27 Mart 2020 Cuma
İdrar yolu enfeksiyonlarının epidemiyolojisi ve sınıflandırılması
İdrar yolu enfeksiyonu insidansı yaşla birlikte artar, kadınların% 25-30'u tekrarlayan enfeksiyon ataklarına sahiptir.
İdrar yolu enfeksiyonu insidansı, büyük olasılıkla idrar tüpü ve büyük bir bakteri rezervuarının vestibülün yakınında olması nedeniyle erkeklerde erkeklerden daha yüksektir. Enfeksiyon insidansı yaşla birlikte önemli ölçüde artar ve ilk enfeksiyonu olan kadınların% 25-30'u tekrarlayan ataklara sahip olacaktır.
İdrar yolu enfeksiyonları beş ana gruba ayrılabilir:
Gebe olmayan premenopozal kadınların alt idrar yollarının (sistit) akut komplike olmayan enfeksiyonları
-
Akut komplikasyonsuz piyelonefrit
-
Komplike idrar yolu enfeksiyonları (erkeklerde meydana gelenlerin hepsi dahil)
-
Tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonları (komplikasyonsuz, predispozan faktörler olmadan)
İdrar yolu enfeksiyonlarının nedenleri
Akut komplike olmayan sistit ve piyelonefritin en yaygın nedeni Escherichia coli'dir.
Akut komplike olmayan sistit ve piyelonefritin en yaygın nedeni, vakaların yüzde 70-95'inde izolatlarda bulunan Escherichia coli'dir ( E. coli ). Staphylococcus saprophyticus ve Enterococcus faecalis genellikle diğer patojenlerden izole edilir. Enfeksiyon genellikle fekal flora başlangıçta vestibül ve periüretral dokuyu kolonize ettiğinde ve böylece mesaneye yayıldığında artan olur.
Epitelyal atrofi (postmenopozal kadınlarda) ve cinsel ilişki gibi özel durumlar mesaneye daha fazla bakteriyel inmeyi destekler. Bunlar idrarın üst idrar yolunda (tümörler, taşlar) tutulduğu durumlarsa, bakterilerin böbreğe kadar yayılmasını desteklerler. Nadiren, enfeksiyon hematojenik ve lenfojenik olabilir.
Savunma faktörleri ve risk faktörleri
Premenopozal kadınlarda vajinanın normal asidik pH'ı, E. coli ve şant laktobasiller, diftroidler ve diğer gram pozitif bakteriler, normal vajinal florayı oluşturan organizmalar gibi enterobakterilerin büyümesini başarılı bir şekilde önleyen idrar yolu enfeksiyonlarının savunmasında yer alır.
Ürolojik hücrelere bağlı bakterileri temizlemek için zaman zaman idrara çıkma da aynı derecede önemlidir. Ayrıca, idrardaki yüksek üre, organik asitler, immünoglobulinler ve Tamm-Horsfall proteinleri, bakteri üremesini azaltır ve idrar mukozasının hücrelerine bakteri yapışmasını önler.
İdrar yolu enfeksiyonlarının (postmenopozal) gelişimi için risk faktörleri, bazı fizyolojik değişiklikler (ürogenital atrofi gibi) ve mesanenin etkisiz olarak boğulması (pelvik tabanın kusurları, uterus prolapsusu, üretral divertikül, nörojenik mesane veya nörojenik mesane nedeniyle) antikolinerjik etkisi olan ilaçların kullanımı).
Risk faktörlerinden bazıları, fonksiyonel kapasitenin azalması (örneğin demans, nörolojik defisit), hastane enfeksiyonları (örn. Mesanenin kalıcı kateterizasyonu), cinsel ilişki, diyaframın kullanımı ve üretranın dış ağzı ile anüs arasındaki kısa mesafeyi içerir.
Klinik sunum ve tanı
Üst idrar yolu enfeksiyonları ateş ve bel ağrısı ile kendini gösterir.
Klinik tablo, idrar yolu enfeksiyonunun tipine bağlı olarak değişir. Alt idrar yollarının (sistit) komplikasyonsuz enfeksiyonlarının en yaygın belirtileri, hastaların yaklaşık yüzde 95'inde görülen sık idrara çıkma (polacysuria), ardından idrarda yanma / ağrı (dizüri), aciliyet (aciliyet), gece idrara çıkma (noktüri), idrarda kandır. (hematüri), mesane bölgesinde ağrı, bel ağrısı ve idrar kaçırma.
Üst idrar yolu enfeksiyonları (piyelonefrit) ateş ve bel ağrısı (bel ağrısı) ile kendini gösterir.
Tanı , tıbbi öykü ve klinik tablo, laboratuvar (biyokimya ve idrar sediment) ve mikrobiyolojik (idrar kültürü) idrar testleri temelinde yapılır. Akut komplikasyonsuz alt idrar yolu enfeksiyonlarının (sistit) tedavisinde tercih edilen ilk ilaç olarak fosfomisin veya nitrofurantoin kullanılır.
İdrar yolu enfeksiyonlarının çeşitli formlarını tedavi etmek için bir yaklaşım
Kadınların alt idrar yollarının (sistit) akut komplikasyonsuz enfeksiyonları, karakteristik semptomların varlığı ve laboratuvar idrar tahlili ile kanıtlanmıştır. Hiçbir karmaşık faktör mevcut olmadığından, idrar kültürü gerekli değildir ve tedavide antibiyotikler kullanılır.
