(Başlığı on saattir düşünüyorum ama ortaya çıka çıka bu çıktı...)
Bugün sınavın ikinci oturumundan da çıktım ve durumumu tanımlamak gerekirse "özgürlük gibi hissettirmeyen özgürlük" diyebiliriz. Cidden, kendimi bundan daha rahat ve mutlu hissetmem gerekirdi. Neden böyle oldu bilmiyorum ama özgür müyüm, özgürüm. Yaşasın!
Bundan sonra başladığım kitapları hızlıca bitirip bolca yorum yapmayı umuyorum. Obur Kitaplık tekrar hayata dönecek, sevinebilirsiniz. Gerçi sınava sadece son iki hafta çalışmama rağmen iki aydır bloga bu kadar az girmemi nasıl açıklarım bilmiyorum. Yine de sevinin siz.
Okuduğum kitaplardan bahsedeyim. Karanlık Ateş'e sınavdan önce başlamıştım, Goodreads'e göre %66'sını bitirmişim. Safir Mavi'ye de büyük umutlarla başladım ama şimdilik birincisi kadar akıcı görünmüyor ve bu da kitapta daha önceden fark etmediğim bozuklukları fark etmemi sağladı. (Bir kitapta akıcılığa çok dikkat ederim, bilirsiniz, ve akıcılığın çoğu zaman kitapların diğer kusurlarını örttüğüne inanırım.) Bir de Kâğıttan Kentler var. Aslında ona başlamadım ama birazdan başlayacağım. Yatağımın yanındaki komodinde kendine yer buldu bile. (Komodinim adeta bir "Şu an okuduklarım" rafı. Tabii bir de tamamı listelerden oluşan sayısız defterlerim de orada duruyorlar çünkü liste yapmayı çok severim. Bknz: Sevdiğim Şarkılar Listesi, Okunacak Kitaplar Listesi, İzlenecek Filmler Listesi, Zaten İzlenen Filmler Listesi... Evet, bunları yazı uzun görünsün diye yazdım çünkü yazacak başka bir şey bulamıyorum.)
Evet, öyle işte. Bu arada sınavla ilgili düşüncelerimi merak ediyorsanız, saçmalık derecesinde kolaydı bence.
Şimdi dediğim gibi Kâğıttan Kentler'i okumaya gidiyorum. Ya da Karanlık Ateş'i. Ya da Safir Mavi'yi. Ya da kötü bir okur olup tamamen başka bir asosyal aktiviteyi yaparım. Neyse.