General WA Mann
General W. A. Mann
Adını Sioux Kızılderili, İspanyol-Amerikan ve Birinci Dünya Savaşlarında görev yapan ABD'li Tümgeneral William Abram Mann'ın onuruna almıştır.
(AP-112: dp. 11.450 (lt.), 1. 622'7", b. 75'6", dr. 25'6"; s. 20.6 k.; cpl. 465; trp. 5,142; a. 4 5", 16 1.1", 20 20mm.; cl. General John Pope; T. P2-S2-R2)
P2 tipi bir birlik olan General W. Mann, Kearny, N.J.'deki Federal Shipbuliding & Dry Dock Co. tarafından 1942-43'te inşa edildi ve satın alma tarihinde, 13 Ekim 1943, Comdr. Paul S. Maguire, USNR, komuta.
Norfolk, VA. dışında faaliyet gösteren General W. Mann, Mayıs 1944'ün ortalarından önce Kazablanka'ya ve Oran'a art arda dört sefer yaparak Kuzey Afrika tiyatrosuna asker ve malzeme tedarik etti. 5 Haziran 1944'te Oran için tekrar göze çarpıyordu. ve Kuzey Afrika'ya dokunduktan sonra oradan, İtalya'nın Napoli kentine bağlı birlikleri yüklemek için Brezilya'nın Rio de Janeiro kentine gitti. General W. Mann, 14 Ağustos'ta New York'a dönmeden önce Oran ve Liverpool'u ziyaret etti. 2 Eylül'de Rio de Janeiro ve Napoli'ye ulaşım başladı ve 21 Ekim'de Norfolk'a döndü. On bir gün sonra Cebelitarık, Cezayir ve Süveyş Kanalı üzerinden Bombay, Hindistan'a gitti ve Brisbane, Avustralya ve Yeni Gine üzerinden Amerika Birleşik Devletleri'nin batı kıyısına, oradan da San Pedro, Kaliforniya'ya döndü ve 13 Ocak 1945'e vardı. Hindistan'a başka bir geçiş yaptı ve dönüş yolculuğunda Melbourne ve Noumea'yı ziyaret etti, 15 Nisan'da Los Angeles'a ulaştı ve ardından kuzeye San Francisco'ya gitti. Gemi San Francisco'dan Filipinler'e gitti, Manila ve Leyte'ye dokundu ve Haziran başında Pearl Harbor'a ulaştıktan sonra oradan Panama Kanalı üzerinden Norfolk'a gitti.
General W. Mann, 4 Temmuz 1945'te Marsilya, Fransa'ya, Pasifik'e asker yerleştirmek üzere Norfolk'tan ayrıldı. Uçsuz bucaksız Pasifik'e yeniden girerek, Eylül'de Eniwetok ve Ulithi üzerinden Okinawa'yı aradı ve 28 Ekim'de Seattle, Washington'a döndü.
2 Kasım 1945'ten 5 Ocak 1946'ya kadar Seattle'dan Nagasaki ve Wakayamn, Japonya'ya gidiş-dönüş bir yolculuk yaptı ve askerlerin ve ailelerinin taşındığı bir dizi "MagicCarpet" pasajı ve "Bebek Bezi Koşuları" modelini belirledi. uzak Doğu. Bir "Guam Feribotu" olarak görev yaptı ve Ekim 1949'da MSTS'ye transfer edilene kadar adam ve malzeme taşımaya devam etti.
Kore savaşı sırasında, General W. Mann, 1-15 Ağustos 1950 tarihleri arasında Pusan'dan San Francisco'ya, Kore Devlet Başkanı Rhee'nin özel evraklarının yanı sıra, bir buçuk milyon dolar değerinde altın ve gümüş külçeler de dahil olmak üzere, ROK hükümetinin değerli kargolarını taşıdı. 16 Haziran 1951'de, onu San Francisco'dan Panama Kanalı üzerinden New Orleans'a ve oradan Dover, İngiltere üzerinden Bremerhaven, Almanya'ya götüren bir dünya turuna çıktı. Bu son limandan New York'a döndü ve oradan daha önce olduğu gibi Dover üzerinden Bremerhaven'a geri döndü, Fas, Süveyş, Kolombo, Çinhindi ve son olarak 22 Eylül 1951'de Guam ve Hawaii üzerinden San Francisco'ya gitti.
1952'den 1962'ye kadar General W. Mann, batı kıyısı limanlarından Japonya, Kore, Okinawa, Guam, Filipinler ve Formosa'ya sık sık Pasifik ötesi seferler yaptı ve ara sıra Alaska'ya geçişler yaptı.
Ekim 1962'de Küba krizi sırasında, General W. Mann San Diego'dan Karayipler'e, bu malzemelere ihtiyaç duyulması ihtimaline karşı 55.000 pound erzakla yola çıktı. Karayipler'e görece sakinlik geldiğinde, General W. Mann Pasifik'e döndü ve Batı Kıyısı'ndan Uzak Doğu'ya önemli ulaşım seferlerine devam etti.
General W. Mann 1 Aralık 1966'da vuruldu, Denizcilik İdaresi'ne transfer edildi ve kaldığı New York, Hudson Nehri'ndeki Ulusal Savunma Yedek Filosuna yerleştirildi.
General Sherman Ağacı
Dev Orman'ın kuzey ucundaki General Sherman Ağacı.
Ulusal Park Servisi/Rick Cain
General Sherman Ağacı, hacim olarak ölçülen dünyanın en büyük ağacıdır. 275 fit (83 m) boyunda ve tabanda çapı 36 fit (11 m) üzerindedir. Sequoia gövdeleri yüksekte geniş kalır. Tabandan altmış fit yukarıda, Sherman Ağacı 17,5 fit (5,3 m) çapındadır.
General Sherman Ağacını ziyaret etmek
İki yol Sherman Ağacı'na çıkar. Ana Yol için park yeri Wolverton Yolu'nun dışındadır (Sherman Ağacı ve Lodgepole arasında) sadece işaretleri takip edin. İz, ağaca kadar yarım mil (0,8 km) uzanır. Birkaç merdiveni vardır ve taş döşelidir. Yürürken Dev Orman sekoya korusuna gireceksiniz. Patika boyunca sergilenen sergiler, dev sekoyaların doğal tarihini açıklıyor. Geri yürüyüş yokuş yukarı.
Engelli park kartlarına sahip olanlar, Generals Otoyolu'nun kenarı boyunca küçük bir alana park edebilirler. Oradan, tekerlekli sandalye erişimine uygun bir patika ağaca kısa bir mesafe götürür. Bir afişiniz yoksa ancak Ana Patikayı yönetemiyorsanız, servis sezonunda park servislerine (tümü tekerlekli sandalye erişimine uygundur ve bazıları diz çökerek) erişilebilir patikaya gidebilirsiniz. Diğer bir seçenek, ilk yokuş aşağı yürüyüşü yapabiliyorsanız, Ana Patika'ya park etmek, Sherman Ağacı'na yürümek ve ardından Generals Otoyolu boyunca mekik durağına inmektir. Bir servis sizi park alanınıza geri döndürerek yokuş yukarı yürümeyi ortadan kaldırabilir.
