Yeni klasikçilik hakkında bilgi,Yeni Klasikçilik Akımı,Neoklasisizm Nedir,Klasik Eski çağdan ilham alan modern sanat ve edebiyat eğilimi.
Müziğe uygulanan yeni klasikçilik terimi, tarihî bir dönemden çok, bir estetik kavramını belirler.
Neoklasizm Hakkında Kısa Bilgi
Klasikçilikle romantiklik arasındaki karşıtlık aslında keyfîdir; özellikle Almanya’da geleneksel biçim kültü romantiklerde (Weber, Schubert) bile vardı.
Mendelssohn, Bach’ı yeniden keşfedince, Liszt ve Wagner’in tersine, yeni klasikçiliği bilinçli olarak benimsedi.
Schumann (son eserlerinde), Brahms (senfonilerinde ve oda müziği parçalarında), Max Reger müzik evrimini dizginledikleri ölçüde yeni klasik olarak kabul edildiler.
Başlıca yeni klasikçiler Fransa’da Faure ve Debussy’ye karşı Saint-Saens; Ispanya’da Falla ve Albeniz’e karşı Conrado del Campo; İtalya’da Malipiero’ya karşı Respighi; Rusya’da genç Stravinskiy’e karşı Glazunov’dan (fakat Stravinskiy’de, Ravel, Debussy, Dukas, Roussel, Honegger v.b. gibi olgunluk çağında yeni klasikçiliği benimsedi).
Bu yeni klasikçilik, müzikçilerin, düşünce hürriyetlerine, teknik kolaylıklarına ve yaratıcı güçlerine engel olmadı.