Kutsal Roma İmparatorluğu'nun taç beri oldu erken Orta Çağ taç ait krallar ve imparatorlar arasında Kutsal Roma İmparatorluğu . Conrad II'nin gelişinden itibaren , çoğu Alman hükümdar onu çevreledi. İmparatorluk haçı , İmparatorluk kılıcı ve Kutsal Mızrak'ın yanı sıra bu taç, Kutsal İmparatorluğun kraliyetinin ana mücevheriydi . Sırasında taç giyme töreninde , Mainz Başpiskoposu ciddiyetle sunulan asa ve küreyi yeni hükümdarına . Böylece taç (mecazi olarak adlandırılan zengin daz , krallık) ve kayıpların Cabochon bu rozetleri olmadan bir taç giyme genellikle Hukuka aykırı kabul edildi: “Orphanus” denilen it süslenmiş, kralların gücü (. Solunu İmparatorlar) sembolü haline geldi. Bu taç üzerine kazınmış minyatürlerle sembolize edilmeyen hükümdarın dini işlevine kadar değil.
Viyana İmparatorluk Tacı, onu diğer kronların çoğundan (hepsi değilse de) ayıran karakteristik bir şekle sahiptir: dairesel değil, sekizgendir; bir diadem vasıtasıyla, menteşelerle birbirine tutturulmuş üst kısımlarında yuvarlatılmış sekiz plaka vardır; Tabakları altın kaynaklarla tutan belirsiz yaştaki iki demir halka tarafından sertleştirilen bütün, neredeyse düzenli bir sekizgen şeklini korurken bize indi .
Frontal plaka ile servikal plaka arasında ölçülen çapı 20,9 cm ve genişlik yönünde 22,2 cm'dir . 11,2 cm genişliğinde ve 14,9 cm yüksekliğindeki ön yüz, hepsinin en büyüğüdür. Diğer panellerin boyutları değişiklik gösterir: tarihlendirilen plaklar yaklaşık 12 cm yüksekliğinde ve 83 mm genişliğindedir. İki parietal plaka , yükseklik yönünde 12,5 cm ve genişlik olarak 82 mm'dir . Ön plaka gibi servikal plaka 14,9 cm yüksekliğinde ancak yalnızca 82 mm genişliğindedir . Taca takılan haç 99 mm yüksekliğinde ve 82,5 mm genişliğindedir ; kendisi için tasarlanmadığı açıkça belli olan bir meskene, derme çatma bir saplantıyla yerleşmiştir.
Tacı süsleyen plaklar , inci ve değerli taşlarla süslenmiş doğal altındır . Bu taşlar, boyutlarına tam olarak uyarlanmış yuvalara sabitlenmiştir; büyük inciler, daha küçük incilerden oluşan sıralar halinde dizilmiş, altın bir iplikle çaprazlanmış, bu da onların serbestçe yüzüyormuş gibi görünmesini ve her yönden ışık almasını sağlıyor. Toplam 144 mücevher ve yaklaşık o kadar büyük inci var.
Dört yanı sıra emaye ile plaklar Bizans esinlenen motifleri (demek Bildplatten sahneleri temsil eden Almanca) Eski Ahit kralların yani büst, David , Solomon ve Hizkiya peygamber ile İşaya bir sahne yanı sıra, Yeni Ahit ( İsa'nın etrafı iki melekle çevrili ), taçta, programlı tasarımlara sahip dört plaket ( Steinplatten adı verilir ) vardır ve bunlar, tarih yazılan plaklarla dönüşümlüdür.
King David ( Rex David )
King Solomon ( Rex Salomo )
Krallar David ve Solomon, üzerinde Latince yazıt bulunan kumaş parçalarını tutarlar. Kral Davut için yazıt şu şekildedir: "Bir kralın gücü, doğruluğu sevmektir" ve Süleyman için: "Rab'den kork ve kötülükten uzaklaş". Üçüncü simgede, Kral Hizkiya peygamber İşaya'dan Tanrı'nın şu sözünü alır: "Günlerinize on beş yıl ekliyorum". Dördüncü tabakta, yükselen İsa, iki melekle çevrili, karasal kürenin üzerinde oturuyor. "Per me reges reigning" altın zemin üzerine kırmızı harflerle okuyoruz .
Haç üstünde erken bir yeniliktir XI inci yüzyıla atfedilen Henry II ve hükümdarlığı bir çaptan ark çağdaş bir ek Conrad II . Tipik bir imparatorluk kronu olan bu dikey kemer, sekizgen tacı tam olarak aşar ve en büyük iki plakayı, ön ve servikal olanı birbirine bağlar. Üst kısmında sekiz adet yarım diskli altın tabaktan oluşan arma ile süslenmiştir.
