Bradford-on-Avon, Wiltshire'ın kuzey batısında, Avon Nehri kıyısında yer alan pitoresk bir pazar kasabasıdır.
Bradford-on-Avon'un Tarihi
Arkeolojik kazılar, bölgede Roma döneminden beri bir yerleşim olduğunu gösteriyor: kazılar, içinde iyi korunmuş mozaiklerin bulunduğu bir Roma villasının kalıntılarını ortaya çıkardı.
Kasabanın adı, Avon Nehri boyunca bir ford etrafında kurulmuş olmasından kaynaklanmaktadır: bugün hala ayakta olan taş köprü Norman döneminde inşa edilmiştir ve Norman köyünün kalıntıları yukarı akışta görülebilir.
Bradford-on-Avon, Avon sayesinde müreffeh hale geldi - yün fabrikaları için güç üretiyordu ve dokuma, 17. ve 18. yüzyılda köylüler için önemli bir istihdam kaynağıydı. Birkaç dokumacı kulübesi de dahil olmak üzere binaların çoğu bu döneme aittir.
Sanayi Devrimi, Bradford-on-Avon'da yaklaşık 30 özel amaçlı yün fabrikasının kurulmasına yol açtı: sonuncusu 1905'te İngiliz yün endüstrisi kuzeye, Yorkshire'a doğru kaydığında kapandı.
1848'de Stephen Moulton kasabada kauçuk üretimine başladı: boş değirmenler ve vasıflı bir işgücü vardı, bu da şehri maddeyi üretmek için harika bir yer haline getiriyordu. Moulton, Great Western Railway ve ordu ile büyük sözleşmeler kazandı ve 1990'lara kadar kauçuk üretimi yapıldı.
Bradford-on-Avon bugün
Kasaba son derece pitoresktir: Avon'un kıyısında yer alır ve evlerin çoğu, kasabayı güneşli bir günde hayata geçiren yakındaki Bath'a benzer sıcak Cotswold taşından inşa edilmiştir. Antika olmaya devam ediyor ve ziyaret edilecek çok sayıda bağımsız mağaza ve kafe var.
Tithe Barn, şehrin hemen dışında yer alır ve 14. yüzyıla kadar uzanır. Halen Moulton ailesine ait olan Salon, Gotik özellikler eklenmiş, Rönesans mimarisinin görkemli bir örneğidir. Belirli günlerde açıktır ve oradaki etkinlikler yarı düzenli olarak gerçekleşir: Salon, zengin bir tarihe sahip çarpıcı bir bina olduğundan, bunlarla aynı zamana denk gelmek için zamanlamaya değer.
Bradford-on-Avon'a Ulaşım
Bradford-on-Avon, Bath'ın yaklaşık 8 mil güney doğusundadır: kasabanın bir istasyonu vardır ve çok sayıda merkezi park yeri vardır. Sırasıyla A36 ve A361'den birkaç mil uzakta, B3108'de yer almaktadır.
Uyarılar Roy's Blog, '13. yüzyıldan kalma bir şapelin ayrılmaz temelleri üzerine inşa edildiği 18. yüzyıla tarihleniyor' diyor. Leslie Brooke, West Country kilitlenmeleriyle ilgili gazetesinde, Bradford-on-Avon kilitlenmesinin kesinlikle 1740'ta kullanıldığını belirtiyor. Kapının kaldırımdan yüksekliği arasındaki farkı not ediyor. Yerel tarihçi Ivor Slocombe, şapelin 18. yüzyılın başlarında çok amaçlı tek bir oda olarak yeniden inşa edildiğini belirtiyor. 19. yüzyılda demir kapılı ve yataklı iki güvenli hücre içerecek şekilde değiştirilmiştir. Hücrelerin tarihi genellikle 1820 olarak verilir, ancak daha yeni araştırmalar, değişikliğin 1840'larda meydana geldiğini öne sürüyor. Demir yataklar ve tuvaletler muhtemelen 1880'lerde eklenmiştir. Slocombe'un araştırması, aynı zamanda, Metodist vaiz John Wesley'nin hapsedilmesiyle ilgili efsane de dahil olmak üzere diğer kaynaklardan gelen bilgilerde birkaç önemli düzeltme yapıyor (aşağıya bakınız). Bu kilitlenmenin tarihi görüntüleri, kullanım değişikliklerini ve güvenlikle ilgili endişeleri göstermektedir.
Açıklamalar
'Şehir Köprüsü'nün bir yük köprüsü olarak C13 kökenleri vardır (ve sitede daha eski bir köprü durmuş olabilir) ve bu tarihe ait en az iki kemer doğu tarafında hayatta kalır. Onarımı için Papa tarafından bir sadaka talebi 1400'de kaydedilmiştir. Köprünün batı tarafında bitişik bir ford (kasabanın adı bundan sonra gelir) 19. yüzyılın sonlarına kadar daha büyük trafik için kullanılmıştır, ancak köprünün kendisi de olsa, Daha büyük trafiğe uyum sağlamak için C17'de genişletildi. Köprünün batısındaki yuvarlak kemerler bu döneme aittir. Genişletmeden önce birçok onarım olayı kaydedilmiştir. Güney ucundaki 'Şapel' muhtemelen C17'den kalmadır ve C18'de bir kilit veya 'kör ev' olarak kullanılmıştır. Bakır yaldızlı rüzgar gülü bir balık amblemine sahiptir ve “Bradford Gudgeon” olarak bilinir. Köprü, 1842 tarihli ondalık haritasında Bradford Köprüsü olarak gösterilmektedir. Ashmead'in 1864 paylaştırmasında, köprünün üzerindeki bina, muhtemelen pencere açıklıklarının olmaması nedeniyle “Kör Ev” olarak adlandırılmıştır. 1887 tarihli Mühimmat Araştırma Haritası, bunun bir 'Şapel (Dergi)' olduğunu gösteriyor ve tarihi boyunca bina, hayvancılık pazarı için bir ücretli ev olarak da hizmet vermiş olabilir. 1887 haritası, köprünün batı yüzüne bağlı, 1899 revizyonunda ve sonraki haritalarda işaretlenmemiş ve artık mevcut olmayan dalgakıranları göstermektedir. Köprünün doğu yüzündeki akarsular 1887'den önce gösterilmemiştir, ancak erken C19 ya da daha erken tarihli olabilirler. C20 ve C21'deki köprüde bazı uyarlama ve onarım çalışmaları yapıldı.'
