Dün gece gözlerim Londra’dan çıkan A4 ve A30 yollarında nöbet tutuyordu. Westminster, Whitehall ve Horse Guards Parade’deki tantana, şatafat ve koşullardan sonra, Windsor’da şiirselliğin yeniden ele geçirilmesinden önce işler 40 dakika boyunca sıradan bir hal aldı.
Sidney’de akşama dönüşen geceydi. Londra’da, yas sabahı geçmişti ve devlet cenaze arabası – mavi yanıp sönen bisikletlerdeki bobilerle dolu – içeriye doğru giden uçakların girdiği yörüngede yolunu örerken, yerini banliyö zevklerinin erken öğleden sonralarına bırakmıştı. Heathrow. Genellikle, bu tür bir ölçekte kraliyet olayı, RAF Red Arrows’tan bir uçmayı içerir. O gün, dikkatimizi çeken, çok daha az stratosferik bir gösteriydi, Hammersmith üst geçidinden geçen çok parlak bir araba.
Son birkaç gün içinde, zaman zaman izledim kuyruk, canlı yayınlar ilk kez BBC News ana sayfasında başladığından beri. Belirlenen noktaya gelip yüzlerini dönüp katafalk, tabut, haç ve taçla yüz yüze geldiklerinde bireylerin ne yaptığını izliyordum. Her türlü selamı, selamı, öpücüğü gördüm. Britanya Adaları birliklerinin renksiz kıyafetleri içinde, mağazalardan dönerken Cheerio demeye gelmişler gibi alışveriş çantalarını sıkı sıkıya tutarak izlerken büyülenmiştim. ‘Sadece benim. Sen dalıp gitmeden önce bir uğrayıp ta-da diyeceğimi düşündüm.
Avustralya ve Birleşik Krallık çifte vatandaşıyım. 35 yıldır burada yaşıyorum ve orada olsaydım muhtemelen ben de Thames’in Güney Yakası’nda David Beckham, Tilda Swinton ve bana aynı gibi görünen halkla birlikte aynı saatler boyunca sıraya girerdim. düzenli olarak bir fon olarak görünür Antika Tanıtım. Demografi aynı görünüyor. Tanıdığım Orta İngiltere’nin örnek bir nüfusu: Birlikte büyüdüğüm, birlikte okula gittiğim, birlikte çalıştığım, televizyon izlediğim insanlar; şu an açık oldukları tele…
Ve şimdi buradalar, majestelerinin cenaze arabası geçerken, orta şeritlere tırmanarak bir veda havası ve teşekkür etmek için tekrar buradalar. Olayın kasvetli kısmı için susturuldum – 140 yiğit İngiliz meşe kalbinin çektiği törensel bir silah arabası bunu size yapacak – ama sonra Britanya Adaları’nın renkli yaz sonunda tezahüratını izliyordum. Kortej Marks and Spencers ve BP benzin istasyonunun yanından geçerken kıyafetler.
Onların, saltanatları ve yılları arasında geçen, çok sevilen bir hükümdara veda ve teşekkür etmekten fazlasını yaptıklarından şüpheleniyorum. Sanırım bu aynı zamanda İngiltere’ye, ulus Avrupa’dan ayrılmak için oy verdiğinde geri döneceğini umduğu son bir vedaydı; Islık çalan postacıların İngiltere’si, South Downs’un mavi gökyüzünü kesen Spitfires, bir Kudüs bisikletçilerin çay saatinde fabrikayı ve tersane kapılarını doldurduğu yerde inşa edildi.
Aynı şekilde, cenaze arabasının Hounslow, Heathrow ve M4 koridoru ile Thames Nehri arasında uzanan arka bölgeye giden ikili anayollarda amansız bir şekilde hareket etmesinin durdurulamaması gibi, bu solan yaşam tarzına tutunmak da mümkün değil. Geçit töreni, o yeşil ve hoş arazide çok uzaklardaki yeşil bir tepeye giderken, bu modern zaman Tutkusu’nun yoluna çiçekler saçılmıştı. İnsanlar bir zamanlar ve gelecekteki kraliçeleri olan bir kadını selamlamak, her zaman için bir araba ve tabutun fotoğrafını çekmek, muhtemelen önümüzdeki yıllarda birbirlerine göstermek için cep telefonlarını “üç alkış” diye bağırdılar ve cep telefonlarını havaya kaldırdılar. “Oradaydım”.
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/europe/the-brits-bid-goodbye-to-more-than-her-majesty-last-night-20220920-p5bjh4.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world