Ancak olayların böyle bir gelişmesi için hala çok az umut var.
Rusya'daki milliyetçi hareket, sadece yerel platformlarda değil, aynı zamanda parlamento kürsüsünde de zamanımızın güncel konuları hakkında konuşma yapmaya hazır. Bu, etnik çatışmaların analizi ve çözümü için Rusya Federasyonu Kamu Dairesi uzman çalışma grubunun ulaştığı sonuçtur. Çalışmanın müşterisi, Birleşik Rusya'ya yakın olanlardan biri olan tanınmış Kamu Tasarımı Enstitüsü (INOP) idi.
Çalışma grubu başkanı Mikhail Romanov'un İzvestia'ya söylediği gibi çalışma grubu, görüşülen uzmanların değerlendirmelerini analiz etmek, medyayı izlemek ve sosyolojik araştırmaları araştırmaktan ibaretti. Ve Bay Romanov'un da belirttiği gibi, tüm belirtilere göre, Rusya'daki milliyetçi hareket yavaş ama emin adımlarla siyasi ağırlık kazanıyor. Evet, şu anda milliyetçi güçler genel olarak zayıf ve önümüzdeki Pazar seçimler olursa,% 5'lik bir barajın düşürülmesi bile Duma'da sandalye kazanmalarına yardımcı olmayacak. Ancak kaynak, 2016'ya kadar hala yeterli zaman olduğunu ima etti.
Bu arada, geçen sonbaharda Levada Center sosyologları tarafından yapılan bir anket, toplumdaki milliyetçi güçlere olan güvenin gerçekten büyük olduğunu gösterdi. Ankete katılanların onlara sempati duymaları, şimdiye kadar Birleşik Rusya'dan sonra fiilen "2 numaralı güç" olarak kabul edilen aynı komünistlerden daha güçlü çıktı. Anketlerde sonuncusu, milliyetçiler hala kaybediyor.
Milliyetçiler manda yükünü kendileri çekmeye hazır mı? KM.RU gözlemcisiyle yapılan bir röportajda, Rus milliyetçi hareketinin bazı önde gelen isimleri bu konudaki düşüncelerini paylaştı.
Büyük Rusya partisi başkanı Andrei Savelyev:
- Rus milliyetçiliğinin yurttaşlarımız arasında egemen dünya görüşü haline gelmesinin nesnel nedenleri var, ancak tabii ki günlük alanda hala ilkel görünüyor. Bunun ana nedenlerinden biri, yaygın etnik suçtur. Milliyetçilerin her gün bahsettiği tonlarca insan var. Ancak toplumdan bu tür bir desteğin öznel nedenleri de vardır. Genellikle Rus milliyetçiliğinin uzun yıllardır Rusya'da baskının ana hedefi olduğu gerçeğiyle ilgilidir.
Milliyetçilerin etkili bir örgüt yaratmasını engelleyen sebep de işte budur: Tüm bu yıllar boyunca, hareketi tam anlamıyla parçalara ayıran ve sonunda liberal "beyaz kurdele" protestosunun arkasına götüren çok sayıda provokatör ve maceracı Rus hareketine dahil edildi. Şimdi, bu ideolojik safsızlıkların, yıllardır kafalarını kandıran maceracıların hareketini temizlemek için ciddi bir süreç daha yeni başlıyor.
Bir başka öznel faktör, Rus hareketinin liderlerinin kamu hizmetindeki çeşitli konumlar tarafından baştan çıkarılması, baştan çıkarılmasıdır. Bugün bir zamanlar Rus yurtsever hareketi içinde yetişmiş bir dizi etkili insan, şimdi itaatkar bir şekilde yönetici grubun çıkarlarına hizmet ediyor ve elbette milliyetçiler olarak kendilerini tamamen gözden düşürdüler. Ne Rus milliyetçiliğinin ne olduğunu anlıyorlar, ne de Rus ulusal hareketini destekleme istekleri var: Bunu birkaç yıldır yapmıyorlar. Buradaki dönüm noktası, Rodina partisinin yenildiği ve onun yerini daha sağlam bir ideolojik temele oturtmaya çalışan Büyük Rusya partisinin sicilinin reddedildiği 2007 idi.
Yani bir yandan Rus milliyetçilerinin Birleşik Rusya ile sadece iktidarı paylaşmayacakları, aynı zamanda ondan tamamen iktidarı alacakları, bu partinin kendisinin tasfiye edileceği ve liderliğinin aklama politikasına gireceği için gerçekten ciddi ön koşullar var. Ancak diğer yandan Kremlin yönetiminin mevcut baskıcı faaliyetleri, iftira kampanyaları düzenleyen siyasi stratejistlerin "yaratıcılığı" ve Rus ulusal örgütlerinin sistematik olarak yok edilmesi, Rus milliyetçilerinin ideolojik ve örgütsel temelde az çok sağlam bir örgüt kurmalarına henüz izin vermiyor.
Rus hareketinin gerçekten ayağa kalkması daha uzun yıllar alacak, ancak tüm bunlar, bu yıl zaten tam olarak işaretlerini gösteren bir ekonomik felaketin zemininde gerçekleşecek. Bu koşullar altında etkili bir milliyetçi gücün oluşumunun sadece hızlanacağına dair bir umut var, ancak diğer yandan milli ve ekonomik bir felaket karşısında milliyetçilerin ülkede iktidarı ele geçirmesini istemiyorum.
Bu nedenle, yetkililer aklı ne kadar çabuk gelirse, feci politikalarını ne kadar çabuk durdururlarsa, ülkenin kontrolünü milliyetçilere ne kadar çabuk devrederlerse, ciddi bir ekonomik krizin ve siyasi kargaşanın sonuçları o kadar çabuk aşılabilir.
Russian Observer ve New Chronicles web sitelerinin genel yayın yönetmeni Egor Kholmogorov:
- Keşke az çok şeffaf bir siyasi sistemimiz olsaydı, herhangi bir manipülasyonla, birisini sürekli yasaklayan, birini aşırılık yanlısı olarak tanıyan, hapse atan, ceza davaları başlatan vb. Herhangi bir manipülasyonla, her türlü güç yapısının yasadışı etkisiyle yapay olarak sınırlandırılmayacaktı. Siyasi durum üzerinde bu kadar deforme edici bir etki değilse, o zaman milliyetçi planın az çok aklı başında siyasi gücü, bence, sayı ve güç açısından ilk olacaktır. Çünkü milliyetçiler, toplumun sahip olduğu akut acil sorunlar hakkında konuşmaktan çekinmeyen tek güçtür. Ve bu sorunlar hakkında konuşurken, milliyetçiler genel olarak oldukça makul ve yeterli bir siyasi programa bağlı kalıyorlar.
Siyasi meselelerin ana yelpazesinde, bir milliyetçinin konumu, toplumun ihtiyaçlarına yüksek derecede uyumu gerektirir. Buna göre, siyasi bir milliyetçi güç (ama ciddi bir güç, bir palyaço değil) artık neredeyse kesinlikle siyasi bir lider olacaktır. Ancak, belki de, yetkililerin az çok ulusal önyargıya sahip partilerin gerçekleşmesine izin vermemesinin ana nedenlerinden biri budur: potansiyel liderlerden kurtulurlar, onları siyasetin dışına atarlar ve hukuk alanında az çok anlaşılır hiçbir şeyin oluşmasına izin vermezler.
Bu arka plana karşı, başka bir sorun daha gündeme geliyor: milliyetçiler zaten uzun bir yeraltına çok alışmışlar, belirli bir ilişki tarzı geliştirmişler (önemsiz şeylere karşı kavgalar, ulusal sorunlarla ilgili olmayan konularda her zaman yeterli konumlara sahip olmama eğilimi), korkarım ki, oluşturmak için zamanları olmayacak. milliyetçi bir karaktere sahip yeterli ve güçlü bir siyasi güce dönüştüğünde, yetkililer birdenbire onlara kendilerini tam olarak ifade etme fırsatı verse bile, konumlarını mümkün olan en geniş kitleye iletmek için her fırsatı verecektir. Bu ciddi bir sınırlamadır.
