Kateryna Prokopenko, Mayıs ayı sonlarında kocasıyla en son konuştuğunda, telefon görüşmesi sadece 13 saniye sürmüştü.
Azak Alayı komutanı ve Ukrayna’nın Mariupol kentini Rus saldırılarına karşı savunan savaşçılardan biri olan Denys Prokopenko, bildiği kadarıyla Rus kuvvetleri tarafından ele geçirilmişti. O ve diğer binlerce savunucu, doğu Ukrayna’nın Donbas bölgesinde Rus kontrolündeki bölgeye götürüldü ve burada savaş esiri olarak tutuldular.
Prokopenko, kocasıyla yaptığı konuşma hakkında Kiev’den Global News’e verdiği bir röportajda, “Bana sadece nasıl olduğumu sorabildi ve ben her şeyin yolunda olduğunu söyledim” dedi.
“Nasıl olduğunu sordum ve bağlantı gerçekten kötü olduğu için cevap alamadım. Beni duymadı. Onu duymadım. Yarım dakikadır böyleydi. Sadece korkunçtu. … Yani şu an nerede olduğuna dair bir bilgim yok.”
Devamını oku:
Rusya’nın Mariupol’u ele geçirme iddiası üzerine Ukraynalı savaşçıların akıbetiyle ilgili endişeler artıyor
Bu çağrıdan yaklaşık bir ay sonra, Prokopenko ve Mariupol’u savunan ve Rus birlikleri tarafından yakalanan erkeklerin diğer aile üyeleri, nerede oldukları veya durumları hakkında çok az bilgi aldı. Moskova yorum yapmadı ve Ukrayna ve uluslararası hükümetler yanıt alma konusunda çok az şansa sahip oldular.
Savaş uzadıkça ve dikkatler Donbas’taki yeni savaş alanlarına kayarken, bu aile üyeleri Mariupol savunucularının unutulmamasını sağlamak ve Rusya’nın onları serbest bırakması için uluslararası baskıyı sürdürmek için çalışıyor.
Prokopenko, “Bizim için, yaşamlarımız için, kendi akrabaları için, tüm ülke için, tüm dünya için savaşıyorlardı” dedi.
Dolayısıyla onlar için de savaşmamız gerekiyor” dedi.
Rusya tarafından yakalanan Ukraynalı savaşçının karısı, serbest bırakılmasını sağlamak için savaşmaya devam edeceğini söyledi
Mariupol’da ‘korkular ve vahşet’
Ukrayna’nın güneydoğusundaki bir liman kenti olan Mariupol, Rusya savaşında erken bir hedefti ve haftalarca kuşatma altında kaldı. Kadınlar ve çocuklar da dahil olmak üzere on binlerce sivilin öldürüldüğüne inanılırken, Ukraynalı yetkililer ve sakinler şehrin “kül”e döndüğünü söylüyor.
Eşi Ulusal Muhafız 12. tugayına üye olan ve aynı zamanda yakalandığına inanılan Mariia Netreba, “Düşmanın böylesine barışçıl bir şehre bu kadar ağır silahları (düşürdüğünü) hiç kimse beklemiyordu” dedi.
Hayatı boyunca Mariupol’da yaşayan Mariupol, 29 Mart’a kadar -savaşın başlamasından bir aydan fazla bir süre sonra- nihayet Kiev’e kaçana kadar şehirde kaldığını ve Ruslar tarafından gerçekleştirilen “vahşetleri” ilk elden gördüğünü söylüyor.
Global News’e verdiği demeçte, “Konut bloklarına atılan havacılık (taşıyan) süper ağır bombaları sonsuz bir şekilde gördük… yaklaşık 15 binada anında insanları öldürdü” dedi.
“Orada bu tür dehşet ve vahşet yaşanıyordu. Bu, Ukrayna halkının gerçek bir soykırımıydı.”
Ukraynalı savaşçının karısı, Rus kuvvetleri tarafından kuşatılan Mariupol’un ‘dehşetlerini’ anlatıyor
Sivillere yönelik en iyi duyurulan saldırılardan bazıları Mariupol’da gerçekleşti. 10 Mart’ta bir kadın doğum ve çocuk hastanesine hava saldırısı düzenlenmiş ve içeride hamile kadınlar ölmüştü. Yaklaşık 1300 sivilin barındığı bir tiyatro, uydu fotoğraflarında dışarıda yerde Rusça “ÇOCUKLAR” yazılı olmasına rağmen bombalandı.
Trend Hikayeler
-
2. emekli subay, RMC’de cinsel saldırıyla bağlantılı olarak suçlandı
-
Kanada’nın COVID-19 seyahat kuralları: Bu yaz neler değişiyor?
Rus kuvvetleri şehre girerken, binlerce Ukraynalı savaşçı ve sivil, Ukrayna direnişinin son kalesi haline gelen çok sayıda yeraltı tüneline sahip devasa bir kompleks olan Azovstal çelik tesisine girmeye zorlandı.
Sivilleri tesisten tahliye etme girişimleri, şehir kuşatılırken Mariupol’un dışındaki insani yardım koridorlarını da bozan Rus saldırılarıyla baltalandı.
Kardeşi Ukrayna Deniz Kuvvetleri 36. Özel Deniz Tugayında komutan olan Tetyana Kharko, “Adamlarımız … sivillerin Azovstal’dan ayrılmasına yardım etti ve bombalandılar” dedi. En az üç savunucu öldürüldü, Azak Alayı’na göre.
