

ünlü Alman filozofu. Modern çağın sistemli düşünürlerindendir. Matematik, mantık ve metafizik alanlarında yaptığı çalışmaları önemlidir. 1 Temmuz 1646 senesinde Leipzigde dünyâya geldi ve 14 Kasım 1716 yılında terk edilmiş olarak Hannoverde öldü. Babası Leipzigde felsefe profesörü idi. Babası ölünce kendi kendisini yetiştirmeye başladı. Târihe karşı ilgisi fazla olduğundan Lâtince ve Yunancayı öğrendi. Mantıkla ilgilenmeye başladı.
Leibniz 15 yaşında iken Leipzig Üniversitesinde hukuk öğrencisi idi. Hazırladığı bir tez konusunda Fransanın Mısırda Türklerle çarpışacaklarını savunuyordu. Napolyon bu tez konusunu Mısıra asker çıkarmadan önce incelemediğine çok pişman olduğunu ifâde etmiştir.
Leibniz teoloji, hukuk ve politika alanında olduğu kadar tabiî ilimlerde de çalışmalar yaptı. Matematik, optik, mekanik, pnömatik üzerinde çalışmaları yanında toplama, çıkarma, bölme, karekök işlemleri yapan makinayı yapmayı başardı. Bu makina, 1673 senesinde Paris İlimler Akademisi ile Londrada sergilendi.
1700 senesinde bir dâvet üzerine Berline gitti. Berlin Üniversitesinin kurulmasını sağladı ve oraya müdür oldu. 1711 senesinde bu görevinden ayrıldı.
Leibniz, kozmoloji ilmini Allahın varlığını ispat etmek için kullanmıştır. Kozmolojik îzahlar Yeterli sebepler prensibi olarak isimlendirilmiştir. Yeterli sebepler prensibi ile tezat kânununu gerçeği bulmakta kâide olarak kullanmıştır. Leibnizin savunduğu düşünce şekli özetle şöyle idi:
Gerçek dünyânın varlığı için yeterli sebep Allahtır. 1840 senesinde basılan De Rerum Originatione Radicali adlı kitâbında Allahın varlığını ispata çalışmıştır.
Leibniz Katolik, Protestan mezheplerini birleştirmek için çok gayret sarfetti.
1712-1714 seneleri arasında Viyanada kalan Leibnize baron pâyesi verildi. Daha sonra Hannovere yerleşen Leibniz orada öldü. Cenâzesine yalnız sekreteri J.G.Von Eckhart gelmişti. Eckhart, 1726 senesinde yazdığı Memoirs of John Ker of Kersland adlı kitabında ondan bahsederken Memleket için bir cevher olduğu halde onu bir hırsız gibi çukura attılar. demiştir.