Filmlerin kaçış olması gerekiyordu. İzleyiciler, yaşam karakterlerinden daha büyük fantastik maskaralıkları izliyor. Bazı roller daha az hayal gücü gerektirir. Bu on oyuncu için hayatlarının en travmatik deneyimlerini hatırlamaları yeterliydi. Metod aktörlerine yepyeni bir anlam veriyorlar.
Trajediyle Biten 10 Masum Görünüşte Şaka
10 Mercedes McCambridge Yeniden Başlamak Zorunda Kaldı
En ünlü rolünde Mercedes McCambridge hiç görülmedi. Kredilerde adı bile geçmiyor. O sadece duyulur. Bu bir efsane olmak için yeterliydi.
McCambridge, sesini 1973’te The Exorcist’te Linda Blair’in Regan MacNeil’ine sahip olan iblis Pazuzu’ya ödünç verdi. Bir Mezopotamya canavarını somutlaştırmak için çok şey gerekiyor. Canavarın akıldan çıkmayan gırtlaktan gelen çığlıklarını elde etmek için, yönetmen William Friedkin McCambridge’i kırılma noktasına kadar fiziksel olarak zorladı. McCambridge, öfke ve saldırganlık yaratmak için bir sandalyeye bağlandı ve ağzı tıkandı. Çakıllı bir ses elde etmek için çiğ yumurta ve zincir duman yutmak zorunda kaldı. Hepsinden kötüsü, viski shot içmeye zorlandı.
1950’de McCambridge, Fletcher Markle ile evlendi. Evlilik, kısmen McCambridge’in alkolizmi yüzünden dağıldı. Çok fazla içtiği için sık sık hastaneye kaldırılırdı. 1969’da, nihayet Adsız Alkolikler’in yardımıyla ayıklığa kavuştu. Bu tarihin farkında olan William Friedkin hala sette içkisini hazırlıyordu. Dört yıllık ayıklık gitti. Neyse ki McCambridge eski yöntemlerine geri dönmedi.
Oh, ve bilmiyorsanız, 1987’de oğlu 13 Cuma günü işinden kovuldu, bu yüzden buruşuk şeytani bir cadılar bayramı maskesi taktı ve karısını, çocuklarını ve sonra kendini vurdu. İntihar notu suçu annesinin ayaklarına attı.[1]
9 Winona Ryder Korkularına Baş Döndü
Winona Ryder Demogorgons, Beetlejuice ve Dracula kadar çeşitli kötü adamlarla savaştı. Ana düşmanı çok daha sıradan bir şey, su. Bir genç olarak, Ryder neredeyse boğularak ölüyordu. O kazadan dolayı, felç edici bir su fobisi geliştirdi. Suya yaklaşmak zorunda kaldığı her an kısıtlayıcı bir paniğe kapıldı. Yıllarca havuza veya okyanusa girmekten tamamen kaçındı. Alien: Resurrection setinde bu korkuyu yenmesi gerekiyordu.[2]
Koşullar, ömür boyu sürecek bir paranoyayı hafifletmek için idealden daha azdı. Tank, kir ve flotsamdan bulanıktı. Daha da deneyimli dalgıçlar, kısmen suya batmış mutfak setinde gezinmek için mücadele etti. Ryder’ın rol arkadaşı Ron Perlman altında yüzerken, yolundan sahne malzemeleri yüzdü. Sabit parçalar onun yüzeyi kırmasını engelledi. Dört ayrı durumda, kurtarma dalgıçları Perlman’ı kurtarmak için görevlendirildi. Kişisel geçmişi ve tehlikeli koşulları nedeniyle Ryder paniğe kapıldı.[3]
8 Kazablanka’nın Yerinden Edilmiş Oyuncular
Savaşın nasıl biteceğini kimse bilmiyordu. 1942’de Rick’in kafesinin patronları, La Marseillaise’in heyecan verici bir yorumunu ortaya çıkardı. Onların Fransız marşı versiyonu, Alman işgalcilerinden gelen benzer milliyetçilik çağrısını gölgede bıraktı. Tüm bildikleri, anlamsız bir jest olabilirdi. Bir grup mülteci Nazileri küçük düşürmeye çalıştı. Kutsal bir zafer olabilirdi. Yine de oyuncuları gözyaşlarına boğdu.
