Bu sefer annem yazıyor:)
''Gencer 3 aylık oluncaya kadar yanaklarında kızarıklık ve pullanma vardı. Sık sık kontrol amaçlı çocuk doktoruna gidiyor olmamıza karşın bu sorunla ilgili hiçbir uyarı ya da öneri alamamıştık, üstelik sorduğumuz halde.
3 ayın sonunda benim aşırı hassas anne yaftasına aldırmayarak, sadece bu kızarıklığı sormak üzere Gencer'i doktora götürmem sonucunda tanıyı öğrenebildik: Atopik Dermatit.
Önce küçük çaplı bir şok, ardından bu hastalığı araştırma dönemi, sonra oğlumuz hep kontrol altında olacak ve belki de astım nedeniyle spor yapamayacak diye üzülme aşamalarını yaşadık.
Ogün Bey Gencer'e tanı koyduğunda bana biraz kızmış ve neden daha önce getirmediniz demişti. Oysa 4 farklı doktor görmüş ama hiçbiri önemsememişti bu kızarıklıkları.
Doktorların da bu hastalığı bilmediğini anladık. Ve bu nedenle pek çok çocuk yüksek olasılıkla doğru tedavi göremiyor, Ankara gibi pek çok iyi hastanenin olduğu bir şehirde bile.
Ogün Bey oğlum için şanstı, bunu 3 sene önce de farketmiştik. Ama maddi olanakları iyi olan, iyi hastanelerde takip edilen çocukların bile yüzlerindeki kızarıklıklar için sadece kortizonlu kremlerle tedavi edildiğini gördükçe bu şansın büyüklüğünü daha iyi anlıyoruz.
Ogün Bey Gencer'i, alerji yapan gıdaları uzun aylar boyunca deneysel bir yöntemle tek tek bulup, onlardan uzak durmasını sağlayarak tedavi etti. Mümkün olan en az ilaç kullanımını sağlayarak.
Kendisine ne kadar teşekkür etsek azdır.''