Şerşel
| Şerşel


شرشال


Şerşel Limanı


Şerşel
|Koordinatlar: 36°36′31″K 2°11′50″D / 36.60861°K 2.19722°D|
|Ülke||Cezayir|
|İl||Tibaze|
|Nüfus (2008)|
|- Toplam||48.056|
Tarih
Kent, tarihte, Hercules Sütunları'na giden yol üstünde bir Kartaca uğrağı olarak Iol adıyla ortaya çıktı. Augustus, Mauretania'ya egemen olmak için, Kral II. Juba'yı Antonius ile VII. Kleopatra'nın kızı Kleopatra Selena ile evlendirerek oraya yerleştirdi; o da kente Caesarea adını verdi (MÖ 25). Kent, Roma tarafından ilhakından (MS 42) önce, onu "koloni" derecesine yükselten Claudius'un principatusluğu zamanında zamanında bir Yunan ve Latin kültür merkezi oldu. Mauretania Caesariensis'in başkenti olarak Afrika filosunun üssü durumuna geldi.
IV. yy'daki karışıklıklardan, özellikle V. yy'daki Vandal istilasından çok zarar gördü. VI. yy'da kentle sınırlı kalan Bizans fethi kente ancak geçici bir rahatlık sağladı. Araplar VIII. yy'ın ilk yıllarında aldıkları kente bugünkü Şerşel adını verdiler. Kent XVI. yy'da İspanyollar'a (1511'de haraç ödedi), sonra Türkler'e boyun eğdi. 1520'de Barbaros Hayreddin tarafından ele geçirildi ve Cezayir eyaletine katıldı. Korsanların etkinliği Şerşel'e yeniden sınırlı bir refah dönemi sağladı, ama bu dönem kısa sürdü. 1738 depremi kentin yıkımını tamamladı. Fransızlar 1840'ta işgal ettiklerinde burası çok küçük bir kent durumundaydı.
1942'de (21-22 Ekim) Şerşel'de 8 Kasım'da Kuzey Afrika'ya yapılacak Müttefik çıkarmasını (Meşale Harekâtı) hazırlamak üzere Amerikalı General Mark W. Clark, Bakan Murphy ve Fransız General Charles Mast arasında gizli bir görüşme yapıldı. Saint-Cyr Askerî Uzmanlık Okulu, 1943-45 arasında burada yeniden örgütlendi; İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra bu okulun yerini, yedek subay öğrenci yetiştirme okulu aldı.
Cezayir Bağımsızlık Savaşı sırasında, barındırdığı büyük Avrupalı nüfus ve güçlü Fransız etkisi nedeniyle Fransız karşıtı saldırılardan az etkilendi. Bununla birlikte 1962'de Cezayir'in bağımsızlığını kazanmasıyla yüz yıldan daha uzun süredir sürdürdüğü Avrupa kenti olma özelliğini kaybetti. Cezayirli devrimciler tarafından kentteki Hıristiyanlara, Avrupalılara ve Fransa taraftarı Araplar ve Berberilere güvence verilmesine rağmen, 1962'den sonra özellikle Fransa taraftarı olan Araplar ve Berberilere karşı girişilen misillemeler Avruplalıları endişeye düşürerek kenti ve Cezayir'i terk etmelerine neden oldu. 1966'ya kadar göçler yüzünden kentin nüfusu yarı yarıya azaldı. Bir Avrupa medeniyeti merkezi olma özelliğini kaybetmekle birlikte kentin Müslüman nüfusu artış gösterdi. Fransızların terk etmesiyle eğitim, turizm ve sanayideki Avrupai özelliklerinin büyük kısmını kaybetmiş olmasına karşın hala mermer, alçıtaşı ve demir madenciliğine sahiptir.
Yapılar
II. Juba zamanında yapılan tiyatro, daha sonra onarıldı. Şerşel'de olağanüstü nitelikli ve zengin bir heykel koleksiyonu vardır. Bazıları (kral portreleri gibi) Juba döneminden kalmadır. Amfitiyatro, kaplıcalar, liman tesisleri ve tapınaklar harabe halindedir. Kente birkaç km uzaklıktaki krallık anıtkabirleri MÖ 1. yy'da yapıldığı sanılmaktadır.