Isaac Seylmaker "Malaga Savaşı", 1704
İspanya mirası savaşı hızla pan-Avrupa ihtilafına dönüştü. Bununla birlikte, Avrupa'nın doğu kesiminde sakinliğe yer yoktu - genç Peter ben bir süngü ve baltayı Rusya'nın kuzey-batı sınırlarında yüksek bir “İsveçli çit” den geçirdi, Rusya'yı dünyanın önde gelen devletlerinin sayısına götürdü. Önümüzde Poltava, Gangut ve Grengam tarlaları zafer ve kanla kaplıydı. Getman Mazepa, yalnızca gizlice “Avrupa entegrasyonu” hakkında düşünürken Petersburg'a sadık güvence gönderdi.
İspanyol Kalyonlarına ulaşan Yeni Dünya'dan gelen gümüş, Bourbon bloğunun askeri makinesine zenginleştirilmiş bir karışım enjekte etme rolünü üstlendi. Savaş, kaynakları büyük miktarlarda ve öncelikle de para olarak emdi. Saltanatının başlangıcındaki Anjou'lu Philip, neredeyse düşen mali “pantolonları” yakalamayı başardı ve giderek İspanya'da güçlenmeye başladı. Bununla birlikte, beyefendiler Bourbonlarla yüzleşmekle kalmadı, yalnızca doğrudan değil, aynı zamanda doğrudan Louis XIV’in arkasında bulunan İber Yarımadası’ndaki bir savaşı açığa çıkarmak için de mantıklı bir fikir yarattılar. 1702 yılındaki Cadiz'de başarısız bir iniş girişimi, daha kapsamlı bir hazırlık ve “yaratıcı” bir yaklaşım gerekliliğinden bahsetti. Yakında II. Yakup’un İrlanda’da kendilerini kurma girişimlerine dikkat ederek, bu durumda da aynı şeyi yapmaya karar verildi. Sadece kendi ülkesinden az bir çabayla kovulan kaçak kral yerine, İspanya kralı III. Charles’da yapılan ilerlemeyi adlandırma kolaylığı için Avusturya’nın Fransız karşıtı koalisyonundaki bir adaydan başka hiçbir ülkeye ihracat yapılmasına karar verildi. Bu rakamın yardımıyla, Louis’in muhalifleri, şüphesiz, popüler ve elbette, Anjou’nun “yasadışı varisi” Philip’i “usur” a karşı “şüphesiz” mücadeleyi başlatmayı planladı.
İşletmeyi İspanya topraklarından değil, Portekiz'deki ilk karaya çıkarma işleminden başlatmaya karar verildi. Bir yandan, Lizbon'u Fransız karşıtı koalisyona vidalamak için İspanyol tahtına giderken iyi bir bahane vardı, diğer yandan bu durumdaki limanlar yaklaşan operasyon için uygun tedarik noktaları olacaktı.
Portekiz'in yeni "ortakları"
Pedro II, Portekiz Kralı
Daha yakın zamanda bağımsız bir devlet haline gelen (bir süredir komşu İspanya'nın bir parçası olan) Portekiz, coğrafi konumu nedeniyle karlı bir müttefikti. Başlangıçta, bu küçük devlet Fransa'nın etki alanı içindeydi, ancak “aydınlanmış denizciler” diplomatik kombinasyonları hakkında zaten çok şey bilenler bu durumu düzeltmeye karar verdiler. Mayıs ayında, 1703, İngiliz Lord Methuen elçisi ve Portekiz'in ilk bakanı Marquis Alegrete tarafından Lizbon Antlaşması'na imzalandı (özü ve sonuçları “dernek” e benzeyen, yıllar sonra 300'ten biraz daha fazla başka bir şaşırtıcı ülke ile imzalandı. Pedro). İspanya’nın bağımsızlıklarını güçlendirmek için Kral II. Kral’ın özlemini çok ustaca kullanan İngilizler, askerlere ve diğer kaynaklara (elbette sert para birimi), her türlü patronaja, kuyuya ve zaferden sonra biraz daha fazla İspanyol toprağına yardım vaadinde bulunmadılar. Prensip olarak çok fazla bir İspanyol kralı olan Pedro II için, düşündüğü gibi, ciddi bir savaştan uzak durma şansıydı. Fakat o zamanlar İngilizler zaten büyük köpekbalıklarıydı: “yardım” olarak adlandırılan Portekizliler, İngiliz ticari sermayesinin kendi ekonomilerine ve kolonilerine girmelerine izin verdi ve orantısız şekilde daha fazla kaybetti. Aslında, ülke Büyük Britanya'nın bir kaçağı oldu. Bununla birlikte, anlaşma isteyerek imzalandı - ada lehtarları çok kibar ve cömert görünüyordu. Durumun çekiciliği ve “için” tartışması, yanlışlıkla Lizbon'a giren İngiliz filosu tarafından eklendi.
