We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Fransa halkının Amerika Birleşik Devletleri halkına bir dostluk hediyesi olan Özgürlük Heykeli, Başkan Grover Cleveland tarafından New York Limanı'na ithaf edilmiştir.
Başlangıçta “Dünyayı Aydınlatan Özgürlük” olarak bilinen heykel, Fransız tarihçi Edouard de Laboulaye tarafından Amerikan Devrimi sırasında Fransız-Amerikan ittifakını anmak için önerildi. Fransız heykeltıraş Frederic-Auguste Bartholdi tarafından tasarlanan 151 metrelik heykel, bir meşale tutan, yukarı kaldırılmış bir kolu olan bir kadın şekliydi. Devasa çelik desteklerin çerçevesi, Eugene-Emmanuel Viollet-le-Duc ve Paris'teki Eyfel Kulesi tasarımıyla ünlü olan Alexandre-Gustave Eiffel tarafından tasarlandı.
DAHA FAZLA OKUYUN: Özgürlük Heykeli Nasıl İkon Oldu
Şubat 1877'de Kongre, Bartholdi tarafından önerilen New York Bedloe Adası'ndaki bir sitenin kullanımını onayladı. Mayıs 1884'te heykel Fransa'da tamamlandı ve üç ay sonra Amerikalılar New York Limanı'ndaki kaidesinin temel taşını koydu. Haziran 1885'te, sökülmüş Özgürlük Anıtı, 200'den fazla ambalaj kutusu içinde Yeni Dünya'ya geldi. Bakır levhaları yeniden birleştirildi ve anıtın son perçini, 28 Ekim 1886'da Başkan Cleveland'ın başkanlık ettiği ve çok sayıda Fransız ve Amerikan devlet adamının katıldığı bir özveri sırasında takıldı.
1903 yılında, kaidenin alt katına monte edilen bronz bir levhada, Amerikalı şair Emma Lazarus'un Amerika Birleşik Devletleri'ne göçmenleri karşılayan bir sone olan “The New Colossus” yazılıydı: Özgürce nefes almaya can atan toplanmış kitleler, / Senin dolup taşan kıyılarının sefil çöpleri. / Bunları, evsizleri bana gönder. / Lambamı altın kapının yanına kaldırıyorum.”
1892'de Bedloe Adası'nın bitişiğindeki Ellis Adası, Amerika Birleşik Devletleri'ne göçmenler için ana giriş istasyonu olarak açıldı ve sonraki 32 yıl boyunca 12 milyondan fazla göçmen “Ledy Liberty” görüntüsüyle New York limanına hoş geldiniz. 1924'te Özgürlük Anıtı ulusal bir anıt haline getirildi ve 1956'da Bedloe Adası'nın adı Özgürlük Adası olarak değiştirildi. Heykel 1980'lerde büyük bir restorasyon geçirdi.
DAHA FAZLA OKUYUN: Ellis Adası'ndaki Göçmenlik: Fotoğraflar
Özgürlük Anıtı'nın Tarihi: İnşaat, Mimarlık ve Restorasyon
Süveyş Feneri Modeli heykelcik, c. 1980
Ulusal Park Servisi, Özgürlük Anıtı NM
Müze koleksiyonu, Bartholdi'nin 1871'de Amerika Birleşik Devletleri'ne yaptığı Özgürlük Heykeli teklifiyle başlayan Özgürlük Heykeli ile ilgili öğeleri, 1880'lerdeki orijinal inşaat için bağış toplama etkinliklerini ve 1980'lerin restorasyonunu içerir.
Bartholdi'nin Musee Bartholdi koleksiyonundaki çalışma modellerinin (maketler) reprodüksiyonları, Bartholdi'nin Heykel için yaptığı ilk çalışmasının bir reprodüksiyonu da dahil olmak üzere müze koleksiyonundadır. Koleksiyondaki bazı heykeller, Heykel'in inşası için para toplamak amacıyla üretilip satılan orijinal parçalardır.
