Küba asi ve sömürgeci - İspanyol-Amerikan savaşının propaganda afişinden iki "vatansever"
21 saat 40 dakika 15 Şubat 1898, güçlü bir patlama Havana baskınının ölçülen ömrünü kırdı. Bağlantılı Amerikan zırhlı kruvazörü "Men", burun kulesinde kırılan, hızla battı ve 260 halkının hayatını aldı. O sırada Küba, İspanya genel valisi idi ve İspanya ile ABD arasındaki ilişkilere abartılı olmadan patlayıcı denebilirdi. İspanyol yetkililer tarafından alınan önlemler etkili ve operasyoneldi: Yaralı mürettebat üyelerine gerekli tıbbi yardım sağlandı ve hastaneye kaldırıldı. Olayla ilgili ilk tanık bir saat içinde ilgili makamlar tarafından röportaj yapıldı. Görgü tanıkları, İspanyol kruvazör Alfonso XII'nin mürettebatının Amerikalılara yardım etmedeki özverili hareketlerini vurguladı. Üzücü olayın haberi acilen telgraflandı. Ve burada Amerika Birleşik Devletleri'nde çeşitli gazetelerin ofislerinde benzer bilgiler "patlamaya" ve "patlamaya" başladı. Kusursuz tüylerin ustaları, Majesteleri Basınının güçlü atölyesinin esnafı, suçu varsayılan olarak belirlenmiş olan trajedinin faillerine güçlü ve en önemlisi dostça bir voleybolu verdi. İspanya çok fazla şey hatırladı, çünkü çok az bahsedildiği gibi, bu zamana kadar çoktan kenarda dişler vardı. “Sömürgeci tiranlık, Kübalıları boğuyor!” Diye bağırdı gazeteci. Saygıdeğer kongre üyeleri, “Biz yanımızdayız!” - parmağı onurlandırıyorlar. “Yüzlerce kilometreden fazla,” saygın iş adamları pratik olarak netleşti. Amerika zaten bir işadamı ve kongre uzmanının mesleklerinin karmaşık bir şekilde iç içe geçtiği şaşırtıcı bir ülkeydi. Ve çok yakında siyaset ve iş dünyasının sembiyozu tahmin edilebilir bir sonuca yol açtı - savaş.
Yeni zamanın sömürgecileri
Bir zamanlar muazzam İspanyol İmparatorluğu, dört kıtaya yayılmış, 19. yüzyılın sonunda, yalnızca eski, yıkılmaz bir büyüklüğün mütevazı bir gölgesiydi. Sonsuza dek kaybedilen güç için özlem, hazinenin tabanını, bir dizi ardışık politik kriz ve kargaşayı gösterir. Uzun zamandır dünya güçlerinin en yüksek liginde bir yer kaybeden İspanya, küresel politik süreçlerin düzenli bir izleyicisi haline geldi. Pasifik ve Karayipler'deki daha küçük adaları ve takımadaları saymayan sadece Filipinler, Küba, Porto Riko ve Guam adaları, eski denizaşırı parçaların eski sömürge lüksünden haritada kaldı.
İspanyol kolonilerinin çoğu, XIX yüzyılın ilk yarısında metropollerine veda etti. Kalan kuvvetler daha önce ayrılanlara örnek vermeye çalıştı. Metropolün her bakımdan aşamalı olarak zayıflığı doğal olarak deniz aşırı bölgelerine yansıtıldı. Sömürgelere, özel bir alçakgönüllülük olmadan kendi iyilik hallerini geliştirmekle uğraşan idarenin gerilemesi ve hâkimiyeti egemen oldu. Ve aşağılayıcı merkezde, marjlar kendilerini fay hattı üzerinde hızla bulurlar. Filipinler öfkelenmişti, ama Küba özel endişe uyandırdı ve o zaman bile en kurnaz olanlar arasında.
Şubat 24 Bu adanın doğu bölgelerinde bağımsızlık kazanmaya yönelik silahlı bir ayaklanma başladı. İsyancı sayısı hızla artmaya başladı ve birkaç ay içinde sayıları bin kişi tarafından 1895'i geçti. Başlangıçta, Küba’da mücadele ABD’de büyük bir karışıklığa neden olmadı, fakat gittikçe artan olaylara olan ilgi arttı. Bu, ani sempati ve Samiriyeli'nin yerel isyancılara karşı nezaketinden kaynaklanmıyor, ancak nedeni çok daha önemsiz - para.