Böylece, çok mütevazı maliyetler ve belirsiz garantilerle İngilizler yeni bir müttefik edindi. Şimdi, Avrupa satranç tahtasında, hamle, ilerici güçler olan Arşidük Charles'a, hiç şüphesiz, en çok adayına verildi.
1703'in sonbaharında, bir İngiliz kralı, İspanya'nın başka bir kralı bulunan Hollanda'dan ayrıldı. Planın ilk kısmı başarıyla uygulandı - Nispeten bağımsız bir devletten Portekiz “müttefik ve ortak” oldu. Elbette, daha genç. Diplomasi, daha az zarif, ancak işlerin yürütülmesinde çok daha etkili tartışmalara yol açan adım attı. George W. Hand'in komutasındaki 12 savaş gemilerinin Şubat 35 filosu, elini çoktan başarılı bir şekilde doldurdu ve İber Yarımadası'na kampanyaları pek yapmadı, Lizbon'a geldi. Kral Pedro ve çevresi, cesur müttefikleri için düzenlenmiş ve muhteşem bir toplantıya ortak olmuştur. Uygun pompanın itici gücü, Amiral Kürek'in Eline 23 savaş gemileriyle, 68 taşımacılığına ve 9'a keşif kuvvetinden binlerce asker tarafından katılmasıydı. Her ne kadar Pedro en samimi müttefik niyetlerini çok dikkatli ve iddialı bir şekilde gösterse de, İngilizler, Portekiz’e bağımlılığı azaltmak amacıyla, yalnızca kendileri tarafından kontrol edilecek liman ve limanları ele geçirmek için savaşı İspanya topraklarına devretmenin mümkün olduğuna inanıyordu.
Fransızların bu hareketlere ve her türlü "aday" yolculuklarına düşünceli ve uykulu baktıkları söylenemez. Ruka’nın çıkışını öğrendikten sonra, Brest filosu onu durdurmaya çalıştı, ama ne yazık ki, limandan ayrılırken, 25 savaş gemilerinden biri sualtı uçurumundan aşağı indi ve karayolunu tıkadı. Arduke'yi avlamak için Toulon filosunu kullanma şansı vardı, ancak genç deniz bakanı Jerome Pontchartrin basitçe ... 27 savaş gemisini donatmak için tasarlanan hazineden para çekti. Bakan, kişisel sorunlarını çözmek için acilen fon ihtiyacı duyuyorsa ne yapmalı? Öyle ya da böyle, İngilizleri ele geçirme fırsatı kaybedildi.
