Odak noktasında: Kardeşliğin gölgesinde tanınmak için savaşan Pre-Raphaelite kardeşler
Caroline Bugler, Ulusal Portre Galerisi'nin, Raphael-Öncesi çevrede kadınların yaratıcı rolünü ortaya koyan yeni 'Pre-Raphaelite Sisters' sergisine hayran kalıyor.
Rossetti, Hunt ve Millais 1848'de devrimci sanat hareketlerini kurduklarında, ona gizli bir toplum veya ortaçağ manastır topluluğunu çağrıştıran açık bir şekilde erkek ismi - Pre-Raphaelite Kardeşliği - verdiler. Ancak hayatları manastırdan başka bir şeydi ve hareket genişledikçe ve geliştikçe, saçsız bir uzun yele ve uzun boyun ile çerçevelenen gülmeyen ifadesi, ruhsal solgun yüzü ile kadın güzelliğinin yeni bir ideali - 'stunner' yarattı.
O zamanlar kadınlar için standart görünüm değildi. Bunun hakkında bir fikir edinmek için, gözlerini sergideki en eski tablolardan birine, Thomas Richmond'un Effie Ruskin portresine (Millais ile ikinci evliliğinden önce olduğu gibi) atmanız gerekiyor. Effie'nin dediği gibi 'zarif küçük bir bebek gibi' demeden ve hafifçe simperingden önce duruyor.
Yeni görünüm, Pre-Raphaelite çemberindeki kadınların çarpıcı özelliklerinden damıtıldı: sanatçı modelleri, öğrenciler, sevenler ve eşler. Bunlar arasında Rossetti ile evlenen ve aşırı dozdan trajik ölümü mitle iç içe olan Lizzie Siddal vardı; William Morris ile evlenen karanlık kırışıklıklarıyla Jane Morris; Holman Hunt tarafından karısını yapmak amacıyla 'eğitilmiş' Annie Miller; ve Rossetti'nin ilerleyen yıllarda arkadaşı Fanny Cornforth.
Gece ve Uyku Evelyn De Morgan, sağlam bir anatomi kavrayışı ile başarılı bir alegorik çalışma. Ulusal Portre Galerisi aracılığıyla De Morgan Collection / De Morgan Foundation'ın izniyle.
Hikayeyi 20. yüzyılın başlarına kadar götürmek için Raphaelite Öncesi ilk birkaç yılı geride bırakan yeni Ulusal Portre Galerisi'nin 'Pre-Raphaelite Sisters' sergisi, tanıdık süper model klişesinden daha derine iniyor ve bu tür kadınları aktif ortak çalışanlar olarak sunuyor sanatın yaratılmasında. Sanatçılarla evlenenler, pratik detaylara dikkat ederek, model rezervasyonu, kostüm dikmek ve fikirlerini almak için stüdyo yöneticileri oldular.
Birçoğu kendi çalışmalarını üretti, ancak çoğu zaman ciddiye alınması gereken önemli engellerin üstesinden gelmek zorunda kaldılar ve resmi bir sanat eğitimi almak zor oldu. Laura Herford, Kraliyet Akademisi Okullarına girmek için anonim bir çizim gönderdiğinde, yetkililer bir kadın olduğunu fark ettiklerinde ve sonunda sadece yaşam derslerine katılmama şartıyla bunu kabul etmeye isteksizdi. Başka bir yol, belki de bir akrabadan özel dersler almaktı. Burada sergilenen kadınların bazı tablo ve suluboyalarının, onlara en yakın erkek sanatçıların çalışmalarına büyük bir güven göstermesi şaşırtıcı değil.
Joanna Boyce Wells tarafından Tanrı'nın Tanrısı. Resim, Özel Koleksiyon / Ulusal Portre Galerisi izniyle kullanılmıştır.
Kadınlar da mütevazı, özel ölçekte çalışma eğilimindeydi. Effie'nin ilk kocası John Ruskin, onun için mimari detaylar kopyalayarak çalışmaya başladı. Lizzie, Rossetti'nin biraz daha sert versiyonları olan ortaçağ lezzetiyle çizimler ve suluboyalar üretti.
Georgiana Burne-Jones, evlendiğinde gravür araçlarını yanına aldı, ancak anne olduğunda sanatsal isteklerini bıraktı. `` Pek çok kadının yaptığı gibi, tolere edilebilir becerilerin yanında durdum, '' dedi, 'sona ulaşılacaksa kesinlikle yalnız takip edilmesi gereken yoldan göz korkuttu.' Georgiana stüdyodan dışlanmış olduğunu hissetti ve egzotik Yunan güzelliği Marie Zambaco Edward Burne-Jones ile özel sanat dersleri için geldiğinde iyi bitmedi. Olay neredeyse evliliği terk etti.
Bununla birlikte, bir dizi kadın profesyonel sanatsal kariyer yapmak için olasılıkların ve kendi şüphelerinin üstesinden gelmeyi başardı. Jane Morris nişini iğne kadın olarak buldu ve nakış bölümünü kocasının şirketinde yönetti. İnce işlenmiş bir çanta, tasarımcı olarak dikkat çekici yeteneklerinin kanıtıdır.
Joanna Boyce Wells okumak için Paris'e gitti ve hatta oradayken sanat eleştirisi yaptı. Sadece bir avuç çalışması hayatta kalır, çünkü doğumdan sonra genç öldü, ancak burada gösterilenler Rossetti'nin (onu ölüm yatağına çizen) neden bu kadar çok düşündüğünü ortaya koyuyor. Marie Spartali Stillman, bir arkadaşına göre 'kendi işini yaparak itibarını mahvetmiş olsa bile uzun bir sergi kariyeri yaşadı.
Şovun sonunda, bir zafer işareti gibi, Slade Sanat Okulu'nda okuyan Evelyn De Morgan'ın büyük ve açıkçası unapologetic alegorik eserleri var. Yine de beyaz saçlı yaşlılıkta 1904 Jane pastel, bu gayri resmi kardeşliğin hikayesine hareketli bir son veriyor.
'Pre-Raphaelite Kardeşler' 26 Ocak 2020 tarihine kadar Londra WC2'deki St Martin's Place Ulusal Portre Galerisi'nde - www.npg.org.uk