Travma Sonrası Özsaygı
Travmatik yaşam deneyimlerinin yaygın ancak fark edilmeyen bir yan etkisi, bireyin kendisine karşı oldukça acımasız olmasıyla birlikte başkalarına karşı sağlıklı bir duyarlılık ve endişe taşımasıdır. Bu özsaygısızlık, kendi standartları ile başkalarının standartlarının farklı olması gibi birçok şekilde ortaya çıkabilir. Adil olma, değerli hissetme, kabul görme veya aşkla ilgili standartlar, birey için daha sıkı, gerçekçi olmayan ve muhtemelen ulaşılamaz olabilir. Başka bir ifadeyle, birey kendini diğer insanları kullanmadığı katı kriterlerle değerlendirebilir. Sonuç olarak, bu yaklaşım geçmişteki yaraları ve olumsuz duyguları sürdürmeye devam eder.
Özsaygısızlığı iyileştirmenin yolu, hayatın hoş ve anlamlı yönleriyle, acıdan çok eğlenceye, sefaletten çok barışa odaklanmaktır. Bu iyileşme süreci, özsaygıyı geliştirmenin ve büyütmenin temel taşı olacaktır.
Merhameti tanımlamadan önce, merhametin ne olmadığını anlamak önemlidir. İnsanlar genellikle merhameti cesaretsiz iyilikle eşdeğer tutarlar. Bazıları merhameti tamamen izin verici, bağışlayıcı, yüceltilmiş bir şey olarak görür. Ancak, merhamet, şefkat değildir. Şefkat, çeşitli küçük düşürücü ve aşağılayıcı ifadelerle ilişkilendirilmeyen bir kavramdır.
Şefkati Tanımlamak Şefkat, geçmişi tanıyarak geliştiren, incinmenin, ezilmenin, zorlukların veya adaletsizliklerin farkına varmaktır. Sempati veya acıma gibi duygulardan farklı olarak, şefkat davranış tavsiyesi veya yardım talebi gerektirmez. Bu farkındalık, kaynağa dönüş yapar ve acıya karşı nazik bir nezaketi besler. Şefkat, acıyı dindirmek ve deneyimleri iyileştirmek için bir eğilim içerir; hem acil durumda hem de uzun vadeli bağlılıkta. Şefkat, acı ve ıstırabın farkındalığıyla bu durumları dindirmek isteğinin birleşimidir.
Şefkatin bu bileşenleri – tanıma, naziklik ve acıyı dindirme isteği – kişinin geçmiş hatalarıyla yüzleşmesinde güçlü bir duruş sağlar. Bu durum, şefkati duygusuzluk, aynılık ve kalpsizlikle karşılaştırılabilir hale getirir.
Şefkatin önkoşulu, yaşam deneyimlerini geçmişiyle ve şimdikiyle tam olarak kabul etmektir. Sefkat, geçmişteki olumsuz deneyimlerle ortaya çıkan geniş duygusal yelpazeyi tam olarak kabul etmekle mücadele eden birçok kişi için güçlü bir araçtır. Eğer bunu sansürlerseniz veya deneyimin korkunçluğunu reddederseniz, daha fazla zarardan kendinizi koruma eğiliminde olabilirsiniz.
Yargılamayı Atlamak Hayatı olduğu gibi kabul ettiğinizde, mücadele ettiğiniz veya acı çektiğiniz duruş ve taktikleri kullanma fırsatı bulabilirsiniz. Bu, duygularınızı iyi veya kötü, mantıklı veya gülünç olarak etiketlemek yerine oldukları gibi basitçe kabul etmenize olanak tanır. Bu kabul, önemlidir. Eğer katı bir tutumu sürdürüyorsanız, travmatik durumunuzun şefkate değer olup olmadığını değerlendirebilirsiniz. Sevgi ve merhameti karşılamayan durumları sonlandırma olasılığınız yüksektir.
Örneğin, sevgili bir köpeğiniz olduğunu düşünün. Bir gün yürüyüşe çıktınız ve köpeğiniz bir çimene takıldı. Eğer köpeğinizin yoluna bakmadığı için sorumsuz olduğunu düşünürseniz, sinirlenip yürümeye devam edebilirsiniz. Ancak olaya yargı katmazsanız, sadece köpeğinizin yolda takıldığını fark eder ve ona merhamet gösterirsiniz. Bu, olayları gerçekçi bir şekilde kabul etmek ve yargıyı aşmakla mümkündür.
Şefkati büyütürken pratik yapmak önemlidir. Stres veya acı veren bir durum yaşadığınızda, olayları gerçekçi bir şekilde kabul etmek için pratiğe odaklanın, duygusal acınızı tanıyın ve bu duyguları olumlu bir şekilde yönlendirin. Ancak, bu süreçte profesyonel yardım almak her zaman faydalı olabilir.