

||24 Mayıs 2020|
Hindistan’da seçkin bir mimar olan Raj Rewal, bağlamsal çıkarımlarında bütünleşmiş ve zengin bir şekilde demlenmiş kentsel tasarım anlatılarıyla küresel emsaller oluşturmuştur. Geleneksel kavramların ve çağdaş sözdiziminin bir araya getirilmesi, miras ve tarih ifadelerinin modern bir kelime dağarcığına dokunması konusundaki cazibesinin bir yansımasıdır ve genellikle sezgisel yorumlama katmanı ve derin anlam katmanını ortaya çıkarır.
Tasarım bölümlerini zahmetsizce bir araya getirerek, ölçeği çevreyle, geometriyle ve ritimle birleştirir, formu ve ışığı modüle eder ve birlikte olduğu kadar farklı bir dizi birbirine bağlı deneyim oluşturmak için dış cepheyi içten geçirir. Konut, kamu ve kurumsal binaların repertuarında, çalışması iklim duyarlılığı, insancıl mimari ve işçilik ve yeni teknolojilerin teşviki onun yaklaşımlarındandır.
Kariyer
Rewal 1934’te doğdu. 1934-1951 arasında Delhi ve Shimla’da yaşadı. Harcourt Butler ortaokuluna devam etti. 1951-1954 yılları arasında Yeni Delhi’deki Delhi Mimarlık Okulu’na devam etti. Yeni Delhi’de mimarlık derecesini tamamladıktan sonra 1955’te Londra’ya taşındı ve 1961’e kadar yaşadı. Bir yıl boyunca Mimarlık Derneği Mimarlık Fakültesi’ne ve 1956-60 arası Londra’daki Brixton Binası Okulu’na katıldı. GD Goenka Üniversitesi ayrıca Hindistan Habitat Merkezi’nde Üniversite tarafından düzenlenen özel bir toplantıda mimar Raj Rewal’ı fahri doktora ile onurlandırdı.
Raj Rewal, 1962’de Yeni Delhi’de çalışmaya başlamadan önce Michel Ecochard’ın Paris’teki ofisinde çalıştı. 1963-72 yılları arasında Delhi Planlama ve Mimarlık Okulu’nda öğretmenlik yaptı. 1974’te Tahran, İran’da ikinci bir ofis açtı. En iyi bilinen projeleri arasında Pragati Maidan Sergi Merkezi’ndeki Milletler Salonu (Salon 6), Nisan 2017’de yıkıldı, Asiad Köy Kompleksi, Ulusal Enstitü İmmünoloji (NII), Yeni Delhi; Yeni Delhi’deki Parlamento Kütüphanesi ve Bangalore’deki NCBS (Ulusal Biyolojik Bilimler Merkezi) kampüsü önemli projeleri arasındadır.
1986’da Hindistan Hükümeti’nin Hindistan’da düzenlenen Hindistan festivali için “Hindistan’da Geleneksel Mimari” sergisinin küratörü oldu. Ayrıca Rohtak’ta bir mimari kolej (SIUPA) tasarladı ve akademik konsey üyesidir.
Ödüller
Hint Mimarlar Enstitüsü tarafından Altın Madalya 1989.
Robert Commonwealth Mimarlar Derneği tarafından 1989 Ödülü.
Meksika Mimarlar Birliği 1993 yılında bölgesel değerler için ödül aldı.
J.K. tarafından 1994 Yılın Mimarı Ödülü Yeni Delhi’de Dünya Bankası Yerleşik Misyon Binası
Büyük Usta Ödülü 1995, J.K. Hindistan’da bağımsızlık sonrası dönemde Modern Mimarlığa ömür boyu katkı ödülü.
Mühendisler Enstitüsü (Hindistan) tarafından 2001 yılında ömür boyu başarı ödülü.
IBC ödülü 2002, Parlamento Kütüphane binası için Hindistan’da Yerleşik Çevre Mükemmeliyet Kongresi, Yeni Delhi.
