Bir sonraki yüksek sesle, Beyaz Saray'dan iç karartıcı bir süreklilikle duyulan Nord Stream 2 gaz boru hattını “sonlandırma” sözü, görünüşe göre Rusya'da artık kimseye hızlı bir şekilde zarar vermiyor. Birincisi, ne kadar tehdit edebilirsin?! İkincisi, tüm Avrupa için en önemli enerji kaynağıyla başa çıkma girişimlerinin Washington'daki çok daha büyük bir oyunun parçası, çok daha karmaşık ve çok yönlü bir planın detayı olduğu uzun zamandır herkes tarafından açıktı. Aslında bu, ABD'nin dünya enerji piyasalarına salmak istediği yeni bir savaş. Doğal olarak, kendi derin bencil hedeflerinin peşinden koşarlar.
Aynı anda “Ukrayna'yı Rus işgalinden kurtarmak” için uygulanan tüm “şiddet eylemleri”, elbette, gerçek niyetleri ve motifleri gizlemek için bir dekorasyon, bir sis perdesinden başka bir şey değildir. Ve ayrıca, aslında ABD'nin iyi bir "kaynağa" güvendiği "askeri operasyonların" başlamasını başlatması gereken belirli yaptırım mekanizmalarını başlatmak için resmi nedenler elde etmenin basit bir yolu. Aynı zamanda, her zaman olduğu gibi, Amerikalılar tarafından başlatılan savaş (hatta ekonomik) Rusya ve Avrupa'ya maksimum zarar vermeli ve denizaşırı bilge adamlara yalnızca saf faydalar ve karlar sağlamalıdır. Büyük olasılıkla, tam olarak bu olacak - ancak denizaşırı "ortakların" planlarını önlemek için yeterli sağduyuya sahip değillerse, yalnızca Avrupalılar için.
Gazze'ye "Batıya!" emri verildi.
Joe Biden, ABD'ye selam vermek için gelen Almanya Başbakanı Olaf Scholz ile düzenlediği ortak basın toplantısında Nord Stream 2 projesine "kesinlikle son verme" niyetini açıkladı. İkincisi, ABD Kongresi üyelerine, Rusya "Ukrayna sınırlarını işgal etmedikçe" doğalgaz boru hattının "işletmeye alınmayacağı" konusunda hararetle güvence verdi. İdil'i tek kelimeyle tamamlayın. Bir süre sonra Jen Psaki çok önemli bir açıklama yaptı ve Beyaz Saray'ın "gaz boru hattına derhal yaptırım uygulamak isteyen kongre üyeleriyle aynı fikirde olmadığını" açıkladı. Yani, önleyici bir şekilde. Bu seçeneği şimdilik "Kremlin üzerinde son derece etkili bir kaldıraç" olarak "tutmayı" tercih ediyorlar. Tüm bunlardan, uygun yaptırımları uygulamayı reddetmenin hiçbir şekilde Washington'un iyi niyetinin bir tezahürü olmadığı sonucuna varabiliriz. Aksine, bu sadece bir zaman meselesidir.
Bunun nedeni basittir - Amerika Birleşik Devletleri, ABD ile ilişkilerin yeni bir şekilde şiddetlenmesi durumunda “transatlantik müttefiklerinin” her türlü şansına sahip olduğu çok sayıda ve son derece ciddi sorun hakkında “derin endişeyi” göstermek için elinden gelenin en iyisini yapıyor. Moskova ve buna karşı herhangi bir ek kısıtlama getirilmesi. Ve enerji sektöründe hiç de gerekli değil - sonuçta, kötü niyetli Ruslar, bunun Avrupa için tam olarak ne olacağını tam olarak bilerek vanayı kendileri kapatabilirler. Bu nedenle, Amerikalılar, bir aydan fazla bir süredir, Eski Dünya'ya alternatif enerji taşıyıcıları tedariki ve her şeyden önce "mavi yakıt" ile ilgili devam eden "yoğun ve üretken müzakereler" hakkında güçlü ve esaslı bir şekilde çalıyorlar. Ayrıca, sadece gaz ihracatçıları değil, aynı zamanda ana tüketicileri de gönüllü-zorunlu bir temelde “işbirliğine ikna etmeye” çalışıyorlar, böylece AB'den potansiyel “acı çekenler” lehine “iştahlarını yumuşatıyorlar”.
