Evlendiğim günden beri annem evime ilk defa geliyordu. Daha önce eşya yerleştirmeye gelmişti ama bu başkaydı. Evimi güzelce temizleyip yemekleri yaptım. Öğleye bir saat kalmıştı. Neredeyse "gelir" derken zil çaldı ve annem içeri girdi.
Ev hediyesi diye bir de hediye getirmişti. Paketi açınca, adeta şok geçirdim. İçinden kullanılmış eski bir sünger çıktı.
"Senin yatak odandaki aynanın üzerinde duran sünger değil mi bu?" diye anneme sordum.
"Evet" dedi gayet ciddi olarak.
Onun o dik duruşu karşısında ben de "evde temizlik bezleri vardı ama bunu da kullanırım anneciğim" dedim.
Muhterem anneciğim işin inceliğini anlamadığımı düşünerek "bunu 'kullan' diye getirdim ama temizlikte kullan diye değil" ilavesini yaptı.
Yine şaşırdım ama belli etmedim ve "peki nasıl kullanacağım?" diye sordum.
"Geçmişe sünger çekmek için kullanacaksın" dedi. Yine bir şey anlamamıştım.
Meğerse anneannem ve dedem hep kavga ederlermiş. Dedem "geçmişe bir sünger çek" dermiş ama ninem bunu hiç yapamazmış. Dırdırları ile dedemi hayatından bıktırırmış.
"Peki neden kadınlar geçmişe sünger çekiyor da erkekler çekmiyor" diye sual ettim, gayet tabii olarak. Annem üşenmeden izah etti:
"Kızım, erkekler unutkandırlar, mâziyi, geçmişi hatırlamazlar… Kadınlar ise hassastır, kendilerini üzen hiçbir şeyi unutmaz, aklına geldikçe acı çeker ve etrafındakilere de acı çektirirler" dedi. Anneannem de hatasının farkında olmuş fakat düzeltemediği için anneme nasihat maksadıyla, ilk evlendiği zaman ev ziyaretine bu hediye ile gitmiş ve "bize yaptığın taze kuru fasulye ve pilavını afiyetle yedik, karnımız doydu elhamdülillah… Lâkin bayat yemeği önümüze koysaydın keyifle yiyemez, tam doymadan kalkardık" diye son sözünü noktaladı.
"Evlilik de işte böyle bir şey işte yavrum, geçmiş konuları bayat yemek gibi ısıtıp getirirsen birkaç ısıtmadan sonra tadı kaçar, karın doyurmaz hale gelir. Ama kötü, arzu edilmeyen geçmişe sünger çekersen tadınız hiç kaçmaz."
(Meliha hanımın not defterinden...)