Thomas Cranmer - Thomas Cranmer


Thomas Cranmer
|Canterbury başpiskoposu|


Gerlach Flicke'nin portresi , 1545
|Kilise||İngiltere Kilisesi|
|piskoposluk bölgesi||Canterbury|
|Kurulmuş||3 Aralık 1533|
|Süre sona erdi||4 Aralık 1555|
|öncel||William Warham|
|halef||Reginald Pole|
|Emirler|
|kutsama||30 Mart 1533


tarafından John Longland
|Kişisel detaylar|
|Born||2 Temmuz 1489


Aslockton , Nottinghamshire, İngiltere
|Öldü||21 Mart 1556 (66 yaşında)


Oxford , İngiltere
|milliyet||ingilizce|
|mezhep||Anglicanism|
|Meslek||rahip|
|gidilen okul||İsa Koleji, Cambridge|
Thomas Cranmer (1489 Temmuz 2 - 21 1556 Mart) lideriydi İngilizce Reformasyon ve Canterbury Başpiskoposu dönemlerinde Henry VIII , Edward VI kısa bir süre için ve Mary I . Henry'nin İngiliz Kilisesi'nin Holy See ile birlikten ayrılmasının nedenlerinden biri olan Aragon Catherine ile evliliğinin iptali için davanın oluşturulmasına yardımcı oldu . Thomas Cromwell ile birlikte , kralın kendi alemindeki Kilise üzerinde egemen olduğu kabul edilen kraliyet üstünlüğü ilkesini destekledi .
Cranmer'ın Canterbury Başpiskoposu olarak görev yaptığı süre boyunca, reform yapılan İngiltere Kilisesi'nin ilk doktrinel ve ayin yapısını oluşturmaktan sorumluydu . Henry'nin yönetimi altında Cranmer, dini muhafazakarlar ve reformcular arasındaki güç mücadeleleri nedeniyle Kilisede pek çok radikal değişiklik yapmadı. Resmi olarak yetkilendirilmiş ilk yerel hizmeti olan Exhortation ve Litany'i yayınladı .
Edward tahta geldiğinde, Cranmer büyük reformları teşvik edebildi. İngiliz Kilisesi için tam bir ayin olan Ortak Dua Kitabı'nın ilk iki baskısını yazdı ve derledi . Sığınak verdiği birçok Kıta reformcunun yardımıyla, Eucharist , büro dindarlığı , ibadet yerlerinde görüntülerin rolü ve azizlerin saygısı gibi alanlarda doktrini veya disiplini değiştirdi . Cranmer'in yayımlanan Dua Kitabı, üzerinden yeni doktrinleri Homilies ve diğer yayınlar.
Roma Katolik Mary I'in katılımından sonra Cranmer ihanet ve sapkınlık nedeniyle yargılanmıştı . İki yıldan uzun bir süre hapsedilmiş ve Kilise yetkililerinin baskısı altında, birkaç rücu yaptı ve görünüşe göre Roma Katolik Kilisesi ile uzlaştı. Bu normalde onu mutlaklaştırmış olsa da, Mary idam edilmesini istedi ve infaz gününde Roma Katoliklerine sapkınlık ve İngiliz Reformu ilkeleri için bir şehit olmak için rüşvetlerini geri çekti . Cranmer'ın ölümü, Fox'un Şehitler Kitabında ölümsüzleştirildi ve mirası , çalışmalarından türetilen Anglikan bir inanç ifadesi olan Ortak Dua Kitabı ve Otuz Dokuz Makale aracılığıyla İngiltere Kilisesi'nde yaşıyor .
Kökeni
Cranmer de 1489 yılında doğdu Aslockton içinde Nottinghamshire , İngiltere. Thomas Cranmer'in eşi Agnes Hatfield tarafından küçük bir oğluydu. Thomas Cranmer mütevazı zenginlik ama köklü oldu armigerous adını aldı soylulara ailesinin malikanesi ait Cranmer Lincolnshire. Aslockton yakınlarındaki Whatton'daki Beverley St John Kilisesi'ndeki akrabalarından birine bir defter taşı şöyle yazılmıştır: Hic jacet Thomas Cranmer, Armiger, qui obiit vicesimo septimo die mensis Maii, anno d (omi) ni. MD centesimo primo, cui (abd) a (n) i (ma) ep (ro) p (i) cietur Deus Amen ("burada efendimizin 27 Mayıs günü ölen Thomas Cranmer, Esquire yatıyor 1601, Tanrı kimin ruhuna merhametle bakabilir "). Cranmer ve Aslockton ailelerinin kolları görüntülenir. Şekil, akan saç ve cüppe giyen bir adamın ve sağ tarafında bir cüzdanın figürüdür. En büyük oğulları John Cranmer, aile mülkünü miras alırken, Thomas ve küçük kardeşi Edmund, büro kariyerine giden yola yerleştirildi.
İlk yıllar (1489–1527)
Bugün tarihçiler Cranmer'in erken eğitimine dair kesin bir şey bilmiyorlar. Muhtemelen köyünde bir dilbilgisi okuluna gitmiştir. Babasının ölümünden iki yıl sonra on dört yaşındayken, yeni oluşturulan Jesus College, Cambridge'e gönderildi . Mantık, klasik edebiyat ve felsefe müfredatının ardından Lisans Lisans derecesine ulaşması sekiz yıl aldı. Bu süre zarfında, hayatı boyunca sadakatle koruduğu ortaçağ skolastik kitaplarını toplamaya başladı . Yüksek lisans derecesi için hümanistler , Jacques Lefèvre d'Étaples ve Erasmus okudu . Kursu üç yıl içinde bitirdi. 1515 yılında Yüksek Lisans derecesini aldıktan kısa bir süre sonra , İsa Koleji Bursu'na seçildi .
