“Ost” ana planı, Nazi Almanyası'nın gerçekten yamyam bir belgesi haline geldi - SSCB halklarının köleleştirilmesi ve yıkılması, fethedilen bölgelerin Yahudi ve Slav nüfusu için bir plan.
Nazilerin seçkinlerin imha savaşını nasıl gördükleri fikri, Hitler’in Ocak ayındaki Wehrmacht 9’in üst düzey komutanları, 17 ve 30’in Mart ayındaki 1941’i önünde yaptığı konuşmalardan oluşuyor. Avrupa'nın kuzeyinde "," Rusya'nın bir devlet olarak yıkılmasını "," toplam yıkımı "sağlar. İdeolojik temeli bu suç planları altına sokmaya çalışan Hitler, SSCB'ye karşı çıkacak olan savaşın “en şiddetli şiddetin kullanılması” ile “iki ideolojinin mücadelesi” olacağını, bu savaşta sadece Kızıl Ordu’yu değil, aynı zamanda SSCB’nin “yönetim mekanizmasının” ezilmesinin gerekli olduğunu açıkladı. komiserleri ve komünist entelijansiyayı, işçileri ve bu şekilde Rus halkının "ideolojik bağlarını" yok et.
28 Nisan 1941 tarihinde, Brauchitsch şehri “güvenlik polisi ve SD'nin kara kuvvetlerinde kullanılması için prosedür” özel bir emri yayınladı. Ona göre, Wehrmacht'ın askerleri ve memurları, işgal altındaki SSCB topraklarında gelecekteki suçlardan sorumlu tutuldular. Acımasız olmaları, en ufak bir direniş gösterecek veya partizanlara sempati gösterecek olanların yargısız bir şekilde vurmaları istendi.
Vatandaşlar ya geçim kaynağı olmadan Sibirya'ya ya da Aryan efendilerinin kölelerinin kaderine gönderilmeye mahkum edildi. Bu amaçlara ilişkin gerekçeye, ırkçıların “en yüksek ırkın varlığını ve çoğalmasını” engellediği iddia edilen, “yaşam alanının” felaketi olmadığı iddiasıyla Nazi liderliğinin ırkçı görüşleri, Slavlar ve diğer “insan altı” insanlara saygısızlık edildi.
“Irk teorisi” ve “yaşam alanı teorisi”, Naziler iktidara gelmeden çok önce Almanya'da ortaya çıktı, ancak onlarla birlikte, genel nüfusu süpüren bir devlet ideolojisi statüsü kazandılar.
SSCB'ye karşı savaş, Nazi seçkinleri tarafından öncelikle Slav halklarına karşı bir savaş olarak görülüyordu. Hitler, Danzig Senatosu Başkanı H. Raushning ile yaptığı görüşmede Hitler şunları söyledi: “Alman hükümetinin temel görevlerinden biri, Slav yarışlarının gelişmesini tüm olası yollarla kalıcı olarak engellemektir. Tüm canlıların doğal içgüdüleri bize sadece düşmanlarımızı yenmek için değil, aynı zamanda onları yok etmek için de gerekli olduğunu söylüyor. ” Nazi Almanyası'nın diğer patronları da, ilk olarak Hitler'in en yakın suçlularından biri olan ve aynı zamanda “Alman ırkını güçlendirmek için Reich komisyonu” görevini üstlenen HNN'in en yakın suçlarından biri olan SS Reichsführer SS G. Himmler'e benzer bir kuruluma bağlı kaldılar. Hitler, emperyal Almanların ve Volksdeutsche'nin diğer ülkelerinden “geri dönme” meseleleri ile başa çıkma ve Alman “Doğu'daki yaşam alanı” savaş sırasında genişledikçe yeni yerleşim alanları oluşturma talimatını verdi. Himmler, Sovyet topraklarındaki nüfusun, Almanya'nın zaferinden sonra Urallara kadar beklemesi gereken geleceğin sorusuna karar vermede öncü bir rol oynadı.
Hitler, siyasi kariyeri boyunca, SSCB, 16 July’in Goering, Rosenberg, Lammers, Bormann ve Keitel’le yaptığı görüşme toplantısında parçalanmasını savundu: “Bu ilke, bu turtanın Rusya’daki sosyalist politikanın görevlerini tanımladı:“ en kullanışlı şekilde paylaşabilmemiz için: önce, ona sahip olmak, ikinci olarak yönetmek ve üçüncü olarak kullanmak ”. Aynı toplantıda Hitler, SSCB'nin yenilgisinden sonra, Üçüncü Reich topraklarının doğuda en azından Urallara kadar genişletilmesi gerektiğini açıkladı. “Bütün Baltık imparatorluğun bölgesi olmalı, bitişik bölgelere sahip Kırım, Volga bölgeleri tıpkı Bakü bölgesi gibi imparatorluğun bölgesi olmalı” dedi.
