Üretim Türleri
Yalın üretim türleri, israfı ortadan kaldırmak ve Amerikan otomobil şirketleriyle rekabet etmek için, özellikle Toyota’nın fabrikasında, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Japonya’da oluşturulan operasyonel bir felsefedir. Yalın üretim, düşük stoklarla esnek kırılma, kırılma ve arızaların azaltılması, yalın yerleşimler, ürüne değer katan faaliyetlerin belirlenmesi vb. hedeflemektedir. Birincil hedef, müşterilerin ihtiyaçlarını doğru zamanda karşılamaktır.
Tersine üretim, elektronik atıkların bir parçası olan malzemelerin ve ham maddelerin, daha az kaybetme ve daha fazla muhafaza etme ilkesini izlemiştir. İşleme, insan gücüne, hayvanlara, rüzgârlara veya suya bağlı makineleri hareket ettirmek için buhar motorlarının piyasaya sürülmesiyle üreticilerin evrimi ile ortaya çıkan mekanize endüstridir.
Makinenin kullanımı üretim hızını ve hacmini arttırdı, işçi üretimine kıyasla çok daha kısa sürede çok daha fazla ürün üretmeye başladı, üretime kıyasla modern sanayinin başlangıcı oldu. İşçi, makineyi beslemeye, hızını kontrol etmeye ve bakımını izlemeye başladı.
Endüstri Devrimi, on sekizinci yüzyılın ikinci yarısında İngiltere’de başlayan emtiaların üretim tarzındaki büyük dönüşümlerin bir sonucuydu.
İmalat yavaş yavaş makinelerle değiştirildi. Fabrika atölyesi sahipleri, yeni üretim teknikleri ve buhar makinesi ve mekanik dokuma tezgâhı gibi yeni teknolojilere yatırım yapmaya başladı.
Sanayi Devrimi
Yeni enerji kaynaklarının keşfi – 19. yüzyılın ikinci yarısından 20. yüzyılın ilk yarısına kadar uzanan petrol, su (hidroelektrik santralleri), uranyum ve diğer icatlar, “İkinci Sanayi Devrimi” nin bir parçasıdır. 1970’lerden itibaren elektroniğin gelişmesi ve bilgi teknolojisinin ortaya çıkması, yeni üretim tekniklerinin tanıtımına izin verdi. “Üçüncü Sanayi Devrimi” olarak bilinen yeni bir endüstri aşaması başladı.