5 Temmuz 1737, kısa bir dinlenmeden sonra, Rus ordusu Bug'a taşındı ve bu nehrin sağ yakasına yükseldi ve kampanyanın ilk planını derinlemesine düşman topraklarına ulaştırdı. Binlerce hasta ve yaralıyla neredeyse 8'a yüklenen Rus birlikleri çok yavaş hareket etti. Ayrıca, düşman süvarilerine dikkat ederek alaylar birkaç meydanda sıralandı ve büyük nakliyelerle gözaltına alındı. Sonuç olarak, ordu manevra kabiliyetini kaybetti.
Yakında, düşmanla ilk büyük çatışma yaşandı. Temmuz ayının başlarında, 12, belediye başkanı General Albay Fermor ve Teğmen Albay Lieven kamp için uygun bir yer bulmak için daireleri ve Fourier ile birlikte ayrıldı. Düşman süvarileri ile bir buluşma için beklemeden, onlar, iki ejderha alayından kendilerine ayrılan kapağı alamadılar, ama yakında büyük bir düşmanın ayrılmaya başladığını öğrendikleri Kazak devriyesiyle tanıştılar. Fermor ekibi, binlerce Türk ve Tatar'ın 5 saldırısına dayanmak zorunda kaldı. Bir meydanda inşa edilen askerler dalgadan sonra cesurca dalgayı yendi. Sonunda, saldırganlar, kolay avla uğraşmadıklarından emin olarak geri çekildiler. Aynı gün Tatar süvarileri, mareşalin trenine kendisi saldırdı, ancak saldırı cuirassiers tarafından püskürtüldü.
Temmuz ayında 18, tükenmiş birlikler Böcek ve Chigakley Nehri'nin birleştiği yere ulaştı. Komutan geçiş için uygun bir yer olduğunu ve Böceğin sol kıyısında atların otlakları için mükemmel çayırlar olduğunu öğrendi. Mühendisler derhal 21 July avant-garde'nin Bug'ı zorladığı iki köprü (bir duba, bir varil üzerinde) inşa etmeye başladılar. Ancak Bendery’e saldırma emriyle başkentten bir gönderi geldiğinde feribot henüz bitmedi. Bu sorunu çözmek için bir askeri konsey toplandı. Tüm katılımcıları oybirliğiyle geri çekilmeye karar verdiler, çünkü “o geç saatlerde ve askerlerin kurtarılması için büyük ilerlemelerle, düşmanın topraklarına bu kadar mesafeye girmek tehlikesiz değildi”.
Temmuz 26'te ordu, İmparatoriçe Anna Ioannovna'nın taç giyme gününü kutladı ve Minich memurlar için bir top düzenledi. Türk seraskirinin esiri (Türk birliklerinin komutanı) ona davet edildi. Türklerin komutanı ile konuşurken şunu itiraf etti: “Rus birliklerinin mükemmel manzarasına hayran kaldım. Konstantinopolis'te gördüğüm şeye kendi gözlerimle inanmıyorlar. ”
Ne yazık ki, Ochakov'un ele geçirilmesi ve düşmanın yokluğu ile gevşetilen birçok komutan, dikkatini kaybetti. Böceğin sağ yakasında düşmanın çok uzak olduğundan emindiler. Temmuz'da 31, büyük bir Tatar ekibi beklenmedik bir şekilde nehri geçti, Rus yiyecek toplayıcılarına saldırdı ve onlardan fazla boğayı dövdü. Kazaklar düşmana koştu, onu devirdi ve kırk mil sürdü. Savaşta yaklaşık yüz Tatar öldü, ancak boğaları kovamadılar.