A + D ve Spectrum Vakfı tarafından Altın Mimar Ödülü 2003
Chevalier des Arts des Lettres ödülü, 2005 Fransız Hükümeti tarafından
Onur Lejyonu Şövalyesi
John Michael Kohler Yaşam Boyu Başarı Ödülü
MİMARİ PROJE ve YAPILARI
Parlamento Kütüphanesi
Milletler Salonu, Pragati Maidan
Projeler
Asian Games Village, Yeni Delhi
Bio Limanı, Sohna
Merkez Eğitim Teknolojisi Enstitüsü, Yeni Delhi
Cidco Konutları, Navi Mumbai
Kömür Hindistan Kompleksi, Kalküta
Delhi Metro Rail Corporation Genel Merkezi, Yeni Delhi
Enerji Teknolojileri Merkezi, NTPC Limited, Büyük NOIDA
Mühendisler India House, Yeni Delhi
Gaz Eğitim Enstitüsü, NOIDA
Fransız Büyükelçiliği Personel Mahallesi, Yeni Delhi
Satish Gujral House, Yeni Delhi
Grapecity – Japon Yazılım Merkezi, NOIDA
Milletler Salonu, Pragati Maidan, Yeni Delhi
Hindistan Büyükelçiliği, Pekin (Çin)
İngiliz Yüksek Komisyonu, Yeni Delhi Konutları
Hindistan Ulusal Bilim Akademisi, Yeni Delhi
Uluslararası Genetik Mühendisliği ve Biyoteknoloji Merkezi, Yeni Delhi
Jang-e-Azadi Anıtı ve Müzesi, Kartarpur, Pencap
Ulusal Beyin Araştırma Enstitüsü, Yeni Delhi
Ulusal Biyolojik Bilimler Merkezi, Yeni Delhi
Lizbon İsmaili Merkezi, Lizbon (Portekiz)
Ulusal İmmünoloji Enstitüsü, Yeni Delhi
Ulusal Kamu Maliyesi ve Politikası Enstitüsü, Yeni Delhi
NTPC Kulesi, NOIDA
Sansad Bhawan, Yeni Delhi’deki Parlamento Kütüphanesi
Rewal House, Yeni Delhi
Sahu Jain Pavilion, Pragati Maidan, Yeni Delhi
Şeyh Sarai Konutları, Yeni Delhi
Sham Lal House, Yeni Delhi
Kamu İşletmeleri Ofis Kompleksi Daimi Konferansı, Yeni Delhi
Devlet Ticaret Şirketi, Yeni Delhi
Television Center (Doordarshan Bhawan), Yeni Delhi
Görsel Sanatlar Kurumsal Kampüsü, Rohtak
Dünya Bankası Bölgesel Misyonu, Yeni Delhi [12]
Ulusal İmmünoloji Enstitüsü
Ulusal İmmünoloji Enstitüsü: Bir enstitü bloğu, kıdemli personel konutları, genç personel konutları, alt personel konutları, bir konferans salonu kompleksi ve bir hayvan barınağı. Avluların etrafında bireysel binalar ve kümelerden düzenlenmiştir.
Asya Oyunları Köyü
Büyükelçilik Personel Konutları
Proje, Fransız Büyükelçiliği’nin servis personeline konut olarak düşünülmüştür. Birimler sekizli kümeler halinde düzenlenmiştir; her biri yerde ve birinci katta üç, olmak üzere modüllenmitir. Tüm girişler yaya caddelerindendir. Birimlerin büyüklüğü 600-800 metrekare arasında değişiyor ve geleneksel törenler için özel bir avlu ve açık oturma odası içeriyor. Gölgeli ve aktif dar sokaklar, görsel olarak anlaşılabilir bir ölçeğe bölünür ve açık alanlarla birbirine bağlanır. Beton döşemelerde desteklenmiş ahşap ile detaylandırılmış yük taşıyıcı tuğla duvarlar kullanılarak inşa edilmiştir.
