Kruvazör "Goeben"
1917'in sonunda, Merkezi Güçlerin konumu çok ciddidi. Doğu yönündeki bazı başarılara rağmen - Rusya ile bir ateşkesin sonucu - Almanya ve müttefikleri aynı anda birkaç cephede yüklendi. Hem maddi hem de insan kaynakları sona ermişti, ikmali olasılığı şüpheli değildi: Almanların kelimenin tam anlamıyla hokkabazlık etmek zorunda kaldıkları çok sınırlı rezervler, onları askeri operasyonların tiyatroları arasında sürekli olarak transfer ediyorlardı. Büyük ancak pek çok açıdan arkaik devlet olan Osmanlı Devleti, hala geniş mülklerinin çeşitli yerlerinde İtilaftan darbe sonrasında darbe aldı. Bloğun üst düzey ortakları, Almanya ve Avusturya-Macaristan, yorgun müttefiklerine yardım etmek için tek bir ekstra bölünme atayamamıştı.
10 Aralık 1917, İngiliz birlikleri Kudüs'e girdi. Bu olay hem Türk halkı hem de ordunun morali ile ilgili çok üzücü bir izlenim bıraktı. Filistin cephesinde durum zordu, bu yüzden iki Müttefik piyade bölünmesinin Balkanlar'dan Selanik'ten Filistin'e transferinin haberi Türk emriyle çok acı bir şekilde algılandı. Alman-Türk deniz kuvvetleri komutanı, Amiral Yardımcısı von Rebeir-Paszwitz'in Komutanlığını, Müttefik birliklerinin Orta Doğu'ya transferini engellemek veya ertelemek için önlemler almaya çağırdı.
1917'nin sonu, Rus kuvvetleri tarafından Boğaz'ın Karadeniz'den yoğun bir şekilde bloke edilmesinin beklenen sonuna damgasını vurdu. filo. Ekim Devrimi'nden sonra, zaten güvencesiz bir disiplin dengesi bozuldu: Karadeniz Filosunun gemileri ve üsleri bir sosyo-politik değişim ve dönüşüm dalgası tarafından süpürüldü. Ve elbette, daha iyisi için değil. Rus ablukasının, her şeyden önce, doğrudan Türk başkenti İstanbul'u ve burada bulunan Alman-Türk deniz kuvvetlerini etkilemenin çok etkili ve etkili bir yolu olduğu unutulmamalıdır. Taşıma felci nedeniyle, ekmek oranı günde 180 grama düşürüldü, gemiler denize gitme fırsatına sahip olmayan az miktarda kömürle durdu. Sadece muhripler, hızlarından dolayı, periyodik olarak kömürle bunker oldukları Zonguldak'a gittiler. 15-16 Aralık gecesi Rusya ile ateşkes yapıldı. Son haftalarda zayıflayan kömür ve gıda ablukasının mengene şimdi tamamen temizlendi.
Değişen durumda, Türklerin Selanik'teki baskınla ilgili talepleri, Berlin'deki Alman deniz karargahına ulaştı, burada artılarını ve eksilerini tahmin ederek operasyona devam etmeleri sağlandı. Türk ordusunun asıl komutanı Enver-Paşa, ihtiyaç duymadan riske girmemeyi ve düşmanın üstün güçleriyle savaşmamalarını önerdi. Gerçek şu ki, savaş gemisi "Goeben" ve Yunan sahilinde biraz gürültü yapmayı planlayan hafif "Breslau" savaşın bitiminden sonra önceden düzenlenerek nihayet Türkiye’nin mülküne geçecekti. Enver Paşa, dileklerinde von Rebeir-Pasvitsu, bu iki geminin Türkiye için Büyük Britanya için Büyük Filo olarak bulunduğunu vurguladı. Genel olarak, Türkler sabotajlara karşı değil, riske karşıydı.
