Bitkiler elementlerle yüklü borulara benzeyen kökleri aracılığıyla beslenirler. Kökler özel emici tüyleri sayesinde toprağa yayılırlar. Bu tüyler çok sayıda ince ve uzun hücrelerle kaplıdırlar. Özetle her bitkinin kökünde milyonlarca bulunduğunu söyleyebiliriz. Bu tüyler toprağın içinde bulunan suyu yukarı doğru pompalar ve sayıca çok oldukları için suyu emme güçleri hiçbir şey ile kıyaslanamaz. Kumlu toprak türü geçirgen olması özelliği ile diğer toprak türlerinden daha cömerttir. Ancak suyu tutan killi toprak bitkinin su ve dolayısı ile sudan alacağı besinleri almakta zorluk çekeceği bir toprak türüdür. Bu ve buna benzer durumlarda toprağa kompost ilave edilmesi bitki köklerinin yayılmasına yardımcı olur. Bitkilerin sağlığı köklerinin uzunluğundan ziyade yan köklerinin çok olmasına bağlıdır. Bu nedenle bitki yan kök oluşturmaya çabalar. Klasik gübre tanımı üç bileşenden (NPK) oluşur. Kökler topraktaki makro ve mikro elementleri emer. Bunlar azot, potasyum ve fosfordur. Büyük ölçekte bunlar kullanılır. Diğeri de mikrodur. Ne var ki bu ikincisinin adı ne kadar mikro olursa olsun bitki için çok gerekli besinler içerir.