Kan ruhtur.
F. Nietzsche
Kan bağışlamak bu yüzden kutsal ve garip. Ruhunu plastik, poşetimsi bir şeye dolduruyorlar ve bir başkasının kaslarını besliyor. Vampir mitinin kutsallığı ve romantizmi, kanın ruh olmasından ileri geliyor bence. Ancak bağış yapıldığında o romantizm yok oluyor. Yeni garip bir durum doğuyor bağışta. Romantizm ve karanlık kısım gidiyor, gariplik kalıyor. Modern dünya her şeyi ortada tutmaya çalışıyor ya, kan bağışıyla vampir miti arasındaki farkta bu işte. Ortada kalıyor kan transferi. Ölen yok-yaşayan var, alan yok-veren var, diş izleri yok-sıkıcı hemşireler var, acı yok-meyve suyu ve gofret var.