Tiyatro kostüm sihirbazlığı bize bir hikaye anlatıyor
Times Square bilet acentesi 1968 Nisan'ında kötü haberi paylaştı. Kendi Şeyiniz tükendi. Onu hala görebiliyorum - New York aksanı olan iri bir yaşlı adam. O günlerde çoğu kişi benim için yaşlıydı. Ve eminim yoğun güneyli "Ohiah" aksanım bana yaptığı gibi ona da tuhaf geliyordu.
Ben DC ve New York'ta Doğu Avrupa güncel olaylarını incelemek için taşınan yaklaşık yüz Ohio lisesinden biriydim. Çoğu için bu gezi, Dayton'dan çok daha büyük bir şehir olan bir metropole yapılan ilk yolculuktu. Birçoğu için, Buckeye Eyaleti sınırlarının ötesine ilk kez girişti. Yetişkin refakatçilerimiz eşit derecede yeşildi. Akşamları ve Yugoslav siyaseti ve benzeri sunumlar arasında kendi başımıza bırakılıp keşfe çıktık. Greenwich Village'da dolaştık. Rosemary's Baby için şablonlu reklamlar gördükyaya geçitlerinde. Yazılı talimatlar elimizde, Columbia'daki toplantımızı bulmak için refakatsiz gittik. Diğer altı öğrenci yanlış metroya binmekte ısrar ederken kız arkadaşım ve ben kıs kıs güldük. Columbia ceketli genç bir adamı takip ederek yolumuzu bulduk. Altı kişi Harlem'de kayboldu. İlk taksi yolculuğunun sonunda bir çocuk taksiciye metro jetonlarını bahşiş verdi. Polisler otelimiz Edison'un salonlarında devriye gezdi. Bir yuvada bir çeyrek boyunca yataklar titrerdi. Bizden çok büyük olmayan çocuklar asansörleri çalıştırdı. Asansörü bir sonraki katın birkaç inç aşağısında durdurmayı ve takıldığımızda gülmeyi sevdiler. Şimdi, kız arkadaşlarım ve ben bir gösteri izlemek istedim. Her zaman şık bir pantolon, Midwest'de bir dergi makalesini okuduktan sonra bir tane seçmiştim.
Yıllar sonra, ajanın beni Broadway dışındaki Your Own Thing'den uzaklaştırdığında muhtemelen yalan söylediğini fark ettim . Bizim gibi masum çocukları Orpheum Tiyatrosu'nu aramak için gece aşağı Doğu Yakası'nda dolaşmaya göndermenin sorumluluğunu kimse istemez. Otelimizin karşısındaki Biltmore Tiyatrosu'nda yeni açılan bir müzikali denememizi önerdi. Biletler sadece on bir dolara mal oluyor. Kulağa hoş geliyordu.
İlk Broadway şovum için annem bana mükemmel bir elbise yaptı. Yeşil, sarı ve beyaz renklerle vurgulanan büyük pembe çiçeklerin dönen bir mod baskısını seçti. Kumaş pamuklu bir vual idi. 1968 için dakikası dakikasına, A-line bir mücevher yakasına sahipti ve dizlerimin çok üstünde sona erdi. Kesimin sadeliğini gevşetmek için, romantik akan uzun kollar, kapalı düğmelerle tutturulmuş manşetlere son verdi. Annem bir takım kullanarak, metal bir kabuğun üzerine ince çizgili bir vual çemberi çekmiş, ardından metal gövdeli bir arkaya yerleştirmişti. Çalışması her zamanki gibi titizdi. Şeffaf elbisedeki her dikiş, tüm ham dikiş kenarları kapalı bir Fransız dikişiydi. Elbise sağ tarafı kadar içten dışa da güzeldi. Kabuk pembe kolsuz bir iç çamaşırı yarattı. Beyaz taytlarımla ve iç çamaşırımla alçakgönüllülüğümü korudum.
