- Natalia Alekseevna, bu konferans fikri nasıl ortaya çıktı? Muhtemelen, Suriye'deki olayların Batı’da kapsanmasından özü tamamen farklı olan, sorunsuz bir olayı gerçekleştirmek kolay değildi.
- “Demokrasi kullanıcıları” dünyası “Arap baharı” mekanizmasını başlattığında, bu konular Demokrasi ve İşbirliği Enstitüsü'ndeki Paris'teki tartışmamızın konusu oldu. Öncelikle, Libya'da, tesadüfen, Fransa'nın şu anki politikası hakkında büyük bir şüpheyle konuşan Mitterrand - Roland Dumas başkanlığındaki eski Dışişleri Bakanı'nın da katıldığı bir etkinlik düzenledik. Şaşkın oldu: Fransa neden bir avcı ve bu kadar kızarıklık politikasının motoru olmalıydı ve bir zamanlar Başkan Mitterrand’ın ABD’nin dayattığı Libya’ya yönelik grev fikrini kategorik olarak reddettiğini hatırladı. 80'teki Fransa, NATO bombardıman uçaklarına hava sahası açmayı reddetti ...
Yıkıcı süreçler Suriye'ye yayıldı ve geçen yıl Aralık ayında uluslararası hukuk ve insan haklarının ihlali üzerinde durarak bu ülkedeki olaylar hakkında bir yuvarlak masa topladık. Fransız halkını, Suriye Agnia-Mariam de la Croix'den Katolik bir rahibe olan St. James Manastırı'nın görmezliğini tanıttık. Militanların vahşetini, manastırları nasıl yaktıklarını ve Hıristiyanları nasıl öldürdüklerini anlattı. Kendini feda etme faaliyetine başladı, Ortadoğu patriği dahil farklı Hıristiyan ülkelere gitti, bu korkunç gerçeklere dikkat çekilmesini ve bölgedeki itiraflar ve etnik topluluklar arasındaki dengenin çökmesi gerçeğine dikkat çekti. Anne, hem jeopolitiği hem de diplomasi yasalarını anlayan, panoramik düşünen bir kişidir. Çok eğitimli, dört dilde mükemmel konuşuyor. Rusya Bugün ve Ortodoks sitelerimiz ile röportaj yaptı. Bize Suriye hakkında bir seminere geldi ve Batı toplumu için ağır olan tartışılmaz tartışmalara dayanarak akademik, akıllıca konuştu. Neler olduğuna dair değerlendirmelerimizde karşılıklı bir anlayış gördük. O zaman fikrin, Suriye’deki hinterland temsilcileriyle uluslararası yapılarda konuşması için doğdu.
- Normal insanlar zaten kan, yıkım ve kanunsuzluktan bıkmış mı?
- Bu doğru! Aynı yerde, aslında, bir demokrasinin önkoşulları yok edildi. Zaten yaşam ve ölüm, tatlı su ve yemekle ilgili bir soru var. Ve yarın çocuklarınızın veya yaşlılarınızın hangilerinin öldürüleceğini veya acımasızca parçalanacağını bilmiyorsunuz. Her çeşit insanı basitçe “Dur! Hayatın kendisi dengede! ”
Suriyelilerin militanlar arasında çoğunluğu oluşturduğu sır değil. Yüzde 40-60 üzerindeki militanlar (farklı tahminlere göre) Orta Doğu'nun her yerinden gelen aşırı uçlular. "Allah Ekber" çığlıklarıyla öldürdüler! Hristiyan bir kalesi olan Humus, korkunç bir katliamdan kurtuldu. Ve Hristiyanlar Suriyeliler tarafından katledilmedi, çünkü Suriye, Suriye’nin gerçekten hoşgörülü olduğu, Arapların en hoşgörülü ülkesi, inandırıcı, uzun süredir kanıtlanmış, yan yana bir arada bulunma ihtimalinin güvenilir bir örneği, Müslümanların ve Hıristiyanların yanı sıra birçok farklı topluluk. Şimdi militanların elindeki soykırım Hristiyanları, Alawites'i ve Kürtleri tehdit ediyor, bu toplam nüfusun yaklaşık üçte biri ...
Bu arada, açık bir röportajda Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov, sırrın şu anda gizlice saklanması mümkün olmayan yerlerden Amerikan elçilerinin merkezine gönderdiğini, Suriye'deki durumu açıkça ve sürekli olarak söylediği gibi nitelendirdiğini söyledi! Bu raporlarda, aşırılık yanlılarının uzun süredir, herhangi bir demokrasiye ihtiyaç duymayan, birbirleriyle savaşmaya başlayan, herkesi arka arkaya kesen ve öldüren hükümete karşı topu yönettiği endişeleri dile getirildi.