Tarihi İngiltere, İngiltere Ulusal Miras Listesi, 'The Town Bridge', LEN 1036011
'Leslie Brook, kapının kaldırımdan yüksekliğini not ediyor - ve bunun sarhoş mahkumları bırakırken sorun yaratıp yaratmadığını merak ediyor! Ayrıca Bradford Gudgeon olarak bilinen balık şeklindeki kendine özgü bakır yaldızlı rüzgar gülüne de dikkat çekiyor: "Eskiden hücrelerde bulunan biri için bir balığın altında ama suyun üzerinde olduğu söylenirdi". Ayrıca, John Wesley, Metodist vaiz, görünüşe göre bu tecritte bir gece geçirdi.'
Leslie Brooke, Bazı Batı Ülkelerindeki Kilitlenmeler (Castle Cary, Fox Publications, 1985), s. 18
'Köprü bir sürü at köprüsü değildi - her zaman yaklaşık 10 fit genişliğinde ve arabalar için yeterliydi. 1769'da genişliği iki katına çıktı - 17. yüzyılda değil. Orijinal şapel neredeyse kesinlikle 13C idi ve köprü ile inşa edildi. John Aubrey, 1660-70 yıllarında bir şapel olarak bahseder. İki ortaçağ penceresi de dahil olmak üzere orijinal malzemelerin bir kısmı kullanılarak 18C'nin başlarında yeniden inşa edildi. O zaman tek bir çok amaçlı odaydı. John Wesley orada hapsedilmedi. Wesley'e hapsedilmesi hakkında yazan başka bir Metodist vaiz William Hitchens'dı. İç mekan, 1820'de demir kapılar, demir yataklar, vb. ile iki daha güvenli hücre oluşturmak için önemli ölçüde değiştirildi. Kilit, 1927'de Malikanenin Efendisi Wiltshire İlçe Meclisi'ne geçmeden önce tamamen restore edildi.
Ivor Slocombe, Bradford-on-Avon Köprüleri (Bradford-on-Avon Müzesi, 2013)
Öne Çıkan Görseller
- Fotoğraf © Martin Clark (cc-by-sa/2.0)
- Wiltshire & Swindon Tarih Merkezi, MODES Veritabanı P2326 (nazik izinle)
- Wiltshire & Swindon Tarih Merkezi, MODES Veritabanı, WILTM P11973 (nazik izinle)
- Fotoğraf © Rob Farrow (cc-by-sa/2.0)
- Fotoğraf © Brian Robert Marshall (cc-by-sa/2.0)
- Wiltshire & Swindon Tarih Merkezi, MODES Veritabanı, P11874 (nazik izinle)
- © PM Slocombe (nazik izinle)
- © PM Slocombe (nazik izinle)
- © PM Slocombe (nazik izinle)
- © PM Slocombe (nazik izinle)
Eklenecek bir şey var mı?
Bu kilitlenme hakkında daha fazla bilginiz var mı? Burada görüntülenen bilgilere yapılacak herhangi bir ekleme veya düzeltmeyi memnuniyetle karşılıyoruz. Bu kilitlenmeyle ilgili hem tarihsel hem de çağdaş daha fazla açıklama ve görüntü almaya özellikle hevesliyiz.
Katılımcı Olun
Geçmişteki kilitlenmeler hakkında daha fazla bilgi edinmemize yardımcı olmak ister misiniz? Belki de bölgenizde var olan kilitlenmeleri zaten biliyorsunuzdur? Ya da belki de var olup olmadığını ve nerede olduğunu öğrenmek için bizimle çalışmaya istekli olabilirsiniz? Neden projemize katkıda bulunmayı düşünmüyorsunuz? Girişinize çok değer veririz.
Bradford-on-Avon
Bradford-on-Avon'un Kısa Tarihi
Bradford-on Avon'daki en eski yerleşim 2500 yıldan fazla bir süre önce bir Demir Çağı kabilesinin Tory'nin yukarısındaki buruna gelmesiydi ve Avon'daki Bradford o zamandan beri aşağı yukarı bir topluluk olarak varlığını sürdürüyor.
Bu insanlar Roma döneminde küçük yerleşim yerlerinde kalmış, yavaş yavaş Bath & Monkton Farleigh'e doğru yayılmıştır. Saksonlar daha sonra geldiler, muhtemelen şimdiki St Margaret's Tepesi'nin yüksek katına yerleştiler ve ana mirasları olarak Roma'yı bıraktılar. Sakson Kilisesi.
Normanların da Holy Trinity Kilisesi'ni ve orijinal Bradford-on Avon şehir köprüsünü inşa etme sırası vardı. Romalılar da izlerini bıraktı – Bir Roma yolunun bir kısmı Old Ride Okulu arazisinde kazıldı ve tabutlar, madeni paralar ve müreffeh bir Romano – İngiliz villasının kalıntıları bulundu. St Laurence oyun alanları
Şehir Köprüsü büyük olasılıkla Bradford-on Avon adının kökeni olan Avon üzerindeki ‘broad ford’ ile kesişir. Sakson zamanlarında ford üzerinde ahşap veya ağaç bir köprü olabilir, ancak Normanlar ilk taş köprüyü inşa ettiler. Dar ve tehlikeliydi ve insanların nehre düşmeye devam etmesi için korkuluksuz inşa edilmişti. Köprünün genişliği, yanına bir başkası inşa edilerek iki katına çıkarıldı. Doğu tarafında orijinal Norman yapısının iki yivli ve sivri kemerli kemeri hala görülebilmektedir ve köprünün altına bakarsanız birleşme yerini açıkça görebilirsiniz!
Köprüde, aslında bir şapel olan küçük bir bina var, rüzgar gülü üzerindeki balık, erken bir Hıristiyan sembolü olan bir Gudgeon'dur. Ancak, şapel daha sonra küçük bir hapishane ya da yerel Bradford-on-Avon sarhoşlarının ve baş belalarının bir gecede serinlemek için bırakıldığı “Kör Ev” olarak kullanıldı!
Daha sonraki zamanlarda, Bradford-on-Avon, çoğunlukla yün olmak üzere bir tekstil merkezi olarak gelişti ve bugün gördüğünüz Bradford-on-Avon bu zamanlarda şekillendi. Nehir boyunca uzanan büyük fabrika binalarının çoğu eski yün fabrikalarıdır ve tepedeki evlerin çoğu (Tory, Middle Rank) eski iplikçi ve dokumacı kulübeleridir. Yün ticareti bölgede öldü, kuzeyi büyük sanayi merkezlerine taşıdı, bazılarının adını Bradford-on-Avon'dan alan Bradford Yorkshire gibi! Büyük değirmenler, yeni ve gelişen kauçuk endüstrisi tarafından devralındı ve kauçuk fabrikası, onlarca yıldır şehirdeki ana işverendi, lastik ve silecek lastiği üretiyordu. Ne yazık ki bu endüstri de ilerledi ve değirmenlerin çoğu konutlara dönüştürülüyor.
