Dünyanın inançla yapılandırıldığını anladığımızda, değerin bir serap olabileceğini anlarız.
Stoacılığın, modern Stoacıların yüzünü kızartacak olan, Kinizm olarak bilinen belirsiz bir felsefede belirsiz kökleri vardır. Kinikler, geleneksel değer fikirlerine karşı savaş ilan ettiler.
Yunancada "alaycı", "köpek benzeri" anlamına gelir. Bu filozoflar, yoksulluk ve kendi kendilerine yükledikleri zorluklarla dolu bir hayatı kucakladılar, saygın toplumun kibar tavırlarından uzak durdular, siyaseti küçümsediler ve utanmadan davrandılar.
Kiniklerin iddia ettiği gibi mutluluk, toplumun sığ ve yapay değerlerini reddederek ve basit ve kendi kendine yeten bir yaşamı kucaklayarak, hiç beklemediğiniz yerde bulunabilir.
Bunların en ünlüsü, MÖ 404 civarında doğan Sinop Diyojenleri idi. Pis yaşam tarzı, Atinalı dostları için o kadar saldırgandı ki, zekasının keskinliği ve bilgeliğinin genişliği olmasaydı bir deli olarak kabul edilirdi.
Bunların Bitcoin ile ne ilgisi var?
Diogenes'in hayatı gizemle örtülüdür, ancak genç bir adamken Delphi'deki kutsal Kahin'i ziyaret ettiği söylenir. Burası, birçok antik Yunan'ın, tanrı Apollon'dan tavsiye istemek için hac ziyaret ettiği yerdir. Diyojen, Kahin'e nasıl yaşaması gerektiğini sordu. Kahin, tipik bir belirsizlikle cevap verdi, "para birimini tahrif edin".
Şaşırtıcı olan şey, Diogenes'in zaten bu suç nedeniyle memleketi Sinop'tan sürülmüş olmasıydı. Babasının darphanesinin sikkelerini (muhtemelen daha ucuz metallerle karıştırarak) karıştırdı ve yakalandığında aileyi utandırdı.
O halde Oracle ne demek istedi? Diogenes'in yorumladığı kadarıyla, tahrif edilecek "para birimi" toplumun geleneksel değerleri, mülk ve statü gibi önemsiz şeyleri insanlar için çok değerli kılan yanlış inançlardı.
Serseri, Yunan dünyasının en zengin ve en güçlü devleti olan Atina'da kargaşaya sürüklendi. Sokaklarda bir küvete yerleşti, ancak kendisini aşağılayıcı bir şekilde yazan Platon ve Aristoteles'in karşısına çıkan ünlü bir filozof oldu. Bu filozoflar zengin ve güçlü ile karışırken (Aristoteles aslında Büyük İskender'e öğretti), Diogenes'in gücü küçümsemekten başka hiçbir şeyi yoktu.
O sırada bir Makedon prensi olan İskender, küvetinde görünüp ona istediği her şeyi vaat ettiğinde, Diogenes ondan güneş ışığından çıkmasını istedi. Sokak köpekleri şöhret veya itibarı önemsemezler. Kaçırdıkları promosyon veya kredi geri ödemeleri yüzünden uykularını kaçırmazlar. Köpekler şu anda tam olarak yaşar ve duygularını duyurur.
Tarihçi Diogenes Laërtius, Diogenes'in “… doğuştan, şereflerden ve tüm bu dünyevi ayrımlardan alayla alay ettiğini ve onları kötülük için kamufle olarak adlandırdığını yazdı. Tek gerçek ülke bir bütün olarak dünyadan oluşuyordu. "
Bu radikal ve potansiyel olarak tehlikeli bir eylemdi. Diyojen "kozmopolit" kelimesini icat etti. Kosmopolitês: "kozmos" veya "dünya" anlamına gelen " kosmo " ve "vatandaş" anlamına gelen politês .Kinikler: Felsefenin Köpekleri
Antik Avrupa'nın medeni bölgeleri, şiddetli rekabetin yaşandığı şehir devletlerinden oluşuyordu. Bu hiyerarşik toplumlar, tebaalarının düşüncesiz sadakatini talep ediyorlardı.
Bu saçma bir durumdu - aynı görünen ve aynı dili konuşan insanlar, doğumlarının rastgele kazasından başka hiçbir nedenle birbirlerinden nefret etmiyorlardı.
Diyojen aptal değildi. Biri ona nereli olduğunu sorduğunda kozmopolit, dünya vatandaşı olduğunu söyledi.
Para, cebinizdeki devletin görünmez gücüdür. Çoğu hükümet iki şey üzerinde tekel sahibidir: şiddet ve para. Banknotlarımız belirsiz semboller, ünlü devlet adamları veya yaşayan hükümdarlar ve "Tanrıya Güveniyoruz" ve "Dieu et Mon Droit" ("Tanrı ve benim hakkım") gibi sloganlarla kaplı. Sanki Tanrı - her şeyi bilen ve her şeyi bilen - bir banknotun üzerinde olmayı önemsiyormuş gibi. İnsanları bunun gerçekten hızlı olduğuna ikna etmek için arabanıza daha hızlı gitme çizgileri çizmek gibi.
