İncil'in bir teması var mı? Eğer öyleyse, bu nedir?
Bunu Yehova'nın Şahitlerinden herhangi birine sorun ve bu cevabı alacaksınız:
Tüm Mukaddes Kitabın bir teması vardır: İsa Mesih'in altındaki Krallık, Tanrı'nın egemenliğinin haklı çıkmasının ve Adının onaylanmasının gerçekleştirileceği bir araçtır. (w07 9 / 1 s. 7 “Talimatımız için Yazılmıştır”)
Bazı ciddi doktriner hatalar yaptığımızı kabul etmeye zorlandığımda, arkadaşlarım bu güvenlik battaniyesini tuttular, 'Yaptığımız her hata sadece insanın mükemmelliği yüzünden, ama asıl önemli olan sadece biz olduğumuz. krallığa iyi haberi duyurmak ve Yehova'nın egemenliğinin haklı gösterilmesi. Aklılarımıza göre, bu vaaz verme işi geçmiş tüm hatalar için mazeret. Her şeyden önce bizi tek gerçek din olarak kurar. Bu WT referansıyla kanıtlandığı gibi büyük bir gurur kaynağıdır;
Bütün öğrenmeleriyle, bu tür alimler gerçekten “Tanrı'nın bilgisini” buldular mı? Peki, Kutsal Kitap'ın temasını (Yehova'nın egemenliğinin cennetteki Krallığı aracılığıyla haklı gösterilmesini) açıkça anlıyorlar mı? (w02 12 / 15 s. 14 par. 7 “Size Yaklaşacak”)
Doğru olsaydı, bu geçerli bir bakış açısı olabilir, ama gerçek şu ki, bu İncil'in teması değil. Küçük bir tema bile değil. Aslında, İncil, Yehova'nın egemenliğini savunan hakkında hiçbir şey söylemez. JW kardeşlerimin çoğuna saçmalık gibi gelecektir. Daha da kötüsü! Küfür gibi ses çıkacak. Ama bir dakika bekle. Bana kulak ver.
Yehova'nın egemenliğinin haklı çıkması İncil'in teması olsaydı, sayfaları boyunca tekrar ederek pekiştirilmez mi? Bize gerçeği açığa vuran İsa bundan bahsetmedi mi? Bize bunun için dua etmeyi öğretmedi mi? Şüphesiz Matthew 6: 9, “Cennetteki Babamız, adınızın onaylanmasına izin verin. Egemenliğin haklı çıksın. ”
İncil'in Yehova'nın egemenliğinin haklı gösterilmesi hakkında kaç kere konuştuğunu biliyor musunuz? Gözetleme Kulesi Kütüphanesi programını kullanarak kontrol etmek kolaydır. İşte bir aramanın sonuçları:
Gördüğünüz gibi, yayınlarımızda yüzlerce hit var, ancak Kutsal Kitap'ta tek bir söz değil. Aslında, “egemenlik” kelimesi tek başına bile Kutsal Kitap'ta görünmüyor.
Peki ya tema eşleşmesinin diğer yarısı? İncil ne sıklıkta Tanrı'nın ismini onaylamaktan bahseder?
Arama kelimeleri eşleştiğinden, yaklaşık üç düzine öbek eşlemesine bakıyoruz. Açıkçası, Tanrı'nın isminin kutsallaştırılması İncil'den geçen bir temadır. Bunun ana tema olup olmadığı, şu anki noktanın yanında. Tartışmamıza göre Almanca, Mukaddes Kitap Yehova'nın ismini onaylamaktan bahsederken, egemenliğini haklı çıkarmadan hiçbir şekilde bahsetmiyor.
Bu neden? Ve daha önemlisi, neden Kutsal Kitaptan hiç bahsetmediği bir şey hakkında bu kadar büyük bir şey yapıyoruz?
