Sınır Muhafızlarının Oluşumu
Öykü Rusya sınır muhafızlarının organları, Rus devletinin varlığının devrim öncesi döneminde ayrıldılar. Devlet sınırının korunması, ülkenin savunmasını ve güvenliğini sağlamada her zaman stratejik bir rol oynamıştır; bu nedenle, Rus devletinin güçlenmesiyle, ülke sınırlarının korunmasından sorumlu organların geliştirilmesi de dahil olmak üzere, devlet sınırını koruma mekanizmaları geliştirilmiştir. Devlet sınırını koruyan birimler 16. yüzyılın başlarında Rusya'da bulunsa da, sınır muhafızlarının faaliyetlerinin merkezileştirilmesi ve düzenlenmesi 19. yüzyılın ilk yarısına kadar uzanıyor. Uzun süre devlet sınırının büyük kısımları Kazaklar tarafından korunuyordu. Düzensiz silahlı kuvvetler olarak Kazaklar, devlet sınırının korunmasında ana hizmeti sağlamıştır, ancak devlet sınır koruma sisteminin merkezileştirilmesi gerekmiştir, özellikle sınırın büyük bölümleri, geleneksel Kazak alanlarının olmadığı bölgelerde geçmiştir. Buna göre, daha önce gümrük işlemleri yapan mevcut koruma birimlerinin güçlendirilmesine ihtiyaç vardı.
Ağustos ayında, 1827, sınır muhafızlarının, bir ordu biriminin modeline göre düzgün bir yapıya sahip düzenli bir silahlı birimin karakterini edinmesine uygun olarak sınır gümrük muhafızlarının organizasyonu hakkında bir düzenleme kabul etti. Sınır muhafızlarının silahlanması, üniforması ve günlük yaşamın organizasyonu tek bir modele indirgendi. Sınır muhafızları gümrük bölgelerinin başkanlığına bağlı tüccarlara, yarı tüccarlara ve şirketlere ayrıldı. Toplamda dört ekip oluşturuldu. Vilna Tugayı, beş şirket, Grodno bir - üç şirket, Volyn bir - dört şirket ve Kherson bir - üç şirketten oluşuyordu. Ek olarak, sınır muhafızları her biri iki şirketten oluşan yedi yarım ekip taşıdı - St. Petersburg, Estlyandskaya, Livonia, Kurlyandskaya, Odessa, Tavricheskaya ve Taganrog. İki ayrı şirket de kuruldu - Beyaz Deniz ve Kerç-Yenikalskaya. Böylece, toplam şirket sınır muhafız sayısı 31'e ulaştı. Sınır koruma birimleri, 11 tugay ve yarı tugay komutanları, 31 şirket komutanı, 119 muhafızları ve 156 yardımcıları, 37 katipleri, 3282 muhafızları ve 2018 binicilik ve 1264 ayak muhafızları olarak görev yaptı. 1835'te gümrük sınır muhafızları sınır muhafızlarının ismini aldı ve sayısı giderek arttı.
Rusya İmparatorluğu’nun sınır muhafızları sayısındaki artış, Rus devletliğini daha da güçlendirmek ve ülkenin sınırlarını daha da güçlendirmek süreçleriyle ayrılmaz bir şekilde bağlantılıydı. 1851’te Rus İmparatorluğu’nun gümrük sınırları Polonya Krallığı’nın dış sınırlarına devredildikten sonra yeni sınır muhafız ekipleri kurulması gerekli oldu. Böylece üç tane daha tugay vardı - Verzhbolovskaya, Kalishskaya ve Zavikhotskaya. Sınır Muhafız personeli, 26 görevlileri ve 3760 görevlileri tarafından arttırıldı. Toplamda, 1853 bir personel memuru, 73 şef memuru ve 493 11 sınır muhafızlarının bir parçası olarak sınır muhafızlarının bir parçası olarak görev yaptı. 000 Gümrük Yönetmeliğine uygun olarak, sınır muhafızlarının yapısı 1857 teçhizatlarında ve 8 yarı teçhizatlarında kurulmuş olup, 6 ayrı bir sınır muhafızları şirketidir. Böylece, sınır muhafızları, sınır muhafızlarının 1 ağzına bölünmüştür. 58'te, sınır muhafızlarının iç yapısını düzene koymak için yarı tugay, sınır muhafızlarının bir tugasına da dönüştürüldü. İnceleme süresindeki toplam sınır muhafız sayısı, 1859 görevlileri de dahil olmak üzere 13 000 kişiye ulaştı.
