Literatürde birincil yüksek riskli insan papilloma virüsü (hrHPV) testinin göreceli yararları ve zararları ile ilgili yeterli miktarda veri bulunmamaktadır. Bu sebeple yapılan yeni bir çalışmada ilgili kanıtlar toplanarak kılavuzların bilgilendirilmesi amaçlanmıştır.
Bu çalışma ile çeşitli serviks kanseri tarama stratejilerinin yararlarını ve zararlarını modelleyerek ABD Önleyici Hizmetler Görev Gücünü bilgilendirmek amaçlandı. Model olarak 21 yaşında taramaya alınan kadınların hipotetik bir kohortunun mikrosimülasyon modeli kullanılan çalışmada elde edilen bulgular JAMA Network’te yayınlandı.
Sitoloji, hrHPV testi ve sitoloji + hrHPV birlikteliği ile tarama, değişen yaşlar ve şartlar için değerlendirildi. Mevcut rehber ilkelere dayalı tarama stratejilerine göre, sadece sitoloji 21 yaşından itibaren her 3 yılda bir, sitoloji + hrHPV ise 30 ila 65 yaş arası her beş yılda bir uygulanıyor.
Yeni Öneriler Sunuldu
Tarama yapılmamasına kıyasla, modellenen tüm serviks kanseri tarama stratejilerinin, kanser vakalarında ve ölümlerinde ve yaşam yıllarında önemli kazanımlara neden olduğu tahmin edildi. Kılavuz ilkelerine dayalı stratejilerle ilişkili serviks kanseri ölümleri, 1000 kadın başına 0,30 ila 0,76 ölüm arasında değişmekte iken, birincil hrHPV testi veya sitoloji ile birlikteliğe dayanan yeni stratejiler, 1000 kadın başına 0,23 ila 0,29 arasında değişen az sayıda serviks kanseri ölümü ile ilişkilendirildi. Tüm analizlerde, 5 yıllık aralıklarla ortaya çıkan birincil hrHPV test stratejileri etkili oldu.
Bu mikrosimülasyon modelleme çalışmasında, primer hrHPV taramasının her 5 yılda bir yapıldığında makul bir zarar ve yarar dengesine sahip olabileceği tahmin edildi. 30 yaşındayken sitolojiden hrHPV testlerine geçiş, kolposkopiyi zararlar için bir araç olarak kullanırken en etkili kar zarar oranını verdi.
Bu çalışma ile 30 yaşından itibaren her 5 yılda bir primer hrHPV taramasının yapılması önerildi.
Jara J.Kim et al, Screening for Cervical Cancer in Primary Care A Decision Analysis for the US Preventive Services Task Force, JAMA. 2018;320(7):706-714. doi:10.1001/jama.2017.19872+ Tüm Referansları Göster