Geçen gün kendimi, yakın zamanda geliştirdiğim arpacık için bir başka "optometrist reçeteli" çare bulmaya çalışırken yerel eczanede koridorları tararken buldum. Bu son bul ve yok etme görevi, son çare çabasıydı, çünkü alternatif, çok az sevinç gözyaşıyla bir neşterin sonunda olacaktı.
Bu eczaneye birçok kez gitmiş olmam şaşırtıcı bir şekilde göz bakımı bölümünü bulmakta zorlanıyordum, ancak karşılaştığım şey günün geri kalanında düşüncelerime hükmedecekti.
Birkaç çevre koşusundan sonra, sadece sivilce çıkarıcı ve hemoroit kremleri ile karşılaşmak için reçete alma penceresinin yanındaki uçtaki kapağı yuvarladım. Bu öğelerin neden aynı bölümde bir arada olması gerektiğinden emin değilim, ancak iyi bir görsellik sağladı. Bununla birlikte, reçeteli teslim alma hattının bir koridorunun ötesindeydim, saniyeler önce yaşlı bir beyefendinin, genç bir kadınla çaresizce dikkatini tezgahtaki sırasına çekmeye çalışıyor gibi görünen genç bir kadınla mahkeme salonunun önünden geçtim.
Göz bakımı bölümü mağazanın karanlık bir köşesine, daha az sıklıkta sağlık bakımı ilaçlarının yaşadığı bağırsaklarda bırakılmış olsa da, sırada bekleyen iki müşteri arasındaki konuşmaya kulak misafiri olacak kadar yakındım. Başkalarının konuşmalarını gizlice dinlemeyi alışkanlık haline getirmediğim için hemen not almadım, ancak bu alışverişin tonu ilgimi çekti.
Bu iki kişi arasındaki alışveriş tipik olarak yeterince başladı - sırada beklemenin acısını ve yaşlı adamın mevcut tıbbi durumunu tartıştı. Genç kadını işi için neden dünyayı gezdiğini açıklamaya ve ziyaret ettiği ülkeleri listelemeye iten şeyin ne olduğunu duymasam da, yaşlı adamın hızlı, oldukça heyecanlı yanıtını ve profesyonel özgeçmişine karşılık verdiğini duydum.
Kayıtsız bir üslupla ve görünüşe göre kendi fikrini iletmekle daha çok ilgilenen kır saçlı adam, bu halka açık ortamda bile hiçbir şeyden geri durmadı .
Salgınla ilgili düşünceleri ve daha spesifik olarak bunun nereden kaynaklandığını düşündüğü konusunda hiçbir kuşkusu olmadığı açıktı. Şimdi, bununla nereye gittiğimi biliyorsunuz ve muhtemelen haklısınız. Ancak böyle bir çirkinlikle karşı karşıya geldiğinizde, koridordan geçtiğinizde, yani internette veya haberlerde gördüklerinize göre birdenbire daha gerçek oluyor. Belki de bugünlerde bu kadar dışarı çıkmamamın bir sonucu, ama sizin gibi, bu ülkede her gün hayatımızı tüketen filtrelenmemiş nefretin çoğunu duydum, okudum ve gördüm. Dostum, dışarısı zor.
Bir ülke olarak karşılaştığımız sorunlarla ilgili konuşmasına başlamadan önce, önce kadının mesleki seyahatine cevap verdi. “ Bu Çin'den geldi biliyor musunuz? Evet, orada başladı. " Orada vahşiler. Birbirlerini öldürüyorlar. Hepsi vahşi. Bunu bize yaptılar.
Orada merhemlerin ve losyonların arasında donmuş halde durdum, çünkü bu kadar özgürce uçmakta olan böylesine nefrete bir süredir tanıklık ettiğimden beri ve ben Siyahım yani, bilirsin ...
Bunu şimdi duydum mu? Evet, bu oluyor, diye düşündüm.
Böylesine bir nefret gösterisine tanık olduğumda, yeni bir şey olmadığını biliyorum; özellikle son yarım on yıldır azınlıklara yönelik nefrette dramatik bir artış görülen bir ülkede. Ama hadi, bu kadar küstahça. Ne yazık ki, Amerika'da top ilaç tedavisi için sırada beklerken bile bu şekilde hisseden birçok kişi var .
