Bugün, Avrupa Romatoloji Kongresi'nde (EULAR 2018) sunulan iki çalışmanın sonuçları, artritin başlangıcından önce gelecekteki yeni tanıları ve erken terapötik girişimleri bildirebilecek moleküler değişiklikler hakkında bilgi vermektedir.
Romatoid artrit (RA), kemik ve kıkırdağın tahribatına yol açan eklem iltihabı ile karakterizedir. Yapısal eklem hasarı geri döndürülemez olduğundan, erken tanı ve tedavi, hastalığın ilerlemesini durdurmak için önemli bir odak noktasıdır. Vücutta spesifik otoantikorların bulunduğu herhangi bir RA kanıtından önce bir evre vardır. Bu antikorlara sahip olan bireyler RA riski olarak adlandırılmaktadır, ancak bunların sadece bir kısmı kısa vadede aktif hastalık geliştirecektir.
EULAR Bilimsel Program Komitesi Başkanı Profesör Robert Landewé, “Bu çalışmalar RA riskini geliştirmek için hangi kişilerin risk altında sınıflandırılacağını daha iyi anlamamıza ve potansiyel olarak belirlememize yardımcı olabilir” dedi. “Bu önemlidir çünkü hastalığın başlamasını önlemek için potansiyel farmakolojik tedavi dahil olmak üzere erken önleyici stratejilerin geliştirilmesine katkıda bulunacaktır.”
Çalışma RA riskli bireylerde hastalık gelişimi ile ilişkili sinovyal doku gen imzalarını ortaya koymaktadır.
Sinoviyal doku örnekleri, RA'yı geliştirmeye devam edip etmediklerini görmek için takip edilen 67 RA-riskli bireylerin diz ekleminden alındı. Artrit gelişimi ile anlamlı bir ilişki içinde olan gen transkriptlerini tanımlamak için 13 kişide genom-çapında transkripsiyonel bir profil çalışması gerçekleştirilmiştir. Bu 'gen imzaları' daha sonra spesifik genlerdeki değişiklikleri ölçmek için kantitatif real-time PCR † kullanılarak doğrulandı.
"Bizim sonuçlarımız açıkça artritin başlangıcından önce sinovyal dokuda ortaya çıkan moleküler değişiklikleri göstermektedir, " diyor Dr. Lisa van Baarsen, Amsterdam Romatoloji ve İmmünoloji Merkezi'nde Baş Araştırmacı | Akademik Tıp Merkezi, Hollanda. "Bu gen imzalarının karakterizasyonu, hastalığın ön-klinik aşamasının patofizyolojisini daha iyi anlamamızı ve önleyici müdahalede yeni ilaç hedeflerini potansiyel olarak belirlememizi sağlayacaktır."
13 kişide eksploratif genom çapında bir transkripsiyonel profil çalışması, artmış 3.151 transkript ifadesinin artmış artrit gelişmesi riskini ve düşük riskli 2, 437 transkript ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Daha ileri analizler, RA gelişen bireylerin, bağışıklık ile ilgili birçok yola (örneğin T-hücresi ve B-hücresi reseptör yolları, sitokin ve kemokin sinyallemesi ve antijen işleme ve sunumu) ve genlerin daha düşük ekspresyonuna dahil olan daha yüksek gen ekspresyonuna sahip olduğunu ortaya çıkarmıştır. hücre dışı matris reseptör etkileşimi, Wnt aracılı sinyal iletimi ve lipit metabolizması.
Araştırmacılar, kantitatif gerçek zamanlı PCR kullanarak tüm çalışma kohortunda doğrulama için 27 farklı şekilde ifade edilen gen seçmiştir. Bu analiz RA riskli bireyleri iki gruba ayırdı; RA geliştiren kişilerin çoğunda birlikte gruplandı (p = 0.03).
Dahil edilen örneklerin immünohistokimya analizleri (n = 54), bir çok bireyde zaten romatoid artrit hastalarının sinoviyumunda biriktiği bilinen kemokin CXCL12 ve reseptörü CXCR4'ün bol miktarda ekspresyonuna sahip olduğunu göstermiştir. Ayrıca artrit geliştiren RA riskli bireylerin gp38 pozitif ve daha düşük lipid boyaması gösterme olasılıklarının daha yüksek olduğunu göstermiştir.
BCR klonları, risk altındaki hastalarda romatoid artritin yakın zamanda başlamasını öngörür
129 RA-riskli bireyde yapılan bir başka kohort çalışması, son bulguları doğruladı8, periferik kandaki baskın B-hücresi reseptörü (BCR) klonlarının RA riskli bireylerde artritin başlamasını doğru bir şekilde öngörebildiğini doğruladı.
“Verilerimiz, şu ana kadar değerlendirilen diğer mevcut biyolojik belirteçlerle karşılaştırıldığında daha iyi öngörücü güç gösteren yeni bir biyo-belirteçtir” diyor Anne, MD, Amsterdam Romatoloji ve İmmünoloji Merkezi | Akademik Tıp Merkezi, Hollanda. "Periferik BCR klonlarının, artrit gelişmesine devam edecek RA riskli bireyleri tanımlamak için kullanılabileceğini düşünüyoruz, bu da hastalığın başlamasını önlemek için erken müdahalelerin değerlendirilmesini destekleyecektir."
Çalışmanın sonuçları artmış üç yıl içinde artrit gelişen RA riskli bireylerde baskın BCR klonlarının sayısının anlamlı düzeyde arttığını göstermiştir (p <0.0001). Test için optimal kesme beş veya daha fazla baskın BCR klonunda hesaplandı ve bu testin çalışma kohortuna uygulanması, 45 BCR pozitif ve 84 BCR negatif bireyle sonuçlandı. Tam 104 aylık takip periyodunda, BCR-klon negatif bireylerin sadece% 13'ü, BCR-klon pozitif bireylerin% 76'sına kıyasla RA geliştirdi. Bu, 5.8'lik bir relatif risk ile sonuçlandı (% 95 CI 3.2-10.3, p <0.0001).
Bireyleri daha da alt gruplara ayırarak, baskın BCR klonlarının sayısının artrit gelişmesi riski ile anlamlı derecede ilişkili olduğu gösterilmiştir. 10 ya da daha fazla baskın BCR klonuna sahip olmak üç yıl içinde% 94'lük bir pozitif tahmin değerine karşılık geldi. Bu dönemde, 84 BCR negatif bireyden hiçbiri artrit geliştirmedi, bu da bu tür test sonuçlarına dayanarak, bu kişilerin yakın RA riski ile ilgili olarak güvence altına alınabileceğini gösterdi.