Bu görevlerin çözümü için kara kuvvetlerinin kara komutanlığı - Ordu Silahlanma Dairesi Başkanlığı'nda özel bir yapı oluşturulmuştu. Bu yılın nisan 1940'inden savaşın sonuna kadar Genel Topçu E. Leeb tarafından yönetildi.
Silah departmanı içinde, aşağıdakilerle meşgul olan birkaç merkez vardı:
yeni silah, mühimmat ve teçhizat geliştirme ve bunların test edilmesi;
endüstriyel tesislerde silah, mühimmat ve teçhizat üretimi için sipariş verilmesi;
endüstriyel tesislerde seri silah, teçhizat ve mühimmat üretimi sağlanması;
askeriyenin kabulü bitti оружияendüstriyel işletmelerde teçhizat ve mühimmat;
Toplanan silah ve teçhizatların toplanması ve muhasebeleştirilmesi
1941'in başlangıcında, silah yönetimi yapısında 25'tan fazla bin kişi çalıştı.
Merkez, sözde silahlanma deneyi departmanları - Waffen-Pruf ya da 1944'te sayılan WaPruf olarak kısaltılmış olan yeni tür silah ve teçhizatların geliştirilmesiyle ilgilendi. Her bölüm kendi konusu üzerinde çalıştı (iletişim, optik, mühendislik mülkü, küçük, topçu, tank, roket silahları vb.). Bölümler, yeni numunelerin test edildiği özel çokgenlere itaat etti. Gerekirse, bu amaç için Wehrmacht veya Luftwaffe poligonlarını veya eğitim merkezlerini kullanmak mümkündü.
6 silahlanma test departmanı (WaPruf 6), yılın 1943'inden savaşın sonuna kadar devam eden Albay Holzhauer tarafından yönetildi (daha sonra çalışmanın metninde, algı kolaylığı için, tank silah test departmanının 6 departmanı) zırhlı araçlarla meşguldü. Bu departman, yeni zırhlı silah modellerinin seri üretiminin yanı sıra ordu araçları ve traktörlerinin geliştirilmesi, denenmesi ve düzenlenmesine nezaret etti. Ordu Silah Kontrol Merkezinin emriyle, bölüm yetkilileri, yeni ekipman türlerinin yaratılması için taktik ve teknik gereklilikler geliştirirken, ilgili firmaların ve fabrikaların mühendisleri ve tasarımcılarıyla yakın işbirliği içinde çalıştı ve sivil uzmanların çalışmalarını da denetledi. Bölümün emrinde Burke'de bir test alanı vardı.
Bu bölümdeki yeni tasarımların tasarımı “Tank Silahlanma Test Bölümünün Baş Tasarımcısı” olarak yeniden görevlendirilebilecek bir mühendis olan Başlıca General E. Knipkamp tarafından yönetildi. Bütün Alman yarı paletli araçlarda ve zırhlı personel taşıyıcılarında ve ayrıca Tiger ve Panter tanklarında kullanılan “satranç” alt takımının yazarı olarak biliniyordu.
Askeri teçhizat (tanklar dahil) üretimine katılan sanayi işletmelerinin faaliyetleri, 17 Mart 1940'ta oluşturulan Reich Silah ve Mühimmat Bakanları tarafından yönetildi ve 2 Mart 1943'te Reich Silah ve Askeri Sanayi Bakanları olarak yeniden adlandırıldı. F. Todt faaliyetlerini yönetti ve 9 Şubat 1942'den savaşın sonuna kadar ölümünden sonra A. Speer. Reich bakanlığının bir parçası olarak, O. Zaur başkanlığında, sözde komitelerin (tank, topçu, havacılık vb.). Her biri endüstrilerini denetledi, işletmelere askeri siparişlerin verilmesi ve bunların uygulanmasının izlenmesi ile uğraştı.
Ukrayna Cephesi 3 birlikleri tarafından tahrip, tank Pz. IVAusf.J. Macaristan, yılın Mart 1945. Tanklar için “kriz” üretim programına göre, 1945’te, bu araçların ve şaselerinin, Pz şasisinin yanı sıra üretimden çıkarılması gerekirdi. Hasta (ASKM)
Ek olarak, Reich Bakan Silahlarının yapısında bir zamanlar tasarımcı F. Porsche tarafından yönetilen “tank komisyonu” vardı. Yeni tür zırhlı silahların geliştirilmesiyle ilgili meseleleri ele almak için bir tür müzakere kuruluşu olarak kuruldu. Komisyon sıklıkla, tank silah test departmanının temsilcileriyle ve ayrıca tank güçlerinin genel merkezlerinden memurlarla yakın işbirliği içinde çalıştı.
