Bitki ve Hayvan Hücreleri Neden Farklıdır?
Bitki ve Hayvan Hücrelerinin Temel Amaçı Nedir?
Dışarıdan bakıldığında bitkiler hayvanlardan oldukça farklı görünüyor. Örneğin, bitkiler bizim gibi dolaşıp yiyecekleri bulamazlar, karbondioksit yerine oksijen verirler veya koklamamıza yardımcı olan aynı duyu organlarına sahip değildirler. Ancak bitkiler ve hayvanlar, dışarıdan göründüklerinden daha benzerdir. Aslında, mikroskop altında, bir bitki hücresi ve bir hayvan hücresi çok benzer görünebilir, bazı durumlarda aralarındaki farkı söylemek için neye baktığınızı gerçekten bilmeniz gerekir.
Bunun nedeni, bitki ve hayvanların her ikisinin de Eukaryota alanına ait olmasıdır hücrelere sahip organizmalar, organizmanın ihtiyaçlarına bağlı olarak hücrede farklı görevleri olan, organel adı verilen sıvı dolu torbalardır. Bitkiler, hayvanlar, mantarlar ve protistlerin hepsi ökaryotlardır; bu organizmalar, çeşitli zara bağlı organellere sahip bir veya daha fazla hücreden oluşur.
Yaban mersini çalıları ile corgi’nin pek ortak yanı yok gibi görünse de, nesnelerin spektrumuna göre, hücreleri, her ikisi de prokaryot olan bir bakteri veya arkelerinkinden çok daha benzerdir genellikle ökaryotik hücrelerden daha küçük hücreli organizmalar, DNA’larını tutacak bir çekirdekten yoksundur ve yalnızca birkaç tür ilkel organel içerir. Ökaryotik bir hücre oldukça yapılandırılmışken, prokaryotik bir hücrenin içinde bir tür var. Ancak ökaryotlar ve prokaryotların birbirleriyle daha fazla ortak yönleri vardır.
Bitkiler ve hayvanlar hücresel düzeyde bu kadar benzerlerse, neden bu kadar farklı görünüyorlar? Bitkilerin ve hayvanların farklı hedefleri olduğu için ökaryotik hücrelerin her biri, oldukları şey olma konusunda harika olmalarını sağlayacak şekilde özelleştirilmiştir. Öte yandan hayvanlar, nefes almak için oksijene (bitkiler tarafından yapılan) ihtiyaç duyarlar, hayvanların bir bitkinin ihtiyaç duymadıkları için yapamayacakları her tür hücre tipini, dokusunu ve organını evrimleştirmesini hareket gerektirir. Hayatta kalmak, temel ihtiyaçların karşılanmasına dayanır ve bir hayvanın dış kaynaklı gereksinimleri, bitkilerinkinden çok daha fazladır.
Hücreleri benzer şekilde inşa edilmiş olsalar da, bitkiler alemi ve hayvanlar farklı hücresel ortamlara sahiptir. Hücrenin dış kabuğunda gerçekten bariz bir fark var. Bitkiler, hücre zarına ek olarak, selüloz ve lignin adı verilen sert bileşiklerden yapılmış hücre duvarlarına sahiptir, bu da onları sert kılar ağaçların bitki dokusunun jelatinimsi yığınlarına çökmesini önlemek için yararlıdır. Öte yandan hayvan hücreleri, yarı geçirgen esnek bir kap olan ince hücre zarının içinde yer alır yapı açısından hiçbir şey sağlamaz, ancak içeri girip çıkanı düzenleyebilir. hücre ve içerdiği tüm organelleri tutabilir.
Hayvanların kemikler, kaslar ve sinirler gibi bazı yapıları oluşturmalarına yardımcı olan her türden organelleri vardır bu organeller, dürüst olmak gerekirse, hayvanların inşa etmesini sağlayan şeydir. Ancak hayvanlarda olmayan bir organel, bitkilerin fotosentez yapmasına veya güneş ışığını glikoz bileşiklerine dönüştürmesine izin veren kloroplasttır. Yani, bir bitkide gördüğünüz her yeşil yaprak, gövde, olgunlaşmamış bir muzun kabuğundaki hepsi hücrelerindeki kloroplastlardan gelir.
Bitki ve hayvan hücreleri arasındaki bir diğer önemli fark, vakuol adı verilen başka bir organelde bulunabilir. Bazı hayvan hücreleri vakuol içerir, ancak bir bitki hücresinde gerçekten büyüktürler ve önemli bir görevleri vardır bitkinin solmasını önlemek. Kofullar, temelde, turgor basıncı yaratarak, hücre zarını hücre duvarına doğru iterek ve bitkinin şeklini korumasına yardımcı olarak hücreyi içeriden dolgun tutan hücreler arası su balonlarıdır.