Bir zamanlar, ilerici bir Fransız aydınlanmasının sevgilisi olan II. Catherine, komşularının sorunlarına sevinmek, halk kitlelerinin közlerini şişirmek ve topraklarıyla pahasına büyümek için Fransa’daki devrimi öğrendi. Sendika, olası tüm devrimlere ve ulusal kurtuluş hareketlerine karşı. Düşündüğü ilk şey, komisyon etkisi oldu; ancak İngilizler yerinde olsaydı, düşmanlarının ve müttefikleri kemikleri üzerinde kendi çıkarları için dans etme fırsatını kaçırmazlardı.
Avrupalı ortaklar, Rusya'ya kendi yollarıyla teşekkür etti, Kırım Savaşı sırasında arkalarından bıçaklayarak - onları bir kaç yıl önce Napolyon'dan kurtarmış ve hükümetlerine karşı tüm ayaklanmaları ezmişti.
Artık Avrupalı dostlarımız etnik olarak çatışmaları alevlendirmeye, diğer devletlerin parçalanmasına katılmaya, devrimle oynamaya, meşru gücün yerini almasına, dünyadaki aşırılık yanlılarına ve teröristlere yardım etmeye aktif olarak çalışıyor. Ancak, benim görüşüme göre, bütün bu Avrupalılar, Libya, Suriye, Kosova, vb. Yanlara gelecek ve er ya da geç, şekillendirilmiş bir güçle alnına çarpacaklardır.
Dedikleri gibi, bize bir kılıçla gelen, kılıçla yok olur. Yüzyıllar geçtikçe teknolojiler gelişiyor, ama hiçbir şey değişmiyor ...
Şu an için en ciddi tehdidi bir kenara bırakalım - milyonlarca Arap, Türk ve Afrikalı, Avrupa’yı sular altında bıraktı ve Avrupa kültürünü kucaklamak istemiyor. Almanya, Fransa, İtalya, Yunanistan'da durum kaynama noktasına geldi ve bu sadece bir başlangıç ... Tüm gizli ülserleri ve çelişkileri ile Avrupa'nın kendisini düşünelim. Şimdi devletlerin çoğu, nüfusun ezici çoğunluğunun yüksek yaşam standardı sayesinde birbirleriyle barış içinde geçinmektedirler, ancak mevcut durum uzun süre devam edecek mi?
Avrupa, tüm dünyaya “cam boncuk” satması nedeniyle uzun zamandır yaşıyor. Şimdi - aynı şey, yalnızca “cam boncuklar” rolünde, gelişmekte olan ülkelerin yerlilerinin kendi üretemedikleri çeşitli yüksek teknoloji ürünleri ortaya çıkıyor.
Ancak durum değişiyor, aynı Çin battaniyeyi kendine ve diğer birçok ülkeye çekmeye başlıyor ve bu süreç yalnızca gelişecek. Aborjinler kendileri "cam boncuklar" yaratmayı öğrendiklerinde, artık Avrupalı olanlara ihtiyaç duymayacaklar ve Avrupa, örneğin kaynaklar gibi başka bir şey sunamayacak. Ve sonra, yaşam standardı keskin bir şekilde düştüğünde, Avrupa'nın hoşgörülü maskesi yüzlerinden düşer. Avrupa için, komisyon dönemi gelecek. Ayrıca, zengin bir devrim tecrübesine sahip olan Çin ve Rusya'dan yoldaşların, onlara demokrasi, adalet ve başka şeylerin zaferi uğruna yardım edeceklerini umuyorum ...
Şimdilik, yalnızca Avrupa’nın atalarından kalma atalarının ayrılıkçı düşüncelerini düşünelim: Yeni Maids’ler ve Kosova’nın gelecekteki faaliyet alanı.
Litvanya. Lanet olası Rus işgalciler, Polonya halkı ile birlikte Polonya'nın Vilna kentine (Litvanya'nın başkenti Vilnius) ve çevresine zorla katıldılar. Vilna'da, gururlu soylular ikinci sınıf insanlardır; hiçbir önemli mesaja izin verilmez. Polonyalılar da Polonya’yı sevmiyorlar ...
