BOŞ ODALAR
Şu karşı evin boş odalarında,
Duvarlara sinmiş bir hayâlet var.
Elinde mum gece ortalarında
Bucak bucak gezer, birini arar.
Camlar tutuşurken eski kafesler,
Beyaz duvarlara aksetmiş durur.
Dağınık sürüyütoplayan sesler,
Kapıya sokulup tokmağı vurur.
Sonra işitilir sert bir ıçkırık,
Basar odaları belirsiz cinler.
Karanlık avluda döner bir çıkrık;
Sanırsın kundakta bir çouk inler.
Akşam dağılırken yerli yerine,
Bu evin önünde ürperiyorlar.
İçlerinden kendi kendilerine:
Şu karşı ev tekin diyorlar.
1925