Galiçya Tiyatrosu
1917 yazındaki bu tiyatro, kampanyada merkezi öneme sahipti - ve büyük ölçüde yaz taarruzunun kaderine bağlı olan yaz taarruzunun sonucuydu. Güney-Batı Cephesi ana saldırıya geçti.
4 ordusunun Yaz Saldırısı sırasında saldırıya uğradı: 11-I - Lviv'de, 7-I - Bobrki'de (iki taraftan Avusturya 2-th ve Alman Güney Ordusunu kapsayan), 8-I - Kalush ve Bolekhuv'da (Avusturya 3- i reddetti Stryi Nehri Ordusu) ve Özel Bağlama Zorunlu Ordu Grubu A. von Linzingen.
Başarıyla Başlayan Yaz Ofansörü (bkz. Son hamle. Güney-Batı Cephesi'nin Haziran saldırısı 1917 r. 3. Saldırgan ve sonuçları) olumsuz sonuçlar aldı.
5 şeması. Güney-Batı Cephesi ve 1917 Yaz Saldırganının planları, Stratejik deneme. H. 7
3. 1917'te Saldırı
1917 kampanyasının en büyük operasyonunda, düşman 82000 insanını, 121 silahlarını ve 403 makineli tüfeklerini ve Güney-Batı Cephesi 18'i kaybetti. 06. - 06. 07. - 58000 adam, 257 silahlar ve 546 makineli tüfekler.
4. 3 Kafkas Ordusu Birliği'nin ölüm taburu
Galiçya TVD'si, bu kampanya sırasında hem katılan güçlerin ve varlıkların miktarı hem de stratejik uygulamalar açısından merkezi bir konumdaydı. Yaz Taarruzu sırasında kalan tiyatrolardaki birlikler yardımcı görevlerde bulundu.
Rumen tiyatrosu
Kampanyanın bu XDUMX tiyatro ünitesinin başlangıcında, Rus ve 3 Romen ordusu, Alman 1, Avusturya 3 ve Bulgar 1 ordularına karşı çıktı.
6 şeması. Romen cephesi. Stratejik deneme. H. 7
Romen 2 ve Rus-Romen cephesinin Rus 4 ordularına Temmuz saldırısı (bkz. Kurtuluş şanssız müttefiki) Mareshti başarılı oldu. Temmuz-Ağustos ayındaki kayıplar yalnızca Alman 47000 halkına (Avusturyalılar ve Bulgarlar olmadan) ve Rus-Romen askerlerinin 52000 halkına olan toplam zararına mal oldu.
1917 kampanyasının başlangıcına göre, imparatorluk merkezi Romen tiyatrosunun vaadini açıkça gördü, ancak devrim sonrası dönemde Yüksek Komutanlık bu tiyatronun gittikçe artan stratejik önemini göz ardı etti (özellikle Temmuz-Ağustos aylarında) ve bu dönemde bu umut verici ve başarılı olan stratejik çabalarını artıramadı. dövüş, tiyatro
Kafkas ve Fars tiyatroları
Sert kış nedeniyle Kafkas ordusu aktif operasyonlarda bulunmadı. Mart ayının başlarında, Farsça düşman grubunu mağlup eden 1-inci Kafkas Süvari Kolordusu, Kermanshah şehrini ve Sinnah'ın önemli bir iletişim merkezini ve ardından müttefiklere doğru - İngilizler'i ele geçirdi. Ve aynı ayın ortasında, 1-I Kafkasya Kazak ve 3-I Kuban bölümleri, 400 km'yi geçtikten sonra Irak'ta müttefiklerle bir araya geldi - Kyzyl Rabat'ta. Türkiye Mezopotamya'yı kaybetti.
1917 için planlanan Kafkas Ordusu birliklerinin eylemleri müttefiklerle bir etkileşim modeli haline gelmişti. Böylece, operasyonlar başlangıçta İngilizlerle (General F. S. Moda seferi ordusu) yakın işbirliği içinde planlanmıştı. Plan, Türk birliklerine (düşman birliklerinin Balkanlar ve Galiçya'ya transferini önlemek için) ve Mezopotamya cephesinde saldırgan operasyonlara güçlü bir darbe getirilmesini sağladı. N. N. Baratov'un grubunun eylemleri müttefiklerle dirsek etkileşiminin kurulmasına ve sendikalar arası başka bir cephenin ortaya çıkmasına neden oldu. Yukarıda belirtilen general tarafından yönetilen, Kafkas Cephesinin bir parçası olarak, 2 Kafkas Ordusunun oluşturulması planlandı - yön çok önemliydi.
