İdrar metanefrini öncelikle semptomatik hastalarda feokromasitoma gibi hastalıkların teşhisi veya ekarte edilmesi için yapılır. Feokromasitoma gibi teşhis konulmuş hastalarda tedavinin etkisini izlemek ve iyileşen hastalarda da rekürrensleri izlemek için yapılır. İdrar metanefrin testi tek başına yapılabileceği gibi plazma metanefrin testi ile beraber de yapılabilir. Bir takip testi olarak, plazma ve idrar katekolamin testleri de idrar metanefrin testiyle beraber kullanılabilir. Katekolamin sekresyonu zaman içinde dalgalanmalar gösterdiği için 24 saatlik bir idrarla, kan testi ile kaçırılabilecek bir aşırı katekolamin üretimi saptanabilir. Hangi testin veya test kombinasyonunun kullanılacaği doktora kalmış bir karardır. Çoğu vakada idrar ve plazma metanefrinleri, katekolaminlerden daha yüksek oranda bulundukları ve katekolamin seviyeleri normale dönse dahi kanda bulunmaya devam ettikleri için katekolaminlerin yerine tercih edilir.
Bu test ilaçlardan, yiyeceklerden ve stresten etkilendiği için yalancı pozitif sonuçlar olabilir. Bu yüzden metanefrin testi genel halk için bir tarama testi olarak kullanılamaz. Doktor pozitif bir sonuç bulduğunda bu hastadaki stresi hesaplayacak ve bunları minimize edip testi tekrar edecektir.
Arada sırada bu test, başka sebelerle taranırken saptanmış adrenal veya nöroendokrin tümörü olan veya güçlü feokromasitoma aile hikayesi olan asemptomatik kişilerde de uygulanabilir.
İdrar metanefrini doktor hastada feokromasitomadan şüphelenirse veya olasılığı ekarte etmek için tetkik edilir. Hastada devamlı veya tekrarlayan hipertansiyon ve eşlik eden başağrısı, terleme, kızarıklık veya çarpıntı olursa istenebilir. Ayrıca tedaviye yanıt vermeyen hipertansiyon vakalarında da istenebilir. Feokromasitomada hormon üretimi başladıktan sonra genellikle hipertansiyon normal tedaviye dirençli bir hal alır.
Bazen tesadüfen saptanan adrenal tümörlerde veya feokromasitoma aile hikayesi pozitif bireylerde de istenebilir. Daha önceden feokromasitoma tedavisi olmuş kişilerde de tarama testi olarak kullanılabilir.
Metanefrin testi çok hassas bir testtir ve birçok etkenden etkilenir, feokromasitoma ise çok nadir bir hastalıktır bundan dolayı doktor yanlış pozitif sonuçları gerçek pozitif sonuçlardan daha sık görür. Semptomatik bir hastada eğer idrarda yüksek miktarda metanefrin saptanırsa ileri tetkik gerekir. Eğer karıştırıcı etkenler veya stres tanımlanmamışsa feokromasitoma için olasılık yüksektir. Doktor bulguları doğrulamaya yardımcı olmak için plazma metanefrin ve /veya idrar veya plazma katekolamin testlerini isteyebilir. Eğer bu testlerde yüksek bulunursa, tümör bulunmasına yardımcı olması için MR gibi bir görüntüleme yöntemi istenebilir.
Ciddi hastalıklar ve stres metanefrin düzeylerinde orta veya yüksek sevide bir artışa sebeb olabilir. Doktor hastanın fiziksel durumu, emosyonel durumu, ilaç kullanımı ve diyet gibi tüm durumlarını göz önünde bulundurmalıdır. Eğer karıştırıcı etkenler saptanırsa genellikle doktor testi tekrarlayıp metanefrinin hala yüksek olup olmadığına bakmak için testi tekrarlar. Eğer hala yüksekse bir görüntüleme taraması yapılır; eğer yüksek değilse hastanın feokromasitoma olma olasığı yoktur.
Eğer daha önceden feokromasitoma geçirmiş birinde bu test yüksek bulunursa ya hasta tedavisi tam olarak etkili olamamıştır veya tümör tekrarlamıştır.
Testin negatif çıkması göreceli olarak iyidir, bu metanefrin konsantrasyonlarının normal olduğunu ve hastada feokromasitoma olmadığını gösterir.
Metanefrin testi feokromasitoma olduğunu gösterirken, tümörün ne kadar büyüklükte olduğunu, nerede olduğunu, kaç tane olduğunu veya benign olup olmadığını göstermez ki genelde öyledir. Küçük tümörler bile yüksek miktarda katekolamin üretebilir.
Doktorunuzun başlanmış ilacı kesmeden önce sizinle konuşması çok önmelidir. Onunla hangi ilacın testinizi etkileyebileceğini veya hangilerine devam etmek zorunda olduğunuzu belirlersiniz. Bazı maddeler metanefrin testini etkilerler: asetaminofen, aminofilin, amfetamin, iştah kesiciler, kahve, çay, ve diğer kafeinli içecekler, klorhidrat, klonidin, deksametazon, diüretikler, epinefrin, etanol (alkol), insülin, imipramin, lityum, metildopa (Aldomet), MAO inhibitörleri, rezerpin, salisilatlar, teofilin, tetrasiklin, trisiklik antidepresanlar ve vazodilatörler. Bu ilaçların etkileri hastadan hastaya değişir ve çoğu zaman öngörülemez.
Bu makalenin en son gözden geçirilme tarihi 1 Mart 2011. | Bu makalenin en son değiştirilme tarihi 5 Aralık 2011.
Gözden geçirilme tarihi, en güncel bilgileri yansıtmasını sağlamak için makalenin baştan sona en son gözden geçirildiği tarihi gösterir. Gözden geçirme makalede herhangi bir değişiklik yapmayı gerektirmeyebildiğinden iki tarih her zaman aynı olmayabilir.
Değiştirilme tarihi makalede bir veya birden fazla değişiklik yapılmış olduğunu gösterir. Bu değişiklikler sayfanın tümüyle gözden geçirilmesine bağlı olabilir veya olmayabilir. Buna bağlı olarak iki tarih her zaman aynı olmayabilir.