Bu arma üzerine yerleştirilen boncuklar, Conrad II'ye atıfta bulunulmasını açıklayan bir cümle oluşturur. Sol tarafta Chuonradus Dei Gratia'yı ve sağ tarafta: Romanoru (m) Imperator Aug (ustus) (“Romalıların Tanrı'nın lütfuyla Conrad imparatoru”) okuyoruz. Kuşkusuz, bu kemerin biçimi itibariyle Antik Çağ krallarının ve generallerinin armasını anımsaması tesadüf değildir .
Muhtemelen orijinal olarak haç yerine ve zamansal plakalarda her biri üç inciden yapılmış fleur-de-lis süslemeleri vardı. Bu motifler şüphesiz terk edildi çünkü o zamanlar Bizans imparatorları incileri haçlarla değiştirdiler.
Mevcut taç, orijinal tacın kalıntısından başka bir şey değildir.
Her şeyden önce, Orta Çağ'ın en ünlü değerli taşlarından biri olan öksüz (Almanca Waise'de : "Yetim") yoksundur ve Büyük Albert 1250 civarında şöyle tarif eder:
“Orphanus, Romalıların imparatorunun tacındaki değerli bir taştır. Buna denir çünkü hiç böyle birini görmedik. Şarabın, berrak kırmızı bir şarabın rengidir, sanki karın ışıltısı nüfuz etmiş gibi, ama yine de kırmızının baskın olduğu yerde. Bu mücevher pırıl pırıl parlıyor ve geçmişte karanlıkta bile parlayacağı söyleniyor; ancak bugün bunu artık yapmıyor. Ancak kendi içinde İmparatorluğun şerefine yoğunlaştığı onaylandı. "
- Büyük Albert, De mineralibus.
Kuşkusuz büyük bir opal veya bir karbunküldü , bu nedenle süt beyazı veya parlak kırmızı tonlu bir taştı. Bu ön veya servikal plaka ayarlanan (bu nokta pek uzmanlar arasında tartışmalıdır) ve muhtemelen kayboldu XIII inci yüzyılın İmparator ard arda zaman envanterindeki son kez söz edildiğinden, Charles IV (1350).
Bazı plakalarda yırtık, hasar belirtileri veya kırılmış. Bazı yerlerde değerli taşlar, inciler ve altın iplikler eksiktir. Yer yer eksik inci ve mücevherler değiştirilmiştir, bu da bu taşların yuvalarına sert bir şekilde oturmasından görülebilmektedir. Bu, özellikle Orphanus'un şüphesiz olduğu ön plaka için geçerlidir. Yerine dar bir safir kristal konmuş , bu da girintiyi tamamen doldurmaya yetmiyor, bu yüzden üst kısmında muhafaza ediliyor.
Plakaların iç yüzü , sağda ve solda zincirlerin bağlantı noktalarını ( kolyeler ) gösterir ve bunların gerçekten de Henry IV'ün perikopunda temsil edildiğini görüyoruz . Weddige bunun hakkında şöyle yazıyor:
“ Macaristan Aziz Stephen'ın tacında olduğu gibi plakaların her birine üç zincir kolye iliştirilmiştir . "
Taç içinde saten kırmızı kapak XVIII inci yüzyılın . Orta Çağ'da, hükümdar piskoposluk ( paramentik ) kıyafet giymek , imparatorun taç giyme töreninde zevk aldığı papalık bir ayrıcalık olduğundan, bunun yerine bir gönye taktı .
Bu taç Kutsal Roma İmparatorluğu gelmesini 960 en erken yapıldığı an için tahmin ediliyor Otto I st daha sonra Conrad II gelişiyle.
Başından beri XX inci yüzyıl , birçok araştırmacı (Hermann Fillitz Reinhart Staats, Gunther G. Kurt ve Mechthild Schulze-Dörrlamm) tarih daha doğrusu bu taş için çaba gösterdi. Onun tanıtım sadece hemen hemen tüm imparatorlar Otto sanılıyor ben st Conrad II, ama Kral bile Burgonya ait Rudolph III ve Papa Benedict VIII . Çeşitli girişimler, Hans-Martin Schaller son gibi, ortasında imparatorluk tacı getirilmesini erteleme yapılmıştır XII inci yüzyıl ilk Hohenstaufen, zamanında, Conrad III
Taç Kutsal Roma İmparatorluğu muhtemelen ikinci yarısında bir atölyede Rheinland yapıldığını X inci yüzyılda . Metallerin tarzı ve analizi, Köln veya Essen'de bir atölyeye götürür , ancak zorunlu olarak zanaat üretiminin özelliklerini hesaba katarsak, diğer yerleri göz ardı edemeyiz: örneğin Benedictine manastırını aktardık. De Reichenau , burada , İmparatorluk Şansölyeliği binasından çok uzak olmayan bir yerde, böyle bir mücevheri üretme yeteneğine sahip bir resim ve kuyumcu atölyesi vardı . Literatürde incelenen diğer siteler arasında hala Konstantinopolis , Sicilya , Burgundy , Lorraine , Mainz veya Regensburg'u buluyoruz .
