Bulimiya nervoza tedavilerinde tedavi sonucu ile ilgili kontrollü çalışmaları gözden geçirdikten sonra bu popülasyonda lida ile desteklenen terapiyi “önde gelen yaklaşım” olarak değerlendiren bazılarına katılıyorum. Lida zayıflama programının kısa süreli bir tedavi olduğu göz önüne alındığında, sonuçlar oldukça iyidir ve çalışmalar kazanımların bir yıl sonraki takiplerde korunduğunu göstermektedir.
Lida diyet hapı ile diyete başlamadan önce, ağır kişilik bozukluğu olan hastaların yanıt vermesi daha düşük bir olasılık olsa da, bundan fayda görüp görmeyecekleri konusunda önyargı geliştirmeye yönelmiyorum. Bu şekildeki terapinin bir avantajı, hastanın terapiye katılma yetisinin en başlan kendini gözlemleme ve yeme patentlerini normale dönüştürme girişimleri gibi ilk yönergelere uyum gösterme istekliliğine bakarak değerlendirilebilmesidir.
Tedavi, geliş belirtilerine oldukça odaklanmış olduğu için, eğer hasta yanıt verecekse bu tedavinin başlangıcında oldukça açıktır; böylece eğer gerekiyorsa tedavi yaklaşımı, hasta büyük bir zaman ve para yatırımı yapmadan önce değiştirilebilir. Herkes lida zayıflama tedavisine terapiye yanıt vermese de, bunun bulimiya nervoza ile gelen hastalarda başlanacak en iyi konum olduğuna inanıyorum.
Tıkınırcasına yeme bozukluğunun (TYB) tanımlayıcı özelliği, kişinin objektif olarak büyük miktarlarda yiyecek tükettiği ve yeme davranışı üzerinde kontrol kaybı hissettiği, tekrarlayan aşırı yeme epizotlarıyla karakterizedir.
Bulimiya ncrvoza sahibi kişilerden farklı olarak. TYB sahibi danışanlar, tıknurcasına yeme nöbetlerinin etkilerini telafi etmek için, kendi kendini kusturma, laksatif veya diüretiklerin yanlış yere kullanımı, uzun süreli hiç yemek yememe veya aşırı fiziksel egzersiz gibi telafi edici davranışlara girmezler.