"Deli İnsanları" Hedefleyen Silah Yasalarının Neden Çok Az Yararı Olur?
FBI suç istatistiklerine göre iki gün önce ABD'de yaklaşık 38 cinayet işlendi. Bu cinayetlerin çoğu birbirini tanıyan iki veya daha fazla kişi arasında silahla tamamlandı.
Ancak insanlar bunlardan sadece ikisinden bahsediyor - TV muhabiri Alison Parker ve Vester Flanagan'ın (aka Bryce Williams) kameraman Adam Ward'ın ölümleri. Flanagan, 2012'de üçünün aynı anda kısa bir süre çalıştığı yerel TV kanalında hoşnutsuz eski bir işçiydi.
Ve kurbanların babalarından biri olan Andy Parker, artık ABD'deki sağduyu silah kontrol yasalarını artırmayı "çılgın insanları" hedef alarak hayattaki misyonunu yaptı.
Ne yazık ki, yasaları yürürlükte olsaydı, bu trajediyi - ya da bunun gibi çoğu trajediyi - muhtemelen engelleyemezlerdi.
The New York Times, Bay Parker'ın silah kontrol yasalarına ilişkin tutumuna dikkat çeken bir hikayeye sahip:
CNN Perşembe sabahı "Ben İkinci Değişiklikten yanayım," dedi, "ancak N.R.A.'nın cebinde korkak olan politikacıları zorlamanın bir yolu olmalı. çılgın insanların silah alamayacağından emin olmak için mantıklı yasalar yapmak. " Bay Parker, akıl hastalığı olan kişilerin önceki cinayetlerini gerekçe göstererek, "Bu kaç tane Alisons alacak?" Diye sordu.
Aslında, akıl hastalığı olan insanların elinden silah almaya itiraz eden çok fazla insan bulamayacaksınız - onlar kolay bir günah keçisi. Yani, herhangi bir eleştirel düşünme becerisine sahip olmadığınız sürece.
Ancak silahla cinayetlerin çoğu akıl hastalığı olan kişiler tarafından işlenmediğinden, mantık bize bu tür yasalar çıkarılsa bile ülkenin cinayet oranına çok az katkı yapacağını söylüyor.
41 yaşındaki Vester Flanagan, bir zamanlar çalıştığı Roanoke TV kanalından iki gazeteciyi öldürdüğünde, görünüşe göre bazı sorunları vardı. Bir haberde şunlar belirtildi:
Onu 1999'da işe alan Don Shafer, Flanagan'ın saçları tetikleyen öfkesinin en az 15 yıl önce Florida, Tallahassee'deki WTWC-TV'de kendini gösterdiğini söyledi. Shafer, Flanagan'ı iyi bir muhabir ve "zeki, komik bir adam" olarak hatırladı - ama dedi ayrıca iş arkadaşlarıyla "insanları tehdit ettiği noktaya kadar" çatışmalar yaşadı.
Roanoke TV kanalında patronu, öfke sorunları için yardım almak için şirketin çalışan yardım programıyla iletişime geçmesini söyledi. Yaptığı belirsizdi ve sonunda kovuldu.
Profesyonel tabirle, bir profesyonel Flanagan'a Aralıklı Patlayıcı Bozukluk denen bir teşhis koymuş olabilir. Ya da cinayetlerden önce gönderdiği görünen faks göz önüne alındığında, bir tür sanrısal bozukluk tanısı almaya hak kazanmış olabilir. Ölümü göz önüne alındığında, Flanagan'ın gerçekten akıl hastası olup olmadığını asla bilemeyeceğiz (koltukta teşhis bir yana).
Tedavi Yok, Teşhis Yok
Tedaviye başvurulmadan kişiye ruhsal bozukluk teşhisi konulamaz. Yani Andy Parker'ın dilinde, kendisine gerçek bir zihinsel rahatsızlığı teşhis edebilecek birini hiç görmemiş bir kişinin "deli" olduğunu söyleyemezsiniz. Görünüşe göre Flanagan'ın durumu budur - hiç tedavi görmedi, bu yüzden akıl sağlığı sistemiyle hiçbir etkileşimi yoktu.
