Cuma günü, New York’ta bir federal yargıç hükmedilen İnternet Arşivi, dört büyük kitap yayıncısının sayısız fiziksel kitabını dijitalleştirip çevrimiçi olarak sunduğunda ABD telif hakkı yasasını ihlal etti. Kâr amacı gütmeyen kuruluşun çevrimiçi kredi verme konusunda merakla beklenen kararı operasyon—33.000 yayıncı kitabı da dahil olmak üzere telif haklarıyla korunan 3,6 milyon kitap—20 Mart’taki duruşmadan günler sonra hızla ulaştı.
“Altta, [the Internet Archive’s] adil kullanım savunması, telif hakkıyla korunan bir basılı kitabı yasal olarak edinmenin, alıcıya aynı anda basılı kitabı ödünç vermediği sürece, izinsiz bir kopya oluşturma ve basılı kitabın yerine dağıtma hakkı verdiği fikrine dayanır,” Yargıç John G. Koeltl Manhattan’daki ABD Bölge Mahkemesi’nden yazdı. “Ancak hiçbir dava veya yasal ilke bu görüşü desteklemiyor. Her otorite diğer yönü işaret ediyor.”
2020’de Hachette, HarperCollins, Penguin Random House ve Wiley, San Francisco merkezli İnternet Arşivi’ne COVID-19 kısıtlamaları sırasında fiziksel kütüphaneler kapatıldığında oluşturulan Ulusal Acil Durum Kütüphanesi nedeniyle dava açtı. Bu dönemde İnternet Arşivi, web sitesine gelen ziyaretçilerin basılı kopyalardan taradığı dijitalleştirilmiş kitaplara sınırsız erişime izin verdi.
Yüksek Öğrenimde 40.000’den Fazla Kariyer Fırsatını Arayın
2.000’den fazla kurumun en iyi yüksek öğrenim yeteneklerini işe almasına yardımcı olduk.
yayıncıların dava İnternet Arşivi’ni de hedef almıştı Açık Kitaplık “kasıtlı toplu telif hakkı ihlali” ve kontrollü dijital ödünç verme olarak bilinen ve “telif hakkı yasasının çok dışında icat edilmiş bir paradigma” olarak adlandırdığı bir kavram için. Kontrollü dijital ödünç vermede, bir kitabın basılı kopyasına sahip bir kütüphane kitabı dijitalleştirir, basılı bir kopyayı elinde tutar ve dijitalleştirilmiş versiyonu ödünç verir.
İnternet Arşivi’nin kurucusu ve yöneticisi Brewster Kahle, “Kütüphaneler, kurumsal veritabanı ürünleri için müşteri hizmetleri departmanlarından daha fazlasıdır” diye yazmıştı kuruluşun Blog karardan sonra. “Demokrasinin küresel ölçekte gelişmesi için, kütüphanelerin toplumdaki tarihi rollerini – kitaplara sahip olmak, korumak ve ödünç vermek – sürdürebilmeleri gerekir.”
Kontrollü dijital ödünç verme işlemi yapan kütüphaneler bunu birçok şekilde yapar. Birlikte çalıştığı kütüphanecilere göre, bazı uygulamalar ABD telif hakkı yasası tarafından tanımlandığı şekliyle adil kullanım ilkelerine aykırıdır, bazıları ise karşı değildir. Yüksek Öğrenim İçerisinde konuştu. Ancak İnternet Arşivi destekçilerinden oluşan lejyonlar, davayı tüm kütüphanelerin kitaplara sahip olma ve onları koruma hakları için verilen bir mücadele olarak gördü. Bu arada Yazarlar Birliği gibi kuruluşlar, yayıncıların yanında yer aldı ve İnternet Arşivi’nin eylemlerini “” olarak adlandırdı.korsanlık” Dava, dijital kütüphanelerin sınırları hakkında bir karar verdi, ancak İnternet Arşivi karara itiraz etmeyi planlıyor.
Kahle, “Yayıncılar bizden üç milyon kitabı dijital olarak yakmamızı talep ettiler” dedi. Yüksek Öğrenim İçerisinde karardan önce. “Eşi görülmemiş bir ölçekte yanan bir kitap olurdu.”
