Dünyadaki orduları sürdürmenin maliyeti azaldı. Her şeyden önce, bu, Batı ülkelerini süpüren bütçe krizinden kaynaklanıyor: geniş kapsamlı fetih planlarına rağmen, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği ülkeleri çok az şeyden memnun olmaya zorlanıyor. Öte yandan, Doğu’daki askeri harcamalar neredeyse hiç değişmedi ve dahası, bireysel devletler silahlı kuvvetlerinin finansmanını bile arttırdılar. Böylece, jeostratejik dengenin dengesi Asya lehine eğildi.
Global trendler
Küresel siyasette Doğu egemenliği, kesin bir uyum sağlamak üzere. Dekolonizasyonun ve Asya ekonomik mucizesinin ardından, Asya ülkelerinin yeni bir modernleşme dalgası geliyor. Bu kez Doğu, Batı rakipleriyle silah yarışında başarılı olacak ve dünyadaki en etkili güç merkezlerinden biri haline gelecektir. Batı hiçbir şeye karşı çıkamaz: kriz Avrupa devletlerinin bütçelerini “öldürdü”. Bütçe açığının arka planında, silah alımı pahalı bir zevk gibi gözüküyor.
Bu, Stockholm Uluslararası Barış Araştırmaları Enstitüsü tarafından belirtilen ve 14 Nisan ayında yayınlanmış olan medyada yayınlanan verilerle kanıtlanmaktadır. Böylece, 2013'te dünya çapındaki toplam askeri harcamaların, 2012'e oranla, yıl içindeki 1,9'e oranı% X azalmıştır.
Silah alımında tasarruf eğilimleri Batı ülkelerinin karakteristik özelliğidir. Örneğin, geçen yıl ABD, silahlı kuvvetlerinin finansmanını% 7,8 kadar düşürdü. Uzmanlara göre, bu Irak savaşının sona ermesiyle bağlantılı olarak yapıldı ve Amerikan askerlerinin Afganistan’dan çekilmesi bekleniyor. 2011’te Kongre tarafından onaylanan otomatik bütçe kesintileri de önemli bir rol oynadı. Bununla birlikte, Birleşik Devletler askeri bütçesi, 1.747 milyarlarca dolara eşit, dünyanın en büyükleri olmaya devam ediyor.
ABD, önceki yıllarda, aşırı askeri harcamaların maliyetini aştı. Soğuk Savaş'ın sona ermesine rağmen, Washington satın almaya devam etti оружия ve silahlı kuvvetlerin güçlendirilmesi. Amerikalılar orduyu finanse etmek için dünyanın geri kalan uluslarından daha fazla para harcadılar.
Benzer eğilimler Amerika Birleşik Devletleri'nde de görülmektedir. Silah yarışlarında yer almasalar da, halen devam etmekte olan küresel finansal krizden muzdarip olan Avrupa ülkelerinden bahsediyoruz. Para sıkıntısı yüzünden Avrupalılar her şeyden tasarruf etmek zorunda kalıyor. Bunun tek istisnası, Avrupa Birliği'nin “lokomotifi” olan zengin Almanya ve paranoyak Polonya, her zaman doğudan bir tür saldırı bekliyor. Ülkelerin geri kalanı uzun zamandır askeri alanda iddialı programları terk etti ve kemer sıkma önlemleri almak zorunda kaldı.
Ancak buna rağmen, Kuzey Atlantik İttifakının devletleri hala dünyanın en büyük silah alıcıları olmaya devam ediyor. Bu, Avrupa'nın silahsızlanmayı planlamadığını ve ilk fırsatta militarizm politikasını sürdüreceğini gösteriyor.
Bu arada Doğu, askeri gücü arttırıyor. Stockholm Uluslararası Barış Araştırma Enstitüsü'nün analistleri, bu süreçlerin kısmen ekonomik büyümenin ve kısmen de Batı ülkeleri de dahil olmak üzere rakiplerin tehditlerine tepki göstermesinin bir sonucu olduğunu düşünüyor. Bununla birlikte, bazı durumlarda silahlı kuvvetleri sürdürme maliyetinin artması, devam eden bölgesel silahlanma yarışlarından kaynaklanmaktadır. Bu tür “yarışmaların” en çarpıcı örnekleri, Hindistan ile Pakistan veya İran ile Suudi Arabistan arasındaki çatışmadır.
Bu arada, ikincisi, İran nükleer programına cevap olarak, askeri potansiyelini önemli ölçüde artırdı. Suudi Arabistan, silah alımlarına yapılan harcamaların artış hızı ve askeri bütçelerini geçen 23 yıllarında iki katından fazla arttıran 10 ülkelerinin sayısındaki ilk üçe bile girdi. Suudi komşular - Irak ve Bahreyn - geride kalmıyorlar: Irak'ın askeri harcaması% 27, Bahreyn -% 26 arttı. Irak'ta bir iç savaş yaşandığı ve hükümetin orduyu güçlendirmek için kazandığı parayı harcadığı açık. Peki neden Bahreyn silah yarışına katıldı? Görünüşe göre, Basra Körfezi'nin Sünni monarşilerinin bölgesel düşmanı olan İran'a coğrafi yakınlık önemli bir rol oynadı.
