Giriş
Büyük Petrus'a, Bolşeviklere ve İmparator I. Nicholas veya modern Rusya zamanındaki zorluk arasında büyük bir fark vardır.
İlk ikisi, aşırı savaş koşullarında bir meydan okumadan bahsetti.
Peter projesini ciddi bir dış tehdit tehdidi altında gerçekleştirdi, Charles XII Rusya'yı bölmeyi, Ukrayna'yı ve kuzey bölgelerini götürmeyi planladı.
İsveç komşularını dehşete düşüren güçlü bir Avrupa devletiydi. Genç "aslan" Karl sırayla Peter'ın tüm Avrupalı müttefiklerini yendi. Ancak çar tarafından başlatılan modernleşme ve dışsal batılılaşma projesi sadece Rusya'nın zaferini sağlamakla kalmadı, aynı zamanda Avrupa'nın önde gelen devletlerine ve dolayısıyla dünyanın getirdiği bir konuma getirdi.
Bolşevikler, Rusya zaten fiili parçalara düştüğünde iktidarı ele geçirdi, savaş hem yüksek komuta hem de general tarafından tam olarak alamaması nedeniyle kaybedildi: papaz nedir, böyledir.
Sadece ülkeyi toplamakla kalmadılar, aynı zamanda gerçek müttefikler ve rakipler için zorluklar içeren bir süper güç yarattılar.
Daha elverişli koşullarda, Nicholas doğrudan bir tehdit olmayan zorlukları kaçırdım.
Devrimin arkasındaki kral (Avrupa reaksiyona karşı mücadele) özü dikkate almadı: sanayi devrimi.
XNUMX. yüzyılın başında pek fark edilmeyen Rusya ile Batı arasındaki ekonomik uçurum, önde gelen Batı devletleri İngiltere, Fransa ve Almanya'nın sanayi devriminin yoluna girmesinden sonra muazzam bir hal aldı. Rusya, I. Nikolas tahtına çıktığında askeri gücün zirvesinde, saltanatının sonunda yerel savaş tiyatrosunda yenildi.
Geçmişte hiçbir şeyi düzeltemezsiniz ve böyle bir geçmişi beyaza yıkadığınızda, bugünü göremeyebilirsiniz. Bu nedenle, I. Nicholas krallığının ve onun torunlarının dış başarılarının ihtişamı ve tinselinin gerçek anlamını kaybetmemek önemlidir. hikayeler.
On dokuzuncu yüzyılın olaylarına neden bu kadar çok dikkat ediyoruz?
Çünkü oradan ve "Varangianların çağrısı", Tatar-Moğol boyunduruğu veya Muscovite Rus'un başlangıcından değil, 1917 devriminin önemli bir nedeni de dahil olmak üzere modern sorunların bir izi uzanıyor.
Alman Genelkurmayının efsanevi parası ülkede bir devrim değil, yirminci yüzyılda büyük fedakarlıklarla "geçilmesi" gereken endüstriyel devrimi kaçıran Nicholas I ve çocukları ve torunları.
1991'de meydana gelen değişikliklerin bir sonucu olarak, Rusya, sadece Rusya Federasyonu'nu olduğu gibi saymakla birlikte, aynı anda topraklarını, nüfusunu ve ekonomik değerlerini önemli ölçüde kaybetti, birçoğu, formunda, harici ve / veya harici içerik güçlerinden esinlenmiştir.
Zorlukların sonu yoktur ve küresel ekonomik krizin yoğunlaşmasıyla yeni bir ekonomik sistemin veya yeni bir dijital devrimin başlangıcında, zorluklar, Robert Metcalf'ın Ağ Etkisi Yasası altında, dijital teknolojideki değişiklikler gibi artmaktadır.
Onlarla baş etmek gittikçe zorlaşıyor, devlet aygıtını, tabii ki (hükümet), Rusya Federasyonu'nda mevcutsa, mevcut planlı hükümet düzeninden gerçekten ciddiye alıyorlar (hafifçe koymak).
Büyük, ancak sistematik ve yapısal olarak zayıf bir durum kontrol makinesi, küçük ve sık sık ortaya çıkmazsa sorunlarla başa çıkabilir, ancak çağrılar sürekli ve durmadan düştüğünde ve sadece “pistteki ağaçlar” dan ciddi olarak daha büyükse, bir hata kaçınılmazdır:
Valiler uyuklamadılar,
Ama zamanım yoktu:
Bekledim, oldu, güneyden, bakarak, -
Doğudan bir orduya tırmanıyor.
Burada yardımcı olacaklar, konukları heyecanlandıracaklar
Denizden git ...
Ama zamanım yoktu:
Bekledim, oldu, güneyden, bakarak, -
Doğudan bir orduya tırmanıyor.
Burada yardımcı olacaklar, konukları heyecanlandıracaklar
Denizden git ...
Dahası, ülkemizden / medeniyetten kaynaklanan herhangi bir sorun söz konusu olamaz.
