7 yaş öncesinde çocukların hangi duyguyu hangi kelimeyle ifade edeceklerine dair kelime hazneleri yeterli değildir. Bazen sevgiyi “aşk” kelimesi ile, üzüntüyü “nefret” ile, ilgisizliği “sevgisizlik” ile ifade edebilirler.
Çocuğun duygularını doğru anlamlandırmaya ve doğru kelimelendirmeye ihtiyacı vardır. Çocuk bir kelimeyi yanlış anlamda kullandıysa yetişkinler paniğe kapılmadan tebessüm ederek o kelimeyi doğru kelime ile değiştirmelidirler. Bir başka deyişle yeniden anlamlandırmalıdırlar.
Çocuk “âşık olduğunu” söylerse bu cümleyi doğru anlamlandırmak üzere çocukla iletişime geçilmeli.
Çocuk 7 yaş sonrası dönemde ise muhtemel bir taklit davranışı olabilir. Çocuk, medyadan veya çevresinden duyduğu bu kelimeyi kullanmaya çalışıyor olabilir. Bunda anormal bir durum yoktur; bu, gelişimin gereğidir. Zira çocuk duyduğu kelimeleri güncel yaşamda kullanabildikçe kendini geliştirecektir. Bu, içsel bir motivasyondur.
Bu yaş döneminde çocuk “âşık olduğunu” söylerse bu cümleyi doğru anlamlandırmak üzere çocukla iletişime geçilmeli. Aşkın güzel bir duygu olduğunu, sadece kız-erkek ilişkilerini kapsamadığı, bir annenin çocuğuna duyduğu sevginin de aşk içerebildiği, manevi değerlere duyulan sevginin adının da “aşk” olduğu anlatılmalı. Allah’a duyulan aşk, meslek aşkı gibi hallerden bahsedilerek aşkın tarifi yeniden yapılmalıdır. Böylece çocuğun bir başka çocuk için kullandığı “âşık olma” kelimesinin karşı cins dürtüsüne dönüşmemesi sağlanmış olur.
Yine bu yaş dönemindeki çocukların bu kelimeleri nereden öğrendiğini ve hangi duygusal yönelişleri nereden edindiğini gözlemlemek de oldukça önemlidir.
Gerekirse, çocukların birbirlerine duyduğu yakınlığı “aşk” kelimesi ile değil, “sevgi” kelimesi ile ifade etmeleri teşvik edilmelidir.
Pedagog Adem Güneş’in “Adım Adım Cinsel Eğitim Kitabı”ndan alıntıdır.