Khmer İmparatorluğu ve Fransız Koruyucu
Yirminci yüzyılın başlarında Kamboçya, Fransa'nın bir koruyucusuydu. Çinhindi'nin güneydoğu kesiminde yer alan bu ülke üzerinde bir Fransız koruması 1863'te kuruldu. Bu zamana kadar, bir zamanlar güçlü Khmer imparatorluğu tam bir düşüş halindeydi. IX-XV yüzyıllarda ise. Kamboçya - Khmer devleti - modern Kamboçya, Laos ve Tayland topraklarını içeriyordu, daha sonra Tayland kabilelerinin ilerlemesinden ve yeni bir güçlü komşunun ortaya çıkmasından sonra - Tayland'ın Ayutthaya eyaleti, Orta Çinhindi'ndeki Khmer hakimiyeti yavaş yavaş sona erdi. Taylandlı birlikler, Khmer devletlerinin başkenti Angkor'u defalarca ele geçirdi ve bunun sonucunda Khmer kralları ülkenin merkezini Phnom Penh'e taşımak zorunda kaldı. Daha sonra başkentin işlevleri ülkenin diğer şehirleri tarafından yerine getirildi. XVII yüzyılda. Kamboçya'nın başkenti Udong'a taşındı. Khmer kralları kendilerini Ayutthaya saldırılarından korumak için İspanya, Portekiz ve daha sonra Fransa'ya yardım çağrısında bulundular. Paris, 1784. yüzyılda Güney ve Doğu Çinhindi'ye sürekli ilgi göstermeye başladı. Fransız etkisinin yörüngesine ilk giren Vietnam oldu. İşte XVII yüzyılda. Fransız misyonerler ortaya çıktı ve 1787'te, Taison ayaklanmasından kurtulan iktidar ailesi Nguyen Fuc An'ın temsilcisi, askeri yardım talebi ile Fransa'ya döndü. 4'de, Nguyen Fuc Anh, Fransızlara birkaç bölge vermiş ve Fransız tekelinin Vietnam genelinde ticaret yapmasına izin veren Versay Antlaşması imzalandı. Yanıt olarak Fransa, Nguyen Fuc Anne'ye 1650 gemiden oluşan bir filo ve XNUMX asker ve subayın müfrezesini teslim etme sözü verdi. Ancak, Büyük Fransız Devrimi hem Fransız hem de Vietnam hükümdarının planlarını bozdu. Vietnam daha sonra anlaşmayı yoğunlaştırdı ve “unuttu”. Ayrıca ülkede Hıristiyanlık karşıtı yasalar kabul edilmeye başlandı ve Katolikliği benimseyen Vietnamlılara karşı baskılar başladı. Hıristiyan nüfusun güvenliği için endişe Fransız deniz baskınının resmi nedenlerinden biri haline gelmiştir filo Vietnam. 1858'de III. Napolyon Amiral Rigot de Genouilly komutası altında Fransız birliklerinin Vietnam'a konuşlandırılmasını emretti. Filipinler'de konuşlanan İspanyol sömürge birliklerinin birimleri de Fransızların yardımına geldi. 1859'da Fransızlar Saygon'u işgal etti. 1862'de Vietnam imparatoru, Güney Vietnam, Zyadin, Dintong ve Bienhua'nın üç eyaletinin Fransız yönetiminin kontrolü altına girdiği Saigon Antlaşması'nı imzalamak zorunda kaldı. Kohinhin'in Fransız mülkiyetini oluşturdular.
Norods kralı (1860-1904'te hüküm süren) Khmer kralı, Fransa'da Siam (Tayland) ve Vietnam ile zor ilişkilerdeki muhtemel bir savunucusu gören Indochina'da (11-1863'te hüküm sürdü) Fransa'nın canlandırılmasından yararlanmaya karar verdi. 3 Ağustos 1864.No Norodom (resimde görülen) gizlice Fransa'nın Kamboçya'daki koruyucuları hakkında bir anlaşma imzaladı. Siyam otoriteleri, sözleşmeyi öğrenir öğrenmez, olup bitenlerden duydukları memnuniyetsizliklerini dile getirmelerine rağmen, durumu değiştiremediler. 1866 Mart XNUMX, Fransız kuvvetleri Udong'a girdi. Aslında Kamboçya, siyasi bağımsızlığını kaybetti ve bir Fransız kolonisi haline geldi. XNUMX'te Kamboçya'nın başkenti Udong'dan Phnom Penh'e taşındı. Fransa'nın Çinhindi'deki sömürgeci genişlemesine pek çok sorun getirebilecek oldukça güçlü bir devlet olan Siam ile ilişkileri düzenlemeye çalışan Fransa, Siam'la Kamboçya'nın bölünmesi konusunda bir anlaşma yapmayı kabul etti. 1867'te imzalanan anlaşma sonucunda Siam, Angkor ve Battambang illerini aldı. Ancak, zaten 1904-1907 içinde. bu bölgeler