İmparatorluğun her köşesinden krala cariyeler gönderildi babilde nasıl yaşadılar
İngiliz oryantalist, antik Asurolog, profesör Henry Suggs, “Babil ve Asur’un Günlük Hayatı” adlı kitabında, efsaneyi tarihsel gerçeklerden ayırma gibi zor bir görevi üstlendi.
Nebuchadnezzar’ın gerçekte nasıl bir kral olduğu, Babil’in Asma Bahçeleri ve Babil Kulesi’nin var olup olmadığı, Mari şehrinin neyle ünlü olduğu ve daha birçok soru Henry Suggs tarafından kitabında soruluyor ve bunları tarihsel doğrulukla yanıtlıyor.
Tsentrpoligraph yayınevinin izniyle kitabın iki bölümünden – Marie’nin sarayının hayatı ve Babil’in günlük yaşamı hakkında – parçalar yayınlıyor.
Amorite Sarayı’nda Yaşam
<…>
Güçlü bir savunma duvarının arkasında uzanan bir şehir hayal edin.
Mezopotamya’nın çoğu şehrinde olduğu gibi uzaktan göze çarpan en göze çarpan bina, ovanın eteklerinde muhtemelen 150 fit (45 metreden fazla – yaklaşık Lenta.ru) yüksekte yükselen ziggurat veya devasa tapınak kulesiydi. birkaç tapınağın bulunduğu yer.
Ziggurat’tan çok uzak olmayan büyük bir saray var <…>. Bu saray elbette sadece bir kraliyet ikametgahı değil, aynı zamanda devlet ve diplomatik hizmet dediğimiz tüm işlerin yönetildiği bir idari merkezdi.
Bu, Mari’nin sarayında binlerce mektubun ve idari yasal belgelerin varlığını açıklıyor.
Modern İngiliz tabiriyle bu dönemin kraliyet sarayı Buckingham Sarayı’ndan ziyade Whitehall olarak düşünülmelidir.
Ancak bu bile Mari Sarayı’nın tüm işlevlerini kapsamıyor. Bir kısmı tüccarların mallarını depolayabilecekleri depoların bulunduğu bir iş merkeziydi ve diğeri muhtemelen Marie’de kalıcı olarak konuşlanmış askeri garnizonun en azından bir kısmı için kışla olarak hizmet ediyordu.
Marie aynı zamanda askeri bir depoydu ve toplar ve kuşatma kuleleri gibi ekipmanlar muhtemelen bir yerlerde ihtiyaç duyulana kadar saray avlularında saklanıyordu. <…>
Doğal olarak Mari sarayının bir kısmı bizzat kralın kişisel odaları ve Devlet dairelerinden oluşuyordu. <…>
Kralın her sabah saray mensuplarını, kralla işi olan memurların ve büyükelçilerin de katıldığı bir dinleyici kitlesi için topladığı oldukça açık görünüyor. Burada kralın bakanları ona babasından, erkek kardeşinden, yabancı hükümdarlardan veya özel kişilerden gelen mektupları okurlar.
Çoğu mektup muhtemelen herkesin önünde yüksek sesle okunuyordu, ancak diğerlerinin içeriğine bakılırsa, bunların yalnızca kraliyet kulaklarına yönelik olduğu anlaşılıyor.
Bazen çarla yazışma halinde olan hükümdar, halkın önünde okunabilmesi için büyükelçisine her türlü basmakalıp sözlerle dolu hayali bir mektup verebilirdi ve büyükelçi gerçek mesajı çarın baş bakanına iletmek zorunda kalırdı. uygun bir zamanda özel bir görüşmede. Kralın bu kadar halka açık bir toplantıda bir diğer görevi de hukuki anlaşmazlıkları çözmekti.
Yetkililerin çözümünü kendileri için çok önemli veya çok zor buldukları ciddi iddialar, karar için krala sunuldu.
Antik Mezopotamya’da kral devlet dininde her zaman önemli bir rol oynadığından, kralın normal gününün bir kısmı muhtemelen dini törenlerle geçiyordu. Aslında bazı dönemlerde (şu anda değil) kral aslında bir tanrı olarak görülüyordu.
Kralın dini görevleri sırasında, bir törene başkanlık etmek veya belirli ritüelleri gerçekleştirmek için Mari’deki şu veya bu tapınağı, hatta krallığın diğer şehirlerindeki tapınakları ziyaret etmesi gerekebilir. Bu, bir koyun kurban etmek, eyaletteki durumu tanrılara bildirmek, tanrıların onayını almak veya sadece putlara saygı göstermek gibi eylemleri içerebilir. (Tanrılardan bahsettiğimizde buraya tanrıçaları da dahil ediyoruz.)