İlk dönemlerde tehcir kasabalara ve şehirlere yapıldı, kamplara yapılmadı. Buralar zaten yerleşim olan yerlerdi. Buralardaki kiliseler, hastaneler, toplanma merkezleri, boş askeri tesisler, boş evler kullanıldı ilk gelen Ermenileri yerleştirmek için. Sevk edilenlerin sayısı arttıkça, şehirdeki fasiliteler yetersiz kaldığından dolayı, yine şehirlerin etrafında bu sefer çadır kentler kurulmaya başlandı. Bu çadır kentler çok nizami bir şekilde kuruldu. Kampların yönetimi ise Osmanlı Devleti tarafından yine Ermenilere verildi ve özellikle Ermeni din adamları görevlendirildi.