Burada ilgiyle aşkı var, burada bir çaylaklığı var
1994 yılında, Ukrayna ve Tataristan Cumhuriyeti cumhurbaşkanları, Ukrtatnafta şirketini kurmak için bir anlaşma imzaladılar. Ukrayna'nın şirkete katkısı, cumhuriyetin rafinerilerinin en büyüğü ve en moderni olan Kremenchug Rafinerisi oldu. 2005 yılında, Ukrtatnafta, varlık, net gelir ve net kar (500 fiyatlarında varlıklar - 2005 milyon $, net kar - 523 milyon $) açısından 21 şirket arasında sekizinci sırada yer aldı. O zamanlar bu tür derecelendirmelerde ilk on madencilik ve metalurji endüstrisinden şirketler tarafından işgal edildiğini düşünürsek, bu çok iyi.
Başka bir deyişle, Ukrtatnafta'nın 10 yıllık deneyimi, ekonominin diğer sektörlerinde benzer işbirliği biçimleri yaratmanın umut verici ve gerekli olduğunu kanıtladı.
Bu tür şirketlerin tam olarak bir dezavantajı var (son zamanlarda tarih Uralkali ile bunu sadece doğruladı): devlet karşıtı oligarşik sermaye için kesin olarak dezavantajlıdırlar.
2007 yılı itibariyle şirketin ortaklık yapısı aşağıdaki gibidir. Hisselerin% 43'ü Ukraynalı devlet şirketi Naftogaz'a aitti, Tataristan hükümeti% 28,9'a ve diğer% 8,6'sı Tatneft'e aitti. Offshore şirketleri SeaGroup International PLC ve AmRuz Trading AG, sırasıyla% 10 ve% 8,3 hisseye sahipti. Offshore şirketlerin hisselerinin yanı sıra Tataristan Cumhuriyeti hükümetinin hisseleri Tatneft tarafından kontrol edildi (güven yönetiminde hükümet hisseleri ona devredildi), böylece şirketi ve yönetimi kontrol etti.
2007'de her şey değişti. Ukrtatnafta'daki hisselerin% 1,2'si, I. Kolomoisky'nin küçük ortağı G. Korban'ın şirketi olan LLC Korsan'a aitti. Ukrtatnafta'yı ele geçirme planını uygulayan en ünlü Ukraynalı akıncılardan biri olan G. Korban'dı. Sonuç olarak, Tataristan temsilcileri önce operasyonel kontrolü (yönetimin yerini aldı) ve ardından şirketteki paylarını kaybetti.
Şirketin devralınmasının tüm değişimlerini ayrıntılı olarak açıklamaya gerek yoktur, bizim için sadece en önemli noktalarda durmaya değer.
1. Offshore şirketler devralmanın anahtarı oldu. Ukrayna tarafı, yerleşik olmayan şirketlerin Ukrtatnafta hisselerine sahip olmasına itiraz etti (bazı kaynaklara göre, bu şirketlerin nihai faydalanıcısı Tataristan'ın Ukrayna Vakhitov ve / veya maiyetindeki ticari temsilcisiydi). Daha sonra bu hisseler Korsan LLC'nin mülkiyetine geçti - şirket şu anda Ukrtatnafta hisselerinin% 47'sine sahip. Bu bir kez daha doğruluyor: "Tropikal" yargı bölgelerinde kayıtlı mülkler ya ellerinden alınacak ya da mal sahibi üzerinde bir baskı kaldıracı haline gelecek ve onu devlet karşıtı eylemler yapmaya zorlayacak. Ve tüm kayıplar sonunda devlet için bir baş ağrısına dönüşecek.
2. Ancak, el koyma yalnızca Kolomoisky'nin kendisinin talebi üzerine gerçekleşmiş olamaz. Bu, ancak Avrasya entegrasyonuna düşman bir grup politikacının Ukrayna'da iktidara geldiği bir durumda mümkün oldu. Bu planı karşılıklı tatmin için uygulayan, siyaset ve sermayenin birliğiydi. Ve şimdi Uralkali'nin, “etkili yöneticilerin” cezai zenginleştirilmesinin favori yöntemi olan kârların özelleştirilmesini bastırmayı mümkün kılan Belarus tarafının sendika pozisyonu olduğu zamanki örneğini yeniden hatırlamanın tam zamanı.
Rus tarafı şirketin ele geçirilmesini protesto etmeye çalıştı, ancak dava birkaç yıldır uluslararası tahkimde asılı duruyor ve büyük olasılıkla Rusların Ukrtatnafta'daki katılımı sonsuza kadar kayboldu.
