Karaciğerin Hepatosisi - Karaciğerin yağ hepatozu dahil olmak üzere semptomlar ve tedavi
Yağ hepatozu veya karaciğer obezitesi, yağ distrofisi, karaciğer hücrelerinde lipitlerin (yağların) aşırı birikmesi sonucu ortaya çıkan, tersine çevrilebilir, hepatik distrofinin kronik bir süreci olarak adlandırılır.
Şu anda, diyette sistematik ihlallerin yanı sıra bir kişinin uygunsuz yaşam tarzı nedeniyle bu hastalığın hızlı bir şekilde büyümesi vardır. Yağ hepatozu oluşumunu etkileyen faktörleri tanımlayarak hastalığın gelişimini durdurmak mümkündür. Zamanında tedavi için bir ay sonra daha iyi değişiklikler gözlemlenir.
Yağ hepatosisi: nedir?
Yağ hepatozu, fonksiyonel karaciğer hücrelerinin (hepatosit) yağ dokusunda oluşan dejenerasyonun meydana geldiği kronik bir hastalıktır.
Yağlı hepatoz durumunda, karaciğer hücreleri (hepatositler) işlevlerini kaybederler, yavaş yavaş kendi başlarına basit yağlar biriktirirler ve yağ dokusuna yeniden doğarlar. Steatoz ya da yağlı infiltrasyon ile, yağ kütlesi% 5'i aşıyor, küçük kümeleri dağılmış, böylelikle karaciğerin dağınık yağlı hepatozisi böyle görünüyor. Karaciğerin toplam ağırlığının% 10'undan fazlasını içeren içeriği ile hepatositlerin yarısından fazlası zaten yağ içerir.
İlk başta yağlı hepatoz öğrenmek neredeyse imkansız. Ne yazık ki, hastalık hali hazırda ilerledikçe, belirtiler en son aşamada daha belirgindir. Hasta görünür:
- karaciğerde ağırlık hissi;
- deri döküntüsü ve mat renk;
- sindirim bozukluğu, sık sık mide bulantısı, kusma olasıdır;
- bulanık görüş.
Karaciğerdeki yaygın değişiklikleri karakterize eden yağ hepatozunun bir nedeni, hepatomegali boyutunda bir artıştır. Hasta karaciğer, kişinin iç boşluğunda büyük bir yer tutar ve rahatsızlığa neden olur. Boyuttaki artışın nedeni:
- Toksik maddelerle savaşacak hücre sayısında artış;
- kayıp fonksiyonları geri yüklemek için dokuların çoğalması;
- aşırı yağ hücreleri.
nedenleri
Hepatoza yol açan nedenlere dayanarak, hastalık iki gruba ayrılabilir: kalıtsal ve vücutta metabolik süreçlerin ihlali sonucu.
Yağlı hepatozun başlıca nedenleri şunlardır:
- obezite;
- metabolik hastalıklar;
- egzersiz eksikliği;
- aşırı yeme;
- karbonhidrat metabolizmasını ihlal eden vejetaryenlik;
- kilo kaybı diyetleri;
- Bazı ilaçların uzun süreli kullanımı:
- cordarone, diltiazem, süresi dolmuş tetrasiklin, tamoksifen;
- vücut alfa-antitripsin eksikliği;
- HIV için antiviral tedavi;
- A vitamini aşırı doz;
- iç salgı organlarının hastalıkları;
- alkolün sistematik olarak kötüye kullanılması;
- radyasyona maruz kalma;
- Sindirim sistemi hastalıkları.
Hücre distrofisinin ilerlemesi enflamatuar bir sürece yol açar ve bu da dokuların (siroz) ölümüne ve skarlaşmasına yol açar. Aynı zamanda, gastrointestinal sistem, kardiyovasküler sistem, metabolik bozuklukların eşlik eden patolojileri gelişir:
- diabetes mellitus;
- safra kesesi taşları;
- sindirim enzimlerinin eksikliği;
- biliyer diskinezi;
- pankreas iltihabı;
- hipertansiyon;
- kalbin iskemi.
Karaciğerin yağ hepatozu durumunda, hasta herhangi bir enfeksiyon, yaralanma ve müdahaleye maruz kalmaktadır.
Aralarında yağlı hepatoz oluşumu için risk faktörleri vardır:
- yüksek tansiyon;
- kadın cinsiyet;
- azaltılmış trombositler;
- artan alkali fosfataz ve THG;
- PNPLA3 / 148M gen polimorfizmi.
Nedenlere dayanarak, hepatoz gelişiminin önlenebileceğini söyleyebiliriz. Yaşam tarzını değiştirmek sadece hastalığın görünümünü önlemekle kalmaz, aynı zamanda ilk aşamada da ortadan kaldırır.
derece
Yağ birikmesiyle birlikte, karaciğerdeki yağlı hepatoz, gelişimin üç seviyesine ayrılır:
- Birinci derece, basit yağ hücrelerinin küçük bir birikimi ile karakterizedir. Eğer bu birikimler birkaç odakta işaretlenirse ve aralarında büyük bir mesafe tespit edilirse, bu yaygın yağlı hepatozdur.
- Karaciğerdeki yağ hacmi arttığında ve organın yapısında bağ doku alanları olduğunda ikinci derece konur.
- Hastalığın en şiddetli üçüncü derecesi, bağ dokusu ile karaciğer hücrelerinin aşırı büyümesi ve büyük yağ tortuları net bir şekilde görüldüğünde ortaya çıkar.
Yetişkinlerde yağlı hepatosis belirtileri
Karaciğerin hepatosisi sessiz bir hastalıktır. Çoğu zaman süreç ihmal edilene kadar bir kişi karaciğerin sirozu gelişir, hiçbir şey farkedilemez. Ancak, bu sadece bir görünüm. Kendi vücudunuzu dikkatlice dinlerseniz, daha önce gözlemlenmemiş bir şey farkedeceksiniz. Karaciğerdeki yağlı hepatozun ilk belirtileri arasında şunlar bulunur:
- Sağ tarafta keder var.
- Genişlemiş karaciğer, palpasyonda görünür.
- Sindirim bozuklukları: kusma, ishal, mide bulantısı veya kabızlık.
- Cildin ve saçın bozulması.
- Soğuk algınlığı, zayıf bağışıklık ve alerjik reaksiyonlara yatkınlık.
- Üreme işlev bozukluğu, kavramın imkansızlığı.
- Kadınlarda adet döngüsünde sapmalar, ağır veya düzensiz kanamalar vardır.
