İnsan hayatı, başkalarının yaptığı hataların ağırlığını yüklenemeyecek kadar kısaydı. Herkes kendi hayatını yaşıyor ve kendine çıkan faturayı ödüyordu. İşin acıklı yanı şuydu ki insan tek bir hata için bir sürü ödeme yapmak zorunda kalıyordu. İnsanla olan alışverişinde Kader, alacak defterini hiç kapamıyordu.Dorian Gray'in Portresi, Oscar Wilde (Sayfa 236)
-Çok mu aşıksın ona?Dorian Gray'in Portresi, Oscar Wilde (Sayfa 256 - Can yayınları)
-Bilebilsem!
-Bilmek her şeyin sonu olur. Çekici olan bilememektir. Sis her şeye harika bir güzellik katar.
- Ya da insana yolunu şaşırtır.
- Bütün yolların sonu aynı noktaya çıkar, biricik Gladys.
-Ya o nedir?
-Hayal kırıklığı
Dev solucana inanıp inanmamam o kadar önemli değil . Ama tanrının ağzından çıkan emirler yüzyıllarca devam eder. Bunun için çok şeye gereksinim yok . Sadece bir tanrı yaratmalı , ona doğru sözleri konuşmayı öğretmeli . Ve inan bana , Dev solucan diğer tanrılardan daha kötü değilMetro 2033, Dmitry Glukhovsky
İnsan hayal edemiyordu . Acaba her gün ne düşünmüşler neleri akıllarından geçirmişlerdi ? . Sıkıntıları, dertleri neydi . Hayatı için her saniye korku içinde yaşamayan , ömrünü hiç değilse bir gün uzatmak uğruna savaşmak zorunda kalmayan bir insanın ne gibi dertleri olabilirdiki ?Metro 2033, Dmitry Glukhovsky (Sayfa 382)
Ama, insan her zaman akıllı olamaz tabii. Bazı bazı, örneğin yasa tasarıları yapıyor, cezaları geliştiriyordum. Asıl önemli olan şey, hükümlüye bir olanak sağlamaktı. Binde bir de olsa, bu olanak birçok şeyleri düzeltmeye yeterdi. Örneğin, kimyasal bir bileşim bulunabilir ve bunu içen hasta (aklım hastaya takılmıştı) onda dokuz olasılıkla ölebilirdi. Hasta bunu bilecekti. Bu şarttı. Çünkü, iyi düşünüp olaylara serinkanlılıkla bakınca görüyordum ki, giyotinin şakası yoktu. Onun altında şans diye bir şeyin lafı olamazdı. Sözün kısası, hastanın ölümüne kesin olarak karar verilmişti. Bu, artık kapanmış bir olay, olmuş bitmiş bir önlem, üzerinde bir daha görüşülemeyecek bir anlaşmaydı. Olağanüstü olarak, darbe inmezse, yeniden işe başlanırdı. Sonunda, hükümlüye idam makinesinin iyi işlemesini dilemek düşerdi, işin asıl can sıkıcı yanı da buydu. İşin aksak yanı budur diyordum. Bir bakıma doğruydu bu. Ama bir bakıma da, iyi bir örgütün sırrı da bundaydı, bunu teslim zorundaydım. Kısaca, mahkûm, idamına manen yardım etmek zorundaydı. İşlerin kolayca yürümesi, kendi yarannaydı.Yabancı, Albert Camus (Can Yayınları)