Tarih boyunca, gerek mitolojiden gerek folklörden alıntılanan dünyada yaşamış (yaşamaya devam ediyor da olabilirler) bir çok ırk vardır. Cücelerden elflere, devlerden trollere vb. yazılır, çizilir, çekilir, keyifle de izlenir.
Yukarıdakilerden farklı olarak en tuhaf 10 ırkı derledik. Sizde listemizde bulunmayan toplulukları ya da ırkları yorumlarda belirtebilirsiniz. Hadi şimdi lisletemeye.
Salvaje, Güney Amerika Kızılderililerine göre ilkel kulübeler ve basit kaba silahlar yapan, Venezüella ormanlarından ve Kolombiya And Dağları'ndan gelen vahşi erkeklere benzeyen tüylü yaratıklar olarak tanımlanıyor. Bu varlıkların son derece tehlikeli, huysuz ve etobur oldukları, erkekleri yiyip, üreme amacıyla kadınları kaçırdıkları söyleniyor. Abarimon gibi, Salvaje'nin de ayak parmakları geriye dönük olan ayak izleriyle kolayca tanındığı ileri sürülür.
Ortaçağ İrlanda mitinde , Fir Bolg, İrlanda'ya yerleşen dördüncü insan grubudur . İrlanda'yı terk eden ve Avrupa'nın farklı yerlerine giden eski bir grup olan Muintir Nemid'in soyundan gelmişlerdir . Yunanistan'a gidenler Fir Bolg oldular ve sonunda şimdi ıssız olan İrlanda'ya geri döndüler. Bir süre yönettikten sonra işgalci Tuatha Dé Danann tarafından devrilirler . Bu kimileri için bir tarih, kimileri içinde mit olarak görülüyor. Aslına bakarsanız bu anglosaksonların mitleride tarihleri kadar sürükleyici.
Dziwozony, Polonya ormanlarında bulunan uzun, vahşi kadınlardan oluşan bir ırktır. İnsanlara saldırıp ve bazen güzel ve genç erkekleri kocaları olmaları için kaçırıyorlardı. Dziwozony, daha hızlı koşmak için göğüslerini omuzlarının üzerine fırlatır.
Ayrıca, Dziwozona ismi ile Slav mitolojisinde kötü niyetli ve tehlikeli olduğu bilinen bir dişi bataklık şeytanı olarak geçiyorlar .
İrlanda mitolojisinde Fomorians, eski zamanlarda İrlanda'da yaşayan yarı ilahi bir ırktı. Yunan Titanlarına benzer şekilde, bir zamanlar tanrılardan önce gelen varlıklar olduklarına inanılıyordu. İnsan uygarlığının tanrılarını temsil eden Tuatha Dé Danann'ın aksine, kaos ve vahşi doğanın tanrılarını temsil ettikleri öne sürüldü. Alternatif olarak, İrlanda'nın önerilen bir Goidel öncesi nüfusunun tanrılarını temsil edebilirler.
Dev, birçok farklı kültürün efsane, folklor ve mitolojisinde, masallarında yer alan bir doğaüstü yaratık olarak tanımlanıyor.
Genellikle insan görünümünde fakat anormal büyüklükte ve çok kuvvetli tasvir edilmiştir. Kadın veya erkek olabilir. Farklı bölgelerin mitolojilerinde kökenlerine dair farklı inanışlar vardır. Örneğin Hint-Avrupa mitolojilerinin çoğunda, kaos ile ilişkilendirilmiş lanetli bir ırktır ve yabani bir doğası vardır. Çoğunlukla tanrılarla arasında husumet vardır (örneğin, Yunan mitolojisindeki titanlar). Bazı hikâye ve efsanelerde insan yiyen canavarlar olarak da tasvir edilirler. Masallarda yaşadıkları yerler, genellikle mağaralar, ormanlar ve dağlardır.
Ebu Gogo, insan benzeri bir yaratıktır (veya yaratıkların ırkıdır), Endonezya'nın Flores adasındaki insanların mitolojisinde cüce cin veya elf'e benzer bir formdadır. Bu “küçük insanların” yaklaşık bir metre boyunda, tüylerle kaplı, şiş göbekli ve dışarı çıkık kulakları olduğu söyleniyor. Biraz garip bir şekilde genellikle kendi dilleri olduğu varsayılan bir şekilde "mırıldandıkları" söylenir. Adalılar tarafından ayrıca Ebu Gogo'nun papağan gibi kendilerine söylenenleri tekrarlayabileceği söyleniyor.
Abarimon, aynı adı taşıyan bir ülkeye özgü efsanevi bir insan ırkının adıdır. Abarimon halkının ters ayakları vardı, ancak bu engele rağmen çok hızlı koşabiliyorlardı. Vahşi hayvanlarla yan yana yaşadılar ve çok vahşi oldukları için onları yakalama girişimleri başarısız oldu.
Büyük bir Imaus Dağı vadisinde (şimdi Himalaya Dağları olarak adlandırılıyor) yaşadılar. Özel bir atmosferi vardı, bu da uzun bir süre solunduğunda başka bir tür hava solumanın imkansız olacağı ve sakinlerin vadiyi asla canlı bırakamayacağı anlamına geliyordu.
Abarimon halkı ilk olarak Pliny the Elder tarafından Natural History adlı kitabında tanımlanmıştır. Benzer bir hikaye Aulus Gellius tarafından Attic Nights'ta anlatılır.
Zulu mitolojisinde, Abatwa'nın bir çimen yaprağının altına saklanabildiği ve karıncalara binebildiği söylenen küçük insanlar olduğu söylenir. Göçebe bir yaşam tarzı yaşadıkları ve sürekli olarak ava çıktıkları söyleniyor.
Efsaneye göre biri bir Abatwa ile karşılaşırsa, tipik olarak "Beni ilk nerede gördün?" Gibi bir soru soruluyor. Kişi onları bir dağdan veya uzak bir yerden gördüğünü söyleyerek cevap vermesi gerekiyor. Boyutları konusunda son derece hassas oldukları söylenir ve eğer biri onları sadece o zaman ilk kez doğru gördüğünü söyleyerek cevap verirse, Abatwa onları zehirli oklarla öldürmeye çalışacaktır. Bir Abatwa'ya kaza ile basmanın da bir ölüm cezası olduğu söyleniyor.
Başı olmayan, yüzü gövdesinde olan İngiliz folklorundaki yaratıklardır. Küçültülmüş beyinleri kasıklarında ve gözleri omuzlarında bulunuyormuş. William Shakespeare tarafından The Merry Wives of Windsor (1602) ve Othello'da (1605) yaygın bir şekilde bilinirken, Shakespeare tarafından yaratılmamışlardır ve aslında Herodot'un Tarihlerinde MÖ 5. yüzyıl gibi erken bir tarihte "blemmyes" olarak bahsedilmişlerdir.
Bask mitolojisinde, megalit inşaatçıları olan şişman, kıllı vahşi adamlardan oluşan eski bir insan ırkıdır. Basajaun, "Ormanın Efendisi" anlamına gelir. Bir zamanlar Kuzey İspanya ve güney Fransa'nın Bask Pireneleri dağlarında yaşadılar. Sihir bilgisine sahiptiler. Basajaun ağır bir yaratılmıştı ve yaklaşık 2 ila 3 metre boyundaydı. Koyu kırmızımsı saçlar dizlerine uzanırdı. Çok çevik, güçlü, hayvani özelliklere sahip tüylü varlıklardı. Basajaun, ormanları ve tüm vahşi yaratıkları korurdur. Vahşi Lordlar olarak da adlandırılan kırsal cinler olduğuda söylenir. Aynı zamanda sürülerin koruyucusu olarak kabul edilirler. Bir fırtına geldiğinde bir Basajaun çobanlara haykırarak uyarır ve kurtların sürülere yaklaşmasını engellerlerdi.