Enis Batur'un geçenlerde yayımlanan son içbükey kitabı (2011-2016 arasını içeren) Fetret Notları'nın LXXX numaralı içbükeyi şöyle:
"1985'te, Mimar Sinan Üniversitesi'nde, Cevat Çapan yönetiminde gerçekleştirilmiş bir "yüksek lisans tezi"yle, bütün bütüne rastlantı, karşılaştım: Zişan Uğurlu, Queneau'nun Üslup Alıştırmaları'nı sahneye taşıma tasarısı üstüne inşa etmiş tezini, etkilendim açıkçası.
Zişan Uğurlu, tiyatro ve sinema serüveninde, bu tasarıya dönmüş müdür, bilmiyorum; dönmemişse hayıflanırım. Queneau'nun kitabı daha sonra Armağan Ekici tarafından İngilizceden çevrildi Türkçeye; daha önceyse, Ferit Edgü'nün nefis "çeşitleme"si Yazmak Eylemi okur önüne çıkmıştı.
Bu üçgen kapanmamış durumda -- ola ki bir dördüncü, gelir kareyi yerleştirecek yeni bir köşe koyar ortaya: Umalım, bekleyelim."
Öncelikle, bu sözleri şu silsileye eklemek doğru olur kanısındayım. Tam olarak sıraya uymasa da.
Kurmaca Alıştırmaları için "yeni köşe" demek yanlış olmaz, sanıyorum. Kronolojik bakınca, Batur bunu 2013 civarı falan yazmış. Kitap, o arada çoktan yayımlanmış durumda. O zaman dilimi içerisinde kimse haberdar etmemiş kendisini. Sonrasında da, en azından Fetret Notları'nın içerdiği içbükeylerin yazımı bitene kadar haberi olmamış gibi, ki bu da 2016 sonu ediyor. Neden öyle diyorum, çünkü kitaptan haberi olsa, kitapta bir şekilde adı geçerdi sanki.
Akla gelen, Kurmaca Alıştırmaları'nın önsözünü yazan Armağan Ekici'nin, Batur'u bu kitaptan haberdar etmiş olabileceği: Aralarındaki bağ aşikar. Sözü edilmemiş gibi görünüyor.
(Birkaç saat sonrası editi:
Postu gören Armağan Bey şunları yazdı; "Selam, geçmiş zaman ama hatırladığım kadarıyla Kurmaca Alıştırmaları'nı Enis Batur'la hiç konuşmadık, Sel Yayıncılık'la konuşmuştum."
Bakarsınız sonraki içbükeyler kitabında bahsi geçer.)