Egemenliği Sorunu Merkezi Yapmak
Bu, Yehova'nın Şahitlerinin bir konumudur, Kutsal Kitap Yehova'nın egemenliğini haklı kılmaktan açıkça bahsetmese de, temanın insanın çöküşünü hızlandıran olaylarla örtülü olduğu açıktır.
“Bu noktada yılan kadına:“ Kesinlikle ölmeyeceksin. 5 Tanrı, ondan yediğiniz gün, gözlerinizin açılacağını ve iyi ve kötüyü bilen, Tanrı gibi olacağınızı bilir. ”” (Ge 3: 4, 5)
Yılanın aracı aracılığıyla şeytan tarafından konuşulan bu kısa aldatmaca, doktriner yorumumuzun temel dayanağıdır. Biz bu açıklama var Sonsuz Yaşama Giden Gerçeği, sayfa 66, paragraf 4:
STAKE'NİN SORUNLARI
4 Bazı konular veya hayati sorular gündeme getirildi. İlk önce, Şeytan soruya çağırdı Tanrı'nın doğruluğu. Aslında, Tanrı'ya yalancı derken, buna ölüm kalım meselesi olarak adlandırdı. İkincisi, sorguladı insanın yaşamı ve mutluluğu sürdürmesi için Yaratan'a bağımlılığı. Ne insanın hayatının ne de işlerini başarı ile yönetme yeteneğinin Yehova'nın itaatine bağlı olmadığını iddia etti. İnsanın Yaratıcısından bağımsız hareket edebileceğini ve kendisinin neyin doğru ya da yanlış, iyi ya da kötü olduğuna karar vererek Tanrı gibi olabileceğini savundu. Üçüncüsü, Tanrı'nın belirtilen yasasına karşı savunarak, aslında Tanrı'nın yönetim şekli yanlış ve yaratıklarının iyiliği için değil ve bu şekilde meydan okudu Tanrı'nın yönetme hakkı. (tr. bölüm 8 s. 66 par. 4, asıl vurguyu vurgulayın.)
İlk olarak: Size yalancı diyecek olsam, yönetme hakkınızı mı yoksa iyi karakterinizi mi sorgulardım? Şeytan, yalan söylediğini ima ederek Yehova'nın adını karalıyordu. Bu da Yehova'nın isminin kutsanmasını içeren meselenin özüne gidiyor. Egemenlik sorunu ile ilgisi yok. İkinci ve üçüncü noktalarda, Şeytan gerçekten de ilk insanların kendi başlarına daha iyi durumda olacaklarını ima ediyordu. Bunun neden Yehova'nın egemenliğini savunmasına ihtiyaç duyulduğunu açıklamak, Hakikat Kitap Yehova'nın Şahitlerinin sıklıkla kullandığı bir örnek sunmaya devam ediyor:
7 Şeytanın Tanrı'ya karşı sahte suçlamaları, bir dereceye kadar insanca bir şekilde gösterilebilir. Büyük bir aileye sahip olan bir erkeğin, komşularından biri tarafından, hanehalkını yönetme biçimiyle ilgili birçok yanlış şeyle suçlandığını varsayalım. Komşunun aile üyelerinin babalarına karşı gerçek bir sevgileri olmadığını, ancak onlara verdiği yiyecek ve malzemeleri almak için yanlarında kaldıklarını söylediğini varsayalım. Ailenin babası bu tür suçlamalara nasıl cevap verebilir? Sadece suçlayana karşı şiddet kullandıysa, bu suçlamaları cevaplamaz. Bunun yerine, doğru olduklarını önerebilir. Fakat kendi ailesinin, babasının gerçekten adil ve sevgi dolu bir aile başı olduğunu ve onunla birlikte yaşamaktan mutlu olduklarını, onu sevdikleri için mutlu olduklarını göstermek için kendi ailesine tanıklık etmesine izin vermesi ne güzel bir cevap olurdu! Böylece tamamen haklı görülebilir. - Atasözleri 27: 11; Isaiah 43: 10. (tr.kısa 8 s. 67-68 par. 7)
Bu konuda çok derin düşünmüyorsanız, bu mantıklı. Ancak, bütün gerçekler göz önüne alındığında, tamamen dağılır. Her şeyden önce, Şeytan tamamen doğrulanmamış bir iddiada bulunuyor. Fransız hukuk sistemi sistemine girmediğiniz sürece, kabul edilen hukuk devleti, suçlu olduğu ispatlanana kadar masum olduğu anlamına gelir. Bu nedenle Şeytan'ın suçlamalarını ispat etmek Yehova Tanrı'ya düşmedi. Onus davasını ispatlamak için tamamen Şeytanın üzerindeydi. Yehova ona 6,000 yılını vermesini sağladı ve bugüne kadar tamamen başarısız oldu.
