Anadolu; binlerce ses ve rengin bir araya geldiği yer. Her taşın ya da eşyanın hikayesi var. Müzeler, hikayeleri yeniden canlandırmaya çalışıyor. Teşhir vitrinlerindeki eşyalar, o zamana çağırır.
Anadolu Medeniyetleri Müzesinde ki bir vitrinde bana bu hikayeyi yazdırttı.
|Ninattanın Gerdanlığı|
|Dolunay Gecesi|
O gecede büyük kavga çıkmıştı. Saltarpasgana: “Yeter artık. Kıskançlıklarından bıktım.” diyerek odadan çıktı. Gaşsulavi inanamadı. Saltarpasgana artık onu dinlemiyordu. İçi yandı. Bildiği tüm duaları okudu.
Hiçbir şey içindeki yangını söndürmüyordu. Masanın üstünde şarap testisinden kadehine doldurdu. Hem ağlıyor hem içiyordu. Gece ilerliyordu. Saltarpasgana odaya dönmemişti.
Eline şamdanı alıp onu aramaya çıktı. Bahçeye geldiğinde gülüşmeleri duydu. Geceyi dolunay aydınlatıyordu. Ağacın altında, bir kızla birlikteydi. Gözlerini kıstığında nedime Ninatta olduğunu anladı. Biraz daha yakına geldi. İkisi birbirine o kadar yakındı ki Gaşsulavi’yi görmüyordu.
Saltarpasgana, Ninatta’nın boynuna gerdanlık takıyordu. Ninatta’nın saçlarını kokladı. Her şey alt üst oldu. İkisinin yanına yürüdü. Bir yandan bağırıyordu.
“Saltarpasgana, Saltargasgana!”
Ninatta üstlerine bir şahin misali gelen Gaşsulavi’yi gördüğünde çığlık attı. Saltarpasgana donmuştu. Gaşsulavi, komutanın belindeki hançeri alıvermişti. Gözlerinin içine son kez baktı. Onu hiç bu kadar ümitsiz görmemişti.
Gaşsulavi hançeri tam kalbinin ortasına sapladı. Ne bir “ah” ne de başka bir ses. Saltarpasgana’nın eli havada kaldı. Ninatta üstünü başını parçalarken boynundaki gerdanlık Saltarpasgana’nın üstüne düştü. Gaşsulavi’nin dudaklarından sadece: “Neden?” dediği duyuldu.
Dolunay gecesi tüm duyguları ayna gibi yansıtmıştı. Aşkı, acıyı ve ...
Dolunay gecesi tüm duyguları ayna gibi yansıtmıştı. Aşkı, acıyı ve ...