Denizciler, diğer şeylerin yanı sıra, yabancılara en vahşi önyargılar gibi görünen birçok yasak ve "tabu" da dahil olmak üzere çeşitli "yazılı olmayan kurallar", inançlar ve işaretler ile sadece pilotlarla tartışabilirler. Peki, ne yapabilirsiniz - kaderini birçok vakanın ve kazanın büyük bir rol oynadığı koşullara uzun süredir emanet etmeye alışmış insanlar için, yaşamın bazı yönlerine karşı böyle bir tutum belki de doğaldır. Ve bazı “önyargıları” bazen o kadar “uzak” olmadığı ortaya çıkıyor ...
Örneğin, deniz kurtlarının, denize indirildiğinde gemiye verilen ismin hem kendisi hem de mürettebatı için gerçek bir lanete dönüşebileceğine dair kesin inancını ele alalım. Evet, evet - denizcilerin bir çocuk karikatür şarkısı düzeyinde değil, tüm ciddiyetle algıladıkları “yata ne diyorsanız, yüzecek”. Bunda kesinlikle bir şey var - şüphe duyanlara, Amiral Nakhimov'un onuruna isim verme talihsizliğine sahip olan yerli gemilerin kaderi hakkında bilgi edinmelerini tavsiye ediyorum. Ve sadece orduda değil, aynı zamanda sivil filoda. Ancak bugün, İkinci Dünya Savaşı ve yirminci yüzyılın neredeyse tüm tarihini değiştiren Amerikan gemileri hakkında - daha doğrusu bunlardan biri hakkında konuşacağız. Ve değişmemesi çok iyi ...
Muhripler "Porter" - görkemli bir "hanedan" değil
Dürüst olmak gerekirse, bu makalenin neredeyse tesadüfen doğduğu söylenebilir. Şu anda herkesin ağzında olan USS Porter (DDG-78) muhripinin "görkemli savaş yolu" ile ilgilenmek, kıyı savunmamızdaki füzeciler için bariz bir şekilde sinir bozucu oldu ve genel olarak, açıkça Siyah'ın etrafında dolaşıyor. Açıkça kışkırtıcı hedefleri olan deniz, öğrenmeye karar verdim - ama bu geminin tabiri caizse aynı adı taşıyan bir "öncülü" yok muydu? Görünüşe göre - öyleydi! Ve ne tür. Tüm öncüllerin bir öncülü olduğunu söyleyebiliriz. Muhrip USS William D. Porter (DD-579), Amerikan donanmasının tarihinde, "Yıldızlar ve Çizgiler" Donanmasının neredeyse tüm mevcudiyetindeki en "şanssız", sorunlu ve gülünç gemi olarak kesin olarak damgalanmıştır.
Hemen rezervasyon yapacağım - bahsettiğim muhripler farklı gemi türlerine ait (şimdiki Arleigh Burke serisine ait ve "tarihi" olan Fletcher ailesine ait) ve farklı Porter'ların isimlerine sahipler. . Modern - David Dixon ve İkinci Dünya Savaşı sırasında denizleri ve okyanusları sürdü - William David. Bu Hamallar birbirlerinin kardeşiydiler ve her şeyi bilen Wikipedia'ya göre, "ABD Donanmasının oluşumuna ve gelişimine olağanüstü bir katkıda bulundular." Bu farklılıklarla ilgili. Ama benzerlikler hakkında ... İşte zaten korku. "En genç" olan Porter'ın "adaşı" ndan tamamen benzersiz bir yetenek miras almış olması çok muhtemeldir. denge. Ancak, kendimizi aşmayalım ve paralellikler çizmeden önce, USS William D. Porter muhripinin inanılmaz maceralarının tarihini ayrıntılı olarak tanıyalım. Gerçekten, buna değer.
Bu gemi, İkinci Dünya Savaşı sırasında, en “Stakhanovite” hızında inşa edildi: Mayıs 1942'de atıldı, Eylül'de denize indirildi ve Temmuz 1943'te zaten tamamen hizmete girdi. "İşe alım" hizmetinin başlangıcı, herhangi bir özel olayla işaretlenmedi - olağan deniz rutini, tatbikatlar ve savaş koordinasyonu. Belki de, tam olarak, Porter'ın mürettebatının, kesinlikle olağanüstü yeteneklerini komutaya gösterecek zamanı olmadığı için, bu gemiye “operasyonel” hale geldikten tam anlamıyla dört ay sonra çok önemli ve çok gizli bir görev verildi. Muhtemelen, amiraller, muhrip verilen görevi yerine getirmeye başladıktan hemen sonra pişman oldular - Porter'ın konuşlanma yerinden, Norfolk limanından ayrılması gerçekten destansıydı. Sadece düşünün, "tam hız ileri" kesmeden önce çapayı sonuna kadar kaldırmadı ...
