Yine de asansörlerde hatalı çalışma her zaman bir olasılık olarak kabul edilmelidir.
Değer: 1 temas saati (0.1 CEU)
Bu makale, NAEC tarafından CET® ve CAT® için Sürekli Eğitim için onaylanmıştır.
EW Sürekli Eğitim şu anda aşağıdaki eyaletlerde onaylanmıştır: AL, AR, FL, GA, IL, IN, KY, MD, MO, MS, MT, OK, PA, VA, VT, WV ve WI. Lütfen belirli kurs doğrulamasını şu adresten kontrol edin: www.elevatorbooks.com.
Öğrenme hedefleri
- Bu makaleyi okuduktan sonra şunları öğrenmiş olmalısınız:
- Baskılı devre kartlarının tanımı ve özellikleri
- Asansör kontrollerinde baskılı devre kartlarının rolü
- Baskılı devre kartları nasıl üretilir
- Hareket kontrol cihazında baskılı devre kartlarının teşhisi
- Baskılı devre kartı tamiri (Üreticiye bırakın.)
Baskılı devre kartları - sert bir alt tabaka üzerine inşa edilmiş bileşenlerden ve kablo izlerinden oluşan düz kartlar - günümüzün elektronik ekipmanlarında her yerde bulunur. Kullanıcı dostudurlar, üretimleri ucuzdur ve güvenilirdirler, ancak zamanla hatalı çalışma olasılığı vardır. Bir asansör kurulumunda bu olduğunda, sistem genellikle sorunu tanır ve anında kapanır. Kabin bir sonraki katta durabilir ve sorun çözülene kadar yeniden çalışmayabilir veya daha kritik bir durumda motora giden güç kesilir ve sürekli güç olmadan fren uygulanır. Kesinti uzunsa, yolcu çıkarılması gerekir.
Popüler tasavvurda, bir asansör sistemi arızalandığında, kabin yıkıcı bir sonuçla asansör kuyusunun dibine düşer. Ancak gerçekte, Elisha Graves Otis 1854'te asansör emniyetlerini icat ettiğinden beri bu olmuyor. Halat kopması durumunda, güvenlik köpekleri yukarıya doğru açılı raf dişlerine geçerek arabayı yerine kilitler ve düşmesini engeller.
Çok daha yaygın bir olay, bir kapı arızasıdır. Asansör sistemi, asansörün muayene modunda olduğu durumlar dışında, kapılardan herhangi biri kapalı ve güvenli bir şekilde kilitlenmemişse kabinin hareket etmesini önlemek için tasarlanmıştır. Bu, bariz nedenlerden dolayı çok temel bir güvenlik özelliğidir. Ve bu nadiren ortaya çıkar: Alçak bir kurulumda bile çok sayıda kapı olduğundan, küçük bir arıza kilidin tam olarak devreye girmesini engelleyebilir veya kapı sensörünün hareket kontrol cihazı ile düzgün bir şekilde etkileşime girmesini engelleyebilir. Kapı kilidinin günde yüzlerce kez çalışması gerekebilecek mekanik aşınmasına ek olarak, hareket kontrol cihazında bir kapı arızası elektrik sinyali oluşabilir. Bu, kurulum boyunca yer alan birçok sensöre, aktüatöre ve uyarı cihazına bağlı daha büyük kabloların yerleştirildiği bir veya daha fazla terminal şeridine ek olarak birçok karmaşık devre izi ve bileşenden oluşan bir baskılı devre kartında olabilir. .
Baskılı devre kartları 20. yüzyılın ilk on yılında ortaya çıktı. Albert Hanson, 1903'te Almanya'da, çok katmanlı yalıtım levhalarına lamine düz folyo iletkenler yerleştirdi. 1904'te Thomas Edison, iletkenleri keten kağıda kaplamak için kimyasal araçlar kullandı. İngiltere'de, Arthur Berry ilk bas ve dağla teknolojisini geliştirdi. Amerika Birleşik Devletleri'nde, Max Schoop iletken metali bir şablon aracılığıyla bir tahtaya alevle püskürttü. Charles Ducas elektroliz devre modelleri. Bu insanların hepsi noktadan noktaya kablolamayı geliştirmeye çalışıyorlardı.
