İster kriket, ister kriket, kreag veya krickett olarak adlandırın, oyun İngiltere’de ve eski kolonilerinde her yerde bulunur hale geldi. Kökenlerine ulaşmak zor ve çekişmeli bir görev olabilir. Ama tam olarak bu Kriket Hayatları Richard H Thomas tarafından yapmaya çalışır. Oyunun ve çağrışımlarının panoramik bir görüntüsünü sağlamak için tarihe dalmak, Homer’a ve Chaucer’ınkine kadar gider. Canterbury masalları kriketin orijinal merkez üssünü Portsmouth’un kuzeyine yerleştirmek için. Burası profesyonel oyunun doğduğu ve köy kriket kulüplerinde bahis oynayarak bunun için bol miktarda para toplandığı yerdi. Thomas, “Yakın zamanda dilinizi şaklattıysanız ve televizyona kriketin parayla ilgili olduğunu haykırdıysanız, 250 yıl geç kaldınız” diyor. Benzer şekilde, oyunun her zaman yıldız oyuncuları olmuştur. Kitap bizi ilk süperstar bowling oyuncusu Edward “Lumpy” Stevens ve ilk süperstar vurucu William Beldham ile tanıştırıyor. Ve sonra, küresel düzeyde, IPL’nin ortaya çıkışında veya şike alanında kriketin yörüngesini şekillendiren diğer yiğit kişiler var.
1962’den önce kriketçiler, oynayarak para kazanan ikincisinden farklı olarak, birincisi zengin ve üst sınıf olmak üzere “Beyler” ve “Oyuncular” kategorilerine ayrıldı. Bu ayrım, İngiltere’deki Gentlemen vs Players oyunlarının aristokrasi ile işçi sınıfı arasında sınıf savaşının oynandığı bir arena haline gelmesiyle derinden yerleşmişti. 1806’da, özellikle “Beyler Oyunculara Karşı” başlıklı birçok yarışma vardı. Bir süre sonra, kriket rekabeti, 1920’lerde Yorkshire ve Lancashire arasında olduğu gibi, “coğrafi yakınlıklara” sızdı.
1877’de İngiltere ile Avustralya arasında Melbourne’da oynanan ilk test maçıyla işler ulusötesi bir boyuta ulaştı. Yerel, ulusal ve uluslararası düzeyde ilgi gören bir oyun olan kriket, uluslararası maçlar sırasında genellikle aşırı duygular ve büyük vatanseverlik duyguları uyandırır. Thomas, “Dünya Kupaları ve Dünya Vurucuları” bölümünde, ilk olarak 1975’te Lord’s’ta düzenlenen Dünya Kupası’nın zaman çizelgesini gözden geçiriyor. İngiliz tarafı, Hindistan’ın açılış vurucusu olarak Sunil Gavasakar ile ilk kez bu sahada karşılaştı.
O zamanlar reklam ve sponsorlar, bugün olduğu gibi Dünya Kupası’nın ayrılmaz bir parçası değildi. Tüm oyuncular üzerlerinde isim veya numara olmayan beyaz forma giydiler. Kask da takmadılar. 1983’te Hindistan, ciddi bir kriket ülkesi olduğunu doğrulayan bir olay olan, çok gıpta ile bakılan Dünya Kupası’nı kazandı. Ülkede televizyon henüz emekleme dönemindeydi ve zafer uluslararası maçı oturma odalarına taşıdı. O zamana kadar, radyo çağında seyirci katılımı nispeten düşüktü. “Hindistan’daki kriket hayranlarının yalnızca yüzde 20’si Dünya Kupası’nın gerçekleştiğinin farkındaydı bile,” diye yazıyor Thomas, bu ilginç kriket tarihini, o atıştan sonraki tüm büyük galibiyetler ve kayıplarla birlikte bize sunarken. madeni para.
Bu büyük galibiyetten beş yıl sonra, Dünya Kupası finalleri, küresel kriket dinamiklerinin sonsuza kadar değiştiğini ilan eden Kalküta’da yapıldı. Bugün Hindistan kriket konusunda oldukça etkili. Ancak erkek kriket takımı gittikçe güçlenirken, yakın zamana kadar, ülkedeki kadın kriketinin yüksek puanları çoğunlukla belgelenmemişti.
Yazar, kadın kriketine önemli bir genel bakış sunuyor ve diğer kriket oynayan ülkelerdeki kadın takımları için de işlerin iyimser olmadığına dikkat çekiyor. Takım İngiltere’ye erkeklerden önce dört dünya kupası vermiş olsa da, büyük ölçüde göz ardı edildi. Betty Snowball, Myrtle Maclagan, Eileen Ash, Betty Wilson ve Enid Bakewell gibi 20. yüzyıl kriket oyuncuları, Charlotte Edwards, Harmanpreet Kaur ve Ellyse Perry gibi çağdaş yıldızların yolunu açtı. Kadın kriket oyuncularının başarıları yeterince kutlanmadı. Avustralya’nın en büyük şampiyonlarından biri olan Betty Wilson’ın bir maçta 10 kaleyi aşan ve bir asır kazanan ilk kişi olduğunu hala çok az kişi biliyor. Bu büyük başarıya ve 1973’te ilk kadınlar Dünya Kupası’nın yeri olmasına rağmen, kadınların Melbourne Kriket Kulübü’ne üye olmalarına ancak 1999’da izin verildi. İşler düzelmiş olsa da, kadın kriketçiler için eşit bir oyun alanı değil. “Oldukça yakın zamana kadar, seçkin kadın kriketçiler kendi formaları ve blazerleri için oynayarak oynamak için para topladılar. Dışarıdaki kariyerlerle ve bazı durumlarda genç ailelerin yetiştirilmesiyle hokkabazlık yaptılar” diyor Thomas. Kadın kriket artık daha fazla dikkat çekiyor, daha geniş bir izleyici kitlesi ve sonuç olarak daha fazla fon sağlıyor, ancak erkek kriket hala çok ileride.
önsözünde Kriket Hayatlarıkriket yayıncısı Daniel Norcross şöyle yazıyor: “Kriket sevgisi sayesinde, yalnızca hayatın sunduğu büyülü olasılıkları hayal etmeyi değil, aynı zamanda önemli olanın yalnızca geleneksel nitelikler olmadığını da takdir etmeyi öğrenebiliriz.” Kriketin eklektik ve çeşitli tarihinde, gelenek dışılık ve istisnalar için her zaman yeterli alan olmuştur. Belki de bu yüzden oyun artık sadece oynandığı sahadan çok daha fazlasını kapsıyor ve kendisinden daha büyük bir güç haline geldi.
Saleem Rashid Shah bağımsız bir kitap eleştirmenidir. Yeni Delhi’de yaşıyor.