Kara kuvvetlerinin silahlanmalarının ve Reich silahlanma bakanlığının kontrolüne ek olarak, Üçüncü Reich'de yeni zırhlı araç modellerinin oluşturulmasına katılan başka bir yapı vardı - tank kuvvetlerinin genel denetçisinin merkezi.
Bu görev, Albay-General G. Guderian'ın atanmasıyla (yılın 28 Mart 1943’ine kadar tutulan) Hitler 28 Şubat 1945 tarafından onaylandı. Genel denetçinin işlevleri; tank birimlerinin örgütlenmesi ve eğitimi, cepheye personel ve teçhizat sağlanması, işletmelerde üretilen zırh birimlerinin dağıtımı, tank birimlerinin kullanımında kazanılan bir savaş deneyimi sentezi, düzenlemelerin ve el kitaplarının geliştirilmesi ve benzerlerini içeriyordu. Yedek ve eğitim birimlerinin yanı sıra tank güçlerinin okulları ve okulları ona bağlıydı. Tank kuvvetlerinin genel denetçisi doğrudan Hitler’e rapor verdi.
Yeni Guderian yazısı, yeni tür zırhlı araç geliştirme sürecine katıldığını ima etmiyordu. Bununla birlikte, konumunu ve etkisini (“Alman tank kuvvetlerinin babası”) kullanarak, her zaman yeni projelerin tartışmasına katıldı ve tavsiyelerini verdi. Ve Guderian’ın doğrudan Hitler’e tabi olduğu gerçeği, tankların serbest bırakılması konusuna müdahale etmesine izin verdi. Adil olmak gerekirse, Guderian'ın Kara Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı'na Temmuz ayında atanmasından sonra 1944 (Tank Kuvvetleri Genel Müfettişi olarak kaldı), Zırhlı Kuvvetler Baş Müfettişi Binbaşı General Tomale görevini üstlendi.
Görülebildiği gibi, Almanya'daki tank tasarım sistemi ve seri üretimlerinin organizasyonu oldukça karmaşık bir şemaya göre gerçekleştirildi. Ordu Yüksek Komutanlığı tarafından verilen tasarım emri, silah departmanına girdi, bu da onu, bu amaçlar için özel olarak finanse edilen tank silahları test departmanına “indirdi”. WaPruf 6 departmanı detaylı taktik ve teknik gereksinimler geliştirdi ve genellikle Reich silahlanma bakanlığını baypas ederek bir şirketle yapılan bir tasarım sözleşmesine girdi.
Tank avcısı Jagdpanzer IV / 70 (V), mürettebat tarafından Berlin'e yakın bir yaklaşımla terk edildi. Yılın nisan 1945. Otomobil büyük olasılıkla kamuflajsız, tek bir renkte boyanmış, bazı semboller ve sayılarla fabrikadan elde edildi.
Proje hazırlandıktan sonra, tank silah test departmanı temsilcileri ve “tank komisyonu” (veya Reichs silahlanma bakanlığı çalışanları) tarafından tartışıldı, daha sonra WaPruf 6'in kontrolü altında bir prototip yapıldı ve test edildi. Makine bunun için gereksinimleri karşıladıysa, servis için kabul edildi. Bu konuda karar, genellikle Hitler'in (başkomutanın komutanı) onayı alındıktan sonra, Komuta Ordusu tarafından alındı. İkincisi mutlaka ilgili raporlar hazırlandı (silahlanma departmanı veya Reich silahlanma bakanlığı). Genellikle, Hitler prototiplerin gösterisine şahsen katıldı.
Modelin benimsenmesinden sonra, tankın seri üretim veya kendinden tahrikli silahlar konusu Reich Bakanı ile koordine edildi. Aynı zamanda, silah yönetimi konularının bir kısmının doğrudan üretici ile ele alınması gerekiyordu. Bu öncelikle, silahlanma, optik, haberleşme teçhizatı, vb. Gibi çeşitli parça ve parçaların teslimatının organizasyonu ile ilgilidir.
