Ananas,Yeni Dünya’dan getirilen birçok bitki gibi, ananas da XVIII. yy’da İngiltere ve Fransa’da önce seralarda yetiştirilmiş, Avrupa’da yetişen bitkiler kullanılarak, tropikal bölgelerdeki sömürgelerde ananas yetiştirilen büyük tarım çiftlikleri kurulmuştur.
1876’da ananas, Avustralya’dan Hawaii’ye götürülmüştür.Çin dünyanın en büyük ananas üreticisidir.
Onu ABD, Tayland, Brezilya, Filipinler, Meksika, Zaire, Fildişi Kıyısı ve Malaysia izlerler.
Ananasın Özellikleri
Ananas bitkisinin yaprakları etli, bazen dikenli uçludur ve üstüste binerler; kökler yayılıcıdır. Yapraklar, yuva biçimindeki alt bölümlerde yer alan özel tüyler aracılığıyla su biriktirirler.
Birleşik meyve yapraklarından oluşan meyve, olgunlaştığında tatlı ve suludur.
Tohumdan yetiştirilen bitki gelişmeye başladıktan üç ya da dört yıl sonra, tepesinde bir meyve oluşturur. Meyve kesildiğinde (bu ilk kesimin ürünleri taze olarak pazarlanır), alt dallardan küçük meyveler çıkar.
Sonraki kesimlerde, daha küçük meyveli bir ürün daha alınır (bu ürünler meyve suyu üretiminde, ya da küp biçiminde doğranarak konserve üretiminde kullanılır).
Bu “son” üründen sonra yeni tohum ekilmelidir. Meyve tacından ya da sürgünlerden yapılan üretimle, üç yılda iki kez ürün alınır.
Ananas, taze ya da konserve olarak satılır. Dışsatımın çoğu konservedir, Meyvenin ortasındaki etli bölüm silindir biçiminde kesilerek çıkarıldıktan so ra önce çekirdekleri alınarak kesilir ya da dilimlenir ve tatlandırılmış ananas suyu içinde konserve kutularına konur.
Etli artıklar ezilir ya da meyve suyu yapılır Tayvan ve Filipinler’de, bazı türlerin dayanıklı yaprak liflerinden halat ve giysi yapımında yararlanılır.
Ananas bitkisi (A.comosus) 1,2 m kadar büyür; 30-40 ince uzun yaprağı vardır. Çiçekler bir sap üstünde gelişir ve meyvenin etli orta bölümünü oluştururlar.