“Dünyada gerçekten cehennem vardı, çünkü üzerlerine ağır bombalar attılar. … O bombalar, elleri, kolları ve bacakları olmayan yaralı askerlerin, yaralı savaşçıların bulunduğu sahra hastanelerine atıldı. … Ruslar o bombaları nereye atacaklarını, yaralıları bile öldüreceklerini anladılar.”
20 Mayıs’ta, haftalarca süren bombardıman ve hava saldırılarından sonra, savunucuların sonuncusu teslim oldu ve Moskova artık Mariupol’un tamamını kontrol ettiğini iddia etti. Rusya Savunma Bakanlığı, 2 binden fazla savaşçının esir alındığını söyledi.
Bu amansız savaş sırasında, uzun zaman önce ülkenin diğer bölgelerine kaçan aile üyeleri sadece umut, korku ve hayranlıkla seyredebildiler.
Netreba, “Cesaretlerini ve güvenilirliklerini ve (Azovstal’da) gösterdiklerini anlatacak kelimelerim tükendi,” dedi.
Teslimden bu yana geçen haftalarda, askerlerin kaderi hakkında çok az şey ortaya çıktı. Netreba, ilk olarak Donbas’ın Rus kontrolündeki bölgesinin bir parçası olan Olenivka’ya götürüldüklerine inanılsa da, o zamandan beri Rusya Federasyonu’nun kendisi de dahil olmak üzere başka bir yere taşınmış olmalarının mümkün olduğunu söylüyor.
Ukrayna Devlet Başkanı Volodymyr Zelenskyy, hükümetinin serbest bırakılmalarını sağlamak için çalıştığını söyledi ve Avrupalı liderler uyardı Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, savaşçıların gitmesine izin verecek. Uluslararası Kızılhaç Komitesi, aileleriyle iletişim halinde olmalarını sağlamak için savaşçıları kayıt altına almak için çalışıyor, ancak herhangi bir yeni bilgi yayınlamadı.
Devamını oku:
Mariupol’dan teslim olan Ukraynalı askerler savaş esiri sayılıyor: Kızılhaç
Belirsizlik sadece aile üyelerini daha fazla endişelendirdi.
Kharko, “İşkence görüp görmediklerini, uygun gıda ve tıbbi bakım sağlanıp sağlanmadığını bilmiyoruz” dedi.
“Gün geçtikçe (bilgimiz) yoktu ve hala elimizde yok. Dolayısıyla duygusal gerilim her geçen gün artıyor ve sabrımız sonsuz değil.”
‘Umut etmekten başka çaremiz yok’
Rus yetkililer, çelik fabrikasının savunucularından bazılarını savaş suçlarından soruşturmak ve yargılamakla tehdit etti. Devlet Başkanı Vladimir Putin, Zafer Bayramı konuşmasında şunları söyledi: geçen ay yaptığı “özel askeri operasyonun” Ukrayna’daki “Naziler” ve suçluların kökünü kazımayı, Azak’ın geçmişini aşırı sağ bir alay olarak ele geçirmeyi amaçladığını söyledi.
“Rusya, Ukrayna’nın olmadığını, Ukrayna’nın yıkılması gerektiğini, Ukraynalıların öldürülmesi ve işkence görmesi gerektiğini, Ukrayna dilinin olmadığını söylediğinde – bu açıklamalar neden neo-Nazilerinki değil?” diye sordu Prokopenko.
Bu arada, Azovstal fabrikasında öldürülen 200’den fazla savaşçının cesedi, Rus askerlerinin cesetleriyle takas edilmek üzere son iki hafta içinde kurtarıldı ve Ukrayna’ya iade edildi.
Prokopenko, Netreba ve Kharko’nun cesetlerden hiçbirinin sevdiklerine ait olduğuna inanmaları için hiçbir sebep yok. Ancak yetkililer, cesetlerin çoğunun tanınmaz olduğunu söylediler ve aileleri aradı onları tanımlamaya yardımcı olmak için DNA örnekleri göndermek için.
Fabrikada kaç cesedin kalabileceği belirsizliğini koruyor.
Cevapsız daha ne kadar zaman geçireceklerine dair hiçbir fikir sahibi olmayan aile üyeleri, bir gün yeniden bir araya geleceklerine dair umutlarını yitirdiklerini söylüyorlar. Onlar için, yapabilecekleri en az şey bu.
“Başka seçeneğimiz yok,” dedi Kharko.
“Akrabalarınızın Ukraynalı çocuklar, anneler, yaşlılar, kadınlar için sağlığını ve canını feda eden kahramanlar olduğunu bilerek hiçbir şey yapmıyor olamazsınız. Ellerinin üzerine oturup birinin bir şekilde onları geri getirmesini bekleyemezsin.”
Prokopenko, daha geniş akrabalar ve eşler topluluğunun, Azovstal savaşçılarının kötü durumunu halkın bilincinde tutmaya çalışmak ve “asla unutulmamalarını” sağlamak için çeşitli etkinlikler düzenlemeyi planladığını söyledi.
Netreba, “Kendimiz zayıf olamayız” diye ekledi. “Her biri evlerine, ailelerine dönene kadar sonuna kadar savaşacağım.”
© 2022 Global News, Corus Entertainment Inc.’in bir bölümüdür.
Kaynak : https://globalnews.ca/news/8927751/ukriane-russia-mariupol-azovstal-families/