(Makale, Hırvat askeri tarih dergisi “Husar“ N2-2016'un Almanca versiyonunda yayınlandı)
Birinci Dünya Savaşı'nın başında tüm ülkeler hızlı bir zafer kazandılar ve buna çeşitli yaklaşımlar uyguladılar.
Tarihçiler süvarilerin I.Dünya Savaşı'ndaki rolü, özellikle Batı Cephesi konusunda hemfikir değiller. Tam tersine, yoğun bir iyi yol ağının olmadığı Doğu Avrupa'nın uçsuz bucaksız geniş alanlarında süvariler, II.Dünya Savaşı'nda bile önemli bir rol oynadı. 1914-15'te çekilen bu resim mükemmel bir örnek: Güney Rusya bozkırlarında ilkbaharın erimesi sırasında bir çamur denizine dönüşen Avusturya-Macaristan süvarileri. 30 yıl sonra, Alman için bile geçilmez hale geldi tank bölünmeler.
Avusturya-Macaristan'ın Sırbistan'a karşı saldırısı 12 Ağustos 1914'e başladı ve nehirleri Sava ve Drina'yı zorladı. İmparatorluğun liderliği, küçük Balkan devletini birkaç hafta içinde yenmeyi ve ardından tüm güçlerini güçlü bir düşmana (Rusya İmparatorluğu) dönüştürmeyi umuyordu. Almanya’nın benzer planları vardı: önce Fransa’yı yenilgiye uğrattık, sonra doğudaki bütün güçleri taarruz ettim. Almanya sınırındaki güçlerin çoğunu elinde tutan Fransa, Belçika ve Lüksemburg (Schlieffen Planı) üzerinden Alman taarruzları tarafından şaşırtıldı. Bu, Belçika'nın tarafsızlığını garantileyen İngiltere'yi Fransa ve Rusya kampına yönlendirdi. Rus planları arasında Doğu Prusya'da Almanya'ya ve Galiçya'da Avusturya-Macaristan'a yönelik belirleyici bir saldırı vardı. Rusya, uzun süren bir savaşa hazır olmadığı için her iki rakibini de mümkün olduğu kadar çabuk yenmek istedi.
Galiçya'da üç Avusturya-Macaristan ordusu vardı: Ben - Batı Galiçya'da, X - merkezde ve XI - Doğu Galiçya ve Bukovina'da. Zaten Temmuz 31’a yüksek alarm verildi. Demiryoluyla ek birliklerin transferine de başlandı. Trenler 15 km / s'in üzerindeki hızlara ulaşamadığı için transfer ertelendi.
6 Ağustos Avusturya-Macaristan, Rusya'ya savaş ilan etti ve 15, "stratejik istihbarat" amacıyla büyük süvari oluşumlarını tayin etmeye başladı. Yüksek Komutanlık (AOK- Armeeoberkommando), uzun seferberlik dönemi nedeniyle Rusların Ağustos 26’a kadar saldırı yapmasını beklemiyordu. Bu ilke olarak doğruydu, ancak Ruslar seferberliği tamamlamalarını beklemeden saldırıyı başlattılar. Zaten Ağustos'ta 18, Galiçya sınırını geçti. Bunu Vistula ve Dniester arasındaki bölgede devam eden birkaç kavga izledi. Eylül ayına kadar süren bu savaş dönemine 21, “Galiçya Savaşı” denir. Bu zamanın özelliği, Kazaklara köylere, küçük müfrezelere ve üst düzey komutanlara saldırının gerçek ya da kurgusal raporları tarafından oluşturulan "Kazak korkusu" idi. Rus 3 Ordusu birlikleri, Krakow'u işgal etmek için Ağustos 19 sınırını geçti. Sütunlarının öncülüğünde, Avusturya-Macaristan Ordusunun XI Kolordu tarafından savunulan Lviv-Tarnopol hattı boyunca ilerleyen 9-th ve 10-th süvari bölümleri keşif ve ana güçlerin örtülmesi görevi ile taşındı. Burada, Yaroslavl kasabası yakınlarında, Ağustos 21'ta, 10 Bölümü, cephenin bu sektöründeki ilk büyük savaş ve son süvari savaşı haline gelen Avusturya-Macaristan Süvari Birliği'nin 4'i ile çarpıştı. hikayeler.
Avusturya-Macaristan süvarileri.
Ulan alayından Lancer 12.
1914’e göre, Ulans geleneksel başlıkları “şapka” yı korudu, ancak Ruslardan farklı olarak zirvelerle yollarını ayırdı. Sadece şapkaların kendine özgü bir alay rengi vardı. 1 (sarı) ve 13 (mavi) rafları Yaroslavitsy yakınlarındaki savaşta yer aldı.