Wehrmacht Yüksek Komutanlığı'nın Temmuz 31 1940 toplantısında, SSCB'ye bir saldırı hazırlamaya adanmış Hitler, "Ukrayna, Belarus ve Baltık Devletleri - bize" dedi. Kuzeybatı Rusya'ya kadar Arkhangelsk'e, daha sonra Finlandiya'ya transfer olacaktı.
25, Mayıs ayındaki Himmler 1940'i Hitler'e “Doğu Bölgelerinin Yerel Halkının Tedavisine İlişkin Bazı Hususlar” ı hazırladı ve sundu. Şöyle yazdı: "Doğu bölgelerinin halklarını birleştirecek bir biçimde değil, tam tersine onları olabildiğince küçük dallara ve gruplara bölmekle büyük ilgi duyuyoruz."
Himmler tarafından Ost master planı adı verilen gizli belge Temmuz 15'ta kendisine sunuldu. 25 - 30’in yıllarca 80 - 85’in Polonya’daki nüfusunun% 85’i, Litvanya’dan 65’in, Batı Ukrayna’nın% 75’i, Belarus’un% 50’i ve Letonya, Estonya ve Çek Cumhuriyeti’nin% XNUMX’i,
Alman kolonizasyonuna maruz kalan bölgede, 45 milyon insan yaşadı. “Irk göstergeleriyle istenmez” olarak ilan edileceklerin 31 milyondan az olmasının, Sibirya'ya taşınması gerekiyordu ve SSCB'nin yenilgisinden hemen sonra, binlerce Alman, 840'e kadar kurtarılmış bölgelere yerleştirildi. Önümüzdeki iki ila üç yılda 1,1 ve 2,6 milyonda iki yerleşimci dalgası daha planlandı. Eylül ayında, 1941 Hitler, “Reich’in illeri” olması gereken Sovyet topraklarında, “sistematik bir ırksal politika” izlemenin gerekli olduğunu ve sadece toprakları olan Almanları değil aynı zamanda Norveçleri de teşvik ettiğini belirtti. , Danimarkalılar ve Hollandaca. “Rus alanını yerleştirirken,” dedi. “İmparatorluk köylülerine alışılmadık derecede lüks konutlar sağlamalıyız. Valilik sarayları - Alman kurumları muhteşem binalarda yer almalıdır. Etraflarında Almanların yaşamı için gerekli olan her şey büyüyecek. 30 - 40 km yarıçapındaki şehirlerin etrafındaki Alman köyleri güzelliği ile hayranlık uyandırır ve en iyi yollarla bağlanır. Rusların istedikleri gibi yaşamalarına izin verilecek başka bir dünya olacak. Ancak bir şartla: biz efendi olacağız. Ayaklanma durumunda, şehirlerine birkaç bomba atmamız yeterli olacak ve bu gerçekleşti. Ve yılda bir kez Reich'in başkentinde bir Kırgız grubu tutulacağız, böylece mimari anıtlarının gücü ve büyüklüğü bilinciyle aşılanmış olacaklar. Doğu uzayları bizim için Hindistan'ın İngiltere için ne olduğunu görecek ”dedi. Moskova yakınlarındaki yenilgiden sonra Hitler muhataplarını teselli etti: “Kayıplar, Doğu'da yaratacağım safkan Almanlar için yerleşim birimlerindeki hacimlerinden daha fazla restore edilecek, doğanın ebedi kanununa göre, toprak hakkı, fethetmiş olanlara aittir. Eski sınırlar, insan sayısının büyümesini engelliyor. Ve yaşamak isteyen çocuklarımız olduğu gerçeği, yeni fethedilen doğu bölgeleriyle ilgili iddialarımızı haklı çıkarıyor. ” Bu düşünceye devam eden Hitler, “Doğuda demir, kömür, buğday ve odun var. Lüks evler ve yollar inşa edeceğiz ve orada büyüyenler vatanlarını sevecekler ve bir zamanlar Volga Almanları gibi sonsuza dek kaderlerini onlarla ilişkilendirebilecekler. ”
Nazilerin özel planları Rus halkına karşı çıktı. Ost usta planının geliştiricilerinden biri olan Rosenberg'in Doğu Müsteşarı olan Dr. E. Wetzel, Himmler'e “tamamen yıkılmadan” veya “Rus halkının biyolojik gücü” ile herhangi bir yöntemle zayıflatıldığını belirten bir belge hazırladı. Avrupa'da tahakküm "başaramayacak.