Bradford-onAvon'un etrafındaki alan, Bath şehrini şekillendiren sarı kumtaşına benzeyen yerel taşı çıkarmak için kullanılan mayınlarla dolu. Altmışlı yıllarda Bradford'daki iki maden, mantar yetiştiren bir firma tarafından devralınmıştı, eski madenlerin eşit ve nemli atmosferi bu amaçlar için mükemmeldi. Kasabanın hemen dışındaki Westwood'daki maden, Royal Enfield motosiklet fabrikası da dahil olmak üzere sanayi için kullanıldı. 2. dünya savaşı sırasında maden, güvenlik için Londra'dan çıkarılan taç mücevherlerinin bir kısmını depolamak için kullanıldı!
Bradford-on-Avon'un merkezine yakın Culver Close, esas olarak yiyecek için tavşan yetiştirmek için kullanıldı ve Conigre Tepesi, güvercinlerin esas olarak yiyecek için de yetiştirildiği yerdi. Shambles, Silver Street ve amp Market Street arasında uzanan çarpık küçük bir şerittir. Adı Anglo-Sakson “scamel” kelimesinden türemiştir, yani üzerine eşyaların satıldığı bir tezgahtır ve dükkanlar tarafından hala aynı şekilde kullanılmaktadır, taze meyve ve sebzeler her gün ahşap banklarda sergilenmektedir. .
Bradford-on-Avon'un kalbindeki St Thomas More Roma Katolik Kilisesi, 1854 yılında Ottowa'daki Kanada Parlamento Evlerini de tasarlayan mimar Thomas Fuller tarafından tasarlandı. Thomas Fuller eklektik bir yaklaşım benimsedi ve Fransız, Alman ve İtalyan Gotik unsurlarını birleştirdi, bu da yerli Tudor tarzı, Jakoben kalkanları, devasa cumbalı penceresi ve sekizgen bir kulenin üzerindeki soğan kubbesi ile bu muhteşem Bath taş binasını yarattı.
Görkemli ahır ahırı Barton Çiftliği'ndeki arazi, varlıklı toprak sahipleri tarafından Bradford-on-Avon halkından vergi toplamak için kullanılıyordu. Bunlar ürün ve hayvancılık şeklinde ödenecekti. Bina restore edilmiş ve Avrupa'nın en büyük taş çatılarından birine sahip. Chaucer'ın “Canterbury Tales” filminin film versiyonundan bazı sahneler burada çekildi.
Bize eski fotoğraflar hakkında ne düşündüğünüzü söyleyin ve Bradford-on-Avon ile ilgili anılarınızı paylaşın.
Paul Kettlety
Avon'daki Bradford benim için her zaman özel bir yer olacak, birçok hatırası var.
Jan van der Valk, Leersum, Hollanda
Çok ilginç! Eski fabrikalardan henüz fotoğrafları özlüyorum. Saygılarımla.
elizabeth howard illston
ne güzel bir kasaba. merhum partnerimin 3 ve 4 büyük dedesi Bradford'dan geliyordu ve 3 büyük büyükbabası 19. yüzyılın ortalarında St.Margaret'in sokağında yaşayan bir cerrahtı.
Heather McCarthy (Andrews)
Atalarımın Avustralya'ya göç etmeden önce büyüdüğü yerlerin fotoğraflarını görmek harikaydı.
David McQueen
Harika resimler. Kasabayı tıkayan arabaların olmaması ne büyük fark yaratıyor. Bradford hala harika bir kasaba ama dar yollarından akan trafik yüzünden harap olmuş durumda.
Val Ferguson OBE
Müthiş fotoğraflar ve trafik sıkışıklığından ÖNCE Bradford'u Avon'da görmek çok güzel!
Melanie Satın Almaları
Vay! İnanılmaz! John Spencer Brewery'nin Silver Street Pharmacy'den önceki halinin bir resmine sahip olan var mı?
Robert Webb
Bradfordian 1940'tan 1969'a kadar. O zamandan beri Kuzey İrlanda'da yaşadı. Kokarcanın rüzgar değiştikçe dediği gibi, 'Şimdi hepsi bana geri geliyor'. Tebrikler!
Tina Edwards
Şaşırtıcı, soy ağacımın izini sürüyordum ve Grt, GF x2'min Bradford On Avon'dan ve bir Pork Butcher'dan olduğunu her zaman biliyordum ama Silver St'deki Kasap dükkânının fotoğraflarını bulmak inanılmaz. Ailemin başka fotoğrafları olup olmadığını görmek için Müzeyi ziyaret etmeyi umuyorum. Harika bir site.
Mel Stevenson
Avon'da bir zamanlar Bradford'da yaşayan Hobbs ve Austin ailelerinin bir tanımı olarak, fotoğraflardan gerçekten keyif aldım. Bölgeyi 1996'da ziyaret ettim ama zaman her şeyi görmeme izin vermedi, bu harika fotoğraflar için teşekkür ederim.
Theron Helton / ABD
Geçtiğimiz günlerde İngiltere'nin MUHTEŞEM fotoğrafları. Karım ve ben daha önce ziyaret ettik ve tekrar ziyaret edeceğiz umarım bu eski yerlerden bazılarını hala ayakta ve faydalı bir amaca hizmet edebilir!
Brown's Folly - Perili Tarih
Bath'ın hemen dışında, Bathford ile Bradford-on-Avon arasında, adını 1848'de ormanın ortasına inşa edilmiş aynı adlı bir çılgın kuleden alan ormanlık alan.
Ormanda, bölgede öldürülen Sally adlı genç bir kızın musallat olduğu ve kuşların burada şarkı söylemediği iddia ediliyor. Ormanın içinden geçen A363, 'Ormanda Sally' olarak bilinir ve açıklanamayan ölümlü araba kazalarından payını fazlasıyla aldığı söylenir.
Sürücüler, geceleri ormandan gelen çığlıkları duyduklarını, diğerlerinin ise yola koşan genç bir kız gördüklerini bildirdi.
Sally'nin ormanda bir kulübede yaşayan bir çingene olduğu ve yerel çocukların cadı olduğuna inanıldığı düşünülüyor. Bazıları Sally'nin 18. yüzyılda aç ve susuz olarak kuleye kapatıldığını ve ölüme terk edildiğini söylüyor.
Bradford-on-Avon
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
Bradford-on-Avon, kasaba (bucak), Wiltshire'ın idari ve tarihi ilçesi, güneybatı İngiltere. Avon Nehri üzerinde (Aşağı veya Bristol, Avon), Trowbridge'in hemen kuzeybatısında yer almaktadır.