Boru Hattı Oyunları
Ancak, Kolomoisky'nin petrol maceraları burada bitmedi.
Ukrtatnafta'nın ele geçirilmesinin ardından Tataristan, Kremenchug rafinerisine petrol sevkiyatını durdurdu ve fabrikayı hammaddesiz bıraktı. İleriye baktığımızda, güçlü bir yönetim değişikliğinden bu yana, şirketin tesise tam iş yükü sağlayamadığını görüyoruz (yeni sahipler bu konuda makul miktarda beceriklilik göstermiş olsa da). Şimdi rafineri Ukrayna üretiminden petrol alıyor. Fabrika geçmişte Azerbaycan ve Kazak hammaddelerinin tedariğini denedi. Aynı zamanda, petrolün işlendiği yere taşınması için Odessa-Brody petrol boru hattının kullanılması gerekiyordu.
Daha önce Rusya, Ukrayna'ya, Akdeniz limanlarına petrol tedarik etmek için petrol boru hattını ters modda kullanma teklifinde bulundu. 2004'te tersi çalışmaya bile başladı. Ancak, ilk Maidan'dan ve Yulia Timoşenko'nun hükümetinin gelişinden sonra, bu unutulmalıydı.
Pek çok büyük söz vardı, ancak Polonya'nın Plock kentindeki petrol rafinerisine giden boru hattının tamamlandığı ve Hazar petrolüyle yüklenmesi hiçbir zaman uygulanmadı. Ve Kremenchug petrol rafinerisinin ele geçirilmesinden sonra, bunun tersi olduğu söylenemezdi. Ukrtransnafta'nın başkanı (Ukrayna'daki petrol boru hatlarının operatörü) I. Kolomoisky'nin bir koruyucusu olan A.Lazorko, Odessa rafinerisini borudan çıkardı ve Kremenchug'a hammadde tedariki için Odessa-Brody'yi kullanmayı mümkün kıldı.
Tersi konunun Aralık 2013'te tekrar gündeme gelmesi ilginçtir - bu nedenle S. Kurchenko tarafından Rus sahiplerinden satın alınan Odessa rafinerisinin yüklenmesi planlandı. Ancak, bir sonraki Ukrayna darbesi, bu fikri I. Kolomoisky için zamanla çok kârsız bir şekilde gömdü.
Ve hepsi bu kadar değil.
2014 baharında, Ukrtransnafta boru hatlarından proses yağı pompalamaya başladı. Kremenchug rafinerisine yağ tedarik edildi. 14 Mayıs itibarıyla sistemden 224 bin ton (toplam 1,35-1,9 milyon ton) petrol pompalanmıştır.
Uzmanlar derhal böyle bir kararın bariz risklerine dikkat çektiler, bunlardan en önemlisi cumhuriyetteki diğer tüm rafinerilerin çalışmalarının felce uğramasıydı. Proses yağı sistemden tamamen dışarı pompalanırsa, Odessa ve Lisichansk rafinerilerine teslimatlar sisteme tekrar geri dönene kadar imkansız olacaktır. Ama dur. Bu fabrikaların sahibi kim? Rus sahipleri. Yani bu harika!
Sonuç olarak, tüm bu petrolü işleyecek olan (halen) çalışan tek rafineri cumhuriyette kalıyor. Ve sadece önemli bir kar elde etmekle kalmayacak (Ukrayna'nın çok muhtemel bir enerji ablukasına karşı), aynı zamanda hem yetkililerle hem de iş dünyasıyla diyalogda önemli bir koz elde edecek. Bugün savaş, yarın - hasat ve sadece Kolomoisky'nin yakıtı var. Ukrayna'nın Rusya Federasyonu ile uzun yıllardır içinde bulunduğu çatışmanın sonuçlarını en aza indirmesine yardım etmek için ne isteyecek?
Rusya, oligarklarının karlarını özelleştirme ve zararları kamulaştırma iddialarıyla başarılı bir şekilde başa çıktı. Nüksler hala devam ediyor, ancak bir sistem olmaktan çıktılar. Gördüğümüz gibi bu tür yetenekler sadece Rusya'da bulunmuyor.
I. Kolomoisky, Ukrayna'daki karar alma sistemiyle ilgili olduğu sürece, cumhuriyetle herhangi bir işbirliği projesi tehdit altında. Kolomoisky Rusya'nın düşmanı olduğu için değil. Ve birlik cumhuriyetlerinde yaratılan devlet modeli Kolomoisky ve onun gibilere yer bırakmadığı için.