Tüm bunlar, değerine olan güvenimizi güçlendirmeye hizmet ediyor ve bize sürekli olarak ulusal mülkiyetle uğraştığımızı hatırlatıyor. Para birimini tahrif etmek veya yok etmek birçok ülkede yasa dışıdır, çünkü nihayetinde ona "sahip değilsiniz".
Parayı çok düşünüyoruz. Ne kadar azımız olduğunu ve nasıl daha fazlasını elde etmek istediğimizi düşünüyoruz, ancak nadiren paranın üzerimizde sahip olduğu gücü, bizi boyun eğdirmek ve bölmek için nasıl çalıştığını düşünüyoruz.
Para bir fikirdir, anlamı - değeri - sadece zayıftır. Buna inanmamızı gerektiriyor, bu yüzden devlet bankaları bizi büyülemek için neredeyse kutsal görünmek için Tanrı'nın adını, ataların kahramanlarını veya süslü sloganları kullanıyor.
Brezilya halkı 1980'lerde para birimine olan inancını kaybettiğinde, hükümet 1990'ların başında paralel bir para birimi icat ederek halkı paranın değerine yeniden inandırmaya çalıştı. Bu, "Gerçek Plan" olarak biliniyordu.
Brezilya'nın "gerçek" para birimi Real , yeni oluşturulan "URV" (hiç basılmamış olan Gerçek Değer Birimi) karşısında değerini koruyor gibi görünmesi için yapıldı. Hile işe yaradı - kaçak enflasyon hüküm sürdü, insanlar bir kez daha kendi para birimlerine "inandılar".
Ancak bu hikaye, bir para biriminin değerinin nihayetinde algıyla ve hükümetin bunda eliyle ilgili olduğunu göstermeye hizmet ediyor. URV nüfus düşündürmek artık ekonomistler tarafından uydurulmuş bir aşk iksiri daha oldu Gerçek yine güzeldi.
Paranın değeri, devlet altın rezervlerine bağlıydı. Altın kıt, yumuşak ve parlaktır ve bu nedenle değerlidir. Ancak yirminci yüzyılın savaşları ve ekonomik kargaşalarından sonra, çoğu para birimi artık “itibari para birimi” dir - bir hükümet istediği zaman istenildiği zaman basılabilir. "Nicel genişleme" budur. Borsa çökmelerinin, durgunlukların ve salgınların ekonomik yaralarını hafifletmek için para arzında kısa vadeli bir artış.
Sorun şu ki, hükümetler tarafından daha fazla para birimi basıldıkça, bu bizi daha yoksul yapıyor. Dolaşımdaki daha fazla para, yiyecek ve kira gibi şeylerin fiyatlarının şişmesi anlamına gelir. En yoksullar bundan en çok etkilenir çünkü nadiren para birimi enflasyonuyla eşleşebilecek değer kazanan varlıklara sahiptirler.
Para basmanın yoksullar ve orta sınıf için dolaylı bir vergi olduğunu söyleyebilirsiniz. Diogenes'i suçlu bir genç olarak Sinop'tan sürgün ettiren madeni para tağşından daha iyi değil. Paranın kendisine emanet edilenler tarafından kasıtlı olarak küçültülmesi, bizim üzerimizdeki büyüsünün de gevşediği anlamına gelir.
Bitcoin, diğer tüm paralar kadar bir fikirdir. Değeri yalnızca inançta yatmaktadır. Ancak Bitcoin aynı zamanda bir felsefedir. Bazı yönlerden bu, Kinik dünya görüşü ile ilgili bir tutumdur.
Dünyanın finansal bir felaketle karşı karşıya kaldığı 2008 yılında başlatıldı. Pervasız bankacılar “sub-prime” bonolarla kumar oynadılar, bu herkesin ekonomilerimizde gerçekte olduğundan daha fazla değer olduğunu düşündüğü anlamına geliyordu.
Batıda kartonpiyerden yapılmış bir konakta yaşıyorduk. Değer yanılsaması paramparça olduğunda, insanlar ellerinde kalanları istifliyor. Yüzlerce kişi, bankaların yatırımları çöktüğü için yok olmasın diye, tüm paralarını çekmek için banka şubelerinin önünde uzun kuyruklarda bekledi.
Boş çekirdeğe sahip bir yıldız gibi, ekonomi patladı. Hükümetler, bankacılık sistemini desteklemek için para basarak harekete geçti. “Nicel gevşeme”, mevcut küresel finans sistemi için zaman kazandırdı ve batı dünyasını toplu ekmek hatlarından ve çorba mutfaklarından kurtardı.
Elbette paraya ihtiyacımız var. Yiyecek, su veya mülkü verimli bir şekilde değiştiremezsiniz. Ancak yapmanız gereken tek şey, benzersiz bir şeyin ve insanların taklit edemeyeceği bir şeyin, mantıklı bir soyutlama ve değişim aracı olduğu konusunda hemfikir olmak. Bitcoin tüm bu kutuları işaretler. Hükümetler bunu bizim için yapmak zorunda değil.
