Bölüm 1577: Günahkar Cennetsel Kurt
“Bekle... Bekle bir dakika!”
Yun Che'nin hızla aralarındaki mesafeyi kapattığını gördüğünde Lu Bubai sarsıldı ve endişeli bir sesle konuştu, “Günahkarlar klanından olan bu kızı onurlu olana vereceğim ve gideceğim. Gelecekte, ben, Lu Bubai, kesinlikle onurlu olanın ikamet ettiği herhangi bir yerden uzak duracağım.”
Lu Bubai on bin yıl yakın yaşamış ve hayatında sayısız fırtınalar geçirmişti ama o bir kez bile paniklememiş ve bugün olduğu gibi korkuyor olmamıştı.
Geçmişteki Yun Che olsaydı, kesinlikle neşeyle bağırırdı: “Tutumunuzu değiştirmede lanet olası bir usta mısınız!?”
Göksel Gizlenmiş Kılıç'ı ve Beihan Chu'yu kaybetmesine rağmen, Lu Bubai sadece çılgınca bir duruma girmekle kalmadı aynı zamanda pozisyonunu mümkün olan en hızlı anda değiştirdi ve bunun yerine “Günahkar klanından olan kız"ı sunmaya karar verdi… Biri ona bir korkak ya da rasyonel bir insan diyebilirdi ama aynı zamanda Yun Che'nin korkunç gücünün ne kadar büyük olduğunu, bilgisini ve deneyimini bozan ve hayal gücünü tekrar tekrar aşan bir güç olduğunu açıkça görmüştü.
Ama ne yazıktır ki... Yun Che halihazırda Dokuz Işıklı Göksel Saray'ın insanlarından birini öldürdüğünden doğal olarak gelecekte güçlerini azaltmak için mümkün olduğunca çok sayıda öldürecekti!
Ayrıca, Yun Che, Beihan Chu'yu çiğnemiş ve Nanhuang Chanyi'ye sorun yaratmak için Göksel Gizlenmiş Kılıç'ı "zorla” almıştı… Ama beyaz cüppeli bir kız ortaya çıktığı anda, Yun Che'nin Dokuz Işıklı Göksel Saray'ına karşı tutumunun dramatik bir şekilde değişmesine neden olmuştu.
Bu noktada, Lu Bubai korkuyla teslim olmak için ellerini kaldırdı, Yun Che'nin hızına hiç aldırış bile etmedi. Vücudundaki siyah ışık, altın alevlere dönüştü ve bir anda tüm kasvetli gökyüzü altın oldu.
Kuzey İlahi Bölgesi'nde ateş elementini yetiştiren çok az insan vardı, bu yüzden Lu Bubai onunla çok sık temas etmemişti. Ancak Yun Che'nin alevlerinin sıradan bir alev olmadığını tanımak için yeterli deneyime sahipti.
Bu altın alevlerin yaydığı alevli ateş patlamaları ona yaklaşmadan önce, ruhunun acı veren bir kavurucu hissi hissetmesine neden oldu.
Lu Bubai'nin şoku daha da büyüdü ama artık herhangi bir umut üzerinde duramayacak kadar çaresiz bir konumdaydı. Öldürme niyeti yine vücudundan yayılmaya başladıkça ifadesi bir kez daha şiddetli ve vahşi hale geldi. Bu sefer, eskisinden daha da yoğundu. “Yun Che! Çok ileri gittin! Bugün, senin ya da benim ölümümle sona erecek!”
Artık geri çekilmeye çalışmadı. Aynı anda iki elinde yeşilimsi siyah kılıç ortaya çıktı. Yun Che'ye doğru koştuğu gibi tüm dünyanın rengi değişti ve Merkez Harabeleri Savaş Alanı içinde oluşan bir uluyan fırtına tüm bölgeyi kapladı.
Temel olarak karanlık kaynak enerjiyi kullanarak, Dokuz Işıklı Göksel Sarayı da fırtınanın gücünü yetiştirirken kılıcı yetiştirmeye odaklanırdı. Lu Bubai, geri çekilirken tüm kaynak enerjisini serbest bıraktığı anda, serbest bırakılmış kılıç fırtınası anında Yun Che'nin vücudunu yuttu.
Bang, bang, bang, bang...
