Gerilla taktikleri Boers'ın, kendilerini çoktan terk etmiş eski askeri kanonlara göre savaşan İngilizleri yenmesine izin verdi.
Boer Savaşı ilk yeni çatışma şekliydi. Orada ilk kez kitlesel dumansız toz, şarapnel, makineli tüfek, koruyucu renk üniforma (haki) ve zırhlı tren kullanıldı. Blok evlerin yanı sıra tirajda dikenli teller de bulunur, yaralı askerlerin kurşun ve parçalarını bulmak için X ışınları kullanılır. Özel keskin nişancı birimleri yaratılıyor ve Boer kendileri - küçük mobil birimlerle savaşarak - kendilerine özel kuvvet gruplarının oluşumunun temelini oluşturuyor.
Bu savaşta, genç muhabir Winston Churchill - Birinci Dünya Savaşı sırasında Amiralliğin İlk Efendisi yakalanacak ve cesur bir kaçış yapacaktır. Gelecekteki Devlet Duma başkanı Alexander Guchkov, diğer yabancı gönüllülerle birlikte Boers saflarında savaşacak ve genç avukat Mahatma Gandhi Hint sağlık ekibine liderlik edecek ve İngilizlerden cesaretle altın bir yıldız alacak. NATO’nun Yugoslavya’daki askeri operasyonundan tam olarak 100 yıl önce savaşın kendisi, “insan hakları ve özgürlükleri” savunması ve “medeni bir toplumun değerlerinin” savunması tarafından motive edilen ilk çatışmalardan biri olacak.
Arka plan çatışması
Hollanda Doğu Hindistan Şirketi, Güney Afrika'daki topraklarını geliştirmek ve yönetmek için Hollanda'dan sömürgecileri ithal etti. Napolyon savaşlarından sonra, bu bölgeler nihayet, daha sonra Boer halkını özerklikten yöneten Hollandalı ve Fransız sömürgecilerin soydaşlarını, kendi dillerinde eğitim alma ve ideolojik kurallarını kendilerine empoze etme fırsatını mahrum bırakan Büyük Britanya'ya geçti.
Protestoda, birçok Boer, Cape Colony'nin verimli topraklarını terk ediyor. Kuzeye doğru ilerleyerek, çatışmalar olmadan yerel kabilelerin topraklarını işgal edip çeşitli devletler kurarak harika bir yol izliyorlar ya da büyük bir yeniden yerleştirme yapıyorlar. Ancak, tüm bunlar "büyük İngiliz kardeşin" uyanık gözünde gerçekleşir. 1867'te, dünyanın en büyük elmas rezervi, Portakal Cumhuriyeti ve Cape Colony sınırında keşfedildi. Daha sonra, şirket, İngiliz sömürgeci romantizmin elmas imparatorluğu ve kapitalist Cecil John Rhodes'un (Rhodesia ismini aldı) ortaya çıkacak ve 1890-ler’de Cape Colony Başbakanı görevinde bulundu ve şahin politikasının destekçilerinden biri oldu. Boer Cumhuriyetleri ile. Cecile Rhodes, Afrika'daki bir İngiliz mülk ağını "Kahire'den Cape Town'a" genişletmek istedi, bir trans-Afrika demiryolu inşa etme fikrini taşıyordu ve bağımsız Boer ülkeleri bu planlara varoluşlarına engel oldu.
Cecil John Rhodes ve ortağı Alfred Beit. 1901 yılı. Fotoğraf: İmparatorluk Savaş Müzeleri
Boers ve İngiltere 1880 - 1881 arasındaki ilk savaşın bir sonucu olarak, Britanya’nın Transvaal’a katkısı üzerine bir dizi karmaşık yasa içeren anlaşmalar yapıldı - özellikle, İngiliz Kraliçesi’nin Transvaal hükümeti tarafından diğer devletlerle imzaladığı tüm anlaşmaların onaylanmasına ilişkin bir fıkra dahil veya milletler.
Ancak, asıl sorunlar 1880'lerin sonunda başladı ve Boer eyaletlerinin topraklarında büyük miktarda altın birikintisinin keşfi ile ilişkilendirildi. Özel aletler, yetenekler ve yatırımlar gerektirdiğinden madenciliği oldukça zordur, bu yüzden çoğunlukla sığır otlatma işinde çalışan Boers bunu yapamadı. İngiliz genişlemesinin öncüleri olan on binlerce yabancı, ülkeye geliyor. Birkaç yıl içinde, yabancılar tarafından doldurulan bütün şehirler Boer kolonilerinde yer alıyor. “Uzun süredir” ve “yerel” arasındaki iç gerginlik dönemi başlar.
