Hobi Lobisi Kazansa bile, Kaybediyoruz
Bugünün Yüksek Mahkemesi sözlü argümanı, Hobby Lobby Stores, Inc. ve Conestoga Wood Specialties Corp. v. Sebelius durumunda, din özgürlüğünü savunanların, hükümetin işverenlerin talep edilmesini isteme konusunda zorlayıcı bir ilgiye sahip olduğunu düşünenlere karşı doğru bir şekilde anlaşıldığı anlaşılmaktadır. Sağlık politikaları yoluyla kontrasepsiyon, abortifler ve sterilizasyon hizmetleri sunar. Davanın önemli bir kısmı, sahiplerinin tartışmasız derinlikli dindar bireyler olduğu ve işlerini bu görüşlerden haberdar eden şirketlerin özel olarak sahip olduğu işletmelere dayanıp dayanmadığı ve Dini Özgürlük Restorasyon Yasası kapsamında “şahıslar” olduğu düşünülebilir. Ben, birçok Hıristiyan gibi, davalarının hakim olacağını umuyorum.
Ancak işletmeler genellikle “aileye ait işletmeler” olarak tanımlanırken, her biri yüzlerce çalışanı ve çok devletli operasyonları olan ulusal bir işletmedir. Hobi Lobisi, 28.000 kişiyi istihdam eden 640 mağazasıyla daha büyük bir zincirdir. Dini temalı eşyalara sahip olmasına rağmen, Hıristiyan müziği çalıyor ve Pazar günleri kapanırken, çoğu bakımdan tanımlanabilir bir biçimde, çoğunlukla büyük dönümlük alanlarla çevrili ve büyük ölçüde ticari mallar tarafından tedarik edilen büyük perakende koridorlarında bulunabilen bir "büyük kutu" mağaza. Çin yapımı. “Aileye ait” bir iş olsa da, pek de popüler bir mağaza değildir.
Devlet tarafından zorunlu kılınan kontrasepsiyona karşı baskın anlatı-din özgürlüğü, davanın ekonomik niteliğini ve Hobi Lobisinin başarılı ve hevesle meşgul olduğu ekonomi ile kontrasepsiyon, kürtaj, kısırlaştırma ve tamamen kucaklayan bir toplum arasındaki derin bağlantıları görmezden geliyor. kısırlık. Büyük ölçüde göz ardı edilen bir gerçektir, Hobi Lobisi, piyasaları ahlaktan ayıran küresel bir ekonomide önemli bir oyuncu. Hristiyan temalı bir marka olmasına rağmen, karar vermeden “seküler” bir ekonomik dünyada faaliyet gösteriyor. Neredeyse bütün topluluklardan tamamen ayrılmış durumda; Tüm büyük kutu mağazalarında olduğu gibi modeli, standart dışı ve agresif fiyat indirimi yoluyla ölçek ekonomilerinden faydalanmak, ucuz denizaşırı üreticilere ve herhangi bir özel kültürel veya yerel ayrımdan yoksun perakende ortamlarına güvenmek. Yakında bulunan Mishawaka'daki Üzüm Yolu üzerindeki Hobby Lobisini bulduğu yer, yeryüzünde akla gelebilecek bir yer olarak düşünüldüğü yer olan ve bir duyusal tutkunun yoğun olduğu büyük zincirli perakendecilerin yoğunlaştığı altı şeritli beton yolla erişilebilen bir yer. - Çatlak ve çorak kaldırım kenarlıklarını, atılmış plastik torbalara yıkama ve buruşuk fast-food sarmalayıcıları sınırlayan perakende mağazası ön cepheleri. Çin toplu üretilen haçlar ve Hıristiyan müziğindeki borular arasında bile, mağazaya girdiğim ender durumlarda, sonsuz floresan aydınlatma altında ve dürtü alımını optimize etmek için özenle yönetilen gösteriler altında bile, bir nezaketsiz durumdayım, dua ve şükran günü. Ben de herkes gibi en ucuz fiyata en ucuz ürünleri arıyorum.
