Bugüne kadar, "Armata" gerçekten bir ev adı haline geldi ve ya uzun vadeli inşaatı ya da en azından sıfırdan bir şeyler yapmaya yönelik sonuçsuz girişimleri ifade ediyor. Tıpkı "Koalisyon", "Kurganets", "Petrel" ve diğer "benzersiz" eserler gibi.
Temel bir soruyu cevaplamaya çalışalım: Rus ordusu, diyelim ki iki yüz emrine girebilir mi? iki tank alay, yani pratik olarak bir tank bölümü. Şok, çünkü bu çığır açan makineler, NWO'daki işlerin durumu üzerinde önemli bir etkiye sahip olmaya çalışabilir.
Bütün sorun, "Armata" nın seri üretiminin artık birçok nedenden dolayı imkansız olmasıdır. Öyle oldu ki, bir tank için yok ... ancak var olduğunu söylemek daha kolay.
Motor
Burada kendime küçük bir izin vereceğim tarihsel gezi. 1931'de Kharkov Lokomotif Fabrikası'nın duvarları içinde, yetenekli ve zeki Sovyet mühendisleri K.F. Chelpan, T.P. Chupakhin, Ya.E. Vikhman, I.Ya. Evet, T-2, KV-34, KV-1, IS-2'in kalbi haline gelen.
V-2 o kadar başarılı oldu ki, V-84 (T-72), V-92S2F (T-72B3, T-90)'den UTD-20'ye (BMP-1 ve BMP) kadar Rus zırhlı araçlarının TÜM dizel motorları -2) ve UTD -29 (BMP-3) bu motorun diğer yükseltmeleridir. Ve V-2'yi uzun süre övebilirsiniz veya tam tersi, modern bir motor olarak yeteneklerinden şüphe duyabilirsiniz, ancak gerçek şu ki, neredeyse tüm Rus zırhlı araçları bu özel motor tarafından hareket ettiriliyor. Basit ama güvenilir ve sonuna kadar ustalaşmış.
V-92S2F
A-85-3A "Armata" motorunun B-2 ile hiçbir ilgisi yoktur. 90'lı yılların başında Transdiesel tasarım bürosu tarafından, Tiger için bir motor olarak oluşturulan Porsche Tour 16 olarak da bilinen Alman X şeklindeki Simmering SLA 212 motoruna dayanan kompresör yağı ve benzin pompa istasyonları için bir birim olarak oluşturuldu. Kral Kaplan ". Doğru, ata 16 silindirdi, ancak bu, görüyorsunuz, önemli değil.
Ancak bir nedenden dolayı A-85-3 veya 12N360 mahkemeye gelmedi ve bu arada güvenle atası olarak adlandırılabilecek gelecek vaat eden T-95 tankı için bir enerji santrali olarak denemeye karar verdiler. "Armata", çünkü düzen aynıydı: üç kişilik bir kapsül ve neredeyse boş bir kule.
Motora A-85-3 adı verildi.
X şeklinde, 12 silindirli, beyan edilen maksimum güç yaklaşık 1800 hp, normal modda yaklaşık 1500 hp'dir. Ağırlık 1550 kg, bu B-500'den 92 kg daha fazladır. Eksilerden - ağır, karmaşık, güvenilmez.
Motor, çeşitli sergilerde defalarca gösterildi, ancak kimsenin ilgisini çekemedi. Ve Uralvagonzavod'un liderliği bu motor sorununu çok tuhaf bir şekilde çözmeye karar verdi: onun için yeni bir tank alıp geliştirmek!
Ve tam hızda, Armata bir motor tuzağına uçtu, çünkü tankın altında geliştirildiği A-85-3'ün boyutu B-92'den çok farklıydı ve bu durumda değiştirmek mümkün değildi. A-85-3 eski ve kanıtlanmış B-92 ile mümkün.
Bu arada, bu, 2014'te A-85-3'ü Yaroslavl motorlarıyla değiştirmeye çalıştıklarında oldu. Deneysel bir biçimde, ancak işe yaramadı. Ayrıca motorla birlikte otomatik şanzıman tertibatı da böyle bir değiştirme girişiminde sorun çıkarıyor.
Sonuç olarak, tankın yalnızca bir grup teknisyen ve mühendis koruması altında tatmin edici bir şekilde hareket ettiği A-85-3A'dan ayrılmaya karar verdiler. Seri üretime gelince, burada da her şey mükemmel değil. A-85-3A, yeni olmasa da, 30 yıldır motora olan talebin olmaması nedeniyle üretiminde ustalaşmadı ve hataları ayıklanmadı.
