yılından beri h16
Kiev yeni moda diplomatik destinasyon olabilir mi? Her halükarda, Batılı ileri gelenler sırayla orada başvuru yapıyor ve Biden veya Von Der Leyen'den sonra sıra İspanya Başbakanı oraya gidecek. Görünüşe göre, Ukrayna'nın başkenti, ana akım medyada bir fotoğrafa hak kazanmayı ummak için ortaya çıkacak en önemli yer olacaktı…
Uzaktan bakıldığında, diplomatik, askeri ve Avrupalı olan her şeyin Kiev'e göre gerçekleştiğine neredeyse inanılabilir: Yüzeyde, Avrupa Birliği ekonomisi Rusya'ya karşı savaş çabası için örgütlenmiş gibi görünüyor. Bizi Birliğin bir askeri savunma merkezi haline geldiğine inandıracaklardı, başka türlü düşünmezdik.
Ne yazık ki, gerçek biraz daha az elle tutulur.
Böylece, biraz kaba bir şekilde, şimdi ortak bir düşman olarak resmettiğimiz şey karşısında aniden birleşen bir Avrupa imajını zorluyoruz; bu arada, Avrupa her şeyde olduğu gibi burada da bir kez daha dağınık, disiplinsiz ve disiplinsiz bir bulut içinde ilerliyor. üyelerinin hepsinin aynı amaç veya aynı yöntemlerle ilgilenmediği açıktır.
Bir yandan, Avrupa'nın yabancı ve özellikle Rus kaynaklarına (özellikle enerji) bağımlılığı bir Üye Devletten diğerine çok farklıdır; Bu açıdan bakıldığında, Almanya ve Nordstream boru hatlarının patlamasına kadar Rus gazıyla beslenmeye devam eden oldukça verimsiz yel değirmenleri açısından bariz bir belirsizlik var. Şimdi, basını veya politikacıları rahatsız etmeden (veya çok sağduyulu) büyük, dolgun Rus kömürü tüketmeye devam ediyor.
Öte yandan, Uralların her iki yakasında on yıllardır örülmüş ekonomik çıkarlar o kadar çok ki, Rusya ile bağları koparmak, parlamenterlerin önünde veya medyada tartışmak, fiilen başarmaktan çok daha kolay (ve üstelik Fransa, oldukça yanlış yerleştirilmiş için ders vermek).
Son olarak, özellikle yanlış tasarlanmış yaptırımların sert bir şekilde dağıtılmasının Avrupa'yı Rusya'dan daha fazla utandırdığı yaygın olarak gözlemlenmiştir. O tiz küçük proutlara geri dönmek faydalı mı? Bruno de Bercy artık yayın yapıyor Fransız ekonomisinin aksine Rus ekonomisinin hiç çökmediğini?
Başka bir deyişle, aylarca süren çatışmalar bir araya geldiğinde, Avrupa birliği, basının ve politikacıların gergin gülümsemelerinin sürdürdüğü bir cepheden başka bir şey değildir. Birlik Konseyi'nin sessiz koridorlarında işler çok daha az pembe.
Aslında, Üye Devletler arasındaki ekonomik ve siyasi konulardaki anlaşmazlıkların ötesinde, özellikle Ukrayna'daki savaş, "savunma Avrupa'sının" bir şey olacağı fikrini başlatmak için bir bahane haline geldiğinden, askeri yönlerdeki anlaşmazlıklar da azalmıyor. Aynı askeri program üzerinde iki ya da üç Avrupalı üyenin basit işbirliği birden çok kez başarısızlığa uğramış bir meydan okuma olsa bile arzu edilir, hatta mümkün; bu askeri Avrupa'nın şu an için bir gerçeklikten veya somut, somut bir olasılıktan çok bir hüsnükuruntu olduğunu anlamak için "Avrupalı" uçakların veya helikopterlerin (veya şimdi dronların) testlerini hatırlamak yeterlidir.
Dahası, Avrupa Birliği hâlihazırda yürürlükte olan askeri kuruma, yani NATO'ya bir şeyler eklemek istiyor gibi görünüyor.
Bu sorunsuz bir şekilde gerçekleşemez: En iyi durumda, idari katların ikiye katlanmasını sağlayacağız. İlgiyi görmek zor. En kötü durumda, özellikle NATO'nun hedefleri jeo-stratejik konularda Birliğin hedefleri ile kesinlikle örtüşmediği için, bir askeri komutanlık için pek sağlıklı olmayan bürokratik rekabetle karşı karşıya kalacağız.
Bu son noktayı açıklamak için, şu anda Avrupa'da iş başında olan dumanla dolu mekanizmayı ve bu konuda herhangi bir Avrupa koordinasyonunun olmadığını anlamak için Ukrayna'ya tank teslim etme fikrinin son ve trajikomik bölümüne bakmak yeterlidir. ders.
Ukrayna cumhurbaşkanı Zelensky'nin geçen yıl içinde az çok dağılmış olan yeni tank taburları için çağrıda bulunduğunu hatırlayın. Bu nedenle - oldukça gevşek bir şekilde - Avrupa ülkelerinin bazılarını sağlamasına karar verildi (Almanlar, Fransızlar ve İngilizler bu araçları sağlamaya hazır göründüğü için yüz farklı tipten bahsediyoruz).
Tamamen lojistik yönlere bile girmeden - pek çok farklı makine yedek parça ve yeterli sayıda eğitimli insan gücü gerektirir ki bu, en hafif deyimiyle elde edilmesi ne kolay ne de hızlıdır - Almanya'nın teslimatını yaptığını hatırlayalım. Leopard tanklarının ABD tarafından Abrams tanklarının teslimi şartına bağlanması. Amerikalılar için kötü (uygun) şans: Görünüşe göre bu son tanklar teslim edilmeyecek en iyi ihtimalle birkaç aydan önce ; Amerikan ordusu elindekilerden ayrılmak istememekle kalmıyor, aynı zamanda (belki bir gün) teslim edilecek olanların Ukrayna arazisine "uyarlanması", yani yeniden donatılması gerekecek gibi görünüyor. Rus düşmanı tarafından herhangi bir teknolojik geri kazanımdan kaçının.
Başka bir deyişle, bu Amerikan tankları pekala Bluecoats'ın süvarileri gibi, yani savaştan sonra varabilir. Almanlar, görünüşe göre Leoparlarının bir kısmı zaten Ukrayna'ya doğru yola çıkmışken, NATO'nun Avrupa ile pek uyumlu olmayan hedeflerini hemen hemen gösteren trajik bir Amerikan maskaralığının hindileri gibi bir kez daha geçip gidebilirler.
Birleşik bir silahlı kuvvet yaratma meselesinde, Avrupa, her zamanki gibi, her zamanki küçük tavırları ve siyasi siyasi maskaralıklarıyla uyuşuk bir şekilde batağa saplanmış durumda. Fırsattan yararlanan Polonya, kısa sürede kendi ordusunu güçlendirme iddiasında bulunabileceğini düşünse bile, kendi ordusunu büyük ölçüde güçlendirmeye kararlı görünüyor. Avrupa'nın önde gelen askeri gücü. Kendisine çok cesaret diliyoruz (yine de avro bölgesinin dışında olan Polonyalıların bundan diğer Avrupa askeri güçlerinden daha iyi çıkabileceğini unutmayın).
Nihayetinde, Ukrayna'daki bu Rus işgalinin neden olduğu Avrupa'daki askeri yönün muhtemelen tek göze çarpan noktası budur: Amerikan şemsiyesine çok fazla güvenen mevcut Avrupa ordularının optimal olmayan durumunu açıkça göstermiştir. onun az ya da çok gönüllü vasalları haline gelme noktası. Ana Üye Devletlerde Avrupa askeri bütçelerindeki mevcut patlama bu farkındalığı gösteriyor ve NATO dışında herhangi bir Avrupa örgütünün göze batan yokluğu, gerekirse, "Savunma Avrupası"nın ıslak bile olmayan bir rüya olduğunu gösteriyor.
Ayrıca şaşırabilir miyiz? Tek bir ordu, Avrupa Devletlerinin çok daha güçlü, çok daha derin bir birliğini ve özellikle hiçbir Üye Devletin gerçekten istemediği bir vergi uyumlaştırmasını gerektirir. Dahası, ortalama bir vatandaşın bakış açısından, bir orduya ve Avrupa vergilendirmesine sahip bir Avrupa süper devleti, gerçekten arzu edilir mi ?
Kaynak: hashtable'a