Bütün bunları yaptıktan sonra, Wang Lin ellerini sıkarak,
kasenin bir kap şeklini almasını sağladı. Kol artık içinde mühürlüydü.
Tam da o anda, bir tablo gibi gözüken Suzaku’da bir yerde, Kırmızı Kelebek bir nilüferin üzerinde yetişim yapıyordu.
Çevre berrak, mavi suyla ve yeşilin çekici tonlarıyla çevriliydi. Hatta yakınlarda ruh yaratıkları dahi vardı.
Suyun içinde uzun mu uzun bıyıkları olan sazanlar vardı. Gözleri yaşam belirtileriyle dolup taşıyordu. Açıkça zeka kazanmışlardı.
Kırmızı Kelebek kırmızı bir cübbe giyiyordu, ancak sağ kolunun olması gereken yer boştu.
Oturduğu nilüferin karşısında çok yakışıklı, orta yaşlı bir adam bulunuyordu.
Bakışlarında naziklikle Kırmızı Kelebek’e baktı ve söylendi, “Küçük öğrenci kardeşim Kırmızı Kelebek, kolunun yeniden çıkmasını sağlayacak doğu denizi ruhunu vermiştim. Neden kullanmadın?”
Kırmızı Kelebek gözlerini açtı ve soğukça yanıtladı, “Ne zaman kolumun boşluğuna baksam, Ceng Niu’yu öldürme arzum artıyor! Onu öldürene kadar, kolum olmayacak. Kıdemli öğrenci kardeşim, kararımı değiştirmeye çalışma.”
“Ceng Niu!” Orta yaşlı adamın gözlerinde bir öldürme arzusu belirip kayboldu.
“Ceng Niu Tao kalbimi yok etmek istedi; ne var ki, kolumu aldığından dolayı, Tao kalbim yok olmamakla kalmadı, şimdi daha da tam oldu. Suzaku Dağı’nın onunla savaşmamı istediğine hoşnutum!” Kırmızı Kelebek kafasını kaldırdı ve mesafeye baktı.
“Hmph, Suzaku Dağı olmasaydı, çoktan gidip öldürmen için Ceng Niu’yu yakalamış olurdum.” Orta yaşlı adamın gözleri parlıyordu.
Kırmızı Kelebek konuşmak üzereydi ki ifadesi ansızın değişti. Alnında bir kırmızı huzmeyle birlikte kara bir çizgi belirdi ve çabucak yayıldı.
Kırmızı Kelebek sol koluyla hızlıca alnına bastırdı. Çırpınırken yüzünün rengi değişip duruyordu. Uzun bir süre sonra, kara çizgi geri çekildi. Genç kadının bakışları derin bir nefret barındırıyordu.
“Ceng Niu kayıp kolumu arıtarak beni yaralamaya çalışıyor.”
Kırmızı Kelebek sol eliyle birçok mühür oluşturdu ve alnına gönderdi. Uzun bir süre sonra, tekrardan oturmadan önce ayağa kalkmaya çalıştı. Yüzünde kasvetli bir ifade vardı.
“Küçük öğrenci kardeşim, Suzaku Dağı’nın emirlerine karşı çıkmak olsa bile Ceng Niu’yu öldürmeye gideceğim. En fazla, yüz yıllığına kapalı kapı eğitimine gitme cezası alırım.” Orta yaşlı adam ayrılmak için dönerken kalbi acıdı.
Kırmızı Kelebek fısıldadı, “Kıdemli öğrenci kardeşim, Ceng Niu’yu öldürecek birisi varsa, o ben olacağım. Suzaku Dağı Ceng Niu’yla alakalı iki mesaj gönderdi. Onu öldürürsen, yüz yıl kapalı kapı eğitimine girmek kadar basit bir ceza almayacaksındır.”
Orta yaşlı adam geri oturduğu sırada suratını astı. Ancak, bir yeşim parçası çıkardı, bir şeyler kaydetti ve yeşimi fırlattı.
“Kendim gitmeyeceğim. Düşük derece yetişim ülkelerinden yetişimciler göndereceğim. Böylece, Suzaku Dağı bana da bana karşı bir hamle yapamaz.”
Kırmızı Kelebek yanıtlamadı. Bedenini istila eden kara çizgiyi mühürlemeye odaklanmak adına gözlerini kapattı.
Suzaku’nun doğusunda, kuş şekilli bir dağ bulunuyordu. Bu dağ Suzaku Dağı olarak bilinirdi.