Bir çit, Sherman Ağacı'nın sığ köklerini korur. Lütfen asfalt yolda kalarak ağacı korumamıza yardım edin.
Kışın Sherman Ağacı
Kar yağdığında, Wolverton Yolu üzerindeki ana park alanı kapanır ve Generals Otoyolu üzerindeki erişilebilir park alanı herkes için kullanılabilir hale gelir. Oradan Sherman Ağacı'na giden yol dik değil ama çok karlı veya buzlu olabilir. Lütfen dikkatli olun ve yürümeyi seçerseniz kayak pistlerine adım atmaktan kaçının.
Kış karının zamanlaması mevsimler arasında büyük farklılıklar gösterir ve tahmin edilmesi çok zordur. Kar, Ekim'den Haziran'a kadar herhangi bir zamanda yağabilir. Daha fazla bilgi için mevcut koşulları kontrol edin.
Bazı kış tatili hafta sonlarında, bir kış servisi Lodgepole ve Wuksachi'den Sherman Tree Trail'e ulaşım sağlayabilir.
Dev Orman sekoya korusunda yüzlerce hükümdar sekoyası büyür. Sherman Ağacı'nın yakınından başlayan iki millik asfalt bir döngü olan Kongre Yolu, önemli ağaçları görmek için mükemmel fırsatlar sunuyor. Yemyeşil bir çayır çevresinde 1,6 km'lik bir döngü olan Big Trees Trail, dev sekoyaların doğal tarihi hakkında yorumlayıcı sergilere sahiptir. Daha uzun bir yürüyüş için bölgedeki kilometrelerce yolu keşfedin.
Dev Orman'ın ötesinde, daha fazla sekoya korusu sizi bekliyor. Kings Canyon Ulusal Parkı'nın Grant Grove bölgesindeki dünyanın en büyük ikinci ağacı olan General Grant Tree'yi ziyaret edin. Redwood Canyon ve Muir Grove gibi diğer korular daha uzun yürüyüşler için yerlerdir.
Mann Tarihi, Aile Arması ve Arması
Mann adı ilk olarak İskoç/İngiliz Sınır Bölgesi'ndeki eski Strathclyde-Briton halkı tarafından kullanılmıştır. İlk Mann ailesi Aberdeen'de yaşıyordu.
4'lü Kahve Fincanı ve Anahtarlık Seti
$69.95 $48.95
Mann ailesinin Erken Kökenleri
Mann soyadı ilk olarak Aberdeenshire'da (Galce: Siorrachd Obar Dheathain) bulundu, burada ilk kayıtlar 1399'da Aberdeen'e burgess olarak kabul edilen John Man'a aitti. Aberdeen'deki Christina Man 1411'de "communis reseptör meretricium et furium" olarak tanımlandı. Nicolaus Man, 1431'de Kilrawakys et Geddes topraklarının eski kullanım süresini tespit etmek için yapılan soruşturmada jüri üyesiydi. [1]
İngiltere'de, "Mannlar Norfolk, Suffolk ve Cambridgeshire'da en az altı yüzyıldır kendilerine bir yuva buldular, Man bu ismin ilk halidir. Geçen yüzyılın başında Norwich'te bir Mann ailesi vardı ve adı hala şehirde." [2]
1273 tarihli Hundredorum Rolls şunları içeriyordu: Bartholomew le Man, Somerset ve Michael le Man, Oxfordshire; 1379 tarihli Yorkshire Poll Tax Rolls, Patricius de Man Johannes de Man Cecilia Manne ve Johannes de Manne'yi o sırada orada bulunan tüm topraklar olarak listeledi. [3]
"Mann, 16. ve 17. yüzyıllarda eski ve sayısız bir Widecombe [Devon] adıydı ve ana evi hâlâ o mahalledeki ilçede bulunuyor." [2]
Arması ve Soyadı Tarihi Paketi
$24.95 $21.20
Mann ailesinin Erken Tarihi
Bu web sayfası Mann araştırmamızın sadece küçük bir bölümünü göstermektedir. 1472, 1533, 1597, 1606, 1625, 1641, 1790, 1586, 1720, 1512, 1569, 1512, 1523, 1529, 1533, 1537, 1538, 1540, 1547 yıllarını kapsayan 124 kelime (9 satırlık metin) daha, 1700, 1761, 1700, 1721, 1742 ve 1761, tüm PDF Genişletilmiş Tarih ürünlerimizde ve mümkün olan her yerde basılı ürünlerimizde Erken İnsan Tarihi başlığı altında yer almaktadır.
Unisex Arması Kapşonlu Sweatshirt
Mann Yazım Varyasyonları
Orta Çağ'da İskoçya'da gelişen soyadları, genellikle birçok yazım varyasyonu altında görünür. Bunlar, sözlüklerin İngilizceyi standartlaştırmasından önceki çağda sese göre yazım uygulamasından kaynaklanmaktadır. Mann, Mann, Mangus, Man ve diğerleri olarak ortaya çıktı.
Mann ailesinin ilk ileri gelenleri (1700 öncesi)
Wood'a göre, 1512'de Laycock, Wiltshire'da doğan Gloucester Dekanı John Man (1512-1569), Winchester College'ın kayıtlarına göre bu ilçedeki Winterbourne Stoke'un doğum yeri olarak adlandırılmasına rağmen, aile arasında kayda değer bir kişiydi. 1523'te Winchester Koleji'ne kabul edildi ve 28 Ekim 1529'da şartlı tahliye üyesi olduğu Oxford, New College'a seçildi ve iki yıl sonra daimi adam oldu. B.A.'dan mezun oldu. 20 Temmuz 1533 ve M.A. 13 Şubat 1537-1538. 9 Nisan 1540'ta üniversitenin güney gözetmenliğine atandı. Sapkınlıktan şüphelenildiği için kovuldu.
Diğer 105 kelime (8 satırlık metin), tüm PDF Genişletilmiş Tarih ürünlerimizde ve mümkün olan yerlerde basılı ürünlerimizde Early Mann Notables başlığı altında yer almaktadır.
Mann ailesinin İrlanda'ya göçü
Mann ailesinin bir kısmı İrlanda'ya taşındı, ancak bu konu bu alıntıda ele alınmamıştır.
İrlanda'daki yaşamlarıyla ilgili 48 kelime (3 satırlık metin) tüm PDF Genişletilmiş Tarih ürünlerimize ve mümkün olan her yerde basılı ürünlerimize dahil edilmiştir.
