Garip Kürtler
Aslında başlık şöyle olmalıydı: Kürtler adına politika yapan ve söz söyleme hakkına sahip olduklarına inananlar, neden bu kadar garipler? Anlaşılmazlar?
Ortadoğu yeniden dizayn ediliyor. Suriye ve İran topun ağzında, Kürtler son yüzyıldır hiç olmadıkları kadar örgütlüler, ancak mesele ne istediklerine gelince, cevap kocaman bir hiç! Buradaki şu (!) işaret cümlenin sonunda olmasa da bahsi geçen Kürtler adına bir şey değişmiyor.
Güneyde ellerine bağımsız bir devlet kurma fırsatı geçti ama bugüne kadar değerlendiremediler. Federe Kürdistan Bölgesi Başkanı Mesut Barzani'nin 26 Ekim 2011 tarihinde Rojevakurdistan sitesinde de yayımlanan bir demecinde, Kürtlerin Irak'ın toprak bütünlüğüne bağlı olduğunu ifade etmiş ve "ancak Kürdistan halkı bir referandum yoluyla Kürdistan'ın bağımsızlığına oy verirse, buna destek vermeye ve sonunda savaş olsa bile böyle bir kararın bedelini ödemeye hazırız" demişti. Umarım iyi niyetli yapılmış açıklamanın ötesine geçer ve gerçekleşir. Referanduma halkı hazırlayacak olanlar kimler?
Kürtlerin hangi TV kanalı, gazetesi, radyosu ve sivil toplum örgütü; hangi parçada olursa olsun önüne bağımsız bir Kürdistan'ı hedef olarak koymuş ve bu doğrultuda yayın yapıyor? Bileniniz var mı?
Herkesin malumu olduğu üzere, Kürt halkının büyük bir kesimi günlük temel ihtiyaçlarını bile karşılamayacak durumdayken, olası bir referandum öncesi halkı bu konuda bilgilendirmek Fethullah Gülen cemaatine mi bırakılıyor? Gülen cemaatinin Güney Kürdistan başta olmak üzere Kürdistan'da ne işi var?
Geçenlerde Güney Kürdistanlı birkaç kişiyle konuştum, onları Güney'de ziyaret etmek istediğimi söyledim "güneye gelirsen hayal kırıklığına uğrarsın" diye uyardılar.
Peki, Kuzey farklı mı?
"Bütün dünya bize karşı" diyerek işin içinden çıkmaya çalışıyorlar. Sen ne istediğini bilmezsen, başkası sana nasıl yardım etsin? Ayrıca bütün dünya Kürtlere düşman değil, sadece herkes kendi çıkarının peşinde.
TC devletinin kuruluşundan beri verilen mücadelelerde bir Kürdistan fikri vardı. Son otuz yıllık gerilla mücadelesi de bu fikirle yola çıktı. Şimdi "biz devlet de, iktidar da istemiyoruz" diyecek duruma geldiler.
Her gün Kürdistan dağlarını bombalayan, gerillaları kimyasal silah ve napalm bombalarıyla parçalayarak, bedenlerini tanınmaz halde ailelerine sunan TC'nin bir gün insafa gelerek, bir iki ilkokulda Kürtçeye seçmeli ders muamelesi yapmasına "ulusal kurtuluş mücadelesi" mi diyeceğiz?
PKK'ye muhalif olduğunu söyleyen takımın, muhalefeti nasıl ki tartışmalıysa, mücadelelerine gereken ismi vermeyen PKK'nin tuttuğu yol da tartışmalıdır.
Eğer Kürdistan'da Kürtlerin iktidarı hedeflenmiyorsa, hedef nedir peki?
Amed belediyesinin Kürtlerin elinde olması ile AKP'nin elinde olması arasında bir fark yok mu? İktidardan ne anlıyorlar?
En sıcak örnek, devletin ve o devleti idare edecek demokratik bir sistemin olmadığında, Wan depreminde olduğu gibi halkına yardım edemezsin. Halka verilsin diye gönderilen paralar başka yerlere gider. PKK çevresi de bu iddiada. Halkın kendisini güvende hissetmediği için ülkesinden "kaçar", yani göç eder. Ve sen istediğin kadar bağır, acı çek bir anlamı olmaz!
Çünkü senin orada söz söyleme hakkın yoktur!
Günlerdir bir şey yazmadım, yazdıklarım kimsenin umurunda da değil.
Ne yazabilirdim ki? Wan depremini mi? Ne kadar üzgün olduğumu, Şıvan Perwer gibi basın açıklaması ile mi duyursaydım?
Bedenleri parçalanmış ve tanınmayacak vaziyette ailelerine teşhis etsinler diye sergilenen gerillaları mı yazsaydım? Bu ancak bir ağıt olurdu. "Devlet" ve "iktidar" istemeyen bir örgütün vahşice vurulan gerillaları arkasından nasıl bir ağıt yakılır ki?
Bombalanan dağları mı yazsaydım? Kürdistan dağlarının ihtişamını bilmeyen mi var? O dağlara sahip olmamak için çıkıldığını mı yazaydım?
Tutuklanan BDP'lileri mi yazsaydım? Ne diyecektim onlar için, "buda gelir bu da geçer ağlama". Yoksa "görüşmecim yeşil soğan göndermiş, dağlarına bahar gelmiş memleketim" mi diyecektim, bu kış kıyamette.
Ahmed Arif'in şu dizelerini de yazıyı süslesin diye ekleyebilirdim: "Dövüşenler de var bu havalarda, el ayak buz kesmiş yürek cehennem..."
Biri "İktidar istemeyenler neden dövüşürler?" diye sorsa.
İktidardan kastım PKK ya da başka bir örgütün iktidarı değil. Kürt halkının Kürdistan'daki iktidarından bahsediyorum.
Himalaya Dağları'ndaki rahipler olsanız belki "iktidar" ve "devlet" istemiyoruz demenizi anlayacağım. Oysa Himalaya'daki rahiplerin de bir devleti var. Tibet.
Anarşist olmadığınızı da biliyoruz!
Peki, neden bu "devlet" ve "iktidar"a olan kıcıklığınız?
TC devletini ortadan kaldırmaya niyetiniz olmadığına göre.
TC'nin "iktidar" ve "devlet"ine evet de, Kürtlerin "devlet ve iktidar"ına hayır demenizi anlamış değilim.
İktidara gelmemek için bu kadar zor şartlarda, ölümüne mücadele eden başka bir halkın temsilcileri her halde yeryüzüne daha gelmemişlerdir.
Siz ne derseniz deyin, sizin de dayandığınız yoksul Kürt halkı, TC devletinden de, onun zulmünden de ve onun "ileri demokrasi"sinden de kurtulmak istiyor. Bunu göremiyor olmanız mümkün değil.
Fethullah Gülen size muska mı yaptı demekten başka bir şey kalmıyor geriye.
Gerçek olan şu; Kürt halkı kendi ülkesinde, kendi iktidarını kurmak istiyor.
Özgür Politika'da 18 Kasım 2011'de yer alan bir haberde, HPG gerillası Lokman Poyraz'ın cenazesinin önceki akşam Mardin'in Yalım (Misuriyé) Beldesi'nde yapılan bir törenle binlerce kişi tarafından toprağa verildiğini yazıyor.
Ayın haberde Lokman Poyraz'ın anne ve babasının da yapmış oldukları konuşmadan birkaç cümle verilmiş. Anne Cemile Poyraz acı ve öfkesini şöyle dile getirmiş: "Sütüm sana helal olsun. Uğurlar olsun şehidim. Bana büyük bir onur yaşattın".
TC başbakanı Tayyip Erdoğan'a olan öfkesini de şu cümlelerle dile getirmiş Anne Poyraz: "Bu bizim kaderimiz değildir, bu acıları bize yaşatmaya hakkınız yok. Yüreklere düşürdüğünüz bu acı son olsun. Unutmayın bu şehit yalnızca benim değil bütün Kürdistan'ındır, milyonların öfkesini alıyorsunuz".
HPG gerillası oğlunu toprağa veren bir annenin Kürdistan özlemidir bu.
Lokman Poyraz'ın babası Tacettin Poyraz ise ilk defa oğlunu gerilla olarak kaybeden bir Kürt babanın acısını, öfkesini ve özlemini kullandığı şu cümlelerle dile getiriyor: "Şehidimiz Kürdistan şehididir. Onlar diyorlar 'Vatan sağ olsun', Kürt halkı bugüne kadar bu sözü kullanmadı, ama artık bizler de diyoruz ki: Kürdistan sağ olsun".
Sizce bu acılı baba da mı Kürt iktidarına karşı?
Yoksul Kürt halkı, Kürdistan'da Kürt halkının iktidarını istemediği için mi çocuklarını gönderiyor dağlara?
Kürtlerin iktidarını hedef olarak önüne koymayanların Kürdistan dağlarında ne işi var diye sorsak, vatan haini mi oluruz?
İktidardan bu kadar "nefret" eden bir örgütün, tek kişinin mutlak iktidarına boyun eğmesi paradoks değil mi?
Ben kişi olarak iktidarı istemiyorum, ancak Kürt halkının Kürdistan'da kendisini yönetme hakkı tartışılamaz. Bunun için mücadele veriyoruz ve Kürt halkı kendi iktidarını kurduğunda, sıradan bir insan olarak buna uyacağım demek ile "biz devlete de, iktidara da karşıyız" demek arasında bir bağ kurmak mümkün değil.
Latin Amerika'nın efsane gerillası Che de Küba'daki devrimden sonra bir dönem bakanlık yaptı, bu tarz bir yaşamı benimsemediği için, iktidarı bırakıp Bolivya'ya giderek gerilla olarak mücadele verdi. Ama Che hiçbir zaman Küba halkının kendisini yönetmesine ve iktidarına karşı bir laf etmemiştir.
Kürdistan'da herkesin sömürüsüne ve iktidarına evet, Kürtlerin iktidarına hayır hastalığı sadece Kürtlere özgü kalıtımsal bir hastalık mı?
***
Bir de "bu son savaştır" diyen Kürtler yok mu, onlar kaçtır bu tür cümleler kuruyorlar. Oysa savaş "yeni" başlıyor. Ortadoğu'da dengeler değişiyor ve Kürdistan'da bunun merkezinde. Buna rağmen "bu son savaştır" demek iyi niyetten de öte, halka gereksiz yere umut vermektir. Bu tarz bir yorum derin ve öngörülü analizler yaptığını sanmaktan da öte kuru sıkı atmaktır.
Kürtler kendi iktidarlarını kurmadıkları ve bunu koruyacak güce ulaşmadıkları sürece, işgalciler ile Kürt halkı arasındaki savaş bitmeyecektir, sadece gelecek kuşaklara devredilecektir. Daha kaç kuşak bu kirli savaşın acısını çekmek zorunda kalacak?
Mahmut Alınak "yeni bir parti ve referandum ihtiyacı" başlıklı bir yazısı var Rojevakurdistan sitesinde. Merak eden yazının tamamını orada bulabilir (http://www.rojevakurdistan.com/index.php/yazarlar/84/3620).
Ancak ben Alınak'ın kendisinin de içinde yer aldığı ve başına geçmek için aday olduğu bir parti hakkında söylediği şu birkaç cümleyi okuyunca, asıl meselenin yeni parti kurmaktan ziyade, yeni bir zihniyetle Ankara merkezli Kürt siyasetinden, Amed merkezine kayması gerektiğini düşünüyorum. Alınak'ın o cümlesi: "Ankara'yı çözüm yeri olarak gören Kürt siyasi partilerinin Kürdistan sorununu çözme kabiliyeti ve dirayeti yoktur. Öyle ki, bazıları sayesinde siyaset yaptıkları Abdullah Öcalan'ın İmralı Cezaevi'ndeki yasal haklarını bile savunmaktan acizdirler".
Kürt siyaseti Öcalan'ın cezaevi koşullarını düzeltmekten çok daha büyük sorunlarla karşı karşıyadır. Kürdistan'ın yeniden paylaşılması söz konusu olan. PKK'yi görüşmelerle oyalayıp Güneybatı (Suriye) Kürdistan'da Kürtlerin olası bir siyasi statüye kavuşmalarını engellemektir asıl hedefleri. PKK ve çevresinin bunun farkında olduğunu sanıyorum.
TC devleti bir taraftan Kuzey'de Kürtleri katlederek, tutuklayarak, diğer taraftan da Suriye'ye müdahaleyi "insan hakları" masalıyla bir arada götüremeyeceğini bildiği için, PKK'ye "görüşme" teklifini götürüyor.
PKK'yi bir süre daha oyalandıktan ve Suriye'de istediği çözümü elde ettikten sonra yeniden kendi bildiğini okumaya başlayacaktır.
Ben silahların susması taraftarıyım. Silahlar olmadan da Kürt halkının iktidarı için mücadele edilir.
Erdoğan hem "25 kuruşa simit yok" diyerek özgürlükten ne anladığını haykıracak, hem de Türk devletinin cinayetlerini durdurup Kürtlerle masaya mı oturacak? Buna inanmıyorum.
Ankara'yı mesken tutan Kürtlerin korktuğu şu kopuşu gerçekleştirecek söz konusu o "Fırtına Çocukları" neredeler? Asıl iktidarı onlar ele geçirmeli. Yoksa şu Ankara havasını seven, orta kuşak Kürt politikacıları, Kürtleri oyalamaktan vazgeçmeyecekler.
NOT. Kaç gündür yazdığım halde bu yazıyı sitede yayınlansın diye göndermedim, acaba haksızlık mı ediyorum diye?
Bu e-Posta adresi istenmeyen posta engelleyicileri tarafından korunuyor. Görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir.