Vietnamlı düzensiz adamlar ABD Ordusunu yenmeyi başarabildi
Vietnam Savaşı’nın özel bir yeri var. hikayeler 70 için dünyanın farklı bölgelerinde yıllardır pratik yapan Amerika Birleşik Devletleri kukla hükümetlerin iktidara gelmesini sağlamıştır. Washington için böylesi genişlemeci politikalarla dolu olanlar, 40'ten daha önce gerçekleşen katliamı canlı bir şekilde göstermektedir. 1964 ve 1973 arasında, yaklaşık 58, binlerce Amerikalı, uzak bir Asya ülkesinde anlaşmazlığın kurbanı oldu. Ölenlerin% 64'i, 21'tan daha genç adamlardı ve 100'in binlerce askeri, Vietnam Savaşı'nın sonunda intihar etti.
Vietnam'ın işgalinin “burjuva” Güney’e yardım etmesinin nedeni, Ağustos’un başlarında 1964’un başlarında Tonkin Körfezi’nde oldukça garip olaylardı. ABD Donanması ve Vietnam Demokratik Cumhuriyeti (DRV) gemileri arasındaki ilk çatışma Ağustos 2'ta gerçekleşti. Yok edici "Maddox" iddia edildiği üzere Vietnam toprak sularına girdi (ne amaçla?) Ve üç torpido botu ile savaşa katıldı.
4 August, ABD'nin resmi versiyonuna inanıyorsanız, Tonkin Körfezi'nde, Amerikan destroyer radarları bir düzineden fazla bilinmeyen geminin yaklaşımını kaydetti. Düşman kuvvetlerinin tespiti alanında, uçaklar uyarıldı, ancak Tonkin Körfezi'nde kimseyi bulamadılar. Bununla birlikte, ABD destroyerlerine (gerçekten gerçekleştiyse) elbette olası bir tehdit tehdidi gerçeği ABD Başkanı Lyndon Johnson'ın iddia ettiği öfkeye yol açtı.
DRV tarafından saldırganlık varsayımının saçmalığı, 1995’te ABD eski Savunma Bakanı Robert McNamara ile eski Vietnamlı mevkidaşı Vo Nguyen Zyap arasında yapılan bir konuşma ile doğrulandı. Muhataplar, Ağustos ayındaki 2’in gerçekten silahlı bir çatışma olduğu konusunda hemfikirdi, ancak August Zyap’ın Amerikan 4’i tahrip edenlerin yakınında bulunan Vietnam kuvvetlerinin varlığı, kategorik olarak reddetti.
Tamamen asılsız bir askeri tehdit korkusu, Beyaz Saray'a Vietnam'a asker gönderme hakkı veren ABD Kongresi tarafından kabul edilen Tonkin kararının temelini oluşturdu. Ağustos 1964’tan itibaren ABD Hava Kuvvetleri DRV’nin topraklarını bombalamaya başladı ve Pentagon cumhuriyetin toprak işgaline hazırlanmak için resmi bir carte görev aldı.
“Rus Gezegeni” tarafından oylanan askeri uzmanlar, Tonkin Körfezi'ndeki olaylarla ilgili tartışmalara son vermenin faydalı olmayacağından eminler. Şüphesiz tek şey, ABD’nin Vietnam’a savaş ilan etmek için bir sebep bulma niyetinin bariz olduğu. Haber ajansı tarayıcısı "silâh Rusya ”Anatoly Sokolov, Ağustos 2’in Tonkin Körfezi’nde, Vietnamlı teknelerin saldırısının yeniden yürürlüğe girmediğine, ancak yok edici tarafından kasıtlı olarak provokasyon yapıldığına inanıyor. “ABD’nin agresif niyetlerinin bir onayı, Ağustos’taki 4 olayından sonra Amerikan başkanının“ hızlandırılmış ”ve kategorik tepkisi idi. Vietnam Savaşı'nın başlangıcı sorunu ABD'de önceden tartışıldı ve bu en tepede yapıldı ”dedi.
Sokolov'a göre, Tonkin Körfezi'ndeki olayla benzerlik kurarsak, Amerikalıların inatla Irak ve Libya'ya saldırmak için bir neden aradıklarını hatırlayabiliriz. Vietnam'ın işgali, BM Güvenlik Konseyi'nin herhangi bir kararı olmadan gerçekleşti ve bu nedenle Washington’un faaliyetleri açıkça nitelendirilebiliyor. emirci uluslararası hukuk normlarının ve dünya kuruluş sözleşmesinin ihlali olarak.