2 Ağustos'ta birlikler Böcek'ten Kutsye Elany Nehri'nin ağzına doğru ilerlemeye başladı. filotilla. Şu anda, Rus komutanı Moldovalı boyar Lupula'dan Bender'a saldırı başlatmaya çağıran bir mektup aldı. Ona göre, Ochakov'un düşmesinden sonra, Osmanlıların paniğe el koyduğu iddia edildi. Ancak, mareşal, özellikle orduda bir salgın başladığından beri fikrini değiştirmedi. 8 Ağustos'ta Rus birlikleri nehre ulaştı, onu geçti ve bozkırdan 23 verst'i geçerek Böceğe kamp kurdu. Aynı gün bir filo yaklaştı. Prens Baryatinsky 48 çift tekneye, 4 kanchebasa'ya ve 57 büyük tekneye yiyecek getirdi. İki gün sonra, 6 çift kayık ve 24 kano Yarbay Dolgoruky yaklaştı. Minich, filonun gelişinden son derece memnundu ve haklı olarak, Türk komutasının Rusların ne yapacağını bilmeden sürekli gergin olacağına inanıyordu. Gemilerin bir kısmını derhal Ochakov kalesine gönderdi ve orduyu doğuya, Ingul Nehri'ne götürdü.
Ağustos ayındaki 17’te Rus birlikleri Ingul’u geçti ve kısa zamanda Bug’ın Haliç ile birleştiği noktada Ochakov’dan 40 versts'ta kamp kurdu. Buradan itibaren Minich, St. Petersburg'a ordunun yorgunluğu nedeniyle, Dinyester'le ilgili herhangi bir işlem yapmanın imkânsız olduğunu, kuraklığın olduğunu, Böcek'teki suyun yeşile döndüğünü ve içmek için uygun olmadığını söyledi. Bu doğruydu. Zaporozhets Philip Orlik, Lupul'a yazdığı bir mektupta şunları söyledi: “Ejderha (ejderhalar) biraz hindi haline gelmedi, tabiri caizse, hüküm sürdüğü için sepetler geçmiyor. Tüm çocuklar çok sefil, ama sadece kemikler ve üzerlerindeki cilt onları tutuyor. ” Doktorların tüm çabalarına rağmen, orduda mide hastalıklarının gerçek bir salgını patlak verdi.
Ağustos 7, Don Kazaklarının Samara'ya gitmesine izin verildi, Ağustos'ta 22 ejderhalarla birlikte Genel Biron'u serbest bıraktı ve 27 Piyade Alayı saha mareşaliyle kaldı. Bir hafta sonra, Oichkov'a iki alay gönderen Minich, birliklerin geri kalanını geri getirdi. Eylül ortasına kadar Saksagani Nehri'nin ağzına ulaştı ve oradan Perevolochne'ye kışlık dairelere gitti. Bu ağır Ochakov kampanyası sona erdi. Bu kampanya sırasında, Rus ordusu, 11'a binlerce asker ve subay, 5'a binlerce Kazak ve XNUMS'a binlerce savaşçıyı trende serseri olarak hizmet etti.
Ukraynalı çizgi. 1737'ta Rus-Türk Savaşında Operasyon Tiyatrosu Haritasından bir parça, 1745 yılında Rus Bilimler Akademisi için J. N. Delille tarafından derlendi.
Türk Ordusu'ndan Ochakov Kuşatması
Shtofeln komutası altında Ochakovo'da bir Rus garnizonu kaldı. İlk olarak komutan savunma hattını öne çıkarmaya karar verdi. Kalenin kuzey yüzüne yarım kilometre kaldı, altı tekrarlama ile bir surun inşaatı başladı. Bu hattın kanatlarını Karadeniz'in ve Dinyeper Limanı'nın kıyılarına dayanması ve Ochakov kalesine olan yaklaşımları güvenli bir şekilde örtmesi gerekiyordu. İç kalenin, bölmeler ve baretler (bir topçu taşının etrafındaki koruyucu bir yapı) yardımıyla güçlendirilmesi de planlandı.
Ancak, iş yavaş gitti ve asıl sorun malzeme eksikliği idi. Sadece temmuz sonunda, Albay Khripunov komutasındaki Dinyeper Filosunun bir parçası olan 1737, yiyecek, top bombası, barut, tur ve kereste getirerek Ochakov'a geldi. Ağustos 4, Prince Baryatinsky'nin büyük gemilerinin (“kanoları”) 57'i, çeşitli malzemelerle Haliç'e geldi. Sonuç olarak, Ekim ayında Ochakov'a en çok ihtiyaç duyulan malzemeler sağlandı, ancak inşaat işleri tamamlanamadı. Özellikle fakir koşullarda yaşam mahalleri vardı. Bu nedenle, sonbahar geldiğinde askerler toplu olarak hastalanmaya başladı. Tabii ki, binlerce ölü Türkün kalesinin surlarının yakınındaki mezar, hijyenik durumu iyileştirmedi. Bu nedenle, Eylül ayının sonunda garnizon, yalnızca en az binin hasta olduğu binlerce kişiyi yalnızca 5 olarak numaralandırdı.
