Kapali Çarşı veya Kapalı Çarşı veya Kapalıçarşı, İstanbul’un en ilgi çekici mekanlarından biridir. Tonozlu çatılı sokakların ve kubbeli binaların labirenti, 250 yıllık bir süre içinde gelişmiştir. 15. yüzyılda Sultan II. Mehmed (1451-1481), Ayasofya Camii (bugünkü Ayasofya Müzesi) için iki taş bedesteni veya bir gelir kaynağı olarak takaslar yaptırmıştır. Burada tüccarlar değerli eşyalarını saklayabilir ve satabilirler. Bunlar sırasıyla Cevahir ve Sandal Bedestens olarak bilinir, bunlar İstanbul’un ticaret merkezidir ve çevrelerinde çok sayıda tezgah ve dükkan inşa edilmiştir. Zamanla bu dükkânların sıraya dizdiği şeritler, alışveriş yapanların rahatı için çatlamışlardı ve bugün bildiğimiz çarşıyı yaratmışlardı.
1701 ve 1750 yıllarındaki yangınları 1766 depremi ve 1791 ve 1826 yıllarında daha fazla yangınla takip etti. Sonra 1894 büyük depremi ve en son 1954 yangını geldi, daha sonra restorasyon çalışmaları beş yıl sürdü. Kapaliçarsi’ye aşina olmayanlar ve harita olmadan çevrelerinde kaybolmak veya dolaşmak kolaylaşır. 30.7 hektarlık (75.8 dönüm) bir alanı kaplar ve on kuyu, dört çeşme, iki cami, birkaç kafe ve restorandan söz etmeyen 3000’den fazla dükkan ve 61 caddeden oluşur. Çarşıda yaklaşık 25.000 kişi sürekli olarak çalışmakta ve belirsiz sayıda sokak satıcısı da kendi mallarını ve çevresini katlamaktadır. Türkiye’nin altın piyasasının kalbi ve gayri resmi döviz piyasası burada yendi.
Yüzyıllar boyunca İstanbul’a gelen gezginler, bu büyük çarşı, bir şehrin içindeki minyatür bir şehrin egzotik atmosferini, karşı konulmaz buldular. Geçmişte, çarşılar sadece ışıkların altındaki yüksek pencereler tarafından aydınlatıldı, çünkü dükkancılar ilk ışıkta açıldı ve alacakaranlıkta kapatıldı. Kompleksin merkezinde, Eski veya İç Bedesten olarak da bilinen Cevahir Bedesten’in yüksek kubbeli salonu bulunmaktadır. Burada en değerli eşya ve antikalar geçmişte bulunmaktaydı ve hala günümüzde bakır eşya, kehribar ibadet boncukları, kakma silahlar, ikonlar, sedef aynalar, su boruları, bastonlar, saatler ve saatler, şamdanlar , eski paralar, mercan ve turkuaz ile ayarlanmış gümüş ve altın takı.
Diğer 15. yüzyıldan kalma salonda Sandal Bedesten (Yeni veya Küçük Bedesten olarak da bilinir), kuzey kubbede 20 kubbe ile örtülüdür. Çarşının diğer bölümlerinin görünen, görünüşte rastgele planı, büyüsünün bir parçası. Çarşının kendisi, hans olarak bilinen çok sayıda ticari binadır, her biri birkaç kattaki küçük atölyeler, çoğu zaman uzun süredir Varakçi (Gold Leaf Maker) Han gibi esnaf isimleriyle adlandırılmıştır. 19. yüzyılın sonuna kadar bir aile Kapaliçarsi’ye bir alışveriş gezisine gidebilir ve üstünden ayak parmaklarına kadar tüm kıyafetleri ve ihtiyaç duyduğu ev eşyalarını satın alabilir, hatta sipariş üzerine oyulmuş mühür halkalarına sahip olabilir ve hatta çeşitli silahlı hane halkı; hepsi bu tek çatı altında.
Bugün hediyelik eşya ve hediyelik eşyalar görünüyor, halılar ve mücevherlerle yakın bir saniye. Çeşitli esnaflar, isimleri sık sık ortadan kaybolan eşyaları hatırladıkları belirli sokaklarda bir araya gelme eğilimindedir. Kask Yapımcıları, Fez Makineleri, Peçete Makineleri, Yorgan Makineleri, Hattatlar ve Kitap Satıcılarının sokakları var ama bunlardan birkaçı. Kitap satıcıları ana çarşıdan, Beyazıt Kapısı’nın yanında Sahaflar Çarsisi olarak bilinen küçük bir açık hava pazarına taşındılar. Çarşıyı gezmek, kafelerden birinde oturmak, kalabalıkları izlemek, alışveriş yapmak için harcanan keyifli bir öğleden sonra, eski İstanbul’un romantik atmosferini yeniden canlandırmanın en iyi yollarından biri.