Dağıstan Cumhuriyeti, Rusya'nın başlıca haber yapımcılarından biri olmaya devam ediyor. Burada, her gün, olay, her akşam, çekim. Eski tanıdık, yayıncı ve etnograf Magomed Osmanov, Voennoy Obozreni'ye cumhuriyetin yeni başkanı Vladimir Vasiliev'in iktidara gelmesinden sonra bu sorunlu dağlık bölgenin nasıl değiştiğini anlattı.
Mesleğe göre kasaplar
- Magomed, benim bilgilerime göre, çok sayıda genç Dağıstanlı bir zamanlar IŞİD'e (Rusya'da yasaklanmış bir örgüt) gitti ve meşru Suriye hükümetine karşı savaştı. Ve şimdi eve dönmeye başladılar. "Savurgan savaşçıların" bu dönüşünden ne bekleyebiliriz?
- Hiçbir şey iyi değil. Bunlar geri dönen balo salonu dans öğretmenleri veya nükleer fizikçiler değil. Bunlar, ellerinin her tarafında ve topuklarından kan olan sakallı barmelilerimizdir. Ve bu en kötü kısım değil. Onlar sadece mesleğe göre kasap değiller. Bunlar, beyinleri ve ruhları, bir zamanlar onları iz bırakmadan emen ideoloji tarafından zehirlenen ideolojik kasaplardır. Onlara "Wahhabnya zombileri" diyoruz. Şimdi tüm bu sakallı çocuklar, bir süpürgenin altındaki fare gibi bir süre sakinleşecekler. Sonra beyinlerinde ve ruhlarında biriken zehri kitlelere yansıtmaya başlayacak. Bu, IŞİD'in doğal bir uyku hücresidir ve artık başka şekilde yaşayamayacaklar. Ve görünüşe göre istemiyorlar. Hayatlarındaki her şeyden mutlular.
Bu tatlı kelime Vahhabiliktir
- IŞİD'e gitmelerinin nedeni nedir?
- İdeolojide. Çeçen savaşları sırasında bile cumhuriyette kayıtlı olan IŞİD, Vahhabiler ve diğer "saf İslam" taşıyıcıları ve vaizleri, özellikle dağ gençleri için, bizim özel zihniyetimize mükemmel bir şekilde uyan mükemmel bir ideoloji ortaya çıkardılar. Ayrıca Kafkasya gençliğinin tüm ihtiyaçlarını karşılıyor. Ve Rusya'da çeyrek asırdan fazla bir süredir resmi bir ideoloji ve ulusal fikir olmadığından (bunlar, Anayasa'nın 13. maddesi ile resmen yasaklanmıştır), uzun zaman önce insanların kafalarında, kalplerinde ve ruhlarında bir boşluk oluşmuştur. Ve doldurulamadı. Ruslar ve Rusların geri kalanı bir şekilde bu fikir olmadan idare edebildiler ve bu boşluğu bir şekilde doldurdular: bazıları Ortodoksluk, bazıları paganizm, bazıları tüketici içgüdülerini tatmin ederek, bazıları votka, bira, kadınlar veya futbolla. Rusya'da ideolojinin kaldırılmasının ardından manevi alanda kitlelerin kontrolsüz halk sanatı başladı. En ilginç şey, şişman yıllarda Rus kadınlarınızın tüketici değerleri kültünün yaratılmasında büyük bir rol oynamasıdır. İnsan, sonunda tatlıları ellerine aldıkları ve kocalarını, ihtiyaçlarını karşılamak için sonuna kadar zorladıkları izlenimine kapılıyor. Demir Perde'nin düşmesinden sonra tüm dünya önlerine açıldı ve Mısır'dan Goa'ya her yerde ve aynı anda dinlenmek istediler. Ve eskisi gibi beton kafeslerde değil, Mağribi saraylarında veya İngiliz kalelerinde yaşamak istiyorlardı. Eh, bu işin altında koca büktüler: Paşa, Vasya, isteklerime hizmet et, hayatımızı daha iyi hale getir. Düşünmenize bile gerek yok - karınızın kafası iki kişi için yeterli. Böylece sürdüler. Herkes ideolojilere bağlı değildi. Zevk çiçekleri toplamak gerekliydi.
- Senin için farklı mıydı?
