- Kutsal Yazılarda, yoksulluğun ortadan kaldırılması tamamen maddi kaynakları erişilebilir kılmakla ilgili değildir, aynı zamanda Tanrı ile, kendileriyle, başkalarıyla ve yaratılışın geri kalanıyla ilişkileri yeniden kurmayı da içerir.
- İnsanlığın Cennetten düşüşü, hayatımızın ekonomik, sosyal, toplumsal ve politik yönlerini şu ya da bu şekilde rahatsız ederek, yoksulluğun doğasının tam da kaynağı oldu.
- İsa tüm insanlık için Kurtarıcı oldu ve yasaya uyması, merhametli Rabbimiz'in gazabını ortadan kaldırmaya yetti.
- İnsanlık ve sonraki nesil, İsa'nın çalışmasıyla kurtarıldı ve ona güvenildi.
- Kilise, mesajı daha derin seviyelerde vaaz ederek, inanmayanlar için bir kurtarıcı ve kurtarıcıdır.
Yoksulluğun azaltılmasından bahsettiğimizde aklınıza gelen tipik bakış açısı, yoksun alanlar ve küresel bölgeler geliştirmektir. İmtiyazsız insanlara gerekli kaynakları sağlamak ve temel ihtiyaçların varlığını sağlamak, yoksulluğun ortadan kaldırılması için genel fikirlerdir. Bu gelişimsel önlemler hükümetin sorumlulukları olsa da, Kutsal Kitap bu yaygın küresel sorun için farklı bir tanım ve çözüm sunar.
Hıristiyanlığın öğretilerinde yoksulluk, ancak bütüncül yaklaşımlarla çözülebilen karmaşık bir toplumsal sorun olarak görülüyor. Düzenli olarak, 'yoksul' terimi ekonomik ve maddi yoksunluk ile ilişkilendirilir ve bu tür koşullara yol açan koşullar ve nedenler karmaşıktır. Baskı, manevi, ekonomik ve krize dayalı yoksunluğu içerebilirler. Kutsal Yazılarda, yoksulluğun ortadan kaldırılması tamamen maddi kaynakları elde etmekle ilgili değildir, aynı zamanda Tanrı ile, kendileriyle, başkalarıyla ve yaratılışın geri kalanıyla ilişkileri yeniden kurmayı da içerir.
Yeni Yaratılış - Tanrı'nın elçileri
Genel anlamda ve anlayışla, bir büyükelçi, bir ülkenin politikalarını küresel düzeyde yansıtmak için resmi bir pozisyona emanet edilen kişidir. Korintliler'i yazan Paul, büyükelçi olduğuna dair kendi kavramsal izlenimini ortaya koyuyor. Mesih'in her inananına Mesih'in elçisi diyor, “Biz Mesih'in elçisiyiz, Tanrı bizim aracılığımızla çağrıda bulunuyor. ”(2 Korintliler 5:20).
Uzlaşma Müjdesi, Pavlus'un öğretilerinin birincil odak noktasıydı ve Hıristiyanları Uzlaşmanın elçileri olarak hizmet etmeye ve hareket etmeye teşvik etti. İman, sevgi ve umut mesajını ve armağanlarını yaşamak ve yaymak için uzlaşan topluma ve insanlara hatırlattı. Uzlaşmanın mesajını temsil etmek bir görev için çok önemlidir, bu ancak Kurtarıcımız günahlarımızdan dolayı çarmıhta ceza aldığında mümkün olabilirdi. O'nun fedakarlığı neticesinde uzlaştık ve 'yeni yaratım':
"Bir kimse Mesih'te ise, o yeni bir yaratımdır" (1 Co 5: 17-20)
Bu dünyada ilerlerken, başka bir krallığın temsilcileri olarak hareket ediyoruz ve cennetin resmi büyükelçilerinin gereksinimlerini yerine getirmek bizim sorumluluğumuzdur. Bu dünyada yaşıyoruz ama biz ona ait değiliz.
