Geçen gün bütün ülke, Moskova'nın Polonyalılardan Kurtuluş'un 400 yıldönümünü Minin ve Pozharsky milisleri tarafından kutlayacak. Ve Prens Pozharsky kim? O herkes tarafından bilinir ve hiç kimse. Puşkin, 19. yüzyılın 30'lerinde bu paradoks hakkında yazdı.
Pozharsky kültü Napolyon savaşları sırasında şekillenmeye başladı. Ülkenin ana meydanındaki tek anıt, Minin ve Pozharsky'ye adanmıştır. Pozharsky adına, çarlık, Beyaz Muhafız ve Sovyet filolarının kruvazörlerine çağrıldı. Pozharsky adlı zırhlı trenler Kırmızı ve Beyaz ordularda görev yaptı. Ancak Pozharsky'nin kült imajı gerçeklikten çok uzak.
Devrim öncesi ve Sovyet tarihçileri, Dmitry Pozharsky'nin imajını önemli ölçüde çarpıttı. Bu farklı hedeflerle yapıldı ve sonuç bir oldu. Pozharsky'den, cahil bir soylu, cesur ve yetenekli bir vali, ama hırslı olmayan bir politikacı yaptılar. Genel olarak, bu tür servis edilebilir besserebrenika: başarıyı başardı, eğildi ve kenara çekildi.
Örneğin, ünlü tarihçi İvan Zabelin'in Pozharsky hakkında yazdığı: “Fiziksel kapasitesi düşük bir adamdı. Olağanüstü hiçbir şey yapmadı, başkalarıyla vasat davrandı, bir yöneticinin fikrini ve askeri liderin kabiliyetini kınayan hiçbir şey göstermedi. Hepsi sevilmedi ve uymadılar. Kendisi manevi kıtlığın bilincindeydi. ”
Öyleyse, biz nilly, Dmitry Mihayloviç'in soyağacıyla uğraşmak zorunda kalacağız.
PRENSİP ebeveynlik: BIZ RURIKOVICH
XVI. Yüzyılın başlarında, Pozharsky prensleri, Romanovlar için zenginlik bakımından oldukça düşüktü, ancak klanların soylu olmaları nedeniyle, ne Romanovlar ne de Godunovlar kendileri için uygun değildi. Pozharsky’nin, bir Ortodoks manastırı ("Chet Efsanesi") kurmak için Rusya’ya gelen Almanların ("Pruss’tan geldi") ya da Rusya’nın soyağacına girmesine gerek yoktu. Prens Pozharsky'nin kadın soylu soylu ailelere yapışmasına gerek yoktu. Pozharkovo-Starodubsky prenslerinin soyağacı, Büyük Dük Vsevolod'un Büyük Yuva'sındaki (1154 - 1212) erkek çizgiden geçiyor. Ve bekar bir tarihçinin gerçeği hakkında şüphe gölgesi yoktu.
1238'te Büyük Dük Yaroslav Vsevolodovich, kardeşi Ivan Vsevolodovich'e, bölge ile Klyazma'daki Starodub kasabasını verdi. XVI. Yüzyılın sonundan itibaren Starodub değerini kaybetmeye başladı ve XIX. Yüzyılın başlarında, Vladimir ilinin Kovrov ilçesi Klyazmensky Kasabası köyü oldu.
Starodubsky'e özgü princedom nispeten küçüktü, ancak Vladimir ve Nizhny Novgorod beylikleri arasında stratejik bir pozisyon aldı. Bu arada, Mugreevo köyü olan Dmitry Mihayloviç'in mülkiyeti Starodubsky prensliğinin bir parçasıydı.
Ivan Vsevolodovich, bağımsız Starodub prenslerinin hanedanının atası oldu. Büyük torunu Fyodor Ivanovich Starodubsky, Horde'da 1330'ta öldürüldü. İvan Kalita, Han Özbek'i Starodub prensi reddetti. Khan, Fedor'a zalim bir ceza alma veya İslam'a gitme seçeneğini sundu. Prens ölümü tercih etti. Fyodor, başarı için Blessed rumuzunu aldı ve kanonize edildi. Kutsanmış Olan'ın oğlu Andrei Fedorovich Starodubsky, Kulikovo Savaşı'nda kendini belli etti. Andrei Fedorovich'in ikinci oğlu Vasily, Starodub Prensliği içindeki Pozhar kasabası (Pogara) ile birlikte bir mahalle aldı.