Ayrıca, bu resimle ilgili başka ciddi bir kusur var. Yehova'nın yönetiminin doğruluğuna tanıklık etmek için çağırabileceği engin ve göksel aileyi tamamen görmezden geliyor. Adem ve Havva isyan ettiği zaman, milyarlarca melek Tanrı'nın emri altında milyarlarca yıldır zaten yararlanıyordu.
Merriam-Webster'a dayanarak, “hak vermek” anlamına gelir
- (birisinin) bir suç, hata vb. için suçlanmaması gerektiğini göstermek: (birinin) suçlu olmadığını göstermek
- (eleştirilen ya da şüphelenilen birinin ya da bir şeyin) doğru, doğru ya da makul olduğunu göstermek
Göksel ev sahibi, Cennetteki isyan sırasında, Yehova'nın egemenliğini tamamen doğrulamak için gerekli olan müstehcen kanıtı sunmuş olabilirdi. Bir daha haklı çıkmaya gerek kalmayacaktı. Şeytanın çantasında numara olan tek şey, insanların bir şekilde farklı olduğu fikriydi. Melekler gibi hala Tanrı imajında yapılmış olsalar da, yeni bir yaratım içerdiklerinden, hükümete Yehova'dan bağımsız olarak deneme şansı verilmesi gerektiğine neden olabilirdi.
Bu akıl yürütme çizgisini kabul etsek bile, tek anlamı, haklı çıkmanın - doğru, doğru, makul - egemenlik fikrini kanıtlamalarının insanlara bağlı olduğudur. Özyönetimdeki başarısızlığımız, yalnızca bir parmağını kaldırmak zorunda kalmadan Tanrı'nın egemenliğini daha da hafifletmeye hizmet etti.
Yehova'nın Şahitleri Yehova'nın kötülüğü yok ederek egemenliğini haklı çıkaracağına inanıyor.
Her şeyden önce, seviniriz çünkü Armagedon'da Yehova egemenliğini haklı çıkaracak ve kutsal ismini onaylayacaktır. (w13 7 / 15 s. 6 par. 9)
Bunun ahlaki bir mesele olduğunu söylüyoruz. Yine de Yehova karşı taraftaki herkesi yok ettiği zaman zorla çözüleceğini iddia ediyoruz.[1] Bu dünyaca düşünüyor. Ayakta kalan son adamın doğru olması gerektiği fikri. Yehova'nın işleyişi böyle değil. Amacını kanıtlamak için insanları yok etmiyor.
Tanrı'nın Hizmetkarlarının Sadakati
Yehova'nın egemenliğinin haklı gösterilmesinin Mukaddes Kitabın temasının merkezi olduğu inancımız, ek bir bölüme dayanıyor. Cennet'teki olaylardan 2,000 yıl sonra, Şeytan, İnsanın, İş'in, Tanrı'nın kendisine istediği her şeyi verdiği için Tanrı'ya sadık olduğunu iddia etti. Özünde, İş'in yalnızca maddi kazanç sağlamak için Yehova'yı sevdiğini söylüyordu. Bu Yehova'nın karakterine yapılan bir saldırıydı. Bir babaya, çocuklarının onu sevmediğini söylediğini hayal edin; sadece ondan kurtulabilecekleri şey için onu sevdiklerini düşünüyorlar. Çocukların çoğu babalarını, siğillerini ve hepsini sevdiğinden, bu babanın sevilebilir olmadığını ima ediyorsunuz.
