Rus bayrağı veya Ukrayna bayrağı Simferopol'e uçarsa, o zaman neden bizi o kadar rahatsız etsin ki, oraya Amerikan savaş gemileri, tazyik ve askerleri göndermeye hazırız? Japonya ve Çin, bizden binlerce kilometre ötedeki 16'te bulunan küçük adalar için savaşıyorsa - çoğu Amerikalı onları haritada bulamıyor - o zaman neden bunlara karışmalıyız? Ve dürüst olmak gerekirse, seçkinlerin cevaplarına ikna edici denemez. Amerika'nın bu savaşlardan ayrılmasının bir açıklaması, Suriye'den Kırım'a, Afganistan'dan Irak'a, Güney Çin Denizi'nden Senkaku Adaları'na kadar Suriye’den Kırım’a, Afganistan’dan Irak’a bu çatışmalardaki hayati çıkarlarımızı göremiyoruz.
Dahası, Soğuk Savaş’ın yarım asrında yapılan fedakarlıkların ana nedeni (bize trilyonlarca dolara mal oldu ve Kore ve Vietnam’da öldürülen 90 binlerce asker), karanlığın güçlerine karşı mücadelede ışığın güçlerine yöneldiğimize inanıyoruz. Bugün varolmayan Çin-Sovyet imparatorluğu. 20 yüzyılın totaliter ve özgürlük, komünizm ve kapitalizm, militan ateizm ve Hıristiyanlık arasındaki büyük ideolojik savaşı sona erdi. Komünist imparatorluk çöktü. Küba gibi durgun havuzlarda sadece kalıntılarını gözlemlemek mümkündür. Büyük güçlere öncülük eden bir ideoloji olarak Marksizm-Leninizm ölü bir inanca dönüşmüştür. Komünist Parti, belki de Çin’de hüküm sürüyor, ancak devlet kapitalizmi, artık kırmızı bir kitap çıkarmayan Çin milyarderlerini doğurdu. Lenin’in kalıntıları hala Kızıl Meydan’da kalıyor ve Mao’nun kalıntıları Tiananmen Meydanı’nda. Ancak bugün turistler, seküler kurtarıcıların kutsal kalıntıları değil, ibadet objeleri.
Dinin veya ideolojinin insanları inanç emirlerine dayanarak dünya inşa etmek için savaşmaya ve ölmeye zorladığı tek bölge İslami bir bölge olmaya devam ediyor. Bununla birlikte, eski CIA direktörü Richard Helms'ın belirttiği gibi, Taliban Afganistan, İran ve Sudan ayatollah'ların hepsi başarısız devletler.
Aynı zamanda, bir medeniyetin ya da devletin inancının ya da ideolojisinin öldüğü anda, bir şey onların yerini almalıdır. Ve dünyanın dört bir yanındaki insanların ve rejimlerin neye yöneldikleri milliyetçilik olarak adlandırılıyor.
Vladimir Putin, Kırım'ı iade etti ve kendisini Sovyetler Birliği'nin eski cumhuriyetlerinde Rusların koruyucusu ilan etti. Çin’in, Güney Çin Denizi’nde Japonya ile bir anlaşmazlık içinde olduğu iddiası, 19’tan 21’e Çin’in fethi sırasında Japonya’nın vahşiliğinden doğan nefretle körüklenen 1931 kartlarına ve 1945 milliyetçiliğine dayanıyor. Japonya’nın cevabı, imparatorun ilahiyatını tekrar doğrulamak değildir. Başbakan Şinzo Abe, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra ülkeye getirilen pasifist anayasanın sınırlarını aşmaya çalışan milliyetçiliğe hitap ediyor.
Amerika ayrıca, komünizme karşı çıkma konusunda ulusal hayati çıkarlarla daha az ve daha az ilgili olan küresel sorumluluğu haklı çıkarmak için bir alternatif bulmaya çalışıyor gibi görünüyor. Bahsettiğim Bush “yeni dünya düzenini” yarattı. Bu ifade bugün hakaret gibi geliyor. George Bush Sr., Amerika'nın misyonunun "dünyamızdaki tiranlıktan kurtuluş" olması gerektiğini belirtti. Amerika tarafından tapılan yeni tanrının, demokrasinin altın baldırı olacağı görülüyordu. Ancak, demokrasi (bir kişi - bir oyla) Filistin'deki Hamas'ı ve Kahire'deki Müslüman Kardeşliği vurguladığında şüphe ve apostasy başladı.
Soğuk Savaşın sonunda, Francis Fukuyama, “sona yaklaştığımızı” ilan etti. hikayeler»Liberal demokrasiler, tüm insanlık tarafından benimsenen son hükümet biçiminin uygulanabilirliğini kanıtladığında. Ancak sadece Rusya ve Çin'de değil, aynı zamanda birçok Avrupa ülkesinde ve üçüncü dünyada da, görünüşe göre, demokrasinin kendisi insanlar için bir amaç değil, daha büyük bir fikri teşvik etmek için bir araç. Kabilenin ve ulusun sesi daha çekici görünüyor. Ve bütün dinlerin, ırkların, ulusların ve kabilelerin eşit olduğunu ve eşit muamele görmeleri gerektiğini söyleyen Batı müjdesi kelimelerde desteklenir, ancak buna inanç yoktur.
Türkiye Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan demokrasiyi otobüs durağında indiğiniz bir otobüse çağırdı. Duruşu, kişisel ilkelerine ve partisinin tutumlarına cevap veren ılımlı bir İslamcı devletti. Dünyanın dört bir yanındaki ülkelerin Amerika'nın savaşlarını kendileri yapmasını istediği açık. Böyle bir seçenek onların çıkarlarına olabilir, ama şimdi bizim mi?
Büyük Batı imparatorluklarının sonuncusu olan Amerikan imparatorluğu, kısa bir süre sonra 20 yüzyılın diğer imparatorlukları kadar beklenmedik bir şekilde sahneden aşağı inebilir.