Aktif maden madenciliği, bürokratik araçları ve bütçe harcamalarını arttırır. Başkan Transvaal Paul Kruger'in hükümeti hazineyi yenilemek için yabancı şirketlere ve girişimcilere imtiyaz verilmesi yönünde gidiyor. İngiliz tehdidine dikkat ederek, İngilizlere değil, kimseye taviz vermeye çalıştılar. Daha sonra, huzursuz işadamları tarafından kışkırtılan Güney Afrika'daki İngiliz sömürge makamları, kraliçenin Transvaal'ın üzüntü hakkını hatırlatır ve Transvaal'da yaşayan İngilizlere medeni haklar verilmesini talep eder. Tabii ki, Boers seçim haklarını hakaret etmek istemiyor, haklı olarak devletlerinin geleceği için endişe ediyorlar, çünkü bunlar açıkça İngiliz siyasetinin ajanları olarak hareket ediyorlar. Böylece, Paul Kruger'ın Johannesburg'a gelişi sırasında, onunla tanışan Vatandaşlarının kalabalığı Büyük Britanya marşını söylemeye başladı, Tanrı Kraliçeyi kurtardı ve meydan okurcasına Transvaal bayrağını yırttı.
Boers'ın Outlanders'ı topluma katmaya çalışmadığı söylenemez. Yavaş yavaş, işçi göçmenlerin devlet meselelerine hitap etmelerini sağlayan reformlar yapıldı, özellikle de Transvaal'ın ikinci meclis odası (Aşağı Folksraad) seçildi ve ilk oda sadece cumhuriyetçi vatandaşlarından oluşturuldu. Ancak, Outlanders'ın sürekli entrikaları ve Cecil Rhodes gibi etkili patronları, belirsizliğin başlamasına katkıda bulunmadı.
Transvaal Paul Kruger (Stefanus Johannes Paulus Kruger) Başkanı. Yılın yaklaşık 1895. Fotoğraf: Leo Weinthal / Getty Images / fotobank.ru
Son kaynama noktası, daha sonra Jameson saldırısı olarak bilinen olaydı - Rodos tarafından Kruger hükümetine karşı ayaklanmayı yükseltmek amacıyla düzenlenen bir Rodoslu ve Bechuanand polis biriminin işgal ettiği ve Johannesburg'daki bir polis teşkilatının işgali. İstiladan önce, Boer hükümetine karşı kitlesel protestolar düzenlendi; bu sırada, bir ultimatumda bir iddia listesi başlatıldı. Bununla birlikte, Johannesburg nüfusunun isyancılarına destek verilmedi. Sadece Boer’un ordusundan korkuyor ve Majesteleri Hükümeti’nin yol göstermesi gereken savaştaki sorunlarının çözümünü görerek, yerleşimciler hayatlarını riske atmak istemediler. İsyan ezildi, lideri Dr. Jameson da tutuklandı.
Partilere, sadece büyük bir savaşın çelişkilerini çözebileceği açıktır. İngilizler ve ana güçleri olan İngilizler, temel insan ve medeni haklardan mahrum bırakılmış olan İngiliz vatandaşları üzerinde benzeri görülmemiş bir baskı olduğu konusunda propaganda kampanyası başlattı. Aynı zamanda, İngiliz askeri birliği Boer kolonilerinin sınırında büyüyor. Transvaal hükümeti bir yana durmuyor ve modern bir şekilde satın almaya başlıyor оружияSavunmalar kurar, kardeşlik Turuncu Cumhuriyeti ile askeri bir ittifak imzalar.
Boer milisleri hakkında birkaç söz söylemek gerekiyor. O sırada baskın olan askeri doktrinlerin aksine, Boer'in ordusu kolordu, tugay veya şirkete bölünmedi. Boer ordusu askeri doktrinlere ve askeri bilime hiç aşina değildi. Bir düzine bin kişiden oluşabilecek komando ekipleri vardı. Boer komandoları herhangi bir askeri disiplini tanımadılar, hatta askerler olarak kabul edilmeyi reddettiler, onurlarına hakaret ettiler, askerler olarak, kendi görüşlerine göre, para için kavga ettiler ve onlar sadece ülkeyi korumak için görevlerini yerine getiren vatandaşlar (burghers). .
