Dün gece ikinci seneye katıldım Parlak Işıklar, Parlayan Yıldızlar New York City Dance Alliance Foundation yararlanan gala. Bize söylendi olay yıldızlarla dolu olurdu - ve kesinlikle öyleydi.
Süre DS yönetici editör Rachel Zar, bir Gerçek Ev Hanımı'nın (Ramona Şarkıcısı) yanındaki lobide durmak konusunda olumlu bir şekilde sersemlemişti, kalabalığın içinde eski Kapak Modeli Arama galibi (ve en sevdiğim dansçılardan biri) gibi tanıdık yüzler görmek beni daha heyecanlandırdı. -zaman) Ida Saki , Joey Dowling, Andy Blankenbuehler ve Jakob Karr.
Her zaman olduğu gibi, en iyi düşüncemi liste biçiminde yapıyorum, işte burada 5 Sebep Parlak Işıklar, Parlayan Yıldızlar Hit oldu:
1. Çocukların üniversiteye gitmesine yardımcı oldu. New York City Dance Alliance Vakfı, sadece iki yıl önce kurulduğu günden bu yana, 100'den fazla dansçıya 5 milyon dolardan fazla üniversite bursu verdi. Bu cok büyük. Pek çok dansçı üniversiteye gitmek isteyip istemediğinden emin değil (bunu yapın!) Ve bazıları katılmak için mali bir durumda değil. NYCDAF bu konuda yardımcı oluyor ve yönetici yönetmen Joe Lanteri'nin sahneye yetenekli bir genç dansçı getirip ona yüksek öğrenim hayatına tam anlamıyla girdiğini söylemesini izlemek inanılmaz. (Merhaba, Montana Michniak). Hayat değişir ve biz de bunun olmasını izleriz. Bu harika. (Üniversiteye git dediğimde beni duydun, değil mi? Harika.) Bizim için özellikle eğlenceli çünkü kardeş yayınımız, Dans Dergisi , vakfın altın sponsorlarından biridir!
Dün gece sadece bir kez ağladım ve Utah'lı comp çocuk Mattie Love izleyicilerle konuştu, herkese geldiği ve üniversiteye gitmesine yardım ettiği için teşekkür etti. Vakıf sayesinde, ilk sınıfını Marymount Manhattan College'da birinci sınıf olarak aldı. Çok serin. Ve tebrikler Mattie! Umarız ilk yıl rock yaparsınız.
2. Sanki Dans Ruhu rekabet sorunu canlanıyor! Logan Epstein! Noelle Meers! Alexia Meyer! Alyssa Ness! Hannah Seiden! Ufacık minik Kayla Mak! Her yıl Ulusal yarışmadan sonra okuduğunuz tüm havalı çocuklar NYCDAF bursiyerleri olarak sahnede performans sergiliyorlardı. Andy Pellick'in koreografisini yaptılar ve stressiz performansın her dakikasını sevdiklerini söyleyebilirdiniz. Yargıç yok! Skor yok! Baskı yok.
3. Karmaşık Çağdaş Balesi. Natalia Alonso, benim en iyi arkadaşım olur musun? Complexions'dan iki parça— Ahit ve Tatilde - çok etkileyiciydi ve kesinlikle akşamın favorilerimdi.
4. Julie Kent! Julie Kent, bir prima balerinin özüdür. O konuşurken nefesimi biraz tutmama neden olacak şekilde kıvrak, sevimli ve tatlı konuşuyor. Amerikan Bale Tiyatrosu müdürü, onurlu Mikhail Baryshnikov hakkında harika bir konuşma yaptı ve filmde onu nasıl seçtiğini anlattı. Dansçılar ve nihayetinde ABT'ye katılmak. Özellikle Bay Baryshnikov'un kalabalığıyla paylaştığı bir alıntıyı sevdim: 'Yaptığın değil, nasıl yaptın.' Bir çeşit tam anlamıyla bir şeyler yapmak istemene neden oluyor, değil mi?
5. Misha ve Liza. Daha havalı bir ikili hayal etmek zor, değil mi? Bu ikisi sahneye çıktığında ayakta alkışlanan alkış, Kim Kardashian'ın evliliğinden daha uzun sürdü (üzgünüm, oraya gitmek zorunda kaldı). Böylece Mikhail Baryshnikov (dans dünyasında sevgiyle 'Misha' olarak bilinir) NYCDAF'ın Sanat Elçisi ödülüne layık görüldü ve Liza Minnelli ödülü ona teslim etti. Arkadaşıyla konuşurken çok tatlıydı ve Misha'dan 'balım' diye bahsetti, bu da beni neredeyse eritti. Ona 'dünyanın gördüğü en büyük balerin' dedi. Misha ödülü aldıktan sonra alçakgönüllü ve konuşma yapmadı. Ancak, bir sonraki onurunun Sanat Çarı olmasını istediğini ima etti. Gemideyiz.
Sonuç olarak NYU'nun Skirball Center for the Arts'ta eğlenceli ve iç açıcı bir geceydi. Yeni ünvanınız için tebrikler, Mikhail Baryshnikov ve sonsuz ilham için teşekkür ederim.