

"KENDİNİZ GİBİ OLUN, HER ZAMAN YAPTIĞINIZI YAPIN"
Senaristliğini Pablo Solarz, yönetmenliğini ise Carlos Sorin'in yaptığı Arjantin Hikâyeleri, Arjantin'in güneyinde, kilometrekare başına iki kişinin düştüğü Patagonya'da çekildi. Patagonya'nın ilginç bir hikâyesi var: Rivayete göre denizciler dağların arasından geçerken kıyıda çok uzun boylu, iri bir adam görürler. Bu adamın boyu o kadar uzundur ki, denizciler adamın yanında çok küçük kalır. Kaptan Magellan bu adamı esir alır ve büyük ayak manasına gelen “patagon” ismini verir. Patagon'un ölmesinden sonra o bölge Patagonya olarak anılır. Patagonya'nın bir yarısı Arjantin, diğer yarısı da Şili'ye ait. Arjantin'e ait bölge daha kurak ve soğuk bir bölge. Yerleşim alanları ise çok dağınık. Boş arazilere çok sık rastlıyorsunuz. Koyun yetiştiriciliği aşırı gelişmiş olduğu için etli yemeklerin daha sık yendiği bir bölge aynı zamanda.
Filmin görüntü yönetmenliğini Hugo Colace, kulağa hoş gelen sade müziklerini ise Nicolas Sorin yaptı. 2002 yılı yapımı Arjantin Hikâyeleri Türkiye'de 21 Kasım 2003 tarihinde Barbar Films firmasının eşliğinde gösterime girdi. Film kendini dünya arenasında komedi-drama dalında izleyicilere tanıttı.
2002 San Sebastian festivali jüri özel ödülünü almaya hak kazanan Arjantin Hikâyeleri, Arjantin'in fakir görünümlü Patagonya'sında kesişen üç hikâyeyi anlatıyor. 80'lik dede Don Justo Benetictis'in köpeğini aramak için yola koyulduğu, şehirlerarası seyyar satıcılık yapan Roberto'nun bir zamanlar müşterisi olan ve aynı zamanda ilgi de duyduğu kadının çocuğuna vermek için çabaladığı doğum günü hediyesi ve utangaç bir ev hanımı olan Maria Flores'in katılmaya hak kazandığı yarışma programıyla, tragedyayı andıran üç farklı hikâye, bu nadide filmin içinde gizem kokarak hayat buluyor adeta. Don Justo'nun köpeğine ulaşmak için gösterdiği uğraş başına ilginç olayların gelmesine, Roberto'nun, vereceği hediye ile ilgili kararsızlığı Don Justo ile beraber hareket etmesine yol açıyor. Aynı zamanda Maria da katıldığı yarışma programında kazandıkları ile yaşadığı yere dönmenin hesaplarını yapıyor. Bu üç ilginç karakterin yazgılarının kesişimleri, tadını damağımızda uzun süre hissedeceğimiz bir final ile son buluyor.
Gerçeklerin farkına varabilir misin?
Aynı zamanda kendinizi içinde hissedip, çeşitli düşüncelere daldığınız bir film Arjantin Hikâyeleri. Küçük ayrıntılar her zaman gözden kaçmıştır. Çünkü gizem yazgının da getirisidir. Don Justo'nun kaderi, Roberto'nun içinde bulunduğu ruh hali, Maria'nın çaresizliği, karakterlerin bizlere neden bu kadar yakın geldiğinin bir anlatısı. İçimizdeki küçük çocuğa dokunmak istemiş Arjantin Hikâyeleri; birkaç kural koymuş hayatlarımızın içine. Vicdan azabı insana imkânsız görünen her şeyi yaptırabilir. Aldığımız kararlar çoğu zaman içinde bulunduğumuz anın ya da geçmişimizin sonuçlarından ibaret olmuştur. 'Geçmişin içinde yaşamak' ve 'anı yaşayıp kararlar almak' ani amaçlar doğurmuştur bizlere. İnanç ve istek amaca giden yolda her zaman baş kuralları oynar. İsteksiz bir beden, isteksiz bir ruh başarıyı kısıtlayacaktır. Karakterlerin bu kurallar dahilinde hareket etmesi, izleyiciye mutlu bir finalin geleceği hissini uyandırıyor. Fakat hayat, her zaman istemediğimiz zorluklar çıkaracaktır, bu zorlukların da bir önyargı doğuracağı yadsınamaz bir gerçek. Yönetmen filmi bu evreden sonra farklı bir konuya taşıyor. İstediğini elde etmek, hayatla uğraşmaktan ziyade kendinle de savaşmaktır aslında. Ve sonuca başarıyla ulaştığımızda, çoğumuzun aklına gelmeyen bir soru soruyor Arjantin Hikâyeleri… Elde ettiğin şey, başarı sandığın şey aslında hiçbir şey ise, bunun gerçekten farkına varabilir misin?
Oyuncu kadrosunda sadece iki tane profesyonel oyuncu bulunuyor
Amatör oyuncuların, profesyonel oyunculara göre daha tecrübesiz olduğu bir gerçek. Fakat Arjantin Hikâyeleri oyuncu kadrosunda iki tane profesyonel oyuncu barındırıyor. Roberto rolündeki Javier Lombardo filmin ilk profesyonel oyuncusu. Don Justo Benedictis rolündeki Antonio Benedictis 80 yaşında bir filmde oynacağını hiç düşünmemiş. Arjantin'de dans öğretmenliği yapan Javiera Bravo da Maria Flores rolünde karşımıza çıkıyor. Maria'nın arkadaşını ise Mariela Diaz canlandırıyor. Ayrıca Estela'yı Laura Vagnoni, Losa'yı Carlos Montero ve Don Fermin'i Anibal Maldonado oynuyor.
Carlos Sorin: “Donmamak için araba kaloriferlerini kullanmak zorundayız.”
Filmin yansıttığı sıcaklık kamera arkasında da var. Oyuncuların çoğunun ilk kez bir filmde oynuyor olması hafif bir çekingenlik yaratmış, fakat oyuncular rollerine alıştıkça güzel bir sinerji yakalamış film seti. Görünenin aksine rüzgârlı, tozlu ve soğuk bir Patagonya'da zor şartlar altında çekiliyor Arjantin Hikâyeleri. Bütçenin darlığı sebebiyle Carlos Sorin'in ekibi sadece 13 kişi. Bu yüzden Carlos Sorin geniş bir hayal gücü kullanmak zorunda kalıyor. Oyuncularına hep aynı cümleyi tekrarlıyor: “Kendiniz gibi olun, her zaman yaptığınızı yapın.” Çoğu oyuncu kendi yaşantısıyla çıkıyor karşımıza. Film gerçek bir hikâyeyi anlatıyor gibi; herkes kendi yaşantısını oynuyor aslında. Yönetmen tripot, vinç gibi aletleri kullanmayı tercih etmemiş. Bu yüzden teknik ekibe çok fazla iş düşmüş. Fakat ekibin işini ne kadar zevkle yaptığı, filmi izlerken anlaşılabiliyor. Yönetmenin kamerasındaki ustalık da hiç şüphesiz herkesin yapabileceği bir iş değil. Kısacası sıcak, sade ve insanın içini okşayan bir film Arjantin Hikâyeleri…
| ~~~


Historias Minimas (Arjantin Hikâyeleri)
Yönetmen: Carlos Sorin
Tür: Dram
Senaryo: Pablo Solarz
Görüntü Yönetmeni: Hugo Colace
Müzik: Nicolas Sorin
Yapım: 2002
Gösterim Tarihi: 21 Kasım 2003
Yer: Arjantin
Süre: 93 Dakika
Oyuncular: Javier Lombardo, Antonio Benedictis, Javiera Bravo
~~~
Sayı: 46, Yayın tarihi: 11/05/2010


Başa dön