İçindekiler
Sürrealizm resim, heykel, edebiyat, fotoğraf ve film üzerinde kalıcı bir etkisi olan sanatsal bir harekettir. Gerçeküstücüler -Sigmund Freud’un rüya ve bilinçdışı teorilerinden esinlenerek – deliliğin mantık zincirlerinin kırılması olduğuna inanıyorlardı ve bu fikri, gerçekte imkansız olan imgelemeleri hayal edemeyen manzaralar oluşturarak sanatlarında temsil ettiler. Organize bir hareket olarak azalmasına rağmen, Gerçeküstücülük asla yaratıcı bir sanat ilkesi olarak ortadan kalkmadı.
Gerçeküstücülük resmen Dadaist yazar André Breton’un 1924 Sürrealist manifestosu ile başladı, ancak 1917’nin başlarında oluşan hareket , sokak yerlerini halüsinasyon kalitesiyle yakalayan Giorgio de Chirico’nun resimlerinden esinlenerek oluşturuldu .
1917’den sonra, de Chirico bu tarzı terk etti, ancak etkisi Alman Dadaist Max Ernst aracılığıyla Gerçeküstücüler’e ulaştı . Ernst, Dada hareketi sona erdiğinde 1922’de Paris’e taşındı ve özellikle o sırada yapılan kolaj çalışmaları nedeniyle Gerçeküstücülüğün başlangıcı için çok önemliydi.
Ernst’in kolajlarının yönünü bozan mantıksızlığı, Sigmund Freud’un fikirlerinde daha yerleşik hale geldikçe Breton’un hayal gücünü arttırdı.
Breton ve Ernst dahil diğerleri, bilinçsiz yaratıcılığa erişmek için bir araç olarak hipnotizmayı denediler, ancak grup deneylerin tehlikeli olduğuna karar verdi.
1923 yılında ressamlar Joan Miró ve André Masson Breton ile tanıştılar. Freud’dan etkilenen Breton, düşünce veya planlama olmadan kelimeler oluşturmak için yazılı olarak otomatizm ile deney yapmıştı. 1924’te Miró ve Masson versiyonlarına kalem ve mürekkeple başladılar.
1925 yılında, otomatizme bir yanıt olarak, Ernst çizim kağıdının altındaki yüzey olarak bir döşeme tahtasında çatlaklar kullanarak frottage uyguladı. Konsepti yağlı boyaya uyarladı, tuval üzerine pigmentler serpti ve kazıma yaptı. Ernst’ın 1927’de Forest and Dove resmini yapması bu tekniği kullandı.
Miró, otomatizmi resimlerinde yaratılışın ilk aşamasına uyarladı. Çalışmalarında tekrarladığı kişisel bir Sürrealist kelime dağarcığı olarak soyut kodlama geliştirdi. Miró, yabancı sanattan, çocukların çizimlerinden ve ilkel sanattan büyük ölçüde etkilendi.
Diğer ressamlar 1920’lerde harekete katıldı. Yves Tanguy, de Chirico’nun çalışmaları ona 1923’te resim yapmayı öğretmesi için ilham verene kadar bir yazardı. 1927’lerin Annesi Papa Yaralı!
Alberto Giacometti, 1928’de Masson ile tanışan İsviçreli bir heykeltıraştı. Tuhaf, stilize figürler yaratmak için rüya gibi estetikle birleştiği Afrika ve Mısır sanatından etkilendi.
Rumen ressam Victor Brauner harekete Tanguy tarafından tanıtıldı. Parisli eleştirmenler tarafından panned. Brauner okült tarafından büyülendi. Koparıp Gözlü 1931 resim Otoportresi, yedi yıl sonra bir kavgada gözünü kaybettikten sonra ün kazandı.
İspanyol ressam Salvador Dalí , 1928’de Sürrealist hareketine katıldı ve çalışmalarını herhangi bir Sürrealist’e tercih eden Sigmund Freud’un dikkatini çekti.
Dalí’nin resimlerinde Freud’un bilinçli dünyada bilinçdışı tezahür olarak nitelendirdiği şeyi tasvir eden kendi kendine işkence gören psiko-cinsel alt tonlar vardır. Resimleri yanılsamayla sınırlıdır ve dünya çapında uzun süreli popülerlik kazandıran gerçekçi bir ressamlık kullanır.
En ünlü resimlerinden biri olan 1931’deki Zamanın Kalıcılığı, ıssız bir manzaraya sarılmış erime saatleri içeriyor.
Belçika’nın Breton manifestosundan hemen sonra kendisini ilan eden kendi etkili Sürrealist hareketi vardı. Merkezdeki sanatçılar Camille Goemans, Marcel Lecomte ve Paul Nougé idi.
Diğerleri katıldı, ancak dünyanın hayal gücünü yakalayan ressam René Magritte idi.
Magritte en iyisi 1928 gibi ikonik statü elde etti bazıları onun görüntüsünün zekâ tanınır Yanlış Ayna göz yakın çekim görüntü içine bulutlu gökyüzü birleştirir, ve 1929 Görüntüler The İhanet , basit bir portre Fransızca bir kelimeyle, bu bir pipo değil ilan.
Birçok eleştirmen tarafından işten çıkarılmalarına ve erkek Gerçeküstücülerin onları yan yana tutma eğilimine rağmen, kayda değer sayıda kadın Sürrealizme katılmıştır.
Alman sanatçı Meret Oppenheim Sürrealistlere 1932’de Giacometti aracılığıyla katıldı. Bir ressam ve heykeltıraş, en ünlü eseri 1936’s Object , hepsi çayla kaplı bir fincan, fincan tabağı ve kaşık heykeli.
Max Ernst aracılığıyla harekete birkaç kadın geldi. Leonora Carrington, 1937’de Paris Gerçeküstücülerine karışan Ernst’in genç bir proteiniydi. 1942’de Meksika’da sona eren Carrington, 1937 resim Öz Portresi’nde olduğu gibi edebi ve görsel çalışmalarında kişisel tarihle gizli fikirleri bir araya getirdi . white Horse Inn) .
Ernst’ün dördüncü eşi Amerikalı ressam Dorothea Tanning, New York’taki Modern Sanat Müzesi’nde bir gösteri gördükten sonra Gerçeküstücüye ilham veren bir illüstratördü . 1943’teki Eine Kleine Nachtmusik gibi çalışır , görsel kavramlarının karmaşıklığını ortaya çıkarır.
İspanyol ressam Remedios Varo, ülkesinden kaçtı ve 1940 yılında Meksika’da sona erdi. Carrington’un yakın bir arkadaşı olan Meksika’da, benzersiz tarzının anahtarı ve yerleşme eğilimi olarak kabul edilen ticari bir illüstratör olarak çalıştı. resimlerinde kendini.
Meksikalı ressam Frida Kahlo , Meksika sanatçı grubunun bir parçasıydı. Resimleri Surrealist çalışmaları ile benzerlikler paylaşıyor ve Breton ona bir Sürrealist ilan etti, ancak Kahlo atamayı reddetti