Kaynak Dağıtımı – Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları
Kaynak Dağıtımı
İşbirliği desteğine yönelik yaklaşımlar
Grupların bir öğrenme kaynağı olarak potansiyellerini gerçekleştirmeleri için, onlara bilgi alışverişi için bir araç sağlamaktan daha fazlasının yapılması gerekir. Grupların bir takım işlevleri vardır: bir öğrenme hedefini gerçekleştirmenin, bir görevi tamamlamanın veya bir sorunu çözmenin yanı sıra, grupların etkileşimlerini yönetmeleri, ortak bir zemin oluşturmaları ve sürdürmeleri, grubu istikrarlı tutmaları ve bireysel üyelerin endişeleriyle ilgilenmeleri gerekir. Grup üyeleri arasında ağ tabanlı etkileşim biçimlerine geçiş, bu grup işlevlerine katılmayı daha da önemli hale getirir.
İskele işbirliği için bir dizi yöntem geliştirilmiştir. Tasarıma dayalı destek (bütün kararlar işbirliği başlamadan önce verilir ve işbirliğinin nasıl yürütüleceğine dair bir plan vardır) ile dinamik olarak sağlanan destek (ana destek) arasında genel bir ayrım yapılmalıdır. kararlar, öğrencilerin devam eden etkileşimlerinden elde edilen gözlemlere dayalı olarak alınır ve kararlar “çalışma zamanında” alınır.
Tasarım yoluyla işbirliğini güçlendirmenin bir yöntemi, belirli görevlerin ve kaynak dağıtımlarının seçimini içerir. Örnekler Grup Yapboz, Karşılıklı Öğretim veya Probleme Dayalı Öğrenmedir.
Bu yaklaşımın arkasındaki mantık, öğrencilerin bir hedefe ulaşmak için görev talepleri ve görevi tamamlamak için gerekli bilgilerin dağıtılma şekli nedeniyle işbirliği yapmaya zorlanmasıdır. Temel bir yöntem, grup oluşumunun erken aşamalarında grup üyeleri arasında uzmanlığı dağıtmaktır.
Bu her zaman mümkün olmadığı için (örneğin, geçici gruplar oluşturulduğunda) diğer yöntemlerin dikkate alınması gerekir. İkinci ve daha uygulanabilir bir yöntem, kaynakları değiştirmektir (örneğin, öğrenme materyali).
Bu yöntem, yalnızca üyelerin kaynaklarını değiş tokuş ettiği veya bir araya getirdiği grupların bir (öğrenme) görevini başarıyla tamamlayabileceği anlamına gelir. Komis veya Muehlenbrock, öğrenenler arasında işbirlikçi problem çözme için öğrenme kaynaklarını dağıtarak bu metodolojinin örneklerini sağlar. Komis’in çalışmasında, bu müdahale, ilgili tüm materyale sahip bireylerden oluşan ikili gruplara kıyasla otomatik olarak daha iyi öğrenme sonuçlarına (bu durumda, çözümlerin kalitesine) yol açmadı.
Ancak kaynakları dağıtılan gruplar daha aktifti, daha fazla katkı sağladı ve tartışmaya daha fazla dahil oldu. Bilgisayar Destekli İşbirliğine Dayalı Öğrenme (CSCL) alanındaki bir dizi araştırmacı, bu işbirliği yönetimi konusunu ele almaya başlamıştır. Akıllı destek aracılığıyla çevrimiçi işbirliğini yönetmek çeşitli biçimler alabilir: yansıtma, üst bilişsel ve tavsiye araçları.
Hepsi, ekip üyeleri arasında devam eden etkileşimi bir miktar ayrıntı düzeyinde (veri toplama) izleme becerisini gerektirir. Öğrenicilerin işbirlikçi performansına ilişkin bilgiler bir dizi boyutta izlenebilir. Birinci boyut problem çözmedir: Bir grup üyesinin katkısı problem durumunu nasıl değiştirir ve çözüme nasıl katkıda bulunur.
İkinci boyut katılımdır: Üyeler grubun çalışmasına hangi sıklıkta, hangi sırayla, hangi konular etrafında katkıda bulunur? Üçüncü bir boyut, üyelerin duygusal ve motivasyonel durumu veya esenliği ile ilgilidir. Grup üyelerinin dinamik motivasyonel/duygusal parametreleri aracılığıyla CMC’yi zenginleştirmenin grup iklimini ve bireylerin motivasyonunu olumlu yönde etkilemeye yardımcı olduğunu ve böylece grupların refah işlevlerine katkıda bulunduğunu gösterebildik.
Geri bildirimin sağlanabileceği dördüncü boyut, uygun işbirliği davranışıdır: Bir grup üyesinin eylemi diğer grup üyelerinin etkileşim davranışını nasıl etkiler? Bu bağlamda özellikle ilgi çekici olan bilgi paylaşımıdır.
Tasarıma dayalı ve dinamik yaklaşımlar kolaylıkla birleştirilebilir ve grup çalışmasının farklı konularını ve aşamalarını ele aldıkları göz önüne alındığında, bu muhtemelen gerçekleşmelidir.
