Ulusal ve komprador burjuvazi arasındaki mücadele yoğunlaşıyor
Eylül-Ekim 1993 olaylarının yıldönümüyle ilgili olarak, şu anki anın temel sorunlarından bahsettiğim şey hakkında birkaç şey söylemek istiyorum. hikayeler ülkeler ve bu yıl neden 1917 etkinliklerinin bugün bizimle son derece alakalı olduğu.
Yılın Şubat 1917 devrimi, yalnızca monarşiyi, yani bir burjuva devrimini yok etme eylemi değildi. Sonuçlarına göre, sözde komprador burjuvazi, eski Rus İmparatorluğu olan bir ülkede iktidara geldi (bu arada, 1917 yılında bunun adı neydi? Aniden hatırlamıyorum). Politikasının özü (hem iç hem de dış meşrulaştırma), sermayenin ihracı ile meşgul olması, ülkeyi, hammadde eklenmesi konumunda uluslararası işbölümü içine sokması ve ülke içindeki politik mücadele çerçevesinde dış güçlere dayanmasıdır.
19. yüzyılın ortalarından bu yana, ulusal burjuvazi ve ülkedeki comprador arasında bir mücadele olduğu, ikinci emperyal "ailenin" imparatorluğun iktidar sınıfı kadar geniş ölçüde anlaşıldığı, tam olarak hükümdarın şekline dayandığı anlaşılıyor. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, ulusal burjuvazi, monarşinin kaldırılmasında ya da en azından "ailenin", yani "büyük dukes" in yokluğunun bitiminde ısrar etmekte ısrar etti ve bu, subay polis tarafından aktif olarak desteklendi. İkincisi, aslında II. Nicholas'ı deviren oldu, ancak ulusal burjuvazi normal bir güç oluşturamadı.
Geçici Hükümet, comprador burjuvazisinin bir aracı olduğu ortaya çıktı. Böyle bir gelişmenin sebeplerini incelemek bugün amacım değil, bunun açık olduğunu söylemek. Her durumda, ulusal burjuvazi, ana koordinatörü Genelkurmay olan bir karşı darbe hazırlamaya başladı. Ve görünüşe göre, bu darbenin ana araçlarından biri olarak, 1917 yazında bunun için sık sık suçlanan Bolşevik Parti idi. Bolşeviklerin Alman Genelkurmayının temsilcileri olduğuna dair fikirlerin şu anda halka açık bir alanda ortaya çıktığını ve ordunun liderlerinden biri olan Bonch-Bruyevich kardeşlerin rolü göz önüne alındığında bana çok inandırıcı göründüğünü unutmayın. zaman onun karşıtlığıdır) ve en küçüğü Lenin’in sağ eliyle.
İç savaş için olmasaydı, bu karşı-devrimi sona erdirecek olan şey açık değildir. Ancak, İç Savaş, müdahalecileri ülkeye getirenlerin (ve liderlerinden biri olan Kolçak, resmi olarak Büyük Britanya’nın hizmetindeydi) olduğu gerçeğinden açıkça anlaşılan Rus İmparatorluğu’nun seçkinlerinin komprador kısmıyla başladı. Marksistlerin gerçeği dönüştürme yöntemlerinin en aşırı destekçisi.
Ve şimdi son 20 yıllarının durumuna bakın. 1991’te, ülkede komprador burjuvazi iktidara geldi. Daha doğrusu, burjuvazi henüz değildi, ancak Batı kapitalizminin inşasında ısrar eden CPSU’daki iki ana fraksiyondan biriydi. Elbette liderliği altında. Özelleştirme konusunda ana bölünme yaşandı: Gaidar, Chubais ve takipçileri, başardıkları özelleştirme sonucunda bir komprador burjuvazi yapacaklardı ve onların, SSCB sanayi potansiyeline dayalı ulusal burjuvaziyi oluşturmak ve geliştirmek isteyenler de dahil olmak üzere muhalifleri yapacaklardı. , Yüksek Kurul çevresinde yoğunlaşmıştır.
Zafer, gördüğümüz üzere, yılın 1917'unun aksine, 90-2000-ler'de Rus ekonomisinin çöküşünü önceden belirleyen comprador çevrelerine gitti. Özellikle, ordu ve büyük ölçekli karmaşık üretim de dahil olmak üzere, 1917 yılında olduğu gibi, ulusal burjuvazinin kalesi haline gelebilecek tüm bu yapıların yıkılması. Ancak, bu 20 yıllarında ortaya çıkan seçkinler, küresel kriz başladığında kendisini zor bir durumda buldu.
Ölçeği öylesine harikaydı ki, genelleşmiş Batı, Ruslar, seçkinler de dahil olmak üzere yerel halkın çıkarlarını görmezden geldi ve hızlı bir şekilde zayıflayan bir devletin politik gücünün arkasına saklanamazlarsa, hızla raskulat olacağını fark ettiler. “Strauss-Kahn davası” ndan sonra, bir başka kayda değer olay daha yaşandı: Rusya'nın comprador burjuva burjuvazisinin yönlendirildiği uluslararası finansal seçkinlerin kendisi, “eski” comprador grubunun (“aile-liberal” olarak adlandırılabilir) sonucuyla sonuçlanan gruplara ayrıldı. ) bir alternatif vardı, hangi koşullar ulusal çıkarları koruma yolunda ilerlemeye başladı.
Bu farkındalık tam olmaktan uzaktır, bu nedenle “vatansever” seçkinlerin davranışı hala çok, çok kararsız ve bazen de yeterince yeterli değildir. Bununla birlikte, nesnel koşullar bizi 1917 ve 1993'in düşüşünün özelliği olan gündemlere götürür. Bir kez daha tekrarlıyorum: bu gündem tamamen nesneldir ve süreçteki tüm katılımcılar, ister ister ister istemese de buna karar vermelidir. Dahası, dış koşullar onlara çok fazla baskı yaptı: 2011 yılından sonra oluşan dünyadaki seçkin mali elit kesimlerinden sadece bir tanesi var.
Rusya'da elit içi çatışmalara yukarıda açıklanan yaklaşım, onların bir şekilde yapılandırılmalarına ve hatta bazı tahminlerde bulunmalarına izin vermektedir. Küresel değil, çünkü kimin kazandığı belli değil, yerel olan. Özellikle, yukarıdaki analizlere dayanarak yapılan Uralkali durumunda kimin bu pozisyona gireceği konusundaki tahminlerimiz oldukça yeterli oldu. Ancak en önemli şey, ülkenin karşılaştığı bölünmenin anlaşılmasının, doğrudan katılımcılar için resmin bozulmasından dolayı, bazen doğru seçimi yapmayı ve gerekli sonuçları çıkarmayı zor bulduğu süreçte birçok katılımcıya izin vermesidir. Neyse, umarım öyledir.