Sınır muhafız şirketlerinin oluşturduğu ayrılıklara, sınır hizmetinde geniş deneyime sahip olan çavuş generalleri ve görevlendirilmemiş görevliler tarafından emredildi. 1860'teki sınır ekiplerinde çavuşları ve görevlendirilmemiş memurları eğitmek için eğitim ekipleri kuruldu. Bu önlem, sınır ayrılmalarını ve ayrı görevlerini yönetebilen küçük komutanlar için artan sınır muhafızları ihtiyacı ile açıklanmıştır. Sınır muhafızlarını yönetme ilkesi değiştirildi. 1861'ten, sınır muhafızları, yani ordunun yanı sıra, askere alınarak işe alındı. Ordudan ve askerler sınır muhafızlarında seçildi. 1870'in sonunda. Sınır tugayının iç yapısı da kolaylaştırıldı. Her tugata şimdi 75 memurları ve 1200 daha düşük rütbeleri olmalıdır. Tugaylar tanıtıldığında, sınır muhafızlarının görevlendirmeleri ve denetçileri için karargah görevlilerinin konumu.
Sınır Muhafız Yapısı
Rusya İmparatorluğu'nda, sınır muhafızları her zaman doğrudan ekonomik profilin bölümlerine tabi olmuştur. 1864'ten önce Dış Ticaret Bölümü devlet sınırlarının korunmasından sorumluydu ve Ekim 26'te 1864 Gümrük Ücretleri Bakanlığı olarak değiştirildi. Daire başkanı, devlet sekreteri Dmitry Alexandrovich Obolensky'nin özel meclis üyesiydi. 1866'in toplam sınır muhafız sayısı, 13 152 görevlisi ve daha düşük rütbeli idi. Sınır güvenlik görevlisi, bölgedeki devlet sınırını 100 - 1000 mil arasında korumaktan sorumluydu. Bir albayın bir sınır muhafızı tugayının, hatta büyük bir generalin komutasıydı. Tugay, teğmenler ve kaptanlar tarafından yönetilen teğmen albaylar ve müfrezelerin başkanlığındaki bölümlerden oluşuyordu. Bölgede 200 - 500 mil sınır arasında bir sınır koruma şirketi görev yaptı. Tugayı iki ila yedi şirket oluşturdu. Şirket, 2-3 kadrosundan oluşuyor ve sırayla, bekçilerin ve görevlendirilmemiş subayların başkanlık ettiği 15-20 görevlerini de içeriyordu. Bir sınır muhafız rütbesi için, sınırın 2 ile 5 mil arasında bir bölümü vardı. Kıdemli makam ve müfettişlik komutanı, 1’tan 5’e XNUMX’ten bir numarayı koruma hattına koymak da dahil olmak üzere, günlük nöbetçi görevi ile ilgilendi. Yaya sınır muhafız memurları, koruyucu direkler taşıyordu ve monte edilmiş gardiyanlar direkler arasında devriyeler yaptılar. Süvari muhafızlarının görevleri arasında kaçakçıların ve sınır muhafızlarının durağan mevkilerinden geçmeye çalışan sınır işgalcilerin tespit edilmesi ve yakalanması yer alıyordu. Dış ticaret geliştikçe kaçakçı sayısı ve devlet sınırındaki malları kaçakçılığı girişimleri arttı. Sınır muhafızlarının inceleme sürecinde özellikle önemli bir görevi yasaklı literatürü ve оружияçok sayıda radikal sosyalist ve ayrılıkçı grup tarafından kullanılmıştır. 1877’te, Rus İmparatorluğu’nun sınır muhafızlarında, ordu disiplin tüzüğü esas olarak kabul edildi, daha sonra sınır tugayının komutanlığı görevine alay komutanı ile eşlik edildi ve gümrük bölgesinin başındaki görevlisi ordu tugayının komutanı ile eşitlendi.
Osmanlı İmparatorluğu ile sürekli kötüleşen ilişki koşullarında, devlet iktidarının en çok kaygılanması Rus-Türkiye sınırındaki durumdan kaynaklandı. Rusya'nın güney sınırları en az kontrol altındaydı, ancak aynı zamanda stratejik olarak önemli ve hem kaçakçılar hem de Türk casusları tarafından sınırı ihlal etmek için sürekli girişimlerde bulunuldu. Kaçakçılık, Rusya İmparatorluğu ekonomisini baltalamak için yardım umuduyla, Osmanlı İmparatorluğu tarafından aktif olarak desteklendi. Osmanlı Devleti’nin arkasında Rusya’nın temel stratejik rakibi olan Rusya’nın ekonomisini zayıflatmak için büyük çaba sarf eden İngiltere’dir. Kaçakçılarla mücadelenin etkinliğinin arttırılması, başta Karadeniz kıyılarında olmak üzere ülkenin güney sınırlarındaki sınır muhafızlarının sayısında bir artış gerektiriyordu. Kasım ayında, 1876, 2 departmanı komutanları, 1 ayrılma subayı ve 180 daha düşük rütbeleri için yeni görevler içeren Tauride Sınır Muhafız Tugayının gücünü arttırdı. Ayrıca görevlerde görev yapan personel ve personel sayısını da arttırdı. Rus-Türk savaşının başlangıcında 1877-1878. sınır muhafızlarının sayısı 575 subaylarına ve 14 700 alt seviyelerine ulaştı.