Rus ordusunun geri çekilmesini öğrenen Türk komutanlığı, karşı saldırı başlatmaya karar verdi. Ekim ayında, 5, Ochakov'un önünde bir Osmanlı filosu ortaya çıktı, ancak Rus gemileri bulduktan sonra Türkler denize açıldı. Ekim ayında, 8, geceleri, akbabaların süvarilerinden ayrılması, Dinyeper Haliçinin yakınında inşa edilmiş bir tekrarlama noktasına yaklaşmıştı. Türk askerleri söküldü ve yinelenen garnizonu şaşırtarak saldırmaya çalıştı. Ancak, Rus askerleri düşmanı zamanında farkettiler ve saldırıyı doğru bir tüfek ateşiyle püskürttüler. Bir hafta sonra, büyük düşman süvari kitleleri, kalenin kenarlarında bulunan iki Rus kampına saldırdı. Türk-Tatar süvarilerinin saldırısı püskürtülebildi, ancak şimdi düşman uzaklaşmadı, Dinyeper Haliç kıyısında kamp kurdu. Kazakların yakaladığı “dillerin” bildirdiği gibi, Türk askeri lideri Ali Paşa ve Kırım Han Mengli Giray komutasındaki binlerce Türk ve Tatar'ın 40'i kaleye karşı durdu.
Yaz aylarında Kırım'ı Lassi ordusunun istilasından koruyamadığı için Han Fatikh-Giray tahtı kaldırıldı. Khan bir zamanlar üstün yeteneklerini bir yönetici olarak kanıtlamış bir adam olarak atandı - Mengli II Giray. Zaten Kırım'da 1724-1730'ta hüküm sürdü.
Ekim 16 Türk birlikleri, Rus tahkimatlarının karşısına geçmeye başladı. Kuşatma eserlerini örtmek için, üç sağ kanat redüktörü itdiler, daha sonra Shtofeln bitmemiş surlardan kaleye kadar bütün birlikleri aldı.
Ekim 17 gecesi, Türk topçuları, Ochakov'u bombalamaya başladı ve Türk birlikleri, Dinyeper Haliçinin kıyısında bitmemiş bir tekrarlama işgalinde bulunabildi. Sabahları, Osmanlılar pozisyonun sol tarafına saldırdı. 1500 ve 4500 kişilik sütunlar, Smolensk alayı ve Preobrazhensky Kapısı'nın kışlalarına taşındı. Rus garnizonu bir sıralama yaptı. İki silahlı küçük bir Rus 250 askeri ekibi sadece küçük ekibi alt etmekle kalmadı, aynı zamanda daha büyük kanadına da çarptı. Türk birlikleri aceleyle kaçtı ve 400'i savaş alanında ölü bıraktı.
Ekim 18, Osmanlılar kaleyi bombalamaya ve bütün gün ateş etmeye devam etti. Rus birlikleri, bir serf topçusu olarak ve Haliç'te bulunan gemilerden yanıt verdi. Akşam 6 saatlerinde bir gemi karaya oturdu. Osmanlılar hemen gemiye koştu ve onu uçağa atmaya çalıştı. Ancak şiddetli ateş altında sığınağa çekilmek zorunda kaldı. Osmanlıların sol taraftaki yinelemeye saldırı teşebbüsü başarısız oldu.
