BENII. Dünya Savaşı’na giden yıllarda ve bu savaş boyunca, hayvan davranışçı araştırmacılar, ister çağdaş şempanze toplumunun nüanslarını keşfederken, ister ürkütücü bir fare yemeyi yönetirken olsun, deneklerinin günlük deneyimlerini daha iyi yakalamanın bir yolu olarak sinema teknolojisini tamamen benimsedi. – Dünya’nın “taşıma kapasitesini” belirlemek için fare hayatta kalma deneyleri. Bununla birlikte, çalışmalar normal seyrini tamamladıktan sonra, bu bilimsel içeriğin çoğu basitçe rafa kaldırıldı.
Yeni kitabında, Selüloit Örneği: Hayvan Yaşamına Yönelik Hareketli Görüntü Araştırması, Seattle Üniversitesi Film Çalışmaları Yardımcı Doçenti Dr. Ben Schultz-Figueroa, o zamandan beri Amerika’nın bilimsel ve ahlaki pusulalarını nasıl etkilediklerini incelemek için bu tarihi arşivleri akademik araştırmaların boşluğundan çıkarıyor. Aşağıdaki alıntıda Schultz-Figueroa, Müttefiklerin canlı güvercinleri yerleşik hedefleme ağları olarak kullanarak hassas hava mühimmatlarını hedeflerine yönlendirme çabalarını anlatıyor.
alıntı: Selüloit Örneği: Hayvan Yaşamına Yönelik Hareketli Görüntü Araştırması University of California Press tarafından yayınlanan Ben Schultz-Figueroa tarafından. © 2023, Ben Schultz-Figueroa’ya aittir.
Proje Güvercini: Savaş Hayvanını Optik Teknolojiyle Oluşturmak
1979 otobiyografisinde, Bir Davranışçının ŞekillenmesiBF Skinner, 1940’ta, Naziler Danimarka’yı işgal ettikten hemen sonra, Chicago’ya giden önemli bir tren yolculuğunu anlattı. Trenin penceresinden dışarı bakan ünlü davranışçı, hava savaşının yıkıcı gücünü düşünürken, gözü beklenmedik bir şekilde “trenin yanında uçarken düzen içinde havalanan ve dönen bir kuş sürüsü” yakaladı. Skinner şöyle anlatıyor: “Birden onları mükemmel görüşe ve olağanüstü manevra kabiliyetine sahip ‘cihazlar’ olarak gördüm. Bir füzeyi yönlendiremezler mi?” Sürünün koordinasyonunu gözlemlemek, “kaldırma ve döndürme”, Skinner’a canlı hayvanların duyularını ve hareketlerini modern balistiğin yıkıcı gücüne bağlayan yeni bir hava savaşı vizyonu ilham verdi. Bir anlık ilhamı, laboratuvar araştırmalarını, askeri teknolojiyi ve özel sektörü birbirine bağlayan bir proje olan burnunun içinden bir bombanın uçuşunu yönlendirmelerini sağlayarak kod adı “Güvercin Projesi” olan güvercinleri silah haline getirmek için üç yıllık bir proje başlattı. endüstri.
Bu garip hikaye, askeri araştırma ve geliştirmede bir kereye mahsus tuhaf, tarihi bir rastlantı olarak tartışılıyor. Skinner’ın kendisinin tanımladığı gibi, o zamanlar bile Güvercin Projesi’nin önündeki ana engellerden biri, güvercin güdümlü bir füzenin “çılgın bir fikir” olarak algılanmasıydı. Ancak bu bölümde, bunun aslında, optik medyanın savaş alanında giderek daha fazla konuşlandırıldığı modern bir teknolojik ortamda hayvanların silah haline getirilmesinin çarpıcı bir örneği olduğunu, savaşın gidişatı için artan stratejik ve etik sonuçları olan bir dönüşüm olduğunu tartışacağım. bugün savaştı. Güvercin Projesi’nin tarihsel olarak, generaller ve orduları tarafından oynanan ayrıntılı bir satranç oyunu modelinden çok çeşitli insan olmayan ajanların önemli roller oynadığı ekolojik bir çerçeveye doğru, savaşta çok önemli bir değişimin kesişim noktasına yerleştirildiğini gösteriyorum. Jussi Parikka’nın yakın zamanda yapay zekada benzer bir değişimi tanımladığı gibi, bu “ön programlama ve merkezileştirme yoluyla değil, özerklik, ortaya çıkma ve dağıtılmış işleyiş yoluyla karmaşık davranışı ifade eden aracılara” doğru bir hareketti. Güvercin Projesi tarafından geliştirilen ve pazarlanan füze, güvercinin bireysel bir bilinçten canlı bir makineye dönüştürülmesine dayanıyordu, arkasında yalnızca kontrol edilebilir, ancak tasarlanabilen ve dinamik ve karmaşık bir davranış bırakacak şekilde kasıtlılıktan arındırılmıştı. bir insan komutanın gözetimi olmadan çalışacağı konusunda güvenilir. Burada, artık karar veren bir insan aktöre değil, bir organizma, cihaz ve çevre arasındaki karmaşık etkileşimler dizisine bağlı olan bir savaşçının ne olabileceğinin yeniden tasavvuru. Göreceğimiz gibi, güvercin güdümlü bir bomba vizyonu, yapay zeka ve bilgisayar algoritmalarının hayvan benzerlerinin operasyonlarının yerini aldığı akıllı bomba, insansız hava aracı ve askeri robotun insan dışı görüntüsünün habercisiydi.
