Irk ayrılığı - Racial segregation
|Bir dizi makalenin parçası|
|Irk ayrılığı|
|Bölgeye göre ayırma|
|Bölgelere göre benzer uygulamalar|
|Bir kısmı bir dizi üzerinde|
|Ayrımcılık|
|Belirli formlar|
Irk ayrımcılığı , insanların günlük yaşamda ırksal veya diğer etnik gruplara sistematik olarak ayrılmasıdır . Irk ayrımı uluslararası miktara geldiği Apartheid suç ve insanlığa karşı suç kapsamında Uluslararası Ceza Divanı Statüsüne . Ayrışma , ırkların mekansal olarak ayrılmasını ve okullar ve hastaneler gibi farklı kurumların farklı ırklardan insanlar tarafından zorunlu olarak kullanılmasını içerebilir. Özellikle restoranlarda yemek yemek, çeşmelerden su içmek, umumi tuvaletleri kullanmak, okullara gitmek, sinemaya gitmek, otobüse binmek, ev kiralamak veya satın almak veya otel odası kiralamak gibi faaliyetlere uygulanabilir. Buna ek olarak, ayrımcılık, hiyerarşik durumlarda farklı ırksal veya etnik grupların üyeleri arasında yakın temasa izin verir , örneğin bir ırktan bir kişinin başka bir ırkın bir üyesi için hizmetçi olarak çalışmasına izin verir.
Ayrışma, Irkçılığa ve Hoşgörüsüzlüğe Karşı Avrupa Komisyonu tarafından "bir (gerçek veya tüzel) kişinin, diğer kişileri, nesnel ve makul bir gerekçe olmaksızın, önerilen tanıma uygun olarak, sıralanan gerekçelerden birine dayanarak ayırması eylemi olarak tanımlanmaktadır. Sonuç olarak, sıralanan gerekçelerden birine dayanarak kendini diğer insanlardan gönüllü olarak ayırma eylemi ayrımcılık oluşturmaz ". BM Azınlık Sorunları Forumu'na göre, "Azınlık dillerinde eğitim veren sınıfların ve okulların oluşturulması ve geliştirilmesi, eğer bu tür sınıflara ve okullara gönüllülük esasına dayanıyorsa, izin verilmeyen ayrımcılık olarak görülmemelidir".
Irk ayrımcılığı dünya çapında genel olarak yasaklanmıştır. In ABD'de , ırk ayrımı bazı eyaletlerde (bkz kanun tarafından zorunlu tutulduğundan Jim Crow yasaları ) ve birlikte uygulanan anti-miscegenation yasaları (karşı yasaklar ırklararası evlilik kadar), ABD Yüksek Mahkemesi Başyargıcı liderliğindeki Earl Warren ırk ayrımcı aşağı vurdu Birleşik Devletler'deki yasalar. Bununla birlikte, ırk ayrımcılığı, Thomas Schelling'in ayrımcılık ve sonraki çalışma modellerinde öne sürüldüğü gibi, güçlü bir bireysel tercih olmasa bile, sosyal normlar aracılığıyla fiilen var olabilir . Ayrılık, işe alma ve konut kiralama ve satışındaki ayrımcılıktan belirli ırklara ve kanun dışı şiddete ( linç etme gibi ) kadar uzanan yollarla sağlanabilir . Genellikle, farklı ırk üyeleri karşılıklı olarak ilişkilendirmek tercih ve kendi ırkının üyeleri ile iş yapmak gelmesiyle oluşan bir durum genellikle olarak tarif edilecektir ayrılık veya fiili ayrılık ziyade ırkların ayrım .
MÖ 10.000'den 1960'lara kadar tarihi vakalar
Çok ırklı toplulukların var olduğu her yerde, ırk ayrımcılığı da uygulanmaktadır. Yalnızca Hawaii ve Brezilya gibi geniş çaplı yanlış üretim veya karışım içeren bölgeler, içlerindeki bazı sosyal tabakalaşmalara rağmen, bundan muaf görünüyor.
Çin İmparatorluğu
Tang hanedanı
Tang hanedanlığı döneminde, Çinlilerden yabancıların ırksal olarak ayrılmasını zorunlu kılan çeşitli yasalar Han Çinlileri tarafından kabul edildi . 779'da Tang hanedanlığı, Uygurları etnik kıyafetlerini giymeye zorlayan , Çinli kadınlarla evlenmelerini engelleyen ve Çinli gibi davranmalarını yasaklayan bir ferman yayınladı . 836'da Lu Chun Kanton valisi olarak atandığında, Çinlilerin yabancılarla birlikte yaşadığını ve Çinli ve yabancılar arasında evlilik yaptığını görmekten tiksindi. Lu ayrılığı zorunlu kıldı, ırklararası evlilikleri yasakladı ve yabancıların mülk sahibi olmasını yasakladı. Lu Chun, prensiplerinin adil ve doğru olduğuna inanıyordu. 836 yasası, diğerlerinin yanı sıra, "İranlılar, Soğdlular, Araplar, Hintliler, Malaylar, Sumatrans" gibi yabancıları tanımlamak için kullanılan "Karanlık halklar" veya "Renkli insanlar" ile özellikle Çinlilerin ilişki kurmasını yasakladı.
Qing hanedanı
Qing hanedanı Çin'in etnik azınlık bugün Çinli nüfusun çoğunluğunu oluşturan Han Çinlileri, ama Mançuların tarafından değil kuruldu. Mançu ancak, sadece sonradan hanedanın onlar intermarriage yasaklı oldu, kendi azınlık statüsü farkındaydılar.
Han sığınmacıları, Qing'in Çin'i fethinde büyük bir rol oynadı. Mançu'ya sığınan Han Çinli generallerine genellikle İmparatorluk Aisin Gioro ailesinden kadınlara evlenirken , iltica eden sıradan askerlere kraliyet dışı Mançu kadınları eş olarak verildi. Mançu lideri Nurhaci Ming Genel yaptığı torunlarıyla biriyle evlendi Li Yongfang diye teslim sonra Fushun içinde Liaoning Liaodong'u en Han Çinli Ayrılanları evli 1618. Jurchen (Mançu) kadınlarda Mançu için. Aisin Gioro kadınları, Han Çin Generalleri Sun Sike (Sun Ssu-k'o), Geng Jimao (Keng Chi-mao), Shang Kexi (Shang K'o- hsi ) ve Wu Sangui'nin (Wu San -kuei).
Prens Yoto ve Hongtaiji tarafından 1632'de iki etnik grup arasındaki uyumu teşvik etmek için Han Çinli memurlar ve yetkililerin 1.000 çiftten oluşan Mançu kadınlarla toplu evlilikleri düzenlendi .
Bir Han sancağı olan Geng Zhongming'e Prens Jingnan unvanı verildi ve oğlu Geng Jingmao hem oğulları Geng Jingzhong hem de Geng Zhaozhong'un Shunzhi altında mahkeme görevlisi olmasını ve Haoge's (Hong Taiji'nin oğlu) ile Aisin Gioro kadınlarıyla evlenmeyi başardı. ) kızı Geng Jingzhong ile evlenirken Prens Abatai'nin (Hong Taiji) torunu Geng Zhaozhong ile evlenirken.
Qing, Han Bannermen ile sıradan Han siviller arasında ayrım yapıyordu. Han Sancakçıları, 1644'e kadar Qing'e sığınan ve Sekiz Sancak'a katılan Han Çinlilerinden oluşuyordu, onlara Mançu kültürüne ek olarak sosyal ve yasal ayrıcalıklar veriyordu. O kadar çok Han, Qing'e sığındı ve Sekiz Sancak'ın saflarını yükseltti ki, 1648'de Han Sancakçıları% 75'le hakimiyet kurarken, 1648'de etnik Mançular, Afişler içinde azınlık oldu. Qing için Çin'i fetheden, Mançular'ın sadece bir azınlık olduğu bu çok etnikli güçtü.
