3 Ekim 2022 21:51
Özel bir zafere adını veren Yunan general Pyrrhus, “Romalılara karşı bir savaşı hala kazanırsak, kaybederiz” dedi. Daha yakından incelendiğinde, Ukraynalılar bir yeri tekrar fethettiklerinde bunu da söyleyebilirler.
Dagmar Henn’den bir analiz
Batı medyası için kesin olan bir şey var: Ukrayna birlikleri birbiri ardına zafer kazanıyor. Örneğin Frankfurter Rundschau başlıklar: “Sırtını duvara dayamış Putin: Ukrayna savaşında bir Rus yenilgisi yakın mı?” ve ardından şöyle yazıyor: “Bu arada, Ukrayna Devlet Başkanı Vladimir Zelensky, stratejik açıdan önemli Liman şehrinin tam kontrolünü ve tahliyesini duyurdu.”
Savaştan önce yaklaşık 15.000 nüfuslu küçük bir kasaba olan Krasnij Liman, şimdi neredeyse ıssız. Arap yayın kuruluşu Al Jazeera’nın Ukrayna tarafından bildirildiğine göre, kalan son sakinler bir ortodoks manastırının keşişleri.
Son iki hafta içinde Krasniy Liman, Ukrayna birlikleri tarafından sürekli saldırıya uğradı. Ukrayna tarafında 6 bin kadar askerin konuşlandırıldığı söyleniyor. Yer, yaklaşık 500 Donbass milisinden oluşan bir garnizon tarafından korunuyordu. Ukrayna birlikleri bu garnizonu kuşatmaya çalıştığında, takviyeler kullanılarak minimum zayiatla yeni bir savunma hattına çekildi.
Ukrayna birliklerinin bir diğer ilerlemesi Krivoy Rog yönünden geldi, bu ilerleme artık durma noktasına geldi.
Her iki durumda da, bu birlikler zaten Moskova’nın eşiğindeymiş gibi, hem Ukrayna hem de batı taraflarından toprak kazanımı sevinçle karşılanıyor, ancak bu gelişmenin gerçek değerlendirmesi farklı bir sonuca varıyor (tabii ki bu, bazı bölümleri engellemez). Rus Telegram izleyicisinin hemen paniklemeden sona ermesi).
Bu gelişmeleri gerçekçi bir şekilde değerlendirebilmek için göz önünde bulundurulması gereken birkaç nokta vardır.
Birincisi, Rus ordusunun ve müttefiklerinin (Donbass milisleri henüz Rus ordusunun bir parçası değiller) hedefleri, Ukrayna tarafının hedeflerinden temelde farklıdır. Kiev için haritadaki yer-isimlerin gösterilmesi ve satılması başarı olarak alınması hayati önem taşımaktadır; bu arada, devlet aygıtının tüm işlevselliği, düzenli olarak akan milyarlar olmadan, daha fazla maaş veya emekli maaşı ödenemezken, Batı’nın armağanlarına dayanmaktadır; bu yüzden bağışçıları mutlu etmek için her şey yapılmalı. Onlar da bu “başarılara” ihtiyaç duyuyorlar, böylece kendi nüfusları “Ukrayna için” donmaya isteksiz hale gelmesin. Bu durumun bir sonucu olarak personel ve malzeme gözetilmeksizin saldırılar gerçekleştirilmektedir.
Rusya’nın hedefi, Ukrayna ordusunun imhası anlamına gelen “Ukrayna’nın askerden arındırılması”. Tek tek yerlerin işgalinin gerçek bir değeri yoktur, özellikle de Krasniy Liman’da olduğu gibi, nüfus onları çoktan terk ettiğinde (bu, dört oblast Rusya’nın bir parçası olduğunda değişebilir). Ukrayna birlikleri sembolik zaferler ilan edebilmek için saldırılarda tükenirse, ancak bu süreçte önemli adam ve malzeme kaybederse, bu, Rusya’nın ağır basan amacına hizmet eder.
Buna göre, Rus tarafı bir saldırıya şu şekilde tepki verir: hareketli Taktiksel bir geri çekilmenin genel stratejinin bir parçası olduğu savunma.
İkincisi, elbette, hatalar olur. Önemli olan hata yapmamak değil, yapılan hatalardan doğru sonuçlar çıkarmaktır. Krasnij Liman’dan çekilme, bu noktada kendi konumlarının çok zayıf olması veya yeterince hızlı bir şekilde takviye edilmemesi gerçeğinden kimin sorumlu olduğu konusunda yüksek sesli bir tartışmaya yol açtı ve diğerlerinin yanı sıra Ramzan Kadırov’un konuşması ve derhal görevden alındı. general talep etti (bir diğeri gerçekten transfer edildi).
