Paradoks, birbiriyle bağdaşmaz görünen iki fikri birlikte taşıyan bir önerme veya mesaj olarak tanımlanabilir.
Felsefe tarihinde ünlü örnekleri bulunan paradokslar (Zenon paradoksları: Havaya atılan okun hareketsizliği veya Achileus-Kaplumbağa yarışı gibi, Newcomb paradoksu, Reichenbach paradoksları: Verilen emri istese de tutamayan askeri birlik berberi’ gibi), sosyal psikolojiye kişiler arası iletişim vokabüleri çerçevesinde girmiştir.
Bir paradoks, iki ya da daha fazla görüşün bir arada bulunması durumundaki çelişkiyi ifade eder. Bu görüşlerin her biri yalnız başına doğru olsa da, bir arada bulunduğunda çelişkiye düşerler. Paradokslar genellikle filozofik ya da kavramsal problemler olarak ele alınır ve insanların düşüncelerini sorgulamaya ve düşünme yeteneklerini geliştirmeye yardımcı olurlar. Örneğin, “benim ölümüm benim doğuşumum” cümlesi, Zeno’nun Düşünce Paradokslarından biridir ve insanların ölüm ve doğuş kavramları hakkında düşünmeye teşvik eder.