Troçki için bu kadar hayal kırıklığı, Vladimir Lenin'in hayatı boyunca, kendisi ile başlayan Joseph Stalin ve Grigory Zinoviev arasında beş yıldan uzun süren "Lenin'in mirası" mücadelesinin sonucuydu. Stalin'i vasat olarak kabul eden Troçki ve Zinovyev, başlangıçta birbirleriyle çarpıştı. Ve CPSU Merkez Komitesi Genel Sekreteri'ni genel olarak küçümsemediklerine ikna olduklarında (B.) Siyasi bir birliğe girdi, zaten güçlerinin tüm iplerini elinde tutuyordu.
Kongre Öncesi “Tartışma”
Yalvarmak 1927, Stalin, Bolşevik Parti ve hükümet yapılarında ana güç kolları üzerinde sıkı bir kontrol kurdu. 1926’te, Stalinist ittifakın liderleri Lev Troçki, Grigory Zinovyev ve Lev Kamenev, Stalinist adayların Vyacheslav Molotov, Klim Voroshilov, Jan Rudzutak, Mikhail Kalinin ve Valerian Kuibyshev’in yer aldığı Merkez Komite Politibüro’unda sandalyelerini kaybetti.
Troçki-Zinovyev muhalefet liderleri yenilgiyi kabul etmedi ve hala bir rövanş için umut verdi. Ve Trotskiy, Zinovyev ve Kamenev'in sıradan komünistler açısından son derece yenilgisi henüz tam ve kesin görünmedi, çünkü Politbüro'dan kovulan muhalif liderler Merkez Bankası Komitesinin bir parçasıydı (b).
Aynı zamanda, tüm Komünistlerin parti liderlerinin anlaşmazlıklarını anlayamaması da önemlidir. Ortadan geçti. Yılın 1927'i, Tüm Birlik Partisi Sayımı, Komünistlerin% 63'inin daha düşük bir eğitime sahip olduğunu ve% 26'in kendi kendine öğretildiğini ortaya koydu. Aynı zamanda, yüksek öğrenim görmüş kişiler sadece% 0,8'dir. İl ve ilçe okulu okullarının ortalama kadroları, ana programın uygulanmasına geçmeden önce okulların genellikle Rus dili ve aritmetik dersleriyle başlamak zorunda kaldığı şekilde olmuştur.
Kontroller, sürekli okuma yazma bilmeyenlerin gerçeklerini ortaya çıkardı. Örneğin, bazı komünistler, eski Moskova komutanı Sergei Zubatov’u, Komintern’in başı olarak Alexander II, Stepan Khalturin’e ve Sverdlovsk kurslarının öğretmeni olarak Yakov Sverdlov’a saldırmaya çalışan bir devrimci olan Sergei Zubatov’u ele aldı. Vladimir parti örgütünde, komünistlerden biri beş uluslararası saydı. CPSU’nun tüm üyeleri (b) Şubat ve Ekim devrimleri yapıldığında bile bilmiyordu!
Aynı zamanda, sıradan komünistler arasında bile, partinin “liderlerini” yıllardır parçalayan tartışmaların özünü içtenlikle anlamak isteyenlerin sayısı yeterliydi. Örneğin, Tver eyaletinden Rodionov (parti kartı No. 0201235) doğrudan şunları yazdı: “Merkez Komite tarafından yayınlanan muhalefet materyalleri, sıradan bir parti üyesinin muhalefetin yanlışlığı hakkındaki sonucunu anlamaları ve net bir şekilde ortaya çıkarmaları için yeterince yetersiz. Merkez Komite, son ECCI'ye (Komünist Enternasyonal İcra Komitesi toplantısı. —O.N.) muhalefetin, tüm tezlerden, tekliflerden ve diğer yalanlardan büyük bir “parti” yayınladığını ve Merkez Komitesine ve partiye karşı iftira attığını yazıyor. Sıradan parti üyeleri, yalnızca genel kurulun çalışmalarının sonuçları hakkında konuşan yoldaşların raporlarında basılan özleri bilir (yoldaş Buharin). Elbette, Merkez Komitesinin bir destekçisi olduğunu ilan ederek ve muhalefetin saldırılarını kınayarak, fikir hala muhalefeti kınamamızdan kaynaklanıyor çünkü Merkez Komite tarafından kınanıyor. ”
Bir Rodionov, böyle bir durumun Stalin'in elinde olduğunu anlamadı. Aynı zamanda, Troçki ve Zinovyev'in görüşlerini kitle partisi izleyicisine iletme girişimleri, genel sekreter tarafından parti sonuçlarını disipline etmeyi ihmal etti ve örgütsel sonuçları tehdit etti.
