Ekim 7, doğum gününde Vladimir Putin, Barack Obama ile APEC zirvesinin sınırlarında buluşacaktı. Ancak ülkesindeki kriz onun Endonezya'ya gelmesini engelledi.
Diplomasinin çabaları Suriye'yi Batı'nın saldırısından gerçekten kurtardı mı? Şimdi Amerika için daha neyin gerekli - Ortadoğu'da yeni bir savaş mı yoksa Rusya ile ortaklık mı? Ve küresel politikada Rusya'nın kendisi kilit rol oynamakta ne kadar güçlü? Bunun hakkında ünlü TV sunucusu ve yayıncı Mihail Leontyev ile konuştuk. Bu arada, muhatapımıza Ekim 12 ve AIF'deki keskin konuşmacıların yazarı 55 yılını işaret ediyor.
Cizvit politikası
Vitaly Tseplyaev, AiF: Mikhail, yakın zamanda döndün cephanelik Nizil Tagil'de sergiler. Savunma sanayimiz ölümden daha mı canlı?
Mikhail Leontyev: O daha hızlı değil ama kesinlikle yaşıyor! Zaten yıllar önce 5'ten tamamen farklı bir Silahlı Kuvvetimiz var. Bazı uçaklar ordu için 600'ten daha fazla satın aldı. Sadece Amerika Birleşik Devletleri ve Çin daha fazlasını satın alıyor ... Evet, silahlanma programı çok büyük zorluklarla karşı karşıya geliyor. Ancak savunma endüstrisi, tamamen Jesuit ve moronic olarak düşündüğüm makroekonomik politikaya rağmen yaşayan tek şey.
Neler oluyor Zararlıların hükümette olduğu anlaşılıyor! Bir krizde, kredinin fiyatını fazla abartmak, likiditeyi azaltmak, çılgınca ulusal para biriminin oranını abartmak sadece çılgınca olabilir. Dünyada, sıfır oranları, kredi piyasasını tahrip ettik, kredi sadece imtiyazlı alıcılara açık. Enflasyon ile parasal yöntemlerle mücadele ediyoruz, ancak bu tekelcilerin ürettiği maliyetlerin enflasyonu. Rusya'da çılgınca bir döviz kuru politikası: Açık bir ekonomiyle gerçek bir ruble döviz kurunuz 4 zamanını artırırsa, kendi sektörünüzü boğmak için başka bir şeye ihtiyacınız yoktur.
Rusya hala en büyük hidrokarbon ihracatçısı. Şimdiye kadar, çünkü yakında şeyl ABD gibi bir ihracatçı yapacak. Ancak yurt içi gaz fiyatlarımız zaten Amerikan fiyatlarından daha yüksek. 3'teki sanayi için elektrik fiyatları% 80 oranında arttı. Ekonominin rekabetçiliğinden sorumlu tek bir bölümümüz yok! Ve o düşüyor. Ve hükümet kibirli bir şekilde, utanmadan “büyüme kaynaklarının tükenmesi” hakkında yalan söylüyor. Gelirler düşüyor - harcamaları azaltmak gerekiyor ve pençe büyüme ve modernizasyonun tek kaynağı - savunma sanayine doğru çekiliyor.
Her nasılsa savunmak mümkün olsa da. Siyasi önderliğin, bunun büyümenin ve niteliksel büyümenin tek çalışma mekanizması olduğu anlayışına sahip ... Sonuçta, savunma endüstrisinde Sovyetler Birliği'nin yapamayacağı şeyleri bile yarattık. Bulava füzesi, tüm sorunları için kesinlikle sona erecek ve bu, 40-50 yıl boyunca stratejik bir korunma kaynağı olacak. Sonraki 5 nesil avcı uçağı. Bugün, dünyada sadece iki ülke - ABD ve Rusya - bu tür uçakları yapabilirler ... Dmitry Rogozin'in sözlerine dikkat edeceğim: Savunma sanayindeki büyük yatırımların ana hedeflerinden birinin, kaçınılmaz olarak akacak olan yeni teknolojilerin geliştirilmesi olduğunu söyledi. vatandaşa. Temelde, Devlet Silahları Programının amacı, Rusya'nın yeni sanayileşmesidir.
Kontrol edilemeyen kaos
- Savunma başarılarımızdan diplomatikliğe geçelim. Batı'nın Suriye'ye müdahalesi, Rusya'nın çabaları nihayet itti mi?
- Suriye'ye müdahale devam ediyor. İsrail dahil tüm komşu ülkeler bu tür müdahalenin kaynağıdır. Ve bu sadece silah sağlamak ve militanları eğitmekle ilgili değil. Orada çalışan özel kuvvetlerin eylemlerinden bahsediyoruz - hepsi bunu biliyor.
Ancak doğrudan harici isabetler gerçekten geri itiliyor. Suriye'nin kimyasal silahsızlandırılması konusunda varılan anlaşma haklı olarak Rusya'nın dış politika zaferi olarak algılanıyor. Ve sonra her şey bir rol oynadı - hem Suriye'ye askeri-teknik desteğimiz hem de orada önemli varlığımız filove bu arada, Silahlı kuvvetlerimizin durumu. Askeri potansiyeli olmayan bir ülkenin tanım gereği dış politika zaferi yoktur!