Bir Amerikan Komitesi bağış toplama heykelciği
Ulusal Park Servisi, Özgürlük Anıtı NM
1880'lerden başlayarak, Amerikan Özgürlük Anıtı Komitesi, kaidenin inşası ve Heykel'in montajı için para toplamaktan sorumluydu. Gazetenin yayıncısı Joseph Pulitzer Dünya, gazetesi aracılığıyla Özgürlük Anıtı'nın maketlerinin halka satışına öncülük etti. 1885 yılından itibaren Pulitzer, 12 inçlik modeli beş dolara ve 6 inçlik modeli bir dolara olmak üzere iki boyutta halka satılmak üzere bu modellerin satışının reklamını yapmaya başladı. Müze koleksiyonu, bu orijinal Amerikan Komitesi modellerinden birkaçını içerir.
Joseph Pulitzer'e gönderilen orijinal mektuplar müze koleksiyonuna dahil edilmiştir ve Amerikan Komitesi saymanı Henry Foster Spaulding'in acil ihtiyaç hakkında yazdığı 23 Mart 1886 tarihli mektupta gösterildiği gibi, kaidenin inşası için para toplamanın basit bir iş olmadığını göstermektedir. Kaideyi inşa etme çalışmalarına devam etmek için fonlar için.
Kaidenin finansmanına ilişkin Henry Foster Spaulding'den Joseph Pulitzer'e gönderilen bir mektup ve 11.000 $ talebi, 23 Mart 1886
Ulusal Park Servisi, Özgürlük Anıtı NM
Perçinlerde çekiçleme işleminde kullanılan bir tokmak
Ulusal Park Servisi, Özgürlük Anıtı NM
1920'lerde Amerika Birleşik Devletleri Ordusu'nun kontrolü altındayken, Özgürlük Anıtı'nın onarıma ihtiyacı vardı. Projeye atanan işçilerden biri, yeniden üretim teknikleri konusunda bilgili bir zanaatkar olan Kenneth Lynch'ti. Bay Lynch'e göre, Black Tom patlamasının (Alman sabotajcılar tarafından I. Ordu tarafından Bedloe Adası'ndaki eski kışlada. Bay Lynch ve diğer işçiler gerekli onarımları yaptılar. 1975 yılında, şimdi kendi şirketinin başkanı olan Bay Lynch, bu onarım işinde kullanılan aletleri bağışladı: Perçinler bakır levhalara dışarıdan dövülürken, ulaşılamayan alanları içeriden desteklemek için iki adet 6 fit'lik ahşap çekiç.
1980'lerde Özgürlük Anıtı'nın restorasyonu sırasında kullanılan bir çelik metal işçisinin bareti
Ulusal Park Servisi, Özgürlük Anıtı NM
1980'lerde, Heykelin büyük bir restorasyonuna ihtiyaç duyuldu. Restorasyon, sendika üyeliğini ve giyim ve teçhizatlarına katkılarını gururla sergileyen birçok farklı meslekten yaklaşık 1.000 işçiyi içeriyordu. Bazı işçiler dekoratif kıyafetlerini cömertçe müze koleksiyonuna bağışladı. Heykelin 1980'lerdeki restorasyonu ile ilgili mühendislik ve mimari çalışmalar kapsamlı bir şekilde belgelenmiştir ve tüm raporlar müze arşivlerinde ve kütüphanede araştırma için mevcuttur.
Özgürlük Anıtı'nın orijinal meşalesinde kullanılan yansıtıcı mercekler c. 1934
Ulusal Park Servisi, Özgürlük Anıtı NM
1980'lerin restorasyonu, orijinal dökme demir armatürleri paslanmaz çelik çubuklarla değiştirdi ve orijinal torcu değiştirmeye karar verildi. Bakır işlemeli ve alevi altın yaldızlı yeni üretilen meşale 25 Kasım 1985'te kuruldu. Orijinal meşale, 1916'da Gutzon Borglum tarafından tasarlanan 250 renkli cam plakalı, şimdi kaidenin lobisinde sergileniyor. Bir zamanlar meşalede kullanılan deniz feneri fresnel lensi çıkarıldı ve şimdi müze deposunda.