Fransız himayesine iade edildi. Kamboçya resmen kralın yönettiği bir monarşi kalmasına rağmen, ülkenin gerçek yönetimi Fransız yönetiminin eline geçti. Fransızların etkisi altında, Kamboçya'da yönetim, adalet, eğitim ve sağlık sisteminin “Avrupalılaşması” na yönelik bazı reformlar başladı. Kamboçya'da kölelik kaldırıldı, Anayasa Mahkemesi kuruldu - yani, ülkedeki yaşamı insanlaştırmak için olumlu önlemler alındı. Aynı zamanda, Kamboçya kralı gerçekten de gerçek politik gücü kaybetti ve onun tarafından imzalanan kararnameler ancak Fransız yönetimi tarafından onaylandıktan sonra bağlayıcı oldu. Fransa, 1913’te bir dizi demokratik reform gerçekleştirdi, özellikle Kamboçya’da bir anayasa meclisi kuruldu - yasama organı ve Khmer, Fransızlar ve diğer Avrupalılarla eşit haklar aldı. Aynı zamanda, Avrupa tipi ilk laik eğitim kurumu olan 1911'te Kraliyet Lisesi, Kamboçya'da göründü. Bununla birlikte, Kamboçyalı nüfus okuryazarlığının artması, ulusal kurtuluş tutumlarının ortaya çıkmasına katkıda bulunmuştur. Başlangıçta, ulusal hareket köylü isyanları şeklinde ortaya çıktı, ancak şehirlerde, ortaya çıkan Kamboçyalı entelijansiya ve burjuvazi arasında, ülkenin sömürgeci bağımlılıktan kurtulmasını destekleyen çevreler kuruldu. En radikal pozisyonlar, Fransa'da bir eğitim almayı başaran Khmer entelijensiyasının temsilcileriydi - ve nüfusun varlıklı bir kısmının Avrupa eğitimini alma talebinin yanı sıra, bu tür insanların sayısının giderek arttığı belirtilmelidir. Montpellier ve Paris’te hukuk diplomasına sahip Vietnam doğumlu bir Kamboçyalı politikacı olan Son Ngoc Thanh (1908-1977), Khmer milliyetçilerinin lideri oldu. 1936’te Khmer dilinde Nagaravatta’da ilk politik gazeteyi yayınlamaya başlayan oydu.
1920-x'in sonu - 1930-x'in başlangıcı. Khmer milliyetçi hareketinin oluşum ve gelişme zamanıydı. 1930 şehirde Ortadan işletilen 1920 temelinde. Komünist gruplar, Çinhindi Komünist Partisi kuruldu. Komünist Partinin ana faaliyeti Vietnam topraklarında gerçekleşti, aktivistlerin iyisi ve ezici çoğunluğu Vietnamlıydı. Ancak, komünist fikirler, ulusal yönelimli Kamboçyalı aydınların arasına kademeli olarak sızdı. Güneydoğu Asya’nın diğer bölgelerinde olduğu gibi, İkinci Dünya Savaşı Kamboçya’nın daha ileri kaderini önceden belirleyen sıraydı. Kamboçya bölgesi, Japon birlikleri tarafından işgal edildi, ancak 1944’e kadar Kamboçya resmen Fransa Vichy hükümetinin yetkisi altında kaldı. Bununla birlikte, Japonlar, Fransız yönetimi ve Kamboçya topraklarının 1 / 3'i üzerinde, Güneydoğu Asya'da Japonya'nın ana müttefiki olarak kabul edilen Tayland'a atıfta bulundu. Fransa'daki Vichy işbirlikçi rejimi devrildiğinde, Japonlar kukla devletler yaratma denenmiş ve test edilmiş uygulamasına geçtiler. Japonca komutundan 9 Mart 1945 baskısı altında Kamboçya Kralı Norodom Sihanouk, Kampuchea Krallığı'nın bağımsızlığını ilan etti. Bir süre sonra Dışişleri Bakanı olarak atanan ve daha sonra Kampuchea Krallığı Başbakanı olan Son Ngoc Thanh ülkeye geri döndü. Ancak resmi olarak bağımsız kalmak için Kamboçya kısa bir zamandı. Ağustos ayında 1945 Japonya teslim oldu. Ekim ayında 1945 Kamboçya'da Fransız yönetimi yeniden kuruldu. Fransızlar, Son Ngoc Thanh'u tutukladı ve ev hapsi için Fransa'ya gönderdi. Bununla birlikte, tekrar Fransa yönetimi altında olmak istemeyen Khmer milliyetçilerinin önemli bir kısmı, komşu Tayland topraklarına taşındı. "Khmer Ücretsiz" - silahlı Fransız karşıtı hareket "Khmer Issarak" oluşumu başladı. Sömürge karşıtı hareket, milliyetçi monarşistlerden burjuva cumhuriyetçilere ve komünistlere kadar çok çeşitli siyasi görüşlerin temsilcilerini birleştirdi. Doğal olarak, hiziplerin oluşumu süreci kısa bir süre sonra Khmer Issarak'ta başladı. Kamboçya'nın bağımsızlığını destekleyenler, özellikle de Avrupa'da eğitim gören entelijensiyalardan, Marksizmden etkilendiler. Çinhindi Komünist Partisi ile temasa geçti ve Kamboçya'da komünist yeraltını kurmaya başladı. 