Olay Kiev civarındaki çatışmaların en şiddetlendiği ve başkente giden yolların birer savaş alanına dönüştüğü bir sırada yaşandı. İşte Leonid'in güvenlikçi olarak çalıştığı bisiklet dükkanı da bu bölgelerden birindeydi.
Fakat bu olayda silahlı bir çatışma yaşanmadı. Video kayıtları tepeden tırnağa silahlı Rus askerlerin iki silahsız Ukraynalı sivili öldürdüğünü ve sonra da dükkanı yağmaladığını gösteriyor.
Olayların adım adım nasıl geliştiğini, güvenlik kameralarındaki kayıtlar, Leonid'in o gün telefonla aradığı kişilerin tanıklıkları ve onu kurtarmaya çalışan Ukraynalı gönüllülerin anlatımlarıyla örerek bira raya getirdik:Ruslar geliyor
Ruslar üzerine siyah boya ile Rus güçlerinin kullandığı V işareti çizilmiş ve Tank Spetsnaz yazılmış çalıntı bir minibüsle geldiler. Üzerlerinde Rus askeri üniformaları vardı ve ellerindeki silahları doğrultulmuş ve parmakları tetikte, yaklaştılar.
Leonid silahsız olduğunu ve tehdit oluşturmadığını göstermek amacıyla ellerini havaya kaldırarak askerlere doğru yürüdü.
Ruslar onunla ve patronuyla önce çitlerin ardından konuştular. Görüntülerde ses yok fakat herkesin sakin olduğu hatta sigara içtikleri görülüyor. Ardından Ukraynalılar geri dönerken Rus askerleri oradan ayrılıyor gibi göründü.
Fakat birden dönerek diz çöküp iki Ukraynalıyı yaylım ateşiyle arkalarından vurdular.
Dükkanın patronu hemen orada öldü ama Leonid bir şekilde sendeleyerek doğrulmayı başardı. Hatta kemerini çıkarıp bacağındaki yaranın kanamasını yavaşlatmaya çalıştığı görüldü. Sonra barakasına yönelerek yardım istemeye başladı.
Vasil Podlevskiy o gün hızla kan kaybeden arkadaşı Leonid ile iki kez konuşmuştu.
İlkinde Leonid, Vasil'e askerlerin sivilleri öldürmediklerini söylediklerini ama sonra ateş açtıklarını söyledi.
"Ona 'Yaralarını sarabilecek durumda mısın?' diye sordum. Bana 'Vasya kendimi buraya zor sürükledim. Her tarafım acıyor. Çok kötü gibi' dedi."
"O zaman ona dayanmasını söyledim ve yerel savunma güçlerini aramaya başladım."
Aradığı kişi savaştan önce klima satan bir esnaftı.
Savaş başlayınca gönüllü olarak yerel savunma gücüne katılan Saşa ve Kostya bana cep telefonlarından Rus tanklarının, mevzilerinin yanından geçişini içeren kayıtları gösterdiler. Savunma gücündeki görevleri, Rus ordusunun hareketlerine ilişkin bilgileri, daha ilerdeki Ukrayna ordu birliklerine iletmekti.
Leonid Pliats yaralandığında onlara tehlikeli E40 otoyolunu geçerek onu kurtarmaya çalışma görevi verildi. Bu otoyol bugün bile yanmış, tahrip edilmiş Rus tanklarının kalıntılarıyla, o günlerdeki çatışmaların şiddetini hatırlatıyor.
Leonid kan kaybederken, Rus birlikleri de hala bölgeden ayrılmamıştı.
Güvenlik kamerasının aldığı kayıtlarda ateş ederek içeri girdikleri bisikletleri hatta bir elektrikli scooter çaldıkları, müdürün odasında etrafı karıştırdıkları, buldukları viskiyi içtikleri görülüyor.
Saşa ve Kostya, Leonid'in ölümle yüz yüze olduğunu bilmelerine rağmen sayıca ve donanım olarak güçlü olan Rus askerlerinin ayrılmasını beklemek zorunda kalıyor.
Saşa "Onunla telefonda konuştuk, rahatlatmaya çalıştık. Ona 'yaşayacaksın, hepsi geçecek' dedik" diyor:
"'Geliyoruz' dedik. Belki onu rahatlatmıştır bu. Belki. Fakat yanına gidebildiğimizde ölmüştü."
Öldürülen iki sivilin bedenlerini alıp ayrılırken bile bir Rus tankı geçtiği için saklanmak zorunda kaldıklarını anlatıyorlar.
Bu cinayetleri işleyen kişiler hakkında haddinden fazla kanıt var. Video kayıtlarını en ince detayına kadar inceledik ve Leonid ile patronunu öldüren Rus askerlerinden birinin yüzü gayet açık bir şekilde görülüyor.
Askerler uzun bir süre sonra kameraların çalıştığını fark edip birini parçalıyor.
Görüntüleri Kiev Emniyet Müdürü'ne gösterdik. Bize, Rus güçlerinin bölgeden geri çekilmesinden sonra yol boyunca tümü sivil 37 kişinin cesedini bulduklarını söyledi.
Savcılık da Leonid ve patronunun öldürülmesini kayda geçirdikleri 10 binden fazla olayla birlikte, muhtemel bir savaş suçu olarak incelemeye aldıklarını doğruladı.
Leonid'in kızı Yulia Androşçuk "Babam asker değildi. Emekliydi. 65 yaşındaki bir insanı öldürdüler. Ne için?" diye soruyor.
Ülke dışında olan Yulia babasını savaş yüzünden hala toprağa verememiş.
"Çok çok öfkeliyim, kederliyim ve korkuyorum. Kahrolası Ruslar o kadar kontrolden çıkmış ki bundan sonra yapabileceklerinden korkuyorum" diyor.
Yulia babasını öldürenlerin bir gün bir şekilde yargılanmasını umuyor. Şu anda istediği ise insanların babasına yapılanları öğrenmesi ve zulmün son bulması.