Kireçtaşı evleri bir vadinin dik yamacında yükselir ve nehir, şapel ile tamamlanmış bir ortaçağ köprüsü ile çevrilidir. 7. yüzyılda yerel bir manastır vardı ve muhtemelen onun yeri olan Abbey Yard'da, 1856'da keşfedilen ve özenle restore edilen Sakson St. Lawrence Kilisesi duruyor. Manastır 1003'te Danimarkalılar tarafından yağmalandı. ortaçağ yün ticareti ve daha sonraları ince çuha üretimi ile biliniyordu. Sanayi Devrimi'nin başlamasıyla bu faaliyet azaldı ve son kumaş fabrikası 1905'te kapandı. Bugün ana sanayi kauçuk işlemedir. Pop. (2001) 9.326 (2011) 9.402.
Bu makale en son Coğrafya ve Tarih Müdürü Jeff Wallenfeldt tarafından gözden geçirilmiş ve güncellenmiştir.
Wiltshire Topluluk Tarihi
Avon'daki Bradford, Cotswold kireçtaşının güney ucunda yer alır ve burada esas olarak kabuklu kireçtaşı ve kumtaşı ile kil olan bir Orman Mermeri yatağına katılır. Yerleşimin kendisi Avon Nehri üzerindeki 'geniş geçit' çevresinde büyüdü ve bu da 'Bradford' yer adının doğmasına neden oldu. Avon, kilisenin içinden doğudan batıya geçer ve bu nedenle geçiş noktası Bath, Corsham, Chippenham ve Malmesbury ile Trowbridge, Westbury, Warminster ve Salisbury arasında seyahat eden kuzey-güney trafiği içindi. Avon vadisinin kendisi Bath, Bristol ve Bristol Kanalı'na kolay erişim sağlayan önemli bir iletişim rotası olacaktı ve tarih öncesi zamanlarda gezilebilir olacaktı.
1540 yılında John Leland kasabayı ziyaret ettiğinde, Bradford Köprüsü'nün bugün hala olduğu gibi dokuz güzel taş kemere sahip olduğundan bahsetmiştir. Doğudaki kör evin altındaki bu kemerlerden ikisi 13. yüzyıla, diğerleri 17. yüzyıla aittir. Bu nedenle mimari kanıtlar, köprünün 13. yüzyılda var olduğunu ve burada daha erken bir tarihte olabileceğini gösteriyor. Belgesel kanıtlar 1400'de Papa'nın inananlara köprünün onarımı için sadaka vermeleri için bir öğüt vermesiyle ortaya çıkıyor. Edward II (1307-27) zamanına ait olduğuna inanılan ve "Bradford Bridge'in başındaki" bir mülkten bahseden bir tapuda daha erken bir söz vardır. Orijinal ford 19. yüzyıla kadar vardı ve kullanıldı.
İlk taç yerleşimi Demir Çağı'ndaydı ve Budbury'de, şehrin yukarısındaki kuzey tepede, savunma amaçlı toprak işlerinin yaklaşık 10 dönümlük bir alanda bir topluluğu koruduğu anlaşılan bir kale ile temsil ediliyor. Romalılar da bu alana yerleştiler ve 1976'da kaliteli bir Romano-İngiliz evinin kalıntıları kazıldı. MS 2. yüzyılda özellikle müreffeh olmuş gibi görünüyor ve daha yakın zamanda, 2002'de, c.360'ın muhteşem bir mozaiği ortaya çıkarıldı. Bu ve diğer buluntulardan, Bradford bölgesinde iyi organize edilmiş bir Roma veya Romano-İngiliz manzarası olduğu görülecektir, ancak yerleşimin çekirdekli olmaktan ziyade dağınık kırsal bir doğaya sahip olması muhtemeldir. Burada, Aqua Sulis'in (Hamam) güney doğusunda, Avon Nehri üzerindeki geçiş noktasında küçük bir topluluğun yaşamış olması mümkündür.
Yerle ilgili en eski belgesel kanıt, 652'de Wessex Kralı Cenwalh'ın Bradonforde be afne'de bir savaşta savaştığı Anglo-Sakson vakayinamesinde gelir. Ayrıca 705'te burada küçük bir manastır yerleşimi olduğunu ve St. Aldhelm'in başrahip olduğunu biliyoruz. Bu, nehrin kuzey-batı kıyısında, mevcut Holy Trinity kilisesinin bulunduğu yerden batıya doğru vardı. St. Lawrence'ın Sakson kilisesinin temeli aslında bu erken döneme ait olabilir ve hem keşişlere hem de laik topluluğa hizmet etmiş olabilir.
Köyün kendisi o sırada nehrin güneyinde, St. Margaret's Tepesi ve çevresindeydi. Geçidin yanında bir köprü varsa, yakındaki Trowbridge'de olduğu gibi ahşap bir yaya köprüsü olması muhtemeldir. Bölgede iki tahta köprü olduğu gibi, Bradford'un da köprüsünün olmaması oldukça olasıdır, Trowbridge'in adını 'ağaç köprüsünden' alması daha az olasıdır. Sakson köyünün büyüklüğünü bilmiyoruz ama manastır cemaate kilise meselelerinde önem vermiş ve burada meclisler ve konsiller yapılıyormuş. 954'te burada bir kraliyet konseyinde, daha sonra Canterbury Başpiskoposu ve Kral Edgar'ın baş danışmanı olan Dunstan, Worcester Piskoposu olarak atandı. Bundan önce, 955'te King Eadred, yerleşimi Winchester'daki Nunnaminster'in kuruluşuna vermişti.
1001 yılında Kral Aethered II, Bradford'un mülkünü Shaftesbury Manastırı'na verdi. Ayrıca, 11. yüzyılın başlarında artan Viking baskınları sırasında Shaftesbury'den daha güvenli bir yer olarak, Şehit Kral Edward'ın kemiklerinin Bradford'a taşınmasını önerdi. Bu olmadı, ancak mevcut Sakson kilisesinin kalıntıları barındırmak için inşa edilmiş olabileceğine inanılıyor. Kuzey kıyısında nehre paralel uzanan Woolley Caddesi'nin şimdiki alt kısmı, aslında St. Olave's Caddesi idi. Bu, 11. yüzyılda bu bölgede Viking etkisini ve olası yerleşimi gösteren bir İskandinav azizine adanan bir kiliseyi anıyordu.
