Zeus günün birinde
Ortakçı aramış bir çiftliğine.
Hermes haberi dört bir yana yaymış,
İstekliler gelmiş türlü önergelerle;
Ve bir hayli çatallaşmış mesele.
Kimi demiş masrafı çok, belalı iş;
Kimi şöyle demiş, kimi böyle demiş.
Sonunda aralarından biri,
En akıllısı değilse de en cüretlisi.
— Ben şu kadar veririm, ama bir şartla, demiş;
Zeus hava durumunu bana bıraksın;
Bütün mevsimler benden sorulsun:
Sıcak, soğuk, lodos, poyraz,
Güzel hava, kuru hava, sulu hava
Benim bir üfürmeme baksın.
Peki, demiş Zeus ve sözleşme imzalanmış.
Bizimki olmuş mu sana havalar kralı:
Yağdırmış yağmuru, estirmiş rüzgârı;
Yeni bir iklim yaratmış keyfince,
Ama yalnız kendi çiftliğinde;
En yakın komşuları, Amerika’daymış gibi.
Etkilenmemişler bu yeni iklimden.
İyi ki etkilenmemişler, çünkü o yıl ekin de yüzlerini güldürmüş, şarap da.
Zeus’un ortakçısıysa avucunu yalamış.
Ertesi yıl yağmuru, güneşi
Bir başka türlü ayarlamış;
Toprak yine kıt vermiş her şeyi.
Komşularıysa yine iyi ürün almış.
O zaman kaldırmış ellerini Zeus’a:
— Aman ben ettim sen etme, demiş.
İşi tatlıya bağlamış Zeus da;
Bağışlamış kâhyasını.
Şunu çıkaralım ki bundan
Bize yararlı olanı
Bizden daha iyi bilir Yaradan.
Zeus günün birinde