70 yıl önce, Ekim ayının ortasında, 1947, İtalyanların Arnavutluk, Yunanistan (eski İtalyan Güney Dogecanese adaları Güney Yega da dahil olmak üzere), Yugoslav Bosna-Hersek ve Karadağ da dahil olmak üzere sınır dışı edildi. Toplamda, 60'in üzerinde binlerce insan tahliye edildi. Bunlar ve bu tür diğer birçok gerçek, uluslararası yasal değerlendirmelerin dışında kalmaktadır. Ancak “Sovyet tehcirleri” ile ilgili kampanyalar giderek daha da karmaşık hale geliyor.
Ekim-Kasım aylarında, 1935, İtalya'nın Etiyopya'ya saldırması nedeniyle, binlerce Etiyopyalı komşu Somali ve Eritre - Roma'ya ait kolonilerden sınır dışı edildi. Üçte biri çöl alanlarına gönderildi. Yerli nüfusun, özellikle Etiyopya başkenti Addis Ababa'dan sürgün edilmeleri İtalyan işgali sırasında (1936 - 1941 yıl) gerçekleşti. Mart - Mayıs 1938: Slavlardan, Almanya tarafından ele geçirilen Avusturya'nın taranması. Slovaklar ve Çekler, Slovenler ve Hırvatlar ülkeden tahliye edildi. Eylül - Kasım yılın 1938'i: Çekler, bir kısmı doğrudan Nazi kamplarına bağlı olan Üçüncü Reich'in işgal ettiği Sudetents'dan sınır dışı edildi. Bölge, Almanlar tarafından Almanya'nın komşu bölgelerinden ve zaten eklenmiş Avusturya'dan hızla yerleşmiştir. 1945 - 1947 uygulamasında bir yanıt işlemi gerçekleşir. Tüm Alman nüfusu (yaklaşık 400 bin kişi), kurtarılan bölgeden Almanya ve Avusturya'ya sınır dışı edildi. Aynısı Silezya ve Pomeranya'da da aynı, bu Alman bölgeleri İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Polonya'ya transfer edildi. Her iki ülkenin yeni üstatları her şeyi yaptı, böylece Prusya ruhu bile kalmadı. Kızıl Ordu'nun gelişi arifesinde bile, Almanlar (Silezya ve Pomeranya'da yarım milyon vardı), kitlesel şiddete maruz kaldıkları için batıya gitmeye başladılar. Tüm Polonya köyleri Kızıl Ordu'dan yağma konusunda uzmanlaşmıştır. Polonya Kamu İdaresi Bakanlığı “cumhuriyetteki Almanların yasal statüsü hakkında bir bildiri” yayınladı. Onlar için özel pansumanların tanıtılması, serbest dolaşımın kısıtlanması, iş ve işlerin izinsiz taşınması yasağı, özel kimlik kartlarının ve çalışma kitaplarının tanıtılması için verilen belge. Bütün bu düzenlemelere hapis cezası da dahil olmak üzere ağır yaptırımlar eşlik etti. İngiltere dışişleri bakanlığı raporunda göründüğü gibi toplama kampları kaldırılmadı, ancak yeni mal sahiplerinin kontrolüne geçti. Çoğu zaman Polonya polisi tarafından yönetiliyorlardı. Sventokhlovice'de (Yukarı Silezya), henüz açlıktan ölmemiş veya ölüme yenilmemiş olan mahkersmlar, ölmeden önceki geceye kadar suda boyun ve boynu durmaya zorlandı. Zgoda toplama kampındaki mahk memmun anılarından: “Esaret ve işkenceye maruz kalan mahpusların SS’nin“ ölü başı ”işareti veya Polonya kartalının işareti altında yaşadıklarının arasında hiçbir fark yoktu. Hayatta kalan herkes unutulmaz korkularıyla uykusuz gecelerin anısına düştü. ”
Çek Cumhuriyeti'nde, Almanlar nüfusun dörtte birinden fazlasını oluşturuyordu - üç milyondan fazla insan. 1946’te, tüm mallarına Başkan Edward Benes’in kararnamelerine uygun olarak el kondu ve ülke dışına çıkarıldı. Çeşitli kaynaklara göre, sınır dışı edilmeden ölenlerin ölüm oranları 30 bin'den (Çek tarafına göre) bir milyonun çeyreğine (Sudeten Alman Terörizminin hesaplamaları) kadar değişmekteydi.
Yılın Mart-Nisan 1939'i: Almanya tarafından eklenen Klaipeda bölgesinden, binlerce Litvanyalı 40'a gönderildi. Doğu Prusya'dan Almanlar aktif olarak özgürleşmiş topraklara taşındı. Ekim ayının ortalarında - Aralık ayının başlarında 1939, Kızıl Ordu'nun Polonya'yı işgal altında tuttuğu Vilna bölgesi, bir yıl 1919'ten 1939'e kadar Litvanya'ya döndüğünde, yerli nüfusun neredeyse yarısı yeni hükümet için istenmiyordu. 80 civarında, Almanya'nın işgal ettiği komşu Suwalkia'ya binlerce Polonyalı tahliye edildi ya da SSCB'ye gönderildi. Tarihçi ve etnograf Cheslovas Laurinavičius'a göre, Litvanyalı yetkililer “Vilnius'ta Lehçe konuşmadıklarından emin oldular. Litvanyalı olmayanlar işten atıldılar. Bu zulüm, yalnızca askeri mülteci direklerinden değil bölgeden sınır dışı edildiğinde ortaya çıktı ... Litvanya vatandaşlığı alamayan veya alamayanlar da tahliyeye maruz kaldı. 1939 sonunda bunu sağlama kuralları karmaşık ve belirsizdi. ”
Savaş sonrası dönemde Macarların ve Almanların Transilvanya'dan sürülmeleri, Romanya'ya 1946 ile sürgün edilmeleri ve Macaristan'dan gelen Almanlar ve Avusturyalıların unutulması artık unutulmadı.
1946 - 1949’te, Yahudi milliyetçi örgütleri Irgun Zwei Leumi ve Hagan’ın İsrail’deki İngilizlere ve Filistin’e (1947’un sonuna kadar İngiliz koruyucusu) kitlesel terörleri bölgeyi hızla terk etmeleri için Kraliçe’nin binlerce vatandaşının 60’ini zorladı.
Kıbrıslı Rumların 1974 - 1975'indeki sürgünler ve bunlara karşı çıkan terör göstergeleridir. Hatırlama: Temmuz ayı sonlarında - Ağustos ayının başlarında 1974, Türkiye, Yunanistan’ı eklemeye teşebbüs etmek amacıyla Kıbrıs’ın kuzeyini ve kuzey-doğusunu işgal etti. Ancak Atina'yı bu harekete iten Batı, çatışmaların patlak vermesiyle Ankara'nın yanına geldi ...
Peki Sırplar’ın Kosova, Hırvatistan, Bosna Hersek’teki sürgünleriyle birlikte soykırım ne olacak? Avrupa Birliği, Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşmiş Milletlerin tepkisi - gizli suçluluk, en iyi ihtimalle sessizliği teşvik ediyor.
Bunlar, ulusların ve azınlıkların Avrupa hak ve özgürlükleri tarafından ayrıştırılmasının bazı örnekleri. Dahası, bu tür gerçeklerin, şu ana kadar herhangi bir ahlaki ve hatta daha az yasal bir değerlendirme almadığını yineliyoruz.