Peiris, beş çalışanı bahçede kibrit odununu ayıklarken yarı bitmiş evinin içinde otururken, “En son ne zaman tavuk ya da hindistancevizi sütü yediğimi hatırlayamıyorum,” dedi. Aletlerini çalıştıracak ve geçimini sağlayacak elektrik ya da dizel olmadan boşa geçen başka bir öğleden sonraydı. “Korkuyorum” dedi. “Nasıl devam edeceğimi bilmiyorum.”
Sri Lanka, çoğunlukla yerel faktörlerin neden olduğu eşi görülmemiş bir ekonomik krize batmış durumda: Yıllarca süren dış borç kaynaklı hükümet harcamaları, kötü zamanlanmış vergi indirimleri, mahsul verimine zarar veren politikalar ve koronavirüs pandemisi sırasında turizmde ani bir düşüş, ülkenin iç yüzünün içini boşalttı. yabancı rezervler. Ancak, Avrupa’daki savaş küresel yakıt ve gıda fiyatlarını artırarak, küçük ülkenin yokuş yukarı ekonomik mücadelesini aşılmaz bir şeye dönüştürdüğünde, Sri Lanka’nın sallanan maliyesi bu yıl başka bir darbe aldı.
Sir Lanka Salı günü yaptığı açıklamada, her ikisi de burada kıt olan yakıt ve gıda ithalatı için azalan dolar rezervlerini kurtarmak için uluslararası borç ödemelerini askıya alması gerektiğini söyledi ve bu da yıkıcı bir enflasyon sarmalına katkıda bulundu. Merkez bankası verilerine göre son altı ayda pirinç ve buğday için piyasa fiyatları iki katına çıktı. Dizel fiyatları yüzde 60 arttı ve yaygın kıtlıklara ve ülke genelinde Cumhurbaşkanı Gotabaya Rajapaksa’nın istifasını talep eden protestoları körükleyen elektrik kesintilerine yol açtı.
Uluslararası Kriz Grubu danışmanlığında analist olan Alan Keenan, “Ukrayna’da savaş olmasaydı bile Sri Lanka krizde olurdu, ancak bu her şeyi daha da karmaşık hale getiriyor” dedi. “Ukrayna etkisi bu: iki ay sürebileceğini düşündüğünüz yakıt için kredi limiti şimdi bir tane sürüyor. Kurtarma paketi alsanız bile daha az yiyecek, daha az yakıt, daha az ilaç satın alıyorsunuz.”
“Şimdi,” diye ekledi Keenan, “ekonominizi çökertmek için korkunç bir zaman.”
Geçen hafta, Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü, küresel gıda fiyatlarının, kısmen büyük bir buğday üreticisi olan Ukrayna’daki savaş nedeniyle 1990’da onları izlemeye başladığından bu yana en yüksek seviyeye çıktığı konusunda uyardı. Ajansın şefi, enflasyonun “küresel tüketicilere, özellikle de en yoksullara olağanüstü maliyetler getireceğini” söyledi.
Sri Lanka’nın döviz rezervleri Şubat ayında tehlikeli bir şekilde düşerken, ülke Hindistan ile sadece ada genelinde ulaşım ve sanayiye güç sağlamakla kalmayıp aynı zamanda elektrik üretiminin yüzde 40’ını oluşturan petrol ithal etmek için 500 milyon dolarlık bir kredi hattı müzakere etti. Hindistan ve diğer hükümetlerden daha fazla acil durum finansmanı arayan maliye bakanı Ali Sabry, bu kredi limitinin bu ay çoktan tükeneceğini söyledi.
Sabry, bakanlığından bu hafta önce yaptığı bir röportajda, ithalata öncelik vermek için yaklaşık 50 milyar dolarlık dış krediyi temerrüde düşüreceğini duyurmadan önce, “Özellikle Ukrayna’daki talihsiz durumla birlikte, temel yakıt ithalat faturamız neredeyse iki katına çıktı” dedi.
“Buğday fiyatları arttı. Kargo fiyatları arttı. Bunların hepsi rezervlerimizi büyük ölçüde etkiliyor” dedi. “ABD bile yüksek enflasyona sahip. Herkes az ya da çok acı çekiyor.”
Şimdiye kadar, Sri Lanka’nın protestoları çoğunlukla, ülke on yıllarca süren iç savaştan çıktıkça, imalat ve beyaz yakalı işlerini genişletirken ve dengede görünürken, on yıllık göreceli refah içinde büyüyen genç, orta sınıf profesyonellerden oluşuyordu. bir sonraki Asya başarı hikayesi olmak.
Geçen yıl, bu işçiler satın alma güçlerini ve orta sınıf geleceklerinin buharlaştığını gördüler. Aileler, başkent Colombo’nun şehir merkezindeki rıhtım gibi yerlerde her gece toplanarak Rajapaska’ya karşı sloganlar atıyor ve protesto için korna çalıyorlar. Atmosfer şenlikli, ancak hayal kırıklığı artıyor.
