Çakıcı daha pek küçük bir yaşta iken zulmün en doğru ve en hakiki bir düşmanı kesilmişti. Köy mütegallibeleri, onun nefretle gördüğü ve görmeye tahammül edemediği en fena insanlardı. Fakirler arasında, onların dertlerini dinlemek ve o dertlerden topladığı elemleri, kederleri kalbinde bir gün intikam ile mübadele edebilecek bir varlık olarak saklamak, en büyük zevki, en büyük saadeti idi. Fakirlere yardım etmek isterdi, fakat kendisi de fakirdi.