Genelde durum, sistematik düşman ateşi kuvvetinin, ek saldırı hazırlık mühendisliği araçlarının kullanılmasını gerektirdiği şekilde olmuştur. Bu araçlardan biri, doğrudan bir saldırıdan önce birlikleri gizlice konsantre etmeyi mümkün kılan mühendislik köprü başlıklarıydı.
Saldırı köprüsü. Müstahkem gruplar için savaşmak için el kitabı. Talimatlara göre ve süvari Gurko gelen genel 5 ordusunun komutanı tarafından düzenlenir. Ed. 4., Özel Ordu karargahının Tipo-Litografisi, 1916.
Bir diğeri mayın savaşıydı - ortaçağ metotlarıyla düşman konumlarının metodik imhası. Mayınları yerleştirmek için, dibinden, düşmanın siperleri yönünde, toprağın ahşap çerçevelerle düşmesini engellemek için bir maden galerisi bulunan derin bir kuyu kazdılar. Bir madenin patlaması için belirlenen yere, madencilik denilen yükün yerleştirildiği özel bir girinti açıldı. Suçlama dünya ile kapatıldı ve bir süre sonra düşmanın pozisyonunun kilit noktası altında patladı. Ancak düşman boş değildi - ayrıca yeraltı galerilerine önderlik etti, diğer maden işçilerinin çalışmalarını çaldı. Onları baltalamayı başardıysa, dövüşünü kurdu ve çalışmasının sonucu ile düşmanı havaya uçurdu.
Bu nedenle mayın savaşı zor ve riskliydi. Düşmanın muhalefeti madencileri sinirlendirdi ve önemli hatalara neden oldu. Çoğu zaman demirbaş erken patladı ve binalarını ve yapay engelleri yok etti. Karpatlar'da Letzen, Illukstom ve diğer cephelerdeki mayın savaşları yapıldı. 1915'in baharında, 2 Ordusu'ndaki Varşova sektörü için oldukça kuvvetli bir mayın savaşı yapıldı - bu sektörü sektörden kaçmak için bir girişimde bulunuldu. Mogely r. Rawka. Çiftlik patlamanın ardından mayını işgal etmeyi başardı. Almanlar cevap verdi - ve bir mayın savaşçısı başladı, bu birlikler hakkında çok gergindim ve sonunda her iki tarafa da yalnızca kayıp getirdi - somut bir taktiksel başarı elde etmedi. Ve Mart ayında Karpatlar'daki 1915, Tsvinin savaşlarında, her metrelik alan için sert bir savaş başladı ve yerin altına düştü - Alman 3 Grenadier Alayı'ndaki ilk maden ocağını patlattı. güçlendirme.
Askerlerin akşama doğru yürüdüğü her sınırdaki müstahkem hatlar için verilen mücadelede, saldırganın, düşmanının karşı saldırılarına karşı savaşmak için savunma hatları yaratması gerektiğine bakıldığında, saldırgan, adamlarına gerekli yapı malzemesi, tel, kazık vb. Sağlamak zorunda kaldı.
Rus cephesinde, ilk pozisyonel mücadele biçimleri, 1914 / 15'in kışın ortaya çıktı. - özellikle Polonya operası tiyatrosunda (Bzura nehrinde savaşlarda) ve Doğu Prusya'da parlaktılar.
Partilerin manevra savaşı sırasında geliştirilen taktikleri kullanma girişimleri büyük kayıplara neden oldu. Böylece, Kafkas Grenadier Tümeni subayı, Teğmen K. Popov nehirdeki savaşları hatırlattı. Bzura - Vistül'ün bir kolu. Ford nehri her yerde fena değildi ve henüz donmamıştı. 8 Aralık 1914, üstünden geçen Alman alayının tamamen tahrip edildiği ve kompozisyonundan 500'in yakalandığı büyük bir savaştı. Ancak Almanlar tekrar geçti - şimdi Brokhov'da ve 237 tarafından desteklenen 3 Piyade Alayı, grenadier-Erivanian'lardan çapraz Almanları bırakmalarını istedi. Alman siperlerine olan uzaklık bir kilometreye ulaştı ve birkaç sulak alan hariç, saldıracağımız arazi bir masa olarak düztü. Düşman saldırıyı öngördü - tek mermiler düzenli olarak Rusların başkanlarının üstünden geçti. Saldırı başladığında - Alman roketi bütün alanı aydınlattı ... Ve ateş cehennemi başladı: tüfeğin ateşi ve düşmanın makineli tüfeklerinin davul çalması, nehrin karşı yakasından şarapnel attı. Ancak, her şeye rağmen Rus savaşçıların çığları ileriye fırladı - Almanlarla olan mesafeyi en kısa sürede aşmaya çalışıyorlardı. Teğmen, savaşçılarının vahşi yüzlerini, "Hurray" diye bağırıyor ve süngülerin çelik duvarını hatırlıyordu. Kendisi soğuk burunlu parmaklarıyla “Nagan” ı sıktı ve ileri doğru koştu. Ancak piyade kitlelerinin inanılmaz hızıyla ilerliyorlardı - ve saldırgan makineli tüfeklerin ateşli dilleri ve tüfek atışlarından çıkan flaş sınırlarıyla çevrili düşman siperleri çizgisi zaten görüldü. Yeni roket şu resmi yaktı: Piyangodaki 50 adamı düşmanın siperinde kararsızlıkla durdu. "Hurra" diye bağırmış biri ileriye koştu, diğer dövüşçüler tarafından desteklendi - ve düştüler, makineli tüfek ateşiyle biçildiler. Sahada, her şey yatıyordu - elbette çoğu insan uzandı. Almanlar ateşi kesmedi, roketler sürekli gökyüzüne yükseliyordu. 10 dakika beklettikten sonra, teğmen geri çekilmeye başladı. Bütün alan çığlıklarla inliyordu: "Kaydet, yardım et" "Beni bırakma." Fakat kar, bir örtü gibi, yalan söyleyen insan kitlesini kapladı. Sağlık yardımı hakkında düşünmek bile mümkün değildi - sabaha kadar Almanlar güçlü bir ateş tuttu. Yürüyebilen ya da emekleyebilen herkes yavaş yavaş ayrıldı. Ve yaralıların çoğu sahaya yattı. Her gece, bu alana gönderilen savaşçılar, cesetleri topladılar ve Rus siperleri ardında toplanan toplu bir mezara soktular Popov KS. Kafkas Çakmak Anıları 1914 - 1920. M., 2007. C. 54-58].
Konumsal savaşın en belirgin özellikleri Ocak ayındaki Voln Shidlovskaya savaşlarında 1915’ta ortaya çıktı. 1915 yazında, manevra kabiliyetine sahip askeri operasyonlara, pozisyon savaşı bölümleriyle (örneğin, Lyubachev savaşlarında) destek verildi.
Sonbahar-kış 1915 Rus cephesinin istikrara kavuşmasına neden oldu.
Konumsal savaşın gerçekleri.
Bu dönem, Rus birliklerinin ilk büyük operasyonu ile işaretlendi, yeni koşullarda yapıldı ve başarısızlıkla sonuçlandı.
7-th ve Güney-Batı Cephesi 9-th Ordusu 14 Aralık 1915 - 6 Ocak 1916 nehir üzerinde bir taarruz operasyonu düzenledi. Strypa (yakın gelecekte ayrıntılı olarak açıklayacağız). Rus birliklerinin taktiksel hataları ile dolu olan bu operasyon, düşmanın taktik savunmasına bir atılım getirmedi. Bu operasyonun bir sonucu olarak, Rus komutanı aşağıdaki eksiklikleri belirtti:
1. Topçu ile piyade etkileşiminin olmaması. Gelişmiş saldırı birimlerinde hiçbir topçu gözlemcisi yoktu; bunun sonucunda piyadelerin yalnızca düşman karşı saldırılarında gerekli topçu desteğini sağlayamaması değil, aynı zamanda topçu da piyadelerini vurdu. Özellikle ağır olan toplar çok uzağa yerleştirildi ve silahları yeterince düşünülmedi.
