Eşinin ailesinin hediye ettiği bir evde oturuyorlardı.
Akşamları iş çıkışı, evine ulaşmak için yürümesi gereken çok dik bir yokuş vardı. Deniz özellikle kış akşamlarında buradan yürümekten çok korkardı. Kışın erken kararan havası soğukla birleşir, insanın içine korku salardı.
O gün de Deniz işten çıkmış, evine gidiyordu. Yokuşu tırmanmaya başladı. İçinden şarkı söylüyor, bu şekilde korkusunu yenebileceğini düşünüyordu.
Yokuşun yarısına geldiğinde arkasından gelen belli belirsiz ayak sesleri duymaya başlamıştı. Dönüp bakmaya cesaret edemiyor, karşılaşma ihtimali olan kötü sürprizleri aklına getirmemeye çalışıyordu. Birkaç adım sonra, peşindeki ayak sesleri daha da belirginleşmeye başlamıştı.
Deniz hızla arkasına döndü ve hiç de güven vermeyen biçimde sırıtan delikanlıyı gördü. Çocuğun Deniz'i çok korkutan birkaç lafının üzerine, Deniz panikten kaynaklı plansızlıkla bağırmaya başladı. Çocuk da paniklemiş, cebinden bir bıçak çıkartmıştı.
O ıssız yokuşun tepesinde aniden bir arabanın farları belirdi. Gelen bir taksiydi. Deniz taksinin önüne doğru kendini attı, bir yandan ağlıyor bir yandan da taksi şoförüne durması için bağırıyordu. Taksi durdu ve evine sadece 20-30 adım kalmış olan Deniz kendini taksiye attı.
Elleri titreyerek kapıyı zor da olsa açtı, eve girdiğinde nefes alamıyordu.
Kendine geldiğinde kısa süreli bir baygınlık geçirdiğini anladı.
Ertesi gün, "artık bir doktora gitmem gerek" dedi eşine, "sanırım bende de annem gibi guatr var, dün nefesim o kadar daraldı ki herhalde bu yüzden bayıldım".
Üç gün sonra Deniz doktora gitmiş, oradan başka bir doktora yönlendirilmişti.
Muayene bitmiş, sıra durumu ile ilgili bilgi almaya gelmişti.
Kısa bir girişten sonra doktor, "kalbinde doğuştan bir delik var kızım, acilen ameliyat olman gerek" demişti.
O an dünyadaki tüm sesler sustu. Deniz olup biteni anlamaya çalışıyordu. Bu, ne anlama geliyordu? Sanki dünyanın ortasında kocaman bir çukur açılmış ve Deniz, hızla sonunun nerede geleceğini bilemediği bu çukura düşmekteydi.
Ağlamaya başladı. Ankara Kızılay'daki bu yere gelmeden hemen önce normal bir hayatı vardı, şimdi buradan hayatının yeni bir dönemine başlamak üzere çıkıyordu.
(Devam edecek...)
Heyyfi
- Posted using BlogPress from my iPad