Böylece Kara Kuvvetleri Yüksek Komutanlığı Silahlanma İdaresi müşteriye, Reich Silah Bakanı da idareciydi. Doğru, bir nüans vardı - zırhlı araçların (ya da diğer silahların) imalatında özel şirketler devreye giriyordu. Sonuç olarak, Reich bakanlığı müşteri ile doğrudan icracı - üretici firma arasında bir ara bağlantı gibiydi. Bu, elbette, silah ve askeri teçhizat üretimini organize etme problemlerini çözerken ek bürokratik bürokrasi yarattı.
Valentine'deki Nibelungenwerke montaj dükkanındaki Jagdtiger ağır tank avcısı. Yılın Ocak 1945. En soldaki otomobilde, -54 numarası ve 16.01.45 çekim tarihi işaretlenir.
Bu süreçte belirli bir “istikrarsızlaştırma unsuru”, bazı güçlerinin yerine getirilmesi konusunda bir prototip tasarlanması konusunda ısrar eden tank güçleri genel müfettişinin karargahı tarafından tanıtılabilir. Yukarıdaki tüm yapıların (silah yönetimi, Reich silah bakanlığı, imalatçı, genel denetçinin karargahı) farklı bir koordinasyona sahip olduğunu unutmayın. Bu, tüm çalışmaların çok net bir şekilde düzenlenmesini gerektiriyordu. Çoğu zaman bunu yapmak çok zordu, bunun sonucu olarak bazı problemleri çözmek veya bir örnek geliştirmek için çok zaman harcandı ve elde edilen sonuçlar yetersizdi.
Kızıl Ordu'nun benzer yapılarıyla karşılaştırıldığında, tank silahlarının (WaPruf 6) amaca ve işleve yönelik test bölümü kabaca Kızıl Ordu'nun zırhlı ve mekanize birliklerinin komutasının emrindeki ana zırhlı kontrolüne karşılık geldi. Doğru, Alman departmanı sadece örneklerin geliştirilmesi ile ilgiliydi ve gerekirse seri üretimlerinin organizasyonunda da yardım sağladı. Alman tank kuvvetlerinin diğer tüm problemleri (bitmiş ürünlerin kabul edilmesi, onarım, eğitim, parçaların oluşturulması ve personel vb.) Diğer birimler tarafından ve çeşitli yapılarda ele alınmıştır: doğrudan silah kontrolünde, kara kuvvetlerinin ana komutasında, genel merkezde Müfettiş tank güçleri. Bu nedenle, Kızıl Ordu'da, tank güçleriyle ilgili tüm sorular aynı ellerde toplandı - zırhlı ve makineli birliklerin komutanının emri, Alman ordusunda bu farklı bölümlerde ve karargahlarda “dağıldı”.
Ek olarak, SSCB'de savaşın başında oluşturulan bir halkın tank endüstrisi komiserliği vardı. Tüm tanklardan (GAZ hariç) ve zırhlı gövdelerin yanı sıra dizel motor ve diğer ekipmanların üretim tesislerinden oluşuyordu. Halk Komutanlığı tank endüstrisinin liderliği, Kızıl Ordu'nun zırhlı ve mekanize kuvvetlerinin komutanının emri ile yakın çalıştı. Savaş koşullarındaki bu kadar zorlu merkezileşme çalışmaları büyük ölçüde kolaylaştırırken, Almanya'da çeşitli askeri ve sivil yapıların faaliyetlerini koordine etmek uzun zaman aldı.
Tamir ve tahliye tankı Bergepanther, Budapeşte bölgesinde dolgulu. Yılın Şubat 1945. Bu araçlar zırhlı araçları savaş alanından boşaltmak için kullanılmış, ancak sayıları oldukça küçüktü.
1943 yılının ortasında, A. Speer inisiyatifinde zırhlı araçların üretim organizasyonunun iyileştirilmesi amacıyla “Tank Geliştirme Komisyonu” adı altında söz konusu. Sadece Reich silahlanma ve zırh şirketleri bakanlığının liderlerini değil aynı zamanda orduyu da - Ordu Silahlanma Dairesi Başkanlığı, Panzer Tankı (WaPruf 6) ve Topçu (WaPruf 4) Silahlanma Dairesi temsilcilerinin yanı sıra, Tank Kuvvetleri Genel Müfettişi Genel Müdürlüğü'nü de içeriyordu. Komisyonun başkanı, teknik bilimler doktoru S. Hedkamp olan Henschel şirketinin temsilcisidir.
