Yi Yun’un Tai Ah Kutsal Şehri’ne döndüğü haberleri, yarım günden kısa bir sürede tüm şehre yayıldı.
Çaylaklar, Yi Yun ismini bilmiyorlardı ama ikinci senelerinde olan yetişimciler için, özellikle düşmanları için, bu isim çok şey ifade ediyordu.
Bu ismi unutamazlardı!
“O serseri ölmemiş!”
Küçük avluda, birkaç somurtkan yüz toplanmıştı.
Sandalyelerde oturanların üçü, Li Hong, Yang Dingkun ve Yang Yuefeng idi.
Yang Dingkun ve Yang Yuefeng kardeşti ve Chu Kraliyet Evi’ndendiler. Yang Dingkun, Yi Yun ile Li Hong’un savaşında bahis oynama fırsatı bulmuş ve kaybetmişti. ‘Yasaların Gerçeği’ni kaybettiği için ailesi tarafından cezalandırılmıştı.
'Metruk Gök Tekniği' ile gurur duyan Yang Yuefeng ise, Yi Yun tarafından utandırılmıştı.
Ama Yi Yun’dan en çok nefret eden kişi onlardan biri değildi. Avlunun diğer köşesinde oturan her tarafı yaralarla dolu ve bir kolu eksik gençti.
O, Yang Haoran idi!
On ay önce, Göktaşı Uçurumu’nda bir havuzun içinde aniden garip bir balık sürüsünün saldırısına uğramıştı. O balıklar tarafından bedeni korkunç derecede parçalanmıştı.
O anı aklından çıkaramıyor, kabuslar görüp duruyordu!
Yaşama arzusunun sebep olduğu öfkeyle zorla da olsa havuzdan çıkabilmiş ve hayatta kalmayı başarabilmişti.
Derisi ve eti parçalanmış, geriye sadece yarısı yenmiş kasları kalmıştı. Korkunç bir hâldeydi.
Kollarından biri, büyük bir balık tarafından koparılmıştı!
Yang Haoran’ın en büyük acısı, bir kolunu kaybetmekti. Bir uzvu eksikken nasıl bir savaşçı olabilirdi?
Kolu geri getirecek hazineler elbette bulunuyordu ama inanılmaz pahalılardı. Yang Ailesi bile onlardan birini zar zor alabilirdi.
Üstelik böyle bir hazineyi ele geçirebilseler bile, yeniden büyüyen kol, normal bir insanın kolu olurdu. Böyle bir kola sahip olan, onu en baştan eğitmek zorunda kalırdı.
Onun hangi zorluklara ve acılara katlanacağını hayal etmek kolaydı.
Yang Haoran sadece nefret hissediyordu. Garip balıklardan nefret ediyordu, her şeyden nefret ediyordu!
En başta, korkunç bir şekilde ısırıldığında, bu felaket ansızın başladığında hissettiği acı, garip balıkların neden ona saldırdığını düşünmesini engellemişti.
Ama iyileştikten sonra o korkunç kabusu hatırlamıştı. Havuzdayken, bir patlama duyduğunu ve bir Yuan Qi hüzmesi gördüğünü hatırlıyordu.
Hüzmenin içinde ona doğru uçan bir ok vardı. Ok başında da yeşil bir şey vardı. Ot gibi bir şey.
Ok, onu hedeflemiyordu, yakınından geçmişti sadece, ama o okla birlikte korkunç tuhaf balık sürüsü gelmişti!
Yang Haoran o sahneleri tekrar tekrar hatırlayıp düşündükçe olanlardan daha emin hâle geldi. O Yuan Qi dalgalanması kesinlikle bir savaşçıya aitti, bir metruk hayvana değil!
Ayrıca ok başındaki bitkinin de daha önce kullanmış olduğu Hayvan Cezbeden Çim olduğunu da hatırlamıştı.
Ve bir anda, her şeyi anlamıştı.
Garip balıklar kasten ona doğru çekilmişti, zarar görmesi için! Ok ise…
O grupta bir ok ile yay kullanan tek kişi Yi Yun idi!
Bunu anlaması üzerine, Yang Haoran’ın öfkesi zirveye ulaştı. Yi Yun’a aynen karşılık vermek istedi!
