Jin Long Wei grubunun lideri Sun Jingrui adından bir adamdı. O da Jin Long Wei elitiydi ve yirmi üç yaşındaydı. Epey güçlü görünüyordu.
Üzerinde yolculuk ettiği bineği de çok güçlüydü. İki kat uzunluğundaki bineği kalabalığa doğru hareket ederken insanlar bilinçsizce geri adım attılar. Bu binek, muazzam derecede bir baskı hissi veriyordu.
“Değersiz yaşlı ben, Lord Elçi’yi selamlıyorum. Lord Elçi zor bir yolculuk geçirmiş olmalı.” Lian kabilesi lideri ve birkaç kıdemlisi, elbette Zhang Dali de dahil savaşçı hazırlama kampının geri kalanı onu selamlamak amacıyla aceleyle kalabalıktan ileri çıktı.
Sun Jigrui, lidere cana yakın ve hoş biri olarak gözüktü.
Yi Yun, yoldayken ona Lian kabilesinin yönetici sınıfı ile olan ilişkilerinden bahsetmemişti. Sun Jingrui sadece Lian Chengyu ile kavgalı olduğunu biliyor, önünde eğilen insanların Lian Chengyu’nun takipçileri ve yalakaları olduğunu bilmiyordu; bilseydi onlara böyle muamele etmezdi.
Kabile lideri başıyla selam verdikten sonra kafasını kaldırdı ve Sun Jingrui’nin arkasındaki beş bineğin sırtındakilere baktı. Lian Chengyu’yu görmeyi umdu.
Jin Long Wei üyelerinden biri olan Yi Yun’un bineği dördüncü sıradaydı. Bu bineklerin boyutları çok büyük olduğundan kabile liderinin oldukça uzağında kalıyordu.
Uzakta olsa da kolayca görülmeliydi gerçi.
Ama Yi Yun, beline Yanchi kılıcı asılı hâlde uçan balık elbisesini giyiyordu bugün. Yakışıklı ve oldukça harika görünüyordu. Bu kıyafetleri giydikten sonra, Zhang Tan bile önünden geçtiklerini bildiği hâlde onu zar zor tanıyabilmişti.
Adamı adam yapan kıyafetleridir; bu nedenle kıyafet değiştiğinde görünüş de tamamen değişiyordu.
Kabile lideri doğal olarak Yi Yun’u tanıyamadı. Lüks kıyafetleri içinde devasa bir hayvana binen bu gencin, sefil Yi Yun’dan tamamen farklı olduğu söylenmeliydi. Bu nedenle lider, Yi Yun ile onu bağdaştıramadı.
Yaşlı lider, Yi Yun’a bir bakış attı. Yi Yun gibi sıra dışı bir genci gördükten sonra iç çekmekten kendini alamadı. Jin Long Wei içinde umut verici insanlar olduğunu düşündü. Bu adam genç ve yetenekliydi, ona bakmak bile onu kıskanmasına neden oluyordu!
Bunun ardından bakışları bineklerin taşıdığı geniş küfelere yoğunlaştı. Deneyimlerine göre, Lian kabilesi katılımcıları binek sürecek kadar nitelikli olmadıklarından bu küfelerde oturuyor olmalıydılar. Aşağıdan bakıldığında küfelerde ne olduğu görünmüyordu.
Küfelerde oturan savaşçı hazırlama kampı üyeleri ise ne yapacaklarını bilemez bir şekilde birbirlerine bakıyorlardı.
Onlar ön elemelerde elenmiş ve Lian Chengyu da böyle bir hâle gelmişti. Ağır bir şekilde bozguna uğradıklarından yüzlerini gösteremeyecek kadar utanç içindeydiler.
Yi Yun’un başarısına bel bağlamış olsalardı Yi Yun’un yardakçısı olduklarından durumu toparlayabilirlerdi ama Yi Yun onlarla iletişim kurmayı geç, onları görmek dahi istemiyor, bu garip durumda kalmalarına neden oluyordu.
Kabile lideri Yi Yun’u tanıyamasa da Zhou Xiaoke gibi bazı kişiler onu görmüştü!
