Sanatın ve Tasarımın Ücretsiz Hüküm Sürdüğü Tarihi San Francisco Konağı İçinde
Muhteşem Körfez ve Alacatraz manzaralı, Peter Marino Romantik ruhunu korurken bir San Francisco evinde yeni numaralar öğretir
İnanın, Peter Marino utanmaz bir romantiktir. Evet, o Peter Marino: AD100 Onur Listesi mimarı ve tasarımcısı, ustalıkla mürekkeplenmiş epidermis, parlak Harley-Davidson'lar ve Ducatiler ve siyah deri, motosikletçi-şık topluluklar. Maestroya tarihi bir mülk verin
yıldızlarla dolu bir arka planla ve macun haline geliyor.
Marino, üç yıldan fazla bir süredir üzerinde çalıştığı 1916 San Francisco konağı gibi projeleri şöyle açıklıyor: üç genç, iki Fransız buldozer ve soylulara duyulan tutku ile efervesan Doğu Kıyısı nakilleri için neredeyse iki düzine odasını elden geçiriyor. Emlak. Karı koca aynı zamanda olağanüstü bir sangfroid'e sahipti, evin içini boşaltmayı ve zemine 30 fitlik beton kazıkları sürmeyi gerektiren sismik gereksinimleri zar zor kabul ediyorlardı. "Bu Herkül'e özgü bir görevdi," diye devam ediyor Marino. “Çatı yoktu, dış duvarlar yatağın altındaydı ve döşeme levhaları yoktu. Şimdi hepsi çok güzel görünüyor ama acı vericiydi. " Ve gülerek, "Vancouver'dan Teotihuacan'a, Kuzey Amerika'nın herhangi bir yerinde bir deprem olursa, Tanrı aşkına buraya koşun."
Sadece şehrin Pacific Heights mahallesindeki ev değil, deha toplum mimarı Willis Polk, İspanyol Rönesansı Revival tarafından şimdiye kadar tasarlanmış en teatral konutlardan biri. PalacioGeniş bir cam çatı ile taçlandırılmış iki katlı bir avlunun etrafına sarılmış olan - uzun zamandır Marino’nun arkadaşlarından biri olan Georgette "Dodie" Rosekrans'ın eviydi. Kocası John, her şeyden Hula Hoops ve Frizbi üreten bir Spreckels şeker-falcı iken, o küçücük, özel tasarımlı bir sinema varisiydi. 1979'dan ölümlerine kadar yaşadıkları dört katlı eve gelince (2001'de, onunki 2010'da), haklı olarak Amerika'nın en güzel evi olarak tanımlandı.
Yeni sahipler bunu dokuz yıl önce çektiler ve daha sonra eski Manhattan konutlarını da dekore eden agog Marino'ya teslim ettiler. San Francisco yapısına ve tarihine duyarlı olan Marino, avluyu ve diğer olağanüstü orijinal özellikleri dikkatlice korudu. Doğrudan bir Fransız otelinden görünen oturma odasının zarif neoklasik panelleri dahil olmak üzere yeniden yapılandırılmış kat planında yeniden kullanıldı katılımcı. Ev sahiplerinin derin altı olmak zorunda kaldığı için pişmanlık duyduğu tek alan, Rosekranses'in AD100 tarafından hazırlanmış sigara odasıydı. tasarımcı Michael Taylor ve Afrika heykelleriyle beneklenmişti - çünkü çim kumaşlı duvar kaplaması, kurtarma.
Mimar, tasarım felsefesini klasik görünen ama olmayan bir martini ile karşılaştırarak, "Benim felsefem orijinal artı modern" diyor. "Gelenek cin, tamamen modern dokunuşlar vermut ve baharat, çoğu zaman sanat zeytindir, biraz keskin bir şey ama çoğu insanın fark ettiği şey." Polk’un derin kesilmiş tavanının (burç motiflerinin hassas bir şekilde tazelendiği), Marino'nun mantar benzeri sandalyelerle donattığı bir alanı kapladığı bir kütüphane olan sözde sundurmayı düşünün. Marjan van Aubel ve James Shaw, parlak tuğla kırmızısı uzun bir metal masa, iki 1960'lardan kalma Hans-Agne Jakobsson avizeleri ve özel dokulu, yüksek endüstriyel güçte raflar bronz döküm. Geçmişe atıfta bulunan ancak atmosferi geleceğe taşıyan, göz kamaştırıcı, tamamen beklenmedik mobilyalar kullanan bir zarftır.