Hobi Lobisi gibi türünün her mağaza zinciri, artık “dini” veya “ahlaki” olmayan bir ekonomiye katılmaktadır. Yani, içinde gömülü olan piyasaların reddedilmesine dayanan bir ekonomiye katılır. ve sosyal ve ahlaki yapılara tabidir. Bu “Büyük Dönüşüm”, Karl Polanyi'nin 1944 tarihli bu kitabındaki kitabında büyük bir titizlikle ayrıntılandırılmış ve anlatılmıştır. Özellikle 19. yüzyılın başlarında gerçekleşen, ancak teorik temellerini 17. ve 18. yüzyıllarda Thomas Hobbes, John Locke ve Adam Smith gibi düşünürler tarafından atılmış olan bir ekonomik pratikte deniz değişikliği tanımladı. Bu “dönüşümü” kısaca tanımladığı gibi, piyasaların ahlaki ve sosyal yapılar, uygulamalar ve gelenekler içinde “yerleşik” olduğu önceki ekonomik düzenlemeler, piyasaların bu bağlamlardan serbest bırakıldığı ve ahlaki ve dini normları kontrol etmekten alıkoydukları düzenlemelerle değiştirildi. Ve biter. “Sonuçta, ekonomik sistemin piyasa tarafından kontrol edilmesinin toplumun bütün organizasyonu için çok büyük sonuçları olmasının nedeni budur: toplumun piyasaya ek olarak yönetilmesinden daha az değildir. Ekonominin sosyal ilişkilere gömülmek yerine, sosyal ilişkiler ekonomik sisteme gömülür. ”
Polanyi'nin karmaşık bir argümanını özetlemek gerekirse (ve daha yakın zamanda, ustalık çalışmalarında Brad Gregory,İstenmeyen Reform(2) ekonomik düzenlemelerin, ahlaki amaçlara hizmet etmek için ekonomik düzenlemelerin anlaşıldığı belirli kültürel ve dini bağlamlardan nasıl “ayrıldığını” ve dolayısıyla sadece eylemleri değil, ekonomik eylemlerin gerçekleştirilebileceğini kabul edebileceğini anlamalarını da tanımladı. bireysel çıkarları ve öncelikleri ilerletmek. Polanyi'nin açıkladığı gibi, ekonomik alış-veriş, toplumsal ve dinsel yaşamın ana uçlarına öncelik verdi - toplum düzeninin devamı ve bu düzen içinde ailelerin gelişmesi. Kendi kendine maksimize eden bireylerin birikmiş hesaplarına dayanan bir ekonominin anlaşılması büyük ölçüde varolmadı ve bir “pazar”, bir bütün olarak, o toplumsal düzen içinde gerçek bir fiziksel yerdi; soyutlanmış fayda maksimerlerinin değişimi için teorik uzay.
Polanyi, bu ekonominin yerine getirilmesinin, geleneksel toplulukları ve pratikleri bozan ve yerinden eden elit ekonomik ve devlet aktörleri tarafından, mevcut yaşam dünyasının yeniden şekillendirilmesinin nasıl eşleştirildiğini ve sıklıkla şiddetlendiğini anlatıyor. Ayrıca, yalnızca piyasaların sosyal ve dini bağlamlardan ayrılmasını değil, bununla birlikte insanların “bireyselleşmesini” de beraberinde getirmeyi değil, emek ve doğalarının fiyat mekanizmalarına tabi metalardan başka bir şey olmadığını kabul etmeleri, insanları düşünmenin dönüştürücü bir yolu olarak kabul etmeleri gerekti. ve yeni faydacı açısından aynı şekilde. Bununla birlikte, piyasa liberalizmi, piyasaları ahlâktan ayırmak ve insanları kendilerini ilk ve en başta bireyler olarak düşünmek için yeniden eğitmek için “endüstriyel kurgusal mallar” olarak hem “insanlara hem de doğal kaynaklara bu“ hayali ürünler ”olarak muamele etmeyi gerektiriyordu. doğa ve birbirleri. Polanyi'nin bu dönüşümü titizlikle tarif ettiği gibi, “laissez-faire” planlandı.
