Bu Yazıda:
Öncelikle, koleksiyonunuza daha geniş bir Carnivore serisi ile başlama. İlk başta, kendinizi en fazla iki cinsle sınırlayın ve koleksiyonunuzu ancak yeni çeşitlerin "yoğun muamelesi" için gereken kavrama ve zamana sahip olduktan sonra genişletin.
Sıcaklığa
Farklı iklimlerde bitkilerin farklı kültür sıcaklıklarına ihtiyacı vardır. Buna göre, daha soğuk bölgelerden gelen bitkiler, daha sıcak bölgelerden yüksek olanlar için düşürülmeli ve tersi olmalıdır. Tropikal türler genellikle bölgedeki gece düşüşünü görmezden gelir. Gündüzleri çok sıcak ve geceleri aşırı durumlarda bile donabilir, bu gece indirimi bitki için hayati öneme sahip olabilir - ama olmaz -. Bir vitrinde veya bölünmemiş bir serada farklı şekilde farklı iklim bölgelerini taklit etmek pek mümkün olmadığından, bu gibi durumlarda sadece aynı veya benzer iklim bölgelerinden olan bitkiler tutulmalıdır. Tüm tropik bitkilerin her zaman sıcak ve nemli ihtiyaç duyduğu varsayımının cehalete dayandığı her zaman hatırlanmalıdır.
Nem ve su
Ayrıca nem için, ev ortamındaki iklimin farkında olmanız gerekir. Bu bağlamda, sabit yüksek nemin tropik bitkiler için iyi olmasına rağmen, insanlara zarar verdiği açıkça belirtilmelidir. Dairenin bir kısmının “seraya” dönüştürülmesine karşı açıkça tavsiye edilir. Kesinlikle etobur bitkiler kültürlerinde doğal ortamlarına göre biraz daha düşük nemde olsa bile gelişirler, ancak bu kural olmamalıdır.
Büyüme döneminde toprağı nemli tutarak, her şeyden önce, vitrin veya serada yüksek nem elde edilebilir. Islak, ıslak damlama anlamına gelmez. Etçil bitkilerin bazıları, sınırlı bir "ayak banyosunu" iyi tolere etse de, çoğu "ıslak ayakları" hiç sevmez.
Dinlenme süresinden geçen bitkiler için, içine saklandıkları substrat bu geri kazanım molası sırasında hafif nemli tutulmalıdır.
Etçil bitkiler, mümkün olan her yerde, normal musluk suyunda bulunan tuzlar zamanla substratta biriktiğinden ve bitkilerin yavaş ama kesin bir şekilde boğulmalarına izin verdiği için demineralize su ile sulanmalıdır. Mümkün olan yerlerde ilk yağmur suyu tercih edilir. Bir tuzdan arındırma tesisinin birçok marangoz için çok pahalı olması muhtemeldir.
Ayrıca, musluk suyu kalitesinin bölgeden bölgeye geniş ölçüde değişebileceği de belirtilmelidir. Ancak özellikle taze kullanılmış bitkiler için suyun kalitesi hayati olabilir. Zayıflatılmış ithal edilen bitkiler, uzun süredir kültürde bulunan güçlü örneklerden daha hassastır. Musluk suyuna çoğu zaman klor veya flor ilave edildiğinden, bu su yalnızca birkaç gün eskimişse kullanılmalıdır.
dinlenme periyodu
Gerekli bir dinlenme süresinin göz ardı edilmesi çoğu durumda bitkinin kaybına neden olur. Bir dinlenme periyodu için endikasyonlar büyümenin yavaşlaması, yeni yaprakların üretilmemesidir, - çoğu zaman bitkilerin toprak üstü kısımlarının ölmesiyle bağlantılı olarak kış tomurcukları oluşur.
Dinlenme süresi hem yazın hem de kış aylarında düşebilir. Bazı etçil bitkilerin tanımlanmış bir dinlenme süresi yoktur. Aldrovanda türleri, örn. Örneğin, şartların yerine getirilmesi durumunda, yılın herhangi bir zamanında dinlenme aşamasına girebilirler. Yine, ekimdeki bitkileri yakından gözlemlemek önemlidir. Doğal olarak bir dinlenme periyodu geçiren, ancak bakıma "ekimi yapılan" bitkiler genellikle mantar veya haşere istilası gösterir, bu da sadece bahsedilen bitkinin kaybına neden olmaz, aynı zamanda diğer bitkileri de tehlikeye sokar Serin ve nispeten kuru tutun.
dölleme
Döllenme farklı şekillerde ele alınır. Bazı çeşitler hiçbir zaman döllenmezken, gübre sıklıkla başka yerlerde de kullanılır. Ancak hiç gübreleme yaparsanız, çok düşük konsantrasyonlarda inorganik gübrelerle çalışmalısınız. Aşırı gübreleme, bitki kaybına çok kolay yol açar.
