...bugünün Türkiye'sinde solcu olmak doğrudan AKP rejimine karşı olmakla başlar. AKP rejimine karşı olmayan, karşıtlığı AKP sonrası stratejilerle besleyemeyen hiçbir kişi ve siyaset için de ''solcudur'' denilemez,denilmemeli... diyerek bitirmişim üstteki yorumu. Biraz açalım, solculuk en azından tarihsel ilerlemeden yana olmaktır. Aydınlanmadan yana olmak, laikliği savunmak, monarşi yerine kesinlikle cumhuriyet'ten yana tavır almak, ( düzen içi dahi olsa) emekten yana tavır koymayı önemsemekten geçer. Solculuk en geniş anlamıyla böyle bir siyasi tavırdır. Amasız ve fakatsız böyle bir duruştur ve sol denildiğinde öncelikli olarak anlaşılması gereken de budur.
Ötesi de var kuşkusuz; sosyalist, komünist olmak bu siyasi duruşun daha da ötesine sarkabilmektir Daha rafine bir tavır almak, kapitalizme köktenci bir karşı duruş sergilemek, anti-emperyalist olmak ve siyasal devrim perspektifine de kenarından kıyısından da olsa sahip olmaktan geçer. Sosyalizmi savunmak böyle bir şeydir de, bu durum ''en geniş anlamda'' diyerek tanımlamaya çalıştığımız sol tanımına üstelik içinde bulunduğumuz koşullarda ''düşmanca'' yaklaşmak anlamına gelmez. Geliyorsa; sosyalizm, komünizm veya enternasyonalizm adı altında Cumhuriyet'le, aydınlanmayla, laiklikle ve hatta tarihsel ilerlemeyle sürekli bir karşıtlık ilişkisi kuruluyorsa bu tavrın en geniş anlamıyla sol olduğunu iddia edebilmek mümkün değildir.
Israrla yineliyoruz, yineleme gereği duyuyoruz, çünkü bu ülkede yaklaşık yirmi yıldır başka bir şey yaşanmaktadır. Solcu, yaşanan süreci analiz edebilen ve ona göre güncel olanla bağ kurabilen bir aydın bireydir aynı zamanda ve böyle olduğu için de cumhuriyeti, aydınlanmayı ve laikliği bir parantez olarak gören bir gerici zihniyeti doğrudan karşısına almayı bir zorunluluk olarak görme becerisi edinebilen kişi demektir. Böyledir. Ve böyle olmak bir sosyalist için sınıf mücadelesini terketmek anlamına gelmez. Bu duruşun bir sosyalist için asgari koşul olduğu, bir başlangıç noktası oluşturduğu anlamındadır. Bu yüzden bir sosyalistin sosyalist olabilme ölçütü de sağdan soldan bulunan alıntıların altına üstüne bir şeyler çiziktirmekten değil, yıllardır siyasal ve toplumsal alana gerici müdahalelerde bulunan bir zihniyete karşı çıkmaktan geçer. Bugünün koşullarında ölçüt budur. Ve tekrar olacak, bu ölçüt sosyalist olup sınıfsal mücadelede bulunmaya engel değildir, tam tersine, toplumsal olanla bir temas noktası oluşturabilme potansiyelidir de aynı zamanda...
''...bugünün Türkiye'sinde solcu olmak doğrudan AKP rejimine karşı olmakla başlar. AKP rejimine karşı olmayan, karşıtlığı AKP sonrası stratejilerle besleyemeyen hiçbir kişi ve siyaset için de ''solcudur'' denilemez,denilmemeli...'' demiş ve solculuğu da en geniş anlamıyla ''Aydınlanmadan yana olmak, laikliği savunmak, monarşi yerine kesinlikle cumhuriyet'ten yana tavır almak, ( düzen içi dahi olsa) emekten yana tavır koymayı önemsemekten geçer. Solculuk en geniş anlamıyla böyle bir siyasi tavırdır. Amasız ve fakatsız böyle bir duruştur ve sol denildiğinde öncelikli olarak anlaşılması gereken de budur.'' şeklinde tanımlamışız.
