Çocuklarda okul korkusu
Okullardaki ilkokul öğrencilerinin 6-10 yaş arası çocuklar olduğu bilinmektedir. İlköğretim, çocukların okulda gelecekteki eğitimini şekillendirmede önemli bir rol oynar ve bu eğitim sırasında her ebeveynin, öğretmenin ve psikoloğun ana görevi, bu süreci çocuğun zihinsel gelişimi için olabildiğince verimli ve güvenli hale getirmektir.
Yani, okul öncesi çocukların anaokulundan okula geçişi, sosyal statüleri değiştikçe, onlar için yeni bir dönem başlar, anaokuluna ilişkin daha fazla gereksinim ve görev bulunması okula adaptasyonlarında bazı zorluklar yaratır.
Bu nedenle, çoğu çocuğun bu sürece adapte olurken bazı korkuları, fobileri, kafa karışıklıkları vardır ve bunları zamanında tespit etmek ve ortadan kaldırmak önemlidir.
Okuldan korkan çocuklar sosyal iletişimde zorluk çekerler ve yüksek düzeyde kendinden şüphe ve utangaçlığa sahiptirler. Bu tür çocuklar yalnız bir yere gitmek veya ebeveyn katılımı olmadan hiçbir şey yapmak istemezler.
Bir çocuğu okul korkusuyla kınamak, korkuyla korkunun üstesinden gelmek, korkuyu sık sık tartışmak imkansızdır. Okuldan korkan çocuklar okula gitmek, ağlamak, sinirli olmak istemez ve sıklıkla karın ağrısı, baş ağrısı, kusma ve halsizlik gibi semptomlar yaşarlar.
Bu belirtiler, okul başlamadan kısa bir süre önce maksimum seviyelerine ulaşır. Çocuklar okula gitmeden önce, bu konuda bilgilendirilmeli ve okulu tanımalıdırlar. Aşağıdaki kural okul korkusunun biçimine ve kaynaklarına göre de gruplandırılabilir.
- Okuldaki “öğretim süreci” sırasında ortaya çıkan korkular – görevin değerlendirilmesi, öğretmenin gündemdeki görüşleri, görevlerin yerine getirilmemesi, hata yapma korkusu;
- Okulda “rejim korkusu” – zamanında okula gelmeme, okula geç kalma korkusu, hastalık nedeniyle okula gitmeme, tatilden sonraki ilk gün, dersin sonunu duyurmak için zili çalma, sınıfta yalnız kalma korkusu;
- Okuldaki nesnelerin korkusu – merdiven, bodrum, doktor ofisi, spor salonu, yemek odası, müdür odası, dişçi ofisi, vb.
- Ders sırasında “hata yapma” korkusu – yönetim kurulunun önünde durmak, öğretmenin dersin açıklamasını, öğretmenin açıklamalarını, öğretmenin ve velilerin kınamasını, cezaları, yeni öğretmeni anlama;
- Çocukların “öznel” nedenlerinden, yani çocuğun etrafındaki insanlardan kaynaklanan ve doğrudan bir korku kaynağı olarak kabul edilen korkular – öğretmenler, ebeveynler, müdürler, doktorlar, büyük çocuklar, bakıcılar, gardiyanlar, vb.
Bu sorunlar zamanında belirlenmeli ve ele alınmalıdır, aksi takdirde ölüm korkusuna yol açabilirler.