Yıldırım Bayezid, I. Kosova Muharebesi’nde tahta çıkınca, Anadolu’ya geçmeden önce Sırp Kralı Lazar’ın oğlu Stefan Lazareviç ile görüşmüştü. Stefan, yıllık haraç vermeyi, savaşlarda kendi askerleri ile birlikte sultanın yanında bulunmayı kabul etti. Bayezid, Stefan’ın kız kardeşi Olivera ile evlendi. Sırp hükümdarı, hayatının sonuna kadar Yıldırım’a sadık bir müttefik olarak kaldı.
I. Bayezid devri, Türk akıncılarının Balkanlar’daki faaliyetlerini son derece yoğunlaştırdıkları bir dönemdi. Bayezid, hızla Anadolu’ya giderken Evrenos Bey’i Vodena ve Vulçitrin’i fethetmekle görevlendirdi. Evrenos Bey, sultanın emriyle 1390’dan itibaren altı yıl Arnavutluk üzerine şiddetli akınlar düzenledi.
Paşa Yiğit Bey, 1391 yılında Üsküb’ü fethetti, Firuz Bey Eflak’a girdi. Macaristan’a ait olan Belgrad, ilk defa bu yıllarda Osmanlı akıncıları tarafından kuşatıldı. Güney Arnavutluk’un mahalli hanedanlara bölünmüş siyasi coğrafyası, Osmanlılar’ın bölgede ilerleyişini kolaylaştırdı.
1392 yılında Georg Balşa’nın hakimiyetindeki Akçahisar ve İskenderiye Türkler’in eline geçti. Lala Şahin, Arnavutluk sahillerindeki Venedik’e ait yerler üzerinde baskı kurdu. 1392-1393 arasında Teselya taraflarında yeni teşkil edilen eyalet Yıldırım Bayezid tarafından Evrenos Gazi’ye timar olarak verildi.
Yıldırım Bayezid’in saltanatının hemen başında uzun süre Anadolu işleri ile meşgul olması, Osmanlılar’ın Rumeli’de ciddi saldırılarla karşı karşıya kalmasına sebep oldu. Eflak Prensi Büyük Mircea, Kuzey Dobruca’yı ve Silistre Kalesi’ni ele geçirmişti. Venedik, Mora ve Arnavutluk’ta yayılmaya çalışırken, Macarlar Eflak ve Tuna Bulgaristan’ı üzerinde baskılarını arttırıyorlardı.
Yıldırım Bayezid, bütün gücüyle Balkan meseleleri üzerine eğildi. Bulgarların, bu sıralarda Tuna kenarına kadar gelen Macar Kralı ile birleşme ihtimalini ortadan kaldırmak ve Bulgaristan’ı bir Türk eyaleti halinde yeniden düzenlemek için büyük oğlu Süleyman Çelebi idaresindeki bir orduyu Tırnova’ya gönderdi. 17 Haziran 1393’te Bulgar Kralı, Tırnova’yı Osmanlılar’a teslim etmek zorunda kaldı ve tahtından indirildi. Vidin’de hüküm süren Bulgar Prensi Stratsimir,
Macar Kralı Sigismund’dan yardım istedi ve onun vasalı olmayı kabul etti. Yıldırım Bayezid, Sigismund’a karşı taht mücadelesine girişen Ladislas’ı destekledi.
Sultan, 1394 yılında vasalı olan bütün Balkan prenslerini ve Paliologları Serez’de topladı. Toplantıya çağırılan Despot Theodore’dan Venedikliler’e karşı Mora’daki bazı şehirleri kendisine teslim etmesini istedi. Ancak gerek Bizans İmparatoru Manuel gerekse Theodore, Osmanlı Sultanı’nın isteklerini yerine getirmeye yanaşmadılar. Sultan Bayezid 1394’te doğrudan doğruya Yunanistan’ın üzerine yürüdü.
1387’de fethedilmesine rağmen daha sonra kaybedilen Selanik’i tekrar Osmanlı topraklarına kattı. Mora’ya gönderilen Evrenos Gazi, Leondari ve Akova taraflarını tahrip etti. Sultan güneye doğru ilerleyerek, Tırhala, Çatalca, İzdin ve Salona gibi şehirleri aldı. 1395’te Yıldırım Bayezid, Macaristan’a karşı büyük bir hücum başlattı.
Salankamen, Titel, Tımışvar, Mehadiye gibi Macar kaleleri Osmanlı birliklerinin saldırısına uğradılar. Yıldırım Bayezid, iktidara geldiği günden beri sürekli Osmanlı topraklarına saldıran Büyük Mircea’yı cezalandırmak için Eflak’a girdi. 17 Mayıs 1395’te Argeş Nehri kenarında Mircea’yı mağlup edip, Eflak tahtına Vlad’ı geçirdi. Daha sonra Niğbolu’ya girdi ve Bulgarların eski kralı Şişman’ı öldürttü.