Tanrı ve bilim doğası gereği çelişkilidir, ya da kökleri yaklaşık 400 yıl öncesine kadar uzanan hikaye, Engizisyon'un sapkınlık şüphesiyle Galileo'yu yargılamasına kadar uzanır.
Devam eden çaba ABD yaratılışçılar Devlet okullarındaki fen sınıflarına evrim hakkında şüphe aşılamak, bu çatışmanın bir örneğidir. sayısız din adamı, politikacı ve bazı ateist bilim adamları ve Richard dahil bilim adamları tarafından sunulan on yıllar boyunca argümanlar Dawkins.
Şimdi yeni bir çalışma, zihinlerimizin çelişkili olduğunu gösteriyor ve bu da uzlaşmakta güçlük çekmemize neden oluyor bilim ve tanrı çünkü bilinçsizce bu kavramları temelde karşıt olarak görüyoruz, en azından her ikisi de yaşamın başlangıcını ve evreni açıklamak için kullanıldığında.
Fakat bu "uzlaşmaz farkın" kaynağı nedir - buna hazır mıyız, yoksa inatçı kültürel bagaj mı?
deneyler
Urbana-Champaign'deki Illinois Üniversitesi'nden psikolog Jesse Preston ve meslektaşı tarafından yürütülen deneyler Chicago Üniversitesi'nden Nicholas Epley, çatışmanın doğasında var olduğu argümanını destekleyecek bazı veriler sağlıyor veya kablolu. Deneklerin, yaşamın kökeni ve evrenin kökeni gibi büyük soruların açıklaması olarak hem Tanrı'ya hem de bilime aynı anda kolayca olumlu değerlendirmeler veremediklerini gördüler.
Bir deneyde, çoğu lisans öğrencisi olan 129 gönüllü, Big Bang teorisinin ve yaşamın kökenine dair bilimsel bir teori olan Primordial Çorba Hipotezi'nin kısa özetlerini okudu.
Grubun yarısı daha sonra teorilerin güçlü olduğunu ve verilerle desteklendiğini açıklayan bir açıklama okudu. Diğer yarısı, teorilerin "yanıtladığından daha fazla soru ortaya çıkardığını" okudu. tüm konular daha sonra çeşitli kelimeleri pozitif veya pozitif olarak kategorize etmeleri gereken bir bilgisayar görevini tamamladılar. olumsuz.
Görev sırasında, her olumlu/olumsuz kelimeden önce ekranda "bilim" veya "Tanrı" kelimesi veya nötr bir kontrol kelimesi yanıp söndü. Örneğin, "korkunç" kelimesi ortaya çıkmadan hemen önce, "Tanrı" veya "bilim" kelimesi ekranda 15 milisaniye boyunca yanıp söndü - görülemeyecek kadar kısa ama bilinçsizce algılıyor.
Bu, hazırlayıcı kelimeye (bu durumda Tanrı veya bilime) yönelik gizli veya otomatik tutumları (veya değerlendirmelerine) ölçmek için tasarlanmış standart bir deneysel psikoloji yaklaşımıdır. Daha hızlı yanıt süreleri, örneğin "bilim" ve "harika" gibi iki kavram arasında daha yakın bir ilişki olduğu anlamına gelir.
Preston ve Epley, bilimsel teorileri desteklemek için ifadeyi okuyan deneklerin, sorulara daha hızlı yanıt verdiğini buldu. Bilimi eleştiren ifadeleri okuyanlara göre "bilim" kelimesinden hemen sonra ortaya çıkan olumlu kelimeler teoriler. Benzer şekilde, bilimsel teorilerin zayıf olduğuna dair ifadeyi okuyanlar diğer gruba göre daha yavaştı. (teoriyi destekleyen ifadeyi okuyanlar) kelimeyle hazırlandıktan sonra ortaya çıkan olumsuz kelimeleri belirlemek için "Tanrı."
Sonuçlar, derginin Ocak sayısında ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Deneysel Sosyal Psikoloji Dergisi. Çalışma için maddi destek, Ulusal Bilim Vakfı ve Kanada Sosyal Bilimler ve Beşeri Bilimler Araştırma Konseyi'nden alındı.
Bilimin etkisi için çıkarımlar
Preston, araştırmasının bir ikili inanç sistemiörneğin evrimin biyolojiyi açıkladığı, ancak süreci Allah'ın başlattığı fikri beynimizde yoktur.
"Her seferinde yalnızca bir açıklamaya inanabiliriz" dedi. Canlı Bilim. "Yani insanlar açıkça, 'Bak, hayatım boyunca bir Hıristiyan oldum ve evet, ben ayrıca bilime inan ve ben pratik bir kimyagerim', soru şu ki, bu insanlar gerçekten Tanrı'ya ve bilime olan inançlarını uzlaştırıyorlar mı, yoksa her seferinde sadece bir şeye mi inanıyorlar?"