Birinci Dünya Süvari Birliği başlamadan önce, dünyadaki tüm orduların önemli bir parçasıydı ve topluma saygı duyuyordu. Avusturya-Macaristan istisna değildi. Süvarileri hiç bu kadar çok olmamıştı, savaştan önceki dönemde olduğu gibi iyi atlar ve güzel formlar aldılar. Süvari seçkinlerdi, aynı zamanda kuk ordusunun en pahalı kısmıydı. İkili Monarşinin Silahlı Kuvvetleri pratik olarak üç ordudan oluşuyordu: Genel İmparatorluk Ordusu (kuk Gemeinsame Armee), Landwehr (kk-Landwehr) ve Macar Honvedseg (md) (mk Honvedseg). Tüm imparatorluk ordusu İmparatorluk Savaş Bakanlığına bağlıydı ve her iki Landwehr de kendi bakanlıkları altındaydı. İmparatorluk Genelkurmay Başkanlığı İkili Monarşinin savunmasından sorumluydu, ancak üç ordunun her birinin kendi teftişi, karargahı, bütçesi, komuta personeli, örgütlenmesi ve işe alım sistemi vardı.
Tüm imparatorluk ordusu, 49 piyade ve 8 süvari bölünmeleri, Avusturya Landwehr - 35 piyade, 2 dağ piyade, 3 Tirol tüfek ve 6 Uhlan bölgeleri ve 2 binicilik tüfek bölümlerini (tabur) içeriyordu. Honved, 32 piyade ve 10 hussar alaylarına sahipti. Altı ordudan oluşan 18 kolordu. Barış zamanında, 450 her üç ordunun da binlerce kişiye hizmet etti ve eğer mobilize edilirse, sayıları 3 350 000'e yükseldi. Savaştan önce, Genel İmparatorluk Ordusunda 15 Ejderhaları, 16 Hussars ve 10 Uhlan alayları vardı. Avusturya'daki Landwehr'de, Dalmaçya ve Tirol'den gelen göçmenlerin görev yaptığı 6 Uhlan alayları ve 2 süvari tüfekleri (taburlar) vardı. Macarca Honved, 10 hafif süvari alaylarına sahiptir. Yaklaşık elli bin birliğin bulunduğu toplam 50 süvari alayları vardı.
Avusturya-Macaristanlı atlıların paçaları. Kırpılmış at kuyrukları ve çıplak ağaçları göz önüne alındığında, ilkbaharda olur. Böyle bir yürüyüşle hareket eden süvari, çok uzak mesafeleri kapsayabilir. Piyadelere göre en az on kat fazla, bazen tek mobil rezerv haline geliyor.
Süvariler geleneksel olarak ejderhalara, mızraklara ve süvarilere bölündü, ancak aralarındaki tek fark formdu. Silahlanma ve taktik aynıydı. Avcılar, 20. yüzyılın 20'unun başında bile zirvelerinden vazgeçtiler ve ejderhalar ve süvariler gibi, karabina, tabanca, kılıç ya da kılıçla donandılar. Her süvari alayı bir merkez, üç piyade (bir piyade şirketinin bir analogu), bir makineli tüfek ve mühendis şirketi ve bir telgraf komutanlığı içeren taburlara benzeyen iki bölümden (yarım alaylardan) oluşuyordu. Barış zamanında, filo, 5 görevlileri ve 166 görevlendirilmemiş görevlilerden ve askerlerden oluşuyordu. Bunların sadece 156'i savaşçıydı, geri kalanı - savaşçı olmayan (tren ve diğer hizmetler). Her filo bir yedek - bir subay, 18 görevlendirilmemiş subay ve askerler ve 5 atlarından oluşuyordu. Makineli tüfek şirketi iki gözcülüğe bölündü ve sekiz adet Schwarzlose makineli tüfek (8-mm-Schwarzlose-MG05) vardı. Süvari pitoresk üniformalarının aksine, makineli tüfekler basit bir gri-mavi üniforma giydi.
Savaş zamanlarına göre, her süvari alayı bir 41 subayı, 1093 görevlendirilmemiş subay ve askerlerden oluşuyordu ve 1105 atlarına sahipti. İki alay bir tugay, iki tugay süvari birliği oluşturdu. Süvari bölümü ayrıca her birinde yılın 75 modelinin dört 1905-milimetre topundan oluşan üç pilinden oluşan bir at topçu bölünmesini de içeriyordu.
Süvarilerde servis yapmak için atlar dört ila yedi yaş arasında seçildi ve 158'ten 165 santimetreye kadar olan atıcılar ile büyüyordu ve at topçularında 150'tan 160'e kadar atıldı, servis ömürleri süvari sınıfında 8 ve 10 yıllarındaydı.
Xroslavx Süvari Tümeni'nin Yaroslavits savaşına katılan Baş General Edmund Ritter von Zaremb'in komutasındaki bileşimi;
-18 Tugayı (Komutan - Genel Eugen Ritter, Ruiz de Roxas - 9. Ejderha Alayı "Arşidük Albrecht" ve 13-Ulan Alayı "Böhm-Ermolli";
-21 Tugayı (Komutan - Albay Kont Otto Uin-15 Dragoon Alayı "Arşidük Joseph" ve 1-Uhlan Alayı "Ritter von Brodermann";
atlı topların bölünmesi - üç pil (toplam 12 top).
