Biyoçeşitlilik kavramını duymuşsunuzdur; Dünya üzerindeki tüm seviyelerdeki yaşamın çeşitliliği için kullanılır ve tüm canlıları kapsar. Mikroplar, küfler, omurgasızlar, insanların tamamı bu kavrama dahil edilir.
Geçtiğimiz yüzyılda, Dünya’nın ekosisteminde birçok hızlı değişiklik oldu. İnsan faaliyetleri neticesinde biyoçeşitlilikte büyük bir kayıp meydana geldi.
PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences) isimli önemli bilimsel dergide yayınlanan bir rapora göre araştırmacılar geçtiğimiz birkaç bin yıllık dönemde insanların tüm vahşi hayvanların %83’ünü, bitkilerin ise yarısını öldürdüğünü belirledi.
Kimin yaşayıp kimin öleceğine insanlar karar veriyor!
Araştırmanın kilit bulgularından biri de, insanların hangi canlı türünün hayatta kalacağına karar vermedi oldu. Araştırmacılara göre Dünya üzerinde kalan kuşların %70’inin kümes hayvanları ve yetiştirilen diğer çiftlik kuşları.
Kalan hayvanların %60’ı besi hayvanları, %36’sı domuz ve yalnızca %4’ü vahşi hayvanlardan oluşuyor. Deniz memelilerine baktığımızda da durum iyi değil. Bu canlıların sayısının %80 oranında azaldığını görüyoruz.
Tarım biyoçeşitliliği nasıl etkiliyor?
Artan küresel nüfus ve değişen beslenme alışkanlıkları neticesinde tarım, biyoçeşitlilik kaybının ardındaki en büyük etkendir. Tarım nedeniyle doğal yaşam alanları sıkı bir şekilde takip edilen monokültür sistemlerine (tek bir canlı türünün yetiştiği alanlar) dönüştürülür ve bu alanlar ekosisteme kirletici maddelerle birlikte sera gazları yayar.
Bugüne kadar gıda sistemlerinin biyoçeşitlilik üzerindeki yükünü hafifletmeye yönelik çalışmalar, tarımı yoğunlaştırarak alan ihtiyacını azaltmaya odaklandı. Ancak yeni araştırmalara göre biyoçeşitlilik dostu tarım uygulamaları çevreyi korumak konusunda daha iyi sonuç veriyor.