İmparatoriçe, Ruslar arasında, mermilerin altına girme riskini alacak olanların erkeklerle eşit olacağını hayal bile edemezdi.
Fakat onlar bulundu ve birçoğu vardı!
Napolyon Savaşları döneminde, Nadezhda Durova cesaretini püskürttü - efsanevi "süvari kız", yaralı bir subayı kurtarmak için 4 Onur Derecesi Askeri Nişanı aldı. Rus-Japon savaşında dört cesur Rus kadını askerlerin St. George haçlarıyla ödüllendirildi.
I. Dünya Savaşı çıktığında, skorları düzinelerce ...
Rus Jeanne d'Arc
Adalet konusunda, II. Catherine'nin öngörüsünün gerçekleştiğine dikkat edilmelidir: neredeyse bir buçuk asırdır. tarih siparişleri 10'ten fazla binlerce kişiye verildi. Ve sadece bir (!) Kadın. Bu kahramanın adı Rimma Ivanova.
Haziran 15'ta Stavropol 1894'te, Stavropol'un manevi inancının hazine ailesinde doğdu. 1913'te en iyilerinden biri olan Olginsky spor salonundan mezun oldu ve minnettar olan ilçedeki Petrovskoye köyünün bölge okulunda öğretmen olarak çalışmaya başladı.
Savaş başladığında, Rimma Stavropol'a geri döndü, hemşirelik kurslarına girdi ve aynı zamanda ilk yaralı ve deniz hayvanı şoku veren askerlerin gelmeye başladığı yerel piskoposluk revirinde işe başladı. Fakat kız her zaman savaşan Anavatan'a daha da fazla fayda sağlayabileceğini düşündü. Ve ailesinin protesto ve yalvarmalarına rağmen, Ocak ayının sonunda, 1915, 83 inci Samur Piyade Alayı'nın bir ilacı olarak ön cephe için gönüllü oldu.
O sırada kadınlar yalnızca sahra hastanelerinde veya askeri hastanelerde merhamet kızkardeşler olarak hizmet edebilirdi. Bu nedenle, doğrudan ön saflarda olmak için, daha önce vatandaşı tarafından yapıldığı gibi, Rimma, kendisini İvan Mihaylov adında bir adama geçmek zorunda kaldı. Doğal olarak, aldatma yakında açıklandı. Ancak, alaycı, bölücü ve kolordu komutanları, gencin vatanseverlik duygularını anlama anlayışıyla tepki verdi, tabiri caizse, doğal bir görünümde bir şirketin doktorunun görevlerini yerine getirmesine izin verdi.
Ve kısa süre sonra askerin söylentisi, siperden siperden, sığınaktan sığınağa, “Saint Rimma” nın işleri hakkındaki öyküleri aktarmaya başladı. Bunun için birçok sebep vardı. Üç ay süren şiddetli çatışmalar için kız, ateş altında çalışan meslektaşlarının neredeyse 600'ini gerçekleştirdi. Takım komutanı Sokolov'un kurtarılması için, yaralı şirket komutanı Teğmen Gavrilov'u alması ve iletişim hattını eski haline getirmesi nedeniyle 4 derecesinin aynı ödülü olan 3 derecesinin St. George madalyası verildi. Ve karşı saldırılardan birinde, Rimma alayı kanayan komutanı Albay A.A. Graube'u siperlerine sürükledikten sonra, 4 derecesinde St. George'un askerlerinden birinin haçını teslim etti.
Moloch savaşı ivme kazanmaya devam etti. Rimma, erkek kardeşi Vladimir'in doktor olarak görev yaptığı 105-th Orenburg Piyade Alayı'na transfer izni aldı. Onun ve onun sömürülerine dair söylentiler cesur kızların önüne geçti ve yeni meslektaşlar merhametli kız kardeşini savaş ailelerine memnuniyetle kabul ettiler.
9 Eylül 1915, Orenburg vatandaşları, Karpat köyü Dobroslavka yakınlarındaki düşman mevkilerine saldırdı. Rimma'nın düzenli olarak görev yaptığı 10-th şirketindeki tüm memurlar öldürüldü.
Felaket ateşinin altında karıştığında, tabur çırptı ve geri çekilmeye başladı. Muhtemelen, aniden bir kadın sesi patlamalar ve çekimler arasında histerik olarak ses çıkarmadıysa siperlerine geri döndü: “Neredesin, işte yaralısın!”. Rimma, çevresinde iki düzine askerin hemen toplandığı kraterden yükseldi. Kızların gözünde korku ve kafa karışıklığı kararlılıkla değiştirildi. Ve öne koştu, yükselen zincirleri sürükleyerek sürdü.
