Hepimiz hayatımızın bir noktasında bu engelle karşılaştık. Ortaokulda tamamen ilginç olmayan bir konu hakkında o raporu yazmaktan, satış rakamları hakkında bir iş arkadaşına e-posta yazmaya, aşırı şişirilmiş bir özgeçmiş yazmaya kadar. Hem bizi iyi gösteren hem de niyetimizi okuyucuya ileten doğru kelime kombinasyonunu bulmak için sık sık mücadele ediyoruz. Ve eğer daha profesyonel bir yazarsanız, o zaman bu hayatınızın her gününde tüm çalışmalarınızla karşılaştığınız bir şeydir.
Son zamanlarda Medium'daki yayın programım tüm zamanların en düşük seviyesine indi. Ayda 6-10 makale yazdığım yerde, şu anda yaklaşık 2 makaleye oturuyorum ve eğlenceli düşünceleri bir araya getirmekte zorlanıyorum. Fikirlerin olmadığı değil, çünkü bu asla kimse için doğru olmayacak. Dünyada, her insanın herhangi bir noktada örtüşmeden benzersiz bir parça yazabileceği kadar çok şey var.
Benim en büyük sorunum, söz konusu yazma olduğunda sistemimin% 100 olmaması. Günlerce izin alıyorum, taslakları siliyorum, gün boyunca kendimi yazmadan konuşuyorum çünkü "nedenler". Belki çok yorgunum ya da belki dinlenmek için bir gün izin almayı hak ediyorum. Kaptın bu işi. Bu, yeni bir sisteme ihtiyacım olduğu anlamına geliyor çünkü Yunan şair Archilechus'un dediği gibi, "Beklentilerimizin seviyesine yükselmiyoruz, eğitim seviyemize düşüyoruz."
İşte böyle antrenman yapıyorum.
Dijital defterimde 'Beyin Fırtınası' başlıklı bir sayfam var. Aslında yazabileceğim potansiyel konuların dev bir listesi. Herhangi bir konu. Kişisel olarak ilgilendiğim veya hatta iyi olduğum bir şey olup olmadığı önemli değil.
Örneğin, bir konu olarak "Telefon pillerinin geleceği" konusunu düşünebilirsiniz. Telefon pilleriyle ilgili ilk şeyi bilmiyor olabilirsiniz, ama sorun değil. Bir yere yazın ve biraz olgunlaşmasına izin verin. Bunlar gerçekten sadece tohumlar. Ve her tohum gibi, verimli toprağa, bakıma ve gelişmek için zamana ihtiyaç duyarlar. Kendinizi bir gün lityum iyon alternatifleriyle ilgili bir makale okurken bulabilir ve bu nedenle bu makaleye daha da yaklaşacaksınız.
Şahsen, her gün tek seferde beyin fırtınası yapmayı tercih ederim. Bir şeyi adanmış göreviniz haline getirdiğinizde, en azından şu an için, etrafınızda olup biten başka hiçbir şeyden rahatsız olmazsınız. Çünkü hayat olur. Her zaman bir şeyler oluyor. Ve lityum iyon piller, çocukların okuldan alınması gerektiğinde bu listede üst sıralarda yer almayabilir.
Ancak en önemli şey (en azından geçici olarak) önünüzde olan şey olduğunda, piller farklı bir anlam kazanmaya başlar. Kalem ve kağıt daha geleneksel not alma araçları gibi görünse de sınırlayıcıdır. Bunun yerine dijital bir uygulama kullanın. Bu şekilde, genel olarak ilgi alanlarınıza göre fikirleri yeniden sıralarsınız. Ayrıca ilgili içeriğe bağlantılar ekleyebilir, resimler ekleyebilir, sesli not bırakabilir veya iğneyi bu makaleyi gerçeğe dönüştürmek için daha ileriye götüren başka herhangi bir şey yapabilirsiniz.
Çoğu zaman ilgi çekici bir şey yazamamanızın ana nedeni, veri depolarınızdaki kavramları kelimenin tam anlamıyla kaldırmış olmanızdır. Bu, yazma oyununda ne kadar uzun süre kalırsanız daha sık olur. Özellikle niş bir yazarsanız, ki ben. Yıllar boyunca JavaScript hakkında yüzlerce makale yazdığınızda, yeniliği bulmak giderek zorlaşıyor.
Ama yazacak bir şey olmadığı için değil. Sadece bu şeylerin henüz farkında olmayabilirsiniz. Ya da belki terminolojinin kullanıldığını duymuşsunuzdur, ancak buna bakacak vaktiniz olmadı. Blogumda programlama ve web geliştirme hakkında çok şey yazıyorum. Ve yazmak istediğim birçok beyin fırtınası (yukarıya bakın) konusu var, ancak henüz bunu yapmak için gerekli bilgiye sahip değilim.
Medium'un hem tüketiciler hem de yazarlar için bu kadar kullanışlı bir platform olmasının bir nedeni budur. Çünkü çatışma olmadan aynı anda her ikiniz de platformda olabilirsiniz. Esasen aklınıza gelebilecek her konuda her gün yayınlanan sayısız yeni makale var.
Bu okuma süresini, bir sonraki makaleleriniz için yakıt ikmali olarak düşünün. Yeni kelime kalıpları, yeni kelimeler, yeni kavramlar ile karşılaşacaksınız ve bireysel olarak bunun genel olarak sizin üzerinde gerçek bir etkisi yokmuş gibi görünse de, kümülatif olarak bir sonraki yazdığınız her şeye katkıda bulunan ana faktör olacaktır.
