Çocuklarının artık toplum içinde nasıl davranacaklarını hatırlamadıklarından bahsediyorlardı. Hala dışarıda, çocuklarını evlerinde kilitli tuttukları korkusuyla yaşayan insanların olması benim için akıllara durgunluk veriyor. Bu tür bir yetiştirme ne tür gelişimsel sorunlara yol açar?
Herkes “çocukları düşün” cümlesiyle ilgili şakalaşıyor, ama hayır, gerçekten, çocukları düşün. Çocukluğunuzu tekrar düşünün ve ebeveynlerinizin, evinizin dışına çıkmanıza bile izin vermeyecek kadar korktuğunu hayal etmeye çalışın.
Bir yorum, bir mağazada başka bir çocukla etkileşime girmesine izin verilmediğinden kriz atan bir çocuktan bahsediyordu. Anlıyorum, bu bir yabancı ve bu normal olarak tamam olmaz. Ancak, bir çocuk ağlayacak kadar sosyalleşmeye can attığında, bunun sonuçlarını merak etmelisiniz.
Ben de bunu çok ironik buluyorum. Çocuklarım evde eğitim görüyor (ben büyürken) ve karımla benim aldığımız bir numaralı soru, “sosyalleşmeye ne dersiniz? Arkadaşları için ne yapacaklar?” Bu soru her zaman aptalca olmuştur, ama şimdi bu sadece ironik çünkü bu insanların çocukları yaşadıkları hayatı yaşıyorlar. düşünmek evde eğitim gören çocuklar yaşar. Geçen yıl tüm bunların saçmalık olduğunu fark ettiğimizden beri çocuklarım arkadaşları ile takılıyor ve mağazalara giriyorlar ve kesinlikle iyiler. Evlerinde hapsedilen ve normal bir çocukluğa izin verilmeyen çocuklar için, çocuklar için o kadar da tehlikeli olmayan bir hastalık yüzünden çok üzgünüm.