Suzaku Dağı Suzaku’nun kutsal mekanıydı. Suzaku’da yapılan her hamle onaylarını almak zorundaydı.
Bu günde, beyaz cübbeli bir genç adam dağın eteğine vardı. Zor durumdaydı. Merdivenleri çıkmadan önce dağın etrafında volta attı.
Dağın yarısındaki bir sarayın dışında, genç adam bir dizinin üzerine çöktü ve seslendi, “Öğrenciniz Feng Yushan üstatla konuşmak istiyor.”
Uzun bir süre sonra, saraydan bir ses duyuldu.
“Konu ne?”
“Öğrenciniz Suzaku Dağı’ndan Ceng Niu’ya bir mücadele mektubu gönderme emri aldı. Fakat, Ceng Niu kabul etmedi ve on yıl sonraya erteledi.” Feng Yushan yalan söylemeye cüret edemedi.
Saraydaki ses kasvetle homurdandı, “Hmph! Ceng Niu gerçekten yerini bilmiyor. Gidebilirsin. Başka birisi onu buraya getirecek.”
Feng Yushan çabucak ayrılırken alnı ter içindeydi.
“Zi Wu, git Ceng Niu’yu getir!” Ses sarayda yankılandığı sırada, sisle kaplı birisi birdenbire belirdi.
Zi Wu tembelce sordu, “Ölü ya da diri?”
Saraydaki ses yanıtladı, “Nasıl istersen!”
“Tamamdır!” Zi Wu arkasını döndü ve ayrılmak üzereydi.
Ne var ki, tam o anda, Suzaku Dağı’nın zirvesinden bir kırmızı ışık aşağıya indi ve saraya girdi.
Saraydaki sesin sahibi şaşırdı. Yavaşça söylendi, “Bekle!”
Uzun bir süre sonra, saraydan hafif bir somurtma duyuldu. “Unut gitsin, gitmene gerek yok; on yıl bekleyeceğiz.”
Zi Wu omuz silkti ve Suzaku Dağı’nda kayboldu.
Sarayın içinde saçı ve kaşları artık tamamen ağarmış bir yaşlı adam oturuyordu. Elindeki kırmızı yeşime baktı ve mırıldandı, “Ceng Niu, onun üç kez karışmasını sağlamak için nasıl bir arka plana sahipsin?”
O anda, Wang Lin hala vadide bağdaş kurmuş oturuyordu. Önünde dikenlerle kaplı bir savaş arabası duruyordu.
Wang Lin savaş arabasına huzursuz bir ifadeyle baktı. Yaratık kapanını fırlattı ve bir gümbürtüyle yıldırım kurbağası yana indi.
Yıldırım kurbağasının yaraları çoktan iyileşmişti ve Wang Lin’e olan bakışları bir minnetkarlık belirtisi taşıyordu.
Wang Lin’in yardımı olmasaydı, uzun zaman önce yaralarından dolayı ölmüş olurdu.
Wang Lin fısıldadı, “Yıldırım Kurbağası, yaratık kapanını kaldıracağım. Kalmak istersen, o vakit beni takip et. İstemezsen, o zaman ayrılabilirsin, tamam mı?”
Yıldırım kurbağası onayladı.
Wang Lin iki eliyle de birkaç mühür oluşturdu. Mühürler yaratık kapanının üzerine indi. Bir sembol yığını bilezikten yayılmaya başladı.
Nihayetinde, Wang Lin’in önünde epey garip bir durum meydana geldi. Semboller en büyüğü dışta olan halkalar oluşturdu. Her halka bir öncekinden daha küçüktü ve ortada yaratık kapanı bulunuyordu.
“Sal!” Wang Lin bağırdı. Aniden, semboller dönmeye başladı. Bir yeşil duman huzmesi yaratık kapanından çıktı. Kaçıyormuşçasına sembolleri geçti ve yıldırım kurbağasına girdi.
Yıldırım kurbağası bir kükreme kopardı ve gözleri parladı.
Semboller kaybolmak yerine dönmeye devam etti.
Wang Lin yıldırım kaplumbağasına bakmıyordu. Aksine, savaş arabasına bakıyordu. Sağ eliyle bir mühür oluşturdu ve savaş arabasını işaret etti. Arabanın üzerinde kara sis belirdi. Sisin içindeki bir çift göz görülebilirdi. Arabadan başkaldıran bir kükreme yükseldi ve savaş arabasının yaratık ruhu belirdi.