Hindistan Mühendisler Evi
14 katlı bir binada yer alan bir kamu sektörü kuruluşu için yapılan binada, idari, tasarım, finansal hizmetler ve halkla ilişkiler büroları bulunur. Konsept, asansörler, merdivenler ve hizmetler içeren dört çekirdeğe dayanıyor ve bu da esnek ofis planlaması için ortada büyük bir alan oluşturuyor. Bu çekirdekler ayrıca büyük yapısal elemanlar oluşturur ve dört merkezi perde duvar ile birlikte ortalama 54m x 24.6m’lik bir ofis katını destekler.
Dünya Bankası Yeni Delhi Ofisi
Ofis binası hassas bir alanı kaplar ve tasarımın amacı, binayı Hint-İslami bir geçmiş bağlamında konumlandırmak ve aynı zamanda modern bir kelime hazinesini korumaktır. Çatıdaki varil tonozları, altındaki konferans odalarını vurgular, ekseni vurgular ve yakındaki kubbelerin eğrilerine iltifat eder. Bej kumtaşı kaplaması pembe kumtaşı ile dengelenmiştir. Soyut desenler tasarımın önemli bir özelliğidir.
Uluslar Salonu Daimi Sergi Kompleksi
Uluslar Salonu ve Endüstriler Salonu, endüstriyel sergi kompleksini oluşturmaktadır. Endüstriler Salonu, her biri 144 fit uzunluğunda dört uzay-çerçeve yapısından oluşur. Milletler Salonu, 256 fit açıklıklı tek bir uzay çerçevesidir. Binalar asma kat seviyelerinde, bir açık hava sergi alanını çevreleyen bir dizi sirkülasyon rampası ile birbirine bağlanmıştır. Bina sıhhi hizmetler rampaların altında yer almaktadır.
İsmaili Merkezi, Lizbon
Kendisi gayrimüslim bir geleneğe sahip Hintli mimar Raj Rewal, Müslüman dünyadaki mimarlık çeşitliliği ve İber Yarımadası’nın bina geleneklerini kullandı ve bu çalışmalar mekan oluşturma anlayışına katkıda bulundu. Tasarım özeti, Müslüman medeniyetlerden gelen geleneksel tasarım yaklaşımlarından faydalanacak ancak bütünüyle belirli bir bölgeye özgü deyimleri nakletmekten kaçınacak bir merkeze yönelmekti. Teknolojik yeniliklere ve bölgeye uygun inşaat yapımı özelliklerine büyük önem verildi. Mimarların tepkisi geleneksel mekansal düzenlemelerin morfolojisinden, İslami bahçeler kavramından ve farklı Müslüman toplumlar sunan mimarlık modellerinden etkilenmiştir.
Amaç, kültürel ve sosyal boyutları, işlevsel, eğitim tesisleri ve kurumsal ofislerin yanı sıra, İsmaili topluluğunun kendi kullanımı için yansıtıcı alan sağlayan bir alan ve bina kompleksinin oluşturulmasıydı. Bahçelerin ve avluların geometrik füzyonu, ayrıca kesme taş yüzeyler, cilalı karo ve sıradışı çok kültürlü ve çok işlevli bir kompleks olan cilalı karolar içeren binalar, İsmaili Merkezinin mimari konseptini oluşturur.
Parlemento Kütüphanesi, Yeni Delhi
Çağdaş bir deyimle inşa edilen Hint geleneği içinde tasarlanan Parlamento Kütüphanesi, sessizce, Sir Edward Lutyens’in Delhi’nin kentsel tasarımının kalbi olan bağlamıyla ilgilidir. Kırmızı kumtaşı ile kaplanmış dış cephesi ‘estetik ve fonksiyonel nedenlerden ötürü sadedir’.