Zhou Xiaoke’nin gözleri Yi Yun’u aramakta olduğundan görece uzakta olsa bile onu ayırt edebilmişti.
Yi Yun’un uçan balık elbisesi giydiğini görünce, minik ağzı şaşkınlıktan bıldırcın yumurtası kadar açıldı. O...Kardeş Yi Yun...olabilir mi?
Zhou Xiaoke, Wang Teyze’nin elini tuttu ve buna inanmaya cesaret edemedi.
O sırada Sun Jingrui elini salladı ve binekler tarafından taşınan iki büyük küfe indirildi. Küfe yüksek bir ses çıkararak yere düştü.
Küfelerden muşamba ile örtülmüş tahıl ve et dolu torbalar çıktı.
Kabile lideri tüm bu yiyecekleri görünce donup kaldı!
Etraftaki insanlar bu sahneye bakıp kaldılar.
Sarsılmış hâldeydiler.
Tahıl! Et!
Gökler! Bu bir rüya mı?
Bu insanlar günlerdir dayanıp dayanamayacaklarını bilmeden açlık çekmekteydiler. Et de dahil, bu yiyecekleri birden görmeleri onlar için duaların kabulü gibiydi. Kritik darbeydi resmen!
Açlık çeken insanlar, sadece bir yiyecek parçası için bile her şeyi yapabilirdi.
Kabile lideri heyecandan titredi. “Lord...Lord Elçi, bu yiyecekler...bizim için mi?”
Sun Jingrui cevapladı: “Evet öyle, Lian kabilesi için. Lian kabilesi bir dâhi yetiştirerek Krallığa katkıda bulundu. O sadece Krallık Şövalyesi unvanı kazanmakla kalmadı, geleceği de sınırsız, yüksek asillerden biri ve hatta bir hükümdar bile olabilir! Bu Lian kabilesinin şansı elbette! Değerli hizmetiniz için ve Lord Binbaşı kabilenizin zor durumda olduğunu duyduğundan hepinizi yiyeceklerle ödüllendirdi!”
Sun Jingrui bu sözleri söylediğinde, özellikle Krallık Şövalyesi unvanını kazanmaktan bahsettiğinde, kabile liderinin nutku tutuldu ve sevinçten titremeye başladı. Göz yaşlarını zor tutuyordu.
Krallık Şövalyesi unvanını kazandı...yanlış duymuş olmalıyım!
Kabile lideri sevinç çığlıkları atmak istiyordu.
“Chengyu....bir Krallık Şövalyesi yapıldı!”
Arkasındaki kabile kıdemlileri sevinçten kırk yıl gençleşmiş gibi görünüyorlardı. Gerdek gecelerine geri dönmüş gibi heyecanlılardı.
Krallık Şövalyesi bir asildi!
Engin yabanda yaşıyor olsalar da bir asilin ne demek olduğunu biliyorlardı. Ve üstüne Jin Long Wei Elçisi, Lian Chengyu’nun Krallık Şövalyesi unvanını kazanmasını geç, bir hükümdar bile olabileceğini söylemişti! Sadece dükler veya prensler gibi asiller hükümdar olarak düşünülebilirdi!
Göklerin kesinlikle gözleri var!
İnsanlar acayip heyecanlıydı. Hepsi de, Krallık Şövalyesi olan Lian Chengyu’ya bazı araziler verileceğini biliyordu. Bu sebeple şehre gidebilir ve iyi bir hayat sürebilirlerdi.
Başta Krallık Şövalyesi olmanın zor olduğu söylendiğinden engin yabandaki zorlu hayatlarına devam etmek zorunda olduklarını düşünmüşlerdi. Lian Chengyu’nun doğrudan Krallık Şövalyesi unvanını kazanmasını beklemiyorlardı.
“Genç Efendi Lian çok muhteşem!”
“Kesinlikle. Genç efendimizin nasıl biri olduğunu bilmiyor muydunuz sanki? Genç efendi doğduğunda olağanüstü bir fenomen gerçekleşti, tüm gök kızıla döndü! Genç Efendi Lian, zenginlikler kaderine yazılmış gökten düşen bir yıldız!” Bir Lian kadını ağzını şapırdatırken konuştu. Lian Chengyu ile akrabalığı olduğundan doğal olarak mutluydu.
