleyi çevreleyen bataryada, düşmana çok zarar vermiş olması gereken muazzam bir patlama oldu. O zamandan beri bu batarya çok az ateş etti ve bu sabah ateş edebilen sadece iki veya üç silah var.
Rus ordusu hakkında kesin bir bilgim yok. Takviye beklediği mevzileri değiştirdiğine dair hiçbir şey yok.
Gelibolu ve Varna'dan beklediğim topçu takviyesinin neredeyse tamamını aldım. General Levaillant, emrim altındaki piyadelerin etkin kuvvetini beş tümene çıkaran kurmayıyla yeni geldi. Sağlık durumları tatmin edici ve disiplinleri mükemmel ve hepimiz güven doluyuz.
Fransız Hükümeti, Koramiral Hamelin'den aşağıdaki gönderiyi aldı: -
Ville de Paris, 18 Ekim'de Katcha'dan önce.
Monsieur le Ministre, — 13 Ekim tarihli mektubumda, Fransız karargahına olabildiğince yakın demirlemek ve General -Başkomutan, kuşatma bataryalarının ateşinin başlayacağı gün kara ve deniz kuvvetlerinin Sivastopol'a genel bir taarruzu. Ayın 14'ünde, görüşleri benimkiyle uyumlu olan General Canrobert ile bir görüşmem oldu. Ayın 15'inde, Mogador fırkateyninde müttefik filoların amiralleri bir toplantı yaptı ve genel saldırı için düzenlemeler ortak bir anlaşmayla yapıldı ve daha sonra kara kuvvetlerinin generallerine sunuldu, o da onları yürekten kabul etti. . Bu genel saldırı, kuşatma bataryalarının ateşinin açıldığı gün olan 17'si için sabitlendi.
Filolarla ilgili olarak, aşağıdakileri gerçekleştireceklerdi:-- Fransız filosu, kendisini güneydeki kayalara doğru yerleştirmeyi ve yaklaşık 7 kablo uzunluğunda, Karantina Pilinin 350 topuna, iki pile karşı çalışacaktı. Fort Alexander ve Topçu bataryası.
İngiliz filosu kuzeydeki kayalara, yaklaşık aynı mesafede, kuzeyde Constantine Battery, Telegraph Battery ve Maximilian Tower'ın 130 topuna saldırmak zorunda kaldı.
Ekselansları, Sivastopol girişi boyunca doğudan batıya uzanan bir hat hayal etseydi, bu hat her filoya intikal eden taarruz bölgesini iki kısma ayırırdı.
Türk Amirali, o sırada elinde bulundurduğu iki gemiyle, iki Fransız hattının kuzeyine, yani İngiliz ve Fransız gemileri arasında bir ara konumda demir atmaktı. 17 sabahı kuşatma bataryalarının saldırısı başladı, ancak hava sakin olduğu için, müttefik filoların 26 gemisinin hattını Sivastopol'a karşı geliştirmeden önce hattın gemilerini buhar fırkateynlerine bağlamak gerekliydi. Bununla birlikte, bu zorluğa ve bir kısmı Kamisch'te ve bir kısmı da Katcha'dan önce demirlemiş olan müttefik filo gemileri arasında meydana gelen ayrılığa rağmen, Ekselanslarına, ilk hattımız, yarım saatten fazla bir süre cevap vermeden karşı durdukları Sivastopol'un bataryalarının ateşi altında, gün 12 buçuk gibi ilerledi. Birkaç dakika sonra, az sayıda olduklarından, kendilerini rahatsız etmeyen ateşe şiddetle karşılık verdiler. Daha sonra diğer Fransız ve İngiliz gemileri ardı ardına geldi ve saldırı genelleşti.
Saat 2 buçuka doğru Rus bataryalarının ateşi yavaşladı, Karantina Bataryasında durduruldu. Fransız filosunun istediği tam olarak buydu, ancak atışlarımız iki katına çıkarıldı ve geceye kadar kesintisiz devam etti.
Ekselanslarına yazdığım sırada, ateşi bizden önce başlayan ve karadan Rus tahkimatlarına saldıran kuşatma bataryalarımızın başarısının ne olduğunu bilmiyorum.
Ruslar, hattın iki gemisini ve iki fırkateyni batırarak Sivastopol girişini kapatmasaydı, ilk yangından sonra filo gemilerinin limana başarıyla girip kendilerini yerleştirebileceklerinden şüphem yok. ordu ile iletişim. Belki bunu yapmakla şimdi pişman olacağımızdan çok daha fazla adam kaybetmezlerdi, ancak düşmanın gemilerinin bir kısmını feda etmek için aldığı aşırı önlem, bizi beş saat boyunca Sivastopol'un deniz bataryalarına saldırmakla yetinmek zorunda bıraktı. onları az ya da çok susturmak, garnizonun çok sayıda adamını silahlarla işgal etmek ve böylece ordumuza maddi olduğu kadar manevi yardımda bulunmak.
Bugün, ayın 18'i, bana göre Fransız donanmasına büyük bir onur veren bu olayla ilgili olarak Ekselanslarına acele bir taslak vermek için sadece zamanım var.
Bu taslağa her gemide öldürülen ve yaralanan adamların bir listesini ekliyorum. Gecikmeden size, saldırının tüm aşamaları hakkında ve her geminin içinde aldığı az ya da çok aktif kısma ilişkin ayrıntılı bir rapor göndereceğim.
İlişkinin başlangıcında coşku aşırıydı. Savaş sırasında herkesin azmi daha az değildi. Yangını başlatmadan önce filoya "Fransa'nın gözü üzerinizde" işaretini verdim, bu işaret Vive l'Empereur'un çığlıklarıyla karşılandı!
Ben, derin saygılarımla, Mösyö le Bakanım, Ekselanslarınızın çok itaatkar hizmetkarı, Akdeniz filosunun Başkomutan Yardımcısıyım,
Kuyumculuğun ve Zenginliğin Yükselişi
Kanıtlar, Varna'da kuyumculuğun ilk başladığı zamanın MÖ 4600 ile 4200 arasında olduğunu gösteriyor. İlerlemeler yapıldıkça ve zanaatkarlar bakır ve altın metalurjisinde ustalaştıkça, sakinlerin artık ticaret için son derece değerli bir şeyleri vardı. Hem kuzeyde hem de güneyde komşularla artan temaslar, sonunda Karadeniz ve Akdeniz bölgesinde, toplumun gelişimi için büyük önem taşıyan ticari ilişkileri açtı. Varna yerleşimlerinin üzerinde bulunduğu derin koy, Karadeniz'i geçen gemiler için rahat bir liman sağladı ve Varna, müreffeh bir ticaret merkezi haline geldi.
Artan ticaret faaliyeti, metalürjistlerin servet biriktirmesine ve çok hızlı bir şekilde, metalürjistlerin en tepede olduğu, ardından tüccarların ve alt sınıfı oluşturan çiftçilerin izlediği bir toplumsal boşluk oluşmasına izin verdi. Yakındaki bir mezarlıkta yapılan inanılmaz keşifler de Varna'nın güçlü hükümdarları veya kralları olduğunu gösteriyor - ama buna geri döneceğiz.
Böylece, etkisi binlerce yıl boyunca tüm Avrupa'yı etkisi altına alan güçlü ve gelişen bir kültürün ortaya çıkmasının temelleri atılmıştı.
Varna'daki savaş
Aklıma gelen bir TL'nin ilk sayfalarını yazdım, sadece insanların ne düşündüğünü merak ediyorum, bundan sonra yazıya yazılacak, ama ben yavaş bir daktilom olduğu için yazılıyor. Bir kitabın düzeltilmesi gereken bazı kusurları var ve bu yazıdan yaklaşık 30 dakika sonra olması gerekiyor. Ama şimdi sadece savaşı ve ona giden olayları anlatacağım.
NS Varna Savaşı 10 Kasım 1444'te doğu Bulgaristan'da Varna yakınlarında gerçekleşti. Bu savaşta Sultan II. Murad yönetimindeki Osmanlı İmparatorluğu, Polonya Kralı III. Genellikle şu şekilde anılır: Varna haçlı seferi.
Prelüd
1441/1442'de Belgrad'a yapılan başarısız bir seferden sonra, Osmanlı padişahı II. Murad Macaristan ile on yıllık bir ateşkes imzaladı. Ağustos 1444'te Anadolu'da Karaman Beyliği ile barış yaptıktan sonra tahtı on iki yaşındaki oğlu II. Mehmed'e bıraktı.
Barış anlaşmasına rağmen, Macaristan yeni bir Haçlı ordusu kurmak için Venedik ve Papa IV. Eugene ile işbirliği yaptı. Bu haber üzerine Murad, oğlu tarafından tahta geri çağrıldı. Murad başlangıçta bu çağrıyı artık padişah olmadığı gerekçesiyle ısrarla reddetse de, oğlu tarafından alt edildi ve reddedildiği haberi üzerine ona şöyle yazdı:Padişah iseniz ordularınıza komuta edin ama ben padişahsam size gelip ordularıma komuta etmenizi emrediyorum."O zaman Murad'ın tahtı geri almaktan başka seçeneği yoktu.
kuvvetler
Çoğunlukla Macar ve Polonya kuvvetlerinden oluşan, ancak Çekler, papalık şövalyeleri, Boşnaklar, Hırvatlar, Sırplar, Bulgarlar, Rumenler ve Ruthenlerden oluşan müfrezelerden oluşan karma bir Hıristiyan ordusu, Osmanlı Türklerinin sayısal olarak üstün bir kuvvetiyle karşılaştı. Macarlar donanımsızdı ve Wallachia, Arnavutluk ve Konstantinopolis'ten destek sözü gelmedi. Macar ordusu daha küçüktü ve çok dengesizdi. Yüz ila üç yüz Çek paralı tüfek tabancası dışında neredeyse hiç piyade içermiyordu. Ayrıca muhtemelen mürettebatlı yüz savaş vagonu da vardı, ancak hiçbirinden bahsedilmedi. Ordunun geri kalanı, çoğunlukla Kraliyet ve yabancı paralı askerlerden oluşan, bazı Piskoposluk ve Asil sancaklı ağır süvarilerden oluşuyordu. Venediklilerden donanmalarının Türk ordusunun Boğaz'ı geçmesine izin vermeyeceğine dair sözler vardı. Orada Papalık filosunun unsurlarıyla buluşacak ve kıyı boyunca Konstantinopolis'e doğru hareket edecekler ve gittikçe Osmanlıları Balkanlar'ın dışına iteceklerdi.
Macaristan'da da Ermeniler yeni ülkelerinin Türklere karşı savaşlarına katıldılar, ancak daha 1444'te Varna Savaşı'nda kendi kuvvetleri arasında bazı Ermeniler görüldü.