İç Savaşın sona ermesinden sonra, ülke, bazı karamsar tahminlere rağmen, bataklıktaki durgunluğu memnun etmedi, ama tam tersine, gelişmeye başladı. Aborjinlerin son gururlu temsilcileri, enerjik ve hünerli beyaz yerleşimciler tarafından karıştırılmaması için çekincelere hapsoldu. Doğru korumacı yasalar, endüstriyel üretimdeki artışa katkıda bulundu. Ve şimdi güçlü “fırsatlar ülkesi”, kendi sınırlarının ötesinde kendisi için yeni fırsatlar aramaya başladı. Küba'da çok ve çok para yatırmaya başladı. 1890'te, adadaki şeker kamışı üretiminin çoğuna sahip olan Amerikan Şeker Vakfı kuruldu. Daha sonra, Amerikalılar, tütün ticareti ve demir cevheri ihracatının kontrolünü ellerinde tuttu. İspanya fakir bir iş yürütücüsü oldu - kolonilerden elde edilen gelir giderek azaldı. Vergilerden, gümrük vergilerinden ve ticarette azalan bir paranın karına dayanıyordu. Vergiler ve harçlar giderek arttı, yozlaşmış sömürge idaresinin iştahı büyüdü ve kısa süre sonra tüm bu "yaldızlı antik" yanısıra hızlı hareket eden Amerikan işlerine müdahale etmeye başladı.
Başlangıçta, eski İspanyol sömürgelerini ele geçirmeye hitap ediyor, en militan demokratik baskılardan geliyordu, ancak kısa sürede, bu uygun ve tahmin edilen düşünce avcılığı ve madenciliği geliştikçe, bu fikir yakından iç içe geçmiş iş ve siyasal çevrelerde popüler hale geldi. Yüklenen gemiler silah isyancılar için, önce Amerikalılar tarafından ertelendiler, fakat daha sonra parmaklarına bakmaya başladılar. Ayaklanmanın ölçeği bize şunu düşündürdü - 1895 sonbaharında, doğu Küba zaten hükümet birliklerinden kurtuldu ve ertesi yıl Filipinler'de bir İspanyol karşıtı silahlı müdahale başlatıldı. Amerika Birleşik Devletleri politikası değişiyor: durumun yararlarını hissetmekle birlikte, ezilen adalıların iyi bir savunucusunun imajına ne olup bittiğini basit bir yorumcunun maskesini hızla değiştirdiler. Hiç şüphe yok ki, İspanyolların sömürge rejimi solucanlar tarafından baltalandı ve özünde kötüydü. Amerikalılar “özgürlük mücadelesi” hakkında acı bir slogan sarılı sarılı sarılmış daha sofistike bir hale getirmek istedi.
İspanya, kolonilerinin içişlerine müdahale konusundaki itirazlarını sofistike diplomatik manevralardan daha önemli bir şeyle pekiştirmekten çok uzaktı. Bu küçük (eski günlere kıyasla) ama geniş çaplı ekonominin savunulması için, artık yeterli güç veya para yoktu. İspanyol filosu ülkede gerçekleşen tüm süreçleri yansıttı ve hiçbir şekilde en iyi durumda değildi. Ancak, bu “Armada Espanola” formunun Yenilmez Armada döneminde geri dönüşü olmayan bir şekilde kaybolduğu yönünde bir görüş vardı. Düşmanlıkların başlangıcında, İspanya'da üç armadillo vardı: Pelayo, Numansia ve Vitoria. Bunlardan sadece 1887'de inşa edilen “Pelayo” klasik bir zırhlıydı, diğer ikisi 1860'ların sonlarına ait eski fırkateynlerdi. ve ciddi bir tehdit oluşturmadı. Saflarda filo en yeni Cristobal Colon (İtalya'da Giuseppe Garibaldi tipine ait gemi satın alındı) en modern görünen 5 zırhlı kruvazör vardı. Ancak, İspanyollar Armstrong'un 254 mm'lik toplarını düzenlemediğinden, ana kalibreli yeni silahlar kurmaya hazırlandığı Toulon'da bulunan “Kolon” savaşı bulundu. Bu gibi durumlarda, eski silahlar sökülmüş ve yenileri henüz kurulmamıştır. Ve Cristobal Colon ana kalibresi olmadan savaşa gitti. Hafif kruvazörler, 7. sıradaki 1 zırhlı kruvazör, 9. ve 2. sıradaki 3 kruvazör, çoğu eskimiş, 5 silah, 8 muhrip ve bazı silahlı vapurlarla temsil edildi. Filo yeterli fon alamadı, tatbikatlar ve eğitim ateşi nadirdi, personelin eğitimi arzulanan çok şey bıraktı. Ülkedeki yönetici naip, genç kral Alfonso XIII altında Avusturya'dan Maria Cristina, ekonomide kaynak ve dikkat gerektiren tehditkar delikler açmıştı ve silahlı kuvvetler açıkça çok önemli değildi.
