Simurg ILV'nin lansmanı
İran'da, 22 Nisan sabahı erken saatlerde “Qased” adlı bir uzay roketinin (ILV) başarılı bir şekilde fırlatılması gerçekleşti. Farsça'dan alınan "Quesed", "Messenger" anlamına gelir. Resmi olarak bildirildiği gibi, lansman sırasında uzay aracı (SC) Noor (“Nur”, “Işık” anlamına geliyor), “İran’ın ilk askeri uydusu” ilan edildi.
Başarılı lansman sayısı hala çok az olmasına rağmen, İranlılar ilk kez uyduları yörüngeye başarıyla başlattılar; bir düzine yok. Bu lansmanla ilgili ilginç olan nedir?
Yoldaşları ...
İlk İran uydusu 700 Ekim 3'te Cosmos-2005M LV'mizde Mozhaets-27 ve Çin, İngiliz ve diğer 8 küçük uzay aracıyla bir küme lansmanı sırasında 5 yılında yaklaşık 1 km yükseklikte dairesel bir yörüngeye düştü. diğer uydular. Bu uyduya Sina-80 adı verildi ve "Dünya Uzaktan Algılama Uydusu" ndan (ERS) biri olarak kabul edildi ve diğerleri ve ilkel düzeyde bir tür keşif. Tabii ki, huzurlu uzaktan algılama ve askeri zeka arasındaki fark, izcileri ve diğer insanların casusları arasındaki kadar "büyük", çünkü barışçıl bir uzay aracının, kalite ve çözünürlükte tamamen tatmin edici olmasalar bile, ordu için fotoğraf çekebileceği açıktır, ancak vakaların% XNUMX'inde ordu böyle bir nitelikten memnun kalacak. Suriye'deki operasyona, Kaynak-P tipi uzaktan algılama uydularının ve bir dizi başka kişinin dahil olduğu ülkemizi hariç tutmadan, dünyada her zaman böyle bir uygulama.
Sinah-1 resmi olarak bir “telekomünikasyon” uzay aracı olarak kabul edildi, ancak bu cihazın 170 kg ağırlığında elektron-optik görüntüleme ekipmanı ile birlikte ciddi iletişim ekipmanı içerebileceği pek olası değildi, ancak bazı mesajlar gönderebilir. Sina-1'in ardından İran-İtalyan kalkınmasının 2 uzay aracı planlandı, ancak İtalyanlar yaptırım nedenlerinden ötürü projeden ayrılmak zorunda kaldılar. İranlıların bağımsız olarak çıkardıkları bir sonraki uzay aracı ve birincisi, 27 Şubat 258'da İran'ın Safir roketatarının ("Büyükelçi") yörüngesinde başlatılan 364 kg ağırlığında bir telekomünikasyon (ilkel sinyal rölesi yapabilen) mikrosatellit Omid idi. Bu 2 cm'lik "küp" (kübik bir formu vardı) 2009 ay yörüngede kaldı ve sonra bıraktı.
... ve taşıyıcıları
26 tonluk Safir fırlatıcı, askeri füzeler temelinde yaratılmış bir sıvı roketti ve eğer biri Kuzey Kore-İran köklerine derinlemesine bakarsa, Elbrus R-17M taktiksel operasyonel füzemize (OTR) geri dönüyor. Safira'nın bir sonraki lansmanı, geliştirilmiş 1A sürümü olmasına rağmen de başarılı oldu. 2011 yılında, Rasad-1 micro-SC'nin yanı sıra uzaktan algılama keşif uydusu veya uydusu da görebiliyordu. Tabii ki, 15 kg ağırlığındaki “uçan kamera” da zaten çok az mantıklı, bu tür cihazlar artık daha ayrıntılı resimler yapamıyor, ancak on yıl önce söylenecek bir şey yok. Ciddi askeri özel istihbarat subayları ton ağırlığındadır, üzerlerindeki optikler büyük ve masiftir.
Toplamda, Safira-1 modifikasyonları 1, 1A, 1B ve 1B + 6 kez uzaya fırlatıldı, 4 deneme başarılı oldu, 1 başlatma daha yüksüz bir testti ve 1 gerçekleştirilmedi, çünkü taşıyıcı fırlatmadan önce fırlatma rampasını çekti. Görünüşe göre, giyinme ile akıllıydılar. Bu tam olarak onun sırrı, geçen Ağustos ayında Trump tarafından Twitter'da yayınlanan ve kendi izcileri arasında öfkeye neden olan uydu görüntüsünün olduğuna dikkat çekiyoruz. Ancak düşük bir yörüngede maksimum yükü 65 kg olan bir taşıyıcıya sahip olmanın elbette ciddi olmadığı açıktır, bu bir uzay programı değildir, ancak bir genç teknisyen çemberi elde edilir.