1936'da İngiltere'de Paul Eisler, baskılı devreler içeren radyolar yaptı. 1943'te, savaş çabasının bir parçası olarak, 1948'de halka sunulan ve savaş sonrası elektronik patlamasında rol oynayan bir yenilik olan yakınlık sensörlerinde daha gelişmiş baskılı devreler kullanıldı. Daha sonra, 1952'de Motorola, kullanım için kaplamalı devreleri tanıttı. home radyolar. 1960'lar boyunca, baskılı devre kartları, bileşenleri bağlamak için baskın yöntem olarak noktadan noktaya kablolamanın yerini aldı. home aletleri ve endüstriyel uygulamalar.
Günümüzde birçok üretici, baskılı devre kartlarının bileşen düzeyinde onarımını savunmamaktadır. Tüm kart atılır ve yeni bir ünite ile değiştirilir; bu, ekonomik olarak verimli ancak genellikle yanmış bir direnç nedeniyle e-atık ile sonuçlanan bir prosedür.
Devre kartlarında sorun giderme ve onarım yöntemlerini tartışacağım, ancak önce bazı uyarı notları. Normalde asansör güvenlik kilitlerini, herhangi bir kritik arıza durumunda anında devreye giren ve asansörü durduran son derece güvenilir mekanizmalar olarak düşünürüz. Bu genellikle doğrudur, ancak yedekli sistemlerin eşzamanlı olarak arızalanması ve gelecekte ortaya çıkabilecek bir arızanın kasıtsız olarak ortaya çıkması potansiyeli vardır.
Örnek olarak, birkaç yıl önce bir çocuk açık bir kapıya yakalandığında son derece nadir fakat trajik bir ölüm yaşandı. Uzun bir araştırma nedeni ortaya çıkardı: Bir devre kartı değişimi sırasında, bir teknisyen bir terminal şeridindeki iki bitişik kabloyu ters çevirerek kapı kilidini devre dışı bıraktı. Sorun, o özel kapı kilidi devreye girmeyinceye kadar ortaya çıkmadı, bu noktada asansör çalışmaya devam etti. Bilgi ve teknik uzmanlık artı sürekli uyanıklık esastır, ancak hikayenin tamamı bu değildir. Küçük bir ayrıntıya anlık dikkat dağınıklığı veya dikkatsizlik, öngörülemeyen sonuçlara yol açabilir. Bu, özellikle basit bir değiştirmenin bile görünmez bir arızaya yol açabileceği devre kartı işlerinde geçerlidir.
1960'larda baskılı devre kartlarının yaygın kullanımından önce, elektrikli bileşenler metal bir şasi üzerinde noktadan noktaya kablolama ile monte edildi ve elektriksel olarak bağlandı. Tabii ki halen hizmet veren bu tür teknolojiye sahip birçok asansör var. Ancak baskılı devre kartı devrimi ani ve geri döndürülemezdi ve geri dönüşü olmayacak. Şasi tabanlı noktadan noktaya kablolama ile ilgili sorun, devrelerin büyük, ağır ve titreşime duyarlı olması ve devre kartlarının hızlı bir şekilde dayanıklı, verimli ve daha ucuz olmasıydı.
