Rosstat'a göre, Rus ihracatının emtia yapısındaki ana pay Mineral Ürünler. Ayrıca, bu "ürünlerin" payı pazar zamanlarında hızla artmıştır. 1995 ise, "Mineral Ürünler" satırı geçiyordu Toplam ihracatın% 42,5'i, 2000-m'de hammadde ihracatının payı% 53,8'e, 2004-m -% 57,8'e, 2007-m -% 64,7'e yükseldi. Modern Rus istatistikleri, yurtdışına yakın ve uzak ülkelerdeki ihracatı paylaştı. Göre Federal Gümrük Servisitoplam ihracatta, BDT dışı ülkelerin 2012 içerisindeki payı% 85,2, BDT ülkelerinin payı -% 14,8 iken, BDT ülkelerine yapılan ihracatın emtia yapısında, bu ülkelere yapılan tüm ihracatların% 55,4'lerine (%) 2011 yılı -% 55,3). Bu aynı mallar, Rusya'nın dış ülkelere yaptığı ihracatın temelini oluşturdu: bu ülkelere yapılan ihracatın emtia yapısındaki payı% 73,0 (2011 yılında -% 72,7). Tüm yıl 2013 için veri yok, ancak ihracat emtia eğiliminin güçlenmeye devam ettiği açık. Aynı göre Federal Gümrük ServisiOcak-haziran 2013’in Rusya’ya yurt dışına yaptığı ihracatın temeli aynı yakıt ve enerji ürünlerdi: Bu ülkelere yapılan ihracatın emtia yapısındaki payları% 74,9’ti (karşılaştırma için: Ocak-Haziran’ta% 2012) .
Tamamlanması için, Rusya'nın ana ticaret ortaklarını listelemek gerekir. Doğal olarak, bunlar öncelikle petrol ve doğal gaz alan ülkelerdir.
Federal Gümrük Hizmetinin son verilerine göre, Avrupa Birliği Rusya'nın dış ticaret yapısında en önemli yeri işgal ediyor. Ülkenin en büyük ekonomik ortağıdır. AB'nin Ocak-Haziran ayındaki payı 2013, Rusya ticaretinin% 50,1'ini oluşturuyor. Rusya'nın en büyük diğer hammadde ortağı ise APEC ülkeleridir (% 24,3).
Bu nedenle, resmi istatistiklere göre, aslanın Rus ihracatındaki payı, enerji kaynaklarının ihracatı (ilk olarak maden hammaddeleri) tarafından alınmaktadır. Ve onları ihraç etme eğilimi sadece son yıllarda yoğunlaştı.
Soru: Dünya pazarındaki ilk ekonomik görevi kendi petrolünü geliştirmekse, Rusya neden bugün İran'dan ham petrol almayı planlıyor? Petrol ve doğal gaz ticareti olmadan, DTÖ’ye de çekilen Rus ekonomisi boruya uçacak. Bugün hammadde ticareti - bütçe.
Basında çıkan haberlere göre, Rusya İran'dan günde 500'a kadar binlerce varil petrol satın alacak. Bu çok fazla: Rusya'nın kendi çıkardığı şeyin% 5'i (günde yaklaşık 10 milyon varil).
İkinci soru hemen ortaya çıkıyor: Rusya tarafından ve sadece Rusya tarafından değil, İran petrolünün aktif olarak satın alınması bu piyasadaki petrolün fiyatını (74,9% 'si ile Rusya için son derece kârlı olan) dünya pazarında düşürecektir. Hiç kimse fiyatların Yeltsin’in yönetiminin son yıllarının seviyesine düşeceğini söyleyemez (herkes “temerrüdü” nü hatırlar), ancak borsada kesinlikle bir miktar düşüş olacağı belirtiliyor.
Basın ortaya çıktı ve cevaplar. Analitik, elbette, Rusya ve İran hükümetlerinden değil.