Domesday Book derlendiğinde (1086) mülk hala Shaftesbury Manastırı'na aitti ve modern Bradford mahallesinin yanı sıra birkaç modern köy ve mahalleden oluşuyordu. Bu oldukça müreffeh bir topluluktu ve ilçede, çoğu aynı zamanda çiftçi olmasına rağmen kasaba sakinleri olduğu düşünülebilecek ve kesinlikle ilçe aidatlarından paylarını ödeyen burgelerin bulunduğu on yerden biriydi. Bradford'da 33 kişi vardı ve bunlar tahmini ortalama 6 aile üyesi olan ailelerin reisleri olacaktı. Domesday Book'taki tüm rakamlar sadece hane reisi ile ilgilidir.
Ayrıca 36 villien (normalde aile tarafından pulluk ekibiyle çalışan 30 dönüm) ve 40 bordar (beldede yaşamış olabilecek, muhtemelen pulluk hayvanı olmayan, her biri ortalama 5 dönüm olan küçük çiftlik sahipleri) vardı. Ayrıca 22 domuz çobanı vardı, bu kadar büyük sayılar sadece Wiltshire'daki diğer 3 işletmede meydana geldi. Doğrudan Manastır tarafından ekilen arazide 9 serf (malikanenin efendisi için tam gün çalışan topraksız adamlar) ve 18 kolibert (bordarlara benzeyen) vardı. İki değirmen vardı, ancak kasabalı olabilecek değirmencilerden ve bir hizmetçiden söz edilmedi.
Domesday Book kayıtlarından nüfus büyüklüğünü tahmin etmek, aile veya hane büyüklüğü bilinmediği için çok zordur ve nüfusun %50'ye kadarının dahil edilmediği öne sürülmüştür. Bradford'da kayıtlı nüfusun kaçının yerleşim yerinde ve kaçının büyük kırsal alanda olduğunu bilmeme sorunu da var. Farklı sosyal ve ekonomik gruplar için farklı aile büyüklüğünün modern tahminlerini kullanmak 747 nüfus verecekti, ancak %35'i Domesday'e dahil edilmemiş olsaydı gerçek nüfus 1.009 olacaktı. Çekirdekli yerleşim için 33 kasaba, 1 hizmetçi, belki 12 bordar ve belki 3 serf ve 4 kolibertten oluşan bir nüfus varsaymak mantıklı olacaktır. Bu, 271 nüfus veya kayıp %35 dahil 366 nüfus verir.
Muhtemelen manastıra ait olduğu için kiliseden söz edilmiyor, ancak Bradford'un Wiltshire'daki 4 üzüm bağından biri ve güneybatı İngiltere'nin en kuzeydeki ikinci bağı vardı. Norman Conquest'ten sonra Shaftesbury Manastırı, Bradford malikanesini (yaklaşık 5.000 dönüm) tutmaya devam etti ve değişiklikler çok fark edilmeyecekti. Sakson kilisesinin yanında büyük bir Norman kilisesi inşa edildi ve bu, daha önce meydana gelmiş olabileceği iddiasına rağmen, 12. yüzyılın ortalarında gerçekleşmiş olabilir. Norman dönemi de ilk taş köprünün inşasını gördü.
Yerleşim 13. yüzyılda gelişiyordu ve kumaş endüstrisi için 1249'da Adam le Fohur'a (doldurucu) ait bir dolum fabrikasına atıfta bulunarak en eski kanıtlara sahibiz. Doldurma, ıslak kumaşın büzülme ve kalınlaşma etkisi yaratmak için dövülmesi, suyla çalışan değirmenler kullanılarak mekanize edilen işlemlerin ilkiydi. 1235 yılında, nehrin güneyinde, şimdi Frome Yolu olarak bilinen, ancak daha sonra St. Margaret's Caddesi olarak anılan St. Margaret'e adanmış bir cüzzamlı hastane kuruldu. Şimdiye kadar yerleşim nehrin kuzeyinde yoğunlaşmıştı ve cüzzamlı hastane diğer konutlardan yaklaşık bir mil uzakta olacaktı. 1280'de Shaftesbury Abbess, Kutsal Üçlü Bayramı (Pentecost'tan sonraki ilk Pazar) üzerinde üç günlük bir panayır düzenleme hakkını talep etti, bu nedenle Bradford'un şimdi haftalık pazarının yanı sıra yıllık bir panayırı da vardı.
Yerleşim gelişiyordu ve 1295'te bir ilçe olarak kabul edildi ve Edward I tarafından çağrılan bir parlamentoya iki temsilci göndermek zorunda kaldı. Ancak, bu Bradford'un ilçe statüsünü akredite ettiği tek zamandı ve hiçbir zaman onaylanacak bir tüzük yoktu. bu, yani Bradford, diğer dört batı Wiltshire kasabası gibi, asla bir ilçe olmadı. Kent sınırları dışa doğru hareket ediyordu ve 1288'de Seynt Olesstret'te St. Olave'nin (İskandinav azizi) bir şapelinden söz ediliyor ve adı Woolley Caddesi'ne dönüşerek doğuya doğru bir genişleme gösteriyor.
14. yüzyılda Shaftesbury Manastırı, Manastır nedeniyle ondalıkların depolanması için Barton Çiftliği'nin arkasına ondalık ahırı inşa etti. Barton Çiftliği, 16. yüzyılda 'malikane' olarak anılır ve erken bir tarihten itibaren Abbey'in çiftçiliği ve malikanesindeki kiracıların operasyonlarının merkezi olması muhtemeldir. Barton Köprüsü, 14. yüzyılda Barton Çiftliği kompleksini nehrin kuzeyindeki topraklarıyla birbirine bağlamak için inşa edilmiştir ve burada, şehrin batısında makul büyüklükte bir idari ve tarımsal yerleşim olması muhtemeldir. Kasabadaki diğer bazı evlerin kökenleri şu anda bunlar arasında The Shambles'ın Postane tarafındaki ve 11 numaralı Silver Street'teki binalar var. Shambles'ın kendisi, başlangıçta, dükkanlar ve evler olana kadar giderek daha kalıcı hale gelen ortaçağ pazar tezgahlarıydı.
St. Margaret'in cüzzamlı hastanesinden şimdiki Frome Yolu boyunca daha ileride, St. Catherine's İmarethaneleri vardı. Bunun kendi şapeli ile önemli bir temel olduğuna inanılıyor. Bu ortaçağ gelişiminin çoğunun, toprak sahibinin çok güçlü Shaftesbury Manastırı olması gerçeğiyle uyarılmış olması muhtemeldir. Bradford'un yukarısındaki izole tepelerde (şimdi Tory) Meryem Ana şapelinin kurulmasından sorumlu olmaları mümkündür; bu, varlığının bir bölümünde bir inziva yeri olacaktır.