ABD'nin endüstriyel ve finansal kaslarıyla büyümüş durumları farklı bir durumdaydı. Amerika Birleşik Devletleri’nın yeni hikayeler - sömürge genişlemesi için, - daha sonra filonun bu jeopolitik sorunları çözmek için uygun bir filoya ihtiyacı vardı. Savaşın başlarında, Atlantik'teki ana gemi grubu, Kuzey Atlantik Okyanusu'nun filosu oldu. Kompozisyonu aşağıdaki gibiydi: 2 savaş gemisi (Oregon, bir başka savaş gemisi, San Francisco'dan geçiş yaptı ve yılın Mayıs 1898'inde savaş tiyatrosuna ulaştı), 4 deniz monitörü, 5 zırhlı kruvazör, 8 silahlı bot, 1 silahlı yat, 9 yıkıcılar ve daha fazla 30 silahlı vapur ve yardımcı gemi. Bayrağını zırhlı kruvazör "New York" da tutan Arka Amiral William Sampson, komutaya komuta etti. Filo, Key West'teydi.
İspanyol akıncıların olası eylemlerine karşı (diğer olayların gösterdiği gibi, hayali) korunmak için, Kuzey Muhafız Filosu bir zırhlı kruvazör, 4 yardımcı kruvazör ve bir zırhlı tokmaktan oluşuyordu. Krizleri ve ani tehlikeli anları önlemek için, Komutan Winfield Scott Shlei'nin Uçuş Filosu ayrıca 2 armadillo, 1 zırhlı kruvazör, 3 kruvazör ve bir silahlı yattan oluşuyordu.
İlk bakışta, yüzölçümünün dünyadaki durumu Amerikalılar lehine değildi. Silahlı kuvvetleri binlerce 26 insan sayısını geçmedi, oysa sadece Küba'da 22 binlerce İspanyol askeri ve neredeyse 60 binlerce silahlı düzensiz oluşum vardı. Barış zamanı İspanyol ordusu, 100 binin üzerinde kişiyi görevlendirdi ve seferberlik durumunda 350 - 400 bine getirilebilir. Ancak, yaklaşmakta olan savaşta, deniz iletişimini kontrol eden, zafer kazanmış olabilirdi (bu arada, bu yaklaşım Alfred Mahan’ın çoktan popülerlik kazanmış olan yakın tarihli kitabı, Deniz Gücünün Tarih Üzerindeki Etkisi) kitabında da ifade edildi.
Uzlaşma - savaşa giden yol
"Maine" ile meydana gelen olay, parlayan közlerin üzerine bir kova benzin dökmenin etkisine neden oldu. Amerikan toplumu, bilgi işlemede yer alan doğru vurgularla dikkatlice hazırlandı. Bir başka 11 Ocak 1898, denizcilik bakanlığı, hizmet ömrü sona eren düşük rütbelerin demobilizasyonunu geciktirmek için genel bir emir sundu. Arjantin için İngiltere’de inşa edilen iki kruvazör, acilen satın alındı ve Atlantik’in hemen geçişi için hazırlandı. Ocak 24 sabahı, İspanya’nın Washington Büyükelçisi, Başkan William McKinley’in ABD çıkarlarını korumak için “Maine” kruvazörünü Küba’ya alaycı bir ifade ile: “Küba’daki İspanyol pasifikası politikasının başarısına tanıklık etmek” için göndermesini emrettiği gerçeğiyle karşı karşıya kaldı. Ertesi gün, “Maine” Havana yollarına demirledi. Küba Genel Valisi Mareşal Ramon Blanco, Havana yollarında "Maine" bulma konusunda resmi bir protesto yaptı, ancak ABD yönetimi böyle bir önemsemeye cevap vermedi. Amerikan kruvazörü "savunarak ve tanıklık ederken", memurları, Havana'nın surları ve bataryalarıyla ilgili dikkatli bir plan yaptılar. İspanya’nın utangaç protestoları umursamadı.
