Şövalye nedir, şövalye kime denir? Şövalyeliğin tarihçesi, özellikleri ve kuralları nelerdir? Şövalyeler hakkında bilgi.
Şövalyeler
Şövalyeler iyi eğitimli atlı askerlerdir. Orta Çağm başlarında her yetenekli savaşçı şövalye olabilirdi. Ancak zamanla şövalyeler Avrupa’da yönetimsel bir sınıf oluşturdular. Bu sınıfın kendine özgü kuralları vardı. Bu kurallara şövalyelik kuralları denildi.
Eski şövalyeler, Orta Çağ Avrupasının en iyi ordularını kurmuşlardır. O zamanların feodal sisteminde hayatî bir rol oynamışlardır. Yaşadıkları yerlere sahip olabilmek için lordlarına yılda 40 gün hizmet etmekle yükümlüdürler (savaşta, seferlerde ya da kalenin korunmasında). Şövalyelik kuralları, barış zamanında Avrupa’da huzursuzluk çıkaran şövalyeleri ehlileştirmek için hazırlanmış kurallardı.
Şövalyelik
Daha sonraki zamanlarda Hıristiyan şövalyeler, savaşçı, yönetici ve aristokratlardan oluşan belirli gruplar kurdular. Tüm şövalyelerin Tanrıya hizmet etmeleri ve kiliseyi yöneticileri olarak kabul etmeleri gerekiyordu. Gerçek şövalyeler cesur, güçlü ve yetenekli olmalıydılar. Şövalyeler arasında her zaman cesur, kibar ve iyi olacaklarına, zayıfı koruyacaklarına dair bir anlaşma vardı.
Tarihçiler 1100’den 1400’e kadarki yıllara, her şövalye kurallara göre davranmamış da olsa Orta Çağ İngilteresi Şövalye Yılları adını verirler. O dönemden Zırh sonra şövalyelerin çoğu kuralları ciddiye almamaya başladı, Tanrıya hizmet ve zayıfı korumak yerine turnuvalar ya da onur için yapılan dövüşlerle ilgilendiler.
Rollerin değişmesi
15, yy.ın başlamasıyla yeni silahlar bulundu ve yeni bir savaş tarzı benimsendi, Şövalyeler Avrupa orduları için önemlerini yitirmeye başladı. Zırhlarının ağırlığı, hem hareketlerini hem de hızlarını kısıtlıyordu. Yöneticileri için savaşmayı bıraktılar. Hayatlarını kazanmak için savaşan paralı askerler tuttular. Daha sonra şövalyeler mülklerini idare etmek için çalışmaya başladı.
Hanedan armacılığı
Orta Çağ şövalyelerinin kalkanlarında arma adı verilen işaretler vardı. Armacılık bu nişanlara ait disipline verilen isimdi. Nişanlar ayrıca başlıklarda, atların üzerindeki giydirmelerde ve zırh üzerine giyilen özel cüppelerde kullanılırdı. Nişanlar ailenin kuşakları arasında aktarılırdı, yani işaretler tek bir kişiyi değil, bir aileyi simgelerdi.
Nişanlar genellikle estetik olurdu, ancak tek amaçlan güzel bir görünüm sağlamak değildi. Orta Çağ müsabakalarında nişanlar bir şövalyeyi diğerinden ayırt etmekte kullanılırdı. Aynı zamanda gerçek müsabakaların ateşli ortamında bir şövalyenin düşmanını ayırt etmesine yardımcı olurdu.
► Kalkanların üstünde bulunan temel renge fon denir. Dolgu; bu alanın üzerindeki şekil ya da resme verilen isimdir. Yandaki şekilde bu dolguların birkaç tanesine yer verilmiştir. Ancak kuş, silah ya da hayvan şekilli yüzlercesi daha vardır. Fon birkaç parçaya bölünebilir ve bunlara bölme ya da parça denir; iki tanesi yandaki resimde gösterilmiştir.