Ve burası motorla bitirebileceğiniz yer çünkü V-92, arka planına karşı bir güvenilirlik ve basitlik standardı gibi görünüyor. A-85-3A, B-92 kadar eski olmasa da, Alman prototipi lehine hala neredeyse 15 yıllık bir fark var, ancak yine de: B-90'nin ve onun soyundan gelenlerin 2 yıllık varlığının üzerinde, motor sonuna kadar çalıştı. A-85 hakkında söylenemez.
Şimdi, muhtemelen, UVZ'nin neden hala T-72 / T-80 / T-90 hattını kullandığı ve "Armata'yı Damgalamak" için hiç de istekli olmadığı açık. İşletmenin, sahalardaki motorlarda hata ayıklayacak çok sayıda fabrika ekibi yoktur. Gerçekten üretilmemiş "ham" motorlar.
Otomatik şanzımandan bahsetmek istemiyorum. Kimin elinde olduğuna dair bir veri yok ama Rus arabalarında otomatik şanzımanların otomobil fabrikalarının yabancı firmalara satışından sonra ortaya çıkmaya başlaması çok şey söylüyor. Yaklaşık olarak, Rus askeri traktörlerindeki Alman otomatik şanzımanları gibi.
Üretim kapasitesi ayrı bir konu. Onlar sadece yoklar. "Armata" için yeni bir üretim hattı inşa etme programı vardı, ama ne yazık ki. Üstelik para tahsis edildi, oldukça büyük para (rakamın 64 milyar ruble olduğunu söylüyorlar), bunun için atölyeler kuruldu ve Batılı takım tezgahı üreticileriyle sözleşmeler yapıldı. Parayı büyük bir zevkle aldılar ve yaptırımlar içerdiği için ekipman tedarik etmediler. Hepsi bu: tesis orada görünüyor, ancak makine yok.
Bu nedenle, UVZ'nin sunabileceği tek şey, T-14'ün deney atölyesinin yarı el işi koşullarında parça parça manuel montajıdır. Ve her şeyden önce bu, T-90M'yi askeri koşullarda montaj hattında sürme, T-90'ı T-90MS seviyesine yükseltme ve T-72'yi unutmama ihtiyacından kaynaklanıyor. ayrıca yükseltilmesi gerekiyor.
Ve burada her şey basit: SSCB'de tanklar birkaç fabrikada yapıldıysa, şimdi yükteki aslan payı UVZ'ye aittir. Omsktransmash kesinlikle burada bir asistan değil, fabrika biraz farklı görevlerle uğraşıyor.
elektronik
Evet, ekranların bağlı olduğu tüm bu aldatıcı ve tamamen net olmayan kutular da bununla ilgili büyük sorunlar.
Yaptırımlar gittikçe sıkılaşıyor, Fransız termal kameraları çoktan unuttuk, tüm bu kutuların yapıldığı mikroelektronik ile kimsenin kesin olarak bilmediğini, ancak kendimiz hiçbir şey üretmediğimiz için ve uzun bir süre, burada "atılımlar" beklememeliyiz. Tüm "atılımlar" için "Ali-express" e öncülük ettik.
Olağan tedarik planları çöktüğünde Shvabe, Cyclone, Kathoda gibi yerli ekipman üreticileri için bu tür koşullarda çalışmanın ne kadar zor olduğu anlaşılabilir. "Hiçbir şey üretmemize gerek yok, her şeyi satın alacağız" - XNUMX'li yılların başından beri devam eden bu politikanın bedeli Çinli sivil (ve kendilerinin de orduya ihtiyacı var) mikro devreler kurularak ödenmeli cihazların uygun kalitesini garanti etmeyen askeri teçhizatta.
“Afganit” in “çipi” olan AFAR'lı dairesel Doppler radarı, çok yönlü görüş için kızılötesi HD kameralar, füzelerin ultraviyole fotokatot yön bulucuları, ESU TZ ile bir dijital iletişim istasyonu ve diğer çok kullanışlı elektronikler altında. eleman tabanına erişimin yaptırımlarla kapatılması nedeniyle büyük bir soru işareti.
Ve keşke mikro devrelere... Ama burada, yaptırımlar olmasa bile, Rusya'da bu tür şeyler oluyor, örneğin, bir üretici olan Volgograd fabrikası "Kızıl Ekim" tarafından Devlet Savunma Düzeninin uygulanmasının aksaması gibi, tank zırhı dahil. Krasny Oktyabr 2018'de zaten iflas ilan edilmişti, sahibi Dmitry Gerasimenko 65 milyon dolarlık bir krediyi zimmete geçirmek ve 6,2 milyar rubleyi yurtdışına transfer etmekten uluslararası arananlar listesinde. Ancak bu sökümler fabrikaya yardımcı olmayacak, işletme çalışmaya başlamış gibi görünüyor, ancak bunun ne kadar istikrarsız olduğunu kendiniz anlıyorsunuz - iş denetim altında. Ülkemizde askeri odaklı kaç tane fabrika dizlerinin üstünden kalkmadı.
