#Saraha #Sınırları #Nasıl #Tutacağını #Sor
Sarah’a Sınırları Nasıl Tutacağını Sor
Öfke nöbetleri, yatma zamanı sınırları ile mücadele etmek veya sadece mutlu, kendine güvenen çocukları nasıl yetiştireceğinizi merak etmek mi istiyorsunuz? Sarah Rosensweet teklifleri huzurlu ebeveynlik tavsiyesi ailelerin dengeyi bulmasına yardımcı olmak için.
Sarah’a bir sorunuz mu var? firstname.lastname@example.org adresinden bize bir e-posta gönderin.
S: Ben barışçıl ebeveynliğe %100 katılıyorum. Dört yaşındaki kızıma hiçbir zaman sesimi yükseltmedim ve zor anlarında onu her zaman empatik sözler ve kucaklamalarla teselli ettim. Taşınmayı SEVİYOR ama babasıyla benim sırtımız kötü ve kaldırılamayacak kadar ağırlaşıyor.
Son zamanlarda “yürüyemiyorum” diyerek kriz geçirmeye ve onu taşıyamayınca kendini yere atmaya başladı. Sakin ve vurgulu bir şekilde bunu yapabileceğini ve güçlü olduğunu söylüyorum, ancak hızla tırmanıyor ve o kadar şiddetli ağlıyor ki neredeyse boğuluyor.
Geçen gün bunu ben yakınlarda kanepede otururken yaptı (görünümde). Ne zaman yürümeye hazır olursa mutfaktan kocaman bir kucaklama ve bir lolipop almaya gelebileceğini söyledim. Biraz zaman aldı ama sonunda koşarak yanıma geldi. Tatlı tatlı konuştum ve onu bir saat kanepede tuttum. Sakinleşti, ama daha farklı bir şey yapabilir miydim diye merak ettim.
Yerdeyken ona sarılmaya çalışırsam, bir ağaç gibi üzerime tırmanıyor ve sırtımı daha da incitiyor. Onu kucağına alamayan annem onu izlerken aynı öfke nöbetini yaşıyor. Düşünceler?
C: Bu çok zor. O istediğinde onu alamamak ikiniz için de çok üzücü olmalı.
Henüz gerçekleşmemişken işbirlikçi bir problem çözme merceğiyle onunla bu konu hakkında konuşmanı öneririm. Sohbete şöyle başlardım: “Sen taşınmak istediğinde senin için zor olduğunu fark ettim ve babam ve ben bunu yapamıyoruz. Sizi kaldırmadan nasıl sıcacık hissettirebileceğimize dair bir fikriniz var mı? Başka ne yapabilirdik?”
“Rahat” kelimesini kullandım çünkü aradığı bağlantı olduğunu varsaydım. Umarım, yardımcı olacak bazı fikirleri beyin fırtınası yapabilir. Daha sonra, birkaç fikriniz olduğunda, onları pratik eder ve sırayla rol oynardım, böylece en azından beynine biraz olsun bağlansınlar.
Tekrar olursa ve senin uyguladığını yapamazsa, bana tarif ettiğin şeyi yapmanda bir sakınca yok: onunla sevgiyle ve sabırla sınırları zorlamak.
Koyduğunuz bir sınır yüzünden üzülmesi sorun değil. Onu empati ile desteklemek için oradasın. Bazen çocuklar “kışkırtıcı” olduklarında, bunun nedeni aslında küçük bedenlerinde taşıyabilecekleri tüm büyük duyguları ve gerilimleri salıvermenin bir yolunu aramalarıdır. Ağlamak, bunu yapmanın harika bir yoludur.
Limitler hakkında birkaç kelime: Huzurlu ebeveynlikte, yalnızca sağlık ve güvenlik için gerekli sınırları tutarız. Bazı ebeveynler, çocuklarının yürümesi gerektiğinde asla öğrenemeyeceğinden veya bağımsız olamayacağından korktukları için dört yaşındaki bir çocuğu taşımayı reddedebilirler.
Korkuya dayalı bir sınır koyduğumuzda (ne olabileceği, insanların ne düşüneceği, çocuğumuzun nasıl olacağı vb.), bir sınır tutmak genellikle doğru bir seçim değildir.
Bu durumda, sağlık için sınır gereklidir – sağlığınız.
Bu kadar üzgün bir çocuğa sahip olmanın korkunç hissettirdiğini biliyorum ama sen tüm doğru şeyleri yapıyorsun. Pes etme!
Sarah Rosensweet sertifikalı bir barışçıl ebeveynlik koçu, konuşmacısı ve eğitimcisidir. Kocası ve 15 ve 18 yaşındaki çocukları ile Toronto’da yaşıyor. 22 yaşındaki oğlu devreye girdi.
Barışçıl ebeveynlik, çok fazla empati ile kesin sınırlar kullanan, cezalandırıcı olmayan, bağlantıya dayalı bir yaklaşımdır. Sarah, dünyanın her yerindeki ebeveynlerle sanal olarak bire bir çalışarak onların hüsrana uğramış ve bunalmış halden “bunu hallettik!” durumuna geçmelerine yardımcı oluyor.
Ebeveynlik haberlerini, uzman tavsiyelerini, gizli indirimler hakkında bilgileri, indirimleri ve şimdiye kadarki en iyi ürünleri alın. Bugünün Ebeveyn bültenine kaydolun.