Bu makale Jon Morrow tarafından yazılmıştır.
Jon geçirdiği bir trafik kazası sonucu ölümden dönmüş, tekerlekli sandalyeye mahkum olmuştur.
Ellerini kullanamayan Jon Morrow, muhteşem bir blog yazarıdır.
Ellerini kullanamayan, tekerlekli sandalyeye mahkum olan jon’un inanılmaz hikayesi.
Makalenin orijinali BURADAN İngilizce olarak okunabilir.
2006 Nisan’ında, saatte 85 mil giderken bir araba çarptı.
Onun geldiğini görmedim ve kazadan çok fazla şey hatırlamıyorum, ancak minibüsümden gömleğimin yangın çıkardığını hatırlıyorum.Minibüsün ön kısmı yırtıldı, benzin heryerdeydi ve bacaklar 14 yerde kırıldı.
Önümüzdeki üç ay boyunca, acıya katlanacak ama hayatımı düşünecek bir şeyim yoktu.Çocukluğumu düşündüm. Hayallerimi düşündüm. Kariyerimi düşündüm.
Ve genel olarak, işlerin gidiş şeklini beğenmediğime karar verdim.
O yüzden bıraktım.
Sahip olduğum her şeyi sattım. Faturalarımın çoğunu ödemeyi bıraktım. İstifam mektubunu geri döndüm, iki haftadır çalıştım ve sonra elveda demeden kayboldu.
Benim delilik duydum, bir arkadaşım aradı ve “Şimdi ne yapacaksın?” Diye sordu.
“Bilmiyorum,” dedim ona. “Belki bir blog başlatmak .”
Ve ben de öyle yaptım.
Önümüzdeki üç ay için, bloglamayla uğraşmadım. Kendime adadım. Sabah 08.00’de işe başladım ve gece 11.00’e kadar devam ettim. Televizyon izlemedim. Arkadaşlarımı görmedim. Sabaha kadar geceye yazıyordum, okudum ve diğer blog yazarlarıyla bağlantı kuruyordum. Başka hiçbir şey.
Bir ay içinde On Money’de yerden kalktım ve iki ay içinde günde 2.000 ziyaretçi, Performancing ise bu yılın en iyi işletme / para blogu seçildi. Bundan birkaç ay sonra Brian Clark, Copyblogger’ın Yardımcı Editörü olmamı istemişti , bu yüzden beş rakam için On Moneymaking’i sattım ve dünyanın en popüler bloglarından birinde çalışmaya başladım.
Ve şaşırtıcı bir şekilde, bu sadece hikayenin başlangıcı.
Nasıl cennete taşındım
Hiç bir gün uyandın mı ve yaşadığın yer hakkındaki her şeyden gizlice nefret ettiğinizi fark ettiniz mi?
Hava korkunçtur. Komşularınız pislikler. Kimseyi evinize davet etmeyi sevmiyorsunuz, çünkü her zaman enkaz ve onun nasıl göründüğünden utanıyorsunuz.
Eh, bu Ocak 2009’da tam olarak bana oldu. Zavallı dairemde oturuyordum, sıcak tutmak için battaniyeye sarılıp, bilgisayarda bazı işler yapmaya çalışıyordum, ne kadar müthiş aptalca olduğunu düşündüğünde.
Tanrı aşkına, tam zamanlı bir blog yazarıydım. Çalışmalarımı dünyanın her yerinden yapabilirim. Bu cehennemde neden yeryüzünde yaşıyordum?
Tek sorun, nereye gitmek istediğime dair hiçbir fikrim yoktu, ancak birkaç hafta sonra telefon çaldı ve Meksika eski Mazatlan’a emekli olan eski bir arkadaşıydı. Her zamanki gibi, hava durumu, yiyecek ve Meksika yaşam tarzının genel üstünlüğünü dile getirmek için çağırıyordu, ama bu sefer acı çekmek yerine onu durdurdum ve “Hayır, bana daha fazla anlatma.” Dedi. Oraya taşınacağım. ”
“Ne? Ne zaman? “Diye kekeledi.
“Tam olarak ne zaman olduğunu bilmiyorum,” dedim ona, “ama şu anda başlıyorum.”