1951 şehirde Çinhindi Komünist Partisi temelinde, üç bağımsız siyasi parti kuruldu - Vietnam İşçi Partisi, Lao Halk Partisi ve Khmer Halk Devrim Partisi. PRC'nin inşası, daha önce Çinhindi komünist hareketine hâkim olan Vietnamlılardan etkilenmişti. Bununla birlikte, kademeli olarak kendi yetenekli liderleri, ülkedeki komünist hareketin daha da geliştirilmesine ihtiyaç duyulduğunu gören Kamboçyalı Komünistlerin saflarında ortaya çıktı. Bunlardan biri daha sonra dünya çapında Pol Pot olarak bilinen Salot Sar'dı. Komünist bir lider olduğunda, Pol Pot belirsiz bir şekilde kökeniyle ilgili konuşmayı tercih etti. Genellikle, ebeveynlerinin Polpotov ideolojisinin genel kavramına uyan fakir köylüler olduğunu ilan etti. Ancak, açıkça Pol Pot'u destekçilerinin gözünde itibarsızlaştırmak isteyen Kamboçya kralı Norod Sihanouk, Salot Sar'ın (çocukluk ve gençlik döneminde Pol Pot adını taşıyan) Salmer Sar'ın Khmer kraliyet mahkemesine yakın bir aristokrat aileden geldiğini bildirdi. Aslında, ikisi de abartılıydı ve gerçek her zamanki gibi ortada bir yerdeydi.
Bir "mahkeme köylüsü" ve Parisli bir öğrencinin oğlu
1925'ta, erkek çocuk Salot Sar, Prexbauw köyünde doğdu. Khmer ailesi Peck Salot ve Sok Nem'de dokuz çocuğun sekizinci oldu. Peck Salot, sıradan köylülerden neredeyse ayırt edilemez olan küçük bir toprak sahibi olmasına rağmen, ailesi mahkemede güçlü pozisyonlara sahipti. Böylece, ağabey Salot Sarah Lot Suong sarayda kraliyet yönetimi protokol departmanının bir resmi olarak çalıştı. Rahibe Salot Royong, kraliyet balesinin bir dansçısıydı ve daha sonra Kral Moniwong'un ortak hanımı oldu. Kuzeni Salot Sarah Khuon Meak, Kamboçya kralı hala baş prens iken, daha önce Sisovat Moniwong'un cariyesi oldu. Mahkemede, Meak "Khun Preab Me Neang" - "Kadınlardan Sorumlu" görevini üstlendi. Kralla olan iletişiminden, oğlu Kossarak'ı doğurdu. Bu nedenle, il kökenlerine rağmen, Salot Sarah ailesi çok başarılı kabul edildi. Genç Salot Sarah'a büyük bir himaye veren kız kardeşi Khuon Meak'ti, ardından çocuğun iyi bir eğitim alması için yeşil ışık yandı. Salot Sarah dokuz yaşındayken, geleneksel bir eğitim almak için başkent Phnom Penh'e gönderildi. Bilindiği gibi, Çin ülkelerinde - Burma, Laos, Tayland ve Kamboçya - Hinayana'nın ortak Budizm olduğu yerler - gençleri ve gençleri Budist manastırlarına acemiler olarak verme uygulaması vardır. Birisi birkaç ay boyunca manastırda yaşıyor, biri - birkaç yıl, bazıları ise manevi bir kariyer seçip rahip olarak kalıyor. Aceminin ve Salot Sarah'ın kaderi kaçmadı. Genç, birkaç ayını Khmer, yazı ve Budist felsefesi çalıştığı Wat Botum Waddey manastırında geçirdi. Bununla birlikte, sömürge Kamboçya'da geleneksel eğitimde iyi bir idari kariyer oluşturmak mümkün değildi. Bu nedenle, 1937'te Salot Sar şehri, zaten Avrupa okulu eğitimi aldığı École Miche Katolik İlköğretim Okulu'na kaydoldu. 1942'te liseden mezun oldu ve eğitimine Kompong Cham'daki Norodom Sihanouk Koleji'nde devam etti. 1948'teki üniversiteden mezun olduktan sonra Salot Sar, Kraliyet Lisesi Sisovata'ya girmek istedi, ancak zorlu giriş sınavlarını bu prestijli kuruma geçemedi ve Phnom Penh'deki Teknik Okul'a girdi. Görünüşe göre Salot Sar nihayet bir kariyere mühendislik uzmanı olarak karar verdi.