Bulucu Walther von der Vogelweide'de , araştırmacıların ezici bir çoğunluğu için bugün korunan tacın ne olduğuna dair ilk yazılı sözlere dikkat çekiyoruz . Şair , Swabia Kralı Philip'in taç giyme törenine adanmış iki kıtada imparatorluk diademini çağrıştırır .8 Eylül 1198içinde Mainz ile Burgonya başpiskoposu , Aymon Briançon'un de :


Die Krone ist älter als der König Philipp ist.


Taç, Kral Philippe'den daha eski.
Walther, Philippe'in partisinin propagandacısı yapılıyorsa, bunun nedeni aynı yıl Othon IV'ün kral seçilmiş olması ve Aix-la-Chapelle'de Kölnlü başpiskopos Adolf tarafından taçlandırılmış olmasıdır ; sadece, bu taç giyme töreninin ve başrahibin yeri meşru olmasına rağmen, kraliyet amblemleri sadece taklitti. Ancak o zaman, taç giyme yeri meşruiyette regalia bulundurmanın önüne geçti, bu yüzden Minnesanger tacı takmanın meşruiyetini vurgulama gereğini hissediyor. 1247'ye kadar tacın korunması onaylandı.
1355 sonrasına kadar mevcut tacın gerçekçi olmayan temsillerini bulamadık: Onu, Prag yakınlarındaki Karlstein kalesinin bir duvar halısına konu olan Charles IV'ün soy ağacında görüyoruz , ancak son yılların sikkelerinde zaten görülüyordu. İmparator Barbarossa'yı († 1190) saltanatı.
Olduğu gibi Ortaçağ'dan kraliyet mahkeme seyyar idi taç ardından yakın tutuldu saraylar , zindanlara kral (sırasıyla. İmparator) kaldı ve manastırların. Böylece Harzburg Kalesi'nde , Hersfeld kraliyet manastırında , müstahkem Hammerstein , Trifels kalesinde vb. Bir hazine odası vardı .
1368 civarında, Charles IV , taç için deri bir kın yapmak için bir Prag ustasını görevlendirdi . Aziz Wenceslas'ın tacı için kını hazırlayan aynı usta . Ve nihayet bu andan itibaren bugün Viyana'da korunan tacın imparatorluk hazinesinin çağrışımlarında bahsedilenle aynı olduğundan eminiz.
1415'te Konstanz'daki kazığa Jan Hus'un idam edilmesinden sonra Hussites , daha sonra Karlstein şatosunda tutulan imparatorluk regalia'yı takip eden ihtilaf sırasında ele geçirmeye çalıştı . Tehlikenin farkında, Kral Sigismund de güvenli bir yerde hazine koymak başardı Visegrád Castle in Macaristan ; ama o, Sigismund'un kendisi de haklı olarak Macaristan'ın kralı olmasına rağmen, Macaristan o zamanlar imparatorluk ülkesi olmadığı için güvenlik açısından tümüyle değildi.
Bunlardan ilki imparatorluğun en zengin şehirler, Nürnberg vardı XV inci yüzyılın imparatorun en emin desteği. Bu nedenle, Sigismond'un imparatorluk kıyafetlerini “sonsuza kadar, kesin ve tartışmasız” güvenli bir yere koymak için Franconia'nın başkentini seçmesi oldukça doğaldır . Bu amaçla 29 Eylül 1423'te şehre imparatorluk hazinesini koruma ayrıcalığı verdi. Bu kararı onaylayan diploma, regalia'ya "bizim kutsal malımız ve Kutsal İmparatorluğun mülkiyeti" olarak atıfta bulunuyor. Kent ayrıca alemin konularda her yıl mücevher sunma ayrıcalığını vardı 14 inci ertesi gün Cuma bir gösteri töreni sırasında (Heiltumsweisungen) . Son olarak, Nürnberg, Kraliyet Mücevherlerinin sunumunun yapıldığı günden başlayarak iki haftalık bir fuar düzenleme hakkına sahipti.
22 Mart 1424'te regalia ve imparatorluk tacı, balık taşıyan bir gemide kamufle edilmiş olarak Nürnberg'e ulaştı. Belediye meclisinin iki üyesinin eşlik ettiği bu sevkiyattan yalnızca altı belediye meclisi haberdardı. Tuna Nehri'ni Regensburg'dan geçmek tekneyle iki hafta almıştı. Müzakereler ve nakliye en büyük gizlilik içinde tutulduğundan, kalıntıların şehre ulaştığı güne kadar haberler bilinmiyordu. Hazinenin şehre gelişi, burjuvazi ve din adamları tarafından düzenlenen büyük şenliklere yol açtı.