İki ay sonra, onu keşfetmek ve yaşanacak yer aramak için bir haftalık bir gezi aldım.Geri döndüğümde, tüm eşyalarımı satmaya başladım, geri kalanını depoya paketledim ve arkadaşlarına veda ederek başladım. Telefon görüşmesinden sonraki gün neredeyse bir yıl sonra, arabayı atladım ve Mazatlan’daki en güzel tatil beldesi olan yeni sahil kınamıza 3.000 mil uzaktaydık.
Bunu yazarken balkonda dizüstü bilgisayarımla oturuyorum, yunusların Pasifik’te atlamasını izliyorum (şaka yapıyor). Güneşli bir gündür, güzel bir esinti var ve alt kattaki restorandan bir piña colada siparişi vermeyi düşünüyorum.
Şanslı, değil mi?
Sizi şaşırtacak olan şey, hikayenin bir parçasını bırakmaktır. Ölümcül bir hastalığım olduğu bölüm, boyundan aşağıya inemiyorum ve esasen insanlara yardım etmem için para alıyorum. Bir sonraki bölüm hakkında konuşalım.
Dünyayı değiştirmek için para almayı nasıl sağlıyorum
Ne komik olduğunu biliyor musun?
SMA gibi bir hastalığa yakalanma konusundaki en kötü taraf herkesin sadaka davası gibi davranması değil. Bu hayal kırıklığı, öfke ya da depresyon değil. Üzerine ulaşmanın ve istediğiniz zaman şirin bir kızın poposunu tutamamanın yetersizliği de değil (her ne kadar bu oldukça kötü olmasına rağmen).
Hayır, kötü bölüm acayip ‘olan faturaları . Doktorlar. İlaç.Hemşire.
Hepsini ekledim ve beni ABD’de canlı tutmanın toplam maliyeti yılda 127.000 $ ‘dı. Bu kira değil. Bu yemek değil. Busadece tıbbi masraflar.
Verilen, aslında bütün bunları ödemek zorunda değilim. Özel sigortam, Medicaid ve diğer devlet yardımı programları vardı, ancak bu desteğin hepsi fiyata gelir: sizi kontrol ediyorlar. Hükümet bana yaşamak için yalnızca 700 $ ayı borç ayırdı ve her bir sentini tıbbi masraflar üzerine harcamak zorunda kaldım, yoksa beni keseceklerdi.
Bu yüzden yıllarca yaptığım buydu. Bir ayda 5000 dolar kazandıysam, hayat masrafları için 700 dolar ayırdım ve diğer 4,300 doları tıbbi faturalara harcadım.Hiçbir şey kalmadı Hiç
Ve sonunda, bıktım.
Sağlık sigortamı kaybetmekten endişelenmeden para kazanmak istedim. Aileme her zaman bakmak yerine onlarla ilgilenmek istedim. Aslında , güzel bir yerde yaşamak istedim , yoksulluk sınırının aşağısında millet için kurulmuş küçük bir küçük daire değil.
Tek sorun şu ki, benim için Amerika’da mümkün değildi. Numaralarla nasıl oynadığım önemli değil, işe yaramadı. Yani, delirmiş bir şey yaptım:
Medicaid’den ayrıldım. Meksika’ya taşındım. Kendim hakkında endişelenmeyi bıraktım ve basit bir fikri temel alarak bir işe başladım:
İnsanlara yardım etmek.
Bir akıl hocalığı isteyen gelecek yazarlar buldum ve onları eğittim. Sosyal medyada para kazanmak isteyen işletmeleri buldum ve stratejilerini geliştirdim. Daha fazla trafik isteyen blogcular buldum ve nasıl alacağımı öğrenmek için bir ders hazırladım.
Buna karşılık, ellerinden ne alabildiyse bana ödediler. Bazıları bana 50 $ bir saat ve diğerleri 300 $ bir saat verdi, ama ben hepsini aynı tedavi ve yapmaya kendimi adamış onların hayallerini gerçeğe.
Sonuçlar?