Bölümün görevi başlangıçta sınırı korumak ve ardından süvari general Brudermann ve keşif komutasındaki 3 Ordusunun ilerleyişini ele almaktı.
Rus süvari
Bu özgün çizim kendisi için konuşuyor - Kazaklar atlı olarak doğdu ve bu hileler onlar için özel bir şey değildi. Bunların hepsini askerlik görevine çağrılmadan önce yapabildiler.
170 milyonlarca kişiyle büyük bir güç olan Rus İmparatorluğu, dünyadaki en çok sayıda silahlı kuvvetlere sahipti, ancak silahsız ve eğitimliydiler. Zaten barış döneminde, ordunun büyüklüğü 1,43 milyon insandı ve seferberlikten sonra 5,5 milyona yükselmesi gerekiyordu. Ülke, her biri bir piyade alayı oluşturduğu 208 bölgelerine bölündü.
Askeri afiş Rus hussars verilmesi. İlk sıraların sivri uçlu olması dikkat çekicidir.
1914 tarafından Muhafızlara, Grenadiers'a ve 236 ordu kuvvetlerine bölünmüş 37 alayları vardı. Ayrıca, Rusya süvarileri tüm savaşçı ülkelerin süvarilerinin en saygısıydı. Süvari dört tipti: Muhafızlar, doğrusal, Kazak ve düzensiz. Guard, iki ayrı bölümde 12 süvari alaylarını içeriyordu. Doğrusal - 20 Dragoon, 16 Uhlan ve 17 Hussar Aletleri. Don Kazak Host, bir 54 alayı, Kuban - 33 ve Orenburg - 16 görüntülemiştir. Düzensiz süvariler, Kafkasya ve Türkmenistan'dan gelen göçmenlerden oluşuyordu. Toplamda, Rus süvarileri, 24 süvari bölünmelerini ve 11 bireysel Kazak teçhizatlarını içeriyordu. Her bölüm iki teçhizata bölündü: birincisi ejderha ve mızrak alaylarını, ikincisi - süvarileri ve kazakları içeriyordu. Bölümlerde ayrıca, her biri yılın 76,2 modelinde altı adet 1902-mm topuyla atlı topçu pilleri de vardı. Süvari alayı, 6 filoları (toplam 850 süvari), bir 8 makineli tüfek ile bir makineli tüfek firması ve bir sapper firmasını içeriyordu. Avusturya-Macarların aksine, filoların ilk saflarını oluşturan Rus askerlerin zirveleri vardı.
Özel 10 inci Novgorod Dragoon Alayı.
Rus süvarilerinin alayları, dar çizgilerin belirleyici renginde ve apoletlerdeki alay sayısında birbirinden farklıydı. Sadece beş özgün renk rengi vardı: kırmızı, mavi, sarı, yeşil ve pembe.
Resimdeki asker, yılın koruyucu rengi 1907 model gömlek gömleği ve bir kapak arr ile giyinmiş. 1914. Yılın 1891 modelinin üç hatlı ejderha tüfeğiyle (8'te daha kısa piyadelere bakınız) ve bir kılıç arrıyla donanmış. 1887 buna bağlı bir süngü ile.
Bir süngü ile desen 1887 Rus ejderha parçası.
General Count Fyodor Arturovich Keller komutasındaki 10 Süvari Tümeni Yaroslavl'da savaştı. Kompozisyonu aşağıdaki gibiydi:
- 1 Tugayı - 10-Novgorod Dragoon ve 10-Odessa Uhlansky alayları;
-2 Tugay - 10-th Ingermanland Hussars ve 10-th Orenburg Kazak alayları;
-3-üç Don (toplam 18 top) oluşan Don Cossack topçu bölümü.
savaş
20 Ağustos ayında, 21.00 yakınlarındaki Onbaşı Habermüller, piyade ve topçu tarafından güçlendirilen Rus 4 Süvari Birimi'nin Zaloshche kasabasını ve iki koloniyi geçtiğini belirten bir mesaj olan Suchowola kasabasında bulunan 9 Süvari Tümeni'nin merkezine teslim edildi. Olya. İkincisi, 40 merkezinin merkezinden yaklaşık 4 kilometre uzakta bulunuyordu. bölme. En yakın Avusturya-Macaristan kuvvetleri geniş bir alana yayıldı: 11-I piyade bölümü, Brzezane ve 70-I kavağının güneyindeki 8 kilometresine yerleştirildi. Tarnopol'deki bölünme, güney doğu ile yaklaşık aynı mesafede. Ruslar, üç Avusturya-Macaristan şubesi arasındaki kavşaktan geçti ve demiryolu iletişimini Zborov'dan kesmeye çalışacakları belli oldu. Onları kuşatmak için, üç Avusturya-Macaristan bölümünün hepsi birlikte hareket etmek zorunda kaldı.
silâhçı tam elbiseli Avusturya-Macaristan atlı topçu 2. sınıf ustası. Bir tabanca ile silahlı Steyr arr. 1912 ve kılıç arr. 1869.
