Hizmetlerimiz > İç ve Dış Cephe Sıva
İç ve Dış Cephe Sıva
Sıva, en eski yapım tekniklerinden biridir. Kanıtlar, ilkel insanların saz veya fidan barınaklarını çamurla sıvadıklarını, böylelikle haşarat ve sert hava koşullarına karşı daha dayanıklı yapılar ve daha etkili perdeler geliştirdiklerini göstermektedir. Zamanla daha kalıcı ve göze çarpan malzemeler çamurun yerini aldı. En erken sıva bazıları kaybolmamış modern zamanlarda kullanılana benzer bir kaliteye sahip. Mısır piramitleri, en az 4000 yıl önce yapılmış, hala sert ve dayanıklı olan alçı işi içeriyor. O zamanın sıvacısının temel araçları, bugün kullanılanlar gibi tasarım ve amaçtı.
Tarihinin çok erken dönemlerinde Yunan mimarisi, ince beyaz kireç sıva sıva kullanılmıştır. Yunan zanaatkârlar, MÖ 5. yüzyıldan önce yüksek kaliteye ulaşmışlardı. Genellikle olarak bilinen bir teknik olan tapınakların dış cephesini kaplamak için alçı sıklıkla kullanılmıştır. Sıva, iç mekânı kaplamanın yanı sıra, bazı durumlarda bina mermerden yapıldığında bile.
Bir sanatsal ifade aracı olarak alçı, taklit ve mekanik yeniden üretimin bu sanatın yerini almasıyla 19. yüzyılda azaldı. Bununla birlikte, iç duvarlar ve tavanlar için ve daha az ölçüde dış duvarlar için bir yüzey malzemesi olarak, sıva yaygın olarak kullanılmaktadır. O kolaylaştıran binada temizlik ve sanitasyon ve yangının yayılmasına bir geciktirici.
İç sıva işleri, uygulandığı çıta çeşidine ve gerekli uygulama sayısına göre tasarlanır. Tavanlar ve kornişler için süs sıvası genellikle istenen profilin tersine sahip metal bir kalıplama aleti ile uygulanır. Bazı elemanlar elle oluşturulabilirken, diğerleri prekast yapılarak yerine Paris sıvası ile yapıştırılır. Sıva, doğrudan betona, tuğlaya, kiremitlere veya destekleyici bir metal çıta tabanına uygulanabilir. Son kaplamaya renkler ve dokular dahil olmak üzere çeşitli tiplerde son katlar dahil edilebilir.
Sıva ister kireç ister çimentodan oluşsun hemen hemen her türlü dış sıvaya gevşek bir şekilde uygulanan bir terimdir. Şu anda gözden düştü, ancak 19. yüzyılın başlarında bu işin büyük bir kısmı yapıldı. Çimento, bu iş için büyük ölçüde kirecin yerini almıştır.
Dış işler için yaygın sıva genellikle bir kısım hidrolik kireç ve üç kısım kumdan oluşur. Duvar, bir anahtar oluşturacak kadar pürüzlü olmalı ve sıvadan nemin emilmesini önlemek için iyice ıslatılmalıdır.
Taş işçiliğini taklit etmek için kaba sıva kullanılır. Sıva üzerinde kum yüzeyi oluşturan pürüzlü keçe (sert kıllı fırça da kullanılabilir) ile kaplanmış el şamandırası ile çalışılır. Hatlar, malzeme taş işçiliğinin ek yerlerini temsil edecek şekilde ayarlanmadan önce yönetilir.
Bu işin son kat olan mala sıva, üç parça kumdan iki parça ince malzemeden oluşur. El şamandırası sayesinde çok ince pürüzsüz bir yüzey elde edilir.
Renkli Sıva: kireç sıva renkli yapılabilir, istenilen tonlar kireç ile çeşitli oksitlerin karıştırılmasıyla elde edilir. Farklı oranlarda dövme külleri, yeşiller yeşil emaye, kırmızılar litharge veya kırmızı kurşun kullanılarak, maviler ise bakır oksit veya karbonatın diğer malzemelerle karıştırılmasıyla siyah ve griler elde edilir.
