We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Yaklaşık dört yıl önce bir Celestron Astromaster 90EQ Refrakter Teleskop ve bir Celestron Powerseeker Aksesuar Kiti satın aldık ancak pek çok nedenden dolayı pek kullanmadık. Bu nedenle kocam ve ben tamamen yeni başlıyoruz ve lütfen biraz tavsiye almayı umuyorduk.
Babam karantina sırasında vefat etti ve onun adını taşıyan bir yıldızımız oldu. Bu "Birleşik Krallık" merkezli bir yıldız ve bize onu aramamızı sağlayan enlem ve boylam koordinatları gönderilecek.
Noel gününde çocuklarımızla birlikte teleskopu kullanarak gökyüzündeki Babamı/Büyükbabamı göstermeyi umuyoruz. Ancak şimdi kocam bunu yapmak için bir aksesuar ya da başka bir şey almanız gerektiğini düşündüğünü ve elimizdeki teleskop ve aksesuar paketinin gerekli donanıma sahip olmadığını söyledi.
Birisi bunu nasıl yapabileceğinizi ve bir aksesuar satın almamız gerekirse tavsiyelerde bulunabilir mi?
Önceden herhangi bir yardım için çok teşekkür ederim. sue davis
Eskiden tam olarak bu teleskopa sahiptim. Çok fazla alıştırma gerektirdi, ancak sonunda peşinde olduğum hedeflerin çoğunu güvenilir bir şekilde bulabildim. Bu dürbünü yaklaşık 2 yıl boyunca gece gökyüzünde yolumu öğrenerek başka bir dürbüne ve bineğe geçmeden önce kullandım. Sadece dürbüne alışmak için daha sönük olanlara geçmeden önce parlak hedefler bulma alıştırması yapmalısınız. Ancak, size yardımcı olması için bineğin üzerindeki ayar dairelerini de kullanabilirsiniz. Ayar daireleri, montajın başında tüm sayıların yer aldığı 2 gümüş disktir. Sapma olan, teleskopun takıldığı yerin hemen altındadır (resimde üstteki kırmızı daire). Sağ Yükseliş, montaj kafasının diğer dönme noktasındadır (resimde alt kırmızı daire)
İlk olarak, diğer nesneleri çivilemeyi kolaylaştıracak şekilde, kapsamı güvenilir bir şekilde kutupsal olarak hizalamanız gerekir. Bu biraz zaman alabilir, bu nedenle bir "döner kavşak" yöntemi için, montajı polaris'e doğru tutabilirsiniz ve RA düğmesini ayarlarken nesneleri merkezde tutmak yeterince iyi olacaktır, ancak yine de "sürüklenme" yöntemini uygulayacağım. Daha güvenilir bir hizalama için.
Manuel bir EQ montajında sürüklenme hizalaması biraz zaman alabilir, ancak gözle kaba bir kutup hizalaması ile başlar. Bağlantıyı mümkün olduğunca Polaris ile hizalayın. Şimdi teleskobu hareket ettirin ve güneyde parlak bir yıldız bulun. Yıldızı göz merceğinizde ortalayın, ardından sahip olduğunuz en yüksek güçlü göz merceğini alın (muhtemelen aksesuar kitinizde 9 mm olacaktır) ve yıldızı göz merceğinin neredeyse üst ortasına oturacak şekilde hareket ettirin. 2 dakika kadar bekleyin, ardından yıldızı tekrar görüntüye getirmek için RA düğmesini yavaşça hareket ettirin. Yıldız yukarı doğru kaymışsa, hizalamanız çok batıdadır. Doğuya küçük bir ayar yapın. Eğer aşağı kayarsa, çok doğudasınız demektir. Batıya doğru ayarlayın. Minimum sürüklenme elde edene kadar tekrarlayın.
Ardından, doğuda parlak bir yıldız bulun. Bir yıldızı merkezlemek ve ardından onu göz merceğinin üstüne taşımak için aynı yöntemi kullanın. Bu başlangıç yukarı kayarsa, enlem ayarınız çok yüksektir, bu nedenle biraz aşağı hareket ettirin. Aşağı kayarsa, enlem ayarınız çok düşüktür, bu nedenle biraz yukarı kaldırın. Minimum kaymaya kadar tekrarlayın ve oldukça iyi bir kutupsal hizalama elde edin!
Şimdi aslında bir hedef bulmak için!
Kendinize, nihai hedefinizin yakın bölgesindeki en parlak yıldız olan bir başlangıç yıldızı bulun. Göz merceğinde ortalayın ve Google'da veya sahip olabileceğiniz herhangi bir astronomi uygulamasında koordinatlara bakın. Ayar dairelerini, 'işaretçiler' RA ve DEC ekseninde karşılık gelen değerleri gösterecek şekilde ayarlayın. Yıldızın göz merceğinde ortalandığını ve ayar dairelerinin doğru olduğunu bir kez daha hızlı kontrol edin. Şimdi hedefinizin koordinatlarını bulun. Bineğinizdeki eğim ayarını gevşetin ve teleskopu işaretçi hedefinizin eğimini gösterecek şekilde hareket ettirin. debriyajı sıkın. Şimdi RA'yı gevşetin ve kapsamı doğru RA koordinatına taşıyın. Kapsamı sabitlemek için debriyajı bir kez sıkın. Düşük güçlü bir mercek kullanarak (dürbünle birlikte gelen 20-25 mm'lik olanınız muhtemelen en düşük güç olacaktır), dürbüne bir göz atın ve hedefiniz FOV'da bir yerde olmalıdır.
Bunun %100 güvenilir bir yöntem olmadığına ve ayar dairelerinin birbirine çok yakın işaretlere sahip olduğuna dikkat edilmelidir, bu nedenle doğruluk zor olabilir, bu nedenle hedefinizi bulmak için düşük güçlü bir göz merceği kullanmak en iyisidir, ancak seni çok yaklaştırmalı. Parlak bir yıldızdan başlamak ve bu yöntemi kullanarak başka bir parlak yıldız bulmak için alıştırma yapmak en iyisi olabilir. Yöntemi aldıktan sonra, onunla daha doğru ve hızlı olmaya başlayacaksınız.
Umarım bu yardımcı olur.
ve Astronomi Bu Siteye hoş geldiniz.
Rahmetli babanızın adını hangi yıldıza verdiyseniz, onu size bildirdiğim için çok üzgünüm. değil Uluslararası Astronomi Birliği tarafından veya başka herhangi bir kişi tarafından tanınmaz. yasal astronomi organizasyonu. Temelde tüm bu yıldız satın alma ve yıldız isimlendirme işleri dolandırıcılıktır. Öte yandan babanızın kim olduğunu hatırlatmak için bir yıldıza ihtiyacınız olduğunu düşünmüyorum ve size en içten taziyelerimi sunuyorum.
Almanız gereken koordinatlar, fotoğrafta gösterilecek olan yıldızın gerçek koordinatları olmayabilir. Böyle bir vakayı duymuştum-aslında belirtilen yerde bir yıldız bile yoktu!
Gerçek koordinatlar elde ederseniz (o yıldız veya başka herhangi bir yıldız için), bunları kullanmanın en basit yolu, çoğu teleskopta bulunan dereceli daireleri kullanmak olacaktır. Ancak bunlardan birinin kalibre edilmesi gerekiyor ve bu şekilde açıklamak oldukça zor. Başka bir seçenek, bilinen koordinatlara sahip bir yıldızı işaret etmek ve oradan gitmek, konum farkını karşılaştırmak ve teleskopu aynı miktarda hareket ettirmek olacaktır.
Kaybınız için tekrar özür dilerim ve bir dolandırıcılığın kurbanı olduğunuz kötü haberi vermek zorunda kaldığım için de üzgünüm.
Açık gökyüzü!
Herhangi bir ek satın alma işlemi yapmadan iyi durumda olmalısınız - ancak o yıldızı bulmak zor olabilir.
Yıldızların koordinatları genellikle ekvatoral koordinatlarda, yani doğru yükseliş ve sapmada verilir - yıldızların sabitlendiği, gözlemci konumundan bağımsız bir koordinat sistemi; yani kutup yıldızı (neredeyse) kutuplardan birinde +90° sapmadadır.
Yani o koordinat sisteminde size koordinatlar verildiyse, o yıldızı bulabilirsiniz. Bunun ne kadar kolay olduğu, hem ekipmanınıza, hem de o ekipmanı kullanma becerinize ve elbette o yıldızın ne kadar parlak olduğuna bağlıdır.
