88 yıllık uzun bir aradan sonra Kuzey Amerika'nın en yüksek kuşu olan heykelcik kepçeli vinç (Grus americana), bir kez daha Smithsonian'ın Ulusal Zooloji Parkı'nda Kuş Evi'nde sergileniyor.
11 yaşındaki bir erkek, Rocky adlı vinç, Florida'daki Homosassa Springs Eyalet Parkı'ndan ayrıldı ve şu anda ülkenin başkentinde sergileniyor.
Boğaz vinçleri, Amerika Birleşik Devletleri'ne özgü yalnızca iki vinç türünden biridir. ABD'de bu kuşları sergileyen sadece sekiz başka hayvanat bahçesi var.
Smithsonian'ın Ulusal Zooloji Parkı'nın müdürü Dennis Kelly, “Bu muhteşem türün bir kez daha sergilenmesi Ulusal Hayvanat Bahçesi için bir onurdur” dedi. "Çoğu insan, tırtıl yapan vinçleri duysa da, çok azı, bir kişiyi görme imtiyazına sahipti. Burada, Rocky 'nin türlerine büyükelçi olarak sahip olmaktan heyecan duyuyoruz."
Rocky, National Zoo evini aramak için sadece dördüncü whooping vincidir. Hayvanat bahçesinin ilk vincin, vahşi bir bilinmeyen cins kuşu, 1897'de geldi. Sonuncusu, bir kadın, 1923'te öldü.
Kuşlar ismini yüksek sesle "boğaz" sesinden alır, ancak Rocky garip bir şekilde sessizdir.
Hayvanat Bahçesi Kuş Evi'ndeki biyolog Sara Hallager “Rocky'nin neden sessiz olduğunu bilmiyoruz” diyor. "Sessizliğinin ardındaki sebep sadece kendisine tanınan bir sırdır."
1938'e gelindiğinde, avcılık ve tarımsal genişleme, vahşi boğucu vinç popülasyonlarını tahminen 21 kişiye düşürmüştür. Hayvanat bahçeleri, araştırma merkezleri ve doğa koruyucular, türlerin sayılarını korumak için sahip olmayan bireysel teklifleri ve nüfusun mümkün olduğunca genetik olarak çeşitlilik göstererek türlerini korumak için çalıştı.
Bugün, ABD'nin en büyük vinç nüfusu ABD Balık ve Yaban Hayatı Servisi tarafından yönetilmektedir. 2010 nüfus sayımına göre, 407 kruvazör vinç üreme merkezlerinde yaşamakta ve Doğu ve Batı Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da doğa rezervlerini korumaktadır, diğer 167 kişi ise insan bakımındadır. Bu rakamlar, nüfus eğilimlerinin arttığını, türlerin gelişeceğine dair cesaret verici bir işaret anlamına geliyor.
Ulusal Hayvanat Bahçesinde kıdemli küratör olan Ed Bronikowski, “Onların olağanüstü populasyonlarının geri kazanımı ve daha sonra yeniden girişimi Kuzey Amerika'daki en büyük koruma hikayelerinden biridir. "Birçok insanın devam eden çabaları sayesinde, bu tür yakında yok olmayacak."
Bu gelişmeye rağmen, Uluslararası Doğa Koruma Birliği tarafından boğulma vinçlerinin tehlike altında olduğu düşünülüyor. Yetiştirme merkezlerinde ve hayvanat bahçelerinde, kepçe vinçleri 40 yaşından yukarı yaşayabilir. Korunan tabiat rezervlerinde ise, bir tüccarın ömrü yaklaşık 30 yıl ile sınırlıdır. Çitler ve elektrik hatları, yasadışı av, yırtıcı hayvan, hastalık ve kirli su yolları ile çarpışmalar bu vinçleri tehdit etmektedir.