Konuya biraz derinlik katmaya çalışalım. AKP'nin Cumhuriyeti yıktığını, yerine bir saray rejimi kurmaya çalıştığını biliyoruz. Ayrıntılara gerek de yok ama böyle bir süreçte aydınlamaya yöneltilen saldırılara, laikliğin ortadan kaldırılmasına ve cumhuriyetin tüm kazanımlarının yerle bir edilmesine karşı çıkmayan, sessiz kalarak veya doğrudan veya dolaylı destek veren birinin ve bir siyasi tavrın sol olarak nitelenmesi mümkün mü? Örnekse laikliğin adım adım ortadan kaldırıldığı bir süreçte ''biz zaten burjuva laikliğe karşıyız, bu laikliği yıkacağız ve yerine sosyalist laikliği getireceğiz'' mealinde bir tavır ortaya koyan birini enternasyonalist veya enternasyonal komünist olarak niteleyebilir miyiz? Böyle biri için solcu, böyle bir tavra da sol bir tavır denilebilir mi?
Belki döneriz ama peşinen söyleyelim; Türkiye gibi burjuva devrimini geç yaşamış bir ülkede, bir şekilde iktidara gelen, muktedirleşen ve devlet haline dönüşen gericiliğin saldırıları altındaki cumhuriyet kazanımları ve laikliğe sahip çıkamayan bir siyasal tavra solculuk tanımı yapılamaz. Cumhuriyet, aydınlanma, laiklik, kadın erkek eşitliği vb. bu coğrafyanın görüp yaşadığı en önemli dönüşümlerdir. Bu dönüşümler bir bütün olarak sol ideolojinin ayaklarını bastığı zemindir. Bunun anlamını ve önemini kavrayamayan ve buna göre bir duruş sergileyemeyen biri de solcu olamaz. Mümkün değil. Sol bir kent ideolojisidir. Çağdaşlığı, modernliği de gerektirir. Akılcı bir düşünüş yöntemi de öyle. Feodal bir düşünüş biçimiyle solcu olunamaz. Dinsel hurafelerle, topluma şırınga edilmek istenen gericilikle kitlesel anlamda sol ve sosyalizmin ortaya çıkışının maddi temelleri ortadan kalkar. Bu yüzden cumhuriyet, aydınlanma, laiklik, akıl ve bilim sol için olmazsa olmazdır ve bu nedenle baştan beri söylemeye çalıştığımız şekilde aykırılıklar içinde bulunanlara solcu, böyle bir tavra da sol bir tavır denilemez. Bu kadar yalın ve bu kadar net!
İkinci soru veya üzerinde düşünülmesi gereken konu şu olmalıdır: Kendilerini enternasyonalist veya keskin komünist olarak gösterme çabası içinde olanlar, neden sol bile olmayan bir siyasal tavrı savunur haldeler? Daha da genişletebiliriz; dinci gericiliğin liberal gericilikle el ele verdiği bir kesitte neden bir kısım sözde solcu da -en azından forumlarda- bu solcu olmayan tavra destek verir ve hatta daha da ileri giderek bu coğrafyanın tarihsel ilerlemesine, bu ilerlemeyi yaratan devrimci kadrolara akıl almaz bir nefretle ve düşmanlıkla yaklaşır?
Tek nedeni var: Kürt ulusalcı hareketin sözde sol, sosyalist ve dahi enternasyonal forumlarına yansıyış şekli böyle olduğu içindir, bu yanılsama... Bir başka başlıkta söylemeye çalışmıştım, Kürt ulusalcılığının sanal dünyaya yansıması bir nefret ve düşmanlık şeklinde olmaktadır. Kendileri gibi biat etmeyenleri düşmanlaştırarak süreklilik ve haklılık kazanmaya çalışıyorlar...Temel yaklaşım biçimi bu. 19 Mayıs'a da bu yüzden düşmanlar, 29 Ekim'e de...Ermeni halkı ve Pontus Rumlarına bir soykırım yapıldığını bunun için iddia ediyorlar, Kemalist kadrolara ve devrimcilere bunun için düşmanlar, bu kadroların önderliğinde gerçekleştirilen her türlü devrimci-ilerici yenileşmeye de bu yüzden nefret kusuyorlar. Özetle böyle bir tavrın nedeni Kürt ulusalcılığının sanal dünyaya yansıyış biçimidir. ( Kürt ulusalcılığı veya Kürt halkıyla ilgili değil söylediklerim. Bu konuda en ufak bir imam dahi yok.)
Böyle yapıyorlar çünkü, Kürt ulusalcılığını sol, sosyalist olarak savunabilme olanağı yok. Böyle bir donanımları da yok zaten. Soldan sempatizan kazanmanın/devşirmenin tek yolu solun temellerine saldırmak, biat etmeyen sola kin ve nefret kusmak, olmadı hakaretlerde bulunmak ve hatta küfürler boca etmek...Yapılan bu.
