Editöre: Üniversite kabulleri ve diğer süreçler söz konusu olduğunda, bazı insanlar Amerikan yaşam tarzı hakkında yanlış bir anlayışa sahiptir. (“Olumlu ayrımcılık Asyalı Amerikalıları incitmiyor. İşte bu efsanenin hayatta kalmasının nedeni bu,” Opinion, 14 Haziran)
Bir “liyakat” içinde yaşamıyoruz. Aksine, bir “demokrasi” içinde yaşıyoruz. Sonuç olarak, ne liyakat ne de üniversiteye kabul durumunda başarı yalnızca sayılara veya test puanlarına dayandırılmaz.
Bir demokraside başka faktörler devreye girer ve grubun çıkarları bazen kişinin bireysel haklarıyla çatışır. Olumlu ayrımcılıkta durum böyledir.
Mükemmel olmasa da olumlu ayrımcılık, toplumumuzdaki ırk ve adaletsizliğin diğer yönleriyle ilgili geçmiş ve mevcut yanlışları düzeltme girişimidir.
Kolej ve üniversite kabulleriyle ilgili başka bir endişe konusu daha var. Bu, bu “prestijli” üniversitelerin diğer okullardan daha iyi olduğu algısıdır. Tarihsel olarak, sınıf ve mezun avantajlarına dayalı olarak bu doğru olabilir; ama eğitime göre öyle değil.
Warren Furutani, Gardena
Yazar, 2008-2012 yılları arasında California Eyalet Meclisi’nde görev yaptı.
..
Editöre: Yazarlar Janelle Wong ve Viet Thanh Nguyen, olumlu ayrımcılık kullanımının üniversiteye kabullerde Asyalı Amerikalılara karşı ayrımcılıkla sonuçlanmadığını iddia ediyor.
Yine de, olumlu ayrımcılıktan bağımsız olarak, üniversiteye kabullerde ırksal bir bileşenin bulunma olasılığı vardır. Halkı hiçbir şeyin gerçekte var olmadığına ikna etmek için, kabul memurları tamamen kör bir başvuru süreci benimsemeli, bu süreçte başvuru sahiplerine bir kişinin adını gizleyen bir kimlik numarası atanmalıdır.
Başvuranların taranması ve seçilmesinin ardından, ancak o zaman bir öğrencinin ırksal kimliği açıklanmalıdır. Belki de böyle bir kabul sürecini izlemek için üniversite dışı çalışanlardan oluşan bağımsız bir komite seçilebilir.
Larry Naritomi, Monterey Parkı