Aktarım
Aktarım, insanların duygu veya hislerini bir kişiden tamamen ayrı bir bireye yönlendirmesiyle ortaya çıkan bir olgudur. Bu, günlük yaşamda veya terapi sırasında çıkabilir. Terapistler, görüşleri veya sorunları daha iyi anlamak için aktarımı, kasıtlı olarak kullanabilirler. Ayrıca, tesadüfen de ortaya çıkabilir. Doğru geçişi yönetmek, hasta ile terapistin sağlıklı ve üretken bir ilişkiye geri dönmesine yardımcı olabilir ve bu da nihayetinde hastaya fayda sağlar.
Yeni bir patronda, çalışanın, babasının özelliklerini gözlemlemesi aktarıma örnek olarak verilebilir. Bu yeni patrona, babalık duyguları, çalışan tarafından atfedilir. Bunlar iyi ya da kötü duygular olabilir. Başka bir örnek olarak kişi, yeni bir komşuyla tanışabilir ve daha önceki bir eşle fiziksel bir benzerlik görebilir. Daha sonra eski sevgilisinin tavırlarını bu yeni kişiye atfedebilir.
Aktarım, farklılıklar karşısında ve bir sağlık ortamında da gerçekleşebilir. Örneğin bir hasta öfke, düşmanlık, sevgi, hayranlık veya bir dizi başka olası duyguyu terapisti veya doktoruyla ilişkilendirdiğinde aktarım gerçekleşir. Psikologlar, bunun olabileceğini bilirler. Aktif olarak onu bulmaya çalışırlar. Bazen terapilerinin bir parçası olarak bazı terapistler, onu aktif olarak teşvik eder.
Psikanalizde terapistler, bir kişinin bilinçsiz zihinsel süreçlerini anlamaya çalışırlar. Bu, hastaların eylemlerini, davranışlarını ve duygularını anlamalarına yardımcı olabilir. Örneğin terapist, hastanın diğer önemli kişilerle güçlü bağlar kuramaması nedeniyle yakınlığa bilinçsiz bir tepki verebilir.
Karşı aktarım nedir?
Karşı aktarım, bir terapistin kendi duygularını veya arzularını hastalarına yönelttiğinde ortaya çıkan bir durumdur. Bu, hastadan bulaşmaya bir yanıt olabilir. Hastanın davranışından bağımsız olarak da ortaya çıkabilir. Terapistler, katı profesyonel yönergeler tarafından yönlendirilir. Bu nedenle, bir sağlık hizmeti sağlayıcısı olarak kendileriyle hasta arasında net bir çizgi oluşturmaya çalışırlar.
Örneğin bir terapist, terapi dışında hasta ile arkadaş olamaz. Mesleki mesafeyi korumaları gerekir. Ancak terapist ile hasta arasındaki mesafe karanlık olabilir. Aktarım, bu durumu daha da karmaşıklaştırabilir.
Bazı profesyoneller, uygulamalarının bir noktasında bu sorunlarla mücadele eder. Terapistler, geri tepmeyi önlemeye veya iyileştirmeye çalışabilirler. Meslektaşlarına dönebilir ve kendi başlarına tedavi isteyebilirler. Uzmanlar ayrıca, hastalığı hafifletmek ve hastaya mümkün olan en iyi bakımı sağlamak için hastaları, meslektaşlarına yönlendirebilir.
Aktarımın yansıtmadan farkı nedir?
Yansıtma ve aktarım, birbirine çok benzerdir. Her ikisi de gerçekte onlara sahip olmayan birine duygu veya hisler atfetmeyi içerir. Yansıtma, sahip olunan bir davranışı veya duyguyu bir kişiye atfedilirse ortaya çıkar. O zaman kişi, kendine yansıtılan bu duyguların kanıtlarını görmeye başlayabilir.
Örneğin kişi, yeni iş arkadaşının, kendisiyle ilgilenmediğini fark ettiğinde yansıtma gerçekleşir. Zamanla kişi, hoşlanmadığı durumların belirtilerini gösterdiğinde kendisini ikna etmeye başlar. Bireysel davranışlar, teori için kanıt görevi görür. Atfedilen duygular hem olumlu (aşk, hayranlık) hem de olumsuz (düşmanlık, saldırganlık, kıskançlık) olabilir.
Aktarım terapide nasıl kullanılır?
Terapiye geçiş, istem dışı olabilir. Hasta ebeveynleri, kardeşleri veya eşi ile ilgili duygularını terapiste iletir. Terapist, bu duyguları veya çatışmaları çözmek için hasta ile aktif olarak çalışabilir. Bu şekilde onları daha iyi görür ve anlaşılırlığı artar.
Her durumda in füzyon gerçekleştiğinde terapist, hastayı bilgilendirir. Bu şekilde hasta, nasıl hissettiğini anlayabilir. Çözümlenmemiş geçişler, hasta için zor olabilir.
Aktarım odaklı psikoterapi
İyi kurulmuş bir terapik ilişkide hasta veya terapist, terapik bir araç olarak aktarımı kullanmayı seçebilir. Uzmanın, hasta hakkındaki düşüncelerini veya duygularını iletmesine yardımcı olabilir.
Uzman bu etkileşimi, daha sonra hastanın düşüncelerini ve duygularını daha iyi anlaması için kullanabilir. Birlikte daha iyi tedaviler geliştirebilir veya davranışları değiştirebilir.
Dinamik psikoterapi
Genellikle kısa süreli bir psikoterapi şeklidir. Terapistin, hasta sorunlarını hızlı bir şekilde belirleme ve çözme becerisine dayanır. Sorunlar, başkaları hakkındaki duygu veya düşüncelerle ilgiliyse terapist, hastayı geliştirmesine ve tedaviye başlamasına yardımcı olabilecek sorular sorarak kasıtlı olarak rahatsız edebilir.
Bilişsel Davranışçı Terapi (CBT)
Bilişsel davranışçı terapi, nihayetinde hastaya, eski davranışlarını anlamayı öğretir. Bu süreç, acı verici duygusal problemi kısa sürede ortaya çıkarabilir. Daha sonra hasta, bu duyguların bazılarını güçlendiren terapiste karşı bir rahatlık veya düşmanlık kaynağı bulduğunda transfer gerçekleşebilir.