Deniz yollarının korunması
Deniz kaçakçılığı, incelenen dönemde Rus devleti için ciddi bir sorun haline geldi. Devlet sınırının kıyı kesimleri en az korunmuştu, az sayıda sınır direkleri vardı, bu nedenle kaçakçılar sakin bir şekilde gemilerden gelen malların sevkiyatını boşaltıp ülkeye taşıdılar. Deniz kaçakçılığına direnmek için devlet, kıyı bölgelerindeki sınır muhafızlarını pilot teknelerle donatmaya ve askeri gemi vermeye karar verdi. Böylece, 1865'te, Norveç'te üç pilot gemi satın alındı ve Revel gümrük bölgesine teslim edildi. Libavsky gümrük bölgesine, Courland kıyılarının sınır muhafızları için kullanılması öngörülen askeri gemiler verildi. Sınır tekneleri sahildeki devriyeleri yürüttüler, aslında karadaki monte edilmiş sınır muhafızlarıyla aynı işlevleri yerine getirdiler. Teknede bulunan sınır ekibinin görevleri, mal kaçakçılığı şüphesi bulunan gemileri durdurup denetlemekti.
Deniz sınır korumalarını düzenleme deneyimini arttırmak için, Riga Gümrük Bölgesi'nin başkanı Rear Admiral Shtofregen, İngiltere ve Fransa'ya gitti. Gezinin ardından deniz sınır muhafızlarının etkinliğini arttırmak için özel bir komisyon malzemesi topladı ve sundu. Komisyonun çalışmaları sonucunda, "Kara ve deniz karalarına giren yabancı gemilerle ilgili ek yasal kararlar" ve "Deniz kaçakçılığı zulmü için kurulan kruvaziyerlerin eylemlerine ilişkin talimatlar" kabul edildi. Sahil güvenlik görevine ek olarak, aynı zamanda gümrük departmanına bağlı deniz sahil gözetimi de kuruldu.
Deniz sınırı sürveyansının kurulması için resmi tarih, Danıştay'ın kaçakçılık gemilerinin getirilmemesinin deniz denetimini düşündüğü ve onayladığı 1 Temmuz 1868 olarak kabul edilebilir. Ancak, gerçekte, devlet sınırının deniz kesimleri üzerinde kontrol sağlayan birimlerin oluşturulması 1870'lerin başında gerçekleşti. 1872'de İmparator II. Alexander, Baltık Denizi'nde seyir yaratılacak olan Maliye Bakanlığı fikrine olumlu tepki gösterdi. filotilla. Deniz sınır filosunun oluşturulması için büyük fonlar tahsis edildi ve 4 Temmuz 1873'te Baltık Seyir Gümrük Filosu ve personeli hakkında Yönetmelik onaylandı. Bu hükme göre filonun yapısı ve hizmet sırası onaylandı. Filo 10 gemi, 1 buhar kurtarma botu ve 101 bottan oluşuyordu. Filonun gemileri donanmanın listesindeydi, ancak barış zamanında Maliye Bakanlığı ve özellikle Gümrük Ücretleri Dairesi'nin yetkisindeydi. Filo yönetimi, arka amiral rütbesinde bir şef, bir memur - bir memur, makine mühendisi, gemi mühendisi, deniz topçu subayı, kıdemli doktoru içeriyordu. Filo'nun toplam sayısı, Arka Amiral P.Ya liderliğindeki 156 subay dahil 26 kişiydi. Bir sayfada. Baltık gümrük seyir filosu 1873 yazında hizmet vermeye başladı. Filonun her kruvazörü, kıyı sınır muhafızı tugaylarının komutasının emrindeydi. Kruvazörlerin görevleri, her şeyden önce, kıyı köylerinin nüfusu kaçakçılarla yakından bağlantılı olduğundan ve devlet sınırının ihlalçileriyle işbirliğinden kendi mali “bonuslarına” sahip olduğundan, çok zor bir görev olan kaçakçılığın bastırılmasını içeriyordu. Yerliler kruvazörlerin rotalarını izledi ve kaçakçılara rapor verdi, bu da sınır ihlallerini yakalamayı zorlaştırdı. Bununla birlikte, deniz sınır gözetimi, Baltık Denizi'nde devlet sınırının savunulmasının düzenlenmesine büyük katkıda bulunmuştur. On yıl boyunca kaçak mal taşıyan XNUMX'den fazla gemi, deniz sınır koruma birimleri tarafından gözaltına alındı. Aynı zamanda, sınırlı mali kaynaklar sadece Baltık Denizi'nde deniz sınırı kontrolüne izin verdi. Rus İmparatorluğu'nun diğer kıyı suları sadece kıyı sınır mevzileri tarafından korunuyordu.