Göksel mesajla büyülenmiş ve Kutsal Ruh tarafından canlandırılmış olarak, Uzlaşmanın ilahi armağanlarından habersiz her erkek ve kadına Uzlaşma mesajını almaya çalışmalıyız. Hıristiyan mesleğinde herkes Uzlaşmanın bir elçisi olarak bilinir. Meslek terimi genellikle Hıristiyanlıkta "çağrılmak" anlamına gelir. Hristiyan dilinde, kişinin işi ile ilgilidir, Latince'de meslek teriminin gerçek anlamı "çağrı" dır. Müjde, ister inanan ister inançsız olsun, her Tanrı'nın yarattıklarının, Tanrı'nın çağrısını meslekleri aracılığıyla aldığını bildirir. Kutsal Kitap perspektifinden, bizi gökteki Krallığın müritliğine ve hizmetine davet eden çağrının gerçek anlamını ve fikrini anlamamız gerekir. Sonuç olarak, bir Hıristiyan'ın yaşamının mesleği, başkalarıyla uzlaşmak ve uzlaşmaktır.
Uzlaşmakla gelen iyi haber, insanla Tanrı arasındaki engeli ortadan kaldırmak ve insanlığı Tanrı'nın gözünde kusursuz olarak sunmaktır. "Tanrı, insanların günahlarını onlara karşı saymak yerine Mesih'te dünyayı kendisiyle barıştırıyordu. Ve bize uzlaşma mesajını verdi ”(2 Co 5:19). Mesaj, ister inanan ister inançsız olsun, herkes içindir. İnançsızlara Allah'ın rahmetini müjdeleyerek ve barıştıklarında onlara karşı hiçbir şey yapılmayacağına dair güvence verir. Öte yandan, müminlere manevi temizlik ve Mesih'in kardeşliği vaat ediyor.
Bu yeni yaratılışın ve affedilenlerin bir parçası olarak, vaat edilen cennetsel kazançlardan emin olmak için sürekli Uzlaşma aramalı. "Rab Tanrı'nın Ruhu benden, çünkü beni fakirlere iyi haberler vermem için meshetti" (Yeşaya 61: 1 ve Luka 4:18). Uzlaşma gibi hediyelerle kutsanmak, bu mesajı daha az ayrıcalıklı kişilere yaymak, onlara hem fiziksel hem de ruhsal olarak fayda sağlamak demektir.
Tanrı her şeyi mükemmel bir şekilde yarattı
Hıristiyan dilinde Tanrı, evrendeki her şeyi koruyabilen ve yaratabilen ebedi bir varlıktır. Tanrı, dünyevi meselelerin içkin ve tek denetleyicisi iken maddi evrenden tamamen bağımsız, aşkın bir varlıktır. O dünyanın yargıcı ve günahkarların kurtarıcısıdır. İnsanı İlahi suretinde tasarlayan, göklerin ve yerin yaratıcısı her şeye kadirdir.
Başlangıçta Tanrı gökleri ve yeri yarattı. Artık yer şekilsiz ve boştu, derinlerin yüzeyinde karanlık vardı ve Tanrı'nın Ruhu suların üzerinde süzülüyordu ... Böylece gökler ve yer tüm geniş dizilişiyle tamamlandı. Sonra Tanrı yedinci günü kutsadı ve onu kutsal kıldı çünkü o, yaptığı tüm yaratma işinden dinlendi… ”Yaratılış 1 - 2.
Evrenin karmaşık zanaatından insanlığın yaratılmasına kadar O'nun yarattığı her şey mükemmeldir. İnsan, O'nun ilahi imajına tabidir ve amellerimizi buna göre sıralamak bizim sorumluluğumuzdur. Yaratılış, yaratılanların doğuştan gelen iyiliğine odaklanarak, Tanrı'nın yarattıklarının barışçıl kökenlerini aşırı vurgular. Tanrı'nın yarattığı tüm yaratımlar, masum, yararlı ve sonsuz oldukları için uyum içinde hareket etmek, yaşamak ve hayatta kalmak için yaratılmıştır. Kutsal yazılara dayalı öğretiler, tüm yaratımları İlahi Ruh ile aşılanmış esasen ruhsal ve barışçıl olarak görmemizi teşvik eder. Ruh'un her yaratıma dahil edilmesi, dünyayı zulüm ve yanlışlardan arınmış uyumlu bir yer yapar.