- Kan pıhtılaşmasının bozulması.
Genellikle, anksiyete belirtileri bir kerede görülmez, ancak zamanla artar. İlk olarak, hastalar ağrı ve rahatsızlıktan şikayet ederler, daha sonra vücudun zehirlenme belirtileri ortaya çıkar, çünkü etkilenen organ işlevini yerine getirmez.
Tedavi ilk aşamada yapılmazsa, karaciğer yetmezliğinin farklı aşamalarının belirtileri ortaya çıkmaya başlar:
- bulantı ve halsizlik, uyuşukluk ile karakterize,
- çalışma kapasitesinde azalma
- yemek için iğrenme var
- koordinasyon kötüleşir;
- sarılıkla kendini,
- şişme,
- hazımsızlık,
- zayıflık
- genel zayıflık ortaya çıkar
- abdominal dropsy gelişebilir
- iç organlarda değişiklikler ile karakterize,
- metabolik bozukluk.
Şiddetli durumlarda mümkündür:
Karaciğer hepatozu tedavi edilmezse, karaciğer sirozu ve karaciğer yetmezliği belirtileri ortaya çıkar:
- davranış değişikliği; sarılık;
- konuşmanın monotonluğu;
- zayıflığı;
- gıdaya karşı nefret;
- assit;
- koordinasyon ihlali.
Karaciğerin yağlı hepatozunun erken evrede teşhis edilmesi önemlidir - semptomlar ve tedavi sadece bir doktor tarafından belirlenir ve reçete edilir. Daha sonra işlevlerini tamamen geri yükleme olasılığı yüksektir. Hasta tüm reçeteleri gözlemlerse iyileşme süresini kısaltabilir. Ne yazık ki, erken bir aşamada, yağlı hepatosis belirtileri görünmez.
Risk altındaki kişiler yaygın değişiklikleri saptamak ve tedaviye başlamak için periyodik olarak test edilmelidir.
komplikasyonlar
Yağ hepatosisi, hasta için ölümcül olan karaciğer fonksiyon bozukluğuna yol açar. Vücudun tedrici zehirlenmesi, kalbin, böbreklerin ve hatta akciğerlerin çalışmasını ters yönde etkileyerek geri dönüşü olmayan hasara neden olur. Çoğu zaman, hepatosis siroz gelişir ve bu hastalık hiç tedavi edilemez.
Vücut için etkileri:
- Safra kesesinde, kolesistit, pankreatit ve taş oluşumuna neden olan durağanlık görülür. Sonuç olarak, besin tamamen sindirilir, bağırsakları aşırı yükler ve disbakteriyozu kışkırtır.
- Karaciğerin yetersiz performansı, temel eser elementlerin eksikliğine yol açar. Sonuç olarak, kardiyak aktivite ve kan arterlerinin durumu kötüleşir, hipertansiyon, varisli damarlar görülür, görme keskinliği azalır.
- Ek olarak, sık soğuk algınlığı, enfeksiyöz ve fungal hastalıklara yol açan bağışıklıkta bir azalma vardır.
tanılama
Doktor tarafından muayene ve palpasyonda, karaciğer özellikleri olmadan büyütülmez. Sadece yağ büyük miktarda biriktiğinde, karaciğer dokunuştan acı veren yumuşak, yuvarlak kenarlarla büyüyebilir. Yağlı hepatozun erken aşamalarında, belirgin semptomlar genellikle tespit edilmez. Diyabetli hastalarda hepatosise bağlı.
Doğru bir teşhis yapmak için gerekli önlemlerin listesi şunları içerir:
- Karaciğer ultrasonu. Geleneksel olarak, karaciğerin ultrasonografik muayenesi, artışını ortaya çıkarmaya yardımcı olur ve bu hemen hemen her zaman organla ilgili sorunlardan söz eder.
- Tomografik çalışma. MRI, karaciğerin yapısını değerlendirmenize izin verir. Vücut yağı biriktiğinde, MRG'de görülecektir.
- Kanın biyokimyasal analizi. ALT ve AST göstergeleri değerlendirilir. Onlar büyüdüğünde, bir karaciğer hastalığıdır.
- Biyopsi. Daha az sıklıkta tutulur. Vücudun yapısında yağ olup olmadığını bulmanızı sağlar.
Yağlı karaciğer nasıl tedavi edilir
Yağ hepatozunun başlıca tedavisi, hastalığa neden olan faktörlerin ortadan kaldırılması, karaciğerdeki rejeneratif yeteneklerin iyileştirilmesi, metabolizmanın iyileştirilmesi ve detoksifikasyonun sağlanmasıdır. Yağlı hepatosis durumunda, sadece ilacı almak değil, aynı zamanda yaşam tarzını ve diyetini ayarlamak da gereklidir. İlaçlar kombinasyon halinde kullanılır - etkili bir membran stabilize edici vasıtalar ve antioksidanlar gereklidir.
Yağlı hepatoz için ilaç tedavisi, karaciğer ve hücrelerinin işlevini iyileştirmek için ilaç almayı içerir:
- Esansiyel fosfolipitler (Esssliver, Essentiale Forte, Berlition),
- sülfamik asit grubu (taurin veya metionin),
- Bitkisel preparatlar-hepatoprotektörler (Kars, LIV-52, enginar özü),
- antioksidan vitaminler almak - tokoferol veya retinol,
- selenyum preparatları alarak,
- Grup B'nin ilaçları intramüsküler olarak veya tabletlerde bulunur.
Fitoterapi kendini iyi kurmuştur - ilaçlar holagol, gepabene, zerdeçal, süt devedikeni, kıvırcık kuzukulağı olarak kullanılır.
- Berlisyon 300 mg'a kadar bir dozda reçete edilir (1 sekme.) 2 aya kadar günde iki kez. Ağır dinamizmle, Berlition iki haftada 600 mg'a kadar intravenöz olarak uygulanır, ardından tabletlerde günde 300-600 mg'a geçilir.
- Essentiale günde 3 kez 2 kapsül (600 mg) kadar reçete edilir. Tedavi süresi 3 aya kadardır. Günde 3 kez dozu 3 kez 1 kapsüle düşürmek.
- Etkili membran stabilize edici ilaç enginar - Hofitol. 3 hafta boyunca üç tablet için yemeklerden önce (günde 3 kez) atayın.
Kullanmadan önce doktorunuza danışın. kontrendikasyonlar var.
