Saddam Hüseyin Abdül Majid al-Tikriti, 28 Nisan 1937'de Sünni kentinin Tikrit kentinin bir banliyösü olan El Awja'da doğdu. Üvey babası tarafından kötüye kullanıldığı ve evden eve karıştığı zorlu bir çocukluktan sonra, 20 yaşında Irak Baas Partisi'ne katıldı. 1968'de, kuzeni General Ahmed Hassan el-Bakr'a Baasçıların devralınmasında yardım etti. Irak 1970'lerin ortalarına gelindiğinde, 1979'da Bakr'ın (son derece şüpheli) ölümünü takiben resmen üstlendiği bir rol olan Irak'ın gayri resmi lideri olmuştu.
Siyasi Baskı
Hüseyin, paranoyayla başlatılan infaz hileleri için herhangi bir şey kadar önemli olan eski Sovyet öncüsü Joseph Stalin'i açıkça idol etti. Temmuz 1978’de, Hüseyin’in hükümeti, Baas Partisi’nin liderliği ile fikirleri çatışan herkesin özet uygulamasına tabi olacağına dair bir bildiri yayınladı. Hüseyin’in hedeflerinin çoğunu, ancak kesinlikle hepsini etnik Kürtler ve Şii Müslümanlar oluşturuyordu.
Etnik Temizlik:
Irak'ın iki baskın etnik kökeni geleneksel olarak güney ve orta Irak'ta Araplar, kuzeyde ve kuzeydoğudaki Kürtler, özellikle de İran sınırı boyunca olmuştur. Hüseyin uzun zamandır etnik Kürtleri Irak'ın hayatta kalması için uzun vadeli bir tehdit olarak görüyordu ve Kürtlerin ezilmesi ve imha edilmesi yönetiminin en büyük önceliklerinden biriydi.
Dini Zulüm:
Baas Partisi, Irak genel nüfusunun sadece üçte birini oluşturan Sünni Müslümanlar tarafından yönetildi; diğer üçte ikisi Şii Müslümanlardan oluşuyordu, Şiilik de İran'ın resmi dini olmaya başladı. Hüseyin’in görev süresi boyunca, özellikle de İran-Irak Savaşı’nda (1980-1988), Irak’ın kendisini algılayan tüm İran etkisinden arındıracağı Araplaştırma sürecinin marjinalleşmesini ve sonunda ortadan kaldırılmasını gerekli bir amaç olarak gördü.
1982'deki Dujail Katliamı:
1982 yılının Temmuz ayında, birkaç Şii militanı, şehre giderken Saddam Hüseyin'i öldürmeye teşebbüs etti. Hüseyin, onlarca çocuk da dahil olmak üzere 148 kişinin katledilmesini emrederek karşılık verdi. Bu, Saddam Hüseyin’in resmen suçlandığı ve idam edildiği savaş suçudur.
1983'teki Barzani Klan Kaçırmaları:
Mesut Barzani, Baasçı baskıyla mücadele eden etnik bir Kürt devrimci grubu olan Kürdistan Demokrat Partisi'ne (KDP) önderlik etti. Barzani, İran-Irak Savaşı’ndaki İranlılarla birlikte rolünü kaybettikten sonra, Hüseyin’in yüzlerce kadın ve çocuk da dahil olmak üzere 8.000’den fazla Barzani klanı üyesi kaçırıldı. Çoğu katledilmiş olduğu varsayılmaktadır; Irak'ın güneyindeki toplu mezarlarda binlerce kişi bulundu.
Anfal Kampanyası:
Hüseyin'in görev süresinin en kötü insan hakları ihlalleri, Hüseyin'in yönetiminin kuzeydeki Kürt bölgelerinin her bölgesinde yaşayan her şeyin - insan veya hayvan - imhası için çağrıldığı Soykırım El-Anfal Kampanyası (1986-1989) sırasında gerçekleşti. Hepsi söylendi, 182.000 kişi - erkekler, kadınlar ve çocuklar - çoğu kimyasal silahla katledildi. Sadece 1988'deki Halabja zehirli gaz katliamı 5.000'den fazla kişiyi öldürdü. Hüseyin daha sonra İranlılara yapılan saldırıları suçladı ve İran-Irak Savaşında Irak'ı destekleyen Reagan yönetimi bu kapak hikayesinin tanıtımına yardımcı oldu.