1949'te, Avrupa'daki eğitimine devam etmeleri için yetenekli Khmer öğrencilerine verilen bir devlet bursu aldı. Aynı yıl, Salot Sar Paris Üniversitesi'nde radyo elektroniği okumak için Paris'e geldi. Çok çalıştı, hem diğer Fransız kolonilerinden hem de Fransızlardan gelen meslektaşlarıyla tanıştı. 1950 yazında Salot Sar, diğer öğrencilerle birlikte Yugoslavya'ya gitti. Sosyalist bir ülke olarak kabul edilen Yugoslavya, yine de, Sovyetler Birliği'nden farklı bir politikaya öncülük etti ve Batı ülkeleriyle daha yakın ilişkiler kurdu. Daha sonra, 1950'ta Salot Sarah Ieng Sari (1925-2013) Paris'e geldi. Babasının ardından Vietnam - Khmer krom yerlisi (Khmer - Kromi, Viet Nam'da yaşayan Mekong Deltası'nın Khmer nüfusu) ve Çinliler tarafından annesiydi. Salot Sarah'dan farklı olarak, Ieng Sari şans gülümsedi - Phnom Penh'deki prestijli Kraliyet Lisesi Sisovata'ya girebildi ve mezun olduktan sonra Fransa'ya gitti - Siyaset Bilimi Enstitüsü'nde okumak için. Fransa'da, Paris Üniversitesi İktisat Fakültesinde, üncü ünlü Khmer Komünist Khieu Samphan (1931 doğumlu) da okudu. Ieng Sari gibi, Khieu Samphan da yarı Khmer, yarı Çince. Hakim olarak çalışan babası rüşvet ve görevi kötüye kullanmaktan hapsedildi, bu yüzden Khieu Samphan’ın çocukluk yılları yoksulluk içinde geçti - sadece meyve satan onun annesiydi. Yine de, yeteneklerinden mahrum olmayan genç bir adam, sadece Kamboçya'da iyi bir eğitim almak için değil, aynı zamanda ekonomi okumak için Fransa'ya gitmeyi de başardı. Birkaç yıl sonra, 1959'te Khieu Samphan, Paris'teki "Kamboçya'nın Ekonomi ve Endüstriyel Gelişimi" konulu doktora tezini savunabildi. Bu arada, Salot Sar ve Ieng Sari'nin arkadaşlarıyla evlenen ve kız kardeşi haline gelen Khieu Samphan'ın kız kardeşleriydi. Sisters Khieu Ponnari ve Khieu Tirith de Paris'te okudu. Khieu Ponnari (1920-2003), 1940'taki Phnom Penh'deki Royal Lyceum Sisowat'tan mezun oldu ve lisans derecesi alan ilk Khmer kadın oldu. Paris'te Khieu Ponnari, Khmer dilbilimi okudu. Kız kardeşi Khieu Tirith (1932-2015), çalışmalarını filoloji ile de ilişkilendirdi - İngilizce çalıştı ve İngilizce filolojisi derecesini alan ilk Kamboçyalı kadın oldu. On iki yıllık yaş farkına rağmen, küçük kız kardeşi Khieu Tirith ilk evlendi. 1951 yazında ismini Ieng Tirith olarak değiştiren Ieng Sari'nin karısı oldu. Salot Sarah ve Khieu Ponnari'nin evliliği daha sonra gerçekleşti - sadece 1956'de, Temmuz 14'ta, Bastille Günü'nü düğün tarihi olarak sembolik olarak seçti.
Fransa'da okuyan bir Khmer öğrencisi birliği Paris'te kuruldu. Genel başkanı Ieng Sari ve genel sekreteri Khieu Samphan idi. Daha sonra Dernek, özü soldaki pozisyonlarda bulunan Khmer öğrencileri Birliği'ne dönüştürüldü. Genç Khmer öğrencileri Fransız Komünistleriyle bir araya geldi ve kendi Marksist çevrelerini yarattı. Uzak Kamboçya'dan Marx - Lenin'in öğretilerinin izleyicileri, aynı zamanda Paris'te yaşayan bir lise öğrencisi olan Ieng Sari'nın öğrencisi olan genç milliyetçi Keng Vannsak'ın dairesinde toplandı. Ieng Sari ve Rat Samoyon, Keng Vannsak dairesinde bulunan daireye girdi, daha sonra Salot Sar onlara katıldı. 1952’te, Khmer Nisut’un Khmer Students Dergisi’nde “Monarchy or Democracy?” Adlı ilk makalesini yayınladığı Khmer Daom takma adını aldı. Aynı zamanda, Salot Sar, Fransız Komünist Partisi'ne (PCF) katıldı, solda siyasi görüşleri olan ünlü Fransız filozof Jean-Paul Sartre ile bir araya geldi. Salot Sarah ve yoldaşlarının o zamanki görüşleri, Marksist olarak adlandırılmalarına rağmen, aslında yalnızca Marksist değil, aynı zamanda anarşist bileşenleri de içeriyordu. Salot Sar, köylü çiftliklerinin kamulaştırılması ve mülkün tamamen sosyalleşmesi yoluyla Kamboçya'daki komünizmin derhal inşasını savundu.
