Chlamys (Eski Yunan: χλαμΰς) Makedonya ya da Thesalya kökenli dikişsiz dikdörtgen bir parça kumaşın sol omuz üzerinden atılarak sağ omuz üzerinde bir fibula yardımıyla tutturulmasından ibaret olan pelerine benzeyen bir çeşit antik dönem elbisesidir.
Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]
Antik Yunanistan[değiştir | kaynağı değiştir]
Pratikliği nedeniyle seyahatlerde ve at üstünde tercih edilen Chlamys, kısa sürede içinde bütün Antik Yunanistan'nda yaygınlaşmıştır ve bilhassa MÖ 3. ve 5. yüzyıllar arası asker kıyafeti olmuştur. Erken dönemlerde tek başına giyilen Chlamys, sonraki dönemlerde tunica gibi farklı kıyafetlerin üzerine giyilmiş ve bu özelliğiyle ve kumaşın rengiyle belirli bir statü ifade eder olmuştur.
Yunanlar, Chlamys dışında geceleri giyilen Chlaina isimli farklı bir pelerin çeşidine de sahiptiler. Bu iki kıyafetin ortak özellği ikisinin de yün kumaştan yapılmış olmalarıydı. Seçkin ve aristoklar kırmızı bir renk tercih ederken, rütbeli askerler purpur (sur moru) tercih ederdi. Zamanla kıyafet toplumun her kesiminden birey tarafından giyinir hale geldiğinden fakir kesimler bu elbiseyi doğal rengi ile giymekteydiler.
Roma ve Bizans[değiştir | kaynağı değiştir]
Chlamys Roma'da sagum ve paludamentum adı altında ufak değişiklikler ile birlikte kullanılmaya devam etmiştir. İlk dönemlerde kısa olan kumaşın boyu Bizans İmparatorluğu döneminde neredeyse yere değecek kadar çok uzamış ve sadece yüksek rütbeli memurların ve İmparatorların giydiği ve zaman zaman ipekten de imal edildiği bilinen bir elbise haline gelmiştir. Chlamys bu haliyle MS 12. yüzyıla değin tercih edilen bir kıyafet olmuştur.
Bizans döneminde Loros ile birlikte resmi kıyafetler arasında yerini alan chlamys, yüksek rütbeli memurlar tarafından da giyilmek zorundaydı.[1]
Galeri[değiştir | kaynağı değiştir]
Chlamys giyen bir torso, muhtemelen İskender
Chlamys giyen III. Ptolemaios
Chlamys giyen Hermes
Davud, 10. yüzyıl elyazması.
İlgili bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
- ^ Parani, Maria G. (2003). Reconstructing the Reality of Images: Byzantine Material Culture and Religious Iconography (11th–15th Centuries. Leiden: Brill. ISBN 9004124624. S. 11-18.