Râfızıylik
Râfızıylik:
Şiiliğin bir koluna verilen addır. Şiilik Hz.
Ali'nin yandaşlığı anlamına gelir. Bunun yerine Anadolu'da ve Suriye'de
Alevîlik sözcüğü de kullanılır. Anadolu'da Hz. Ali'yi bir sembol olarak
benimsemiş bulunan Mazdehistlerle, Suriye'de Nusayrîler, Müslüman halk
tarafından Alevî adı altında anılırlar.
Tarih metinlerinde (Alinin taraftarları)
anlamında Şi'a'tu-Ali tabiri çok geçer. Fakat Şiiliğin o kadar çok
fraksiyonları vardır ki bunlardan bazılarının inanç ve görüşleri arasındaki
uçurumlar, Sünnilerle en sapkın Şiilik kampı arasında bulunan açıdan daha küçük
değildir. Nitekim Şii fırkalarından Zeydiler ve İsna'aşerîler de aynen sünniler
gibi Gulât-ı Şia'yı tekfir ederler. (onları kâfir sayarlar.)
Bunlardan ilk Râfızıyler, (Yani Hz. Hüseyn'in
torunu Zeyd'e halife olarak biat ettikten sonra etrafından dağılarak O'nu
rafzetmiş, red edip yalnız bırakmış olanlar) bu şekilde adlandırılmışlardır.
Aslında bunlar müslümanlar tarafından küfürle damgalanmış bir fraksiyon
değildir. Bununla beraber müslümanlar, Gulât-ı Şi'a (yani aşırı şiiler)
olarak İslamdan kopan grupları yine Râfızıy adı altında dışlamış ve onların
küfrüne hükmetmişlerdir.
Şii mezheplerinden hangilerinin Gulât olduğu,
söylentilere dayanılarak belirlenemez. Bu konuda çok dikkatli olmak gerekir.
Nitekim birtakım farklı yorumlarıyla Ehl-i sünnetten ayrılan nice şiiler
vardır ki İslam onları da kucaklamaktadır. Ancak Hz. Ali'yi ilahlıkla ya da
peygamberlikle niteleyen, Kur'an gerçeklerini inkâr eden onları batınî
yorumlarla çarpıtan Rafıziyler vardır ki bunlar kâfirdir.
[1]
[1]
Ferit Aydın, İslamda İnanç Sistemi, Kahraman Yayınları: 59.