Ramazan ayında yaşanan savaş: Bedir
Bedir savaşı, Ali İmran Suresi ve El Enfal Suresi'nde geçmektedir.
Ramazan ayı, Peygamberimiz (sav) ve sahabesi için bile sıkıntıdan uzak değildi. Bu zorluklardan biri, Kur'an'da bahsedilen birkaç savaştan biri olan Bedir savaşıydı.
Bedir savaşı, Hicret'ten 2 yıl sonra, Ramazan'ın 17'sinde (13 Mart 624) yaşanan bir savaştı. Müslümanlar ve Kureyş arasındaki ilk büyük çaplı nişandı ve yaklaşık 313 Müslüman 950 donanımlı Meccan askerine karşıydı.
Savaşa hangi koşullar yol açtı, Müslümanların kazanmasına ne izin verdi ve bundan sonraki yüzyıllar için sonuçları neler?
Peygamberimiz (sav) Medine'ye taşındığında Mekke, Müslümanlara ait çiftlik hayvanlarını çalmak için evlere baskınlar düzenliyordu. Hicret'ten kısa süre sonra, dayanılmaz bir baskı altında yaşayan Müslümanların kendilerini savunmasına izin veren ayetler geldi.
Savaşanlara, haksız oldukları için [savaşma] izni verildi. Ve gerçekten de Allah onlara zafer verme yetkisine sahiptir.
(22:39)
Müslümanlar daha sonra Mekke'den gelen kervanları ele geçirecek ve Kureyş'e istihbarat toplamak için erkekleri göndereceklerdi.
Savaştan iki ay önce Ocak 624'te, hacı olarak gizlenen bilgi edinme misyonu üzerine sekiz Müslüman bir Meccan karavanı tarafından keşfedildi. Savaşmaya karar verdiler, sonra mallarını ele geçirdiler, esir aldılar ve adamlarından biri olan Amr bin Al-Hadrami'yi öldürdüler. Ancak öldürme, savaşın yasaklandığı Araplar için kutsal bir ay olan Recep ayında gerçekleşti. Bu suç, Kureyş'i kervanlarını korumak için bir ordu göndermesine yol açtı.
Nisan 624'te, Ebu Sufyan'ın Müslümanlara karşı kullanılacak silahlar içeren Suriye'den Mekke'ye kadar bir kervan sürdüğü bildirildi. Peygamberimiz (sav) 313 kişiyi topladı ve kervanın önünü kesmek için Medine'den 70 mil uzakta olan Bedir'e gitti. Ancak Meccan casusları Ebu Sufyan'ı kervanına müdahale etmek için gelen Müslümanlar hakkında bilgilendirdi. Ebu Sufyan, Mekke'ye doğru başka bir yol almak için rotasını değiştirdi ve Mekke'ye bir mesaj gönderdi. Ebu Cehil, Ebu Sufyan'ın talebine cevap verdi ve Müslümanlara karşı savaşmak için bir ordu topladı.
Müslümanlar ayrıca yetmiş deve ve iki at getirdiler. Ebu Bekir, Umar, Ali ve Hamza gibi yoldaşlar katıldı.
Ebu Cehil de dahil olmak üzere en önemli Kureyşlerin bazıları çeşitli nedenlerle katıldı. Bazıları kervandaki mali çıkarlarını korumak için dışarıdaydı; diğerleri Nahde'de öldürülen İbnü'l-Hadraminin intikamını almak istedi. Son olarak, az sayıda kişinin Müslümanlara karşı kolay bir zafer olması beklenen şeyde yer almak istemiş olmasıydı.
Meccan ordusu hakkındaki sözler Müslümanlara ulaştığında, Peygamber Efendimiz (sav), hemen yoldaşlarına ve Medine'ye dönme hakkı olan en yeni Müslümanlara, Ensarlara danıştı. Ebu Bekir Müslümanların yeterince hazır olmadıklarından korkarken, Ensarların çoğunluğu savaşı destekliyordu.
Müslümanlar Kureyş'ten bir gün önce Bedir kuyularına vardılar. Meccan karavanı güvende olduğunda, bazı Kureyşler evlerine gitti. Fakat Ebu Cehil devam etmek istedi ve ayrılmak isteyenleri tehdit etti. Bu sırada Ebu Sufyan orduya katıldı.
