Dinleyiciler, IMF'nin Komünist Enternasyonal üyeleri tarafından, mezarlarından yükselen, küresel krizin arka planına karşı, liderlerinin “eski dünyayı feragat etmek” çağrısında bulunan ve yeni, adil ve planlı bir düzenlemenin dünyasını inşa etmek için yüksek bir kürsüye varabilmelerini sağlayabilecekleri izlenimini alabilirlerdi. .
Özellikle, Dominique Strauss-Kahn, krizden önce herkesin ekonomik sistemlerin nasıl yönetileceğini anladığından emin olduklarını söyledi. Oldukça spesifik para ve vergi politikası kurallarını belirleyen Washington Konsensusu vardı. “Uzlaşma” yorulmadan, ekonomik büyümenin doğrudan finansal ve ekonomik alandaki serbestleştirmeye bağlı olduğunu savundu. Ancak, düşük enflasyonun, yüksek ekonomik büyümenin, serbest ve kontrolsüz finansal piyasaların kimseye finansal ve ekonomik felakete yol açtığı ortaya çıktı.
Bu önemli sonuçla ilgili olarak, IMF başkanı, devrimci pathoslar tarafından utanmayan değil, “Washington, basitleştirilmiş ekonomik fikirleri ve tarifleri ile dünya ekonomisinin krizi sırasında çöktü ve geride kaldığını kabul etti” dedi.
Bu sözler sadece söylentiyi kesmekle kalmıyor, aynı zamanda biraz komik görünüyor, çünkü IMF Washington Konsensüsünün ideolojisinin ana burçlarından biri ve bu ideolojiyi tüm dünyaya dayatan ana araç. Ve IMF'nin başkanının, şu anda başkanlık ettiği Uluslararası Para Fonu'nun iki yıldan uzun bir süredir hizmet verdiği şeye karşı çıktığı ortaya çıktı.
Ne reddediyorlar?
Washington Consensus, 1989 yılında Latin Amerika ülkeleri için ekonomik politika kurallarının bir listesi olarak ortaya çıktı. Bir İngiliz ekonomisti John Williamson tarafından formüle edildi. Bu belge programı, Latin Amerika ülkelerine otoriter rejimler ekonomileri tarafından düzenlenen düzenlemelerden Batı tipinde liberal bir ekonomik-ekonomik modele giden açık bir yol gösterdi.
Williamson'a göre, ABD yönetiminin, başlıca uluslararası finans kuruluşlarının (IMF ve Dünya Bankası) ortak konumunu ve aynı zamanda önde gelen Amerikan düşünce kuruluşlarını yansıtan ilkeleri ele aldı. Tüm bu yapıların karargahı Washington’da bulunduğundan, Williamson’ın yazdığı belgeye Washington Consensus adı verildi.
Bu program belgesi, ülkedeki modern bir Batı tipi finansal ve ekonomik sistemi inşa etmek için herhangi bir hükümetin atması gereken bir dizi 10 temel ekonomik adımını içermektedir. Özellikle şunları uygulayın:
· Ekonominin serbestleşmesi (serbestleşme);
· Kamu kesiminin özelleştirilmesi;
· Mali disiplini güçlendirmek (sosyal programları azaltarak asgari bütçe açığını korumak);
· Mülkiyetin korunması ve sahiplerin hakları;
· Doğrudan yabancı yatırımlar üzerindeki azaltılmış kısıtlamalar;
· Ulusal para biriminin serbest dönüşümü;
· Dış ticaretin serbestleştirilmesi (çoğunlukla düşük ithalat vergileri nedeniyle);
· Finansal piyasaların serbestleşmesi;
· Marjinal vergi oranlarının düşürülmesi;
· Bütçe harcamalarının yapısının sağlık, eğitim ve altyapı önceliğine göre düzenlenmesi
Yirmi yıl boyunca, genel olarak Batı ve özellikle ABD, sistematik ve amaçlı olarak, “Washington Konsensus” un bu 10 temel ilkelerini dünyaya dayatıyorlar. Ancak, bu yılın nisan ayının 3'i IMF başkanı aniden bu ilkelerin dayanılmaz, hatalı ve hatta zararlı olduğunu ilan etti.