Konferansa aynı zamanda bahsettiğimiz “Suriye Günlüğü” filmini getiren kahramanımız Anastasia Popova da geldi.
Daha da önemlisi, Cenevre'deki toplantının başlamasından önce, elbette Batı tarafından “Suriye rejiminin suçlarını” soruşturmak için bir komisyona dönüştürülen “Soruşturma Komisyonu” konulu bir konferans düzenlemeyi başardık. Tanınmış “adalet şampiyonu” Carl Del Ponte tarafından yönetilmektedir. Ve burada, konuşmacıların her birinin, özellikle Suriye'den gelenlerin, görgü tanıklarının yazılı kanıtlarını gösterdiği ve bu komisyonun raporunu noktadan analiz ederek, belirli bölümleri reddeden ve olayların tamamen zıt bir resmine dair kanıtlar sunan konferansımız vardı.
Ertesi gün, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiserliği Ofisi'nden bir çağrı geliyor, böyle ilginç bir olayın fark edilmemesi gerektiği ve bir toplantı önerdikleri bildiriliyor! Doğal olarak, asıl şeyin Suriyelileri kendilerine göndermek olduğuna karar verdik! Sonuç olarak, Konsey başkanı Bayan Pilau meşguldü, ancak İnsan Hakları Konseyi'nde Orta Doğu yönünün liderleri hala Agnia-Mariam de la Croix Ana'yı kabul etti. Suriye heyetinin diğer üyeleri tarafından yetkilendirilmiş, videoyu ve birçok diğer materyali resmen iletti, imzalı metinleri, karar verdiğimiz gibi, otele danıştıktan sonra, bu talihsiz komisyonun Esad karşıtı raporunun özetlerinin tüm belgelenmiş reddedilmelerinin bir araya getirildiği! Ve siz ne düşünüyorsunuz, o zaman Agnia-Mariam de la Croix Ana Karnesi Carla Del Ponte'yi davet etti ve aldı! BM İnsan Hakları Konseyi toplantısında konferansta sunulan malzemeler için dikkate alınmalı ve kaydedilmelidir! E-posta yoluyla, Carla Del Ponte ve BM İnsan Hakları Konseyi temsilcileri daha sonra anneme, “çok önemli” belgelerin artık kesinlikle Komisyon’un soruşturmasına ekleneceğine dair güvence verdiler ... Suriyeliler, söz konusu sonuçlara güvenmediler; Cenevre!
- Konferans materyallerinin durumu, bu rakamların konumunu bir şekilde etkileyebileceğine dair bir ümit var mı?
- Saf olmayalım ... Kararlar Cenevre'de değil Washington ve Londra'da veriliyor ... Ama bence: Yapabileceğimizi yaptık - 100'tan 100 olası yüzdeleri! Diplomatlarımıza göre, önemi bakımından olağanüstü bir olaydı, olay yerine çarptı ve içine girdi. Dışişleri Bakanlığı web sitesinde etkinliğimiz hakkında bir basın açıklaması yayınlandı.
Rezonans kesinlikle oldu. Ve başka ne bekleyebiliriz ki, bu 1950'lerde Sovyet ültimatomu değil, Batı'nın saldırganlığını durdu ...
Fransız kuruluşundan önceki bütün konuşmalarımda, Suriye'nin özellikle Fransa ve Avrupa için, Rusya için bile değil, Suriye'nin yıkılmasının uzun vadeli, çok tehlikeli sonuçlarına dikkat çekmeye çalışıyorum. Büyüyen Müslüman nüfusu ile Fransa kesinlikle kendi kendine radikalleşeceğini hissedecek ve etnik ve itirafçi dengenin yıkılması Ortadoğu’da devam edecek, yalnızca Suriye’de değil, Lübnan da çökecek ... En yakın komşu kim, mülteciler nereye akacak? İtalya ve Fransa'ya.
Arap devrimlerinin bir sonucu olarak, Batı demokrasisi bayrağı altına girmelerine rağmen, herhangi bir ilkel demokrasinin önkoşulları yok edildi ve Orta Doğu'nun birbiriyle olan bağlarının ve dengesinin tüm yapısı çöktü. Mısır ve Tunus'ta çoktan süpürülmüş olan ve şeriat yasasının getirildiği Libya'dan bahsetmek değil, her yerde aşırılık yanlısı olan Batılılaşmış seçkinler. Suriye'de ne orta sınıfın ne de eğitimli katmanın başlangıçta muhalefeti desteklemediği bir tesadüf değil, Orta Doğu'nun dört bir yanından gelen ve hala vahşetle sarhoş olan fanatiklerin kaostan yararlanabileceklerini çok iyi bilmiyorlardı. Görgü tanıkları, düzinelerce merminin onlara saldırdığını ve acı hissetmeden koşmaya ve bağırmaya devam ettiğini söylüyor.