Mart'ın 13'üncü gece yarısı Kureyş, Bedir vadisine yürüdü. İlk olarak putperestler Müslümanları kışkırtmaya başladı. Esat bin Abdül Esad El Makhzumi Müslümanların su havzasından içeceğine dair küfür etti. Kılıcıyla bacağını vuran Hamza ile mücadele etti.
Savaş, her iki ordudan da savaşmak için ortaya çıkan şampiyonlarla başladı. Müslümanlar Meccan şampiyonlarını üçe üç yakın dövüşte sevk ettiler. Hz.Ali ve Hz.Hamza rakiplerini öldürdü. Sonra ikisi de Ubaydah'a yardım etti. Ubaydah'ın rakibi hemen ölürken, Ubaydah ölümcül bir şekilde bacağına yaralandı. Hz.Ali ve Hz.Hamza daha sonra şehit olan Ubaydah'ı Müslüman hatlarına geri götürdüler.
Daha sonra her iki ordu da birbirlerine yakın dövüş silahları eklemeden önce oklarla savaşmaya başladı. Peygamberimiz bir avuç çakıl taşı istedi. Çakıl taşlarını Mekkelilere doğru savurarak "Yüzünüz kara olsun" dedi. Bunun üzerine "Attığın zaman sen atmadın fakat Allah attı" - Enfal /17 ayeti geldi. (Hayatus Sahabe)
Mekkeliler, kavgaya karşı güçsüz ve hevessiz, kalmıştı. Savaşın kendisi sadece birkaç saat sürdü ve öğleden sonra sona erdi. Kur'an, Müslümanların Kur'an'a karşı silah, deve ve savaş atları açısından daha donanımlı olan 5.000 melekden bahseden biri de dahil olmak üzere birçok ayette Müslüman saldırısının gücünü anlatıyor.
Bazı rivayetlerde, savaşın sonunda Peygamber, Ebu Cehil'i aramak istedi. Abdullah bin Mes'ud onu son nefesini verirken ölümün eşiğinde buldu. Boynuna bastı: 'Allah'ın seni nasıl rezil ettiğini gördün mü?' İslam düşmanı, asi bir şekilde cevap verdi: 'Utanç duymuyorum. Savaş alanında kendi insanları tarafından öldürülen bir adamdan daha fazlası değilim. ' Sonra sordu: 'Savaşı kim kazandı?' İbn Mes'ud, “Allah ve Resulü” nü yanıtladı. Ebu Cehil daha sonra büyük bir acıyla şöyle dedi: 'Muhammed'e söyle, şimdiye kadar onun düşmanıydım; düşmanlığım bundan sonra iki kat arttı!'
Savaşta 14 arkadaşı şehit edildi ve Kureyş ordusundan Ebu Cehil dahil 70 adam öldürüldü. Öldürülen 70 Kureyş arasında, 22-35'in Hz.Ali'nin elinde öldüğü söyleniyor. Diğer birçoğu esir olarak alındı ve haysiyet ve saygıyla muamele gördü. Mahkumların çoğu fidye ödemesi üzerine serbest bırakıldı ve okuryazar olanlar on kişiye okuma yazma yazma öğretmeleri şartıyla serbest bırakıldı ve bu öğretim, fidye olarak sayıldı.
Bedir Savaşı, Arap yarımadasında Müslümanların gücünü ve Kureyş ve diğer tüm kabilelerin Hz.Muhammed'i (sav) bölgedeki en önemli liderlerden biri olarak kabul etmeleri konusunda belirleyiciydi. Savaşın bir diğer önemli faydalanıcısı, Meccan karavanını güvenli bir şekilde koruyan Ebu Süfyan ve Ebu Cehil'in kaybıyla Kureyş arasında lider olmaktı.
Bedir savaşı, El İmran Suresi ve El Anfal Suresi'nde geçmektedir.
Bedir savaşı, karşılaştığımız kavgalar ne kadar zorlu olursa olsun, bir rakibin ne kadar güçlü görünse de, Allah'a iman edenler için zafer her zaman mümkündür.
Kaynak: themuslimvibe