Vurguladı Descartes’ın felsefesinde psikolojisi kökenleri, epistemolojiyi deneyim yoluyla bilginin edinimi üzerindeki vurgu ile, ya da bilginin doğasını ve İngiliz ampiristlerden çalışmalarını (ve yansımalar deneyime). Duyu, algı, öğrenme, bellek, düşünme (çeşitli formlarda) ve dil – başlangıç bilişsel sorunlar üzerine yoğunlaştı gelen bir sonucu olarak, bilimsel psikoloji vardır. Ancak, biliş psikolojisinin münhasır konu değildir: psikolojisi de duygu ve motivasyon ile ilgilidir. Bu üç etki (1980) Hilgard dediği teşkil aklın üçlemesini.
Aşağıdaki, ağır bir şekilde Hilgard’ın makalesine dayanıyor.
Bilimsel psikolojinin kökeni 19. yüzyıl psikofiziğindedir ancak alanın tarihi aynı zamanda en azından 18. yüzyılın başlarına kadar uzanan bir “felsefi” psikoloji içerir.
…Erken Modern Felsefe Psikolojisinde…
Çok terim psikolojisi onun Hıristiyan Wolfe tarafından canlandırıldı Psychologia Empirica (1732) ve Psychologia Rationalis (1734). Bu ilmi, o aklın becerilerinden ikili sınıflandırma sundu:
- Facultas cognoscitova, bilgi ve inanç ile yapmak zorunda; ve
- Facultas appetiva, arzu ile yapmak zorunda.
Bir süre sonra, onun içinde filozof Moses Mendelssohn, Sensation, Mektuplar (1755) dolayısıyla zihinsel fakülteleri veya işlevlerin üçlü sınıflandırma tamamlayarak, duygu ve duygu ile ilgisi olan etkiler ekledi.
Aslında kesin konuşmak gerekirse, üçlü sınıflandırma Platon’un için geri bundan çok uzak gider Cumhuriyeti, nerede insan doğasının Sokrat üç yönleri: nedenden, iştah ve tutku. Devletin Platon’un vizyonunda nedeni filozof kralların ilidir; tutku savaşçılar içindir; ve iştah çaylaklar olduğunu. Ama biz gerçekten (ya da siyaset biliminin) felsefe değil tarih, burada psikoloji tarihi bahsediyoruz.
Zihinsel kabiliyetler üçlü sınıflandırma üç risalelerinde başka filozof Immanuel Kant tarafından yasalaşır:
- T Saf Aklın Eleştirisi o akıl ilişkin (1781);
- T Pratik Aklın Eleştirisi o irade ilişkin (1788); ve
- Kıyamet Eleştirisi zevk ve acı duyguları ilişkin (1791).
Kant belirttiği gibi Kıyamet Eleştirisi:
Zihin, yani, bilgi, duygu ve arzu üç kesinlikle indirgenemez fakültesi vardır.
Devam etti:
Saf halinde malzemelerini anlamak bir olgu olarak doğanın teorik bilgi yöneten yasaları, önsel kavramların. Arzu uymak zorunda oldukları yasaları, reçete edilir önsel özgürlük anlayışında nedeniyle. Bilgi ve arzu Arasında yargı anlayış ve akıl arasında aracılık gibi, zevk ya da acı hissi duruyor…
“İndirgenemez” olarak, Kant, üç fakülte hiçbiri diğerlerinden birini türetilmiştir anlamına geliyordu. bağımsız bir şekilde, her bir işlev görür. Daha sonra göreceğimiz gibi, bu nokta tartışmalıdır.
- Bu teorilerin içinde, en azından, duygu ve motivasyon biliş indirgenebilir şunlardır: Bazı psikologlar bilişsel kanaatine bağlı duygu ve motivasyon teorileri önerdiler.
- Diye iddia Ama diğer psikologlar biliş bağımsız vardır duygu ve motivasyon en azından bazı yönleri olduğunu Kant’ın görünümü benimsedik.
Biz de daha sonra göreceğimiz gibi, hala, biliş, duygu ve motivasyon duygusal durumları biliş üzerindeki filtreler olarak hizmet ve bilişsel süreçler duygusal öz yönetmelikte amacıyla kullanıldıkları zaman olduğu gibi, ilginç şekillerde etkileşime girebilir.
Kant’ın sınıflandırma Thomas Reid, Dugald Stewart, William Hamilton ve Thomas Brown da dahil olmak üzere 18. ve 19. yüzyılın “İskoç filozoflar” tarafından ele alındı. Bildiğim kadarıyla aklı bakıldığında, İskoç felsefesi bir pozisyon kucakladı ikici gerçekçilik aklın farkında olduğunu düzenlenen ve dış dünya, tepki, aynı zamanda kendi üzerinde yansıtabilir. İskoç filozoflar sonra safra en phrenology zihinsel fakülteleri temelini oluşturduğu bazı 37 “yetki ve eğilimlerini” aklın, öne sürdü. Ama aynı zamanda temel olarak aklın üçlü sınıflandırma kabul etti.
