Antik Roma’da genel kural, kölelerin özgürce işkence görmesiydi. Aslında, bir suçla itham edilen herhangi bir özgür adamın, bir karara varılabilmesi için kölelerine, genellikle ölümüne kadar işkence yapması şiddetle tavsiye edildi. Yine de bu, Roma’nın seçkinlerinin ülkelerinin özgür erkek ve kadınlarına işkence etmesini engellemedi . Antik Roma yasalarında her zaman boşluklar vardı ve seçkin yöneticiler bunların her birini sömürdü.
10-Eşeğin İçine Dikilmek
Zalim ve olağandışı işkence biçimleri arıyorsanız, antik Roma’dan başka bir yere bakmanıza gerek yok. Örneğin, hem Apuleius ( Altın Eşek ) hem de Lucian ( Lucius veya Ass ) tarafından tarif edilen bir işkenceyi ele alalım :
Bir eşek öldürülür, karnı kesilir ve bağırsakları çıkarılır. Sanık daha sonra kıyafetleri çıkarılarak hayvanın karnına tıkıldı. Göbeği dikilerek kapatılarak sadece sanığın başı dışarıda kaldı, boğulmayı önledi, ancak acıyı uzattı.
Eşeğin vücudu güneşte tutuldu. Ayrışmaya başlayacaktı – içindeki canlı kurban ısıyla pişecekti . Kurtçuklar sanıkların her yerine sürünür ve akbabalar hayvanın çürüyen etini gagalardı. Ölüm, hoş karşılanırken, bu işkencenin kurbanı için ağır ağır geldi.
9-Yabani Domuzlara Yem Etme
Aziz Gregory, Roma yönetimi altında Heliopolis halkı tarafından genç kadınlara uygulanan korkunç bir işkenceyi şöyle anlatmıştır:
Bu işkenceye maruz kalan her bakire ilk önce gladyatörlere verilirdi. Genç kadın artık bakire olmaktan çıktıktan sonra herkesin gözü önünde soyuldu ve göbeği dilimlenerek açıldı ve iç organları dışarı döküldü. İçine avuç avuç arpa dolduruldu ve tekrar dikildi – sadece yaban domuzlarına verilmek üzere. O zaman parçalanacaktı .
8-Ayırmak
Antik Roma’da statünüz ne kadar yüksekse, o kadar çok insanı kemiksiz bırakmanıza izin verilirdi. Örneğin, imparator istediği herkesle anlaşabilirdi. Bir general, bir teğmen veya sıradan bir vatandaş için harekete geçebilir ve askerler sıradan vatandaşların peşinden gidebilir.
Sosyal merdiveni tırmanmak yasaktı. Sıradan bir vatandaş isteksiz bir askere nüfuz etmeye karar verirse, ceza kamuda hadım etmekti . Asker, sıradan vatandaşın kendisine nüfuz etmesine isteyerek izin verirse, herkesin gözü önünde bağırsakları deşecekti.
Erkekler arasındaki gerçek aşkla birleşen bu kurallar, suları gerçekten bulandırdı. Herhangi birinin bir adamı rütbesini bozmakla veya daha düşük statüdeki bir adamın nüfuzuna isteyerek boyun eğmekle suçlaması kolaydı.Kleopatra (Temiz Fragman)
7-Veya Bağlı
Tiberius, Roma tarihinin en çok korkulan ve nefret edilen imparatorlarından biriydi ve bunun iyi bir nedeni vardı. Neredeyse her zaman kötü bir ruh hali içindeydi ve dayanılmaz işkenceler tasarlamaktan zevk alıyordu.
Kurbanın penisi genellikle zulmünün hedefiydi ve düşmanlarını kendisiyle şarap içmeye davet ettiği biliniyordu. Kurbanları içkilerini doldururken, idrara çıkamamaları için üyelerinin üstlerini bağladı. Oradan, gerçek işkenceler başladı ve kurbanlar mesanelerini boşaltamadı .
6-işkence görmüş senatör
İmparator Caligula, eski Tiberius kadar zalimdi. Bir noktada, bir senatör yarığı açtı. Senatör hayatta kaldı ve Caligula gözlerinin çıkarılmasını emretti. Bundan sonra, iç organlarını çıkarmak için sıcak kıskaçlar kullanıldı. Bozulmaya ek olarak, senatör ikiye bölündü ve parçalara ayrıldı .
Roma inancına göre ölüm bir ceza değil, bir kurtuluştu. İşkence bir cezaydı ve ölüme ancak belirli bir miktar acı ve dehşet hissedildikten sonra izin verildi.
