Özellikle sıradan insanlarla ilgili olarak, annesi Catherine Catherine'den daha insancıl bir hükmetti. Puşkin'e göre neden "taçlı bir kötü adam"? Çünkü düşünmeden ihmalkar patronlar kovdu ve hatta onları St. Petersburg'a (sadece 400 insanları hakkında) kovdu. Evet, artık birçok insan böyle bir "çılgın cetvel" hayalini kuruyor! Yoksa neden aslında "deliriyor"? Affedersiniz, Yeltsin halka bazı ihtiyaçlar gönderdi ve basitçe kötü niyetli bir "orijinal" olarak kabul edildi.
Tek bir kararname ya da Paul yasası delilik belirtileri içermez, aksine rasyonellik ve açıklık ile ayırt edilirler. Mesela, Büyük Petrus'tan sonra, art arda gelen kurallarla devam eden deliliğe bir son verdiler.
45 yılında yayınlanan 1830 ciltli "Rusya İmparatorluğu'nun Yasaların Tamamı" adlı kitap, Pavlovya dönemine ait (iki buçuk cilt) 2248 belgelerini içerir - ve Paul'un tüm 1582 gününü hüküm sürmesine rağmen! Bu nedenle, her gün 1 - 2 kanununu serbest bıraktı ve bunlar “Teğmen Kizhe” hakkında yapılan grotesk raporlar değildi, ancak daha sonra “Komple kanunlar dizisine” dahil olan ciddi eylemler! "Çılgın" için çok fazla!
Ortodoks Kilisesi'nin Rusya'daki diğer kiliseler ve itiraflar arasındaki baskın rolünü yasal olarak belirleyen Paul I idi. İmparator Paul'un yasama eylemleri şöyle dedi: "Rus İmparatorluğu'na hakim ve egemen inanç, Doğu Ortodoks Hristiyan Katolik", "Tüm Rusya'nın Tahtı'na sahip olan İmparator, Ortodoks dışında başka bir inanç ifade edemez." Peter I Manevi Düzenlemelerinde de aynısını okuyacağız, bu kurallar kesinlikle 1917'a uyuyordu.Bu nedenle, "çokkültürlülük" taraftarlarımıza sormak istiyorum: Rusya bize ne zaman "çok dinli" oldu? Ateistik dönemde 1917 - 1991? Veya 1991'ten sonra Orta Asya'daki Katolik-Protestan Baltık ve Müslüman cumhuriyetleri ülkeden “düştüğünde” mi?
Pek çok Ortodoks tarihçisi, bu emrin bir “Paramasonik yapı” olduğunu düşünerek Paul'un Malta Düzeninin Büyük Ustası (1798 - 1801) olduğu konusunda temkinlidir.
Fakat tam olarak, Malta’da Paul’un gücünü deviren ana masonik güçlerden biri olan İngiltere’nin, Eylül’ün 5’inde 1800 adasını işgal etmesi vardı. Bu, en azından İngiliz Masonik hiyerarşisinde (İskoç ayini denilen) Paul’ü tanımadığını gösteriyor. benim Belki de Napolyon ile "arkadaş edinmek" istiyorsa, Paul "Mason Mason" Büyük Doğu "da" idi "? Fakat İngilizlerin Malta'yı ele geçirmesinin hemen ardından oldu ve ondan önce Pavel ve Napolyon savaştı. Malta Düzeni'nin başkanının unvanının yalnızca Avrupa hükümdarlarının şirketindeki kendini teyit etmek için değil, Paul I'nin de gerekli olduğunu anlamak gerekir. Bilimler Akademisi'nin takviminde, talimatlarında, Malta adasının “Rus İmparatorluğu ili” olarak belirlenmesi gerekiyordu. Pavel, büyük ustalık unvanını miras yapmak ve Malta'yı Rusya'ya eklemek istedi. Adada, Rus İmparatorluğunun Akdeniz ve Güney Avrupa'daki çıkarlarını korumak için bir deniz üssü kurmayı planlıyordu.