Özgürlük Anıtı'nın yüzüncü yıl dönümü anısına Özgürlük Heykeli-Ellis Adası Vakfı logolu pirinç iğne, 1986
Ulusal Park Servisi, Özgürlük Anıtı NM
Özgürlük Anıtı'nın 1980'deki restorasyonu için para toplama görevi, eski Chrysler Corporation Başkanı Lee Iacocca'nın başkanlığındaki kar amacı gütmeyen bir kuruluş olan Özgürlük Heykeli-Ellis Adası Vakfı tarafından üstlenildi. 1880'lerde olduğu gibi, Özgürlük Anıtı ile ilgili eşyaların satışı para toplamak için kullanıldı ve bu eşyaların birçoğu Vakfın logosunu kullandı.
Özgürlük Heykeli Restoranından Bir El İlanı
Ulusal Park Servisi, Özgürlük Anıtı NM
Liberty (Bedloe) Adası'nın zaman içinde çoklu kullanımlarıyla ilgili diğer öğeler, ziyaretçilere yemek servisi yapan erken bir restoran tarafından kullanılan bir menü ve adanın 1930'larda havadan görünüşünü gösteren bir kartpostaldır. New York Limanı'nın savunmasının bir parçası.
Liberty Island ve Fort Wood c bir kartpostal. 1930'lar
Ulusal Park Servisi, Özgürlük Anıtı NM
Amerikan Göçmenlik Müzesi'nin açılışının reklamını yapan bir afiş c. 1971
Ulusal Park Servisi, Özgürlük Anıtı NM
Bedloe Adası'nın askeri kullanımı, 1937'de Savaş Bakanlığı'nın adayı Ulusal Park Servisi'ne devretmesiyle sona erdi. Amerika Birleşik Devletleri'ne göç tarihine adanmış bir müze, 1960'larda Heykelin kaidesinin içine önerildi ve inşa edildi. Amerikan Göçmenlik Müzesi (AMI) adı verilen tamamlanmış müze, 1972'de halka açıldı ve Ellis Adası Göçmenlik Müzesi'nin açılışından sonra kapandığı 1991 yılına kadar NPS küratörleri tarafından yönetildi. AMI'nin idari ve iş dosyaları ile gelişimi ve işleyişi ile ilgili öğeler müze arşivlerinde ve koleksiyonunda bulunmaktadır.
Bir zamanlar AMI'de sergilenen müze objeleri artık müze koleksiyonunun bir parçası ve Çekoslovakya'dan bir göçmen tarafından getirilen ahşap bir levha gibi bu öğelerden bazıları şu anda Ellis Adası Göçmenlik Müzesi'nde sergileniyor.
Çekoslovakya'dan el boyaması ahşap plaka c. 1923
Özgürlük Heykeli aslen köleleri özgürleştirmenin bir simgesiydi.
Çoğu kişi, Lady Liberty'nin bir göç kutlamasını temsil ettiğini varsayıyor. Ancak tarih, o zamandan beri, hediyenin aslen yalnızca aydınlanma ve demokrasiyi vurgulamak için değil, aynı zamanda kölelikten özgürlüğü simgelemek için olduğunu kanıtladı.
Laboulaye, 1865'te Versay'daki evinde Fransız kölelik karşıtlarıyla bir toplantı düzenledi. New York Üniversitesi'nde tarih profesörü olan Edward Berenson'a göre, "kölelerin kurtuluşunun önemini tanıyacak bir tür hatıra hediyesi yaratma fikrinden bahsettiler." Özgürlük Heykeli, geleneksel olarak azat edilmiş Romalı kölelerin giydiği şapka tipini takan Roma tanrıçası Libertas'tan sonra modellenmiştir.