- Yemekten sonra ilk bugüne kadar Broadway gösterisi için iki kız ile benim yeni elbise kapalı traipsed Saç , müzikal kaya. Elbisem olduğu gibi Şeffaf, ben döküm daha çok giydi Saç . Tiyatro prodüksiyonlarına gelince, kostümlerde her masraftan kaçınılmış görünüyordu. Sadece bir kıyafet için bir terzi gerekiyordu - üç kadın oyuncunun giydiği parlak altın topal. Sahnede ilk görüldüklerinde, ilk Ed Sullivan Show görünümünde Diana Ross gibi giyinmiş görünüyorlardı . Üçlü mikrofona doğru eğildi, çarptı, parmaklarını şıklattı ve yüreklerini şarkı söyledi. Birdenbire kocaman bir elbiseyi paylaştıklarını ortaya çıkarmak için ayrıldılar. Kadınlar omuzlarının her birinde geniş kayışlardan sarkan düz kesimli şeritlerde şarkı söylemeye ve dans etmeye devam ediyor. Oyuncu kadrosunun geri kalanı, Ohio'da yaptığımızla aynı çan dipli mavi kot pantolon ve renkli üstleri giymişti. Orada özel bir şey yok. Perde I'in son sahnesinde daha da az giydiler. Hiçbir şey değil. Tam önden çıplaklık, erkekler ve kadınlar. Bunu Ohio'da hiç görmemiştik.
Hair beni oldukça minimalist bir şekilde kostümle tanıştırdı. Daha sonra daha görkemli yapımlardan keyif aldım. Benim gözümde, bir müşteri eskiz defterinde tasarım yapan, ardından başsız keten bir elbise formunun üzerine metrelerce kumaş örten Audrey Hepburn benzeri bir hipster oldu.
Uh, yanılmışım. Meredith Bean McMath ile yakın zamanda yaptığım bir konuşma beni doğru yola getirdi .
McMath, güçsüz kişilere karşı keskin bir mizah duygusu, ilginç özgünlük ve derin bir şefkat kullanıyor. Ödüllü oyun yazarı, tarihçi ve yazar Virginia, Loudoun County merkezli Run Rabbit Run Tiyatrosu'nu kurdu . McMath oyunlarının ve müzikallerinin yapımcılığını, yönetmenliğini ve sık sık kostümlerini yapmaktadır .
Sarılmamış güçlü ipler McMath'tan annesine ve büyükannesine kadar uzanır. Anneannesi Virginia Hay, 1930'lardan 50'lere kadar St. Louis'deki Hay Moda Okulu'nun sahibi ve işletmecisiydi. Hay, moda tasarımı ve yaratımı öğretti ve çalışmaları için ödüller kazandı. McMath, büyükannesi tarafından yapılan zarif elbiselere sahip. Virginia Hay, kızı Maxine Bean'e dikiş dikmeyi öğretti. Bean, haftalık bir orta batı radyo programında çocuk olarak rol aldı. Sadece kızı McMath'a dikiş dikmeyi öğretmekle kalmadı, hayat boyu süren oyunculuk sevgisini de aktardı. Anne-kız ikilisi kostümler yarattı, rol aldı ve Maxine Bean birkaç yıl önce ölümüne kadar işbirliği yaptı. Bean ayrıca Hay'in elbise formunu, nostaljik süslü elbiselerini ve vintage kumaş zulasını da verdi. McMath, büyükannesinin kumaşından kalan parçaları ve cıvataları mükemmel projelerle sevgiyle eşleştirir. Bu makalenin oyun yazarının fotoğrafında, McMath'ın döşemeli sandalyesinde Subaru'da oturan büyükannesinin kumaşını görebilirsiniz.
McMath, kostümlerinde detaylara aynı dikkati veriyor.
“(Müşteriler) her karakterin benzersiz olmasını istiyor… kostümler onları (izleyicileri) sahnenin daha da içine çekecek. Her birimiz - bize gösteren bir şey giyene kadar sokağa çıkmayız. "
"Her gösteri tamamen farklıdır." Yönetmen tarihsel doğruluk mu yoksa fantastik parçalar mı istiyor? Bu samimi bir yemekli tiyatroda mı yoksa bir sahnede mi sunulacak?
Önce müşteri aktörü ölçer. Daha sonra, her bir aktörün oynadığı rolü ve karaktere renk ve formun nasıl uyabileceğini değerlendirirler. Ardından kostümlerin yapımı için bir plan yapılır.