Hastalar için öneriler
Evde hasta şunları yapmalıdır:
- Diyete, yağlar hariç, fakat protein açısından zengin;
- Gerekirse, kilo kaybını teşvik edecek aktif bir yaşam tarzının yanı sıra metabolizmayı hızlandırın;
- Sindirim geliştirmek için folik asit, B12 vitamini, vb dahil olmak üzere bir doktor tarafından reçete ilaçları alın;
- Doktora ziyaret;
- Mümkünse haşlanmış ve haşlanmış yiyecekler, ince doğranmış veya püre haline getirin.
diyet
Yağlı hepatositi bulunan bir kişi, yaşam tarzını ve diyetini tamamen yeniden gözden geçirmeli ve bu da hayvansal yağ tüketimini ortadan kaldırmak için gereklidir. Aynı zamanda, gıda, karaciğerde biriken yağların çözünmesine yardımcı olan yiyecekleri içermelidir. Karaciğer üzerindeki yükü azaltmak için günde 5 kez, küçük porsiyonlarda yemek yemelidir.
- taze haşlanmış ve haşlanmış sebzeler;
- vejetaryen çorbalar ve pancar çorbası (etsiz);
- süt çorbaları;
- az yağlı ve baharatsız peynirler;
- haşlanmış yumurta (günde 1);
- buğulanmış omlet;
- yulaf ezmesi, buğday, irmik ve pirinç lapası;
- süt;
- az yağlı veya az yağlı süzme peynir;
- kefir, az yağlı yoğurt.
- Kakaoyu ve kahveyi şekersiz çay ile değiştirin.
- et suyu,
- yağlı et ve balık
- taze soğan ve sarımsak,
- fasulye ve fasulye
- domates,
- mantar,
- turp,
- konserve
- Tuzlanmış ve füme ürünler
- yağ süzme peynir ve ekşi krema.
Hepatozlu hastalar ayrıca aşağıdaki ürünleri herhangi bir miktarda tüketmelidir:
- enginar karaciğerde meydana gelen süreçleri stabilize etmek;
- çam fıstığı doku hücrelerinin onarılmasına yardımcı olur;
- kuzuk alma, stabilize edici bir bileşenin işlevlerini yerine getirme ve etkilenen organdaki yağ oluşumlarını ortadan kaldırma;
- yağ mevduat da yıkar tarçın;
- hepatoz sırasında kanda oluşan şeker ve serbest radikalleri nötralize eden ve karaciğerin işleyişini olumsuz yönde etkileyen zerdeçal.
Hepatosis ile gün için menü
Günün örnek bir menüsü diyet gereksinimlerini karşılamalı ve şunları içermelidir:
- İlk kahvaltı - sütlü yulaf ezmesi, az yağlı süzme peynir, siyah çay.
- İkinci kahvaltı - kurutulmuş meyve, elma, kuru erik.
- Öğle yemeği - sebze yağları (mısır, zeytin), buğday lapası, kompostosu ile sebze çorbası.
- Aperatif - ekmek, tuzlu bisküviler, kalçalardan suyu.
- Akşam yemeği - haşlanmış patates, pancar salatası, az yağlı kefir ile patates püresi.
Hepatosis için halk ilaçları
Geleneksel ilaçları kullanmadan önce bir gastroenteroloğa danışmayı unutmayın.
- Demlenmiş ve sarhoş olan, semptomatik olarak içilen nane ve melissa ile bulantı ve ağırlık çayını hafifletir; semptomlar doğrudan rahatsız olduğunda.
- Süt devedikeni (veya süt devedikeni). Safra akışını iyileştirmek, sadece karaciğeri değil, aynı zamanda safra kesesini normalize etmek için tasarlanmıştır. Aynı zamanda bir mobilya şekillendirme fonksiyonuna sahiptir, karaciğer hücrelerini geri kazandırmaya ve proteinin sentezlenmesine yardımcı olur.
- Genellikle hepatoz ile nane üzerine infüzyona yardımcı olur. Böyle bir kurutulmuş bitkinin bir çorba kaşığı (genellikle ezilmiş nane yaprakları) 100 gram kaynar su ile doldurulur ve bir gece boyunca bırakılır. Sabah, infüzyon süzülür, daha sonra üç eşit parçaya bölünmelidir. Her servis, gün boyunca yemeklerden önce içilir.
- Gül kalçaları. Toksinleri vücuttan çıkarmaya, mikro elementler ve vitaminler ile zenginleştirmeye yardımcı olurlar. Yaklaşık 50 g kuşburnu, 12 saat boyunca 500 ml kaynar su içinde ısrar ediyor. Günde üç kez, 150 ml alın.
- Karaciğer toplama 2 ay içinde tedavi için tasarlanmıştır. Oluşan: St. John's wort, muz, şalgam, muslinitsa (3 parça), ölümsüz, eleutherococcus (2 bölüm), papatya (bölüm 1). 1 çorba kaşığı. l. toplama 30 dakika sonra bir bardak kaynar su dökün - süzün. Yemeklerden önce 30 ml, tatlandırılmamış, günde üç kez.
önleme
Bu hastalığın ortaya çıkmasını önlemek istiyorsanız, önleyici tedbirlere uymak çok önemlidir. Öyleyse, ilgili olan nedir?
- Doğru beslenme.
- Ağırlığın korunması normaldir.
- Aktif bir yaşam tarzı yönlendirmek gerekiyor. Temiz havada çok önemli yürüyüşler, ayrıca vücutta ılımlı egzersizler.
- Gün içinde en az iki litre su içmeniz gerekir.
- Ayrıca kötü alışkanlıklardan vazgeçmek zorundasınız. Özellikle alkol almaktan.
- Kan şekeri düzeylerini izlemek önemlidir.
Yağ hepatosisi geri dönüşümlü bir karaciğer hastalığıdır. Bu patoloji erken aşamalarda başarıyla tedavi edilebilir. Kesin bir tedavi yoktur. Her şey yaşam tarzındaki bir değişikliğe, beslenmenin gözden geçirilmesine, etiyolojik (nedensel) etkenlerin ortadan kaldırılmasına neden olur.
Yağlı hepatosis
Yağ hepatosisi, karaciğer dokusunda yağ birikmesi ile karakterize sekonder veya bağımsız bir patolojik sendromdur. Bu durumun nedeni alkol kullanımıdır; Bazı ilaçların yanı sıra metabolik bozukluklar (diabetes mellitus, tiroid anormallikleri, malabsorpsiyon, vb) ile ilişkili hastalıklar. Yağ hepatozu, spesifik bir klinik tabloya sahip değildir ve uzun süre asemptomatiktir. Tanı, karaciğer biyopsisinin yanı sıra görüntüleme çalışmalarıdır (karaciğer MRG, sintigrafi, ultrason). Tedavi konservatiftir, prognoz uygundur.
