Sicilya Krallığı - Kingdom of Sicily


Sicilya Krallığı
Regnum Siciliae (Latince)
Regnu di Sicilia (Sicilya)
Regno di Sicilia (İtalyanca)
|1130–1816|
Slogan: Animus Tuus Dominus "ANTUDO"


1190'da Sicilya Krallığı.
|Durum||
Kişisel birlikleri : ile


Kutsal Roma İmparatorluğu
(1194-1254)
(ayrıca Kudüs Krallığı : 1225-1228)
Aragon Crown
(1412-1516)
İspanya Krallığı
(1516-1713)
Savoy Dükalığı
(1713-1720)
hüküm süren Habsburg Hanedanı
( 1720–1735)
Napoli Krallığı
(1735–1806)
|Başkent||Palermo|
|Devlet||Feodal monarşi|
|Kral|


• 1130–1154
|Roger II|


• 1266–1282
|Anjou Charles I|


• 1759–1816
|Ferdinand III|
|Tarih|
|1130|
|1282|
|1816|


Sicilya Krallığı ( Latince : Regnum Siciliae , İtalyan : Regno di Sicilia , Sicilya : Regnu di Sicilia , Katalanca : Regne de Sicília , İspanyolca : Reino de Sicilia ) güneyindeki var bir devlet oldu İtalyan yarımadası ve bir süreliğine II. Roger tarafından 1130'da Sicilya Kralı II. Roger tarafından kurulduğu andan itibaren Ifriqiya bölgesi. 1071'de Norman'ın güney yarımadasını fethi sırasında kurulan Sicilya Kontluğunun halefi bir eyaletti . Ada üç bölgeye ayrıldı : Val di Mazara, Val Demone ve Val di Noto; val olmak apocopic kelime formu Vallo Arapça kelime türetilen Wilaya ( 'bölge' anlamına gelir).
1282 yılında , Sicilya Vespers olarak bilinen Angevin yönetimine karşı bir isyan , Charles of Anjou'nun Sicilya adasındaki egemenliğini bozdu. Angevins da tarz ayrı bir varlık haline krallık, anakaraya kontrolünü sürdürmek için yönetilen Sicilya Krallığı yaygın olarak anılır olsa da, Napoli Krallığı başkent sonra. Ada , Aragon Tacı altında ayrı bir krallık oldu .
1302'den sonra ada krallığına bazen Trinacria Krallığı deniyordu . Genellikle krallık gibi başka bir hükümdar yetkisinde olan Aragon Kralı , İspanya Kralı'nın veya Kutsal Roma İmparatoru . 1816'da Sicilya Adası Krallığı , İki Sicilya Krallığı'nı oluşturmak için Napoli Krallığı ile birleşti . 1861'de İki Sicilya , İtalya Krallığı'nı oluşturmak için Sardunya ve birkaç kuzey şehir devleti ve dükler ile birlikte Savoy hanedanı tarafından işgal edildi ve fethedildi .
Tarih
Normandiya fethi
11. yüzyılda anakara güney Lombard ve Bizans güçleri, Fransız ve Vikinglerin torunları olan Norman paralı askerlerini işe alıyorlardı ; Sicilya'yı Arap Müslümanlardan alarak fetheden Roger I komutasındaki Normanlardı . Apulia ve Calabria'yı aldıktan sonra Roger, Messina'yı 700 şövalyeli bir orduyla işgal etti . 1068'de Sicilyalı I. Roger ve adamları Misilmeri'de Müslümanları yendi, ancak en önemli savaş, Sicilya'nın 1091 yılına kadar tamamen Norman kontrolü altına alınmasına neden olan Palermo kuşatmasıydı.
Norman krallığı
Norman Krallık tarafından, Noel günü, 1130 tarihinde oluşturuldu Sicilya Roger II mutabakatı ile, Papa Innocent II . Roger II, babasından miras kalan toprakları Sicilya Kralı I. Roger saydı . Bu bölgeler , Sicilya Emirliklerinden Araplar tarafından fethedilen Malta Takımadaları ; Apulia Dükalığı ve Sicilya İlçe kuzeni aitti, William II, Apulia Dükü 1127 yılında William'ın ölümüne kadar; ve diğer Norman vasalları. Roger , 1130 Noel Günü'nde Sicilya Kralı olarak tahta çıkan Antipope Anacletus II'ye desteğini açıkladı .
1136'da, Anacletus'un rakibi Papa II. Masum , Kutsal Roma İmparatoru Lothair III'ü Bizans İmparatoru II . John Comnenus'un yardımıyla Sicilya Krallığı'na saldırmaya ikna etti . Biri Lothair, diğeri Bavyera Dükü Henry the Proud tarafından yönetilen iki ana ordu Sicilya'yı işgal etti. Nehirde Tronto , Loritello William Lothair teslim oldu ve kendisine Termoli kapılarını açtı. Bunu Molise'li Kont Hugh II izledi. İki ordu, 1137'de seferlerine devam ettikleri Bari'de birleşti . Roger, Apulia'yı bir tımar olarak İmparatorluğa vermeyi teklif etti , Lothair, Masum tarafından baskı gördükten sonra bunu reddetti. Aynı dönemde Lothair ordusu isyan etti.
Sonra Sicilya'nın tamamen fethedilmesini umut eden Lothair, Capua ve Apulia'yı Sicilya Krallığı'ndan Roger'ın düşmanlarına verdi. Masum, Apulia'nın papalık iddialarının altına düştüğünü iddia ederek protesto etti. Lothair kuzey döndü ama Aralık itibariyle 1137. on 4 Alpler geçerken ölen Lateran İkinci Konseyi , Masum aforoz Roger için bir muhafaza Nisan 1139 yılında bölücü bir tutum. 22 Mart 1139'da Roger'ın oğlu Apulia Dükü III.Roger, Galluccio'da binlerce şövalyeyle papalık birliklerini pusuya düşürdü ve papayı ele geçirdi. 25 Mart 1139'da Masum, Mignano Antlaşması ile Roger'ın krallığını ve mülkünü kabul etmek zorunda kaldı .
Roger, taç giyme töreninden başlayıp Ariano'nun Büyüklükleri ile biten on yılın çoğunu, Roger'ın hükümeti merkezileştirmeyi amaçladığı bir dizi kanunu çıkararak geçirdi. : O da onun önde vassalları tarafından çeşitli istilalara ve quelled isyanları savuşturmayı bildi Bari Grimoald , Capua Robert II , ALIFE ait Ranulf , Napoli Sergius VII ve diğerleri.
Bu onun amiral aracılığıyla oldu Antakya'nın George Roger daha sonra kıyı fethetti o Ifriqiya dan Zirids gayri resmi başlığı "alarak Afrika'nın Kral " ve Afrika'nın Norman Krallığı temelini işaretleme. Aynı zamanda Roger'ın filosu Bizans İmparatorluğu'na da saldırdı ve Sicilya'yı neredeyse bir yüzyıldır Akdeniz'de önde gelen bir deniz gücü haline getirdi .
Roger'ın oğlu ve halefi, "Kötü William" olarak bilinen Sicilyalı I. William'dı, ancak takma adı esas olarak William'ın bastırdığı baron isyanlarını destekleyen kronikler arasındaki popülerlik eksikliğinden kaynaklanıyordu. 1150'lerin ortalarında William, Afrika'daki mallarının çoğunu yerel Kuzey Afrika lordlarının bir dizi isyanıyla kaybetti. Ardından, 1160 yılında, Mahdia'nın nihai Norman Afrikalı kalesi tarafından çekildi Almohadlar . Saltanatı barış içinde sona erdi (1166). Büyük oğlu Roger önceki isyanlarda öldürülmüştü ve oğlu William II , küçüktü. Çocuğun 1172'deki naipliğinin sona ermesine kadar, krallıktaki kargaşa neredeyse iktidardaki aileyi alaşağı etti. II. William'ın saltanatı, yirmi yıllık neredeyse sürekli barış ve refah olarak hatırlanır. Bunun için her şeyden çok "İyi" lakaplı. Ancak hiçbir sorunu yoktu, ki bu olay bir ardıl krizi işaret ediyordu: II. Roger'ın kızı olarak tahtın tek varisi olan Constance teyzesi , uzun zamandır bir rahibe olarak bir manastırda hapsedildi ve evliliği düşünülenin ötesinde, " Evliliği Sicilya'yı yok edecekti "1184'e kadar, o , Kutsal Roma İmparatoru I. Friedrich'in en büyük oğlu Henry ve Kutsal Roma İmparatoru gelecekteki Henry VI ile nişanlanana kadar . William, Constance ve Henry'yi tahtın varisleri olarak adlandırdı ve soylulara yemin ettirdi, ancak soylular bir Alman tarafından yönetilmek istemedi, bu yüzden William'ın 1189'daki ölümü krallığın çökmesine neden oldu.
Lecce'li soylu Tancred'in desteğiyle tahtı ele geçirdi. Henry ve Constance'ı destekleyen ancak 1190'da idam edilmek üzere kandırılan eski bir yarışmacı olan uzak kuzeni Roger of Andria'nın isyanı ve 1191'den beri eşi adına Almanya Kralı Henry ve Kutsal Roma İmparatoru'nun işgali ile mücadele etmek zorunda kaldı. aynı yıl içinde. Henry, saldırısı başarısız olduktan sonra geri çekilmek zorunda kaldı, İmparatoriçe Constance yakalandı ve sadece Papa'nın baskısı altında serbest bırakıldı. Tancred 1194'te öldü ve Constance ve Henry galip geldi ve krallık 1194'te Hohenstaufen Hanesi'ne düştü . Tancred'in küçük oğlu Sicilyalı III.William tahttan indirildi ve Henry ve Constance kral ve kraliçe olarak taçlandırıldı. Constance aracılığıyla, Hauteville kanı Kutsal Roma İmparatoru II . Frederick'e geçti .