İlerleyen günlerde kalenin bombardımanı devam etti. Ekim 2 öğleden sonra saat 20'te, düşman bombalarından biri Rus garnizon pozisyonunun ortasındaki Semenov Kapısı'ndaki küçük (6 varil) barut deposuna çarptı. Patlamadan cesaret alan Türk birlikleri saldırıya koştu. Bununla birlikte, Rus askerleri başlarını kaybetmedi ve düşmanı doğru ateşle attı. Akşam, bir türk çıkartan Binbaşı Antsiferov komutasındaki küçük bir Rus müfrezesi, Liman’daki Osmanlılar’dan alınacak bir rekor kırdı. Kısa süre sonra Türkler büyük güçlerle ona karşı saldırdı. Ruslar geri çekilmek zorunda kaldı, ancak ondan önce silahlar perçinlendi. Rus askerleri tekrar tekrar ele geçirmeye çalıştı ama başarılı olamadı. Bu inatçı savaşta, Türk birlikleri 500 insanını kaybetti ve Ruslar 100'i kaybetti ve Antsiferov da ölüler arasındaydı.
Önümüzdeki birkaç gün boyunca pozisyon mücadelesi devam etti. Türkler ve Ruslar birbirlerine ateş ettiler, kuşatma yapıları inşa ettiler, savunmaları güçlendirdiler, hendekler ve hendekler kazdılar. Ekim ayındaki şafaktan bir saat önce olan 28, Türk bataklıkları, Izmailovsky Kapısı ile Leuvenvoldovsky kalesi arasında mayınları patlattı ve onları korumak için inşa ettiler. Osmanlılar bu patlamayla yalnızca kalenin surlarını yıkmakla kalmayıp hendekleri atılan toprakla doldurmayı da planladılar. Sonuç olarak, savunma sisteminde büyük bir yığın kitlelerin atılmak üzere olduğu ve daha zayıf Rus garnizonunun direnişini azaltacağı büyük bir ihlal ortaya çıktı. Ancak tünelin sığ olması nedeniyle patlama istenen sonucu vermedi. Bununla birlikte, çıkarılmış akbabaların 5000'i belirleyici bir saldırıya uğradı. Saldırının ortasında, Ruslar mayınlarını havaya uçurarak düşmanın savaş oluşumlarını mahvetti. Osmanlılar panik içinde kaçtı. Bu savaş, Türk ordusunu büyük ölçüde sarstı. Saldırı, 4000 Turks ve Tatars'ın hayatını iddia ederken, Ruslar 5 memurlarını ve 66 daha düşük rütbelerini kaybetti.
Türk komutanlığı hala başarıyı umut ediyordu ve yeni bir belirleyici saldırı için hazırlanıyordu. Ancak, Ali Paşa Dinyeper boyunca Ochakov'a takviye geleceği haberi aldı. Mareşal Munnich, Türklerin Ochakov'a kampanyası konusunda çok endişeliydi. 10 ile Binbaşı General Leontyev emri altında binlerce kişi kuru bir yoldan Ochakov'a taşındı. Ek olarak, Dinyeper'ı göndermek üzere çeşitli alaylar yapıldı. Osmanlı komutanı hemen ateşkes emri verdi ve çekilmeye hazırlandı. Ertesi gün, Türk birlikleri Bender'a gitti. Türkler sahaya çok sayıda bomba, el bombası, fasya, merdiven, kürek ve kazık attı.
Böylece, Ochakov kuşatması yaklaşık iki hafta sürdü (15 ile Ekim 30 arasında). Rus kalesinin beş bin güçlü garnizonundan 2 binden fazla insan öldü, ancak Türkler neredeyse on kat daha fazla kaybetti (yaklaşık 20 bin kişi hakkında) ve en az 10 bin insan salgının patlak vermesinden öldü. Aktif olarak savunan ve düşmana ağır kayıplar veren savunucuların inatını kıramayan Türk ordusu kuşatmayı bozdu. “Şüpheliyim” diyor Manstein, “Ruslar gibi, Ochakovo'daki Ruslar tarafından aktarılan bu feci emeklere sabırla tahammül etmeyi başarabilecek ya da verebilecek dünyada başka bir ordu olacağını” söyledi. Bütün garnizon cesaretlerinden dolayı para ödülleri aldı. Binbaşı General Shtofeln, teğmen generale terfi etti ve Ukrayna’ya toprak verdi ve en yakın yardımcısı tugay Bradke büyük bir general oldu.
