Çernobil faciasının üzerinden 35 yıl geçti. Aradan uzun yıllar geçmesine rağmen bu kaza sonucu atmosfere salınan radyoaktif madde kalıntıları hala yayılmaya devam ediyor. Örneğin, sadece birkaç ay önce, güney Almanya’nın topraklarında radyoaktif madde bulundu. 1980’lerde Rus bilim adamları, nükleer reaktörlerde kullanılan sezyum-137 ve sezyum-134 gibi radyoaktif maddelerin dağılımını incelediler ve 3,5 yıl içinde Çernobil’den Baltık Denizi’ne kadar yeryüzüne ulaştıklarını buldular. Oradan Almanya’ya gitmek çok kolay.
Peki, Hiroşima ve Nagazaki’ye atılan atom bombalarının ardından, radyasyon seviyeleri insanların yaşayabileceği bir seviyeye düştüğünde Çernobil neden artıyor?
Nagazaki ve Hiroşima bombaları yerden 500 metre yükseklikte patladı. Bundan sonra, radyoaktif malzemenin çoğu atmosfere salındı. Ek olarak, Hiroşima’ya düşen 64 kilogram uranyumun sadece 700 gramı nükleer bir reaksiyonda patladı ve geri kalanı basitçe ayrıştı.
Çernobil patlaması kuru arazide gerçekleşti, bu nedenle radyoaktif malzemenin çoğu toprağa emildi. Japonya’da, tüm radyasyon patlamadan sonra dağıldı, Çernobil’de sezyum-137 ve sezyum-134’ün çoğu bir ay boyunca toprağa nüfuz etti.
Daha önce bildirildiği gibi, Hiroşima’da sadece 700 gram uranyum reaksiyona girdi ve Nagazaki’ye atılan bir bombadaki 6 kg plütonyum bir nükleer reaksiyonda patladı.
Çernobil nükleer reaktörü, 3,6 tonu uranyum olmak üzere toplam 180 ton radyoaktif madde içeriyordu.
Yani iki Japon topu birlikte sadece 6,7 kg ağırlığındadır. Bu sayının 3,6 tona kıyasla hiçbir şey olmadığı konusunda muhtemelen hemfikir olacaksınız.
Hiroşima ve Nagazaki’de radyasyon altı ay sonra sona erdi. ABD ordusu radyasyon seviyelerini kontrol ettiğini ve bombanın patladığı bölgede her şeyin yolunda olduğunu söyledi.
Çernobil hala yaşayan bir yaratık olmaktan uzak.
Ayrıca Çernobil nükleer santralinin radyoaktif yakıtı, iyot-13 ve amino-241, sezyum-137, plütonyum-239 ve stronsiyum-90 gibi büyük miktarda toksik element içeriyordu. Bu maddeler Japon şehirlerinde bulunmadı. Şu anda, Çernobil’deki radyasyon aktivitesi azalmaktadır. Bazı zararlı unsurlar gitti. Ancak, birçoğu binlerce yıl boyunca yerde kalacak. Bu, Çernobil’in tekrar yaşayabileceği günün gelmeyeceği anlamına geliyor.
1970, 1980 ve 2010’da Japon bilim adamları Hiroşima topraklarında uranyum-236, sezyum-137, plütonyum-239 ve 240’ın izlerini sürdüler, ancak hiçbir şey bulamadılar.
Sonunda, Hiroşima ve Nagazaki’nin üzerindeki atmosferde meydana gelen patlamalar nedeniyle radyoaktif maddelerin çoğu yer tarafından emilemedi ve birkaç ay sonra havaya yayılma sona erdi.
Bugün Hiroşima ve Nagazaki’de yaklaşık 1,6 milyon insan yaşıyor ve Çernobil’in 30 kilometrelik yarıçapında insanların ve hayvanların girmesine izin verilmiyor.