Temmuz 2015’te Pluto’nun yanından tarihi bir uçuş yapan NASA’nın Yeni Ufuklar misyonunun bir sonraki hedefi, görünüşe göre ünlü ana varış noktasıyla renkli bir benzerlik taşıyor.
Hubble Uzay Teleskobu verileri, Plüton’un yaklaşık bir milyar mil (1,6 milyar kilometre) ötesinde küçük bir Kuiper Kuşağı nesnesi (KBO) olan 2014 MU69’un, Plüton’dan daha kırmızı değilse de onun kadar kırmızı olduğunu gösteriyor. Bu, Yeni Ufuklar’ın 1 Ocak 2019’da araştıracağı çok uzağa fırlatılan nesnenin yüzey özelliklerine ilişkin ilk ipucu.
Misyon bilim adamları, bu hafta Pasadena, California’daki American Astronomical Society for Planet Sciences (DPS) ve European Planetary Science Congress’te (EPSC) bu hafta bu ve diğer Plüton ve Kuiper Kuşağı bulgularını tartışıyorlar.
Boulder, Colorado’daki Southwest Araştırma Enstitüsü’nden baş araştırmacı Alan Stern, “Yeni Ufuklar için önümüzde olan keşif ve ayrıca Pluto uçuş verilerinden hala keşfettiğimiz şeyler için heyecanlıyız” dedi. “Şimdi, uzay aracımız geçen yaz yaptığı uçuştan kalan son verileri Pluto sistemi aracılığıyla iletirken, Plüton’un bir sonraki büyük keşfinin oraya gönderilmesi için başka bir görev gerektireceğini biliyoruz.”
Stern, Pluto’nun karmaşık, katmanlı atmosferinin puslu olduğunu ve çoğunlukla bulutsuz göründüğünü, ancak ekibin Yeni Ufuklar’ın kameralarıyla çekilen görüntülerde bir avuç potansiyel bulut gördüğünü söyledi. Stern, “Bulutlar varsa, bu, Pluto’daki havanın hayal ettiğimizden daha karmaşık olduğu anlamına gelir.” Dedi.
Bilim adamları, teleskop gözlemlerinden, Plüton’un bu atmosferin altındaki buzlu yüzeyinin parlaklığının büyük ölçüde değiştiğini zaten biliyorlardı. Yakın geçişten elde edilen veriler yalnızca bunu doğrulamakla kalmıyor, aynı zamanda en parlak alanların (Plüton’un büyük kalp şeklindeki bölgesinin bölümleri gibi) güneş sistemindeki en yansıtıcı alanlar arasında olduğunu da gösteriyor. NASA’nın Pasadena’daki Jet Propulsion Laboratuvarı’ndan bir bilim ekibi araştırmacısı olan Bonnie Buratti, “Bu parlaklık yüzey aktivitesini gösteriyor” dedi.
“Aktiviteye eşit olan yüksek yüzey yansıması modelini gördüğümüz için, oldukça yansıtıcı olduğu bilinen cüce gezegen Eris’in de muhtemelen aktif olabileceği sonucuna varabiliriz.”
Pluto pek çok türde aktivite gösterirken, görünüşe göre eksik olan bir yüzey süreci toprak kaymalarıdır. Şaşırtıcı bir şekilde, Pluto’nun en büyük ayı olan ve kendisi de yaklaşık 750 mil (1.200 kilometre) olan Charon’da görüldüler.
Bir bilim insanı olan Ross Beyer, “Mars ve Satürn’ün uydusu Iapetus gibi diğer kayalık ve buzlu gezegenlerde de benzer heyelanlar gördük, ancak bunlar güneşten bu kadar uzakta Kuiper Kuşağı’nda gördüğümüz ilk heyelanlar” dedi.
SETI Enstitüsü’ndeki Sagan Merkezi’nden ve Kaliforniya’daki NASA Ames Araştırma Merkezi’nden ekip araştırmacısı. “Asıl soru, Kuiper Kuşağı’nın herhangi bir yerinde tespit edilecekler mi?”
Hem Hubble hem de Yeni Ufuklar uzay aracındaki kameralar, son iki yılda KBO’ları hedef aldı ve Yeni Ufuklar, Kuiper Kuşağı’ndaki benzersiz bakış noktasından yararlanarak bu zar zor keşfedilen bölgede yaklaşık bir düzine küçük dünyayı gözlemledi.
MU69 aslında rengi ölçülen en küçük KBO’dur ve bilim adamları bu verileri, nesnenin en eski, en tarihöncesinden bazılarını içerdiğine inanılan Kuiper Kuşağı’nın sözde soğuk klasik bölgesinin bir parçası olduğunu doğrulamak için kullandılar. güneş sistemindeki malzeme
Southwest Araştırma Enstitüsü’nden New Horizons doktora sonrası araştırmacısı Amanda Zangari, “Kırmızımsı renk bize 2014 MU69 Kuiper Kuşağı nesnesinin türünü anlatıyor” dedi.
“Veriler, 2019 Yeni Yıl Günü’nde New Horizons’ın gezegenlerin eski yapı taşlarından birine bakacağını doğruluyor.”
Yeni Ufuklar uzay aracı şu anda Dünya’dan 3,4 milyar mil (5,5 milyar kilometre) ve Plüton’un yaklaşık 340 milyon mil (540 milyon kilometre) ötesinde, güneşten saniyede yaklaşık dokuz mil (14 kilometre) hızla uzaklaşıyor.
New Horizons’ın Pluto karşılaşması sırasında topladığı ve dijital kayıt cihazlarında depoladığı verilerin yaklaşık yüzde 99’u şimdi Dünya’ya geri iletildi ve bu iletim seti 23 Ekim’de tamamlanacak. Pluto, şu anda yaklaşık 600 milyon mil (yaklaşık 1 milyar kilometre) ileride olan bir sonraki uçuş hedefine.
Laurel, Maryland’deki Johns Hopkins Üniversitesi Uygulamalı Fizik Laboratuvarı, Yeni Ufuklar uzay aracını tasarladı, inşa etti ve işletti ve NASA’nın Bilim Misyon Müdürlüğü görevini yönetti.
Görev baş araştırmacısının evi olmasının yanı sıra San Antonio merkezli SwRI, bilim ekibini, yük taşıma operasyonlarını ve bilim planlamasını yönetiyor. Yeni Ufuklar, NASA’nın Alabama, Huntsville’deki Marshall Uzay Uçuş Merkezi tarafından yönetilen NASA’nın Yeni Sınırlar Programındaki ilk görevdir.
Kaynağı: NASA.