Doğru, böyle tuhaf bir manevranın bir sonucu olarak, aceleciliğin çapa zinciri güverte ve üst yapılar boyunca yanlara doğru gitti, yakınlarda olan aynı tip bir muhripin talihsizliğine, tekneleri, rayları süpürdü, spasplots ve yol boyunca ortaya çıkan diğer tüm ekipmanlar. Yıkımın kapsamı kritik değildi, aynı zamanda küçük de değildi. Ancak, açık denize acele eden "Porter", "gösterilerin" düzenlenmesinin yolunu kapatmadı. En güzeli de, korku içinde gün batımına doğru yola çıkan gemiden, gemilerinde meydana gelen yıkıma bakan meslektaşların sesi şöyleydi: “Üzgünüm! Hata ortaya çıktı ... "Evet: "Artık olmayacağım!" - "Ve daha fazla yok!" Ancak, "Porter" mürettebatı açıkça böyle bir acele söz vermemeliydi. Sonraki olayların gösterdiği gibi, olacak! Ve böylece o kadar az kimseye görünmeyecek.
Başkanı öldürmek mi? Evet, kolayca!
Şimdi USS William D. Porter'a ne tür bir arşiv görevi verildiğini hatırlamanın zamanı geldi. Gerçekten tarihi bir şeydi - destroyerin gittiği bağlantıyla Iowa zırhlısı, Cezayir ve Mısır'dan Tahran'a, Üç Büyük'ün ilk buluşma yerine giden ABD Başkanı Franklin Delano Roosevelt'e bindi. İkinci Dünya Savaşı'nın kaderini belirleyecek olan savaş ve sonraki dünya düzeninin sorunları. Bu gerçekten olağanüstü görev için gemiler, görünüşe göre, "daha yeni, daha iyi" ilkesine göre seçildi. Bu, bir savaş gemisi konvoyunun ve üç muhripin tüm Atlantik'i geçmesi ve Kriegsmarine'den sualtı avcılarının kurbanı olmaması nedeniyle yapıldı. Hız ve onarım için durmadan hedefinize ulaşma yeteneği çok önemliydi. Örneğin, sadece Beyaz Saray başkanının değil, aynı zamanda birçok üst düzey askeri ve deniz rütbesinin de geçici ikametgahı haline gelen zırhlı, bu seferden sadece birkaç ay önce hizmete girdi. Bununla birlikte, hem o hem de iki muhrip, görünüşe göre, az ya da çok deneyimli denizciler tarafından yönetildi. Ancak "Porter" mürettebatı, liman kalabalığından bile değil, deliler için en yakın kliniğin hasta sayısından işe alındı.
Norfolk'taki olaydan sonra, kaptanın tüm gemi ekipmanını ve silahlarını yüz kez iki kez kontrol etme emri vermesi ve dedikleri gibi, görev vardiyalarını terletmesi gerektiği anlaşılıyor. Nerede orada! Bu şerbetçiotu şirketi, 13 Kasım 1943'te, kampanyanın ilk gününde tam anlamıyla neler yapabileceğini gösterdi. Güpegündüz, konvoy sırasında, kar beyazı köpükten bir "sultan" aniden bir kükreme ile yükseldi ve güçlü bir sualtı patlamasının sinyalini verdi. Derhal genel bir alarm ilan edildi, gemiler denizaltı karşıtı manevralar yapmaya ve ardından fark edilmeden gizlice giren Alman denizaltısını "kıstırmayı" umarak derinlik yüklerini düşürmeye başladı.