Martin Luther Small Catechism'in yaratılışıyla ilgili Birinci Makale şunu belirtir: "Göğün ve yerin yaratıcısı olan Yüce Baba Tanrı'ya inanıyorum." Makale, Tanrı'nın insanlık üzerindeki kutsamalarının kabulüdür. Bunun nedeni, insanların bu nimetleri kazanması değil, Tanrı'nın babacan doğası ve ilahi iyiliğidir.
İnsanlara istedikleri gibi yaşama ve dünya etrafında hareket etme özgürlüğü verildi ve Tanrı ve Uzlaşma mesajını yaydı. Tanrı'nın mesajı üzerinde çalışarak ve dünyayı yaşamak için huzurlu bir yer haline getirerek yeryüzünde Tanrı'nın ilahi temsilcileri olarak hizmet ettiler. Böylesine barışçıl bir varoluşun sırrı, Tanrı, benlik, diğerleri ve yaratılışın geri kalanıyla ilişki dahil dört temel ilişkide yatmaktadır. Kitabında Acı Verirken Yardım Ederken: Yoksullara Zarar Vermeden Yoksulluğu Nasıl Azaltabilirsiniz… ve Kendinizi, Steve Corbett, kişinin hayatın bütünlüğünü nasıl deneyimleyebileceğini ve bu ilişkileri belirli bir şekilde nasıl yürütebileceğini tartışıyor. Bu dört temel ilişki, insanlığın çok yönlü doğasını ortaya koyuyor ve yoksulluğu yok etme sürecinin çok katmanlı karmaşıklıklarını gösteriyor. Bunu ayrıntılarıyla açıklamak için, yoksulluğun azaltılması maddi tatminle sınırlandırılmamalıdır. İnsan beden ve ruhtan oluştuğundan, tasarım ve uygulama için daha bütünsel bir yaklaşım gerekmektedir.
Düşüş - insanlar ve günahlar arasındaki ayrılmaz bağ
Allah her şeyi, yukarıdaki gökleri ve yeri en mükemmel şekilde yarattı. Ancak sonsuzluk ile hiçbir şey garanti edilmez, hatta Allah'ın sevdiği yer ve göklerin uyumu bile. İnsanlık ve diğer yaratımlar arasındaki mükemmel ilişki, bu dünyaya ve insanlara günah getirerek yok edildi. Günahlar insanlığa ve Tanrısal yaratımlara bir lanetti. Bu haksız fiiller, insanları Tanrı'dan ayırdı, onları saptırdı ve Tanrı'nın varlığından uzak tuttu. İlk günahın etkileri öylesine büyüktü ki, hala onun sonuçlarıyla yüzleşiyoruz.
Yaratılış 3: 1, kurnaz yılanın Havva'yı yasak meyveyi yemeye kandırdığını ve daha sonra Adem'i mahkum eylemi yapmaya ikna ettiğini belirtir. Bu nedenle, insanlar ilk günahın taşıyıcıları oldu ve Cennetten sürüldü.
Günah insanlık arasında kaos ve hasara yol açtı. Bu sadece kutsal yasanın ihlali değil, aynı zamanda Tanrı'nın emirlerine utanmadan ve kasıtlı itaatsizliktir. Adem ve Havva'nın eylemi, ilk günah olarak biliniyordu ve daha sonra insanlığı Tanrı'dan ayıran tüm kötülük ve günahların kökü olarak biliniyordu. Gen 3: 23-24:
Böylece, Rab Tanrı, götürüldüğü toprağa çalışması için onu Cennet Bahçesi'nden sürgün etti. Adamı dışarı çıkardıktan sonra, Cennet Bahçesi'nin [a] doğu tarafına kerubim ve hayat ağacına giden yolu korumak için ileri geri yanıp sönen alevli bir kılıç yerleştirdi. "
Orijinal Günah, günahkar doğanın ve insanlığın yanlışlara yönelmesinin nedeni oldu. İnsanoğlu, Cennetten kovulmanın laneti ile doğdu, ruhen ölü ve düzeltilemez:
"Şüphesiz ki doğduğumda günah işledim, annemin bana hamile kaldığı andan itibaren günah işledim ”Mezmur 51: 5.
