Counter strike tank Rotmistrov’un Prokhorovka bölgesindeki ordusu, önceki iki günde yaşanan başarısızlıklara rağmen, 12 Temmuz sabahı vuruldu. Kanatlara iki tank saldırısı aynı anda başlatıldı: Katukov tank ordusu Oboyansk karayolu yönünde ve Psel nehrinin kıvrımındaki diğer kanattan. Bu grevler ayrı ayrı ele alınmayı gerektirir.
Karşı saldırıyı uygulamadan önce, yüksek komutadan sıradan savaşçılara kadar, başarılı davranışına inanç vardı. Savaşın başlamasından bu yana ilk kez, bu kadar güçlü bir tank yumruğu yoğunlaştı, cephenin dar bir kesiminde neredeyse bin tank. Herkes bu gücü gördü ve savaşa girdi.
Rotmistrov tank ordusunda birçok subay ve savaşçı için bu ilk savaştı, onurlu bir şekilde gerçekleştirmeye hazırdılar. Karşı saldırının ilk saatlerinde korkunç bir kıyma makinesine düştüler ve gerçekleşen olay karşısında şok oldular, ama iyileşirken cesurca savaştılar. Yeterli kişisel ve kitlesel kahramanlık örnekleri vardı.
Tank cesetlerine karşı saldırı, eğitimden hemen sonra 8.30'ta başladı; bu, düşmanın gelişmiş birimlerindeki kontrolü durdurma ve ilk kademe tanklarının başarılı eylemleri için tank karşıtı silahlarını bastırma görevini yerine getirme görevini yerine getirdi.
Düşman savunmasının ön kenarının ancak karşı saldırıdan önceki gece oluşması nedeniyle, keşif, ateş silahlarının varlığını ve konuşlandırılmasını sağlayamadığı için ateşin etkinliği düşüktü. Meydanlarda atışlar yapıldı ve topçu hazırlığı sırasında düşmanın ateş sistemini ciddi şekilde bozdu ve tanksavar silahlarının imhası başarısız oldu.
Bir karşı saldırı planlarken, emir, saldırıların ilk dakikalarından itibaren tankların düşmanın savunmasının derinliklerine hızla ilerlemesine odaklandı. Asıl darbe, "Ekim" eyalet çiftliğini ve 252.2'in yüksekliğini hedef aldı, iki ilerleyen tank kolordu arasındaki "çatala" girmek zorunda kaldılar.
Bir tanker, demiryolu boyunca iki kademeli saldırıya, ikincisi Psel nehri boyunca saldırdı, savaş oluşumu üç kademeli olarak kuruldu. Böylece, dört teçhizat vardı, bir tank alayı, tüm 6 tank ve 234 SAU, yaklaşık 19 km genişliğindeki bir şeritte iki kolun ilk saldıran kademesinde vardı.
12. Temmuz’da sabahları sürekli çığ yoktu. Eğer 368 iki birliğin araçlarıyla savaşırsa, aynı zamanda bu dar savunma alanında Almanlara saldırdıysa, kesinlikle kırılacaklardı. Ancak “zırhlı çığ” örgütlenemedi.
Bir karşı saldırı başlatması planlanan köprü kurucusu, Almanlar bir gün önce ele geçirdi ve tugayların ilk pozisyonları, öndeki pozisyondan birkaç kilometre uzağa taşındı.
Dikkate değer uzaklık ve engebeli arazi, cesetlerin birinci ve ikinci kademelerinin savaşa girmesi arasındaki süreyi belirgin şekilde arttırdı.
Kaynaktaki konsantrasyon bölgesinden gelen tank taburları birkaç sütun halinde taşındı ve daha sonra piyade pozisyonları ve şirket sütunları ile mayın tarlalarındaki dar geçişler düşmanın önünde savaş oluşumuna başladı. Böylece, düşman bir tank kama inşaatını gözlemleme ve darbeyi geri çekme hazırlığı yapma olanağına sahip oldu.
Devlet çiftliğinin önündeki alan ve tank birimlerinin arkasına dönüp saldırmaya başladıkları yükseklik de çok dardı, sadece 900 metre civarındaydı. Bir tugay bile, sadece bir tabur, dönemedi. Bu, saldırının ilk dakikalarından itibaren ciddi komplikasyonlara neden oldu.
Birincisi, kolordu hemen savaşın içine önemli miktarda zırhlı araç atamadı, ancak aralarında önemli aralıklarla parçalara soktu. İkincisi, tankların hızını bir atılımın ana unsurlarından biri olarak kullanmak da mümkün değildi. Tugaylar geniş bir cephe tarafından değil, kalabalık, büyük gruplar tarafından saldırıya geçti, bu şartlar altında ekipleri manevra yapmakta zorlandı.
Maksimum kuvvet her zaman ilk greve yatırılır, bu nedenle saldırının başlangıcında, hem taburların hem de tugayların her ikisinin de eşitliğini ve sürekliliğini gözlemlemek son derece önemliydi. Tugaydaki tabur savaşına giriş arasındaki süre 10 dakika ve tugay - 30 dakika olarak belirlendi. Ancak gerçekleştirmek imkansızdı.
