1. Yerli zırhlı personel taşıyıcılarının, piyade savaş araçlarının ve BMD'nin zırh koruması, küçük silah ateşinden bile korunmuyor. оружия (Bazı yabancı örnekler için de geçerlidir).
"BTR", "BMP", "BMD" terimleriyle tanıştığımızda, geleneksel imha araçlarının ve kurşun karşıtı zırhların ateşinden korunma hakkında bir şeyler duyduğumuzu hatırlıyoruz. Yani burada.
Askeri terim altında küçük silahlar kalibreli ürünlere, 5,45'tan 14,5 mm'ye, dahil, tabancalardan ağır makineli tüfeklere düşüyor. Bununla birlikte, bu aralıktan, 7,62 mm kalibreli silahlar zaten büyük kalibreye ait olduğundan ve kullanımları sınırlı olduğundan, yalnızca 9 mm kalibreli (12,7 mm) ile sınırlı olan düzenli motorlu tüfek alt birimleri için düşünülmekte fayda vardır. Başka bir deyişle, büyük kalibreli bir makineli tüfek artık şövale versiyonunda veya şaside kullanıldığı için artık ortak bir silah değildir. Bu nedenle, kenarları 12,7-mm mermilere karşı 500 m'den daha kısa bir mesafeden koruma sağlayan zırhlı araçlar artık BMP, BTR, BMD tanımına uymuyor. “Resmi görevlere” uymamak için büyük kalibreli silahların ateşinin altına düşen BMP, BTR ve BMD'yi suçlamanın basitçe cahil olduğu ortaya çıktı.
Günümüzde tabancalar bile cephanelerinde zırh delici kartuşlara sahiptir (örneğin, ev içi 7,62 mm tabanca kartuşu 7H31, 15 ve 8 mm ile bir zırh gömleğini deler). Makineli tüfekler, tüfekler ve makineli tüfekler hakkında ne söyleyebiliriz. Örneğin, bir zırh delici 50-mm merminin yüzeyine normal 7,62 m olan bir atışa karşı korunmak için (yerli B-32, tüfekler ve makineli tüfekler için), çelik zırhın kalınlığı en az 20 mm olmalıdır. Bununla birlikte, bu tür kartuşların dağılımı da nispeten küçüktür ve özel görevler için kullanılmaktadır. Bu nedenle, geleneksel silahlara sahip küçük kalibreli zırh delici kartuşlar bile tam olarak doğru değildir.
Tabii ki, bir zırhlı personel taşıyıcı, piyade savaş aracı, DSHK veya NSV'ye karşı BMD ile savaşa girmek çok cazip bir fikir değil, fakat piyade bu savaşa zırhlı araçlar olmadan nasıl gidiyor? Ancak bu, zırhlı aracın savaş görev yerine getireceği piyade ile aynı olacak. Savaşta piyade, dövüş ve görevleri yerine getirme ve zırhın içinde "sararmış" düşman ateş noktalarının önüne binmemek. Öyle değil mi?
Bundan bir orta sonuç çıkar: zırh delici kartuşlu büyük kalibreli ve sıradan küçük kollar sadece zırhlı personel taşıyıcıları, piyade savaş araçları, piyade savaş araçları için değil aynı zamanda piyade için de tehlikelidir. Zırhlı personel taşıyıcısında, piyade savaş aracı, BMD'de olduğu gibi piyade için de büyük ölçüde yaya olarak hareket eden piyade için tehlikelidir.
Genel olarak, kurşun geçirmez zırh, normal piyade silahı mermilerinin (5,45 / 5,56 mm; 7,62 mm) kısa mesafeden vurulmasına dayanabilecek zırh koruması anlamına gelir. Yerli hafif zırhlı araçların zırh plakalarının daha küçük kalınlığı, geniş eğim açılarıyla açıklanmaktadır. Böylece, yerli BTR, BMP, BMD, geleneksel silahlara karşı yeterli koruma sağlar.
Ancak bir şey, normalden 60 derecelik bir açıyla yerleştirilmiş bir ön zırh plakasının, ovada savaş operasyonları gerçekleştirirken, zırhın merminin zırhının kalınlığını düşmanın silahından çıkardığı ve bacağın uzunluğuna eşit olmasını sağladığı ve yüzde 50'in çok üstünde bir ricochet olasılığını garanti ettiği zamandır. Ve oldukça başka bir şey dağlık bir alanda veya yerleşimde. Tepenin eğiminden, düşman her zaman ufka açılı bir atış yapacak, zırh açısının avantajlarını ve fizibilitesini yok edecek. Yola bitişik bir evin penceresinden ateş ederken, mermi zırhı toplantısının açısı genellikle düz olabilir. Bu durumda, bir zırhlı personel taşıyıcısının nispeten ince zırhını, geleneksel küçük kollardan ateşle çıkarmak mümkündür.
Ayrıca, ne kadar korumalı zırhlı araçlar olursa olsun, her zaman harici bir donanıma sahip olacağı ve cihazların çıkıntı yapan kısımları olacağı bilinmektedir. Bütün bu “iyi” lerin en azından daha zayıf bir dereceye kadar saklandığı bir sır değil. Herhangi bir tank bile 1000 metreden küçük silahlı yangına karşı bağışıklık kazanmazsa bile, antenleri, ek yakıt depolarını, yedek parçaları, makineli tüfek taretinin dışına monte edilmiş elekleri, ejektör veya ısı kalkanı topunu vb. Kısa mesafeden, izlenen herhangi bir araç, izlerin büyük kalibreli küçük kollardan tahrip olması sonucu hareket kabiliyetini kaybedebilir.
Uzun mesafelerden bile, küçük kalibreli küçük kollardan bile, zırhlı araçlar savaş yeteneklerini neredeyse tamamen kaybedebilir! İlk Çeçen kampanyasındaki militanlar tarafından militanlar tarafından defalarca kullanılan, bitişik binalardan keskin nişancılar tarafından yapılan etkin yangından sonra mürettebatın ekipmanı düşürmesi gerektiğinde.
Şekil 27 - Kırık Görüş Kafası BMP-3
Optik izleme ve keşif cihazları hakkında konuşuyoruz. Modern zırhlı araçların “gözleri” nelerdir? Tam olarak - prizmatik gözlem cihazları ve manzara kafaları. Ancak bu durumda prizmalar göz ardı edilebilir, çünkü onların yardımıyla etkili ateş (ve gerçekten savaş) yapmak neredeyse imkansızdır. Unutulmamalıdır ki yerli tanklar komutan için bir kanal ile nişancı için kombine gündüz-gece panoramik manzaraları (şu anda hizmette) bizimle birlikte kullanılmadığından, yabancı örnekleri canlılık açısından aşın. Başlarının ön projeksiyon alanı daha küçüktür, sayı 1 parça daha büyüktür, pratik olarak vücudun üzerine çıkıntı yapmazlar ve keskin bir şekilde öne çıkmazlar. Tabii ki, görünürlük topal, ancak kötü anları görmek son anlarınızı iyi görmekten daha iyidir.
Şekil 28 a) - Tank görüş kafaları (sol Leclerk'te, sağ Abrams'ta)
Bir zamanlar 30 mm tabancaları ateşlemek için tank stabilitesi konusunda bile araştırmalar yapıldığı ortaya çıktı. İnanılmaz, ama gerçek - bir tank sadece birkaç isabet ile aciz yapmak kolaydır. Önemli olan, göreceli olarak doğru olmalarıdır.
Şekil 28 b) - Tank görüş kafaları (solda T-84, sağda T-80)
Her zamanki küçük kollara geri dönersek, optik cihazları aciz olmasa bile tankın korunmasına ciddi şekilde zarar verebileceğini belirtmekte fayda var. Bu koruma altında menteşeli dinamik koruma (LDD) ifade edilir. NDZ bloklarının kutularının nispeten ince duvarları, yakın mesafedeki normal tüfek mermilerine bile dayanamaz. Bloklar deforme olmuş, sökülmüş (kırılmış). Patlatılmayan patlayıcı plakalar bile etkinliklerini kaybetmezler. Ancak NDT, düşman RPG'sinin kullanımı için hayatta kalmalıdır.
Tasarımcılar tarafından sonuçlar çıkarıldı - dahili dinamik koruma (VDZ) ortaya çıktı, dış zırh tabakası küçük silah ateşe dayanıyor ve dinamik koruma bloklarını iyi durumda tutuyordu. Ne yazık ki, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'ne hizmet veren tüm tanklar modernleşmemiştir. Daha da üzücü olan Hava Kuvvetleri Birlikleri, halen hizmette olan yerli hafif zırhlı araçlar için geçerli değildir. Üzerine NDZ kurulumu ile ilgili hala bir sorun varsa, VDZ hakkında söylenecekler.
Şekil 29 - Ellerinde KPV bulunan Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'nin bir askeri
Soruna diğer taraftan giderseniz, o zaman prensipte, intihar bombacıları haricinde, yasadışı silahlı grupların teröristlerinin ve militanlarının çoğunun yaşamak istediği varsayılabilir. Bu nedenle, para için savaşıyorlar, “teşekkür ederim” ve tüm insanlığın aydınlık geleceği uğruna. Büyük kalibreli bir makineli tüfek ya da zırh delici kartuşları olan bir tüfeği bile, zırhı BTR, BMP, BMD'yi kolayca delebilen bir tüfek bile olsa, sıradaki çalılardaki kimse sütundan oturamaz. Ellerinde CPV'li bir dövüşçünün ortaya çıkması, Arnold Schwarzenegger'in aralarında endişeli bir şekilde sigara içen kişisinde benzersiz bir “sonlandırıcı” olmasını sağlar. Ancak, bir şekilde savaşa girmenin ve kendinizi ağırlıkça 25 kg'ın çok ötesine sürüklemenin korkutucu bir şey olması eğlenceli (ateşli ve kötü rakipler tarafından saldırıya uğradığınız zaman, bir kutudaki 11 kg 50-ti kartuşlarını saymaz). Ek olarak, BTR atıcısının aksine, böyle bir makineli tüfek hiç korunmaz. Başarısızlık durumunda gizleyebileceği tek şey, ateş gücünün zırh üzerindeki paritesini yavaşça ama kesin olarak ayarlayan aralıktır.
Sonuç: yerli zırhlı personel taşıyıcıları, piyade savaş araçları, BMD amaçlandığı gibi kullanıldığında konvansiyonel silahlara karşı yeterli koruma sağlar, yani hafif zırhlı araçların zırh koruması küçük silahlı (hafif) silahlara (geleneksel silahlar) karşı korur.
2. Yerli tankların, zırhlı personel taşıyıcılarının, piyade savaş araçlarının ve BMD'nin zırh koruması, RPG yangına karşı korunmaz (bazen "basit", "eski" olarak adlandırılır).
Bu soruya en çok Afganistan'daki (hem 1979-1989 dönemindeki Sovyet birlikleri hem de 2001 yılındaki NATO’nun ordusu) düşmanlıkların deneyiminden bahsederken, iki Çeçen kampanyası deniliyor.
BTR nin piyade piyade birimlerinin personeli arasındaki Afgan savaşı bağlamında, haksız yere "kalay" lakabını almıştır. Bu gerçek, BTR'nin RPG yangına karşı zayıf korunmasından kaynaklanmaktadır. Burada, zırhlı personel taşıyıcısının, piyade savaş aracının, BMD'nin kurşunsuz zırhını, bu basit ve modası geçmiş RPG atışlarının yukarıda belirtilen zırhlı araçlarla aynı zamanda geliştirildiğini ve zırhlı personel taşıyıcısının, piyade savaş aracının ve BMD'nin tank olmadığını derhal hatırlıyoruz.
Teknik, dövüş taktiklerini belirler. Afganistan'daki savaş sırasında, Sovyet birlikleri, dağ-çöl arazisindeki savaşın kendine özgü doğasına rastladı. Zırhlı araçlar suçlanmaz. Benzer şekilde, şehirdeki savaş operasyonlarının taktikleri, piyadelerin zırhlı araçları yanlardan (yola bitişik) hareket ettirmesini kapsadığında, piyade dağlarda faaliyet göstermek zorunda kaldı. Elbette, yürüyerek “sindirmek” imkansızdır. Herhangi bir zorunlu tasarruf için ödemek zorunda kaldı.
Bu savaşta her raporlama dönemi, savaş taktiklerini ayarladı, sütunların hareket etme yöntemlerini, pusuları tanımlama ve üstesinden gelme yollarını geliştirdi. Ve tüm bu önlemler istenen etkiye sahipti. "Afgan deneyimi" tabiri sadece temizleme işlemleriyle ilgili olarak geçerli değil. Ne yazık ki, ilk Çeçen kampanyasında deneyim dikkate alınmadı ...
Yine, yıllarca süren 12'ten sonra, aynı Afganistan, ABD tarafından yönetilen müttefik birliğe, menteşeli ekranlı ekranlar da dahil olmak üzere MRAP mayınlarını baltalayan özel araçlar da dahil olmak üzere yeni zırhlı araçlara girdi. Daha az kaybettiler mi? Bu önlemler, özellikle RPG'lere karşı koruma açısından, kayıplarda ciddi bir düşüşe yol açmamıştır. Neyse ki veya yine, ne yazık ki, Sovyet deneyimi ABD ordusu tarafından tam olarak dikkate alınmadı. Patlamış ve hareketsiz bir MRAP'tan sökülmüş bir taşıma arabası cezasız küçük kollarla bombalandı.
Resmi verilere göre, Sovyet birliklerinin kayıplarıyla karşılaştırıldığında her şey güzel görünüyor. Burada, Çöl Fırtınası'nın sadece bir tecrübesi, ABD Silahlı Kuvvetleri'ndeki savaş kayıplarının asgari düzeyde kayıt altına alındığını biliyor (örneğin, savaş eylemlerinde yaralıların listelerine radyasyon hastalığı alan askerler girmedi, zırhlı araçların kaybı "dost" ateşin sadece gazeteciler tarafından dikkate alındı).
Zayiatın büyüklüğünü ikiden az olmayan bir rakamla çarpmaya ek olarak, mevcut düşmanlıkların niteliğini de dikkate alacağız. Birleşik Devletler, tüm kapitalist dünyayı Sovyet birlikleri ile savaşmak için donattıysa, şimdi ruhlar kendi başlarına olurken, silahlar prensipte değişmemiş ve güncellenmemiş ve müttefik kuvvetlerin sayısı yaklaşık olarak Sovyet sınırlı koşullu personelinin sayısına eşittir.
Orta sonuç: Partizan savaşının koşullarında, pusuya düştüğümüz herkes eşit düzeydedir. Örneğin, Lübnan'daki Merkava, hem 1982 hem de 2006'te eşit derecede iyi yanıyordu. Bir başka geçici sonuç: yakın gelecekte, savaştan söz etmemekle birlikte tek bir silahlı çatışma değil, zırhlı araçların yaygın bir şekilde kullanılması gerekmeyecek: tanklar, piyade savaş araçları ve zırhlı personel taşıyıcıları. Yerel çatışmalarda bile, zırhlı araçlar iyi korunan mobil ateşleme noktaları olarak talepte kalmaya devam ediyor.
Daha önce de belirtildiği gibi, RPG'ler ve ATGM'ler gizli olarak pusudan kullanılırlar. Pusudaki birimler, silah potansiyelini kullanarak karlı bir şekilde mümkün olan azami zararı vermek için kendilerini uygun bir şekilde konumlandırırlar. Ancak partizan pusu, savaşlarıyla tam ölçekli düşmanlıklar değildir. Bu, ele geçirilen bölgeyi kullanan işgalcilere karşı “protesto eylemi”, ancak kendilerine bağlı değil.
Yerli zırhlı araçların kullanıldığı OBD, sadece evde harika değildir. Yerli zırhlı personel taşıyıcıları ve piyade savaş araçları kendilerini savaşlarda nasıl gösterdi?
Suriye ve İsrail 1982 arasındaki savaşta, Suriye ordusu subayları BMP-1’ten memnun kaldılar. Örneğin, belirli bir Suriye askeri subayı olan M. Fauri, şahsen savaşması gereken BMP-1’in etkinliğinden çok memnun kaldı. Bu savaş sırasında, bir istihbarat müfrezesinin komutanıydı. Yangın 73-mm silahları 2А28 "Thunder" arabası, iki Amerikan Amerikan zırhlı personel taşıyıcı M113A1 tarafından ve aynı BMP'nin Malyutka ATGM'sini piyasaya sürerek imha edildi - tank М60А1. Aynı BMP-1, savaşın sonuna kadar bozulmadan kaldı. BMP'nin görevlerine atanmış tam bir uygulaması var: insan gücüne karşı mücadele, hafif zırhlı araçlara ve gerekirse düşman tanklarıyla ve hatta ön hatta hareket ederken.
