Published on Mayıs 21st, 2020 | by Avrupa Forum 30
Tarihte Bugün: Paris Komünarları Devrimi Korumaya Başladı
1871’de bu gün, Paris’te, binlerce insan tarihteki ilk başarılı işçi ayaklanmasını savunmaya başladı. Paris halkı aylarca kendi kaderlerini kontrol altına almıştı; kapitalistlerin şehirdeki gücünü yok ettiler ve halk demokrasisi yoluyla kitlelerin sosyal ve ekonomik acılarını hafifletmeyi amaçlayan yasalar çıkarmaya başladılar.
Bununla birlikte, devrimden korkan yönetici sınıf, şehri on binlerce birlikle kuşattı. Saldırı geldiğinde kahramanca bir sokak savaşı olacaktı ve karşı devrimin başarılı olmasının tek yolu 20.000’den fazla devrimcinin öldürülmesiydi.
Yenilgisine rağmen Paris Komünü, gelecek nesiller için milyonlarca insana umut ışığı olmaya devam ediyor. İşçi sınıfı insanların kendi yaşamlarını nası ele alabileceğini, yönetici sınıflar ise güçlerini korumak için neler yapabileceklerini Paris Komünü sırasında kanıtladı.
Karl Marx’ın kaleme aldığı Fransa’da İç Savaş isimli kitaba Frederick Engels’in yazdığı önsözden bir parçayı aktarıyoruz. Ayrıca aşağıda Fransa’da İç Savaş kitabının pdf versiyonunu indirebilirsiniz.
“26 Mart’ta Paris Komünü seçildi ve 28 Mart’ta ilan edildi. O zamana kadar hükümeti sürdüren Ulusal Muhafızlar Merkez Komitesi, skandal Paris “Ahlak Polisi” nin kaldırılmasını ilk kez kararlaştırdı. 30 Mart’ta Komün zorunlu askerliği ve düzenli orduyu kaldırdı ve silah tutabilen tüm vatandaşların katılacağı Ulusal Muhafızların tek silahlı kuvvet olacağını ilan etti.
Ekim 1870’ten Nisan ayına kadar konutlar için yapılan tüm kira ödemelerini, halihazırda gelecekteki kira süresine hesaplanmak için ödenen tutarları ve belediye rehinci dükkanlarında taahhüt edilen tüm eşya satışlarını durdurdu. Aynı gün Komün’e seçilen göçmenler de göreve geldi, çünkü “Komün bayrağı Dünya Cumhuriyeti bayrağıdır”.
1 Nisan’da Komün herhangi bir çalışanın ve dolayısıyla komün üyelerinin de alacağı maaşların en yüksek 6.000 frank’ı geçemeyeceği kararlaştırıldı. Ertesi gün Komün, Kilisenin Devlet’ten ayrılmasını ve dini amaçlarla yapılan tüm devlet ödemelerinin kaldırılmasını ve ayrıca tüm Kilise mülklerinin ulusal mülkiyete dönüştürülmesini kararlaştırdı; bunun sonucu olarak, 8 Nisan’da, okullardan hariç tutulan tüm dini semboller, resimler, dogmalar, dualar – tek kelimeyle, “bireyin vicdan alanına ait olan her şey” – bu kararnameyle birlikte yavaş yavaş uygulandı.”