X-4 güdümlü füzenin gelişimi, 1943'in ilk aylarında Ruhrstahl Allgemeine Gesellschaft'ta başladı. Proje yöneticisi, daha önce gelecekteki havacılık endüstrisi için kontrol sistemlerine aktif olarak dahil olan Dr. Max Kramer'i atadı. оружия. X-4 roketinin geliştirilmesinde önceki projelerle ilgili bazı gelişmeler kullanılmıştır.
Birkaç ön projenin analizi roketin en uygun aerodinamik görünümünü ve iç hacimlerinin yerleşimini belirlemeye izin verdi. Daha sonra farklı ülkelerden gelen tasarımcılar tarafından aktif olarak kullanılan bazı değişikliklerle birlikte kullanılan düzenleme çözümlerinin kullanıldığı unutulmamalıdır. Ekipmanın tüm ana elemanları, puro şeklindeki bir formun gövdesinin içine yerleştirildi. Burnuna karakteristik uzun bir kaporta, ortada dört kanat ve kuyrukta X şeklinde bir stabilizatör yerleştirildi. Gelecek vaat eden X-4 roketinin gövdesi, kanatları ve dümenlerinin tasarımı, ürünün düşük vasıflara sahip işçiler tarafından monte edileceği gerçeği göz önünde bulundurularak oluşturuldu. Muhtemelen, projenin bu özel özelliği, 1944-1945'te oldukça fazla sayıda yeni füze toplamasına izin verdi.
X-4 roketinin diğer Alman güdümlü silahlarla karşılaştırıldığında nispeten hafif ve kompakt olduğu ortaya çıktı. Toplam uzunluğu iki metreden fazla olan yakıtlı roket, 60 kg ağırlığındaydı. Gövdenin en büyük kısmının çapı, 0,22 m'ye eşitti ve kanat açıklığı, 0,72 m'yi aştı, roket gövdesinin, ekstrüzyona tabi tutulmuş üç alüminyum parçadan yapılması önerildi ve kanatlar kontrplaktan yapıldı.
Akustik sigorta Kranich roketin karakteristik burun saptırıcısına yerleştirildi. B-17 bombardıman motorlarının ses frekansına ayarlanan bu cihazın, savaş başlığını hedef uçaktan yaklaşık 7 metre mesafede baltalayacağı varsayıldı. Bu mesafeden, 20 kilogram savaş başlığı hedefe ciddi şekilde zarar verebilir veya tahrip edebilir. Akustik sigortanın kesilmesi durumunda, X-4 roketine ilave bir pim verildi.
Teknenin ortasına yakıt (2 litre kapasiteli) ve oksidan (4,5 litre) depoları yerleştirildi. Tankların yanında, yakıt ve oksidan basınç sistemi tarafından kullanılan bir basınçlı hava tüpüne yer açtık. Bu tankların yerleştirilmesi, merkezileşme değişikliklerini yakıt üretimi olarak azaltmıştır. Uçuş sırasında, roketin ağırlık merkezi neredeyse uzunlamasına ekseni boyunca hareket etmiyordu. Boru hatları yakıt ve oksitleyiciyi roketin kuyruk bölümüne yerleştirilmiş sıvı yakıtlı roket motoruna getirdi.
Santral olarak BMW-Flugmotorenbau 109 448 motor seçildi. R-Stoff yakıt ve S-Stoff oksitleyici kullanan bu motor, 17 saniye boyunca 140 kg'a kadar itme sağlayabilir. Kabul edilebilir özelliklere rağmen, sıvı motor askeri alanda kullanmak için fazla rahat görünmüyordu. Agresif yakıt bileşenlerinin kullanılması (örneğin,% 95 üzerindeki S-Stoff oksidan nitrik asitten oluşmuştur) füzelerin Luftwaffe'nin bazı bölümlerinde çalışmasını önemli ölçüde zorlaştırabilir. Bu sebeple, en başından beri, X-4 roketini katı yakıtlı bir motorla donatmak için girişimlerde bulunuldu. 109-603 sıvı seviyesindeki itme parametreli Schmidding 109-448 motor kullanılarak roketin modifikasyonu ile ilgili çalışmalar vardır, ancak daha kısa çalışma süresi vardır.
Diğer seçeneklerin karmaşıklığı ve maliyeti nedeniyle, X-4 roketine kablolu bir FuG 510 / 238 uzaktan kumanda sistemi verildi. İki kanadın ucunda, içinde telleri olan makaraların bulunduğu uç kaplamalar vardı. Roket fırlatıldıktan sonra, teller çözülmüş ve kontrol panelinden roket ekipmanına bir sinyal temin edilmiştir. Kuyruk stabilizatörü üzerinde bulunan direksiyon simidi ve yuvarlanma kontrolü için Taşıyıcının pilotu kontrol panelini kullanarak üç nokta yöntemini kullanarak roketi yönlendirmek zorunda kaldı. Pilotun görevi roketi hedeften minimum mesafeye çıkarmaktı. Mesafe en aza indirildikten sonra, otomatik roket bağımsız olarak savaş başlığını baltalayan şekilde üretildi. Pilotun iki kanadı sonundaki rahatlığı için sinyal lambaları vardı.
BMW 109-448 sıvı motorunun özellikleri, X-4 roketinin saatte 1100-1150 kilometreye kadar hızlanmasına izin verdi. Etkili hedef imha aralığı 1,5-2 kilometreyi geçmedi, ancak bu parametrenin hesaplanan değeri çok daha yüksekti. Böylece, iki bobin üzerine, toplam ağırlığı yaklaşık 5500 kilogram olan 5 metre tel üzerine yerleştirilir. Ancak, uçuş menzilindeki artışla ilgili asıl sorun, tellerin uzunluğu değil, cephanenin gözlemlenmesiydi.
Gerçek hava muharebesi koşullarında, aşağıdaki gibi kullanılmak üzere Ruhrstahl X-4 roketi önerildi. Avcı pilotu bir grup düşman bombacısının kuyruğuna gitmek zorunda kaldı ve bir roket fırlatmak için 2-2,5 kilometreden daha fazla olmayan bir mesafeye yaklaştı. Daha sonra, kontrol kolunu kullanarak, roketi, uç noktası hedef olan bir yörüngede tutmak gerekiyordu. Akustik sigorta pilotun çalışmasını önemli ölçüde kolaylaştırdı.
11 Ağustos 1944, yeni X-4 füzesinin ilk test lansmanı yapıldı. Değiştirilmiş bir FW-190 avcı uçağı bir taşıyıcı uçak olarak kullanıldı. Bu testler uygulanan teknik çözümlerin avantajlarını ve bazı dezavantajlarını göstermiştir. Her şeyden önce, bir kez daha sıvı roketlerin çalışmasının karmaşıklığı doğrulandı. Ek olarak, X-4 roketi tek kişilik savaşçılarda kullanım için çok uygun değildi: uçağın eşzamanlı kontrolü ve roketin hedefe işaret edilmesi oldukça zor oldu. Bu bağlamda, modifiye Ju-88 bombardıman uçağının bir füze gemisi olarak kullanılması önerisi vardı. Aynı zamanda, Me-262 avcı uçağının gerekli ekipmanla donatılmasıyla ilgili planlar ilgili kalmıştır. Gelecekte, Ruhrstahl X-4 füzeleri, kağıt üzerinde kalan Focke-Wulf Ta-183 Huckebein avcısının temel silahı olacaktı.
Yeni havadan havaya füzenin testleri 1945 yılının şubat ayına kadar sürdü. Aralık ayında, 44'in toplu mühimmat üretimine başlamasına karar verildi. Testler başlamadan önce, 200'ten daha fazla yeni füzenin üretildiği unutulmamalıdır. Çeşitli kaynaklara göre, Ruhrstahl Allgemeine Gesellschaft, toplamda yüzlerce X-4 füzesi toplamayı başardı, ancak kesin sayıları hala bilinmiyor. Farklı kaynaklarda üretilen toplam ürün sayısı, 1000 ile 1300 arasında değişmektedir. Daha fazla füze üretmesi gerekiyordu, ancak Hitler karşıtı koalisyon bombardıman uçakları sıvı roket motorları üreten tesisi imha etti. Bu bakımdan, füzelerin üretimi Ruhrstahl X-4 durdu. X-4 füzelerinin üretimi durdurulmadan kısa bir süre önce, Şubat 1945’te, kontrol edilen havadan havaya silahların montajı durduruldu. Karşılaştırma sonuçlarına göre, Henschel Hs-298 roketinin daha az umut verici olduğu ve üretimden kaldırıldığı kabul edildi. Böylece, BMW fabrikasının imhası, Alman uçak füzelerinin imalatının tamamen durdurulmasına yol açtı.
Güdümlü füzelerin savaşta kullanımı hakkında bilgi Ruhrstahl X-4 eksik. Muhtemelen öndeki ve arkadaki sorunlar nedeniyle, bu mühimmatlar asla birimlere ulaşmadı. Savaş sırasında bitmiş füzeler imha edildi ve geri kalan birkaç madde Müttefik kupası oldu.
Savaştan sonra, Fransız tasarımcılar, elde edilen füzeleri ve belgeleri kullanarak, X-4 güdümlü füzenin kendi versiyonlarını yaratmaya çalıştılar. AA-10 projesinin belirsiz olduğu ortaya çıktı. 1947-1950’te, Fransız endüstrisi 200 roketleri üretti, ardından proje kapandı. Zaten bireysel birimleri test etme aşamasında, Fransız uzmanlar yıllar önce Almanlarla tamamen aynı problemlerle karşı karşıya kaldılar. Kullanılan yakıt ve oksitleyici, uçak silah sistemlerinde kullanılamayacak kadar agresifdi. Güvenlik sorunları nedeniyle, AA-10 roketinin kullanım için uygun olmadığı açıklandı.
Sitelerin malzemelerinde:
http://airwar.ru/
http://luft46.com/
http://lonesentry.com/
http://raigap.livejournal.com/