1980-1988’te İran’a karşı savaşta bulunan Irak kuvvetleri de BMP-1’i kullandı. Askerleri maksimum hızda olan makineler düşmanın ön kenarına sıçradı, hemen ilk açmayı geçip piyadeleri indi. İlk açmasında düşmana arkadan saldırdı ve başta tank karşıtı silahları yok etti. O zamandan beri ilk açmayı geçen tanklar, bir RPG'den tahtaya veya kıç içine el bombası alma riski olmadan yaklaştı.
Aynı anda üç büyük askeri ihtilafı var, ancak farklı savaş tiyatrolarında. Suriye ve İsrail sınırındaki engebeli çöl arazisi, Afganistan'ın dağ-çöl arazisi, Irak ve İran'ın düz çöl arazisi. İlk ve sonda, yerli hafif zırhlı araçlar muharebede rakiplerine karşı çok büyük ve etkili bir şekilde kullanıldı. İşte savaşın doğasının sinsi izi.
Zırhlı araçlar ayrıca, Irak silahlı kuvvetlerinin tankları, piyade savaş araçları ve zırhlı personel taşıyıcılarının bir araya gelerek Irak'ın yurt içi ihracat örneklerine (kesim versiyonları) karşı buluştuğu Çöl Fırtınası Operasyonunda da yoğun bir şekilde kullanıldı. Irak silahlı kuvvetleri üzerinde gruplanan ABD kuvvetlerinin bilgi ve lojistik üstünlüğüne rağmen, Yankees'in açık savaşlardan kaçındığı gerçeği için çatışma dikkat çekici. Aynı zamanda, Amerikalılar Irak tanklarını yanlarından ve arkalarından atlamaya çalıştı (Batı kaynaklarına göre - tüm vuruşların% 75'u yanlarına ve kıçlarına).
Irak'a Özgürlük Operasyonu sırasında, pratikte iki tarafın zırhlı araçlarında açık bir savaş yoktu. Iraklıların Afganistan'daki Sovyet birliklerine karşı eylemlerine benzer şekilde, Iraklılar gerilla eylemlerini tercih etti. Resmi rakamlara göre, 2003'ten 2006 yılına kadar. 20 Abrams tankları, 50 BMP M2A2 / M2AZ Bradley, 20 tekerlekli BMP Stryker, 250 çok amaçlı Hummer araçları ve daha fazla 500 farklı ordu kamyonu ve arabası Irak'ta geri alınamaz şekilde kaybedildi. Burada, çoğunluğu Ap-X AN-85 tipi makineler olan 64 helikopterlerinin geri dönüşü olmayan kaybı eklemeye değer. Ancak bu yine “resmi veri” dir. Hummers'ın mürettebatının, bir RPG vuruşunda hayatta kalma şansı vererek, toparlanmayı imkansız kılması gerektiğini söylemeye gerek yok mu?
Bu arada, biraz ileriye baktığımda, ilerleyen piyadelerin ana aracının görevini resmen terk etmemiş Hummers'in çatıları üzerine, ABD askerlerinin binmesinin yasak olduğunu ekleyeceğim. Hummer'ın zırhlı versiyonu, geleneksel silahlara karşı korunmak için tasarlandı. Uyarı! Bilirkişiler için bir soru: “BTR-80, BMD-1, BMP-1’i HMMWV M1097’e (ikinci veya üçüncü kuşak bile) değiştirmek isteyen var mı?”
Şekil 30 - Tahrip Edilen HMMWV ABD Kuvvetleri, Irak
Tabii ki, sadece düşmanlıkların doğası çatışmalar arasındaki savaş kayıplarında farklılıklara neden olmuyor. Örneğin, günümüzde temel ve alakalı hale gelen ilk Çeçen kampanyası sırasında, az çok eğitimli bir araç ekibinde zırhlı araçların yok edilmesini önlemek mümkündü (en güçlü kara mayınları sayılmaz). Bu nedenle, örneğin Ocak ayında, 1995, T-72B No. X tankının 529'inde aynı anda birkaç RPG-7 ve LNG-9 bombası fırlatıcı ile silahlı militanların hesaplamaları yapıldı. Ustaca her türlü silahtan ustaca manevra yapabilen ve ateşleyen tank mürettebatı nihayetinde el bombası atıcılarını yok edebildi ve savaştan güvenle çıkabildi. Bu savaştan sonra, savaşın gövdesi ve kulesi üzerinde, yedi vuruş LNG ve RPG bombası sayıldı, ancak zırh delinmedi. Mürettebat, gemideki düşman projeksiyonlarının yerine geçmedi ve kazanan oldu.
1996'in ilkbaharında, tüfek alaylarından birinin tank şirketi, 400'tan daha iyi silahlı militanların savunduğu Gonskoye köyünün kurtuluşunda yer aldı. Dinamik korumalı T-72B tanklarla donatıldı. Tanklar, 1200 m'deki militanların konumlarından uzak, saldırı hattına saldırı hattından savaş oluşumlarına motorlu tüfeğe saldırdı, saldırı sırasında, düşman 9М111 “Fagot” füzelerine sahip anti-tank sistemleriyle saldırmaya çalıştı. Toplam 14 ATGM lansmanı yapıldı. Aracın mürettebatı tarafından ustaca yürütülen bir manevra sayesinde iki füze hedefe ulaşamadı (her iki füze de aynı tank için tasarlandı). 12 füzeleri tanklara çarptı ve dört füze de arabalardan birine indi. Bununla birlikte, bir ATGM'nin çarptığı araçlarda, savaş kabiliyetlerinin kaybına yol açmayan nispeten küçük hasarlar vardı ve dinamik koruma elemanları da işe yaradı. Zırhın delinmesi, yalnızca "kayma" roketinin fırlatılması ve topçanın ambarının etrafındaki 15-20 derecelerinin bir açısıyla kuleye yukarıdan kuleye girmesinin bir sonucu olarak sadece bir makinede gerçekleştirildi. Birikimli jet sonucunda elektrik kabloları hasar görmüş ve bir ekip üyesi hafifçe yaralanmıştır. Tank, savaş kabiliyetini korudu ve kablolara verilen hasarın bir sonucu olarak, otomatik yükleyicinin başarısız olmasına rağmen, görevi yerine getirmeye devam etti. Savaştan sonra tamir için gönderildi. Kalan T-72B'de, yalnızca tetiklenen dinamik koruma elemanları değiştirildi.
Tank silahlarından çıkan ateş ATGM rampaları ve hesaplamaları tahrip edildi.
Bilinen zampotekh tank alayı, eski T-62'in (dinamik korumadan yoksun modifikasyonlarda) "hayatta kalma" yöntemlerinden bahsetti ve yetkili ve "kötü" kişiyi öğretmedi. İyi koordine edilmiş bir ekibin kontrolünde olan bu "kalıtsal" tanklar, zanaatkarlarının ustaları, gövdede nadir görülen çizikler yarattı. Şöyle ki: topçu ve yükleyici görevlendirilen itfaiye görevini yerine getirirken, sürücü tamircisi (daha az ölçüde) ve tank komutanı durumu izledi. T-62'te yangın kontrolünün çoğaltılması uygulanmadı, ancak komutanın kontrol sistemi, bir düğmeye dokunarak kuleyi komutanın periskopunun başlık açısına yerleştirmesini sağladı. Komutan, el bombası fırlatıcılarının yasadışı silahlı bir formasyona ya da bir RPG'ye çarpma, füze karşıtı bir fırlatma hareketine müdahale ettiğinde, bu düğmeye basmıştı. Topçu, silahı yalnızca kulenin dönüş yönünde hızlı bir şekilde etkisiz hale getirebilir. Namlu dalganın gücünden roket tahrikli el bombaları patladı ya da yörüngeyi değiştirdiler. Sonra el bombası fırlatıcıları ateş altında kaldı.
Ve işte bu, tankların yanlarını açığa çıkaran çok yaygın bir ayrılığın örnek bir örneğidir (bkz. Resim 31). Tabii ki, çürük kurnazlık bağları çoğu zaman kendi başlarına kaybına yol açıyor. Ancak ekipler, evlerin duvarlarına yapışırken, yan panelleri ve NDZ ünitelerini kestiklerinde tankların zayıf korunmasına güvenmek için ne kadar kibirlidir? Bir vahşetin elindeki teknik bir metal yığınıdır.
Şekil 31 - NDZ sancak tankı T-72B ile parçalanmış rezinotkanevy ekranı
Son sonuç:
- mürettebatın okuma yazma bilmeyen (niteliksiz) eylemleri durumunda, en gelişmiş ekipman bile, evrimi döngüsü koruyucu ekipmanın inkübasyon döngüsünden önemli ölçüde ileride olan anti-tank silahlarının isabetlerine durmadan dayanamaz. Breaking bina değildir;
- BTR, BMP, BMD, düşmanca tank karşıtı silahların toplu kullanımı şartlarında bağımsız eylemler için tasarlanmamıştır. Uzun yıllar süren operasyonlar sırasında, BTR, BMP, BMD'nin tasarıma gömülü olan bu özelliği defalarca onaylandı;
- yerli zırhın yanı sıra yabancı zırhlı personel taşıyıcılarının, piyade savaş araçlarının ve BMD'nin zırh koruması, RPG yangına karşı koruma sağlamaz; Aynı zamanda, tanklara karşı, RPG'lere karşı korunma tatmin edici olarak değerlendirilebilir.
3. Yerli tankların, zırhlı personel taşıyıcılarının, piyade savaş araçlarının ve BMD'nin zayıf maden karşıtı direnci, piyadeleri zırh almaya zorlamaktadır. Bu korku korkusu, bir mermiden kaynaklanan ölüm korkusunu bastırır. Ek mayın karşıtı zırhtan taşıt kütlesinde önemli bir artış kabul edilebilir.
Önce mayınların ve zırhlı araçların ırksal düşmanlık sorununu çözmemiz gerektiğine ve daha sonra da çatıda korkutucu korkutucu piyadelere yumuşak bir şekilde devam etmemiz gerektiğine inanıyorum.
Son zamanlarda, modern tanklar, zırhlı personel taşıyıcıları ve piyade savaş araçları için zorunlu gereksinimin mayın direncinin yüksek olduğu düşünülmektedir. Ve gerçekten gerekli mi, yoksa her zaman karlarını artırmak isteyen Batı zırhlı araç üreticileri tarafından uygulanan bir PR hareketi mi? Yoksa gerçekten sadece “attığımız” ve ümitsizce geride miyiz?
Bu nedenle, bilgi savaş uzmanlarının emriyle, mayın ve IED'lerden kaynaklanan kayıpların, mayınlara karşı dirençli zırhlı araçların yaratılmasıyla sonuçlanan savaş eylemlerinin yaşanması, Afrika'daki göçmenler tarafından rahatsız edilme ihtimalinin yüksek olduğu görülmüştür. MRAP (bundan böyle MRAP olarak anılacaktır) gibi makinaların üretilmesi alanındaki öncü Rhodesia idi, başarılı fikir Güney Afrika, ABD ve diğerleri tarafından benimsendi. Yine, MRAP sadece normal zırhlı araç türlerine ek olarak görüldü.
MİP'ler şunlar için kullanılır: yasadışı silahlı oluşumların aktif olduğu bölgelerde piyade taşımacılığı; terörist tehlikesinin artması durumunda üst düzey yetkililerin nakliyesi; uzak güçlü noktaların ve garnizonların kaynakları. Şu anda, çoğu çatışma iki normal ordunun çatışması olarak değil, partizanların barışa zorlanması olarak, MRAP'ın rolü giderek daha fazla önem kazanıyor.
Çöl Fırtınası sırasındaki Irak Silahlı Kuvvetlerinin aktif düşmanlıklarından Irak Özgürlüğü sırasında partizanlara geçiş Pentagon’u ilk önce tanklarının ön zırhının eski Sovyet BPS’ye karşı dayanıklılığı hakkında değil, piyade araçlarının korunması hakkında düşünmeye zorladı. Min. Sonuç olarak, acil durumlarda, çeşitli üreticilerden birkaç MRAP numunesi hizmete sunuldu. Toplam yaklaşık 20000 makine satın alındı.
MRAP'ta uygulanan mayın eyleminden korunmayı geliştirmeye yönelik temel tedbirler:
1) Korunacak nesnenin gövdesinin yol yüzeyinden / maden patlama bölgesinden (hacim olarak) maksimum çıkarılması (patlama enerjisinin gövdeden etkisinin ve uzaklaştırılmasının azaltılması için);
2) korumalı çıkıntının gövdesinin V şeklindeki kısmını verir (bu durumda ayrıca havadaki mayınlar da dikkate alınır);
Şekil 32 - VAP Şekilli MRAP Lazar Alt
V şeklindeki gövdenin zırh plakalarının kalınlığının, aracın altındaki standart bir anti-tank mayının patlamasına dayanmak için gerekli ve yeterli olması gerektiği açıktır (örneğin, ev tipi TM-57 / TM-62, 7 kg BB, saf TNT, BB, M8 ABD İlk serbest bırakma yıllarının örnekleri dolduruldu), zırhın geri kalan kısmı kurşun geçirmezdi. Bununla birlikte, çoğu MRAP, 19-9,5 kg TNT gücünde VN'den koruma sağlar. ABD Silahlı Kuvvetleri'nin modern MRAP'ı, 5 ton kütleye, 7 m yüksekliğe ve en az 12 m uzunluğa sahip tekerlekli taşıtlardır.
MRAP’ın faaliyetine ilişkin olumlu eleştiriler ortaya çıktıktan sonra, ikinci bir sert eleştiri dalgası, yerli zırhlı araçlara, daha da acımasızca sarıldı. Aynı zamanda, bu sonuçların (en azından söylemek gerekirse abartılı) pahalı olduğu ortaya çıktı. Bu nedenle, yalnızca bir ABD merkezli MRAP'ın işletimi yılda en az 10000 USD'ye mal oluyor ve eğer maden patladıktan sonra tamir gerekmiyorsa. Şu anda, ABD gerçekten MRAP’iyle ne yapacağını bilmiyor. Sözcüğü yazara yazara inanmamak: (http://www.army-guide.com/rus/article/article.php?forumID=2119).
Belirli bir tiyatro için mayınların etkisinden ve düşmanlıkların doğasından korunmak için geliştirilmiş korumaya sahip zırhlı araçlar yarattıklarından, hiyerarşideki ordu zırhlı araçların varlığının yeri ve gerekliliği konusunda karar veremezler. Eh, Pentagon görevlerini genel savaş koşullarında tanımlayamaz. Ve bu teknoloji mucizeleri, tüm SSCB için BTR-80’tan daha fazla konuşuldu. Eh, biraz Afganistan'a transfer edildi, sadece biraz güvensiz, biraz sattılar. Ancak kötü şans - ABD Silahlı Kuvvetleri HMMWV'nin ana aracını değiştirme zamanı geldi ve 50000 birimlerinin sayısındaki JLTV projesi onu değiştirmeyi amaçlıyor. JLTV, mürettebatın mayın ve IED'lerin etkilerinden MRAP'tan daha düşük olmayan bir seviyede, ancak çok daha düşük ağırlık ve işletme maliyetlerinde güvenliğini sağlama gereksinimine sahiptir. Şimdiye kadar, JLTV prototiplerinde MRAP konusunda üstünlük olmamıştır. Oshkosh Truck'ın M-ATV'si genellikle ikisinde birdir. Girişim, başlatıcıya tam olarak aşık oldu. Ancak bu sorunları bilmeyenler, yerli zırhlı araçların askerlere teslim edilmesini bıraktılar ve bu tekniği denemek yerine pantolonlarını bir başarı hissiyle silmeye devam ettiler.
