Rahmetli Mehmet dede sebzecilik yapıyordu.
Yaşlılık devresinde çok mal alıyor, satamıyordu.
Satamadığı sebze çürüyor, atılıyor, zarara sebep oluyordu.
İşin kolayını buluverdi.
Mehmet dede bir gün işin kolay yolunu buldu.
Aldığı fiyata satmaya başladı.
Başı karınca gibi müşteri kaynamaya başlayınca, sergi komşuları merak ettiler ve yaklaştılar.
-Mehmet dede ne yapıyorsun?
-Satıyorum.
Mehmet dede mutluydu. alanlar daha da mutlu.
Erkenden mallarını sattı bitirdi.
Komşusunun yanına geldi.
-Ben malların hepsini sattım bitirdim.
-Kaça sattın?
-Beşe.
-Sen zaten beşe almıştın. Terazi yer, zayiatı var. Sen bu işin içinden nasıl çıkacaksın.
-Olsun. Ucuz veren tez satar.
-Ama akşam evde aç yatar.
NEDEN ANLATTIM?
İç piyasada bulunmayan birçok ürün dış piyasaya harıl harıl satılıyor.
Aynı mallar iç piyasada pik yapıyor, bulunamıyor.
Anlayacağınız, biz Mehmet dede misali ucuz mal satarak cari açığı kapatmaya çalışıyoruz.
Sonrası Allah kerim.
Not: Rusya madenlerin (iç piyasa ihtiyaçları düşünerek) ancak yarısının satışına izin veriyor. Yarısı dışa, yarısı iç piyasaya...