Probiyotik Tanımı
Ağız yoluyla alınan, bağırsaklara yerleşerek insan sağlığına olumlu katkıda bulunan organizmalara “probiyotik” denir
Probiyotik kelimesi Yunanca’da yaşam için olan anlamına gelmektedir ve il kez 1965 yılında Lilly ve Stillwell tarafından, bir protozoa tarafından sentezlenen ve bir diğer protozoanın gelişimini teşvik eden bir maddeyi tanımlamak için kullanılmıştır. Ardından, mikroorganizma gelişimini teşvik eden bir doku okstraktının tanımlanmasında da aynı terim kullanılmıştır.
Probiyotik kelimesi, bugün kullanıldığı anlamı ile ilk kez 1974 yılında Parker tarafından kullanılmış, Dr. R. Fuller ve Dr. C. B. Cole tarafından “Bağırsaklarda mikrobiyel dengeyi olumlu yönde arttırıcı etkileri olan canlı besin kaynağı” olarak tanımlamıştır (toklu,1999). 1989 yılında Fuller probiyotikleri yeniden “kunakçının intestinal mikroflorasının gelişimini teşvik eden canlı mikrobiyel katkı maddeleri” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımda güçlü bir probiyotik etki için canlı hücre varlığının önemi özellikle vurgulanmaktadır. Huisin’t Veld ve Havenaar, bu tanımı genişletmişler ve probiyotik ürünlerin canlı mikroorganizma içermesi gerektiğini ve tüketilmeleri sonucunda ağızda, gastüregenital kanallarda, üst solunum kanallarında ya da üregenital kanallarda yararlı etkiler yapmak yolu ile konakçının sağlığında iyileşmeye neden olduklarını ifade etmişlerdir. Bu araştırıcılar probiyotikleri insan ya da hayvan tarafından alınan canlı tek ya da karışım mikroorganizma kültürleri olarak tanımlamaktadırlar.