Mann göçü +
Bu aile adının ilk yerleşimcilerinden bazıları şunlardı:
17. Yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Mann Yerleşimciler
- 1618'de Virginia'ya gelen Nicholas Mann [4]
- 1620'de Massachusetts, Plymouth'a ayak basan Jasper Mann [4]
- 1621'de Virginia'ya ayak basan Thomas Mann [4]
- Percival] Mann, 1622'de Virginia'ya ayak bastı [4]
- 1623'te Virginia'ya yerleşen Percivall Mann
- . (Daha fazlasını mümkün olan her yerde tüm PDF Genişletilmiş Geçmiş ürünlerimizde ve basılı ürünlerimizde bulabilirsiniz.)
18. Yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Mann Yerleşimciler
- 1703'te Virginia'ya ayak basan Jon Mann [4]
- 1703'te Virginia'ya gelen Lewis Mann [4]
- 1709'da New York'a ayak basan Heinrich Mann [4]
- 1710'da New York, NY'a gelen Henrich Mann [4]
- 1714'te Virginia'ya gelen William Mann [4]
- . (Daha fazlasını mümkün olan her yerde tüm PDF Genişletilmiş Geçmiş ürünlerimizde ve basılı ürünlerimizde bulabilirsiniz.)
19. Yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Mann Yerleşimciler
- 1807'de Amerika'ya gelen Eberh Fried Mann [4]
- John Mann, 1808'de Pennsylvania, Allegany (Allegheny) County'ye geldi [4]
- 1812'de Philadelphia, Pennsylvania'ya gelen James Mann [4]
- 19. yüzyılda Philadelphia, Pennsylvania'ya yerleşen Abraham, Adam, Alexander, Andrew, Charles, Christian ve Cornelius Mann
- Johannes Mann, eşi Margareta ve iki çocuğuyla birlikte
- . (Daha fazlasını mümkün olan her yerde tüm PDF Genişletilmiş Geçmiş ürünlerimizde ve basılı ürünlerimizde bulabilirsiniz.)
Kanada'ya Mann göçü +
Bu aile adının ilk yerleşimcilerinden bazıları şunlardı:
18. Yüzyılda Kanada'da Mann Yerleşimciler
- Özel. Edward J. Mann U.E., (Erkek) (d. 1766) Stillwater, New York, ABD'den New Carlisle ve Pasp'233biac, Gasp'233, Quebec c. 1784'te 1780'de New York'taki Kings Royal Alayı'nda görev yaptı, Ann Shipman ile evli, 8 çocuğu var, 1798'de öldü [5]
- Albay Isaac Mann Sr., U.E., (Erkek) (d. 1723) Stillwater, New York, ABD doğumlu, New Carlisle ve Pasp'233biac, Gasp'233, Quebec c. 1784 yılında Kings Sadık Amerikalılar Alayı'nda (Jessup's Rangers) görev yaptı, Annatje (Ann) Jeffries ile evli ve 7 çocuğu varken 1803'te öldü [5]
- Bay Isaac Mann Jr., U.E., (Erkek) (d. 1748) Stillwater, New York, ABD doğumlu, Stillwater, New York, ABD doğumlu, New Carlisle ve Pasp'233biac, Gasp'233, Quebec c. 1784'te Kings Loyal American Alayı'nda (Jessup's Rangers), Burgoyne's Loyalists ve New York Kings Royal Alayı'nda 1777 hizmetinde askere alındı, Mary Eyre Robertson ile evli, 1 oğlu vardı [5]
- Sancak. John Mann U.E., (Erkek) (d. 1752) Stillwater, New York, ABD doğumlu, New Carlisle ve Pasp'233biac, Gasp'233, Quebec c. 1784'te 1771'de Jessup's Rangers ve New York Kings Royal Alayı'nda görev yaptı, Elizabeth Pemberton ile evli ve 5 çocuğu var, 1805'te öldü [5]
- Yüzbaşı Samuel Mann U.E., (Erkek) Kanada'ya yerleşti c. 1784 [5]
19. Yüzyılda Kanada'daki Mann Yerleşimciler
- William Mann, 30 yaşında, bir işçi, 1815'te "Favourite" gemisiyle Saint John, New Brunswick'e geldi.
- John Mann, 18 yaşında, bir işçi, 1815'te "Favourite" gemisiyle Saint John, New Brunswick'e geldi
- 1829'da Kanada'ya gelen Elijah Mann
- Kanada'ya göç eden 35 yaşındaki Bayan Mary Mann, İngiltere'nin Liverpool limanından hareket eden "Free Trader" gemisiyle Quebec'teki Grosse Isle Karantina İstasyonu'na geldi ancak Ağustos 1847'de Grosse Adası'nda öldü [6]
- Kanada'ya göç eden 30 yaşındaki Bay William Mann, İngiltere'nin Liverpool limanından hareket eden "Rankin" gemisiyle Quebec'teki Grosse Isle Karantina İstasyonuna geldi ancak Temmuz 1847'de Grosse Isle'da öldü [6]
Avustralya'ya Mann göçü +
Avustralya'ya göç, hükümlülerin, tüccarların ve ilk yerleşimcilerin İlk Filolarını izledi. Erken göçmenler şunları içerir:
19. Yüzyılda Avustralya'da Mann Yerleşimciler
- İngiltere, Middlesex'te 7 yıl hüküm giyen İngiliz mahkûm William Mann, Şubat 1803'te "Kalküta" gemisiyle taşındı ve Avustralya'nın Yeni Güney Galler kentine vardı[7]
- 1825 ve 1832 yılları arasında Avustralya'nın Yeni Güney Galler kentine gelen bir gemi yapımcısı olan William Mann
- Thetford, Norfolk, İngiltere'de 7 yıl hüküm giyen İngiliz mahkûm Charles Mann, 29 Eylül 1831'de Avustralya'nın Yeni Güney Galler kentine yerleşerek "Asia" gemisine nakledildi[8]
- İngiltere'nin Sussex kentinde ömür boyu mahkum edilen İngiliz hükümlü Bay Thomas Mann, 29 Eylül 1831'de Avustralya'nın Yeni Güney Galler kentine yerleşerek "Asia" gemisine nakledildi[8]
- İskoçya, Glasgow'da 14 yıl hüküm giyen İskoç mahkûm John Mann, 21 Eylül 1832'de "Camden" gemisiyle New South Wales, Avustralya'ya vardı[9]
Yeni Zelanda'ya Mann göçü +
Yeni Zelanda'ya göç, Kaptan Cook (1769-70) gibi Avrupalı kaşiflerin izinden gitti: ilk önce denizciler, balina avcıları, misyonerler ve tüccarlar geldi. 1838'de İngiliz Yeni Zelanda Şirketi, Maori kabilelerinden toprak satın almaya ve yerleşimcilere satmaya başlamıştı ve 1840'ta Waitangi Antlaşması'ndan sonra birçok İngiliz aile, İngiltere'den Aotearoa'ya başlamak için altı aylık zorlu bir yolculuğa çıktı. yeni bir hayat. Erken göçmenler şunları içerir:
- Bayan Mary Mann, (d. 1844), 34 yaşında, Cornish aşçısı 8 Ağustos 1878'de Marlborough, Yeni Zelanda'ya giden "Edwin Fox" gemisinde hareket ediyor ve 1878 Kasım'ında limana varıyor [10]
19. Yüzyılda Yeni Zelanda'da Mann Yerleşimciler
- John Mann, 1841'de Arap gemisiyle Wellington, Yeni Zelanda'ya indi.