Ancak Laboulaye'nin orijinal vizyonu, görevlendirilen heykel sanatçısı Frédéric-Auguste Bartholdi'nin tasarımları ile birlikte, heykel için yıllarca süren bağış toplama devam ederken kaybolmuş gibiydi. Siyah gazeteler, sembolik hareketi boş ve ikiyüzlü olarak eleştirdi. 1886'ya gelindiğinde, heykel nihayet ilk kez sahneye çıktığında, medeni hakların korunması zaten geri alınıyordu ve Jim Crow dönemi ufuktaydı.
1870-1871 yılları arasında oluşturulan bir dizi eskiz ve kil model, kadın figürün ayaklarındaki kırık zincirleri ve sol elinde ek bir kırık zincirle gösteriyor. Nihai sonuç, ayaklarında hala kısmen topluluğuyla kaplı küçük bir kırık zincir gösteriyor, ancak çoğu zaman farkedilmiyor.
Sözlü Tarih Koleksiyonu
Ellis Adası Sözlü Tarih Projesi röportaj konusu, düğün fotoğrafını tutuyor.
Ulusal Park Servisi, Özgürlük Anıtı NM
1973 yılından bu yana, Ellis Adası Sözlü Tarih Programı, 1982 ve 1954 yılları arasında Ellis Adası göçmenlik istasyonundan geçen göçmenlerin ve orada çalışan çalışanların ilk elden hatıralarını korumaya adamıştır.
Göçmenlerle yapılan görüşmeler, menşe ülkedeki günlük yaşamın bir tanımını, aile öyküsünü, göç etme nedenlerini, New York'a seyahati, Ellis Adası'na varış ve işleme sürecini ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki hayata uyum sağlamayı içerir.
Yıllar içinde, koleksiyon yaklaşık 2.000 röportaja ulaştı. Mülakatlar düzinelerce ülkeden gelen göçmenleri, eski Göçmenlik ve Halk Sağlığı Hizmetleri çalışanlarını, Ellis Adası ve Özgürlük Anıtı'nda görevli askeri personeli ve II. Ellis Adası Göçmenlik Müzesi'nin üçüncü katında bulunan Sözlü Tarih Kütüphanesi'nde araştırmacılara ve halkın ilgili üyelerine Ellis Adası Sözlü Tarih röportajları sunulmaktadır.
Röportajın tamamını hem kayıt hem de ekran deşifresi olarak kullanmak isteyenler, bu odadaki özel tasarlanmış bilgisayar istasyonlarını kullanarak bunu yapabilirler. Bilgisayar ekranında bulunan basit talimatlar, kullanıcının istenen görüşmeleri ve ilgili bilgileri bulmasına yardımcı olur. Bu bilgisayarlar sadece sözlü tarih görüşmelerini içerir ve gemi manifestoları, pasaportlar vb. genel göçmenlik kayıtlarını içermez. Tam zamanlı ve gönüllü personel tarafından her yıl yaklaşık yirmi görüşme eklenir. Görüşülen her kişi görüşmenin bir kasetini alır.
Ellis Adası Sözlü Tarih Programı hakkında daha fazla bilgi için lütfen şu adrese yazın: Sözlü Tarih Programı, Ellis Island Göçmenlik Müzesi, New York City, NY, 10004 veya (646) 356-2159 numaralı telefonu arayın ve E-posta: STLI_Oral bize e-posta gönderin
Park sözlü tarihçisi tarafından yürütülen sözlü tarih röportajı.