Buna zemin hazırlamak için, öğrenme kaynaklarının dağılımının (bir tasarım yaklaşımı) işbirliği davranışı hakkında geri bildirim sağlamanın (dinamik bir yaklaşım) birleştirilmesinin çeşitli işbirliği parametrelerini nasıl etkilediğini analiz eden bir çalışma yürüttük. Her iki faktörü tek bir deneysel tasarımda değiştirmek, yalnızca iki yaklaşımı birleştirmenin etkilerini değerlendirmemize değil, aynı zamanda iki yöntem arasındaki etkileşimleri incelememize de olanak tanır.
Etkin üretim nedir
Kaynak dağılımında etkinlik nedir
Yardımcı kaynaklar
Kaynak dağılımı nedir
MEB yardımcı kaynaklar
MEB kaynak
MEB kaynak kitap
Kaynak dağılımında etkinlik nedir
Deneysel Çalışma
İkili etkileşimlerde işbirliği örneklerinin belirlenmesi
İşbirliği davranışını analiz etmeden önce, grup üyeleri arasındaki etkileşimi yakalayan analiz birimlerinin tanımlanması gerekir. Bireysel katılım davranışının (Toplu) gözlemleri ve bireysel psikolojik durumların değerlendirilmesi yeterli değildir.
Etki-tepki-kalıpları açısından ikili öğrenme için bir literatür taramasından türetilen kategorileri gösterir (temel literatüre yapılan referanslar tablonun altındaki nottadır).
A’dan I’e kadar olan harfler, işbirliğini başlatmanın dokuz farklı olası yolunu açıklar (26 olası eylem-tepki zinciriyle sonuçlanır). Örneğin, A kategorisindeki tüm ifadeler, bir sorun çözümü için bir teklif içeren açılışları sınıflandırır (veya F kategorisindeki tüm açılışlar, koordinatif katkıları temsil eder). Her kod, başka bir etkileşim zincirini temsil eder ve benzersiz bir işbirliği olayıdır.
Kodlama şemasına ek olarak, ikili problem çözümü için bilgisayar destekli bir öğrenme senaryosu geliştirdik. Teknik platform, çeşitli bileşenlere sahip HTML tabanlı bir arayüzdü.
Her öğrencinin (bir Web tarayıcısı aracılığıyla) birkaç entegre bileşen içeren bir çerçeve sayfasına erişimi vardı. İlk bileşen, görevleri ve öğrenme materyalini içeren bir penceredir.
İkinci bileşen, sunulan sorunlara çözümlerin geliştirilmesi gereken bir metin editörüdür. Üçüncü bileşen, olası işbirliği amaçları için bir sohbet penceresiydi. Dördüncü ve son bileşen, ortak etkinliklerin sayısı hakkında geri bildirim sağlayan MS Excel© tabanlı bir sayaçtı (sağ alt köşe).
Deneysel Ayar
Öğrenciler çiftlere ve koşullara rastgele atanmış ve eş zamanlı olarak farklı odalarda yer almıştır. Bir giriş ön testinden sonra, katılımcılar öğrenme ortamıyla tanıştırıldı. Her öğrenci, klinik psikoloji alanındaki bir problemi yazılı bir kompozisyonda (metin editörü ile) çözmek için aynı göreve sahipti. Sorunun kendisi, eşlik eden bir bozukluğu (depresyon ve anoreksiya nervoza) olan bir kadınla ilgili bir vaka açıklamasıydı.
Bu çalışmanın temel amacı, grup ikliminin yanı sıra işbirliği miktarı ve bilişsel çıktılar üzerindeki iki temel müdahalenin etkisini değerlendirmekti: birincisi, dağıtılmış öğrenme kaynaklarının etkisi ve ikincisi, işbirlikçi eğitim üzerindeki geri bildirimin mevcudiyetidir. (yani, temel alınan 2 X 2 faktöriyel tasarım).
İlk faktör, öğrenme kaynaklarının çeşitliliğiydi (homojene karşı dağıtılmış). Bir koşulda (homojen kaynaklar), her bir öğrencinin vakayı çözmek için gerekli tüm öğrenme materyaline erişimi vardı. İkinci koşulda, bir katılımcı yalnızca depresif bozukluklarla ilgili pasajlara ve ikilinin diğer katılımcısı anoreksiya nervoza ile ilgili öğrenme materyaline erişebildi.
Her iki bölüm de temel ders kitabında tek bölümler olduğundan, bunlar basitçe bölünmüştür. İkinci faktör, işbirlikçi etkinlikler hakkında geri bildirimin bulunup bulunmadığıdır.
Bir koşulda, ikili öğrenme grupları, işlemselleştirilmiş ve yukarıda açıklandığı şekilde geri bildirim aldı. İkinci bir koşulda, deneyi yapan kişi ortak geri bildirim olaylarını analiz etti ancak herhangi bir geri bildirim sağlanmadı (görselleştirme ayrıca kullanıcı arayüzünden kaldırıldı).