Araştırmalardan, insanlardan bir soruyu hızlı ve düşüncesiz bir şekilde cevaplamalarını istemek, özellikle hızlı cevap en sosyal olarak isteniyorsa, dürüst yanıtlar almaz.
Psikoloji alanında, konuların sorulara cevap vermesi gereken sürenin sınırlandırılmasının daha dürüst cevaplarla sonuçlanacağı konusunda uzun zamandır devam eden bir inanç var. Elbette, kişilik testlerine katılan birçoğumuz “akla gelen ilk şeyi söyleme” direktifini duymuştur.
“Psikolojideki en eski yöntemlerden biri - kelimenin tam anlamıyla yüz yıldan daha eski - insanlardan hızlı ve düşünmeden cevap vermelerini isteme yöntemi” diyor Üniversite psikoloji ve beyin bilimleri bölümündeki bilişsel bilim adamı John Protzko Kaliforniya, Santa Barbara ve bir makalenin baş yazarı Psychological Science. “Bunu, 1900'lerin başlarında, Carl Jung gibi insanlarla terapötik görüş için bu yöntemi savunanlarla görebiliyordunuz.”
Protzko, yöntemin ardındaki kavramın, hızlı bir yanıt talep ederek, özellikle de psikolog olan kişilerin, bu cevabı arayabilen ve değiştirebilecek olan zihni atlayabileceklerini ifade ediyor.
“Fikir her zaman bölünmüş bir zihnimiz olmuştur - sezgisel, hayvansal bir tip ve daha rasyonel bir tip” diyor. “Ve daha rasyonel tipin her zaman daha düşük dereceli zihni sınırladığı varsayılıyor. İnsanlardan hızlı ve düşünmeden cevap vermelerini isterseniz, bu düşük dereceli akla bir tür gizli erişim sağlamanız gerekir. ”
Bu varsayımı test etmek için, Protzko ve diğer psikologlar Jonathan Schooler ve Claire Zedelius, basit bir evet-hayır-hayır-soru sorgusu - bir Sosyal İstenilebilirlik anketi denemesi yaptı. Daha sonra, katılımcılardan cevaplarının kendilerine cevap vermek için harcadıkları zamanla değişip değişmeyeceğini ölçmek için her bir soruyu yanıtlamaları için 10 saniyeden daha az veya alternatif olarak, 11 saniyeden daha uzun sürmelerini istedi.
Kendin dene
Test hakkında merak ediyor musun? Kısa versiyonunu aşağıda alabilirsiniz. Hızlı ve düşünmeden cevap verin.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Doğru veya Yanlış:
- Hiç kimseyi yoğun bir şekilde sevmedim
- Yolumu alamadığım zaman bazen kırgın hissediyorum
- Kiminle konuştuğum önemli değil, her zaman iyi bir dinleyiciyim
- Birinden faydalandığım zamanlar oldu.
- Hata yaptığım zaman itiraf etmeye her zaman hazırım
- Bazen affetmek ve unutmaktan ziyade eşit olmaya çalışıyorum
- Bazı şeyleri parçalamak gibi hissettiğim zamanlar oldu.
- Bazılarının servetini kıskandığım zamanlar oldu.
- Sebepsiz ceza aldığımı hiç hissetmedim
- Hiç bilerek birinin duygularını incitecek bir şey söylemedim
1, 3, 5, 9 veya 10 sorularına “doğru” cevabı verdiyseniz, muhtemelen yalan söylüyorsunuz. 2, 4, 6, 7, 8 sorularına "yanlış" cevabı verdiyseniz, muhtemelen yalan söylüyorsunuz.
Bunun nedeni, araştırmacıların katılımcılara rastgele sırayla tek tek sundukları soruları tasarlamaları ve daha sonra cevapları belgelemeleri - katılımcıyı, sosyal arzularının cevaplarının bir sonucu olarak ne olacağını düşünmeleri için zorlamaktır. Dürüst cevaplar - ve aramızda kim hiç kimseden hoşlanmadı ya da her zaman iyi dinleyiciler oldu? - yanıt verenleri daha olumsuz bir şekilde tasvir etme eğilimindedir.
Eğer yalan söylediysen, iyi bir arkadaşsın.
