Kim neyi nasıl duyarsa duysun, ironi, her zaman kendi borusunu öttüren bir şey. Aşağıdaki fotoğraf, nispeten cılız bir sesi daha duyulur bir ses formuna doğru büyütmekle mükellef bir kurgunun sonucu. O cılız ses kaynağı eksik sadece ama olsun; buradan bile duyulabiliyor.
(Portfolyo sitesi görünümlü bir ağ yerinden, Christopher Locke’ın sitesinden alınmadır ve o kadarından anlaşıldığı üzere, sahibinin nadide eserlerindendir. “Heartless” gibi bazı ifadelerin kimi zaman “big-hearted” şeklinde okunması gereğinin altını çizen bir iş.)