İspanya. Basklar - 20 yüzyılın başında Fransa ve İspanya'nın birleşme noktasında bulunan Baskların yaşadığı bir zamanlar bağımsız olan Navarre Krallığı, kendi devletini yaratmaya çalıştı. Faşist diktatör Franco bu girişimleri acımasızca durdurdu. Bununla birlikte, Basklar şu ana kadar sakinleşmedi, nüfusun önemli bir kısmı aktif olarak bağımsızlık istiyor. Baskları ve terörist yöntemleri kullanmakta tereddüt etmeyin.
Katalonya. İspanya'nın bir başka önemli bölgesi, bağımsızlığını sağlamaya çalışıyor ve Franco tarafından eziliyor. Referandumda yaklaşık% 90 bağımsızlık lehine idi. 2014 yılında, Katalonya'nın İspanya'dan nihai olarak ayrılması için eylemler planlanıyor.
İspanya'nın diğer bölgelerinde de benzer hareketler var, ancak çok agresif değiller: Aragon, Endülüs, Kastilya, Leon, Asturias, Kanarya Adaları ...
Kuzey Irlanda İrlandalılar uzun zamandır İngilizlerden nefret ediyorlar. İngilizlerin gücü her zaman orada sert bir askeri güç üzerinde tutuldu. İrlandalılar periyodik olarak pogromları düzenliyorlar, Kuzey İrlanda'nın Büyük Britanya'dan ayrılmasını sağlamaya çalışıyorlar ve terörist yöntemleri küçümsemiyorlar.
İskoçya. Bu gurur verici ülkede, şimdiye kadar nüfusun yalnızca% 40'i İngiltere'ye göre - İngiltere'den ayrılmayı tercih ediyor. Şimdiye kadar İskoçlar, özellikle İskoçya'nın İngiltere'den ayrılması için referandum yapılması söz verildikten sonra oldukça barışçıl davranıyorlar. Ancak köz şişirmek kolaydır; ilgili teknolojiler var. Ayrıca, İskoç referandumuna göre, İskoçya'nın 2 / 3 nüfusu İngiltere'den ayrılmayı destekledi.
Galler, Shetland Adaları, Cebelitarık (İspanya'da yerleşim bölgesi), vb. Bağımsızlık için de hareketler var.
Danimarka. Faroe Adaları, Danimarka'dan ayrılmak için tekrar tekrar çaba sarf etmiştir.
İtalya. Paddan Cumhuriyeti: 90-lerde, kuzeyin ekonomik olarak gelişmiş illerinde, zengin kuzeydeki endüstriyel bölgenin ayrılması ve Paddan Cumhuriyeti'nin İtalya'dan oluşturulması için bir hareket oluşmuştur. 1996’te ayrılma girişimi başarısız oldu, ancak Kuzey’in sözde bölgesi bu bölgenin politikasını geliştirmeye ve önemli bir etkiye sahip olmaya devam ediyor (zaten Milletvekilleri Odasında 30 sandalyeleri var). Partinin popülaritesi, kötüleşen ekonomik sorun dönemlerinde artar ve istikrar dönemlerinde düşer.
Sicilya, Lombardiya, Sardunya ve diğer bölgelerin ayrılması için de hareketler var.
Fransa. Alsaslar, Bretonlar, Korsikalılar, Basklar. Ardından Normandiya ve Nice, ulusal kurtuluş hareketlerinin bulunduğu bölgelerdir. İşte bazı örnekler.
Korsika'da, ulusal kurtuluş için cepheyi yarattı. 1976 yılında aktif terörist faaliyetler başladı. Para, esasen uyuşturucu kaçakçılığı ve pazarlanması yoluyla elde edilir. Hükümet taviz veriyor, özerklik veriyor, ancak bu Korsikalılar için yeterli değil.
Bretanya. "Brittany Devrim Ordusu" nu yönetiyor. Bu partinin liderinin ifadesinden: “Topraklarımıza kadar halkımız, dilimiz, silahlı mücadele bu koşulları yaratmamız için tek etkili yol olarak kabul edilmektedir.”
