HİNDİSTAN Pt.1 (Yeni Delhi, Amritsar)
Bir arkadaş Hindistan'ı bir ülke gibi görünen bir kıta olarak nitelendirdi. Viyana'da tanıştığım iki gezgin, bir ay sonra yüzeyi neredeyse çizmediğini söyledi. İki haftadır buradayım; Bu yer hakkında doğru bir şekilde yazmak için yarım ömre ihtiyacım var. Hindistan, kendi kültürleri, alt kültürleri, dinleri ve politikaları olan birçok devletten oluşan destansı oranların erimesi. Son iki haftayı Hindistan'ın kuzeybatı bölgesinde Yeni Delhi'de başlayarak geçirdim.
Yeni Delhi, ince bir pus (bazen iç mekan), sis ve kirlilik arasında bir karışım, ancak çoğunlukla ikincisi ile kaplıdır. Hava kirliliği şu anda dünyanın herhangi bir yerinden daha kötü. Birisi bana Yeni Delhi'de bir günün 40 sigaraya eşdeğer olduğunu söyledi, ama bunu kontrol etmedim. Dışarı çıkarken nefesimi tuttum, pamuklu eşarpımdan bilinçli olarak nefes aldım. bir planı bir araya getirmeye çalıştım. Seyahatlerim boyunca alınan bir kaç tavsiyenin yanı sıra bu ülkede ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yoktu. Bir aydır burada olacağımı biliyordum. Bazı wi-fi havaalanı finagled ve Güney Delhi birinin evinde bir AirBnb rezervasyonu.
Delhi'nin modern metro sistemini kullanarak asgari zorlukta yolumu buldum. Vardığımda ev sahibim, traşlı bir kafa ve saat beş gölge ile Woren adında tıknaz, Hintli bir adam tarafından karşılandım. Akıcı İngilizce neredeyse görünmez bir aksanla konuşuyordu. Woren, birbirimizi tanıdıkça çay ve yemek hazırlayan Emma Teyze ve Sibirya kız arkadaşıyla yaşadı.
Woren, Michael Jackson'da büyüdü ve sorunsuz R&B söylüyor. Vokal yetenekleri, batıdaki şarkıcılara erişimi olmayan şehirlerin onu icra etmeleri için para ödediği dünyayı dolaşmasına izin verdi. Tek yakalama, onun siyah olduğunu düşünüyorlar. Woren gerçekten yetenekli bir şarkı yazarı ve melodist ve Universal Müzik'te dört yıl stajyer olarak yazdığı tüm batılı sanatçıların hikayelerini anlattı. Woren, Hint yeraltı müzik sahnesine giriyor ve arkadaş grubunu Yeni Delhi'ye hip-hop (bollyhop) ve grafiti tanıttığı için kredilendiriyor. Sonuç olarak herhangi bir kulübe ücretsiz giriyor. Uluslararası müzik endüstrisi konusundaki beklentilerini ve bu hedeflere nasıl ulaşmayı planladığını paylaştı.
Hızlı bir yemekten sonra Woren, Asya'nın ikinci büyük elektronik merkezi olan Gray Market'e eşlik etti. Hindistan'daki ana ulaşım aracım olacak üç tekerlekli bir açık hava scooter olan tuk-tuk'a atladık ve sokaklarda dolaştık. 50 sent için iki mil. Pazarın kendisi farklı mallarla dolaşan insanlarla doluydu. Son zamanlarda piyasaya sürülen dizüstü bilgisayarların tezgahların üstünde oturduğu ve neredeyse tam fiyatla satıldığı açık hava alışveriş merkezinin birinci katından oluşan bir dizi gösteri odası. Kimse herhangi bir chromebook vardı, bu yüzden yaklaşık 250 $ için ucuz bir windows dizüstü bilgisayar satın aldı. Bir adam bilgisayarıma bir USB stick sıkıştırabilir ve Windows 10'un korsan bir sürümünü kurabilir, böylece satın aldıktan sonra alışveriş merkezinin ikinci katına çıkmak zorunda kaldım. Sonunda fonksiyonel bir bilgisayar ile donatılmış, akşam ve tüm geçirdim ertesi gün Emma, bana lezzetli chai çayı ve birkaç saatte bir fincan sonra bana devam etti tutmak için bana fincan getirdi gibi ay için planlama yakalamak için.
Yeni Delhi'deki son (umarım) günüm için sadece bir gol ve bir golüm vardı: tren bileti al. Hindistan Hükümeti web siteleri bir kullanıcı arayüzü kabusudur, bu yüzden çevrimiçi rezervasyon neredeyse imkansızdı. Delhi'nin merkez tren istasyonuna beş mil gitmek dışında hiçbir seçeneğim kalmadı. “Kaotik” kelimesi bir çağrışım için çok olumsuz çürükler, bu yüzden tren istasyonunun da en kullanıcı dostu olmadığını söyleyelim. İşçiler, istasyonun sol ve sağ duvarlarındaki kalın camın arkasında tezgahlara oturdu ve uzun kuyruklar, hangi kuyruğa girmeniz gerektiğini belirlemek için ilk kuyrukta beklenmesi gereken farklı platformlardaki farklı trenlere karşılık geliyor. Yabancı turist bilet bürosunu bulmak için platformun, alt katların ve son olarak üst katın istasyonun batı kanadına bir merdiven uçuşu yapmak zorunda kaldım… sadece bilet almak için pasaportumun gerekli olduğunu keşfetmek için. Ben bir aptalım.
