elektrikli otomobil, akümülatörlerde ya da bataryalarda depolanmış elektrik enerjisiyle çalışan taşıt. İlk olarak 1880’lerde geliştirilmiş, yolcu ve yük taşımacılığında kullanılmıştır.
Otomotiv sanayisinin ilk dönemlerinde, yaklaşık 1920’lere değin yakıt yakmalı otomobillerle rekabet eden elektrikli otomobiller, özellikle kent içi lüks binek otomobili olarak çok tutulmuştu. Ayrıca, kısa erimli ve hıza fazlaca gereksinim duyulmayan uygulamalarda, yük taşımacılığında da kullanıma girmişti. Son derece sessiz çalışması ve bakım giderlerinin düşük olması, bu otomobillere üstünlük sağlıyordu. Ama 1912’de elektrikli otomatik ateşleme düzeneğinin geliştirilmesiyle, benzin motoruyla çalışan otomobillerin kullanımı hızla yaygınlaştı. Henry Ford’un seri üretim tekniklerini uygulamaya koymasıyla da, yakıt yakmalı taşıtların fiyatı ucuzladı ve elektrikli otomobillerin bu alandaki üstünlüğü yok oldu. Elektrikli otobüsler ve kamyonlar Avrupa’da 1920’lerin sonlarına değin kullanımda kaldıysa da, bir süre sonra elektrikli binek otomobilleriyle birlikte ortadan kalktı.
1960’ların sonlarına doğru ortaya çıkan petrol sıkıntısının sonucunda bunalıma giren otomotiv sanayisi, tekrar elektrikli otomobil üretimine yöneldi. Bu dönemde geliştirilen elektrikli otomobillerin hızı ve erimi, ilk örneklerine oranla çok daha fazlaydı. Ayrıca, eski bataryaların yerine yeni yakıt depoları geliştirildi. Ama, elektrikli otomobiller hiçbir zaman yakıt yakmalı taşıtların yerini tümüyle alamadı. Elektrikli taşıtlar bugün daha çok, sanayi kuruluşlarında taşıyıcı ve kaldırıcı olarak kullanılmaktadır.