Cranmer MA'sını aldıktan bir süre sonra Joan adında bir kadınla evlendi. Henüz bir rahip olmasa da, arkadaşlığını kaybetmek zorunda kaldı ve bu da İsa Koleji'nde ikametgahının kaybıyla sonuçlandı. Kendisini ve karısını desteklemek için Buckingham Salonu'nda okuyucu olarak işe başladı (daha sonra Magdalene College olarak reform yaptı ). Joan ilk doğumunda öldüğünde, İsa Koleji arkadaşlığını eski haline getirerek Cranmer'e olan saygısını gösterdi. İlahiyat okumaya başladı ve 1520'ye kadar üniversite görevlendirildi , üniversite onu zaten vaizlerinden biri olarak adlandırdı. Onun aldığı İlahiyat ait Doctor 1526 yılında derecesi.
Cambridge'teki otuz yılı boyunca Cranmer'in düşünce ve deneyimleri hakkında çok fazla şey bilinmemektedir. Geleneksel olarak, İncil bursuna olan coşkusu onu 1520'lerde yayılan Lüteriyen fikirlerini benimsemeye hazırlayan bir hümanist olarak tasvir edilmiştir . Marjinalinde yapılan bir çalışmada Martin Luther'e erken bir antipati ve Erasmus'a hayran kaldığı ortaya çıkıyor . Ne zaman Kardinal Wolsey , kralın Lord Chancellor , dahil olmak üzere birçok Cambridge akademisyenleri, seçilen Edward Lee , Stephen Gardiner ve Richard Sampson Avrupa'da diplomatlar olmak, Cranmer İspanya'da İngiliz büyükelçiliğinde küçük bir rol almaya seçildi. Cranmer tarafından kısa süre önce keşfedilen iki mektup İngiltere Kralı VIII. Henry ile erken bir karşılaşmayı anlatıyor: Cranmer İspanya'dan döndüğünde, Haziran 1527'de, kral yarım saat boyunca kişisel olarak Cranmer ile röportaj yaptı. Cranmer kralı "en güzel prensler" olarak nitelendirdi.
VIII. Henry'nin hizmetinde (1527–1532)
VIII. Henry'nin ilk evliliği, 1502'de ağabeyi Arthur öldüğünde köken almıştır . Babaları Henry VII , daha sonra Arthur'un dul eşi Aragon'lu Catherine'i gelecekteki krala emretti. Betrothal, bir kardeşin karısıyla evliliğe karşı İncil yasağı (Levililer 18 ve 20'de) ile ilgili soruları derhal gündeme getirdi. Çift 1509'da evlendi ve bir dizi düşükten sonra, bir kız, Mary , 1516'da doğdu. 1520'lerde Henry'nin varis olarak adlandırması için bir oğlu yoktu ve bunu Tanrı'nın öfkesinin kesin bir işareti olarak aldı ve bir iptal hakkında Vatikan'a gider . Cardinal Wolsey'e davanın kovuşturulması görevini verdi; Wolsey, üniversite uzmanlarına danışarak başladı. 1527'den itibaren Cambridge don olarak görevine ek olarak, Cranmer iptal işlemlerine yardım etti.
1529'un ortalarında Cranmer , Cambridge'deki veba salgınını önlemek için Waltham Holy Cross'da akrabalarla kaldı . Cambridge'deki iki arkadaşı Stephen Gardiner ve Edward Foxe ona katıldı. Üçlü fesih konusunu tartıştı ve Cranmer, Roma'daki yasal davayı Avrupa'daki üniversite teologlarından gelen görüşlerin genel bir kanıtı olarak bir kenara bırakmayı önerdi. Gardiner ve Foxe ona bu planı sunduklarında Henry bu fikre büyük ilgi gösterdi. Kralın veya yeni Lord Şansölyesi Thomas More'un planı açıkça onaylayıp onaylamadığı bilinmemektedir . Sonunda uygulandı ve Cranmer'in üniversitelerden görüş toplamak için Roma'daki kraliyet ekibine katılması istendi. Edward Foxe araştırma çaba koordine ve ekibi üretti Collectanea Satis Copiosa ( "Yeterince Bol Koleksiyonları") ve tespitler , kral Kendi ülkesi içinde en yüksek yetki alanını o argümanı için tarihsel ve teolojik destek.
Cranmer'ın Kıta Avrupalı bir reformcu ile ilk teması , Basel , İsviçre'de yaşayan bir hümanist olan Simon Grynaeus ve İsviçreli reformcu Huldrych Zwingli ve Johannes Oecolampadius'un takipçisi ile oldu . 1531'in ortalarında, Grynaeus kendisini kral ve Kıta reformcuları arasında bir aracı olarak sunmak için İngiltere'yi ziyaret etti. O Cranmer ile dost vurdu ve Basel döndükten sonra, o Alman reformcu için Cranmer hakkında yazdığı Martin Bucer içinde Strasbourg . Grynaeus'un ilk temasları Cranmer'in Strazburg ve İsviçreli reformcular ile nihai ilişkisini başlattı.