İran'ın ayrıca 2-77 ton ağırlığındaki Simorgh ILV (Simurg, Safir-85 olarak da bilinir), her iki aşamada da (özellikle de balistik füzeden askeri kökenli) sıvı motorlar temelinde inşa edildi. orta menzilli, BRDS, Ghadr) ve hidrofor da sıvıdır. Bu ILV 150-200 kg taşıma yükü için tasarlanmıştır. Ancak 4 lansmandan ilki, gemide yük olmadığında başarılıydı ve kısmen başarılı oldu - son olarak, bu yılın 9 Şubat'ta, 113 kg Zafar telekomünikasyon uzay aracının (Pobeda) yaklaşık 530-540 km yüksekliğinde dairesel bir yörünge yüksekliğine fırlatıldığında ancak fırlatma hızı, gerekli 6,5 km / s yerine 7,7 km / s idi ve uydu yörüngede kalmadı. İranlılar başarısızlıklarını fark ettikten hemen sonra, 2021'in sonunda uzaya 5 giriş daha yapmak istediklerini açıkladılar. Bütün bu lansmanlar sivil bir kuruluş tarafından gerçekleştirildi, İran Uzay Ajansı ve askeri kökenine rağmen taşıyıcı da sivil. Muharebe ekipleri hala askeri olmasına rağmen, resmen sivil olarak kabul edildi. Ve uydular, birçoğunun açıkça iki amacına rağmen, resmen sivildir. İmam Humeyni'nin adını taşıyan kozmodrom da sivildir.
ILV "Simurg" montaj ve test binasının içindeki boşlukta. Gördüğümüz gibi, bu tamamen sivil bir tür
İlk ordu olmayan ilk ordu
Ancak mevcut lansman resmi olarak ordu tarafından, yani IRGC veya daha kesin olarak, ACS IRGC, İran IRGC'nin havacılık kuvvetleri tarafından gerçekleştirildi (bazen, elbette hava kuvvetlerimizle IRGC'nin hava trafik kuvveti olarak tercüme edildi). Ve Shahrud test merkezi, taşıyıcı ve cihazın kendisi İslam Devrim Muhafızları Kolordusuna ait, bu yüzden onu "ilk askeri uydu" ilan ettiler. Nur uzay aracı yaklaşık 426 derecelik yörünge eğimi ile 444x59,8 km'lik dairesel bir yörüngeye fırlatıldı.
Yeni ILV “Cased” başında
Şimdi roket hakkında. Cased roketatarın kendisi iki aşamalı, ilk aşama sıvı ve ikincisi katı yakıt. İlk aşamanın kökeni ile farklı versiyonlar vardır. Birincisi Safir-1B ile aynı ilk adımdır, ancak sonuçlandırılmıştır. Bu versiyona karşı, Kaseda sahnesinin Safirov sahnesinden daha uzun ve muhtemelen daha kalın olduğunu söylüyor. İkinci versiyon Simurg ILV'den bir sahne. Ama aynı zamanda, kesin boyutu belirlemek henüz mümkün olmasa da, daha kalın görünüyor. İlk aşamayı sıvı Ghadr-F sıvı itici balistik füzeden - oldukça iyi bilinen bir füzeden - başka bir seçenek daha var, Yemenli Hussites Suudi Arabistan'daki hedefleri bir kereden fazla vurdu. Doğru, "Caseda" ilk aşamasının motorları meşale farklıdır, belki de bu yükseltilmiş bir versiyonudur. Prensip olarak, tüm bu seçenekler "birbiriyle ilişkilidir". motorlar ve basamakların kendisi aynı roket ailesine aittir.
Yeni Nur uydusu ile yeni bir ILV'nin lansmanı
İkinci aşama katı yakıttır ve yeni Raad-500 taktik füzesi, Fateh-313'ün modifikasyonu İran olan Fateh serisi füzelerinin geliştirilmesi ile birlikte Şubat ayında AKSIR tarafından tanıtılan yeni Salman reddedilen nozul katı yakıt motoruna dayanmaktadır. diğerleriyle birlikte Irak'taki ABD üslerine saldırdı. "Salman", gelişmiş yeteneklere sahip yeni savaş füzeleri ve yükleri uzaya fırlatmak için "ikinci aşamalı motor" olarak ilan edildi. Ve burada önce yükü başarıyla getirdi. Taşıyıcı fırlatma rampasından fırlatıldı ve üzerindeki kaldırma ve kurulum gerçekleştirildi. bu arada, başlamadan önce kenara çekilmeyen bir otomobil taşıyıcı-yükleyici.
İkinci aşama "Salman" ın yeni katı yakıtlı motoru sunumunda ve Shahrud'un aynı merkezinde ateş test standında, yeni bir roket fırlattıklarında
IRGC'nin komutanı Korgeneral Hüseyin Salami, "çok işlevli askeri uydunun" başarıyla başlatılmasından sonra, İran İslam Cumhuriyeti halkını başarı için tebrik etti ve "Bu önemli başarı, Kolorduların stratejik istihbarat yeteneklerinin güçlendirilmesi anlamına geliyor." Yani, bu uzay aracı şüphesiz bir tür izci.
