İlk olarak, Shadow Corridor’a gerçekten büyük bir pısırık olduğumu ve sadece iki şirketle veya güneşin doğduğu saatlerde döneceğimi doğruladığı için teşekkür etmek istiyorum.
Batı için NIS America tarafından yayınlanan ve Kazumi Shiroma tarafından geliştirilen Shadow Corridor, sizi lanetli Noh maskesinin kötü ruhları tarafından sürekli takip edildiğiniz bir dünyaya fırlatıyor.
İsimsiz karakter olarak, aslında savunmasızsınız ve tek seçeneğiniz hayatta kalmak ve bu oyunun durumundan kaçmak. Her seviye, gerçek Japon konumlarına dayanan rastgele bir zindandır ve bu alanlarda gezinmeniz gerekir. İpuçları, belgeler ve çeşitli öğeler toplamak, bu görüntülerin neden sizi rahatsız ettiğini açıklamaya yardımcı olacaktır.
Açılış ayarı, karakterinizin gizemli bir şekilde çizildiği, iyi aydınlatılmış (buna alışmayın!) bir ara sokakta. En başından itibaren, PS2 benzeri grafiklerle tanışıyorsunuz; bu hiçbir şekilde hakaret değildir. Bir şey olursa, eski okul, retro görseller bu ayarın ürkütücülüğünü arttırır. Sanki bu, orijinal yaratılışından yıllar sonra keşfedilen bir oyunmuş gibi. Bu, herhangi bir grafik sorunu olmadığı anlamına gelmez.
Oyun boyunca sayısız kez, arka plan nesneleri ve görüntüleri aniden ortaya çıkacak; Bu, ürkütücülüğü ve ürkütücülüğü azaltarak, kabul etmek istediğimden daha fazla oluyor. Keşke agresif bir şekilde içeri girselerdi, temaya eklenirdi! Ayrıca nesnelerin neredeyse birleşeceği ve birbirleri arasında geçiş yapacağı anlar da vardır. Bunun yaygın bir örneği, bazen aralarında geçiş yapan veya kayalara veya merdivenlere takılan çimenler veya çiçeklerdi. Bu düşük kalite, oyunun bu noktaya kadar oluşturduğu atmosferden bir kez daha uzaklaşıyor.
Bu oyunun üstün olduğu alanlardan biri de müzik ve ses kullanımıdır. Bazen müzik hem stres giderici (iyi aydınlatılmış alanlarda) hem de güvende olduğunuzun güzel bir göstergesi olabilir. O ender ışık anları, melodik melodiler gerçekten çok güzel. Ancak bu uzun sürmüyor – müzik demek istiyorum.
Oyun size korku veya endişe enjekte etmeye karar verir vermez, müzik aniden duracak ve sizi ayak sesleri, ağustosböcekleri ve kargaların sesine bırakacaktır. Bu ölümcül derecede uğursuz kombinasyon, daha sonra gürleyen terör sesleri, yüksek patlamalar, çınlamalar veya çığlıklar ile takip edecek ve gerçekten korkunç ve ustaca bir ses kullanımı sağlayacaktır.
Neyse ki kontrol şeması basit ve anlaşılması kolay, çünkü lanetli ruhlarla karşılaştığınızda tek seçeneğiniz koşmak. Kullanılan en yaygın ürün, karanlıkta görmenin tek gerçek yolu olarak en baştan donatılmış güvenilir çakmağınızdır.
Outlast gibi kamera mekaniği ve pil kullanımı gibi diğer korku oyunlarından farklı olarak, siz yapmadığınız sürece çakmak asla bitmez veya sönmez. Çakmağın rastgele veya koşarken patlayacağı bir tamirciyi çok isterdim. Koşmaktan bahsetmişken, bu da uzun sürmüyor.
Dayanıklılık çok kısa geliyor ve beş ila on saniye boyunca koşacağınızı görüyorum ve dayanıklılık çubuğunuz yenilenene kadar bu sizin payınız. Dayanıklılık, kovalamayı çok daha stresli hale getirir, ancak bunun iyi bir nedeni yoktur. Yine de hareket harikadır, bu yüzden asla yanlışlıkla yanlış bir hareket yapmazsınız ve yaparsanız, bu sizin suçunuzdur.
Shadow Corridor’un ana hikayesi oldukça hızlı bir şekilde tamamlanabilir. Vaktinizi alıyor ve oyundan en iyi şekilde yararlanıyorsanız, bitiş en fazla birkaç saat içinde gelebilir. Ana oyun tamamlandığında, yeni bir mod olan ‘Görüntü Savunucuları’nın kilidini açarsınız.
Bu modda, hikayeyi tekrar oynarsınız.
Ancak, bu sefer kötü ruhlar sizlersiniz.
Kulağa eğlenceli geliyor ama çekiciliğini çok çabuk kaybettiğini ve daha önce oynadığınız kişinin karakter modelinin berbat olduğunu gördüm.
Ana oyunun eğlenceli bir uzantısı, ancak ana hikaye olduğu yerde.
Çoğu seviyede rastgele oluşturulmuş haritalar nedeniyle, oyunun açıklamasında teşvik ettiği bir tekrar oynanabilirlik duygusu vardır.
Ancak sonuçlar, başlangıç/bitiş noktaları ve öğeler farklılık göstermez.
Yani zıplamaların veya ana lanetli ruhların nerede olduğunu hatırlarsanız, ilk saldırınızdan itibaren o ilk etkiyi taşımazlar.
Shadow Corridor eğlenceli bir Japon korku oyunudur.
Cadılar Bayramı ve tek başına veya bir grup arkadaşla yapılan tüm gece seansları için mükemmeldir.
Kontroller pürüzsüz ve anlaşılması kolay, atlama korkuları çok etkili ve müzik bu oyundaki her şeyi yükseltiyor.
Asıl endişem, oyunun teşvik ettiği tekrar oynanabilirliğin başlangıçta umduğum kadar güçlü olmaması, ancak bu genel deneyimi çok fazla etkilemiyor.