2. Yönetimdeki eksiklikler. Piyade genellikle mahkumları ve ödülleri ele geçirerek düşman pozisyonlarına girdi, ancak her durumda onları tutamadı ve büyük kayıplarla geri fırlattı. Piyadelerin dengesizliğinin temel nedeni, rezervlerdeki gecikme ve ele geçirilen arazi parçalarının güvenliğinin sağlanamamasıdır.
7 Piyade Genel Ordusu Komutanı D. G. Shcherbachev, “1)… başlığa yetersiz tanımlanmış bir görev verildi; 2) ... ilk patlamada ... emrini veren hiçbir komutan yoktu; 3) arkaya bağlantı yoktu; 4) gelişmiş topçuluk gözlemcisi yoktu " [Volpe A. Önden çarpma. Operasyonel manevra biçimlerinin dünya savaşı konumundaki evrimi. M., 1931. C. 240].
Taktiksel başarısızlığın temel nedenlerinden biri, 7 ve 9 ordularının ilerleyen birimlerinin düşmana uzun süre yaklaşmaları - gerçek ateş altında geniş bir mesafeyi kapamalarıydı. Şeflerden birine aşağıdaki emir verildi: “Greve atanan tüm piyade birimleri, 1000 (!) Basamaklarına (taktiksel saçma - A. O.) düşmanın saldırganlığından " [Aralık 1915’teki Güney-Batı Cephesi’nde ve Mart 1916’teki Kuzey ve Batı’daki operasyonlara ilişkin not. Yüksek Komutanın Tipografisi, 1916. C. 20]. Bu nedenle, düşmanın konumlarının yeterince uzlaştırılmadığını ve ateş sisteminin tahrip edilmediğini, düşmanın ana tahkim hattına yaklaştıklarından daha önce meydana gelen büyük kayıpları ve düşmanın pozisyonlarına girdiklerinde daha büyük kayıpları göz önüne alarak hesaba katmadıkları göz önünde bulundurulmuştur. .
Fırtına ateşi topçusu.
9 Ordusunun emri, şunları kaydetti:
“Çoğu durumda, düşmanın güçlendirilmiş konumuna 1 - 2 arasındaki mesafeye yaklaşmak ve birleştirmek için nispeten kolay olacaktır, ancak daha da ileri: daha yakına getirmek, çok fazla çaba, zaman (duruma bağlı olarak, birkaç gün ve hatta bazen haftaları) ve esas olarak yardım gerektirecektir ağır topçu Yakınlaşma sürekli geniş bir cephede devam etmeli ve birimler düşmanın siperlerine yaklaşana kadar devam etmelidir (böylece 40-50 basamağı), saldırı sırasında bu surlara durmadan ulaşabilsinler. Her yeni durakta yakınlaşma sırasında, parçalar sağlam bir şekilde sabitlenmelidir. Bu nedenle, düşmana çok yaklaşmış ve saldırı için bir başlangıç pozisyonu işgal etmiş, hem savaş başlığını hem de rezervleri düşmana mümkün olduğunca yakın sağlayacak bir köprü kurmayı inşa etmek için hemen bir takviyeyle donatmaya devam etmek gerekiyor. ” [Volpe A. Kararname. Op. C. 240-241].
Son olarak, Güney Batı Cephesi ordularının komutanı, topçu N'den General I. I. İvanov, 8, Şubat 1916’in komutanı şunları yazdı: “Operasyon yapmak için mevcut şartlar altında, genellikle sürpriz saldırı unsuruna güvenmek zor olacak. Bu nedenle, düşmana daha fazla yaklaşmak ve saldırının üretimini kolaylaştırmak için, bütün cephelere kademeli bir ilerleme uygulamak, gecenin ilerlemelerine, akıntılarına ve hatta kapsanan alanın vazgeçilmez, sürekli, sağlam bir şekilde güçlendirilmesine sahip bir mayın savaşına başvurmak gerekir. Küçük parçalarda ilerleyerek ve ana hatlarla bağlantılarını kurarak siperlerindeki kademeli gelişme, düşmanın yakınında yeni pozisyonlar yaratacaktır, tel bariyerlerine daha az zarar vererek, onlara zarar vermeye, koridorları yok etmeye ve açmaya başlayacaktır. ” [Ibid. C. 241].