İngiliz iniş takımı komutanı Hesse-Darmstadt Prensi
Bakan Ponchartren gelir ve giderleri kabul edilebilir seviyelere çekerken, komutan filo Levant (yani Akdeniz) Toulouse Kontu, Pyrenees'te uzmanlaşan "aydınlanmış denizciler", boatwain sözcük dağarcığını kullanarak onu her yöne eğdi. Carl’ın ziyaretinin neden olduğu ilk coşku azaldığında, aktif El Barselona'yı sabote etmeye karar verdi. Kuvvetlerinin bir kısmı ve 1800 kişilik bir iniş gücü ile Lizbon'dan ayrıldı. Ancak Barselona savunmaya hazırdı ve İngiliz inişi başarısız oldu. Rook yakında Londra'dan talimatlar aldı; öncelikli hedefleri arasında kendisine iki yıl önce hiç almadığı Cadiz verildi. Açıkçası bu iyi tahkim edilmiş limana tırmanmak istemedim, ama sipariş emirdir. Temmuz 1704'te, Anglo-Hollandalı bir filo Cadiz'e yaklaştı ve hala hacimli ve güçlü bir eşekarısı yuvasına elini koymak istemeyen Rook, amiral gemisi Royal Katherine'de askeri bir konsey topladı: “Ne yapmalı?” Sorusu.
Gerçek şu ki, amiral, 2000'ta Hessen-Darmstadt Prensi'nde bulunan asker ve deniz kuvvetlerinin iniş takımı komutanı gibi haklı bir şekilde, bu mütevazı güçlerin, güçlü bir garnizonla sağlam bir şehir kurmaya yetmediğine inanıyordu. Fakat aynı zamanda ellerinde karaya saldırma ve saldırma emri vardı. Siparişleri gerçekleştirmenin öngörülen yolu kırmızı üniformalı cisimler, sigara gemileri, müteakip bir deneme ve daha kötüsü ile doludur. Kolay yol, mahkemeye olan mesafeyi oldukça kısaltmış ve pratikte daha kötü bir şeyi garanti etmiştir. Kraliyet Katerina karmaşasındaki tutkular Atlantik fırtınasında azalıyordu; biri (yani Amiral Yardımcısı John Leek, küçük amiral gemisi) bir yaşam koruyucu, "Cebelitarık" kelimesi gibi pratik olarak terk edilinceye kadar. Saygıdeğer beyler canlandı. Bu kaledeki düşman kuvvetlerinin küçük olduğu ve gerçek asker sayısının onu yakalamak için fazlasıyla yeterli olduğu biliniyordu. Tabii ki, emir sırasına uyma konusunda net bir başarısızlık vardı. Ancak, diğer yandan, amiraller Cebelitarık'ın prensipte “neredeyse Cadiz” olduğunu, yani inebileceklerini ve yakalayacaklarını umuyorlardı. Bilge Fedor Amca'nın dediği gibi, “bu bir av ve hayvanları öldürmene gerek yok”. Ve yanlış limanın seçildiğinden, kazananlar yargılanmıyor.
kaya
Cebelitarık almak için Şeması
Cebelitarık, İber Yarımadası'nın çok güneyinde kayalık dar bir pelerin. Son derece elverişli coğrafi konumu, açıklanan olaylardan çok önce değerlendirildi. Gemileri için buraya ilk teçhizatı veren, antik çağın muhteşem yönlendiricileri, 950 M.Ö. e. Yerlerine Kartacalar ve sonra Romalılar getirdiler. Fakat Araplar burayı gerçekten takdir ediyorlardı. 30 Nisan 711, Tarık ibn Seid’in İspanya’yı fethetmeye başlayan birliklerinin bu alana indiği yıldı. Gabal-al-Tarık şehri önemli bir yere kurulmuş. 1160'te hemen bir kale inşa edildi ve 1333 tarafından Moors daha da güçlü bir kale inşa etti. 20 Ağustos 1462, Reconquista'nın son on yılında, Alonso di Argos komutasındaki Kastililerin birlikleri Mağribi kalesini fırtına ile ele geçirdi. İspanyol hükümdarları Cebelitarık'a büyük önem verdi. Kastilya Isabella (Columbus lehine), İspanya’yı Afrika sahilinden kapsayan bu kaleyi ne pahasına olursa olsun tutması talimatını verdi. Sonraki yüzyıllarda tahkimatı güçlendirildi.