Ruhsal refahın tamamen yokluğu ve Tanrı'nın armağan ettiği seçme özgürlüğü nedeniyle, insanlar dünyevi şeyleri gerçek maneviyat yerine seçtiler. Ancak, gerçek maneviyatın bereketleri, Tanrı'nın lütfuna inanan ve iman edenlere gelir.
"Oğula iman eden kişinin sonsuz yaşamı vardır, ancak Oğul'u reddeden kişi yaşamı görmez, çünkü Tanrı'nın gazabı üzerlerinde kalır, ”Yuhanna 3:36.
Paul, şuraya sert bir açıklama yazdı: Romalı 8:8:
"Bedeni olanlar Tanrı'yı memnun edemezler. "
Bu ifade, bencil yollarla yaşayan ve Tanrı'ya boyun eğmeden günah işleyen inanmayanların Tanrı'yı memnun edemeyecekleri anlamına gelir. Hıristiyanların "beden içinde" varlıklar olmadıklarını ima eder; daha ziyade, Kutsal Ruh onları “Ruhun içinde” statüsüne yükseltti. Mesih'le özdeşlik, bizi ayıran ve bizi Tanrı'ya sevdiren şeydir. Kendine odaklananlardan ve kendine hizmet eden günahlardan suçlu olanlardan memnun değildir. Bu günahlar yalnızca Tanrı ile olan ilişkiye zarar vermekle kalmadı, aynı zamanda başkalarıyla ilişkiler üzerinde daha derin etkiler yarattı. Yukarıda bahsedilen dört temel ilişki, insan etkileşimi ve faaliyetinin temelini oluşturur. Günahların etkileri ekonomik, sosyal, politik ve dini sistemler ve uygulamalar dahil olmak üzere insan yaşamının her alanında kendini gösterdi. Bozuk sistemler ve ilişkiler hem bireysel hem de sistemik düzeyde ciddi hasara neden oldu. Myer, bu yaygın hasarı yoksulluğun kökenine ilişkin ilkel olarak tanımlıyor: z
“Yoksulluk, adil olmayan, yaşam için olmayan, uyumlu ve zevkli olmayan ilişkilerin sonucudur. Yoksulluk, tüm anlamıyla şalomun olmamasıdır. "
Yoksulluğun kökleri, kopuk ilişkide ve zarar görmüş sistemlerde yatıyorsa, o zaman yoksul insanlar tam olarak kimlerdir? Dört ilişkinin de kapsamlılığını düşünelim. Herhangi bir ilişkinin olmaması bir insanı fakirleştirebilir. Bir kişi ilişkilerinden herhangi birinin faydalarını amaçlandığı şekilde deneyimleyemezse, yoksulluğa yol açabilir. İnsanlık, maneviyat eksikliği, etkileşim ve yakınlık eksikliği, yön eksikliği ve ortak ilişkilerden muzdariptir. İncil bağlamında, 'yoksul' insanlığın genel durumu olarak tanımlanır. İnsanlığın Cennetten düşüşü, hayatımızın ekonomik, sosyal, toplumsal ve politik yönlerini şu ya da bu şekilde rahatsız ederek, yoksulluğun doğasının tam da kaynağı oldu.
Kurtuluşun İyi Haberi
Düşüş, insanlığın bir Kurtarıcıya ihtiyaç duyduğunun açık bir göstergesiydi. Adem ve Havva'nın katıksız itaatsizliği onlara ve sonraki nesillere sonsuz bir lanet getirdi. Lanet, onu takip edenlerin hayatını rahatsız eden Şeytan'a yöneltildi. İtaatsizlik edenler ya da düşmüş melekler ve cinler, lanet Tanrı'nın gelecek nesillere gazabıydı. Kutsal Kitap Şeytan'ı insanlığın nihai düşmanı olarak görür:
"Dikkatli olun ve ayık olun. Düşmanınız şeytan, yutacak birini arayan kükreyen bir aslan gibi dolaşıyor. " (1 Petrus 5: 8).