- Kesinlikle. Biz Kafkasyalılar, temelde farklı bir kavramsal aygıtımız var. Ve ailelerimizdeki kadınlar Rusya'dakilerle aynı rolü oynamıyor. Bir çocuğu yumurtadan çıkaracak olan modern Rus kadınlarıdır ve sonra bunun için kocadan “fidye” talep ederler. Adamlarımız prezervatiften tasarruf ediyor. Ve kadınlar Allah'ın vereceği kadar doğurur. Dağıstan'daki doğum hastaneleri konveyör modunda çalışıyor ve Makhachkala'da en çok ziyaret edilen mağaza Detsky Mir.
- Ama bu çocuklar ve kadınlarla ilgili. Ruhsal bir boşluğa ne dersiniz?
Burada daha da kötüydü. 90'larda Kafkasya'ya korkunç bir şey oldu - kendi özel yolunu aramaya başladı ve sosyal deneylere başladı. Ve bir Kafkas bağımsız olarak kendi yolunu, yaşamın anlamını ve köklerini aramaya başlar başlamaz, er ya da geç, kaçınılmaz olarak atalarının yağma zanaatını hatırlayacaktır - abrecia.
- Ama bir nüans var - bu zanaatın Ceza Kanununda zayıf olmayan bir maddesi var ...
- Var. Ancak daha sonra Moskova, tüm ulusal sınırları unutarak iktidarın bölünmesiyle uğraştı ve Hasavyurt'ta bir haydutu tutuklamak için Penza'dan gelen cüretkâr ve donmuş bir Rus polisini hayal etmek gerçekçi değildi. Üstelik milliyetçilik de gelişti. Herkes aniden uzak atalarının Rusya ile nasıl savaştığını hatırladı ve bu feci yola girmeye karar verdi. Ve milliyetçilikten ayrılıkçılığa - bir adım. Sonuç olarak, bağımsızlık şeytanın zorunlu olarak yolumuza yaydığı tüm pisliklerin içine girdik. Bu arada, şimdi bağımsız Ukraynalılar kesinlikle aynı yolda ilerliyorlar - bir bulamaçtan diğerine. Ama sonra en ileri ve çevik deneyciler, o zamanların tımarhanesindeki komşularımızdı - Çeçenler. Korkunun tüm aşamalarından geçtiler. Bir süre onlarla her şey yolundaydı. Üzerlerine düşen özgürlüğün tadını çıkardılar ve Türkiye, Katar ve Suudi Arabistan'dan bağımsız İçkerya'ya giden nakit akışlarında enerjik bir şekilde ustalaştılar. Sonra bir savaş çıktı ve kanayan Rus ordusu Kafkasya'yı terk etti. Khasavyurt anlaşmasından sonra komandoların Grozni'den nasıl ayrıldığını gördüm. Zırhın üzerine oturdular, kamuflaj paltolarının başlıklarını başlarının üzerine çekerek gözleri görülmeyecek şekilde makineli tüfeklerle havaya ateş ettiler: Geri döneceğiz, bekle diyorlar.
Ve sonra Çeçenler burunlarını cennete çevirdiler: vay, atalarını aştılar - üç yüz yıl sonra ilk kez Rus ordusunu yendiler! Ve Ortadoğu'nun her yerinden çok sayıda gelen Vahhabiler - şimdi aynı merhum Hattab - onlara bu konuda yardım etti. Ama Çeçenya'ya sadece dolar çuvallarını değil, ideolojisini de sürükledi. Çeçenler onu sevdi - kazanmalarına yardım etti.
O zaman her zamanki gibi yeterli para yoktu. Militanlar kendi aralarında kavga etmeye başladı. Ve sonra Kremlin komadan çıktı ve Grozni'den ayrılıp zırhlarına oturup havaya ateş edenler Çeçenya'ya döndü. Kan, kafa derisi özlemi çekiyorlardı ve militanların kulaklarını kesiyorlardı. Zaten farklı bir orduydu. Küllerden yükseldi. Ayrıca Ruslar, daha önce kendilerine özgü olmayan bir taktik olan bir imha sabotaj savaşına girişti. Ve militanlardan oluşan cenaze ekipleri konveyör bant modunda çalışmaya başladı. Uzak görüşlü Ramzan Kadırov, direnişin anlamsızlığını ilk fark edenlerden biriydi. Rakipleri ortadan kaldırarak, Kremlin'e Çeçenya'yı çelik bir iple çekeceğine söz verdi. Ve Vahhabiliği sıcak bir demirle yakmaya başladı.
"Şeytan yolu": Grozni - İstanbul - Şam - Mahaçkale
- Bitmeyen Vehhabiler nerede kaldı?
