We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Tláloc (pron. Aztek panteonunun en önemli ve heybetli tanrılarından biri olan Tla-loc, yağmur, su, yıldırım ve tarım tanrısı olarak kabul edildi. Hem hayat veren yağmur sağlayan hayırsever bir tanrı hem de fırtınalar ve kuraklık gönderdiğinde affetmeyen ve yıkıcı bir tanrı olarak görülüyordu. Aztek Yaratılış mitinde Tláloc 3. Güneş'in hükümdarıydı, 7. gün Mázatl'a (Geyik) bağlıydı, takvim eşdeğeri 9 Océlotl - Jaguar'dı, 13 Günün Lordu'nun 8'incisi ve dokuzuncu Lord'un dokuzuncusuydu. Gece ve onun hayvan işareti kartaldı.
Tláloc adı Nahuatl kelimelerinden türemiştir. tlali "toprak" anlamına gelen ve ok 'yüzeyde bir şey' anlamına gelir. Bununla birlikte, Olmec Tanrısı IV ve Maya Tanrısı B veya Chac ile birçok benzerliği paylaştığı için, tanrının kökenleri muhtemelen çok daha eskidir. Çeşitli Mezoamerikan kültürlerinde Tláloc, Mixtec için Dzahui, Totonac için Tajίn, Tarascan için Chupithripeme ve Zapotec için Cocijo olarak görünür.
Quetzalcoatl ve Huitzilpochtli (veya bazı versiyonlarda Tezcatlipoca) sürüngen canavar Cipactli'yi parçaladığında Yaratılış sırasında doğan Tláloc, yağmur, bulutlar, fırtınalar, sel, yıldırım, kar, buz ve hatta kuraklık gibi suyla bağlantılı herhangi bir meteorolojik koşulla ilişkilendirildi. .
Tláloc'un ayrıca, ticaret aletlerinin ve av silahlarının yaratıcısı Nappatecuhtli ve Chalco'nun hamisi Opochtli'yi içeren, topluca Tlálocs olarak bilinen dört renk ve dört ana yön olarak dört özel tezahürü vardı. Renkli bir görüntüde, Tláloc'un her biri ana yönleri temsil eden dört dev kavanozun yakınında olduğuna inanılıyordu. Doğu Tláloc'un kavanozundan, yaşam için çok gerekli olan yağmurları verirken, diğer kavanozlardan tanrı, insanlık ve mahsuller için çok ölümcül olan kuraklık, hastalık ve donun korkunç belalarını dağıttı. Alternatif olarak, Tláloc'ların dağların içindeki su kavanozlarını parçalamak için sopa kullandığında yağmurun geldiği düşünülüyordu. Gerçekten de, bu su küpleri kırıldığında çıkan sesin gök gürültüsü olduğuna inanılıyordu.
Dağlarla ilişkili olan Tláloc, aynı zamanda yağmur, hava ve dağ tanrılarından oluşan rengarenk bir grup olan Tlaloque'un hükümdarı olarak kabul edildi.
Dağlarla ilişkili olan Tláloc, kız kardeşi Chalchiúhtlicue (veya bazı versiyonlarda karısı) ile birlikte yağmur, hava ve dağ tanrılarından oluşan rengarenk bir grup (ikincisi özellikle 'küçük Tlálocs' veya Tepictoton olarak bilinir) Tlaloque'un hükümdarı olarak kabul edildi. ya da anne), kendisi nehirlerin, okyanusların ve sellerin tanrıçasıdır. Tláloc'un ayrıca iki karısı vardı: ilki çiçek ve bereket tanrıçası Xochiquetzal, ancak Tezcatlipoca tarafından kaçırıldığında ikinci bir yağmur tanrısı olan Matlalcueitl'i aldı.
İbadet ve Ritüel
Aztek başkenti Tenochtitlan'da, biri büyük tanrı Huitzilopochtli'ye (kuru mevsimi temsil eder) ve diğeri eşit statü verilen Tláloc'a adanmış Templo Mayor piramidi üzerinde iki ikiz tapınak kuruldu. Tláloc'un tapınağına giden anıtsal basamaklar mavi ve beyaza boyanmıştı, eski renk suyu temsil ediyordu, element tanrıyla çok güçlü bir şekilde ilişkiliydi. Tanrının tapınağı piramidin kuzey tarafındaydı ve yaz gündönümü ve yağışlı mevsimi işaret ediyordu. Piramidin içinde mercan, deniz kabukları ve deniz yaşamı gibi denizle bağlantılı teklifler bulunmuştur. Tláloc ayrıca, 400 metrelik artı Mt Tláloc'un tepesinde etkileyici bir şekilde yer alan Tenochtitlán'ın dışında bir dağ tapınağına sahipti.
Aşk tarihi?
Ücretsiz haftalık e-posta bültenimize kaydolun!
Tanrıya özellikle Atlcahualo (Aztek güneş takviminde 2. veya 1. ay), Tozoztontl (4. veya 3.) ve Atemoztli (17. veya 16.) aylarında çiçek sunulduğunda tapılırdı. Tanrıyı yatıştırmak ve onun lütfunu kazanmak için daha uğursuz teklifler, gözyaşları olumlu bir işaret olarak görülen ve Tláloc'tan gelen yağmur damlalarıyla bağlantılı çocuklar da dahil olmak üzere kurban kurbanlarıydı. Mısır başakları ve sapları da özel evlerde tutuldu ve bereket tanrısı kılığında Tláloc'un temsilcisi olarak saygı gördü.