Son olarak, Paul'un Cizvitleri desteklediği bilinmektedir. Bu aynı zamanda bazı Ortodoks tarihçiler tarafından, Ortodoksluk ve Katoliklik arasındaki karmaşık ilişki bağlamında suçluluk duygusuyla ifade edilir. Ancak belirli bir tarihsel bağlam var. 1800’te, Avrupa’daki Masonluğun ana ideolojik düşmanı olarak kabul edilen Cizvit Emriydi. Öyleyse, hiçbir şekilde masonlar Rusya'da Cizvitlerin yasallaşmasını memnuniyetle karşılayamaz ve Paul I'i bir mason olarak kabul edemez.
IM Muravyov-Apostol sık sık çocuklarına, gelecekteki Decembristlere “Paul’un tahtaya katılmasıyla gerçekleşen darbenin büyüklüğü hakkında, torunların anlayamayacağı kadar keskin bir ayaklanma” ve General Yermolov “geç imparatorun büyük özelliklere sahip olduğunu savundu” dedi. onun tarihsel karakteri henüz bizim tarafımızdan tanımlanmadı. ”
Elizabeth Petrovna'nın zamanından beri ilk kez, serfler aynı zamanda yeni çar'a yemin eder, bu da köle değil özne olarak kabul edilir. Barshchina, Pazar günleri ve resmi tatil günlerinde hafta sonları sağlanarak haftanın üç günü ile sınırlıdır ve Rusya'da birçok Ortodoks tatil olduğundan, çalışanlar için bu büyük bir rahatlama oldu. Yurtiçi ve serfler, Paul Ben topraksız ve aynı aileden olsaydı ayrı ayrı satmayı yasakladı.
Korkunç İvan dönemlerinde olduğu gibi, Kış Sarayının pencerelerinden birinde, herkesin hükümete hitap eden bir mektup ya da dilekçe atabileceği sarı bir kutu vardır. Kutulu odanın anahtarı her sabah konularının isteklerini okuyan ve gazetelerde cevaplar yazan Paul’ün kendisidir.
A. Kotzebue, “İmparator Paul, iyi şeyler yapmak için samimi ve kesin bir arzuya sahipti” dedi. - Ondan önce, en nazik egemenlikten önce, fakir adam ve zengin, soylu ve köylülerin hepsi eşitti. Kibirli olana, kibirli olanları sefil bastırdı. İmparatorun yolu herkese açıktı; Evcil hayvanının adı onun önünde kimseyi korumadı ... ”Tabii ki, cezasız kalmaya ve özgür yaşamaya alışkın soylu ve zengin insanlar bundan hoşlanmadı. Petersburg kentindeki Prusya elçisi Kont Bruel, “Kent nüfusunun ve köylülerin yalnızca alt sınıfları imparatoru seviyor” dedi.
Evet, Paul son derece huzursuzdu ve koşulsuz itaat talep ediyordu: emirlerinin uygulanmasındaki en ufak bir gecikme, hizmetteki en ufak bir aksaklık, en sert kınama ve hatta kişilerin ayrımcılığına maruz kalmadan cezalandırdı. Ama o sadece, kibar, müthiş, her zaman yardımsever, hakaret etmeye affedici ve hatalarından pişman olmaya hazır.
Ancak, kralın en iyi ve iyi girişimleri, dışa sadık ve hizmetkâr olan, kayıtsızlık taş duvarına ve hatta en yakın konularının bariz iradesine yol açtı. “İmparator Paul I” (M., 2001) kitabındaki tarihçi Gennady Obolensky ve “Paul The First” (M., 2010) kitabındaki Alexander Bokhanov adlı kitapta yer alan Alexander Bokhanov, emirlerinin çoğunun, kralın sakatlanmasında sakat bir artışa neden olduğuna kesinlikle imkansız ve hain bir şekilde yeniden yorumlandığını kanıtladı. . “Kalbimin ne olduğunu biliyorsun, ama ne tür insanlar olduklarını bilmiyorsun,” Pavel Petrovich, çevresi hakkındaki mektuplardan birinde acı bir şekilde yazdı.
Ve bu insanlar onu, son Rus egemeninin öldürülmesinden önceki 117 yıl boyunca öldürdü - Nicholas II. Bu olaylar kesinlikle bağlantılı, 1801'in korkunç suçu, Romanov hanedanının kaderini önceden belirledi.
