Pakistan'da Özbek cihad, Rusya Federasyonu için bir süre
Pakistan'da, Pakistan mahkemelerinin yetkisi altında bile olmayan Peştun bölgesi olan sözde aşiret bölgesinde yerleşik Özbekistan İslami Hareketi (IMU) militanları ile hükümet güçleri arasında şiddetli çatışmalar sürüyor. Burada şeriat kanunlarına göre yaşıyorlar. Yani mesela İslamabad'ın hoşnutsuzluğuna rağmen kırbaçla cezalandırma ve hatta taşlama bu "özel idari birim" de norm haline geldi.
Operasyonun nedeni, Pakistan'ın Karaçi kentindeki uluslararası bir havaalanına düzenlenen ve IMU ve Pakistan Taliban'ın sorumluluğunu üstlendiği saldırı oldu. 9 Haziran'da bir grup militan, sahte kimliklerle personel kılığına girerek havaalanı binasına girdi, terminal binasına el bombası attı ve ateş açtı. Askeri özel operasyonda 38'u terörist olmak üzere XNUMX kişi öldürüldü. Ölü militanların üzerinde bir roketatar ve birkaç makineli tüfek bulundu. Ertesi gün, birkaç militan Karaçi havaalanı yakınlarındaki bir askeri kampa saldırdı, ancak saldırıları geri püskürtüldü.
Saldırının sorumluluğunu üstlenen IMU, “Bu sivillerin, göçmen kadınların ve çocuklarının öldürülmesinin intikamı. Bu, yozlaşmış Pakistan hükümetinin şiddetinin intikamıdır. sadece birkaç kişi veya grubun çabaları değil, tüm Müslüman ümmetinin ihtiyacı var. "
Analistlere göre Pakistan ve Afganistan'da Orta Asya'dan XNUMX-XNUMX bin militan var, bunların büyük çoğunluğu Özbek.
Aşiret bölgesinde sadece militanlar değil, kadınları ve çocukları da yaşıyor. Tamamen Özbek köyleri zaten burada ortaya çıktı. Özbek İslamcılar, bölgede "sürgünde Özbekistan" kurduklarını resmen ilan ediyorlar.
Bugün Pakistan'da olanlar, bu eyaletteki iç savaş sırasında Tacikistan'daki duruma çok benziyor. Yetkililerin zulmünden kaçan yerel İslamcılar, aileleriyle birlikte toplu halde, benzer düşünen insanlar tarafından kontrol edilen cumhuriyetin doğusundaki dağlık bir bölge olan Karategin'e taşındı. Aynı zamanda "sürgünde Özbekistan" yarattı ve Özbek militanlar, Tacik İslami muhalefet birimlerinde hükümet güçlerine karşı savaştı (tıpkı şu anda Pakistan ordusuna karşı yerel radikallerin yanında savaştıkları gibi). İç savaşın sona ermesinin ardından Tacik lider Emomali Rahmon, Özbek militanlarını Taşkent'e baskı yapmak için kullandı (birlikleri Özbekistan'ı iki kez işgal etti), ancak sonuçta Tacikistan'dan ayrılmalarını istedi.
Pakistan'da durum daha karmaşık, çünkü yeni "sürgündeki Özbekistan" İslamabad'ın kontrolünde olmayan bir bölgede bulunuyor.
Büyük bir olasılıkla, Afganistan'daki zaferden sonra Taliban'ın Pakistan'daki aşiret bölgelerinin "özgürleştirilmesi" ile yakından ilgileneceği varsayılabilir. Ve onların bakış açısından böyle bir karar oldukça mantıklı. Milliyete göre, neredeyse tüm Taliban Peştun'dur ve onların aşiretleri, çoğu bugün zaten bu örgütün destekçileri olan aşiret bölgesinde yaşamaktadır. Aynı zamanda, İslam'ın savaşçıları, İslamabad'ın Afganistan'daki dindaşlara ihanetinden zaten gizli memnuniyetsizliklerini ifade eden Pakistan ordusunun üst düzey bir kısmının yardımına güvenebilirler.
