Mis Jane Marple pencerenin önünde oturuyordu.Ve Ayna Kırıldı, Agatha Christie (Altın Kitaplar 1964)
Pencere, bir zamanlar kendisi için büyük gurur vesilesi olan bahçeye bakıyordu.
Ama artık o günler mazi olmuştu. Şimdi pencereden dışarı bakınca
tüyleri ürpererek yüzünü buruşturuyordu. Bahçe ile fiilen uğraşması
bir müddet evvel kendisine yasak edilmişti. Eğilmeyecek, çapa çapalamıyacak,
bahçe kazmıyacak, çiçek dikmeğe kalkışmıyacaktı...
Olsun olsun da ancak hafif tertip çiçek budamasına izin vardı.
Haftada üç gün gelen ihtiyar bahçıvan Laycock bahçeye
çeki düzen vermek için, tabii, elinden geleni yapıyordu.
Fakat onun mükemmel dediği (ki hiç te mükemmel değildi)
ancak kendi ölçülerine göre mükemmeldi.