Saldırı yakın dövüşe girdi ve Rusların zafer kazanmasıyla sonuçlandı. Fakat kız bunu görmemişti: düşmanın siperlerinden onlarca metre düştü, makineli tüfek patlamasıyla birlikte birkaç savaşçının yanında kaçtı ...
Eylül 17’te, İmparator II. Nicholas’ın en üst sırasına göre, Rimma İvanov, yalnızca memurlara verilebilecek 10. dereceden Aziz George 4’in emrini aldı.
Ancak bu durumda, egemen en onurlu askeri ödül statüsünü ihlal etmeyi mümkün buldu.
Ve neredeyse hiç kimse onu bunun için mahkum etmedi.
Mavi kan da sıcak
İlk Rus kadın subay Nadezhda Durova'nın defneleri, Rus soylu kadınlara dinlenmedi. Bu nedenle, savaşın gök gürültüsü tekrar gürlediğinde, birçoğu askeri üniforma giymek istedi. Vitebsk gramer okulu öğrencisi Olga Shidlovskaya diğerlerinden daha cesur olduğu ortaya çıktı. Savaşın ilk günlerinde, Başkomutan Büyük Dük Nikolai Nikolayevich'e, Mariupol süvarilerine, Nadezhda Andreyevna Durova'nın yıllar önce 100'a hizmet ettiği bir gönüllü olarak katılmasına izin verilmesi talebiyle bir mektup gönderdi.
Ordunun tepesinde, propaganda eyleminin gerçekten de güçlü olacağını hemen anladılar: kalıtsal bir soylu kadın, cephede savaşan iki muharebe subayının kız kardeşi, kendisi de Anavatan için savaşa giriyor. Ve devam etmeyi verdiler. Sadece bir uyarı ile: Olga bir subay olarak görev yapmalı, bir subay değil, gitmeli. Ancak Shydlouskaya bunu kabul etti.
Hizmetin başlamasından iki ay sonra, cesaret için şirkete terfi etti ve bir ay sonra görevlendirilmemiş bir subay oldu. Aralık 11 1915 derecesinin St. George Madalyası, tuniğine ve 4 yazında, yaz aylarında 1916 derecesinin St. George Haçı'na çarptı.
Daha da şaşırtıcı olan, soylu kadın Elena Konstantinovna Tsebrzhinskaya'nın kaderidir. Bir deniz subayı kızı, Batum'da bir kadın spor salonundan mezun oldu ve orada bir askeri doktorla evlendi. Kocasının servise alındığı St. Petersburg'da obstetrik derslerden mezun oldu. Savaşın başından beri, Vladislav Bronislavovich Tsebrzhinsky, 141 inci Mozhaisk Piyade Alayı'na atandı ve onunla birlikte yakalandığı Doğu Prusya'ya başarısız bir taarruzda bulundu.
Kocasının hüzünlü kaderi hakkında haberler alan Elena Konstantinovna, altı yaşındaki Viktor ve üç yaşındaki Arseny - oğullarını, büyükbabasının ve kendisinin de, cenneti giyen Evdokim Tsetnersky adına, cepheye giden öncü Evdokim Tsetnersky adı altında bıraktı. Cephe hattına geldikten sonra, kısa bir süre içinde çok fazla görkemli çalışma yapmış olan, yılın hemen hemen tüm 186 düşüşünü içeren 1914 inci Aslanduz Piyade Alayı'na dağıtıldı.
Haziran ayındaki 10'te imzalanan siparişte belirtildiği gibi, 1915, Piyade Genel Müdürü Evert, "bu zamanlar paramedik gönüllü, 7 şirketindeyken, en vicdanlı olarak hem özel hem de sadece savaştaki görevlerini yerine getirmişti. kendisine ait olduğu şirkette değil, aynı zamanda her yerde tıbbi yardıma ihtiyacı olduğunu öğrendi. Tüm yürüyüş yaşamı tatbikatın düşük rütbeleriyle birlikte taşınması, sık sık bir dayanıklılık, uyum ve iyi ruhlar örneği teşkil ediyor.
