“Işık kaynaklı akım” olarak bilinen bir güneş hücresindeki akımın üretilmesi, iki temel süreci içerir. İlk işlem, elektron-boşluk çiftleri oluşturmak için gelen fotonların soğurulmasıdır. Elektron-boşluk çiftleri, güneş ışığında, gelen fotonun, bant aralığından daha büyük bir enerjiye sahip olması koşuluyla üretilecektir. Bununla birlikte, elektronlar (p-tipi malzemede) ve boşluklar (n-tipi malzemede) meta-stabildir ve ortalama olarak, azınlık taşıyıcısının ömrüne eşit olarak bir araya gelmeden önce uzun bir süre boyunca var olacaktır. Taşıyıcı yeniden birleşirse, o zaman ışıkla üretilen elektron-boşluk çifti kaybolur ve hiçbir akım veya güç üretilemez.
İkinci bir işlem, bu taşıyıcıların p-n bağlantısıyla toplanması, elektron ve deliği mekansal olarak ayırmak için bir p-n bağlantısı kullanarak bu rekombinasyonu önler. Taşıyıcılar, p-n kavşağında mevcut elektrik alanın hareketi ile ayrılır. Işık tarafından üretilen “azınlık taşıyıcı”sı p-n kavşağına ulaşırsa, kavşaktaki elektrik alanı tarafından kavşak boyunca süpürülür, burada şu anda “çoğunluk taşıyıcı”dır. Güneş hücresinin yayıcısı ve tabanı birlikte bağlanırsa (yani, güneş hücresi kısa devre yaptırılırsa), ışık kaynaklı taşıyıcılar harici/dış devre boyunca akar. Kısa devrede ideal akış aşağıdaki animasyonda gösterilmektedir.
Kaynak: PV-Education