Özgürlük Anıtı, göçmenleri değil, serbest bırakılan köleleri kutlamak için yaratıldı, yeni müzesi anlatıyor
New York Limanı'ndaki yeni Özgürlük Heykeli Müzesi bir dizi hazineye sahiptir: 1980'lerde değiştirilen orijinal meşale, Lady Liberty'nin yüzünün oksitlenmemiş (okuma: yeşil değil) bakır bir kopyası ve 305'in görüşünü anlatan göçmenlerin kayıtları -ayak anıtı.
Aynı zamanda, heykelin uzun zamandır unutulmuş tarihinin bir yönünü de canlandırıyor: Lady Liberty, göçmenlerin gelişini değil, köleliğin sonunu kutlamak için tasarlandı. Milyonlarca göçmenin geçtiği teftiş istasyonu olan Ellis Adası, heykelin 1886'da açılışından altı yıl sonrasına kadar açılmadı. Ünlü Emma Lazarus şiirinin bulunduğu plaket - “Yorgunluğunuzu verin, zavallılarınızı, yığılmış kitlelerinizi hasretle. özgürce nefes almak” - 1903'e kadar eklenmedi.
New York Üniversitesi'nde tarih profesörü ve “Özgürlük Heykeli: A” kitabının yazarı Edward Berenson, “[heykelin] ilk anlamlarından biri ilga ile ilgiliydi, ama bu kalıcı olmayan bir anlam” dedi. Transatlantik Hikâye," dedi Washington Post ile yaptığı röportajda.
Yılda 4,5 milyon ziyaretçi çeken anıt, ilk olarak Édouard de Laboulaye adında bir adam tarafından hayal edildi. Fransa'da, ABD Anayasası konusunda bir uzmandı ve Amerikan İç Savaşı'nın sonunda, “Aydınlatmak” kitabının yazarı Yasmin Sabina Khan'a göre, yeni serbest bırakılan kölelere para toplayan ve dağıtan bir komitenin başkanıydı. Dünya: Özgürlük Anıtı'nın Yaratılışı."
Laboulaye, 1867'de bir New York Times muhabiri tarafından "insanların ruhlarını en derinlerine taşıyan özgürlük şölenleri" olarak tanımlanan konuşmalar yaparak Amerika'yı severdi ve kölelik kaldırıldığında onu daha da çok severdi.
Berenson, Haziran 1865'te Laboulaye'nin Versailles'deki yazlık evinde Fransız kölelik karşıtı bir toplantı düzenlediğini söyledi.
Berenson, "Kölelerin kurtuluşunun önemini tanıyacak bir tür hatıra hediyesi yaratma fikrinden bahsettiler" dedi.
Laboulaye, bir fikir geliştirmek için çok zaman harcayan heykeltıraş Frédéric-Auguste Bartholdi'nin ortaklığını sağladı. 1870 dolaylarında erken bir model, Lady Liberty'yi sağ koluyla aşina olduğumuz pozisyonda, kaldırarak ve bir meşale ile dünyayı aydınlattığını gösteriyor. Ama sol elinde, köleliğin sonuna bir saygı duruşu niteliğinde olan kırık prangalar tutuyor.
(Bir pişmiş toprak model, New York Şehir Müzesi'nde hala hayatta.)
Bir teoriye göre, yüzü Bartholdi'nin Süveyş Kanalı için önerdiği bir heykelden uyarlanmıştır, yani çehresi Mısırlı bir kadınınkine benzeyebilir. Times, onun tipik olarak serbest bırakılan Romalı köleler tarafından giyilen şapka tipini takan Roma tanrıçası Libertas'a dayandığını bildirdi.
Son modelde, Lady Liberty, 4 Temmuz 1776 için Romen rakamlarıyla yazılmış bir tablet tutuyor. Berenson, kırık zincirler hala orada, ancak ayaklarının altında, "ama o kadar görünür değiller," dedi.
Ulusal Park Servisi'ne göre Bartholdi, devasa yapısına destek sağlamak için ABD'ye bir dizi gezi yaptı. Ve New York Limanı'na yelken açarken, bunun için mükemmel bir yer buldu: Bedloe's Island, ardından çökmekte olan Fort Wood tarafından işgal edildi.