Kılıçları, Yun Che'nin avuçlarıyla çatışırken, her çarpışma havayı salladı ve bulutları karıştırdı. Lu Bubai elinde iki kılıç tutarken, Yun Che kılıç saldırılarını çıplak eliyle karşılıyordu. Ancak, uluyan fırtına ve titreyen alanın ortasında dövülen Lu Bubai idi. Dahası, her enerji patlaması olduğunda, kollarındaki kan damarları patlıyor ve havaya kan püskürtüyordu.
Yüzü acı içinde bükülürken, Lu Bubai yavaş yavaş kollarındaki kemiklerin kırılmaya başladığını ve kollarındaki hislerin giderek daha fazla uyuştuğunu hissetti.
“Aaaaah!!” Yüksek sesle bağırırken, hızla geri çekilme fırsatı buldu. Dokuz Zifiri Siyah Çark Mührü aniden arkasında ortaya çıktı. Bu Dokuz Işıklı Göksel Saray'ın en güçlü çekirdek kaynak sanatıydı.
Bununla birlikte, dokuz ışık tamamen oluşmadan önce, Yun Che aniden yaklaştığı gibi göz bebekleri hızla daraldı ve ateşli bir ışık demeti onu geçti.
O anda vücudundaki tüm kıllar dikildi.
BOOOM————
Elli kilometre yayılan alevlerin muazzam bir yangını havada patladı, tüm görüş ve sesleri boğdu. Lu Bubai umutsuzca alev denizinden kaçmaya çalıştı, onun yeşil giysileri ve saçları halihazırda yakılmıştı. Göğsünün bazı kısımlarındaki etler kömürümsü bir renk alırken, kararmış kemikleri açığa çıktı.
Çılgınca vücudunda azgın alevleri bastırmak için mücadele ederken şiddetli bir hayalet gibi kısık çığlık attı, “Hepiniz neyi bekliyorsunuz!? Hepiniz ölmek mi istiyorsunuz!!?”
Sessizliğin oluştuğu bir andan sonra Doğu, Batı ve Kuzey Harabelerinden dört figür havaya yükseldi ve Yun Che'ye doğru atıldı.
Vücutlarından patlayan auraların hepsi İlahi Egemen Alemi'ndeydi!
Kuzey Harabeleri Alemi'nin Büyük Kıdemlisi.
Batı Harabeleri Alemi'nin Alem Kralı.
Doğu Harabeleri Alemi'nin Alem Kralı ve Doğu Harabelerinin Büyük Kıdemlisi Dong Jiukui.
İki tane üçüncü seviye İlahi Egemen ve iki tane ikinci seviye İlahi Egemen.
Bugün burada bulunan üç yıldız sistemine ait tüm İlahi Egemenler, Yun Che'ye saldırdı... İstedikleri için değildi, aksine başka çareleri yoktu!
Eğer bunu yapmazlarsa, Dokuz Işıklı Göksel Saray gelecekte onlara ne tür bir ceza vereceğini hayal etmeleri imkansız olurdu.
Sadece İlahi Güney Anka Diyarı bir hamle yapmamıştı.
Merkez Harabeleri Alemi'nde büyük miktarda yüksek dereceli rüzgar elementi kaynağı olduğu için, Beş Cehennem Harabelerindeki mezheplerin çoğu rüzgar elementine yönelik kaynak sanatlarını yetiştirirdi ve bu, Alem Krallarının mezhepleri için de geçerli olan bir olguydu. Bu yüzden dört İlahi Egemen'inin güçleri kolayca yoğunlaştı ve Yun Che'nin alevlerini zorla bastırdığı gibi Lu Bubai'nin perişan halde kaçarken nefesini yakalamasına izin verdiler.
Lu Bubai öfkeli bir kükreme çıkarırken yaralarını bastırmak için elinden geleni yaptı, “Güney Ankası! Hala hareket etmemeyi seçerseniz... Dokuz Işıklı Göksel Saray kesinlikle gelecekte tüm klanınıza katliam getirecek!”
“...” Güney Ankası'na ait herkesin bedenleri gerildi ve soğuk ter sırtlarını süzdü... Lu Bubai onlara yukarıdan kükrüyordu ama Beihan Chu'yu ve babasını aynı anda öldüren Qianye Ying'er hala yanlarında duruyordu. Tek bir kaslarını hareket ettirmeye cesaret edememişlerdi. Aslında tek bir ses dahi bile çıkarmaya cesaret edemiyorlardı.
Bugün Güney Ankası'ndan iki İlahi Egemen buradaydı, bunlardan biri Güney Anka Egemeni diğeri de Nanhuang Mofeng idi.
