Büyük cihan harplerinin yıkımlarından etkilenen insanlar ve bu insanlarla beraber bu durumu yaşayan düşünürlerin, çağın sorunlarına cevap arayışı için çıkmış oldukları düşünce yolculuğunun etkisinde ortaya çıkmıştır “Varoluşçuluk.” Bunalan, kendisine yabancılaşan ve ölümü devamlı hisseden insanların kurtuluş ve özgürlük arayışlarına yol gösterme çabası üzerine inşa edilmiştir. Savaşların bu sıkıntıları varoluşçuluğun doğmasına etki etmiştir. Yaşanan sıkıntıların çokluğu ve sürekliliği kişinin “Neden? Nasıl? Niçin?” gibi sorular sormasına ve bunlara cevap arayışına yöneltmiştir.
Hayat boşluk kabul etmediği gibi savaşlar da yerini sanayileşmeye ve modernleşmeye bırakmıştır. Acı, ölüm ve kayıplar, yerini kişinin kendisinden uzaklaşmasına ve kendisini duymamasına bırakmıştır. Bütün olaylardan yine en çok etkilenen insan olmuştur. Doğanın ve her şeyin yönetimini elinde bulundurmak isteyen Batılı düşünürler, “Tanrı’yı öldürdükten” sonra tek başına kalmışlıklarına bir çözüm arama girişiminde olmuşlardır. Anlamsızlığın içine düşmüşlerdir. Etkilenmelerin neticesiyle yeni düşünce akımları meydana gelmiştir. Bunlardan birisi de varoluşçuluktur. Varoluşçular, varoluşun özden önce geldiğini kabul etmiştir. İnsanın önce var olduğunu daha sonra da kendisini var ettiğini yani özünü şekillendirdiğini iddia etmişlerdir. Kişi, kendi özünün varoluşundan sorumlu tutulmuştur. İnsana bağlanan bu sorumluluk, genel ahlâk kurallarına kafa tutuşu beraberinde getirmiştir. Genellemenin mümkün olmadığı savunulmuştur. “Tanrı’yla beraber ahlakta mı ölmüştü?” sorusu geliyor akıllara.