Yağlı hepatosis
Yağ hepatosisi hepatositlerin yağlı dejenerasyonu ile karaciğer dokusunun rejenerasyonunda oluşan patolojik bir süreçtir. Morfolojik değişiklikler, yağ damlacıklarının hücre içi ve / veya hücreler arası birikmesi ile karakterize edilir. Bu patoloji, alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı olan hastaların üçte birinde ve alkol hasarı olan hastaların çoğunda görülür. Yağ hepatosisi, alkolik karaciğer hastalığının başlangıç aşamasıdır ve geri dönüşümsüz sirotik değişikliklere ve ölüme yol açabilir. Şu anda, yağ hepatosisi sadece gastroenteroloji için değil, aynı zamanda integral tıbbı için de küresel bir problem olarak kabul edilmektedir, çünkü bu hastalık karaciğer sirozu, kardiyovasküler patoloji, endokrin ve metabolik bozukluklar, alerjik hastalıklar, varisler ve diğer ciddi değişikliklerin gelişme riski ile ilişkilidir.
Yağlı hepatosis nedenleri
Yağlı karaciğerin gelişmesinde en önemli faktör hepatositlerde alkol hasarıdır. Morfolojik değişikliklerin şiddeti ve siroza geçiş riski doğrudan alkol tüketiminin miktarına ve süresine bağlıdır. Yağ hepatozunun oluşumunda diyabetin önemli bir rolü vardır. İnsülin direncine sahip hiperglisemi, kandaki serbest yağ asitlerinin konsantrasyonunda artışa neden olmakta ve karaciğerde trigliseritlerin sentezinde artışa neden olmaktadır. Oluşumlarının oranı, VLDL-TG komplekslerinin oluşumu ile değişim reaksiyonlarını aşarsa, karaciğerde yağ birikmesi meydana gelir.
Yağ hepatozu ile obezite arasındaki ilişki kanıtlanmıştır ve ana rol, vücuttaki yağ dokusunun yüzdesiyle değil, metabolik sendromdan kaynaklanan insülin direnci ile oynanmaktadır. Yapılan çalışmalarda, proton spektroskopisi ile belirlenen karaciğerdeki yağ miktarı, doğrudan açlık insülin seviyesine bağlıydı.
Yağ hepatozunun nedenleri metabolik bozuklukların eşlik ettiği başka hastalıklar olabilir: miksödem, Hisenko-Cushing sendromu, tirotoksikoz, bozulmuş emilim ile birlikte gastrointestinal sistemin kronik hastalıkları (kronik pankreatit dahil), Wilson-Konovalov hastalığı, kardiyovasküler sistem patolojisi ( hipertansiyon, iskemik kalp hastalığı), hastanın tükenmesine yol açan diğer kronik hastalıklar (onkopatoloji, pulmoner ve kalp yetmezliği).
Sözde “Batı” diyeti de yağ metabolizmasının, karbonhidratların ve hepatositlerin yağ dejenerasyonunun bozulmasına neden olur - yüksek oranda hidrojene edilmiş yağ içeren gıdalar, basit karbonhidratlar ve düşük seviyede fiziksel aktiviteye sahip bir yaşam tarzı. Karaciğerdeki yağ birikmesine katkıda bulunan ayrı bir faktör grubu, lipit metabolizmasında yer alan enzimlerin kalıtsal bir eksikliğidir.
Bu nedenle, hastalığın birincil nedenine bakılmaksızın, yağlı hepatoz (özellikle alkolsüz etiyoloji) insülin direnci ile birlikte, karaciğerdeki dejeneratif değişiklikler, metabolik sendromun patojenik bağlantılarından biridir. Hepatositlerde yağ birikmesi ve bunların arasında hiperlipidemi veya alkol hasarı nedeniyle aşırı yağ alımı, peroksidasyon sürecinde kullanımın bozulmasının yanı sıra, yağın nakil formlarını oluşturan apoprotein sentezindeki bozulma nedeniyle yağ moleküllerinin hücrelerden indirgenmesi (bu durum alipotropik yağlı karaciğer) anlamına gelmektedir.
Belli bir hastada etiyolojik faktörün tanımlanması genellikle imkansızdır, çünkü bir veya başka bir genetik karaciğere net hasar yoktur. Yeme bozuklukları, alkol alımı, ilaç kullanımı - hemen hemen her hastada ortaya çıkan faktörler.
Yağ hepatosisi sınıflandırması
Etiyolojik sınıflandırmaya göre, iki farklı yağlı hepatosis vardır; bunlar bağımsız nosolojik birimlerdir: alkolik yağlı karaciğer distrofisi ve alkolsüz steatohepatit. Karaciğer biyopsisi yapılan tüm hastalar arasında, alkolik olmayan steatoz olguların% 7-8'inde kayıtlıdır. Alkol hasarı daha sık görülür - 10 kez daha sık görülür.
Yağ hepatosisi primer olarak sınıflandırılır, endojen metabolik bozuklukların (obezite, diyabet, hiperlipidemi) neden olduğu ve sekonder - metabolik bozuklukların geliştiği arka plana karşı dış etkilerden kaynaklanır. Sekonder yağ hepatozu, bazı ilaçları (kortikosteroidler, sentetik östrojenler, nonsteroidal anti-enflamatuar ilaçlar, metotreksat, tetrasiklin) alırken karaciğer hasarı içerir; sindirim sistemi organları üzerindeki cerrahi müdahalelerde malabsorbsiyon sendromu (ileo-jejunal anastomoz, obezitenin tedavisi için bir yöntem olarak gastroplasti, bağırsak kesitlerinin rezeksiyonu); uzun süreli parenteral beslenme, oruç, Wilson-Konovalov hastalığı, vb.
Karaciğer lobülündeki yağ biriktirme tipine bağlı olarak, aşağıdaki farklı yağ hepatoz formları ayırt edilir: fokal dissemine (çoğu zaman klinik bulgulara sahip değildir), yayılmış, zonal (yağ hepatik lobülün farklı kısımlarında birikir) ve diffüz (mikroveziküler steatoz).
Yağlı hepatoz belirtileri
Bu patolojinin karmaşıklığı, önemli morfolojik değişikliklere rağmen, çoğu hastanın yağ hepatozunun spesifik klinik belirtilerinden yoksun olmasında yatmaktadır. Hastaların% 65-70'i, çoğu kilolu olan kadınlardır. Birçok hastada insüline bağımlı diabetes mellitus vardır.