Yapılacak ilk şey, Stellarium'u başlatmak (açık kaynaklıdır, indirmek ve kullanmak ücretsizdir) ve verilen koordinatlara, yıldızı nerede bulacağınıza ve civarda başka neler olduğunu görmek için bir göz atmak olacaktır. ne zaman gözlemleneceğine ve onu nasıl bulacağına karar verebilir (eğer en parlak yıldızlardan biri değilse).
Teleskopunuz yeni başlayanlar için sağlam bir teleskop olduğundan, ancak yeni kurduğunuz süper-aldatıcı fantezilerden biri olmadığı için, çok sayıda - €€€€€, kullanımı kolay, otomatik-goto teleskopundan biri olmadığından, teleskopu kurmak için pratik yapmanız gerekecektir. ekseninizin Dünya eksenine hizalanmasını sağlamak ve ardından istediğiniz koordinatlara yönlendirmek için. Sadece sağ yükseliş çarkını çevirerek gök ekvatorunun yakınındaki bir yıldızı takip edebiliyorsanız, hizalama kalitesi hızlı bir şekilde kontrol edilir.
Soluk yıldızlar için olağan prosedür, parlak bir yıldızla başlamak ve sonra gitmek istediğiniz yerin bir yıldız haritasını kullanmak (örneğin, bir dizüstü bilgisayar ekranına bakmak, Stellarium'u çalıştırmak) ve sonra bitene kadar daha sönük yıldızlara yıldız atlamaktır. - olmak istediğin yere kadar. Ancak bunun için pratik yapılması gerekiyor... dürbünle gördüklerinizin kalıplarını yıldız haritanızda gördüklerinizle karşılaştırmak.
Gerçek bir yeni başlayan IMHO için en iyi tavsiye şudur: yerel amatör gözlemevinizden veya organizasyonunuzdan deneyimli bir gözlemci edinin ve ekipmanınızla uygulamalı olarak öğretin. Genellikle yardımcı olmaktan oldukça mutlular - bize bu tür taleplerde bulunan insanları düzenli olarak ekipmanlarını getirmeye davet ediyoruz, böylece birlikte inceleyip gözlemleyebiliriz. Sadece 2. en iyisi, bir teleskop kurulumuna ilişkin bazı öğreticileri kullanmaktır.
Diğer astronomik ekipmanlara yalnızca teleskopunuzla gözlem yapmaktan hoşlanırsanız ve hoşlanırsanız yatırım yapın - ve bundan daha fazlasını istiyorsanız, sadece daha kolay ve "daha iyi".
@planetmaker'ın mükemmel cevabını ikinci olarak verdim. Pandemi bir uzmanın yardıma gelmesini engelliyorsa, o zaman birkaç uygulama gecesi denemenizi öneririm. Bulması kolay ve görülmesi güzel birkaç manzaraya bakın.
Bir alıştırma çalışması olarak şunları bulmanızı öneririm (teleskopta, Aralık 2020 için, akşamın erken saatlerinde, Kuzey yarımkürede):
- mars (kırmızı, diğer yıldızlar ortaya çıkmadan önce görebilirsiniz),
- betelgeuse (mars'tan daha küçük ama büyük ve kırmızı, orion'un kuşağının yanında),
- rigel (mavi, orion'un kemerinin yanında),
- vega (mars dışındaki en parlak yıldız, ancak akşam 8 veya 9 civarında ayarlanıyor) ve
- ay (özellikle 25 Aralık'a doğru güzel)
Bunların hepsi "çok kolay", ancak oldukça net bir şekilde görülebiliyor olsa bile, ayı bir teleskopta bulmanın ne kadar zor olabileceğine şaşırdım. 25 Aralık civarında, ay kesinlikle nefes kesici olmalı; bir hafta kadar gecenin erken saatlerinde görünmeyecek (16 Aralık yine akşamın erken saatlerinde yükselmeye başlıyor).
Şimdi dışarı çıkarsanız (9 Aralık - 15 Aralık arası), o zaman görebileceğiniz ilk "yıldızlar", güneş batmadan önce bile gezegenler olacaktır: kırmızı nokta Mars, parlak nokta ve yanında daha soluk bir nokta Jüpiter ve Satürn. Jüpiter'e teleskopla bakarsanız, muhtemelen 3 veya 4 parlak ama küçük nokta göreceksiniz - Jüpiter'in uyduları. Satürn'e bakarsanız ya bir yumurta şekli (Jüpiter'in yuvarlaklığından farklı) ya da halkaların kendilerini görürsünüz. Jüpiter ve Satürn ufka daha yakın olacak, bu nedenle uzaktaki herhangi bir bulut onları gizleyecektir. Mars gökyüzünde yüksek olacak (görmesi çok daha kolay), ancak özelliklerini görmek daha zor.
O gezegenlerin tadını çıkardığın zaman, diğer tüm yıldızlar ortaya çıkacak. En parlak Vega olacak, ancak akşam 8 veya 9 civarında olacak. Her ikisi de Orion'un kuşağına yakın olan Betelgeuse ve Rigel neredeyse aynı derecede parlak olacak. Yakınlarda çok güzel şeyler var.
Özellikle 11-14 Aralık (bu hafta sonu) kayan yıldızlara dikkat edin. Her dakika bir tane olması muhtemeldir.
16 Aralık'tan 25 Aralık'a kadar Ay, akşamın erken saatlerinde/gecenin erken saatlerinde görünecek ve gerçekten nefes kesici. Henüz biraz pratik yapmadıysanız, teleskopta ayı bulmanın ne kadar zor olduğuna şaşırabilirsiniz. Görmek istediğiniz şey için doğru göz merceğini seçme alıştırması yapmak mükemmel bir hedeftir.
Gökyüzünün genel bölümü için Stellarium'u / bir yıldız grafiğini kontrol ettiğinizde, yakındaki önemli bir yer işaretini (kabaca, yıldız atlamanızın "ilk" sekmesini) seçebilirsiniz ve bu görünümü oldukça hareketli bulabilirsiniz.
Kuzey Yıldızı ile Gezinmek için Öğretmen Notları
Bu navigasyon ders planı, denizcilerin açık okyanusta gezinmek için Kuzey Yıldızını nasıl kullandıklarına bakar. Öğrenciler sınıf malzemelerinden bir sekstant yapar ve kendi enlemlerini belirlemek için Kuzey Yıldızının yükselme açısını ölçerler. İşte öğretmenler için bazı arka plan bilgileri:
Arka Plan: Navigasyonun Bazı Tarihi
Kuzey Yıldızı ve Güneş, havanın adil olması ve Kuzey Yarımküre'de seyahat etmeniz koşuluyla en güvenilir enlem ve yönü belirleme yöntemini sağladı. Güneş, Güney Yarımküre'de de güvenilirdi, ancak Kuzey Yıldızı ufkun altına battığı için değildi.
Enlem ve boylam belirlemenin önemi, 20. yüzyıla kadar keşif çağında denizciler için çok önemliydi. Bilim toplulukları ve hükümetler bu alanlardaki iyileştirmeler için büyük ödüller verdiler. En büyük bilim adamlarının çoğu, enerjisini navigasyonun teknik sorunlarını çözmeye adadı. Nitekim, navigasyon üzerine yapılan çalışmalar sonucunda birçok teorik atılım gerçekleşti. Örneğin İngiliz Parlamentosu, boylamı başarılı bir şekilde ölçmek için bir yöntem bulabilen herkese büyük miktarda para teklif etti (1714 Boylam Yasası). Herhangi birinin bu ödülü talep edebilmesi 100 yıla yakın sürdü. 1598'de İspanya Kralı III. Philip, 'boylam keşfine' duka olarak büyük bir emekli maaşı teklif etti.
Bu ünite, navigasyonun üç önemli yönünü vurgular: yön, enlem ve boylam. Yön ve enlem belirlemek nispeten kolaydır. Öte yandan, boylamın pratik ölçümleri, yüzyıllardır en büyük zihinleri şaşırttı. Farkın nedeni, enlemin doğası gereği (kutupların konumu) sabit olması, oysa boylamın keyfi olmasıdır.