İnsanoğlu, ruhlarını Şeytan'dan kurtarmak için bir Kurtarıcıya ve kurtarıcıya çaresizce ihtiyaç duyuyordu. Musa'nın Tesniye'deki vaadi, insanlığın tek Kurtarıcısı ve kurtarıcısı olarak bilinen özel bir kişiye atıfta bulunur:
“RAB sizin için aranızdan, kendi akrabalarınızdan benim gibi bir peygamber çıkaracak. Sen ona dikkat et ... Akrabalarından onlara senin gibi bir peygamber çıkaracağım. Sözlerimi ağzına koyacağım ve ona emrettiğim her şeyi onlara anlatacak, ”Yasanın Tekrarı 18:15.
İnsanlığın kurtarıcısı İsa olarak biliniyordu. İsim İbranice'den türetilmiştir ve İsa'nın gerçek anlamı kurtarmak ya da kurtarmaktır. İnsanlığı Tanrı'nın gazabından kurtarırken Musa'nın ve diğer birçok peygamberin kehanetini yerine getirdi. İsa, Yuhanna 1: 14'te belirtildiği gibi, Tanrı'nın adamı olma konusunda nihai kutsallaştırma hakkına sahipti:
"Söz beden oldu ve aramızda yaşadı. Onun ihtişamını, Babadan gelen, lütuf ve hakikat dolu biricik Oğul'un ihtişamını gördük. "
Small Catechism: The Creed'in ikinci makalesi kurtuluşa dayanmaktadır. Gerçek Tanrı, Baba, Meryem Ana ve Kutsal Ruh'a olan inancı özetler. Makale, insanın İsa yüzünden kurtuluşundan ve masum kanının kutsal kurbanı olmasından bahsediyor:
“Tanrı'nın tek Oğlu, Rabbimiz İsa Mesih'e inanıyorum. Kutsal Ruh tarafından tasarlandı ve Meryem Ana'dan doğdu. Pontius Pilatus altında acı çekti, çarmıha gerildi, öldü ve gömüldü. Cehenneme indi. Üçüncü gün tekrar ayağa kalktı. O cennete yükseldi ve Baba'nın sağ tarafında oturuyor. Yaşayanları ve ölüleri yargılamak için tekrar gelecek. "
İsa Mesih tüm yaşamını tam bir itaat ve Rab'bin emirlerine boyun eğmekle geçirdi. Hayatını şefkat, sevgi ve Rab'bin mesajına tam bağlılıkla yaşadı. Onun yaşamı, Tanrı'nın emirlerine göre nasıl yaşanması gerektiğinin mükemmel bir örneğiydi. Seçilmiş kişi olarak seçilmesi ebedi bir yaşam değildi; daha ziyade, insanlığa Tanrı'nın isteğine göre nasıl yaşayacağını göstermek için hizmet seçimi hayatı.
"Bir adamın itaatsizliği yüzünden pek çok kişi günahkâr oldu, bu yüzden birinin itaatiyle birçok kişi doğru kılınacak, ”Romalılar 5:19.
Yoksulluk, nefret, şiddetli zulüm ve yanlış anlamanın zorluklarını yaşadı. O zaman bile, Rabbinin koyduğu emirleri ve kutsal Kanunları yerine getirebildi. Tanrı kanunlara tam ve kusursuz bir şekilde uymak istedi ve İsa tam olarak bunu yaptı. Tüm insanlığın Kurtarıcısı oldu ve yasaya uyması, merhametli Rabbimiz'in gazabını ortadan kaldırmaya yetti. Ancak zulüm, düşmanlarının onu çarmıhta götürüp çarmıha gerdiği noktaya kadar yoğunlaştı.
