Bu makale Hasit Shah tarafından yazılmıştır ve aslen Slate Future Tense blogunda yayınlanmıştır. İçerik paylaşımı anlaşmasının bir parçası olarak Global Voices üzerinde yeniden yayınlanmıştır.
Yaklaşık iki aydır Hindistan tarafından yönetilen Keşmir’de mobil internet yok. Çoğu Amerikalı için felaket olacak şey milyonlarca Kaşmiri için sıradan bir gerçeklik haline geldi.
Hint hükümeti, yerel bir militan komutanının Temmuz ayı başlarında Hint ordusu ile bir silahlı çatışmada ölümünü izleyen şiddetli protestolara yanıt olarak mobil web erişimini kapattı. Düzinelerce insan öldürüldü. Her zamanki sokağa çıkma yasağı ile birlikte çevrimiçi sosyal ağların zorla yokluğu, insanların bilgi yaymasını ve protestoları organize etmesini zorlaştırdı. Keşmir’deki gazeteler buna “e-sokağa çıkma yasağı “diyor.
Hükümetin bakış açısından, bu genellikle “anti-ulusal faaliyet” olarak adlandırdığı şeyi önlemeye yardımcı olur. Bunun ne anlama geldiği her zaman açık değildir. Hindistan hükümetinin bu taktiği kullandığı tek yer Keşmir değil. Geçen yıl Gujarat’taydım, Başbakan Narendra Modi’nin müreffeh memleketi, işlere karşı protestolar vardı – bir kez daha şiddet eşliğinde – ve orada, mobil internet bir hafta boyunca kapatıldı.
İnternet erişimindeki bu düzenli, kasıtlı kısıtlamalar Hindistan’ın aksi takdirde ileriye dönük teknoloji politikalarıyla keskin bir tezat oluşturmaktadır. “Dijital Hindistan”, hükümetin en görünür, dışa dönük kamu girişimi. Sağcı Bharata Janatiya Partisi’nden teknoloji meraklısı milliyetçi olan Modi, Hindistan’ın gelişmekte olan bir dijital ekonomi olarak fikrini satmak için dünyayı gezdi, Google ve (daha az başarılı) Facebook gibileriyle anlaşmalar yaptı. Evde, BM’nin internet erişiminin, elektrik ve sanitasyon gibi diğer olanakların yanı sıra temel bir insan hakkı olduğu görüşünü defalarca yineledi.
Hükümetin, BJP 2014’te iktidara gelmeden önce nüfusun sadece beşte birinin internete erişebildiği bir ülkeyi bağlamak için iddialı ve karmaşık bir planı var. İnternet bağlantılarının sayısını ve kalitesini önemli ölçüde artırmanın yanı sıra, devlet hizmetlerine daha iyi erişim hedeflemekte ve yerel dijital girişimcilik ve yeniliği teşvik etmektedir. Modi, Hindistan’ın en büyük holdinginden hızlı, ucuz mobil internet hizmetleri kısa bir süre önce başlatılan Reliance Jio için reklamlarda bile yer alıyor.
Hindistan’ın güvenlik güçleri ile Hindistan tarafından yönetilen Keşmir’deki çoğunlukla genç erkeklerin nesilleri arasındaki şiddet, yaklaşık yedi yıldır akıyor ve akıyor. Güzel, dağlık, stratejik olarak önemli ve çok yıllık olarak tartışmalı bir bölgedir. Bu bölge, pek çok insanın gerçekten Hintli hissetmemiştir. Bazı Keşmiriler, tartışmalı, savaş yaralı bir “kontrol hattı” (küçük, doğu köşesi Çin tarafından talep edilir) karşısında zaten büyük bir Keşmir parçasını kontrol eden Pakistan’a katılmayı tercih eder. Diğerleri bağımsızlığı seçerdi. Her iki seçenek de Hint hükümeti veya çoğu Kızılderililer için uzaktan kabul edilebilir ve bölgede her zaman ağır bir askeri varlığı vardır. Siyaset karmaşık, şiddet endemik.
