Doğumdan sonraki ilk 12 ay, anne - babanın gözleri yavrularının üzerindedir: Her yeni hareketini "Mucize" diye nitelemek için... Bu mucizelerin neler olduğunu birlikte öğrenelim
ANNE-BABA için, bebeklerinin günden güne gelişmesini, yeni yeni marifetler sergileyişini izlemek ne büyük zevktir, değil mi? Ağzından çıkan ilk hece, attığı ilk adım, bir mucizedir. Çünkü hastaneden çıktığı günkü zayıflığı, güçsüzlüğü, minikliği, hâlâ annenin-babanın gözleri önündedir. Ama bu küçücük yaratık, doğanın kanunlarına bir bir uyarak, her geçen gün biraz daha değişir, biraz daha başkalaşır. Doğumundan bir yaşını tamamlayıncaya kadar normal gelişme sürecini izleyen bir bebeğin neleri yapabilmesi gerektiğini aşağıdaki listede bulacaksınız. Bu çağda bebekleri olan bütün anne-babaların bunu okuması ve bir kıyaslama yaparak, çocuklarının normal mi, yoksa normalin altında mı olduğunu saptamaları yerinde olur.
İLK 3 A YIN SONUNA KADAR
Karın üstü yatışta, başını en az bir-iki dakika kaldırıp dik tutabilir, bu sırada ellerine dayanarak destek alır. Sırt üstü yatışta da başını kısa bir süre kaldırıp dik tutabilir. Aynı durumda ellerini başının üzerine getirip, onlarla oynar ve inceler. Yukarıda tutulan bir çıngırağı tutup sallayabilir. Daire çizecek şekilde çevrilen bir cismi, gözleriyle izleyebilir. Gırtlağından "Ah! Eh! Oh" gibi sesler çıkarabilir. Annesini tanır ve ona gülümser. Fakat hareketli, yabancı bir yüz de onu gülümsetebilir
6. AYIN SONUNA KADAR
Karın üstü yatışta belden yukarısını dik tutabilmek için artık, tek kolunun desteğine ihtiyacı vardır. Serbest kalan diğer koluyla, verilen bir oyuncağı yakalayabilir. Sırt üstü yatışta, ayaklarını elleriyle tutup oynayabilir. Parmaklarının üzerinde ayağa kalkmaya çalışır. Koltuk altlarından tutulduğunda oturabilir, çömelebilir Kaşıkla yemek yedirilebilir. Gürültünün geldiği yönü saptayabilir. Başını o tarafa doğru dikkatle çevirir. Yalnızken, kendi kendine konuşur, güler, sesler çıkarır.
9.AYIN SONUNA KADAR
Karın üstü, öne-arkaya sürünür. Uzun süre sağa-sola yatmadan oturur. Yastıklara, koltuklara tırmanmaya çalışır. Ellerinden tutulduğunda ayağa kalkabilir. Kısa bir süre tek ayağının üstünde durabilecek güçtedir. Her iki eliyle de çevresindeki oyuncaklarını, diğer nesneleri yakalayıp sıkıca tutabilir. Şapkasını, başındaki örtüyü, ya da bereyi kendi kendine çıkarabilir. Peltek peltek konuşmaya, kelimeler kurmaya başlar. Çevresindeki tanıdık ve yabancı yüzleri ayırmaya, yabancı kucağa gidince ağlamaya başlar.
12. AYIN SONUNA KADAR
El ve dizleriyle öne-arkaya emeklemeye başlar. Artık sandalyede de daha rahat oturmaktadır. Çocuk diliyle de olsa, en azından bir kaç anlaşılır kelimeyi söyleyebilir. Aynada kendi aksini gördüğünde etkilenir, hoşuna gider ve içtenlikle güler.