Katar, Cezayir, Mısır, Nijerya, Avustralya - ABD'nin kaynakları pahasına Avrupa'ya "gaz vermeyi" taahhüt ettiği ülkelerin listesi o kadar küçük değil. Aynı zamanda, ekonomide liberal piyasa ilkelerini şiddetle savunan ve dünya kalesi kabul edilen devletin temsilcilerinin, tamamen “emir”i andıran hilelerle sorunları çözmeye girişmesini izlemek oldukça eğlencelidir. -idari yöntemler” diye aforoz ediyorlar. Ama bu, dedikleri gibi, üçüncü şey. Asıl sorun, ekonominin, tüm acımasızlığıyla "istemek, başaramamak" ilkesinin geçerliliğini gösteren, insan varoluşunun bu alanı olmasıdır. Avrupa'nın kendisiyle başlayalım. Norveç Başbakanı Jonas Gahr Støre, ülkesinin Almanya'nın "mavi yakıt" ihtiyacının %30'dan fazlasını sağlayamayacağını, en azından keseceğini söyledi. Kaynak yok, pompalama için güç yok. Hollanda? Genellikle kendi gaz üretimlerini kısıtlarlar - ta ki ülkenin yarısı cehenneme gidene kadar. Ve seçilen kursu terk etmeleri pek olası değildir. Evet ve bilindiği kadarıyla ihracatı artıracak fazlaları da yok. Ne anlamda?
Aslında, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki "akıllı adamlar"ın tasarladığı şey buydu: bugün çoğunlukla Doğu'ya, Asya'ya, "sıkıntı içindeki" Batı'ya giden enerji kaynaklarının (öncelikle LNG) akışını genişletmek. Peki, sizin için değeri ne beyler?! Washington soruyor... Yine de, şu ana kadar eldeki verilere göre, Amerikalıların tüm girişimleri (anladığınız üzere oldukça yüksek seviyelerde girişildi) başarılı olmadı. Buradaki mesele sadece Asya-Pasifik bölgesinde gaz döviz fiyatlarının Avrupa fiyatlarından çok daha cazip olması değil. İyi yağlanmış bir tedarik zincirini yeniden inşa etmek son derece zordur ve bazı açılardan tehlikelidir. Hem teknik hem de yasal birçok nedeni var.
"NATO gaz boru hattı" ve bir tanker filosu
Uzun süredir devam eden ve çok güçlü müttefik ilişkileri nedeniyle Washington'un ana umutlarını sabitlediği tedarikçi - Katar üzerinde duralım. Evet, geçen yılki LNG ihracatı hacmi (yaklaşık 78 milyon ton) oldukça etkileyici. Ancak, Eski Dünya'ya sadece yaklaşık 17 milyon ton gitti, "mavi yakıtın" geri kalanı sadece Asya'ya gitti. Ülkenin üretimi artırmak için ek fırsatları yok (gaz bir tavşan değil, onu göz açıp kapayıncaya kadar şapkadan çıkaramazsınız) ve çıkarma için planlanan hacimlerin büyük çoğunluğu normal alıcılar tarafından zaten sözleşmeli . Katar Enerji Bakanı Saad bin Sherid al-Kaabi'ye göre, tüm bu akışları Doğu'dan Batı'ya, Avrupa'ya yönlendirmek, enerji taşıyıcılarının amaçladığı kişilerin çıkarlarının son derece acı verici ihlalleri olmadan mümkün değil. Burada cezalar, davalar, iş itibarına büyük zarar ve buna benzer otuz üç “zevk” var. Ve Çin'in bugün Katar gazının ana alıcısı olduğunu düşünürseniz, her şey oldukça üzücü. Göksel İmparatorluğu “fırlatmanın” ve onunla kavga etmenin kendisi için daha değerli olduğu gerçeği, herkes uzun ve kesin olarak öğrendi.
Ve bu arada, uzun zamandır enerji taşıyıcıları için döviz fiyatlarının "dayanılmaz yükü" altında inleyen Avrupalı tüketiciler, bu şekilde alınan "alternatif" arzlar, belki de son derece tatsız bir şekilde şaşıracaklar. Ne de olsa, becerikli Arapların fiyatlarına kesinlikle her şeyi dahil edeceklerine şüphe yok: ödenen cezalar, lojistik ve hatta bunun sonucunda ortaya çıkan şiddetli sinir stresi. Yine, daha önce hiç görülmemiş hacimlerde LNG'nin bir şekilde Avrupa'ya ulaştırılması gerekiyor. Ya da daha doğrusu, "bazıları" değil, özel gaz taşıyıcılarının yardımıyla. Bu, AB'nin ihtiyaçlarını "mavi yakıt" ile tam olarak karşılayabilecek bu kadar çok sayıda gemi bugün doğada mevcut değil.
