Futbol oynadığım gençlik dönemlerinde iki oyuncuya hayrandım.. Biri "Sarı Fare" lakaplı Hollandalı Johann Cruyff, diğeri ise Almanlar'ın "Caiser" yani "İmparator" adını verdiği Franz Beckenbauer..
Cruyff'lu Ajax ile Beckenbauer'li Bayern Münih fırtına gibi estikleri dönemde üç yıl üst üste Şampiyon Kulüpler Kupası'nı kazanmıştı. 1974'teki Dünya Kupası finali Hollanda-Almanya düellosundan çok Ajax-Bayern Münih kapışmasıydı. Çünkü o final maçında sahada Ajax'tan 7, Bayern'den 6 oyuncu vardı. Beckenbauer ve ekibi Cruyff ve arkadaşlarını 2-1 yenip kupayı aldı.
Drogba'nın saha içinde arkadaşlarıyla yaptığı konuşmanın taktikle ilgisi bile yok. Drogba bir ağabey, bir tecrübe ve bir büyük olarak takımı sadece "Motive" ediyor.
Artistliği Beckenbauer yapıyor.. Gündeme oturmak ve rayting için Drogba'yı kullanıyor. Beckenbuaer'in ruh haline baktığımızda eleştirdikleri ve önerdikleri arasında saçmalık var. Çünkü bu konuşmanın soyunma odasında yapılmasını istemek asıl Mancini'ye saygısızlık olur..
Kaldı ki; maç oynanırken bazı oyuncular kulübeye gelip hocasına oyunda yanlış giden bir şey varsa söyleyebilir. Futbol bir takım oyunudur. Kaldı ki; G.Saray'ın 4 yıl üst üste şampiyon olduğu dönemde Hagi hatta Popescu Galatasaray'ın saha içi öğretmenleriydi. Taktik vermezler ama tecrübeleriyle arkadaşlarını motive edip, pozisyon alma konusunda yardımcı olurlardı.
Özel Not : Beckenbauer asla sütten çıkmış ak kaşık değil. Çünkü 1974 Dünya Kupası'nda rakip gördüğü Gunter Netzer'i Helmut Schön'e baskı yaparak oynatmamıştı. Netzer sadece Almanlar'ın bilerek yenildiği Doğu Almanya maçında koca turnuva boyunca sadece 21 dakika forma giyebildi. Beckenbauer rezillikten söz edecekse önce iğneyi kendine batırmalı.