Kasabada ticari gelişme de yaşanıyordu ve 15. yüzyılın ikinci yarısında kumaş endüstrisi genişledi ve gerçekten önemli hale geldi. Bu sıralarda endüstri boyasız çuha üretimiyle ilgileniyordu ve en önemli Bradford ailesi Horton'lardı. Thomas Horton (ö. 1530) Kilise Evi'ni inşa etti, bir ilahiyi bağışladı (1524) ve ilahi rahibinin evini mevcut ilahinin yerine inşa etti, kiliseye bir koridor ekledi ve Westwood kilisesini ve malikanesini inşa etti. Bu sıralarda Bradford, halkın tehlikede yakılmasının barbarca gösterisine tanık oldu. Sakinlerden biri, Thomas Tropnell, transubstantiation doktrinini - komünyonda alınan ekmek ve şarabın kelimenin tam anlamıyla Mesih'in bedeni ve kanı olduğu gerçeğini - reddetti ve Market Caddesi'nin altındaki pazar yerinde yakılarak öldürüldü.
Sekiz yıl sonra, 1540'ta John Leland şehri ziyaret etti. Avon'un kuzey kıyısında, 'haftada bir iyi bir pazarı' olan 'tamamı taştan bir kasaba' buldu. 'Bütün Bradford kasabası kumaşçılıkla ayakta duruyor' ve ayrılırken 'Bradford Köprüsü'nün üzerindeki küçük bir caddeyi (taş döşeli yol) geçti ve bunun sonunda İngiltere Krallarının bir hastanesi' olduğunu yazdı. vakfın (cüzamlı hastanesi olduğuna inanılıyor). Ayrıca, Trowbridge'e giden yolun sağ tarafında bir "güzel taş ocağı" hakkında da yorum yaptı. 16. yüzyılın ortalarında, kumaşçı Thomas Yerbury kasabada gelişiyordu ve kumaş ticaretinde önemli bir ailenin kurucu babasıydı.
16. yüzyılın sonunda Şehirdeki en iyi bina olan The Hall, en azından 13. yüzyılın ortalarından itibaren önde gelen yerel toprak sahipleri olan Hall ailesi tarafından inşa edildi. Yeni bina, Leland'ın kasabanın doğu ucunda "güzel bir taş ev" olarak belirttiği bir ortaçağ "salon" evinin yerini aldı. 17. yüzyılın başlarında, 1609'da şiddetli bir veba salgını görüldü ve eski boyasız çuha endüstrisinde devam eden düşüş. Bradford'un yavaş yavaş yeni renkli kumaş üretimine geçmesi muhtemel görünüyor, çünkü 1630'ların başlarında, kumaş yapımındaki suistimallerin yeniden düzenlenmesi için Kraliyet Komisyonu'ndan Anthony Wither, 20 yaşında olduğunu iddia ettiği bir yerde nehre atıldı. derin ayaklar. Buna yapılan yorum, boyanmamış çuha ihracatlarını korumaya hevesli Tüccar Girişimcilerinden gelen şikayetleri kontrol ettiği ve Bradfordluların bu daha az karlı endüstriden büyük ölçüde vazgeçtiklerinin bilinmesini istemedikleri yönündeydi.
Daha önceki ev binalarının çoğu, Coppice Hill, White Hill ve başka yerlerde hayatta kalan örneklerle birlikte, genişleme ve yeniden inşa dönemi gibi görünen 17. yüzyıldan kalmadır. 1660'ların ortalarında kasabada Muhalifler (konformist olmayanlar) toplantıları vardı ve yeni nesil kumaşçılar, ince renkli çuha (karışık) dokumayı tanıtarak zenginleşiyorlardı. Bradford'daki büyük giyim aileleri Yerbury'ler (güçlü Kraliyetçiler) ve Methuen'lerdi. 1659'da Paul Methuen, Amsterdam'dan bir iplikçi olan Richard (Derricke) Johnson ve ailesini yerel endüstriye yeni teknikler tanıtmak için getirdi. 1674'te Trowbridge'li James Brewer, Bradford'a üç Hollandalı getirdi ve onlardan, yaşadıkları yer olan Dutch Barton adını aldı. Bunlar, yerel ticarete katılan tek yabancı işçilerdi ve bunun nedeni, yüzyılın ikinci yarısında büyük ölçüde canlanan kumaş endüstrisini modernize etmekti.
Newtown ve Middle Rank'ta dokumacıların evlerinin belirgin olduğu yeni binalar inşa edilmeye devam edildi. 1698'de Grove Şapeli bir Presbiteryen cemaati için inşa edildi ve şehirdeki en eski hizmet veren konformist olmayan şapel. 1700'de John Hall, Trowbridge Yolu ve Frome Yolu'nun kavşağında hala var olan erkekler için yeni imarethaneyi inşa etti.
18. yüzyılda kasabada bazı güzel evler (Westbury House, Moxhams ve St. Olaves gibi) inşa edildi, ancak Bradford, komşu Trowbridge'de bulunan bu döneme ait çok sayıda kumaşçı konağına sahip değildi. Genişleme, Newtown ve Middle Rank'ta, tepede Tory'ye kadar uzanan ve bazı İtalyan kasabalarının modern ziyaretçilerini hatırlatan muhteşem manzarayı yaratan yamaçta devam etti. Bu evlerin çoğu, aileleri büyük kumaşçılar için kumaş dokuyan el dokumacıları tarafından işgal edildi. 17. yüzyılın sonundan itibaren çevreden şehre önemli bir göç olmuştu ve tüm bucakta 4.000'den fazla insanın yaşadığına inanıldığında nüfusun 1640 ile 1730 yılları arasında iki katından fazla arttığı tahmin ediliyor.
Kasabadaki nüfus artışının ve zenginliğin bir kısmı aşağıdaki olaylardan görülebilir. 1712'de papaz, Rahip John Rogers, 65 çocuk için bir okul açtı. 1734'te zengin kumaşçı Francis Yerbury, Bath'dan Yaşlı John Wood'u Belcombe Court'u genişletmek ve değiştirmek için görevlendirdi ve böylece bugün var olan muhteşem binayı yarattı. John Wesley 1739'da şehre geldiğinde, 17 Temmuz'da Bearfield'da 1000 kişiye vaaz etti. Carrier's wagons from London had operated a service from around 1740, roads were improving and in 1752 came the first turnpike road act involving Bradford, when Combe Bridge in Somerset was joined to the Trowbridge/Steeple Ashton turnpiked road via Winsley, Bradford and Staverton. In 1769 John Rennison was appointed Postmaster this is the first record of a postal service in the town.
