Van Gogh, kısa ama yoğun sanatsal kariyeri boyunca, eserlerinin bazılarını yapmak için diğer ressamlardan motifler aldı. Millet, Daumier, Delacroix veya Doré’den esinlenen resimleri iyi biliniyor, ancak Anquetin’in uyguladığı etki daha az biliniyor.
Vincent, Louis Anquetin (1861-1932) ile Paris’te Bernard ve Toulouse-Lautrec ile birlikte Cormon’un stüdyosunda bir resim dersine katılırken tanıştı.
Anquetin, ailesi sayesinde rahat bir ekonomik durumdan keyif alıyordu, sağlıklıydı, ata biniyordu ve çok yetenekli olduğu için büyük bir resim tutkusu vardı. Kendisini gelecek vaat eden bir öğrenci olarak gören Cormon, atölyede resimlerinden bazılarını sergiledi.
Anquetin, kolayca etkilenen bir kişiydi. Önce Degás, ardından Neo-Empresyonizm ve daha sonra Bernard’ın sentezizminden etkilenerek Neo-Empresyonizmin bir rakibi haline geldi. Japon sanatından da çok etkilenmişti.
Van Gogh, Café Tambourin’de ve daha sonra Boulevard de Clichy’de Anquetin’in ilk tablosunu sattığı bir restoranda düzenlediği sergilere katılmaya davet ettiği Anquetin için büyük bir takdir gördü.
Van Gogh, dış etkilere rağmen inkar edilemez bir orijinalliğe sahip olan bazı çalışmalarına hayran kaldı. Onu en çok etkileyen tablolar arasında, bu notların başında yeniden yaptığımız, 1887’de yapılan “The Plaza de Clichy at sunset” başlıklı ve şu anda Hartford’da, Wadsworth Atheneum’da bulunan ve “Café Place du Forum at Night” adlı resminin gerçekleştirilmesi .
Analojiler
Birinde caddenin insanlarla dolu olması, diğerinde boşluk hissi olması dışında, iki resim birbirine çok benziyor.
Benzer yapısal unsurlar şunlardır:
-
Cephe boyunca bir tür kanopi, bir durumda cam, diğerinde tuval, altında bir fener bulunur.
-
Arka planda, uzaktan daralan bir sokak.
-
Sağda bir ağaç, bir durumda sadece bir gövde ve diğerinde bir taç parçası.
-
Solda, Van Gogh’un resminin büyük ön kapağının pervazına eşdeğer, Anquetin resminde yukarı ve aşağı uzanan bir tür karanlık perde.
Renklere gelince, Anquetin lambanın sarısıyla ve gökyüzünü ve binaları masmavi maviye boyayan gün batımı ışığıyla oynuyor. Bu renklerin karışımı yeşilimsi yansımalar oluşturur. Ressam, resme sıcak bir hava katmak için kırmızıya birkaç dokunuş katar.
Van Gogh, duvarlarda ve bazı pencerelerin camlarında yeşilimsi yansımalar yaratan koyu mavi ile parlak sarı kullanarak kendisini daha büyük bir renk kontrastıyla ifade eder, ancak bu iki yoğun rengin karışımı daha iyi yakalanır. yeşil ağaç bitki örtüsü. Van Gogh ayrıca bazı bayanların kıyafetlerine ve sol kapaktaki kristaller çerçevesine kırmızı dokunuşlar ekler.
Her iki resim de izleyiciyi sahneye katılmaya davet ediyor. Biri sizi Paris’te gürültülü bir sokakta, insanların konuşmaları arasında dolaşmaya davet ediyor, diğeri ise tam tersine sizi bir kasaba meydanının huzurlu atmosferine girmeye davet ediyor, bu nedenle sessizce adım atmanız gerekiyor. huzuru bozmayın. Birinde genç Anquetin’in yaşama sevinci, diğerinde ise yanlış antrope Van Gogh’un barışa olan ihtiyacını gösteriyor gibi görünüyor.