“Sadece Moskova'da bir merkezi olan bir devleti yenmekle ilgili değil,” diye yazdı. - Bunu başarmak tarihsel hedefler asla soruna tam bir çözüm anlamına gelmez. Büyük olasılıkla, Rusları bir halk olarak yenmek, bölmek. ”
21’in Haziran 1941’tan Temmuz - 1942’in Temmuz 6’a yaptığı konuşmaların kayıtları, önce bakanlık danışmanı G. Game ve ardından Dr. G. Picker tarafından Hitler’in Slavlara olan derin düşmanlığına tanıklık etti; Doğu Bakanlığı’nın Hitler’in W. Köppen’iyle Eylül 7’tan Kasım’a kadar 1941’in 1941’inden Temmuz’a kadar ziyareti sonrasında, NNUMX’in Eylül ayında Ukrayna’ya yaptığı ziyaretten sonra, 80’in Genel Merkezi’ndeki konuşmaları kaydettiği: Kiev bütün bir bloğu yaktı ama hala şehirde oldukça fazla sayıda insan yaşıyor. Çok kötü bir izlenim bırakıyorlar, proleterlere dışarıdan benziyorlar ve bu yüzden sayıları% 90 - XNUMX. Fuhrer, Reichsfuhrer (G. Himmler) 'in Kiev’den uzak olmayan eski bir Rus manastırına el koyma önerisini derhal destekledi ve böylece Ortodoks inancının ve ulusal ruhun yeniden canlanmasının merkezi olmayacaktı. ” Hitler'e göre hem Ruslar, hem Ukraynalılar hem de Slavlar, insancıl muamele ve eğitim harcamalarına değmeyen bir yarışa aitti.
8 Temmuz 1941'de Hitler ile yaptığı görüşmeden sonra, Kara Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı Albay General F. Halder günlüğüne şunları yazıyor: “Fuhrer'in kararı Moskova ve Leningrad'ı bu şehirlerin nüfusundan tamamen kurtulmak için sarsılmaz, aksi takdirde daha sonra yapacağız kışın beslenmek zorunda kaldı. Bu şehirleri yok etme görevi, авиация. Bunun için kullanmayın. tanklar. Sadece Bolşevizmi değil, genel olarak Muskovitleri (Ruslar) merkezleri yoksun bırakacak ulusal bir felaket olacak. ” Halder'in Hitler ile Leningrad nüfusunun yok edilmesi üzerine yaptığı konuşmada, Keppen şu şekilde somutlaşıyor: "Şehrin sadece ringe alınması, bombardımana ve açlığa maruz kalması gerekecek ...".
Öndeki durumu değerlendiren, Ekim ayının 9'i olan Köppen, “Führer, Alman askerlerine Moskova bölgesine girme emri verdi. Şehir çevrelenecek ve yeryüzünden silinecek. ” İlgili emir, Ekim 7'te imzalandı ve Ordu’nun “Moskova’nın ele geçirilmesi ve nüfusunun ele alınması prosedürü hakkındaki talimatlar” da, Ekim 12
Açıklamada, "Rus şehirlerini yangınlardan kurtarmak veya halklarını Almanya'nın pahasına beslemek için Alman askerlerinin hayatlarını riske atmanın tamamen sorumsuz olacağı" vurgulandı. Tüm Sovyet şehirlerine benzer taktiklerin uygulanması, “Sovyet şehirlerinin nüfusu ne kadar iç Rusya'ya koşarsa, Rusya'da kaos o kadar artacak ve işgal altındaki doğu bölgelerini yönetmenin ve onları kullanmanın o kadar kolay olacağını” açıkladı. Ekim 17’ten gelen bir girişte Köppen, Hitler’in generallere yaptığı açıklamada, zaferden sonra sadece birkaç Rus kentinin tasarruf edebileceğini belirtti.
İşgal altındaki bölgelerin nüfusunu Sovyet hükümetinin sadece 1939 - 1940’te kurulduğu bölgelerde bölmek istiyor. (Batı Ukrayna, Batı Belarus, Baltık Devletleri), faşistler milliyetçilerle yakın temaslar kurdular.
Onları teşvik etmek için “yerel yönetimlere” izin verilmiştir. Ancak, kendi devletlerinin Baltık Ülkeleri ve Belarus halklarına restorasyonu reddedildi. Alman birliklerinin Litvanya'ya girmesini takiben, Berlin’in yaptırımı olmadan milliyetçiler, Albay C. Skirpa’nın yönettiği bir hükümet kurduklarında, Alman liderliği, kendisini savaşı kazandıktan sonra Vilna’da bir hükümet kurma sorununun belirleneceğine karar vereceğini belirterek, onu tanımayı reddetti. Berlin, Baltık cumhuriyetlerinde ve Belarus'taki devletçiliği geri alma düşüncesine izin vermedi ve “ırksal olarak düşük” işbirlikçilerinin kendi silahlı kuvvetlerini ve diğer iktidar niteliklerini oluşturma isteklerini kesin olarak reddetti. Aynı zamanda, Wehrmacht’ın önderliği isteyerek onları Alman subaylarının emri altında partizanlara ve cepheye karşı savaş operasyonlarına katılan gönüllü yabancı birimler oluşturmak için kullandı. Ayrıca, yardımcı polis birimlerinde hırsızlar, köy şefleri, vb. Görev yaptılar.