Gerekirse, gerek askeri gerekse sivil olmak üzere çeşitli bölümlerdeki çalışanlar komisyonun çalışmalarına dahil oldular. Çeşitli bölümlerin temsilcilerinden oluşan böyle bir kuruluşun oluşturulması, tank üretiminde ortaya çıkan çeşitli problemlerde daha hızlı karar alınmasını mümkün kılmıştır.
1944'un düşüşüyle, 16 firmalarının işletmeleri, Almanya'da tank ve kendinden tahrikli silahların üretimi ile uğraşırken, 9, zırhlı araçlar ve zırhlı personel taşıyıcıları üretti. Ek olarak, çeşitli şirketlerin 20 fabrikaları, ekipman ve 9 - topçu silahlarının montajını sağlamak için zırh detayları ve zırhlı gövdeler sağlamıştır (tablolara bakınız).
1944'in ikinci yarısından bu yana, Alman sanayi işletmelerinin Müttefik havacılık tarafından bombalanması önemli ölçüde arttı. Örneğin, Daimler-Benz’in fabrikalarına yapılan iki haftalık bombalama saldırıları, Berlin-Marienfeld’deki dizel motor fabrikasının ve Gaggenau'daki kamyon üretim atölyesinin,% 85% 70’un ana motor olan Sindelfingen’deki kamyon üretim atölyesinin imhası ile sonuçlandı. Stuttgart'ta (arabaların yapıldığı yer) alışveriş.
Ml AG şirketinin bahçesinde, ABD birlikleri tarafından ele geçirildikten sonra Braunschweig'de. Yılın 1945. Burada, 30'e kadar zırhlı kolordu avcısı jagdpanther tankları ve tomruklu altı adet kolordu (ayrı ayrı yalan) saldırı silahları
Reich silahlanma bakanlığı, tankların ve kendinden tahrikli silahların kesintisiz olarak salıverilmesini sağlamak için üretimi "ayrıştırmaya" çalıştı. Bunun için ana fabrikalardan ayrı montaj hatları veya atölyeler başka yerlere aktarıldı. Örneğin, Eylül 1944’da, Daimler-Benz’in ekipmanlarının bir kısmı, Berlin’deki ana tesisten çıkarıldı, Küstrina, Teltova ve Falkensee’deki küçük üretim tesislerine, ayrıca Sudetes ve Pomerania’ya yerleştirildi. Bir yandan bu, montaj hatlarının Müttefik havacılık saldırılarından ayrı montaj hatlarının tutulmasını mümkün kılarken, diğer yandan bitmiş ürünlerin taşınması ve gerekli hammaddelerin sayısız üretim tesislerine ulaştırılması ile ilgili ek sorunlar yarattı. Nitekim, üç şirketin (Daimler-Benz, MAN, MNH) ana montaj tesislerine ek olarak, Panterler konusu ayrıca 133 şirketlerini veya zırh detayları, motorları, silahları, optik donanımları, iletişim ekipmanlarını, izleri, siyah ve renkli dökümleri alan firmaları da içeriyordu. metaller ve daha fazlası. Doğal olarak, "küçülme" ile birlikte işletme sayısı önemli ölçüde arttı. Bu arada, bir başka ilginç nokta: örneğin, Daimler-Benz'in sekiz işletmesinden, tanklar sadece bir taneye monte edildi. Gerisi uçak motorları, otomobiller ve diğer ürünlerin üretimi ile ilgiliydi.
Tank üretimine dahil olan işçi sayısı hakkında veri sağlamak ilginçtir. Örneğin, MAN’ın Mart 1’teki 1945’teki fabrikasında, 5448’in, 124’in uygulamada çeşitli pozisyonlarda bulunduğu “panter”, 841’in çeşitli üretim ve montajları yapan “panter” ve 3983’in çeşitli birimleri ve montajları yapıldı. tankların montajı.
5448 çalışanlarından 5023 erkek (2719 yabancıydı) ve 425 bayandı (230 Almanca bilmiyordu). Çalışmalar, 12 saatin iki vardiyası boyunca 24 saat devam etti.
