Diyabetik nöropati
Diyabetik nöropati nedir?
Bir diabetes mellitus hastalığı ve bu bağlamda düzensiz kan şekeri seviyesi, vücudun hemen hemen tüm kısımlarını ve sistemleri etkileyebilecek çeşitli dolaylı hasarlara neden olabilir. Kısa süreli ve uzun süreli ikincil hastalıklar arasında bir ayrım yapılır. İkincisi, nedeni dikkate alındığında diyabetik nöropati olarak adlandırılan sinir hasarını (nöropati) içerir. Yaklaşık her üç diyabetik hastada diyabetik nöropati gelişir. Sadece tek bir sinir etkilenirse buna diyabetik mononöropati, birkaç sinir hasar görürse diyabetik polinöropati denir. Nöropati çoğunlukla kasların hareketinden ve deri ve duyusal izlenimlerin taşınmasından sorumlu olan sözde periferik sinirleri etkiler. Öte yandan, diyabetik otonom nöropati, iç organ veya duyusal fonksiyonların (örneğin kalp ritmi bozukluğu, bağırsak felci, mesane zayıflığı veya erektil disfonksiyon) bozulduğu özel bir durumdur.
Diyabetik nöropatinin eşlik eden semptomları
Diyabetik nöropati, hangi sinirlerin etkilendiğine bağlı olarak birçok farklı şekilde kendini gösterebilir. Genellikle bu, sinirle ilgili anormal duyumlar ("parestezi") şeklinde olur, bu da etkilenenlerin karıncalanma veya yanma hissi hissetmesi anlamına gelir. Bazen nöropatik ağrı da ortaya çıkar. Etkilenenler bunu genellikle, genellikle yanma veya karıncalanma hisleriyle birlikte ani, şiddetli ağrı olarak tanımlarlar. Genellikle bu ağrı geceleri daha da kötüleşir ve etkilenen kişileri düzenli olarak uykudan mahrum eder. Nadir durumlarda, tek tek kaslarda veya cilt bölgelerinde felç veya uyuşma da meydana gelebilir.
Ayrıca şunu okuyun: Parmaklarda yanma
Teorik olarak diyabetik nöropatinin olası semptomlarının geniş bir yelpazesi olsa bile, bu hastalık genellikle belirli bir şemaya göre kendini gösterir: Her şeyden önce, karıncalanma ve yanma şeklinde ağrılı hislerin veya rahatsız edici bir soğukluğun tekrar tekrar hissedildiği ayaklar ve bacaklar etkilenir. - ve ısı algısı fark edilir. Zamanla tekrarlayan ateş ağrıları (nöropatik ağrı) birleşir ve semptomlar ellere ve kollara yayılır. Uygun tedavi başlatılmazsa, ekstremitelerde felç veya uyuşma meydana gelebilir.
Ayak ve bacak derisinin azalan hassasiyeti, karmaşık bir ikincil hastalığa da yol açabilir: diyabetik ayak. Bu başlangıçta ayağın garip bir şekilde yanlış hizalanmasına yol açar. Bunun nedeni, ayaktaki hasarlı duyu sinirlerine tepki olarak ağırlığın alışılmadık şekillerde değişmesidir. Hastalık ilerledikçe, ilgili kişi bir nedeni hatırlayamadan kabarcıklar, sıyrıklar ve diğer yaralar ortaya çıkar. Bunun nedeni diyabetik nöropatidir: Cilt hassasiyetindeki azalma nedeniyle, ayak daha az sıklıkta yeniden konumlandırılır ve ağırlık daha az ayağın farklı bölgelerine kaydırılır. Bu nedenle, daha uzun bir süre boyunca, ayağın aynı bölgesine büyük bir baskı uygulanır ve bu da cilt tahrişine ve zamanla yaraların açılmasına neden olabilir.
Diyabetik otonom nöropatinin semptomları bundan bağımsız olarak düşünülmelidir. Bunlar arasında ara sıra kalp çarpıntısı veya tökezlemesi, azalmış veya artmış terleme, ishal ve kabızlık, geğirme ve erektil disfonksiyon ile düzenli şişkinlik yer alır.
Diyabetik Nöropati Tedavi Edilebilir mi?
Diyabetik nöropati gerçekten tedavi edilemese de, hastalığın seyri, belirli koşullar altında, ilgili kişinin artık ilişkili semptomları hissetmediği ölçüde olumlu yönde etkilenebilir. Bununla birlikte, bu ancak nöropatinin çok hızlı tanınması ve hemen tedavi edilmesi halinde mümkündür. Altta yatan diabetes mellitusun disiplinli ve etkili tedavisi de aynı derecede önemlidir. Daha ileri aşamalarda, bu önlemlerle bile, semptomlardan tamamen kurtulmak mümkün olmayabilir, ancak en azından net bir iyileşme sağlanabilir. Bu yönler, diyabet tedavisini tutarlı bir şekilde takip etmenin ve düzenli kontroller yaptırmanın ne kadar önemli olduğunu açıkça ortaya koymaktadır.
Diyabetik nöropatinin seyri nedir?
