Jonghyun güldü.
Lavaboda kimse yoktu. Çantasını aynanın önüne dökerek içindekileri incelemeye başladı. Her zamanki ıvır zıvır şeyleri, cüzdanı, telefonu ve 2 tane CD vardı. Cüzdanını açıp kurcalamaya başladı. İçinde önemsiz bir miktarda para, pasaport ve… 1 dakika! Öğrenci kimliği mi? Seul Üniversitesine, yani başvurduğu üniversiteye ait kendi adına bir öğrenci kimliği vardı.
Ezgi’yse hala bir çıkış yolu bulabilmek umuduyla etrafa bakınıyordu. Aşağıdaki binadan müzik sesi geliyordu.
Jonghyun “Sen delisin” diye söylenmesine rağmen hala Ezgi’nin elini bırakmamıştı. İçeriye girmek için kapıya yöneldiklerinde elinde süpürgesi, olduğu yerde donup kalmış garsonu farkettiler. Onları atlarken görmüş olmalıydı. Ezgi gülümseyerek ona yaklaştı.
İkisi de aynı şeyi düşündüğünden habersiz birbirlerine bakıyordu.
-"Onu bir daha göremeyeceğim. Sadece birkaç dakika sonra bu bakışları bir daha göremeyeceğim. Ona ne olacak? Zarar görmesine izin veremem. Yapmam gereken tek şey var."