Ocak 1532 yılında Cranmer sarayında ikamet elçisi olarak görevlendirilmişti Kutsal Roma İmparatoru , V. Charles . İmparator alemini dolaşırken, Cranmer onu Regensburg'daki evine kadar takip etmek zorunda kaldı . Lutheran'ın Nürnberg kentinden geçti ve ilk kez Reformun etkilerini gördü . Ne zaman İmparatorluk Diyet Nuremberg taşındı, o Nürnberg reformlar, önde gelen mimarı buluştu Andreas Osiander . İyi arkadaş oldular ve o Temmuz ayında Cranmer Osiander'in karısının yeğeni Margarete ile evlenmenin şaşırtıcı eylemini yaptı. Beklentisi çok titiz olan rahiplerin hakim geleneği gibi onu metresi olarak almadı. Akademisyenler, Cranmer'in bu aşamada orta derecede olsa da, bazı Lüteriyen ilkeleri ile özdeşleşmeye geçtiğini belirtiyorlar. Kişisel yaşamındaki bu ilerleme, Catherine'in yeğeni Charles'ın teyzesinin evliliğinin iptalini desteklemeye ikna edemediği için siyasi yaşamında eşleşmedi.
Canterbury Başpiskoposu atandı (1532–1534)
Cranmer, İtalya üzerinden Charles'ı takip ederken, 1 Ekim 1532 tarihli, başpiskopos William Warham'ın ölümünden sonra yeni Canterbury Başpiskoposu olarak atandığını bildiren bir kraliyet mektubu aldı . Cranmer'in İngiltere'ye dönmesi emredildi. Randevu, Henry tarafından mahkemeye çıkarılan Anne Boleyn'in ailesi tarafından sağlandı . Cranmer'in tanıtımı Londra'da bilinmeye başladığında, Cranmer daha önce Kilisede sadece küçük görevlerde bulunduğundan büyük bir sürpriz yaptı. Cranmer , 19 Kasım'da Mantua'dan ayrıldı ve Ocak başında İngiltere'ye geldi. Henry , Cranmer'in Canterbury'ye tanıtımı için gerekli olan papal boğalarını kişisel olarak finanse etti . Boğalar kolayca elde edildi çünkü papal nuncio Roma'dan son bir ihlali önlemek için İngilizleri memnun etmek için emir aldı. Boğalar Mart 1533 civarında 26 geldi ve Cranmer 30 Mart'ta bir piskopos olarak takdis edildi Aziz Stephen Chapel tarafından, John Longland , Lincoln Bishop ; John Vesey , Exeter Piskoposu ; ve Henry Standish , Aziz Asaf Piskoposu . Boğaları beklerken bile, Cranmer, Anne'nin hamileliğini açıklamasından sonra daha fazla aciliyet gerektiren iptal davaları üzerinde çalışmaya devam etti. Henry ve Anne bir avuç tanık huzurunda 24-25 Ocak 1533'te gizlice evlendiler. Cranmer, iki hafta sonra (14 gün) evliliği öğrenmedi.
Önümüzdeki birkaç ay boyunca Cranmer ve kral, hükümdarın evliliğinin en üst düzey din adamları tarafından nasıl değerlendirileceğine dair yasal prosedürler oluşturmak için çalıştı. Bu prosedürlerin taslakları ikisi arasında yazılmış mektuplarla korunmuştur. Prosedürler üzerinde anlaşmaya varıldığında, Cranmer 10 Mayıs'ta Aragon'dan Henry ve Catherine'in ortaya çıkmasına davet edilen mahkeme oturumları açtı. Gardiner kralı temsil etti; Catherine görünmedi veya vekil gönderdi. 23 Mayıs'ta Cranmer, Henry'nin Catherine ile evliliğinin Tanrı'nın yasasına aykırı olduğu kanısına vardı. Henry Catherine'den uzak durmazsa bile bir aforoz tehdidi bile yayınladı . Henry artık evlenmekte özgürdü ve 28 Mayıs'ta Cranmer, Henry ve Anne'nin evliliğini doğruladı. 1 Haziran'da Cranmer kişisel olarak Anne kraliçesini taçlandırdı ve meshetti ve ona asa ve çubuğu teslim etti . Papa VIII. VII bu meydan okumada öfkeliydi, ancak İngiltere ile onarılamaz bir ihlalden kaçınmak için diğer hükümdarlar tarafından baskı altına alındığı için kesin bir eylemde bulunamadı. 9 Temmuz'da Anne'yi Eylül ayı sonuna kadar reddetmedikçe, Henry ve danışmanlarını (Cranmer dahil) geçici olarak aforoz etti. Henry, Anne'yi eşi olarak tuttu ve 7 Eylül'de Anne, Elizabeth'i doğurdu . Cranmer hemen sonra onu vaftiz etti ve vaftiz babasından biri olarak davrandı.
