General olarak Roma şehrinin askerlerine "Volskiani" düşman kabilesine karşı savaşta komuta etti. Roma düşmanlarını yendikten ve Roma Senatosu'nun soylular grubunun desteğini kazandıktan sonra, daha aşağı sınıf olan pleblerin demokratik halka açıklık yönelimlerine karşı geldi ve onların şahsi düşmanlığını kazandı. General aleyhinde devlet fonlarını zimmetine geçirme ithamı ile bir halk davası açılıp şehir halkı tarafına yargıya alındı; halk Coriolanus'un bu sucu işlediği hükümüne vardı ve Coriolanus'a Roma'dan sürekli olarak kovulma cezası verildi. Roma vatandaşlarının kendinin büyük pozitif katkılarına karşı gösterdikleri bu nankör davranışları dolayısıyla Coriolanus bu sefer taraf değiştirdi ve o zamana kadar düşman kabul ettiği Volskianililar tarafına geçti.
Plutarkhos'un yazdığına göre Coriolanus maske takıp elbise değiştirerek bir Volskiani'li soylusu olan Tullus Aifidius'un evine gitti. Orada maskesini indiren Coriolanus Aufidius'a yalvararak Volskiani'lilerin Roma ile yapmış oldukları ateşkes anlaşmasını bozarak onlara hücum etmelerini istedi ve Aufidus'u kendine inandırdı. Coriolanus ve Aifidius bu öneriyi kabile halkına bildirip yandaş kazanınca, birlikte yeni bir ordu kurup Roma'ya yeni bir hücum düzenlediler. Bu ordu Roma'yı tehdit altına alınca Coriolanus'un karısı ve annesini de kapsayan bir Romalı kadınlar grubu bu orduya komutanına gidip Roma'yı bağışlayıp hücumu durdurmasına yalvarmaya karar verdiler. Annesi "Veturia" (Shakespeare'in oyununda "Volumia") ve karisi "Virgilia" ve kendi çocuklarının yanına gelip ayağına kapanıp yalvarmalarına dayanamayan Coriolanus Roma'ya hücumu bırakıp; ordusunu Roma sınırlarına çekti ve Antium şehrindeki Aufidus'un evine gidip kısmetini bekleye başladı. Böylece Coriolanus hem Roma'ya hem de Volskiani şehirlerine ihanet etmiş oldu. Aufidius önce Coriolanus'u ihanet suçundan Volskiani halkı tarafından yargılaması için destek kazanamaya uğraştı. Bu yargılama sona erince de onun bir suikastle öldürülmesini sağladı.