Aşırı uyuşukluk ve zorunlu "bağlantılar" olması gerekir.
Ucuz Ponte'ye yatkınlık. Bunun genetik olduğunu düşünmekteyim, ilkinden doğmak yerine, yirmi yıllık kanunsuzlukla yüklendi - öncelikle hırsızlar ve şimdi de polis.
Rüşvet arzusu ve sevgisi ve parasal açıdan olmasa da, başka herhangi bir “anlaşmada” her şeyi ve her şeyi "eğimli" tutması yasayı, vicdanı ve şerefi atlayarak.
Birinci paragrafa gelince, her şey açıktır. Eğer bazı şeyler üste çıkarsa, o zaman akrabalarını onunla birlikte çekmeye başlar, hepsi ayırt etmeden. Trafik sıkışıklığı gibi akıllı ya da aptal olup olmadıkları önemli değildir (çoğu durumda), çalıp çalmamaları, patronlarına ihanet edilip edilmemeleri bile önemli değildir. Aynı klan, herkesin size bir şey borçlu olduğu, sarsılmaz bir güven içerisinde kendini gösterir. Sen dubari, sürükle ve yardım et. Dağıstanların çoğu için sürü kalabalıklığı davranış normudur ve "bağlantıların" varlığı başarıyı belirler. Örneğin, eğer bir aniden bir suç işlendiyse ve polis müdahalesi gerekliyse, nadir bir Dağıstanlı 02'i alacak - tam tersine, organlarda çalışan akrabaları olan veya onunla doğrudan çalışan birisini tanıyan akrabalarını aramaya başlayacak. gerekli "dostum. Aynı şey, hastaneye gitmeniz gerekiyorsa - 03 veya klinik sportmenlik dışı - eğer "senin" i bulup ona gitmelisin. Ve bu doğrudur, nadiren hangi doktor / polis / savcı / yargıç vb. dava a) 'nın kendine dokunmaması durumunda sol ayağının küçük parmağını hareket ettirin veya b) bu "karıştırma" uygun şekilde ödüllendirilmez (bkz. paragraf 3).
Ponty, tez yazabileceğiniz ayrı bir konudur. Bu neredeyse temel motivasyon faktörüdür - sizden bahsetmek, ne kadar iyi / yakışıklı / atlet / süpermen oldunuz. Bir Dağıstanlı, çoğunlukla, bazı kararlar verirken, onları “erkekler onun için söyleyeceği” konumundan değerlendirir.
Çok fazla zaman ve çaba "kabuk" verilir. Bir insan tam bir tutarlılık olmayabilir, ancak kendisine “sağlam görünüşlü bir çocuk” görüntüsü verecektir. "Çocuklar", bir tür bez ya da ayakkabı ya da güneş gözlüklerini tartışmak için saatler harcayabilir. Şahsen, son parasıyla veya akraba / arkadaşlarından (1'a bakınız) ödünç alınan, en pahalı telefonu alan Nokio'yu satın alan ve hesaplarını dolduramayan, ancak işsiz (doğal tembelliklerinden dolayı) bir kaç iş adamı biliyorum. Şehirde onunla birlikte yürüdü ve tasarıda bir kuruş olmadan süslüyordu. Erkekler genellikle günde birkaç kez ayakkabılarını parlatmak için özel bir bez (“marka” olarak adlandırılır) taşırlar. caddede yürüyün ve sonra toynaklarını en yakın kaldırıma kaldırın, "küçük bir şişe" alın ve avdaki imparatorun manzarasını izleyin, onların botlarını temizleyin. Bu tür vatandaşlar bütün akşamlarını aptalca, anlamsız bir şey hakkında “yağma” ya da bazı keçileri tartışarak geçirebilirler. Genellikle masallara kim, kaç kere ve hangi sosun altında "bu" ya da "civciv" diye daldığını anlatıyor.
Dağıstan kızları bir şarkıdır. Aptal piliçleri nasıl kızdırırım - Okula ya da enstitüde okula ya da kuruma giden sınıfa giden, kıçtan kesilmiş ve yüzlerinde bir ton akşam makyajı olan, saplı bir defterin zorlukla sığabileceği küçük bir çanta olan etli kızlar. Ve bu bir şaka değil - böyle bir 99%, yani. Kız pratik kıyafetler giymeyecek veya ders kitaplarını ve defterlerini sırt çantasına koymayacak, çünkü onun lanet çalışmak pes etmedi - enstitüyü ziyaret etmenin temel amacı - evlenmek. "Evlenmek" ayrı bir şeydir tarihÇoğunluk için (hepsi için değil), Daghestani “evlenmek” bir dindir, işte bu onların varlığının nihai amacı olan nirvana'ya ulaşmaktır. Bunun için sistematik olarak hazırlarlar, düşük dereceden başlayarak, kimin ve nasıl olduğu önemli değildir, asıl şeyin daha hızlı olması. Onlar için yeni bir kaliteye geçiş günü, yaşamın en önemli günüdür ve dini tarikatlarına göre, bunu yapabildikleri azami pompayla kutluyorlar ve eğer yapamazlarsa, yaşam boyu borçlarını alacaklar veya aynı zamanda kendilerine olan akrabalarına yardım edecekler ” Kutsal görev (bkz. 1 paragrafı).