MAN fabrikası, tank üretimi yapan Alman işletmeleri arasında en büyüğü değildi. Ancak karşılaştırma için, 1944'te, Omsk'ta bulunan fabrika No 34, T-183 (No: 112, No 174, “Red Sormovo” ve No 174) üreten dört kişiden en küçük bitki, 14 bin kişiyle çalıştı.
Amerikan uçağının bombalanmasından sonra Pilsen'deki Skoda'dan tank savaşçıları için “Hetzer” montaj fabrikası. 1945 yılı. Bu işletmede sadece zırhlı kasa üretimi gerçekleştirildi ve Hetzer, Königratz'taki Skoda tesisinde (Alman kenti Hradec Králové) (NM) kuruldu.
Tankların Kolordu "Panter" Ausf. Hattingen şehrinde şirketin Ruhrstahl fabrikasında G. Fotoğraf, 1945'in ilkbaharında, girişim Müttefik kuvvetler tarafından ele geçirildikten sonra çekildi. Muhafazaların özel eğiciler (NM) üzerine monte edildiğini lütfen unutmayın.
Ağır tank "Royal Tiger", Budapeşte bölgesinde vuruldu. Yılın Şubat 1945. Bu makinenin de 1945'te üretimde kalması gerekiyordu.
Ekim 4 1944, sözde "kriz" tankı üretim programı kabul edildi. Başlıca görevi, zırhlı araç üretiminin basitleştirilmesi ve ucuzlaştırılmasının yanı sıra ürün yelpazesini azaltmaktı. Sonuç olarak, karar verildi: Hetzer, Panter ve Kraliyet Kaplanı: Sadece üç çeşit paletli araç üretime girdi. Pz.III ve Pz.1V kasasının serbest bırakılmasının durması ve serbest bırakılmış tüm kapasitelerin bazlarında onaylanmış üç tip tank ve SPG üretimine geçmesi gerekiyordu.
Kasım ayında, 1944 şirketi Kshrr, üretimdeki savaş araçlarının silahlanmasını güçlendirmeyi önerdiği bir dizi kavramsal gelişme önerdi. Bunun minimum iyileştirme ile yapılabileceği varsayılmıştır.
Şirket, taslak tasarımları tank kuvvetlerinin genel denetçisine gönderdi ve bunlar da onları tank silah test departmanına (WaPruf 6) verdi. 20 Ocak 1945, önerilen seçeneklerin tartışılması. Ordu, Kshrr şirket fikrinin yalnızca silahları mevcut zırh korumayla güçlendirmek olduğuna inanıyordu. Tank silah testlerinin bölümünün temsilcileri, güçlendirilmesinin ve zırhlanmasının da gerekli olduğuna inanıyordu. En kaba hesaplamalarla, makinelerin kütlesinin artacağı ve bunun sonucunda süspansiyonun ve bir dizi başka bileşen ve düzeneğin güçlendirilmesini ve bunun sonucunda da üretimin yeniden yapılandırılmasını gerektirdiği açıktı.
Krupp'un önerdiği projeler arasında, birçok seçenek büyük ilgi uyandırdı. Bunlardan biri “Herzer” şasesinde Pz.IV tankından taret takılması. Görünen çekiciliğine rağmen, tank silahlanma test departmanı bu gelişmeyi reddetti - 16-ton Hetzer zaten bir kütle limitine sahipti ve daha da arttırılması, süspansiyonun daha güçlü bir motor ve şanzımanın güçlendirilmesini gerektirecekti. Ayrıca reaktif 75-mm top PAW 80'un 600-mm topunun yerine “dört” tarette kurulum seçeneği için destek bulamadım.
Tank imha edici Jagdpanzer 38 Starr, geri tepmesiz 75-mm topuyla donanmıştır. 1944 yılı. Maskenin formunun ve rezervasyonunun, yandaki fotoğrafta gösterilen seri "Hetzer" den farklı olduğu açıkça görülmektedir.
Jagdpanzer 75 şasisindeki 42-mm Cannon 38 topunun tasarımı (arka savaş bölmeli), özellikle Quartet'e dayanan benzer silahlara sahip Jagdpanzer IV / 70'in üretilmesinin durdurulması gerektiğinden onaylandı. Aynı zamanda ordu, savaş bölümünün “Het-tsera” kıç tarafına devredilmesinin aracın ciddi bir şekilde tekrar çalışmasını gerektireceğini ve zırhının güçlendirilmesinin kütleyi 18 tona çıkaracağını belirtti. Sonuç olarak, şasi aşırı derecede aşırı yüklenecek.
Kshr’ın, Jagdtigre’de olduğu gibi, 128-mm'lik bir topla donanmış Panter şasisinde bir tank avcısı yaratma teklifi onay alamadı. Önerilen versiyonda, dövüş bölmesi, gövdenin arkasına yerleştirilmiş ve taban kasasının yeniden tasarlanmasını gerektirmiştir. Ek olarak, ön hesaplamalar 128-mm Jagdan-tera'nın kütlesinin en azından 51 ton olacağını ve hiç şüphesiz makinenin hareketliliğini ve güvenilirliğini olumsuz yönde etkileyeceğini gösterdi.
Ayrıca daha güçlü bir X / NUMX-mm tabanca L / 128 (namlu uzunluğu 66 kalibre ile) seçeneği ile "Yagdtigra" seçeneğini reddetti. Pz.IV şasesi için önerilen projeler (“Panter” Ausf.F'den “dar” kulenin kurulmasıyla), taban şasisinin üretiminin durmasıyla ilgili olarak hiç düşünülmedi.
Ancak, sonuçlarında, Tank Silahlanma Test Dairesi (WaPruf 6) temsilcileri, bu konuda nihai kararın Ordu Silahlanma Müdürlüğünün öncülüğünde kaldığını yazdı. Ancak ikinci Krupp önerileri destek bulamadı. Gerçek şu ki, bu zamana kadar tam gelişmiş olmasa da, zırhlı araç üretimi için program zaten mevcuttu.
Tankların üretimindeki "kriz" programına göre, 1945 yılında ne tür savaş araçlarının beklenebileceğini görün.
Tank avcısı Jagdpanzer 38 (t) "Hetzer", önden görünüm. 1945'te bu makinenin başka bir -Jagdpanzer38 D ile değiştirilmesi gerekiyordu.
Jagdpanzer 38 STARR
1943'e geri döndüğünde, Kshrr ve Rheinmetall-Borsig'deki mühendisler, tankları ve kendiliğinden tahrikli silahları silahlandırmak için geri tepme silahları tasarlama çalışmalarına başladı. Bu tür topçu sistemlerinin avantajları açıktı - üretimde bir azalma, savaş aracının iç hacminde bir artış ve mobil mühimmat. Böyle bir silahın imalatında çözülmesi gereken asıl görev, atış üretiminde geri tepmeyi nasıl söndüreceğimizdir.
Yılın 1944'inin ilkbaharında, Alkett, bir Jagdpanzer 75 tank avcısı içine yerleştirilmiş bir geri tepme tertibatı olmayan bir StuK L / 48 38-mm top prototipi üretti. Geri tepmeyi telafi etmek için, tabancanın sert bir ataşmanı vardı - geri tepme kuvveti doğrudan kendinden itmeli silahın gövdesine iletildi. Denemeler Mayıs ayında başladı ve Eylül ayına kadar aralıklarla devam etti 1944. Böyle bir topçu sistemine sahip olan makine, Jagdpanzer 38 Starr (Starr - "sert" veya "sabit sabit") adını aldı.
Silahın küçük işaret açılarına ek olarak, kurulum diğer eksiklikleri de ortaya çıkardı: Ateş ederken, bir görüş topundan fırladı, diğer detaylar kırıldı. Ve ihsan etme gücü
Yatay volanın içinden geçen volan o kadar büyüktü ki, atış anında volanı tutan topçu, iki gün boyunca elini hareket edemedi. İstenilen kadar bırakma ve 500 ve 1000 metre mesafelerinde çekimin doğruluğu.
Bununla birlikte, topçu silahlanma test birimlerinin temsilcileri (WaPruf 4) ve kara kuvvetleri kontrol zırhlarının manzaraları ve optik cihazları (WaPruf 8), tasarımını değiştirmeyi ve bu tür silahların seri üretimine başlamayı önererek bu topçu sistemi hakkında olumlu bir sonuç verdi. Sonuç olarak, silah departmanı, Hetzer tank avcısına takılması planlanan bir seri 100 geri tepmesiz 75-mm StuK L / 48 top üretme emri verdi.