Hohenstaufen krallığı
1197'de Frederick'in, daha sonra 1220'de Kutsal Roma İmparatoru II . Frederick olacak olan bir çocuk olan üyeliği , Sicilya'nın yakın geleceğini büyük ölçüde etkiledi. Kraliyet otoritesinin merkezileştirilmesine çok alışkın bir ülke için, kralın genç yaşı ciddi bir güç boşluğuna neden oldu. Amcası Swabia Philip atamasıyla Frederick'in mirasını korumayı taşındı Markward von Anweiler , Margrave ait Ancona , 1198. Bu arada naip Papa Innocent III Sicilya Papalık otoritesini istediğini vurgulamış, ama Frederick'in haklarını tanıdı. Papa, önümüzdeki on yıl içinde papanın gücünün istikrarlı bir şekilde azaldığını görecek ve birçok kavşakta hangi tarafın geri çekileceğinden emin değildi.
Ancak Hohenstaufen'in iktidar üzerindeki hakimiyeti güvenli değildi. Brienne'li Walter III , Sicilyalı Tancred'in kızıyla evlenmişti . Sicilya'dan tahttan indirilen Kral William III'ün kız kardeşi ve varisiydi. 1201'de William, krallığı talep etmeye karar verdi. 1202 'bir ordu rektör tarafından yönetilen Palearia Walter ve Vohburg ait Dipold Brienne'nin Walter III tarafından yenildi. Markward öldürüldü ve Frederick , Pisalıların müttefiki William of Capparone'nin kontrolüne girdi . Dipold, davacının 1205'te ölümüne kadar anakarada Walter'a karşı savaşmaya devam etti. Dipold sonunda Frederick'i 1206'da Capparone'dan aldı ve onu Şansölye Walter of Palearia'nın vesayetine verdi. Walter ve Dipold daha sonra bir kavga ettiler ve ikincisi, 1207'de Walter tarafından kuşatılıp yakalandığı kraliyet sarayını ele geçirdi. On yıl sonra, naiplik ve tahtın kendisi için savaşlar durmuştu.
Yasaların reformu, 1140 yılında Roger II tarafından Ariano Assizes ile başladı . Frederick reform sürecini Capua Assizes of Capua (1220) ve kendi krallığı için dikkate değer bir kanun koleksiyonu olan Melfi Anayasaları'nın (1231, Liber Augustalis olarak da bilinir ) ilan edilmesiyle sürdürdü. Melfi Anayasaları, merkezi bir devlet kurmak için oluşturuldu. Örneğin, kraliyet komutası altında olmadıkları sürece vatandaşların halka açık yerlerde silah taşımalarına veya zırh giymelerine izin verilmedi. Sonuç olarak isyanlar azaldı. Anayasalar, Sicilya Krallığını mutlak bir monarşi yaptı , Avrupa'da feodalizmden çıkan ilk merkezi devlet oldu ; aynı zamanda yazılı hukukun önceliği için bir emsal teşkil etti. Nispeten küçük değişikliklerle Liber Augustalis , 1819'a kadar Sicilya hukukunun temeli olarak kaldı. Bu dönemde, Castel del Monte'yi de inşa etti ve 1224'te , şimdi Università Federico II olarak adlandırılan Napoli Üniversitesi'ni kurdu . Yüzyıllar boyunca güney İtalya'nın yegane spor salonu olarak kaldı.
Frederick ölümünden sonra Krallık tarafından yönetilen Almanya'nın Henry VII ve Almanya'nın Conrad IV . Bir sonraki meşru varis, o dönemde yönetemeyecek kadar genç olan Conrad II idi. Frederick'in gayri meşru oğlu Sicilyalı Manfred, iktidarı ele geçirdi ve on beş yıl boyunca krallığı yönetirken, diğer Hohenstaufen varisleri Almanya'nın çeşitli bölgelerini yönetiyordu. Papalık Devletlerine karşı uzun süren savaşlardan sonra , Krallık mülklerini savunmayı başardı, ancak Papalık , Krallığın Hohenstaufen'in sadakatsizliği nedeniyle sahiplendiğini ilan etti. Bu bahane altında Fransa Kralı Louis IX ile anlaştı . Louis'in kardeşi Anjou Charles , Sicilya kralı olacaktı. Buna karşılık Charles, Papa'nın Krallık'taki efendiliğini tanıdı, papalık borcunun bir kısmını ödedi ve Papalık Devletlerine yıllık haraç ödemeyi kabul etti. Sicilya'daki Hohenstaufen yönetimi, 1266 Angevin istilası ve Hohenstaufen'in son erkek varisi Conradin'in 1268'de ölümünden sonra sona erdi .