Cranmer'ın teolojik görüşlerinin Cambridge günlerinden beri nasıl geliştiğini değerlendirmek zordur. Hümanizmi desteklemeye devam ettiğine dair kanıtlar var; daha önce Başpiskopos Warham tarafından verilen Erasmus emeklilik maaşını yeniledi. Haziran 1533'te, sadece bir reformcuyu disipline etmekle kalmayıp aynı zamanda tehlikede olduğunu görmek zor görevle karşı karşıya kaldı. John Frith , okalist hakkındaki görüşleri nedeniyle ölüme mahkum edildi: gerçek varlığını reddetti . Cranmer kişisel olarak, görüşlerini başarılı olmadan değiştirmeye ikna etmeye çalıştı. Frith'in radikalizmini reddetmesine rağmen, 1534 yılına kadar Roma'dan ayrıldığını ve yeni bir teolojik rota başlattığını açıkça belirtti. O, dini ilindeki eski muhafızları Hugh Latimer gibi yeni düşünceyi takip eden erkeklerle yavaş yavaş değiştirerek reformun nedenini destekledi . Dini anlaşmazlıklara müdahale ederek, reformcuları Roma ile bağlantıyı sürdürmek isteyen dini muhafazakârların hayal kırıklığına uğratmasına destek verdi.
Müstehcenlik altında (1535–1538)
Cranmer, eyaletindeki piskoposlar tarafından hemen kabul edilmedi. Kanonik bir ziyaret yapmaya çalıştığında , yerleşik bir muhafazakâr piskoposun otoritesine utanç verici bir kişisel meydan okuma yapabileceği yerlerden kaçınmak zorunda kaldı. 1535'te Cranmer, diğerlerinin yanı sıra birkaç piskopos, John Stokesley , John Longland ve Stephen Gardiner ile zor karşılaşmalar yaşadı . Cranmer'in gücüne ve unvanına itiraz ettiler ve Üstünlük Yasasının rolünü tanımlamadığını savundular . Bu , kralın baş bakanı Thomas Cromwell'i , dini meselelerin yüce başkan yardımcısı vicegerent'in göreve başlamasını sağladı . Kraliyet üstünlüğüne açık bir yapı kazandıran başka bir kurumlar seti yarattı. Bu nedenle başpiskopos, Kral'ın manevi yargı yetkisine ilişkin Başkan Yardımcısı Cromwell tarafından gölgede bırakıldı. Cranmer'in küçük ortak olarak tutumuna karşı çıktığını gösteren hiçbir kanıt yoktur. Her ne kadar istisnai bir bilgin olsa da, din adamlarını bile geride bırakmaya yönelik siyasi yeteneğinden yoksundu. Bu görevler Cromwell'e bırakıldı.
29 Ocak 1536'da Anne bir oğlunu düşük yaptığında, kral tekrar Aragon Catherine ile evliliği sırasında kendisine musallat olan İncil yasakları üzerinde düşünmeye başladı. Düşükten kısa bir süre sonra, kral Jane Seymour ile ilgilenmeye başladı . 24 Nisan'a kadar davayı boşanmak üzere hazırlamak için Cromwell'i görevlendirdi. Bu planlardan habersiz Cranmer, 22 Nisan'a kadar küçük konularda Cromwell'e mektup yazmaya devam etti. Anne 2 Mayıs'ta Londra Kulesi'ne gönderildi ve Cranmer acilen Cromwell tarafından çağrıldı. Ertesi gün Cranmer, kralın kraliçenin suçluluğu hakkındaki şüphelerini ifade eden ve Anne'ye olan saygısını vurgulayan bir mektup yazdı. Doğumdan sonra Cranmer, Anne'nin evliliğinin sona ermesinin kaçınılmaz olduğu gerçeğine istifa etti. 16 Mayıs'ta Anne'yi Kulede gördü ve itirafını duydu ve ertesi gün evliliği boş ve hükümsüz ilan etti. İki gün sonra Anne idam edildi; Cranmer, ölümünü açıkça yas tutan az sayıdaki kişiden biriydi.
Müstehcenlik, reformların hızını kralın kontrolü altına aldı. Muhafazakarlar ve reformcular arasında bir denge kuruldu ve bu, Hristiyan Kilisesi'nin inançlarını tanımlamaya yönelik ilk girişim olan On Maddede görüldü. Makaleler iki parçalı bir yapıya sahipti. İlk beş makaleler yalnızca üçünü tanıyarak reformcular etkisini gösterdi eski yedi ayinimize vaftiz, eucharist ve: kefaret . Son beş makale rollerini ilgili görüntüleri , aziz , ayin ve törenler ve araf ve onlar gelenekçiler görüşlerini yansıtıyordu. Belgenin ilk iki taslağı korunmuş ve farklı teolog ekiplerini iş başında göstermektedir. Muhafazakarlar ve reformcular arasındaki rekabet Cranmer ve yaptığı rakibi editoryal düzeltmeler de ortaya çıkıyor Cuthbert Tunstall , Durham piskoposu . Son ürün, tartışmanın her iki tarafını da memnun eden ve rahatsız eden bir şeye sahipti. 11 Temmuz'a gelindiğinde , din adamlarının genel kurulu olan Cranmer, Cromwell ve Convocation , On Maddeye abone olmuştu .
1536'nın sonlarında İngiltere'nin kuzeyi, Henry'nin politikalarına karşı en ciddi muhalefet olan kolektif Grace Hacı olarak bilinen bir dizi ayaklanma ile sarsıldı . Cromwell ve Cranmer protestocuların öfkesinin başlıca hedefleriydi. Cranmer düşük bir profili korurken Cromwell ve kral isyanı bastırmak için öfkeyle çalıştı. Henry rejiminin güvenli olduğu anlaşıldıktan sonra, hükümet On Maddenin belirgin yetersizliğini gidermek için inisiyatif aldı . Aylarca süren tartışmaların sonucu , ilk sayıdan Piskoposlar Kitabı olarak gayri resmi olarak bilinen bir Hıristiyan Adamın Kurumuydu. Kitap ilk olarak Şubat 1537'de tüm Kilise için Cromwell tarafından sipariş edilen ilk yardımcı sinodunda önerildi. Cromwell davaları açtı, ancak sinod ilerledikçe Cranmer ve Foxe başkanlık ve koordinasyonu üstlendi. Foxe, son düzenlemenin çoğunu yaptı ve kitap Eylül ayı sonlarında yayınlandı.
