Bir bebeğin kafası doğduğunda tam olarak kemikleşmiş bir yapıya sahip değildir. Kafatasını oluşturan ayrık kemikler, lifli dokularla birbirine bağlanarak esnek bir bağ oluşturur. Bu bölgeler, doğum sırasında kafanın kolayca şekil almasını sağlar ve ilk 1 ya da 2 sene içinde beynin hızlı gelişimine imkan verir. Bebeklerde kafatasının gelişimi uzun bir süreç almaktadır. Kafatasının ön tarafında bulunan ön bıngıldak en geniş liflidoku grubudur ve derinin altından kolayca fark edilir. Yüz kemikleri, kafatasının geri kalan kısımlarına ayak uydurarak aynı oranda genişler, böylece bebeklerde kafatasının gelişimi tamamlandığında , başın büyüklüğü vücudun diğer kısımlarıyla orantılı olur.
Yenidoğan Bebeğin Kafatası
Kafatasının kemikleşmesi doğumdan çok önce gerçekleşir, fakat lifli dokudan oluşan bıngıldaklar kemikler arasınad ısrarla durarak, kafatasının büyüyen beyinle uyumlanmasını ve böylelikle kafatasının gelişimini sağlar. Yenidoğan bir bebeğin yüz kemikleri küçüktür ve dişleri henüz çıkmamıştır.
6 Yaşında Bir Çocuğun Kafatası
Ön bıngıldaklar 6 yaşına kadar kemikleşir ve görünürlüğünü yitirir. Süt dişlerinin hepsi çıkmıştır ve ikincil dişler de gelmek üzeredir. Üst çene daha aşağıda ve yenidoğan bir bebeğin kafatasında olduğundan daha öndedir. Göz çukurları ve burun bölgesi genişlemiştir. Alt çene hem aşağı hem de ileriye doğru büyümüştür.