Ama Yi Yun’un kaybolması ve muhtemelen Göktaşı Uçurumu’nda ölmüş olması, Yang Haoran’ın öfkesini biraz olsun yatıştırmıştı.
Yi Yun’un ölümünün hak ettiği bir şey olduğunu düşündü.
İntikamını kendi elleriyle alamaması onu tam olarak tatmin etmediyse de Yi Yun geri dönerse ona hiçbir şey yapamayacağını biliyordu.
İspat edemezdi. Kanıtları olsa bile, Yi Yun’u suçlayamazdı, çünkü en başta mutasyona uğramış Üç Gözlü Örümcek’i onlara doğru çeken kişi, kendisiydi.
Bu duyulursa, Chu Xiaoran’ın Koruyucu Dük olan ailesinin ve Qiuniu’nun münzevi aşiretinin tüm tepkileriyle ve yoğun baskılarıyla baş etmek zorunda kalırdı.
Yang Ailesi, kraliyet soyundan olabilirdi ama böylesine büyük iki aşiretle yüzleşmek onlar için çok fazlaydı. Ve Yang Haoran sakatken, kendi aşiretinin onu kaderine terk etme ihtimali de vardı.
Bu, Yang Haoran için dayanılmaz bir işkenceydi.
Yang Haoran son birkaç aydır kendi meseleleriyle çok meşgul olduğundan Yi Yun’dan intikam alabileceği bir yol düşünmeye zaman bulamamıştı.
Sonra da zaman geçtikçe Yi Yun’un öldüğü ihtimali güç kazanmıştı.
Ama… Bugün Yi Yun geri dönmüştü!
Biraz acınası görünmesinin dışında en ufak bir yarası bile yoktu!
Kendisiyse, kırık bacaklı bir köpek gibiydi!
Bu kıyas bile onu delirtmeye yetiyordu.
“Haoran, sabırsız olma…”
Yang Yuefeng, Yang Haoran’ın omuzuna vurdu.
Yang Haoran sakat kaldıktan sonra biraz delice ve anormal davranışlar sergilemeye başlamıştı. Bu nedenle, bu grup içindeki en kıdemli kişi olan Yang Yuefeng kendini bu grubun lideri olarak görüyordu.
“Millet, hepimizin bir amaç uğruna burada toplandığı söylenebilir. Yi Yun geri döndü ama onun ne kadar güçlendiğini bilmiyoruz. Büyümeye devam ederse, Tai Ah Kutsal Şehri’ndeki yerimizi kaybedeceğiz.”
Tai Ah Kutsal Şehri’nin dahileri yetiştirme felsefesi, zehirli solucanları yetiştirmeye benzerdi. Bir şey elde etmek için diğerleriyle yarışmalıydınız. Pek çok yetişimci de bu rekabetin baskısını azaltmak için gruplar ve birlikler oluştururdu.
Onlar, Yi Yun’un baş düşmanlarıydılar, bu yüzden Yi Yun güçlenir ve Cennet ile Dünya Listeleri’nin üst sıralarına tırmanırsa artık günlerini rahat ve sorunsuz geçiremezlerdi.
Li Hong dedi ki: “Yi Yun, Kıdemlilere haber vermeye gitti. Açıklamasını ben de duydum. On ay boyunca geri gelemediği bir yerde sıkışıp kalmış…”
“On ay boyunca kapana mı kısılmış? Heh...Geri döndüğü zamanki görünümüne bakılırsa başına büyük bir felaket gelmiş olmalı! O piç, kesinlikle güçlü bir hayata sahip. Kesinlikle Dünya Onur Listesi’ne meydan okuyacaktır. Gelecekte onunla nasıl baş edeceğimize karar vermeden önce ulaşacağı sırayı görmeliyiz.”
“Dünya Onur Listesi…” Yang Dingkun dişlerini sıktı. “Bana meydan okursa. Çok yazık…”
Altıncı yıllar şehirden ayrıldıktan sonra, Yang Dingkun Dünya Onur Listesi’nde ilk kırka girmişti.