Birisi, Rusya'nın İran'ın yağını kendi malları için değiştirmesinin yararlı olacağını önerdi - yani saf takastan bahsediyoruz. Neredeyse tamamen emtia ticaretine dayanan Rus ekonomisi, böyle bir anlaşma karlı olurdu.
Ancak bu sürüm savunulamazdı. Şimdi sözleşmenin parasal bileşen için sağlayacağını yazıyorlar.
Rusya’nın İran’a S-300’e teslim edilmemesi ile ilgili olarak ortaya çıkan tatsız sorunlardan dolayı petrol alımının düzenlenmesi mümkündür. Putin, sözde nihayetinde bu soruyu çözmek için Tahran'da (oradaki ısrarlı davetiyeyle) toplanmıştı.
Bir başka yaygın varsayım: Kremlin, İran'la çok sıkı bir arkadaş olduğu için Suriye ile güçlü bir arkadaş olduğu için Şam ve Tahran stratejik bölgesel ortaklar. Ek olarak, devam eden Soğuk Savaşın bir parçası olarak, Başkan Putin zaten zayıf bir Amerika'yı zayıflatmak ve etkisini azaltmak için herhangi bir kolu kullanıyor.
yağ haber Batı medyasında bir buçuk hafta önce ortaya çıktı. Ocak ayında 10 geçti ITAR-TASS Reuters'e atıfta bulunarak. Kaynak "Reuters" olarak adlandırılmadı.
Ajansa göre, Rusya ve İran, Rus malları karşılığında İran petrolünün takası konusunda görüşmelerde bulundu. Anonim bir kaynağa göre, Rusya, Rus ekipman ve ürünleri karşılığında (belirtilen değil) günlük olarak 500 bin varil İran yağı (bu yıl yıllık 25 milyon ton) alacaktır.
Ama bu yağ ne için? Kime, daha kesin olarak?
Çin’e gitmesi gerekiyordu.
İran’dan kim alacak, hangi Rus şirketi?
Netlik yok.
Üst düzey bir şirket yöneticisi ITAR-TASS’a verdiği demeçte, Zarubezhneft, Rus malları için İran petrol değişim programına katılmayı planlamıyor.
LUKoil’in basın servisi yorum yapmaktan kaçındı, ancak şirketten bir kaynak ITAR-TASS’e verdiği demeçte, şirketin Rusya-İran müzakereleri ile hiçbir ilgisi olmadığını söyledi.
Rusya Federasyonu Enerji Bakanlığı da sustu.
Medya, Kommersant gazetesinden önerilen anlaşma hakkında, özellikle Anna Solodovnikova ve Elena Chernenko’nun "Rusya kendini koyabilir".
Rusya Federasyonu hükümetindeki Kommersant kaynağına göre (aynı zamanda isimsiz), Vladimir Putin ve Hasan Rohani, Eylül ayında Bişkek'te ekonomik ilişkiler kurma konusunda anlaştılar. Özel teklifler daha sonra tartışıldı - örneğin, Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov'un Tahran'a yaptığı Aralık ayı ziyareti çerçevesinde. Onaylanan girişimlerden biri, İran petrolünü Rusya Federasyonu'na ve Rus mal ve ekipmanlarını İran'a verme fikriydi.
Böyle bir anlaşmanın görüşülmekte olduğu gerçeği Reuters tarafından bildirilmektedir (yukarıya bakınız). Rus hükümetindeki Kommersant muhabiri, “basit takastan bahsetmediğimizden - anlaşma fonların kullanılmasından bahsediyoruz” ve “sonuçlarının tarihi, Moskova'nın kendilerine imza atmadığı için Batı yaptırımlarının İran'dan kaldırılmasına bağlı olmadığını” açıklığa kavuşturuyor.
Böylece, nakit ve hiç de basit bir takas değil. Ticaret, değişim değil!
Sadece bu değil, Washington da itiraz ediyor.
