Caravaggio'nun Mary Magdelene'sinin detayı, 1594-1596'in etrafına boyanmış. Vikipedi
Mary Magdalene kimdi? Onun hakkında ne biliyoruz? Ve onu nasıl biliyoruz? Bu sorular yeni bir filmin piyasaya sürülmesiyle ortaya çıkıyor Mary MagdaleneRooney Mara'yı başrol oynadı.
Onun hakkında nasıl bildiğimiz sorusu oldukça basit. İsa bakanlığı ile ilgili birkaç erken dönem Hristiyan metinde görünmektedir.
Bu metinler, Ortak Dönem'in (CE) birinci ve ikinci yüzyılında yazılmış İncilleri içermektedir. Bunlardan en erken olanları Magdalene'in önemli bir rol oynadığı Yeni Ahid'e dahil edilmiştir. Ayrıca, daha sonra İncil’de bulunmayan ve daha sonra Hıristiyanlığın erken dönemlerinden gelen Müjde’de de ortaya çıkmıştır.
Kim olduğu ve onun hakkında ne bildiğimiz hakkındaki cevap daha karmaşık. Batı sanatında, edebiyatta ve teolojide, Mary Magdalene, İsa'yı karşılayan, günahlarından tövbe eden ve alçakgönüllülük, nezaket ve şükran jestiyle ayaklarına yağ dökülen bir fahişe olarak tasvir edilir. Bazen haç dibinde diz çökmüş, saçları kopmamış, bir aziz ilan edilmesine rağmen asla kaçamayacağı günahkâr geçmişi vurgulayarak tasvir edilmiştir.
Tövbe eden fahişe geleneği Batı geleneğinde de devam etti. 18. Yüzyıldan itibaren fahişelere önem veren kurumlara, onlara sığınan kadınlarda yaşamın değiştirilmesini teşvik etmek için “Magdalenes” adı verildi. Kelime, ağlayan bir duygusallık anlamına gelen “maudlin” olarak İngilizce'ye geldi. Gurur verici bir açıklama değil.
Sanatsal tasvirler, Magadelene'nin cinselliğini çeşitli şekillerde, dindarlık cephesi altında vurgulamaya devam etti. Aynı konuyla ilgili başka bir bükümde, en çok Dan Brown Da Vinci Kanunu'nda (2003), İsa'nın karısı olarak sunuldu.
Mary Magdalene'ın cinsiyeti bir şekilde dönüşümünün ötesinde kalmayı başaran, arketip tövbe eden fahişe geleneği, MS 6. yüzyılda Büyük Gregory tarafından vaaz edilen bir vaazla tarihlenebilir.
Kuşkusuz, İncil'de “Mary” adında kafa karıştırıcı sayıda kadın var ve Papa Gregory'nin onları ayırt etmekten yorulduğunu varsayabiliriz. Onları ikiye indirdi: bir yandan, İsa'nın annesi Mary, sürekli bakire, saflık ve iyiliğin sembolü ve öte yandan, dünyanın geri çekilmesi gereken feminen kötülüğün, fahişe fahişe Mary Magdalene .
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
İsa'nın bir öğrencisi
Yine de İncillerin hiçbir yerinde Mary Magdalene açık ya da gizli bir şekilde cinsellik ile ilişkili değildir. Yeni Ahit'in İncil'i onu iki önemli rolde sunar.
Birincisi, İsa'nın bir müritisidir: biri Celile'den sevgi ve adalet mesajına inanan ve bakanlığında onu takip eden bir grup kadın ve erkekten biri.
İkincisi, Magdalene, İncil'de İsa'nın ölümden dirilişine giden başlıca tanıktır. Diğer öğrencilerden farklı olarak, İsa tutuklandığı zaman kaçmaz. Öldüğü zaman çarmıhta kalır ve daha sonra onu bulmak için mezarını ziyaret eder, dirilişini ilan eden meleklerin bir vizyonuyla.