Pozhar şehri adına (Pohara) Prens Vasily Andreevich ve torunları, Pozharsky prenslerinin takma ismini aldı. 15. yüzyılın başında, Starodub prensleri Moskova'nın vokalleri haline geldi, ancak miraslarını korudu.
Prens Pozharski, Moskova yöneticilerine sadık bir şekilde hizmet etti. “Bin Kitap” ın girdiğine göre, kraliyet hizmetindeki bir yıl boyunca 1550 için 13 Starodub prensleri: “Prens Ondrej ve Prens İvanov'un Tatev çocukları Prens Fyodor. Prens İvan ve Peter Prens Borisov Romodanovski'nin çocukları. Prens Vasile Prens İvanov oğlu Kovrov. Prens Ivan Chornaya ve Prens Peter, Prens Vasilyev’in Pozharsky’nin çocukları. Prens Timofey Prens Fedorov Pozharski'nin oğlu. Prens Feodor ve Ivan Prens Ondreyevy, Bolşoy Gundorov'un çocukları. Prens Fedorov oğlu Daniel. Prens Fyodor ve İvan Prens İvanovlar, Tretyakov Pozharsky'nin çocukları ".
Ivan Fedorovich Pozharsky, 1552'ta Kazan yakınlarında öldürüldü. Kahramanımızın babası, komutan Mikhail Fedorovich Pozharsky, Kazan'ın yakalanmasında ve Livia Savaşında kendini belli etti. Ancak Mart ayında, Ivan the Terrible'ın yaşadığı 1566, eski Starodub prenslerinin soyundan gelen miraslarından kendi miraslarından geçti. Ve bu talihsizlik onların hatası nedeniyle değil, kralın "kurnaz" entrikaları yüzünden oldu. Kuzeni Vladimir Andreevich Staritsky ile başa çıkmaya karar veren Ivan IV, onu asıl kökten mahrum etmek için mirasını değiştirdi. Bunun yerine, Vladimir Starodubsk princedom verildi. Starodub prensleri toplu halde Kazan ve Sviyazhsk'a gönderildi. Bunların arasında Andrei İvanoviç Ryapolovski, Nikita Mihailoviç Soroka Starodubski, Fedor İvanoviç Pozharski (kahramanın büyükbabası) ve diğerleri vardı.
Starodub prenslerinin ihracı sadece Grozny'nin kardeşine karşı entrikalarının bir parçası değildi, aynı zamanda Kazan bölgesinin sömürgeleştirilmesinin bir parçasıydı. Tarihçilerimiz, 1552 yılında Kazan'ın fethi hakkında konuşmaya alışkındır. Aslında, Kazan bölgesinde uzun yıllar boyunca Tatar halkının Ruslara karşı sert bir mücadelesi vardı. Starodub prensleri yalnız başına gelmedi, geri dönmeleri ve avlularıyla. Kazan bölgesinin idaresinde oldukça nezaket dolu maaşlar ve ikincil görevler aldılar. Örneğin, Mikhail Borisovich Pozharsky Sviyazhsk'ta komutan olarak atandı. Starodub prensleri Tatarların ayaklanmasını acımasızca bastırdı ve bölgenin kolonizasyonuna büyük katkı yaptı.
16. yüzyıldan beri, 80, eski Starodubsky prensliğindeki mülklerin bir kısmı yavaş yavaş hak sahiplerine iade edildi. Ancak "Kazan koltuğu", Pozharsky prenslerine hizmette ve yerel ilişkilerde ciddi hasara neden oldu. Eski prens klanlar ve Grozni döneminde ilerleyen yeni "boyarlar" kenara itildiler. Bu nedenle, XIV’in başında bulunan ve Rurikovich’in soylu ailelerinden biri olan XVI. Yüzyılın başında olan Pozharsky, Sovyet tarihçilerinin “keyifsiz bir aile” olarak adlandırmasına sebep olan bir çevre üzerindeydi.
