Francesco Guardi Hayatı
Francesco’nun ailesine değinmeden sanatçının yaşam öyküsüne geçmek mümkün değildir. Val di Sole (Torento) doğumlu olan babası Domenico, 1600 yıllarının sonuna doğru Viyana’da yerleşmiş bir ressamdır. Anası, yine Torento asıllı olan Claudia Pichler’dir. Bu iki Trento’lunun izdivacından 1699 yılında ilk çocukları Giovanni Antonio Viyana’da dünyaya geldi; iki yıl sonra Cecilia adını verdikleri bir kız çocuğu Venedik’te doğdu (1719’da Giambattista Tiepolo’yla evlendi); 1712’de Francesco ve ondan üç yıl sonra da Nicolo dünyaya geldi.
SS. Apostoli’de bir atölyesi olan baba Domenico Guardi, 1716 yılında hayata gözlerini yumunca, büyük oğlu Giovanni Antonio, babasının mesleğini devraldı. 1731 yılından sonra Francesco ağabeysinin emirlerine göre tablolar çiziyor, bağımsız eserler veremiyordu.
Kesin olarak kendisine ait bir eser bulunmamış olmakla beraber, diğer kardeşleri Nicolo Guardi’nin de ressam olduğu sanılmaktadır.
1747 yılında Francesco, Sarasota’daki Ringling Müzesi bulunan «Umut» ve «İman» adlı tablolarını yaptı.
1757 yılında kırkbeş yaşında iken, Maria Pagani adında otuzbir yaşında bir kadınla evlendi. Bu evlilik üzerine taşımaya başladığı mesuliyetleri yerine getirmek amacıyla ağabeyi Giovanni Antonio’nun yanından ayrıldı. Böylece Giovvanni’nin etkisinden de kurtulmuş oldu.
1758 yılında ilk çocukları Vincenzo dünyaya geldi. 1762 yılında Giovanni, iki yıl sonra da Giacomo (babasının mesleğini benimsemiştir) doğdu. 1769 da dünyaya gelen Giovanni Battista, üç gün yaşadı; çocukla birlikte anne de kurtulamayarak öldü.
22 Ocak 1760 tarihinde Giovanni Antonio Guardi hayata gözlerini yumunca büsbütün serbest kalan Francesco, 1761 de Venedik ressamlarının (Fraglia) loncasına yazıldı.
1763’de Murano’daki San Pietro Martire için «San Domenico’nun Mucizeleri» adlı iki eser meydana getirdi (bugün, bu eserlerden biri Viyana’daki Kunsthistorisches Müzesi’ndedir.) Francesco, ertesi yıl Canaletto’nun öğrencisi oldu. Ustasının etkisi ve mimari eserlerle şehir manzaralarının ilgi çekmesi nedeniyle peyzaj türüne yöneldi. Bu arada bir İngiliz için iki «Venedik Peyzajı» çizdi.
Sanatçının peyzaj türüne olan bu yönelişi, ağabeysi daha hayattayken de vardı; ancak bu yöndeki eserlerini daha ziyade ağabeysinin ölümünden sonra verdi.
Canaletto‘nun 1768 yılında ölümünden sonra Francesco Guardi, bugün çoğu Louvre Müzesi’nde bulunan eser serisini meydana getirdi. 1778 yılının Ekim ayında Francesco, bazı aile mülkleri nedeniyle Val di Sole’ye gitti. 25 Nisan 1782’de resim müfettişi Pietro Edwards, Papa Pio Vl’nın Venedik’i ziyareti nedeniyle Francesco Guardi’ye dört tablo sipariş etti (bu eserler özel ve genel koleksiyonlardadır). Sanatçı, aynı yıl kuzey kontlarının şerefine verilen balolar için bazı tablolar daha yaptı.
Guardi, 1784’de «perspektif ressamı» adı altında Güzel Sanatlar Akademisi’nin en başta gelen üyelerinden oldu; aynı yıl «Kont Giovanni Zambeccari’nin Balonla Yükselişi»ni (Berlin’deki Devlet Müzesi’ndedir) meydana getirdi. 1789’un Ocak ayında çizdiği bazı tablolarında San Marcuola’daki yağ ambarlarında çıkan yangın sahnesini konu olarak aldı. Ertesi yıl Carpenedo’daki Gradenigo Villâsı’ndaki Polignac Dükü Armando ile Neukirchen’li barones Idalia’nın düğününde röportaj tipinde resimler yapma görevini aldı.
Francesco Guardi, son yıllarını Campo della Madonna’da San Canciano’daki evinde mahalle kilisesinin rahibi olan oğlu Vincenzo ile birlikte geçirdi. Ve nihayet 1 Ocak 1793 günü hayata gözlerini yumdu.