Boer komandoları ve askeri üniformaları yoktu; topçular ve Boers-kasaba halkından oluşan çeşitli çıkarmalar dışında, burghers barış zamanında kullandıkları kıyafetlerle savaştılar. Boers'ın demokratik ruhu tüm topluma nüfuz etti ve ordu da istisna değildi. Her şeye oy verilmesine karar verildi: memurların seçilmesinden yaklaşmakta olan kampanyanın askeri planının kabul edilmesine kadar ve her dövüşçünün memurla ya da generalle birlikte oy kullanma hakkı vardı. Boer generalleri sıradan askerlerden çok farklı değildi, ya onlar ya da diğerleri için askeri bir eğitim yoktu, bu yüzden sık sık yer değiştirdiler: savaşçı genel hale gelebilirdi ve general sıradan bir savaşçıya kolayca indirgenebilirdi.
Savaşta, mürettebat memuru takip etmedi, kararnamelerini yerine getirmedi, ancak duruma göre ve kendi takdirine bağlı olarak hareket etti. Bu nedenle, memurun ölümü hiçbir şeyi değiştirmedi, kurucu bir subaydı ve gerekirse generaldi. Memurların rolü basitti - burgherlerin eylemlerini koordine etmek ve tavsiyelerde bulunmalarına yardım etmek, ama artık değil. Geleneksel bir orduda, askerler bir subay itaat etmeye alışmış ve sadece buna karşılık gelen bir emir varsa hareket etmişlerdir, dolayısıyla ikincisinin ölümü kontrol ünitesinden mahrum bırakılmış ve askerleri ele geçirmiştir.
Boer'in ordusunun zaferleri ve mağlubiyetlerine neden olan bu anarşist ruhdu.
savaş
Jameson baskınının başarısızlığından sonra, partiler askeri hazırlıklara geçti, İngilizler Boer Cumhuriyetleri ile sınırdaki birliklere yoğunlaşmaya başladı, tüm İngiliz sömürgelerinden birlikler Güney Afrika'ya zorlandı. Transvaal Başkanı Paul Kruger, 48 saatleri içerisinde Boer cumhuriyetlerine karşı askeri hazırlıkların durdurulması ve bir tahkim mahkemesinin yardımı ile ülkeler arasındaki ihtilaflı meselelerin çözülmesi talebiyle bir ültimatom gönderdi. İngilizler, ültimatom ve Ekim 11 1899'i reddetti, Boer milis birimleri, Natal ve Cape Colony eyaletlerinin İngiltere sınırını geçti. Savaş başladı.
Kampanya için net planların olmaması, Boer generalleri arasındaki kavga ve özellikle kilit hareketlerin kurucusu Albay Baden-Powell'ın liderliğindeki Kimberly, özellikle Cecil Rhodes'un sığındığı Mafeking, başlıca şehirlerin uzun süreli kuşatması ve Mafeking, ve başka bir saldırı geliştiremediler. Daha doğrusu, ne yapacaklarını bilmiyorlardı. tarihsel Cape kolonisini işgal etme ve İngilizlere karşı yerel Boers uyandırma şansı geri dönüşü olmayan bir şekilde kayboldu ve girişim, doğal olarak bölgedeki koşullarını önemli ölçüde artıran ve güçlendiren İngilizlere geçti.
Zaten savaşın ilk haftaları, İngiliz ordusunun görece geri kalmışlığını ve Boer komandolarıyla etkili bir şekilde mücadele edememekte, teknik olarak daha gelişmiş silahlar kullanarak, genel olarak üniformasız olarak savaşıyor, etrafındaki arazi ile birleşen toprak rengi kıyafetler gösteriyor. Parlak-kırmızı İngiliz askeri üniforması, savaşın ortasında doğruluk ve atış menzilini geliştiren, ateşli silahlardaki devrim niteliğindeki gelişmelerden sonra yanınızda kimin (arkadaş veya düşman) olduğunu belirlemeye anında yardımcı oldu. Asker, düşmanı keskin nişancı için mükemmel bir hedef haline getirdi. Ek olarak, atış doğruluğundaki gelişmeler sayesinde, askerlerin manevra kabiliyeti artar (atıldı ve geri çekildi) ve düşman askerlerine yönelik ateş yakıldı. Tüm Avrupa ordularının askerlerinin geleneksel olarak inşa edildiği sütunlar artık orijinal işlevlerini yerine getirmiyordu. Tüfek zincirleri, düşmanları daha etkili bir şekilde ateşlemenizi sağlayan ve böylece kendi kayıplarınızı önemli ölçüde azaltan sütunları değiştirmeye gelir.