Ağustos 21, sabahları 3, 4-I kav. bölünme alarma geçti ve konuşma emri aldı. Bölüme bağlı olan 35-Landvehr Alayı'nın iki taburu, Lopushan'ın güneyinde 388 yüksekliğinde bir pozisyon almak ve süvariyi bu yönden örtmek içindi. Piyade gece yarısı civarında ayrıldı ve üç saat sonra süvariler izledi. Şafakta 4-I kav. bölünme, Nushche'un güneyinde yürüyen bir sütunda ilerliyordu. Amacı, Volchkivtsi'nin kuzeydoğusundaki 418 yüksekliğini işgal etmekti. İkinci filo başkanlığındaki 15'inci Dragoon Alayı ön plandaydı. Yaklaşık yirmi dakika geride kalan 15 inci ejderinin ana kuvvetleri, 3 inci Uhlan'ın 13 filosunun ardından 1 Uhl ve 1 inci süvari topçu şirketinin 3'in makineli tüfek şirketi tarafından takip edildi. Onları bölümün ana güçleri izledi: karargah, vagon treni ve sıhhi hizmetler, 11 ve 13 ve 1 ejderhasının dört filosu. 9'inci Landveren Piyade Alayı'nın iki taburu, 35'in sol tarafını kaplayacak şekilde yükseldi. Yakında Ruslar yoktu ve 396 civarında bitkin piyade adamları Lopushany'ye girdiler. Yerel sakinler, alay komutanı Teğmen Albay Reichelt'e geçen gün Kazak devriyeleri gördüklerini söyledi. Reichelt adamlarını Zhamny'nin yüksekliğine (yükseklik 6.30) getirdi; böylelikle bölümün yanını kaplayacak uygun bir pozisyon vardı. Oleiov bu yükseklikten görünmüyordu, Yaroslavitsa yaklaşık olarak güney-doğu yönünde 416 basamaktaydı ve Volchkovitsy - batıda, Striplerin nehrin dibinde.
Avusturya-Macaristan 8-santimetre hızlı ateş alan silahı "Skoda" arr. 1905.
Takım kalibreli: 76,5 mm.
Savaş ağırlığı: 1020 kg.
Mermi ağırlığı: 6,6 kg.
Pişirme aralığı: 7000 m.
Ateş Hızı: Dakikada 12 çekim.
Her biri dört silahlı üç pil ve dört kabuk vagonunun ayrılması, süvari bölümünün süvari-topçu bölünmesiydi. Toplamda, 1914'ten itibaren, yıl, süvari bölücülerinin sayısına göre at-tüfek bölümlerinin 11'i idi.
396 yüksekliğinde piyade geldiğinde eşzamanlı olarak, 5.00, 4-I kav yakınında. bölüm, durduğu Hukalovits'in güneydoğusunda, 418'in yüksekliğine ulaştı. Yükseklik iyi bir genel bakış sağladı, ancak Ruslar görünmüyordu. Sürülen devriyeler de hiçbir şey olmadan geri döndü. Daha fazla güvenlik için bir şirket Zhamny'nin yüksekliğine 5.45'e götürme emriyle gönderildi. 6.00 yakınında bir kanonit duyuldu. General Zaremba, 8-ı kav'a karar verdi. bölünme Ruslarla savaşa girdi ve istihbarat sonuçlarını beklemeden 6.30, bölünmenin Yaroslavitsa'ya güneye gelmesini emretti. 11 Piyade Tümeni'nin yakında bu yönden geleceğinden emindi. İki alay, ejderin 9'i ve Ulan'ın 13'i, savaş oluşumunda ilerlemeye devam etti, ejderin 15'i sola, Ulansky'nin 1'i sola doğru ilerliyordu. Topçu ve vagon treni merkeze taşındı. 1 Dragoon'un 9 Filosu, Zhamny'nin yüksekliğini 35 Piyade Alayı ile işgal etmekti. Ancak, esrar için alınan, Orenburg Kazaklarının demiryolunu tahrip ettiği patlamaların sesiydi.