“Sadece zenginlikler değil, Lord Elçi’yi duymadın mı? Genç Efendi Lian, yüksek bir asil olacak! Genç Efendi Lian on yedi yaşında Mor Kan savaşçısı oldu, gelecekte kim bilir hani âleme ulaşır!”
“Lian ailesi çok zengin olacak! Dün gece rüyamda evlerinin tüm bir katının altın pirinçle dolu olduğunu gördüm. Sabah uyandığımda saksağanlarla dolu bir yuva gördüm. Lian ailesinin avlu kapısına uçtular ve cıvıldayıp durdular. Bence, bu bir kutlama işareti olmalı! Bu, atalarımızı onurlandıracak kadar büyük bir olay. Bu durumdan biz de sebepleniriz.”
Bazı kadınlar tekrar gevezeliğe başladılar. Lian Chengyu’nun Krallık Şövalyesi olması pek çok kız için ümit verici bir şeydi. Krallık Şövalyesi’nin arazilerinde hizmetçi olmak, engin yabanda açlık çekmekten çok daha iyiydi.
Bineğinin üstünde oturan Sun Jingrui, halkın gevezeliğini dinlerken şaşırıp kaldı. Lian kabilesi halkının ve liderinin böyle bir tepki vereceğini beklememişti.
Çenesini okşadı ve arkasındaki Yi Yun’a baktı.
Sun Jingrui, aslında Yi Yun’un Yanchi kılıcı ve uçan balık elbisesi kuşanması ve bineğe binmesiyle kimin Krallık Şövalyesi olduğu konusunun aydınlatıldığını düşünmüştü!
Sonunda Sun Jingrui sorunu anladı, bu insanlar Yi Yun’u tanıyamamıştı!
Bunun üzerine gülme arzusunu zor bastırdı. Bu çocuk, Yi Yun, Lian kabilesinde en düşük konuma bile sahip değildi.
Sun Jingrui’nin yüzünden, “İtibarın yerlerde.” demek istediği okunuyordu.
Yi Yun, onun ne düşündüğünü anladı ve çaresiz bir bakış attı.
Lian kabilesi lideri ve halkı suçlanamazdı elbet. Kabileden Krallık Seçmeleri’ne katılmak için giden on kişi vardı ama onlar için tek önemli olan Lian Chengyu idi. Diğerleri sayıdan ibaretti.
Savaşçı hazırlama kampı üyelerinden birinin veya Yi Yun’un Krallık Seçmeleri’nde başarılı olacağı düşüncesi akıllarının köşesinden bile geçmemişti.
Sun Jingrui Krallık Şövalyesi unvanından bahsettiği zaman hepsi Lian Chengyu’yu düşünmüştü, çünkü onlara göre bunu yapabilecek sadece o vardı!
Halka göre, Lian Chengyu Mor Kan bir savaşçıydı! Diğerleri onunla nasıl rekabet edebilirdi ki?
Ayrıca Yi Yun’un giydiği uçan balık elbisesinin ve unicorn kemerin bir Krallık Şövalyesi’nin simgesi olduğunu bilmiyorlardı. Yi Yun’un, Sun Jingrui gibi basit bir Jin Long Wei üyesi olduğunu düşünmüşlerdi.
Bu ön yargılı düşünceler, doğal olarak bu yanlış anlaşılmaya yol açtı.
“Lord Elçi, Lian Chengyu benim oğlumun oğlu, uh...sizle geri dönmedi mi?” Kabile liderinin yüzü heyecandan bir şişe şarap içmiş gibi kızarmıştı.
Sun Jingrui yaşlı adama tuhaf bir şekilde baktı ve başıyla onayladı. “Döndü…”
“Ah? Nerede öyleyse?” Kabile lideri bunu tuhaf buluyordu; döndüyse eğer neden ortada gözükmüyordu?
