Barış vahası anlamına gelen bu anlamlı ismi taşıyan Sinagoglara İstanbul tarihinin eski dönemlerinde de rastlanır. 1937’li yıllarda, Keneset (Apollon) ve Zülfaris Sinagogları Galata ve Beyoğlu’nun hızla artan yahudi nüfusunun dini ihtiyaçlarına cevap veremez olmuştu. Özellikle Pesah, Roş Aşana ve Kipur gibi büyük bayram günlerinde muhtelif salonlar kiralanıyor ve o günlere özel izin alınarak geçici ibadethane olarak kullanılıyordu. Daha sonraları 1. Karma İlkokulu’nun müsamere salonu ibadethane olarak kullanılmaya başlandı. 1948 yılında cemaat yöneticileri aynı yerde bir sinagog yapımına karar verdiler. İstanbul Teknik Üniversitesi’nden yeni mezun Elyo Ventura ve Bernar Motola adlı iki Yahudi genç böylesi anlamlı bir yapının ancak hissedilerek oluşturulabileceğini ve bu nedenle kendilerine bir fırsat verilmesi gerektiğini savundular. Altı aylık bir çalışmadan sonra, Elyo ve Bernar’ın projeleri cemaat tarafından kabul edildi.
Elyo ve Bernar’ın en önemli sorunu hem görkemli hem de çok ağır bir avizeyi taşıyabilecek bir kubbe inşa etmekti. Proje kapsamındaki kubbenin hesabı ünlü mimar Bodin’e yaptırıldı ve meşhur Garbis Usta’ya döktürüldü. Vitraylar Güzel Sanatlar Akademisi’nde çizildi; camlar da İngiltere’den ithal edildi.
Neve Şalom Sinagogu, 25 Mart 1951 (17 Adar 5711) Pazar sabahı saat 10.30’da, cemaatin dini lideri Rav Rafael Saban’ın önderliğinde, Hazan İzak Maçoro’nun okuduğu Baruh Aba duasıyla başlayan görkemli bir törenle açıldı.