b) Tanrı Merhamet Ettiklerini ve Yüreklerini Katılaştırdıklarını Seçer (Romalılar 9:14-18)
ROMALILAR 9:14-18
14 Öyleyse ne diyelim? Tanrı adaletsizlik mi ediyor? Kesinlikle hayır! 15 Çünkü Musa’ya şöyle diyor: "Merhamet ettiğime merhamet edeceğim, Acıdığıma acıyacağım." 16 Demek ki bu, insanın isteğine ya da çabasına değil, Tanrı’nın merhametine bağlıdır. 17 Tanrı Kutsal Yazıda firavuna şöyle diyor: "Gücümü senin aracılığınla göstermek Ve adımı bütün dünyada duyurmak için Seni yükselttim." 18 Demek ki Tanrı dilediğine merhamet eder, dilediğinin yüreğini nasırlaştırır.
Rab’bin Mısırdan Çıkış 33:19’da Musa’ya verdiği vahyinde, birisi günahkar olsun ya da olmasın, Tanrı’nın belirli insanlara merhamet etme ve bu merhametini devam ettirme yetkisini buluyoruz. Bu nedenle, Tanrı’nın seçimi insanın işlerine bağlı değil tam tersine, sadece, Sonsuz Güç Olan’ın merhametine bağlıdır. Ve insanın kurtuluşu da, Tanrı’nın sınırsız lütfu nedeniyle, erdemi olmaksızın aklanma anlamına gelir.
Aynı duyguyu, Mısırdan Çıkış 9:16’da, Mısır’ın ruhuyla dolu olan arabulucunun Firavun’a dediği: “Gücümü senin aracılığınla göstermek ve adımı bütün dünyada duyurmak için seni yükselttim.” sözlerinde de okuyoruz. Bu tanrısal bildirim, Pavlus’a: “Demek ki Tanrı dilediğine merhamet eder, dilediğinin yüreğini nasırlaştırır” (Romalılar 9:18) sözlerini yazma konusunda esin kaynağı olmuştur.
Bu, Tanrı’nın kutsallığı nedeniyle, doğrudur. Ancak, Tanrı bir diktatör değildir ama o herkesin kurtulmasını ve gerçeğin bilgisine gelmesini arzular (Romalılar 11:32; 1. Timoteyus 2:4; 2. Petrus 3:9). Eğer birisi yüreğini Tanrı karşıtı ruhlara açmışsa ya da İsa’ya karşı olan; bir aile, kavim ya da insanların soyundan geliyorsa, Tanrı’nın, açık bir şekilde, kendi emirlerine karşı olacak acı verici bir önderliğe izin verdiği anlaşılır. Ama Tanrı, aynı zamanda, kendi sonsuz gücünü, bu tür büyük inkârcılar üzerinden de kanıtlar.
Pavlus’un mektubunda adı geçen ayete cevaben, bazıları; İslam’ın bu fikri kendisine uyarladığını ve Tanrı’nın istediklerini yanlış yönlendirdiği ve bu insanların da kendi isteklerine göre yönlendiği ve kendi kutsallığına göre de, hiç kimse doğru olmadığından, Tanrı’nın herkesi yanlış yönlendirme hakkı olduğunu söylüyorlar. Ancak, Tanrı, diğer dinlerin söylediği gibi, herkese karşı merhametli olduğu için, bu şekilde davranmıyor ve Mesih günah işlemeyen tek insan olduğu için, her kim Mesih’i kabul ederse, kendi seçimine katılmış olur.
Ama her kim kendisini, tüm yalanların babası olan, şeytana tutsak ederse ve parayı Tanrı’dan daha çok severse, Kutsal Ruh onun tamamen düşmesine izin verdiğinde ve İsa’nın müjdeci Yuhanna’nın müjdesinde söylediği gibi (Yuhanna 8:43-45), Tanrı’nın sözlerini anlayamazsa, şaşırmasın. Tanrı kararlarını uygulamakta özgürdür ama insan, samimi bir şekilde tövbe etsin ya da etmesin, ona iştirak eder.
Bu noktayı okuyuculara açıklamak için, Pavlus’un bu derin düşünceleri Yahudi olmayanlara değil ama yüreklerindeki katılaşmanın üstesinden gelebilmek için, Romadaki Yahudilere gönderdiğini bildirmeliyiz. Pavlus, eğer yüreklerini Mesih’in müjdesinin önderliğine açmazlarsa, Tanrı onları seçmiş olmasına rağmen, onları yanlış yönlendireceğini açıkladı. Pavlus’un mektubu herkes için bir felsefe sunmaz ama Yahudiler’in katı yürekliliklerini nasıl tedavi ettiğini gösterir.
DUA: Göksel Babamız, biz günahkârları, Mesih’in seçiminde, sen de seçtiğin ve senin seçmene değer olmadığımız halde, senin çocukların olabilme hakkını bizlere verdiğin için, sana tapınırız. Seni över ve seni yüceltiriz ve bizlerin yüreklerini katılaştırmadığın ya da, günahlarımıza karşın, bizleri reddetmediğin ama bizleri senin bol olan kutsal sevgine çektiğin için, tüm yüreğimizle, sana, şükrederiz. Amin.
SORULAR:
- Neden hiçbir insan Tanrı tarafından seçilmek için değerli değildir?
- Tanrı neden Firavun’un yüreğini katılaştırmıştır? İnsanların, kavimlerin ya da kişilerin yüreklerinin katılaşması, nasıl ortaya çıkar?