FARKLI DEVRELERE DAHİL DEĞİLDİR
Dmitry Mikhailovich Pozharsky, Kasım'da, Kazan bölgesinde 1'in 1578'inde doğdu. Fakat gençliği, Luh nehrinin yakınındaki Mugreev köyünün aile yuvasında Suzdal'ın yanından geçti. Dmitry ailenin ikinci çocuğu oldu, bir ablası Daria ve küçük erkek kardeş Vasily vardı. 1587'te babası Mikhail Fedorovich öldü ve aile ile ilgili tüm endişeler annesi Maria Fedorovna, nee Beklemisheva tarafından ele geçirilmeliydi.
1593'te, 15 yaşındaki Dmitry Mihayloviç Pozharsky ilk asalet gösterisine geldi. Boris Godunov'un Prens Pozharski'ye ve ayrıca diğer Starodub prenslerine de kızacak hiçbir şeyi yoktu. Öte yandan, Boris'e herhangi bir özel hizmet sunmamışlardı ve vali de görevlilere insanlara hizmet etmek için tutarlı bir şekilde görevlendirmeyi tercih etti. Sonuç olarak, Dmitry Mihayloviç kraliyet sarayında kaldı, ona karınların unvanı verildi ve birkaç yıl sonra avukat olarak.
1602'te Çar Boris, Dmitry Mihayloviç ve İvan Petrovich Pozharsky katılımcılarını ziyaret etti. 24 yaşındaki Prens Dmitry için bu, bir kariyer için iyi bir başlangıç olarak kabul edildi. Stolnik Dmitry Pozharsky, emperyal kararnameyle Litvanya sınırına gönderildi.
Pozharsky'nin Yanlış Dmitry I ile savaşa katılımına dair belgesel veri yoktur. Büyük olasılıkla o egemen kişiyle birlikte Moskova'da kaldı. Tüm Muskovitler ile birlikte, Dimitri Mihayloviç Çar Çar Dimitry'ye haçı öptü ve mahkemesinde bir çalılık olarak kaldı.
Mayıs gecesi 17, 1606, Pozharsky uzaktaydı. Mugreev aile mülkünde idi ve buna göre Vasily Shuisky darbesine katılmadı. Dmitry Mikhailovich fevkalade şanslıydı ve belki de tam tersine şanslı değildi ve bütün darbelerden uzak kaldı. Ve yeni kral onu ödüllendirmedi ve onu cezalandırmadı. Vasily Shuisky, yüzlerce insanın bu unvandan mahrum kaldığı stolniki'nin bir “baskını” yaptı. Pozharsky hala "sonsuz" stolnik olarak kaldı.
1607'in sonunda, Moskova yakınlarındaki Pozharsky, defalarca İvan Bolotnikov ordusuyla savaşlara katıldı. Haziran ayında, 1608'te Pozharsky, Moskova'yı Tushino hırsızı birliklerinden savunurken kendisini ayırt etti. 4 Haziran gecesi Vagankovsky sahasında Rozhinsky Polonyalılarını durduran süvari birliğiydi.
Temmuz ayında 1608, Pozharsky ilk vali olarak atandı ve ayrı bir görevden ayrılmaya başladı. O sırada, çarlık birliklerinin ve Tushino hırsızlarının iletişim üzerindeki kontrolünü sürdürme mücadelesi devam ediyordu.
Voevoda Pozharsky, Vysotsky kasabası yakınlarındaki "Litvanyalılara" saldırmayı emretti (şimdi Yegoryevsk şehridir). Tushyntsy tamamen mağlup edilip kaçtı ve “bir sürü hazine ve rezerv” olan Pozharsky'ye giden bir vagon treni bıraktı. Aynı zamanda, Pozharsky, hapishanede oturmayı tercih eden ve Pozharsky'ye yardım etmek için savaşçı vermeyi reddeden Kolomna voevode Ivan Pushkin ile kavga etti. Sonuç olarak, savaştan birkaç hafta sonra Pozharsky, arsız yerine Ivan Pushkin ile birlikte Çar Vasili ile yalvarmak zorunda kaldı. Puşkin ailesi, Romanovlarla aynı “sahte” soyguna sahipti ve Prens Rurikovich'i kullandı. Doğal olarak, kral iddialarını reddetti, ancak durumunun güvencesizliği nedeniyle o günlerde olduğu gibi onları bataklıklarla parçalamaya başladılar.
