Kitaplar ve Şeriatler Neden Değişti
"Kuran, hem İncili hemde Tevratı ve diğer peygemberleri kabul etmektedir. Allah, Tevratı İsrailoğullarına gönderdi. Sonra ben değiştiriyorum görüşlerimi dedi ve İncili gönderdi. Sonra ben değiştiriyorum görüşlerimi dedi ve Kuranı gönderdi. Allah neden sürekli görüş değiştirir?" diyen ateistlere nasıl cevap verilebilir?
Cevap
İnsanların, gönderilen kitapları veya şeriatleri değiştirmeleri ve tahrif etmelerinden dolayı Cenabı Hak, yeni kitap ve şeriat göndermiştir. Bu değişiklik insanların durumuna ve ihtiyacına göredir. Yoksa Allah'ın kanunlarında bir değişiklik olmaz.
Hem Kitapların temeli aynıdır. Allah'ın varlığı ve birliği, ahiret, ibadet gibi konulardır. Fakat asırlara göre şeriatler değişir. Nasıl ki, ilkokul talebesine ayrı, lise talebesine ayrı, üniversite talebesine ayrı dersler verilir. Bu durum insanların seviyesine ve durumuna göre değişir. Bunun gibi Cenabı Hak da zamanla insanların seviyesi ve durumları değişiklik gösterdiği için onların durumuna uygun şeriatler göndermiştir. Fakat bu şeriatlerin temeli yine aynıdır. Bütün şeriatalerde haksız yere birini öldürmek büyük günahtır. Zulüm ve haksızlık caiz değildir. Namaz, oruç gibi ibadetler mevcuttur. Teferruat denilebilecek bazı değişiklikler vardır. Bu da dediğimiz gibi insanların ihtiyaçlarına ve durumuna göre değişmiştir. Zaman değiştikçe insanlar, daha medenileşmiştir. Tabir-i caiz ise lise seviyesine gelmiştir.
Bediüzzaman hazretlerinin, 27. Sözün hatimesinde şöyle bir izahı var belki faydası olabilir. Aşağıya alıyoruz.
"Hâtime: Asırlara göre şerîatlar değişir, belki bir asırda, kavimlere göre ayrı ayrı şerîatlar, peygamberler gelebilir ve gelmiştir. Hâtemü’l-Enbiyâ’dan sonra, şerîat-ı kübrâsı her asırda her kavme kâfî geldiğinden, muhtelif şerîatlara ihtiyaç kalmamıştır. Fakat teferruâtta bir derece ayrı ayrı mezheblere ihtiyaç kalmıştır. Evet, nasıl ki mevsimlerin değişmesiyle elbiseler değişir. Mizâçlara göre ilaçlar tebeddül eder(değişiklik gösterir). Öyle de, asırlara göre şerîatlar değişir. Milletlerin isti‘dâdına(kabiliyetlerine) göre ahkâm(hükümler) tahavvül eder(değişir). Çünki ahkâm-ı şer‘iyenin(şeriatın hükümlerinin) teferruât kısmı, ahvâl-i beşeriyeye(insanların hallerine) bakar. Ona göre gelir, ilaç olur. Enbiyâ-yı sâlife(geçmiş peygamberler) zamanında tabakāt-ı beşeriye(insanların tabakaları) birbirinden çok uzak ve seciyeleri hem bir derece kaba, hem şiddetli ve efkârca(fikirce) ibtidâî(başlangıç seviyesinde) ve bedeviyete yakın(medeniyetten uzak) olduğundan, o zamandaki şerîatlar, onların hâline muvâfık bir tarzda ayrı ayrı gelmiştir. Hatta bir kıt‘ada, bir asırda, ayrı ayrı peygamberler ve şerîatlar bulunurmuş. Sonra Âhirzaman Peygamberi’nin gelmesiyle, insanlar güya ibtidâî(ilkokul) derecesinden i‘dâdiye(lise) derecesine terakkî ettiğinden(çıktığındasn), çok inkılâbât ve ihtilâtât(değişiklikler) ile akvâm-ı beşeriye(insanların kavimleri) bir tek ders alacak, bir tek muallimi dinleyecek, bir tek şerîatla amel edecek vaz‘iyete geldiğinden, ayrı ayrı şerîata ihtiyaç kalmamıştır. Ayrı ayrı muallime de lüzûm görülmemiştir. Fakat tamamen bir seviyeye gelmediklerinden ve bir tarz-ı hayat-ı ictimâiyede(tek tarzada toplum hayatı) gitmediklerinden, mezhebler taaddüd etmiştir(çeşitlenmiştir). Eğer beşerin ekseriyet-i mutlakası(insanların çoğu) bir mekteb-i âlînin(yüksek okul) talebesi gibi, bir tarz hayat-ı ctimâiyeyi giyse, bir seviyeye girse, o vakit mezhebler tevhîd edilebilir. Fakat bu hâl-i âlem o hâle müsâade etmediği gibi, mezâhib(mezhebler ) de bir olmaz. Eğer desen: “Hak bir olur. Nasıl böyle dört ve on iki mezhebin muhtelif ahkâmları hak olabilir?” Elcevab: Bir su, beş muhtelif mizâçlı hastalara göre nasıl beş hüküm alır. Şöyle ki: Birisine hastalığının mizâcına göre su ilaçtır, tıbben vâcibdir. Diğer birisine hastalığı için zehir gibi muzırdır, tıbben ona haramdır. Diğer birisine az zarar verir, tıbben ona mekrûhtur. Diğer birisine zararsız menfaat verir, tıbben ona sünnettir. Diğer birisine ne zarardır, ne menfaattir; âfiyetle içsin, tıbben ona mübâhtır. İşte hak burada taaddüd etti. Beşi de haktır. Sen diyebilir misin ki: “Su yalnız ilaçtır. Yalnız vâcibdir. Başka hükmü yoktur.” İşte bunun gibi, ahkâm-ı İlâhiye(ilahi hükümler), mezheblere hikmet-i İlâhiyenin sevkiyle ittibâ‘ edenlere(tabi olanlara) göre değişir. Hem hak olarak değişir ve her birisi de hak olur, maslahat olur.