Bildiğiniz (veya bilmediğiniz) üzere, uzun zamandan beri devam etmeyi unutsam da ' yazarlar ' başlığı altında sevdiğim bazı yazarların hayatlarını, görüşlerini paylaşıyorum. Marquez, namını uzun zamandır bildiğim ve kitaplarını okumaya can attığım bir yazardı. Geçtiğimiz günlerde Kırmızı Pazartesi'yi okuyup bayılmıştım. ( Yorumu için TIK TIK ) Son siparişimde iki kitabını daha sipariş verdim haliyle. Ama bu hızla elime ne zaman geçer, orası muamma. Ama bu konuya hiç bulaşmayalım en iyisi -,-
1928'de Kolombiya'da doğdu. 16 kardeşin en büyüğüydü. Büyükannesi ve büyükbabasının evinde teyzelerinin yanında büyüdü. Doğaüstü olaylara inanan, batıl inançlara çok bağlı bu kadınların anlattıkları, yazarın üslubunun biçimlenmesinde büyük rol oynadı. Yıllar sonra 'Yüzyıllık Yalnızlık' isimli romanına şekil verecek olan, aynı romanındaki gibi tuhaf ve geniş bir aileyle büyüdü.
Önceleri din ağırlıklı bir eğitim gördü. Sonra ailesinin isteği ile hukuk okumaya başladı. Ama onun isteği bambaşkaydı. O edebiyatı seviyordu. Büyük bir Franz Kafka, Virginia Woolf, Ernest Hemingway, James Joyce ve William Faulkner hayranıydı. En çok da Kafka'nın Dönüşüm'ünü seviyordu.
Roman yazmaya başlamadan önce gazetecilik yaptı. Romanlarının korsan basımlarının yüzbinleri bulması üzerine kitaplarının, anavatanı olan Kolombiya'da yayımlanmasını yasaklattı. Çarpıcı gerçeklerle dolu, büyülü üslubuyla yaşamı boyunca pek çok kitap yazdı. Eserlerinde okurlarına gerçeklikten başka bir şey vermedi aslında.
Bir muhabirin ''Yüzyıllık Yalnızlık'ı ne kadar zamanda yazdınız?'' sorusunu ''Tüm yaşamım boyunca'' diye cevaplamıştı. Çocukluğunu, yaşadıklarını aslında tüm çocukluğu boyunca yazmak istiyordu. 18 ay boyunca günde 6 paket sigara içip aralıksız yazdı. O süreç boyunca bir yandan da yoksullukla mücadele veriyordu.
(NOT: Fotoğraf bana aittir.)
''Bu romanı büyük bir dikkatle ve keyifle okuyan ve hiç şaşırmayan sıradan insanlar tanıdım. Şaşırmadılar çünkü ben onlara hayatlarında yeni olan hiçbir şey anlatmamıştım. Kitaplarımda gerçekliğe dayanmayan tek satır bulamazsınız.''
Kitap, yayınlandığı ilk haftada 8 bin satınca, Marquez tüm borçlarını ödedi. Yüzyıllık Yalnızlık, 30 farklı dilde, 50 milyondan fazla satarak usta yazara çok büyük bir şöhret getirecekti. 1982'de Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldı.
Eserlerinde mekan olarak hep Latin Amerika'daki hayali kentleri seçti. İç savaşlar, sömürgeler, darbeler.. Bütün bu bilindik ve artık sıradanlaşmış olayları, iyice özümser ve adeta sihirle okuyucuya aktarırdı. Marquez'in 'büyülü gerçeklik' tanımı da tam olarak buydu.
''Hayat, insanın yaşadığı değildir, aslolan hatırladığı ve anlatmak için nasıl hatırladığıdır.''
Usta yazar, 17 Nisan 2014'te Meksika'daki evinde 87 yaşında vefat etti. Ve ardında birçok değerli eser bıraktı.
Yazarın tüm eserlerini okumayı, hatta tekrar tekrar okumayı, çok istiyorum.
Gerçek bir usta..
KAYNAKÇA