Operasyonun planlanması ve hazırlanması
Hafif kruvazör "Breslau"»
Berlin ile telgraf alışverişi sonrasında baskın operasyonu için hazırlıklar başladı. Her şeyden önce sorunu kömürle çözmek gerekiyordu. 21 Aralık 1917 tarihinde, “Goeben” savaş kruvazörü, 1385 tonluk tam bir tedarik ile kömür deliklerinde 3000 tondan fazla kömür bulunmamıştı. Öte yandan Breslau, açlıkta bir rasyonda oturuyordu - 127 sermek yerine sadece tonlarca 1200 vardı. Bütün bunlar, Rus abluka ve bunun neden olduğu kömür krizinin bir sonucuydu. Böyle bir miktarda kullanılabilir yakıtla, denize derhal salınımını düşünmek imkansızdı. Aralık ayının ikinci yarısında, en çok savaşa hazır Türk muhalifleri kömür aldıkları Zonguldak'a geçiş yaptılar. Aralık 21'te Breslau'nun sırası gelmişti, bu köstebekten yakıt almak için bir sorun değildi. Goeben ile daha zordu. Şiddetli yağış nedeniyle kıyıya gelemedi. Ocak 15'te, savaş kruvazörü Zonguldak'a geldi, dış yol kenarına girdi ve engin bunkerlerini üç gün boyunca mavnalardan gelen yakıtla doldurdu. Ocak 18 "Goeben" tamamen kömür tedarik edildi.
Yakıt sorununu çözdükten sonra deniz komutanlığı operasyonel desteğe geçti. Çanakkale kalesinin mayın tarlalarındaki kanallar, normal gemi geçişi için 75'ten 200 metrelere genişletildi. Aynı zamanda, düşman mayın tarlalarının keşif ve trolle çalışmaları yapıldı. Düşmanı vaktinden önce tahrik etmemek için, bu faaliyetler çoğunlukla geceleri ve son anda gerçekleştirildi. Yüksek gizliliğe de büyük dikkat edildi: baskın operasyonun planına çok dar bir subay dairesi ayrılmıştı, hatta Gelibolu'daki 5 Türk ordusunun komutanlığı yaklaşmakta olan eylem hakkında bilgilendirilmemişti.
Planlama sürecinde, baskın grubunun görevleri, orijinal fikrin aksine daha net ve daha ılımlı bir şekilde formüle edildi. Hemen hemen Selanik'e bir atılım fikirleri geldi, ardından liman bombardımanı. Ayrılmanın görevi, her şeyden önce, doğrudan çıkışlardan doğrudan korunan düşmanın kuvvetlerine saldırmaktı. Alman-Türk komutası, Lemnos adalarındaki İngiliz ileri üslerinin hava keşiflerinin yapılmasıyla meşguldü ve bunun için Imbros - savaş uçağı istendi. İngiliz yardımcı gemilerinin bir kısmı ankrajda bulunduğundan, “Öden” ve “Breslau” ekiplerine özel ödül partileri getirildi - Almanların ciddiye almaları bekleniyor. Şansla, İngiliz ışık kuvvetlerinin yerleştirildiği Imbros Adası'ndaki İngiliz deniz uçağı üssünü ve Lemnos Adası'ndaki Mudros Körfezi'ni bombalamak planlandı. Tek savaşa hazır denizaltı UC-23 operasyona dahil oldu, işgal ettiği konumdan radyoya çağrılması gerekiyordu. Her iki Alman kruvazörüne ek olarak, en çok savaşa hazır Türk muhalifleri Muawenet, Basra, Numune ve Samsun konuşlandırıldı. Tüm gemilere yakıt sağlandı, fairway'lerin temizlenmesi ile ilgili ön çalışmalar tamamlandı ve operasyonu ertelemek artık mümkün olmadı - İngiliz istihbaratının boğazlardaki faaliyetleri kaydedebilmesi ve uygun önlemleri alabilmesi mümkündü. Ocak ayı akşamı 18 ve 1918, Çanakkale kalesinin tüm kıyı bataryaları tamamen uyanıktı.
Boğazlarda İzle
1917’in sonunda, Çanakkale Boğazı’nda görev alan İngiliz gemi grubu, bir ejderhaya sahip bir mağarayı koruyan bir filoya benzemeye başladı. Herkes bekledi ve ejderhayı bekledi, ama dışarı çıkmadı. Ve nihayet, bu duruma alışkın, mağaradan bir ejderhanın görünmesi ejderhanın kendisinden daha gerçek görünmüyordu. “Goeben” ve “Breslau” için avlanma ile ilgili tüm sıkıntıların, savaşın uzun yıllar boyunca, normal görüş sırasına göre Rus Karadeniz filosunu taşıdığı, İngilizler için geleneksel hale geldi. “Goben'in” aniden Akdeniz'in genişliğine yayıldığı, ölüm ve yıkıma neden olduğu panik hipotezi sebepsiz yere alay edildi ve tutkular azaldı.
Rebeir-Pashwitz operasyonu sırasında, Ege Denizi'ndeki İngiliz deniz kuvvetleri önceden belirlenmiş tipte “Lord Nelson” ve “Agamemnon” iki savaş gemisine, sekiz orta yaşlı hafif kruvazöre, eski bir yıkıcı filosuna ve birkaç monitöre indirgenmişti. Armadillolar maksimum 18 düğüm verebilir. “Goeben”, artık iyi bir yürüteç olmamasına rağmen - savaş sırasında kendini aşan alt kısım, 22 düğümünün hızını artırabilirdi. Çok uygun koşullar altında, İngilizler Cape Sarych - 2'teki bir savaş gibi bir şeye güvenebilirler. Neyse ki, Almanlar için, tarif edilen olaylardan kısa bir süre önce, Ege filosunun komutanlığı, Mart 1915'teki ölümünün yapıldığı gün okyanus okyanusunun komutanı olan Amiral Arthur Heyes-Sadler tarafından devralındı. Arka amiral, İstanbul yandaşlarını yakalamanın "elverişli koşullarının" sayısını en aza indirmeye çalıştı. Bu nedenle, resmi iş için Selanik’e yaptığı resmi ziyaret için, Sir Hayes-Sadler, özellikle Mudros ya da bir destroyer gibi bu tür durumlar için bulunan bazı Triad karargah yatlarını değil, bütün savaş gemisi Lord Nelson’ı seçti. Arka amiral hali hazırda muazzam güçlerini denizin etrafına dağılmış altı dekolte parçasına böldü. Bir nedenden ötürü, İngilizlerin emri, Alman gemilerinin boğazlardan çıkmalarının, panayırların uzun ve derinlemesine bir şekilde dolanmasından önce geleceğine kesin olarak inanıyordu. Yanlıştı. Almanlar düşmanı şaşkınlıkla yakalamayı başardı.
Çanakkale Boğazı
16 saatlerinde 19 Ocak 1918, takım denize girdi. Ocak 20 3 30 dakika "Goeben" ve "Breslau", Çanakkale Boğazı'nın çıkışındaydı - kendi mayın tarlaları geride kaldığında, pilot serbest bırakıldı ve yok edicilere geri dönmeleri emredildi. Başlangıçta, bunlara iki Alman kruvazörü eşlik edeceklerdi, ancak bu girişimi reddettiler - Alman emirlerine göre, Türk imhacıları yeterince hızlı değildi ve silahları zayıftı. Seçilen rota önemli bir durumdan etkilendi. Aralık 20 Saros Körfezi'ndeki Enos adasında, 1917 taşların üzerine oturdu ve bir İngiliz vapuru ele geçirdi. Çanakkale Boğazı'nın bitişiğindeki suların haritasını çeşitli işaretlerle buldu. 5 Ordusu'nun komutanı General Liman von Sanders, bu belgeyi deniz komutasına teslim etti ve bundan faydalanacağına inandı. İşaretler ve diğer semboller operasyon merkezinde, bunlardan güvenli bir şekilde geçişi olan İngiliz mayın tarlalarının bir şeması olarak yorumlandı. Elde edilen veriler bazı memurlarda şüphecilik ve güvensizliğe neden olmuştur. Harita üzerinde zaten Almanlar tarafından iyice cilalanmış yerler mayınlı olarak işaretlendi ve yorumlandı. Ancak Alman istihbaratında işaret ve rozet bulunmayan alanlar potansiyel olarak tehlikeli olarak değerlendirildi. İstihbarat anlaşılmaz işaretlerle örtüşmedi. Bununla birlikte, ele geçirilen bir İngilizce haritasının yaklaşmakta olan operasyonunun planlanabilir içerikle planlanmasına büyük önem verilmiştir. Elde edilen verilere dayanarak, Geben ve Breslau'yu takip etmenin tasarlanan rotası atılmıştır.
