- Ebeveynlerinizin biri ya da her ikisi de büyüme sürecinizde ihtiyaçlarınızı karşılayacak kadar yakınınızda mıydı?
İhmal dendiğinde birçok insanın aklına gelen ilk ihmal türü, ebeveynlerin çocuğun yanında fiziksel olarak var olmamalarıdır. Bu şekilde yetişen bir çocuk için başkalarından yardım istemek oldukça zor olacaktır.
- Evinizde kurallar, sorumluluklar ve sınırlar var mıydı?
Düzensiz, kuralları ve tahmin edilebilirliği olmayan bir evde çocuğun kendi başına bir şeyleri çözmesi gerekebilir. Fakat çocukların zihni henüz bunu yapabilmek için yeterince gelişmiş durumda değildir. Yetişkinlikte bu kişi, hayatını organize etmekte ve yapması gerekenleri belirlemekte zorlanabilir.
- Ebeveynleriniz sizi gerçekten görüyor muydu? Sizin kim olduğunuzla, neler yaptığınızla ilgileniyor ve sizinle gözlemlerini paylaşıyorlar mıydı?
Çocuklar kim olduklarını ebeveynlerine bakarak ve onların gözlerindeki yansımalarını görerek anlarlar. Kendini tanırken ebeveynlerinden bu desteği alamamış çocuk, ileride kendisi için yanlış kararlar alabilir.
- Ebeveynlerinizin size olan sevgisi ne kadar derin ve nitelikliydi?
Aile her ne kadar çocuğuna sevgi verse de, duygusal ihmal varsa bu sevgi bir çocuğun ihtiyacı olan sevgiye karşılık gelmez. Bu şekilde sevgi görmek, yetişkinlikte sevilmeyi hak edip etmediğinizi sorgulamanıza sebep olabilir.
- Ebeveynleriniz duygularınıza karşı yeterince hassas mıydı? Duygularınızı önemsiyorlar mıydı?
Ebeveynlerin temel sorumluluklarından biri de çocuklarını duygusal açıdan eğitmektir. Ne hissettiğinizi ve bunu neden hissettiğinizi keşfederken size destek olmaları ve bu şekilde hissetmenin doğal olduğunu anlatmaları gerekir. Duyguların dünyasına aşina olmayan bir çocuğu yoğun duygular korkutabilir veya kendisini rahatsız hissetmesine sebep olabilir.