“Kötü Adamlar” dan kaçınmak. Bir Kadının Yemen'e Tehlikeli Gezisi.
Bir gün, daha önce hiç orada bulunmamış insanların tüm olumsuz medyalarından, haberlerinden ve görüşlerinden bıktım, yeterli olduğuna karar verdim. İnternete gittim ve sınırdan geçip anakarayı keşfetmeme yardımcı olmak için Yemen'de bir yerel buldum. Sarı saçlı, yeşil gözlü bir kadın olmama ve fiziksel anlamda “karışmak” için tamamen dezavantajlı olmasına rağmen, Orta Doğu'da yaşadığım zaman sadece Arapça konuşma yeteneğine değil, aynı zamanda büyük bir takdire de izin verdi. Arap kültürü için.
Başlangıçta yalnız kalmayı amaçladım, ancak seyahat planında planlanan Sokotra Adası'nı ziyaret etme sözü ile kısa süre sonra kendimi ve 53 yaşındaki annemi yanıma Umman'a uçağa bindim. Yemen'e yapılan tüm uçuşlar uzun zamandır iptal edildi, çünkü çatışma 2015'te en kötüsü için bir dönüş yaptı ve bu ülkeye erişim kazanma umudumuz Umman'dan karadan sınır geçişi oldu.
Plan basitti. Anakara Yemen'de 5 gün geçirin. Seiyun'dan Sokotra Adası'na uçun (SADECE havaalanı ve hala oraya uçmak isteyen havayolları) ve sınırın ötesinde Umman'a kadar uzun bir yolculuk için Seiyun'a geri dönmeden önce Sokotra'da 5 gün geçirin. Kolay.
Sınırı Yemen'e geçiyoruz ve yolculuk için Rehberimizle buluşuyoruz. Bize bir çanta siyah elbise veriyor ve teröristlerin ya da “kötü adamların” dediği gibi görmekten kaçınmak için tam burka ve niqab giymemiz gerektiğini söylüyor. Seiyun'a doğru uzun, uzun, UZUN sürüşe başlıyoruz. Oraya ulaşmak iki gün sürer.
Seiyun yolunda 40'tan fazla askeri kontrol noktası tarafından durduruluyoruz. Annem ve ben, her kontrol noktasından önce gözlerimize fazladan bir örtü koymak ve keşfedilmemek için kendimizi tamamen örtmek için 3 saniyelik bir uyarı var. Askeri görevliler şoförümüzü ele geçirip arka koltukta bir çift hanımefendiyi fark ettiğinde, bizi fazla güçlük çekmeden ileriye doğru sallıyorlar. Askeri kontrol noktaları Makineli Tüfekler, taretler, zırhlı araçlar ve kurşun geçirmez yelek giyen tüfekler taşıyan adamlarla iyi bir şekilde donatılmıştır. Adil olmak gerekirse, şehrin sokaklarında yürüyen hemen hemen her insanın omzunda bir tüfek var. Burada işler böyle görünüyor…
Seiyun'a ulaşıyoruz ve bölgede bizi arayan potansiyel casusları karıştırmaya çalışmak için karıştırıyoruz. Aktif terörist bölgelerdeyiz ve keşfedilmemiş kalmamız hayati önem taşıyor.
Yemeklerimiz sırasında rehberimiz, kendimizi küçük bir odada kilitleyebilmemiz ve kendimizi açığa çıkarabilmemiz için bir “aile tarzı” restoran aramalıdır. Bu Yemen'de çok yaygındır ve kadınların niqablarını çıkarmasına ve serbestçe ve rahatsız etmeden yemesine izin verir. Bu odalarda izin verilen tek kişi yakın aile üyeleri ve bizim durumumuzda rehberdir. Yemen gıda bazı şimdiye kadar yedim en iyi gıda ve her yemeğin sevdi.
Biz iki gün Hadhramaut keşfetmek için harcamak ve kesinlikle şaşırtıcı. Çamur evleri, manzara, serbestçe dolaşan develer, çekiciliğe katkıda bulunuyor. Ülkenin güzelliğine hayran kaldım ve mevcut durumla ilgili Rehberimizden bize paylaşılan korku hikayelerine daha da hayran kaldım.
Bu ülkeyi keşfederken birçok şey öğreniyoruz. Hiçbiri googled olamaz. Bunların hepsi pek çok yönden çok hareketli ve kişiseldi. Biz bayanlar dolu bir ev ile bir evde kalmak kaldı ve (Neyse ki!) Onlar bize geleneksel kına ile dekore ederken gece boyunca kadınlara konuştu benim Arapça tam dişli başladı. Yaşamlarını öğrendik, konuştuk, güldük ve gecenin geç saatlerinde birbirleriyle iyi fotoğraflar paylaştık.
Rehberimiz Yemen'deki durumun gerçeklerini açıklarken, gün içinde erkekler sırayla bizi dolaştılar.
Yemen halkı son derece cömert, komik, kibar, sıcak ve misafirperverdi. Büyük bir espri anlayışı ve üzerimizde (yeni Amerikan aileleri) çok güçlü bir koruma duygusu vardı. Güvenliğimizi çok ciddiye aldılar ve bizi (çoğunlukla) tehlikeden uzak tuttular.
Sokotra Adası gündemin yanındaydı, ancak 4. günümüz Anakara'da bunun bir “gitme” olduğunu öğreniyoruz. Bir B Planına katılıyoruz, ancak yerel bir balıkçı teknesinde sadece bizimle bayanlar arasında bir korsan-deniz geçişi riskinin olmayacağına karar veriyoruz. Ertesi gün “kötü adamlar” tarafından keşfedilmeden önce sınır için çılgın bir çizgi yaparız.
Birçoğu, şu anda bir krizle karşı karşıya olan bir ülkeyi ziyaret etmek için neden kendimizi riske atacağımızı merak edebilir. Şahsen, çatışma olmayan ülkelerde evlerinde nasıl güvenli bir şekilde oturan insanların yargıları geçebileceğini veya ailelerin ve çocukların, ebeveynlerin ve kocanın ve eşlerin her gün yüzleşmek zorunda olduklarını görmezden gelebileceğini merak ediyorum. Belki de kendimi beş gün riske attım. Ama her gün risk altındalar.
Hiç kimse Yemen'i ziyaret etmemeli, en azından uzun bir süre değil, belki de hiçbir şey yapmamak çözüm de değil.
Yayınlanan 22-04-2020