SSCB'de parfüm setlerine sahip çok güzel kutular vardı. Bu yüzden içlerindeki parfümler bitse bile "bir göz atmak" için tutuldular ...
Pipo içip Robinson Crusoe üzerinde çalışmaya başladım. Bu sıradışı kitabı okumaya başladığımdan beri beş dakika bile geçmedi ve sakinleştirici bir yerde tökezledim: "Bugün yarından nefret edeceğimiz şeyi seviyoruz."
Wilkie Collins. Ay taşı
Wilkie Collins. Ay taşı
Öykü ve belgeler. Daha sık bugün nefret ettiğimizi seviyoruz geçmiş ya da (bu daha sık olur) tam kayıtsızlıkla tedavi edilen şey. Burada, örneğin, geçmişimiz ... Peki, o zaman, kalbindeki sevinç ve coşku ile, eski büyükannesinin sandıklarına kim baktı, tabii ki onlara sahip olsaydı? Yanmış desen ve çizimlerle kaplı ahşap kesilmiş tabutlarda, tebrik kartlarından yapıştırılmış veya dikilmiş ev yapımı tabutlarda ...
Torna üzerine oyulmuş böyle basit bir ahşap kutu, özel bir Sovyet evinin neredeyse vazgeçilmez bir özelliğiydi. Kendimi hatırladığımdan beri bu evimizde, yani 1959'da zaten oradaydı, ancak yaşının çok daha yaşlı olduğu açık
Biz buna tamamen ilgisiz davrandık. Önümüzde, gelecekte bu çöp kutusuna, bu çöp kutusuna ihtiyacımız olmayacağından emindik, çünkü her şeyin yeni olacağını ve hiç de böyle olmayacağını umduk.
Bu yüzden, çocukluğumu hatırlatarak, evimizde en eski türden birkaç sandık, sandık ve tabut bulunduğunu ve daha sonra eşimle satın aldığım ve şimdiden bugün olan birkaç "tarihi tabut" eklendiğini söyleyebilirim. müze sergisi gibi davranıyor.
Sandıklardan biri, evin ikinci yarısında duvarın arkasında yaşayan akrabalarımıza aitti - Volodya Amca. Büyükbabamın kardeşi ve çok aristokrat görünümlü bir konuydu. 1961'de öldü ve evinin yarısını ve onunla birlikte mobilyalarını, dolaplarını ve sandıklarını aldık. Ve sonra onun bir skopidom olduğu ortaya çıktı! Satın alındığı yılda yazılmış çok sayıda paket, paket ve kutu ve defter paketi bulduk. Örneğin, 1929 defterleri, 1937 kalemleri ve 1949 kahve çekirdekleri vardı! Öğretmenlerin, yargıçların, Rus İmparatorluğu'nun polis memurlarının üniformaları, bir adli görevli zinciri ve hatta asaletin lideri zincirinden düğmeler. Bütün bir kutu! Başka bir kutu - maçlarla! Ve tüm bunları ölümüne kadar sakladı ve hepsi çok oldu.
Bana on sınıfın her biri için not defterleri sağladı, ancak beni okulda “herkes gibi değil” diye azarladılar, ama sarı sayfalarla, hatta çok güzel olanlarla: Rus şairlerinin ve yazarlarının portreleriyle, kapağın son sayfasındaki eserlerden şiirler ve alıntılar.
Göğüste kunduz kesimleri (böyle bir kumaş), dimi, saten, gabardin ve hatta mükemmel bir Amerikan lendlizovskim branda vardı - daha sonra arkeolojik kazılar için kot pantolon diktim.
Bu gerçek bir antik dönem. Eşimin büyük büyükannesinin dallardan yapılmış hasır kutusu, bu XNUMX. yüzyıl! Gerçekten inanılmaz estetik mükemmellik, değil mi?
Böyle bir sandığı komşu bir evde, sokak arkadaşlarımda - Sasha ve Zhenya Mulin'de gördüm. Büyükannem salonda bir kanepede uyurken, büyükannesi beni çok şaşırttı. Sadece Volodya Amca'nın ölümü bize ek yaşam alanı verdi ve büyükanne, yaşlılığın altında gerçek bir yatak buldu.