- 1841'de "Arab" gemisiyle Wellington, Yeni Zelanda'ya gelen bir işçi olan 32 yaşındaki Jonathan Mann
- 1841'de "Arab" gemisiyle Wellington, Yeni Zelanda'ya gelen 32 yaşındaki Eliza Mann
- 1849'da "Mariner" gemisiyle Wellington, Yeni Zelanda'ya gelen 13 yaşındaki John Mann
- 50 yaşında bir çiftlik işçisi olan Edward Mann, 1855'te "New Era" gemisiyle Wellington, Yeni Zelanda'ya geldi.
Mann adının çağdaş ileri gelenleri (1700 sonrası) +
- Dick Mann (1934-2021), Amerikalı profesyonel motosiklet yarışçısı, iki kez A.M.A. Grand National Championship, 1993 yılında Amerika Motor Sporları Onur Listesi'ne ve 1998'de Motosiklet Onur Listesi'ne girdi.
- Carl Mann (1942-2020), Huntingdon, Tennessee'den Amerikalı rockabilly şarkıcısı ve piyanist
- Murray Gell-Mann (1929-2020), temel parçacıklar teorisi üzerine çalışmaları nedeniyle 1969 Nobel Fizik Ödülü'nü alan Amerikalı fizikçi
- Bay William Mackendrick Mann C.B.E., Spor, Rekreasyon, Sanat ve hayır kurumlarına hizmetlerinden dolayı 17 Haziran 2017'de İngiliz İmparatorluğu Nişanı Komutanı İngiliz alıcısı
- Anthony Longford "Tony" Mann (1945-2019), 1977'den 1978'e kadar dört Testte oynayan Avustralyalı kriket oyuncusu
- John Fraser Mann (1962-2019), Kanadalı rock müzisyeni, söz yazarı ve aktör, en iyi folk rock grubu Spirit of the West'in solisti olarak bilinir
- Carol Mann (1941-2018), Amerikalı profesyonel LPGA golfçü, Dünya Golf Onur Listesi'ne girdi
- Robert Nathaniel Mann (1920-2018), Amerikalı kemancı, besteci, şef, Juilliard Yaylı Çalgılar Dörtlüsü'nün kurucu üyesi
- Woodrow Wilson Mann (1916-2002), Amerikan Demokrat Partili politikacı, Sigorta komisyoncusu Little Rock Belediye Başkanı, Arkansas, 1956-57
- William Hodges Mann (1843-1927), Amerikan Demokrat Partili politikacı, İç Savaş sırasında Konfederasyon Ordusunda görev yaptı Avukat Nottoway County Yargıcı, 1870-92 Virginia Eyalet Senatosu 28. Bölge Üyesi, 1904-09 Virginia Valisi, 1910-14
- . (Mümkün olan her yerde tüm PDF Genişletilmiş Tarih ürünlerimizde ve basılı ürünlerimizde 164 önemli isim daha mevcuttur.)
Mann ailesi için Tarihi Olaylar +
Hava Yeni Zelanda Uçuş 901
- Miss Dorothy Maude Mann (1930-1979), Yeni Zelandalı yolcu, Te Atatu, Auckland, Yeni Zelanda'dan Air New Zealand Flight 901'de Antarktika gezi uçuşu için Erebus Dağı'na uçtuğunda kazada öldü [11]
Bismarck
- Martin Mann (1921-1941), Alman Matrosengefreiter II.
Halifax Patlaması
- Bay A.E.'160 Mann, İngiliz Genç Kablosuz Operatörü, Gloucester, İngiltere, Birleşik Krallık'tan SS Curaca'da patlamada öldü [13]
HMAS Sidney II
- Bay Keith Arthur Mann (1922-1941), Caulfield, Victoria, Avustralya'dan HMAS Sydney II'de savaşa giren ve batmada ölen Avustralyalı Sıradan Denizci [14]
HMS Başlık
- Bay Arthur J Mann (d. 1921), İngiltere, Essex, Manor Park'tan Kraliyet Donanması'nda görev yapan, savaşa giren ve batmada ölen İngiliz Sıradan Denizci [15]
HMS Galler Prensi
USS Arizona
- Bay Charles C. Mann, "USS Arizona" gemisinde çalışan Amerikalı teğmen, 7 Aralık 1941'de Pearl Harbor'a yapılan Japon saldırısı sırasında battığında, batmaktan kurtuldu [17]
- Bay William Edward Mann, Washington, ABD'den Üçüncü Sınıf Amerikan Topçu Arkadaşı, "USS Arizona" gemisinde çalışan, 7 Aralık 1941'de Pearl Harbor'a yapılan Japon saldırısı sırasında battığında, batarken öldü [17]
İlgili Hikayeler +
Mann Sloganı +
Slogan aslında bir savaş çığlığı veya sloganıydı. Sloganlar ilk olarak 14. ve 15. yüzyıllarda silahlarla gösterilmeye başlandı, ancak 17. yüzyıla kadar genel olarak kullanılmadı. Bu nedenle, en eski armalar genellikle bir slogan içermez. Sloganlar nadiren silah bağışının bir parçasını oluştururlar: Çoğu hanedan otoritesi altında, bir slogan armanın isteğe bağlı bir bileşenidir ve birçok aile bir sloganı göstermemeyi tercih ettiğinde isteğe bağlı olarak eklenebilir veya değiştirilebilir.
sloganı: Ardua stabilis başına
Slogan Tercümesi: Zorluk içinde sağlam.
İçindekiler
Lex Rhodia tarafından, bir gemiyi hafifletmek amacıyla denize mal atılırsa, herkesin yararına yapılan her şeyin değerlendirilmesiyle kaybın giderileceği öngörülmüştür.