Bununla birlikte, politika konusundaki coşkusunun Kamboçyalı bir öğrencinin çalışması üzerinde olumsuz bir etkisi oldu. Aynı 1952'ta Salot Sar şehri üniversiteden atıldı ve Aralık'ta 15 1952 anavatanı için Fransa'dan ayrıldı. O zaman Kamboçya'da, Salot Sara'ya göre, çok daha ilginçti - ülkedeki ulusal kurtuluş mücadelesi büyüyordu, anticolonial ve komünist hareketler hız kazanıyordu. Kamboçya'ya geri dönen Salot Sar, kraliyet sarayında görev yapan ağabeyi Lot Swang'ın dairesinde, Phnom Penh'e yerleşti. Başkentte Salot Sar, Komünist Parti yerel şubesinin temsilcisi olan Çin Komünist Partisi temsilcisi ile temasa geçti ve onu Fransız Komünist Partisine onaylanan üyelik temelinde KPI saflarına kabul etmesi istendi. Ağustos ayında, 1953 Salot Sar, ilgili bölümün bir parçası olarak toplu propaganda düzenlemeye başladığı Kamboçya Halk Devrim Partisi'ne üye oldu. Buna paralel olarak, Phnom Penh'in özel liselerinden birinde, tarih ve coğrafya dersleri verdi.
Norodom Sihanouk - Kamboçya'nın "Kırmızı Prensi"
Bu arada, Kamboçya'da epochal değişimleri yaşanıyordu. 9 Kasım 1953 Fransız birlikleri ülkeden çekildi. Sömürge yönetimi sona erdi ve Kamboçya, Kral Norodom Sihanouk'un yönetiminde egemen bir devlet oldu. Genç kral neredeyse Salot Sarah'la aynı yaştaydı. Norodom Sihanouk, 1922'te doğdu ve Kral Sisovat Monivong'un torununa ve en büyük oğlu Prince Norodom Suramarite'e getirildi. Kraliyet tahtında, Norodom Sihanouk, kralı Sisovat Moniwong'un büyükbabasının ölümünden sonra Eylül 1941'ta taçlandı. Norodom Sihanouk'un adaylığı Fransa Vichy hükümeti tarafından zorlandı ve daha sonra Kamboçya topraklarını işgal eden Japonlar ona sadık kaldılar. Norodom Sihanouk, Çinhindi'nin ulusal kurtuluş hareketine sempati duydu ve Khmer milliyetçilerini tacizle destekledi. Mayıs ayında, 1953, Bay Norodom Sihanouk, tamamen Tayland'a gitti ve Fransa hükümetine bağımsızlığı ilan edilene kadar ülkeye geri dönmeyeceğini ilan etti. Fransa kralla görüşmeye gitti - ve Kasım'da 9, 1953 Kamboçya'nın bağımsızlığını ilan etti. Ancak, Mayıs ayında, Bay Norodom Sihanouk'un 1955'i hala tahttan vazgeçti - babası Norodom Suramarite (1896-1960). Norodom Sihanouk, başkent Kamboçya'da başbakan ve dışişleri bakanı oldu.
Prens, ülkenin sosyal ve politik modernleşmesi kavramını geliştirmiştir. Norodom Sihanouk'a göre, Kamboçya için ideal bir gelişme seçeneği, geleneksel monarşinin, liberal demokrasinin ve demokratik sosyalizmin en etkili bileşenlerinin bir birleşimi olacaktır. Fikirlerini uygulamak için, Norodom Sihanouk, Kamboçyalı siyasi örgütlerin çoğunu içeren “Sol Sosyalist Toplum” - merkez sol sosyal ve siyasal hareketi “Sangkum” u yarattı. Aslında, Norodom Sihanouk'un görüşleri, geleneksel ve milliyetçi unsurları ekonominin sosyalistin yeniden yapılandırılması fikriyle birleştiren Güneydoğu ve Güney Asya ülkelerinde oldukça yaygın olan “Budist sosyalizm” in Khmer versiyonunu temsil ediyordu. Norodom Sihanouk politikası, Amerika Birleşik Devletleri ve komşu Tayland'ın liderliği için büyük endişe yarattı; 1959’te Amerika yanlısı güçler, ABD ve Tayland’ın desteğine dayanarak Sihanouk hükümetini devirmeye bile çalıştı, ancak isyan başbakana sadık hükümet birimleri tarafından bastırıldı.