Türkiye Yeniçeri
İkinci Kırım kampanyası
1737 kampanyasında Peter Lassi komutasındaki ikinci Rus ordusu, Kırım Hanlığı'na ikinci bir saldırı başlattı. Orijinal plana göre, 40 binlerce düzenli birlik ve 15 binlerce - düzensiz olması gerekiyordu. Denizden kara kuvvetlerini desteklemek için, Amiral Bredal'ın 500 gemileri sergilendi.
Mayıs 4'ta, Kırım Ordusu'nun avangardı, 25'taki binlerce kişiden oluşan, Azak'ı terk etti ve Mius Nehri üzerindeki Pavlovsk Kalesi'ne doğru yola çıktı. Etrafındaki 15 May, Lassi, birliklerini sütunlara böldü ve sonra Kalmius Nehri'ne doğru devam etti. Orada filoyu beklemeyi bıraktı. Mayıs 23'te 320 gemileri, filoya komutanı Amiral Bredal'ın genel Levashov liderliğindeki 10'in üzerinde binlerce asker ve subayı taşıyan Haliç'e girdi. General Douglas'ın ejderha alayları, doğrudan Bakhmut'tan Kalmius'a getirildi.
Bu sefer savunmaya hazır olan Perekop hattına tekrar saldırmaktan kaçınmak için, Lassi cesur bir deney yapmaya karar verdi: Sivash üzerindeki Köprülü Köprüyü geçip Arabat tükürüğü ile anakara arasında ilerleyin ve tükürük boyunca ilerleyin. Haziran 18 birlikleri dört bin Kalmyks'in katıldığı Genchi'de toplandı ve 25 Haziran ordusu geçişi tamamladı. Generallerin çoğu, tehlikeli olduğunu düşünerek bu plana karşıydı ve geri dönmeyi teklif etti. Ancak Lassi, bütün "muhalifleri" ordudan çıkıp Küçük Rusya'ya gitmeye davet ederek kendi başına ısrar etti.
Tatar emri için, Rus ordusunun bu manevrası tam bir sürprizdi. Khan Fatikh-Giray, Rus birliklerinin Perekop'tan başka bir yerde Kırım'a girmeye çalışabileceği düşüncesine izin vermedi. Bu nedenle, 60 bininci ordusu ile orada durdu ve düşmanın ortaya çıkmasını bekledi. Bununla birlikte, Rus birliklerinin ortaya çıkma haberleri Fetih Giray'e ulaştığında, General Lassi'nin korktuğu şeyi tam olarak yapmaya karar verdi: Rusları tükürmek için kilitlemek. Rus birlikleri tarafından kuşatılmış ölüm veya teslim olmaya mahkum edildi. Han, ordusunun küçük bir bölümünü köprüyü yok etmek için Gencha'ya gönderdi ve ana güçleri Arabat köyünün arkasındaki müstahkem kampa yerleştirdi. Neyse ki, Rus komutanı birliklerin zaman içindeki hareketlerini öğrendi ve karşı önlemler aldı. Lassi, Binbaşı Hrapov'un altında Arabat'a yapılan saldırıyı taklit etmek için bir dekolman başlattı ve bir kez daha Sivas'ı Salgir Nehri'nin birleştiği yere zorladı ve yol boyunca Tatar köylerini tahrip eden Karasu-Bazar'a hızla taşındı. Khan, Rus birlikleriyle buluşmak için koştu ve Temmuz'da 12, öncülerine Salgire'de saldırdı. Çok inatçı bir savaş vardı ve sadece 3 ejderhası ve 6 piyade alayı ile Lassi savaş alanına sadece Tatar süvarilerinin çekilmesi için zorlandı. Bu savaşta Tatarlar, 600'in öldürdüğü insanları kaybetti.