İki ana baskılı devre kartı tipi vardır. 1950'lerden neredeyse 1990'a kadar daha eski çeşit olan "delikli yapı" endüstriye hakim oldu. Baskılı devre kartları üzerindeki izler ilk önce yalnızca bir tarafa basıldı, ancak çok katmanlı panoların geliştirilmesinden bu yana, raylar her iki tarafına da basıldı. Gerektiğinde panolar. İki dış katman arasında elektriksel temas sağlamak için, kaplanmış geçiş deliklerinin tüm ara panolara nüfuz etmesi gerekir, bu da devre düzeniyle ilgili seçenekleri sınırlar. Deliklerin doğru yerleştirilmesi ve ultra ince matkap uçlarının hızlı aşınması ve kırılması gibi diğer dezavantajlara rağmen, açık delik teknolojisi, ayrı bileşenlerin montajı ve elektriksel olarak bağlanması için uygun bir araçtı. 30 yıl boyunca kullanımda kaldı ve kendi avantajları ve ödünleşimleriyle birlikte yüzeye montaj teknolojisinin mevcut hakimiyetine rağmen hala kullanılmaktadır.
Bir açık devre devre kartında kullanılması amaçlanan bileşenler, nispeten uzun kablolarla sağlanır. Üretim sırasında, bu uçlar gerektiği gibi bükülür ve devre kartında önceden delinmiş deliklerden itilir. Daha sonra tahta ters çevrilir ve uçlar kesilir, bir dağlama işlemi bitişik iletken yollar arasındaki iletken metali çıkardıktan sonra kalan iletken ize lehimlenecek yeterli tel bırakılır. Ardından, küçük işlemler için manuel olarak veya büyük üretim işlemleri için tek bir otomatik işlemde tüm bağlantılar lehimlenir. Yaygın olarak kullanılan bir otomatik işlem, devre kartının askıya alındığı, lehim tarafı aşağı, bir dalga oluşturmak için hafifçe çalkalanan bir erimiş lehim havuzunun kısa bir mesafesi üzerinde, ön panele lehim uygulayarak kartın uzunluğunu kat eden dalga lehimlemedir. - fluxed eklemler. İşlem göründüğünden daha basit ve daha ucuzdur. Başarı, lehim sıcaklığının ve dalganın yüksekliğinin hassas kontrolüne bağlıdır.
Yüzeye montaj teknolojisinde kullanılması amaçlanan bileşenler, üretici tarafından, açık delikli kurulumlar için kullanılan kablo uçları yerine doğrudan devre kartlarının yüzeyine lehimlenecek küçük metal pedler veya uç kapaklarla sağlanır.
Açık delik ve yüzeye monte bileşenler aynı kartta kullanılabilir. Yüzeye montaj tercih edilir, çünkü hassas delme maliyeti ortadan kalkar, ancak açık delik, bileşenlerin yüzeye montaj için çok büyük olduğu veya mekanik stresin bileşeni hareket ettirebileceği ve böylece izi baskılı devre kartından çekebileceği durumlarda kullanılır.
Devre kartları genellikle çoklu iletken ve iletken olmayan tabakalardan oluşan katmanlar halinde üretilir. Bazıları tek bir bakır tabaka ile tek taraflıdır. Bu katman mekanik olarak kesilebilir veya kimyasal olarak aşındırılabilir veya bakır katmanın alanları lazerle kesilir ve çıkarılır, günümüzde çoğunlukla modası geçmiş olan eski noktadan noktaya kablolamaya benzer iletken izler veya izler bırakır.
Çok katmanlı panolar ve yüzeye monte bileşenleri olan kartların teşhis edilmesi ve onarılması çok daha zordur. Ayrıca, asansör çalışması son derece kritiktir, çünkü bir hata yapılırsa, bir güvenlik kilidinin devre dışı bırakılması gibi belirgin bir olasılık vardır. Arıza, asansör tekrar hizmete girdikten kısa bir süre sonra ortaya çıkabilir veya yolun aşağısında günler, aylar veya yıllar olabilir. Bu kabul edilemez bir risktir ve şüpheli bir baskılı devre kartının üretici tarafından sağlanan yenisiyle değiştirilmesinin mantığı budur. Bu panolar, son derece kontrollü ortamlarda monte edilir ve sevk edilmeden önce birçok teste tabi tutulur. Eski bir asansör için yedek kart bulunmadığında, asansör devre kartı tamiri konusunda uzmanlaşmış firmalar vardır; bu şirketler, bitmiş ürünlerini titiz ve kapsamlı testlere tabi tutar. Bitişik izleri köprüleyen neredeyse görünmez bir lehim şeridi bile tehlikeli bir durum yaratabilir. Ayrıca, günümüzün yüksek frekans ortamında, devre kartı izindeki herhangi bir değişiklik, karakteristik empedansını değiştirerek veri yansımalarına, çarpışmalara ve bozulmalara yol açabilir.
