Öncelikle kitabın adının son zamanlarda duyduğum en görkemli, çağrışım gücü yüksek ve sürreal isim olduğunu belirtmem gerekiyor: "Kaşarlanmış Duyguların İstakoz Rövaşataları" Kitabın içeriğiyle karşılaştığımızda ise ilk elden sanatsal bakımdan doyurucu bir yapıtla karşılaştığımızı söylemek mümkün. Şair genellikle kısa dizelerin oluşturduğu rahat söyleyiş olanaklarından faydalanmış. İçselleştirildiği belirgin duygusal ve yaşamsal titreşimleri, okurken belirgin bir şekilde hissetmek, hoş bir estetik lezzet alınmasına vesile oluyor. "Kaşarlanmış Duyguların İstakoz Rövaşataları" kitabının orijinal yönlerinden biri, her şiirin başında, o ürünün, nerede, hangi gün, saat ve dakikada yazıldığı şairce not düşülmüş. Bu tercih ise, sanat eserinin oluşumunda zaman ve mekan olguları üzerinde kafa yormamızı ve düşünce egzersizi yapmamızı sağlıyor. Kitaptaki en beğendiğim şiirin, içerdiği muazzam nostaljik ögelerin yerli yerinde kullanımıyla "Yeşilçam'ın Ruhuna Fatiha" adlı çalışma olduğunu söyleyebilirim. "Adamlar ve Adamcıklar" şiirinin de o kısacık haliyle bile, benzerine pek rastlanmayan kalitede ve derinlikte bir lezzet barındırdığını düşünüyorum. Birkaç yüksek kalibreli şiirin adını daha anmak isterim: "Cinsiyeti Cibilliyeti Yoktur Aşkın" , "Yorulmayan Cengaver" , "Hüzün Senfonisinden Bir Hicaz Taksim"... Dursun Tombul'un şiirlerini okuduğumda hayatını şiire vakfetmiş bir şairin derin hissiyatını duyumsadığımı son söz olarak belirteyim.