Hz. Mevlana; mürşid kitap olan Mesnevi'sinde (2.cilt,3472. beyit vd.) fare ile devenin hikayesinden bahseder.
Burada fare; başından büyük işler görmeye kalkışan, kendini başkalarından üstün gören, böbürlenen bir kişiyi; deve ise sabırlı, tecrübeli, olgun bir insanı göstermektedir.
Ehlullah; Hz. Mevlana'nın hikayeyi anlattıktan sonra, hikayeden bir takım fikirler, duygular çıkarmakta olduğunu ve bu münasebetle söylenen mübarek beyitlerin herbirinin, bir irfan deryası olduğunu belirtir.
Bir fare bir devenin yularını eline alıp kibirlenerek Durma yürü! dedi.
Deve, uysal tabiatı üzre yürümeğe başladı. Fare de kendini pehlivan sandı.
Farenin bu düşüncesi deveye aksetti. Sabret, şimdi ne olduğunu görürsün dedi.
Nihayet ancak bir filin geçebileceği büyük bir nehre geldiler.
Fare orada durdu, sanki kurudu kaldı. Deve, Ey şamatacı arkadaşım!
Semazen Akademi Semazen.net'in resmi web sitesidir.
Web sitemizin dışında farklı sitelere yönlendiren linklerin içeriklerinden
Semazen.net sorumlu tutulamaz. Görsel Tasarım:Capitol Medya // Yazılım:CM Bilişim