Decembrist A.V. Poggio yazdı (bu arada, Paul hakkındaki birçok nesnel tanıklığın Decembristlere ait olması merak uyandırdı): “... sarhoş, isyankar bir komplocu kalabalığı, içine sızdı, iğrenç bir şekilde, en ufak bir sivil hedefi olmadan sürüklendi, boğuldu, dövüldü ... ve öldürüldü! Bir suç işledikten sonra başka birine, daha da korkunç bir şekilde işlediler. Onlar gözünü korkuttular, oğlunun kendisini götürdüler ve bu talihsiz, böyle bir kanla taç alan bir talih almış olan, saltanatının her döneminde, Nikolai için kendimiz için talihsiz bir sonuç hazırlayacak, kötüleşecek, küçümseyecek ve istemeyerek hazırlayacak. ”
Ancak, Paul'un pek çok taraftarının yaptığı gibi, İkinci Catherine ve Birinci Paul'e doğrudan karşı çıkmam. Elbette, Paul'ün ahlaki görünüşü, sevgi dolu imparatorun ahlaki bakışından farklıydı, ama onun lehtarlığının da bir hükümet yöntemi olduğu gerçeği her zaman etkisiz değildi. Sık kullanılanlar, Catherine'in yalnızca sevinç dolu eğlenceler için gerekli olmadığı idi. İmparatoriçe memnun oldular, onlar çok çalıştı, Tanrı korusun, özellikle A. Orlov ve G. Potemkin. İmparatoriçenin ve favorilerin mahremiyeti, onlara belirli bir güven, bir tür inisiyasyon ya da bir şeydi. Tabii ki, yanında Lansky ve Zubov gibi mokasen ve tipik jigololar vardı, ama Catherine'in hayatının son yıllarında biraz gerçeklik gerçeğini kaybettiği zaman ortaya çıktılar ...
Başka bir şey de Paul’un bir iyilikçilik sistemi altında tahtın varisi olması. A. Bokhanov şöyle yazıyor: Kasım ayının 1781'inde “Avusturya İmparatoru (1765 - 1790) Joseph II muhteşem bir toplantı düzenledi (Pavel. - A. V.) ve tören olayları serisinde Hamlet oyunu planlandı. Ardından aşağıdakiler gerçekleşti: başrol oyuncusu Brockman ana rolü oynamayı reddetti, çünkü ona göre “salonda iki Hamlet olacak”. İmparator, oyuncuya akıllıca verdiği için minnettardı ve ona 50 kanallarını verdi. “Hamlet” Paul görmedi; dış arsa ona kendi kaderini hatırlattığını söyleyen Shakespeare'in bu trajedisini bilip bilmediği henüz belli değildi. ”
Bir diplomat ve tarihçi S.S. Tatishchev, ünlü Rus yayıncı ve gazeteci A.S. Suvorin: “Paul kısmen Hamlet'ti, en azından onun konumu Hamlet’ti, Hamlet Catherine II’nin altında yasaklandı ve ardından Suvorin şöyle bir sonuç verdi:“ Aslında çok benzer. Tek fark, Claudius yerine Catherine'nin Orlov ve diğerleri olduğudur ... ". (Pavel Peter III’ün babası Claudius’u öldüren genç Pavel Hamlet’i ve Alexei Orlov’u düşünürseniz, talihsiz Peter, Hamlet’in babası ve Catherine, ilk kocanın katiliyle evlenen Gertrude’nun annesi rolünde olacak.
Paul’un Catherine’in altındaki konumu gerçekten Hamlet’ti. En büyük oğlu İskender'in doğumundan sonra, gelecekteki imparator Alexander I, Catherine sevilmeyen oğlunu geçerek tahtı sevgili torununa devretme olasılığını düşündü.
Pavlus’un böyle bir gelişme konusundaki korkuları, Alexander’ın erken evliliği ile güçlendi ve ardından, gelenek tarafından, hükümdar yetişkin olarak kabul edildi. 14 Ağustos 1792 Tahrik Ekaterina II muhabiri Baron Grimm'e şöyle yazdı: “İlk başta İskender'im evlenecek ve orada zamanla her türlü törenle, kutlamayla ve halk festivaliyle taçlandırılacak”. Anlaşılan, bu nedenle Paul, oğlunun evliliğini kutladığını açıkça görmezden geldi.
Catherine'in ölümünün arifesinde, saraylılar, Pavlus'un kaldırılması, Lod'un Estland kalesine hapsedilmesi ve İskender'in varisi olarak ilan edilmesiyle ilgili manifesto yayınlanmasını bekliyorlardı. Pavel'in tutuklanmasını beklerken, Catherine’in manifestosunun (vasiyetname) şahsen Kabine Sekreteri A. A. Bezborodko tarafından şahsen imha edildiğine inanılmaktadır.
