Sevimli Lise Güreşi Doktoru – The Hollywood Reporter
Lisede belgesel seti çekmek tam bir kabus gibi görünüyor. Bu, bürokrasi katmanlarından oluşan, sıkı bir şekilde kontrol altına alınmış bir ortamdır ve tüm potansiyel konularınız, kendileri ve konuşacakları herkes için çok sayıda ebeveyn iznine ihtiyaç duyar. Ayrıca gençler biraz değişken olma eğilimindedirler ve geleneksel anlatı akışına meydan okurlar.
Ne kadar mucizevi projelerin olduğunun farkına varmamız önemli. çember rüyalar Ve Bana Amerika öyle.
Lucha
Alt çizgi
Bariz erişim sorunlarına rağmen ilham verici.
Mekan: DOC NYC (Metropolis Yarışması)
Müdür: Marco Ricci
1 saat 36 dakika
Lucha: Bir Güreş HikayesiYönetmen Marco Ricci’nin Bronx’taki Taft Lisesi’ndeki kadın güreş takımının iki yıllık öyküsü, pek çok açıdan tam bir karmaşa. Bireysel öğrencilerden, bir ekipten, bir okuldan ve hatta bir ilçeden oluşan bir hikaye olmak istiyor, ancak öncelikle erişim sorunları ve odak tercihleri nedeniyle, en büyük hikaye anlatma hedeflerinin çoğuna ulaşmakta zorlanıyor.
Ama her yer için Lucha İkna edici bir portre çizemese de, başarılı olduğu düzeyler de bir o kadar önemlidir. Lucha ilham verici, duygusal bağlılık için çeşitli çıkış noktaları sunuyor ve 96 dakika sonra belgesel, ilham ve duygunun arzu edilen kreşendoya yükseldiği noktaya ulaştığında, beni tam anlamıyla gözyaşlarına boğdu.
Bize Taft’ın, Güney Bronx’un zor durumdaki, muhtemelen tehlikeli bir bölgesinde, zor durumda olan, muhtemelen tehlikeli bir devlet lisesi olduğu söylendi. Kadınların güreş programı hâlâ yolunu buluyor ancak hevesli genç antrenörler Josh ve Robert’ın arkasında yükselişte olan bir program.
İki sezon boyunca, her biri güreşi bir kaçış olarak gören dört genç kadınla tanışıyoruz. İşlevsel olarak evinden yoksun olan ve onu üniversiteye sokmak için güreşe güvenen Shirley var. Daha iyi bir forma girip notlarını yükseltebilirse kupalara ve muhtemelen Olimpiyatlara giden bir yol gören Nyasia var. Gambiya’dan gelen Müslüman bir göçmen olan Meryem, onaylamayan muhafazakar babasının kalbini kazanmayı umuyor. Ve Dominik Cumhuriyeti’nden yeni gelen Alba, güreş konusunda tutkulu ama aynı zamanda İngilizce öğrenmesi ve aynı zamanda küçük erkek kardeşine göz kulak olması gerekiyor.
engelleyen bir topraklama sorunu var Lucha başından beri. Görünüşe göre Ricci’nin Taft’a erişimi tamamen güreşçilerin antrenman yaptığı okul kafeteryasıyla ve okulun yakın zamanda kısır olan spor kupası kutusunun önündeki birkaç dakikayla sınırlıydı. Yani Taft’taki genel koşullar ve okul ile bu takım arasındaki ilişki hakkında herhangi bir fikir yok. Kesinlikle kaynak sıkıntısı yok gibi görünüyor – birkaç tam zamanlı antrenörleri ve yeni güreş atletleri var – ve bu nedenle hangi zorlukların üstesinden gelindiğini söylemenin bir yolu yok.
Bronx, çoğunlukla Shirley’nin düzenli olarak kafasını dinlendirecek yerler aramasıyla, Alba’nın apartman kompleksinde ve yakındaki parklarda evde yaptığı egzersiz rutiniyle ve buluşmalar için metro gezileriyle öne çıkıyor.
Ricci öne çıkan öğrencileri seçerken çok daha başarılı oluyor – antrenörler basmakalıp sözler, iyi niyetli teşvikler için oradalar ve birinin Yankee Stadyumu’na bakan muhteşem bir balkona sahip bir dairesi var – her ne kadar öngörülebilir erişim sorunları olsa da. Mesela, eğer önemli bir takım rekabeti daha önce hiç görmediğimiz bir güreşçiyle ilgiliyse… Ricci’nin o anı noktalamak için skorun sesini yükseltmekten başka yapabileceği hiçbir şey yok. Anlatı yumurtalarının dörtte birini Meryem’in sepetine koyarsa Ricci’nin yapabileceği hiçbir şey kalmaz, böylece hikayenin kendisine ait kısmı erken ve ani bir şekilde sona erer. Ve eğer Nyasia’nın ana çatışma kaynağı sınıfsa ve kameranın sınıfa, öğretmenlere ya da onun üstesinden gelmeye çalıştığı zorlukları belgelemesini sağlayacak herhangi bir şeye erişimi yoksa Ricci’nin yapabileceği hiçbir şey yok.
Neyse ki Nyasia, Ricci’nin hikayesini detaylandırmak için kullandığı bazı yaklaşımlar (güreşten gerçekten hoşlanan bir komşuyla verandada tuhaf konuşmalar) nadiren işe yarasa da, kök salmasını kolaylaştıran bir kişiliğe sahip. Alba’nın bu spora karşı bulaşıcı bir zevki var; güreş konusunda Taft’a gelişinden öncesine dayanan bir geçmişi olduğu açık, ancak belgesel yanıtladığından daha fazla soruyu gündeme getiriyor – ve ebeveynleri bunu yapsa bile yolculuğu açık ve iyi belgelenmiş. Filmdeki genel yokluk, soruları olmasa da çıkarımları kışkırtan başka bir şey.
Shirley yeterince iyi bir konu olmanın eşiğinde, Ricci’nin belgeseli sadece onun hakkında yapmış olmasını dilersiniz. Azimli ve yetenekli biri ve içinde bulunduğu koşullar, doktorun diğer yönleri gevşediğinde bile sürükleyici olmaya devam ediyor. Onu evden kovan annesi, kanepelere ve yerlere düşmesine izin veren çeşitli akrabalar ve bir veya iki geceliğine de olsa film olmanın etiği hakkında hâlâ sorular var. Mürettebat, bir röportajın sonunda metro vagonunda veya merdiven boşluğunda uyuyabilecek genç bir kızı takip ediyor.
Nyasia, Alba ve Shirley o kadar ilgi çekici ki, Ricci’nin lise güreşi dünyası hakkındaki ayrıntıları açıklama konusundaki ilgisizliğini örtbas ediyorlar. Takip etmek için sporla ilgili herhangi bir lojistiği veya şehirdeki okulların rekabetçi güreş yapısını anlamanıza gerek yok. Nedenini tam olarak bilmeseniz bile umursayacaksınız ve bu, büyük ölçüde kusurlu ama sonuçta yine de işe yarayan bir belgesel için iyi bir özet.