Hiç mi çiçek kokmaz bir insan?
Yer etmiş korkularındır sessizlik.
Hiç değişmezmiş insan.
Bir lavinia bir de Glayöl,
Üstüne iki kadeh rakı dökmeli,
Bir de bir şiir.
İşte, işte ancak o zaman belki,
Belki de değil
Kim bilir trenin ne zaman geçeceğini?
Otursam kalsam mı şuraya?
Bir dem uyku iyi gelir;
Sonra sana tanrılardan bahsederim;
Olympos’tan ve Mısır’dan
Zeus’tan ve Hera’dan,
Apep ve Nun’dan
Valhalla ve Uçmak’ tan,
Odin ve Thor’dan,
Ülgen ve Erlikten
Cennet ve cehennemden.
Hadi, sen, uykumu topla kitaplardan.
Dördü ne kadar büyükse sen o kadar küçüksün,
Sen ne kadar büyüksen O, o kadar küçük.
Hiç mi çiçek kokmaz bir insan?
1 Beğeni