The cloth trade continued to flourish in the town and the main clothiers besides the Yerburys were the Threshers, Cams (Chantry House), Tugwells, Shrapnells (Midway Manor) with John Rennison, Francis Hill and Joseph Phelps. The latter was involved in a riot in 1791 which resulted from the introduction of scribbling machinery (for teasing out wool before spinning). Phelps converted a wool carding machine for scribbling and, although machinery such as spinning jennies had been used in the town for four years, local people protested that the hand scribblers would be thrown out of work. A mob of nearly 500 gathered outside Westbury House, the home of Phelps, and demanded that he should give up the machine. When he refused stones were thrown, windows broken and people injured. Phelps and his friends fired on the mob, killing a man, a woman and a child and seriously wounding two other people. The situation worsened and eventually the machine was handed over and publicly burned on the town bridge.
Despite this, the introduction of machinery continued and it is said that there were 32 factories, including the converted chapel of St. Mary, Tory, in the town in 1800. We may not recognise many of these as factories in the modern sense of the word, but they were certainly buildings, some purpose-built, containing machines. These machines used human or horse power - Joseph Phelps had a horse mill at his workshops. Machines for finishing the cloth - gig mills and shearing frames - were opposed in Bradford from 1788 and in 1807 an attempt was made to burn down Kingston Mill, which had just been built. The greatest impact on the town at this time was the building of factories for powered machinery, some major ones being:
Greenland Upper Mill c.1804 (John Hinton, later Thomas Tugwell)
Greenland Middle Mill c.1807 (Stoddart, Gale, Howell & Co)
Kingston Mill c.1807 (Divett & Co.)
Abbey Mill (not present building) c.1807 (Saunders, Fanner & Co.)
Greenland Lower Mill c.1808 (William and Philip Shrapnell)
Steam power (with beam engines) was swiftly introduced into these new and substantial factories and many were purpose-built for such powered machinery.
Services in the town were improving and in 1808 the first coach service from Bradford to London was introduced. In 1810 the Kennet and Avon canal was opened for its full length and by 1823 there was a 'handsome and commodious' wharf at Bradford. Passenger boats, known as fly boats, were operating a daily service to Bath, Bristol and London from 1802. In 1830 the British School was first established and in 1831 a local board of health was set up to combat the threat of a cholera epidemic. They enforced personal cleanliness, ventilation, whitewashing walls and the clearance of cess-pools and middens. By 1834 part of the town was lighted by gas.
The Chartist movement came to the area in 1838 when the first Chartist meeting was held at nearby Holt in July. In September 2,000 people, mainly from Bradford and Trowbridge, attended a meeting on Trowle Common, between the two towns. The movement was strong locally and a Bradford Working Men's Association and a Female Patriotic Association were formed with many meetings being held. The presence of troops in the town seems to have prevented violent events such as happened in other towns but Chartism was active in the town until 1842.
The cloth trade was prospering in the early years of the century but by the 1830s it was in decline. A disaster for the town occurred in 1841 when the local bank failed, because it was very heavily involved with two of the local mills. Many people were out of work and it was said that 400 had to go to the workhouse. Many of those out of work were handloom weavers and some went abroad or to the textile towns in the north of England. Public works were started for 300 able-bodied men who were employed in road making and other improvements.
The mid-nineteenth century was a good time for public works with the town hall built in 1855, the cemetary opened in 1856 and the old almshouses were rebuilt by John Bubb in 1868. In 1870 a telegraph service was provided to the town. The cloth industry survived and in a late spell of prosperity the present Abbey Mill was built. At a cost of around £12,000 a new waterworks was constructed at Avoncliffe, replacing the earlier town supply which came from Ladywell. The town continued to expand with new houses being built in the northern part of the town with some villa development along main roads such as the Trowbridge Road. In 1897 both the Fitzmaurice Grammar School, in Junction Road, and the public baths, on the corner of Bridge Street, were built. A year later, in 1898, the National Telephone Co. opened an exchange in the town and by 1904 the Western Electric Distributing Corporation Ltd. Was supplying electricity to rural and urban districts.
In 1905 an era ended when the last cloth mill in the town shut down, bringing to a close an industry which had sustained Bradford for around 700 years. On a happier note, one of Bradford's great benefactors, Edmond Fitzmaurice, was created 1st Baron Fitzmaurice of Leigh in 1906. Meanwhile, the population was falling from a high point of 4,922 in 1881 to a low of 4,501 in 1911 and the 1881 figure was not to be surpassed until the 1951 census. This decline meant that few new houses were built in the early 20th century although there was some ribbon development along the main roads leading out of the town.
During the First World War 488 Bradfordians served in the armed forces, mainly in the army, although 38 of these were in the Royal Navy. The town war memorial (dedicated on 2nd August 1922) in Westbury Gardens has the names of men who gave lives in the war. As in most other towns, council houses were built between the wars and in 1923 the first urban branch library in the county was established by Wiltshire County Council in Westbury House, later moving to Church House. In 1936 extensive alterations to the Post Office created one of the few post offices to be built in the short reign of Edward VIII. In 1939 Bradford on Avon Maternity Hospital was opened at Berryfield on the Bath Road but plans for a general hospital were shelved owing to the outbreak of the Second World War. It was 1947 before the Bradford and District Hospital opened in Frankleigh Road.
The centenary of rubber production in the town, in 1948, was greeted by the opening of new laboratories and in 1956 the company, George Spencer Moulton & Co., became part of the Avon Rubber Company. Production at Bradford continued until 1992 when the main factory closed and just a few items were produced at Abbey Mill for a little longer. Dr. Alex Moulton, great grandson of the rubber pioneer, Stephen Moulton, is an innovating engineer and has invented various suspension systems, including the Hydrolastic suspension and a rubber suspension system for the British Leyland Mini. In 1962 he introduced the small wheel Moulton bicycle to the world. He is the fourth generation of Moultons to live in The Hall.
In 1957 an urban district council proposal to clear Tory, Middle Rank and Newtown of all buildings and erect council flats attracted local and national outrage. By 1963 a campaign to save these houses had been successful and the council was converted to repairing and renovating the houses. The campaign saw the birth of a preservation society which was later reconstituted as the successful Bradford on Avon Preservation Trust which has restored many buildings in the town. Most Bradford houses were safe although the Quaker Meeting House in the town centre and some 17th century houses on St. Margarets Hill were demolished in the 1960s.