Kral Norodom Suramarith, 1960'te vefat ettikten sonra Kamboçya Ulusal Meclisi, Norodom Sihanouk'a ülkenin kraliyet tahtını tekrar alma önerisi ile temyiz etti. Ancak Prens, ayrıca reddetti - Kamboçya'nın anayasasında, devlet başkanının seçilmiş bir kişi haline geldiği şekilde değişiklikler yaptı. Haziran ayında, Norod Sihanouk tarafından 1960, Kamboçya Eyaleti başkanlığına seçildi. Sihanouk hükümeti tarafından başlatılan sosyal dönüşümleri destekleyen Kamboçyalı seçmenlerin büyük çoğunluğu ona oy verdi. Kamboçya devletinin başkanı olarak Sihanouk, sosyo-ekonomik ve siyasi reformlarını sürdürdü. Dış politikada, dünyadaki zor zamanlara ve zor duruma rağmen, Sihanouk, Sovyet ve kapitalist bloklar arasında manevra yapmaya çalıştı. Kamboçya’nın Sovyetler Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri’nin çatışmasındaki tarafsızlığını sürekli vurguladı, Çin-Sovyet çatışmasında hiçbir partiyi kabul etmedi. Aynı zamanda, Kamboçya ile ABD arasındaki ilişkiler, 1963’te belirgin bir şekilde kötüleşti. Norodom Sihanouk, her şeyden önce komşu Vietnam’ın işlerinde ABD askeri ve siyasi müdahalesine karşı kategorik olarak konuştu. Öte yandan, Amerikalılar aynı zamanda Sihanouk'tan da mutsuzdu, çünkü Kuzey Vietnam'la mücadelesinde desteğine güvenemiyorlardı ve Kamboçya bölgesi bu bağlamda Amerika Birleşik Devletleri için büyük stratejik ilgi çekiyordu. 1965’te, Bay Norodom Sihanouk, Mao Zedong’un desteğini alarak, Amerika Birleşik Devletleri’nle diplomatik ilişkileri kopardı. Ayrıca, Kamboçya’nın Güney Vietnam’ın Kurtuluşuna Yönelik Popüler Cephe’nin üslerini ve Kamboçya’nın ayrı vilayetleriyle Güney Vietnam’a taşınmasıyla Kamboçya’nın topraklarının temini üzerine gizli anlaşmalar imzalandı.
Bir savaş partisi oluşturmak
Norodom Sihanouk ve Halkının Kamboçya'daki Sosyalist Sosyal Toplumu'ndaki etkisi muazzamdı ve bu, Kamboçya Halkın Devrimci Partisi'nin konumunun önemli ölçüde zayıflamasına neden oldu. Kral Norodom Suramarith öldüğünde ve Sihanouk devlet başkanlığına geldiğinde 1960, Kamboçya Halk Devrim Partisi’nin sayısı 250’e düşmüştü. “Budist sosyalizm” Komünistleri için Marksist-Leninistlerin, sömürge sonrası Kamboçya'nın politik yaşamında hiçbir zaman önemli bir pozisyon kazanamayacakları görülüyordu. Dahası, bu küçük 250 çalışanı bile iç birliği koruyamadı. Sovyet sosyalizm inşa etme ve Vietnamlı komünistlerle bağlar kurma yollarını hedefleyen Sovyet yanlısı halkın Kamboçya Halk Devrimi Partisi'nin saflarında üç grup aktivist seçildi; Güneydoğu ve Güney Asya'nın komünist hareketinde Çin yanlısı, Mao odaklı; ultra-radikal, devrimci komünist görüşlerin milliyetçi ve öncelikli olarak Vietnam karşıtı duygularla birleşmesiyle karakterize edildi. Salot Sar ve yoldaşları üçüncü gruba katıldı. Bu arada, 1950'in ikinci yarısında. Salot Sar giderek artan bir şekilde "Paul" takma adını kullandı - Fransız "siyaset potansiyeline" - "mümkün olanın politikasına". Bununla birlikte, takma ismin ikinci kısmı sadece 1976'te ortaya çıktı, bu yüzden yirmi yıldır Salot Sar Kamboçya'daki komünist hareketinde “yoldaş Paul” olarak biliniyordu. Salot Sarah’a göre, Kamboçya, Çin’deki devrimden daha yüksek yoğunluk ve radikalizm derecesinde devrimci bir sıçrama yapmalıydı. Aynı zamanda, “yoldaş Paul” görüşüne göre, Kamboçya'daki devrimci değişimlerin en önemli şartı, Sovyet ya da Vietnam'ın ülkenin komünist hareketine yardımının reddedilmesini sağlayan kendine güvenmektir.
Salot Sarah'nın görüşleri Kamboçyalı Komünistlerin, özellikle de devrimci gençliğin en radikal kısmını etkiledi. Ancak, Kamboçyalı komünist hareketin liderleri tarafından paylaşılmadılar - Too Samut ve Son Ngok Min. Too Samut artık genç değil (1915-1962) Kamboçya devrimci hareketinin emektarıydı. Modern Vietnam'ın güney kesiminde yaşayan Khmer halkı ailesinden gelen Tu Samut, gençliğinde, kendisi için manevi bir kariyer seçti ve dili Phnom Penh manastırlarından birine düştü. Daha sonra, II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Tu Samut Viet Minh'e katıldığı ve hareketin bir parçası olarak bir grup Khmer gönüllünün örgütlenmesine katıldığı Vietnam'a döndü. Çin Komünist Partisi 1951’e bölündüğünde Too Samut ve Son Ngok Min, Kamboçya Halk Devrim Partisi’ni yarattı. Tu Samut, İçişleri Bakanı'nın cephenin "gölge hükümeti" nde yer aldığı sömürge karşıtı Birleşik Ulusal Cephesi "Khmer Issarak" ın faaliyetlerine aktif olarak katıldı. Genel olarak, Too Samut adamı onurlandırıldı ve daha önce Sarat Sarah ve Ieng Sari gibi Komünistlerin faaliyetlerine katılmaya başladı. Aynı zamanda Tu Samut, komünistlerin Prens Norodom Sihanouk hükümeti tarafından başlatılan ülkedeki ilerici dönüşümleri desteklemesi gerektiğine ve ayrıca Khmer halkının komünist hareketin saflarına sempati ve saygı duyduğu geleneksel olarak Budist rahipleri cezbetmeye çalışması gerektiğine inanıyordu. Bu görüşler için, Salot Sarah’nın daha radikal takipçileri Tu Samut’u “oportünizm ve uzlaşma” ile suçladı.
