Franszıca öğretmenimiz Vedat Günyol'un Çan Yayınları'na gidiyorum 1969'da. Hoca büroda yok, yerinde Oğuz Arıkanlı oturuyor. İşte böyle tanıştım Oğuz Ağabeyle. Ozan olduğunu öğreniyorum, bir de Yeni Ufuklar'ın son sayfalarında yayınlanan Olaylar Yorum İstemez'deki derlemelerinden tanıyorum onu. Yıllar sonra o yazıları yeniden okuduğumda anlıyorum bu derlemelerin önemini. Olaylar Yorum İstemez'de, Oğuz Ağabey, her günün gazetelerinden seçtiği haber başlık ya da özetlerini alarak bir tür "vak-a nüvis"lik yapmıştı. Oğuz Ağabeyi yitireli yıllar oldu, Olaylar Yorum İstemez de onunla birlikte öldü. Ben "zor" bir işi yapmaya çalışacağım, Olaylar Yorum İstemez'i 2006 yılından başlayarak, yaşamım ve gücüm elverdiğince sürdürmeye çalışacağım. Onunkinden en önemli ayırt, benim, aksini belirtmediğim sürece, yalnızca Cumhuriyet Gazetesi'ni kaynak olarak kullanmam.
Oğuz Ağabeyle olan anılarım bu kadar değil, sırası geldiğinde buraya da aktarmayı diliyorum.