23 Nisan 2010 Cuma
Güzel bir günde...
İhtiyarın biriyle dışarı çıkmıştım.
Tam 40 yılını ramene adamış biri.
Bana ramen yeme adabını gösteriyordu.
Üstadım önce çorba mı, erişteler mi?
Önce tüm kâseyi gözlemle.
Tamam efendim.
Biçimine takdir göster.
Kokusundan zevk al.
Yağ taneciklerinin mücevher gibi parıldayışını,şinacku köklerinin ışıltısını,deniz yosunlarının hafifçe batışını,taze soğanların yüzüşünü seyret.
Üç domuz eti dilimine odaklan. Kilit rolü kendileri oynasa da,gösteriş nedir bilmezler. ilk önce çubuklarla yüzeyi güzelce okşa.
Neden?
Şefkatini ifade etmek için.
Anlıyorum.
Sonra domuz etine birkaç kez dokun.
Önce onu mu yiyeceğiz?
Hayır. Sadece dokun.
Çubuğun uçlarıyla okşa onu.
Nazikçe kaldır ve kâsenin sağındaki çorba kısmına daldır.
Burada önemli olan şey "Yakında görüşürüz" diyerek domuzdan özür dilemektir.
Tampopo isimli filmden bir replik bu. Ramen ramen ustası için bir tutku. Yemek benim içinde bir tutku detaylar her şeyi değiştiriyor.
Detaylara dikkat etmeyi unutmayın :)