İskoç felsefesi, 18. ve 19. yüzyıllarda John Witherspoon, James McCosh, Mark Hopkins ve E.W.
Fakülte psikolojisi sonunda terk edildi: Locke’un dernekliliği, çeşitli fakültelerde ayrı bir “zihinsel etken” olmadığı zihinle birleşik bir görüşe sahipti. Fakülte psikolojisi doğada nativist iken, dernekçilik ampiristti: fikirler ya duyumdan (deneyim) ya da duyuma yansımadan kaynaklanır; zihin, basit fikirlerin alınmasında pasif ve deneyimler yoluyla, karmaşık fikirleri oluşturan fikirler birbirleriyle ilişkilendirilir.
Bununla birlikte, öğretim psikolojisi vazgeçilmesi aklın üçlü sınıflandırma üzerinde hiçbir etkisi olmadı. 19. yüzyıl İngiliz psikolojiyi hakim Alexander Bain, bir İskoç, onun iki risalelerinde bunu kucakladı, Duyular ve Akıl (1855) ve Duygular ve İrade (1859). Bain için, aklın üç fenomen vardı:
- duygu (duygu, tutku, sevgi ve duygu);
- irade (istemi,); ve
- (akıl, idrak) düşündük.
Ama Bain bir olaya ilk tepki bir duygu kalitesine sahip olduğu düşünülmektedir.
…ve Modern Bilimsel Psikoloji
Aklın üçleme nihai ifadesini vardı maksatlı psikolojisi bir öne William McDougall, bir içgüdü teorisini İngiliz associationism karşı. McDougall associationism örtük aklın pasif, mekanik görüşe öncelikle itiraz etti. O daha aktif ajan olarak zihin inceledi. McDougall uyarma uyaranlarla düşünce ve eylem derhal golü belirlenen doğuştan eğilimlerini veya enerji kaynaklarının yanı içgüdüleri tanımladı.
McDougall’a göre zihinsel aktivite bir döngüden oluşuyordu:
- enerji belirli bir hedefe amaçlı olarak bir içgüdü, heyecan bir uyarıcı etkinlik;
- içgüdüsel uyarım (içgüdüsel bağı) nesne belli bir sınıfının katılmak için bir algısal eğilim yarattığı;
- o da algı nesnelere ilişkin duygusal eğilim heyecanlandırdı;
- ve son olarak, amaca yönelik davranış sonuçlandı.
Bu döngü aklın bütün üçlemesini temsil eder:
- davranış ve bir hedefe doğru olan yönde aktivasyonu açısından motivasyon;
- uyarılma, zevk ve hoşnutsuzluk ve davranış bakımından ifade öznel deneyim açısından duygu;
- gerçekliğin zihinsel temsili açısından biliş, (gerçek ya da hayali), algı, dikkat, öğrenme, hafıza, düşünme ve dil yansıtılan;
- ve eylem biten.
McDougall içgüdüleri teorisi, duygu ve motivasyon yakından ilişkili olduğu:
- yaklaşma ve kaçınma zevkle acı benzer olduğu;
- motivasyonel devletler olaylara duygusal tepkiler için zemin hazırlar.
Biliş, duygu ve motivasyon — Bunların hepsi bilinçli farkındalık temsil edilebilir zihinsel durumları vardır. Hepsi aynı zamanda, biyolojik alt maddeye sahiptir.
McDougall, filogenetik mirasımızın bir parçası olarak 14 doğuştan gelen içgüdüsünü öne sürdü. Her biri karşılık gelen bir duygu ile eşleştirildi ve her biri belirli bir davranış şeklini açıkladı. Böylece – ve bu onun çöküşüydü – teori tamamen daireseldir: içgüdüler davranışın nedenleri olarak belirtilir ve davranış içgüdülerin kanıtı olarak gösterilir.
Bu ve diğer nedenlerden dolayı, psikolojideki davranışçı devrim, tamamen gözlemlenebilir davranışlara odaklanmak için zihnin ilgisini bıraktı. Watson ve Thorndike gözlemlenemeyen zihinsel durumlara referans vermedi.
Duygu ve biliş neredeyse hariç tamamen terk edildi:
- Watson kendisi “Küçük Albert” ünlü örneğinde olduğu gibi, şartlandırılmış duygusal tepkilerin çalışmalar gerçekleştirilmiştir.
- Hayvanların çalışma dahil davranışsal yöntemler, kucaklayan ederken Edward C. Tolman, öğrenme bilişsel yönlerini özellikle beklentilerini vurguladı.