XIX yüzyılın sonlarında sınır muhafızlarının güçlendirilmesi
Kaçakçılıkla mücadele, sınır muhafızlarının en önemli görevi olarak kaldı. 1883'te, gümrük bölgeleri konsolide edildi; sayısı St. Petersburg, Vilna, Varşova, Berdichev, Odessa, Tiflis ve Taşkent'teki merkezlerle yediye çıkarıldı. Aynı zamanda, 1889 numaralı 36 519 düşük rütbeli ve 1147 görevlilerindeki sınır muhafızlarının personel sayısında da bir artış oldu. Onlar 32 Tugayına ve 2 Özel Bölümüne birleştirildi. Aynı zamanda, askeri rütbeler emredildi - Rus ordusunun süvari birimlerindeki rütbeler sınır muhafızlarına getirildi. Ensign, kornere çağrıldı, personel kaptanı ve kaptan, sırasıyla baş kaptan ve kaptandı. Devlet sınır koruma sistemini iyileştirme görevleri, öncelikle devlet sınırının en az korunan kısımlarının bulunduğu Rus İmparatorluğu bölgelerinde yeni sınır muhafız birimlerinin oluşturulmasını gerektiriyordu. Bu bölgelerden biri Kafkasya idi. 1882-1883 içinde sınır muhafızlarının Karadeniz, Bakü ve Kars taarruzları, toplamda 75 görevlisi ve 2401 düşük rütbesiyle kuruldu. 1894'ta Orta Asya'da sınır birimleri kurulmasına karar verildi. 6 Haziran 1894 İmparator, Transcaspian Sınır Muhafızları Tugayı'nı, 1559 memurları ve düşük rütbeli, Amu Darya Sınır Muhafızı Tugayı ve 1035 subayları ve düşük rütbeli kuran bir kararname imzaladı. Bu ekiplerin görevleri arasında modern Türkmenistan, Özbekistan ve Tacikistan topraklarında devlet sınırının korunması vardı.
İncelenen dönemde, sınır muhafızları Maliye Bakanlığının yetkisi altındaydı. Başlangıçta, sınır muhafızlarının işlevleri, gümrük hizmetinin işlevleri ile birleştirildi, çünkü sınır muhafızları gümrük vergilerinin bir parçasıydı. Bununla birlikte, Sınır Muhafızlarının gelişimi için artan ihtiyaç ve büyüklüğünün artması ile birlikte, ülkenin liderliği, sınır muhafızlarını, devlet sınır koruma alanındaki mevcut durumun gerektirdiği şekilde ayrı bir yapıya ayırma ihtiyacının farkında oldu. Sonuç olarak, Ekim ayında 15 1893, aynı zamanda Rus İmparatorluğu Maliye Bakanlığı'na bağlı, ancak gümrük hizmetinden ayrı bir yapıya ayrılmış olan Ayrı bir Sınır Muhafız Birliği tarafından oluşturuldu. Savaş zamanında, kolordu Savaş Bakanlığının operasyonel koordinasyonuna geçti. Birliğin temel işlevleri sınır güvenliği ve kaçakçılıkla mücadeleyi içeriyordu. Sınır muhafızları, özel bir kolorula tahsis edildikleri andan itibaren gümrük vergilerine son vermeyi bırakırken, sınır muhafızları, ordunun savaş zamanında sınırda askeri operasyonlar yürütmesine yardımcı olmakla görevlendirildi.
Sınır muhafız kolordu liderliği, aynı zamanda sınır muhafız şefi olan Maliye Bakanı tarafından gerçekleştirildi. Sınır muhafızlarını doğrudan denetleyen Kolordu komutasına bağlıydı. Sınır Muhafızlarının Ayrı Kolordu'nun ilk şefi, o zaman Rusya İmparatorluğu Maliye Bakanı Kont Sergei Yulievich Vitte idi. Sınır Muhafızlarının Ayrı Kolordu Komutanı, topçu generali A.D. Svinyin. Alexander Dmitrievich Svinin (1831-1913), sınır birliklerinin ilk komutanlığına atanmadan önce topçu görevinde bulundu. 1851'te, 20 yaşındaki emri subayı Svinin, 3 Saha Topçu Birliğine atandı. 1875'te, 1 topçu tugayının 29 bataryasının komutanlığına, ardından 1 topçu tugayının 30 bataryasının komutanlığına atandı. Rusya-Türk savaşı 1877-1878'a katıldı. 1878-1879 içinde Bulgaristan Prensliği topçusu genel başkan yardımcılığını yaptı, daha sonra 30 topçu tugayına komuta etti ve 7 ordusu ordusu ve Muhafızlar Birliği'nin topçu şefi olarak görev yaptı. Toplantının 15'inden 1893'a, 13'in Nisan'ında 1908'e, Topçu Genel Müdürü Svinin, Sınır Muhafızlarının Ayrı Kolordu'na başkanlık etti. Rusya İmparatorluğunun devlet sınırını koruma sistemini gerçekten kuran deneyimli bir ordu subayıydı.