Pusula, yön belirleme yöntemlerinden biriydi. Yunanlılar manyetik özellikleri biliyorlardı. Ayrıca Çinliler, bir mıknatıs taşının okşadığı demirin kuzey-güney mülkünde sıraya gireceğini biliyorlardı. Ancak gerçek bir pusula yapılmadan önce 1000 yıldan fazla geçmiş olabilir. Yaklaşık 10. yüzyıla gelindiğinde pusula Avrupa'ya Arap tüccarlar aracılığıyla gelmişti. 12. yüzyılda Akdeniz'de pusulalar kullanılmaya başlandı.
İlk pusulalar, bir mıknatıs taşı tarafından manyetize edilen ve daha sonra ya bir iple asılan ya da bir kamışın içine yerleştirilen ve suda yüzen bir demir pimden oluşuyordu. İki nedenden dolayı güvenilmezlerdi: gerçek kuzeyi değil, manyetik kuzeyi gösteriyorlardı ve gemi dalgalar arasında savrulduğunda çok fazla hareket etme eğilimindeydiler. Gerçekten de, pusulaları stabilize etmenin yollarını bulmak için çok fazla enerji harcandı. Son olarak, 1908'de, yalnızca pusulayı stabilize etmekle kalmayıp aynı zamanda gerçek kuzeyi de gösteren jiroskopik pusula geliştirildi. Ancak Keşif Çağı'nın ilk günlerinde, Kuzey Yıldızı yön belirlemek için daha güvenilir bir yöntemdi.
Pusula yönü gibi, enlemi de ölçmek kolaydı. Denizcilerin kullanabileceği enlemi belirlemek için çeşitli yöntemler vardı. Günün uzunluğunu yılın herhangi bir zamanında kullanabilirler veya kılavuz yıldızları kullanabilirler. Kılavuz yıldızlardan kullanımı en kolay olanı Kuzey Yıldızıydı. Aslında kullanımı o kadar kolay ki, öğrenciler bu sınıfta yaptıkları kaba sekstantı kullanarak enlemlerini belirlemekte sorun yaşamamalılar. Haritadaki enlem, Kuzey Yıldızının ufka göre yükselme açısıdır.
Navigasyonun asıl sorunu boylamdı. Boylamı ölçmek için doğru bir saate ihtiyacınız vardı. Ancak geçmişin saatleri işe uygun değildi. Sarkaçlı saatler denizde çılgınca sallanıyordu. Yaylı saatler bozuldu ve kurulurken kesin olmayan boylam okumaları veriyorlardı. Yay, farklı enlemlerdeki sıcaklık ve yerçekimindeki değişikliklerden de etkilenmiştir. Boylamı belirlemek için bazıları ciddi, bazıları da şarlatanlıklara dayanan birçok girişimde bulunuldu. Ciddi girişimlerden sorun, genellikle teorinin denizde sert bir ortamda pratik uygulamasıydı. Boylamı belirleme girişimlerinden bazıları şunlardır:
(1) Jupiterin ayları : Jüpiter'in aylarını keşfeden Galileo, Jüpiter'in uydularının Jüpiter tarafından yılda 1000 defadan fazla düzenli, öngörülebilir bir modele göre tutulduğunu kaydetti. Denizciler, belirli yıldızların yükselişiyle yerel zamanlarını belirleyebilirler ve bu tutulma olaylarının evde ne zaman görülmesi gerektiğini biliyorlarsa, Jüpiter tutulması olaylarını izleyerek evlerine göre zamanlarını belirleyebilirler. Bu karada iyi çalıştı. Ve gerçekten de, kıtalar arasında boylam ölçen sörveyörler için standart haline geldi.
(2) Ay Ölçümü : Jüpiter'in uydularına benzer şekilde, diğer gökbilimciler, belirli yıldızların ne zaman ay tarafından tutulacağını, boylam ölçmek için referans olarak hesaplamaya çalıştılar (Yine onlara yerel saati karşılaştırmaları için bir referans zaman vererek). Ayrıca boylam belirleme aracı olarak Ay'ın Dünya'ya olan mesafesini hesaplamaya çalıştılar.
(3) Manyetik Varyasyon : Edmund Halley, Kuzey Yıldızı tarafından belirlenen gerçek kuzey ile pusula tarafından belirlenen manyetik kuzey arasındaki farkı temel alarak boylamı hesaplamaya çalıştı. Ancak manyetik iğneler nadiren tam olarak manyetik kuzeyi işaret ediyordu ve manyetik alan gücü denizin farklı bölgelerinde artıp azaldı, bu da bu yöntemi pratik olamayacak kadar güvenilmez hale getirdi.
(4) Yaralı Köpek Teorisi : Bu şarlatanlık teorisi, yaralı kişinin giysisine yayıldığında uzaktan "iyileşebilecek" bir toz olan "Sempati Tozu"na dayanıyordu. Bu yöntemde bir köpek kesilir ve bir gemiye bindirilir. Evde kalan birine köpekten bir parça bandaj verildi. Her gün kararlaştırılan bir zamanda, köpeğin sargısına toz sürülür ve bu, köpeğin nerede olursa olsun ulumasına neden olur. Gemideki denizciler köpeklerin ulumasını dinler ve eve dönüş zamanını "bilir", onlara ikinci kez referans noktası verirdi.
Önerilen Okuma: Boylam: Zamanının En Büyük Bilimsel Problemini Çözen Yalnız Bir Dahinin Gerçek Hikayesi. Yazan Dava Sobel
Birim: Kuzey Yıldızı ile Navigasyon
Öğrenciler aşağıdaki temel fikirleri öğrenmelidir:
(1) Navigasyon neden önemliydi?
(2) Navigasyonun önemli yönleri nelerdir.
(3) Kuzey Yıldızı, Büyük Ayı ve Cassiopeia nasıl bulunur.
(4) Yıldızlar gece gökyüzünde nasıl hareket ederler.
(5) Bir sekstant nasıl çalışır ve kaba bir sekstant nasıl yapılır.
(6) Bir sekstant ve Kuzey Yıldızı kullanarak enlem nasıl ölçülür.
Sekstantı öğrenci çalışma kağıdında anlatıldığı gibi kurdum. Çok doğru bir okuma elde etmek beni çok şaşırttı. Gerçek bir sekstant ağırlık kullanmaz, bunun yerine ufku ölçülmesi gereken nesnenin üzerine yerleştirmek için bir dizi ayna kullanır. Dalgaların tekneyi salladığı okyanusta ağırlık kullanmak zor olurdu. Bununla birlikte, prensip aynıdır: Kuzey Yıldızının yükseklik açısını ölçün ve enleminizi bulabilirsiniz.
Ancak, ilk başta yıldızları konumlandırmakta zorlandım ve neredeyse vazgeçtim. Ama bir kez asıldığımda, daha fazla zorluk yaşamadım. Birkaç gece boyunca birkaç ölçüm yaptım ve her seferinde enlemimin 1 derece yakınındaydım.
Enlem ve Boylam
Yıldız haritalarının nasıl kullanılacağını öğrenmeye başlamak için ilk yer, kavramlarını anlamaktır. enlem ve boylam Yeryüzünde:
- Enlem: Bu, bir yerin ekvatorun ne kadar kuzeyinde veya güneyinde olduğunu ölçer. Ekvator 0 derece, Kuzey ve Güney kutuplarının her biri 90 derece enlemine sahiptir.
- Boylam: Bu, bir yerin ne kadar Doğu veya Batı olduğunu ölçer. Latitude'un aksine 0 dereceye sahip bir fiziksel alan yoktur, bu nedenle bu, dünyanın kutuplarından ve Londra'daki Royal Greenwich Gözlemevi'nden geçen daire olarak hesaplanır.
Kafanızı yeryüzünde enlem ve boylamla karıştırdıktan sonra, aynı yasaları gökyüzüne uygulayın. Enlem ve boylam çizgilerinin gece gökyüzüne yansıtıldığını hayal edin ve her şeyin yerli yerine oturduğunu göreceksiniz! Göksel ekvator, doğrudan dünyanın ekvatorunun üzerinde yer alır ve göksel Kuzey ve Güney kutupları, dünyanın Kuzey ve Güney kutuplarıyla aynı hizadadır.
Koç'un İlk Noktasının derece cinsinden coğrafi boylam
RA & DEC'nin AZ & ALT'ye paralel olduğunu biliyorum ve sayıları nasıl dönüştüreceğimi veya transpoze edeceğimi biliyorum, AMA henüz Koç'un İlk Noktasının gerçek Boylamını (derece olarak) hiçbir yerde görmedim, yani 0 derece RA bu yıl için, Epoch, vb.
Birinin bilmesi gerekiyor. Bana ipucu vermek isteyen var mı?
