Avrupa neden Vladivostok'umuza ihtiyaç duyuyor?
"Büyük Avrupa" fikri çok uzun tarih. İlk defa, karizmatik Fransa Cumhurbaşkanı Charles de Gaulle tarafından ifade edildi. 1959 yılında, başkanlığının başında, “Atlantik'ten Urallara Avrupa” hakkında ünlü bir konuşma yaptı. De Gaulle, ABD ve Almanya'ya yaptığı ziyaretler de dahil olmak üzere, bu konuyu oldukça sık dile getirdi.
Fransa cumhurbaşkanı fikri Moskova'da dikkat çekti. Nikita Kruşçev, Fransızları derinden kızdırdı. Kruşçev, Sovyetler Birliği'ni parçalama girişimi olarak kabul etti ve büyükelçiliğe Fransız cumhurbaşkanının sözlerine ne gibi özel anlamlar getirdiğini öğrenmesini istedi. Charles de Gaulle daha sonra Sovyet büyükelçisi S.A. Vinogradov'a: “Avrupa'yı Sovyetler Birliği ile birlikte inşa edeceğimiz zaman gelecek” dedi.
Bu 1962'taydı. Hız kazanıyor "soğuk savaş". Kimse kıtada derin bir siyasi ya da askeri işbirliği hayal edemezdi. Kapalı Sovyet ekonomisi de bunu desteklemedi. Charles de Gaulle, Avrupa'nın Doğu'sunda veya Batı'da anlaşılmadı.
Birleştirici tema sadece yarım yüzyıl sonra Rusya'da ortaya çıktı. “Lizbon'dan Vladivostok'a Ortak Ekonomik Alan” kavramını daha geniş bir konsepte dönüştürdü. Yeni fikrin yazarı farklı politikacılara atfedilir. Önemli olan şey bu değil, Rusya'nın egemen gücü tarafından kabul edilmiş olması. Eski Şansölye Gerhard Schröder tarafından aktif olarak desteklenen ve kıtadaki geniş ekonomik etkileşim için gerçek umutları olan Almanya ile derinleşen işbirliğinden ilham aldı.
Ancak, bahçede zaten 2012 yıldı. Almanya'da Şansölye Angela Merkel şimdi patron oldu ve eşikten, Almanyanın Rusya'ya yönelik politikasını yeniden gözden geçireceğini açıkladı. Atalet olarak, Avrupa Birliği liderleriyle birlikte, Rus cumhurbaşkanının genişliğini anlamak için Sibirya'yı ziyaret etme teklifine cevap verdi.
Bu gezi gerçekleşti, ancak sonuç getirmedi. Avrupa siyasetinde, Rusya'yı Avrupa Birliği'ne bağımlı kılmak için Rus inisiyatiflerini kısıtlama havası zaten vardı. Moskova zaman zaman “Büyük Avrupa” projesini hatırlattı, ancak çok az insan bu çağrılara dikkat etti, ancak boşuna.
Aslında Rus makamların önerisi, dünyadaki gelişme eğilimini yansıtıyor. Bugün dünya ekonomisinin merkezi Asya'ya kayıyor. Dünya Bankası'nın tahminlerine göre, Avrupa'da (Rusya dahil) nüfus hızla yaşlanacak ve küçülecek. Aynı zamanda, 2020 yılı itibariyle gelişmekte olan ülkelerde, sadece orta sınıf 1,2 milyar insanlara kadar büyüyecek. 2005 yılına göre 200% üzerinde büyüme. 40 yıllarında, bu ülkeler dünyadaki maddi faydaların neredeyse% 80'unu üretecek ve büyük ölçüde gezegenin kaynaklarını talep edeceklerdir.
Bu trendler zaten birçok projede görülebilir. Bunlardan biri Çin “Yeni İpek Yolu”. Çin'den malların taşınması yolunda ciddi bir mücadele yaşandı. Terk etmeden, Rusya sadece geçişin bir parçası olmayı değil, gelişmiş ekonomileri “Büyük Avrupa” projesine uygun yeni sanayi üretim merkezlerine yaklaştırmayı teklif ediyor.
Nişanlı olmayan Avrupalı politikacılar bu yaklaşımın öneminin farkındalar. Örneğin Nisan ayında, Avusturya Federal Ekonomi Odası başkanı Christoph Leitl, Wirtschaftsblatt gazetesine Lizbon'dan Vladivostok'a kadar tek bir ekonomik alanın Avrupa'nın konumunu güçlendireceğini ve bu konudaki müzakerelerin lehine konuşacağını söyledi.
Nisan ayında yapılan Avusturya Leitl ifadesi ile Cuma günü Şansölye Merkel’in konuşması arasındaki fark nedir? Christoph Leitl, Rusya ile eşit ortaklık konusunda ısrar ediyor. Angela Merkel, Rusya ekonomisinin Avrupa'ya bağlı olduğunu ve bu nedenle de “Rusya giderek Avrupa ekonomik alanına daha fazla yaklaşma” talebini talep ediyor. Böyle bir yaklaşımın ortaklıkların gelişimine katkıda bulunma olasılığı düşüktür. Ve bu onlar için tek engel değil.
