"birisi, kabuk tutmuş yaralarımızı okşamaya başladığında, cırt diye
açılıveriyor ve oluk oluk kanama başlıyor yeniden… birine teslim
olduğumuzda ve içimizi döktüğümüzde, bedenimiz ve ruhumuz kan içinde
kalıveriyor. o yüzden değil mi, içimizi tutmalarımız, birine teslim
olmaktan korkmalarımız, ortalıkta tedirgin ve gergin dolanmalarımız?
-anlatsam mı, anlatmasam mı?- kararsızlığımız, -bu sevgi beni acıtır
mı?- kuşkularımız…"