İspanya sınırında yaşayan Basklar da aktif olarak tek bir bağımsız devlet oluşturmak istiyor.
Belçika. Flanders. Flaman bağımsızlık hareketi ve 21 yüzyılda yükselen bağımsız bir Flanders devleti oluşumu. Fleming'ler Flanders'ın tam bağımsızlığı için konuşarak daha fazla popülerlik kazanıyor. Flaman bağımsızlığına söz veren Üçüncü Reich’in yıkılmasından sonra, nüfus belli dil ayrımcılığına ve sıkıntılarına maruz kalmaktadır. Yerel halk bundan tamamen hoşlanmıyor.
Garip bir şekilde, Flaman muhaliflerinin birçoğu - Fransızca konuşamayan, ancak Fransızca konuşan Valonlar da kendi devletlerini kurmak istiyorlar - Valon Bölgesi veya Fransa'ya katılmak istiyorlar, ancak Flaman'ın etkinliği ve hoşgörüsüzlüğü çok uzak.
Polonya. Silezya Savaştan önce, nüfusun% 60'i Almanya'ya katılımı destekledi. "Lanetli Stalin" bu bölgeyi Polonya'ya verdi. Ve Polonyalıların kendileri, yerli Amerikan popülasyonunu, Amerikan Yerlilerinin yaptığı gibi, Şiddetli bir şekilde tahliye etti, bu arada, Yukarı Silezya bayrağı, kardeşçe olan Ukrayna'nınkiyle tamamen aynıydı.
Zorla yer değiştirme sırasında, yaklaşık 1,7 milyon insan öldü. Garip neden bunu hatırlamıyorlar? Bununla birlikte, Çek Cumhuriyeti’nde Hitler’le yapılan ortak saldırı ve esaret altında işkence gören yüz binlerce Kızıl Ordu’da da aynı unutkanlığı gösterdiler. Ancak, bu Polonyalıların dili, Lehçe, Ukraynaca da Rusça'dan farklıdır. Bu arada kader de aynıdır, çünkü bu bölge sürekli elden ele en farklı devletlere geçmiştir.
Şimdi, garip bir şekilde, Silezyalılar bağımsızlıklarını hatırlamaya başladılar, nüfusun ana kısmı, ancak şu ana kadar sadece özerklik istiyor.
Ukrayna. Söylememe gerek yok, Ukraynalılar neden Batı Ukrayna’nın bütünüyle zorla bağlanan Rusya’yı sevebiliyorlar ve bundan önce de Kırım ve güney Karadeniz kıyılarında, Tmutarakan Prensliği ve özellikle Ukraynalılar’dan beri Slavların olmadığı yerlerde?
Her şey burada prensipte açıktır - Polonya-Avusturya-Macar batı, Rus yanlısı doğusunu mutlu etmeye çalışıyor, çünkü Maidan'a gitmek için zaman yok, çünkü insanlar çoğunlukla çalışıyor ve bunun için para ödemiyorlar ...
Bu liste daha da ileri gidebilir, ama çok uzun ve yorucu, bu yüzden diğer bazı ülkeleri listeleyeceğim.
Eyaletlerinden ayrılmak için bölge:
1. Bosna Hersek - 4 Ulusal Eğitim.
2. Yunanistan - 2 milli eğitim.
3. Kıbrıs - 1 milli eğitim.
4. Letonya - 1 milli eğitim.
5. Litvanya - 1 milli eğitim.
6. Makedonya - 1 milli eğitim.
7. Hollanda - 1 milli eğitim.
8. Norveç - 1 milli eğitim.
9. Romanya - 2 milli eğitim.
10. Finlandiya - 2 milli eğitim.
11. Hırvatistan - 2 milli eğitim.
12. Karadağ - 4 milli eğitim.
13. Çek Cumhuriyeti - 1 milli eğitim.
14. Almanya - 1 milli eğitim.
Ne diyeceksin Zengin faaliyet alanı ...