Ne dediğimi anlamak için, burada Dağıstan düğünleriyle ilgili bazı gerçekler. Bir 300 şahısındaki düğün, sooooo küçük bir düğündür - genellikle 800-1000 misafir. Yüz bin ruble'den bir günlük kira bedeli kiralamak, iki yüzten satın almak. Karşılaştırma için, iş yerindeki yerel ağda geçen gün bir reklamla karşılaştı - kız ünlü bir Londra moda tasarımcısı tarafından bir gelinlik satıyor, hiç giymediğim (anladığım kadarıyla düğün üzüldü) £ 1500 (bunlar 70 bin ruble). Geçen yaz bir akraba evlendi, bu yüzden para kazanmak için Derbent'te bir elbise kiraladılar (70 binlerce gibi görünüyor), tamamen deliler. (Dağıstan boyunca en az yüz, ve Makhachkala'da birkaç düzinelerce) bulunan ziyafet salonları önceden, en az altı ay öncesinden güçlü bir şekilde rezerve edilmelidir ve bir günde yüz bin ruble tutarındadır. Ve orgy düğünlerde neler oluyor - bu korkunç. Dağıstan çeşidinin "yıldızları", "yıldızları" ve "küçük yıldızları" tüm ziyafet salonu ve çevresini çığlıklarıyla sallıyor. Konuklar, yüzlerce kez ateş suyu dökerek acımasızca canlandırıyorlar. Elinde bir votka durağı tutan törenlerin ustası gençleri “Allah onlara daha fazla çocuk verecek” diyor (bu piçleri nitelemek için kelimeler yeterli değil). Ve tüm bu alem günün en az 2'inde sürer.
Ponty her şeyde kendini gösterir - çizme ihtiyacı Dağıstan toplumunun temel taşıdır. Daha fazla ünvan, daha onurlu. Şaşırtıcı bir şekilde, aslında, çoğu genç için, nihai rüya, çalınacak küçük bir bürokratik konuma sahip olmaktır (bkz. 3. Paragraf). Anneler, "kamu işinde iyi bir adam" için kızlarıyla evlendiklerinde neredeyse gurur duyuyorlardı. Sahte bilim adaylarının sayısı (derece çeşitli bakanlıkların önünü açtığı için) yeni başlıyor. Şimdi atılması genel bir onur meselesidir, atılmalıdır (bkz. 3 paragrafı.) Tüm "tukhum" (1 paragrafına bakınız) a) Enstitü için, b) lisansüstü okul için ve c) iyi bir pozisyon için. ALL (!) Devlet (ve sadece değil) pozisyonlar satılmaktadır (bkz. 3. Paragrafı). En ilginç şey, enstitüyü bu şekilde bitirmiş ve adayın “savunmasını” sağlayan hayvanların, bir öz değer duygusundan ötürü basitçe dikişlerini atmalarıdır. Gerçekten kendilerini bilim adayı olarak görüyorlar ve gerçekte oldukları gibi boş bir yer değil.
Dağıstan'da rüşvet son zamanlarda bir kült oldu. Ev düzeyinde rüşvetin gasp edilmesi, doğudaki gün doğumu ile aynı yaşam normudur. Ayrı bir Dağıstan'ın rüşvet izini izlerseniz, o zaman doğum hastanesinden başlamalısınız ve hayır, kadın kliniğinden - annesinin kayıtlı olduğu yer. Doktor "yağlanmış" olmalıdır, bu çok önemlidir - ancak genellikle küçük miktarlarda maliyeti vardır - 1000 ruble'ye veya kutu çikolata ve diğer tatlılara kadar. Sonra, doğum hastanesi - herkese (!), Acil serviste bir hemşire, bir hemşire, bir hemşire ve bir temizleyici vermek gereklidir. Eğer vermezseniz, o zaman boş bir alan olarak kabul edilirsiniz. Doğumhaneye kimseyi leke etmeden veya bağlantı kurmadan gitmek mümkün değildir (bkz. 1 paragrafı). Bekleme odasında suyun yönlendirildiği bir kız gördüm ve kocasını aradı ve kabul edilmesi için beş bin ruble getirmesini istedim. Doğum doktoru ile önceden görüşmek gerekir. Kime ve ne kadar vereceğinizi söyleyecektir. yani anlaşmadan doğurmak gerçekten imkansızdır. Belki de doğum bir şey alır, ancak hiç kimse herhangi bir çekim veya eşlik eden bakım ve desteğe kesinlikle asgari şarttan daha fazlasını alamaz. Temizlikçi kadın bile, yüz ruble vermezse, kadının koğuşunda yatağın altına sürtünmez. Akıntı sırasında, herkese para verilmelidir, özellikle, benim için bir fotoğraftı gibi güzel bir şekilde kundaklanması için iki yüz ruble verilmesi gereken özel bir “pelenalschitsa” olması benim için bir şok oldu. Sonra hafta içi günleri başlar, doktor çocuğu görmek için eve gelir - para vermeniz gerekir (gerekli değildir, ancak çoğu verir). Bir çocuk hasta ise ve klinikte test yaptırmanız gerekiyorsa, para ödemeniz gerekir, aksi takdirde "cihaz çalışmıyor". 200 ruble için, "cihaz" mucizevi bir şekilde çalışmaya başlar. Laboratuar asistanlarına analiz yapmak ve "tavandan" yazmamak için verilmelidir.