Nur uydusu, kurulum taşıyıcısı ve fırlatma rampası ile Kased roketinin arka planına karşı IRGC General Khadzhidzadeh'in ACS komutanı
Roket düalizmi
Her İran uzay lansmanında, Amerikalılar bir "yaptırımlar rejiminin ihlali" ve "ILV lansmanlarının kisvesi altında ICBM'lerin yaratılmasını" ilan etmeyi sever. Bununla ilgili ne not etmek istersiniz? Burada bir gerçek var. Evet, elbette, tüm İran ILV'lerinin insanoğlunun uzaya ilk adımlarını attığı ilk olanlar da dahil olmak üzere genel olarak birçok ILV gibi askeri kökleri var: kraliyet "yedi", Amerikan "Atlas" ve diğerleri. Ancak, balistik bir füze veya ICBM olsa bile, iyi, güçlü ve güvenilir bir roketatar zayıf bir askeri füze olsa bile. Onlar için çok fazla gereksinim farklıdır ve zamanla birbirlerinden uzaklaşır. ICBM'ler saniyeler içinde hemen başlatılmaya hazır olmalıdır, yörüngenin, hayatta kalmanın ve hayvanat bahçesinde gereksiz olan diğer "deve çanları ve ıslıklarının" (iyi bilinen bir şakadan) aktif kısmını azaltmak için daha katı gereksinimlerdir. Ancak öte yandan, yükleri orta ve ağır sınıfın ILV'sinden çok daha mütevazıdır. Aynı zamanda Silahlı Kuvvetlerden çıkarılan askeri ICBM'ler iyi ışık taşıyıcıları olsa da, bunun birçok örneği vardır. Veya bileşenleri iyi taşıyıcıların parçaları olabilir.
Ancak İranlıların “savaşan” ve “uzay” dalı neredeyse birbirinden uzaklaşmadı. Ve elbette, bir uydu yerine, bir yük olarak, birçok İran BRMD, BRRS ve OTR'nin şu anda donatıldığı bir kılavuz savaş başlığı hayal etmek mümkündür. Tabii ki, diğer atmosferik giriş hızları ve daha fazlası için yeniden yapılması gerekecektir. Ve eğer öyleyse bir nükleer yük mümkündür. Ve bu ikinci aşama bir askeri füze için de uygundur ve muhtemelen yeni AKC IRGC füzesi için hala yeni bir ilk aşama olmamasına rağmen, yaratılmaktadır, Ama İran'ın askeri füze testleri yapmasını engelleyen nedir? Bunu yine de yapabilirler ve olduğundan daha fazla yaptırım yoktur. Ancak “Caseda” dan gelen ICBM'ler açıkça işe yaramayacak - bu kitle değil, bu fırsatlar değil, bu da genel olarak BRSD. Sadece daha uzun menzilli. İran, askeri füzelerinin 2000 km'den fazla bir menzile sahip olmadığını resmen ilan etti - barışlarını göstermek için zamanında kendi kendine kısıtlamayı gönüllü olarak aldılar. Mesela, hedefimiz bölgedeki İsrail ve ABD üsleri olmakla birlikte, Avrupa ile ilgilenmiyoruz ve füzelerimiz bile oraya ulaşmıyor. Peki, bu kadar geniş bir yelpazeyle Bulgaristan veya Yunanistan'a uçabilirler, ancak kilit AB ülkeleri onları gerçekten önemsiyor mu? Birçok İran piyade savaş sisteminin 3000 km'yi ve daha fazlasını uçurabilmesi başka bir meseledir, ancak bu aralıklardaki lansmanlar yapılmamaktadır. Ama yine de üzerinde çalışılmaları gerekiyor, bu yüzden uzay programında savaş aşamaları kullanıyorlar.
Ancak bir savaş füzesi tamamen katı yakıt veya sıvı olmak daha iyidir, ancak kapsüllenmiş tanklarla ve fırlatma fırlatma rampasından değil, bir taşıma ve fırlatma konteynerinden fırlatma arzu edilir. Ancak İranlı roketçiler henüz tüm bu numaralara ulaşmadılar - bu koşulların sadece bir kısmını karşılayan ürünler var.
Her durumda, İran uzay programı için, elbette, yeni bir roket üzerinde yeni bir küçük uzay aracının lansmanı, elbette, büyük uzay güçlerinin arka planına bakmayan önemli bir başarıdır. Ancak genel olarak, İranlılar, ülkelerindeki ("gelişmiş" AB ülkelerinden daha iyi yaşadıkları) koronavirüs ile ilgili zor duruma rağmen, uzay ve askeri programlar üzerinde de çalışıyorlar. Rusya'nın İran'ı, en azından, müttefik ve kesinlikle arkadaş canlısıdır, ancak tüm yakınlaşan çıkarlarda olmasa da, bunları tebrik edebilirsiniz.