Papa Francis, 2018’de bir test yılıyla sonuçlandı. istifalar Bu, Katolik Kilisesinin başı olarak yetkisine meydan okudu. Bu şu soruyu soruyor: Papaların gerçekte ne kadar yetkisi var?
24 saatlik bir haber ve sosyal medyada, söylenen her kelimenin, açıkça Katoliklerin yapmaması gereken, açık bir şekilde olmadıklarında uyması gereken yanılmaz bir bildiri olarak kolayca paylaşılabileceği bir sorun.
Bilim adamları arasında papalın yanılmazlığı konusunda hala geniş bir tartışma olmasına rağmen, Katolikler ne anlama geldiğini her zaman kabul etmese de, temel kavram, Katolik Kilisesi adına konuşurken, babaların hata yapamayacağı yönündedir.
Roma’daki papanın, özellikle İncil’den türetilmiş, özel baskın bir otoriteye sahip olduğu fikri Matthew 16: 18-19. Bu bölüm, İsa'nın daha sonra Roma'nın ilk piskoposu St Peter'a verdiği ve ilk Hıristiyanların da haleflerine verildiğine inandığının inandığını, bağlama ve kaybetme - veya yasaklama ve izin verme - güçlerini açıklar. Roma'nın otoriteye yönelik ruhsal iddiaları vardı; çünkü St Peter ve St Paul orada şehit edildi ve Batı Roma İmparatorluğu'nun merkezi olarak siyasi güç.
Erken Hıristiyanlar, papalık yanılmazlığı sorununa odaklanmamıştır. Piskoposların bile kararlarında her zaman haklı olduğuna inandılar - bir Piskopos, Samosatalı Paul AD 264'te Antakya Konseyi. Oysa dördüncü yüzyıl gibi erken metinler Zulümcilerin Ölümleri Üzerine yazar Lactantius tarafından, Kilise'nin belirsizliği fikrine vurgu yapmıştır - onun ve öğretilerinin daima hayatta kalacağı.
Ortaçağ döneminde, papalar, Batı’nın en üst düzey dini liderleri olarak manevi alanda büyük bir güç ve papalık devletleri boyunca siyasi güç kullandılar. Bu dönemdeki Papalar yanılmaz olarak kabul edilmese de, bu fikrin embriyonik versiyonları Gregory VII (1073-85), Innocent III (1198-1216) ve Boniface VIII (1294-1303) gibi Papaların yazışmalarında bulunabilir. ) kim iddia etti son derece yüce pozisyon papalık için.
Geri dönüş yok
Papalık yanılmazlığı kavramı, 13. Yüzyılda Roma'daki papalık sarayında artan Fransisken etkisine bağlı olarak ortaya çıkmıştır. Fransiskanlar gibi Peter Olivi ve Ockham'lı WilliamGelecekteki papazların Fransiskenleri haklarından mahrum edebileceğinden endişe eden papalık ifadelerin yanılmaz olduğunu, başka bir deyişle, değiştirilemez olduğunu savundu. Bununla, bir papanın seleflerinin ifadelerine geri dönemeyeceği anlamına geliyordu ve bu nedenle papalin yanılmazlığı papayı seleflerinin ifadelerine bağladı.
Bu fikir ayrıca, azizlerin papal kanonlaşmasından ortaya çıktı. Popüler azizlerin etrafındaki kültürler büyüdükçe, papalık hangi azizlerin resmen kandırılması gerektiğine karar vermeye başladı. Fransisken ve Dominikan ırklarının “kendi” azizlerinin kanonizasyonuna yol açtığı gibi, 13. Bonaventure ve Thomas Aquinas Papaların kararlarında hata yapamayacağını iddia etti.
Daha sonra, 14th ve 15th yüzyıllarda, Bilinçli Hareket fikri taradı Kilisenin egemen bir papa tarafından yönetilmemesi gerektiği, bunun yerine, en yüksek otoritesinin konseylerinde ikamet etmesi gerektiği. Bilişimciler papanın hata yapabileceğine inandılar, ancak genel bir kilise konseyi tarafından somutlaşan bir Hıristiyanlar topluluğunun yapamayacağına inandı. Buna karşılık, anti-Bilişimciler gibi Guido Terreni Sadece inanç ve ahlaki bazı meseleler de olsa papanın yanılmazlığı fikrini, papazın egemen gücünü arttırma fikrini destekledi.
Reformun yapıldığı sırada, Katolikler, papaya Protestan olmuş ülkelerdeki eski inancının bir sembolü olarak bakıyorlardı. Yine de, kilisenin doktrinlerini ve öğretilerini açıklığa kavuşturmayı amaçlayan 1545-63'teki Trent Konseyi'nde papalın yanılmazlığı hakkında hiçbir şey yoktu. 17. Yüzyıl, bilimsel fikirlerin takipçilerinin yoldan çıkmasına neden olacağından korkan, savunma karşıtı bir Reformasyon papalıklığı ile şüphelenilen bir bilimsel devrim gördü. 18. Yüzyılda papalık savaşı görüldü Gallicanism - hükümdarların papanın otoriter bir üstünde olduğu fikri.
Papalık tahtından
19. Yüzyılda, papal yanılmazlık fikri başa geldi. 1854’te, Pius IX Immaculate Conception doktrininin boğasında yanılmaz olduğunu reddetti. ötesinde. 1869-70'teki İlk Vatikan Konseyi Papaz Aeternus Kararname, inancının ve ahlaki meselelerle ilgili olarak “eski Cathedra” ya da papalık tahtından konuştuğunda papanın yanılmaz olduğunu açıkladı.
Böylece bir ortaçağ papasının rolü bir öğretmen ve yüksek bir yargıç olarak ve nihayetinde birliğin bir figürü olarak görülürken, sonraki yüzyıllarda, bir Tanrı kahinesi olarak görülüyor ve neredeyse bir kült figürü haline geliyordu.
O zamandan beri, bir papanın şimdiye kadar yaptığı tek yanılmaz “ex Cathedra” ifadesi 1950’te, Munificentissimus Deus papalık boğa, Pius XII, Mary'nin varsayım doktrinini tanımladı.
Birkaç yıl sonra, 1964 ansiklopedisinde Lümen gentiumPaul VI papalın yanılmazlığını, bir papanın “eski Cathedra” ya da ekümenik bir konseyde - bir inanç ve ahlak meselesiyle konuştuğu gibi - açıkça tanımladı.
Başka bir bükümde, 21st yüzyılın başlarında, Benedict XVI, açıkça ayırt cılız - ama yanılmaz değil - papa olarak yaptığı açıklamalar ile Nasıralı İsa'nın yaşamıyla ilgili kişisel bir kapasitede yazdığı kitaplar arasında.
Bütün bunlar, Katolikler için, neredeyse herkes tarafından yapılan kamuya açık ilanların, örneğin yapay doğum kontrolü araçları, yanılmaz değildir. Bununla birlikte, papanın St Peter'ın halefi olduğuna inanan Katolikler tarafından ciddiye alınmaları gerekir.
Seleflerinin öğretilerinin çoğuna aykırı olduğuna inanan Papa Francis'in eleştirmenleri, 13. Yüzyıl Franciscans Olivi ve Ockham'ın ilkelerini takip ederek sınırlandırılması gerektiğini savunabilir. Ancak destekçileri, eleştirmenlerinin güdülerinin dini olmaktan ziyade politik olduğunu söyleyebilirler.
Yazar hakkında
Rebecca Rist, Din Tarihi Doçenti, Reading Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = katolik papa; maxresults = 3}