Şafakta, 26 Şubat (10 Mart) 1904, "Steregushchy" ve "Resolute" destroyerleri, Port Arthur'daki Elliott Adaları'na bir gece keşif sonrasında döndü. Birden yoğun sabah sisinde, dört Japon gemisine rastladılar.
Bunlar, daha sonra iki Japon kruvazörü tarafından yaklaştığı yıkıcı Usugumo, Sinonome, Sazanami ve Akebono idi. Eşit olmayan bir savaş başladı. Daha güçlü bir motoru olan “belirleyici”, Port Arthur'a girmeyi başardı ve düşman silahlarının tüm gücü “Bekçi” ye düştü.
64 toplarının dörde karıştı! Gerçek bir cehennemdi: Japon mermileri, Rus destroyerindeki tüm direkleri ve boruları yıktı, gövde delindi. Makine hala çalışırken, Port Arthur'a geçme umudu vardı, ancak 6 saatlerinde 40 dakika içinde bir kömür ocağında patlayan Japon kabuğu, iki komşu kazana zarar verdi. Yok edici hızlı bir şekilde hızını kaybetmeye başladı. Kısa süre sonra silahları sustu.
Guardian'ın ölümcül şekilde yaralanan komutanı Teğmen Alexander Sergeev son emri verdi: “Mücadele et, böylece herkes Anavatan'a düşen görevini, gemisinin düşmanı için utanç verici teslim olmayı düşünmeden yerine getirsin”.
Denizciler, çıkmış Andreevsky bayrağını gaff'a çivilediler ve tüfekler ile bile ateş etmeye devam ettiler. Bütün güverte kanla kaplı ve ölü Rus denizcilerin cesetleriyle dolmuş ...
Koruyucunun yaşam belirtileri vermeyi bıraktığını gören Japonlar ateş etmeyi bıraktı, onu çekmeye ve av olarak almaya karar verdi. Yok edici "Sazanami" den botu indirdi. Ortadaki Hitara Yamazaki'nin raporunda açıklanan bir Rus gemisine binen Japon denizcilerin resmi: “Üç mermi boşluğa düştü, güverte delindi, bir mermi sağ taraftaydı. Her iki taraftan da, suyun yok edici içine girdiği su hattı yakınında delikler de dahil olmak üzere onlarca büyük ve küçük merminin dışında izler vardır. Burun topunun gövdesinde bir mermi izi var, silahın yanında topçunun cesedi, sağ bacağını yırtıp kandan yara akıyor Ön plan sancakta düştü. Köprü parçalara ayrıldı. Geminin tüm ön yarısı dağınık nesnelerle tamamen yıkılıyor. Ön tüpe kadar olan uzayda, yaklaşık yirmi ceset yalan, şekilsiz, vücudun uzuvları olmayan bir kısmı, bacaklarının bir kısmı ve elleri kopmuştu - biri de dahil olmak üzere berbat bir resim, bir memur, boynunda dürbün vardı. Destroyerin ortasında, makinenin sancak tarafından bir 47-mm tabanca düşürülmüş ve üst kısım deforme olmuştur. Kıç madeni makinesi ters çevrilmiş, görünüşte ateş etmeye hazır. Öldürülenlerin kıçlarında çok az kişi vardı - kıçın üzerinde sadece bir ceset yatıyordu. Yaşam güvertesi tamamen suyun içindeydi ve oraya girmek imkansızdı. ” Sonuç olarak, Yamazaki, “Genel olarak, destroyerin konumu tarif edilemeyecek kadar korkunçtu.”
Eşit olmayan bir savaşta gardiyanın komutanı, üç memur ve ekibinin kırkbeş üyesi öldürüldü. Mucizevi bir şekilde hayatta kalan dört Rus denizciyi alan Japon, biçimsiz gemiye çelik bir kablo bağladı, ancak römorkör patlaması sırasında zorlukla sürüklemeye başladı. Koruyucu gemiye toplanmaya başladı ve kısa bir süre sonra dalgalar altında kayboldu.
Bu arada, "Karar" Port Arthur'a ulaştı. Kötü yaralı kaptanı Fedor Bosey komutana bildirdi filo Amiral Stepan Makarov: "Yıkıcıyı kaybettim, hiçbir şey duymuyorum." Ve baygın düştü. İki Rus kruvazörü Bayan ve Novik, savaş sahnesine acele ettiler. Denizciler zaman içinde gelen ağır kruvazörleri de dahil olmak üzere batan "Guardian" ve Japon gemilerini geziyorlardı. Rus muhrip battığında, Makarov Port Arthur'a dönmeyi emretti: hafif kruvazörler Bayan ve Novik ile Japon donanmasıyla savaşmak işe yaramazdı.
Japonların Rus denizcilerin feat tarafından tutulması o kadar harikaydı ki, yakalanan dört denizci Sasebo'ya götürüldüğünde Japon denizcilik bakanı Yamamoto'dan gelen coşkulu bir mektupla bekliyorlardı.
