Özellikle emziren anneler olmak üzere herkes aşı konusuyla ilgilenmektedir. çünkü bağışıklama, sağlığımızı hızla yayılan ölümcül hastalıklara karşı korumamıza yardımcı olur.
Ancak talihsiz gerçek şu ki, hala menşei bilinmeyen aşıların yapıldığı bazı yerler var. Bu nedenle, aşının avantajlarına rağmen, bazı ebeveynler, başta ABD olmak üzere dünyanın çeşitli ülkelerinde çocuklarına aşı yaptırmamayı tercih ediyor.
Ana neden olmasa da, aşılardaki bileşenler ve bu maddelerin potansiyel etkileriyle ilgili yanlış anlaşılmalar bir şekilde suçludur.
Bu nedenle aşı kimyası, bunu daha iyi anlamanıza yardımcı olmak için bir sonraki blog yazısının konusu olacak!
Aktif bileşenler
Antijenler, stabilizatörler, koruyucular ve eksipiyanlar genel olarak aşıların ana bileşenleridir.
Aktif bileşenler veya antijenler, bunların önemli bir bileşenini oluşturur ve hastalık bağışıklığını sağlayan şeydir. Hastalığa neden olan toksin, bakteri veya değiştirilmiş virüsten oluşur; kesin şekli aşılar arasında değişir.
Bazı aşılar, virüsün bazı bileşenlerini öldüren ve üremesini engelleyen bir kimyasala maruz bırakılarak oluşturulan virüsün etkisizleştirilmiş bir formunu kullanır.
Enjeksiyon veya pompa, tekrarlanabilir olmasa bile vücuttan bağışıklığı indükleyecektir, ancak bazı durumlarda bu, birden fazla doz gerektirebilir.
Bu aşı tekniğinin yararı, bağışıklık sistemi zayıf olan kişilere uygulanabilmesidir.
Bağışıklığın gelişmesine neden olan bakteri veya virüsün sadece bir kısmı ek aktif kimyasallardan oluşacak ve hastalık belirtilerini oluşturan diğer patojen bileşenleri yok edilecektir.
Ek olarak, bazı bakteri vakalarında, oluşturdukları toksinler bir bağışıklık tepkisini tetiklemek için kullanılabilir. Belirli durumlarda zayıf bir virüs de kullanılabilir.
Bu, sıklıkla kalıcı bağışıklıkla sonuçlanma avantajına sahiptir ve önemli semptomlar oluşturmadan bir immünolojik yanıtı uyarır.
Yardımcı maddeler
Yardımcı maddeler, vücudun immünolojik tepkisini iyileştirmeye yardımcı olmak için aşılara eklenen kimyasal maddelerdir.
Bu bileşenler tüm aşılarda bulunmaz; örneğin, 12 aylık ve daha büyük çocuklara kızamık, kabakulak ve kızamıkçıklara karşı bağışıklık sağlamak için önerilen MMR aşısı canlı aşı içermez. Bu kimyasalların bulgusu öncelikle bir tesadüftü.
Başlangıçta, çeşitli partilerde üretilen özdeş aşıların etkinliğinin değişiklik gösterdiği keşfedildi.
Bunun aşının kontamine olması nedeniyle olduğu öne sürülse de, aslında onları yapmak için kullanılan reaktif devrelerin daha sonra temizlenmesiyle toplam etkinlik azaldı.
Reaktif devrelerin kirliliğinin aşının gücünü arttırdığı ortaya çıktı.
Ek araştırmalar, aşıya küçük miktarlarda dahil edildiğinde birkaç maddenin immünolojik yanıtı iyileştirdiğini doğruladı.
Örneğin, günümüzde hala aşılarda kullanılan birincil adjuvan olan alüminyum tuzlarının inanılmaz faydaları olduğu keşfedilmiştir.
Aşının aktif bileşenini enjeksiyon bölgesine yakın tutarak hücreler için daha erişilebilir hale getirmeye yardımcı olabilirler, ancak bağışıklık tepkisini güçlendirdikleri kesin süreç tam olarak anlaşılmamıştır. bağışıklık hücreleri
Yardımcı maddeler olarak kullanılan alüminyum bileşiklerinin, enjeksiyon bölgesi çevresinde birkaç mütevazı bölge tepkisi ile bağlantılı olmalarına rağmen, önemli uzun vadeli sağlık etkileri olduğuna dair bir gösterge yoktur.