Kolordu komutanı, ayrı ayrı sınır muhafız kolordu birimlerinin işe alım, servis ve muharebe eğitimi ile materyal ve teknik desteğini doğrudan organize eden kolordu karargahına bağlıydı. Kolordu faaliyeti iki ana hizmet türünün performansına düşürüldü - güvenlik ve istihbarat servisleri. Gardiyan servisi, devlet sınırının izlenmesi, istihbarat servisi - devlet sınırının muhtemel ihlali hakkında bilgi toplamak amacıyla devlet sınırında askeri ve gizli istihbaratın uygulanması. Devlet sınırı, her biri sınır muhafız memurunun yetkisi altındaki mesafelere bölündü. Mesafeler, sınır muhafızlarının kordonları veya direkleri tarafından korunan devriyelere bölündü. Sınır bölümlerinin korunması şu şekillerde gerçekleştirildi: nöbetçi, gizli, ata biniyor, dolambaçlı filo, gümrükte nöbetçi, görevdeki görevli, pusu. Sınırdaki kıyafetler de demiryolu üzerinde hareket etti - kaçak demiryolu ile kaçakçılık girişimleriyle mücadele etmek için.
Doğudaki sorunlu sınır
Ülkenin doğu kısmındaki devlet sınırının korunması, incelenen dönemde Rus devleti için ciddi bir sorun olmaya devam etti. Öncelikle, Çin ile çözülmemiş bölgesel anlaşmazlıkların yaşandığı Uzak Doğu hakkında konuşuyoruz. Bununla birlikte, Rus hükümeti Çin emperyal hükümetine Mançurya yoluyla Çin Doğu Demiryolu inşaatı konusunda hemfikir olmayı başardığında, Çin-Doğu Demiryolunda sınır birimleri oluşturmaya ihtiyaç vardı. CER'in işleyişinin ve Çin makamlarının ve Mançurya'da etkisi olduğunu iddia eden Japon hükümetinin büyük memnuniyetsizliği. Zaman zaman, Çinli gangsterler, Hunghuzes, CEL tesislerine saldırdı ve 1900'taki Ihehetuan isyanı sırasında, demiryolunun yaklaşık 1000 kilometresi tahrip edildi. CER çalışanları ve servis personeli tarafından temsil edilen Rus nüfusu da Çinli gangsterler tarafından soyulma ve öldürülme riski altındaydı. Bu nedenle, demiryolu, kargo ve altyapının güvenliğini sağlamak için, demiryolunun yönetimine bağlı ve CER bütçesinden finanse edilen güvenlik kurulmuştur. 1897'deyken, CER Yapı Müdürlüğünün inşaatçıları, mühendisi A.I. Shydlouski'ye, Esaula Pievievsky'nin yarısı elli Kuban ayağı eşlik ediyordu. Rusya ile yapılan anlaşma gereğince, Rusya İmparatorluğu’nun CEL’de düzenli kara kuvvetleri birimlerini tutma hakkına sahip olmadığından, demiryolu personelini ve inşaatçılarını, askeri personel ve sınır muhafızlarıyla görevli, özel olarak oluşturulmuş CER Güvenlik Görevlisi ile koruma görevine güvenmeye karar verildi. emekli memurlar ve normal Rus ordusunun görevlendirilmemiş memurları. CER muhafızlarının sayısı 699 binicilik alt sıraları ve 120 görevlileriydi. Nöbetçi şefi doğrudan CER'in baş mühendisine bağlıydı. Ikhetuan'ın ayaklanması sırasında, Güvenlik Görevlisi, düzenli orduyla birlikte, Çinli isyancılara karşı düşmanlıklara katılarak, demiryoluna sabotaj girişimlerini ve çalışanların ve Çin Doğu Demiryolunun inşaatçılarının konutlarına yapılan saldırıları engelledi. CEL güvenlik görevlisinin kendi üniforması vardı. CER'in gardiyanları mavi pantolon ve siyah kelepçeler giyiyordu, pantolonların kenarları, ilikler sarıyordu, papakinin tepesinde olduğu gibi. Kapaklarda siyah kaburgalar ve sarı kronlar vardı. Memurların ilik üniformaları sarı kenarlı siyahtı. Muhafızların üniformalarında omuz kayışları yoktu - bunun yerine memurlar yaldızlı kaplı omuz kayışları giydiler ve çavuşlar ve nişanlar kolları üzerinde galonlar giydi.