Bu sıralama, ikinci senesindeki yetişimciler için çok uzaktı. Örneğin Qiuniu ve Chu Xiaoran’ın sıralamaları 700-900 arasında değişiyordu.
Yang Dingkun’a göre, Yi Yun ilk yüze meydan okumaktan hâlâ çok uzaktı. Bu da, Yi Yun ile dövüşmesinin mümkün olmadığı anlamına geliyordu.
…
“Çürümüş velet, on aydır nerelerdeydin?”
Merkezi İlahi Kule’de Cang Yan, Yi Yun’un saçlarını karıştırıyordu. “Ah! Uzamışsın velet!”
Cang Yan’ın boyu normalde kısaydı ve şimdi, Yi Yun’dan bile kısa görünüyordu.
Yi Yun kendini çaresiz hissediyordu. Tüm gün İhtiyar Cang’ın dırdırlarını dinlemişti.
Yanan cehennem ile ilgili açıklamasında, ona yanan cehennemin en derin yerlerine girmiş olduğunu söylemeye cesaret edememişti.
Oradaki Saf Yang Qi çok yoğundu. Yanan cehenneme girdiğinde Saf Yang ateşlerini bölmek, kendinden uzaklaştırmak için Mor Kristal’i kullanmıştı. Oraya girmek için, bilgeler bile Yuan Qi’lerini büyük ölçüde tüketmek zorunda kalacaklarından Yi Yun bundan bahsedemezdi.
Bunun yerine sadece bilinmeyen bir yere emilmiş olduğunu söyleyebilirdi. Hem böylece kimlik nişanının bağlantısının kesilmesini de açıklayabilirdi.
Ama bu açıklama Cang Yan’ın ilgisini arttırdı. Yanan cehennemi tekrar araştırmak için Jian Ge ile bir takım oluşturmaya karar vermişti bile.
Bu da, Yi Yun’un canını sıkıyordu. Kendini, yaşlı adamı aldatıyormuş gibi hissettiriyordu. Bahsettiği ‘bilinmeyen yer’ kesinlikle Cang Yan’ın bulamayacağı bir yerdi.
Cang Yan, bu ‘bilinmeyen alan’ ile ilgili pek çok soru sorsa da Yi Yun kaçamak, belli belirsiz cevaplar verdi.
Böyle yerler, genelde hayal meyal, anlaşılmaz yerler olurdu ve Yi Yun’un yetişim seviyesiyle böyle bir şeyi anlayamaması normaldi. Cang Yan bu yüzden şüphelenmemiş, onu iyice darlamamıştı.
“Ne yapacaksın peki? Dünya Onur Listesi’ne ne zaman tırmanmaya başlayacaksın? Geçirdiğin on ayın meyvelerini görelim bakalım!” Cang Yan, Yi Yun’un şimdiki gücünü görmeyi dört gözle bekliyordu.
“Şimdilik Dünya Onur Listesi’ne meydan okumak gibi bir planım yok!”
“Dünya Listesi’ne meydan okumayacak mısın? Ne yapacaksın?” Cang Yan sakalıyla oynuyordu, bu sözlerden ötürü hayal kırıklığına uğradığı açıktı.
“Kılıç mezarına girmeyi planlıyorum.”
“Kılıç mezarı mı?” Cang Yan ona dik dik baktı. “Sabre mezarı yeterince iyi değil mi? Neden kılıç mezarına girmek istiyorsun?”
Cang Yan suskunlaşmıştı. Yi Yun’un söylediklerinden dolayı endişeliydi.
Sabre mezarındakileri tam olarak anlayamamıştı ama kılıç mezarını da unutamıyordu. “Velet, bu delilik de ne? Sabrenden vazgeçip bir kılıç almayacaksın, değil mi? Yoksa… Hem kılıç hem de sabre kullanmak mı istiyorsun?”
Bunu düşününce, bu veledin ne düşündüğünü anlayabilmek için onun beynini açıp içine bakabilmeyi diledi.
Bir silahla ilgili her şeyi öğrenmiş olan savaşçılar şaşırtıcıydı zaten.
İki silahta birden ustalaşmak ise, çılgınca bir şeydi. Ve bunun geriye dönüşü olmazdı.