İnternet Arşivinde Kontrollü Dijital Borç Verme
İnternet Arşivi, 2005 yılında çevrimiçi ödünç verme için basılı kitapları dijitalleştirmeye başladı ve dünya çapında 18 lokasyonda günde 4.300 kitabı tarıyor. İnternet sitesi. Her gün, yaklaşık olarak ödünç verir 70.000 kitap. Kahle, kuruluşun kontrollü dijital ödünç verme uygulamalarını birçok tuğla ve harç kütüphanesinin dahil olduğu uygulamalarla karşılaştırılabilir olarak gördüğünü söyledi. Yüksek Öğrenim İçerisinde karardan önce.
Kontrollü dijital ödünç verme uygulaması, kütüphanelerin yayıncı tarafından sağlanan e-kitaplar için lisansları güvence altına aldığı Amazon’un Kindle kütüphane programı gibi hizmetlerden farklıdır. Kontrollü dijital ödünç verme kapsamında, kütüphane kitabı dijitalleştirir.
Belirli bir kontrollü dijital borç verme uygulamasının adil kullanım olup olmadığını belirlemek için bir yargıç, dört faktör: kullanımın ticari mi yoksa eğitim amaçlı mı olduğu da dahil olmak üzere, kullanımın amacı ve niteliği; Telif hakkı alınmış çalışmanın doğası; alınan kısmın miktarı ve önemi; ve kullanımın potansiyel pazar üzerindeki etkisi.
Hachette ve İnternet Arşivi davasında Koeltl, dört faktörün de yayıncıların lehine olduğuna karar verdi.
Yüksek Eğitimde Kontrollü Dijital Borç Verme
Yüksek öğrenimdeki kütüphaneciler, kontrollü dijital ödünç verme uygulamasının yasal olup olmadığını öğrenmek istediklerinde, birçoğu Araştırma Kütüphanecileri Derneği’ne danışır. pozisyon bildirimi, ABD telif hakkı yasasının “iyi niyetli bir yorumunu” sunmaya çalışır. Buna rağmen dernek, kontrollü dijital ödünç vermeyi uygulamak isteyen kütüphanecilere “yetkin” bir avukata danışmalarını tavsiye ediyor.
American Library Association’ın geçici yönetici yardımcısı Alan Inouye’ye göre, neyin adil kullanımı oluşturduğu kitaba bağlı olabilir. Örneğin, yayıncı tarafından basılmış bir e-kitabı olmayan onlarca yıllık bir kitabın dijitalleştirilmiş bir sürümünü taramak ve ödünç vermek, aynısını yakın zamanda yapılmış bir e-kitapla yapmaktan farklıdır. New York Times yayıncısı bir e-kitap seçeneği sunan en çok satan.
“Bir davada olduğunuzda, sadece iki taraf vardır. Doğası gereği düşmanca, ”dedi Inouye. “Bir davaya dahil olmayan bizler için mesele… inanılmaz incelikli. Genellikle, bazı şeyler daha iyi ve bazı şeyler daha az iyi… Tam olarak nasıl çalıştığını söyleyen adil kullanım polisi veya yetkili bir rehber kitap yok. Bu bir yargıdır.”
Yerdeki bazı yüksek eğitimli kütüphaneciler aynı fikirde.
Öğrencilerin ağırlıklı olarak çevrimiçi olarak katıldığı Chicago Theological Seminary’deki Lapp Learning Commons’ın yöneticisi Yasmine Abou-El-Kheir, “Bunun adil kullanım teşkil edip etmediği konusunda her zaman bir belirsizlik vardır” dedi. “Bir eşitlik sorunu var… Çevrimiçi öğrenciler, yüz yüze öğrenciler gibi eğitim ücreti ödüyorlar ve yine de, materyallerin dijital olarak mevcut olmaması nedeniyle materyallere erişimleri engellenebilir.”
Abou-El-Kheir, örneğin ruhban okulundaki öğrencilerin veya profesörlerin ihtiyaç duyduğu birçok teolojik kitabın baskısının tükendiğini ekledi. Bir öğrenci veya bilim adamı, e-kitabın bulunmadığı koleksiyondaki bir kitap için doğrudan talepte bulunduğunda, bir ruhban okulu kütüphanecisi, kitabın bir kısmını veya tamamını dijitalleştirerek, basılı kitabı dolaşımdan kaldırarak ve dijitalleştirilmiş versiyonunu yaparak kontrollü dijital ödünç verme işlemine girebilir. Basılı bir kitap için izin verilenle aynı süre boyunca kullanılabilir. Yine de Abou-El-Kheir, bazı örneklerin “adil kullanımdan biraz daha fazlası” olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğini merak ediyor.
