Napoleon rakipleri tarafından, sorun çıkaran ve savaş başlatan biri olarak görüldü. Yenilgisi, daha doğrusu yenilgileri Paris ve Viyana Sözleşmeleri’nin ortaya çıkmasına mahal verdi. Bu sözleşmeler ile çağdaşları Avrupa Kıtası’nda savaşı sona erdirmenin hayalini kuruyordu.
Napoleon’un zirvede olduğu 1811 yılında Fransız İmparatorluğu, Barcelona’dan Roma’ya ve Hambourg’a kadar uzanıyor, 130 ilden oluşuyordu. İmparator zaferleri sayesinde bu geniş topraklarda aynı kanunların geçerli olmasını sağladı. Napoleon’un esas amacının ne olduğunu unutmayalım : “ Avrupa’da 30 milyonun üzerinde Fransız, 15 milyon İspanyol ve 30 milyon Alman var. Ben tüm bu halklardan bir ulus yaratmak istedim.”
Ancak işte Avrupa’nın kalanı, tam da bu büyük imparatorluk fikrine karşı bir araya geldi ve Napoleon’un düşüşünü başlattı. Waterloo Savaşı ve Napoleon Destanı Avrupa tarihine damgasını vurdu. İster Napoleon’un hayal ettiği tek devletli Avrupa Kıtası ile olsun, ister rakiplerinin oluşturduğu koalisyon ile, Avrupa’yı bir bütün olarak düşünme fikri bu dönemde oluşmaya başladı.