Angevin Sicilya
1266'da Hohenstaufen hanedanı ile Papalık arasındaki çatışma, Sicilya'nın Anjou Dükü I. Charles tarafından fethedilmesine yol açtı . 1258'de Sicilyalı Manfred tarafından Sicilya tahtının Conradin'den gasp edilmesiyle, Papalık ile Hohenstaufen arasındaki ilişki yeniden değişti. Papalık, Alpler'de güvenli bir şekilde ele geçirilen Conradin adlı çocuk yerine şimdi , 1260'taki Montaperti savaşında Ghibelline davasını büyük ölçüde destekleyen güçlü bir askeri liderle karşı karşıya kaldı. Buna göre, 1262'de Manfred ile görüşmeler koptuğunda, Papa Urban IV yeniden Hohenstaufen'i krallıktan dağıtma planını üstlendi ve tacı yeniden Charles of Anjou'ya teklif etti . Papalık ve Guelph desteğiyle Charles İtalya'ya indi ve Manfred'i 1266'da Benevento ve 1268'de Conradin'i Taglicozzo savaşında mağlup etti .
Aragon ve Bizans İmparatorluğu'ndan ajanların isyan kışkırtmasıyla birleşen Fransız resmiyetine muhalefet ve vergilendirme , Sicilya Vespers'in başarılı bir şekilde ayaklanmasına ve ardından 1282'de Aragon Kralı III. Peter'in davet ve müdahalesine yol açtı . Sicilya Vesperleri , eski Sicilya Krallığını ikiye bölen 1302'de Caltabellotta Barışına kadar sürdü . Veya Trinacria Krallığı "Fener ötesinde Sicilya Krallığı" adlı Sicilya adası, gitti Frederick III arasında Aragon evinde onu iktidar olmuştu. Aynı zamanda Sicilya Krallığı olarak da anılan ancak modern bilim tarafından Napoli Krallığı olarak adlandırılan yarımada bölgeleri ( Mezzogiorno ), aynı şekilde onu yöneten Anjou'nun evinin II . Charles'ına gitti . Dolayısıyla barış, huzursuz bir statükonun resmi olarak tanınmasıydı . Krallıktaki bölünme 1372'de Villeneuve Antlaşması ile kalıcı hale geldi . İspanya kralı 16. yüzyılda her iki tacı da ele geçirebilse de, Sicilya Krallığı'nın iki yarısının yönetimi , İki Sicilya Krallığı'nda yeniden bir araya geldikleri 1816 yılına kadar ayrı kaldı .
Aragon ve İspanya Tacı altında Sicilya'nın dar görüşlü krallığı
Sicilya bir parçası olarak bağımsız bir 1409 yılına kadar akraba veya Aragon evin Harbiyeli dalı tarafından krallığı ve oradan olarak yönetildi Aragon Crown . Napoli Krallığı, Angevin hükümdarı Anjou'nun René tarafından yönetildi, ta ki iki taht , Napoli'nin başarılı kuşatması ve 6 Haziran 1443'te René'nin yenilgisinden sonra Aragonlu Alfonso V tarafından yeniden birleşene kadar. Sonunda, Aragonlu Alfonso iki krallığı böldü. onun yönetimi sırasında. Napoli yönetimini 1458'den 1494'e kadar hüküm süren gayri meşru oğlu Napoli I. Ferdinand'a ve Aragon ve Sicilya'nın geri kalanını Alfonso'nun kardeşi Aragonlu II. John'a verdi . 1494'ten 1503'e kadar Angevins'in mirasçıları olan Fransa Charles VIII ve Louis XII'nin birbirini izleyen kralları Napoli'yi fethetmeye çalıştı (bkz. İtalyan Savaşları ) ancak başarısız oldu. Sonunda Napoli Krallığı, Aragon Tacı ile yeniden birleşti. Ünvanlar, 1700'de Habsburg Hanedanı'nın İspanyol şubesinin sonuna kadar Aragon Krallığı ve İspanya Krallığı'nın Aragon kralları tarafından tutuldu .
Şövalyelerin altında Malta
1530 yılında korumak amacıyla Roma dan Osmanlı güneye gelen istilasına V. Karl , İspanya Charles I olarak, Islands of verdi Malta ve Gozo için Şovalyeleri içinde daimi beyliği bir karşılığında, yıllık ücret iki Malta şahin onlar göndermeye vardı Tüm Ruhlar Günü için Viceroy Sicilya. Malta Adaları, 1091'den beri İlçenin bir bölümünü ve daha sonra Sicilya Krallığı'nı oluşturuyordu. Malta ile Sicilya Krallığı arasındaki feodal ilişki , 1798'de Malta'nın Malta'yı işgaline kadar Şövalyelerin yönetimi boyunca devam etti .
İşgal tanınmadı ve Malta, 1798'den 1814'e kadar Sicilya Krallığı'nın de jure bir parçasıydı. Fransızlara karşı Malta isyanından sonra, Malta 1813'te bir İngiliz kraliyet kolonisi olana kadar İngiliz koruması altındaydı . 1814 Paris Antlaşması Sicilya ile Malta'nın 700 yıllık ilişkisinin sona ermiş.
