Ofisinize sabah 07: 45’te giriyorsunuz. Tipik bir Salı ve o bir ülkede devam eden bir durumla başa çıkmak için strateji, politika, hukuk ve halkla ilişkiler ekiplerini bir araya getirmeye hazırlanıyorsunuz. hizmetinize erişimi engelleme. Size haber vermeden, Başkan Donald Trump az önce şirketiniz hakkında tweet attı. Telefonunuz titremeye başlar. Bildirimleri kontrol edin ve neler olduğunu anlayın. Eleştirmenler boykot çağrısı yaparken, taraftarlar sizi övüyorlar. Bir tür yanıtın gerekli olduğunu biliyorsunuz, ancak bu işteki yalnızca üçüncü haftanız. Masanıza oturun ve çalışan el kitabını çıkarın. Maalesef “Bir Dünya Lideri Sizin Hakkınızda Tweetlediğinde” adlı bir bölüm yok. Şimdi ne olacak?
Bu, küresel ilişkiler ve uluslararası ticarete dahil olmak için son derece heyecan verici bir zamandır. Ancak birinin potansiyel fırsatlar hakkındaki heyecanı, diğerinin potansiyel tuzaklarla ilgili felç edici belirsizliğidir. Bir şirketin iş ve güvenlik işletim ortamındaki herhangi bir değişiklik olarak tanımlanan politik risk bol miktarda bulunur. Bu, hem geleneksel olarak riskli sınır pazarlarında hem de gelişmiş ülkelerde, özellikle Donald Trump’ın seçilmesi gibi olayların ve Brexit’in devam eden serpintilerinin ardından giderek artan bir şekilde doğrudur. Jeopolitik risk sadece yatırımcılar için bir endişe değildir, daha önce yazdığım gibi sadece finansal piyasalardaki kararsızlıklarda ortaya çıkmaz. Özellikle politik riskin operasyonlara nasıl ölümcül bir darbe indirebileceğini anlayamayan yeni başlayanlar için, bir mühendislik ekibinin eyleminin jeopolitik riski nasıl etkileyebileceği veya bundan nasıl etkileneceği her zaman açık değildir. Çoğu mühendis hiçbir zaman siyasi risk üzerine bir kurs almadı veya kod veya uygulama kapasitesindeki bir ince ayarın başka bir ekibin çalışmasını nasıl engelleyebileceğine veya bir hükümet tarafından nasıl bir tehdit olarak görülebileceğine tanık olmadı. Ancak çoğu şirket, politik riskin operasyonlarını derinlemesine etkileme yollarını araştırmak yerine, geleneksel risk danışmanlarının sağladığı belirsiz, hızla modası geçmiş ve büyük ölçüde yararsız raporlara güvenmeye devam ediyor.
Bir rapor siz uydurduktan sonra fikrinizi gerçekten değiştirdi mi? Olası olmayan. Bunun birkaç nedeni var, bunlardan bazılarını daha önceki yayınlarda tartışmıştım. İlk olarak, birçok rapor, bir karar verildikten sonra, onay olarak hizmet etmek veya bir uygunluk formundaki bir onay kutusunu işaretlemek için görevlendirilir ve sonuç olarak yalnızca en temel sorular sorulur. Arzu, bir yatırımı veya piyasaya sürmeyi tehlikeye atabilecek zor sorular sormak değil, doğru olduğu kanıtlanmaktır. İkincisi, raporlar genellikle, bilgilendirdikleri işletmenin gerçekte nasıl işlediğine dair yalnızca üstünkörü bir anlayışa sahip olan yeni mezun okul analistleri tarafından yazılır. Sonuç olarak, alınan kararın karmaşıklığını veya olası ikinci ve üçüncü dereceden etkileri dikkate alma ve açıklama ihtiyacını takdir etmeleri olası değildir. Üçüncüsü, rapor büyük olasılıkla yalnızca analistin sıkı bir son tarihe kadar masasından Google yapabileceklerine dayanacaktır. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, bu, analistin – ve en önemlisi – müşterinin önyargılarının tartışmasız kaldığı anlamına gelir. Son olarak, raporlar nadiren okunur; yönetici özetleri gözden kaçırılır, ancak nadiren açık fikirlidir. TL’nin ticari karşılığıdır; DR. Pek çok kararın yetersiz bir şekilde düşünülmüş görünmesi şaşırtıcı mı?
