Ollie Gordon sosyal medyada ve e-postalarında gezindiğinde, bildirimler her zaman saat gibi gelir.
Kuzeni Emmett Till’in adı için kurduğu Google uyarıları, toplu silahlı saldırılardan veya Trayvon Martin ya da George Floyd gibi Siyahların öldürüldüğü olaylardan sonra sık sık yükseliyor. Instagram veya Facebook’taki yorumları okuduğunda, yüksek profilli şiddetin ardından insanlar teselli ve topluluk için sosyal medyaya döndükçe “Emmett Till anı” ifadesi sabittir.
Gordon, “Ne olursa olsun, güven bana, Emmett’in adı çıkıyor,” dedi.
İnsanlar Emmett ile karşılaştırma yaptığında şaşırmadığını da sözlerine ekledi.
Emmett, 1955 yazında Mississippi’de ailesini ziyaret ederken kaçırıldığında, dövüldüğünde, vurulduğunda, linç edildiğinde ve bir nehre atıldığında, beyaz bir kadın olan Carolyn Bryant’a ıslık çalmakla suçlandıktan sonra 14 yaşındaydı. Emmett’i öldüren biri Bryant’ın kocası olan iki beyaz adam, tamamen beyazlardan oluşan bir jüri tarafından beraat etti.
Emmett’in annesi Mamie Till Mobley, oğluna ne olduğunu “insanlar görsün” dediği açık bir tabut cenazesi sırasında oğlunun sakatlanmış yüzünü fotoğraflaması için Jet dergisini davet etti. Tam televizyon popüler hale gelirken ve sosyal medyadan çok önce yayınlanan acımasız fotoğraf, ulusu şok etti ve sivil haklar hareketini ateşledi.
Emmett’in öldürülmesi, devletin Siyah insanlara karşı içsel şiddetini açığa çıkarırken, gençliği de yaygın bir öfkeyi alevlendirdi.
Şimdi, ülke geçen ay bir sınıfta silahlı bir kişi tarafından 19 çocuğun ve iki öğretmenin öldürüldüğü Uvalde okulundaki silahlı saldırının yasını tutarken, bazı insanlar bir “Emmett Till anının” ülkenin silah kontrolü tartışmasının gidişatını değiştirebileceğine inanıyor. ateşli silahların kanlı ve ölümcül etkisi.
Toplulukların ve yasa koyucuların, ölen çocukların ürkütücü fotoğraflarını veya videolarını görme fikri, bunun eyalet ve federal düzeylerde silah kontrol önlemlerinde uzun zamandır beklenen çekişi destekleyip desteklemeyeceği konusunda soruları gündeme getirdi.
Ancak taktiğin karşıtları, yas tutan ailelerin travmasını yoğunlaştırabileceğini veya InfoWars’ın kurucusu Alex Jones’un 2012’de Newtown, Conn.’daki Sandy Hook İlköğretim Okulu’nda vurulmasını bir aldatmaca olarak adlandırması gibi yanlış bilgilendirme ve dezenformasyon kampanyalarını körükleyebileceğini söylüyor.
Mamie Till Mobley Vakfı’nın da başkanı olan Gordon, tartışmaları duydu, ancak vurulmuş çocukların görüntülerini göstermenin insanların silah kontrolü konusundaki fikirlerini değiştirip değiştirmeyeceğini bilmediğini söyledi.
Gordon, “Tabutu bugün açmanın bu zamanda 67 yıl öncekiyle aynı etkiye sahip olacağını düşünmüyorum” dedi. “Dünya artık her şeyi görebiliyor. Sosyal medyada, uluslararası haberlerde yer alıyor, bu yüzden herkes çok farkında ve gerçekte neler olup bittiğini ilk elden görebiliyor.”
İki yıl önce Gordon, Floyd’un Minneapolis’te nefes almak için savaştığı videoyu ilk gördüğünde, televizyon istasyonları onun ölümünü gösteren görüntüleri tekrar etmeye devam ettiği için videodan kaçamadı.
Gordon, “Gözlerimi kapatıp kanalı çevirmek zorunda kaldım ve her gün saat başı buna maruz kalması gereken ailesi için kalbim sıkıştı” dedi. “Gençleri, küçük çocukları ondan koruyamazsınız çünkü ona erişimleri var. … Sanırım hayatta kalabilmek için belki biraz duyarsızlaşıyorsun.”
Uvalde saldırısından sonra, Philadelphia’daki Temple Üniversitesi’ndeki Klein Medya ve İletişim Koleji’nin dekanı ve The Seattle Times’ın eski genel yayın yönetmeni ve kıdemli başkan yardımcısı David Boardman, haber odalarının grafik fotoğrafları yayınlamayı düşünme zamanının geldiğini söyledi. Çocukların gülen yüzlerini görmenin, onlar hakkında detayları öğrenmenin ve yaslı ailelerin röportajlarını izlemenin, silahlı şiddetin “korkunç gerçekliği”nden çok fazla uzaklaşmamıza izin verdiğini söyledi.
