Zübeyr b. Bekkar "Muvaffakiyyât" adlı kitabında şöyle yazar:
"Süleyman b. Abdülmelik kendi veliahtlık döneminde hac için Mekke'ye giderken yolu Medine'ye düştü. Orada Aban b. Osman'dan kendisi için Resûlullah'ın (s.a.a.) siyreti ve savaşları ile ilgili bir kitap yazmasını istedi.
Aban, 'Bu kitabı ben daha önce güvenilir râvilerden toplayıp, hazırladım' dedi.
Bunun üzerine Süleyman on kişinin ona bakarak aynısını yazmasını emretti. Onlar da itaat ederek o kitabı derinin üzerine yazıp Süleyman'a sundular.
Süleyman kitabı alarak okumaya başladı. Ensâr'ın birinci ve ikinci Akabe'de Resûlullah'a (s.a.a.) biat etmelerine ve Bedir Savaşı'na katılmalarına gelince dayanamayarak Aban'a şöyle dedi:
'Ben Ensâr'ın böyle bir iftihara sahip olduğunu bilmiyordum. Ya benim ailem onlara zulmetmiş ya da gerçekten böyle bir şey yoktur!'
Aban, "Ey emir! Bunların mazlum şehit (Osman) hakkında yaptıkları bizim hakkı söylememize ve onu gizlememize sebep olamaz. Bunlar kitabımızda andığımız gibidir.'
Süleyman, 'Benim böyle bir kitaptan not almaya ihtiyacım yoktur! Şimdilik dursun da bu konuyu emirü'l-mü'minin (babası Abdülmelik) konuşayım. Onun da buna muhalefet edeceğini sanıyorum" dedi ve sonra da emri üzerine o kitabı ateşe atarak yaktılar!
Süleyman hac yolculuğundan dönünce babasının yanına giderek Aban'ın kitabı ile ilgili olanları babasına anlattı.
Bunun üzerine Abdülmelik dedi ki:
'İçinde bizim fazilet ve iftiharımızla ilgili bir şey yazılmayan kitaptan sana ne; halbuki tam aksine o kitapta Şamlılar'ın bilmesini istemediğimiz konular kaydedilmiştir!'
Süleyman, 'İşte bu yüzden önce emirü'l-mü'mininin bu alanda görüşünü almak için o kitabın nüshalarını yakmalarını emrettim' dedi.
Abdülmelik, oğlunun bu hareketini doğrulayarak teyid etti."