Kara ölüm olarak bilinen, akciğere ve lenf bezlerine giren vebanın ölümcül bir türü 14. yüzyılda Asya, Avrupa ve Ortadoğu’da kendine yer bulmaya başladı.
Vebanın kökenleri bilinmemekle beraber 1330 yıllarında Çin’in Yunnan eyaletinde ortaya çıktığı düşünülmektedir. Farelerde yaşayan virüs taşıyan pireler sayesinde yayıldığı düşünülmektedir. Hastalık hızlı bir şekilde Çin’de yaygınlık göstermiş ve oradan da batıya yayılmıştır. Moğol orduları ile, İpek Yolu’ndaki tüccarlar ile ve gemilerle deniz yolundan kendi alanını genişletmiştir.
Kara ölüm Avrupa’ya ilk olarak 1347 yılında geldi. Bu tarihte Moğollar Caffa limanını ele geçirmişlerdir. Yine 1437’de hastalık İtalya’da da kendine yer buldu. Daha sonraları ise Fransa, İspanya, Portekiz, İngiltere, Almanya ve 1351 yıllarında ise Rusya’nın kuzeybatısına doğru yayıldı. 1347 yılında veba Ortadoğu’nun Mısır, Lübnan ve Suriye gibi bölgelerini de etkilemeye başladı.
Vebanın getirdiği sorunlardan sonra ciddi ekonomik ve sosyal değişimler oldu. Serfler çoğu yerde ortadan kalktı. 16. yüzyılda İngiltere’de ise köylü isyanları başladı.