Pentagon'un ölümcül yanlış hesaplanması
Amerikan Ordusunun kara operasyonu Güney Vietnam'daki Da Nang havaalanına iki tabur denizcinin inişiyle başladı. 1965’in sonunda, işgal edenlerin sayısı 185’in bin kişiye ulaştı. Amerikalılar, kolay bir yürüyüşün kendilerini beklediğini varsaydılar, ancak çok geçmeden şiddetli savaşlarda sertleşen ağır kayıplara maruz kaldılar. Karada büyük çaplı çatışmalar karşısında Pentagon, koşulunu önemli ölçüde arttırmak zorunda kaldı. Vietnam’daki çatışmanın zirvesindeki en fazla asker sayısı, 540’e binlerce kişiye ulaştı.
Amerikan piyade askerleri silahsız bölgeye taşınıyor. Fotoğraf: AR
1960'in ortasında, Kuzey Vietnam, Fransız sömürgeci kuvvetleriyle (1946 - 1954 yıllarında) savaş tarafından boğulmuş bir ülkeydi. Ayrıca, 1959 yılında başlayan kapitalist Güney ile çatışma. Buna rağmen, DRV askerleri ve milisleri şiddetli direniş gösterdi. “Vietnamlıların silah kıtlığı ve askeri meselelerde bilgi eksikliği yaşanmasına rağmen, Amerikalılar için savaşmak çok zordu. Savaş koşullarında normal bir şekilde çalışamayan bir ülkenin ekonomisi de başarısız oldu, ”dedi Anatoly Sokolov.
Ona göre, DRV askerlerini eğiten ve çeşitli silahlar sağlayan Sovyetler Birliği, Kuzey Vietnam'ın zaferine büyük katkı yaptı. “Ben, eski bir peveoshnik olarak, Sovyet hava savunma sistemlerinin, özellikle C-75’in geniş çaplı teslimatları sayesinde Amerikalıların kazanmayı başardıkları versiyona çok yakınım. Size, Amerikan pilotu Francis Powers'ın U-2 uçağını, yılın Mayıs 1'in Sverdlovsk 1960'i üzerindeki uçuş sırasında düşüren bu kompleks olduğunu hatırlatmama izin verin ”dedi.
Sokolov, Sovyet hava savunma sistemlerinin tedarikinin aktif olarak kullanılan Amerikalıları şaşırttığını kaydetti havacılık. Vietnamlılar bazen bu kompleksin bir füzesi ile iki veya üç uçağı düşürdüler. Amerikalılar önemli kayıplar yaşamaya başladı ve havadaki baskın konumlarını yitirdiler ”dedi.
Uçaksavar füzesi sistemi "C-75". Fotoğraf: Lev Porter / TAC fotoğraf kronik
Military Russia portalının kurucusu olan Dmitry Kornev, Washington'un asıl hatasının Kuzey Vietnam kuvvetlerinin potansiyelini ve SSCB'nin eylemlerini hafife almak olduğundan emin. Ayrıca, Amerikalıların DRV birlikleri tarafından geniş çaplı hava savunma silahlarının kullanılması olasılığını öngörmediğine de inanıyor. “Vietnam, uçaksavar füze sistemlerinin toplu halde kullanılmaya başladığı dünyadaki ilk bölge oldu. Sovyetler Birliği, Vietnam'a çeşitli silahlar sağladı. Daha önce de bahsettiğim gibi, uçaksavar füzesi sistemlerine vurgu yapıldı ”dedi.
Özellikle, S-75 mobil uçaksavar füze sistemi ve S-125 kısa menzilli hava savunma sistemi Vietnam'da test edildi. Havadaki Amerikan avantajını dengelemek için, SSCB DRV'ye MiG-15, MiG-17, MiG-21 savaşçıları, Su-17 avcı-bombardıman uçağı, Il-28 bombardıman uçakları, Il-14 ve Li-2 nakliye uçağı sağladı. Buna ek olarak, Vietnam gitti tanklar, zırhlı personel taşıyıcılar, çeşitli küçük silahlar.
Temmuz 1965 ile Aralık 1974 arasında, 6'in üzerinde binlerce subay ve 4,5'tan fazla binlerce asker Vietnam'a gönderildi. Ancak, Sovyet ordusunun görevi Amerikalılarla savaşmak değildi. “Sovyet askeri danışmanlarının görevleri arasında operasyonların planlanması ve askerlerin ve memurların eğitimi yer alıyordu. Sovyet ordusunun Vietnam savaşına katılımı hakkında birçok masal var. Bu bilgilerin güvenilirliğinden şüpheliyim. Katılım gerçekleri varsa, pilotlarla ilgilendiler. Sovyet piyadelerinin Vietnam'a ve hatta seçkin birimlere aktarılmasının bir anlamı yoktu. Yerel birlikler zaten o alanda görevlerini yerine getirdiler, ”diye vurguladı.