Troçki-Zinovyev muhalefet liderleri için Ağustos 1927’e asılan ciddi bir tehdit. Ardından, Merkez Komitesinden Troçki ve Zinovyev'in geri çekilmesi talebi, Merkez Komite üyeleri ve Merkez Kontrol Komisyonu (CTC) tarafından bir 17 bildirgesinde formüle edildi ve sonra bir genel kurul toplantısı yaptı. Görünüşe göre, bu eylem Stalin'den ilham almıştır. Bununla birlikte, Zinovyev ve Troçki'nin sınır dışı edilmesinin hâlâ plenumdaki katılımcıların çoğunluğunun koşulsuz desteğini bulamadığını gördükten sonra, CPSU Merkez Komitesi Genel Sekreteri (B.) Bir barışçıl rolü üstlendi. Sonunda, ateşli bir tartışmadan sonra, Troçki ve Zinovyev Merkez Komitesine bırakıldı. Bunun için muhalefet liderleri hizip faaliyet yürütmeyi reddettiğini beyan ettikleri bir bildiri imzalamak zorunda kaldı. Resmen, Kongre öncesi tartışma sırasında parti hücresindeki görüşlerini ve Kongre öncesi dönemde yayınlanan “tartışma sayfasının” sayfalarını savunma hakkına sahiptiler.
Troçki neden ikna edici değildi?
Yaklaşan olaylar açıkça böyle bir “parti içi demokrasinin” Stalin’e aşırı göründüğünü gösterdi. Troçki ve Zinovyev destekçileri sadece parti hücrelerinde konuşma hakkına sahiplerse, “ideolojik yalıtımı” her yerde ortaya çıktı. Kongre öncesi dönemde, Stalinist propaganda makinesi üçlü enerji ile çalışmaya başladı. Tüm toplantılarda ve gazetelerde muhalefet markalandı.
Muhalefetin tasfiyesinde önemli bir aşama, Ekim ayının sonlarında gerçekleşen Merkez Komitesinin Genel Kurulu ve CPSU Merkez Kontrol Komisyonu (b) idi. Stalin “Troçki ve Zinovyev’i Merkez Komite’nin dışına çıkarmak için Ağustos ayındaki gerçekleşmemiş olan fırsatı hatırlatan“ Belki daha sonra düzeltilip bir hata yaptım, ”dedi. Bu kelimeler pek içtendi. Genel Sekreterin nezaketiyle ilgili olarak, Eylül 27 Troçki'nin Komintern'in İcra Komitesinden atıldığını göstermedi.
Ekim ayı genel kurulundan sonraki olaylar geldi. Bir grup muhalefet, kendi edebiyatlarının yasadışı bir yayınını yapmaya çalıştı. OGPU çalışanını “yeraltı işçileri” ortamına tanıtmıştır. Tarihçi Georgy Chernyavsky şöyle yazıyor: “Özel hizmetlerin ajanı olan Stroilov, muhalif üyelere yayın için kağıt ve teknik malzemeler almak için hizmetler sundu. Müzakereler araştırmanın ötesine geçmedi. Ancak bu, OGPU Menzhinsky'nin başkanı için yeterliydi. "Troçkistlerin" yıkıcı baskı propagandasına yönelik planların ifşa edildiğini bildirdi. Ayrıca, Stroilov eski bir Wrangel subayı ilan edildi ... ”
Provokasyon, muhalifleri CPSU saflarından çıkarmak için bir neden bulmayı amaçlıyordu (b). "Troçki'den Chamberlain'e" tek bir Sovyet karşıtı cephe oluşturmakla suçlandılar ve basında ve toplantılarda hakaret edildiler. Buna karşılık muhalefet liderleri Stalinist provokasyon çoğunluğunu suçladılar. Tutkular sınıra ulaştı.
Plenumda duygu eksikliği gözlenmedi. “Triumph and Tragedy” adlı kitapta yazan tarihçi Dmitry Volkogonov, Troçki'nin Bolşevik forumlarında hayatındaki son konuşmasını şöyle açıkladı: “Konuşma kaotik, inandırıcı değildi ... Trotskiy, podyumda bükülmüş, gazeteyi hızla okudu ... Kötü bir şekilde dinlendi ve durdu. ünlemler: “iftira”, “yalan”, “konuşmacı” ... Konuşmasında ikna edici argümanlar yoktu ”.
Volkogonov, okurlara Troçki’nin konuşmasının derhal duruşma belgesinin derhal kaldırıldığını ve uzun yıllar boyunca tarihçilere erişilemediğini bildirmesini gerekli görmedi. “İftira”, “yalan”, “konuşmacı” sözleri, Volkogonov'un, Troçki’nin stenograflar tarafından kaydedilen konuşmasının kaydını gördüğünü gösteriyor. Ve bu sonuçları çıkarmadan metni okumak zordur. Daha da şaşırtıcı olanı, Volkogonov'un sözlerini verirken kendisine kesinlikle açık bir soru sormamasıydı: Bolşevik partinin en iyi kürsüsünün bu kadar önemli bir anda neden inandırıcı olmadığı konuşmasıydı?