Batı yanlısı seçkinler sadece Fransız yanlısıydı ve Fransa savaş sonrası dönemde ve özellikle de Lübnan'daki yirminci yüzyılın tamamı boyunca terbiye için çok fazla enerji harcadı. Bütün bunlar kırılacak, Fransızlar orada kiminle ilgilenecek? Amerika Birleşik Devletleri çok uzak ve çok ağır, saldırgan bir komşuyla yalnız kalan ilk Avrupa olacak. Maalesef, Avrupa hükümeti seçkinleri, stratejik bölgeler üzerindeki kontrol, aracılar, uydular, müttefikler aracılığıyla uygulandığında Amerikan planına ve "akıllı güç" projesine bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde teslim olmuş görünüyorlar ... Ve elbette, tüm dünya için son derece tehlikelidir. Fransa'da ayıklanan kamuoyuna dikkat ediyorum, ancak kesinlikle çok geç.
Bununla birlikte, Aralık ayındaki Demokrasi ve İşbirliği Enstitüsü'ndeki etkinliğimizden sonra, Şubat ayında Fransa Ulusal Meclis binasında düzenlenen “Suriye - dünya diplomasisine meydan okuyan” büyük konferansta konuşmaya davet edildim. 20 elçiliklerinden diplomatlar vardı, aralarında altı elçi vardı. Ciddi bir kurumun temsilcilerinin marjinal değil radikal değil bir araya geldiği çok ilginç bir konferanstı. Katılan politikacılar, ciddi askeri analistler, uzmanlar ve oyunculuk, sadece altın çağda. Neredeyse hepsi Suriye'de ve bölgedeki "kontrollü kaos" un sonuçlarının tehlikesine ve öngörülemezliğine işaret etti. Bu sonuçlar, Avrupa'nın konumunu zorlaştıracak ve sistemik krizin üstesinden gelmesine yardımcı olmayacaktır. Fransa'da, İslami nüfus elbette radikalleşecek. Fakat açıkça söylemek gerekirse, tamamen politik olarak doğru değildi, sadece bir şey söyleyebilecek bir konferanstaydı.
Dolayısıyla, aynı şekilde, Fransız uzman topluluğundaki görüşler de değişiyor.
- Yani, Fransız uzmanlar ve seçkinler arasında Washington Bölgesel Komitesinin kurulumlarının Avrupa menfaatlerine aykırı olduğu konusunda bir anlayış var.
“Bir şekilde onları bu sürece dahil eden ve onları birbirine bağlayan oldukça akıllıca bir kavram var, çünkü çıkarları diğer alanlarda iç içe geçmiş durumda ve dolaysız olarak doğrudan tavırlar olmadan baskı uygulanabiliyor… Bölgesel uzmanlar, yineliyorum, çok şüpheci ama bunlar Son olayları değerlendiren, artan duygular, Fransa Cumhurbaşkanı kararlarını etkilememektedir. Elbette bu durum çok üzücü, çünkü bir kez daha ikna oldunuz: Demokrasi artık medyanın ve hükümetin konumu kamuoyunun hâkimiyet çizgisini hiç yansıtmadığı bir aşamaya girdi. Hepimiz sistemi güncellemeyi düşünmüyorsak, sizi dünyanın geleceğine büyük bir şüpheyle bakıyor.
Sırada ne var? Bütün Orta Doğu parçalanmaya başlayacak, Suriye muhtemelen parçalanacak, birçok uzman bu seçenek hakkında konuşuyor. Ve sonra, domino etkisinde olduğu gibi, gerisi çökmeye başlayacak ...
“Suriye ile ilgili durumlarımızda, Libya’ya göre hala daha olumlu dinamikler görüyoruz.” Ülkede ve dünyada daha güçlü bir direniş, Rusya'nın konumu farklı.
- Evet, her durumda, esas olarak Rusya ve Çin'in konumu nedeniyle, olayların en felaket gelişimini geciktirmek mümkün. Mümkün olduğunca, yargılamak benim için zor. Tabii ki, sonuncuyla savaşmak gerekiyor, çünkü Suriye artık tamamen utanmaz bir “küresel yönetişimin” karşı karşıya kalmasında bir sinirli ve açık bir şekilde askeri kuvvete başvuruyor.
Alexey Timofeev tarafından yapılan röportaj
Tamamen açık: BİLGİ - TARİHİ ORTAKLI "YÜZYIL" FONUNUN ANALİTİK EDİTİMİ