Bu nedenle, resmi bir teşhisi yoktu - "deli" olduğuna dair bir kayıt da yoktu. Bu yüzden Flanagan gibi insanları hedef alan bir silah kontrol yasası bile, geçtiğimiz Haziran ayında cinayetleri işlemek için bir silah satın almasına izin verecekti.
Vatandaşların Anayasal Haklarının Kaldırılması İçin Hat Nerede Çekilir?
İşin gerçek anlamda kıllı olduğu yer burasıdır - ne tür bir akıl hastalığı teşhisi Anayasal haklarınızı sınırlar? 5 yıl önce basit bir panik bozukluğu teşhisi, silah satın alma erişiminizi sonsuza kadar kısıtlar mı? Kişilik bozukluğuna ne dersiniz? DEHB ne olacak?
Bir kişinin Anayasal haklarını ne kadar süreyle kaldırıyoruz? Sonsuza dek? Başarılı bir şekilde tedavi edilene kadar? Tedavinin "başarılı" olup olmadığını kim belirler?
Hepimiz - tabii ki yanlış olarak - onları gördüğümüzde “deli” bir insanı tanıdığımıza inanıyoruz. Ancak bu, bazı iğrenç suçlar işlendikten sonra genellikle sonradır. Ve gerçek istatistikler karşısında uçuyor - cinayetlerin çoğu, tanıdıkları birini öldüren sıradan, aklı başında insanlar tarafından işleniyor.
Ve tabii ki, aralıklı patlayıcı bozukluğu olan çoğu insan birini öldürmez. Böyle bir kişi çok sıradışı bir kişidir - istatistiksel bir anormallik. Hiçbir yasanın asla açıklamayacağı türden bir anormallik (cinayet suçunu asla işlemeyecek milyonlarca masum vatandaşı da çekmeden).
Daha Sert Silah Yasaları. Dönem.
Daha sert, sağduyu silah yasalarına itiraz etmiyorum. Akıl hastaları gibi, kulağa hoş gelen ama aslında bu nitelikteki suçları durdurmak için çok az şey yapan bu tür kanunlarda keyfi filtreler kullanmaya itiraz ediyorum.2 Ateşli silahlara sahip olma özgürlüğümüze, insan yaşamı - olması gerekenin tam tersi.
Andy Parker’ın kalbi doğru yerde. Ancak suçun failinden daha çok mağduru olan bir nüfusu hedef almak, istatistiklere ve kanıtlara tamamen aykırı görünüyor.Kolay çözümü olmayan karmaşık bir soruna verilen anlaşılabilir duygusal bir tepkidir.
Bu yüzden bu trajediye karışan bu iki kişi için üzülürken, öldürülen ancak ulusal manşetlere çıkmayan diğer 36 kişi için de üzülüyorum. Çünkü ABD'deki silah sorunumuzu çözene kadar bugün 38 kişi daha ölecek. Ve yarın. Ve sonraki gün. Akıl hastalığı olan kişileri hedeflemek, bu korkunç istatistikleri düşürmeyecektir.
İlgili okuma
The New York Times: Virginia Cinayetleri Alison Parker’ın Babasından Yemin Ediyor
CNN kapsamının izniyle.
Dipnotlar:
- Elbette, “çılgın” bir insanı olaydan sonra tespit etmek kolaydır, ancak şiddeti önceden tahmin etmek çok, çok daha zordur, özellikle de belirli şiddet eylemleri geçmişi olmadan. [↩]
- Bunun gibi bir yasa, insanları suç işlemek için arkadaşlarından veya ailelerinden silah ödünç almaktan veya silah şovunda silah satın almaktan alıkoyacak hiçbir şey yapmaz. [↩]