DealBook bülteni, her hafta sonu tek bir konuyu veya temayı inceleyerek, iş dünyasında önemli bir konunun daha iyi anlaşılmasını sağlayan raporlama ve analiz sağlar. Günlük bülteni henüz almadıysanız, buradan kaydolun .
New York Üniversitesi Stern Business School’da profesör ve Kara Swisher ile birlikte “Pivot” podcast’inin ortak sunucusu Scott Galloway, herkesin bildiği gibi açık sözlüdür. Salgına karşı federal tepkiyi “bir dolandırıcı” olarak nitelendirdi ve Elon Musk’ın Twitter’ı satın alma teklifine soğuk su döktü ve Mark Zuckerberg’i “dünyanın en güçlü, tehlikeli insanı” olarak nitelendirdi.
Pandeminin başlarında, toplumumuzdaki ve ekonomimizdeki önemli değişiklikleri açıklamaya çalışmak için 1945’ten günümüze krizlere bakarak bir kitap yazmaya başladı. “Adrift: America in 100 Charts” kitabının sonbaharda piyasaya çıkmasından önce DealBook, Bay Galloway ile araştırması sırasında Amerika hakkında neler keşfettiği ve nereye gittiğimizi düşündüğü hakkında konuştu.
Konuşma, netlik ve uzunluk için düzenlendi ve kısaltıldı.
Kitabınız, durgunluğun derinliklerinin bir start-up başlatmak için harika bir zaman olabileceğini öne sürüyor. Piyasalardan ve Fed’den gelen tüm uyarı zilleriyle birlikte, insanlar girişimci olarak mı düşünmeli?
Kanıtların gösterdiği şey, aslında bir iş kurmak için gerçekten iyi bir zaman. Bir durgunlukta bir iş kurduğunuzda, daha ucuzdur – emlaktan çalışanlara ve teknolojiye kadar her şey daha ucuzdur. Kulağa biraz mantıksız geliyor, ancak durgunluk sırasında bir iş kurmak, işin kalitesini erkenden test ediyor. Bu, savaştan geçmiş askerleri istediğinizde olduğu gibi – durgunlukta başlayan bir iş, bir durgunluktan kurtulursa, uygulanabilir bir iş olduğunu bir tür savaş testi yapar. O zaman arkanda iyileşme rüzgarları var.
Ve bir durgunluktan çıkan şirketler ve tüketiciler, satın alımlarını yeniden değerlendiriyor ve yeni fikirlere ve yeni satıcılara çok daha açık.
Bir durgunluktan bahsetmişken, Silikon Vadisi’nin bunun diğer tarafında nasıl görüneceğini düşünüyorsunuz?
Son 13 yılda yaşadığımız gibi bir boğa piyasasında sahip olduğunuz şey, pazarın büyümeye olumlu tepki vermesi ve sabit bir klipte üst sıranızı artırabildiğiniz sürece, pazar, temelde Netflix’i modelliyor. ve Amazon, bunu beğendiğimizi ve şirketin değerini artırmaya devam ettiğimizi söyledi.
Şimdi birkaç şey oldu: Uber gibi şirketler, sürdürülebilir bir işte kârlı olduklarını hayal etmek zor görünüyorsa – büyümeyle bile ve büyüdüler, hala kârlılıktan çok uzaklar – pazar bundan hoşlanmıyor. .
Twitter aslında tarihinde kazandığından daha fazla para kaybetti. Ve artan faiz oranları nedeniyle, finansman maliyeti – para kaybeden veya henüz kârlı olmayan şirketler – yükseliyor çünkü çok daha yüksek oranlarda borç para almanız gerekiyor. Ayrıca gelecekte beklediğiniz kazançlar çok daha yüksek oranda indirimli olarak geri alınır. Bazı büyüme şirketlerinde, nihayetinde değersiz olacak nakit akışlarını finanse etmek daha maliyetlidir. Onların öz sermaye değerleri burada ve şimdi kesinlikle dövülüyor.
Bu şirketlere ne yapmalarını tavsiye edersiniz?
Sihirli değnek yok. Maliyetleri kıstı. Maliyetleri düşürmeleri ve bazı durumlarda daha yüksek fiyatlara ulaşabilecekleri ve maliyetleri önemli ölçüde azaltabilecekleri bir iş modeli benimsemeleri gerekecek. Ve açıkçası, piyasayı kârlılığa daha erken ulaşabileceklerine ikna edin, çünkü kârlılığa giden bu pisti finanse etme maliyetleri çok daha fazla arttı. Dolayısıyla, kârlılığa ulaşmak için gereken mesafenin, pistin daha kısa olduğunu göstermeleri gerekiyor. Temel olarak, kârlılığa giden daha kısa bir yol için büyümeyi takas etmek zorundalar. Piyasa onlara bunu söylüyor.
Kitabınızda, her ekonomik yükselişte, eşitsizliği çözeceğimize dair bu iyimserliğin nasıl olduğuna bir göz atıyorsunuz. Ama hep yetersiz geliyoruz. Neden? Niye?
Refahı ilerleme ile karıştırıyoruz. Ve muazzam, sarsıcı, eşi görülmemiş bir refah yarattık. Bence yanılgıya düştüğümüz yanlış ya da efsane – ekonomik olarak refah olduğu zaman, GSYİH büyür, bu bir ulus için ilerlemeye dönüşecektir.
