Biruni‘nin tam adı Abu-Rayhan Muhammed‘di. Gençliğini, Özbekistan’da bulunan Khwarizm (Khiva) kentindeki Oxus nehrinin kıyısında geçirdi.
Khwarizm‘in prensi ve hükümdarı, bilim ve sanat için ateşli bir gayret gösterdi ve Biruni gibi bilginleri çeşitli bilgi dallarını incelemeye teşvik etti ve insanları dünyanın farklı bölgelerine seyahat etmeye teşvik etti. Biruni, özveri ve engin bilgisi sayesinde felsefe, din, matematik, kronoloji, tıp ve çeşitli diller ve edebiyatlarda büyük bir burs kazandı. Yaratıcı deha, bilgelik, samimiyet ve tümevarımsal akıl yürütmeye bağlılık gösteren bir adamdı. Mizahı, cesareti, teşebbüsü, tarafsızlığı, dürüstlüğü, müthiş endüstrisi ve entelektüel becerilerinin eşi benzeri görülmemişti.
Biruni Hayatı
Al-Biruni, yaratıcı, çok yönlü, bilimsel ve uluslararası görünümü, düşünce evrenselliği ile birleştiğinde, modern dünyayı şaşırtan orta çağ dünyasında iş gören müthiş zihinlerden biriydi. Duygusal bondajların yanı sıra dogmatik muhafazakarlıktan özgürdü. Bu onun ön yargılardan uzak kalmasına yardımcı oldu.
Mükemmel bir karşılaştırmalı çalışma gözlemcisi olan dogmatik bir bilginden daha sentezleyiciydi. Al-Biruni’nin bilim adamı ve bilim adamı olarak konumu, on birinci yüzyılın ‘Biruni Yaşı’ olarak kabul edilmesinden anlaşılabilir.
Bazı tarihçilere göre, Biruni MS 4 Eylül 973‘te doğdu (Dhul-haj, 362 AH’nin 3’ü). Babası ve annesi erken yaşta ölmüştü. Bir Tacik ırkla olmasına rağmen kültür tarafından Farsçaydı. Ebu Rayhan’ın doğuşu hakkında güçlü bir tartışma var. Abu-Rayhan isminin bir parçası olan ‘Biruni‘ kelimesinin tanımlanması, yorumlanması ve anlamı etrafında döner. Biruni bir şehir mi? Neredeydi? Yoksa Biruni bir Khwarizm (Khiva) banliyösü mü? Yoksa Khwarizm’de doğan veya Khwarizm şehri dışında yaşayan birini mi ifade ediyor? Bu karışıklık, daha sonraki bazı yetkililerin bu terim için mantıklı bir açıklama bulmasına yol açtı. Samani Kitab-el-Ansab‘a göre, Khwarizm halkı Farsça’da yabancı Beruni’yi (Biruni) çağırdı ve bu nedenle Abu-Rayhan’a Al-Biruni adı verildi. Tanınmış tarihçi Yaqut, belki Biruni’nin şehir dışında veya kırsal alanda yaşayan biri anlamına geldiğini iddia etti. Abu-Rayhan dışında, başka hiç kimseye bu başvuru yapılmadı, bu da genel kullanımda olmadığı anlamına geliyor.
Biruni Kısaca Biyografi
Abu-Rayhan’ın Khwarizm‘de kaldığı süre, ilk 23 yılını Al-i-Irak altında o bölgede geçirdi ve Ma’munidler altında 8-10 yıl daha geçirdi. Toplamda yaklaşık 30 yıl Khwarizm’de geçirdi.
Ayrıca, Khwarizm bölgesinde bir kasaba olan Kath’in banliyösünde doğdu. İbn-i Sina gibi diğer çağdaşları Khwarizm’de çok daha kısa bir süre kaldı, ancak İbn-Sina kökenli bir Farsça olmasına rağmen hiçbiri Biruni tarzında değildi. Al-Biruni’nin Abu-Rayhan adıyla kullanılması, doğduğu yer, bir kasaba veya Khwarizm’in bir banliyö yerleşimine atıfta bulunuyor gibi görünüyor.
