Eski Roma'da buzullaşma fenomeni varlığı yaygın olarak bilinmektedir. Dahası, bu fenomen çok sayıda efsane ile çevrilidir. tarihsel Gerçeklerin kurgudan ayırt edilmesi zaten zordur. En ciddi mitolojizasyona maruz kalan ana konuyla, arenada bir gladyatörün kaçınılmaz ölümü konusunu ele almaya çalışalım.
Her şeyden önce, bu materyalin bu konuda çok yorucu olmadığını ve bu nedenle “yazarın söz etmeyi unuttuğu…” veya “yazarın amatör olduğu, hakkında konuşamadığı ...” ifadesiyle başlayan şikayetleri not etmek istiyorum. Bu durumda araştırma konusu dışında kalmayı düşünüyorum. .
Sorunun ifadesi şu şekildedir: halka gelmek, gladyatör ölüm cezasını kendisi için imzaladı mı? Tüm gladyatörler intihar bombacısı mı?
Aslında, bu efsaneye inananlar, gladyatör olgusunun özünü tam olarak anlamıyor. İki şeyi karıştırmayın: doğrudan gladyatör adı verilenler ve arenaya silahlananlar. Gladyatörlerin yanı sıra, arena silah en az 3 vatandaş kategorisi vardı.
Birincisi ölüm cezasına çarptırılan suçlular. Romalılar, şovun sevgilileri ve bilenleriydi ve bu yüzden infazlara yaratıcı bir şekilde ve uygun bir muhteşem kapsamda yaklaştılar. Ortaçağ Avrupa'sında, ortaçağ adaleti açısından gereksiz olan kafaların ve diğer vücut parçalarının banal kesilmesine bakmayı seven yarı okuryazar bir kalabalıktı, Roma'da estetik talepler çok daha yüksekti. İnfazlardan, tabii ki gladyatörlerin cellat olarak katıldığı gerçek bir performans düzenlendi. Ölüm cezasına çarptırılanlara oldukça işlevsel silahlar (kör olan meslektaşları yerine - daha sonra daha fazla) ve şovun senaryosunun herhangi bir savaşın yeniden inşası için bir unsur sağlaması durumunda - ve belirli bir tarafın zırhlarıyla aynı (veya otantik) zırh verildi. Örneğin, bir grup hükümlü “Keltler” gibi giyinebilir ve profesyonel gladyatörler - Roma lejyonerleri ve Roma tarihinde bir düzineden fazla savaş bulunan bu aynı Keltlerle savaşın büyük ölçekli bir şekilde yeniden düzenlenmesini sağlayabilirler. Doğal olarak, ölüm cezasına çarptırılanların önemsiz zafer şansı vardı: gladyatör eğitimli bir savaş profesyonelidir ve suçlu sadece bir suçludur. Bununla birlikte, bazen, seyircilerin özellikle yüksek kaliteli bir suçlu gösterisi sağlamada kendilerini ayırt etmeleri de oldu.
İkinci kategori vatandaşı, profesyonel gladyatör olmamakla birlikte Oyunlara katılma isteğini dile getiren kişilerdir. Elbette gladyatör mesleğine saygı duyulmamış sayılırdı, ancak daha resmi bir durumdaydı (Roma'daki gladyatörlere karşı tutum, Hristiyanlığın benimsenmesinden sonra eski Rusya'daki cenaze tavrına karşı tutumla karşılaştırılabilir), ancak gladyatörler halk arasında çok popülerlik kazandılar. Ek olarak, bu meslek her zaman belirli bir romantik havayı kapsıyordu ve bazen keskin Quirites'e bir adrenalin yudum alması istenebilirdi. Ve eğer adrenaline istekli ve finansa istekli bir kadın gerginse - o zaman Arena nazikçe kapılarını açtı: Oyunların düzenleyicisinden belirli bir ödüle güvenmekle kalmadı, aynı zamanda geleneklere göre gladyatör kazanan her şeyi alabilirdi. seyircilerin Arenada savaş sırasında (ve sonrasında) attığını ve bazen popüler veya başarılı gladyatörlere atılan birkaç avuç tarafından atılan küçük bir madeni para yağmurunun yağdığını söyledi. Arenaya oldukça asil insanların ve hatta imparatorların dışarı çıktığı durumlar vardır (bazı kopyaları, olağanüstü fiziksel ve dövüşme niteliklerini konularına göstermekten hoşlanırlardı - elbette, küçük paralar için değil, oyları arttırmak için). Bu vatandaş kategorisi ile profesyonel gladyatörlerin arasındaki temel fark, profesyonel gladyatör eğitimi eksikliği (çoğu gladyatörün eğitimine vermedi) ve statü - yine de, geleneksel olarak, gladyatörlerin yasal olarak ilgili kölelere (köleler) ait oldukları lanitata ait olmamasıdır. hayır.
İlginç bir şekilde, bu fenomenin - arenaya sinirlerini gevşetmek ve cüzdanı doldurmak için arenaya giren vatandaşların ölçeği, izleyicinin önünde göstermek gibi - ölçekler, zaman zaman örneğin kadınların Oyunlara patrici sınıfından katılmasını yasaklayan düzenlemeler yapacak kadar genişti. Patrici sınıfından hiçbir kimseyi değil; hiçbir kadın değil; yani, patrici sınıfının kadınları - yani, sadece özgür kadınların ve basitçe patrisyenlerin katılımıyla, uzlaştırıldılar. Bu arada, söz konusu ferman birkaç kez yayınlandı, bu gerçekten takip edilmediğini gösteriyor (hatırlatmak zorunda kaldım).