Açıklanan olaylara göre, Cebelitarık, İspanya'nın tamamı gibi en iyi zamanları yaşamadı. Ekonomik ve askeri gerileme, güçlü bir kaleyi il sularına dönüştürdü. Ana tahkimatlar düzensiz bir dörtgendi, doğu ve güney duvarları doğrudan kayaya, batıya - körfeze uzanıyordu ve isthmus'taki kuzeye silahların yerleştirilmediği del Castillo tabanıyla kaplıydı. Ancak, sadece üzerinde değil - kaleler ve kale daha fazla 150 topunun yerleştirilmesi için platformlarla donatıldı. İngilizlerin Cadiz'e duyulan merakı, İspanyolları güçlü bir şekilde güçlendirdi ve diğer kaleler için silahsızlandı. Bu stratejik nesnenin garnizonunun garip gerçekleri, Puşkin Belogorsk kalesiyle bir ilişki uyandırdı. Cebelitarık valisi Don Diego de Salines'in emri altında, yalnızca 147 askerleri ve Tanrı'nın gönderdiği silahlarla 250 militanları vardı. Yüzlerce numara olan silahların çoğu denize doğru yöneldi. Böylece, karadan, kale neredeyse savunmasızdı - burada fırtınanın önündeki ana engel kayalardı. Garnizonun büyük bir yiyeceğe ve özellikle de içme suyuna ihtiyacı vardı.
1 Ağustos 1704, 45 İngilizcesi ve 10 Hollanda savaş gemilerinden oluşan müttefik filosu, kale görünümünde ortaya çıktı. İngiliz milletvekilleri Don Salines’e iki mektup verdiler: Birincisi, Arşidük Charles’ı İspanya’nın kralı olarak tanıyan Kral II. Charles II'ye sadakat. Genel olarak vali, bir uzaylı kralın kendi kendine atanmış bir kralı tanımasını umursamadı. Aynı başarı ile, Senegalli kabile liderinin Charles'ı tanıdığı konusunda bilgilendirildi. Don Salines hiçbir şekilde İngilizlerin “iyi” kurt niyetleriyle inanmadılar. Cebelitarık'ı savunma için hazırlamasını emretti. İngiliz birlikleri, karşı tarafın tepkisini beklerken ve yalnızca “barışçıl” niyetlerle yönlendirilen, kıyıya iniş yaparken, İspanyollar, altı silahı del Castillo üssüne sürüklediler. Buradaki 70 askerleri tarafından işgal edildi. Çok mütevazı güçlerinin geri kalanı Salin tehdit alanlarına dağıttı: kuzey ve güney molesindeki bodrumun arkasındaki isthmus'ta. İspanyollar, silahlar için çok az miktarda silaha sahipti, aksi takdirde kıyıdan uzak olmayan düşman gemilerine çok ciddi zararlar vermek mümkün olurdu. Sızıntı önleyici yangın için, silahlara doldurulmuş yeterli miktarda üzüm çekimi ve diğer hurda metal olacaktır.
2 Ağustos güçlü bir rüzgar esiyordu, filo Ruka kıyıya yaklaşamadı, ancak proma için İngilizlerin İspanyolların “yapıcı bir diyalog” kurmasını beklediklerini gösteren birkaç top atışı yaptı. Akşam, rüzgar değişti ve Genel Müdür Yardımcısı Bing komutasındaki 22 savaş gemilerinden ve 3'ten oluşan bombardıman uçaklarından oluşan şok grubu etkili ateş mesafesine yaklaştı. Düşmanın basitçe zaman çekmesine karar verdikten sonra İngilizler birkaç topçu voleybolu ateşledi. Kale hemen cevap verdi. Hiçbir sözleşme ve uzlaşma - şimdi silah konuştu.
