Makale özeti ve diğer detaylar.
Halkçılık gerek bir hareket olarak gerekse düşünce olarak II. Meşrutiyet aydınının gelişimi ile birlikte Türk düşünce dünyasına girmiştir. Düşünsel köklerini ağırlıklı olarak Rus Narodnik Hareketi'nden alan Meşrutiyet Halkçılığı, 1- Ziya Gökalp Halkçılığı, 2- Halka Doğru Cemiyeti Halkçılığı ve 3-Yusuf Akçura Halkçılığı olmak üzere üç farklı yönelim üzerinden gelişmiştir. Kemalist Halkçılık ise Meşrutiyet Halkçılığı'nın birikimi üzerinde yükselmiş ve onun özellikle Gökalp ve Akçura yönelimlerinden önemli ölçüde etkilenmiş, onlardan güçlü izler taşımıştır. Ancak bu izler aynı oranda da Fransız Devrimi'nin Üçüncü Sınıf anlayışına yaklaşmış ve ulusal birlik-bütünlük anlamındaki dayanışma anlayışı ile harmanlanarak yeni ve kendine özgü bir halkçılık anlayışı olarak belirmiştir. Bu anlamda Kemalist Halkçılık, ulus ve ulus devlet inşası sürecinin dayandığı en temel ittifak siyaseti olarak belirmiştir.
Both as a movement and as a thought, Populism entered to the Turkish world of thinking with the development of Second Constitutional Revolution's intellectuals. Constitutional Monarchy Populism's roots can be found in the Russian Narodnik Movement and it developed in a three distinct way: 1- Populism of Ziya Gokalp, 2- Towards the People Committee's Populism and 3- Populism of Yusuf Akçura. Kemalist Populism was built upon the historical heritage of the Constitutional Monarchy Populism and it was affected particularly from Gökalp's and Akçura's way of thinking. However these signs came close to the Third Class understanding of the French Revolution by the same degree and it was mixed with the solidarity thought connecting national unity-integrity and producing a new and original understanding of populism. In this sense, Kemalist Populism came to the scene as the most fundamental unity policy in the course of nation and nation state building.