Miller kitabın ilk bƶlümünde 18., 19. ve 20. yüzyılın eÄitim mekanizmalarını "Kara Pedagoji" olarak kapsamlı bir Åekilde irdeliyor.
İkinci bƶlümde ise üç ayrı karakterin Ƨocukluk ve dolayısıyla eÄitim süreƧleri inceleniyor. BuĀ karakterlerin ilki (hayatı konu alınarak yazılanĀ kitabı bir Ƨok dile de ƧevrilmiÅ olan uyuÅturucu baÄımlısı) Christiane F., diÄeri 2.Dünya SavaÅı'nın Alman diktatƶrü Adolf Hitler ve sonuncusu da seri Ƨocuk katili Jürgen Bartch'dır.
Son bƶlüm ise suƧluluk duygusu ile üzüntü arasındaki farka ayrılmıÅ.
"iyi yetiÅtirilmiÅ bir insanın trajedisi, bir yetiÅkin olarak kendisine ne yapıldıÄını ve onun ne yaptıÄını fark edememesinde yatar. Bana gƶre yapılacak tek Åey, yƶnlendirmeye konu olanın, algılarında desteklenmesi, Ƨevresinde olup bitenin bilincine varması ve kendi duygularını ifade ederek kendi gücüyle ruhunun katline karÅı Ƨıkabilmesi iƧin ona yardım edilmesidir"