...
"olabildiğince ayrımsanmamaya, göze çarpmamaya çalışmalıyım... ayrıntılar çok önemli! ayrıntılar mahveder her zaman herşeyi..."
".. her insanın, başkalarının kendine acıyabilecekleri bir yanı olmalı!"
"birden hızla eğildi, yere kapanarak kızın ayaklarını öpmeye başladı. sonya bir deliden kaçar gibi, korkuyla ondan uzaklaştı geri çekildi.. gerçekten de delirmiş gibi bakıyordu raskalnikov.
-ne yapıyorsunuz? -diye mırıldandı. sonya, yüzü bembeyazdı, yüreği sıkışıyordu. -ne yapıyorsunuz böyle? benim gibi birinin önünde!..
raskalnikov hemen kalktı, pencereye doğru yürüdü, yabanıl bir sesle:
-ben senin önünde değil, insanlığın çektiği acıların önünde eğildim, -dedi."
"daha ilk kez gördüğü birini allayıp pullamak, utandıracak kadar göklere çıkarmak; onda övgüye neden olacak binbir erdem bulmak, biraz sonra da bu erdemlerin varlığına büyük bir içtenlikle ve gerçekten inanmak, ama sonra birdenbire düş kırıklığına uğrayarak, her şeye tükürmek, övüp göklere çıkardığı, neredeyse tapacak gibi olduğu adamı yerden yere çalmak onda huy halini almıştı. şakacı, neşeli, barışçıl bir yaradılışı vardı, ama aralıksız uğradığı başarısızlıklar, mutsuzluklar çektiği acılar yüzünden, herkesin barış ve neşe içinde yaşaması, başka bir biçimde yaşamaya cesaret edememesi için öylesine taşkın bir istek duymaya başlamıştı ki, hayatta karşılaştığı küçücük bir uyumsuzluk, uğradığı küçücük bir başarısızlık onu çileden çıkarıyor, onca parlak umutlardan ve güzel düşlerden sonra, kaderine lânet okumaya, eline geçeni yerlere çalmaya, başını duvarlara vurmaya başlıyordu. "
...