Felsefede hemen hemen tüm öncellerinden söz eden Platon yalnızca Demokritos'un adını, onun öğretisiyle ilgili hallerde ya da onunla polemiğe girdiğinde bile anmaz, anlaşılan Demokritos'un ölümsüzlüğüne şu ya da bu biçimde yardımcı olmak istemezdi. Eskiler bile buna dikkat çekmişlerdi zaten.
Aristoteles'in çömezlerinden biri olan Aristoksenos çok daha tuhaf bir gerçeği bildiriyor. Platon, Demokritos'un yazdıklarını edinebildiği her yerden özellikle satın alıp, onları yakmış. Pythagorasçı Amyclas ve Cleinias bunu yapmaması için Platon'u ikna etmeye çalışmışlar, çünkü bunun yarar sağlamayacağını, ne olursa olsun Demokritos'un kitaplarının bir çok insanın elinde kalacağını düşünüyorlarmış. "Açık ki Platon, o zamana kadar yaşamış filozofların en iyisinin kendi rakibi olduğunu anlıyordu." diyor Aristoksenos.
Platon'un günümüzdeki hayranları bu ifadeyi Aristoteles okulunun düşmanca iftirası olarak görüyorlar. Ama boşuna! Platon, 'Yasalar'ında Demokritos öğretisinin yandaşlarıyla mücadele için böylesi önlemleri aslında kendisi öneriyor: "Bazılarını ölümle cezalandırmak, ötekileri kırbaçlayıp zindana tıkmak, üçüncüleri yurttaşlık haklarından yoksun bırakmak, dördüncüleri yoksullukla ve devlet dışına sürgün ederek cezalandırmak gerekir." Bu önlemlerin, kitap yakmaktan aşağı kalır yanı yok.