Medya ve sinema bilim adamları, savaş alanının dönüşen görsel manzarası ve filmin bu değişen tarih içindeki yeri hakkında kapsamlı yazılar yazdılar. Dünyanın dört bir yanından ordular, filmi dramatik bir şekilde alışılmışın dışında şekillerde kullanılmaya zorladı. Lee Grieveson ve Haidee Wasson, ABD ordusunun tarihsel olarak filmi, ortaya çıktıkça ortaya çıkan yeni stratejik çıkarlara uyacak şekilde kamera, projektör ve perde tasarımında deneyler yaparak “birden fazla kapasiteye ve işleve sahip yinelemeli bir aygıt” olarak kullandığını iddia ediyor. Wasson’ın deneysel projeksiyon uygulamalarına ayrılmış bölümünde öne sürdüğü gibi, ABD Ordusu “film projeksiyonunu son derece karmaşık ihtiyaçlara sahip, büyüyen bir kurumun ayrılmaz bir unsuru olarak yeniden eklemleyerek, sinemanın yerleşik rutinlerini ve yapılarını cesurca ortaya çıkardı.” Propaganda olarak film, orduyu yurtiçinde ve yurtdışında sivillere tasvir etmek için kullanıldı; eğitim filmleri olarak, sürekli olarak çok sayıda acemiye talimat vermek için kullanıldı; endüstriyel ve reklam filmleri olarak, ordunun farklı şubeleri bunu birbirleriyle konuşmak için kullandı. Bu örneklerde olduğu gibi, Güvercin Projesi de, filmin hem insan olmayan izleyiciler hem de insanlar üzerindeki etkisini sıralamak için hareketli görüntü ile izleyicileri arasındaki uzun süredir devam eden ilişkiye müdahale ederek, onu yeni alanlara yönlendiren radikal bir şekilde alışılmışın dışında bir film kullanımına dayanıyordu. Burada, hayvanların silahlara ve savaşçılara dönüştürülmesi için filmin bir katalizör olduğu, optik medyanın şimdiye kadar incelenmemiş bir kullanımını göreceğiz.
Project Pigeon, şanlı ve etkili bir kariyerden çıkan ilk projelerden biriydi. Skinner, Amerikan psikolojisinin en tanınmış seslerinden biri olmaya devam edecek ve hayvan davranışı araştırmalarına “Skinner kutusu”nu ve son derece etkili “edimsel koşullanma” teorisini tanıtacaktı. Etkisi bilimlerle sınırlı değildi, aynı zamanda siyaset teorisi, dilbilim ve felsefedeki konuşmalarda da geniş ölçüde hissedildi. James Capshew’in gösterdiği gibi, Skinner’ın daha sonraki, daha iyi bilinen araştırmalarının çoğu, güvercin güdümlü balistik alanındaki bu askeri araştırmadan kaynaklandı. 1940’taki ilk bağımsız denemelerden büyüyen Güvercin Projesi, 1943’te ABD Ordusu Bilimsel Araştırma ve Geliştirme Ofisi’nden fon sağladı. Bu çalışmanın doruk noktası, bir füzenin başına üç güvercin yerleştirdi; kuşlar, gelen hedefleri gösteren bir ekranı gagalamak üzere eğitilmişti. Bu gagalamalar daha sonra füzenin yönlendirme sistemi için talimatlara çevrildi. Amaç, bir hedefin hareketine yanıt olarak uçuşun ortasında elbette düzeltme yapabilen akıllı bir bombanın 1940’lardaki bir versiyonuydu. Güvercin Projesi nispeten hızlı bir şekilde gelişmesine rağmen, ABD Ordusu nihayetinde Aralık 1943’te daha fazla fon alamadı ve bu da Skinner’ın proje üzerindeki kısa gözetimini etkili bir şekilde sona erdirdi. Ancak 1948’de ABD Deniz Araştırma Laboratuvarı Skinner’ın araştırmasını aldı ve adını “ORCON Projesi” olarak değiştirdi – “organik” ve “kontrol” kelimelerinin kısaltması. Burada, Skinner’ın danışmanlığında, güvercinlerin füzeleri amaçlanan hedeflerine yönlendirmek için izleme kapasiteleri metodik olarak test edildi ve güvenilirlikte geniş bir değişkenlik gösterildi. Sonunda, güvercinlerin performansı ve doğruluğu o kadar çok kontrol edilemeyen faktöre bağlıydı ki, kendisinden önceki Güvercin Projesi gibi ORCON Projesi de durduruldu.
