Bana öyle geliyor ki, Ukrayna devrimi geri çekilme ya da akşamdan kalma aşamasına girmiştir. Bu aşama, sarhoş olma arzusu gibi bir devrim, bir araç değil, kendi başına bir son olduğunda kaçınılmazdır. Ukrayna girişiminin doğum kusuru, başlangıçta iki pozisyondan oluşan fikrin haksızlığıydı: "Ukr Moskal değil", "Moskal her dakika bunun hakkında bilgilendirilmeli."
Bu yüzden hiçbir zaman ulusal projelerini inşa etmediler, ancak onlarla sadece kıskançlıkla Rusya'nın önünde flört ettiler. Rusya'dan ayrılma süreci her şeyin tek anlamı haline geldi: ayrılmak değil ayrılmak önemlidir. Bu yüzden, bir yüzyılın son çeyreğinde üçüncü kez, devrimci oldular, ama olmayacaklar.
Ve şimdi, inertlik etmek yerine inşa etmek yerine, askeri tavırlar için toplanıyorlar, dış bilgi kaynaklarını kapatıyorlar ve düşmanın Avro seçimiyle uzlaşmayacakları gerçeği hakkında kendilerini savaşçı aptallıklarla dolduruyorlar. Aslında Kırım'ın Rusya'ya ayrılması, seçme hakkınızın tanınmasıdır. Sadece Doğu söz konusu - ancak bu size bağlı. Zira acı gerçeği öğrendikten sonra - Moskova GERÇEKTEN Euro seçiminizi umursamadı - Rusça olarak telafi etmeye başlayacağınıza dair bir his var. İstenmeyen Moskova dikkatini vermek, alışılmadık bir şekilde.
Ne de olsa, bu dikkat olmadan, gizliliğin yapmak istemediğini yapmak zorunda kalacaksınız: güzel bir demokratik, yozlaşmayan Avrupa Muskovit devleti inşa etmek. Bu Maidan'ı etkiledi, ancak gerçek vakaların listesinin ortaya çıkmadığına dair bir şüphe var.
Ulusal kurtarma programı birkaç noktaya kadar kaynatılmıştır:
1. Yanukoviç'in klozetlerini yakala.
2. Muskovitler olmadığımızı doğrulamak için atlayarak.
3. Batı'nın yardımını istemek.
4. Ve Yanukoviç’in klozetlerini çıkarmak isteyenler ile savaş için sonsuz harekete geçmek.
5'in teorik noktasından önce olduğuna inanılıyordu. “Bir bahçe şehri inşa etmek” meselesi zaten gelmeyecek: düşman gelecek ve müdahale edecek. Eh, gelemedi: sonuçta, onsuz Avrasya'dan hiçbir şey çıkmayacak, imparatorluk başarısız olacak, kıskançlıkla patlayacak.
Fakat zaman geçiyor ve düşman tam tersine değil. Sonra Elusive Joe bir şeylerden şüphelenmeye başladı. Batı da ışığı gördü: “Rusya Doğu'ya saldırmaya cesaret edemiyor!” Diplomatik tercüme: "Peki, lütfen Doğu'ya saldırın, yoksa onlarla ne yapacağımızı bilemeyiz!"
Şimdi Ukrayna ile ilgili bilgi aktivitesini çoğaltmamız gerektiğini düşünüyorum. Kırım hakkında, Doğudaki Ruslar hakkında konuşmak, ancak sessizce Kiev'i unutmak. Ve sonra bir müzikal Sashko hakkımız var. haber №1. Evet gitti. Bunun bizim sorunumuz olmadığını seviyoruz. Şimdi Kırım'ı donatıyoruz ve yaptırımların sakinleşmesi gerekiyor.
Ve milisleri hazırlamayı bırakmalarının ve Kırım'ın geri döneceği konusunda yanılsamalarla kendilerini şımartmalarının zamanı geldi, çünkü Leydi Ashton yüzünü Putin'i korkutacak ve - sonunda Moskova'yı unutacak. Onu cezalandırmanın ana yolu güzel bir bahçe şehri inşa etmektir. Moskova'ya sildi. Doğuya tarafa bakmadı. Kırım'a acı acı hıçkırarak geldi (peki, referandum nasıl devam edecek, başarınız karşısında şok olacak?). Savaş kazanmaz, dünyayı kazanın. Sizin için batı (= bütün dünya). Moskova aralarında olmaya hazır. Diktatörlük ve oligarşi (tekrar) devrildi. Genel olarak: sera koşulları. Öyleyse devam et ve müzikle - cennete! Peki ya Muzychka seni orada bekliyor ...