Sucu, boynuna astığı uzun bir sopanın uçlarına taktığı iki büyük kovayla ırmaktan hergün su taşırdı. Kovalardan biri çatlak olduğu için, sucu eve gelene kadar suyun yarışı boşalıyordu. Sağlam olan kova her seferinde ırmaktan patronun evine ulaşan uzun yolu dolu olarak tamamlarken, çatlak kova içine konan suyun sadece yarısını eve ulaştırabiliyordu. Bu durum iki yıl boyunca her gün böyle devam etti. Sağlam kova başarısından gurur duyarken, zavallı çatlak kova görevinin sadece yarısını yerine getiriyor olmaktan dolayı utanç duyuyordu.
İki yılın sonunda bir gün çatlak kova ırmağın kıyısında sucuya seslendi.
– Kendimden utanıyorum ve senden özür dilemek istiyorum.
Sucu sordu;
– Neden utanç duyuyorsun?
Kova cevap verdi;
– Çünkü iki yıldır çatlağımdan su sızdığı için taşıma görevimin sadece yarısını yerine getirebiliyorum. Benim kusurumdan dolayı sen bu kadar çalışmana rağmen, emeklerinin tam karşılığını alamıyorsun.
Sucu şöyle dedi.
– Patronun evine dönerken yolun kenarındaki çiçekleri fark ettin mi?
Gerçekten de tepeyi tırmanırken çatlak kova patikanın bir yanındaki yabani çiçekleri ısıtan güneşi gördü. Fakat yolun sonunda yine suyunun yarısını kaybettiği için kendini kötü hissetti ve yine sucudan özür diledi.
Sucu kovaya sordu.
– Yolun sadece senin tarafında çiçekler olduğunu ve diğer kovanın tarafında hiç çiçek olmadığını fark ettin mi?… Bunun sebebi benim senin kusurunu bilmem ve ondan yararlanmamdır. Yolun senin tarafına çiçek tohumları ektim ve her gün biz ırmaktan dönerken sen onları suladın. İki yıldır ben bu güzel çiçekleri toplayıp onlarla patronumun sofrasını süsleye bildim. Sen böyle olmasaydın, o evinde bu güzellikleri yaşayamayacaktı.
UNUTMAYIN!
Her şey seninle başlıyor…
Eksiklikleriniz den utanmak yerine, onları nasıl bir avantaja dönüştüre bileceğinizi bulabilirsiniz.