Alican- Heeeey, yaşasın ben de artık Kur'an okuyabiliyorum. Abla, anne duydunuz mu? Ben Kur'an'a geçtim.
Esma- Çok sevindim Alican, demek sonunda Kur'an'a geçebildin, yani ben sana artık elif-cüzü dersi vermeyeceğim.
Anne- Gel benim akıllı oğlum, seni şöyle bir kucaklayayım. Ne güzel, evimiz Kur'an bülbülleriyle doldu.
Esma- Alican biliyor musun? Akşama babamın sana bir sürprizi var.
Alican- Abla ne olur söyle, yoksa bana yeni bisiklet mi aldı?
Anne- Kızım, sürprizi söylersen hiçbir özelliği kalmaz. En iyisi hevesini akşama saklasın tamam mı?
Esma- Tamam anneciğim, o zaman en azından ben hediyemi vereyim.
Alican- Ne! Sen de mi bana hediye aldın? Ne şanslı çocuğum ben ya, hem Kur'an sevinci hem de hediye, yaşasın!
Esma- Kardeşim hani ben sana Kur’an'dan hikâyeler anlatırken "Abla bunların hepsi bir kitaptan okunamaz mı?" diye sormuştun. İşte ben sana "Kur’an'dan Hikâyeler" kitabını aldım. Senin Kur’an'a geçme hediyen bu.
Alican- Ablacığım seni çok seviyorum, çok teşekkür ederim. Ablacığım ben Kur’an-ı okurken artık o hikâye bölümlerini de okuyacağım değil mi?
Esma- Tabii kardeşim. Her şeyi birlikte sırasıyla okuruz inşallah.