İlerleme ile ne demek istiyoruz? Bence safra – ve bu benim kitaptaki ilk bölümüm – sağlıklı ve gelişen bir orta sınıf. Bir ulusun jeopolitik gücü, refahı, demokratik gücü, genellikle orta sınıfının ne kadar müreffeh olduğunun bir fonksiyonudur.
Şimdi Amerika’daki mesele -ve Avrupa bunu daha az yapıyor- Amerika’nın orta sınıfın serbest piyasa ekonomisinin doğal olarak meydana gelen bir nesnesi olduğuna dair bu mite inanmış olması ve inanmamasıdır. Orta sınıf bir kazadır. Ekonominin bir sapkınlığıdır.
Ekonomi iyi giderse orta sınıfın kendini yenileyeceğine dair sürekli bir kanı var. Bu doğru değil. Tüm ekonomi tarihinde zamanla olan şey, zenginlerin hükümeti silahlandırması, vergileri düşürmesi, rekabete direnmesi – en büyük, en güçlü şirketler kendilerini sağlamlaştırıyor ve sonunda orta sınıfın erozyonu ile karşılaşıyorsunuz. Sonunda gelir eşitsizliği ile karşılaşırsınız. Gittikçe daha da kötüleşiyor ve sonra aynı şey gelir eşitsizliği için de oluyor. İyi haber şu ki, gelir eşitsizliği bu seviyelere ulaştığında her zaman kendi kendine düzeliyor. Kötü haber şu ki, kendini düzeltme mekanizmaları savaş, kıtlık ve devrimdir.
İster asgarî ücret veya sendikaların desteği, ister mesleki eğitim, ister ücretsiz eğitime erişim veya düşük maliyetli eğitim olsun, güçlü bir orta sınıf sağlamaz ve ona yatırım yapmazsanız, bir varlık olarak orta sınıf ortadan kalkar. Ekonomi iyi olduğu sürece orta sınıfın da iyi olacağı düşüncesine düştük. İkisi mutlaka bağlantılı değildir.
Çok fazla pandemi dönemi teşvikinin ekonomi üzerinde kötü etkisi olduğu konusunda erken uyarıda bulundunuz. Neyi farklı yapmalıydık?
En az 7 trilyon dolar harcadık – ama bu, ekonomiyi büyük ölçüde canlandırabilmemiz için yoksullara biraz somun ekmek attığımız ve sirkler verdiğimiz bulut örtüsünden başka bir şey değildi. Paranın çoğu piyasaya girdi ve dolar hacmine göre gayrimenkul hisselerinin yüzde 90’ına kim sahip? En yüksek yüzde 1. Küçük işletmelerin kurtarılması olan PPP, zenginlere verilen bir hediyeden başka bir şey değildi. Amerika’daki en zengin grup, bekleyin, küçük işletme sahipleri. Yandaki milyonerin bir araba yıkama yeri var.
Bu, Covid’in kirli sırrıdır. İlk yüzde 10’daysanız, en iyi hayatınızı yaşıyorsunuz demektir. Sizin için Covid, ailenizle daha fazla zaman, Netflix ile daha fazla zaman anlamına geliyordu – ve stokunuzun hızlandığını gördünüz.
7 trilyon doları ekonomiye akıttığınızda ve ardından bunu bir savaş ve tedarik zinciri patlamalarıyla birleştirdiğinizde, şimdi açık görünüyor: Çok az ürün peşinde koşan çok fazla dolarımız var. Ve elbette enflasyondan en çok zarar görecek olanlar da minderleri olmayan insanlar. Kesinlikle abarttık.
Uzun zamandır kripto konusunda şüphecisiniz ve şimdi gerçek bir çöküş görüyoruz. Sizce bundan sonra ne olacak?
Bulduğumuz şey, tüm bu güvenilmez ekonomi mantrası, bu yeni aktörlerin çoğuna güvenmemeliydik.
’99’da bile internetin pek çok kullanım durumu vardı – Amazon’dan CD ve kitap satın alabilirdiniz. Yahoo’da gerçek zamanlı haberler alabilirsiniz. Günlük tüketicileri etkileyen blok zincirinden kullanım örnekleri bulmak daha zordur. Bence uzayın muazzam bir gevşemesini veya kaldıracının kaldırılmasını görüyorsunuz – ve sanırım bir varlık sınıfı açısından eşi görülmemiş bir çöküşün ortasındayız.
Balona bakarsanız – önceki balonlarla karşılaştırırsanız, laleler, ’99 internet hisseleri, konutlar, Japon hisseleri – buradaki artış daha olağanüstüydü. Buradaki hızlanma, diğerlerini mahcup veya mütevazı gösteriyor, bu da çarpışmanın eşit veya daha şiddetli olacağı anlamına geliyor.
Daha çok dava olacak. Ek düzenlemeler için daha fazla çağrı olacak. Yatırımcıların şöyle dediğini göreceksiniz: Düzenleyiciler neredeydi?
Kötü haber bu. İyi haber şu ki, muhtemelen reel ekonomi üzerinde fazla bir etkisi olmayacak. Şu anda tüm kriptolar sıfıra gitse bile, bunun Apple’ın değerinin yarısından daha az olduğunu unutmayın.
Ne düşünüyorsun? Bay Galloway’in tahminlerine katılıyor musunuz? Bize bildirin: [email protected]