Şubat ayında 6, özellikle 174'in Küba'ya doğrudan ilgisi olan bir grup bakım kuruluşu, özellikle adadaki olaylara müdahale etmek ve orada Amerikan çıkarlarını korumak isteyen bir dilekçe ile McKinley'e döndü. McKinley - Amerikan emperyalizminin kurucusu olarak Theodore Roosevelt ile birlikte birçok açıdan kabul edilen başkan - zaten savaşa karşı değildi. Ve burada Şubat 15 çok başarılı bir şekilde "Adam" ı patlattı. Küba'ya gönderilen Amerikan komisyonu, esasen geminin bir su altı madeni tarafından öldürüldüğü sonucuna varmak için yapılan hızlandırılmış bir soruşturma başlattı. Madeni kimin kurduğu titizlikle belirtilmedi, ancak askeri histerinin artması durumunda artık önemi yoktu.
ABD deniz bakanlığı Şubat 27 filosun savaşa hazır olma durumunu güçlendirdi ve Mart 9’te kongre, ulusal savunmayı güçlendirmek için ek bir 50 milyonu tahsis etmeye karar verdi. Kıyı bataryaları silahlanmaya başlandı, yeni tahkimatlar yapıldı. Hastily silahlı buhar gemileri ve yardımcı kruvazör. Ardından, İspanya'nın önce greve gitmesini amaçlayan ABD tarafından düzenlenen diplomatik bir gösteri başladı. March 20 Amerikan hükümeti, İspanyolların, en geç nisan 15’ten asilere karşı barış yapmalarını istedi.
Durumun ciddi bir şekilde artmakta olduğunu gören Madrid, Avrupalı güçlerden ve Papa'dan davayı uluslararası tahkime getirmelerini istedi. Aynı zamanda, eğer isterlerse asilerle ateşkes kararı verildi. 3 April, İspanyol hükümeti Papa'nın arabuluculuğunu kabul etti, ancak Amerikan filosunun ateşli silahtan sonra Key West'ten çekilmesini istedi. Elbette, Amerikalılar reddetti. Ek olarak, McKinley Avrupa’ya ülkesinin içtenlikle, bu sinsi ve şeytani İspanyolların tek engeli olduğu barışı aradığını garanti etti. Madrid, isyancılarla hemen bir ateşkes kararı vermeye hazır olduğunu söyleyerek benzeri görülmemiş tavizler verdi. Böyle bir uzlaşma durumu Washington’a hiç uymuyordu ve yeni, daha radikal talepler ortaya koydu. Nisan 19 Kongresi, Küba'nın işlerine müdahale etme ihtiyacına karar verdi ve ertesi gün İspanya büyükelçisine bir ültimatom verildi: Madrid, Küba'ya olan haklarından vazgeçmek ve birliklerini adadan çekmek zorunda kaldı. Talepler zaten limitlerin ötesindeydi ve beklenen şekilde reddedildi - İspanya diplomatik ilişkileri kopardı. Neşeli ve fırtınalı alkışlar altında, kötü adam sonunda bulundu. 22 April, Amerikan filosu Küba'yı "medenileştirmeye" başladı. April 25 İspanya-Amerikan savaşına başladı.
Trekking Filosu Amiral Sunucuları
Arka Amiral Pascual Sunucu
Orduya bazı adımlar, İspanyol hükümeti düşmanlıkların patlamasından önce bile atmaya başladı. 8 Nisan 1898, Cadiz'den São Vicente adasına (Cape Verde Adaları), İspanyol kruvazörlerinin bir yansıması olarak geldi: Arka Amiral Pascual Servers bayrağı altında ve aslında en yeni "Cristobal Colon" ana kalibre topluluğundan yoksun "Infanta Maria Theresa". Nisan 19’ta San Vicente’ye iki İspanyol kruvazörü daha geldi: Vizcaya ve Almirante Oquendo. 29 Nisan ayında, yukarıda listelenen zırhlı kruvazörlerin üzerindeki 4'i içeren filo ve kömür tasarrufu için çekilmekte olan 3 destroyeri istasyondan ayrıldı ve batıya yöneldi. Böylece, finali savaşın zamanını ve sonuçlarını büyük ölçüde belirleyen deniz seferi başladı.
