Özgüven bir insanın neleri yapacağını ve neleri yapamayacağını bilmesidir. Kısaca 'Haddini bilmek'tir. Kendini dev aynasında görür ve mucizevi işleri başarmaya soyunursan, 'Yel Değirmenleri'nin pervanelerinden seni Sanço'nun duaları da kurtaramaz.
Şenol Güneş'in dün sahaya çıkardığı 11i ve maç kurtaracak oyuncuları dışarıda bırakmasını "İntihar girişimi" olarak görmezsek, "Narsist eylem" diye tanımlamak zorunda kalırız. Sadece Şenol Güneş değil elbette.
Güneş bir büyük hatayı da Necip'in sakatlığında yaptı. Rhodolfo'yu oyuna alınca Marcelo'yu orta sahaya çekeceğini düşündük. Ama o Rhodolfo'yu, stopere, Tosic'i sol beke, Adriano'yu da orta sahaya yolladı. İkinci yarının başında yanlıştan döndü ama takım 1-0 mağluptu.
Aşırı özgüvenin nasıl büyük zaaflara yol açacağının en bariz örneğini ise Fabrico verdi. Rhodolfo'nun çok rahat müdahale edeceği topa ceza sahası dışında müdahaleye girişmesi, üstelik sırtı dönük olan takım arkadaşını görmeyecek kadar gözünü karartması affedilir gibi değildi. Hem arkadaşını bozdu, hem kendi bozuldu. Serdar'a da topu boş kaleye yollamak kaldı. Hakkını yemeyelim Fabrico dün gol olacak çok zor şutları çıkardı, 'Haddini bilerek' oynamanın onu da Beşiktaş'ı da büyüteceğini gösterdi.
Gözlemlediğim bir başka şey de şu. Kadrosunda çok özel yetenekler olan Beşiktaş'ı sisteme mahkum etmek hata. Biraz daha özgür oynama imkanı verildiğinde daha etkili oluyorlar. Nitekim Beşiktaş ikinci yarıda bu anlayışla galibiyeti kovalayan taraf oldu.
Cenk Tosun'un kaleciyle karşı karşıya kaldığı pozisyonda yapmak istediği şey doğru, yaptığı yanlıştı. Aboubakar'ın bu kadar coşkulu bir dönemde yedek kulübesine çekilmesi de bir başka yanlıştı. Onun ritmini düşürmek Beşiktaş'a da Aboubakar'a da zarar verir.