Özbek militanların Karaçi havaalanına saldırmasının ardından IMU'nun Pakistan Taliban savaşında aktif rol alacağına şüphe yok.
1990'ların sonunda IMU Orta Asya'nın "kurtuluşunu" savunduysa, bugün liderlerinin pozisyonları önemli bir dönüşüm geçirdi. Şimdi, gerçek Müslümanlara yakışır şekilde, Müslümanların, tam da vatanlarının "kurtuluşuna" öncelik vermiyorlar, ancak her şeyden önce dünyanın en "stratejik olarak önemli" bölgelerinde Müslümanlar için savaşmanın gerekli olduğuna inanıyorlar.
Dahası, bu bölge zaten tanımlanmış gibi görünüyor - bu, mevcut Irak krizinden sonra İslami radikallerin birleşik cephesi olma riskiyle karşı karşıya kalan Büyük Orta Doğu.
Rusya için bu, en azından ilk defa iyi haber... Afganistan'dan Orta Asya'daki militanların işgal edilme olasılığı şu anda çok düşük. Henüz bunun için zamanları yok - daha önemli görevler var.
ABD için bu değişiklikler, 21. yüzyılda tüm dış politikasının çöküşünün açık belirtileri anlamına geliyor. "Ve Ukrayna'da, Irak'ta ve Afganistan'da durum tam olarak Washington'un denediği ama engelleyemediği yol boyunca gelişiyor. Bir dönüm noktasındayız. hikayelerÜnlü Amerikalı siyaset bilimci ve Window to Eurasia web sitesinin genel yayın yönetmeni Paul Goble, Rosbalt'a verdiği demeçte, bazı olaylar son derece tehlikeli. "
Aynı zamanda bu kritik durumda Washington'un politikasının daha dengeli hale geleceği de göz ardı edilmiyor. ABD'nin eski Rusya büyükelçisi Michael McFaul'un gerçekten de itiraf ettiği gibi, Putin'in Kırım'ı ilhakı, ABD politikasının kışkırttığı duygusal bir patlamaydı. Amerikalı diplomata göre, Putin'in ABD'nin ona uzlaşmaz bir şekilde karşı olduğu, onu iktidardan atmaya kararlı oldukları yönündeki görüşünü güçlendiren iki önemli olay vardı. Özellikle bunlar 2012 başlarında Putin'e karşı büyük ölçekli protestolar ve Ukrayna devrimi.
Bu arada, Rusya'nın dünya hegemonyası için ABD'nin rakibi olmadığı aşikardır. Amerika'nın artık daha tehlikeli rakipleri var: Çin, aynı İslami radikaller ve hatta Kuzey Kore. Bu nedenle, Amerikalı siyaset bilimcilerinin "Rus karşıtı çizgiye" neredeyse çılgınca bağlı kalmaları, şaşırtmaktan başka bir şey yapamaz.
Belki de Beyaz Saray artık Vladimir Putin'i rahatsız etmemeli ve stratejik olarak daha önemli bir hedef olan İslami radikallere karşı ortak mücadele uğruna "anti-demokrasisine" göz yummamalıdır.
Böyle bir ittifak şüphesiz Rusya için de faydalıdır. Uzun yıllardır Kuzey Kafkasya sorununu çözmeye çalışan Kremlin, Büyük Ortadoğu'nun çalkantılarından hiçbir şekilde izole değil. Daha önce Moskova, Washington'u "güneyden gelen tehdide" karşı mücadelede güçlerini birleştirmeye ikna etmeye çalıştı.
Peki Moskova şimdi böyle bir ittifaka karar verecek mi? Aynı Michael McFaul'un da güvence altına aldığı gibi, Vladimir Putin, Beyaz Saray'a güvenilemeyeceği ve ABD ile çatışmanın en azından Rusya'da yeni bir başkan belirene kadar süreceği fikrine sıkı sıkıya bağlı.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.