Bu döngünün yıllarca ve madencilik, lojistik, yüksek öğrenim ve teknoloji dahil olmak üzere sektörlerde kendini tekrar ettiğini gördükten sonra, yazılı kelime güçlü olsa da, müşterilerin kendi işlerini anlamalarına yardımcı olmak için yeterli olmadığı sonucuna vardım. Siyasi riske maruz kalma, ne de kendi başına karar verme, zayıflıklarını ele alma veya fırsatları yakalama konusunda onları güçlendirmek için yararlıdır. Görüşler derinlemesine yerleştiğinde ve onay önyargısı ve grup düşüncesi yerleştikten sonra, yazılı sözler fikirlere meydan okumada, fikirleri değiştirmede veya eylemleri iyileştirmede sınırlı etkiye sahip olur. Zihni değiştirmek, bakış açısının değişmesini gerektirir; bu, bir kişiyi, görüşlerini test eden ve ideal olmayan koşullar altında kararlar almaya zorlayan bir deneyime maruz bırakarak en etkili şekilde gerçekleştirilen bir görevdir. Sürükleyici deneyimler, bir deneğin teori veya önyargı pratikle karşılaştığında ne olacağını görmesini sağlar. Bu toplantı genellikle karmaşıktır, ancak aynı zamanda en iyi fikirlerin ortaya çıkabileceği kaostur da. Söylemek istediğim gibi, beklentiler bir deneyimle ilk temasta nadiren hayatta kalır. Sağlam bir simülasyonun ilettiği karmaşıklık düzeyi, yazılı bir raporda mümkün olamayacak kadar yüksek.
Yalnızca tıbbi metinleri okumuş olan bir travma cerrahına götürülmek istemezsiniz. Ve bir askeri sadece bir saha el kitabını okuduktan sonra kritik bir savaşa gönderemezsiniz. Bu profesyonellerin zanaatlarını öngörülemeyenlere karşı – sırasıyla ikametgahlar ve savaş oyunları yoluyla – uygulamalarını istiyoruz çünkü birçok acil durum ameliyatı ve itfaiye planlandığı gibi tam olarak ve hatta uzaktan gitmiyor. Sürükleyici öğrenme sadece yüksek yoğunluklu meslekler için değildir. Çalışmalar, insanların prosedürleri uygulayarak, simüle edilmiş etik ikilemler yaşayarak ve kararlar vererek daha iyi her şeyi öğrendiklerini defalarca göstermiştir. Okulda nasıl öğrendiğinizi bir düşünün – öğretmenler sadece bir yangın sırasında veya aktif bir tetikçi durumunda tahliye hakkında bir broşür dağıtmadılar; hepimiz bu tatbikatları farklı koşullarda düzenli olarak yaptık. İşletmeler ve politik risk için de aynıdır. Çalışanlara sadece bir el kitabı verip stresli bir duruma nasıl tepki vereceklerini otomatik olarak bileceklerine veya daha önce hiç pratik yapmadan zor bir karar verebileceklerine güvenemezsiniz.
İşte tam da bu yüzden odak noktamı müşterilerime özelleştirilmiş, etkileşimli, kapsamlı simülasyonlar yoluyla yardım etmeye yöneltiyorum. Bu simülasyonlar, müşterinin güvenlik açıklarını teşhis etmesine (bilgi sobası, açık komuta zincirlerinin olmaması, olağandışı koşullar, vb.), Önemli kararları tahmin edip analiz etmesine, süreçlerdeki eksiklikleri belirlemesine ve personel üyelerini daha etkili protokoller konusunda eğitmesine yardımcı olur. Bu simülasyonlarda, katılımcılar kendi rollerini oynarlar ve normal kanalları aracılığıyla (sohbet programları, e-posta, metinler veya yüz yüze görüşmeler) iletişim kurarlar, yani öğrenmesi gereken karmaşık talimatlar yoktur. Bu tatbikatlar genel merkezlerinde, tanıdık çevrelerde gerçekleştirilir, yani müşteriler stres altında kendi operasyonları hakkında mümkün olan en doğru görüşü elde ederler. Simülasyonun planını yönlendiren enjeksiyonlar veya bilgi parçaları, ister halkla ilişkiler ekibi için tweet’ler ister haber makaleleri veya konuya göre tasarlanan siber güvenlik ekipleri için teknik okumalar olsun, çalışanların her gün işledikleri gerçek bilgiler gibi görünecek şekilde özelleştirilir. bu tür ekiplerin karşılaştığı gerçeklere yakından aşina olan önemli uzmanlar. Müşterilerin karşılaştığı durumlar, firmanın geçmişte karşılaştığı krizlerin, gerçekte vermek için uğraştıkları kararların veya defalarca karşılaştıkları ve personellerini daha etkili bir şekilde ele almak için eğitmek istedikleri durumların titiz analizine dayanılarak inşa edilir.
Katılımcıların bu tür bir simülasyona katılmak zorunda kaldıkları için üzülmekten, sürece aktif olarak katılmaya ve sorunları çözmeye veya zorlukları önceden tahmin etmeye yardımcı olacak yeni uygulamalar önermeye başladığını gördüm. Bunun bir rapor sonucunda olduğunu hiç görmedim. İşte bu yüzden müşteriler bu hizmeti giderek daha fazla talep ediyor – çalışanlarındaki değişimi görüyorlar ve bir simülasyona katılmak için bir gün ayırmanın muazzam faydalarını, belirsiz ve hızla modası geçmiş raporlarla ilişkili maliyet ve fayda yokluğuna karşı görüyorlar.
Hiçbir simülasyon geleceği öngöremese de, iyi hazırlanmış olanlar bir krizin kaosunu veya büyük bir kararın baskısını simüle edebilir ve daha etkili süreçleri gidermenize ve geliştirmenize olanak tanır. Yukarıdaki hikayenin yöneticisi siz olsaydınız, simülasyonum, sesini duyuran bir politik figürün şirketinize aniden sosyal medyada dikkat çekmesi potansiyelini ele alırdı. Ekibiniz, kullanıcılarınızı engelleyen hükümet gibi daha sistemik sorunlarla uğraşırken, acil krizi ele alan birden fazla yanıt stratejisini tartmak zorunda kalacaktı. Bunu kendiniz düşünmek ve önyargılarınıza teslim olmak yerine, organizasyonunuzdaki ekiplerin üyelerinin düşüncelerini ve fikirlerini kullanma, durumu birden çok perspektiften anlama ve çeşitli sonuçlarını tahmin etme fırsatınız olur. Seçenekler. Önyargılarınıza meydan okumalı ve doğrulanmamış varsayımların bir krizi nasıl şiddetlendirebileceğini deneyimlemelisiniz. Bilgiyi nasıl bulacağınızı veya analiz edeceğinizi, gerçekliğini nasıl doğrulayacağınızı, farkında olması gereken insanlarla paylaşmayı, eylemlere ve kararlara öncelik vermeyi ve tutarlı ve tamamlayıcı bir yanıt oluşturmak için diğer yöneticilerle birlikte çalışmayı öğrenmiş olurdunuz. Simüle edilmiş deneyimin tam boyutu ve karmaşıklığıyla yüzleşerek, gerçek bir kaotik durumun yönelim bozukluğunu atlamaya ve bunun yerine bir fırsattan en iyi şekilde yararlanma gücüne sahip olmaya hazır olacaksınız.
Milena Rodban, merkezi DC’de bulunan bir jeopolitik risk danışmanı ve simülasyon tasarımcısıdır. Twitter (@MilenaRodban) veya e-posta ([email protected]) aracılığıyla ulaşılabilir. Simülasyonlar hakkında daha fazla bilgi: http://www.milenarodban.com/simulations/.