Dahili olarak, tanımlayıcı tema hafiftir, üç avlu ve on iki kubbe ile ifadelendirilmiştir. Kubbeler çeşitli boyutlardadır ve hafif lifli çimento, parlak çelik kafes ve çekme kabloları, yapısal cam ve cam tuğlalardan yapılmıştır. Çatı bahçesi kışın akademisyenler ve parlamenterler için bir toplanma alanı ve yaz aylarında termal bir bariyer oluşturur.
Teknoloji Eğitim Enstitüsü Merkezi
2000 yılından sonra öngörüldüğü gibi bir milyardan fazla nüfusa sahip olan Hindistan, dünyanın üçüncü büyük bilim adamı ve mühendis birikimine sahiptir, ancak nüfusun% 30’u okuma yazma bilmemektedir. C.I.E.T. (Merkezi Eğitim Teknolojisi Enstitüsü) eğitim teknolojisi kullanımını, özellikle kitle iletişim araçlarını, Hint Uydu programı INSAT ile bağlantılı ülkede eğitimi geliştirmek ve duyurmakla görevlidir. 1985 yılında başlatılan C.I.E.T. mevcut tesislerin inşasından önce dönüştürülmüş bir binadan işletilmektedir. Yeni Enstitü, çağdaş mesleki standartlara tam donanımlı bir iletişim okulu olarak tasarlandı.
Birbirine bağlı iki avlu, giriş alanı olarak hizmet veren kompleksin kalbini oluşturur ve ikinci büyük avlu, açık hava çok amaçlı bir toplama alanı aynı zamanda televizyon stüdyosu olarak hizmet vermektedir. Üst kat terasları, her biri azalan taban alanına sahip olan avluya bakmaktadır. Bu dalgalanan sirkülasyon pasajları, ışığı modüle eden ve gölge ve görüntüleme platformlarının yanı sıra dış mekan çalışma alanları sağlayan küçük balkonlar ve ara sıra chatris -parasollerle serpiştirilmiştir. Mevcut ağaç bu odak noktası mekanının rolünü vurgular.
5 x 10 m’lik bir ızgaraya dayanan rasyonalist plan, yapı üzerinde cephede ifade edilir, binaya anıtsal, kamusal bir görünüm ve aksi takdirde kendiliğinden unsurların asıldığı gerekli tutarlı düzen sağlar. Bölgedeki en ucuz yapı malzemeleri arasında yerel olarak kesilmiş kumtaşı, bu temayı güçlendirecek şekilde kullanılmaktadır. Dolgu olarak kırmızı kumtaşı, her seviyede beton zemin levhasını ifade etmek için beyaz bir kumtaşı yüzü ile kullanılır.
HİNDİSTAN ULUSAL BİLİM KADEMİSİ – YENİ DELHİ
Rasa ya da binanın karakteri cesur ve aşamalı bir görüntü yaratmaya dayanır. Akademinin çeşitli işlevlerini yerine getiren dinamik bir form geliştirildi. Geniş açıklıklı alt katlarda bir oditoryum bulunur; daha küçük açıklıklı ve çatı teraslı ara katlar konuk odaları sunmaktadır.
En çok mekanlar seminer alanları ve ofisleri içerir. Beton perde duvarların ‘X’ şeklindeki yapısı, farklı seviyelerde değişen açıklıkların karmaşık sorununa ekonomik bir çözüm sağlar. Bina kumtaşı ile kaplanmıştır. Taşın yatay bantları, betonun alt yapısına paslanmaz çelik ile cıvatalanır ve bu da dikey taş panelleri tutar.
SCOPE OFİS KOMPLEKSİ
Ofis kompleksi, oditoryum, seminer odaları ve restoran gibi birkaç ortak tesisi paylaşan kamu kuruluşları konsorsiyumu için tasarlanmıştır. Yaklaşık 75000 metrekarelik ofis alanı farklı dolaşım çekirdeklerine sahip sekiz bölüme ayrılmıştır.
