Birden, M87’nin ortasından bir karadelik görüntüsü ekranlarımıza düştü. Birden de değil esasında: Birçok uzay bilimi kürsüsü, kurumu bir araya gelip kara delik araştırma projesi için yerkürenin çeşitli bölgelerinde teleskopları örgütlemişlerdi.
Hatta projenin başlangıcı 1980’lere kadar gidiyor. Ekranlardaki o netlenmemiş gerçek görüntü de, ultra HD kurgu görüntülere göre daha çok seyirlik.
Kara deliklerden az çok haberdarsınız; en azından Interstellar filmini görmüşsünüzdür ya da bugün servis edilen fotoğrafın ardından araştırıp okumuşsunuzdur. Zamanı blok çipler halinde soketlere yerleştirip çıkardığınız bir kütüphanede cisim olarak ele alabildiğiniz iterasyonlar bir yana, yalın bir şekilde Einstein’in haklı çıktığını, Güneş’in 6.5 milyar katı bu kütleden belirli bir yakınlıktaki hiçbir şeyin, fotonların bile kaçamadığını ve kütle tarafından çekildiğini, yutulduğunu görebiliyoruz.
Burada, fotoğrafın çekilmesi de bilim için başarıdır.
Einstein’ın haklı çıktığı bir diğer konu da kara deliğin, izdüşümsel olarak dairesel yapısı ve bu yapının çapının tahmin edilebilirliğidir.
Bundan sonrası ise Einstein’ın ötesine geçecek. Daha ilk veriyi aldık. Uzayın 3 değil, n derecede gerilebildiği göz önünde bulundurulduğunda, bilinen t zamanın uzayıp kısaldığı sayısız gözlem olanağı bizi bekliyor.
Gagarin kara deliğin merkezinden göz kırparken, bizim zamanımızın üç noktasının da artık sandıktan çıkarak uzayın derinliklerinde yol almasını umuyoruz.