Şapka, şemsiye ve at kuyruğu samurayın pankartıdır!
Ardından, resmi rütbe sistemi (temeli Çin’de alındı) tüm egemen sınıfı 12 seviyelerine (veya rütbelere) böldü. Her rütbenin, her bürokratik sınıfın bir sembolü (ya da daha doğrusu standart) olduğu kesin bir renk renginde elbise giymesi gerekiyordu. Ve böylece XIX yüzyılın sonuna kadar. - Japonların “iş” kıyafetlerinin rengi, bir rütbeye veya başka birine ait olduğunu belirtti.
Savaşçıların (aksi takdirde samuray veya busi olarak adlandırılırlardı) başlangıçta yerleşik rütbe sisteminde yeri yoktu. XII yüzyıla kadar. açıkça yüksek rütbeli memurlar tarafından küçümsendiler (bunun için ikincisi daha sonra ödediler).
Osaka savaşında ünlü komutanların standartları. Şek. A.Shepsa
Kişisel amblemlere ek olarak, 9. ve 11. yüzyıllarda oluşturulan askeri klanlar, cinsin tüm üyeleri için ortak olan kendine özgü işaretlere sahipti. Her şeyden önce, üst kısmıyla enine çapraz çubuğa sabitlenmiş uzun, dar bir panel olan bir afiş (hata-jirushi) idi. Dikey bir direğe ortasına takılıydı. Afişlere benzer bir şey ortaya çıktı, ancak 60-90 cm ve 8-10 genişliği en fazla. Bezin alt ucu, bir kural olarak, sabit değildi ve bu, afişin rüzgarda serbestçe sallanmasını mümkün kıldı. Hata-jirushi Tyra ve Minamoto'nun sadece renk farklılıkları vardı - ilki kırmızı bayraklı, ikincisi beyazdı.
Asil bir samurayın zırhı, göğsünde bir monom ile.
Pankartların tepesinde ailenin arması (Kamon ya da sadece Mon) tasvir edildi. Muhtemelen keşişlerin 1100 etrafında ortaya çıktığı ve esas olarak mahkeme aristokrasisi arasında dolaştığı görülmüştür. İlk keşişlerin kökeni kabile totemlerinin zamanlarına atfedilir ve görüntüleri daha sonra bitkisel ve hayvansal niteliktedir. Örneğin, kelebek Tyra'nın armasıydı.
Rozetlerin monotonluğu, 13. yüzyılda iki kez adaları fethetmeye çalışan Japonların Moğollara karşı askeri eylemlerinin ardından değişmiştir. Moğollarla yapılan savaşın yürütülmesinde belli bir ders alındıktan sonra Japonlar, uzun mızraklar ve ahşap tate kalkanlarını silah olarak kullanarak ayakla savaşmayı tercih etmeye başladı.
Tadın amacı, yalnızca atıcıların korunmasıydı. Mızrakçılar ve kılıç kuyrukları artık taşınabilir kalkan kullanmıyordu. Böylece, beyaz kalkanlarda aile arması tasvir edildi ve bir ya da birkaç şerit geçiyordu. Mona ve çizgili (bu bir askeri birimin bir nevi kimlik damgası) birleşimi, Japon ordusundaki diğer işaretlerin karakteristiğiydi. Omuzlarda ve ense bayraklarında, arka pankartlarda görülebilirler.
Kendine özgü işaretler için bile komutanın oranını içeren özel pology - dzinmaku kullanılır. Başlangıçta evin bir kısmını birbirinden yalıtan perdeler olarak kullanıldılar.
XIV yüzyıldan beri. Jinmaku günlük yaşamlarında ve savaşçılarında kullanılmaya başladı. Dzinmaku maddeden yapılmış, kural olarak 5 parçalarıdır. Yüksekliğinde, bu jinmaku, 2-2,5 m'ye ulaştı, şeritler tamamen dikilmedi ve tuvalin bir kısmı dikişsiz bırakıldı. Tuval havaya karışır ve kuvvetli bir rüzgar yükselirse yelken gibi uçmazdı. Ve onlar aracılığıyla dışarıda neler olduğunu gözlemlemek çok uygun oldu. Çoğunlukla Jinmaku beyazdı, orta şeritte kanvasın ortasında siyah renkli bir arma vardı. XVI yüzyılda. Jinmaku renklendi, kumaşta birkaç renk bulunması yasaklanmıştı. Çok renkli jinmakularda, armalar beyaz, sarı ya da hiç değildi, bu da izleyicilerin sahibini renk eşleşmesiyle tahmin etmeye çalışmasını mümkün kılıyordu.