MÖ 800 dolaylarında Rodos Denizcilik Kanunu olan Lex Rhodia'da şu anda genel avarya olarak adlandırılan şeyin bir biçimi yer alıyordu. [4] Julius Paulus Prudentissimus 3. yüzyılın başlarında yasadan alıntı yaptı ve bu alıntılar korunur ve bir alıntı Justinianus'un 6. yüzyıldaki Justinianus Digest'inde (Corpus Juris Civilis'in bir parçası) yer alır, ancak Lex Rhodia artık kendisi kaybolmuştur. [3] [5]
Roma'nın düşüşünden sonra, resmi deniz hukuku Avrupa'da kullanılmaz hale geldi (deniz hukuku bilgini Jean Marie Pardessus, Justinianus Digest'in 1135 civarında Amalfi'de bir kopyası bulunana kadar tamamen kaybolmuş olabileceğini öne sürüyor), ancak temel yasaya benzer gayri resmi düzenlemeler genel ortalama kavramı muhtemelen pratik bir mesele olarak takip edildi. [5] Muhtemelen Bordeaux'daki bir mahkemeden alınan kararların bir derlemesi olan Orta Çağ'dan kalma Oléron Rolls, (diğer pek çok şeyle birlikte) şu anda genel avarya olarak adlandırılan ve Avrupa'nın birçok yerinde yetkili olarak kabul edilen şey hakkında rehberlik sağladı: Wisbuy'un yanı sıra Flanders, Hansa Birliği, Amsterdam, Cenova ve Katalonya yasaları Rolls of Oléron'dan kopyalanmış gibi görünüyor. [5]
1681 yılında Fransa Kralı XIV. , İspanya, Amsterdam, Rotterdam ve Middelburg. [6]
1890 Kuralları Düzenle
Müşterek avaryanın ilk kodlaması 1890 tarihli York Antwerp Kuralları [7] idi. [4] [6] Amerikan şirketleri bunu 1949'da kabul etti. Genel avarya, Adalet Grier tarafından açıkça belirtilen üç unsuru gerektirir. Barnard - Adams:
"1. Ortak tehlike: geminin, yükün ve mürettebatın tümünün, geri kalanını kurtarmak için bütünün bir kısmının gönüllü olarak kaybına uğramak dışında, yakın ve görünüşte 'kaçınılmaz' bir tehlikeye katıldığı bir tehlike." "2. Bu yakın tehlikeden kaçınmak amacıyla, ortak kaygının bir kısmının gönüllü bir şekilde atılması, jaktus veya atılması gerekir, periculi imminentis evitandi causaveya başka bir deyişle, tehlikenin bütünden bütünün belirli bir kısmına aktarılması." "3. Yaklaşan ortak tehlikeyi önlemeye yönelik bu girişim başarılı olmalı".
York-Anvers Kuralları, 1890'daki girişlerinden bu yana birkaç kez değiştirilmiş ve güncellenmiş olarak yürürlükte kalır. [6]
Modern Kurallar Düzenle
York Antwerp Kuralları 1994, 2004 ve 2016'da güncellendi. Halen en geniş kullanımda olan 1994 Kurallarının metni burada bulunabilir: [8] 2004 değişikliklerinin bir özeti burada bulunabilir. [9]
2016 Kuralları, York-Anvers Kurallarının sorumlusu olan Comité Maritime International'ın web sitesinden [1] adresinden indirilebilir.
Deniz taşımacılığı teknolojisindeki gelişmelere rağmen, Müşterek Avarya'ya zaman zaman başvurulmaya devam etmektedir:
"Washington DC'de bulunan East Star Uluslararası Genel Merkezi Turlara Açık."
Masonluğun şairi Dr. Robert Morris, bu Düzeni, kahramanca davranış ve ahlaki değerlerin güzel ve ilham verici İncil örneklerini kullanarak kurdu. Bunlar, Doğu Yıldızı üyelerinin özel hayatlarını süslemesi gereken asil ilkeleri tasvir ediyor.
Görevimiz
Doğu Yıldızı Tarikatı üyeleri, kardeşlik sevgisinin ruhunu ve birlikte iyilik için çalışma arzusunu içtenlikle yansıtan adanmış kadın ve erkeklerdir. Onlara zamanlarının bir kısmını insanlığa fayda sağlayan birçok projeye ayırma fırsatı veriyor.
Daha fazla bilgi edin
Kurucumuz tanınmış bir Mason Ustasıydı ve Usta Masonların Kadın Akrabalarının hem kendilerinin hem de Usta Masonların da ait olabileceği bir kardeşlik örgütüne sahip olmalarını istiyordu. Doğu Yıldızı Nişanı'nın üyeleri
Bize katılın
Hem erkeklerin hem de kadınların ait olabileceği en büyük kardeşlik örgütlerinden biriyiz. Üyelik uygunluğu, Genel Büyük Bölüm OES'e bağlı Büyük Bölümler ve Alt Bölümler için aynıdır. #8230'a bağlı olarak
Eastern Star, sevgi ve hizmetin yükseltici ve yükseltici birlikteliklerinin yanı sıra emir ve örnek yoluyla iyi insanları almaya, gerçekten Hayırseverliğe, Hakikate ve Sevgi dolu İyiliğe adanmış bir Düzen inşa etmeye çalışır.
AmazonSMILE, Perry Belmont House Foundation'a fayda sağlıyor
AmazonSmile, en sevdiğiniz hayır kurumunu her alışverişinizde ücretsiz olarak desteklemeniz için basit ve otomatik bir yoldur. smile.amazon.com'da alışveriş yaptığınızda, Amazon.com ile aynı düşük fiyatları, geniş seçimi ve uygun alışveriş deneyimini bulacaksınız, ayrıca Amazon'un satın alma fiyatının bir kısmını en sevdiğiniz hayır kurumuna bağışlayacağı ek bonusla birlikte. . Desteklemek için bir milyondan fazla kuruluş arasından seçim yapabilirsiniz.
Daha fazla ayrıntı için PerryBelmontHouse.org'u ziyaret edin.
Öncelikle belirtelim ki dünyada “Doğu Yıldızı” adını kullanan birçok kurum ve işletme var. Bu Web sitesinde, The General Grand Chapter, Order of the Eastern Star ve ona bağlı Büyük Bölümler ve Bölümler olarak bilinen bir organizasyona atıfta bulunuyoruz. Diğer “Doğu Yıldızlarından” birini arıyorsanız, Bağlantılar Sayfamızı kontrol etmeyi deneyin.
Bu sitenin amacı iki yönlüdür. Birincisi, Doğu Yıldızı'na ilgi duyanların onun hakkında ve nasıl katılabilecekleri hakkında daha fazla bilgi edinmelerine yardımcı olmayı umuyoruz. İkincisi, üyelerimiz için, Genel Büyük Bölüm tarafından sağlanan hizmetler hakkında bilgi edinmenize yardımcı olmak ve size bilgi için ek kaynaklar sağlamak için buradayız. Başlamak için, sayfanın üst kısmındaki menü seçeneklerinde listelenenlerden ilginizi çeken konuyu tıklamanız yeterlidir.
