Albrecht Dürer Nürnberg’de 1471 yılında dünyaya geldi.Dürer bir süre babasının dükkanında çizim işlerinde çalıştı. Daha sonra Nürnbergli ressam Michael Wolgemut’un atölyesinde resim dersleri aldı. 1490'da ilk yağlıboya eseri olan babasının portresini yaptı. O yıllarda sık sık seyahat ederek Basel, Alsace ve Felemenk'te bulundu. "Aziz Hieronymus Aslanı İyileştiriyor" adlı ilk ağaç baskısını Basel'de yaptı. 1493/94 yıllarında kısa süre Strasbourg'da kaldı. Sonra Basel'e döndü.Strasbourg'dayken, parşömen üzerine yaptığı kendi portresiyle ilk başyapıtlarından birini verdi(1493). Yine Strasbourg'dayken küçük boyutlu dinsel resimler de yaptı. 1491/92 yıllarına tarihlenen ve bir desen çalışması olan Başı Sarılı Oto- Portre ise, onun sanatsal üretimindeki malzeme ve teknik zenginliğinin erken gelişimini işaret ettiği kadar, portre ve özellikle oto-portre konusuna duyduğu ilgiyi yansıtmaktadır. Dürer,Avrupa seyahatinin sonraki iki yılında Colmar, Basel ve Strasbourg gibi önemli merkezlerde bulunmuş ve Basel ve Strasbourg’da bir süre kitap resimleyicisi olarak çalışmıştır. Bu uzun seyahat, onun mesleki birikimini ve deneyimini arttırmış ve önünde yeni ufuklar açmış olmalıdır. 1494 yılında Nüremberg’e geri dönmüş ve kentin tanınmış ve eski ailelerinden birisinin kızı olan Agnes Frey ile evlenmiştir. Aynı yılın sonbaharında, onu derinden etkileyecek bir sanat ortamının içine gireceği İtalya’ya, Venedik’e gitmiştir. Bu gezinin nedeni olarak, bu sırada Nüremberg’de her gün 100 kişinin ölümüne neden olan veba salgını gösterilmektedir. Ancak, bu dönemde pekçok kuzeyli sanatçı için İtalya’da klasik sanatın izlerini görmek ve İtalyan rönesansını incelemek bir gereksinim gibidir. Nedeni ne olursa olsun, genç Dürer açısından ilk İtalya ziyareti, eşi benzeri olmayan bir deneyim olmuştur. Venedik’te Mantegna, Pollaiuolo ve Lorenzo di Credi’nin eserlerinden kopyalar yapmış ve özellikle çıplak konusuyla ilgilenmiştir. Kısa süreli bu İtalya tecrübesi, onun sadece mesleki araştırmaları değil, hayat görüşü açısından da büyük önem taşıyacaktır. İtalya’nın onun üzerindeki etkilerinin boyutu 1498 tarihli Oto-Portre’de izlenebilmektedir. Bu resmi, Venedik ziyaretinin ardından yapmıştır. Şık kıyafeti, bakımlı saçları ve sakalıyla 27 yaşındaki Dürer, Rönesans portre geleneğine bağlı bir şekilde bir iç mekanda yer almaktadır. Arka plan duvarla sınırlıdır, ancak resmin sağ kısmında doğaya açılan bir manzara vardır. Burada, 15.yüzyıl Floransa resim geleneğine uygun bir şekilde, uzaklara doğru kıvrılan bir nehir ve Alp manzarası görünmektedir. Kendisini sağ kolu resmin alt köşesine dayanmış olarak ¾ cepheden gösteren Dürer, batı resim sanatı tarihinde kendi portresini yaptığı bilinen ilk sanatçılardan birisidir. Bakımlı ve şık bir İtalyan kentsoylusu görünümünde olması, onun kendisini çağdaşı kuzeyli sanatçılardan farklı bir statüde gördüğünü ortaya koymaktadır. Gerçekten de, Dürer çağdaşı Alman sanatçılardan farklı olarak, ortaçağ resim geleneğinden ayrılan ve İtalyan Rönesans resminden güç alan bir anlayışın Almanya’da yaygınlaşmasında çok önemli bir rol oynayacaktır. İtalya gezisinden çok hoşlanan Dürer,Venedik’te bulunduğu sırada Orta İtalyalı sanatçıların oymabaskılarını gördü. Floransalı ressam Antonio Pollaiuolo’nun eserlerinden etkilendi. Dürer, İtalya’dayken ayrıca “Hercules ve Stymphalis Kuşları” adlı yapıtını yaptı. 