1901'te, CER'in güvenlik bölümü temelinde Zaamurskiy Bölge Sınır Muhafızları kuruldu. Bölge komutanı Albay A.A. oldu. Gengross. Bölge, CER'e ve komşu bölgelere koruma sağladığı için Uzak Doğu'nun savunma kabiliyetini ve güvenliğini sağlamada stratejik bir öneme sahipti. İlçe personeli, 55 yüzlerce at sırtında, 55 ağzında ve 6 binicilik pilinde kurulmuştur. 12 takımlarında ve 4 sınır tugaylarında birleştiler. Zaamur bölgesindeki toplam sınır muhafız sayısı, 25 binlerce subay ve daha düşük rütbelerle ilgiliydi. 24 eğitim ekipleri, bir topçu eğitim ekibi ve bir topçu deposu bölge bölgesinde bulunuyordu. Böylece, Zaamursky Sınır Bölgesi, Sınır Muhafızlarının Ayrı Kolordu yapısında özel bir konuma sahipti. İlçe birimlerindeki subay ve alt rütbelerin sayısı, 25 bin kişiye ve Zaamursky bölgesini dikkate almazsanız, Sınır Muhafızlarının Ayrı Kolordu'nde yalnızca 35 bin kişiye hizmet etti. Yani, sayılar bakımından, bölge, ülkenin sınır muhafızlarının bütün birliklerinden çok daha küçük değildi. Demiryolunun Kayuan ve Harbin arasındaki bölümü, 2 şirketleri, 18 süvari yüzlerce ve 18 topçu bataryalarından oluşan ilçenin 3 Tugayı tarafından korunuyordu. Ayrıca bu tugayın yetkinliğinde su bölgesinin korunması vardı - Harbin'den Amur'a Sungari nehri. Demiryolunun Kayuan ve Port Arthur arasındaki kesimi, sınır muhafızının 4-th tugayının yetkisi altındaydı, yapısı ve yapısı 2-th tugayından daha zayıf değildi. Persia, Türkiye ve Afganistan ile devlet sınırını koruyan Transkafkasya ve Orta Asya'daki sınır birimleri, CER'deki sınır bölümleriyle belirli bir ortaklığa sahipti. Buradaki hizmet en yoğundu, çünkü kaçakçıların yanı sıra soygun işleyen silahlı çetelerin devlet sınırını geçme riski de vardı. Sınır muhafızları Karadeniz ve Hazar kıyılarını korumaktan sorumluydu, sadece Gagra ve Gelendzhik arasındaki bölge Kazak ordusu tarafından korunuyordu.
Karadeniz bölgesi, Sınır Muhafızlarının Ayrı Kolordu'nun filosu kruvazörleri tarafından devriye gezdi. Güney Kafkasya'da sınır muhafızlarını desteklemek için düzenli ordunun ve Kazak birliklerinin birimleri tahsis edildi. Özellikle, 20 ve 39 piyade bölümlerinden üç şirket, Sınır Muhafızlarının Karsky Tugayına ve Sınır Muhafızlarının Erivan Tugayına - 39th Piyade Birliğinin bir şirketi olarak atandı. Amur Bölgesi ve Transbaikalia'da, sınır görevlisi hizmeti, toplam 350 görevlisi ve daha düşük rütbeli üç yüz Zaamur Bölge sınır muhafızı tarafından gerçekleştirildi. Pamir bölgesinde, Pamir ordusu dekolmanı devlet sınırını korudu, devlet sınırının bir kısmı yirminci yüzyılın başlarında Kazak birimleri tarafından korunmaya devam etti.
Rus-Japon savaşı başladığında, sınır muhafızının Zaamur bölgesi doğrudan buna karışmıştı. Sınır muhafızlarının birimleri yalnızca CER hattını korumakla kalmadı, aynı zamanda Japon birlikleri ile askeri çatışmalara katıldı, Çinli gangsterler Hunhuz'un sabotajını ve saldırılarını önledi. Bölgenin toplam birimleri, 200 savaş çatışmalarına katıldı ve ayrıca demiryolunda 128 sabotajını engelledi. Bölge birimleri, Port Arthur, Liaoyang ve Mukden bölgesindeki düşmanlıklara katıldı. Operasyonel olarak, savaş yılları boyunca, bölge Mançurya ordusunun komutasına tabi idi. Savaş sonrası dönemde, CER'in korunması, Portsmouth Barış Antlaşması nedeniyle azalmaya başladı. Ekim 14 1907 Zaamurskiy bölgesi yeniden düzenlendi ve o zamandan beri 54 şirketleri, 42 yüzlerce, 4 piller ve 25 eğitim ekipleri dahil edildi. Tüm bu birimler, üç süvaride birleşen 12 takımlarını oluşturdu. Zaamur bölge hastanesi, yaralı ve hasta sınır muhafızlarını tedavi etmek için de açıldı. İlçe merkezinde, Japonca ve Çince okullar düzenlendi, topografik haritalar oluşturmak ve topografik çalışmalar yapmak için zaman alan çalışmalar yapıldı. 1910'ta ilçe, bu kez yapısının daha büyük “militarizasyonu” yönünde yeniden düzenlendi. Bölge şimdi, 6 şirketleri ve 6 makineli tüfek takımları ve 60 eğitim birimleri bulunan 36 yüzlerceları da dahil olmak üzere 6 ayağı ve 7 süvari alaylarını içeriyordu. Ayrıca, 4 topçu bataryaları, bir demining firması ve servis birimleri ilçe merkezinin emrinde idi. 1915'te, sınır muhafızının Zaamur bölgesinin personelinin önemli bir kısmı, taze bir güç olarak, düşmanlıklara katılmak için Avusturya-Alman cephesine gönderildi.
