Söylesene, vahşi ve değerli hayatınla / onunla ne yapmayı planlıyorsun? ”Bu soru, Mary Oliver'ın“ Yaz Günü ”şiirinin sonunda ortaya çıkıyor.Işık Evi, Mary Oliver] En son kontrol ettiğimde, bu ifade, her biri “vahşi ve değerli bir yaşam” anlamına gelen web sitelerine ve bloglara bağlantılar içeren iki milyondan fazla Google sonucu ortaya çıkardı.
Bir çiftin parçası olsak da olmasak da, dünyaya yalnız geliriz, yalnız kalırız ve kendi özel ruh araştırmamızı yaptıktan sonra en önemli kararlarımızdan çoğunu alırız. Davranışlarımızdan biz ve biz tek başımızayız; kendi hayatlarımızı yaratırız. Öyleyse, içimizdeki yaşamı onurlandıran, gerçekten vahşi, değerli ve diğerlerinden farklı olan bir temel inşa etmemiz bizi destekler.
Bu paha biçilmez doğal kaynağı nasıl besleyebileceğimizi inceleyelim.
Üç Temel Soru
Yıllar boyunca çiftlerle yaptığım çalışmalarda, üç temel soruyu araştırmanın farklılaşma sanatında ustalaşmamızı sağladığını buldum. Cevaplarımız, hayatlarımızın mevsimleri değiştikçe değişir, bu yüzden bir kereden fazla isteyeceğiz. Temel sorular bunlar:
Neredeydim?
Şu an neredeyim?
Nereye gidiyorum?
Her soru doğal olarak diğerinden akar: (1) neredeydik bize (2) değerlendirmek için yeterli öz farkındalık ve bilgi vermeli şimdi neredeyiz ve yerine getirme fikirlerimiz için ne kadar ya da ne kadar az ilerleme kaydettiğimizi görmek için. Bu ikinci soruyu sorduğumuzda, başarı fikirlerimizin bizim için hala anlamlı olup olmadığını düşünmenin zamanı geldi.
Keşiş ve mistik Thomas Merton'un “İnsanlar hayatlarını yalnızca başarı merdivenini tırmanarak, tepeye ulaştıklarında, merdivenin yanlış duvara yaslandığını bulmak için harcayabileceklerini düşünüyorlardı” demişti. Yaşamda aldığımız kararlar, muhalif olmamamız ya da kariyer ve otorite rakamlarımıza uygun olmamızdan kaynaklanmaktadır. Bazılarımız gerçekten olmak istediğimiz yerde olmadığını anlamadan önce Merton'un merdivenin tepesine ulaşıyoruz.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Stokları aldıktan sonra, dikkate almaya hazırız (3) Nereye gidiyoruz Sonraki. Bu konuyu tartışırken, şunu düşünebiliriz: Katkıda bulunma hediyem nedir? Kalbimin arzusu nedir? Yeni bir yöne doğru ilerlemeye karar verirsek, kasıtlı olmalı, kararlı olmalı ve başarılı olmaya hazır olmalıyız.
Bu temel soruların her birine daha ayrıntılı olarak bakalım.
Neredeydim?
Kendimizi ve dünyadaki yerimizi anlamak için, hiç tanımadığımız kişiler de dahil olmak üzere aile üyelerinin etkisinin farkında olmalıyız.
Ev, ilk önce ilişkileri öğrendiğimiz yer: insanların nasıl bakım ve onarım yaptıklarını, ihtiyaçlarını nasıl karşıladıklarını, hayal kırıklığı ve sıkıntılarla nasıl başa çıktıklarını ve destek bulup bulmadıklarını. Aile çevresi içinde, bazı bireyler bizi diğerlerinden daha fazla etkiler. Çoğu insan ebeveynlerimizden en fazla etkilendiğimizi varsayıyor, ancak bazılarımız kardeşleri veya büyükanne ve büyükbabaları gibi diğer aile üyeleriyle olan ilişkilerden daha fazla etkileniyor.
Aile aynı zamanda duyguları öğrendiğimiz yer. İlk deneyimlerimiz, öz değer duygumuzu ve yetkinliğimiz ve sevilebilirliğimiz hakkındaki duygularımızı şekillendirir. Cinsellik, para, destek, çatışma, fikir farklılıkları ve güvenli ve sevilmek için gerekenler hakkında değerler okuyup mesajlar alıyoruz. O ilk yıllarda, çoğumuzun refah ve olasılık duygumuzu bozabilecek bir utanç iblisiyle tanışıyoruz.
