İklim bilimcilerin şaşırtıcı bir alışkanlığı var: Genellikle iklim tehdidini hafife alıyorlar. 2007’de Stefan Rahmstorf liderliğindeki bir ekip karşılaştırıldığında üç temel iklim değişkeni için teorik modeller tarafından yapılan tahminlerle gerçek gözlemler: atmosferik karbondioksit, küresel ortalama sıcaklık ve deniz seviyesinin yükselmesi. Projeksiyonlar CO alırken2 doğru, gerçek sıcaklık ve deniz seviyesindeki artış için düşüktü. 2008 yılında Roger Pielke Jr.., deniz seviyesindeki artışın, önceki üç Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli raporundan ikisinde tahmin edilenden daha büyük olduğunu buldu. 2009 yılında bir gözden geçirmek İklim değişikliğiyle ilgili yüzlerce makale, bilim adamlarının olay tahminlerini hafife aldıkları, ancak hiçbirinde onları abartmadıkları birkaç alan belirledi.
2013 yılında, o zamanlar San Diego’daki California Üniversitesi’nde araştırmacı Keynyn Brysse, diğer meslektaşlarımla ve benimle birlikte, bunların hafife alınan tahminler bir tür önyargıyı temsil eder. Bilim adamları, dramatik ve abartılı iddialarda bulunmakla suçlanmak istemedikleri için daha düşük tahminlere yöneldiler. Eksik tahminleri bildiren makaleler geniş çapta alıntılanmıştır, bu nedenle bilim adamlarının şimdiye kadar düzeltici adımlar atmış olacağı düşünülebilir.
Ancak Kuzey Kutbu ısınmasıyla ilgili son araştırmalar, sorunun ortadan kalkmamış olabileceğini gösteriyor. Örneğin, bilim adamları Kuzey Kutbu buzunun güneş ışığını nasıl yansıttığını ve ısıyı gezegenden uzaklaştırdığını uzun zamandır biliyorlar. Ancak kutup buzu küresel ısınma nedeniyle eridikçe, Arktik Okyanusu daha fazla ısı emer, bu da Kuzey Kutbu’nun daha da fazla ısınmasına neden olur, bu da daha fazla buzu eritir vb. O halde bölgenin hızla ısınması kimseyi şaşırtmamalı. Yine de bilim adamları, bölgenin ne kadar hızlı ısındığına hazırlıksız yakalandılar.
son zamanlarda ders çalışma Finlandiya Meteoroloji Enstitüsü’nden Mika Rantanen liderliğindeki araştırma, 1979’dan beri Kuzey Kutbu’nun bir bütün olarak Dünya’dan yaklaşık dört kat daha hızlı ısındığını buldu. Çok az iklim modeli bu kadar büyük bir etki öngördü.
Model sonuçları tipik olarak bir dizi benzer modelin birçok çalışmasının ortalaması olarak rapor edilir. topluluklar. Bu yeni Arktik sıcaklık gözlemleri, yalnızca tüm ana topluluk ortalamalarından daha sıcak değil, bazı durumlarda tüm topluluk zarfının dışındadır. Çok büyük ve çok saygı duyulan bir tanesinde – Max Planck Enstitüsü Büyük Topluluğu— 1979–2021 için gözlemlenen ısınma, sonuçların tamamen ötesinde. Bazı gerçek dünya gözlemleri, en sıcak tahminlerden bile daha sıcaktır.
Bunun birkaç anlamı vardır. İlk olarak, bize ortalamaların yanıltıcı olabileceğini hatırlatır. Aşırı sonuçlar olası olmayabilir, ancak meydana gelir ve riskin değerlendirilmesinde çok önemlidir. İkincisi, iklim modellerinin temel iklim etkilerini hafife almaya devam ediyor olabileceğini gösteriyor.
Kuşkusuz, gözlemler yanlış olabilir; Bölgenin sıcaklığını ölçmek, kısmen Arktik Okyanusu üzerindeki seyrek sensör kapsama alanı nedeniyle herkesin bildiği gibi zordur. Ek olarak, bilim adamları farklı zaman dilimlerini analiz etmiş veya “Arktik” sınırlarının çelişkili tanımlarını kullanmış olabilirler. Ama aynı zamanda bilinçaltındaki şeyleri küçümsemeye yönelik önyargıları kendi kendini büyütüyor da olabilir.
Son yıllarda ırk ve cinsiyet ayrımcılığıyla ilgili bilinçaltı önyargı hakkında çok şey duyduk. Ancak bilinçaltı önyargı, savunuculuk da dahil olmak üzere birçok şeyden kaynaklanabilir. Şimdi bile bilim adamları suçlanmaya devam ediyor. abartmak medyanın ilgisini fazlasıyla çeken tanınmış kişiler tarafından iklim riskleri. Bu endişeyi içselleştiren bilim adamları, bilinçaltında modellerini gerçekçi olmayan bir şekilde muhafazakar olmaya yöneltiyor olabilirler.
Bilim adamları Kuzey Kutbu ısınmasını hafife aldılarsa, muhtemelen miktarlarını en aza indirdiler. permafrost erimesi ve metan da serbest bırakın. Ve bu gerçekten korkunç olabilir çünkü permafrost yaklaşık 1.5 tutar. milyar metrik ton organik karboniki katı atmosferde şimdi olduğu kadar. Bu karbon hızla salınırsa, en kötü durum senaryosuna neden olabilir: kontrolden çıkmış bir sera etkisi. Nedeni ne olursa olsun, bilim adamlarının modellerinin iklim sorununun kritik yönlerini hafife almaya devam edip etmediğini ciddi bir şekilde incelemelerinin zamanı geldi. Düşük tahminler, sorunu çözmek için gerçekte olduğundan daha fazla zamanımız olduğu gibi yanlış bir izlenim yaratabilir.
Kaynak : https://www.scientificamerican.com/article/why-scientists-got-the-fast-pace-of-arctic-warming-wrong/