Preston, nihai sorulara gelince, her seferinde gerçekten sadece bir şey olduğunu söylüyor. Preston, insanların bu sorunları nadiren düşündüklerini, bu nedenle çoğu insanın, evrenin nasıl başladığına veya yaşamın nasıl başladığına fazla dikkat etmeden hayatlarını yaşadığını söyledi.
bulguların arkasında
Ancak Hampshire Koleji bilim tarihçisi Salman Hameed, Preston ve Epley'nin sorunları çerçevelemesinin ve bulgularının yorumlanmasının sınırlı olduğunu söylüyor. "çatışma tezi" olarak bilinen belirli bir bilim ve din görüşüne dayanır. Evet, bazen belirli bilimsel ve dini iddialar çatışır, ancak Bilimsel ve dini inançları arasında doğal bir çelişki görmeyen Isaac Newton gibi sayısız insan örneği vardır, Hameed dedim. Deneyin sonuçları aslında kültürel güçleri ortaya çıkarabilir - bilim hakkında belirli bir düşünme biçimi ve Din - 19. yüzyıla kadar uzanan Hameed, dedi ve bunlar insanların bilim hakkındaki düşüncelerini şekillendirdi ve din. "Toplum, bilim ve dinin çatıştığı konusunda hazırlandıysa ve bu, baskın olandır. anlatı, o zaman belki de tüm gördüğümüz gerçek çatışmadan ziyade o hazırlamanın etkisidir." dedi Hamid. Toplum ve gazeteciler, dikkat çektikleri için çatışma hikayelerini severler, ancak bilim ve din etkileşimleri daha karmaşıktır ve aşırı basit muhalif kategorilere meydan okur, dedi. Preston, deneylerinin arka plan bağlamı olabilecek, hepimizin farkında olduğu kültürel bir karşıtlık olduğunu kabul ediyor, ancak söz konusu din ve bilim, son birkaç yüzyılda birbirinden ayrıldı çünkü bilim, doktrinle tutarsız teoriler geliştirdi. Preston, "Kültür tarihin doruk noktası olduğu ölçüde - tüm fikirlerimiz, bilgimiz ve geleneklerimiz - din ve bilim arasında büyüyen karşıtlık kültürümüzün bir parçasıdır." Dedi. "Ama bu kültürün bir parçası çünkü çelişkiler iyi biliniyor ve bilgi yapımızın bir parçası haline geliyor. Örneğin bir sayı olarak sıfır kavramı da kültürümüzün bir parçasıdır. Din ve bilim arasında gördüğümüz kültürel karşıtlık, köpek severler ile bilim insanları gibi yüzeysel bir karşıtlık değildir. kedi severler." Çatışmanın tarihi Bazı tarihçiler, bilim ve dinin çatıştığı fikrinin izini Cornell Üniversitesi'nden Andrew White ve New York Üniversitesi'nden John William Draper'a kadar uzanıyor. 1800'lerin ortalarında bilim ve din arasında doğal bir çatışma olduğunu iddia eden ve Galileo meselesini klasik olarak nitelendiren kitaplar yazan bilimin profesyonelleşmesi durum. Olay, astronomun 1633'ten 1642'deki ölümüne kadar, sapkınlık şüphesiyle (sapkınlığın kendisi değil) ev hapsine yol açtı. Galileo, kısmen teleskop gözlemlerine dayanarak, Dünya'nın güneşin etrafında döndüğünü savundu ve Kilise'nin Dünya'nın evrenin merkezi olduğu öğretisine karşı çıktı. Ancak John Hedley Brooke da dahil olmak üzere bilim tarihçileri çatışma tezini sorguladılar ve diğerleri Galileo hikayesinin basit yorumlarında büyük delikler açtılar. Örneğin, bazı tarihçiler, bir Katolik olan Galileo'nun Kilise'ye karşı çıkmak istemediğini, bunun yerine görüşlerini güncellemek ve onun zeminini Protestan bilginlere kaptırmasını engellemek istediğini belirtiyorlar. Ayrıca, Kilise nihayetinde kilisede birçok siyasi düşmanı olan Galileo'yu teknik bir cezaya çarptırdı. Galileo kurtarıldı Sonuç olarak Galileo, bilim adamlarının ve nihayetinde bazı din adamlarının devam eden çabaları sayesinde çoğunlukla kurtarıldı. Uluslararası Astronomi Yılı Bu ay, Galileo'nun teleskopla yaptığı ilk kaydedilen gözlemlerin 400. yıldönümü ile kısmen aynı zamana denk gelen bir yıllık astronomi kutlaması olarak başladı. 2000 yılında, Papa II. John Paul, Galileo'nun yargılanması da dahil olmak üzere, son 2000 yıldaki Kilise hataları için resmi bir özür yayınladı. Associated Press'e göre bu yılın Mayıs ayında bazı Vatikan yetkilileri Galileo meselesiyle ilgili uluslararası bir konferansa katılacak.