Ali Kemal, İttihat ve Terakki karşıtlığından Milli Mücadele düşmanlığına savruldu. Yazılarında Kuvayı Milliye'ye saldırdı. Koyu İngilizciydi.
Ali Kemal'i öve öve bitiremeyenler hala var bu ülkede ve istisnasız hepsi de " CHP" zihniyetli aydın kesilenler. Ali Kemal'in Abdülhamit istibadına karşı mücadele eden bir “özgürlük savaşçısı”, “iyi bir gazeteci” ve “çok vicdanlı bir siyasetçi” olduğunu yazdılar. Hain olmadığı halde “hain olarak yaftalandığını” iddia ettiler.
*
Ali Kemal, Abdülhamit döneminde, 1895'te Paris'e kaçtı. Burada hem İkdam Gazetesi'nin muhabirliğini yaptı, hem de Siyasal Bilgiler Okulu'nu bitirdi. Paris'te Jön Türklere katıldı. Ancak daha sonra onlardan ayrıldı. Hatta Jön Türklerin faaliyetlerini saraya jurnalledi. Celal Bayar aynen şöyle diyor: “Ali Kemal istibdat devrinde hürriyet mücahitlerini, Abdülhamit'in hafiyelerine jurnal ederdi. Mısır'da bulunduğu sırada Prens Sabahattin ve babası Mahmut Paşa ile Jön Türklerden Hüseyin Daniş Bey'i, Abdülhamit'in baş hafiyesi Ahmet Celalettin Paşa'ya gammazlamıştı.”
1919'da İleri Gazetesi'nde Celal Nuri ve Yenigün'de Yunus Nadi, Ali Kemal'in Abdülhamit'e ihbarlar yazan bir jurnalci olduğunu yazacaklardı. Ali Kemal'in saraya bu hizmeti karşılıksız kalmadı. 1897'de Brüksel Elçiliği İkinci Kâtipliği'nde görevlendirildi. 1900'da Kahire'ye geçti. 1908'de İstanbul'a döndü.