Bu olay, 14 Ekim 1998’de, kıtalar arası bir uçuş esnasında gerçekleşti.
Uçakta bir bayan, zenci bir adamın yanında oturuyordu.
Bayan, sinirliliğini belli edercesine, hostesten başka bir yer bulmasını istedi. Zira, böylesine antipatik birinin yanında oturmak istemiyordu.
Hostes, tüm uçağın dolu olduğunu fakat birinci sınıfta yer olup olmadığına bakacağını söyledi.
Diğer yolcular şaşkınlık ve tiksintiyle olayı izliyorlardı. Bu kadının sadece terbiyesizliğine değil, bir de birinci sınıfta yolculuğuna devam edeceğine tahammül edemiyorlardı.
Zavallı adamcağız çok kötü bir durumda olmasına rağmen cevap vermemeyi tercih etti.
Kadın, o adamdan uzak ve üstelik birinci sınıfta uçabileceği için oldukça mutluydu.
Birkaç dakika sonra hostes geldi;
“Çok özür dilerim geciktim. Gerçekten de uçakta boş yer yok. Ancak, şansınıza birinci sınıfta yer buldum.”
“Bu yeri bulmak biraz zamanımı aldı, zira bu değişiklik için pilottan izin almam gerekiyordu.”
“Pilot, hiç kimse sorun yaratan bir diğerinin yanında oturmak mecburiyetinde tutulamaz, diyerek izin verdi.”
Diğer yolcular kulaklarına inanamıyorlardı.
Bu esnada kadın da, bir zafer kazanmış gibi yerinden kalkmaya hazırlandı.
Ancak hostes, oturmakta olan adama dönerek şöyle dedi:
“Beyefendi, sizi uçağın birinci sınıftaki yeni yerine götürmem için beni takip eder misiniz, lütfen!”
“Kaptan pilotumuz, böyle bir kimsenin yanında oturmak zorunda bırakıldığınız için seyahat firmamız adına sizden özür diliyor.”
Tüm yolcular hep birlikte bu olayı iyi bir biçimde sonuçlandıran uçak personelini alkışlayarak tebrik ettiler.
O yıl, kaptan pilot ve hostes uçaktaki davranışlarından dolayı ödüllendirildiler.
Uçak firması hemen gerekli değişiklikleri yaptı!..
Aşağıdaki mesaj, tüm ofislere personelin görebileceği bir biçimde asıldı:
İnsanlar, onlara ne söylediğinizi unutabilirler.
İnsanlar, onlara ne yaptığınıza da unutabilirler.
Ama insanlar, onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi asla unutmazlar.