Şimdi MRAP'ın belirgin avantajları ve dezavantajları hakkında. MRAP üreticilerinin çoğu, örneğin TM-5 madenine karşı korunmak için açıkça yeterli olmayan, 7-62 kg TNT eşdeğeri kapasiteye sahip patlamaya karşı koruma talep ettiler. Dahası, bu makinelerin çoğu bir tekerlek formülü 4х4'e sahiptir. En güçlü IED'leri veya mayınları (anti-paletli mayınlar ve benzeri IED'ler dikkate alınırken) göz önüne alındığında, bir tekerleğin arızalanmasına yol açan, hareketin devam etmesine izin vermeyin. Yani, patlamadan sonra, araba yangın bölgesinde kalacak. Ve hayatta kalan mürettebat tekrar hayatlarını riske atmak zorunda kalacak. Pusulanların, kurşun geçirmez zırhların özelliklerini hatırlıyoruz ve kayıplarda radikal bir düşüşün beklenmeyeceğini anlıyoruz. Ve partizanların bir “şeytani borusu” (RPG-7) olacaksa ...
Aynı zamanda, Sovyet BTR'de kullanılan (ilk, en hafif seviyedeki MRAP kütlesine eşit) kullanılan tekel formülü 8х8, dört tekerleği kaybettikten sonra bile (tek taraftaki iki tekerlek) aracın sürmeye devam etmesine izin verdi. Mürettebat ve iniş gücü bozulmadan kaldı, çünkü patlamadan kaynaklanan ana şok dalgası alttan geçti ve gövdeden uzaklaştırıldı. Bu nedenle, Afgan Mücahidleri, Sovyet BTR'sini garanti altına almak için 35 kg TNT'ye kadar kullandı. Örneğin, 33 görüntüsünde gösterilen makine patlama sahnesini kendi başına terk etti (resim, patlama bölgesinden 10 km uzaklıkta çekildi). Otomobilin içindeki insanlar hafif ve orta kontüzyon yaralanmaları aldı. Zırhın dışında iki asker öldü (omurga kırığı ve kafa travması). Otomobilin tamir şirketi alayında restorasyonu 24 saat sürdü.
Figür 33 - TM-80P madeninde patlatma sonrası BTR-62
Ancak BMD ve BMP, aksine, mayın dirençinde zayıflık gösterdi. Bir mayın karşıtı mayın patlatıldığında veya bir mayın kullanıldığında, taşıtın içindeki herkes hareketlilik kaybından bahsetmeden ciddi yaralanmalar aldı veya öldü. Ne yazık ki, bu hafif paletli araçların özgüllüğüdür.
Şekil 34 - MRAP'ın Tasarım Özellikleri
Aşırı yüksek zemin boşluğu teorik olarak bir patlama sırasındaki patlama dalgasını dağıtmaya yardımcı olur, ancak MRAP makineleri için 355-450 mm'deki büyüklüğü, yerli zırhlı araçların performansını aşmaz (BTR-80'te, boşluk 475 mm'dir). Gövdenin yol yüzeyinden maksimum çıkarılması ve V şeklinde bir taban verilmesi, zırhlı aracın yüksekliğini arttırır. Şehirde savaşmak için bu, görünürlüğünde önemli bir azalmaya yol açmayacak. Ancak, yerleşim yerlerinin dışındaki eylemlere saldırırken, altta açık bir şekilde açık olan yüksek bir siluet düşmanın bir hedef belirleme görevini ciddi şekilde kolaylaştıracaktır. Son zamanlarda görünürlüğü azaltmak için özel dikkat gösterilmiş olmasına rağmen (tüm gelişmiş zırhlı araçların “kareler” olması nedeniyle gizli teknoloji). Fonların kullanılması dışında, bu tür makinelerin boyutları uzun mesafelerde görsel olarak maskeleyip, ellerinde tutulan tanksavar silahları ve büyük kalibreli küçük silahlarla imha edilmeye elverişli hedefler yaparsa, bunların kullanımı nedir?
Şekil 35 - HMMWV'ye Karşı MRAP Kuvveti Koruma Puma
Antidot ve iz bırakmayan mayınlarla mücadelede V şeklindeki tabanın üstünlüğü ile her şey açık bir şekilde değil. Birincisi ile mücadelede, V şeklindeki alt en uygun çözüm ise, ikincisi ise, V şeklindeki form, maden için “bir kötüye kullanım” dır.
Şekil 36 - Deneysel MRAP Denizcilik Personeli Taşıyıcısı
Şekil 37, V-biçimli bir tabanın patlamasının enerjisini, iz bırakmayan bir mayın üzerinde patladığında düz bir dize dağıtma avantajını göstermektedir. Resmin yazarı ok sağ mucizevi bir şekilde, sağ tarafın ortasındaki dik açıyla sıkışmış bir şok dalgasını taklit ederek büktü. Düz taban etkiye dayanmıyorsa (sadece açıyla), V şeklindeki enerji patlama enerjisini dağıtabilir mi?
Şekil 37 - V şeklindeki bir MRAP’ın faydaları
Yüksek patlayıcı anti-dip mayınlarını atlayalım ve 100 mm'nin yerden klirensindeki bir artışın ve alt zırh kalınlığındaki V-şekilli eğimdeki göreceli bir artışın, korumayı arttırmada önemli bir rol oynamayacağı kümülatif emsallerini hemen hatırlayalım. Odak uzaklığına ulaşıldığında - “vaftiz babası” zırh üzerinde tam olarak çalışacaktır. Alttan, kümülatif bir jetin normal oluşumu ile müdahale olmayacaktır. Örneğin, PG-7B jet atışları, 716 savaş başlığından bir patlayıcı kütlesine sahiptir, herkes zaten delme yeteneğini bilir. Madenler, patlayıcı kütlesinin hızlı gelişim için büyük bir potansiyele sahip olduğuna ve PG-7В kriterinin fevkalade bir limit olmadığını belirlemektedir.
"Ağ" da böyle ilginç bir malzeme var (http://www.liveleak.com/view?i=ada_1189106198), maddenin ilk bölümünde açıklanmayan ve unutulmayan, anti-tank bombalarının RKG-3 sırasının kullanılması yöntem ve sonucunun verildiği durumlarda. Kaymayı önleyen ve kaymayan mayınlar hakkında ne söyleyebiliriz? Ne taraflar ne de tavanlar V şeklinde gelişmedi. Evet, bu tip mayınların çoğalması, özellikle partizanlar arasında büyük değil, ancak yeni keşfedilen koşulların ışığında geri çağrılmasını engelleyen şey nedir?
Radyo kontrollü kara mayınlarının dönüşüydü. Genellikle, gövdenin en az korunan kısmı madenin (veya iniş kuvveti, mürettebat, mühimmatın patlatılabileceği yer) üstünde olduğunda zayıflarlar. İşte MRAP korumasının en büyük avantajı. Bu bir zafer gibi görünüyordu, ancak ... IED'lerin ve radyo kontrollü madenlerin salınımını serbest bırakılan ve üretilen geleneksel anti-tank mayınlarının sayısıyla karşılaştırıyoruz ve özellikle partizanlarla savaşmak zorunda kalmazsanız, ikincisinden korkmanın daha değerli olduğunu anlıyoruz.
Şekil 38 - Hareketsiz hale getirilmiş MRAP BAE "Caiman" (sönümleme sıvısı patlamanın enerjisini söndürmek için çarktan dışarı akar)
Şekil 39 - MRAP Uluslararası MaxxPro MPV
Çoğu MRAP, maliyeti düşürmek için ön tekerlek ticari olarak satılan kamyonlara dayanmaktadır. Kural olarak, motor bölmeleri hiç ayırtılmamıştır (bkz. Şekil 31, 32). Pekala, TNT'ye eşdeğer 6-8 kg cinsinden bir madende on iki ton MRAP patlamasına dayanın. Yanların, tavanın, kıç ve MTO'nun zırh koruması buna karşı çıkmamıştır. RPG ve NSVT ne var - daha az güçlü olan küçük silahlar bile onlarla kolayca ilgilenebilir. Buna ek olarak, bu savunmanın el bombası, mermi ve mermilerin yeniden sıkıştırılmasına katkıda bulunan hiçbir eğim açısı yoktur. Hareketliliğin MRAP'ını, hafif eleştirilerden bile yoksun etmek zor değildir; ancak bu, onların eleştirisi için bir neden değildir.
Pek çok zırhlı araç üreticisi, MRAP'lerini “sıfırdan” geliştirmiş ya da daha önce üretilmiş olan ekipmanlarını yükseltmeye devam ediyor, ancak “V şeklindeki taban” ifadesiyle sınırlı. Örneğin, halihazırda iki V şeklinde tabana sahip, ancak yanlara doğru koruma sağlayan “Stryker” Çift V Gövde. Bu arada, partizan eylemlerine karşı korunma eksikliğine ilişkin şikayetlere rağmen, "demokrasi avcıları" Stryker'in savaş nitelikleriyle tatmin olmuş ve bir kez daha BTR'deki eski KOBİ'mize doğrudan bir analog olan Stryker tugay stratejisinin doğruluğuna kendilerini ikna etmişlerdir. “DINGO ATF” geliştiricileri geleneksel düz tabanını kullandılar.
Şekil 40 - M1127, RPG'ye karşı menteşeli korumaya "sarılmış"
Şekil 41 - Lynx Zırhlı Otomobilin (IVECO LMV) Altındaki Maden
Şekil 42 - GTK "Boxer" zırhlı aracının mayın dibi
MRAP'ın gücü, yeterli savunma için bile yeterli değildir. Modüller hafif silahların hareketinden bile korunmuyor. Her şey kilo kaybı için, çünkü ABD’den Irak’a bir MİP teslim etmenin maliyeti tasarıda en az dört haneli bir zevk. Irak kesinlikle alan değil, fakat bu fazla kilolar da, özellikle binlerce ekipman arasında bulundukları zaman pahalı.
Rusya'da, empoze edilen askeri liderlerin baskısı altında bir eleştiri dalgasıyla yönlendirilen tasarımcılar, MRAP'ta olduğu gibi, madenlerden zorunlu olarak korunma zorunluluğu ile yeni nesil zırhlı araçlar yaratmak için koştu. Bu hafif ve ağır zırhlı araçlar için de geçerlidir. Ancak şu soruyu düşünmeye değer: “Kimi yakalayacağız?” Rusya'nın herhangi bir ülkeye ilişkin toprak iddiası yoktur. Eğer bir kimse mayınlar tarafından tehdit edilmekle tehdit ederse, bu büyük memleketimizdeki devasa tarlaların üstesinden gelen, üretimi ev mutfaklarındaki neredeyse herkes tarafından idare edilebilecek mühendislik mühimmatı ile ekilmiş olan düşmanları lanetlemektir. Neden binlerce MRAP'a ihtiyacımız var? Tahtayı kapatabildiklerinde neden altta bu kadar fazla “demir” harcıyorsunuz (bkz. Resim 43)?
Şekil 43 - M1127, bir "yol kruvazörü" haline geldi
Muhtemelen, geliştirilmiş mayın korumasına sahip bir teknik geliştirmeye değer, ancak yalnızca özel makineler - BIS. ABD Silahlı Kuvvetleri'nin analistleri, son Batı yayınlarından da bilindiği gibi, bu konuda tamamen anlaştılar. MNR M1 Grizzly'ye ek olarak (benimsemiş, birliklere girme hakkında bilgi yok) ordu için BIS ve UR-77 - BIS ABV (Saldırı Ayırma Aracı) analogunu geliştirdik, not - bu “saldırı”. Bu birleşme ve standardizasyon ve tasarruf ve her yönden daha fazla koruma.
Şekil 44 BIS ABV, M1 Abrams MBT'yi temel almaktadır
Bir kez daha soruyoruz: "Tabanı güçlendirerek ve zırhlı araçların yeni araçlarını oluşturarak mayınların savunmasını sağlamak gerekli midir?"
Makalenin ilk bölümünde, sigorta tipine göre aşağıdaki tiplere göre ayrılan mayınlardan söz edildi: basınç, boşalma, gerginlik, kırılma, atalet, rüzgar, manyetik, akustik, elektromanyetik, optik, sıcaklık ve barometrik hareket. Neredeyse tüm bu mayınlar, bu amaçlar için özel olarak geliştirilen ve ayrıca belirtilen mühendislik ekipmanı tarafından verimli bir şekilde kullanılır.
Şu anda, mayın tarlalarında geçiş yapmanın dört ana yolu vardır: mekanik, patlayıcı, temassız ve el kitabı. İkincisi açıkça çok az ilgi çekiyor.
Mayın tarlalarında geçiş yapmak için kullanılan mekanik yöntemde, zırhlı aracın önüne (rulo ve rulo ve bıçak trolleri KMT-6, KMT-7, KMT-8, KMT-10) veya zırhlı temizleme makineleri BMR'ye monte edilmiş (gömme) cihazlar kullanılmaktadır. .
Mayın tarlalarında pasaj yapma patlayıcı yöntemi, mayınların çalıştığını, çöktüğünü ve atılmakta olan pasajın atılmasının baltalanmasını (yayılma tesislerinin UR-77, UR-83П) kullanılmasını içerir.
Temassız yöntem, temassız hedef sensörleri olan veya sigortaların elektronik bileşenlerini devre dışı bırakan mayınları tetiklemek için kullanılır (EMT elektromanyetik trol, Infauna, Centaur istasyonu, RP-377BM, Lesochek ve diğerleri).
Bu temassız yöntem en umut verici olanıdır (yazarın görüşüne göre). Ekipmanın maliyeti, zırhın maliyetinden çok daha yüksektir, ancak donanım, taşıyıcı üzerindeki bir patlamanın etkisini ortadan kaldıracaktır, zırh ise kendisine zarar verecek ve en iyi durumda yenisiyle değiştirilecektir. En kötüsü, mürettebat canlı ve iyi olsa bile, araba kurtarılamaz. Sütunda, ekipmanla birlikte bir makineye sahip olmak yeterliyken, MRAP yalnızca patlamadan sonra bir mayın tespit edebilecektir. Bir MRAP'ın ortalama maliyeti 350-400 bin USD. Gerçekten daha pahalı özel araçlar mı?
Saldırı yapan bir savaş yaparken, düşman mayın tarlalarında geçiş yapmak kural olarak, genişletilmiş ücretler (ABD) kullanılarak ve UR-77 tipindeki tesislerin dağıtılmasıyla patlayıcı bir şekilde gerçekleştirilir. Trollarla donatılmış tanklar ve piyade savaş araçları (BMP) kendi başlarına engelleri aştı. Hafif zırhlı araçların, mayınlı bir alanın üst kısımlarını aşmak için yeterli sayıda trolle donatılması, üretim ve işletme açısından daha ucuz, daha ucuz görünmüyor mu? Kolondan sadece bir araç için elektronik ekipmanın kurulumu daha verimli, üretim ve kullanımda daha mı ucuz? SSCB, Afganistan'daki olaylardan önce bile troller geçirdi. Rodezya ve Amerika Birleşik Devletleri onlara sahip değildi, bu yüzden Rusya dahil herkes tarafından sürüklenmekte olan kendi yollarına gittiler. Ancak ABD'nin bunu hatırlamak için yeterli zamanı var - şimdi troller bile MRAP'a uyarlanmış mayın tarlası tarlalarına takıldı.
Şekil 45 - Maden taramalı HMMWV
46 resim - mayın tarama ile MRAP "Cougar"
Şekil 47 - manipülatörlü MRAP RG33L
İlgili bir endüstri koşullarında, madenlerin modernizasyon için muazzam bir potansiyeli var. Yazar, roket güdümlü el bombalarından daha az olmayan, zırh delinme özelliklerine sahip tandem muharebe birimleriyle tanksavar mayınları oluşturmanın mümkün olduğuna inanmaya meyillidir. Ve sonra ne? Altına 200 mm zırh ver !? Zırh üzerindeki yıkım araçlarının bir başka açık devasa evrimsel paritesi.
