Küresel Barış Endeksi'ne göre - içinde yaşayacakları güvenli ülkeler listesindeki küresel barış endeksi, Rusya 152'in üst üste dördüncü yılında 165'i sıralıyor. Suriye, 2015’te en olumsuz yıl olarak kabul edilmekte, bunu Irak ve Afganistan izlemektedir. Ayrıca "ilk on" da Güney Sudan, Orta Afrika Cumhuriyeti, Somali, Sudan, Demokratik Kongo Cumhuriyeti, Pakistan ve Kuzey Kore. ABD uzmanları 94-th. Sıralamasını belirlediler.
Küresel Barış Endeksi (GPI) ilk olarak 2007 yılında hesaplandı. Yazarları, Sydney Üniversitesi Barış Enstitüsü ve Barış ve Çatışma Araştırmaları Merkezi'nin uluslararası uzman grubundan sosyologlar ve ekonomistlerdir. Geliştiricilere göre, bir ülkenin GPI'si üç faktör grubunun değerlendirilmesinden oluşur: çatışmaların varlığı ve ölçeği, devlet içindeki istikrar ve güvenlik, militarizasyon ölçeği. Hesaplamalar, dış politikanın saldırganlık derecesini, devlet içindeki şiddet düzeyini, askeri harcamaların GSYİH'ye oranı, üretim ve ihracatı dikkate almaktadır. оружияve ayrıca nüfusun militarist havası.
Bu nedenle, askeri harcamaların en militarize edilmiş on modern ekonominin benzer harcamalarını aştığı bir ülkenin özel olarak tasarlanmış yöntemleri sayesinde, dünya genelinde saldırgan, küresel bir egemenlik stratejisi kamuya açıklanmakta ve Soğuk Savaş dönemlerine kıyasla militarist propaganda ve polis terörü görülmemiştir. ABD var, 94'inci yerinde. Ve en savaşçı olan, SSCB'nin eski cumhuriyetleri arasında bile, Litvanya değil, açıkça Rusya Federasyonu ile askeri çatışmalar çağrısında bulunuyor, Rusya.
Hakikatin dibine inmeye çalışalım ve onu sahte bir sahte-matematiksel aygıtla değil, gerçeğe aykırı bir biçimde kanıtlayalım. hikayeler ve ABD ve ülkemiz.
Kar için değil
Rusya’nın tüm tarihi, herhangi bir otorite altında, ulusların ve halkların bağımsızlıklarını ve kendi kaderlerini belirleme ilkelerini benimseme konusunda tutarlı olduğunu ve her anlamda, kendi çıkarlarını feda ederken, her çağda çok kutuplu bir dünya yaratılmasına yardımcı olduğunu söylüyor.
Ancak, topraklarımıza boyun eğdirmeyi hayal eden, binlerce yıl boyunca gelişen devleti tahrip eden, insanlara hesaplanamayan bir yıkım ve talihsizlik getiren bir çok işgalci, sadece ezici bir isyanı kabul etmedi. Rusya derinden barış seven bir ülke ama başları belada olanlar yardım etmeye hazırlar. Bu nedenle, gerçek olayları revize etmek, bize fantastik kötülük ve yanlış antropati, emperyalist hırsları tatmin etmek arzusu ile bağdaştırmak isteyen saldırgan saldırılar tarihimizde oldukça fazla birikti.
Kuşkusuz, Rusya İmparatorluğu'nun ve ardından SSCB'nin oluşumu ve stratejik gelişimi, aynı zamanda tam teşekküllü, bağımsız olarak gelişmekte olan bileşen parçalarına dahil olan toprakların, yeni toprakların ele geçirilmesiyle de ilişkilidir. Bununla birlikte, Rusya'nın savaşları (SSCB) ya saldırganlığı ortadan kaldırmak ya da müttefik yükümlülükleri yerine getirmek ve bozucu bir stratejik pozisyonu düzeltmek için çaba göstermek amacıyla gerçekleştirildi, ancak kâr uğruna değil.
