13. yüzyılda baş, ortaçağ biliminin düşündüğümüzden daha ileri olduğunu ortaya koyuyor
Radyokarbonla buluşma, kimliği bilinmeyen adamın vücudunun yaşını MS 1200 – 1280 arasında Avrupa bilim tarihinde ilkel bir dönem olarak kabul etti.
Oysa, kafa ve beynin üst kısmı çıkarılmış olan baş ve omuzlardan oluşan numunenin arterleri, vücudu korumaya yardımcı olan bir ‘metal balmumu’ bileşiği ile doldurulmuştur. Balmumu, kireç ve zinober civa karışımının karışımı ayrıca zinober civa kırmızı bir renk tonuna sahip olduğundan dolaşım sistemine de renk katar.
Tanınmış Fransız adli bilim insanı, mumyalanmış başın analizine liderlik eden Dr. Philippe Charlier, hazırlandığı anatomik uzmanlık düzeyinde şaşırdı. Dedi ki: “Bu son teknoloji. Sanırım hazırlayıcı bunu sadece bir kez yapmadı, bu konuda çok iyi olmak için birkaç kez yaptı. ”
Geçmişteki tarihçiler genellikle Roma İmparatorluğu’nun yıkılışı ile Rönesans arasındaki 1000 yılını, özellikle bilim ve tıp alanındaki barbarlık ve cehalet dönemi olarak görüyorlardı – ama modern tarihçiler bu görüşü yeniden gözden geçirdiler.
Tarihçi James Hannam, “Daha sonraki Orta Çağlarda, özellikle 13. yüzyıldan itibaren önemli bir bilimsel ilerleme kaydedildi” dedi. Bu gelişmelerin, “entelektüel bir fad” haline geldiğinde, 16. ve 17. yüzyıllarda akademisyenler tarafından unutulduğunu açıkladı. Ortaçağ’daki bilim insanlarından ziyade eski Yunanistan ve Roma’dan klasik kaynaklar.
Hannam’a göre, tarihin bu yeniden yazımının çoğu 1500’lerde Kilise’den ayrılan Protestanların Katolik karşıtı duygularından geldi. Dedi ki: “Katolik Kilisesi’nin insanlığın ilerlemesini nasıl engellediğiyle ilgili pek çok propaganda vardı.” Bu, ortaçağ Kilisesinin tıptaki gelişmeleri engelleyen otopsi ve insan diseksiyonunu yasakladığına dair söylentiyi içeriyordu.
Aslında, Kilise bazen otopsilere, adaylık organlarında azizlik için kutsal işaretler aramalarını emretti. 1308’de bir grup rahibe, geç kaldıkları cesaretlerinden Montefalco Chiara’sı tarafından disseke edildi. Kalbinde minik bir haç bulduğunu ve safra kesesinde Kutsal Üçlüyü temsil ettiğine inandıkları üç taşı bulduğunu bildirdiler. Ortaçağ’da, bir salgın hastalığının kaynağını tam olarak belirlemek için 1286’da bir İtalyan doktor tarafından yapılanlar gibi daha laik otopsi de yapıldı.
Bu erkek öznenin diseksiyon nedeni, tarihe kaybolur. Vücudu hiç talep edilmemiş bir mahkum veya bir fakir olabilirdi; ancak, vücudu basitçe parçalara ayrılmadı ve atılmadı; muhtemelen daha fazla tıbbi araştırma ve eğitim için korunmuştur.
Dr Charlier, şimdi Paris Tıp Tarihi Müzesi’nde sergileneceğini söyledi.
Kaynak: LiveScience