-
jim jarmusch hollywood'un dinamikleriyle oynamaya bayılan bir adam şüphesiz. şiirsel ve eleştirel bir western filmi çekmek de tam onun düşünebileceği bir şey olurdu. filmde western filmlerinde inşa edilen maskülen kovboy tiplemesini yerle bir eden bir naiflik var ki bu naiflik jarmusch'un hemen hemen bütün filmlerinde hissettiğimiz bir şeydir. jarmusch'u -benim nazarımda- tanrısallaştıran şey de zaten böylesi bir dünyada bu kadar saf kalmayı başarabilen karakterler yaratmasıdır. neil young'un yaptığı film müziği, filmin önüne geçecek kadar meşhur olmuşsa da film yabana atılmayacak kadar güzeldir. filmden aklımda kalan sahnelerden biri , william blake'in kendini nobody'ye tanıttığı sahnedir. bu sahnede nobody önce ölü bir adamla tanıştığını düşünerek ürker, sonra da şair-ressam william blake'in "Auguries of Innocence" isimli aşağıdaki şiirini okur:
Every night and every morn,
some to misery are born.
Every morn and every night,
some are born to sweet delight.
Some are born to sweet delight;
some are born to endless night.