bakarım tabi :)
mevzunun temelinde bir verimlilik, bir doğurganlık, bir üretkenlik. neredeyse çocuk doğuracaksın yada birşey icat edeceksin gibi. yalnız ortada yıkılmış birşeyler var. o kadar çaba kısmen boşa gitmiş, asap bozucu. yıkılanı yeniden yapmak güç, o işi orada bırakıp gitmek de güç. kederli bir hal. öncesinde bu işte bir katakulli dönmüş, çok şiddetli değil ama şark kurnazlığı gibi. okeyde taş çalmak, nebliim paper yazarken intihal yapmak falan gibi. belki de kazıklanan sensin, yıkıldı dediğim şey de budur bilinmez. şimdi de bir duygusallık, duygusal karar alma havası, hafif melankolik. sonrasında da bıkkınlık, sıkkınlık gelecek. "hep aynı şeyler" kafası.. dışarıya verdiğin resim, net kırmızı çizgiler, neyin riske atılabileceğinin kararı verilmiş ve bununla yol alan bir insan. yalnız içeride terazi biraz şaşmış. bu konuda sütten ağzın yanmış, yoğurdu üfleyerek yiyorsun. bu iş şöyle bağlanır, sen konuyla ilgili insanları tatlı dil yılanı çıkarır prensibinden hareketle büyüler istediğini yaptırırsın, az manipulatif bir durum. yalnız bütün bütün bu konunun altında derin bir adalet kavramı var. ne ekersen onu biçersin kafası. belki de bu konuyu fallık yaptıran da bu adalet temelidir. belki biraz fazladır, he?
10 üzerinden bir not alayım?