yani işte üzülmek zorundayız bu salaklığa. "ah canım ya" demeliyiz. ama şunu hiç sormamalıyız; "be amcık çatıda ne işin var?"
çatıda ne işin var ya? yeryüzündeki vazifeni tamamladın aq, orada fenomen oldun, bitirdin orayı, çatıya çıkıp orada şarkılar söylemelisin?
gençlerimizi böyle salak salak şeylerle zehirleyip sırf diğerlerinden daha fazla görünür olmak için bu hareketleri yapmaya zorlayan sistem suçludur illa bi suçlu varsa. müteahhit suçludur? yok aq fatih sultan mehmet suçludur.
"doğal seçilim" diyenlere ben de kızardım eskiden ama artık kızamıyorum. düşünerek hareket etseydi. elli metre yükseğe çıkacaksın, hiçbir önlem almayacaksın, hiçbir tehlikeyi düşünmeyecek hiçbir aksiliği hesap etmeyeceksin ve bikaç beğeni için, "vay kıza bak" desinler diye saçmalayacaksın, düşüp ölünce de üzüleceğiz. "çatıya uyarı konmalıydı..." evet konmalıydı. ama bazı hamleleri o konuda ikaz edilmesen de yapmazsın. muhtemel tehlikeyi bilirsin.
komik artık bu olanlar.
beğenilmek için maymun oldunuz. beğenilmek, görünür olmak, fark edilmek için deliriyosunuz. vasıfsızlık öldürür.
biri de tren raylarına mı ne yatmıştı ölmüştü. e orada uyarı vardı? demek ki uyarı da kesmiyor bunları. asalağı çocukken tespit edip sürekli ona ne yapıp yapmaması gerektiğini söylemeliyiz. ya da bırakalım hayat çözsün meseleyi.
üzülmek zorunda değiliz.