İngilizcede ‘Bankruptcy’ olarak geçen ‘iflâs’ kelimesinin aslı, İtalyancada ‘Kırılmış tezgâh’ anlamına gelen ‘Banca Rotta’dan türemiştir. Yeterli kanıt olmasa da bu gelenek ve kelimenin, Floransa’daki Eski Köprü Ponte Vecchio‘da 1552 yılında ortaya çıktığı söylenir.
Özellikle para ticareti ve döviz ile uğraşanlar, tezgâhlarını Ponte Vecchio üzerinde açarlar ve işlemlerini burada yürütürlerdi. Değerli belge ve paraları da içi çelik çubuklarla sağlamlaştırılmış ahşap sandıklarda saklarlardı.
Bu kişiler işleri bozulup ödeme yapamaz duruma geldiğinde, şehir yöneticileri duruma el koyar ve halkın önünde bu ahşap kasa balta ile askerler tarafından parçalanırdı. Böylece iflas edenin artık işine devam ettirilmeyeceği herkese duyurulurdu. Zaten tezgâhı veya masası olmayan tüccar da herhangi bir iş girişiminde bulunamazdı. Kırılmış, parçalanmış tezgâh ya da masa da, İtalyanca’da ‘Banca Rotta’ ya da ‘Bancorotto’ olarak adlandırılmış ve çoğu dile bu biçimde geçmiştir.