Hareketli görüntüler Güvercin Projesi’nde iki merkezi rol oynadı: birincisi, güvercinleri uzayda yönlendirme ve tepkilerinin doğruluğunu test etme aracı olarak, Harun Farocki’nin “operasyonel görüntüler” olarak adlandırdığı örnekler ve ikincisi, ikna edici potansiyel için bir araç olarak. Güvercinin bir silah olarak hareket etme kapasitesinin sponsorları. Hareketli görüntü teknolojisinin ilk kullanımı, üç güvercinin her birinin sürekli olarak bombanın önüne yerleştirilmiş karanlık kameralara yanıt verdiği Güvercin Projesi’nin son tasarımında ortaya çıkıyor. Güvercinler, bireysel ekranlarda (veya “plakalarda”) gelen hedeflerin şeklini, bomba düşerken gagalayarak kesin olarak belirlemek üzere eğitildi ve bu, daha sonra rotasını değiştirmesine neden olacaktı. Bu ekran, bombanın iticilerini kontrol eden pnömatik bir toplama sistemine sabit bir hava akışı yönlendiren, çerçevenin her iki yanına takılan dört küçük kauçuk pnömatik tüp aracılığıyla bombanın yönlendirmesine bağlandı. Skinner’ın açıkladığı gibi: “Füze hedefteyken, güvercin plakanın ortasını gagaladı, tüm valfler eşit miktarda hava aldı ve tamburlar nötr konumlarında kaldı. Ancak görüntü, hedefin çok küçük bir açısal yer değiştirmesine karşılık gelen, merkezden çeyrek inç kadar az hareket ederse, bir taraftaki valfler tarafından daha fazla hava içeri alınır ve bunun sonucunda tamburların yer değiştirmesi uygun düzeltme emirleri gönderir. doğrudan servo sistemine.”
ORCON Projesinin sonraki yinelemesinde, güvercinler, bir muhrip ve bir şilep üzerinde dalış yapan bir jette kaydedilen görüntülerden alınan renkli filmlerle test edildi ve eğitildi ve servo sistem ile ekran arasındaki pnömatik röleler elektrik akımlarıyla değiştirildi. . Burada camera obscura ve eğitim filmleri, güvercinin canlı davranışını bombanın mekanizmasına entegre etmek ve bu insan olmayan pilotlar için sürükleyici simülasyonlar üreterek davranışlarını tam olarak işlevsel hale getirmek için kullanıldı.
Bu araştırma için hareketli görüntülerin ikinci kullanımı, Skinner’ın büyük ölçüde General Mills Inc.’den ilk finansmanı sağladığı ve donanmanın daha sonra ORCON Projesi olarak araştırmayı yenilediği için Güvercin Projesi için bir dizi tanıtım filminde gerçekleştirildi. Skinner’ın mektupları, bu amaçla yapılmış birden fazla film olduğunu ve bunların genellikle yeni görüntüleri birleştirmek için yeniden kesildiğini gösteriyor. Şu anda, ORCON Projesi’ni tanıtmak için yapılan en son yineleme olan Skinner tarafından üretilen çok sayıda filmin yalnızca tek bir versiyonunu bulabildim. Önceki sürümlerin var olup olmadığı ve henüz bulunup bulunmadığı veya her yeni sürümü oluşturmak için parçalara ayrılıp ayrılmadıkları belirsizdir. Hayatta kalan örneğe göre, bu tanıtım filmlerinin güvercinleri dramatik bir şekilde güvenilir ve kontrol edilebilir araçlar olarak tasvir etmek için kullanıldığı anlaşılmaktadır. Görüntüleri, dinamik bir değişen uyaran dizisine hızlı ve yetkin bir şekilde yanıt veren en son teknoloji ile çevrili kuşları sunar. Bu tanıtım filmleri, hükümeti ve özel sponsorları projeyi desteklemeye ikna etmede çok önemli bir retorik rol oynadı. Skinner, bir tanıtım filminin “o kadar sık gösterildiğini ve tamamen yıprandığını – ancak sonunda kapsamlı bir soruşturma için destek için iyi bir etkinin bulunduğunu” yazdı. Bu, Skinner’ın yazdığı güvercinlerin çalışmasının canlı sunumuyla taban tabana zıttı: “Canlı bir güvercinin görevini yerine getirmesi, ne kadar güzel olursa olsun, komiteye teklifimizin ne kadar harika olduğunu hatırlattı.” Burada, hareketli görüntü, öncelikle silah haline getirilmiş hayvan bedenlerinin görüntüsünü şekillendirmekle ilgili, esasen sembolik bir işlevi yerine getirdi.
Hiyeroglif tarafından önerilen tüm ürünler, ana şirketimizden bağımsız olarak editör ekibimiz tarafından seçilir. Hikayelerimizden bazıları bağlı kuruluş bağlantıları içerir. Bu bağlantılardan biri aracılığıyla bir şey satın alırsanız, bir ortaklık komisyonu kazanabiliriz. Tüm fiyatlar yayınlandığı tarihte doğrudur.