Dün Avrupa sınırları farklıydı ve dünden önceki gün de farklıydı
İnsan yaşı kısadır tarihsel bu nedenle, insanlar çevrelerindeki o kadar çok şeye alışırlar ki, her zaman böyle olmuştur. “Ve sadece yaşlılar buzulun sınırı önce çok daha yüksek olduğunu hatırladı.” Tıpkı yaşam gibi insan bilinci de sınırlıdır. Birçok aşırı karmaşık şey, sıradan insanın anlayışının ötesinde kalır. Hem bu, hem de başka bir, kesinlikle, tanrıların armağanı.
Fakat cidden, örneğin 1914 Avrupa'sının haritası, öğrenciyi 80. yüzyılın 20'li yıllarında ciddi şekilde şaşırtabilir. Orada her şey yanlış. Oldukça yeni görünse de ve aynı Avrupa (medeni) gibi görünse de. Hayır, Fransa, tıpkı İngiltere ve İspanya gibi yürürlükte, ancak daha doğuda daha fazla değişiklik var. Zaten Büyük Savaş'tan önceki yılın haritasına baktığımızda, dünyanın çok değiştiği açıkça görülüyor. Ve buzul geçişinin sonuçları manzarada izler bıraktığında, bu tür siyasi değişikliklerin sonuçları siyasi haritada izler bırakır.
II. Dünya Savaşı da birincisi kadar olmasa da Avrupa haritasını değiştirdi. “Sınırların dokunulmazlığı” iyi bir şeydir, ancak elde edilemez. SSCB'nin çöküşünden sonra Çekoslovakya çöktü ve Yugoslavya smithereenlere parçalandı. Sonra Sırbistan'dan Kosova'yı “ısırdılar”. Yani, sınırlar kendileri için oldukça değişiyor.
Gördüğümüz için şanslı olduğumuz Doğu Avrupa'da sınırlar 1945'ten sonra ortaya çıktı. Bu aslında - bir "yeniden". Ve hala muzaffer Sovyetler Birliği vardı ve Stalin Yoldaş, sarsılmaz bir el ile bazı çizgiler çizdi. Ancak artık Sovyetler Birliği ve elbette bir yoldaş yok. Stalin. Fakat sınırlar kalmış gibi görünüyor. Soru: ne kadar süreyle?
Bir kez daha: küresel siyasi değişimler kaçınılmaz olarak sınırlarda bir değişiklik gerektirmektedir. Bu kaçınılmaz. Yani, modern Polonya'nın sınırları (hem batıda hem de doğuda) tam olarak muzaffer 45.'de belirlenmiştir. Tabii ki, Polonya ve SSCB günlerinde, onlara şüphe etmek ölüm gibiydi. Ancak Almanlar (ve modern Polonya'nın üçte biri eski Alman topraklarında) bu yeni sınırı hiç beğenmedi. Ve bu arada, evet: bazı müttefikler tarafından değil, açıkça ve spesifik olarak JV Stalin tarafından gerçekleştirildi.
Bu da bugün Alman-Polonya ilişkilerinde ciddi sorunlar yaratıyor. Yani, her şey o kadar basit değil. Nedense, Spartalı krala Kral Philip'in bu toprağı Messenyalılara nasıl verdiğini söyledim. “Onlara onu koruma gücü verdi mi?” - diye cevap verdi Spartalı.
Birleşik Avrupa ve NATO hakkında uzun süre konuşabilirsiniz, ancak birçok kişinin fark ettiği gibi, SSCB'nin çöküşünü takip eden yıllarda, orada çok şey değişti. Hiçbir durumda Nostradamus rolünü oynamak istemiyorum, ancak batı Polonya sınırının dokunulmazlığı çok ilginç bir soru. Orada ne olacak ve nasıl olacak ... Ama cehennem biliyor. Ancak SSCB, Varşova Paktı gibi artık orada değil ve FRG'nin "yeni sınırları" tanımak için bir şekilde acelesi yoktu ve son olarak "savaş sonrası yerleşim" Avrupa'da "Prag Baharı" nın bastırılmasından sonra bile gerçekleşti! Ve ondan önce sorular vardı.