Konsept, kütleyi merkezi bir avlu etrafında birbirine kenetlenen ve dağınık doğal ışık ve havalandırma sağlayan sekiz bloktan poligona bölmeye dayanmaktadır.
Kompleksin dış çevresinde, bina kütlesi üst katlarda taşınır. Bu, güneş ışınlarını engeller ve derin gölgeler üretir, bu da enerji tasarrufu sağlar. Ancak içeriden korunan avluya doğru binanın farklı seviyelerde girintileri korunaklı teras sağlamaktadır.
Binanın cephesindeki dört sütunlu küme, yapısal bir minare gibi davranmakta ve klima kanallarını ve servislerini kapsamaktadır. En üst katlardaki kafeteryalar tonoz parçalarına sahip kaburgalarla kaplanmıştır. Çatı bahçesine açık basamaklarla bakmaktadırlar. Yükseltilmiş konumları, bina formunun evriminde temel olan yakındaki anıtların muhteşem manzaralarını içeriye almaktadır.
ULUSAL KAMU MALİYESİ VE POLİTİKASI ENSTİTÜSÜ – YENİ DELHİ
NIPF öncelikle, kamu maliyesi ve maliye politikası alanlarında hem araştırma hem de eğitim programları yürüten akademik bir kurumdur. Tasarım konsepti üç farklı bileşenin gerekliliğini dikkate alır: akademik alanlar, pansiyon tesisleri ve konutlar. Üç işlev, iç ve dış açık alan hiyerarşisine sahip bir komplekse entegre edilmiştir.
Tüm dış duvar yüzeyleri buff renkli kumtaşı ile kaplanmıştır. Bu dış dokuyu zenginleştirmek için, kumtaşını duvar panellerine bağlamaya yarayan düğmeleri görünür kaldı.
Raj Rewal Associates tarafından Rohtak Görsel Sanatlar Kurumsal Kampüsü
Kuzey Hindistan’daki bu banliyö sanat kampüsü, tarihi ve tipolojik örneklerden derinlemesine yararlanarak, zengin ve dinamik bir karşılaşma ve değişim kültürü aşılamaktadır.
Çağdaş Hindistan’ın kentsel dokusunu içinde barındıran bir karışım denilebilir. Hassas olarak türetilmiş çağrışımlar, kendinden tarif edilen ahenksiz kaosla bir arada bulunurken, esinlenen örnekler, orijinalin vizyonunu gözden kaybeden, onları Le Corbusier ve Louis Kahn’ın Chandigarh’daki Capitol Kompleksi gibi şekillendiren pastiklerdir artık, Ahmedabad Yönetim Enstitüsü. Rohtak’ta yakın zamanda tamamlanan Görsel Sanatlar Kurumsal Kampüsü ile Raj Rewal, mimariyi, şehirciliği ve peyzajı tek bir tasarımda birleştiren büyük bir entegre kompleks paradigmasıyla kentsel tasarım örneklerinin bu repertuarına katkıda bulunmaya çalışmıştır.
Ancak Corbusier ve Kahn, binalarını muhtemelen Batı’da beton ve tuğladaki güçlü formların ifadesiyle ayırt ederken, Rewal, birleştirmeyi gerektiren ayrıntılı bir eğitim programının bölümleri aracılığıyla daha geleneksel bir ölçek, mekan ve malzeme anlatısını birbiriyle karıştırmak için el becerisini kullanmaya önem vermiştir. Dört farklı yaratıcı sanat enstitüsü. Kampüse elektrik üretmek için fotovoltaik panellerle noktalanmış düşük katlı, yüksek yoğunluklu konfigürasyonlar gibi müteakip birleşme, bir dizi serpiştirme sunar – bütünüyle birey, açık manzaraya sahip inşa edilmiş alanlar, ışıklı formlar, gözenekli gravitasyonlar, en son teknoloji ile işçilik – genel müfredatın amacı gibi, kendi başlarına birlikte çalışabilecek bağlantılı deneyimlerin katmanlarını ortaya koyar.