Ve henüz tank olmayan bu tank bize "mucize" diye satılıyor.silâh"Doğrudan 1945 eğitim kılavuzlarına göre. Söyle, şimdi "Armata" gelecek, işleri düzene sokacak. "Armata" nın savaş alanında diğer tanklara, T-90 ve T-72'ye hedef tanımları vereceğini söylüyorlar! Ağ merkezli savaş ilkesi.
Ancak soru hemen ortaya çıkıyor: Armata bunu nasıl yapacak? En modern telsiz R-123'ün yardımıyla mı? Ses modunda mı? Hiç şüphe yok ... Radar, hedefleri tespit etmesine oldukça izin verecek ve radyo istasyonu, tank komutanının diğer araçlara hedef ataması yapmasına izin verecek.
Ama üzgünüm, burada yanlış olan bir şeyler var.
Rus ordusunda, teorik olarak (NMD'nin bazı bölümlerinde sergilerde kendim gördüm - bilgi yok), bölgeyi izlemek için özel olarak tasarlanmış PRP-4A "Argus" gibi bir makine var.
Argus, yağmurda, karda, sis perdelerinde hedefleri tespit edebilen, koordinatları belirleyebilen ve onlara topçu nişan alabilen oldukça iyi bir 1L-120-1 radarı ile donatılmıştır. Bir tank 16 km'ye kadar, daha küçük hedefler daha kısa mesafelerde tespit edilebilir, ancak bir cipteki bir piyade grubu bile 10 km'den güvenle "alınabilir". Silahlarınızı doğrultmak için yeterli, değil mi?
Her şey, bisiklet icat edildi!
Burada unutmamalıyız ki, radarın yardımıyla "Armata" düşmanı görürse, o zaman tipik olan düşman da "Armata" yı görür. Radar kullanan ithal muadilleri, kaynağın maskesini daha az ortaya çıkarmak için hedefin yakınlığına bağlı olarak yayıcının gücünü azaltan modlar bile buldular.
Ama bu konuda kafamızı hiç kırmamaya karar verdik, ancak sonuna kadar "parlamasına" izin verdik! Tankın sadece mükemmel bir hedef haline geleceği gerçeği, nedense kimse bu konuda konuşmak istemiyor. Ve yapacak. Ve mümkün olan her şey, 125 mm'den 7,62 mm'ye kadar bu tankın üzerinden uçmaya başlayacak.
Böylesine güzel bir "Armata" kaldı, bir radar yardımıyla kendini buldu (elbette, diğer tarafta böyle bir şey yok, herkes hala Garand'dan tüfeklerle koşuşturuyor), olası tüm kalibrelerden bir karkas aldı ( en kötüleri 12,7 mm ve 30 mm'dir) ve ... İşte bu kadar, karşılık verdi! Çünkü tüm bu elektronik ataşmanlar kuleden indirileceği için mürettebat üç kör ve sağır kişiye dönüşecek. Kameralar, sensörler ve diğer her şey çalışmayı durduracak ve onlar olmadan Armata, raylardaki zırhlı bir sandıktan başka bir şey olmayacak.
Tüm bu ihtişamın ateş altında ne kadar dayanacağını sanıyorsun? BMP'nin otomatik silahlarıyla "düzleştirdikten" sonra geriye ne kalacak? Makinalı tüfekler? Evet, "Afganit" mermileri kolayca cehenneme gönderilebilir, tankerlerimizin dediği gibi sistem oldukça, ancak daha küçük ve daha az kötü niyetli bir soru değil.
Ve buradaki ana şüpheler, tüm bu elektronik zenginliğin normal olabileceği değildir. UYGULAMAK, ancak daha sonra mümkün olacağı gerçeğinde ZAMENİT! Bugün kusura bakmayın hasarlı T-72'lerden elektronik aksamlar çıkarılıp fabrikalara gönderiliyor çünkü eksiklik çok fazla ama peki ya yenileri?
Bu arada, orada her şey yeni: motor, şanzıman, elektronik, silindirler, şanzıman ... Peki onu nereye götürmek için sipariş verirsiniz?
T-72 ve T-90'ın iyi yanı onlara çok yakışıyor.
