aslen özel bir ad olup kökeni aramca ve akatça gibi en kadim semitik dillere kadar, ardından da kenan diline kadar dayanır, arapça bu diller arasındaki yeni bir dil olduğu için çok sonraları geçmiştir. tanrı, hüda, mevlâ, yaradan gibi isimlerle anlamdaştır. ayrıca mecazen de "herhangi bir işte başarılı olmuş, en üst mertebeye ulaşmış kimse" demektir. bu anlamda kullanılırsa küçük yazılmalı zira özel ad olmaktan çıkar tamamıyla. bunun ilk örneğini de kurtlar vadisi'nin ilk bölümlerinde süleyman çakır'ın cerrahpaşalı halit'e "sen psikopatsan, ben psikopatın allahıyım!" demiş olduğu sözde görürüz. orada da özel bir ad kastedilmez ve çakır, "psikopatlıkta en üst mertebe"ye kadar çıktığını ifade eder mecaz yöntemini kullanarak.