Sorumlu kim sence?
Hangi konuda sorumluyu arıyorsun diye mi sordunuz yoksa?
"Kendin" konusundaki sorumludan bahsediyorum. Yani "sen"den...
Evet, evet sorumlu sensin, aynada gözlerinin içine bakmaktan çoğu zaman kaçtığın "sen"...
Her yaşadığın olayda, durumda işler yolunda gitmediyse bir sorumlu aramıyor musun?
Annen, baban, eşin, çocuğun, iş arkadaşım, sevgilin, patronun...
Her kalbin kırıldığında, ruhun yara aldığında başa döndüğünü hissetmiyor musun?
Umutsuzluğa kapılmıyor musun?
Kalbinin bir daha acımasından, kırılmasından korkarak kontrol altına almaya çalıştığın bu duyguları aslında daha fazla güçlendirdiğinin de farkında olmayan "sen" den bahsediyorum.
Tecrübelerinle, zihninin sana oynadığı oyuna gelip, hayrına olacak olasılıkları sınırlandıran "sen"den...
***
Değer duygusunu, huzuru tükettiklerinle var etmeye çalışıp, büründüğün rollerle var olmaya çalışmıyor musun?
İçinde var olan o koskoca boşluğu, yalnızlığı kurduğun genel geçer ilişkilerle dolduramayacağını hala anlayamadın mı ?
Hep aynı rolleri oynayan aktörler mi var hayatında? Hissettirdikleri aynı ama isimleri birbirinden farklı...
Neden peki bu yaşadıkların, hissettiklerin?
Yukarıdaki sorulardan birini ya da bir kaçını kendine sorabilecek kadar cesur musun?
Taa, gözlerinin içine bakarak...
İçinde; korkan, ürken, hayatta kalmak için mücadele eden küçük çocuğu görmezden gelmekten vazgeçebilir misin ?
Alacağın cevapları sevgiyle alıp kabul edebilecek misin yüzleştiğinde? Yoksa suçlamaya devam mı ?
Neyi görmen lazım hayatında?
Neyi fark etmen lazım, hangi duyguyu, hangi travmayı?
Neyi görmelisin ki içindeki boşluk duygusundan çıkasın?
Neyi hissetmelisin ki, huzuru, değer duygusunu kendi dışında aramaktan vazgeçesin...
***
Başına şimdiye kadar her ne geldiyse, kim kalbini kırdıysa, ruhunu yaraladıysa, her kim veya ne, sevgi enerjisinden korku enerjisine geçmene sebep olduysa, bunların hepsinin sorumluluğunu alıp, bunun için niyet eder misin?
Her yaşadığın olumsuzlukta, her istediğin gerçekleşmediğinde, her kim seni üzdüyse, her nerede başarısız olduysan, her kim sana haksızlık ettiyse "kurban" rolünü kendine biçmekten vazgeçip, bunun da aslında senin bir parça daha kendinle ilgili sorumluluk alman ve farkında olman için sadece sana ait olan puzzle'ının bir parçası olduğunu kabul eder misin?
O zaman hadi, hep beraber, şu anda, bulunduğumuz yerden, zamandan, kişilerden, içinde bulunduğumuz durumdan bağımsız, sadece inanarak, huzurla niyet edip, bir adım atalım mı;
"Şimdiye kadar her ne yaşandıysa yaşandı, her ne hissedildiyse hissedildi, hepsini koşulsuz kabuldeyim. An itibarıyla hayatımın tüm sorumluluğunu almaya sevgiyle niyet ediyorum. Bundan daha iyisi nasıl olur?"
Aşkla;