NASA ve diğer uzay ajansları, herhangi bir saldırgan göktaşının Dünya’ya çarpmasını ve bildiğimiz tüm hayatı yok etmesini engellemeye çalışmak için uzun zaman harcadı. Elbette ilk adım, güneş sistemimizdeki kaç asteroitin bizi tehdit ettiğini ve ne kadar dayatmacı olduklarını bilmek.
Bu göründüğünden daha zor. Birçok göktaşı küçük, karanlık, hızlı hareket ediyor veya basitçe güneş sisteminin bir kısmını gizliyor, bu da onları incelemeyi zorlaştırıyor.
Yine de, bulabildiğimiz kadarını bulmamız çok önemlidir, çünkü Dünya ile çarpışma rotasında bir tane bulamazsak, sonuçları korkunç olabilir. En son büyük bir göktaşı etkisi 2013’teki Chelyabinsk asteroitiydi ve NASA Yöneticisi Jim Bridenstine kısa süre önce bu büyüklüğün etkisinin her 60 yılda bir kez ortaya çıkabileceğini belirtti .
Bu tehditle mücadele etmek için, 1998’deki Kongrede, NASA’nın 2005’te tamamladığı 1 kilometreden daha büyük her tehdit altındaki asteroitin bir anketini önerildi. Daha sonra, Kongre ayrıca daha küçük boyutlu asteroitlerin de anketlerini yaptırdı ve 2013’te dünyanın uzay ajansları sayesinde 10 bin civarında göktaşı keşfedildi. Şimdi, yani altı yıl sonra, bu rakam iki katına çıktı.
Bir Avrupa Uzay Ajansı’ndan son duyuru potansiyel Dünya’yı tehdit eden göktaşlarının toplam miktarı 20,022 kadar arttığını söylüyor. Bu, yalnızca son ayda keşfedilen 208 göktaşını ve bu yıl şimdiye kadar keşfedilen 731’i de içeriyor.
Çok fazla asteroit var! Ve ne kadar çok şey bilirsek o kadar güvende oluruz. Ama hepsini keşfettiğimizi varsaymak aptallık olur. Açık olan bir şey: Güneş sistemimiz boş olmaktan uzak ve yine her türlü farklı asteroitlerle dolu. Sonunda büyük bir tanesi bizim için gelecek ve yalnızca gezegenimizi savunmak için bir plan yapabilecek kadar uzun süre olacağını görmeyi umuyoruz . Ama bunun dışında, her şey yolunda.