G.Saray dün akşam kazanmak için en azından tribünlerin çirkin tezahüratlarına karşın sahada bir şeyler yapabilmek için çok koştu, çok mücadele etti. Bunu görmezlikten gelemezsin. Rakip Karabükspor'un bir tek gol pozisyonu yok.
Santrayı geçip Zapata'ya şut atma güçleri yok ama kendi kalelerini çok iyi korudular.
Uzun zamandır defansta oynamayan Gökhan Zan, Servet'le beraberdi. Hakan Balta da öyle. Hagi, hep değişik takım çıkartıyor. Herhalde bir bildiği vardır. Neill ile Yekta, orta sahada üstlerine gelen rakip olmayınca, rakip kaleye yakın oynadılar. Stancu, Kazım ve Milan Baros'a gollük paslar verdiler. Yekta ve Kazım, bu asistlerden en çok istifade eden futbolcular oldu.
Ancak rahatlıkla gol yapabilecekleri pozisyonları Karabük kalecisi Tomiç'e nişanladılar.
YAPACAK BİR ŞEY YOK
Eğer sen Galatasaraylı futbolcu olarak bu golleri atamıyorsan, 'Maçı neden kazanamadım' diye üzülmenin anlamı yok. Kabahati kendinde ve beceriksizliğinde ara. Baros, hakemin iyiliğine sığındı. Eli kolu hep havadaydı. İlker Meral, kafasını çevirip başka tarafa bakacağına Baros'a baksaydı kırmızı kartı gösterirdi.
Gol kaçırdıkça üzülüyor, sinirleniyor. Burada asıl suç kimde, onu arasana.
Karabükspor'u da kutlamak lazım. Defanslarını çok iyi korudular. Kalecileri Tomiç, hava toplarında başarılıydı. Defansın iki tarafında oynayan Dyego ve Deumi sadece defansif görevlerini değil ileride oynayan İlhan'a, Hakan Söyler ve Hakan Özmert'e dikkatli paslar da verdiler.
Galatasaray iki puan daha kaybetti. Gözü aradan sıyrılıp Avrupa kupalarına katılmak ama sen o golleri kaçırırsan, Galatasaray gibi oynamazsan, yapacak bir şey yok. Kafan önde maçı terk edersin!