Böylece, Mart 1917'ten bu yana, İngiliz ve Rus birlikleri birlikte hareket ettiler. Musul operasyonu için hazırlıklar başladı - 1 inci Kafkas Süvari ve 7 inci Kafkas Ordusu Birliği buna katılacaktı. İngilizlerle yakın işbirliği içinde gerçekleştirilecek olan saldırı Haziran ayı için planlandı. Ancak ordunun ilerici devrimci çöküşü göz önüne alındığında, operasyon ertelendi - 1918'in ilkbaharına kadar Musul operasyonu, aynı tiyatrodaki büyük Entente birliklerinin doğrudan mücadele işbirliğinin en canlı örneği haline gelebilirdi (İngilizler, Rus saldırı kuvveti sol cephesini sağlama meselesini bile üstlendiler). 1917'in Aralık ayında Alman bloğu ile ateşkes kararının verilmesinden sonra, Kafkas ordusunun savaşı tamamen sona erdi.
Bu nedenle, 1917 kampanyasında, Galiçya TVD çarpıcı bir görev yaparken, tiyatro operasyonlarının geri kalanı yardımcı oldu. Kilit eğilim, tiyatroların stratejik öneminin Avusturya-Alman cephesinin yanlarına, Romanya ve Baltık-Belarus tiyatrolarına kaymasıydı. Ne var ki, devrimci bir personel sıçraması durumunda olan Rus ordusunun Yüksek Komutanlığı, kampanyanın üzücü askeri sonucunun sebeplerinden biri olan bu önemli gerçeği gerçekleştiremedi.
Devrim sonrası koşullarda stratejik planlama uygulama imkânının olmadığı ve Rus birliklerinin savaş kapasitesindeki düşüşün kampanyanın seyri ve sonuçları üzerinde büyük bir etkisi olduğu açıktır. Ancak savaş yeteneği kaybı durumunda bile, Rus ordusu tiyatrolarında önemli düşman kuvvetleri tutmaya devam etti. Dahası, ek kaynaklar ekleyin. Bu nedenle, yalnızca Yaz Taarruzu sırasında düşmanın doğuda 13 Alman (Fransız cephesinden 11) ve 3 Avusturya (İtalyan cephesinden) bölümlerine yeniden konuşlandırılması yapıldı.
1917'te, Rus cephesinde, düşman şu genel kayıplara maruz kaldı: 350000'ten önceki Almanlar (diğer cephelerde 900000 ile) ve 150000 çevresindeki Avusturyalılar (diğer cephelerde 316000 ile). Rus birliklerinin toplam kaybı - 400000 kişiye kadar. Kampanya sırasında, Rus birlikleri ciddi ödüller aldı - 120000 mahkumları (100000 Avusturyalılar ve daha fazla 20000 Almanları), 200 silahları ve 500 makineli tüfekler.
En zor yıllarda savaşın sıkıntısını getiren Rusya, bir defne kazanan olmadan kaldı. Ancak 3 Mart 1918, Entente savaşı bitirmeden yalnızca 8 ay önce olsa da, RSFSR ile Merkezi Güçler arasındaki Brest-Litovsk barış antlaşmasının imzalanmasından sonra, eski Doğu Cephesi tiyatrosu, çok sayıda Alman-Avusturya askeri tutmaya devam etti.
Sadece Almanlar burada çok büyük güçler tuttu - Fransa'daki 1918'in ilkbahar-yazında (50 piyade birimleri) yapılan önemli ve yoğun savaşlar döneminde bile. Eski Rus cephesinin bu eski tiyatroları eski müttefikleri için paha biçilmez ve son yardım yaptı. Bu bölümler, Kaiser ordusunun Paris’e yaptığı son hamlede yeterli E. von Ludendorff’a sahip değildi - ve Fransız cephesinde en önemli andaki yokluğu, düşman için ölümcül bir durumdu ve son stratejik hataydı.