Geçen yaz ulusal ırk hesaplamasından 58 yıl önce, Atlanta, Georgia'da bir papaz protestolarla dolu bir yaza yansıyarak, onu muazzam bir "hoşnutsuzluk yaz" olarak nitelendirdi. Kürsüdeki ve sıralarındaki birçok Hıristiyan için, 2020 yazı bizim memnuniyetsizlik yazımız ve toplu olarak ırk karşıtı Hıristiyan olmaya adama anımızdır. Aynı zamanda enerjimizi ırksal adaletle olan ilişkimizi Kutsal Kitap'a aykırı olarak nitelendiren Evanjeliklerden aldığımız eleştirilere cevap vermekten mahrum bırakma zamanı.
Rev.Dr.Martin Luther King Jr., protestolarını ve sosyal adalet taleplerini benzer şekilde azarlayan beyaz din adamlarına yanıt olarak Birmingham Hapishanesinden Mektup'u yazdı:
Ulusumuzu ırksal ve ekonomik adaletsizlikten kurtarmaya yönelik güçlü bir mücadelenin ortasında, birçok bakanın "bunlar sosyal meselelerdir ve müjdenin gerçek bir ilgisi yoktur" dediğini duydum. Ve birçok kilisenin, beden ile ruh, kutsal ve seküler arasında tuhaf, İncil'e aykırı bir ayrım yapan, kendilerini tamamen başka bir dünyevi dine adadıklarını izledim.
Aynı kelimeleri bugün beyaz evanjelik kilisesine de yazabilirdi. İronik bir şekilde, King'in mirasını kutlayan aynı papazlar ve kiliseler, "İncil'in gerçek bir kaygısı olmayan" şeyler olarak ırksal ve ekonomik konuları reddeden "İncil dışı ayrımı" sürdürüyorlar. Ancak 2020 yazında, Hıristiyan dalgaları sokaklara döküldü ve İncil'deki gerekçelerle adalet isteyen bir açıklama çağrısı yaptı. Tanrı'nın nesillerdir kiliseye çağrıda bulunmasının bir parçası olarak sosyal adaleti benimseyen Siyah ve Kahverengi kiliseler, geçmişte olduğu gibi kiliseyi sosyal adalet uykusundan uyandıran bir dizi olayın ardından harekete geçtiler.
Kutsal Yazıların açık bir şekilde "adaleti yerine getirmek" (Mika 6: 8) ve "saf ve lekelenmemiş dini" yaşama (Yakup 1:27) çağrısıyla zorunlu kılınan bu hareket, takip etme görevini görmezden gelen bir müjdeye razı olmayı reddediyor. Tanrı'nın krallığı "Cennette olduğu gibi Dünya'da." Siyah'ın yaşadığı bir gerçeklik değilse ve Tanrı'nın imgesi kadar içsel bir değere sahip olduğu için gayretle savunuluyorsa bu krallık nedir? New York'ta #PrayMarchAct, ZION NYC ve Bridge Kilisesi'nin adalet için yürümeye karar vermesiyle başladı. İki kilisenin 100 ve 5.000'den fazla kişinin barışçıl bir şekilde dua ile protesto edilmesiyle başlayan şey hızla . O gün, New York'ta ve diğer eyaletlerde kiliselerin adalet için yürüyüp çalışmaya başlamasına yol açan yeni bir hareket başladı. Kilisenin, ırkçılık karşıtı olmak ve ırksal ve ekonomik adalete bağlı olmak için kolektif etkisinden yararlanmayı da içeren Amerika'nın 'ilk günahından' tövbe etme zamanı geldi. Bunların hiçbiri yeni değil ama anın ağırlığı, 2020 olayları bir kez daha yeni bir aciliyet doğurdu.
King , dönüm noktası niteliğindeki çalışmasında Neden Bekleyemeyiz , 1963 yazında Sivil Haklar Hareketi inanılmaz bir ivme kazanırken ulusu şok eden benzersiz aciliyeti anımsadı. O yazın şöyle yazdı:
Beyaz Amerika, zenciler kendini ülkenin bilincine sokarken ve şikayetlerini binlerce parlak ışıklı sahnede dramatize ederken, hayatın çirkin gerçekleriyle yüzleşmek zorunda kaldı.
Bir kez daha, 2020'de, "beyaz Amerika hayatın çirkin gerçekleriyle yüzleşmek zorunda kaldı" ki, çoğu zaman, ülkemizin kurumlarında ve yapılarında Siyahların hayatlarının önemi yok. Ocak 2020'de koronavirüs, sağlık sistemimizdeki eşitsizlikleri ortaya çıkaran yıkıcı sonuçlarla Amerikan kıyılarına ulaştı. Koronavirüs geçtiğimiz yıla yayılırken, Amerika 400.000'den fazla ölüme üzüldü, Siyah ve Kahverengi nüfus orantısız bir şekilde acı çekti. Aslında, APM Research yayınladı: "Siyah ve Yerli Amerikalılar en yüksek kayıp oranlarına maruz kalmaya devam ediyor - her iki grup da şu anda ulusal olarak 750'de 1'i aşan bir COVID-19 ölüm oranını yaşıyor."