5 saatlerde 41 dakika içerisinde Alman gemileri boğazı terk etti. Mavro adasında bulunan gözlem direği, görüşün kötü olduğu ve düşmanın dışına çıkan sis yüzünden farkedilmedi. 6 saatlerinde 10 dakika içinde, İngiliz haritasına göre güvenli bir yerdeyken, "Goeben" sol tarafı mayına dokundu. Ancak, çok fazla zarara neden olmayan bir patlama oldu - savaş kruvazörü savaş kabiliyetini korudu. Bir ön incelemeden sonra, suya bir tehlike sinyali veren şamandıra atıldı ve gemiler Imbros Adası'na yöneldi. Breslau, düşman gemilerini tespit etmek için ileriye doğru hareket etme emri aldı. 7 saatlerinde Goben kendisi 41 dakika, Kefalo spit'teki bir sinyal radyo istasyonunda yardımcı bir kalibre ile ateş açtı - dört voleyboldan sonra tahrip edildi. Savaş gemisi acemi, yangını kıyıya yerleştirilmiş iki küçük gemiye aktardı ve kısa sürede battı. İlk Alman gemileri, İmbros Adası'nın kuzeydoğu kıyılarında devriye gezen İngiliz destroyer Lizard tarafından keşfedildi ve tespit edildi. Alman radyo istasyonları yayını bozdu ve İngilizler meslektaşlarına ani tehlike hakkında derhal bilgi veremedi. Kertenkele komutanının hatıralarına göre, Teğmen Olenshlager, düşmanın tespiti sırasında seyir kabinindeydi. Nöbetçi subayı Çanakkale'den gelen bir kruvazöre benzer bir gemi gördüğünü ve Breslau olduğuna inandığını söylediğinde, Olenshlager sert bir şekilde onu azarladı ve bunun genç alt kesimin dikkatsizliği olduğuna inanmaya başladı. İngilizler, Almanların baskınına, tüm Yüksek Deniz Filosunun çıkışından daha fazla baskın yapmadıklarına inanıyordu. Bununla birlikte, çok geçmeden Kertenkele'nin komutanı onun hatasına ikna oldu. İngilizler, dört borulu bir geminin karanlık, zorlu silueti boyunca ışıklar parlarken ve dürbünlerini hala aceleye koyuyorlardı ve sonraki yıllarda İngiliz destroyeri etrafındaki rüptürlerin direği yükseldi. Hava, parazit nedeniyle çatladı ve bu nedenle Olenshlager, Imbros Adası'ndaki Kusu Koyu'nda bulunan iki İngiliz monitör olan Raglan ve M-28'e görsel olarak bir tehlike sinyali iletmeye çalıştı.
"Raglan" ı izleyin
Onlar hakkında birkaç kelime söylemeye değer. Savaşın patlaması sırasında, çeşitli denizcilik tiyatrolarında askeri operasyonlar yürüten İngilizlerin ağır kalibreli topçularla donanmış küçük tahta gemilere korkunç ihtiyaçları vardı. Sonra yarı unutulmuş monitör sınıfını hatırladılar. Raglan'ın ait olduğu Abercrombie serisi deniz monitörleri, 1914 sonbaharında sipariş edildi. Bu gemilerle donanmış, Almanya'dan Yunanistan'ın emriyle inşa edilen Salamias korkusuyla Amerika Birleşik Devletleri'nden satın alınan 356-mm aletler vardı. Raglan’ın devasa bir tarette bulunan iki silahı vardı. Raglan'ı oluşturan ikinci monitör, M-28, ancak, düşman için ciddi bir 234-mm silahı ve bir 76-mm uçaksavar silahı olan bir tür küçük monitördü.