İkinci kademeli teçhizatın ön kenara yerleştirildiği yerden ve yoldaki engebeli araziden kayda değer mesafe, sadece birinci ve ikinci kademe değil, aynı zamanda birinci kademe içinde de teçhizatların yerleştirilmesi arasındaki zaman aralığında bir artışa yol açtı.
Böylece, kolordu bağlantıları sürekli bir geniş akış değildi, ancak bir tugaydan sonra bir tugay olan dalgalar ve dinamik bir tank savaşı için aralarındaki aralık, 30 - 40 dakikadan 1 - 1,2 saat arasında anlamlıydı. Bu, düşmanın sırayla onları yok etmesini sağladı.
Bu bağlamda, demiryolu boyunca ve nehir boyunca Petrovka bölgesinden iki yönde, birbirlerine bağlı olmayan iki grupta, yalnızca iki tank teçhizatı ve toplam 115 tank ve SAU içeren üç SAU pil . Yani, ana güçlerin karşı saldırılarının başında, bir tank çığı düzenlemek imkansızdı.
Büyük tank kuvvetlerinin girişi için başarısız olan yer seçimine ek olarak, komut, düşmanın tank karşıtı savunmasının bu sektördeki gücünü yanlış değerlendirdi. Düşmanın kısa bir yaz gecesi için birkaç yüz savaş aracımızı durdurabilecek istikrarlı bir savunma yaratmasını beklemiyordu.
Tankerlerimiz düşmanın pozisyonlarına doğrudan atış mesafesinden ulaştıklarında, hemen fırladılar ve ilk sıradaki iki düzine aracın etrafında sigara içtiler. Tugay zırhlı kama büyük ama görünmez bir engel önünde aniden durdu bir his vardı.
Savaş yapısı bozuldu, mürettebat savaş alanında manevra yapmaya başladı, sürünerek uzaklaştı, felaketten çıkan yangından çıkmak için arazi kıvrımlarını kullanmaya çalıştı. İlk satırın çoğu dakikalar içinde yandı. Her iki kolorinin şok takozunun iyi organize edilmiş bir tank karşıtı savunması ile karşılaştığı anlaşıldı.
Böylece, iki tank birliğinin ilk belirleyici grevi başarısız oldu.
Düşman, ilk tank hattının T-34'in tek başına T-70'in etkili ateş açabileceği mesafeye ulaşmasına izin vermedi. Düşman ilk çizgiyi vurdu ve tankların geri kalanı durdu ve noktadan ateş etmeye başladı.
Komut, ne kadar sinik olursa olsun, iki kademeli bir cephe etkisi çizerek, ilk kademe manevralarında aslen bir haç olduğunu anlamıştı. Yanmış, ikinci kademeli tankların daha fazla hareket etmesinin önünü açmak zorunda kaldılar. İkinci kademeli teçhizat sadece birinci kademeli teçhizatlar durdurulduğunda ve araçlarının yarısı çoktan vurulduğunda savaşa çekildi.
Tanklar, demiryolu ve devlet çiftliği arasında yollarını 252.2 yüksekliğindeki sırttan geçemedi, düşman tank karşıtı savunmanın yeteneklerini etkin bir şekilde kullandı. Sonuç olarak, yüksekliğinin kuzey ve kuzey-doğusundaki 1 km'deki arazi, tank taburları için gerçek bir mezarlık olduğu ortaya çıktı, saldırının başlangıcında en büyük kayıplara uğradılar.
İkinci ve üçüncü kademeye girdikten sonra, iki koloryanın ana saldırı yönündeki tankların sayısı iki kat arttı, düşman topçuları ve tankerler tankerlerimizin saldırılarını durduramadı. Bu, savaş araçları grubunun, yüksekliğin tepesinden ve eyalet çiftlik alanından geçmelerine yardımcı oldu.
Devlet çiftliği için savaşın ilk saatinden itibaren "Ekim" ve 252.2'in yüksekliği sörfü andırıyordu. Dört tank ekibi, üç SAU bataryası ve iki tüfek alayları, dalgalar halinde bölgeyi taradı, ancak düşmanın şiddetli direnişini yerine getirerek tekrar geri çekildi. Bu, neredeyse beş saat sürdü, tankerler düşmanı bölgeden uzaklaştırdı ve çok büyük kayıplar verdi.
Komuta mantığını anlamak zordur. Neden bu kadar uzun zamandır önemli bir zırhlı kuvvetler, savaşın ilk bir saatinden sonra açıksa - taktik değiştirmek zorunda kalıyorsanız, güçlü bir tank karşıtı kaleye doğru koştu.
10.30 - 11.00'te, dört tank teçhizatının ilerlemesi çoktan durduruldu ve iyi organize edilmiş bir anti-tank savunmasıyla ağır bir çatışma başladı. Komsomolets eyalet çiftliğinin yakınında tankerlerimizin sadece yerel bir buluşu vardı, 5 km derinliğine kadar. Ancak Almanlar onu ortadan kaldırabildi. Tanklarımızın en büyük ve en derin atılımıydı, ancak sonuncusu olduğu ortaya çıktı. Gelişmesi için, Sovyet komutasının artık hiçbir gücü yoktu.