Operasyon sonuçlarına göre, ciddi taktik sonuçlar çıkarıldı. Kendi taktik önerilerini geliştirdiler, Fransız cephesinde konumsal bir savaş yürütme deneyimini benimsemişlerdir.
Birliklerin düşmanın kademeli savunmasındaki atılım sırasındaki eylemleri ile ilgili en önemli sonuçlar arasında şunlar vardı:
1) Atılım alanı yeterince geniş olmalıdır - 20-30 km (düşman topçularının kanatlarından vurma olasılığını ortadan kaldırmak için - düşmanın ateş maşasını etkisiz hale getirmek için);
2) Topçu manevrası başarının sembolik bir unsurudur. Topçular piyadelerin ilerleyişine eşlik edebilmeli, grev kuvvetlerini artırabilmeli ve tekrarlanan yangın saldırıları yapabilmelidir;
3) Mermilerin ve diğer malzeme ve teknik nesnelerin çığır açan alana aktarılmasına en çok dikkat gösterilmelidir;
4) Niteliksel mühendislik ve havadan keşif, etkin bir saldırı operasyonunu ustalıkla hazırlamanın anahtarıdır;
5) Topçu, sorumlu şefin önderliği altındaki özel gruplara indirgenerek masaj yapılmalı;
6) Kırılmakta kullanılan gerekli topçu namlusunun, ateşin gücü ve mühimmat miktarının kesin olarak hesaplanmasına özel dikkat gösterilmelidir.
Saldırı birlikleri için tavsiyeler, piyade saldırısı için başlangıç pozisyonlarının, düşman siperlerinden 200-250 m mesafesinde olması gerektiğini belirtti. Aksi takdirde, ateş altında koşmak uzun zaman alacaktı ve büyük mesafelerdeki topçular, saldırıyı etkin bir şekilde destekleyemezdi. Böyle bir pozisyon, piyadeciye (yapay engellerin tahrip olmasına bağlı olarak) tek merdanede düşman siperlerine ulaşma imkanı sağlamalıdır. Yakınlaşma, hem mühendislik yöntemleriyle (ilk kez saldırı köprüsü oluşturma konusunda) hem de arazinin taktiksel açıdan önemli kısımlarını yakalayarak önceden gerçekleştirilmelidir.
Mühendislik ekipmanı alanlarına özel önem verilmiştir. İlerleyen piyadelere gerekli gücü bir grev vermek için, savaş sektörlerinin boyutunu doğru bir şekilde belirlemek (çok geniş yapmamak için) ve güçlü rezervlere sahip olmak gerekir. Saldırı için konsolide birlikler oluşturulması ve ayrıca şok ordusunda 5 kolordu olması önerilmemiştir. Son olarak, ilerleyen piyade - iletişim ekipmanı, el bombaları, dikenli tel makasları, piroksilen çubuklar, yapay engellerin üstesinden gelmek için kanvas minderler için kapsamlı teknik destek gereklidir.
Topçu, yapay engellerin, makineli tüfek bloklarının ve yuvaların imhasına azami dikkat göstermelidir. Topçu saldırı planı, aşağıdaki görevlerin çözülmesini sağlamalıdır: a) Geçiş yollarının kablo bariyerlerinde ne kadar süreyle ve ne şekilde yapılacağı; b) düşmanın siperleri ne kadar uzağa düşecek; c) hangi takviye noktalarının imha edilmesi gerektiği. Topçu keşif, yetkili pozisyon seçimi, uygulanabilir savaş misyonlarının açık ifadesi, mühimmat tedariki, piyade ile etkileşim ve manevra, topçu şefinin özellikle dikkat etmesi gereken en önemli sorulardır. Konumsal mücadeledeki topçu eylemleri, dikkatli ve metodik bir nitelik ile ayırt edilmelidir.
“Piyadelerin topçu ateşine ve alanın ekipmanlarına aşırı bağımlılığı nedeniyle ... yapay engellerle korunan savunma yapılarına karşı ... piyadelerin saldırgan bir gücü yok” için piyade eskort topçularına özel bir önem verildi. [İşlemlerin yürütülmesi ile ilgili not. C. 34].