Bu büyük konteynerlere ek olarak, zamanın tüm evlerinde çok daha küçük konteynerler vardı. Ahşap oyma tabutları kastediyorum. Genellikle yuvarlak, tornalar açıldı. Nedense en fakir evdeydiler. Görünüşe göre, insanlar her zaman günlük yaşamın güzelliği için çabaladılar ve elbette buldular. Düğmeler genellikle içlerinde tutuldu ve neredeyse hepsinde vardı.
Ancak evimizde daha güzel şeyler vardı. Ama bu Çinlilerin ve annemin liyakatiydi. Her zaman parlak ve parlak giyinmiş güzel şeyleri sevdi, bu da bir çocuğu olan tek bir kadın için şaşırtıcı değil. Ve ayrıca her türlü güzel bibloyu satın almayı severdi. Çinliler, sadece 50'li yıllarda, SSCB'de mükemmel boyalı kaplar, çok güzel porselen tabaklar, yumuşak havlular ve fildişi ve sedef kakma ile lak kutuları içinde bize teslim etmeye başladı. O zaman, Çin filmleri genellikle sinemalarda gösterildi ve kardeş Çin halkının askeri kahramanlarıyla ilgili film filmleri çocuklar için satıldı. Birinin adı beni özellikle hafızamda vurdu. Ona "Çin halkının kahramanı Liu Hu-lan" adı verildi ve lanetli Chiang Kai-shek onu gördü. Bunu çocuk kasetinde açıkça göstermediler, ancak yanında yakacak odun keçileri vardı ve bir testere bıraktı, bu yüzden en kısa sürede özel bir evde testereler, keçiler ve yakacak odunlarla uğraşmak zorunda kaldığımı tahmin ettim. çocukluk ... En şaşırtıcı şey, ama nadir bulunan bu film şeridi bugün internetten satın alınabilir. Belki de annem takıları için böyle bir kutu ve hatta bir resim satın aldı. Onları orada tuttu ve periyodik olarak açıp görmek için izin istedim. Orada yatan her şey bana büyülü ve inanılmaz güzel bir şey gibi geldi.
Ve sonra 1967 geldi. Altı gün Arap-İsrail savaşı başladı ve Arapları aldı silâhkarşılığında ülkemize sahte altın boyalı deri tabut tedarik etmeye başladılar. Ve annem hemen bir tane satın aldı ve 14. doğum gününde bana sundu, böylece belgelerimi orada tutacağım. Şaşırtıcı bir şekilde, kabızlığı kırılmış ve biraz yıpranmış olmasına rağmen, bugüne kadar hayatta kaldı.
Sonra Vietnam'da savaş başladı. Geleneğe göre, Vietnamlılar da silahlarımıza cila kutuları göndermeye başladılar. Ama sadece kakmalılar, artık sedef değil, bir yumurta kabuğuydu. Ancak satranç, dama ve tavla takımları inci annesine gömülmüş ve son derece güzel görünüyordu. Ve o zaman çok satranç oynadığım için, hemen kendim ve eşim için aldım - aynalı bir masa bulvarı, küçük eşyalar için çekmeceler, saç fırçası ve bufalodan yapılmış bir buff. 40 rubleye mal oldu - bütün bir burs, ama sevilen biri için ne yapamazsın! Bazı yerlerde vernik kaplama yıpranmış olmasına rağmen hala sağlam. Bir kabuğa gömülmüş olan kabuk üç katmanlı ve çok rahattı. Ayrıca ucuz değil, 30 ruble maliyeti. Hala "dikey detaylar" için küçük vazolar ve duvara boyalı büyük tabaklar satıyor. Bu savaştan bu yana, evimde iki tabut, bir bulvar, satranç, bir tabak ve iki vazo bıraktım - kardeş Vietnam halkına gerçek bir yardım!
