3,000 ruh taşını düşünmek Bai Xiaochun'un gözlerini büyütmüştü… Hou Xiaomei’ye bakarken gözleri parlıyor ve ona koşma, sarılma ve üç bin kez başparmağını kaldırma dürtüsüyle boğuşuyordu… Ve “İyi işti!” deme dürtüsüyle de…
Hou Xiaomei'nin ağzından çıkan teklif diğer katılımcıları da şok etmişti. Herkes, ellerini kalçalarına koyan, göğsü yavaş yavaş inip kalkan ve oldukça narin görünen Hou Xiaomei’yi izlemek için kafasını çevirmişti. Güzel bir kızdı. Ancak yüzü gururlu bir ifadeyle kaplıydı ve acı biberimsi bir havası vardı.
Hou Xiaomei ise çenesini kaldırıp Zhou Xinqi’ye bakarken şöyle der gibiydi: Ben Hou Klanındanım ve kimseden korkmam! Ayrıca zenginim de!
Bu tavırları ise onu itici kılmak yerine son derece sevimlileştiriyordu.
Bu görüntü pek çok kişiyi gülümsetmiş, kalanlarınsa şaşkınlığını arttırmıştı.
“3,100 ruh taşı!” diyen Zhou Xinqi’nin ifadesiyse soğuklaşmıştı.
“Küçük kaplumbağa benim için çok önemli!” dedi Hou Xiaomei. “Fiyatı umurumda bile değil, o hap bana ait olmak zorunda. Hmph! 4,000 ruh taşı! Ben Hou Klanındanım ve saçacak çok param var!” Son cümlesini iyice vurgulamıştı. Onun yanındaki Hou Yunfei ise gergin ve utanmış bir şekilde başını eğmişti. Kız kardeşinin küçük kaplumbağaya olan bu yoğun takıntısına pek anlam veremiyordu…
Zhou Xinqi’nin fanları buna daha fazla dayanamayacaktı ve yalnızca bir eziğin ikinci kademe bir ilaca bu kadar çok para vereceğini söylemeye başladılar.
Hou Xiaomei duyduklarından pek hoşnut olmamıştı. Göğsünü kabartıp ellerini yeniden kalçalarına koyarak bağırdı: “Bir sürü ruh taşım var, kaybolun gidin!”
Olup bitenleri izleyen Bai Xiaochun, Hou Xiaomei’yi yoldan çıkararak doğru bir şey yaptığını düşünüyordu ve oldukça mutluydu.
Zhou Xinqi kaşlarını kaldırdı. Ne yazık ki o kadar ruh taşı yoktu ve sonunda vazgeçmekten başka şansı kalmamıştı.
Hou Xiaomei, Zhou Xinqi’nin yeni bir teklif verememesi karşısında havalara uçtu. Aslında onun da vurgulayıp durduğu kadar ruh taşı yoktu. Tüm bunları yalnızca klanlarının başpapazı kendisine yardımcı olur umuduyla söylemişti.
Sonunda üç kat güçlendirilmiş tıbbi hapı aldığı için son derece mutluydu.
Bai Xiaochun da halinden çok memnundu. Hou Xiaomei’ye hayran hayran bakarak boğazını temizledi. Kendisine olan hayranlığını gördükten sonra kimliğini ondan gizlemek uygun olmayacak gibi görünüyordu.
Bu kararlılığa vararak ve açık arttırmanın ilk gününün sona ermekte olduğunu görerek kimliğini halka arz etmeye niyetlendi.
Bu esnada arka planda sayısız klanın başpapazları birleşmişti, onlara açık arttırmada korumalık yapma görevi verilmişti. Şu anda kuru kuru öksürmekte olan orta yaşlı bir başpapaz, yoldaş başpapazlara buruk bir ifadeyle bakıyordu.
“Şey... benim torunumun biraz inatçı olduğu doğrudur. Korkarım ki herkesin ortasında kendisini biraz aptal yerine düşürdü.” Bu sözlerle birlikte acı bir surat ifadesiyle büyük miktarda ruh taşı yarattı.
