Bu ve benzeri paylaşımlar için YouTube Kanalımıza abone olarak destek olabilirsiniz.
VERGİ HUKUKU
Vergi Hukuku, Devlet ile kişiler arasındaki vergi ilişkisinden doğan hak ve mükelleﬁyetleri inceleyen bilim dalıdır.Kamu hukukunun bir branşıdır. Diğer kamu hukuku dallarıyla sıkı ilişki içerisindedir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sı Siyasal Hak ve Ödevler başlığı altında vergiye yönelik temel prensipleri (md. 73 ) düzenlemiştir. Anayasanın bir çok genel hukuk prensibi (kanun önünde eşitlik, kanunilik prensibi) vergi hukukunun da prensibi olarak kabul görür.
Vergi Hukukunun Tarihi Gelişimi
Tarihi gelişimi incelemek için iki şekilde ayırmak gerekir: Birincisi, Batı demokrasilerinde verginin gelişimi; ikincisi ise, Osmanlıda verginin gelişimi.
Batı Demokrasilerinde Verginin Gelişimi
Tarihte krala karşı ilk halk hareketleri kralın vergilendirme yetkisine karşı yapılmıştır.Bu ayaklanmanın sonucunda Magna Carta Libertatum(1215) imzalanarak kralın klise ve aristokrat sınıfa karşı vergilendirme yetkisi sınırlandırılmıştır. Ayaklanma bu sonucu dolayısıyla halkın değil, aristokrasi ve klisenin ayaklanması olarak kabul edilir.
-1689 Haklar Bildirgesi
-1948 İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi
Türkiye’de Verginin Gelişimi:
Vergi sistemi, Osmanlı’da Şer’i Vergiler ve Örf’i Vergiler olarak ikiye ayrılmıştır. Tımar, İltizam ve Ayanların vergi tahsilinde aracılık yapması.
Tanzimat Döneminde, Gülhane Hattı Hümayun.
Daha sonra, 1876 Kanun-i Esasi ile vergi alma yetkisi sınırlandırılmıştır.
1881 Muharrem Kararnamesi ve Sevr Antlaşması
1921 Anayasası ile yetkiler meclise bırakılmıştır.
1923 Lozan Antlaşması ile mali bağımsızlık tamamen kazanılmıştır.
1924 Anayasası ile vergide kanunilik prensibi getirilmiştir. Federal Alman Yasaları örnek alınarak düzenlenmiştir.
1940’da en önemli vergi reformu Gelir Vergisi getirilmiştir.
1980 İhtilali sonrası KDV kabul edilerek, gider de vergilendirilmiştir.