Viaer
Aosfer Sönüşü’nün 846. Yılı’nın 15. Şiay’ı
Binanın duvarlarını yıkıp geçerek bir köşeye saplanmış olan baltayı Viaer tek eliyle tutarak kendisine doğru çekmeye çalıştı. Balta yerinden kıpırdamadı. Yere tükürdükten sonra ovuşturduğu iki eliyle baltayı sıkıca tutarak yine çekmeye çalıştı fakat yine baltayı saplandığı yerden çıkarmaya gücü yetmedi. Bir kez daha deneyip başaramayınca küfürler ederek hana dönmeye karar verdi.
Hanın girişine yaklaşırken genç hancıyı gördü. Genç adam büyük ve endişeli gözlerle ona bakarken Viaer yanından geçip içeriye girdi.
Rott yuvarlak masasının başında içkisini içmeye geri dönmüştü. Genç adam hızlı adımlarla yaklaştığı masaya yumruğunu sıkarak oturup “Beni öldürmeye çalıştın,” dedi. Her ne kadar iri adam tarafından övülmüş ve talim konusunda söz almış olsa da adam onu fırlattığı baltasıyla öldürmeye çalışmıştı. Bu kabul edilemezdi.
Rott diliyle dudaklarını ıslattıktan sonra “Bize ayak bağı olup olmayacağını görmem gerekiyordu,” dedi. “Benim sınavımı sisin içerisinde yaptıklarınla geçtin. Sis kaybolduktan sonra bir de kadere karşı ne yapabileceğini görmek istedim. Anlaşılan kaderinde yakın zamanda ölmek yok.”
Rott içki şişesini Viaer’e uzattı. Genç adam kaldırdığı eliyle istemediğini belirtince Rott şişeyi kafaya dikti. Viaer karşısındaki iri adama bakarak “Beni kurtaran şeyin kaderim olduğunu düşünmüyorum,” dedi.
Rott şişeyi kafaya dikip bitirdikten sonra masaya sertçe koydu. Eliyle ağzının kenarını sildikten sonra “Her neyse,” dedi. “Karanlık Lis’i konusunda ne kadar iyisin?”
Duyduğu şeyden hiçbir şey anlamayan Viaer kaşlarını düşünceli bir şekilde kaldırarak “O da nedir?” dedi.
Yutkunan Rott inanamıyormuş gibi bakıp kaşlarını çatarak “Sen benimle dalga mı geçiyorsun?” diye sertçe sordu.
Viaer başını iki yana salladı. “Neden bahsettiğin hakkında en ufak bir fikrim yok.”
“Kaptanın dediğine göre Dalls Crain’i Karanlık Lis ile yaralamışsın.”
Viaer o dövüş sırasında yaşananları düşündü. İçi garip hislerle dolmuşken kılıcını havaya doğru sallayıp kendisinden oldukça uzakta duran adamı acıyla bağırtmıştı. Her şey çok hızlı geliştiği için o sırada neler olduğunu kavrayamamıştı ve hâlâ kavrayabilmiş değildi.
“Her şey çok ani gelişmişti. Orada ne yaptığım hakkında hiçbir fikrim yok.”
Rott kendisine tokatlar atıp başını hızla iki yana salladı. Ardından kendi kendine “Sadece iki şişe içtim,” dedi. “Sarhoşlamış olamam. Bu mümkün değil!”
Tekrardan genç adama dönen Rott, “Bir yol kardeşi olarak Lis ne bilmiyorsun öyle mi?” dedi.
Başıyla Rott’u onaylayan genç adam parmağındaki yol kardeşlerinin gümüş yüzüğünü ovalarken “Evet,” diye yanıtladı. “Lis denen şeyi sanırım ilk defa senden duyuyorum.”
Çizgi şeklindeki ağzı yavaşça açılan Rott kahkaha atmaya başladı.
“Bunca zaman bunları duymadan ve bilmeden yaşayabilmen bir mucize, bunun farkındasın değil mi? Pekâlâ, talimlerin yanı sıra tüm bildiklerimi sana öğreteceğim ama önce bizimkileri alıp yola çıkmalıyız. Burada çok fazla oyalandık.”
İçeriye giren Rott kısa süre sonra Ric ve Ashia ile birlikte Viaer’in yanına döndü. İkiliyi dışarı yolladıktan sonra içeri giren genç han sahibine birkaç gümüş uzattı.
Önüne uzatılan gümüşleri geri uzatan genç han sahibi, “Bu handa kalanlardan ödeme almıyoruz,” dedi sakince. “İsterseniz sonsuza kadar burada kalabilirsiniz.”
Rott yanındaki Viaer’e bir bakış attıktan sonra genç hancıya döndü. Bir kaşını yukarı kaldırıp düşünceli bir şekilde “Ödeme yapmadan sonsuza kadar burada yaşamak kulağa hoş geliyor,” dedi. “Bu cömertliğin sebebini bizimle paylaşıp merakımızı giderebilir misin?”
Genç hancı hâlâ karşısındaki iri korsandan çekiniyor gibiydi fakat aynı zamanda konuşmak onu rahatlatmış gibiydi. Adam sakince anlatmaya başladı.
“Fark ettiyseniz köyde benden başka hiç kimse yok. Çünkü benim dışımda burada yaşayan herkes Beyaz Işık Aarin’e tapıp haftalarını ormanda ona ibadet etmekle geçiriyor. İnançları gereği yabancılarla her şeylerini paylaşıp onlardan hiçbir ücret talep etmiyorlar. Derebeyimiz, ben o inancın mensubu olmamama rağmen beni de öyle davranma konusunda ikna etti.”
Bir eliyle çenesini tutan Rott, “İlginç,” dedi. “Dışarıdan gelenlere her şey bedavaysa, nasıl oluyor da köyünüz hâlâ ayakları üzerinde dimdik durabiliyor?”
“Kimseden bir şey talep etmiyoruz ve her şeyimizi paylaşıyoruz. Hizmetimizden memnun kalanlar gönüllerinden kopanları bizlere bağışlıyorlar. Bu sayede mutlu ve inançlı bir şekilde geçinip gidiyoruz.”
Gülümseyip başını sallayan Rott, “Anladım,” dedi. “O zaman birkaç gümüşümü içimden geldiği için sana hediye ediyorum delikanlı.”
Genç hancı gülümsedi.
“Teşekkür ederim efendim.”
Yan tarafta durup her şeyi dinleyen Viaer’e kafasıyla gitmeleri gerektiğini işaret eden Rott yavaş adımlarla hanın çıkışına ilerledi. O sırada genç hancı arkadan coşkulu bir tonla “Yine bekleriz!” diye bağırdı.
Rott gülümserken ona bakan Viaer, “Neden gülüyorsun?” diye sordu. Rott başını iki yana salladı.
“Sinirden. O çocuk benim görünüşümden korkuyor sanıyordum ancak korkusu ondan değilmiş. Çocuk uzun zamandır insan görmediği için yani yalnızlığa alıştığından dolayı her şeyden korkar olmuş. Köydeki pislikler o farklı bir inanca sahip diye onu dışlamışlar. Bir de gencin işlettiği handan kendi inançları yüzünden bir şey kazanmasına izin vermiyorlar. Çok yazık...”
Genç hancıya acıyan Viaer başını iki yana salladı. Üzülmüştü ancak elinden bir şey gelmezdi. İşte dünya böyle adaletsizdi…
Köyden sessizce çıkan dörtlü kuzeye doğru ilerlemeye başladı.