Ruhum, o doymak bilmez diliyle bütün iyi ve kötü şeyleri yaladı bile, her derinliğe daldı. Ama hep mantar gibi, hep yüzerek tekrar yukarıya çıktı, kahverengi denizlere yayılmış yağ gibi yalpa vurmakta: bu ruh yüzünden mutlu kişi diyorlar bana.
Batıya giden yolun Tigres*'i geçtikten sonra Lydia ve İonia'ya yöneldiğini, dağların arasından kuzeye doğru uzanan yolun ise Kardukhların** ülkesine gittiğini söylediler. Esirlerin söylediğine göre bunlar krala itaat etmeyen, dağlarda yaşayan savaşçı bir halktı. Bir zamanlar bu halka boyun eğdirmek için yüz yirmi bin kişilik kraliyet ordusu gönderilmiş, arazi elverişsiz olduğundan bu ordudan tek bir asker bile geri dönmemişti. Kardukhlar sadece ovaya hâkim olan satrapla anlaşma imzaladıkları dönemlerde Perslerle ilişkiye geçerlermiş.
*>> Dicle Nehri **>> Kürtler. Ülkeleri yazara göre Şırnak, Siirt, Mardin'in doğusu ve Batman'ı içeren Botan bölgesiydi.
Arkadaşı arkasına yaslanmış, yarı kapalı gözlerle onu süzüyordu. Biraz sonra, "Ha, Dorian," dedi. "Hani bir söz vardır: Bir insan ki ruhunu yitirmiştir, tüm dünya onun olsa bile... Nasıldı bundan sonrası?.. Kaç para eder... miydi?"
Günümüzde yaşamak ve yaşamaktan zevk almak isteyen birinin senin gibi, benim gibi bir insan olmaması gerekiyor. Zırıltı yerine gerçek müzik, eğlence yerine kıvanç, para yerine ruh, gelişigüzel etkinlikler yerine gerçek eylem, oyun yerine gerçek tutku arayan birine bu sevimli dünya yurt olamaz...