Gönderi fotoğrafı: ejderha | © Pixabay
Açıklama bugün de geçerli Albert Einstein"milliyetçilik bir çocukluk hastalığıdır, tabiri caizse insanlığın kızamıktır." Bunca yıldan sonra, iki dünya savaşından ve sayısız ölümden sonra bile, insanlık en ölümcül hastalıkları ortadan kaldırmayı başaramadı.
Almanya'da bile tek bir "Sieg Heil" ile oyların %20'sini alabilirsiniz. Tüm milliyetçilerin ortak noktası, okuma yazma bilmeleri ya da ana dillerine yalnızca temel düzeyde hakim olmaları fark etmeksizin, sırf doğdukları için dünyanın geri kalanından daha iyi olduklarını varsaymalarıdır. Bu nedenle, aynı zamanda en çok, en çok ve en iyi şekilde çalıştıklarını, Tanrı'nın dünyasındaki en zeki varlıklar olduklarını ve bu nedenle her şeyin önce yapılması gerektiğini düşünürler; insanlığın geri kalanı insan çöpüdür. Bu yüzden milliyetçilik her zaman emperyalizmi doğurur, hatta dünya egemenliğini isteme noktasına kadar.
Sayısız milliyetçilik dalgası şimdi gezegenimizde yuvarlanıyor ve en kalabalık ülkelere ulaştı, her şeyden önce, liderliğindeki Çin Halk Cumhuriyeti de dahil. Xi Jinping. Kendisini tamamen bilinen en büyük milliyetçilerin geleneğine yerleştiriyor ve Çin'i tek olmasa da en büyük dünya gücü yapmak istiyor. Bunu yaparken, hala Orta Krallık olmakla yetinen ve "çevrenin" bağımsız olarak yaşamaya devam etmesine izin veren eski bir Çin geleneğinden kopuyor.
Bu Çin milliyetçiliğinin ilk sonuçları, azınlıkların azalmasa da giderek daha fazla yoğunlaştığı Çin'de çok iyi görülebilir; gözlemlenebilen bu önlemler, rejimin tüm eleştirilerine karşı kayıtsız şartsız ilerleyecek olan totaliterlikten kaynaklanmamaktadır.
Ancak Çin, diğer milliyetçilerin girişimlerinden ders almış ve ödevini yapmıştır. Her şeyi bir anda elde etmek istemiyorsunuz, her şeyi tek bir karta da koymuyorsunuz, bunun yerine tekrar “uzun bir yürüyüşe” çıkıyorsunuz ve kendinizi rahat bırakmıyorsunuz. Özerkliğe ulaştıktan sonra, insanlar artık kendi kendine yeterliliği elde etmeye çalışıyorlar ve ayrıca geleceğin hegemonu olarak ilk iktidar iddialarına izin veriyorlar, çünkü milliyetçilik asla uzun süre saklanamaz. Ve böylece hedefler resmi olarak belirlenir ve ayrıca ilgili kamuoyuna memnuniyetle duyurulur: ABD'nin ilk ekonomik ve askeri güç olarak değiştirilmesi, tüm dünya kaynaklarının güvence altına alınması ve tüm ulaşım yollarının kontrol edilmesinin yanı sıra uzayda hakimiyet de dahil.
Milliyetçilik ayrıca megalomani vb. ile birleştirilmeyi sever. Xi Jinping Tayvan sorununu yalnızca barışçıl bir şekilde çözmek istemekten kaçınmakla kalmadı, aynı zamanda ölümcül bir şekilde onun için bağlayıcı bir son tarih belirledi - yani kendi saltanatı içinde. Çinliler itibarını kaybetmek konusunda isteksiz olduklarından, şimdi bunun sadece basit bir retorik ya da Çin'in başka bir gözdağı verme girişimi olmadığını varsaymalıyız. Buna ek olarak, Tayvanlıların barışçıl yollarla Reich'a geri döndürülemeyeceklerini varsaymalıyız, bunun başlıca nedeni, Xi Jinping Hong Kong'da veya Uygurlarda çok iyi görülebilen insan hakları veya uluslararası anlaşmalarla ilgilenmeyen ve farklı düşünenlere ne olduğunu tüm dünyaya açık bir şekilde açıklıyor.
Bu nedenle dünya şimdi Çin alternatiflerine çok yakından bakmalıdır, çünkü yaklaşık 1,5 milyar Çinlinin kendi kendini ilan eden 70 milyon Aryan'a benzer bir megalomani geliştireceği varsayılamaz - faturayı önceden hesaplayacaklar. bunlar, artı eksi yüz milyon ölü miktarında pekala yuvarlama hatalarına sahip olabilir.
Çin'in açıklanmış rakibi, yıllardır ekonomik olarak rekabet ettiği ve şimdi de Pasifik çıkarlarıyla mücadele ettiği ABD'dir. Ayrıca Çin, Pasifik'te ABD'nin karşı kıyısını açıkça işgal etmeye çalışıyor. Tayvan sadece ilk adımdır, bunu Güney Kore ve Japonya izleyecektir. Ancak Çin, Avrupa'da karşı Atlantik kıyısını güvenceye almak zorunda kalmadıkça, ABD'nin bu adımı engelleyebileceğini ve Pasifik'teki karşı kıyısını on yıllar boyunca korumaya devam edeceğinin farkında.