Diyabetik nöropatinin seyri çok değişkendir ve kan şekeri kontrolünün kalitesine büyük ölçüde bağlıdır. Bu tutarlı ve disiplinli bir şekilde yapılırsa, sinir hasarının ilerlemesi genellikle yavaşlatılabilir veya hatta tamamen durdurulabilir ve semptomlar en aza indirilebilir. Hatta bazı hastalar diyabet ve nöropati tedavisi altında tamamen semptomsuz hale gelir. Bununla birlikte, bir kural olarak, nöropatinin ve dolayısıyla ilişkili semptomların yavaş bir ilerlemesi gözlenebilir. Kontroller için önerilen aralıklara uymak çok daha önemlidir! Diyabetik ayak sendromunun gelişmesini önlemek için, ayaklarınızı (özellikle ayak tabanlarınızı ve ayak parmakları ve topuklar gibi diğer basınç noktalarını) cilt tahrişleri ve hatta açık alanlar için düzenli olarak kontrol etmelisiniz.
Diyabetik nöropatinin tedavisi
Bir kez meydana gelen sinir hasarı tersine çevrilemeyeceği için, odak noktası hasarın ilerlemesini önlemek ve semptomları en aza indirmektir. Diyabetik nöropatinin önlenmesi ve aynı zamanda tedavisi için en iyi ve en etkili önlem, kan şekeri seviyesinin optimum şekilde ayarlanmasıdır. Alkol ve nikotinden uzak durmanın da hastalığın seyri üzerinde olumlu bir etkisi vardır. Tedavi eden hekime (genellikle aile hekimi, diyabetolog ve nörolog) danışarak seçimi yapılması gereken parestezi, fonksiyonel bozukluklar ve ağrıyı azaltmak için çeşitli tedavi seçenekleri vardır. İlaç tedavisine ek olarak (aşağıya bakınız), fizyoterapi (özellikle felç semptomları için), elektriksel sinir stimülasyonu (TENS) veya soğuk ve ısıl tedaviler de vardır.
Daha fazlasını okuyun: TENS elektroterapi
Diyabetik nöropati için hangi ilaçlar kullanılır?
Diyabetik nöropatide kullanılan başlıca ilaçlar diyabet ilaçlarıdır. Sadece optimal ve tutarlı kan şekeri kontrolü ile diyabetik nöropatinin ilerlemesi sürdürülebilir ve eşlik eden semptomlar hafifletilebilir veya hatta tamamen ortadan kaldırılabilir. Şeker hastalığının türüne göre insülin şırıngaları ve / veya ağızdan alınabilen ilaçlar kullanılır. Bunlar, diyabet tedavisi ile ilgili makalede daha ayrıntılı olarak tartışılmaktadır.
Diyabet ilaçları hakkında daha fazla bilgiyi şu adreste bulabilirsiniz: Diyabet tedavisi
Trisiklik antidepresanlar, anormal duyuların ve nöropatik ağrının tedavisinde merkezi bir rol oynar. İsim, bu maddelerin başlangıçta depresyonu tedavi etmek için kullanılmasından ve ancak daha sonra keşfedilen sinir ağrısı üzerindeki olumlu etkisinden geliyor. Bu ilaç sınıfının en yaygın temsilcileri amitriptilin, imipramin ve nortriptilindir. İkincil hastalıklar onların kullanımına karşı çıkarsa veya kullanımları aşırı yan etkilere neden olduysa, alternatif olarak karbamazepin reçete edilebilir. Diğer bir alternatif, etkilenen bölgelere kapsaisin krem sürmektir, ancak etkilenenlerin çoğu onu çok iyi tolere etmez. Güncel araştırmalar, sadece ağrıyı tedavi etmekle kalmayıp, aynı zamanda sinirdeki yapısal hasarı da etkileyebilecek maddelerin geliştirilmesiyle ilgilidir. Bununla birlikte, şimdiye kadar, sadece a-lipoik asidin intravenöz (yani infüzyon yoluyla uygulanan) uygulaması için olumlu bir etki kanıtlanmıştır.
Diyabetik nöropatinin süresi
Diyabetik nöropati, mevcut duruma göre, tedavi edilemez olarak sınıflandırılması gerektiğinden, ancak en iyi durumda kontrol edilebilir, maalesef bir ömür boyu etkilenenlere eşlik edecek. Optimal kan şekeri kontrolü ve ağrı tedavisine başlandıktan sonra, ancak birkaç hafta içinde semptomlarda önemli iyileşmeler sağlanabilir. Bununla birlikte, çoğu zaman, zaman içinde semptomlarda döngüsel bir artış ve azalma olur ve bu, daha sonra ilaç dozajında karşılık gelen bir esneklik gerektirir.