Atlantik geçişinin uygulanması için hazırlık çok kötü ellerden yapıldı. Gemiler en iyi teknik durumda değildi, ekipleri uzun yürüyüşler yapma tecrübesine sahip değildi ve atış için de durum çıplak bir teori için çabalıyordu. Sebebi yalancıydı - fon eksikliği. Düşmanlıkların başlamasından önce bile, Server, pratik çekim için 50 bin ton kömür ve 10 bin mermi alımı için tahsisat istedi. Denizcilik bakanlığından kutsal bir cevap aldı: "Parasız". Amiral, İspanya filosunun çoğunun büyük kuvvetlerle başlayabilmek için Kanarya Adaları'nda yoğunlaştırılması gerektiğini önererek, bu tür güçlerle kampanyaya karşı çıktı.
Portekiz’e ait bir adada bulunan filo, Madrid’le yoğun bir şekilde telgraf alışverişinde bulundu, ancak başkentte uygunsuz ve talepkar eylemler yaptılar. Sunuculardan Küba'yı korumak ve Amerikan birliklerinin inişine izin vermemek istedi. Bu kadar mütevazı ve en önemlisi hazırlıksız güçler yapmanın nasıl mümkün olduğu belirtilmedi. Belki de personel hayranları, İspanyol bayrağının soluk altınının acımasızca Amerikan komutanlarını görevlendireceğini ya da düşman denizcilerin ilk atışlarda teknelere koşacağını ümit ediyorlardı. Öyle ya da böyle, ama zam başladı. Karayipler'deki İspanyol kuvvetleri çok mütevazı idi. Havana'da bir Alfonso XII kruvazörü, üç adet tüfek, silahlı araç ve düzeltilmemiş araçlara sahip birkaç küçük gemi vardı. Porto Riko'daki San Juan'da eski bir hafif kruvazör, iki tüfek ve bir haberci gemisi bulunuyordu.
Kampanya zor koşullarda gerçekleşti. Dekolman, yok edicileri yedekte taşımaktaydı ve bu nedenle hız sınırlıydı. Amerikalılar Sunucuların hareketi ile alarma geçti ve bir dizi önlem aldı. İspanyolların Atlantik'e uygun hareket etmek için yeterli kömürleri olmadığı ve yine de İspanyol akıncılarının saldırılarını engellemeye hazır oldukları açıktı. Savaşın başında, kıyı korumasını sağlamak için birçok kaynak harcandı - daha sonra bu pahalı önlemler haksız yere geldi. Belki, eğer İspanyol amiral daha fazla eylem ve inisiyatif özgürlüğüne sahipse, Amerikalıların çok daha fazla belaya ve zarara neden olabileceği San Juan merkezli olabilir.
12 Mayıs 1898, bir Sunucular filosu olan Fransız Martinik'e zaten çok tükenmiş kömür bunkerleriyle ulaştı. Fransa genel valisi İspanyol gemileri için kömür satın alınmasına izin verildiğinde, reddetti. Ardından Sunucu Hollandalı Curacao'ya taşındı. Yıkıcılardan biri olan Terör, makine dairesinde meydana gelen arıza nedeniyle Martinik 'te kaldı. Hollandalılar, Fransız meslektaşlarıyla aynı şekilde davranıyorlardı: İspanyollar oldukça düşük kalitede az miktarda yakıt alıyorlardı. Buna ek olarak, Admiral, Mayıs 12’te, Amerikan Admiral Sampson filosunun San Juan’ın zihninde göründüğü ve bu limanı bombaladığı ve yaklaşık bin mermi ateşlediğini haberi yakaladı. Çatlaklar ve kıyı bataryaları çok az acı çekti, ardından Sampson Havana'ya döndü. Tabii ki, Birleşik Devletler'deki basın olayı benzeri görülmemiş ölçüde zafer kazandırdı. San Juan'da düşmanın ortaya çıkması ve akut kömür kıtlığı haberi Sunucuların Porto Riko'ya değil, İspanya'nın kontrol ettiği en yakın Küba limanı Santiago'ya gitme kararını etkiledi.