Savaş
20.000 (veya 30.000) Haçlı, yaklaşık 60.000 Türk tarafından ezildi. Birleşik ordudaki askerlerin yarısından fazlası telef oldu. Kral Władysław III de Janos Hunyadi ve güçlerinin kendisine katılmasını beklemeden bir saldırı başlatırken savaşta öldürüldü (bir tuzağa düştü ve kafası kesildi).
sonrası
Władysław III'ün savaşta ölümü, Macaristan'ı dört yaşındaki Bohemya ve Macaristan'dan Ladislaus Posthumous'un ellerine bıraktı. Bulgar halkı şükranlarını ifade etmek için, Władysław III'e, savaştığı ve öldüğü Varna kentinden sonra sevgiyle 'Varnenchik' (Lehçe Warneńczyk) adını verdi.
Yenilgi, Doğu Avrupa'nın Türkler tarafından birkaç on yıl boyunca fethini önlemeye yönelik her türlü ciddi girişimi sona erdirdi. Aynı zamanda 1453'te Konstantinopolis'in düşmesi için zemin hazırladı.
Güvenilirliğinden pek emin olmasam da kaynak olarak kullandığım bir diğer web sitesi de bu siteydi. Uzunluğu nedeniyle bu bölümü kopyalayıp yapıştırmayacağım http://library.thinkquest.org/04apr/00040/varna.htm#
Bu aynı zamanda wikipedia'da savaş hakkında bulduğum bir şey (http://en.wikipedia.org/wiki/Janos_Hunyadi)
Osmanlı Savaşı'nın yükü artık ona aitti. 1441'de Semendria'nın zaferiyle Sırbistan'ı teslim etti. 1442'de, emekli olmaya zorlandığı Sibiu'dan çok uzak olmayan bir yerde, muazzam bir Osmanlı varlığını yok etti ve Macaristan için Wallachia'nın egemenliğini geri aldı. Şubat 1450'de Bogdan II Bogdan ile bir ittifak anlaşması imzaladı.
Temmuz ayında Demir Kapılar yakınlarında üçüncü bir Türk ordusunu yendi. Bu zaferler, Hunyadi'yi Osmanlıların önde gelen bir düşmanı haline getirdi ve Hıristiyan âleminde ün kazandı ve onu 1443'te Kral Władysław ile birlikte "Kraliyet Savaşı" olarak bilinen ünlü seferi üstlenmeye teşvik etti.uzun kampanya". Hunyadi, öncü birliklerin başında Trajan Kapısı'ndan Balkanları geçerek Niş'i ele geçirdi, üç Türk paşasını yendi ve Sofya'yı aldıktan sonra kraliyet ordusuyla birleşerek Sultan II. Murad'ı Snaim'de yendi. Kralın sabırsızlığı ve kışın sertliği onu (Şubat 1444) evine dönmeye zorladı, ama o, Bosna, Hersek, Sırbistan, Bulgaristan ve Arnavutluk'ta padişahın gücünü tamamen kırmadan önce değil.
Macaristan'ı geri alır almaz, Sırbistan despotu Đurađ Branković ve Arnavutluk prensi Gjergj Kastrioti tarafından temsil edilen Legate Julian Kardinal Cesarini tarafından temsil edilen Papa IV. Osmanlı'yı Avrupa'dan sürmek. Murad'ın elçileri Szeged'deki kraliyet kampına vardıklarında ve avantajlı koşullarda on yıllık bir ateşkes teklif ettiğinde tüm hazırlıklar yapılmıştı. Branković, barışın kabulünü desteklemek için Hunyadi'ye -Macaristan'daki geniş mülklerini verdi- rüşvet verdi. Kardinal Cesarini hain bir çözüm buldu. Kral, haçlı seferinden asla vazgeçmeyeceğine yemin etti, bu nedenle gelecekteki tüm barış ve yeminler otomatik olarak geçersiz oldu. Bundan sonra Macaristan, Sultan'ın teklifini kabul etti ve Hunyadi, Władysław'ın adına, İncilleri yerine getireceğine yemin etti.
İki gün sonra Cesarini, bir Venedik kadırga filosunun (son zamanlarda yaşadığı felaketler nedeniyle Anadolu'ya çekilmiş olan) Murad'ın Avrupa'ya geçmesini önlemek için İstanbul Boğazı'na doğru yola çıktığı haberini aldı ve kardinal Kral'a yemin ettiğini hatırlattı. Batılı güçler Osmanlılara denizden saldırırsa karadan işbirliği yapmak. Temmuz ayında Macar ordusu, kadırgalar eşliğinde İstanbul'a yürümek için sınırı yeniden geçti ve Karadeniz kıyılarına doğru ilerledi.
Ancak Branković, bir felaket durumunda padişahın intikamından korkan, Murad'ı özel olarak Hıristiyan ordunun ilerleyişi hakkında bilgilendirdi ve Kastrioti'nin buna katılmasını engelledi. Macarlar, Varna'ya ulaştıklarında, Venedik kadırgalarının, şimdi kendi güçlerinin dört katı ile karşı karşıya kalan Sultan'ın geçişini engelleyemediklerini ve 10 Kasım 1444'te Varna Savaşı'nda tamamen bozguna uğratıldılar, Władysław düştü. tarla ve Hunyadi kıl payı kaçıyor.
Ve şimdi onu yazmaya başlayacağım. Herhangi birinin bana sormak istediği bir şey veya ipucu varsa, ne olursa olsun, bir şey söylemekten çekinmeyin. Teşekkürler.
Aşağıdaki, o sırada gerçek şeye yeterince yakın bulabildiğim tek harita:
KieronAntony
Balkanlara Özgürlük, Bulgaristan'a Özgürlük.
Birinci Bölüm – Varna'ya Giden Yol
Avrupa'yı tehdit ediyorlardı, güçlü ulusları, büyük Liderleri ve yetenekli orduları endişelendiriyorlardı, genişliyorlardı, komşu ülkeleri ve çevredeki kabileleri yutuyorlardı, çok güçlü, çok zengin ve çok güçlü hale geliyorlardı ve onlar, onlar, Osmanlılardı ve durdurulmaları gerekiyordu.
Yıl 1444 ve Osmanlı'nın güçlü devleti Küçük Asya'da yükselip Avrupa Devletlerini tehdit etmeye başladığında, ancak bu ipin rakip olması çok uzun sürmedi, Polonya Kralı III. Macar askerleri (ki bunlar daha sonra Macarlar tarafından geri ödenecek olan Kral Wladyslaw tarafından Portekizlilerden yüksek bir fiyata satın alındıkları için Polonya ekonomisine büyük bir maliyeti olsa da daha sonra yeniden donatıldılar) ve diğerlerinin büyük bir karışımı. Bu tehdidi doğrudan ele almak için birleşin ve Avrupa'yı Osmanlılardan tamamen temizlemek için Balkan yarımadasında ilerleyin. Bu meydan okuma, Osmanlılar tarafından Sultan II.
Sadece Macarlar değil, Çekler, Papalık Şövalyeleri, Boşnak Hırvatlar, Sırplar, Bulgarlar, Rutenliler, Rumenler ve savaştan birkaç gün önce Eflak, Arnavutluk ve özellikle İstanbul'dan gelen ve birçok ateşin düştüğü önemli bir kuvvet birliği tarafından desteklendi. silahlı piyade karma orduya alındı. Ayrıca, çok önemli olarak, Venedikliler ve Papalık Devletleri, filolarına Varna'ya yelken açma ve Karadeniz'deki birlikleri Türk çıkarmalarına karşı koruma sözü verdiler. Polonya-Macar-karma ordusu yine de 2'ye 1 sayıca üstündü.
Polonya Macar ordusunun savaştan birkaç gün önce ve Osmanlılar için İstanbul Boğazı'nın güney ağzında Boğaziçi'nin güney ağzında gerçekleşen Boğaz Savaşı'ndan hemen önce olduğu birlik sayımının hızlı ve kaba bir tablosu. Venedik ve Papalık donanmalarını Türk donanmasına karşı birleştirdi.
Kuşatma silahları söz konusu olduğunda, sayının, her bir parçayı mürettebata ayıracak gerçek insan miktarı anlamına geldiğini unutmayın.
Birim tipi: (aşağıda gösterilen sırayla)
Ağır Süvari
Yeniçeriler
el topçuları
okçular
Arquebuses
atlı okçular
Kuşatma Silahları, Savaş Vagonları ve Balistik
kılıç ustaları
mızrakçılar
Mızrakçı
Polonya-Macar:
12,000
0
2,000
3,000
3,000
1,000
500
7,000
5,500
2,500
36,500
Osmanlılar:
5,000
22,000
1,500
9,000
500
13,000
1,000
9,000
2,000
5,000
(Herkes bu birlik hakkında ne düşünüyor? Polonya Macar Ordusu için Tarihte yaptığım değişikliklerin bunu oldukça değiştirdiğini unutmayın, örneğin daha iyi donanımlı adamlar ve genel olarak daha fazla adam. Varna'nın fiili savaşında Osmanlı Ordu, yaklaşık 15 gün önce Boğaz'daki deniz çatışması nedeniyle süvarilere birçok kayıpla birlikte yaklaşık dörtte bir oranında azaltılmış olacaktı.)
1444, Mart-Eylül: Doğu Avrupa, özellikle de Güneydoğu Avrupa halkı tarafından bilindiği şekliyle “Büyük Ordu”, Avrupa'yı Osmanlılardan kurtarmayı ve onları dizginlemeyi umarak, oradan Konstantinopolis'e gideceği uzun bir yoldan Varna'ya yürüdü. Avrupa'ya genişleme, ya da büyük olasılıkla, onu tamamen durdurur. Varna'ya ilerlerken, yavaş yavaş gezici asker grupları, paralı askerler (savaştan sonra ödenecek), ara sıra Türk karşıtı ayaktakımı ve birçok koşulda ülkelerine ve uzun süredir devam eden geleneklerine değer veren milliyetçi Bulgarlar katıldı. .
Plan, birleşik İtalyan filosunun (Venedik ve Papalık) Akdeniz'deki limanlarından yola çıkması, Gelibolu'da buluşması ve Boğaz'dan Karadeniz'e geçmesi ve ordunun kanadını olası Türk çıkarmalarına karşı korumasıydı. ve ordularını Avrupa'ya sokarlar.
25 Ekim: Ve böylece filo, bazıları Adriyatik Denizi'nden, bazıları Tiren Denizi'nden ve çoğu Girit'ten yola çıktı ve 25 Eylül'e kadar hepsi tam mürettebatlı, yüklü ve yolculuğa çıkmaya hazırdı, onları neyin beklediğini çok az biliyorlardı. onlara.