Sınır muhafızının Zaamursky bölgesinin yapısı, Zaamursky sınır demiryolu tugayıydı. Oluşumu 1903'ta başladı ve ilk yıl için bir tugay ve dört üç tabur taburunun yönetimini içeriyordu. Mayıs ayında, Tugay'daki 1904 ve 1 taburlarının 2'i dört çeyrek tabur, 3 ve 4 taburları ise beş çeyrek tabur oldu. Tugay’ın görevi, özellikle acil durumlarda Çin Doğu Demiryolunun kesintisiz çalışmasını sağlamaktı. Tugay oluşumunun temeli Rus ordusunun demiryolu ve mühendis şirketleri oldu. Demiryolu şirketlerinin sayısı, 325 düşük rütbeleri de dahil olmak üzere 125 düşük rütbeleriydi; demiryolları ve demining birimlerinden ve 200 halkı - piyadeden tahsis edildi. Japonya ile savaş sırasında, Çin Doğu Demiryolunun sorunsuz çalışmasını ve korunmasını sağlama görevini yerine getiren Zaamur demiryolu tugaydı. Özellikle, birliğin birimleri, birliklerin nakliyesi organizasyonu, yaralı askerlerin tahliyesi, demiryolu hatlarının tam işletilmesi ve hasarlı demiryollarının restorasyonu ile ilgili sorunları çözmüştür.
- Zaamur sınırındaki demiryolu tugayının taburunun altındaki bir grup
1914’e göre, Zaamur sınır demiryolu tugayı, tugay idaresinin ve genel merkezinin bölümlerinden oluşuyordu. Tugay, sınır muhafızlarının Ayrı kolordu komutanının komutasına bağlıydı, ancak emperyal ordu birliklerinin uzmanlarının dövüş eğitimi için bir üs görevi gördü. Birinci Dünya Savaşı'nın patlamasıyla komuta, üssü Zaamur sınırındaki demiryolu tugayına dönüşen başka bir demiryolu kavşağı kurma ihtiyacını fark etti. Kafkasya bölgesinde, 2-I Zaamurskaya sınır demiryolu tugayı, tugay karargahının ve üç demiryolu taburunun bir parçası olarak kuruldu. Her taburda 35 memurları ve 1046 daha düşük rütbeleri vardı - askerler ve görevlendirilmemiş memurlar. Ocak ayında, Zaamur sınır demiryolu tugayının 1916 filosunun 4 filosu 1, kaptan Krzhivoblotsky'nin komutasındaki komutanı Zaamurets kendiliğinden tahrikli zırhlı otomobilin yapımına katıldı. 1917'in başlangıcında, Zaamurets, Güney-Batı Cephesinde uçaksavar kendinden tahrikli bir ünite olarak kullanıldı. Tugay komutanı, daha önce 1-th Zaamur sınır demiryolu tugayının genelkurmay başkanlığı görevinde bulunan Albay Mikhail Kolobov'du. Daha sonra, Kolobov, CER'in askeri biriminin başı oldu ve sonra Beyaz hareketine katıldı ve Bolşevik Parti'nin otoritesini kurduktan sonra Çin'e göç etti.
I. Dünya Savaşı ve Devrim
Sınır muhafızları, Rusya İmparatorluğu'nun devlet sınırını korumada önemli bir rol oynadı. Sınır muhafızları, şimdi olduğu gibi, çok riskli kaldı, ancak memurlar ve düşük rütbeler görevlerini onurla yerine getirdiler, bazen sağlıklarını ve yaşamlarını Rus devletinin güvenliği için bıraktılar. 1894'ten 1913'e yalnızca yirmi yıl. sınır muhafızları, 3595 silahlı çatışmalarına katıldı. Sınır muhafızları izinsiz dinleyicinin 1302'ini ortadan kaldırırken, 20 yıllarında ihlal eden ve kaçakçılarla yapılan savaşlarda öldürülen toplam gardiyan sayısı 177 insanlarıydı. Sınır muhafızlarının eğitimi, düşmanlıklara giriş için sürekli hazırlık yapılmasını sağlamayı amaçlıyordu. Aslında, sınır muhafızları da barış modunda barış zamanı modunda çalışıyorlardı. I. Dünya Savaşı başladığında, Ayrı Sınır Muhafız Birliği, yedi batı ve güney ilçesini, 31 sınır tugayı, 2 özel birimlerini, 10 deniz kruvazörünün kruvaziyer filosunu, Zaamursky bölgesini kapsıyordu. Sınır muhafızlarının sayısı 60 000 görevlileri ve daha düşük rütbelere ulaştı. Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden sonra, sınır muhafız birimleri aktif orduya dahil edildi. 1 Ocak 1917 Ayrı sınır koruma kolordu, Ayrık sınır koruma kolordu olarak değiştirildi. Rus İmparatorluğunun daha önce olduğu gibi işlenen düşmanlık yapmadığı ülkelerle sınırı koruyan sınır birimleri, gerisi Rus ordusunun bir parçası olarak hareket ediyordu.