Geçen gün bu şekilde, bir nefret diliyle yazılmış bir yorum(!) okumuştum. Mustafa Kemal'in Samsun'a İngilizler gönderdi diyor. Nedeni yok. Bu tarihin de Pontus soykırımının başlangıcı olduğu açık seçik iddia ediliyor. Tipik nefret söylemi,. Nedeni yok, nasılı yok, analiz yok. Amaç karalamak ya, bu yönde gördüğü her cümle yazının içine alınıyor. Rahatlıyorlar sanırım. ''Oh be; bugün de iyi bir düşmanlıkta bulunduk'' mu diyerek psikolojik rahatlık içine mi giriyorlar, nedir? İngilizler neden göndermiş, Ulusal bir devlet kurdurmak içinse, Yunan'ı da İzmir'e bu ulusal devleti yıkmak için mi gönderdi?
Yalanın, akıl dışılığın bini bir para. 19 Mayıs bir başlangıç değilmiş, Anadolu'da çatışmalar ve anti-emperyal dirençler daha önce ortaya çıkmışmış. Peki öyleyse Mustafa Kemal'in Samsun'a çıkışında POntus'un soykırım başlangıcı nasıl görüyorsunuz? Daha önceki çatışmalar Samsun'da başlamamış mı? İşinize gelince, öncesi var, işinize gelince başlangıç, Yunan'ın Anadolu'ya çıkışının arkasındaki güç ise analiz(!) dışı...
Şimdi bu zihniyetten, Anadolu aydınlanmasını savunma diye bir tavır beklenebilir mi? Böyle bir düşmanlıktan ve nefretten gericiliğin saldırdığı laikliğe karşı bir savunma tavrı beklenebilir mi? Tam tersine destek vermeleri de bundan. Ve üstelik bir dönem hem dinci ve hem de liberal gericilikle kol kola girmiş bir ulusal hareketin bu kadar donanımsız sempatizan ve taraftarlarının zihnine ve özellikle sanalda daha farklı bir biçimde yansıyabileceği iddia edilebilir mi? İçinde bulunulan koşullar bu kesimleri yani sözde sol-sosyalist ve dahi enternasyonalist forumların sözde solculuğuna da bu şekilde yansımıştır. Baştaki sorunun yanıtı bir kez daha tekrarlanacaksa; ''Aydınlanmadan yana olmak, laikliği savunmak, monarşi yerine kesinlikle cumhuriyet'ten yana tavır almak, ( düzen içi dahi olsa) emekten yana tavır koymayı önemsemekten geçer. Solculuk en geniş anlamıyla böyle bir siyasi tavırdır. Amasız ve fakatsız böyle bir duruştur ve sol denildiğinde öncelikli olarak anlaşılması gereken de budur.''
Olmuyorsa, yapılamıyorsa ortada ne bir solculuk, ne sosyalistlik ve ne de (proleter) enternasyonal bir tavır olduğu iddia edilebilir. Mümkün değil.
( Anadoludaki Ermeni ve Pontus sözde soykırım iddialarına da bir başka yazıda yanıt vermeye çalışırız.)
Tekrar edelim, solcu olmak, sosyalist ve enternasyonalist olmak herşeyden önce aydınlanmadan yana olmak, laikliği savunmak, bu coğrafyada 1923 devriminin ve cumhuriyet kazanımlarının gerisine düşmemeye çalışmayı temel almakla mümkün hale gelebilir. Başka bir deyişle bir solcu, bir sosyalist, bir enternasyonalist aydınlanmaya, laikliğe, cumhuriyete ve kazanımlarına hiçbir şekilde karşı düşmanlık yapamaz. Ve üstelik sağlı sollu liberallerle dinci gericiliğin bu coğrafyanın en önemli tarihsel dönüşümünü hedef haline getirdiği koşullarda...Mümkün değil ve bu gerici duruşa uygun bir söz ve pratikle sol bir duruş iddiasında bulunabilmenin olanağı yoktur. İstenildiği kadar sağdan soldan tırtıklanan alıntılarla solcu, sosyalist veya enternasyonalist algısı yaratılmaya çalışılsın, başta laiklik olmak üzere cumhuriyet kazanımlarının gerici saldırılara hedef olduğu bir kesitte doğrudan veya dolaylı olarak bu saldırıların yandaşı haline gelmek solculuk olamaz. Sosyalist, komünist, enternasyonalist...-hiç!