Kostümler "yapılır", "dikilir" veya "dikilmez". İnşa edilmiş. Kostümün elbise veya pantolon ve gömlekten daha fazlası olduğu için mantıklı. Tam bir kostüm takıları, pipo veya koltuk değneği gibi aksesuarları içerir. Bir jabot. Belki bir şapka.
"İzleyici fark etsin ya da etmesin, gözleri ayrıntıları yakalarsa veya görüntü tamamen gerçek görünüyorsa sahnenin derinliklerine düşerler ..."
Fanteziler, kelimenin genel anlamıyla inşa etmeyi gerektirebilir. A Christmas Carol uyarlaması için McMath ve erkek kardeşi Lorenzo Bean, 12 metrelik bir PVC boru iskeleti inşa ettiler, onu koyu kumaşla kapladılar, bisiklet ışıklı gözleri eklediler ve Dickens'ı izleyicilerinden korkuttu. 1,8 cm'lik yedi inçlik yeğeni Lorenzo Lee Bean vesilesiyle ayağa kalktı ve kukla benzeri yapıyı giydi. McMath, korseler dışında, çoğu oyuncuyla çalışmanın çok kolay olduğunu düşünüyor. Bunların modası geçmiş olmasının bir nedeni var. Bir oyuncunun korse giymesi konusunda tatlı sözler söylemesi McMath'ın bilenmiş becerilerinden biridir.)
Müşteri neye ihtiyaç duyduğuna dair bir fikir edindikten sonra, ellerinde ne olduğunu görür. Dolaplarda sessizce çoğalan metal askılar gibi, prodüksiyon şirketleri de kostüm kutuları biriktiriyor. Meredith Bean McMath'ın evine gittim. Karşılaştığım ilk şey, fuaye ile oturma odası arasına yerleştirilmiş, 1940'ların jitterbug elbiselerinden ve Ordu üniformalarından oluşan birkaç metal raftı. McMath dört yıl önce taşındı ve kostümünü ve aksesuar zulasını küçülttü. Artık on yedi rafına ve yüzden fazla aksesuar ve kostüm küvetine sahip değil. Bugün yedi tam rafı ve seksen dört küvet balo elbiseleri, askeri üniformaları, şapkaları, atkıları, sahte mücevherleri ve benzeri var.
https://lccn.loc.gov/98517310
Oyuncular zaten bir kostüme uygun kıyafetlere sahip olabilirler. Kostümler, ikinci el mağazasından ve çevrimiçi açık artırma sitelerinden kiralanabilir, çevrimiçi olarak satın alınabilir veya birlikte kaldırılabilir. Ayrıca inşa edilebilirler. Bir müşterinin zamanının çoğu parçaları uyarlamakla harcanır. Zeki müşteriler, bir desenden bir erkeğin kesilmiş ceketini dikmek yerine, tam anlamıyla bir erkeğin uzun ceketini faturaya (veya Bill'e) uyacak şekilde "keser". Ucuz hasır şapkalar, kurdeleler ve ipek çiçeklerle süslenir ve süslenir. McMath'ın kazara ezildikten sonra harika bir Eliza Doolittle şapkası olan mavi bir şapkası vardı.
Hobi kanalizasyonları beğendikleri kumaşı seçerken, müşterilerin ek gereksinimleri vardır.
"Kitle izlenimlerinin ne kadar renk ve şekil oluşturduğunun genellikle farkında değiliz." Tüm kadınların beyaz ve erkeklerin siyahlar içinde olduğu bir dans sahnesinin görünümünü düşünün. Pastel veya mücevher tonlarındaki elbiselerle karşılaştırın. Parlak renkli bir kıyafetle cesur bir kişiliğin altı çizilebilir. Koyu renkler bir kötülük, gizem veya tehdit havası verebilir.
Trompe-l'oeil ve desenler sanatsal etki için kullanılır. Gözü içeri çekmek ve bir oyuncunun ince görünmesini sağlamak için tulumlardaki kayışlar bir damar şeklinde dizilebilir. Geniş şeritler, bir sahne sunumunun arka sırasına kadar bir mesaj gönderir, ancak küçük bir çiçek baskısı yalnızca bir yemek tiyatrosunda veya benzeri küçük bir mekanda ayırt edilebilir.