#2 Gary Curran
Kusura bakmayın, bu işlerde henüz biraz yeniyim. RA ve Dec'in Az ve Alt'a paralel olduğu ifadeniz bana mantıklı gelmiyor. RA ve Dec 'uzay temelli' bir sistem, yani Gök kutuplarına dayalı ve Az Alt da Dünya tabanlı bir sistem olduğundan, paralel olmaları, hatta olabilecekleri bana göre değil. Ayrıca, Enlem ve Boylam, gökyüzünde değil, Dünya üzerinde bir konumu belirlediğine göre, bu nasıl geçerli olabilir? Galaktik Boylam ve Enlemden mi bahsediyorsunuz?
#3 GlennLeDrew
Ekliptik (Dünya'nın yörünge düzlemi) ve coğrafi kutuplara (RA/Aralık) dayalı iki göksel koordinat sistemi açısından, ilkbahar ekinoksu tanım gereği sırasıyla 0 derece ve 0 saat ile çakışmaktadır. Gezegenin dönme ekseninin devinimi, RA/Ara koordinat sistemini ayarlayarak açıklanır, böylece 0h RA her zaman göksel ekvator ve ekliptik kesişimi ile çakışır, burada Güneş baharın başlangıcında bulunur.
*Coğrafi* koordinat sistemine referansla, böyle bir sabit boylam yoktur, çünkü dönen Dünya, her yıl ekinoks anının hemen hemen her olası yıldız zamanında gerçekleşeceği ve herhangi bir olası boylamın 0 saat yıldız zamanı deneyimleyeceği anlamına gelir. o an.
#4 sg6
Bu soru yaklaşık 2 veya 3 yıl önce burada, CN'de veya SGL'nin Birleşik Krallık sitesinde ortaya çıktı.
Açıkça hatırlamak için çok uzun zaman önce ama "gerçek" astronomi yapmak için çok az şey olduğunu hatırlıyorum. Bunu, tartışmaların belirsiz bir şekilde hatırladığı, konu kilitlendiği ve üyeliklerin yasaklandığı için söyleyin.
"Koç'un İlk Noktası" referansının bu andan itibaren nereden kaynaklandığından emin değilim ama bundan RA+Dec veya Alt/Az gibi spesifik bir şeyin geleceğini sanmıyorum.
Doğal olarak şüpheli olduğumdan, neden ortaya çıktığından ve ilk gönderide olduğundan emin değilim.
Kombinasyon garip görünüyor.
Her iki site de büyük yazılım güncellemelerinden geçtiğinden, her iki sitenin de aranacağından emin değilim ve o zamandan beri buna benzer bir şey sanırım kayboldu.
Ancak en iyi hatırlama, Astronomik olmadığıdır.
#5 Twistersavante
Şimdiye kadarki ilk 2 yanıt için teşekkür ederim, soru yanlış anlaşılmış olsa da lütfen açıklama yapmama izin verin:
İlk olarak, Bay Curran'ın cevabı ile ilgili olarak, "paralel" terimi mükemmel değildi, temelde benzer görevleri yerine getirmek için çalışan 2 sistem veya metodoloji olduğunu kastettim, bir bilgisayar İşletim Sistemi için Mac ve Windows'tan farklı değil. Bu durumda, bir küre üzerinde veya içinde noktalar çizmek içindir. ALT & AZ'nin "boşluk" ile uyumlu olmadığı ifadesine gelince - bu doğru değil. Dünyadaki en büyük teleskoplar da dahil olmak üzere bilgisayar kontrollü teleskoplar ALT & AZ kullanır. AMA, tüm çizelgeler, atlaslar ve kataloglar RA & DEC kullanır ve nedenini anlıyorum. ve ben onunla havalıyım (ve matematiği yapabilirim - ancak yavaş :-). Buradaki nokta, 0 derece Boylam'ın "Old Royal Greenwich Gözlemevi'ndeki Airey Transit Teleskopunun optik ekseni" olarak tanımlanmasıydı. RA için sıfır noktası ". Güneş'in uzayda (ekliptik) görünen yolu boyunca hareket ederek güneyden kuzeye doğru gök ekvatorunu geçtiği noktadır. Bu nokta ilkbahar (ilkbahar) ekinoksu olarak bilinir." AKA, Koç'un İlk Noktası Tamam, şimdiye kadar çok iyi. Şimdi, Bay LeDrew: SABİT boylam olmadığının ve yıldız gününün sürekli olarak 24 saatlik günden daha az olduğunun farkındayım ve anlıyorum. Benim sorum şuydu ve standart bir referans noktası olarak sıfır derece RA olduğundan, veri veya bunu nasıl ifade etmek isterseniz, uzay-zamanda somut bir nokta olmalı (aksi takdirde hesaplayamayacağımız için çizelgeler vb. olmazdı) bilinmeyen bir veriden) ve bu noktanın aynı zamanda bir coğrafi boylam noktası olması ZORUNLUDUR (bu bilgiyi kullanmamamıza rağmen), Güneş 3 aydan biraz daha uzun bir süre önce gök ekvatorunu geçtiğinde coğrafi boylam neydi? veya 2000.0 dönemi için çizelgeler neye dayanıyor? Polaris'in RA'sını (2h,42 ', 54") bilmek bana Kuzeyden Kuzey-Doğuya Sıfır derece RA olarak 41 derecelik bir basketbol sahası figürü almamı sağlıyor. neden gerçek sayıyı çapraz referans olarak hiç duymadığımı anlamıyorum. Son olarak, sg6 tarafından verilen yanıttan çok az anlam çıkardım, Evet Astronomi dünyasında (evren?) nispeten yeniyim, ama " ilk gönderiyle ilgili şüpheler". çünkü hangi kapsamı satın alacağımı veya Dob'umu nasıl hizalayacağımı sormadım? Gerçek astronomi değil mi?
Vakit ayırdığınız ve yanıtladığınız için içtenlikle teşekkür ederim.
#6 GlennLeDrew
Nathan,
Aradığınız şeyin ne olduğu konusunda kafamın tamamen karıştığını itiraf etmeliyim. İlkbahar ekinoksu anında coğrafi boylamı (Güneş'in meridyeni geçtiği yerin) bilmek, bir "yıldız konumu için nokta ve ateş yöntemi" konusunda kişiye nasıl yardımcı olur?
Belirli bir yer için ve takvimde/saatte belirli bir tarih/saatte, bir yıldızın gökyüzündeki konumu yıldan yıla yaklaşık bir derece içinde aynı olacaktır. Ancak ilkbahar ekinoksu anında, yıldan yıla Güneş'in coğrafi boylamı sıfır ile 360 derece arasında herhangi bir yerde olabilir.
Bu iki unsur, esasen yıldız konumu amaçları için ayrılmıştır. Ekinokstan ekinoksa 365.242190 gün olan tropik yılın uzunluğu bilinmedikçe ve hesaplanmadıkça. 0.242190 gün, 5s 48dk 45.2s'dir. Ekinoks anında Güneş'in meridyeni geçtiği coğrafi boylamın yıldan yıla yaklaşık 87.19 derece değiştiğini görebiliriz. Bu, 4 yıllık bir tekrar eden 'kalıp' içinde, ancak 11.2 derecelik bir boylam kaymasıyla tekrarlanır. Bu 4 yıllık model artık yılın nedenidir.
#7 gvk
Sorunuz orijinal gönderide net değildi ve doğru yükseliş, eğim, yükseklik ve azimut konusunda kafanız karışmış görünüyordu. Bununla birlikte, ikinci gönderinizde, ilkbahar ekinoksunda ekvatoru geçtiğinde, Güneş'in başucunda Dünya'nın hangi konumunda olduğunu soruyor olabilirsiniz.
Bu, gökbilimcilerin genellikle ilgilendikleri bir soru değildir, çünkü onlar, gözlemledikleri mevcut enlem ve boylam ne olursa olsun, teleskoplarını gök küresindeki belirli bir nesneye doğrultmakla daha çok ilgilenirler. Bununla birlikte, bu tür bir soru, göksel navigasyonla veya GPS'in icadından önce, karanlık çağlarda denizcilerin ve havacıların konumlarını bulmak için bazen ne kullandıklarıyla ilgilidir.