Yayınlandıktan sonra bile, kitabın statüsü belirsiz kaldı, çünkü kral ona tam destek vermedi. Bir taslak mektupta, Henry kitabı okumadığını ancak basımını desteklediğini belirtti. Dikkatini büyük olasılıkla Jane Seymour'un hamileliği ve Henry'nin çok uzun zamandır aradığı erkek varis Edward'ın doğumu işgal etti . Jane doğumdan kısa bir süre sonra öldü ve cenazesi 12 Kasım'da yapıldı. O ay Henry Piskoposlar Kitabı üzerinde çalışmaya başladı; değişiklikleri Cranmer, Sampson ve diğerlerine yorum için gönderildi. Cranmer'in krala verdiği yanıtlar meslektaşlarından çok daha çatışmacıydı ve çok daha uzun yazdı. İnanç ya da sola ateşi (yalnızca inanç) tarafından gerekçelendirme ve kehanet gibi reform teolojisini destekleyen açık ifadeler ortaya koyuyorlar . Sözleri kralı ikna etmedi. Yeni bir inanç ifadesi, Kral Kitabı'nın yayınlanmasıyla 1543 yılına kadar ertelendi.
1538'de kral ve Cromwell, Lutheran prensleri ile siyasi ve dini bir ittifak oluşturma konusunda ayrıntılı tartışmalar düzenlemeyi planladılar. Henry, 1537'nin ortasından bu yana Schmalkaldic Ligi'nden yeni bir büyükelçilik istiyordu. Lutherans bundan çok memnun kaldı ve Martin Luther'in bir meslektaşı, Friedrich Myconius da dahil olmak üzere çeşitli Alman şehirlerinden ortak bir heyet gönderdi . Delegeler 27 Mayıs 1538'de İngiltere'ye geldi. Kral Cromwell ve Cranmer ile ilk görüşmelerden sonra teolojik farklılıklar üzerine tartışmalar Cranmer başkanlığında Lambeth Sarayı'na aktarıldı . Anlaşmadaki ilerleme kısmen Cromwell'in yargılamaları hızlandırmak için çok meşgul olması ve kısmen İngiliz tarafındaki muhafazakarlar ve reformcular arasında eşit olarak dengelenen müzakere ekibi yüzünden yavaştı. Başpiskoposun yorucu çabalarına rağmen, Almanlar bıkkınken müzakereler devam etti. Müzakereler, kralın bir atananı tarafından öldürüldü. Henry'nin Özel Konseyine oturan Cranmer'ın meslektaşı Edward Foxe, yılın başlarında öldü. Kral, tavsiyede bulunmak için Henry'nin yanında kalması söylenen yedek Cranmer'in muhafazakar rakibi Cuthbert Tunstall'ı seçti. Alman delegeleri krala özellikle kendilerini endişelendiren üç maddeyle ilgili bir mektup gönderdiklerinde (zorunlu büro celibacy, kadehin tembellikten alıkonulması ve özel kitlelerin ölüler için korunması ), Tunstall krala müdahale etmek ve kararı etkilemek. Sonuç, Almanların birçok kaygısının kralı tarafından tamamen işten çıkarıldı. Cranmer, Almanlara "İngiltere'de binlerce ruhu düşünmek" iddiasını kullanarak müzakerelere devam etmeye yalvarsa da, 1 Ekim'de önemli bir başarı elde etmeden ayrıldılar.
Ters çevrilmiş reformlar (1539–1542)
Kıta reformcusu Philipp Melanchthon , Henry tarafından çok beğenildiğinin farkındaydı. 1539'un başlarında, Melanchthon, Henry'ye din hakkındaki görüşlerini, özellikle de dinî bekârlığı desteklemesini eleştiren birkaç mektup yazdı. Nisan ayı sonunda Lutheran prenslerinden başka bir heyet Melanchthon'un tavsiyelerine dayanmaya geldi. Cromwell, yeni Lüteriyen misyonunu desteklemek için krala bir mektup yazdı. Kral duruşunu değiştirmeye başlamış ve Lutherans'a ulaşmaktan ziyade İngiltere'de muhafazakar düşünceyi wooing üzerine yoğunlaşmıştı. 28 Nisan 1539'da Parlamento üç yıl içinde ilk kez bir araya geldi. Cranmer vardı, ama Cromwell hasta sağlığı nedeniyle katılamadı. Lordlar Kamarası 5 Mayıs'ta, doktrini incelemek ve belirlemek için muhafazakârlar ve reformcular arasında geleneksel dini dengeyi içeren bir komite oluşturdu. Komite, kapsamlı bir revizyon için gerekli ayrıntılı işi yapması için çok az zaman ayırmıştır. 16 Mayıs günü, Norfolk Dükü komitesi şey üzerinde mutabık olmadığını kaydetti ve Lords altı doktrin sorusu-sonunda temelini oluşturmuştur incelemek önerdi Altı Makaleler . Gerçek mevcudiyet, büro dindarlığı ve kulaktan itirafın gerekliliği, günahların bir rahibe özel itirafı gibi doktrinlerin muhafazakar yorumunu doğruladılar. Altı Maddenin Yasası Parlamento'da geçişe yaklaşırken, Cranmer karısını ve çocuklarını İngiltere'den güvenli hale getirdi. Bu zamana kadar, aile sessizce tutuldu büyük olasılıkla, gizli Ford Sarayı'nda içinde Kent . Kanun, Haziran sonunda Parlamentoyu kabul etti ve Latimer ve Nicholas Shaxton'ı söz konusu tedbirlere açık sözlü itirazları nedeniyle dioceses'ten istifa etmeye zorladı.
