Tam da Neslican'ı kaybettiğimiz bir zamanda bitirdim kitabı. Sol bacağıyla genç yaşta vedalaşmak zorunda kalan bir kadınla, hayatla iletişimini sadece sol bacağı ile sağlayan bir adamın yaşam mücadelesi.. Christy belki de Neslican yüzünden bu kadar acıttı içimi. Günlük boş dertlerimizin arasında yarattıkları farkındalığı, aynı derde sahip insanlara tuttukları ışığı tekrar tekrar anlatmaya gerek yok.
"Hayatınızı sevin. Kendinizi sevin. Bedeninizi sevin. Ruhunuz başka bir bedende bulunmayacak. Saçlarınızı, boyunuzu, kilonuzu sevin. Benim için sol bacağınızı da sevin."
Christy, Nesli..
Mücadeleniz çok güzeldi.