Rus İmparatorluğunun sınır muhafızlarının ciddi eksikliklerinden biri, Ayrı Sınır Muhafızları Birliği'nin memurlarının eğitimi için uzmanlaşmış eğitim kurumlarının bulunmayışıydı. Bu arada, sınırdaki hizmetin özgüllüğü, her zaman dün ordusunun memurlarının sahip olmadığı bazı özel bilgilerin varlığını gerektiriyordu. Sınır muhafızlarının memurları, öncelikle Kazak birliklerinin ve süvarilerinin memurlarının sayısından daha az bir ölçüde - piyade ve topçu - görevlilerine hizmet vermiştir. Tıbbi ve silah hizmetleri konusunda kendi uzmanları da vardı. Yukarıda bahsedildiği gibi, daha düşük dereceler tüm silahlı kuvvetler için ortak bir temelde toplandı. Daha düşük rütbeler, sınır birliklerinin savaşçı ve savaşçı olmayan mevkileriyle doluydu. Daha düşük rütbelere göre: vasat-topluluklar, vasat-askeri görevliler, sub-topluluklar, vakhmistr ve çavuş-majör, üst düzey görevsiz subaylar (junior vakhmistra), Feldwebel ayrımları olan kıdemli olmayan subaylar (ustalar). sıradan (grevciler, muhafızlar). Savaşçı olmayan görevler bir katip ve diğer personel ve birimlerin destek personeli olarak görev yaptı.
1917 devrimi devlet sınır muhafız sisteminde çarpıcı değişikliklere neden oldu. 5 Mart 1917, görevlendirilmemiş subay R. başkanlığındaki sınır muhafızları toplantısı Petrograd'da yapıldı. Muklevich. Meclis kararına göre, Piyade Genel Komutanlığı, Piyade Genel Müdürü N.A. görevinden alındı. Pykhachev ve Kolordu komutanının yeri Korgeneral G. G. tarafından işgal edildi. Mokas-Shibinsky. Görevden alınan Korgeneral General N.K. Kononov, Albay S.G. oldu. Shamshev. Söz konusu olaylara gelindiğinde, savaşın bir sonucu olarak Rusya’nın ve Transkafkasya’daki devlet sınırının büyük bir kısmı savaş nedeniyle ihlal edildi ve Rus devleti tarafından kontrol edilmedi. Ekim Devrimi ve Sovyet devletinin ortaya çıkmasından sonra, devlet sınırının korunması konusu yeniden hayata geçirildi. Sovyet hükümetinin kararıyla, Halkın Maliye Komutanlığı Ana Sınır Muhafız Müdürlüğü kuruldu. Ana Kurulun oluşturulmasının temeli, Ayrı Sınır Birliği'nin yönetim ve merkeziydi. Temmuz ayında, Sınır Muhafızları Merkezindeki 1918, eski Çarlık Sınır Muhafızlarının eski memurlarının% 90'ine kadar kaldı. Bunların arasında, parti liderliğinin hoşnutsuzluğuna neden olan RCP'nin (b) tek bir üyesi bulunmaması önemlidir. Nihayetinde parti liderliği eski Çareli Korgeneral Mokasey-Shibinsky’nin başkanlığını kaldırmaya karar verdi. General, komünistlerin değil, yalnızca askeri uzmanları liderlik pozisyonlarına atamak, eski rejimi kontrol altında tutmak ve yeniden örgütlenmesini istememekle suçlandı. Glavka Komiserleri, Sovyet liderliğinin Mokasei-Shibinsky'yi görevinden bırakmasını ve SG yerine koymasını tavsiye etti. Shamsheva. 6 Eylül 1918 Mokasei-Shibinsky, Sınır Muhafızlar Genel Müdürlüğü başkanı ve görevinden ayrıldı. Shamshev. Eylül 1918’te, Sınır Muhafız Konseyi, Sınır Muhafızlarını ortadan kaldırmak için Askeri Devrim Konseyi Konseyi başkanına dilekçe verdi. Sınır Muhafızlar Genel Müdürlüğü'nün tasfiyesini tamamlamak üzere Şubat ayında 15 1919’i tamamlaması talimatı verilen bir Geçici Tasfiye Komisyonu kuruldu. Böylece, Rus devletinin sınır muhafızlarının devrimi öncesi ve ilk yılların devrim tarihi sona erdi. Aynı zamanda, Sovyet döneminde sınır muhafızlarının ve sınır birliklerinin cesetlerinin gerçek oluşumunun meydana geldiği ve devlet çıkarlarının korunmasında gerçekten güçlü ve etkili bir araç haline geldiği belirtilmelidir.