Her iki geminin mürettebatı, Kertenkeleden gelen acil semafor GOBLO kod sinyali ile alındığında Pazar rutin faaliyetlerine katıldılar - Alman kruvazörleri Çanakkale Boğazı'nı terk etti. İniden ortaya çıkan ejderha, muhafızlarının yerleşik barışı mahvetti. Çıpaların üzerinde duran "Raglan" ve M-28 acilen alarmı çaldı. Güçlü bir radyo istasyonuna sahip olan Raglan, doğrudan Selanik'teki Heyes-Sadler’e prova yapan Mudros Körfezi’nde duran Agamemnon’un Alman’dan çekilmesinin haberi. Ancak Almanlar İngilizlerin duyularına ulaşmalarına izin vermedi - nöbetçi yakalanan monitörler, hazırlıklı ve acilen hazırlanmaları için çok cazipti. 7 saat 44 dak., İngiliz “Kertenkele” yi ve ona katılan “Taigrisleri” uzaklaştırdıktan sonra, “Breslau” sahildeki sabit monitörlerde ateş açtı. Kısa sürede ana kalibresini başlatan “Goeben” e katıldı. İlk başta, İngilizler ateş açmadılar, düşmanın kamuflajla boyanmış monitörleri fark etmeyeceğine inanıyorlardı, ama bu tamamen boşunaydı. Dördüncü salvo "Breslau" nin etkili olduğu ortaya çıktı - Raglan'da Fore-Mars imha edildi, üst düzey topçu öldürüldü ve geminin kaptanı, Yüzbaşı XVUMX rütbesi Viscount Broome yaralandı. İngilizler, Almanların kendilerine ateş ettiği ve mermileri fırlatıp fırlattığı sırada, yardımcı 2-mm silahlarından sadece yedi efektif atış yapmayı başardı. Monitör kulesi ateş açmaya hazırdı, ancak Gebena'dan çıkan 152 mm'lik mermi barayı kırdı ve asansördeki ücretleri ateşledi. Kule bölmesindeki yangından kaçınıldı, bazı hizmetçiler öldürüldü. Ana topluluğundan yoksun olan monitörün umutsuz bir durumda olduğunu gören Broome, mürettebatın gemiden ayrılmasını emretti.
Almanlar yangını M-28'e taşıdı. Zaten ikinci voleybolu ona güçlü bir yangına neden oldu. Ölen yoldaşlarına yardım etmeye ve bir duman perdesi yerleştirmeye çalışan Kertenkele, topçu ateşi tarafından uzaklaştırıldı. Her iki Alman kruvazörü, 20 kablosundan daha uzak olmayan bir mesafeye ulaştı ve monitörleri sessizce egzersizlerde hedef olarak vurdu. Yakında, 76-mm silahlarının mahzeninin patladığı ağır hasarlı Raglan, yaklaşık 10 metre derinlikte battı. Ana kalibreden iki atış yapmayı başaran M-28, alevler içinde sarılıydı. Bir süre sonra patladı ve aynı zamanda battı. Her iki ekipten biri hayatta kaldı ve sudaki 132 adamından alındı. İki monitörün “Goben” ve “Breslau” nun misillemesine çok az zaman harcadılar - önlerinde değerli hedefler görmediler, güneye doğru ilerlemeye devam ettiler, sonra Mudros Körfezi'ne doğru ilerlemeye devam ettiler.
"Goeben" tam rotasını belirleme konusunda bazı zorluklar yaşadı, çünkü bir mayının patlaması nedeniyle tüm jiroskoplar başarısız oldu. Dokuzuncu yılın başlarında, savaş kruvazörü Breslau'nun ardından uyandıktan sonra, bir düşman denizaltı bulduklarını işaret ettiler. Bu bariz bir hataydı, çünkü şu anda hiçbir Entente denizaltı yoktu. İngiliz imha edenler "Kertenkele" ve "Taygrisler", Alman müfrezelerinin kıçlarına dayandılar, görüşlerini kaybetmediler. 8.26'te iki düşman uçağı göründü ve Geben'den hafif kruvazörün ilerlemesini emretti - amiral gemisi uçaksavar silahlarını Breslau'yu tehdit etmeden kullanmak istedi. Yakında ilk bomba suya düştü.
Rebeir-Paschwitz, onu sinirlendiren uçaklardan ve yok edicilere karşı savaşırken, karşı tarafın kampında hali hazırda durgun bir askeri önlem alındı. Lizard’dan bir radyogram alan Heyes-Sadler acilen Selanik’ten ayrıldı ve bayrağını Lord Nelson’da tuttu. Halihazırda tam hızıyla itfaiyecileri olan itfaiyecileri ateşlemiş olan "Agamemnon" telsizinde amiral gemisiyle buluşmak için dışarı çıktı ve katıldıklarında "Geben" i engellemeye çalıştılar. Bir "Agamemnon" savaşına atılan İngiliz amiral çok riskli olduğunu düşündü. Onunla ayrılmaya hazırlanan eski keşif kruvazörü Forsyth, Breslau için bile açıkça zayıftı.