Tai Ah Kutsal Krallığı’nın bilgeleri arasında bile kadim zamanlardan beri böyle bir şey yapan çıkmamıştı. Elbette, insanların asıl silahlarının yanında bir de yaylar veya gizli silahlar kullanmaları çok yaygındı. Yaylar ve gizli silahlar uzak mesafeden ve kritik durumlarda kullanılması çok elverişli silahlardı.
“Sadece bir göz atabileceğimi düşünüyordum. Belki de kılıç mezarından ilham alabilirim.” Yi Yun kelime oyunları yaparak kaçamak cevaplar verdi.
Böyle bir açıklama yapsa bile Cang Yan’ın asılmış suratı düzelmedi. “Velet, o zamanlar sana bir gizemli totem tekniğini seçmene izin verdiğim zaman ‘On Bin Hayvan Tekniği’ni seçmiştin. Daha ‘On Bin Hayvan Tekniği’ni tamamlamadığın hâlde bir başka gizemli totem tekniği seçmeyi düşünmüyorsun muhtemelen. Şimdi de kılıç mezarına girmeyi istiyorsun. Kesinlikle yeteneklisin!”
Cang Yan, Yi Yun’un çok fazla şey öğrenmeyi istediği için ve bunların hepsi derin şeyler olduğu için zamanını boşa harcayacağından endişeleniyordu.
Ancak ona ne derse desin Yi Yun’u ikna edemiyordu. Deneyim kazanmak ve ilham almak için kılıç mezarına girmek istiyordu.
Bu yüzden, Cang Yan sonunda teslim oldu. Ama bunun için şartlar öne sürdü. “Pekala! Kılıç mezarına girmene izin vereceğim! Ama önce hoşuma gitmeyen şeyleri söyleyeceğim. Kılıç mezarından çıktıktan sonra Dünya Onur Listesi’ne meydan okumak ve ilk beş yüze girmek zorundasın. Hayır! İlk dört yüz! Hayır! İlk üç yüz! İlk üç yüze giremezsen başka bir şeyle ilgilenmeksizin sabre yeteneklerine odaklanacaksın. Ayrıca gizemli totem tekniğini de değiştireceksin! Ve gelecekte bunları düşünmeyi bırakıp benim sözümden çıkmayacaksın!”
Cang Yan konuşmasını bağıra çağıra noktaladı. Yi Yun’un yetişim seviyesinin Mor Kan’ın zirvesinde olduğunu görebiliyordu ve açıkça bu Qiuniu ile Chu Xiaoran’dan daha kötüydü.
Yi Yun’un yeteneği Chu Xiaoran ile Qiuniu’dan büyük olsa bile ve gücü de Qiuniu ile Chu Xiaoran’ın toplam gücünü aşsa bile ilk beş yüze giremezdi.
Dünya Onur Listesi’nin ilk beş yüzünde olan tüm yetişimcilerin seviyeleri, Yuan Tesisi Âlemi’nin başlangıç aşamalarının zirvesinden başlıyordu. Mor Kan ile Yuan Tesisi arasında inanılmaz boşluk vardı. Mor Kan’ın zirvesindeki biri için, Yuan Tesisi’nin başlangıç aşamalarının zirvesindeki biriyle mücadele etmek oldukça zordu.
Yine de Cang Yan ilk beş yüzü yetersiz bulmuştu.
Yi Yun’un kaybolduğu sırada bazı hazineler bulmuş olabileceğinden ve ilk dört yüze girebileceğinden korkuyordu. Böyle bir şey, onun daha da kendini beğenmiş olmasına ve eninde sonunda bundan zarar görmesine neden olurdu.
Bu nedenle hedefi kasten ilk üç yüz olarak belirlemişti. Bundaki amacı da, Yi Yun’u gerçek dışı fikirlerinden vazgeçirebilmek ve onun çok hırslı olmasını engellemekti.
Ama bu zor hedefi koyduktan sonra Yi Yun’un hemen, “Peki!” diyerek bunu kabul edeceğini düşünmemişti.
“Eh?” Yi Yun’un öfkelenmesini beklemişti, bunu kabul etmesini değil.
Kendine bu kadar mı güveniyordu?
