İlk defa Rolling Stone, 1985’te, zamanlarının en parlak, en güzel İngiliz pop ikilisi Wham!’ın profilini çıkardı. Yapmak? George Michael, “Sadece gitar çalıyor ve iyi vakit geçiriyor” dedi. Wham’dan beri! kayıtlarda neredeyse hiç gitar yoktu, hayranlar Andrew’un ÇOK iyi vakit geçirdiğini varsaymak zorunda kaldı. Ancak Ridgeley daha diplomatikti. “Benim rolüm insanların görmediği her şey, çünkü onlar pop gruplarında değiller” dedi.
İşte yeni Netflix belgeseli güm! Konusu: Bir pop grubunda, gizemli arkadaşlıkları sayesinde birlikte ünlü olan iki İngiliz öğrenci. George melodileri yazdı, söyledi, yapımcılığını üstlendi ve “Gitmeden Önce Beni Uyandır” gibi hit şarkılar kaydetti. Andrew? gitar çaldı İyi vakit geçirdim. Hayranların bildiği kadarıyla, “Everything She Wants”ta “ah-ha aah” ve “oh-ho ooh” kelimelerini ara sıra “la la la-la-la” ile söyleme zamanı geldiğinde bir müzik virtüözüydü. ”
Ancak Andrew’un çok önemli bir işi vardı, “insanların görmediği her şey” bölümü. Gergin eşi için duygusal destekti, bu da onun en büyük sırrını saklaması anlamına geliyordu. George’un dokümanda dediği gibi, “Wham ile dönüm noktası! Aniden ‘Aman Tanrım, ben büyük bir yıldızım ve eşcinselim’ diye düşündüm. Depresyon bununla ilgiliydi. Kendimi nasıl sıkıştırdığımla ilgiliydi. Bilirsin, ne dilediğine dikkat et.
Doktor Wham! gerçekte olduklarından daha sıkıcı, daha sağlıklı, daha aptalca ve daha az komik görünüyorlar. Buna müzik doktoru demek biraz abartılı olur, çünkü burada gerçek melodileri hakkında sıfır merak var. En iyi ikinci şarkıları olan “I’m Your Man”, son jeneriğe kadar geride kalıyor ki bu çılgınca. (Ellerinden gelenin en iyisini mi? Hatta sormalısınız? “Cennetin Kıyısında.”) Bu çoğunlukla onların aptalca kıyafetleri ve tuhaf bir şekilde dokunaklı arkadaşlıkları hakkındadır.
Wham’ın en iyi tarihi! hala George’un “Freedom ’90” filmidir ve burada tüm deneyim hakkında son derece üzgündür – videoda “Bad Boys” videosundaki deri ceketini ateşe vermektedir. George müzik endüstrisini, plak şirketini, yöneticilerini ve MTV’deki çocukları azarlıyor. Ancak hakkında olumsuz bir şey söylemediği tek kişi Andrew’dur. Şarkıda gülümsediğini duyabildiğiniz tek an, “Tanrı bilir, biraz eğlendik oğlum / Ne harika, sadece bir dostum ve ben.”
Editör’ün seçtikleri
Doktor, bu bağa odaklandığında en iyi sonucu verir. Yönetici Simon Napier-Bell’in dediği gibi, “Andrew WAS Wham.” Demek istediği, George’un tüm kişiliğini (sahnede ve sahne dışında) karizmatik, dışa dönük, karmaşık olmayan arkadaşı etrafında inşa ettiğidir. Napier-Bell’in dediği gibi, Wham! “gerçek Andrew ve sahte olandı.”
Ama sahte olan bu şekilde müzik konusunda bu kadar ciddileşti – kendisini olmak istediği Andrew gibi uydurmasının tek yolu buydu. George 12 yaşından beri, yeni bir okulda salak “tuhaf görünüşlü” bir çocuk olan Andrew -beş ay büyük- tam olarak olmak istediği kişiydi. Kahramana tapan Andrew, Georgios Panayiotou adlı beceriksiz, utangaç, kendinden nefret eden bir göçmen çocuğu, İngiltere’nin ideal hayali olan pop yıldızı “George Michael”a dönüştüren şeydir. Andrew ona hala çocukluk adıyla “Yog” diyor.
İlk single’ları “Wham Rap”, George’un “Merhaba millet, bana bir bakın / Sokaklarda itibarım var!” demesiyle başladı. Thatcher döneminin işsizliğinden şikayet ederek kendilerini protesto şarkıcıları olarak tasarladılar. Bir TV sunucusunun seyirciye “Haydi, Wham’dan bir dans plağıyla biraz sosyal yorum rap’ine bir göz atalım!” dediği harika bir an var.