Polonya'nın "yıkılmaz" sınırları
Yani her şey o kadar basit değil. Ana şey, akıl yürütmenin konusudur: Rusya bugün (bariz nedenlerle!) Polonya'ya hiçbir şey borçlu değil. İtirazlar olacak mı? Ve eski NDP'deki Sovyet askerleri için anıtlar yıkıldığında, yazar şahsen üzülmez, hatta komik hissetmez. Polonyalılar mevcut bölgesel bütünlüklerinin dayandığı dalı aktif olarak kesiyorlar. Stalin bir suçluysa ve Kızıl Ordu bir işgalci ve bir işgalci ise, o zaman ... o zaman ilginç yasal sonuçlar olacaktır. sadece süre Polonyalılar bunun farkında bile değil.
Ve tahmin edecek kimseleri yok. Politikacılar, elbette, ama şüphesiz. Polonya'nın dört bölümü bunu açıkça göstermektedir. Yani, ciddi bir siyasi adım atmadan önce dikkatlice düşünmeniz tavsiye edilir. Bilgili insanlara danışın. Aksi takdirde, kötü sonuçlanabilir. Polonyalılar batı sınırlarına sevgili olsaydı (zaten Alman toprakları boyunca çekilmişti), tüm anıtları düzenli olarak Sovyet askerleri-kurtarıcılarına boyayacak ve güncelleyecekler ve orada Rusya'dan gazileri davet edecekler ve tebrik edecekler ve teşekkür edeceklerdi. Nedenini açıkla?
Peki neden hiçbiri bariz şeyleri görmek istemiyor mu? ahlaki? Ahlakın bununla ne ilgisi var? Ahlaki nedir? Saf bencil hesaplama! Polonya'da gerçekten okuma yazma bilmeyen kimse yok ve Polonyalı politikacılara Kızıl Ordu'yu yüceltmeleri ve Şahsen Yoldaş olduklarını söyleyecek kimse yok. Stalin? Bu doğru ve başka bir şey değil. Batı Polonya sınırı Kızıl Ordu ve Joseph Stalin'in “yaratıcılığının” sonucudur. Çok sevilmeyen bir akrabanızın size şahsen kahraman kent Moskova'nın merkezinde geniş bir daire miras bıraktığını hayal edin. Ama aynı zamanda Budistlerde bir saç kesimi almalı veya LDPR'ye katılmalısınız. Peki senin kararın ne olacak?
Bu doğru: mahkumiyetlerinizi reddedin ve saklayın! Ve daireyi devlete vermek için onun için daha gerekli. Bir zamanlar, Sherlock Holmes, Watson'un en basit mantıksal zinciri inşa edememesine gerçekten şaşırdı.
- ?!
- Başlangıçta Watson!
Lavrov, yabancı meslektaşlarından bazılarına aynı şaşkınlıkla yaklaşıyor. Aksine, "akıl yürütme süreci". Alıntı yapmayacağım.
Sovyet askerlerine anıtların yıkılmasının hem siyasi hem de yasal bir boyutu olduğunu kabul etmelisiniz. Kadastro da eğer varsa. Neden bu hiçbiri görmüyor mu? Hepsi kör mü? İki ve iki ekleyemezler mi? Sovyet askerleri-kurtarıcıları kahraman ve kurtarıcılar olmasaydı, onlar kimdi? Ve Avrupa'da ne yaptılar? Polonyalılar antik Hansa kenti Danzig'de ne yapıyor? Ve "Üçüncü Reich'in son kalesinde" - Breslau? Kaç soru ortaya çıkıyor, değil mi?
Ortalama bir kişinin adımlarının tüm sonuçlarını hesaplamak çok zor olduğu açıktır. Ama ne, Polonya devleti de "sıradan insanlar" tarafından yönetiliyor? Veya nasıl? Batılı müttefikler bir zamanlar "Oder-Neisse boyunca Polonya'nın yeni sınırlarını" tanımak zorunda kaldılar. Ama bu onların fikri değildi. SSCB'nin siyasi arenadan kaybolmasıyla sınır hafifçe “asıldı”. Hayır, elbette, Polonya bugün ABD'nin ve tüm bunların yakın bir müttefiki, ancak bundan sonra ne olacağını tahmin etmek çok zor.
Ve Rusya'nın son derece Rusofobik bir konuma sahip bir ülkeye herhangi bir planda bir şeyi “garanti etmesi” oldukça garip. Neden özür dilerim? Mantıklı? SSCB'nin ayrılmasıyla Doğu Avrupa'da politik bir boşluk ortaya çıktı, ancak çok azı bunu anladı. Ukrayna (eski adıyla SSCB) arketipik bir örnektir. Bu ülkenin şimdiye kadar gelişmiş batı sınırları İnguşetya Cumhuriyeti / SSCB'nin “bu yerlerde” tarihi varlığıyla açıklanmaktadır. Orada tekrar “aydınlatan” sonuncusu Joseph Stalin'di.