Akut karmaşık piyelonefrit sadece idrar yolu enfeksiyonu semptomları ile değil, aynı zamanda 38 ºC'den yüksek ateş, titreme ve hafif bel ağrısı ile karakterizedir. Ayakta tedavi bu klinik formu ele almak için kullanılır ve düzeltmek için (gerekirse) idrar kültürü yapmak ve antimikrobiyal patojen testi yapmak önemlidir.
Komplike idrar yolu enfeksiyonları , bazı karmaşık faktörlerin varlığı ile karakterizedir. Bunlar öncelikle hamilelik, hastane enfeksiyonları, kateter varlığı, stent veya aralıklı mesane kateterizasyonu, vezikoüretral reflü ve idrar sisteminin diğer fonksiyonel / anatomik anormalliklerini (örn. 100 mililitreden daha fazla rezidüel idrar), taşları, tümörleri, böbrek yetmezliğini ve transplantasyonu içerir.
15 gün boyunca idrar yolu müdahalesi, 2-3 ay boyunca alınan antibiyotikler, 7 günden uzun semptomların süresi, diyabet, immünosupresyon veya immün yetmezlik hastalığı. İdrar kültürü üzerinde çalışılmalı ve bakteri sayısı doğru bir şekilde belirlenmeli ve antibiyograma göre tedavi için antibiyotikler kullanılmalıdır.
Asemptomatik bakteriüri , idrar semptomları olmadan idrarda bakteri varlığını temsil eder. Bu durumda, hamile kadınlar, ürojinekolojik müdahaleler, nakledilen böbreğin alıcısı ve kalıcı kateter çıkarıldıktan 48 saat sonra bakteriüri olan kadınlar dışında antimikrobiyal tedavi gerekli değildir. Tedavi antibiyograma göre yapılır ve 3-7 gün sürer.
Tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonları, 12. ayda en az üç idrar yolu enfeksiyonu veya 6. ayda iki epizodu kapsayan bir kategoridir. İdrar kültürü yapılır ve antibiyograma göre profilaktik antibiyotik uygulaması yapılır. Antibiyotikler her akşam veya haftada üç kez 6 ay (ve bazen daha da uzun) alınır. Genellikle terapötik antibiyotik dozunun dörtte birini veya yarısını içerirler.
Bazen östrojenlerin ve laktobasillerin intravajinal uygulaması önerilmektedir.
Gebe kadınlarda idrar yolu enfeksiyonları özel bir kategoridir, çünkü hamile kadınlar asemptomatik bakteriüri için tedavi gerektirir (ki bu bir enfeksiyon değildir ) ve hangi tedavinin (sistit gibi) 7 gün sürdüğü. Gebe kadınlarda piyelonefrit için antibiyotikler 10-14 gün boyunca verilir.
Postmenopozal ve ürogenital atrofi
Kadınlarda östrojen eksikliği vajinanın fizyolojik florasında önemli değişikliklere neden olur, bu da menopoz sonrası idrar yolu enfeksiyonlarının insidansında artışa neden olur.
Postmenopozal kadınlar pelvik taban defektleri veya ürogenital atrofi gibi daha yüksek ürojinekolojik bozukluk insidansı nedeniyle kapsamlı bir jinekolojik muayene gerektirir.İdrar yolu enfeksiyonları, tıbbi uygulamada yaygın bir bulgu olan bu durumlardan etkilenir.
Çeşitli prolaps formları sıklıkla birlikte görülür ve küçük bir pelvik organın vajinal kanala veya vajinal kanaldan akması olarak tanımlanır.
Normal pelvik taban destek sisteminde zayıflık veya yaralanma sonucu ortaya çıkarlar. Pelvik organların prolapsusu üriner inkontinans veya daha sık idrar retansiyonu (retansiyon) ile ilişkilidir.
Bu tür etkisiz mesane boşalması, idrar yolu enfeksiyonlarının gelişimi için bir risk faktörüdür. İdrar retansiyonunun meydana geldiği en önemli koşullar pelvik taban kusurları (sistosel, uterus prolapsusu), nörojenik mesane ve üretral divertiküldür.
Ayrıca, menopoz sonrası östrojen eksikliği, vajina, üretra ve mesanenin tüm anatomik katmanlarında, vajinal kuruluk, yanma, disparuni, sık gündüz ve gece idrara çıkma, tekrarlayan idrar enfeksiyonları gibi klinik olarak belirgin olan yapısal ve fonksiyonel değişikliklerin ortaya çıkmasında önemli bir faktördür.
Özetle, menopoz sonrası kadınlarda östrojen eksikliği, laktobasil kaybı ve E. coli ile daha sık kolonizasyon da dahil olmak üzere vajinanın fizyolojik florasında önemli değişikliklere neden olur ve bu da menopoz sonrası idrar yolu enfeksiyonlarının insidansında artışa neden olur.
Antibiyotiklere ve topikal östrojen preparatlarına sinerjistik yaklaşım, postmenopozal kadınlarda idrar yolu enfeksiyonlarının sayısını önemli ölçüde azaltır, bu nedenle bu enfeksiyonların tedavisinde kullanımı vazgeçilmezdir.