From having a reputation in the first half of the 20th century as a rather rough town, with certain roads that people would not willingly walk along, Bradford became quite different in the second half of the century. Seen as an attractive place for early retirement it gained many new residents in the 1970s and 1980s while the proximity of Bath and a successful secondary school brought in a younger age group in the 1980s and 1990s. The town has always been popular with tourists and the number of visitors increased with the restoration of the Kennet and Avon Canal. The town is a stone town and all new buildings have to be constructed or faced with stone or, as is most often the case, reconstituted stone. Some former mills have been converted to flats, apartments and housing developments but at the moment (2002) the biggest problem the town has is over the development of the central Kingston Mill site an issue which has generated much controversy over the last four years.
Churches: Information on both current and disused churches and chapels.
Schools: Information on both current and closed schools.
Fotoğraflar: If images have been added for this community they are available here.: We hold a collection of over 50,000 photographs of places in Wiltshire in the County Local Studies Library. These may be viewed at this library and copies of out of copyright material may be purchased. We can search for a picture of a building or event if you e-mail us with details.
Historical Sources: A select list of books and articles is listed in 'Printed material'. You may go directly to the actual text from some of these.
Printed Material: This is a select book-list for the community but in the case of a town there may be hundreds more books, pamphlets and journal articles.
The full text of some items is available to view on this site.
The Victoria History of Wiltshire (opens in new window) is a partnership between local authorities and the Institute of Historical Research at London University. The History of Wiltshire is now the largest county history in the country and is still growing. The volumes are divided between general and topographical with Volumes One to Five covering subjects such as prehistory, ecclesiastical, economic and political history. The Volumes from Six onwards are topographical and will ultimately provide a comprehensive and systematic history of every single town and parish in the county.
(opens in new window) Explore Wiltshire's Past web site
Newspapers from 1738: These newspapers covered this community at different times. Newspaper titles in bold text are either the ones you should check first for information about this community.
Maps: listed are maps on which you can find this community. All maps are Ordnance Survey maps.
Archaeological Sites: A Sites and Monuments Record (opens new window) is maintained by the County Archaeology Service and covers some 20,000 sites. The Wiltshire Archaeological and Natural History Society was formed in 1853 and have been publishing an annual journal since 1854. The journal contains both substantial articles and shorter notes on archaeological excavations, finds, museum objects, local history, genealogy and natural history.
History of Buildings: The collections of the Wiltshire Buildings Record are housed in the Wiltshire & Swindon History Centre at Chippenham.
Listed Buildings: The number of buildings, or groups of buildings, listed, as being of architectural or historical importance is 343. There are six Grade I listings, the Town Bridge and 'chapel', Belcombe Court, The Hall, Barton Farmhouse, the Granary at Barton Farm and the Tithe Barn, and 27 Grade II* listings.
Local Authors: There could be an author who was born or has lived in this community.
Literary Associations: Some communities have featured in novels or may have been the main setting for a book.
Registration Districts: If you want to obtain a copy of a birth, marriage or death certificate you can contact the local registrar.
Search the Wiltshire Studies Catalogue This will take you to our library catalogue where you will need to limit to 'Wiltshire & Swindon History Centre' for branch and re-enter your search term to find books on the subject. Please enter more than one word, e.g. 'Salisbury + market' unless you are looking for a small community.
If you have a local history enquiry, contact the County Local Studies Library
Facts about Bradford on Avon 5: Avon Rubber
Avon Rubber is the major producer of rubber products for the automotive and different kinds of industries. The base of Avon Rubber is located in Bradford on Avon.
Facts about Bradford on Avon 6: Alex Moulton Bicycle Company
Another company which has the base located in Bradford on Avon is Alex Moulton Bicycle Company. You can also find other small scale industries and companies in Bradford on Avon.
Early History
The name ‘Bradford’ means the ‘broad ford’ on the Avon. The earliest mention of the place is in the Anglo-Saxon Chronicle for AD 652, which refers to King Ceanwalh of Wessex fighting a battle at Bradford on the Avon, but this does not necessarily mean that a settlement existed there.
One had certainly appeared by 1001, when King Æthelred ‘the Unready’ (r.978–1016) granted the manor of Bradford, consisting of lands, the parish minster (religious community) and adjacent town, to the nuns of Shaftesbury Abbey, one of the richest religious houses in England. He made the gift in honour of his half-brother, King Edward ‘the Martyr’, who had been murdered in 978, probably by Æthelred’s mother’s retainers. Æthelred stipulated that Edward’s bones should be enshrined at Bradford, where they might be venerated, although there is no evidence that the martyred king’s remains were ever brought there. [1]
The manor of Bradford-on-Avon was very large. The Domesday Survey of 1086 reckoned it at 42 hides, with an outlying estate of another 7 hides. There was land for 40 ploughs, 8 of which belonged to the manor farm, Barton Grange. The whole manor was worth £60 a year, making it an outstandingly valuable property. [2]
Bradford-on-Avon - History
Full Text
DATES OF JOHN WESLEYS VISITS TO BRADFORD-ON-AVON.
[Owing to the fact that Wesley sometimes speaks of Bradford and sometimes of Bearfield, which is a part of Bradford, it is not always easy to trace his visits. Several visits which are not mentioned in the text of the Journal are referred to either in the Sermon Register (here indicated by S.R.) or Diary (D) which are incorporated in the notes to the Standard Edition of John Wesleys Journal.]
1739. July 17, 31 Aug. 14, 28 Oct. 9,23, 28.
1746. Sept. 23.
1747. Jan. 29 Sept. 10 Dec. 14.
1748. Jan. 28 June (S.R.).
1749. Feb. (S.R.) March 12.
1750. Oct. (S.R.).
1751. June 26 July 22.
1753. March 15 July (S.R.) Sept. 22. (S.R.).
1754. March (S.R.).
1755. March (S.R.) Oct. 14.
1757. Oct. 18.
1758. Sept. 16 Oct. 2
1759. Sept. 27.
1760. May 3 Oct. 19 (S.R.).
1761. Oct. 27 (S.R.).
1764. Sept. 18 Oct. 1.
1766. Sept. 28.
1767. Oct. 12.
1768. Oct. 24.
1769. Sept. 19.
1772. Sept. 6.
1774. Sept. 27.
1775. Sept. 15.
1778. Sept. 24.
1779. Sept. 13.
1781. Sept. 13, 27.
1783. Sept. 17 (D.).
1784. March 12, Sept. 14.
1785. Sept. 9.
1787. Sept. 24 (D.).
1788. Sept. 12.
1789. Sept. 18.
1790. Aug. 26 (D).
DATES OF CHARLES WESLEYS VISITS TO BRADFORD-ON-AVON.
1739. Sept. 11, 25 Oct. 9, 14, 20-21
1745. April 3 (at Wraxall) Oct. 9.
1746. Jan. 22 April 30 May 28.
1750. Feb. 13.
1751. June 12, 25