Ana Madde
Kaba sıva veya çakıl taşı sıva, kır evleri için çok kullanılan kaba bir dış sıva şeklidir. En eski dış sıva biçimlerinden biridir. Tudor zamanlarında yarı ahşap çerçevelerin ahşap işçiliğinin arasını doldurmak için kullanılırdı. İyi bir malzeme ile iyi uygulandığında bu tür sıvalar çok dayanıklıdır.
Kaba döküm, önce duvarın veya çıtaların, iyi hidrolik kireçten veya Portland çimentosundan oluşan, iyi tüylü kaba malzeme ile kaplanmasıyla gerçekleştirilir. Bu katman, bir sonraki kat için bir anahtar vermek için iyice çizilmiştir. İkinci kat, aynı zamanda, pürüzsüz ve tekdüze bir kıvama getirilen kaba malzemeden oluşur. İki bitiş iki teknik kullanılabilir:
Kuru Çizgi: ilk kat hala yumuşak iken, çakıl, çakıl veya diğer küçük taşlar küçük bir kepçe ile eşit şekilde atılır ve ardından düzgün bir yüzey elde etmek için ince kireç harcı ile fırçalanır. Shingle genellikle sıcak kireç hamuruna daldırılır, iyice karıştırılır ve gerektiği gibi kullanılır.
ıslak çizgi: geleneksel kaba sıva, çizik veya astarın kullanılması kürlenmeye bırakılır ve son katta çakıl/agrigat kireç ve kumla karıştırılır ve alçı kaşığı/kepçe ile üzerine atılır.
Kullanılan Bağlayıcıya Bağlı Olarak Bir Dizi Farklı Sıva Türü Vardır.
- Alçı Sıva
Alçı sıva en çok yaygın bir şekilde bir sıva için iç duvarlar. Alçıtaşının yaklaşık 150° C’ye (300°F) ısıtılmasıyla üretilir. Karıştırıldığında suda, kuru alçı tozu yeniden formları halinde alçı. Modifiye edilmemiş sıva, karıştırıldıktan yaklaşık 10 dakika sonra priz almaya başlar, ancak 72 saat geçene kadar tam olarak prizini almayacaktır. Alçı sıva vardır iyi yangına dayanıklı nitelikleri.
- Kireç Sıva
Kireç sıva, kalsiyum hidroksit (kireç) ve kumun bir bileşimidir. Bazen çatlamayı önlemek ve büzülmeyi azaltmak için hayvan kılı ile güçlendirilebilir. Sıvı ile temas yoluyla belirler karbon dioksit, kalsiyum hidroksit dönüştüren bir atmosferde, kalsiyum karbonat (kireçtaşı). Tipik olarak alçı ve çimento sıvalara göre daha esnek ve nefes alabilirdir ve en yaygın olarak eski mülklerde kullanılır.
- Çimento Sıva
Çimento sıva, kum, çimento ve su karışımıdır. Normalde duvar iç ve dış mekanlarına uygulanır. Düzgün bir yüzey elde etme yeteneğine sahip olmasına rağmen, iç bazen ek bir bitirme gerektirecektir katmanı içinde alçı sıva. Çimento sıva, alçı sıvaya göre daha fazla nem direnci sunar.
- Kil Sıva
Kil sıva, alçı, çimento veya kireç esaslı sıvalardan daha düşük bir enerji ile modern sıvalara daha sürdürülebilir bir alternatif olarak kabul edilir. Mukavemetini arttırmak için elyaf katkı maddeleri ile ve çeşitli ‘doğal’ renklerde mevcuttur. Nefes alabilir ve boyanmasına gerek yoktur.
- İzmit Tadilat olarak iç ve dış cephe sıva işlerinizde yanınızdayız.