- Majesteleri!
- Ne?
- Burnunu karıştırmak uygunsuz!
- Kral için her şey yolunda!
"Çarpık Aynaların Krallığı" filminden diyalog, 1963
Ve etrafta özgürlük olduğunda
Herkes kendi kralıdır!
Alexander Khazin. "Cain XVIII" (1963) filminden şarkı
- Ne?
- Burnunu karıştırmak uygunsuz!
- Kral için her şey yolunda!
"Çarpık Aynaların Krallığı" filminden diyalog, 1963
Ve etrafta özgürlük olduğunda
Herkes kendi kralıdır!
Alexander Khazin. "Cain XVIII" (1963) filminden şarkı
Öykü Rus liberalizmi. "VO" sayfalarında yorumlarda sık sık tartışmalar var, yazarları büyük bir zevkle, ama aptalca bir akılla birbirlerine tarafsız nitelikte çeşitli etiketler kalıyor, görünüşe göre bu ya da bu makalenin yazarına ya da rakibine sorun çıkardıklarına inanıyorlar. Aslında durum bu değil. Kırıcı sözlere gelince, Jack London'ın "Hearts of Three" hikayesinin kahramanı Çinli Yi Pun'ın görüşüne atıfta bulunmaya değer. Ayrıca anonim eleştirmenlerin görüşlerinin pek bir değeri yok. Etiketlere gelince, bugün en popüler olanlardan biri "liberal". Kelime, "özgür" anlamına gelen Latin liberallerinden geliyor. Açıktır ki ülkemizde liberalizmin ne olduğu ve tarihinin ne olduğu hakkında ayrıntılı olarak konuşmak için her türlü neden var. Bu nedenle Rusya'da liberalizmin tartışılacağı bir dizi makale planlanıyor. Ve bu, bu dizinin ilk makalesi. Pekala, popüler çocuk filmlerinden çekimlerle resmedilecek. Dedikleri gibi, masal bir yalan, ama içinde bir ipucu var!
Ancak liberalizmin kendisi ve tarihi hakkında konuşmadan önce, orada çok öğretici anlar olduğu için yakın geçmişimize dönelim. Şunu hatırlayarak başlayalım: "Aristoteles'in sözde tanımladığı en eski" Zalimler Yasası "ndan alıntı yapmanın zevkine dayanamıyorum" (bunu Bertrand Russell'ın "Batı Felsefesi Tarihi" nde buldum).
1. Değerli ilerlemeye izin vermeyin. Hatta onları çalıştırabilirsiniz.
2. Ortak yemekleri yasaklamak (modern bir şekilde konuşmak, toplanma özgürlüğünü ortadan kaldırmak).
3. Casuslar içeriyor.
4. Gelecek için daha iyi bir yaşam vaat edin.
5. İnsanları her zaman meşgul edecek kamu tesisleri inşa edin.
6. Bir savaşı sürdürmek (veya buna hazırlanmak), çünkü bu durumda halkın otokratik bir lidere ihtiyacı var. Ayrıca savaşa hazırlanmak, küçük bir savaş açmak ya da insanları büyük bir savaş tehdidiyle korkutmak her zaman çok karlı. O zaman yetkililerin tüm yanlış hesaplamaları ve eksiklikleri, kolaylıkla savaş tehdidine bağlanabilir.
(Ukrayna SSR N. Amosov Bilimler Akademisi Akademisyeni'nin "Gerçekler, idealler ve modeller", "Bilim ve Yaşam" dergisinin 5, 1989 tarihli makalesinden.)
"Ajan 214, Prenses Milada'nın çeyiz sorununun Kraliçe Vlasta ve kraliyet başbakanı tarafından nasıl çözüldüğünü Kral Cain XVIII gizli polis şefine bildiriyor:" Sevgili kralımıza kırk bin, saygın başbakan da kırk ve ... gizli polis şefinin ihtiyaçları için yirmi bin! " ("Cain XVIII" (1963) filminden bir kare
Şimdi 90'lara hızlıca gidelim ve o zamanlar popüler olan "etiket" i hatırlayalım: "kırmızı-kahverengi". Peki, kim "kırmızı", açıklamaya gerek yok ama "kahverengi" kim? Sence bizim "faşistlerimiz" mi? H-e-e-t! Bu, komünistleri suçlayan, ancak yine de onlarla ortak bir "umacı" olarak birleşen Zhirinovsky taraftarlarının adıydı. Bunu kim icat etti ve bu aptal etiketi halkın bilincine taşımayı nasıl başardınız? Ama başardım ... Kök salmamasına rağmen çok tuhaf görünüyordu. Bir tür yılan ve kirpi melezi ...