“Kimse saldırmayacak,” Nanhuang Chanyi konuştu.
“Herkes geri çekilsin!” Güney Ankası İlahi Egemeni, Nanhuang Chanyi'nin emirlerinden sonra kendi emirlerini takip edecek şekilde iletti.
Lu Bubai, Güney Ankası'nın saldırmak yerine geri çekildiğini görünce öfkeyle bağırdı. Sonrasında kısa bir süreliğine Yun Che'yi bastıran dört İlahi Egemen'e baktı. Gözleri parladı ama savaş oluşumuna katılmadı. Aksine aniden yön değiştirdi ve delice kaçarak uzaklaşmaya başladı, fakat hala gözle görülebiliyor ve sesi duyulabiliyordu. Hatta kaçarken kısık bir çığlık atmayı başarmıştı, “Onu tüm gücünüzle tutun!!”
Ancak...
Pfffboom!!
Dört Büyük İlahi Egemen'in birleşik gücü tarafından çağrılan karanlığın fırtınası, alevler tarafından şiddetle parçalandı. Sanki ilahi bir çekiç, dört İlahi Egemen'e o anda havada çarptı. Kan okları ağızlarından şiddetle dışarı püskürürken acı çığlıkları tüm bölgeyi tekrardan kapladı.
Sadece, Yun Che ile bizzat karşı karşıya kaldıklarında, gücünün ne kadar korkunç olduğunu ve Lu Bubai gibi birinin bile neden bu kadar şok olduğunu ve onun tarafından dehşete düşürüldüğünü gerçek anlamda anladılar.
Dört İlahi Egemen'in birleşik kudreti, bunlardan üçü halihazırda yıldız sistemlerinin Alem Kralları iken aslında Yun Che'nin önünde önemsiz zayıf varoluşlardı.
Aslında bu beşinci seviye İlahi Kral'ı küçümsemiş ve hor görme dolu bakışlarıyla tüm zaman boyunca boğmuşlardı... Ne kadar gülünç ve ne kadar saçmaydı.
Daha da gülünç olan şey, böylesi korkutucu bir insanın aslında Merkez Harabeleri Savaşı'na katılmaya gelmesiydi!?
O tam olarak neyin peşindeydi!?
Yun Che'nin bakışları, dudaklarının köşesi hafifçe kavislenirken Lu Bubai'nin olduğu yöne doğru titredi.
Sen... kaçmak mı istiyorsun?
Elinde oluşan Altın Karga alevleri aniden cennetsel musibet yıldırımlarına dönüştü. Sınırsız mor ışık, Lu Bubai'ye doğru uzayı bozarak atıldığı anda dört İlahi Egemen'i kenara fırlatarak ilerletirken, göksel yasaların ilahi zincirlerine benziyordu.
Lu Bubai yeterince hızlı kaçmaya başlamıştı lakin nasıl cennetsel musibet yıldırımından kaçabilirdi? Aniden yaklaşan tehlikeyi hissettiğinde başını çeviremeden önce cennetsel musibet yıldırımı etrafında bir piton gibi dolaştı ve onu sıkıca kavradı.
Daha az öncesindeki alev şimdi yıldırım olmuştu... Lu Bubai bile artık şoka vereceği eşik değerini saptırmıştı ve bütün gücüyle serbest kalmak için mücadele etmişti. Ancak nasıl mücadele ettiği önemli değildi, Yun Che'ye doğru geri sürüklenmesi, kaçtığından daha yüksek bir hıza sahip olduğu gibi, aynı zamanda da vücudunun etrafında dönen yıldırım pitonundan kurtulamamıştı.
“Güney Ankası!” Lu Bubai büyük bir kükreme çıkardı. Ama bu sefer, bu talep içinde yer alan yardım için açıkça bir savunma vardı.
Fakat Güney Ankası'na ait iki İlahi Egemen geri çekilmeye devam ederken ona kulak asmamıştılar.
Ancak bir İlahi Egemen sonunda hala bir İlahi Egemen'di. Yun Che beş büyük İlahi Egemen'i o anda bastırmayı başarmış olsa da onları öldürmek kesinlikle kolay bir başarı olmazdı.
Eğer bütün gücünü onlardan birini öldürmek için yoğunlaştıracak olursa, diğer dört kişiye kaçmak için yeterli fırsatı tanırdı.
Ancak bu, normal durumlar ve normal insanlar için böyleydi.
