27 Haziran 2012 Çarşamba
Bakmayın yerini bu kadar net anlattığıma. Lokantanın La Rambla'ya çok yakın olduğunu biliyordum ama o uzun caddenin hangi tarafına düştüğüyle ilgili hiçbir şey hatırlamıyordum.
La Rambla'nın dibinde yer alan Hostal'dan çıkıp caddeye doğru yönelince, karşıma çıkan meydan ve bitişiğindeki kilisenin görüntüsü, beynimin derinliklerinden anıları sanki söküp çıkardı. Sezgisel olarak kilisenin solundaki dar sokağa girdim, biraz yürüdüm ve sokağın ilerisinde kendisine kavuştum. Boğazıma yumruk saplandı, Romesco karşımdaydı.
Dükkana girer girmez her İspanyol 'meyhanesinde' olduğu gibi burada da sizi bir tapas bar karşılıyor. Mutfakları da hemen arkasında. Katalancanıza güveniyorsanız, tabureye oturup çalışanlarla sohbet edip şarabınızı yudumlayabilirsiniz.
25 Haziran 2012 Pazartesi
İspanya kültürüne bodoslamadan girişim sanırım flamenko sanatçısı El Cigala sayesinde oldu. Sonrasında yaptığım Barcelona gezisinde hem bu şehre hem de kültürüne vuruldum. Tadı o kadar damağımda kalmıştı ki, hemen arkasından Endülüs'e de gitmiştim. Bu söylediğim işler de yedi sene öncesinin işleri...
İspanya'nın yemekleri, insanları, şarapları, kültürel farklılığı ve zenginliği beni çarpmıştı. O kadar vurulmuştum ki, Londra'da yaşarken, beş haftalık yıllık iznimde, Barcelona'da bir dil okuluna gitmenin hayallerini bile kurmuştum. Türkiye'ye dönüşüm, dil okulunun hayal olarak kalmasına neden oldu.
Bu seferki İspanya gezim Barcelona'da başladı. Sonrasında arabayla San Sebastian'a geçtik ve deniz boyunca bütün Kuzey İspanya kıyısı boyunca batıya doğru devam ettik.
Hiç tanımadığınız bir coğrafyada, neyle karşılacağınızı bilmeden, sadece hayal ederek yolculuk yapmanın, dilediğiniz yerde durarak, dilediğiniz yemekleri tadarak ilerlemenin, sanki sonu hiç olmayacak, hiç bitmeyecek bir yolculuğu sürdürmenin özgürlüğünü bilir misiniz?
Bu geziyi yıllar önce hayal etmiştim, balayımda gerçekleştirdim.