1490′ların sonları, Dürer’in eser verme sayısının arttığı yıllar oldu. 1497′de “Sampson ve Aslan”, 1498′de “Hercules ve Stymphalis Kuşları”‘ndaki Herakles’e benzeyen bir usluple “Dresden Altar Panosu” resminden başka aynı yıl bir tane daha kendi portresini yaptı. Aynı yıl bir başka yapıtı olan “Mahşer” adlı ağaç baskısını yaptı. 1499′da Oswolt Krel’in yarım boy portrelerini yaptı; aynı yıl Nürnbergli Tucher ailesinden üç aristokratın portrelerini yaptı. 16. yüzyıla girerken Dürer,birkaç resim daha yaptı. Bunlar; 1500 tarihli yeni bir “Kendi Portresi”, 1500-10 yılları arasında yaptığı “Meryem’in Yaşamı”, yine 1500 tarihli ve Nürnbergli Tucher ailesinden birini resmettiği “Genç Bir Adamın Potresi” Dürer’in bu dönemde verdiği eserlerden bazılarıdır. 1504′de “Adem ve Havva” adlı ünlü oymabaskısını yapan Dürer, aynı yıl öğrencilerinin de yardımıyla “Üç Kral Altarı” adlı resmini yaptı. Bu “Üç Kral Altarı” yapıtı, Dürer’in “Müneccim Kralların Tapıması”, “Davulcu ve Kavalcı”, “Eyüb ve Karısı” gibi resimlerinden etkilenmişti. 1505 sonbaharında 2. kez İtalya’ya giden Dürer, İtalya’da 1507 kışına değin kaldı. Zamanının büyük bir bölümünü Venedik’te geçirdi. Venedikli ressamlardan en çok Giovanni Bellini’den etkilendi. Orada iken birçok yapıt verdi. 1507′de İtalya’dan döndükten sonra Nürnberg’de gösterişli bir ev aldı. İtalya’dan döndükten sonra da resim yapmaya devam ederek İtalya’da geçirdiği deneyimlerden yararlanarak 2. bir “Adem ve Havva” (1507), “On Binlerin Şehit Olması” (1508), “Kutsal Üçlünün Tapınması” (1511) gibi resimlerden başka 1507-13 yılları arasında İsa’nın çektiklerini anlatan bir dizi bakır oymabaskı ve ağaç oymabaskı yaptı. Albrecht dürer 1518 yazında Augsburg’a gitti ve orada Martin Luther’le tanıştı. Sonraki yıllarında Luther’in sadık bir izleyicisi oldu. 1519′da I. Maximillian’ın ölümü üzerine görev süresi biten Dürer, 1520′de karısıyla birlikte Felemenk’e son kez gitti. Temmuz 1521′de karısıyla Nürnberg’e dönen Dürer, orada iken hastalandı. Ama resim yapmayı sürdürerek birkaç ünlü portresi ve ağaç baskı ve oyma portreler yaptı. En ünlü yapıtlarından olan “Dört Havari” yapıtını yine bu hasta döneminde yaptı. 6 Nisan 1528′de ölen Dürer, Nürnberg’de Johannesfriedhof’a (Yuhanna Mezarlığı) gömüldü. Albrecht dürer eserlerinin bir kısmı:On bir Hristiyanın Katledilmesi, Dört Büyücü, Doktor Rüyası, Bir Kadını Taşıyan Deniz Canavarı,Adem ile Havva, Müneccim Kralların, Tapınması, Genç İsa Doktorlar Arasında, Gül Çelenkler Şenliği, Kutsal Üçlünün Tapınması. Dürer’in ayrıca çeşitli konularda yazılmış üç kitabı ve bir de güncesi vardır.