Öte yandan, 500 ABD doları değerinde yeni bir devre kartı takarsanız ve asansör hala çalışmıyorsa (tüm bu aksama süresinden sonra), tesis yöneticileri suçlayacak birini arıyor olabilir. Bu ikilemden kurtulmanın yolu, mevcut en iyi dış yardımı getirmektir. Hangi rota seçilirse seçilsin, yolcu güvenliği ekonomik kaygılardan önce gelmelidir.
Yalnızca perspektif yoluyla, bunun yalnızca kalifiye uzmanlar tarafından yapılması gerektiği anlayışıyla devre kartı onarımının bazı yönlerini tartışacağız. Çelik bir hareket denetleyicisi muhafazası içindeki bir devre kartının fiziksel hasara maruz kalmadığını düşünme eğilimindeyiz. Sonuçta, düşürülebilen bir radyodan farklı olarak, asansör devre kartının bir veya daha fazla iletken izi kırarak çatlama olasılığı yoktur. Ayrıca makine dairesinde filtrelenmiş hava beslemesi ile iletken toz partikülleri devreyi tehlikeye atmamalıdır. Peki ya yakındaki yıldırımdan kaynaklanan aşırı voltaj veya şebeke beslemesindeki bir anormallik?
Başlamak için iyi bir yol, üreticinin belgelerine bakmaktır. Sıklıkla şemalar dosyada bulunur veya sorun giderme yönergeleriyle birlikte çevrimiçi olarak elde edilebilir. Alternatif olarak, üreticinin telefonla danışma yapacak iyi bir teknik yardım departmanı veya mühendisi olabilir.
Tabii ki, görsel inceleme genellikle yararlıdır. Kartın açık olduğundan emin olmak kolay olmalıdır. Tahtaya bakabilir, parça süreksizliklerini ve kömürleşmiş bileşenleri kontrol edebilirsiniz. Çok fazla elektronik çalışma yaptıysanız, şişmiş veya bozulmuş şekliyle arızalı bir elektrolitik kondansatörü nasıl tanıyacağınızı bilirsiniz. Bu bileşenlerin ömrü, yalnızca sinyal voltajlarında çalışan diğer kapasitörlere göre daha kısadır. Bir elektrolit malzeme ile ayrılmış iki elektrot (plaka) yerine, elektrolitik katman, voltaj ilk uygulandığında montajdan sonra kimyasal olarak oluşturulur. Bu katmanın inceliği nedeniyle elektrolitik kondansatör büyük bir kapasitansa sahiptir ve daha yüksek çalışma voltlarında çalıştırılır. Sonuç olarak, daha kısa bir ömür bekleyebilirsiniz. Bu bileşenler doğrudan devre kartına lehimlenmiştir ve diğer cihazların üzerinde yükselen metal kutular gibi görünmektedir.
Sıcaklık ölçümleri her zaman açıklayıcıdır. Üst düzey multimetrelerin sıcaklık probları vardır ve - yine devre kartına güç verildiğini varsayarsak - gitmek için başka bir harika yol, sıcak noktaları anında ortaya çıkaran bir dijital kızılötesi kamera kullanmaktır. Çalışan tüm mikroçipler biraz ılık olmalıdır, oysa sıcak bir yarı iletkenin muhtemelen bir dahili kısa devresi vardır. Soğuk bir yarı iletken muhtemelen dahili bir açık devreye sahiptir. Birçok cihaz, ilk arızanın ardından kısa bir süre için fark edilir derecede ısınır, ardından dahili bir akım yolu yandığında soğur. Giriş ve çıkış voltajlarını yüksek empedanslı bir ohmmetre ile de kontrol edebilirsiniz, ancak bunun için şemalara veya cihaz üreticisinin veri sayfasına ihtiyacınız olacak.