Bu sayfaları yararlı ve ilginç bulacağınızı umuyoruz. Uğradığınız için teşekkür ederim.
General W.A. Mann - Tarih
Genellikle Ortak Okulun Babası olarak adlandırılan Horace Mann, kariyerine avukat ve yasa koyucu olarak başladı. 1837'de yeni oluşturulan Massachusetts Eğitim Kurulu'nun Sekreteri olarak seçildiğinde, konumunu büyük eğitim reformunu yürürlüğe koymak için kullandı. Ortak Okul Hareketi'ne öncülük etti ve her çocuğun yerel vergilerle finanse edilen temel bir eğitim almasını sağladı. Daha fazla eyalet evrensel eğitim fikrini benimsedikçe etkisi kısa sürede Massachusetts'in ötesine yayıldı.
Mann'ın Common School'a bağlılığı, politik istikrarın ve sosyal uyumun eğitime bağlı olduğu inancından kaynaklandı: temel bir okuryazarlık düzeyi ve ortak kamu ideallerinin aşılanması. "Başka herhangi bir insan kurumunu küçümsemeden, Ortak Okulun tüm uygarlık güçlerinin en etkili ve en iyi huylusu haline gelebileceği güvenle doğrulanabilir" dedi. Mann, devlet okullarının iyi vatandaşlık, demokratik katılım ve toplumsal refahın merkezinde olduğuna inanıyordu. "Halkın zekası olmayan cumhuriyetçi bir hükümet biçimi, geniş bir ölçekte olmalı, küçük bir hükümette denetçisi ya da bekçisi olmayan bir tımarhane ne olurdu." Mann'in Ortak Okul vizyonunu harekete geçiren demokratik ve cumhuriyetçi müdürler, o zamandan beri devlet okullarına ilişkin varsayımlarımızı renklendirdi.
Mann, öğretmen yetiştiren okulların geliştirilmesinde ve öğretmenliği profesyonelleştirmeye yönelik ilk girişimlerde etkili olmuştur. Devlet destekli öğretmen yetiştirme enstitülerini ilk öneren o değildi (James Carter bunları 1820'lerde tavsiye etmişti), ancak 1838'de Massachusetts'teki ilk Normal Okulların fiili olarak kurulması için çok önemliydi. Mann, kırsal kesimdeki okulların kalitesinin yükseltilmesi gerektiğini ve bu gelişmenin anahtarının öğretim olduğunu biliyordu. Ayrıca, yeni Ortak Okullar için öğretmen kadrosunun büyük olasılıkla kadın olduğunu kabul etti ve kadınların genellikle Normal Okullar aracılığıyla öğretmen saflarına alınması için (çağdaş standartlara göre, bazen aşağılayıcı olsa da) güçlü bir şekilde savundu. . Bu gelişmelerin tümü, Mann'in Amerika Birleşik Devletleri'nde etkili, laik, evrensel bir eğitim sistemi yaratma konusundaki kararlılığının bir parçasıydı.
GE'den Immelt-down: Karanlıkta kalan CEO'nun başarısızlığına sert ışık
Jeff Bornstein duygularını kontrol edemiyordu.
Dünyanın en köklü şirketlerinden birinin sert konuşan, azimli mali işler müdürü, "Bu şirketi seviyorum," diye başladı.
Sonra gözyaşlarına boğuldu.
Ağustos 2017'ydi, General Electric'in yepyeni CEO'su John Flannery'nin dizginleri eline almasından bir aydan kısa bir süre sonraydı. Flannery ve Bornstein, şirket profesyonellerinin şirketin gururlu kültürünü aylarca aşılamak için aylarca harcadıkları yemyeşil bir kampüs olan Crotonville, NY'deki üst düzey yöneticiler için yıllık yaz toplantısında şu anda hazır bulunanların çoğu gibi, tüm kariyerlerini GE'ye adamışlardı.
Ama bir kutlama olması gereken şey, daha çok bir uyanış gibiydi.
Günler önce, iki adam Schenectady'de, şirketin asırlık en saygıdeğer ve kârlı bölümü olan GE Power'daki kitapları incelemek için bir araya geldi ve nakit bekledikleri kuru bir kuyu buldular.
Thomas Gryta ve Ted Mann, 21 Temmuz'da çıkacak olan "Lights Out: Pride, Delusion, and the Fall of General Electric"te (Houghton Mifflin) Power'ın "katı kârları hayaliydi" diye yazıyorlar. "Kar gibi görünen muhasebe hileleri aslında sadece şirketin gelecekteki kazançlarından borç alıyorlardı.”
Bu önceki toplantıda Flannery, CFO'sunu çalıştırdı ve artan paniğini bastırmaya çalıştı.
"Bunu biliyor muydun?" talep etti.
1892'de Thomas Edison, J.P. Morgan ve birkaç ortak tarafından kurulan General Electric'in kurumsal geçmişi emsalsizdi. Şirket, 1907'de kurulduğunda gemide bulunan ve 110 yıl sonra orada kalan tek Dow Jones Industrial Average'ın kurucu üyesiydi.
GE, ülkenin önde gelen güç ve aydınlatma şirketinden bir dev haline geldi. 21. yüzyılın başında medya, plastik, havacılık, enerji, dijital, finansal hizmetler ve daha fazlasını kapsayan 600 milyar dolar değerindeydi.
Ancak Flannery'nin selefi Jeffrey Immelt'in emekliliğinden sonraki aylarda, görünürdeki tüm serveti buharlaşmaya başladı.
Rezil CEO Jeffrey Immelt, her ihtimale karşı bir değil iki özel jetle seyahat edecek ve şirketin kasasını boşaltırken uçaklarına hem ıstakoz hem de biftek koyacaktı. Alamy Shutterstock
Flannery'nin işteki ilk yılında, GE'nin hisse senedi fiyatından 140 milyar dolardan fazla değer kayboldu - Enron ve Lehman Brothers gibi firmaların destansı çöküşlerinin neden olduğu kayıplardan çok daha büyük. GE, beklenmedik bir şekilde Dow'dan atıldı.
Güç'teki sorunların benzersiz olmadığı ortaya çıktı. GE'nin karları, yıllardır fırtınalı birleşmeler ve muhasebe el çabukluğu üzerine inşa edilmiş bir seraptı. Hissedarlara şişman temettüler olarak dağıtılan ve yöneticilerinin cömert ikramiyelerini ve ödemelerini karşılayan fonlar, büyük ölçüde şirketin altın kredisinin gücüyle ödünç alınmıştı.