Hem Fransa hem de Amerika Birleşik Devletleri'nde kaynak yaratma biraz zaman aldı ve NPS'ye göre Bartholdi, potansiyel bağışçıların ağını genişletmek için projeyi mümkün olan en geniş terimlerle kullandı. Ayrıca etrafta dolaşmak ve insanlara cüzdanlarını açmaları için ilham vermek için meşale taşıyan kolu da yaptı.
Bartholdi, 1884'te Paris'te heykelin yapımını bitirdi. İki yıl sonra, New York'ta heykelin yeniden inşasını denetledi. “Dünyayı Aydınlatan Özgürlük” 28 Ekim 1886'da “açıldı” - ama bu çok büyük bir sayfa içermiyordu. Bunun yerine havai fişekler, askeri bir geçit töreni ve en tepeye tırmanan ve ilham perisinin yüzünden bir Fransız bayrağı çeken Bartholdi vardı.
Berenson, o zamana kadar “köleliğin kaldırılmasının orijinal anlamı büyük ölçüde kaybolmuştu” dedi ve gazete haberlerinde bahsedilmedi.
Aslında, siyah gazeteler buna anlamsız ve ikiyüzlü olarak karşı çıktılar. 1886'ya gelindiğinde, Yeniden Yapılanma ezilmişti, Yüksek Mahkeme medeni hakların korunmasını geri almıştı ve Jim Crow yasaları denetimlerini sıkılaştırıyordu.
Berenson kitabında, siyah gazete Cleveland Gazette'deki 1886 tarihli bir başyazıdan alıntı yapıyor: “Bartholdi heykelini, meşaleyi ve her şeyi, bu ülkenin 'özgürlüğü' çalışkan ve zararsız bir ülkeyi mümkün kılacak kadar okyanusa itin. kendisi ve ailesi için saygın bir yaşam kazanmak için güneydeki siyahi adam… Bu ülkenin 'özgürlüğü' fikri 'dünyayı aydınlatmak', hatta Patagonya, aşırı derecede gülünç.”
Yaz Aylarını Ararken, Neye Sahip Olduğumuzun Önemini Hatırlamayı Unutmayın.
Cesur sayesinde özgürlerin evi.
"Amerikan bayrağı rüzgar onu hareket ettirdiği için uçmaz. Onu korurken ölen her askerin son nefesinden uçar."
Amerika'daki bu günümüzde, ülkemizi korumak ve hizmet etmek için silahlı kuvvetlerde aktif olarak listelenen 1,4 milyondan fazla cesur erkek ve kadın var.
Şu anda ABD ordusundan 2,4 milyon emekli maaşı artışı var.
Yaklaşık olarak, savaşlarda savaşan 3.4 milyondan fazla asker öldü.
Her yıl, herkes, plajların aşırı kalabalıklaştığı, insanların eğlenceli, güneşli bir barbekü için mangal yaktığı, yaz başlamadan önce bir "oyun öncesi" olarak sadece yaz etkinliklerini artırdığı bir hafta sonu olan Memorial Day Weekend'i dört gözle bekliyor.
Birçok Amerikalı, Anma Günü'nü kutlama ayrıcalığına neden sahip olduğumuzun gerçek tanımını unuttu.
Basit bir ifadeyle, Anma Günü, bugün yapmakta özgür olduğumuz her şeyi koruyarak ve hizmet ederek ölen düşmüşleri duraklatmak, hatırlamak, yansıtmak ve onurlandırmak için bir gündür.
Çoğunun geri adım atacağı bir zamanda, ileri adım attığınız için teşekkür ederiz.
Benimkini korumak için ailelerinizle birlikte kaçırdığınız zamanlar için teşekkür ederim.