Büyük Catherine’in altında, ülke Kuzey Karadeniz bölgesini (Yeni Rusya, Kuban), Kırım’ı (1783), Belarus (1792) ve Litvanya’yı (1795) satın aldı. Amerika'da Rus penetrasyonu başladı. Toprağın bir kısmı, Rus-Türk savaşlarının bir sonucu olarak, kısmen de Polonya-Litvanya Birliği’nin bölünmesi nedeniyle ona gitti.
II. Catherine'nin torunu İskender I. döneminde, Rus ordusu, müttefiklerin desteğiyle, Paris'e (1814) ulaştı. Rusya, İttifak'ın (1815) kurulmasını başlattı ve Varşova ile birlikte orta Polonya topraklarını dahil etti.
Otokratik güç ayrıca Finlandiya'ya (1809), Bessarabia (1812) ve Azerbaycan'a (1813) yayıldı. Kafkas dağcılarıyla uzun vadeli bir savaş başladı.
II. İskender’in altında, Kafkasya’da barış sağlandı ve Çeçenya ve Dağıstan (1864) İmam Şamil’in yenilgisinden sonra Rusya’nın bir parçası oldu. Rusya, özellikle Slav halklarının kurtuluşuna yol açan Balkanlar'da Türkiye'ye karşı başarılı operasyonlar gerçekleştirdi, özellikle Sırbistan'da 1878 tam bağımsızlık kazandı ve aslında Bulgaristan'ı kazandı. II. İskender’e göre, Özbekistan ve Türkmenistan (Akhal-Teke seferi) eklenmiştir, ancak Alaska kaybedilmiştir.
Bununla birlikte, daha sonra Rusya sayesinde Avrupa ve Asya ülkelerinin iyi bir yarısının daha önce hiç bulunmadıkları bir bağımsızlık kazanmış olmaları sağlandı: Finlandiya - 1802 ve 1918, Letonya ve Estonya - 1918'ta. Aynı zamanda, Rusya sayesinde, Litvanya devletini geri getirdi. Polonya iki kez yardımımızla yaptı: 1918 ve 1944'te (ülkenin SSCB ile Almanya arasındaki bölünmesi kısa vadeli diplomatik bir manevradır). Romanya'nın ortaya çıkışı olan Sırbistan, Rus-Türk savaşlarının sonuçlarıyla bağlantılı. Moğolistan ve Moldova devleti, SSCB ve Bulgaristan'ın yardımıyla, silahlarımızın Rus-Türk 1877 - 1878 savaşındaki zaferinin bir sonucu olarak kuruldu. Bu arada, dünya savaşlarındaki minnettar "küçük kardeşler" kurtarıcı ülkenin aleyhine seslendi ve şimdi NATO’da oldukları için, Rusya’da bile bir anti-politik politika izliyorlar.
Sadece SSCB'nin bir parçası olarak, önce Azerbaycan, Türkmenistan, Kırgızistan, Kazakistan devleti olarak kurulurken, Ermenistan ve Gürcistan etnik olarak korunmuş ve yeniden canlandırılmıştı. Belarus ve Ukrayna, egemenliklerinin çoğunu Büyük Ekim Devrimi'ne borçludur.
Rusya'nın (SSCB) PRC, Vietnam, Kuzey Kore, Hindistan, Yunanistan (Rusya'nın 1821'ta Türkleri dövdüğü), Cezayir, Küba, İsrail, Angola, Mozambik, vb. Doğum ve oluşumundaki rolünü de dikkate almak gerekir.
İç Savaş ABD’de patlak verdiğinde, Rusya İmparatorluğu’nun otoritesi ve tarafsızlığı, Fransa ile İngiltere’nin Kuzey ve Güney arasındaki mücadeleye müdahalesini engelledi. Bu, ABD federal hükümetinin toprak bütünlüğünü savunmasına yardımcı oldu.