Sonuç:
- pusudaki gerilla eylemleri kaçınılmaz olarak hasara yol açar. Filosunda özel bir MRAP makinesi olsa bile, müttefik bir NATO birliği mayın eyleminden kaynaklanan kayıplarla karşı karşıya kaldı;
- aslında, MRAP'ta uygulanan korumayı geliştirmeye yönelik tüm tedbirler, yalnızca patlamaya karşı yüksek patlayıcı cihazlara karşı korur ve bunun, tank karşıtı madenlere, sınai üretime, özellikle modern olanlara karşı olduğu bir gerçek değildir;
- MRAP sadece ek bir zırhlı araç türüdür. Ayrıca, mayın tarlalarının içinden geçmek için tasarlanmamıştır, ancak yalnızca mayın patlaması veya IED olması durumunda mürettebatın hayatta kalma oranını arttırmayı amaçlamaktadır. Sonuç olarak, MRAP kavramını yeni bir zırhlı araç sınıfı çerçevesinde değil, servisteki parçanın modernizasyonunun ve seri üretilen BTR, BMP ve BMD'nin (sadece durumda) bir parçası olarak uygulamak uygun olacaktır;
- mayınların etkisinden korunma yöntemine göre, MRAP'lar sadece silindir trolünün sapık bir analoğudur;
- Genel savaş koşullarında, mayınların etkisinden daha fazla korunma, yalnızca özel bir araç türü için gereklidir ve bu nedenle, yerli hafif zırh, amacını ve savaşın modern gereksinimlerini karşılar;
- modern radyo-elektronik araçların mevcudiyeti, yerli tankların, zırhlı personel taşıyıcılarının, piyade savaş araçlarının ve BMD'nin, mayınların etkisine karşı gerekli koruma seviyesini, ayrıca yabancı analogların aksine (radikal) en üst düzeyde koruma seviyesine ulaşmalarını sağlar. Ne yazık ki, her zamanki gibi, Rusya'nın öncülerden sollayıcılara geçmesi gerekecek gibi görünüyor.
Semptomların tanınması ve Korkunun patojenlerinin aranması.
Önceleri not etmek isterim ki, ABD askerlerinin veya başka bir ülkenin askerlerinin, MRAP veya Hummery'lerinin kabinlerinde dolaşırken mayınlardan korkmadıkları şüpheli görünüyor. Pasaporttaki mayınlar görünmüyor, ziyaretin amacı veya askeri kimlik istenmiyor. Öyleyse, çatıya iniş, askerlik bölümünün içinde değil, mayınların hareketinden güvenliği arttırıyor mu?
Nitekim, Sovyet / Rus askerlerini ve zırhlı bir asker taşıyıcısının, BMD'nin ve piyade savaş araçlarının çatısında oturan subayları gören her insan şu soruyu soruyordu: “Neden içeride değil?”. Aydınlanan komşuların veya ekran kahramanlarının cevabı, “Bir maden havaya uçurulduğunda, tüm ekip değil, sadece mürettebat ölecek” dedi. Kim ve ne zaman bu açıklamayı dile getirdiğinde, bu hareket tarzı ile ortaya çıktı bilinmemektedir.
Ancak yasadışı silahlı grupların militanlarının bunu çok iyi kullandıkları bilinmektedir - neden makineli tüfek penceresinden bir satır açıp bakarken bir dal koyduğunuzda bir RPG atışını boşa harcar ya da bir mayın koyarsanız ve araba kayıplarını fark etmeden devam eder. Yoldan iki metre uzakta bir mayın koydu ve evet bile üstüne çivi döktü. Ba-bang - ve tahta piyade temizlendi. hatırlamak tarih Şekil 33 ve kayıplardan kurtulmanın garantili olduğunu anlayın, bu önlem yardımcı olmuyor. Evet, genellikle böyle durumlarda yardımcı olmayacak hiçbir şey yoktur. Ancak çatıya binmenin mantıklı bir açıklaması var olmak zorunda!
Şekil 48 - Nexter VBCI BMP
Rus BTR-80'in yüksekliği 2460 mm (kulenin çatısında), 475 mm boşluk, Fransız VBCI 2260 mm'dir (değer açıkça göz ardı edilir, kulenin yüksekliği dikkate alınmaz), boşluk 500 mm'dir. Ancak BTR-80 eğimli yan plakalara sahipse, VBCI düzdür. Doğal olarak, hiç kimse böyle bir arzu yüksekliğinden atlayamaz. Elinde silah olan standart bir onbeş kiloluk kıyafetle bir ordunun KAMAZ'ın vücudundan atlayamayan kişi, böyle bir yükseklikten bir pastanın kırılmasının mümkün olduğuna inanmayacaktı. Cevap kısa - siz yapabilirsiniz, çünkü paraşütçülere iniş yaparken "istifleme" öğrettiği hiçbir şey için değildir. Durum çok benzer. Bu nedenle, bir mayın patlaması durumunda, çatıdan düşen iniş birlikleri savaşa hazır olmazdı. Konuşma aşırı yüklerinde bir azalma olamaz - çatıda oturan omurlar, içeride oturdukları ile aynı miktarda alırlar.
Belki de gerçek şu ki, zırh bir RPG atışıyla kırıldığında, arabadaki mürettebat barotravma alacak. Ancak el bombası dışarıda patlar. İlk olarak, gövdenin parçalarının hareketi ve patlamanın ürünleri, sadece üstüne oturularak test edilecektir.
Şekil 49 - BTR-80'un tavanından düşme
Makul bir açıklama sadece bir şey - ergonomi eksikliği. BMD-1’te (2) iniş kuvvetinin imhası sırasında, BPM-1300’teki (1) piyadelerin emrinde, tavanın kalınlığı, taban vb. Dikkate alınmaksızın, 2 mm’den daha fazla boş alan yoktur (araç yüksekliği eksi boşluk ve kulenin yüksekliği) - 1330 mm. Yani iniş, embriyonun içinde, tamamen rahat olmayan pozisyonlarında oturuyor (bkz. Resim 50). Tüm yerli zırhlı araçlarda klima yoktur ve hava sıcaklığının kolayca 60®'e ulaştığı bir "tava" içinde olmak, savaşa hazır olma durumunun artmasına katkıda bulunmaz. Kapılar küçüktür, hızlı bir şekilde sökmek ve konileri doldurmak imkansızdır, hatta “tatmin edici” (13-15 saniye) kadar hızlıdır.
Şekil 50 a) - BMP-1 asker bölmesinden (2) sökülmesi
Şekil 50 b) - BMP-1 Birlik Bölmesinden (2) Sökme
Şekil 51 a) - BMD "Bradley" in askerlik bölümünün görünümü (karşılaştırma için)
Şekil 51 b) - BTR VBCI, Fransa'dan ayrılma (karşılaştırma için)
Şekil 51 c) - Amfibi saldırı BTR "Namer", İsrail (karşılaştırma için)
Bir mayının bombalanması veya baltalanması ile arabada yangının başlangıcında, yaralı askerlerin ondan çıkması (çıkarılması) ile kıyaslanamayacak kadar zor olacaktır. Yerel çatışma hala Stalingrad değil. Partizanlar tarafından 24 saat boyunca mücadele nadiren yapılır ve makalenin ilk bölümünden bildiğimiz gibi makul bir ordu, fırına taksiye binmedikleri için APC'ye saldırmak için tırmanmaz.
Madenlerden ölme korkusu, ormandaki aynı hareket korkusuyla daha fazla karşılaştırılabilir: gelenlere düşmanın her ağacın arkasında ya da çalı arkasında durup hedeflediğini ve savunucunun tersine, her ağacın yüzünden düşmanların üzerinde ezileceğini görüyoruz. Ve tabii ki, zihniyetin özellikleri - Rus "belki", Ponte ve umursamazlık. Burada, Tanrı'dan korkan Rus halkı tarafından parçalara ayrılmaması için, yazar, zırhlı aracın mürettebatının kaybı fark etmeyebileceğini, ancak biraz önce Çeçenya'daki askeri operasyonların denemelerinden nasıl devam edebileceğini, tesadüfen olmadığına işaret ediyor.
Genel olarak, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri (KMT, BIS, IMR, BREM, UR ve diğerleri) ile hizmet veren ve mühendislik engellerini aşmayı amaçlayan çok çeşitli özel mühendislik ekipmanı ve ekipmanı temelinde, yerli hafif zırhlı araçlardan mayın korumasına duyulan ihtiyaç koymak, normatif kelime kullanarak, uygunsuz. Sadece birliklerde gerekli miktarın varlığı sorusu açık kalıyor.
"Gözden uzak, akıldan çıkmış." Özellikle yerel olan BIS, WRI, BREM ve SD'nin olduğu MRAP medya yıldızı. Bu, sınıfının en iyisi olan Rus zırhlı araçlarının benzer bir şeyler yaratmaya yönelik yabancı sarsıcı girişimler lehine olmasına rağmen, haksız saygısızlığı açıklamanın tek yoludur.
Sonuç:
- Zırhlı personel taşıyıcısının, piyade savaş aracının çatısına gidin, BMD, otomobilin içinde bulunan mürettebat için bir kampanya yapmaktan daha güvenli değildir, tuvalin tentesini alan bir kamyonun arkasında hareket etmekten daha güvenlidir ve konvoydaki bir pusu saldırısı anında (aracı sökme) ;
- Zırhlı araçların modern modelleriyle karşılaştırıldığında eksiklikler olarak tanımlanan yerli zırhlı araçların özellikleri böyle değildir. Özellikle madenlerin faaliyetlerinden korunma şartlarına tam bir uyumsuzluk sadece şişirilmiş PR;
- Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetlerinde, mayınların benzer şekilde (dürüst bir şekilde, daha yüksek bir mertebeye sahip) MRAP’a benzer bir şekilde (dürüst bir şekilde daha büyük bir mertebeye sahip) MRAP’a, mayın trolleri biçiminde özel mühendislik teçhizatı ile donatılmamış hafif zırhlı araçlara atanan benzer bir özel aracı yoktur. personel ve ekipman kaybı;
- yerli tankların, zırhlı personel taşıyıcılarının, piyade savaş araçlarının ve BMD'nin zayıf direnci, piyadeleri zırha sürükleyen faktör değildir;
- yerli zırhlı personel taşıyıcılarının mayınlarının savaştaki etkisinden etkin bir şekilde korunmaları için, aynı tip şasiyle (MBT, BMP, BTR, BMD) aynı şekilde çalışması gereken özel bir mühendislik tekniği oluşturulmuştur.
4. Yerli zırhlı personel taşıyıcılarının, piyade savaş araçlarının zırh koruması, BMD, tanklarla birlikte çalışmalarına izin vermiyor.
Avukatların söylediği gibi veya kullanmak, makalenin ilk bölümüne dayanarak BMD ve BTR’leri tanklardan cesaretle keseriz. BMP - bu olaya karışan bir kişiyi düşünmeye devam ediyor. Uzun süredir “neden ve neden” yazmıyorsa, o kişi böyle bir hayata kavuşmuşsa, o zaman çok basit ve nesnel bir argümana dikkat edebiliriz. Aşağıdaki argüman - modern tankın ateşinden 120 / 125-mm toplar, uzun mesafelerden bile, modern ana tankların zırhını her zaman kurtarmaz. Her zamanki gibi, dış deneyime dönmek için, batıdaki bir nedenden ötürü BMP'nin ön zırhına 150-mm levhalar kaynak yapmadıkları, yani “Çölde Bure” de M1'in arkasına taşınan Bradley'i kesinlikle vurarak geçirdikleri açıktır. Sert "dost" ateş. Hala yardımcı olmuyor. Bu arada, aynı VBCI, Leclerc ile aynı düzende hareket etmeli ve aynı zamanda ağır bir zırhtan yoksun bırakılmalıdır.
140 mm kalibreye geçiş eğilimlerinin ışığında, yazarın, genel olarak tanklarla çalışma görevini, yılın TO ve IE 1972'inde olduğu gibi, açık bir şekilde tamamen ortadan kaldırması daha uygun görünmektedir.
Sonuç açıktır:
- bisikletle bile tanklarla etkin bir şekilde çalışmak mümkündür, ancak tanklara karşı tanklara karşı ne yapılması gerektiği bir başka konudur;
- Yok etmek için bir tankla BMP arasında bir hedef seçen herhangi bir tanker, ilk önce bir tank seçecektir, çünkü muhalifini yenecek kadar ateş gücü taşıyan tank budur. Ondan sonra BMP ve birlikleriyle güvenli bir şekilde başa çıkabilir, hatta ateşinden güvenli bir mesafeye bile gidebilirsiniz;
- BMP’nin tanklara karşı hareket etmesi için mürettebat ve iniş, onlara karşı hareket etmekten daha tehlikeli değildir;
- yerli zırhlı personel taşıyıcılarının, piyade savaş araçlarının, BMD'nin zırh koruması, tanklarla hareket etmelerini sağlar, ancak tanklara karşı eylemlerde kullanımı açıkça büyük kayıplarla ilişkilidir.
Şekil 52 - BMP-2 desteği T-72 tankları
5. Aktif koruma sistemi "Arena" zırhlı personel taşıyıcılarının güvenliğini önemli ölçüde artırabilir, neden hala kurulu değil?
Birincisi: aktif koruma sistemleri (tüm yerli benzer sistemler SAZ, yabancı olanlar - “Sert Öldürme APS” olarak adlandırılır) yalnızca kümülatif mühimmat ve çoğunlukla da tanksavar güdümlü füzeler ve roket bombalarıyla etkin bir şekilde başa çıkabiliyor. Kalın tanker “kuma” gövdeleriyle başa çıkmak daha zor olacak. OFS'nin iddialı olmasıyla, özellikle varyant G'de (beton delici mermi) ve BPS'nin acımasız kibiriyle, sadece teorik olarak kelimelerle anlamak mümkündür.
Ancak, şehir ortamlarında gerilla savaşının koşullarını hayal ediyorsanız ve RPG üreticilerinin ilgilenen temsilcilerinin boş argümanlarını reddederseniz (biraz daha fazla olan görev oranının doğası gereği, SAZ ile zırhlı araçlara farklı yönlerde veya bir defadan iki defa aynı anda birden fazla atış yapmaları önerilir) , sonra SAZ son derece meraklı hale geldi.
İkincisi: İsrail’in (Hindistan’ın çıkarları hakkında bu tür sistemler kurma konusundaki bilgisi var hariç), tüm gelişmiş ülkelerin silahlı kuvvetleri belirsiz şüphelerle sarsılıyor. Bir yandan, her şey harika, ama diğer yandan bir şey duruyor. İlginçtir, SAZ'ın sürekli olarak modernize edilmesini ve seri üretime hazır olmasını ilginç kılan şey nedir? Anlamalısın ...
SAZ ana özellikleri:
- maliyet. 200 - 600 bin USD (“Arena” - yaklaşık 300 bin USD) tutarında;
- ekipman setinin kütlesi. 140 - 780 kg (“Arena” - 1100 kg);
- reaksiyon süresi (hedef tespitinden yenilgisine kadar). Menzil: 0,005 - 0,560 sn ("Arena" - 0,070 sn);
- bir sonraki hedefe tepki süresi (bu, görev oranıdır). Menzil: 0,0 - 15,0 sn ("Arena" - 0,2 - 0,4 sn);
- tehlikeli bir hedef tespitinin başlangıcındaki bölge. 2 - 150 m (“Arena” - 50 m);
- sürekli yenilgi bölgesi (“Arena” - 30 m);
- Savaş başlığı sayısı. Mühimmat: 6 - 12 birimleri ("Arena" - 22 birimleri.);
- yok edilen hedeflerin hızı (“Arena” - 70 - 700 m / s);
- enerji tüketimi (“Arena” - 1 kW);
- Taşıyıcının işgal edilmiş ayrılmış hacmi (“Arena” - 30 l);
- azimutta koruma sektörü. Menzil: 150 - 360® (“Arena” - 270®);
- komşu savaş başlıklarının üst üste binen sektörleri. Bir yönde 1'ten 16 bloklara (yani hepsi) çalışabilir.
Bir SAZ maliyetinin, bir MRAP maliyetiyle karşılaştırılabilir olduğu görülebilir. Aynı zamanda, bir SAZ'yi bir taşıyıcıya yerleştirmek için önemli bir gereklilik, diğer tüm koruma sistemlerinin üstünde bulunan kısmi veya tam konumudur. Yani, SAZ sadece küçük silah yangından korunmakla kalmaz, aynı zamanda diğer koruma sistemlerinin en uygun yerini engeller. Ayrıca, çoğu durumda SAZ, taşıyıcının görünürlüğünü arttırır. Düşmanın blokların yeri bilinir ve görsel olarak görünür durumdadır ve bundan yararlanmak veya SAZ'yi vurarak temel hasarı vermek için zamana ve fırsata sahiptir.