Dedi ki: “Siz baylar, Vatanınız için cesurca savaştınız ve mükemmel bir şekilde savundunuz. Denizci olarak görevinizi yaptınız. İçtenlikle seni övüyorum, harikasın! ”
Eşsiz savaşın geniş bir uluslararası rezonansı var. Japon gazetelerine atıfta bulunan İngiliz gazetesi The Times gazetesinin muhabiri, dünyaya, düşmana teslim olmak istemeyen, iki Rus denizcinin beklemeye kilitlendiğini, Kingston'u açtığını ve gemilerini batırdıklarını bildiren ilk kişi oldu. Makale, Rus Novoye Vremya gazetesi tarafından yeniden basıldı ve “kahramanca su altında kalmanın” İngilizce versiyonu Rusya'da bir yürüyüşe çıktı. Feat hakkında kartpostallar basıldı, Kingston'un “Two Unknown Sailors” un açılış anını ve “Watchman” peringindeki porthole gösteren sanatçı Samokish-Sudkovsky'nin reprodüksiyonları yaygın olarak dağıtıldı. Oluşan ve şiirleri:
“Bekçi” nin iki oğlu denizin derinliklerinde uyuyor,
İsimleri bilinmeyen, kötü bir kader tarafından gizlenmiştir.
Ama şan, aydınlık hafıza sonsuza kadar sürecek,
Derin su mezarı olanlar için ...
Görünüşe göre versiyon daha sonra hayatta kalan denizcilerin kendileri tarafından onaylandı. Japon esaretinden memleketine dönen sintine ustası Vasily Novikov, Kingston'ı keşfeden ve yıkıcıyı su basan kişi olduğunu söyledi.
Nisan ayında, Petrograd tarafındaki Alexander Park'taki 1911, denizcilerin "Bekçi" adlı kahramanlık eserine bir anıt dikti. Haç arka planındaki ustaca düzenlenmiş bronz kompozisyon iki denizciden oluşur: biri gayretle suyun fışkırdığı lompayı, diğeri ise - Kingston'u açar. Ünlü heykeltıraş Konstantin Isenberg tarafından tasarlandı. Anıt beş metre yüksekliğinde ve gri granit bloğunda yer alıyor. Taban üç merdivenli bir höyük tepedir. Yanlarında fenerlere benzeyen granit direkler-fenerler yükselir. Anıtın açılışı, 26’ta, Nisan 1911’ta büyük bir ciddiyetle gerçekleşti. Andrew's Ribbon ile denizci üniforması giymiş Nicholas II, Başbakan Peter Stolypin, Grand Duke Kirill de dahil olmak üzere Grand Dukes, ünlü Amiral Stepan Makarov ve ressam Vasily Vereshchagin'i öldüren kruvazör Petropavlovsk'un patlaması sırasında mucizevi bir şekilde kaçtı. Çağdaş bir şekilde yazdığı gibi, “dua sesleri ve“ Tanrı Çar'ı korusun ”ilahisinin söylenmesi cesurla değişime uğradı,“ Yaşasın! ” Başarıdan ilham alan K. Isenberg, daha sonra Varyag kruvazörünün denizcilerine bir anıt dikmek istedi ancak başaramadı, aynı yıl, yetenekli heykeltıraş öldü.
1930 yılında, heykel kompozisyonuna daha büyük bir etki vermek için, borular ona akıtıldı ve gerçek su lümen dışına akmaya başladı, ancak anıtın hızla paslanmaya başladığı haliyle su yine de kapatıldı. Ek olarak, heykeltraşın orijinal tasarımı hiç “yaşam” suyu sağlamıyordu. 1954 yılında, kahramanlık senedinin 50 yıldönümü ile bağlantılı olarak, savaşın kısma bir resmini içeren bir anıt bronz plak ve “Steregushchy” mürettebatının listesi anıtın arkasından güçlendirildi.
tarihsel çelişki, bronzda bir heykeltıraş tarafından gerçekte hiç gerçekleşmemiş ustaca dökülen tam olarak böyle bir bölüm olmasıydı.
Rus-Japon savaşından hemen sonra, özel bir komisyon "Bekçi" nin ölümünün nedenini buldu. Çalışmayı yapan kıdemli teğmen E. Kvashnin-Samarin, anıtın yapımını “iki bilinmeyen kahraman” olarak askıya almaya çalıştı.
Novikov'un kral taşlarını keşfettiğine inanarak, “Büyük Rusya'da filonumuzun tüm tarihi gerçek başarılarla dolu olduğunda muhtemelen var olmayan deniz kahramanlarına bir anıt yaydığını görmek üzücü” dedi. Ancak "bilinmeyen iki denizcinin" versiyonu imparatora bildirilmişti. Tekrar bilgi toplamaya başladılar. Onları kim keşfetti: “iki bilinmeyen denizci” mi, Novikov mu? Ancak, yıkıcı Japonlar tarafından çekilirken makine odasına inen ve kral taşlarını açan kişi olduğunu iddia eden Novikov'un ifadesinde ve hayatta kalan diğer denizciler bariz çelişkiler ve “tutarsızlıklar” vardı. Deniz Genelkurmay Başkanlığı, “iki bilinmeyen denizci” versiyonunun bir uydurma olduğunu ve “uydurma gibi bir anıtta ölümsüzleştirilemeyeceğini” düşündü. Ancak, 1910'da anıt zaten dökülmüş ve açılmaya tamamen hazırdı. Değişiklik önerileri öne sürülmeye başlandı.
Daha sonra Genelkurmay Başkanlığı, “açılış için teklif edilen anıtın, yok edici iki gardiyanın kahramanca fedakarlığı,“ koruma ”ya da bu anıtın, yok edici kahramanlık ölümünün anısına açılması için düzenlenen bir anıt olarak mı değerlendirileceğini sorduğu“ en yüksek isim ”hakkında bir rapor hazırladı. "Koruma"?
İmparatorun kararı şöyle oldu: “Anıtın,“ Steregushchy ”destroyerinin savaşındaki kahramanca ölüm anısına dikildiğini düşünmek.
Bu arada, “muhafız vakası” tartışması devam etti. Kingston Novikov'un keşfinin versiyonu tüm şüpheleri ortaya koydu. Komisyon, destroyerin çizimleriyle uzun süre uğraştı ve son olarak "makine dairesinde Kingston taşması olmadığı" sonucuna vardı. Ve bu nedenle ne Novikov, ne de başka kimse onları açamadı. Üstelik, ortaya çıktığı gibi, Japon, “Steregushchy” i çekmeden önce, tutma yerlerini dikkatlice kontrol etti ve hiç kimse kalmadı.
Peki o zaman, nasıl hala “yaşayan bir tanık” ifadesinin yanında olmak? Novikova da komisyonla görüştü ve hikayesini doğrulayamadı. Muhtemelen, Japon esaret sırasında denizci, "açık Kingston" un İngilizce versiyonunu duydu ve eve geri dönerek tüm bunları kendine atmaya karar verdi. Bu arada, Novikov'un kaderi de trajikti. Savaştan sonra, kendi ana köyü Elovka'ya döndü ve 1921'te, köylüleri tarafından Kolçak'a yardım ettiği için vuruldu.
Efsanevi Kingston'un öyküsü, parlak bir cesaret ve kahramanlığın bir örneği olarak, savaş tarihine sonsuza dek giren Rus denizcilerin "The Watchman" ın büyüklüğünden kurtulmuyor. Japonlar, Rus denizcilerin eşi benzeri olmayan şeylerine hayret etmekten vazgeçmediler. Amiral Togo, kendisini raporunda İmparator'a, düşmanlarının cesaretine dikkat ederek bildirdi. Özellikle ölüleri anmaya karar verildi: Japonya'da, Rus denizcilere adanmış, “Anavatanı hayattan daha onurlandırmış olanlara” yazan siyah bir granit steli kuruldu.
E.Kvashnin-Samarin, 1910 yılında şunu yazdı: ““ Bekçi ”davasında toplanan tüm materyalleri ve belgeleri okuyacak ve karşılaştıracak olanlara,“ Bekçi ”nin hikayesinin anlatılmamış efsane olmasa bile ne kadar büyük olduğu açıkça belli olurdu ... Efsanenin yaşamasına izin verin. ve gelecekteki kahramanları şimdiye dek görülmemiş yeni özelliklere uyandırdı, ancak en güçlü düşmana karşı savaşan 26 Şubat 1904'in, komutanı kaybettiğini, tüm subaylar, 45'tan denizcilerden 49'a kadar savaşın son kabuğuna kadar gittiğini itiraf etti. alt şaşırtıcı düşman ekibi. "
Bununla birlikte, efsanevi Kingston'un hikayesi hala inatçı olduğunu kanıtladı. Çok daha sonra bile, “Steward” ın ölümünün tüm koşulları uzun zamandır ortaya çıktığında, onlara tekrar söylendiler, kitaplar yazdılar, Kingston bazı modern St.
Siz Russunuz denizcilerle savaşın bitirdiniz.
İkincisi Anavatan onuruna verildi:
Kingston kendi elleriyle açtı
Burada aynı demir iradesiyle,
Bu granit dik kaide üzerinde ...
"Bekçi" nin ölümünden hemen sonra, aynı adı taşıyan bir yok edici, Revel'deki 1905'te başlatıldı.
Üçüncü "Koruyucu" 1939'da SSCB'de inşa edildi. II. Dünya Savaşı'na katıldı ve Hitler’le eşit olmayan bir savaşta öldü. havacılık.
Dördüncü "koruma" 1966 yılında başlatıldı, Pasifik Filosunda görev yaptı. Ve 2008'te, beşinci zaten inşa edildi - corvette "Stereguschy".
Öyleyse şan, ışık hafızası sonsuza kadar sürecek ...