

Ortadoğu’da yaşayan insanlar için zamanın Batı’daki endüstrileşmiş toplumların aksine daha farklı anlamları vardır, kişilerin hayatları daha bir tertipli şekildedir. Turabdin yaşayanların çoğunun çiftçi olduğu bir yerleşim merkezidir ve bu yüzden topraklarının ihtiyaçları doğrultusunda mevsimleri takip ederler çünkü bu bir gerekliliktir. İşlerini bitirene kadar yaparlar.
Misafirleri geldiğinde ise onları kabul etmeme gibi bir durum sözkonusu olamaz. Böylesi bir durum kabalık ve soğukluk olarak tabir edilir.