Yeni araştırmalar, otoimmün hastalıkları olan hastalarda tümör nekroz faktörü (TNF) inhibitörlerinin kullanılması, inflamatuar merkezi sinir sistemi (CNS) sonuçları riskini artırabileceğini öne sürüyor.
İç içe geçmiş vaka kontrol çalışması, romatoid artrit , sedef hastalığı ve Crohn hastalığı gibi hastalıkları olan 200'den fazla katılımcıyı içeriyordu. Sonuçlar, TNF inhibitörlerine maruz kalmanın multipl skleroz gibi demiyelinizan CNS olayları ve menenjit ve ensefalit gibi demiyelinizan olmayan olaylar için artmış risk ile önemli ölçüde ilişkili olduğunu göstermiştir.
İlginç bir şekilde, hastalığa özgü ikincil analizler, enflamatuar olaylar için en güçlü ilişkinin romatoid artritli hastalarda olduğunu gösterdi.
Baş yazar Amy Kunchok, otoimmün, nöroloji ve Mayo Clinic, Rochester, Minnesota'da MS görevlisi, "bunların hastalar için oldukça etkili tedaviler" olduğunu ve bu CNS olaylarının muhtemelen nadir olduğunu belirtti.
Kunchok, Medscape Medical News'e verdiği demeçte, "Çalışmamız bir ilişki gözlemledi, ancak bu nedensellik anlamına gelmiyor. Bu nedenle, bu tedavileri uygun hastalarda kullanmaya karşı uyarıda bulunmuyoruz," dedi .
"Daha ziyade, hem enflamatuar demiyelinizan hem de demiyelinizan olmayan CNS olayları olan hastaları değerlendiren klinisyenlerin, özellikle güncel veya geçmiş biyolojik tedavi geçmişine sahip olabilen birlikte var olan otoimmün hastalıkları olan hastalarda ilaç geçmişinin ayrıntılı bir değerlendirmesini göz önünde bulundurmalarını öneriyoruz" dedi. .
Bulgular JAMA Neurology'nin Ağustos sayısında yayınlandı .
Çok az anladım, çok az anlamak
Araştırmacılar, TNF inhibitörlerinin "belirli otoimmün hastalıklar için yaygın tedaviler" olduğunu belirtiyorlar.
Önceden, bu inhibitörlere maruziyet ile enflamatuar CNS olayları arasında bir bağlantı "varsayılmıştı, ancak tam olarak anlaşılmamıştı" diye yazıyorlar.
Bu çalışmada, Ocak 2003'ten Şubat 2019'a kadar Minnesota, Arizona veya Florida'daki Mayo kliniklerinde tedavi gören 106 hastanın kayıtlarını incelediler.
Tüm katılımcılara, ABD Gıda ve İlaç Dairesi'nin (FDA) TNF inhibitörü kullanımı için bir gösterge olarak listelediği bir otoimmün hastalık teşhisi kondu. Buna romatoid artrit (n = 48), ankilozan spondilit (n = 4), psoriasis ve psoriatik artrit (n = 21), Crohn hastalığı (n = 27) ve ülseratif kolit (n = 6) dahildir.
Kayıtları ayrıca nükseden-düzelen veya primer progresif MS, klinik olarak izole edilmiş sendrom, radyolojik olarak izole edilmiş sendrom, nöromiyelit optik spektrum bozukluğu ve transvers miyelitin enflamatuar demiyelinizan CNS olayları için tanısal kodlar gösterdi; veya menenjit, meningoensefalit, ensefalit, nörosarkoidoz ve CNS vaskülitinin enflamatuar demiyelinizan olmayan CNS olayları için.
Araştırmacılar ayrıca kontrol grubu olarak hareket etmek için yaş, cinsiyet ve otoimmün hastalıkla eşleşen 1: 1 katılımcıyı dahil etti.
Toplam çalışma popülasyonunun% 64'ü kadındı ve hastalık başlangıcındaki medyan yaş 52 idi. Ayrıca hasta grubunun% 60'ı ve kontrol grubunun% 40'ı TNF inhibitörlerine maruz kaldı.
Roman Bulgu mu?
Sonuçlar, TNF inhibitörü maruziyetinin, herhangi bir enflamatuar CNS olayı geliştirme riskinin artmasıyla önemli ölçüde bağlantılı olduğunu gösterdi (düzeltilmiş olasılık oranı [aOR], 3.01;% 95 CI, 1.55 – 5.82; P = .001).
Sonuçlar enflamatuar olay sınıfına göre sınıflandırıldığında, bu sonuçlar benzerdi. AOR, enflamatuar demiyelinizan CNS olayları için 3.09'du (% 95 CI, 1.19 – 8.04; P = .02) ve enflamatuar, miyelinizan olmayan enflamatuar olaylar için 2.97 (% 95 CI, 1.15 – 7.65; P = .02) idi.
