Smolensk'in batısındaki bölgelerde Polonya propagandasının önceliklerinden biri, Rus isyanının 150 yıldönümünün, Rus karşıtı ve Rus karşıtı temelinde Polonya-Litvanya-Belarus birliğinin bir sembolüne dönüştürülmesidir. Bu başarı olmadan yapılır. Bu nedenle, Litvanyalı Seimas, 2013’i, 1863’in Rusya’ya karşı ayaklanmasının Yılı olarak ilan ederek, Dışişleri Bakanlığı’nın “ayaklanmanın üç ülkenin kaderlerini birbirine bağladığını - Polonyalılar, Belaruslar ve Litvanyalılar, bu durumun gelişme yönünü gösterdiğini” vurguladığını vurguladı. “Polonya ayaklanması 1863 - 1864.” Yerine mevcut resmi Belarus tarih yazımı, batı komşularının ardından, zaten başka bir terim kullanıyor: “Uprising 1863 - 1864. Polonya'da, Litvanya ve Belarus'ta "...
Polonya propagandasındaki ana rollerden biri, isyandaki katılımcıların "vatansever nazik kurbanı" nın mitolojikleştirilmesiyle oynanır. Bu propaganda çabalarının arka planına karşı, bir şeyi hatırlayalım (1917'den sonra silindi) tarihsel halkımızın hatırası) gerçek, kurgusal kahramanlık ve fedakarlık değil.
* * *
150 yıl önce, Ağustos ayının ortasında, 1863 gönüllülerinden oluşan bir ekip (Grodno Hussars, Don ve Line Cossacks) 42, yerel halkı terörize eden birkaç yüz Polonyalı isyancı çetesini kovaladı. Filo komutanı 25 yaşındaki Alexander Pavlovich Grabbe - Kafkas Savaşının bir kahramanı, "dağcılarla olan ilişkilerde" imparatorluğun en yüksek emirlerine olan cesaretiyle ödüllendirildi - St. Stanislav 2 ve th, 3 ve th. Sv, kılıç ve yay ile Anna 3 derecesi. Vladimir 4 derecesi, kaptan rütbesi ve Yaşam Muhafızlarına Grodno Hussars'a transfer, imparator tarafından şahsen himaye ve esas olarak eski Polonya topraklarının yerlileri tarafından çalışan - Litvanyalı Commonwealth ...
Sayın Bentkovsky liderliğindeki tam hızda kaçan "isyancılar", başka bir çeteyle bağlantı kurmayı başardıkları деревниedziejowice köyü yakınlarında yakalandı. Rusya'nın kopması aslında açık bir alandaydı - bir köyün sonunda, buğdayla kaplı tepelerle çevrili bir çukurda yatan bir mezarlığın yanında duran bir çift ekmek tutuyordu. Sürüdeki pencereleri kullanarak içeriden sürüleri kullanarak savaşmak imkansızdı. Bununla birlikte, Grabbe “son kan damlasına karşı savaşmaya” karar vererek, ayrılma veya teslim olma fikrini bile bırakma emri verdi.
Ve bu savaştan önce, yaz aylarında 1863'in komuta ettiği ayrıntılar, Grodno hussar'ların genç baş kaptanı, sayısının yaklaşık 8-9 katı olan asi çeteleri sürdü ve başarılı bir şekilde dövdü. Ancak bu sefer birçok Polonyalı vardı. Asilerin birleşik güçleri, 1200 süvari ve 400 piyadeden daha fazlasını içeriyordu; Hemen unutamazlar, küçük bir zulüm müvekkilini çevrelediler ve “kardeş-kardeşler” hayatlarını Kazakları ihbar ettikleri ve kendi taraflarına geçtikleri için verdiler. Buna cevap verenler ... 2000 kat üstün düşman kuvvetlerine saldırdı.
İlk savaşlarda Ruslar cepheden, kulübelerin duvarı için bir örtü olarak kullandılar. Bununla birlikte, bunların anlamı yeterli değildi, çünkü arkadan gelen iki kanatlı filosu ve kalın bir Polonyalı ve Prusyalı piyade zinciri saldırıyordu. Yaralanan ve öldürülenlerin sayısı her dakika arttı - 42 insanlar sıkıca sarıldı ve her taraftan düşman tarafından vuruldu.