Ağustos 3 sabahında Bing, yaklaşık 6 saat süren Cebelitarık bombardımanına başladı. Kalede 1400 çekirdeği hakkında serbest bırakıldı. Aslında surların kendileri çok az acı çekti - yıkım sivil yapılar arasındaydı. Yaklaşık 50 militanı ve yarım yüz sivil öldürüldü ve yaralandı. Şehirden sivil nüfusun göçüne başladı, çoğu yakındaki manastırlara sığındı - Nuestra Signora de Europa, San Juan ve diğerleri. Gemi silahlarının örtüsü altında ve İspanyol ateşinin nadir ve verimsiz olduğunu (az sayıda çekirdek) görerek, kuzey köpeğine Kaptan Whitaker'in komutasındaki büyük bir kraliyet deniz kuvvetleri ekibi geldi. Muela Nuevo'nun yakınlardaki tahkimatı, tüm 50 milislerini savundu. İspanyollar geri çekilmeye karar verdi, ancak İngilizler daha önce bir mayını patlatarak nahoş bir sürpriz yaptı. 42 İngilizcesi öldürüldü, 60 - yaralandı. Bununla birlikte, Whitaker, tahkimatın ve birçok kadın ve çocuğu saklayan yakındaki manastır Nuestra Signora de Europa'yı ele geçirdi. Cebelitarık'ın konumu kritik değildi - Hesse-Darmstadt, del Castillo bodrumuna saldırmaya cesaret edememekle birlikte, hala kısırlaştırıyordu. Muelle Nuevo'nun kaybı da savunmada önemli bir kusur yaratmadı.
Bununla birlikte, buluşa ait "aydınlanmış denizciler" konuya yaratıcı bir şekilde yaklaştı. Geride kalan daha önemli tartışmalar vardı. Öğlen saatlerinde Don Salines, daha çok ültimatom gibi görünen yeni bir mesaj aldı. Özel düşünceler olmadan, İspanyollardan kaleye teslim olmaları istendi. Aksi takdirde, Müttefikler saldırı sırasında sivil nüfusunun tamamını öldürmekle tehdit etti. Ve yakalanan manastırdaki mültecilerle birlikte imha etmeye başlamayı planladılar. Sert bir şantaj vardı. Eşleri ve çocukları aslında İngilizlerin rehin haline geldiği garnizon askerleri, kale direniş kabiliyetinden çok uzak olsa da Salines'den düşmanın şartlarını kabul etmeyi talep etti. Valileriyle yaptığı kısa bir toplantıdan sonra vali onurlu bir teslimiyete imza attı. Davulun altında ve pankartlar açılmış halde, garnizon kaleyi temizledi. Manastırdaki kadınlar ve çocuklar da serbest bırakıldı ve birliklerle birlikte ayrıldı. Bu kilit nokta olan ve Akdeniz'e açılan kapı olan Cebelitarık’ın ele geçirilmesi, Müttefiklere 60 ölüleri ve 200 yaralanmalarıyla ilgili mal oldu. Tehlikeli bir başarısızlık eşiğinde dengeleme macera, askeri bir başarıya dönüştü. İspanyollar daha fazla top, onlar için çekirdekler ve çok sayıda garnizon olsa kuşatmanın ne olacağını kim bilebilirdi? Yine de, gerçek devam ediyor: Cebelitarık ele geçirildi.
Sivil nüfusun çoğu, Katolik manastırlarını özel bir zevkle mahveden İngilizler ve Hollandalılar tarafından yağma ve şiddet nedeniyle şehirden ayrıldı. Kalede kalan eller neredeyse 2'luk binlerce kişiden oluşan güçlü bir garnizon, bolca barut, çekirdek ve erzak sağladılar. Cebelitarık'a sahip olunması kraliyet filosuna sayısız faydalar sözü verdi. Her şeyden önce, park gemileri için bir yer olarak değerliydi. Kale, Fransız filosunun Akdeniz'den Atlantik'e aktarılmasını engelleyen düşman ticaretini etkiledi. Kıymık değildi - İber Yarımadası'nın güneyinde, İspanyollar ve müttefikleri Fransızlar için derin oturan, acı verici bir dikendi. Cebelitarık'ın kaybını öğrendikten sonra Anjou'lu Philip, kendisini itmek için acil önlemler almasını emretti.
