Çin virüsü nasıl içerdi: Merkezi planlama, yerel eylemde Hindistan için dersler var
- Kategori: Sütunlar
Başkan Xi'nin liderliğindeki merkezi liderlik, ilk savunma hattının bu çabasını kabul etmekte gecikmedi. Sübvansiyonlar, sağlık ekipmanlarının sağlanması, sigorta, tanıtım ve diğer kurumsal destekler gibi işçilerin yararına hükümler koydu.
20 Nisan'da ulusa seslenen Başbakan Narendra Modi, gençlerin COVID-19 kısıtlamalarına uymalarını sağlamak için küçük komiteler oluşturmalarını tavsiye etti. Ayrıca, sokağa çıkma yasağı ve diğer önlemlere karar verme sorumluluğunu devletlere yükledi. Böylece, merkezi hükümet, birinci dalgada benimsenen usule göre daha merkezi olmayan karar alma sürecini benimsemiştir. Bunun doğru yaklaşım olup olmadığını yalnızca zaman gösterecek olsa da, politika yapıcılar virüsü yerel seferberlik kullanarak yenmenin başarı öykülerinden öğrenebilirler.
Nüfus açısından Hindistan ile kıyaslandığında Çin, COVID-19'un yayılmasını daha hızlı bir şekilde kontrol edebildi. Medyanın yoğun ilgisi, yerel yönetimin başlangıçtaki kötü yönetimine, halkın alarma geçmesi ve siyasi utanç korkusu nedeniyle resmi gizliliğe ve ardından virüsü kontrol altına almak için çok sert bir karantina ve diğer canlı merkezi direktiflerin dayatılmasına odaklandı. 2008 SARS krizini anımsatan salgın, Çin Komünist Partisi'nin meşruiyetine yönelik önemli bir tehdit olabilirdi. Böylece, Başkan Xi Jinping bu zorluğun üstesinden gelmek için tüm kaynakları seferber etti.
Tabanda, en kritik rol konut komiteleri (RC'ler) tarafından oynandı. Resmi olarak devletin bir parçası olmamasına ve özyönetim kurumları olarak tanımlanmasına rağmen, bu komiteler partinin etkin yönetim ve siyasi kontrol araçlarıdır. İdari görevleri yerine getirmek, politika uygulamak, yerel anlaşmazlıklarda arabuluculuk yapmak ve kamu gözetimi, sağlık ve temizlik, yaşlılara bakım vb. konularda devlet kurumlarına yardımcı olmakla görevlidirler. bireyler tarafından eylem, RC'ler kısa sürede kontrolü ele aldı.
Örneğin Wuhan'da 7.148 topluluğun tamamı kapatıldı. Topluluk çalışanları, giriş ve çıkış kurallarını katı bir şekilde uyguladı. Hiçbir sakinin ayrılmasına izin verilmedi ve yerleşik olmayanların, temel tıbbi ihtiyaçlar veya salgın kontrol operasyonları dışında topluluk alanına girmesine izin verilmedi. Gönüllülere toplulukların kapılarında vardiyalar verildi ve erişim geçişleri kontrol edildi. Ayrıca, aile üyelerinin sağlık ve durumlarını soran sakinleri aradılar, düzenli ateş kontrolleri yapmak için sakinlerin kapılarını çaldılar, seyahat geçmişi hakkında bilgi topladılar, vb. Yaşlı sakinler, genellikle malzemeleri dik merdivenlerden yukarı taşıyor. Diğer temel görevler, temasın izlenmesi, her bireyin kaydedilmesi ve ziyaret edilmesi, hasta kişilerin toplum yönetimi altına alınması ve karantina için belirlenmiş tıbbi tesislere nakledilmesini içeriyordu. Çoğu zaman parti üyesi olan çok sayıda genç ve üniversite öğrencisi RC'ler için gönüllü oldu. Ülke genelinde böyle bir model izlendi.
Başkan Xi'nin liderliğindeki merkezi liderlik, ilk savunma hattının bu çabasını kabul etmekte gecikmedi. Sübvansiyonlar, sağlık ekipmanlarının sağlanması, sigorta, tanıtım ve diğer kurumsal destekler gibi işçilerin yararına hükümler koydu. Resim tamamen pembe değildi. Ayrıca tıbbi malzeme ve gıda maddelerinin kıtlığı raporları da vardı. RC üyeleri tükenmişlik yaşadı, fiziksel ve zihinsel sağlıkları bozuldu ve ayrıca halkın hayal kırıklığıyla uğraştı. Standart bürokrasi prosedürleri ve eğitim eksikliği de müdahale sistemini engelledi. Ancak zorluklara rağmen salgın başarıyla kontrol altına alındı ve Wuhan'daki ve Çin'in başka yerlerindeki kutlama görüntüleri başkalarına çok umut verdi.
Kuşkusuz, Hindistan'daki durum çok daha iç karartıcı. Yukarıda bahsedilen Çin modeli, Hindistan'ın şu anki açmazına herhangi bir cevap veriyor mu? Birçok kentsel alanda, Çin'deki RC'lere benzer seferberliği üstlenebilecek konut dernekleri ve yerel yönetimler var. Ancak bu, bu modelin kilit yönü olan merkezi bir eylem planı olmadan yapılamaz. Kaynakları ve yetkiyi merkezi kuruluşlardan yerel kuruluşlara aktarmak için açık kanallar olmalıdır. Yasaları ve kısıtlamaları uygulayan rastgele vatandaş komiteleri, çatışmaların habercisi olacak ve yetkili kişilere daha fazla hareket alanı sağlayacaktır. Daha iyi bilgi yayma, hizmet sunumu ve sosyal mesafenin teşvik edilmesi için gönüllülerin seferber edilmesi, daha yüksek makamların kaynak ve güç tahsis ettiği yerel hükümet kuruluşları tarafından yönlendirilirse son derece yararlı olabilir.
Atmanirbharta ve devletleri kendi imkanlarına bırakma fikirleri, yalnızca farklı mali kapasitelere ve sağlık altyapısına sahip devletler arasındaki politika tutarsızlığını ve eşitsiz erişimi artıracaktır. Bu pandeminin doğası göz önüne alındığında, merkezi liderliğin ülke çapında politika önlemlerini hızlandırması ve koordine etmesi için saatin ihtiyacı var. En önemlisi, siyasi ustaların örnek olması gerekir. Seçim kazanımları uğruna sosyal mesafe kurallarını hiçe saymak ve mitingler düzenlemek, pandeminin ve ekonomik yıkımın ikili etkisi altında sendeleyen insanlara güven vermiyor.
Bu makale ilk olarak 23 Nisan 2021'deki basılı baskıda 'Çin virüsü nasıl kontrol altına aldı' başlığı altında yayınlandı. Yazar, Pekin Pekin Üniversitesi'nde Çin siyaseti alanında yüksek lisans öğrencisidir.