Jacques Gelman 1938’de dağıtım şirketinin Güney Amerika’yı da kapsayacak bir şubesini açmak üzere Meksika’ya gitti. Kaldığı otelin bahçesinde, Fransızca gazete okuyan sarışın bir kadın onu büyüledi. Birkaç gün sonra adı Natasha Zahalka olan genç Çekoslovak kadınla tekrar karşılaştı; kent merkezindeki bir caddede otomobilini düzgün şekilde park etmek için ter döken genç hanıma yardım teklif etti. 1941’de, savaş bütün hızıyla devam ederken evlendiler; savaştan ötürü Meksika’ya yerleşmeye karar verdiler. Daha sonra her ikisi de Meksika vatandaşı oldu.
Sekseni aşkın başyapıttan –tuvaller, karakalemler ve heykeller– oluşan koleksiyon, empresyonizmden itibaren modern ve avangard akımların kilometretaşlarını içerir: postempresyonizm (Bonnard, Cézanne, Derain, Matisse, Vlaminck, Vuillard), kübizm (Picasso, Gris), gerçeküstücülük (Dalí, de Chirico, Miró), savaş sonrasının baskın eğilimleri (Bacon, Dubuffet, Giacometti ve başkaları). Jacques Gelman’ın Atlas Okyanusu’nun her iki tarafında üretilen modern sanat eserleri konusundaki heyecanı eşzamanlı ve eşdeğer olarak sergilenmektedir.
Sylvia Navarrete’in “Gelman Koleksiyonu’nda Frida Kahlo ve Diego Rivera” adlı yazısından alıntıdır.