Abajur nedir? Abajur nasıl çalışır özellikleri nelerdir? Abajur’un tarihçesi hakkında bilgiler. Değişik, güzel ve size fikir verebilecek abajur resimleri.
Bir abajur, yaydığı ışığı dağıtmak için bir lambadaki ampulü kaplayan bir aparattır. Abajurlar kağıt, cam, kumaş veya taş gibi çok çeşitli malzemelerden yapılabilir. Genellikle konik veya silindirik şekilli, abajur zemin, masa, masa üstü veya asma lambalarda bulunabilir.
Terim ayrıca birçok tavan lambası tasarımının altına asılan cama da uygulanabilir. Pratik amacının ötesinde, dekoratif ve estetik özelliklere de genellikle önem verilmektedir. Bir lamba gölgesi ayrıca, insan gözlerini lambayı aydınlatmak için kullanılan ampullerin doğrudan parlamasından “gölgelemeye” hizmet eder. Bazı lamba gölgeleri, gölgenin kendisinin duvarlarından yayılmasını engellerken gölgenin üst ve alt kısmından mümkün olduğu kadar ışığı yansıtacak şekilde, çoğunlukla beyaz veya altın renkli, sert sırlı bir opak astar ile kaplanmıştır. Diğer durumlarda, gölge materyali kasıtlı olarak dekoratiftir, böylece aydınlatma üzerine gölge yüzeyinin kendisinden yayılan renk ve ışığın görüntüsünü vurgulayabilir.
Tarihçesi
Paris’teki 17. yüzyılın sonlarında ilk halk fenerleri sokakların ortasında göründüler. Gece boyunca yolu yaktılar. 1763 yılında réverbères ortaya çıktı. Bunlar, sokakların ortasına asılan, reflektörlü kandillerdir. Milano’daki ilk kamuya ait kandiller, bir piyangodan elde edilen gelirlerle finanse edildi, 1785’den kalma. Bunlar, çok sayıda fitil içeren bir kandil içeren fenerlerdi. Alevin üstündeki yarı küresel bir reflektör ışığı aşağıya doğru yansıtırken, hafifçe içbükey ve aleve yakın bir başka reflektör ışığı yanal yönlendirmek için kullanılır.
Friedrich Albert Winsor ilk önce bir fabrikada gaz üretip bir boru hattına dağıtarak aydınlatmayı sanayileştirme fikrine sahipti. 19. yüzyılın ilk on yılında, rakip gaz şirketleri büyük şehirlerde ilk gaz şebekesini attı. Ancak patlama ve toksisite korkusu vardı.
Nozülden çıkan gazla beslenen alev, kandillerin veya mumların kırmızımsı veya turuncu renginin yerine, yoğun, düzgün ve ayarlanabilir, beyaz ve parlaktı.
Gaz aydınlatmasının dezavantajları havanın aşırı ısınması ve aşırı yüksek oksijen tüketimi idi, bu da yanmanın gerçekleştiği odayı yanan odadan ayırarak odayı havalandırmayı veya alevi izole etmeyi gerekli kıldı. Tiyatro izleyicileri düzenli olarak baş ağrılarından muzdarip, gaz harap mobilyanın yanması sırasında oluşan kükürt ve amonyağa maruz kalıyordu.
Gaz ışığının opal cam veya açık kumaş tonları ile filtrelenmesi gerekiyordu. Abajurlar artık ışığı yönlendirmek için değil, zayıflatmak için kullanılıyordu.
1879’da, Joseph Swan ve Thomas Edison bağımsız bir şekilde gelişti – bu, Humphry Davy, De Moleyn ve Göbel’in araştırmalarından kaynaklanan mevcut unsurları birleştirerek mükemmelleştirdi – akkor flamanlı elektrik ampulü.
Yoğun elektrik ışığını gizlemek için abajurlar kullanıldı. Bazıları Tiffany tarafından renkli camdan yapılmıştır. Elektrikli ampulün en büyük avantajı alev ve yanma izlerinin olmaması ve böylece zehirlenme, patlama veya yangın risklerinden kaçınmaktı. Başlangıçta, filament, karbonize edilmiş bitkisel liflerden, ardından bambu liflerinden ve nihayet metal alaşımlardan, 20. yüzyılın başlarında 1904’te icat edilen tungsten filamenti oluşana kadar yapılmıştır.