VICTOR HUGO Hayatı Eğitimi Şiirleri Tiyatro Eserleri Romanları
Napolyon'un ordularında general olan Joseph-Leopold Sigisbert Hugo'nun oğlu. Annesi ve babası arasındaki anlaşmazlıklar yüzünden çocukluğu sorunlu geçti. Hep annesinin yanında kaldı. Eğitimi düzensiz oldu. Ama Latin edebiyatıyla ilgili sağlam bir eğitim gördü. Hukuk Fakültesi'ne girdi. 1816'dan sonra edebiyata yöneldi.
1819-1821 arasında "Conservateur Litteraire" adlı bir dergi çıkardı, 1821'de hayatta en büyük desteği olan annesini kaybetti. Bir yıl sonra çocukluk aşkı Adele Foucher ile evlendi. Aynı yıl ilk şiir kitabı "Odlar ve Çeviriler" yayınlandı. 1822'de ilk romanı "İzlanda Hanı" çıktı. Bu kitapla edebiyat dünyasını kendisini kabul ettirdi.
Romantizme bağlı bir yazar olarak tanındı. Yazdığı oyunlardan "Marion de Lorme" sansür tarafından yasaklandı. "Hernani" oyununu yazarak karşılık verdi. Bu başkaldırış ününü artırdı, onu liberallere yaklaştırdı. 11'inci Louis dönemini anlatan romanı "Notre Dame'ın Kamburu" edebiyat dünyasındaki yerini sağlamlaştırdı.
1824 yılında Fransız coşumcularının (romantikler) yayın organı olan La Muse Française dergisini kurdu. • Cenacle adını taşıyan coşumcu sanatçılar çevresinin üyesi ve onun odak noktası oldu. • 1830-1843 arasında en verimli dönemlerinden birini yaşadı
Romanları,tiyatro yapıtları ve şiirleriyle başarıdan başarıya koştu • 1841 yılında Fransız Akademisi'ne üye seçildi. • Çok sevdiği kızı Leopoldine'nin 1843'de kazayla boğularak ölmesi üzerine 1852'ye dek yeni yapıt vermedi. • 1878 Fransız Devrimi'nden sonra parlemento üyeliğine seçildi. • .
3. Napoleon'un hükümet darbesini engellemeye çalıştı başaramayınca 1851 yılında Belçika'ya kaçmak zorunda kaldı. • Ateşli bir demokrasi ve cumhuriyet yanlısı olarak imparatorluk rejimini eleştiren yapıtlar yazdı • 1855-1870 arasını küçük bir İngiliz adası olan Guernsey'de geçirdi
1862 yılında başyapıtı olan Les Misérables (Sefiller) adlı romanını yayımladı. • olağanüstü ilgi gördü. Kısa sürede çeşitli dillere çevrilen bu roman, ona uluslararası düzeyde başarı getirdi. • Bunu 1866'da Les Travailleurs de la Mer (Deniz İşçileri) ve aynı yıl L'Homme qui Rit (Gülen Adam) gibi önemli romanları izledi.
Fransız-Alman savaşının ülkesinin yenilgisiyle son bulması ve cumhuriyetin kurulmasından sonra Paris'e döndü. 1871'de Ulusal Meclis üyesi oldu ama bir ay sonra istifa etti. 1868'de eşi Adele öldü • 1870'te Paris'in kuşatmasını anlatan "Korkunç Yıl" şiireyle ulusal bir kahraman oldu ama ailesindeki kayıpların verdiği acıyla yaşamdan koptu.
1871'de kurulan Paris Komünü'nü destekledi, yine Brüksel'e kaçmak zorunda kaldı. Kısa süre sonra döndü. Senatör seçildi. 1878'de beynindeki bir dolaşım sorunu nedeniyle rahatsızlandı.
1885 yılında ölüm döşeğinde iken; • “"Tanrı'ya inanıyorum, ahirete inanıyorum; fakat hiçbir kilise papazını başımda istemiyorum. Beni seven bütün dünya insanlarının gönülden dualarını bekliyorum. Bu benim için kafidir."” diyerek 22 Mayıs 1885 yılında hayata gözlerini yummuştur.
Ölümünde cenazesi ulusal törenle kaldırıldı, Pantheon'a gömüldü. Fransız edebiyatının en çok ürün veren yazarı. 1830'larda "Romantizmin en güçlü beyni" olarak nitelendirildi. Popüler Fransız edebiyatının babası ve Fransa'nın ulusal şairi oldu. Ancak sonraki yıllarda daha çok düzyazıları ve özellikle romanlarıyla akıllarda kaldı.
Şiirleri • Doğulular • Cezalar • Dalıp Gitmeler • Müthiş Fil • Dede Olma Sanatı • Bu Çiçek Senin İçin • Dilenci • Fransa • Kadına sitem • Gelin Böceği • Ağlamak için gözden yaş mı akmalı • Sonbahar yaprakları • Asırların efsanesi • Söylesem Söyleyebilsem Ah Derdimi • Aşk dilencisi
Tiyatro Eserleri • Lucreca Borgia • Ruy Blas • Burgrave'lar • Hernani • Kral eğleniyor • Mary Tudor
Romanları • Sefiller • İzlanda Hanı • Notre Dame'ın Kamburu • Deniz Emekçileri • Bir idam mahkumunun son günü • Doksanüç ihtilali • Dalıp gitmeler • Gülen adam • Korkunç yıl • Büyük baba olma sanatı • Düşüncenin dört ana kaynağı • Hürriyet içinde tiyatro • Uğursuz yıllar • Taş yığını • Nişanlıya Mektuplar • Zor Geçen Günler
Sen, hergün köşe başlarında Yırtık urbanla kirli ellerinle Avuç açan, sefil insan. İnan yok farkımız birbirimizden. Sen belki tüm yaşamınca dilenecek; Beklediğin beş kuruşu biri vermezse, Ötekinden isteyeceksin. Ama ben, tüm yaşamım boyunca Tek bir kez dilendim, Bir acımasız kalbin sevdası ile alevlendim. Öylesine boş öylesine açık kaldıki elim, Yemin ettim bir daha dilenmeyeceğim.
Dünyada en çok istediğim ve bana yaşamı gerçekten sevdiren iki şey var; aşk ve özgürlük. Aşk uğruna gerekirse, yaşamımdan vazgeçerim. Özgürlük uğruna ise aşkımı da feda ederim.
Bir kıvılcımın uçuştuğu dudaklarımaTanrı'nın arıttığı o aşk parıltılarına,Bir öpücük kondur, melekten kadına dön,Ah o zaman ruhumUyanır uykusundan!
Özgürlük döndüğünde ben de döneceğim Victor Hugo
Bebeksiz bir kız çocuğu, hemen hemen çocuksuz bir kadın kadar mutsuz, çaresizdir. -Sefillerden-