14 Temmuz ayında Rus ordusu yola çıktı. Önde gelen Binbaşı General Douglas, 6’in binlerce insanda ve onun arkasında Lassi’nin emrindeki ana güçlerin çıkarılmasıydı. Tüm taşıtlar, takviyeli kampta, Tugay Kolokoltsev'in 5-bininci sayısının kaldırılması kapsamında kaldı. Aynı gün, Rus birlikleri Karasubazar şehrini yakaladı ve tamamen yaktı. Ondan sonra Kazaklar ve Kalmıkklar mahpusları yağmalamak ve ele geçirmek için yarımadan boyunca dağıldılar. Kırım Hanlığı - Rusya'nın uzun zamandır devam eden düşmanının askeri ve ekonomik potansiyelini imha etmek gerekiyordu. Düzenli birlikler kampa çekildi. 15 Julia, Rus kampı 70-bin'e gitti. Kırım Han Ordusu. Han harabe olan şehrin öcünü almak için istekliydi ve saldırmak üzereydi, ama Lassi ondan önceydi. Rus komutanı, Tatar ordusunun dört mil yukarısındaki Karasu nehrini geçen ve ona saldıran Douglas öncüsünü gönderdi. İnatçı bir savaştan sonra, khan birlikleri geri çekildi.
Rus ordusunun iki savaşta verdiği kayıplar küçüktü, ancak yine yoğun sıcaklık ve içme suyu eksikliği, kitlesel rahatsızlığı ve askerlerin tükenmesini tehdit ediyordu. Askeri konsey birlikleri Kırım'dan çekmeye karar verdi. Tehlikeli Arabat Tükürüğü boyunca tekrar ilerlememek için Lassi, Sivash'ın en dar noktasında Perekop ile Genchi arasında kalan Shungura yoluna gitmeyi önerdi. Temmuz 7 günü ordu Salgir Nehri'nden yürüdü ve beş gün içinde Shungura'ya ulaştı. Kampanya boyunca, Rus ordusunun düzensiz kuvvetleri çevreyi soydular ve perişan ettiler, neredeyse 30 bin öküz ve 100 bin koç avı oldu. Temmuz 22’ta birliklerimiz Sivash’i duba köprüde zorlamaya başladı. Askerlerin bir kısmı karşı bankayı aştığı anda, Kafadan gelen Türklerin güçlendirdiği Tatarlar diğerine saldırdı. Ancak, Rus topçularının doğru ateşlenmesi düşmanı geri çekilmeye zorladı. Temmuz 24 günü, Lassi ordusu Genchi'ye yoğunlaştı ve sonra Süt Suyu Nehri'ne çekildi. Eylül ayında, Lassia askerleri Küçük Rusya'ya gitti. Khan Fatikh-Giray artık Rus ordusuna saldırmaya cesaret edemedi. 1737'in başarısız kampanyası için Fetih Giray'ın padişahı Mengli Giray ile değiştirildi.
Aksiyonlar flotilla Bredal
Kara kuvvetleri Fetih Girey ordusuyla savaştı ve Hanlığı parçalarken, Bredal filosu orduna eşlik etti ve Osmanlı filosuyla birkaç çatışma yaptı. 28 Haziran ayı Rus gemileri düşman filosunu buldu. Bradal hızlı bir şekilde filoyu sığ suya soktu, kıyıdaki ekipleri indi ve yeniden inşa etme emri verdi. Denize karşı savaşı düşünülemezdi: Türk filosu, Kapudan-Paşa'nın kendi bayrağı altındaki hattın 64 silah gemisini, bir başka 60 silah gemisi, 32 silah fırkateynini, 15 silahını ve 70 yarı galerini içeriyordu. Bredal'da çoğu silahsız olan botlar, tekneler ve çeşitli hafif gemiler vardı. Türkler Rus pozisyonlarına derhal saldırmaya cesaret edemedi ve keşif için 2'a galeriler gönderdi.
Bu arada, denizde bir fırtına başladı ve Rus filosunu düşmandan daha kötü bir şekilde mağlup etmedi. Dalgalar hafif Rus teknelerini demir attılar, karaya attılar, onları taşlara çarptılar. Sadece Haziran 29 öğlen öğleden sonra eleman azaldı. Bütün filosundan, Brida tüm 47 teknelerinden kurtuldu ve hatta bunlar bile zarar gördü. 170 tekneleri battı. Mürettebatlar kıyıdan kaçmayı başardılar, ancak çok miktarda mühimmat ve hükümler öldü.