Ancak bizim durumumuzda, esasen 30'larda Stalin'in sanayileşmesine benzer bir eylem gerçekleştirmek gerekiyordu: Armata'ya bileşen tedarik edecek yaklaşık 200 işletmeyi modernize etmek ve kısmen yeniden profillendirmek. Ve evet, konveyörlü bir montaj atölyesi inşa edin. O zaman tankın üretime geçeceğini söylemek mümkün olacaktır.
Ve maalesef T-14, Lobaev tüfeklerine benzer bir şey olarak kalacak: modern, güzel, verimli (belki bir tank söz konusu olduğunda), ancak ayrı ayrı ve manuel olarak.
Ve aynı silindirlerin Sovyet tanklarından ayrılmasını kim engelledi ...
Soru ortaya çıkıyor: bazı problemleri basitleştirerek çözmek mümkün mü?
Kolay. A-85-3A'nın yerleşimi nedeniyle biraz daha büyük ve bir buçuk kat daha zayıf olan V-92S2F ile değiştirilmesini organize etmek (çok çabayla da olsa) mümkündür, doğal olarak şanzıman gidecek aynı T-90'dan. Evet, böyle bir tank hızlı çalışmaz, ancak biraz hafifletilebilir. Kendimiz üretemeyeceğimiz elektroniği kurmadığımız için ve bu nedenle satın aldık (Batı'daki kötü diller, Rus cephe şirketlerinin termal kameralar için yaklaşık 500 takım Fransız matrisi satın aldığını haykırsa da) mümkün olan her yerde. Ama muhtemelen buna daha fazla güvenmemelisiniz, çünkü her yerde hala imkansız.
T-14'ün bu "askeri versiyonunda" ne olacak biliyor musunuz? Evet, neredeyse aynı T-90, sadece daha yavaş. Ama zaten yayınlanıyor.
Dolayısıyla devlet medyasının dağıttığı bu zaferi izlerken anlıyorsunuz ki, elbette belli sayıda T-14'ler mutlaka cepheye veya yanına gönderilecek. Ve gerçek savaş koşullarında ne kadar gerçek bir "mucize silah" olduğunu kontrol etmek ve seçmenler için uygun miktarda çirkin video çekmek için. Prensip olarak, "özel şok" tank şirketi için savaşa hazır "Armat" büyük olasılıkla bir araya getirilecektir. Asıl mesele, ön hat testleri, yani saldırgan eylemler için uygun bir anı beklemektir.
Neden? Evet, her şey basit: böylece düşman değerli örnekler almaz. Ordu ilerlediğinde, tüm bu "analoglar" üçüncü kademede kolayca ilerleyebilir, radarlarla parlayabilir (biraz HARM şaka yapmaz), toplardan ateş edebilir. Güzel bir resim için fazlasıyla yeterli. Ve aniden bir şeyler ters gitse ve başka bir plansız yeniden toplanma başlasa bile, tanklar güvenli bir şekilde arkaya çıkarılabilir. Savunma-geri çekilme eylemleri sırasında yapılması her zaman mümkün olmayan şey.
Ancak, Kharkov bölgesindeki "Rus Borç Verme-Kiralama" personeli sayesinde herkesin bunun nasıl olduğuna dair zaten bir fikri var.
Bu nedenle "Armata" nın Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin elinde olmasını istemem.
Ve bu, tüm bunlarla elde edilen hizalamadır. T-14 "Armata" büyük bir geleceği olan çok ama çok ilginç ve anlamlı bir proje çünkü sadece yeni nesil bir tank değil, üzerinde her türlü görev için yeni araçlar yaratabileceğiniz bir PLATFORM. Bir gün geleceğimiz ağ merkezli savaşlar dahil.
Ancak bunun için sektöre para yatırmak gerekiyordu. Yüzlerce Armat için bileşen ve yedek parça üretecek aynı 200 fabrikanın yeniden profilini çıkarmak. Motor mühendislerine bu talihsiz A-85'i akıllarına getirme fırsatı ve zamanı verin (yapabileceklerini söylüyorlar ama bir dizi ve zamana ihtiyaç var). Bunun yapılmasını neyin engellediğini bilmemiz pek olası değil, ancak gerçek şu ki, T-14 seri üretim şansı olmayan bir prototip oyuncak olarak kalacak.
Aslında, T-14'ün ne kadar savaşabileceğini bilmek bile çok ilginç olurdu. Ancak bu tankın gerçekten ön cepheye gideceğinden şüpheliyim. Çok pahalı - gerçek savaşta prototip testi. Hem finansal hem de itibar olarak. Bugün itibar hakkında kim konuşacak olsa da ...