Ukrayna'yı kim “boyalı”?
Bazı nedenlerden dolayı, Doğu Avrupalı politikacılar temel şeyleri anlamak istemezler / istemezler. Sınır göründüğü kadar basit ve serin değil. “Bağımsız Ukrayna'nın sınırları” Rus çarları ve Sovyet genel sekreterleri tarafından gerçekleştirildi, şu anda “uygar Avrupa” Ukrayna'ya tek kilometrekarelik bir bölge vermedi. Böyle bir şey. "Ukrayna devleti" ne olursa olsun kendisi ortaya çıktı ve hiçbir savaş kazandı ve hiçbir bölge büyümedi.
Ukrayna uyumsuzluğu birleştirmeye çalıştı: Ukrayna SSR'sinin tarihi mirasını tamamen terk et ve aynı zamanda topraklarını koru. Gördüğümüz gibi, artık mümkün değil. Bir kez daha: “kötü Rusya” ve “iyi Avrupa” hakkındaki tüm tartışmalar “kötü Rusya” tarafından bağışlanan milyonlarca kilometrekareye ve “iyi Avrupa” tarafından bağışlanan milyon kilometrekareye inmektedir. Yani, sorun birçok insanın düşündüğünden çok daha derin.
Sovyet mirasının reddedilmesi, eskisinin tüm sınırlarını sorgulamaktadır. Ukrayna SSR ve her şeyden önce - Batı. Ukrayna için her şey 2014'ten çok daha önce başladı. Hatta gaz hakkında soru ortaya çıktığında bile (!) Zmein Adası yakınlarındaki tarlalar. Hangi Avrupa mahkemesi Avrupa Romanya verdi. Nedense, Ukrayna'da bu konuyu gündeme getirmek geleneksel değildi. Avrupa iyi, Rusya kötü. Eğer öyleyse, o zaman "iyi Avrupa" Ukrayna'yı Kırım kaybını telafi edebilir. Neden olmasın?
Bugün Polonya, Macaristan ve Romanya zayıflayan ve fakirleşmiş Ukrayna'nın bir parçası olarak “eski” bölgelerine ilgi duyuyorlar. Yine, Nostradamus rolünü hiçbir şekilde oynayamayacağım, ancak Ukrayna'nın toprak geleceği çok büyük bir soru altında. Bir zamanlar İngiltere çok uzun bir süre Türkiye'yi Rusya'dan "savundu", ancak 1918'den sonra bıçağın altına girmesine izin verdi. Yani Rusya, İngiliz arkadaşları tarafından bitirilen Türklerle sınırsız bir şekilde savaştı. Ama bunu kim hatırlıyor?
Her durumda, Ukrayna'nın batı sınırları çok, çok tartışmalı bir şeydir (eğer arkasında güçlü bir ordu ve güçlü bir devlet yoksa). Ukrayna devletinin batı sınırları, onu terk eden büyük bir imparatorluğun mirasıdır. Onları "tutma" şansı, Roma lejyonlarının ayrılmasından sonra İngilizlerde olduğu gibi, çok, çok zayıftır. Sadece bu aniden ve hemen ortaya çıkmıyor.
Ukrayna bugün ne modern bir orduya, ne bağımsızlığa, ne de ekonomiye sahip. Hiçbir şey. Ve Avrupa'nın merkezinde büyük bir toprak parçası. Ve toprak "artık bitmedi". Endüstrisini korumak için Ukrayna, Rusya ile çok iyi ilişkiler sürdürmek zorunda kaldı. Aksi takdirde, hiçbir şekilde. Bu çok açık. Çok daha az belirgin olan, toprak bütünlüğünü korumak için Ukrayna'nın da aynı şeyi yapması gerektiğidir.
SSCB'nin çöküşünden en az birkaç yıl sonra, bu kesinlikle kaçınılmazdı. Soruları önlemek için, Ukrayna sadece Moskova'ya odaklanmak zorunda kaldı. Ve çok uzun bir süre. Lanet olsun, ekonomi ile ama tasarruf bu yüzden geniş bölge (Avrupa standartlarına göre!) harici güç desteği gerektiriyordu. Bildiğiniz gibi, Ukrayna kararlı bir şekilde Rus karşıtı bir pozisyon aldı. Kırım'ın geri dönmesinden sonra Rusya, Ukrayna'nın toprak bütünlüğünün sadece Ukrayna'nın bir sorunu olduğunu resmen ilan etti.
