Bunker Hill Çarpışması, Amerikan Bağımsızlık Savaşı’nın başlarında koloni güçlerinin kazandığı en önemli zaferlerden biridir. (17 Haziran 1775) Boston Kuşatması sırasında yapılan çarpışma, İngiliz yönetimine karşı ayaklanan Amerikalıların kendilerine olan güvenlerini pekiştirdi. Lexington ve Concord Çarpışması’m (19 Nisan 1775) izleyen iki ay içinde, Massachusetts, Connecticut, New Hampshire ve Rhode Island” dan gelen 15 bini aşkın asker, Boston’da üslenmiş olan 5 bin kişilik ingiliz ordusunu durdurmak üzere bu kentin Çevresinde toplanmaya başladı. Massachussets birliklerinin başkomutanı General Artemas Ward, öteki birliklerin de komutasını üstlendi. Boston’un topçu ateşine tutulabileceği belirgin iki nokta vardı; bunlar Dorchester Tepeleri ile Boston’un kuzey kıyısından yaklaşık 400 m uzaklıkta ve Charles Irmağının öteki yakasında olan Charlestown’daki (günümüzde Boston’un bir bölümü) Bunker’s ve Breed’s adlı iki yüksek tepeydi. Haziran ayının ortalarında, İngiliz generali Thomas Gage’in bu tepelerden birini işgal etmeye hazırlandığını öğrenen koloniciler, burayı tahkim etmeye karar verdiler. Albay William Prescott ve adamları Breed’s Hill’ in (bugün genellikle Bunker Hill olarak adlandırılır) üzerinde gizlice bir tabya kurmayı başardılar. Limandaki İngiliz savaş gemilerinden ve Boston’un kuzeyinde ırmağın karşı yakasında bulunan bir bataryadan açılan top ateşine karşın, koloniciler tepedeki mevzilerini güçlendirmeye devam ettiler.
Bunun üzerine İngiliz komutam Gage, Tümgeneral William Howe komutasındaki 2.300 kişilik bir birliği Prescott’a karşı harekete geçirdi. Topçu koruması altında hiçbir direnişle karşılaşmaksızın ırmağı geçmeyi başaran İngilizler, ot, saman ve çalılarla kapatılmış parmaklıklar arkasında siper kurmuş olan koloni askerlerinin açtığı ağır ateş karşısında durdular. Ama ikinci ya da üçüncü ileri harekâtta tabyayı ele geçirdiler; büyük bölümü yorgun ve silahsız olan savunmadaki koloni askerleri kaçmak zorunda kaldı. İngilizler yaklaşık 1.000 kayıp verirken, Amerikalıların kayıpları da 450’yi buldu.
İngilizler bu zaferin arkasını getirmek üzere Boston’un güneyine düşen Dorchester Tepelerine karşı da saldınya geçmiş olsalardı, bu ağır bedele değecek bir sonuç alabileceklerdi. Oysa İngiliz komutanları bu tasarıdan vazgeçme ya da bunu belirsiz bir tarihe erteleme yoluna gittiler. Bunun nedeni de büyük bir olasılıkla çarpışmada ciddi kayıp vermeleri ve “asiler”in cesurca savaşmalarıydı. Bu çarpışmadan iki hafta sonra, koloni ordusunun komutanlığını üstlenen General George Washington, Boston’daki İngiliz birliklerine karşı koymaya yetecek ölçüde ağır top ve mühimmat topladıktan sonra, Mart 1776’da Dorchester Tepelerini ele geçirip tahkim etmeyi başardı ve böylece İngilizleri hem Boston’u hem de limanı boşaltmak zorunda bıraktı.