“Ne masum bir kız!” Diğer başpapazlar hoş kahkahalar atıyordu.
Açık arttırmanın ilk günü sonlanmıştı ve birkaç gün daha devam edecek olmasına rağmen tüm haplarını satmış olan Bai Xiaochun’un tekrar gelmeye hevesi yoktu. Bu yüzden salonun girişine yürüyerek içeriyi dolduran insanlara baktı.
Hepsi heyecanlı bir şekilde Menekşe Qi Ruh Yükselten Hap üzerine tartışmaktaydı.
Bai Xiaochun gözleriyle etrafı tararken Zhou Xinqi’yi fark etti. Gidip onu cesaretlendirmeyi düşünmüş ve bir adım atmıştı. Ancak onun yaklaştığını fark eden kız, tek kelime dahi etmeden bir ışık huzmesine çevrilerek uzaklaştı.
Bai Xiaochun ise biraz depresif bir şekilde kalakaldı. Ama o anda arkasından gelen bir sesi işitti.
“Büyük Kardeş Xiaochun!” Bu ses, kalabalığın içerisinden zıplaya zıplaya, neşeli bir şekilde gelen Hou Xiaomei’ye aitti. Arkasında da aynı şekilde gülümseyen Hou Yunfei vardı.
Bai Xiaochun, bakışlarını Zhou Xinqi’den çevirerek Hou Xiaomei’ye övgü dolu bir gülümseme sundu. Sonra da tam bir üst jenerasyon edasıyla kızın başına hafifçe vurdu.
“Hey, selam narin kardeşim! İyi bir iş çıkardığını söylemeliyim. Son nesneyi satın alışın oldukça otoriterdi!”
Hou Xiaomei'nin yüzü kıpkırmızı kesilmişti. Bir anda bir şeyleri hatırlamışçasına Menekşe Qi Ruh Yükselten Hapını çıkarttı.
“Büyük Kardeş Xiaochun, bak! Bu hap küçük kaplumbağa tarafından yapılmış. Beğendin mi? Buyur, al. Daha önce küçük kaplumbağaya hayran olduğunu söylememiş miydin? Bu hapı yalnızca senin için aldım!” Kızın yüzündeki ifade herkesi etkilerdi. Hapı Bai Xiaochun’a uzatan kız, Xiaochun dünyadaki tek varlıkmış gibi davranıyor, ona saf bir beklentiyle bakıyordu.
Bunu gören Hou Yunfei bakışları yumuşayarak gülümsemişti.
Bai Xiaochun’un ise ağzı açık kaldı. Hou Xiaomei’nin hap için mücadele ederken amacının bu olacağını asla hayal edemezdi. Bu çok dokunaklıydı. Çevrelerinde birçok kişi olduğunu fark ettikten sonra derin bir nefes alarak yüzüne ciddi bir ifade yerleştirdi.
Gözlerini kararlılıkla doldurdu, ellerini güçlü bir kahraman gibi ardında birleştirerek uzun zamandır aşina olduğu bir poza girişti.
“Xiaomei.” dedi. “Açıklamam gereken büyük bir sır var!”
Hou Xiaomei de Hou Yunfei de şaşkındı.
“Ne sırrı?” diye sordu Hou Xiaomei meraklı bir şekilde.
Bai Xiaochun boğazını gürültülü bir şekilde temizledikten sonra kollarını sıvadı.
“Ben, Bai Xiaochun, hayaletleri ve tanrıları şok eden, ünlü, gizemli ve akıl ermez… büyük ve görkemli… Lord Kaplumbağayım!!” Sonra da başını arkaya atarak kuvvetli bir kahkaha patlattı. Bu kelimeleri çok uzun zamandır içinde tutuyordu ve sonunda söyleyebilmek çok iyi hissettirmişti. Özellikle de en büyük hayranı olan Hou Xiaomei’nin ve büyük bir seyirci kitlesinin önünde yapabilmek mükemmeldi.
