Son 13 - 14 yılları, Rusya'da, yaşam standartlarının en görkemli sıçraması çağının çağrısı olarak hatırlanacak. tarih ülke. Vladimir Putin'in sert eleştirmenleri bile hayatın onunla daha iyi hale geldiğine katılıyorlar. Bu tartışılmaz gerçeği son derece yüksek petrol fiyatları ile açıklıyorlar ve Putin'e sırasıyla dünya ticaret ortamına şüpheli bir şekilde şanslı olan bir yöneticinin rolü veriliyor.
Bu açıklamada birçok gerçek var, ama hepsi değil. Ne de olsa, yüksek yağ maliyeti ile Putin saltanatının dördüncü yılında sadece 2003 ile “taşımaya” başladı. Ancak ülkedeki yaşam standardı, 1998'un sonunda düşük bir noktaya ulaştı ve ardından büyümeye başladı - Putin 'in başbakan olarak atanmasını beklemiyor, sonra da cumhurbaşkanı olarak seçildi.
Açıkçası, en yeni iyiliğimizin olgusu daha ayrıntılı bir çalışma gerektiriyor. Resmi istatistikleri kullanacağız - özellikle doğru olmasa da, bazen kendisiyle çelişiyor ve her zaman resmi süslüyor, ancak başka bilgi eksikliği için bunu yapacak. Özellikle fenomenin kendisi gözle belirlenebildiğinden, herhangi bir sayı olmadan: refahın gelişimi belirgindir ve önceki 20 yıllarında (1970'in sonundan ve 1990'in sonuna kadar) arka planına karşı daha etkileyici görünüyor hayat sürekli azaldı. Bu nedenle, aniden tüm yeni maddi çıkarlara katılmaya başlayan sıradan insanların zaferi, hayırsever Putin'e olan saf coşkularının anlaşılması kolaydır.
Alexey Kudrin tarafından yayınlanan son bir makalede (ve Rosstat verilerine dayanarak) yapılan hesaplamalara göre, 2000'te ortalama Rus maaşı $ 79 ve 2012, $ 835 idi. Doların satın alma gücünde yıllar içinde bir düşüşe ayarlanmış olsa bile, büyüme hala fazla olmasa da altı faktördür.
Fakat bu ortalama bir Rus yaşam standardının on iki yılda altı kat büyüdüğü anlamına mı geliyor? Hayır, demek değil.
İnsanların geliri sadece maaş değil, aynı zamanda emekli maaşları, ödemeler ve daha fazlasıdır. Bu nedenle, kişi başına düşen nakit gelir gibi her şeyi kapsayan bir gösterge alıyoruz. Dolar cinsinden değil, ruble cinsinden ölçülür. 2012’te, kişi başına düşen ruble nakit geliri 10’ten neredeyse tam olarak 2000 kat daha fazla idi. Bununla birlikte, bu yıllardaki enflasyon iptal edilmedi, resmi verilere göre, mal ve hizmetler için tüketici fiyat endeksi, 12 tarafından aynı yıllarda 3,5 oranında arttı. Hangi ortalama Rus ortalama tüketici kapasitesinin üç kattan biraz daha fazla arttığı sonucuna varabiliriz (10 bölü 3,5). Ancak bu aynı zamanda bir sadeleştirme olacaktır - yukarıda belirtilen tüketici fiyat endeksi sadece istatistiksel servis tarafından süslendiğinden değil, aynı zamanda temelde önemli olan şeyleri içermez. Örneğin, konut fiyatlarındaki artış.
Bununla birlikte, çeşitli tüketim mallarının mevcudiyetinde çok gerçek ve çok keskin bir artış gerçekten gerçekleşiyor. Devlet istatistiklerine inanırsanız, o zaman 2012’te, ortalama bir Rus, 2000’teki kişi başına düşen ortalama gelirden iki kat daha fazla mal alabilir. Ayrıca, gıda iki katına ve diğer tüketim mallarına - üç kez muhtemeldir.
Gerçekten "daha iyi giyinmeye başladık". Sadece buna ek olarak şunu da eklemeliyiz ki, kamu hizmetleri için daha az ücret ödeyerek “daha az” olmadık ve daha da ötesi yeni daireleri “daha kolay” almadık.
