Gözleri tatlı görünebilir; ancak dirsekleri tamamen ölümcül!
Endonezya şeridinde bulunan, büyük gözlü ve gece yaşayan primatlara genellikle yerliler tarafından tıbbi ve ruhani özellikler atfedilir. Bu yüzden, ne yazık ki, şanssız lorisler kendilerini genelde bir odun ateşinin üzerinde közlenirken bulurlar. Yerliler, bu pişirme işlemi sırasında lorislerden akan sıvıların insanların ömrüne ömür kattığına inanırlar. Lorislerin vücutlarının farklı parçaları da tıbbi amaçlarla kullanılır. Hatta yaygın bir efsaneye göre, bu bölgelerde yapılan yeni karayollarının altına loris cesetleri gömülür, bu sayede o karayolunda kaza olmayacağına inanılır.
Daha da kötüsü var. Yavaş Loris olarak bilinen Nycticebus cinsi lorisler, Dünya'nın bilinen tek zehirli primatlarıdır. Bu hayvanlar zehirlerini çok esrarengiz bir yerde saklarlar: dirseklerinde. Burada bulunan zehir kesesini emen loris, zehri ağzına iyice yayarak tükürükleriyle aktive ettikten sonra ölümcül ısırığını atar. Dolayısıyla, yine ne yazık ki, yasadışı loris ticareti yapan tüccarlar, bu lorislerden yakaladıklarında, tel kesici aletlerle dişlerini sökerek kendilerini korurlar. Ne yazık ki, isimlerinden de tahmin edebileceğiniz gibi, Yavaş Lorisler pek de "hızlı olmalarıyla" tanınan bir tür değildirler.
Bir Birleşik Krallık vakfı olan Uluslararası Hayvan Kurtarma Ekibi'nin baş yöneticisi Alan Knight, konuyla ilgili şunları söylüyor:
"Bir sincap gibi koşamazlar. Daha çok tembelhayvan gibidirler. Biz onları bir yerden bir yere taşırken bile, yavaşça uyanırlar ve uyuşuk bir şekilde kutularından etrafa bakarlar. Ondan sonra, eğer canları çekerse, ayağa kalkıp şöyle bir gezinirler."
Günümüzde Yavaş Lorisler Kırmızı Liste tarafından "Soyu Tehdit Altında" kategorisindedir. Cinse ait 9 farklı tür bilinmektedir ve bunların 8 tanesinin soyu halen sürmekte, 1'inin ise artık Dünya'da bulunmadığı düşünülmektedir.
Kaynak: Guardian