Ben, Ermeniyim
Yüzlerce yıl önce insanlar falancanın oğlu oldukları için adlandırılırdı; şu ya da bu bölgeden oldukları için tanınırlardı; meslekleri ya da bazı ailevi ve kişisel özellikleri nedeniyle tanınırlardı, ancak o zamanlar artık geride kaldı.
Bugün her şey yasallık ve kişilerin kayıt altına alınması ile yönetiliyor. Bugün Fransız vatandaşı olduğumu iddia edebilirim; bir DNA'm ya da ulusum tarafından verilmiş bir pasaportum var.
Türk devleti tarafından gerçekleştirilen soykırımdan ARMENOSİD’DEN kurtulan sürgündeki Ermenilerin torunlarının ya da çocuklarının, kendi cemaatleri ve aileleriyle olan yakınlıkları dışında, yasal olarak Ermeni olarak tanınmadıklarını belirtmek isterim.
Doğu Ermenistan Cumhuriyeti tarafından tanınan eski Sovyetler Birliği'nin Hayastan'ımızın müstakil parselinin sakinleri, onları binlerce yıllık Ermenistan topraklarımızın vatandaşları olarak dünyaya tanıtan pasaport ve kimlik kartlarına sahiptir.
Arjantin'de ya da Kongo'da "Ben Ermeniyim" demek geçerli değildir.
Kendine Ermeni unvanı veren hiçbir kurum ve onları destekleyen cemaatler, Ermeni olduklarını iddia etseler bile, yasadışıdır; yabancı olma sınırındadırlar.
İster Arjantin'de ister dünyanın başka bir ülkesinde olsun, Ermeni kökenli öğrencilerine "bizim dilimizi" öğreten Ermeni cemaat okulları hala dünyanın dört bir yanına sürgün edilmiş yabancılardır. Oysa iki millete sahip olmak kimseye ödün vermeyeceği gibi, bizi kökenlerimize bile geri götürecektir.
Cüretimi ve gözeneklerimden sızan kibirimi bağışlayın: Kırk yıl boyunca eski Sovyet Ermenistan Cumhuriyeti'nin farklı Büyükelçileri önünde sırt çantamı yuvarlayarak ısrarla kökenlerimi gösteren bir belge talep ettikten sonra nihayet uzun zamandır beklediğim hedefime ulaştığım için mutluluğumu ve onur duyduğumu gizleyemedim; beni Türkiye tarafından gasp edilen ata topraklarımın bir evladı olarak tanımlayan bir belge.
Bugün gururla söyleyebilirim ki bu belge artık benim elimde; ben binlerce yıllık "Hayastan"ı kapsayan Batı Ermenistan Cumhuriyeti'nin bir vatandaşıyım. Atalarımın kökleri yeniden bana ait. Ve bu bir gerçektir, ölümsüz hayallere sarılmış bir vaat değil.
Unutmayalım ki "Hayastan"; Batı Ermenistan, dünyanın dört bir yanına dağılmış biz Ermenileri; ölümsüz kanımızın çocuklarını ve torunlarını kucaklıyor.
Bugün, özlemle beklediğim hayalim her zamankinden daha fazla canlı ve gerçek bir şekilde şekillendi. Bugün, ertelenmiş haklarımızı talep etmek için diğer kardeşlerimizle birleşecek bir sesimiz var. Ne kadar çok olursak, bizi felç eden ve akıntıya bırakan dalgayı o kadar çabuk durdurabiliriz.
Bizim lehimize imzalanmış "yürürlükte olan" yasalarımız ve anlaşmalarımız var. Eksik olan tek şey, siyasi eğilimleri ve dini inançları ne olursa olsun, dünya Ermeni toplumunun desteği ve güvenidir. Batı Ermenistan, bizim Hayastan'ımız, öncelikli olmalıdır.
Bu bizim yüzleşmemiz gereken son savaşımız. Zafer bizi bekliyor; dünyanın kapılarını açacak ve onunla birlikte şehitlerimizin intikamını almış ve Kayıp Kuşlar Ağacı'na geri dönmüş olacağız.
"Batı Ermenistan; Ermenistan'da dünyadaki tüm Ermenilerin çıkarlarını yasal olarak temsil edebilen ve savunabilen tek yapıdır".
Raymond Rupén Berberian
“Batı Ermenistan Barbar Türk İşgalcilerine Karşı Mücadelede”