Annem kendini işine verdiği ve dördüncü çocuğuna hamileliğinin son aylarına kadar bisikletiyle oradan oraya koşturup durdu. İşini seviyor ve inanıyordu. Oğlunu doğurmak için hastaneye de son anda yattı ve 15 Eylül 1 954 ‘te doğum yaptı. Babam devlet tekel programı için destek aramak üzere yine kırsalda dolaşıyordu. Kendisi kısa bir süre önce lO’uncu dereceye yükselmiş ve tüm Sichuan’ın Kamu İşleri Dairesi müdür yardımcılığına getirilmişti. Dairenin başlıca işlerinden biri kamuoyunu sürekli olarak izlemekti: insanlar belirli bir politika konusunda neler düşünüyorlardı? Ne gibi şikayetleri vardı? Köylüler nüfusun çoğunluğunu oluşturdukları için babam da çoğunlukla onların görüş ve fikirlerini almak için köy köy dolaşırdı. Annem gibi o da işine inanırdı. Annem doğum yaptıktan yedi gün sonra babamın arkadaşlarından biri onu eve getirtmek için bir araba gönderdi. Eğer kocası iş için uzakta olduğu takdirde Parti örgütünün karısına bakmakla sorumlu olduğu kabul edilirdi. Evi yayan yarım saat kadar uzakta olduğu için annem bunu minnetle kabul etti. Baham birkaç gün sonra geldiğinde arkadaşını azarladı. Kurallara göre annem resmi bir arabaya ancak babamla birlikte binebilirdi. Kendisi orada olmadığı zaman da arabanın kullanılması adam kayırma olarak görünürdü. Babamın arkadaşı arabayı annem doğum sırasında ağır bir ameliyat geçirmiş olduğu için gönderdiğini söyledi. Babam, kural kuraldır, dedi. Annem hu katılığı bir kere daha benimsemeyi çok güç bulmuştu. Babam güç bir doğumdan sonra ikinci kez kendisine böyle bir saldında bulunuyordu. Annem kendisine kuralları çiğnememek için neden kendisinin orada olmadığını sordu.