Kamu hizmetleri için olduğu gibi, her türlü devlet tekelinin hizmetlerinin yanı sıra, son 12 yıllarında, vatandaşların parasal gelirleri ile aynı veya neredeyse aynı hızla arttı. Bu resmi hesap ise. Ve dürüst olmak gerekirse, o zaman daha hızlı. Ve bazı pozisyonlar için - çok daha hızlı.
Daire alımı ile daha ilginç. Tüketici patlaması yıllarının hiçbirinde, Sovyet konut inşaatının zirvesinde, en azından 1970'te olduğu gibi (metrekare olarak) inşa edilmediler. Dahası, ortalama alan bakımından mevcut daireler o zamandan daha büyüktür (bu, toplam kiralanan daire sayısı artık daha azdır) ve ek olarak, bazıları konut için değil, yatırım amacıyla satın alınmıştır. Yukarıdakilerden, diğer şeylerin yanı sıra, bugün inşa edilen dairelerin sadece konut ihtiyacı olanlar için yeterli olmadığı izlenmektedir. Bugün, ailelerin sadece dörtte biri kendi evlerini satın almak için maddi fırsatlara sahip - bu, 1990'un sonundan biraz daha iyi ve Sovyet sistemine kıyasla büyük bir adım. Tüketici mucizesi, konut sektöründe geçen bir nedenden ötürü, zekice giysi içinde kendini gösterdi.
Ancak, bunun hemen gerçekleşmediğini gösteren detaylar. Beş yıl boyunca, 1999'ten 2003'e, yeni inşa edilen ekonomi sınıfı bir dairede metrekare başına ortalama fiyat (ruble cinsinden) 3 sürelerini artırdı. Ve aynı yıllar için kişi başına düşen gelir, 5 zamanını arttırdı. Bu yıllarda enflasyonun şu anki rakamdan çok daha yüksek olduğunu hatırlatmaya ek olarak, bu rakamlar şaşırtıcı olduğunu gösteriyor: ekonomik büyümenin ilk beş yılında konut satın almanın (ki, 1998'un sonunda hatırladım) ortalama Rus için daha uygun hale geldiği ortaya çıktı. Yiyecek ve diğer ürünler de daha erişilebilir hale getirildi, ancak daireler kadar hızlı değildi. Böylece, ilk aşamadaki tüketici mucizesi, gelecekten farklı olarak düzenlenmiştir.
Ve sadece önümüzdeki beş yıl içinde, 2004-th ile 2008-th arasında, her şey bir şey yapmak için düştü. Metrekare bu beş yılda 3,5 için fiyatını yükseltti ve rububle geliri üç kattan az arttı. Daireler daha az ekonomik hale geliyordu ve bu durum, enflasyondaki düşüşe ve tüketici, yiyecek, paçavra ve araçların mevcudiyetinde keskin bir artışa neden oluyordu.
Son birkaç yılda, talep yetkililer tarafından hala desteklense de, büyüme azaldı. Örneğin, Ocak ayında 2013'ta sanayi üretimi, bir yıl öncekine göre% 0,8 düşüş gösterdi. Ancak, bu üzücü gerçeğe rağmen, gerçek (yani enflasyonu hariç tuttu), vatandaşların gelirleri geçen yılın Ocak ayına göre% 0,7 arttı ve ortalama reel ücret (esas olarak polis, askeri ve kısmen öğretmenler nedeniyle) yükseldi. 8%. Hazine boşaldığında, birisine gerçekten maaş eklemenin tek bir yolu olduğunu, yani, bazı hilelerle diğerlerinden para almak için unutmanın çok güzel bir yolu.
Ama yapabileceğin hiçbir şey yok. Mucize sona erer ve ayrılmada bize hangi mirası bıraktığını anlamamız gerekir.
1999-2003’te, yaşam standartlarındaki artış, yalnızca verimliliğin artmasına dayanıyordu. Tüketim artışı, daha önce olduğu kadar hızlı değildi, fakat sağlıklı bir temele sahipti ve geniş bir cepheye yürüdü ve ucuz Rus tüketim mallarının üretimini ve konut inşaatını teşvik etti. Emek verimliliği bu beş yılda yaklaşık% 30 arttı ve görünüşe göre tüketim seviyesi biraz daha yüksek.
