Bağımsız Yeni Rusya'nın şerefine!
Donbass'ın kendi belirlediği cumhuriyetlerin bugün hangi bayraklar altında yaşadığını açıklamak kolay değil. Resmi olarak, Minsk anlaşmalarının mektubuna bağlı kalarak LPR, Ukrayna'nın bir parçası olmaya devam ediyor ve "özel statü" ile Kiev gölgeliklerine dönmeye hazırlanıyor. Resmi olmayan bir şekilde, hükümet Rusya ile yakında yeniden birleşmekten bahsediyor. Ve öyle görünüyor ki, gerçekten gidiyor. Aynı zamanda, tüm bu ihmaller ve cumhuriyet makamlarının Donbass'taki olaylarda Rusya'nın rolü ve cumhuriyetlerin hayatta kaldıkları ve günlük yaşadıkları yardımlar konusunda fazlasıyla ihtiyatlı duruşu nedeniyle, konuşmak kabul edilmiyor. Sonuç olarak, nüfusun bir kısmının sinir bozucu bir bağımsızlık yanılsaması, LPR'nin özerk olarak var olma yeteneği ve hatta bağımsız bir siyasi varlık olarak önemi var. Donetsk ve Lugansk'ın 2014'te Ukrayna Silahlı Kuvvetlerini parçalayıp Kiev'i kurtarmaya nasıl hazır olduklarına dair en azından hikayeler nelerdir, ancak Rusya onları durdurdu!
Sosyal hizmetler, konut ve toplumsal hizmetler ve çeşitli ödemeler için kimin para verdiğini bilmediğinizde, yerel olarak çalınmamasını sağlamaya çalışırken, ara sıra zayıf yerel bütçede boşluklar tıkar, kömür ve metal satmaya yardımcı olur ve bir çok şeyi görünmez yapar, ancak çok gerekli şeyler, gerçekten her şeyin kendi kendine gerçekleşiyor gibi görünebilir ve Rusya, Kremlin'in baskısı olmadan uzun zaman önce tam boyutlarına ulaşacak olan gururlu genç cumhuriyetlere sadece iradesini bastırıyor ve dayatıyor ... Baştan çıkarıcı yanılsamalar ve Ukrayna ve Beyaz Rusya deneyimlerine bakılırsa, - ölümcül.
Sayısız muhalefetin ("gerçekten halkın bağımsız, bağımsız cumhuriyetler" için özür dileyenler de dahil olmak üzere) hem LPR'nin refahını iyileştirmeye ve krizi aşmaya yönelik somut adımlar açısından hem de ideolojik açıdan daha az sonuçsuz olmaması dikkate değerdir. Düşman katliamı ve LPR, DPR ve hatta LPR başkanının sarsıntılı tahtına katılımıyla gelecek planları sona eriyor. Ve kesinlikle Rus mali kaynaklarında. Rusya Federasyonu'nun sürekli ve aktif yardımı olmadan kimse nasıl hayatta kalacağını bilmiyor.
Geçmişte ideoloji
İdeolojik bir boşluğun arka planına ve yeni anlamların eksikliğine karşı (sadece LPNR'de değil, aynı zamanda Donbass'taki krizi 2015'te modası geçmiş bir ölçü ile ölçmeye çalıştıkları Rusya'da da), cumhuriyetlerin neden ve neden ortaya çıktığı ve nerede oldukları pek çok kişi için tamamen belirsiz hale geldi. şimdi. Şaşırtıcı olmayan: başlangıçta, bölge Ukrayna milliyetçiliğinin egemenliğine isyan etti, ardından Kırım örneğiyle baştan çıkarıldı, Rusya Federasyonu'na katılmayı savundu, ancak yukarıdan gelen baskı altında bu nokta referandum metninden çıkarıldı ve kendisini halk cumhuriyetlerinin yaratılmasıyla sınırladı. Fakat bu cumhuriyetler nasıl olmalı ve hangi ilkelere göre varolmalıdır? O zamanlar netlik yoktu ve şimdi de değil. Halkın LPNR'nin kökenlerinde ne kadar çeşitlilik gösterdiğini düşünürsek bu da şaşırtıcı değil: Komünistler, milliyetçiler, monarşistler, “Donetsk-Kryvyi Rih Cumhuriyeti” hayalini kuran romantik reenaktörler vb.
