Boston Maratonu sırasında patlayan bombalar üç kişinin hayatını kaybetmesine yol açmıştı. Ama suikastın kanlı bilançosu bu ölümlerden ibaret değildi.
Çoğu maraton koşucusu yüzlerce kişi el yapımı bombaların içine yerleştirilen çivilerin etrafa saçılması nedeniyle ağır yaralandı ve bunlardan en az 50’sinin alt veya üst uzuvlarının kesilmesi gerekli oldu.
Bacağını kaybedenlerden Heather Abbot şimdilik durumun vahametini içselleştirmiş değil:
‘’‘Eğer biri bana 38 yaşımda bacağımın yarısının kesilip sakat kalacağımı söylese asla inanmazdım. Ayrıca öyle bir şey olsa feci şekilde yıkılırdım. Doğrusu şimdiye kadar söylediğim gibi yıkılmaya pek vaktim olmadı. Çünkü çevreden inanılmaz destek gördüm.’‘
Heather Abbot’un moralini ayakta tutan, kurulan dev yardım ve destek zinciri oldu. Bu destek Amerikan sigorta sisteminin boşluklarını bir nebze de olsa örttü:
‘‘Saldırganlara pek kafa yormadım. İsimlerinin telaffuz şeklini bile bilmiyorum. Olay olduğundan beri televizyon izlemedim. Aldığım yardımların bana çok faydası olduğuna inanıyorum ve vaktimi iyileşmeye çalışmaya ayırıyorum.’‘
Birçokları saldırıya, ‘‘ikinci 11 eylül vakası’‘ adını verildi. Yetkililer suikast sanığı Tamerlan ve Cevher Tsarnayev kardeşlerin, Boston Maratonu’nu kana buladıktan sonra New York’taki Times Square’de de benzer bir saldırı planladığını iddia etti.
Tsarnayev’lerin ailesi ise oğullarının iftiraya uğradığı yönünde başka bir polemik başlatmış bulunuyor.