Ne yazık ki, Abu-Rayhan herhangi bir otobiyografik hesabı geride bırakmadı. Yazılarında bazı yetersiz referanslar var, ancak bunlar eğitimine ve erken yaşama ışık tutmuyor. Geleneksel Mektep ve Medrese eğitimini aldığı varsayılabilir. Biruni büyük bir bilgindi ve ansiklopedik akla sahipti. Her zaman yeni bilgi arayışındaydı.
Liberal ve bilime derinden ilgi duyuyordu. Onun çağında ortodoks tepki çoktan girmişti ve Ebu Rayhan, El-Hind yazarken sapkınlıkla suçlanmaktan sakındı. Büyük bir analitik zihin ve keskin bir kavrayışla doğan Abu-Rayhan, karşı konulmaz bir şekilde matematik çalışmalarına çekildi. Seyahat her zaman İslam’da eğitimin bir parçası olarak görülüyordu.
Ancak, 11. yüzyılda, yöneticiler tarafından kurulan çok sayıda zengin kütüphane, bilgi edinmek için uzak yerlere seyahat etme ihtiyacını büyük ölçüde azaltmıştır. Ancak, Ebu Rayhan Hint bilimlerini incelemek istediğinde, Batı Hindistan’daki dağınık kaynaklara erişmek için seyahat etmek, ziyaret etmek ve tüm araçları kullanmak zorunda kaldı.
Biruni Kimdir?
Abu-Rayhan’ın karakterindeki en dikkat çekici özellik, onun bilgi için doyumsuz susuzluğuydu. Susuz bir adam gibi tekrar tekrar bilgi çeşmesine döndü. Hayatı yavaşlarken bile, kıt dakikaların işe yaramaz bir şekilde gitmesine izin vermezdi. Biruni (biruni hayatı) ailesi hakkında çok az şey biliniyor. Muhtemelen, çocuğu yoktu ve bu onun yaşamı boyunca kutuplaşmış bağlılığını kısmen açıklıyor. Ebeveynlik yükünden bağımsız olarak, çalışmalarına ve kitaplarına neredeyse ebeveyn sevgisini verdi.
Arapça çeviri yoluyla Yunanca kitapları inceledi. Farsça, Türkçe, Süryanice ve Sanskritçe ustasıydı. Bizans İmparatorluğu’nun Roma diline aşinaydı. Süryanice ve Hristiyan aydınlarla dostane ilişkileri vardı. Hint eserlerinin Arapça çevirisi ile tanıştı. Daha sonra, siyasi gelişmeler onu alt kıtadaki Hindularla temas ettirdiğinde, bu fırsatı tam olarak kullandı. Sanskritçe’yi 45 yaşını doldurduğunda öğrendi. Yaklaşık 2.500 Sanskritçe kelimeden oluşan bir kelime dağarcığı emretti.
Hint doktrinlerini tartıştığı ve açıkladığı tesis, konuya tam hakim olduğunu gösteriyor. Sanskrit edebiyatındaki yeterliliği, Tanrı’nın doğasına girerken Advaita Okulu’nun temellerini açıkça açıklayabilmesi gerçeğiyle de desteklenmektedir. Eğitimli Hindular ve sıradan insanlar arasındaki inançları birbirinden ayırır. Yaptığı işlerden Ghazna, Kabil, Lamgan, Peşwar ve Multan şehirlerinde astronomik gözlemler yaptığı açıktır. Himalayaların eteklerinde yer alan Nagarkot şehrinin Müslüman fethine tanıklık etti. Bu şehir antik bir Hindu (idol) tapınağı ile ünlüdür. Muhtemelen Jamud ve Ganga’nın kıyısındaki Mathura ve Kanauj’a kadar Mahmud askerlerine eşlik etti. 430 yılında Gazne’de öldü (1039).
