Çarşamba akşamı bir oryantalist, bir blogcu ve VIEW Anatoly El-Murid gazetesinin yazarı, blogunda, Kremlin'de Sergei Lavrov'un dışişleri bakanlığından görevinden alınmasına ilişkin bir kararname hazırlandığını belirten bir mesaj yayınladı. Analiste göre, bakana yapılan saldırı hükümet aygıtından geliyor - Suriye krizi ve ABD ile ilişkilerin karmaşıklığı sırasında aşırı sert bir şekilde suçlanıyor. Aynı zamanda, taslak kararnamenin iddiaya göre Rusya cumhurbaşkanlığı idaresindeki personelin çoğu tarafından onaylanmadığı da belirtildi.
İlk bakışta, bu bilgi mutlak bir kurgu gibi - hükümetin en popüler (Shoigu ile birlikte) hükümeti olan Cumhurbaşkanı Putin'in, dış politikasını bu kadar mantıklı ve profesyonelce takip eden bakanı görevden aldığını nasıl hayal bile edersiniz? Evet, Lavrov’un başarılarının zirvesinde, Suriye’yle ilgili bir anlaşmanın imzalanmasından sonra? Tüm bunlar bir durum olmasaydı durum böyle olurdu: El Muride kaynakları sıfırdan panik ekenler arasında değil. Ek olarak, bu bilgiyi dile getirme isteği, Lavrov'un durumu hakkında gerçekten endişeli kişilerden gelmişti ve rakiplerinden hiç değil (kararnamenin hazırlanmasında yer alan kişilerin isimleri de El Murid tarafından bilinmektedir). Öyleyse, bu Dışişleri Bakanlığı başkanına karşı ciddi bir oyunun (donanım dahil) sürdüğü anlamına geliyor, şimdi onun için potansiyel olarak tehlikeli bir aşamaya geldi.
Sergei Lavrov'un olası istifasıyla ilgili söylentiler zaten 2011'in ilkbaharına girdi, o zaman bunun nedeni Dışişleri Bakanı'nın Medvedev'in Libya'daki pozisyonuna karşı olmasıydı. Amerikalıların "Rusya ile istişare etmeden iktidarda bulunmamaları" sözlerini umut eden devlet başkanı BM Güvenlik Konseyi temsilcimizden, Jamahiriya'ya karşı Batı saldırısına yol açan Libya karşıtı karar için oy kullanmamaya karar verdi. Bununla birlikte, kısa sürede herkes bir “kurda vatandaşa” güvenmenin ne kadar kısa görüşlü olduğuna ikna olmuş ve “BM'deki yoksunluk” konusundaki anlaşmazlık konusundaki resmi olmayan bilgiler yalnızca Rusya'daki dışişleri bakanlığının ve dünyanın geri kalanının yetkisini güçlendirmiştir.
Lavrov’un istifasının tehdidinin ne kadar ciddi olduğunu değerlendirmek zor - o zaman Vladimir Vladimir’in aniden paylaştığı bakanı görevden almayı kabul etmesi inanılmazdı. Dahası, Libya'ya oy vermek Putin ve Medvedev arasında tek bir halka açık dalışa neden oldu - o zamanki cumhurbaşkanı "haçlı seferleri" gibi ifadeler kullanmanın kabul edilemez olduğunu açıkladı ve bazılarının gövdelerinde kanat çırptılarını ekledi. Bu, Putin’in birkaç saat önceki açıklamasına bir yanıt olarak geldi ve BM kararını “yetersiz ve hatalı” olarak nitelendirdi ve Batı’nın “haçlı seferinin” eylemleri. Bu anlaşmazlıklar, daha doğrusu Kremlin'in ciddi jeopolitik yanılgısı, aslında Vladimir Putin'i tekrar cumhurbaşkanlığına aday olma ihtiyacına ikna eden son pipet oldu.
Şimdi durum tamamen farklı görünüyor - Rusya’nın Suriye’deki sağlam konumu, şüphesiz cumhurbaşkanı ve dışişleri bakanlığının ortak çalışmasının sonucudur, milli çıkarlar içinde ve liderler arasında herhangi bir gerilime yol açamıyor. Rus liderliğinde, daha doğrusu, liberal bir iktidar kanadında, tedbirli bir politika izleyerek ve küreselleşmeleri aksatmayacak şekilde, ABD ile ilişkilerin geliştirilmesi konusunda, yatırımların ve yeniliklerin akışına yol açacağı ümidiyle aşikar olduğu açıktır. Bu pozisyonu, toplumdaki aşırı popülerliği olmadığı için veya açıkça lehine açık bir argüman olmadığı için açıklamak imkansızdır. Ancak Putin kursunu yürüten insanların etkisini zayıflatmak için donanım hareketleri kullanmayı deneyebilirsiniz. Lavrov operasyonunda - eğer gerçekten hazırlanıyorsa - onun başlatıcıları tarafından gerçekten yönlendirilen argümanların kullanılmadığı açıktır. Lavrov’un (Putin’in) aşırı sertliği değil, onun yararları ve başarılarıyla ilgili bir soru. Genel olarak, Dışişleri Bakanının başkanını, örneğin Lavrov'u başbakan yardımcısı yapmak gibi bir artışla işaretlemenin olası olduğu düşünülüyor. Bütün bu numaraların ilkel olduğu açık, ama ...