Qing'in Çin'i başarılı bir şekilde fethinden sorumlu olan Han Çinli Sancakçılardı, Qing'in başlarında valilerin çoğunluğunu oluşturdular ve fethin ardından Çin'i yöneten ve yöneten, Qing yönetimini dengeleyenlerdi. Han Bannermen, Shunzhi ve Kangxi İmparatorları döneminde genel valilik görevine ve ayrıca sıradan Han sivillerini görevlerden büyük ölçüde hariç tutarak valilik görevine egemen oldu.
Etnik uyumu teşvik etmek için, Mançu Shunzhi İmparatoru'nun 1648 tarihli bir kararnamesi, Han Çinli sivil erkeklerin, eğer memurların veya ortaklardan kızların kayıtlı kızları veya afiş şirketi kaptanlarının izniyle, Gelir Kurulu'nun izni ile Afişlerden Mançu kadınlarla evlenmelerine izin verdi. eğer kayıtsız ortaklar olsaydı, hanedanlığın ilerleyen dönemlerinde evliliğe izin veren bu politikalardan vazgeçildi.
Qing, Sekiz Sancağın Sancakçıları (Mançu Sancakçıları, Moğol Sancakçıları, Han Sancakları) ve Han Çinli siviller arasında bir ayrımcılık politikası uyguladı . Bu etnik ayrımın kültürel ve ekonomik nedenleri vardı: Mançu mirasını sürdürmek ve günah işlemeyi en aza indirmek için karşılıklı evlilik yasaktı . Han Çinli sivillerin ve Moğol sivillerin Mançurya'ya yerleşmeleri yasaklandı . Han siviller ve Moğol sivillerin birbirlerinin topraklarına geçmeleri yasaklandı. İç Moğolistan'daki sıradan Moğol sivillerinin diğer Moğol Sancaklarına geçmeleri bile yasaklandı . (İç Moğolistan'daki bir pankart, idari bir bölümdü ve Sekiz Afiş'teki Moğol Afişleri ile ilgili değildi)
Bu kısıtlamalar , Qing tarafından Mançurya'ya yerleştirilen Han Bannermen'e uygulanmadı . Han sancaktarları, Qing tarafından Han sivillerinden farklılaştırıldı ve farklı muamele gördü.
Qing Hanedanı , Han Çinlileri ile daha sonra hanedan yönetiminde Mançurya'yı kolonileştirmeye başladı , ancak Mançu bölgesi, Mançu ve Moğolları bölgedeki ayrı tutan Dış Söğüt Çardağı ile hala modern İç Moğolistan'dan ayrıldı.
Ayrışma politikası , çoğu konuşlandırıldıkları şehirler içinde duvarlarla çevrili ayrı bir bölgeyi işgal eden bayrak garnizonlarına doğrudan uygulandı . Mançu Sancakları, Han Bannermenleri ve Moğol Sancakları, Han sivil nüfusundan ayrıldı. Mançular, önceki Ming hanedanlığının hükümet yapısını takip ederken, etnik politikaları, atamaların Mançu soyluları ile devlet sınavlarının en yüksek seviyelerini geçen Han Çinli sivil yetkililer arasında paylaştırıldığını ve az sayıdaki Mançus nedeniyle bu büyük bir kısmının devlet memuru olacağını garanti etti.
Kolonyal toplumlar
Belçika Kongosu
Irk ayrımcılığını dayatan ve siyahların beyazların uğrak yerlerinden gelmesini yasaklayan belirli yasalar olmasa da, çoğu bölgede fiili ayrımcılık işliyordu. Örneğin, başlangıçta şehir merkezleri yalnızca beyaz nüfusa ayrılmıştı, siyah nüfus ise cités indigènes'te ('le belge' olarak adlandırılan yerli mahalleler) örgütleniyordu . Hastaneler, büyük mağazalar ve diğer tesisler genellikle ya beyazlar ya da siyahlar için ayrılmıştı.
Şehirlerde yaşayan siyah nüfus, akşam 9'dan sabah 4'e kadar evlerini terk edemedi. Bu tür ayrımcılık yalnızca 1950'lerde yavaş yavaş ortadan kalkmaya başladı, ancak o zaman bile Kongolular pek çok açıdan ikinci sınıf vatandaş olarak kaldı veya böyle muamele görmeye devam etti (örneğin siyasi ve yasal olarak).
1953'ten ve daha da fazlası, Kral Baudouin'in 1955'te koloniye yaptığı muzaffer ziyaretten sonra, Genel Vali Léon Pétillon (1952–1958), siyahlara ve beyazlara muamele edileceği bir "Belçika-Kongolu topluluğu" oluşturmak için çalıştı. eşittir. Ne olursa olsun, miscegenation yasaları yürürlükte kaldı ve 1959 ile 1962 arasında binlerce karışık ırk Kongolu çocuk, Belçika hükümeti ve Katolik Kilisesi tarafından zorla Kongo'dan sınır dışı edildi ve Belçika'ya götürüldü.
Fransız Cezayir
Fransa, 1830'da Osmanlı kontrolündeki Cezayir'i fethettikten sonra, bir yüzyıldan fazla bir süredir, "yarı apartheid " olarak tanımlanan topraklarda sömürge yönetimini sürdürdü . 1865 sömürge yasası, Arap ve Berberi Cezayirlilerin, ancak Müslüman kimliklerini terk etmeleri halinde Fransız vatandaşlığına başvurmalarına izin verdi ; Azzedine Haddour, bunun "siyasi apartheid'in resmi yapılarını" oluşturduğunu iddia ediyor. Camille Bonora-Waisman, "Faslı ve Tunuslu koruyuculardan farklı olarak" bu "sömürge apartheid toplumunun" Cezayir'e özgü olduğunu yazıyor.
Bu "iç apartheid sistemi", kendisinden etkilenen Müslümanların hatırı sayılır direnişiyle karşılaştı ve 1954 ayaklanmasının ve onu izleyen bağımsızlık savaşının nedenlerinden biri olarak gösterildi .
Rhodesia
Güney Rodezya'da (şimdiki adı Zimbabwe olarak bilinir) kabul edilen 1930 tarihli Arazi Bölünme Yasası, siyahlar ve beyazlar arasında ayrım yaparak kırsal alanlarda arazi tahsisi ve edinimini yöneten ayrımcı bir önlemdi.
1960 yılında, tüm ırklara açık olacak yeni bir tiyatronun açılışını içeren, oldukça duyurulmuş bir yasal mücadele meydana geldi; 1959'da yeni inşa edilen Reps Tiyatrosu'nda önerilen bölünmemiş umumi tuvaletler "Tuvaletlerin Savaşı" adlı bir tartışmaya neden oldu .
Dini ve ırksal antisemitizm
Avrupa'daki Yahudiler, genellikle, kararname veya gayri resmi baskılarla, oldukça ayrılmış gettolarda ve boklarda yaşamaya zorlandı . 1204'te papalık, Yahudilerin kendilerini Hıristiyanlardan ayırmalarını ve kendilerine özgü giysiler giymelerini istedi. Yahudilerin zorla ayrı tutulması, 14. ve 15. yüzyıllarda Avrupa'ya yayıldı. Gelen Rus İmparatorluğu Yahudiler sözde sınırlıydı Pale yerleşiminde , kabaca bir günümüz ülkelere karşılık Rus İmparatorluğu'nun Batı sınır Polonya , Litvanya , Belarus , Moldova ve Ukrayna . 20. yüzyılın başlarında, Avrupalı Yahudilerin çoğu Yerleşimin Pale'sinde yaşıyordu.
15. yüzyılın başından itibaren Fas'taki Yahudi nüfusu mellahlarla sınırlıydı . Şehirlerde, bir mellah , güçlendirilmiş bir ağ geçidi olan bir duvarla çevriliydi. Aksine, kırsaldaki mellahlar , tek sakinleri Yahudi olan ayrı köylerdi.
… Şehrin ayrı bir bölümünde yaşamak zorundadırlar…; çünkü kirli yaratıklar olarak görülüyorlar ... Kirli oldukları bahanesiyle, çok sert muamele görüyorlar ve Mussulman'ların yaşadığı bir sokağa girseler, oğlanlar ve çeteler tarafından taş ve kirle yağılıyor ... Aynı şekilde sebep, yağmur yağdığında dışarı çıkmaları yasaktır; Çünkü yağmurun üzerlerindeki kiri temizleyeceği ve Mussulmanların ayaklarını kirleteceği söyleniyor ... Bir Yahudi sokaklarda böyle tanınırsa en büyük hakaretlere maruz kalır. Yoldan geçenler yüzüne tükürür ve bazen onu dövür ... merhametsizce ... Bir Yahudi herhangi bir şey için bir dükkana girerse, malları incelemek yasaktır ... Elini dikkatsizce mallara dokunursa, ne pahasına olursa olsun almalıdır. onları istemeyi seçer ... Bazen Persler Yahudilerin meskenlerine girer ve onları memnun eden her şeyi ele geçirirler. Mal sahibi, mülkünün savunmasında en az muhalefet yaparsa, canıyla onu kefaret etme tehlikesiyle karşı karşıya kalır ... Eğer ... Katel'in (Muharrem) üç günü boyunca sokakta bir Yahudi kendini gösterirse ..., öldürüldüğünden emin.
16 Mayıs 1940'ta, Administrasjonsrådet Rikskommisariatet'e Norveç'teki Yahudilerin radyo alıcılarına neden el konulduğunu sordu . Daha sonra Administrasjonsrådet , Norveç vatandaşları arasındaki ırk ayrımını "sessizce" kabul etti, Tor Bomann-Larsen tarafından iddia edildi . Ayrıca, bu ayrımın "bir emsal oluşturduğunu . 2 yıl sonra ( Norveç bakanlıklarında NS-styret ile) Norveç polisi , daha önce Yahudilerden radyolara el konulan adreslerde vatandaşları tutukladı .
Aşırı milliyetçilik
Faşist İtalya
1938'de Benito Mussolini liderliğindeki faşist rejim , Nazilerin baskısı altında , İtalyan İmparatorluğu'nda özellikle İtalyan Yahudilerine yönelik resmi bir ayrımcı politika başlatan bir dizi ırk yasası çıkardı . Bu politika, Yahudilerin sıradan okullarda ve üniversitelerde ders vermesini veya okumasını yasaklayan yasalar, ulus için çok önemli olduğu söylenen endüstrilere sahip olma, gazeteci olarak çalışma, orduya girme ve Yahudi olmayanlarla evlenme gibi çeşitli ayrımcı normları zorladı. 'Provedimenti per la difesa della razza' (ırkın savunması için normlar) uygulanmasının acil sonuçlarından bazıları, en iyi İtalyan bilim adamlarının çoğunun işlerinden ayrılmasını, hatta İtalya'yı terk etmesini içeriyordu. Bunlar arasında dünyaca ünlü fizikçiler Emilio Segrè , Enrico Fermi (eşi Yahudi), Bruno Pontecorvo , Bruno Rossi , Tullio Levi-Civita , matematikçiler Federigo Enriques ve Guido Fubini ve hatta faşist propaganda direktörü, sanat eleştirmeni ve gazeteci Margherita Sarfatti vardı. , Mussolini'nin metreslerinden biri olan. Art arda Nobel Tıp Ödülü'nü kazanacak olan Rita Levi-Montalcini'nin üniversitede çalışması yasaklandı. Albert Einstein , ırk yasasının kabulü üzerine, Accademia dei Lincei'deki fahri üyeliğinden istifa etti .
Nazi Almanyası
Amerika'nın sistem için Alman övgü kurumsal ırkçılık önceden tespit edildi, Adolf Hitler 'in Kavgam , 1930'ların boyunca sürekli olduğunu ve radikal Nazi avukatları Amerikan modellerinin kullanımının savunucuları idi. Irk temelli ABD vatandaşlık yasaları ve miscegenation yasaları , iki temel Nürnberg Yasasına doğrudan ilham verdi: Vatandaşlık Yasası ve Kan Yasası. Irklararası evlilik yasağı (miscegenation karşıtı), " Ari " ve "Ari olmayan" olarak sınıflandırılan kişiler arasındaki cinsel ilişkiyi ve evlilikleri yasakladı . Bu tür ilişkilere Rassenschande (ırk kirliliği) adı verildi . İlk başta yasalar öncelikle Yahudileri hedef alıyordu, ancak daha sonra "Çingeneler, Zenciler ve onların piç çocukları" na genişletildi. Suçlu bulunan Aryanlar bir Nazi toplama kampında hapsedilebilirken, Aryan olmayanlar ölüm cezasıyla karşı karşıya kalabilir. Savaş başladıktan sonra, Alman kanının sözde saflığını korumak için Naziler, ırkın kirletilmesi yasasını tüm yabancıları (Alman olmayanları) kapsayacak şekilde genişletti.
1940'ta işgal altındaki Polonya Genel Hükümeti altında Naziler, nüfusu farklı gruplara ayırdı; her biri farklı haklara, yiyecek paylarına, şehirlerde izin verilen konutlara, toplu taşıma araçlarına vs. sahip. Kashubian ve Gorals ( Goralenvolk ) etnik bölünmeleri, bu grupların sözde "Germen bileşeni" ne dayanıyor.
1930'larda ve 1940'larda, Nazi kontrolündeki eyaletlerdeki Yahudiler, kendilerini Yahudi olarak tanımlayan sarı bir kurdele veya Davut'un yıldızı gibi bir şey giydirildi ve Romalar (Çingeneler) ile birlikte ırk yasaları tarafından ayrımcılığa uğradı. Yahudi doktorların ne Aryan hastalarını tedavi etmesine ne de Yahudi profesörlerin Aryan öğrencilere ders vermesine izin verilmedi. Ayrıca Yahudilerin feribot dışında toplu taşıma araçlarını kullanmalarına izin verilmiyordu ve Yahudi dükkanlarında sadece 15–5 arası alışveriş yapabiliyorlardı. Sonra Kristallnacht ( "Kırık Camlar Gecesi"), Yahudiler 1.000.000 ceza kesilmiş işaretleri Nazi asker ve tarafından yapılan zararlardan SS üyeleri.
Yahudi ve Romanlar , Holokost'ta "istenmeyen" ırksal gruplar olarak soykırıma maruz bırakıldı . Naziler, Yahudileri ve bazen Romanları Doğu Avrupa şehirlerinin sıkıca sıkışmış bölgelerine hapsetmek ve onları fiili toplama kamplarına dönüştürmek için gettolar kurdu . Varşova Getto 400,000 kişi ile, bu gettolara en büyüğü oldu. Łódź Getto 160.000 hakkında tutarak ikinci büyük oldu.
1939 ile 1945 arasında, en az 1,5 milyon Polonya vatandaşı zorunlu çalıştırılmak üzere Reich'a nakledildi (toplamda, Nazi Almanyası içindeki Alman savaş ekonomisinde yaklaşık 12 milyon zorunlu işçi çalıştırıldı ). Nazi Almanyası, Batı Avrupa'dan zorunlu işçi çalıştırmasına rağmen , ırksal olarak aşağı görülen diğer Doğu Avrupalılarla birlikte Polonyalılar daha derin ayrımcı önlemlere tabi tutuldu. Mor bordürlü sarı bir kıyafet giymek zorunda kaldılar ve giysilerine dikilmiş etiketi tanımlayan " P " (Polen / Polonya için) bir bez giymek zorunda kaldılar , sokağa çıkma yasağına tabi tutuldu ve toplu taşıma yasaklandı .
Fabrika işçilerinin veya çiftlik ellerinin muamelesi genellikle bireysel işverene bağlı olarak değişirken, Polonyalı işçiler, bir kural olarak, Batı Avrupalılardan daha düşük ücretler için daha uzun saatler çalışmaya mecbur bırakıldılar - birçok şehirde, dikenli tellerin arkasında ayrılmış kışlalarda yaşamak zorunda kaldılar . Almanlarla iş dışında sosyal ilişkiler yasaklandı ve cinsel ilişkiler ( Rassenschande veya "ırkçı kirletme ") ölümle cezalandırıldı.
Diğer durumlar
Almanya
On beşinci yüzyıl kuzeydoğu Almanya'sında Wendish , yani Slav kökenli insanların bazı loncalara katılmasına izin verilmedi . Wilhelm Raabe'ye göre, "on sekizinci yüzyıla kadar hiçbir Alman loncası bir Wend'i kabul etmedi."
Güney Afrika
Apartheid sistemi tarafından gerçekleştirilen Afrikanerler başlangıcına -discriminatory mevzuat partner geri "renkli bar" ardından 1948 yılında Ulusal Parti zaferle ülke çapında sosyal politikası "ayrı gelişme" yürürlüğe azınlık yönetiminden Güney Afrika Birliği ve Boer cumhuriyetlerindeki Bundan önce, diğer azınlıklarla birlikte siyah Güney Afrikalılara karşı baskıcı olsalar da, neredeyse o kadar ileri gitmemişlerdi.
Apartheid yasaları genel olarak aşağıdaki eylemlere ayrılabilir. İlk olarak 1950'deki Nüfus Kayıt Yasası, Güney Afrika'da ikamet edenleri dört ırksal gruba ayırdı: "siyah", "beyaz", " Renkli " ve "Hintli" ve ırksal kimliklerini kimliklerine not etti. İkinci olarak, 1950 Grup Alanları Yasası , farklı ırklara göre farklı bölgeler tahsis etti. İnsanlar karşılık gelen bölgelerinde yaşamaya zorlandı ve izinsiz sınırları geçme eylemi yasadışı hale getirildi ve zaten siyah hareketi kısıtlamış olan geçiş yasalarını genişletti. Üçüncüsü, 1953'teki Ayrı Tesislerin Rezervasyonu Yasası uyarınca, hastaneler, üniversiteler ve parklar gibi halka açık alanlardaki olanaklar, belirli ırklara göre ayrı ayrı etiketlendi. Ek olarak, 1953'teki Bantu Eğitim Yasası, Güney Afrika'da da ulusal eğitimi ayırdı. Ek olarak, zamanın hükümeti siyah Güney Afrikalıları kendi ülkelerinde özgürce seyahat etme haklarından mahrum bırakan geçiş yasalarını uyguladı . Bu sisteme göre siyahlar, kentsel alanlardan ciddi şekilde kısıtlandı ve beyaz bir işverenin girmesi için izin alınması gerekiyordu.
Apartheid karşıtı ayaklanmalar ve protestolar, apartheid ortaya çıktığında hemen ortaya çıktı. Daha 1949'da, Afrika Ulusal Kongresi'nin (ANC) gençlik kanadı, apartheid'in sona ermesini savundu ve ırk ayrımcılığına karşı çeşitli yöntemlerle savaşmayı önerdi. Aşağıdaki yıllarda sırasında, ırkçılık karşıtı eylemlerin yüzlerce 1991'de vb öğrencilerin protestolarına, işçi grevleri ve kilise grubu aktivizm, Siyah Bilinci Hareketi de dahil olmak üzere, meydana gelen Irk Tabanlı Land kaldırılması Yasası Önlemleri geçirildi, yürürlükten kaldıran yasa Grup Alanları Yasası dahil olmak üzere ırk ayrımcılığını uygulamak. 1994'te Nelson Mandela, Güney Afrika'daki ilk çok ırklı demokratik seçimleri kazandı. Onun başarısı, Güney Afrika tarihinde apartheid'in sona ermesini sağladı.
Amerika Birleşik Devletleri
Afrikalı Amerikalılar ile Beyazları ayıran Jim Crow yasalarının çıkarılmasından sonra, bu yasalardan olumsuz etkilenen insanlar eşitlik arayışlarında hiçbir ilerleme görmediler. İç Savaş'tan önce neredeyse dört milyon siyahın köleleştirilmiş olmasının da gösterdiği gibi, ırk ayrımcılığı yeni bir fenomen değildi . Kanunlar, bir beyaz üstünlüğü sistemini güçlendirmek için Afrikalı Amerikalıları Beyazlardan ayırdı. İşaretler, beyaz olmayanları yasal olarak yürüyebilecekleri, konuşabilecekleri, içebilecekleri, dinlenebilecekleri veya yemek yiyebilecekleri yerleri göstermek için kullanıldı. Irksal olarak karışık olan yerler için siyahlar, tüm Beyaz müşterilerle ilgilenilene kadar beklemek zorunda kaldı. Afrikalı Amerikalıların beyaz eşya dükkanlarına girmesini kısıtlayan kurallar da uygulandı. Ayrılmış tesisler yalnızca beyaz okullardan yalnızca beyaz mezarlıklara kadar genişledi.
Sonra Onüçüncü Değişiklik kaldırıldı kölelik Amerika'da, ırk ayrımcılığı sözde düzenlenir oldu Jim Crow yasalarının ırkların sıkı ayırım zorunlu. Bu tür yasaların çoğu, savaşın sona ermesinden kısa bir süre sonra yürürlüğe girse de, ancak 1877'de Yeniden Yapılanma döneminin bitiminden sonra resmileşti . Bunu izleyen dönem , Amerikan ırk ilişkilerinin en düşük noktası olarak bilinir . Ayrımı zorunlu kılan mevzuat (veya Florida gibi bazı eyaletlerde eyalet anayasaları), en azından Yüksek Mahkeme'nin her türlü ayrımcılığı yasaklayan 1968 kararına kadar sürdü.
İken ABD Yüksek Mahkemesi 1896 yılında çoğunluk . Plessy v Ferguson durumda açıkça "izin ayrı fakat eşit " tesisleri (özellikle ulaşım imkanları), Adalet John Marshall Harlan , onun içinde muhalefet , karar bir ifadesi olduğuna itiraz beyaz üstünlüğü ; ayrımcılığın "zenci vatandaşların kabul edilen hakları üzerine ... saldırganlıkları teşvik edeceğini", "ırk nefretini uyandıracağını" ve "ırklar arasında güvensizlik duygusunu devam ettireceğini tahmin etti. Beyazlar ve siyahlar arasındaki duygular çok gergindi, hapishaneler bile ayrılmış. "
1912'de seçilen Başkan Woodrow Wilson , ayrımcılığın halihazırda uygulanmakta olan federal hükümet genelinde genişletilmesine müsamaha gösterdi. Birinci Dünya Savaşı'nda siyahlar askere alındı ve ayrılmış birimler halinde Birleşik Devletler Ordusu'nda görev yaptı . Siyah muharip askerler genellikle yetersiz eğitilmiş ve teçhiz edilmişti ve tehlikeli görevlerde ön saflara yeni askerler yerleştirildi. ABD ordusu, II.Dünya Savaşı'nda hala yoğun bir şekilde ayrılmıştı. Hava kuvvetleri ve deniz piyadelerinin saflarında hiç siyah yoktu. Navy Seabees'de siyahlar vardı. Ordunun yalnızca beş Afrikalı-Amerikalı subayı vardı. Buna ek olarak, savaş sırasında hiçbir Afrikalı-Amerikalı Onur Madalyası almayacaktı ve savaştaki görevleri büyük ölçüde savaş dışı birimlere ayrılmıştı. Siyah askerler bazen trenlerde koltuklarını Nazi savaş esirlerine bırakmak zorunda kaldılar.
1920'lerde Harlem Rönesansı'nın merkezi olan New York, Harlem'deki Cotton Club , siyahların ( Duke Ellington gibi ) performans göstermesine izin verilen, ancak beyaz bir seyirciye sahip olan, yalnızca beyazların bulunduğu bir kurumdu . 1936 Olimpiyat başarısını onurlandırmak için düzenlenen resepsiyonda, Jesse Owens'ın Waldorf Astoria New York'un ana kapılarından girmesine izin verilmedi ve bunun yerine bir yük asansörüyle etkinliğe gitmek zorunda kaldı. İlk siyahi Oscar sahibi Hattie McDaniel'in Gürcistan'ın ırksal olarak ayrıldığı Gone with the Wind'in galasına katılmasına izin verilmedi ve Los Angeles'taki Ambassador Hotel'deki Oscar töreninde uzaktaki duvarda ayrılmış bir masaya oturması istendi. odanın; Otelin siyahlara karşı bir politikası vardı, ancak McDaniel'e bir iyilik olarak izin verdi. Hollywood Mezarlığı'na gömülmek için son isteği reddedildi çünkü mezarlık sadece beyazlarla sınırlıydı.
11 Eylül 1964'te John Lennon , The Beatles'ın Florida, Jacksonville'de ayrı bir seyirci kitlesine oynamayacağını duyurdu . Şehir yetkilileri bu açıklamanın ardından rahatladı. Kaliforniya'daki Cow Palace'da 1965 tarihli bir Beatles konseri için yapılan bir sözleşme , grubun "ayrılmış bir dinleyici önünde performans sergilemesi gerekmediğini" belirtir.
Amerikan sporları yirminci yüzyılın ortalarına kadar ırksal olarak ayrılmıştı. Beyzbolda "Zenci ligleri", 1950'lerin başından geçen Negro ligi beyzbolu gibi beyaz olmayan oyuncular için Rube Foster tarafından kuruldu . Basketbolda, Black Fives (tamamen siyah takımlar) 1904'te kuruldu ve New York City, Washington, DC, Chicago, Pittsburgh, Philadelphia ve diğer şehirlerde ortaya çıktı. Basketboldaki ırk ayrımcılığı, NBA'in ırksal olarak bütünleştiği 1950 yılına kadar sürdü .
Birçok ABD eyaleti ırklararası evliliği yasakladı . ABD'deki köleliğe karşı çıkarken, 1858'de Illinois, Charleston'da yaptığı bir konuşmada, Abraham Lincoln , "Beyaz ve siyah ırkların sosyal ve politik eşitliğini herhangi bir şekilde meydana getirmiyorum ve hiçbir zaman yanımda olmadım. zencilere seçmen ya da jüri seçmeme, onları görevde tutma ya da beyaz insanlarla evlenme yetkisine sahip olmama ya da hiçbir zaman yanımda olmadım. Her erkek kadar ben de kendisine atanan üstün konumdan yanayım. beyaz ırk ". 1967'de siyah bir kadın olan Mildred Loving ve beyaz bir adam olan Richard Loving, birbirleriyle evlendikleri için Virginia'da bir yıl hapis cezasına çarptırıldılar . Evlilikleri devletin ihlal karşıtı miscegenation statüsü, 1924 Irk Bütünlüğü Yasası "olarak sınıflandırılan beyaz olarak sınıflandırılan insanlar ve insanlar arasındaki evlilik yasak, renkli " (beyaz olmayan kökenli kişiler). In Loving v. Virginia 1967'de durumunda, Yargıtay ABD'de ırklararası evlilik yasaklayan kanunlar geçersiz
Clarence M. Mitchell Jr. , Rosa Parks , Martin Luther King Jr. ve James Farmer gibi sivil haklar aktivistlerinin bu dönemde sosyal ve politik özgürlük için çalışan çabalarıyla sivil haklar hareketi sırasında kurumsallaşmış ırk ayrımcılığı resmi bir uygulama olarak sona erdirildi. II.Dünya Savaşı'nın sonundan itibaren 1961 Eyaletlerarası Ticaret Komisyonu ayrımcılık kararı, 1964'te Sivil Haklar Yasası ve 1965'te Başkan Lyndon B. Johnson tarafından desteklenen Oy Hakları Yasası . Çabalarının çoğu , otobüsün siyah bölümünde beyaz bir kişiye (Rosa Parks) yer vermeyi reddetmek gibi ırk ayrımcılığı kurallarının ve yasalarının uygulanmasını engellemeyi amaçlayan şiddet içermeyen sivil itaatsizlik eylemleriydi. bembeyaz lokantalarda oturma eylemleri .
1968'e gelindiğinde, Baş Yargıç Earl Warren başkanlığındaki Yüksek Mahkeme tarafından her türlü ayrımcılığın anayasaya aykırı olduğu ilan edildi ve 1970'te resmi yasal ayrımcılığa verilen destek feshedildi. Warren Mahkemesinin dönüm vakasını kararının Eğitim Brown v. Kurulu'nun ait Topeka, Kansas devlet okullarında 1954 yasadışı tecritte ve üzerindeki karar Atlanta Motel Kalp, Inc v. Birleşik Devletleri'nde 1964 yılında ırkçı tecrit ve ayrımcılığın içinde yasaklamaktadır kamu kurumları ve kamu konaklama yerleri . Adil Konut Yasası 1968, uygulanan ve zorunlu tarafından Adil Konut ve Fırsat Eşitliği Dairesi , ırk, renk, ulusal köken, din, cinsiyet, ailesel durumu ve engelliliğe dayalı konut satışı ve kiralama ayrımcılık yasaklanmıştır. Okul sistemlerinde, işyerlerinde, Amerikan ordusunda, diğer kamu hizmetlerinde ve hükümette resmi ırk ayrımcılığı yasadışı hale geldi. Ancak örtük ırkçılık mesleki ayrımcılık gibi yollarla günümüze kadar devam etmektedir .
Tarihi vakalar (1970'lerden günümüze)
Bahreyn
28 Nisan 2007'de, Bahreyn Parlamentosunun alt meclisi , evlenmemiş göçmen işçilerin yerleşim alanlarında yaşamalarını yasaklayan bir yasayı kabul etti. Hükümetin yakın bir müttefiki olan milletvekili Nasser Fadhala, yasayı haklı çıkarmak için "bekarlar bu evleri alkol yapmak, fahişe çeteleri çalıştırmak veya çocuklara ve hizmetçilere tecavüz etmek için de kullanıyor" dedi.
Al Wefaq'ın bir üyesi olan teknik komite başkanı Sadiq Rahma : "Oluşturduğumuz kurallar hem ailelerin hem de Asyalı bekarların haklarını korumak için tasarlanmıştır (..) bu işçilerin genellikle zor olan alışkanlıkları vardır. Yakın çevrede yaşayan aileler (..) yarı giyinik olarak evlerinden çıkıp, evlerinde yasa dışı alkol üretiyorlar, fahişeler kullanıyorlar ve mahalleyi kirletiyorlar (..) bunlar genellikle 50 veya daha fazla gruplar halinde yaşayan yoksul insanlar, bir eve veya daireye sıkışmış, "dedi Bay Rahma. "Kurallar ayrıca her beş kişi için en az bir tuvalet olması gerektiğini belirtiyor (..) ayrıca küçük çocukların cinsel tacize uğradığı durumlar da var."
Bahreyn İnsan Hakları Merkezi, bu kararı ayrımcı olmakla kınayan ve göçmen işçilere karşı olumsuz ırkçı tavırları teşvik eden bir basın açıklaması yaptı. Zamanın BCHR başkan yardımcısı Nabeel Rajab şunları söyledi: "Bahreyn'in bu insanların sıkı çalışmalarının faydalarına ve çoğu zaman çektikleri acılara dayanmaya istekli olması, ancak onlarla eşitlik ve onur içinde yaşamayı reddetmeleri dehşet verici. Çözüm şudur. göçmen işçileri gettolara zorlamak değil, şirketleri işçilerin yaşam koşullarını iyileştirmeye ve çok sayıda işçiyi yetersiz alanda barındırmamaya ve onlar için yaşam standartlarını iyileştirmeye teşvik etmek. "
Kanada
1965 yılına kadar, okullarda ayrımcılık yasal olarak Ontario ve Nova Scotia'da ve diğer eyaletlerde gayri resmi olarak mevcuttu.
1970'lerden bu yana, bazı akademisyenler tarafından büyük Kanada şehirlerinin gelir ve etnik sınırlar açısından daha fazla ayrışmaya başladığını ifade eden bir endişe var. Raporlar, birleşme sonrası Toronto'nun iç banliyölerinin ve Büyük Vancouver'ın güneydeki yatak odası topluluklarının giderek daha fazla göçmen ve görünür azınlık egemen topluluklar haline geldiğini ve ortalama gelirde diğer mahallelerin gerisinde kaldığını gösterdi. 2012'de Vancouver'da bir SÖİ paneli, Büyük Vancouver'daki etnik yerleşim bölgelerinin çoğalmasının ( Richmond'daki Han Çinlileri ve Surrey'deki Punjabis gibi ) bir tür kendi kendine ayrışma anlamına geldiğine dair artan halk korkusunu tartıştı . Bu korkulara yanıt olarak, pek çok azınlık aktivisti, Kanada'daki mahallelerin çoğunun ağırlıklı olarak Beyaz kaldığını, ancak Beyazların asla "kendi kendini ayırmakla" suçlanmadığını belirtti.
Mohawk kabilesi Kahnawake Mohawk rezervlerinden olmayan Mohawks kovması nedeniyle eleştiriliyor. Kabile milletlerinin dışında evlenen Mohawklar, anavatanlarında yaşama haklarını kaybeder. Mohawk hükümeti, ulusal olarak münhasır üyelik politikasının kimliğini korumak olduğunu iddia ediyor, ancak Mohawk dilini veya kültürünü benimseyenler için herhangi bir muafiyet yok. Politika, 1984 yılında kanun haline getirilen 1981 moratoryumuna dayanıyor. Tüm ırklararası çiftlere, rezervde ne kadar yaşadıklarına bakılmaksızın tahliye bildirimleri gönderiliyor. Tek muafiyet, 1981 moratoryumundan önce evli olan karma ulusal çiftler içindir.
Bazı ilgili Mohawk vatandaşları ulusal münhasır üyelik politikasına itiraz etse de, Kanada İnsan Hakları Mahkemesi , Mohawk hükümetinin halkının hayatta kalmasını sağlamak için gerekli gördüğü politikaları benimseyebileceğine karar verdi.
İngiliz Kolombiyası'ndaki ticari somon balıkçılığına, M.Ö. üç nehir sisteminde seçkin aborjin grupları için ayrı ticari balıkçılığın oluşturulduğu 1992'den beri uzun süredir devam eden bir ulusal ayrımcılık uygulaması da empoze edildi. Ayrı balıkçılıkta balık avlayan diğer ülkelerin Kanadalıları tutuklandı, hapse atıldı ve yargılandı. Yargılanan balıkçılar yargılamada başarılı olsalar da (bkz. R. / Kapp davasındaki karar), karar temyiz üzerine bozulmuştur. Son temyizde, Kanada Yüksek Mahkemesi, bu işyerinde ayrımcılığın Kanada'da eşitliğe doğru bir adım olduğu gerekçesiyle program lehine karar verdi. Kanada'daki pozitif ayrımcılık programları, eşitlik hakları zorluklarından s. Kanada Haklar ve Özgürlükler Şartı'nın 15 (2). Ayrışma bugün de devam ediyor, ancak M.Ö. ticari balıkçılığındaki balıkçıların% 35'inden fazlası aborijin soyundan geliyor, ancak Aborijin kökenli Kanadalılar BC nüfusunun% 4'ünden azını oluşturuyor.
Fiji
1987'de Fiji'deki iki askeri darbe , Hint-Fiji'liler tarafından yönetilen demokratik olarak seçilmiş bir hükümeti ortadan kaldırdı . Darbe esas olarak etnik Fiji nüfusu tarafından desteklendi . 1990 yılında Fiji'yi cumhuriyet olarak kuran yeni bir anayasa ilan edildi; Başkan , Başbakan , Senato'nun üçte ikisi ve Temsilciler Meclisi'nin açık çoğunluğu etnik Fiji'liler için ayrıldı; Arazinin etnik Fiji mülkiyeti de anayasaya yerleşti. Bu hükümlerin çoğu, 1997 Anayasasının ilan edilmesiyle sona erdi , ancak Başkan ve 32 Senatörden 14'ü hala yerli Büyük Şefler Konseyi tarafından seçildi . Bu ayrımların sonuncusu 2013 Anayasası ile kaldırıldı .
Fiji'nin davası, fiili bir ırk ayrımcılığı durumudur. Fiji, bölünmüş bir kabile milleti olarak 3500 yıldan fazla uzun ve karmaşık bir geçmişe sahiptir. 96 yıl boyunca bir koloni olarak İngiliz egemenliği altında birleşme, diğer ırksal grupları, özellikle de Hindistan alt kıtasından gelen göçmenleri getirdi.
İsrail
İsrail Bağımsızlık Bildirgesi, etnik köken, mezhep veya ırktan bağımsız olarak tüm vatandaşlara eşit haklar verir. İsrail'de ırksal eşitlik talep eden önemli bir kanun listesi vardır ( ayrımcılık yasağı , istihdamda eşitlik , ırk veya etnik kökene dayalı iftira gibi). Bununla birlikte, uygulamada, ülkenin Arap vatandaşlarına karşı önemli kurumsal, yasal ve toplumsal ayrımcılık vardır.
2010 yılında İsrail yüksek mahkemesi , Aşkenazi Yahudilerinin Slonim Hasidic mezhebini ilgilendiren bir davada ırk ayrımcılığına karşı bir mesaj göndererek , bir okulda Aşkenazi ve Sefarad öğrencileri arasındaki ayrımın yasadışı olduğuna karar verdi. "Irkçılıktan değil, eşit düzeyde dindarlığı sürdürmeye" çalıştıklarını iddia ediyorlar. Suçlamalara yanıt veren Slonim Haredim , Sefarad kızlarını okula davet ederek yaptığı açıklamada, "Başından beri bunun ırkla ilgili olmadığını söyledik, ancak Yüksek Mahkeme hahamlarımıza karşı çıktı ve bu nedenle hapse girdik" dedi.
Pek çok kültürel farklılık ve İsrail'i yok etmek istediği algılanan bir azınlığa yönelik düşmanlık nedeniyle, İsrail'de etnik sınırlar boyunca ayrılmış, pasif olarak bir arada var olan topluluklar sistemi ortaya çıktı ve Arap-İsrail azınlık toplulukları "ana akımın dışında bırakıldı" . Bu fiili ayrımı da farklı Musevi etnik gruplar arasında ( "var EDOT gibi") Sepharadim , Aşkenazların ve Beta İsrail fiilen için potansiyel müşteriler okullar, konut ve kamu politikası ayrılmış (Etiyopya asıllı Yahudiler). Hükümet, entegrasyonu zorlamak için bu tür okulları kapatmak için bir program başlattı, ancak Etiyopya toplumundan bazıları bu tür okulların tamamının kapatılmadığından şikayet etti. Irkçılıkla Mücadele Merkezi tarafından yaptırılan ve GeoCartographia Enstitüsü tarafından yürütülen 2007 yılında yapılan bir ankette, İsrailli Yahudilerin% 75'i Arap sakinlerle bir binada yaşamayı kabul etmiyor,% 60'ı evlerinde Arap ziyaretçileri kabul etmiyor,% 40 Araplar oy hakkından mahrum bırakılmalı ve% 59 Arap kültürünün ilkel olduğuna inanıyor. 2012'de yapılan bir kamuoyu araştırması, ankete katılan İsrailli Yahudilerin% 53'ünün binalarında yaşayan bir Arap'a itiraz etmeyeceklerini söylerken,% 42'si yapacağını söyledi. Arap çocukların okulda çocuklarının sınıfında olmasına itiraz edip etmeyecekleri sorulduğunda,% 49 istemeyeceklerini,% 42 yapacaklarını söyledi. Seküler İsrail halkı en hoşgörülü, dindar ve Haredi yanıtlayanlar ise en ayrımcı olanlardır.
Kenya
Kenya'daki İngiliz sömürge yönetiminin 1964'te sona ermesi, etnik ayrımcılıkta kasıtsız bir artışa yol açtı. Özel satın almalar ve hükümet programları yoluyla, daha önce Avrupalı çiftçiler tarafından tutulan çiftlik arazileri Afrikalı sahiplere devredildi. Bu çiftlikler ayrıca daha küçük yerleşim yerlerine bölünmüştü ve ortak göç nedeniyle birçok komşu yerleşim yeri farklı etnik grupların üyeleri tarafından işgal edilmişti. Bu sınırlar boyunca bu ayrılık bugün de devam etmektedir. Kimuli Kasara, tartışmalı 2007/2008 Kenya seçimlerinin ardından yapılan son etnik şiddet araştırmasında, bu sömürge sonrası sınırları etnik ayrışmanın derecesi için bir araç olarak kullandı. Bir aracılığıyla 2 Aşamalı En Küçük Kareler Regresyon analizi , Kasara etnik şiddet bir artış ile ilişkilidir Kenya'nın Rift Valley Province etnik ayırım arttığını göstermiştir.
Liberya
Örneğin, Lübnan ve Hindistan vatandaşları ticarette olduğu kadar perakende ve hizmet sektörlerinde de aktiftir. Avrupalılar ve Amerikalılar madencilik ve tarım sektörlerinde çalışıyor. Bu azınlık gruplarının Cumhuriyet'te uzun süreli ikametgahları vardır, ancak birçoğunun ırklarından dolayı vatandaş olmaları engellenmiştir.
Malezya
Malezya , anayasasında etnik Malezyalıları ve etnik olmayan Malezyalıları - yani bumiputra - sosyal sözleşme kapsamındaki etnik Çinliler ve Hintliler gibi Bumiputra olmayanlardan ayıran bir maddeye sahiptir. ve ayrıcalıklar. Bununla birlikte, bu hakları ve ayrıcalıkları sorgulamak, Malezya Anayasasının 10. Maddesi (IV) ile yasallaştırılan İç Güvenlik Yasasına göre kesinlikle yasaktır. Burada bahsedilen imtiyazlar - çok azı - Malezyalıların ekonomik ve eğitim yönlerini, örneğin Malezya Yeni Ekonomik Politikasını ; Avrupa Komisyonu'nun Malezya delegasyonuna başkanlık eden Thierry Rommel tarafından "önemli korumacılık" için bir bahane ve Malayların devlet üniversitelerine daha yüksek erişimi sağlayan bir kota olarak yakın zamanda eleştirilen bir ekonomi politikası .
Günlük yaşamda yasal ırk ayrımcılığı uygulanmazken, kendi kendine ayrışma mevcuttur.
Moritanya
Moritanya'da kölelik nihayet 2007 yılının Ağustos ayında suç sayıldı. Halen siyah Afrikalıları etkilemesine rağmen, 1980'de kaldırılmıştı. Ülkedeki köle sayısı tam olarak bilinmiyordu, ancak 600.000 erkek, kadın ve çocuk veya nüfusun% 20'sine kadar çıktığı tahmin ediliyordu.
Yüzyıllar boyunca, çoğunlukla kırsal bölgelerde yaşayan yoksul siyah Afrikalılar olan sözde Haratin alt sınıfı, Arap / Berberi soyundan gelen beyaz Moors tarafından doğal köle olarak görülüyordu. Arap ve Berberi kabilelerinin soyundan gelen birçok kişi, bugün hâlâ atalarının üstünlükçü ideolojisine bağlı kalıyor. Bu ideoloji, Sudan ve Batı Sahra bölgesindeki diğer grupların baskılarına, ayrımcılığına ve hatta köleleştirilmesine yol açtı .
Birleşik Krallık
Birleşik Krallık'ta yasal olarak onaylanmış bir ırk ayrımı sistemi yoktur ve ırksal eşitlik talep eden önemli bir yasa listesi vardır. Bununla birlikte, önceden var olan pasif olarak var olan topluluklar sistemi arasındaki birçok kültürel farklılık nedeniyle, Birleşik Krallık'ın bazı bölgelerinde azınlık toplulukları "ana akımın dışında bırakılarak" ırksal hatlar boyunca ayrımcılık ortaya çıktı.
Etkilenen ve 'gettolaşan' topluluklar genellikle Pakistanlıları , Hintlileri ve diğer Alt Kıtaları temsil etmektedir ve etnik gerilimlerin temeli olduğu ve etnik azınlıklar arasındaki yaşam standardı ve eğitim ve istihdam seviyelerinin bozulmasının temeli olduğu düşünülmektedir. fakir bölgelerde. Bu faktörler, bazıları tarafından, büyük Asya topluluklarına sahip İngiltere'nin kuzeyindeki Bradford, Oldham ve Burnley'deki 2001 yarış ayaklanmalarının bir nedeni olarak kabul ediliyor.
Bu tür ayrımcılığın, özellikle ikametgah açısından, etnik grupların belirli alanlara tek taraflı 'yönlendirilmesinin' yanı sıra satıcı ayrımcılığı kültürünün ve bazı emlakçılar tarafından etnik azınlık müşterilerinin güvensizliğinin bir sonucu gibi görünebilir. diğer emlak uzmanları. Bu, daha zenginler arasında daha az etnik karışımın olduğu bölgelerde ikamet etmek için bir pazar tercihinin göstergesi olabilir; daha az etnik karışım bir yerleşim bölgesinin değerini ve cazibesini artırıyor olarak algılanıyor. Bunun nedeni, "etnik öz ayrımcılık " gibi diğer teorilerin bazen temelsiz olduğu ve konuyla ilgili birkaç ankete katılan etnik katılımcıların çoğunluğunun daha geniş sosyal ve konut entegrasyonundan yana olduğu için muhtemeldir.
Amerika Birleşik Devletleri
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki fiili ayrımcılık , medeni haklar hareketinden bu yana arttı . Yüksek Mahkeme, Milliken v. Bradley (1974) davasında , fiili ırk ayrımcılığının, okulların aktif olarak ırksal dışlama politikaları yapmadığı sürece kabul edilebilir olduğuna karar vermiştir ; O zamandan beri, okullar sayısız dolaylı faktör nedeniyle ayrılmış durumda.
Redlineing , beyaz toplulukların ırkçı ayrımı nasıl sürdürdüğünün bir parçasıdır. Bu, ipotekler, bankacılık, sigorta, işlere erişim, sağlık hizmetlerine erişim ve hatta bazı, genellikle ırksal olarak belirlenmiş alanlarda yaşayanlara süpermarketler gibi hizmetlerin maliyetini reddetme veya artırma uygulamasıdır. Yeniden çizmenin en yıkıcı biçimi ve terimin en yaygın kullanımı, ipotek ayrımcılığına atıfta bulunur . Önümüzdeki yirmi yıl boyunca, Ev İpotek İfşa Yasası ve 1975'te ipotek ayrımcılığını sona erdirme tedbiri de dahil olmak üzere art arda başka mahkeme kararları ve federal yasalar, fiili ayrımcılık ve ayrımcılık olmasına rağmen, ABD'de de jure ırksal ayrımcılığı ve ayrımcılığı tamamen geçersiz kılacaktır. daha dayanıklı olduklarını kanıtladılar. Harvard Üniversitesi'ndeki Sivil Haklar Projesi'ne göre , ABD devlet okullarının fiilen ayrıştırılması 1980'lerin sonlarında zirveye ulaştı; O zamandan beri, okullar, esas olarak, beyazların banliyölerde ve azınlıkların kent merkezlerinde baskın olduğu ulusun etnik ayrımından dolayı daha fazla ayrıştırıldı. Columbia Üniversitesi'nde bir ekonomist olan Rajiv Sethi'ye göre , ABD'deki çoğu metropol bölgesi için konuttaki siyah-beyaz ayrımı yavaş yavaş azalmaktadır. Irk ayrımcılığı veya ayrılık sosyal, ekonomik ve politik gerilimlere yol açabilir. Sivil haklar döneminden otuz yıl sonra (2000 yılı), Amerika Birleşik Devletleri birçok alanda, siyahların, beyazların ve İspanyolların çok farklı nitelikteki farklı mahallelerde yaşadığı , yerleşik olarak ayrılmış bir toplum olarak kaldı .
Dan Immergluck, 2002'de siyahi mahallelerdeki küçük işletmelerin, işletme yoğunluğu, işletmelerin büyüklüğü, sanayi karması, mahalle geliri ve yerel işletmelerin kredi kalitesini hesaba kattıktan sonra bile daha az kredi aldığını yazıyor. Gregory D. Squires, 2003 yılında, yarışın sigorta endüstrisinin politikalarını ve uygulamalarını uzun süredir etkilediğinin ve etkilemeye devam ettiğinin açık olduğunu yazdı. Amerika'nın iç şehirlerinde yaşayan işçiler, banliyölerde çalışanlara göre iş bulmakta daha zorlanıyor.
Çocuklarını zorunda kalmamak için birçok beyazların arzusu okulları entegre Katılabilirler bir faktör olmuştur beyaz uçuş varoşlarına. San Francisco'da 2007'de yapılan bir araştırma, tüm ırkların ev sahiplerinden oluşan grupların aynı eğitim seviyesi ve ırktan insanlarla birlikte olmak için kendi kendilerini ayırma eğiliminde olduklarını gösterdi. 1990'a gelindiğinde, ayrımcılığa zorlayan yasal engellerin yerini çoğunlukla, beyazların ağırlıklı olarak beyaz bölgelerde yaşamak için siyahlardan daha fazla para ödediği ademi merkeziyetçi ırkçılık aldı. Bugün birçok beyaz, ağırlıklı olarak beyaz bir mahallede yaşamak için prim ödemeye razı. Beyaz alanlardaki eşdeğer konut daha yüksek bir kira emri veriyor. Bu yüksek kiralar büyük ölçüde konut arzını kısıtlayan dışlayıcı imar politikalarına atfedilebilir . Yönetmelikler, tüm konut birimlerinin istenmeyen grupların erişimini engelleyecek kadar pahalı olmasını sağlar. Birçok beyaz mahalle, konut fiyatını artırarak, bu pahalı mahallelere girişi satın almak için prim ödemeye isteksiz veya edemeyecekleri için siyah insanları fiilen dışladı. Tersine, siyah mahallelerdeki eşdeğer konut, beyaz mahallelerde yaşamak için prim ödeyemeyen veya ödemek istemeyenler için çok daha uygun fiyatlıdır. 1990'larda sayesinde, konut ayrışma onun uç kalmıştır ve "adı olmuştur hypersegregation bazı sosyologlar veya "Amerikan Apartheid" tarafından". Şubat 2005'te, ABD Yüksek Mahkemesi, Johnson - California 543 U.S. 499 (2005) davasında , California Cezaevi kabul merkezlerinde mahkumları ırkçı olarak ayıran yazılı olmayan uygulamasına karar verdi - Kaliforniya mahkumların güvenliği için (California'daki çeteler) ABD genelinde olduğu gibi, genellikle ırksal sınırlar üzerinde örgütlenir) - en yüksek anayasal inceleme düzeyi olan sıkı bir incelemeye tabidir .
Yemen
Ayrıca bakınız
- Dostluk-Düşmanlık Kompleksi
- Kast
- Ayrımcılık
- Cilt rengine göre ayrımcılık
- Grup içi ve grup dışı
- Irkçılık
Notlar
Referanslar
- Dobratz, Betty A. ve Shanks-Meile, Stephanie L, White Power, White Pride: The White Separatist Movement in the United States , Johns Hopkins University Press, 2001, 384 sayfa, ISBN 0-8018-6537-9 .
- Beyaz Üstünlüğünün Kırsal Yüzü: Jim Crow'un Ötesinde , Mark Schultz. Illinois Press Üniversitesi, 2005, ISBN 0-252-02960-7 .
- Yin, L. 2009. "Buffalo'da Konutsal Ayrışmanın Dinamikleri: Temsilci Temelli Bir Simülasyon" Urban Studies 46 (13), s. 2749–2770.
daha fazla okuma
- Grigoryeva, Angelina ve Ruef, Martin, "Irk Ayrışmasının Tarihsel Demografisi" American Sociological Review 80 (Ağustos 2015), 814–42.
- Elliott, Mark (2006). Renk Körü Adalet: Albion Tourgée ve İç Savaş'tan Plessy v. Ferguson'a Irksal Eşitlik Arayışı . New York: Oxford University Press . ISBN 978-0-19-518139-5.
- Tushnet, Mark (2008). Karşı çıkıyorum: Landmark Yüksek Mahkeme Davalarında Büyük Muhalefet Görüşleri . Boston: Beacon Press. s. 69–80. ISBN 978-0-8070-0036-6.
- Brook, Thomas (1997). Plessy v. Ferguson: Belgelerle Kısa Bir Tarih . Boston: Bedford Kitapları.
- Fireside Harvey (2004). Ayrı ve Eşitsiz: Homer Plessy ve Irkçılığı Yasallaştıran Yüksek Mahkeme Kararı . New York: Carroll ve Graf. ISBN 978-0-7867-1293-9.
- Lofgren, Charles A. (1987). Plessy Vakası: Hukuki-Tarihsel Bir Yorum . New York: Oxford University Press.
- Medley Keith Weldon (2003). Özgür Adamlar Olarak Biz: Plessy / Ferguson . Gretna, LA: Pelikan. ISBN 978-1-58980-120-2. gözden geçirmek
- Chin, Gabriel J. (1996). " Plessy Efsanesi: Adalet Harlan ve Çin Davaları" . Iowa Hukuk İncelemesi . 82 : 151. doi : 10.17077 / 0021-065X.4551 . SSRN 1121505 .
- Nightengale, Carl H. (2012). Ayrışma: Bölünmüş Şehirlerin Küresel Tarihi . Chicago, Londra: Chicago Üniversitesi Yayınları. ISBN 978-0-226-58074-6.
|Vikisözün şunlarla ilgili alıntıları vardır: Irk ayrımcılığı|