Çobanlardan uzak durmak ve koyunlara göz kulak olmaktan ve her gün onlar ormanda kaybolduğunda onları aramaktan kaçınmak için tüm koyunları hipnotize etti ve her koyuna başka hikayeler anlattı. Her koyuna ayrı zihinler verdi. Bir tanesine, “Sen bir koyun değilsin, sen bir insansın bu yüzden diğer koyunlar gibi bir gün öldürüleceğinden, kurban edileceğinden korkmana gerek yok; onlar sadece koyun. Bu nedenle yuvaya dönmek söz konusu olduğunda endişelenmene gerek yok” dedi. Bazılarına “Sen bir aslansın koyun değil” ve bazılarınaysa “Sen bir kaplansın” dedi. Ve o günden itibaren büyücü rahatlamıştı: Koyunlar onlara verilen zihinlere göre davranmaya başladılar. Bir koyunu öldürebilirdi -her gün kendi besini için, ailesinin besini için bir koyun keserdi- ve aslan ya da insan ya da kaplan olduklarına inanan koyunlar bakıp kıkırdayarak “Koyunların başına gelen şey budur” derlerdi. Fakat onlar eski günlerdeki gibi korkmazdı. Daha önceden bir koyun kestiğinde tüm koyunlar titrerdi, korkardı. “Yarın benim günüm olacak, daha ne kadar yaşayabilirim?” ve bu yüzden onlar ormana kaçarlardı: Büyücüden uzak durmak için. Ancak şimdi hiç kimse kaçmıyordu. Kaplanlar vardı, aslanlar vardı…her türden zihin onlara yerleştirilmişti.