Aşı yalnızca yaklaşık bir miligram alüminyum içerir ve önerilen aşı takvimi verildiğinde çocukların veya yenidoğanların herhangi bir tehlike altında olduğuna dair hiçbir belirti yoktur.
Alüminyum hidroksit, alüminyum fosfat, alüminyum şap (potasyum sülfat) veya karışık alüminyum tuzları, çeşitli lisanslı ABD aşılarında bulunan alüminyum tuzları arasındadır.
Örneğin, hepatit B ve pnömokok aşısının bir kombinasyonu olan DTaP aşısında alüminyum tuzları kullanılır.
Koruyucu
Aşılar üretildikten sonra, bakteri ve mantar hastalıklarına karşı korunmak için koruyucular kullanılır. Bu, birkaç enjeksiyon için tek bir lastik şişe kullanan “çok dozlu” aşılar için çok önemlidir.
Bu çok dozlu aşılar sıklıkla cıva içeren bir koruyucu olan tiyomersal içerir. Aynı zamanda (değiştirilmemiş) kalıcılık aşısının en çok tartışma yaratan unsuru da olabilir.
Ünlü doktor Andrew Wakefield 1998’de çocukluk çağı MMR aşılarını (kızamık, kabakulak ve kızamıkçık için) çocuklarda artan otizm oranlarına bağlayan bir çalışma yazdı.
Birleşik Krallık’ta, bu makalenin yayınlanmasından bu yana çocukların aşılanma oranları azalırken, önlenebilir hastalık salgınları arttı.
Wakefield’in araştırması tekrar tekrar yapılmaya çalışıldı, ancak boşuna. Ek olarak, araştırmasında verileri uydurduğu ve bir hukuk firması tarafından özellikle MMR aşısının tehlikeli olduğuna ve bir çıkar çatışması yarattığına dair kanıt aramak için işe alındığı ve maaş aldığı keşfedildi. Tartışmasız ve ahlaksız.
British Medical Journal, Wakefield’in araştırmasının bir parçası olarak değerlendirilen gençlerin, sahte gazeteyi inceledikten sonra “bildirilmemiş veya değiştirilmiş hiçbir vakası” olmadığını tespit etti.
MMR aşısının tiyomersal içermemesine rağmen, o zamanlar çok sayıda farklı aşı kullanıldı. Wakefield’in endişe verici çalışması, çocukların aşılarından tiyomersalin çıkarılmasına yol açtı, ancak otizm oranları artmaya devam etti.
Şu anda aşıların tiyomersal içeriğinin herhangi bir zarara neden olduğuna dair bir kanıt yoktur. Cıva, yeterince büyük dozlarda şüphesiz insan sağlığı için tehlikelidir, ancak tiyomersal içeren aşıları aldıktan sonra kandaki cıva seviyeleri hala kabul edilen güvenli aralıklardadır.
Fenoksietanol ve fenol, aşı koruyucu olarak kullanılan iki maddedir. Bir kez daha, bu kimyasalların aşı dozlarındaki miktarları herhangi bir olumsuz etkiyle bağlantılı değildi.
Bileşenleri takip edin
Aşıların üretimi sırasında birkaç eser bileşen göz ardı edilmektedir. Bu bileşenler, bitmiş aşıya son derece küçük miktarlarda dahil edilir.
Virüsleri etkisiz hale getirmek için kullanılabilecek maddelerden biri olan formaldehit bulunabilmesine rağmen, konsantrasyonları insanlar için tehlikeli olanlardan çok daha düşüktür.
Buna karşılık, bu aşıların formaldehit içeriği, 200 g armutta bulunan doğal seviyenin %1’inden azdır.
İnsan metabolizmasının bir parçası olarak formaldehit de vücudumuz tarafından aşılarda görülenden daha yüksek konsantrasyonlarda doğal olarak üretilir.
Seyreltici
Aşıları gerekli konsantrasyona kadar seyreltmek gerekir. Bunun için genellikle sterilize edilmiş su veya tuzlu su çözeltisi kullanılacaktır.
Makale burada bitiyor. Umarım, bu makale aşıların birçok bileşenini ve bunların içindeki işlevlerini daha açık hale getirmiştir. Daha fazla ayrıntı için internete başvurabilirsiniz.
“Para kaybı, maluliyet” senaryosundan kaçınmak için, bir dahaki sefere kullanma şansınız olduğunda bu bilgileri ve aşı tedarikçisini dikkatli bir şekilde incelemelisiniz.