Bir dönem yoğun bir şekilde bu gerici tutum sanki solculukmuş, sanki enternasyonalizmmiş gibi köpürtüldü. Nedeni çok basitti ve çok yineledik; Kürt hareketinin de bu ittifakın içinde olmasıydı bunun nedeni. Sözde sol, sosyalist ve dahi enternasyonalist forumlar, tümü birden, Kürt hareketinin internetteki sözcüleri durumunda oldukları için doğrudan veya dolaylı olarak bu gerici ittifakın karşısına dikilmek yerine bu gerici ittifakın bir parçası haline gelmeyi yeğlemişlerdi. Değirmenin altından çok sular aktı. Kutsal ittifak bozuldu. Şimdilerde AKP gericiliğinin karşısında hem Kürt hareketi ve hem de sağlı sollu liberaller tavır almışken, hala, solculuğu halklar arasında kin ve nefreti büyütmekten geçtiğine inanmış bir güruh var. Hala...Özel bir görevle internete salındıklarını söylemek istemiyorum ama işte, o zaman da ne yaptıklarının farkında değillerdi, şimdilerde de...
Bir solcunun solculuğu ya da işte, bir sosyalistin sosyalistliği savunduğu/izlediği siyasetin sınıfla ve emekçi halkla kurduğu ilişki ölçüsünde anlam kazanır. Emekçi halka alan açmayan, işçi sınıfının tarihsel çıkarlarını gözetmeyen bir söylem ve pratiğin sol bir söylem ve pratik olduğu iddia edilemez. Tarihe, tarihsel olaylara şovenistçe bir yaklaşım solun tarzı olamaz. Halklar arasında milliyetçi/ırkçı duyguları çoğaltmaktan başka bir işe yaramayan siyasi söylemler de solun söylemi olamaz. Tarihte yaşanmış acı olayların ele alınışı da bu yüzden belli bir özeni gerekli kılar. Ama öyle bir süreçten geçtik ki, hani neredeyse solcu ve enternasyonalist olmak kendileri gibi olmayan, kendileri gibi düşünmeyen her siyasi özne ve siyasetin düşmanlaştırılması ve şeytanlaştırılması zorunlulukmuş gibi bir siyasi alışkanlık ortaya çıktı. Aydınlanmaya, cumhuriyet kazanımlarına, CHP, TKP, ÖDP ve Halk Cephesine düşmanlık ta bundandı...Ve Ermeni tehcirine soykırım demek ve Pontus olaylarını da bu kapsam içinde yorumlamaya çalışmak da solculuk gereğiydi. Sanki ne kadar fazla kin ve düşmanlık üretiliyorsa solcusun, yapmıyorsan, sessiz kalıyorsan ''devlet solu''...
Ermeni olayları, tehcir birinci savaşın tam göbeğinde gerçekleşti. Osmanlı bir yanlış karar aldı, yüzbinlerce insan yerinden yurdundan edildi; yollarda hem Çerkes ve Kürt çetelerinin saldırısına uğradılar ve hem de jandarmanın kendisini korumaktan yoksun insanlara zulmüyle karşı karşıya kaldılar. O dönemde emperyalizmin de etkisini göz ardı etmek mümkün mü? Anadolu parçalanıp bölüşülmeye çalışılıyordu ve çeşitli kışkırtmalar yüzlerce yıl barış içinde birlikte yaşamış halkların birbirine düşmesi yol açmıştı. Böyle bir fotoğrafa bakan bir solcu ya da sosyalist, bu tehcir olayını kenarından köşesinden bile savunamaz ve haifletemez. Tersi şovenizmin de faşistliğin de daniskasıdır. Ama bu olayları, fotoğrafın bütününü görmezlikten gelerek soykırım teraneleriyle dillendirmenin adı solculuk olabilir mi? Bu tür tavırların halklar arasında kin ve nefretten başka bir şey ortaya çıkarmadığını, çıkarmayacağını görebilmek bu kadar zor mu? Bu mu şimdi solculuk, enternasyonalistlik, bu duruş mu işçi sınıfının tarihsel çıkarlarını savunmak; böyle bir söylem mi sola alan açıyor?
Sitemiz Bir Paylasim
Forum sitesidir Bu nedenle yazı, resim ve diğer materyaller sitemize
kayıtlı üyelerimiz tarafından kontrol edilmeksizin eklenebilmektedir. Bu
nedenden ötürü doğabilecek yasal sorumluluklar yazan kullanıcılara
aittir. Sitemiz hak sahiplerinin şikayetleri doğrultusunda yazı ve
materyalleri 48 Saat içerisinde sitemizden
kaldırmaktadır.
Bildirimlerinizi firstname.lastname@example.org adresine
yollayabilirsiniz.