Ayrıca Abou-El-Kheir, kontrollü dijital borç verme ruhunu onurlandıracak teknolojiye sahip olmanın “zorlu bir konu” olduğunu söyledi. Ruhban okulunun kütüphanesi, dijitalleştirilmiş bir kitap bağlantısının birden çok öğrenci tarafından kullanılamamasına yönelik bazı geçici çözümler bulmuştur. Örneğin, kütüphane personelinin fiziksel kopyalardan sayısallaştırdığı kitaplara erişmek için öğrencilerin oturum açması gerekir. Bununla birlikte, kütüphane, yerleşik kontrollü dijital ödünç verme işlevlerine sahip başka bir kütüphane kataloğuna geçmeyi amaçlamaktadır.
Ancak Iowa Eyalet Üniversitesi de dahil olmak üzere bazı kurumlar kontrollü dijital ödünç verme yoluyla kitap sunmaktan kaçınıyor.
Üniversite kütüphanesi başkanı Dawn Mick, kontrollü dijital ödünç vermenin çeşitli yorumlarıyla ilgili olarak, “Kütüphane açısından bakıldığında, yasal risk vardır” dedi. “Ama aynı zamanda, bu şeyleri nereye koyuyorsun?” sayısallaştırılmış bir kopyası dolaşıma girdiğinde saklanması gereken kitaplara atıfta bulunarak.
Hawaii Üniversitesi gibi bazı kurumlar, yönergeler bu yönergeler başka soruları gündeme getirse bile, netlik sunmaya çalışır. Örneğin, Hawai’i’de, bir profesörün makul bir fiyata bulunamayan, bulması zor veya baskısı tükenmiş bir kitabın kişisel kopyası, kitabın kişisel kopyası şu durumlarda kütüphanede muhafaza ediliyorsa sınırlar içinde kabul edilir: sayısallaştırılmış kopya kullanıma sunulur. Ancak üniversite neyin “makul” bir fiyat oluşturduğunu ayrıntılı olarak açıklamaz. Yayıncının fiyatı ne olursa olsun bir e-kitap sunduğu ders kitapları, kurumda kontrollü dijital ödünç verme için aday değildir.
Kontrollü dijital borç vermeyle uğraşan kolejler ile dağınık olmayanlar arasında bir orta nokta var. Çok sayıda üniversite kütüphanecisi, konunun bir paratoner olduğu endişesiyle, kontrollü dijital ödünç verme hakkında kayıtlarda konuşmayı reddetti.
Her İki Tarafta da Tutkulu Taraftarlar
Eylül ayında yüzlerce yazar bir sözleşme imzaladı. açık mektup İnternet Arşivini desteklemek için Fight for the Future’dan. Mektup, davayı “kütüphanelere yönelik bir saldırı” olarak nitelendirdi; bu, kitap sahibi olma ve kitap tutma haklarını baltaladı, kütüphaneleri davalarla sindirdi ve kütüphanecileri karaladı.
“Size kitaplıkların ve yazarların karşıt tarafta olduğunu söyleyen herkes, herhangi Sorun, kitaplıkların veya yazarların veya her ikisinin doğasını büyük ölçüde yanlış anladı,” Cory Doctorow, ortak yazar Dar Nokta KapitalizmiBüyük içerik oluşturucuların zararlarını araştıran ve Fight for the Future mektubuna imza atan mektuba eşlik eden bir açıklama yazdı. “Bizler sınıf müttefikleri ve sanatsal silah arkadaşlarıyız.”
PEN/Hemingway alıcısı, Kadının Kitabı Ödülü’nün ilk trans kadın adayı ve Fight for the Future mektubunun imzacılarından Torrey Peters, “Bir trans yazar olarak kariyerimi dijital kitapların engelsiz dolaşımına borçluyum” diye yazdı. mektuba eşlik eden bir açıklamada. “Bana ilham veren ilk trans kitaplar dijitaldi, kendi ilk kitaplarım dijital olarak yayınlandı… Dijital kitaplar erişilebilir olduğunda herkes bundan faydalanır.”
