Alçakgönüllü görüşüme göre, en azından bazı Rus gönüllülerini isimleriyle hatırlamak günah değildir. Ve o yerde bir kokteyl tüpü olan bir turda Güney Afrika'yı ziyaret eden ağ uzmanları ne kadar zor olursa olsun, ülke ve koşulları hakkında konuşup, isimlerini klavyeyle değil, kana yazarak kanlarında yazan savaşçıların anıları biraz daha değerli.
Ne yazık ki, gönüllülerin kapsamlı bir kaydı Transvaal hükümeti savaşın sadece ilk aylarını geçirdi. Daha sonra yetkililer böyle bir fırsata sahip değildi. Rusça, pek çok ülkede kabul edilmeyen ve yalnızca patronik olanı belirtmeden, yalnızca ad ve soyadına göre kaydedilmiştir. Bu nedenle, tam olarak Rus gönüllü sayısını belirtmek imkansız, tıpkı ölülerin sayısını belirtmek mümkün değil.
Doğru, en ünlü Rus gönüllü Yevgeny Maximov'du. Eugene 4 Mart 1849, bir deniz subayı ailesindeki Tsarskoye Selo'da doğdu. St. Petersburg spor salonunda, daha sonra St. Petersburg Üniversitesi Hukuk Fakültesine geçtiği Teknolojik Enstitü'de okudu. Sonuç olarak askerliğe girdi. 26 yaşındayken, Maximov, tertemiz ama güçlü bir iradeli ve çok bağımsız bir subayın ününü kullanarak, teğmen albay rütbesiyle emekli oldu. Ancak Eugene, garip bir şekilde, inatla savaşçı şahsı olmadan ayrılmak istemedi. Birincisi, Sırbistan’da savaşa gitti, Bosna’da savaşmaya devam etti ve Herzegovina dağları, Sırp gümüş madalyası olan "For Bravery" ödülünü aldı. Yılın Rus-Türk savaşı 1877'in başlamasıyla, tiyatroya girme fırsatı bulamadığı için hizmete geri döndü.
1890’te General Skobelev’in Orta Asya’daki birliklerinin bir parçası olarak Kızıl Haç Rozeti’ne layık görüldü. Italo-Etiyopyalı 1895 Savaşı sırasında, itibarsız subay, Etiyopya ordusunun bir parçası olarak Rus Kızıl Haç biriminde bir askeri komisyon üyesi olarak savaştı. Yunanistan ve Türkiye savaşının başlamasıyla, gücü olan Maximov bu savaşa koştu, ancak savaşa daha geç kalmıştı.
Evgeny Maximov ve Genel Kolbe
1900'te Transvaal'a geldi. İlk başta “Yabancı Lejyon” a (farklı ülkelerden gelen bir gönüllü ekibi) emretti, ancak düzenli bir ordu hızla lejyonun içindeki her türlü meslekten bıktı, her ulusal kadro kendilerini onurlandırdı ve geri kalanı hor gördü (Komutan De lala’ya lejyon komutanlığına teslim etti). Ray (ünlü generalin kardeşi). Yakında, Maximov dekolte diğerlerine karşı disiplinin ayırt ettiği “Hollanda Kolordu” nun yönetimine geçti. Birçok kanlı savaşa aktif olarak katıldık, tapınakta ve skapulada yaralandı. Mayıs ayında, 1900, eskrim genel unvanı (savaş genel) unvanına terfi etti.
Tecrübeli bir askeri savaşçı olarak, romantik genç erkeklerle ve özellikle savaşta gereksiz olduğunu düşündüğü aristokratlardan gelen “altın genç” ile çok zordu. Mesela, Maksimov, Güney Afrika'ya kuladzha ve Çerkes çemberinde palyaço olarak gelen Prens Bagration-Mukhransky'yi çağırdı. Aslında, prens'in umutsuz cesaretine rağmen, savaş alanında hiçbir şey ifade etmeyen Gürcistan ulusal kibirleri bir duruş gibi görünüyordu. Gençlerin zengin ve susamış maceralarına karşı yapılan bu klinik hoşgörüsüzlük sonunda Maximov'u rıhtımda bıraktı. 1902’te, savaş generali Prens Sain-Wittgenstein-Berleburg tarafından bir düelloya çağrıldı. Maksimov, her şekilde genç, kibirli bir aristokrat ile düello yapmaktan kaçındı, ancak yine de prens, doğal olarak güvenli bir şekilde vurulduğu bir toplantı yaptı. Bundan sonra eskrim generali yargılandı, ancak emirleri ve emir ve madalyaların tüm ikonostasisini dikkate alarak ilk önce 2 yıl hapis cezasına çarptırıldı ve daha sonra tamamen serbest bırakıldı.
Mançurya’daki Maximov tasmalı bir el aslanla
Yaşamının tüm yıllarını Anavatan ve adaleti tam anlamıyla savunmaya adayan savaş görevlisi, Mukden savaşında yılın Ekim 1'i, vahşi kafasını yayacaktır.
Anglo-Boer Savaşı'nın anıları, Courland eyaletinin köylülerinden gelen Eugene Augustus'tan ayrıldı. 4 doğumlu Aralık 1874, öğrenci okulundan mezun oldu ve Belgorai rezerv alayının ikinci bir teğmen oldu. Altı ay boyunca Transvaal'da İngilizlere karşı Boers'la savaştı, gece baskınlarına katıldı, Boer komandolarının bir parçasıydı. Bu takımların saflarında teğmen rütbesine terfi etti. Boers'in kendi yorumlarına göre, son derece girişimci ve cesaretle ayırt edildi.
Pretoria'nın İngilizlerin üstün güçlerine karşı trajik savunması sırasında yaralandı ve yakalandı. Rusya'ya döndükten sonra, 192-Rezerv Vavr alayında tekrar askerlik görevine kabul edildi. Güney Afrika'da kaldığı sırada Augustus rezervdeydi. Daha sonra Rus-Japon Savaşı'na katıldı ve 1908-1909 Moğolistan'daki Sibirya Alayının özel bir çıkarılmasının parçası olarak keşif misyonları gerçekleştirdi. Boer Savaşı üzerine birkaç eser yayınladı - "Boer Savaşı 1899-1900'in katılımcısının hatıraları". Dahası, yolu kayboldu.
Trajik kader, 18 Temmuz 1972'de Moskova'da doğan Boris Andreevich Strolman'a gitti. Deniz Okulu'ndan (Deniz Harbiyeli Kolordu) mezun olduktan sonra teğmen rütbesine yükselen bir deniz subayı oldu filo. Ocak 1900'de Boyarin corvette'den Pamyat Azov kruvazörüne giden bir dizi gemide görev yapan bir kariyer memuru istifa etti ve hemen Transvaal'a gönderildi.
İki Boer profesörüne yakın Boris Strolman'ın mezarı
Pretoria'nın çöküşünden sonra birçok gönüllünün eve gitmeye başlamasına rağmen, kavga etmenin bir anlamı olmadığını görünce bile, Strolman bunun hakkında düşünmedi bile. Hristiyan Devet (De Veta) genel yönetimi altında partizan bir görevine katıldı; burada okuryazar ve çaresiz bir savaşçı olarak ün kazandı. Bir İngiliz mermisi, Lindley civarında bir Strolman'a çarptı. Boris, yaralı Hollandalı'yı ondan aldıktan hemen sonra cepheye döndü. Bir saldırı sonucu, cesur bir gönüllü yoldaşlarına Shulzhenko ve Guchkov (ünlü kardeşlerden biri, büyük olasılıkla İskender) götürülemedi. Strolman komşu bir çiftlikten bir Boer kadını tarafından gömüldü. Strulman'ın ne tür bir prestij ve sevginin tadını çıkardığı, 1906'te, Pretoria'daki tüm onurlarla yeniden doğduğu gerçeğiyle belirtilir.
Son derece ilginç ve zaten biraz komik bir kader, belirli bir Nikolaev'in çoğuna düştü. Biyografisi sisli. Nikolaev, görünüşte, Kiev'in hayali bir soyadı altında Güney Afrika'ya geldi. Kiev'de ticari bir kurumda görev yaptı. Nikolayev, genel kasadan büyük miktarda para çaldı, ancak Paris’e kafa karıştırmak ve bir litre şampanya harcamak yerine, bu garip haydut Karadağ’ın müfrezesinin toplanıp toplanıp cömert bir maaş yayınladığını ve Afrika’daki savaşa girdiğini biliyordu.
Burov ve gönüllülerimiz, ağır bir atletik Karadağlıların kendilerini bir çizgi ve şapkalar içinde inşa ettikleri önünde, ürkek gözlü, biraz obez bir insanın ortaya çıkmasıyla bir şaşkınlığa sokuldu. Nikolaev, doğası gereği, bir devlet memuru değil, hatta Kiev'de, ayrı bir müfettişlik komutanlığı unvanını giymesi için etkilenen, romantik ve iddiasız bir adam izlenimi yarattı. Eve dönmek, elbette tutuklandı ve Kiev bölge mahkemesine yollandı.
Transvaal'ın bir diğer kahramanı ise Alexander Shulzhenko idi. Savaştan önce, Shulzhenko kaptan rütbesinde mayın işletmesinde görev yaptı. Vladivostok, Port Arthur ve Crimea'daki mayın tarlalarında aktif olarak yer aldı. Transvaal savaşına katılmak için pek çok asker gibi, rezerve de girdi. İlk önce, Rus Kaptan Ganetsky'nin dekoltinde savaştı ve daha sonra dekoltunun çöküşünden sonra, ünlü Boer Komutanı Theron'un partizan dekolmanındaki savaşa devam etti.
Shulzhenko girecek tarih son Rus partizan olarak. Savaş sıcağında umursamazlığın eşiğinde sonsuz cesaretle ayırt edilen Alexander, Boer komandoları arasında ün kazandı. 5 Mayıs 1901, sonuçta İngilizler tarafından ele geçirildi ve bir yılını Boers için toplama kamplarından çok az farklı olan İngiliz zindanlarında geçirdi. Bazı haberlere göre, Rus-Japon savaşında öldü.
Rus Kızıl Haç Toplumunun Ayrılması
Toplamda, gönüllülerimiz, Rus-Hollandalı yürüyen revirin merhametli doktorlarını ve kız kardeşlerini saymaz, 250'in üzerinde insanlardı (genellikle 225'in sayısı belirir). Gönüllülerimizin kaderinin şaşırtıcı, sıcaklık dolu ve cesaretini bu materyal çerçevesinde tanımlamak zor. Evet, ve eğer neredeyse herkes buna değerse, kimin daha değerli olduğunu nasıl seçeceğimizi. Tver eyaletinin eski bir demiryolu subayı olan Worthy ve Alexei Diatroptov, freethinker ve yaralanan cesur bir savaşçı. Ve eski teğmen ve Boer ordusunda partizan müfrezesinin kaptanı, Paardeport çiftliğinde yılın 25'inde yılın 1900'inde ağır yaralanmadan ölen partizan dekolmanı kaptanı Leonid Pokrovsky. Transvaal’da savaşan ve Pretoria’nın savunmasında yargılanan teğmen Sergei Dreyer. Savaştan sonra anavatanına dönen, ancak uzun süre barıştan hoşlanmayan seçkin bir subay olan İkinci Teğmen Vasily Nikitin, Çin'deki Hunhuzi ile savaşlarda ölecek.
Boers Leo olarak bildiği Leonid Pokrovsky'ye adanmış hatıra mermeri döşemesi
Askeri bir adam olmayan, mükemmel bir tetikçi ve güçlü bir adam olan sevilmeyen Maximov Prens Nikolai Bagration-Mukhransky'yi unutmayalım, ancak yalnızca kendisini Kazak'a götüren Boers görünümünden esinlenerek. Arkadaşlarının onu çağırdığı Niko, tutsak bile olsa umutsuz bir gururlu adam, savaş suçları, saflık ve militarizm ebedi suçlamaları ile İngilizleri beyaza getirdi.
Nikolai Bagration-Mukhransky ailesiyle birlikte
Yaşamlarının yaklaşık yarısı, tanınmış firma komandoları Krugersdorp'ta savaşan Guchkov kardeşler, Alexander ve Fedor tarafından Transvaal'a verildi.
Güney Afrika'da savaş sırasında Alexander Guchkov
Kuşkusuz unutulmuş bir sürü gönüllü vardı - lise öğrencisi Kalinovsky ve savaşta ölen köylü Kumantsev, Lyapidevsky ve ikinci teğmen Dashkov, Akoshkin ve Duplov, daha sonra Moskova'nın ana mimarı ve Sevastopol ve Stalin, Rostov, Rostov ve Rostov’u restore etmeyi planlayan yazar Petrov ve mühendis Semyonov -on-don ve Smolensk.
Genç mühendis, gelecek mimar Vladimir Semenov
Her yıl, bu isimler silinir ve unutulur. Diğer bakanlıklar gibi Milli Eğitim Bakanlığı'nı deviren modern Güney Afrika hükümeti onları aşiret savaşlarına çevirdi, bu insanlar kimse değil. Sadece sevgili oldukları Boers’ın kendisi, yazarlar ve gazeteci Dan Roodt (bir dahaki sefere daha fazla), Maximov ve Guchkov kardeşlerin tarihini iyi tanıyan iyi bir eğitime sahiplerdi. Maalesef, evde yetişen zeki insanlar bile, tarihlerini bilme gereğinin ve stratejik olarak önemli bir bölgede, yüzlerce gemi geçmekte olan beyaz Güney Afrikalılar gibi umut verici müttefiklerin varlığını akılda tutmanın öneminin farkında değiller.
Ve son detay. Ekim 6 Johannesburg'daki 2013, Aplo-Boer Savaşı 1899-1902 sırasında Güney Afrika'da ölen Rus gönüllülerin anısına dikilen St. Havarilere Eşit Büyük Dük Vladimir adına bir şapel olarak kabul edildi. Şapelin döşenmesi ve kutsanması, küçük Rus diasporasının birleştiği yerde ve demokratikleşmeden sonra beyaz Güney Afrikalıların hayatta kalanlarından daha az kurtuldu.
Devam edecek ...