20.yüzyılın sonlarında demokrasiler diktatörlükleri geride bırakıyordu çünkü demokrasiler veri işleme konusunda daha iyiydi. Demokrasi bilgiişlem ve karar alma yetkilerini farklı insan ve kurumlara dağıtır. Oysa diktatörlükler bilgi ve yetkiyi tek bir mercide toplar, 20.yüzyıl teknolojisi çerçevesinde büyük miktarda bilginin tek bir yerde toplanması verimsizdi. Kimsenin onca bilgiyi hızlıca işleyip doğru kararlar alması mümküm değildi. Sovyetler Birliği'nin ABD'den çok daha kötü kararlar almış olmasının ve Sovyet ekonomisinin Amerika'nınkinden çok daha geride kalmasının sebeplerinden biri de buydu.
Ancak yapay zekâ kısa bir süre sonra bu dengeyi tersine çevirebilir. Yapay zekâ kullanılarak devasa miktarda bilgi, merkezi bir şekilde işlenebiliyor. Hatta yapay zekâ yüzünden merkezi sistemler dağınık sistemlerden çok daha verimli hale gelebilir çünkü makine öğrenmesi, elinde analiz edecek ne kadar bilgi varsa o kadar iyi çalışıyor.