Diyabetik nöropatinin teşhisi
Teşhis için başlangıç noktası kişinin hisleridir: Semptomlarla ilgili açıklamaları, doktora semptomların büyük olasılıkla diyabetik nöropatiden mi kaynaklandığı veya diğer nedenlerin daha açık olup olmadığı konusunda önemli bilgiler verebilir. Diyabet hastaları, semptomlar olmasa bile sinirlerinin durumunu kontrol ettirmek için yılda bir kez diyabetolog veya nörologlarını ziyaret etmelidir. Doktor önce cildin ve reflekslerin çeşitli duyusal hislerini (ağrı, dokunma, titreşim ve sıcaklık) kontrol edeceği birkaç basit fonksiyon testi yapacaktır.Çoğu insanda diyabetik nöropatinin ortaya çıktığı yer burası olduğundan, bu muayene genellikle bacaklarda başlatılır. Fizik muayene, diyabetik nöropatinin varlığını ortaya çıkarırsa, şüpheyi doğrulamak ve hasarın boyutunu belirlemek için ileri tetkikler yapılabilir. Bunlar, elektromiyografi (EMG) ve sinir iletim hızı (NLG) ölçümü ile elektronörografiyi (ENG) içerir. Diyabetik otonom nöropatiden şüpheleniliyorsa, diğer muayene yöntemleri kullanılır: örneğin 24 saatlik bir EKG kullanılarak kardiyak aritmiler incelenebilirken, sözde bir Schellong testi kullanılarak dolaşım istikrarsızlığından şüphelenilebilir (yatma pozisyonundan hızlı bir şekilde kalkmadan önce ve sonra tekrarlanan kan basıncı ölçümleri) değerlendirilebilir.
Sinir iletim hızının belirlenmesi
Bir elektronörografinin (ENG) bir parçası olarak sinir iletim hızının ölçümü, diyabetik nöropatinin teşhisi ve izlenmesi için muhtemelen en yaygın cihaz tabanlı muayene yöntemidir. Bunu yapmak için, ciltte aynı sinirin geçtiği bölgelere iki elektrot yapıştırılır. Daha sonra elektrotlardan biri yoluyla bir elektrik darbesi gönderilir ve sinyalin ikinci elektrota ulaşmasına kadar geçen süre ölçülür. Normal değerlerle veya önceki muayenelerden alınan değerlerle yapılan karşılaştırma, sinir hasarı olup olmadığı veya sinirin durumunun önceki muayeneye göre nasıl geliştiği hakkında bilgi sağlar. Sinir iletim hızı elektromiyografi bağlamında da belirlenebilir: Bu amaçla incelenecek sinir bir elektrot ile uyarılır ve ardından kas yanıtının gücü ve gecikme süresi bir kas elektrodu kullanılarak ölçülür.
Diyabetik polinöropatinin sakatlık derecesi nedir?
Diyabetik polinöropatide engellilik derecesi sorusu genel olarak cevaplanamaz. Sınıflandırma, özellikle polinöropatinin neden olduğu bozulmanın kapsamı ve altta yatan diyabet hastalığı için gereken tedavi miktarı dahil olmak üzere çeşitli faktörlere bağlıdır. Prensip olarak, tip 1 veya tip 2 diyabet olup olmadığı önemsizdir, ancak tip 1, kesinlikle gerekli olan insülin enjeksiyonları nedeniyle genellikle daha fazla çaba ile ilişkilendirilir.
Bu hususlar temelinde, örneğin, ciddi başka hastalıkları olmayan ve dolaylı hasarı olmayan (diyabetik polinöropati gibi) bir tip 1 diyabetik şu anda 40 engelli olarak sınıflandırılmıştır. En az 50 olan bir engellilik derecesi, ciddi bir engelliliğe karşılık gelir ve Sağlık Hizmetleri Yönetmeliğine göre, günde üçten fazla insülin enjeksiyonu, insülin dozunun kendi kendine ölçülen kan şekeri seviyesine bağımsız bir şekilde ayarlanmasını ve yaşam tarzındaki ciddi değişiklikleri gerektirir. Küçük kelime "aynı zamanda" burada belirleyicidir: Etkilenenler günlük kan şekeri ölçümlerinin ve insülin enjeksiyonlarının yaşam yolunda önemli bir kesinti olduğunu iddia etseler bile, bu adımlar kanun koyucular tarafından önceki paragrafta işaretlendiği gibi kabul edilir. Sonuç olarak, polinöropati veya diyabetik ayak sendromu gibi 50 ek kesiğin bir dereceye kadar sakatlığı için mevcut olmalıdır.
Diyabetik Nöropatinin Nedenleri
Adından da anlaşılacağı gibi, diyabetik nöropatinin nedeni, tanımı gereği diyabettir. Sinir hasarı, tedavi edilmemiş veya kötü tedavi edilmiş diabetes mellitus durumunda olabileceği gibi, kalıcı olarak artan kan şekeri konsantrasyonuna dayanmaktadır. Zarar verici etkisi şekeri etkilemez (glikoz) kendisi, ancak bozulma ürünlerinden biri olan metilglioksal. Bu, vücutta bazı enzimler tarafından daha da parçalanır, ancak bunlar kalıcı olarak yüksek kan şekeri seviyelerinden etkilenir. Bu nedenle uzun vadede metilglioksal birikir, bu da sinir hücrelerindeki ince düzenlenmiş iyon taşıma süreçlerini bozar ve böylece işlevselliklerini bozar. Şu anda metilglioksal seviyelerini düşürebilecek aktif bileşenler konusunda araştırmalar yapılmaktadır.