Kral Pozharsky, merkezi büyük bir köy olan Nizhny Landekh olan Suzdal semtinde mülk sağladı.
1609’te, kral Pozharsky’yi Zaraysk’e bir voyvoda olarak atadı. Şehir stratejik öneme sahipti. Zaraisk'in ilk ahşap kalesi, 15. yüzyılda Osetr Nehri'nin yüksek kıyısında (Oka Nehri'nin sağ kolu) ve Bubnova Adası'nın oluşturduğu bir pelerin üzerine inşa edildi.
Vasily Shuisky'nin devrilmesi ve yedi boyarların yönetiminin başlangıcında Pozharsky Zaraysk ve çevresini rahatsiz bıraktı. Pozharsky, haçı Prens Vladislav'a öpmeyi reddetti ve daha fazla gelişme bekledi. Ryazanlı Prokopy Lyapunov milisleri toplamak ve Moskova'ya gitmek için çağrılarla mektup göndermeye başladı. Şimdi Çar Vasili tahttan vazgeçti ve sakin bir vicdanla Lyapunov'u destekleyen yeminsiz Dmitry Mikhailovich.
İŞ ORTAKLARI VE KATILIMCI
Kral Sigismund, Lyapunov'u imha etmeye karar verdi ve özellikle de bu amaç için Isak Sunbulov tarafından Ryazan’a başkanlık eden Polonyalılar ve Zaporizhzhya Kazakları’nın büyük bir kopuşuna yol açtı. Yaklaşan Sunbulova'nın haberi Procopius Lyapunov'u mülkünde buldu ve Pronsk kasabasının ahşap kalesine sığınmayı başardı. Pronsk'un savaşçıları azdı ve Lyapunov komşu şehirlere umutsuz yardım mektupları gönderdi. Zaraisk savaşçılarıyla birlikte Pozharsky, Pronsk'a taşındı. Yolda, Kolomna'dan ayrılmalara katıldılar. Pozharsky'nin birliklerinin geldiğini öğrenince, Polonyalılar ve Kazaklar Pronsk'tan kaçtılar.
Bir süre sonra Sunbulov ordusunu toplamayı başardı ve Pronsk'tan Zaraysk'a geri dönen Pozharsky'den intikam almaya karar verdi. Geceleri Kazaklar aniden Zaraisk Kremlin'i (hapishane) yakalamaya çalıştılar, ancak püskürtüldü. Ve şafakta Pozharsky bir sorti yaptı. Kazaklar panik içinde kaçtı ve artık Zaraisk'te görünmedi.
Şehrinin güvenliğini sağlayan Pozharsky, Ryazan'a Lyapunov'a gidebildi. Lyapunov'un milislerle Moskova'ya taşınacağını ve Pozharsky'nin kentte isyan yaratacağını kabul ettiler. Bunun için Pozharsky ve başkente gitti. Moskova'ya yalnız başına gelmediğine ancak “askeri insanlar” demesiyle geldiğine inanmak için sebepler var.
Bildiğiniz gibi, Mart 1611’ta, Pozharsky, Polonyalılara karşı bir Muskovit isyanı yarattı. Ciddi bir şekilde yaralandıktan sonra görkemli voyvodalık törenine alındı.
Kuzma Minin, Nizhny Novgorod'u Polonyalılara karşı yükseltir. Yeni milislerin komutanlara ihtiyacı var. Kuzma acilen Pozharsky'yi ve sadece onu aramayı talep ediyor.
Voivod olarak Pozharsky tek bir savaşı kaybetmedi. Bir yönetici olarak Pozharsky, krala olan bağlılığını asla bozmadı. Ardından Boris Godunov, Sahte Dmitry I ve Vasily Shuisky'ye ihanet edildi, ölümleri ve ihbarları onu yemin etmekten kurtardı. Pozharsky, Tushinsky veya Pskov hırsızlarına, ayrıca Kral Sigismund ve Prens Vladislav'a bağlılık sözü vermedi.
