Bazıları tarih öncesi insanların doğayla uyum içinde yaşadıklarına inansa da, yeni bir fosil analizi, insanların Bahamalar’a gelişinin bazı kuşların adalardan kaybolmasına ve diğer türlerin tamamen yok olmasına neden olduğunu gösteriyor.
Araştırmacılar, on yılda 7.600’den fazla fosili incelediler ve yaklaşık 1000 yıl önce Bahamalar’a insanın gelişinin, son bin yıldaki kuşların neslinin tükenmesinde ve yer değiştirmelerinde ana faktör olduğu sonucuna vardı, ancak artan fırtına şiddeti ve deniz seviyesindeki yükselmenin neden olduğu habitat dalgalanmaları olabilir. bir rol oynadı.
Renkli bir papağan, caracara adı verilen çarpıcı bir çöpçü ve bir dizi şahin, güvercin, baykuş ve ötücü kuş gibi pek çok muhteşem tür, 900 yıl kadar yakın bir tarihte hala bulundu ve bir asır önce insanlarla örtüşmüş olabilir. Bahamalar’da sadece bir veya iki adada kaybolmak veya çekilmek. “Başkası yok çevresel değişim UC Riverside’da botanik ve bitki bilimleri alanında seçkin bir profesör olan Janet Franklin’in ortak başındaki çalışma, kayıplarını açıklayabilir, “dedi.
Franklin’in çalışmasının tam sonuçları bu hafta Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı.
Örneğin, Abaco papağanı şu anda sadece Bahamalar’da iki adada bulunur. Papağanların şu anda yaşadığı ve aynı habitata sahip olan ikisi arasında birçok ada var.
Franklin, “Bu papağanların neden orta adalarda bulunmadığını merak ettik” dedi. “Görünüşe göre, o kadar uzun zaman önce değiller.” Franklin ve Florida Üniversitesi’nden ornitolog David Steadman, Abaco papağan fosillerinin 1.000 yıl öncesine kadar tüm adalarda olduğunu buldu.
Çalışma ayrıca, Bahamalar’da son buzul çağının sonundan bu yana, insanların gelmesinden 10.000 yıl önce yaşamış olan kuş türlerinin kayıplarını tespit edebildi. Bu türler arasında, insanlar geldikten sonra avları da adalardan kaybolan dev bir peçeli baykuş ve dev kartal vardı.
90’ın üçte ikisinden fazlası kuş türleri son buzul çağının sonlarına tarihlenen fosillerde tespit edilmiştir. Ya tamamen yok oldular ya da şimdi sadece Bahamalar’ın dışında varlığını sürdürüyorlar.
Bahama adaları fosillerin “hazine hazineleridir” çünkü buradaki kireçtaşı mağaraları ve su basmış düdenler doğal tuzaklar gibi davranır ve kemiklerin korunmasında oldukça etkilidir. Dağlar veya dik, bitki ve hayvanların insanlardan kaçınmak için geri çekilebilecekleri uzak alanlardan yoksun nispeten küçük kara alanları olduğundan, adalar aynı zamanda insanların büyük bir etkiye sahip olabileceği yerlerdir.
Dev yırtıcı kuşlar, muhtemelen nesli tükenmiş olan dev kaplumbağalar ve büyük bir kobay faresine benzeyen Bahamalar’daki tek yerli kara memelisi olan hutia gibi yiyecekler için insanlarla rekabet ettiler. Ek olarak, insanlar meyve yiyen kuşları avlar çünkü daha şişman ve daha lezzetli olma eğilimindedirler.
Kuşlar üzerindeki etkinin ne kadarının, kuşlara yerleşen insanların neden olduğu habitat değişikliğine atfedilebileceği açık değildir. adalar ve ne kadarının doğrudan insan avından kaynaklandığı. Ancak Franklin, vahşi habitatın kalan hayvanları korumak için koruma gerektirdiğini söyledi.
Franklin, “Buradaki türler hayatta kalanlardır” dedi. “Diğerlerinden daha uyumlu olabilirler kuşlarve insan faaliyetlerinden güçlü bir şekilde etkilenen bir niş veya habitata daha az bağımlı. Ancak yine de savunmasız ve korumaya değer. “
Dahası, araştırmacılar çalışmada şunu belirtiyorlar: “Biyoçeşitlilik ve insanlığın ilgili gelecekleri belki de şimdiden daha fazla bir dönüm noktasında olmamıştır. Küresel bir pandemiyle sonuçlanan zoonotik bir hastalığın vahşi yaşamdan insanlara transferi doğrudan bağlantılı. biyolojik çeşitlilik kaybına. ”
Diğer bir deyişle, insanlar vahşi yaşam alanlarını, özellikle yağmur ormanlarını giderek daha fazla ele geçirdikçe, hastalıkların vahşi yaşamdan insanlara sıçraması için daha fazla fırsat var.
Franklin, “Yağmur ormanlarını korumak ve vahşi yaşam ticaretini düzenlemek, hayvanlara yardımcı olur ve aynı zamanda salgınları önlemenin bir bileşenidir,” dedi.
David W. Steadman vd. Bahamalar’da Geç Kuvaterner çevresel değişim ve insan etkisi nedeniyle kaybedilen kuş popülasyonları ve türleri, Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı (2020). DOI: 10.1073 / pnas.2013368117
Tarafından sunulan
California Üniversitesi – Riverside
Alıntı: Adalardaki ilk insan yerleşimciler yok oluşlara neden oldu (2020, 6 Ekim) 7 Ekim 2020 tarihinde https://phys.org/news/2020-10-human-settlers-islands-extinctions.html adresinden alındı
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amacına yönelik herhangi bir adil işlem dışında, yazılı izin olmaksızın hiçbir bölümü çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgi amaçlı sağlanmıştır.