Hastaların büyük çoğunluğunun karaciğer hasarı belirtileri yoktur. Belki de karın boşluğunda belirsiz bir rahatsızlık hissi, sağ hipokondriumda hafif ağrıyan ağrı, asteni. Karaciğer genişler, palpasyon hafif ağrılı olabilir. Bazen hastalığa dispeptik sendrom eşlik eder: mide bulantısı, kusma, bozulmuş dışkı. Cildin bazı sarılıkları mümkündür.
Yaygın karaciğer hasarı ile, hemoraji, hipotansiyon ve bayılma atakları meydana gelebilir, bu da inflamatuar sürecin bir sonucu olarak tümör nekroz faktörünün serbest bırakılmasıyla açıklanır.
Yağ hepatozu tanısı
Bu hastalığın klinik semptomları spesifik değildir, gastroenterologların konsültasyonu yağ hepatozu ve tanı taktiklerini gösterir. Karaciğerin biyokimyasal testleri de önemli değişiklikler göstermez, serum transaminazları 2-3 kat arttırılabilir, normal göstergeleri ise yağ hepatozunun varlığını dışlamaz. Ana tanı yöntemleri diğer karaciğer hastalıklarının dışlanmasına yöneliktir.
Viral hepatit, sitomegalovirüs, Epstein-Barr virüsü, kızamıkçık gibi etken maddelere spesifik antikorların varlığı için bir kan testi yaptığınızdan emin olun; otoimmün karaciğer hasarının belirleyicilerinin belirlenmesi. Hipotiroidizm, yağlı hepatozun nedeni olabileceğinden, kandaki tiroid hormonlarının seviyesi araştırılmaktadır.
Abdominal organların ultrasonografisi, lezyonun karaciğer dokusunun üçte birinden fazlasını kapsıyorsa, yağlı steatoz belirtilerinin saptanmasına izin verir. Biyopsi morfolojik bir çalışma ile karaciğer biyopsisi önemli bir rol oynar. Yağ hepatozunun histolojik bulguları arasında yağlı dejenerasyon, intralobüler inflamasyon, fibrozis ve steatonekroz fenomeni yer alır. Çoğu zaman büyük ölçekli distrofi varlığını ortaya çıkardı.
Karaciğerdeki - MRG'deki değişiklikleri saptamak için oldukça bilgilendirici bir tanı yöntemi. Fokal steatozun tanımlanması için bir karaciğerin radyonüklid taramasını uygulayın. Tanı programı, karaciğer hasarının ilerlemesini ve hastanın prognozunu etkileyen ilişkili hastalıkları değerlendirmek için yöntemler içermelidir. Karaciğerin detoksifikasyon fonksiyonunu değerlendirmek için bir C13-methacetin respiratuar testi yapılır. Bu çalışmanın sonuçları, işleyen hepatositlerin sayısını değerlendirmemize izin vermektedir.
Yağ hepatosis tedavisi
Yağ hepatosisi olan hastaların tedavisi ayaktan veya gastroenteroloji bölümünde gerçekleştirilir. Beslenme durumu mutlaka değerlendirilir ve diyet tedavisi reçete edilir. Bazı durumlarda, yağlı hepatozun tedavisi için anahtar ve tek yöntem olan diyettir. Tıbbi beslenme, hayvansal yağların kısıtlanmasını, günde 100-110 gram protein alımını, yeterli vitamin ve eser element alımını sağlar.
Tedavi, çeşitli yönlerde yürütülen konservatiftir. Karaciğerin yağ infiltrasyonunu ortadan kaldıran lipotropik ilaçlar kullanılır: folik asit, B6 vitamini, B12, lipoik asit, esansiyel fosfolipitler. Ana patojenetik faktörün (insülin direnci) etkisini azaltmak için aşırı kilonun düzeltilmesi zorunludur. Vücut ağırlığının bile% 5-10'unun kaybı, karbonhidrat ve yağ metabolizmasında belirgin bir iyileşmeye yol açar.
Bununla birlikte, ağırlık kaybı oranı haftada 400-700 gram olması gerekmektedir, daha hızlı kilo kaybı (taş oluşumu reçete yazanlar ursodeoksikolik asit önlemek için) yağlı karaciğer ve karaciğer yetmezliği gelişimi ilerlemesi ve aynı zamanda safra kesesi taşlarının oluşumuna neden olabilir. Kaslarda oksidatif fosforilasyon aktivitesini arttırmak ve sonuç olarak - yağ asitlerinin kullanımı, insülin reseptörlerinin duyarlılığını da arttıran fiziksel aktivite gösterir. İnsülin direncinin farmakoterapisi, tiyazolidinedionlar ve biguanidler kullanılarak gerçekleştirilir.
Bir sonraki tedavi yöntemi lipid düşürücü tedavidir. Bununla birlikte, nihayetinde yağ hepatozu durumunda statin kullanımının güvenli olup olmadığı nihayet edilmemiştir, çünkü bu ilaçların kendileri hepatositlere zarar verme kabiliyetine sahiptir. Karaciğer fonksiyonlarını normalleştirmek için hepatoprotektörler reçete edilir. E vitamini, ursodeoksikolik asit, betain, taurin uygulayın. Bu patolojide pentoksifilin ve anjiyotensin reseptör blokerlerinin etkinliği üzerine çalışmalar yürütülmektedir.
Bu nedenle, yağ hepatozunun tedavisinde önemli noktalar etiyolojik faktörün (alkol dahil) ortadan kaldırılması, kilo ve beslenmenin normalleştirilmesidir. İlaç tedavisi ikincil öneme sahiptir. Alkolizmden muzdarip hastalar için, bir narkolog tarafından tedavi önceliklidir.
Yağ hepatozunun prognozu ve önlenmesi
Yağ hepatosisi nispeten olumlu prognoza sahiptir. Çoğu durumda, hastalığın nedenini ortadan kaldırmak, karaciğeri restore etmek için yeterlidir. Hastaların çalışma kapasitesi kurtuldu. Gastroenteroloğun diyet, fiziksel aktivite, alkol içermeyen tavsiyelerini takip ettiğinizden emin olun. Hepatotropik faktörlerin devam eden etkisi durumunda, karaciğerdeki inflamatuar ve distrofik değişiklikler ilerlemekte ve hastalık siroz haline gelebilmektedir.