Tasarım, geliştirme ve yaygın kullanımından bu yana devre kartı teknolojisi, daha yüksek üretim verimliliği ve prosedürlerine izin vererek hızla gelişti. Yüzeye montaj teknolojisi ile devre kartları daha ince hale geldi ve bu nedenle muhafazalar içinde daha az özel alan gerektiriyor. Ancak daha yakın aralıklı bileşenler, gelişmiş ısı yönetimi tekniklerine ihtiyaç duyar ve EMI korumasıyla ilgili yeni zorluklar vardır. Daha kompakt, çok seviyeli kartlar, kontrollü ortamlarda gelişmiş teşhis ve onarım prosedürleri gerektirir. Bu işi yapan teknisyenler, özellikle hataya yer olmayan asansör çalışmalarında özel araçlara, eğitime ve işyeri varlıklarına ihtiyaç duyar.
Bununla birlikte, kart hasarı felaket olmadığı sürece, baskılı devre yeniden işlenebilir. Bu genellikle levhanın hasarlı kısımlarının eritilmesini ve uygun yöntemler ve malzemeler kullanılarak yeniden üretilmesini içerir. Sürecin büyük bir kısmı ısı uygulamasıdır ve burada teknisyenler yoğunluğunu, süresini ve hangi alana uygulandığını dikkatlice kontrol etmelidir. Bileşenin tahtadan ödün vermeden çıkarılabilmesi için lehimi eritmek için yeterli ısı kullanılmalıdır. Bağlantı izlerinin kısımları tabakalara ayrılma ve tahtadan uzaklaşma veya açık delikten ve lehim pedlerinden erime eğiliminde olabilir. Bu durumda yeni malzeme yerleştirilerek elektriksel ve yapısal olarak restore edilmelidir.
Bir TV veya buzdolabı devre kartını tamir ederken, belirli bir miktar doğaçlama tolere edilebilir, ancak asansör çalışmasında riskler çok daha fazladır. Bakır jumper kabloları lehimleyerek veya kırık uçları timsah klipsleri kullanarak bağlayarak onarılan, iletken hatları kopmuş, çatlamış bir TV devre kartı gördüm. Bu tür bir onarım, set çok fazla hareket ettirilmezse birkaç yıl sürebilir ve sonunda arıza tekrar ortaya çıkarsa, TV muhtemelen atılır ve çabucak unutulur. Ancak asansörler atılacak eşyalar değildir. Alçak bir Otis asansörünün yeniden inşası bir milyon doları aşacak ve ardından iki yolcunun hayatı tehlikede.
Çoğu zaman devre kartı aslında zarar görmez, ancak bir veya daha fazla bileşen arızalıdır. Bunun nedeni üretimdeki gizli hata(lar), aşırı voltaj, yüksek ortam ısısı, titreşim veya soğutma arızası olabilir. Bileşen, delikten monte edilirse veya yüzeye monte veya çok seviyeli bir kart kurulumunda daha büyük zorluklarla kolayca değiştirilebilir. Ayrıca sorunun bileşenin kendisinde değil, kısa devre yapan bir diyotun veya hatalı güç kaynağının çok uzun süre çok fazla voltaj uyguladığı bitişik devrede olabileceğini unutmayın. Başka bir senaryo, devre kartı izinin yaş veya travma ile daha az iletken hale gelmesi, şimdi düşük voltaj durumudur. Sıcaklık ve voltaj ölçümleri durumun böyle olup olmadığını ortaya çıkaracaktır. Kötü tasarım bir olasılıktır, ancak bunu olağan endüstri standartlarının her zaman aşıldığı bir asansör devre kartında görmeyi beklemiyoruz.
