Avrupa Merkez Bankası, ABD Merkez Bankası ve diğer büyük merkez bankaları tarafından atılmış adımlara katılarak 11 yıl aradan sonra ilk kez Perşembe günü faiz oranlarını yükseltti, ancak krediyi daha pahalı hale getirme telaşının büyük ekonomileri durgunluğa sürükleyip sürükleyeceği konusunda yeni soruları gündeme getirdi. enflasyonla mücadelenin bedeli.
Banka, “Ana refinansman işlemlerine ilişkin faiz oranı ve marjinal kredilendirme ve mevduat faiz oranları, 27 Temmuz 2022’den itibaren geçerli olmak üzere sırasıyla yüzde 0,50, yüzde 0,75 ve yüzde 0,00’a yükseltilecektir.” dedi. Merkez bankası, çeşitli oranlara atıfta bulunarak bankalardan krediler ve mevduatları merkez bankasında kısa süreliğine tutmak için ücret alır.
Daha önce, bu oranların bazıları negatifti – bankaları bunun yerine parayı borç vermeye zorlamayı amaçlayan bir ceza.
Bankanın euro para birimini kullanan 19 ülke için yaptığı sürpriz yarım puanlık artışın ardından Eylül ayında bir başka, muhtemelen yarım puan daha artması bekleniyor.
Banka, beklenenden daha büyük olan zammın “enflasyon risklerinin güncellenmiş bir değerlendirmesi” ile haklı çıkarıldığını söyledi.
ECB, faiz artışında partiye geç geliyor – ilk beklenenden daha yüksek ve daha inatçı olduğu ortaya çıkan enflasyonun ve Ukrayna’daki savaşa ve Rus petrolüne bağımlı olan bir ekonominin daha sarsıcı durumunun bir göstergesi ve doğal gaz. Artan elektrik, yakıt ve gaz faturaları işletmelere ve insanların harcama gücüne darbe vurduğundan, bu yıl ve gelecek yıl için durgunluk tahminleri arttı.
ING Bank Avro Bölgesi Baş Ekonomisti Carsten Brzeski, “Ekonomik görünüm gün geçtikçe kötüleşiyor” dedi. “Aynı zamanda, manşet enflasyon hala artıyor ve bizim görüşümüze göre, eğer aşağı inerse, yıl sonuna doğru kademeli olarak düşecek. geçen yıl çok yavaş ve çok geç oldu.”
Durgunluk endişeleri, avronun ABD doları karşısında 20 yılın en düşük seviyesine inmesine yardımcı oldu ve bu da zaten yüksek olan enerji fiyatlarını kötüleştirerek ECB’nin enflasyonla mücadele görevine katkıda bulunuyor. Çünkü petrol dolar üzerinden fiyatlanıyor.
Artan oranlar, aşırı enflasyonun standart tedavisi olarak görülüyor ve şu anda avro bölgesinde Haziran ayında yüzde 8,6’da seyrediyor ve büyük ölçüde yükselen enerji fiyatları tarafından yönlendiriliyor. Bankanın karşılaştırma ölçütleri, bankaların borç alma maliyetini etkiler ve böylece borç vermek için ne kadar ücret alacaklarını belirlemeye yardımcı olur.
Hedef ‘yumuşak iniş’
Ancak kredi almayı zorlaştırarak, faiz artışları ekonomik büyümeyi yavaşlatabilir, bu da ECB ve ABD Federal Rezervi için büyük bir muamma. Fed, Haziran ayında faizleri dörtte üç oranında artırdı ve bunu bir sonraki toplantısında tekrar yapabilir. İngiltere Merkez Bankası Aralık ayında yükselişe geçti ve İsviçre Merkez Bankası bile geçen ay yaklaşık 15 yıl aradan sonra ilk artışıyla şaşırttı.
Tüm merkez bankalarının hedefi, ekonomiyi resesyona sokmadan enflasyonu kabul edilebilir seviyelere geri çekmek – ECB için yılda yüzde iki. Merkez bankaları on yıldır çok düşük oranlar ve enflasyonu tersine çevirdikçe doğruyu bulmak zor. ECB artışı 2011’den bu yana ilk.
Yine de Avrupa ekonomisi, elektrik üretmek, evleri ısıtmak ve çelik, cam yapımı ve tarım gibi enerji yoğun sektörlere yakıt sağlamak için kullanılan Rus doğal gazının potansiyel olarak kesilmesi konusunda ek bir endişeye sahip. Tam bir kesinti olmasa bile, Rusya gaz akışlarını istikrarlı bir şekilde geri çevirerek AB liderlerinin Kremlin’i ülkelere yaptırımlar ve Ukrayna’ya destek konusunda baskı yapmak için gaz kullanmakla suçlamasına yol açtı.
Bu durgunluk endişeleri, analistlerin Eylül ayında ve yıl sonuna kadar beklenen artışların ardından ECB’nin faiz artırım patikasının bir üst sınırı olabileceğini düşünmelerine neden oluyor.
Artan faiz oranları, bankanın pandemi durgunluğunu atlatırken hükümet ve şirketler için uzun vadeli borçlanma maliyetlerini düşük tutmaya yardımcı olan 1,7 trilyon euro (1,7 trilyon ABD Doları) teşvik programının sona ermesini takip ediyor.
Bu tahvil piyasası borçlanma oranları, özellikle İtalya gibi daha borçlu Euro bölgesi ülkeleri için şimdi yeniden yükseliyor. Premier Mario Draghi’nin istifası, Avrupa’nın on yıl önceki borç krizinin kötü anılarını geri getirdi. Avrupa’nın üçüncü en büyük ekonomisinde borçları yönetilebilir tutmak ve büyümeyi hızlandırmak için politikalar uygulayan eski ECB başkanının, avro bölgesinin yeniden krize girmesini durdurmaya yardımcı olmayacağına dair korkular var.
Lagarde’ın piyasa spekülasyonu tarafından beslenen haksız hükümet borçlanma oranlarıyla mücadele edecek yeni bir finansal desteğin en azından bazı yönlerini açıklaması bekleniyor. Ancak bu, hükümetin akılcı olmayan kararlarından kaynaklanan daha yüksek borçlanma maliyetlerini muhtemelen karşılamayacaktır.
Zorluk ECB’ye özgüdür, çünkü farklı finansal şekillerde olan ancak tek bir para birimi kullanan 19 ülkeyi denetlemektedir.
Kaynak : https://www.cbc.ca/news/business/ecb-interest-rate-1.6527325?cmp=rss