Her komutada bir paradoks var. Bazı insanlara bir şeyler yapmasını söyle, ve bunu yapmaları daha az olasıdır. Seçimlerini kısıtla, ve aniden istedikleri tek seçenek sahip olamıyorlar. Kontrol edilmekten kaçınma, insanların (ve açıkça kedilerin) kökleşmiş özelliklerinden biridir ve yaşamın çeşitli alanlarına dokunur. Bir çalışanın patronun isteğini yerine getirip getirmediğini ve ebeveynlerin çocuklarını aşılamak için sağlık yetkililerinin tavsiyelerini takip edip etmediğini, diplomatik görüşmelerin başarılı olup olmadığını veya ulusların acımasızca ayakta kalmaya devam edip etmediğini etkiler.
Ama bu dürtü ne yakıtlar? Nörobilim Dergisi'nde bugün yayımlanan yeni bir çalışmada (14 Mayıs), araştırmacılar çeşitli etkenler bulmuşlardır: İnsanlar, güvenilmez olduklarının bir işareti olarak aldıkları ya da diğer kişinin özgürlüklerini kısıtlıyor.
Araştırmacılar, beynin kendisine baktığımızda, bazı insanların neden diğerlerinden daha fazla kontrol altında olduklarını açıklamaya yardımcı olabilecek şaşırtıcı bir faktör olduğunu belirtti. Araştırmacılar, bireyin kontrolten kaçma eğiliminin, aktivitenin iki beyin bölgesinde nasıl senkronize edildiğine yansıdığını bulmuşlardır. [Senin Hakkında Bilmediğin 10 Şey]
Çekirdeğindeki kontrol aleyhtarlığı mutlaka kötü değildir. İnsanlar seçim özgürlüğüne değer verir ve onu korumanın yararınadır. Ancak, bu ilkel içgüdü bazen yanlış nedenlerle başlıyor ve bunun arkasındaki mekanizmaların daha iyi anlaşılması, insanların bir tepkiyi etkilemekten kaçınmasına yardımcı olabileceğini söylüyor. Araştırmacılar, bu geri tepmenin tıbbi tedavilere uyumsuzluğa, yasaların itaatsizliğine ve hatta çıkmaza girmiş siyasi ve ticari müzakerelere katkıda bulunduğunu söyledi.
İsviçre'deki Bern Üniversitesi'nden Araştırmacı Daria Knoch ve Araştırmacı Araştırmacı, “Araştırmacılar, kontrol edilemeyen davranışları önleyebilir veya azaltabilirsek toplumun daha iyi durumda olacağı birçok durum vardır.” Dedi. Bilim adamları, örneğin, uyuşturucu veya sigara karşıtı kampanyaları, bazen istemeyerek azalmaya çalıştıkları davranışı artırdıklarını söylediler.
İnsanları uzaklaştırmayan daha etkili iletişimin nasıl kurulacağı üzerine çalışmalar var. Yeni çalışmadaki araştırmacılar, "Ama kara kutuyu açmadan ve kontrolsüz bir insanın zihninde neler olup bittiğini anlamadan, bu çalışmalar deneme yanılma yöntemine dayanıyor." Dedi.
Yeni araştırmada, 51 üniversite öğrencisi beyninin kendi aralarında ve bir akranda para ayırdıkları bir ticaret oyunu oynarken tarandı. Bazı turlarda, akran istenen minimum miktarı belirleyebilir ve bu nedenle katılımcıların varlıklarını ne kadar özgürce serbest bırakacaklarını kontrol edebilir.
Oyunun sonunda, katılımcılar, katılımcıların kararlarının ne kadarının önceki araştırmalarda vurgulanan faktörlerden etkilendiğini ölçmek için tasarlanan bir anket üzerinde birkaç maddeyi değerlendirdi. Bu faktörler, kişinin özgürlüğünü yeniden kazandırmak için öfke ve motivasyon gibi olumsuz duyguları içeriyordu. Diğer faktörler, "Oyuncu A'nın cömertliği minimum talep ettiğinde, bana güvenmiyor ve bundan hoşlanmıyorum" gibi öğelerle ölçülen güven ve anlayış vardı ve "Oyuncu A'nın minimum cömertlik istediği zaman anlarım."
Çoğu insan tahsis edilen paranın bir kısmını vermede oldukça cömert davrandı. Fakat akranları en azını talep ettiyse, ancak 10 katılımcı, her ne kadar değişen derecelerde olsa da, normalden daha az verim gösterdi.
Anketlere verilen cevaplar, kontrollü koşullarda, daha fazla kişinin güvensizliği ya da sahip oldukları daha az anlayışı algıladığını, verdikleri parayı azalttıklarını ortaya çıkardı. Bu faktörler, katılımcıların kararlarını ne kadar öfkeli hissettiklerinden ya da özgürlüklerini nasıl geri kazanmak istediklerinden daha fazla etkilediler.
Beyin taramalarından üçüncü bir bulgu, bu resmi daha da tamamladı. Daha fazla kontrol-yanlı olan katılımcılar, inferior parietal lobül ve dorsolateral prefrontal korteks olarak adlandırılan beyin bölgelerinde daha yüksek eş zamanlı aktivite göstermiştir.
Araştırmacılar, “Bu bağlanabilirliğin, kendi raporları ile erişilemeyen bir şeyi yakaladığı görülüyor. Bu anlamda, çalışmamız, bulmacanın eksik bir parçasını ortaya çıkardı” dedi.
Ancak, bulmaca hala eksik. İki beyin bölgesi de farklı işlevlerde rol oynamıştır. İnferior paryetal loblar için, matematiksel işlemlerden, dikkatleri ve yeniden işleme mesafelerini kendi kendine yeniden yönlendirmeye kadar uzanır. Ve dorsolateral prefrontal korteks, bilişsel kontrol, ahlaki karar verme ve kararlardaki çatışmaları çözme ile ilgilidir.
Dolayısıyla, tam olarak, bu iki beyin bölgelerindeki aktivitenin neden kontrol-yanılma davranışı sırasında ortaya çıktığı belli değildir. Araştırmacılar, bir yorumlamada, kontrolden kaçan insanların genel motivasyonları ile cömert olmaları ve kısıtlamalara karşı harekete geçme istekleri arasında bir çatışmayı algıladıkları ve bu beyin bölgelerinde çatışmanın yansıdığı yönündedir.
Fakat bir kişi bu ağı başka bir kişiden daha fazla kullanıyor? Araştırmacılar, beyin kablolarındaki bireylerin değişkenliğinin oyunda olduğunu, ancak gelecekteki araştırmaların öğrenmesi gereken bir şey olduğunu söyledi.
Hakkında orijinal makale Canlı Bilim.