- Orada kazmış olan Çeçenler ve Dağıstanlı Vahhabiler, toprağın ayaklarının altında yandığını hissettiler. Ve zarar görmeden cumhuriyeti terk etmeye başladılar, aynı IŞİD'in saflarına katıldılar. Dahası, Dağıstan'da kalanlar şeytan hibelerine bağımlı hale geldiler ve cumhuriyetteki gençleri için bir sosyal asansör sistemi kurmayı başardılar. Şimdi Dağıstan'ın aksine Çeçenya'da gençler kendilerini terk edilmiş hissetmiyorlar. Ve Kadırov, milletin babası rolünü oynayarak mükemmel bir iş çıkarıyor. Dağıstan'da, Vasiliev'den önce temelde farklı bir durum gelişti. Ülkemizde sadece Vahhabiler gençlikle meşgul oldu. Yetkililer ve oligarklar bütçe parasını çaldı, insanlar ellerinden geldiğince hayatta kaldı, herkesin “hayatın çiçekleri” için zamanı yoktu. Ve onlara sözde "saf İslam" geldi.
- Ama örneğin Çeçenya'da Kafkasya'nın en büyük camileri inşa ediliyor.
- Evet, ama Ramzan cumhuriyette klasik yorumuyla sadece İslam'a yer bıraktı. Rusya'nın Müslüman Ümmeti ile başta Tatarlar olmak üzere en yakın ilişkileri sürdürüyor. Tatarlar Rusya'nın tam merkezinde yaşıyorlar ve bir bütün olarak bir Ortodoks devletinin merkezinde, diğer halklarla barışçıl ve yapıcı bir mahallede eşi görülmemiş bir birlikte yaşama deneyimi biriktirdiler. Ve bundan sadece kendileri için ve çok somut bir fayda elde ederler.
Dağıstan'da durum temelde farklı. Kabilelerdeki karışıklığımızda, milletin babası yoktur ve olamaz. Hemen hemen her bölgede, etnik ve toplumsal çatışmaların hem patlayıcı hem de saatli bombası olan tartışmalı bölgeler var. Hepimizin herkes hakkında şikayetleri var. Yoksulluğumuz var. Sadece bir çeşit yoksulluk döngüsü. Gençler kendilerini terk edilmiş hissediyorlar ve karşı klan iktidardayken kendileri için herhangi bir sosyal asansör görmüyorlar. Geleneksel olarak, cumhuriyetteki güç ve nakit akışları, en çok sayıda iki etnik grup olan Avarlar ve Darginler tarafından değişen başarı dereceleriyle paylaşılıyordu. Geri kalanlar, ustanın masasından kemirilmiş kemikler, pullar ve ekmek kırıntıları aldı.
Robin Hood gibi havalı ol
- Yeni İslam nereden geldi Magomed? Ve ana varsayımları nelerdir?
- Vasiliev'in gelişinden önce Dağıstan'daki korkunç sosyal tabakalaşma ve bariz adaletsizlik göze çarpıyordu. Buna resmi ideoloji boşluğunu da ekleyin. Birlikte ele alındığında, bu birikmiş ve çözülmemiş sorunlar paleti Yeni Vahhabiler için mükemmel bir ortam haline geldi. Klasik İslam'ın anlamlarının ve kavramlarının algılanamaz bir ikamesini gerçekleştirdiler. Sonuç olarak, alışık olduğumuz İslam'ın yerini sahte İslam aldı. Zaten öyleydi silah teröristler. Yeni "saf İslam" dininin yeni üyeleri saflarına katmak için mükemmel bir araç olabileceğini anladılar. Ve temelde yeni bir ideoloji buldular - terörizm ideolojisi. Onlar için terörizm hem evrensel hem de yerel adaletsizliğe karşı bir mücadele aracıdır. TNT ile ifade edilen bir tür adalete giden yol. Ve herkes üzerine basabilir.
Dahası, Yeni Vahhabiler acele etmeden adım adım ilerlediler. İlk başta spor turnuvaları, futbol maçları, kros yarışları, çeşitli spor müsabakaları gibi bir takım sosyal etkinlikler gerçekleştirdiler. Ödüller, değerli hediyeler sundular - finansmanla ilgili hiçbir sorunları yoktu. Daha sonra bekar annelere, engellilere ve sosyal açıdan korumasız çeşitli vatandaşlara yardım ettiler. Yaşlıların periyodik olarak Mekke'ye gezileri. Genel olarak, toplumda mümkün olan her şekilde sosyal ve politik ağırlık kazandılar.