Birçok yönden bu, filonun kaderini belirledi. 19 Mayıs sabahı, düşman tarafından farkedilmeyen İspanyol filosu Santiago'ya girdi. Liman, bu kadar büyük bir bileşiğin temeli için uyarlanmadı, kömür depolarında 1898 tondan fazla kömür yoktu. Amerikalılar kısa süre sonra ajanlarından Santiago'daki Sunucuların onlar tarafından çok beklendiğini ve engelleyici kuvvetlerin, özellikle de Shlei Flying Squadron'un orada basmaya başladığını öğrendi. İspanyol gemileri en iyi durumda değildi, makinelerinin ve mekanizmalarının onarılması gerekiyordu. Limanda kömür yüklemek için herhangi bir araç yoktu ve bu nedenle yükleri tamamen geciktiren teknelerin yardımıyla alakart gemiye götürülmek zorunda kaldı.
Küba Genel Valisi Mareşal Blanco, bir yandan Santiago'nun sunuculara ev sahipliği yapmak için uygun olmadığını ve diğer taraftan Havana'nın savunmasını güçlendirmek istediğini anlamıştı. İspanyol valilerin vali generalin başkentinde ne kadar yararlı olacağı çok önemli bir nokta, ancak telgraflar amirale gönderildi ve yakında Havana'ya bir atılım talep edildi. Gemilerinin komutanları tarafından desteklenen sunucu, kendisine emanet edilen güçlerin düşük mücadele kabiliyetinin düşüklüğüyle ve onun emirlerinin altında kalmasıyla savaştığını söyleyerek valinin saldırısına karşı koydu - Blanco doğrudan komutanı değildi. Israrcı mareşal Madrid'e destek için döndü.
Winfield Scott Schley
Yoğun telgraf savaşları devam ederken, Shlei Santiago'da göründü. 31 Kıyı akülerine ciddi sonuç vermeden ateş edebilir. 1 Jun, Oregon ve New York’ta savaş gemileri olan Sampson’a yaklaştı ve genel olarak emir aldı. Haziran 3 Amerikalıları, yan yana “Merrimak” adıyla bir kömür madencisini suya sokarak Santiago fuarını engellemeye çalıştılar, ancak bu kurban boşuna gitti - kömür madencisi yol boyunca değil, yol boyunca battı.
Bu arada, ABD'de bir iniş operasyonu için hazırlıklar sürüyordu. Bu durum, Amerikalıların bu kadar büyük ölçekli işletmelerde tecrübesi olmadığı gerçeğiyle karmaşıktı. Nakliye filosu Tampa'da (Florida) kuruldu - Theodor Roosevelt 13 gönüllü süvari alayı da dahil olmak üzere Binbaşı Genel Shafter komutasındaki bir keşif heyeti ve 3 binlerce askeri birliği ve 1 binlerce gönüllü taşımak zorunda kaldı. Başlangıçta, iniş Havana bölgesinde olacaktı, ancak Sampson'ın acil talebi üzerine Santiago'ya yönlendirildi. Körfezde tıkanmış bile olsa, filo Sunucular, Amerikalıların görüşüne göre ciddi bir tehdit oluşturuyordu. İspanya limanı denizden alınmamıştı, bombalama işe yaramazdı - bu nedenle radikal bir çözüm gerekiyordu.
Haziran ayındaki 20'ta Amerikan konvoyunun gemileri Santiago'nun batısındaki bir koyda demirledi ve Haziran 22'ta Siboney köyü yakınlarında geniş çaplı bir iniş başladı. İspanyollar ciddi engelleri tamir etmediler. Haziran 24’in akşamı, Amerikan Seferi Gücü’nün çoğu kıyıya indi. Santiago'nun karadan korumaya hazırlıklı olmadığı, 17. yüzyıldaki korsanların ve filibusların zamanlarını hatırlayan eski surların toprak kazık toprakları ile desteklendiğine dikkat edilmelidir. Orada bulunan silahların bazıları askeri değerden ziyade antikalardandı. Ve en önemlisi, İspanyol komutası kentte önemli herhangi bir yiyecek rezervi yaratma zahmetinde bulunmadı.
Amerikan saldırısının oldukça yavaş ve dağınık olmasına rağmen, İspanyollar Santiago'yu son derece düşük tutma şanslarını değerlendirdi. 2 Temmuz Sunucunun 1898'i, Madrid'den Havana'ya derhal atılması için kategorik bir sipariş aldı. Gidecek bir yer yoktu ve İspanyol amiral yürüyüşe hazırlanmaya başladı. Personel kıyıdan gemilere geri çağrıldı. Temmuz 3 sabahı için bir buluş planlandı.
Santiago’da dövüş
Denize gitme zamanı oldukça başarılı bir şekilde seçildi. Savaş gemisi "Massachusetts", hafif kruvazör "New Orleans" ve "Newark" kömür rezervlerinin ikmali için gitti. Bloke edici filo Sampson'un komutanı, İspanyol isyancıların emirleriyle görüşmek üzere amiral gemisi "zırhlı kruvazör" New York "u terk etti. Temmuz sabahı, Commodore Shlei'nin komutasını alan 3 1898, 1 sınıfı Iowa, Indiana ve Oregon'un savaş gemileri olan zırhlı kruvazör Brooklyn'i, 2 sınıfı Texas'ın ve yardımcı kruvazör Gloucester'ın savaş gemisi olarak görev yaptı. "Vixen." Salvo'daki avantaj şüphesiz Amerikalılar için kaldı, ancak İspanyol gemileri daha hızlıydı - sadece "Brooklyn" hızlı bir şekilde onlarla karşılaştırılabilirdi.
9 saatlerde körfezin çıkışında sabahın 30 dakikası İspanyol filosunda göründü. Infanta Maria Teresa'nın amiral gemisi, ardından sütunda Vizcaya, Cristobal Colon ve Almirante Oquendo izliyordu. Onlardan kısa bir süre sonra, "Plüton" ve "Frakto" yok edicileri hareket ettirdi. Bu savaşta, Cristobal Colon, yalnızca yardımcı kalibre toplarına güvenebildi: on 152-mm ve altı 120-mm silah. Körfezi terk ettikten sonra İspanyol filosu hızla sallandı ve Server'ın hızı nedeniyle kendisi için en tehlikeli düşman olduğunu düşündüğü amiral gemisi Brooklyn'e yöneldi. Bu nedenle ilkine saldırmaya karar verildi.
Zırhlı kruvazör "Brooklyn"
İspanyolların dikkatini çeken Amerikalılar “düşmanın ortaya çıktığı” sinyallerini yükselttiler ve doğru hareket etti. Sampson'ın talimatları gemilerin komutanlarına harika bir inisiyatif sağladı. İspanyol filosunun parkurunu geçmeye çalışırken “Iowa”, “Oregon”, “Indiana” ve “Texas” savaş gemileri sola döndüler, ancak hızları açıkça yeterli değildi ve paralel bir seyir izliyorlardı. İlk voleybolu Brooklyn ile değiştirdi, Server rotasını değiştirdi ve sahil boyunca batıya doğru hareket etti. Daha sonra, İspanyol amiral Brooklyn ile temasa geçme konusundaki sebat eksikliği nedeniyle eleştirildi. Açıkçası, 330 - 305-mm topçularıyla savaş gemilerinin varlığı, İspanyol amiralinin görüşüne göre, Amerikan kruvazörüyle uzun süre uğraşmasına izin vermedi.
Yanmış kruvazör "Almirante Oquendo"
Uzun menzilli savaş, İspanyolların uyanık hareket etmeye devam ettiği ve Amerikalıların hiçbir emri gözetmediği kovalamaca dönüştü. Kısa süre sonra Infanta Maria Theresa isabet almaya başladı ve bir yangın çıktı. Şansın alacağı gibi, ateş hattının şarapnel tarafından kırıldığı ortaya çıktı ve bir ağaç yapımında yaygın olarak kullanılan bir gemide yangını söndürmek çok zorlaştı. Geminin komutanı yaralandı ve Sunucu kruvazörün komutasını kendisine aldı. Yangın yayıldı ve kontrol altına alınamadı - amiral Infanta Maria Teresa'yı karaya atmaya karar verdi. Sistemi sola bırakıp yangını kendine yönlendirerek ve tüm gemilerini bırakarak, kruvazörü sahile gönderdi. Bu ana kadar, kimi kruvazör Almirante Oquendo, birtakım zararlar aldı, aynı zamanda ateş yaktı ve kısa süre sonra, 10 saatleri civarında sahile fırlattı. İndiana ve Iowa'dan ateş altında olan yok ediciler yakında hasar gördü ve yardımcı kruvazör Gloucester ve Vixen katliamı tamamladı. 10 saatinde 10 dakika içinde “Fror” battı ve ağır hasarlı “Pluto” kıyıya koştu.