Polonya’nın Transnistria ve Genel Valisine dahil olan bölgenin önemli bir kısmının geri çekildiği Reichskommissariat’ta “milliyetçilerin yalnızca devletliği canlandırmakla kalmayıp, aynı zamanda“ siyasi açıdan uygun bir biçimde Ukrayna öz yönetimi ”yaratma girişimleri de durduruldu.
SSCB'ye yapılan saldırının hazırlanmasında Nazi seçkinleri, Sovyet ekonomik potansiyelini, dünya egemenliğini güvence altına almak için kullanma planlarının geliştirilmesine büyük önem verdi. Hitler, Ocak 9’te Wehrmacht 1941’in emriyle yaptığı görüşmede, Hitler’in “eğer ellerine geçerse, engin Rus topraklarının sayısız zenginliklerini” ele geçirirse, o zaman gelecekte herhangi bir kıtaya karşı savaşabilecek.
Mart ayında, 1941, SSCB'nin işgal altındaki bölgesini Berlin'de işletmek için Vostok ekonomik yönetim merkezi olan askeri devlet tekel örgütü kurdu. Hitler'in iki eski meslektaşı tarafından başkanlık etti: G. Milletvekili Hermann Goering Endişesi Denetleme Kurulu Başkanı, Devlet Sekreteri P. Kerner ve OKW Askeri Sanayi ve Silahlar Dairesi Başkanı, Korgeneral G. Thomas. İşgücüne de katılan “yönlendirme grubuna” ek olarak, merkezde sanayi grupları, tarım, işletmelerin çalışma organizasyonu ve ormancılık yer almaktadır. En başından itibaren Alman kaygılarının temsilcileri egemen oldu: Mansfeld, Krupp, Zeiss, Flick, “I. G. Farben. Ekim ayındaki 15'te, Baltık Devletleri'ndeki ekonomik ekipler ve ordudaki ilgili uzmanlar hariç, 1941, 10 ile ilgili genel merkez ve yıl sonuna kadar - 11 bin kişi.
Alman Sovyet endüstrisinin sömürülmesi el kitabının planları, bağlayıcı Yeşillerin Klasöründen sonra cilt rengiyle isimlendirilmiş olan “yeniden konumlandırılmış bölgelerde liderlik direktifleri” nde ortaya kondu.
SSCB madenciliği topraklarında örgütlenme ve Alman askeri ekonomisinin işleyişi için önemli olan bu tür hammadde türlerini Almanya'ya ihraç etmek ve Wehrmacht teçhizatının onarımı ve bazı silahların üretimi için bazı fabrikaları restore etmek için verilen direktifler.
Huzurlu ürünler üreten Sovyet işletmelerinin çoğunun imha edilmesi planlandı. Goering ve askeri-endüstriyel kaygıların temsilcileri, Sovyet petrol taşıyan bölgelerin ele geçirilmesine özel ilgi gösterdi. Mart ayında, 1941, kurul başkanı IG Farben endişesinden E. Fisher ve Imperial Bank'ın eski direktörü K. Blessing olan Continental A.G. adında bir petrol şirketi kurdu.
Vostok örgütünün Mayıs ayındaki 23'teki 1941’in tarımsal ekonomik politika konusundaki genel yönergeleri, SSCB’ye karşı askeri kampanyanın amacının "Alman silahlı kuvvetlerine tedarik etmek ve Alman sivillere yıllarca yiyecek sağlamak" olduğunu belirtti. Bu hedefin, güney Rusya toprak bölgelerinden kuzey-kuzey bölgesi bölgelerine, Moskova ve Leningrad gibi sanayi merkezlerinin de dahil olduğu kuzey-kuzey bölgesi olmayan bölgelere ürün arzını keserek “Rusya'nın tüketimini azaltarak” gerçekleştirilmesi planlandı. Bu talimatları hazırlayanlar bunun milyonlarca Sovyet vatandaşının açlığına yol açacağının farkındaydı. "Vostok" genel merkez toplantılarından birinde şöyle dedi: "Yurtdışından ihtiyacımız olan her şeyi alabilirsek, on milyonlarca insan açlığa mahkum olacak."
Vostok'un ekonomik merkezi, Doğu Cephesi'ndeki Alman birliklerinin operasyonel arkasında faaliyet gösteren ekonomik müfettişlere, madencilik ve petrol endüstrisi uzmanlarının teknik taburları, hammaddelerin çıkarılmasıyla uğraşan birimler, tarım ürünleri ve üretim araçlarının dahil olduğu orduların arkasındaki ekonomik bölümlere maruz kaldı. Ekonomik ekipler, bölümlerde, ekonomik gruplarda - saha komutanlarının ofislerinde kuruldu. Hammaddelerin kamulaştırılması ve ele geçirilen işletmelerin çalışmasını denetleyen birimlerde, Alman endişelerinden uzmanlar danışmanlardan oluşuyordu. Metal Scrap metalhead B.-G. Shu ve hammaddelerin kaldırılması için genel müfettiş V. V. Örme'nin, Flick ve “I. askeri kaygılarını ödüllendirmesi istendi. G. Farben.
