18 Ocak 1918’de Paris’te toplanan konferansın iki önemli amacı vardı:
• I. Dünya Savaşı’nda yenilen devletlerle yapılacak barış antlaşmalarını hazırlamak, böylece savaş sonrası dünya düzenini yeniden kurmak
• Osmanlı Devleti’nin topraklarını yeniden paylaşmak
Konferansa otuz iki devlet katıldı. Ancak kararlara egemen olan beş devletti. Bunlar; İngiltere, ABD, Fransa, İtalya ve Japonya idi. Bu devletlerin içinde de İngiltere ve Fransa belirleyici oldu. Bu duruma etki eden olay ise ABD Başkanı Wilson’un Milletler Cemiyeti’nin kuruluşunu anlatmak için Amerika’ya dönmesidir. İngiltere ve Fransa, ABD’yi Paris’ten uzaklaştırmak için
Wilson’un Milletler Cemiyeti önerisini hemen kabul etmişlerdi. Böylece Wilson İlkeleri’ni dikkate almadan barış antlaşmalarını hazırladılar. Barış antlaşmalarını büyük ölçüde İngiltere Başbakanı Lloyd George (Loyd Corc) ve Fransa Başbakanı Georges Clemenceau (Corc Klemenşö) hazırlamıştır.
Paris Barış Konferansı’nda I. Dünya Savaşı sonunda Osmanlı Devleti dışında yenilen devletlerle yapılan barış antlaşmaları hazırlandı.Ancak antlaşmalarda Wilson İlkeleri’ne uyulmadı. Örneğin Wilson İlkeleri’ndeki “Savaş tanzimatı alınmayacak.” ilkesi çiğnenerek yenilen her devlete savaş tamiratı adı altında tazminat dayatıldı. Wilson’un uyulmayan bir başka ilkesi de “yenenler yenilenlerden toprak almayacak” ilkesiydi.
Yenilen devletlerden az ya da çok toprak alınıp başka ülkelere verilmiştir. Osmanlı Devleti ile yapılacak barış antlaşmasının hazırlanamama nedeni ise İtilaf Devletleri’nin Osmanlı topraklarını paylaşma konusunda anlaşmazlığa düşmesidir. Osmanlı Devleti’yle yapılacak barışın koşullarını hazırlamak için daha sonra 1920’de San Remo Konferansı toplandı.
|Paris Konferansı’ndan İtilaf Devletleri’nin Temel Beklentileri|
|ABD||Milletler Cemiyeti’nin kurulmasını sağla- mak, Monroe Doktrini’ne geri dönmek|
|Fransa||Almanya’nın Avrupa dengesini bir daha bozmamasına yönelik önlemler almak|
|İngiltere||Almanya’nın sömürgelerini ele geçirmek, Orta Doğu’da manda rejimleri kurmak|
|İtalya||Avusturya ve Anadolu’dan toprak almak, Akdeniz’de egemen güç olmak|
|Japonya||Çin’den toprak almak ve Uzak Doğu’daki Alman sömürgelerini ele geçirmek|