SARKIT
Mağara tavanından sarkan sarkıt ile kışın çatılardan sarkan buz parçaları arasında büyük bir benzerlik vardır. Mağara sarkıtlarının uzunlukları 20 - 30 metreye kadar çıkabilir. Sarkıtlar, enine kesitlerinde yuvarlak, elipsoit veya yivli şekildedir. Boyuna kesitleri ise koniktir. Üstte kalın, aşağı tarafları ise incedir. Sarkıtların büyümesi ise şöyledir: Kalsiyum karbonatça doygun bir su damlası, mağara tavanında toplanır; karbondioksit kaybedilir ve damlanın yüzeyi üzerinde karbonat malzemesinin ince tabakası çökelir. Damla, daha fazla su biriktirirse ağırlaşmaya başlayacaktır. Sallanmalar başlar ve bu salınımlar kalsit filminin tavanın yukarısına doğru hareket etmesini sağlar. Böylece yüzey gerilmesinin etkisiyle oraya yapışır kalır. Damla ağaranın tabanına doğru düşerse, karbonat tabakası tavanda kalır. Böylece sarkıtın ilk büyümesi başlamış olur. Bir sarkıtın şekli, boyutları, bileşimi ve yüzey dokusu pek çok etkene bağlıdır: Damlanın oranı, hava dolaşımı, buharlaşma, nemlilik, sıcaklık, çözeltinin derişimi, hidrostatik basınç, karbondioksitin kısmi basıncı ve çözeltideki pislikler sarkıtın nasıl oluşacağını belirler.