Orta ölçekli bir binanın yüksekliğinden sert, dolu karlara düşmeyi düşünün. Bacaklarına ne olacak?
Hayatta kalsan bile, bacaklarındaki kemikler muhtemelen olmaz. Öyleyse neden kayak antrenörlerine, hatta "antenler" etkinliği sırasında serbest stil kayakçılarına daha da fazla gelmiyor?
Antenlerin işleyişi şöyle: Kayakçılar, dik bir eğimden yüksek hızda kayıyorlar, bir rampa hazırlıyorlar ve kendilerini - neredeyse dikey olarak - fırlatıyorlar, bir dizi şaşırtıcı flips yapıyorlar. Daha sonra, sert karda iki kayak üzerinde dururlar ve durur, kolay püre olurlar.
"Bir atlayış yaptığınızda ya da attığımız ya da havaya fırlattığımız herhangi bir nesne hakkında düşünürseniz - bu parabolik yörüngeyi takip edin," diyor Gbur WordsSideKick.com.It, ekstremiteleriniz ile iniş yapmanın hilesi olduğunu gösteriyor. Antenler atlar ve inişler değil Mükemmel dikey, Charlotte North Carolina Üniversitesi fizik profesörü Greg Gbur söyledi.
Parabol, simetrik bir eğridir - anten atlamaları durumunda dik, uzun ve sığ atlama durumunda.
Gbur, "[iniş] rampasını, aşağı inen kayakçıların temel olarak bu parabolik yörüngeyi izleyen bir rampaya inecek şekilde tasarlıyorsunuz" dedi. "İlk iniş yaptıkları zaman, yerçekiminin onları almak istediği aynı yöne gidiyorlar."
Eğer düz bir şekilde düştüyseniz, sert zeminiz bir an önce düşmenizi engellerdi. Vücudunuzda eşit olmayan bir şekilde dağıtılan bu acımasız yavaşlamanın yoğun gücü onu parçalara ayırırdı.
Ancak, rampaya inmek, muhtemelen nazik olmasa da, kayakçılar için momentumda çok daha yavaş bir değişimi gerektirir.
Gbur, "Rampa, zaten gittikleri yolun aynısını takip ediyor, bu yüzden eğimi kademeli olarak düzeye geldikçe, bu etkiyi kademeli olarak alıyorlar." Dedi.
Aslen Canlı Bilim'de yayınlandı.