Ne tür Almanlar var! Görünen o ki, acil durumun nedeni, dalganın "Porter" ın üzerine düzgün bir şekilde sabitlenmemiş derinlik yüküyle yıkanmasıydı. Dahası, aynı zamanda, talimatlara ve sağduyuya aykırı olarak, bir savaş müfrezesindeydi. O kadar belirgin bir şekilde çarptı ki, bir patlamayla yükselen bir su akıntısı, en şanssız muhripin buhar kazanlarından birinin üzerinden geçti. Konvoydan ayrıldıktan sonra, Porter'ın mürettebatı normal rotayı acilen geri yüklemeye başladı. Kaptanın bakıcıları ve teknisyenleri için ne tür ve içten sözler bulduğu bilinmiyor, ancak Porter Iowa'yı oldukça çabuk yakaladı. Ama yapmasa daha iyi olurdu. Ertesi gün, savaş gemisinde bulunan deniz komutanları, tabiri caizse ekspres manevralar yaparak cumhurbaşkanını eğlendirmeye karar verdiler. Pekala, tamam - hava savunma kuvvetlerinin, uçaksavar silahlarının eğitim hedefleri olarak ateşlenen balonlara ateş ettiği eylemlerin bir gösterimi - bu hala ondan uzaktı. Ancak burada, saldırı hedefinin rolünün Iowa tarafından oynandığı bir torpido saldırısının taklidi var ...
Prensip olarak, korkunç bir şey olmamalıydı - kimsenin ölümcül torpidoları ateşleme fikri yoktu. Bu tür tatbikatların süresi için güvenlik nedenleriyle, mermileri hedefe göndererek, fırlatma yükleri torpido tüplerinden basitçe çıkarıldı. İş bir şey. Ancak, nedense herkes, eylemin katılımcıları arasında benzersiz bir muhrip "Porter" olduğunu unuttu. Eh, muhtemelen şimdiye kadar tahmin ettiniz. Bazı nedenlerden dolayı, yerel torpido operatörü yükü bir cihazdan kaldırmadı. Muhtemelen unuttum. En kötüsü, konvoyun başlangıçta tamamen radyo sessizliğine girmesiydi. "Porter" ın kaptanı dondu, gerçek bir savaş torpidosunun savaş gemisinin yanına koştuğunu izledi, güvertede Amerika Birleşik Devletleri Başkanı savaşta oynayan bir çocuğun mutlu bir gülümsemesiyle tekerlekli sandalyede oturuyordu. ..
"En şanssız gemi" mi yoksa en dikkatsiz mürettebat mı?
Bu arada, çağdaşlarının anılarına göre, Roosevelt tüm olay boyunca inanılmaz bir soğukkanlılık ve cesaret gösterdi - herkesin Iowa'ya uçan ölümü bildiği o dakikalarda bile. Işık ve bayrak sinyalleri yardımıyla bilgi iletmek için çaresizce (özellikle bir sersemlikten korkan işaretçi şeytanı semafor ettiğinden), Porter'ın kaptanı tüm emirlere tükürdü ve havada devam etti: “Aslan, Sağa dönün! Aslan, torpido suda!" Neyse ki, savaş gemisinin başında, son anlarda gerekli manevrayı tam anlamıyla gerçekleştirmeyi başaran profesyoneller vardı. Torpido Iowa'dan üç yüz metre uzağa fırladı, muhafızların neredeyse sandalyesinden fırlayan başkanı yakalamak için zar zor zamanları oldu. Daha sonra, bir askeri mahkeme benzeri görülmemiş bir ihmal için "davrandığında" aptal torpidocu Dawson tam teşekküllü 14 yıl ağır işlerde çalışıyor, Roosevelt aptalı kişisel olarak affedecek. Gerçekten büyük insanlar büyüklük gösterirler, her şeyden önce merhamette... Ancak bu daha sonra olacaktır.
Olaydan sonraki ilk dakikalarda, tüm Porter mürettebatı için denizin dibine gitme şansı yüksekti. Ne istiyorsun? Savaş aynı - ve başkanla birlikte gemiye bir torpido saldırısı. Savaş gemisinin korkunç silahlarının her bir pilinin kendi yönüne nasıl döndüğünü görerek, muhripin denizcilerinin hangi duaları fısıldadığını yalnızca tahmin edebilirsiniz. Ancak hiçbir şey olmadı. Aynı zamanda daha sonra da devam etti - "Porter" ın tüm mürettebatı, derhal konvoydan atıldı ve soruşturma için eve gönderildi, Bermuda'da gözaltına alındı ve en sıkı soruşturmaya tabi tutuldu. Söylediği gibi, "her şeyin olağan dikkatsizlikle açıklandığı yerde kötü niyet aramamalısınız." Ancak bu yaklaşım bana göre Porter'ın kaptanı Wilfred A. Walter'ın neden herhangi bir cezaya maruz kalmadığını açıklamıyor. Ve ofisten kaçmadılar, ki bu tipiktir!