John Denton Pinkston Fransızca, 1 Sayı Ipres, Viscount Ipres ve Heileik. Yılın yaklaşık 1915. Fotoğraf: İngiliz Kütüphanesi
Haki askeri üniforması ilk kez (bir deney olarak) 19. yüzyılın ikinci yarısında Hindistan'daki İngiliz sömürge kuvvetlerinin bireysel birimleri için tanıtıldı. Her zamanki gibi, yeni üniformaya geçişin ana muhalifleri, mevcut formlarını değiştirmek istemeyen muhafazakar İngiliz ordusu idi, ancak klasik üniforma kullanımından kaynaklanan kayıplar kendileri için konuştu ve ordu vazgeçti. İngiltere sonsuza kadar parlak kırmızı üniforma terk etti. İngiliz ordusunun yeni üniformaları bugüne kadar tüm dünya ordusu için bir kült oldu; Böylece, klasik İngiliz askeri üniforması, Güney Afrika'daki savaşa katılanlardan biri olan İngiliz General John French adına, bir Fransız ceketi olarak tanındı. Birinci Dünya Savaşı sırasında, Fransa Seferi Gücü Fransa'ya başkanlık edecek.
Nitel bileşeni yükselterek, İngilizler nicelleri unutmadı. 1899'in sona ermesiyle, bölgedeki toplam İngiliz birlikleri 120'e ulaştı, sonra savaşın sonuna kadar sürekli yükseliyor, 450'e ulaşıyor. Boer milislerine gelince, savaş boyunca sayısı 60'in binlerce savaşçısını geçemezdi.
Yavaş yavaş, İngilizler komandoları Cape kolonisi ve Natal'dan geri çekerek savaşı Turuncu Cumhuriyet ve Transvaal topraklarına aktararak Boers tüm büyük şehirleri kaybediyor - bir gerilla savaşı başlıyor.
gönüllüler
Boer Savaşı'ndan bahsetmişken, yabancı gönüllülerden bahsetmemek mümkün değil. Literatürde (özellikle İngilizler) Yabancı Savaşçı’nın Savaş Savaşına katılımı dikkat çekici bir şekilde abartılmıştır. Bazı bireysel gönüllülerin Boer birliklerine gerçekten paha biçilemez yardım sağlamasına rağmen, genel olarak gözle görülür bir iz bırakmadı. Dahası, bazen Boer komutuna müdahale ettiler, Boers'a savaş kurallarını öğretmeye çalışırken, ikincisi taktiklerini ve stratejilerini bu şartlar altında mümkün olduğu kadar etkili buluyorlardı ve ziyaret eden uzmanların sözlerini dikkate almıyorlardı.
Bu tür ilk ayrılma, Elandslaagte savaşında neredeyse tamamen mağlup olmuş Alman Lejyonu idi. Bu yenilgiden sonra, Boers uzun süredir ulusal gönüllü birimlerinin kurulmasına izin vermedi ve sadece cephelerde durumun kötüye gitmesi pozisyonunu değiştirdi. Sonuç olarak, Amerikan, Fransız, İrlanda, Alman ve Hollandalı gönüllülerden ayrılmalar meydana geldi.
Çoğu Johannesburg'da yaşayan Rus gönüllüler, Boer komandolarının bir parçası olarak savaştı. Bir zamanlar, Kaptan Ganetsky'nin emrindeki Rus müfrezesi harekete geçti, ancak Rus müfrezesi sadece isimdeydi. Rus biriminde savaşan kabaca 30'lilerin üçte birinden daha azı vardı.
Rus Johannesburg sakinlerine ek olarak, toplumu Boers'ı destekleyen doğrudan Rusya'dan gelen gönüllüler de vardı. En çok hak ettiği saygın komutan Albay Evgeny Maximov, esası sayesinde “genel savaşla” rütbesine yükseldi ve Turuncu Cumhuriyet'teki savaşlar sırasında bile tüm yabancı gönüllülerin komutan yardımcısı oldu - Vilbua Morel. Daha sonra “askeri general” Maximov, Rusya'ya ağır yaralanacak ve tahliye edilecek, ölümünü Rusya-Japon savaşı sırasında zaten 1904'ta karşılayacak.