26 Ekim: Yolculuklarının çoğu boyunca, Ege Denizi'ndeki zamanlarında bazı fırtınalar dışında yolculukları kolaydı. Filo, taarruz planlarını ve stratejilerini birbirleri ile gözden geçirmek için doğruca Çanakkale Boğazı ağzına demirledi ve tam olarak organize olduklarında yeniden yola çıktılar ve Çanakkale Boğazı'ndan geçerek Marmara Denizi'ne ulaştılar. Ege Denizi'ndekilere benzer hafif fırtınalardan sonra, ancak biraz şiddetli yağmurla birlikte, Marmara Denizi'ni geçerek Boğaz'ın Ağzına ulaştılar, burada önlerinde devasa donanma vardı. Osmanlı imparatorluğu.
27 Ekim: Neyse ki İtalyanlar için Türkler hazırlıksızdı ve İtalyan donanması Türk donanmasının yanındaydı, İtalyanlar bundan tam anlamıyla yararlandı. Osmanlı gemilerinin oluşumundan geçtiler ve nakliye gemilerinin birçoğunu yok ettiler. Ve şimdi, savaş alanında, deyim yerindeyse denizde bir liderin üstlendiği en özverili ve cesur işlerden biri olarak tarihe geçecek bir şey, her İtalyan gemisine, tüm Türk gemilerini görmezden gelerek, tüm Türk gemilerini bulup imha etmesi emredildi. onların kadırgaları ve savaş gemileri, müttefiklerine eskisinden çok daha küçük bir sayısal dezavantajı karaya geri vermek amacıyla, bu şekilde birçok İtalyan gemisi imha edildi, orijinal sayıdan sadece üçü İtalyan limanlarına geri döndü, hepsi kötü bir şekilde geri döndü. hasar gördü ve hepsinin mürettebatının yalnızca küçük bir kısmı sağ kaldı. Ve böylece Türkler düşmanlarını yok ettiler... ama yüksek bir bedel karşılığında, çatışma sırasında 16.000'den fazla adam kaybettiler, orijinal kuvvetlerinin neredeyse dörtte birini ve daha da kötüsü, bunların yaklaşık yarısı süvariydi, geri kalanı her birinin küçük bir kısmıydı. diğer birimlerden. O gün, 27 Ekim 1444, Boğaziçi düzlüğünde, Osmanlılar, gelecek yüzyıllar boyunca en önemli deniz muharebelerinden birinde İtalyanlara karşı bir Pirus zaferi kazandı ve halk arasında halk olarak bilinen şey bu. “Balkanlar Savaşı”.
5 Kasım: Bunun haberi Kral'a ulaştığında, Venedik Doge'sine, Francesco Forescari'ye ve Papa'nın kendisine, Papa IV. Eugene'ye bir elçi gönderdi ve onlara tüm destekleri için şahsen teşekkür etti ve onlara damarı olmayacağına dair güvence verdi.
6 Kasım: Türk ordusu, Varna'nın birkaç mil güneyinde, Vanensko nehrinin ağzında, güney kıyısına yakın bir yerde, kayıplarını telafi etmek ve yaklaşan savaş için ordularını yeniden düzenlemek için kamp kurmuştu. Daha sonra kampı kırdılar ve konumlarından kuzeye doğru yaklaşık 5 saat yürüyüş yaparak Varna kasabasına doğru yola çıktılar.
7 Kasım: Varna'ya ve hoş karşılanmayan ahalisine ulaştıklarında Türkler, halkın orduya karşı gösterdiği düşmanlık karşısında şok oldular, halk Bulgar kalmak istiyor, bu açıktı ve on binlerce Türk'ün işgal ettiği on binlerce umurlarında değildi. Şehir, Bulgar olarak kalmak istediler. Halkın bu kadar olumsuz misafirperverliği nedeniyle, mevcut ordunun komutanı olan padişah, şehirdeki hemen her yiyecek parçasının orduya verilmesini emretti, böylece dinlenebilir ve aç ruhlarını doyurabilirdi. Reddedenler idam edildi ve böylece Bulgar halkının geleneksel inatçılığı parladı ve yüzlerce kişinin kafası kesildi ve Varna'nın dışında bir toplu mezar kazıldı - Osmanlı emirlerine karşı gelenlere bir uyarı olarak - Osmanlılar orada olduklarından emindi ve UZUN bir süre kalacak.
Kral Wladyslaw komutasındaki ordu, kamp kurmak için ideal bir yer olan geniş bir ovaya ulaştı, kampları Balçık şehri ile Varna Şehri arasında yarı yoldaydı. Kings izcileri, Türklerin Varna dışında kamp kurduklarını, ancak adamlarının uzun süre dinlenmeye ihtiyacı olduğu için, yorgun askerlerle savaşmayı göze alamayacağı için kamp kurmaktan başka seçeneği olmadığını bildirdi.
8 Kasım: Sadece iki gün Osmanlılar tarafından işgal edildikten sonra, Varna sakinleri mutlu değildi ve bölgede kalıcı Osmanlı yönetimi görmesine çok karşıydılar ve pek çok insan kendini örgütlemeye başladı, Bulgar Ordusunda eski bir komutan, eski bir Romen komutanı. doğum, eski asker çok zekiydi, adı Vladimir Petranev'di, başarıyla yol aldı, yaklaşık 300 kişi ve 60 küsur araba, yiyecek ve silahla dolu şehir dışına çıktı, bunu bir oyalama yaratarak, 20 süvari toplayarak ve ikna ederek yaptı. küçük bir Türk piyade devriyesine saldırmak, şehrin batı yolunu korumak ve onları yakındaki ormana çekmek, insanlara da ormana kaçmak için yeterli zaman verdi, ancak bunun yerine kuzeye yöneldi ve yakındaki orduyla bağlantı kurdu. Wladyslaw (Türk Ordusu'nun çoğu, şehrin hemen kuzeyindeki geniş ovada kamp kuruyordu ve yaklaşık 2000 kılıçlı nöbet tutuyordu). Bazı insanlar bu kadar şanslı olmasa da, şehirden silah veya yiyecekle ayrıldığını tespit eden herkes vahşice şehir merkezine doğru sürüklendi ve herkesin görmesi için acımasızca asıldı, çekildi ve dörde bölündü.
9 Kasım: Her iki ordu da yaklaşmakta olan savaş için kendilerini hazırladı ve her ikisi de çevredeki araziyi, özellikle de sahada en iyi pozisyonu alan Polonya Macar ordusunu, şehrin güneydoğusuna bakan küçük bir yamaca göz atmak için gözcüler gönderdi. Varna ve Deniz, daha sonra Türklerin gelmesini beklediler, kim geldi ve salyangoz hızıyla, her iki ordu da ertesi gün sabahın erken saatlerinde hazırdı ve mevzilendi.
10 Kasım: Planlar çizildiğinden, birlikler yerlerinde ve herkes savaşmaya istekli olduğundan, savaş zamanı yakında başlayacaktı, Polonya Kralı ve Polonya-Macaristan ordusundaki her bir milletin çeşitli komutanları birliklerini toplamaya başladılar. Türkler, tepelerde yankılanan borularını üflerken, düşmanlarının pozisyonunda ilerlediler. Savaş başlıyordu….
Herhangi bir eleştiri memnuniyetle karşılanır, üzücü bir hata varsa lütfen bana bildirin.
(Ama beni en azından biraz gevşek bırak, sonuçta sadece on altı yaşındayım)
DuQuense
25 Ekim: Böylece filo, bazıları Adriyatik Denizi'nden, bazıları Tiren Denizi'nden ve çoğu Girit'ten yola çıktı.
26 Ekim: Seyahatlerinin çoğunda yolculuk kolaydı, .
27 Ekim: İtalyanların şansına Türk donanması hazırlıksız yakalandı ve İtalyan donanması Türk donanmasının yanındaydı.
Zamanın yelkenli gemileri için 6 mil. bunu yeniden düzenlemek isteyebilirsiniz.
Termopil
Şimdiye kadar oldukça iyi bir TL, Kieron. Yardımcı olabildiğime sevindim.
Ben de DuQuense'nin söylediklerini destekliyorum.
Ama bunun yanında çok ama çok güzel. Devam etmek.
Midgard
Abdul Hadi Paşa
1. Osmanlı ordusu çok büyük - muhtemelen Haçlı ordusunun büyüklüğünden daha büyük değildi - aslında, 1443'teki ilk çatışmalarda, Osmanlı ordusu çok daha küçüktü, sadece Yeniçeriler ve aceleyle birkaç kişiden oluşuyordu. kazınmış yardımcılar. Tüm imparatorlukta en fazla 10.000-12.000 Yeniçeri vardı.
2. Boğaz gerçekten dar - büyük bir deniz savaşına yer yok. Osmanlıların büyük bir filosu varsa, karşıya geçiyorlar ve onları gerçekten durdurabilecek hiçbir şey yok. Ordular sadece Haçlıların kazanmasına yetecek kadar eşit olduğundan, deniz savaşına ihtiyacınız olduğunu düşünmüyorum. Sultan öldürülsün falan. O zamanlar Osmanlıların gerçekten çok fazla bir filoya sahip olduklarını bile sanmıyorum - IIRC, Cenevizliler geçmelerine yardım etti. Bir grup Polonyalı ve Macar için kendilerini kahramanca feda eden Venediklileri kesinlikle görmeyeceksiniz.
3. Senaryonuza 19. yüzyılın sonlarına kadar en ufak bir şekilde var olmayan modern milliyetçiliği yazıyorsunuz. Osmanlı yönetimi, yerini aldığı baskıcı feodal sistemden çok, çok daha düşük vergiler, daha iyi güvenlik ve daha fazla dini hoşgörü ile çok daha hafif olduğu için, Balkan nüfusu Hıristiyan yöneticiler hakkında oldukça ılıktı. Hiç kimse "Bulgar" olmayı anlamıyordu ve kesinlikle Osmanlılara karşı sizin sahip olduğunuz gibi bir halk direnişi görmezdiniz. OTL'de Haçlılara tek bir Bulgar katılmadığını fark edeceksiniz. Osmanlıların Balkanları kolayca ve hızlı bir şekilde özümsemelerinin bir nedeni var (ve bu çok büyük sayılar değildi).
4. Haçlıların kazanabileceği koşulları yaratmak için çok çalışmaktansa, a) zamanlamanın daha iyi olması, belki de Karaman'ın Anadolu'da Osmanlılara daha fazla sıkıntı vermesi veya b) Haçlıların savaşı kazanmasını sağlayın. Olsaydı, imparatorluğun başı belada olurdu.