Reformcuların aksilikleri kısa sürdü. Eylül ayına gelindiğinde Henry, Yasanın ve onun ilan edicilerinin sonuçlarından memnun değildi; sürekli sadık Cranmer ve Cromwell geri döndüler. Kral başpiskoposundan , ilk olarak Nisan 1539'da Cromwell yönetiminde yayınlanan İncil'in İngilizce çevirisi olan Büyük İncil için yeni bir önsöz yazmasını istedi . Önsöz okurlara hitaben yapılmıştı. Cromwell'e gelince , bir Alman prensinin kız kardeşi Henry ve Cleves Anne arasında kraliyet evliliği planının kral tarafından kabul edilmesinden memnundu . Cromwell'in görüşüne göre, evlilik potansiyel olarak Schmalkaldic Ligi ile temasları geri getirebilir . Henry, 1 Ocak 1540'ta ilk tanıştıklarında Anne ile dehşete düştü, ancak 6 Ocak'ta Cranmer tarafından düzenlenen bir törenle onunla isteksizce evlendi. Henry, kraliyet boşanması talebinde bulunacağına karar verdiği için evlilik felaketle sonuçlandı. Bu, Henry'nin utanç verici bir konuma gelmesine ve Cromwell'in sonuçlarına maruz kalmasına neden oldu. Norfolk Dükü de dahil olmak üzere eski düşmanları zayıflamış Cromwell'den yararlandı ve 10 Haziran'da tutuklandı. Cranmer dahil tüm arkadaşlarının desteğini hemen kaybetti. Cranmer, Anne Boleyn için yaptığı gibi, krala Cromwell'in geçmiş çalışmalarını savunan bir mektup yazdı. Henry'nin Cleves Anne ile evliliği, 9 Temmuz'da, şimdi Cranmer ve Gardiner liderliğindeki yardımcı röportajla hızla iptal edildi.
İptalin ardından Cromwell 28 Temmuz'da idam edildi. Cranmer şimdi yükü kaldıracak başka hiç kimsenin olmadığı siyasi olarak öne çıkan bir konumda bulundu. Henry'nin saltanatı boyunca, Henry'nin otoritesine yapıştı. Kral ona tam bir güven duydu ve karşılığında Cranmer kraldan hiçbir şeyi gizleyemedi. Haziran 1541'in sonunda Henry, yeni karısı Catherine Howard ile birlikte ilk ziyaretine İngiltere'nin kuzeyine gitti. Cranmer, yokluğunda kralla ilgilenen bir konsey üyesi olarak Londra'da kaldı. Meslektaşları Lord Şansölye Thomas Audley ve Hertford'un Earl'ü Edward Seymour'du . Bu, Cranmer'ın Kilise dışındaki ilk büyük sorumluluk parçasıydı. Ekim ayında, kral ve kraliçe yokken, John Lascelles adında bir reformcu , Cranmer'e Catherine'in evlilik dışı işlerde bulunduğunu açıkladı. Cranmer bilgiyi Audley ve Seymour'a verdi ve Henry'nin dönmesini beklemeye karar verdiler. Kralı kızdırmaktan korkan Audley ve Seymour, Cranmer'ın Henry'yi bilgilendirmesini önerdi. Cranmer, Azizler Günü'nde kitle sırasında Henry'ye bir mesaj attı . Bir soruşturma evlilik kararsızlıklarının gerçekliğini ortaya çıkardı ve Catherine Şubat 1542'de idam edildi.
Kralın Desteği (1543–1547)
1543'te Kent'teki muhafazakâr din adamları , Özel Konsey'den önce Richard Turner ve John Bland adlı iki reformcuya saldırmak ve kınamak için bir araya geldiler . Konseye sunmak için makaleler hazırladılar, ancak son anda Stephen Gardiner'ın yeğeni Germain Gardiner tarafından ek ihbarlar eklendi . Bu yeni makaleler Cranmer'a saldırdı ve yanlışlarını 1541'e kadar listeledi. Bu belge ve takip eden eylemler, Prebendaries'in Arsa'sının temelini oluşturuyordu . Makaleler Londra'daki Konsey'e teslim edildi ve muhtemelen 22 Nisan 1543'te okundu. Kral muhtemelen o gece Cranmer hakkındaki makaleleri gördü. Başpiskopos, kişisine bir saldırı gerçekleştirildiğinin farkında değildi. Lambeth'deki komiserleri özellikle Turner'ın beraat ettiği davada, muhafazakarların öfkesi ile ilgileniyorlardı.