Troçki'nin konuştuğu durumu hayal etmek için konuşmasının son bölümünü verelim. “Muhalefetin Wrangel subayı ile bağlantılı olduğunu” iddialarına cevap vererek, “Sadece vol'un sınırına konan bir soruya. Bu Wrangel subayı olan Zinoviev, Smilgoy ve Peterson tutuklandı - yoldaş Menzhinsky, Wrangel subayının GPU'nun bir ajanı olduğunu söyledi. (SESLER: Bu günün sırası değil. Yeter.) Parti aldatıldı. (Haykırlar: Yeterince.) Göz korkutmak için ... (Haykırlar: Güzel konuşkanlar.) Plenum'un günün sırasına bir soru koymasını öneriyorum ... (YERİN SES: Sorgulayabilirsin, öneremezsin ...). TsKK, partiyi kandırdı. (Gürültü, başkanın çağrısı. Sesler: bu bir dürüstlüktür! İftira! Küstah! Yalanlar onunla!) Bir yalan olup olmadığı, ancak Plenum konuyu eldeki belgelerle inceledikten sonra doğrulanabilir. (Gürültü. Başkanın çağrısı) (Başkanın çağrısı. Güçlü gürültü.) Partiyi baştan sona aldatma girişimi oldu. (LOMOV: küstah! Clemenceau ve din adamları ile aşağı inin. Onu bu kürsüden çıkarın! Bu kürsü ile aşağı in.) (Sürekli gürültü ve başkan çağrısı.) (Kaganovich: Menshevik, karşı-devrimci!) (Sesler: onu partiden çıkar!) () Başkanın çağrısı.) (Starlings: Avukatla birlikte aşağı in!) ”.
Bu transkript üzerinde kopar. Troçki'nin kısa konuşması sırasında salondaki kükreme sürekli duruyordu. Ve Troçki, bir önceki genel kurulda Stalin'in bazı taraftarları tarafından partiden atıldıysa, şimdi onu parçalara ayırmaya hazırlardı. Troçki'nin Merkez Komite Sekreteryasına gönderdiği Ekim ayındaki 24'ten yapılan açıklamaya göre, konuşması sırasında onu podyumdan çekmeye çalıştıklarını, Nikolai Shvernik'in “SSCB'nin ulusal ekonomisinin kontrol rakamlarını” içine 1927 / 1928 üzerine ulusal bir kontrol kitabı attığını ve Nikolai Kubyak'ın bir bardak koyduğunu öğrendik. .
Troçki, on kez Nikolai Skrypnik, beş kez Klim Voroshilov, dört kez Ivan Skvortsov-Stepanov, üç kez Grigory Petrovsky ve Vlas Chubar, iki kez Georgy Lomov ve Peter Talberg ve her seferinde Philip Goloschekin, Emelyan Yaroslavsky tarafından yarıda kesildi. ve Joseph Unshlicht. Ve bu sadece çığlıkları stenografları yakalayan en terbiyeli kişi. Daha sonra Troçki, genel kurulda yaşananları Ekim 1917’in olaylarıyla karşılaştırdı: “Merkez Komite toplantısında sol muhalefet adına 1927’teki bildirimi okuduğumda, soldaki muhalefet adına XNUMX’taki bildirimi okuduğumda, Bolşevik’in Kerens Meclisi’nin açılışında duyduğumda, Bolşevik’in açılışında duyduğumda duyduğum tehditler ve küfürler tarafından cevaplandırıldım. . Voroshilov'un bağırdığını hatırlıyorum: "Kendisini Parlamento Öncesi'nde olduğu gibi tutuyor!" Bu beklenen ünlemin yazarından çok daha doğru. ”
Troçki'nin yaptığı kıyaslama tamamen ikna edici görünmeyebilir. Her durumda, Volkogonov'un böyle koşullarda konuşmaya çalışan bir kişiye karşı suçlamaları garip görünüyor.
