İtalya’daki bu yılki Venedik Mimarlık Bienali’ndeki Kanada sergisi, dünyanın en prestijli mimari vitrini, Kanada’nın Venedik Lagünü’ndeki teepee’den ilham alan ahşap ve cam köşkünün hemen dışında açıldı: konuşmalar, teşekkürler, bir Yerli toprak onayı ve alkış.
Sonra Satılık Değil!’in arkasındaki altı mimar! Cuma günü, altı ay süren etkinliğin açılışında sahne alan gösteri, serginin asıl amacını yüksek sesle ve net bir şekilde ortaya koydu.
“Toprağı geri talep ediyoruz!” Waterloo, Ont.’daki Waterloo Üniversitesi Mimarlık Okulu’nda doçent olan Adrian Blackwell, gösterilerinin merkezinde yer alan 10 konut talebi için kalabalıktan bir çağrı ve yanıt başlattı.
Topluluk katılımı ile yerinde First Nations konutlarının tasarlanması ve inşa edilmesi; evsiz insanlar için kasıtlı topluluklar; kolektif mülkiyet; karşılıklı yardım konutu; çevresel kentsel ekosistemler; ve Toronto’daki Küçük Jamaika’nın kendi mahallelerinden ırksal olarak yerinden edildiklerini söyleyen Siyah sakinleri için “onarıcı mimari”.
Serginin arkasındaki kolektif, kendisini Konut Yabancılaşmasına Karşı Mimarlar (AAHA) olarak adlandırıyor. Mimarlar Adrian Blackwell, David Fortin, Matthew Soules, Sara Stevens, Patrick Stewart ve Tijana Vujosevic’in yanı sıra ülkenin dört bir yanından düzinelerce konut aktivisti, uzmanı ve öğrenciyi içeriyor.
Kanada Sanat Konseyi tarafından zamanımızın en acil sorunlarından birini ele almak üzere seçilen grup, bir sergiden çok politik, sosyal ve yaratıcı bir kampanya yarattı. Onun amacı? Finansal bir meta olarak günümüzün baskın konut paradigmasına meydan okumak.
“Cömert ve iyimser bir şekilde, bu fırsatla birlikte gelen tüm cömert fonları kötüye kullanmak için çok erken düşündük. [to show at the Biennale]Projenin başlatılmasına yardımcı olan Soules, “Tüm bu parayı Venedik Bienali’nin ayrıntılarına yönlendirmek yerine, Kanada’da anlamlı bir şeyler yapmak.”
Talepler arasında soylulaştırma vergisi
Kolektif bu amaçla, Venedik Giardini’deki Kanada pavyonunu bir kampanya merkezine dönüştürdü.
Yarım daire biçimli binanın duvarlarında konut reformu sloganları ve çözüm önerilerinin kolay anlaşılır şemaları olan dev pankartlar asılı. Tüm fikirler ve materyaller, mimarlar ve yerel konut aktivistleri ve savunucuları arasında aylarca süren toplantıların ve Zoom görüşmelerinin meyvesidir.
Bunlardan biri, Toronto’lu marangoz Khaleel Seivwright tarafından tasarlanan ve Toronto Tiny Shelters olarak adlandırılan tamamen yalıtılmış, yanmaz kabinleri içeriyor. Tek kişilik konutlar, kalıcı konutlara erişmeden önce evsiz insanlar için çadırlara veya barınak sistemine bir alternatif sunuyor.
Toronto’da, COVID-19 salgını sırasında yaklaşık 100 kabin inşa edildi ve insanları barındırırken, 50 kişilik bir küme, Kitchener, Ont’ta bir arazi sahibi tarafından ücretsiz olarak sağlanan boş bir arsaya yerleştirildi. Şimdi, bir Toronto topluluğu, boş otoparklara sığabilecek 25 kabinlik bir küme için bir tasarım üzerinde çalışıyor ve mimarların yardımıyla, sakinlerin paylaşabileceği banyolar ve bir mutfak tasarlıyor.
Diğer bir talep de, insanların – örneğin mahallelerine yeni bir metro veya LRT hattı girdiğinde veya çalışkan restoran işletmecileri bir vızıltı yarattığında – genellikle seyirci olarak şanslı kişiler olarak konuttan elde ettikleri kârı azaltmak için bir soylulaştırma vergisi ve bunu tekrar mahalleye yatırmak. yerel uygun fiyatlı konut yaratılması.
Nisga’a Nation Daaxan’daki Killerwhale House of Daaxan’ın bir üyesi ve öncü Yerli mimar Patrick Stewart (Luugigyoo), “Her ekip için istediğimiz şartlardan biri, projenin başarılabilir olmasıydı” dedi. Arazi Geri talebi. “Gökyüzünde çok turta olsaydı, bunun hakkında konuşmak istemedik.”
