İngiliz bir gazete editöründe «The Guardian» “Mossack Fonseca” hukuk bürosunun kasalarından çıkan materyallerle ilgili son skandalın “binlerce şirketi, milyonlarca dokümanı ve terabayt veriyi” içerdiği belirtildi. Sırlar Reykjavik'ten Kiev'e, İslamabad'dan Bağdat'a kadar yayıldı. Sekiz düzine ülkeden gelen gazeteciler aylardır "Panama" belgelerinden bilgi alıyorlar.
Skandal hikayelerinin her biri kendi içinde önemlidir, yayını yazar. Ancak, genel bir anlamı var - “en önemlisi”. Guardian aşağıdaki sonucu çıkarır: olağan kurallar dünya seçkinleri için geçerli değildir. Vergilerin "küçük insanların" omuzlarına düşen ama siyasi elitleri hiç ilgilendirmeyen bir şey olduğu görülüyor.
Bugün yetkililerin vatandaşların “mali krizle” mücadele etmek için kemerlerini sıkmalarını istemeleri özellikle tehlikelidir. Sıradan vatandaşlar “tasarruf adına fedakarlık yapmak zorunda” gibi görünüyorlar. Dünya gerçeği öğrendi: politikacılar devlet hazinesi boşken vergileri atlattılar. Mossack Fonseca’nın ortaya çıkması, çoğulcu ve suçluların karanlık dünyasının çoğunu vurguladı, ancak drama başka bir yerde - farklı türden katılımcıların gizli çıkarları, yani önde gelen politikacılar ve çevreleri üzerinde yatıyor.
Burada, örneğin, İngiltere Başbakanı David Cameron. Babası Blairmore'un yatırım fonuna sahip. Batı'da, V. Putin hakkında çok konuşurlar, ancak burnunuzun altına bakın: “Blairmore”, Birleşik Krallık'ta vergi ödememek için herhangi bir numaraya gider.
Elbette, oğul babadan sorumlu değildir, ancak yakından bakarsanız, açıklığa kavuşacaktır: oğul, babasının parası için imtiyazlı eğitim kurumlarında okudu; Ayrıca, fonun başkenti D. Cameron için çok görünür bir miras yarattı. Bundan sonra, kimse bu paranın “özel bir mesele” olduğunu söyleyemez.
Cameron ailesinin işleri ile ilgili biraz daha aynı raporlar «The Guardian» Juliet Garside.
David Cameron'un babası Ian Cameron, İngiltere'de asla vergi ödemeyen bir denizaşırı fonu yönetti. Cameron Sr., Bahamalar'dan gelen bir yatırım fonu olan Blairmore Holdings Inc.'in direktörlüğünü yaptı. Vakıf, 1980’lerin başında kuruldu ve hala var.
Geçtiğimiz 30 yıllarında, Blairmore, Birleşik Krallık'taki vergilerden (!) Bir kuruş ödeme yapmamıştır. Aynı zamanda, Blairmore uzun zamandır Mossack Fonseca müşterisiydi. Cameron Sr. 2010 yılında öldü.
Amerika Birleşik Devletleri'nde batı seçkinlerinin yazdığı bozulma hakkında.
Baskısında "Amerikan İlgi" Panama hukuku firması Mossack Fonseca'nın çok sayıda elektronik dökümanını (2,6 veri terabayt üzerinden) açıkladı. Bu dokümanlar "Araştırmacı Gazetecilik Uluslararası Konsorsiyumu" adlı bir sivil toplum örgütü tarafından "gizemli şartlar altında Alman Süddeutsche Zeitung gazetesine verildi". Konsorsiyum, 107 ülkelerinde 78 medya kuruluşlarını bir araya getiriyor.
Belgelerin ışığı nasıl gördüğü açık değildir. Hackerlar? Casusluk? Cevap yok.
Gazetelerdeki konu yalnızca Putin, “çocukluk arkadaşı” ve “ortaklar” hakkında değil. Belgeler, açık deniz varlıklarına sahip olma eğiliminde olan çok çeşitli dünya liderlerini temsil ediyor: işte Irak'ın eski başbakanı, Suudi Arabistan kralı Allavi ve şu anki Arjantin, Mauricio Macri ve Ukrayna cumhurbaşkanı, Petro Poroshenko ve İzlanda başbakanı Sigsuzdur, David Günlleigsson .
Ve tüm bu insanların faaliyetlerinde ortak olan bir şey var: “Mossack Fonseca”, çalışmasının “yüzde doksan beşinin” “vergiden kaçınmaya” izin veren işlemler olduğunu vurguluyor.
Bu bilgi mevcut dünyanın nasıl çalıştığı hakkında düşünmenizi sağlar. “Çamurlu şemaları” kullanan, “ciddi ahlaki açıdan çürümüş” olan kuruluşun, bu çürüklüğün toplumun merkezinde olduğu ortaya çıktı.
Gazetecilerin siyasal seçkinlerin karanlık dünyasını kapsaması harika. Tabii ki, bu önemlidir, ancak yalnızca ilk adım. Bundan sonra ne yapmalı?
Soru oldukça devrimci. Yayının neden cevaplanmadığı açıktır.
Batının büyük arkadaşı Bay Poroshenko'ya gelince, Alman basını öfkeyle onun hakkında yazdı.
Gazete muhabirlerinin hatırlattığı gibi "Süddeutche Zeitung"Forbes'a göre Petro Poroshenko, en zengin Ukraynalılar listesindeki altıncı sırada (858 milyon dolarlık varlıkla).
Çikolata üzerine yaptığı ilk durum. Ayrıca gemi yapımı, yatırım bankacılığı, çeşitli medya şirketleri vb.