Protesto açısını sizin “jitterbug” diyebileceğinizden daha hızlı bir şekilde terk ettiler. Andrew’un okul günlerinde birlikte yazdığı “Wake Me Up Before You Go-Go” ve “Careless Whisper” ile ABD’yi işgal ettiler. güm! iki yıldan az olan kariyerlerinin geri kalanında büyük ölçüde popüler kaldılar. 1986’da ayrıldılar çünkü George, apartheid dönemi Güney Afrika’sıyla iş yapmayı reddetti. (Harika bir hikaye, değil mi? Hiç bahsedilmedi.)
İlgili
George, 1982’de İbiza’daki heteroseksüel arkadaşına “Club Tropicana” klibinin setinde çıktı. Acımasızca homofobik bir çağda gizli kalmış bir pop yıldızı olan George, spot ışıklarının altında eziyet çekiyordu. Seksenlerin gardırobunun ıstırabını, George’un “Benden ne istediğini bilmiyorum!” Rolling Stone’a Andrew’un işinin “iyi vakit geçirmek” olduğunu söylediğinde, George’un uydurduğu eğlencenin ikisi için de eğlenmesini kastediyordu. Başka bir deyişle, bu yalanları alıp bir şekilde gerçeğe dönüştürmesi için Andrew’a ihtiyacı vardı.
Belgesel, onların müzikleriyle, insanların onları neden sevdikleriyle veya onları diğer İngiliz pop gruplarından farklı kılan şeylerle ilgilenmiyor. 1980’lerin başındaki Birleşik Krallık’taki yeni dalga patlamasından – tarihteki en efsanevi pop patlamalarından biri – yükseldiler. Yine de doktor söz konusu olduğunda, Wham! vardı sadece etrafında hareket et. Duran Duran yok. Kültür Kulübü yok. Haircut 100, ABC veya Frankie Hollywood’a Gidiyor da değil. Ve The Smiths de, George’un dönemin en iyi TV görüntüsü, Mayıs 1984’te BBC sohbet programında Morrissey ile müzik hakkında tartışıyor olmasına rağmen. Haftada sekiz gün. George, büyük bir Joy Division hayranıydı; Morrissey değildi.
güm! mükemmel Spandau Bale belgesinin şablonunu takip eder, Batı Dünyasının Ruh Çocukları, burada kamera önünde röportajlar yerine grup üyeleri, kulağa biraz senaryo gibi gelen anlatı seslendirmelerini okuyor. Bu durumda, hayatta kalan üye Ridgeley’dir, ancak George’un röportajlarından ölümünden sonra yapılan sesli yorumlar da vardır. (Kaynak her zaman net değildir ve daha fazla video iyi bir fikir olurdu.) Andrew, 1990’lardaki solo albümünden bahsetmeyecek kadar kibar. Albert’in oğluve eğer o unutmaya istekliyse, biz de öyle yapmalıyız.
trend
Andrew’un getirdiği en önemli şey çekicilik olabilir ama çekiciliği uzun bir yol kat ediyor. Göreceğiniz en az acı veren eski pop yıldızlarından biri olmalı. Herhangi bir şikayeti varsa, onları kendine saklıyor – şanslıydı ve bunu biliyor. Değerinin düşük olduğundan veya düşük ücret aldığından şikayet etmez. Herhangi bir “sürtüşmeyi” kabul ettiği tek an, George’un onu şarkı yazımından çıkarmak için çok önemli bir karar verdiği andır; Andrew bunu “biraz zor” olarak tanımlar, ancak eşinin ligine yakın olmadığını ilk kabul eden odur. . Kendisine verilen şansı boşa harcamak için bir arkadaşını kandırmaması gerektiğini her zaman biliyordu. Son takılmaları, George’un ölümünden sadece üç ay önceydi – bir Scrabble oyunu için.
Gerçekten de, Wham ile ilgili en tuhaf şeylerden biri! hiçbir hırçınlık duymadan ayrılmalarıydı – ikisi de diğeri hakkında şirret olmak için bir neden hissetmedi. Egoları zedelenmeden ayrılan bu büyüklükte çok fazla pop sanatçısı yok. Ama Andrew asla George’u satmadı, o zaman ya da şimdi. Ona karşı asla umursamaz bir fısıltı söylemedi ve George 1998’de nihayet ortaya çıkana kadar arkadaşının özellikle iyi tutulmayan sırrına asla ihanet etmedi. eski bir grup arkadaşı. Bu ikisine de bir saygı duruşu. Film sizi George’un Andrew’dan bile daha şanslı olduğuna ikna ediyor.