Raj Rewal’in Delhi Milletler Salonu Binasının Yıkımı
2018 Dünya Anıtları İzleme Örgütü İnsan ve Doğal Tehditlerden Risk Altındaki 50 Kültür Alanını Belirledi.
Milletler Salonunun içi…
2018 Dünya Anıtları Saati, Hindistan ve Delhi’nin Bağımsızlık Sonrası Mimarisi Nedeniyle Risk Altındaki 50 Kültür Alanını Listeliyor. 1972 Uluslararası Ticaret Fuarı için inşa edilen bir sergi salonu kompleksi olan Milletler Salonu, Nisan 2017’de yıkıldı. Ariel Huber, Lozan / Dünya Anıtlar FonuHindistan, Delhi’nin Bağımsızlık Sonrası Mimarisi. 1972 Uluslararası Ticaret Fuarı için inşa edilen bir sergi salonu kompleksi olan Milletler Salonu, Nisan 2017’de yıkıldı.
Delhi Milletler Salonunun Yıkımı
24 Nisan sabahı Delhi’nin mimarlık topluluğu, Milletler Salonu’nun ve dört Endüstri Salonunun yıkıldığı haberi karşısında şok ve tiksinti içinde kınama mesajları verdiler. Buldozerler gece boyunca Delhi’nin merkezindeki Pragati Maidan sergi alanlarında çalışmışlardı ve Hindistan Ticaret Tanıtım Örgütü (ITPO) ikonik yapıları yerle bir etmiş ve çeşitli Hint ve uluslararası kurumların yıllara dayalı beğenilerini görmezden gelmişlerdi.
Dünyanın betonarme üzerine inşa edilmiş ilk ve en büyük açıklıklı uzay-çerçeve yapısı olan Milletler Salonu, Hindistan’ın sömürge sonrası tarihinde özel bir öneme sahiptir – 1972’de genç ülkenin bağımsızlığının anısına açılmıştır. Yıkım, sadece Delhi mirasının önemli bir parçasının kaybı nedeniyle değil, aynı zamanda yıkımın gizli bir şekilde yapılmasıyla da mimarlar ve tarihçiler tarafından yaygın bir şekilde kınanarak karşılanmıştır.
Delhi Milletler Salonunun Yıkılması, Hindistan’ın Mimari Mirasa Sahip Çıkmayan Tutumunu Ortaya Çıkardı
Milletler Salonu’nun ve dört Endüstri Salonunun yıkılması modern eserler ve kültür varlıklarının korunmasında Hindistan devletinin duyarsızlığını ortaya koyması bakımından acı bir örnek olmuştur. Bir dönemin çok önemli bir mimari mirası yok edilmiştir.
Raj Rewal olmanın zorluğu
Editör: Tanuj Kumar
Raj Rewal, New York Modern Sanat Müzesi’nin (MoMA) kalıcı koleksiyonuna giren ilk Hintli mimar oldu.
Raj Rewal çok yumuşak ve nazikçe konuşuyor, sesi neredeyse bir fısıltıyla dönüyor, kaba görünme riskini taşıyorsunuz – özellikle soru soruyorsanız. Delhi ofisinde otururken mimarlıkla ilgilenip ilgilenmediğimi soruyor. Evet, cevap veriyorum. Bu onu biraz şaşırtıyor. “Çok mutluyum” diyor. “Sizin gibi gazeteciler ilgileniyorsa, bu meslek için iyi, mimarlar için iyi, herkes için iyi.” Daha sonra, neredeyse “mimari olarak okuma yazma bilmeyen” gazetecilerden konuşuyoruz ancak şimdilik Hindistan’ın en önemli mimarlarından biri “Başlayalım” diye başını sallıyor.