Üçüncüsü: ne yazık ki Arena'nın aktif reklamına ve SAZ'ın geliştirilmesinde ve yaratılmasındaki önceliğe rağmen, daha sonra geliştirilen en gelişmiş olsa da, yabancı örneklerdir. Rus modeli Arena-E (KBM Tasarım Bürosu, Kolomna) Demir Yumruğu (İsrail Askeri Endüstrileri), Kupa (RAFAEL ADS), Hızlı Öldürme (Raytheon), AMAP-ADS (Deisenroth Engineering) gibi Hindistan'da İsveç LEDS-150 (Saab) tarafından test sonuçları. Evet, bunun bir ihracat seçeneği olduğu söylenebilir, ancak Saab'ın sürekli olarak LED'leri yeniden inşa etmesine rağmen, liderler bu listedeki “Arena” performans özelliklerine göre bile “sona erdi”.
Dördüncüsü: SAZ partizanlara karşı etkilidir, ancak “normal” savaş operasyonlarına, yani ön saldırılara adapte olmazlar. Hiçbir şey için değil, SAZ savaş başlıkları yanlara ve arkaya yakın yerleştirilmiş.
Beşinci: en yeni nesil monte edilmiş dinamik korumanın (NDZ) karşısında doğrudan bir rakip, nispeten eşit verimlilikle maliyet açısından bir SAS'dan çok daha ucuzdur (SAS, aynı noktada serbest bırakılan birçok hedefi vurabilir, ancak azimut ve yükseklik ve koruma alanındaki koruma alanı NDZ bloklarının sayısı daha fazladır) Ek olarak, taşıyıcının, SAZ ve NDZ'nin esas olarak hedef aldığı ve SAZ'nın umutsuzca en basit, en gelişmiş, ucuz ve etkili araç kafes ekranlarında kaybedildiği RPG bombalarından korunmasını geliştirmek. SAZ etkili bir şekilde saldırıya mühimmat menzilini genişletmezse, beklentileri yenilmezdir.
Altıncı: Arena tarafından korunan nesneye yapılan tüm ateşli silahlarda, PG-2 inert çekim kullanır. Diğer bir deyişle, üreticiler bile kendileri SAZ'ın durgunluk verimine ve güvenilirliğine inanmıyorlar.
Sonuç:
- SAZ fikri oldukça çekici, ancak bugün bile tüketici ihtiyaçları için hala “ham”;
- yerli SAZ “Arena” nın özellikleri, pek çok bakımdan yabancı muadillerine göre daha düşüktür (geliştirilmekte olan LEDS-300'in analoğu hiç beklenmez) ve benzer bir şekilde kullanılan pasif koruma sistemlerinin geçmesine izin vermez;
- Arena SAZ, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri tarafından haklı olarak göz ardı ediliyor, ancak bu, özellikle yerli hafif zırhı, yabancı ordulardan farklı olarak benzer pasif koruma araçları ile donatmamak için suçlamayı RF Savunma Bakanlığı'ndan kaldırmıyor.
6. Evsel tankların mühimmatı, M1 tankının ve modifikasyonlarının aksine, bir tank bir mayın tarafından patladığında patlamaya eğilimlidir.
Bu soru ile de uzun süre uğraşmak gerekli değildir. Materiel öğrenmeye gidiyoruz. МХNUMX tanklarının, М1А1 modifikasyonundan başlayarak, üç hazır kuyruğa sahip kabukları olduğunu öğrendik. 1 kabukları, kulenin altındaki yuva boşluğuna, geri kalan kısım ise kuledeki iki oyuğa eşit parçalarda yerleştirilmiştir. 6 mm zırhlı perdeler mürettebat bölümünden ayrıldı. Yani, bir madeni baltalarken, M20’in de patlatacak bir şeyi var. Bir atış patlayacak veya mürettebatın kaderinde yirmi bir önemli rol oynamayacak.
Ancak, M1 tankının tamircisi, mürettebattan, şahsi "ofisi" nde imha edildi ve bu iğneleme veya ironi değil. Bir yandan, bu mürettebatın hayatta kalmasını arttırıyor. Öte yandan, dövüş alanındaki bir patlamadan sonra veya sadece kuleye girdikten sonra, güç sistemi sıkışmışsa veya güç sistemi arızalanırsa, tamirciler desteğin yakın olacağını ve zaman alacağını ümit etmek zorunda kalacaklardır. Sonuçta, kapağı açsa bile, kapak ve kule (top) arasında - dünyadaki hiçbir şey için sıkın. Öyleyse, ya merhamete yakmak ya da düşmanın paramparça etmek gibi bir seçeneği var.
M1'i yerli tanklarla karşılaştırırsanız, hemen ardından itici güçlerin mermilerle korunmadığı İngiliz Donanması'nın "Yenilmez" savaş gemisinin öyküsünü hemen aklınıza getirin. Nitekim, mekanik olmayan döşemelere yerleştirilen yanma kartuşlarındaki kabukları ve şarjları, evsel tankları, AZ / MH konveyör tepsilerine veya МХNUMX döşenmesi kovanlarına yerleştirilenlerden daha az korunur. Ancak, dövüş pratiğinde ortaya çıktığı gibi, niş M1 tankerlerinin koruyucu kepenkleri, ikincisinin rahatsızlığı nedeniyle nadiren kapanıyor. Buna göre, mühimmatın patlaması durumunda, tankın savaş bölümündeki mürettebat üyeleri hiçbir şey tarafından korunmamaktadır. Benzer koşullarda T-1 ve T-72 ekipleri mühimmatı sadece mekanize atış sayısını doldurdu. Mekanize olmayan döşemelere yerleştirilen çekimler, tabana konulan kutularda da depoya yüklenmelerinin ve ardından kullanımın sakıncalığından dolayı kaldı. Böylece, savaşta, T-80, T-72, eksikliklerinin bir kısmında bertaraf edilirken, M80, özelliklerinden kurtuldu.
Ancak yine de, tanklarda ve bu nedenle de mayın patlamasının eyleminde, yerli tanklarda daha düşük bir yer, OBD tarafından defalarca kanıtlanmış olan bir mühimmat patlaması olasılığını artırıyor. Aynı zamanda, en savunulan OBD mühimmatı bile patlattı.
Kıyaslamanın devamında, başka bir gerçek akla geliyor - kontüzyon yaralanmalarının kendine has bir şekilde katılması ve tankın mürettebatının CFC'nin delinmeden nüfuz etmesiyle engellenmesi. İzole bir kompartımanda (kule nişi) mühimmatın patlaması sırasında mürettebatın hayatta kalma ve güvenliğindeki artışın olduğu şüphelidir. Tank sadece mühimmatını ve ateş gücünü kaybetmekle kalmaz ve bir hedefe dönüşür, bu nedenle CFS'nin dıştan takma patlamasıyla karşılaştırıldığında patlamanın enerjisi daha fazla olacaktır. Bir sönümleyici olarak 20-mm duvar ve dayanılmaz korumanın rolü zayıf. Yine, taret içine yerleştirilmiş bir atış haline gelmek, tankın içinde en fazla korunan yer olan dövüş bölümünün içindeki konveyörde yapılan atıştan çok daha kolaydır. Bu nedenle, bir atlıkarınca AZ / MH'nin varlığında mühimmatın yalıtılmamış yerleştirilmesine ilişkin tasarım kararı gerekçelendirildi.
Mürettebat için hayal kırıklığı yarattı, ancak yerli bir aracı restore etme olasılığı açısından olumlu bir gerçek, gövdeye yerleştirilen bir yükün mağlup edilmesi durumunda tükenmesinin patlamadan daha muhtemel olmasıdır. Cephanenin geri kalanı, üniter yükleme sırasında hariç tutulacak olan tamamen zararsız kalabilir.
Sonuç: Maden patlaması durumunda, yabancı tankların cephane setleri, yerli tanklarla karşılaştırıldığında daha az patlamaya eğilimlidir. Aynı zamanda, herhangi bir gerçek savaş koşulunda, tanksavar mayınları kullanmadan veya tankların monte edilmiş veya eklenmiş mayın savunma sistemleri ile donatıldığı zaman, mühimmatı savunmadaki avantajı yerli tanklardan tamamen ayrıdır.
7. Yerli zırhlı araçlar DTÖ ile başa çıkmak için optik-elektronik araçlarını bugüne kadar geliştirmiştir. DTÖ yakın gelecekte tankların imha edilmesinin ana aracı olacaktır.
Dünya Ticaret Örgütü (hassas silahlar) zırhlı araçlarla savaşmak için aşağıdakilere ihtiyaç duyulduğuna inanılıyor: Optik ve elektronik hedeflerin keşif aracı, SAZ (EW ekipmanı vb.) İçin görünürlüğü azaltmak.
Yabancı ordular zaten savaş araçlarında zaten görünürlüğü azaltmak için kullanıyorsa (özel kaplamalı ve kamuflajlı ekranlar), eski haliyle Rus Silahlı Kuvvetleri, ellerinde fırçaları olan bir kutu ve ellerinde boya ve bir çift bağlı dal olan askerler tarafından elle maskelenir. Tüylü kauçuk paspaslar giymiş başka sergi örnekleri hala hareket edemiyor.
SAZ verileri, düşman mühimmatını imha etmek için değil, normal işleyişini engellemek için - optimal yörüngeden çekilme, yanlış hedeflere yönlendirme ve bu yanlış hedefleri belirleme, radyo komutlarını ve radyo parazitini engelleme amaçlıdır. Batıda, bu tür SAZ'ler “Yumuşak Öldürme APS” olarak adlandırılır, ev tipi olanlar optik-elektronik karşı önlem kompleksleridir (CEP).
Zırhlı araçların mevcut ve yakın gelecekte CoE ile nasıl bir araya gelmesi gerektiğini anlamak için, DTÖ'nü (güdümlü topçu mermileri [UAS] ve ATGM) tanklarda kullanmanın özelliklerini öğreneceğiz.
1) Bir lazer pointer-uzaklık ölçer, iletişim, yönlendirme araçları (GPS navigasyonları, dijital pusulalar, vb.), Atış, zamanlama ekipmanı (GPS navigatörleri, dijital pusulalar, vb.) İçeren bir donanım seti "fahri intihar bombacısı" olan gelişmiş bir gözlemci hedefi tarar.
Bu kit hakkında daha fazla ayrıntı: ev içi LCD-4, 4 kg'dan 20,5 milyon ruble'den daha fazla maliyete sahiptir (üretici, 4 çalışma saatlerinde bir gece görüş ünitesi ve termal görüntüleme cihazı ile tamamlandığından çok sessiz bir şekilde durdu, daha fazlasını istiyorum - birkaç bin tane daha ekleyin pil ve termal kamera soğutma ünitesi için ruble ve kg); 150 bin ruble ile ilgili iletişim maliyetleri. yaklaşık 4,5 kg kütleli. Diğer "çöpler" de istihbarat subaylarının "kumbaralarına" kilogram ve ruble katıyor ve bu kişisel silahlar ve standart donanımlar dikkate alınmadan gerçekleştiriliyor. Ve bu sadece bir yazıdır, yani DTÖ'nün her atışı kelimenin tam anlamıyla altına iner ve “işini” “mükemmel” yapmakla yükümlüdür;
- Topografik konumu tamamladıktan sonra, hedefin koordinatlarını ve parametrelerini belirledikten sonra, verileri pil komutanına (CMR kullanılıyorsa pilin kıdemli memuru) aktarır;
- İlk çekim ayarlarını hesapladıktan sonra, batarya komutanı "başını salladı" ateşe verir. Mesele, ekipman izleyicilerin atış yapılarak çekilmesidir;
- vuruldu. UAS, rehberlik şefinin bir hedef aramaya başladığı yörünge bölümüne geliyor (yörüngenin azalan dalı). İzci hedefi vurgular;
- UAS, hedeften yansıyan sinyali kabul eder, uçuş yolunu düzeltir ve hedefi vurur.
Basit görünüyor. Gerçekten ne? Sis, yağmur, kar, toz ve kum fırtınası, alçak bulutlar vb. Gibi “nadir” hava sorunlarını reddedersek, bir hedefin örneğin çalılıkların içinde veya bir ağacın arkasında durup görünmeden kaybolabileceği gerçeği ile anlaşılır. çukur sonra aşağıdakilerle kalın. Merminin ortalama uçuş süresi, 20 km'nin yaklaşık 40 saniyesi üzerindeki bir mesafede. Bunlardan, bir işaretleme kafasını yakalamak için gereken hedef aydınlatma süresi, 15 saniyeden fazla değildir. Bu nedenle, düşmanın izci tarafından tespit edilmesinden sonra tank, yenilgiyi önlemek, tesislerin hesaplanmasında harcanan süreyi saymamak, atış hazırlamak ve yüklemek ve radyo verilerini değiştirmek için yaklaşık 60 saniyeye sahiptir.
Biraz önce, gelişmiş gözlemciler ölüm sırası denirdi. Bunun nedeni, günümüzde bile, zırhlı araçlardaki lazer ışınımı ve radyo bastırma istasyonlarını tespit etme araçlarının henüz yaygınlaşmadığı durumlarda, uzmanlar DTÖ'nün modern görünümünde yalnızca “geri kalmış” düşmana karşı etkili olacağı konusunda hemfikirdirler. Modern silahlara sahip olan düşman, izcileri kolayca bulacak ve silahlarını üzerlerine getirecek - güçlü bir lazer vericiden, kör bir gözlemciden (bu arada Çinliler bu yolu takip ediyor) bir tank tanker sistemine. Paradoksal olarak, ancak gerçek şu ki, aktif olarak eski Malyutka tank karşıtı güdümlü füzeleri aktif olarak kullanan Lübnanlı militanların, DTÖ kullanımının güvenliği açısından en gelişmiş olanı WOL tarafından kontrol ediliyor.
Pek çok “uzman”, dönüş lazer ışınının saçmalık olduğunu söyleyecektir, ancak yasadışı silahlı oluşum, 5000 m mesafesindeki gecikmiş yapıştırılmış gözle keskin nişancıların topçu gözcülerinin menzil bulucularıyla aynı fikirde olmayacağını söyleyecektir. Yanmış tank borularının yanı sıra, tankların kontrol sisteminin bakımı yapılırken mesafe ölçüm düğmesine yanlış basıldığında uzlaşma sağlanır. Peki, bugüne kadar geliştirilen düzinelerce antisniper cihazı, maruz kalma kaynağını belirlemeye izin veriyor.
WTO'nun maliyeti (güdümlü topçu mühimmatı [UAB] ve düzeltilmiş topçu mühimmatı ve uçak bombalar [KAB]) bir ATGM'nin maliyetini ve savaş kullanımlarının maliyetini aşıyor ... Bir tank ileri gözlemcilere isabet ederse, DTÖ sürüklemesi zor olan boş, ağır bir valiz haline gelir, ancak ayrılması üzücü.
Şu anda, yerli tasarımcıların fikirleri, lazer radyasyonunu algılayan sensörler, bir ATGM kontrol kanalından radyasyonu saptamak için bir sensör, duman bombası rampaları, kızılötesi projektörler ve bir meteoroloji istasyonu sensöründen oluşan EPR “Shtora-1” in yaratılmasında önemli rol oynadı.
Teknoloji "gizli" öngörülebilir gelecekte tanklarımız sadece tehdit değil. 15 saniyedeki “kör”, çok fazla enerji harcar. Tank AAC'den geri çekildikten sonra, koordinatları kolayca hesaplanır (keşif gözlem istasyonundaki radar veya termal kamera). Her durumda, "Kör", "belirtiler" ve saldırı salgınının sonuçları ile başa çıkmanıza izin verir ve başlangıç sebebi ile değil, oldukça yüksek bir maliyete sahipken, tankın güç sistemi üzerindeki yük hafif tüfek ateşinden korunmaz.
Sonuç
:
- Hızlı bir gelişmeye başlayan DTÖ’nün konusu, kısa sürede emekli olduğu arka plana da hızla geçti. Bir DTÖ karşılama kompleksi geliştirme maliyeti DTÖ için bir dizi karşı önlem geliştirme maliyetinden önemli ölçüde düşüktür (DTÖ sayma kompleksleri ile mücadele). Şu anda, DTÖ'nün mevcut durumu gelecekte devam etmeden bir fikirdir;
- eğer ilke size rehberlik ederse: “bir şey hiçbir şeyden daha iyidir”, o zaman iç EEC nihai hayaldir. DTÖ sahibi olan ve kullanan bir rakiple gerçekten etkili bir mücadele için, yerel CoEP yetenekleri yeterli değildir;
- yerli KOEP mükemmel olmasa bile, yalnızca yerli tanklar şu anda düşmanın DTÖ tarafından kullanılmasından korunmaktadır.