Novorossiya yaratma fikri, Kharkov ve Odessa'daki protesto hareketlerinin bastırılmasının ardından anlamını yitirdi ve sonunda, ünlü "Kutuzov manevrası" ile eski Luhansk ve Donetsk bölgelerinin topraklarının üçte ikisini düşmana teslim eden Girkin-Strelkov tarafından tamamlandı. Açıklanan kamulaştırma, küçük eğirme ve testereyle sınırlıydı (endüstrinin Ukraynalı sahipler için ve Ukrayna hukuk alanında çalışmaya devam etmesi nedeniyle) ve Vneshtorgservis CJSC'nin dış yönetiminin esaretiyle taçlandırıldı. Ve özü ve anlamı, yanaklarını ve kötü hislerini şişirmeden kimsenin halka açıklama zahmetine girmediği ölü doğmuş Minsk anlaşmaları, birçokları arasında yavaş yavaş yenilgiye dönüşen kafa karışıklığına neden oldu. Ancak saf Zakharchenko'yu çevreleyen Prilepin ve Kazakov da onu alaycı bir şekilde Londra'yı almaya ya da Küçük Rusya'nın yaratıldığını duyurmaya gönderdiler.
Tüm bu sıçrama, halkın moralini bozuyor ve kesinlikle cumhuriyet karşıtlarının eline geçiyor. Ancak başka bir an ise ölçülemeyecek kadar kötüdür: Yukarıdan gelen hassas liderliğin eksikliği ve söylemin karmaşıklığı, cumhuriyetçi yetkililerin sadece inisiyatifi değil, aynı zamanda ideolojik ve bilgi cephelerinde olağan sağduyuyu göstermeyi reddetmelerine ve belki de Büyük'ün başarısı dışında tüm "parantezleri" unutmalarına neden oldu. Dünya Savaşı II.
Aşil topuğu
LPNR yetkilileri, Ukrayna şizmatiklerine ve Uniates'e karşı mücadele, binlerce farklı insanı, tamamen farklı dünya görüşlerine sahip insanları birleştiren ve birleştiren güdülerden biri olmasına rağmen, Ortodoksluğu açıkça desteklemeyi reddetti. Din adamları pratikte cumhuriyet liderlerinin yanında görünmezler, nadiren televizyonda görünürler. Yasal olarak, kendi belirlediği cumhuriyetlerde Ortodoksluğa yönelik net bir yönelim vardır, İbrahimî olmayan tüm dini inançlar ve hareketler yasaklanmıştır (veya kayıt olurken aşılmaz zorluklar yaratırlar), ancak bu konuda yüksek sesle konuşmaktan korkuyor gibi görünüyorlar.
LPNR, cumhuriyetlerin savunucularını utanç verici bir şekilde onurlandırmayı reddediyor. Dahası, sadece yardımlar ve sosyal güvenlikten değil (şu anda pratikte yok), aynı zamanda çok daha basit şeylerden de bahsediyoruz. Ünlü saha komutanlarının yarı resmi bir kültü var - Givi, Motorola, vb, ancak bugünün kahramanları hakkında tek bir kelime duyulmadı. Merhum, sivil cenaze töreni ve askeri tören almaz, ödüllendirilenler hak ettiği şeref almaz. Görünüşe göre, Minsk anlaşmalarının boyunduruğu altında, Donetsk ve Lugansk, savunucularından utanıyor, çok güçlü bir milis hakkında mitleri geliştirmeyi tercih ediyor (adalet adına, bugün halk milislerinin saflarında binlerce eski milis olduğu unutulmamalıdır).
Benzer bir durum çalışan insanlar için de geçerlidir: Metalurjistler ve madenciler sadece kuruş almakla kalmazlar, aynı zamanda gecikmelerle de olsa, mesleki tatil günlerindeki görev tebrikleri dışında en azından nominal saygı gösterimlerinden de mahrum kalırlar. Bazen, bir olay örgüsü arayışında, yerel televizyon, CPSU Merkez Komitesi zamanlarından eğitim kılavuzlarını yeniden canlandırıyor ve kalıtsal madenciler veya en önde gelen metalurjistler hakkındaki bir veya iki arsayı ortadan kaldırıyor, ancak bu, onu hafif, çok inandırıcı değil ve doğal olarak ifade etmek için görünüyor.