Bence genel olarak, Haçlıların sayıca çok az olduğu ve doğru olmadığı halde bunu düzeltmek için yazdığınız öncülü altında çalışıyorsunuz.
Hala ilginç ve umarım devam edersiniz - bu muhtemelen Avrupa'da Osmanlıları durdurmanın mümkün olduğu son noktadır. Onları çıkarmak çok zor olurdu, ama kesinlikle yavaşlatılmış olabilirlerdi.
Smaug
1. Osmanlı ordusu çok büyük - muhtemelen Haçlı ordusunun büyüklüğünden daha büyük değildi - aslında, 1443'teki ilk çatışmalarda, Osmanlı ordusu çok daha küçüktü, sadece Yeniçeriler ve aceleyle birkaç kişiden oluşuyordu. kazınmış yardımcılar. Tüm imparatorlukta en fazla 10.000-12.000 Yeniçeri vardı.
2. Boğaz gerçekten dar - büyük bir deniz savaşına yer yok. Osmanlıların büyük bir filosu varsa, karşıya geçiyorlar ve onları gerçekten durdurabilecek hiçbir şey yok. Ordular sadece Haçlıların kazanmasına yetecek kadar eşit olduğundan, deniz savaşına ihtiyacınız olduğunu düşünmüyorum. Sultan öldürülsün falan. O zamanlar Osmanlıların gerçekten çok fazla bir filoya sahip olduklarını bile sanmıyorum - IIRC, Cenevizliler geçmelerine yardım etti. Bir grup Polonyalı ve Macar için kendilerini kahramanca feda eden Venediklileri kesinlikle görmeyeceksiniz.
3. Senaryonuza 19. yüzyılın sonlarına kadar en ufak bir şekilde var olmayan modern milliyetçiliği yazıyorsunuz. Osmanlı yönetimi, yerini aldığı baskıcı feodal sistemden çok, çok daha düşük vergiler, daha iyi güvenlik ve daha fazla dini hoşgörü ile çok daha hafif olduğu için, Balkan nüfusu Hıristiyan yöneticiler hakkında oldukça ılıktı. Hiç kimse "Bulgar" olmayı anlamıyordu ve kesinlikle Osmanlılara karşı sizin sahip olduğunuz gibi bir halk direnişi görmezdiniz. OTL'de Haçlılara tek bir Bulgar katılmadığını fark edeceksiniz. Osmanlıların Balkanları kolayca ve hızlı bir şekilde özümsemelerinin bir nedeni var (ve bu çok büyük sayılar değildi).
4. Haçlıların kazanabileceği koşulları yaratmak için çok çalışmaktansa, a) zamanlamanın daha iyi olması, belki de Karaman'ın Anadolu'da Osmanlılara daha fazla sıkıntı vermesi veya b) Haçlıların savaşı kazanmasını sağlayın. Olsaydı, imparatorluğun başı belada olurdu.
Bence genel olarak, Haçlıların sayıca çok az olduğu ve doğru olmadığı halde bunu düzeltmek için yazdığınız öncülü altında çalışıyorsunuz.
Hala ilginç ve umarım devam edersiniz - bu muhtemelen Osmanlıları Avrupa'da durdurmanın mümkün olduğu son noktadır. Onları çıkarmak çok zor olurdu, ama kesinlikle yavaşlatılmış olabilirlerdi.
3. Senaryonuza 19. yüzyılın sonlarına kadar en ufak bir şekilde var olmayan modern milliyetçiliği yazıyorsunuz. Balkan nüfusu, Osmanlı yönetimi çok daha hafif olduğu için, Hıristiyan hükümdarlar konusunda aslında oldukça ılıktı.
Korkarım bu yazıya katılıyorum. Çoğu zaman modern milliyetçi duyguları çok daha eski kültürlere uygularız.
Bence bu olayların olduğu zamanlara kendinizi kaptırmalısınız. Zamanımızın mantığını(?) çoğu zaman acımasız ve genellikle arkadan bıçaklayan işlerin bu zamanda yapılma şekline uygulamak çok kolay.
Osmanlılar, o dönemdeki diğer birçoklarına kıyasla aslında oldukça hoşgörülü derebeylerdi. Sınırlı bir öz-yönetim ve dini hoşgörü sundular. Avrupa ikisini de teklif etmedi. Sadece iki sentim.
KieronAntony
Herkese yorumlarınız için teşekkürler, yeni güncelleme geldiğinde yardımcı olur.
Özür dilerim. Biliyorum çok net değil ama savaşın boğazın ağzında olduğundan bahsetmiştim (tabii ki hala çok büyük değil ama daha gerçekçi) ve bu yüzden daha çok Boğaziçi/Marmara savaşına benziyordu.
Ve Osmanlı Ordusu'nun büyüklüğü hakkında, sadece wikipedia'nın söylediğine göre devam edebileceğimden emin değildim, bu da 60.000 civarındaydı ama 100.000 kadar büyük olabilirdi.
Zamanın yelkenli gemileri için 6 mil. bunu yeniden düzenlemek isteyebilirsiniz.
Anlaştık, şu anda gemi hızından emin değildim, yaklaşık 6mph'de sürekli seyir ile, 26 Ekim'e kadar tüm gemilerin Gelibolu boğazının eteğinde hazır ve bekleyen olması gerektiğini düşünüyorum, ancak en uzun Yolculuk, yani Venedik'in kendisini oluşturanlar, 8 gün önce yola çıkmak için, 18. onlara yeterli zaman vermelidir.
Peki, devam edeceğim, ama devam mı edeyim yoksa ilk yazımı yeniden mi yazayım?
Ayrıca bir sonraki güncellememde Arquebuses/Harquebusiers (sp?) kullanımından bahsedeceğim, biraz araştırdığımda 1500'lerin başında kullanılmaya başlamış gibiydiler, şimdi kullanmak mantıklı olur mu? Var olduklarını düşündüğüm gibi, belki de çoğumuzun şu anda onlar hakkında düşündüklerinin daha ilkel versiyonları.
Ayrıca Venedikliler neden daha büyük bir iyilik için adamlarını feda etmiyorlardı, belki de Ottoamsn'ın Girit'teki mülklerini alacağından endişe duyuyorlardı?
KieronAntony
İşte ikinci güncelleme, savaşın kendisi:
İkinci bölüm – Deneysel yöntemler, Varna Savaşı
10 Kasım, sabah 8: Türk kuvvetleri yaklaştı, ancak daha sonra sadece Atlı Okçuları ilerlemeye devam ederken durma noktasına geldi, bunu yaparken karma ordunun Arquebus'ları Ordularının önünde onlara paralel durdu. Türk stratejisi, Polonya Macar ordusunun menzilli piyadelerini sürekli olarak taciz etmek için birkaç dalga Atlı okçu kullanmaktı (hem kılıç hem de yay ile). büyük, güçlü ama aynı zamanda çok yetenekli bir ateşli silahlı asker birliğine sahipti ve bunların hepsini komutanları etkin bir şekilde kullandı.
Türk süvarileri yaklaştıkça, karşı karşıya olan Arquebus hattı nişan aldı ve savaş alanının yanında duran Sultan'ın bile duyduğu yüksek bir bağırışla, Arquebus komutanı adamlarına yaklaşan süvarileri katletmelerini emretti. Yüksek bir ses ve ardından toz temizlenerek hem atların hem de insanların cesetleri ortaya çıktı. Sayıları büyük ölçüde azaldı, ancak atlılar ne olursa olsun, cesurca ilerlediler ve gittikleri gibi ateş ettiler. Yaklaştıkça, yaylarını bıraktılar, sadece kılıçlarını aldılar, düşmanlarını yeniden doldurduklarında, düşmanlarının ani hızlı hareketlerini fark ettiler, Arquebus'lar geri çekilirken, yerlerine birkaç yüz El Nişancısı geldi. Zaten nişan almış ve ateş etmeye başlamış olan süvarilerin sayısı ciddi şekilde azaldı ve ön cepheden yaklaşık 30 metre uzakta olduklarında, mızrakçı orduları, el topçularının gevşek oluşumundan geçerek bu süvarileri yok etti. Türk hatlarına geri çekilmek için yirmiden az kişi kaldı.Padişah, ateşli silahlı piyadelerin adamlarına üstünlüğünü saplantı haline getirdi, çünkü onların kendisine bu kadar engel olmasını beklemiyordu, onları hafife aldı, sadece elinde kalan birkaç yüz kişiyi kullandı (azaldıkları için) Boğaz savaşından biraz sonra) arkasını ve yanlarını korumak için.
09:30: Karma ordunun Arquebuses ve Hand-gunners eylemlerinden etkilenen Padişah, düşmanlarını ortadan kaldırmak için daha seçkin birlikler kullanır, Osmanlı gözcüleri, karışık ordunun Güney-Batı'ya ilerlediğini bildirir, öyle yapar ve Padişah adamlarına emir verir. kuzeye doğru ilerlerler, yaklaşık beş yüz fit ilerlerler, sonra karma ordu aniden doğuya dönerek Türklerin karşısına geçer, Türklerin artık hareket etmek için daha fazla alanı olmasına rağmen, karma ordu hala yüksek yerin kontrolünü elinde tutar. Bu sefer Türkler düşmanlarının üzerine ilerlemezler ve sadece rakiplerinin kendilerine doğru gelmesini beklerler.
SABAH 10:30: Polonya-Macaristan kuvveti, yüksek zemini kaybetmenin, Sultan'ın savaş alanından kaçmasına ve kayıplarını telafi etmesine izin vermek kadar büyük bir kayıp olmayacağı için hareket etmek zorunda olduklarını hissederek, bunu yaptı ve tepeden aşağı doğru ilerlediler, ancak Türklerin kurnazca bir hamlesini öngören yavaş bir oran. Karma ordunun çoğu tepenin eteğine ulaştığından, beklerler ve yaklaşık 10 dakikadan fazla olmamak üzere, Arquebus'lar ve el topçuları tarafından taşınan mühimmatın büyük bir Türk ağır süvari birliği mevzilerine doğru ilerlemektedir. Ateşli piyadelerini, Ağır Süvarilerinin, Pike adamlarının ve Mızraklılarının arkasından geri çektikleri atlıların kalın ordusuna kolay kolay nüfuz edemezler. Kral aceleyle Mızraklılarına atları karşılamalarını emreder, onlar olduğu gibi, sahada bir çatışma meydana gelir, dizilişi yarıya iner, Kral mızrakçısının geri kalanına ve ardından birkaç Mızraklı adama ilerleme emri verir ve Macar Komutan İoannis Hunyadi, içgüdüsel olarak hareket ederek, karşıt Osmanlı atlarını karşılamak için sol kanattan yaklaşık iki bin ağır süvari gönderiyor. Çatışma yavaş yavaş gelişir, Macar Süvarilerine minimum kayıp (toplamda yaklaşık yüz elli, ölü ve ağır yaralı) ve Eflak kökenli Pike adamlarına sadece küçük bir sayı, yaklaşık iki yüz ölüm gerçekleşti. Eflak birliğine göre, Polonyalı mızrakçı o kadar da iyi değildi, yaklaşık iki bin iki yüz ölü ve iki yüz yaralı ile neredeyse tamamen kayıplara uğradı. Neredeyse tüm atları öldürülmeden önce geri çekilen Osmanlı zayiatı yaklaşık iki buçuk bin ölü ve iki yüz ağır yaralı kaldı ve sadece iki yüz güvenli bir şekilde Osmanlı cephesine geri çekildi.