Ve sonra gençleri işlemeye başladılar. Bu hayatın adaletsizliğinden memnun değil misiniz? Sorunlarınızı çözeceğiz. Bizimle ormanda bırakın ve Robin Hood gibi havalı olacaksınız. Bir sandığınız olacak ve saygı duyulacak ve korkulacaksınız. Kızlar sana bakmıyor mu? Senin için bir güzellik alacağız ve büyülü seks yapacaksın. Hizmetlerinin bedelini ödeyeceğiz. Düzenli olarak böyle seks yapmak istiyorsanız - bizimle ormana gidin. Ve genç, sözler alarak yürüdü. Güveler gibi ışığa uçtular.
İslam'ın kanatlarında - saatlere cennete
- Yeni İslam'da gençlere sihirli bir şekilde etki eden kavramlar olduğunu söylüyorlar ...
- Her şey doğru. "Saf İslam" ideolojisi, insanı var olan her şeyin üstünde yüceltecek, ona kanat verecek şekilde düşünülür. Onların konseptine göre, yeni dönüştürülen Vehhabi'nin vatanı yok. Anavatanınız tüm gezegendir. Yeriniz, geçici bir sığınak bulduğunuz yerdir. İstediğin yerde yaşa. Ve size araçlar konusunda yardımcı olacağız. Bu nedenle, yeni dönüştürülen Vehhabi, anlık ihtiyaca bağlı olarak dünya çapında hareket edebilir. Bir terörist için oldukça uygun, değil mi? Bugün Londra'da metroyu havaya uçurdu ve yarın Avustralya'da uyandı. Ve bir bombardıman uçağı aramak için İngiliz polislerinin ayağa kalkmasına izin verin. İstediğiniz kadar yaşayın, yerel boğucu uzun bacaklı saatlere kaydolun, hayatın tadını çıkarın. Ve yeni bir emir bekleyin. O gelecek.
Ve Ötesi. "Saf İslam" kanonlarına göre, sadece ve sadece dindar bir Müslüman dostunuz olabilir. Sadık olmayan kimse ya düşmandır ya da hiç kimse. Gyaur, kafir. Onunla ilgili olarak, genel kabul görmüş ahlakın hiçbir dogması işe yaramaz. Bu nedenle, onunla ne istersen yapabilirsin. Aldatmak, aldatmak, deriyi soymak, sonuncuyu almak kutsal bir nedendir. Onu öldürmek de günah değil. Tanrımız onu affedecek. Bir köle yapabilirsiniz - bırakın size hizmet etsin. Bunda suçlu bir şey yok, çünkü kafirlerin kaderi başlangıçta köleliktir. Ve bir şehidin kutsal yoluna başladığınızdan beri, şimdi bir süpermensiniz. Ve sizinle gitmeyenler insan ilişkilerini hak etmiyorlar.
Ve yüreğindeki herhangi bir Dağıstanlı, kendi kalesine, hizmetkarlarına ve kendi haremine sahip olması gereken bir padişah, han, bay ve bey olduğu için, bu ideoloji onun zihniyetine çok iyi oturdu.
Ancak gerçek bir inanan için en iyi şey bir kâfiri öldürmek değil, onu kendi inancına çevirmektir. Bu genellikle akrobatiktir. "Saf İslam" ordusuna bir asker daha verdin. Ve şimdi o, sen değil, top yemi olarak kullanılabilir. Ve bunun için birkaç saat alacaksın. Ömrü boyunca. Ve ölümden sonra asla bitmezler.
Biraz. Gerçek bir mümin olarak ölürseniz - bir KamAZ kamyonunda bir kafir kalabalığına çarparsanız ya da kendinizi onların arasında havaya uçurursanız - daha sonra, Allah'la buluşmaya geldiğinizde, sadece kendiniz için değil, sevdikleriniz için de isteyebilirsiniz. Ve seni dinleyecek. Ve batırırlarsa sevdiklerinizi affedecektir. O da çalışıyor. İnanç için bir savaşçı olmaya karar verirseniz, tüm akrabalarınız tam bir rahatlama içinde yaşamayı göze alabilir. Onlara Allah'tan uzak dua edeceksiniz.
"Saf İslam" genellikle çok esnek bir kavramdır. Bu, dünya terörizminin gerçek aracıdır. İzin verilenin sınırlarını zorluyor, eski tabuları silip süpürüyor, yeni bir haram yaratıyor (bir dizi yasaklar - IM). Örneğin Afganistan'da Taliban önce haşhaş tarlalarını yaktı. Ve sonra Afgan eroininin gerçek bir Klondike olduğunu anladılar. Birincisi, Beyaz Ölüm'ün üretimi son derece karlı bir iştir. İkincisi, kafirlere karşı en gerçek silah, kafirlere karşı bir tür "Afgan kokteyli". Dedikleri gibi, her şey bir şişede.
