Dün sizlere söylediğim gibi çok sevdiğim seri olan Taht Oyunlarına son dört kitabı ile devam ediyorum. Kitap hakkında ki düşüncelerimi dün paylaştım ama tekrar yenilemem gerekirse, benim hayatımda okuduğum en iyi fantastik romanlardan bir tanesi.
Bu seride en sevdiğim şey, kimin öleceğini asla bilemiyorsunuz. Her zaman çok sert ters köşeleri oluyor.
Georger R.R Martin (kitabın yazarı) sayesinde alıştım ben bu duruma.
Bizler hep demez miyiz ; "Aaa, yok canım o baş karakter ya asla ölemez. Eğer o ölürse dizi ya da kitap biter." diye.
İşte bu seri tüm bu tabuları yıkıyor. Bir bakıyorsunuz tam karaktere alışıyor seviyorsunuz diğer bölümde yok. Niye? Çünkü öldü.
Haydi fazla uzatmadan serinin kalan dört kitabı ve alıntıları ile devam edelim.
"Ama ışık saçmayan bir mum ne işe yarar?"
"Biir derstir, "dedi Armeinan, " üstat zincirlerimizi takmadan önce öğrenmemiz gereken son bir ders. Cam mum, gerçekleri ve irfanı temsil eder; ender bulunan, güzel ve hassas şeyleri. Bize, bir üstadın, nereye giderse gitsin ışık saçmak zorunda olduğunu hatırlatmak için yapılmıştır ve bilginin tehlikeli olabileceğini hatırlatmak için keskindir. Bilge adamlar, bilgelikleri yüzünden kibir sahibi olabilir ama bir üstat daima mütevazı kalmalıdır. İşte cam mum bize bunu da hatırlatır. "
"Bir solucanı ikiye bölersen iki solucan yapmış olursun, " diye bilgi verdi.
"Keşke aynı şey elmalar için de geçerli olsaydı, kimse aç kalmazdı"
Kelimeler oklar gibidir Arianne, onları bir kez saldın mı asla geri çağıramazsın.
Erkekler gelir ve gider. Yalan söylerler, ölürler ya da seni terk ederler.
Bir adamın mücadele şarkıları söyleyebiliyor olması, bir mücadelede savaşabileceği anlamına gelmez
Bilgi altından daha kıymetli ve hançerlerden daha ölümcül olabilirdi.
Kudretli lordlar taht oyunları oynamaya başladığında, sıradan bir insan olmak çok tehlikelidir.
"İnsanlar, açlıktan kırıldıklarında ve korkmaktan yorulduklarında, bir kurtarıcı ararlar."
Bir kitap, doğru ellerde bir kılıç kadar tehlikeli olabilir.
"Fakat dünya büyük bir örümcek ağı gibi. Diğer iplikler titremesin diye, bir tek ipliğe dokunmaya cesaret edemezsin."
Kendine bir sor, eğer bütün insanlar yiyecek için toprağı deşmek zorunda olsaydı, herhangi bir adam yıldızları izlemek için başını kaldırabilir miydi?
"Bir okuyucu, ölmeden önce binlerce hayat yaşar," dedi Jojen.
"Hiç okumayan insan sadece tek hayat yaşar."
"İnsanları işledikleri suçlar için öldürürsün, bir gün işleyebilecekleri suçlar için değil."
Diğer kadınlar söz konusu olduğunda en zalim olanlar, yine kadınlardı.
"Kelimeler rüzgardır diye düşündü "Cersei. "Kelimeler bana zarar veremez."
Parşömenin dışına bir tek kelime yazılmıştı; piç.
Lord Kar, Jon Kar ya da Lord Kumandan yoktu. Sadece piç.
Ve mektup, pembe mühür mumuyla mühürlenmişti.
“Hemen gelmekle doğru bir şey yaptın,” dedi Jon.
Korkmakta haklıydın. Mührü kırdı, parşömeni düzeltti ve mektubu okudu.
Duy, kokla, tat, hisset, diye hatırlattı kendine. Göremeyen insanlar için dünyayı tanımanın birçok yolu var.
Sevgiler.