

Uçurtmaların Pilotu


15.04.2012 15:47:40
Yükseklerde dolaşmak... Tek hayaliydi mavi göklerde uçmak. Çünkü o, kendisiyle gurur duyduğu büyükbabası gibi pilot olmak istiyordu.
Bazen gölge bir yere iskemlesini çeker, ünlü bir pilot olma hayalinin sevinciyle tahta parçalarından abuk subuk uçak maketleri yapardı. Bazen eline bir kâğıt parçası alır; onu katlar, büzer ve uçak şekline getirirdi. Ya da uçurtmaya dönüştürürdü. Sonra, yerleri halı gibi süsleyen yeşil çimlere uzanır, kuşların rahatlatıcı ötüşleri ile çocukların uçurdukları rengârenk uçurtmaları izlerdi. Acaba bu uçurtmalar yeryüzünden ne kadar mesafe ile uzaklaşabilirdi? Uçaklar kadar yükseğe çıkan bir uçurtma var mıydı? Küçük Mehmet, bunca yükseklikteki uçaklara uçurtma yoluyla mesaj gönderebilir miydi? Mehmet''''''''in uçurtması da uçaklar gibi bulutların üstünden geçerek güneşe el sallar mıydı? Ya da kuşlarla yarış yapar mıydı? Neden her çocuğun uçurtması yoktu? Aslında pahalı da değildi: biraz kâğıt, bir makara ip, birkaç çıta, hepsi bu kadar. Galiba hayalleri gerçekleşmiyor diye uçurmuyorlardı. Kaf dağının zirvesine uçan Simurg gibi, Anka kuşu gibi şans getiremez miydi uçurtmalarımız? Hep hayallerde mi kalacak sanıyorlardı acaba? Kim bilir belki de bunun için uçurtmaların pilotu olmak istemiyorlardı.
Cemre düştü havaya, sonra suya ve toprağa. Bahar geldi, kır çiçekleri ve güller açıldı. Baharın rengine uçurtmalar da katılmalıydı. İşte tam da uçurtma zamanı! Yumak yumak iplerinin ucu nereye kadar uzarsa uzasın, saldı uçurtmasını özgürlüğe doğru küçük Mehmet. Bulutlardan daha yükseğe, mavi göklere ulaşacaktı. Yükseldikçe yükseliyordu. Gökyüzünü süsleyen rengârenk diğer bütün uçurtmaları geçmişti.
Uçurtmasının kanatlarına umutlarını yükledi,/
Bekleyedursun acelesi yok, hemen şimdi olsa da olur olmasa da./
Sınırsız hayaller içinde, istediği çok şey mi sanki/
Üzülmesin hayaller tükenmez, bir an önce olsa da olur olmasa da./
Küçük Mehmet, sevinçle, ümitle ve heyecanla sesleniyordu uçurtmasına:
Uç uçurtmam uç, Simurg gibi, Anka gibi göklerde süzülerek, Kaf dağını aşarak uç. Umutlarımı taşıyarak uç. Hayallerimin gerçekleşmesi için dualarımı en yükseklere taşı. Dilek tuttum, kanatlarına yazmıştım. Unutma, bir çocuğun küçük ellerinin emeği var sende. Bütün çocuklara mutluluk haberleri getir
Bakın, bakın uçurtmam ne güzel süzülüyor mavi göklerde! Gerginleşmeye başladı şimdi. Hedefe yönelmiş engel tanımıyor artık. İpini çekiyorum, daha da inatlaşıyor. Yükseldikçe yükseliyor, inmek istemiyor bir türlü. Belki de haklı
Ben de çıkabilseydim böyle yıldızların kucağına, hiç inmek istemezdim. Annem kucağını açıp çağırsa bile.
Küçük Mehmet hem uçurtmasıyla ilgileniyor, hem de güzel hayaller kurmaya devam ediyordu. Bir balona binse miydi? Ya da bir paraşüte. O da paraşütçüler gibi havada gösteri yapmaktan hoşlanmaz mıydı? Kim istemez ki havada gösteri yapmayı. O sırada gözlerine kanatlarını pır pır ederek çırpan serçe takıldı. Tıpkı bir helikopteri andırıyordu. Ya kanatlarını kocaman açmış, hiç çırpmadan ve yükseklerde adeta bir yolcu uçağı gibi süzülen kartala ne demeli? İşte böyle
Ona göre uçan her şey güzeldi. Çünkü hayallerini anımsatıyordu.
Bir an için gözlerini kapadı ve düşündü Mehmet. Hayalleri ile baş başaydı. Kendi kendine sorduğu sorular bitmiyordu; Neden insanlar da kuşlar gibi uçamıyordu? Mademki kanatlılar uçabiliyor, onlar da kanat takamazlar mıydı kendilerine? O kocaman demir yığını uçaklar havada uçabiliyor da insanlar neden uçamıyordu? Niçin mavi göklerde uçmak varken sürüngenler gibi çimlere uzanmıştı? Kafasında daha bir sürü soru işareti vardı.
Hayaller dünyasındaydı uçurtmaların pilotu,/
Uzaya yöneldi, bir anda mavi göklere uçtu,/
Heyecanlıydı lakin tek isteği umuda yolculuktu,/
Ucu açık hayal bu işte, ne günah ne de suçtu./
Yıllar ilerledikçe hep bir şeyler yapmaya çalıştı. Paraşüt eğitimi gördü. Uçak ile ilgili çok şey öğrendi. Kara kutuyu, it dalaşını bile... Havacılıkla ilgili girdiği bütün sınavlarda başarılı oldu. İşte böyle, bazı hayalleri zamanla gerçeğe dönüşüyordu. İçinde taşıdığı azim ve gayretin ödülüydü bu. Kanat takıp uçamamıştı ama uçurtma hayalleri ile başlayan çocukluğu pilotlukla sonuçlanmıştı. O artık uçurtmaların pilotu değil, İstanbul-Paris seferini yapan yolcu uçağının pilotuydu. İstanbuldan kalkan pistlerin kartalı artık pilot Mehmetin yönetimindeydi.
Küçük Mehmet yükseklerden uçan hayallerine kavuşarak Pilot Mehmet olmuştu. Bu çocukluk anılarını kendi çocuklarına anlatırken sevinçten uçar gibiydi. Kazasız uçuşlar Pilot Mehmet