Bu nedenle, sorunuzla ilgili bilgi arayacağınız yer Deniz Almanağıdır. Örneğin, bu yıl ilkbahar ekinoksu 20 Mart 2015'te UT 22:45'te meydana geldi. Deniz Almanak, Greenwich saat açısını ve Güneş, Ay ve birkaç gezegenin tüm yıl ve konumları için 10 dakikalık aralıklarla tablo haline getiriyor bazı parlak yıldızlar için. 20 Mart'ta Güneş için tabloda enterpolasyon yapmak, 159 derecelik bir GHA verir. ve 23.7 dk. beklendiği gibi 22:45 UT'de yaklaşık sıfır düşüşle,
Boylam, yukarıdaki bilgilerden kolayca belirlenebilir. Google Earth'e baktığımda, muhtemelen Pasifik Okyanusu'nun ortasında, Hawaii Adaları'nın 1000 mil güneyinde bir yerde olduğunu düşünüyorum.
Tabii ki, başka bir yılın ekinoksu aynı yerin üzerinde gerçekleşmez. Özellikle, yıldız katalogları için referans olarak kullanılan bir ekinoks, J2000 gibi çağa dayanmaktadır ve aynı yılın ilkbahar ekinoksundan bile bir miktar presesyon ile farklılık göstermektedir.
Bunun gözlemlemeye nasıl yardımcı olacağından emin değilim, ancak Mart ayında Pasifik'te kaybolan birine yardımcı olmuş olabilir.
Bir teleskop verildi ve YARDIM İHTİYACI VAR
8 yaşındaki çocuğumuz için bir teleskop arıyoruz (geçen hafta tavsiye için gönderildi) ve sanırım bir komşu diğerine söyledi çünkü bu gece bir tanesiyle birlikte yürüdü ve bizim olduğunu söyledi. Nasıl kullanılacağına dair hiçbir fikri olmadığı izlenimini verdi ve çözebileceğimizi umduğunu söyledi. SADECE hangi türlerin bizim için nasıl bulunacağını araştırmaya başlıyorum ve henüz onları nasıl kullanacağımıza bakmıyorum, bu yüzden yardım için buraya geleceğimi düşündüm. Bence bir kadranın enlem veya boylam olarak ayarlanması ve diğerinin başka bir şeye ayarlanması gerekiyor. Bilmiyorum. Her yöne hareket ediyor ve bu gece komşumun garajını görmek için 40 mm'lik göz merceğini kullanabildim. Bunu çözeceğimi umarak benimle birlikteydiler. Ama bu gece de çok bulutlu, bu yüzden gökyüzünde görülecek hiçbir şey yoktu. Yine de açık bir gecede tonlarca yıldızımız var.
İşte kapsamın, lenslerin ve diğer şeylerin bir resmi. Hiçbirini nasıl kullanacağımı bilmiyorum. hala. Neye sahip olduğum hakkında bazı ipuçları alabileceğimi düşündüm, iyi mi, lensler iyi mi ve diğer şeyler. Belki nasıl kurulacağına dair iyi bir videonun bağlantısı. Spesifik kapsamı araştırdım ve bulduğum tek şey, aynı videoya sahip bir adamın inceleme yaptığı uzun bir videoydu ve bu video İngilizce değildi.
Yardımınız için şimdiden teşekkür ederim!! Yardımcı olması için numaralandırdım.
#1 Bunun ne olduğunu bilmiyorum, ayrıca siyah çerçevenin etrafında "Quantaray 55mm OMC-1A Japan" yazıyor. hemen hemen her parça Japonya diyor).
#2 Bunun ne olduğunu bilmiyorum
#3 Janson 2x barlow (Bunun daha da büyütmek için kullanıldığını biliyorum ama nasıl kullanılacağına dair hiçbir ipucu yok.)
#7 Bunun ne olduğu veya nasıl kullanılacağı hakkında hiçbir fikrim yok. "T-NF Japonya" diyor
#8'in içinde bir ayna var ve eminim yansıtma amaçlı bir şey ama yine de ne olduğu veya nasıl kullanılacağı hakkında gerçek bir ipucu yok.
AYRICA resimde yok. #6'nın alt kısmında, vidalanan ve # 2'ye benzeyen, ancak üzerinde "AY" yazan bir parça olduğunu fark ettim.
Ahşap tripodlu Selsi astronomik reflektörlü teleskop.
Ekli Küçük Resimler
#2 girdap
Merhaba Jaclyn ve bulutlu gecelere hoş geldiniz!
Öncelikle bu iyi bir teleskop olabilir. Selsi uzun zaman önce bazı iyi ürünler yaptı.
Önce ön kapağı çıkarın ve ana aynadaki boruya bakın.
Orada mı? Biraz parlaktır veya toz, küf, örümcek ağlarıyla kaplıdır.
Parlaksa iyiyiz, değilse temizlememiz gerekecek.
Ardından, okülerlerin gittiği küçük tüpe bakın. Bunun altında ayna var mı? Her şey yolundaysa sen
göz kürenizin size baktığını görebilir.
Sonra, çözemediğim bir şey var, genellikle odaklayıcının üstünde siyah metal bir halka var, okülerlerin olduğu yerde.
sokuvermek. Bunu resimde göremiyorum. Olabilir. bu kapsamda gerekli değildir veya belki eksiktir.
Göz merceklerinden biri odaklama tüpüne uyuyor mu? Ya da çok gevşek bir şekilde sığabilir.
Bu engeli aştığımızı varsayarsak, devam edelim.
Tripod "garip" görünüyor, somunları, cıvataları gevşetin/gevşetin ve her şeyi kare haline getirin.
Daha sonra üzerinde 40 yazan merceği kullanın. Gün boyunca teleskopu tanıyabileceğiniz uzak bir yere doğrultun,
telefon direği, radyo kulesi, uzun ağaç vb. Bu nesneyi bulmak için bulucu dürbünü kullanın. Ardından kapsamı yavaşça hareket ettirin
ve aynı nesneyi ana kapsamda görebilmeniz için küçük dairelerde. Burada odaklanma alıştırması yapmanız gerekecek.
Ardından, dürbünü hareket ettirmeden, bulucu braketindeki küçük vidaları kullanarak bulucudaki görünümün
ana kapsam. Şimdi bulucu hizalandı. Şanslıysanız hiçbir şey yapmanıza gerek yok.
Sadece birkaç şey daha ve işimiz bitti.
Teleskop siyah yuvasında genellikle enlem ölçeği adı verilen bir ölçek bulunur. 0 ile 90 arasında sayılar olacaktır.
Teleskopu sıkıca tutan somunu gevşetmeniz ve bu ölçeği, küre üzerinde bulunduğunuz her türlü latidude'yi okuyacak şekilde ayarlamanız gerekir.
Mesela ben Chicago'da yaşıyorum, benimki 42 dereceye ayarlı.
Gözlemlemeye hazır olduğunuzda. Kapsamı azaltın ve olabildiğince düz hale getirin.
Şimdi, bineğin dışarı çıkan ve ağırlığı tutan kısmı, elinizden geldiğince kuzeyi işaret edin.
BTW buna doğru yükseliş veya RA ekseni denir.
Önce Ay'ı görmenizi tavsiye ederim. Bulması kolay ve çok havalı.
Başparmak düğmeleriyle (enlem cıvatasını değil) dürbünün diğer iki eksenini gevşetin. Böylece teleskop hareket eder
özgürce. Ay'ı görmek için bulucuyu kullanın. Tightn the thumb nobs.
One again use the eyepiece with 40 on it.
There are some knobs with flexible shafts. These are called the slow motion controls. They move the scope very slowly so
you can track objects easily. One will turn RA axis. Turning this knob will keep the telescope on the moon.
Once you get the hang of it you can try the other eyepieces.
This is not hard, but not not easy either.
Write back if you have other questions, or are confused by what I have stated.
#3 epee
You are the proud owner of what today would be called a 113mm f/8 Equatorial Newtonian Reflector. Looks like she has some age on her. You seem to have 3 eyepieces, a Barlow lens (the long thing the fingers are holding), a moon or lunar filter, some larger filter(don’t know), a diagonal (don’t know why that would come with a Newt), and I what may be a projection eyepiece (but I’m not at all sure).
The mount is called a German Equatorial.
#4 cookjaiii
Probably the easiest path is to try to find an astronomy club in your area and bring the telescope to one of the meetings. I'm sure there will be people happy to help you get started.
The telescope is on a German equatorial mount (GEM). They aren't the most intuitive, but with some instruction and a little practice, it can become second nature. Sometimes, those mounts can be set to function as an alt-az mount that is much easier to use. YouTube has a lot of videos on how to use GEMs.
