Soğuk Savaş döneminde Sovyetler onlara büyük umut bağlamıştı. Kızıl Ordu'nun neferleri arasına katılan yunuslar, bir kriz durumunda düşman gemilerine kamikaze tarzı saldırılar düzenleyecek, düşmanı imha edeceklerdi. Demir perdenin yıkılmasıyla işsiz kalan kamikaze yunuslar, şimdi Batı'da sirklerde şova çıkarak karın doyuruyor ya da telef olup gidiyorlar.
Moskova, ilk kez 1967 yılında yunusları orduya almaya başladı. Deniz canlılarının en zekisi sayılan yunuslara Sivastopol yakınlarındaki bir deniz üssünde askeri eğitim verildi. 1990'lı yılların başında Kızıl Ordu'nun Karadeniz'de 100 yunusu, 34 deniz aslanı ve birkaç beyaz balinası bulunuyordu.
Asker yunuslar, savaş durumunda ülkeye yaklaşmaya çalışan düşman balık adamlarını durduracak ya da düşman gemilerine patlayıcı yerleştirerek saldırı düzenleyeceklerdi. Ancak Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle yunuslara olan ihtiyaç azaldı ve bu hayvanları besleyemez hale gelen Rusya bir kısmını erken emekliye ayırırken, bir bölümüne de gurbet yolları gözüktü.
1990 ve 1997 yılları arasında Arjantin, Şili, Malta, Kıbrıs, Macaristan, İsrail ve Türkiye'ye eğitimli 43 yunus veya beyaz balina gönderildi. Bu hayvanların çoğu da taşıma esnasında kötü şartlar yüzünden yolda can verdi. 1991 yılında Rus Ordusu'ndan zorunlu emekliye ayrılan 4 deniz aslanı Arjantin'e ulaştı. Ancak evrakları eksik olduğu gerekçesiyle Ezeiza Havalimanı'nda bekletilen hayvanlardan ‘Antonio’ ve ‘Antonia’ suyu kara sarıya dönen küvetin içinde telef oldular.
Sağ kalan iki deniz aslanı Buenos Aires'teki ‘Sarmiento’ Eğlence Parkı'nda şovlara çıkarken parkın sahibi Nestor Acerbo, Rusya'dan üç yunus daha ithal etti. Yunuslardan ‘Masha’ ve ‘Aida’ bir yıl sonra kötü çalışma şartları yüzünden ölüp gittiler. Veterinerlerin yaptığı incelemede hayvanların kokmuş balık yemekten telef oldukları anlaşıldı. Şimdi asker yunuslar bir bir ölürken, hayvan hakları dernekleri bu zavallı hayvanları kurtarmanın yollarını arıyor.