Kitabın yazarları, Immelt'in, lastik damgalı bir yönetim kurulunun neredeyse kontrolsüz bir şekilde parayı kanamasına izin verdiği GE'nin yönetimindeki 16 yılının lanet olası bir portresini çiziyor.
Immelt, Eylül 2001'de iş efsanesi Jack Welch'in yerini alarak zirveye çıktığında sadece 45 yaşındaydı. Doğuştan karizmatik bir satıcı olan Immelt'in sınırsız iyimserliği, en hareketli yeni girişimlerin ardından hevesle sörf yaparken sürekli bir genişleme stratejisini ateşledi.
At Immelt’s urging, GE’s many arms “overpaid for businesses they didn’t understand and then [were] crushed by the market,” Gryta and Mann write.
On his watch, GE bumbled into the subprime mortgage business shortly before the 2008 crash, leading to deep losses that pushed its stock into single-digit territory. Immelt spent $14 billion on an aggressive expansion of GE’s oil and gas holdings — just as the fracking boom cratered the price of crude oil. The digital division he set up in Silicon Valley and showered with $5 billion of capital never managed to produce the machine-learning platform he touted.
The board didn’t entirely understand how GE worked, and … Immelt was just fine with that.- from “Lights Out,” on Jeffrey Immelt’s mishandling of GE
Meanwhile, GE’s corporate structure placed Immelt at the top of its board of directors, essentially making him his own boss.
“The board didn’t entirely understand how GE worked, and … Immelt was just fine with that,” the authors write. The well-compensated board members were chosen for their willingness to cheer Immelt on — and he readily ejected directors who objected to his plans.
At the same time, GE’s established divisions were expected to meet earnings goals far removed from reality. “Under Immelt, the company believed that the will to hit a target could supersede the math,” Gryta and Mann report.
It was a recipe for a disaster. Up-and-coming middle managers knew that a missed goal could stymie their climb up GE’s ladder division heads “didn’t necessarily know how his underlings got to the finish line and it didn’t really matter,” the authors write.
Those toxic incentives drove the debacle that Flannery uncovered at GE Power. The division made its money not on the generators and turbines it built, but on the service contracts it sold to maintain the machines.
All a manager had to do was tweak the future cost estimates on those decades-long contracts to jack up profits as needed — and to paper over real losses from unsold inventory and declining demand.
All the while, as the Wall Street Journal reported, Immelt often jet-setted around the world with two corporate aircraft — one that actually carried him, the other flying just behind as a backup “shadow plane” on the off chance that a mechanical problem might delay his busy schedule. His aircraft was rumored to stock both lobster and steak so the boss could choose his midflight meal. Over his last dozen years as GE’s CEO, Immelt raked in an estimated $168 million.
Onetime GE CEO John Flannery (left) and his CFO Jeff Bornstein (center) discovered financial rot at the once-powerful company previously helmed by the legendary Jack Welch (right).
At age 61, after a 35-year GE career, Immelt announced his retirement. He had long planned to depart at the end of 2017, and the board had been conducting an internal audition process for months. But after a contentious investors conference that May, when Immelt was forced to admit that the oil unit would likely drag down GE’s annual profits, he sped up the timeline.
In August 2017, Flannery took the reins. (His CFO Bornstein, who had apparently been unaware of the fiscal games that divisions like Power had been playing, had also been on the four-man shortlist.)
It took months for Flannery to take a complete inventory. Once he did, he ripped off the bandages with a public reveal at an investors update meeting that November.
“We’ve been paying a dividend in excess of our free cash flow for a number of years now,” Flannery confessed to a crowd of stock analysts and financial reporters in Midtown Manhattan. He revealed that Immelt had spent more than $150 billion on stock buybacks that artificially nudged GE’s per-share earnings higher, burnishing the company’s image on Wall Street — but had actually borrowed to pay out dividends.
GE would miss its annual earnings target by a shocking $5 billion that year, Flannery announced — and would slice its dividend in half. It was a cold splash of reality in the face of a stock market accustomed to Immelt’s breezy promises of boundless gains. Almost all of that year’s losses stemmed from the black hole at the heart of GE Power.
“No more success theater,” Flannery pledged.
The truth hurt — and sent GE’s stock price plummeting. But in the next few months, not even a wholesale housecleaning of the board and the removal of Flannery’s top deputies, including Bornstein’s ouster that October, was enough to turn the ship around.
The new board of directors voted to fire Flannery after just 14 months on the job, replacing him with the first-ever GE CEO to be trained outside its corporate culture.
New honcho Larry Culp promptly shed several divisions, including Immelt’s ruinous oil and gas venture. But GE’s slow bleed continues. In October, Culp froze pension contributions for 20,000 employees. In March, he promised to give up his 2020 salary while announcing a 10 percent layoff in the Aviation division. The company’s shares are still publicly traded on the New York Stock Exchange, but at less than a quarter of their former value.
Since leaving GE, Immelt, now 64, dove into venture capital, working with tech startups in California and chairing the board of a medical software company in Boston.
But he has been named in at least two shareholder lawsuits filed by angry investors who accuse him and other former GE execs of covering up its liabilities.
“GE still weighs on him,” Mann and Gryta report. “He feels misunderstood and unfairly portrayed” — and as he often reminds interviewers, he has held onto his GE shares, hoping against hope for an epic comeback.
Soon after Immelt stepped down, he published a self-congratulatory 6,000-word valediction in the Harvard Business Review titled “How I Remade GE.”
“It will take years for GE to fully reap the benefits of the transformations,” he wrote with his signature sanguine obliviousness. “I’m confident that I’m handing over a company that will flourish in the 21st century.”
General W.A. Mann - History
This is the troop ship that took many of us to Viet Nam. Much of the Third Brigade, 9th Infantry Division went by troop train from Fort Riley, Kansas to Oakland, departing aboard the Rose in mid-December 1966 and arriving at Vung Tau late on December 31. We went ashore early the morning of New Year's Day 1967 and were trucked to Bearcat, the newly-constructed base camp for the 9th Infantry Division. Bearcat was approximately one-hour north and east of Saigon.
Overall length 609 feet
Extreme Beam 76 feet
Maximum Navigational 29 feet
Light Displacement 12,657 tons
Dead Weight 9,917 tons
Number of Propellers two
Propulsion Type: turbine electric drive
Waterline Length 573 feet
Waterline Beam 76 feet
Full Displacement 22,574 tons
Accommodations- Officers 510
Accommodations- Enlisted 1,685
SOURCE: US Navy - Naval Vessel Registry
İtibaren: Dictionary of American Fighting Ships
General Maurice Rose
Eski bir isim tutuldu.