Almanya'nın saldırganlıkta uyuştuğu uydular da zengin avlara dayanıyordu.
Diktatör I. Antonescu başkanlığındaki Romanya'nın iktidar seçkinleri, yalnızca 1940 yazında SSCB'ye vermesi gereken Bessarabia ve Kuzey Bukovina'yı geri getirmeyi değil, aynı zamanda Ukrayna topraklarının önemli bir bölümünü ele geçirmeyi de amaçlıyordu.
Budapeşte'de, SSCB'ye yapılan saldırıya katılmak için, Drohobych'teki petrol taşıyan bölgeleri ve tüm Transilvanya'ları da içeren eski Doğu Galiçya'yı ele geçirmeyi hayal ettiler.
2 Ekim 1941 yöneticileri toplantısında düzenlenen bir program konuşmasında, İmparatorluk Güvenlik Genel Müdürü R. Heydrich, savaştan sonra Avrupa'nın Almanların yaşayacağı “Alman Büyük Alan” ına bölüneceğini söyledi - Almanlar, Hollandalı, Flaman, Norveçli, Danimarkalılar ve Alman devlet için hammadde kaynağı olacak ve "Alman üst tabaka" nın fethedilen yerel nüfusu "helots", yani köleler olarak kullanacağı İsveçliler ve "doğu alanı". G. Himmler bu konuda farklı görüşlere sahipti. Kaiser Almanya'nın takip ettiği işgal altındaki bölge nüfusunun Almanlaştırılması politikasından memnun değildi. Eski makamların, fethedilen halkları yalnızca ana dillerini, ulusal kültürlerini terk etmeleri, Alman yaşam tarzını yönetmeleri ve Alman yasalarını yerine getirmeleri için zorlama isteklerini hatalı buluyordu.
20 Ağustos 1942'ten yayınlanan "Das Schwartz Cor" SS gazetesinde, “Almanleştirilsin mi?” Adlı makalesinde Himmler, “Görevimiz Doğu’yu eski anlamıyla Almanlaştırmak değil, yani Alman halkını ve Alman yasalarını nüfusa aşılamak, ancak Doğu'daki insanların yalnızca Alman Alman kanıyla yaşayabilmelerini sağlamak için. ”
Bu amacın gerçekleştirilmesi, sivil toplumun kitlesel imhası ve Alman askerlerinin SSCB topraklarına girmesinin başından beri ortaya çıkan savaş esirleriyle gerçekleştirildi. Barbarossa planı ile eş zamanlı olarak, Nisan 28’in Nisan’ının 1941’inden alınan OKH emri, “Güvenlik polisi ve SD’yi kara kuvvetlerinde kullanma prosedürü” yürürlüğe girdi. Bu düzene göre, Komünistlerin, Komsomol üyelerinin, bölge, şehir, bölge ve köy konseylerinin milletvekillerinin, Sovyet aydınlarının ve işgal altındaki toprakların milletvekillerinin kitlesel imha edilmesindeki asıl rolü, Latin harfleri A, B, C, C, Einsatzgruppeni, D. Einsatzgruppen A Kuzey Ordusu Grubu'na bağlıydı ve Baltık cumhuriyetlerinde işletiliyordu (SS brigadeführer V. Stahlekker liderliğinde). Beyaz Rusya'daki Einsatzgruppen B Grubu (RSHA'nın 5 kontrol başkanlığı, SS Gruppenführer A. Nebe başkanlığında) Ordu Grup Merkezine atandı. Einsatzgruppen Group C (Ukrayna, Genel Sekreter - SS tugayeti babası Rush, Koenigsberg’deki güvenlik polisi ve SD’nin müfettişi) Güney Ordu Grubuna “hizmet etti”. Ukrayna'nın güneyinde ve Kırım'da işletilen 11. Orduya atanan Einsatzgruppa D. RSHA (İç Güvenlik Servisi) 3. Genel Müdürü ve aynı zamanda İmparatorluk Ticaret Grubu İcra Kurulu Başkanı O. Ohlendorf tarafından yönetildi. Ek olarak, Moskova'da ilerleyen Alman oluşumlarının operasyonel arkasında, SS tugay-führer F.-A. RSHA'nın 7-inci Bölümü başkanı Ziksom (dünya görüşü çalışmaları ve kullanımı). Her Einsatzgruppen, SS'nin yetkisi altındaki 800'tan 1200 personel birimlerine (SS, SD, ceza polisi, Gestapo ve düzen polisi) sayılmıştır. İlerleyen Alman birliklerinin topuklarının ardından, Kasım ayının ortasına kadar Kuzey, Orta ve Güney Ordularındaki 1941, Baltık Ülkeleri, Belarus ve Ukrayna'daki 300 binden fazla sivil'i imha etti. 1942'in sonuna kadar toplu cinayet ve soygunla uğraştılar, en temkinli tahminlere göre, hesaplarında bir milyonun üzerinde mağdur var. Daha sonra Einsatzgroup, arka kuvvetler birleştirilerek resmen elimine edildi.
