Resim:
Cope’un Gri Ağaç Kurbağası
Profesör Roush, dün, delme telaşının bazılarının, dalın kancasında, parçalanmış tahta çentiği gibi görünen nesnenin üzerinde biriktiğinin farkına vardığında, şişe ağacına, birkaç dal ekliyor ve üç yeni delik deliyordu. Talaşı ve tahta çentiğini fırçayla uzaklaştırmak için, üzerine uzandım ve o sırada, tahta çentiği, gözlerini açtı ve bana, sert sert baktı. iPhone telefonlarının fotoğraf kalitesi hakkında ne derseniz deyin, o, daima, yakındadır ve mevcuttur ve bu sayede de, yeni dört parmaklı arkadaşımın bu resimlerini, hemen şipşak çekebildim.
ABD’de, Doğu Kansas’tan, Orta Kuzey Oklohama eyaletine kadar uzanan, Flint Hills bölgesinde, 6 kurbağa türü vardır ve ben de, bunun, özgün genişlemiş ayak parmağı yastıklarına dayanarak, Cope’un Gri Ağaç Kurbağası (Hyla chrysoscelis) ya da muhtemelen, Gri Ağaç Kurbağası (Hyla versicolor) olduğuna inanıyorum. İki tür, dış niteliklerine göre değil, sadece, vıraklamalarının, kromozom maddelerinin veya kırmızı kan hücrelerinin büyüklüklerinin analizlerine göre ayırt edilebilirler. Kurbağa, zaten, ses çıkarmayacak kadar tedirgindi ve kendisinden kan alma girişimlerini takdir etmesi olası değildi. Joseph Collins’in ‘Amphibians & Reptiles in Kansas’ (Kansas’ taki İki Yaşayışlılar ve Sürüngenler) kitabı gibi, kaynaklarım, Kansas eyaletinin Riley kontluğunda, sadece, H. chrysoscelis’ in bulunduğunun belirtildiğini öne sürmektedir. Bu kurbağalar, yüksek sıcaklıklara toleranslıdır ve sıcak, nemli yaz gecelerinde, ağaçların üst dallarına tırmanırlar.
Bu küçük adamın, bana, ne söylemeye çalıştığını bilmiyorum. Kurbağalar, ilk uygarlıklarca, yaratılış mitlerine bağlanmışlardı ve onlara, yağmur yağdırıcılar olarak tapınılıyordu. Hatta doğurganlığı temsil eden ve ya kurbağa kafalı bir kadın ya da erkeklik organının ucundaki bir kurbağa olarak tasvir edilmekte olan, Heket (Heqet) denen bir Mısır kurbağa tanrıçası vardı. O, Mısır mitolojisinde, Osiris ile İsis’in oğlu olan, güneş tanrısı Horus’un doğumunda bulunmuştu ve ona canlılık katmıştı. Ortaçağ’da, kurbağalar, muhtemelen, şu Kitabı Mukaddes, Vahiy bölümü 16:13’te, üç kurbağa ile ilişkilendirilmelerinden dolayı, kötü ruhlara ve şeytana tapınmayı çağrıştırmıştırlardır: “Bundan sonra ejderhanın ağzından, canavarın ağzından ve sahte peygamberin ağzından kurbağaya benzer üç kötü ruhun çıktığını gördüm.” Kurbağamın yararlı olduğuna ve şişe ağacının çektiği kötü ruhları (ya da bahçemdeki kötü ruhların aynısı olan, sivrisinekleri) yemeyi beklediğine inanacağım.
O, evet ve görebileceğiniz gibi, eski şişe ağacı sahnelememdeki berbat yeşil ve şeffaf şişeleri, zaten, tamamen değiştirmiştim. Geçen Pazartesi, iki düzine kobalt mavisi şişe sipariş ettim ve onlara, bizdeki bir tanesini ve iki parlak pembe şişeyi, toplamda, 27 şişe olacak şekilde ekledim. Daha iyi görünüyor, değil mi? Ön plandaki çiçekli leylak rengi güller, Rugosa gülüdür (Rosa rugosa). Pembe şişeler? Peki, bunu, daha acayip fikirli olarak adlandırabilirsiniz, ama pembe şişelerin, kötü ruhları yakına çekeceği ve mavi şişelerin, onları ele geçireceği şeklinde bir kuramım var. Saçma, ama herhangi bir neden kadar iyi bir neden. Anlaşılan, bir şekilde, kurbağa cezbedilmiş. Smithsonian Enstitüsü Bahçeleri, kurbağa ve ben, şişe ağacımı onaylıyoruz.
Kaynak: http://kansasgardenmusings.blogspot.com.tr/2014/05/the-garden-approves.html?m=1
Çeviren: Yalçın Ceylanoğlu
HER HAKKI MAHFUZDUR.