Bitcoin, merkezi olmayan bir para birimidir. Bu kulağa kuru gelse de felsefi olarak önemlidir. Bu anarşi, ama anarşi düşündüğümüz aşağılayıcı şekilde değil.
“Bitcoin bankacıları” yok, Bitcoin merkezi yok, bir ofis bile yok. Para birimi üzerinde kimsenin kontrolü yoktur. İnternette yayılmış durumda, var olduğu tek yer yok, darphane ya da merkez bankası yok.
Bitcoin bunun yerine saf bir koddur - mekanizmasında şeffaftır, ancak kullanımında özeldir. Eyalet para birimleri tam tersidir - yönetimleri belirsizdir, ancak bizim onları kullanmamız göz önünde bulundurulur. Sadece DNA'sında basılan 21 milyon Bitcoin olacak ve bunu biz de yapacağız.
Para birimleri, devletleri ve aracıları tarafından desteklenerek büyülerini sürdürürken, Bitcoin'in bunu destekleyecek hiçbir şeyi yok. İnsanların alay etmesine ve yazmamasına neden olan şey budur, çünkü "içsel" değeri yoktur.
Ancak "içsel" değer, verdiğim tüm nedenlerden dolayı artık onu kesmiyor. Bitcoin'in değeri , bürokratlar ve bankacılar tarafından kontrol edilmemesi gibi dış faktörlerde yatmaktadır . Bunun üzerine "Kendimize Güveniyoruz" yazmalıydı.
Bitcoin, sınırları olmayan bir para birimidir. Bu, Cosmopolis'in parasıdır - içinde hepimizin hiç kimsenin sahip olmadığı veya kontrol etmediği bir para birimiyle takas ve takas yapabileceğimiz dünya şehri. Para değiştirici yok, sürtüşme yok, paramızı yöneterek zenginleşen aracılar yok. Değeri, emekleme döneminde değişken olsa da (Bitcoin henüz ergenlik çağında değil), sonuçta bize bağlı olacak.
Bir köpek kadar çıplak, illüzyonsuz bir para birimi. Buna olan inancımız, nihayetinde bir dünya topluluğu olarak kendimize olan inancımız olacaktır. Daha iyi bir inanç yok.
Okuduğunuz için teşekkürler.
Bu makalenin yalnızca bilgilendirme amaçlı olduğunu söylemeden geçmemeli, finansal tavsiye olarak değerlendirilmemelidir.
Bir felsefe kitabı yazıyorum. Erken taslaklar ve bittiğinde ücretsiz bir kopya almak için buradan kaydolun .
Bilinç nedir? Yüzyıllardır filozofların ve bilim adamlarının kafasını karıştıran bir sorudur. Bazıları bunun bedenlerimizden bağımsız olarak gerçekten anlayamadığımız geçici bir şey olduğunu söylüyor.
İsa - o gerçek bir insandı, değil mi? Dönemin çağdaşlarının çoğu ihtiyatlı olma eğilimindeyken ve muhtemelen yaptığı konusunda hemfikir olsa da, kanıtlarda büyük boşluklar var. Aslında, varlığına dair bu kadar az doğrudan kanıt olmasına şaşırdım.
Çocukları dünyaya getirmenin ahlaksız olduğu fikrini, doğum karşıtlığını duymuş olabilirsiniz. Felsefi açıdan işe yaramaz bir başka örnek olarak da onu gözden kaçırmış olabilirsiniz.
Belki de tüm felsefedeki en büyük soru "neden hiçbir şey değil de bir şey var?" ya da bu serinin ilk videosunda tartışıldığı gibi daha iyi bir ifade ile "neden bir şey var?" Ya cevap, hiçbir şey olmamasından ziyade var olmamızın daha muhtemel olmasıysa? Sonsuz sayıda olası dünya var olabilseydi ve içinde kesinlikle hiçbir şey olmayan yalnızca bir tür dünya varsa, o zaman büyük olasılıkla hiçbir şey değil, bir şey var olacaktır. Bir evrenin olabileceği tüm olası kombinasyonları içeren bir dart tahtası hayal edin.
Neden hala insanların benzersiz karar verme kapasitelerine sahip olduğunu ve seçimlerimizin fizik yasalarıyla sabitlenmediğini düşünüyorum. Jerry Coyne, özgür iradenin tutarlılığını savunduğum yazıma nazikçe cevap verdi.
Neden ölümden korkarız? Ölü olmanın nasıl bir his olduğunu bize anlatacak hayatta kimse yokken neden çoğumuz ölmeyi olumsuz bir deneyim olarak görüyoruz? Filozof Herbert Fingaratte, Death: Philosophical Soundings adlı kitabında, kendi ölümünden korkmanın mantıksız olduğunu savundu: “Öldüğünüzde hiçbir şey yoktur. Buna katlanmak için orada olmayacağımız halde varlığın yokluğundan neden korkalım? " Bu ilginç bir soruyu gündeme getiriyor.