Komiserler Emri'nin geliştirilmesinde, Wehrmacht Yüksek Komutanlığı 16 Temmuz 1941, güvenlik polisinin özel ekiplerinin ve SD'nin gizli devlet polisi başkanının himayesinde (Gestapo) G. Muller'ın altında olduğu İmparatorluk Güvenlik Genel Müdürlüğü ile bir anlaşmaya girdi. Önden sabit kamplara teslim edilen Sovyet savaş esirleri arasında "kabul edilemez" politik ve ırksal "unsurlar" tanımlamak.
Sadece her kademedeki parti işçileri “kabul edilemez” olarak değil aynı zamanda “entelijensiyanın tüm üyeleri, fanatik komünistler ve tüm Yahudiler” olarak kabul edildi.
Vurgulandı оружия Sovyet savaş esirlerine karşı “genel olarak yasal” kabul edilir. Böyle bir ifade, resmi öldürme izni anlamına geliyordu. Mayıs ayında OKN 1942, siyasi eğitmenlerin ateş edildiğine dair gerçeklerin açıklanmasının Kızıl Ordu’da direnişin keskin bir şekilde artmasına yol açtığını bildiren bazı yüksek dereceli ön saflardaki askerlerin talebi üzerine bu emri iptal etmek zorunda kaldı. Bundan sonra siyasi eğitmenler yakalandıktan hemen sonra değil, Mauthausen toplama kampında imha edilmeye başlandı.
SSCB'nin yenilgisinden sonra, “mümkün olan en kısa sürede üç emperyal bölge oluşturulması ve yerleşmesi planlandı: Ingermanlandia bölgesi (Leningrad, Pskov ve Novgorod bölgesi), Gotik bölgesi (Kırım ve Kherson bölgesi) ve Memel ель Narev bölgesi (Bialystok bölgesi ve Batı Litvanya). Almanya’nın Ingermanland ve Gotha ilçeleriyle bağlantısını sağlamak için, her biri 2 bin km'ye kadar olan iki otoyol inşa edilmesi planlandı. Biri Leningrad'a, diğeri Kırım Yarımadası'na ulaşacaktı. Otoyolları güvence altına almak için, bunlara boyunca 36 militarize edilmiş Alman yerleşimleri (kaleler) oluşturulması planlandı: Polonya'da 14, Ukrayna'da 8 ve Baltık Ülkelerinde 14. Doğu'daki bütün bölgelerin Wehrmacht tarafından devlet mülkiyeti tarafından ele geçirileceğini ilan ederek, bu yetkiyi Alman yerleşimcilerine arazi haklarının verilmesiyle ilgili sorunları şahsen çözecek olan Himmler başkanlığındaki SS karargahına devredeceği teklif edildi. Nazi bilim adamlarının hesaplamalarına göre, otoyolların inşası, üç bölgedeki konaklama 4,85 milyon Almanlar ve onların düzenlemeleri, 25 yıllarını ve 66,6 milyar Reichsmark'ı alacaktır.
Bu projeyi ilke olarak kabul eden Himmler, "Estonya, Letonya ve genel hükümetin toplam Almanlaştırılmasını" öngörmesini istedi: Almanlar onları 20 yıllarına yerleştirdi. Eylül ayında, Alman birliklerinin Stalingrad'a ve Kafkasya'nın eteklerine ulaştığı 1942, Zhytomyr Himmler'deki SS birimlerinin komutanlarıyla yaptığı bir toplantıda, Himmler Alman kalelerinin ağının (militarize yerleşimler) Don ve Volga'ya genişletileceğini söyledi.
Himmler'in Nisan versiyonunu tamamlama isteklerini göz önünde bulunduran ikinci “Yerleşim Yerleri Genel Planı” Aralık 23 1942 için hazırdı: Kuzey yönleri (Doğu Prusya - Baltık Devletleri) ve güney (Krakow - Lviv - Karadeniz Kıyısı) sömürgeciliğin ana alanları olarak seçildi. Alman yerleşim yerlerinin topraklarının 700 bin metrekare olacağı varsayılmıştır. 350 bin ekilebilir arazi (1938’taki tüm Reich bölgesi 600 bin kilometrekare'den azdı.)
Ost Master Planı, Avrupa’daki tüm Yahudi nüfusunun fiziksel olarak imhası, Polonyalılar, Çekler, Slovaklar, Bulgarlar, Macarlar, 25’in fiziksel yıkımı, milyonlarca Rus, Ukraynalı ve Belarus’un 30’i için sağlanmıştır.
