Bıkmadan usanmadan söyledik. "Hukuksuzluğun diz boyu yürüdüğünü, dünyanın hiç bir hukuk devletinde insanların beş yıl, altı yıl, yedi yıl tutuklu kalamayacağını" söyledik.
AKP yandaşları da, sözüm ona liberal aydınlar da, soldan sağa, sağdan sola devrilenler, Başbakan'ın, Cumhurbaşkanı'nın uçağına binip bedava seyahate gidebilmek için çırpınanlar da, "amaç iyiyse, hukuksuzluk kabul edilebilir" dediler.
Televizyonlarda açık açık söylediler, Mehmet Altan, Ali Bayramoğlu gibi aydınlar(!), Yasemin Çongar, Cengiz Çandar gibi gazeteciler(!) ve daha bir sürüsü, hiç yüzleri kızarmadan, "bunlar usul, tutukluluk dediğin usul kuralıdır, esas olan amaçtır" dediler.
Ve diktatörlük özentileri, bu insanlardan yararlanarak, buralara geldiler.
Öyle bir kumpas kuruldu ki, içinde Özel Yetkili Savcılar, Özel Yetkili Yargıçlar, Özel Yetkili Mahkemeler, Başbakan, siyasetçiler, sözüm ona gazeteciler, liberal(!) aydınlar, tümü vardı.
Hatırlayın, Yargıtay Mehmet Haberal'ın tutukluluğunu tamamen KEYFİ OLARAK uzatan yargıçlar hakkında tazminata hükmettiğinde, bu yukarıda saydıklarımın hepsi piyasadaydı. Televizyonlar onlardan geçilmedi, Başbakan, Adalet Bakanı, liberal aydınlar(!), sözüm ona gazeteciler, hepsi kendilerini gösterdiler.
Oysa, Yargıtay hukukun son kırıntısını ortaya koymaya çalışmıştı. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararlarına, Anayasa'ya, Anayasa'nın 90. maddesine, evrensel hukuk ilkelerine dayanarak, "bir hukuk devletinde tutukluluk için belirli koşullar zorunludur, bu koşullar oluşmadan tutukluluğu kimse uzatamaz, aksi takdirde hukuku ihlal etmiş olur" demişti.
Bu GÜRUH çıldırmıştı. İnanılmaz bir baskı kurdular ve hukukun son kırıntıları da ortadan kalktı. Üstelik 2010 Referandumu hukuku ve bağımsız yargıyı bir daha zor geri gelmek üzere tamamen ortadan kaldırırken, bu GÜRUH yine son görevini "yetmez ama evetçilik" dümeniyle bir kez daha yerine getirdi.
KARARIN NE ANLAMA GELDİĞİ AÇIK
Hep söyledik. Ne Adalet Bakanı'nın adaletle ilgisi vardı, ne mahkemelerinin, ne yargıçlarının, ne savcılarının, ne yargılamalarının, ne düzmece kanıtlarının, ne gizli tanıklarının, hiç birinin ne hukukla, ne adaletle ilgisi yoktu.
Hatırlayın, sözüm ona yargıyı iyileştirmek için, sözüm ona uzun tutuklulukları engellemek için, bu Adalet Bakanı, bu AKP çoğunluğu tam 4 tane yargı paketi yapmadı mı? Her birinin öncesinde şimdi uzun tutuklulukları önlüyoruz demedi mi? Sözüm ona Avrupa Birliği buna kanmadı mı?
Pekiyi bu Adalet Bakanı beceriksiz mi, Adalet Bakanlığı'nın bürokratları, yargıçları beceriksiz mi? Ne yapılması gerektiğini haydi bir de olmadı, ikincide de mi anlamadılar? Üçüncüde de mi anlamadılar? HAYIR. Hepsi yalandı. Hepsi kurulan oyunun parçasıydı. Ve işler buraya geldi. En son, Anayasa Mahkemesi tutuklulukların 10 yıla uzamasını hukuka aykırı bularak iptal etti. (Hatırlayacaksınız, bunun macerasını da Bekir Bozdağ denilen siyasetçinin (!) rolünü de daha önce başka bir yazıda anlatmıştım)
Anayasa Mahkemesi'nin açık kararından sonra bu GÜRUHTA yer alan sözüm ona hukukçular, "daha Anayasa Mahkemesi'nin kararı yürürlüğe girmedi ki, mahkeme kendisi bir yıl süre vermiş, o süre geçene kadar on yıllık tutukluluk süresi geçerlidir" demeye başladılar.
Pekiyi bu söyledikleri doğru muydu? KESİNLİKLE HAYIR. Danıştay'ın yazının sonunda iki tanesini verdiğim bir çok kararında "bu sürenin" ne anlama geldiği çok açıktır. Bu süre, tamamen yasama organına yöneliktir. Yasama organına bu süre içerisinde bir yasa yapmazsan hukuk düzeninde boşluk doğar, demek anlamına gelir.
DANIŞTAY VE AYM KARARLARI BİZİM DOĞRULARIMIZDAN ÖNEMLİ DEĞİL
Ancak, AYM tarafından iptal edilen kuralın, artık hukuk aleminde kalması mümkün değildir, bu kurala dayanılarak insanların hak ve özgürlüklerini sınırlamak mümkün değildir, olmamalıdır, olamaz da.
Bu açık ilkeye rağmen, görevli mahkemeler ve o mahkemelerin görevli(!) yargıçları ne dediler? Bu oyunun başından beri ne söyledilerse onu tekrarladılar. Yani, "bizim için Danıştay kararlarından, Anayasa Mahkemesi kararlarından, hukukun genel ilkelerinden, evrensel hukuktan daha önemli değerler vardır, bizim için onlar önemlidir" dediler.
Tabii, bu hukuktan daha önemli değerlerin ne olduğunu bilmiyorum. Ama ne olursa olsun, o değerlerin evrensel hukukla, insan hakları hukukuyla ve Anayasa hukukuyla bağdaşmadığı, tam tersine çeliştiği açık.
Hani bir söz vardır. "The show must go on". Yani oyun devam etmeli. Buna uygun olarak. 4 Yargı paketinden, yüzlerce tahliye istemini red kararından sonra, Mehmet Ali Şahin, şimdi yeni bir oyuncak bulmuş; "Anayasa Uzlaşma Komisyonu'nda kabul edilen 48 maddeyi referandumda kabul edersek, uzun tutukluluklar çözülebilir" buyurmuş.
Doğru mu pekiyi? KESİNLİKLE DEĞİL.
Ama bir GÜRUHUN amacı hukuku, adaleti sağlamak değil, tam tersine adaletsizliği, hukuksuzluğu pekiştirmek olunca, böyle formüllere, böyle siyasetçilere, böyle sözüm ona aydınlara, böyle yargılamalara da rastlıyor insan.
Süheyl Batum
Odatv.com
EK :
1) Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun E.2006/1874. K.2009/2797 sayılı ve 10/12/2009 tarihli kararında;
"Anayasa'nın 152. ve 153. maddelerinde belirtildiği üzere; mahkemeler bir yasa kuralının Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi halinde yüksek mahkemenin kararına, gerekçesine uygun karar vermek zorundadırlar.
Anayasa Mahkemesince bir kanunun veya KHK'nin tümünün ya da bunların belirli hükümlerinin Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiş olduğu BİLİNDİĞİ HALDE eldeki davaların Anayasaya AYKIRILIĞI SAPTANMIŞ OLAN KURALLARA GÖRE görüşülüp çözümlenmesi, Anayasanın üstünlüğü prensibine ve hukuk devleti ilkesine aykırı düşeceği için UYGUN GÖRÜLEMEZ. Bir başka anlatımla, Anayasa Mahkemesinin, iptal kararının yürürlüğe gireceği tarihi ileriye dönük olarak ertelemiş bulunması öncelikle yasama organına aynı konuda, iptal kararının gerekçesine uygun olarak, yeni bir düzenleme için olanak tanımak ve ortada hukuki bir boşluk yaratmamak AMACINA YÖNELİK OLUP, yargı merciilerinin bakmakta olduğu uyuşmazlıklarda hukuka ve Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiş kuralları uygulaması ve uyuşmazlıkları bu kurallara göre çözümlemesi sonucunu doğurmayacağı idari yargının YERLEŞİK içtihatlarındandır. Ayrıca ısrar kararının temyiz incelemesinin yapıldığı tarih itibariyle de Anayasa Mahkemesinin verdiği süre içerisinde, yasama organının bir düzenleme yapmadığı ve doğan boşluğun yargı içtihatlarıyla Anayasa Mahkemesi'nce verilen kararın gerekçesi ve hukukun genel prensipleri gözetilerek giderileceği açıktır."
2) Danıştay 10. Dairesinin E.2008/5828. K.2009/3630 sayılı ve 21/09/2011 tarihli kararında;
"Anayasanın, "Anayasa Mahkemesi Kararları" başlıklı 153. maddesinin 5. fıkrasında, aynı maddenin 3. fıkrasında yer alan, Kanun, Kanun Hükmünde Kararname hükümlerinin, iptal kararlarının Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihte yürürlükten kalkacağı, gereken hallerde Anayasa Mahkemesinin iptal hükmünün YÜRÜRLÜĞE GİRECEĞİ TARİHİ AYRICA kararlaştırabileceği kuralını tamamlar biçimde, iptal kararlarının geriye yürümeyeceği hükme bağlanmış; Anayasa Mahkemesi kararlarının, yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağladığı belirtilmiştir.
Bu düzenlemenin, "hukuk devleti" ilkesinin gereği ve doğal sonucu olarak, hukukun genel ilkelerine ve Anayasaya aykırı oldukları için iptal edilen kuralların yürürlükte iken uygulanmasıyla tüm sonuçlarıyla birlikte elde edilmiş kazanılmış hakkı korumayı amaçladığı açıktır. ANCAK BU DURUM, Anayasaya aykırı bulunarak iptal edildiği bilinen kuralların, bu kuralların uygulanmasına ilişkin idari işlemlerin hukuka aykırı olduklarından dolayı iptali istemiyle açılan ve halen görülmekte olan DAVALARDA DA UYGULANACAĞI anlamını taşımamaktadır. Aksi hal "hukuk devleti" ve "Anayasanın üstünlüğü" ilkeleriyle bağdaştırılamaz.
Kaldı ki; menfaat veya hakkını ihlal ettiğini ileri sürdüğü ve hukuksal durumunda etki yaratan idari işlemin iptali istemiyle dava açan ilgilinin, bu işlemin dayandığı yasa ya da yasa gücündeki kararname hükmünün iptali için itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulmasını isteme hakkının devamı olarak Anayasa Mahkemesinin bu kuralların iptali yolundaki kararının sonuçlarının görülmekte olan DAVASINDA UYGULANMASINI İSTEMEK hak ve yetkisi de vardır. Esasen, YARGI YERİNİN de bu yolda KENDİLİĞİNDEN HAREKET ETMESİ GEREKTİĞİ yukarıda yapılan açıklamalar karşısında zorunludur."
Tag