COVID-19 virüsünün yayılması için önleme tedbirlerinin öngörüldüğü tarihsel bir anda yüz yüze etkileşim durumlarında her zamankinden daha fazla azalmave sonuç olarak "klasik" psikoterapi seanslarını bizzat gerçekleştirme olasılığı ortaya çıkıyor. Hastalara / hastalara tedavinin sürekliliğini sağlamak için yeterli önlemlerin alınması şarttır Yeterli.
Profesyonel bir uygulama endikasyonlarında, en son DPCM'yi takiben yayınlanan CNOP'nin kendisi, alternatif bir terapötik önlem olarak şiddetle tavsiye edilir. internet üzerinden psikoterapi seansları olasılığı (internet tabanlı psikoterapi)yani, bir klinikte, klinikte veya daha genel olarak şahsen yapılmayan psikolojik teorilere dayalı müdahaleler
"Acil" bir önlem olmakla birlikte, klinik uygulamada web platformları aracılığıyla psikoterapinin uygulanması bazı temel soruları gündeme getirmektedir. İlk soru,bu tip müdahalenin etkin etkinliği; ikinci soru açıkçası hangi yaklaşımlar için bu yaklaşımın uygun olduğu kanıtlanmıştır.
Arnberg ve arkadaşları bu iki soruyu cevaplamaya çalıştı[1], ilgili literatürü gözden geçirereketkiiçinde güvenlik ve fayda maliyet arasında internet üzerinden psikoterapiler, çocuklar, ergenler ve yetişkinler üzerinde toplam 40 RKÇ inceliyor. Sınavlara alınan çalışmaların çoğu Bilişsel-Davranışçı yaklaşım (I-TCMB) ve yalnızca minimal olarak psikodinamik o kişilerarası. Çeşitli çalışmalarda, sağlanan destek derecesi basit kendi kendine yardım (destek yok), teknik yardım ile oturum (klinik olmayan), terapist tarafından yürütülen oturumdan farklı olabilir.
- İnternet üzerinden psikoterapiler etkili midir?
Bu durumda sorulması gereken doğru soru, bu tür müdahalenin mutlak anlamda etkinliği ile ilgili değil, daha ziyade "klasik" psikoterapilerle karşılaştırılmalıdır. Bu nedenle, bu tip tedavinin etkinliğinin standart tedavilerle karşılaştırılabilir olup olmadığını sormak yararlıdır (tedavinin kalitesizliği).
Yazarlar, şu anda, kanonik olanlara kıyasla internet yoluyla tedavilerin kalitesizliğine dair çok az kanıt.
- Bu yaklaşım hangi bozukluklar için uygun oldu?
Yazarlar sadece duygudurum bozukluklarını (tek veya tekrarlayan depresif ataklar, distimi ve hafif veya orta dereceli depresif bozukluk) ve anksiyete bozukluklarını (sosyal fobi, genel anksiyete bozukluğu, spesifik fobiler, travma sonrası stres bozukluğu) inceledi. obsesif kompulsif bozukluk ve karışık anksiyete bozuklukları).
Yazarlar, çok sayıda çalışmadan nasıl ortaya çıktıklarını bildiriyor düşük ila orta kısa süreli etkinlik kanıtı (ve 6 aylık takiplerde değil), yalnızca Bilişsel-Davranışsal müdahaleler (I-TCMB) terapist tarafından sosyal fobiler, panik bozuklukları, yaygın anksiyete bozukluğu ve majör depresyon hafif ila orta, sadece bekleme listesindeki nesnelere kıyasla.
Çalışma, şimdiye kadar toplanan sınırlı etkinlik kanıtına rağmen, çalışmaların metodolojisi (örn. Onay yanlılığı) ile ilgili problemler nedeniyle örnek seçiminin (örn. Sadece kodlanmış tanısı olan denekler) nasıl vurgulandığını vurgulayarak sona ermektedir. ) ve Bilişsel-Davranışçı yaklaşım dışındaki yaklaşımlarla daha az sayıda çalışma, internet üzerinden psikoterapiler (ve özellikle I-CBT), depresif bozukluğu olan yetişkinler için mevcut standart tedaviler için yararlı bir tamamlayıcı (hafif ila orta), e spesifik anksiyete bozuklukları.
Bu nedenle, sonuç olarak, şu anda karşı karşıya olduğumuz gibi ciddi stres ve kriz durumlarında, hastalarımıza terapötik süreklilik sağlamaya devam edebilmenin gerekli olduğuna inanıyoruz. Literatürün gözden geçirilmesiyle rapor edilen veriler, özellikle cesaret verici olmamakla birlikte, bir yandan İnternet üzerinden tedavilerin nasıl elde edilmesine izin verdiğinin altını çizmektedir. hastaların ruh sağlığında iyileşmeler, en azından bekleme durumlarına kıyasla. Öte yandan, yazarlar, klinik uygulamada hala çok az kullanılan bir alanın derinleştirilmesine izin vermek için, farklı yaklaşımlarla da, bu tür müdahalelerin nasıl genişletileceğinin altını çizmektedir.
Bu nedenle, bu endikasyonların, herkesin bu büyük endişe anından çıkmasına, yeni bir momentum bulmasına ve belki de bu aşamayı geçtikten sonra bile klinik rutinin bir parçası haline gelebilecek yeni metodolojiler uygulamasına rehberlik edebileceğini ve izin vereceğini umuyoruz.