“Çoğu Amerikalının bir fotoğrafa bakacağını hayal bile edemiyorum… [of] bir saldırı silahının bir çocuğun vücuduna verdiği zarar ve ardından dehşete düşmeyin” dedi. “İnsanların bu kadar duyarsızlaştığına inanmayı reddediyorum.”
Boardman, Darnella Frazier’in Floyd’un bir polis memurunun dizinin altında ölmesini gösteren cep telefonu videosunun, polisin görevi kötüye kullanmasının “gerçekliğe görsel olarak tanık olma gücünü” gösterdiğini söyledi. Emmett’in annesinin cenazesinden fotoğrafları yayınlamak için yaptığı duygusal fedakarlık, yalnızca kamuoyunda farkındalık yaratmakla kalmadı, aynı zamanda “cesaretinin gerçek bir kanıtı” oldu.
Yine de Boardman, bir haber odasını yönetirken genellikle daha muhafazakar bir yaklaşım benimsiyordu; kurbanların ailelerini ve diğer şiddet mağdurlarını yeniden travmatize etme konusunda dikkatliydi.
Boardman bugün bir haber odasında olsaydı, ailelerden bu tür fotoğrafları istemeyi bekleyerek, izinlerini alarak ve olası etkiler hakkında onlarla kapsamlı bir tartışma yaparak “gerçekten dikkatli ve kasıtlı” olacağını söyledi.
Uvalde aileleri katledilen çocuklarını gömmeye başlarken, çoğu, görünür bir yaranın görünmediği açık tabutları tercih etti ya da her vurulan kurban için özel olarak yapılmış kapalı tabutları çocuklarının hayatlarından fotoğraflarla süsledi.
Halkla ilişkiler direktörü Benjamin Saulsberry, “Ölü çocukların kalıntılarını daha iyi görmek kadar hassas bir şeye bağımlıysak, bu başlı başına toplumun bir hassasiyet eksikliği olduğunu düşünüyorum” dedi. Emmett Till Yorumlama Merkezi, bir Mississippi örgütü, ırk adaletini teşvik etmeye ve insanları Emmett’in ölüm tarihi konusunda eğitmeye odaklandı.
Saulsberry, insanların Mobley’nin mirasına bakması “takdire şayan”, ancak Emmett’in fotoğrafının yayınlanmasından bu yana geçen yıllar göz önüne alındığında, insanların onun kararının nüanslarını tartmadan kitaplara, şovlara veya diğer kaynaklara bakmalarının “kolay” olduğunu söyledi. Koşullar ne olursa olsun, insanların ailelerine yas tutmalarını veya kendi kederlerini nasıl kanalize edeceklerini söylememelerinin önemli olduğunu kaydetti.
Saulsberry, “İnsanların geçmişte karşılaştığı trajedilere bakmamaya ve nasıl başa çıktıklarına ve ardından ‘peki, bunun cevabı yaptıklarını yapmaktır’ diyebilmek için nasıl hayatta kaldıklarına bakmamaya dikkat etmeliyiz” dedi.
Emmett’in kuzeni ve kaçırılmasının yaşayan son görgü tanığı Wheeler Parker Jr., Mobley’nin Emmett’in fotoğrafını yayınlama kararına katıldığını, ancak görüntünün değişikliği hemen etkilemediğini kaydetti. On yıllar sonra, insanların Emmett’in “hak ettiğini bulduğuna” inandığını söyledi.
“Silah sorunuyla ilgili olarak karnımızı sarsmak veya ateşi yakmak için Amerika’da bir şeyler yapılması gerekiyor” derken, çocukların grafik fotoğraflarını yayınlamanın etkili bir çözüm olup olmayacağından emin değil, ancak bu fikre karşı çıkmayacak. Söylediği sorun, “Amerika şiddet üzerine kuruldu ve bundan kurtulmak zor.”
Parker, Mart ayında Başkan Biden’ın, 100 yıldan fazla süren ve Kongre’nin geçmesi için 200 başarısız girişimde bulunan yasanın bir versiyonu olan Emmett Till Linç Karşıtı Yasası’nı imzalamasını izlemek için Washington DC’yi ziyaret etmeye işaret etti.
Parker, “Öğrendiğim bir şey var, çok sabırlı olmanız gerekiyor,” dedi. “Sebat etmelisin ve bir şeyleri değiştirmek için azimli olmalısın.”
Sandy Hook’un vurulması sırasında öldürülen 20 çocuktan biri olan oğlu Daniel’in oğlu Mark Barden, grafik fotoğrafların yayınlanmasıyla insanları şok etmenin mutlaka bir değişiklik yaratmayacağını söyledi.
Şiddeti önlemeye ve okulları ve toplulukları sosyal izolasyon ve intihar gibi konularda eğitmeye odaklanan Sandy Hook Promise’in kurucu ortağı ve genel müdürü Barden, fotoğrafların gösterilmesinin insanları grotesk görüntülere dayalı şiddet eylemleri gerçekleştirmeye teşvik edebileceğini söyledi. önleme.
