Yaz geleli yürüyüşe çıkmadım gibi bir şey. Bugün kendimle başbaşa yürümek istedi canım. Hava çok sıcak olsa da kararlıydım.
Önce dolmuşla Caddebostan Kültür Merkezi'ne gidecek, "Doğan Kardeş'le Büyümek sergisini gezecek ve yürüyerek eve dönecektim.
Sergi Doğan Kardeş kitaplarının orjinal kapak resimlerinden ve kitaplardan oluşuyordu. Kitap kapakları beni çocıkluğuma döndürdü.
Doğrusu ben içinde şiirler, öyküler, harika çocuk Bedri Baykal'ın resimleri olan, her ay dört gözle beklediğim eski Doğan Kardeş dergilerini de göreceğimi umuyordum ama dergiler yoktu ne yazık ki. Kitaplar ve kapak resimleri de çok güzeldi. Doğan Kardeş'le büyümek gerçekten bir şanstı.
Bostancı'ya kadar vitrinlere baka baka yürüdüm. Cadde tenhaydı. Yani sevgilisinin elini tutan, köpeğini kapan veya çocuğunu kapan gelmemişti.
Eve geldiğimde yorulduğumu anladım. Fırında bir tepsi patates, biber, domates kızarttım. Ortalık mis gibi biber koktu. Yanında pilav ve tavuk var. Birazda bayramdan kalma zeytinyağlı sarma.