Transparent'in Üçüncü Sezonu, Merhamet İçin Güçlü Bir Savunmadır
Pfefferman ailesi, maneviyat hakkında tamamen yanlış bir fikre sahiptir.
Jennifer Clasen / Amazon Prime Videosu
duydun mu Tzadikim Nistarim ? Bu, doğruluğu dünyayı ayakta tutan 36 kişi için Talmudik terim, kıyamete karşı bir sigorta poliçesidir. Şeffaf Haham Raquel (Kathryn Hahn), gösterinin üçüncü sezonunun ortasında bir ibadet töreni sırasında açıklıyor.
Bu 36 kim? Raquel, cemaat mum ışığında kol kola girerken soruyor. bilmiyoruz. 36 bile bilmiyor. Peki ders nedir? Ders, birbirimize bir olabilirmişiz gibi davranmaktır. Ya da kim bilir, şu anda birinin yanında duruyor olabiliriz.
Bu, Yahudiliğin dışında bir hikaye, ancak altında yatan mesaj, inanç sistemleri arasında tanıdık geliyor. Hıristiyanlığın Altın Kuralı da aynı fikirdedir. öyle Şeffaf Yabancılaşmış akrabalarla veya dominatrixlerle uğraşırken, herkes için şefkat ve haysiyet ayırma fikrine odaklanan dokunaklı ve zekice üçüncü sezonu. Her zamankinden daha zorlayıcı olan Amazon dramının gerilimi, merkezi ailesi olan Pfeffermans'ın hiç kimse için gerçek nezaket gibi bir şey toplayamaması gerçeğinde yatmaktadır. Yanlış bir şekilde, mutluluğun cömertlikten değil, başkalarından alınması gerektiğine inanırlar.
Önerilen Kaynaklar
İlk sezon, uzun zamandır patriğinin Maura adında bir transseksüel kadın olarak tanımlanmasına tepki gösteren, varlıklı ve derinden kusurlu bir Los Angeles ailesini insanlaştırdı. İkinci sezon, Pfefferman'ların hayatlarını havaya uçurduğunu ve sosyal ilerlemenin tuzaklarını bencillik için bir bahane olarak kullandıklarını tasvir etti. Üçüncü sezon daha nazik ama bir şekilde daha keskin: Bu karakterler biraz bilgelik topladılar, ancak hala en önemli dersleri kaçırıyorlar. İlk başlarda Maura (Jeffrey Tambor) bir zamanlar umduğu her şeye sahip olmasına şaşırıyor ama hâlâ şu soruyla yanıp tutuşuyor: Neden bu kadar mutsuzum? Şeffaf Bunu cevaplamaya devam ediyor, bolca.
Mükemmel ve trajikomik ilk bölüm, ekonomik eşitsizliklere ve ırka derin bir ilgi gösterirken, sezonun temel mücadelesini oluşturuyor. Maura, LGBT gençler için bir yardım hattında çalışıyor ve Los Angeles'ın daha fakir bir bölgesindeki genç bir trans kadından bir çağrı alıyor. Bir bağlantı kuruyorlar ama kadın telefonu kapatıyor ve Maura'yı protokolü bozması ve gerçek hayatta arayanı bulması için gönderiyor. Yolculuğunun saçma sapan sonunda Maura,stres nedeniyle çöktüve aşırı kalabalık ilçe hastanesi yerine Yahudi hastanesine götürülmek için yalvarıyor.Sözde insani görevinin yalnızca başkalarına yük olduğu ve bunu başkalarından çok kendi iyiliği için üstlendiği açık.
Bencillik nedenleriyle bağlantı geri tepme girişimleri olarak sezon boyunca tekrarlayan bir kalıp. Ben senin lanet maceran değilim! Trace Lysette'in dingin bir güvenle oynadığı trans seks işçisi Shea, teklifinden sonra Josh Pfefferman'a (Jay Duplass) bağırır.arkadaşlık bir röntgencilik ve tiksinti tonu aldı. Başka bir noktada, Sarah Pfefferman (Amy Landecker)Yahudi doktrinine göre, hayırseverliğin konuşularak geçersiz kılındığını söyleyen Yahudi doktrinine göre, hayatında hiçbir zaman gerçek bir hayır işi yapmadığını fark eder. Ali Pfefferman (Gaby Hoffmann), zor bir zamanda Josh'a yardım etmek için her yolu denediğinde, Josh'ın bir art niyeti olmadığından emin olamaz. Ve benBir yolcu gemisinde geçen ustaca finalde, sabreden ana reisi Shelly, sonunda kendisine koşulsuz nezaket göstermesi için para ödenen bir kişiden biraz cesaret alır: bir uşak ya da onun deyimiyle, odayla birlikte gelen eşcinsel.Maneviyat göbek deliğinize tırmanıp kendi göt deliğinizden çıkıp buna bir yolculuk demek değildir.
Bunların hepsi kulağa kasvetli ve kötü niyetli, insan pisliğinin keşfi gibi gelebilir. Ancak dizinin yaratıcısı Jill Soloway'in son derece empatik film yapım tarzı ve yazarlarının ince, eğlenceli ayrıntılara olan tutkusu, diziye ruh katıyor ve karakterlerin tam bir canavarlığa dönüşmesini engelliyor. Performanslar her zamankinden daha kesin, ne tamamen iyi ne de tamamen kötü olan insanları natüralist bir şekilde tasvir ediyor. En etkileyici olanı, Soloway'in ekibinin, ister yeni ortamlar (terk edilmiş bir su parkı, bir orta-Amerikalı evanjelik hizmeti) aracılığıyla, isterse bakış açıları (bir bölüm, bir başkasının gözünden açılır) aracılığıyla, aynı büyük varoluşsal sorular arasında gezinirken aynı karakterler üzerinde yeni açılar bulmaya devam etmesidir. kaplumbağa ve bir diğeri tamamen Soğuk Savaş dönemi banliyölerine bir geri dönüş).
Gösterinin zarafeti kısmen, Pfefferman'ların tam olarak her aileden olmadığı gerçeğinde yatmaktadır: İzleyiciler giderek daha fazla anlamaya başladıkça, kalıtsal travmalarla şekillendiler ve sorumlu bir şekilde faydalardan nasıl yararlanamayacaklarını tam olarak anlayamadılar. sosyal kurtuluşun. Yine de, her zaman, bir bakış açısı vermek için bekleyen mükemmel bir şekilde ikincil karakterler vardır. Gösterinin şimdiye kadar sunduğu en iyi sahnelerden birinde, normalde çekingen ve zarif olan Haham Raquel, maneviyattan bahseden Pfefferman'lardan birinde hayal kırıklığı içinde patlıyor.
Maneviyatın sizin için ne olduğunu gerçekten hızlı bir şekilde açıklayabilir misiniz? o tükürür. Sana ne olmadığını söyleyebilirim. Canın istediğinde fikrini değiştirmiyor. Senin mutluluğunu takip etmiyor. Bu, göbek deliğinize tırmanıp kendi göt deliğinizden çıkıp buna bir yolculuk diyerek kendinizi bulmak değildir.
Maneviyatın gerçekte ne olduğu soruları cevapsız kalıyor. Ancak gösteri, meselenin gerçeğini yeterince açıklığa kavuşturdu ve aydınlanma, Pfeffermans'ın erişebilecekleri bir şey gibi geliyor, eğer kendilerine davranılmasını çok çaresizce istedikleri gibi başkalarına da davranabilselerdi.