Evet, gelecekteki seçimlerin toplumumuzdaki siyasi görüşlerin gerçek uyumunu ne kadar gerçekçi yansıtacağı bilinmemektedir, ancak milliyetçilerin kendilerinin örgütsel olarak prensipte siyasi eyleme ne kadar hazır oldukları da bilinmemektedir. Şimdiye kadar üzücü bir gerçeği söyleyebiliriz: Şimdiye kadar tek bir anlaşılır milliyetçi siyasi güç oluşmadı ve oluşturulan partilerin henüz tescilleri yok ve bunu alıp almayacakları bilinmiyor.
Ulusal Demokrat Parti Konseyi Başkanı, Rusya Sosyal Hareketi Başkanı Konstantin Krylov:
- Her şeyden önce: hiçbir durumda kamuoyu burada özel bir rol oynamayacaktır. Ülkemizde Devlet Dumasında kimi görmek istediklerine ve kimi görmeyeceklerine yetkililer kendileri karar veriyor. Ancak elbette yetkililerin vatandaşların istek ve ihtiyaçlarını dikkate alacakları ve en azından bu partilere halkın desteğini alabilecek seçimlere izin verecekleri varsayılabilir. Bu durumda, eğer bu seçimler aşağı yukarı adil olursa, büyük olasılıkla milliyetçiler ve partileri Duma'ya girmeye yetecek kadar oy alabilecekler. Bu, belki hemen olmasa da mümkündür.
Ancak milliyetçilerin Duma'da ne yapacakları, büyük ölçüde onlardan kaçının olacağına bağlıdır. Bunun yine bize değil, yetkililerin niyetlerine bağlı olduğu açıktır - toplumun görüşünü dikkate almak isteyip istemedikleri veya Duma'yı "çılgın bir yazıcı" olarak kullanmaya devam etmeyi tercih edecekleri. Açıkçası milliyetçiler bu role çok uygun değiller. Yetkililerin istediği tüm yasalara bakmadan çıkmaları pek olası değil. Ve bu, görüyorsunuz, tamamen farklı bir patiska.
Bugün milliyetçi gündem, toplumsal eşitliği hedefleyen ulusal kurtuluş mücadelesidir. Milliyetçiler, Rusya'daki Rusların tam teşekküllü insanlar olarak tanınmasını, diğer bazı Rus halklarının şu anda sahip olduğu haklara sahip olmalarını, böylece en azından Kafkasyalılarla eşit haklarını eşitlemelerini sağlamaya çalışıyorlar. Milliyetçiler, bir yandan ılımlı bir refah devleti, diğer yandan ekonomik faaliyet için daha rahat koşullar için iş dünyasının "kabusunu" sona erdirmeyi savunuyorlar. Bütün bunlar, yetkililerin meslekten olmayanları korkuttuğu herhangi bir özel saldırganlık anlamına gelmez. Bu bakımdan milliyetçiler artık gerçek bir "barış partisi" ve aslında kendilerini kasıtlı olarak bu şekilde konumlandıran güçlerden çok daha fazla.
Dolayısıyla milliyetçilerin vahşet ve saldırganlıkları yok, ancak Kremlin'in siyasi stratejistleri tarafından yaratılan kötü bir şöhrete sahipler ve uzun bir süre ülke halkının tamamını milliyetçilerin kendi halkına zarar vermek isteyen insanlar olduğuna ikna etti. Bütün bunların iftira olduğu açıktır, ancak milliyetçiler kelimenin tam anlamıyla canavarlar olarak sunulduğunda, aşırı milliyetçi grupların eylemlerinde genellikle milliyetçi bile olmayan uzun ve özenli bir çalışma yürütülmüştür. Bir milliyetçinin birisini dövecek bir kişi olduğunu, bir milliyetçinin kendisi ve halkı tarafından dövülmek istemediğini öğrettiler.