Bir devre kartına monte edilmiş bileşenleri elektriksel olarak birbirine bağlayan tek tek iletkenler, açıkta bırakılan düz, dar bakır folyo alanlarıdır; bitişik olduklarında, başta kimyasal aşındırma olmak üzere çeşitli işlemlerle çıkarılırlar. Bu basılı iletkenlerin genişliği, kalınlığı ve uzunluğu direnci belirler. Sonuç olarak, iletkenlik noktadan noktaya kablolamada gördüğümüzden çok daha azdır. Bununla birlikte, direnç, özellikle tamamlayıcı konfigürasyonda kullanıldığında, yaygın olarak kullanılan metal oksit yarı iletken alan etkili transistörler (MOSFET'ler) tarafından çekilen çok az miktarda akım nedeniyle, tahmin edebileceğinizden daha az sorunludur. Güç püskürtücüler, geminin dışına monte edilmiştir. Güç ve yer düzlemlerinin kullanıldığı yerlerde izler normal sinyal izlerinden daha geniştir. Aslında, çok seviyeli bir kartta, tüm katman, EMI koruması ve toprak dönüşü gibi yüksek akım işlevlerini yerine getiren kalın, katı bir bakır levhadan oluşabilir.
CANbus gibi seri veri yollarının veri iletmek için kullanıldığı yüksek hızlı devreler için, devre kartı izleri aslında fiziksel parametrelerin karakteristik empedansı belirlediği iletim hatları haline gelir. Hat ile kaynak veya yük arasındaki uyumsuzluk yansımalara, veri kaybına ve asansör hareket kontrolörü ile kurulum boyunca dağıtılan birçok sensör, özellikle kapı kilitleri arasında iletişimin bozulmasına neden olabilir.
Diğer sorunlar, tıpkı parazitler gibi, neredeyse her zaman zararlı olan frekansa bağlı empedans ve kapasitanstır, çünkü sonuç sinyal zayıflamasıdır. Bazen zayıflama, tasarımın kasıtlı bir yönüdür ve karakteristik empedans önemli bir rol oynar. Bu nedenlerden dolayı, devre kartı çalışırken, herhangi bir hafif zayıflama, bir güvenlik işlevini devre dışı bırakabilir veya asansör sistemi kesintisine neden olabilir.
Tehlikeli Maddelerin Kısıtlanması (RoHS), diğer şeylerin yanı sıra lehimde kurşun kullanımını yasaklayan Avrupa Birliği (AB) mevzuatıdır. Ayrıca, AB'ye ihraç edilecek tüm bileşenler, panolar ve komple veya kısmi asansör sistemleri cıva veya kadmiyum gibi diğer ağır metallerden arındırılmış olmalıdır. Kurşunsuz lehim uyumludur, ancak daha yüksek erime ve erime sıcaklıkları nedeniyle kullanımı daha zordur.
Bakır katmanların laminasyonundan önceki temel kart olan baskılı devre kartı altlığı, kumaş veya kağıt katmanların termoset reçine ile basınç ve ısıl işlemiyle üretilir. Nihai ürün, dielektrik sabiti ve çekme mukavemeti dahil olmak üzere tek tip kalınlık ve diğer fiziksel özelliklere sahip bir son ürün elde etmek için sıkı kontroller altında oluşturulmalıdır. Çoğu zaman, birçok devre kartı yapmak için kesilebilen bir kontrplak levha (4 ft x 8 ft) boyutundadır.
