We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Yazar olduğunuzu söylemenin kazançlı bir şekilde çalışmadığınızı söylemenin dolambaçlı bir yolu olduğu şeklindeki klişeye genellikle katılıyorum. Bu nedenle kendime yazar diyeceğim.
Yaklaşık iki aydır Reykjavik'te yaşıyorum, bu, yaratıcı enerjiyle beslenen bir şehirde ikamet etmekle ilgili bir deney. Zaman zaman her on İzlandalıdan dokuzu bir şiir kitabı yazıyor veya bir grupta çalıyor veya meyve boyaları ve mum mumundan resimler yapıyor gibi görünüyor. Geçen hafta meşru bir 9'a 5 davulcuyla tanıştım. Bu onun iş; o o yapar. Burada, serbest çalışanların grafik tasarım projelerine veya fotoğrafçılığa odaklanmak için masa alanı kiraladığı ortak çalışma birimlerini ziyaret ettim. Görünüşe göre bu insanların tümü, çoğu endüstriyel toplumda hobi olarak kabul edilecek tutkulara kendilerini özenle atmanın bir yolunu bulmuş görünüyor.
Yerel bir dergide bir grafiti sanatçısı hakkında bir makale yazarken, yapmak istediğim iş türü için meşru kurumlar olarak sanatçı ikametgahlarını öğrenmeye başladım - yani kısa öyküler ve serbest dergi makaleleri yazmak. Röportaj yaptığım sanatçı bana Avustralya, İskoçya ve burada İzlanda'da yaptığı konutlardan bahsetti. Kendisine ve diğer sanatçılara, yaratıcı girişimlerine odaklanmalarını sağlayan ücretsiz odalar ve kaynaklar sağlandı.
İzlanda'daki sanatçı rezidanslarını araştırırken, ülke çapında 100'den fazla yerde katılabileceğim, bunlardan biri olan N1 Artist Residency'ye katılmak için karşı konulamaz bir çağrı buldum. N1 İkamet Programı başvuru gerektirmez, ücretsizdir ve halka açıktır. Sakinlerin wifi, atıştırmalıklar, çalışma masaları, banyolar, elektrik prizleri, neredeyse her şeye erişimleri var, ancak gerçek bir ikametgah dışında. Ancak N1 İkametgahı belirli bir süre boyunca gerçekleşir, bu nedenle konut sakini ihtiyaç duyduğu kadar az veya uzun süre yaratabilir.
N1 Residency, İzlanda'nın 115 N1 benzin istasyonlarından birinde yer almaktadır.
Yakıt ikmali fırsatları
Rezidans, Skagaströnd, İzlanda merkezli Nes Artist Residency tarafından kolaylaştırılmıştır. Kolaylaştırmakla, yani, onlar uydurdular ya da iki sanatçı, Avustralyalı Kat Danger Sawyer ve Amerikalı Paul Soulellis yaptı. Soulellis eski bir Nes Sanatçısıydı ve bu fikir ona ve Sawyer'a, Amerikalı heykeltıraş Walter De Maria'ya övgü olarak 21 kilometrelik kesintisiz bir yol bariyerini belgeleyen N1 istasyonları arasında seyahat ederken geldi. Sawyer ve Soulellis, De Maria’nın 1979 sanat aşılamasından ilham aldı. Kırık Kilometre, Dia Art Foundation’ın New York City’deki 393 West Broadway galerisinde kalıcı olarak sergilenen 500 pirinç çubuktan oluşan bir düzenleme.
İnternet eksikliğini tesadüfi bir armağan olarak görmeye çalıştım.
Nes, Sawyer ve Soulellis ile birlikte çalışarak, kendileri gibi geçici yaratıcılar için bu alışılmadık N1 Sanatçı Rezidansını planladılar. Bir N1 Rezidansına katılan herkes, kalışının resimlerini veya kanıtını Nes Artist Residency'ye göndermeye teşvik edilir, ancak bu materyalin ne olacağı henüz bilinmiyor. Gerçek N1 şirketinin, benzin istasyonlarının yaratıcı kuluçka makineleri olarak lanse edildiğine dair hiçbir fikri yok.
Nes web sitesinde, bir N1 benzin istasyonunun genel özelliklerini (atıştırmalıklar, kahve, banyolar) yaratıcı bir çalışma alanının özelliklerine dönüştürdüler. N1 istasyonlarının hem benzin deponuzu doldurabileceğiniz hem de yaratıcı fikirler geliştirebileceğiniz "yakıt ikmali fırsatları" olduğunu söylüyorlar. Rezidans, "otobüsleri beklerken çay ve kahve, kolaylık ve üretkenlik" avantajlarından yararlanabilecek "kurgu ve kurgu dışı, sosyal uygulama, müdahale, blog oluşturma, tasarım, mimari ve disiplinler arası çalışan profesyoneller" içindir.
N1 Misafir Sanatçı Olmak
Geçtiğimiz Pazar sabahı, yedekte dizüstü bilgisayarla ve geliştirmek istediğim kısa bir kurgu öyküsüne biraz zaman ayırma niyetiyle, ihtisasıma başladım. Dairemden on dakikalık yürüme mesafesindeki bir otoyol boyunca N1 Benzin istasyonuna gittim. Zaten en sevilen kalitesi, Reykjavik'te bir hafta sonu sabah 9'da N1 benzin istasyonlarının hem açık hem de kahve servisi olan tek yer olması.
