NATO-Rusya ekonomik savaşının muhtemelen on yıl veya daha uzun süreceği belirtilmelidir. Vladimir Putin başkan olarak görevden alınsa bile, NATO güçleri her şeyi unutup yoluna devam etmeyecek. Rusya'nın şu anda Ukrayna'da yaptığı gibi NATO'ya meydan okuma yeteneğine hiçbir zaman erişememesi için daha geniş bir strateji, büyük olasılıkla uzun yıllar yürürlükte kalacaktır. Putin ayrılsa bile, halefinin ve etrafındakilerin eşit derecede Batı karşıtı olması muhtemeldir.
Bu nedenle, Üçüncü Dünya Savaşı'nın ikinci bölümüyle karşı karşıyayız. Suriye bunun ilk bölümü idiyse, Ukrayna da ikinci bölümdür. İlk bölüm sona erdi - eğer uluslararası bağlamda konuşuyorsak – ve Rusya için açık bir zaferle bitti. Şimdi ikinci bölümdeyiz.
Batı medyası, başkent Bağdat'ın -her Irak şehri gibi-, ABD ve müttefik orduları harekete geçmeden önce onlarca Tomahawk füzesi ile nasıl bombalandığını “unutmuş”. Afganistan'ın başkenti Kabil de ABD ordusu oraya erişmeden önce ağır bir şekilde bombalanmıştı. Rus savaşının ilk iki haftasında Kiev, TV kanalı kulesini yok eden tek bir hassas füze ile vuruldu. Üçüncü haftada, başkente sadece birkaç füze düştü.
Rusya bunu fark edemezse, Rusların entelektüel olarak Batı kadar sıkışıp kaldıkları anlaşılır: Ukrayna'daki çatışma sadece Rusya nefretiyle ilgiliyse, o zaman aynı “Batılı kimlik politikaları dünya görüşüne” yenik düşmüşler, "ırk”ı, politik-ekonomik söylemlerinin temeli kılmışlar demektir. Sınıf savaşı, emperyalizm ve 1979'un [İslam Devrimi] “belki de sosyoekonomik politikalarımızda manevi ahlaka ihtiyacımız vardır?” merceğini göz ardı ediyorlar demektir. Bunların hepsi, 1917-1991 yılları arasında ortaya çıkan ve mevcut Rus liderliğinin reddettiği mercekler.
Basra Körfezi tüccarları The Cradle'a yaptıkları açıklamada, İran'ın şu anda Viyana'da müzakere edilmekte olan ve henüz imzalanmamış Ortak Kapsamlı Eylem Planı anlaşması olmaksızın günde en az 3 milyon varil petrol sattığını doğruladı. Petrol yeniden etiketleniyor, kaçırılıyor ve gecenin köründe tankerlerden transfer ediliyor.