Daha sonra, yiğit savaşçının belirli bir askeri başarısı vardı; bu, 4 Kasım 1914 akşamında, yaralı bir şirket komutanını bağlayan bir sağlık görevlisinin Zhurav köyüne yakın bir savaşta, kendisinin ağır bir mermi parçası tarafından yaralanmasına neden olduğunu açıkladı. kendini sargılı; sonra, ağır düşman topçu ateşi altında, kendi yaralarını unutarak, subayı savaş hattının dışına çıkardı. ”
Aslında tıbbi yardımcısı Tsetnersky olan kişi, Elena'nın operasyona götürüldüğü Kızıl Haç'ın 12-m öncüsünde tanınıyordu. Skandal kokusu, egemen oldu. Ama bir kez daha kraliyet lehine gösterilen, cezalandırmak değil, ödüllendirmek için emretti. 1915 yazının başında, Elena Konstantinovna, 4 sayısı için 51023 derecesinin St. George Cross'unu aldı. Doğru, o hala savaşçı alaydan çıkarıldı: Tsebrzhinskaya'nın daha fazla hizmeti, Kafkas cephesinde yapıldı, burada 3-inci Kızıl Ordu'nun ileri dekolmanı için paramedik görevine transfer edildi.
Savaş sırasında, 4 derecesinin St. George'sinin haçı, At Alayı Yaşam Muhafızları subayı dul eşinin Vera Chicherina tarafından yapılan münzevi faaliyetlerle işaretlendi. Kocasının ölümünden sonra, kendi pahasına, cepheye gittiği sıhhi bir ekip oluşturdu ve donattı. Bu tıbbi birim nedeniyle kelimenin tam anlamıyla binlerce kurtarılmış asker. Daha sonra sürgünde olan Vera Vladimirovna, Fransa'daki ilk huzurevini, bütün parasını transfer ettiği ve günlerinin sonuna kadar çalıştığı Rus göçmenleri için açtı.
Şövalye hanımefendi ve açık ki, asker George 4 derecesine layık görülen merhametli kız kardeşlerin en küçüğü, Rusya Orman Departmanı başkanlarından Natalia Alexandrovna Fock'un en küçük kızı olmayı başardı. Yaralı askerlerin ateşin altından çıkarılmasıyla kız, 1917 yazında, zorlukla 21 iken öldü ...
Haçlar
"Rus Amazonları" arasındaydı ve cesaret ve cesaretleriyle başarabilenler St. George'in iki haçını hak ediyorlardı. Bunların arasında en ünlüsü, Vyatka eyaletinin Sarapulsky ilçesindeki uzak Shevyryalovo köyünde doğan Antonina Palshina'dır.
Bebek sekiz yaşına geldiğinde, hem ailesini hem de anavatanını bir kerede kaybetmiş bir yetim kaldı: her şey ateşte öldü. Kız uzaktaki akrabalar tarafından korunuyor ve onu Sarapul'a götürüyordu. Orada, Antonina 1913 yılına kadar küçük bir fabrikada terzi olarak çalıştı, daha sıcak bölgelere gitmeye karar verene kadar - Bakü'de çalışmaya başladı. Hazar Denizi kıyısında, Birinci Dünya Savaşı'nın başlangıcı haberi tarafından yakalandı.
Bakü pazarında kullanılmış bir üniforma satın alan, saçlarını kesen kız, gönüllülerin Kafkas ordusunda tüm hızıyla kayıt yaptıkları işe alım istasyonunda göründü. Böylece Eylül ayında, kızlık Antonina yerine sıradan Anton Palshin olan süvariler alaylarından birine gönderilen 1914 doğdu.
İlk başarısını Türk kalesi Hasankala'nın altındaki savaşta yaptı. Makineli tüfek patladığında, filo komutanı eyerden çıkardı, Antonina kalan yüzlerce kişiyi arkasına sürükledi ve onları düşman siperlerine getirdi. Gösterişsiz, acımasız ve acımasız düşme çoktan gittiğinde, itici bir omuzla gelen süvarilerin eline düştü.
Hastanede "sıradan Palshin" in sırrı hızla ortaya çıktı. Tüm haklarına rağmen, cesur binici görkemli Rus süvari askerlerinin dövüş saflarından çıkarılmasıyla bekleniyordu: o zaman savaş birimlerinde bir kadına hizmet etmemeliydi.
1915'in başlangıcında, yaralanmadan kurtulan Antonina, zorla, polis memurlarının gözetimi altında, ikamet ettiği yerdeki akrabalarına - Sarapul'a gönderildi. Orada göz açıp kapayıncaya kadar ve kendisi için beklenmedik bir şekilde ünlü oldu. Ve gazetecilerin çabaları sayesinde: 7 Şubat 1915, "Prikamskaya zhizn" gazetesinde, onun mücadele olaylarını anlatan büyük bir makale yayınlandı. “Vyatka Amazon” un şerefine yerel tüccarlar ve sanayiciler sonsuz toplar ve ziyafetler düzenlediler. Fakat Palshina kendini sadece ön tarafından gördü!