“Ost” planını “yamyam bir belge”, “Rusya'daki Slavların ortadan kaldırılması için bir plan” olarak nitelendiren L. Bezymensky, “Tahliye terimi ile kandırılmamalıyız: Nazileri için insanları öldürmek için yaygın bir atama” dedi.
"Ost Master Planı" tarihe - bireylerin ve tüm ulusların zorla göç tarihine ait, "diyor modern Alman araştırmacı Dietrich Achholz, Rosa Luxemburg Vakfı ve Hristiyan Barış Konferansı“ Münih Anlaşmaları - Ost - Benes Genel Planı ”nın ortak toplantısında şunları söyledi. Doğu Avrupa'da Kaçış ve Zorunlu Göçün Nedenleri ”Berlin'de 15 Mayıs 2004 - Bu hikaye, insanlık tarihi kadar eskidir. Fakat “Ost Planı” yeni bir korku boyutu yarattı. Dikkatle planlanmış bir ırk ve halk soykırımıydı ve bu XNUMX. yüzyılın ortalarında sanayileşmiş bir dönemde! ” Bu, eski zamanlarda olduğu gibi, meralar ve av alanları, hayvancılık ve kadınlar için savaşmakla ilgili değildir. Ost ana planında, nefret dolu, atavistik bir ırksal ideolojinin kapağı altında, büyük sermaye için kâr, büyük toprak sahipleri, müreffeh köylüler ve generaller için verimli topraklar ve sayısız küçük Nazi suçlusu ve yudum için çok para hakkındaydı. “SS operasyon gruplarının bir parçası olarak, sayısız Wehrmacht biriminde ve işgalci bürokrasinin kilit konumlarında, işgal altındaki topraklara ölüm ve yangın getiren katiller, eylemleri için sadece küçük bir kısmı cezalandırıldı,” diyor D. Aholtz. “On binlerce kişi“ ortadan kayboldu ”ve bir süre sonra savaştan sonra Batı Almanya'da veya başka bir yerde“ normal ”bir yaşam tarzına öncülük edebilirdi, çoğu zaman zulüm ve hatta sansürden kaçındı.
Örnek olarak, araştırmacı, Ost master planının en önemli versiyonlarını geliştiren önde gelen SS bilim insanı ve uzman Himmler'in kaderini gösterdi. ” Onlarca, hatta yüzlerce bilim insanı arasında göze çarpıyordu - Dünya, çeşitli uzmanlık uzmanları, bölge ve demografik planlama uzmanları, ırksal ideologlar ve öjeni uzmanları, etnologlar ve antropologlar, biyologlar ve hekimler, ekonomistler ve tarihçiler konusunda uzmanlar - kanlı iş. “Sadece bu“ Ost master planı ”, Mayıs ayındaki 28'ten 1942'tan bu tür katillerin masalardaki birinci sınıf ürünlerden biriydi” diyor konuşmacı. Gerçekten de, Çek tarihçisi Miroslav Karni'nin yazdığı gibi, “faşist Almanya'nın önde gelen bilim adamlarının ustalık ve kibirlerine yatırım yapılan“ bilimsel bilginin gelişmiş teknik yöntemlerinin, ustalıklarının ve kibirlerinin ”Hitler ve Himmler'in suçlu fantasmagorisini tamamen gelişmiş bir sisteme dönüştüren bir plandı. Son işaretine göre hesaplanan en küçük ayrıntıya kadar. "
Bu plandan sorumlu olan yazar, Meyer-Hetling adındaki sıradan profesör ve Berlin Üniversitesi Ziraat Politikası ve Tarım Politikaları Enstitüsü başkanı, Meyer-Hetling adlı bir bilim insanının örnek bir kopyasıydı. Himmler, “Alman Ulusunun Ruhunu Güçlendiren İmparatorluk Komiserliği” nde “ana karargah planlama ve arazi görev hizmeti” nin başkanlığını yaptı ve ilk standartlaştırdı ve daha sonra SS Şefi Führer (albay rütbesine karşılık geliyor). Ayrıca, Reich'in Gıda ve Tarım Bakanlığında, Ziraat Reichsführer ve İşgal altındaki Doğu İlleri Bakanlığı tarafından 1942’ta tanınan bir arazi tasarımcısı olarak Meyer, Almanya’ya bağlı tüm alanların geliştirilmesi için baş tasarımcıya terfi etti.
Meyer, savaşın başlangıcından beri planlanan tüm acımasızlıkları ayrıntılı olarak biliyordu; üstelik kendisi de kararlı sonuçlar çıkardı ve bunun için planlar yaptı. Eklenen Polonya illerinde, zaten 1940’te resmi olarak ilan ettiği üzere, “bu 560’in bin nüfusunun bu bölgedeki tüm Yahudi nüfusunun tahliye edildiği ve buna bağlı olarak bölgeyi bu kış boyunca terk edeceği” (yani, toplama kamplarında keskinleşeceği varsayılmıştır) planlı bir yıkıma uğrayacak).