İngilizleri uyandırırken tehdide karşı bir yumruk attı, Almanların kendileri de çok ciddi sorunlarla karşılaştı. 8 saat içinde. 31 dk., Bir manevra yapan, sancaktaki kıç "Breslau" mayına çarptı. Buhar ve manuel direksiyon dişlilerinin yanı sıra sağ düşük basınç türbininin de arıza yapması.
Bir mayın tarlasında
Kruvazör ayakta kaldı, ancak kontrolünü kaybetti. "Goeben" kaptanı 1 rütbesi Stenzel komutanı "Breslau" ya geri dönüp onu çekiştirdi. Bu arada, hafif kruvazör gözlemcileri çeşitli yerlerde çapa madenlerini fark ettiler - görünürlük mükemmeldi ve suyun yüksek derecede şeffaflığı vardı. “Goeben” de semafor tarafından tehlike hakkında bir uyarı ilettiler - yavaşladı ve arkadaşına dikkatle yaklaştı. Ancak, yardımcı olmadı. 8 saatlerinde 55 dakikalar büyük bir su sütunu aniden Geben'in sancak tarafından yükseldi, direklerinin üstünden uçtu, - su form-bram'ı telsiz antenine zarar vermeden güdüklerine taşıdı. Kupa kartındaki bilgiler tamamen yanlış yorumlandı. Kendisi tarafından bilinen bazı kişisel kişiler, Alman analistler tarafından mayın tarlalarının yeri için kabul edilen İngiliz kaptan izlerini, von Rebeir-Pashwitz ekibinin içine düştüğü bir tuzak haline geldi. Kruvazörler kendilerini aslında düşmanın mayın tarlasının ortasında buldular. Mayın patlamalarını görünce İngiliz avcıları daha cesurdu ve mesafeyi kısalttı. Ancak, yaralanan düşman tehlikeli kaldı. Breslau'nun kıç tabancaları sık sık ateş açtı ve tekrar Kertenkele ve Taigrisleri saygılı bir mesafeye taşımaya zorladı. Hafif kruvazörde hayatta kalma mücadelesi devam etti. Acil durum partileri, Geben'den römorkör almaya hazırlanan güvertede su akışını belirlemeyi başardı. Breslau'nun komutanı 1 rütbesi Hippel, keşfedilen mayın halkasından çıkmak için geri çekilme emri verdi.
Ancak kruvazör sorunları yeni başladı. Yaklaşık 9 saatte hemen iki patlama meydana geldi - sol kazan dairesine düştü. Breslau artık sadece kontrolünü kaybetmekle kalmadı, aynı zamanda ilerleme kaydetti ve sol tarafa doğru bir liste ile kıç tarafına doğru sürüklenmeye başladı. Yaklaşık 10 dakika içinde iki patlama daha oldu. Hippel, mürettebata kruvazörden derhal ayrılmasını emretti. Acı çeken gemi batmaya başladı ve yakında battı. Bir buçuk saat içinde "Breslau" nun ölüm yerinden geçen İngiliz tahripçiler "Kertenkele" ve "Taygrisler", sudaki bir adamı 162'ten kaldırdı. "Goeben" kurtarmayı göze alamazdı ve mayın tarlasından çıkmaya başladı. Üsle temasa geçtikten sonra, avukatların derhal gelmesini istedi, böylece hafif kruvaziyer mürettebatının en azından bir kısmını kurtarabileceklerdi. Çanakkale Boğazı çıkışında tam hazır durumda olan dört Türk avcısı derhal denize açıldı. Zaten Mudros limanının veya diğer sabotajların bombalanmasına dair bir soru olamazdı - bu noktada asıl görev "Geben" in iade edilmesini sağlamaktı. Breslau’nun ölüm yerine 5 km’ye ulaşamayan Türk avcılar, aynı Kertenkele ve Taigris’lerle savaşa girdi. Ve bu sefer, İngilizler doğru atış yaptı: “Basra”, 102-mm kabukları ile iki acı vuruş aldı, bölmelerinden biri su bastı. Türkler kaderi özendirmemeye karar verdi ve geri döndü. İngiliz destroyerler onları Fort Sed el-Bar'ın sahil bataryalarından ateşleninceye kadar sürdüler.