Bu N1, bir Subway sandviç dükkanına ve Serano adlı lüks bir Meksika fast food mekanına bağlıdır. Subway'in kokusu - dünya çapında Subways tarafından üretilen işlenmiş şarküteri eti ve bayat ekmek kokusu - beni hemen yakaladı. Uygun bir benzin istasyonu kahvaltısı bulmak için atıştırmalık yiyeceklerin koridorlarını araştırdım ve çok pahalı, "Corny" marka bir granola bara yerleştim. Bir granola barı pahalı olarak tanımladığım, bir benzin istasyonunda sanatçı misafirliği yapan kendi kendini ilan eden bir yazar olmanın utancına hitap etmelidir. Ben de bir kahve aldım ve İzlanda'da olduğu gibi, kahve için bir fincan aldığınızda, hiç durmadan doldurmak benim oldu.
Nes'in "iş istasyonu" olarak adlandırabileceği şeye doğru yöneldim ama gerçekte peçete dağıtıcısı, uzun bar tabureleri ve park yeri manzaralı bir tezgahtı. Kullanılabilir wifi ağı veya elektrik prizleri yoktu, bu yüzden bilgisayarım şarjı tutabildiği sürece ikametimin süreceğini fark ettim veya e-postaları kontrol etmek için ayrıldım.
İnternet eksikliğini, dikkatimi dağıtmak için internette zıplamamı engelleyecek bir tür tesadüfi bir hediye olarak görmeye çalıştım. Romancı Jonathan Franzen’in New York City’de internet bağlantısı olmayan boş bir apartman dairesinde fotoğrafsız, müziksiz, Microsoft Word’den başka programları olmayan bir bilgisayarda kendini hapsetme pratiğiyle ilgili bir makale okumuştum. Belki de Nes, Franzen'in sembolik tavsiyesinin farkındaydı: "İşyerinde internet bağlantısı olan herhangi birinin iyi kurgu yazdığı şüphelidir."
Bu yüzden kırıntıları tezgahtan ittim ve insanların gelip gittiğini yazdım ve izledim. Bir adam siyah bir evrak çantasıyla içeri girdi ve ben de onun da 'çalışma alanında' oturup oturmayacağını bekledim. O da bir asistan mıydı? Omzuna asılmış bir kamera ile başka bir adam içeri girdi. Belki de homojen servis istasyonunun bayağılıklarını anlatan bir fotoğraf denemesi üzerinde çalışmaya geliyordu?
Her ikisi de sadece gazlarını ödemek için gelmişlerdi.
Sabah 9: 53'te bir adam sosisli sandviçiyle ve sodasıyla yanıma oturdu ve biraz boya mı yoksa defter mi çıkaracağını görmek için bekledim. Sosisli sandviçinden başka hiçbir şey üzerinde çalışmadı ve sonra hızlı bir şekilde havalandı.
Kaçınılmaz olarak dikkatimi dağıttım. Solumda bir sergide İzlandalı atların ve elflerin ilham verici kartpostallarına, sağımda saç aksesuarları ve gözlük askısına baktım. Benzin istasyonları, süpermarketler gibi, yemek açısından harika bir kültürel barometredir. İzlanda'daki bir benzin istasyonunda kurutulmuş balık raflarınız, Danimarka Rugbrød ekmeği ve Súkkulaðisnúðar kurabiyeleriniz var.
LinkedIn profilime N1 Artist-in-Residence olma konusunda ne koyabileceğimi hayal ettim. "Yerleşim yerinin kaynaklarından kişisel gelişimi teşvik etmek için yararlandı" (abur cubur), "anlatı sanatı geliştirmek için" (yani, şu anda bu makaleyi birinci şahıs olarak yazıyorum), "ateşleyen üretken bir ortama katılmak için benim yaratıcı sürecim ”(yani, dipsiz kahve haznesiyle etkileşim halindeyim).
"İş istasyonu" otomatik kapılara yakın olduğu için, kaldığım süre boyunca soğuğa karşı savaşmak için ceketimi üzerimde bıraktım. Rüzgara karşı şiddetle savaşan Subway sandviçi bayrağına baktım pencereden.
Banyoların, Nes web sitesinin açıkladığı tüm tuvalet malzemeleri ile dolu olduğunu ve ferah ve temiz olduğunu söyleyebilirim. İstasyonun gizli sanatçı ikametgahından habersiz olan N1 personeli, yine de yardımcı ve ilham vericiydi. Granola barın tadını seçmem bu kadar uzun sürdüğüm için özür dilediğimde, karşı görevli felsefi bir şekilde "Acelemiz yok," dedi.
İki saat geçtikten sonra, gerçekten bir araya getirdiğim tek şey o sabahki deneyimim üzerine farklı düşüncelerdi. Eşyalarımı paketledim ve bir benzin istasyonu sanatçı rezidansının kaçınılmaz ürünleriyle ayrıldım: bu makale için anlatı malzemesi, bir torba Cheese Doodles ve bir kutu soda.