Pozharsky'nin, Mugreev köyünde Aşağı yakınlarında olması da çok önemliydi. Son olarak, Kuzma Minin'in prens ile kişisel olarak tanışması önemli bir rol oynadı.
Gerçek şu ki, Lunitskaya tuzlu su borusunun ortak sahibi, Fyodor Minin'e ait ... Dmitry Pozharsky. Böylece, ikinci milislerde yoldaş olmadan önce, Minin ve Pozharsky tuz çıkarımında ve satılmasında yoldaşlardı.
1612 Ocak ayına kadar Pozharsky vesiği taktik ve kişisel cesaret bilgisi ile ünlüydü. Milisleri yöneten kişi, ilk günlerden itibaren olağanüstü bir stratejist ve yetenekli bir politikacı olduğunu gösterdi. Kuzma Minin, kayıtsız şartsız olarak valiyi destekledi. Her iki lider de, Zarutsky ve Trubetskoy milislerine katılmak için doğruca Moskova'ya gitmenin Lyapunov'un kaderini tekrarlamak ve ikinci milisleri yok etmek olduğunu anlamıştı.
Pozharsky, Volga'yı geçerek Moskova'ya gitmeyi önerdi. Niyetini öğrenince, Trubetskoy ve Zarutsky onun önüne geçmeye, Yaroslavl'ı ele geçirmeye, Volga boyunca yolu kapatmaya ve milisleri Rus Kuzeyinden kesmeye karar verdi. Hırsızların kopması Kazaklar, ataman Andrey Prosovetsky ile Yaroslavl'a taşındı.
Pozharsky hemen tepki verdi ve Dmitry Petrovich Lopaty-Pozharsky başkanlığındaki mobil bir takımı Yaroslavl'a gönderdi. Ana milis kuvvetleri, Lent Şubat 23 1612 gününde Nizhny Novgorod'dan ciddi bir şekilde yürüdü. Milislerin yolundaki ilk şehir olan Balakhna'da sakinler Pozharsky'yi ekmek ve tuzla karşıladılar ve yerel vivot Matvey Pleshcheyev milislere katıldı.
Kavga etmeden Yaroslavl, ikinci milislerin eline geçti. Nisan ayı başlarında 1612, ana milis kuvvetleri çanlarının altına Yaroslavl'a girdi.
Askeri simge "Rev. İrinarkh tarafından bereket, Boris-Glebsky, Ortodoks Rus Ordusu, halk kahramanları - Anavatan liderleri ve kurtarıcıları - 1612 yılında Kozma Minin ve Dmitry Pozharsky". XVII yüzyıl
YAROSLAVL DEVLETİ
Minin ve Pozharsky, sıkıntıları bir kez ve herkes için sona erdirmeye karar verdi - bir Çar ve Patrik'in seçilmesi için Yaroslavl'da bir Konsey topladı ve sonra Moskova'ya taşındı.
Konsey'i bir kargaşa ve kaos atmosferinde toplamak haftalar değil, uzun aylar meselesidir. Bu nedenle, Yaroslavl'da Konsey'i beklemeden, zaten Rusya'nın çoğunu kontrol eden Zemstvo hükümeti kuruldu.
Kostroma'daki Minin ve Pozharsky'nin emriyle; Suzdal, Ustyuzhna, Uglich, Pereslavl-Zalessky, Beloozero, Tobolsk, Rostov, Vladimir, Kashin, Tver, Kasimov, yerine sadık insanlar olan valiler tarafından değiştirildi. Yaroslavl'da bakanlıklar gibi kurumlar ortaya çıktı: Yerel Düzen (Martemyanov ve Likhaçev liderleri), tahliye emri (Varev ve Danilov), Büyük Saray (Yemelyanov), Manastır Emri (Vitovtov ve Dmitriev), Büyükelçi emri (Romanchuk). Golovnin Sibirya topraklarından ve Novgorod mahallesinden önce Yudin, sonra Ivanov'dan sorumlu olmaya başladı.
