FRANSİSKEN KONVENTUAL KARDEŞLER
Assisili Fransua, tüccar bir aileye mensup genç bir adamdı. Babasının adı Pietro Bernardone idi ve Fransa’ya kumaş satardı. Fransua’nın düzensiz bir gençlik hayatı vardı. Şövalye olmak istiyordu. Kendi şehri Assisi ile komşu şehir Perugia arasında çıkan bir savaş sonrasında bir yıl hapiste yattı. Tutukluluğu sırasında çok hasta düştü ve hayatını değiştirildi çünkü bu tecrübe onu çok etkilemişti.
1209 yılında tamamen fakirlik ve dayanışma üzerine çalışan ilkel bir Topluluk (Ordinis) kurdu. Onun bu yolda ki ilk arkadaşları, Bernardo de Quintavalle ve Pietro da Catania oldu. Fransua, yardımsever arkadaşlarını Assisi şehri civarındaki tüm bölgelere incili vazetmek ikişer ikişer yolladı. Kardeşler, kendi çalışmaları ve bağışlar ile yaşıyorlardı. Topluluk çok kısa zamanda çok büyük ilgi gördü.
1210 yılında Papa III. İnnocentius (ki onun adı nedensiz öldürülen Hristiyanları onurlandırmak üzere seçilmiştir) sözlü olarak bu yeni Topluluğu onayladı. Fransua İncillerin bahsettiği (Mat 25:40-45) ‘aramızdaki en küçükler’ sözünü referans alarak bu topluluk için ‘Frères Mineurs’ yani ‘Küçük Kardeşler’ adını seçmiştir.
1212 yılında asil ve zengin bir ailenin kızı olan Klara de ona katılmış ve Fransua tarafından dini görüşü değiştirilmiştir. Bu olaydan sonra ikinci Fransisken Topluluğu olan ‘Fakir Bayanlar’ Topluluğu Clarisse’ler oluşmuştur. 1221 de Fransiskenler laiklere ait üçüncü bir topluluğun kurulması ile büyümeye başlamıştır. Böylece Fransua Kutsal Kitap’ın idealini yaymış ve laik dünyadan da ayrılmadan herkesin Mesih’i tanıyabilmesini mümkün kılmıştır.
1217 yılında, Topluluk’ta birinci organizasyon yapılmıştır: İtalya vilayetlere bölünmüş ve her birinin başına bir ‘vilayet Başkardeşi’ verilmiştir. Fransua, bu tür çok ileri organizasyonlara karşı muhalif olmuştur. Bununla beraber bir misyonerler grubu da Filistin’e gönderilmiştir. Fransua’nın kendisi de, Topluluğu, aralarında Pietro da Catania da bulunduğu iki yardımcısının eline bırakarak oraya gitmiştir. Daha sonra, III. Honorius , bu hayatı yaşamayı dileyenlerin, (bir yardımseverlik hareketi kontrolü uyarınca), bir yıllık bir çömezlik (Novislik) döneminden geçmesi yolunda bir kural çıkarmış ve bunu bir kararname belgesi ile yayınlamıştır.
Fransua,1220 yılında geri döndüğünde, bu değişikliklere itiraz eder. Topluluğa yasayla şekilsel kurallar verilmesinden sıkıntı duyar ve ‘Regula Prima’yı yazar.[3] Bu belge tamamen İsa-Mesih öğretilerine dayalı ve saygılı bir yapıttır. Çok uzun ve çok katı kurallı bulunan bu yapıta, 1223 yılında ‘Regula Bullata’ adındaki ikinci bir belge ile devam edilir ki bu da Fransua’nın eliyle hazırlanmıştır.[4] Bu kurallar belgesi daha az katıdır ve Topluluğun tepkisini takiben yazılmıştır. Bir kısım rahipler İncil öğretisine göre fakirliğe katlanmanın güç olduğunu ve bu nedenle manastır okulları ve kitaplara sahip olunması gerektiğini düşünürler. Sonuçta Fransua, Kardeş Ugolino ve Kardeş Elia’nın baskısı altında direnç göstermez 1225’de, Yaratıkların İlahisi’ni[5] yazar. Ölümünden kısa bir müddet önce de İsa Mesih’in sevgisinin kutsal yara izleri ile karşılaşır.
1220 yılında Fransua, Topluluğun (Ordinis) başından ayrılmış ve Topluluğu, Yardımcısı Pietro da Catania’ya emanet etmiştir. 1221’ de Pietro da Catania’nın ölümünden sonra yöneticilik Elia da Cortona’ya geçer. Fransua ise, içinde İncil ile ilgili fakirliğe bağlılığını açıkça belirten ‘Il Testamento’[6] i bırakarak 1226 yılında ölür. 1227 yılında Elia da Cortona, bir Genel Kardeş Kurul Toplantısı (Capitolo Generale) çağrısı yapar ve bu meclis Giovanni Parenti’yi Başkardeş seçer.
Fransisken Topluluğu’nun tarihi boyunca hayat idealleri, çeşitli yorumları olmuştur. Bu yorumlar veya diğer tarihsel nedenler cemaatin bölünmesine yol açmıştır.
Bugün « Birinci Topluluk» niteliğinde üç Fransisken Topluluğu vardır:
- Konventual Minör (Küçük) Kardeşler– OFMConv.
- Leonyen Minör Kardeşler– Kuralları dikkatli yaşayanlar veya Minör Rahipler – OFM
- Kapüsyen Minör Kardeşler– OFMCap.
Tarih boyunca fransisken karizması diğer eril veya dişil dini kuruluş gruplarının oluşmasına katkıda bulunarak Evrensel Kilise hayatını zenginleştirmiştir.
Konventual Minör Kardeşler; Lübnan’da Beyrut’ta, Zahle’de, Türkiye’de İstanbul Büyükdere’de ve İskenderun’da bulunmaktadırlar.