“Onu görmek istiyorsun yani…” Sun Jingrui anlayışlı bir şekilde yaşlı adama baktı.
“Elbette…” Kabile lideri yanlış bir şeyler olduğunu hissetti. Çabucak makul bir sebep aradı ve tahminini söyledi. “Lord Elçi, Chengyu yalnız başına eğitim mi yapıyor? Krallık Şövalyesi olarak krallıktan ücret ve kaynaklar alacak olsa da krallık için sıkı çalışmak zorunda olmalı. İyi bir şekilde yetişemezse Krallık Şövalyesi adını kirleterek lordların beklentilerini karşılamakta başarısız olur. Önemli olan yetişimi, benim acelem yok. Chengyu’nun eğitimini bitirmesini beklerim.”
Lian Chengyu’nun sıkı çalıştığını duyan çevredeki insanlar şaşkına döndüler. Genç Efendi Lian’ın bu kadar büyük başarılara sahip olmasına şaşmamalı, hem yetenekle kutsanmış hem de sıkı çalışıyor. Seyahat ederken bile eğitim için kendini izole ediyor. Çok harika.
Sun Jingrui başını salladı. “Kendini soyutlamadı. Diyorum ki...bu herifler küfede saklanıyorlar, onu dışarı çıkartmayacak mısınız? Ne yapıyorsunuz?”
Sun Jingrui küfede saklanan adamlara seslendi.
Çirkin bir kadın, kocasının ailesinden saklanamazdı.
Ç.N.: Çok afili bir deyim, çok sevdim ben. Yazın bir kenara.
Lian kabilesi savaşçı hazırlama kampı üyelerinin başlarını uzatmaktan başka yapacak bir şeyleri yoktu. Tüm bu sarsıcı yolculuk boyunca içi dışına çıkmış olan Lian Chengyu’yu da beraberlerinde çıkarttılar.
Lian kabilesi insanları, savaşçı hazırlama kampı üyelerinin neden yarı ölü birini taşıdığını merak etti. Küfeden sarkıtılan adamın gözleri canlılığını kaybetmişti ve ağzı köpürüyordu. Bedeni gevşekti, satılmak için kasap camına asılmış ölü bir köpek gibi görünüyordu.
Ve bakışları, neden...neden...Lian Chengyu’ya...benziyordu?
Lian kabilesindeki herkes donup kaldı.
Kıdemlilerin çoğu da ayak tırnaklarına dek şaşırdılar.
Mutlak bir sessizlik oldu!
Bir sessizlik anından sonra titreyen ve kararsız bir ses duyuldu. “O...Genç Efendi Lian mı?”
“İmkansız! Genç Efendi Lian nasıl bu hâle gelebilir?” dedi olanlara inanamayan biri.
Lian Chengyu’nun büyük babası olan kabile lideri bile Lian Chengyu’yu bu hâlde tanıyamadı.
“Chengyu! Chengyu!” Kabile lideri paniğe kapıldı. Bunun sıradan bir yaralanma olmadığını söyleyebilirdi. Ve akli durumu bile normal değildi!
“Chengyu, sana ne oldu böyle?” Kabile liderinin sesi titremeye başladı. “Chengyu, Krallık Şövalyesi unvanını aldığını düşünmüştüm. Bir şey söyle!”
“Lider...Krallık Şövalyesi unvanı Lian Chengyu’ya verilmedi…” Lian Chengyu’yu taşıyan savaşçı hazırlama kampından bir adam gönülsüzce konuştu. “Lian Chengyu, biri tarafından sakatlandı. Meridyenleri parçalandı ve dövüş sanatları yok edildi. Jin Long Wei üyesi olma niteliğini kaybetti.”
“Ne?” Kabile liderinin başı dönmeye başladı. Neredeyse yere yığılıyordu! “Liu Tie, ne saçmalıyorsun sen? Lord Elçi daha az önce, Chengyu Krallık Şövalyesi unvanını kazandı dedi!”
Lider tarafından sorgulanan Liu Tie daha fazla nezaket göstermedi. Lian Chengyu’u yere atarak, “Lian Chengyu sakatlandı! Lider, gerçeği kabul et...Krallık Şövalyesi meselesine gelince, gözlerinin önünde zaten. Sadece sen onu tanıyamıyorsun!” dedi.