7.30'te avangard, durduğu Kabarovts'un güneydoğusunda bulunan 401'in yüksekliğine ulaştı. 11 Piyade yaklaşımına dair hiçbir iz yoktu. Bu arada, General Zaremba’nın karargahı, Oleyov'un kuzeydoğusundaki Rus süvarilerinin büyük kuvvetleri hakkında bir rapor yazarak, sabahları Oleiov’a gönderilen Teğmen Kont Ressenhauer’in yolculuğu olan kereste atlarına geri döndü. Yakında, Teğmen Gyrosh, Berimovka'nın zirvesinde (yükseklik 9) topçu sayısız Rus süvari haberi ile 427 Dragoon'dan geldi. Genel Zaremba'nın konumu zorlaştı: bir yandan, tepelerde toplarla Rus süvarileri, diğer yandan - üç küçük akarsuyun birleştiği Zborov şehri. Teğmen Kont Sizzo-Norris'in son mesajı Rusların onsekiz silah kurduğunu ve Zaremb'i derhal harekete geçmeye zorladığını bildirdi. Bölüme, düşmanı itmek için en iyi pozisyon olan Yaroslavitsa'nın kuzeydoğusundaki 418 yüksekliğine geri çekilme emri verdi. Alaylar seri halinde döndü ve maksimum hızda Yaroslavitsa'ya doğru koşuyorlardı. İki atlı pil, Yaroslavitsa'nın güneyindeki 500 basamaklarında atıkları örtmek için bir pozisyon aldı.
Rus 76,2-mm silahlar yılın 1902 modeli.
Savaş ağırlığı: 1040 kg.
Mermi ağırlığı: 6,5 kg.
Pişirme aralığı: 8000 m.
Ateş Hızı: Dakikada 12 çekim.
Pillerde 6 toplar vardı. Bölme iki veya üç bataryadan oluşur. Her süvari bölümü, bir topçu bölünmesine sahipti. Fotoğraf, silahların konumunu tüm savaşçı tarafların tipik bir konumunda gösterir. Topçular kalkanlarının altında dizlerinin üstünde, takımların arkasında gözüküyorlar.
9.15 yakınlarında, Rus topçusu dört deneme atışı yaptı ve kaçan sıhhi konvoy ve makineli tüfek şirketini ele aldı. Yaroslavl ve yıkılmış tahta köprülerden gelen mülteciler, Avusturya-Macaristan kuvvetlerinin geri çekilmesini zorlaştırdı. Sekiz adet Avusturya-Macaristan silahının ateşi (on sekiz Rus aleyhine) bir süre onları susturdu, bu da ejderhaların ve ulanların köyün içinden 411 yüksekliğine kadar dörtnala gitmelerini sağladı. Rus silahlarının bir kısmı yangını Avusturya-Macaristan bataryalarına, bazılarını da ateşle meşgul oldukları Yaroslavitsa'ya taşıdı. Avusturya-Macaristan topçusu geri çekilmek zorunda kaldı, personelin bir kısmı, mühimmat arabaları ve atlar kaybedildi. Komutanlardan biri olan Binbaşı Lauer-Schmittenfels ağır yaralandı. 411'in zirvesinde durdular ve Rus topçularında birkaç voleybolu ateşlediler. 418'in zirvesine daha da ayrılmaları Rusların Makova Gora'dan (401'in yüksekliği) ateşine eşlik etti, ancak etkisizdi.
İlk Rus mermileri Ulansky'nin 1-m'si üzerinde patlamaya başladığında, o zaman işgal edilen 396 yüksekliğindeki diğer silahlar, piyadelerin pozisyonlarında ateş açtı ve Zhamny'nin zirvesindeki 1-inci ejderhalarının 9-inci filosu ateş açtı. Ejderhalar ve ayak askerler 4-I kav gördüğünde. bölünme geri çekiliyor, onlar da geri çekilmeye başladı. Tüm bölüm 9.00 tarafından Volchkowitz'in doğusunda, nehrin kıyısında toplandı, Ruslar tarafından görülmedi ve yeniden kuruldu. Sadece bir mucize tarafından, kayıplar beklenenden daha azdı: 20 adam ve 50 atların etrafında.
13 Uhlan alayının saldırısı.
General Zaremba, 418 ve 419'in tepelerine oturmasını emretti. İki süvari bölüğü tarafından karşı çıktığını ve güvenilir bir savunma pozisyonu oluşturmak istediğini varsaydı. 11th Infantry ve 8th Cavalry Division'ın yaklaşımı için umut vermeye devam etti. 15 Dragoon'un makineli tüfek şirketi, kanadını kapatmak için 419 yüksekliğine gönderildi. Beş yüz metrede, arkada, yükseklikler örtüsünün altında, 1-th Uhlan (komutan - Albay Weiss-Schleissenburg) ve 9-th ejderhası (Col. Kopeček) alaylarından sonra iki sıra halinde dizildi. Yüksekliğin hemen arkasında 419, 13-th Uhlan (Albay Kont Spanochchi) ve 15-th Dragoon pozisyonunu aldı. Makineli tüfek şirketleri ve topçular doğrudan yükseklikte yer almaktadır. Zaremba ayrıca, Volchkovitsy'yi almak ve bölümün yanını örtmek amacıyla nehri yeni geçen 35 Piyade Alayı'na bir kurye gönderdi. Kurye, 2 taburunun yalnızca iki şirketini bulmayı başardı; bu, zaman içinde pozisyon almayı ve yüz Orenburg Kazaklarının geçişini engellemeyi başardı.