NRPD'deki Vietnam fraksiyonu, Kamboçya Halk Devrim Partisi'nin oluşturulması için Son Ngok Min (1920-1972) - Yoldaş Samuta tarafından yönetildi. Son Ngok Min, babası ve Vietnamlı bir anneden sonra Khmer kromdu ve gençliğinde Too Samut gibi, Kamboçyalı manastırlardan birinde Budist bir keşiş oldu. Komünistler - Kuzey Vietnam ve Güney Vietnamlı partizanlarla işbirliğini genişletme ihtiyacını savundu. İlk olarak Tu Samut hattını ilk destekleyen ve Son Ngoc Minh'den farklı olarak Kamboçyalı Komünist bir lider olan Nuon Chea (1926 doğumlu) Budist bir keşiş değildi, Salot Sarah ve Ieng Sari'nin aksine Avrupa'da çalışmadı. Gençliğinde Lau Ben Con olarak adlandırılan Nuon Chea, yerel Komünist Partisinin çalışmalarında yer almayı başardığı Tayland'daki 1940'te okudu. Daha sonra Kamboçya'ya geri dönen Nuon Chea yasadışı pozisyona gitti ve Khmer Issarak gerilla savaş ağalarından biri olarak ün kazandı.
28-30 Eylül 1960, 21’in parti organizasyonlarının başında olduğu Kamboçya Halk Devrim Partisi’nin II. Kongresi olan Phnom Penh’te düzenlenen istasyonda yapıldı. Sadece Kamboçya'daki komünist hareketin tarihi için değil, aynı zamanda bir bütün olarak ülkenin tarihi için bir dönüm noktası haline gelen ikinci kongreydi. İlk olarak, sözleşmede, Kamboçya Halkının geniş kesimlerini kapsadığı iddiasıyla Kamboçya Halk Devrimci Partisini Kamboçya İşçi Partisine (PTC) yeniden adlandırmaya karar verildi. İkinci olarak, daimi Merkez Parti Komitesi, Merkez Komite üyeleri 8'in bir üyesi ve Merkez Komite üyeleri 2'in bir üyesi olarak seçildi. Kongre tarafından parti genel sekreteri Tu Samut ve milletvekili Nuon Chea seçildi. Radikal kanadın temsilcileri Salot Sarah ve Ieng Sari de partinin Merkez Komitesine seçildi. Bu arada, Ieng Sari, parti lideri Tu Samut'un kişisel sekreteri olarak görev aldı. Diğer birçok Hintli Komünist Partiler gibi, Kamboçya İşçi Partisi de kendi silahlı oluşumlarını edinme zorunluluğuna karar verdi. NPC Merkez Komitesinin liderliğini korumak için oluşturulan Gizli Muhafız, devrimci askeri ve eğitim üslerini savunmak ve ele geçirmek için ortaya çıktı. оружия hükümet birlikleri var. Bu arada parti taban yapıları geliştirmeye başladı. Kamboçya komünist hareketindeki çeşitli eğilimlerin destekçileri arasındaki iç mücadele durmadı. 20 Temmuz 1962 Kamboçya İşçi Partisi Genel Sekreteri Tu Samut, Phnom Penh'deki komünistler tarafından kullanılan komplocu dairelerin birinde ölü bulundu. Cinayetin koşulları belirsizliğini korudu, ancak ölenlerin birçok taraftarı, partideki liderlik arzusunu neredeyse gizlemeyen en hırslı Kamboçyalı komünistlerden Salot Sarah'dan şüpheliydi. Tu Samut'un ortadan kaldırılması, Salot Sarah’ın kariyerinin yükseliş sürecini ve tam parti gücünün kazanılmasını hızlandırabilir.
"Mücevher Dağı" nda kırmızı üsler
Tu Samut'un öldürülmesinden sonra Salot Sar, lisede öğretmenlik görevinden istifa etti ve yasadışı bir pozisyona geçerek tamamen politik faaliyetlere odaklandı. Salot Sarah’ın Kamboçya’daki komünist devrimi gerçekleştirecek olan profesyonel devrimcilerin disiplinli ve komplocu bir örgütlenmesi oluşturulması üzerine çalışmaya başladı. Ocak ayında, 1963 Kamboçya İşçi Partisi 3. Kongresi'ne ev sahipliği yaptı. Bu kongrede parti yeni bir isim aldı - Kamboçya Komünist Partisi. Salot Sar, ÇKP'nin genel sekreteri seçildi ve partinin merkez komitesi temelde siyasi çizgisinin destekçilerinden oluştu. Kamboçyalı Komünistlerin yoğunlaşması, ülkenin liderliğinden olumsuz bir tepki almasına neden olmuş, bu nedenle, başlamış olan polis baskılarından korkan, Komünistlerin çoğunluğu yasadışı bir duruma geçti ve Kamboçya'nın uzak ormanlık alanlarına taşındı.