30 Haziran'ında, Osmanlı filosu filo kalıntılarına dört mil yaklaşmış ve derinliklerini ölçmek için gemiyi göndermiştir. Temmuz 1 günü öğle saatlerinde tüm Türk gemileri demirlendi ve ileri taşındı. Kıyıdan iki mil uzaktayken, hem gemilere hem de sol kanatta bir firkateynine sahip bir hilal ile sıraya girdiler. O zamana kadar Rus askerleri ve denizciler iki pil üretmeyi başardılar: 23'teki sol tabanca ve falconta ve 27'teki sağ tabanca. Türk gemileri doğru aküyü bombalamaya başladı. Gemi yangınları altında, Türk mutfakları karaya inmek için ilerledi. Topçumuz yakın mesafeden ateş açmak için sessizdi. 3'te öğleden sonra bir saatte, Türk gemileri yaklaştığında, Rus topçusu geri ateş etti. Türk mutfakları dayanamadı ve geri döndü. Yakında Osmanlı filosu ayrıldı. Bir süre birliklerimiz akülere harcadı, düşmanın dönüşünden korkuyorlardı. Sonra Bredal, bazı insanları aşağı yukarı iyi durumda olan teknelere koydu ve onları Genchi'ye gönderdi. İnsanların çoğu ve amiral yardımcısı kendisi orada kara yoluyla taşındı.
Bredal filosu restore edildi - yeni gemilerle yenilendi. Temmuz 28 Amiral Yardımcısı, gemilerini Genchi'den Azak'a götürdü. Toplamda, Rus deniz komutanı 5 silahlı botlara ve 284 botlara sahipti. Ertesi gün, sabah, Rus filosu tekrar Vissarion Spit'te Rusları bekleyen Türk filosuyla mücadeleye dayanmak zorunda kaldı. Türk filosu, 2 savaş gemileri, 13 mutfakları ve 47 kürek gemilerinden oluşuyordu. Yani, Osmanlılar denizde tam bir avantaja sahipti.
Bradal yine denize karşı mücadele etmeye cesaret edemedi, bu oldukça makul bir şeydi. Ne de olsa, sayısız Rus teknesine kelimenin tam anlamıyla savaş gemileri bile denemez. Amiral, mürettebatın çoğunun karaya çıkarılmasını ve bir kıyı aküsü inşa ettikleri topların boşaltılmasını emretti. Bütün gün Temmuz 29 ve sabah Temmuz 30 Ruslar ve Türkler sert bir topçu ateşiyle savaştılar. Topçularımız hattın bir Türk gemisine zarar vermeyi başardı ve Osmanlı filosu derhal denize girdi. Ağustos 8’a kadar, Osmanlılar Bredal filosunun ablukasını sürdürdüler, ancak Caf’e gittiler. Bu savaştan sonra, sadece dört bot ve on tekne yoluna devam edebildi, ancak sonuç Ruslar için çok başarılı kabul edildi: hiçbir kırık gemi bir savaş gemisinin zararını onaramaz. Bütün gemiler Teğmen Brahms tarafından Azak'a, Kaptan Lunin tarafından Berdyansk Spit'e zarar verilmiş. Amiral kendisi kuru yoldan Azak'a taşındı.
Prach "Pire" Çizim
Prum "Yaklaşma". Kaynak: Çernişev A. Rus Yelkenli Filosunun Büyük Savaşları
Diğer yönlerde savaşmak
Lassi ordusunun varlığı, Kırım Tatarlarının misillemesini engelledi. Ancak, Kuban Tatarları durumdan yararlandı. Don Kazaklarının çoğunun savaşa girdiğini bilerek, Temmuz 1737 sonunda Don'un sağ yakasına geçti ve Bystryanskaya köyüne saldırdılar. Köydeki az sayıdaki nüfus şiddetli bir direniş gösterdi ve kadınlar aktif olarak savunmaya katıldılar. Ancak güçler eşit değildi. Stepniaks, Bystryanskaya'yı ve aynı zamanda Nizhne-Kargalskaya, Tsimlyanskaya ve Kamyshnikovskaya'yı perişan etti. 1 bin kişiyi kaçırdılar, 700 Kazak evlerinden daha fazlasını yaktılar. İşgal haberlerini alan Lassi, Don'a atadan Krasnoshchekov'la birlikte binlerce Kazak hakkında Don'a gönderildi. Hemen peşinden koştular, ama düşmanı ele geçiremediler.
Buna karşılık, Don Kazakları Kasım ayında Kuban'a baskın yaptı. Ata, Stepan Frolov'un yetkisi altındaki 9500 at Kazakları ve 1500'a katıldı. Kasım 1’te Don’u geçtiler ve derhal Dunduk-Omo Kalmink’lere yapılan baskınlarda yer almayı teklif ettiler. Ancak, Kalmyk lideri bu sefer çok pasif davranmaya devam etti. Ancak, Aralık 7’te, Kazaklar ve Kalmyks’in önden kesilmeleri, Multian adasındaki Tatar göçebelerini ezebildi. Ancak genel olarak, bu kampanya 1736’te olduğundan daha az başarılı oldu.
1737 kampanyasının başında, Avusturya ordusu pasif davrandı. Porte'ye savaş ilan eden Viyana, hala düşmanlık başlatmadı. Sadece Haziran ayının sonunda, General Friedrich von Sekkendorf komutasındaki Avusturya ordusu Belgrad'dan Niš'e geçti ve Temmuz'da 3 Parachin sınırını geçti. Kont Valis'in bir başka ordusu Transilvanya 'dan Wallachia' ya ve Prens Hildburghausen 'in üçüncüsü - Hırvatistan' dan Bosna 'ya gitmekti. İlk ordu başarıyla ilerledi. Sınırdaki Türk kalelerinin zayıf garnizonları kavga etmeden teslim edildi ve X Temmuz’da Avusturya’lılar Nis’i işgal ettiler.
Türk komutanlığı, askerlerini sonuna kadar savunmaya hazırladıkları Vidin'e ve oradan da Avusturya’nın Tuna’daki iletişimlerini tehdit etmeye zorladı. Bu nedenle, Avusturya komutanlığı Nishe'de küçük bir garnizon bıraktı ve kuvvetlerinin çoğunu vadideki Vidin'e gönderdi. Avusturyalılar, komutan Vidin'e teslim olmayı teklif ettiler, ancak reddedildikten sonra kaleyi mevcut güçlerle kuşatmaya cesaret edemediler.
Kont Valis ordusu Temmuz ayı başında Türk Wallachia'yı işgal etti. Ayrı birimlere ayrılan Avusturya birlikleri, Targovishte, Pitesti ve Bükreş'i işgal etti. Ancak, daha sonra Türkler Bosna ordusunu Wallachia'ya gönderdi ve karşı saldırı başlattı. Avusturyalılar Bükreş'ten ayrıldı ve Targovishte'ye çekildi. Ağustos ayının başlarında, Walis birlikleri Avusturya Wallachia'ya yönlendirdi. Bosna'da Avusturyalılar ciddi bir yenilgiye uğradılar. Temmuz ayının başlarında, Prens Guildburghausen’in ordusu Sava’yı zorladı ve Banja Luka’yı kuşattı. Ancak, Türk ordusu yakında Avusturyalılara yaklaştı ve onları yendi.
Bu, Viyana'yı barış için müzakere etmeye zorladı. Petersburg müzakerelere katılmak zorunda kaldı. Temmuz ayında, Türkiye, Avusturya ve Rusya temsilcilerinin geldiği Nemirov'da bir barış kongresi başladı.
Bu nedenle, 1737 kampanyası, Rusya ve Avusturya'nın belirleyici başarısına yol açmamıştır. Rus ordusu stratejik öneme sahip bir kale olan Ochakov'u ele geçirdi. Bununla birlikte, Minikh ve Lassi ordusu, önceki sorunlardan (korkunç sıcaklık, su eksikliği, kitle hastalıkları, atların ölümü, zimmet ve bürokrasi yokluğu, vb.) Nedeniyle yeni belirleyici başarılar elde edemedi. Rus birlikleri yine Kırım Hanlığı'nı perişan etti, ancak yarımadanda bir yer alamadı. Türkiye'nin Ochakov'u kovma girişimi başarısız oldu. Türk birlikleri ağır kayıplar verdi.
Devam edecek ...