Yumruk attığımda, durduğumda ve savunma botlarının dalgalarını fırlattığımda, başka bir zamana taşınıyorum. Canlandırılmış bir Terry Crews’in kötü bir AI’yı mahvettiği Crackdown 3’ün uzak geleceği değil, açık oyunların eski günleri – 2007, bir milyon yıl önce video oyunu zamanında. Bu tür için daha basit bir dönemdi; havaya uçuran büyük şehirler ve otomobiller yeni olmak için yeterliydi.
Crackdown 3 hiç de fena değil, ancak 2019’da burada çok fazla ilgi çekmek zor. Büyük açık dünya oyunları 2007’den bu yana çok değişti, ancak Crackdown, son süper macera serisini iyi görünümlü, sorunsuz oynayarak ve sunarken bırakmadı heyecan verici kılacak yeni bir şey yok.
Tüm dünyanın elektrik gücü New Providence adlı gölgeli bir ada kenti devleti tarafından durdurulduktan sonra, Ajansın süper güç veren polisleri geri tepmek için görevlendirildi. Mayhem, ajansın grev gemisi gökten atıldığını öne sürdü ve yıllar sonra isyancı bir bilim adamı, Roxy adlı bir AI da dahil olmak üzere New Providence’ın iktidar güçlerine karşı mücadele etmek için Terry Crews cesedini yeniden canlandırdı.
Crackdown 3’ün öyküsü, B-filmi tarzında baş döndürücü, tuhaf ve aptalca büyüleyici. Mesele şu ki, New Providence mega şirketi Terra Nova tarafından yönetiliyor ve onu sökmek zorundasınız. Şehrin kendisi geniş açık bir gökdelen ve gecekondu kenti çevresidir ve liman güvenlik kapısından geçtikten birkaç dakika sonra bir araba çalıyorum ve tüm adanın çevresini çevreleyen döngü yolunun etrafında sürüyorum. Omzunun aşağısındaki tanıdık bir üçüncü şahıs bakış açısıyla, ofis kulelerine tırmanıyor, belediye başkanlarının sıralarına atlıyorum ve bir şeyler patlatmaya başladım.
Şu anki mücadele muhabbet çok zor olmasaydı eğlenceli olurdu. Hedefe sağ tıklamak, tüm eğlenceyi çekim dışında bırakan agresif bir otomatik kilitleme sistemi sağlar. Nişan alma kolaylığı etkileyici tepelerden uzaklaşırken ve patlayıcı cinayetleri tatmin ederken gelen ateşi atlatmayı ve atlatmayı mümkün kılar, ancak atlamanın akılsız tavşan atlaması gibi hissetmeye başlaması ve sarhoşluk hissi geri dönmesi çok uzun sürmedi.
Önceki Crackdown oyunlarında olduğu gibi çetelerle veya teröristlerle savaşmak yerine, Crackdown 3’ün baddie sömürücü bir kapitalist megacorp’tur. CEO’yu şirket varlıklarına saldırarak savunmasız bırakmak için savaşıyorum. Örneğin mayınlara saldırmak ve makineleri imha etmek, madencilik faaliyetlerinden sorumlu orta müdürü zayıflatıyor. Orta düzey yöneticileri zayıflatmak, patronlarını daha savunmasız hale getirir ve böylece şirket merdiveni artar.
Crackdown 3’ün kredisine göre, patron karakterleri çeşitlidir ve onlarla savaşmak, iyi bir tempo değişikliğidir. Tek yapay kişilik olan Roxy, geri kalanı ise ödüllü kimyagerlerden dekore edilmiş eski ordu görevlilerine kadar uzanan çok çeşitli bir grup. Her kurulum tipinin farklı bir strateji gerektirdiğini takdir ediyorum. Mesela, cevher işleme çukurları, ancak kayalar, tıkanmaları için dev hidrolik bıçaklara atılarak tahrip edilebilir. Monoray istasyonlarına saldırdığımda, oradaki güvenlik kuvvetlerine kalkan ve yüksek güçte bir robot olan istasyon şefini çekmek için yeterince zarar vermem gerekiyor.
Terra Nova güçleri ile hurdadan sonra hurdaya girerek şehri dolaşıyorum. Arabaları ve silahları topluyorum ve hızlıca biraz sıkılmaya başladım. Kaldırımda yollarda ve sivillerde trafik olmasına rağmen, kasaba garip bir şekilde boş ve cansız hissediyor. Topladığım silahlar aşağı yukarı aynı hissediyor ve hiçbiri bunaltıcı bir şekilde harika değil.
Öte yandan, Terry Crews varsayılan ana karakterin sesi ve yüzü kadar harika. Kötü bir adam olsaydı, sahneyi çiğniyor olduğunu söylerdim, ama kahramanı olarak, sahneyi biraz konuşur gibi yapar. O sahnenin çavuşu ve sahnenin kendisi uygulanırsa her şeyi yapabileceğini bilmesini istiyor . Temelde, sadece Terry Crews gibi cana yakın bir adamın çekebileceği bir şekilde harikaydı. Her şey bu yoğunluk seviyelerinde ameliyat yaparken fiziksel akciğer hacmiyle ilgili – ve Terry’nin günlerce ciğerleri var.
Wrecking Zone adı verilen ekli çok oyunculu modu, aslında kampanyanın kendisinden daha ilginç. Ajanlardan oluşan ekip, onu atmak için bir eğitim simülatörüne girer. Sürüm öncesi bir oturum sırasında ve ardından sürümden biraz daha sonra iki oyun modu oynadım. Biri, Ajan Avı olarak adlandırılan standart bir takım ölümü eşleştirme modu olan bir bükülme: ölü ajanlar Ajans rozeti düşürülüyor ve puan için toplamanız gerekiyor. Bu bir keskin nişan almanın kötü bir strateji olmasını sağlar – birisinin rozetini almaya yetecek kadar yakın olmadan öldürmek puanınızı arttırmaz. Rozetler birkaç saniye sonra zaman aşımına uğrar, bu yüzden düşmüş bir müttefiki rozetini savunmak, düşman ekibini bir noktadan mahrum bırakmak için iyi bir yoldur.
Aynı otomatik kilitleme hedef sistemi burada oynanıyor, ki bu garip bir dinamik yaratıyor: eğer herkes her zaman yüzde 100 doğruysa çok oyunculu bir atıcıyı nasıl oynarsınız? Wrecking Zone’da hayatta kalmanın anahtarı harekettir. Binaların arkasından kaçmak ve düşmanın arkasına düşmek için dikey boşluk kullanmak her dövüşü üç boyutlu bir patlama topuna dönüştürüyor.
Wrecking Zone’daki her yüzey de tamamen tahrip olabilir ve çökmekte olan binaları ve kırık duvarları kaosa ekler. Yıkıcı ortamlar oynadığım ikinci oyun türü olan Territories’i standart bir tepe yakalama modundan çok daha ilginç bir şeye çevirdi. Canlı bir yakalama bölgesi olacak kadar şanssız olan her bina tamamen yıkılmış durumda.
Açık dünyadaki harika oyunların panteonuna bakıyorum ve merak ediyorum, neden Crackdown 3 var?
Binaların kırılganlığı, zemini birinden alttan vurmak veya yandan bir düşmana saldırmak için bir duvardan üflemek gibi her türlü yaratıcı saldırıyı başlatır. Karşılaştırma yapmak gerekirse, singleplayer kampanyası zevksiz ve ilgi çekicidir, tadını çıkarmak için daha az yıkım vardır.
Kampanya, Saints Row 4 sonrası gerçekliğimizde kendisini ayırt etmekte başarısız oldu. 2007 ve 2010 yıllarında Crackdown bir yer doldurdu. Ajanlar tam olarak süper güçlere sahip değiller, ancak yüksek teknolojili takımlarıyla tek bir sınırda arabaları toplamak ve yüksek binaları atlamak gibi klasik Süpermen antikalarını yapabiliyorlar. O zamanlar, sizi keşfettiğiniz şehrin tanrısı yapan açık dünya oyunları görmemiştik .
2014’te Saints Row 4 süper güçleri 11’e kadar çevirdi. O kadar hızlı koşuyorsun ki, otoyolda geçirdiğin bütün arabaları yok eden sonik bir şok dalgası; insanları yerdeki kraterlere atabilir ya da atabilirsiniz. Sen kesinlikle çok güçlüydün, Süpermen Neo aracılığıyla. Ayrıca, Dubstep Gun ve ‘Merica gibi kendi kendini tanıyan silahlarla komikti . Bu tür sınırsız sevinç acele ile tweaked.
Şimdi Crackdown 3, Crackdown’dan 12 yıl sonra, ancak 12 yıl boyunca paylaşılacak yeni fikirler olmadan geliyor. Crackdown 3, GTA V gibi sardonik değildir, Red Dead Redemption 2 gibi sürükleyici değildir, Vahşi Nefes için olduğu kadar kaprisli değildir ve Saints Row 4 gibi sert bir şekilde gitmez. Büyük açık pantheonuna bakıyorum. dünya oyunları ve merak ediyorum, neden Crackdown 3 var? Fena değil. Bu, on yıl önce heyecan verici olabilecek bir oyun, ancak bugün sadece Terry Crews’in enerjisiyle taşınan bir omuz silkme gibi ortaya çıkıyor.
selamun aleyküm web siteniz ciddiyim hayran edici, face de paylaştım
selam arkadaşlar sayfa inan ki çok hoşuma gitti, linkedinde paylaştım
Mrb sayfan gerçekten iyi, saolun
Merhaba herkese web siten gerçekten hayran bıraktı, şukuladım
selam arkadaşlar web siteniz inanki hayran bıraktı, teşekkürler
Merhaba sayfa yeminle dikkatimi çekti, face de paylaştım
Mrb sayfan yeminle hayran bıraktı, saolun
Merhaba herkese sayfan süper ötesi mükemmel, saolun
Slm paylaşım valla dikkatimi çekti, face de paylaştım
Selam sayfan inanılmaz çok güzel, tebrikler
Merhaba web siteniz cidden hoşuma gitti, twitter da paylaştım