Aynı yıl, Papa V. Martin , imparatorluk kararnamelerini tescil etme ayrıcalıklarını göstermeden Nürnberg'in ayrıcalığını doğruladı: Regalia'nın sonsuza kadar Kutsal Ruh'un bakımevinde tutulmasını talep etti . Ancak bu ebedi görev, Nürnberg'in kâfirlerin kampına girmesiyle kendi kendine ortadan kalktı.
Regalia, Hospice du Saint-Esprit şapelinin kutsallığının yukarısında bulunan bir portcullis tarafından korunan bir depoda tutuldu ve tacın kendisi bir kara kutuda saklandı. Regalia'nın sunumu için, şapel yeniden boyandı ve Kutsal Mızrak ve İmparatorluğun haçı için Heiltumsschrein adlı Nürnberg'in kollarıyla süslenmiş bir kalıntı hazırlandı . Deponun anahtarları , Frankoniyen şehrinin en büyük üç ileri gelenlerinden Losunger'a emanet edildi .
Nürnberg Fuarı'nın Vurgu, katılan yetkililer de emperyal kıyafetinin ile yürüdü alayı . Pazar meydanında bu etkinlik için kurulan ahşap bir platformdan, üç piskopos mücevherleri bölge fuarının açıldığı ilan edilen halka takdim etti.
1510'da Nürnberg ileri gelenleri , festivaller süresince taç mücevherlerinin saklandığı pazar meydanındaki burjuva evi olan Schopperschen Hause'un hazine odasını süslemek için iki resim bağışladılar . İmparatorlar Sigismund ve Charlemagne'yi temsil eden bu resimlerin şehrin haysiyetine tanıklık etmesi gerekiyordu. Bu eserden sorumlu sanatçı Albrecht Dürer , imparatorluk küresi, taç giyme töreni kılıcı ve imparatorluk tacıyla Charlemagne'yi (daha sonra Kutsal İmparatorluğun kurucusu olarak kabul edildi) temsil etti. Tablonun başlık bloğunda aşağıdaki yazıyı okuyoruz:
Dis ist der gestalt ve biltnus gleich
Kaiser Karlus, der das Remisch reich
Den Teitschen tenig macht
Sein kron und klaidung hoch geacht
Zaigt man zu Nurenberg alle jar
Mit andern haltum offenbar.
Sigismund (örn başarılı Habsburglar girişimleri Frederick III ), Nürnberg'in burjuvaziye verilen imtiyazlarını ters ve taç mücevherleri kurtarmak için, zafer nüfus tarafından reddedildi. Sadece kralların ve imparatorların taç giyme töreni içindi, imparatorluk hükümdarlığı belediyenin elçilerinin gözetiminde şehri terk etti. İtalyan Enea Silvio Piccolomini, Pius II adı altında gelecekteki papa , 1452'de III.Frederick'in Roma'daki taç giyme töreni hakkında yazdı:
Friedrich, Charlemagne'nin pelerinini, taç giyme töreninin kılıcını, asasını, küreyi ve tacını Nürnberg'den getirmiş ve ona hediye ettirmişti. "
Nürnberg delegeleri, taç giyme töreni sırasında kraliyet nişanını yeni hükümdara getirme ayrıcalığına bile sahipti. Mücevherlerin koruyucularının ve memurlarının tam adlarının kaydedildiği kitap kaybolmuştur.
Mücevherlerin halka son sunumu 1523'te gerçekleşti: Nürnberg'in Reform fikirlerine dönüştürülmesi buna son verdi. Papa 6. Adrian'ın , Frankoniyen şehrine tanınan ayrıcalığı son kez geri almasının nedeni budur . Dahası, Aix-la-Chapelle artık "regalia d'Aix" in "geri dönmesini" talep etti ve geleneksel taçlandırma yeri olarak görünse de boşuna. Nürnberg vatandaşları, Hospice du Saint-Esprit'in sivil bir vakıf olduğunu ve dolayısıyla Papa'nın otoritesinden kaçtığını söylediler. Yüz yıllık gerçeklere atıfta bulunan bu detay, hükümdar papazdan kaçmıştı.
250 yıl sonra, Fransız Devrimi monarşik rejimlerin meşruiyetini zayıflattı. Devrimci savaşlar Kutsal İmparatorluğu'nun çöküşü sonuçlandı: combats, Alman toprağa taşınan kez on yıl boyunca onu bırakmadı; 1796'da General Jourdan'ın devrimci orduları Nürnberg'e saldırdı ve şehir konseyini imparatorluk hazinesini korumak için önlemler almaya zorladı.
