Son zamanlarda MSG kısaltmasını gördüyseniz, büyük ihtimalle bir Çin restoranının menüsünde müşterilere bu maddeyi kullanmadıkları konusunda güvence veriyordur. Bu nedenle MSG veya monosodyum glutamatın hayatına sağlıklı beslenmeyi teşvik etmek için bir araç olarak başladığını bilmek sizi şaşırtabilir.
2005 yılında yayınlanan bir makalede Gastronomica, Jordan Sand, tartışmalı katkı maddesinin tarihçesinin izini sürüyor.Ayrıca bakınız: Adolph Reed Jr.: Irk İndirgemeciliğinin Tehlikeleri
Sand hikayesine 1908 yılında Japon kimyager Ikeda Kikunae'nin sağlıklı ve yavan yiyecekleri daha lezzetli hale getirmenin bir yolunu aramasıyla başlıyor. Deniz yosununda, her yerde bulunan Japon et suyu konbu dashi'ye lezzet veren bir bileşen izole etti. Ikeda aynı zamanda MSG'yi tanımlamak için Japonca'da "lezzetli" anlamına gelen umami kelimesini buldu.
Ikeda'nın icadı mükemmel bir zamanda ortaya çıktı. Japonya teknolojik yenilikler konusunda Batı ile rekabet etmeye çalışıyordu. Ülkenin eğitimli orta sınıfı, mutfak da dahil olmak üzere modern bilimin yeni uygulamaları konusunda heyecanlıydı.
Suzuki Chemical Company, Ajinomoto markalı MSG'yi öngörülebilir, kullanışlı, bilimsel olarak kanıtlanmış bir ürün olarak tanıtarak ürününü doğrudan bu pazara yöneltti. 1939 yılına gelindiğinde, ev mutfaklarında kullanımı o kadar yaygındı ki, önde gelen bir Japon şef, restoran müşterilerinin artık onsuz yemek beğenmediğini söyledi.
Ajinomoto 1918'de Çin'de MSG pazarlamaya başladı, ancak bunu Japon emperyalizminin bir sembolü olarak gören bazılarının direnişiyle karşılaştı. Çinli şirketler kendi katkı maddesi markalarını geliştirdi ve genellikle bunu özellikle etten dönemsel olarak uzak duran insanlar için uygun bir vejetaryen ürün olarak pazarladı.
1930'ların ve 40'ların Amerika Birleşik Devletleri'nde beyaz Amerikalılar MSG kullanımının muhtemelen yaygın olduğu Çin restoranlarını ziyaret etmeye başlamıştı. Aynı zamanda Ajinomoto, Campbell's çorbası gibi işlenmiş Amerikan gıdalarına da girdi. MSG, ABD'de Japonya ve Çin'de olduğu gibi bir ev mutfağı malzemesi olarak hiçbir zaman yaygınlaşmamış olsa da, buradaki sanayileşmiş gıda sistemindeki rolüÖrneğin, ülke genelinde dondurulmuş ve konserve gıdalarda MSG bulmak yaygındı.
Sonra 1960'lar geldi ve Sessiz Bahar ve yapay tatlandırıcıların olası kanserojen etkileri konusunda uyarıda bulunan yeni çalışmalar. Amerikalılar MSG de dahil olmak üzere gıda katkı maddelerinin kullanımını giderek daha fazla sorgulamaya başladı. Beyaz toz, ABD'deki Çin restoranlarında yemek yedikten sonra bazı insanların yaşadığı uyuşma ve çarpıntı gibi bir dizi semptom olan "Çin Restoranı Sendromu" ile ilişkilendirildi.Japonya'da da.
Bunun üzerine Ajinomoto, pazarlamasını değiştirerek bilimsel olarak formüle edilmiş ürün fikrinden uzaklaşıp doğal imgelere yöneldi. Aynı zamanda, umaminin daha önce tanınmayan beşinci temel tat olduğunu öne süren araştırmalara sponsor oldu. Sand'a göre amaç, kimyasal katkı maddeleriyle ilgili "Kötü Bilim "e karşı lezzete odaklanan "İyi Bilim "i kullanmaktı.Ayrıca bakınız: Kadın Hapishanelerinin Tarihi
Bazı çalışmalar MSG'nin sağlığa gerçek zararları olduğunu öne sürmüş olsa da, günümüzde bilimsel fikir birliği MSG'nin muhtemelen güvenli olduğu yönündedir. Ancak MSG'yi yeme fikrinden hoşlanıp hoşlanmamamız, muhtemelen onu bilimsel olarak tasarlanmış bir "kimyasal" olarak mı yoksa doğal olarak lezzetli bir umami kaynağı olarak mı gördüğümüze bağlıdır.