Çok görkemli bir yazgıymış gözükür insanın yaşamı;Yarat Ey Sanatçı, Johann Wolfgang Von Goethe
Ne kadar hoştur günler, ve geceler ne kadar tatlı!
Ve bizler, kök salmışızdır bu cennetin zevkine.
Ama yükseklerde parlayan güneşin daha tadına varmazdan önce,
Başlar karmakarışık bir çaba savaşmaya
Bazen kendi kendimizle, bazen de dışımızla:
Asla tamamlamaz biri ötekini yeterince,
Dışımız karanlıktır ışıklar yanarken içimizde, Parlak bir dış görünüş maskeler bulanık bakışlarımı,
Ve tam yakınken, insan göremez olur şansını.
Sen, yeri göklerde olan,Yarat Ey Sanatçı, Johann Wolfgang Von Goethe
Tüm sancıları ve acıları sağaltan,
Ve katmerli kederlere boğulmuş olana
Katmerli bir canlanışı bağışlayan,
Bilsen nasıl da yorgunum sürüklenmekten!
Neye yarar acı ve haz bundan sonra?
Ey tatlı huzur,
Gel, evet, gel de yerleş artık bağrıma!
Ruhun imgesidir sözcükler-Yarat Ey Sanatçı, Johann Wolfgang Von Goethe
Hayır, imge değil! Yalnızca birer gölge!
Buruk konuşup tatlı söylerler,
Neyimiz varsa ve vardıysa. -
Nerede şimdi bizde eskiden olanlar?
Ve nedir şimdi elimizdekiler? -
Konuşmak sadece! Hızla, kaçarcasına
El uzatmaktayız yaşamın armağanlarına.