Ukrayna'nın Rusya ile kavga etmesi imkansızdı, imkansız çünkü gayrimenkul mülkiyeti meseleleri her zaman “burada ve şimdi” çözülemiyor. Bazen çok eski belgeler rol oynar. Kuzey İtalya'da - bazen 12. (!) Yüzyıl! Ve Rusya bugün Ukrayna sadece normal bir diplomatik hizmet olmadığı gerçeği üzerinde bir indirim yapmak zorunda değildir. Kiev karşıtı Rus pozisyonu ondan her türlü ahlaki yükümlülüğü ortadan kaldırıyor. Açık nedenlerden dolayı, Rusya bugün resmi Kiev'in "iyi ve sağlıklı" her şeye sahip olması için politikasını oluşturmak zorunda değildir.
Kiev ile ilgili sorun, ülkelerinin batı sınırlarının Kiev'den değil, Moskova'dan belirlendiğidir. Ve (bu sınırları teyit eden) sözleşme sistemi de Moskova'da (ancak Kiev'de değil) çizildi. Ve sadece Rusya (örneğin SSCB'nin mirasçısı olarak), tabiri caizse, onlara karşı tutumunu hafifçe değiştirme hakkına sahiptir. Ukraynalılar, büyük naifliklerinde, şehir merkezinde büyük ölçüde hopak dans etmenin yeterli olduğuna içtenlikle inanıyorlar - ve hepsi bu, Ukrayna, ama o kadar basit değil. Nedense, insanlar içtenlikle bağımsız Ukrayna'nın kuruluşundan bu yana, bu tamamen otomatik olarak bir parça Rus toprakları ve tarihin yüzlerce yıl geçmişte tamamen özelleştirdi. Ama her şey biraz daha karmaşık.
Buna belirli bir benzetme: Ukrayna'da bazı silahlar üretildi ve Moskova'da patent belgeleri saklandı, ki bu da tüm "Maidan" dan önce çok fazla sorun yarattı. Tüm Ukrayna'nın sorunu tam olarak bunun için “patent belgeleri” nin birçok yönden Moskova'da olmasıdır. Yani, Rusya ile olan boşluk sadece Ukrayna endüstrisinde değil, aynı zamanda genel olarak devlette de vuruldu.
Aynı Polonya'nın dosyalanmasıyla Molotov-Ribbentrop Paktı resmi olarak hem Litvanya hem de Ukrayna'da suçlu olarak kabul edildi. “A” derseniz, er ya da geç “B” demek zorunda kalacaksınız ve daha sonra alfabenin diğer harflerine gelecektir. Eylemlerin mantığı, tek bir mantık. Polonya iyi, Rusya kötü. Bu her Ukraynalı okul çocuğuna sürüldü. Er ya da geç bu anlaşmaya vardık. Ukrayna göre Polonya Lviv aldı ve sadece.
Çok uzun bir süre, tüm bunlar Rusya'nın ne olursa olsun arkadaş olma arzusuyla gizlendi. Şimdi ekonominin çöküşü ve Donbass savaş genel durumu nedeniyle Ukraynalılar için görünmez. Ama sorun hiçbir yere gitmemiş gibi görünüyor. Bugün, Kiev için, Rusya'nın Macaristan veya Romanya ile anlaşmazlığa askeri veya siyasi desteğine güvenmek anlamsız olurdu. Kiev politikacılar neredeyse inanılmaz ulaştı: Moskova'nın Polonya ile ilişkileri Ukrayna ile daha iyidir! Yani, genellikle öyleler.
Rusya'nın şeytanlaştırılması ve Batı'nın yüceltilmesi elbette iyidir. Ancak sonuç olarak, Ukrayna önemli ekonomik ve bölgesel kayıplara maruz kaldı. Tepki? Rusya'nın şeytanlaştırılmasına ve Batı'nın yüceltilmesine devam edildi. Ve her şey satılıyor. Özellikle açıklamak istiyorum (özellikle bazı inatçı vatandaşlara): Ukrayna bağımsız bir devlet, biz Ukraynalı değiliz, tanım gereği onlara borçlu değiliz ve onlarla herhangi bir “diyalog” sürdürmek zorunda değiliz. Ukrayna'nın tüm sorunları sadece ve münhasıran Ukraynalıların kendilerinin sorunları, ama bizim değil.
Kafalarda Sanal SSCB
Bir zamanlar “Çapulcu” ikonik çalışmasının yazarı NATO'nun doğuya doğru genişlemesinin arka planında (SSCB öldü) güvenliklerine güvenen Rus vatandaşlarına meydan okurdu. Aynı şey, Doğu Avrupa'nın küçük ama gururlu ülkeleri sakinleri için de söylenebilir. Onlara sınırlarının biri tarafından güvenilir bir şekilde garanti edildiği anlaşılıyor. Böyle bir yanılsamaları var. Onları üzmek için acele ediyorum: Sovyetler Birliği, ne yazık ki artık olmayan bu sınırları çizdi ve garanti etti.
Hangi hemen Çekoslovakya ve Yugoslavya'nın kaderini etkiledi. Çekoslovakya ve SFRY'nin çöküşüne yol açan SSCB'nin çöküşüydü. Sonra Sırbistan Kosova'yı kaybetti. Mesela Moldova, olduğu gibi Romanya'ya girmeye karşı değil. Ve eğer istiyorlarsa ellerindeki bayrak. Azerbaycan Karabağ'ı ve bitişiğindeki toprakları kaybetti ve yıllardır onları geri vermeye çalışıyor. GSSR pratik olarak çöktü. Bunlar “ilginç” sonuçlardır. Ancak Doğu Avrupa'daki sınırların çoğunun SSCB'nin etkisi altında şu ya da bu şekilde "çizildiğini" anlamak gerekir. Hangisi daha fazla değil.
Rusya, elbette, “bir tür halef” dir, ancak neredeyse Doğu Avrupa'daki hiçbir ülke buna odaklanmak istemez. Genel olarak, sınırlar “havada asılı” görünüyordu. Rusya bugün yeni NATO üyelerine, hatta sadece komşularının “Euro yönelimli” hükümetlerine hiçbir şey borçlu değil.
Birçok insan bu gerçeği hafife alıyor. Sınırlar her zaman bir kılıçla çizilir. Nihayetinde durum böyledir. Güçlü bir ordu onun arkasındayken herhangi bir sınır “evrensel olarak tanınır”. Aksi takdirde sorular ortaya çıkar. Modern Ukrayna ideolojisinin temeli aşkın Rusofobidir. Trajik paradoks, geniş Ukrayna topraklarının “suçlu” SSCB / UR'nin mirası olduğudur. Etraftaki herkesin “kutsal Ukrayna'ya borçlu” olduğu Ukraynalı politikacıların tacizleri sadece Ukrayna'nın bilgi alanında iyi görünüyor.
“Kırım'ın kendi limanına dönüşü” Rusya'yı kategorik olarak ilgilenmiyorum "koruma ter. Ukrayna'nın bütünlüğü. ” Bu dezavantajlı çünkü. Polonya-Macar (Romanya?) Bölgesel iddiaları Moskova'dan bakıldığında o kadar da kötü değil. Karşılıklı değişim / tanıma mümkündür çünkü. Ve Kiev kendini böyle dezavantajlı bir konuma soktu.
Ve durumu “geri kazanmak” zaten imkansız. Tek bir Ukraynalı politikacı Kırım'ın kaybını tanıyamayacak ve bu nedenle Rusya ile ilişkileri normalleştiremeyecek ve batı sınırlarında siyasi desteğini alamayacak. Bu, büyük bir soru işaretinin altına konulduğu anlamına gelir. Bugün Ukrayna devletinin “iyi kararları” yoktur (ancak Polonya sınırları hem batı hem de doğu için çok ama çok ilginç bir konudur). Hem Lemberg hem de Breslau ... düşünecek bir şey var. Dahası, her ikisi de bugün Rusya'nın sorunu değil.
Ve Romanya-Macar toprak çelişkileri var. İşte buradalar, hiçbir yere gitmediler. Evet, Balkanlar yavaşça "için için yanmaya" devam ediyor. Ve zaten “büyük Estonya” Rusya ile mevcut “haksız” sınırlarla uzlaşamaz. Yani, SSCB artık orada değil ve neredeyse hiç kimse mevcut sınırları sevmiyor.
Bunun neye yol açacağını tam olarak söylemek zor, ancak önümüzdeki yıllarda sınırların tamamen dokunulmazlığı olası görünmüyor.