Kendi güvenliğiniz için inancınıza ve başkalarının dualarına güvenmeniz gerektiğini bilerek, kendinizi dahil ettiğiniz için teşekkür ederiz.
Bu kadar özverili olduğun ve onları hiç tanımasan bile başkalarını korumak için hayatını tehlikeye attığın için teşekkür ederim.
Zorlandığınız ve bizi temsil etmek için gönüllü olduğunuz için teşekkür ederiz.
Özveriniz ve titizliğiniz için teşekkür ederiz.
Sen olmasaydın, şimdi bize verilen özgürlüğe sahip olamazdık.
Dilerim o katlanmış bayrağı asla eline almazsın. Bayrak, Amerika Birleşik Devletleri'nin orijinal on üç kolonisini temsil etmek için katlanır. Her kat kendi anlamını taşır. Açıklamaya göre, bazı kıvrımlar özgürlüğü, yaşamı veya Silahlı Kuvvetlerde hizmet edenlerin annelerine, babalarına ve çocuklarına haraç ödemeyi sembolize ediyor.
Yaşadığınız sürece, annesini, kocasını, kızını, oğlunu, babasını, karısını veya bir arkadaşını yeni kaybetmiş biri olarak o bayrağın eline geçen aileler için sürekli dua edin. Her insan birileri için bir anlam ifade eder.
Amerikalıların çoğu hiç savaşta savaşmadı. Botlarını asla bağlayıp savaşa girmediler. Etraflarında silah sesleri patladığından, ertesi güne kadar hayatta kalma konusunda endişelenmeleri gerekmiyordu. Çoğu Amerikalı bu deneyimin nasıl olduğunu bilmiyor.
Ancak bazı Amerikalılar her gün ülkemiz için savaştıkları gibi yapıyorlar. Bu Amerikalılara teşekkür etmeli ve hatırlamalıyız çünkü geri kalanımız evimizde ve savaş bölgesinden uzakta güvende kalırken onlar ülkemiz için savaşıyorlar.
Birisi sizin burada olmanız için savaştığı için burada olduğunuzu asla hafife almayın ve size bu hakkı verdikleri için ölen insanları asla unutmayın.
Bu nedenle, bu hafta sonunu dışarıda kutlarken, bugün bizimle olmayanlara içelim ve her yıl Anma Günü'nü neden kutladığımızın gerçek tanımını unutmayın.
"…Ve eğer kelimeler bu adamlara borçlu olduğumuz borcu ödeyemiyorsa, elbette eylemlerimizle onlara olan inancımızı ve onları savaşa ve nihai fedakarlığa götüren vizyona bağlı kalmaya çalışmalıyız."
Özgürlük Heykeli adanmış
Şubat 1877'de Kongre, Bartholdi tarafından önerilen New York Bedloe Adası'ndaki bir sitenin kullanımını onayladı. Mayıs 1884'te heykel Fransa'da tamamlandı ve üç ay sonra Amerikalılar New York Limanı'ndaki kaidesinin temel taşını koydu. Haziran 1885'te, sökülmüş Özgürlük Anıtı, 200'den fazla ambalaj kutusu içinde Yeni Dünya'ya geldi. Bakır levhaları yeniden birleştirildi ve anıtın son perçini, 28 Ekim 1886'da Başkan Cleveland'ın başkanlık ettiği ve çok sayıda Fransız ve Amerikan devlet adamının katıldığı bir özveri sırasında takıldı.
Kaidenin üzerinde, Amerikalı şair Emma Lazarus'un Amerika Birleşik Devletleri'ne göçmenleri karşılayan sonesinde "The New Colossus" yazılıydı: "Yorgunluğunuzu, zavallınızı bana verin, / Özgürce nefes almaya hasret toplanmış kitleleriniz / Zavallıları bana verin. dolup taşan kıyınızı reddetmek. / Bunları, evsizleri bana gönder. / Lambamı altın kapının yanına kaldırıyorum.” 1892'de Bedloe Adası'nın bitişiğindeki Ellis Adası, Amerika Birleşik Devletleri'ne göçmenler için ana giriş istasyonu olarak açıldı ve sonraki 32 yıl boyunca 12 milyondan fazla göçmen “Leydi Liberty” görüntüsüyle New York limanına hoş geldiniz. 1924'te Özgürlük Anıtı ulusal bir anıt haline getirildi ve 1956'da Bedloe Adası'nın adı Özgürlük Adası olarak değiştirildi. Heykel 1980'lerde büyük bir restorasyon geçirdi.
Özgürlük Heykeli Aslen Mısırlı Bir Kadın Olarak Tasarlandı
Zengin arkeolojik tarihi nedeniyle Mısır, eski hükümdarları betimleyen çeşitli devasa heykellerin evi olarak bilinir. Mısır'a seyahat edenlerin çoğu, Luksor'da Nil'in Batı Şeria'sında gururla oturan Memnon Heykeli'ni ziyaret ederken veya Abu Simbel Tapınağı'nın önündeki oturmuş heykellerin önünde küçük dururken bunu kolayca fark eder.
Bu nedenle, farklı kimliği ve kültürel zenginliği ile bu arazinin günümüz yapılarının ve anıtlarının inşasına ilham vermesi şaşırtıcı olmayacaktır.
Böyle şaşırtıcı bir proje, New York'un Özgürlük Adası'nda bulunan yükselen Özgürlük Anıtı olacaktır. İlk başta inanılmaz derecede zorlanmış olsa da, kanıtlar heykelin tasarımının başlangıçta ABD kıyılarını süslemeyi amaçlamadığını, aslında kendisini Mısır'daki Port Said şehrinde yuvalanmış olarak bulmayı amaçladığını gösteriyor.
Özgürlük Anıtı, 1855'te bir grup Oryantalist ressamla birlikte Mısır'ı ziyaret ettikten sonra, Mısır'ın eski heykellerine rakip olmak amacıyla devasa bir heykel, yani Mısır'ın en ikonik heykellerinden biri olan devasa bir heykel yaratmaya karar veren Fransız sanatçı ve heykeltıraş Frédéric Auguste Bartholdi tarafından tasarlandı. Giza Platosu, Sfenks.
Süveyş Kanalı'nın kuzey girişinde durması amaçlanan heykelin, Bartholdi'nin Mısır hükümetine, özellikle Hidiv İsmail'e sunduğu, ülkenin gelişen endüstriyel gelişimini, Avrupalılaşma yolundaki adımları ve sosyal ilerlemeleri simgeleyen büyük bir proje olması bekleniyordu.
Peter Hessler, The Buried adlı kitabında, "Bartholdi'nin çalışma unvanı Mısır Asya'ya Işık Getiriyor'du ve kolu yukarı kaldırılmış, kolu yukarıya kalkmış doksan ayak uzunluğunda bir Mısırlı köylü kadın figürü tasarladı" diyor Peter Hessler, The Buried.
A dostum genellikle pamuklu bir cübbe giymiş bir kadın tarla işçisi veya çiftçidir.galabeya'. Geçmişte, bir dostum genellikle yüzünü bir parça bezle örterdi ama günümüzde felahin Mısır'da pek çoğu sadece peçe, peçe veya başörtüsü takarak günümüzün giyimine uyum sağladı.
Bartholdi'nin figürü cüppeli olarak tasarlandı dostumya elinde bir meşale taşıyor ya da Yukarı Mısırlı kadınların tipik tarzında başının üstünde. Mısır Asya'ya Işık Getiriyor aynı zamanda, gemileri eve kabul eden tanıdık bir figür gibi, bir deniz feneri gibi dururdu.
Yerine gelince, basit Port Said deniz feneri Fransız sanayici François Coignet tarafından tasarlandı.