İlk pozisyon 1-th Uhlan ve 9-th dragoon tarafından alındı. Onları bir 15 inci Dragoon izledi ve nehir boyunca yol boyunca yükseldi. Albay Kont Spanocci, 13'inci Uhlansky'yi 418'in yüksekliğine atladı. İki batarya tarafından takip edilmeleri gerekirdi, ama garip bir nedenden dolayı Strypy'nin kıyısında kaldılar. Belki de Orenburg Kazaklarının ortaya çıkmasıyla ertelendiler. 13-th Uhlan'ın ön saflarında, üç filonun ilk bölümü, 3-th filosunun yarısı ve makineli tüfek şirketi sürdü. Birkaç yüz metrelik bir mesafede, 1 ve 3 filolarının ikinci yarısından oluşan Binbaşı Vidal komutasındaki ikinci bölüm onların arkasına geçti. 3 pili örtecek bir filo kaldı.
Kazak 8-st. George Tarikatı ile Don Kazak Alayı.
Zirveleri sayesinde Rus süvari avcıları Macar-Macarlara göre bir avantaja sahipti. Kazakların büyük bir dezavantajı güvenilmezlikleriydi. Keskin bir rakiple karşı karşıya kaldıklarında ilk başarısızlık işaretinden kaçtılar.
O anda, 1 bölümü, 418'in yüksekliğinin arkasında kaybolurken ve 15 ejderha bölümü, sadece Lipnik'in sağına yaklaşırken, 1000-uhlans'ın 2 bölümünden yaklaşık 13 metre mesafede bir Rus birliği sütunu belirdi. 10 Süvari Tümeni idi. Novgorod ejderhalarının iki filosu öncüde dört nala koşuyordu, ardından Odessa Ulan'ın üç filosu ve arka koruyucusunda - bir atperci ve makineli tüfek şirketi vardı. Vidal derhal bir buçuk filosu ile hemen bölünmüşlüğün ana güçleri görevlerini alana kadar Rusları tutuklama kararı aldı. Rusların üzerine atladı.
Geçit töreninde olduğu gibi Ulans, kolondan çizgiye döndü ve bir sinyalde borular saldırıya geçti. Ruslar sersemletildi ama çabucak iyileşti. Sütundan filoları seyahat yönünde bıraktılar, bir çizgiye döndüler ve kontra atak geçirdiler. Hızlı bir kafa kafaya çarpışmada, birinci rütbeden binicileri sivri uçlarla donanmış olan Rusların bir avantajı vardı ve birçok Avusturyalı eyerlerini devirdi. İlk zayiatlar arasında filo komutanları Kitsinski (yaralı) ve Michel'in yanı sıra yaklaşık bir düzine asker vardı. Sonraki çöplükte, rakipler tam anlamıyla üzüntülere dokunduğunda, ulan kılıçları daha etkiliydi ve gittikçe daha fazla Rus eyerden uçmaya başladı. Genel kaos, toz, tabanca atışları, insanların feshi ve atların komşuları birkaç dakika sürdü, daha sonra, üstün düşmanların baskısı altında olan askerler çekilmek zorunda kaldı. Birçoğu savaş alanına yaklaşmakta olan 15'inci ejderhasıyla buluşmak için geri çekilmeyi başardı. Düşmandan en son kaçan Binbaşı Vidal liderliğindeki küçük grup, geldiği gibi ayrıldı, ancak yolda Kazaklar tarafından yakalandı ve kısa bir süre sonra tutsak edildi. Rus ejderhaları geri çekilme yoldaşlarını takip etmeye çalıştı, ancak 15'in ejderha makineli tüfekleri 419 yüksekliklerinden itildi. Böylece kavga berabere bitti.
Ulan Vidal’in saldırısı Zaremba’nın planlarına dahil değildi, Ruslar yaklaşmadan önce pozisyon almayı umuyordu. Bunun yerine, 15-th Dragoon'u lanetlerin kurtarılması için göndermek zorunda kaldı.
15 inci Ejderha Saldırısı.
Avusturya-Macaristan 15'inci Ejder Alayı'ndan bir asker.
Alaylı renk - beyaz.
Savaşın başlarında Fransızlar gibi Avusturya-Macaristan süvarileri geleneğe sadık kaldılar. Süvarilerin seçkin statüleri gibi bu gelenekler, Ruslar, Almanlar ve İtalyanlar gibi, yirminci yüzyılın gerçekliklerine uyum sağlamasına izin vermedi.
Süvariler kırmızı ve mavi üniformalarına sadık kalırken, piyade ve topçu kıyafetlerini zamanın gereklerine göre değiştirdi. Belirgin alay renginde yakalar ve üniforma manşetleri vardı. Xroslavx “beyaz” ve 15 “yeşil” ejderha alayları Yaroslavitsy yakınlarındaki savaşta yer aldı.
