Kişi ahlaki bir konudan bahsettiğinde, insanın yaşam boyunca işlediği ahlaki ve etik kavramlara göre elde ettiği formasyona dayanarak iyiyle kötüyü ayırt edebilme yeteneğine sahip olan birey anlamına gelir.
Filozoflar bu terimi ahlaki ya da etik konular üzerine seçen ve bu konuda düşünen bireye atıfta bulunmak için kullanırlar. Mesela Hellenist Jean Pierre Vernant, kendisini “aracı yönüyle görülen kişi, kendini yalnızca başkalarından önce sorumlu tutmadığı, kendisini içsel olarak bağlı hissettiği bir eylem kaynağı olarak gören kişi olarak tanımlar. ".
Bu anlayışla Jean Pierre, konunun "dün yaptığı şeyden sorumlu olduğunu ve ardışık davranışlarının aynı çerçeveye bağlandığı ve yerleştirildiği gibi varlığının ve içsel uyumunun hissini daha fazla güçle yaşadığını" iddia ediyor. .
Thomas Aquinas, teleolojik doğa ve insan davranışları kavramında filozof Aristoteles ile aynı fikirde: her hareket bir sona doğru meyilli ve son da bir eylemin iyiliğidir.
Ahlaki bir konu olarak, insanın ahlaki bir vicdanı, sorumluluğu, özgürlükçüleri, pratik bilgeliği ve saygınlığı vardır.
Ahlaki bir konu olarak insan
Ahlak konusu kavramı etik ve politik felsefede oluşturulmuştur. İfade, özne ve birey olarak kavramların felsefi düşüncesinde görünüme bağlanır.
Bir konu, eylemlerinin bir aktörü olan, bu eylemlerin kendi kararı olduğu bir varlıktır. Ek olarak, konu akıllı bir bilgi üretebilir.
Bu konsept ile filozoflar, ahlaki ve etik meseleleri seçip yansıtan konuyu belirler. İnsanın ahlaki bir özne olarak oluşması çeşitli bakış açılarından ele alınabilir: Sosyalleşme sürecinde farklı disiplinlerin yaptığı araştırmalara ve diğer bir bakış açısına göre psikolojinin geliştirdiği çeşitli ahlaki gelişim teorileri ve çalışmalarına atıfta bulunulmaktadır.
Günlük yaşam
Gündelik hayatta, insanlar toplumda sosyalleşme aracıları, değer taşıyıcıları olarak yaşarlar.
Sürekli olarak konu bazı deneyimsel indoktrinasyonlar yaratıyor ve genel olarak aile, okul ve sosyal yaşam gibi çeşitli yollarla ahlaki bir eğitimci oluyor.
Bu sosyalleşme kimlik oluşturmaktır. Bu insanla doğmaz, ancak yargıların, onu çevreleyen diğer bireylerle etkileşimlerinin ve her birinin geliştirdiği kendi yönelimlerinin ve tanımlarının yer aldığı sürekli bir yeniden yapılanmadır.
Kimlik, karmaşık bir etkileşimler ve kimlikler ağının ürünüdür.
Kimlik oluşumunun karmaşıklığı, referans gruplarının çoklu olması gerçeğinde yatmaktadır. Çocuk veya genç, pozitif ve negatif kimliklerinin ilerici bir entegrasyonuna dayanarak kendi kimliğini oluşturmalıdır.
Aidiyet duygusu dahil edildiğinden, bazı kimliklerin dışlanmadan bir arada bulunması mümkündür. Sen diğerleri arasında bir topluluğun, ülkenin, grupların ve ailenin bir parçasısın.
Birey kimliğinin kurulduğu farklı sosyalleşme alanlarında ve sırayla ahlaki konunun oluştuğu yerdir.
Ahlaki öznenin özellikleri
İnsanlar, eylemlerine karar verme özgürlüğü ile birlikte, onları ahlaki bir özne olarak tanımlayan davranışsal özelliklere sahiptir. Bu özellikler veya özellikler arasında:
a) Ahlaki vicdan : bir varlığın kendisinin ve onu çevreleyen şeyin bilgisidir. Birbiriyle ilgili farklı bilişsel süreçleri içerir. Etik, iyilik ve kötülük ile ilgili olanlar için geçerlidir. Aquinas için, bilinç kişisel kimlikle çerçevelenir. Bu bilinçle ahlaki alanda yüce rütbeyi edinir, “insan vicdanına karşı hareket edemez”.
b) Özgürlük : Seçme yeteneğinden oluşur. Sıklıkla birey, risk ve sorumluluk içeren kararlar alır.
c) Sorumluluk : özgürlüğü telafi eder. Eğer özgürseniz ve bir şekilde veya başka bir şekilde davranmanız şart değilse, en azından kendi eylemlerinizi yapmak zorundasınız.
d) Zeka ya da pratik bilgelik : bilgelik, deney yoluyla kendini zekanı uygulayarak gelişen bir karakterdir. Bununla beraber, ahlaki temsilci eserleri için sorunları, fırsatları, yönelimleri ve sebeplerini formüle etmek için iç tartışma yürütmektedir.
e) İtibar : Her insanın bir özne değil özne olarak sahip olduğu saygı ile ilişkilidir. Her insan aynı değere sahiptir.
Ahlak ve etik
Ahlak, sürekli izlenmesi gereken bir insan doğasını gerektirir. İnsan kendi iyiliği ile idare edilmelidir, çünkü aksi takdirde toplumdaki başkalarıyla yaşayamazdı, rasyonel olmayan bir hayvan olurdu.
Öte yandan, etik, eylemiyle ilgili sorumluluk aldığı, tüm otoriteden, özel veya sosyal baskıdan bağımsız olduğu konu ile kendisi arasındaki ilişkiyi ifade eder.
Ahlak, bir toplumda kabul edilen ve neyin doğru neyin yanlış olduğunu belirlemek için bir davranış ve değerlendirme rehberi olarak işlev gören bir norm, değer ve inanç setidir.
İnsan, çocukluğunda, dış ahlak, empoze edilmiş bir disiplin, nesnel ve kolektif bir sorumluluğa katılır. Zamanla rasyonel bir ahlak, içsel bir disiplin ve öznel ve bireysel sorumluluğa cevap verecektir.
Dolayısıyla, ahlak ahlakından farklıdır, çünkü ikincisi kültürel itaat ve emirlere dayanırken, etik insan düşüncesini yaşam biçimine dayandırmaya çalışır.
Etik, insan davranışlarına ve iyi, erdem, görev, mutluluk ve gerçekleştirilen yaşamla ilgili yönlerine odaklanır.
Etik, ahlaki bir davranış olduğunu, ahlaki bir sistemin rasyonel olarak nasıl haklı çıkarıldığını ve bireysel ve sosyal düzeyde nasıl uygulandığını araştırır.
“Ahlak konusu” terimi paradoksaldır, çünkü ahlak öznel seçimin olumsuzlanmasına işaret eder, ancak ahlak konusu kavramı ahlak kavramının tanımını ifade eder.