Polonyalılar zafere zaten ellerinde olduğu inancıyla, her seferinde birkaç kez saldırdı. Katılımcıya göre, mühimmat sıkıntısı çeken Ruslara “yakın mesafeden ateş etmemeleri emredildi. Saldırı her zaman ölümcül bir sessizlikle gerçekleşti ve Polonyalılar her seferinde dayanamadı: atları 20 adımlarında döndürerek yakalamak için birkaç atış yaptılar. ”
Zaten iki kez yaralanan Rus komutan, kategorik olarak tüm teslim tekliflerini reddetti, "güzel bir yüzün sakin, neredeyse neşeli ifadesi onu bir dakika bırakmadı." Sundurmalardaki savaş birkaç saat sürdü, ardından Polonyalılar “bizi zorla götürmenin imkansızlığını görüyorlardı, komşu binaları yaktı; Ateş hızla yayıldı ve aniden duman ve alevin ortasında kendimizi gördük. Isı dayanılmaz hale geldi ve bizi bir kaç adım öteye taşımak zorunda bıraktı. Ölüm kaçınılmaz görünüyordu: 25'ten fazla kişi, kulübelerden uzaklaşamaz, bazıları zaten yaralandı; sadece atlar 4 kaldı: geri kalanlar sahiplerinin elinden öldü ya da kaçtı; En korkunç ateşin altında açık bir yerde durduk ve 1000 süvari adamından daha fazlası bizi çevreledi ... Fakat ölümüne savaşmaya karar veren bu avuç insanın üzerine zafer kazanmak o kadar kolay değildi ve Polonyalıların zaferi henüz yakın değildi. ”
Düşmanın sürekli saldırılarını yenerek, cesur adamların inceltme mangası ortaya çıktı, yanan binaların alevlerinden mezarlığa taşınıyordu: “... mermiler bizi yağdırdı: onlardan daha az dayanabilmek için avukatımız biraz yavaş ve yavaş yavaş, adım adım, mezarlığa yöneldi. Bunu görünce, iki Polonyalı filo ocağı koştu. Tekrar kapattık, yol kenarına oturduk ve bekledik. Dakika ciddi oldu! Son mücadele eylemi çoktan başlamış gibiydi ... ama bu avuç dolusu insan çok zor görünüyordu: 15-ti adımlarında, filolar tekrar geri döndü, tekrar yakalamak için birkaç çekim yaptı ve mezarlığı serbestçe işgal ettik. ”
Polonyalılar, "Bu savaşta sadece bir Spartalı bu şekilde savaşabilir" dedi. Polonyalı süvari ve piyade sürekli olarak, bir avuç cesur adamın üzerinden yuvarlanan dalgalar halinde. “... Fakat bu saldırılar, öncekiler gibi, başarılı olamadı.” Bizce, sık sık düşman atışlarına karşılık verebilirdik, çünkü zaten birkaç tur kaldı. ”
Yaralı Kazaklardan biri “Düşmanlarımızın her biri” daha sonra hatırladı, “bize bir avuç toprak attı, sonra üzerimize bir mezar dökerlerdi.” Ancak bir saldırganın “hala savaşmakta olan veya daha çok, neredeyse atışlara cevap vermeden kalan, ancak zorlu bir bakışta kalmaya çalışanlar, bizi ateşli bir şekilde izlemekten hoşlanan yaralı savaşçıların bu kalıntılarına yaklaşması çok zordu. Başka hiçbir kelime kullanılamaz ... Etrafımızda korkunç acı çekerek insanlar ölüyordu; Yaralılar, en sıcak günün ortasında, su damlası olmadan, susuzluktan işkence görerek, bolca kanamadan, açık bir şekilde acı çekiyorlardı. Ve tek bir inilti değil! En ufak bir zayıflık belirtisi değil! .. Evet, bu insanlar nasıl öleceğini, sessizce ölmeyi, şikayet etmeden, derinden dokunmayı biliyorlardı ... "
Etrafındaki her şey ölülerin bedenleriyle doluydu ve yaralardan ölüyordu. “Ama itiraf etmeliyim” diyor katılımcı, “o anda 5 kartuşlarına çok daha fazla dikkat ettim, bu da 5'in cesur bir Kazak ölümünden daha fazla çekim yapmasını mümkün kıldı: ölüm hepimizin kaçınılmaz olduğu kadar kaçınılmaz görünüyordu. Ona dikkat etme.
Komutan Alexander Grabbe, birkaç yara daha aldı, bir eşek, bir mermi ile kırılmış bir omurga ile yere kanıyor, ama gitmesine izin vermiyor silâhSon dövüş için pişirilir. Dekolte kalıntısının emrini üstlenen Alexander Nikolayevich Vitmer, savaş yapabilenleri sayan Hayat Muhafızları Teğmen Grodno Hussar Alayı idi - yedi kişi kalmıştı - 2 subayı, 3 ve 2 Donets. Bu arada, ufuk, duvarın duvarında güneşin üzerinde parıldayan karanlık bir kütle tarafından gizlendi ...