çoğalma
Çiçekli bitkilerin çoğalması temel olarak iki farklı şekilde yapılabilir. Bir yandan, bitkileri kötü şekilde - tohumla, diğer yandan vejetatif olarak - bölme ya da meristem kültürü üzerinden çoğaltmak mümkündür. Her iki yöntemin de avantajları ve dezavantajları vardır ve çok farklı bir çaba gerektirir.
Üretken yayılım
Tüm çiçekli bitkilerde, tohum ekebilir. Tohumlar başarılı tozlaşma sonrasında bitki tarafından üretilir. Tozlaşma, genellikle doğada rüzgar, su veya hayvan tozlaştırıcısı ile gerçekleşir. Diğer çiçekli bitkiler kendi kendine tozlaşma konusunda uzmanlaşmıştır. Bilindiği kadarıyla tüm etçil bitkiler böceklerle tozlaşır. Tozlaşma, polenlerin yara izine aktarılmasıyla yapılır. Başarılı olursa ve polen, ekim substratı üzerinde toplanan ve kontrol edilen ana bitki ile uyumludur veya kapsülün, tohumun otomatik olarak ana bitkinin yetiştirme ortamına yayılması için "olgunlaştırılmasına" izin verilir.
Tohum çimlenmesi genellikle sadece özel koşullar mevcut olduğunda meydana gelir. Bu nedenle, düşük sıcaklıklarda açık bir kış uykusuna sahip olan türlerin ekiminin, çimlenebilir hale gelmesi için genellikle bir don dönemine ihtiyacı vardır. Doğal donma süresi kültürde buzdolabında saklanarak değiştirilebilir. Temel olarak, tohum büyütme uygulayan ekiciler, bitkilerinin ekin ihtiyaçlarını bilecek ve uygun ekim yöntemini seçecektir.
En kolay yol, tohumları ana bitkinin substratına koymak ve doğanın yoluna gitmesine izin vermektir. Daha fazla çaba gerektiren bir başka yöntem, bu yayılma için özel olarak hazırlanmış substratları hedef alan ekimdir. Bu, daha fazla çalışma gerektirmesine rağmen, genellikle beklenen fide sayısı açısından daha başarılıdır.
Hedefli ve kontrollü tohum yayılımı ayrıca en az bir toplama işlemi içerir: Fidanlar uygun bir sayıda bir topluluk kabına aktarılır. Türlere bağlı olarak ayrıca daha sonra bir Umpflanzvorgang gereklidir, genç bitki bireysel olarak son kültür kaplarına yerleştirilir. Tohum çarpma, vahşi doğada meydana geldiği gibi "normal" bir işlem olması avantajına sahiptir.
Vejetatif üreme
Vejetatif yayılım, öncelikle ana bitkinin fiziksel bir bölümü olarak anlaşılır. Hobi uygulayıcı genellikle bunu, daha büyük bitkileri ayırmak veya saksıda köksapı vurmak suretiyle gerçekleştirir.
Stecklingsvermehrung
Vejetatif yayılım yöntemi, kesimlerin yayılmasıdır. Bu amaçla yapraklar en iyi şekilde ana bitkinin yaprak sapıyla birlikte kesilir. Bir kesici aletle, yaprak kanadın yaklaşık 1 / 3'üne kadar yaprak sapı boyunca uzunlamasına bir bölüm gerçekleştirilir. Bu şekilde işlem gören tabaka daha sonra sfagnum veya nemli kültür ortamı içine gömülür. Arayüzünde genç bitkiler ortaya çıkar. Bu yöntemin kullanımı da oldukça kolaydır, ancak yalnızca sınırlı bir çarpma oranının elde edilebileceği dezavantajına da sahiptir.
Meristenkultur
Bu yayılma kültürü, tüm bitkilerin yaşam döngüsü boyunca farklılaşmamış dokuya sahip oldukları gerçeğine dayanmaktadır. Bu dokunun hücreleri herhangi bir forma veya fonksiyona sabitlenmez, bu da her bir meristem hücresinden komple bir bitki "üretebileceği" anlamına gelir. Ancak bu çok fazla çaba gerektirir ve sevgili için pek uygun değildir.