Yazar Rod Dreher’in bir arkadaşı, hazcı bir yaşam tarzından vazgeçip inançlarını benimsemek için gerçek, saf bir mutluluğun örneği olan bir aileden ilham aldıktan sonra ona şunları söyledi: “Daha sonra, birinin sağlıklı olmam için bana izin vermesine ihtiyacım olduğunu anladım.”
Bugünlerde pek çok insanın beklediği bir izin.
Modern vatandaşın varsayılan pozu, hoşnutsuzluk ve kayıtsızlıktır. Biraz sinirlilik sergiliyorsunuz – birkaç kötülüğe bağlı kalıyorsunuz; konuşmanızı küfürle karalamak – kare olmadığınızı göstermek için. İnançlarınızı ve duygularınızı bir kol mesafesinde tutuyorsunuz ve saf olmadığınızı göstermek için onları bol sinizmle çerçeveliyorsunuz.
Yine de, bu tür dünya yıpratıcı kayıtsızlığın sizi havalı hissettirdiğini, aslında mutlu hissetmenizi sağlamadığını hissettiğiniz zamanlar vardır. Yerdeki deneyimlerinizin geçerli kültürel zamanın ruhuna aykırı olduğunu fark ettiğinizde, şöyle şeyler düşünürsünüz:
“Aslında o kadar çok içmekten hoşlanmıyorum. Ayık olmak harika bir duygu.”
“BEN Gerçekten mi ailemi sev. Çocuklarım minyatür teröristler veya yükler değil, sevinç gibi hissediyorlar. Cumartesi sabahları krep yemek, masa oyunları oynamak ve birlikte bisiklete binmek hayatın en güzel yanlarından biri gibi geliyor.”
“Başkalarıyla içtenlikle sevecen ve acı verici bir şekilde ciddi olmak harika bir duygu. Özellikle uygun olmadığında bile düşünceli, kibar ve dürüst olmak harika bir duygu.”
“Dünyada bu kadar çok şey berbat durumdayken bile hala minnettar olunacak bir ton şey varmış gibi hissediyorum. Heck, gülümsemek harika bir duygu, çok fazla. ”
Elbette, bu gözlemlere yaslanmak ve ona göre hareket etmek için aslında izne ihtiyacınız yok. Sadece biraz allahın belası bir karşı kültüre ihtiyacın var. Ve yemin ederim ki, daha fazla iyilik kucaklayan, memnuniyet yaratan bir bütünlük içinde yaşarken, başkalarının da aynı seçimi yapmasını kolaylaştıracaksınız.