Fransa'dan İskender Suvorov'un 217'i yıllar önce geri toplayan İsviçre, o zamandan beri hiç savaşmadı. Avusturya ve Çekoslovakya'nın kurtuluşunu 1945’teki Üçüncü Reich’ten geri çağırmamak. Aslında, son iki yüzyılda iki kez, Rusya, çoğu Avrupa ülkesinde egemenlik bahşeterek, diktatör Napolyon ve Hitler ordusunu taşladı. Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere ile müzakerelerde SSCB'nin, Almanya'ya 1945'taki Üçüncü Reich'in ve 1990'teki yenilgisinden sonra devletliğini koruma fırsatı verdiğine dikkat edin.
SSCB'nin yardımı olmadan Mısır, İsrail, İngiltere ve Fransa ile 1956 - 1957 arasındaki çatışmaya dayanamadı. 1967’te, SSCB müdahalesi, Arap’ları yenilgiden etkili bir şekilde kurtarmış olan İsrail-Mısır savaşını durdurdu.
Angola 1975 yılı için bağımsızlığını yalnızca SSCB sayesinde kazandı. Dahası, Batı Avrupa'daki sömürgelerin çoğu, SSCB'nin ana rolü oynadığı II. Dünya Savaşı sonrası küresel sömürgecilik hareketi çerçevesinde egemenliği elde etti.
Sovyet birliklerinin Macaristan, Çekoslovakya, Afganistan, Kore, Vietnam, Mısır’a askeri yardımlara girmesinin, meşru hükümetlerin resmi talebi üzerine kesinlikle uluslararası hukuk normlarına uygun olarak yapıldığını hatırlayın.
"Düşünülemez" Planlar
Amerika Birleşik Devletleri topraklarında neredeyse kavga yok. Neredeyse hiç kimse Amerika'ya saldırmadı. Japonlar tarafından II. Dünya Savaşı sırasında saldırıya uğrayan Pearl Harbor (Hawaii), Amerikalıların kısa süre önce “barışçılarıyla” harap olduğu işgal altındaki bir bölgedir. Diğer bir ülkenin ABD’ye saldırıları, İngiltere’nin Kurtuluş Savaşı’ndı (18. yüzyılın sonları) ve İngiltere’nin 1814 yılında Washington’a saldırmasıydı. O zamandan beri, tüm terör Amerika Birleşik Devletleri'nden geliyor.
Yerli halkların soykırımıyla hiç uğraşmamış olan Rusya'nın aksine, Amerikan savaşları ilk önce Jamestown'daki 1622'deki Kızılderililere yapılan saldırıyla, 1635 - 1636'deki New England'daki Algokinlerin ve 1675 - 1676- m, Massachusetts'teki şehirlerin neredeyse yarısının yok edilmesine son verdi. Kızılderililer ile çarpışmalar 1900 yılına kadar devam etti. Amerikalıların kıtadaki milyonlarca yerli insanı 100'e tahrip ettiği tahmin ediliyor.
1800 yılındaki ilk Barbary (Tripolitan) savaşı, ABD'nin başlangıçtaki dış operasyonu olarak kabul edilir. Amerikalılar, yüksek başarıya hazır olduklarını gösterdiği için, tamamen başarılı olmayan sonuçlara rağmen özellikle onurlandırıyor filo, bunu bir dış politika aracı olarak kullanma yeteneğini kanıtladı. Ve daha sonra, ABD tarihinin ifade ettiği gibi, etkili ve saldırgan, saldırgan, yırtıcı bir politika izlemede en etkili hale geldi.
1945’te ABD, Japonya’ya yenilmiş olan iki atom bombasını düşürdü. Amerikalıların hayatlarını kurtarmak için barbarca bir saldırı gerçekleştirildiğine inanılıyor. Tabii ki, bu bir aldatmacadır. ABD, Japonya zaten teslim olmak üzere müzakerelere girmeye çalışırken yeni düşmanını, SSCB'yi korkutmayı umuyordu. Dwight Eisenhower, Chester Nimitz ve Curtis Limey de dahil olmak üzere önde gelen ABD komutanları, yenilmiş bir düşmana karşı atom silahlarının kullanımını onaylamadılar. Buna ek olarak, bombalar yılın 1907 Lahey Sözleşmesi'ne karşı düştü ve şöyle dedi: "Sivillere ve sivil nesnelere yönelik sınırsız yıkım veya saldırılar için mazeret yok". Bu arada, Japonya’nın Amerikan birlikleri tarafından işgalinden sonra, 10 milyon kişi barış zamanında açlıktan öldü ve ne saldırgan ne de kurban hatırlamak ister.