Bununla birlikte, Boers tarafından bir savaş müfrezesinden ziyade yırtıcı bir çete olarak algılanan İtalyan gönüllü Kaptan Richiardi'nin görülmesi de önemli. Kaptan Richiardi'nin kendisi, esir Winston Churchill'i araştırdığı ve kendisinde Lahey Sözleşmesinin yasakladığı “dum-dum” mermisini bulduğuyla tanınıyordu. Boer Savaşı sırasında Winston Churchill, tutsaklığı ve kaçışı nedeniyle İngiliz halkı tarafından yaygın olarak tanındı. Daha sonra, 26 yaşında, İngiliz Parlamentosu'na seçilecek. Bu arada, İngiliz Dum-Dum mermileri, 1899’daki Lahey Barış Konferansı’ndaki resmi yasaklarına rağmen kullanılmaya devam edecek.
Güney Afrika'da bir gazeteci olarak çalışırken Winston Churchill at sırtında. 1896 yılı. Fotoğraf: Popperfoto / Getty Images / fotobank.ru
Bu oluşumun üstlendiği çok sayıda soygun ve soygundan kaçınmak, İtalyanların sabotaj savaşının uygulanmasına önemli katkısı olduğu belirtilmelidir. Köprülerin patlaması ve İngiliz birliklerine saldırının ikincisinin dikkatini saptırmak için saldırılarını engellemek için Boers'a çok yardımcı oldular.
Partizan toplama kampları
Zaten 1900 sonbaharında, Boer milislerinin ana birimlerinin yenilgisi ve savaşın Boer cumhuriyetlerine devredilmesinden sonra, savaş iki yıl sürecek bir partizan aşamasına geçiyor. Boer gerillalarının baskınları İngilizlere önemli zararlar verdi. Arazinin iyi bilinmesi ve savaşçıların en iyi bireysel eğitimi nedeniyle taktiksel üstünlük Boers'la savaşın sonuna kadar kaldı, ancak bu İngilizlerin erkekler ve silahlardaki ezici üstünlüğünü telafi edemedi. Ayrıca İngilizler, ünlü toplama kampları da dahil olmak üzere birçok teknik bilgi kullandı.
Çiftlikleri İngilizlerin yaktığı sivil nüfusu sürdüler, sığır ve mahsuller yok edildi. İronik olarak, bu kamplara mülteci kampları deniyordu - mülteci kampları. Sonra Boer'in gıdaya, ilaca vb. Direnç göstermesine yardımcı olan aileleri göndermeye başladılar. Toplamda, yaklaşık 200 binlerce insan toplama kamplarında toplandı - kabaca 120 binlerce Boers ve 80 binlerce siyah Afrikalı, bunun için ayrı kamplar kuruldu.
İstisnasız tüm kamplarda sağlıksız koşullar hüküm sürdü, yiyecekler mahpuslara düzensiz teslim edildi, bu kampların sakinlerinin dörtte biri öldü, bunlardan büyük çoğunluğu kadın ve çocuklardı. Sonuç olarak İngiliz erkekler diğer kolonilere gönderildi: Hindistan'a, Seylan'a vb.
Karşı gerilla savaşının bir diğer unsuru da büyük oranda blokaj kullanımıydı. Klasik partizan taktiklerini kullanan Boers, düşmanın arka tarafına derin baskınlar yaptı, iletişimleri imha etti, sabotaj gerçekleştirdi, garnizonlara saldırdı, küçük İngiliz birliklerini yok etti ve cezasız kaldı.
Bu tür bir faaliyeti engellemek için, Boer eyaletlerinin topraklarını bütünüyle bir blok ev ağıyla kapatmaya karar verildi. Blockhouse, en önemli bölgeleri veya nesneleri kapsayan küçük bir müstahkem noktadır.
Boer General Christian Devet bu yeniliği şöyle tarif etti: “Birçoğu taştan yapılmış, genellikle yuvarlak, dörtgen ve hatta çok yönlü. Duvarlarda birbirinden altı fit, yerden dört fit mesafeden çekim yapmak için delikler yapılmıştır. Çatı demirdi. ”
Toplamda, yaklaşık sekiz bin blok binası inşa edildi. İngilizler ön tarafta telefon iletişimini kullanmaya başladılar ve birçok blokaj komando saldırısı durumunda telefon açtı. Telefon kabloları kırıldığında, blokaj personeli, bir işaret fişeği kullanarak saldırıyı bildirdi.
Zırhlı trenlerin kullanımı, aktif olarak İngiliz rotalarına saldıran Boer partizanlarına karşı kazanılan zaferde rol oynadı. Bu "tekerlekli bloklar" iki tip araçtan oluşuyordu: çatısı açık ve çatıları açık. Ayrıca, kenarları kabartmalı çelik saclardan yapılmış geleneksel arabalarda kullanılır.