Aynı zamanda çocukluk döneminde belirli aklın karelerine olan yakınlığımızı keşfediyoruz. Bazılarımız, hayal gücüne doğmuş, olasılıklara çizilmiş, bazıları ise zaten burada olanları organize etmek ve sistematik hale getirmekten hoşlanıyor. Bulutların ve ağaçların doğal harikasına, müzik ve çizime ya da binanın ve mühendisliğin matematiksel güzelliğine uzanıp yatmadıklarını kendi özel zevklerimizi keşfederiz. Şanslıysak, bu yakınlıklar yetişkin tutkularına ve / veya mesleklerine dönüşür.
Ancak çoğumuz için, “sağ duvar” açık değildir. Kalplerimizi neyin çocukluk arzusuyla doldurduğunu hatırlamıyoruz ve anlamlı bir yaşam ve meslek arayışına girdik. Nerede olduğumuzu ve neşemizi neyin körüklediğini anlamamızı tekrar kazanmak için, yaşama bağlı hissetmeyi ne zaman bıraktığımızı belirlemeye çalışabiliriz.
Kültürel antropolog Angeles Arrien bize, bilge insanların uzun süredir anılarımızda yer alan bu tür anların kurtarılmasında vahiylerini tanıdıklarını hatırlatır:
“Şamanik toplumların çoğunda, bulaşıktan, mutsuzluktan veya depresyondan şikayetçi bir şaman veya tıp kişisine gelirseniz, size dört sorudan birini sorarlar: Ne zaman dans etmeyi bıraktınız? Şarkı söylemeyi ne zaman bıraktın? Ne zaman hikayelerden etkilenmeyi bıraktın? Tatlı sessizlik bölgesinde konfor bulmayı ne zaman bıraktın? ” [önsözünden Ecstacy Haritaları, Gabrielle Roth tarafından]
Hem ışık hem de karanlık tarafından şekilleniriz. Çocuklar olarak bizi dinleyen bazı şeyleri tecrübe ettik ve hatırladık: arkadaşlarımız, diyelim ya da sevgi dolu bir evcil hayvan ya da özel bir öğretmen. Başka şeyler bize zarar verebilir: Zorbalık, bir ebeveyni veya her ikisi ile bağlantı kuramama veya diğer travma. Alay dans etmemizi ve şarkı söylemememize neden olmuş ve sihir anlayışımızı kaybetmemize neden olmuş olabilir. Diğer zamanlarda, belki de ilk kez çiçek açmamıza izin veren tamamen yeni olasılıklar ortaya çıkmış olabilir.
Biçimlendirici olaylarımızdan bazıları, kişisel olarak bize değil, atalarımıza uzun zaman önce olmuş olabilir. Göç, finansal karışıklık, dini zulüm ve savaş sıkıntıları, derin etkileri bir kuşaktan diğerine geçen koşullardan sadece birkaçıdır. Klinik bir psikolog olan Eva Fogelman, üçüncü kuşak Holokost'tan kurtulanların bile, benlik saygısı, güven ile ilgili zorluk ve yerine getirilemeyen finansal güvenceye olan ihtiyaç dahil olmak üzere, bu travmanın bazı etkilerini yaşadıklarına inanıyor. Tabii ki, sağkalımın tersi, kişinin hayatından en iyi şekilde yararlanma esnekliği ve kararlılığı da dahil olmak üzere nesiller boyunca aktarılabilir.
Daha iyi ve daha kötüsü için, aile deneyimimizin kişilikleri, hassasiyetleri, güçlü yönleri ve zayıf yönleri üzerinde güçlü bir etkisi vardır. Ancak tarihimizin insafına kalmamıza gerek yok. Büyüdükçe, “Nerelerdeyim?” Sorusuna verdiğimiz cevaplar bizi özgürleştirebilir, özellikle güncel sorunları çözmek için ihtiyacımız olan ipuçlarını sık sık geriye çekiyoruz.
Sorunun kökenini keşfetmek onu ortadan kaldırmasa da, bunun farkındalığı bize yeni seçenekler sunar. Hepimizin tetikleyicisi var. Bu tetikleyicilerden bazıları bilincimizin altında yatar, sadece ortağımızın istemeden söylediği sözler ya da davranışlar tarafından bırakılmayı bekler. Bununla birlikte, geçmişlerimizin katmanlarının altına kazabilir ve birbirimizi açık ve şefkatle dinleyebilirsek, hem eşlerimizle hem de kendimizle “gerçek zamanlı” yaşamaya başlayabiliriz.
Şu an neredeyim?
