Ülkedeki en yüksek İngiltere Kilisesi din adamı olan Canterbury başpiskoposu tarafından yönetilen tören, 1066’dan beri her taç giyme töreninin yapıldığı Londra’daki Westminster Abbey’de yapılacak.
Taç giyme töreni, siyaset, kraliyet ve ünlüler dünyasından 2.200 davetli konuğun önünde 1661’de yapılmış som altın bir taçla taçlandırılan 74 yaşındaki çocuğu görecek.
Bunlar arasında en büyük oğlu Prens William ve eşi Catherine de yer alırken, yakın zamanda ailenin geri kalanıyla arasını açan ikinci oğlu Prens Harry, eşi Meghan Markle olmadan Amerika Birleşik Devletleri’nden etkinlik için uçacak.
Cinsel istismar skandalıyla bağlantılı olduğu gerekçesiyle yakın zamanda kraliyet görevlerinden alınan Prens Andrew’un nasıl bir rol oynayacağı henüz belli değil.
Konuk listesinde ayrıca İngiltere Başbakanı Rishi Sunak, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Almanya Başbakanı Olaf Scholz ve Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen ile Prens II. Albert ve Monako Prensesi Charlene de dahil olmak üzere bir dizi başka kraliyet ailesi yer alıyor. .
Önceki taç giyme töreni
Charles’ın taç giyme töreni, 2 Haziran 1953’te görkemli bir törenle taç giymiş olan, o zamanlar 25 yaşında olan annesinin taç giyme töreninden 70 yıl sonra gelir.
39. hükümdarın Westminster Abbey’deki taç giyme töreni, milyonlarca kişinin izlediği Kraliçe II. Elizabeth’in yemin etmesini, kutsal yağla meshedilmesini ve Birleşik Kraliçe olarak taç giyerken zenginlikler, cübbeler ve kraliyet kıyafetleriyle süslenmesini izlerken, dini ihtişam, sembolizm ve gelenekle doluydu. Krallık, Kanada, Avustralya, Yeni Zelanda, Güney Afrika, Pakistan ve o zamanlar Seylan olarak bilinen Sri Lanka.
Cumartesi günkü tören, yaklaşık üç saatten bir saate kısaltılmış bir tören ve azaltılmış bir katılımcı listesi ile daha az büyük bir olay gibi görünüyor.
Yorumcular El Cezire’ye, farklılıkların kraliyet ailesinin ve İngiltere’nin bir ulus olarak ülke içinde ve küresel bir sahnede iki olay arasındaki değişen rolüne değindiğini söyledi.
Tarihçi, kraliyet yorumcusu ve The Family Firm: Monarchy, Mass Media and the British Public, 1932-53 kitabının yazarı Ed Owens, Al Jazeera’ya şunları söyledi: “1953’te gerçek bir coşku, iyimserlik ve umut duygusu vardı. İkinci Dünya Savaşı sonrasında İngiltere için yeni bir başlangıç. Taç giyme töreni yeni bir dönemi başlatacak parti olarak sunuldu.”
“İki taç giyme töreni arasında çok zaman geçti ve bu ilişkinin tonu, özellikle daha genç bir dinleyici kitlesine neden devam etmesi gerektiğine dair gerekçelendirme ve artık Hristiyan çoğunluk olmayan bir ulusa dini sembolizmi açıklama ile ilgili. ”
Güney Florida Üniversitesi Afrika Çalışmaları Bölümü’nde doçent olan Edward Kissi, Al Jazeera’ya 1953’teki ulusal ve küresel tantananın ihtişamı ile şimdi daha ılık bir olay öncesi atmosfer arasında bir karşılaştırmanın görülebileceğini söyledi.
“Burada bağlam önemlidir,” dedi. “Kraliçe Elizabeth, Britanya İmparatorluğu’nun uç noktasında ve Britanya’nın küresel etkisinin azaldığı günlerde taç giydi. Kral Charles, İmparatorluğun gittiği bir zamanda göreve başlayacak ve onun yerini alan İngiliz Milletler Topluluğu, İngiltere’ye ve yakında taç giyecek olan hükümdarına olan bağlılığı ve saygısı konusunda belirsiz.
Misafir Listesi
Önemli bir fark, katılacak kişi sayısıdır. 1953’te konuk listesi 8.000’den fazla kişiden oluşuyordu ve eski ABD dışişleri bakanı General George Marshall ve Hindistan ve Pakistan başbakanları Jawaharlal Nehru ve Mohammad Ali Bogra da dahil olmak üzere 129 ülke ve bölge temsil ediliyordu.
Nispeten, Hindistan adına kralın taç giyme törenine Başkan Yardımcısı Jagdeep Dhankhar katılacak, Başkan Joe Biden’ın eşi Jill Biden ise en üst düzey ABD yetkilisi olacak.
