Zengin ve erdemsiz insanlar hayatlarını, kişiliklerini, niteliklerini ve çevresindeki en önemli kişileri malları olarak görürler. En önemli değerleri dünya malları, sonra manevi ihtiyatları olur. Fakir ama gururlu insanların en değerli kıymetleri ise çocuklarıdır. Çocukları için yaşarlar, onlar için çalışır çabalarlar. Bu dünyada en önemli farz görevlerini layıkı ile yerine getirerek bu dünyanın dengesini korumuş olurlar.