Çocukken en sevdiğim şeylerden biri pazar günleri babamla birlikte postaneye gitmekti . Her ikimizin de üzerine pul yapıştırılıp başka adreslere gidecek mektupları olurdu bir kucak . Ve gelenler olurdu . Babamın postanede kiralamış olduğu bir posta kutusu vardı ; P.K: 160 . Benim için en heyecanlı kısım babamın o kutuyu açtığı zamandı . Renkli bir zarf gördüğüm zaman deliye dönerdim , çünkü o mektup kesinlikle benimdi 🙂 Ve posta kutusu en çok yıl başında dolar taşardı .
Etiket