“Bence insanlar çaresizce bir şeyler yapmaya çalışıyorlar, bu ülkede acı çeken bu salgını durdurmak için ellerinden gelen her şeyi yapıyorlar ve bence iğneyi hareket ettirebilecek her şeyi kavramaya çalışıyorlar” dedi. söz konusu.
Oğlu vurularak öldürüldükten sonra, fotoğrafları yayınlamayı düşündüğü tek zaman, ailelerin fotoğrafları kamuya açık kayıtlardan korumak için eyalet yasama meclisinde lobi yapmaya başladıkları zamandı. 2015 yılında, Connecticut Valisi Daniel P. Malloy, cinayet kurbanlarının fotoğraflarını, filmlerini, videolarını ve diğer görüntülerini kamu kayıtları yasasının bir parçası olmaktan muaf tutan bir yasa tasarısı imzaladı.
“Herkes için, özellikle de ailem ve Daniel’in kardeşleri için olabilecek, ömür boyu sürecek zararın bedelini riske atamam,” dedi. “Sadece, eğer biri böyle bir fotoğrafik kanıt yayınlasaydı, yine de ‘bu olmasaydı, ne yapacak?’ diyebilir miydik?”
Emmett’in adının Uvalde’ye ateş açan kurbanların başına gelenlerle nasıl bir bağlantısı olduğu düşünüldüğünde, annesinin bu karara nasıl ulaştığını vurgulamak önemli, dedi. Dr. Denese ShervingtonWillowbrook’taki Charles R. Drew Tıp ve Bilim Üniversitesi’nde psikiyatri ve davranışsal tıp başkanı.
Emmett’in adının geçmesinin şaşırtıcı olmadığını çünkü Mobley’in insanların onun acısını ve oğlunun nasıl öldüğünü görmelerine izin verme isteğinin onlarca yıldır insanların aklında kaldığını söyledi.
Shervington, şiddet görüntülerini yayınlamanın çocukların ruh sağlığına zarar verebileceğini, potansiyel uykusuzluk, endişe, depresyon veya içine kapanmaya neden olabileceğini söyledi. Ancak vurulan kurbanların aileleri Mobley’inki gibi bir karar verirse, insanların ille de uzağa bakmaması gerektiğini söyledi. Bu durumda, kendileriyle ilgilenen insanların bir kısmı, toplu katliamların etkisini “duygusal olarak hissetmek” ve “bu duygunun bizi gitmemiz gereken yere götürmesine izin vermek”tir.
“Bu kültürde duygulardan çok fazla kaçınma var; Sadece devam ediyoruz, acımıza katlanmıyoruz, onu hafifletmek için ilaç alıyoruz, asla acıyla oturmayız” dedi Shervington. “Belki de bu bizim için toplu olarak, bunu kültürümüzde kolektif bir travma olarak görmenin ve bunun acısıyla oturmanın ve sonra bu acının içimizde işlemesine ve bizi harekete geçirmesine izin vermenin zamanıdır.”
Daha sonra ailesi Emmett ve Mobley ile aynı evde yaşayan Gordon, Emmett öldüğünde 7 yaşındaydı. Bu, ailesinin ölümle ilk deneyimiydi. Anne ve babası ve Mobley, Emmett’e kötü bir şey olduğunu bilmesine rağmen, onu olanlardan korudu, dedi. Cenazesine gitmesine izin verilmedi.
Gordon, “Zaten korkmuştuk ve beyazların gelip bizi alacaklarını ve öldüreceklerini düşündük” dedi. “Biz çocuktuk; dinamiklerini tam olarak anlayamadık ama yaşlandıkça ilişki kurmaya ve anlamaya başladık.”
Kayıt için:
9:32 9 Haziran 2022Bu makalenin önceki bir versiyonu, Mamie Till Mobley’nin korktuğunu hatırladığını söyledi. Korktuğunu hatırlayan Ollie Gordon oldu.
Gordon, Emmett’in hırpalanmış yüzünün görüntüsünü sekizinci sınıfa gelene kadar görmedi ve şimdi bunu “grotesk ve rahatsız edici” olarak hatırlıyor. Okul karnesi vermeye çalışırken gördü ve sınıfta hıçkıra hıçkıra ağladı.
Mobley’nin fotoğraflarının yayınlanmasına izin vermesine sevindi, çünkü bu, daha fazla insanın Siyahların karşılaştığı şiddeti anlamasına ve medeni haklar mücadelesine katılmasına yardımcı oldu. Ancak Gordon, Emmett’in yüzünün görüntüsünün hala üzerinde ağırlık oluşturduğunu söylüyor.
Gordon, “Üzerimde yıkıcı bir etkisi oldu” diye itiraf ediyor. “Şimdi bile, bir şeyler gördüğümde ve duyduğumda, hala gözlerim yaşarıyor.”
Kaynak : https://www.latimes.com/california/story/2022-06-09/after-uvalde-shooting-people-consider-an-emmett-till-moment-to-change-gun-debate