Almanya’nın “Beyaz Kitabı” Rusya Ortaklığını Reddetti
Almanya'da geçen gün "Beyaz Kitap" geldi. Bu belge ülkenin stratejik yönünü belirler, ulus için bir rehber görevi görür ve hükümete politika ve güvenlik kararları vermesinde rehberlik eder. Die Welt Torsten Jungholt gazetesine göre, Alman hükümeti on yıldan beri "Beyaz Kitabı" güncellememiştir. Bu, bir veya iki yıl boyunca değil, on yıl boyunca yeni bir stratejinin belirlendiği anlamına gelir.
Haftasonu aktif olarak Alman medyası tarafından alıntılanan Beyaz Kitap, açıkça Rusya’nın “artık bir ortak değil, bir rakip” olduğunu belirtti. Şansölye Merkel’in, bugün Cuma günkü gibi, Lizbon’dan Vladivostok’a kadar tek bir ekonomik alanın Avrupa’daki gelişimi hakkında söylediği zaman Almanya’nın stratejisine aykırı olduğu ortaya çıktı.
Rekabetçi bir ortamda bu geniş alanda işbirliğini hayal etmek mümkün değildir. Ayrıca, Beyaz Kitapta, Rusya terörizm, kontrolsüz göç, küresel ısınma ve diğer küresel sorunların yanı sıra Almanya'ya yönelik başlıca tehditler arasında yer almaktadır.
Almanya’nın endişesi, Moskova’nın “savaş ve barış arasındaki sınırları bulanıklaştırmak için melez araçların” yanı sıra “diğer ülkelerle ilgili yıkıcı faaliyetler” kullanımıdır. Beyaz Kitap'ın Die Welt gazetesini alıntıladığı gibi, “Rusya yakın gelecekte seyrini temelden değiştirmezse, kıtamızdaki güvenlik için bir tehdit olacaktır”.
Alman Beyaz Kitabının bu ifadesi, yalnızca Rusya'nın çıkarlarını şiddetli araçlarla desteklemeye hazırdır, ancak Amerikan idaresinin söylemini tekrar etmekle kalmıyor, aynı zamanda Almanları Rus tehdidi ile korkutuyor. Onunla birlikte uzun bir Soğuk Savaş dönemi yaşadılar. Bununla beraber yeni bir stratejik on yılda geliyor.
Baltık Denizi'ndeki Beyaz Kitap'ta kaydedilen “Rus tehdidi” hakkında Alman medyasındaki yayın dalgasıyla neredeyse eşzamanlı olarak, NATO’nun büyük çaplı Baltops-2016 tatbikatlarının başlaması dikkat çekicidir. Manevralar, 50 gemileri, 60 uçakları, helikopterler ve 18 of NATO ülkelerinin ve ittifak ortaklarının insansız hava araçlarını içeriyordu. 4,5'ten daha fazlası binlerce asker tatbikatlara katılıyor. Manevralar denizde, karada, havada tutulur ve Rusya'nın batı sınırlarına yakındır. Almanya en aktif katılımcıdır.
Bu bağlamda, Rusya temsilcisinin NATO’ya, Alexander Grushko’ya, Alman televizyon kanalı Das Erste’e yaptığı son röportajı hatırlamak uygun olacaktır. Grushko daha sonra NATO’nun keskin bir şekilde artan askeri faaliyetine dikkat çekti: “İttifakın hazır olma durumunu iyileştirmek için Eylem Planına uygun olarak bir günde yeni bir tatbikat gerçekleştiriliyor. NATO egzersizlerinin sayısı (2015'te), 200'i aştı. ”
Rusya’ya özgü endişe konusu ABD’nin Avrupa’da, Almanya’da modernize edilmiş B-61 nükleer bombalarını kullanma planları. Pentagon’a göre, bombaların nükleer bombalama gücü daha düşük olacak. Bu, ABD ordusuna göre, "eğer kullanılmışsa sivil kayıplarını azaltma" sağlayacak. İyileştirilmiş B-61, 400 birimleri kurmayı planlarken, şimdi yalnızca 200 nükleer bombaları Almanya'daki NATO cephaneliğine yerleştirildi.
Rusya Dışişleri Bakanlığı, Kuzey Atlantik İttifakının yeni planları hakkındaki endişelerini dile getirdi. Temsilcisinin ifadesine göre: “Yeni hava bombalarının özelliklerinin analizi, konuşlandırmalarının nükleer kullanım eşiğini önemli ölçüde azaltabileceğini gösteriyor. оружия. Bir caydırıcılık yerine, bu tür silahlar Soğuk Savaş'ta olduğu gibi potansiyel olarak savaş alanının silahları haline geldi. ”
Beyaz Kitap olmadan verilen örnekler, kıtaya yönelik gerçek tehdidin nereden geldiğini göstermektedir. Bunu Almanya'da biliyorlar, ama farketmemeyi tercih ediyorlar, Rusya'yı her şey için suçluyorlar. Şimdi, Alman hükümetinin stratejik politikasının rütbesine yükseldi ve böylece karşılıklı ortak işbirliğine ciddi bir engel oluşturdu. Böyle bir durumda, Şansölye Merkel'in “Büyük Avrupa” projesine geri dönme önerisi, uyumsuz olanları birleştirmek için sakarca bir girişim. O açıkça başarısızlığa mahkumdur.
Avrupalılar çok yakında hissedecekler. Kıta için stratejik olarak önemli bir karar alma zamanının az kalması gerçeğinin yanı sıra. Bu nedenle, dünya ekonomisinin merkezinin nihayet Asya'ya geçeceği, uygarlığın eteklerinde kendine güvenen bir Avrupa bırakacağı anı kaçırmak mümkün. Bu hala çok az insan inanıyor ...