Nitekim, pozisyonel bir savaştaki ilk operasyonların deneyimlerinin gösterdiği gibi, güçlü rezervlerin varlığı bile başarılı olmayacaktır. Ne de olsa, bariyerlerde geçiş olmazsa ve düşmanın ateş sistemi bastırılmazsa, onları savaşa sokmak imkansızdır. Düşman el bombası tarafından atılan ve rezervleri tarafından karşılanan topçu desteği olmayan birimlerden kırılanlar ya yok olacaklar ya da orijinal konumlarına geri döneceklerdir.
Ve burada piyade eskort topçusu özel bir rol oynar. Bu nedenle, 14 ve 15 Sibirya tüfeği alayları (2 Sibirya Ordusu Birliği), dar piyade siperleri boyunca ve hücumda hareket etmek için uyarlanmış (ya da daha doğrusu ellerinde yuvarlanan) uyarlanmış 37-mm toplarla donatıldı. Makineli tüfekler ile birlikte ileri tüfek zincirlerinde mücadele. Prasnysh yakınındaki dövüşler sırasında bu küçük silahlar Sibirya'ları, Sibirya piyade alaylarının 14, 15 ve 16'in ihtişamını kaplayan parlak hareketlere yönlendirdi. Benzer şekilde, İkinci Prasnysh operasyonunun aynı savaşlarında, 3 Sibirya Tüfek Topçu Tugayı'nın 4'inci dağ ve topçu bölümü, pist alaylarına piyade eşliğinde topçu olarak bağlı kaldı.
Hafiflikleri nedeniyle, savaştaki 37-mm silahları, Almanların ağır yenilgisi ve sınırlarına geri çekilmeleriyle ifade edilen Rus taarruz başarısını veren piyade zincirlerini bırakmadı. Topçular, bu silahlara, kendi bölümlerinin topçularının kalanından daha fazla inanıyordu - yani. Bu araçlar Sibirya alaylarına sadece taktiksel istikrar kazandırmakla kalmayıp aynı zamanda manevi desteğin de önemli bir faktörü haline geldi.
Konumsal bir savaşta savunma ile ilgili taktik öneriler de roman içeriyordu. Özellikle, ilk savunma hattını görece zayıf kuvvetlerle (insanlardaki ve silahlardaki kayıpları en aza indirmek için) işgal etmek, 2 siperler hattını güçlendirmeye özellikle dikkat ederek (bu aynı zamanda karşı saldırılar için başlangıç pozisyonu) tanımlanmıştır. Pozisyonlar, düşmanın elinde topçu gözlemcilerinin Rus pozisyonlarını görebileceği hiçbir nokta kalmayacak şekilde belirtildi - sonuçta, deneyimler topçu gözlemcisinin görebildiği her şeyin neredeyse kesin olarak imha edileceğini gösterdi. Örneğin, Batı Cephesi ordularının komutanı, Ocak ayında verdiği talimatta, 1916 “ilk sıradaki ağır mermilere karşı hiçbir sığınak yok” emri verdi. [Güçlendirme pozisyonları // Askeri mühendislik koleksiyonu. Kitap 1. 1918. C. 135]. 1 hattının kaybının savaşın sonu olmadığı, ancak yalnızca başlangıcı olduğu belirtildi.
Her biri kendi yapay engelleriyle (en azından 3-ti kazık sıralarında tel dizileri, 5-x bu tür engeller istenir) ve güçlü noktaların olduğu, en az 2-x savunma hattının gerekli olduğu kabul edildi. Düşmanın topçularının bir sonraki savunma hattının saldırı pozisyonlarını değiştirmek için harcadıkları zaman, savunucuyu - karşı saldırıyı kullanarak - atılımın giderilmesi için yardımcı olacaktır. Pozisyonlar, her biri uzun süre başarılı bir şekilde savunabilecek ve düşmanın kanatlara doğru genişlemesini önleyebilecek özerk "direnç merkezlerinden" (birbirine bağlı hendeklerden) oluşmalıdır. Direnç merkezleri birbirleriyle yanmalı ve normal iletişimde olmalı ve birbirinden binlerce adımda 1 - 1,5 içerisinde yer almalıdır. Takviyeler gruplandırılmalı ve sürekli çizgiler olmamalıdır.
Devam edecek