Hype’a inanmanın zamanı geldi. Arsenal’in kimlik bilgilerini tam olarak ortaya koymak için asırlık bir düşmanın kafa derisini alması gerektiğine dair bir his vardı ve burada her soruyu yanıtladılar. Görkemli, tamamen sürükleyici bir karşılaşmaydı ama Mikel Arteta’nın oyuncuları her departmanda sonuçta daha iyiydi, flaşlara ve anlara daha fazla bağımlı bir Liverpool takımına karşı net ve sarsıcı bir yoğunlukla performans sergilediler.
Bu rakiplere karşı altı maçta gol atamadılar, ancak bir dakika içinde Bukayo Saka için ikinci golü atan ve ardından takım arkadaşının maçı penaltıyla kazanmasını izleyen istisnai Gabriel Martinelli ile bir dakika içinde düzelttiler. Darwin Núñez ve Roberto Firmino eşitlikçi goller atsalar da, üçte biri ziyaretçileri gururlandırabilirdi.
Jürgen Klopp, Almanların en iyi takımlarına yakışır bir şekilde amansız bir şekilde oynayan, ancak 57 saniye içinde ona lanet etmiş olmalı ki, göz kamaştırıcı ve yüksek oktanlı bir yetenek olan Martinelli’ye olan hayranlığını ifade etmekten hiç çekinmedi. Her hafta Arsenal’in nefes kesen bir tempoda maçlara başladığını gözlemlemek kolay; özellikle rakip Liverpool’un bu erken aşamalarda izin verdiği alanı sunduğunda, geçersiz kılmak daha zordur.
Yine de, burada çok tanıdık hale gelen türden, yüce bir şekilde yürütülen bir hedefti. Liverpool’un hücumu başarısız oldu ve top hemen sağa fırladı ve Saka, tam da kendisine en uygun durumda, öndeki zemini yedi. Martin Ødegaard’a bir yan pas ve ardından kaptandan Joel Matip ve Trent Alexander-Arnold arasında tatlı bir şekilde kaymış bir top: Bu klasik bir Arteta dönemi kombinasyonuydu ama yine de Martinelli’nin koşarken aplom ile yaptığı bitirme ihtiyacı vardı.
Bütün bir oyun, liderliği elinde tutmak için uzun bir zaman olacaktır. Ancak Arsenal sonraki 25 dakika boyunca nadiren sorun yaşadı; Klopp, hafta ortasında Rangers’a karşı çıktığı dört kişilik ön cephede sıkışıp kalmıştı, ancak onları besleme girişimlerinin çoğu spekülatifti. Mohamed Salah’ın içeri girip sol bek Takehiro Tomiyasu tarafından yankesicilik yapmaya kalkışması çok etkileyiciydi. Alkışlar şehvetliydi: Doğal olarak sağ taraf olan Tomiyasu, Salah’ın tersine çevrilmiş tehdidini ele almak için Kieran Tierney’den önce seçilmişti ve Arteta bir ustalık yapmış gibi görünüyordu.
Granit Xhaka, Alisson’ı muhtemelen ofsayt olmasına rağmen savuşturmaya zorladı ve Martinelli, son başarılı baskını sırasında yanlışlıkla Alexander-Arnold’u ayak bileğinden kötü bir şekilde yakaladı. Ancak Arsenal kontrolü biraz kaybetti ve Liverpool’un üçüncü periyottaki oyunu cızırtılı olmasına rağmen, ekolayzır geliyordu. Ramsdale, Núñez’in açılı bir çabasını boşa çıkardı ve William Saliba’nın kendi kalesine gol atmasını önlemek için daha da etkileyici bir şekilde tepki verdi; Sonunda boşluk bulan Salah, Núñez baskı yapmadan önce yakın direğe geniş vurdu.
Liverpool’un öndeki adamlarını erken yoldan bulma hevesi sonunda temettü ödedi, Gabriel Magalhães Alexander-Arnold’dan gelen yüksek bir topu yanlış değerlendirdi ve Diaz’ı beklenti içinde aceleyle içeri girdi. Diaz hızla uzaklaştı ve Núñez’in etkileyici bir şekilde bitirmesi için sola ortaladı. Klopp’un cüretkarlığı, Uruguaylı’nın en iyi ikinci golünde ödül buldu.
Diaz, golün hemen ardından sakatlanarak ayrılmasına rağmen, devre arasında daha mutlu görünüyordu. Ancak Arsenal yine zorladı ve son hamlesiyle son mor yama sayısını yaptı. Martinelli, heyecan verici bir hız ve soğukkanlılık kokteyli olan, topu yarıdan taşıyan ve ardından Jordan Henderson geri çekilirken orta saha oyuncusunu ve sağ ayağını kontrol ederken Alexander-Arnold’u tamamen geride bırakan mimardı. Arka direğe doğru yaptığı alçak, dikkatli top, bir yardadan dönüş yapan Saka dışında herkesi yakaladı.
Arada Alexander-Arnold’un yerini Joe Gomez aldı; belki de Martinelli’den gelen o darbe etkisini göstermişti ama daha az merhametli bir şekilde rakibi onu yarı yarıya kızartmıştı. Alisson, bu noktada oynanamayan Martinelli’nin topa sahip olma ihtimaline meydan okumasının ardından 50. dakikada Ødegaard’dan kurtardı. Arsenal bir kez daha bloklardan kükredi, Liverpool’u boğdu ve bir kez daha geri çekilmeleri gerçek bir sürpriz oldu.
Martinelli’nin amacı gibi, hem kusursuz bir şekilde işlenmiş hem de özensizce direnilmişti. Henderson, başıboş bir Saliba’nın sağ tarafından akıllı bir top kaydıran Diogo Jota’yı buldu. Merkez arkanın, Diaz’ın yerini alan Firmino’nun nerede saklandığı hakkında hiçbir fikri yoktu ve ceza, Ramsdale’de iyi bir sonuçla usulüne uygun olarak takip edildi.
Hedefin etkisi çok büyük görünebilir, ancak akışı tersine çevirmek için çok az şey yaptı. Arsenal keskinliği ve yapısıyla öne çıkmaya devam etti; Açık pozisyonlar zor olsa bile, Xhaka dar bir açıyla voleyle devam ederken, Klopp son çeyrekte artık isimsiz Salah’ı Fabinho ile değiştirdiğinde çok şey söyledi.
Değişiklik bir fark yaratmadı. Liverpool, Xhaka’nın bel yüksekliğindeki haçı için Gabriel Jesus’a meydan okuyan Thiago Alcántara’nın çok geç kaldığında, bir baskı kasırgasından zar zor kurtulmuştu. Michael Oliver nokta vuruşunu verdi; Saka, uzun bir kargaşanın ardından gerisini halletti ve bu sefer Liverpool’un bir cevabı yoktu.