Şeytan, Tanrı'nın ismine çamur sarkıyordu ve Eyüp'teki sadık aşkı ve Yehova'ya olan sadık aşkıyla İşi temizledi. Tanrı'nın iyi adını kutladı.
Yehova'nın Şahitleri, Tanrı'nın egemenliğine sevgiye dayandığından beri, bunun aynı zamanda egemenliğine de Tanrı'nın egemenliğine yönelik bir saldırı olduğunu iddia edebilir. Böylece, Meslek’in hem Tanrı’nın adını kutsadığını hem de Egemenliğini haklı çıkardığını söylerlerdi. Eğer bu geçerliyse, Tanrı'nın egemenliğinin haklı gösterilmesinin neden Kutsal Kitapta hiç gündeme getirilmediğini sormak gerekir. Her ne zaman Hristiyanlar Tanrı'nın ismini kendi davranışlarıyla onaylarlarsa, egemenliğini de haklı çıkarırlarsa, Kutsal Kitap neden bu yönden bahsetmiyor? Neden sadece isim korumaya odaklanıyor?
Yine bir tanık, Atasözleri 27: 11'in kanıtı olarak gösterecektir:
“Akıllı ol, oğlum ve kalbimi sevindir, böylece beni saran ona bir cevap verebilirim.” (Pr 27: 11)
“Alay etmek” alay etmek, alay etmek, hakaret etmek ve türetmek anlamına gelir. Bunların hepsi, biri diğerine iftira attığında yaptığı şeylerdir. Şeytan “iftira” anlamına gelir. Bu ayet, iftiraya cevap vermesi için Tanrı'nın ismini onaylayacak şekilde davranmak zorundadır. Yine, bu başvuruda egemenliğini haklı çıkarmayı içermenin bir nedeni yoktur.
Neden egemenlik meselesini öğretiyoruz?
İncil'de bulunmayan bir doktrin öğretmek ve tüm doktrinlerin en önemlisi olduğunu iddia etmek, atılması tehlikeli bir adım gibi görünüyor. Bu, yalnızca Tanrı’yı memnun etmek için aşırı derecede hizmet eden hizmetçiler tarafından yanlış bir adım mıdır? Yoksa İncil hakikati arayışı dışında olan sebepler mi var? Hepimiz biliyoruz ki bir yolculuğa başlarken, başlangıçta hafif bir yön değişikliği yolun aşağısında büyük sapmalara yol açabileceğini biliyoruz. Şimdiye kadar umutsuzca kaybedilmiş olabileceğimiz yoldan gidebiliriz.
Öyleyse, bu öğreti öğretisi bize neyi getirdi? Bu öğreti Tanrı'nın iyi adını nasıl yansıtıyor? Yehova'nın Şahitlerinin Teşkilatının yapısını ve liderliğini nasıl etkiledi? Erkekleri olduğu gibi yönetimleri mi görüyoruz? Bazıları en iyi yönetimin iyi huylu diktatör olduğunu ileri sürdü. Bu aslında bizim görüşümüz mü? Tanrı'nın mı? Bu konuyu manevi insanlar olarak mı yoksa fiziksel varlıklar olarak mı görüyoruz? Tanrı aşktır. Tanrı'nın sevgisi tüm bunları nerede etkiler.
Sorun boyadığımız kadar basit değil.
Bu soruları cevaplamaya ve Kutsal Kitabın ana temasını tespit etmeye çalışacağız. sonraki makale.
______________________________________________
[1] Bu yüzden çözülmesi gereken ahlaki bir meseleydi. (tr.kısa 8 s. 67 par. 6)