Java Adamı
Homo erectus erectus
|Bilimsel sınıflandırma|


Java Adamı; (Homo erectus erectus) 1891'de Endonezya'nın Java Adası'nda bulunan insan(Homo) fosillerine verilen isim. Eugène Dubois'in öncülük ettiği kazı grubu; diş, kafatası parçası ve uyluk kemiği keşfetti. Fosillerin, insanlar ve maymunlar arasındaki "kaybolan halka" olduğunu savunan Dubois, türe "Anthropopithecus erectus" ismini verdi, fakat sonra "Pithecanthropus erectus" olarak değiştirdi.
Fosil çok tartışma yarattı. 1891'den sonra on yıldan kısa bir süre içerisinde, Dubois'in bulgularını konu alan yaklaşık seksen kitap yayınlandı. Dubois'in görüşüne rağmen, az kişi Java Adamı'nın insanlar ve maymunlar arasındaki bir geçiş formu olduğunu kabul etti. Kimileri fosilleri maymun olarak niteleyerek, bazıları da insan olarak niteleyerek reddetti. Oysa çoğu bilim insanı, Java Adamı'nı, modern insan ile hiç ilgilendirmeden, evrimin ilkel yan dalı olarak dikkate almışlardı. Dubois, 1930'larda, Pithecanthropus'un "dev gibon" gibi olduğunu iddia etti.
Nihayet, "Pithecanthropus erectus (Java Adamı)" ve "Sinanthropus pekinensis " arasındaki benzerlik; Ernst Mayr'rın 1950'de ikisini de "Homo erectus" olarak isimlendirmesine ve direkt olarak insanın evrim ağacına yerleştirmesine olanak tanıdı. Java Adamı'nı diğer Homo erectus populasyonlarından ayırmak için, bazı bilim insanları bunu 1970'lerde "Homo erectus erectus" olarak nitelediler. Diğer fosiller, 20. yüzyılın ikinci yarısı Java Adası'nda bulundular. Dubois'in bulduklarından daha eskiydiler ve ayrıca Homo erectus'un bir parçası olarak düşünüldüler. 700,000 ve 1,000,000 yıllık olduğu düşünülen Java Adamı, bulundukları zamanlarda, keşfedilen en eski hominini fosilleriydi. Java Adamı'nın fosilleri 1900 yılından beri Hollanda'da bulunmaktadır.
İçindekiler
Keşiflerin tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]
Arka plan[değiştir | kaynağı değiştir]
Charles Darwin insanlığın Afrika'da evrildiğini düşünüyordu, çünkü orası goriller ve şempanzeler gibi büyük maymunların bulunduğu bölgeydi. Gerçi, Darwin'in iddiaları; fosil kayıtları ile doğrulanmadan önce, hiçbir fosil kaydı yok iken söylenmişti. Jeolog Charles Lyell ve Darwin ile evrim konusunda aynı fikre sahip Alfred Russel Wallace gibi diğer bilimsel yetkililer, onun gibi düşünmüyorlardı. Çünkü Lyell ve Wallace, insanın gibonlar ve orangutanlar ile daha ilgili olduğunu savundular, ve Güneydoğu Asya'yı insanlığın beşiği olarak nitelediler. Hollandalı anatomist Eugène Dubois ikinci teoriyi benimsedi, ve onu doğrulamaya çalıştı.
Trinil fosilleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Ekim 1887'de Dubois, akademik kariyerini, modern insanın atasının fosillerini bulmak umudu ile Hollanda Doğu Hint Adaları'na gitti. Orduya, cerrah olarak katıldı. İş görevleri yüzünden, arkeolojik kazılara sadece Temmuz 1888'de, Sumatra'da başlayabildi. Çokça memeli fosili bulması ile hükümet, onun yanına iki mühendis ve elli çalışan atadı. Aradığı fosilleri bulamayınca 1890'da Cava'ya taşındı.
Dubois, Ağustos 1891'de Solo Nehri kıyısındaki Trinil'de araştırmalarına başladı.[1] Takımı, bir diş(Trinil 1), ve kafatası parçası(Trinil 2) ortaya çıkardı. Dubois, bu türe ilk olarak "Anthropopithecus" ismini verdi. Bu ismi verdi çünkü benzer bir diş 1878'de Hindistan'da bulumuş ve yine "Anthropopithecus" ismi verilmişti.
Ağustos 1892'de, Dubois'in takımı insanınkine benzeyen uzun bir uyluk kemiği buldu. "Çok yaşlı bir dişi" 'ye ait olduğunu düşünen Dubois, türün ismini "Anthropopithecus erectus" olarak değiştirdi. Dubois, 1892'nin sonlarında, türün kafatası hacminin 900 santimetreküp olduğunu tespit edince, bu türün insanlar ve maymunlar arasındaki bir geçiş formu olduğuna kanaat getirdi. 1894'te,[2] türün ismini "Pithecanthropus erectus" olarak değiştirdi[3]
Fiziksel özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Java Adamı yaklaşık 170 cm uzunluğundaydı ve uyluk kemiklerinin gösterdiği üzere modern insan gibi yürüyordu.[1] Kafatası kalın kemiklere, geri çekilen alına sahipti. İri bir çene yapısına ve çıkıntılı kaş sırtlarına sahipti. 900 santimetreküp ile kafatası kapasitesi diğer H.erectus türlerinden daha küçüktü. İnsan dişlerine büyük köpek dişleri ile birlikte sahipti.[1] Java Adamı, diğer Homo erectus'lar gibi büyük ihtimalle nadir türlerden biriydi.[4] Java Adamı'nın keskin kabuk gibi şeyler kullanarak eti kestiğinin bulguları vardır. [5]
Malzeme kültürü[değiştir | kaynağı değiştir]
Ateşi kontrol[değiştir | kaynağı değiştir]
Homo erectus, çoğu arkeoloğa göre ateşi kontrol etti.[6] Trinil'de Java Adamı'nı fosillerinin yanında, yaşları 500,000 ile 830,000 yıl arsında olan yanmış odunlar bulunuldu. Ancak, merkez Cava volkanik bir bölge olduğundan, bu bulgu Java Adamı'nın ateş kullandığının bir kanıtı olarak kullanılamaz.[6]