Katalan milliyetçiliği
Katalan milliyetçiliği, Katalonya için daha fazla politik özerklik veya tam bağımsızlığını isteyen siyasi bir harekettir.
Katalan milliyetçiliği Birinci Cumhuriyet'te (First Republic) başarısız olmuş İspanya içerisinde federal bir devlet kurma girişiminden bağımsız olarak düşünülür. Valentí Almirall ve diğer entelektüeller bu süreç içerisinde 19. yy'da yeni bir politik ideoloji benimsediler. Bu Katalan dilinin tanınmasına yardımcı olmak kadar özyönetimi de yeniden sağlamayı içeriyordu. Bu talepler 1892'de belirtilen Bases de Manresa'da özetlenmiştir.
Başlangıçta çok az destek gördü. Fakat bu Katalan milliyetçiliğinin ilk evreleri Amerika'nın son İspanyol kolonileri işgal etmesi ve topraklarına katması ile sonuçlanan Amerikan-İspanyol savaşından sonra destek kazandı. Bunun sebebi çoğunlukla İspanya'nın savaş sonrasında uluslar arası pozisyonunun zayıflaması ve Katalan ihracatının en önemli iki varış noktası olan Küba ve Porto Rico'yu kaybetmesidir.
Modern Katalan milliyetçiliğinin çeşitli biçimleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Geniş bir politik hareket kendisine mevcut siyasi senaryolar içerisinde farklı tanımlar bulabilir. Başlıca Katalan partilerinin çoğunluğunun Katalancılığı belli ölçülere bağladığı halde bazıları bağımsızlar olarak etiketlenmeyi reddetmişlerdir.
Katalan partilerinin ulusal istekleri de farklılık göstermektedir.
Başlıca iki Katalan partisi Katalan Ülkesi fikrine olan bağlılıklarını farkı yollarla ve yoğunlukta göstermiştir. CiU için konu partinin günlüğündeki ana maddelerden biri değildi, buna rağmen federasyon Valensiya partisi BNV, Mayorka Sosyalist Partisi ve Mayorka partisi UM ile uzun soluklu bir iş birliği yapmaktan memnundu. Bunun aksine Esquerra Republicana de Catalunya partisi, partiyi Roussillon, Balear Adaları ve Valensiya'ya(özerk topluluk) doğru genişleterek daha önemli adımlar atmıştır.