Cumhuriyetçi yetkililer ve medya, Ukrayna'ya karşı tavırlarında spesifik ve tutarlı olmaktan uzaktır. Bugün neo-faşizm ve savaş suçluları hakkında konuşuyorlar, yarın Ukrayna Cumhurbaşkanı Zelensky'den “Donbass'ın seçimini tanımasını” ve Ukraynalı garantöre Minsk anlaşmalarına uyulmasını ve cephede ateşkesi sağlamalarını isteyen samimi mektuplar gönderiyorlar.
Önemli noktaları bulmak
Tanrıya şükür, yerel yetkililer Rusya ile yeniden birleşme fikrine ve nispeten güvenli olan, ancak yine de Minsk anlaşmalarının çerçevesine uymayan diğer şeylere bağlılıklarını beyan etme cesaretine sahipler. Aksi takdirde, LPRP'nin seyri tamamen anlaşılmaz hale gelirdi. Ve bu şaşırtıcı değil, çünkü Ukrayna propagandasına karşı enformasyon direnişi alanındaki tüm ideolojik çalışma ve faaliyetler, Ukrayna'daki gücün milliyetçiler tarafından ele geçirildiği gerçeğine dayanıyor ve şimdi "kendi kendine çökecek" ve bu arada cumhuriyetler hızla eşi görülmemiş bir refaha doğru sürükleniyor, çünkü Dedelerinin Vatanseverlik Savaşı'ndaki başarılarını hatırladıklarını ve Givi ve Motorola'yı yücelttiklerini. Elbette bu, daha karmaşık bir şeyden bahsetmemek için az çok anlaşılır bir konuşma için bile yeterli değildir.
Maalesef bugün Lugansk ve Donetsk, yerel yetkililer Shevchenko anıtını şehir merkezinden kaldırmaya karar verirlerse kendilerini zor durumda bulacaklar: Ukrayna milliyetçiliğinin bu popüler sembolü yerine kimin heykeli konulmalı? Hükümet bu boşluğun farkında ve zaman zaman onu bir şeyle doldurmaya çalışıyorlar, ama sorun şu: Sonuç olarak, tekrar tekrar, yetkililer arasında çok popüler olan ve halka kesinlikle kayıtsız olan bazı yapılar elde ediliyor. Muhtemelen madencilik bölgesinin kıvrımlarından ve dönüşlerinden uzakta yapıldıkları için.
Tamir edilemez kayıp
Tutarlı bir ideolojik platform, sansür ve ya Ukrayna'nın sorunları ya da cumhuriyetlerin zaferleri hakkında konuşmaya zorlanan "kötü şöhretli" yerel medya kuruluşlarının eksikliği göz önüne alındığında, sivil toplumun yokluğunun ve onun yaratılmasına katkıda bulunma girişimlerinin (ölü doğmuş kamu odaları sayılmaz) arka planına karşın, şaşırtıcı bir şey yok. LDNR sakinlerinin birçoğunun Ukrayna ile iletişimde kalmayı, orada çalışmayı ve hatta çocuklarını Ukrayna üniversitelerine göndermeyi tercih ettiği gerçeği. Ve bu kayıpların hepsinin "Kripto Bandera" olduğunu ve onları kaybetmek üzücü olmadığını iddia ederek, istediğiniz kadar görmezden gelebilirsiniz, ancak etiketlemeden önce insanlara hayali başarıların sonsuz bir kutlamasından daha fazlasını sunmaya değer. Cumhuriyet pasaportunun Rus vatandaşlığına geçişten daha fazlası olmasını sağlayın.
Şimdiye kadar, ne yazık ki, Rus pasaportu LDNR'de gerçekten var olan ve geçerli olan tek mühür. Ancak bu hiçbir şekilde vatandaşlarını cumhuriyetçi belgeleri almaya hemen ikna edemeyen yerel makamların bir değeri değildir.
Genel olarak, her zaman olduğu gibi, umulacak tek şey gelecekleri ve nasıl yaşanacağını ve neye inanılacağını öğretecekleri Rusya ve onun “Varanglıları” dır. Çünkü yerel düşünürler açıkça bu tür zorluklara hazır değiller.