-
arkadaş soruyor bana: "ne dinliyorsun?"
"toto" diyorum, "çok sağlam gruptur".
arkadaş ters ters bakıyor, sonra yarılıyor: "ahahah öyle grup adı mı olur lan"
o arkadaşlar bir daha müzik alanında tek kelime konuşmuyorum.
sen amerika'nın alanında en ama en iyi müzisyenlerinden oluşan bir grupsun. elemanlarından en az birinin elinin değmediği albüm kalmamış, kendi albümlerin grammy'leri toplamış, şarkıların her biri düzenleme harikası, sevenlerin dinlemeye doyamıyor. sonra müzik dehasının biri gelip adınla dalga geçiyor. 30 küsür yıllık birikim, katkı boşuna yani.
adıyla dalga geçmeden önce müziğini incelemek isteyenlere tavsiye olması açısından kendi kişisel top 10'umu sunar, müzik dolu günler dilerim.
1- africa
2- hold the line
3- georgy porgy (tercihen canlı versiyonları)
4- rosanna
5- mushanga
6- pamela
7- i will remember
8- hydra
9- only the children
10- stop loving you
-
yeni öğrendiği gruba underrated diyen insanlar türedi son zamanlarda da.
neyse ki spotify var, hemen açıp bakıyoruz.
underrated denilen grubun spotify'da dinlenme sayıları:
africa - 80 milyon
hold the line - 41 milyon
örnek olması açısından:
paint it black - 42 milyon
hotel california - 62 milyon
wish you were here - 50 milyon
-
müzik üreten camiadan bu kadar saygı görüp, müzik tüketen camianın bu kadar taşak geçtiği başka bir grup bilmiyorum.
david paich ve steve lukather'ın birlikte beste yapıp; yeni ünlenen, şekilli şemalli, üstü başı giyimi rock kokan, arka planında fakirlik ve birçok başarısız deneme olan bir gruba vermelerini dilerdim. böylece kendilerinde olmayan "rakstar" (neremize sokacaksak milletin rakırlığını, fakırlığını) özelliğinin, taşak geçilmeye karşı kalkan oluşturduğunu görebilirdik.
bu adamların şanssızlığı, david paich ve porcaro kardeşlerin (steve,mike,jeff) müzisyen babalardan gelmeleri (david paich'in babası orkestra şefi, porcarolar'ın babası perküsyoncu), müziği teorisiyle birlikte çok iyi öğrenmeleri ve genç yaştan itibaren los angeles'ın saygın stüdyo müzisyenlerinden olmalarıdır. lukather da aynı şekilde varlıklı bir aileden gelen ve küçük yaşta ders almaya başlayan (10 yaşında elinde fender'le konser verirken görüntüsü var ibnecinin) bir stüdyo müzisyeni.
onlar yıllarca rock yapacaz diye çabaladıkça, rock camiası onları itti. bunu dert etmişler midir, bilmiyorum. "biz popçuyuz, popun da kralını yaparız" iddiasıyla çıksalardı nasıl bir konumları olurdu onu da bilmiyorum.
dağılmalarının ardından şöyle bir bakıyorum da, kingdom of desire ve turn back dışında vasat bir albümleri yok. kütür kütür, tarz olarak dönemlerinde ne gidiyosa, onun en iyisini yapmışlar. falling in between dahil.
unutmamak lazım ki, müzik üretmek bayağı matematik barındıran ve ilham/yetenek gibi kavramlar kadar tecrübe/disiplini de gerektiren bir uğraştır. tanrı yaratma ve tapınma meraklısı müzikseverler bunu bilmezler veya bilmek istemezler. büyü bozulsun istemezler. stüdyo müzisyenleri de onlar için "çakma sanatçı"dır.
toto müziğiyle birçoklarına itici gelmiş olabilir, ayrı mevzu . ama sırf yapılan yorumlara ve geçilen taşaklara kapılıp, müziklerini dinlemeden "eherehe toto mu" diyenler kaybeder.
-
-
-
77 de steve lukather-gitar ve vokal , david paich-klavye ve vokal , jeff porcaro-davul , bobby kimball-vokal , david hungate-bass ve steve porcaro-klavye şeklinde kurulmuş olan bu muhteşem grubun vokalisti tam 3 kez değişmiştir. hatta bazı albümlerde vokalleri lukather ve paich yapmıştır. davulcu cennetine intikal eden jeff porcaro'nun yerine simon philips geçmiş basa da michael porcaro geçmiştir. stüdyo müzisyenlerinden kurulu uzman kadrosuyla baya da bi grammy kazanmıştır zamanında.
-
gerçek müzik yapan, gelmiş geçmiş en underrated gruptur.
kendimce aşmış albümlerinden bir sıralama yapacak olursam:
toto: 78 çıkışlı ilk albümleri, albümün en iyi şarkıları arka arkaya konulmuş ki, aslında tüm albümü ilk dinlediğimde best of sanmıştım. georgy porgy, hold the line, i'll supply the love gibi süper şarkıları barındırır.
hydra: 79 çıkışlı 2. albümleri. grubun en sevdiğim şarkısı, dinleyip sevmeyen tek kişiyle bile karşılaşmadığım 99 bu albümde. 8 şarkılık bu mütevazi albümde ortalama tek bir şarkı bile yok önceki albümde olduğu gibi.
toto iv: rosanna ve africa adlı süper hitler bu albümde. africa çok ayrıdır benim için.
isolation: çok sevilen bir toto albümüdür ama ben nedense pek ısınamadım. bobby kimball yokluğunda çıktığı için sanırım. yine de tam bir baştan sona dinlenilecek albüm.
-
2 cd'lik son konser albümleri ve ardından gelecek yeni albümleri ile bomba gibi dönecek olan, müzik tarihinin, büyük müzisyenler tarafından en çok sevilen grubu.
(bkz: 35th anniversary tour live from poland)
-
sadece africa şarkısını bildiğim grup. gayet güzel şarkıymış, nasıl kaçırmışız bunca zaman.
-
kibarca göt.