8. İsrail'in ağır zırhlı personel taşıyıcıları Akhzarit, Puma ve Namer dünyadaki en korunan BTR / BMP'dir. Yeni yerli meslektaşların geliştirilmesine odaklanmalılar.
“Merkava” tankı kesinlikle mükemmel, ancak kuşkusuz, savunmasızlığı çok yüksek. “Askeri İnceleme” nin zaten bu materyale bir bağlantısı vardı (http://alternathistory.org.ua/luchshii-v-mire-tank-merkava-perspektivy). Ne söyleyebilirim Merkava Mk.4, RPG ve ATGM'ye karşı güçsüz kalıyorsa, tabanına yerleştirilmiş ağır zırhlı personel taşıyıcıları, orijinalden daha iyi performans göstermedi. Ama bir adım öne çıkıp kök aramayalım.
Progenitör demek için "Ahzarit" örneğini ele alalım. Birçok “analist”, Ahzarit'in 54'tan 55'e kadar vücut zırhında görülmemiş bir artışla inşa edilmesine dayanarak, T-27 / 44 tankının gövde kütlesindeki bir artışı ilişkilendirir. 17 ton zırh sınıfı! Fakat bu sadece bir yanlışlık veya efsanedir. Gizli çizimler yapmadan tamamen görsel olarak analiz etseniz bile.
Mesele şu. Bilinen oran “1: 3: 7” dır, anlamı şu şekildedir: Modern BTVT'nin farklı zırh koruması için, düzenlilik geçerlidir - eğer BTVT numunesinin uzunluğunun belirli bir artışının kütlesinin bir birim artışına tekabül etmesi durumunda, kütle cinsinden üç kat artış ve yükseklik yedi kat olacaktır.
Akhzarit, T-54 / 55'ten (tank gövdesi) 250 mm'den (ve burnun en ağır milimetresinden) daha uzun, kalınlığı 100'ten 200 mm'ye yükseltilmiş (370 mm'den daha genişse) Kulenin çatısında yükseklik T-220). 55 mm kalınlığa sahip sadece bir ilave ön zırh levhası en az 100 ton ağırlığındadır. Kuşkusuz, alnın ve bir bütün olarak gövdenin zırh koruması büyük ölçüde artırılmıştır, ancak aksi halde eski bir tankın korumasını önemli ölçüde artırmaktan daha büyüktür.
Şekil 53 - TBTR Ahzarit'in arka planında Silhouette T-54
Evet, güçlü yan perdeler göründü (her biri yaklaşık bir ton ağırlığında) ve üzerlerinde dinamik koruma sağlandı, ancak kenarların yüksekliği% 25'ten daha az artmadı ve şimdi eğim açıları yok. Eskiden omuz askısı kulesi olduğu zaman, şimdi ağır levha vb.
Orta sonuç: “Akhzarit” in korunmasının mucizesinden bahsedin, hafifçe koyun, abartın. 17 ton zırh, çoğunlukla, rezervasyon tutarındaki artış için bir ücrettir. Optikle ilgili birkaç iyi amaçlı çekimi hatırlıyoruz ve Molotof kokteyli ile yanan Akhzarith canavarı manzarasının keyfini çıkarmanın zevkle olduğunu nasıl anlıyoruz.
Şekil 54 - Ağır ağır zırhlı personel taşıyıcısının çatısı boyunca yaralananın tahliyesi, Lübnan
Sömürü konusu özel bir konudur - bu hem motor hem de tank iletimidir ve bileşenlerin ve montajların kaynağı da bir tanktır. Para küçük değil. Birleşik Devletler bile Akhzarit'i “uçmak” ya da “işgücü” olarak kullanmak için göze alamaz. Yani, BTR-80'i bugün ve yakın gelecekte Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'ndeki benzer araçlarla değiştirmek mümkün değildir.
Tabii ki, eski tankları zırhlı bir personel taşıyıcısına tekrar takma fikri dikkat çekmeyi hak ediyor. Ülkemizde sloganın gitgide göründüğü gibi: “Tüm gereksiz şeyler hurdaya çıkacak, hurda metal toplayacağız!” Sonuç olarak, henüz tam DZ blokları ve araç üstü elek takımıyla çalışmamış olan T-64, T-72 ve T-80 gözlerinde (BTRZ çalışanları) gözyaşlarıyla bertaraf edildi.
Şekil 55 - Yerli BTRZ'nin tipik platformu
Evet, ağır zırhlı personel taşıyıcılarına veya örneğin BIS'ye dönüştürülebilirler. Ancak yalnızca yerli sanayi bir fark yaratmıyor - İsrail dışında başka hiç kimse böyle makineler üretmedi. Örneğin, Almanlar, hem birinci hem de ikinci olarak “Marder” ve modası geçmiş “Leoparlar” ı dikkatle gördü.
Şekil 56 - BMP Marder'in Almanya'da İmhası
Neden, orada Almanlar, İsraillilerin kendileri artık değişikliklerle uğraşmıyorlar ve bu da örneğin Amerikan tankları M60 gibi dönüştürecek bir şeyleri olmasına rağmen.
Şekil 57 - 700 İsrail tankları M60, 0,25 kg için 1 USD'den satışa sunulmuştur.
Ve bu malzemenin ortaya çıkmasından sonra, tüm anlaşmazlıkları tamamen bırakabilirsiniz (http://topwar.ru/22142-izrail-sozdast-novoe-semeystvo-bronetehniki.html). Akhzarit ve Namera'nın yazarları ve sahipleri bile bunlara ek olarak daha basit ve daha kolay bir şeyler yapmak istiyor: “İsrail Savunma Bakanlığı yakın gelecekte kentsel alanlarda mücadele için uyarlanmış yeni bir hafif zırhlı savaş aracı ailesi geliştirme programını başlatmayı hedefliyor . Müstakbel aile zaten “Rakiya” ismini almıştır; Teknolojisinin bir parçası kullanılarak ana savaş tankı “Merkava” Mk.4 temelinde oluşturulacak, ancak tank olmayacaklar. Büyük olasılıkla, yeni otomobiller tekerlekli bir şasi alacak, Merkava Mk.4 iki kat daha hafif (ağırlığı 65 ton civarında) ve daha hızlı ve manevra kabiliyeti yüksek olacak. ” Bu malzeme aynı zamanda "Askeri İnceleme" de mevcuttur.
İsrail'in başarılı deneyimi neden diğer ülkeler tarafından benimsenmiyor? Belki de İsrail'in 500 "Ahzarits" i her yıl Almanya tarafından ödenen maddi tazminat karşılığında ordunun hizmetinde tutması zor olmadığından, zırhlı personel taşıyıcılarında ABD, Çin, Almanya ve Rusya ordularının ihtiyaçları çok daha fazla. Ve her şey her zaman olduğu gibi paraya dayanır.
Yine, kim hiç en iyi olduklarını söyledi? Onları Rus BIS'iyle karşılaştıran var mı? Ayrıca, BIS aşırı kilolu “Akhzarit”, “Pumas” ve “Namera” nın aksine, modernleşme ve gelişme için büyük bir potansiyele sahiptir. Çok yazık olmalı, yoldaşlar!
Sonuç:
- İsrail'in ağır zırhlı personel taşıyıcıları “Akhzarit”, “Puma” ve “Namer” gerçekten en korunan yabancı iniş zırhlı araçlarıdır, ancak zırhlı personel taşıyıcıları değil, BMP'ler değildir. (Örneğin, Afganistan'da atanan) yerli zırhlı personel taşıyıcılarına ve piyade savaş araçlarına atanan işin kapsamı asla gerçekleştirilmez;
- Yeni yerli meslektaşları geliştirirken ağır BTR "Ahzarit", "Puma" ve "Namer" konularına odaklanmak gerekir, ancak farklı bir araba türü geliştirmeniz gerekir (bu konuda daha fazla bilgi için, 11 paragrafına bakınız);
- yazarın görüşü: yerli BIS - dünyadaki en korunan ağır BTR / BMP.
9. BMP-1 (2) yakıt tanklarının askeri birliğin bölme kapaklarındaki başarısız düzenlenmesi.
Derhal "uzmanlar" (yani kendileri için) sorusunu sorabilirsiniz: "Bu yer nerede başarılı ya da olacak mı?" Düşük bir silueti olan kayan bir araç yarattığımıza dayanarak, "çelişkiyle" yöntemini ("istisnalar yöntemi") kullanıyoruz, kitle ve büyüklükte şiddetle sınırlıdır ve saldırı eylemlerine yöneliktir.
A) Teknenin dışında. Kolayca yakıt ikmali için erişilebilir, düşman ateşi için kolayca erişilebilir. Bu tür tanklara çarpmak ve nüfuz etmek mürettebat için berbat bir durum değil, ancak ölümcül, çünkü araba rotasını kaybedecek ve iyi vurgulanmış bir hedef haline gelecektir. Ek olarak, böyle bir makine alt kısım ile buluşmadan önce sadece dikey olarak yüzebilir. Kıç üzerinde asılı olamaz - asker bölmesinin kapakları vardır. Seçenek kaybolur.
B) Kasanın içinde. Vuruşların sonuçları kesinlikle aynı - ölümcül, ancak düşmanın bunu yapması daha zor olacak, çünkü tanklar görsel olarak görünmeyecek. Diğer şeyler eşit olmak üzere, bu seçeneği seçip depoyu nereye koyacağımızı belirliyoruz.
1) MTO bölmesindeki pruva içine. Mürettebat mümkün olduğunca korunmaktadır. MTO tankları kırılsa bile mürettebatın arabadan ayrılması için zamana sahip olacak. Bu sadece ağırlık dağılımı, aracın özellikle iniş yapmadan yüzmesine izin vermeyecek, peki burnunun düşmesi dışında. Bu değil!
2) Dövüş bölümünde. İçinde yer yoktur. Seçenek hariç tut.
3) Çatının altındaki bir rafta. Sadece asker bölmesinde mümkün. Bu durumda, okul veya cücelerin inişinde kayıt yapmak gerekir, böylece böyle bir bölüme girebilirler. Gitme!
4) Alt katında. Değişken 3) maddesine benzer.
Şekil 58 - BMP-1 birlik bölmesinin kıç kapaklarındaki yakıt depoları (2)
5) Başka bir yerde. MTO departmanına girmenin mümkün olmadığı açıktır - yüzemeyeceğiz, savaşta hiçbir yer yok - bir taret, mühimmat ve iki mürettebat üyesi var. Asker bölmesinde kalıyor. Burada kimse tıkıştırılamaz, her şey zaten onsuz kalabalıktır. Swinger'lar için ideal bir yer.
Sonuç: Teknik gereklilikler ışığında, tasarımcıların yakıt tanklarını mümkün olan azami önlemlerle korunan kıç kapaklarına yerleştirmesi için makul ve mantıklı bir karar vermişlerdir.
10. Bakhcha savaş modülüne sahip BMP-3 en yüksek ateş gücüne sahip.
Çok muhtemeldir, ancak ... BPM'in amacını ve onun yerine getirdiği görevleri hatırlıyoruz ve kendimize şu soruyu soruyoruz: "Bir ACS ve onlara göre özel olarak üretilmiş ve silahlı araçlar varken BMP neden bu kadar fazla demir (4 ton hakkında)?" Genel olarak, BMP-3'in kendisi, savaş araçlarının yerleşim teorisi bakış açısına göre şasiyi yalnızca bir kez değerlendiren özel bir konudur. Fakat kendimizi “Bakhchoy” ile sınırlandırıyoruz.
Savaş modülü "Bakhcha-U". Doğuşu, ordunun o dönemde geliştirilen BMP-3’un ateş gücünü önemli ölçüde artırma talepleriyle bağlantılı. Bu gereksinimler sayesinde, düşük balistik tabanca 2А70 doğdu. Sonuç neydi?
Bakhcha-U modülü hakkında, çılgın BMP-3'in saçma bir ilavesi olduğunu söylemek, övmek gibidir. Son derece zor, ama olduğu gibi; Burada yazarın görüşü, makineyi doğrudan işleten birçok endüstri uzmanının ve ordunun görüşleri ile örtüşmektedir. Bu yüzden, nesnel eleştiriyi yeterince algılayamayan, bizi damgalamasına izin veren veya daha da iyisi, başını duvara dayadıran).
Sevgili FCS, güdümlü mühimmat, 30-mm silah ve PKT, 100-mm silah 2-70 altında “keskinleştirilmiş”. Ve ayrıca AGS-17 veya PKT şasisindeki çitlerde. Kısacası, tüm olanlardan kör oldu.
PCT'nin yeri açıklanabilir, zorunlu ve sarsılmazdır. Bu kadar eşit derecede ucuz ve etkili bir şekilde, PKT'nin yakınlardaki piyade birlikleri ile savaşmanın yolu "ana güç" olacaktır.
AGS-17, özellikle şasi üzerine monte edilmiş, çok karlı ve arzu edilen bir yangın aracıdır. 30-mm topuyla ve bir kilometrenin 1,5 yarıçapındaki düşman piyade ile bir çift halinde olacaktı. Fakat BMP-3 üzerine ne kadar aptalca çamurluklara takıldılar! AGS-17'in menteşeli bir yörüngeye ateş etme yeteneğinin tüm gücü kesildi, atıldı ve kursu ateş silahının lehine unutuldu. Ancak BMP buna ihtiyaç duymuyor, üç taretli bir tank değil. "Berezhka" nın aksine, "Bakhche" AGS orjinal hali ve ihtişamıyla alamadı.
Daha önce de belirtildiği gibi, sadece birkaç vuruşta 30-mm'lik mermi ile bir tankı devre dışı bırakmak kolaydır. Ana şey, doğru oldukları. Yani, BMP'yi zırhlı araçlarla savaşmak için bir tank silahıyla donatmak gerekli değildir. Bu, modül ve tüm makinenin, 30-mm topunu silahlandırmak için kötüye kullanılamayacağı anlamına gelir.
Açıkça konumlanmış bir insan gücü ile savaşmak için, siperlerdeki insan gücü ve 30-mm olan 100-mm silahının yeterli olmadığı yönündeki tahkimatlar. Benzer hedeflere yönelik eylem için, tahkimat olmadan hedefe mühimmat sağlayabilecek bir havanın bulunması tercih edilir. Yüksek patlayıcı etkisinin gücüyle, bu 82-mm mayın parçalanması, 100-mm mermilere benzer oranlar verecektir. Aslında benzer silahlara sahip makineler zaten yaratılmış ve birliklere girmeye başlıyor (SAU 2K32, 2C34). 2А70'un yararı nedir?
Görüşlere göre, 4000 m de belirtilen nişangah aralığı kesin isabetlerle doğrulanmadı. 4000 m'de çekim yapabilirsiniz, ancak bir yere veya daha kesin olarak ulaşmak imkansızdır. Diğer bir deyişle, OFS ateşlenirse, BCS genellikle 1500 m'den daha az etkili bir menzile sahiptir ve neden o zaman zaten etkili bir menzilde bulunan 30-mm silahı kapsamamış bir silah? Her durumda, biraz pahalı diyelim.
Güdümlü füzelerin sevgisi sınırsızdır. Pahalı, ama zarif ve zevkli. Zaten gemide 8 adet! OBD'den bir şey söyleyebiliriz - askeri güdümlü silahlardan hoşlanmıyorlar. Özellikle OMS'sine hizmet etmek için. Her durumda, bu tür atışların sayısı zaten bir tartışma noktasıdır.
Kişisel olarak çalıştığı şey hakkında kötü şeyler söylemek, elbette, tamamen hoş değil, ama yine de ... Genel soruları göz ardı edelim ve şimdi son derece nadir etkilenen tarafı ele alalım - ekipmanın bakımı. Burada, “Bakhchoy” içeren BMP-3 maliyetler için rekabetin dışında. Tanrı, BU 2А70 TUTMAK ve tetik mekanizmasını kaldırmak için yasaklıyor !!! Askerlere tavsiye - etrafa karışmak, askerleri kontratlamak ... Neye gideceğinizi biliyordunuz. Benim tavsiyem ve Şeytana olan isteğim - kötü tasarımcılara işkence yapmak! Sonuçta, bu basit işlem birkaç saat sürer.