Bu üç savaş arabasından en küçük olandı. Wang Lin tarafından mühürlenmişti, fakat şimdi salınınca, Wang Lin’e kilitlendi.
Üç boynuzlu kafa, bir öküz bedeni ve bir ejderha kuyruğu. Kuyruğunda bile bir yüz vardı.
Wang Lin yaratık kapanına bir damla kan damlatmadan önce önündeki yaratığa baktı. Ardından savaş arabasının yaratık ruhunu işaret etti. Yaratık kapanındaki semboller birdenbire titredi ve yaratık ruhunun etrafında dönmeye başlayan bir ışık huzmesine dönüştü.
Mücadele etmeye çalıştığı esnada yaratık ruhu kükremeler savurdu, fakat savaş arabasından kara zincirler çıktı ve yaratığı zincirledi.
Sembollerin oluşturduğu ışık yaratığın bedenine indi ve altın bir parıltı yaydı.
Yaratığın kükremeleri daha da vahşileşti. Bazı zincirler kırıldı, lakin yaratığı tamamen bağlı tutmak için çıkan zincir sayısı arttı.
En sonunda, bütün semboller yaratığın bedenine indi ve oraya kuruldu. Yaratık artık mücadele etmiyordu, fakat bakışlarının vahşiliği çoğalmıştı.
Wang Lin’in gözleri hala sakindi. Bu semboller yerleştikten sonra, fısıldadı, “Geri dön!”
Yaratığın üzerindeki semboller parlakça ışıldadı. Sembollerin rengi altından siyaha dönerken yaratık kapanına geri uçtu.
Son sembol yaratık kapanında kaybolduğunda, bileziğin üzerinde yeni bir yaratık belirdi. Bu yaratık tam olarak savaş arabasının yaratık ruhuydu.
Anı zamanda, savaş arabası bir kara ışık huzmesine dönüştü ve yaratık kapanında kayboldu.
Wang Lin boyutsal çantasına vurmadan önce derin bir nefes aldı ve etrafına sekiz zirve kalite ruh taşı yerleştirdi. Yaratık kapanı çabucak ona doğru uçtu ve sağ bileğine sarıldı.
Yıldırım kurbağasında hissettiğinden sayısız kat daha güçlü bir kuvvet birdenbire ruhsal enerjisini tüketmeye koyuldu. Wang Lin’in bedeni anında küçülüverdi ve bir mumyaya dönmeye başladı.
Ne var ki, gözleri hala parlaktı. Etrafındaki sekiz zirve kalite ruh taşı ışıl ışıl parladı. Muazzam miktarda ruhsal enerji bedenine girdi ve yaratık kapanına aktı.
Bu süreç üç gün sürdü.
Üç gün sonra, kuvvet yavaşça kaybolmaya koyuldu. Wang Lin’in bedeni de yavaşça kendine geldi.
Sekiz zirve kalite ruh taşından birisi parçalandı ve toza dönüştü.
Wang Lin bir parça endişeyle gözlerini açtı. Sağ bileğindeki yaratık kapanına baktığında, gözleri soğuklaştı.
‘Çekim bir zirve kalite ruh taşı kullanmaya yetecek kadar güçlü. Tanrı Katleden Savaş Arabası... Bu isme uyuyor musun göreceğiz.’
Wang Lin biraz düşündü. Yedi zirve kalite ruh taşını kaldırmak yerine üzerinde tuttu. Yaratık kapanı hakkında bildiğine göre, büyük ihtimalle her kullanımdan sonra ruhsal enerji emecekti. En iyisi bu durum adına ruh taşlarını üzerinde tutmaktı.
Wang Lin yaratık kapanına dokuntu, ardından ayaklandı ve yıldırım kurbağasına baktı. Bu üç gün boyunca, yıldırım kurbağası kıpırdamamıştı. Tüm süreçte Wang Lin’i korumuştu.
Wang Lin’in kalktığını görünce, yıldırım kurbağası kafasıyla Wang Lin’i aldı, böylece artık Wang Lin sırtına binmiş oldu. Wang Lin gülümsedi. “Beni takip etmek mi istiyorsun?”
Yıldırım kurbağasının karnı şişti ve yanıt olarak bir kükreme savurdu.
“Güzel! Bugünden itibaren, sinek yaratığıyla seni bir tutacağım!” boyutsal çantasına vurdu ve sinek yaratığı ortaya çıktı. Yıllardır sinek yaratığını görmemişti. Büyümüş gibi duruyordu. Bedeni artık küçük bir tepe boyutundaydı.