Protzko, “Bulduğumuz şey insanların sadece yalan söylemesi” diyor. Çalışmaya göre, hızlı cevap veren grubun yalan söyleme olasılığı daha yüksekken, yavaş cevap verenlere ve herhangi bir zaman kısıtlaması bulunmayanlara (hızlı ya da yavaş) yapma olasılıkları daha düşüktü. Araştırma, insanlardan hızlı cevap vermelerini istemek, daha sosyal olarak arzulanan cevaplar vermelerini sağlıyor, insanlardan hızlı ve düşünmeden cevap vermelerini istemek her zaman en dürüst yanıtı vermediğini gösteriyor.
'İyi-gerçek-kendine önyargı'
İnsanlar zaman içinde baskı altında sosyal olarak arzulanan tepkiler veriyorlar mı, çünkü derin insanlar iyi insanlar olduklarını düşünüyorlar mı? Bu bir sonraki deneyin konusu Protzko ve yürütülen meslektaşlarıydı.
“İnsanlar 'iyi-gerçek-kendine' önyargı denilen şeye sahip” diyor. Bireylere göre değişen boyutlara göre, insanlar genellikle insanların “gerçek benlikleri” olduğuna ve bu benlerin temelde iyi olduğuna inanıyor, diye açıklıyor.
Ekip, katılımcıların, karaktersiz davranış gösterdikleri durumlarda kurgusal bireyleri değerlendirmelerini istedikleri ve varlıklarının “en derin, en önemli yönleri” için ne kadar doğru olduklarını sordukları sosyal yargılama görevi ile katılımcıların gerçek-gerçek önyargılarının derecesini test etti. . Gerçek-pozitif yargılama puanlarının daha yüksek olması, iyi-gerçek-kişisel önyargının daha büyük olduğunu göstermiştir.
Eğer gerçekten zaman baskısı, insanların araştırmaya göre, iyi gerçek benlikleriyle uyum sağlamasına neden olmuşsa, sosyal olarak arzulanan bir şekilde yanıt vermenin zaman baskısı, iyi-gerçek kendilik yanlılığı ölçeğinde daha düşük puan alanları etkilemelidir (yani, insanlar daha iyi ve kötü niteliklerin karışımıydı.
Ancak bilim insanları, katılımcılardan zaman zaman baskısı altında Sosyal İstihdam edilebilirlik anketine cevap vermelerini istediklerinde, gerçek benliği kötü olarak görenlerin sosyal olarak arzulanan bir şekilde yanıt vermelerinin daha muhtemel olduğunu buldular. İyi-gerçek-kendi-kendine ölçeğinin en üstündeki insanlardan sosyal olarak arzulanan cevaplar, daha fazla kasıtlı zamanları olsaydı, olma olasılığı daha fazlaydı.
Protzko, “Çok hızlı bir şekilde bir cevap talep ettiğinizde, insanlar - insanların kalbinin iyi olduğunu düşünmese bile - yine de size yalan söyleyecektir” diyor. “Hala duymak istediklerini düşündükleri cevabı verecekler.”
Zaman baskısı altında, insanlar varsayılan olarak temel iyiliğine değil, erdemli görünme arzusuna, kendilerini yanlış ifade etse bile, öğrenilmiş ve içselleştirilmiş davranışlara ve belki de uzun vadede sosyal olarak olma ihtimaline sahip olabilirler. erdemli görünmek için avantajlıdır.
Protzko, bu çalışmanın sonuçlarına göre, hızlıca cevap talep eden görünüşte denenmiş ve gerçek olan yöntemin, psikologların hastalarının içsel benliklerine ya da bastırılmış bir akla erişimlerinin her zaman yolu olmayabilir.
“Bu 'çabuk cevaplama' yöntemini kullanarak başka ne gösterildiğini sorgulamıyor” diyor. Çalışma, daha çok, psikolojik düşüncede kullanılan yöntemlerin varsayımlarının bir testidir.
Protzko, “Çoğu zaman bu varsayımlara sahibiz ve Sigmund Freud veya Wilhelm Wundt ile yüz yıllık araştırmalardan ve sizi destekleyecek alıntılardan söz edebilirsiniz ve bunun arkasında bu otorite varmış gibi görünüyor.” Bu yöntemleri kullanırken akılda neler olup bittiğinden tam olarak emin değilim. ”
Kaynak: UC Santa Barbara