Merkez bankası yürüten bağımsız bir ulusal otoritedir. para politikası, bankaları düzenlerve ekonomik araştırmalar dahil finansal hizmetler sağlar. Hedefleri ülkenin para birimini sabitlemek, işsizlik düşük ve önlemek şişirme.
Çoğu merkez bankaları üye bankalardan oluşan bir kurul tarafından yönetilir. Ülke şefi seçilen resmi müdürü atar. Ulusal yasama organı onu onaylar. Bu, merkez bankasını ülkenin uzun vadeli politika hedefleriyle uyumlu tutar. Aynı zamanda günlük operasyonlarında politik nüfuz sahibi değildir. İngiltere Bankası ilk önce bu modeli oluşturdu. Aksine komplo teorileri, bu da ABD Federal Rezervinin sahibi.
Para politikası
Merkez bankaları ekonomik büyümeyi likidite finansal sistemde. Üç tane var para politikası araçları bu hedefi başarmak için.
İlk olarak, rezerv gereksinimi. Üyenin nakit miktarı bankalar her gece elinizin altında olmalı.Merkez bankası bunu ne kadar bankanın ödünç alabileceğini kontrol etmek için kullanır.
İkincisi, kullanıyorlar açık piyasa işlemleri üye bankalardan menkul kıymet almak ve satmak. Rezerv şartını değiştirmeden eldeki nakit miktarını değiştirir. 2008 mali krizinde bu aracı kullandılar. Bankalar, bankacılık sistemini istikrara kavuşturmak için devlet tahvilleri ve ipoteğe dayalı menkul kıymetler satın aldı.Federal Rezerv ile bilançosuna 4 trilyon dolar ekledi nicel hareket hızı.Ekim 2017'de bu stoğu azaltmaya başladı.
Üçüncü olarak, faiz oranları üye bankalarından ücret alıyorlar. Bu, krediler, ipotekler ve tahviller için oranları yönlendirir. Faiz oranlarının yükseltilmesi büyümeyi yavaşlatır ve şişirme. Bu olarak bilinir daraltıcı para politikası. Oranları düşürmek büyümeyi uyarır, durgunluk. Buna denir genişletici para politikası. Avrupa Merkez Bankası, oranları negatif hale gelinceye kadar düşürdü.
Para politikası zor. Etkilerin ekonomi boyunca damlaması yaklaşık altı ay sürer. Bankalar, Fed'in 2006'da yaptığı gibi ekonomik verileri yanlış okuyabilirler. Düşündü yüksek faizli ipotek kredisi erime sadece konutu etkilerdi. Düşürmek için bekledi federal fon oranı. Fed oranları düşürdüğü zaman, zaten çok geç olmuştu.
Ancak merkez bankaları ekonomiyi çok fazla teşvik ederse, enflasyonu tetikle.Merkez bankaları enflasyondan kaçınmak veba gibi. Devam eden enflasyon büyümenin faydalarını yok ediyor. Tüketiciler için fiyatları yükseltir, işletmeler için maliyetleri arttırır ve karı tüketir. Merkez bankaları faiz oranlarını engelleyecek kadar yüksek tutmak için çok çalışmalıdır.
Politikacılar ve bazen kamuoyu merkez bankalarından şüpheleniyor. Çünkü genellikle seçilmiş görevlilerden bağımsız çalışırlar. Ekonomiyi iyileştirme çabalarında genellikle popüler değildirler. Örneğin, Federal Rezerv Başkanı Paul Volcker (1979-1987 yılları arasında hizmet verdi) faiz oranları hızla yükseldi. Kaçak enflasyonun tek tedavisi buydu. Eleştirmenler onu öfkelendirdi. Merkez bankası eylemleri genellikle tam olarak anlaşılamamakta ve şüphe düzeyini yükseltmektedir.
Banka Yönetmeliği
Merkez bankaları üyelerini düzenler.Potansiyel kredi zararlarını karşılamak için yeterli karşılık ayırmak zorundadırlar. Finansal istikrarı sağlamak ve mevduat sahiplerinin fonlarını korumakla yükümlüdürler.
2010 yılında, Dodd-Frank Wall Street Reform Yasası Fed'e daha fazla düzenleme yetkisi verdi. Yarattı Tüketici Mali Koruma Kurumu. Bu da düzenleyicilere büyük bankaları bölme gücü verdi, böylece "Hata yapmak için çok büyük"Riskten korunma fonları ve ipotek komisyoncuları için boşlukları ortadan kaldırıyor. Volcker Kuralı bankaların riskten korunma fonlarına sahip olmalarını yasaklar. Riskli satın almak için yatırımcıların parasını kullanmalarını yasaklıyor türevler kendi kârları için.
Dodd-Frank ayrıca Finansal İstikrar Gözetim Konseyi'ni kurdu.Tüm finansal sektörü etkileyen risklere karşı uyarır. Federal Rezerv'in banka dışı finansal firmaları düzenlemesini de tavsiye edebilir.
Dodd Franks bankaları, sigorta şirketlerini ve riskten korunma fonları başarısız olmak için çok büyük olmaktan.
Finansal Hizmet Sunmak
Merkez bankaları özel bankalar ve ülke hükümeti için banka görevi görür. Çekleri işler ve üyelerine para verir.
Merkez bankaları paralarını kendi döviz rezervleri. Bu rezervleri döviz kurlarını değiştirmek için kullanıyorlar. Kendi para birimini uyumlu tutmak için genellikle dolar veya euro cinsinden döviz ekliyorlar.
Buna bir kazıkve ihracatçıların fiyatlarını rekabetçi tutmasına yardımcı olur.
Merkez bankaları döviz kurlarını da düzenlemektedir bir yol olarak enflasyon kontrolü. Arz ve talebi etkilemek için büyük miktarlarda döviz alıp satmaktadırlar.
Çoğu merkez bankası rehberlik etmek için düzenli ekonomik istatistikler üretir maliye politikası kararlar. Federal Rezerv tarafından sağlanan rapor örnekleri:
- Bej Kitap: Bölgesel Federal Rezerv bankalarından aylık ekonomik durum raporu.
- Para Politikası Raporu: Kongreye ulusal ekonomi hakkında altı aylık bir rapor
- Kredi kartı borcu: Tüketici kredisi hakkında aylık bir rapor.
Tarih
İsveç, 1668'de dünyanın ilk merkez bankası Riksbank'ı kurdu.İngiltere Bankası 1694'te geldi. Napolyon 1800 yılında Banquet de France'ı yarattı. Kongre, 1913'te Federal Rezerv'i kurdu. Kanada Bankası 1935'te başladı ve Alman Bundesbank II. Dünya Savaşı'ndan sonra yeniden kuruldu. 1998 yılında, Avrupa Merkez Bankası avro bölgesinin tüm merkez bankalarının yerini aldı.
Derinlik: Mevcut Fed Fon Oranı | Fed Faiz Oranlarını Nasıl Değiştiriyor? | Fed'in Araçları
İçindesin! Üye olduğunuz için teşekkürler.
Bir hata oluştu. Lütfen tekrar deneyin.