Üretken yazar Biruni (Biruni kısaca hayatı), çok sayıda kitap yazmış ve çok çeşitli konularda yoğunlaşmıştır. Al-Biruni’nin ana eserleri arasında Kitab-al-Hind, Al-Qanun-al Masudi (Kral Mesud’un Kanonu), Geçmiş Athar-al-Bagiya Vestige, Tarikhul-Hind, Kitab-al-Jamakir ve Kitab-al-Saydna. Sanskritçeden Arapça’ya Hindistan ve Çin hakkında değerli bilgiler içeren Patanjali’nin orijinal unvanını tercüme etti. Coğrafya üzerine 27, kartografya, jeodezi ve klimatoloji üzerine dört kitap ve kuyruklu yıldız, göktaşı ve ölçme üzerine yedi kitap yazdı. Biruni’nin akademik ilgi alanları ve faaliyetleri, soyut felsefe kuramlarından matematik, coğrafya, jeoloji, fizik, astronomi ve tıpın pratik bilimlerine kadar çok çeşitli konuları kapsamaktadır. Ancak ana çalışma alanı astronomi idi.
Biruni‘nin yaşı ortodoks tepki ile karakterize edildi. Astronomiyi sapkınlık olarak gören insanlar vardı. Bu önyargı, halkın terminolojisinin putperest Yunan edebiyatı ve diline ait olduğu iddiasına mantığına karşıydı, ancak Yunanca terimlerin benimsenmesi esas olarak çevirmenlerin hatasıydı. Aynı şekilde, Kur’an-ı Kerim seyahat ve macera bölümleriyle dolu olmasına rağmen, coğrafyayı herhangi bir faydası olmayan bir şey olarak görmezden gelen insanlar vardı, örneğin Peygamber İbrahim’in Ur’dan yolculuğu, Musa’nın Mısır’dan yolculuğu ve Peygamberimizin hicreti İslam’ın (barış onun üzerinde olsun).
Bu bilimsel olmayan eğilimleri analiz ettikten sonra Biruni, fiziksel bilimler iddialarını tesis etmek için inandırıcı argümanlar üretti. Astronomi karşıtlarına Tanrı’nın insanlardan dünya ve göklerin hayretlerini düşünmelerini istediğini hatırlattı ve doğadaki tüm fenomenlerin en yüksek ithalatın gerçeğini ortaya çıkardığına inanıyordu.
Matematiksel ve astronomik bilginin günlük kullanımının örneklerini verdi. Bu bilgi, güneşin ve öğlenin mevsimler ve gelgitler olarak bildiğimiz biçimdeki etkilerini tespit etmeye yardımcı oldu. Yıldızların ve konumlarının bilinmesi, seyahatler ve yolculuklar sırasında yön belirleme konusunda oldukça yardımcı olur. Benzer şekilde, kıble’nin doğru yönlerini, duaların zamanlamasını ve şehirlerin enlem ve boylamlarını tespit etmede çok yararlıdır. Bu şekilde astronomi, İslam’ın tedbirlerine uygun, kullanışlı, işlevsel ve uygulamalı bir bilim olarak gösterildi.
Astronomi, kozmogoni, matematik ve coğrafya gibi bir dizi bilimle ilişkili olduğundan, Biruni’nin magnum opus’u olan Qanun-al-Masudi, Ptolemi Almagast modelinde modellenmiştir. Astronomik teorileri önemli bir etkiye sahiptir ve bu nedenle aşağıda tartışılmıştır.
Biruni (Biruni kısaca biyografi), evreni sınırlı bir kürenin en dış yüzeyinde yer aldı. Biruni tarafından Al-Tahuni kitabında evrenin kökeni hakkında ayrıntılı bir çalışma yapılmıştır. Jeo merkezli ve güneş merkezli tartışmalar Biruni’nin zihnini etkiledi. Bazı modern bilim adamları onu jeosantrik teoriyi kabul ettiği için eleştirdiler. Bununla birlikte, teleskop ve modern hassas aletlerin olmadığı o çağda kesin bir sonuca varmak zordu. Güneş merkezli kabul etmeye hazır değildi
Kesin bilimsel kanıt olmadan teori. Alternatif bir teori kesin olarak kanıtlanıncaya kadar, eski teori veya açıklamaya inanmak ve kabul etmek mantıklıydı. El-Biruni, Güneş’in hareketi hakkında Harbitah al Shams, Kitab-al-Tatbiq ft Tahqiq, ayrı bir kitap yazdı.
Biruni, göklerin ve yerin küreselliği, jeosentrik teori, cennetin doğu ve batı kavramlarının doğası ile ilgili temel problemleri tartıştıktan sonra, astronomide sıkça atıfta bulunulan hayali çemberleri ve işaretleri tanımlamaya devam ediyor ve coğrafya, yani kutuplar, ekvator, boylamlar ve enlemler, eğiklik ve zodyak işaretleri.
Zaman ve tarih çalışmalarına özel önem verdi. Farklı ulusların takvimlerini inceledi. Ayrıca farklı bölgelerdeki gündüz ve gece zamanlarındaki farklılıkları ve kutuplarda uzun gün devam ettiğini sordu. Duaların doğru zamanlamalarını bulma sorunu, Kronoloji’nin Qanun al-Masudi’ye yazılmasıyla başlayarak uzun bir süre araştırma yapmasına yol açtı. Kutuplarda altı aylık bir günün süresini kanıtlayan bir gündüz ve gece hakkında bir kitap (Risalah) yazdı. Ayrıca, Hindistan’ın belirleyici zaman bölümü hakkında küçük bir tez hazırladı.
Güneş hakkında, güneş tutulması için, toplam tutulma sırasında göze çarpan ateşli bir cisim olduğunu iddia etti. Biruni, jeosantrik teoriye inanmış ve güneşi yeryüzünde hareket olarak görmüştür.
Biruni, Ptolemy’nin güneşin yeryüzüne olan mesafesinin, ikincisinin çevresinin 286 katı olduğu görüşüyle ilgili çekinceleri vardı. Bununla birlikte, güneşi o yaştaki aletlerle ölçülemez buldu ve uzaklığı bir varsayım nesnesi olarak kaldı.
Anıtsal kitabı Qanun-el-Masudi’de hem güneş hem de ay tutulmalarının ustaca bir sergisini sundu. Tutulmanın eğikliğini, göksel ekvator ile ekliptik kesişiminin oluşturduğu açı olarak tanımladı. Daha önce, Yunan, Hint ve Çinli gökbilimciler bunu 24 ° 51 ′ 20 found olarak buldular. Biruni’nin kendisi Khwarizm ve Ghazna’da ölçümler aldı ve rakamın gerçek eğime çok yakın olan 23 ° 35 found olduğunu buldu. Ayrıca şafak ve alacakaranlığın nedenlerini ve zamanlamalarını tartıştı. Alacakaranlığın (sabah ve akşam) güneş ufkun 18 ° altında olduğu zaman ortaya çıktı. Modern araştırmalar Biruni’nin bulgularını doğruladı.
Ay hakkında, mükemmel bir daire içinde hareket etmediğini iddia etti. Maksimum ve minimum mesafeleri önemli ölçüde farklılık gösterir. Yolunu değiştirir ve değişkendir. Biruni, ayın sabit yıldızlar ile ilgili olarak eski konumuna döndüğünü, ancak küçük farklılıklar oluştuğunu ve biriktiğini belirtti. Ay ayını sinodik bir temelde, yani güneşe göre pozisyonuna atıfta bulunarak ve ona geri dönerek tartıştı.
Al-Biruni, ay ve dünyanın en uzun ve en kısa mesafesini ölçtü. Bunlar dünya çapının 63 ° 32 ′ 40 ″ ve 31 ° 55 ′ 55 ″ idi. Ancak, ayın çapından emin değildi. Bu konuda Ptolemy’i takip etti ve ay çapını dünya çapının 31-20’si olarak kabul etti. Yine burada, bilimsel anlayışı onu doğru rakamı seçmesine yol açtı, çünkü Ptolemy’nin değeri 31 ′ 17 modern modern değerine daha yakın.
Gelgitler hakkında, ebbs ve gelgitlerin yüksekliğindeki artış ve düşüşün ayın evrelerindeki değişikliklere dayanarak gerçekleştiğini belirtti. Somnath’taki gelgitler hakkında çok canlı bir açıklama yaptı ve ikincisinin etimolojisini aya kadar takip etti.
Yıldızlar hakkında, gökyüzünün küçük bir kısmında bile göksel cisimlerin (yıldızların) sayısını belirlemenin neredeyse imkansız olduğu görüşündeydi. Ayrıca yaşının enstrümanlarının sınırlamalarının farkındaydı. Eski gökbilimciler arasında Hipparchus, 850 yıldızın ilk kataloğuydu. Batlamyus da bu temelde çalıştı. Biruni, bir kemer üzerinde düzenlenen 48 figür ve 12 takımyıldızın Yunan terminolojisini kabul etti.
Aristoteles’in ‘Samanyolu’nun gezegenlerin küresi altında olduğu fikrini reddetti ve yıldızların en yüksek alanına ait olduğunu doğru şekilde tahmin etti. Ayrıca yıldızların görme yeteneğine zarar verdiğine ve üzüntü ve talihsizlikten sorumlu olduğuna inandığı için Aristo‘ya saldırdı. Bu, temelde yaklaşımda rasyonel olduğunu ve doğal fenomenlere herhangi bir batıl inanç bağlamadığını gösterir. Bu yıldızların merkezi bir eksende ve zodyaklara paralel olarak doğuya hareket ettiğini düşünüyordu.
Sabit yıldızların paralelini bulmanın bir yolu olmadığından, mesafelerini ve büyüklüklerini belirlemenin imkansız olduğuna inanıyordu. Yunanlılar yıldız küresinin en uzak gezegenin yanında olduğunu düşünüyorlardı. Batlamyus bu mesafeyi dünya yarıçapının 19.666 katı olarak kabul etti. Mars, güneş çapının bir buçuk katı olarak kabul edildi. Biruni, yıldızların uzaklığı ve büyüklüğü hakkında Hint figürleri kullandı.
Gezegenler ile ilgili olarak, Biruni, Batlamyus’u, eserlerini en özgün ve doğru olarak alarak takip etti. Dünyadan yıldızlara doğru, gezegenler onun tarafından artan şekilde düzenlenmişti: Ay, Merkür, Venüs, Güneş, Mars, Jüpiter ve Satürn.
Biruni, Yunanlıların bilim ve gözlemlerinde daha kesin oldukları görüşündeydi. Ancak Kızılderililer güneş ve ay çalışmalarında ve tutulmalarda daha donanımlıydılar. Temel olarak hedeflediği şey, doğal yasalara kesin inançla desteklenen bilimsel yöntemin ortaya konmasıydı. Sürekli gözlem, güvenilir veri toplama ve tüm bu ilkelerin başarılı bir şekilde uygulanması konusunda ısrar etti.
Yine de, Biruni kendini sadece astronomiye adadı, ancak matematikte de mükemmel oldu. O çağda matematik aritmetik, geometri, fizik ve müzikten oluşuyordu. Cebir buna ancak Harezmi çağından sonra eklendi. Biruni geometri ve aritmetik konusunda başarılı olsa da, önemli ölçüde cebir bilgisine de sahipti.
Müzikle ilgilenmese de fizikle de ilgilendi. Kitab-al-Hind adlı kitabında Hint inançlarını, Hindu edebiyatını, dil bilgisini, metreyi, satranç vb.
Küresel trigonometri konusunda uzmanlığa sahip olmasının yanı sıra, Biruni, Hint aritmetiğinde bir ustaydı. Rashikat-al-Hind (Hindistan’daki Zodyak) yazdı. Aynı zamanda Brahma-Siddhanta tarafından önerilen farklı aritmetik yöntemlerini de biliyordu.
Biruni’nin jeomorfoloji ve paleontolojiye özel ilgisi vardı. Hazar Denizi boyunca Arabistan, Jurjan ve Khwarizm düzlüklerinde bulunan farklı fosilleri karşılaştırdı. Çalışmaları, geçmişte böyle bir kayda sahip olmamakla birlikte, bazı geçmiş yaşlarda bu yerlerde deniz varlığına işaret etti. Ona göre, Hint-Gangetik ovası nehirlerin getirdiği silt tarafından kuruldu.
Ayrıca taşkın ve yayların ortaya çıkmasını tartıştı. Jurjaniyah ve Balkh ve Oxus nehirlerinin seyrindeki değişiklikler üzerine yaptığı çalışma, jeomorfolojik süreçler hakkındaki derin kavrayışını göstermektedir. Oxus’un seyrinin, günlerden beri bir değişim geçirdiğini buldu.
Batlamyus – 800 yıllık bir dönem ve bölgede yaşayan insanların yaşamlarının bu değişikliklerden nasıl etkilendiğini açıkladı.
Bilinen yaşanabilir dünyayı, doğudaki Çin’den, batıdaki Fas ve İspanya’ya kadar daha uzun olarak doğru bir şekilde tahmin etti. Denizler yaşanabilir dünyayı sınırladı. Bilinen dünya, yedi akalim çağındaki yedi katlı bölümlere ayrıldı.
Biruni’nin farklı koylar, körfezler ve daha küçük denizler hakkında da doğru bir fikri vardı. Avrupa’nın kuzey doğusundaki ve Tangier ile İspanya’nın batısındaki Buz Denizi’ne atıfta bulundu. Warang Denizi’nden (Norsemen), yani muhtemelen Baltık’tan da bahsetti. Avrupa’nın güneyinde, Sicilya ve Bulgaristan‘a (Akdeniz) kadar körfez şeklinde bir deniz varlığının farkındaydı. Hint Okyanusu, adalar tarafından batırıldığından bahsetti ve doğudaki okyanuslarla ve muhtemelen batıdaki Afrika’nın altında buluştuğunu hissetti. Hint Okyanusu’nun ayrıca Klymsa Denizi (Kızıldeniz) ve Basra Körfezi ile bağlantıları vardı. Çin’in denizlerine atıfta bulundu ve doğuda denizlerin adalardan veya ülkelerden isimlendirildiğinden bahsetti.
Büyük coğrafyacı, Hindistan’da omurga gibi bilinen dünyanın uzunluğu boyunca yayılan Himavant (Himalayalar) olarak bilinen büyük dağ aralığının da farkındaydı.
Warangs ve onların yırtıcı alışkanlıklarından da bahsetti. Kuzey Avrupa’da maden endüstrisi vardı. Batıdaki Sawaras, Bulgarlar, Ruslar, Slavlar ve Azaklara ve Avrupa’nın batı kolunda Roma İmparatorluğu’nun ötesinde yer alan Frank ve Galiçya ülkesine atıfta bulundu.
Afrika ile ilgili olarak, yatıp güneye uzandığına ikna oldu. Nil Nehri’nin kaynağı olan ekvatorun yanında bulunan ‘Ay Dağı’ na atıfta bulundu. Nil’deki taşkınların nedenlerini analiz etti ve bunları Nil’in üst kısımlarındaki ağır yağmurlara atfetti.
Biruni’nin Asya bilgisi oldukça geniş ve oldukça doğruydu. Ona göre, Büyük Orta Dağ (Himalayalar) Asya’nın çok yıllık nehirlerinin çoğunun kaynağıydı. Augarer Nehri’nde tanımlanan Türklerin ülkesi ve Doğu Sibirya’daki Baykal Gölü bölgesi hakkında ayrıntılı bilgi verdi.
Hindistan’ın coğrafyası hakkında kapsamlı ve doğru bir şekilde yazdı. Hindistan’ın aşağı Keşmir Yarımadası’nın kalelerinden, genişliğinin yarımadadaki gerçek boyutlarına inanılmaz derecede yakın olduğunu tahmin ediyor. Yarımada formuyla ilgili kesin bir fikri vardı. Himavant ve Meru (Pamir) dağları kuzeyi çevreledi. Doğu ve Batı Ghats’ın yarımada Hindistan’daki yağış dağılımını kontrol ettiğini söyledi. Nehirlerin kaynakları hakkında ayrıntılı bilgi verdi. Bununla birlikte, İndus hariç, diğer nehirler hakkındaki bilgileri, kulaktan dolma ve eski kitaplardan, örneğin Matsya Parana’dan türetilen bilgilere dayanarak, kaynaklarının yeri ile sınırlıdır.
İndus, kökeni, gidişatı ve selleri hakkında doğru bilgi veren ilk kişiydi. Pencap ve Afganistan’ın coğrafyası hakkındaki bilgisi, kişisel gözlemlerine dayanıyordu. Ayrıca Gherwand, Nur, Kaira, Sharvat, Sawa Panchir, Bitur (Afganistan), Biyatta (Jhelum), Chandrahara (Chenab), Irwa (Ravi) ve Shaltladar (Sutlej) nehirlerini anlattı. İndus’un beş kolu, ona göre, Multan yakınlarındaki Pencap’taki Pancanade (Panchanda) nehriyle tanışıyor.
Biruni, Kuzey-Batı Hindistan, özellikle Keşmir hakkında değerli bilgiler verdi. Gilgit için Keşmir’den iki günlük bir yolculuk olduğunu söyledi. Keşmir hakkında, ulaşılmaz dağlarla çevrili düz verimli bir platoda yattığını söyledi. Ülkenin güney ve doğu bölgeleri Hindular, batısı çeşitli Müslüman krallar, kuzey ve doğu bölgeleri Khota (Khatan) ve Tibet Türklerine aitti. Keşmir’e en iyi erişim Jhelum vadisinden geçiyordu.
Ayrıca geleneksel olarak Pandavas ile ilişkili olan Qannauj şehrini de tanımladı. Dahası, Hint-Gangetik ovalarının arazisi ve insanları hakkında önemli bilgiler edinmiştir.
Hindistan mevsimlerini doğru bir şekilde anlattı. Yaz mevsiminde taşeronun büyük kısımlarına yağış getiren musonun doğasını anlattı. Kaşmir ve Pencap’ın kış mevsiminde nasıl yağış aldığını açıklıyor.
Biruni ayrıca Hindu toplumu, putperestlik ve Hindu kutsal kitaplarındaki kastların kökenini tartıştı. Samkbya, Gita, Patanjali, Vishnu Dharma ve bazı Puranas ile ilgili çalışması, Vedalar hakkında edindiği bilgilerle birleştiğinde, Biruni’ye Hindu inançlarının ilk nesnel açıklamasını vermek için eşsiz bir fırsat sağladı. Biruni Hindu inançlarında bir ikilik bulmuş, yani eğitimli (alimler) tarafından tutulan inançlar ve cahil kitlelerin inançlarında. Bu bölünme, dilbilimdeki ikilikle genişledi. Kitlelerin dili öğrenilen dilden oldukça farklıydı. Böylece, eğitimli putperestliği onaylamadı, ancak kitleler buna inandı.
Kısacası, Biruni felsefe, din, kozmoloji, astronomi, coğrafya, jeodezi, stratografi, jeomorfoloji, matematik, bilim, tıp ve çeşitli dillerde mükemmeldi. Ayrıca kronoloji, yılların ve tarihlerin hesaplanmasında önemli katkılarda bulundu. Aynı zamanda, ideal tarihçi hakkında net bir konsepti vardı. Doğru görüşü ve akıl yürütmesi, eşitsizliğe dayanan Varna (kast) kurumunun Hindular ve Müslümanlar arasındaki uyumun önündeki ana engel olduğunu düşünmesine yol açtı. Hint öğrenme, dil, senaryo, öğrenme merkezleri de ortaya çıktı. Devasa emek, bilimsel akıl yürütme ve yorucu çabalar Biruni’yi ortaçağ döneminin en seçkin coğrafyacılarından biri yaptı.