12:00: Sultan, düşman menzilli birimlerini yok etmek için neredeyse tüm atlılarını feda ettikten sonra, kendi pahasına sadece birkaç bin zayiat verdirdikten sonra, dalga üstüne dalgayı düşmana harcamaktan kaçınmanın zamanının geldiğini hissetti. Padişah tüm ordusunu ileri hareket ettirdi, bunu gören Polonya Kralı, adamlarına cephede menzilli birlikler ile tepeye geri ilerlemelerini emretti. Padişah, Wladyslaw'ın ne yaptığını çok iyi görebiliyordu ama umursamadı, komutanlarına “Ezici sayımız, yürüyerek çıkılacak basit bir tepenin dezavantajını aşmaya fazlasıyla yetiyor, sonuçta dik bir höyük değil. ”, komutanlarından birinin “Ama bu asla daha az bir höyük” yanıtını verdi. Türk ordusunun haberi yayıldı ve moralleri düştü, ancak komutanları tarafından düşmandan sayıca üstün olduklarına dair sürekli güvence verildi.
ÖĞLEDEN SONRA 12:30: Karma ordunun morali, üzerinde durdukları tepe kadar yüksekti, çoğu komutan, düşmanı manevra yaparak eve zaferle yürüyeceklerinden memnundu.
Türkler tepenin eteğine ulaştığında oklar düşmeye başladı ve düşmanın oklarının yanı sıra zayiatların da en ağır darbesini Türk Kılıççıları alacaktı. Arquebus'lar ölümcül metal dizilerini serbest bırakana kadar bir süre daha beklediler ve düşman mızrakçıları görüş alanlarına girdiğinde sayılarını önemli ölçüde azaltarak ateş etmeye başladılar. Kuşatma teçhizatı hazır olarak her iki taraf da onları düşmana ateş etmelerini ve mümkün olduğu kadar çok zayiat vermelerini emretti. Türkler, adamlarının hafif zırhlı olmaları nedeniyle ağır kayıplar vermelerine rağmen, yine de bastırdılar ve her iki taraf da birbiriyle tamamen angaje oldu, Polonya Macar ordusu da baskıyı hissetmeye başladı ve artan zayiatlara maruz kaldı.
2PM: Polonya Kralı, Arquebuses ve Hand-gunners ile bir sonraki adımda ne yapacağına karar verirken, Macar General, her iki ordunun da yanlarına hücum etmesi ve Osmanlı Okçuları ve Yeniçerileri ile çarpışması için üç bin kadar Macar ağır süvarisine emir veriyordu ve mümkün olduğunda. onların kuşatma teçhizatı. Okçular ağır zırhlı süvarilere karşı çok zayıf olduklarından ve yakın dövüşte zayıf olduklarından ilk başta bu saldırı çok başarılı oldu, ancak yıprandıklarında ve Yeniçeriler süvarileri ele geçirmeye başlayınca daha da zorlaştı. Piyade de bir kılıç kullandığı ve göğüs göğüse çarpışmada çok daha usta olduğu için Macarlara verilen hasar biraz değişti, ancak yine de çok yetenekli süvariler, azalan sayılarına rağmen onları yarıp geçti. Sonunda olup biteni anlayan Sultan, mızraklı adamlarını geri çekti ve atlılara saldırmalarını emretti, bu noktada süvari grubu hızla azalmaya başladı.
14:30: John Hunyadi daha sonra adamlarına geri çekilmelerini emretti. Bunu yaptılar, ancak Osmanlı Okçuları ve Yeniçerilerini yedi binden fazla ölüme uğratmalarına ve birkaç kuşatma silahını imha etmelerine rağmen, şimdi sadece bin tanesi kaldı. Padişah, tepenin ortasındaki çıkmazın yakında her bir ordunun birbirine verdiği kayıpları ortaya çıkaracağını umar. Ama olmadı, sadece her iki tarafın da kayıpları telafi etmek için piyadelerini döktüğü gibi devam etti. Padişah, mareşalleriyle görüşürken, yeni bir eylem planının yapılması gerektiğine karar verdi ve bu nedenle, çoğunluğu Yeniçerilerden ve aynı zamanda on beş yüz kadar mızraklıdan oluşan birleşik bir grup olan yaklaşık dört bin adamı geri çekmek için ayırabileceği konusunda hemfikirdi. yaklaşık bir saat boyunca savaşın ve hızla güneye doğru ilerleyin, sonra görülmeyecekleri ve çarpışmayacakları tepeye doğru ilerleyin, düşman süvari, adamlarını bir süreliğine merkezde rahatlatıyor.
ÖĞLEDEN SONRA 3:30: Savaş olduğu gibi devam etti ve Türkler adamlarını sinsice tepeye çıkarmayı başardılar ve Polonya ve Macar süvarilerinin kanadında Yeniçeriler ateş etmeye başladı ve Mızraklılar, süvarilerin geldiklerini görünce saldırmaları gerektiğini anladılar. onları yaklaşık yirmi dakika uzak tutun. Cesurca savaştılar, mızrakçılarla savaşmak mızraklılarla savaşmaktan daha kolaydı ama ne olursa olsun şimdi dezavantajlı durumdaydılar.
Kral Wladyslaw'ın kolunda bir as vardı, savaşta onları riske atmak istemediği için tüm Arquebuses ve Hand-gunner'larından yardım aldı. Türkler daha sonra Macarların geri çekildiklerini fark etmeye başladılar, onları bozguna uğrattıklarını düşündükleri için alkışladılar, ancak o zaman neredeyse beş bin Arquebuses ve Hand-gunner'ın nişan aldığını gördüler. Mızraklı düşmanlarına doğru hücum etti, ancak zırhları olmadığı için çabucak kesildiler, verilen tek hasar Yeniçerilerden El-nişancıların üzerine düşen oklardı. Ateşli piyade azaltılıyordu ve son mızrakçı düştüğünde, bu sadece iki güç arasındaki bir yıpratma savaşıydı. Yararlı taktiklerini bir kez daha kanıtlayan Macar generali John Hunyadi, bu anı beklemiş, süvarileri geri çekildiğinde, Türkleri onları bozguna uğrattıklarına inandırarak, uzaklara doğru koştular, ama yapmadılar. Macarlar muazzamdı, Yeniçerilerin batı kanadına hücum ettiler ve birçoğunu anında öldürdüler. Şimdi geriye kalan tek şey, Macar atlarının onları bitirmesiydi, ancak Yeniçeriler nispeten ağır kayıplara maruz kalsalar da, iyi savaşarak savaşa girdiler.
Düşman kuşatma silahlarından kurtulmaya can atan Wladyslaw ve Hunyadi, kalan tüm süvarileriyle, yaklaşık yedi bin kişiyle, her iki kanattan bir hücum daha yapmaya karar verdiler ve onları, anında emredilecek olan yaklaşık bir bin kılıçlı olacaklardı. karşılaştıkları herhangi bir kutuplu silah birimiyle başa çıkmak için.
ÖĞLEDEN SONRA 4.30: Plan fevkalade çalıştı, kalan turna adamlarının çoğu zaten merkezde sıkışıp kalmıştı ve kaçamadılar. Her ne kadar hesaba katmadıkları bir şey varsa da, Osmanlıların karma orduya karşı atabilecekleri sekiz bin Yeniçeri'nin hâlâ olduğuydu. Her iki kanatta da Osmanlılar yenildiler, merkezde her iki taraf da ağır acı çekti ama Osmanlılar yanlış adamı yanlış adama, atları mızraklara, yayları kılıca, mızrakları silahlara karşı çektiler, yok edildiler, kalan silahlı adamlar saldırıya uğradı. süvari tarafından üzerine, karışık ordu, Sultan ve yaklaşık üç bin Yeniçeri, birkaç yüz Kılıçlı ve mızraklı ile hafif ölümlere neden oldu ve son yüz süvari, Kamçiya nehrinin kuzey kıyısına kaçtı, filolarının burada olduğu Orada ayrılıp Osmanlı imparatorluğunun anakarasına geri dönmelerini bekliyordu.
17:00: Padişah, karma ordu tarafından ele geçirilmeye kesinlikle karşıydı, bu yüzden kalan beş bin Yeniçerisini karma orduyla savaşmak için bıraktı ve katledildiler, savaştılar, ancak bütün gün savaştıktan sonra yoruldular ve onlardan önce yoruldular. Karma ordunun yakın muharebe birliklerine ateş açtılar, karma ordunun onlara atabileceği her şey tükenene kadar. Bu noktada, her piyade piyadesi onlara saldırdı ve bir sonraki saat boyunca onlarla savaştı, sonra kalan süvari onları kısa sürede kurtardı.
6-10PM: Geride kalan Yeniçeriler için durum vahimdi ve bu yüzden teslim oldular, onurlu bir şekilde, Kral Wladyslaw ve John Hunyadi, kaçan Türklerin gemideki son çarpışma hakkında haberlerle geri gelmesini bekleyen bir Türk generaline kadar onlara eşlik etti. adamlarını geri almak için fidye ödeyen gemiler, ağır bir gemiydi ve anakaraya geri götürüldüler. Ordu daha sonra geceyi geçirmek için Varna'ya yürür.
11 Kasım: Ordu, geceyi Generaller ve Kral ile birlikte Varna'nın dışında kampta geçirir, halkın sunduğu güzel konukseverlik ve şarabın tadını çıkarırken, bazı askerler dinlendikten sonra Türklerin işgali sırasında şehre verilen zararları onarmasına yardımcı oldu. Ertesi sabah, ordu dinlenip yemek yedikten sonra, uygun bir kahramanın karşılanacağı Konstantinopolis'e yürürler.