Kolektifin ilk talebi Land Back! şu anda Kraliyet arazisi olanın yüzde 95’ini Yerli olarak yeniden belirleme hedefini içeriyor. Sömürgecilikten kurtulmanın bu derecesi gerçekten de gökte bir turta gibi görünse de, daha küçük ama hayatı iyileştiren adımların hala yapılabilir olduğunu söyledi.
Bir talep, kullanılmayan askeri üsler, RCMP tesisleri ve düzenli olarak açık artırmayla satılan eski postaneler gibi federal ve eyalet hükümetlerinin gayrimenkul fazlasına odaklanıyor. Grup, eğitim, sağlık veya diğer kullanımlar için Yerli topluluğun ellerine geri verilmesini ve uygulanabilir önerilerde bulunulmasını talep ediyor.
Stewart, “Ve biz ortak yönetim aramıyoruz, ortak sahiplik arıyoruz” dedi.
‘Yeni fikirler için bir laboratuvar’
Sergide, topluluktaki kadınların barınak tasarlayıp inşa ettiği yerleşimci Kaplumbağa Adası zamanlarından spekülatif finans kapitalizminin konutu bir metaya dönüştürdüğü günümüze kadar Kanada konut tarihini anlatan kısa bir video yer alıyor. milyonlarca insanı yetersiz barınmaya veya hiç barınmaya zorlamak.
İkiye dört ve kontrplaktan oluşan güzel bir asma kat, Kanada pavyonunun içindeki pencerelerin etrafını sararak havadar, canlı bir çalışma alanı yaratıyor. (Afişlerle birlikte ahşap, karbon ayak izini azaltmak için yeniden kullanılacaktır.)
Orada, sergi alanına bakan British Columbia Üniversitesi ve Waterloo Üniversitesi’ndeki mimarlık programlarından 15 öğrencinin her biri projeleri geliştirmek, sosyal medya oluşturmak ve uğrayanlarla etkileşim kurmak için üçer ay harcayacak.
Kanada Sanat Konseyi CEO’su Simon Brault, “En büyük endişem, çok kavramsal fikirleri, retoriği ve kriz ve çözüm açıklamalarını nasıl tercüme edeceğimizdi” dedi. “Ve bence kaynaşıp öğrenebileceğiniz bir alan ve öğrencilerle yeni fikirler için bir laboratuvar yaratmayı başardılar.”
Aynı zamanda bu yılki Bienal’in temasıyla da örtüşüyor: Geleceğin Laboratuvarı.
Kanada Mimarlık Merkezi’nin mütevelli heyeti başkanı olan ünlü Torontolu mimar Bruce Kuwabara, “Enstalasyonun harika yanı, geçmişte pek çok gösterinin yaptığı gibi, binayla birlikte çalışması ve onunla savaşmaması” dedi. ve geçmiş birçok Bienalde bulundu. “Orayı ev ortamı gibi hissettirdiler … ve bir okula dönüştüler.”
Konut krizi herkesi etkiliyor
Öğrenciler için Venedik pavyonunda çalışma ve sadece Kanadalılar için acil olmayan konular hakkında ziyaretçilerle konuşma şansı projeye can verdi.
UBC’nin 15 öğrencisinden biri olan Kara Crabb, “Yasa ve politika hakkında öğrenmenin ve hükümete yaklaşmak için farklı adımların ne kadar güçlü olduğunu, bir mimarın çalışmasının bunda ne kadar önemli olabileceğini anlamama yardımcı oldu” dedi.
UBC öğrencisi Emma Garm-Straker, “Bu, Bienali geride bırakacak bir proje,” dedi. “Vancouver’a geri döndüğümüzde, orada duramayız. Bunlar, insanların yıllardır üzerinde çalıştığı konular, ancak bu, onun için daha büyük bir aşama sağladı.”
Gösteriye dahil olan 100’den fazla kişinin ve şimdi hareketin umudu bu: Herkesi etkileyen bir krize yalnızca bir değil, birçok çözüm sağlayacak.
British Columbia Üniversitesi’nde mimarlık tarihçisi ve doçent olan AAHA üyesi Sara Stevens, “Gerçek şu ki, konutu yalnızca bu alt çizgiyle bağlantılı olarak kavramsallaştırabiliriz” dedi.
“Şu anda Kanada’da bu pazarların bir parçası olmadan var olmanın hiçbir yolu yok ve sizin karşılayabildiğiniz veya karşılayamayacağınız şeylere yanıt veremiyorlarsa, o zaman barınma gibi temel haklarınıza erişemezsiniz.”
Kaynak : https://www.cbc.ca/news/world/venice-architecture-biennale-canada-exhibit-1.6849433?cmp=rss