13.04.2002 - 01:00 | Son Güncelleme: 13.04.2002 - 01:00
Bilsem ki Döneceksin
Okulun son haftaları... Öğrencilerde bir yılın yorgunluğu, dağınık hareketler, küçük çılgınlıklar, bazen birbirlerini üzen taşkınlıklar... Lâle ve Sabiha kız arkadaşlarıyla Boğaziçinde bir çay bahçesinde toplandılar. İki masayı birleştirip etrafına sıralandılar. Cumartesi akşamı lüks bir otelin kokteyl salonunda düzenleyecekleri mezuniyet gecesinin ayrıntılarını konuşacaklardı.
Okulun son haftaları... Öğrencilerde bir yılın yorgunluğu, dağınık hareketler, küçük çılgınlıklar, bazen birbirlerini üzen taşkınlıklar...
Lâle ve Sabiha kız arkadaşlarıyla Boğaziçinde bir çay bahçesinde toplandılar. İki masayı birleştirip etrafına sıralandılar. Cumartesi akşamı lüks bir otelin kokteyl salonunda düzenleyecekleri mezuniyet gecesinin ayrıntılarını konuşacaklardı.
Çay bahçesinden deniz harika görünüyor, Sabihanın dışında gruptan hiç kimse manzarayı seyretmiyordu. O gece ne giyeceklerini, kimlerle dans edeceklerini konuşuyor, esas konuya bir türlü girmiyorlardı.
Grup başkanı genç kız eliyle masaya birkaç defa vurduktan sonra yüksek sesle konuşmaya başladı.
- Arkadaşlar, sözü fazla uzatmak istemiyorum. Bu sizlerle mezuniyet gecemizle ilgili son toplantımız. En geç yarın akşam otelin yarı parasını teslim etmek zorundayız. Davetiyeler elimizde kalmasın. Ücretlerinin de mutlaka toplanmasını sağlayın. Paralar seri bir şekilde ilgili arkadaşımıza ulaştırılsın. Grubumuz bu konuda tam yetkili. Bize güveniyorlar. Onların bu güvenine lâyık olalım. Aksaklık istemiyorum. İlk defa bu sene mezuniyet gecesinin organizasyonu kızlara verildi. Elimize yüzümüze bulaştırmayalım. Lütfen bana her konuda yardımcı olun.
Sabiha, Nihatı düşünüyordu. Kendisi mezuniyet gecesinin olduğu hafta sonu spor müsabakalarına katılmak için Ankarada olacaktı. Elemelerde ilk beşe girmek için mücadele edecek, başarırsa ileride Türkiye şampiyonalarına katılacaktı. Önündeki zorlukları biliyordu. Neyi, nasıl aşacağının hesaplarını yaparken çözemediği en önemli problem, Nihatın mezuniyet gecesinde gece geç saatlere kadar kimlerle, daha önemlisi hangi kızlarla beraber olacağı idi.
O gece kazasız belasız bitinceye kadar, yüreğinin bir mum gibi eriyip tükenmesinden korkuyordu.
Kahkahalar devam ederken ikinci çay servisi başladı.
Başkan yerine oturdu. Elindeki dosyada son sınıf öğrencilerinin listesi vardı. Çayını içerken listeye göz attı. Lâleye:
- En problemsiz sınıf sizin. İşi iyi götürdün. Arkadaşlarım adına teşekkür ediyorum, dedi.
Başkan sözlerine devam etmek istiyordu. Elinin üzerine düşen bir yağmur damlasıyla başını yukarı kaldırdı.
- Kızlar, yağmur geliyor! Güneş yağmuru derler, çabuk geçer ama adının yağmur olması hasebiyle ıslatır. Sığınabileceğimiz bir yer konusunda fikriniz var mı?
Kimseden ses çıkmadı. Bu arada damlalar çoğaldı ve biraz sonra iyice sıklaştı.
Başkan elindeki dosyanın ıslanmaması için çay bahçesinde sığınılacak tek yer olan bir ıhlamur ağacının altına gidince diğer kızlar da aynı hareketi yaptılar. Etekleri kısa olanlar üşür gibi oldular. Sabah güneşine aldanarak incecik gömlek ve tişörtleriyle evlerinden çıkanlar, Sabihanın üzerindeki hırkaya imrenerek baktılar.
Ağacın altına sığınmakta en geç kalanlardan biri Lâle idi. Gömleğinin bedenine tamamen yapışıp kalması gözlerden kaçmadı.
Başkan arkadaşının görüntüsünden şaşkındı.
- Kızlar, gençsiniz, güzelsiniz, kanınız kaynıyor. Bozbulanık dereler gibi çağlamak, bazen dere kenarındaki ekili arazilere taşmak istiyorsunuz, yine de ben sizleri edepli olmaya davet ediyorum. Şu anda biz bizeyiz. Garsonu ya da bir başkalarını yanımıza yaklaştırmayız ama sen bu halinle eve nasıl gideceksin?
Kızlardan bir diğeri konuya devam etti.
- Oyuncu ve mekan hazır. Bence bir yönetmen ve kamera bulalım. Görüntü boşa gitmesin.
Lâle utandı. Kollarını birleştirerek, ıslandığı için dışarıdan kolayca belli olan göğüslerini gizlemeye çalıştı.