Ve ne zamandan beri Yun Che mantık ve sağduyuya yatkın bir insan olmuştu?
Her iki kolunu da salladı ve beş büyük İlahi Egemen'ini bağladığı yıldırım zincirler sayesinde şiddetle aşağı doğru fırlattı.
Ama Yun Che onları takip etmedi. Aksine vücudundan yayılan kaynak enerji aniden kabardığı gibi tüm sema bir anda titremeye başladı.
“Cehennem... Hükümdarı!”
Yun Che'nin vücudundan kanlı bir ışık patladı ve kaynak damarlarında sirküle olan siyah kaynak enerjisi anında yoğun kanlı bir renge dönüştü. Sanki arafın kan havuzundan yeni çıkmış, kanlara bürünmüş bir iblis tanrısına dönüşmüş gibiydi.
Bu kanlı kaynak ışığına eşlik eden şey, herkesin ifadesinin tekrar değişmesine neden olan korkunç bir baskıcı güçtü, bu öyle bir baskıydı ki sanki bir iblis tanrısı göklerden yere inmiş gibiydi.
“Aaaaaaaaaaahhhhhh!” Lu Bubai ve aşağı doğru savrulan İlahi Egemenler, yürek parçalayan feryatlarını salıverdiler.
Daha öncesinde Yun Che korkunç derecede güçlü olmasına rağmen böylesi bir umutsuzluğun derinliklerine onları daldıracak kadar güçlü değildi. Ama şu anda... Açıkça ölümün sakil aurası tüm bedenlerini kaplamıştı.
Merkez Harabeleri Savaş Alanı'nda bulunan kaynak gelişimcilerin yüzde doksanından fazlası, gökyüzünden inen baskıcı güç tarafından yere çivilendi. Ayağı kalkamadılar, zihinleri tamamıyla şok ve korkuya esir düştü.
“You'er.”
Usulca bu ismi çağırdıktan sonra, elinde zifiri siyah renkli Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcı ortaya çıktı. İblis incisinin içinde uzun zamandır uyuyan You'er, dört renkli gözlerini açtı.
You'er ve Hong'er, Cennet Cezalandıran Kılıç'ı paylaşmış ve bu da tuhaf bir değişime neden olmuştu. O zamanlar, Hong'er'in baskın ruh olarak kullandığı Cennet Cezalandırıcı İblis Katleden Kılıç olsun ya da baskın ruh olarak You'er'i kullandığı Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru Kılıcı olsun, kılıçlardan birini bile kontrol edememişti.
Ancak kaynak gücü İlahi Kral Alemi'nin ilk seviyesinden beşinci seviyesine çıktıktan sonra, Cehennem Hükümdarı kapısını araladığında onu zorla kontrol edebilirdi... Ama yalnızca beş kez sallayabilirdi.
Bu, You'er'in ilk savaşıydı, Cennet Cezalandıran İblis İmparator Kılıcı ilk kez Kuzey İlahi Bölgesi'nde gücünü gösterecekti… Ve kudretini, kendilerini cehenneme atmayı seçen bu İlahi Egemenlere bahşedecekti!
Havada iki elini kaldırdı ve göklere doğru kılıcını işaret etti. O anda, gökyüzü anında karardı ve tüm ışıklar kayboldu.
“Günahkar... Cennetsel... Kurt!!”
Sesi şeytani bir ilahiye benziyordu ve İblis İmparator kılıcı yavaşça karanlığın şeytani bir uçurumuna dönüşen gökyüzüyle birlikte indi, beş büyük İlahi Egemen'i ve... Onların altındaki her şeyi yuttu.
Günahkar Cennetsel Kurt, Yun Che'nin Kuzey İlahi Bölgesi'ne geldikten sonra yarattığı ilk hareketti. Bu, Kötü Tanrı'nın ilk tekniği, Düşen Ayın Batan Yıldızı kılıç stilindeki Göksel Kurt Kesişi ile birleştirdiği bir teknikti.
Düşen Ayın Batan Yıldızı, Kötü Tanrı ve Jie Yuan'ın beraber yarattığı bir teknikti, Göksel Kurt Kesişi de Cennetsel Kurt Cehennem Tanrısı'nın Cildi'nde geçen ilahi tekniklerden biriydi. Onların son formu, zahmetli çabalar sonucunda on binlerce yıl içerisinde olmuştu, bu hamlelerin seviyesi mevcut çağda eşsiz sayılabilecek nitelikteydi.