Elbette, laik gücün yanı sıra, güç ve manevi olması gerekir. Büyük Katedral’in toplanması için zamana ihtiyaç duyuldu, ancak eski Rostov Büyükşehir Kirill’inin atandığı başında Manevi Konsey kuruldu.
Yaroslavl hükümeti ayrıca üzerinde aslan tasvir edildiği yeni bir devlet amblemi oluşturdu. Büyük saray mühüründe, arka ayakları üzerinde duran iki aslan tasvir edilmiştir. İstenirse, yeni bir armanın tanıtılması, tüm sahtekarların, pankartların altında, İvan III döneminden bu yana Rus devletinin amblemi olan çift başlı kartalla gerçekleştirildikleri gerçeğiyle açıklanabilir. Ancak, diğer yandan, yeni devlet amblemi, iki kükreyen aslanın betimlendiği Prens Pozharsky'nin amblemine çok benziyordu. Evet ve Pozharsky'nin kendisi şimdi "Voyvoda ve Prens Dmitry Mihayloviç Pozharkovski-Starodubsky" olarak adlandırıldı.
Yaroslavl hükümetinin faaliyetleri meyve vermeye başladı. Pomorye ve Sibirya'nın uzak bölgelerinde bile para ve temsilcileri Yaroslavl'a gönderildi.
Kendisini devletin hakimi olarak kabul eden Pozharsky, tüm dış işleri kendi eline aldı. Voevoda, ikinci milislerin Polonyalılar ve İsveçlilerle eşzamanlı bir savaş için güçleri olmadığını ve İsveç ile müzakerelere girerek zaman kazanmaya karar verdiğini gayet iyi anladı. Mayıs 13’in bu 1612’i için Stepan Tatishchev, Minin ve Pozharsky’den Metropolitan Isidore, Novgorod Valisi, Büyük Nikitich Odoyevsky ve İsveç Valisi Jacob Delagardi’ye diplomalarıyla Novgorod’a gönderildi.
Büyükşehir ve voyvoda Odoevski'nin mektupları, Novgorod'daki ilişkilerin durumu ve İsveçli istilacılarla ilişkiler hakkında sorular içeriyordu. Delagardi'ye yazdığı mektupta Minin ve Pozharsky, İsveç kralı "kardeşini devlete verir ve onu Ortodoks Hıristiyan inancında vaftiz ederse", ikinci milislerin Rus tahtına adaylığını destekleyeceğini yazdı.
Haziran ortasının ortasında, Avusturya imparatoru Rudolf II. Yusuf Grigorovich büyükelçisi olan Shah Abass'tan Pers elçiliğiyle dönen Yaroslavl'a, Yaroslavl'a geri dönüş yolculuğunda geldi. Pozharsky tarafından evlat edinildi. Küçük konuşma sırasında, Arşidük Maximilian’in emperyal kardeşin tahtına adaylığı sorusu bir şekilde kendiliğinden ortaya çıktı. Maximilian hakkında “ilk miyav” denin kim olduğu bilinmiyor; ancak imparatorun yaptırımına sahip olmayan büyükelçi tarafından yapılması pek mümkün değildi. Pozharsky, Gregorovich 'e Rus Maximiliaların "büyük neşeyle karşılanacağını" söyledi.
Tarihçi Sergei Solovyov şöyle yazdı: “Milislerin liderleri, deneyimsizlikleri nedeniyle, Avusturya'nın şimdi minnettar olmak isteyeceğini ve ihtiyacı olan Moskova Devletine yardım edeceğini düşündü.”
Şimdi bu ifadeler Pozharsky hakkında yazan herkes tarafından tekrarlanıyor ve alıntı bile yapmıyor. Aslında vali o kadar deneyimsiz değildi. Avusturya imparatorlarının uzun süredir Rusya ile Polonya'ya karşı ittifak aradıklarını unutmayın.
Bu yüzden Pozharsky, Polonya için iki cephede (1939 yılında olduğu gibi) bir savaş düzenlemeye çalıştı. Başarı olasılığı oldukça yüksek. Ancak, Türk tehdidi dahil olmak üzere birçok nedenden ötürü Rudolph II, Polonya'ya karşı konuşmadı. Ancak, Yaroslavl hükümetinin Avusturya imparatoru ile yaptığı görüşmelerin gerçekleri Polonya'da fark edildi ve Rusya ile kraliyet savaşına karşı dost beyler arasında ciddi bir tartışma haline geldi.
