

Sir Edmund Hillary 29 Mayıs 1953'te Şerpa Tenzing Norday'la birlikte Everest'in zirvesine tırmandığı zaman batı dünyası bu olayı bir fetih olarak lanse etti. Gazete manşetleri “Himalaya fethedildi. Himalaya yenildi. Edmund Hillary’nin Himalaya zaferi” gibi başlıklarla çıktı. Japonya’daki bir Zen manastırında çıkan bir duvar gazetesi vardı. Bu duvar gazetesinin başlığı çok manidardı. “Everest ile dostluk kuruldu” başlığı atılmıştı. Aslında Everest insanlıkla irtibata geçmişti. Everest, Edmund Hillary’i kabul etmişti. Bu olay bir fetih değildi, yeni bir dostluğun başlangıcıydı. Ama batı insanı saldırgandır, egoisttir. Bu olayı bir saldırganlık ifadesi olan “Fetih” kelimesi ile ifade ediyorlardı. Artık Everest ile bir sevgi bağı kurulmuş oldu.
Sevgi seninle varoluş arasında kurulabilir. Varoluşu derinden sevebilirsin. Ağaçları, denizleri, ovaları, gökyüzünü sevebilirsin. Okyanusu tek başına tekneyle aşman bir fetih değil, bilakis okyanusla bütünleşmedir. Bir kelebekle irtibata geçip dost olabilirsin. Ağacı kardeşin olarak algılayabilirsin.
Sen varoluşla dost olmadığın müddetçe kendi içinde barışa, huzura, mutluluğa ulaşamazsın. Sana saldırganlık enerjisi aslında hayatta kalman için verilmiş. Varoluştaki her hayvan sadece karnını doyurmak için avlanır. Sadece insan ihtiyacından fazlasını avlar, öldürür, biriktirir.
Bütün savaşlar bu saldırganlık enerjisinin sonucudur. Sen her şeye dost ol, varoluşu kabullen. İnsanların aya ayak basması bir zafer değildi. Sadece insanlar ay ile irtibata geçtiler, dostluk kurdular.
Bizim ülkemizde çocuklar aya “Aydede” derler. Aslında bu müthiş bir kelimedir. Ay varoluşun bir parçasıdır. Her varlığa, her canlıya böyle dostça yaklaşabilirsek dünya yaşanılabilir bir hal alır.