Hava birlikleri için iyi bir silahlanma, rezervasyon, hız ve en önemlisi, uçakla taşınmaya uygun bir makine oluşturmak için çabalayan İngiliz tasarımcılar, bir Alecto kendinden tahrikli silah geliştirdi. İsim tesadüfen seçilmedi: Antik Yunan mitolojisinde Alecto, üç Furil'den biri olan intikam tanrıçası. Alecto acımasız, affedilmez olarak çevirir. Bununla birlikte, Harry Hopkins'in hafif tankı başlangıçta yeni kendinden tahrikli topçu için temel olarak alındığından, makine “Harry Hopkins ICS” (“piyade desteğine yakın Harry Hopkins”) ve A.25 Е2 endeksini kullandı. Daha sonra, araba bağımsız bir model olarak kabul edildi ve korkutucu “ilahi” adı verildi.
SAU Alecto'nun motor bölmesi kıçtaydı. Santral olarak, “Harry Hopkins” tankında olduğu gibi, Meadows, yatay olarak sıvı soğutmalı 149 hp gücüne sahip Meadows 12 silindirli karbüratör motoruna karşı çıktı. Şanzımanın bileşimi: ana sürtünme kuru sürtünme, kademeli tahrik mili, dişli kutusu, tornalama mekanizması. Şasi, her bir destek silindiri için ayrı bir hidropnodinamik süspansiyon ile donatıldı. Süspansiyon, tahrik tekerleğinin ön ve arka silindirin tembel olduğu dört lastik destek tekerleğinden oluşmuştur. Tek lob tırtıl, küçük parçalı fırıldak tipi bağlantı.
Harri Hopkins tankı kuleden kaldırıldı ve alçak üstü açık kabin beş mürettebat üyesine uyacak şekilde dönüştürüldü. 95-milimetre obüs ön tabakanın en altına kuruldu. Bu, düşük profilli ve buna bağlı olarak küçük ağırlık ve boyutlarda kendinden tahrikli bir tabanca elde etmemizi sağladı. Yatay kılavuzluk açıları her yöne 30 derece idi. 48 atışlarından oluşan mühimmatta ayrıca duman ve yüksek patlayıcı mermiler de vardı. 1944’in sonunda, Alecto Mk.I’nin ilk prototipi. Savaş sona erdi ve hizmette aynı amaçla çok sayıda araç vardı. Ek olarak, test sırasında, hızlı bir şekilde çözülmeyen birkaç teknik sorun tespit edildi. Bu SAU Alecto'nun silahlarda reddedilmesine neden olan şeydi.
Ancak, tasarımcılar orada durmadı ve bir takım değişiklikler yaptı.
Alecto Recce (Alecto II, Mk. II) SAU, bir 6 kiloluk tanksavar tabancası (57-mm QF 6 pdr tabancası) ile donatılmıştır. Yeni silahlar bu kendinden tahrikli silahı Japon tanklarına karşı etkili bir şekilde kullanmasına izin verdi, ancak Almanlara karşı açıkça zayıftı. Sadece birkaç prototip ve üretim öncesi makineler üretmeyi başardılar, ancak onları kabul etmediler.
Alecto III, 25 kiloluk obüs (87,6 mm QF 25 pounder gun-obüs) içeren bir projedir. İnşaatın başlamasına rağmen, tek bir prototip yapılmamıştır.
Alecto IV, 32 kiloluk (94-mm) obüs içeren bir projedir, proje donanımda uygulanmadı. Bunun nedeni, maksimum ateş gücü ACS sınırına getirmekti. Şasi ağırlık özellikleri maksimum değere ulaştı. Aslında, bir çekim sırasında geri tepme sistemini revize etmeyen bir 94 mm obüs Alecto ACS'yi devre dışı bırakabilir.
Kendinden tahrikli topçu bağlantılarına ek olarak, mühendisler, orijinal olarak Sherman Crab için tasarlanan Centipid maden trolü (Centipid, kırkayak) ile donatılmış mühendislik aracının varyantını test etti.
Bu temeldeki bir başka gelişme de Alecto Dozer oldu - silahlar sökülmüş ve makinenin önüne hidrolik tahrikli çift yüzlü bir dozer bıçağı yerleştirmişlerdi. Bıçağın kontrolleri gövdenin çatısına yerleştirilmiştir. Bu makinelerden sadece birkaçı yapıldı.
Oldukça ilginç bir diğer değişiklik de “Alecto” hafif izlenen zırhlı personel taşıyıcı olma çabasıydı. Universal Carrier ile karşılaştırıldığında, bu otomobil rezervasyon kalınlığı ve hızı bakımından daha iyi olması için fark edildi. 1945 yılında, SAU üzerindeki çalışmalar durduruldu, Vickers tasarımcıları prototiplerden birini zırhlı personel taşıyıcısına dönüştürmeye karar verdi. Böylece, motor bölmesi kasanın önüne taşındı ve zırh plakalarının kalınlığı 38 mm'ye yükseltildi. Teknenin arkasında tamamen kapalı bir askeri bölme var. Bölmenin “kutusu” tamamen zırhlıydı. Askerlerin iniş için asker bölmesinin arka kısmında çift kanatlı bir kapı yapıldı. Fanlar, daha önce büyük oranda ihmal ettiklerinden daha yüksek tavana monte edildi. Böylece, 6 askerlerinin nakliyesi için tasarlanmış iyi bir zırhlı personel taşıyıcı ortaya çıktı. Bununla birlikte, “Harry Hopkins” tanklarının serbest bırakılmasının sona ermesi, Alecto'nun bu modernizasyon programının kapanmasına yol açtı. Zırhlı personel taşıyıcısının tek bir kopyada kaldığı ve daha sonra söküldüğü göz ardı edilemez.
Alecto üzerindeki çalışmalar 1942 yılında başladı, ancak çok yavaş gelişti. Bu gecikmeye teknik zorluklar değil, Genel Kurmay Başkanlığı'nın hafif tanklara dayalı projelerdeki ilgisizliği neden oldu. 1945 tarafından hiçbir proje seri üretim aşamasına getirilmedi, böylece İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesiyle, bu gelişmelere ilgi anında yok oldu ve çalışmalar durduruldu. Projenin kapanmasıyla Alecto, İngilizlerin savaşın başlamasından önce vazgeçmek istedikleri hafif tanklar ve kendinden tahrikli topçu teçhizatı dönemini sona erdirdi.
SAU Alecto'nun teknik özellikleri:
Uzunluk - 4270 mm;
Genişlik - 2710 mm;
Yükseklik - mm 2110;
Ağırlık - 8600 kg;
Rezervasyonlar - 6 .. 30 mm;
Karayolu üzerinde maksimum hız - 48 km / s;
Güç rezervi - 200 km;
Ana silahlanma:
Mk I - 3,75-inç obüs;
Mk II - QF 6 pounder;
Mk III - QF 25 pounder;
Mk IV - 32 kiloluk obüs.
Malzemelere göre:
http://vn-parabellum.com
http://rove.biz
http://tanki-v-boju.ru