Ve hükümetin de ideolojiye güvenmesi gerekiyor. Resmi olarak iptal edilse bile onsuz yaşayamaz. Ayrıca sahne olarak hizmet etmek için sosyal kurumlara ihtiyacı var. Ve 90'larda, toplumumuz meslektaşlık fikrini aktif bir şekilde teşvik etmeye başladı! Rus halkının, ülkemizdeki her şeyin katedralin içinden geçtiği ve katedralin önünden geçtiği konusunda hemfikir olduğu. Ancak meslektaşlığa sahip bir şey işe yaramadı ve bununla ilgili tüm konuşmalar hızla kısıldı.
Petrol fiyatları bugün de aynı şekilde, hem kişisel hem de uzaktan, huzur ve ortak çıkarlar atmosferinde tartışılıyor. "Cain XVIII" (1963) filminden bir kare
Bununla birlikte, genç Rus demokrasisinin yeni, deyim yerindeyse, tutma taşını buldular: zemstvo. Yeniden canlanmasında, halkın egemenliğinin ilkel olarak popüler biçimlerini gördüler ve bu, aynı Lenin'in zemstvoları çok uygun bir şekilde "Rus otokrasisinin arabasındaki beşinci tekerlek" olarak adlandırmasına rağmen. Ve sonra, "otokrasi" yi "devlet" ile değiştirerek bu kelimeleri hatırlamak doğru olurdu, ancak zemstvoyu yüceltmekle açıkça emanet edilen gazetecilerimiz bunu hatırlamamayı tercih ettiler.
"Cain XVIII" filmindeki gizli polisin başı sadece "büyüleyici" oldu: acelesi olmayan bir müzik aşığı ve herkes hakkında kesinlikle her şeyi biliyor ... Çocukluğumdan beri bu karakteri sevdim!
Demokrasi tarihimizdeki "zemstvo dönemi" bana özellikle tanıdık geldi. Gerçek şu ki zemstvo, aday tezlerini savunmak için derhal yeşil ışık yaktı ve insanlar doğal olarak hemen bundan faydalandı. 90'ların sonlarında - 2000'lerin başlarında zemstvoda sadece benim Penza'mda kaç aday tezin savunulduğuna bir bakın! Ve temalar biri diğerinden daha güzel: "1865-1917'de Penza bölgesinin zemstvo kurumlarının sosyo-ekonomik faaliyeti: Penza vilayetinin malzemelerine dayalı" (1998, tarih bilimleri adayı Polosin SN); "Penza vilayetinin zemstvo kurumlarının organizasyonu ve ana faaliyet yönleri, 1865-1890." (2000, tarih bilimleri adayı Sineva N. Yu.); "Penza taşra basını 1864'ten 1917'ye kadar olan dönemde zemstvonun faaliyetleri üzerine:" Penza taşra vedomosti "ve" Penza zemstvo Bülteni "(2005, tarih bilimleri adayı Peterova A. Yu.). Ve eğer ilk iki eser çok zayıfsa (ve bu onu hafifçe ifade ediyorsa), o zaman sonuncusu neredeyse hiçbir şeydir. Bilimsel danışmanı olduğum yüksek lisans öğrencim tarafından yapıldı. Ancak bu ifademi doğrulamak hiç de zor değil: bu çalışmaları internetten indirip karşılaştırmak yeterli. Bir meslekten olmayan kişi bile net bir fark görecektir. Ancak, çok geçmeden her şey bir şekilde yok oldu, ama "katedral" ve "zemstchik" etiketlerine gelince, yapabildikleri halde asla görünmediler, neden olmasın?