Oysa Yun Che, artık kalbinde herhangi bir bağa sahip olmayan sadece intikam uğruna güç isteyen birisiydi, bu tuhaf füzyonu bir aydan daha kısa bir sürede yaratarak, Düşen Ayın Batan Yıldızı'nın ve Göksel Kurt Kesişi'nin gücünden çok daha iyi bir yıkıcı güç yaratmıştı.
Lu Bubai, Doğu Harabeleri Egemen, Batı Harabeleri Egemeni, Soğuk Kuzeyin Büyük Kıdemlisi, Dong Jiukui... O anda, artık herhangi bir ses duyamayacak, herhangi bir ışık göremeyecek veya daha fazla bağırmayacaklardı.
Görebildikleri tek şey, onlara doğru koşan ve onları karanlığın sonsuz bir uçurumunda yutan muazzam bir şeytani karanlık kurttu.
BUZZZ————
Güney Ankası'nın savaş formasyonundaki herkesin ağızları açıktı ancak tek bir ses çıkaramamışlardı. Kaynak enerji delice kendilerini korumaları için vücutlarında arttı fakat işitme duyuları tamamen kesilmişti. Ne bir şey duyabildiler ne de önlerindeki zifiri karanlık yığınından farklı bir şey görebildiler.
Bu... Karanlık nihayet dağılıncaya kadar belirsiz bir süre sürdü.
Güney Ankası'nın müritleri gözlerini açarken başlarını korudukları ellerini gevşetti... Önlerindeki dünyaya baktıklarında, hepsi yerinde donmuş sanki ruhları bedenlerinden uçurulmuş gibiydi.
Merkez Harabeleri Savaş Alanı ortadan kaybolmuştu.
Beş büyük İlahi Egemen ortadan kaybolmuştu. Hepsi önlerindeki boşlukta hiçliğe karışmıştı. Güney Ankası'ndan hiç kimse onların auralarını hissedememişti, onlara dair tek bir iz dahi yoktu.
Doğu Harabelerinin savaş formasyonu, Batı Harabelerinin savaş formasyonu, Soğuk Kuzey'in savaş formasyonu... ve izleyici olarak bulunan on milyon kaynak gelişimcisi, hepsi ortadan kaybolmuştu.
Tüm Merkez Harabeleri Savaş Alanı, bu eşsiz devasa toprak parçası ortadan kaybolmuştu... yalnızca zifiri karanlık kalmış ve ilahi algılarının dahi derinliğini görmeye yetmediği sınırsız bir uçurum şekillenmişti.
Ve... Güney Ankası'nın savaş formasyonunun bulunduğu küçük toprak parçası hala duruyordu.
“Ah… Urk… Ssss…”
Hayatta kalan her kişinin sesi boğazına düğümlenerek geri iniyordu. Gökyüzüne bakmak için yavaşça başlarını kaldırdılar... Siyah saçlı bir insan, tamamı siyahlara bürünmüş bir insan, sessizce orada dalgalanıyordu. Yüzünde hiçbir sevinç ya da üzüntü yoktu, sadece kişinin kalbinin korkuyla titremesine neden olan soğuk bir kayıtsızlık vardı.
Bu kez Yun Che, Qianye Ying'er'i dinlemiş ve gerçekten kapsamlı bir harekette bulunmuştu.
Güney Ankası'nın savaş formasyonunu oluşturan yüz kişinin dışındaki herkes öldürülmüştü!
Geçmişte masumları katletmeye hiç istekli olmayan biri, bugün göz kırpmadan on milyonluk bir kan borcu bırakmıştı.
Ve bu sadece gelecekte herhangi bir sorun bırakmayacağından emin olmak içindi.
[Sefix: Toplu sonuna anlamlı bir not; | Tuhaf Notlar Serisi | [Yun Che'nin Jasmine'in haykırışına karşın sözleri]: “Eğer bir günde bir milyon üç yüz binden fazla insan öldürmek çoktan affedilemez bir günahsa... seni çoktan bir şeytan yaptıysa ve senin kanla ıslanmış Jasmine olarak çağrılmana neden oluyorsa... O zaman peki ya ben... bir gün içinde zehirleyerek yedi milyon yedi yüz bin kişiyi öldüren ve tüm şehri ölümcül zehir cehennemine çeviren kişi ne oluyorum... Bir şeytandan bahsediyorsak... ben gerçek bir iblisim...” [Bölüm 42.]