PCU'nun zihinleri tarafından oluşturulan BMP-3 el kitabı, 2-70 silahının bakımını açıklar. Makine tasarımcılarının gerçek özü kendisini gösterir. Hiçbiri, göründüğü gibi, kendi çocuklarına tırmanmaya zahmet etmedi. Bu bir savaş topu ve bir BMP kulesine monte edilmiş bir silah ve BMT makineli tüfek ile bir 2A42 (2A72) silahı da bir silah. Her durumda, operasyonel dokümantasyon yapılmamalıdır. Yazık!
Bu nedenle, 2А42 (2А72) topunun tetikleme mekanizması kaldırılır ve kaldırılmalarını önleyecek şekilde kaldırılır. Daha sonra, bant yönlendiricisinin bağlantıları, aynı şekilde (dönen bir polikten bir tabancaya giden metal çok kesitli kutu şeklinde bir oluk) çıkarılır, çünkü mekanizma tamponu üzerlerinde bulunur. Bu, uzanmış ellerde yarım tur atılarak, bir gözle, iç kısımdaki "tasarım" unsurları arasındaki boşluğu gözlemleyerek, başı, dövüş bölümünde basitçe sayılmayan bazı düzenli demir figovine dayanarak gözlemlendi. Son olarak, bir balyoz yardımıyla, 30 kg ağırlığında istenen mekanizma dışarı çıkarılır ve aynı uzatılmış kolları ile bakım için kule tavanına çıkarılır. Ve şimdi, yerine koymak için, her şeyi tersine sırayla tekrarlamakla kalmayacak, bunun üzerine iki kat fazla zaman ve çaba harcamanız gerekecek. Nedenini bilmiyorum ama ne mekanizma, ne de kayış saptırma bağlantılarının (tamponda oturan) saplamaları yerinde duruyor, hiçbir yerde sallanmayan aynı balyozu ikna etmek istemiyorlar. Dahası, tüm bunlar bizim tarafımızdan yarı yarıya sökülmüş (!) Bir arabada yapıldı.
Sonuç olarak, bir MOT 2А70 zaman alır, saat cinsinden ölçülürse ... Kısacası, bir savaş durumunda, modülü vincin üzerindeki arabadan çıkarmak daha kolaydır, böylece düğümleri normal erişime sahip olur, ya da hiç çalışmayan biriyle değiştirilebilir, daha hızlı olur. Genel olarak, kelime yok - bir mat. Sadece cesaret için madalya layık kutusunun bağlantı topuklu sürün. Duruma aşina olanlar, yalan söylemeyecekler. Ve bu sadece bir örnek. Mürettebata bununla eziyet etmek basit bir insanlık dışıdır, hatta Rus ordusu için bile (özellikle şunu söylemek isterim, ancak kendi tecrübelerime izin vermedi). Bu sırada daha iyi olmasına izin verin, TSP mürettebatı geçecek.
Sonunda sahip olduğumuz şey: basitçe değiştirecek hiçbir şeyi olmayan FCT, AGS-17, 30-mm tabanca, amaçsız 100-mm tabanca 2-X70'i engelledi.
Sonuç:
- BMP-3’un Bakhcha savaş modülüne sahip ateş gücü çok yüksek, ancak BMP-3 için mevcut olan ateş gücü bile gereksiz ve ihtiyaç duyulmuyor, silahlanma irrasyonel. Modül (2А70 ürünü sayesinde), ağırlığı büyük bir zırhla ek zırhla alınacak bir balast;
- Bakhcha-U savaş modülünün kurulmasıyla ordunun ateş gücünü arttırma taleplerinin arkasına saklanmak, hem iç savunma endüstrisi hem de müşteri için endişe verici bir işarettir.
11. BTR, BMP, BMD'nin yüzdürme özelliği gerekli değildir, tüm rezervleri güvenlik lehine göndermek daha iyidir. Ve köprüler ve öyle olacak, tankların olduğu yer - köprü döşenmesi.
Yüzdürme konusuna. Herhangi bir operasyon tiyatrosuna (çöller hariç) yapılan saldırıda, birlikler çeşitli su bariyerlerini zorlamak zorunda kalacak - nehirler, göller, kanallar, haliçler, rezervuarlar, taşkın alanları vb. Ortalama olarak, örneğin Dünya gezegeninde, her 100 - 35 km, 60 - 100 m genişliğinde - tüm 300 - 100 km ve her bir 150 m genişliğine sahip nehirler bulunur. Başka bir deyişle, saldırı sırasında, birimler ortalama olarak bir orta su bariyeri ve ortalama olarak birkaç küçük genişlik engelinin üstesinden gelmek zorunda kalacaktır.
İkinci Dünya Savaşı'nın saldırgan eylemlerinin tecrübesine göre, zorlama bir kural olarak, kısa sürede aniden düşmana ve geniş cepheye etkili biçimde uygulandı. Zorlama başarısı için çok önemli olan (ve gelecekte olacak) zaman içinde bir kazanç elde etti. Evet, olaylar uzun zamandır devam ediyor ...
Bununla birlikte, Soğuk Savaş sırasında NATO ülkelerinin ordularında, nehirler, kanallar, göller boyunca gerçekleştirilen taktik alıştırmalar, genellikle güçlü savunma hatları, yangın bariyerleri, su basmış alanlar ve nükleer mayınlarla donatıldı. Bu nedenle, potansiyel rakipler, su bariyerlerini ve hem doğal hem de insan yapımı olanları aktif olarak kullanacaklarını inkar etmiyorlar. Dahası, bu engeller muhtemel rakipler için de kendi manevralarını engelleyen aşılmaz bir hal alıyor.
Genel olarak, duruma bağlı olarak, bir su engelinin geçmesi çeşitli şekillerde gerçekleştirilebilir: hareket halindeyken, birimler su engeline yaklaşmadan önce zorla hazırlanması ile ya da kısa bir süre içinde zorla hazırlamanın ardından ana güçlerin su bariyerine yakın konuşlandırılmasıyla. Her durumda, zorlamanın başarısı, dikkatli bir hazırlık, iyi organize edilmiş düşman keşifleri ve su engelleri, sürpriz sağlama, birimlerin güvenilir hava örtüsünü sağlama, güçlü bir düşman yangını devreye girme, geçiş tesislerinin ve feribot ekipmanının zamanında konuşlandırılması ve personel ve ekipman birikimini önleme önlemleri ile belirlenir. geçişlerde ve güvenlik önlemlerinin sıkı bir şekilde gözetilmesi.
Yukarıdakilerin tümü bir su bariyerinin her geçişinden önce öngörülüyorsa, saldırganlık ve başarı gelişimi söz konusu olamaz. Sonuç olarak, birimler su engellerini aşmak için mobil taşınabilir taşıtlara ve tercihen reddetmeyi önerdikleri zırhlı araçlara ihtiyaç duyar.
Hareket halindeyken, su engellerini aşmanın en uygun ve çekici yolunun olduğu açıktır. Harekete geçmenin özü, taburun saldırdığı savaş sırasındaki su engeline hızlı bir şekilde çıkmakta, kısa bir ateş hazırlığından sonra geniş bir cephede hızla üstesinden gelmekte, düşmanın belirleyici bir saldırısını ve karşı kıyıdaki taarruzun gelişimini durdurmaktadır. Bu zorlama yönteminin avantajı, gerekli zaman kazanmasını, düşmanı vurmanın aniden, yüksek ilerleme oranını sağlamasıdır. Önemli olan, geçitlerin ele geçirilmesi ve geçiş aracının zamanında teslim edilmesi, geri çekilen düşman kuvvetlerini toparlayıp karşı saldırıya ya da güçlü bir kademeli savunmaya dönüşene kadar.
Zorlama eylemleri planına ve birimlere verilen muharebe görevine uygun olarak, savaş emirleri oluşturulur. Kıyıdaki düşmanın kesin olarak yok edilmesini, su engelinin hızla zorlanmasını ve karşı kıyıdaki bir savaşta sürekli mücadele çabalarının oluşmasını sağlamalıdır.
Alt birimlerin su bariyerine ilerlemesi maksimum hızda gerçekleştirilir. Bir ünite ileriye doğru bir kopmanın parçası olarak çalışırsa, görevi, kalan feribotları ve zorlamak için uygun bölümleri yakalamak için düşmanın kişisel kalelerini atlayarak su bariyerine mümkün olan en kısa sürede ulaşmaktır. Geçiş üniteleri mevcut köprülerde, yüzer savaş araçlarında ve amfibi araçlarda karşı kıyıda, karlı hatları yakalar ve ana güçler yaklaşana kadar saklar.
Şekil 59 - OPVT (şnorkel) kullanarak T-80BB tank ile su engelini aşma
Ana kuvvetlerin bir parçası olarak faaliyet gösteren tank üniteleri, yakalanan köprüler ve direkler üzerindeki ilk kademeyle eşzamanlı olarak veya amfibi saldırı araçları ile gönderilir. Karşı kıyıya hakim olduktan sonra, tankların bir kısmı su altında gönderilebilir. Su bariyerinin üstesinden gelmek, tank bölümleri, durmadan, kendi yönlerine gitmek ve verilen görevleri yerine getirmek.
Alt üniteye bağlı topçu ve ayrıca uçaksavar birimlerinin transferi, sürekli ateş desteğini sağlayacak ve karşı kıyıdaki ilerleyen birimleri kapsayacak şekilde genellikle yüzer makineler ve paraşütçüler üzerinde gerçekleştirilir.
Diğer bir deyişle, yüzer makinelere ihtiyaç duyulur, ne kadar çok olursa o kadar iyi olur. Bir zamanlar Kızıl Ordu gibi sinsi bir düşman bir geri çekilme sırasındaki tüm köprüleri baltalarsa? Sadece onu anlamak, affetmek ve serbest bırakmak, yakalamak, kapmak, onu kendi inine bitirmek yerine bırakmaya devam eder.
Tabi ki, iniş olması gerektiği gibi savunulmalı, ancak fanatizm kadar ileri gitmemelisiniz, çünkü daha önce belirttiğimiz gibi, büyük ölçüde, daha önce belirttiğimiz gibi, modern 120-125-mm tank mühimmatı bir tankı, BMP'yi, BTR'yi veya BMD'yi yok etmekle aynıdır. Tankların düellolarında, daha önce kazananlar kazanacak. Bu nedenle, gövdenin veya kulenin alnının zırhının kalınlığı kesinlikle önemli değildir. Bu 200-mm, bu 20-mm zırh, personel ve ekipmanlarda kayıplara yol açacaktır, ancak 20-mm zırh, teknolojinin yüzmesine izin verecektir.
Yüzdürme özelliğini, yalnızca OPVT'nin teknik ve operasyonel özelliklerinin getirdiği sınırlamalar (aşırı heyecan, üstesinden gelebilecek engellerin derinliği, küçük silah ateşlerinden korunma, mermilerin ve mayınların patlaması), OPVT'nin kullanımıyla OPVT kullanımı ile tamamen değiştirilemez. taşıyıcı). Çoğunlukla, bir su engeli fordının üstesinden gelmek, birkaç metre derinliğinde bir silt katmanı olabilen tabanın karakteristikleri tarafından engellenir (anavatanın geniş genişliğinde karşılaşılan engeller için geçerlidir). Genel olarak, OPVT zırhlı araçların amfibi gemilerden ve özellikle de geri dönüşlerinden iniş için geçerli değildir.
Şekil 60 - BTR-80’teki birliklerin BDK’ya çıkarılması
Şekil 61 - BTR-80'in BDK'ya iade edilmesi
Şekil 62
Şekil 63
Bazı "uzmanlar", yanlarında bir köprü taşımak için uygun bir fırsatla yüzdürmeye karşı çıkıyorlar. Köprü ... Taşıması ... Yanında? İlk kademede ?? Tembel değiliz ve iç duba parkının performans özelliklerine bakıyoruz. Aşağıdakileri bulur:
1) PPS-84:
- 120-ton yüzer köprü: köprü genişliği - 15,5 m; karayolu genişliği - 13,77 m; tam köprü uzunluğu - 702,2 m; setten alma süresi - 3 saat;
- 90-ton yüzer köprü: köprü genişliği - 11,89 m; karayolu genişliği - 10,11 m; tam köprü uzunluğu - 932,6 m; setten alma süresi - 3,5 saat;
- 60-ton yüzer köprü: köprü genişliği - 8,28 m; karayolu genişliği - 6,55 m; tam köprü uzunluğu - 1393,4 m; setten alma süresi - 2,5 saat;
2) PP-91:
- 60-t köprüsü: park kitinden köprünün uzunluğu - 224,4 m; köprü alma zamanı - 25 dk; maksimum akış hızı - 3 m / s; aşırı heyecan - 1 puanı;
- 90-t köprüsü: park kitinden köprünün uzunluğu - 165,2 m; köprü alma zamanı - 20 dk; maksimum akış hızı - 3 m / s; aşırı heyecan - 2 puan;
- 120-t köprüsü: park kitinden köprünün uzunluğu - 129,2 m; köprü alma zamanı - 15 dk; maksimum akış hızı - 3 m / s; aşırı heyecan - 3 puan.
Parkların şişirilebilir toplardan değil, aynı zamanda verilmesi gereken bağlantılardan ve kural olarak tekerlekli şaside bulundukları açıktır. Örneğin, PPS-84 filosunda şunlar bulunmaktadır: Duba araçlarıyla 192 nehir bağlantıları, duba araçlarıyla 24 kıyı bağlantıları, duba araçlarıyla 12 kaplama setleri, 72 çekme aracı ve motorlu tekne BMK-460 çekme botları, XNXXXXXXXX XHXXXXXHXXXXXXXX-12L-24L KrAZ-260 araç; PP-91: 8 motor bağlantıları MZ-235; 4 çekme motorlu tekneler BMK-225; 32 Nehir Bağlantısı; 4 kıyı bağlantıları.
Bu yüzden, geçişi bekleyen birlikler, düşmanın kasırga ateşinin altında biraz beklemek zorunda kalacak, cesurca manevra yapmadan kendilerine ateş açacak. Bir tekerlek üzerindeki 100 ünitelerinin “kesik” versiyonunda bile, 10,3 uzunluğu, 5 m'de bir sütunun parçası olarak hareket ederken bağlantılar arasındaki minimum mesafeye sahip bir metredir (oysa, 25-50 m standardına göre), bu, düzenli olmayan renklendirilmiş bir 1525 m sütunudur. Evet, ve saldırgan eylemler için bir köprü kurmanın (1 saatinde bile) aciliyeti açıkça tatmin edici değil. Düşmanın kendinden tahrikli silahının bataryası, yirmi on beş kilometre mesafedeki mühendisleri filonun tamamı ile imha edecek.
Yine, hiç kimse işgal edilmiş bir köprübaşı olmayan bir köprü kurmaya çalışıyor. Bir sıçrama tahtası kesinlikle, en yakın ahududu çalılıklarına 100 m'de bir kıyı şeridi değildir. Ve kim ve onu ne yakalayacak? Zırhlı bir MTU, bir su bariyerinin 24 metresine hakim olacak, daha fazlasına ihtiyacınız var - mermilerin düdüğünün altına bir köprü inşa edin, bir parça dolu, istediğiniz gibi kabuk patlamaları.
Örneğin, BMP-3 tüm “kasırga” ateş gücü ile diğer tarafta bir sıçrama tahtası işgal etti. Düşman doğal olarak onu tüm gücüyle yok etmeye çalışacak ve sonuç olarak savaş sıcak olacak. Dakikada 6-7 mermi tüketirken, ana kalibre sekiz dakika sonra sessiz olacak, 2А72 başka bir beşe geçecek. Ve sonra?
Yüzdürme lehine bu argümanların az varsa, o zaman burada irtibata geçmenizi öneririz: (http://topwar.ru/22152-poligon-most-za-chas.html). Peki, seninle köprü taşıma fikri şimdi nasıl görünüyor?