Bir diğer "tahtın koruyucusu" da "Çarpık Aynalar Krallığı" filminin en önemli bakanı Nushrok'tur. Ve hükümdarıyla şöyle konuştu: “Büyük büyükannen kraliçe olmak için kız kardeşini idam etti, ama büyükbaban tacı ondan aldı ve tahttan indirilen kraliçeyi bir manastıra hapsetti! ... Babanız büyükbabanızı 77 gün tahtta oturması için idam etti. Sadece 77 gün! Ve yetmiş yedinci gibi görünüyorsun. Ne tesadüf! Hatırlarsın: Bir sabah yatakta ölü bulundu. Ve annen bir kraliçe dul oldu. Sonra ağabeyin kral oldu. Ama o, bakanlarının talimatlarını çok az dinledi ve elbette ona ne olduğunu iyi hatırlıyorsunuz. Dağlara gitti ve uçuruma düştü! Sonra tacı aldınız ... Ama tacı üzerinize koyarak, umduk Majesteleri, atalarınızın üzücü kaderini asla unutmayacaksınız! Ve sen ... Unutma, bizim irademizi, krallıktaki en zengin insanların iradesini yerine getirmelisin! " Oldukça büyüleyici bir karakter, değil mi? Bu karakterin şapkası benim favorimdi. Ve kendim yaptım: büyükannemin boa'sından ve mürekkeple boyanmış kartonundan
Ancak, büyük olasılıkla, hükümetimiz sonunda korkuya dayalı bir desteğe sahip olmanın sevgiden çok daha karlı olduğunu anladı. Ve bir sonraki “halk düşmanları” bu şekilde doğdu - “liberaller”, “Soros bağışlarıyla” yaşayan ve etrafındaki her şeyi “yok etmeyi” hayal eden ve yok edilenlerin efendisi olma… ne? Bununla birlikte, bu soru oldukça uygunsuz olanlardan geliyor ve şimdilik onu analiz etmeyeceğiz. Asıl mesele şu ki, halihazırda bir uzlaşma, zemstvo vardı ve şimdi birkaç yıldır kamuoyunun dikkatini çeken başka bir hedefimiz var: "liberalizm". Ancak, uzlaşmacılık ve zemstvonun aksine, vektörü 180 derece döndürülür!
Pekala, şimdi, bu girişten sonra, doğrudan materyalimizin konusuna dönelim. İlk olarak, Orta Çağlar, egemen lordların topraklarını hükümdarların tiranlığından korumaya çalıştıklarında liberalizmin ilk filizlerine tanık oldu. Ve her şeyden önce İngiltere'de hedeflerine ulaştılar: 1215'te İngiliz baronları, Kral John Lackland'dan ünlü belgeye bir imza almayı başardılar: “Magna Carta”, şu dikkate değer sözlerin yazıldığı: “Hiç kimse hapsedilmeyecek ya da maldan mahrum bırakılmayacak, ya da yasadışı ilan edildi ya da sınır dışı edildi ya da başka bir şekilde imha edildi, kendisine eşit olan yasal mahkeme ve ülke yasaları dışında ... "Ve bu büyük bir başarıydı, çünkü ondan önce" her şey kral için düzgündü! "
İki bakan "devlet işlerini tartışıyor" ... Eski günlerde böyleydi: İki bakan konuşacak, konuşacak ve sonra hükümdarlarının hemoroidal kolikten öldüğü ortaya çıkıyor! "Çarpık Aynalar Krallığı" filminden bir kare
Zaten Rönesans'ta olan Avrupa'nın eğitimli insanları, monarşik ve cumhuriyetçi hükümet biçimlerinin, tiranlığın ve hukukun üstünlüğünün esası ve dezavantajları üzerine düşünen Platon, Aristoteles, Tacitus gibi eski yazarların eserleriyle tanıştı. Eh, Avrupalı avukatlar, mülkiyet, mal sahibi ve tüm haklarının çok detaylı bir şekilde geliştirildiği Roma Roma hukukundan miras kaldı. Ve bu antik dönem mirasının, yeni liberal fikirlerin oluşumunda da çok güçlü bir etkisi oldu.
"Magna Carta" nın önemi, daha sonra çoğu Avrupa devletine de yayılan bir emsal yaratması gerçeğiydi. Ve Hollanda, İngiltere ve Fransa'daki kanlı kan davaları ve devrimlerinin bir sonucu olarak ilk başta yalnızca soylular kişisel özgürlük hakkını elde etse de, hem kasaba halkı hem de köylüler kendileri için benzer hakları elde ettiler. Ünlü Rus tarihçi, filozof, dini düşünür ve yayıncı G.P. Fedotov (eleştirmenlerden biri tarafından "XNUMX. yüzyılın en zeki ve en incelikli Rus düşünürü" olarak adlandırılır) bu vesileyle, Avrupa'da "asil ayrıcalıkların, bütününe yayıldığı kadar ortadan kaldırılmadığını" yazdı. insanlar".
Bununla birlikte, homo sapiens toplumu hala o kadar yavaş gelişti ki, ancak XNUMX. yüzyılın sonunda. Avrupa'da tam da liberalizm ilkeleri üzerine inşa edilmiş devletler ortaya çıkmaya başladılar ve şu şekilde anlaşıldılar:
Tam vicdan özgürlüğü ve ifade özgürlüğü; devlet yapısı mutlakiyetçiliği reddeden anayasal düzenlere dayanır, yerel yönetime merkezileştirme tercih edilir, bireyin polis nezaretine karşı özgürlüğü garanti altına alınır, tüm sınıf imtiyazları kaldırılır, insanlar adaletin idaresine katılır, vergilendirme yükünün gelire orantılı olarak dağıtılması yani daha çok kazanan, daha fazla ödüyor. Buna göre ekonomik liberalizm, ticaret ve çalışma özgürlüğü üzerindeki kısıtlamalara karşıdır.
İşte böyle biçiyor, bir tür Abazh'ı "geniş bir Kazak" gibi biçiyor, hatta bir aptal gibi, kralı / lideri eğlendiriyor ve sonra iktidara gelip Kuzey Kutup Dairesine pirinç ekecek ... Veya mısır ... "Çarpık Aynalar Krallığı" filminden bir kare
Ortaçağ Rusya'sı, doğal coğrafi konumuyla ilgili tuhaflıklar olmasa da, Avrupa'ya benzer bir şekilde gelişti. Fransa'dan yaklaşık 500 yıl sonra vaftiz edildi (Fransa'nın resmi vaftiz tarihi 496'dır) ve nehirler Rusya'nın orman bölgelerindeki ana ulaşım yollarıydı. Ancak, XI-XIII yüzyıllarda. Kasaba halkının veche toplantıları şeklinde kendi kendini yöneten şehirlerin sayısı hızla arttı, bu da şehirler üzerinde tam güç sahibi olan prenslerin çok güçlü olmasına izin vermedi. Yani, o sırada Rusya'da kendi "Magna Carta" nın ortaya çıkması için tüm koşullar vardı. Ancak daha sonra Rus şehirlerine ağır bir darbe vuran Moğol-Tatar işgali başladı. Ancak 1293 yılına kadar köylülük bir şekilde "kesintiye uğradı". Ancak bu yıl belki de XNUMX. yüzyılın ikinci yarısının en korkunç yılıydı. Düdenev'in ordusunun Batu'nun ordusundan farklı olarak acelesi yoktu ve tarihçi onları cesurca karşılaştırıyor ve düşmanların "köyler, volostlar ve manastırlar" ve "tüm dünyayı boş yaptığını" ve insanları sadece şehirlerden değil, ormanlardan bile ". Yani ondan önce ormanlarda saklanmak hala mümkündü ama şimdi “lanetli Tatar” oradan insanları “taciz etmenin” bir yolunu buldu.
Sovyet hükümetinde her zaman birkaç kadınımız oldu. Bu Ekaterina Furtseva mı? Elbette dış verilerine göre Anidağ'dan uzak ama karakter olarak çok benzerler ...
Bununla birlikte, herhangi bir madalyanın bir ön yüzü vardır ve ayrıca bir tersi de vardır - bir tersi. Tüm bu dehşetlerin öteki yüzü, Rusya'da, genellikle Horde'un hem gücüne hem de otoritesine dayanan prens gücünün güçlendirilmesiydi! Ve Moskova prensleri ve ardından Moskova çarları Horde yükünü attığında, Rusya'da kimse güçlerine karşı koyamadı. Böyle bir güç yoktu, ancak evet, her zaman yöneticilerimizin otokrasisini kendi lehlerine sınırlamayı hayal eden “boyarlar-komplocular” vardı. Ve her uygun durum için kendi "charter" larını ayırdılar!