“Ama bizim günahlarımız yüzünden delindi; bizim suçlarımız yüzünden ezildi; Bize barış getiren ceza O'nun üzerindeydi ve yaralarıyla iyileştik ”, İşaya 53: 5.
Mesih günahlarımız için kendini feda etmeseydi ve yasaları itaatle yerine getirmeseydi, günahlarımız için ve lanetlenmiş bir halde ölürdük. Sevgili İsa'nın masum kanı, Tanrı'nın gözünde insanlığı kurtardı. İnanan, kurtuluştan, kabullenmekten ve ebedi ödüller kazanmada temel faktörlere inanmaktan yararlanır.
“Mesih'le birlikte çarmıha gerildim ve artık yaşamıyorum ama Mesih içimde yaşıyor. Şimdi bedende yaşadığım hayatı, beni seven ve benim için kendini veren Tanrı'nın Oğlu'na imanla yaşıyorum ”, Galatyalılar 2:20.
Göklere yükseldi ve gerçek inananları kutsamak ve yönlendirmek için Kutsal Ruh'u indirdi. Kutsal Ruh'un gelişi, Uzlaşmanın elçileri olarak aktif olmamızı sağlarken Kilise'nin de düzene gitmesini güçlendirdi.
Uzlaşma Bakanlığı
Kutsal Ruh nedeniyle Kilise'nin kutsanması ile inananların inancını güçlendirmek ve inançsızları kutsallaştırmak Kilise'nin sorumluluğundadır. Kilise, artık kurtuluş mesajını yayma kutsal görevi ile emanet edilmiştir. Small Catechism: Creed'in üçüncü makalesi kutsallaştırma ve kutsal olma konusunu ele alıyor:
"Kutsal Ruh'a, kutsal Katolik Kilisesi'ne, azizlerin birliğine, günahların bağışlanmasına, bedenin dirilişine ve sonsuz yaşama inanıyorum. Amin."
Makale, Rab'bin iradesine boyun eğmek ve Müjde'yi akıllı bir güç ve aydınlanma kaynağı olarak kabul etmekle ilgilidir. Makale, Kilise inancını güçlendiriyor çünkü kiliseye inanmak, tek gerçek Tanrı ve İsa'ya inanmakla eş anlamlıdır. İnsanlık ve sonraki nesil, İsa'nın çalışmasıyla kurtarıldı ve ona güvenildi. İnsanlık kusurlu olsa ve Tanrı'nın mesajını ve yasalarını takip etmekte zorlansa da, İsa bize Uzlaşmanın elçileri olarak güvendi. Kilise, mesajı daha derin seviyelerde vaaz ederek, inanmayanlar için bir kurtarıcı ve kurtarıcıdır.
“Çünkü bende, yani bedenimde iyi hiçbir şeyin olmadığını biliyorum. Çünkü doğru olanı yapma arzusuna sahibim ama gerçekleştirme yeteneğim yok. " Roma 7:18.
Ayet, insanın doğruluk elde edememesinin İncil'deki gerçeğini simgeliyor. İnsanlar, İsa tarafından kazanılan doğruluğa ekleme veya çıkarma yapmamalıydı. Pavlus, içimizde iyi bir şeyin kalmasına izin vermemenin günahkar doğamızda olduğunu değerlendirdiğinden ve bahsettiğinden, insan için tek doğruluk kaynağı dışarıdan gelir. Kutsal lütufla kutsandık.
"Çünkü Mesih'in sevgisi bizi zorluyor, çünkü birinin herkes için öldüğüne ve bu nedenle hepimizin öldüğüne inanıyoruz. " 2 Korintliler 5:14.
Kutsallaştırma, bizi, iman kardeşlerimize ve inanmayanlara ulaşmak için Kutsal Ruh tarafından aşılanan Rab'bin mesajı ve kutsal gücü ile donatır. Kutsal mesajı inanmayanlara aşılamak için gerekli önlemleri almak kutsal görevimizdir. Bir Hıristiyanın gerçek amacı, ilk günah ve insanlığın haksızlıkları nedeniyle zarar gören temel ilişkileri yeniden kurmaktır.