Cang Yan biraz afalladı. Dudaklarını kötücül bir gülümseme oluşturacak şekilde bükerek iki kez dilini şaklattı.
Bu çocuk, Dünya Onur Listesi’nin ilk üç yüzünün ne kadar güçlü olduğunu bilmiyor olmalı. Yuan Tesisi’nin orta seviyelerine ulaşanlar bile ilk üç yüze giremiyorlar. Bunu hafife almak, sadece kendini rezil etmene neden olacak!
Cang Yan bunları düşünüp kendini sakinleştirdi. Yi Yun’un her zaman her istediğini yapabileceğini düşünmemesi için biraz başarısız olması iyi olacaktı.
…
Tai Ah Kutsal Şehri’nin Şehir Lordu’nun doğum günü ziyafeti hızla yaklaşıyordu.
O öğleden sonra, Tai Ah Kutsal Şehri’nin üzerinde devasa bir hava gemisi uçtu. Bu hava gemisi iki bin feet uzunluğundaydı ve baştan sona siyah pullar ile kaplıydı. Uçan devasa bir canavara benziyordu.
Tai Ah Kutsal Şehri’nin üzerinden geçerken şehrin üzerine devasa gölgesi düştü.
Bu…
Tai Ah Kutsal Şehri’nin yetişimcileri hava aracına bakıp şaşırdılar. Bu hava aracı, Tai Ah Kutsal Şehri’nin hava araçlarından çok farklıydı ve açıkça çok daha büyüktü.
Bu uçan canavarı gören herkes bir huşu hissetti ve kendi varlığının ne kadar küçük olduğunu düşündü.
Bazı insanlar hava aracının yan tarafındaki garip sembolü fark ettiler. Siyah bulutların içinde uçan bir Siyah Ejderha!
“Yun Long Kutsal Krallığı!”
ÇN: Yun Long Bulut Ejderhası demekmiş!
Biraz daha bilgili insanlar bu sembolü tanıyıp diğerlerine de söylediler.
Yun Long Kutsal Krallığı, Tai Ah Kutsal Krallığı’nın sınır komşusuydu. Tai Ah Kutsal Krallığı doğudayken Yun Long Kutsal Krallığı batıdaydı. Her iki ülkenin kuzey sınırları da Kutsal Yaban idi!
Ülkelerin gücü, mirası, bölgeleri, nüfusları karşılaştırıldığında Yun Long Kutsal Krallığı ile Tai Ah Kutsal Krallığı’nın gücü neredeyse eşitti.
Bu iki büyük ulus, hazineler, kaynaklar, topraklar ve çeşitli nedenlerden ötürü sık sık çatışırdı. Ama kuzeylerindeki Kutsal Yaban tehlikesinden ötürü tüm bu çatışmalar barışla neticelenir, uzatılmazdı. Büyük çaplı savaşlara girerlerse Kutsal Yaban’dan gelen hayvan sürüsü istilalarına dayanamazlardı.
Hâl buyken, Tai Ah Kutsal Krallığı ile Yun Long Kutsal Krallığı’nın birbiriyle hem iş birliğine hem de rekabete dayanan bir ilişkileri olduğu söylenebilirdi.
Ama hiç kimse, Yun Long Kutsal Krallığı’nın Tai Ah Kutsal Krallığı semalarında uçacağını düşünmemişti.
Bu hava aracı, kesinlikle Yun Long Kutsal Krallığı’nın kraliyetine aitti. Ve Yun Long Kutsal Krallığı’nın elçilerini bu hava aracıyla göndermesi, kesinlikle bir güç gösterisiydi. Aynı zamanda Yun Long Kutsal Krallığı’ndan çok önemli birinin geldiğini de gösteriyordu.
“Yun Long Kutsal Krallığı ile Tai Ah Kutsal Şehri arasındaki mesafe hiç de kısa değil. Neden elçiler Tai Ah Kutsal Şehri’ne geldi ki?” diye sordu biri düşünmeden.
“Oh? Şehir Lordu’nun doğum günü ziyafeti için buraya gelmiş olabilirler mi?”
Biri bu parlak fikrini dile getirdi ve bu sözleri işiten herkes bunda bir haklılık payı olduğunu düşündü.
