- Listed: 4 Ekim 2017 16:25
Description
Çocukların çocuklarda işledikleri cinayetler neredeyse bilinmiyor. Bu ülkede çok az çocuk cinayeti var ve büyük çoğunluğu mağdurun kendi ailesinden gelen yetişkin suçluları dahil ediyor ya da mağdurun kendi ailesi tarafından biliniyor. Bu yüzden James Bulger davası böyle öfkeye neden oldu.
1993 yılına kadar geride kalmıştı ve bildiğim kadarıyla bu yana benzer bir durum söz konusu değildi.
Ceza adalet sistemine alındıklarında bu tür çocukları denetlemek son derece zordur.
Psikolojik olarak aşırı rahatsız edilirler, çoğu zaman cinsel ve fiziksel istismarın kurbanı olurlar, zavallı ebeveynlikten acı çekerler ve sıklıkla kendine zarar verme ve hayvanlara şiddet bağlantısı olurlar.
Çocuklu çocuğa cinayetler çok seyrek olduğu için merkezi bir rehberlik yoktur. Benzersiz davalar için benzersiz eylemler gerekir.
Thompson ve Venables, gençlik adaleti hizmetleri için gerçek bir mücadeleydi. Sadece iki suçluyla uğraşmak için yalnızca bir çok personele ihtiyaç duymakla kalmıyor aynı zamanda her biri yeni bir kimlikle donatılmalıdır.
Konu, başka suçlar işlediklerini önlemek. Ölüm cezasının yokluğunda ya da bir çocuğun hayatını tıkaması durumunda, alternatif yok.
Yaşam lisansında kimseyi hapishaneye geri çağırmak çok zordur. Çok fazla gayret sarfeden olma eğiliminde ve yeni kimliğinin keşfedilmesi daha olası. Kendileri için tehdit oluşturan, cezai bir suç ya da davranıştan başka herhangi bir şey için çağrılmaları en sıradışı şeydir.
Karar hafifçe alınmış olmayacak ve gençlik rehabilitasyon hizmetinde çalışan kişiler arasında aşırı hayal kırıklığı olacaktır.
Bu davalar o kadar seyrektir ki, Jon Venables’in ihlalinin gelecekte bakılacaklarını değiştireceği ihtimali düşüktür. Her biri esastan değerlendirilmelidir.
No views yet