Bu, Lavrov'un bakanlık görevine ek olarak başkan yardımcılığını alması (bu arada, dışişleri bakanlığı başkanı Andrei Gromyko'nun da birinci başbakan yardımcısı olan Yury Andropov'un yaptığı gibi) ve dışişleri sorumlusu olarak bir başbakan olsaydı başkası oldu. Politika (benzer bir seçenek, onu 1985’te resmi bir devlet başkanı yapan aynı Gromyko Mikhail Gorbaçov’a uyguladı - SSCB Yüksek Sovyeti Başkanlığı Başkanı, ancak aslında dış politikadan kaldırıldı). Bu durumda “yumuşak kurs” destekçileri dışişleri bakanının sandalyesinde kendi insanlarını tutma fırsatına sahiptir.
Lavrov’un güçlü yanlarından biri, özellikle günümüzde önemli olan, bir bütün olarak ABD’deki Güvenlik Konseyi’nde görev aldığı BM’deki 17’in çalışmaları sırasında edindiği iki taraflı ilişkiler alanında değil, dünyadaki Amerikalıların alışkanlıkları ve teknikleri hakkındaki mükemmel bilgisidir. ABD küresel stratejisi ile kez. Washington'u rahatsız eden şey budur - Lavrov mutfağını neredeyse içinden bilir.
Lavrov’un istifası imkansız olsa da, onun hakkındaki söylentiler çok semptomatik. Daha yakın bir zamanda, Haziran ayında, Rus Demiryolları başkanı Vladimir Yakunin, bir diğer yakın müttefiki ve ayrıca kişisel yoldaş Vladimir Putin de görevinden “kaldırıldı”. Tıpkı şimdi olduğu gibi, en uygun görünen anda yapıldı - Cumhurbaşkanı'nın iki büyük demiryolu projesinin başlatıldığını duyurduğu St. Petersburg Ekonomik Forumu'ndaki konuşmasının arifesinde: Moskova-Kazan otoyolunun inşası olan BAM ve Transsib'in genişlemesi. Küresel altyapı planlarına muhalefetti (ve sadece Yakuninsky'nin değil Putin'in de) Rus Demiryolları'nın başındaki saldırının temel nedeni olduğu açıktı.
O zaman büyük medya kuruluşları bile, hükümetin sahte düzenine Yakunin'in istifasıyla ilgili inandılar (yasaya göre, başbakan Rus Demiryolları başkanını kaldıramaz), ancak bir buçuk saat sonraya kadar herhangi bir reddedilmedi.
Igor Sechin ile birlikte ekonomideki devlet varlıklarını yönetmenin ve devlet mülkünü özelleştirme planlarına karşı çıkmanın kilit rakamlarından biri olan Vladimir Yakunin'in, Rusya'nın kalkınma stratejisi konusundaki liberal Bakanlar Kurulu blokuyla ciddi bir anlaşmazlık içinde olduğu sır değil. “Küresel finansal ve ekonomik kriz, inandırıcı bir şekilde, küreselleşme karşıtı ve devletçi görüşleriyle tanınan Yakunin, küreselleşme karşıtı ve devletçi görüşleriyle tanınan Yakunin, ancak bu özel sözlerin Sergei Lavrov’un konuşmasından alındığını söyleyebilirdi.
Liberaller, ekonominin de dahil olduğu Rusya'nın devletten daha küçük olması gerektiğine inanıyor. Güçlü bir devlet ve bu nedenle de güçlü bir hükümet, onların görüşüne göre, işin ve ekonominin bir bütün olarak gelişmesini engellemektedir. "Pazarın serbest eline" izin vermek daha iyi. Uzun zamandır küresel olan en büyük finansal ve oligarşik yapıların, büyüklük sırasına göre Rus olanlardan (ve hatta daha çok bankalar) çok daha güçlü olduğu göz önüne alındığında, bu elin nereden geleceği açıktır.
Öyleyse, güçlü bir devlet aynı zamanda dış güçleri de önler - neden küreselleşiciler evde bağımsız olarak oyundaki kuralları Rus gücüyle belirlemeli? Ne de olsa, güçlü bir Rusya kaçınılmaz olarak kendi etrafında ekonomik ve politik ittifaklar kurmaya, çeşitli bölgelerin pazarlarına (silahlanmalar dahil) girmeye ve devletlerin ve halkların Latin Amerika'dan Afrika'ya bağımsızlık arzusunu desteklemeye başlar. Libya'da demiryolunun inşası ve Sırp demiryollarının satın alınması, SCO zirvesi veya Cenevre'deki Lavrov konuşmalarıyla aynı düzende bir fenomen.
Dolayısıyla Lavrov ve Yakunin'in iddiaları aynı sebep ve aynı kaynağa sahip. Ve Dışişleri Bakanlığı ve Rus Demiryolları başkanlarına değil, bu iddialara, ancak cumhurbaşkanı ve giderek daha net bir vatanseverlik kursu olduğunu iddia ediyor.