Hemşirelerin kurslarından mezun olduktan sonra, Nisan ayında 1915, Lviv'deki bir askeri hastaneye gitti. Orada, Antonina’nın görevlerinden biri sırasında, genç bir asker kucağındaki yaralardan öldü. Ve Palshina, belgeleri ve ölen kişinin şeklini alarak o gece hastanenin kolordu bıraktı.
Bir günden fazla bir süre, Cepheye doğru yürüdü, Güney-Batı Cephesi'nin 75-Ordusunun 8-Sevastopol piyade alayına katıldı. Antonina’nın ikincil yetersizliği birkaç gün içinde açıklandı - bir itiraf sırasında. Rus ordusunda kurulan alay rahip geleneğine göre, rahip büyük saldırıdan önce Mesih'i seven ordunun günahlarını affetti. Ve papaz tarafından sorulduğunda: “Yanlış mı evlat?” - Şirketin sol tarafında duran “Özel Palshin” derinden kızardı, her şeyi itiraf etti.
Karışıklık ön komutan General Brusilov'a ulaştı. Ancak, onun sorumluluğu altında, Antonina'nın yalnızca saflarda kalmasına izin vermekle kalmadı, aynı zamanda “vaftiz” in kaderini ve askeri kariyerini yakından takip etmeye başladı.
Aynı yılın sonbaharında, Anton Tikhonov Palshin (aka Antonina Palshina), 4'ten St. George ve St. George'un Bystritsa nehrini zorlamak ve güçlendirilmiş yüksekliğe baskın yapmak için gümüş madalyası ile işaretlendi, ”diyor 861'ın 12 Kasım'ında 1915'ten 8. Ordu güneybatı cephesi. Aynı ay içinde Antonina, laconic şeritler aldı ve piyade biriminin başına getirildi.
1916 yazında, Çernivtsi yakınlarındaki savaşta ünlü Brusilovsky atılımı sırasında, Palshin, bir zamanlar Kafkas cephesinde olduğu gibi, saldırı sırasında vefat eden memurun yerini aldı. Korkusuz sirketin komutasinda, Sivastopol halki Avusturya siperlerindeki ilk siraya girdi, süngü bir saldırıda ikinciyi dövdü. Piyade zincirleri üçüncü saldırıya girdiğinde Antonina yakınlarında ağır bir kabuk patladı.
Sadece birkaç gün sonra saha hastanesinde, patronu General Brusilov'un gelmesiyle tam zamanında uyandı. Diğer yaralılar arasında, ön komutan kişisel olarak 3 derecesinin St. George Cross'unu ve gümüş St. George madalyasını fiyonklu Antonina Palshina'ya verdi. Bir sonraki aşamadaki prodüksiyon oyalanmadı: şirket, komisyon üyesi olmayan bir subay oldu.
Ancak St. George "süvari" nin askerlik hizmeti hala ayrılmak zorunda kaldı: çok sayıda parça yara ve Antonina'nın ciddi bir şekilde sarılması çok ciddi olduğu ortaya çıktı ve 1917 yazına kadar Kiev Askeri Hastanesinde tedavi gördü.
Piyadelerde savaşan diğer üç Rus kadını - Lyudmila Chernousova, Cyrus Bashkirov ve Alexander Danilov - 4 ve 3 derecelerinin St. George haçlarının sahibi oldu.
İkiz kardeşinin belgelerine göre Lyudmila öne çıktı. Bir Avusturyalı subayı yakaladığı için ilk ödülü, ikincisi bir süngü saldırısında piyade şirketini yetiştirdiği için iki düşman siper hattının ele geçirilmesiyle sonuçlandı. Bu saldırıda Chernousova ağır şekilde yaralandı ve neredeyse bacağını kaybetti.
Benzer özellikler için iki George makineli tüfeği ele geçirdikten sonra 4 derecesine layık görülmesiyle birlikte St. George Cross ve Alexander Danilov'un sahibi oldu. Ve Kuzey Batı Cephesi'nde savaşan bir keşif taarruz piyade takımı müfredatı olan Kira Bashkirova, her ikisinin de “George” u, düşman arkasından elde edilen değerli bilgileri haketti.
Güzel gözler için savaşçılar
Tüm sınıflardan temsilciler - soylu olmayan kadınlar, küçük-burjuva kadınlar ve savaşçı askeri birliklerin cephesine ulaşmak isteyen köylü kadınlar, erkeklere “dönüşmek” zorunda kaldılar. Bu konuda zorluk yaşamayan tek kişi Kazaklardı: Çocukluğundan itibaren eyerle gezinmeye, karabina çekmeye, kılıcına ve hançere sahip olanlara, alaycı komutanların erkeklerle eşit görevde bulunma iznini kolayca aradılar. Ve cesaret mucizelerini gösterdiler.