Tláloc'un ayrıca, ölümden sonra sel, fırtına ve cüzzam gibi hastalıkların kurbanlarının alındığı diğer dünya cenneti Tlalocán'ı yönettiğine inanılıyordu. Ölenler, geleneksel ölü yakma yerine gömüldü ve kişi Tlalocán'a girdikten sonra yaprak ve çiçek filizlediğine inanılan bir tahta parçasıyla defnedildi. Daha sonra Postklasik Meksika'da Tláloc'un bir yağmur tanrısı için uygun şekilde nemli olan ama aynı zamanda muhteşem hazinelerle dolu mağaralarda yaşadığına inanılıyordu.
Sanatta Temsil
Tláloc'un sanattaki en eski temsilleri, tanrının şimşek kullandığı Tlapacoya'dan MÖ 1. yüzyıl vazolarına aittir. Teotihuacán'da mimarideki en eski tasvirler MS 2. ve 3. yüzyıla aittir. Teotihuacán'daki büyük Quetzalcóatl Piramidi'nde, Tláloc'un taş görüntüleri, çeşitli seviyelerde katmanlar boyunca Quetzalcóatl'ınkiyle değişiyor. Tanrının en heybetli temsillerinden biri (her ne kadar kız kardeşi Chalchúhtlicue olsa da) şu anda Mexico City'deki Ulusal Antropoloji Müzesi'nin dışında bulunan devasa taş heykel olmalıdır.
En önemli Mezoamerikan tanrılarının çoğunda olduğu gibi, Tláloc da genellikle yılanlarla birlikte tasvir edilir. Örneğin, şu anda Mexico City'deki Ulusal Antropoloji Müzesi'nde bulunan CE'nin ünlü 15. yüzyıl vazosunda olduğu gibi, çoğunlukla gözlüklü gözleri ve bir jaguar gibi büyük dişleri vardır. Heykelde, özellikle taşta, Tláloc'un ağzı, tanrının hayat veren yağmurunun Mezoamerikan tarımı için ne kadar önemli olduğunu simgeleyen bir volüt veya mısır koçanı şeklinde olabilir.
TLALOC
TLALOC Pan-Mezoamerikan yağmur ve bereket tanrısı, Orta Meksika'nın Aztek veya Mexica tarafından seçildi. Nahuatl teriminden türetilen ve "o, dünyanın vücut bulmuş halidir" anlamına gelen bir kelime seçtiler. Mesoamerica'daki diğer doğurganlık tanrıları arasında Maya arasında Chac, Zapotec arasında Cocijo, Mixtec arasında Tzahui ve Totonac arasında Tajin bulunur. Bu tanrıların çoğu, Mesoamerica'nın çağdaş yerli halkı tarafından ibadet edilmeye devam ediyor.
Tlaloc, Teotihuacan'da ilk kez MS 200 ile 700 yılları arasında ortaya çıktı. İkonografik olarak duvar resimlerinde ve tapınaklarda yuvarlak, "gözlüklü" gözleri ve sivri ağızlı olarak tasvir edilmiştir. Yırtıcı özelliklere sahip bir jaguara şiddetle benziyor. Teotihuacan'da yağmur, bereket, zenginlik ve prestij ile ilgili fikirler insan kurban etme ve savaşla birleştirildi.
Meksika döneminde (1325 – 1521 ce) Tlaloc ile ilgili daha ayrıntılı metinsel bilgiler mevcuttur. Aztekler için on sekiz yirmi günlük "ay" ve beş "şanssız gün"den oluşan takvim yılı boyunca, törenlerin yaklaşık yarısı Tlaloc'a adandı. İnsan kurban etme, oruç ve bayram gibi bu törenler atalar, yiyecek, yağmur ve doğurganlık gibi konulara odaklandı. Bu nedenle Tlaloc'a tapınma, geniş bir Mezoamerikan kaygıları yelpazesini kapsıyordu ve tüm kozmolojinin daha genel anlayışlarını dile getirdi.
Su, Mezoamerikan dinlerinde önemli bir unsurdu. Tören merkezlerindeki ikonografideki varlığı, maddi ve sembolik önemini göstermektedir. Tören alanı boyunca suyun dolaşımı, oradaki tapınaklarda barınan tanrılarla yakından ilişkiliydi.
Aztek kozmolojisine göre, tüm maddi varoluş su ile çevriliydi. Aztek dili olan Nahuatl'da (hala yaklaşık üç milyon Meksikalı tarafından konuşulmaktadır), şehir kelimesi altepetl. Kelimenin tam anlamıyla çevirisi "su dağı"dır ve şehri tanımlayan merkezi tören tapınağını tanımlar. Dağların denizden gelen su kapları olduğu düşünülüyordu. Tlaloc, suyun yeryüzündeki dolaşımını denetledi, bu nedenle insanlar, doğru miktarda suyu serbest bırakması için onu yatıştırdı.
Ritüel betimlemeler, insan vücudu ile yeryüzü arasındaki ilişkiyi vurgulamıştır. Her iki nesnenin de aynı anda sıvı kapları olduğu ve sıvıyla çevrelendiği anlaşıldı. İnsan eti, canlı bir sıvı olarak anlaşılan kan için bir kaptı. Hamilelik sırasında, insan vücudu amniyotik sıvı ile çevriliydi. İnsan varlığının bu maddi yönleri, Azteklerin yaşadıkları manzaraya ilişkin anlayışını yansıtıyordu. Böylece, Tlaloc'un insan armağanlarını alabileceği belirli yerlerde şifa uygulamaları, çeşitli kehanet faaliyetleri ve doğum ve çocuk yetiştirme ile ilgili ritüeller gerçekleştireceklerdi.
İnsan vücudunun maddi yapısı, toprağın maddi yapısına tekabül ediyordu. Böylece Tlaloc, bir yağmur tanrısı olmasına rağmen, Tlalteuctli'nin "dünya efendisi" olduğu da anlaşıldı. Vücudu timsahınkine benzetildi: sırtının sırtları dağlar ve vadilerle ilişkilendirildi ve ilkel tuzlu su denizinde yüzdüğü söylendi. Tlaloque'lar "yağmur cüceleri"ydi, yani kar, sulu kar ve şimşek gibi çeşitli klimatolojik olaylarla ilişkili daha küçük tanrılardı.
Tlaloc'un yemek yemesi gerekiyordu. İnsanlar ve Tlaloquelar arasındaki törensel ilişki, öncelikle yiyecek alışverişine dayanıyordu. Mesoamerica'da tarımın gelişmesi için yağmur şarttı. Özellikle, birkaç bin yıl boyunca mısır ekiminin gelişimi, şehir kültürünün temeli haline gelmişti. Sonuç olarak, Aztek yağmur tanrılarını yatıştırmak için ritüel stratejiler uyguladı, böylece tarımsal ödül için yeterli miktarda nem salıyorlardı. Tlaloc'un vücudundaki toprak ve suyun etkileşimi nedeniyle insanlar büyüdü ve gelişti. Aztekler, insan kurban edilerek Tlaloc'a verilen insan etinin ve kanının vücudunu koruduğuna ve yeniden canlandırdığına inanıyordu. Böylece, Tlaloc ve Aztek yakın, karşılıklı bir ilişki içindeydi.
Tören tapınakları veya altepetl, tanrıların sulu konutlarına açılan açıklıklardı. Yine de insan varlığının maddi olarak Tlalocan'ın bu gizli dünyasına ("Tlaloc'un yeri") bağlı olduğu anlaşıldı. Bu yerlerde gerçekleştirilen ritüel faaliyetler, insanları tüm kozmos ile yakın temasa getirdi. Toprak, su, hava, insan eti ve kanı, ağaçlar ve çeşitli hayvan türleri gibi maddi unsurların birbirleriyle dinamik etkileşim içinde olduğu anlaşılmıştır.
Tlaloc, birincil görevi yerküre düzleminin hem içindeki hem de üstündeki suyun dolaşımını kontrol etmek olan toprağın yaşayan bir düzenlemesi olarak görüldüğünden, "yağmur tanrısı" unvanı yetersiz bir tanımlamadır. Aztek ve Tlaloc arasındaki törensel etkileşimlerin dinamik doğasını bir beslenme ilişkisi olarak tanımlamaya çalışan bir bilgin, Aztek'in efsanevi dünyasına "yemek yeme ortamı" olarak atıfta bulunmuştur.
Tlaloc: Yağmur ve Su Tanrısı
Mezoamerikan mitolojisinde Tlaloc, yağmurun, havanın ve su elementinin yüce tanrısıydı.
Birçok tanrı onun etki alanlarının bir kısmını paylaştı, ancak Tlaloc hepsinden üstündü. Diğerleri bir tür yağmuru veya bir su kütlesini kontrol ederken, Tlaloc hepsiyle ilişkilendirildi.
Bu onu panteondaki en önemli ve en çok saygı duyulan tanrılardan biri yaptı.
Hemen hemen tüm eski kültürler, yağmur tanrıları ile kendi geçim kaynakları arasında bir bağlantı kurmuştur. Doğru miktarda yağış olmadan ekinler yetişmeyeceğinden, yağışı kontrol eden tanrılar dünya çapında inanılmaz derecede önemliydi.
Bu, özellikle Aztek İmparatorluğu tarafından kontrol edilen bölgenin çoğunda geçerliydi. Orta Meksika'nın sık sık sıcak ve kuru tövbesi, yağmur tanrısının iyi niyetini hayatta kalmak için hayati hale getirdi.
Aztek halkı ayrıca her yağmurun faydalı olmadığını da kabul etti. Tlaloc ayrıca ekinlere ve binalara zarar verebilecek şiddetli gök gürültüsü, tehlikeli şimşek ve dolu da gönderebilir.
Aztekler su tanrısının lütfunu korumak için ona uygun şekilde tapınılmasını sağladılar. Tenochtitlan kentindeki Büyük Tapınak piramidinde tapınakları olan ve kırk dört mil doğuda Tlaloc Dağı'nda büyük bir hac yeri olan iki tanrıdan biriydi.
Uzun, düz bir yol iki siteyi birbirine bağladı. Tlaloc'un dağ mağaralarında yaşadığına inanılıyordu, bu nedenle şehirdeki site, evi olarak görülene yardımcı oldu.
Dağ o kadar önemliydi ki, Aztek hükümdarı festivaller düzenlemek için yılda en az bir kez zirvesine yolculuk yapardı. Hacılar bölgenin her yerinden gelirdi ve yolculukta ölenlere özel defin uygulamaları yapıldı.
Bu festivaller özellikle acımasız ritüelleri içeriyordu. Tlaloc'a hem çocuklar hem de yetişkinler kurban edildi ve rahiplerin kurbanların derilerini palto olarak giydikleri söylendi.
Diğer tanrıların çoğuna kurban edilen insanların sabırlı ve hatta neşeli olması beklenirken, Tlaloc'un kurbanları duygularını göstermeye teşvik edildi. Gözyaşlarının kurbanı takip edecek yağmurun bir göstergesi olduğu düşünülüyordu.
Bu kutsal mekanlarda cansız kurbanlar ve adaklar da verilirdi. Kıymetli ve yarı kıymetli taşların yanı sıra deniz kabuğu, inci, yeşim gibi denize bağlı eşyalar da çok sayıda verildi.
Dağ tapınağında ayrıca farklı yağmur türlerine karşılık geldiğine inanılan dört sürahi su vardı. Bununla birlikte, bunlardan sadece biri ekinler için faydalı olacaktır.
Aztek mitolojisinde Tlaloc, gökten birkaç farklı element ve malzeme yağdırabilirdi. Örneğin yaratılış hikayesinde güneşin yerini alan ve üzerine ateş yağdırarak dünyayı yok eden üçüncü tanrıdır.
Sadece bir tür yağmur ekinlerin büyümesini sağlar, bu da Azteklerin felaket olasılığının ödülden daha fazla olduğuna inandıkları anlamına gelir. Tlaloc'a yapılan dualar ve kurbanlar, yağmurun örneğin çakmaktaşı veya ateş yerine tatlı su olmasını sağlamanın tek yoluydu.
Tlaloc aynı zamanda ölülerin tanrısıydı. Ebedi bahar ve canlı yeşil bitkiler ile karakterize edilen bir cennet seviyesine hükmetti.
Boğulanlar veya başka şekilde şiddetli ölümler geçirenler bu cennete giden yolu buldular. Buna cüzzam, gut ve zührevi hastalıklar gibi suyla taşındığına inanılan hastalıklardan ölenler de dahildir.
Modern Yorumum
Tlaloc, yalnızca Aztekler arasında değil, Mesoamerica'nın en çok saygı duyulan tanrılarından biriydi. Mayalar arasında da popüler bir tanrıydı. Tarihçilerin Tlaloc'un nasıl bu kadar yaygın hale geldiğine dair ilginç bir teorileri var, ancak aynı zamanda onun kültünün bazı bölgelerde gerçekten ne kadar yaygın olduğu hakkında da soruları var.
Çoğu durumda, bir tanrının etkisinin tam genişliği, bölgede bulunan ikonografi ve ritüel eserlerden çıkarılır. Tlaloc'un ana tapınak alanlarının dışındaki önemi genellikle bu şekilde belirlenir.
Bununla birlikte, arkeolojik kanıtların daha yakın tarihli bir incelemesi, Tlaloc'un bir zamanlar düşünüldüğü kadar güçlü olmayabileceğini öne sürdü.
Aztek ve Mezoamerikan kültüründeki diğer karakterler gibi Tlaloc da genellikle belirli bir ikonografi ile gösterilmiştir. Bununla birlikte, nitelikleri zamana ve yere göre değişiyordu.
Tlaloc genellikle dişleri ve şişkin, gözlük benzeri gözlerle gösterildi. Balıkçıl tüylerinden bir başlık ve belirgin kıvrımlı mavi bir maske takmıştı.
Vücudu ve yüzü genellikle mavi ve yeşil tonlarındaydı. Sık sık mısır, yağmur damlaları, sürahi veya şimşek gibi yağmur ve doğurganlık üzerindeki gücünü gösteren öğelerle gösterildi.
Ancak bu öğeler tutarlı değildi ve Tlaloc'un kutsal hayvanları da değildi. Neredeyse suda yaşayan herhangi bir hayvan, balıkçıllar, kurbağalar, salyangozlar veya kabuklu deniz ürünleri ile resmedilebilmesi için Tlaloc ile ilişkilendirilebilir.
Bazen karada yaşayan hayvanlarla bile ilişkilendirildi. Jaguarlar cömert bir kurban hayvanı olduğu için, Tlaloc genellikle Teotihuacan şehrinde onlarla bir ilişki ile gösterildi.
Görüntüleri çok çeşitli olduğu için, geçmişteki bilim adamları bazen bir figürün Tlaloc olarak tanımlanıp tanımlanamayacağı konusunda kararsızdı. Bazı özellikler varken diğerleri olmadığında, öneminden dolayı genellikle Tlaloc olduğunu belirlediler.
Bu görüntülerden bazıları, tipik olarak Tlaloc ile ilişkilendirilmeyen öğeler de içeriyordu. Bununla birlikte, bilinen ikonografisi çok çeşitli olduğu için, bunların başka türlü bilinmeyen nitelikler olduğu varsayılmıştır.
Bilim adamları şimdi bu daha önceki derneklerin bazılarını sorguluyorlar. Geleneksel olarak Tlaloc olarak tanımlanan bazı görüntülerin artık başka tanrılara ait olduğu düşünülüyor, bu da Tlaloc'un kültünün bir zamanlar düşünüldüğü kadar yaygın olmayabilir.
Bu, aynı yer ve zaman içinde bile Tlaloc'un birden fazla versiyonunun olabileceği gerçeğiyle daha da karıştırılıyor.
Tlaloc, bazen yeryüzüne düştüğüne inanılan yağmur türlerine karşılık gelen dört veya beş formla tasvir edildi. Bu formların her birinin kendi nitelikleri, rengi ve süslemesi vardı.
Bu, Aztek ikonografisinde olağandışı bir durum değildi, ancak bu tanrıların hepsinin Tlaloc'un kendi yönleri olarak tanımlanıp tanımlanamayacağı veya kendi alanında çalışan daha küçük tanrılar olarak anlaşılıp anlaşılmadığı konusunda kafa karışıklığına yol açıyor.
Örneğin, bir zamanlar Tlaloc'un kırmızı bir yönü olarak tanımlanan görüntülerin artık bunun yerine bilinmeyen bir tanrıya ait olduğuna inanılıyor. Süslemeleri Tlaloc'a biraz benzese de, Tlaloc için tipik olacak su, doğurganlık veya bitkilere atıfta bulunulmaz.
Bazı görüntüleri tanımlamanın zorluğuna rağmen, arkeologlar Tlaloc kültünün nasıl yayıldığını iyi anladıklarını düşünüyorlar.
Aztek İmparatorluğu'nun güneyinde var olan Maya kültürü yakından ilişkiliydi. Tanrıları aynı değildi, ama açıkça aynı arketiplerden geliyordu.
Ancak ikonografileri, Tlaloc'un Aztek temsillerine çarpıcı biçimde benzeyen bir tanrı içerir. Bu tanrı, kuzeydeki karşılığına normalden çok daha yakın görünüyor.
Örneğin, Maya yerleşimi Chichén Itzá'da bulunan heykeller, Tlaloc'un Tenochtitlan'daki tapınağında bulunanlarla neredeyse aynıdır. Bu heykeller fedakarlıkla ilişkilendirildi ve tarihçilerin Chichén Itzá'da uygulanan ayinlerin benzer şekilde Aztek piramidininkilere yakın olduğuna inanmalarına yol açtı.
Tanrının Maya versiyonu da savaşla yakından bağlantılı görünüyor. Savaşçıların kalkanlarında ve maskelerinde bulunur.
Arkeologlar, Maya tanrısı Chaac'ın Aztek benzerine çok benzemesinin nedeninin savaşla olan bu bağlantı olduğuna inanıyorlar.
Birçok Mezoamerikan kültürü, tanrılarını yatıştırmak için gerekli insan kurbanlarını sağlamak için savaşı kullandı. Bazı yerliler de seçilirken, esir alınan düşman savaşçılar genellikle dinin tanrılarından birine kurban edilirdi.
Tlaloc geniş çapta saygı gördüğü ve birçok kurban aldığı için, Maya ve diğer gruplardan savaşçılar sık sık onun türbelerinde öldürüldü. Aztek tanrısını savaşla ilişkilendirmeye geldiler çünkü kendi halklarının çoğu onun kurbanı olmak için esir alındı.
Tarihçiler, Tlaloc'un muhtemelen Aztek İmparatorluğu'nda, özellikle Teotihuacan şehrinde ortaya çıktığına inanıyor. Mayalar onu evlat edindiklerinde, onu savaşla ve çok özel bir fedakarlık türüyle ilişkilendirdiler çünkü tutsak savaşçıların bu şekilde öldürüldüğüne pek çok kez tanık olmuşlardı.
Özetle
Aztek dininde Tlaloc yağmur ve su tanrısıydı. Toprağı verimli kılan yağmuru gönderdiği için aynı zamanda bir bitki ve tarım tanrısıydı.
Aztekler, Tlaloc'un çoğu toprağa zararlı olan birçok yağmur türü gönderebileceğine inanıyordu. Üçüncü güneşin tanrısı olarak, bir keresinde dünyayı bir ateş yağmuru ile yok etmişti.
Tlaloc'u mutlu etmek için birçok yerde ona kurbanlar verildi. Bölgedeki en büyük piramidin yarısı ona adanmıştı ve Tlaloc Dağı'nda da büyük bir türbesi vardı.
Diğer Mezoamerikan tanrıları gibi, Tlaloc da genellikle ikonografisinin belirli yönleriyle tanımlanır. Bunlara ayırt edici bir maske, şişkin gözler, suda yaşayan hayvanlar ve mısır dahildir.
Bununla birlikte, Tlaloc'un niteliklerinde çok fazla çeşitlilik vardı, bu nedenle bazen onun mu yoksa başka bir tanrının mı tasvir edildiği belirsizdir. Bilginler şimdi, bir zamanlar Tlaloc'a ait olduğu söylenen birçok görüntünün, yağmur tanrısının temsilleri olmak için yeterli ana özelliklerine sahip olmadığına inanıyor.
Ancak Maya kültüründe onun imajı çok daha nettir. Orada, büyük Aztek kült merkezinde tasvir edildiği şekilde neredeyse aynıdır, ancak daha çok savaşla ilişkilendirilir.
Arkeologlar bunun, Azteklerin fedakarlıklarında esir savaşçıları kullanmalarından kaynaklanabileceğine inanıyor. Tlaloc'un tasvirlerinin komşu kültüre yayılması, tanrının ne kadar iyi bilindiğinin ve geniş çapta saygı duyulduğunun bir göstergesidir.
Tlaloc'un din adamları, yağmur tanrısına ayin yapmak isteyen çiftçilere sattıkları mısır unu ezmesinden putlar inşa eder.
Kuraklık zamanlarında, Tlaloc'u uykusundan uyandırma umuduyla gece boyunca bağırıp dans etmeyi içeren ek ayinler yapılır. Dualar başarısız olursa, kan kurbanı denenebilir. Bir genç bu ritüel sırasında ne kadar çok ağlarsa, Tlaloc'a tapanlar o kadar çok yağmur yağacağına inanırlar.
Tlaloc'un tipik görevleri arasında bir Olman soylusunu kötü ruhlardan korumak veya dinsiz bir kralı devirmek yer alır.
Tlaloc'un MonolitiTüm fotoğrafları görüntüle
Mexico City'nin genişleyen Chapultepec Parkı'nda, uçsuz bucaksız trafik akışıyla Paseo de Reforma bulvarının yanında, Aztek yağmur tanrısının yekpare bir heykeli duruyor. Ve hem antik hem de modern hesaplara göre, bu devasa taş oymacılığının doğaüstü güçleri var: Heykel tanrısı Mexico City'ye vardığında, mevsimsiz bir fırtına şehri günlerce ıslattı.
Bu antik monolit 1800'lerin sonlarında komşu Meksika Eyaleti'nde Coatlinchan adlı bir kasabanın eteklerinde keşfedildi. Köylüler sonunda canavar heykeli ortaya çıkardığında, mahsuller için bir sulama kanalı inşa etmek için kuru bir dere yatağı kazıldı. Arkeologlar art arda eseri incelemeye başladılar ve bunun gözlük gözlü, kurbağa suratlı Aztek yağmur ve su tanrısı Tlaloc'un bitmemiş bir temsili olduğunu belirlediler. Nüfusun hayatta kaldığı mısır gibi mahsuller için uygun hava koşullarını sağlamak için eskiler tarafından inşa edilmiş olabilir.
Tlaloc çoğunlukla hayırsever bir tanrı olarak tasavvur edildi, ancak aynı zamanda mizaçlı ve huysuz bir doğaya sahip olduğuna inanılıyordu. Aztekler, Tlaloc'un üzüldüğünde yağmuru durdurduğuna, pasif agresif bir şekilde kuraklık ve kıtlığa neden olduğuna inanıyordu. Tanrı gerçekten öfkelendiğinde, aşırı yağış yoluyla ölümcül sel ve toprak kaymaları meydana getirirdi. Cüzzam ve romatizma gibi hastalıklar da kaprisli su tanrısının gazabıyla bağlantılıydı.
Bu nedenle, Aztekler Tlaloc'u hem sevdiler hem de ona taptılar. Su tanrısını yatıştırmak için, onun beslenmesi ve beslenmesi için enerji sağlamak üzere insan kurban etmek gerekli görüldü. Tlaloc'a insan kurban etmek, Aztek dini uygulamalarının en korkunç yönlerinden biriydi, çünkü tanrının, medeniyetin hayatta kalması için bağlı olduğu yağmuru üretmek için özellikle çocukların ve genç yetişkinlerin kanına ihtiyaç duyduğuna inanılıyordu.
Heykelin keşfinden sonra, Tlaloc monoliti, yeni açılan Ulusal Antropoloji Müzesi'nin dışında sergilenmek üzere 1963'te Mexico City'ye taşınana kadar neredeyse bir yüzyıl boyunca Coatlinchan'da kaldı. Coatlinchan'dan Mexico City'ye 29 mil uzaklıktaki 168 ton ağırlığında ve 23 fit yüksekliğindeki bu muazzam eseri taşımak için özel olarak yapılmış bir römork inşa edilmesi gerekiyordu.
Heykel, Meksika vadisinde genellikle çok az yağmurun olduğu kurak mevsimde yeni evine geldi. Ancak Tlaloc'un gelişiyle, yılın bu zamanında kaydedilen en şiddetli fırtına vadiyi süpürdü. Bazılarının ancak doğaüstü bir olay olabileceğini iddia ettiği şekilde günlerce gökten aralıksız yağmur yağdı. Yine de, şehir merkezinde kısa süreliğine sergilenen heykeli, sağanak yağmura rağmen yaklaşık 25.000 kişi görmeye geldi.
Yaklaşık 50 yıl sonra, yağmur tanrısının devasa heykeli hala o noktada duruyor ve Meksika'nın İspanyol öncesi geçmişiyle ilgilenen herkes için mutlaka görülmesi gereken bir yer.
Tepantitla & Tlaloc Cenneti
W2-0025: Tepantitla Duvar Resmi 3 – Bolluk Dağı Tepantitla'nın bileşimi, Teotihuacano'nun dünyanın nasıl çalıştığına ve nasıl sürdürülmesi gerektiğine dair büyüleyici bir fikir veren bir dizi duvar resmiyle dekore edilmiştir. Belki de en büyüleyici sahne, tipik olarak “Tlaloc'un Cenneti” olarak bilinen Duvar 3'teki (şek. W2-0025), normal insanların günlük kıyafetleriyle günlük hayatlarını sürdürdüğü, oyun oynadığı ve çiçek topladığı yer. Sahnenin merkezinde balık ve canlılık dolu suyla akan, nehirlere ve kanallara akan ve ekilen ve hasat edilen mahsulleri sulayan bir dağ var. Ancak sahne bir cennet tasviri olmaktan çok, aslında dağın insanlarla beslendiğini gösteriyor. Dağın tepesinden kanları akan ve hayat veren sulara dönüşen bir insan treni görebilirsiniz. Sahnede üç farklı renkten insanlar var: kırmızı, sarı ve mavi. Bu farklı renkler muhtemelen farklı sınıfları veya kastları temsil ediyor, ancak ikisi birlikte kanlı şelalenin içinde baş aşağı ve başsız yüzerken kırmızı insanlar daha da kötü görünse de, inançları ne olursa olsun hepsi suya karıştırılıyor.
2-0025P : İnsan Topu 2-0025G: Yakala 2-0025S: Kurban Kurbanları
Dağın çevresinde gerçekleşen bazı aktiviteleri tespit etmek mümkündür. Bir bölümde bir “Top Oyuncuları” grubu mavi bir adamı top gibi kullanarak ve kalçalarını kullanarak vurdukları ritüel oyunu oynuyorlar (şek. 20025P ). Başka bir sahnede ayrıca, karmaşık bir yakalama oyunu gibi görünen küçük mavi bir topla oyun oynayan bir çift insan vardır (şek. 2-0025G ). Başka bir yerde, bir grup insan birbirine bağlı görünüyor ve kurban edilmek üzere dağa götürülüyor (şek. 2-0025S ).
W2-0026: Kelebek Avı
W2-0024: Rahip Ekim Tohumları
Ayrıca dalları ve ağları ile kelebek avlayan çok sayıda insan vardır (şekil W 2-0026'da en sağdaki adamın kolunun üzerine örtülmüş bir ağ görebilirsiniz). İlginçtir ki, bazı sahnelerdeki kelebek (şek. W 2-0026), Yağmur Tanrısı Tlaloc ile ilişkilendirilen gözlükleri takmaktadır, ancak daha yakın tarihli araştırmalar, gözlüklerin savaşla ilgili olabileceğini düşündürmektedir. Odanın başka bir yerinde, tören kıyafetleri giyen ve ya tohum eken ya da toprağa adak sunan rahipler ya da savaşçılarla ilgili sahneler var. Bazı rahipler/savaşçılar, bir baykuş/şahin gözünü (Tetitla'da görüldüğü gibi) bir timsahın burnuyla birleştiren çok belirgin bir başlık takarlar. Tuniğin ön yüzünde, tepesinde kalkık bir hilal bulunan bir tapınağa benzeyen ve temsil ettiği ilçe, kasaba, şehir veya eyalet için büyük olasılıkla amblem glif olan bir motif vardır. Dalgalanan spiraller normalde konuşma balonlarıyla ilişkilendirilir, ama burada onlar onun ellerinden çıkıyor ve muhtemelen fırlattığı tohumlar ya da sunularla ilgili bir şeyler anlatıyorlar 'konuşma balonunun içinde küçük resimler var, ama bunu söylemek imkansız. neyi temsil ederler, ancak balonun dış çevresinde çiçekleri ve mısırı tanımlamak mümkündür (mısır, sağ taraftaki konuşma baloncuğunda açıkça görülmektedir. Şekil W 2-0024'te, bu konuşma balonundan henüz çıkmış olan preist'e aittir). vuruş).
W2-0027: Müzede bulunan Büyük Tanrıça – Yeniden İnşa Edilmiş Duvar Resmi Dağın üstünde, benzer şekilde giyinmiş rahiplerin veya savaşçıların aynı tohum ekme veya adak sunma eylemini gerçekleştirdikleri bir başka sahne, ancak bu sefer onları bir merkeze veriyorlar. Büyük Tanrıça olarak bilinen ağaç tanrısı. Bu rahipler şahin başlıklar takarlar, haraç çantaları taşırlar ve üzerlerinde ponponlu terlikler giyerler (bu alışılmadık ayakkabı aynı zamanda Quirigua'daki stellerde ve Xochicalco'daki Tüylü Yılan Piramidi'nin kabartmalarında da bulunur). Maya). Büyük Tanrıça ayrıca, altında maskeli gözleri, yuvarlak kulak fişekleri ve örümcek dişlerine benzediği düşünülen kolyelerin sarkan bir burun çubuğunu görebileceğiniz şahin başlığını takar. Örümcek Kadın lakaplı. Ellerinden kan veya su damlıyor ve kafasından çiçekli bir ağaç yükseliyor. Bu sahne, rahiplerin Büyük Tanrıça'yı nasıl beslediğini ve karşılığında insanlara nasıl bolluk verdiğini neredeyse kesin olarak anlatıyor.
Tanrıları besleme fikri Mezoamerika'da yaygındı, ancak Tepantitla sahnelerini sıra dışı yapan şey, sunuları yapan sıradan insanları, savaşçıları ve rahipleri tasvir etmeleriydi. Tipik olarak, Mezoamerika'nın başka yerlerinde, kurbanlar sunarken ve Tanrılarla iletişim kurarken resmedilecek olan bir İlahi Hükümdar olurdu. Arkeologlar, Teotihuacan'daki herhangi bir tek hükümdara ilişkin herhangi bir referansı henüz keşfetmediler ve henüz herhangi bir seçkin mezar ortaya çıkarmadılar; bu, Teotihuacan'daki yaşamın, sıradan insanlar ve yerel rahipler veya savaşçı lordlar ile daha çok topluluk temelli olma olasılığını yükseltiyor. tanrılar beslenmiş ve mutlu.
Ay Piramidi Tepantitla'nın duvar resimlerinin Teotihuacano dünya düzeninin bir vizyonu olduğu açıktır, ancak bunların gerçek olayların gerçek bir anlatımı olması pek olası değildir. Daha ziyade, bu süreci simgeleyen ritüelleri ve şenlikleri tasvir ederler. Örneğin, dağı Teotihuacan'ın insan yapımı dağlarıyla değiştirirsek, duvar resminin bize Güneş Piramidi, Ay Piramidi ve Quetzalcoatl Piramidi üzerinde insanların kurban edilmesi gerektiğini öğrettiğini görebiliriz. canlılık sularının akmasını sağlayın ve Teotihuacano dünya düzeninin çalışmasını sağlayın. Bu nedenle, Tepantitla yerleşkesinin ya bir okul sisteminin, bir belediye meclis binasının ya da Teotihuacan liderlerinin toplanacağı bir toplantı salonunun parçası olduğu ve duvar resimlerinin şehir arasındaki antlaşmayı anlatmak için tasarlandığı oldukça kesin görünüyor. ve onun tanrıları.
Tlaloc: Aztek Yağmur Tanrısı ve Hayat Veren'in Tarihi
Bugün bilinen, Tlaloc'un iyi hasat veren ve kıtlıklara neden olan tanrı olduğudur. Aztek, Tlaloc'un Toltek'e bir kıtlık göndererek bölgesel hakimiyete yükselmelerini kutsadığını anlatır ve onun iyi sulara karşı kötü sular ikiliği, Meksika'daki büyük ölçüde iki mevsimlik sistemin bir ürünüydü. Aztek, "ıslak" mevsiminde tarıma odaklandığından ve onun kutsamalarını almışlarsa fetih için yola çıktıklarından, savaştaki rolünün bir nedeni de buydu. O, suda yaşayan hayvanlarla ve yeraltı akıntılarıyla bağlantılı bir toprak tanrısıydı ve dolayısıyla aynı zamanda doğurganlıkla bağlantılı bir tanrıydı. Bu, daha önceki mitlerde çiçek, zevk, genç kadın cinselliği ve hamilelik tanrıçası olan karısı Xochiquetzal ile olan ilişkisi aracılığıyla yansıtılır.
Sonuç olarak, Tlaloc, bir yabancının bakış açısından en önemli ve en az bilinen tanrılardan biridir.
مزيد من المعلومات حول الكتاب الصوتي:
دار النشر: Charles River Editors
تاريخ الإصدار: 2019-09-14
المدة الزمنية: 2ساعة 14دقيقة
ISBN رقم: 9781094206035
Tlaloc
Tlaloc was one of the most important gods of the ancient Aztec culture. He was the god of rain his name means “He Who Makes Things Sprout.” Tlaloc was associated with Chalchiuhtlicue, who was the goddess of streams, rivers, and lakes. He had several fellow gods called the Tlaloque, who were believed to live on the mountaintops.
Tlaloc was very powerful. He could send out rain, lightning, and storms such as hurricanes. He could also bring about drought and hunger by withholding rain. The Tlaloque could send down to the earth different kinds of rain, either helpful or crop-destroying. Certain illnesses, such as leprosy and rheumatism, were said to be caused by Tlaloc and his fellow gods. Although the Aztec dead were generally cremated, those who had died from one of the special illnesses or who had drowned or been struck by lightning were buried. Tlaloc gave them an eternal and happy life in his paradise, Tlalocan.
Tlaloc was usually shown with large round eyes and long fangs. He sometimes had a serpent and a jade axe to represent lightning.
Before the Aztec, other cultures in the area worshipped a similar rain god. The Teotihuacán culture of the ad 200s to 700s had a rain god that was usually shown wearing a mask. Tlaloc’s features were also similar to those of the Maya rain god Chac of the same period. During Aztec times Tlaloc became extremely important throughout Mexico. In the Aztec capital of Tenochtitlán, a great pyramid had two temples at the top. One was dedicated to Huitzilopochtli, a sun god and the god of war. The other was dedicated to Tlaloc.
Biliyor musun?
Tlaloc’s temple in the Aztec capital was painted white and blue.
Tlaloc - History
Tlaloc generally refers to the Mesoamerican god of rain, storms, and lightning. The name Tlaloc derives from the Aztec language Nahuatl and can be translated as “that which lies upon the surface of the earth,” a reference to the clouds that form around the tops of mountains during the rainy season.[1] While Tlaloc is known primarily by the Aztec name, the rain god is one of the oldest deities in ancient Mesoamerica and is known by many different names. Some of the earliest images of the rain god have been found at Teotihuacan (Teotihuacán), the archaeological site north of present day Mexico City which flourished between 200 and 700 CE. Though generally considered kind, Tlaloc could bring harm and destruction by withholding rain and causing droughts, or by sending too much rain and causing floods.
Visual characteristics of the rain god include goggle-like circles around the eyes, prominent teeth, serpent imagery, and the color blue. Circles around the eyes may suggest standing pools of water or ripples caused by falling raindrops. The teeth, often those of a jaguar, look somewhat like flowing streams of water. The physical characteristics of serpents were related to rain in Mesoamerican cultures. Their long, twisting anatomies are similar in shape to lightning, which was believed to split the clouds to release rain.[2] A serpent’s body also looks similar to channels of water or long, curving “pipes.” In Mesoamerica, frogs were worshipped for their association with rain and fertility. Tlaloc, also worshipped for his association with rain and fertility, is often presented surrounded by four frogs, who mark the cardinal directions. Additionally, representations of Tlaloc are often blue to reference the sky and its reflection in the water of lakes and oceans. The materials turquoise, jade, jadeite, serpentine, and other varieties of greenstone were also associated with the rain god.
[1] Richard F. Townsend, ed., The Ancient Americas: Art from Sacred Landscapes (Art Institute of Chicago, 1993): 111, 114.
[2] Kent V Flannery and Joyce Marcus, The Cloud People : divergent evolution of the Zapotec and Mixtec civilizations (Clinton Corners, NY: Percheron Press, 1983): 38.
Dan uyarlandı
"Mask, possibly of Tlaloc," DMA Connect, 2012.
Ken Kelsey, Gail Davitt, Mary Ann Allday, Barbara Barrett, and Dana DeLoach, DMA Teaching Packet, 1995.
Tlaloc
Tlaloc was the Aztec rain god. In the Nahuatl language of the Aztecs, his name means “He Who Makes Things Sprout.” He was one of the most important gods of the ancient Aztec culture. Associated with Tlaloc was Chalchiuhtlicue (“She Who Wears a Jade Skirt”), the goddess of freshwater lakes and streams. Tlaloc had several fellow gods called the Tlaloque, who were believed to live on the mountaintops.
Tlaloc was usually shown with large round eyes and long fangs. He sometimes had a serpent and a jade axe to represent lightning. Tlaloc was not only highly revered, but he was also greatly feared. He could send out the rain or provoke drought and hunger. He hurled the lightning upon the earth and unleashed the devastating hurricanes. The Tlaloque, it was believed, could send down to the earth either beneficent or crop-destroying rain. Certain illnesses, such as dropsy, leprosy, and rheumatism, were said to be caused by Tlaloc and his fellow deities. Although the dead were generally cremated, those individuals who had died from one of the special illnesses or who had drowned or who had been struck by lightning were buried. Tlaloc bestowed on them an eternal and blissful life in his paradise, Tlalocan.
Before the Aztec times (14th to 16th century), other cultures in the area worshipped a similar rain god. The Teotihuacán culture of the 3rd to 8th century ad had a rain god that was usually shown wearing a mask. Tlaloc’s features were similar to those of the Maya rain god Chac of the same period.
During Aztec times Tlaloc had been one of the main deities of the agricultural tribes of central Mexico, until the warlike northern tribes invaded that part of the country, bringing with them the cults of the sun (Huitzilopochtli) and the starry night sky (Tezcatlipoca). Tlaloc and Huitzilopochtli were then placed at the head of the gods. In the Aztec capital of Tenochtitlán, two sanctuaries of equal size were built: one was dedicated to Huitzilopochtli, while the other was dedicated to Tlaloc. Children were sacrificed to Tlaloc a few times over the course of each Aztec calendar year.