evin son numarasıydım, her akşam çay faslı olduğu zamanlar da 'çay mı? süt mü? derdi annem. çok severdim ikisini de. ikisi de derdim. yok derdi annem, ikisi bir olursa miden de kavga ederler. bu durumda kazanan hep süt olurdu.
(büyüdüm, belki bu yüzdendir, süt'e olan aşkım)
itiraf ediyorum;
evet çocukken belki bu yüzdendir anneme çok kırıld..
şaka lan ne kırılması, hala vaktiniz varsa öpün annenizin elinden, sarılın sıkıca, alın duasını.
süt iyidir, acıyı almasa bile kemikleri geliştirir.