Bu bölümde eğitime farklı ülkelerdeki yaklaşımı ele alıyoruz.
Dünyanın en düşük okur yazarlık oranları Mali'de. 15 yaşın üzerinde olanlardan sadece yüzde 26,2'si okuyup yazabiliyor.
Gelişmiş ülkelerde bu oran yüzde 99.
Dünyada okur yazarlık oranı en düşün olan 20 ülkenin büyük bölümü Afrika'da. Ancak Bangladeş ve Pakistan da yüzde 53,5 ve 54,2'lik oranlarıyla bu listenin alt sıralarında.
Bu ülkelerden çoğunda kızların okula devam oranı erkek çocukların gerisinde. Plan International kuruluşuna göre, Mozambik ya da Nijer gibi ülkelerde kızların sadece yüzde 3'ü okula gidiyor.
Kuruluş bu durumun söz konusu ülkeler için milyonlarca dolarlık ek gelir potansiyelinin boşa gitmesine yol açtığını kaydediyor.
Eğtim standartları için tek ölçüt okur yazarlık oranları değil. Dünya Bankası ilk okullarda her öğretmene kaç öğrenci düştüğünü hesaplıyor.
Orta Afrika Cumhuriyeti'nde ortalama yüz öğrenciye bir öğretmen düşüyor. Liechtenstein'da ise bir öğretmene sadece yedi öğrenci düşüyor.
Dünyanın en büyük okulunun Hindistan'ın Lucknow kentindeki City Montessori olduğu tahmin ediliyor; okulun 32 bin öğrencisi var.
Eğitimin maliyeti de bir yerden diğerine büyük farklılıklar gösteriyor. Dünya Bankası İngiltere'nin GSYH'sinin yüzde 23,4'ünü ilköğretime ayırdığını hesaplıyor.
Buna karşılık Küba'da bu oran yüzde 44,7'yi buluyor. Bir dönem önemli bir okuma yazma sorunu olan ülke, gençleri eğitmek için büyük bir girişimin ardından genç yetişkinler arasında yüzde yüz okur yazarlık oranına ulaşmayı başardı.
Dünyanın en büyük yüksek öğretim sistemi, Çin'de. Çin tek başına dünyadaki üniversite ve üstü eğitim görenlerin yüzde 25'inden sorumlu.
Lise düzeyinde eğitim görenler açısından da 1998'de 6,2 milyon kişiden söz ediliyorken 10 yıl içinde bu sayı 24 milyona yaklaştı. ABD'de ise bu sayı 14 milyonun biraz üzerinde.
Sadece geçen yıl 6 milyon Çinli üniversite mezunu daha potansiyel işgücüne katıldı