Regalia'yı kurtarmanın övgüsü , Nürnberg'den bir albaya, Johann-Georg Haller von Hallerstein'a atfedilir ve nihayet onları Regensburg Kalıcı Diyeti'nin ilk katibi olan Baron Johann Aloys Josef von Hügel'e teslim etmeyi başarır . İkincisi, imparatorun onayıyla onları koruması altına aldı ve onları Regensburg'daki von Thurn und Taxis ailesinin kalesinin kasasına bıraktı .
Yine de aceleyle, Nürnberg'de bazı taç mücevherleri unutulmuştu, ancak Fransızlar bunu fark etmedi, bu yüzden aynı yılın 29 Eylül'de Albay Haller, Regensburg'daki Hügel Lordlarına ikinci bir teslimat yapabildi. özelliğine süresi İmparatorluk kılıcı , Kutsal Lance ve İmparatorluğu'nun haç .
Regalia'nın Nürnberg duvarlarının dışında kalması sadece geçici olacaktı, çünkü o zamanki meclis üyesi Hügel, o zamanki imparator François II , Nürnberg vatandaşlarına, herhangi bir tehdit ortadan kalktığında, hazinenin derhal iade edilmesini vaat etmişti; ancak Napolyon ordularının ilerlemesiyle , imparatorluk hazinesinin Regensburg'da artık güvende olmadığı ortaya çıktı . Nürnberg'in vatandaşları bilgilendirmeyi, ne de onayını sağlamak olmadan, von Hügel için mücevherleri aldı Passau ve ardından Viyana onlar 1800. emperyal sayman alındığını kaydetti 29 Ekim tarihinde emperyal hazineye aktarıldı, kıyafetinin s Nürnberg'li Losungerers tarafından derlenen bir listeye dayanarak . Bununla birlikte, bu listede eksik olan birkaç öğe var, örneğin " yün " (aslında bir bere), bir çalma , iki küre ve iki parça süsleme, savaşın hararetinde kesinlikle kaybolmuş.
Bunun üzerine, sözde "Aix-la-Chapelle" kıyafeti de Viyana'ya geri getirildi: böylece ilk kez, tüm taç mücevherleri Viyana hazinesindeki en büyük gizlilik içinde bulunacaktı, o zaman bile. Bu süslemelerle simgelenen Kutsal İmparatorluk çöküyordu.
Napolyon'un taç giyme ve yaratılmasına tepki olarak , Ren Konfederasyonu , protektora Fransız İmparatorluğu'nun François II 6 Ağustos 1806 tarihinde imparatorluk tacı terk ettikleri ve Napolyon'un Avrupa'daki hükümdarlar arasında üstünlüğü güvence altına almak için imparator unvanından yararlanmasını önlemek için, Napolyon'un Notre-Dame'deki taç giyme töreninin tanınmasını, kalıtsal bir Avusturya imparatorluğunun tanınmasıyla şartlandırdı. 1804 kadar erken o ilan etmişti nedeni budur Avusturya İmparatorluğu'nu hangi gelişiyle için, taç ait II.Rudolf'a kullanıldı .
Hâlâ mahkemede bulunan son görgü kuralları uzmanlarına bile danışmadığı imparatorların tacının terk edilmesiyle imparator, imparatorluk yönetiminin sonunu ifade etti ve böylece bu bin yıllık kurumun tüm ileri gelenlerini ve üst düzey yetkililerini serbest bıraktı. ona karşı görevleri. Bu karar yalnızca bir gerçeği doğruladı: Kutsal Roma İmparatorluğu sona ermişti.
Bundan böyle sembolik işlevlerinden yoksun bırakılan taç ve diğer amblemler basit mücevherlerden başka bir şey değildi. Avusturya başkentinde tutuldular ve 1827 yılına kadar halka sergilenip Viyana'daki İmparatorluk Hazine Müzesi Weltliche Schatzkammer koleksiyonlarına entegre edildi .
Sonra Anschluss'un (1938), Adolf Hitler testere uyum böylece büyük Avrupa şehrinde rütbesine kadar Viyana azaltarak onun politikasını göstererek Nürnberg Viyana imparatorluk kıyafetinin aktarmak. 29-30 Ağustos 1938 gecesi, regalia özel bir trenle geri getirildi ve resmen Nürnberg Yüksek Burgomaster Willy Liebel'e teslim edildi . Koleksiyonun en ünlü mücevherleri, Hitler'in ziyareti sırasında Belediye Binası'nın ana salonunda sergilendi , ardından Saint Catherine Kilisesi'ne katıldılar.