Müşteriler için erken bir ders, kumaşın sahne aydınlatması altındaki görünümünü öğrenmektir. Işıkların havayı değiştirmek için kısılması ve parlaması gibi, kumaşlar da parlar, ışığı yansıtır, parlar veya mat olur. McMath, koyu kadifenin özellikle zengin göründüğünü ve ucuz sentetiklerin saten veya ipek olarak "tercüme edilebileceğini" belirtiyor, özellikle de doğru ağırlıkta iseler.
Aksiyon ve uzun ömürlülük kostümlere ihtiyaç duyar. Dayanıklı kumaş, bir kostümün birden fazla şovda başarılı olmasına yardımcı olur. Snaps ve Velcro hız kostümü değişiklikleri. Aktörleri Erkekler ve Bebekler altında siyah pullu bir iplik bağlayıcıların ortaya çıkarmak için yırtma yular elbiseler omuz yay tuttu. Hepsi Birlik İçin oyununda McMath, Birlik Ordusu casusu Teğmen Hutchinson'a tersine çevrilebilir bir üniforma ceket giydirdi - bir tarafta Birlik mavisi, diğer tarafta Konfederasyon gri. Yaratıcılık ve zeka müşterinin dostudur. 18. yüzyıldan kalma süslü dönem yelekler için McMath ve annesi New York'ta bir sari dükkanı buldu. Sari kumaş, zengin nakış görünümüyle zarif yelekler yaptı. Önü siyah bir çizgi ile boyanmış beyaz tenis ayakkabıları, Pan'ın toynakları oldu.
Meredith Bean McMath şu anda 1800'lerin başında geçen komik bir cinayet gizemi olan bir sonraki oyununu tamamlıyor. The Die is Cast, Cast Must Die , aşk ve cinayet arasında kalan bir tiyatro şirketinin müşterisini konu alıyor. Jane Austin tarzı önlükler, şapkalı adamlar, kurdeleler bekliyorum ve şimdi müşterinin büyücülüğü için tetikte olacaklar.
McMath, kostümlendirme hakkında daha fazla bilgi edinmek için şunları önerir:
Moda: DK Publishing'den Kostüm ve Stilin Kesin Tarihi
L. Rowland-Warne tarafından yazılan Kostüm (Görgü Tanığı Kılavuzları)
Ulusal Müşteriler Derneği , web sitelerinde endüstri bilgileri sunar.
Tiyatro kostümleri inşa etmenin eğlencesini yaşamak istiyorsanız, Meredith Bean McMath cesaret verici.
"Herkes bir yer bulabilir. Kimse onları geri çevirmeyecek. Bilmeleri gereken her şeyi sadece ellerini kaldırarak öğrenecekler… Herhangi bir tiyatro şirketi, onlara yardım etmen için can atıyor. Sadece katılın. Sevileceksin."
Geçenlerde bir dizinin yapım ekibinde yer aldım. İşte öğrendiğim her şey ve her şeyin arkasındaki hikayenin bir kısmı.
Dijital ürün tasarımı oldukça genç bir meslek olmasına rağmen, kendisini şimdiden 'sadece su ekle' yaratma kültürüne sıçradı. Genç tasarımcılar, Dribbble ve YouTube'un (diğerlerinin yanı sıra) neredeyse her soruna tak ve çalıştır çözümüne sahip olduğu hızlı ve kolay bir dünyada yetiştiriliyor.
Bir zamanlar… 19 yaşında bas gitar için alışverişe gittim. Büyük markalı bir mağazadan alacağınız bir şeyden daha fazlasını istedim.
ve hayatlarımız paramparça oldu. Alıntı.
Dün - çok sevindim - Jane Brody'nin New York Times için "Kişisel Sağlık" sütununda "Yabancılarla Konuşmanın Yararı" başlıklı yazısı. Aslında, önemli yabancılarla ilgili.
Bilardo konusunda kötüyüm ama dinlemede iyiyim. Üniversitedeyken, Hoboken, New Jersey'deki erkek arkadaşımı ziyaret etmek için trene binerdim.