Sovyet silahlarının tüm dünyayı ele geçirmeye değil, kapitalist ülkelerin saldırganlıklarını engellemeye yönelik olduğunu da unutmamalıyız. Altyapımızın gelişim düzeyini (asfalt yolların uzunluğu ve uzunluğu, ağır ekipmanlara, feribotlara ve nehir yük taşımacılığına dayanabilecek köprülerin sayısı, ülke genelinde göllerin, nehirlerin ve sulak alanların bolluğu) göz önüne alındığında, ekipmanın yüzme yoluyla su engellerini aşma kabiliyeti çok haklı . Özellikle tüm bu geçişlerin patlatılacağı zaman, lanet olası kapitalistler acı çekecek ve MRAP için ekipmanlarına ve otobanlarına dayanabilecek yeni geçitler inşa edeceklerdir.
Sonuç:
- Köprü inşaatçıları yorulmadan ve inançla tankları takip edecekler, ancak güçleri sınırlı, duba parkının saldırgan operasyonlarda, özellikle ilk kademede kullanılması tavsiye edilmez;
- Yüzdürme uğruna güvenlik amacıyla kullanılan, yüzdürme uğruna ağırlık olarak hiçbir rezerv, düşmanın dönüşünü bekleyen ekipman bombardımanını sürdürmesine izin vermeyecektir;
- Modern MBT'nin ön zırhının bile MBT toplarının anti-tank mühimmatına, anti-tank mayınlarına karşı koymanın zor olduğunu göz önünde bulundurarak, BMP benzeri tankları savunmanın bir anlamı yoktur. 30-mm mermi ve 40-mm bombası seviyesi yeterli düzeydedir;
- Yüzebilecek, haklı, tahta ve kıç tavsiye edilmeyen BMP alnını ayırtmak zor. Genel olarak, BPM'nin neden gerekli olduğunu hatırlayalım ve kıçtan bir BMP'ye saldırmanın sadece makineyi uygunsuz bir amaç için kullanırken mümkün olduğunu anlayacağız;
- yüzdürme, makinenin kapasitesini arttırır, uygulama hızına katkıda bulunur ve hareketliliği, taşınabilirliği arttırır; BTR, BMP, BMD için yüzdürme özelliği, özellikle de yerli olanlar için zorunludur.
12. BTWT havacılıktan zayıf bir şekilde korunuyor.
Hareket halindeyken bu soruya kesin olarak cevap vermeyecek. Savaş alanındaki toplantılarının koşullarını önceden şart koşmak gerekir: Hava Kuvvetleri ve Orduya karşı çölde Irak Muhafızlarının eski tankları olacak mı? filo ABD, tam tersine, ABD'nin Irak havacılığına karşı tankları veya iki süper gücün kombine silahlı savaşı (ya da en azından ülkelerin askeri "gücüne" eşit).
İlk durumda, her şey açıktır - tanklar kendi cihazlarına bırakılır, hava savunma sistemleri ve dost uçaklar arkasına saklanmaz. Düşmanın havası, düşman zırhlı araçlarını yenmek için doğrudan önemli kuvvetler tahsis eder. Irak'taki her tankın bir uçak ve bir helikopteri var, daha modern doğrudan analogları saymaz (abartılı). Sonuç: Iraklı tanklar cesurun ölümünü kabul etmeye, savaş misyonlarını gerçekleştirmeye ve üstün düşman kuvvetleriyle savaşa girmeye mahkumdur.
İkinci durumda, tank düelloları bekleniyor, çünkü Irak havacılığının yapacak bir şeyleri olacak - düşman zırhlı araçlarında itfaiye yapmak yerine varoluş mücadelesi. ABD Hava Kuvvetlerinin gökyüzünde bir mahalleye izin vermesi pek mümkün değildir ve mevcut tüm kaynakları hava üstünlüğü kazanmak için kullanacaklardır.
Şimdi, bizi en çok ilgilendiren üçüncü dava. Hemen, 100% anti-tank havacılığının, topçudan farklı olarak bulunmadığını not ettik. Tüm uçaklar ve helikopterler, çok çeşitli özel mühimmat kullanarak, gerekirse savaş alanındaki zırhlı araçları imha edebilen evrensel (çok amaçlı) savaş araçlarına sahiptir. Bütün bunlar, tam ölçekli düşmanlıkların seyri sırasında, havacılığın, yenilgiye uğratan tanklardan daha stratejik önceliklere sahip olacağı gerçeğine dayanmaktadır.
Bu tür ana amaç - havada üstünlüğün fethi. Helikopterler, havadaki hedeflerle savaşabilme yetenekleri olmasına rağmen, bu uçaklarla savaşamazlar. Bu nedenle, zırhlı araçların imha edilmesi sorumluluğunun omuzlarında olduğunu varsaymak mantıklıdır. Ancak, düşman uçağı, muhabere temas hattının yakınında ve yakınında havada üstünlük sağladığı sürece, helikopterlerin kullanımı büyük kayıplarla ilişkilendirilecektir. Ayrıca, göze çarpmayan alçaktan uçan, yüksek uçan, yüksek manevra kabiliyetine sahip yüksek hızlı hedeflerle (uçaklar) mücadele altında "keskinleştirilmiş" modern hava savunma sistemlerinin başarıları göz önüne alındığında, görünürlük, hız, manevra kabiliyetindeki özelliklerinin uzaklığı dikkate alındığında, helikopterlerin beklentileri yenilmezdir. uçakların "yükseklik özellikleri".
Aynı zamanda, hava kuvvetleri tesislerinin (hava limanlarının) tank kuvvetlerinden çok daha öncelikli hedefler olduğu bir sır değil. Tam ölçekli düşmanlıkların başlatılması durumunda, hayatta kalan uçak düşük bir yüzde olarak kalacaktır ve bunu daha önce de belirttiğimiz gibi yapmak ne olacaktır. Havacılık kaybını sanayi yardımı ile telafi etmek şu anda mümkün değildir, çünkü modern bir helikopter veya hava aracının üretim döngüsü (yaratılma döngüsü ile karıştırılmaması) haftalar ve aylardır ve bu, onlarca parça ve parça tedarikçisinin üretim kapasitesinin bütünlüğüne tabidir. Aynı zamanda, hava limanları ve hangarlar özel ilgi konusu olacaksa, tank kuvvetleri kara operasyonlarına başlayacaktır.
Uçağın geldiği zaman, tank birlikleri kendilerine bir mesafeden yaklaşabilecekler. Tam savaş yükünde, daha fazla yakıt varilini asmak için nispeten acısız olmalarına rağmen) seyir tanklarının (yakıtların daha fazla varil asmak için nispeten ağrısız olmalarına rağmen) saldırı menzilinin, sadece füze veya bombaların menzilini artırarak, yalnızca füze veya bombaları ilave bir tankla değiştirerek arttırmalarına eşittir. Ancak, zırhlı personel taşıyıcılarının bakım ve onarım süresi ve maliyeti, uçaklarınkinden önemli ölçüde daha düşüktür.
Dolayısıyla, zırhlı araçlara karşı mücadelede, özellikle de tam ölçekli askeri operasyonlarda, havacılığın her yerde bulunmasına güvenilemez. Kural olarak, tank birlikleri, aynı sırayla çalışan ve bunlara karşı savaşan füze sisteminin azami menziline sahip helikopterleri ve saldırı uçaklarını kapsayan hava savunma sistemleri (ZSU, ZRAK) ile desteklenmektedir. Çok az şey, zırhlı araçların havacılık ateşinin altından kaçmak için müdahale etmelerini, manevralarını ve geri tepmelerini önler.
Tank için tehlikeli helikopter veya saldırı uçağı nedir? Tabii ki, silahları ve en az korunan alanlarda zırhlı araçlara saldırmak için hızlı manevralar yapabildikleri gerçeğiyle - çatı. Ve bunun için topçu silahlarıyla (20-30 mm otomatik toplar), ATGM, konvansiyonel ve özel küme bombalarıyla (elbette, zırhlı araçların üzerinden büyük bir mesafeden düşürülmeli), yönlendirilmemiş roketlerle donatılıyor. Her tür silahı daha ayrıntılı olarak ele alalım.
bombalar
Serbest düşmüş OB'lerden tank karşıtı mermilerle ayarlanabilen ve güdümlü küme bombalarına kadar çok çeşitli bomba silahları bulunuyor. Bütün bu isimlendirme, zırhlı araçlarda yapılan işlemlerde oldukça uygulanabilir. Ancak bunların kullanımında, hem bomba silahlarının tümü için hem de özel temsilcileri için adil olan sınırlamalar vardır.
Silahlarını kullanmak için, bir helikopter veya saldırı uçağının, zırhlı araçlara gizlice yaklaşması gerektiği, yani düşük seviyedeki hava savunması ve düşman uçakları için başlayalım. Ayrıca, farkedilmeden, hedefi tespit etmesi ve saldırıya hazır olması gerekir. Bu koşulların, kavga açık alanda veya çölde gerçekleşmemesi durumunda yerine getirilmesi oldukça zordur. Bombaları taşıyıcıya, kırıldıktan sonra parçaların dağılma bölgesine düşmeyecek şekilde düşürmek gerekir.
Serbest düşme bombaya tam olarak sabit bir hedefte bile vurmak kolay bir iş değildir. Yanlışlığı telafi etmek için büyük kalibreli ve küme bombalardan oluşan güçlü bombalar. Birincisi, eğer kaçırırlarsa, yakındaki tankları devirebilir, ikincisi, hedefin bulunduğu alt mühimmatlı bölgeyi kaplar, böylece bunlardan birinin içine düşmesi garanti edilir. Bu durumda zırhlı araçlar için basit bir koruma önlemi, bitişik araçlar arasındaki mesafeyi ve aralıkları arttırmaktır.
Bir başka şey de, doroguschih tarafından yönetilen ve ayarlanabilen bombalardır. Elde edilebilir isabet doğruluğunda bariz avantajları olan bu tür bombaların, daha önce bahsettiğimiz zırhlı araçlarda yüksek maliyetler ve opto-elektronik bastırma araçlarının mevcudiyeti şeklinde dezavantajları vardır.
ATGM
ATGM'nin kullanımı, daha önce belirtilen UAS'ın kullanımına benzer ve “havayı boşaltır” ilkesinin modern havacılık varyasyonlarında uygulanması dışında aynı dezavantajlara sahiptir. Bir seferde helikopter bir ATGM'nin iki veya daha fazla lansmanı yapabilir.
Otomatik küçük kalibreli tabanca
Kural olarak, uçak otomatik topları zırhlı araçlara monte edilmiş silahlara benzer, ancak hedefe yalnızca daha avantajlı çıkıntılarda (yukarıda) uygulanabilir. Ancak, güç hala yüksek zırhlı hedefleri yok etmeye yetmeyebilir.
NUR
"Maliyet etkinliği" kriteri olarak en uygun silah türü ve tüm hava koşulları, diğerlerine kıyasla neredeyse sınırsız kullanım koşulları.
Sonuç:
- Havacılık, sırayla ondan yeterince korunmayan zırhlı araçlar için gerçekten tehlikelidir (kendi başına, hava savunma araçları olmadan);
- ilk kademede hava savunma silahlarının varlığında, zırhlı araçlarda uçağın hareketleri, zırhlı araçlardan daha az tehlikeli değildir. Saldırı helikopteri ve ana tankın maliyetindeki fark göz önüne alındığında, bu tür şartlarda zırhlı araçların imhası için uçak kullanımı havacılık için daha tehlikeli hale gelir. Havacılık kaybı, zırhlı personel taşıyıcılarının kaybından daha acı vericidir.
13. Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'nde makinesi bulunmayan BMPT "Terminator".
Öncelikle, bu melezin ne olduğu konusunda kararlıyız. Tanklarla ve düşmanca tehlikeli tankların (canlı güç, hap kutuları ve diğer araçlar ve silahlar) bastırılmasıyla aynı şekilde eylemler için. Bu nedenle, arabanın silahlandırması uygun olmalıdır.
Şekil 64 - Sonlandırıcı BMPT
Tasarım kusurlarının analizine dalmamak için sadece şu soruyu çözeceğiz: “Tankları desteklemek için yeterli silah BMPT'leri taşıyor mu ve şu anda savaşta bulunan tankları desteklemek için tasarlanan araçlara (BMP, mühendislik araçları ve hava savunma makineleri) üstünlüğü nedir?”
BMPT cephaneliğinde iki silah var 2A42, PKTM, iki AGS-17, dört ATGM “Attack”. Radikal olarak BMP silahlarından farklı değildir. Aynı zamanda, müdahale istasyonları, düşman havacılığına karşı savaşma araçları veya savaş araçlarının (yukarıda bulunan dağlarda veya yüksek binalarda) konumunun üstünde bulunan bir düşmanla başa çıkma araçları yoktur.
Otuz ile başlayalım. "2А72 topundan (ve dolayısıyla 2А42, 2А38, AO-18) çıkan sekiz adet zırh delici mermi kuyruğu, 120-mm tank zırhını kırabilir." Propaganda gibi kulağa çok hoş geliyor - Çeçenistan ve Afganistan'daki HBS'den yerli 30 mm silahların zayıf ateş gücü ortaya çıktı. Hızlı bir şekilde yarım metre (yüksek katların üst katlarında) tuğla duvarla ve aynı zamanda bir beton panelle baş edebiliyorlardı. Ve militanlar cezasızlıkla yeni bir konuma taşındı. Mühimmatta uzaktan baltalayan OFS. Diğer bir deyişle, gizli insan gücü ile savaşma imkanı yoktur (düşman savunma eylemleri için beklenir).
2А42, 2А38 uçaksavar uçağının bir sürümü değil, temel olarak yer hedeflerine karşı eylemler için tasarlandı. Bir hava hedefine 2500 m üzerinde bir mesafede çarpma olasılığı,% 10'ten fazla değildir. Helikopter ATGM'lerinin 4000 m ile “çalışması” garantilidir, bu nedenle, 30 mm BMPT tabancaları, yalnızca cephaneliğinde (mühimmatlı bir mermi ile kabuklu olan) CFS tank silahının etkisine yakın bir mesafede açık bir şekilde kullanılan insan gücü ve hafif düşman zırhlı araçlara etkili bir şekilde vurabilir.
Hem PKTM hem de AGS-17 silahları öncelikle kısa menzilli insan gücüne karşıdır. AGS-17'in niş nişlerine takılması, menteşeli bir yörüngeye ateş etmelerine izin vermediğinden rasyonel değildir. Aslında, AGS'nin etkinliği PCTM'nin etkinliğine indirgenir ve birbirlerini kopyalarlar.
ATGM “Attack”, zırhlı araçları ve korunan atış noktalarını imha etmek için tasarlanmıştır. Eğer tankın kendisi birincisine, o zaman da ikinci hedefe yönelikse, tanksavar füze sistemi haksız yere pahalı bir imha aracıdır.
Toplam: BMPT destek tankları ve dahası hiçbir şey yok, tüm silahlar küçük silah ateşten zayıf bir şekilde korunuyor ve mürettebat beş kişi kadar. BMPT'deki amaç nedir, eğer daha az korunan ZSU, düşman uçaklarına karşı korunmak için yan yana hareket ederse, BMP'yi piyade ve hafif zırhlı araçlardan korurlar mı? Daha sonra BMPT “personel karşıtı” bir araca dönüşüyor, üstelik sadece açık konumda bulunan insan gücüyle çalışıyor ve mevcut araçların çoğaltılmasını sağlıyor.
Aslında BMPT, ZSU tanklarıyla yapılan işlemler için yüksek derecede zırhlanmalıdır (2С6 “Tunguska”, ZSU-23-4 “Shilka”). Topların silahlanmasında silahların geniş açıları, hafif zırhlı araçlar, havacılıktan roket kılıfları ve aviyoniklerin hedeflerinin belirlenmesine olanak sağlayacak şekilde, silahların geniş açıları nedeniyle binaların üst katları da dahil olmak üzere, düşman insan gücü ile etkili bir şekilde ilgilenilecek. Genel olarak öyle bir makineyle düşmanın tank tehlikeli silahlarının artık hedef belirleme alacak olan topçu yardımı ile yapılabileceği bir makineyle.
Sonuç: BMPT "Terminator" başarısız bir zırhlı personel taşıyıcı modelidir, amacı uyuşmuyor. En başarılısı, Donets serisi ZRPK'ye gitmemiş olanlar gibi bir tank şasisinde ZSU savaş modülüne sahip bir modeldir.
Şekil 65 - Donekler ZRPK