Öyle olmalıydı. Son zamanlarda Tai Ah Kutsal Şehri’ndeki en önemli mesele Şehir Lordu’nun doğum günü ziyafetiydi.
“Garip, Tai Ah Kutsal Krallığımızın Yun Long Kutsal Krallığı ile olan bağları o kadar da derin değil. Neden Şehir Lordu’nun doğum günü ziyafeti için elçi göndersinler ki?”
Biraz daha dikkatli düşünen insanlar, ters giden bir şeyler olduğunu hissedebiliyorlardı…
O sırada, büyük hava aracı içinde, lüks bir salonda…
Sarı kıyafetler içinde şişman bir adam elinde bir metre uzunluğunda kızarmış metruk hayvan bacağı tutuyordu. Ağzıyla eti parçalayıp yiyordu. Ama et çok pişirilmemiş olduğundan her ısırışında kan sızıyordu.
Sarı kıyafetli şişman adam eti yerken ayağa kalktı ve pencereden aşağıdaki Tai Ah Kutsal Şehri yetişimcilerine küçümsemeyle baktı.
Onun bakış açısına göre, altındaki insan sürüsü, ayağıyla ezebileceği karıncalardan farksızdı.
“Demek bunlar Tai Ah Kutsal Şehri yetişimcileri! Bana o kadar da özel görünmediler!”
Sarı kıyafetli şişko gülerken bir yandan da uzun diliyle ağzının çevresindeki metruk hayvan kanını yaladı. Gözlerinde alaycı bir bakış vardı.
Sarılar içindeki şişkonun arkasında, mor saray kıyafeti giymiş prensese benzer bir kız vardı.
Elinde bir şarap kadehi tutuyor, ara sıra içindeki kırmızı sıvıyı ağzına götürüyordu. Büyüleyici bir gülümseme sergiliyordu. “Ekselansları daha önce Tai Ah Kutsal Krallığı’nın Tai Ah Kutsal Şehri ile Yun Long Kutsal Krallığı’nın Yun Long Yetmiş İki Tapınağı’nın denk olduğunu söylemişti. Onlara yukarıdan bakma.”
“Haha, her neyse. Buraya doğum günü dileklerimizi iletmek için geldik, savaşmak için değil. Elbette gerekirse onlara yeteneklerimizi görme onurunu bahşederiz.”
Sarı kıyafetli şişko bunları söyleyip gülerken kraliyet elbisesi içindeki kız da başını salladı. “Bu, sıradan bir kutlama değil. Bu sefer, Yedi Yıldız Tapınağı Lordu şahsen gelip Tai Ah Kutsal Şehri’nin Şehir Lordu ile bir şeyler görüşmek istedi. Raporlar, bunun aniden ortaya çıkmış gizemli biriyle ilgili olduğunu söylüyor…”
“Haha, bunlar kodamanları ilgilendiren şeyler. Benim umurumda değil. Ben sadece ziyafetteki tüm eti yemek istiyorum. Elbette, kavga çıkarsa da savaşmak!”
Şişko bunları dedikten sonra bir tavuk boyutunda başka bir et lokmasını ağzına attı ve birkaç kez çiğnedikten sonra yuttu. Bir metre uzunluğundaki hayvan bacağını çabucak bitirdi. Yağlı ellerini elbisesine sildikten sonra salonun köşesine baktı. “Sen ne diyorsun Bai?”
Salonun köşesinde solgun bir yüzü olan siyah kıyafetler içinde bir genç oturuyordu. Dizlerini büküp bacaklarını açmıştı. Her iki eli de dizlerine dayalıydı ve siyah kılıcı da önünde duruyordu.
Başı hafifçe eğikti. Saçları yüzünü örtüyor, diğerlerinin onun yüzünü görmesini engelliyordu.
Salonda, garip bir şekilde sessizce duruyordu. Öyle sessizdi ki, insanlar varlığını bile fark edemiyordu.
“Uh…” Siyah kıyafetli sessiz gencin öyle kaldığını görünce, sarı kıyafetli şişko yutkundu. Bu piç onun bütün iletişim denemelerini geri çeviriyordu…
O sırada salonun kapısı açıldı. İri yarı bir adam, cansız bir ifadeyle içeri girdi. Yakası kalkık duran kalın bir kürk pelerin giyiyordu. Ayaklarında, tabanları metruk hayvan kemiğinden uzun, sert botlar vardı. Her adımında metruk hayvan kemiği salon zemininde sesler çıkarıyordu.
“Buradayız. Hadi gidelim.”
Sarı kıyafetli şişko ile kraliyet elbisesi giyen kız, bu adama bakarken saygılı bir tavır takındılar.
“Tamam, Lord Tapınak Sahibi.”
Köşede oturan yüzü solgun genç de yavaş yavaş ayağa kalktı.
Hava gemisinin kapısı açıldığında dördü de bir ışık hüzmesi gibi Merkezi İlahi Kule’ye uçtu.
“Birisi uçtu!”
Tai Ah Kutsal Krallığı’ndan pek çok kişi gözlerini kırpıştırdı. Onların kim olduğunu bilmiyorlardı ama Yun Long Kutsal Krallığı’nın önemli figürleri olduklarını tahmin ediyorlardı…
Ama bu insanlar birkaç gün içinde başka bilinmeyen oluşumlardan da hava gemilerinin geleceğini beklememişlerdi. Birkaç gün içinde çok sayıda hava gemisi şehre yanaştı ve Merkezi İlahi Kule’ye girdi.
Bu oluşumların da kendilerine ait sembolleri asılıydı. Bazıları kolayca tanınmıştı. Yun Long Kutsal Krallığı’ndan sonra Tian Guang Kraliyet Hanedanlığı da gelmişti. Onlar, Yun Long Kutsal Krallığı’nın yarısı kadardılar ama göz ardı edilemezlerdi.
Bunlar dışında, özgür aşiretlerden elçiler de gelmişti.
Bu özgür aşiretler, herhangi bir ülkeye bağlı değildiler ama çok büyük miraslara sahiptiler. Bu aşiretler, ülkelere denk olabilecek oluşumlardı!
Bu aşiretlerden bazılarının geçmişi, Tai Ah Kutsal Krallığı kadar köklüydü. Göz ardı edilemeyecek korkunç güçlere sahiptiler.
Gittikçe daha fazla insan geldi. Ziyafet, kahramanlar toplantısına dönüşmüştü resmen!
Bu durum, Tai Ah Kutsal şehri yetişimcilerini şok ediyordu. Şehir Lordu’nun doğum günü ziyafeti bu kadar önemli miydi?
Bir gün sonra, bir başka güçlü figür ortaya çıktı. Ve bu kişinin kimliği, Tai Ah Kutsal Şehri yetişimcilerinin nefeslerinin kesilmesi için yeterliydi.
O, Tai Ah Kutsal Krallığı’nın veliaht prensiydi!
Tai Ah Kutsal Krallığı’nın Kraliyet Ailesi'nde sayısız çocuk vardı. Sadece Tai Ah Kutsal Şehri’nde bile Yang soyadına sahip sayısız yetişimci vardı.
Bu, Yang soyadına sahip elitlerin hepsi, uzak veya yakın Kraliyet Ailesi ile kan bağına sahipti.
Ancak, veliaht prense kıyasla esameleri bile okunmazdı.
Sadece kimlik veya mevki bakımından da değil, aynı zamanda güç bakımından da!
Veliaht prens yaklaşık üç bin yaşındaydı. Kraliyet Ailesi'nin binlerce çocuğu arasından olağanüstü gücü sayesinde veliahtlığa seçilmişti. Kraliyet Ailesi'nin yetiştirmesi sayesinde de, şimdi bilge olmaktan sadece bir adım uzaktaydı.
Ve bilge olduğu zaman, şimdiki İlahi İmparator’un tahtı ona teslim edilecekti.
Hâl buyken, veliaht prensin Tai Ah Kutsal Krallığı’ndaki mevkisi de aşikardı!
“Veliaht prens burada. Bu kutlama şaşırtıcı olacak!”
İnsanlar, bu kutlamanın hayatları boyunca görüp görecekleri en büyük kutlama olacağını biliyordu!