Örneğin, Natalia Komarova, babası ve ağabeyi, askeri ustabaşı (teğmen albay) ve sırasıyla Ural Kazak Ordusu'nun centurion'unun savaştığı öne kaçtı. Bir çeyiz alımı için ayrılan para için bir at ve tüm Kazak cephane satın alarak kaçtı.
Natalia'nın ünitede kalmasına izin verme talebine cevaben memurların, Doğu Prusya'da bulunan "kârsız" kızlarını ve kız kardeşlerini getirdikleri alay komutanı, "İzin vermiyorum ... Ama yasaklamıyorum" cevabını verdi.
O günden bu yana, yüzlerden birinde, garip görünümlü bir savaşçı belirdi, “burnu hafifçe yukarı döndü, parlak gri gözler açık ve düz görünüyordu. Belindeki siyah pantolon, bir gümüş kılıftaki uzun bir hançerin bir tarafına tutturulduğu geniş bir deri kemer ve diğer tarafa bir tabanca ile tutturulur. Gümüş örgülerle süslenmiş koyu mavi Çerkes beshmeti daha ince bir şekle sahipti ve omuzlarının arkasına asılmış hafif bir Kazak karabinadı. Alayın memurları, açıkça, çok kavga etmeye meyilli bu güzel kıza hayran kaldı. ” Natalya, bölgeye gelen Rus bir gazetenin askeri muhabiri tarafından görüldü.
Ancak cephede Komarova, çılgınca görüşler toplamaya çalışmadı. Savaşmaya geldi. Ve o yaptı.
Natalya, piyade alayı bayrağını koruduğu için ilk "George" unu aldı. Yaklaşan bir savaş sırasında, bir Alman askeri, dövülmüş bir Rus standart taşıyıcısına atladı, ölü ellerinden delinmiş bir delik açtı ve yoldaşları tarafından örtülmüş olarak, hızla arkaya doğru kaydı ve kendine değerli bir kupayı tuttu. Bunu gören Komarova, atını bir dörtnala koydu, Alman zincirlerini kırdı, kaçakları yakaladı, iyi amaçlı bir atışla onu yere indirdi. Bundan sonra, yerden bir pankart alıp rüzgârda kovdu, saldırıya iki Rus tabur taburu taşıdı. Bu gerçekten harika bir sanatçının fırçasına layık bir tablo!
George'un Natalia'nın 3'i çaprazı hastaneye verildi: El ele dövüşü olan Bavyera piyade sırasında, yaralı memurun altı kadın doğumcuyu doğrudan eyerden atlayarak sürüklenmesine izin vermedi. Bu kavgada kızın kendisi göğsünde bir süngü aldı. Kurtarılan subay, kardeşi Peter'dı.
Güney-Batı Cephesi süvarilerinde, 1914'in kışına kadar, cesur ve başarılı istihbarat subayı Çavuş Kampı hakkında birçok efsane vardı. Ve az sayıda kişi bu isim altında on dokuz yaşındaki Kuban Kazak Alexandra Egimovna Lagereva'nın kavga ettiğini biliyordu.
Suwalki’nin altındaki savaşlarda, başkanlık ettiği dört Kazak’nın lideri aniden Alman hançer 18 tarafından saldırıya uğradı. İki Kuban öldürüldü, iki kişi daha suçlandı. Ama biz sadece karanlık olana kadar kaldık: geceleri, Alexandra, arkadaşları ve onlarla aynı ahırda tutulan diğer dört asker için bir kaçış düzenledi. Onlar sadece Rus açmalarına kazısız bir şekilde ulaşmayı değil, Alman kazığını da yok ederek ağır bir makineli tüfek getirdi. Bu başarı için, Lagerev, 4 derecesinin St. George Cross'unu aldı. Tarnova'da atılan süvari saldırısından sonra ikinci haçı aldı ve bu sırada koluna bir kurşunla vuruldu.
Hastalıklı bir koca yerine ön cepheye çıkan Kazak Maria Smirnova, 1917 yazında üç George haçı kazanmayı başardı: yaralı bir subayı savaş alanından, bir Avusturya silahını ve iki makineli tüfeği ele geçirdikten sonra ve ayrıca yerle ilgili değerli bilgiler için kendisine verildi. düşman gece keşif sırasında mayınlı ...
Gerçekten, böyle kadınların olduğu yenilmez ülke!