Yaygın bir altlık malzemesi dokuma cam ve epoksidir (FR-4). Aleve dayanıklıdır, yani ısıtılırsa yayılmadan önce yangını söndüren gazlar açığa çıkarır. FR, alev geciktirici anlamına gelir. Uyumlu olması için malzemenin dikey alev testi olan UL 94'ü geçmesi gerekir. FR-4 su emmez. Nemli bir ortamda yüksek mukavemeti ve mükemmel elektriksel özellikleri nedeniyle bir elektrik yalıtkanı olarak ve rölelerde, anahtarlarda, ayırıcılarda, burçlarda, rondelalarda, ark kalkanlarında, transformatörlerde ve vidalı terminal şeritlerinde yaygın olarak kullanılır. Açık delik yapımında, yüksek mukavemet ve aşındırıcı kalitesi, yüzeye montaj teknolojisi için önemli bir gerekçe olan hızlı matkap ucu aşınmasına ve kırılmasına neden olur.
İlk tasarımdan nihai ürüne kadar baskılı devre kartı üretimi, birçok karmaşık işlemden oluşur, ancak orta ila büyük üretim işlemleri veya uçak ve asansör hareket kontrolörleri gibi yüksek değerli ürünler için, özellikle noktadan noktaya düşündüğünüzde mantıklıdır. alternatif olarak noktalı kablolama.
Tasarım aşamasının başlarında, fabrikasyon verileri, bileşen bilgilerine dayalı olarak bilgisayar destekli tasarım tarafından oluşturulur. Bilgisayar Destekli Üretim (CAM), üretim verilerinin veri tabanlı girişini doğrular. Bakır kalıplar, matkap dosyaları ve inceleme prosedürleri dahil olmak üzere dijital takımların çıktıları geliştirildi. Panelizasyon, birden fazla baskılı devre kartının yerleştirildiği ve büyük panellerden kesildiği süreçten oluşur.
Bakır folyo yüzeyine koruyucu bir maske yapıştırılmıştır. Ardından aşındırma, maske tarafından korunmayan istenmeyen bakırı giderir. Fotomaske yerine lazer kullanılabilir. Bir alternatif, özel bir freze makinesi tarafından gerçekleştirilen baskılı devre kartı frezelemedir veya istenmeyen bakır lazerle çıkarılabilir.
Baskılı devre kartı, manuel veya otomatik olarak (genellikle dalga lehimleme ile) yerinde lehimlenen açık delik ve/veya yüzeye monte bileşenlerle doldurulmadan önce ve sonra, imalatta son derece kritik bir aşama gerçekleşir: test .
Hazırlık yoluyla, bileşenler monte edilmeden önce, çıplak tahta testi, izlerin kısa devre veya açık olmadığını tespit eder. Üretim çalışmasının boyutunun veya değerinin ekstra masrafı garanti ettiği durumlarda, bir "çivi yatağı" fikstürü belirtilen bakır topraklara temas eder ve süreklilik testleri yapılır. Şortlar, bitişik raylar arasında köprü oluşturan hatalı lehim lekelerinden oluşabilir; bu durumda, açıklar süreksizliklerdir.
Bileşenler yerine lehimlendikten sonra, kapatma ve açma testleri yapılır. Son olarak, uygulanan güçle, bir fonksiyonel test, tüm operasyonel kriterlerin karşılandığını tespit eder. Bu testlerden herhangi birinde başarısız olan baskılı devre kartlarının lehimlenmesi, arızalı bileşenlerin değiştirilmesi ve yeniden test edilmesi gerekir. Uçak ve asansör sistemleri gibi kritik uygulamalarda, hizmette bir arıza olmamasını sağlamak için testler kapsamlı ve gereksizdir.
Öğrenme-Takviye Soruları
Asansörbooks.com'da veya sf'de çevrimiçi olarak bulunan Sürekli Eğitim Değerlendirme Sınavına çalışmak için aşağıdaki öğrenme-takviye sorularını kullanın. Bu sayının 124.
Beş Açık Uçlu Soru:
- Baskılı devre kartı nasıl başarısız olabilir?
- Baskılı devre kartı imalatındaki adımlar nelerdir?
- İzler nasıl oluşturulur?
- Devre kartında kısa devreye neden olan nedir?
- Devre kartı testindeki adımlar nelerdir?
Daha fazlasını alın Elevator World. Ücretsiz e-bültenimize kaydolun.