İspanya 1898 Kampanyası için ABD Deniz Kuvvetleri Madalyası
Bu arada "Cristobal Colon" ve "Vizcaya" tam hızla batıya gitti. Onları parçalayan Brooklyn ve araçları mükemmel durumda olan Oregon savaş gemisi tarafından takip edildiler. Yakında "Cristobal Colon", "Vizcaya" yı geride bıraktı ve onu üstün güçlerle yalnız bıraktı. 10.45 ile çarpılan, alevlerle kaplı hitcalar Vizcaya, Santiago Körfezi'nin girişinden itibaren 20 milinde karaya çıktı. En yeni kruvazör filosu Sunucularının takibi daha uzundu, ancak Amerikalılar hedeflerine ulaştı. Kömürün kalitesizliği, çorabın yorgunluğu ve makinelerin zayıf durumu, kolonun düşmanın hemen avantaj sağladığı kolonu yavaşlattı. Öğleden sonra saat bir civarında, kruvazör, 330-mm ana kalibresinin ilk salvo'su hemen bir kaplama veren Oregon'daki yangın bölgesinde idi. Devralınan İspanyollar karaya çıktılar, bayrağını indirdiler ve gemilerini Santiago'dan 50 mil kadar kıyıya attılar. Daha sonra, Amerikan gazeteleri İspanyol subayların teslim edilmeden önce çantalarını dikkatlice paketlemeden önce - doğru olduğu kadarıyla yargılamanın zor olduğunu savundu.
Savaş, Amerikan filosu için inandırıcı bir zaferle sonuçlandı. Savaşın ortasında, Avusturya-Macaristanlı kruvazörü Kaiserin ve Koenigen Maria Theresia'nın, neler olduğunu gözlemlemek için Santiago'ya yaklaşması ilginçtir. Savaştan etkilenen Yankees, Avusturyalılara neredeyse bir başka İspanyol kruvazörünü alarak götürdü ve Amerikan marşını derhal çalmak için orkestrayı güverteye çağırmak zorunda kaldı.
İspanyollar 400 insanları öldürdü ve 150 yaralandı ve yandı. Amiral Sunucu da dahil olmak üzere 1800 hakkında insanlar ele geçirildi. Amerikalıların kayıpları önemsizdi ve birkaç kişi öldü ve yaralandı. “Brooklyn”, 25 hit aldı, “Iowa” - dokuz, ciddi hasara neden olmadan. Daha sonra, Amerikalılar yanık ve batık İspanyol kruvazörlerinin enkazlarını denetledi (teslim edilen “Cristobal Kolon” kayalardan koptu ve battı) ve 163 isabetlerini saydı. Amerikalıların sahip olduğu 138 silahlarının, 7 bin atış hakkında yapıldığı göz önüne alındığında, sonuç olarak, Amerikan silahlı topçuların topçu antrenmanlarının yetersiz kalması için başarılı olan isabetlerin% 2,3'ine ulaştı.
Batık "Cristobal Colon"
Özgürlük Adası
Santiago savaşının İspanya'nın konumu üzerinde büyük etkisi vardı. Manila Körfezi'ndeki sömürge filosu, açıklanan olaylardan bir ay önce, 20 June, Guam adasına teslim oldu. Yeni Amerikan birlikleri Küba ve Filipinler'e indi. 20 Ağustos, İspanya ile ABD arasında ateşkes ilan etti ve Aralık ayında 1898, Paris Barış Anlaşması imzalandı. İspanya Küba haklarını reddetti, Filipinler ve Porto Riko'yu Amerikalılara verdi ve 20 için milyonlarca dolar Guam'dan daha düşüktü.
İspanya’nın sömürge yönetiminden kurtulan Küba, ABD’ye tamamen bağımlıydı. Adaya girme hakkı Amerikan Anayasasında belirtilmiş ve yalnızca 1934 yılında kaldırılmıştır. Neredeyse Küba ekonomisinin tüm sektörleri Amerikan şirketleri tarafından kontrol edilemez şekilde kontrol edildi ve Havana, Amerika Birleşik Devletleri'nde fakir olmayanlar için bir eğlence merkezi haline geldi. “Üst düzey yöneticilerin” ve yerel yöneticilerinin vesayetinden kurtulmanın yolu uzun ve zordu. Ocak 1959'ta, sakallı erkeklerle kaplı Sherman sütunu dolu Havana'ya girdiğinde sona erdi.