Cranmer aleyhindeki komplo devam ederken, reformculara diğer cephelerde saldırı düzenlendi. Convocation 20 Nisan'da Piskoposlar Kitabının revizyonunu dikkate almak için yeniden toplandı. Cranmer alt komitelere başkanlık etti, ancak muhafazakarlar inançla gerekçelendirme de dahil olmak üzere pek çok reform fikrini altüst edebildiler. 5 Mayıs'ta, herhangi bir Hıristiyan Adam veya Kralın Kitabı için Gerekli Doktrin ve Erudition adlı yeni revizyon yayınlandı. Doktrinsel olarak, Piskoposlar Kitabından çok daha muhafazakartı. 10 Mayıs'ta reformcular bir darbe daha aldı. Parlamento, "hatalı kitapları" ortadan kaldıran ve İngilizcede İncil'in okunmasını asil statülerle kısıtlayan Gerçek Dinin Gelişimi Yasasını kabul etti. Mayıs ayından Ağustos ayına kadar reformcular muayene edildi, geri çekilmeye zorlandı veya hapsedildi.
Beş ay boyunca Henry, başpiskoposuna yöneltilen suçlamalar konusunda hiçbir şey yapmadı. Komplo sonunda Kral'ın kendisi tarafından Cranmer'e açıklandı. Cranmer'ın sekreteri Ralph Morice'e göre , Eylül 1543'te bir zamanlar kral Cranmer'e , kendisine yöneltilen suçlamaları özetleyen bir makale gösterdi. Soruşturma yapılacak ve Cranmer baş araştırmacı olarak atanmıştı. Sürpriz baskınlar yapıldı, kanıtlar toplandı ve elebaşları belirlendi. Genellikle, Cranmer komploya katılan din adamlarını hemen aşağılama yoluyla koydu, ama sonunda onları affetti ve hizmetlerini kullanmaya devam etti. Cranmer'e olan güvenini göstermek için Henry, Cranmer'e kişisel yüzüğünü verdi. Privy Council, Kasım ayının sonunda Cranmer'ı tutukladığında, soylular, kralın kendisine olan güvenin sembolü ile uyarıldı. Cranmer'in zaferi, ikinci sıradaki iki liderin hapsedilmesiyle sona erdi ve Germain Gardiner idam edildi.
Cranmer'in lehine atmosferiyle Kiliseyi, özellikle de ayini yeniden düzenlemek için sessiz çabalar gösterdi. 27 Mayıs 1544'te, resmi olarak yetkilendirilmiş ilk yerel hizmet, Exhortation ve Litany olarak bilinen şefaat hizmeti yayınlandı . Bugün, Namaz Kitabı'ndaki küçük değişiklikler ile hayatta kalmaktadır . Geleneksel ayin kullanır çağırmaları azizlere, ancak Cranmer iyice böyle için metinde hiçbir fırsatı sunarak bu yönünü ıslah saygı . Avam Kamarası'na ek reformcular seçildi ve Altı Maddenin Yasası ile Gerçek Dinin İlerletilmesi Yasası'nın etkilerini azaltmak için yeni mevzuat çıkarıldı.
1546'da Gardiner, Norfolk Dükü, Lord Şansölye Wriothesley ve Londra piskoposu Edmund Bonner gibi bir koalisyondaki muhafazakarlar , reformculara meydan okumak için son bir girişimde bulundular. Cranmer ile bağlantıları olan birkaç reformcu hedef alındı. Lascelles gibi bazıları tehlikede yakıldı. Reform odaklı güçlü soylular Edward Seymour ve John Dudley denizaşırı ülkelerden İngiltere'ye döndüler ve muhafazakârlara karşı gelgiti değiştirebildiler. İki olay dengeyi bozdu. Gardiner, piskoposluk mülklerini değiştirmeyi reddettiğinde kralın önünde rezil oldu ve Norfolk Dükü'nün oğlu ihanetle suçlandı ve idam edildi. Cranmer'in bu siyasi oyunlarda herhangi bir rol oynadığına dair bir kanıt yok ve kralın sağlığı son aylarda arttığından başka arsa yoktu. Cranmer, kral için son görevlerini, son ayinlerini vermek yerine Henry'nin elini tutarken yeniden düzenlenmiş bir inanç ifadesi verdiğinde 28 Ocak 1547'de gerçekleştirdi . Cranmer Henry'nin ölümünü yas tuttu ve daha sonra bir sakal yetiştirerek kederini gösterdiğini söyledi. Sakal da geçmişle olan kopuşunun bir işaretiydi. Kıta reformcuları, eski Kiliseyi reddettiklerini göstermek için sakal yetiştirdi ve büro sakallarının bu önemi İngiltere'de iyi anlaşıldı. 31 Ocak'ta Edward Seymour'u Lord Protector olarak aday gösteren ve oğlan kral Edward VI'yı karşılayan kralın nihai iradesinin uygulayıcıları arasındaydı .
Yabancı ilahi ve yenilenmiş doktrinler (1547–1549)
Seymour'un yönetimi altında reformcular artık kuruluşun bir parçasıydı. 1547 Ağustos'unda eyaletlerin kraliyet ziyareti yapıldı ve ziyaret edilen her cemaate, Evililerin bir kopyasını almaları talimatı verildi . Bu kitap, dördü Cranmer tarafından yazılan on iki evden oluşuyordu. İnanç gerekçelendirme doktrini yeniden anlatması Gardiner'den güçlü bir tepki verdi. "İnanca Katılan İyi İşler Evresi" nde, Cranmer manastırlara ve ayinlerde yapılan okumalar ve törenlerde yer alan çeşitli kişisel eylemlerin önemine saldırdı . Böylece, gerekli görülmesi gereken iyi eserleri daralttı ve inancın önceliğini güçlendirdi. Ziyaret edilen her cemaatte, "... ona bağlılık şüphesi olan herhangi bir imgeyi ortadan kaldıran" kararlar verildi.
