Bu konuşma, stil ve kısalık için hafifçe düzenlendi.
senProfesyonel pokerden, davranış psikolojisi üzerine konuşmalar yapmaya ve öğretmeye geçtiniz.karar verme. Bu değişim nasıl oldu?
İnsanlar bu “pivot” kelimesini benimle ilgili olarak epeyce kullandılar. “Bırak” kelimesini kullanacağım. Her zaman her şeyi bıraktım. “Pivot” bir örtmecedir çünkü bırakmanın olumsuz olduğunu düşünüyoruz. Vazgeçmek, pokerin çok gerekli bir parçasıdır. İnsanlar saldırganlıktan, harika poker oyuncuları ile ortalama oyuncular arasındaki tanımlayıcı bir fark olarak bahseder. Ancak en büyük tanımlayıcı fark, aslında davranışı bırakmaktır.
Profesyonel poker oyuncuları amatörlerden daha sık mı bırakır?
Amatör poker oyuncuları kendilerine dağıtılan iki kartlı (delik) kombinasyonların %50’sinden fazlasını oynarken, harika oyuncular %15 ile %25 arasında oynar. Yani bunun anlamı, profesyonellerin çok daha erken ve çok daha sık bırakmalarıdır. Hayatımda birçok şeyi bıraktığımı söylemekten çok mutluyum.
Bazı insanlar bırakma konusunda diğerlerinden daha iyi olmalıdır.
Büyük bir bırakan olmanın ilkelerinden biri, sadece sömürmek değil, her zaman keşfetmek istediğinizi anlamaktır. Bu, oyun teorisi yolundaki “sömürü” veya “yaşamak için algoritmalar” yoludur. Bu, iyi bir şeyin olduğu ve bunu yaptığın anlamına gelir. Ancak hayatınız boyunca başka sorgulama hatlarının açık olması gerçekten önemlidir. Pek çok bırakma davranışı gibi görünen şey, aslında keşfettiğim bazı şeyleri yükseltmek ve sömürdüğüm şeylerden mahrum bırakmaktır. Sürekli açtığım konular arasında gidip geliyorum.
Bıraktığınızda bir şey kaybeder misiniz?
İyi haber şu ki, bıraktığın şeylere geri dönebilirsin, ki bu güzel. Akademisyen olarak başladım, şimdi tekrar buradayım.
Ve arada sırada poker mi oynuyordun?
Beş yıl doktora yaptım. Penn’de çalışıyor Ve son birkaç yılda orada keşif amaçlı biraz poker oynadım. Kendi başına bir dünya şampiyonu olan ağabeyim Howard Lederer ile oynuyordum. Biraz eğlenceliydi. Beni tatile çıkarırdı, bazen onun arkasına oturur ya da biraz kendim oynardım.
Sonra yüksek lisans okulunun sonunda hastalandım, bu da beni izin almaya zorladı. O yıl boyunca poker oynamaya başladım ve gerçekten çok ama çok sevdim. Böylece akademisyenliği bıraktım.
Halk sizi pokerle özdeşleştiriyor.
Sadece poker oynadığım süre aslında sadece sekiz yıldı. Bu, insanların bildiği bir şey değil çünkü benim halka açık benliğim bir poker oyuncusuydu.
Bilişsel davranış ve risk alma konusunda bir eğitimci ve danışman olmak için pokerden nasıl geçtiniz?
2002’de bir hedge fonu tarafından opsiyon tüccarlarıyla pokerin risk hakkındaki düşüncelerini nasıl bilgilendirebileceği hakkında konuşmam istendi. Lisansüstü okulda okuduğum şey, belirsizlik koşulları altında öğrenmekti.
Bu yüzden Kelly kriteri veya benzeri bir şey açısından risk yönetimi hakkında konuşmadım.Kayıplar ve kazançlarla gittiğiniz yolun risk tutumlarınızı bozabileceğinden bahsetmiştim.
Bize yazarlık kariyerinizden bahsedin.
2012’de tam zamanlı olarak bilişsel bilime odaklanmak için pokeri bıraktım. Poker üzerine bazı kitaplar yazmıştım ama sonunda yazdığım kitapları gerçekten ama gerçekten yazmak istedim. İçimde bir kitap var sanıyordum ama yazdıktan sonra Bahislerde Düşünmek yazmaya devam ettim Nasıl Karar Verilir. Şimdi, yaklaşık bir yıl içinde çıkacak bu yeni kitabım var.
Şimdi akademidesin.
Wharton’da Maurice Schweitzer ile birlikte bir sınıfa liderlik ediyorum ve orada Süper Tahmincileri tanımlayan ve eğiten İyi Yargı Projesi’nde çalışan Barb Mellers ve Phil Tetlock ile etkileşim halindeyim. İlgimi çeken ve daha kesin ve daha iyi bir düşünür olmam için beni zorlayan şeylerin tatlı noktasını buldum.
Ortak unsur daha iyi karar verme olur mu?
Tüm bunları çeken iplik, belirsizlik altında karar vermektir. Belirsizlik olmasaydı, bilişsel önyargı ile ilgili bir sorunumuz olmazdı. Her şeyi kesin olarak bilseydik, öznel yargı diye bir şey olmasaydı, dünya bizim için gerçekten çok açık olsaydı, aynı sorunları aynı şekilde yaşamazdık.
Belirsizliğin iki biçimi -şans ve gizli bilgi- arasındaki etkileşim çok fazla gürültü yaratır ve herhangi bir şekilde iyi bir yargıya varmayı denemeyi gerçekten sinir bozucu hale getirir. Poker oynarken yaşadığınız ve nefes aldığınız türden bir problem. İçinden bir şeyler sıyırıp çıkardığınız ama asla özüne inemediğiniz bu zorlu sorunları seviyorum.
