Ulusal güvenlik konusundaki eski cumhurbaşkanlığı danışmanı Jimmy Carter ve Washington'daki en önde gelen ABD siyasi analistlerinden biri olan Kommersant FM köşe yazarı Konstantin Eggert'e röportaj verdi.
- Amerikan siyasetinde ne değişmeyecek ve bu cumhurbaşkanlığı seçimlerinden sonra koşulların etkisi altında ne değişebilecek?
- Amerikan’ın Rusya’ya yönelik tutumu bence gerçekçi ve işbirliğine dayalı. İki ülke arasındaki ilişki iki faktöre bağlı. Aynı zamanda, hiçbiri Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı değildir. Bunlardan ilki, Rusya’ya yakın bir bölgede veya daha doğrusu güneyinde bir bölgede güvenlik ile ilgilidir. Bu, ilişkilerimizde komplikasyonlara yol açabilir - Washington ve Moskova'nın değil, bölgedeki olayların tehlikeli şekilde gelişmesi nedeniyle. İkinci faktör, Rusya'da artan iç zorluklar. Bunlar, Putin’in tam olarak anlamadığı görünen ekonomik ve sosyal sorunlardır. Sorunları çözmek için yaptıkları, bence, ancak daha ciddi bir iç krize yol açacak.
- Putin tam olarak yanlış olan ne?
- Görünüşe göre aslında Nijerya ekonomisine çok benzeyen Rus ekonomisinin Rusların özlemlerine uymadığı anlaşılıyor. Sonuçta, artık yalıtılmış bir ülkede yaşamıyorlar, modernitenin ne olduğunun farkındalar.
Tek boyutlu bir ekonomiye ve milliyetçi sloganlara dayalı bir ülke inşa etmek mümkün değildir. Bu, kendinden soyutlanmaya ve aynı sorunların sonsuz bir şekilde çoğaltılmasına giden kesin bir yoldur.
- Rusya'nın güney kanadındaki komplikasyonlardan bahsettiğinizde, Ortadoğu, İran, Suriye'yi mi kastediyorsunuz?
- Kesinlikle doğru. Ve Rusya'nın güneyinde - Kafkaslar ve Orta Asya.
- Rusya ve ABD’deki pek çok kişi, Obama’nın politikasının, Rusya’ya yönelik sıfırlama politikasının hiçbir şey olmadığını, çünkü bir zayıflık politikası olduğunu söylüyor. Buna katılıyor musun?
- Hayır, tam olarak aynı fikirde değilim. Bunun bir zayıflık meselesi olduğunu sanmıyorum. Oldukça haklı - Amerikan politikası pasif, pasif, yaratıcı olmayan, kararsızdı. Aynı zamanda, Medvedev'in Rusya'ya yaptığı bir müdahaleye, bir müdahaleye, her şeyden kimin gerçekten sorumlu olduğu tamamen net olmadığı zaman da vardı. Ve ilişkilerin durgunluğuna yol açtı. Özellikle bunun için kimseyi suçlamıyorum, ancak bu sonucun en başarılı olmadığını düşünüyorum.
- Orta Doğu’daki, Suriye ve İran’daki durum Rus-Amerikan ilişkilerini nasıl etkileyebilir? Diyelim ki, Rusya’ya ABD’nin girişimleri konusunda daha olumlu bakması için, yönetime ne önerirsiniz?
- Bunun sadece Rusya ile ilgili olmadığını düşünüyorum. Bu, Amerika ile eşit derecede Rusya, Çin ve diğer ülkelerin birlikte çalışıp çalışamayacağı sorusudur. Şimdiye kadar başarısız oldular. Bu bağlamda, Suriye ile ilgili tek taraflı olan Amerikan politikasını eleştirdim. İran sorunu Suriye sorununa da ekleniyor. Burada Rusya ve Çin daha fazla veya daha az Amerika ile işbirliği yapıyor. Ancak Suriye ciddi bir sorun olabilir. Buradaki durum kontrolden çıktı ve Irak ve Lübnan'da dengesizliğin başlaması sadece birkaç hafta alacak.
- Mevcut Amerikan yönetiminin Rusya'ya yönelik politikasının oldukça pasif olduğunu söylediniz. Daha aktif hale getirmek için ne önerirsiniz?