13 Mart 2020'de koronavirüs siyahları orantısız bir şekilde öldürürken ve tıp uzmanları kahramanlar olarak övülürken, bize çok daha yaşlı, başka bir salgının ortasında olduğumuzu hatırlattı. Louisville, Kentucky'de, polis "yanlış eve" ateş açarken EMT Breonna Taylor'ın cesedi sekiz kurşunla delindi. Polis raporlarında yaralılar "Yok" kategorisine giriyorlardı. Yaralanmalarındaki ihmalci sessizlikleri, Atatiana Jefferson'dan Rekia Boyd'a ve Sandra Bland'e Siyah kadınların ölümüne eşlik eden sessizliği yansıtıyordu. Açıkça, raporu yazan memurlar için Breonna Taylor'ın hayatı önemli değildi.
15 Mayıs'ta, ekonomi burnunu çekerken ve siyah işsizlik oranları, tarihsel olarak beyaz Amerika'nın iki katı olan% 16'ya yükselirken, Ahmaud Arbery'nin öldürüldüğü video sızdırıldı. Emekli polis ofisi George McMichael ve oğlu Travis'in Ahmaud Arbery'nin öldürülmesiyle sonuçlanan barbarca, insan avı seferini gerçekleştirdiklerini korku içinde izledik. Bölge savcılığının video kanıtını örtbas etmesi, hayatının yetkililer için önemli olmadığını gösterdi.
Ve 25 Mayıs'ta, iki aylık “yerinde barınma” sonrasında, Amerika Birleşik Devletleri'nde kabin ateşi tüm zamanların en yüksek seviyesine çıktı. Birçoğu, yaz ritmlerine geleneksel bir başlangıç olan Anma Günü'nü ortak bir nefes alma ve bir gün boyunca hayatın tadını çıkarma fırsatı olarak gördü. Belki de bunu akılda tutarak, kamyon sürmek ve sonunda ailesine göndermek için Minneapolis, Minnesota'ya taşınan George Floyd, bir bakkaldan sigara almaya karar verdi. Bir ulusu yenilenmiş bir aciliyete uyandırdıktan sonraki anlarda ortaya çıkan şey. Polis memuru Derek Chauvin, elleri cebinde sekiz dakika kırk altı saniye boyunca George Floyd'un boynuna metanetle diz çöktü ve yalvarırken bu siyah adamın hayatını sıktı: "Yapamam nefes almak." Yaz için toplu bir soluklanmak yerine, dehşet içinde kolektif bir nefes aldık.
Adalete yönelik bu yarış bir maratondur ve kısa mesafe koşusu değildir. Geçmişte, yeni bir gün vaadini taşıyan ve biraz değişiklik sağlayan ama yeterli olmayan hoşnutsuzluk yazları yaşadık. Sonuçta, Dr. King 1963 yazı hakkında şunları yazdı:
Amerikan tarihinde, İç Savaş ve Yeniden Yapılanma dışında hiçbir dönem, zencinin hayatını değiştirme dürtüsüne bu kadar genişlik ve derinlik kaydetmez. Hiçbir dönem, dondurulmuş ayrışma modellerinde bu kadar çok çözülme kaydetmez.
Bunu 1964 tarihli Sivil Haklar Yasası'nın tarihi pasajında görüyoruz. Başkan John F. Kennedy, Yasayı ilk olarak Haziran 1963'te önermişti, ancak Senato, yasanın geçişini başarıyla engelledi. Ancak daha sonra 12 Haziran'da Medgar Evers suikastıyla katalize edilen Hoşnutsuzluk Yazı oldu ve 28 Ağustos'ta Washington'da Dr. King'in 20. yüzyılın en ünlü konuşmasını yaptığı Washington'da zirveye ulaştı. Yine de yapmamız gereken çok şey vardı. Cezai adaletsizlik sisteminin sadece yeniden tasarlanarak reforme edilmesi gerekmiyor. Siyahların cezai olarak öldürülme şekli, çok daha büyük sorunların belirtisidir. Çoğu zaman akıl sağlığını, uyuşturucu bağımlılığını, evsizliği ve hatta protestoları suç sayıyoruz. Koronavirüs salgını, sağlık sistemimizdeki eşitsizlikleri ortaya çıkardı. Koronavirüs karantina yetkilerinin gerektirdiği çevrimiçi eğitime geçiş, ırksal sınırlar boyunca var olan akademik eşitsizlikleri ve eşitsizlikleri ortaya çıkardı. Kilise, İsa adına toplumun her yönünü etkileyen ırkçılık karşıtı çalışmalarda bulunmalıdır.