Zaten resmi Katolik doktrinden uzaklaşmış olan Cranmer'ın ökharistik görüşleri, Kıta reformcularından bir kez daha zorlandı. Cranmer, Schmalkaldic Ligi ile ilk temasların yapıldığı zamandan beri Martin Bucer ile temas halindeydi. Cranmer ve Bucer'in ilişkisi, Charles V'nin Mühlberg'deki Lig karşısında aldığı zafere bağlı olarak İngiltere'yi zulüm gören reformculara sığınak veren tek büyük ulus olarak bırakması nedeniyle daha da yakınlaştı . Cranmer, Bucer'e (şimdi kayboldu) ökharistik teoloji üzerine sorularla bir mektup yazdı. Bucer'in 28 Kasım 1547 tarihli cevabında, maddi gerçek varlığını reddetti ve transubstantiation ve elementlerin hayranlığını kınadı . Mektup iki İtalyan reform ilahiyatçılar tarafından Cranmer teslim edildi Peter Şehit ve Bernardino Ochino İngiltere'ye sığınmak davet edildi. Şehit ayrıca , maddi gerçek varlığına karşı patristik destek sağladığı anlaşılan John Chrysostom (şimdi sahtecilik olarak kabul ediliyor) Ad Caesarium Monachum tarafından yazıldığı iddia edilen bir mektup getirdi . Bu belgeler Cranmer'ın okalist hakkındaki düşüncelerini etkileyecekti.
1549 Mart'ında Strazburg şehri Martin Bucer ve Paul Fagius'u terk etmeye zorladı . Cranmer hemen adamları İngiltere'ye gelmeye davet etti ve İngiliz üniversitelerine yerleştirileceklerine söz verdi. 25 Nisan'a geldiklerinde Cranmer, on sekiz yıllık yazışmalardan sonra Bucer ile yüz yüze görüşmekten özellikle memnun oldu. Bilim adamlarına yeni nesil vaizler yetiştirmenin yanı sıra ayin ve doktrin reformunda yardımcı olmaları gerekiyordu. Davetiyelerini kabul eden diğerleri arasında Polonya reformcusu Jan Łaski vardı , ancak Cranmer Osiander ve Melanchthon'u İngiltere'ye gelmeye ikna edemedi.
Namaz Kitabı (1548–1549)
İbadet hizmetlerinde İngilizcenin kullanımı yaygınlaştıkça, Kilise için tam bir üniforma ayinine duyulan ihtiyaç belirginleşti. Sonunda 1549 Ortak Dua Kitabı'na başlamak için ilk toplantılar , Eylül 1548'de Chertsey'nin eski manastırında ve Windsor Kalesi'nde yapıldı. Katılımcıların listesi sadece kısmen yeniden inşa edilebilir, ancak üyeler arasında dengeli olduğu bilinmektedir. muhafazakarlar ve reformcular. Bu toplantıları 14-19 Aralık tarihleri arasında Lordlar Kamarasındaki Eucharist üzerine bir tartışma izledi. Cranmer bu tartışmada, maddi gerçek varlık doktrini terk ettiğini ve Eucharistic varlığın sadece manevi olduğuna inandığını açıkça ortaya koydu. Parlamento, Noel'den sonra, 1549 Tekdüzenlik Yasasını geçirerek Dua Kitabının yayınlanmasına destek verdi ; daha sonra büro nikahını yasallaştırdı.
Dua Kitabının ne kadarının Cranmer'ın kişisel kompozisyonu olduğunu bulmak zordur. Liturjik bilim insanlarının kuşakları, Sarum Rite , Hermann von Wied'in yazıları ve Osiander ve Justus Jonas da dahil olmak üzere birçok Lutheran kaynağı da dahil olmak üzere kullandığı kaynakları izleyebildi . Daha problemli olan, Cranmer'in kitap üzerinde nasıl çalıştığını ve kiminle çalıştığını belirlemektir. Ona kimin yardım edebileceği konusunda bilgi eksikliğine rağmen, editörlük ve kitabın genel yapısı için kredi verilir.
Yeni Dua Kitabının kullanımı 9 Haziran 1549'da zorunlu hale getirildi. Bu, Devon ve Cornwall'da İngilizce dilinin henüz yaygın olarak kullanılmadığı ve şimdi Dua Kitabı İsyanı olarak bilinen bir dizi protestoyu tetikledi . Temmuz ayının başlarında, ayaklanma İngiltere'nin doğusundaki diğer bölgelere yayılmıştı. İsyancılar, Altı Maddenin restorasyonu, sadece tembelliğe verilen kutsanmış ekmek ile kitle için Latince kullanımı, araftaki ruhlar için duaların restorasyonu ve manastırların yeniden inşası gibi bir dizi talepte bulundu. Cranmer, bu isyanlara, isyanın kötülüğünü kınadığı Kral'a güçlü bir yanıt yazdı. 21 Temmuz'da Cranmer , resmi Kilise hattını şiddetle savunduğu St Paul Katedrali'ne komuta etti. Tüm kariyerinden vaazının tek yazılı örneği olan vaazının bir taslağı, isyanla başa çıkmak için Peter Martyr ile işbirliği yaptığını gösteriyor.