Genel olarak, ebeveynlerin çocukları için hırslı olmaları iyidir. Bununla birlikte, ebeveynlerin çocukları aracılığıyla çocukluk hayallerini gerçekleştirmeye çalıştıkları, dolaylı bir hırs biçimi vardır. Bir yaşındaki oğluna bir futbol topu veren babayı düşünüyorum, böylece mükemmelliğe doğru giderken ‘eski domuz derisi’ hissini yaşayabilsin. Ya da bir film yıldızı olmayı hayal eden, küçük yaşta kızını güzellik yarışmalarına girmek için seyreden anne. Ebeveynler olarak çocuklarımızın kendi hayallerini gerçekleştirmelerine yardımcı olmak için çok çalışmalıyız. Bununla birlikte, çoğu ebeveyn hırsı yardımcı ve sağlıklıdır.
Matta’nın yirminci bölümünde ve yirmi ila yirmi sekiz arasındaki ayetlerde; Zebedi’nin karısı ve Yakup ile Yuhanna’nın annesi Salome, hırslı bir ricayla İsa’ya gelir. “Oğullarımdan birinin krallığınızda sağınızda, diğerinin solunuzda oturmasını sağlayın.” Diğer on öğrencinin “kızgın” olduğunu okuduğumda gülümsüyorum. Anne Zebedi, oğullarına kendileri için ne istediklerini sorarak onları yumruk attı, ama soramayacak kadar çekingen davrandı.
Salome, oğullarının aile balıkçılık işinde başarılı olmalarından ve balık pazarında iyi para kazanmalarından memnun değildi. Her şeyden önce, onların İsa’nın öğrencileri olarak üstün olmalarını istedi. Hırslarının çoğu zaman eksik olan manevi bir boyutu vardı.
Bu bakımdan ayağa kalkıp kendi annemi övmek istiyorum. Elbette, iyi bir eğitim almamı, istikrarlı bir yuva kurmamı ve topluluğun saygın bir üyesi olmamı istedi. Bana sağlayamadığı şeyleri çocuklarıma da sağlamamı istedi. Ama her şeyden çok, Tanrı ile kaliteli bir ilişkisi olan, dürüstlük ve doğrulukla gerçekten iyi bir insan olmamı istedi. Onun için en önemli şey karakterimin kalitesiydi. Benim için tutkularının farklı bir manevi yönü olduğu için minnettarım. Bugün olduğum şey büyük ölçüde bunun bir yansıması.
Momma Z’ye geri döndüğünde, kayıtsız şartsız çocuklarına inandı. Tanrı’nın krallığında hiçbir şeyin onlar için çok iyi olmadığına, hatta komutada ikinci ve üçüncü olamayacaklarına inanıyordu. Kendilerine inandıklarına şaşmamalı. İsa onlara sorduğunda: “İçeceğim kadehten içebilir misin?” “Yapabiliriz” dediler (Matta 20:22).
O bardağın ne kadar acı olacağını veya haçlarını alıp İsa’yı takip etmekte ne sıklıkla başarısız olacaklarını anlamadılar. Yine de inanmaktan asla vazgeçmeyen bir anneleri vardı; daha da önemlisi, onlara inanan bir Kurtarıcıları vardı. Bu kazanan bir kombinasyon.
Ebeveynler, çocuklarınız için umutlarınızda ve hayallerinizde manevi bir boyut korumayı unutmayın.