Kunchok, inhibitörler ile demiyelinizan olmayan olaylar arasındaki ilişkinin "bu çalışmadan yeni bir bulgu" olduğunu belirtti.
İkincil analizlerde, romatoid artritli ve TNF inhibitörlerine maruz kalan hastalar, herhangi bir enflamatuar CNS olayı ile en güçlü ilişkiye sahipti (aOR, 4.82;% 95 CI, 1.62 – 14.36; P = .005).
Yalnızca diğer otoimmün hastalıkları olan katılımcılardan oluşan bir havuzlanmış kohort, TNF inhibitörlerine maruz kalma ile CNS olaylarının gelişimi arasında önemli bir ilişki göstermedi ( P = .09).
Araştırmacılar, "Güç eksikliği nedeniyle, bireysel otoimmün hastalıklara göre daha fazla tabakalaşma analiz edilmedi."
Yazarlar, genel bulgular, TNF inhibitörlerine maruz kalmanın iltihaplı olaylar için artan riskle bağlantılı olduğunu göstermesine rağmen, bu ilişki "de novo veya alevlenmiş enflamatuar yolları temsil ediyor olsun, daha fazla araştırma gerektiriyor" diye yazıyorlar.
Kunchok, TNF alfa inhibitörlerine maruz kalan hastalarda bu enflamatuar CNS olaylarının insidansını incelemek için daha fazla araştırmaya, özellikle de popülasyona dayalı çalışmalara ihtiyaç olduğunu ekledi.
Literatüre ekler
Eşlik eden bir başyazıda , San Francisco California Üniversitesi Nöroloji Bölümü MD Jeffrey M. Gelfand ve UCSF Zuckerberg San Francisco General Hospital MD Jinoos Yazdany, çalışmanın literatüre katkıda bulunmasına rağmen, büyüklüğün Bulunan riskin% 'si belirsizliğini koruyor.
Gelfand ve Yazdany, "Randomize klinik araştırmalar, nadir görülen yan etkilerin incelenmesi için uygun değildir" diye yazıyor. Kunchok ile "sonraki adımların hastalık şiddetini kontrol eden popülasyon temelli gözlemsel çalışmaları içermesi gerektiği" konusunda hemfikirler.
Yine de, mevcut çalışmanın TNF inhibitörleri alan hastalarda nadir görülen yan etkilere dair ek kanıtlar sağladığını belirtiyorlar. Öyleyse reçete yazanlar nasıl ilerlemelidir?
Editörler, "Tüm tedavilerde olduğu gibi, bireysel hastanın durumu için risk-fayda oranı tartılmalı ve ortak karar alma tartışmalarını kolaylaştırmak için uygun danışmanlık verilmelidir" diye yazıyorlar.
"Zarar verme riski hakkında bilinenler göz önüne alındığında, TNF inhibitörlerinden kaçınılması MS'li hastalarda tavsiye edilir" diye yazıyorlar.
Ek olarak, nörolojik konsültasyon, teşhisleri netleştirmek ve olası MS veya diğer demiyelinizan rahatsızlıkları olanlarda TNF inhibitörü tedavisi için izleme stratejileri konusunda tavsiyelerde bulunmak için yardımcı olabilir, editörlere dikkat edin.
"TNF inhibitörü tedavisi alırken nörolojik semptomlarla ilgili yeni gelişen hastalarda, tedaviyle ilgisi olmayan nöroinflamatuar, enfeksiyöz ve nörolojik tanıların dikkate alınması dahil olmak üzere zamanında değerlendirme endikedir" diye ekliyorlar.
Gelfand ve Yazdany, "Kunchok ve diğerlerinin sağladığı bu gibi çalışmaların sağladığı risklere ilişkin daha geniş farkındalık … potansiyel TNF inhibitörü ile ilişkili nöroinflamatuar olayların daha erken tanınmasını teşvik edebilir ve hastalar için sonuçları iyileştirebilir" sonucuna varıyor.
Çalışma, National Center for Advancing Translational Sciences'tan bir hibe ile finanse edildi. Kunchok, bu çalışmanın dışında Biogen'den araştırma fonu aldığını bildirdi. Diğer çalışma yazarları için açıklamaların tam listesi orijinal makalede yer almaktadır. Gelfand , Genentech'ten bir klinik araştırma için g rantlar ve Biogen, Alexion, Theranica, Impel Neuropharma, Advanced Clinical, Biohaven ve Satsuma'dan danışmanlık ücretleri aldığını bildirdi. Yazdany, sunulan çalışmanın dışında Pfizer'den hibe ve AstraZeneca ve Eli Lilly'den danışmanlık ücretleri aldığını bildirdi.
Deborah Brauser'ı Twitter'da takip edin: @MedscapeDeb