Hindistan’ın kuzeydoğusundaki Assam eyaletindeki Guwahati merkezli Heritage Times’da bağımsız bir araştırmacı ve editör olan Khadiza Naufa Fatin, El Cezire’ye olaylardaki farklılıkların yeni dünya düzeni hakkında çok şey ortaya koyduğunu söyledi.
“1953’teki olay, II. Dünya Savaşı’nın sonrasına ve bunun sonucunda birçok koloninin bağımsızlığına çok yakındı” dedi.
“O zamanlar, eski koloniler ve liderleri, bir zamanlar onları yöneten bir imparatorluğun hatırası açısından nispeten daha yakın hissediyorlardı. Yeni ulus-devletler kurulurken, henüz monarşik sistemden uzaklaşmamışlardı ve bir hükümdar, devleti bir arada tutmak için gerekli bir sembol olarak görülüyordu. Naufa Fatin, “Bu nedenle insanlar, ekonomik ve siyasi kargaşada umut ve barış için Kraliçe II. Elizabeth’e baktı” dedi.
Araştırma Merkezi yöneticisi ve tarih profesörü Matthew Smith, “İngiliz monarşisi ile dünyanın bir zamanlar imparatorluğunun parçası olan bölgeleri arasındaki ilişkiyi çevreleyen çok farklı bağlamlar, 1953 ile 2023 arasındaki zıtlıkları renklendiriyor” dedi. University College London’da (UCL) İngiliz Köleliğinin Mirası.
“O yetmiş yıl içinde, Afrika’da, Karayipler’de, Asya’da ve hatta Britanya’nın kendisinde bugün demografik olarak 1953’te olduğundan çok farklı görünen karmaşık milliyetçilik sistemleriyle sonuçlanan dekolonizasyon projesinde derin başarılar oldu. . Bunun anlamı, Kralın taç giyme töreninin kabulünün, ne kadar ilerlediğimizin oldukça ilginç bir örneğini içerecek olmasıdır” dedi.
Eski kolonilerden alınan mallar ve eserler etrafında dekolonizasyon tartışmalarındaki bazı daha geniş değişikliklerin ortasında, monarşi bu yılın başlarında tartışmalı Kohinoor elmasının veya onun bir kopyasının ilk kez bir taç giyme töreninde yer almayacağını duyurdu.
Profesör Smith, “Bugün Britanya’nın zenginliğini nasıl kazandığına dair çok daha güçlü bir kamu bilinci var ve kölelik ve sömürgecilik yoluyla sömürü anlatıları daha yaygın olarak biliniyor ve kabul ediliyor” dedi.
“İngiltere Kilisesi, özel kurumlar ve aileler son üç yılda kölelik ve Afrika’nın köleleştirilmesindeki rolleri nedeniyle çok açık özürler yayınladılar. Bu gelişmeler taç üzerinde kaybolmaz” diye ekledi.
“Hükümdarlığını düşündüğü şekliyle kralın kendisinin, geçmişin dehşetlerinin gözden kaçamayacağını, kabul edilmediğini veya onarılmadan kalamayacağını ve kraliçe eşinin tacındaki ayarlamalar gibi jestlerin nasıl küçük bir gösterge olabileceğini takdir etmesi gerektiğini hayal etmek isterim. “dedi Smith.
“Şu anda Britanya’daki monarşi daha çok geçmişin bir kalıntısı gibi görünüyor. Naufa Fatin, “Dolayısıyla bazı açılardan insanlar bu olayı siyasi bir zorunluluktan çok bir gelenek olarak görüyor” dedi.
“Yurt içinde bile, Britanya halkı kendilerini kraliyet ailesinden şimdiye kadar hiç bu kadar uzak hissetmemişti. Politik olarak güncel kalmak için geçmiş ihtişamlarının hikayelerine tutunan bir hane halkının varlığıyla ilişki kuramazlar. İngiliz kraliyet ailesi artık eskisi gibi değil, dünyadaki kraliyet ailelerinden biri. Daha önce, İngilizce konuşulan dünyada, güçleri hepimizin anladığı bir varsayılandı ama şimdi değişiyor” diye ekledi.
1953 taç giyme töreni, 27 milyon yerli izleyiciyle Birleşik Krallık’ta tamamen televizyonda yayınlanan ilk İngiliz taç giyme töreni ve birkaç ay önce ABD Başkanı Dwight Eisenhower’ın göreve başlamasının ardından uluslararası olarak televizyonda yayınlanan ikinci önemli dünya olayıydı.
Analistler, değişikliklere ve tartışmalara rağmen taç giyme töreninin uluslararası bir medya gösterisi gibi göründüğünü söylüyor.
Profesör Kissi, “Sosyal medya çağında, daha binlerce, hatta milyonlarca kişi, uzaktan ve dolaylı olarak televizyonlarını izleyerek taç giyme törenine ‘katılabilir'” dedi.
“Taç giyme töreni muhtemelen 21. yüzyılın 1953’tekini geride bırakacak bir medya gösterisi olacak.”