Kamboçyalı Komünistlerin ana üsleri, ülkenin kuzeydoğusundaki Ratanakiri ilinde bulunmaktadır. Khmer diline çevrilmiş, "Ratanakiri" kelimenin tam anlamıyla "Mücevher Dağı" anlamına gelir. Güzel adına rağmen, burası Laos ve Vietnam sınırındaki en geri bölgesi olan Kamboçya'nın gerçek durgunudur. Şimdi bile, açıklanan olaylardan yarım yüzyıl sonra, Ratanakiri en az gelişmiş Kamboçya ili olmaya devam ediyor. Bir ildeki her dördüncü çocuk, beş yaşından önce ölür ve il nüfusunun dörtte üçü okuyamaz ve yazamaz. İlin sosyo-ekonomik geri kalmışlığı, etnik yapısının özellikleri ile daha da ağırlaşmaktadır. Ratanakiri eyaletinin nüfusu, özellikle kırsal kesimleri, “dağlık Kmer” olarak adlandırılır. Bunlar sadece yaylalarda yaşayan Khmer halkı değil, Sovyet etnografyasında “Dağ Khmers” veya “Dağ Rahipleri” adı altında birleşmiş milletlerden temsilcileridir. İllerde, Khmers dağı nüfusun% 50'inden fazlasını oluşturur. Bunlar arasında tampuan etnik grupları (% 24,3), zyaray (% 17,1), krung (% 16,3), bru (% 7), jock (% 2,7), kavet (% 1,9), sahte (% 0,5), lon (0,1%) bulunur. %). Dağ Khmer tarımı, kültürlerinin yanı sıra geri kalmışlık ile de tanımlanmıştır. Kamboçya çevresinin halkları geleneksel inançları korudu ve yalnızca budizm'in ülkenin resmi dini olan zayıf etkisini yaşadı. Dağ Khmers her zaman Kamboçyalı etno-sosyal hiyerarşinin en altında olmuştur, Khmer yöneticileri ve yetkilileri tarafından ayrımcılığa maruz kalmıştır. Düşük sosyal statü ve ekonomik dezavantaj, Khmer dağı köylerinde hükümet karşıtı duyguların yayılmasına katkıda bulundu ve Kamboçyalı komünistler bu çok sorunlu ortamda ajitasyon dağıtarak bundan faydalandılar. Nitekim Komünistler kısa süre sonra, Parti Gizli Muhafızlarının 1966'e dönüştürüldüğü, Devrim Ordusu'nun silahlı birimlerinin oluşturulduğu yüzlerce genç Khmer Rouge'u çekmeyi başardılar.
Salot Sar, "burjuva rejimini" devirmek ve komünist devrimi işlemek amacıyla silahlı bir ayaklanmanın hazırlanması için bir kurs ilan etti. Yasadışı duruma dönüşen ve orman üslerine yerleşen Kamboçyalı Komünistler, Khmer köylüleri arasında büyük bir kampanya başlattı. Kamboçyalı köyün, toprak sahipleri ve hükümet yetkilileri tarafından ezilen en dezavantajlı kesimleri, komünistlerin sosyal söylemlerine en duyarlı olanlarıydı. Salot Sar, eskiden beri Kamboçya ve Güney Vietnam'da yaşayan Endonezya kökenli Müslüman etnik kökenlinin temsilcileri olan Çinli tüccarların, Vietnamlıların ya da Tyam halkının nefretinin kullanılması gereken Khmer köylülüğünün ulusal duygularını ustaca oynadı.
Khmer köylülüğü arasındaki konumlarının güçlendirilmesiyle eş zamanlı olarak Kamboçyalı komünistler dış politika ilişkileri kurmaya başladılar. 1965'te Salot Sar, Mao Zedong ile bir araya geldiği Çin'i ziyaret etti. Khmer Komünistlerinin lideri, Salot Sar’ın daha sonra Kamboçya’da kullandığı “Büyük Çin Kültür Devrimi” nden çok esinlenmiştir. Bununla birlikte, Güneydoğu ve Güney Asya'daki diğer birçok komünist partiden farklı olarak Kamboçya Komünist Partisi, Mao Zedong'a duyduğu sempatiye rağmen, Sarah Sahot'un kendine özgü bir eylem programı vardı. Salot Sar ve ortaklarının yaydığı fikirlerin Kamboçyalı nüfusun imtiyazlı kesimleri arasında, özellikle de geri dağ illerinde, büyük destek buldukları not edilmelidir. Bu nedenle, hükümete karşı silahlı mücadelenin başlangıcına kadar, bu zamana kadar Khmer Rouge olarak ün kazanan Kamboçyalı Komünistler, ülke nüfusunun yeterince büyük bir kısmının sempatilerine güvenebileceklerini biliyorlardı.
Devam edecek ...