- Bence daha yapıcı ilişkiler kurmalıyız ve şimdi son dört yıldaki herhangi bir hareketin olmaması nedeniyle sorunların çözülmesine geri dönmemiz gerektiğini düşünüyorum. Bu büyük bir eylem planıdır - ve güvenlik sorunları, ekonomi ve bölgesel kalkınma.
- Aynı zamanda, Rusya’nın ABD’nin dış politikasında bugün oynadığı role bakarsanız, o zaman ana öncelik bu değil. Belki de Rusya bunun için yeterince dikkat etmediğinden problemler ortaya çıkmaktadır.
- Her şeyden önce, sorunu çok doğru bir şekilde tespit ettiniz.
Rusya ile ilişkiler ilk sırada değil. Son çare olarak, üçüncü olarak. Hangisi daha önemli? Açıkçası, bunlar Çin ile, Avrupa ile, Orta Doğu ve Batı Asya'daki sorunlar. Ancak Rusya önemli bir oyuncu. Bu süreçlerde yapıcı bir şekilde devreye sokulması önemlidir. Ancak, Rusya'nın dünyayla ilgili kendi vizyonunu ve artan iç sorunlarla başa çıkmasına izin verecek kendi tarihsel bağlamı anlayışını formüle etmesi de çok önemlidir.
Milliyetçilik konusunda endişeliyim, Avrasya Birliği'nin kurulması gibi, Rusya'nın kendisi dışında kimsenin katılmak istemediği gibi görünmüyor. Bütün bu politika, aslında, gerçek sorunlardan kaçmak anlamına geliyor.
- Ve bakış açınıza göre, Rus liderliğinin gerçekçi öz saygısı ve Rus değerlendirmesi hikayelertarihsel bağlam?
- Avrupa medeniyetinin bir parçasısınız.
Birincil hedef, tam bir Avrupa üyesi olma arzusu olmalıdır. Yol boyunca oluşabilecek herhangi bir engel bu hasara neden olur! Bu nedenle, modern Rusya'ya baktığımda bana çok garip geldi: çok akıllı ve yaratıcı insanlara sahipsiniz, çok fazla potansiyel enerjiniz var ve komik iddialardan bahsetmek değil, Avrasyacılık, milliyetçilik hakkında bazı modası geçmiş fikirleri olan bir şeyle takılıyorsunuz. küresel liderlik.
- İlk üç yıl boyunca başkanlık yönetimi Jimmy Carter’da çalıştığınızda, SSCB ile ilişkilerde gerginlik vardı, ancak belli bir diyalog vardı: 1979 yılında Viyana’da imzalanan SALT anlaşmasına geldik. Bundan sonra Afganistan'ın işgali oldu. Başkanlığının son yılında, Carter, 1980'ta Moskova'daki Olimpiyat Oyunları'nın boykotunu düzenledi ve Moskova'ya karşı çok sert bir çizgi izledi. Mevcut durumun biraz benzer olduğunu ve en azından sembolik bir düzeyde yüzleşmeye doğru gidebileceğini düşünüyor musunuz?
- Buraya doğrudan tarihsel analojiler vermeyeceğim. Ancak Rusya'nın iç sorunlarının daha da kötüleşeceğini düşünüyorum. Onları dış politika maceralarının yardımıyla çözmek imkansızdır. Ve Rusya'nın bu tür bir politika için gücü yok. Ruslar ve liderleri Rusya'yı yenilemeli. Bu oldukça büyük bir iştir. Tarihsel olarak dayanır. Bu iddialı bir iştir. Kararı Rus halkının ve Rusya'nın küresel bir rol oynayan lider Avrupa devleti olmasını sağlayacak. Ve bu, Rusya'nın Avrupa ve Amerika ile birlikte olmasının nedenidir. Özellikle dünyanın yeniden yapıldığı ve yeni kıtalararası ittifaklar ortaya çıktığında bir çağda. Eğer Rus olsaydım, Doğu'ya bakardım ve kime rehberlik etmem gerektiğini hızlıca çözerdim.
- Çin'i ve Rusya ile ilişkisini mi kastediyorsunuz?
- (güler). Bunu sen söyledin.