Üst üste çok değişik keşifler meydana geldi. Bunlardan en önemlisi insan hayatının, bütün canlıların hayatının temel taşı olan DNA dediğimiz molekülün keşfidir. Bu molekülün keşfiyle beraber hayat, canlılık ve bir de fizik hakkında çok değişik bilgiler yayıldı. DNA'nın keşfi biyolojiye (insanlara) bir şey öğretti. Bütün canlıların hücrelerinin ana maddesi birbirinin aynıdır.
Nurbaki'yi Takip et
Bunu biraz daha günlük yaşama tercüme etmek lazım gelirse; yapı itibariyle beyin hücresiyle ot hücresinin hiçbir farkı yoktur!
Kimyasal yapı itibariyle ot hücresini ot hücresi kılan, beyin hücresini beyin hücresi kılan kimyasal yapıları değil, matematik programlarıdır. Ot hücresi oksijen yapmak üzere programlanmış, oksijen yapıyor. Beyin hücresi birtakım intibaları elektrik akımına çevirmek için programlanmış, o da birtakım etkileri elektrik akımına çeviriyor.
Bu keşifle beraber insanların o güne kadar büyük ölçüde kendilerine sermaye yaptıkları evrim hakkında ciddi tartışma başladı. Evrim tartışılınca, evrimin mantığını temelden sarsan, bütün hücrelerin yapı taşı özelliklerinin eşit olması bir soru ortaya çıkardı. Matematik program evrimleşir mi?
Bir programın kendi kendine evrime uğraması mümkün değildir! Bir program kendi bünyesinde vardır. Ayrı bir program da kendi ayrı bir bünyede vardır.
Bunların evrimleşmesi yani matematiğin evrimleşmesi mümkün değildir. Bu tez üzerindeki görüşlerini yansıtan bilim adamları çok daha ciddi bir konuyu tespit ettiler: insanların kendi nazarlarında evrimleşti! Bunlar biraz daha basit, biraz daha mükemmel, gelişmiş dedikleri kavramlar tamamen ilmi sübjektif kavramlar… Mesela bir atom çekirdeğinin dengesi konusundaki fevkalade esrarlı matematik formül hiçbir zaman canlıların matematik formüllerinden daha dar çerçevede değil!
Yani canlıların temel taşını teşkil eden atomların bizzat kendisi, evrime uğramış canlılardan çok daha mükemmel bir yapıyı taşıyor!
O halde herhangi bir şeyin gelişmesini böyle bir evrim zaptı içerisinde görmek mümkün değildir!
Kaynak: Modern İlîm ve Allah İnancı