Rus diplomatik bir kaynak Kommersant gazetecilere verdiği demeçte, Moskova'nın ABD'den gelen itirazlara rağmen Tahran'la müzakerelere devam etme niyetinde olduklarını söyledi. Jay Karni, Rusya tarafından İran petrolünün satın alınmasıyla ilgili bir anlaşmanın, "altı" ile Tahran arasındaki İran nükleer programı konusundaki anlaşmalara aykırı kalacağı ve ABD'nin "bu konudaki raporlardan son derece endişe ettiği" konusunda uyardı.
Rus diplomatik bir kaynağa göre, Amerikan tarafına “Rusya'nın İran'dan her hangi bir miktarda İran'dan, Tahran - Rus yapımı mallar” alma hakkı olduğu söylendi.
Gazetenin kaynağı “Rusya Federasyonu herhangi bir yaptırımı ihlal etmiyor (Moskova sadece BM Güvenlik Konseyi yaptırımlarını kabul ediyor ve tek taraflı Batı kısıtlamalarını gayrı meşru görüyor. - Kommersant'ın notu) ve bu tür projeleri kimseyle koordine etmek zorunda değil” dedi. - Bir zamanlar İran’la askeri teknik işbirliği konusundaki bazı ülkelerin kaygılarını dikkate aldık (C-300’i sağlamayı reddederek) - Kommersant tarihve Amerikalıları ilgilendirmiyor. ”
Amerikalılar anlaşmanın İran'ın petrol ihracatını% 50 oranında artırmasına ve bundan 1,5 milyar dolar kazanmasına izin vereceğinden korkuyorlar. Gelirler, İran’ın nükleer anlaşmaları yerine getirme konusundaki ilgisini zayıflatacak.
Modern İran Araştırma Merkezi başkanı, görüşlerini gazeteciler tarafından öne sürülen Rajab Safarov, Rusya'nın tüm yaptırımlar kaldırılıncaya kadar beklemesi durumunda, Batı ülkelerinin İran pazarını işgal edeceğine inanıyor. Rusya Federasyonu Ticaret ve Sanayi Odası'ndaki Rus-İran İş Konseyi Başkanı Viktor Melnikov şöyle diyor: “İran ürünlerinin özellikle de Rusya'ya satılması, Tahran’a Rus’un İran’a yaptığı ihracatın karşılığını verecek - bu karşılıklı olarak faydalı bir hikaye. Rusya, İran'a bir çok emtia grubu - demir, metal, tahıl, bitkisel yağ, makine ve yenilikçi iş ürünleri - ihracatını artırmakla ilgileniyor ”dedi. Sberbank Investment Research'ten Valery Nesterov, Rusya'nın büyüyen Asya-Pasifik pazarına 25 milyon ton İran yağı gönderebileceğine inanıyor. Böylece, Rusya bu bölgedeki konumunu güçlendirebilir.
Rus petrol şirketlerine gelince, Kommersant makalesi netlik katmadı.
Şirketlerimizde İran'la bir anlaşma yapmanın umutları hakkında konuşmaya henüz hazır değiliz. Birindeki isimsiz bir kaynak, petrol planına katılma kararının büyük olasılıkla “yukarıdan gönderileceğini” açıkça ortaya koydu.
Tarayıcı Sergey Serebrov ("Utro.ru") Rus-İran işlemiyle ilgili olarak oldukça kritik.
Analiste göre, Rus makamlarının mevcut jeopolitik dürtüsü çok belirsiz görünüyor. Uygulamasının faydaları aldatıcıdır, eksileri için durum böyle değildir.
İlk olarak, Hassan Rouhani'nin Moskova ile dostluk karşılığında Batı ile işbirliğinden tamamen vazgeçtiği şüpheli.
İkincisi, İran’ı bölgedeki Rusya’nın tam teşekküllü bir stratejik müttefiki olarak düşünmek pek mümkün değil. Tahran açıkça kendi politikasını takip etmeye kararlı.
Üçüncüsü, Tahran hala bir bomba yapacak. Gazeteci yazıyor:
“Tahran'ın nükleer silah bulundurduğunu açıklamasından hemen sonra silah (ve bu er ya da geç olur), hem Rusya hem de ABD’nin mevcut tüm başarıları sıfıra indirilecektir. İki taraf da nükleer bir İran'la ilişkilerini sürdürmeye karar vermeyecek ”dedi.