İspanyol Veraset Savaşından Sonra (Savoy ve Habsburg kuralı)
1713'ten 1720'ye kadar Sicilya Krallığı , İspanya Veraset Savaşını sona erdiren Utrecht Antlaşması hükümlerine göre onu alan Savoy Hanesi tarafından kısa bir süre yönetildi . Krallık, böylece kraliyet rütbesine yükseltilen Savoyardlar için bir ödüldü. Yeni kral II. Victor Amadeus 1713'te Sicilya'ya gitti ve oğlunun Piedmont Prensi'nin naip olarak hareket ettiği anakara başkenti Torino'ya dönmeden önce bir yıl kaldı . İspanya'da savaşın sonuçları gerçekten kabul edilmemişti ve bunun sonucu Dörtlü İttifak Savaşıydı . Sicilya 1718'de İspanya tarafından işgal edildi. Savoy'un Sicilya kadar uzak bir ülkeyi savunma gücüne sahip olmadığı anlaşıldığında Avusturya devreye girdi ve Sardinya Krallığı'nı Sicilya ile değiştirdi. Victor Amadeus bu değişimi protesto etti, Sicilya bir milyondan fazla nüfusu olan zengin bir ülke ve Sardunya birkaç yüz bin kişilik fakir bir ülkeydi, ancak "müttefiklerine" direnemedi. İspanya nihayet 1720'de yenildi ve Lahey Antlaşması değişikliği onayladı. Sicilya, zaten Napoli'yi yöneten Avusturyalı Habsburglara aitti. Victor Amadeus, üç yıl boyunca protesto etmeye devam etti ve ancak 1723'te değişimi tanımaya karar verdi ve Sicilya kraliyet unvanını ve onun yan kuruluş unvanlarını (Kıbrıs Kralı ve Kudüs gibi) kullanmaktan vazgeçti.
İspanya Bourbon'un evinin altındaki iki krallık
1734'te, Napoli, Bourbon evinin bir şubesini başlatarak , küçük oğlu Parma Dük Charles'ı Napoli Kralı VII.Charles olarak yerleştiren bir Bourbon olan İspanya Kralı V. Philip tarafından yeniden fethedildi . Napoliten mal varlığına ek olarak, ertesi yıl Avusturya'nın Sicilya'dan vazgeçmesinin ardından Sicilya Kralı V. Charles'ın adıyla Sicilya Kralı oldu ve Parma Dükalığı ve Toskana Büyük Dükalığı karşılığında Napoli'ye yaptığı iddialarını verdi. Bu el değişikliği, kralın doğrudan başlattığı veya ilham verdiği birçok kamu projesi ve kültürel girişimle birlikte ekonomik gelişme ve sosyal ve politik reformlar dönemini başlattı. 1759'da İspanyol tahtına girene kadar Sicilya Kralı olarak kaldı, Avusturya ile yapılan anlaşmalar, İtalyan topraklarının İspanya tacıyla birleşmesini yasakladı.
Charles , üçüncü oğlu Ferdinand'ın tahtına Napoli'li IV. Ferdinand ve III.Sicilya'nın isimleriyle katılarak tahttan çekildi . Hâlâ küçük olan Ferdinand, zevkler ve boş zamanların arasında büyürken, gerçek güç, kraliyet konseyi başkanı Bernardo Tanucci tarafından güvenli bir şekilde elindeydi . Bu dönemde, Charles tarafından başlatılan reform sürecinin çoğu, kralın devlet meselelerine çoğunlukla yokluğu veya ilgisizliği ve Kraliçe Maria Carolina ile başbakanlar Tanucci (1777'ye kadar) ve John Acton tarafından yönetilen siyasi dümenle durdu . İkincisi, Napoli ve Sicilya'yı İspanya ve Avusturya'nın etkisinden kurtarmayı ve onları Büyük Britanya'ya yaklaştırmayı başardı, ardından büyükelçi William Hamilton tarafından temsil edildi . Bu, Büyük Tur dönemidir ve birçok doğal ve tarihi cazibe merkezi ile Sicilya, bir yandan adaya Aydınlanma rüzgarlarını getiren, diğer yandan da yayılacak olan Avrupa'nın her yerinden bir dizi entelektüel tarafından ziyaret edilir. kıtadaki güzelliğinin ünü.
1799'da Napolyon Napoli'yi fethetti ve kral Ferdinand'ı ve sarayı Horatio Nelson komutasındaki İngiliz filosunun koruması altında Sicilya'ya kaçmaya zorladı. Napoli, Fransız desteğiyle Partenopya Cumhuriyeti'ne ve daha sonra yine Fransız himayesi ve etkisi altında bir krallık haline getirilirken , Sicilya, Napolyon'a karşı uzun mücadelede Akdeniz'deki İngiliz harekat üssü haline geldi. Altında İngiliz özellikle rehberliği, Rab William Bentinck Sicilya İngiliz birliklerinin komutanıydı, Sicilya İngiliz sistemi üzerinden kalıplı bir Anayasayı onaylayan Kral zorlayarak, anayasal aparat modernize etmeye çalıştı. Ada, 1806-14 yılları arasında İngiliz işgali altındaydı. Yeni sistemin temel özelliği, iki odalı bir parlamentonun (mevcut olanın üçünün yerine) oluşturulmasıydı. Parlamentonun oluşumu, krallıkta feodalizmin sonunu getirdi .