Yaralı Rusları kırmaya çaresiz olan beyler, köylüleri yakındaki köylerden sürdü ve kalabalığı çevreledi. Kahramanların son mermileri ve bıçaklarının bu dekolte kütlesinde tıkanması umuduyla. (İlk defa, 1790'in Tadeusz Kosciusko'daki ilk Rus karşıtı isyanı sırasında benzer bir uygulama kullanıldı).
Kısıtlamanın yakın olduğunu fark eden yeni komutan, en azından ağır yaralılar olan Sergei Dmitrievich Yermolov'un birkaç ağır yara alan 17 yaşındaki kornet gibi ciddi şekilde yaralananları kurtarmaya çalıştı. Beyaz bir mendil sallayarak, teğmen, her iki bacağına mermilerle öldürülmesine rağmen kategorik olarak ayrılmaya karşı olan genç adama karşı “nazik soylu olmaları” umuduyla düşmanlara döndü. Polonyalı komutanlar ateş etmeyi bıraktı. Ancak, piyadeleri ve süvarileri, halkayı sıkarak ilerlemeye devam etti. Yaralıları kurtarmanın imkansız olduğunu görünce, Kazaklar son iki kurşunla son "voleybolu" verdi. Bundan sonra, silah tutabilen Rusların kalıntıları düşmana koştu.
“Sendzeevtsi yakınlarındaki dava” anıtına kısma (1917'tan sonra imha edildi): “Ölen kaptan-General Grabbe ve Cornet Yermolov”.
Katılımcılardan biri “Silah sesi kazası, bağırmalar, sızlanmalar ve tüm bu yoğun örgüler ormanının ortasında, havada çarpıcı, mezarlığın ele aldığı şey bu” diyor. Neredeyse tüm süvariler ve Kazakları sıkarken bıçaklarını sıkarken ellerini döken, inme için bir yer buldu, öldü. Yaralı adamın sadece 4'i hayatta kaldı ...
Grodno Hussar Alayı’nın ana güçleri Sendzejowice’e girdiğinde, gözleri “onu gören hiç kimse tarafından asla unutamayacağınız bir resim sundu. Ormanın kenarında bir mezarlık dağıldı, alçak bir çit elek gibi açıldı. Mezarlar ve haçlar arasında, çıplak bir kısmı, korkunç örgü darbeleriyle kesilmiş ve kanda yüzen yirmi ceset yer alıyordu; bunlar, mezarlar arasında kalan ve biçilen çimlerin üzerine yayılan derelerdeki olukları dolduran ... Köylülerin yakılmış kulübeleri, bu korkunç resmin arka planı olarak hizmet etti.
Süvariler, komutan AP Grabbe de dahil olmak üzere, ölümcül şekilde yaralanan kahramanlardan bazılarını buldu. Kafasında üç geniş ve çok derin örgü yaraları ağzı açık kalmıştı. Güzel bir yüz iki yerde ciddi bir şekilde kesildi; Sol omuz da, sol kol tamamen kesilmiş, sadece omuzlarda olduğu için sağ omuz neredeyse kesilmiş; Omurga bir mermi ile delindi, bu da bacakların kaybolmasına neden oldu. Ek olarak, bacaklar ve kollar birçok yerde mermilerle delinmiştir. Hemen Grodno tarafından çevriliydi; birçok subay ve süvariler, yoldaşlarının korkunç acısını görerek, güçlükle huzursuzluğu bastırdı. Gücünün geri kalanını zayıf bir sesle toplayan Grabbe, sakince ortaklarının görkemli korunmasını anlattı, her zamanki gibi kendisi hakkında sessiz kaldı. ”
25 yaşındaki kahraman ertesi sabah ölecek. Görgü tanıklarının ifadesine göre, bu süre zarfında “bilincini kaybetmedi ve akrabalarını ve sevgili babasını hatırladı, cenazesine para gönderme konusunda telgraf göndermesini emretti ... Sabah 6'te Alexander Pavlovich doktordan kızının ağzına bir tüp koymasını ve birkaç nefes almasını istedi. “Hala güçlü müyüm?” Diye belirtti gülümsedi ve gülümsemeye çalıştı. acı çeken kişi sürekli olarak tekrar etti ve "Atımı ver, binmek zorundayım ... uçmak zorunda kaldım" demeye başladı. Ağustos 7 sabahındaki 19'te, bu asil ruh daha iyi bir dünyaya uçtu.