Yarasaların bu davranışları daha önce laboratuvar ortamında gözlemlenmişti. Oysa uzmanlar, aynı davranışları Orta Amerika ülkelerinden Belize’de, vampir yarasalarda da gördü.
Ağaçta toplamda 31 yarasa vardı ve geriye kalan 15 yarasaya bağışıklık sistemlerine herhangi bir etkisi bulunmayan tuz su enjeksiyonları yapıldı.
Uzmanlar, deney sırasında yarasalara herhangi bir zarar verilmediğini söyledi.
Daha eksik yarasayla ilişki kuruyorlar
Bilim insanları, bağışıklık sistemleri bir enfeksiyonla uğraş ediyormuş gibi harekete geçirilen “hasta” yarasaların sağlıklı yarasalara kıyasla, sıradan dört daha eksik yarasayla ilişki kurduklarını saptadı.
Bu yarasaların, sosyalleşmek için yaptıkları tımarlamaya katılmak istemedikleri, etrafta daha az dolaştıkları ve diğerlerinden daha uyku sersemi görüldükleri belirtildi.
Bu davranışsal farklılıklar, enjeksiyondan altı saat sonradan, yarasalar uyurken veya dışında gıda ararken azaldı.
48 saat sonradan, enjeksiyonun etkileri adamakıllı geçti ve yarasalar her tarafta sosyalleşmeye başladı.
Böylece, yarasaların hasta olduklarında dinç yarasalarla daha eksik zaman geçirdikleri için, reel virüsleri dağılma ihtimalinin azaldığı belirtiliyor.
Araştırmayı yapan ekibin başı Simon Ripperger bunu “dingin sosyal uzaklık” diye tanımladı ve hayvanlar aleminde sandığımızdan daha yaygın olduğuna inandığını söyledi.