1815'te Napolyon'un yenilgisinden sonra Ferdinand tüm reformları yürürlükten kaldırdı ve hatta 1816'da başkenti Napoli ile yepyeni İki Sicilya Krallığı'nın kurulmasıyla (800 yıllık bir tarihten sonra) Sicilya Krallığını haritadan iptal etti. Sicilya, (Ferdinand dahil her kralın saygı duyacağına yemin ettiği) asırlık tüzüğünün bu ihlaline isyan etti, ancak 1820'de Napoliten ve Avusturya güçleri tarafından yenilgiye uğradı . 1848-49'da başka bir Sicilya bağımsızlık devrimi meydana geldi. Messina'yı 5 günlük bombardımanından sonra Re Bomba lakaplı olan İki Sicilya'nın yeni kralı Ferdinand II tarafından bastırıldı . Sicilya halklarının ve seçkinlerinin Napoli'ye ve Bourbon hanedanına karşı artan düşmanlığı, yalnızca giderek baskılanan polis devleti, siyasi infazlar ve sürgünler tarafından kontrol altında tutulan çok istikrarsız bir denge yarattı.
İtalya Krallığı ile Birleşme
4 Nisan 1860'da Bourbon rejimine karşı son isyan patlak verdi. Piedmontese başbakanı Cavour tarafından finanse edilen ve yönetilen Giuseppe Garibaldi , sözde Binlik Seferi'ni başlatarak isyana güçleriyle yardım etti . O geldi Marsala ca. May 1860 11 1000 Redshirts . Garibaldi , Sardunya Kralı II . Victor Emmanuel adına Sicilya üzerinde diktatörlüğü üstlendiğini duyurdu . 15 Mayıs'ta Kızıl Gömlekliler , Calatafimi Savaşı'nda savaştılar ve birkaç hafta içinde Palermo, sayıca üstün olan General Lanza'nın birliklerinden serbest bırakıldı, açıklanamaz bir şekilde geri çekildi. İki Sicilyalı Francis II , Krallığın kontrolünü geri almaya çalıştı. 25 Haziran 1860'da Krallığın anayasasını restore etti, İtalyan üç rengini ulusal bayrak olarak kabul etti ve Krallık için özel kurumlar vaat etti.
21 Ekim 1860'da İtalya ile birleşme için bir referandum yapıldı. Referandumun sonucu 432.053 (% 99) lehte ve birleşmeye sadece 667 karşı çıktı. Krallık içinde hala savaşan üç ayrı orduyla, bu sonuç kamuoyunun doğru bir tasvirinden uzaktı. Önemli tutarsızlıklar ve gizli oy pusulasının olmaması, Dennis Mack Smith'in "açıkça hileli" olarak tanımladığı referandumun yorumunu daha da karmaşık hale getiriyor. Sicilyalıların çoğu birleşmeyi İtalya'nın ilk kralı Victor Emmanuel II'ye ait olan Savoy Hanesi'nin kabulü olarak gördü .
Toplum
Sicilya'nın Norman Krallığı sırasında, yerel topluluklar ayrıcalıklarını korudular. Hohenstaufen Krallığı'nın yöneticileri, yerel soyluları kuzey İtalya'dan lordlarla değiştirerek birçok şehir ve kırsal toplulukta yeni soylulara karşı çatışmalara ve isyanlara yol açtı. Bu isyanlar, birçok tarım bölgesinin yıkılmasına ve orta sınıf milliyetçiliğinin yükselmesine neden oldu, bu da sonunda şehir sakinlerinin Aragonluların müttefiki olmasına yol açtı . Bu durum, Angevin'in Sicilya Vespers sırasında devrilmelerine kadar kısa yönetimi sırasında devam etti. Angevin, ülkeyi feodalleştirmeye başladı, onlara yüksek adalet konusunda yetki vererek soyluların gücünü artırdı. 15. yüzyılda Krallığın izolasyonu nedeniyle Rönesans'ın üzerinde hiçbir etkisi olmadı.
Aynı dönemde, Sicilya Krallığı'nın feodalleşmesi, feodal bağların ve tebaası arasındaki ilişkilerin güçlendirilmesi yoluyla yoğunlaştırıldı. 1669 Etna patlaması tahrip Katanya . 1693'te Krallığın nüfusunun% 5'i depremler nedeniyle öldürüldü . O dönemde veba salgınları da oldu. 17. ve 18. yüzyıl Krallığın gerileme dönemiydi. Yolsuzluk, toplumun üst ve orta sınıfları arasında yaygındı. Brigands gruplarının oluşumuna yol açtı derebeylerinin, soylu saldıran ve yok ederek yaygın bozulması ve alt sınıfların kötü muamele tımar . Kendilerine "Mafya" adını veren bu gruplar, modern Sicilya Mafyasının temelini oluşturdu . Monarşiye karşı isyanların tırmanması sonunda İtalya ile birleşmeye yol açtı.