Kralın Seçimi İçin Hazırlık
Ve ülkenin içinde, İsveç kralının erkek kardeşi ve Kutsal Roma İmparatorluğu'nun erkek kardeşi hakkındaki söylentiler Pozharsky'yi büyük propaganda etkisi yarattı. Diyelim ki milislerin liderleri, bütün Rus şehirlerinin temsilcilerinden oluşan bir Konsey olan Yaroslavl'da toplandı ve adaylık bir - stolnik Pozharsky. Fakat başkaları yok, ikinci milislerin bayrağı altında toplanan soylu insanlar, onu hafifçe kestirmek içindi. Ve Pozharsky'nin kendisini seçtiği ortaya çıktı. Ve işte Avrupa'da, Arşidük ve Prens'te en iyi adaylar. Diğer bir soru, Konsey'in her birindeki temel kusurları keşfetmesidir. Öyleyse affet beni, Avrupa'nın her yerini arıyorduk, daha iyi bir şey bulamadık, Dmitry Mikhailovich gibi bir kral olacak başka kimse yok.
Bu biraz daha fazla görünüyordu ve Zemsky Sobor valiyi kral olarak ve Büyükşehir Kirill'i de patrik olarak seçecekti. Sorunlar birkaç ay içinde bitecekti. tüm tarih Rus devleti diğer tarafa gidebilirdi.
Ancak, kader oldukça farklı şekilde karar verdi. Temmuz ayında 1612, Hetman Hodkevich ordusu Moskova'ya taşındı. Pozharsky ve Minin'den önce ölümcül bir ikilem ortaya çıktı - Moskova'ya gitmek, başarının eşiğindeki devleti koruma planını mahvetmek anlamına geliyordu. Moskova’nın nezaketinde ilk milislerle işbirliği yapmak, meşruiyetini anlamak ve zaferin meyvelerini paylaşmak zorunda kalacağız. İlk milislerden halk neydi, Pozharsky ve Minin ilk elden biliyordu. Hırsız Kazakların bir huzursuzluk ve kargaşanın kaynağı olmaya devam edeceğinden şüphe yoktu. Ancak, diğer taraftan, Khodkevich Kazakları dağıtıncaya ve Gonsevski ordusunun engelini çözene kadar beklemek de imkansızdı. Bu, ikinci milisleri ve özellikle liderlerini tehlikeye atacak. Khodkevich'in kampanyasını öğrenen, Moskova yakınlarındaki bir kamptan birçok Kazak atamans, yardım talebiyle Pozharsky'ye mektup mektupları yazdılar.
Pozharsky'ye benzer bir talep, St. Sergius'un Trinity Manastırı'nın rahipleri tarafından da yapıldı. Pozharsky ve Minin'i uzun süre ikna eden Avaramy Palitsyn hemen Yaroslavl'a gitti. İki kötülükten daha azını seçmek zorunda kaldım ve Pozharsky Moskova yürüyüşüne hazırlanmak için emretti.
Daha da iyi bilinmektedir. Hetman Khodkevich'in Polonyalı ordusu yenildi ve Mozhaisk'e kaçtı ve Moskova'daki Polonyalı garnizon Ekim 27'te (Kasım Kasım'da yeni stilde 4) 1612'a teslim oldu. Daha sonra, kraliyet tarihçileri, Pozharsky'nin, tüm akrabasıyla birlikte Kremlin'de kuşatılmış olan Çar 16 yaşındaki Mikhail Romanov'u seçmeyi teklif etti.
