Amerikan Yaldız Çağı boyunca aktif ve esas olarak Birleşik Krallık merkezli bir Amerikan sanatçısıydı. Resimdeki duygusallık ve ahlaki düşüncelere karşı hassastır ve “sanat uğruna sanat” inancının öncülüydü. Resimlerindeki ünlü imzası, kuyruk için uzun bir iğneyi olan stilize bir kelebek biçimindeydi. Sembol, kişiliğinin her iki yönünü birleştirdiği için uygundur - sanatı, ince bir zarafetle tanımlanırken, kamusal şahsiyeti kavga ediyordu. Resim ile müzik arasında bir paralellik bulmuş olan Whistler, pek çok resmine "düzenlemeler", "uyumlar" ve "geceler" adını vermiş ve bu ton uyumunun önceliğini vurgulamıştır. En ünlü resmi, "Whistler'ın Annesi" olarak bilinen "Gri ve Siyah No. 1" (1871). Whistler, sanat dünyasını ve zamanının daha geniş kültürünü, sanatsal teorileri ve önde gelen sanatçı ve yazarlarla olan arkadaşlıklarıyla etkilemiştir.
Whistler, eserlerinden esinlenerek Rembrandt, Vel includingzquez, Japon sanatı da dahil olmak üzere birçok kaynağından ilham aldı. ve antik Yunan heykeltıraşını kendine özgü ve bireysel tarzını geliştirmeye adadı. 500'den fazla resim, gravür, pastel, suluboya, çizim ve litografi gibi birçok medya ustalaştı. Whistler, "sanat uğruna sanat" felsefesini teşvik eden, yazan ve ders veren, Estetik Hareketi'nde bir liderdi. Öğrencileriyle birlikte, basit tasarımı, araç ekonomisini, aşırı emek tekniğinden kaçınılmasını ve nihai sonucun ton uyumunu savundu. Whistler birçok önemli müze sergisinin, çalışmasının ve yayınının konusu olmuştur. İzlenimciler gibi, doğayı da sanatsal bir kaynak olarak kullandı. Whistler, gördüğü şeyi yorumlamak, gerçekliğin kölesi olmak ve "kaos görkemli uyumundan ortaya çıkmak" için sanatçının zorunluluğu olduğunu vurguladı.