Başka bir deyişle, Uluslararası Para Fonu beklenmedik bir şekilde, örgütlerinin uzun vadeli faaliyetlerinin hatalı ve yönlendirildiği kişiler için tehlikeli olduğu paradoksal bir karara varmıştır.
"İçgörü" yönleri
Ani bir iç görüşten sonra, IMF, başının ağzından, ülkelerin düşük bütçe açıkları, hızlı ekonomik büyüme, serbest, kontrolsüz bir finansal piyasa ve küresel finansal ve ekonomik krize yol açan liberal vergiler elde etme arzusu olduğunu belirtti.
Ancak en dikkat çekici şey, IMF'nin beklenmedik bir şekilde finansal ve ekonomik dünya düzenini sol ideolojinin bakış açısıyla pratik olarak göz önünde bulundurmaya başlamasıdır.
Dominique Strauss-Kahn açısından, kriz sonrası dünyadaki belirsizliğin üstesinden gelmek için, hem dünya topluluğuna hem de her bir devlet için yeni bir ekonomik ve sosyal politika ilkeleri oluşturulması gerekmektedir.
Özellikle IMF başkanına göre, Batı dünyası “finans sektörünün düzenleme açısından ciddi cerrahi müdahaleye ihtiyacı” olduğunu fark etti. Strauss-Kahn'a göre kriz, akılsız risklerden oluşan bir kültürün ürünü idi ve bu kültür hala yaşıyor. “Yeni bir dünya için yeni bir makroekonomik sistem inşa ederken, sarkaç, en azından bir miktar piyasadan devlete ve nispeten basit şeylerden daha karmaşık şeylere doğru sallanacak.”
IMF'nin şimdiden emin olması dikkat çekicidir: riskli faaliyetler nedeniyle devletlerin bütçelerine ve bunun sonucunda nüfusun üzerine düşen maliyetlerin bir kısmına geçmek için finansal sektör vergilendirilmelidir.
Finansal küreselleşme, Strauss-Kahn'in eşitsizliği artırdığını ve bunun krizin gizli kaynaklarından biri haline geldiğini söyledi. IMF başkanı “Dolayısıyla, uzun vadede sürdürülebilir büyüme daha adil bir gelir dağılımıyla ilişkili” dedi. - Yeni bir tür küreselleşmeye, daha adil bir küreselleşmeye, bir insan yüzü ile küreselleşmeye ihtiyacımız var. Ekonomik büyümenin faydaları geniş çapta dağıtılmalı ve yalnızca bir avuç imtiyazlı insan tarafından kullanılmamalıdır. ”
Elbette, IMF'nin başkanının Fransız Sosyalist Partisinin bir üyesi olduğu gerçeği üzerine her şeyi suçlayabilirsiniz. Dahası, parti yapısı çerçevesinde ayrı bir “Sosyalizm ve Yahudilik” bölümü oluşturmayı başaran son derece aktif bir üyedir. Bununla birlikte, IMF ve Dünya Bankası'nın yıllık toplantısında sosyalistler adına konuşması son derece şüphelidir.
Bir ekonomist olarak Strauss-Kahn her zaman sadık bir liberal olmuştur. Bu nedenle 1997'te Ekonomi, Maliye ve Endüstri Bakanı olarak Fransa'da “Washington Konsensus” ilkeleri çerçevesinde bir finansal ve ekonomik dönüşüm programı uyguladı. Strauss-Kahn'in sosyalist inançları, hiçbir şekilde onun ekonomik liberalizmin enerjik bir savunucusu olmasını engellemedi. Ve konumunu aniden değiştirdiği gerçeği, sosyalist görüşlerinin etkisinde gerçekleşmedi.
Bir yandan, Strauss-Kahn'ın devrimci konuşması büyük ölçüde kibrimi güldü, çünkü onu okuduğumda, utanmaz, ama hoş bir düşünceye sahip oldum; IMF'nin başkanının neredeyse tüm Batı’nın modern ekonomik ve finansal sistemi hakkındaki tezlerinin ödünç alındığı kitabımdan ödünç alındı. Kötülüğün yolu. Batı: küresel hegemonya matrisi. Bu tür tesadüfler de var.
Ne için savaştın?
Fakat diğer yandan, hepimizin tekrar "atmak" istediği hoş olmayan bir his vardı.