Demografik bilgiler
II . Frederick (1198-1250) döneminde , krallığın nüfusu yaklaşık 2,5 milyondu. Hohenstaufen döneminde, Krallığın her biri 20.000'den fazla nüfusu olan 3 şehri vardı. Sicilya Vespers sırasında 1282'de kuzey eyaletlerinin kaybından ve 1669 Etna patlaması gibi çeşitli doğal afetlerden sonra, Sicilya Krallığı'nın nüfusu azaldı. 1803'te Krallığın nüfusu 1.656.000 idi. Krallığın o dönemdeki ana şehirleri Palermo , Catania , Messina , Modica , Syracuse idi .
|Bölünme||Nüfus|
|Val di Mazzara||643.000|
|Val di Demona||521.000|
|Val di Noto||459.000|
|Lipari Adaları||18.000|
|Aegadian Adaları||12.000|
|Pantelleria Adası||3.000|
|Toplam nüfus||1.656.000|
|Kent||Nüfus|
|Palermo||120.000|
|Katanya||40.000|
|Messina||36.000|
|Modica||23.500|
|Syracuse||17.000|
Ekonomi
Arazinin yüksek verimliliği, Norman krallarının komşu bölgelerden yerleşimciler getirmesine veya çiftçileri toprak ekiminin gerekli olduğu alanlara yerleştirmesine yol açtı. Bu, tarımsal üretimde artışa neden oldu. O dönemde Sicilya Krallığı'nın ana zenginlik kaynakları, en önemlileri Napoli'nin antik liman kentleri ve yerel ürünlerin ihraç edildiği yakındaki muadili Amalfi olan denizcilik şehirleriydi . Ana ihracat, fındık , kereste , yağ , domuz pastırması, peynir , kürk, post , kenevir ve kumaş gibi diğer ihracatlarla birlikte durum buğdayıydı . Tahıl ve diğer kuru ürünler, krallığın batı kesiminde 275.08 litreye, doğu kesiminde ise 3.3 litreye eşdeğer olan salme cinsinden ölçüldü. Salma 16 tumoliye bölündü. Bir tumolo 17.193 litreye eşitti . Ağırlık kantari cinsinden ölçüldü. Bir cantaro, 79.35 kilograma (174.9 lb) eşdeğerdi ve yüz rottoli'ye bölündü. Kumaş kanne ile ölçüldü. Bir canna 2.06 metre uzunluğundaydı. 12. yüzyılın sonunda Messina , krallığın önde gelen ticari şehirlerinden biri haline geldi.
Krallık döneminde, Sicilya'nın ürünleri birçok farklı ülkeye gitti. Bunlar arasında Cenova , Pisa , Bizans İmparatorluğu ve Mısır vardı . 12. yüzyıl boyunca Sicilya, Cenova gibi kuzey İtalya şehirleri için önemli bir hammadde kaynağı haline geldi. Ancak yüzyıllar geçtikçe, bu ekonomik ilişki Sicilya için daha az avantajlı hale geldi ve bazı modern bilim adamları, ilişkiyi kesinlikle sömürücü olarak görüyorlar. Dahası, birçok bilim adamı , bu düşüşün ne zaman meydana geldiği konusunda hemfikir olmasalar da , Geç Orta Çağ'da Sicilya'nın düşüşe geçtiğine inanıyor . Clifford Backman, Sicilya'nın ekonomik tarihini mağduriyet açısından görmenin bir hata olduğunu savunuyor ve düşüşün gerçekten de Sicilya'daki düşüşün sona erdiğine inanan eski bilim adamlarının aksine III. daha önce. Daha önceki bilim adamlarının geç ortaçağ Sicilya'sının sürekli düşüşte olduğunu gördükleri yerde Stephen Epstein, Sicilya toplumunun 15. yüzyılda bir canlanma yaşadığını savundu.
Cenova ile yapılan çeşitli anlaşmalar Sicilya'nın ticari gücünü güvence altına aldı ve güçlendirdi.
Angevin yönetimi sırasında toplumun feodalleşmesi kraliyet zenginliğini ve hazinesini azalttı. Angevin'in kuzey İtalya ticaretine ve Floransalı bankacıların finansmanına bağımlılığı , Krallığın ekonomisinin gerilemesine yol açan ana faktörlerdi. Artan nüfus ve kentleşme ile birlikte ekonomik düşüşün devam etmesi , tarımsal üretimin azalmasına neden oldu.
1800 yılında, mevcut mahsullerin üçte biri, eski yöntemlerle yetiştirildi ve bu, sorunu daha da kötüleştirdi. İspanyol yönetiminin sonraki döneminde, ihracat üzerindeki yüksek vergiler ve fiyatları tam olarak kontrol eden tekelleşen şirketler nedeniyle ticaret sistemi de önceki dönemlere kıyasla verimsizdi.
Sikke
12. yüzyılda Norman kralları, Sicilya'da 913'ten beri kullanılan tarikatı temel para olarak kullandılar. Bir tari bir gram ağırlığı yaklaşık oldu ve 16 1 / 3 altın karat. Arap dinarı dört tari ve değerdi Bizans katılaşma altı tari. Krallıkta bir onza otuz tariye veya beş florine eşitti. Bir tar yirmi grani değerindeydi. Bir grana altı denariye eşitti. 1140'tan sonra romesina bakır sikkesinin dolaşımı durdu ve yerini follaris aldı. Yirmi dört halk, bir Bizans miliaryonuna eşitti .
