PARİS –
Yetkililer, 18 yıldır Paris’in Charles de Gaulle Havaalanında yaşayan ve destanı Steven Spielberg’in “Terminal” filmine gevşek bir şekilde ilham veren İranlı bir adamın Cumartesi günü uzun süredir evi olarak adlandırdığı havaalanında öldüğünü söyledi.
Paris havaalanı yetkilisinden bir yetkiliye göre, Mehran Karimi Nasseri öğle saatlerinde havaalanının 2F Terminalinde kalp krizi geçirdikten sonra öldü. Yetkili, polis ve sağlık ekibinin onu tedavi ettiğini ancak kurtaramadığını söyledi. Yetkilinin kamuya açık bir şekilde adlandırılmasına izin verilmedi.
Nasseri, 1988’den 2006’ya kadar havaalanının 1. Terminalinde yaşadı, önce oturma belgeleri olmadığı için yasal bir belirsizlik içinde ve daha sonra bariz bir seçimle.
Her yıl kırmızı plastik bir bankta uyuyor, havaalanı çalışanlarıyla arkadaş oluyor, personel tesislerinde duş alıyor, günlüğüne yazıyor, dergiler okuyor ve yoldan geçen yolcuları inceliyordu.
Personel ona Lord Alfred lakabını taktı ve yolcular arasında küçük bir ünlü oldu.
1999’da Associated Press’e “Sonunda havaalanından ayrılacağım” dedi, bankında pipo içiyor, uzun ince saçları, çökük gözleri ve çukur yanakları ile zayıf görünüyor. “Ama hala pasaport veya transit vize bekliyorum.”
Nasseri, 1945’te İran’ın o zamanlar İngiliz yargı yetkisi altındaki Süleyman’da İranlı bir baba ve İngiliz bir annenin çocuğu olarak dünyaya geldi. 1974’te İngiltere’de okumak için İran’dan ayrıldı. Döndüğünde şahı protesto etmekten hapse atıldığını ve pasaportsuz olarak sınır dışı edildiğini söyledi.
Avrupa’nın birçok ülkesinde siyasi sığınma başvurusunda bulundu. Belçika’daki BMMYK ona mülteci kimlik belgeleri verdi, ancak mülteci sertifikasını içeren evrak çantasının Paris tren istasyonunda çalındığını söyledi.
Fransız polisi daha sonra onu tutukladı, ancak resmi belgeleri olmadığı için hiçbir yere sınır dışı edemedi. Ağustos 1988’de Charles de Gaulle’de kaldı ve kaldı.
Daha fazla bürokratik beceriksizlik ve giderek katılaşan Avrupa göçmenlik yasaları, onu yıllarca yasal bir sahipsiz bölgede tuttu.
Sonunda mülteci belgelerini aldığında, havaalanından ayrılma konusundaki şaşkınlığını ve güvensizliğini anlattı. Bildirildiğine göre, onları imzalamayı reddetti ve 2006’da hastaneye kaldırılıncaya kadar orada birkaç yıl daha kaldı ve daha sonra bir Paris barınağında yaşadı.
Onunla havaalanında arkadaş olanlar, penceresiz alanda yıllarca yaşamanın zihinsel durumunu etkilediğini söylediler. 1990’larda havaalanı doktoru, fiziksel ve zihinsel sağlığından endişe duyuyor ve onu “burada fosilleşmiş” olarak tanımlıyordu. Bir bilet acentesi arkadaşı, onu “dışarıda yaşayamayan” bir mahkumla karşılaştırdı.
Havaalanı yetkilisi, ölümünden önceki haftalarda Nasseri’nin yeniden Charles de Gaulle’de yaşadığını söyledi.
Nasseri’nin akıllara durgunluk veren öyküsü, genel olarak Tom Hanks’in oynadığı 2004 yapımı “The Terminal”e, bir Fransız filmi “Lost in Transit”e ve “Flight” adlı bir operaya ilham kaynağı oldu.
“Terminal”de Hanks, hayali bir Doğu Avrupa ülkesi olan Krakozhia’dan New York’taki JFK havaalanına gelen ve bir gecede siyasi bir devrimin tüm seyahat kağıtlarını geçersiz kıldığını keşfeden Viktor Navorski’yi canlandırıyor. Viktor, havaalanının uluslararası dinlenme salonuna atılır ve durumu çözülene kadar orada kalması gerektiği söylenir. Krakozhia’daki huzursuzluk sürerken bu durum uzayıp gider.
Hayatta kalanlar hakkında hemen hiçbir bilgi mevcut değildi.
——
Paris’ten Angela Charlton katkıda bulundu.
——
Bu hikaye, Nasseri’nin ilk adının Merhan yerine Mehran olarak yazılmasını düzeltmek için güncellendi.
Kaynak : https://www.ctvnews.ca/world/iranian-who-inspired-the-terminal-dies-at-paris-airport-1.6150612