Ağa Terimi Hakkında Bilgiler
Osmanlıca Terimi Olarak Ağa:
Eskiden yüksek mevki sahipleri hakkında kullanılan bir tabirdi. Bilhassa Tanzimat'tan önceki terminolojide "ağalık" oldukça önemliydi. Yeniçeri ocağı zabitlerine genellikle ağa denilirdi. Sonraları, ağa kelimesi, okuması yazması olmayan kişiler için kullanılmaya başlandı. Yakın zamanda da, ağa, bir yandan ululuk, fazilet sahipliği gibi kelimeleri ifade ederken bir yandan da sertlik, çalım, böbürlenme gibi kelimeler karşılığında kullanılmaya başlandı. Ağa, terim olarak, Osmanlı saray, devlet, ordu ve taşra gibi teşkilatlarında sürekli olarak kullanıldı. Bunlara yeri geldikçe değinilecektir.
Tarih Terimi Olarak Ağa:
Kapıkulu Ocakları'nın yüksek rütbeli subayları ile sarayda hizmetli subay ve hadımlara verilen unvan.
Yöresel-Bölgesel Terimi Olarak Ağa:
Ağabeyi, gada (Erzurum, Sivas)
Benzer Osmanlıca Terimleri:
Beç: Osmanlıların Viyana'ya verdikleri ad.
Matbah Emini: Saray mutfaklarının hesabını tutan görevli.
Alay Köşkü: Padişahın, gerek ordu alayını gerek diğer alayları seyretmek için yaptırılan köşk için kullanılan tabirdi. III. Murad zamanında yapılan köşk, Topkapı
İstihdam: İşsizleri iş sahibi yapma.
Adlî Altın: Sultan II. Mahmut zamanında basılan altın paralardan birinin ismiydi. II. Mahmut'un mahlâsı (lakabı) "adlî" olduğu için, bu paraya da o isim verilmişt
Çerakçı: Kandilleri ve mumları yakıp söndürmekle görevli kişi.
Mezhep: Bir dinin görüş ve anlayış ayrılıkları nedeniyle ortaya çıkan kollardan her biri.
Atîk: Eski