EN FAZLA GÖZÜM MORARDI
- Maça çıkmadan önce rakibin bir kilo fazlan olduğunu söylemiş. Böyle bir durumda ne yapıyorsunuz?
- Antrenman yaptım. Dört raund yumruk çalışması yaptım. 30 dakika da sauna yaptım. Tartıldım, 700 gram vermişim. 300 gram için para cezası ödedik.
- Ne kadar oluyor o para cezası?
-100 grama 50 euro. Kemer maçı olduğu için 57 kilo olmam gerekiyordu. Kendimi kaptırıp çok yemek yemem ben. Profesyonel sporcuyum, memur nasıl işine gidiyorsa, benim de işim kilomu, gücümü korumak. Normal şartlar altında bu kadar saunaya girmek çok zararlı. Önemli olan kemeri almaktı. Aldım ve bir unvanım oldu. Türkiye'de bunu alan ilk ve tek kadınım. Bu çok önemli. Bundan sonra kemeri benden alabilmek için benim ayarımdaki kadın sporcular meydan okuyacaklar. Ve o maçlara çıkacağım.
- Kadınlar boks yapmalı mı?
- Savunma amaçlı yapmalarını tavsiye ediyorum. Fiziklerini korumak için de ideal. Hem forma girip hem de kendini savunmayı öğrenebilirsin. Çocukların da öğrenmesi gerekir bence.
- Ring dışında kullandınız mı bu gücünüzü?
- Hiç. Çok sakin biriyimdir ring dışında.
- Ağır bir yaralanma geçirdiniz mi?
- Hayır, en fazla gözüm morarmıştır.
-Dünyada senin gibi kadınlar epey popüler oluyor. Sen de ister misin böyle bir popülarite?
- Bu işin fanları var. Kick boksçu kızlar dünyada dergi kapaklarını süslüyor, aksiyon filmlerinde oynuyor. Ben de usturuplu biçimde olursa isterim. Spor giyim üzerine bir reklam filmi olabilir. Benim de epey fanım var. Bizim toplum bu konuda zayıf. Trabzon'da herkes tanır beni. Ama Türkiye genelinde pek tanınmıyorum.
ANNEM HALA NASIL BOKS YAPTIĞIMI BİLMİYOR!
- Nasıl bir tempon var?
- Antrenman, antrenman, antrenman... Her sabah 07:30'da kalkıyorum, evimizin yanındaki futbol sahasında koşuyorum. Bir saatlik antrenman sonrası eve geliyorum, duş alıp, kahvaltımı yapıyorum. Evi toparlıyoruz, annemle oturup Müge Anlı'yı izliyoruz (gülüyor). Doğrusu bu... Annem fındık kırıyor evde.
- Annen ne diyor bu işlere?
- Annem hâlâ nasıl boks yaptığımı bilmiyor ki. Kendi halinde bir Anadolu kadını. Çok saf, çok temiz biri. Çok iyi niyetli biri. Demezsiniz ki kızı boksör. Evliya sabrı olan bir kadın.
- Neden bu kadar duygusalsın?
- Çok çektim çünkü. Annemle babamın boşanma sürecinde zorluklar yaşadım. Bu maça da hiç hazırlanmadan çıktım zaten.
- Nasıl zorluklar çektin?
- Boşanma sürecinde dayım bizi çok zor durumda bıraktı. Annemin üzerine olan evi kendi üstüne geçirip sattı, bize parasını vermedi. Üstelik yaşadığımız eve onun yüzünden haciz geldi. Annemin maaş kartını da almış, sekiz senedir kendi çekiyor parayı. Birkaç aydır bunlarla uğraşıyordum. Oysa hayatımın en önemli maçına konsantre olmam gerekiyordu ama ben bu sorunlarla boğuştum. Hâlâ hukuki süreç devam ediyor.
- Ringe çıktığında nasıl biri oluyorsun?
- Ringe çıktığımda değil ama bir ay öncesinde başka biri oluyorum. Organizasyonun stresini de çekiyorum. Oysa sadece kendi işime konsantre olsam daha iyi. Ringde rakibimden başkasını görmez gözüm. Çok içim doluydu, sen yaramı deşince kanallar açıldı. O yüzden bu kadar ağladım.
BAŞARI GELİNCE DESTEK DE GELDİ
- Boks olmasaydı ne olurdu?
- Kesin yine sporcu olurdum. Yüzücü olabilirdim, karate yapabilirdim, judocu olurdum... Dövüş sporlarına ilgim vardı, birini seçerdim.
- Gencecik bir kızın böylesine sert bir sporla ilgilenmesine çevren nasıl tepki verdi?
- Tepki gösterdi birçok kişi. Bayana yakıştırılmıyordu, özellikle Trabzon gibi bir yerde böyle bir sporla ilgilenmem garip karşılanıyordu. "Kadın kısmının boksta ne işi var" deniyordu. Ama başarı geldikten sonra destek olmaya başladılar. Amatör olarak yaptığım dönemde Trabzon Belediyesi'nde çalışıyordum. Sonra Fenerbahçe Kulübü'ne geçtim. Profesyonel olmam için teklif aldım kick boks için. Ve bugüne geldim.