Vampire F.Mk 3’e dayanarak, avcı uçağının ihracat sürümü oluşturuldu - Kanada ve 85 Norveç 4 uçağını aldı. Aynı zamanda, Avustralya şirketi "de Havilland Aircraft Pty Ltd", Avustralya meclisinin bir Rolls-Royce Nene motoru ile donatılmış 80 avcılarına Vampire FB.Mk 30 lisansını verdi. Saldırı uçağının versiyonundaki uçak, daha küçük bir açıklığa sahip takviyeli bir kanatla donatıldı ve Vampire FB.Mk 5 ismi altında seriye girdi. Bu sürüm iyi ihraç edildi, uçak Venezuela, Mısır, Irak, Lübnan, Yeni Zelanda, Norveç, Finlandiya, Fransa, İsveç'e teslim edildi. Güney Afrika ve Hindistan hava kuvvetlerine bazı savaş bombardıman uçakları da teslim edildi. İtalya, İsviçre ve Fransa gibi bazı ülkeler, bu savaşçıların üretimi için lisans aldı.
İngiliz Hava Kuvvetleri tarafından kabul edilen bu sınıftaki son tek kişilik avcı uçağı, sıcak iklimlerde kullanılmak üzere pilot kabini klimasına sahip FB.Mk 9 modelinin bir çeşidi olan Vampire FB.Mk 5 avcısıydı. Savaşçının bu versiyonu Ürdün, Seylan (şimdi Sri Lanka) ve Rodezya'ya (Zimbabve) teslim edildi. Aralık ayında makine üretimden çıkarıldığında, Aralık ayında İngiltere'de 1953'ten daha fazla tek kişilik Vampire avcı jeti fırlatıldı. Toplamda, 1900 avcı uçlarının siparişi serbest bırakıldı (İngiltere'deki 4400 dahil).
Yeni uçakta (koşullu yengeç örümceği şifresi) tasarım çalışması ve bunun için jet motorlarının geliştirilmesi aynı anda gerçekleştirildi ve 1942'in ilkbaharında piyasaya sürüldü. İlk uçuş savaşçısı DH.100'i yılın 20 Eylül 1943'i yaptı. Bir dizi testten sonra, yılın 1944'unun ilkbaharında İngiliz Elektrik fabrikalarında (yerli şirket diğer siparişlerle aşırı yüklenmiştir), savaşçının seri üretimine hazırlıklara başladı. Yılın Mayıs 13'inde 1944, 120 savaşçılarının yapımı için bir sipariş verildi, ancak ilk üretim otomobili, yılın nisan 20'inde yalnızca 1945 gökyüzüne yükseldi. İkinci Dünya Savaşı'ndaki zaferden birkaç gün önce kaldı ve “Vampir” savaş operasyonlarındaydı - uçak bu ismi Kraliyet Hava Kuvvetleri'nde aldı - yer almadı.
II.Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, askeri emirler her yerde iptal edilmiş olsa da, Vampir savaşçısı bunu etkilemedi - aksine, Mayıs 1945'te Bakanlık havacılık ilk siparişi 300 arabaya çıkardı. Ancak uçak üretiminin hızı düşük kalmaya devam etti, bu nedenle ilk filo (247) yeni savaşçılarda sadece Mayıs 1946'ya kadar yeniden silahlanabildi. Bunlar F.1 modifikasyonunda “temiz” arabalardı. İlk 40 savaşçı pratik olarak prototipten farklı değildi - aynı Dae Havilland Goblin jet motorları (D.Gn.1), basınçsız bir kokpit olan 1226 kgf'lik bir itme gücüne sahip. 41. motordan başlayarak, motorlar - (D.GN.2, 1400 kgf) ve kokpit - değişti ve kokpit feneri 76. avcıdan değişti - kayar kısım ve kafalık yerine, düzlemde büyük bir kayan “damla” göründü.
