1950lerde Lyons'da yaşayan Fransız Dr.Paul Nagier birçok hastasının
kulağında delik izleri gördü. Bunlar yerel bir kişi tarafından siyatik
tedavi etme amacıyla batırılmış iğnelerin sonucuydu. Dr.Nagier bunu klinik
anlamda incelemeye başladı ve kulaktaki akupunktur noktalarının bir nevi
refleks, veya sağlık aynası, görevi üstlenerek vücudun çeşitli
kısımlarını yansıttığını keşfetti.
Araştırmaları sonucu, bu noktaları birleştirince, başaşağı yatmakta
olan anakarnındaki bir bebek şeklinin ortaya çıktığını keşfetti. Bu
araştırmaları sonucunda, kulağın insan vücüdünun minyatür bir aynası
olduğu kanaatine vardı. Bu konuda kitaplar yayınladı ve Lyons'daki
kliniğinde çok ileri bir tedavi sistemi geliştirdi.
Milattan önceki dört asırda, bir hastanın kulağına iğne batırarak
tedavi etme, tüm Akdeniz ülkelerinde sıklıkla uygulanan bir tedavi yöntemiydi.
Aynı yöntemin eski Çin, Mısır, Hint ve Yunan uygarlıklarında
uygulandığına dair kanıtlar da bulunmaktadır.
Akupunktur'a benzeyen Oriküler tedaviye göre kulakta 200den fazla
akupunktur noktası vardır. Bu noktaların herbiri vücüdün çeşitli
organlarıyla doğrudan bağlantılıdır. Uygun noktalardaki sinir uçları
iğneyle uyarılarak, rahatsızlığın olduğu yere şifa dalgaları gönderilir.
Ayrıca uzmanlar, bedende rahatsızlık olan yerlerin kulak üzerinde yara,
nodül, beyaz leke veya egzama şeklinde kendini gösterdiğini de söylerler.
Oriküler terapinin özellikle alkol, sigara, yemek gibi bağımlılık
sorunlarının tedavisinde ve kontrolünde etkili olduğu gözlemlenir. Ayrıca
sancı kontrolünde de etkili olduğu görülür ve Çin, Sri Lanka gibi
ülkelerde anastezi yerine uygulanmaktadır.