Akademideki pek çok kişi, bir köşe yazısı yayınlayan bir grup mevcut ve eski üniversite kütüphanecisi de dahil olmak üzere İnternet Arşivi’nin yanında yer aldı. Yüksek Öğrenim İçerisinde geçen hafta. Bu kütüphaneciler çevrimiçi kütüphaneyi “modern çağın en önemli kültürel kurumu” olarak adlandırdılar.
Ancak birçok kuruluş ve yazar, yayıncıların yanında yer aldı.
Bir Yazarlar Loncası, “Bu, saf ve basit, ancak ‘adil kullanım’ ve kamu hizmeti gibi ustaca gizlenmiş bir korsanlıktır.” ifade yayıncılara destek dedi. “Aslında, davanın ortaya çıkardığı gibi, İnternet Arşivi’nin tarama operasyonu -kurucusu Brewster Kahle ve destekçilerinin onu takdim ettiği hayırsever kamu hizmetinden çok uzak- 2011 ile 2020 yılları arasında kütüphanelerden 30 milyon dolar gelir elde eden kazançlı bir ticari girişimdir.” Açıklamada, medyan geliri 20.300 dolar olan tam zamanlı yazarların maliyeti ödediği de eklendi.
Gerçekten de birçok yazar aynı fikirdeydi.
kitabının yazarı Sandra Cisneros, “İnternet Arşivi’nin web sitesine girip kitaplarımın taranmış kopyalarının onları isteyen herkese ücretsiz olarak, benim iznim veya herhangi bir ödeme olmaksızın dağıtıldığını gördüğümde dehşete kapıldım” dedi. Mango Caddesi’ndeki EvAmerikan Kitap Ödülü sahibi ve MacArthur Üyesi (sözde dahi hibesi), Amerikan Yayıncılar Birliği hakkında bir bildiri yazdı. İnternet sitesi. “Deneyim o kadar üzücüydü ki web sitesinde uzun süre kalamadım. Sanki bir rehinci dükkanına gitmiş ve çalınan eşyalarımın satışta olduğunu görmüş gibiydim.”
Cisneros, “Beni büyüten kütüphaneler kitaplarının parasını ödedi, onları asla çalmadı” diye devam etti. “Kitaplarımın e-kitap versiyonlarını halka ücretsiz olarak sağlamak isteyen tüm kütüphaneler bunu yapabilir çünkü Penguin Random House’a çalışmamı yetkili dijital formatlar için ödeme yapmaya istekli herhangi bir kütüphaneye lisans vermesi için yetki verdim. İnternet Arşivi’nin kitaplarımı dağıtmasını, çalışmalarım üzerinde kurmak için çok çaba sarf ettiğim kontrolün korkunç bir ihlali olarak görüyorum.”
Bu hikaye için iletişime geçilen yayıncıları destekleyen birçok yazara göre, hayatlarını yazarak kazanmaktansa yalnızca okunmaya odaklanan yazarlar Creative Commons lisansları alabilirler.
Authors Guild’in CEO’su Mary Rasenberger, “Bu ülkede profesyonel bir yazarlar sınıfına ihtiyacımız var” dedi. “Sadece hafta sonları yazan hobilere değil, iyi kitaplar yazabilen insanlara ihtiyacımız var.”
Yine de bazı akademisyenler, yazarlığın tam zamanlı bir iş olması gerektiğine ikna olmuş durumda değil.
Sean O’Brien, “İnternet, yazarlara para kazanabilecekleri tek yer olarak yayıncılara çok fazla güvenmek zorunda kalmadan yaptıkları işi destekleyebilecek başka gelir akışları bulma seçenekleri açtı” dedi. Yale Hukuk Fakültesi’nde Bilgi Toplumu Projesi, karar öncesi söylendi. “Onların yazarken ya da geçimini sağlarken görmek istemediğimden değil. Ama aynı zamanda herkes gibi zamanla değişmek zorunda kalacaklarını düşünüyorum.
Ama hepsi aynı fikirde değil.
Rasenberger, “Bazı yazarların kitaplarından para kazanmayı umursamamalarını kesinlikle takdir ediyoruz” dedi. Yüksek Öğrenim İçerisinde. “Ama bu yazarın seçimi olmalı.”
Kaynak : https://www.insidehighered.com/news/2023/03/27/legal-blow-internet-archive-controlled-digital-lending