Malaga ile Mücadele veya Neden Mentorlara İhtiyaç Var?
Cebelitarık'ın yeni sahipleri, valizlerini açıp yerlerine yerleştiler, çünkü 8 bin kişilik İspanyol birliği kalenin duvarlarına gönderildi. Kısa süre sonra 3'ten daha az olmayan binlerce Fransız onlara katılacaktı. Tabii ki, bu kuvvetler hızla güçlendirilmiş ve düzenli Cebelitarık'ı fırtınaya yetmedi. Dekolman kuşatması, topçu kuşatması ile takviye edilinceye kadar engelleme işlevini yerine getirmekti. İngiliz dikenini çıkarmak için karmaşık bir şekilde yaklaşmaya karar verdiler - İspanya kıyılarına bir filo gönderildi. Hazine gerektiği gibi sarsıldı (bu gibi durumlarda artık bir ekonomi meselesi değildi) ve pratik olarak, Levant'ın filosunun tamamı 50 savaş gemilerinin ve 10 savaş gemilerinin bir parçası olarak Amiral Yardımcısı Victor Marie d'Estre'nin emri altında Toulon'dan çıktı. Barselona bölgesinde, 11 ile Toulouse Kontu'nun emrindeki 2 büyük mutfak ekipleri, gemide bulunan binlerce piyade grubuna katıldı.
Ağustos ayındaki 22'te, uzun menzilli devriyenin işlevini yerine getiren İngiliz fırkateyn Centurion, Fransız filosunun Cebelitarık yönünde hareket ettiğini fark etti. Düşman hakkında bilgi alan ve hala Cebelitarık bölgesinde kalan Rook, Fransızlara saldırmaya karar verdi ve toprağa zafer kazandı. İngiliz amiral Fransızların savaştan çekinip Toulon'a geri döneceğinden emindi. Kale, düşman filosunun hedeflenen rotasına doğru ilerledi. 45 İngilizcesi ve 10 Hollandalı savaş gemileri ve bazı küçük gemileri vardı. 24 Ağustos sabahı, iki rakip filo birbirlerini ya da daha doğrusu İspanyol Malaga'nın güneyinde düşmanın düşmanını gördü.
Filo Ruka bu sırada standart sıraya girdi. Avant-garde, Claudis Shovel komutasındaki 15 savaş gemilerini, 3 fırkateynlerini ve 2 itfaiyecilerini içeriyordu. 26 savaş gemilerinden, 4 fırkateynlerinden, 4 itfaiyecilerinden, 2 bombardıman gemilerinden oluşan merkez George Rook tarafından yönetildi. Hollanda savaş gemilerinin 12'inin, bombalama gemilerinin 2'inin ve 1 firkateyninin uçmakta olduğu arka koruma Teğmen-Amiral Kallenburg bayrağının altındaydı. Fransızların geri çekilmesi için ağır bir umut olmasına rağmen, Rook, bomba gemileri de dahil olmak üzere Cebelitarık'ın altından mümkün olan her şeyi aldı. Daha sonra, İngilizleri kuyudan kurtardılar.
Fransızlar savaşmaya kararlıydı. Levant filosunun avangardı 17 savaş gemilerinden oluşuyordu; hattın dışında 8 İspanyol mutfakları, 2 firkateyn ve 3 itfaiyecileri vardı. Bütün bu Teğmen General Willett’e buyruk verdi. Cordebatalism, savaş gemilerinin ve çevrimdışı 17 yarıyollarının 1'i, 6 Fransız mutfakları, 2 Fırkateyn ve XEUMX markaları altında d'Estras ve Toulouse Dükü'nün altında yer aldı. Arkadan koruma çizgisi, 5 savaş gemilerinden gelen Korgeneral Langeron, 17 firkateynleri, 3 itfaiyecileri ve 2 kepeklerinden kapatıldı.