What is the diameter of the eyepiece barrels? Older Japanese-made telescopes usually have 0.965-inch diameters, while the current standard is 1.25-inches. But since it comes with eyepieces, that shouldn't be an issue for now.
Answers to your questions in red.
#1 I don't know what this is, it also says around the black rim "Quantaray 55mm OMC-1A Japan". almost every piece says Japan). I don't know either. My guess is that it is a lens filter for a camera and doesn't belong with the telescope.
#2 I don't know what this is This looks like a colored filter (green?) It screws into the end of the eyepieces and it is used when observing planets. Sometimes a colored filter will make surface features on a planet easier to see. You don't need it for now.
#3 Janson 2x barlow (I know this is used to magnify even more but no clue how to use it.) The Barlow multiplies the apparent magnification. You put the Barlow in the eyepiece holder and then place the eyepiece into the Barlow. You don't need it right now because you have three different eyepieces for low, medium and high magnifications.
#4 is a lense "AH. 40mm" This is your low-magnification eyepiece.
#5 lense "H20mm" This is your medium-magnification eyepiece.
#6 lense "SR4mm" This is your high magnification eyepiece.
#7 I have no clue what this is or how to use it. says "T-NF Japan" I don't know either, but it doesn't look like it belongs to this telescope. You don't need it for now. Maybe someone more experienced can ID it.
#8 has a mirror inside it and I'm sure it's something for the reflecting or something but again, no real clue what it is or how to use it. This is a diagonal and it is used with refractor telescopes (yours is a reflector), so it doesn't belong with this telescope.
ALSO not in the picture. on the bottom of #6 I realized is a piece that screws off and is similar looking to #2, but says "MOON" on it. You can unscrew this from the eyepiece. It is used for looking at the Moon because the full Moon is so bright, it is hard to see details. It is a deutral-density filter that cuts down the light. Take it off for now. You can try with and without it when you look at the Moon and see which configuration you like better.
How to Become a Backyard Astronomer
If you're in a city and want to do some serious stargazing, Plait says there's only one solution: get out of the city. But if that's not a reasonable option, don't give up. Rather than fretting about what you can't see, he suggests focusing on what you can&mdash"which is still a lot."
Start with the brightest object in the sky, which even city lights cannot obscure: the moon. "It's this enormous sphere hanging out there. It's got craters and mountains and valleys," Plait says. " Pretty much every amateur astronomer started off looking at the moon."
Now that you've found a stargazing spot, the next step is to go out and buy some fancy new gear, right? Not so, Rosenberg says. He suggests that you first observe the sky the way you've always done it: with your naked eyes. "If you're in a darker location, there's a lot there to keep you interested," he says. With the help of a basic star chart&mdashRao recommends H.A. Rey's The Stars: A New Way to See Them&mdashscan the sky and try to pick out the major constellations: Pegasus during the autumn, Orion in the winter, Leo during the spring and the Summer Triangle in the summer. "I got started by looking at the most basic star patterns, the most basic constellations," he says.
Observing these keystone constellations, as Rosenberg calls them, will familiarize you with the layout and the movement of the sky, the basics of astronomy. Basic constellations will serve as landmarks, and they'll help you locate the harder-to-see objects, such as Milky Way and the Andromeda Galaxy. "You start with the brightest stars in the sky," he says, "and you'll see quite a change over time."
Again, know your interest level: If you want to see the sights of the solar system without having to learn the complexities of aiming a telescope, you might be wise to invest in a "go-to" telescope. Once these scopes are aligned, they automate the process of finding celestial bodies. You pick an object from a list&mdashsay, Venus&mdashand the scope will automatically bring it into view. "The frustration that so plagues beginners will eventually be a thing of the past," Rosenberg says.
One such go-to scope is the Celestron SkyProdigy series, which can be had for around $700 dollars, half as much as comparable automated telescopes.
Although Rao and Rosenberg say you can spend years looking through binoculars, the telescope will open up more viewing possibilities&mdashif you're willing to put in the effort. "Scopes are complicated they're not that easy to use," Rosenberg says.
Operating a telescope requires an entirely different set of skills. Unlike binoculars, which offer total freedom of movement, most telescopes come with equatorial mounts that follow the rotation of the sky. Because of this, the scope must be properly aligned to the celestial pole&mdashthe point around which the sky appears to rotate. Once the scope is aligned, astronomers find objects in the sky by their celestial coordinates of right ascension and declination&mdashthe astronomical equivalent of latitude and longitude, with right ascension basically representing longitude on the celestial sphere and declination representing latitude. Because telescopes have a narrower field of view compared to binoculars, you have to rely on these celestial coordinates to find objects in the night sky. And a misaligned telescope will make the search impossible.
In addition, the cost takes a considerable jump from binocs to scopes. "Telescopes are not cheap," Plait says. For example, the Edmund Astroscan, a basic entry-level telescope Rao recommends, will run you $230. "After you've fiddled around with binoculars for, let's say, a year or two, then the next step would be to get that particular telescope," he says. Plait explains that the right telescope depends on your needs.
How does it Work?
The polar alignment works by analyzing two pictures taken of the area near the pole. You take one picture, let SharpCap analyze it, rotate your mount by about 90 degrees about the RA axis and take the second picture. By recognizing the stars in each of the pictures, SharpCap can work out two things:
1. The exact area of sky represented in each image – this process is called Plate Solving. SharpCap has a built in plate solving algorithm that doesn’t need an internet connection or any other program or database to be installed. SharpCap’s plate solving only works within 5 degrees of the pole though (N or S).
2. The center of rotation about which the stars seem to rotate when going from the first to the second image.
Since SharpCap has worked out exactly what RA&Dec the telescope was pointing at in each image, it knows where in the image (or perhaps how far off the image) the celestial pole is. It also knows the point about which the stars seem to rotate – that’s where your RA axis is currently pointing. If those two points are the same then your polar alignment is perfect. If they are not the same, all you need to do is adjust the Altitude and Azimuth adjusters of your mount until they are the same point and you have completed your polar alignment.
SharpCap will guide you through this process with on-screen instructions, including a live update of how far you still need to move the mount in each direction to get perfect alignment.
What is my location?
We opted to center the map on your current location when possible, using the html5 geolocation feature to find out the latitude and longitude of your location. When available, you can also get your location address.
Where am I? Your location coordinates are provided by your browser, and we can't access them without your consent. We do not keep any record of the location of our users, so feel free to allow the geolocation feature if you find it convenient. Visit this page to track my location.
If you don't share your location, the map will just be centered on a default GPS location.
Google Maps Driving Directions
Get Driving Directions with Google Maps for any mode of transportation: driving, bicycling, transit or walking.
Satellite view
Simply click on the "Satellite" button on the map to switch to the Map Satellite view of the chosen GPS location.
Name your GPS Coordinates!
You can name any place you bookmarked and make them available through our API.
Create a free account to bookmark your favorite places. Once logged in, just click on the star inside the infowindow on the map to add the point to your bookmark list (you can find it under the map on any page).
This is especially useful if you look for specific places on a device like your desktop, in order to use them later on with your mobile or your tablet. Just login and your points of interest will be available on all your devices (and on all the pages).
Customize your Google Maps
You can create links to custom maps to share with your friends or customers. Try it now.
DIY: Measuring Latitude and Longitude
To pinpoint your position on a map of the world you need to work out your co-ordinates, known as latitude and longitude. Latitude is your position north or south of the Equator. Lines, or parallels, are drawn around the Earth at intervals. The North Pole is assigned the latitude 90º north and the South Pole latitude 90º south.
Lines of longitude, or meridians, are drawn a little differently. The line of longitude corresponding to 0º, which passes through Greenwich in London, is called the Prime (or Greenwich) Meridian. Longitude lines run along the Earth’s surface in a north–south direction, and unlike latitude lines, they divide the globe into segments like those of an orange, rather than regular strips.

HOW TO MEASURE LATITUDE
It’s possible to measure latitude by comparing your position on Earth with the position of either the sun or the North Star (Polaris). Measurements using the sun are possible on a clear day in the northern or southern hemispheres, when the sun is easy to find. However, measurement of latitude isn’t as straightforward as you might think. Accurate readings can only be taken at noon, when the sun is at its highest in the sky. To complicate matters further, the sun rises higher in summer than in winter, and this must be allowed for in any calculation.
Being so far away and only one of a myriad stars visible to the naked eye, the North Star isn’t as easy to find as the sun. Furthermore, you can only see it at night, which isn’t always convenient. Its major limitation, however, is that it isn’t visible from the southern hemisphere.