Yapısal olarak, DH.100 Vampire avcı uçağı, yamuk kanatlı, iki kirişli kuyruklu ve burunlu tekerleğe sahip üç direkli iniş takımı bulunan bir orta düzlemdir. Uçağın gövdesi, dikey düzlem boyunca üretim sürecinde birbiriyle kenetlenmiş 2-x simetrik yarımlarından oluşturulmuştur. Uçağın burnu tahta bir yapıya sahipti ve merkez tamamen metaldi. Çapraz sette bir 3 güç çerçevesi bulunuyordu. İlk çerçeve zırhlı bir bölüme sahipti, ön iniş takımı özel bir çerçeveye takılmıştı. Avcı uçlarının burnu, gösterge paneli ve ekipmanın gösterge tablosuna erişimi kolaylaştıran hızlı açılan bir panel ile donatıldı. İkinci çerçeve ayrıca zırhlı bir bölme duvarı ile donatıldı ve hava giriş duvarları buna tutturuldu. Üçüncü kareye bir güvenlik duvarı monte edildi. Kanat kanatlarının ve motorun boru çerçevesinin güç boşlukları, 3 çerçevesine cıvatalanmıştır.
Kokpit hava geçirmez, şarjı motor kompresöründen yapılmıştır. Pilot paraşütün altında bir kupa ile metal bir sandalyede bulunur. Kokpit kabini kayar kısım ve vizörden oluşur. Kabin camı - hava boşluğu olan çift kat. Kanopinin gölgesine kurşun geçirmez cam yerleştirilmiştir. Ön cam buzlanmasının kokpitteki etkileriyle mücadele etmek için, bir alkol karışımını cama beslemek için bir el pompası vardı. Pilotun kokpitinin arkasında, fenerin altında, kartuş kutuları ve radyo istasyonu bulunur. Gövdenin altındaki kokpitin altına 4-e 20-mm tabancalar monte edildi. Motor alanında 2 çabuk açılan kaporta ve 4-e menteşe kapağı tespit edildi.
Dövüşçünün kanadı, kökten uçlara nispi kalınlıkta bir düşüşün yanı sıra, belirgin bir kasılmaya sahiptir. Kanat tasarımı esas olarak "Alcled" özel alüminyum alaşımı kullanılır. Boyuna kanat seti, ana ve yardımcı çubukları ve telleri içerir. Aerodinamik frenlerin serbest bırakılması 800 km / saate kadar olan uçuş hızlarında yapılabilir. Kanatın kökünde, jet motorunun hava girişleri bulunur. Silah bölmesini ve kokpit şarj sistemini soğutmak için hava girişleri.
Uçağın kuyruğu - iki salma, omurga birbirine bağlı dengeleyicidir. Sol taraftaki omurga bir LDPE tüpüdür. Asansörde servo ekolayzır var. Dümenler üzerinde önceden ayarlanmış ve uçuş sırasında ayarlanamayan kompansatörler monte edilir. Avcının şasisi üç yataklıdır, tüm rafları tek tekerleklidir ve Lockeed hava-yağ amortisörleri ile donatılmıştır. Ön gergi kasası kendi kendine yönelimli. Şasinin ana tekerlekleri hava sistemi frenleriyle donatılmıştır. Havada, şasi bir hidrolik tahrik kullanılarak çıkarılır. Ana iniş takımı kantarda ve ön büroda yığılmış - gövde arkasında.
Savaşçı, santrifüjlü kompresöre sahip TRG "Goblin" ile donatılmıştır. F.1 versiyonundaki savaşçıların çoğunda, 1400 kgf motorlu bir motor takıldı. Avcının tasarım özelliği, memenin arkasında bir uzatma borusunun olmamasıydı. DH.100 Vampire avcı uçağının yakıt sistemi, 3-x yakıt tanklarından oluşuyordu: 241 l'deki iki kanat. ve gövde kapasitesi 436 l. Yakıt, elektrik santraline motordan sürülen ana yakıt pompası tarafından sağlandı. Ek olarak, elektrikli tahrik ile donatılmış bir yardımcı pompa vardı. Yakıt depolarındaki yakıt, motor kompresöründen alınan hava basıncı altındaydı.
Savaşçının telsiz cihazları, R.3132 SRO alıcı-vericisinden ve TR.1934 radyo istasyonundan oluşuyordu. Anten - gövdenin arkasına monte edilmiş kırbaç. Uçağın ön kısmına bir cam pencerenin arkasına bir G.45 film kamerası yerleştirildi. Pilot için, bir oksijen ekipman seti sağlandı: bir silindir Mk.5С, bir cihaz Mk.11 ve bir maske.