Beni asıl etkileyen, bu fosilin ırkçılığına karşı ne kadar utanmaz olduğuydu - o da ne kadar gürültülüydü. Kimin duyduğunu ya da nefret dolu söylemine kimin itiraz edebileceğini umursamıyor gibiydi. Ama sanırım bu sensen, nefretini bilmiyorsun. Havladığı yabancının gücenmiş olabileceğinden kesinlikle endişelenmiyordu. Anlaşılan, rahatsız bir durumdan kaçınmaya çalışırken kadının tepkisi bekleniyordu.
Açıkça zor bir durumda ve ayıyı dürtmek konusunda temkinli bir şekilde, “ Hmmm, evet, bunu bilmiyorum. Orada hepimiz için zor. " Onun karşı saldırıya başlamasını ve dünya meseleleri ve kültürel saygı hakkındaki arkaik açıklamasında boşluklar açmasını beklediğimden değil, ama konuşmadan çıkmak ve sadece kürsüye ve ırkçılığına izin vermek istediği açıktı.
Bir noktada kadının başka bir yerde onun dikkatini başka yöne çalıştım, ama bu zamana kadar o oldu hepsi ve tam üzerinde ırkçı modu. Oldukça ağır aksanı şimdi daha da yükselirken, "gramp" başka bir doğu karşıtı tirada başladı. Sonunda kadın, muhtemelen bir kez daha dikkatini dağıtmak amacıyla konuştu: “ Bir Alman aksanı seziyorum. Almanyalımısınız? Onurlu ve biraz övünen adam şakacı bir şekilde haykırdı; Evet , öyleyim. Almanya, Çin'deki vahşiler gibi değil, en iyi insanların bulunduğu en iyi yerdir. "
Genç nefreti ya da yaşlı nefreti yok. Sadece nefret var. Tam dur!
Bu adam soyunu gururla överken, Almanya'nın çirkin geçmişini ve dünya üzerindeki olumsuz etkisini kendi bildirisinden uygun bir şekilde atladı. Bu kalıntının ülkesinin tarihiyle ilgili birkaç dersi kaçırdığı ve tüm hesaplara göre II.Dünya Savaşı tartışmalarında uyuduğu açıktı. Romantikleştirilmiş Almanya vizyonu bu tartışmada sürdürülebilir değildi, ancak bunu diğer kültürler hakkındaki düşüncelerini bölmek için kullandı.
Yeterince duyduğumdan ve herhangi bir ek sesli destek vermeye gönüllü olmadığım için tüm konuşmayı duymadım. Artık "barış" ve neşterle şansımı denemenin zamanı gelmişti. Göz bakımımı bulamadığım için değil, insanların ne kadar ırkçı olabileceğini ve bunu yabancılarla paylaşmaya ne kadar istekli olduklarını hatırlattığım için biraz travma geçirdim.
Irkçı inançları zahmetsizce ifade eden eski nesil biriyle karşı karşıya kalınan yıllar boyunca, çoğu kez orada savunmaya gelecek ve bir bahane sunacak birileri vardır ... "Öyle oldukları böyledir ." Daha iyisini bilmiyorlar. "Onlar daha eski bir kuşaktan."
Gerçekten mi?
Bu bir mazeret değildir ve olduğundan başka bir şey olarak görülmemelidir - başka bir nefret gösterisi. Genç nefreti ya da yaşlı nefreti yok. Sadece nefret var. Tam dur!
Amerika'da karşılaştığımız daha büyük sorunun bir kısmı, toplumun şu anda çalışma şeklini mazur görmek ve şüpheli davranışlara sahip olanların ölmesini beklemek, böylece ırkçılık olan bu hastalıktan nihayet kurtulabiliriz. Bu fantezidir ve ne yazık ki nefretin sürekli ifadesinin kontrolsüz kalmasına izin verdiği için tehlikelidir. Sorun, bunu uygulayanlardan çok daha derinlere iniyor. Irkçılık sistemiktir ve kendisini ulusumuzun dokusuna işlemiştir.
