İsa nerede yaşıyor
Dirilen bir Kurtarıcıya ibadet ediyoruz. Bu, İsa'nın yaşadığı anlamına gelir. Ama nerede yaşıyor? Evi var mı? Belki sokakta yaşıyor - evsizlerin barınağında gönüllü olarak. Belki de köşedeki büyük evde, evlatlık çocuklarla birlikte yaşıyordur. Belki de evinizde yaşıyor - komşunun çimlerini hastalandığında biçen kişi olarak. İsa arabalarını otoyolda kalan bir kadına yardım ederken yaptığın gibi elbiselerini bile giyebilirdi.
Evet, İsa yaşıyor ve onu Kurtarıcı ve Rab olarak kabul eden herkesin içinde yaşıyor. Pavlus İsa ile çarmıha gerildiğini söyledi. Bu nedenle şöyle diyebilir: "Yine de yaşıyorum; ama artık ben değil, İsa içimde yaşıyor. Ama şimdi ette yaşadığım, beni seven ve benim için kendini veren Tanrı'nın Oğlu'na imanla yaşıyorum » (Gal. 2,20).
Mesih'in yaşamını yaşamak, burada yeryüzünde yönettiği yaşamın bir ifadesi olduğumuz anlamına gelir. Hayatımız onun içine daldı ve onunla birleşti. Bu kimlik beyanı, inşa ettiğimiz kimlik haçının bir koluna aittir. Sevgi ve bakım ifademiz doğal olarak çağrımızı takip eder (çapraz vakıf) yeni bir yaratım haline geldiğinizde (haç kabilesi) ve Tanrı'nın lütfu sayesinde koruma altına alındı (çarpı işareti).
Biz Mesih'in yaşamının bir ifadesiyiz çünkü bu bizim gerçek hayatımız (Sütun 3,4). Biz cennetin vatandaşıyız, yeryüzü değil ve fiziksel bedenlerimizin sadece geçici sakinleriyiz. Hayatlarımız bir anda yok olan bir buhar nefesi gibidir. İçimizdeki İsa kalıcı ve gerçektir.
Romalılar 12, Efesliler 4-5 ve Sütun 3 bize Mesih'in gerçek yaşamını nasıl yaşayacağımızı gösteriyor. Yapmamız gereken ilk şey cennetin gerçeklerine bakmak ve sonra içinde saklı olan şeytani şeylere ölüm vermektir. (Sütun 3,1.5). 12. ayet, Tanrı'nın tercihi olarak azizler ve sevdiklerimiz olarak şefkat, nezaket, alçakgönüllülük, nezaket, uzun süre acı çekmemiz gerektiğini bildirir. Ayet 14 bize şöyle diyor: "Ama her şeyden önce bu mükemmellik bağı olan sevgiyi çekiyor."
Gerçek hayatımız İsa'da olduğu için, dünyadaki fiziksel bedenini temsil ediyoruz ve İsa'nın sevgi ve ihsan etme ruhsal yaşamını yönlendiriyoruz. Biz onun sevdiği kalp, sarıldığı kollar, yardım ettiği eller, gördüğü gözler ve başkalarını cesaretlendirdiği ve Tanrı'ya övgü yaptığı ağız. Bu hayatta, İsa'nın insanlarını gören tek kişiyiz. Bu yüzden ifade ettiğimiz hayatı daha iyi olmalı! Her şeyi tek kişilik bir izleyici kitlesi için yaparsak, Tanrı için, O'nun şan ve şerefi için bu böyle olacaktır.
Öyleyse İsa şimdi nerede yaşıyor? Yaşadığımız yerde yaşıyor (Sütun 1,27b). Hayatının taranmasına izin veriyor muyuz yoksa onu kilitli mi tutuyoruz, farkedilmek veya başkalarına yardım etmek için çok derin saklanıyor muyuz? Eğer öyleyse, hayatımızı içinde saklayalım (Sütun 3,3) ve onun bizden yaşamasına izin vermesine izin ver.
Yazan Tammy Tkach