Bakü'nün Kurtuluş Günü 15 Eylül'de Azerbaycan'da kutlandı. 103 yıl önce Kafkas İslam Ordusu ve Azerbaycan Milli Ordusu güçleri Bakü'yü Taşnak-Bolşevik işgalcilerinden kurtardı. Bu konuda çok şey yazıldı, kamusal alanda bu olayların tarihinde boş yer bırakmamıza izin verecek kadar malzeme var. Buna rağmen Bakü’nün Kurtuluşu Günü Ermeni haber sitelerinde ve sosyal medyada "Ermeni soykırımı" olarak yorumlanmaya çalışılıyor.
Özellikle Bakü'nün kurtuluşunu bir "Ermeni soykırımı" olarak sunan "Ermenistan Cumhuriyeti" haber sitesi, belgelerini Taşnakların Bakü'deki Müslüman nüfusa karşı soykırım gerçekleştirdiği Mart 1918 olaylarının yaygın olarak bilinen kartlarıyla ‘‘süslemektedir.’’
Azerbaycan Devlet Milli Arşiv İdaresi fonunda L-17552 numarasıyla yer alan bu fotoğraftan bahsediyoruz.
Faktyoxla Lab. Ermeni tarafının yayınlarına güvenmeye değip değmeyeceğini anlamaya çalıştı.
2011 yılında Tert.am, “Bugün Bakü'deki 'Ermeni Soykırımı'nın 21. Yıldönümü” başlıklı bir makale yayınladı. Olgusal olmayan kanıtlar fotoğraflarla desteklendi. Görünen o ki, anlatılan olaylarla, Sumgayıt, Bakü ve bazılarıyla - genel olarak Azerbaycan'la ilgisi yoktu.
Azerbaycanlı gazeteciler tarafından yürütülen bir araştırma sonucunda, bu fotoğrafta Şubat 1992'de Ermeni vahşilerinin elinde ölen Hocalılı çocukların “Bakü'de Ermeni kurbanları” olarak sunulduğu kanıtlandı. Bunlar, anneleri Nana Mekhtiyeva'nın gözleri önünde vurulan Aysel ve Gulmira Mehtiyeva isimli kardeşlerdi. (Adli tıbbi muayenenin fotoğrafı: Azerbaycan Devlet Savaş Esirleri ve kayıp kişiler Komisyonu'nun internet sitesindeki orijinali)
Başka bir resim Azerbaycan'da bile değil, İstanbul'da çekilmiştir. Bir Yunan haber sitesinden alınmış bu resim Eylül 1955 ayaklanmalarından sonra Türkiye’deki durumu yansıtmaktadır.
Diğer fotoğraflarda, 90'ların başında Yugoslavya'daki savaşın kurbanları ve hatta birinci Karabağ savaşında Ermeniler tarafından asılan bir Azerbaycan askeri, "Ermeni pogromlarının" kurbanları olarak sunuluyor.
İki sene önce, Gürcistan'daki Ermeni Büyükelçiliği ve Tiflis'teki Ermeni Apostolik Kilisesi'ndeki Ayartun kültür, eğitim ve gençlik merkezi, "Sumgayit'teki kıyımların" 31. yıldönümü münasebetiyle bir anma töreni düzenledi. Facebook'ta hem büyükelçiliğin, hem de merkezin sayfalarında yayınlanan ilanda, fotoğraf kolajlarında 25-26 Şubat 1992 gecesi Hocalı'da Ermeniler tarafından vahşice katledilen iki Azerbaycanlı gencin fotoğrafları kullanıldı. Yine aynı kız kardeşlerin, yani Mehdiyevaların resimleri. Ağdam'da yabancı fotoğrafçılar tarafından iki açıdan çekilen fotoğraf, Hocalı soykırımını anlatan bir belge olarak tüm dünyada tanınmaktadır.
Ermeniler gerçekleri çarpıtırken daha yeni gerçekleri de kullanmaktadırlar. Ekim 2020'de Erivan'da Azerbaycan'ın topraklarını kurtarılmasına karşı düzenlenen mitinglerden birinde protestocular Azerbaycan Silahlı Birliklerinin sivillere karşı şiddet kullandığı iddiasını protesto ettiler. Eylemcilerin elinde, diğer afişlerin yanı sıra 4 Temmuz 2017'de köye düzenlenen havan topu saldırısında öldürülen Fuzuli ilçesine bağlı Alhanlı köyünde ikamet eden 2 yaşındaki Zehra Guliyeva'nın fotoğrafını da kullandılar. Fotoğrafa bakılırsa, ölen çocuk "Azerbaycan saldırganlığının Ermeni kurbanı" olarak sunuldu.