Şüphesiz ne kadar lezzetli ki, Devletin insanları, radikal bir şekilde özerk, bireyselleştirilmiş, biyolojik olarak steril ve hatta çocuklarına karşı düşmanca olarak algılamasını engellemek isteyen bir “dini şirket” in ironisini bulacaktı. Bunun için “dini şirket”, yaygın bir ahlaki ve dini bağlamdan tamamen ayrıldığı ekonomik bir sistemde faaliyet göstermektedir. Onun “dini”, Devlet tarafından geliştirilen benlik anlayışından daha az bireyselleşmez ve “sökülmez”. Elbette dini görüşlerini bireysel vicdan meselesi olarak savunuyor, çünkü kendi dini inancının özerkliğinin ötesine itiraz edebileceği ahlaki, sosyal veya dini bir bağlam yok. Toplumsal bir iddiada bulunma konusunda birbirine bağlı ahlaki bir temele sahip olmamak, “ayrıklık” toplumu bağlamında yapabileceği tek şey, radikal özerkliği ilerletme genel uygulamasından muaf olmaktır. Ancak, bir muafiyeti sağlama çabası, özerkliğin kültürüne ve ekonomisine zaten bir imtiyazdır.
En önemlisi, bütün iş modeli, parçalanmış benlik anlayışı üzerine kuruludur. Mağazalar genellikle hiçbir yerin ortasında, bir asfalt denizinde bulunur ve antik zanaat simülatörünü Çinliler tarafından üretilen ve yalnızca banliyölerde yaşayan insanlar tarafından erişilebilen büyük konteyner gemileri tarafından taşınan mallarla simüle eder. Özellikle serbest ticaret anlaşmaları, askeri korunan fosil yakıt üretimi ve taşımacılığın yanı sıra uluslararası nakliye koridorları, devlet destekli altyapı gibi büyük devlet yardımlarıyla daha küçük, yerel işletmelerin devletin desteğiyle yer değiştirmelerine katkıda bulundu. Taşımacılığa dayanan büyük ölçüde ölçek ekonomisine dayanan işletmelerin ve alt zincirlerin ulusal zincirler lehine tahliyesini teşvik eden imar yasalarının avantajları. Bu zincir mağazalarda yapılan satın alımlar, bu topluluklardan uzak ve devamsız sahiplerin kasasına net bir para çıkışıyla sonuçlanır.
Yerinden edilen ekonomi gibi bu ekonomi tarafsız değil; insan doğası hakkındaki bazı varsayımlara dayanmaktadır ve katılımcılarına dolaylı olarak bu varsayımlar hakkındaki davranışlarını modellemeyi öğretmektedir. Modern ekonomimizin temelindeki antropoloji, hem insan emeğini hem de kaynakları mal olarak anlamayı öğrenen bireyleri rasyonel olarak hesaplamak, faydaları maksimize etmek ve fiyat olarak ekonomik aktiviteyi her zaman hesaplamak isteyen (dolayısıyla her zaman “tüketiciler olarak adlandırılır). ”) Ne satın alındığı ile toplumumuza etkileri arasındaki ilişkiyi gizleyen şekillerde. Piyasaların sosyal, ahlaki ve dini yapılardan ayrılmasını iyice kabul ettik - aslında, ekonomide genel olarak “ahlaktan” bahsetmenin tek yolu, sağlanandır.ondan sonra topluluklar ve içindeki insanlar tarafından değil, ancak sadece uzaktaki Devlet tarafından düzenleme ve yeniden dağıtım yoluyla.
Umarım Hobi Lobisi davayı kazanır. Fakat bir dakikalığına kendimizi aldatmamalıyız, gördüklerimiz dini bir şirket ile laik bir devlet arasındaki çekişmedir. Daha ziyade, Polanyi'nin modern ekonomik ayrımcılığımızın “ütopyası” olarak adlandırdığı şeyin doruk bir saçmalık olduğunu görüyoruz - insanları ve doğaya yön veren bir ekonomi ve kibarlığın ortasında dinin sesini temsil eden bir zincir mağaza saçmalığını. içinebir şeyler. Tüm ekonomimiz, “seçim yanlısı” olma konusunda bir eğitimdir. Kesinlikle, hiçbir şekilde, şekil veya formda olmayan şey, yerleşik koşul olarak gerçek durumumuzu anlamamıza yardımcı olmakla ilgilidir.