Bir sonraki güncelleme muhtemelen birkaç gün içinde olacak, hatta belki daha sonra evde yapacak çok iş var, ne yazık ki, umarım okumaktan zevk alırsınız.
Bulgaristan, Osmanlı İmparatorluğunun Hristiyan Avrupalıları Mağlup Ettiği 1444 Varna Savaşının 575. Yılını Kutluyor
Bulgaristan ve Orta ve Doğu Avrupa'daki diğer ülkeler, Berlin Duvarı'nın yıkılışının ve komünist rejimlerin sona ermesinin 30. yıl dönümünü kutlarken, 1444 Varna Savaşı'nın 575. yılını da anma etkinlikleriyle kutluyorlar. Balkanları kurtarmayı amaçlayan Hıristiyan Avrupalıların birleşik güçleri, erken Osmanlı İmparatorluğu tarafından sağlam bir şekilde yenilgiye uğratıldı.
1444 Varna Muharebesi, Bulgaristan'ın bugünkü Karadeniz şehri Varna yakınlarında, Polonya ve Macaristan Kralı Varnenchik (Warnenczyk) olarak da bilinen ve Polonyalılardan oluşan Vladislav (Wladyslaw) III Jagello liderliğindeki Hıristiyan Avrupa kuvvetini gördü. Macarlar, Çekler, Ulahlar, Boşnaklar, Hırvatlar, Bulgarlar, Litvanyalılar, Ruthenler, Almanlar ve Cermen Şövalyeleri, Osmanlı Türklerine ve onların Yeniçerilerine karşı savaştılar (savaşçılar Hıristiyan ailelerinden alındıklarında zorla İslam'a girdiler).
Polonya ve Macar Kralı Vladislav III Jagello Varnenchik'in Osmanlı İmparatorluğu'na karşı 1443 ve 1444'teki iki seferi bazen Haçlı Seferleri olarak tanımlanır, ancak Güneydoğu Avrupa'yı Osmanlılardan kurtarmak ve onların Orta Avrupa'ya (başarılı olan) sonraki saldırılarını önlemek için yapılan son girişimlerdir. sadece 2,5 yüzyıl sonra, 1683 Viyana Kuşatması sırasında başka bir Polonya Kralı Jan Sobieski tarafından durduruldu).
Varna Savaşı'nın 575. yılı, Bulgar Donanması'nın askeri bir ritüeli ve savaş alanındaki Vladislav Varnenchik Müze Parkı'nda öldürülen savaşçıların anısına bir dua ile kutlandı.
Etkinliğe Bulgaristan Başbakan Yardımcısı Mariana Nikolova, Sofya'daki Polonya Enstitüsü Müdürü, Macaristan'ın Sofya Büyükelçiliği temsilcileri, Varna Kaymakamı ve yerel makamlardan yetkililer katıldı.
Doç. Dr. Varna'daki Vladislav Varnenchik Müze Parkı'nın ebeveyni olan Sofya Ulusal Askeri Tarih Müzesi Müdürü Prof. Sonya Petkova.
Petkova, "Bunlar, Vladislav'ın kaderiyle ve bununla bağlantılı, insanların hafızasında kalan birçok başka hikayeyle bağlantılı" diye ekledi.
Varna Muharebesi anma etkinliğinin bir parçası olarak Müze, koleksiyonundan ilgili silahların bir sergisini açtı ve “Vladislav Varnenchik'in Seferleri” başlıklı iki günlük bir uluslararası tarih konferansı düzenledi.
Petkova, “Savaştan kalma son derece ilginç bir ortaçağ kılıcı, bir bombardıman ve diğer birçok silah gibi daha önce hiç gösterilmemiş ilgi çekici sergiler var” diyor.
Bulgaristan'ın Karadeniz şehri Varna'daki Vladislav Varnenchik Müze Parkı'nda Varna Savaşı'ndan bu yana 575. yıl için resmi anma töreni. Fotoğraflar: Ulusal Askeri Tarih Müzesi
Bulgaristan'ın Karadeniz şehri Varna'daki Vladislav Varnenchik Müze Parkı'nda Varna Savaşı'ndan bu yana 575. yıl için resmi anma töreni. Fotoğraflar: BTA
İkinci Bulgar İmparatorluğu'nun (1185-1396/1422) geri kalmış devletleri, 15. yüzyılın başlarında işgalci Osmanlı Türkleri tarafından fethedildi ve 1396'da Lüksemburg'un Macar Kralı Sigismund (MS 1387-1437, daha sonra Kutsal MS 1433-1437'de Roma İmparatoru), Osmanlı Türklerine karşı ilk birleşik Hıristiyan Avrupa haçlı seferi tipi seferi düzenledi, ancak bu sefer Nikopolis Savaşı'nda (bugünkü Bulgar şehri Nikopol) Hıristiyan kuvvetleri için bir felaketle sonuçlandı.
Birkaç on yıl sonra, Sofya'nın güneydoğusundaki bölgeye ulaştıktan ve 1443'teki ilk Osmanlı karşıtı kampanyasında kış nedeniyle geri çekildikten sonra, 1444'te Kral Vladislav (Wladyslaw) III Jagello ve müttefiki John Hunyadi, yaklaşık 20.000 Avrupalı Hıristiyan ordusuna liderlik etti. Polonyalılar, Macarlar, Çekler, Slovaklar, Eflaklılar, Ruthenes (Rusyns), Bulgarlar, Hırvatlar, Saksonlar, Litvanyalılar ve Papa IV. Eugene'nin Haçlı Şövalyeleri (r. 1431-1477) dahil olmak üzere savaşçılar.
Karadeniz kıyısındaki Varna'ya ulaşmadan önce, Hıristiyan Avrupalıların kuvvetleri, Çar İvan Şişman'ın (h. 1371-1395), yol boyunca katılarak.
9 Kasım 1444'te yaklaşık 60.000 kişilik olduğu tahmin edilen Osmanlı ordusu, Karadeniz, Varna Gölü ve Frangen Yaylası arasındaki Hıristiyan kuvvetlerini yakalamak için batıdan Varna'ya yaklaştı.
10 Kasım 1444'te devam eden Varna Savaşı'nda, Kral Vladislav Varnenchik, Transilvanya voyvodası John Hunyadi ve Wallachia II. Mircea liderliğindeki Avrupa Hıristiyan ordusu, Osmanlı Sultanı II. Murad'ın kuvvetleri tarafından kabaca üçe bir oranında fazlaydı.
Polonya Kralı III. Fotoğraf: Vikipedi
İki ordu yaklaşık 3,5 km'lik bir cephede karşı karşıya geldi. Hıristiyan ordusunun arkasında, Çek Hussitleri bombardımanlarla donanmış bir vagon kalesi (Wagenburg) kurdu.
İlk başta Hıristiyan kuvvetleri üstünlük kazanmış gibi görünse de, cesur Polonyalı ve Macar Kralı, savaşın ortasında, Osmanlı'yı ele geçirmek amacıyla 10.000 Yeniçeri'ye karşı 500 şövalyelik kişisel muhafızının başına geçtiğinde öldü. Sultan Murad II.
Yeniçerilerin son satırlarını ihlal eden Kral Vladislav'ın atı tökezledi veya öldürüldü, yere düştü ve olay yerinde bir Yeniçeri tarafından kafası kesildi. Bu, Hıristiyan ordusunu derhal dağıttı ve geri çekilmeye yol açtı.
Savaşın geri kalanında ne kralın başı ne de vücudu kurtarılamadı. Transilvanya voyvodası John Hunyadi, hayatta kalan Hıristiyan güçlerinin geri çekilmesini organize etti, birçok Haçlı esir alındı ve köle olarak satıldı. Osmanlılar Varna Muharebesi'nde nihai olarak muzaffer olurken, kayıpları o kadar büyüktü ki, savaştan üç gün sonraya kadar kazandıklarını fark etmediler.
1444'te Varna Savaşı'nın haritası. Harita: Kandi, Wikipedia
Polonya ve Macar Kralı Vladislav (Wladyslaw) Varnenchik'in cesareti ve trajik sonu onu birçok Avrupa ulusunun folklorunda bir kahraman yaptı.
Bulgaristan için, Hıristiyan Avrupalıların Varna Savaşı'ndaki yenilgisi, Osmanlı Boyunduruğu (1396/1422 - 1878/1912) olarak bilinen tarihsel bir dönem olan birkaç yüzyıl boyunca kaderini belirledi. Savaş aynı zamanda 1453'te Osmanlı'nın Konstantinopolis'i ele geçirmesiyle Doğu Roma (Bizans) İmparatorluğu'nun sonunun habercisiydi.
Bulgaristan, MS 1444'te Varna Savaşı'na ve Vladislav Varnenchik Müze Parkı olarak bilinen Polonya Kralı'nın kahramanlığına bir anıt kompleksi adadı.
Müze, ilk olarak 1935 yılında Varna Savaşı'nın olduğu yerde mozole olarak hizmete açılmış, daha sonra 1964 yılında 520. Yıl vesilesiyle 30 dönümlük (yaklaşık 7.5 dönüm) bir park müzesine dönüştürülmüştür. Varna Savaşı.
Varna, Polonya'nın Varşova kentindeki Bulgar Kültür Enstitüsü'nün girişimiyle kentte Vladislav Varnenchik'in bir anıtını dikmek için harekete geçti ve heykel, Krakow'dan ünlü Polonyalı heykeltıraş Prof. Marian Konieczny tarafından bağışlandı.
1444 Varna Muharebesi'nin yakın tarihli en büyük tarihi canlandırması 2015'te sahnelendi.
Varna Savaşı, 1444
(F5'e veya Gösteriyi Görüntüle'ye bastığınızdan emin olun) Animasyon düzgün görüntülenmiyor mu?
John Hunyadi, Murad II'ye karşı: Hunyadi komutasındaki bir Haçlı ordusu, Murad komutasındaki bir Osmanlı ordusuna karşı kanatlarını korumak için araziyi seçiyor. Hunyadi, çok uluslu gücünün kontrolünü elinde tutabilecek ve Murad'ın büyük saldırısını püskürtebilecek mi?
Sözde bir “haçlı seferi” olsa da, bu tür muharebelerin retoriğine ve tarihsel çerçevesine çok fazla dalmayın, sadece sürmekte olan bir medeniyet-dini savaşın bölümleri olarak.Modern siyaset, Hıristiyan ve Müslüman gruplar arasındaki herhangi bir savaşı, kaçınılmaz olarak günümüze kadar bir sonrakine götüren sürekli bir zaman çizelgesinde pekiştirme eğilimindedir. Tarihi iki homojen fraksiyon arasındaki bir mücadeleye dönüştürmek, tarihin ve savaşın hayati karmaşıklıklarını görmezden gelmektir. Bununla birlikte, Varna'daki Osmanlı zaferi, Bizans'ın yıkımını hızlandırdı ve birkaç on yıl içinde Osmanlıları Viyana kapılarına getirdi.