Durumun özelliğinden ötürü, her iki ünite de (bazıları kaleye saldırmıştı, diğerleri ise bunun için hazırlanıyorlardı) savaş hattının dışında çok sayıda gemiye destek görevi görmüştü. Beklentilerin aksine Fransızların elleri yanıp sönmedi, savaşa hazırlanmaya başladı. İngilizler rüzgârın içindeydi ve düşmana daha hızlı yaklaşmayı, sistemi geçip onları geri çekmeye zorlamayı planlıyordu. Fransızlar, düşman sütununu örtmeye ve Anglo-Hollanda filosunu iki aleve koymaya çalıştı. Her iki filo yaklaştı ve yakında öncüler arasında savaş başladı - yavaş yavaş her iki hat da savaşa çekildi.
İlginç bir şekilde, İngiliz bombardıman gemileri de savaşta aktif rol aldı. Ağır harç bombalarının gözyaşları, eğer vurulabilmişse, düşmanın ciddi hasara uğramasına neden olmuşsa. Örneğin, avangard "San Phillip" in Fransız savaş gemilerinden birine, yemleme üst yapısında böyle bir mermi çarptı - yaklaşan savaş için bir miktar barut ve çekirdek saklandı. Patlama, 90 ekip adamından daha fazla ağır tahribata, ölüme ve yaralanmaya neden oldu.
Genel olarak, Malaga yakınlarındaki savaş, sütunların birbirine paralel olarak izlenmesi ve kasırga ateşinin hançer mesafede tutulmasıyla sonuçlandı. Uzun zamandır savaşın sonucu belirsizdi - her iki taraf da büyük bir azim ve acılıkla savaştı ve topçu ateşinin yoğunluğu gazileri bile etkiledi. Daha sonra, çok büyük ve küçük savaşlarda bulunan Rook, daha önce böyle bir topçu savaşı görmediğini savundu. Hasarlı Fransız gemileri, temizlemek için mutfaklardan arındırarak geri gönderildi. Ancak Altın Zambak filosunun ateşi hala biraz daha etkiliydi - günün ikinci yarısında İngiliz savaş gemileri 11 şiddetli hasarlar sonucu savaştan çıktı, birçok gemide Cebelitarık’a bu kadar cömertçe salınan barut, gemilerin stoklarından sona erdi. Fransız çizgisi de üzüldü - nadir, ama çok somut vuruş bombaları çok büyük hasar verdi. Böylece, 60 silahı "Serje" donanımını kaybetti, üzerinde bir yangın çıktı, gemi kontrolünü kaybetti. Bununla birlikte, yaklaşan mutfak “çekici”, savaş hattının arkasındaki hasarlı savaş gemisini çekti ve hasarı onarabildi. Eğer bombardıman gemilerinden çıkan yangın daha doğru olsaydı, Fransızlar daha sağlıklı olmazdı.
Herhangi bir karmaşık taktik manevra olmadan yoğun cannona, birkaç gün süren küçük kesintilerle sürdü ve sadece karşı tarafların arka taraflarının arka tarafları dağıldığında 21 saatinde düştü. Her iki filo da savaştan tükendi, ikisinde de çok sayıda hasarlı gemi vardı. Savaştan sonra Hollandalı teğmen amiral Callenburg bayrağını Kont Van Albermarl amiral gemisinden Katviyk'e devretti. Kalan tozu diğer Hollanda gemileri arasında dağıtmaya karar verildi, ancak aşırı yükleme sırasında bir patlama meydana geldi ve “Graf van Albermarle” havaya fırladı - neredeyse 400 ekibi öldü. Anglo-Hollanda kuvvetlerinin en büyük kaybıydı. Günlük toplam kayıp 2700 insandı, Fransızların düşüşü neredeyse 1700 çalışanıydı. Ruka'nın konumu ciddiydi: toz tükeniyordu ve birçok gemi yeni bir savaş veremiyordu. Ancak ertesi gün, Ağustos ayında, 25, düşmana saldırmadı. Rakipler dağıldı, ancak yeni bir savaşın yaklaşmakta olduğu görülüyordu.
