

Cuma hutbelerinde neden sürekli iyilik, akrabaya yardım gibi konular bozuk plak gibi sürekli dönüyor? Zaten cumaya gelenlerin çoğu sadece cuma namazını kılıyorlar, bunların birçoğunun da adap terbiye öğrenebileceği yegane yerlerden biri hutbeler. Bir gün de cemaat halinde namaz kılmanın adabından bahsetsin imam. Ama yok, hep aynı muhabbetler, bu da kitleleri uyutma yöntemlerinden biri sanırım.


Abi çocukluğumdan beri cuma günleri camiye giderim. Cami gibi kutsal bir yerde bile adam 2 metre bacak açarak namaza duruyor, biraz daha açsa jimnastik olimpiyatlarına alacaklar. Herif gelmiş mesela, yanındaki adam sıkışıyor mu, umrunda değil. Öyle bir oturuyor ki mesela bağdaş kursan o kadar yer kaplayamazsın. Müftülük mü artık diyanet mi hazırlıyor bir hutbe de bundan bahsetsin be? Adam 30-40 yaşına gelmiş, camide bile başkasının hakkına tecavüz etmemesi gerektiğini öğrenememiş, bilmiyor. Anlatın işte bunları, işiniz nedir ya? Artık belki namaz kabul olmuyor ama cumada hutbeleri dinleme gereği bile duymuyorum, sürekli aynı şeylerden bahsediliyor, aşırı geniş soyut bir şekilde. Cami adabı diye bir şey var, biraz da pratik bunlardan bahsetsinler.
Din tartışması olmadığından konu açmanın sıkıntı olmaması lazım.