Lokomotiflerin barınağı iki türden yapılmıştır - ya çelik halatlardan ya da çelik saclardan. Genellikle zırhlı tren üç veya dört arabadan oluşuyordu. Zırhlı tren komutanının taş kulesi lokomotif ihalesine girdi. Alanın renginde boyanmış böyle bir tren gizlemek için. Bir zırhlı trenden alanın denetlenmesini sağlamak çok önemliydi. Bu amaçla, özel gözlem kuleleri ve hatta balonlar kullanıldı. Balon, vinç miline sarılmış bir kabloyla trene tutturulmuştur.
İngiliz Ordusu'nun zırhlı treni. 1899 ve 1902 arasında yıllarca. Güney Afrika Fotoğraf: İmparatorluk Savaş Müzeleri
Final ve savaşın sonucu
Haritanın artık savaşta bir yenilgiden ibaret olmadığını, tüm bir ulusun ölümünü fark eden Boer savaş ağaları, Mayıs 31’te bir barış anlaşması yapmak zorunda kaldı. Ona göre, Boer cumhuriyetleri, Britanya’nın savaş sırasında yaktığı çiftlikleri telafi etmek amacıyla geniş öz yönetim ve üç milyon pound sterlin karşılığında karşılığını alarak İngiliz İmparatorluğu’nun bir parçası oldu.
Mayıs ayındaki 31 tarihinin büyüsü yine Anglo-Boer ilişkisini etkileyecek: Mayıs ayındaki 31, 1910, Transvaal ve Orange, Cape of Colony ve Natal ile birleşerek Güney Afrika Birliği'nin İngiliz hakimiyetinde (SAS) ve 31 Mayıs ayında 1961, SAS tamamen bağımsız bir devlet haline geldi - Güney -Afrika Cumhuriyeti.
İngiliz generallerin ve askeri analistlerin hiçbiri savaşın bu kadar uzun sürmeyeceğinden ve çok sayıda İngiliz askerinin (Boers tarafından öldürülen sekiz bine karşı 22 bin kişi hakkında) hayatını alacağından şüpheleniyordu, çünkü İngiliz İmparatorluğu'nun düşmanı, İngilizler tarafından "cahil bir çiftçi" olarak ilan edildi. propaganda. En ilginç şey, profesyonel askeri eğitimin olmaması ve Askeri Taktikleri ve stratejilerinin temelleri hakkında, Boers'ın kendilerini yenen eski askeri kanonlara göre savaşmış olan İngilizleri yenmesine izin veren temel fikirleri olmamasıydı.
Bununla birlikte, stratejik bir savaş planının olmayışı Boer milislerinin zafer kazanmasına izin vermedi, ancak düşmanlıkların başlatılması için çok iyi bir zaman seçildi ve bölgedeki İngiliz kuvvetleri saldırıyı engellemek için yeterli değildi. Disipline sahip olmayan uygun bir örgütlenme seviyesi ve askeri kampanya için net planlar içeren Boers, ilk zaferlerinin meyvelerinden yararlanamadı, ancak savaşı ancak gerekli sayıda asker toplamaya ve düşmana karşı hem niteliksel hem de sayısal bir avantaj elde etmeyi başaran İngiliz tarafının avantajına erteledi.
Afrika'daki savaş, ardından gelen 1905 ve 1911 Fas krizi ve Bosnalı 1908 krizi ile birlikte, bir kez daha büyük güçler arasındaki çelişkileri ortaya çıkardığı için bir dünya savaşı olma şansı yakaladı. Boers ve eşitsiz mücadeleleri yalnızca Almanya, ABD veya Rusya gibi rekabet eden Büyük Britanya ülkelerinde değil, aynı zamanda en sisli Albion'da da sempatiye yol açtı. İngiltere'deki İngiliz kadın Emily Hobhaus sayesinde toplama kamplarını ve Güney Afrika'daki sivillerin zalimce muamelelerini öğrendik ve ülkenin otoritesini ciddi şekilde baltaladı.
1901 yılında, savaşın sona ermesinden önce, Güney Afrika'da, yılın 63 ülkesini yöneten efsanevi Kraliçe Victoria, öldü ve onunla göreceli olarak zengin Victoria dönemi. Büyük savaşlar ve ayaklanmalar zamanı geliyor.