Amerikan edebiyatının kültleşmiş eserlerinden biridir. William Faulkner'ın bu metni sanki 20.yy'ın başında değil de 1970'lerde yazılmış gibi bir izlenim yaratabilen bir metindir. Kullanmış olduğu bilinç akışı ve dili kırmaya yönelik edebi oyunlara bakınca dönemindeki Steinbeck v.b yazarlarla hiç benzemeyen ileri bir modernist roman estetiği ürünü.
-
1.
- 2.
-
3.
william faulkner'ın roman sanatının zirvelerine ulaştığı eseridir. dört farklı anlatıcının ağzından dört bölümle compson ailesinin yaşamı farklı açılarıyla gözler önüne seriliyor. bilinç akışı tekniğinin son raddede ustalıkla kullanıldığı roman, bana kalırsa, dünya edebiyatında zihinsel gerçekliğin en başarılı tasvir edildiği metindir. gerek anlatım biçimi gerek kullanılan dil gerekse kronolojik sıranın paramparça edilmesi, romanın okunuşunu epey zorlaştırıyor; fakat eğer faulkner'ın yapmak istediği şeyi bir kere kavrayabilirsek onun niçin bu zor anlatım tarzını tercih ettiğini anlayabiliyoruz, hak veriyoruz ona. özellikle özürlü bir çocuk olan benjy'nin ve sonsuz ruhsal karmaşalar içinde bulunan quentin'in ağzından anlatıldığı bölümler şiirsel denebilecek kadar güzel.
ses ve öfke'yi okuduktan sonra uzun bir süre roman okuyamadım, bütün romanlarda bir şeyler, ses ve öfke'de olan bazı şeyler, eksik gibiydi. sonra sonra aşıldı tabii ki bu durum ama ses ve öfke benim için hiçbir zaman değerini yitirmedi. okuyun, kafa patlatın; karşılığını alacaksınız.
- 4.