Şimdi yazılacak en eski İncil olduğunu bildiğimiz Mark İncil'i, diğer kadınlarla birlikte onu Celile'den takip eden İsa'nın bir öğrencisi olarak Magdalene'den bahseder, ancak çarmıha gerilene kadar ondan bahsetmez. Bu kadın öğrenci, bir muhalifin yürütülmesinde var olma tehlikesine rağmen, haç yakınında duruyor.
Bunlardan üçü, Magdalene de dahil olmak üzere Paskalya sabahı mezarı ziyaret eder ve burada İsa'nın ölümden dirildiğini bildiren bir meleğe rastlarlar (Mark 16: 1-8). Kadınların mezardan ayrılmaları belirsizdir ve Mark İncil'in makalesinin aniden sona erdiği yerde korku ve sessizlik içinde ayrılırlar. Daha sonra eklenen bir son, yükselen İsa'dan ilk önce Magdalene'e bir görünüm yapan söz eder.
Matta'nın Müjdesi'nde Magdalene, mezardan ayrılırken yükselen Mesih ile tanışır, bu kez “Mary” olarak da adlandırılan diğer bir kadın arkadaşla (Matt 28: 1-10). Luke'un hesabında Magdalene, meleğin sözlerini duymak için çarmıhta ve boş mezarda görünür, ancak o ve kadın arkadaşlarının, diriliş mesajını elçilere ilettikleri zaman inanmazlar (Luke 24: 1-11).
Luka'da, İsa'nın bir öğrencisi ve destekçisi olarak diğer kadınlarla birlikte bulunduğu İsa'nın hizmetinde daha önce bir Magdalene sözü vardır (Luke 8: 1-3). Ondan yedi tane iblisin öldüğü söyleniyor. Bu açıklama, bazı akıllarda, birçok “iblisin” onun tarifesiz cinselliğine gönderme yaptığı sonucuna yol açabilir.
Ama bu hatalı olurdu. Şeytan çıkarma - kötü ruhlardan kurtulma - ilk üç İncil'de yaygındır. Şeytani mülkiyete sahip olanlar asla günahkar olarak tanımlanmamakta, aksine dış kötülüğün kurbanları olmaktadır.
Bu günlerde, semptomlarını epilepsi veya akıl hastalığı gibi fiziksel rahatsızlıklar ile ilişkilendirirdik. Bir başka deyişle, Magdalene ciddi bir hastalığın kurbanı olmuştur ve İsa onu iyileştirmiştir.
Ayrıca, bu tarifname burada olağandışıdır, çünkü o zamanlar diğer kadınlarda olduğu gibi, erkek figürü ile ilgili olarak tarif edilmemiştir: baba, koca, erkek kardeş. Basitçe “Magdalene”, yani Celile'deki bir Yahudi köyü olan Magdala'dan gelen kadın olarak anılır.
Luke'un tanımına göre, İsa'nın etrafındaki harekete katkıda bulunmanın yanı sıra paraya katılabilen bazı araçların bağımsız bir kadını olduğunu varsayabiliriz.
En önemli rolü
Ancak John's Gospel, Magdalene'e en önemli rolünü veriyor. Bir kez daha, çarmıha gerilene kadar görünmüyor. Takip eden anlatımda Paskalya sabahı mezara tek başına geliyor, boş buluyor, diğer iki seçkin öğrenciden yardım almak için başarısızlıkla çalışıyor ve sonunda bahçedeki yükselen Mesih ile buluşuyor (20: 1-18). O yaşıyor ve dirilişinin mesajını ilan etmesi için onu görevlendirdi.
John'un hikayesine dayanarak, daha sonra gelen gelenek Magdalene'e “havarilere elçi” unvanını verdi ve Hıristiyan inancı, tanık ve liderlik için önemini anladı. Trajik bir sonuç, dirilişe tanıklık etme rolünün daha sonra onu tövbe eden fahişe olarak görünüşte daha çekici fakat yanlış bir şekilde gölgede bırakmasıydı.
Daha sonra İncil, Yeni Ahit'in ötesinde, Magdalene'in İsa'nın bir öğrencisi olarak önemini vurguladı ve dirilişe tanık oldu. Yükselen Mesih ile görüşmelerini anlatan Meryem Müjdesi'nin el yazması ne yazık ki zarar görmüş ve merkezi kısım eksik. Bununla birlikte, bu ve diğer benzer İncillerde Magdalene tercih edilen öğrenci olarak sunulur. Bu durum, İsa'ya olan yakınlığını kıskanan ve yalnız başına verilen öğretiyi kıskanan diğer öğrencilerle bir miktar gerilime yol açar.
Bir Müjde, İsa'nın kendisini öpüşmesinden bahseder, ancak Philip Müjdesi'ndeki görüntüler mecazidir ve Mesih ile manevi bir birlikteliği ifade eder. Diğer öğrenciler tarafından yapılan itiraza cevaben, İsa neden onları aynı şekilde öpmediğini sorarak, aynı derecede manevi bilgiye sahip olmadıklarını ima eder.
Magdalene'i İsa'ya işaret eden hiçbir kanıt yok
Tesadüfen, Magdalene’in İsa’yı seçtiğine dair hiçbir kanıt yoktur.
İncil'de üç anons geleneği vardır. Birinde, isimsiz bir kadın, kimliğini (Markos ve Matta İncili) peygamberlikle tanıma konusunda İsa'nın kafasını harekete geçirir. Bir diğerinde, adlandırılmış ve bilinen bir öğrenci olan, bir örnek öğrencisi olan Bethany of Mary, kardeşi Lazarus'u (John İncil'i) yükselttiği için İsa'nın ayaklarına şükretmektedir. Üçüncüsü, açıkça bir fahişe olarak tanımlanmayan “günahkar bir kadın”, İsa'nın ayaklarını bir tövbe, şükran ve misafirperverlik jestiyle desteklemektedir. Bu üç figürün hiçbiri metinlerde Mary Magdalene ile hiçbir şekilde ilişkilendirilmez.
Garth Davis'in yönettiği Mary Magdalene filmi, en eski metinlerden elde edilen kanıtlar ışığında, bu erken Hıristiyan figürünün önemli bir tasviridir. Senaristler, Helen Edmundson ve Philippa Goslett, Meryem'in ya harlot ya da eş olarak cinselliğiyle İsa ile ilişkilendirilmemesi konusunda oldukça açık. Aksine, sevgi, merhamet ve affedicilik mesajı için kullandığı, İsa'nın sadık ve derinden anlayışlı bir öğrencisi olarak tasvir edilir.
Magdalene, daha önceki ve sonraki Müjdelerden gelen gelenekleri üzerine çeken filmde güzel bir şekilde canlandırılmıştır. Karakterini daha sonraki çarpıtmalarından kurtarmak için çok şey yapan yoğun ve çekici bir varlığı var.
Filmin, Yeni Ahit'i, hem Magdalene hem de hikayedeki diğer karakterlerin sunumunda biraz hatalı kullandığı doğrudur. Sonuna doğru, örneğin, Magdalene ve kilisenin karşı taraflarda durduğu, biri İsa'nın öğretisine sempati duyan ve diğeri de kabul edilen kimliğine kendi kendini yücelten bir yapı inşa etme konusunda endişeli olduğu yönünde bir ima var.
Yeni Ahit’in kendisi, Magdalene’in önceliği ve kimliği hakkında kilit bir öğrenci olarak açık olduğundan, ilk kilisede tanık ve lider, onu başkalarına muhalif görmeden açıkça görüyor.
Nitekim, 20. Yüzyılda kadınların düzenlenmesi için bir dizi Hıristiyan kilisesinde kampanya yürütenler, Yeni Ahit'ten Mary Magdalene örneğini, kadınların eşitliği ve liderlik durumlarını desteklemek için “havarilere elçi” olarak kullandılar.
Kay Goldsworthy'nin Perth Anglikan Piskoposluğunun Başpiskoposu olarak yerleştirilmesi - bu ülkede ve dünyada bu unvanı alan ilk kadın - ilk Hristiyan yazılarında tasvir edildiği gibi Magdalene'nin gerçek mirasçısı.
Yazar hakkında
Dorothy Ann Lee, Frank Woods Yeni Ahit Profesörü, Trinity Koleji, İlahiyat Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = mary magdalene peygamberliği; maxresults = 3}