Anaokuluna gitme zamanı - hiçbir yer yok, belli bir rüşvet için hemen bir yer beliriyor. Son verilere göre, bu Kaspiisk için 50 000 ruble ve Makhachkala için çok daha pahalı. çünkü 30 grubunda ve daha fazla çocukta ve öğretmen bir, bazen de dadı da olsa, hepsine çocuğunuzun takip edebilmesi için düzenli olarak “verilmesi” gerekir. Vermeyeceksin, pis bir kıçla ya da beslenmeyecek. Okula gitme zamanı - yönetmene vermelisin. Bu olmadan ya almazlar ya da “tesviye” sınıfına girerler. Oğlunun "moronlar" arasında çalışmasını isteyen, vermeliyiz. Okul, talepler için dipsiz bir deliktir - duvarları boyamak, okul masaları satın almak, bir hediye için beden eğitimi öğretmenine ders vermek, bir sınıf eklemek zorundasınız; böylece ikişer koymamanız, yıldönümü perdesini değiştirmeniz, perdelerin deliklerle dolması, ödemeniz vb. ve kimse soruyu sormaz, ancak fizruk ve baş öğretmen hariç, sadece bu amaçlara tahsis edilen bütçe parası nereye gider?
Biri ve hepsini alıp almaya alışkın olan genç ve sevimli Dağıstan, 11 derslerini bitirdi. çünkü Mesleki eğitim sistemi tümüyle yıkıldı, kesinlikle herkesin (!) daha yüksek bir eğitime ihtiyacı var. Tüm bu temiz olmayan USE'lerin (merhaba Fursenke) satın alınması kolay, yalnızca para vermeyi başarabilmiş, Dağıstan'da parasız bir kuruma gitmek neredeyse imkansız. Yine de, muhtemelen, 1 çalışanlarının 10 alanlarına gittiği ve DSU'nun ornitolojisi veya toprak biliminin uzmanlığı üzerine yatar ve bütçe parasını çalmaya devam etmek için kapatılmazlar. Dağıstan'daki öğrencilerin% 99.9'i rüşvet almaktadır.
30% 'in gerçekten bir yerlerde çalıştığını hissediyorum, geri kalan her test ve sınavı almaya devam ediyor. Eğer bir “öğretmen” alamazlarsa, dekanı veya rektörü derhal satın alırlar. Enstitüden mezun olan Dağıstanlı ya orduna gidiyor (çünkü güç bölümlerinden ilerleyeceği için) ya da lisansüstü okula "giriyor" ya da evde kalıyor ve aptal. Birkaç kişi hareket etmeye ve akıllı erkeklerle iş aramaya başlar (bu% 30'ı hatırlıyor musun?) Hala bulabiliyor, çünkü taşkafalıları. bir akraba tarafından işe alınır (bkz. paragraf 1.) işleriyle başa çıkmaz ve çalınan paradan kırıntılarını ödeyecekleri bir yükleniciye ihtiyaçları vardır. Genellikle, hiçbir engel yoksa, bu tür çocuklar Dağıstan'dan ayrılır. Ordu / yüksek lisans okulundan mezun olduktan sonra, şiirleri dolduran genç bir adam (bkz. Paragraf 2) akraba / bağlantılar yardımı ile satın alır (bkz. 1 paragrafı.) Bir bürokrat veya bir polis memuru ile (evet, herhangi bir pozisyonda, hatta bir fren lambası satılır ve satın alınır) ve rüşvet almaya rüşvet vermeye veya bütçeyi kesmeye başlar. Bazı damatların damatlarına bakma zamanı (2. Noktaya bakınız) (bkz. 2. Nokta). Ve böylece bir çember içerisinde, ikinci nesil zaten bu yolsuzluk planında büyüyor ve büyütülüyor. Herkes mutlu ve mutlu.
Tüm bunların izni olan neden Dağıstan ve Dağıstan'ı sevmeliyim? Dağıstanlar şeref, vicdan ve gururun ne olduğunu unuttular. Her bok ve büyükbaş hayvan her taraftan dışarı sızdı ve en iyi kütlesiyle entelijensiyanın kalıntılarını eziyor. Neden şu anki yozlaşmış kıçtan memnun olan ve içinde yemek pişirmek için mutlu olan koyunları sevmeliyim. Bu yüzden sevmiyorum ve itiraz ediyorum. Yolsuzluk pisliklerine (bütün Dağıstan makamlarına) kendi isimleri ile - bokla okudum derim. Hayatta bir amacı olmayan aptal piliçleri kadın olarak görmüyorum ve terliklerdeki kötü pontoshlepleri “gucci” den insan olarak görmüyorum. En azından dürüstçe. Uzun zamandır bir Dağıstan olduğum için gurur duymadım.