Süpürge süpürme
Tüm kalabalık genel oturumda, bir muhalif olmamakla, olanlara içtenlikle kızgın olan sadece bir kişi vardı. O Gregory Shklovsky idi. İşte konuşmasının bir parçası: “Yoldaşlar, bir dakikalığına Vladimir İlyiç'in vasiyetini unutamam. Mektubu, açıkça bir bölünme unsurunun, örneğin Stalin ve Troçki. Şimdi önümüzde aşırı hassasiyetle oynanıyor ve oyun sessiz. (SES: Hayır, sessiz değil.) Vladimir Ilyich'in doğrudan söylediğini daha fazla biliyorsunuz: partideki bölünme Sovyet gücünün ölümüdür. Bunu Merkez Komite Plenumuna ve Merkez Kontrol Komisyonuna nihayet, belki de bir dakika hatırlıyorum. Yoldaşlar, duyularınıza gelin! .. Grup mücadelesiyle zirveye kapılır ... Parti kongresi için hazırlıkların nasıl yapıldığına dair öfkemi açıklayacak hiçbir sözüm yok. Partiler Merkez Komitesinin tezlerini bile bilmiyor ve konferansta seçimler zaten her yerde sürüyor. (Gürültülü gürültü ...) İstisnalar giderek daha fazla tutuklama eşiği haline geliyor. Bu önlemler, parti içi durumu daha da kötüleştirmedi. Doğrudan partinin birliğine karşı yönlendirilirler. Kongreden hemen önce yüzlerce Bolşevik-Leninistin partiden dışlanması (gürültü) bir bölünmenin doğrudan hazırlanması, kısmi gerçekleşmesi var. ”
Shklovsky, salonun büyüyen kükremesiyle konuşmayı hızla bitiremedi. Eski Bolşeviklerin, birlik destekçilerinin ve podyumdan yola çıktıklarını, "Christos" ve "Baptist" olarak adlandırdıklarını açıklamalarına izin verilmedi. Shklovsky kısa sürede gösterisinin karşılığını ödedi. Kasım ayında, tüm muhalifler, üyeler ve Merkez Komite üyeleri ve Merkez Kontrol Komisyonu için adaylar partinin bu önde gelen organlarından atıldı. Onlarla birlikte, muhalefetin görüşlerini paylaşmayan ve sadece uzlaşma için konuşan Shklovski'yi dışladılar. Ancak Stalin artık onu durdurmadı.
Kasım'da, birçoğu devrime ve İç Savaş'a aktif olarak katılan muhalif 7, kendi sloganları altında ve muhalefet liderlerinin portreleri ile bir gösteri yapmaya çalıştı. Bu girişimler hızlı ve sıkı bir şekilde durduruldu. Bir hafta sonra, Troçki ve Zinovyev partiden atıldı.
Kalan muhalefetçilerin Aralık ayındaki 1927'teki kaderi CPSU 15. Kongresi (b) tarafından belirlenecekti. Delegelerinin bileşimi ve genel savaşçı tavrı, muhalefet için iyi bir şey vaat etmedi. Böylece ortaya çıktı.
Podyuma ilk girenlerden biri Stalingrad metal işçisi Pankratov'a izin verdi. Seyircinin coşkulu kükremesi altında, davadan çelik bir süpürge çıkardı ve yüksek sesle ilan etti: “Stalingradlı Metal işçileri, 15. parti kongresinin bu zorlu süpürgeyle (alkışlar) muhalefeti ortadan kaldıracağını umuyorlar”.
“Süpürge teması”, Pankratov'u dinleyen yoldaşlara çok düşkündü, kongrede birden fazla ses çıkardı. Bu çerçevede, Lazar Kaganovich, muhalefetin işçilerin tartışmaları anlamadığı iddiasını reddederek, muzaffer bir şekilde şöyle dedi: “Bunlar entelektüel, filistin argümanlar, hiçbir şeye değmezler. İşçilerin kendi sınıf kriterlerine sahip oldukları gerçeğini hesaba katmıyorlar, proleter sınıf çizgisinin gerçekte kullanıldığı, yakaladıkları proleter bir sınıf harikası var. ”
15. VKP (b) partinin saflarından en tanınmış yüzlerce muhalifi kovarken, rütbeli Troçkistler ve Zinovyevistler bu alanı ele geçirdi. Muhalefetle mücadeledeki en aktif kısım OGPU'yu aldı.
Ocak ayında, parti dışı bir Troçki olan 1928, Alma-Ata'ya gönderildi. Ancak, Moskova'dan çok uzaklaşmadı, gücün yüksekliğini ziyaret ederek devrimci kaldığını kanıtladı. Eski Savunma Komiseri, Stalin'e karşı savaşmayı durdurma niyetinde olmayan, cezaevi ifadeler yazan ve "partiden önce silahsızlandırılmış" birleşik Troçki-Zinoviev muhalefetinin Kamenev ve Zinoviev'in eski meslektaşlarının aksine.
Bir yıl boyunca Troçki, OGPU’nun gözetiminde kaldı. 10 Şubat Ayının 1929’i CPSU Merkez Komitesi’nin Politbüratörünün (b) vapuruna ilişkin kararı üzerine Ekim Devrimi’nin liderlerinden birinin Ilyich’i Türkiye’ye gönderildi - 1920’in Kızıl Ordu’nun Baron Peter Wrangel’in askerlerini mağlup ettiği bir ülke ...