İki ay içinde çok hızlı bir şekilde para kazanıyorduk. PayPal dolandırıcılık eylemi şüphesiyle hesabımı kapattı. Bugün, sadece kendim bakmak için daha fazlasını yapıyorum değil, birkaç ay önce üzgünüm ve babama bir araba aldım.
Bunun ne kadar değerli olduğunu anlıyor musun? Boynundan babasına bir araba almak için taşınamayan bir adam için mi?
Ve en iyi yanı, akılsızca hüsrana para verip blog yazarak para kazanmıyorum.İnsanların hayatlarını değiştiriyorum.
Her gün, mesajlarımın düşüncelerini değiştirdiğini söyleyen okuyuculardan e-postalar alıyorum. Her gün, tavsiyem onların yazılarını değiştirdiğini söyleyen öğrencilerden e-postalar alıyorum. Her geçen gün müşterilerimden stratejilerimin iş yapma biçimini değiştirdiğini bildiren e-postalar alıyorum.
Buna gerçekten inanamıyorum. Normalde, benim gibi bir adam bir huzurevi evinde bir yere boşa harcayarak televizyon izleyip ölmeyi beklemekle birlikte, burada bir mikrofonla konuşurum ve aslında dünyayı değiştirmek için para alırdım.Parmaklarım çalışırsa, kendimi tutardım.
İşte iş şu:
Ben sadece kendim için istemiyorum. Ben de senin için istiyorum.
Sana bütün bu hikayeyi anlatmamın nedeni sadece övünmek değil aynı zamanda anlaşılamaz bir noktaya da inandırmaktı:
BUNU YAPABİLİRSİNİZ!
İşinizden ayrılıp profesyonel bir blog yazarı olmak istiyor musunuz?
Yapabilirsin.
Dünyanın dört bir yanında dolaşmak, hayatı sonuna kadar yaşamak ister misiniz?
Yapabilirsin.
İnsanlara yardım etmek ve dünyayı daha iyi bir yer haline getirmek için her saatinizi ayırmak mı istiyorsunuz?
Yapabilirsin.
Çünkü dinle … Korkunç bir klişe olduğunu biliyorum, ama işimi bırakabilirsem, hükümeti beni sağlık ocağına götürmekle yükümlü kılabilirim, çünkü kendi sağlık masraflarını karşılayamam, fakir annemi kariyerinden vazgeçmeye ve sakat popomu sürmeye ikna edemiyorum 3000 yabancı bir ülkeye mil ve daha sonra yeterli para kendim desteklemek için yapmak, annem, babam ve bütün bir hemşire personelsesimle başka bir şey Eğer gerçekten aklını ayarlarsanız, o zaman ne yapabileceğiniz?
Tahminim: pek çok şey.
Hayır, kolay olmayacak. Bir noktada, bırakmak isteyeceğinizi garanti ederim. Bengaranti deli gibisin insanlar sizi tedavi edecek. Ben garanti size korkunç bir hata yaptım eğer merak, uyku ağlayarak gerekir.
Fakat asla kendinize inanmayı bırakmayın. Dünya, vasatlıklar üzerine kurulu en ufak bir işaretle sizi bağırmaya hevesli kimselerle doludur, ancak taahhüt edebileceğiniz en büyük günah kendinize ait olmaktır. Bizim işimiz o gruba katılmak değil, sessizleştirmek, üyelerini o kadar harika ve düşünülemez yapmaktır ki üyeleri konuşmaktan çok korkarlar.
Bunu yapabilirsin.
Sana inanıyorum.
Öyleyse başlayın.
Kesinlikle haklısın.
Makalenin orjinal haline hiç dokunulmamış, çeviri ile yayımlanmıştır.
Jon Marrow’un hikayesi, blog yazarı olmak isteyen, ama bir türlü bahanelerden kurtulamayanlar için ibret dolu değil mi?.
Blog dünyasının büyük ismi Jon Morrow a saygı ve sevgiyle..
Jon Morrow Copyblogger‘ın yardımcı editörlüğünü yapmaktadır.
WpDenizi Haber bültenine abone olun
Yeni güncellemelerden anında haberdar olmak için takip edin. Asla spam mesajlar almayacaksınız ve sık sık mail göndermeyeceğiz.