Michel Foucault : Güncelliğin Bir Ontolojisi
TÜKENDİ
Foucault’un felsefi bir düşüncesinin ya da felsefi bir eserinin değil de, felsefi bir güzergahının olduğunu söylememizin nedeni ne? Güzergah, yani girift bir yolculuk fikrinde, bir kez daha içsel bütünlük güçlüğüyle, düşünce ve düşünme düzeni ile yaşam düzeni arasındaki çetrefil etkileşim – hatta birbirini ezme- ya da her durumda kargaşa fikriyle karşı karşıya kalıyoruz: Sanki güzergah, bir biçimde, bir kişinin özel ya da kamusal, ama felsefe dışı güzergahını da içeriyormuş gibi. Öyleyse Foucault güzergahına vereceğimiz ya da ondan esirgeyeceğimiz paye sorunu, Foucault yolculuğuna vereceğimiz felsefi, entelektüel, daha genel olarak etik paye sorunu, dolaylı olarak bir başka soruyu gündeme getiriyor: Aslında, neydi Foucault?.. Psikoloji, tarih ve edebiyatla ilgilenen ve bir edebiyatçı gibi yazan filozof Foucault. Bütün bunlara ilk gülen o olacaktır, olmuştur da: Foucault, bir söyleşide söyleşiyi yapanın “Siz kimsiniz, Sayın Foucault?” sorusunu yanıtlamayı reddederek, kimliğini saptamaya çalışan ve “nüfus kütüğü ahlakı” olarak adlandırdığı şeyle ilgilenmediğini dile getiriyordu tahrik edici bir biçimde. Ve yanıtına büyük bir kahkaha eşlik ediyordu: Foucault, gülen filozof (-olmayan?).