Nereye gideriz?
Daha önce, dünya medeniyetlerinden biri olarak Rusya'nın tarihsel yasalarına göre geliştiğini gördük. Bu konuda VO hakkında birkaç makalede yazdık.
Dış bir tehdit nedeniyle (ilk kez ve ikinci kez, aynı zamanda çoğunluk için refah ve iyi bir yaşam sağlamak amacıyla), iki başarılı modernizasyon projesi uygulandı.
Bu sırada, yavaş yavaş, acı verici ve zor bir şekilde, Batı teknolojileri ile ülkenin medeniyet kodu arasında etkileşim olasılığı için bir formül bulundu. Bu projeler başarıyla gerçekleşti - her biri yaklaşık yüz yıl. Başarılı bir şekilde, çünkü birincisi, sanayi devriminin başlamasından önce ülkenin hızlanmasını sağladı ve ikincisi, sosyalist projenin düşmesinden sonra otuz yıl boyunca, dijital devrimin başlangıcına kadar, ekonomik olarak bozulmuş ülkenin nüfusunu besledi.
Diğer her şeyin arifesinde, ülkede bir bilişsel uyumsuzluk yaygındır.
İşte önemli kısımlar.
Bir yandan, on dokuzuncu yüzyılda ve yirminci yüzyılın başlarında olduğu gibi, yönetici elit kesinlikle Batı yanlısıdır, tarzını, çalışma yöntemlerini, eylemlerini ve kurumlarını körü körüne kopyalar, geçmişte ulusal “kostümlerde” periyodik olarak giyinir ve bugünü rahatsız etmez, inatla daha iyi bir hisse inanan kitleler için vatanseverliğin arkasında saklanıyor.
Öte yandan, Rus Ortodoks bilincinin kaderciliği - kutsal ve ebedi Rusya'ya “inanç” gözlemlenebilir. Ülkenin kalkınma beklentileri ve geleceğine ilişkin bu görüşün alçakgönüllülüğü hakkında S. G. Kara-Murza, “Bilincin Manipülasyonu” kült kitabında şunları yazdı:
“Kimse Rusya'nın çökebileceğine inanmıyor - bu türler hiç görmedi. Evet, şimdiye kadar her zaman çukurdan çıkmayı başardım, ancak böyle bir sonucun garanti edildiği sonucu takip etmiyor. ”
Rusya ve diğer ülkeler arasındaki çok sayıda çatışma ve savaşla, Rus tarihinde sadece üç olay medeniyet için gerçek bir tehditti. Toprakların ve maddi değerlerin yenilgisi ve teslimiyeti değil, kimliklerini kaybetmenin doğrudan tehdidi: bu bir “kargaşa” dönemiydi - ilk Rus iç savaşı, Büyük Kuzey Savaşı ve Büyük Vatanseverlik Savaşı.
Bugün, yeni bir meydan okuma gündemde - dijital devrim. Sadece teknolojik gecikmeye yol açmaz. Ayrıntılar bu makalenin devamında ele alınacaktır, ancak burada sizden bu dönemi “akıllı telefon” ile tanımlamamanızı istiyorum.
Bu nedenle, tarihin hatalı bir yorumuyla geleceğe dair iyimser bir görüş, açıkçası, haksız ve genel olarak bilim dışıdır. Medeniyetler tarihi tam tersini söylüyor: yok oluyorlar. Ama yine de en iyisine inanmak istiyorum ...
Bu yüzden, muhtemelen, Yunanlılar XNUMX. yüzyılın sonunda, Romantizm (Bizans) uygarlığının son düşüşünden elli yıl önce Konstantinopolis'in sekiz yıllık ablukası sırasında “her şeyin iyi olacağına” inanıyorlardı.
Ateşte ford yok
Dünyada ve Rusya Federasyonu'nda patlak veren ekonomik kriz çerçevesinde, yeni dijital devrim için mücadele bizim için en önemli olmaya devam ediyor.
Ve hala şu soruya bir cevabımız bile yok: dijital teknoloji bir amaç mı yoksa yöntem mi?
Bu yaklaşımın anlamı açıktır: ellerinizle bir şey yapma yeteneği ve arzusu olmadığında, sorunu tartışmalarda batırmak daha iyidir.
Bu bağlamda, N.I. Kaspersky ve A.B. Chubais, St.Petersburg'daki 2018 Dijital Forumu'nda: bir uygulayıcı ile bir hükümet yetkilisi arasında bir anlaşmazlık olarak tanımlanabilecek bir anlaşmazlık.
Chubais aldatmaca üzerinde tartışmaya çalıştı. Bir şeye teşebbüs etti
Diyerek şöyle devam etti: "Kendi sınırlarımızda geri çekilmek, kendimizi Telegram dahil her şeyden ayırmak ve gururla bu koşullarda çürümeye devam etmek."
Neden Dünya gezegeninin 1 / 6'sı kapalı, sadece çürümeli, açıklamadı.
