Turuncu benekleri siyah üçgen kanatları olan beyaz bir kedi bahçede bir lastiğin içerisine girmiş. Bazen kenarlarında dolaşıyor lastiğin bazen içerisine zıplıyor. Bazen tünüyor bir kuş gibi. Bazen kafasını uzatıp dışarıya bakıyor. Ama lastiğin dışına hiç çıkmıyor. O lastiğin içerisinde geçiriyor çoğu günlerini. Kafasını uzatıp dışarıya sarmaları çok kısa..tekrar içine gömülüyor.
Genelde uyanık. Ağaçlardaki kuşların selerini dinlediğini görüyorum. Hani bilse onlara ulaşacak hiç öyle yerinde durur gibi değil. Ama lastiğin içinde öyle...
Bazen hayal kuruyor Turuncu benekli siyah üçgen kanatlı beyaz kedi. Gözünü tek bir noktaya dikip öylece bakıyor. Acaba gidip onu yakaladığını filan mı düşünüyor. Öyle çok açgözlü değil.
Yiyecek bir şeyler oluyor çoğu zaman lastiğin içerisinde. Ufak.. ufacık..onları yiyor.
Sonra bırakıyor kendini öyleece kalıyor işte. En çok lastiğin dışında etrafı izlediğinde seviyorum onu izlemeyi. Bir o yana bakıyor, bir bu yana bakıyor bir kafasını aşağı doğru indiriyor biri yukarı kaldırıyor. Lastiğin sağına, soluna patilerini atıyor. Sanki büyük bir avcıymiş edasıyla sonra lastiğin dışına çıkıyor.
Gövdesi de kocaman. Nasıl taşıyor acaba o gövdeyi?
Lastikten çıktığında gözü hep orada ama bir yandan ne avlıyabilirim diye bakıyor. Bir yandan lastiğe dönme kaygısı.