Tahtta yükselen Paul, babasının küllerini, İskender'in Nevsky Manastırı'ndan, Peter II ve II. Cenaze töreninde, bilinmeyen (görünüşe göre İtalyan) bir sanatçı olan uzun bir resim kaseti olan Peter III'ün regalia'sı - kraliyet batonu, asa ve büyük bir imparatorluk tacı - resmedildi. Orlov, Prens P.B. Baryatinsky ve P.B. Passek. Katedralde Paul, şahsen Peter III'ün küllerinin taç giyme törenini şahsen yaptı (sadece taçlandırılmış insanlar Peter ve Paul Katedrali'ne gömüldü). Peter III ve Catherine II'nin mezar taşları, baş levhalardaki aynı gömme tarihini oydu - 18 Aralık 1796, bu nedenle başlatılmamış olanların uzun yıllar birlikte yaşadıkları ve bir gün içinde öldükleri izlenimini edinebilirler.
Hamlet tarzında icat!
Andrei Rossomakhin ve Denis Khrustalev'in kitabında, “İmparator Paul'ün Mücadelesi veya 19. Yüzyılın İlk Efsanesi” (St. Petersburg, 2011), Paul'un bir başka “Hamlet” eylemi, ilk olarak ayrıntılı olarak ele alındı: Rus İmparatorunun tüm Avrupa hükümdarlarına savaşın alternatifi olarak gönderdiği düello mücadelesi ki onlarca yüzlerce insanı öldürdü. (Bu, tesadüfen, tam olarak, L. Tolstoy'un Pavlus'un kendisinden şikayet etmeyen, Savaş ve Barış'ta söylemsel olarak sunduğu şeydi.
Çağdaşlar ve torunlar tarafından “delilik” işareti olarak algılanan, Rossomakhin ve Khrustalev tarafından bir saray darbesi sırasında kısa kesilmiş olan “Rus Hamletinin” ince bir oyunu olarak gösteriliyor.
Ayrıca, ilk kez, Paul'e karşı olan komploya ilişkin “İngiliz izinin” kanıtı ikna edici bir şekilde sunuldu: örneğin, Paul'un İngilizce hiciv baskıları ve karikatürleri, Paul ile İngilizcenin yaşamının son üç ayında, hazırlıkları sırasında Paul ile askeri bir stratejik ittifak kurmaya başladığında kitapta yeniden üretildi. Napolyon Bonapart. Bildiğiniz gibi, cinayetten kısa bir süre önce Pavel, Ataman Vasily Orlov'un emri altındaki tüm Kazak Kazak Ordusu’nun (22 500 Sabres) ordusunu, İngiliz mallarını “rahatsız etmek” için Napolyon’la görüşerek, Hindistan’daki bir yürüyüşe gitmek için Ataman Vasily Orlov’un emrini verdi. Kazakların görevi geçerken Hiva ve Buhara'yı fethetmek oldu. Pavel I'in ölümünden hemen sonra Orlov’un Astrakhan bozkırlarından kopması hatırlatıldı ve Napolyon’la görüşmeler kesildi.
Pavlus'un hayatındaki “Hamlet teması” nın hala tarihsel romancıların dikkatini çekeceğinden eminim. Hamlet'i Rus tarihi yorumuna koyacak bir tiyatro yönetmeni olacağını düşünüyorum. Shakespearean metnini korurken, bu durum 18. yüzyılın sonunda Rusya'da gerçekleşecek ve Kraliyet Prensi Paul, Hamlet'in babasının hayaleti Prens Hamlet rolünü üstlenecek. öldürülen Peter III, Claudius - Alexei Orlov, vb. rolünde. Ayrıca, Hamlet'teki başıboş bir tiyatronun oyuncularının oynadığı performansla ilgili bölüm, St. Petersburg’daki Hamlet’in performansıyla ilgili yabancı bir grup tarafından değiştirildi. . Tabii ki, Hamlet pozisyonunda olan gerçek taç prens Paul, herkesi abarttı, ama sonuçta, Shakespeare'in kahramanının kaderi onu yıllarca 5'ta bekledi ...