

Kapılar çarpılıyor yan taraftan. Bir adam ve bir kadının gürültülü sesleri geliyor. Cezveler birbirine değiyor. Metal sesi yakıyor ortalığı. Kadın mı daha sancılı adam mı anlaşılmıyor. Asılı bir yerde olmalı cezveler aynı anda hareket ettiler bir deprem şiddetinde.
Yerde iki tane fıstık ezmesi yeşili çizme var…Uzun süredir burada olmalılar. Pek bir mahzun duruyorlar. Yaşlı bir sandalye ev olmuş çizmelere. Kanatları altına almış onları. Yer yer çizikleri var sandalyenin. Öylesine görkemli ki. Her iki kolları kucaklıyor.
Sandalyenin üzerinde sakin ve sessiz bir gramofon. Yerde miskin şarap dolu bir galon. Duvarlardan kederli gri bir boyanın çizgileri, yer yer çatlamışlığın izleri. Kim bilir neler gördü.
Odada geçmişe dair ne varsa bir o kadar da geleceğe ilişkin ibareler var. Sanki yerinden kalkacak ve hareket edecek çizmeler.
Birkaç eski not defteri, üzeri karalanmış kitaplar. Bir kaşık sesi deliyor sessizliği. Arkadalara sığışmış bir adam bardağın içinde kalan son boza kırıntılarını temizliyor.
Geç olmuş olmalı. Köşedeki kahveden bir genç çıkıyor on beşinde. Sıcak sıcak sahleppp…Adımları odayı ısıtıyor.
Başımı çeviriyorum.
Duvara asılı işlemeli saat 12:00’da durmuş. Eve doğru yola çıkıyorum.