Ne oldu, neden aptal şanlı vivodu? Belki Polonyalı çekirdeği iri ya da altı katı kaskı kullandı? Hayır, Dmitry Mihayloviç Pozharsky taht mücadelesine aktif olarak katıldı. Neden Pozharsky’nin seçim kampanyasının yazılı görgü tanığı ifadesi yok? Öncelikle, tüm bu belgelerin Michael’ın kararnamesi tarafından imha edildiğini varsaymak makul, ikincisi de Moskova’nın Varşova olmadığını ve Paris’in olmadığını, yüksek tahtlara seçildiğine ve de Paris’in değerinin dediğine değinen tarihsel ifadelerin söylendiğine umut verici Kitle, kabul edilmedi. Ne Godunov, ne de Mikhail kendilerini asla tahtı teklif etmediler, aksine tam tersine kategorik olarak reddetti. Buna göre Pozharsky geleneği bozamadı. Ancak, ne yazık ki, iki ölümcül hata yaptı. Birincisi, daha önce bahsedilenler, Polonyalıların tesliminde boyarlarla bir anlaşmaya girdi ve ikincisi, Moskova'da asil birimleri ikinci milislerden alıkoyamadı. Sonuç olarak, Tushino Kazakları güç kullanmakla tehdit edildi ve bazı durumlarda kaba güç bile olsa Mihail Romanov'u tahtaya sürüklemeyi başardılar.
HASTALIK SONRA SAVAŞ OLDU
İster beğenelim ister beğenmeyelim, Kasım ayında ve sonraki haftalarda Moskova'da hiçbir ulusal 4 birliği gözlenmedi. Ne yazık ki, Smoot sadece Kasım ayında 4'tan sonra değil, aynı zamanda Mikhail'in Moskova'ya gelmesinden sonra da sadece zayıflamadı, hatta arttı. Dahası, yılın 1610'unun sonundan 4'ın Kasım'ında 1612'e kadar, Troubles'ın sesli eğilimi Polonya'nın müdahalesine karşı savaşmaktı, ardından 4 Kasım'ından sonra Polonyalılar oyunu beş yıllığına bıraktılar.
Smoot ayrıca tamamen iç savaş - Muskovitlere karşı Muskoviler karakteri kazanmıştır. Kuzeyde İsveçlilerle yerel çatışmalar ve bireysel “Polonyalı süjelerin” (çoğunlukla Litvanyalılar ve Küçük Ruslar) Rus hırsızlık müfrezelerine katılımı, bir bütün olarak resmi değiştirmedi.
Romanovların Tush destekçileri tarafından Moskova'da iktidara el konulduktan sonra, Muscovy savaşı yeni bir güçle başladı. Vyazma'dan Kazan'a ve Solovki'den Astrakhan'a kadar olan düşmanlık ölçeği de genişledi. Hiç kimse Rus halkının zararını düşünmedi, ancak güvenli bir şekilde, Kasım 4 1612 ile Ekim 18 arasında, 1617 (Polonyalıların aktif düşmanlıklarının yeniden başladığı gün) 1605'ten 1611'e kadar geçen beş yıldaki sorunlardan daha fazla insan öldürdüğü açıkça belirtilebilir.
Ulusal kurtuluş mücadelesinin Polonyalılara karşı mücadelesinin Ulusal Birlik Günü olarak tamamen bir iç savaşa ilan edilmesini ilan ederek temel bir hata yapan kim merak ediyor? Öyleyse, Kasım 4, Minin ve Pozharsky'nin Polonyalılara karşı mükemmel bir zaferidir. Polonyalıları savaştan beş yıla kadar çıkaran zafer.
Bu arada, bu yıl ikinci tur yıldönümünü kutluyoruz - Napolyon’un Büyük Ordusu ile birlikte Rusya’yı istila eden Polonyalılara karşı kazanılan zaferin 200 yıldönümü. Bu orduda, 150 binin üzerinde etnik Polonyalı ve 200 binin üzerinde etnik Fransız vardı. Dahası, eğer Napolyon'un hedefi İskender I'i Tilzi Barışı ve diğer anlaşmaların koşullarını yerine getirmeye zorlamaksa, tavalar Rus İmparatorluğu'nu Moskova prensliğine dönüştürmeyi ve "mozh'dan mozha'ya" yani Baltık'tan Karadeniz'e kadar olan "İngilizceyi", Smolensk’ten Baltık’a kadar Karadeniz’i yaratmayı hayal ediyordu. Kiev ve Odessa.