Beth Baker, bir koşu antrenörü Seattle, Washington’da yüzeyleri hiyerarşik olarak sıralıyor: Beton en kötüsü, ardından asfalt geliyor. Sert toprakta koşmak idealdir, çünkü zavallı dizlerinize gelen darbeleri azaltmaya yetecek kadar verime sahiptir. Bundan daha yumuşak yüzeylerde zorlaşıyor. Kumda koşmak vücutta bazı yönlerden daha kolay, bazılarında ise daha zor. Ayaklarınızı sert bir levhaya çarpmanın ani etkisi azalır, ancak daha sonra değişken, dengesiz bir yüzeyden itilirsiniz.
Baker, “Kumda tam hareket açıklığınız var” diyor. “Kaslarınız daha hızlı uzadığı için yaralanma için daha fazla fırsat var. Yaşlandıkça, vücudun bundan pek hoşlanmadığı ortaya çıkıyor.”
al yavaş ve istikrarlı Baker, sahilde koşmaya ilk başladığınızda, diyor. Kumun daha sıkı olduğu suya yakın bir yerden başlamaya çalışın, ardından daha gevşek kuma doğru ilerleyin.
Baker, “Gevşek kum üzerinde duvara toslarsanız, rahat olmayacak” diyor. “Çok daha yavaş gitmeli ve sadece kendine karşı daha iyi olmalısın, çünkü aynı olmayacak.”
Ayrıca, bazı plajlarda diğerlerinden daha belirgin olsa da, koşu yüzeyinizin suya doğru hafifçe eğimli olması zorunludur. Bu, yürüyüşünüzün biraz dengesiz olacağı ve her ayağınız biraz farklı yükseklikte olacağı anlamına gelir. Baker, deneyiminizi eşitlemek için bir plaj koşusunda adımlarınızı izlemenizi önerir. Bu nedenle, sahile tek yönlü koşarsanız, gidiş-dönüş yapmayı planlayın. Ve eğer sadece bir çift ayak izi görürseniz, o zaman seni taşıdım.
Kaynak : https://www.wired.com/gallery/best-beach-running-shoes/