Fotoğrafın orijinaliyse şöyle:
Tabii ki, en kapsamlı tahrifler dizisi, sözde "1915 Ermeni soykırımı" ile ilgilidir. Ermeni tarafının "soykırım" olarak ilan ettiği Osmanlı İmparatorluğu'ndaki olayların gidişatı ve doğrulanamaması nedeniyle, çeşitli fotoğraf malzemeleri tahrif maksadıyla yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu bağlamda, Gürcü tarihçi Guram Markhulia ve Azerbaycanlı siyaset bilimci Şebnem Nuriyeva'nın 2011 yılında Bakü'de yayınlanan "Uzun Süreli Ermenistan: Mitler ve Gerçeklik" kitabına dönelim. Eser, Ermeni propagandasının "soykırımını" ve yöntemlerini ortaya çıkaran birçok ilginç gerçeği içeriyor. Örneğin, Erivan'daki Soykırım Müzesi Enstitüsü'nün internet sitesinde yayınlanan bir fotoğrafı ele alalım.
Fotoğrafın Ermeni tarafının kırpılmış hali ile sağlandığı ortaya çıktı. Ve orijinali şuna benziyor:
Markhulia ve Nuriyeva'nın yazdığı gibi, fotoğrafın öldürülen Ermenilerin cesetlerinin yanında duran Türk askerlerini değil, Doğu Anadolu'da sivil katliamları gerçekleştiren çarlık ordusunun Ermeni askerleri ile eşkıya birliklerinin üyelerini gösterdiği ortaya çıktı. Ve yalan, Rus ordusunun bir subayı üniformalı bir Ermeni tarafından ihanete uğradı.
Başka bir örnek. Bu fotoğraf www.qenocide.ru internet sitesinde “Türk cellatlar tarafından vahşice öldürülen Ermeni kadınları” başlığı altında yayınlanmıştır.
Oysa resmin orijinali Ermenistan'da değil, İsrail'deki Holokost Müzesi'nde. Uluslararası Kızılhaç temsilcileri tarafından çekilen fotoğraf, aslında II. Dünya Savaşı sırasında Macaristan'da Naziler tarafından öldürülen Yahudi kadınları gösteriyor. Aynı zamanda, o yıllarda Macar faşistlerinin başında Hitler'in uşağı ve katili olan ve aynı zamanda Hitler'in dostu ve gözdesi olan "Salosyan" isimli etnik bir Ermeni olan Ferenc Salasi'nin önderlik ettiğini de eklemek yerinde olacaktır. Salasi Ok Haç milliyetçi partisinin lideriydi.
Orijinal fotoğraf:
Sahtecilikle ilgili bir başka ilginç gerçek. Sözde "soykırım" müzesinin web sitesinde, Ermeni yönetmen Muradyan'ın 1982'de çektiği uzun metrajlı bir filmin kare kesitlerinden yapılmış fotoğrafları da bulabilirsiniz. Bu, "Uzun süredir acı çeken Ermenistan" yazarlarının yaptığı araştırmayla kanıtlanmıştır. Oyuncuların ve figüranların katılımıyla sahnelenen fotoğraflardan oluşan çekim sürecinin bazı hassas anlarından bahsediyoruz. Resmin kısaltmaları, detayları ve manzarası iyi düşünülmüş ve ustaca sunulmuş. Ama ilginç olan şu: Stüdyo laboratuvarlarında “yaşlı” olan, sararmış çekimlerin çoğu daha sonra “tarihi fotoğraflara” dönüştü ve iddiaya göre Ermeni halkının “insanlık dışı acılarını” doğruladı. Burada sunulan fotoğrafta, yönetmen S. Muradyan'ın kendisi, modern bir deri ceket ve kot pantolonla, "yüz yıl önce" tarihi olaya katıldı.
Markhulia ve Nuriyev tarafından kitapta verilen tüm gerçekleri listelemek imkansız, zira ilgilenen herkes bağlantıyı takip edebilir ve internetteki çalışmalarla tanışabilir. Özetle, yukarıdakilerin hepsinin Ermeni tarafının gerçekleri ve fotoğraflı belgeleri tahrif etme ve manipüle etme bağımlılığına tanıklık ettiğini belirtelim.
Dolayısıyla Ermeni medyasının Bakü'de Eylül 1918 olaylarıyla ilgili yayınladığı materyaller güvenilir olarak algılanamamaktadır.