Terleme fizyolojik ve hayati bir fonksiyondur. İki tip terleme nedeni vardır. Vücutta iki tip ter bezi bulunur. Ter bezlerinin çoğu ekrin tipiter bezleridir, bütün vücuda dağılmışlardır. Asıl fonksiyonları ısı düzenlemesidir.Vücudun ısısı arttığında (kas aktivitesi veya güneş ışınları gibi çevresel faktörlerle) ısı dengesinin sağlanmasıve ısının azaltılması için terleme oluşur. Hormonlar gibi çok sayıda faktör de terlemeyi etkiler.Deri ısısının artması terlemeyi artırır, azalması düşürür.
Apokrin tip ter bezleri ise başlıca koltuk altları, kasıklar vegenital bölgede bulunurlar. Puberteden sonra aktif hale gelirler. Kişinin kendine has kokusundan ve terin kötü kokusundan sorumludurlar.Heyecan, stres veya diğer benzer stimuluslarterlemeyi başlatabilir.
Artmış terleme hiperhidroz olarak adlandırılır ve önemli bir problemdir. Kişisel ve sosyal rahatsızlıklara neden olur. Bütün vücutta yaygın terleme veya avuç içi, ayak tabanı gibi lokalize terleme şeklinde görülebilir.
Generalize terlemeye en çok neden olan durumlar;
Lokalize terleme ise genellikle sağlıklı kişilerde gelişir. Başlangıç genellikle pubertede olur. Genetik yatkınlık olduğu düşünülür, kişilerin %30-%65'inde aile fertlerinde de vardır. Başlıca koltuk altları, ayaklar, avuç içleri ve yüz etkilenebilir. Hastalar sıklıkla şiddetli psikolojik problem yaşarlar, el sıkışmaktan kaçınırlar.Karakteristik olarak bu tip terleme uykuda görülmez. En sık ısı ve emosyoneluyarılarla başlatılır. Avuç içi ve ayak tabanı terlemesi de nadiren bazı hastalıkların göstergesi olabileceğinden (Raynaudhastalığı, romatoidartrit, eritromelalji gibi) her türlü aşırı terleme durumlarında bir dermatolog değerlendirmesi ve bazı tetkiklerin yapılması gerekir.