Zaten Merkez Delhi'deydim, bu yüzden Central Park'a doğru yürüdüm ve yol boyunca farklı sokakları araştırdım, burada dev şahin sürüsü kasap dükkanını çevreledim ve Woren'in yerine bir tuk-tuk yakalamadan önce Ulusal Alışveriş Merkezi'ni kontrol ettim. , pasaportumu alıp hemen tren istasyonuna geri dönerek bu sefer başarılı bir bilet aldım. Metroyu geri yakaladım ve farklı bir tren istasyonuna başka bir tuk-tuk yakalamadan önce vedalarımı söyledim.
Uçuşta Darjeeling Limited'i izledikten sonra Hindistan'ın ünlü trenlerinden birine binmekten heyecan duydum. Trenime bindim ve çarşaf, battaniye ve süper rahat bir yastık verildi bir uyuyan kabin üst ranza tırmandı. 14 saatlik yolculuğun çoğunda uyudum, tren Amristar'ın başkenti Pencap'a yaklaşırken uyandım.
Geçtiğimiz hafta için az ya da çok kendi başıma kaldıktan sonra gezginler büyük bir grup yolcuları görmek çok sevindi. Ben diğer misafirler ile tanışmak, seyrek bir kahvaltı için oturdu. Hostelin önünde siyasi bir miting kalkıyordu. Sokaklar yaklaşmakta olan bir politikacı / eski kriket oyuncusunu dikkatle dinleyen kadın ve erkeklerle kaplıydı. Miting daha sonra sokaklara çıktı ve destek için davul çaldı. Bazı çalışanları kalabalığın önünde durmak için benim pansiyon beyaz yolcuları almaya çalıştı. Hindistan'da Colorism kendini garip yollarla gösterir.
Hostel, kentin tüm önemli turistik yerleri için iyi organize edilmiş turlar düzenledi. O gece Sihler için mekke olan Altın Tapınak'ı ziyaret ettim ve tarihlerini ve felsefelerini öğrendim. Kısmen Hindistan'ın kast sistemine karşı isyan etme çabasıyla yaratılan ve tüm insanların eşit yaratıldığını iddia eden nispeten genç bir din (yaklaşık 500 yaşında). Tapınak tamamen altınla kaplıdır ve onu çevreleyen binalardan gelen ışığı parlak bir şekilde yansıtan yapay bir göl ile çevrilidir. Tapınağın günde 100 bin öğün ücretsiz olarak servis edildiği ve 300 diğer aç insanın yanında yerde besleyici bir yemek yediğimiz devasa mutfakları gezdik. Gece, gönüllülerin gurularını, kutsal bir metni, altın bir arabada alıp ertesi sabaha kadar tam anlamıyla yatağa sokarak uyumaya başladıkları bir kapanış töreni ile sona erdi.
Günler öylesine aksiyon dolu ki, detaylar biraz bulanıklaştı. Burada yerel mutfağa aşina olduğum bir yemek turu yapıldı. Yağlı, yağlı, lezzetli; Gün ilerledikçe gözeneklerimin tıkandığını hissettim.
Sonra Pakistan ve Hindistan arasında birkaç yıl önce bir video izlediğim sınır kapanış töreni yapıldı. Eğer ilgileniyorsanız klip! Kapanış olağanüstü canlıydı. Atmosfer, elektrik. Sınırın bizim tarafımız çıldırmıştı, çünkü beyaz bir eşofmandaki hype adam kalabalığı topladı. Gardiyanlar, farklı maço duruşlarında duruş sergileyen, Pakistanlı meslektaşlarını eşzamanlı olarak rekabet ve arkadaşlık sergisinde sergileyen eksantrik başlıklar giydi.
Grubumuzun Hindu panteonundan farklı tanrılara heykeller, tablolar, posterler ve diğer efsaneleri barındıran sıvalı ve aynalı salonların bir labirenti aracılığıyla yönlendirildiği bir şakacı Hindu Disneyland adlı bir tapınak tarafından durduk. Biz sahte mağaralarda sürünerek ve çıplak ayakla geçit kapsayan 2 inç su ile zemin yürüdü.
Son günüm, ev sahibi ailemizin tüm grubu geleneksel Sih kıyafetleriyle giydiği yerel bir köyde geçti. Harvard'ın lisansüstü kamu politikası okulundan gelen 80 öğrenciyi ağırlamak için ailenin süt ineklerine, chapati'ye gitmesine ve oturma düzeni kurmasına yardımcı olduk. Büyük grup ayrıldıktan sonra, traktörlerine tırmanarak ve şehirde dolaşarak, bir komşunun evinde, etiket, kırmızı rover ve güreş arasında bir karışım olan bir çocukluk oyunu oynamak için kısa bir süre durarak kutladık.
Ben bir uçuş yakalamak için ertesi sabah 4 kadar, odamdan lobiye girdiğinde dikkatini hostel'ın tuk-tuk sürücüsü. Beni hemen havaalanına teslim ettiğimde, bir sonraki varış yerime derhal teslim edildim: Jodhpur, mavi şehir.
Yayınlanan 22-04-2020