Kitap, Puşkin'in öykü türündeki ilk eserleri olan İvan Petroviç Byelkin'in öyküleri -yani Atış, Tipi, Tabutçu, Menzil Bekçisi ve Köylü Genç Bayan- gibi 1830'da yazılan 5 adet kısa öyküden oluşuyor. Puşkin'in askeri yönetime karşı oluşundan dolayı Mihaylovskoye köyünde geçirmiş olduğu sürgünün izlerini görmek mümkün. Rusya'nın halk insanlarını ve köy kültürünü Rus gelenekselliğinden kopmama uğruna yalın bir şekilde bizlere sunan Puşkin, aslında bu öykülerde rütbe ayrımlarına ince göndermeler, düello kültürü, soyluluk, aşk ve tesadüflerin o zamanki Rusya'da algılanışı, Rusların tükenmeyen absürt sarhoşluğu ve anglomani (İngiliz seviciliği) gibi konulara ışık tutuyor.
Ataol Behramoğlu'nun kitabın önsözünde Byelkin'in Öyküleri için demiş olduğu cümle aslında ne kadar önemli olduklarının ve ileride gelecek olan Rus Edebiyatı eserlerinin ayak sesleri olduğunu belirtir nitelikte :
"1830 yılının ürünü olan "Byelkin'in Öyküleri",...; Dostoyevski, Nekrasov, Tolstoy, Çehov vb. daha sonraki dönemlerin birçok büyük yazarı için tükenmez esin kaynakları olmuşlardır.
Dostoyevski eserlerinde karakterlerine boşuna Puşkin dedirtmiyor. Gerek kendisinin de kullandığı ince siyasi yergilerin Puşkin tarafından zamanında kullanılmış olması gerekse de Rus gelenekselliğinden beslenen kültür anlatımı her ikisi için de bahsi yapılabilecek dipnotlardan.