***
Charles Correa, Balkrishna Doshi ve Achyut Kanvinde ile birlikte, Rewal ilk nesil bağımsızlık sonrası mimarlarından biri. 1934’te Pencap’ta Hoshiarpur’da doğdu ve 1962’de Paris’e Fransız mimar Michel Ecochard’ın ofislerinde çalıştı ve sonrasında kendi pratiğini kurmak için Hindistan’a dönen bir mimar. Yarım yüzyılı aşkın bir süredir devam eden bir kariyerde, Rewal, düşük maliyetli konut, eğitim ve araştırma enstitüleri, bir kütüphane, özel evler, müzeler, bir oyun köyü, elçilik ve ofis binaları tasarladı.
Bu yılın başlarında Rewal, çizimlerini ve modellerini New York Modern Sanat Müzesi’nin (MoMA) kalıcı koleksiyonuna kabul edilen ilk Hintli mimar oldu. 1932 yılında kurulan MoMA’nın mimarlık ve tasarım departmanı, dünyanın ilk küratörlüğünü yapan modern mimarlık koleksiyonudur ve en önemli modernist mimarlardan bazılarının önemli yapıtlarını içerir: Frank Lloyd Wright, Louis Kahn, Le Corbusier, Ludwig Mies van der Rohe. Müze, Rewal’ın Milletler Salonu (binanın kendisi gösterişli bir kongre merkezine yol açmak için Nisan 2017’de yıkıldı), Asya Oyunları Köyü, Fransız büyükelçiliği personel merkezleri ve Delhi’deki Parlamento Kütüphanesi’ni sergiye aldı. Sergide modellerin yanı sıra, satın alma eskizleri, çizimleri ve fotoğrafları da yer alıyor.
Kaynak: https://www.livemint.com/
TÜRKİYE’DE KİTAP
Çağdaş Akımda biçimin ekin bağlamında içsel ve iklim ile doğal çevre bağlamında dışsal olarak yorumunu başarıyla yapabilen pek az mimar var. Meksikadan Luis Baragan, Finlandiyadan Alvar Aalto önceki neslin bu amaca erişmiş mimarları arasında sayılabilir.
Günümüzde bu hedefe yönelimin en yoğun olduğu ülke Hindistan. Cahrles Correa, Balkrishna Doshi, Romi Khosla, Anand Raje ve Ranjit Sabikhi gibi mimarlar bu çabaya düşünce ve yetenek ayıran Hintliler. Daha önemlisi, her birinin ünü Hindistanın ötesine geçmiş ve uluslar arası ortama mal olmuş. Raj Rewalin ise bu ortamda Delhi odaklı, Kuzey Hindistanın genellikle İslam mimari kalıtına değer veren ve bu değerleri çıkış noktası olarak kullanan ayrı bir konumu var. Suha Özkan
KİTAPTA YER ALAN BAŞLIKLAR:
-Rewal İle Konuşma, Murat Germen
-Nehru Anıt Pavyonu, Yeni Delhi, Hindistan, 1971-1972
-Rewal Evi, Yeni Delhi, Hindistan, 1973-1975
-Ulusal Kamu Finansı Ve Politika Enstitüsü, Yeni Delhi, Hindistan, 1979-1980
-İyi Bir Mimar: Raj Rewal, Suha Özkan
-Sheikh Sarai Konut Kompleksi, Yeni Delhi, Hindistan, 1970-1982
-Asya Oyunları Olimpiyat Köyü Toplu Konut Projesi, Yeni Delhi, Hindistan, 1980-1982
-Fransız Okulu Ve Kültür Merkezi, New Delhi, Hindistan, 1984-1985
-Raj Rewal, Jale N – Erzen
-Eğitim Teknolojisi Merkez Enstitüsü (Cıet), Yeni Delhi, Hindistan, 1975-1988
-Devlet Ticaret Örgütü, Yeni Delhi, Hindistan, 1976-1989
-Kamusal Girişimler Ofis Kompleksi, Yeni Delhi, Hindistan, 1980-1989
-Ulusal İmünolojı Enstıtüsü, Yenı Delhı, Hindistan, 1983-1990
-Yaşamı Ve Yapıtları