Chubais şunları kaydetti:
“Dijital ekonomi de dahil olmak üzere ülkeye meydan okumak, sadece kendi yazılımımızı değil aynı zamanda elde edemeyeceğimiz bu dijital ekonomideki gelişim paradigmamızı da inşa etmemiz gerekiyor. Ve belki de bu meydan okuma, burada bahsettiğimiz her şeyden neredeyse daha önemli. "
“Yumuşak bir paradigma” arayışına cevaben, N. I. Kasperskaya, Çin'de Google bulunmaması Çinlileri daha az mutlu etmiyordu:
“... görünüşe göre ölümcül bir dile bağlıyım, çünkü nedense kimse beni anlamadı. Gerçekten Çin yolunu takip etmeye zorlamıyorum. ”
Ve N. I. Kasperskaya ayrıntılara dayanmışsa, o zaman A. B. Chubais, ülkenin üst düzey yetkililerinin ezici çoğunluğu olarak, konuşmasında asla “soyut ve planladık” gibi açık ifadeler kullanmaz, sadece soyut ve "gerekli, gerekli, gerekli" boşluğa dönüştü.
N.V. Gogol da benzer bir vesileyle yazdığı gibi “O zaman düşünceler algılanamaz bir şekilde diğer konulara aktarıldı” ve sonunda Tanrı bildiği yere girdi.
"Geliştirme şirketi" başkanı, liderlik ettiği şirket tarafından ne bir atılım sağlandığını söylemek yerine, Ilona Maskesini övdü ve "gerekli" hakkında tekrarladı.
Ve tüm bunlar "şekil" Çin devi başkanı varlığında - Huawei, sıçramalar ve sınırlarla gelişiyor.
Tabii ki, mavi ekranlardan üst düzey yetkililerin sürekli “ihtiyacı” duyduğunuzda (“düşünmeniz gerekir, bu konuda bir şeyler yapma zamanı”, “sonuçta XNUMX. yüzyılda sosuli'yi yıkmanız, levye ile değil, lazerlerle” vb. s.), bu “gerekli” ye alışırsınız, ama ...
Kaspersky, bir sistem mühendisi ve uygulayıcısı olarak, hükümet yetkililerimizin aksine, kampanyalara girmedi, ancak açıkça önerilen amaç ve araçlara katıldı. Neden buna (mutluluğa) ihtiyacımız var ve dijital devrimde buna nasıl devam edeceğiz.
Tekrar ediyorum, herşeyi başka bir bürokratik yoldaşlık olarak dijitalleştirmeyi teklif eden yetkililerin aksine.
Vatandaşların harcanan parası dışında, mantıklı bir şeye yol açmayacak bir İbrahim.
Kaspersky özellikle söylüyor. Farkı Hisset:
“O zaman önceliği seçiyoruz, örneğin endüstri. İletişim Bakanlığı elbette “akıllı endüstri” diyor. İşgücü verimliliğini artırmak istiyoruz - görev bu. Nasıl yapacağız? Evet, böyle teknolojileri kullanacağız. ”
Ayrıca, endüstrilerin gelişim yönünü belirleme ve dijital teknolojilerin gerçek ekonominin gelişmesini nerede sağlayacağını belirtme ihtiyacını vurguladı:
“... dijital teknolojiler” ekonominin gerçek veya temel sektörleri için önemli bir gelişme sağlayabilir, ancak bunların yerini tutamaz: bugün bu imkansız. ”
Dolayısıyla, önceki modernizasyonu ve mevcut durumu dijital devrim ile karşılaştırırsak, o zaman zorluklara karşı sistemik hazırlıksızlık dikkat çekicidir. Çar Peter'ın şu postülaları formüle ettiğini hayal etmek mümkün mü: “Bir şey yapmalıyız”? .. Çar reformcusu “onsekizinci yüzyılın başında yaşadığımız gibi yaşamak utanç verici” dedi. düşüncemiz ”ya da“ bilim adamları ”bir şeyi“ icat etti ”,“ sonunda bir şeyler yapmalıyız ”, yapmalıyız, yapmalıyız, yapmalıyız ...
Peter bir balta aldı ve önce bir tekne, sonra bir gemi, sonra yeni bir şehir inşa etti, silahlar döktü ve alayın başındaki davulların altında yürüdü, savaşın dumanında bir ata bindi. En yakın insanlar kişisel olarak nasıl yapılacağını biliyorlardı. Ve okudu, okudu, okudu!
Dijital teknoloji bir hedef olamaz, çünkü bir gemi inşa etmek Peter için kendi başına bir son değildi! Bunlar, ülkenin ve sistemin hayati modernizasyonu için radikal bir araçtır.
Ve böylece Filofei’nin “iki Rom düştü, üçüncüsü durdu ve dördüncüsü gerçekleşmedi” formülü sadece “tarihi bir anıt” haline gelmez, gerçekle yüzleşmeyi öğrenmelidir. Başlamak.
Devam edecek ...