Sualtı Ağırlık Ölçümü
Vücut kompozisyonunun en hassas ölçümlerinden birisi, su altı ağırlık ölçümü yoluyla vücut yoğunluğunun ölçülmesiyle elde edilir. Bu teknik, Arşimed’in “su içindeki ağırlık kaybı, kütle hacmine eşittir” prensibine dayanmaktadır.
O halde yoğunluk;
Sualtı ölçüm yoluyla vücut yoğunluğu veya ağırlığı bir kere ölçülünce , vücut yağı yüzdesinin tespit edilmesi için esas denklemlerin kullanılması nispeten kolaydır.
1930’ların sonlarında ve 1940’ların başlarında Behnke, Feen ve Wenham (1942) su altı ölçüm yoluyla vücut yoğunluğunu tahmin eden ilk kişilerken Goldman ve Buskirk
UWW Ölçümleri İçin Su Tankı, Su Sıcaklığı ve Ölçüm Aleti
Sualtı ağırlık ölçümü için yapılan deneylerde azami derecede zorlanan residual volum (RV) tartım cihazının verileri iç organlardaki hava hacmi ile belirlenir. Katch, Michael fazla derin olmayan ve elde edilen hidrostatik yoğunluk ölçümlerini asılı bir terazi vasıtasıyla alan
Vücut yoğunluğu ölçümünün verimli olabilmesi için densidometrik hacmin
tanımlanması gerekir. Vücut yağ yüzdesi, mutlak vücut yağı ve yağsız kas kütlesinin belirlenmesidir. Katch (1967) tankın çok daha verimli olabilmesi için 198 bayan denek üzerinde bir çalışma yaptı. UWW çalışmalarında 225 galonluk su
Ölü Akciğer Hacmi (RV) ve İç Organlardaki Gazın Hesaplanması
Vücut yoğunluğunun ölçülmesi için ölü akciğer hacminin kararlaştırılması, hayati
kapasitenin tahmini yoluyla veya varsayılan ortalama artık hacminin kullanılması yoluyla direkt olarak ölçülebilir.
“Derin bir nefes verme ile dışarıya üflenmesine rağmen akciğerlerde kalan ve kullanılmayan havaya ölü akciğer hacmi denir ve bu hava dışarıya atılmaz. Ölü akciğer hacmi vücut
yapısına, cinsiyete, yaşa ve spor yapıp yapmamaya göre değişir. Ortalama olarak yetişkin bir kadında 1-1,2 litre, erkekte 1.2-4 litre arasındadır. Sualtı yoğunluğunun ölçülmesinde, iç organlarda bulunan gaz hacmi düzeltilmesinin ölü akciğer hacmi kadar kritik olmadığı