Hissizlik Senfonisi
By manyakkkyazarrr
"Adın ne senin? "
diyerek kendisine yöneltilen soruyla, duygu yoksunu bakışlarını kendisinin yaşlarında olduğunu tahmin ettiği adama çevirdi. Aslında çok kolay bir soruyla karşı karşıya kalmasına rağmen ne cevap vereceğini bilemiyor,kendisini düşünce sarmalında buluyordu. Çünkü adı ne miydi?
Adı, ölümün kuytusunda büyüyen Rüzgar'dı.
Bunu nasıl dille bağdaştırabilir, kelimelere dökebilirdi bilemiyordu, aslında bilmekte istemiyordu fakat adamın gözlerinde ki merakı dindirerek kendisinden uzaklaşmasını istiyordu. O yüzden sadece,
"Rüzgar."
dedi. Görünürde Rüzgar olmalıydı. Ruhunun derinliklerinde kendi kimliğine bürünür, aslını unutmazdı,unutamazdı.Adamın,
"Hmmm."
diyerek düşündüğünü belli eden bir nidayı dudaklarından uğurlamasıyla az önce ki gibi bakışlarını avuç içlerine sabitledi. Seviyordu avuç içlerini güzel kılan çizgileri... Adamın,
"Küçük hanıma ve bana şalgam suyu getirin. "
deyişiyle bakışlarını tekrardan, istem dışı adama sabitledi. Bakışları adeta adamın dedikleriyle sinyal verilmiş gibi komuta uyuyordu ve kendisinin kontrolü dışı hareket ediyordu.
"Ama şalgam suyu... "
dediği sırada sözünün yarıda kesilişiyle dudaklarını birbirine bastırdı ve mühürü tazelerken,
"Getirecekler."
sözünü işitti...