2008 yılında, Jammu ve Keşmir’in yaz başkenti Srinagar’dan BBC için raporlar ürettim (Hint devleti birbirine katılan iki bölgeden oluşur – Jammu çoğunlukla Hindu, Keşmir Müslüman), periyodik şiddet dalgalanmalarından birinde. Sakin anlarda balayı çiftleri ile popüler olan çarpıcı Dal Gölü’nün dinginliği, büyük siyasi mitingler, artan askeri aktivite, taş atma gençler ve şehirdeki kaçınılmaz ölümlerle kırıldı. Sokağa çıkma yasağı olmasına rağmen, interneti kapatmaya gerek yoktu, çünkü o günlerde çok az insanın erişimi vardı.
İnternet özellikli mobil cihazlar artık Hindistan’da 20 dolardan daha az bir fiyatla kullanılabilir ve satışlar artmaktadır. Veriler daha ucuz hale geliyor ve bağlantı daha da iyiye gidiyor. Her ay milyonlarca yeni internet kullanıcısı var, neredeyse hepsi mobil cihazlarda. Herkes bir mesajlaşma hizmetinden çok daha fazlası olan WhatsApp’ı kullanarak iletişim kurar; düşük kaliteli cihazlarla bile iyi çalışan uygun bir sosyal ağdır. Facebook her zaman işe yaramaz. WhatsApp, bilgi alışverişi ve “anti-ulusal” veya başka bir şekilde grup etkinlikleri düzenlemek için eski metin mesajlaşmasından çok daha etkilidir.
İnternet şu anda Keşmir’de tamamen yok değil, ama öyle de olabilir. Devlet tarafından işletilen telekomünikasyon şirketi BSNL, internet kullanılabilirliğini ve telefon bağlantılarını korur, ancak pek azı hizmeti kullanır. Geniş bant internet artık geri yüklendi, ancak çoğu insan hala evlerinde bu tür bir bağlantıya sahip değil; lüks oteller ve diğer ticari konumlarda genellikle Wi-Fi bulunur ve bazı insanlar bu kaynaklardan yararlanmanın yollarını bulmuştur, genellikle akıllı telefonlarını ve çalıntı Wi-Fi şifrelerini kullanmak için toplanır Bu binaların yakınında sokaklar.
Çoğu insan için internet yoktur. Aileler kolayca iletişim halinde kalamaz. Okullar şiddet nedeniyle kapatıldı ve öğrenciler web kaynaklarını kullanamazlar. Dijital girişimcilik veya yenilik yoktur. Gazeteciler için neler olduğunu bildirmek zordur. Hayati bilgiler eksik. Hindistan’daki Kaşmiris, dijital öncesi döneme geri taşındı. Endişeli ve izole edilmişlerdir.
Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Konseyi, şiddetin patlamasından sadece birkaç hafta önce, Haziran ayında internet hizmetlerinin kasıtlı olarak kaldırılmasını kınadı. En iyi ihtimalle, internet kapanmaları kalabalık kontrolünün kör bir aracıdır. Şiddeti önledikleri ve kamu güvenliğini artırdıkları açık değildir. Kararlı kişilerin iletişim kurmaları ve organize etmeleri için her zaman bir yol vardır; Kashmir’de ve başka yerlerde mesajlaşma uygulamalarından çok önce protesto gösterileri vardı.
Modi, internet erişiminin temiz su ya da gece barınağı kadar önemli olduğunu açıkça belirtti, bu nedenle bu kadar temel bir maddenin kaldırılması, hükümetin kendi belirttiği kalkınma hedeflerine ve dünyanın en büyük demokrasisi olarak gururlu statüsüne aykırıdır. İnternet olmadan iki ay uzun bir süre. Kaşmiris için, bir güvenlik önlemi yerine, daha çok toplu ceza gibi geliyor.
Hasit Shah, Hindistan’da dijital medyanın ortaya çıkışını araştırdığı Harvard Üniversitesi Güney Asya Enstitüsü’nde bulunan bir gazeteci.