Arena'da ilk iki vatandaş kategorisi yaşamlarını ve sağlıklarını (farklı derecelerde tabii ki) riske attıysa, üçüncü kategori pratikte risk almıyordu. Bu kategoriden nadiren bahsedilir, ancak onsuz Oyunlar mümkün değildir. Bu, Oyunların fonksiyonlarını içeren Arena personelidir. Örneğin, mahkum olan suçlulardan biri aniden izleyiciye bir dart atmak için kafasına gelirse, Oyunların organizatörü bir şekilde utanç verici olacaktır. Bu nedenle, bazen bazı sagittarius'lara referanslar vardır, standlarda gergin yaylarla durur ve uyanıklığın ilerlemesini dikkatle izlerler.
Yani, sonuçta, Oyunlara katılan 4 farklı vatandaş kategorileri vardı; hepsi farklı derecelerde risk aldı.
Profesyonel gladyatör, bir an için - ürün parçası. Hiçbir köle lanistaya yetecek kadar iyi değil. Frank zadokhlik gladyatör olmaz. Evet, ve uygun bir köle bir THU yıl boyunca bir ludusta eğitilmiş. Yani, onu beslemesi, ayakkabı giymesi, öğretmesi ... ilk savaşta ölmesi için üç yıl mı? Bir lanet salakları düşünmeye gerek yok, onların hırsızlıklarının ve kaynaklarının tam olarak farkındalar.
Bu nedenle, eğer Oyunlar BİR ŞİRKET tarafından organize edildiyse, gladyatörler aptalca ama çok sıkıcı silahlarla savaşmamışlardı ve dış kanamanın olduğu ve rakibin ciddi bir sakatlığı olmadığı için grev yapmasını açıkça biliyorlardı. Savaşların daha sonra tamamen aşamalı olup olmadığını söylemek zor, ama büyük olasılıkla, bir tür modern güreş - etkileyici görünüyor, ama aslında tüm hareketler her iki tarafın da önceden biliniyor. Kurtlar beslenir, koyunlar güvendedir, çoban kazancı sayar.
Bu arada, birkaç çeşit gladyatör silahı da sadece gösteriş için “keskinleştirildi” ancak etkinlik için değil. Örneğin, gladyatör-sivrinin silahı: çatallı kısa bir bıçak, yalnızca sığ kesikleri yerleştirebilecek bir silahtır. Kan denizi, ancak ciddi iç organlara olan tüm arzulara ulaşamayacak.
İyi bir gladyatör lanistaya, sonra onun gladyatörüne iyi bir gelir getirdiğinden, hizmetler genellikle sıradan bir fakir Romalıyı hayal etmeyen şeylerdi. Örneğin, o zaman Roma tıbbının tüm başarıları. Özellikle, kemikleri bir pim operasyonu izlerine sahip olan bir gladyatörün kalıntıları hakkında bilgi vardır. Hatırlıyorum ki, karmaşık Avrupa'da yapılan operasyonlar orta çağ Avrupa’sında bilinmiyordu ve daha kültürel olarak gelişmiş Antik Roma’da da yaygın olarak uygulanmıyorlardı. Roma tıbbındaki tüm ilerlemelere rağmen (zamanına göre) Romalılar iç kanamayı durduramadılar - onlardan gladyatörlerin çoğu öldü.
Gladyatörler ise savaşta mağlup oldu. Bazıları yanlışlıkla kesinlikle ölümü beklediklerine ya da gladyatörlerin savaşındaki zaferine yalnızca düşmanın ölümüyle ulaşılabileceğine inanıyor. Bazılarını hayal kırıklığına uğratalım: kayıtların kaldığı en üretken gladyatör olan Syrian Flamm, kariyerine devam etmesini engellemeyen, farklı zamanlarda birkaç kez kaybetti; aynı zamanda Flamma FOURTHIES, Oyunlarda daha fazla performans göstermemeyi reddetti. Doğru, Arena'da bir savaşta öldü - ama, görünüşe göre, tam da bu amaçla kullandığı kesindi.
Arenadaki savaşta bir gladyatörün (yani profesyonel bir gladyatör ve mahkum olmayan bir suçlu) ölümü, ortak bir yer değil, bir kaza olarak kabul edildi.
Bu arada, Ludus'un koçluk personeli, gladyatörlerin kendilerinden (en sık olarak, şu anda Oyunlara katılıp katılmamaya karar vereceğine dair bir işaret olarak tahta bir kılıç vermiş olanlara) zaten birçok gladyatörün emekliliğini yaşadığını söylüyor. Rudiaryalardan bahsetmek: sık sık lanitalardan ve Frigya sınırlarından (köle kurtuluş belirtisi) aldılar, ancak bu başlık onları pek hoş karşılamadı: bu yasal olarak artık özgür olduğu anlamına geliyordu ve bu yüzden lanista onu içermeye mecbur değildi. Gibi, Roma'nın özgür vatandaşı olsun, artık kendisinin yaşamanın araçları - artık bir köle değilsiniz. Çoğu zaman, "kandırılmış" rudiari'ler aynı lanistaya kiralandı - ama şimdi lanista'nın kendisinin koyduğu maaş için (bazen bir köle olarak aynı komuta etmek daha pahalı olacağına göre, kendi avantajına göre).
Genel olarak, Roma gladyatörünün acımasız bir gelenekden ziyade profesyonel bir aşırı spor olduğu söylenebilir. Sporcuların ana bedeninin özel olarak eğitilmiş köleler olmasına rağmen (hepsi eğlence uğruna!), Hemen hemen her Roma vatandaşı Oyunlara katılabilirdi. Arena'da garantili ölüm, yalnızca cezalandırılanları bekledi ve hiçbir şekilde, kalabalığı “sizi selamlamak!”