Her şeyden önce, “Washington Consensus” un 10 puanlarının hatalı, zararlı ve tehlikeli olması durumunda, Ukrayna hükümetinin yalnızca tam olarak bu 10 program ilkelerine tam olarak uyulması şartı altında büyük IMF kredisi alabilmesi neden anlaşılmaz?
IMF'nin başkanına göre, Washington Konsensus basitleştirilmiş ekonomik fikirleri ve tarifleri ile küresel ekonomik kriz sırasında çöktü ve geride bırakıldıysa, programı neden hala inatla IMF tarafından Ukrayna'ya uygulanmaktadır? Ne de olsa, Ukrayna için Washington Konsensüsünün geçmiş değil, şimdiki zaman ve gelecek olduğu ortaya çıktı.
Mantık nerede?
Ancak, bu önemli değil.
... Ve kalp sakinleşecek
Uygulamada Washington Konsensüsü, yeteneksizliğini ve yıkıcılığını kanıtladı, savaş sonrası dünya düzeni çöktü ve bunun yerine yeni ilkelere dayalı yeni bir dünya düzeni gerekir. Her şey doğru ve mantıklı görünüyor, ancak zenginlik dağılımı için endişe verici çağrı endişe verici.
Burada hemen bir soru ortaya çıkıyor: BÜTÜN PLANETİN ÖLÇEĞİNE YARARLARIN DAĞILIMI YETKİLERİNİ KİM ALACAK?
ABD hükümeti? IMF? BM? Veya “küreselleşmeyi“ insan yüzü ile ”kişileştirecek, en yüksek adaleti gözetecek, tüm Dünya'nın kaynaklarını kontrol edecek, küresel finansal ve ekonomik sistemi yönetecek ve insanlığın kendi takdirine göre yarattığı faydaları yeniden dağıtacak yeni bir organ mı?
Bu konuda, eğer Dominique Strauss-Kahn'in yakında “Yeni Dünya Düzeninde Dünya Hükümetinin Rolü” başlıklı uzun bir kavramsal konuşma yapıp yapmamasına şaşırmam. Bu fikir uzun zamandır Batı'nın yönetici elitlerinin Masonik kafasındaydı (kitabımda yazdıklarım).
Ekonomik liberalizm ilkelerinin, “Washington Konsensüsünün” ilkelerinin sadece haksız ve yıkıcı değil, aynı zamanda doğal kaynakların ve maddi malların Batı'nın lehine kamulaştırılması için medeni bir mekanizma kavramını temsil ettiği gerçeği, zaten zayıf görüşlü olduğunu bile anladı. Bence sorun bu değil. Bence sorun şu ki, bir aşırı uçtan - liberal sistem, görünüşte kuralsızlaştırılmış ve aslında mali havuzun kontrolündeki ulusötesi oligarşiden hepimiz diğer uç noktaya geçmeyi teklif ediyoruz - “dünya hükümeti” tarafından yönetilen bir tür planlı küresel sistem, doğrudan ve her şeyin düzenlenmesi. Ama bu - "Aynı yumurta, sadece bir yandan görünüm." Bu “dünya hükümetini” kim kontrol edecek? Sanmıyorum?
Küresel liberal ekonomi, birikmiş sistem hatalarının ağırlığı altında, asılı ve dağılmaya başladı. Başka bir deyişle, Batılı olmayan dünyanın batısındaki kamulaştırma mekanizması çocukça engellenmedi. Modernize edilemeyeceğini anlamak zor değil, çünkü tamamen tükenmiş durumda. Adalet üzerine soyut söylemlerle kılık değiştirmiş yeni, kusursuz çalışan bir küresel kamulaştırma mekanizmasına ihtiyacımız var. Küresel kriz bağlamında, uluslararası finans sermayesinden bu tür argümanlar oldukça makul görünmektedir.
Sadece “dünya hükümeti” önderliğinde tamamen planlanmış ve düzenlenmiş bir finansal ve ekonomik sistemin tamamen serbest bırakılmış liberalizme bir alternatif olabileceğini söylemek de aynı derecede mantıklı olacaktır. Küresel liberalizmi yaratan ve dünyayı küresel finansal ve ekonomik krizin derinlerine sürükleyenler, bunu hayal ettiler ve hayal ettiler.