Cephe hattı şimdi çok uzun, bin kilometrenin üzerinde, bu nedenle zayıf noktalardan kaçınılamaz ve Ukrayna tarafı sonbahar yağmurları dinmediği ve bulut örtüsü uydu keşiflerini zorlaştırdığı sürece NATO’nun elindeki tüm bilgilere sahip . Bir noktada bir ilerlemenin mümkün olup olmadığı her zaman aynı zamanda birliklerin seçici yoğunlaşmasının da bir sonucudur; bu nedenle, rakip minimum manevra kabiliyetine sahip olduğu sürece asla göz ardı edilemez. Bu atılımların gerçek mi yoksa görünen başarıyı mı temsil ettiği tamamen başka bir konudur.
Üçüncüsü, son Ukrayna saldırılarında, Batı’dan sağlanan malzeme zaten büyük miktarlarda kullanıldı, örneğin modernize edilmiş Polonya T-72; muhtemelen kısmen Polonya işgali dahil. Başlangıçta Ukrayna tarafında Sovyet malzemesinden pek bir şey kalmamış. Bu saldırıların her birinde bu tanklardan bazıları, Hollanda zırhlı personel taşıyıcıları ve ABD obüsleri imha edildi.
Ancak NATO ülkelerinden çok daha fazlasının sağlanamayacağı biliniyor; bu mühimmat için bile geçerlidir. Martyanov veya Larry Johnson gibi birçok yorumcu anlamına gelen Daha Cherson bölgesindeki ilk Ukrayna saldırılarının başlangıcında, aslında Ukrayna genelkurmayının Dinyeper boyunca muhtemelen bir savunma hattı inşa etmek için bu birlikleri geri tutması gerekiyordu. İkinci bölümde açıklandığı gibi, bağışçıların mutlu tutulması gerektiğinden bu Ukrayna’nın sahip olmadığı bir seçenektir.
Dahası, Donetsk, Lugansk, Zaporozhye ve Kherson’un Rusya Federasyonu’na katılımına ilişkin kararlar, kısmi seferberlik yoluyla sağlanan ilave birlikler gibi, bu çatışmanın oyununun kurallarını da değiştirecektir. Bu tür Ukrayna operasyonlarının mümkün olduğu süre sınırlıdır. Ek olarak, giderek yaygınlaşan Batı malzemesi, ne sonbahar çamuruyla ne de kış sıcaklıklarıyla başa çıkamayacak. Ukrayna şu anda sahip olduğu her şeyi bu saldırılara harcıyor; bu muhtemelen hala olacak (yani takdir eder Gleb Bezov, Slavjangrad’da) iki veya üç zorlu haftayı garantiliyor; o zaman tüm bu yerlerde güç dengesi değişecek.
Çok daha önemli bir noktaya çok daha az dikkat edilir. Artemowsk (Ukr. Bakhmut) için savaş devam ediyor ve burada Ukrayna birlikleri yavaş ama istikrarlı bir şekilde kaybediyor. Aslında Artemovsk, Donbass’taki tüm Ukraynalı müstahkem hattında merkezi bir yer. Yer Krasnij Liman’dan çok daha büyük; banliyöleriyle birlikte 100.000 civarında bir nüfusa sahipti ve birçoğu onu bu cephenin temel taşı olarak görüyor. Artemowsk’un ele geçirilmesi bu nedenle Krasniy Liman’ın savunmasından çok daha önemlidir; ancak bu noktada gelişim yavaş ve sistematik olduğu için, sözde duyumlara bakarken gözden kaçırmak kolaydır.
Ukrayna’nın “Putin’in sırtı duvara dayalı” manşetlerine ödediği bedel, o zamanki tüm Rus birliklerinin takviye ve yeniden konuşlandırılması tamamlandığında ve karşı saldırı başladığında görülecektir. Mevcut saldırılardan kaynaklanan kayıplar telafi edilemez ve Ukrayna’da zaten ilan edilen ve şu anda öğrencilerin askere alındığı bir sonraki seferberlik dalgası bunu değiştirmeyecek.
İlerleyen kurs, NATO medyasının tasvirinin ne kadar yanıltıcı olduğunu gösterecek. Gerçekte, Batı’nın karargahında uzun süredir panik var. Kuzey Akım boru hatlarına yapılan saldırı bunun açık kanıtıdır. Ukrayna’nın kazanabileceğine veya Rusya’daki rejim değişikliği planlarının başarılı olacağına gerçekten inansalardı, onlara dokunmazlardı.
Konuyla ilgili daha fazla bilgi – NATO silahları sayesinde Donetsk siviller için güvenli bir yer değil – bir rapor
RT DE, geniş bir görüş yelpazesi için çaba göstermektedir. Konuk gönderileri ve fikir yazıları, editörün bakış açısını yansıtmak zorunda değildir.