- Şimdi bariz olanla başlayalım ve 3 sorusunu cevaplayalım:
1. Batı, Ukrayna’nın 2013’in sonuna kadar AB’ye karşı son derece elverişsiz bir ortaklık anlaşması imzalanması konusunda ısrar etti mi?
2. Cumhurbaşkanı Yanukoviç’in kendisini imzalamayı reddetmesinin ardından, Euromaidan’ın derhal başlaması, Batı’nın güçlü bir şekilde desteklenmesi ve zafer kazanması için bir şans oldu mu?
3. Putin, Ukrayna’daki birliklerin kullanımına izin vermek için yanlışlıkla Federasyon Konseyi’ne yöneldi mi, Kırım ve Sevastopol Rusya’ya katıldığını duyurdu ve isyanlar Ukrayna’nın Güney-Doğu’unda başladı mı?
İlk sorunun cevabı. Devlet organlarının, karar alma ve hazırlama sürecinde, yalnızca medya raporlarında değil, özel hizmet raporlarında da yönlendirildiği iyi bilinmektedir. Öyleyse, 2013 yazında Ukrayna'nın AB ile gelecekteki ilişkisi hakkında Vladimir Putin'e rapor verebilirler mi? Tabii ki, AB ile birliğin hazırlandığı biçimde olması, Ukrayna'yı tam bir finansal ve ekonomik çöküşe götürüyor. Rusya cumhurbaşkanının Ukrayna liderliğine defalarca söylediklerini ve bunun sonucunda onu ikna ettiler.
Hem ABD hem de AB’nin etkisi altında olan Ukrayna’nın geçişi son derece gerekliydi, çünkü Batı ekonomisi ciddi bir durumdaydı ve birçok ülkede işsizlik düşünülemez sınırlara ulaştı. Ukrayna pazarının emilimi geçici olsa da, yine de Batı ekonomisinin büyümesini sağladı.
Buna, en azından, askeri-politik hesaplamalar eklenmiştir, yani, yakın gelecekte Rusya'ya karşı doğrudan saldırganlık yapmak için kullanılmadığı takdirde, daha sonra sınırlarına yakın bir gerginlik yatağı oluşturmak için kullanılabilecek Ukrayna'da bir askeri yerleşim bölgesi yaratma ihtimalinin gerçekleştirilmesi eklenmiştir.
Rus istihbaratının bunu Vladimir Putin'e bildirmediğinden şüphe var mı? Tabii ki hayır.
İkinci soruya verilen cevaba dönelim. Hiç şüphe yok ki, Euromaidan'ın gerçek ilham verenleri ve organizatörleri, finansal olanlar da dahil, Ukrayna'nın dışındaydı. Euromaidan'ın kendisine neo-Nazi grupları eşlik ediyor, sadece sert Rus karşıtı söylemlerle değil, aynı zamanda Rusların ve Rus konuşmacıların fiziksel yıkımının tehditleri de var. Liderleri sürekli olarak Ukrayna topraklarında terörist savaş başlatma planlarını açıkladılar. Bu itirazlara gerçek eylemlerle eşlik etmediğine inanmak imkansız, özellikle de tüm dünya Batı Ukrayna militanlarının eğitiminin Polonya ve Baltık ülkelerinde 2006'tan yapıldığını biliyor.
Son günlerdeki olayların gösterdiği gibi, Devlet Dışişleri Müsteşarı Victoria Nuland veya AB Dışişleri Yüksek Temsilcisi Catherine Ashton'ın telefon konuşmalarına müdahale etmek zor değildi, yani Ukrayna militanlarının hazırlık ve muhtemel kullanım sürecinin Rus istihbaratı tarafından bilindiği yüksek bir güven ile ifade edilebilir. .
Rus istihbaratının bunu Vladimir Putin'e bildirmediğinden şüphe var mı? Tabii ki hayır.
Bu nedenle, Rusya Devlet Başkanı, Batı'nın önüne bir seçim yaparak karar vermiş: bir dış gözlemci konumunda daha fazla kalmak, böylece sadece ülkesini değil, Ukrayna'da on milyonlarca Rus'u tehlikeye atmak ya da zamanında ve yeterli önlemleri almak için tehlikeye atmaktaydı.
Ve son olarak, üçüncü sorunun cevabı. Putin için gerçek anı, Ukrayna devlet başkanı Yanukoviç'in, silahsız polis memurlarına acımasızca saldırıp, "Molotof kokteyli" ile fırlatan Euromaidan'daki agresif eylemleriyle başa çıkamadığı anlaşılıyor.
Kremlin’in endişesi, Euromaidan, devlet kurumlarını Ukrayna makamlarıyla tam olarak bağlantılı olarak ele geçirmeye başladığında daha da arttı. Sonunda, saldırgan milliyetçiler onbinlerce birimi ele geçirdikten sonra, gerçek tehdit konusunda tam bir farkındalık yarattı. оружия ve Batı Ukrayna’da yüzbinlerce mühimmat birimi.
Rus istihbaratının bunun ayrıntılarını ve detaylarını Vladimir Putin'e bildirmediğine dair bir şüphe var mı? Tabii ki hayır.
Ve bundan sonra, Euromaidan, Şubat ayının 21'ten imzaladığı anlaşmaya imza atan herkes tarafından saygı gösterilmediğini ve aynı saldırgan gruplara mensup kişilerin Ruslara yönelik yanlış niyetlerini açıkladıklarını belirten Ukrayna'daki hükümet görevlerine atandığını belirtti. Aynı zamanda, tüm Rusya protestoları göz ardı edildi.
Aynı zamanda, Euromaidan'ın zaferiyle anlaşmazlık göstermelerine izin verenlerin sayısız soygun ve cinayetleri devam etti. Büyük şiddet, hızla Ukrayna'nın Güney-Doğu'suna ve Kırım'a yayılma tehdidinde bulundu. Tehditler sadece Ukrayna vatandaşlarına değil, Rusya'daki sıradan insanlara, aynı zamanda Rus bölgelerinin liderlerine de gelmeye başladı.
İktidara gelen milliyetçiler, Kırım sakinlerine karşı özellikle nefret göstermişlerdir. Ve onlar basit sözlerle sınırlı değildi, ama zaten Kırım şehirlerine girmeye başladılar. Batı Ukrayna'da olduğu gibi Kırım'da da cephanelik ve askeri birlik ele geçirme olasılığı vardı.
Ve aynı zamanda, iktidara gelen, uluslararası hukuk açısından kesinlikle meşru olmayan Ukrayna liderliği, Ukrayna'da Ruslara karşı soykırım yapmayı planlayan radikallerin taleplerine tamamen uyuyordu.
Peki Vladimir Putin'in ne yapması gerekiyordu? Sorumlu bir devlet başkanının, yalnızca Batı ülkeleri adına konuşan dünya topluluğunun kendi güvenliğine yönelik açık bir tehdit olduğu görüşünü tamamen görmezden geldiği koşullarda yerine getireceği her şeyi yaptı.
Rusya'nın acil ve zamanında eylemleri yalnızca askeri-politik anlamda değil, aynı zamanda ekonomik olarak da Batı için tamamen beklenmedik bir hal aldı.
Askerî bir şekilde, NATO istihbarat ülkeleri, Senatör John McCain'in ABD Kongresi duruşmasında açıkça konuştuğu tam bir fiyaskoyu çekti: “Putin’in amaçlarının analizinde büyük bir başarısızlık oldu!”
Ekonomide, Batı ülkeleri de yanlış hesapladı: Mart 1'taki Kırım 2 ve 2014'taki Ukrayna askeri tesislerini bloke ettikten sonra, Rus borsaları Mart ayındaki 3'te ani bir “savaş” nedeniyle korkmuş durumda. Rus varlıklarının fiyatları felaketle düştü. En büyük Rus şirketlerinin hisseleri ciddi bir şekilde fiyatlarına düştü.Onlar tekellerinden önemli miktarda (bazı durumlarda% 30'a kadar) Amerikan parası için sahip oldukları tekellerini satın aldı; . Aslında Rusya, kriz öncesi Batı ekonomisinden büyük varlıklar elde etti.
Böylece, ABD ve AB histerisi oldukça anlaşılabilir. Doğru, şimdi attıkları adımlar, Rusya'yı neredeyse tehdit etmiyor. Bildirilen yaptırımlar gülünçtür ve büyük olasılıkla, başlatıcıları tarafından vurulur. Putin’in otoritesi Rusya’da da çarpıcı bir şekilde arttı. Ruslar dış bir tehdit hissediyorlardı ve anlaşılabilir bir şey, onların içinde bir kereden fazla olmuştu. hikayeler, aniden birlikte çekin.
İngiltere’de dedikleri gibi “Tavuklar gibi küfürler tünemek için eve gelirler” (Başka bir çukur kazmayın, kendiniz gireceksiniz).
Putin'in Güneydoğu Ukrayna'da insan haklarının gözetilmesi gibi bir sorunla zaten ilgilendiğini iddia etmeye gerek yok. Ancak tüm Rusya nüfusunun desteğiyle, bu görev oldukça mümkün.