Devlet ordu ile, ordu para ile, para vergiyle, vergi memleketin imar edilmesiyle, memleketin imar edilmesi adaletle, adalet devlet adamlarının ve memurların ıslah edilmeleriyle, devlet memurlarının ıslah edilmeleri vezirlerin doğru ve dürüst şahıslar olmalarıyla olur. Bütün bunların başı ve esası da hükümdarın, halkın halini bizzat araştırması ve halkı te'dip etmeye muktedir olması ile kabil olur. Hükümdar böyle olursa halka mâlik ve hâkim olur, onun memlûkü (kölesi) ve mahkumu olmaz.
"Ey hükümdar! Mülkün (devletin) izzeti sadece adalet, Allah'a itaat edip onun rızası için iş görmek ve O'nun emri ve yasakları dairesinde icraatta bulunmakla gerçekleşir. Adaletin kıvamı ancak mülk ile, mülkün izzeti devlet işlerini gören adamlarla, devlet adamlarının kıvamı malladır. Memleketi mamur hale getirmeden başka mal temin etmenin yolu olmadığı gibi adalet olmadan da memleketi imar etmenin çaresi mevcut değildir. Adalet, halk arasına konulmuş bir terazidir. Bu teraziyi Allah koymuş, hükümdarı da ona kayyum ve nezaretçi tayin etmiştir."