Özellikle cesur olan, Marino’nun konağın kuzey cephesine yaptığı tavırdır. Polk’ün zamanında, geniş görüşlere sahipler veya mimarlar şu anda olduğu kadar değer vermiyordu, bu yüzden binanın yan tarafında, ışık ve havalandırma için yeterli olan yalnızca bir miktar pencere vardı. Bugün bu daracık, duygusuz sıva düzlemi, iç içe geçen dört katlı camla değiştirildi. Golden Gate Köprüsü, Alcatraz Adası ve bir dizi ile San Francisco Körfezi'nin sinematik görüntüsü görülecek yer.
Marino, "Evin arkası tamamen açık" dedi. Bu çılgınlık. Hem görkemli hem de görkemli eğlenceli alanlar şimdi suya bakıyor. Bunlardan biri, devasa bir Damien Hirst nokta resminin bir zamanlar Avusturya schloss'u döşeyen grafik bir 18. yüzyıl işlemeli ahşap zeminle buluştuğu, güneşte sıçrayan bir yemek odası. (Mimar, şu anda kendi sanat koleksiyonları için planladığı Long Island müzesine antika parke zeminler yerleştirecek.)
Bir diğeri, Oryantalist tarzda bir 19. yüzyıl Fransız şöminesinden esinlenen Fas tarzı bir yemek sonrası fantazisidir. Marino, şömine rafını, Metropoli-tan Sanat Müzesi'nde Fas Mahkemesinden sorumlu olan aynı zanaatkarlar tarafından Marakeş'te oyulmuş mürekkepli ahşap duvarlarla tamamladı. Paneller daha sonra takılmak üzere San Francisco'ya gönderildi (karısı, "beyaz laboratuar önlüğü giyen adamlar tarafından" diye anımsıyor, karısı hoşnut bir inançsızlıkla) ve Bazıları ince el dokuması siyah deriden yapılmış ve diğerleri reçine, balmumu ve Alçı. Aynı ustalar, odanın gösterişli oymalı tavanını ve parıldayan pirinç çubuğunu da tasarladı.
“Sanatçıları projelere dahil etmeye çok inanıyorum çünkü farklı bir vizyona sahipler; kimse onlar gibi düşünmüyor ”diye devam ediyor Marino. San Francisco evi için, Marino'nun aradığı yetenek havuzu özellikle etkileyici. Bunlar arasında Fransız süperstarı Jean-Michel Othoniel (Marino'nun Chanel butiklerinin yanı sıra Château de Versailles ve Paris Metrosu için beğenilen eserlerin mucidi) var. Konuk süitinin, Marino’nun önemli kaynaklarından biri olan Venedik’in Venini cam işçiliği tarafından yapılmış olan aşırı ölçülü şömine rafını aklına getirdi. Körfez Bölgesi ve Milano'da ofisleri bulunan tasarımcı ve sanatçı Johanna Grawunder, üst üste binen gümüş pullar gibi bir merdiveni örten dalgalı ışık enstalasyonunu yarattı.
Douglas Friedman
Afrika tarzı bir kumaş bir çocuk yatağını örter; Ingo Maurer aydınlatma armatürü, Malhia Kent tarafından özel bir kumaştan yapılmış perdeler.
Yine başka bir yetenek Marino’nun kadrosunda çalışıyor; ona mermerden fısıldayan deyin. Mimar hayranlıkla, "Her levhayı fotoğraflayan ve taş yerleştirilmeden önce görüntüleri düzenlemek için saatler harcayan sessiz, isimsiz bir genç kadın," diyor. Buna, karısının banyosu için elle seçilen beyaz bulut oniks, aynalı pilasterlerin cıva nehirleri gibi duvarlardan aşağı döküldüğü kar ve gümüş bir alan da dahildir.
Yerliler hala konağa Rosekrans evi olarak atıfta bulunuyorlar, bu da mevcut sahipler için uygun. Karısı, yeniden canlandırılan, yeniden yapılandırılan, ancak birçok yönden tuhaf bir şekilde değişmeyen binaları "Her zaman Dodie'yi düşünüyorum" diyor. Hep onun cennette olduğunu, martini içtiğini ve bize baktığını hayal ediyorum. Umarım mutludur çünkü biz de onun kadar seviyoruz. "