Bu Yazıda:
genel
Petrol meraları (Elaeagnus), Elaneaceae familyasındaki (Elaeagnaceae) familyasındaki en büyük cinsi oluşturur; Dünyada yaklaşık 45 farklı söğüt ağacı türü vardır. Güney Avrupa'ya, Kuzey Amerika'ya ve Asya'ya özgüdürler ve çoğunlukla kuru çalılar, bozkırlar ve yarı-çöller gibi güneşli sıcak yerlerde, çoğunlukla su ve kıyıya yakın ıslak topraklarda çorak topraklarda yetişirler.
Bahçe ağaçları olarak dört tür ve ticarette bir melezimiz var. İki ila beş feet yüksekliğinde, gevşek, sık sık seyrek dallı çalılar veya dökmeyen veya yaprak döken, alternatif yapraklı ve gri-kahverengi olan, küçük, kırmızımsı kahverengi, pürüzsüz ve sık sık dikenli bir kabuk oluşturan küçük ağaçlar oluştururlar. Yapraklar, türlere bağlı olarak mızrak şeklinde geniş-elips şeklindedir ve ince tüylerden yoğun, çoğunlukla gümüş-gri buharlaşma korumasına sahiptir. Üstlerin rengi gri-yeşilden koyu yeşile kadar değişir ve ayrıca Buntlaubigen yağ merasıyla (Elaeagnus pungens 'Maculata') sarı-yeşil yapraklı dekoratif, yaprak dökmeyen bir bahçe şekli vardır. Göze çarpmayan soluk sarı çiçekler yoğun bir koku çıkarır ve çoğunlukla yaprak akslarında Mayıs ve Haziran aylarında görülür. Yaz boyunca, unlu kağıt hamuru ve kuru acı bir tadı olan gri-yeşil ila kahverengimsi, zeytin benzeri, yenilebilir meyveler halinde gelişirler.
Ayrıca Rus Zeytini veya Bohemya Zeytini olarak da adlandırılan dar yapraklı söğüt (Elaeagnus angustifolia) nektar bakımından zengin çiçeklerinden dolayı arılar tarafından ziyaret edilir. Çok çiçekli söğütlerin (Elaeagnus multiflora) meyveleri kuşlar arasında çok popülerdir.
Çoğu yağ merası aşırı derecede sağlamdır: sıcak, şehir içi iklimi, hava kirliliğini tolere eder ve birkaç istisna dışında aşırı kuraklığa dayanıklıdır. Çok rüzgara karşı dirençlidirler, hemen hemen her toprakta yetişirler ve geçici sele maruz kalırlar.
kullanım
Zeytin ağaçları, güney görünümleriyle Akdeniz bahçeleri ve bozkır bahçeleri için dekoratif yalnız ve grup ağaçlardır. Modern bahçelere de uyarlar. Bunlardan biri, yağ meralarını yaz leylak (Buddleja), söğüt yapraklı armut (Pyrus salicifolia) ve mavi gizlenen (Perovskia) gibi diğer gri dudaklı ağaçlarla birleştirebilir. İyi yatak ortakları aynı zamanda Akdeniz otları ve adaçayı, mugwort, asil devedikeni (Eryngium) ve mullein (Verbascum) gibi çok yıllıklardır.
Vielblütige yağlık mera, Baublaubige yağlık mera ve hibrit yağlık mera (Elaeagnus x ebbingei) şekillendirilmiş kesilmiş ahşap olarak uygundur ve bu nedenle de çit bitkileri olarak kullanılır. Neredeyse iki metre yüksekliğindeki Buntlaubige yağ merası da bir konteyner bitkisi olarak kültür için uygundur.
Doğu'da, dar yapraklı yağ merası da ekinolarakkullanılır. Kurutulmuş, protein bakımından zengin meyveler, fındık gibi lezzetleriyle besin olarak işlev görür.
Dayanıklılıklarıyla, petrol meraları humus-fakir çıplak toprakların ilk yeşillenmesi ve şehir içi alanlardaki zor yerler için öncü bitkiler olarak uygundur. Ancak, bunları bize açık olmadıklarından açık kırsalda ekilmek için kullanmamalısınız.
Siyah yapraklı yağ merası (Elaeagnus pungens 'Maculata')
bitki
Gümüş yağı merasını (Elaeagnus commutata), köklenme eğiliminde olduğu gibi kök bariyeri ile dikmek en iyisidir. Dökmeyen türler ilk dona kadar iyi köklenecek şekilde ilkbaharda ekilmelidir.
kesim
Yağ meraları sadece küf ağaçları olarak düzenli budama gerekir. Onları hemen hemen tüm çitler gibi, Aziz John Günü'nden (24 Haziran) hemen önce kesmişsin. Eski ahşaba kadar olan güçlü kesintiler, diğer türlerin yanı sıra Buntlaubige petrol merasını tolere etmez.
kış koruması
Buntlaubige yağ merası biraz dona karşı hassastır. Kök bölgesini sonbaharda kalın bir yaprak tabakasıyla mul etmeli ve kronu bir kış yünü ile kış güneşinin zarar görmemesi için korumalısınız.
çoğalma
Yağ merasının yabani türleri ekilerek çoğaltılabilir. Bununla birlikte, tohumun hasattan hemen sonra çimlenmesi ve posadan ekilmesi bir yıl alabilir. Gümüş yayla merası, sonbaharda ya da ilkbaharda eteklerin kaldırılmasıyla kolayca arttırılabilir. Kesimler için ilerleme, haziran ayında yarı olgun sürücüler kullanılır. Kumlu toprak ve yerden ısıtma ile bir üreme yatağına konurlar. Düşük büyüme gösteren Buntlaubigen yağ merası kesimleri nispeten zayıf büyür. İlkbaharda çoğaltmak en iyisidir, çok çiçekli yağ merasının köklü fidelerini incelterek.
Hastalıklar ve zararlılar
Dar yapraklı yağlık arazide ölü sürgünler, kırmızı püstül mantarı tarafından kolayca saldırıya uğrar. Özellikle Buntlaubige yağ merası zaman zaman yünlü ve bit bitlerinden muzdariptir. Aksi takdirde, ağaçlar son derece sağlamdır ve büyük ölçüde hastalıklara karşı dirençlidir.