Bu konuyla ilgili daha önceki makalelerde okuyucular, dolma kalemler ve onlar için tüyler hakkında konuşmaya başladılar. Ne söyleyebilirim? 1962'de okula gittim ve iki yıl boyunca tükenmez kalemle yazdık. Harflerin özellikle dikkatle gösterilmesi gereken kaligrafi dersleri vardı: “Basınç, ses, baskı, ses!” Bu sefer ne kadar aptalca harcandı! Ama sonra bu olmadan imkansız olduğuna inanılıyordu. Tüyler sadece “öğrenciler” tarafından kullanılabilirdi ve yine sık sık devrim öncesi (ve çok kaliteli!) İle yazdıklarım için uçtum “Rondo” ve “86”
Sonra "öz-kayıtları" yazmama izin verdiler. Fakat yine de, sadece bir sebepten dolayı bir pipet kiti ile ve bir vidalı pompa ile sapları kullanmak yasaktır. Zorunlu gereklilik - açık kalem. Kapalı kalemle kalemle yazmak yasaktır. Ancak, doğru, tüm bu aptal kısıtlamalar 5. sınıfta zaten iptal edildi. Altın kalem kalemleri özellikle değerliydi, ancak çelikten daha iyi yazdıklarını söyleyemem
O zamanlar özel evlerimizde şömine yoktu, ama aralarında güzel deniz kabuğunun neredeyse zorunlu bir özellik olduğu çeşitli bibloların düzenlendiği çekmeceler vardı. Bazıları kalıtsaldı, bu yüzden 100 yıldan daha eski olan “eski” hediyelik eşyalar!
Sadece erkeklere ait kutular arasında, o zamanlar ilk etapta bu fotoğraftaki gibilerdi. Katlanabilir güvenlik tıraş makineleri içeriyordu. Doğru, birçoğu tehlikeli tıraş olmayı ve hatta kuaföre tıraş olmayı tercih etti
Ve elbette, kol düğmeleri olan kutular. Oh, gömleklerin kollarındaki düğmeleri bir arada tutan bu kol düğmeleri! .. Hiçbiri yoktu! Yaldızlı ve hatta altın, inciler ve “inci benzeri”, kemik, plastikten yapılmış, her şeyi listeleyemezsiniz. Erkeklere de ağırlıklı olarak kol düğmeleri verildi. Örneğin, tüm koleksiyonlarını topladım ... Ve sonuçta, hepsi yetenekli!
Bu fotoğrafta bir saat var. Onlar da zamanın sembolüdür. Soldakiler en yaygın olanlarıdır. Ancak Kornavin markasının sağındaki saat büyük bir politika!
Aslında bu marka “Cornavin” İsviçrelidir, ancak İsviçre'de hiç satın alınmamıştır. Ve böylece annem, Penza saat fabrikasının hemen yanında bulunan "politeknik" bir kolumuz olan teknik kolejde CPSU'nun tarihini öğretti. Doğal olarak, orada sürekli olarak ilgili konularda ders vermeye davet edildi ve onları iyi okudu. Ve bir şekilde, iyi iş için minnettar olarak, fabrika partisi komitesine davet edildi ve bu saati sundu. Bir ülkenin Komünist Partilerine (Yunanistan gibi) yardım edilmesi gerektiğini, ancak doğrudan onlara para transfer etmenin imkansız olduğunu söylediler. Bu nedenle, bu şekilde yaptılar: İsviçre'de davalar aldılar, mekanizmalarımız bunlara yerleştirildi (!) Ve bu ülkenin Komünist Partisi tarafından açılan bir şirkete satıldı. Dahası, elbette, satıştan elde edilen tüm kârın “dünya devrimine” gitmesi için neredeyse maliyet fiyatından sattılar.
Kolye ucu saati de aynı operadan. Ayrıca sipariş vermek için birini yaptılar, ama her zaman olduğu gibi bir kısmı insanlarına verildi!
Çinli bir tabut takı. Bir yaldızlı bilezik 1962'de Yalta setindeki bir kuyumcu mağazasından satın alındı. O zaman gerçekten hoşuma gitti. Siyah kadife elbisesi olan bir tiyatroda giymiş olmalı ...
Mavimsi şeffaf bir taş ve bir kolye ile bir broş. Annem her zaman bunun bir "aytaşı", ucuz ama yine de yarı değerli bir süs taşı olduğunu söyledi. Bana Wilkie Collins’in “Aytaşı” romanını okuduklarında, nedense her zaman bu şekilde hayal ettim, romanda sarı bir elmas olmasına rağmen. Ama kemik broş anneannemden geldi. O da 100 yaşın üstünde: annesinden büyükannesine geldi!