Resimdeki sürücü Monnlicher karabina M1895 ve bir kılıç arr ile donanmış. 1865. Kakmalı kask arr. 1905, yıl Napolyon döneminden beri tarihe öncülük ediyor. Kampanyanın her ikinci sürücüsü, atlar için su olan bir varili ve her yedinci sürücüyü taşıyordu.
Albay Uin'in “beyaz” ejderhaları, ilk sıradaki 1, 4 ve 6 filolarının bulunduğu 2 ve 5 kenarlarından kaplanmış yüksekliğe yükseldi. Une, düşmanın büyüklüğünü bilmediğinden ve üstünlüğü durumunda, kanatlardan korunmak istediğinden, böyle bir yapıyı benimsemeye karar verdi. İki Rus filosunun onu sağ kanattan tehdit ettiğini gördüğünde, Binbaşı Malburg'un 2 filosunun onlara saldırmasını emretti ve kalan dört kişiyle saldırmaya koştu. Saldırı, toparlanıp savaş düzenini oluşturmayı başaran 13 alaycılarının liderleri tarafından gerçekleştirildi. General Zaremba ve her iki tugay komutanı von Ruiz ve Oine, görevlilerle birlikte alayın başında dörtnala gitti. Ruslar yine kısa bir süre için sersemletildi, ancak hızla yeniden yapılandırıldı ve karşı saldırı başlattı ve hepsi tekrar oldu. Rus zirveleri ilk Avusturyalıları eyerlerinden kurtardılar, sonra haki, yuvarlak kapaklar ve zirvelerle savaşçı saflarına girdiler ve onları kılıçla kesmeye başladılar.
Rus 7,62 mm Nagan revolver sistemi modeli yılın 1895.
Tabanca Steyer M1912.
9-mm mermileri, daha yaygın olan “Parabellum” dan daha ağır ve daha delicidir.
Ağırlık: 1,03 kg.
İlk kurşun hızı: 340 m / s.
Uzunluk: 233 mm.
Magazin kapasitesi: 8 kartuşlar.
Rusların sayısal üstünlüğünü, şiddetli savaşları ve toz bulutlarını anlatan kavga ile ilgili bazı yazılı anılar var. Rus subaylardan biri dizlerini dişlerinde tuttu ve iki elinden de tabancalarla ateş etti. Vakhmistr Polachek, başka bir Rus subayın silahını çekti ve dokuz Rus atlısını vurdu. Memurlardan biri, sözde Kont Rössegauer'in baş teğmen kılıcını kırdı ve altında bir at öldürülene kadar tabancayla savaşmaya devam etti. Ondan sonra bile, yerden ateş etmeye devam etti, bir kamçı tarafından yaralandı, ancak yaya olarak kaçmayı başardı. Dragoon Knoll, yaralı komutanı Albay Oine'yi bir grup Rus'tan kurtarmayı başardığı için ödüllendirildi. Savaş sırasında böyle birçok sahne vardı.
Trompetçiler ayrılmak için bir sinyal verdiğinde Sich 20 dakika kadar sürdü. Neredeyse aynı zamanda, kendilerine bakılmaksızın ateş açan Rus topçularının kabukları patlamaya başladı. Şarapnel, hem Rusları hem de Avusturyalıları öldürdü. Ejderhalar, Volchkowice köyünden geldikleri gibi geri çekildiler. Ruslar onları takip etmedi ve sırayla Lipnik'e gitti. Bazı Ruslar ağaçların peşinde koşarken vuruldu, bazıları çıkarıldı ve yaralılar ile ölüler arasında sahaya uzandı.
Kazak 10-th Orenburg Kazak alayı.
Kazaklar yarı düzenli süvari idi. Yirmi yıllık hizmetlerinde Kazaklar ödül olarak arsalar aldı.
Resimdeki Kazak, tüm Rus süvari askerleri gibi, bir tüfek ve kılıçla donanmıştır. 30 kartuşlarındaki deri kartuş kayışı omzunun üzerinden geçirilir. Ayrıca bir kamçıya sahip (Kazaklar mahmuz kullanmadı).
Orenburg ve Terek Kazaklarının ayırt edici rengi mavi idi. Bu çizgiler üzerinde ve omuz kayışlarındaki numaralarda görülebilir. Don Kazaklarının rengi kırmızıydı, Urallar mercanları mor, Astrakhan montları sarıydı.