Komut, değerli savaş kruvazörünü Breslau mürettebatının kalıntılarını kurtarmak için bile kendi yıkıcılarını örtmek için kullanmak için kabul edilemez olarak kabul etti ve Goeben derhal geri dönme emri aldı. Almanlar sabahın erken saatlerinde sergiledikleri şamandırayı bulamadı - bu can sıkıcı hata onlara çok pahalıya mal oldu. 9 dakika süren 48 saatlerinde, savaş gemisi bir kez daha ilk defa olduğu yerin yakınında bir mayına çarptı. Hasar yine kritik değildi ve gemi Çanakkale Boğazı'na devam etti. Orta yaşlı bir geminin tüm 18 düğümü hızı ile Selanik'ten koşan Arka Amiral Hayes-Sadler, izleyen avcıların düzenli radyo mesajları sayesinde gerçekleşen olayların farkındaydı. “Goeben” in hala ayrıldığını öğrendikten sonra, “Öngörü” ve iki yok edici ile birlikte “Agamemnon” a kendisine doğru gitmemelerini, düşmanı ele geçirmeyi denemelerini emretti. Ancak, bu saygın beyler, her şey bittiğinde savaş alanına varmayı başardı. Kaçan “Gebena” ya karşı, İngilizler enerjik ve boşuna bir bomba atmaya başladığı gibi enerjik bir şekilde 10 uçağının çevresini attı. Su sütunları savaş kruvazörünün etrafında kalın bir şekilde yükseldi, onbirinci yüzyılın başlarına kadar Chanaklı Alman savaşçılar havayı örtmek için çekti. Bir sonraki hava savaşında bir İngiliz uçağı vuruldu, diğeri hasar gördü.
10 saatlerinde 30 dakika "Goeben" ile beraberindeki yıkıcılarla birlikte Çanakkale Boğazı'na girdi. İşlem bitti. Ancak sorunlar bitmedi. 11 saatlerde, gemi son mayın tarlasını aştı ve pilot serbest bırakıldı. Liman tarafında bir lurch olan su hala gövdenin içine girdi - “Geben”, Shtenzel'in şamandıraları karıştırdığı ve dümenciye yanlış emir verdiği Cape Nagara'ya ulaştı. 15 nodal hızında, savaş gemisi acımasızlaştı ve çok zorlaştı.
karaya oturmuş
"Goeben" karaya oturmuş
Olay, aslında, birçok benzer vaka gibi, en uygunsuz anda ve aynı uygunsuz yerde meydana geldi. İngilizler, "Goeben" ile Saros Körfezi, havacılık. Tek başına karaya çıkma girişimleri başarı ile taçlandırılmadı - kumlu zemin gemiyi sıkıca tuttu. Ek kuvvetler çekmek gerekiyordu. Eski muhripler de dahil olmak üzere mevcut tüm denizaltı kuvvetleri Geben acil durum bölgesine çekildi - sabit bir geminin mükemmel bir hedefi temsil ettiği bir düşman denizaltısının ortaya çıkma tehlikesi çok yüksek olarak kabul edildi. Uçaksavar silahları da buraya çekildi ve hava baskınlarını püskürtmek için yakındaki hava alanlarına savaşçılar kuruldu. Saros Körfezi'nden olası bombardımana karşı koymak için, Gebena kıdemli bir topçu subayı ile birlikte kıyıya bir düzeltme görevi asıldı. Almanların ve Türklerin korkuları temelsiz değildi. 24 Ocak geceleri düşman koydan ateş etti. Boşluklara bakılırsa, mermiler 105-150 mm kalibrelere aitti - gözlemcilere göre 2-3 muhrip-kruvazör sınıfı gemilerdi. Bu gerçek kurtarma operasyonlarını zorladı. Daha ciddi konukların yakında kabul edileceği açıktı.