Bu savaşta Sovyet ve Alman tanklarının büyük kafa kafaya çarpışmalarının sürümü doğrulanmadı. Alman tanklarını, tam hızda ilerleyen Sovyet tanklarına doğru itmeye gerek yoktu. Almanlar iyi organize edilmiş bir savunmaya sahipti, görevleri, yaptıkları ilerlemekte olan Sovyet tanklarının mevcut tüm araçlarının ateşini püskürtmekti.
Sadece yaklaşmakta olan Sovyet ve Alman tankları savaşları vardı. 252.2'in zirvesinde, savaş araçlarının grupları arasında bu tür birkaç savaş vardı, ancak bu, Almanların karşı saldırı başlattığı günün ikinci yarısında çoktan gerçekleşti. Bu noktada, girişim tank bölümlerinden geldi. Bu tür dövüşlerde yer alan her iki taraftaki toplam tank sayısı, 50 - 60 birimlerini aşmadı.
Karşı saldırı desteğiyle, авиация. Karşı saldırı grubunu tam olarak karşılayamadı ve aynı zamanda düşman birliklerine hassas hasar veremedi. Dahası, pilotlar, özellikle saldırı uçakları, saldırıya uğrayan neredeyse tüm orduların birliklerine sistematik olarak bombalama ve saldırı saldırıları başlattı.
Genellikle, pilotlar, birlikleri tarafından verilen sinyallere dikkat etmedi. Mesele, bazı bölgelerde piyade birimlerinin, kendi bombalarının altına düşmekten korkan füzeler ve panellerle özellikle ön çizgiyi göstermediği noktasına geldi. Umutsuzluğa sürüklenen bireysel bileşikler, uçaklarını küçük silahlı ateşle "sürdü". оружия.
Böylece, tüm çabalara rağmen, iki tüfek bölümü tarafından desteklenen tank ordusunun şok kamaları, düşmanın inatçı direnişini yenmeyi başaramadı. Grubumuzun ana güçleri, 252.2'in tepesini alarak, hala batı ve güney-batısı yakınındaydı.
Sürekli saldırıların ardından, her iki tankın da 15.00'e kuvvetleri tükeniyordu. Tugaylarda, 10 - 15 makineleri hizmette ve bazılarında daha az - 5 - 7'te kaldı. Ancak karşı saldırı devam etti, her seviyede emir, herhangi bir şekilde durmamaları, düşmana baskı yapmaya devam etmeleri yönünde emir aldı. Ancak güç yoktu, bağlantıların olasılığı her saat eritildi.
Zaten öğleden sonra, genel operasyonel durumun komutun beklediğinden çok uzaklaştığı ortaya çıktı. Gelgit lehine çevirme umudunu kaybetmemiş olmasına rağmen. Ancak, düşman tüm cephe boyunca inatçı bir direniş önerdi. İki Muhafız ordusunun karşı saldırılarının umutları haklı çıkarmadığı ve birliklerin ağır kayıplara uğradığı açıkça ortaya çıktı.
Tek bir saldırıya benzeyen iki Sovyet kolordu askerlerinin ilk saldırısı, 11.00'e kadar sürdü ve Oktyabrsky eyalet çiftliğinin serbest bırakılmasından sonra savunmaya geçişle sonuçlandı, yaklaşık 13.30 - 14.00. "Ekim" devlet çiftliği ve savaş boyunca 252,2'in yüksekliği birkaç kez elden ele geçti ve yalnızca 17.00'tan sonra düşman en son 252.2'in dışına çıkarıldı ve Sovyet birlikleri için kaldı.
14.00 ve 14.30 arasında Almanlar, meydana gelen kayıplar ve temel olarak savaşma kabiliyetlerini kaybettikten sonra tank kolordu ve taarruzlarının taarruzunu neredeyse tamamen durdurdu. 15.00’ten sonra, Sovyet komutanı, karşı saldırı planının başarısız olduğuna dair hiçbir şüpheye sahip değildi. Buna ek olarak, düşmanın sadece birliklerin ana gruplaşmasını durdurmadığı, aynı zamanda saldırmaya çalıştığı da ortaya çıktı. 20.00 ve 21.00 arasındaki savaş operasyonları durduruldu ve tüfek bölümleri savunma hattını işgal etti.
Böylece Sovyet tankerlerinin karşı karşıya kaldığı, pek çok umudun sabitlendiği sona erdi. Yüksek komuta, subayların ve sıradan savaşçıların muazzam çabalarına rağmen, hedefe (düşman savunmasının atılımı) ulaşılamadı. Alman birliklerinin saldırısı ancak durduruldu. Bütünlük uğruna, muhtemelen Alman ve Sovyet taraflarının bu savaşın sonuçlarını nasıl değerlendirdiğini ve partilerin ne acı çektiğini ortaya koymaya değer.
Sonun ...