For our purposes, we shall therefore assume that we’re in the northern hemisphere. You can use a simple quadrant to measure latitude using either the sun or the North Star. Both methods are described below.
Make a quadrant . The aiming beam needs to be pivoted about its central point so that it can swing up and down. The protractor should be centred on the pivot, from which the plumb line should be suspended.
Using a compass, mark out a line on the ground that runs north to south. Make sure that your quadrant is set up so that its aming beam is parallel to this north-south line.
3
Measuring latitude using the sun can only be done at noon, when the sun is at its highest point in the sky. To determine when it’s noon (without a watch or radio) place a stick at the southernmost end of your north-south line. Use a plumb line to make sure that the stick is vertical. When the shadow cast by the stick crosses the north-south line, it’s noon.
As soon as it’s noon, align the sighting nails on the quadrant’s aiming beam with the sun. DO NOT USE THE SIGHT LINE TO LOOK DIRECTLY AT THE SUN.
Instead, watch the shadows formed by the nails on the ground as you tilt the aiming beam up and down. At first, the nails will cast two separate shadows, so move the end of the beam up or down so that these two shadows move closer together.

Two shadows on the groud – beam aimed incorrectly
When the shadows coincide, the beam is aim333ed exactly at the sun. Using the protractor, measure the smaller angle between the beam and the plumb line.

One shadow – beam aimed correctly
If the sun is directly over the Equator, this is your latitude reading.

The angle to measure when using the sun or North Star. Note that the horizon is always 90º to the plumb line. Don’t be fooled by mountain ranges!
Unfortunately, this reading is only correct on 21 March and 21 September (the spring and autumn equinoxes). At midwinter (21 December) you should deduct 23.45º from your reading, and at midsummer (21 June) add 23.45º. This is because of the way in which the ’tilted’ Earth orbits the sun.

Solar declination – the seasonal consequence of the ’tilted’ Earth’s annual movement around the sun.
Although complex tables (almanacs) are used to obtain correction factors for any day of the year, you can accurately estimate the appropriate numbers for yourself. For example, if calculating the value at the beginning of May, you would be half-way between the spring equinox (when the sun is directly over the Equator) and the summer solstice (when the sun is directly above a point 23.45º north of the Equator). You would therefore need to add half of 23.45º, or 11.73º, to your reading.
Using the North Star to measure latitude
Once you’ve found the North Star it’s simple to determine your latitude.

How to locate the North Star
First, locate the Plough (Ursa Major), which is sometimes called the Big Dipper.
Look along the back of the ‘Plough blade’. About four blade-lengths along is the North Star. The constellation Cassiopeia is about the same distance from the North Star, but on the opposite side of it from the Plough.
As the North Star is roughly in line with the Earth’s axis of rotation, it never changes position, and measurements can be taken with the quadrant at any time of the night, whatever the season.
Use the sight line on the top of the aiming beam to align the beam with the North Star. Use the protractor to measure the angle between the beam and the horizon (which is 90º to the plumb line). This angle is your latitude.
How to measure Longitude
It’s easy to work out your longitude using a radio, watch and sundial, but as castaways on Capraia we had none of these. Even though we built a radio, we still needed some sort of timepiece, so we made a pendulum of a certain, known length which we knew would swing with a fixed frequency (determined by this length).
The Earth rotates one full turn (360º of longitude) in one day. It therefore turns one degree of longitude in 1/360th of a day, or every four minutes. To calculate your longitude, you therefore simply need to work out the time difference between noon at your location and noon at the Prime Meridian.
What to do
Find a radio station that broadcasts the ‘GMT (Greenwich Meantime) pips’ on the hour, giving the time at the Prime Meridian.
Construct a device to work out local noon, like a north–south line.
Time the difference between local noon, measured from the sun, and the 12 o’clock noon pips on the radio.
If you reach local noon before the radio signal, you’re east of the Prime Meridian (0º longitude). If the radio signals noon while the sun is still climbing, you’re on a western longitude.
For every four minutes that you time with your pendulum between the GMT radio signal noon and local noon, your longitude will increase by one degree, because that’s how much the Earth has rotated in four minutes. So, in parts of Cornwall for example, local noon would be 20 minutes after the ‘pips’, so the longitude would be 5º west.
For details of the calculation that we used to determine the longitude of our castaway island location, see ‘Difficulty with maths? No problem!’.
If you’re further away from the Prime Meridian, then the local time zone can be used, as long as 15º (the amount the Earth turns in one hour) east or west are added for every 60 minutes that the time zone is ahead of, or behind, GMT, respectively.
The Prime Meridian
The Prime Meridian is the imaginary line running between the North and South Poles that’s used to indicate 0º longitude. It passes through Greenwich in southeast London, and is therefore sometimes referred to as the Greenwich Meridian.
An international conference held in Washington D.C. in 1884 designated ‘the meridian passing through the centre of the transit instrument at the Observatory of Greenwich as the initial meridian for longitude.’ During the 1950s, the Greenwich Observatory moved to Herstmonceux Castle in East Sussex, where the skies were deemed to be clearer. In 1990, it moved again, to the Institute of Astronomy at the University of Cambridge, but the original site in Greenwich continues to serve as the location for 0º longitude.
As the prime meridian, the north–south line at Greenwich is used as the reference point for all other meridians of longitude, which are numbered east or west of it. The current system employs 24 standard meridians of longitude 15º apart, starting with the Prime Meridian.
The lines all run from the North to the South Pole, at right angles to the Equator. These meridians are the centres of 24 standard time zones. In theory, standard time becomes successively one hour earlier at each 15º longitude west of the Prime Meridian, and one hour later at each 15º longitude east. Time is the same throughout each zone. In practice, many of the zones have been subdivided or their shape altered for convenience.
The mean solar time at Greenwich is now called Universal Time (formerly called Greenwich Mean Time or GMT).
…

365 days – entries for declination of the sun at noon
Clovis Lacerda 11 Mar 2017 18:21
one piece of paper in the back pocket and the correct latitude can be found with the proper declination of the sun.
https://astronavigationdemystified.com/survival-declination-table/
Also, as I had mentioned, this video shows how to find East-West using the movement of the sun and the shadow of the vertical stick.
https://www.youtube.com/watch?v=kZL0qGkoJIk
The single instrument that is required is the watch, to find longitude.

Finding North-south without a compass and other considerations
Clovis Lacerda 10 Mar 2017 02:29
The problem with the compass is that it will give you the magnetic North, not true north. In order to find the north-south line, I suggest the following: Use the vertical stick properly lined up with the string. Watch the shadow of the sun progress as time passes by. Keep marking the end of the shadow that is moving. With 2 points, a line can be drawn. More points will ensure you that the line is good. This line is East-West, the natural relative movement of the sun. To get the north-south, it must be a perpendicular line. I dont think it’s logical to consider that someone got lost but was carrying a protractor to help with all of this, so I would assume that, besides not having any compass, there is no protractor either. No problem because it can be created with a little patience. The only single technological problem is the required watch to find longitude. There is no radio signal or receiver where I am lost. However, if a watch is available, it’s logical to assume that the owner knows the timezone where it was set, so it will not be a problem to adjust the clock to be in GMT-0 timezone, or not do any adjustment except when calculating local time based on local noon and current watch read. Either way works.
I have one question though: Between equinox (0 degrees to adjust) and solstice (23.45 degrees to adjust), it’s not a linear equation to simply calculate adjustment based on the number of days. Without the almanac and not relying on a wrong linear calculation, how would we properly find latitude?
Help with celestron powerseeker 114eq!
Hello guys. Wondering if anybody can help. I’ve got the above telescope. However as I’m a beginner I’m unsure on the controls and cannot get my head around the instructions! Just a few questions.
how do I use the slow motion controls properly?
how do I move the telescope around without loosening all fastenings?
shall I put on the motor?
whice eyepiece is best to use to view the moon? Also shall I use one with the Barlow lens?
thanks in advance. Any help greatly appreciated
#2 DHEB
Hello guys. Wondering if anybody can help. I’ve got the above telescope. However as I’m a beginner I’m unsure on the controls and cannot get my head around the instructions! Just a few questions.
how do I use the slow motion controls properly?
how do I move the telescope around without loosening all fastenings?
shall I put on the motor?
whice eyepiece is best to use to view the moon? Also shall I use one with the Barlow lens?
thanks in advance. Any help greatly appreciated
how do I use the slow motion controls properly?
