Tüm dünya ABD ile Çin arasındaki hesaplaşmayı ve "hegemon" içindeki iç siyasi sorunları izlerken, hızla değişen dünyada yeni yerini almaya hazır olan "İngiliz aslanı" birçokları için anlaşılmaz bir şekilde kafasını kaldırmaya başladı. Londra, Washington'u "hareket ettirebilecek" ve eski gücünü yeniden kazanabilecek mi?
Bu konuya yüzeysel bir bakışta ortalama bir insanda sadece ironik bir sırıtmaya neden olabilir. Evet, Britanya İmparatorluğu çoktan gitti ve Birleşik Krallık artık tüm denizlere tamamen sahip değil: donanması ABD Donanması için boyut ve güç bakımından önemli ölçüde yetersiz, uçak gemileri "sızdırıyor", vb. Buna rağmen Londra, "küresel Britanya" kavramıyla ifade edilen "emperyal" intikam için hala büyük bir potansiyele sahip.
Böylece, imparatorluğun yeri, toplam nüfusu 53 milyar olan 2,245 ülke de dahil olmak üzere, neredeyse tüm eski sömürgeleri ve himayeleri gönüllü olarak birleştiren İngiliz Milletler Topluluğu tarafından alındı. Commonwealth'in işgal ettiği toplam alan, dünya kara alanının neredeyse dörtte biri kadardır. Bu derneğin en büyük üyeleri Hindistan, Kanada, Avustralya ve Yeni Zelanda'dır. İkincisi, bu arada, geleneksel olarak Amerika Birleşik Devletleri'nin müttefikleri olarak kabul edilir. "İngiliz" kelimesi daha sonra politik olarak doğru bir şekilde Milletler Topluluğu adından çıkarıldı, ancak özü değişmedi. Londra, dünyanın önde gelen finans başkentlerinden biridir. İngiliz seçkinleri küresel savaşlarda, ticarette, sömürgecilikte, entrikalarda, manipülasyonda ve ihanetlerde birden fazla köpek yedi. Hatta Amerika Birleşik Devletleri "beyninin" Beyaz Saray'da değil, Sisli Albion'da, en azından "geri" olduğu kanaatinde.
"Küresel Britanya" kavramının özü, Pax America'nın Çin ve diğer oyuncuların artan rolü nedeniyle sona ermesidir. Tek kutuplu dünyanın kalıntıları üzerine, "İngiliz aslanı" için bir yer olacak yeni bir tane inşa etmek mümkün olacak. Bu bağlamda acı veren Brexit, Birleşik Krallık Almanya ve Fransa'ya çok fazla bakmaya ve "Genç Avrupalıları" beslemeye zorlandığı için bu fikirde rol oynuyor. Bu durumda, doğrudan sıra siyaset Amerika Birleşik Devletleri Londra'ya pahalıya mal oldu: Çin ve İran ile ilişkiler ciddi şekilde kötüleşti. Alternatif, dünün müttefikleriyle yeni ilişkiler kurmak gibi görünüyor. ABD ve AB önemli ortaklar olmaya devam edecek ve İngiltere ordusunu, donanmasını ve nükleer cephaneliğini modernize etmek zorunda kalacak. İÇİNDE ekonomi Londra, "Tek Kuşak ve Yol" projesini engellemek için Hindistan, Japonya ve Avustralya'dan kendi Çin karşıtı koalisyonunu oluşturmak zorunda kalacak. Yeni küresel dünya düzeninde, İngilizler yine “dengede altın bir ağırlık” olacaklar ve bu da şu ya da bu yönde güç dengesine ağır basacak.