Tiyatro çantası, tiyatro için kadife bir elbiseye dayanıyordu. Sahte gümüş işlemeli bu tür çantalar bize Hindistan'dan teslim edildi, ancak bu onları daha az güzel hale getirmedi ve kadife yaptı. O zaman tiyatroya gitmek gerçek bir tatildi
Doğal olarak, insanlar Sochi'deki tatil yerlerine gitti (esas olarak Sochi'de, popülerdi!) Ve elbette oradan hediyelik eşyalar getirdi. Ve 50-60'ların ana Sochi hatıra, şimşirden böyle bir Sochi darn mantarıydı ve içinde iğneler için bir kap vardı
[Center]
Ama bu hatıra 1882'de inşa edilen evim kadar eskidir. Büyükbabam bana bunun sigara paquitosos, bu küçük purolar için bir İspanyol boru ağızlığı olduğunu söyledi. Bir palmiye ağacı kafası kesildi, ama kehribar ağızlığın kendisi koptu ve çöktü
Sadece düğmeler değil, aynı zamanda rozetler tahtadan ve çaydan yapılmış kutularda saklandı - Sovyet döneminin çok popüler bir başka özelliği
Ve o zamanlar hangi rozetler vardı! Ekim dışında, Pioneer, Komsomol, üniversite rozetleri, özellikle yıldönümü ve anma törenleri gibi birçok hatıra rozeti vardı. Öğretim üyeleri özel rozetler giydiler, böylece "dağıtım öğretim görevlileri" olduklarını hemen anlayacaklardı. Her on yılda üniversiteler yıldönümü kartlarını da üretti. Ancak, PR harfleri olan simge zaten geçmiş geçmişimizden. Bunlar PR ve reklamcılık alanında LETI Olimpiyatı katılımcılarına sunuldu ve Penza öğrencilerimiz de bu Olimpiyatlara katıldı.
Ayrıca Sovyet döneminin dekorasyonu. 1968'de Nessebar şehrinden Bulgaristan'dan getirdiğim bazı Yunan tanrıçası yüzü seramik broş
Ve komik küçük şeytanlar - 1977-1980 anısı. Arkadaşım bana daha sonra hazineden geçmeyen banknotların üretimi ile ünlü olan bir orta verdi ve sağdaki ise benim cevabım. Onları o zaman, birkaç yüz veya daha fazla yaptım ve bundan sonra ailemle birlikte Anapa'da dinlenmeye gittim. Ve yerel vatandaşların ticaret yaptıkları, haşlanmış mısırdan kuru yengeçlere kadar verniklenen plaja giden bir yol vardı. Onlarla kaldım ... Ve bu rozetlerim burada çok talep gördü ve bu gelir sayesinde kendimize hiçbir şey inkar etmeden bir ay veya daha uzun süre orada yaşadık.
SSCB'de, bazen tekrar üretilmeye ve Viyana Sarayı Hovburg'un hediyelik eşya dükkanında satılmaya uygun mükemmel orijinal hediyelik eşyalar üretildiğine dikkat edilmelidir. Bu “şövalye zırhını” gördüm ve kelimenin tam anlamıyla sersemletildi. Hayrete düştü ve hemen satın aldı, görünüşe göre bilinçsizce kaderini öngörüyor ve geleceği öngörüyor
Ama cuirass altında bir şam var ve omuzlarında - altı bardak! İçmek istemiyorum! Belki birisi salıverir, ha? Müzenin yönetimi ile bağlantı kuracağım ve her şeye katılıyorum, söz veriyorum!
Ve dolapta evde böyle bir gramofon vardı. Ama 350 ruble için bir antik çağa satıldı, o zaman duyulmamış bir miktar gibi görünüyordu. Ama sonra, kızım “evinde” oynamaya başladığında ve evi ve ailesi XNUMX. yüzyılın başındayken, ona tam bir kopyası yaptım!
Evet, geçmiş biraz ayrılıyor. Fakat onun anısı korunur. Hem insanlar hem de şeyler tarafından kurtarıldı!