Alkett’in Eylül ayında 1944’in yürüttüğü bir silahsız tüfek prototipinin testleri, tasarımında bir takım değişiklikler olmasına rağmen topçu sisteminin savaş kullanımı için uygun olmadığını gösterdi. Sorunu çözmek için, özel çalışmalar yürüten ve silahın tasarımında birkaç değişiklik yapan Rheinmetall-Borsig mühendisleri görev aldı. Her şeyden önce, kaldırma ve dönme mekanizmasını değiştirdiler, bunun sonucunda geri tepme kuvvetinin rehberliğin volanları üzerindeki etkisini önemli ölçüde azaltmak mümkün oldu. Görüş ayarı değişti - şimdi, önceki gibi olduğu gibi ateş ederken başarısız olmadı.
Jagdpanzer 38 75-mm geri tepme topuyla arkadan görünüşlü Starr tank avcısı. Yeni silaha ek olarak, bu makineye 103l gücünde bir Tatra 220 dizel motor verildi. c soğutma için ekstra bir havalandırma başlığı (NM) takılmış
Ek olarak, ön gövde tabakasındaki tabancanın bağlantı mekanizması gimbal'dan topa doğru değiştirildi. Sonuç, Aralık ayında 1944'in başarıyla test edildiği tamamen işlevsel bir topçu sistemi oldu. Mart ayında, modifiye silahlı bir prototip olan Jagdpanzer 1945 Starr, 38 testine Ber-ka test sahasında girdi, ardından makinenin Ordu Silahlanmalar Genel Müdürü L Eebue ve daha sonra Hitler başkanlığına gösterilmesi gerekiyordu.
Aralık ayında, 1944 - Ocak 1945 şirketi VMM, “sıfır” serisinin on adet Jagdpanzer 38 Starr tank avcı uçağı üretti. Şubat ayında, 1945'e ilk endüstriyel Jagdpanzer 38 Starr grubu siparişi için 100 makinelerinden sipariş verildi, ancak savaşın sonuna kadar sadece dört araba toplandı. Böylece, Jagdpanzer 38 Starr'ın toplam salımı prototip dahil olmak üzere 15 parçaları olmuştur.
Ön zırh plakasının kesilmesi ve tabancanın seri Hetzer (solda) ve Jagdpanzer 38 Starr'a (sağda) monte edilmesi
Burke eğitim sahasında bulunan prototip Jagdpanzer 38 Starr, Xitler'in 23 yürüyüşüne katılan müttefik kuvvetlerin yaklaşmasıyla Hitler'in emriyle patlatıldı. Seri araçlar Mylovice'deki tank okuluna girdi, ancak savaşlara katılmadı. Savaştan sonra, on tanesi kısa bir süre Çekoslovak ordusu tarafından kullanıldı, ardından sıradan “Hetzer” e dönüştürüldü.
Ordu Kara Kuvvetleri Komutanlığı kararı ile, 1945’te, yeni bir tank avcısı Jagdpanzer 38 D’nin geri tepmesiz tabancalarla donatılması planlandı (bununla ilgili detaylı bilgi). Bu amaçla, StuN L / 75 X-mm Dizine Duyarlı Topu geliştirmenin yanı sıra, Rheinmetall diğer açılan topçu sistemlerini tasarladı - 48-mm KwK L / 75 ve 70-mm StuH 105. Jagdpanzer 42 D’ye ek olarak, Ausf Panther tanklarına bu “kutusuz römorklar” kurma seçeneği de göz önüne alındı. F, Kshrr firmasının 38-mm ve 75-mm aletlerini geliştirdiği F.
Prototip Jagdpanzer 38 Starr, geri tepme tabancasına ek olarak seri "Hetzer" ve elektrik santralinden farklıydı. Otomobille, Tatra'nın 103 yılında Sd serisinin Alman ağır zırhlı araçları için geliştirdiği 220 HP gücünde bir Tatra 1943 dizel motor kurduk. Kfz. 234. Bu motor aynı zamanda yeni tank avcısı Jagdpanzer 38 D'de bir enerji santrali olarak kullanılmak üzere tasarlanmıştı.