Nazım Hikmet, Memleketimden İnsan Manzaraları adlı dev yapıtını Haydarpaşa’nın merdivenlerinde başlatır. Bir emekçi çocuğu olarak doğup yoksul bir yaşam süren Galip ustanın yaşam basamaklarını tırmanıp geldiği yerdir Haydarpaşa Garı’nın merdivenleri: 50’sinde ve işsiz. Yıl 1941’dir. Büyük ozanın bu başyapıtı için başlangıç noktası olarak Haydarpaşa’yı seçmesi rastlantısal değildir. Haydarpaşa, İstanbul’un Anadolu’ya, Anadolu’nun İstanbul’a ve batıya açılan kapısıdır. Sepetler ve heybelerle gelir Anadolu’dan yoksul köylüler; ekmek ve umut için. Büyük kentte tutunamayanlar içinse, sılaya dönüşün başlangıcıdır.
Yıl 2005, günlerden 21 Haziran. Bu kez Haydarpaşa Garı’nın merdivenlerinde başka Galip ustalar var. Güneşten kavrulmuş yüzleri, yük taşımaktan yıpranmış bedenleriyle taşıma işçileri bunlar. Haydarpaşa çevresindeki limanlarda çalışan taşıma işçileri; alınlarında Hay-Koop bantları, ellerinde bayrakları, pankartları. Yaptıkları ağır iş ve güç yaşam koşulları nedeniyle erken yaşlanmış yüzlerinde belirgin bir öfkeyle alıyorlar iskele meydanında yerlerini. Kortejin önündeki kısa boylu işçi dikkatimi çekiyor: Bir elinde Atatürk’ün Kocatepe’deki düşünceli fotoğrafı, öteki elinde Türk bayrağı var. Her slogana katılıyor öfkeyle.