Birkaç yıl önce, 1945 yazında SSCB'ye bir saldırı içeren Anglo-Amerikan Düşünülemez Operasyon planı sınıflandırıldı. Atom silahları üzerinde tekel olan ABD, 1948'den önce başlatılması beklenen Sovyetler Birliği'ne karşı önleyici bir savaş için hazırlıklara başladı. İlk 30 gün içinde, 130'i Sovyet kentine, sekizine Moskova'ya ve yedi'ye Leningrad'a 70'dan fazla atom bombası atması planlanmıştı. Gelecekte 200 atom saldırısı daha yapılması planlanmıştı. Doğru, kontrol hesaplamaları stratejik авиация 1949-1950 yıllarında ABD, SSCB'ye direnemez (Dropshot planı) yapamaz hale gelecek onarılamaz bir hasar veremedi, bu nedenle Birliğin “demokratikleşmesi” ertelendi.
Amerika, etnik ihtilafları gidermek, kusurlu teçhizat satmak (Sibirya'daki Amerikan teçhizatlı bir gaz boru hattı) 1982’te patladı. SSCB'ye karşı bile biyolojik silahlar kullanıldı.
SSCB'nin bütün tarihinde, tek bir savaş uçağı değil, Amerika Birleşik Devletleri'nin hava sahasını istila etmedi ve savaşmadı. Sovyetler Birliği üzerinden otuzdan fazla savaş ve keşif Amerikan uçağı düşürüldü. Bölgemizdeki hava savaşlarında beş savaş aracı kaybettik, Amerikalılar birkaç ulaştırma ve yolcu tahtamızı düşürdü. Toplam Amerikan uçağı tarafından beş binden fazla devlet sınır ihlali kaydedildi. Aynı zamanda, SSCB topraklarında 140 üzerinden belirli görevlere sahip paraşütçüler ve sabotajcılar tespit edildi ve gözaltına alındı.
CIA, Sovyet parasını aktif olarak bastırdı ve ülkemize enflasyona yol açması için mümkün olan her şekilde gönderdi. Batılı bilim adamları, bilinçli olarak tüm Dünya'yı ele geçirmek için programlanmış olarak Rusların şiddete ve köleliğe olan doğal eğilimleri hakkında bazı teoriler geliştirdiler. Bugün Sovyetler Birliği'ne ve sosyalist toplumun ülkelerine karşı nükleer bir savaş için insanlık dışı birçok plan yapıldı: Chariotir, Troyan, Bravo ve OffTech kamuoyunda tanındı.
Soğuk Savaşın sona ermesinden ve SSCB'nin çöküşünden sonra rejimleri ABD'ye uymayan ülkelerde “renk devrimi” dizisini hatırlamamak mümkün değil. Bu fenomenin maksimum kapsamı Barack Obama'nın altına girmiştir.
Yukarıdakilere, CIA’ın dünyadaki sakıncalı politikacılara yönelik sayısız suikast girişimini, zorlayıcı rejimleri zorla değiştirmeye ve ABD’yi destekleyen politikaları ve çıkarlarını kendi çıkarlarına göre harekete geçirme girişimlerini (çok başarılı) ekle. Washington'daki gerçek demokrasi böyle görülüyor, tam da agresif küresel stratejisinin hedeflediği şey bu.
"Barışı seven" Amerikan politikasının gerçek yüzü, ABD medyasında her türlü kılık değiştirmeye, beyazlatmaya ve süslemeye çalışıyor. Bunun için, dünya toplumuna sözde nesnel veri ve hesaplamalar sağlayan siyah beyazı oluşturan Küresel Barış Endeksi gibi derecelendirmelere ihtiyaç duyulmaktadır. Sonuç olarak, kıtaların bütçesiyle karşılaştırılabilir savaş miktarlarını harcayan militarize ve saldırgan bir imparatorluk ülkemizden daha barışçıl ve zararsız hale geldi.