Bataklık Araplarına Karşı Kampanya:
Hüseyin soykırımını tanımlanabilir şekilde Kürt gruplarla sınırlandırmadı; Ayrıca, eski Mezopotamyalıların doğrudan soyundan gelen, güneydoğu Irak’ın baskın Şii Bataklık Araplarını da hedef aldı. Bölgedeki bataklıkların% 95'inden fazlasını yok ederek, yiyecek arzını etkili bir şekilde tüketmiş ve bin yıllık kültürün tamamını yok ederek Marsh Araplarının sayısını 250.000'den 30.000'e düşürmüştür. Bu nüfus düşüşünün ne kadarının doğrudan açlığa ve ne kadarının göçe bağlandığı bilinmemektedir, ancak insan maliyeti tartışılmaz derecede yüksekti.
1991'deki Ayaklanma Sonrası Katliamları:
Çöl Fırtınası Operasyonunun ardından Amerika Birleşik Devletleri, Kürtleri ve Şiileri Hüseyin'in rejimine karşı isyan etmeleri konusunda cesaretlendirdi - daha sonra geri çekildi ve bilinmeyen bir rakamın katledilmesini sağlayarak onları desteklemeyi reddetti. Bir noktada, Hüseyin rejimi her gün 2.000 kadar Kürt isyancı şüpheli öldürdü. İki milyon kadar Kürt, tehlikeli trek'i dağlarda İran ve Türkiye'ye sürükledi ve bu süreçte yüzbinlerce kişi öldü.
Saddam Hüseyin'in Riddle:
Hüseyin'in büyük ölçekli vahşetlerinin çoğu 1980'lerde ve 1990'ların başında gerçekleştiyse de, görev süresi, daha az dikkat çeken günlük vahşilerle de karakterize edildi. Hüseyin'in “tecavüz odaları”, işkence sonucu ölüm, siyasi düşmanların çocuklarını katletme kararları ve barışçıl protestocuların sıradan makineleşmesi konusundaki savaş retoriği Saddam Hüseyin rejiminin günlük politikalarını doğru bir şekilde yansıtıyordu. Hüseyin, yanlış anlaşılan despotik bir "deli" değildi. O bir canavardı, bir kasap, acımasız bir zorba, soykırımcı bir ırkçıydı - bunların hepsi ve daha fazlasıydı.
Ancak bu söylemin yansıtmadığı, 1991 yılına kadar Saddam Hüseyin'in ABD hükümetinin tam desteğiyle vahşet yapmalarına izin verildiğidir. El Anfal Kampanyası'nın özellikleri Reagan yönetimine gizemli değildi, ancak soykırımcı Irak hükümetini İran'ın Sovyet yanlısı teokrasisi konusunda, kendimizi insanlık suçlarında kendimizi suçlu kılmaya iten noktaya destek vermeye karar verildi.
Bir arkadaşım bir keresinde bana bu hikayeyi anlattı: Ortodoks bir Yahudi adam, hahamdan kosher yasasını ihlal ettiği için uğraşıyordu, ama asla harekete geçmedi. Bir gün bir şarküterinin içinde oturuyordu. Haham dışarıya çekilmişti ve pencereden bir jambonlu sandviç yiyen adamı gördü. Bir daha birbirlerini gördüklerinde, haham bunu işaret etti. Adam sordu: "Beni sürekli izledin mi?" Haham yanıtladı: "Evet." Adam cevap verdi: "O zaman ben oldu Koşer gözlemleyerek, çünkü ben haham gözetiminde bulundum. "
Saddam Hüseyin kuşkusuz 20. yüzyılın en vahşi diktatörlerinden biriydi. Tarih, vahşetinin tam boyutunu ve etkilenenlere ve etkilenenlerin ailelerine etkilerini kaydetmeye bile başlayamaz. Ancak El-Anfal soykırımı da dahil olmak üzere en korkunç eylemleri, dünyaya insan haklarının ışıltılı bir göstergesi olarak sunduğumuz hükümetimiz olan hükümetimizin tam anlamıyla kabul edildi.
Hata yapmayın: Saddam Hüseyin'in sahanlığı insan hakları için bir zaferdi ve acımasız Irak Savaşı'ndan gelecek herhangi bir gümüş astar varsa, Hüseyin'in artık kendi halkını katletme ve işkence yapmamasıdır. Ancak Saddam Hüseyin’e karşı yaptığımız her iddianamenin, her bir sıfatın, her ahlaki kınamanın da bizi suçladığını tamamen anlamalıyız. Hepimiz liderlerimizin burnu altında işlenen zulümlerden ve liderlerimizin nimetleriyle utanmalıyız.