Ama burada da Çinliler ekonomik olarak ve bu arada ilk askeri duyargalarla da ilerliyorlar. Çinliler, eski ağabeylerinden arta kalanları küçük kardeşleri haline getirmelerini ve Rusya Federasyonu'nda Avrupa üzerindeki baskıyı artıran bir “ortak” kazanmalarını özellikle başarılı görebilir ve bundan kesinlikle keyif alabilirler. ve Avrupa'nın ve hatta ABD'nin ne ölçüde taviz vermeye istekli olduğunu kontrol ediyor. Özellikle Avrupalı milliyetçiler şimdiden tepki gösteriyorlar ve nihai olarak hangi tarafı kabul edeceklerinden henüz emin değiller. ABD uzun zamandır Britanya Adaları'nın karşı Atlantik kıyılarını geçici olarak korumaya yeterli olup olmayacağını inceliyor ve Avrupalılara, başarılı olurlarsa Çinlilerin yalnızca Rusya Federasyonu'na ne yapacaklarını değil, aynı zamanda bunu nasıl ve ne şekilde yapacaklarını da düşünmeleri tavsiye ediliyor. Çin'in etkisi altında gelişmeye devam edecekler.
Çin için en büyük meydan okuma muhtemelen bu hususlarda olacaktır, çünkü her şeyden önce Çinlilerin kendileri iki cepheli bir savaşı, Hindistan Cumhuriyeti'nin 1,5 milyarlık iyi bir insanla nasıl davranacağını zar zor karşılayamayacaklardır. Özellikle Hindistan'dan beri Narendra Modi ayrıca iktidarda bir milliyetçi var ve sonuç olarak Asya'da Çin'inkilerle bağdaşmayacak iddialarda bulunuyor. Çin'in bu soruyu nasıl askeri yollarla yeniden test ettiğini buradan takip edebiliriz. Çin'in şansına, milliyetçi Hindistan kendi “Müslüman sorunu” tarafından zayıflıyor ve yakın zamanda 150 milyon Müslüman ve dolayısıyla komşu ülkelerdeki yüz milyonlarca Müslüman'ı kazanma avantajından yararlanamayacak. iki cephede savaşıyor olması en azından ilk defa kurtarabilir.
Hong Kong nihayet hizaya getirildikten sonra, bu şimdi Çin için iyi bir fırsat olacaktır; Hitler'in Sudetenland ve Avusturya'yı işgaline benzer şekilde, Çin'in Doğu Asya'daki kazanımlarını kabul etmek için Avrupa ve Batı'nın diğer bölgelerinin istekliliğini kullanmak için iyi bir fırsat olacaktır. 1938 veya Putin'in 2014'te Kırım'ı ve Doğu Ukrayna'yı işgal etmesi, daha önce duyurulduğu gibi Tayvan'ı bir sonraki mola yeri olarak almak.
Gerekli askeri ön koşullar yavaş ama emin adımlarla yerine getiriliyor: Çin filosu ABD, Japonya ve Güney Kore filolarını Tayvan'ın işgalini mümkün kılacak şekilde bağlayabilecek.
Çin de uzay programı ile son birkaç on yıldır modern savaşın olmazsa olmazı olan uzaya en azından müdahil olabileceği noktaya gelmek üzere.
Sayısız hacker saldırısı, özellikle tüm iletişim kanalları ve araçları Çin teknolojisine bağlıysa, Çin'in iletişim alanlarına hakim olabileceğini de gösteriyor.
Çin, sözde bilgi savaşında bile kendi gücünü koruyabilecek. Ve çatışmanın nükleer bir bileşeni varsa, bunun açık denizlerde veya uzayda taktik nükleer saldırılarla sınırlı olmasını sağlayabiliriz.
Çin, savaşı sürdürmek için gerekli kaynakları güvence altına aldı ve bölgesel bir savaş nedeniyle dünyanın geri kalanından izole olmayacak. Çin'in geniş bir destek yelpazesi alması daha olasıdır.
Dolayısıyla Tayvan'ın işgalinin önünde hiçbir şey durmuyor gibi görünüyor ve bunu Almanya'nın yeniden birleşmesiyle karşılaştıracak gazete makalelerini ve raporlarını gözlerimin önünde şimdiden görebiliyorum.
Çinlilerin oldukça iyi bildiği ve bazılarını kendi ana dillerinde de okuyabildiği savaş sanatının klasikleri takip edilirse, Tayvan Cumhuriyeti'ni (yaklaşık 25 milyon nüfuslu) fethetmek için böyle bir askeri harekat yapılabilir. daha fazla belirsizlikle dolu olabilir ve dünyanın geri kalanının eninde sonunda tepki vereceği noktaya kadar sürüklenebilir. Yakın tarihte buna karşılık gelen rol modellerin eksikliği yoktur.
Bu nedenle, Çinlilerin zaten bir adım daha ileri gittiği ve Tayvan'ın ilhakını biyolojik silahlar kullanarak bir ilk grevle birleştirecekleri göz ardı edilemez; milliyetçi bir bakış açısı.
Biyolojik savaş ajanlarının bu şekilde kullanılması, en azından uzun vadede potansiyel bir Hint cephesini felç edecek ve şu an için batı dünyasını kendi kendisiyle meşgul edecek - bunun çekiciliği: kendi nüfusu, müttefikleri ve tarafsız davranan ülkeler panzehiri teslim ediyor. , geri kalanı panzehirin geliştirilmesi ve dağıtımı için kaynaklara sahiptir ve her şey bittiğinde, artık tek bir ada ve sakinlerinin kaderi hakkında endişelenmekle ilgilenmeyebilir - özellikle yeni biyolojik savaş ajanlarının yayılması her zaman çok kolay olduğundan.
Bütün bunlar göz önüne alındığında, COVID-19'un bir test mi yoksa sadece denemeler sırasında trajik bir kaza mı olduğu merak edilebilir. Xi Jinpingtoplantı tarihleri.
Ve son olarak, kendi soruma cevap vermek gerekirse, tüm milliyetçilik hepimiz için bir tehlikedir ve nereden geldiği önemli değildir.
#çin #charter08