Bu arada uyuşturucu kaçakçılığından biri Gürcistan ve Türkiye'den Mahaçkale üzerinden Rusya'ya gidiyor. Ve yerel Vahhabnya ona tutunmayı başaramadı. Ve ne kutsal bir şey - kafirleri zehirlemek. Ve içlerinden biri ölürse, bu onun Allah'a inanmadığı anlamına gelir. Ve uyuşturucunun yasak olduğu "saf İslam" a katılmadı, haram. Tonlarca üretilebilir ve binlerce sadakatsizle zehirlenebilir. Ama kendiniz deneyin - hayır, hayır.
Bu, Dağıstan'a hiç yokluğun yerini almaya gelen türden bir ideoloji. Ve bütün bu yıllar gençlerin zihinlerini ve ruhlarını zehirleyen bir sel gibi yayıldı.
- Ebeveynleri nereye baktı?
- Çoğunlukla boş cebinde. Ve nerede fazladan bir kuruş kazanacaklarını düşündüler. Bu arada, ebeveynlerle anlaşmazlık olması durumunda yerel Vahhabni'nin de evrensel bir mazereti vardı. “Anne baban harika insanlar ve seni çok seviyorlar” dediler. - Ama Allah seni daha çok seviyor. Ona doğru bir adım atın, size doğru on adım atacaktır. Ebeveynleriniz tarafından gücenmeyin. Ve onlarla çelişmeyin. Onları yalnız bırakın, üzmeyin, onlara hiçbir şey söyleme. Hayallerine ve zamanın gerisine saplanmış durumdalar. Zaten ayrılan bir doğalar ve "saf İslam" ın cazibesini anlayamıyorlar. Ve kendi yolunuz var. Ve o uzun ve güzel. "
Dağıstan uzun yıllar böyle yaşadı. Yerel oligarklar, vücutlarının her yerine sürekli rüşvet aldılar ve bütçelerini kestiler ve Dağıstan'ın yoksulluğu Vahhabiliği vurdu. Ve sonra Vasiliev geldi. Küçük ama son derece sorunlu cumhuriyetimizde, dünyanın bütün resmi değişti.
Dünya Terörizm Merkezi
- Ya Vasiliev gelmeseydi?
- Bölgedeki durum daha da gelişirse Dağıstan önce Çeçenya yolunu tekrarlayacak, sonra Suriye'ye dönecekti. Sadece çok daha hızlı. Dikkat edin - Çeçenya federal denetimden mahrum kaldığında, neredeyse dünya terörizminin merkezi haline geldi. Dudayev bile cumhuriyetin dünyanın suçlu yerleşimcisi haline geldiğini kabul etti. Ve yapıcı bir yola geri döndüğünde, özellikle inatçı Dudayevitlerden bazıları - Çeçenler ve Dağıstanlılar - Avrupa'dan Avustralya'ya kadar dünyanın dört bir yanına dağılmışlardı. Ve neredeyse her yerde kendilerini ayırt ettiler. Afganistan'da Kafkasyalılar, Nangarhar vilayetindeki Tora-Bora kalesini Amerikalılardan savundu. Sonra Amerikalılar yüksek patlayıcı bir bomba - "tüm bombaların annesi" kaleye fırlattı. Patlamanın gücü 11 ton TNT idi. Kaleyi savunan dağcıların çoğu bu "anne" tarafından örtüldü.
- Militanların geri kalanı nereye gitti? Afganistan en sevecen ve misafirperver ülke değil ...
- Militanların önemli bir kısmı Türkiye'ye yerleşti. Burada haraç ve korumayla dolaşamazsınız ve bu adamlar esas olarak Rusya'dan bir kerelik ceza emirleriyle ilgileniyor. Dudayevitlerin bir kısmı Ortadoğu'ya gitti. Burada da kaybolmadılar. İran "Hizbullah" saflarına katılanlar, 2008 yılında Güney Lübnan'da İsrail'in "Dökme Kurşun" operasyonu sırasında kendilerini tüm ihtişamlarıyla gösterdiler. Ardından Hizbullah, İsrail Savunma Güçleri ile ısırıldı. Ancak İsrailliler Dudayevliler ve Afgan mücahitlerle yüzleşmeyi beklemiyorlardı (onlar da oradaydı). Afganlar, dağlarındaki Rus ordusu olan Sovyet ordusu Çeçenler ile yüzleşmede on yıllık deneyime sahipti. Sonuç olarak, İsrail tanklar kibrit gibi yanmaya başladı. İsrailliler yıllarca bu şoktan kurtulamadı, ardından Çeçenlerin ve Dağıstanlıların Hizbullah'taki notu fırladı. Ve şimdi orada son sıralarda değiller.
- Militanlar Avrupa'ya mı gitti?
- Siyasi mültecileri kabul etmek için çeşitli programlarla oraya giden Avrupalı Çeçenler en iyi işi aldılar. Avrupa'daki Dağıstanlılar bir suç iskeleti yaratmayı başaramadı. Avarlar, her zamanki gibi, Laklar ve Dargins'lerle kavga ettiler ve evlerine döndüler. Ancak Çeçenler daha monolitik ve birleşmişlerdi ve kıtada bütün bir suç ordusu yaratmayı başardılar. İlk olarak, bir Polonyalı çocuk yetiştirmek ve Polonya işine bir haraç empoze etmek istediler. İşe yaramadı. Polonyalılar zor bir cevizdi. Sonra yaylalar Norveç'e taşındı. Burada, ilk katliamdan sonra, uzun yıllar boyunca küçük ve orta ölçekli Norveç işletmelerini bulutsuz bir şekilde örten siyahları ülke dışına çıkardılar. Ve onu kendileri kontrol etmeye ve sağmaya başladılar. Daha sonra sulu Almanya'ya taşınarak başarılarını sürdürmeye karar verdiler. Burada Türkler, Kürtler, Suriyeliler ve Zencilerle uğraşmak zorunda kaldık. Çeçenler birinci, ikinci, üçüncüyü ve dördüncüyü “yıktılar”. Ve ayrıca gelir kalemlerini de ele geçirdi. En uzun süre Kürtler direndi. Hatta bir kez Celle'de Çeçenlere karşı geçici bir zafer kazandılar. Ama sonra Vainakh'lar statükoyu yeniden sağladı.
Ve Çeçenlerin, İnguşların ve Dağıstanlıların bir kısmı hala savaştıkları Suriye'ye gitti. Buradaki paradoks, yaylalıların barikatların her tarafında orada savaşıyor olmasıdır. Yani birbirleriyle de kavga ediyorlar. IŞİD'in bel kemiği Çeçenler, İnguş ve Dağıstanlılardır. Rus askeri polisi de onlar. Suriye ordusunda da yeteri kadar var. Amerikan Deniz Piyadelerinde bile zaten var. Ve Rus-Kafkas savaşından sonra Suriye'ye göç eden yerel Ermeniler ve Çerkeslerle birlikte herkes birbirine ateş ediyor.
"Ama şimdi Suriye'deki IŞİD birlikte kuyruğunu sıktı ...
- ... ve bu katliamdan kurtulan on binlerce Çeçen, Dağıstanlı ve İnguş günahtan kaçtı tarihi vatan. Ama buraya yerel gençlere balo salonu dansını öğretmek için gelmediler. İdeolojileriyle, "saf İslam" la geri döndüler. Çeçenya'da Ramzan Kadırov tarafından şahsen karşılandılar ve her iki elden de nakavt oldu. Ülkemizde yerel yönetimler “yeni gelenlere” hiç aldırış etmediler. Hâlâ parayı görüyordu. Ve ikinci turda Dağıstan'a bulanık bir "saf İslam" akışı aktı. Cumhuriyet yine bir ideolojik çamur akışına maruz kaldı.
Ancak Vasiliev ile birlikte, Dağıstan'ı işgal eden çeşitli "kötü adamlar" ordusu: Rosgvardia savaşçıları, savcılar müfettişleri, istihbarat görevlileri ve diğer "kurt köpekleri". Ve sadece yetkililerin ekilmesi değil, aynı zamanda barmaley ve diğer "zombi-Wahhabni" nin toplanmasını ve vurulmasını da planladı. Şimdi, batmakta olan bir geminin güvertesindeki fareler gibi cumhuriyete koşuyorlar. Hatta güzel görünüyor. Yaşlılarımız şunu söylüyor: Rusya bir itfaiyeye müdahale etmeseydi Dağıstan bir süre sonra ikinci Suriye olurdu ... Çünkü burada IŞİD ikinci doğumunu bulabilirdi. Allah'a hamd olsun, bu olmadı.