Bugünün kilisesi ilk kilisenin kurbanlık ruhunu yeniden ele geçirmezse, özgünlüğünü yitirecek, milyonların sadakatini kaybedecek ve yirminci yüzyıl için hiçbir anlamı olmayan alakasız bir sosyal kulüp olarak görevden alınacaktır. - MLK
Bu sözler peygamberliktir. İnanç eğilimlerini inceleyen Barna Grubu, 1990'larda olduğundan üçte bir daha az Amerikalının kilise hizmetlerine katıldığını ve bu sayının King'in yazdığı 1960'lardan itibaren ani bir düşüş olduğunu bildirdi. Bu düşüşün nedenleri nelerdir? Elbette çok katmanlı, ancak dönüm noktası niteliğindeki kitabı Beni Kaybettin: Neden Genç Hıristiyanlar Kiliseden Ayrılıyor? Barna Grubu başkanı David Kinnaman bize kilit bir faktör veriyor. Yüzlerce genç ve genç yetişkine anket yaptı ve listelenen altı ana nedenden birinin kilise talimatının "sığ" olması olduğunu keşfetti. Özellikle, sadece% 20'si kilisede yoksullara hizmet etmişti ve kasvetli bir% 15 "kendilerini motive eden bir neden veya sorun buldu." Bunu, "Sivil Haklar / Irksal Adalet" i Y kuşağının bir numaralı nedeni olarak listeleyen ve King'in 57 yıl önce duyurduğu şeyin net bir şekilde yerine getirildiğini gören bir raporla çelişin. Irkçılık karşıtlığı, krallığın müjdesini ırksal olarak tabakalaşmış bir toplumda yaşamak için gerekli olmakla kalmaz, aynı zamanda kilisenin ilgisini yitirmiş bir nesle ulaşmak için yapılması gereken bir iştir.
Ve Kampanyasının bir parçası olduğum için minnettarım . And Kampanyasının misyonu "Hıristiyanları daha iyi temsil, daha adil ve şefkatli politikalar ve daha sağlıklı bir siyasi kültürle sonuçlanan sivil ve kültürel katılım için eğitmek ve organize etmektir." Dönüm noktası kitabı, İnanç (&) Merhamet, ileriye giden yol için sağlam bir yol belirledi.
Ayrıca #PrayMarchAct ile hizmet vermekten onur duyuyorum. PMA, ırkçılığı her seferinde bir kiliseyi ortadan kaldırarak sistemik adalete kişisel ve kilise çapında bağlılığı teşvik etmek için Hıristiyan ırkçılık karşıtıları donatmaya ve harekete geçirmeye adanmış bir harekettir.
Bu Hoşnutsuzluk Yazının sonuçları ne olacak? 2021'de Dr. King'in mirasını nasıl yaşayacağız? Neyse ki, bu şu anda yazabileceğimiz bir tarih. Bir umut ve 2020 yazının planı tıpkı 1963 yazı gibi çağlara yansıyor. Tarih yazmada bize katılacak mısınız?
Din haklı bir kült müdür? Açıkçası, seni tuzağa düşürmekle iyi iş çıkardım. Ama gerçekten düşünürseniz… olabilir mi? Din, tarih boyunca pek çok tartışma ve tartışma konusu olmuş karmaşık ve çok yönlü bir olgudur.
Yazan: Quamid Francis 16 Ocak Pazartesi günü, Dr. Martin Luther King Jr.'ın 94. doğum günü olacaktı.
Küçük bir çocukken annem Presbiteryen kilisesinin papazıydı, Pazar Okulu'nda öğretmenlik yaptı. Bunu hatırlayamayacak kadar gençtim.
Küçümsediğim bir Başkan için dua etmekten nasıl kaçınmayı başardım Hristiyanlar derken, özellikle öne çıkan biri değilim. Çok huysuz, çok küstah, fazla küfür.
Siyah kadınlar kurguda kendilerinin yuvarlak tasvirlerini görmeye yeni alışıyorlar, bu yüzden bizi tam insanlar olarak sunan bir hikaye koleksiyonu bir kutlama gibi geliyor. Kilise Kadınlarının Gizli Yaşamları'nda Deesha Philyaw, güneydeki Siyah kadınlara ve Siyah kiliseye, din adamlarının onlardan istediklerinin çelişkilerini ve sınırlamalarını tanıyan bir aşk mektubu yazdı.
The Catcher in the Rye'nin sonlarına doğru Holden Caulfield, kendi kendine Batı'dan uzaklaşacağını ve kendisini herkesten ve her şeyden uzak tutacağını, muhtemelen sağır-dilsiz kılığında olacağını söyler. Eğer sağır-dilsizmiş gibi davranırsa, diye düşünür, insanlar ona bir kağıda mesajlar yazmak zorunda kalacaklar ve ondan yorulduktan sonra hayatının geri kalanında konuşmaları bitirecek. .