Yüzyıllar boyunca, Sierra de Mariola, Doğu İspanya'da Valensiya Topluluğu'nun kalbinde bir tür doğal botanik bahçesi olarak görülmüştür.
Çoğu endemik olan 1,200 bitki türleri üzerinde, yamaçlarında yetişir ve aromatik ve şifalı otlar, Herber (“otlar yapılmış” anlamındadır) - muhtemelen bölgenin en iyi bilinen ürünlerinden biri olan yerel bir likör.
Kırsal bölgede doğdum. Burada büyüdüm. Ve bu zeytin ağaçlarının sanki kardeşlerimmiş gibi büyüdüğünü gördüm.
Hiç şüphe yok Jorge Petit ve babası Jorge de, zeytinyağının tadını çıkarmak için pines, biberiye ve kekiklere güveniyor.
“Bu çok önemlidir çünkü zeytin, yağda çözünen, kendilerini besleyen ve etrafındaki her şeyi emen zeytinlerdir. Burada bir fabrika varsa, dumanı emerdi. Ama aromatik bitkilerimiz var, ”dedi. Masía El Altet'teki malikanesinde, babasının bir muhabirle tanıştığı bir gazeteci ve kameramanla buluştu. Olive Oil Times.
Onların sarmaşık kaplı 17th century konak 14,500 zeytin ağaçlarının bir korusunun ortasında yer almaktadır. Evin etrafındaki uzun selvi ve onun soluk turuncu cephesi onu Toskana bir görünüm veriyor.
“Kırsalda doğdum. Burada büyüdüm. Ve bu zeytin ağaçlarının sanki kardeşlerimmiş gibi büyüdüğünü gördüm. ”Diye belirtti Petit.
Bu 73 hektar plantasyonu, bölgedeki ana şehir olan Alcoi'den yaklaşık 10 kilometre uzaklıkta küçük bir vadide yer alır ve iki doğal park ile paylaşılır.
Kuzeyde, Sierra de Mariola. Güney'e, Font Roja Tabiat Parkı, Valensiya bölgesindeki ana kermes meşe orman rezervlerinden biridir.
“1992'e zeytin ağaçları dikmeye başladık. Bundan önce, ayçiçekleri ve buğday buradaki başlıca ürünlerdi. Meyve ağaçları yetiştirmek istiyorduk ama dondan çok fazla acı çektiler.
Sonra yüz yıllık zeytin ağaçlarımızın burada çok iyi performans gösterdiğini fark ettik. Ve daha fazla zeytin ağacı dikmeye karar verdik. Bundan önce, ürettiğimiz tüm yağlar kendi tüketimimiz içindi, ”diye açıklıyor Petit, babasıyla ağaçların arasında dolaşıyordu.
Korunan bir doğal alanda olmak belirli avantajlara sahiptir, fakat aynı zamanda bazı sınırlamalar getirmektedir. Örneğin, petrol değirmeni parklardan birkaç kilometre uzakta inşa edilmek zorundaydı.
2003'te kendi yağlarını satmaya başladılar. Sadece altı yıl sonra, tatillerini yakındaki bir kasabada geçiren ünlü Fransız şef Joël Robuchon, restoranlarında kullanmaya başladı.
“Yavaş büyüyorduk, ama 2009'ten, büyümemiz üstelti. Sanırım [Robuchon] sahip olduğu karmaşıklık nedeniyle yağımıza aşık oldu. Bu da bizim zeytin ağaçlarımızı yetiştirdiğimiz yerin iklimine teşekkürler ”dedi Petit.
Alicante Dağları, geleneksel olarak Akdeniz'in hemen hemen her bölgesi olarak zeytinyağı üretmektedir. Ancak bu alan, İspanya'nın Jaén veya Córdoba gibi ana üretim bölgelerinden çok uzakta.
Aslında, Masía El Altet 2018’deki Valencian Topluluğu’ndan tek ödüllü yapımcıydı. NYIOOC World Olive Oil Competition, nerede won three Gold Awards. Endülüs'e olan bu mesafe, Petit yağlarının belirli özelliklerine katkıda bulunabilir.
Bu bir zıtlık diyarıdır. Sahile sadece birkaç kilometre uzaklıkta, neredeyse her mevsimde (yaklaşık 4,593 ft) ulaşan dağ silsilesi, her kış karla kaplıdır.
Deniz seviyesinden 850 metrede (2,788 ft), zeytin ağaçlarının yetişebileceği yükseklik sınırı, Masía El Altet, Akdeniz ikliminin kıtasal etkiler almaya başladığı dönüm noktasında yer almaktadır. Ve termal farklılıklar aniden olabilir.
“Şimdi 22 ° C (72 ° F) var. Dün gece 13 ° C (55 ° F) civarında yedik ve öğlen saatlerinde 30 ° C (86 ° F) üzerinde olacağız.
“Bu geniş termal kontrast, ani gündüz değişimleri zeytinin son kalitesi için gerçekten önemlidir” diye ekledi.
Petit, iklimin dışında, yerel çeşitlerin Masía El Altet'in “ayırt edici özelliği” olarak kullanımını anlatıyor.
Sitenin yeni dikilmiş zeytin ağaçlarının çoğu Picual çeşididir. Ancak, teraslı alanlarda hayatta kalan yüzlerce ağaç dört yerel kültüre aittir: Alfafarenca, Genovesa, Blanqueta ve Changlot Real.
“Biraz ekşi ve baharatlı yağlar üretiyorlar. Yani onları karıştırıyoruz, CoupageDaha dengeli bir petrol arayışında, ”dedi.