Aşk işleniş bakımından bana göre çok riskli bir konudur. Lüsyen ise "aşk; adeta randevulaştı onlarla.." diye başlar. Dönemin şartları da göz önüne alındığında ben bir aşk göremedim bu kitapta, ilişkide. Lüsyen, olduğu hayattan ve istemediği bir evlilik yapmaktan imtina ederken tanışıyor 60 yaşındaki Hamid ile, Hamid ise zaten alkolik ve zendost yani çapkın bir insandır. Lüsyen apar topar, kaçarcasına evlenir. 18 yaşında heyecanıyla evlenir. Abdülhak Hamid ise ilk evliliğini 13 yaşında bir çocukla yapmış, defalarca evlenmiş, şımarık büyütülmüş, onlarca kadınla ilişkisi olmuş alkolik bir şairdir. Zamanın tüm mübalağaları kullanılmış kitapta, ya yazar bir tapınma içerisinde yahut devrin edebiyat düşkünlerinin Hamid'e bir peygambermişçesine davranışları çok şaşırtıcıydı. Altını çizdiğim en önemli yer ise tarihe ışık tutması bakımından; ülkenin en fakir zamanında 1914 yılında şehzade Albülmecid Efendi'nin şair Hamid'e münasip bir ev satın alınıp ömür boyu ikametine tahsis edilmesini istemesidir. Ülke işgal atındayken yapılan boş harcamalara bir örnektir bu.
Kitabı sinirli bir şekilde okuyorum. Altını çizdiğim çok yeri var, kenarına aldığım bir çok not var, şaşkınlık, tiksinme vs..