Yağlı hepatozun önlenmesi, asetaldehit, endokrin ve diğer hastalıkların zamanında tespiti ve etkili tedavileri dahil olmak üzere toksik zarar verici faktörlerin etkisinin hariç tutulması, normal bir ağırlık ve yeterli aktivite düzeyinin muhafaza edilmesinden oluşur.
Neden yağlı karaciğer tedavisi kolay değildir?
Karaciğerin yağ dejenerasyonu, organın dokularında aşırı yağ birikimine (lipid) bağlı gelişen patolojik bir durumdur. Hastalığın ikinci adı yağlı hepatosis veya karaciğer obezitesidir. Karaciğerdeki yağ birikimi, komorbiditeler veya toksik lezyonlarla ilişkili çeşitli nedenlerden dolayı ortaya çıkabilir. Patolojinin gelişiminin ne olduğunu, hangi semptomların yağ hepatozunu ve bununla nasıl baş edeceğini göstermeye çalışalım.
Karaciğerin yağ dejenerasyonu - ana sebepler
Distrofik değişiklikler hepatositlerin yağ hücrelerine dönüşmesinden dolayı meydana gelir ve aşağıdaki provoke faktörler bu süreci tetikler:
- genetik yatkınlık;
- dengesiz beslenme ("hızlı" karbonhidrat ve yağların aşırı alımı ile diyette protein eksikliği);
- aşırı beslenme ya da tam tersine, uzun süreli açlık ve sıkı diyetlere bağlılık;
- yüksek oranda koruyucular, boyalar, aromalar ve diğer kimyasal bileşenler içeren fast food, yarı mamul ürünler ve zararlı ürünlerin kullanımı;
- ilişkili hastalıklar: metabolik bozukluklar, obezite, diyabet;
- yağın karaciğerden vücudun dokularına taşınmasının ihlali;
- Alkol kötüye kullanımı (etil alkol ve bozunması sırasında oluşan zararlı maddeler, karaciğerde lipit metabolizması sürecini ihlal eder);
- anemide yağ oksidasyonu sürecini yavaşlatmak, vücudun kronik zehirlenmesi, karaciğer hücrelerindeki tümör süreçleri;
- uzun ve kontrolsüz ilaç kullanımı;
- Toksik maddeler ve kimyasallarla sürekli temas halinde olan mesleki aktiviteler;
- uyuşturucu bağımlılığı;
- hormonal ve genetik bozukluklar;
- bulaşıcı hepatit;
- hepatotropik zehirli bileşikler (kurşun, cıva, arsenik tuzları) ile zehirlenme;
- parazit enfeksiyonları (giardiasis);
- olumsuz ekolojik çevre.
Gördüğünüz gibi, yağlı hepatoz gelişiminde birçok neden var. Bazı hastalarda karaciğerde lipit metabolizması bozukluğu gut, hipertansiyon, endokrin (tiroid hastalığı) ve bağışıklık bozukluklarının arka planında gelişir.
Yağlı karaciğer nasıl gelişir?
Yağlı hepatoz gelişim mekanizması basittir. Bir gastrointestinal sistemde yiyecekle birlikte giren yağlar, sindirim enzimlerinin etkisi altında bölünür, trigliseritler ve yağ asitleri oluşur. Diyette aşırı yağ ve provoke edici faktörlerin etkisi altında, bu bileşenler büyük hacimde karaciğere akmaya başlar, lipid metabolizmasını bozar ve bir geri tepmeye neden olur (yağ sentezinde artış).
Karaciğerdeki diğer bir yağ oluşum mekanizması, çok miktarda “hızlı” karbonhidrat alımı ile ilişkilidir. Bu durumda, karaciğer kullanımı ile başa çıkmaz ve lipitler hepatositler (karaciğer hücreleri) içinde birikmeye başlar. Bir mikroskop altında karaciğer dokusu çalışmasında, farklı boyutlarda yağ hücrelerinin birikimini görebilirsiniz. Hepatositler (karaciğer hücreleri) içinde biriktiklerinde yağ hepatozunun gelişmesinden söz ederler. Hücre içi boşlukta yağ birikimi görülürse - bu süreç karaciğer obezitesini gösterir.
Yağ hepatosisi sınıflandırması
Patolojik sürecin özelliklerine bağlı olarak, karaciğerin yağ distrofisini çeşitli biçimlere ayırmak gelenekseldir:
- Karaciğer distrofisi yaygın olarak yayılır. Bu, küçük yağ lekelerinin karaciğerin farklı loblarında yer aldığı ilk patoloji şeklidir. Bu durumda hastalık asemptomatiktir.
- Şiddetli dissemine distrofi. Hastalık yavaş yavaş ilerler ve organın yüzeyinde yağlı lekeler görülür. Bu aşamada, sorunun ilk belirtileri ortaya çıkar.
- Diffüz karaciğer distrofisi, hepatik lobun yağ dokusu ile düzgün bir şekilde doldurulmasıyla karakterizedir. Hastalığın bu formuna, hastanın tıbbi yardım almasına neden olan oldukça belirgin semptomlar eşlik eder.
- Alkolik yağlı karaciğer distrofisi, Tsiva sendromu olarak adlandırılan ve aniden ortaya çıkan belirgin semptomlarla karakterize edilen spesifik bir formda ortaya çıkar. Aynı zamanda, kanda bilirubin ve kolesterol seviyesinde bir artış gözlenir, trigliseritlerin sayısı (küçük kılcal damarları yok eden yağ benzeri bileşikler) artar ve hemoglobin düzeyi azalır.
Akut ve kronik formların karaciğerde yağ dejenerasyonu
Ayrıca, sürecin şekline bağlı olarak, doktorlar kronik ve akut karaciğer distrofisi arasında ayrım yaparlar:
- Karaciğerin akut yağ distrofisi, ani başlayan ve siroz gibi ciddi komplikasyonlara yol açabilen, hızla artan semptomlarla karakterizedir. Tipik olarak, bu koşullar vücudun ciddi zehirlenmesi, gıda zehirlenmesi, gizlice akan hepatit, kronik alkolizm zemininde gelişir. Bu durumda, hastanın durumu genellikle şiddetlidir, yüksek ateş, karaciğer büyüklüğünde bir artış, bulantı, üzgün dışkı, ağrı sendromu, kanama, nöbetler, sanrılı durumlar ile karakterizedir. Hastanın acil tıbbi bakım ve hastaneye yatışı gerekir.
- Kronik yağlı karaciğere karaciğer hücrelerinin sitoplazmasında yavaş yavaş yağ birikmesi eşlik eder. Daha sonra geniş bir formasyona karışırlar, hücre çekirdeğini kenara karıştırıp sitoplazmayı tamamen doldururlar. Yağ dokusu ile dolu hepatositler yok edilir ve kist oluştururlar. Karaciğer dokusunun geniş lezyonları ile birlikte, yağ hepatosisi teşhisi konur.
Patolojik değişiklikler, komşu organları da içererek, karaciğer ve pankreasın yağ dejenerasyonunun gelişmesine ve sindirim süreçlerinin ihlali, enflamatuar sürecin gelişmesi ve kronik pankreatit gibi eşlik eden hastalıkların eklenmesi ile sonuçlanabilir.
semptomlar
Patolojinin ilk aşamalarında asemptomatik olduğu için hepatozun zamanında saptanması zordur. Yağ distrofisinin diğer belirtileri, hastalığın hangi aşamada olduğuna bağlıdır. İlk elverişsiz semptomlar genellikle hepatozun ikinci aşamasında ortaya çıkar ve aşağıdaki gibi ifade edilir:
- Periyodik olarak, karaciğerde (kaburgaların altında, sağda) çürük, ağrılı bir ağrı vardır; bu da alkolik liberaller, yağlı, baharatlı yiyecekler, füme etler ve diğer zararlı ürünlerin tüketimi ile ağırlaşır.
- Sabah, acı ağızda görünür, ardından tatsız bir tada sahip olur.
- İştah azalır, bulantı atakları daha sık görülür, bu da kusmaya neden olabilir (özellikle aşırı yeme sonrası).
- Dispeptik bozukluklar (şişkinlik, şişkinlik, alternatif kabızlık ve ishal) ağırlaşır.
- Karaciğer giderek büyüyor.
- Dil üzerinde yoğun sarı bir patina belirir.
Hastalığın üçüncü aşamasında, yukarıdaki semptomlar ağırlaşır ve aşağıdaki tezahürler birleşir:
- yorgunluk, halsizlik;
- uyku bozuklukları (gece ve gündüz uykululukta uykusuzluk);
- sinirlilik, depresyon;
- assit belirtileri (sıvı birikimine bağlı karın hacminde artış);
- bellekle ilgili sorunlar ve yeni bilgilerin asimilasyonu;
- cildin sarılığı;
- Pratik olarak analjezikler tarafından rahatlamayan ağrı sendromu.
Yağlı distrofi karaciğer dokusu nekrozu ile komplike ise, hoş olmayan bir tatlı "karaciğer" nefes, ani kilo kaybı, ateş, burun kanaması, kalp ritmi ve solunum fonksiyonlarının ihlali gibi belirtiler ortaya çıkar.
Karaciğerin yağ distrofisini belirten ilk belirtiler ortaya çıktığında, bir hekimin veya hepatoloğa danışarak tedavi için tam bir muayene, teşhis ve randevu alınmalıdır. Yağ hepatozu, bazı durumlarda hızla ilerleyebilir ve karaciğer sirozuna ve ölümcül olma tehdidine neden olan diğer ciddi komplikasyonlara yol açabileceğinden tehlikeli olabilir. Bu nedenle, kapsamlı tedaviye zamanında başlanması çok önemlidir, ki bu yeni nesillerin modern yöntemleri ve ilaçları sayesinde iyi sonuçlar vermektedir.
Hastalığın teşhisi
Kliniğe başvurduğunda, hasta terapiste gönderilecektir. Doktor hastanın şikayetlerini dinler, yaşam tarzı, kötü alışkanlıklar ve ilgili hastalıklar hakkında bilgi toplar. Hastanın muayenesinde, batın palpasyonu yapılır, karaciğerin sınırları ile tanımlanır. Yağlı karaciğeri nasıl tedavi edeceğini anlamak için, bir doktor bir dizi laboratuvar ve enstrümantal çalışma önerecektir.
- kan testi (genel, biyokimya, hepatit virüsleri için belirteçler);
- idrar ve dışkı;
- Karın organlarının ultrasonografisi;
- Karaciğer CT taraması veya MRI.
Gerekirse, FGDS FGS (özofagus ve midenin endoskopik muayenesi) yapar veya karaciğer biyopsisi yaparlar. Ek olarak, endikasyonlara göre, hasta dar uzmanlara danışmak için başvurulur: bir hepatolog, bir cerrah, bir gastroenterolog veya bir onkolog.
Yağlı karaciğer tedavisi
Yağlı karaciğerin tedavi taktikleri büyük ölçüde hastalığın nedenlerine bağlıdır. Tıbbi tedaviye ek olarak, hastanın yaşam tarzını düzeltmesi önerilir: kötü alışkanlıklardan (alkol, sigara) tamamen vazgeçin, diyetinizi değiştirin ve düşük yağ, karbonhidrat ve yüksek protein içeriği ile belirli bir diyet uygulayın.
Yağlı karaciğerin ilaç tedavisinin özü şöyledir:
- Karaciğer obezitesine katkıda bulunan provoke edici faktörlerin ortadan kaldırılması;
- metabolik süreçlerin normalleşmesi, toksinlerin ve dekompozisyon ürünlerinin eliminasyonu;
- karaciğer hücrelerinin rejenerasyonu ve restorasyonu ve fonksiyonlarının normalizasyonu.
Tedavi süreçlerinde kullanılan ilaçlar, birkaç ana gruba ayrılır:
Esansiyel fosfolipitler (Essentiale Forte, Phosphogliv, Essliver Forte). Bu grubun preparatları hücre zarlarını stabilize eder ve karaciğer hücrelerinin (hepatositler) restorasyonuna ve rejenerasyonuna katkıda bulunur.
- Bitkisel içerikli müstahzarlar (Karsil, Gepabene, Hofitol, Silimar). Bunlar, karaciğer fonksiyonlarını iyileştirmeye yardımcı olan, lipit metabolizması süreçlerini iyileştiren ve hepatozun ilerlemesini önleyen güçlü hepatoprotektörlerdir.
- Ursodeoksikolik asit içeren ilaçlar (Ursofalk, Ursosan). İmmünomodülatör, choleretic ve hipoglisemik etki sağlayın. Bunlar, kontrendikasyonların ve yan etkilerin kapsamlı bir listesini içeren ciddi ilaçlardır, bu nedenle sadece doktor reçetesi ve kontrolü altında kullanılabilirler.