Oyuncuların neredeyse tamamı göçmendi. Bunların büyük bir kısmı gerçek mültecilerdi. Avusturyalı bir Yahudi olan Paul Henreid, Nazi partisinin düşmanı olarak etiketlendikten sonra İngiltere’den kaçtı. Conrad Veidt, SS subayı Strasser’i oynamış olabilir, ancak yine de memleketi Almanya’da “Jude” ırk etiketini takmak zorunda kaldı. Madeleine Lebeau, anavatanını hatırlattığı için şarkı söylerken açıkça gözyaşlarına boğuldu. Hem kendisi hem de kocası Marcel Dalio, Alman işgalinin arifesinde Paris’i tahliye etti. Kız kardeşleri ve yeğeni sonunda öldükleri kamplara gönderilirken SZ Sakall şarkı söyledi. La Marseillaise sembolik bir protestoydu. Birçoğu için sahip oldukları tek şey buydu.[4]
7 Joaquin Phoenix Yeniden Bir Tarikata Giriyor
Yönetmen Paul Thomas Anderson, The Master’ın kurgusal olduğu konusunda ısrar ediyor. Yasal nedenlerle, çalışmanın gevşek bir şekilde Scientology Kilisesi’nin ilk yıllarına dayandığını söyleyemez. Başroldeki Joaquin Phoenix bu kadar kurnaz değildi. Hangi tarikattan ilham aldığını, içinde büyüdüğünü açıkça itiraf ediyor.
Karakteri Freddie Quell gibi, Joaquin’in ebeveynleri de kayıp ruhlardı. Savaş sonrası Amerika’nın kayıtsızlığından bıkmışlardı. Tanrı’nın Çocuklarının çekici cazibesine karşı duyarlıydılar. Tanrı’nın Çocukları şimdi pedofili ve yaygın cinsel istismarı teşvik etmekle ün salmışlardır. Phoenix’in deneyimi daha olumluydu. Kardeşleri Rain ve River ile birlikte Joaquin, dini tarikata para toplamak için manevi şarkılar söyledi. Aile, fare istilasına uğramış kulübelerde yaşarken, örgüt bir servet kazandı. Kilisenin en kötü unsurları ortaya çıkmadan önce aile grubu terk etti. Aile, önceki yaşamlarının tüm hatırlatıcılarını attı. Soyadlarını “Alt” olarak bıraktılar. Yeniden doğuşlarını belirtmek için “Phoenix” adını seçtiler.[5]
6 Katey Sagal’ın Düşük
Married…With Children karmaşık ahlaki soruları ele alan bir dizi değildi. Bazen Al Bundy’nin eli pantolonunun içinde oturduğu otuz dakikadan daha karmaşık olayları zar zor yazabiliyorlardı. Gerçek bir trajedi, kadronun başına geldiğinde, tüm gösteriyi elden geçirdiler.
Altıncı Sezon, Peg Bundy’nin hamile olduğunu ifşa etmesiyle başladı ve bu kocasını çok üzdü. Al, sezonun çoğunu yeni bir çocuğun mali yükü konusunda endişelenerek geçirdi. Neyse ki onun için, tüm sezon arkının bir rüya olduğu ortaya çıktı. Peg Bundy oyuncusu Katey Sagal için bu bir kabustu.
