Fakülteden kulağımızda kalan ordinaryüs tanımlardandır:
"Kültür, her şey unutulunca akılda kalandır!"
Tanım, yazıdan önce doğduğu için olsa gerek, bir türlü kitaplara sığmayan şu "kültür" meselesini, en azından "bir bilinmeyen"e bağlamıştır.
Bu konuya medeniyetler değilse de kültürlerin çatıştığı Fırat Kalkanı operasyonundan, El Bab'dan geliyorum.
Aklım orada çünkü…
Kimse adını koymasa da insanlar merak ediyor. Özellikle bilgisayar oyunlarında asker ve silah seçerken iyi kötü bir savaş görgüsü alan gençler, eminim operasyon uzadıkça "IŞİD mi yener Türk askeri mi?" diye sormaya başlıyor!..
Yine bölgedeki enva-i çeşit silahlı gruplar arasında askerlik ve savaş kabiliyeti açısından karşılaştırmalar yapıldığını duyar gibi oluyorum.
Ve cevap veriyorum:
Mantığın ilk emri, "elmalarla armutları toplamamak"tır.
Terörist, fedai, milis, militan, cihatçı, savaşçı ve "asker…" bunlar aynı adamlar değildir.
"En kan dökücü savaşçı" ile "en iyi muharip asker" de farklı kimselerdir.
Askerlik, her şeyden önce bir kültür meselesidir.
Arapların kendilerine hususi olarak ordugâh şehir kurduğu tek millet Türklerdir. (Samarra, Bağdat'ın 125 km. kuzeyi, MS: 836)
Halife Mutasım, "Türklerin Araplaşmasını istemediği için" bu tedbiri almıştır.
Çünkü askeri yetenekleri hakkında Arapça övgü kitabı yazılmış tek millet, yine Türklerdir. (Ebu Osman El Cahiz, "Türklerin Faziletleri" H. 251)
Aynı zamanda ünlü bir Mutezile mütefekkiri olan Cahiz'in Türkleri Türklerden iyi tahlil ettiğinden hiç şüphem yoktur.
Vahşilik, kan dökücülük, askerliğin ölçülerinden değildir.
Yine terörist yöntemler olan intihar saldırısı, bombalı tuzak gibi eylemlerin de askerlik kültüründe ve sanatındaki yeri çok geri sıralardadır; acizlik hallerindedir.
Esir yakarak savaş kazanılsaydı Hitler'in yenilmemesi gerekirdi. İnsanları diri diri yakmak, şirke ve şeytani bir kibire delalet eder.
Irak-Şam teröristlerinin elindeki İslam, zebanilikte karar kılmış bir uhreviliktir.
Çünkü bin yıldır, bölge insanının yüce Yaratıcının müspet sıfatlarından herhangi birine sahip olduğuna dair bir belirti görülmemiştir.
Belki de onları Hz. Ali'nin ahı, Hz. Hüseyin'in kanı tutmuştur.
Netice'de bunlar, Ehli beyt değildir… Aslında Arap bile değildir. Bunların çoğu, Babil kralı Nemrut'un, Asur kralı Sargon'un, Mısır firavunu Ramses'in torunlarıdır.
Uygarlık tarihinde, Ninova'daki çivi yazılı tuğla deposunu "dünyanın ilk kütüphanesi" diye ballandırarak anlatırız da…
Asur krallarının savaş esirlerini nasıl kazığa oturttuğunu, sonra da yaktığını anlatmayız.
IŞİD vahşeti, sınırları Arap cahiliyesini de aşan bir İlkçağ barbarlığıdır ve kültürden beslenmektedir.
IŞİD'in yaptığı işlerin, İslamiyet'le ilgisi olmadığı gibi Askerlikle de bir ilgisi yoktur.
Bunlar drone çağı maymunlarıdır.
1055 yılı itibariyle Şam ve Bağdat, namusunu önce Türklere, sonra Farslara, sonra da İngilizlere, Fransızlara, Ruslara, diktatörlere ve Amerikalılara emanet ederek yaşayan bir bedevi iklimine evrilmiştir.
Böyle bir iklimin vahşileri, hayatın zorlamasıyla Allah'a yönelirse elinden tabii ki ihya etmek değil katletmek gelecektir.
El Cahiz'in kitabında Türklerle ilgili olarak: Hem Hz. Muhammed'den hadisler, hem de Hz. Ömer'den nasihatler var.
Aynı zamanda vasiyet de olan Hadis-i şerifte: "Türkler size dokunmadıkça onlarla sulh içinden yaşayın" denildiği söyleniyor.
Cahiz devam ediyor: "Doğru olan hareket bizim Türkler'le mütareke ve sulh içinde geçinmemizdir.
Türklere adını bile "bu savaşçı milletten uzak durulmasını" emreden Büyük İskender'in verdiğini söylüyor!
Hz. Ömer'in, Türkleri işaret eden "Bu zararı çok, elde edilecek ganimeti az bir düşmandır." Sözlerini referans göstererek: "Uğraşanların zarar göreceğine işaret" ediyor.
Basralı alim Cahiz devam ediyor:
"Türk, vahşi hayvana, kuşa, insana, avının üzerine pike yapan kuşlara ok atar.
O, hayvanını hızla sürerken bile, öne arkaya, sağa ve sola, yukarıya ve aşağıya ok atar.
Bir dağdan inerken veya bir çukur vadinin içine girerken atını başkasının düz yerde sürdüğünden daha hızlı sürer.
Türk'ün ikisi yüzünde, ikisi kafasının arkasında olmak üzere dört gözü vardır. Türk hücum ettiği zaman şahsı, silahı, hayvanı, hayvanın takımları ile ilgili her şeyi yanında bulundurur.
Türk'ün hücumuna hiçbir ordu dayanamaz.
Türk hem çoban, hem seyis, hem cambaz, hem baytar hem de süvaridir.
Hülasa, bir Türk başlı başına bir millettir."
Bunları sağlam halife ve umur görmüş, Müslüman bir Arap anlatıyor.
DAEŞ, Suriye'de "Türk askeri"ne vahşice meydan okumakla, tarihinin hatasını yapmıştır!
Çünkü Türk, bir gün bunasa bile…
Kafasını kırıp da komaya girse… Türk, genç yaşında Alzheimer olsa..
Öyle bir an gelse de Türk her şeyi unutsa… Aklında sadece "askerlik" kalır!
Türk için askerlik: "Her şey unutulunca akılda kalan"dır!..