- Amino asitlerin türevleri (Heptral, Glutargin, Gala-Mertz). Yenileyici ve detoksifikasyon özelliklerini gösterirler, karaciğer hücrelerinin iyileşmesini hızlandırırlar. Alkol kötüye kullanımı nedeniyle karaciğerde yağlı dejenerasyon ile ilgili iyi bir yardım.
- Bady (Ovesol, Galstena, Liv 52). Bu fonlar, bitki özleri - yulaf, süt devedikeni, demirhindi, itüzümü, kapari, emblica ve diğer doğal maddeler dayanmaktadır. Sentetik ilaçlardan daha kötü davranmamak, lipid metabolizmasının normalleşmesine, karaciğer hücrelerinin rejenerasyonuna ve adipoz doku ile değiştirilmelerine katkıda bulunur.
Hayvansal kökenli preparatlar (Heptral, Prohepar), yağlı karaciğer distrofisinin tedavisinde iyi etkinlik göstermektedir. Domuz veya karaciğerin karaciğerinden izole edilen hidrolizat temelinde yapılırlar. Ancak bu ilaçlar ciddi alerjik reaksiyonlara ve diğer komplikasyonlara neden olabilir, bu nedenle sadece doktor tarafından reçete edilen ve olası kontrendikasyonları dikkate alarak alınmalıdır.
Yağlı karaciğer distrofi halk ilaçları tedavisi
Ana ilaç tedavisinin takviyesi, doğal maddeler, soğuma ve şifalı bitkilerin infüzyonlarını içeren halk ilaçlarına yardımcı olacaktır.
- Kuzukulağı. Yağlı karaciğerde kuzuk yararlıdır. Bu bitkinin asidik yaprakları safra oluşumuna ve çıkarılmasına, biliyer sistemde tıkanıklığın giderilmesine, lipit metabolizmasının normalleştirilmesiyle karaciğer fonksiyonunun restorasyonuna yardımcı olur.
- Zerdeçal. Bu oryantal baharat, sindirim sistemi için çok yararlıdır. Belirgin antioksidan özellikleri gösterir, kandaki glukoz ve kolesterol seviyesini azaltır, safra üretimini sağlar ve karaciğer dokularında metabolik süreçleri normalleştirir.
- Süt devedikeni Süt devedikeni yemek karaciğer obezitesi ile mücadele için mükemmel bir yoldur. Bu şifalı bitki, birçok hepatoprotektif ilacın (Karsil, Silymarin, Gepabene) temelidir. Eczanede, toz (yemek) veya süt devedikeni yağı satın alabilir ve bu paraları paketteki talimatlara göre alabilirsiniz. Eşsiz bir tıbbi bitki sadece karaciğeri normale döndürmekle kalmaz, aynı zamanda hücrelerini geri kazandırır, aynı zamanda safra kesesini geri yükler, kolesetik bir etki gösterir ve ağrıya neden olan spazmları ortadan kaldırır.
- Tarçın tozu Hamur işleri, çay veya kahveye eklenebilir. Bu araç, kandaki "kötü" kolesterol seviyesini azaltır ve böylelikle karaciğer hücrelerinde yağ birikmesini önler.
Buna ek olarak, eczanede, alıç, köpek gül, ısırgan otu, civanperçemi ve choleretic ve anti-inflamatuar etkileri ile diğer otlar dayalı özel sebze ücretleri satın alabilirsiniz. Onları demlemek ve çay içmek için tavsiye edilir. Bu sindirim sistemi, safra kesesi ve karaciğerin işleyişini geliştirmeye yardımcı olacaktır. Halk ilaçlarıyla tedaviye başlamadan önce, onların kullanımını doktorunuzla koordine edin.
diyet
Karaciğerin yağ distrofisinin tedavisinin etkinliği büyük ölçüde uygun beslenmeye ve diyetin hazırlanmasında özel önerilere uygunluğa bağlıdır. Karaciğer obezitesinde, diyet sadece önemli değildir - tedavi sürecinde önemli bir rol oynar ve fiziksel aktivitede bir artış, kötü alışkanlıkların ve yaşam tarzı ayarlarının reddedilmesiyle birlikte, tehlikeli patoloji ile başa çıkmaya yardımcı olur.
Yağlı hepatosis durumunda, doktor hasta diyet tablosu No 5 reçete edecektir. Özü, yağların maksimum sınırlandırılmasından ve protein miktarında (günde 120 gr'a kadar), vitaminlerden ve "yavaş" karbonhidratlardan oluşur. Diyet tamamen yağlı, baharatlı, kızartılmış gıdalar, konserve, füme, yarı mamul ürünler, mümkün olduğunca hayvansal yağların tüketimini sınırlar.
Yasaklanmış tatlılar, hamur işleri, hamur işleri (özellikle kremalı), tatlı soda, sert kahve. Yağlı soslar (mayonez), margarin, sosis, domuz yağı, yüksek yağlı içerikli süt ürünleri (tam süt, krema, ekşi krema, peynir) hariçtir. Ancak az yağlı ekşi sütlü içecekler (kefir, ryazhenka, yoğurt, yoğurt) günlük menüye dahil olabilir ve bu menüye dahil edilmelidir.
Diyet etlerine (tavuk, tavşan, hindi) ve az yağlı balıklara tercih edilmelidir. Diyete daha taze sebze ve meyveler, otlar dahil edilmesi tavsiye edilir. Haşlanmış sebzeler, patates püresi, tahıllar (karabuğday, yulaf ezmesi, darı, pirinç) ile servis edilir. Alkol tamamen dışlanmalıdır!
Fraksiyonel beslenmeye uyulması önerilir. Bu, yiyeceğin günde 5-6 kez, tercihen aynı zamanda küçük porsiyonlarda alınması gerektiği anlamına gelir. Yemekler buharda pişirilmeli, kuru, haşlanmalı veya pişirilmelidir. Bu pişirme yönteminden, kavurma gibi, tamamen terk etmek daha iyidir. Hazır yemekler çok sıcak değil, ısı şeklinde sunulması tavsiye edilir, daha iyi emilirler.
İçme rejimine uyumu unutma. Gün içinde en az 1.5 litre sıvı içmeniz gerekir. Bu hacim temiz içme suyu, meyve suları, kompostolar, meyve içecekler, yeşil ve bitkisel çaylar içerir. Ödem görünümünü önlemek için, sabah temel sıvı oranını içmek daha iyidir. Bu tavsiyelere uygunluk, hastalık ile başa çıkmaya ve karaciğerin çalışmalarını desteklemeye yardımcı olacaktır.