engelli olmak
geçen gün dişime dolgu yaptırmaya gittim. ağzımı uyuşturdu. dönüşte avm'ye girdim. ağzım uyuştuğu için söylediklerim net anlaşılmıyordu.
önce kitapçıya geçip bir kitap aldım. el kol hareketi yapınca kasadaki kız beni dilsiz sandı muhtemelen ve çok iyi davrandı. çok güzel bir kitap seçmişsiniz falan güleryüzle bir sürü şey söyledi.
sonra boynere gittim orada da dilsiz gibi davranıp gözlemlerime devam edecektim ama morhipodan siparişim geldiği için ismimi söylemek zorunda kaldım. tabi ağzımdan cümleler tam anlaşılır çıkmadı. kusura bakmayın konuşmam tam anlaşılmıyor olabilir falan deyince oradaki çocuk da çok iyi davrandı "aa olur mu öyle şey" falan dedi. nedense çok mutlu oldum. arada böyle engelli taklidi yapsam mı acaba diye düşündüm hatta tekerlekli sandalye veya baston alabilirim belki dedim ama sağlıklı bir davranış olur mu bilmiyorum. sonuçta insanlar iyi davranıyor yardımcı oluyor ve kimseye bir zararı yok.
denersem bu tekerlekli sandalye olayını editlerim yine.
diğer ülkeleri bilmiyorum ama türkiye'de zor.
çoğu engelli kendi engeline ek olarak toplum tarafından yaratılan engellerle boğuşuyor, bu kendi engelleriyle başa çıkmaktan daha zor olabiliyor. engellilerin engel türüne göre kendi içinde oluşturduğu farklı iletişimleri ve kültürleri de oluyor ayrıca.
özellikle fiziksel engelli deneyimini, gece geç bir saatte evine dönerken, toplu taşıma kullanmak istediğinde ya da akşam saatlerinde üst geçit kullanmaya çalıştıktan sonra falan bekliyoruz.