Selanik, 1430 yılından 1912 yılına kadar Osmanlı İmparatorluğu’nun bir parçasıydı. 1430 yılında II. Murad tarafından fethedilen Selanik, yaklaşık 500 yıl boyunca Osmanlı egemenliğinde kaldı.
1912 yılında I. Balkan Savaşı sırasında Yunanistan tarafından işgal edilen Selanik, 1913 yılında imzalanan Bükreş Antlaşması ile Yunanistan’a resmen devredildi.
Selanik’in Osmanlı toprağı olduğu dönemde şehir, çok kültürlü bir nüfusa sahipti. Türkler, Rumlar, Yahudiler, Bulgarlar ve diğer etnik gruplar Selanik’te bir arada yaşıyordu. Şehir, Osmanlı İmparatorluğu’nun önemli bir ticaret ve liman kentiydi.
Selanik’in Yunanistan’a devri, şehrin ve bölgenin tarihi için önemli bir dönüm noktasıydı. Bu olay, Osmanlı İmparatorluğu’nun Balkanlar’daki egemenliğinin sona ermesinin ve Yunanistan’ın bölgesel bir güç olarak yükselmesinin bir göstergesi olarak kabul edilir.
Selanik’in Osmanlı toprağı olduğu dönemle ilgili bazı önemli bilgiler şunlardır:
Selanik, Osmanlı İmparatorluğu’nun Rumeli Eyaleti’nin başkentiydi.
Şehirde birçok cami, medrese, hamam ve türbe gibi Osmanlı eserleri bulunmaktadır.
Selanik, Osmanlı döneminde önemli bir ticaret merkeziydi.
Şehirde yaşayan farklı etnik gruplar kendi kültürlerini ve dillerini özgürce yaşayabiliyordu.