Bizimki bir günlük, bir haftalık veya bir yıllık mücadele değil. Bizimki tek bir adli atama veya başkanlık dönemi mücadelesi değil. Bizimki bir ömür boyu, hatta belki birçok yaşamın mücadelesidir ve her nesilde her birimiz üzerimize düşeni yapmalıyız. - John Lewis
Ağızdan böylesine uygunsuz bir ishal dökülmesinin kuşaksal olduğu bahanesini kabul etmeyeceğim. Bu, eski bir zihniyetini haklı çıkarmak için kullanılan bayat bir argümandır ve yine de ırkçı ideolojinin taze bir potu kadar küçük düşürücü ve iğrençtir. İleri yılların pek çok insanının sahip olduğu bariz nefreti mazur görmek, sistemik ırkçılığı ve marjinalleşmiş toplulukların günlük olarak karşı karşıya kaldığı baskı ile çaresizce mücadele ederek, mevcut nesle karşı bir tokatın ötesinde.
Bazılarının aşırı ırkçı görüşlere sahip olma duygusu akıllara durgunluk veriyor. Bir izleyici önünde olmasına rağmen bu davranışın kristalleşmesine ve kendini ifade etmesine izin vermek, destek alma veya belki de affedilme ihtiyacına dayanabilir. Bu her zaman beni şaşırttı.
Halkı sağlıklı dozda uygunsuz mikroagresyonlara maruz bırakmak bir yana, evi tek bir çorapla terk etmeyeceğim.
İnsanların, bakış açılarını haklı çıkarmak için tarihi nasıl görmek istediklerini kolayca seçebilmeleri mantıksal düşünmenin ötesinde. Bazıları için, itiraz edilebilir konularla dolu bir monologla meşgul olabilecekleri bir dinleyici kitlesine sahip olmak bilinçaltı olabilir, ancak sonuçta bu sadece içsel bir önyargının nasıl engellenebileceğini gösterir.
Kaçınız anneniz tarafından şöyle söylendiğini hatırlıyor: "Söyleyecek güzel bir şeyiniz yoksa, hiçbir şey söyleme." Açıkça, bu adam o gün annesini kızdırdı ve bilgelik incilerinden yararlanmadan odasına gönderildi. Ya da belki de yaşamı boyunca yaşadığı ırkçılığın fitilini yaktı.
Okuduğunuz için teşekkürler!
Hitler ve Üçüncü Reich'ın diğer önde gelen üyeleri, Hitler rejimi sırasında Almanya'da bulunan sözde Aryan ırkını manipüle etmek ve telkin etmek için Alman tarihini silip yeniden yarattılar. Oluşturulan bu yeni tarih, Almanya'yı tüm ulusların azizi olarak tasvir etmeye çalıştı ve Hitler'in “Kavgam” kitabında tasvir edilen ideolojinin aynısını örnekledi.
Hatta bize size silah vereceğimizi ve Ukrayna için savaşacağınızı bile söylediler. Ukrayna için nasıl savaşacağız? Biz Ukraynalı değiliz.
Chloe Perkins, bir kadının ruh eşini bulduğunun 7. işaretinin şudur: 7. Partner duygularını gizlemez Sağlıklı bir ilişkide, partnerler duygularını ifade eder ve çatışmaları çözer.
Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi'nin (SCOTUS) yakın tarihli bir taslağı taslağına göre, olası ve Roe v. Wade'in olası devrilmesinin sadece bir Amerika Birleşik Devletleri (U.
Başka bir gün, bu sefer Jameson Taillon'dan baskın bir atış performansı. New York Yankees, Taillon'un Cuma gecesi gösterdiği çaba sayesinde Tampa Bay Rays'i 2-0 mağlup etti.
Formlar, resimler ve klavye gezintisi yoluyla erişilebilirliği anlama Erişilebilirlikle ilgili önceki yazımı yazarken, tasarımların özel ihtiyaçları olanları nasıl etkilediğini ve UX tasarımcıları olarak bilgimizi iyileştirmek için ne yapmamız gerektiğini anlamak için biraz daha araştırma yapmak için ilham aldım. . İki bölümlük bir dizinin bu ilk gönderisinde, formlar, resimler ve web klavyesinde gezinme için tasarlamaya nasıl yaklaşmamız gerektiğine değineceğim.