Neredeyse aynı zamanda, zırh üzerinde kişisel amblemler de ortaya çıktı. Hempei'nin zamanlarında samuray Minamoto ve Tyra bazen zırh şeritlerini her bir klana özgü olan belirli bir renkte bağlarlardı. XIV yüzyılda. bu tür şeritler sode-jirushi-sleeve in ve Kasa-jirushi-helmet-flag işaretlerinde değiştirildi.
Kasa-jirushi ile Samuray. Şek. A. Shepsa.
Kovan bayrağı, 3 shaku'da (4 cm'de 1-9), 12 cm'de 30-XNUMX boyutunda bir dikdörtgendi ve dar uçlu sode omuz askısının üst kenarına tutturuldu. Kasa-jirushi aynı boyuttaydı, üst kısmı ahşap bir çıta etrafına sarılıydı. Manşon ve kask rozetlerinin deseni, tat kalkanları üzerindeki desende tekrarlandı, ancak bazen bir ek olarak, bazı yazıtlar içeriyordu.
Her türlü kimlik işareti için en yüksek çıkış periyodu, XIV - XVI. Yüzyıllara dayanan “Savaşan İllerin Dönemi” (Sengoku Jidai) olarak kabul edilebilir. O sırada Japonya, hızla ortaya çıkan ve en az kaybolan 200'tan daha fazla bağımsız prensip tarafından parçalandı. Savaşsız bir yıl olmaz. Ordusunu çoğaltmak ve güçlendirmek isteyen her prensim olan bir daimyo, ordunun Ashigaru - "hafif ayaklı" olarak adlandırdığı köylüleri topladı. Böyle bir rengarenk ordunun demir disipline ihtiyacı vardı ve bunun yanında, etkili savaş operasyonları için belli bir belirleme işareti ve sinyal sistemi gerekliydi, işaretler ve sinyaller sistemindeki en önemli icatlardan biri, arka bayrak - sashimono'nun icadıydı. Benzer işaretler tarihte sadece iki kez işaretlenmiştir: bunlar, XV - XVI. Yüzyılların Polonya süvarilerinin ünlü “kanatları” dır. ve Aztek devletinde orduya ait olma işaretleri olarak kullanılan hayvanların arka figürleri. Ancak, bu işaretlerin hiçbiri sashimono'nun bilgilendiriciliği ile rekabet edemedi.
Sashimono muhtemelen 1485 g'den sonra ortaya çıktı .. O zamana kadar, sadece dekoratif afiş hata-jirushi kullanıldı. Ve sadece Yamashiro eyaletindeki Hatakeyama ailesinin iki çizgisi arasında bir çatışma çıktığında. Sonra, karşıt tarafların kendilerinin nerede olduğunu, uzaylıların nerede olduklarını anlayabilmeleri için ayırt edici işaretler bulmak gerekli hale geldi. Bu nedenle, taraflardan biri khat-jirushi'nin görünümünü acele değiştiriyor: üst çubuk şafta bir uçta tutturulmuştur. Bu L şeklindeki afişe Nobori denirdi.
Kumaşın standart ebatları 1 (30 cm) boyunca sallanır ve 3-4 uzunlukları sallanır (90-120 cm). Bambu hafif ve çok dayanıklı bir çerçeve olarak görev yaptı. Savaşçılar, şaftın alt ucunu zırhın üzerinde veya omuz bıçaklarının ortasında bulunan veya biraz daha yüksek olan halkanın içinden geçirdi ve daha sonra sırtlarında özel bir deri cebine sabitlendi.
Geleneksel dikdörtgen sashimono ek olarak, bazen kare şeklinde pankartlar ile karşılaştı. Bazı çok eşsiz örnekler vardı - güneş şeklinde kulplu direkler, tahtadan oyulmuş balkabağı, bir kat ceket ve boynuzlar. Kalabalıktan sıyrılmak için ashigaru müfrezelerinin komutanları tarafından kullanıldı. Yavaş yavaş, samurayın fantezisi patlak verdi ve onların arkasında iyi şeyler görmek mümkün oldu, sadece inanılmaz şeyler - altın pirinç tokmağı, yapraklı şalgamlar (!), Bir yiyecek torbası, bir dua bayrağı ve bir dua tableti, siyah kürklü toplar (ya da bir siyah iki beyaz ve tersi), bir altın fener, bir çapa, bir Budist keşiş personeli veya bir altın hayran! Ve tavus kuşu tüyleri ve tüylerden yapılmış hayranlar hakkında konuşulamıyor - doğanın kendisi hem güzel hem de küçük olduğunu söyledi.
Sashimono'da görüntüler için çeşitli seçenekler var. İlk olarak, bu eski hata-jirushi'deki gibi, Mona kumaşının üst kısmındaki görüntüdür. En popüler renkler beyaz üzerine siyahtır. Daha fazla inme kırmızı, mavi, kahverengi ve yeşil oldu. Çok nadiren sashimono renkliydi.
Armanın renginin, ek bantların rengiyle temel bir tesadüf değildi.
Pankartlar üzerindeki başka bir resim türü keşişlere yakındır, ancak onlar için geçerli değildir. Çoğu zaman, bunlar baş harfleriydi. Örneğin, üst kısmında siyah bir daire bulunan sashimono, Kuroda Nagamasa'yı (Japonca'da kuro-da siyah alan anlamına gelirdi), afişlerde samuray Ii Naomasa, "hiyeroglifli afiş" ve "(" iyi ") giydi Soyadının ilk hiyeroglifi "hon" ("kitap").
Böylesine kolay tanınabilir bir görüntü, birliklerin aitliğini belirlemeyi mümkün kıldı ve ek olarak, hiyeroglifler askeri birimin netleşmesine yardımcı oldu. Örneğin, Princes Hojo'nun gardiyanının, kumaşın üst kısmında aile arması bulunan bir sashimono vardı. Her bir asker takımı için (20 askerlerinin bulunduğu bir takım) kesinlikle tek tek bir hiyeroglif yerleştirildi. 48 takımları yedi kişilik bir şirketti. Farklı şirketlerde, sashimono'nun renkleri elbette farklıydı - sarı, siyah, mavi, kırmızı ve beyaz. Ordu belli bir düzene girdiğinde, pankartlar üzerindeki hiyerogliflerin bir şiir haline gelmesi ilginçtir.
XVI. Yüzyılda "merkez" daimyo'yu ve aynı zamanda büyük askeri birimleri belirlemek için gerekli olan büyük boyutlarda afişler. birkaç çeşidi vardı. En eski, Hata-jirushi, o sırada en nadir olanıydı. Antik kökleri olan samuray klanları tarafından kullanıldığı bilinmektedir.
Farklı türden bir afiş, nobori daha yaygındı. Şekil farklılıklarına rağmen, bu tip afişlerdeki tasarımlar benzerdi. Tek renkli (sashimono) aksine, hata-jirushi ve nobori çok renkli idi.
Bir sonraki samuray pankartı türüne - standart olarak delir-jirushi - "at pankartı" adı verildi. Böyle garip bir isim eski tarihlerden kaynaklanmaktadır. Daha sonra, görünüşe göre, at kuyruklarından yapılmış bazı işaretler kullanılmıştır. Öyle görünüyor ki pankartlar Orta Çağ'da, ancak geniş yayılmadı.
XVI yüzyılda. orijinallik tutkusu, kesinlikle inanılmaz biçimlerde çok çeşitli bir zihin-jirushi yaratılmasına neden oldu. Örneğin, Oda Nobunaga'nın kocaman bir kırmızı şemsiye biçiminde büyük bir standardı (o-mind-jirushi) ve küçük bir standart olarak (co-mind-jirushi) sunulan uzun bir direğe kırmızı bir şapka vardı. Madeni paralar (ortada kare delikli siyah daireler) ve yanome ("yılan gözü" olarak adlandırılır) - oldukça kalın kenarlı bir halka - genellikle tasvir edilmiştir. Örneğin, Sanada ailesinde altı siyah jetonun gösterildiği bir kare shihan vardı. "Altı Sikkenin" sadece Sanada'nın askeri amblemi olması dikkat çekicidir. Huzurlu yaşamda, mon'i stilize yaban ördeği (kari) olarak kullandılar.
En popüler işaretlerden bir diğeri, çeşitli renklerin çevrelerinin yanı sıra gamalı hayvanların (mongaralar) ve çeşitli bitkilerin (erik çiçekleri, kirazlar, meşe yaprakları) ve hayvanların ve kuşların görüntülerinin bulunduğu fanlardı.
Ayrı dikkat, pankartlar üzerine yazılmış her türlü sözlerdir. Mesela, koyu mavi bir Nobori'deki ünlü Takeda Shingen, altın hiyerogliflerdi ve eski Çin Sun Tzu yazılarından bir alıntı yaptı: "Rüzgar kadar hızlı, orman kadar yavaş, ateş kadar acımasız, dağ olarak sabitlenmiş." Bu standart, "Rüzgar, orman, ateş, dağ" anlamına gelen Furinkadzan olarak kısaltıldı.
Nobori Takeda Shingen. Şek. A.Shepsa
Tokugawa Ieyasu, Budist mezhebinin sloganıyla, "Saf Topraklar" - "Dünyevi vale'den uzaklaşarak, mutlu bir şekilde Saf Topraklara giden doğru yola çıkarak" babasından miras kalan beyaz bir hata-jirushi'ye sahipti.
“Büyük, kocaman, on bininci şans” anlamına gelen beyaz nobori üzerindeki Ishida Mitsunari hiyeroglifleri sloganı haline geldi: Bir bulmaca şeklinde ve aynı zamanda hiyerogliflerin kollarında kullanıldıkları için eşsiz bir durum olan silah armasıydı. çok nadiren ve sadece herhangi bir desenle birlikte.
Ban Naoyuki pankartında eşsiz bir yazı vardı. Beyaz Nobori'nin üzerindeki yazı "Sağ Saray Muhafızları. Escort dekolmanı" anlamına gelen "Handan Wemon" u okudu. Sonra tüm ünlü muhafızlar sağa ve sola bölündü. Anlaşılan, ya Naoyuki'nin kendisi ya da atalarından biri, saray muhafızlarında hizmet etme ve bu şekilde adlandırılan unvanı taşıma onuruna sahipti.
Bu gravürde Utagawa Kuniyoshi sashimono'nun Japon zırhının sırt bölümüne nasıl bağlandığını açıkça gösteriyor.
Bütün bunların içinde bir Avrupalı için ne korkunçtu? Evet, klanın içindeki çeşitli işaretler yardımıyla herhangi bir tanımlama sisteminin tamamen mevcut olmadığı ve buna ek olarak birçoğunun da bulunmadığı! Örneğin, Tokugawa için Osaka savaşında savaşan Koyde Yositika, siyah bir dairede siyah bir KO hiyeroglifi olan beyaz bir noboriye sahipti, ancak standart tuhaf sonlara sahip altın bir haçtı, ama samuray sashimono'yu beş çift altın bayraklı bir direğe takmıştı! Aynı zamanda Tokugawa'nın da destekçisi olan Tozavo Masamori, mavi alanda kırmızı bir disk şeklinde sashimono habercilerine sahipti ve siyah kürk tüyleri vardı, ama samimono samurai ve ashigaru aynı, ancak daha küçük ve tüysüz. Daha sonra aynı görüntüde ve altın boynuzların altındaki kolona asılan aynı renkte bir bayrak standardı vardı. Karşısında büyük bir standart vardı - üst üste üç altın şemsiyeyle direğe ve siyah tüylere sahip bir direğe benziyordu, ama siyah-beyaz enine nobori şeridi vardı.
Japon samuraylarının kimlik işaretleri. Eski gravür
Kuzey Japonya'da bulunan klan Tsugaru, hacimli bir shakujo şeklinde çılgın bir jirushi'ye sahipti - bir Budist keşiş çıngırağı olan bir personel, üç asigara tarafından giyilmesi gereken o kadar büyüktü ki, biri onu sırtına taşıdı ve diğer ikisi onu kordonlar üzerine uzattı. çok sallanan değil. Samurayların kırmızı sasimonu bir altın gamalı haç resmetti ve beyaz noborilerde iki kırmızı gamalı haç resmedildi. Küçük standart ortada altın bir çemberle beyazdı, ama shakujo'lu standart taşıyıcıların yardımcıları - aynı anda iki basit kırmızı bayrak!
Ancak herkes, 1628'te ölen, sashimono ashigaru'yu üçlü (!) Bayraklı mavi bir arka plan üzerinde üç beyaz çemberli bayrak, ardından sashimono messengers - mavi zemin üzerine beyaz bir hiyeroglif, sonra sashimono samuray - beş altın tüyden bir direğe, o zaman büyük bir standart - yiyecek için altın bir çanta, küçük bir standart - pirinç için bir tokmak ve nihayet bir nobori - mavi bir alanda beyaz bir daire (bir), yani altı farklı tanımlama işareti! Ve tüm bunların hatırlanması gerekiyordu ve tüm bunları anlamak için, önünüzde kimin veya arkadaş olduğunuzu belirlemek için zamanında!
"Yedi Samuray" filminden Nobori - altı simge - altı samuray, bir simge - köylü bir oğul ve altta bir köy belirleyen bir hiyeroglif.
Hem silahlı hem de her türlü teşhis yönteminde, Japon savaşçılarının olağandışılıkla ayırt edildiği açıktır. Ve samurayların bazı amblemlerinin dünyada benzerleri yoktur.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.