Çeşitlerinden sadece 7’sinin lezzetlerinin basit bir karşılaştırması, erik türünü belirlemeye yardımcı olacaktır. Aynı zamanda, meyvelerin şu veya bu kültür tarafından ne kadar büyük verildiğini bilmek önemlidir. İnsanların yanı sıra onlarca bahçe sakini de bu meyvelerin tadını çıkarıyor. Bu cinsin bazı bitkileri korkunç hastalıklara karşı hassastır..
Tat tomurcukları en öngörülemeyen uzmanlardır
Her konuda aynı zevke sahip iki yoldaş bulmak zor. Bazıları tatlı şeyleri sever, diğerleri – ekşi ve yine de diğerleri – nötr. İnsanlığın geri kalanı bu üç boyutu birleştirmeyi sever. Aynı zamanda, meyvenin sululuğunu veya hamurunun olağandışı kuruluğunu takdir edenler var. İlk seçenek reçel veya komposto yapmak için, ikincisi ise kurutmak için uygundur. Çocuklar ise taze erik yemek isteyeceklerdir. Böylece, bahçıvanın dikkatine 7 harika çeşidin bir açıklaması sunulur:
- Joyo. Büyük meyveler mumlu bir kaplama ile kaplanır ve 50 ila 70 g ağırlığındadır, şekli ovaldir ve rengi koyu mordur. Pulpa yoğun bir yapıya sahiptir. Alışılmadık bir tatlılık ve zıt ekşilik kombinasyonu ile cezbeder.
- “El Dorado”. Parlak bir yüzeye sahip hafif düzleştirilmiş yarım küreler, koyu kiraz rengiyle şaşırtıyor. Her biri 60-80 gr ağırlığındadır. Tadı biraz “Ugorka” yı andırıyor, sadece daha aromatik ve narin kavun notaları var. Erken olgunlaşma olarak kabul edilirler, bu nedenle hasat Eylül ayında düşer..
- “Amer”. Kemik onlardan kolayca ayrılır. Parlak sarı hamur, tatlıların tadıyla sınırlanan, sofistike olmasıyla ünlüdür. Meyve yanlardan basıktır ve ayrıca mumsu bir kaplamaya sahiptir..
- İmparatoriçe. Yaban arıları onunla ziyafet çekmeyi sever, bu yüzden onlardan önce hasat etmek için zamanınız olmalıdır. Meyvenin yoğun dokusu ile birlikte hafif ekşi tonlar hissedilir. Ancak bu inceliği yemek için iyi dişlere ihtiyacınız var çünkü çok sert..
- “Sarı Afaska”. Büyük bir meyvenin kütlesi yaklaşık 76 g’dır, kendisi soluk hafif bir kaplama ile sarıdır. Eriklerin narin dokusu, ağızda kalan tatlı tadıyla uyum içindedir. Elastik cilt bile bu ikiliyi bozmaz.
- “Sütunlu”. Her numuneyi tartarken, ölçekler sonucu 63-80 g olarak gösterir.Bordo “paketlemenin” arkasında, ısırıldığında sızan lifli, ancak çok sulu bir hamur vardır. Aynı zamanda, hayal edilemez bir zıtlık oyunu hissedilir: ekşi ve tatlı. Yine de ekşilik hakim.
- “Şeftali”. Bunlar küçük, 4-5 cm çapında, yaklaşık 40-50 g ağırlığındaki meyvelerdir.Tabii ki, içlerinde diğerlerinde olduğu kadar sulu değildir. Ancak olgunlaşmış, yulaf lapasına benzer.
Meyvenin tadının güzel olması için bir süre bekletmeniz gerekir. Sonuç olarak, içindeki şeker içeriği artacak ve daha tatlı olacaktır..
Bu basit özellikler, bahçıvanın ve ailesinin en sevdikleri ve eşsiz erik çeşidini bulmasına yardımcı olacaktır. Sonuç olarak, komşular ve tüm akrabalar için mükemmel bir reklam yapacaklar ve bu da aile bütçesini bozuk paralarla dolduracak..