Bir yanda gizli polis, diğer yanda ordu. Bu yüzden bugün orada en önemli ve acil olanı "yukarıda" rapor ediyorlar ... "Cain XVIII" (1963) filminden bir kare
Polonyalı prens Vladislav davet edildi mi? O davet edildi, ancak aynı zamanda gücünü eski klanların lehine sınırlayan bir tür "anayasa" hazırladılar. Anna Ioannovna 1730'da davet edildi mi? Davet edildi! Ama "koşullar" belirlenmiş miydi? Vardı! Onları daha sonra kırsa bile. Eh, tüm bu başarısızlıkların nedeni açıktır: Rus çarları toprak üzerinde tüm güce sahipti. Bir asil, sadık hizmet için kraldan bir mülk alabilir, ancak onu da alabilirdi. Ve bu arada, 1649 tarihli Katedral Yasası ile köleleştirilen serfler, Çar-babada efendilerinden önceki tek şefaatçilerini gördüler ve soyluların siyasi haklarının daha da genişlemesini istemediler. Açıktır ki hiç kimsenin "istekliliğini" veya "isteksizliğini" sormadı, ama burada "halk görüşü" gibi bir faktör önemliydi ve çarlık hükümeti bunu çok iyi anladı. Aynı Fedotov, bunun hakkında şu şekilde yazdı: “Doğu geleneğinde yetişmiş, köleliğin asırlık havasını soluyan insanlar, bu tür bir özgürlüğe -birkaç için- en azından bir süre asla katılmayacaklardı. Bunu herkes için ya da hiç kimse için istiyorlar. Ve bu yüzden onu "hiç kimse için" alıyorlar.
[/ Center]
Askerler için yasa: En önemli bakan olsanız bile, ancak anahtarsız - devlet iktidarının sembolü, emirleri yerine getirmiyoruz! "Çarpık Aynalar Krallığı" filminden bir kare
Ve Rus hükümdarları, güçlerini soylularla gönüllü olarak paylaşmak istemedikleri için, tek bir çıkış yolu vardı - komplolar yoluyla sakıncalı hükümdarlarla savaşmak. XVIII yüzyılın nedeni budur. burada saray darbeleri çağı haline geldi ve hatta Rusya'daki otokrasinin anayasa tarafından değil, “farklı koşullar” nedeniyle hala sınırlı olduğuna dair bir şaka doğdu: örneğin, İmparator Peter III'ü ve oğlu Pavel'i boğduğu iddia edilen bir tüfek kemeriyle İlk başta dövülürdüm, tapınakta ağır altın bir enfiye kutusuyla vurulurdum ve sonunda bir memurun atkısıyla boğulurdum. Bu yüzden Rus hükümdarlarımız istemeden kendi güvenliklerine büyük önem vermek zorunda kaldılar ve onlar da ülkede var olan özgürlük eksikliğinin rehineleriydi!
Muazzam bir güç, neredeyse ilahi ve sonra bir sivrisinek burnunuza böyle oturur ve tek başına ölürsünüz! Ve bu sadece sinemada olmadı ... "Cain XVIII" (1963) filminden bir kare
Ancak hayat soylular için huzursuzdu. Kırk sahtekâr III. Peter adını verdi - sebepsiz değildi. Hem serflerin hem de Kazakların ayaklanmaları ülkede birbiri ardına gerçekleşti. Ülkedeki kölelik durumunun tehlikesini fark eden, XNUMX. yüzyılın sonunda Tsarevna Sophia'nın gözdesi Prens V.V. Golitsyn'in olduğu noktaya geldi. serfliğin ortadan kaldırılmasından bahseden ilk kişi. İmparatoriçe Anna Ioannovna'ya iptal edilmesi gerektiğini kimse önermedi, ancak Senato Başsavcısı A.P. Maslov'un kendisi. Ama ona ne dedi? "Henüz zamanı değil." Aslında neden zamanı değil? Evet, basitçe, bu durumda otokrasi, soyluların, o zaman imparatorluğun yönetiminde "payını" talep eden kısmıyla bir uzlaşmayı kabul etmek zorunda kalacağı ve bunun için hazır olmadığı için. Mutlak güçten ayrılmak ... oh, ne kadar zor!
Devam edecek ...