5-varillere çivileme
Bazı insanların ölümün tatlı salıverilmesinden önce diğerlerinden daha uzun süre acı çekmesi gerekiyordu. İmparator Domitian döneminde, Hıristiyanlar en korkunç şekillerde işkence gördüler.
Gerçekleştirilen en iğrenç işkencelerden biri, bir Hristiyan’a bal ve süt sürmekti. Kurban daha sonra bir fıçıya çivilenmiş ve parazit yüklü yiyeceklerle zorla beslenmiştir. Parazitler namlunun içinde çürümeye başlayan kurbanın içlerine ziyafet çekti . Yaklaşık iki hafta bu işkenceden sonra, kurban sonunda ölecek ve Hıristiyan dini için şehit olacaktı.
4-Diri diri gömme
İmparator Nero, insanların diri diri gömülmesinden zevk aldı . Bu cezayı neredeyse sadece bekaret yeminlerini bozan vesta bakireleri için sakladı. Bir hesapta, Nero kendini rahibe Rubria’ya zorladı. Cezası için küçük bir mağaraya gömüldü ve açlıktan ölüme terk edildi.
Nero tarafından desteklenen bir başka işkence, sanığın kendi mezarını kazmasıdır. Kazıldıktan sonra mezarın içine bir kazık yerleştirildi. Sanık daha sonra bağlanarak mezara atıldı. Suçu küçük olsaydı, kazık kalbini delecek şekilde itilirdi. İğrenç bir suçtan hüküm giyen herkes itildi, böylece kazık onu ölümcül şekilde yaraladı. Daha sonra dayanılmaz acılar içinde ölüme terk edildi ya da diri diri gömüldü.
3-Ortadan Yenilen
Fotoğraf kredisi: New Statesman aracılığıyla HBO
Cellatlar, kazan işkencesinde olduğu gibi, barbarlıklarını gerçekleştirmek için sıklıkla hayvanları kullandılar. Bu özel zulüm için, fare, köpek veya kedi gibi aç bir hayvan küçük bir kazanın içine yerleştirildi. Kazanın ağzı daha sonra sanığın karnına bağlandı.
Cellat, kazanın arkasına bir alev tutar ve içeriyi aşırı derecede sıcak hale getirirdi. Hayvan panikleyecek ve kaçmaya çalışacaktı. Kurtulabileceği tek yumuşak “zemin” sanığın karnından geçiyordu .
2-Arı Sepeti
Tuhaf bir işkence türü, bir kişiyi soyunup onu gevşek dokunmuş büyük bir sepete tıkmaktı. Sepet daha sonra büyük, aktif bir kovan içeren bir ağaca kaldırıldı. Arılar çabucak kızdı ve sepetin içindeki kişi daha sonra sokarak öldü .
Sanık, mümkün olduğu kadar uzun süre acı çekecekti. Bununla birlikte, bu işkencenin kurbanının arı sokmasına alerjisi olduğu için nispeten hızlı bir şekilde öldüğü durumlar vardı.
1-çarmıha germe
Boston Katolik Dergisi aracılığıyla fotoğraf
Eski Romalılar iyi bir çarmıha gerilmeyi severdi. Bir zamanlar sayısız köleye işkence etmek ve öldürmek için kullanılan birincil yöntemdi.
Çarmıha germe her zaman sanığı çarmıha germeyi içermiyordu. Bazen sanık soyulur, başı örtülür ve bir haç veya çatala bağlanırdı. Daha sonra, bazen ölene kadar kırbaçlandı.
Sanığın sürekli kırbaçla ölmesi gerekmiyorsa, bir sonraki eylem, ellerini kirişe çivilemekti. Daha sonra dikilmiş bir direğe kaldırıldı ve ayakları direğe çivilendi. Yavaşça ölmek üzere orada bırakılabilir ya da sonunu hızlandırmak için kalçaları kırılabilir.
Bazı durumlarda, sanık direğe baş aşağı asılabilir. Diğer zamanlarda, cellat direği sanığın özel bölgelerinden geçirdi. Kullanılan yöntemler cellattan cellata farklılık gösteriyordu ve herkes için çarmıha germe yöntemi belirlenmedi .
Elizabeth, zamanının çoğunu, kişisel nirvanası olarak adlandırdığı bir odada tozlu, kokulu, eski kitaplarla çevrili olarak geçirir. 1997’den beri tuhaf “şeyler” hakkında yazıyor ve tarihi yerlere seyahat etmekten hoşlanıyor.