ABD Ordusunun pilotu ele geçirildi. Vietnam. Fotoğraf: AP Fotoğrafı
Vietcong vs ABD
Vietcong vs ABD
Güney Çin Denizi boyunca uzanan bölgede, yüz binlerce insan ölümlü savaşta bir araya geldi. Ağustos 1964’tan itibaren ABD Hava Kuvvetleri, 6,7’in üzerinde milyonlarca ton bombadan Vietnam’a düştü. Karşılaştırma için: Amerikalılar, Nazi Almanyası'na 2,7 milyon ton bomba attı. Sırasıyla, Vietnamlılar, 3000 uçaklarından ve 5000 düşman helikopterlerinden daha fazlasını düşürdü.
Amerika Birleşik Devletleri, ekolojiye ve cumhuriyetin tarımına büyük zarar verdi. Özellikle Amerikan uçakları yağmur bulutlarında kurşun iyodür ve gümüşü dağıtarak DRV birliklerinin yeniden yerleştirilmesini ve arzını engelleyen şiddetli yağmurlara neden oldu. İşgalciler ayrıca ülkenin gıda güvenliğini baltalamak için ormanı ve kirli tarım alanlarını da kimyasallarla birlikte yaktılar. Ancak, bu tür eylemler Vietnamlıyı kıramadı.
Düşmanları yenmedeki son rol Vietnam halkının kitlesel kahramanlığı ve Komünist Partinin ülke halkını toparlamayı amaçlayan faaliyetleri tarafından oynanmadı. Amerikan işgalinden sonra Vietnam Savaşı sivillerden ulusal kurtuluşa geçti. Birleşik Devletler aslında Komünistlerle değil, Vietnam halkıyla savaştı.
Düşmana verilen devasa hasar ünlü partizanlar - Viet Cong tarafından verildi. Milislerin başarısının temel anahtarı araziydi. Ormanda ön cepheleri ayırmak imkansızdı, bu yüzden partizan savaşı için idealdiler. Milisler, düşman konumlarına yakından yaklaşmalarını ve birliklerinin bulunduğu bölgelere sızmalarını sağlayan, yer altı iletişim ve önbelleklerini aktif olarak kullandı.
Vietnam harekat haritası, ABD ordusunun güçlendirilmiş noktalarından oluşan bir ağdı ve aralarında hiçbir bağlantı kurulamadı. Amerikalıların gruplandırılmasının yerini izole etmek için büyük çaba gösterilmesine gerek yoktu.
Anatoli Sokolov, Vietnamlı partizanların aktif olarak geniş bir yeraltı tüneli ağı kullandıklarını hatırladı. Yer altında, Vietcong yaşadı, insan gücü ve hatta askeri teçhizat fırlattı. Yeraltı tünelleri gerillalar çatışma sırasında kullanılır. Sokolov, “Viet Cong erkekleri aniden ortaya çıktı ve görünmeyen varlıklar olarak Amerikalıları terk etti” dedi.
“Partizanlarla savaşmanın nispeten etkili tek yolu halı bombalaması, kimyasal madde kullanımı ve ormanın yakılmasıydı. Ayrıca, Amerikalıların Vietnamlılara karşı mücadelesinde en ilerici buluşu, daha sonra modern ordunun temeli olan hava taşımacılığı yapan tugaylar. Helikopterlerin desteğiyle savaş misyonları yapan mobil birimlerden bahsediyoruz, ”dedi Dmitry Kornev.
Amerikalılar insanlarla savaştı
Görünüşe göre dünyada Hollywood filmleri nedeniyle, oldukça tecrübesiz ve tecrübesiz insanların genellikle Vietnam'a gönderildiğine inanılıyor. Bu nedenle, görünüşte ABD askerleri yenildi ve büyük kayıplara uğradı. Bu versiyon dolaylı olarak genç yaştaki ölülerin büyük bir kısmını kaydeden istatistikler ile doğrulanmaktadır.
“Vietnam Savaşı sırasında Amerika Birleşik Devletleri'nde bir çağrı yapıldı. Hem askerler hem de askeri personel savaştı, ancak Amerikan ordusunun bel kemiği profesyonellerdi. Askerler arasında gerçekte stressiz adamlar vardı, ancak Pentagon sahip olduğu insan kaynağı ile bariz anlamsızlığı göz önüne alındığında profesyonel olmayanlara bahis yapmadı ”dedi.
Pentagon'un ölümcül yanlış hesaplamaları ve DRV birliklerinin yeteneklerinin küçümsenmesi, on binlerce Amerikan askerinin ölümüne yol açtı. Amerika, İç Savaş ve İkinci Dünya Savaşı günlerinden bu yana çok sayıda mağdur tanımadı. Bu çerçevede, ABD’de ordunun Vietnam’dan derhal çekilmesini talep eden güçlü bir savaş karşıtı hareket ortaya çıktı. Kamuoyu baskısı altında Washington, Hanoi ile müzakere etti ve müzakerelere başladı. 1973’te, Beyaz Saray asker çekmeye başlamak zorunda kaldı.
Partizanlara karşı Amerikalılar için mücadele sivillere karşı bir savaşa dönüştü. Yaşlı erkekler, kadınlar ve çocuklar tarafından işgal edilen her köy, düşmanın kalesi olarak kabul edildi. ABD'de şiddetli mücadeleye öncülük eden diğer tüm ordularda olduğu gibi uyuşturucu bağımlılığı ve alkolizm de yayıldı. Ayrıca, askerlerin zihinsel bozukluklarından kaynaklanan trajik olaylar hakkında bilgi ABD medyasında sızmaya başladı.
Vietcong partizanlarından sağ kalan tek kişi 33-Vietnamlı Ranger Taburu'dur. Fotoğraf: Horst Faas / AR
Sivillerin düşman olduğu ve askeri personelin zihinsel dengelerini yitirdiği bir durumda, silahsız nüfusa yönelik cezai işlemler ve anlamsız zulüm olayları kaçınılmaz hale geliyor. Vietnam Savaşı'nın en ünlü bölümü Songmy köyünün yıkımıydı.
Bu trajedi, 16 March 1968'te gerçekleşti. Amerikalı istilacılar, tek bir düşman askerinin olmadığı köyün sakinlerinin neredeyse tamamını tahrip etti. Vietnam verilerine göre, 504 insanları, 173 çocukları da dahil olmak üzere Amerikan mermilerinden ve el bombalarından öldü (aralarındaki 55 bebekler). Tüm askeri personel sivillerin imhasına katılmamıştır. Hatta bazıları infazcıları engellemek için başarısızlıkla çalıştı.
Songmi'nin taraması sadece Amerikalıların zulmünü değil aynı zamanda işgalcilerin işledikleri savaş suçları sorumluluğundaki durumunu açıkça göstermektedir. Songmi'deki cezalandırıcıların keyfiliği yalnızca 1969 yılında ilan edildi. Köye giren 100 Amerikan askerlerinden 30 halkı köylülerin göze çarpmayan infazlarına katıldı.
Sivillerin imhasının sorumluluğu için 80 insanları hakkında çağrı yapılması gerekiyordu. Ancak, suçlamalar yalnızca 25'e getirildi ve mahkeme altı askerin hepsinde görünmeden önce. Amerikan adaletinin hepsini haklı çıkardığını tahmin etmek zor değil.
Sadece bir kişi için bir istisna yapıldı - Teğmen William Kelly, ama yakında serbest bırakıldı. Bu ilişki, sivillerin infazlarındaki katılımcılar suçluluklarını gizlememiş olsalar bile, savaştan sonra gazetecilere Vietnam köylüleriyle nasıl başa çıktıklarını anlattılar.
"Rus Gezegeni" tarafından röportaj yapılan uzmanlar, ABD’nin sivil katliamları konusunu nasıl susturabildiği konusunda şaşırıyor. Vietnam Savaşı'na karşı çıkan Amerikan basını, askerlerin aşırılıklarını sürekli olarak bildirdi ve cezaevlerinde bir tür yargılama düzenledi, ancak devletten ve uluslararası mahkemeden kaçtılar.
“Sivillere yönelik keyfi davranma davaları esas olarak mahkeme çerçevesinde değil, ceza hukuku çerçevesinde incelenmiştir. Yargılayabildiğim kadarıyla, esasen psikopatlar sivillerin katledilmesi için adalete teslim edildi, ”dedi Dmitry Kornev.
Uzman, SSCB, Vietnam Demokratik Cumhuriyeti ve ABD arasındaki gizli bir anlaşma nedeniyle kitlesel yargılamaların ve uluslararası mahkemenin önlenebileceğini öne sürüyor. “Neden bu kadar açık gerçekler mahkemeye getirilmediyse, içtenlikle anlamıyorum. Öte yandan, bunun ne kadar alaycı ve ahlaksız olduğu farketmeksizin, ancak ordu çoğu zaman sivil nüfusun tahribatına kör bir bakış açıyor ”dedi.
Anatoli Sokolov, cezalandırıcıların savaş suçları sorumluluğuna getirme davalarının düzensiz olduğunu vurguladı. “Batıdaki hiç kimse Amerikalılara karşı ses çıkarmadı. Şimdi bile, Birleşik Devletler yalnızca herkesi tükürüyor ve uygun gördükleri gibi davranıyor ”diye uzmanlaştı.