Savaş devam ederken, üç yüz Orenburg Kazak, aniden Strypa'nın bataklık kıyısında sıkışıp kalan "azar azar" olan Kaptan Taufar'ın üçüncü bataryasına saldırdı. Hesaplamalar hızla atları düzeltti ve kaçmayı başardı, silah ve vagonları bıraktı. Bunu farkeden 1 ve 2. Kaptan von Stepsky'nin bataryası, silahları dağıttı ve Kazaklara ateş açtı, ancak kendisi çamur denizinden ayrılamadı. 15'inci ejderinin geri çekilmesi ve Kazaklara ek olarak Rus ejderhalarının ortaya çıkması, 1 pilinin topçularının topu atmasına ve çekilmesine neden oldu.
9-th ejderha ve 1-th Uhlan, derinliklerde durdukları ve durum içinde zaman içinde yönlenmedikleri için savaşta yer almadılar. Ayrıca, bölüm komutanı olarak hem tugay komutanları hem de merkez bürolarının kendileri saldırıya koştukları için emir almadılar. General Keller ve savaşçıları da savaş alanını terk etti, ancak silahların ele geçirilmesinin öğrenilmesi üzerine, kupa toplamak için geri döndü. Sonra Lipik'e döndü. Avusturya-Macar atlıları durdu ve Volchkowitz'in arkasında bir pozisyon aldı.
Görevlendirilmeyen görevli 9'inci Dragoon Alayı "Arşidük Albert"
Bir tabanca Steyer M1911 ile silahlandırıldı. Steyer'in tabancaları harika bir silahtır. Neredeyse iki katına çıkan bir atış menziline, büyük bir magazin kapasitesine ve daha güçlü bir kartuşa sahiplerdi. Onlar sayesinde, Avusturya-Macaristan atlılarının Rus silahlı tabanca Nagan'a karşı bir avantajı vardı.
Sonuç bölümü
Günün sonuna kadar, 11 Piyade ve 8 Piyade Birlikleri görünmedi. 4 bölümünün kayıpları harikaydı. 15 Dragoon, 150 adamı ve daha fazla at hakkında kaybetti. 13'in 34'in öldürüldüğünü ve yaralandığını açıklayan 113-th Uhlan Binbaşı Vidal, yakalandı. Toplam Avusturya-Macaristan'daki zayiat, piyade ile birlikte, 350 kişiyi oluşturuyordu. Rusya'daki kayıplar da yüzlerce sayıda. Daha iyi zekâ sayesinde Zaremba'yı şaşırttı. Savaşın sonuna kadar, düşmanın kuvvetleri hakkında hiçbir fikri yoktu. Ruslar tüm savaş boyunca girişime sahipti ve kararlı bir şekilde sürekli saldırıya uğradılar. Rus topçusunun üçlü avantajı, 9-I bölümünün de bu olaya karıştığını düşünmemi sağladı. Öte yandan, Zaremba'da 64 makineli tüfek vardı, fakat çok sınırlıydılar. 1914’teki Avusturya-Macaristan Ordusu’nda makineli tüfekler hala bir yenilikti ve kullanım tecrübeleri yoktu. Süvariler istisna değildi.
Birçok tarihçi, Yaroslavitsy'deki savaşı, Napolyon savaşları tarzında süvari kullanımının son örneği olarak görüyor. Her iki taraftan da katılımcıların şöhreti dışında herhangi bir sonuç getirmedi. General Keller, Avusturya-Macaristanlı binicilerin cesaretine hayran kaldı, sadece bir buçuk filoyu bütün bölüme saldırarak. Bütün bir 4 bölümüyle karşı karşıya olduğunu düşündü ve bu yüzden savaş alanını terk etti.
Edebiyat
Çevirmenin Notu
Konuyla ilgileniyorsanız, 10 bölümünün karargahının bir memuru olan savaşa katılan A. Slivinsky'nin makalesini okumanızı tavsiye ederim. (Http://www.grwar.ru/library/Slivinsky/SH_00.html)
Bu tanımları karşılaştırırsak, farklı olaylardan bahsettiğimiz anlaşılıyor. Onlara göre, her iki taraf da kendisini hapsettiğini düşündü ve karşı güçler hakkında hiçbir fikri olmadığını söyledi. Eğer Slivinsky, savaşa hazır bir düşman tarafından saldırıya uğradıklarını, geniş bir 6-8 sistemi olan filolara saldırdıklarını, ardından iki süvari treni takip ettiklerini yazarsa, yukarıdaki makalenin yazarı 13 Uhlansky'nin bir buçuk filo saldırısının kendiliğinden olduğunu iddia ediyor Bölümüne sıraya girme fırsatı vererek zaman kazan. Eşit zorla ve kendiliğinden zorlama Zaremba’nın 15 ejderhalarını savaşçıların kurtarmasına atma kararıydı. Ayrıca, Hırvat yazar Avusturyalılar için çok avantajlı bir bölümden bahsetmiyor, (Slivinsky'ye göre) Rus cephesinden geçip savaş oluşumunun arkasına geçti. Ve sadece Genel Keller’in tek rezervi - personel memurları, emirleri ve Kazak müflis koruyucuları - savaşa atma kararı, bölümü yenilgiden kurtardı.