Motivasyon bir ilgi davranışçılık bazı “liberal” formlarda muhafaza edilmiştir:
- Spence tarafından CL Hull önerdiği ve terfi “Etki-Tepki” öğrenme teorisi, öğrenme sürücünün rolünü vurguladı ve takviye sürücü-azaltma.
- Yine, Tolman yönettiği “işareti öğrenme” yaklaşımı ödül organizmanın beklentisini vurguladı.
Fakat B.F. Skinner, araba kullanmaktan bile uzaklaştı ve yalnızca girdiler ve çıktılar arasındaki işlevsel ilişkileri izlemekle ilgilenen radikal bir davranışçılık geliştirdi. Skinner ve diğer radikal davranışçılar için organizma, uyaran girişlerini ve yanıt çıktılarını birleştiren sadece bir “kara kutu” olarak ele alındı. Skinner ve onaylayanları için, organizmanın iç mekanizmalarını, yapılarını, süreçlerini ve durumlarını anlamaya gerek yoktu.
Yeni Bakış
Öyleyse, çok uzun bir süre boyunca, eğer biliş olmasa da, duygu ve motivasyona ilgi, çoğunlukla psikanalistlerin ellerinde ve özellikle de Freud’un ilk çocuksu cinsellik teorisini vurgulayan “neoFreudi” okulunda kaldı. Tüm çizgilerin psikanalistleri için, duygu ve motivasyon, bireyin deneyim, düşünce ve eylemlerinin belirlenmesinde dinamik bir rol oynamıştır – ve aynı zamanda bireyin bilişsel süreçlerini de renklendirmiştir. Önemli bir istisna, 1940’ların sonlarında ve 1950’lerin başında Bruner ve meslektaşları tarafından terfi eden “Yeni Bakış” idi.
Bruner öncü bir bilişsel psikologdu, ancak bir dereceye kadar, Yeni Bakış psikanalizden de etkilendi – Rapaport’un psikanalizinin ego psikolojisinden ziyade, algısının otonom bir bilişsel süreç olmadığı klasik Freud’un psikanalizinden daha fazla fakat algılayıcının duygusal ve motivasyonel durumlarından etkilenebilir. Örneğin, Bruner ve Goodman (1947), fakir çocukların değerli paraların (dolar ve yarım dolarların paralar ve nikellere kıyasla) zengin çocuklara göre daha fazla tahmin etme ihtimalinin yüksek olduğunu gösterdi. Bruner ve Postman (1947), algısal tanıma eşiklerinin uyaran kelimelerinin duygusal olarak belirgin olup olmadığına bağlı olarak değiştiğini göstermiştir. Bazı denekler, algısal uyanıklığın “zihinsel dizisini” öne süren bu kelimeler için eşikleri düşürdüler; diğer denekler, zihinsel bir algısal savunma kümesi düşündüren eşiklerin arttığını göstermiştir. Her iki durumda da, uyaranların duygusal öneminin uyaran tanımlaması olarak basit bir bilişsel operasyonu bile etkilediği açıktı.
Yeni Bakış’tan ilham alan deneylerin çoğu zamana dayanamadı. Bazılarının önemli metodolojik zayıflıkları vardı ve algısal savunma ve uyanıklık kavramları teorik gerekçelerle eleştirildi: Bir teşvikin anlamının duygusal çağrışımlarının (veya herhangi bir başka yönünün) bu teşvikin tanımlanmasından önce işlenebilmesi imkansız görünüyordu. Yine de, Yeni Bakış’ın temel iddiaları – uyarıcı ve tepki arasında zihinsel durumlar ve süreçler ve önemli şekillerde birbirleriyle etkileşime giren bilişsel, duygusal ve motivasyonel süreçler sıkışmış ve her iki bilişsel için temel atmıştır. devrim ve psikolojideki duygusal karşı-devrim.
Bruner’in Yeni Görünüm ve sonraki gelişmelerle ilişkisi hakkındaki yorumları için, bakınız:
- Bruner’in, JS, ve Klein, GS (1960). Algılama fonksiyonu: Yeni Görünüm dönüp baktığımızda bu. W. Wapner’a ve B. Kaplan (eds.), İçinde Psikolojik teoride Perspektifler: Denemeler Heinz Werner onuruna (ss. 61-77). New York: Uluslararası Üniversiteler basın.
- Bruner’in, J. (1992). Başka Yeni görünüş 1. bakmak Amerikan Psikolog, 47, 780-783.
- Bruner’in, J. (1994). Kalbin gözünden görünümü: Bir yorumları. PM Niedenthal & S. Kitayama (. Ed) olarak, Kalbin göz: algı ve dikkat içinde Duygusal etkiler (s 269-286.). San Diego: Academic Press.