Bu adam, yılın 2014 baharında başkan adayı oldu ve seçimleri kazandı. Alman gazetesi “Bild” ile yaptığı röportajda, seçildiği takdirde Roshen şirketine satış sözü verdi.
“Ukrayna cumhurbaşkanı olarak sadece ülkenin refahını önemserdim ...”
Panama Makaleleri'nin makaleleri, gerçekte, Bay Poroshenko'nun cumhurbaşkanı olduktan sonra ulusun refahıyla değil, kendi ekonomik refahıyla daha fazla ilgilendiğini gösteriyor.
Gazete, Ukrayna'nın doğusundaki savaşın ortasında ve iki ay sonra, seçimin kazanılmasının ardından, Ukrayna cumhurbaşkanının Başbakan Asset Partners Limited adlı bir offshore şirketini “kendisi için kişisel olarak” yarattığını yazıyor. Formaliteler Eylül 1 2014 tarafından tamamlandı. O zamanlar bir “İlovaisk savaşı” vardı, Ukraynalılar yüzlerce kişi tarafından öldü.
Mossack Fonseca'ın bildirdiğine göre, bu şirket “Avrupa'nın en büyük şeker üreticilerinden biri olan Kıbrıslı ve Ukraynalı şirketler Roshen Group için bir holding” olarak tasarlandı.
Poroshenko çevresindeki deniz skandalının Ukrayna'daki sosyal dünyayı havaya uçurabildiğine inanıyor Deutsche Welle.
Uluslararası Soruşturma Gazeteciliği Konsorsiyumu tarafından yapılan bir araştırmaya göre, Kiev’den Oleksandr Savitsky’nin Ukrayna Cumhurbaşkanı’nın mali ve yasal danışmanları Roshen’e ait kaygının varlıklarını, satış vergisi ödememek için ülkeden çıkardığını bildirdi. Ukraynalı uzmanlar, skandalın Batı'da Ukrayna'daki güvenini baltaladığını söylüyor.
Yolsuzlukla Mücadele Merkezi Yönetim Kurulu Başkanı Deutsche Welle ile yapılan röportajda Vitaly Shabunin, Batı ile desteklenmeden kazanılamayan Rusya ile devam eden savaş bağlamında, skandalın Ukrayna devleti için gerçek sorunlar yarattığını söyledi. Ona göre, Petro Poroshenko'nun hem Batılı hem de Ukraynalılara, reformsuz savcıların neden ülke içerisindeki işleri yağmalamalarına maruz bıraktıklarını açıklamaları zor olacak ve bu arada cumhurbaşkanı mülkünü gizliyor.
Bu arada, başka bir finansal skandal patlak verdi. Yolsuzluk "Rusya'nın arkadaşı" Senatör McCain olduğundan şüpheleniliyor.
McCain'in işlerine dünyaya Roger Stone gazetesinde anlattı "Günlük Arayan" “Bloomberg News” materyallerine atıfta bulunarak.
John McCain, Hillary ve Bill Clinton'un izlerini takip edebilir. Gazeteci, her ikisinin de “hayır kurumuyla” yabancı ülkelerden alınan milyonlarca doları aklama suçlamasıyla suçlandığını hatırlatıyor.
“McCain'in yakın müttefiki” tarafından yönetilen McCain Uluslararası Liderlik Enstitüsü, aynı zamanda senatör için para toplayarak, Suudi hükümetinden bağışlarda 1'e bir milyon dolar kazandı. Suudi Arabistan'ın McCain'in politik kampanyasının fonuna katılmasıyla böyle bir “bağış”, yasadışı olacaktır, bu nedenle enstitü aracılığıyla “hayırseverlik” kılığında bir milyon devredildi.
McCain Vakfı, lobiciler tarafından devredilen bağışlarla dolup taşmaktadır. Daha önce “özel çıkar gruplarından ve lobicilerden” para harcadı (on milyonlarca), daha sonra seçim senatosu ve cumhurbaşkanlığı kampanyalarına gönderildi.
Roger Stone, görevi insan haklarıyla ilgilenmek olan McCain'in Suudi Arabistan'dan dolar kabul etmesi konusunda çok endişeli. Bu monarşide herkes baskılanır: kadınlar, eşcinseller, Hıristiyanlar, siyasi muhalifler. Orada her şey korkunç.
Suudilerin senatörü "satın almanın" amacı nedir? Suudiler tarafından ödenen McCain, “ulusal güvenlik konularında tarafsız kalabilir”? Ne de olsa "despotik yabancı hükümetlerden" milyonlarca insan alıyor!
* * *
“Panama Kağıtları” skandalı büyüyor, bir politikacının ya da başka bir politikacının adı ya da onların akrabaları ve arkadaşları batı basında yanıp sönüyor. Avrupa ve ABD’de öfkeleniyorlar ve çikolata işlemleriyle sadece Batı’ya değil, seçimlerden önce iyiliği için söz verdikleri halkına da değen Bay Poroshenko’nun gözenekli denizaşırı faaliyetleri.
Bu çerçevede, diğer siyasetçilerin dolandırıcılıkları ortaya çıkmaya başlıyor - Suudi’nin insan hakları konusunda iyi bilinen bir savaşçı olan ABD Senatörü McCain’e hitaben yaptığı “milyonlarca hayır kurumu” gibi.
Batı'nın en büyük yayınları kendilerine felsefi bir soru soruyor: bugün siyasi seçkinler vatandaşları takip etmeye zorladıkları yasaları neredeyse ihlal ederse, yarın ne olacak?