Büyük miktarlarda silah satın alan diğer Müslüman ülkelerden, 2013 yılında, kolluk kuvvetlerini finanse etmek için 10 milyarlarca dolara harcanan Cezayir tahsis edilmesi gerekiyor. Bu Afrika için bir rekor: Cezayir, “Kara Kıta” nın on milyar işaretini aşan ilk eyaleti. Bütçenin savunma kısmını% 36 artıran ve Afrika'daki askeri harcamalar açısından ikinci sırada olan Angola'da askeri tahsisler de artıyor.
Rusya ile ABD arasında yeni bir silahlanma yarışı mümkün mü?
Silahlı kuvvetlerinin modernizasyonunu en hızlı bir şekilde gerçekleştiren ülkelerin üçünde Suudi Arabistan ile birlikte Rusya ve Çin yer aldı. Moskova ve Pekin’in eylemleri anlaşılabilir: ABD, bölgesel müttefikleri ile birlikte, Rusya’nın batı sınırlarına ve Çin’in doğu sınırlarına sürekli baskı yapıyor.
Çin, Washington'un desteğiyle Orta Krallık için ciddi zorluklar yaratmaya hazır olan Güney Kore, Japonya ve Tayvan'dan korunmak için güçlü bir filoya ihtiyaç duyuyor. Son zamanlarda Çin, deniz kuvvetlerini iyileştirmeyi amaçlayan büyük ölçekli bir program uyguluyor. Nükleer olanlar da dahil olmak üzere yeni uçak gemileri ve denizaltılar inşa edilmesi planlanıyor. Ve yeniden silahlandırma için filo Pekin Moskova'dan yardım ister.
Rusya'nın kendisi savunma harcamalarını% 5 oranında artırdı ve SSCB'nin çöküşünden sonra kısmen kaybedilen askeri potansiyelini güvenle geri kazanmaya devam ediyor. Yabancı uzmanlar diyor ki: 2013'te, 15 yıllarında ilk defa Rusya, ulusal GSYİH'nin yüzdesi olarak ifade edilen askeri harcamalar açısından ABD'yi devraldı. ABD, orduyu desteklemek için GSYİH'nın% 5'ini harcıyor ve bu rakam sürekli düşüyor. Rusya’da askeri harcamaların payı GSYİH’nın% 3’inden fazla - ancak bu yalnızca resmi verilere göre. Yabancı uzmanlar, Rus kaynaklarından edinilen bilgilerin güvenilir olmadığını düşünüyor ve GSYİH'nın% 1-2'sini ekledi. Yani Moskova lider mi?
Analitik şirket HIS çalışanları, önümüzdeki üç yıl içinde Rusya'nın silahlı kuvvetlerinin mali desteğini% 44 artıracağına inanıyor. Eğer 2013 yılında Rus ordusu 68 milyar dolara sahipse, 2016 yılına kadar bu miktar 98 milyara yükselecek.
Kuzey Atlantik İttifakının bir parçası olan Avrupa ülkelerinden ilginç ve veriler. Birçoğu ordunun bakımı için GSYİH'nın% 2'inden daha az para harcıyor. Bu düşük maliyetler organizasyonun standartlarını karşılamıyor: NATO tüzüğü, ittifak üyesi ülkelerin askeri harcamalarının GSYİH'nın en az% 2'u olması gerektiğini belirtiyor.
Birleşik Devletler, Avrupalı ortaklarını silahlı kuvvetlerin maliyetini yıllarca arttırmaya zorladı, ancak şimdiye kadar başarılı olamadı: Yukarıda belirtilen Polonya ve Almanya’ya ek olarak, hiç kimse Washington’un kaprisinde ülke ekonomisine zarar vermek istemiyor. Bununla birlikte, Beyaz Saray, Avrupa liderlerini yükselen bir Rusya tarafından korkutma şansına sahip. Doğu tehdidi, Batı dünyasının ebedi korkusudur ve Rus kudreti tarafından boğulmuş olan Avrupa'nın, Moskova ile Washington arasındaki silah yarışında yer alması garanti edilmektedir.
ABD kaygısız bir şekilde silahlanma yarışını tekrar kazanmayı umuyor, ancak krizin hala zayıfladığı Avrupa Birliği'nin yeni soğuk savaşla ilgili mali kargaşaya dayanamayacağını hesaba katmıyor. Muhtemelen küresel çatışmanın başlangıcı, Sovyetler Birliği'ne yönelik ilk silahlanma yarışında olduğu gibi AB için de sona erecek. Ancak Brüksel’e karar vermek Amerikan macerasına müdahale etmeye değer mi?