Şakalar için bir Nobel Ödülü varsa, vatandaşlık yasası Hindistan'ın girişidir
CAA'nın (ve yardımcı NPA ve NRC'nin) basit bir maliyet-fayda analizini yaptığımız anda, başka hiçbir açıklamanın mantıklı olmadığı aşikar olmalıdır. Hindistan'ın 1,3 milyar insanının her birini içeren herhangi bir yasa, bu mali dürüstlük testini mutlaka geçmelidir.
Etrafta çok fazla ciddiyet var. Hindistan devleti kadar yaşlıyım ama Hindistan'ın geleceği hakkında bu kadar endişeli başka bir an hatırlamıyorum. Pakistan ile üç savaş (Kargil eklenirse, dört), Çin ile bir savaş, ülke genelinde Sol aşırılık, Kuzeydoğu ve Tamil Nadu'daki etnik ayrılıkçılık, hatta bir Acil Durumdan kaynaklanan sayısız iç zorlukla karşı karşıya kaldık. Ama ülkenin toprak ve sosyal bütünlüğünden hiç bu kadar korkmamıştık. Tüm basillerin yaptığı gibi geometrik olarak çoğalmaya devam eden tukde tukde, Urban Naxals ve anti-ulusal mikropların istilasına uğramış gibiyiz.
Hindular, 1000 yıllık Müslüman yönetiminin bile Hindistan'ın yüzde 14'lük güçlü yoksul ve morali bozuk Müslüman azınlığının yarattığı tehlikeye karşı solgun kalmasından endişe ediyor. Müslümanlar, 1947'de reddettikleri Pakistan'a yakında atılacaklarından endişe duyuyorlar. Bu ihtimalden kaçsalar bile, RSS şefi Mohan Bhagwat'ın masum teorisi, kendilerine Hindu demelerini sağlayacak. Hristiyanlar, Donald Jesus Trump'ın yeni bir Dünya Savaşı başlatmasından endişe ediyor. Myanmar ve Sri Lanka'daki dindaşlarının davranışlarını gözlemleyen Budistler, Lord Buddha'nın barış ve şiddet içermeyen vaazlarını merak ediyor. Kısacası herkes endişeli.
Bu arka plana karşı, birileri bizi güldüren bir fıkra bulursa, onları tebrik ederim. Narendra Modi hükümetinin Vatandaşlık Değişikliği Yasası (CAA), 2019 tam bir şaka. Şakalar için bir Nobel varsa, Hindistan'ın girişini bulduk. Tek korku diskalifiye olmaktır: Kabul etmeliyiz ki, bir PJ (zavallı şaka). Ne de olsa, temel amacının çok açık olduğunu bilmek için Yasanın ayrıntılarını okumaya bile gerek yok (her ne kadar herkese tavsiye etsem de): Çok sayıda Hindu'dan siyasi (aslında seçimle ilgili) kek puanları nasıl kazanılır? , BJP'nin oy bankası.
Başyazı: İspat yükünü vatandaşlara kaydırmak, onlara hakların sınırlı olduğunu, ancak görevlerin olmadığını söylemek - bu sabka vishwas değil
Artık BJP cephaneliklerindeki neredeyse tüm silahları tükettiğine göre (Madde 370 kaldırıldı; üçlü talak suç haline getirildi; Ram Tapınağı yakında geliyor gibi görünüyor), çekirdek destekçilerinin dikkatini dağıtmaya devam etmek için yeni bir şey icat etmesi gerekiyor. CAA'nın (ve yardımcı NPA ve NRC'nin) basit bir maliyet-fayda analizini yaptığımız anda, başka hiçbir açıklamanın mantıklı olmadığı aşikar olmalıdır. Hindistan'ın 1,3 milyar insanının her birini (NE'deki bazı topluluklar hariç) içeren herhangi bir yasa, bu mali dürüstlük testini mutlaka geçmelidir. Gerçekten de, böyle bir test, uluslararası göç teorileri ve mülteciler sorunu (Alt Kıtanın Bölünmesi ve sonrasını ele alan pek çok konu da dahil olmak üzere, hakkında birçok şey yazıldı) üzerine yapılan müzakerelerden önce gelmelidir.
Assam'daki NRC harcamalarından yola çıkarak ulusal tatbikatın maliyetini tahmin edebiliriz. Assam'ın 3,3 crore insanını kaydetmek için, NRC 1.600 crore Rs'ye mal oldu ve 50.000 yetkiliden oluşan bir iş gücü içeriyordu. Hindistan'ın 2019'daki tahmini nüfusu 137 crore idi. Ülke çapında bir CAA/NPA/NRC böylece 66.424 crore (9,5 milyar $)'a mal olacak ve 21 yüz binden az yetkiliyi içerecek. Şimdi buna milyonlarca Hintlinin evrak hazırlama, sıraya girme, ek evraklarla dönme ve bürokratik hatalara itiraz etme gibi para ve zaman açısından büyük maliyetini de ekleyin. Buna, bu şekilde tanımlanabilecek yaklaşık sekiz crore vatansız kişiyi barındırmak için gerekli binlerce gözaltı merkezini inşa etmek ve sürdürmek için gereken parayı ekleyin (Assam NRC'nin 19 lakh Hintli olmayanı tahmin ediyor).
Şimdi siyasi soru geliyor. Şimdiye kadar, Assam'daki sözde vatansızların yüzde 75'inin, CAA aracılığıyla vatandaşlık verilecek olan gayrimüslimler olduğu açık. Geriye Hindistan'dan arındırılacak yaklaşık beş yüz bin Müslüman kalıyor. Yakın seçim bağlamında en önemli olan Batı Bengal'e tahminde bulunarak, yaklaşık 15 lakh Müslümana ulaşıyoruz. Şimdi bir düşünün: Assam ve Bengal'deki yaklaşık 20 yüz bin Müslümanı Hintli olmayan olarak etiketlemek için, 137 crore Hintlinin evraklarını göstermesi gerekecek. Bir kişiyi mağdur etmek için 700 kişi terörize edilecek. Varun Grover şarkı söylerken çok anlamlıdır, hum kaagaz nahi dikhayenge(size kağıtlarımızı göstermeyeceğiz). Hâlâ CAA'nın şaka olmadığını düşünüyorsanız, mizah anlayışınıza acıyorum.
Bu makale ilk olarak 7 Şubat 2020'de 'Rakamlar Yalan Söylemez' başlığı altında basılı olarak yayınlandı. Yazar kıdemli araştırmacı, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yeni Delhi ve eski ICSSR Natonal Üyesi ve Güney Asya Çalışmaları, JNU profesörüdür.