Eklenen bölgelerin en az 4,5'i milyonlarca Alman'la doldurması için (şimdiye kadar 1,1'in orada sürekli bir milyon insanı vardı), "trenden sonra 3,4 milyon Polonyalıları kovmak için eğitmek" gerekiyordu.
Meyer, 1973'te 72 yaşında, Batı Alman profesörü emekli olduğunda huzur içinde öldü. Bu Nazi suikastçisinin etrafındaki skandal, Nürnberg savaş suçluları davasına katılımıyla savaştan sonra başladı. Amerika Birleşik Devletleri mahkemesi tarafından yalnızca SS üyeliğine verilen ve 1948 yılında serbest bırakılan küçük bir cezaya çarptırılan sözde Yarış ve Yer Değiştirme Genel Müdürlüğü'ndeki diğer SS yetkilileri ile birlikte suçlandı. Kararda Amerikan yargıçları, SS’in en yüksek subay subayı olarak ve Himmler’le yakın çalışan kişinin, SS’nin suç faaliyetlerini “bilmesi” gerektiği, ancak “Ost master planı” na göre “ağırlaştırıcı bir şey” olmadığını onayladığına karar verdiler. “tahliyeler ve diğer radikal önlemler hakkında hiçbir şey bilmediğini” ve bu planın “asla uygulanmadığını” göstermek mümkün değildir. D. Ahholz acı bir şekilde, “Savcılığın temsilcisi daha sonra tartışılmaz kanıtlar sunamıyordu, çünkü 1942’tan gelen“ ana plan ”kaynakları henüz keşfedilmedi,” dedi.
Ve mahkeme zaten “dürüst” Nazi suçlularının ve muhtemel gelecekteki müttefiklerini salıverme anlamına gelen Soğuk Savaş ruhuna ilişkin kararları çoktan vermişti ve Polonya ve Sovyet uzmanlarını tanıklara getirmeyi hiç düşünmedi. ”
Ost master planının ne ölçüde uygulandığı ya da uygulanmadığına gelince, Belarus örneği açıkça göstermektedir. İstilacı Suçlarının İfşa Edilmesi Acil Durum Komisyonu, savaş sırasında yalnızca bu cumhuriyetin doğrudan kayıplarının 75 milyar rubleye ulaştığını belirledi. yılın 1941 fiyatlarında. Belarus için en acı verici ve acı verici kayıp, 2,2 milyondan fazla insanın imhasıydı. Yüzlerce köy ve köy çöktü, kent nüfusu hızla azaldı. Minsk'te, kurtuluş sırasında, nüfusun% 40'inden azı Mogilyov bölgesinde kaldı - kentsel nüfusun yalnızca% 35'i, Polesye - 29, Vitebsk - 27, Gomel - 18%. İşgalciler 209 şehirlerini ve ilçe merkezlerini, 270 9 köylerini ve köylerini 200 yakıp yıktılar. 100 465 işletmeleri tahrip edildi, 6 bin kilometreden fazla demiryolu, 10 bin toplu çiftlik yağmalandı, 92 eyalet çiftliği ve MTS, 420 996 toplu çiftçilerin evleri, neredeyse tüm elektrik santralleri tahrip edildi. Makine ve teknik ekipmanın% 90'i, enerji kapasitesinin% 96'i, yaklaşık 18,5 bin arabası, 9 bin'den fazla traktör ve traktör, binlerce metreküp odun, biçilmiş kereste, yüzlerce hektar orman, bahçe vs. 1944 yazında, savaş öncesi at sayısının yalnızca% 39'i, büyükbaş hayvanların% 31'i, domuzların% 11'i, koyun ve keçilerin% 22'i Belarus'ta kaldı. Düşman, 8825 okulları, BSSR Bilimler Akademisi, 219 kütüphaneleri, 5425 müzeleri, tiyatrolar ve kulüpler, 2187 hastaneleri ve dispanserleri, 2651 çocuk bakım tesisi dahil binlerce eğitim, sağlık, bilim ve kültür kurumunu imha etti.
Böylece, milyonlarca insanın imhası için yamyamlık planı, tüm malzemenin imhası ve aslında Ost usta planı olan fethedilen Slav devletlerinin ruhsal potansiyeli, Nazlılar tarafından sürekli ve ısrarlı bir şekilde gerçekleştirildi. Ve Kızıl Ordu'nun askerlerinin ve komutanlarının, görkemli ve görkemli ölümsüz ölümü, Avrupa'yı ve kahverengi veba dünyasını kurtarmak için hayatlarını korumayan partizanlar ve yeraltı savaşçıları.