Amerika Birleşik Devletleri ile durum değişti. Eski Amerikan jeopolitiğinin kargosu üzerindeki tüm baskı ile Obama, genel olarak reddetmek için bir neden arıyor. Ülkenin korunmasındaki sorumluluğu anlıyor ve ülke toplam tahakkümünü korumak için dayanılmaz yükümlülüklerle yüklendi. Ve Amerika'nın, dünyadaki Amerikan modelinin olduğu sistemik krizden çıkmasının tek yolu pazarlık etmektir. Ve Amerika uzun yıllar ilk defa pazarlık etmeye hazır. Ve Rusya ile ve İran ile. Bölgede onunla pazarlık yapacak başka kim ile, durumu istikrara kavuşturmanın nerede gerekli olduğu? Katar ile değil! Katar İngiliz Petrolünden bir emir ile kapatılabilir - bazı fabrikalar gibi ...
- Suriye'ye yönelik bir grev hala mümkün mü?
- Herhangi bir zamanda mümkündür. Her şeyden önce, Obama politikasında çok savunmasız: Amerika oldukça zor durumda, yıkılma arzusu çok büyük. Esad'a karşı provokasyonlar neredeyse kaçınılmaz. Yeni bir suçlama bile gerekmeyecek: Esad zaten bir suçlu ilan edildi. Ve bu bir problem. Amerika totaliter bir ideolojik ülkedir, Esad bir kötü adam ilan edildiyse reddedemezler. Bölgede neredeyse yeterli, kısıtlı, hoşgörülü ve Avrupalı eğitimli bir politikacı olmamasına rağmen. Merkel veya Cameron'dan daha hoşgörülü olacak ...
Eve gitmek
- Amerikalıların mantığını anlıyor musunuz? El-Kaide ile Suriye yetkilileriyle birlikte savaşıyorlar - Amerika'ya Eylül 11’in 2001’inin müjdesini gösteren kişi: Teröristlerle bir ittifak yapması için Washington’a kötü, üzgünüm değil mi?
- Amerikan politikaları kesinlikle alaycıdır. Teröristler, bu politikaya göre, kötü ya da iyi olabilir. Ancak sorun o kadar da değil. Evet, Eylül 11 saldırılarının ve bu arada, 1941'taki Pearl Harbor'a yapılan Japon saldırısının Amerikan sorunlarını çözmemize izin veren politik bir planın parçası olduğuna inanmak için birçok nedenimiz var. Belli güçlere ve çıkarlara müdahale eden pek çok devletin “açılması” tam olarak teröristler tarafından sağlandı ...
Fakat Amerikan siyasetini ahlaki açıdan değerlendirmeyi bırakmanın zamanı geldi. Amerika'yı kurtarmamız bizim için çok faydalı, Amerika'nın saçmalıktan sağlıklı bir sinizmciye dönmesi yararlı.
10 bile, 5 bile yıllar önce, Amerika Birleşik Devletleri için anlaşma mümkün değildi. Daha sonra düşman ya da uydular olabilirdi. Düşmanlar hedeflerdir ve uydular anlaşma yapılmayan hizmetkarlardır. Şimdi pazarlık yapma gereğini hissediyorlar. Fırsatlara olan ihtiyacı hisset. Kriz nedeniyle durum değişti. Ne de olsa, Amerika bu krizden bir çıkış yolu bulmak için çok büyük adımlar atıyor, üretimi çok büyük bir hızla kendi ülkesine geri döndürüyor, robotlaştırıyor ve üretiyor. ABD'deki gaz fiyatları 3'te Avrupa'dan daha düşük, 2'teki elektrik ise daha ucuz. Ne rekabet avantajı olduğunu düşünün! Fakat yine de bu yeterli değil: içine girdikleri devasa makroekonomik döngüden çıkmak için dış yükümlülüklerini büyük ölçüde azaltmaları gerekiyor. Sadece "eve git."
- “Dünya jandarması” olmayı bırak? Bu arada, pek çok ülkenin kendi kararlı imajı var: Çin “dünya fabrikası”, İsviçre “dünya güvenliği” vb. Ve Rusya hangi rol için çaba göstermeli? İnsanlığa hangi hizmetleri veya değerleri sunabiliriz? Elbette mükemmel silahlara ek olarak ...
- Dünya vicdanı. Tanrı'yı insanlığa sunabiliriz. Hangi Batı dünyasının kendisine teklif edemeyeceği, çünkü ona iğrenç davrandı. Dünyaya, mevcut modelin yaşam çelişkileri ile bağdaşmaz ve uyumsuz bir çözümü çözecek bir sosyal yapının projesi olan bir sosyal model sunabilir ve vermeliyiz. Bu politik, sosyal ve ekonomik bir yapıdır. Ve bu yeni cihaz olacak, bu modeli geçmişten çekemiyoruz: orada değil ...