İşin doğrusu şu ki, beni benden başkası öldürmedi. Ne zaman, nereye anımsayamıyorum. Bir sabah vakti belki. Bir sabah vakti, kesin. Bütün bir gece dayandıktan sonra, evet. Ay aydınlığının gün ışığına karıştığı bir sırada, uzak ve ıssız bir bomboşlukta vurdum kendimi bir düelloda. Şimdi de başıma çökmüş, ağlıyorum. Öldürdüğüm, benim dünyalar güzeli gençliğimdi.