28 yaşındaki bir grafik tasarımcı olan Jay Tissera, geçtiğimiz bir öğleden sonra başkanlık ofisinin önündeki protesto gösterisine ara verdi ve bir bilgisayar programcısı ve bir gazeteci olan arkadaşlarıyla, 1.4 milyon dolarlık daireleriyle övünen bir sahil kulesinin gölgesinde sigara içti. Hint Okyanusu’nun panoramik manzarası ve bir Fransız mimar tarafından tasarlanan iç mekanlar.
Tissera yukarıyı işaret ederek, “Bunu bir gelişme olarak gösteriyorlar,” dedi. “Ama görüyorsun, insanlar yıllardır gelişmedi.”
Şimdiye kadar, bu gösteriler büyük ölçüde barışçıl geçti, ancak hem iktidar partisindeki hem de muhalefetteki yetkililer, nereye varacakları konusunda endişeli. Sırf hayatta kalmak için fazla mesai yapan ve protestolara toplu halde katılmayan yoksulların açlıktan sokaklara sürülmesi durumunda daha derin bir öfkenin patlayabileceğinden korkuyorlar.
Muhalefet politikacısı ve eski devlet maliye bakanı Eran Wickramaratne, hükümetin derhal daha fazla gıda ithal etmesi gerektiğini söyledi. Geçen hafta Hindistan, Sri Lanka’ya 40.000 ton pirinç göndermeye başladı. Ama Wickramaratne bunun yeterli olmadığını söyledi.
“Bu protestolar artık sakin ve toplanmış durumda ancak hızla farklı bir yöne gidebilirler” dedi. Wickramaratne başını salladı, sonra bu düşünceyi savuşturdu. “Hayal etmek bile istemiyorum” dedi.
Başkentte ve varoşlarında pek çok kişi için çaresizlik hali hazırda ortaya çıkıyor.
Yoğun bir hastanenin dışında, genç bir eczacı olan Pasinda Fernando, ülke çapında ithal ilaç kıtlığı nedeniyle en sadık müşterileri için kalp ilaçları biriktirmeye başladığını utanç ve öfkeyle itiraf etti. “Fiyatları düşürmek için elimden geleni yapıyorum ama müşteriler acı çekiyor” dedi. “Yalnızca hükümette bir değişiklik olduğunda işler daha iyi olacak.”
Başka bir mahallede, üç blok uzunluğundaki benzin hattının önünde, 61 yaşındaki çekçek sürücüsü KP Wimalavathrne, günde beş top pirinç eriştesinden başka bir şey yemediğini ve arka koltuğunda uyuduğunu söyledi. Zamanının çoğunu benzin beklemekle geçirirken, “başka nasıl para kazanabilirim?” diye sordu, hepsi küçük bir bidon ya da soda şişesini doldurmak için iki saatten fazla ayakta duran terli çekçek sürücüleri kalabalığından anlayışlı mırıltılar çıkararak.
Bir sahil yolunun aşağısında, bir grup balıkçı, hükümet yetkililerinin geceleri kendi araçlarını doldurmak için dizel depolarına gizlice girmeleri konusunda seçilmiş liderlerine öfkeleniyorlardı.
Adamlardan biri olan Joseph Anthony Silva, yakıtın neredeyse ulaşılmaz olduğunu söyledi. İskeleyi kaplayan daha küçük kayıklar kullanılmamış durumda ve gazyağı elde edilemiyor. Daha büyük teknelerde on günlük balık avı gezileri, dizel olduğu için üç güne indirildi. çok pahalı dedi. Günde üç öğün ikiye indirildi.
Silva, topluluk geçen yıl bocalarken kendisinin ve diğer balıkçıların giderek daha fazla borçlu olduğu beş kişilik ailesini nasıl besleyeceği ve tefecilere nasıl ödeyeceği konusunda endişeliydi. Silva’nın yüzde 20 faizle yaklaşık 750 dolar veya birkaç aylık geliri olduğunu hesapladı.
Artan borçları olan bir başka balıkçı olan Linton Fernando, “Tefecilerin işleri o kadar iyi ki artık günde 24 saat açıklar,” diye araya girdi. “Kapımıza gelip mobilya ve altını alıp bizi rezil ediyorlar.”
Akaryakıt ve gıda fiyatları düşmezse, iki adam harap olacaklarını kabul etti. Onlar konuşurken, sık bir palmiye bahçesinden bir tren çıktı ve körfezden gürleyerek geçti. Silva, namlulu lokomotife doğru başını salladı. Ruh hali karardı, öfkesi umutsuzluğa dönüştü.
“Yakında borçtan kurtulmanın bir yolu olmayacak” dedi. “Ölümden başka yol yok.”
Kolombo’daki Piyumi Fonseka ve Yeni Delhi’deki Anant Gupta bu rapora katkıda bulundu.
Kaynak : https://www.washingtonpost.com/world/2022/04/17/sri-lanka-crisis-default-ukraine/?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_world