Aynada kendime bakıyorum. Anne olmuşum ey dünya! Kendime inanamıyorum. Daha dün baba ocağında kaygısız bir hayat sürüyordum. Ne zaman büyüdüm? Nasıl evlendim? Hangi adımları attım da bu ülkeye geldim? Hep bir muamma. Sanki hayatımı buzlu bir camın ardından izliyorum.
Şimdi yan odada küçücük bir beden yatıyor. Minik dünyasında kimbilir kaçıncı uykusunu uyuyor? Rüyasında neleri görüyor? Beyaz teni benden, uzun-kıvrık kirpikleri babadan. Elleri de sana benziyor diyorlar. Uzun ve etli parmaklı… Bu bebek gerçekten benim mi? Ben ne zaman anne oldum ey dostlar?
Devam