•Kürt şiirine sade bir söylem kazandıran Feqîyê Teyran 1560 yılında, Van'ın Bahçesaray (Müküs) ilçesinde doğmuş ve yine 1640_ta Bahçesaray'da vefat etmiştir. Mezarı da Bahçesaray'da olan Feqîyê Teyran'ın gerçek ismi Muhammed olup bazı kaynaklarda "Mîr Mihê" şeklinde geçer. Müküs beylerinden Şêx Evdila'nın oğlu olan Feqîyê Teyran'ın ailesi asilzadeler olarak adlandırılırdı.
•Klasik Kürt edebiyatının en önemli ve en tanınan mutasavvıf-şairlerinden biri olan Feqîyê Teyran (1560-1640) gerek şiir dilinin sadeliği ve gerekse de işlediği tasavvufî konulara hâkimiyeti ile klasik Kürt edebiyatında ayırt edici bir yere sahiptir. Özellikle tasavvufî ve irfanî şiirler yazmış olan Feqîyê Teyran'ın eserleri, günümüze kadar hem sözlü hem de yazılı şekilde aktarıla gelmiştir.
"Gözlerim seni arıyor, hâlbuki gözbebeğimdesin; kalbim seni özlüyor, hâlbuki bağrımın içindesin. Kaybolup gittin desem kalbim beni doğrulamıyor. Çünkü sen onun içinde bir sır gibi kaldın, hiçbir yere ayrılmadın."
Yıl 1915 savaşa katılmak üzere gelen gençlerden birinin saçının bir kısmı kınalıdır. Yüzbaşı sorar; "Oğlum erkek hiç kınalanır mı?" "Buraya gelmeden önce anam kınalamıştı komutanım!" der. Fakat çocuk sebebini bilmediği için anasına mektupla sorar. Annesinin cevabı şöyledir, "Oğlum Hasan! Yüzbaşına söyle; Bizim köyde kurbanlık koyunlar kınalanır. Ben de evlatlarımın arasından seni vatana kurban adadım. Onun için de saçını kınaladım. Allah seni İsmail peygamberin yolundan ayırmasın.
Britanya'da, "iğneci" de denilen cadı avcıları, Engizisyon'a teslim ettikleri her kız ya da kadın için yüklüce bir ödül alıyorlardı. Suçlamalarında dikkatli davranmaları salık bile verilmiyordu. Avcılar kurbanda, iğne batırıldığında acımayan ve kanamayan "şeytan işaretleri" -doğum lekeleri ya da renkli benler-arıyorlardı. El çabukluğuyla iğneyi derine batmış gibi gösterme hünerine de sahip avcılar, kurbanda hiçbir işarete rastlayamazlarsa, "görünmez işaretler" de iş görüyordu. On yedinci yüzyıl iğnecilerinden biri "cadı başı yirmi şilin için İngiltere ve İskoçya'da 220'den fazla kadının ölümüne neden olduğunu" itiraf etmişti.
İmdi , bilindiği gibi, dunya efsanelerinin büyük bir bölümünde Ay ilahı dişil, Boğa erildir (Cirlot, 1971; Chevalier & Gheerbrand 1982; Chetwynd 1989). Ay, genellikle kadınların aybaşı dönemleriyle ve doğurganlıkla ilgilidir. Boğa ise eril gücü ve dolayısıyla dölü ile yeryüzünde ki bereketi simgeler.
“Valide Sultan” unvanı Padişahın annesine mahsustur. İlk erkek çocuğun, yani veliaht şehzadenin annesi “Başhaseki Sultan”dır. Erkek çocukların annesi “Haseki Sultan” ve kız doğuranlar da “Haseki Kadın” unvanını alırdı. Padişahın kızına da “Hanım Sultan” denilirdi.