Ardından tüketici patlamasının ikinci ayağı geldi - petrolün hızla yükselmesi ve dolar olarak ödenen mal ve hizmetlerin ithalatı, petrol, gaz ve akaryakıt fiyatlarının yükselmesi için yükseldi. Alexei Kudrin'e göre, 2000-2003'te, petrol ve gaz ihracatı yılda sadece 53 - 56 milyar dolar, 2012 ile yıllık 300 milyar dolar artarak, 350 milyar dolara yükseldi ve buna paralel olarak, yurt dışından mal ve hizmet ithalatı da arttı: 2000’te, yalnızca 60 milyar dolardı ve 2012’e göre, 380 milyar dolar yükseldi, yani. Bu ithalatın tamamı sıradan vatandaşlar tarafından tüketilmek için tasarlanmadı, ancak açıkça yarıdan fazlası var. Bunlar, kıyafetler, ev gereçleri, gıda maddeleri ve yabancı markaların arabalarıdır (sözde ülkemizde yapılmış ve aslında sadece yurt dışından ithal edilen bileşenlerden yapılmıştır).
Tüm ekonomi kurallarına göre, petrol patlaması Rusya'ya “Hollanda hastalığı” getirdi. Yani, ithal edilen malların nispeten ucuz ve ekonomik hale gelmesi nedeniyle Rusyanın “daha fazla ve daha iyi giyinmelerini” ve kendi ürünlerini nispeten pahalı ve sonuç olarak daha az ve daha az rekabetçi olmalarını sağlayarak, diğer para birimlerine göre ruble istikrarının sağlam şekilde güçlendirilmesidir. Ek bir sapma olarak, yetkililerin nakit pompalamalarından kaynaklanan Hollanda hastalığı, konut piyasasında “kabarcık” sağlamıştır, çünkü on yıldan bu yana fiyatlar kesinlikle yüksek.
Bugün Rusya'da satılan malların yarısından fazlası ithal edilmektedir. Artan ulusal para birimi ve iş ortamımızın diğer özellikleri karşısında hayrete düşüren kendi üreticilerimiz, geliştirme teşviklerini çoktan yitirdiler. Sonuçta, bürokrasiyle birleştirmek ve petrodolları kesmek, yenilikçi faaliyetler taklit etmek ve Potemkin zirvelerini ve olimpiyatları konveyöre koymak çok daha kolaydır.
Rusya ekonomisindeki emek üretkenliği, şimdi yıllar önce 10'ten en fazla bir buçuk kat daha yüksektir. Aynı zamanda, tüketim düzeyi daha da artmıştır ve olduğu gibi kalacaktır, petrodollar ithal edilen malları ithal etmek için yeterli olacaktır (ve yakında yeteri kadar sona erecektir).
Vatandaşlarımızın kazandığı refahın üzerinde durduğu her iki sütun da sarılıyor.
İşgücü verimliliği, normal tüketim seviyesini sağlamak için açıkça yetersizdir. Yetkililerimiz, bilinen ancak popüler olmayan tariflerle yükselişini hızlandırmak için yetersiz ve korkakça.
Petrodollar enjeksiyonları büyümeyi durdurdu. 2011'te maksimuma ulaştılar. 2012 aynı kaldı. Geçen aylarda, 2013-th, onlar tekrar büyümemiş. Yetkililer, freebie gelirlerinin büyümesi hakkında çok fazla hayal kurmuyorlar, aksine düşmüyor - devam eden tüketici patlaması yanılsamasını sürdürmek giderek daha zor hale geliyor.
Bugün, görünüş olarak etkileyici bir ekonomiye sahibiz, ancak 2003'un dönüm noktasına göre daha az rekabet ve gelişme yeteneğine sahibiz. Yetkililerin tüketim artışına ikna ettikleri bir bütün neslin yanı sıra, tabiatın yasaları değilse de en azından Vladimir Putin'in yasaları.
İllüzyonlara veda çoktan başladı. Pürüzsüz (pahalı bir yağ ile) olabilir veya hiç pürüzsüz (ucuz) ile olabilir. Ancak bu veda gerçekleşene kadar, ekonomik olanı da içeren yeni bir politikamız olamaz.
Makaralama desteği refah
- Yazar:
- Sergey Shelin
- Orijinal Kaynak:
- http://www.rosbalt.ru/business/2013/03/11/1104165.html
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter