Eşanjörlerin Tarihçesi ve Gelişimi
Tarih ve gelişme
Plakalı ısı eşanjörleri 1920'lerde ve esas olarak gıdaya zarar vermeyen ortaya çıktı. Tüp yerine plakadan yapılan ısı eşanjörü, kompakt yapı ve iyi ısı transfer etkisine sahiptir. Bu nedenle, yavaş yavaş çeşitli biçimlere dönüşmüştür.
1930'ların başında,
İsveç ilk kez spiral plakalı eşanjör yaptı. Daha sonra İngilizler, bakır ve alaşımlı yapılardan oluşan bir plaka kanatları ısı eşanjörü üfleme için lehimleme kullandılar. Ve genellikle uçak motorlarının ısı yayılımında ortaya çıktı.
1926'da
İngiliz Alston Chun, pozitif olarak iç içe olan iç dönüş havasını ve dış temiz havayı kullandı. Düz bölmenin her iki tarafındaki hava akışları arasındaki sıcaklık farkı ve su buharı arasındaki basınç farkı nedeniyle, iki hava ortamları arasında eş zamanlı ısı ve kütle aktarımı, toplam bir ısı alışverişi işlemine neden olur. İç ve dış hava sirkülasyonunu sağlamak için ısı değişikliği, dahili üfleyici ve egzoz fanı. İki yönlü eşit miktar, aydınlatma fanı ve egzoz fanının yerini alır. Böylece oda ayarlarını bastırın ve önlemleri yeterli temiz hava bulundurun.
1930'ların sonunda,
İsveç, kağıt hamuru fabrikaları için ilk plakalı ve kabuklu ısı eşanjörünü üretti. Bu dönemde, güçlü korozif ortamların ısı alışverişi içinde bulundukları için insanlar yeni test gerçekleştiremediği ısı eşanjörlerine dikkat etmeye devam ediyor.
1960'larda,
teknolojinin ve en son bilimin uzay hızlı gelişimi nedeniyle, çeşitli yüksek verimli ve kompakt ısı eşanjörlerine acil bir ihtiyaç vardır. Presleme, lehimleme ve mühürleme teknolojilerinin yenilikleriyle birlikte, ısı eşanjörü üretim süreci daha da iyileştirildi. Bu, kompakt plakalı ısı eşanjörlerinin güçlü geliştiricileri ve geniş çalışanlarını desteklemiştir.
1960'lardan beri,
yüksek sıcaklık ve yüksek basınç koşullarında ısı değişimi ve enerji tasarrufu ihtiyaçlarını karşılamak için amaç gövde borulu ısı eşanjörleri de muhafaza.
1970'lerin beklentisi,
ısı borulu ısı eşanjörleri, ısı transferini yansıtmak için ısı borularının yuvaları ve genel yüzey ortaya çıktı.
Isı eşanjörleri, farklı ısı transfer yöntemlerine göre üç tipe ayrılmıştır.
1. Hibrit ipucu
Hibrit ısı eşanjörü, soğuk sıcak ve sürelerin doğrudan teması ve karıştırılması yoluyla ısı alışverişi yapan bir ısı eşanjörüdür. Çünkü iki bölmeyi birleştirme ve ısı aktarımından sonra ayrılmalı. Bu tip ısı eşanjörü, gaz ve sıvı arasındaki ısı alışverişi için uygundur.
Örneğin kimya tesislerinde ve enerji santrallerinde soğutma suyu kulelerinde. genellikle yukarıdan aşağıya sıcak su püskürtür, aşağıdan yukarıya soğuk havayı emeriz. Dolgunun su filminin paketleri veya damlacıkların ve su damlasının gitmesi, ısı alışverişi için sıcak su ve soğuk hava bileşenleri temas eder. Daha sonra sıcak su soğutması, soğuk hava ısıtılır ve daha sonra iki gövde arasındaki boyut farkı ile normal olarak ayrılır.
2. Reküperatif uç
Reküperatif ısı eşanjörünün soğuk ve sıcak muhafazaları, katı bölme duvarları ile böl ve bölme duvarından ısı alışverişi yapar. Bu nedenle yüzey ısı eşanjörü olarak da adlandırılmıştır. Bu tip ısı eşanjörü en popüler olanıdır.
3. Rejeneratif ipucu
Rejeneratif ısı eşanjörü, ısı alışverişi için rejeneratörün (dolgu) evin dönüşümlü olarak akmak için soğuk ve sıcak sıvı kullanan bir ısı eşanjörüdür. Örneğin, kok fırını altında havayı ön ısıtmak için rejeneratör. Bu tip ısı eşanjörü, yüksek istenen ki egzoz gazının ısısını geri kazanmak ve kullanmak için uygundur.