DH.100 Vampire fighter bir 4 20 mm Ispano MK.5 topuyla silahlandırılmıştır. Uçağın gövdesinin alt kısmındaki yanlardaki çiftler halinde bulunurlar. Bölmeleri, jet motor memesinden alınan ılık hava ile ısıtılır. Silahlar, 2-x kutularının çıkarılabilir metal bantları tarafından desteklenmektedir. 2-x silahlarına güç sağlamaktan sorumlu olan her kutu, 300 mermileri tutar ve yaklaşık olarak eşit boyuttaki 2 bölmelere ayrılır. Kartuşlar ve kayışların bağlantıları alttan gelen özel kapaklardan dışarı fırlatılır. Yangın kontrolü - elektrik, doldurma tabancaları manuel modda ve sadece havaalanında özel bir cihaz yardımı ile gerçekleştirilir.
Pilotu çekmek için Mk.5'in jiroskopik görüntüsünü kullanır. İki tetik plakası, dövüşçünün kontrol çubuğuna yerleştirilmiştir ve uzanırken özel kapaklarla kapatılmıştır, sigortalar otomatik olarak kapatılmaktadır. Silah silahlanmasına ek olarak, bir savaşçı, 8 veya 25 baş pounduyla (60 kg. Veya 11 kg. Sırasıyla) 27 NAR'a kadar taşıyabilir. Kontrolsüz roketler dikey çiftler halinde kanat kökünün altındaki özel tutucular Mk.8'e asılır. Eğitim uçakları ve avcı bombardıman uçakları, 2 kilograma (1 kg) veya 500 kilograma (227 kg) bomba asmak üzere tasarlanmış, dikmelerin üzerine X. NUMX X bomba bomba tutucularıyla donatıldı. Bu tutucular kanat konsollarının altında bulunur. Mekanik bomba teli bırakma; Dıştan takma yakıt depolarını boşaltmaktan sorumludur.
Kraliyet Hava Kuvvetleri'nde tek elle kullanılan vampir savaşçılarının savaş operasyonu 1955'ta sona erdi. Bununla birlikte, bu zamana kadar, Vampir uçağının çift kişilik versiyonunun T.11 (DH.115) tarafından piyasaya sürülmesi hali hazırda düzenlenmiştir. Bu sürüm, uzun yıllar süren operasyonlara yönelikti ve dünyada yaygınlaştı. Bu modelin görkemi, belki de, savaşçının önceki tüm değişikliklerini gizlemişti. Bu eğitim makinesinin kabini 2-x pilotları için tasarlandı, aksi takdirde savaşçının önceki tüm versiyonlarının kabinlerine benziyordu, ancak bir radar yoktu ve çift kontrolleri vardı.
T.11 versiyonunun rolü belki de sadece Sovyet MiG-XNUMHUTI uçaklarıyla karşılaştırılabilir, binlerce 15-x ve 50 avcı pilotu orada eğitim aldı. Aynı zamanda, eğitim makinelerinin tedarik listesinin ihracat listesinden daha geniş olduğu ortaya çıktı, belirtilen ülkelere ek olarak, Burma, Endonezya, Portekiz ve Şili'de kullanıldı. Son İngiliz "Vampire" T.60 yalnızca 11 yılında emekli oldu. Ancak, diğer ülkelerde, çoğu zaman savaş uçakları olarak kullanılmaya devam edildi. İngiliz savaşçılarına ek olarak, yalnızca “Vampirler”, 1967’te İsrail Hava Kuvvetleri’nin özellikle başarılı bir şekilde karşı çıkmadığı Mısır uçaklarıydı.
Uçuş performansı Vampire FB.Mk.5:
Boyutlar: kanat açıklığı - 11,6 m., Uzunluk - 9, 37 m., Yükseklik - 1,88 m.
Kanat alanı - 24,3 kare. m.
Uçağın kütlesi boş - 3300 kg., Maksimum kalkış - 5680 kg.
Motor tipi - 1 TRD de Haviland "Goblin" 2, itme - 1x1400 kgf.
Maksimum yer hızı 860 km / s'dir.
Uçuş aralığı - 1755 km.
Pratik tavan - 12 000 m.
Mürettebat - 1 adam.
Silahlanma: 4X20-mm Ispano Mk.V, NAR 8x76-mm veya bomba 2х455 kg.
Bilgi kaynakları:
-http: //www.airwar.ru/enc/fighter/dh100.html
-http: //www.dogswar.ru/voennaia-aviaciia/samolety/5729-istrebitel-bombardir.html
-http: //crimso.msk.ru/Site/Crafts/Craft20119.htm
-http: //ru.wikipedia.org/wiki/De_Havilland_DH.100_Vampire