Yetersiz komuta ve kontrol Hunyadi'nin çabalarını mahvetti: önce sağ kanadındaki piskoposların aceleci saldırısı, ardından Wallachian'ların savaş alanından ani kaçışı ve son olarak Kral Vladislav'ın intihar saldırısı. Hunyadi önden önderlik etti ve gerçekten de varlığı, nerede olursa olsun ezici zaferlerle bağlantılıydı. Ancak aynı anda her yerde olamazdı ve bir bütün olarak ordusu üzerinde komuta ve kontrol sağlayamadı. Murad kendi adına astlarının itaatini sağladı ve savaş planı çoğu Osmanlı çatışmasında tipikti: avcı erleriyle kargaşa yaratmak ve sonra merkezini korurken düşman kanatlarını vur.
Bu savaş, canlandırmak için gerekli haritaları bulamadığımda, merakla beklenen Belgrade 1456 Kuşatması'nın yerini aldı. Neyse ki, uzun olası savaşlar listem 1300-1600 arasındaki Osmanlı savaşlarıyla zengin ve yerini kolayca Varna aldı. Beklenmedik bir şekilde Strasbourg ve Varna'yı canlandırdıktan sonra, uzun zamandır duyurulan ve muhtemelen uzun zamandır beklenen savaşlara odaklanmaya söz veriyorum.
Tüm kaynaklar 15-23.000 arasında tahmin edildiğinden ve düşük tahminlerin tümü orduya oldukça geç katılan 4.000 Wallachian'ı içermediğinden, Haçlıların gücünü tahmin etmek oldukça kolaydı. Benim dayandığım Osmanlı gücü, kaynaklarımın sağladığı herhangi bir tahminden çok daha düşük. Aslında bulduğum en düşük değer 30-40.000 (Housley, 1992: 88), belirsizliği kabul ederken çoğu 60.000 civarındaydı (Chasin, 1989: 304). Ne yazık ki en değerli kaynağım olan Muresanu'nun Hunyadi biyografisi bir tahminde bulunmaya bile cüret etmedi (2001: 110-111). Bu tür olağanüstü sayısal üstünlük, savaş olaylarıyla tutarlı değildir ve aşağılık düşmanların sonsuz bir selini yenmek için görkemli ortaçağ hikayelerinin kokusunu alır. Tahminim için iki bilgi önemliydi. İlk olarak, kaynaklar tahminlerinde tutarlıydı 6.000 avcı erleri, 7-8.000 Rumeli süvarisi ve daha az Anadolu süvarisi, toplam 19-20.000 için 6.000 diyelim. Eksik olan tek oluşum, muhtemelen Osmanlı ordusunun büyük bir bölümünü oluşturmayan piyadedir, tarihin bu aşamasında Yeniçerilerin sayısı oldukça azdır. İkincisi, Pears 100.000 Osmanlı'nın Avrupa'ya geçtiğini ve savaş sırasında 60.000 veya %60'ının Haçlılara karşı çıktığını yazar (1903: 165). Bu sayılar böyle bir savaş için çok yüksek, en azından 1453'te Konstantinopolis'e yapılan büyük sefere kıyasla önemsiz, ancak bize bir oran sağlıyorlar. Yani 40.000 Osmanlı en düşük, en yaygın tahminimiz olan Avrupa'ya geçtiyse, o zaman savaşta yer alan %60 oranımızı uygulamak, bireysel oluşumlara dayalı tahminimle tutarlıdır.
Her iki taraf için de en güvenilir zayiat rakamımız 3-12.000'dir (Muresanu, 2001: 111). Osmanlı zayiat tahminleri astronomik olarak gülünçtür ve 10.000 Haçlı zayiatı tahminleri (Heath, 1984: 97 Haywood, 2002) sadece 16.000'inin yoğun bir şekilde meşgul olduğu düşünüldüğünde çok yüksek görünmektedir.
Babinger, Franz. Fatih Sultan Mehmed ve Zamanı. Çeviren Ralph Manheim. Princeton: Princeton University Press, 1978.
Chasin, Martin. "Varna Haçlı Seferi." İçinde Haçlı Seferleri Tarihi Cilt. 6: Haçlı Seferlerinin Avrupa Üzerindeki Etkisi, 276-310. Kenneth M. Setton tarafından düzenlendi. Madison: Wisconsin Press Üniversitesi, 1989.
Dupuy, Trevor N. Harper Askeri Tarih Ansiklopedisi: MÖ 3500'den Günümüze, Dördüncü Baskı. New York: HarperCollins, 1991.
Haywood, Matthew. “Macar Taktikleri ve Önemli Savaşlar.” Savaş Doğu. 2002. Erişim tarihi 22 Nisan 2011 http://www.warfareeast.co.uk/main/Hungarian_Battles.htm.
Heath, Ian. Orta Çağ Vol Orduları. 2: Osmanlı İmparatorluğu, Doğu Avrupa ve Yakın Doğu, 1300-1500. Sussex: Flexprint, 1984.
Housley, Norman. Sonraki Haçlı Seferleri, 1274-1580. Oxford: Oxford University Press, 1992.
Imber, Colin. Varna Haçlı Seferi, 1443-1445: Çeviride Haçlı Metinleri. Aldershot: Ashgate, 2006.
İnalcık, Halil. "Osmanlı Türkleri ve Haçlı Seferleri, 1329-1451." İçinde Haçlı Seferleri Tarihi Cilt. 6: Haçlı Seferlerinin Avrupa Üzerindeki Etkisi, 222-275. Kenneth M. Setton tarafından düzenlendi. Madison: Wisconsin Press Üniversitesi, 1989.
Muresanu, Camil. John Hunyadi: Hıristiyan Âleminin Savunucusu. Laura Treptow tarafından çevrildi. Portland: Romanya Araştırmaları Merkezi, 2001.
Armut, Edwin. Yunan İmparatorluğu'nun yıkımı. New York: Haskell, 1968.
Thuroczy, Janos. Macarların Chronicle. Frank Mantello tarafından çevrilmiştir. Bloomington: Indiana Üniversitesi, 1991.
Macar süvarileri: http://www.dbaol.com/armies/army_166_figure_1.htm
John Hunyadi: http://en.wikipedia.org/wiki/John_Hunyadi
Güneydoğu Avrupa Haritası: http://www.lib.utexas.edu/maps/historical/se_europe_1444.jpg
Dünya haritası: http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_map_projections
Murad II: http://en.wikipedia.org/wiki/Murad_II
Osmanlı süvarileri: http://www.dbaol.com/armies/army_160b_figure_1.htm
Osmanlı piyadesi: http://www.dbaol.com/armies/army_160b_figure_1.htm
Varna Savaşı 1444 savaş animasyonunu beğendiyseniz, şu diğer savaş animasyonlarının da keyfini çıkarabilirsiniz:
The Art of Battle: Animated Battle Maps'i ziyaret ettiğiniz için teşekkür ederiz.
Varna Savaşı
Zaman Kasım 1444'tü ve tanrılar kan istedi. Kana susamışlıklarını gidermek için ideal yer, eski Yunanlıların, Makedonların, Trakyalıların, Sarmatyalıların, Romalıların ve Bulgarların savaş alanı olan ve hâlâ ünlü savaşlar için bir satranç tahtası olan Balkanlar gibi görünüyordu. Herhangi bir satranç tahtasının 2 yüksek krala ihtiyacı vardır ve bu sefer tanrılar, büyük krallıklara liderlik eden 2 büyük adam olan Polonyalı Vladislaw III ve Osmanlı Murad II'yi seçti ve onları zorla tuttu. Hesaplaşmalarının önemi göz önüne alındığında, ahlaki portrelerine ve başarılarına daha yakından bakmalıyız. Polonya kralı, soyları sayesinde 2 büyük krallığı - Polonya ve Macaristan'ı demir yumruğu altında tutmayı başaran çok hırslı, güçlü bir karakterdi. Henüz 10 yaşındayken iktidara geldi, ancak sıkı eğitimi ve aşırı rekabet gücü onu sadece 21 yaşında zorlu bir rakip haline getirdi. Türk de çok yetenekli bir liderdi ve rakibi gibi çok erken yaşta iktidara geldi. II. Murad, Anadolu ve Sırbistan'ı ilhak ederek Osmanlı İmparatorluğu'nun sınırlarını genişletti ve Venedik, Macaristan, Romanya Voyvodalıkları ve hatta Polonya'yı Müslümanların kontrolüne sokmaya kararlıydı. İlham veren güç ve dayanıklılık, bu güçlü karakter, Wladislaw'ın cesaretiyle kırılması zor bir kaya olduğunu kanıtlayacak.
Güç ihtiyacından hareketle Wladislaw, Balkanlar'daki Osmanlı tehdidini yok etmesine yardım etmesi için bir ordu topladı. Bu ordu Polonyalılar, Macarlar, Rutenler, Bulgarlar, Eflaklılar, Papalık Şövalyeleri ve diğerlerinden oluşan ve toplam 25.000 kişilik bir koalisyondu. Türklerin yanıtı, Polonya Ejderhasının kafasını kesmek için yaklaşık 100.000 savaşçıdan oluşan çok büyük bir orduyu çağırmak oldu. 2 büyük kuvvet, son savaş hazırlıklarını yaptıkları Varna kalesinin (bugünkü Bulgaristan) yakınında karşı karşıya gelene kadar, kıta boyunca iki dev kara canavarı gibi yavaşça hareket etti.
Savaştan önce kral düşman mevzilerini inceledi ve dehşet içinde Türklerin en az 4 kat daha fazla askeri olduğunu anladı. Bu yüzden savaşla ilgili en iyi kararı vermek için bir toplantı düzenledi. Savaş odasında John Hunyady, Kardinal Cesarini, Michael Szilagyi ve Polonya Kralı duruyordu. Kardinal çok savunmacı bir düzen isterken, Hunyady (odadaki açık ara en deneyimli savaşçıydı) "Kaçmak imkansız, teslim olmak düşünülemez" diye yanıtladı. Cesaretle savaşalım ve silahlarımıza sahip çıkalım."