Okumayı beyin fırtınası sürecinizin bir parçası yapın. Bir makale okurken, belki de çok iyi detaylandırılmamış ilgi alanlarına dikkat edin. Hatta o kadar sıkıcı bir makale bulabilirsin ki, ilk başta neden okumaya başladığını merak ediyorsun. Bu bile, sizi sıkıcı buluyorsanız, belki başkalarının iradesi olan belirli konulardan uzaklaştırdığı için yardımcı olabilir.
Ve buradaki bütün mesele bu. Başkasının çalışmasını kopyalamak veya kopyalamak için okumuyorsunuz. Topu yuvarlamak için kendi yaratıcılığınızı harekete geçirmeye çalışıyorsunuz.
Bazı eski çalışmalarınızın ne kadar kötü yaşlanacağına şaşıracaksınız. Hatta 2-3 yıl önce yazılmış paragrafları okurken inkar ediyor olabilirsiniz ve kendinizi başka birinin evinize gizlice girip yayınlamaya basmış olması gerektiğine ikna edebilirsiniz.
İnkarın ardından bir noktada kabul ve umut vardır. Bu yüzden eski çalışmanızı gözden geçirin ve kendinize dürüst bir değerlendirme yapın. Blogumdaki en popüler makalelerden bazıları, kısa ve etkileyici olmayan eski makalelere dayanıyor. Bir şekilde neredeyse kaba taslaklar gibi hissettiler. Ve teknik olarak, bir nevi öyleler. Tüm çalışmalarımız, bundan sonra inşa edeceğimiz her şeyin kaba bir taslağıdır.
Şahsen benim için bu, orijinal versiyonda mevcut olan boşlukları doldurmak için harika bir fırsat. Daha fazla ayrıntıya girebilir ve yıllar önce başka türlü yapamayacağım çok daha yararlı içerik sağlayabilirim. Aynı zamanda hataları düzeltmek için de iyi bir fırsat. Çünkü hepimiz itiraf ettiğimizden daha sık hata yapıyoruz.
Kendi çalışmanız, yıllarca süregelen bir fikir ve konu kaynağı olabilir. Ve şimdi ne kadar çok yazarsanız, daha sonra ihtiyaç duyduğunuzda sahip olacağınız havuz o kadar büyük olur.
Yazmak senin eğitimin. Bir sonraki makale için eğitiminiz ve ardından sonraki makale. Ve tıpkı fiziksel eğitimde olduğu gibi, çoğu zaman yavaş ve sancılı bir süreçtir ve bir iyileşme döneminden çok daha geç bir zamana kadar sonuç vermez.
Tutarlı bir program oluşturmak ve ardından dış etkenlerden bağımsız olarak bu programa bağlı kalmak, yazarların blok zihniyetinden çıkmanın tek gerçek yoludur. Çünkü her gün yazıyorsanız, engellenecek vaktiniz yok. En iyi çalışmanız olmayabilir ve yazmak eğlenceli bile olmayabilir. Ancak bunu yapma süreci, nasıl daha iyi hale geldiğinizdir.
Yayınlamayı bitirdiğinizde ve kendinize "Yazmak neden bu kadar eğlenceli değildi?" Ve bu süreçte gerçekte ne hakkında yazmak istediğinizi daraltırsınız.
Tutarlılık eksikliği, yok etmek için şu anki kötü alışkanlığım. Ve bu benim son zamanlardaki içerik eksikliğimin nedeni. Günde bir veya iki kez, bir uyarı bile yazılmadan geçer, şüphesiz bu zaman başka bir şey için kullanılır. Ne olursa olsun, başka bir şeyin yavaş yavaş günlük alışkanlıklarınıza katılmaya başlaması. Çimento kuruduktan sonra altında ne olduğunu hatırlamak zor.
Tutarlılık, o çimentoyu yavaş ama emin bir şekilde kesecek tek araçtır.
Çoğu gece, arka planda sportif bir Rap Jazz çalma listesi çalan bu benim masam. Geçen hafta, Medium'daki fotoğraf blogumu yakalamaya çalışmam veya belki de web siteme taşımam dışında farklı değildi.
Bunlar, ilginç bulduğum fikirler ve kavramlarla ilgili notlarım - kitabın kapsamlı bir özeti değil. Lütfen bağlı kuruluş bağlantılarının dahil olmadığını unutmayın, Yalnızca kişisel olarak kullandığım ürün ve hizmetleri önerdiğimi ve arkasında durduğumu bilin.
26 Temmuz'da Kilise, Meryem Ana'nın ebeveynleri olan Aziz Joachim ve Anne'yi inançları ve azimleri için anıyor. İşte ailemin hikayesi - hayatlarını sadelik içinde yaşayan ve bize yedi çocuğuna yaşam boyu eğitim veren basit bir çift.
Jesenko ve benim 20 yıllık evlilik yolculuğumuza nasıl başladığımıza dair başlangıç hikayemizi pek kimse bilmiyor. Bazılarının, ilk dairemizi birlikte doldurmak için yeterince para kazanmamanın çok erken zamanlarıyla ilgili olabileceğinden eminim.
Soğuk bir davayı çözülmüş bir davaya dönüştürmek. Molly Dattilo'nun durumu bu.
"Bozulma" terimi, nedensel mekanizma bilinmediğinde kullanılır ve bireyin altta yatan bilişinde ve nörobiyolojisinde bir işlev bozukluğunu ima eder. 1952'de, DSM 1, klinik kullanım için zihinsel bozuklukları kategorize eden APA Adlandırma ve İstatistik Komitesi tarafından yayınlandı.