Transfer fiyatlandırması 2019
Transfer fiyatlandırması
Transfer fiyatlandırması (İngilizce'den. Fon Transfer Fiyatlandırması, kısaca. FTP), her çeşit malın karşılıklı bağımlı kişilere (genellikle holdinglerde) özel, şirket içi ve piyasa dışı fiyatlarla satılmasına yönelik bir mekanizma. Bu şekilde, bir grup kişinin kazançlarının daha akılcı ve karlı bir şekilde yeniden dağıtılması, düşük vergilendirme durumunda olanların lehine olasıdır (kural olarak, diğer devletlerde kalma anlamına gelir). Bu vergi planlama programı, zorunlu vergi indirimleriyle ilişkili maliyetleri en aza indirmek için gereklidir. Transfer fiyatları, devletin mali makamları tarafından kontrol edilir.
Transfer fiyatlandırması ayrıntılarıyla1960'lı yılların ortalarında ABD'de düzenlenmiş bir sistem ortaya çıkmış ve bu şekilde fiyatlama politikası dünyanın diğer ülkelerine yayılmıştır. Rusya'da 2012'nin başından itibaren, transfer fiyatlandırmasını düzenleyen özel bir mevzuat var. 2012 yılına kadar, Vergi Yasası tarafından düzenlendi.
Transfer fiyatlarının belirlendiği üç yöntem vardır:
- kontrolsüz (karşılaştırılabilir) fiyat metodu;
- satış fiyatları yöntemi;
- "Maliyet Artı Kar" yöntemi.
İlk yöntemi kullanırken,fiyat listesi. Bu yöntemle vergi makamları, malların fiyatları benzer mallar için piyasa fiyatlarının% 20'sinden daha düşük veya daha düşük olması durumunda vergiler ve cezalar verme hakkına sahiptir.
İkinci yöntem şu durumlarda kullanılır:Satış evinde, mallar taraflar arasında transfer edilir. Böylece masrafları satıcıya ait olan hangi nedeniyle marjlar, değerine satış fiyatı düşürmek mümkündür.
Üçüncü yöntem, aşağıdaki durumlarda kullanılır:önceki iki imkânı kullanmak imkansızdır. Aynı zamanda, piyasa fiyatını belirlemek için, satıcının tüm doğrudan ve dolaylı maliyetleri dikkate alınır ve bu faaliyet alanının karakteristik olan ortalama bir mark-up eklenir. Bu yaklaşım, mutlaka, tüm mallar için planlı hesaplamaların derlenmesini gerektirir (hizmetler).
Kural olarak, transfer fiyatlandırması aşağıdaki iki nedenden dolayı kullanılır:
- Finansal kaynakları holding içinde rasyonel olarak yeniden dağıtmak istiyorsanız;
- en aza indirgemek mümkün olduğundaek ödemeler ve dolayısıyla vergilendirmeyi optimize etmek. Bununla birlikte, bu tür "optimizasyon" un çoğu zaman devlet tarafından vergi yükümlülüklerini iyi niyetle yerine getirmekten kaçınmaya yönelik bir girişim olarak değerlendirilmektedir. Öte yandan mükelleflerin, kendi faaliyetlerinin daha karlı ekonomik sonuçlara ulaşması için böyle bir araç kullanma hakkı vardır.
Bu tip fiyatların uygulanması içinbüyük holdingler ve şirketler çok faydalıdır, çünkü bir piyasa ekonomisinde pratik bir komuta yapının düzenlenmesine izin vermektedir. Dolayısıyla, kârın tek bir merkezde yoğunlaşması ve ardından holdinge giren şirketlerin ihtiyaçlarını hesaba katarak yeniden dağıtılması mümkündür. Büyük ekonomik varlıkların kendi fonlarının yeniden dağıtılmasını önlemek akılcı değildir. Bütçe kayıplarını önlemek için sadece bu alanı düzenlemek mümkündür.
Böylece, transfer fiyatlandırması, özünde,çok belirsiz bir olgudur ve bu durum devletten ona dikkat çeker. Vergi amaçları için fiyatlandırma ilkelerinin geliştirilmesine duyulan ihtiyaç ile bağlantılı olarak, 18 Temmuz 2011'de, Rusya Federasyonu kanunları bir dizi yasama eyleminde yapılacak değişiklikleri uygulamaya koymak üzere değiştirildi. Transfer fiyatlarına özel dikkat gösterildi. Rusya Federasyonu Vergi Yasası, 40. maddeye, transfer fiyatlarındaki dalgalanmayı piyasa fiyatlaması için öngörülen fiyatların +/-% 20'sinde sınırlayan bir değişiklik getirdi.
Kanunların normları tam olarakfiyatlama düzenlemesinin uluslararası ilkeleri. Kalkınma ve Ekonomik İşbirliği Örgütü Komitesi tarafından kabul edilen, Transfer Fiyatlarının Eğitimi Rehberine dayanıyordu.
Transfer fiyatlandırması 2019
Related news
Transfer fiyatlandırması