Doğru, aynı zamanda, mümkün olan en kısa sürede en kötü şöhreti kazanmayı başaran muhrip cehenneme gönderildi. Yani, o anda Japonlarla ateşli savaşların yapıldığı Pasifik Okyanusu'na. Evet, oradaydı ve daha fazlasına ihtiyaç vardı. "Porter" savaştı ve mürettebatı oldukça değerli görünüyordu, ancak kendi "kurumsal tarzlarında". Böylece, Okinawa savaşları sırasında, uçaksavar topçuları beş Japon uçağını ve ... üç Amerikan uçağını düşürdü. Ek olarak, biraz önce, aynı "keskin nişancılar", düşman bombardıman uçakları yerine Luce muhripini vurmayı başardı ve üst yapılarına önemli ölçüde zarar verdi. Görünüşe göre, destroyerin denizcileri, "Kendinize vurun, böylece yabancılar korksun!" ilkesinin en ateşli taraftarlarıydı. Ve zaten Aleut Adaları'ndan birinde bulunan askeri bir üs olan "Porter" sahasında oldukça korkunç bir dava gerçekleşti. Denizcilerden biri izinden o kadar sarhoş bir halde geldi ki, bu olağanüstü olayı ana batarya tabancasından bir atışla kutlamaya karar verdi. Ve vurdular! Aynı zamanda, önemli kalibrede (127 mm) bir mermi sadece herhangi bir yere değil, aynı anda kalabalık bir partinin gerçekleştiği ana komutanın avlusuna doğrudan indi. Nasıl can kaybı olmadığı ise tam bir muamma.
Bundan sonra, "Porter"ın "tüm zamanların en şanssız ABD Donanması gemisi" olduğu konusundaki tüm konuşmalar, kabul etmelisiniz, çok uygun değil. Bu ne şanssızlık?! Tamamen özensizlik, disiplin eksikliği ve personelin iğrenç eğitimi. USS William D. Porter'ı savunmak için söylenebilecek tek şey savaşta öldüğüdür. Doğru, aynı zamanda bir şekilde saçma. Deniz uçaksavar topçuları tarafından defalarca vurulan Aichi D3A kamikaze bombacısı elbette suya düştü. Ama o kadar "şanslıydı ki" hem yakıt tankları hem de bombalar, destroyerin tam altında infilak etti. Gemi çok çabuk battı. Doğru, mürettebattan hiçbiri bu felakette ölmedi.
Bugün, Porter'dan gelen torpido Iowa'ya ulaşırsa ve bu saldırıyı Roosevelt'in ölümüne yol açarsa, ne gibi sonuçların olabileceğini söylemek zor. Tahran toplantısı hiç gerçekleşmemiş olabilir. Ya da tamamen farklı sonuçları var - unutmayalım ki inatçı Churchill, Amerikan başkanının baskısı altında "İkinci Cephe"nin açılması konusunda son kararı verdi. Ve genel olarak, Üç Büyük'teki iki ortak arasında, Sovyetler Birliği için belki de İngiliz başbakanından daha kabul edilebilir biriydi. Ancak, tüm bunlar sadece soyut anlardır. Tarihin dilek kipiyle ilişkisini herkes bilir.
Bir başka endişe de, mevcut USS Porter'ın bir "adaşı" gibi görünmesidir. 2012'de Basra Körfezi'nde meydana gelen en az bir saçma çarpışma (Japon petrol tankeri Otowasan ile) zaten onun hesabında. Ve 7 Nisan 2017'de bu gemiden gerçekleştirilen Tomahawks tarafından Suriye'nin bombalanmasına gelince, tarihi değiştirebilir - askeri tesislerimizin topraklarında başlatılan bir füze veya altı düzineden ikisi tarafından vuruldu. Neyse ki, Porter her zamanki "doğruluğu" ile ateş etti ve Tomahawk'ların yarısından fazlasını kim bilir nereye gönderdi. Bununla birlikte, sınırlarımız yakınında ve Kırım'ın yakınında açıkça görülebilen bir "kötü kalıtım" ile bu görkemli gemiden uzakta bulmak, bir şekilde can sıkıcıdır. Onları günahtan uzaklaştırırlar - yoksa her şey iyi bitmez.