Roman, hayatta her alanda başarılı olmuş, evli iki çocuklu Oslo'da yaşayan Andreas Doppler isimli bir Norveçliyi anlatıyor. Yaşam standartları yüksek kendine güvenen lanet olası bir Kuzey Avrupalı :) Tabi sadece bu kadar rutin olsa adı edebiyat olmaz değil mi? Doppler; sıradan bir gün evin tadilat işlerini, işini gücünü, gelecek kaygılarını, ailesini düşünürken ormanlık bir alanda bisikletten düşerek başını sertçe yere vuruyor. Uzunca bir süre yerde kaldıktan sonra adeta bir aydınlanma yaşıyor ve ne oluyorsa bundan sonra oluyor. İşini, ailesini, herkesi, her şeyi geride bırakarak (toblerone çikolata ve yağsız hazır sütü bırakmakta ne kadar zorlansa da :)) ormana yerleşiyor ve bir avcı toplayıcı edasıyla münzevi bir yaşam sürmeye başlıyor. Modern toplumun ikiyüzlü çıkar ilişkilerinden, iş stresinden, gelecek ve statü kaygısından uzak böyle bir hayat ilk anda oldukça cazip geliyor. Tabi keşke her şey 19. yüzyılın romantik sanatçı ve düşünürlerinin hayallerindeki gibi olabilse... Doppler'i ve yavru geyiği Bongo'yu çok sevdim. Erlend Loe'yi çok takdir ettim. Son derece akıcı, kurgusu sağlam ve mizahı da oldukça kararında kullanarak harika bir iş çıkarmış. Devam kitabı olan "Bildiğimiz Dünyanın Sonu"nu da mutlaka okuyacağım. Son olarak bir de bonus vereyim; bu kitabı beğenenler Walden Gölü adlı Henry David Thoreau'nun romanını da seveceklerdir. Herkese keyifli okumalar diliyorum.