10 Kasım 1444 sabahı, 2 ordu Varna kalesinin önünde sıraya girerek düşmanı yok etmeye karar verdi. Karışık Avrupa kuvvetleri, süvari ve piyadenin çok dengesiz bir karışımıydı ve atlı birlikler toplam kuvvetin %60'ından fazlasını oluşturuyordu. Sağ kanatta, Hıristiyanlar, Cesarini ve Varadin'den Jan Dominek liderliğindeki papalık şövalyelerini, Hırvat askerlerini ve Alman paralı askerlerini yerleştirirken, sol kanatta - Transilvanya'dan Rumenlerle birlikte Macar ve Alman paralı askerlerinden oluşuyordu. Merkez, şövalyeleriyle birlikte Kral ve Hunyady tarafından tutuluyordu.
Türkler, merkezde fanatik yeniçeri birliklerine (yaklaşık 40.000 erkek) sahipti. azepler, akıncı, beslis ve Spahiler sol kanadı tuttu. Sağ kanat Kapıkulu savaşçıları ve Rumelili Spahilerden oluşuyordu.
Wladislaw'ın ordusunun üzerinde mecazi olarak toplanan kara bulutlar, savaş başlamadan hemen önce çok gerçek oldu - karanlık bir ironi içinde, doğa birbirine devasa bulut oluşumlarını çarptı ve cehennemi bir savaşa kıyamet manzarası hazırladı.
Yıldırımlar gökleri deldi ve gökgürültüsü askerlere karşı çıktı, şiddetli yağmur hem Polonyalıları hem de Türkleri kırbaçlamaya başladı. Fırtına şiddetlenirken, Osmanlı kuvvetleri ilerlemeye başladı - bu dönüşü olmayan noktaydı.
Fırtına, son Hıristiyan şövalyesinin kaçması ve tutsaklara ilk işkencelerin yapılmasıyla sona erdi. Savaşın acımasızlığı, ondan sonra sergilenen sadizmle karşılaştırılamazdı. Bazı şövalyeler kazığa geçirildi, diğerleri kavruldu veya diri diri haşlandı. 3 gün boyunca mahkumlar Türklerin düşünebileceği en kötü işkencelere maruz kaldılar ve Polonya İttifakı'nın ölü sayısı 13000'in üzerine çıktı.
Elbette Türkler de büyük kayıplar vermiş, 20.000'den fazla spaksh, achingii ve beslii öldürülmüştür. Ama bu daha az önemli. En önemlisi, Osmanlı ordusunun en iyi Avrupa kuvvetlerine karşı durabileceğini ve Doğu Avrupa'nın kalbine saldırmaya hazır olduğunu bir kez daha kanıtlamasıdır. Osmanlı'nın ezici zaferi, İslam'ın Hıristiyanlığa karşı bir kez daha zafer kazandığını sembolik olarak da kanıtladı.
Hırstan dövülmüş, cesaretle savaşılmış, nefret ve kana susamış bir hikaye böylece biter.
Varna'da Haçlı Zaferi
Lütfen bu şablon etkinken bu makaleyi hiçbir şekilde düzenlemeyin veya değiştirmeyin. Tüm yetkisiz düzenlemeler, yöneticinin takdirine bağlı olarak geri alınabilir. Tartışma sayfasında herhangi bir değişiklik önerin.
10 Kasım 1444'te Varna Haçlı Seferleri'nin doruk noktasına ulaşan savaşında 70.000'den fazla adam Varna'nın yamaçlarında ve ovalarında çarpıştı. Bu, Hıristiyan âleminin Osmanlı İmparatorluğunu Avrupa'nın dışına itmek için yaptığı son organize çabaydı.
Macaristan, Polonya, Litvanya ve Hırvatistan'dan oluşan 24.000 kişilik Haçlı Ordusu, Bohemya, Sırbistan, Wallachia, Moldavia, Bulgaristan, Kutsal Roma İmparatorluğu, Papalık Devletleri ve Cermen Şövalyeleri, daha büyük Türk kuvvetinin sayısız saldırısını engelliyor. Sağ kanatta başarılı bir Türk saldırısına rağmen, Bohem Wagenburg'lar taarruza karşı başarılı bir şekilde devam etti. Bu arada, Macar Ordusu Komutanı Hunyadi, Macar Süvarilerinin Türk Süvarilerini yok etmesine önderlik etti. Savaş yavaş yavaş Haçlıların lehine ilerlerken, Polonya-Litvanya-Macaristan Kralı Władysław pervasızlaştı ve müttefiki general Hunyadi'nin tavsiyesine karşı Türk Merkezini 500 muhafızla suçladı.
Polonya taarruzu, birçok Yeniçeri Piyadesini ele geçirdiği ve Türk Sultanı'na doğru ittiği için başlangıçta başarılı oldu. Ancak, Władysław'ın atı tuzağa düştüğü ve Kral savaşta öldürüldüğü için zafer umutları yok oldu. Komutanları ve Kralları ölünce, Polonya süvarileri kısa sürede Türklere karşı parçalandı. Polonya Süvarilerinin saldırısının tamamen başarısız olması, ana ordu kanatlarında kaosa neden oldu ve ardından Türk kuvvetleri tarafından istila edildi. Hunyadi bir geri çekilme düzenlerken, Haçlıların sadece üçte biri ayaktaydı ve Polonya Kralı savaş alanında ölü yatıyordu.
Muzaffer Türk Sultanı II. Murad, Anadolu'ya döndü ve Ankara ve Kütahya şehirlerini yerle bir eden Karamanoğulları'nı teslim olmaya ikna ederek Anadolu'daki egemenliğini pekiştirdi. 4 yıl sonra Murad, Kosova'da bir başka belirleyici zafer daha kazandı ve Balkanlar'daki Osmanlı kontrolünü pekiştirdi.
Savaşta Haçlı yenilgisi ve genel kampanya Macaristan, Polonya ve Litvanya'da siyasi kargaşa yarattı ve aynı zamanda Avrupalıları Osmanlı Türklerine karşı ortak bir çaba düzenlemekten caydırdı ve 400 yıldan fazla bir süredir Güneydoğu Avrupa'da Osmanlı Tehdidine yol açtı.
Ancak, ya Władysław, Hunyadi'nin tavsiyesine kulak verirse ve Hunyadi onu 2 süvari bölüğüyle destekleyene kadar yerinde kalırsa? Ya Władysław o zaman Osmanlı Merkezini ele geçirmeyi ve bir Haçlı Zaferi sağlamayı başarsaydı? Bu TL, Władysław'ın Varna savaşını kazandığı dünyayı keşfetmeyi amaçlıyor.
Varna Savaşı - Tarih
Avrupa'nın Orta Çağlarının Sonu
1410'daki Varna Savaşı'nın bu kısa açıklaması, papaya yazılan bir mektubun parçasıdır. Macaristan'ın müttefiklerinin onun yardımına gelmemeleri de şiddetle kınanıyor.
Kutsal Hazretleri'ne kişisel olarak rapor verme fırsatım olmamasına rağmen, şimdi bunu güvenle mektupla yapıyorum. Ve size, bizim gücümüzden çok, ihanete uğradığımız talihsizlik olan geç çatışmanın haberlerini gönderiyorum. İlk yıllarımdan beri savaşta geniş bir deneyime sahip olduğumdan, askeri kaderin çarkının, Yüce Seyirci'nin en ufak bir hareketine göre, olumlu ya da felaket sonuçlara yol açacak şekilde olduğunu kolayca kabul ediyorum. Tanrı, Hıristiyan halkı için bu kadar sıkıntıya neden olan kişilerin yargıcı olabilir. Eflak'ın, Bulgaristan'ın, Arnavutluk'un ve Konstantinopolis'in birçok komşu prensi, bol miktarda askeri yardım sözü verdiler ve onların yardımına tüylü ayaklarla uçmamızı söylediler, çünkü orada bizim için her şey sağlanmıştı. Böyle büyük bir teşvikten sonra çağrılarına cevap verdik, ordumuzla birlikte Türklerin topraklarına geçerek yürüdük. İhtiyacımız olan tek şey vaat edilen yardım olduğundan, her gün düşman topraklarına güvenle daha fazla girdik. Bazı düşman birlikler direnmeden teslim oldu, bazılarını yendik. Ancak bir süre sonra, geçmiş yardım vaatlerine güvenemeyeceğimiz açıktı. Yukarıda bahsi geçen şehzadelerin dostluğunun en iyi şekilde yetersizden de beter olması ve vaat edilen ittifakın aslında sinsi bir aldatmacaya dönüşmesi nedeniyle hiç beklemediğimiz bir durumla karşı karşıya kaldık. Böylece, kendi topraklarımızı savunmayı ihmal ederken, düşman bir ülkede kendimizi silahsız bulduk. Ancak içinde bulunduğumuz vahim durum ortaya çıkmadan önce çok ganimetler elde ettik, çok Türkleri katlettik, büyük zararlar verdik. Açık muharebeden kaçınabildik, ama Mesih aşkına başlattığımız seferden vazgeçmekten utandık. Bu nedenle, dindar bir cesaret bizi yendi ve cesur bir yol izlemeye karar verdik. Şiddetle savaşılan eşitsiz bir savaş gerçekleşti ve katliamı yalnızca gün batımı durdurdu. Ancak, durmadan saldıran bir kalabalığın sürekli dalgaları nedeniyle, savaş kaybedilen bir savaş haline geldi; bu, çok fazla yenilmeden geri çekildiğimizden daha çok istila edip birbirimizden ayrıldık.
Bununla birlikte, düşmana aldığımızdan daha az yara vermediğimizi kendi gözlerimizle gördük ve birçok belgeden biliyoruz. Onlara kanlı ve eğlenceli bir zaferin kalıntılarını bıraktık. Dahası, çektiğimiz içler acısı zayiatlar için büyük iç çekişlerle ağıt yakmaya değer. Varna'da, en ünlü prensimiz ve liderimiz ve karakteri erdemli ve sağlam olan saygıdeğer babamız, Lord-Legate, Julian, Varna'da telef oldu Yenilgimize, zayıflığımız veya Türklerin üstün cesareti neden olmadı, ama biz kötü donanımlı ve neredeyse silahsız olduğumuz için yenilgiyi bize veren ilahi adaletti. Bu nedenle, yaralarımızdan ziyade suçumuzun ağırlığını kabul ederek, günahlarımızın intikamı olarak yenilgiyi tatbik edenin, ümit edenlere bir çare vereceğine ve Hazretlerinin zihnini harekete geçireceğine dair kesin bir ümidimiz var. Hıristiyan halkın kırılmamış ama bükülmüş gücünü güçlendirmek
Kaynak: Densusianu, Nic, ed. Documente Privitóre La Istoria Romanilor. Bükreş: Socecu ve Teclu, 1890. Cilt I, Kısım 2, 715-717. Alfred J. Bannan ve Achilles Edelenyi'de alıntılanmıştır. Avrupa Doğu Belgesel Tarihi. New York: Twayne Publishers, 1970. 71-74.