Bu yüzden ciddiyim, jeopolitik ve ekonomik açıdan, şu anki İran'la pazarlık yapmak oldukça zor.
Rusya’nın İran’dan petrol almaya başlaması, Batılı firmaların yerel pazara girişini yavaşlatabiliyor, ancak tamamen ortadan kaldıramıyor.
İşlemin çok tatsız bir sonucu, dünya petrol fiyatlarında bir düşüş olabilir. İran petrolündeki yaptırımlar fiyatları yüksek tuttu. Ancak, ihracatının günde 0,5 milyon varile yeniden başlaması pazar düşüşünü tetikleyebilir. Gazeteci, Rus ekonomisi için felaket olacağını belirtti. Ona göre, yakın gelecekte ABD de kendi petrol ihracatının başladığını ilan edebilir. Ve bu tek başına% 5-30 için dünya fiyatlarında düşüşe yol açabilir.
Sonuç olarak, gözlemci, gelecekteki İran petrolünü satın alma konusundaki kararını, Rusya’nın ve Macaristan’a “ülkenin ekonomik ve sosyo-politik çıkarları derhal jeopolitik hırslardan feda edildiğinde”, Ukrayna ve Macaristan’a son milyar dolarlık kredi sağlanması gibi, benzer bir dizi başka adıma indirgiyor.
Yani, politika - ekonomiye aykırı.
Bu tanınmış uzmanlar tarafından onaylanır.
Victor Nehezin (BBCABD ve Kanada’daki RAS’ın Ortadoğu Uyuşmazlık Analiz Merkezi Direktörü Alexander Shumilin’in görüşünü aktardı.
Uzman, böyle bir işlemin Rusya için özel olarak politik faydalar sağladığını vurgulamaktadır:
“Altı” nın İran'la nükleer meselede anlaşması İran’ı Batı’ya çeviriyor gibi görünüyor. Çünkü Batılı ülkeler yaptırım uyguladı ve onları zayıflatmak için İran’ın Batı’ya dönmesi gerekiyor. Bu da ilgili Rus stratejistleriyle ilgilidir. Her nasılsa telafi edilebilir, İran bir şekilde bu tür bir anlaşma ile yönüne döndürülebilir. Yineliyorum, ekonomik olarak kârsız ya da tamamen karsız ve hatta arızalı - farklı değerlendirmeler var. ”
Piyasaya günde ilave 500 bin varil serbest bırakılması, Rusya'nın ilgilenmediği petrol fiyatlarında düşüşe neden olacak.
“Ancak bunun içinde siyasi bir çare var: İran'ı kendine çekmek, Rusya'nın önemini, özel rolünü, genel olarak özel - İran ile ilişkilerini - göstermek. Bunun bir nedeni var, evet. ”
Belki de C-300 karşılığında yağ ima edildi? Alexander Shumilin diyor ki:
“Doğrudan bilgi yok. Eğer spekülasyonları yerseniz, İran'ın C-300 üzerindeki anlaşmayı dönüştürmek istediği bilgisi vardı: C-400 üzerindeki bir "yükseltme" yapmak için, buna benzer bir şey. Ancak, C-300 ve C-400 dışında, İran hiçbir Rus silahlanmasında prensip olarak ilgilenmiyor, kendi kendine sürdürebilirlik üzerine. ”
Sonsuza dek tahmin edebilirsiniz. Durum önümüzdeki günlerde veya haftalarda netleştirilebilir. Son zamanlarda, İran Dışişleri Bakanlığı, Rusya devlet başkanının yakında Tahran'ı ziyaret edeceğini umduğunu belirtti. Bu konuda yaptığı açıklamada, Putin ile yaptığı bir toplantıda İran Dışişleri Bakanı Javad Zarif. İki ülkenin liderlerinin son toplantısında Tahran'ı ziyaret etme davetinin Putin'e devredildiğini hatırlattı.
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru