İsrailoğulları Sina Dağı’ndan ayrıldı ve Paran Çölü’nü geçerek Kadeş denilen yere geldiler. Yehova Musa’ya şunları söyledi: “Her kabileden bir kişi seç ve seçtiğin 12 adamı İsrailoğullarına vereceğim Kenan diyarını keşfe gönder.” Musa da 12 adam seçti ve onlara şunu söyledi: “Kenan diyarına gidin ve toprağın meyve sebze yetiştirmek için uygun olup olmadığına bakın. İnsanları güçlü mü yoksa zayıf mı, çadırlarda mı yaşıyorlar yoksa şehirlerde mi öğrenin.” İçlerinde Yeşu ve Kaleb’in de olduğu bu 12 adam Kenan diyarına doğru yola çıktı.
Adamlar 40 gün sonra yanlarında incirler, narlar ve üzümlerle geri döndü. Halka Kenan diyarı hakkında şöyle dediler: “Orası verimli bir yer ancak insanları çok güçlü ve şehirlerinin yüksek duvarları var.” Sonra Kaleb, “Orayı ele geçirebiliriz. Hadi hemen gidelim” dedi. Onun neden böyle söylediğini biliyor musun? Çünkü Kaleb ve Yeşu Yehova’ya güveniyordu. Ama diğer on adam şöyle dedi: “Hayır! Oradaki insanlar dev gibi. Yanlarında kendimizi çekirge gibi hissettik.”
İsrailoğulları cesaretsizliğe kapıldı. Şikâyet etmeye ve şöyle demeye başladılar: “Başımıza başka birini seçelim ve Mısır’a dönelim. Neden Kenan diyarına gidip ölelim ki?” Yeşu ve Kaleb ise şöyle karşılık verdi: “Yehova’ya itaatsizlik etmeyin ve korkmayın. O bizi koruyacak.” Ancak İsrailoğulları onları dinlemedi. Hatta Yeşu ve Kaleb’i öldürmek istediler.
Yehova ne yaptı? O, Musa’ya şu sözleri söyledi: “Yaptığım onca şeyden sonra İsrailoğulları hâlâ Bana itaat etmiyor. Bu yüzden 40 yıl çölde dolaşacaklar ve orada ölecekler. Onlara vermeyi vaat ettiğim topraklara sadece çocukları ve Yeşu’yla Kaleb girecek.”
“Ey az imanlılar, neden yüreksizlik ediyorsunuz?” (Matta 8:26)