Louis-Alexander de Bourbon, Toulouse Sayısı
Fransız amiral gemisi olan 26 August, ünlü Turville gemisinin onuruna adlandırılan 102-gun "Soleil Royal" askeri bir konsey düzenledi. Tartışılacak ana konu aynı ana soruydu: “Ne yapmalı?” Amiral gemileri ve bölüm komutanlarının çoğu savaşa karşıydı. Korgeneral Willett, filonun ve kralın onurunun kurtarıldığına dair genel düşüncelerini dile getirdi ve 300'te Toulon'dan bir lig riskini almak tehlikeliydi. Bu görüş biraz garipti, çünkü El Cebelitarık'tan daha da uzaktaydı. Tabii ki, neredeyse bir asır sonra sert ve çok dostça olmayan bir ülkede yapılan büyük çaplı bir savaşın sonunda, marşallarını ilan eden başka bir ünlü Fransız’ı anlayabilirsiniz: "Paris’teki binlerce ligde son rezervimi feda edemem." Ancak o sırada Akdeniz, Levant filosu tarafından neredeyse tamamen kontrol altına alındı. Amiral d'Estre yeni bir savaştan yanaydı, çünkü zayıflamış bir düşmanın bitirilebileceğini ve bitirilmesi gerektiğini anlamıştı. Komutadaki benzer bir bozukluğa Toulon filosundaki iki başlatıcı neden oldu: Asıl liderlik d'Estré tarafından gerçekleştirildi, ancak resmi olarak genç grafikte bir Toulouse Kontu vardı. Genç adam cesurca savaşta kendini gösterdi, kolunda, başında ve yanında yaralandı ve kavga için konuştu.
Ama sonra kollar kaldı anı geldi hikayeler İnsanların rastgele, gereksiz ve önemsiz olduğu ortaya çıktı. Sorun, sayımın denizdeki bir mentorun gözetimi altında savaştığı, asıl avantajı fahiş kibir ve kibir olan Bay d'O idi. Daha önce hiç denizde bulunmamış ve kişisel bir hamamdan daha büyük bir şeyi yönetmemiş olan bu uzman, filosunun komutasında herhangi bir hakka sahip olmadan müdahale edebileceği düşünülen önemli bir görev için atandı. Deniz düşüncelerinin kara devi, amiraller arasında keskin bir düşmanlığa neden oldu, bu yüzden biri St Louis Emri ile Bay D'O'yu cezasızlıkla sürükleme olasılığını seçtiğinde karar vermek çok zor olurdu. Her neyse, mecliste bulunan efendi, kralın kendisinden gelen talimatlara atıfta bulunarak, bir oylama (!) Yapmayı istedi - savaşıp savaşmamak. D'Estre’in zincirine göre, çoğunluk savaşa karşı çıktı. Cebelitarık'ı denizden sıkıca bloke eden, arzdan mahrum bırakan ve dolayısıyla kaçınılmaz teslim olmaya zorlayan Anglo-Hollanda filosunu bitirmek için mükemmel bir dava kaçırıldı. Fransızlara daha böyle bir fırsat görünmedi. Filo Toulon'a döndü.
Her iki taraf da Malaga'nın zaferini kendilerine bağladı, ancak durum üzerine stratejik bir bakış açısıyla, savaşın daha az başarılı olmasına rağmen (kayıplar açısından) başarı şüphesiz ki El'e verildi. Müttefik filosu, savaş yeteneğini yeniden kazandı ve gelecekte gerekli olan her şeyi Cebelitarık garnizonuna sağlayabilir. Deniz blokajı olmayan kalenin kuşatması problemlidir. İspanyol mirası için savaş devam etti, kılıçlar hala keskindi, göbekler kızarmıştı ve pahalı kaşkorse kolları hala kana batırılmıştı.
Kaya için mücadele 18. yüzyıl boyunca uzun ve zor olacak, ancak İngiliz Union Jack hala kibirli bir şekilde üzerinden uçuyor.