Etkiler ve Bilişsel Devrimi’nden sonra Motivasyon
En azından biliş için – 1950’lerin sonunda ve 1960’ların sırasında, psikolojide “bilişsel devrim” her şeyi değiştirdi! Üzerinde Neisser öncü ders kitabı kez Bilişsel Psikoloji yayınlandı, psikoloji bölümleri duyum, algı, öğrenme, bellek, düşünme ve dil üzerinde ayrı dersler ile biliş adamış tam bir müfredat sunmaya başladı; ve yepyeni bir lisans programları bilişsel psikolojiye adamış geliştirdi.
En azından dolaylı olarak, bilişsel devrim, mentalizm doktrinini eski haline getirdi – bu davranış organizmanın zihinsel durumlarından kaynaklanıyordu. Ancak, zihinsel hayata ilgisi neredeyse bilişsel durumlara odaklandı: organizmanın mevcut durumu algılaması, geçmiş deneyimlerini hatırlaması ve gelecekle ilgili beklentileri. Bazı bilişsel psikologlar “biliş” i hem duygusal hem de motivasyonel durumları içerecek şekilde çok geniş bir şekilde tanımladılar. Fakat çoğunlukla, zihin metaforunun etkisi altında çalışmak, “biliş”, insan bilgi işlemesi açısından dar bir şekilde tanımlanmıştır.
Bu durum, sosyal psikoloji içinde açıkça bilişsel bakış gelişmesiyle birlikte, 1960’ların başında değişmeye başladı. Sosyal psikoloji daima duygu ilgilenen olmuştu: merkezi kavram oldu tutum veya bazı nesne ya da fikrin bireyin olumlu veya olumsuz değerlendirme. Sosyal psikoloji de ağır bir duygusal ve motivasyonel bindirmeniz böyle kişilerarası çekim, saldırganlık ve özgecilik olarak fenomenler ilgileniyordu. Böylelikle, yavaş yavaş, büyük ölçüde sosyal psikologların etkisini yansıtan psikoloji duygu ve motivasyon bir ilgi iyileşti.
İki olaylar, özellikle birlikte bilme, hissetme getirdi:
- yani ağır duygu ve motivasyon örülüdür bilişlerin – (1963) Abelson “sıcak” biliş simülasyonda geliştirdi.
- daha da etkili, Schachter ve (1962) Singer duygu “bilişsel yapılandırmacı” teorisini tanıttı – mutluluk ve öfke gibi duygusal durumlar o fizyolojik uyandırdı hale gelmesinin durumun bireyin yorumuna gelişmenin bir sonucu olduğunu.
Çok çabuk bundan sonra, psikologlar (ve sadece sosyal psikologlar) tekrar duygu ve motivasyon ilgilenmeye başladı. Ama duygu ve motivasyon bu yeniden ilgi ilginç bir özelliği vardı: o biliş, duygu ve motivasyon “aklın indirgenemez fakülteleri” olduğunu Kant’ın reçete ihlal – birbirinden yani temelden bağımsız.
- Abelson için, duygusal ve motivasyonel devletler bilişsel durumlarını etkileyebilecek – çok McDougall için, duygu ve motivasyon aynı madalyonun zıt iki yerde görünüyordu olarak.
- Daha eleştirel, Schachter ve Singer için, duygusal durumları bilişsel aktivitenin bir ürünü idi – duygu o fizyolojik uyandırdı oldu hangi koşullarda bireyin (bilişsel) yorumundan aktı kesin çünkü.
Sonuç olarak ve biraz paradoksal olarak, duyguya (ve motivasyona) verilen ilgi, psikoloji içindeki hem duygu hem de motivasyonun statüsünün altını çizdi. Eğer duygu ve motivasyon bilişin ürünü ise, o zaman biliş alanı içinde yüce hüküm sürdü. Sonuç olarak, hiçbir yerde, hiçbir psikoloji bölümü, duygusal ve motivasyonla ilgili geniş kapsamlı bir kurs menüsü sunmaz; hepsi biliş için yaptıkları gibi.
Bu durum da devrim için olgunlaşmıştı ve psikolojideki “duygusal karşı-devrim” olarak adlandırılabilecek şey, bilişi şu anki konumundan almayı denemiş ve duygu ve motivasyonun biliş ile biliş durumuyla eşzamanlı olduğu bir duruma dönmeye çalışmıştır. psikoloji alanı.
Bu karşı-devrim henüz başarılı olamadı, ama yine de duygu ve motivasyon hakkında eskisinden daha fazla şey biliyoruz. Takip eden sayfalarda, duygusal ve motivasyonel süreçler hakkında bildiklerimizin bir özetini sunuyorum.
Akıl üçlemesinde her bir öğe için ayrı sayfalara bağlantılar: