Gazetelerde ölen askerlerin karılarının tabutlar üzerine kendilerini örtü ettikleri o fotoğrafları her gördüğümde düşünürüm: bu kadınların hayatlarına ne oluyor? Kimisi hamile, kimisinin avucunda çocuk elleri, etraflarında anne babaları, kaynanalar, kayınpederler, kardeşler, teyzeler, kocanın ailesi… Bu kadın bir daha evlenir mi? Bir başka erkekle mutlu bir yaşam kurmaya çalışır mı? Yoksa kanla şerbetlenmiş kutsal evliliğin içinde acılı Meryem’e mi döner? “Şehit” dulunun yeniden hayat kurma hakkı var mıdır? Ailesi ya da kocasının ailesi mesela 25 yaşında dul kalmış bu kadını şehit dulu mertebesinde en yüksek kaideye oturturken, başka erkeğe gitme ihtimaline, isteğine karşı, bir azizeden gelen ahlaksız teklife ne derler? Balkonlarına şehit kocası hatırasına bayrak asan komşular, bu kadını bir erkekle görseler, güldüğünü, yeniden hayata karıştığını seyretseler dedikodusunu ederler mi?
Bir genç kadın kocasını askere yollayıp da cesedini geri alınca, ulaştığı yarı-ruhani basamakta kaç kere ve kaç yıl tapınılmayla cezalandırılmalıdır?