When the clutches are set, the slow motion controls can be used to slowly move the telescope to center an object in the field, to navigate around in small increments or to track an object as the sky "moves"
how do I move the telescope around without loosening all fastenings?
If you mean to move around the sky, you have to loose the clutches.
whice eyepiece is best to use to view the moon? Also shall I use one with the Barlow lens?
Unclear which eyepieces you have, but for the moon I would say you need to go over 100X, which will mean a 9 mm eyepiece for your telescope. The Barlow will produce the same effect as lengthening the telescope focal length. That will allow you to increase magniifcation with a given eyepiece. How much? That will depend on the Barlow. It is 2X?
#3 Jennifere20
#4 DHEB
Hello thanks for your reply! My Barlow
Is 3x. Also, what clutches do you mean? And the slow
Motions don’t seem to love it the slightest bit unless I’ve been turning them for about 5 mins.
I believe this video can help:
#5 Jennifere20
#6 DHEB
That’s very helpful Thankyou very much!
#7 JohnnyBGood
That's a helpful video! Except you don't actually have to level the tripod (polar alignment will work fine without it, though it's slightly easier if it's close to level) and when the guy says longitude he really means latitude. For visual observing you don't need the polar alignment that precise. Setting it to your latitude and pointing it close to north is good enough. The motor drive is a nice feature but one you won't need for a while. It would allow you to connect a camera to your telescope and take some very basic photos (maybe 15-30 second exposures).
Oh, and no need to worry about what the setting circles do. They're not precise enough to be of much use finding things. The best accessory for finding things is a copy of Turn Left at Orion. There are a LOT of cool things you can see with you scope (I used to have a very similar Bushnell scope and was very impressed with it).
For looking at the moon you'll find it with the 20mm eyepiece, then pop in the 3x Barlow with the 20mm eyepiece for a closer view. If sky conditions are really good you can use the 4mm eyepiece to "zoom in" a bit more, but that's pushing the limits of what the telescope is capable of so sometimes the moon will look wavy and shimmery (the edge looks almost like it's boiling). If you find yourself enjoying using the telescope, it can be helpful to pick up a couple additional eyepieces to give you a lower power "wide angle" view to make it easier to find things and to fill the gap between the 20mm and 4mm eyepieces to give you a an in between options. But eyepieces aren't exactly cheap so no need to do that until you decide you enjoy looking at things with the scope.
#8 Jennifere20
#9 Jennifere20
#10 DHEB
For simple visual observation you do not need to polar align. In fact, in that case it may be easier for you to just set the polar axis parallel to the ground and use it as an altazimuthal mount. Polar alignment can come handy if you plan to observe with high powers, for example if you sketch the Moon. That will allow an easy way to keep the target in the field of view.
#11 Jennifere20
#12 DHEB
If you test the telescope during the day on terrestrial targets you have to be sure to aim at distant objects, lets say 50 m or more. The finderscope and the telescope may not be aligned. You have to do this or at least control every time you mount your scope. I would recommend you arm yourself with patience and just investigate all the workings.
#13 Jennifere20
#14 sg6
Sounds like you have aligned the finder and main scope?
I now suspoect that you used something "close" to do the alignment ??
In which case when you find something at night you will have to alter the focus position of the main scope - basically turn the focuser until sharp.
Eq mounts take a while to get used to.
You aim the RA axis at (towards) Polaris.
Easy methos it to level the mount unit - find what looks like an appropriate level surface and if possible place a bubble level on that then adjust the leg lengths.
Set the Latitude scale to your Latitude - add roughly where you are town/city - then rather simply point the RA axis at Polaris. Sounds awful but fairly reasonable.
Sound now that you have figured out the bits to tighten the clutches.
Against much "logic" you tighten these to enable movement by the Slow Motion controls.
If the clutches are not on/tightened the Slow Motion controls are not connected to the mount head so drive only thin air.
You will need to release the clutches when you want to move the scope around the sky in big bits.
Be careful that the scope does not fall one way or another - Keep a grip on it as you release the clutches.
The scope on the Eq mount no longer moves Up/Down Left/Right, more round one way then round another. As said, bit Weird, at first. Suggest you move the RA direction first, then the Dec - it worked for me.
Eye piece to use - The longest one.
That may give the least magnification but you get the widest field of view, so finding things is easier. Well it is supposed to be.
Eventually it will be almost simple. Just never quite simple, only almost.
Might find identifing which bit is the RA axis not so easy, not sure which mount you have. If EQ2 type then it is all "approximate".
#15 Jennifere20
#16 vtornado
Hello Jennifer and welcome to cloudy nights.
RA stands for right ascenscion, Dec for declination.
Think of RA and Dec like the hands of a clock.
RA tells you what hour the and is pointing at. Dec tells you how far out on the hand you are. 90 degrees is the center of the hand.
Polar aligning your scope is pointing the RA axis at the north star.
If you know where the big dipper in the sky if you watch it over a few hours, you will see it rotating around the north star.
Since your mount (RA axis) is pointed at this point where everything revolves around, when you rotate your scope
Stars do not move relative to RA and Dec coordinates. So you can look up the RA and Dec of a star and use
the setting circles on your mount to help you find it.
In geographic terms, RA is like longitude, and Dec is like latitude.
#17 Jennifere20
#18 DHEB
You might want to read some introductory material, like the book "Turn left at Orion", where many fundamental ideas are well explained.
So if I align it with polarity, so I leave the telescope in the same spot? And just move the RA/DEC to view different areas of the sky?
You can then track the target object using the slow motion controls and leaving the rest set.
#19 Ulmer Spatz
So if I align it with polarity, so I leave the telescope in the same spot? And just move the RA/DEC to view different areas of the sky?
Yes, this is exactly right. If you pick the scope up and move it somewhere else, you need to make sure that the R.A. axis points at the north star (Polaris) again. For casual observing, it's OK to just have the R.A. axis point north--no need to be all that exact about it.
I looked at the Celestron instruction manual for your scope. The manual is disorganized and badly edited. It would confuse anyone. The sentence telling you how to make fine adjustments with the slow-motion control cables appears on under the heading "Moving the Telescope Manually" on page 10.
One small point: What some people call "clutches" are called "locking knobs" or "lock knobs" in your manual. Some of your confusion is caused by the fact that not everyone is using the same word for a specific part or function on your telescope.
Edited by Ulmer Spatz, 14 May 2020 - 10:39 AM.
#20 rocketsteve
Making sure your finderscope is lined up with your telescope is essential and aligning during the daytime makes the process easier. Find a distant, fixed object and center the object in your eyepiece. Once that's done, using the 3 screws on the finderscope mount, sequntially loosen and re-tighten the screws until the crosshairs are centered on that distant object. It takes a bit of trial and error, but you'll figure it out quickly. After the majority of adjustments are done, snug up the screws the snugging will move the finderscope, so make tiny adjustments until all 3 screws are completely snugged and the object is still coverd by the crosshairs.
With your telescope/tripod facing north, you can now do a rough polar alignment. Loosen the Longitudinal Elevation Adjustment Lock. Twist the Longitudinal Elevation Adjustment in (raises mount) or out (lowers mount), until Polaris is near the center of the finderscope crosshairs. Once that's done, as long as Polaris is close to the crosshairs, that's close enough for visual observing. When done, snug the Longitudinal Elevation Adjustment Lock.
Now, lets say you want to look at the Moon. To make large movements of the telescope, you have to loosen the Right Ascension and Declination Lock Knobs. Be careful doing this because your telescope can freely swing around the mount, and if it gets away from you, your telescope could be damaged. Rotate the telescope towards the Moon, look into your finderscope and put the crosshairs at the center of the Moon. Immaediately snug the Declination Lock Knob. Once that's done, raise or lower the telescope until the crosshairs are on the center of the Moon again, then snug the Right Ascension Lock Knob.
At this point, you can now use the Right Ascension Adjustment Knob (#1) and the Declination Adjustment Knob (#2) to make fine adjustments in your finderscope. When the Moon is centered in the finderscope, the moon should be somewhere in the eyepiece (preferably the 25mm). Adjust the RA and Dec as needed.
Right Ascension Adjustment Knob (#1) compensates for the rotation of the Earth and will be used the most, to keep the Moon in the eyepiece. You will need the make adjustments with the Declination Adjustment Knob (#2), but the better your polar alignment is, the less you will need to make those adjustments.