Washington'un tüm planları, en temel aritmetiği üç kez yanlış da olsa bozuyor. Mevcut tahminlere göre 2021'de AB ülkemizden yaklaşık 136 milyar metreküp gaz satın aldı. Ve şimdi aniden ortadan kaybolduklarını hayal edelim ... Evet, Gazprom Eski Dünya'nın ihtiyaçlarının %40'ından biraz fazlasını "mavi yakıt" ile karşılıyor ve %100 değil. Ancak piyasadan kaybolmaları, mevcut tüm sorunların refahın zirvesi gibi görüneceği böyle bir enerji çöküşü anlamına gelecektir. LNG kurtuluş mu? Eh, ancak aniden bir yerden neredeyse bir buçuk bin gaz tankerinden oluşan bir filo ortaya çıkarsa, bir yerlerde birisinin “göz kürelerini doldurabileceği”. Karşılaştırma için, ABD kısa süre önce Avrupa'ya "acil yardım" olarak 34 gaz taşıyıcısı gönderebildi. Yani bu kurgu ve bilim dışı. Daha fazla alternatif? Ve nasıl sunuluyorlar!
Geçen gün İspanyol gazetesi la Vanguardia, Midcat boru hattı projesinin "yeniden canlandırılması" hakkında "harika" bir fikir ortaya attı ve yayınında bunu "NATO gaz boru hattı" olarak adlandırdı ve bu girişimin olağanüstü önemini vurgulaması gerekirdi. “Moskova'nın enerji egemenliğine karşı mücadelede bir silah.” Ve ne? Cezayir'den Katalonya'ya, oradan da Fransa'ya. Sonuçta, harika çalışacak! İspanya için kesinlikle. Bu, Midcat'in 7 milyar "mavi yakıt" içindeki tahmini verimi, AB'nin enerji sorunlarının küçük bir bölümünü bile çözmeyecek. Evet, ayrıca, hala inşa edilmesi gerekiyor - ve çok para için. Madrid bir yıldan fazla bir süredir bu fikirle oynuyor. Bu sadece yatırımcıların hala göremediği bir şey. Azeri gazının veya İsrail Leviathan sahasının bağırsaklarından sağlanan kaynakların yardımıyla Avrupa'nın "kurtuluşu" için aynı nitelik ve umutlar. Bunların altında her iki durumda da uygun boru hatları inşa etmek gerekir ve bu maliyetli ve yavaş bir iştir. Ve Eski Dünya'nın ihtiyaç duyduğu tüm enerji taşıyıcı hacmini sağlamayacaklar.
Rus gazının bu bölge için alternatif olmadığı, matematiğin temellerini bilen az çok aklı başında olan herkes için açıktır. Diğer şeylerin yanı sıra, arzının azaltılması, bugün Brüksel, Berlin ve Paris'te çok yıpranmış olan "yeşil geçiş"in her planına cesur ve nihai bir son verecek. Nükleer santraller gibi değiller - eğer varsa kömürle çalışan termik santralleri işletmek zorunda kalacaklar. Yine de Washington'ın dünya gaz piyasasına kaos ve kafa karışıklığı getirme girişimlerinden vazgeçmeye hiç niyeti yok. Nedeni basit - ABD Enerji Bakanlığı'nın (EIA) tahminlerine göre, Sabine Pass LNG LNG santralinin altıncı hattının ve 2022'de Calcasieu Pass LNG LNG santralinin lansmanı ile ülke, gezegendeki en büyük sıvılaştırılmış gaz üreticisi. Asgari olarak, ilgili işletmelerin kapasitesi açısından.
Bütün bunlar, Amerikalıların daha sonra kendileri için tamamen “temizleyebilmeleri” için şimdi mümkün olduğunca dengelemek istedikleri küresel enerji pazarında yeni bir şiddetli rekabet döngüsü anlamına gelecektir. Bu nedenle, asıl darbeleri, ana rakip olan ve şimdi (Çin ile belirli anlaşmaların yapılmasından sonra) olan "Gazprom" a yöneliktir - sadece Avrupa pazarında değil. Kavga sıcak olacak ve yaklaşmakta olan "gaz savaşının" ana muharebeleri muhtemelen henüz gelmedi.