Sagal, sezonun çoğunu gözle görülür şekilde hamile geçirdi. Ne yazık ki, hamileliğinin sekizinci ayında ölü bir doğum yaşadı. Sempati nedeniyle, hikaye, sette bir bebekle uğraşmak zorunda kalmayacak şekilde ayarlandı. Karakterinin bir çocuğu olması gerektiğini basitçe görmezden gelemeyecekleri için senaryo her şeyi bir rüyaya dönüştürdü. Bu tercih edilen seçenekte bile, hiçbir zaman çocuk doğurmayan bir hamilelikten bahsetmesi gerekiyordu.[6]
Film Tarihinden 10 Büyüleyici Sahne Arkası Görüntüsü
5 Pieter Dengler Yeniden Mahkûm Oldu
Werner Herzog, yönetmen olarak nazik dokunuşuyla tanınmıyor. Yorumcular, Alman auteurün tuhaflıklarını ve yorucu taleplerini işkence olarak nitelendirdi. Teğmen Dieter Dengler için bu abartı değildi.
Pilot Teğmen Dengler, Vietnam savaşı sırasında uçağını Laos’a zorunlu iniş yaptı. Aylarca hapis yattı. Dengler’in kararlılığı Herzog’da yankı buldu. Herzog, Little Dieter Needs to Fly belgeselinde Dengler’ın hikayesini yakalamak için yola çıktı. Hikayenin daha özgün bir versiyonunu elde etmek için Herzog, Dengler’i en yorucu deneyimleri bile yeniden yaratmaya zorladı. Kelepçeli Dengler, ormanda yürümek zorunda kaldı. Oyuncular onu sopalarla dövdü. En travmatik sahnede, Dengler, bir Vietkong muhafızının nişan yüzüğünü geri çaldığı için ceza olarak parmaklarını kestiği sahneyi yeniden canlandırdı. Sahne o kadar gerçekçiydi ki, Güney Asyalı figüranlar onun tıbbi müdahaleye ihtiyacı olduğunu düşündüler.[7]
2007’de Herzog, hikayeyi Christian Bale’in Teğmen Dieter Dengler’ı canlandırdığı Rescue Dawn olarak yeniden canlandırdı. Görünüşe göre, hikayeyi fiziksel işkenceye başvurmadan anlatmanın bir yolunu bulmuş.[8]
4 Rita Moreno Tecavüz Sahnesinden Sonra Kaldı
West Side Story, birbirlerini görmek için ellerinden geleni yapacak olan iki insanın sağlıklı bir aşk hikayesidir. Tony ve Maria kendilerini güzel hissedebilirler, ancak müzikalin çoğu bir sokak şiddeti ve ırkçılık hikayesidir. Maria’nın arkadaşlarından biri olan Anita, Hollywood’un sonunu alamaz. Sevgilisi öldürülür. Jetler şiddete karşılık veriyor. Müzikli sokak çeteleri bile etrafta dolaşmak eğlenceli değil.[9]
Şarkı sözlerinin söylediğine rağmen, Porto Riko şovun bağlılığı değildi. Oyuncular arasında sadece bir Porto Rikolu aktris vardı, Rita Moreno. Morena’nın beğenilen Anita tasviri ona Oscar kazandırdı. Zor kazanılan bir kupaydı. Çekimden yıllar önce Morena iki ayrı olayda tecavüze uğradı. Film için Columbia Studios’un partisinde tekrar tecavüze uğradı. Bu şaşırtıcı olaylar arasında, onu yeniden canlandırmak zorunda kaldı. Anita’nın tecavüze uğradığının ağır bir şekilde ima edildiği bir sahnede acısı geri döndü. Duygusal deneyim, Morena’yı sette dağılmaya zorladı. 45 dakika boyunca yaşadığı travmayı hatırladıktan sonra sette ağladı.[10]
3 Dorothy Gibson Titanik’e Geri Döndü
Dorothy Gibson bekleyebilirdi. Leonardo Dicaprio’nun bildiği gibi, insanlar hala Titanik’in ölümü karşısında büyüleniyorlar. 1997 yapımı gişe rekorları kıran filmden daha az hatırlanmasına rağmen, talihsiz yolculukla ilgili ilk film bir kilit açıdan daha etkiliydi. Korkunç olaydan sadece otuz gün sonra çekildi. Ateş etmeye başladıklarında hala Atlantik’te cesetler çıkarılıyordu.