Ancak hava bombardımanlarının yarattığı yeni tehdit, yetkilileri Historischer Kunstbunker'ı Nürnberg müstahkem kalesi Burgberg'in eski bira mahzenlerinde kurmaya sevk etti . Ne zaman Amerikan askerlerinin kent gözü önünde, dört çalışanı gizlice geçen yerel yetkililer sığındığı Paniersplatz altında sığınağa tacı ve birkaç diğer mücevherler aldı. Onları doldurduğumuz bir boşluğa koyarız. Şüpheyi gidermek için başka bir yere sahte bir konvoy gönderildi.
20 Nisan 1945'te Nürnberg'in ele geçirilmesi sırasında, Amerikan subayları ve özellikle Kraliyet mücevherlerinin ortadan kaybolduğunu fark eden soruşturmayı yürüten Teğmen Walter HORN, son yerel yetkilileri tutukladı. Hazinenin kurtarılmasında görev alan Flak'ın lideri Fries, sorgulandıktan sonra saklandığı yeri ortaya çıkardı ve tacın bir savaş ödülü olarak Amerika'ya götürülmeyeceğine dair güvence istedi . Amerikalılar sözlerini tuttu: 4 Ocak 1946'da regalia Viyana'ya geri döndü.
Kutsal İmparatorluğu'nun taç sembolleri, sadece onun süs (tarafından zengindir historiated plaklar ), ancak onun uygun işlevine ve tarih tarafından. Bir vermilyon tarlasında temsil edilen bu heykel , Hanover Prensi-Seçmeninin arması üzerinde bir arma olarak temsil ettiği mimarlık onurunu sembolize ediyordu .
Burada yapacağımız gibi, seküler bir bileşeni tacın işlevindeki sembolik bir bileşenden ayırmak zordur, çünkü başından beri ayrılmaz bir şekilde bağlantılıydılar. Romalıların İmparatoru'nun ilahi seçimine atıfta bulundu.
Bugün, Reich'in Germen kavramını Tanrı'nın seçilmiş zamansal krallığı olarak hayal etmek zor . Burada iki yönün ayrı ayrı geliştirilmesinin nedeni budur.
Orta Çağ'da regalia ve özellikle imparatorluk tacı bir meşruiyet işlevine sahipti.
Her şeyden önce, Kutsal İmparatorluğun seçmeli bir monarşi olduğunu hatırlayalım; bu , diğer şeylerin yanı sıra, imparatorluğu Avrupa'nın diğer mahkemeleri ile uzun vadede temsil eden hükümdarlık olmadığı anlamına gelir, çoğu zaman oğullar olsa bile. veya hükümdar seçilen eski imparatorun (Almanya Kralı'nın) diğer akrabaları. Kendisinin gerçekten meşru egemen olduğunu doğrulamak için, görevdeki kral, tacın ve ona bağlı nişanların mülkiyetine güvenebilmelidir. İle kamuoyunda çıkan By kıyafetinin , onun auctoritas ortaya çıktı. Bu gelen nedeni budur 1354'de , kurumsal işaretler arasında kuleden her yıl, bazen kalabalığa sunuldu Şapeli Holy Blood Charles Meydanı'nda Prag'da bazen, Basel de, sonradan, daha sonra Nuremberg . Bu canavar , Charles IV (1316-1378) saltanatından onaylanmıştır ve bir hac ziyaretinin amacı olmuştur.
Daha sonra, Kutsal İmparatorluğun hükümdarları Orta Çağ'da bazen seferde, bazen de kendi krallıklarında (gezici mahkeme) bir tura çıkarak güçlerini meşrulaştırmak ve böylece ordularına liderlik etmek, son çare olarak yargılamak ve ücretleri tayin edin. Bu nedenlerle ve ayrıca imparatorluk evrensel kapsamda ilahi bir armağan olduğu için, Kutsal İmparatorluğun kesinlikle bir başkenti, yani ruhani ve politik bir merkezi yoktu. Bu nedenle, şahsında imparatorluğun birliğini somutlaştıran egemendir. Egemen gücün maddi somutlaşmış hali tamamen Kutsal İmparatorluğun tacında ve diğer kraliyetlerde bulunuyordu. Zengin dazın tacı ("kraliyet") olarak da adlandırıldı; bu nedenle 1316'da Kybourg'un habsbourgeoise lordu şöyle yazdı: do daz rich bi mir zu kyburc waz, yani taç kalesinde emniyette.
Bu regalia üzerinde gücü olan her kimse, monarşik meşruiyete sahipti. Böylece, ellerinde silahlarla iki kez kazanıldıkları, taht mücevherlerini ele geçirmek için gelecekteki II. Henry'nin mümkün olan en kısa sürede Otto III'ün kalıntılarını Aachen'e götürmesini sağlamaktır. Daha sonra, Henry IV'ün kendi oğlu Henry , hükümdarı tutuklamadan önce kandırarak tacı ele geçirdi.
İmparator Charles IV'ün hikayesi , tacı ele geçirme mücadelesine yeni bir örnek sunuyor. Charles, 11 Temmuz 1346'da beş prens seçmen tarafından Germania kralı seçildi ve ciddiyetle Bonn'da taç giydi . Lüksemburg Hanedanı'nın bu prensinin gelişinin ilk olarak imparatorluktaki en şiddetli düşmanlıkları ortaya çıkardığını biliyoruz : Papa VI.Clement'in gözdesi , ilk başta yalnızca bir kral karşıtı olarak görülüyordu , gücün gerçekliği Prens Louis'e kaldı. Bavyera ait Wittelsbach'a Evi . Dükler ve piskoposlar arasında (Bavyeralı Louis'in ölümü üzerine yeni bir kral karşıtı kralın seçilmesi dahil) birçok entrikayla noktalanan çatışmanın bir yılın sonunda Charles, Wittelsbach grubunu kendisine tacını vermeye zorlamayı başardı. Oton kralları.
Ancak Aix-la-Chapelle'deki ikinci taç giyme töreni (yani bu kez meşru hanedan kentinde) taraflar arasında kararlaştırılan bir süre sonra, mücevherler teslim edilmeden gerçekleşti. Şubat 1350'de Charles, Seçmen Palatine Robert ile yeniden görüşecekti ; Bautzen'in 14 Şubat 1350 barışı , meselenin olumlu sonuçlanmasını sağladı ve aynı yılın 4 Nisan'ında emanetler yeni imparatora iade edildi.
Bir ay önce, Charles gönderdiği elçiler için Münih 12 Mart tarihinde, 1350 kutsal hazine ve alınan kıyafetinin ( das heiligtum des heiligen reichs und die cleynod fırsat için hazırlanan bir diploma kaydedilir olarak). Bu belgede, "İmparator Şarlman'ın gerçek kutsal altın tacı, sağlam ve tam, kemer ve ona sabitlenmiş, birkaç değerli taş ve altınla süslenmiş, Orphanus adı verilen özellikle bir taş olduğunu belirtir. Tacın başlangıcıyla ilgili hemen hemen tüm araştırmalar, tacı Şarlman'a kadar ilk kez izleyen ve aynı zamanda Orphanus'un (Alman Waise ) son çağrışımı olan bu belgeye dayanmaktadır .
Charles, tacı ve diğer amblemleri Prag'da gecikmeden taktırdı . 21 Mart 1350 Pazar günü Palm ile Hradschin'de onları halka sergilemek için geçit töreni yaptı . Kısa bir süre sonra onları 4 Nisan'da İmparatorluk Diyeti düzenlediği Nürnberg'e gönderdi . Orada yine alaydaki nüfusun önünde performans sergiledi. İmparatorluğun yasaklarının her birinde , Charles gücünü göstermeye devam etti.
Ortaçağda taç, Almanya halklarının imparatorluğunun siyasi ve kimlik sembolü olduğu kadar, modern zamanlarda ve özellikle Aydınlanma Çağı'nda tartışma, hatta alay konusu haline geldi . 3 Nisan 1764'te Frankfurt'ta Almanya Kralı olarak II . Joseph'in taç giyme törenine görgü tanığı olan Johann Wolfgang von Goethe , Şiir ve Gerçek (I, 5) kitabında bunu şöyle yazar :
“Genç hükümdar (…), kendisi için fazla büyük kumaşlara sarılmış, Şarlman'ın amblemi ile sanki kılık değiştirmiş gibi mücadele ediyordu, böylece zaman zaman babası gibi gülümsemesine engel olamıyordu. Bu olay için tuğla örülmesi gereken taç, uyumsuz bir çatı gibi dalgalanıyordu. " .
Ortaçağda Kutsal İmparatorluğun tacı, kralların kralı olan Mesih'in gücünün bir ifadesiydi. Bu historiated plaklar özellikle Mesih'i temsil eden bir ifade aynı zamanda ne (Christusplatte) yazıt, “per me regnant Reges” ( “o krallar güce sahip olduğunu benden geçiyor”) seçilmiş ilahi rütbesiyle imparatoru yükseltir. Bu nedenle taçlandırılmış imparator, bu nedenle kral ve rahip olan ölümsüz zamansal kralın enkarnasyonudur (çapraz başvuru Vahiy XXI, 10-11).
Bir mücevher olarak taç, aynı zamanda Tanrı'nın bir yüceltilmesi , imparatorun krallığının dini bir meşrulaştırması ve Hıristiyan prensin erdemlerine saygı gösterilmesine bağlılıktır. Tarihsel plaketler, bu erdemlerin ne olduğunu açıkça gösterir ve bu bağlamda siyasi bir ideal formüle eder: Süleyman, dindarlığı ve bilgeliği, Kral Davud doğruluğunu, Kral Hizkiya'yı ve peygamber İşaya ilahi emirlerin yerine getirilmesinde kalıcı bir saltanatı sembolize eder. Tüm hükümdarların bu ideale uyması gerektiği anlaşıldı.
Buna ek olarak, halka açık sunumlar sırasında kraliyet ve imparatorluk kıyafetinin kalıntı rolü vardı . Böylece 17 Ağustos 1350 tarihinde, Charles IV kraliyet Insignia görmeye gelen bütün hacıları vermek için Papa Clement VI istedi remisyona günahlarından. Popüler ibadetin nesnesi haline gelen taç mücevherler ve özellikle de taç, prestij ve değer kazandı. 1353'te Charles, bu mücevherleri içeren sunakta papalık ayininin kutlanmasını emretti .
Böylece, Charles IV, tebaası üzerindeki gücüne katkıda bulunan yeni bir kült kurmayı başardı. Avusturya Zwettl manastırından bir tarihçi, hükümdarın manastırını ziyareti sırasında şunları gözlemledi:
Bohemya Charles Kralı kraliyet nişanını giydiği için bir imparator gibi yürüdü. "
Taç tam anlamıyla bir kalıntıdan söz etmese bile, sembolizmi ve halkın tüm hürmetini içeren sunum töreni ile kutsal bir karaktere sahip olduğunu inkar edemez.
Ancak Reformasyonla birlikte, tacın sembolizminin ve diğer işaretlerin dini bileşeni neredeyse tamamen soldu.
1871'den kalma Reichstag kulelerinin üzerinde Alman İmparatorluğu'nun İmparatorluk Tacı
Uzun Kutsal Roma İmparatorluğu'nun dağılmasından sonra, Imperial Crown sembolü haline Alman İmparatorluğu olarak Germen Reich ve artık Ottonians ve halefleri Eski İmparatorluğu'nun söyledi. Ne zaman Prusya Frederick William IV “Germen tacı” (devrimci dedikodu Bu bağlamda konuştu) reddedilen, bu karikatürler imparatorluk tacı mükemmel olarak, çizdiği bu taç oldu. 15 Ekim 1871'de (İkinci Reich'ın ilanından tam olarak bir yıl sonra) hiç giyilmeyen ancak sembolün maketi olan 1871 Alman İmparatorluğu tacı bile, İmparatorluk tacına çok benziyordu.
Meyers Konversations-Lexikon'un 1888 baskısı bunun hakkında şunları söylüyor:
Şu an için sadece bir model olan yeni imparatorluk tacı, Kutsal İmparatorluğun tacı ile bazı benzerlikler göstermektedir. Üst kısmı yuvarlatılmış ve pırlantalarla süslenmiş sekiz altın plakadan oluşur ; Daha büyük plakalarda değerli taşlardan yapılmış bir haç bulunur; köşelerde dört küçük mücevherli haç ile. Daha küçük plakalarda, mücevherlerden yapılmış bir rozet ile taçlandırılmış pırlantalı bir imparatorluk kartalı bulunur. Tacın üst kısmında, imparatorluk küresinin görüntüsünü taşıyan, dallarla süslenmiş dört çaplı kemer vardır. Tacın kılıfı altın iplikten yapılmıştır. "
Ayrıca, Almanya İmparatoru bu tacı hiçbir zaman gerçekten takmamış olsa da, kendi tarzında Hohenzollern hükümetini, ister imparatorluğun bayrağı üzerinde (bir imparatorluk kartalı ), ister madeni para ve banknotlarda, ister Berlin'in her yerinde, özellikle de Reichstag binaları için dekoratif bir motif . Halen , İkinci Reich'in yeniden kurulması için mücadele eden Alman monarşist Derneği Tradition und Leben için bir amblem olarak hizmet ediyor : üyeleri taçta Alman birliğinin bir sembolü ve özellikle de Batı'nın Hıristiyan değerlerini görüyor - ki bunlar tesadüfen Kutsal İmparatorluğun eski tacında daha net ifade edildi.
Avrupa'da başka hiçbir taç, Rus tacı , İngiliz tacı veya İspanyol tacı, Viyana'daki İmparatorluk Tacı gibi bu kadar prestije sahip olmamış veya sembolik bir yük üretmemiştir. Bunun nedeni, dini işlevi kadar yasal işlevi ve beş yüzyılı aşkın bir süredir ondan yapılan sürekli kullanımı değil. Bu açıdan sadece Wenceslas (Bohemya) tacı, Aziz Stephen tacı (Macaristan) ve Lombard krallarının demir tacı ile karşılaştırılabilir .
Kutsal İmparatorluğun tacı , ilahi hak monarşisinin yasal ve sanatsal ifadesidir .