Savaş kruvazöründeki bir başka Ocak ayında 20, yaydan kıç tarafına mühimmatı aşırı yüklemeye başladı, aynı zamanda iki 10 tonluk Admiralty çapası sarıldı. Arabalar “tam bir geri” verdi, ancak “Goben” hiç para almadı. İki römorkör kullanma girişimleri de başarısız oldu. Ocak ayının akşamı 21, eski savaş gemisi Turgut Reis (eski Alman savaş gemisi Weissenburg) İstanbul'dan geldi. Uzmanlara göre, bu 10 bininci gemi, büyük kardeşini kumdan taşıma şansı buldu. Bu arada İngilizler Goben’e bombardıman uçağı attı. Baskınlar çok sık görülüyordu, ancak etkisizdi. Alman tahminlerine göre, savaş gemisi askere en az 180 bomba atıldı, ancak yalnızca iki gemi gemiye indi. Bir vuruş bacaya üç metre kadar bir delik açarak zarar verdi. Bir tane daha maden ağ kutusundaydı. Lancaster ve beş tonluk Tollboys’un zamanı gelmedi. Ancak “Goeben” i kurtarma görevi, “Turgut Reis” için bile çok zordu - neredeyse tüm kömürünü boşuna harcayan bir kruvazörü çalma girişimlerinde geçirmiş, İstanbul'un yakıt rezervlerini yenilemesi için savaş gemisi bırakmıştı.
Ocak 25 Turgut Reis geri döndü. Şimdi farklı yapmaya karar verdim. Dip kumdan oluşuyordu. Savaş gemisi sancak "Goeben" e demirledi - sürekli çalışan vidalar, kum bankasını bulanıklaştırmak zorunda kaldı. Turgut Reis makineleri bütün gece çalıştı ve sabah 26'ta sabahları şanslarını denemeye karar verildi. Savaş gemisi ve birkaç römorkör "Goeben" e koşuyordu - kendi arabaları tam bir geri dönüş yaptı. Ancak, gemi az önce 13 derecelerde çalıştı. Bu, duruma rağmen iyimser bakmayı mümkün kıldı - omurganın altındaki toprağın gevşendiği görüldü. Problar, savaş hücresine yakın derinliğin giderek arttığını gösterdi. “Turgut Reis” yine demirledi ve suyu vidalarla dövdüler. Yaklaşık 16 saatte, gözlemciler "Geben" in karşı tarafındaki vidalarından bir jet kaydettiler - kumun omurga altında yıkanması mümkündü. Topraklanması için yeni bir girişim de eski savaş gemisinin önderliğindeki bütün bir grup gemi tarafından gerçekleştirildi. 17 saatlerde, 47 dakika çok uzun ve zorlu bir iştir, sonunda başarı ile taçlandı. Goeben yerden indi ve hemen İstanbul'a gitti.
Savaşçıların sonuncusu
"Goeben" sökme
Elbette Almanlar biraz gürültü yapmayı başardı. Ocak ayındaki 7 sabahındaki 20'te, İngilizce radyo istasyonları düz metin olarak bir mesaj yayınladı: Malta'nın doğusundaki tüm ticari gemiler derhal Alman filosunun denizdeki kalkışına bağlı olarak yakındaki limanlara gitmelidir. Ancak, yakında bu talimat iptal edildi. Amiral, arka amiral Hayes-Sadler'ın görevinden kaldırıldı, bu nedenle seyahatte amiral gemiyi sorumsuzca kullandı (resmi de olsa). İngiliz filosunun uzun süredir beklenen saldırı karşısında tokat atılması oldukça sakin bir şekilde gerçekleşti - savaşın sonucu artık şüpheli değildi.
Batık, ancak batmadı (Blom ve Foss tersanesinin uzmanları teknelerini biliyorlardı) “Goeben” artık, Alman birlikleri tarafından işgal edilen Sevastopol gezisi hariç, artık denize açılmadı. Orada, savaş gemisi defalarca hasar gördü, nihayet beş yıldan beri bilinmeyen tamir edildi. İronik olarak, Goeben yeminli düşmanlarına yönelik bir kuru havuzda duruyordu - İmparatoriçe Maria gibi korkaklar. Onarımın sonu neredeyse savaşın sonuna denk geldi. Yavuz adı altında, bir Alman gazisi Türk filosunda 60'lere kadar görev yaptı. Açık ocak fırınlarının, tüm soplavatellerinin ve muhaliflerinin ateşinde, ölümcül ateşin çalkantılı döneminin temsilcileri, Alman-İngiliz rekabet dönemi, uzun zaman önce ortadan kayboldu. Eski gemi şakalarla donatıldı - Almanya'da bile, bir şirket 20. yüzyılın başlarında Alman deniz gücünün eşsiz bir tanığını kurtarmaya başladı. Ancak politikacılar farklı kararlar verdi ve şaşırtıcı bir kaderi olan eski “Goeben” in kariyeri 1973’te hurdaya ayırma ile sonuçlandı.