Fetret Devri’nin 1413 yılında Çelebi Mehmed’in kardeşlerini bertaraf edip tahta tek başına geçmesiyle bittiği genelde söylenirse de, bu tam olarak doğru değildir. Devletin bölünme ve dağılma tehlikesinden uzaklaşması bu kadar kolay olmadı. Gerek hanedan üyeleri, gerekse Anadolu beylikleri ve Balkanlar’dan gelen Haçlı tehlikesi Osmanlı İmparatorluğu’nu Çelebi Mehmed’den sonra da ciddi olarak tehdit etmeye devam etti. Yıldırım Bayezid'in sahneye en son çıkan oğlu Mustafa Çelebi önce Çelebi Mehmed, sonra da II. Murad devrinde saltanat mücadelesine girişti.
Özellikle II. Murad döneminde devlet Rumeli ve Anadolu olarak ikiye bölünme tehlikesine çok yaklaştı. Mustafa Çelebi’den sonra da başka şehzadelerin faaliyetleri görüldü. Onun kadar etkili olamasalar da Osmanlı tahtını tehdit ettiler. I. Murad’ın oğlu Savcı Bey’in oğlu Davud, Balkanlar’da Haçlılarla beraber Osmanlılar’a karşı hareket etti, Bizans’ın himayesindeki Cafer ve İsmail isimli iki şehzâde de II. Murad’a karşı çeşitli faaliyetlerde bulundu. Ayrıca Bizans’ın elinde bulunan şehzâde Orhan da İstanbul fethedilinceye kadar Osmanlı tahtı için bir tehlike olarak kaldı.
Fetret Devri’nin ortaya çıkardığı meseleler İstanbul’un fethine kadar tam manasıyla ortadan kaldırılamadı.Osmanlı İmparatorluğu bölünme tehlikesi ve kargaşa ortamından ancak İstanbul’un fethi ile kurtulabildi. Halil İnalcık, Fetret Devri’nin gerçek bitiş tarihini 1453 yılı olarak gösterir.