Yeme bozuklukları, fizikî sıhhati, psikososyal işleyişi etkileyen ölümcül ve maliyetli zihinsel bozukluklardır.
Kiloya, beden haline ve yemeye yönelik rahatsız edici tavırlar, yeme bozukluklarının ortaya çıkmasında ve sürdürülmesinde kıymetli bir rol oynamaktadır.
Yeme bozuklukları son 50 yıldır artmakta ve besin ortamında değişiklikler ortaya çıkmaktadır.
Sıhhat işçileri şahısta genel sıhhat değerlendirmesinin bir bileşeni olarak yeme alışkanlıklarını rutin olarak sorgulamalıdır.
Yeme bozukluklarının belirtileri erkekler ve bayanlar ortasında farklılık gösterebilir. Yeme bozuklukları gereğince araştırılmadığından, patofizyolojileri, tedavileri ve idaresi konusunda bir belirsizlik vardır.
Yeme bozuklukları, olağandışı yeme yahut kilo denetimi davranışları ile karakterize edilen önemli psikiyatrik bozukluklardır.
Yüke, beden biçimine ve yemeye yönelik rahatsız tavırlar, yemek bozukluğunun ortaya çıkmasında ve sürdürülmesinde kıymetli bir rol oynar.
Bu kaygılar cinsiyete nazaran değişiklik gösterebilmektedir. Örneğin; erkeklerde beden imajı korkuları kaslılığa odaklanabilirken bayanlarda bu tasalar daha çok kilo vermeye odaklanabilir.
Obezite kendi başına bir yeme bozukluğu olarak çerçevelenmez. Tüm yeme bozuklukları, fizikî sıhhati değerli ölçüde bozmaktadır.
Anoreksiya nevroza; önemli diyet kısıtlamalarını yahut öteki kilo verme davranışlarını (örneğin, kusma, çok fizikî aktivite) etkileyen, ağır bir kilo alma korkusu yahut rahatsız bir vücut imajı yahut her ikisi ile karakterize edilen, epey besbelli, önemli bir zihinsel bozukluktur.
Tartı ve form ile ilgili kaygılar, anoreksiya nervozayı kaçıngan-kısıtlayıcı besin alımı bozukluğundan ayırmaktadır.
Ek olarak, bilişsel ve duygusal fonksiyonellik bariz biçimde bozulur.
Anoreksiya nervozanın tıbbi komplikasyonları tüm organları ve sistemleri etkilemektedir ve çoklukla yetersiz beslenme, kilo verme ve alma davranışlarından kaynaklanmaktadır.
Bulimia nevroza; olağan yahut yüksek kiloda ortaya çıkabilir (ağırlık, bulimia nervoza eşiğinin altındaysa alt tipi olan anoreksiya nervoza tanısı verilir). Bulimia nervoza, tekrarlayan tıkınırcasına yeme (yani, denetimi kaybederek çok ölçülerde yemek yeme) ve kilo alımını önlemek için telafi edici davranışlarla karakterize edilir.
En yaygın telafi edici davranış kendi kendini kusturmaktır, lakin uygun olmayan ilaç kullanımı, oruç tutma yahut çok antrenman de kullanılabilmektedir. Bu davranışlar, yük, beden biçimi yahut görünümle ilgili olumsuz öz kıymetlendirme tarafından ortaya çıkabilmektedir.
Tıkınırcasına yeme bozukluğu; bulimia nervozadakinden daha az telafi edici davranışlarla birlikte, rahatsız edici, tekrarlayan çok yeme nöbetleri ile karakterize edilir. Hem bulimia nervoza hem de çok yeme bozukluğuna sıklıkla obezite eşlik eder yahut obeziteye yol açar.
Kaçıngan-kısıtlayıcı besin alımı bozukluğu; artık yaşa bağlı olmayan bir bozukluk olarak kabul edilmektedir. Temel semptomlar, aşağıdakilerden biri yahut daha fazlası ile birlikte ortaya çıkar. Bunlar besinden kaçınma yahut gıdayı kısıtlamadır. Buna bağlı olarak; kilo kaybı yahut büyümede yavaşlama, beslenme eksiklikleri, kâfi alım için tüple beslenmeye yahut besin desteklerine bağımlılık ve psikososyal bozulmalar meydana gelmektedir. Semptomlar, genel olarak besine ve yemeye karşı ilginin olmaması, duyusal hassaslığa dayalı besin seçiciliği ve boğulma yahut kusma üzere tiksindirici tecrübelerle ilgili yemenin olumsuz sonuçlarından korkma durumunda ortaya çıkabilmektedir.
Pika Sendromu; bir ay yahut daha uzun bir müddet boyunca besleyici olmayan yahut besin olmayan unsurları yemeyi içerir. En önemli tetikleyiciler, unsurun tadı, can badiresi, merak yahut ruhsal tansiyondur.
Ruminasyon bozukluğu; mide bulantısı, istemsiz öğürme yahut tiksinti olmaksızın yemekten sonra yemeğin kusulmasıdır.
Yeme bozukluğuna (>%70) psikiyatrik komorbiditeler sebep olmaktadır. En sık görülen psikiyatrik komorbiditeler ortasında duygudurum ve anksiyete bozuklukları, nörogelişimsel bozukluk, alkol ve husus kullanım bozuklukları ve kişilik bozuklukları yer alır.
Diyabetli şahıslarda yeme bozukluğu prevalansı yüksektir.
Yeme bozuklukları ile çölyak ve Crohn hastalığı üzere otoimmün bozukluklar ortasında çift taraflı bağlar gözlemlenmiştir.