Dorothy Gibson’ın kariyeri, özellikle felaketle dolup taştı. İki yılda 25 film yaptı. Sondan bir önceki, Saved From the Titanic, onun en beğenilen performansı. En doğal olanıdır. Gibson, okyanus gemisi ortasına battığında gemideydi. Yönetmen Étienne Arnaud, neredeyse boğulma korkusunu yakalayabilecek birini istiyordu. Dondurucu sudan çıkarıldıktan sadece beş gün sonra Gibson, üzücü deneyimini yeniden yaratmak için setteydi. Yolculuk için hazırladığı kıyafetleri bile giydi. Acele üretim, çoğunlukla gemideki yolcuların dar kaçışına odaklandı. Bugün film, “çok erken” kavramını herhangi bir sanatsal dehadan daha fazla anlamadığı için daha fazla hatırlanıyor.[11]
2 Haing Ngor Ölüm Tarlalarından Asla Kurtulamadı
Haing S. Ngor zar zor bir aktördü. Bu bir hakaret değil. Profesyonel olarak, bir cerrah olarak çalışıyordu. Dith Pran’ın Oscar ödüllü performansını verdiğinde Ngor, kurgusal bir karakterin aklına girmek zorunda değildi. Sadece hayatını tekrarlamak zorunda kaldı. Eğitimi ve sınıfı için cezalandırılan Ngor, Kamboçya kamplarında yıllarca staj yaptı. İlk elden bilgisi, karakteri nasıl canlandırdığını şekillendirdi.[12]
1984’s Killing Fields eğlenceli bir film değil. Kızıl Kmer saltanatının yeniden anlatımı, soykırım kampanyasının en kötü korkularını sergileyen sürükleyici anlarla doludur. Yine de, Ngor’u en çok ağlatan an nispeten banaldı. Bir sahnede, bir çocuk asker, Pram’in yetiştirdiği bir domates bitkisini kökünden söküyor. Olayın gereksiz gaddarlığı Ngor’a gardiyanlarının duygusuzluğunu hatırlattı. Filmdeki tüm korkunç manzaralar arasında, insanların insanlıklarından çabucak sıyrılabileceklerini gösteren şey buydu.[13]
1 Ira Hayes, Iwo Jima’ya Döndü
John Wayne, Ira Hayes’i onurlandırmak istedi. Ira Hayes layık olduğunu düşünmüyordu. Hayes, Iwo Jima’nın bayrağını yükselten askerlerden biri olarak sonsuza kadar hatırlanacak. Hollywood, 1949’daki Iwo Jima’nın Kumları’ndaki ikonik görüntüyü anmaya hazırlandığında, çekimi yeniden yaratmak için hayatta kalan üç kişiye ulaştılar. Ira Hayes bir kamera hücresini zar zor yönetebiliyordu.
Savaştan sonraki yıllarda Hayes önemli bir suçluluk hissetti. Bayrağın kaldırılmasının ardından Hayes’in eve dönmesi emredildi. Joe Rosenthal’ın fotoğrafı Hayes’i bir kahraman olarak sağlamlaştırmıştı ama o, asker arkadaşlarını ölüme terk etmiş gibi hissediyordu. Savaşın ikonografisinin bir parçası olmaktan çok içerlemeye başladı. “Bazen o adamın o resmi hiç yapmamış olmasını dilerdim” diye itiraf etti. Hayes, gelişen kabuk şokunu bol içkiyle tedavi etti. Alkolizmi, aldığı daha fazla kapsama alanıyla daha da kötüleşti. Iwo Jima’nın Kumları setinde o kadar sarhoştu ki konuşan kısımlarını kestiler. 1955 yılının Ocak ayında, cansız bedeni yerde bulundu. 32 yaşındaki gazi, maruz kalma ve alkol zehirlenmesinden öldü.[14]
Zalimliğiyle Bilinen 10 Harika Yönetmen
Yazar hakkında: Bu hayatının en kötü anıysa, Nate’e e-posta adresinden yazabilirsin. [email protected] Yazdığı diğer şeyleri okumak için Nate’i Twitter @nateyungman’dan takip edebilirsiniz.