Eski dönemlerde ünlü olan meddahların kim olduğuna ve meddahçılığın özelliklerne yazımızda kısaca değineceğiz.
Meddah; bir kimseyi öven ve taklitlerini yapan bir takım hoş öyküler anlatan eğlenceli sanatçıya denir. Meddahlık; o dönemde halkın zekasının ne denli ileri olduğunu kanıtlayan bir sanattır. Meddahlık; tek kişilik sahne alınan bir tiyatroya benzer. Meddah, bir alanda izleyicilerden daha yüksek bir konuma geçer ve öyküsünü canlandırarak anlatır. Taklidini yaptığı kişinin lehçesini ve tüm özelliklerini birlikte ele alarak işler. Meddah hazırladığı oyunu sahnelerken perde, sahne, elbise, dekor gibi araçlardan yararlanmaz. Meddahların bir çoğu, öykülerine beyitler ile başlar.
Meddah; hazırladığı oyunlarda sadece insanların değil hayvanların, doğanın ve cansız nesnelerin de taklidini yapar.
Meddah oyununu sergilerken iki araçtan faydalanır. Bunlar; boynuna doladığı mendil ve elinde tuttuğu sopadır. Boynuna doladığı mendille bazen başına sarar bazen terini siler. Sopayı da oyunu başlatmak, seyirciyi susturmak ve kapıyı vurmak için kullanır. Ancak en çok saz, süpürge, tüfek, at gibi şeyler yerine kullanır.
Meddah oyununu sonlandırırken özür diler ve rol aldığı oyunu özetleyen bir kıssa söyler. Ardından bundan sonra hangi gün hangi öyküyü anlatacağı bilgisini verir.
Şimmeddahllerde meddahlar hakkında bilgi veren “Mecmûa-ı Fevâid” eseri dışında önemli bir eser kalmamıştır.