Daha da önemlisi, kendisine tapan bir kişiyi tam da önünde dururken karanlıkta bırakmak olmazdı! Bai Xiaochun oldukça yalnız görünerek başını gökteki bulutlara çevirdi. Ancak kulaklarını bükmüştü ve Hou Xiaomei’nin ve kalabalığın vereceği şaşkın tepkileri heyecanlı bir şekilde bekliyordu.
Çıkacak münakaşalara vereceği yanıtları bile kafasında hazırlamış haldeydi.
Ama oldukça uzun bir an geçmesine rağmen çıt çıkmamıştı. Etraf mutlak bir sessizliğe bürünmüştü. Şaşıran Bai Xiaochun, bakışlarını bulutlardan indirerek Hou Xiaomei ve Hou Yunfei’ye çevirmek zorunda kaldı.
Hou Xiaomei kocaman açtığı gözlerle bakıyordu, Hou Yunfei’nin de ondan farkı yoktu. Onların gıkı çıkmazken çevredeki çırakların yüz ifadeleri garipleşmişti.
“Küçük kaplumbağa dünyevi meselelerle ilgilenmez,” dedi biri, “gökte süzülen bir bulut gibidir. Şimdi Tarikat Amcası Bai tutmuş kendisine küçük kaplumbağa mı diyor? Hııı oldu… Hadi gidelim.”
Bai Xiaochun nahoş bir surat ifadesi takınarak derin bir nefes aldı, açıklamaya girişecekti.
“Xiaochun, iyi misin?” diye soran Hou Yunfei, endişeli bir şekilde Bai Xiaochun’un kafasına dokundu.
“Valla küçük kaplumbağa benim!” dedi gergin Bai Xiaochun.
“Oh?” Hou Yunfei garip bir ifadeyle karşılık verdi ve hızlıca başını salladı. “Tabii tabii. Küçük kaplumbağa sensin...”
Bu noktada Hou Xiaomei de bakışlarını Büyük Kardeşi Xiaochun’a çevirerek yumuşak bir tonda konuşmaya başladı: “Büyük Kardeş Xiaochun, zamanında bana küçük kaplumbağanın gökteki bir bulut gibi olduğunu, dünyevi meselelerle ilgilenmediğini söylemiştin… Kalbimde sen de en az onun kadar değerlisin. Oymuş gibi yapmana gerek yok…”
“Ama ben cidden--”
Daha sözünü bitirme fırsatı olamadan Hou Yunfei tarafından kolları kavrandı. “Xiaochun, sana inanıyoruz!”
Bai Xiaochun’un gözleri büyüdü. “Valla--”
Tam konuşacakken Hou Yunfei’nin ifadesi daha da ciddi bir hal aldı. “Xiaochun. Cidden sana inanıyoruz!”
“Ben--” Bai Xiaochun’un gözleri çaresizlikle dolmaya başlıyordu. Durumu açıklamaya çalışsa da işlerin iyiye gittiği yoktu. Her şey hayalinden tamamen farklı şekilde gelişiyordu. Keyifsiz bir halde yavaşça arkasını dönerek evine doğru yola çıktı.
Avlusuna döndüğünde kederli bir ifadeyle gözlerini göğe çevirip boş boş bakmaya başladı.
“Ama ben gerçekten Lord Kaplumbağayım...” diye mırıldanırken haksızlığa uğramış hissediyordu. Uzun zamandır kimliğini halka ilan etme hayaliyle yanıp tutuşuyordu ama o hayaller artık suya düşmüştü.
Yıllardır insanların zihnine bambaşka bir küçük kaplumbağa imajı sokmaya çalışıyordu ve problemin bu olduğu sonucuna vardı… İnsanların gözünde küçük kaplumbağa tamamen gururlu ve sıra dışı bir bireydi.
Daha da belirgin bir şekilde anlatmak gerekirse, Hou Xiaomei’nin çabaları sağ olsun, küçük kaplumbağa ilah gibi bir şeye dönüşmüştü…
Bai Xiaochun bir müddet düşündükten sonra gönülsüz bir şekilde Xu Baocai’yi bulup gerçeği ona da itiraf etmeye karar verdi. Xu Baocai bunu duyduğunda ona boş boş bakmış... ve sonra da başını sallayarak kendisine inandığını söylemişti.