1231'de Tunusluları yendikten sonra Kutsal Roma İmparatoru II. Frederick , Augustalis'i darp etti . Bu basılmıştır 21 1 / 2 karat ve 5.28 gram olarak tartılmıştır. 1490'da zafer Sicilya'da basıldı. Onlar eşitti Venedikli ducat . Bir triumpho değdi 11 1 / 2 Aquilae. Bir aquila yirmi grani değerindeydi. İşlemlerde esas olarak tar ve pichuli kullanılmıştır.
Din
Norman hükümdarlığı sırasında, Sicilya Krallığı'nda birkaç farklı dini topluluk bir arada yaşadı. Bunlar: Latin Hıristiyanlar ( Roma Katolikleri ), Yunanca konuşan Hıristiyanlar ( Yunan Katolik ), Müslümanlar ve Yahudilerdi . Yerel dini uygulamalar kesintiye uğramamasına rağmen, Latin Hıristiyanların iktidarda olması Latin Hıristiyanlığı (Roma Katolikliği) lehine olma eğilimindeydi. Yunan ayinlerinin piskoposları, Sicilya'daki Latin Kilisesi'nin iddialarını tanımak zorunda kalırken, Müslüman topluluklar artık yerel emirler tarafından yönetilmiyordu . Yunanca konuşan Hristiyanlar, Latin Hristiyanlar ve Müslümanlar düzenli olarak etkileşimde bulundular ve ekonomik, dilsel ve kültürel olarak birbirlerinin hayatlarına dahil oldular. Bazıları evli. Arapça konuşulan bir bölgede yaşayan Hristiyanlar, Arapça ve hatta Müslüman isimleri alabilir. Birçok şehirde, her dini cemaatin kendi idari ve adli düzeni vardı. In Palermo Müslümanlar alenen camilerde namaz için çağrı izin verildi ve bunların yasal konular ile tasfiye edilmiştir kadılar , İslam yasalara uygun hüküm hakimler.
Hohenstaufen otoritesinin kurulmasından sonra Latince ve Yunanca konuşan Hristiyanlar ayrıcalıklarını korudular, ancak Müslüman nüfus giderek daha fazla baskı görüyordu. İtalyanların kuzey İtalya'dan getirilen yerleşimleri (kendileri için Müslüman mülkleri isteyen) birçok Müslüman topluluğun isyan etmesine veya Sicilya'nın dağlık bölgelerine yeniden yerleşmesine neden oldu. Bu isyanlar, bazı şiddet eylemlerine ve sonunda II . Friedrich döneminde başlayan Müslümanların sınır dışı edilmesine neden oldu . Sonunda, hükümet için tüm Müslüman nüfusu kaldırıldı Lucera içinde Apulia ve Girifalco içinde Calabria , vergilerini ödedi ve kralın yararına tarım emekçilerinin, zanaatkar ve okçu olarak hizmet. Lucera'daki koloninin sonunda 1300'de II. Charles'ın yönetimi altında dağıtıldı ve sakinlerinin çoğu köleliğe satıldı. Yahudi cemaati, İspanyol Engizisyonunun Sicilya'da 1493'ten 1513'e kadar kurulmasının ardından sınır dışı edildi . Kalan Yahudiler yavaş yavaş asimile edildi ve çoğu Roma Katolikliğine geçti.
Ayrıca bakınız
Referanslar
Kaynaklar
- Abulafia, David. Frederick II: Bir Ortaçağ İmparatoru, 1988.
- Abulafia, David. İki İtalyan: Sicilya Krallığı ve Kuzey Komünleri Arasındaki Ekonomik İlişkiler, Cambridge University Press, 1977.
- Abulafia, David. Batı Akdeniz Krallıkları 1200–1500: Hakimiyet Mücadelesi, Longman, 1997. (siyasi bir tarih)
- Alio, Jacqueline. Sicilya Kraliçeleri 1061-1266: Sicilya Krallığı'nın Norman-Swabian Dönemi Kraliçeleri Eşi, Regent ve Regnant, Trinacria, 2018.
- Johns, Jeremy. Norman Sicilya'daki Arap yönetimi: kraliyet dīwān, Cambridge University Press, 2002.
- Mendola, Louis. Sicilya Krallığı 1130-1860, Trinacria Editions, New York, 2015.
- Metcalfe, Alex. Norman Sicilya'daki Müslümanlar ve Hristiyanlar: Arapça Konuşanlar ve İslam'ın Sonu, Routledge, 2002.
- Metcalfe, Alex. Ortaçağ İtalya'sındaki Müslümanlar, 2009.
- Norwich, John Julius. Sicilya: Tarihin Kavşağındaki Ada, 2015.
- Runciman Steven. Sicilya Vespers: 13. Yüzyılın Sonlarında Akdeniz Dünyası Tarihi, Cambridge University Press, 1958.