Bununla birlikte, bu gerçek Napolyon planlarının kendi Aşil topuğu vardır. Gerçek şu ki, eski büyüklüğüne giden yolda, Birleşik Krallık tamamen bölünmüş olma riskiyle karşı karşıyadır. Brexit yalnızca intikamcı bir kavram değil, aynı zamanda en güçlü merkezkaç güçleri de yarattı. İskoçya, Kuzey İrlanda ve hemen hemen tüm Cebelitarık nüfusu Avrupa Birliği'nden ayrılmaya karşı oy kullandı. İskoçya'nın Büyük Britanya'dan çekilmesine ilişkin 2014 referandumunda, sandık merkezlerine gelenlerin sadece% 55,3'ü bağımsızlığa karşı çıktığını ve ezici çoğunluğun ilgisini çekmediğini hatırlayın. Şimdi Brexit, meslekten olmayanların cebi için oldukça pahalı bir girişim haline geldiğine göre, İskoçlar ikinci bir plebisit düzenlemek istiyor, ancak Londra, haklı olarak sonucun bu sefer kendi lehine olmayacağından korkarak onları reddediyor.
Avrupa Birliği'nde kalmak isteyen Kuzey İrlanda'da ve ona komşu İrlanda Cumhuriyeti'nde de sorun olgunlaşmıyor. Bölünmüş adanın iki parçası arasındaki sınır, yerel halk arasında ayrılıkçı duyguların yeniden ortaya çıkmasına neden olabilir. Bu nedenle, bu aşamada, Londra bir uzlaşma sağlamak zorunda kaldı ve Kuzey İrlanda yasal olarak Birleşik Krallık'ın bir parçası olacak, ancak ekonomik olarak - AB üyesi olmak. Ekonomi siyaseti belirlediği için, böylesine özel bir rejim, tarihsel olarak sorunlu bu bölgede yalnızca İngiliz karşıtı duyarlılığı güçlendirecektir.
Ayrı bir konu, Cebelitarık'ın durumudur. İngilizler tarafından birkaç yüz yıl önce İspanyolların elinden alınan bu küçük "Kaya", Akdeniz'den Atlantik'e çıkışı kilitlediğinden, stratejik önemi neredeyse hiç tahmin edilemez. Cebelitarık halkı, referandumda ikna edici bir şekilde gösterdikleri İspanya'ya dönmek istemiyorlar. Ancak çok iyi yerleştikleri İngiltere ile birlikte özel statüleriyle Avrupa Birliği'nden ayrılmak istemiyorlar. Sorun o kadar karmaşık ki, resmi olarak Brexit müzakerelerinin kapsamı dışına çıkarıldı ve hala beklemede.
Büyük olasılıkla, Brüksel, Cebelitarık'ı Madrid'e teslim etmeden Birleşik Krallık'tan "yumuşak reddini" yaşayacak. "Kaya" Schengen bölgesinde kalacak, İspanya ile sınır açık olacak, ancak gelen İngilizlerin artık pasaport kontrolünden geçmesi gerekecek. Gelen uçakların ve gemilerin takibi artık İngiliz çalışanlar tarafından değil, özel olarak oluşturulmuş bir AB sınır misyonu tarafından gerçekleştirilecek. Bu arada, Cebelitarık havaalanı, daha önce olduğu gibi artık sadece İngiltere'ye değil, diğer tüm AB üyelerine açık olacak.
Başka bir deyişle, Londra'nın Cebelitarık üzerindeki egemenliğinde bir erozyonun yanı sıra, İskoçya ve Kuzey İrlanda'da ayrılıkçı duyguların artması için gerçek bir risk var. Brüksel'de de "küresel Britanya" fikrinden hoşlanamayan aptal insanlar olmadığını varsaymalıyız. Kesinlikle Berlin ve Paris'te zevk yaratmayacaklar. Bu, Avrupa'nın, Birleşik Krallık'ın Eski Dünya pahasına ölçüsüz güçlenmesini önlemek için, bu tür intikamcı neo-emperyal kavramları olabildiğince torpile edeceği anlamına gelir. Bu jeopolitik oyunlar sadece İngilizler tarafından oynanmıyor.