Bai Xiaochun acınası bir şekilde somurtarak avlusuna döndüğünde kendisini bomboş hissediyordu.
Birkaç gün sonra ziyaretine Sun Chen geldi. Bai Xiaochun hemen canlanmıştı. Sun Chen’in, o hapı açık arttırmaya getiren kişinin kendisi olduğunu bilerek olayı çözeceğini umut ediyordu.
Ama ondan önce ağzını açan kişi Sun Chen oldu. Ruh taşlarını getirmiş, kollarını kavuşturarak saygılı bir şekilde eğilmişti. Ve ciddi bir ifadeyle şöyle dedi: “Kardeş Bai, o hapı hangi onurlu Seçilmiş üretti bilmiyorum. Ama Sun Klanı başpapazı büyük bir şoka uğradı. O Seçilmişle iletişim kurmanın tek yolunun senden geçtiğini biliyoruz Kardeş Bai. Aksi takdirde o hapı teslim eden sen olmazdın.
“Kardeş Bai, acaba Sun Klanı adına o kişiye bir mesaj iletir misin? Onunla uzun vadeli bir arkadaşlık sürdürmeyi umuyoruz. Eğer satacak başka hapları olursa tüm gücümüzle ona yardımcı olmak isteriz!
“Bir şey daha var Kardeş Bai. Lütfen o Seçilmiş kişiye, ün ve zenginlik aramadığını ve ilgi odağı olmaktan kaçındığını anladığımızı iletebilir misin? O gökteki bir bulut gibi, yalnızca ilaçların Daosundaki mükemmelliği arıyor. Onun gibi birinin gelecekte mükemmel noktalara ulaşacağına hiç şüphe yok. Bu yüzden Sun Klanımız onun dış dünyayla alakalı tüm meseleleriyle ilgilenmekten gurur duyar.” Sun Chen, ellerini kavuşturarak saygılı bir selam daha verdi. Kafasını kaldırdığında ise Bai Xiaochun’un bomboş bir ifadeyle bakmakta olduğunu fark etti. O ifadenin değişmeyeceğini görünce de son bir selam eşliğinde ortamı terk etti.
Giderken iç çekiyor, Bai Xiaochun’un Ruh Akımı Tarikatındaki yüksek pozisyonunu ve gizemli bir figürle nasıl da arkadaş olabildiğini düşünüyordu.
En başından beri Bai Xiaochun’un küçük kaplumbağa olma ihtimalini hiç düşünmemişti. Kişilikleri fazla farklıydı. Sonuçta küçük kaplumbağayı tanıyanlar yalnızca Ruh Akımı Tarikatından ibaret değildi. Dışarıdaki yetişim klanları da bu olaydan haberdardı. Hepsi de büyük araştırmalar yaparak Zhou Xinqi’nin vardığına benzer sonuçlara varmıştı.
Bai Xiaochun kendine geldiğinde ay, gökteki yerini almıştı. Derin bir şekilde iç çekerek bambu çitlerin üzerine atladı. Ellerini arkasına koyup yıldızlı göğe bakarak uzun saçlarının rüzgârda savrulmasına izin verdi.
“İçten içe dünyevi meselelerden uzak durmaya çalıştığımı hiç bilmezdim. Ben gökte süzülen bir bulut gibiyim. Ai. Bu meseleyi bu kadar gizli tutmamalıydım. Bazen üstün biri olmak insanı cidden yalnız kılıyor.” Ay ışığının altında kollarını sıvarken tam bir yalnız kahraman gibi görünüyordu.
#Bu bölüm aşırı eğlendim gerçekten Cidden sana inanıyoruz Xiaochun...
Küçük kaplumbağayı yerlere göklere koyamayıp öylesine pohpohladı ki şimdi kimse kendisinin o olduğuna inanmıyor. Ehh, dediği gibi bazen üstün biri olmak insanı cidden yalnız kılıyor
Okumaya devam!