Etken Madde(ler): Tioguanin 40 mg
Piyasa Şekilleri: 25 tablet içeren şişelerde.
Kullanım Şekli: İndüksiyon dozu günde 1-2'ye bölünmüş dozlar halinde 100-200 mg/m2 vücut yüzeyi kadardır. İdame dozu günde 1-2'ye bölünmüş dozlar halinde 60-200 mg/m2'dir. Tedavi süresi hastanın durumuna göre ve kullandığı diğer sitotoksik ajanların özelliklerine göre değişmektedir.
Endikasyonları: Akut lösemi, özellikle akut miyeloid lösemi ve akut lenfoblastik lösemi tedavisinde endikedir. Aynı zamanda kronik granülositik lösemi tedavisinde de kullanılır.
Kontrendikasyonları: Tedavide ortaya çıkabilecek komplikasyonlara göre yarar/zarar ilişkisinin göz önüne alınması gerekir.
Uyarılar: Tioguanin ancak bu tür ilaçların uygulamasında deneyimli doktorların denetimi altında kullanılabilecek aktif bir sitotoksik ajandır. Tioguanin güçlü bir miyelosupresif olduğundan, remisyon indüksiyonu sırasında her gün tam kan sayımı yapılmalıdır. Hastalar tedavi süresince dikkatle izlenmelidir. Tioguanin tedavisinin başlıca yan etkisi lökopeni ve trombositopeniye yol açan kemik iliği süpresyonudur. Lökosit ve trombosit sayıları tedavi durdurulduktan sonra da düşmeye devam eder; bu nedenle bu sayılardaki anormal derecede büyük bir düşüşün ilk belirtisinde tedavi geçici olarak durdurulmalıdır. Tioguanin yeterli derecede erken kesilirse kemik iliği süpresyonu hemen düzelebilir. Akut miyeloid lösemide remisyon indüksiyonu sırasında çoğu kez hastanın relatif bir kemik iliği aplazisi devresi geçirmesi gerekebilir. Bu açıdan yeterli destekleyici olanakların bulunması önemlidir. Miyelosupresif kemoterapi uygulanmakta olan hastalar çeşitli enfeksiyonlara özellikle duyarlıdır. Remisyon indüksiyonu sırasında ve özellikle hızlı hücre yıkımı oluşurken hiperürisemi ve/veya hiperürikozüri ve ürik asit nefropatisi riskini önlemek için uygun önlemler alınmalıdır. Tioguanin, hücre DNA'sı üzerindeki etkisi yönünden potansiyel olarak mutajenik ve karsinojeniktir. Tioguanin, diğer sitotoksik ajanlar gibi, potansiyel olarak teratojeniktir. Tioguanini de içeren sitotoksik ajanların kombinasyonlarının uygulanmış olduğu erkeklerin doğan çocuklarında konjenital anomaliler bulunduğunun kaydedildiği birkaç olgu vardır. Tioguaninin gebelik süresinde özellikle ilk 3 ay içinde kullanımından mümkün olduğu kadar kaçınılmalıdır. Her bir olguda fetusa gelebilecek zarara karşı anneye sağlanması beklenen yarar değerlendirilmelidir. Tüm sitotoksik tedavilerde olduğu gibi, gebeliği önlemek için gerekli olan tedbirler alınmalıdır. anne sütünde tioguanin veya metabolitleri olduğu bildirilmemiş olmakla birlikte tioguanin uygulanan anneler emzirmemelidir.
Yan Etkileri: Tioguanin kombine tedavinin bir parçası olduğu için, görülen yan etkileri yalnızca bu ajana bağlamak mümkün değildir. Tioguaninin de yer aldığı tedavilerde gastrointestinal intolerans, stomatit, barsak nekrozu ve perforasyonu, karaciğer fonksiyon bozukluğu ve sarılık (tedavi durdurulduğunda reversibl olabilir), karaciğerin venooklüzif hastalığının meydana geldiği kaydedilmiştir. Bu durum tedavi kesildiğinde birçok olguda reversibl olabilir. Sitozin arabinozinle birlikte yüksek kümülatif dozlarda tioguanin kullanan akut miyelogenes lösemisi olan bir hastada sentrilobular hepatik nekroz bildirilmiştir. Bu hasta aynı zamanda oral kontraseptif de alıyordu.
İlaç Etkileşimleri: Busulfan ve tioguanin kombine tedavisi sonucunda, nodüler rejeneratif hiperplazi, portal hipertansiyon ve özofagus varisi gelişmiştir.