insanların çelişkili, tutarsız ve yıkıcı davranışlarına geçmiş yaşantılarını bahane olarak sunmaları gerçekçi mi sizce?
sizi davranışın sonucu mu ilgilendirir yoksa sebepleri mi?
birini yargılarken hangisini ön planda tutarsınız?
En İyi Erkek Görüşü
Malesef çok suistimal edilen bir konu bu haklısınız;
İki durumla özetleyelim:
1.Çok hızlı yemek yiyen bir arkadaşıma bir gün "yahu yavaş ye nefes alamıyorsun be adam" dediğim de, bana "abi biz evde 9 kardeş birlikte büyüdük, aynı anda yer sofrasından yemek yerdik, dolayısıyla öyle bir alışmışım ki eğer hızlı yemezsem aç kalırım var hep aklımda" dedi:(
Bu örnekte belki 18-19 yaşına kadar bu şekilde yaşamış bir insanın bundan sonra yemek yeme davranışını ciddi biçimde etkileyen ama "HAKLI" olan bir sebep var..Asla yadırganmaması gerekir.
Gelin görün ki;
2. İşte ben şöyle şöyle bir arkadaş ortamında büyüdüm, işte başıma şunlar geldi de bu yüzden agresifim.. saldırganım..şöyle yaparım böyle ederim..
Şimdi bunların zararı ve uyandırdığı sonuç farklı.. Ne yaşamış olursan ol, gelip bana bağırır çağırırsan aynısını belki de daha beterini de benden görürsün.. "ama ben böyleyim" burada saçma ve bencilce bir savunma olur ve geçerli olmaz.1
- Hepsini GösterDaha Az Göster