Maurice Rose, born 26 November 1899 at Middletown, Conn., enlisted as a private in the Colorado National Guard in June 1916 attended Officers Training Schoo1 at Fort Riley, Kansas, in 1917 and was commissioned Second Lieutenant in the Infantry 15 August. In May 1918 he sailed with the 333d Infantry for duty in France, where he participated in the St. Mihiel Offensive. After his return to the United States in January 1920, he served during the next two decades at various posts in the United States and at Corozal, C.Z. Following the Japanese attack on Pearl Harbor he became Chief of Staff of the 2d Armored Division in January 1942. Promoted to Brigadier General 2 June 1943, he assumed command of the 3d Armored Division in France 7 August 1944. He was promoted to Major General 5 September and was killed in action in Germany 31 March 1945.
Admiral Hugh Rodman (AP-126) (q. v.) was reacquired by the Navy from the Army Transport Service as General Maurice Rose 1 March 1950 and assigned to MSTS. Manned by a civilian crew, she operated out of New York in the Atlantic and the Mediterranean during the next 15 years. Steaming primarily between New York and Bremerhaven, Germany, she completed more than 150 round-trip voyages while carrying military dependents and European refugees and rotating combat-ready troops. In addition she deployed to the Mediterranean 17 times to support peace-keeping operations of the mighty 6th Fleet.
Following the gallant but abortive Hungarian Revolution in October 1956 General Maurice Rose completed three runs to Bremerhaven and back between 12 January and 27 March 1957 in support of the operation to transport Hungarian refugees to the United States. On three deployments to the Eastern Mediterranean between 1 April and 5 October, she supported units of the 6th Fleet during Communist-inspired political crises that threatened the pro-Western government of Jordan.
After completing nine voyages to Bremerhaven and back between 16 January and 4 August, General Maurice Rose departed New York 14 August for transport duty to Southeast Asia. In response to America's determination to defend the integrity and independence of South Vietnam from external Communist aggression, she sailed via Long Beach, Calif., and Pearl Harbor to Qui Nhon, South Vietnam, arriving 14 September, and debarking troops and supplies. Departing the 19th, she steamed via Okinawa and the West Coast and reached New York 18 October. During the first 8 months of 1966, she made eight round-trip runs to Europe and back. On 8 September she again departed New York for trooplift duty to South Vietnam. She operated in the Western Pacific, supporting the forces of freedom in Southeast Asia through the end of 1966. She returned to New York late in January 1967 for overhaul and was placed in ready reserve status.
General W.A. Mann - History
Welcome to Massachusetts Genealogy Trails!
This Berkshire County Website
is available for adoption.
Our goal is to help you track your ancestors through time by transcribing genealogical and historical data and placing it online
for the free use of all researchers.
Tarih sevginiz, başkalarına yardım etme isteğiniz ve temel web sayfası oluşturma becerileriniz varsa, bize katılmayı düşünün!
Get the details on our Volunteer Page.
[Temel bir web sayfasının nasıl oluşturulacağına dair veri ve bilgi yazma arzusu gereklidir.]
Barındırma size göre değilse, yardımınızı başka şekillerde kullanabiliriz.
More information can be found on the Volunteer Page.
We regret that we are unable to
perform personal research for anybody.
PAST UPDATES
Haziran 2021
Death Notice: Nathaniel Bassett
Nisan 2021
Obituary: James H. Butler - Contributed by Carly Smith
FEBRUARY, 2020
News-Marriages: CADY-CURTIS, CHAPEL (Amos)-BOTTUM, CHAPEL (James)-BOTTUM, FOOT-DEWEY, FRENCH-BROWN, sub. by N. Washell, LANGSDOFF-STILPHEN, NORTON-TAYLOR, ORNE-MERRILL, WILLIAMS-CLARK
News-Obits: BACKUS, Absolom, LISS, Sarah Jane FAIRFIELD, Betsey, sub. by N. Washell FRENCH, Elizabeth GOODELL, John Henry HILL, Harriet B. MERRY, Emma ORMESBY, George SMITH, Sarah VAN DEUSEN, Isaac WEBSTER, Ausker D.
News-Births: ADAM
News-Court: WHITNEY, sub. by N. Washell
First Baptist Church in Lanesborough
Berkshire County was originally inhabited by the Mahican (Muh-he-ka-neew) Native American tribe, until the early
1700s when the first English settlers and frontiersmen appeared around this time and began setting up farms and homesteads.
On April 25th 1724 The English finally paid the Indians 460 pounds, 3 barrels of cider, and 30 quarts of rum for what is today Berkshire County
This deal exempted modern Sheffield, Stockbridge, Richmond and Lenox, which were collected at various other dates into English territory.
(page 5. Wood, David H. Lenox Massachusetts Shire Town. Published by the town of Lenox, 1969)
The County seat is Pittsfield.
Congregational Church in Sheffield, MA
Adams * Alford * Becket * Cheshire * Clarksburg * Dalton * Egremont * Florida * Great Barrington * Housatonic
Hancock * Hinsdale * Lanesborough * Lee * Lenox * Monterey * Mount Washington * New Ashford * New Marlborough * North Adams
Otis * Peru * Pittsfield * Richmond * Sandisfield * Savoy * Sheffield * Stockbridge * Tyringham * Washington * West Stockbridge * Williamstown * Windsor
Tavan aralarını kontrol et!
Ailenizin karalama defterlerinin tozunu alın!
Bu site için DATA arıyoruz.
If you are interested in adding your families' information to this website, Email Us.
We'll be happy to help your families' obituaries, news items and other historical data find a home here
at MassachusettsGenealogy Trails, where it will remain free for all to view.
Join our Genealogy Trails Northeastern Coastal States Mailing List
to get email notices when our county sites are updated.
You never know who you might meet and what family data they may share with you
-- it could start a whole new branch of the family!
We also use the mailing lists to announce our website updates.
The Classified History of Alachua General Hospital, Gainesville's First Hospital
Welcome back to another episode of the Classified History Podcast. Thank you so much for joining us for another story about a Gainesville icon. This week we look at the history of Alachua General Hospital. This small-town family hospital served the community for 82 years. Join us for the history of the hospitals roots and here some amazing stories along the way. Former Gainesville Mayor Pegeen Hanrahan talks about how she and her mother both had to rush to AGH to give birth to children and the community fell of the hospital, Former Alachua County Sheriff Sadie Darnell talks about how she was born there with her twin sister and a little about her famous cousin being born at AGH, Gainesville Trailblazer Vivian Filer talks about her work with the Gainesville Women for Equal Rights in the 1960&rsquos fighting to desegregate AGH and the local hospitals. I hope you join us for the whole show to hear these great stories. I&rsquove also added a few fun stories I was able to find from our archive. I hope you enjoy the Classified History of Alachua General Hospital.
If you have story ideas please email me at [email protected], thank you
Did you miss an old episode of the show? Well click the link below to visit the Gainesville Sun page.