Liu Tie gözleriyle Yi Yun’u işaret ederek konuşmuştu.
İnsanların dikkati anca bundan sonra Yi Yun’a kaydı.
İlk bakışta tanıdık buldular. Daha dikkatli bakınca şaşkına döndüler.
Ortam tekrar sessizliğe gömüldü. Bir süre sonra biri emin olmayarak sordu: “Yi Yun! O, Yi Yun mu?”
“Lord Elçi’nin bahsettiği Krallık Şövalyesi Yi Yun mu? Nasıl bir iş bu?”
İnsanlar dehşete düştü. Lian Chengyu’nun göklerden düşmüş bir yıldız olduğunu söyleyen Lian kadını donup kaldı. Başını yana sallayarak abuk subuk konuşmaya başladı: “İmkansız! İmkansız! O sadece işe yaramaz bir köylü! Krallık Şövalyesi unvanını nasıl alabilir? İmkansız!”
Kadın bu kelimeleri söylediğinde Sun Jingrui kaşlarını çattı. Ancak daha bir şey söyleyemeden Liu Tie küfeden atlamıştı bile.
“Siktiğimin kahpesi, kime işe yaramaz köylü diyorsun lan sen?” Liu Tie yere indikten sonra Lian kadınına doğru üç adım attı ve onu tokatladı.
“Pa!”
Şiddetli bir tokatla, kadın acı içinde çığlık attı ve yere düştü.
“Genç Efendi Yi’ye hakaret etmeye götün yer mi sanıyorsun? Yaşamaktan bezmiş olmalısın!” dedi Liu Tie. Bir adım ilerledi ve kadının tombul yüzüne bastı. Bir başka çığlık işitildi. Kadının yüzü ezilmiş, kırmızıya boyanmıştı.
Herkes şok oldu. Liu Tie ellerini çırparken memnun bir şekilde Yi Yun’a doğru baktı. Hemen yaltaklanan bir bakışla diz çöktü. “Genç Efendi Yi, lütfen inin!”
Liu Tie, Yi Yun için bir basamak olmak istermiş gibiydi, neredeyse yere yatmıştı.
Liu Tie, Yi Yun onu bir yardımcı olarak istemese bile ısrarından vazgeçmemesi gerektiğini anlamıştı. Bir yardımcı olarak kararlılığını göstermek zorundaydı. Lian kabilesi yöneticileriyle olan bağlarını koparmak, Yi Yun’un istediği şeyleri istediği gibi yapmak, Yi Yun’un takdirini kazanmak istiyordu. Belki bir gün Yi Yun’un yardımcısı bile olabilirdi.
Yi Yun, Liu Tie’nin yaptığı şey hakkında yorum yapmadı. Bu, Lian kabilesi savaşçı hazırlama kampının hareket tarzıydı. Hepsi işe yaramazdı, anca yalakalıkta iyiydiler. Bu da doğaldı gerçi. Kölenin nasıl davranacağını belirleyen efendiydi sonuçta.
Yi Yun bineğinden aşağı atladı!
Bedeni hafifti, toz bile kaldırmadan yere indi. Sadece Yanchi kılıcından hafif metalik bir ses çıktı. Bu ses, lider dahil tüm kabilenin gerilmesine neden oldu. Farkında olmadan birkaç adım geri çekildiler.
Yi Yun’u yakından görünce aurasının baskısı altında kaldılar. Kınından çekilmiş bir kılıç gibiydi, kimse doğrudan yüzüne bakmaya cesaret edemiyordu.
Cesur ruhu, asil aurası, mevkisi ve gücü onları bunalttı. Kabile kıdemlilerinin bile alınlarından terler akıyordu.
Yi Yun’un Krallık Şövalyesi unvanını almış olduğunu onlar da kabul ettiler! Artık bir asildi ve aralarında yer ile gök kadar büyük bir fark vardı!
Ç.N.: Akşama bir bölüm daha gelecek.