Kim gecenin ortasında uyanmadı, “Hayatımla ne yapıyorum?” Diye merak ederek, işleriyle ilgili şüpheleri olmayan ve “yolu takip etmenin nasıl olacağını merak eden” alınmadı"? Kendimizle uyumlu olmak, bir başkası ile uyum içinde olmak için bir ön koşuldur. İlişkimiz üzerinde çalışsak bile, her birimizin insanların yüzyıllarca sorduğu derin soruları yansıtması için zaman ayırması gerekiyor: Ben kimim? Hayatım ne hakkında? Temel değerlerimi nasıl ifade edebilirim? Zamanımı, enerjimi ve paramı nereye koyacağım - ve karşılığında ne alacağım? İşim bana mantıklı geliyor mu? Tutkum nerede? Ne yapıyorum? Öldükten sonra ne bırakacağım?
Nereye gidiyorum?
Hepimizin ileriye bakması gerekiyor. Yeteneğimizin en iyisine, önce hayal etmemiz ve sonra gelecek için yaptığımız rotayı çizmemiz gerekir. Elbette, gittiğimiz yere gideceğimizin garantisi yok. Film yapımcısı Woody Allen'ın dediği gibi “Tanrı'yı güldürmek istiyorsanız, ona planlarınızı söyleyin”.
Yine de, kendimize sormakta fayda var: Gitme zamanı nedir? İnşa etmeye başlamanın zamanı nedir? Bu sorular üzerinde düşünmek, bizi ileri götürecek yolu bulmamıza yardımcı olacaktır.
Üç Soru Neden Önemli?
Neredeydim? Şu an neredeyim? Nereye gidiyorum? Bu soruları bu kadar önemli yapan şey nedir?
“Neredeyim ben?” Sorusunu sormak, bize yer ve zamanın temelini atıyor ve doğamızı ve ruhumuzu anlamamızı sağlıyor. “Şimdi neredeyim?” Diye sormak, hayatımızın temel eseri olan kendini keşfetme yolculuğumuzda nerede olduğumuzu değerlendirmemize izin verir. “Nereye gidiyorum?” Değişmek için konuşur, bu bir sabittir ve anlam arayışını yansıtır.
Yukarıda belirtildiği gibi, bu üç sorunun öneminin bir kısmı, her birinin bir diğerine doğal olarak nasıl yöneldiğidir. Nereye geldiğimizi anlayabilirsek, uzaklaştığımız hayaller ve sahip olamayacağımız yollar dahil, o zaman bulunduğumuz yere bakmaya başlayabiliriz.
Mevcut yaşamlarımızda neyin işe yarayıp neyin işe yaramadığını anladıktan sonra, bizim için sırada olan hakkında adil bir fikir edinmeye başlayabiliriz. Yavaş yavaş, olmak istediğimiz, kendini gerçekleştiren kişiyi, başka bir insana olgun, açık kalpli bir ortak olmaya hazır birini genişletecek ve geliştireceğiz.
© 2014, Linda Carroll tarafından. Tüm hakları Saklıdır.
Yeni Dünya Kütüphanesi, Novato, CA izniyle yayınlanmıştır.
www.newworldlibrary.com veya 800-972-6657 dahili. 52.
Makale Kaynağı
Aşk Döngüleri: Kalıcı Sevginin Beş Temel Aşaması
Linda Carroll tarafından.
Yazar Hakkında
Linda Carroll, MS, otuz yılı aşkın bir süredir çift terapisti olarak çalıştı. Lisanslı bir terapist olmasının yanı sıra, Dr. Harville Hendrix ve Dr. Helen LaKelly Hunt tarafından geliştirilen çiftin terapisinin son derece başarılı şekli olan Transpersonal Psikoloji ve Imago Terapisi sertifikasına sahiptir ve PAIRS Psiko Eğitim Sürecinde usta bir öğretmendir. Sesli Diyalog, Dr. Stan Grof ile Holotropik Nefes Çalışması, Angeles Arrien ile Dört Katlı Yol, AH Almaas'ın Elmas Kalp Çalışması ve Ellyn Bader ve Çiftler Enstitüsü ile eğitim gibi birçok psikolojik ve ruhsal çalışma modelini çalıştı. Peter Pearson. Ayrıca, çiftlerin ilişkilerin gelişmesini sağlayan tutkuyu yaratmalarına (ya da yeniden yaratmalarına) yardımcı olan Hot Monogamy programında da sertifikalandırılmıştır. Adresindeki web sitesini ziyaret edin http://www.lindaacarroll.com/
Bir video izle: Linda Carroll ilişki ve diğer konular hakkında konuşuyor.