Poker gerçekten budur. Bunda daha iyi olabilirsin ama oyunu çözemezsin. En azından bir insan için çok zor.
Pokerin riskler hakkında daha iyi düşünmelerine nasıl yardımcı olabileceği konusunda opsiyon tüccarlarına ne söylersiniz?
Kırmızıda olduğumuzu hissettiğimizde davranış biçimimizde derin bir risk var. Bir eve bir yığın para koyduğumuzda veya bir ilişkiye bir sürü zaman ayırdığımızda veya hatta sadece sırada beklerken risk tutumlarımız değişir.
Bir masada oturan ve kaybeden bir poker oyuncunuz varsa, akşam yemeğine gitmek için durmazlar. Onları koltuklarından kaldıracak hiçbir şey yok. Aynı oyuncu kazanıyorsa ve akşam yemeğine çıkmayı önerirseniz, Flash masadan kalkar gibi olur. Bunun gösterdiği şey, risk tutumlarınızın, üzerinde bulunduğunuz yol tarafından çarpıtılmasıdır.
Uzun bir süre boyunca kazanmak veya kaybetmekle ilgili değil. Son zamanlarda başınıza gelenlerle ilgili. Kazançlardayken çok riskten kaçınırız ve kayıplardayken çok risk ararız.
Bu iyi değil.
Daha da kötüleşiyor çünkü oynaklığı, ödememizi sağlayacak bir seviyeye çıkaracağız. Bu, opsiyon ticaretinde geçerlidir ve pokerde de geçerlidir. Pokerde, eğer yükseltirsem, o zaman ele aldığımdan daha yüksek bir oynaklık çizgisi alıyorum, bu da oynaklığımı sıfıra getiriyor. Ne kadar büyük bahse girmek istediğimize – ne kadar hızlı oynamak istediğimize dair bir seçeneğimiz var.
Ne kadar çok el oynarsanız, oynaklığınızı o kadar artırırsınız. Yani, eğer kitaplarda büyük bir kaybımız olduğunu hissedersek, aslında oynaklığımızı artırmaya başlayacağız. Bahislerin boyutuyla sınırlı olduğumuz için oynadığımız oyun yeterince büyük değilse, teorik olarak paramızı geri alabileceğimiz kadar risk almak için daha büyük bir oyuna geçeceğiz. Ve bu mevcut değilsebize, o zaman çukura çıkacak insanları alırsınız, bu da sınırsız riske izin verir.
Bu beklenti teorisi mi?
Evet, bu beklenti teorisinin bir parçası ve size bunun basit bir versiyonunu vereceğim. Bana 100 dolar borçlusun. Çift ya da hiçbir şey çevirmek istiyor musunuz? Ya da sana 100 dolar borçluyum. Çift ya da hiçbir şey çevirmek istiyor musunuz? Şimdi muhtemelen herkes, 100$ düştüğünde tamamen ters döndüğünüze dair bir sezgiye sahiptir, ancak yükseldiğinizde ters çevirmiyorsunuzdur.
Bu yüzden 100 doların düştüğünü söylüyorum ve eğer ters çevirip kaybedersen bana 220 dolar borçlu olacaksın. Ama kazanırsan, sıfıra ulaşırsın. Şimdi bana çevirme fırsatı için 10 dolar ödüyorsun ve evet diyeceksin. Kumar oynama fırsatı için bana para ödeyeceksin.
Şimdi, ilginç olan, sana 100 dolar borçluysam ve sen iki kat atmak isteyip istemediğimi soruyorsun. Ama bundan biraz daha iyi. Kazanırsam, 220 dolara alacağım. Kaybedersem sıfıra giderim. İnsanlar hayır diyor. Yani şimdi bana 10 dolar ödüyorsun Olumsuz risk almak için. Bu inanılmaz derecede mantıksız ve beklenti teorisine dönüşen şey bu.
Bu, farklı durumlarda olur; örneğin, bir futbol maçında oynama açısından seçenekler nelerdir? Ne kadar aşağıdasın? 30 yarda çılgın paslar mı atıyorsun yoksa topu mu yönetiyorsun? Açıkçası, bu oyunların kendileriyle ilişkili farklı riskleri var, aynı zamanda farklı kazanımları da var.
Beklenti teorisi yatırıma nasıl uygulanır?
Her bir doları olumlu bir beklentiyle yatırmalısınız ve ben az önce bunu yapmayacağınızı gösterdim. Sırf kısa vadeyi bile elde etmeye çalışmanın bu tuhaf muhasebesi için negatif beklentiye yatırım yapacaksınız. Bu görmek isteyeceğimiz bir davranış değil, ama her zaman görüyoruz. Ve böylece yaptığım ilk konuşma bu konu hakkındaydı.
İnsanların kararları işe yararsa iyi, işe yaramazsa kötü olarak kabul etme eğiliminde olduğunu söylediniz.
Deneyimden öğrendiğimiz bu sezgiye sahibiz. Sıcak sobaya dokunmamayı böyle anlarsın. Yanıyor!
Sorun şu ki, belirsizlik altında karar verirken geriye bakıp bir şeyin neden olduğunu anlamaya çalışmak zor. Esas olarak beceri yüzünden mi, başka bir deyişle, verdiğimiz bir karar yüzünden mi? Yoksa esas olarak kontrolümüz dışında olan, bizim için bilinmeyen bilgilerden mi yoksa sadece kötü şanstan mı kaynaklanıyor? Ya da sonuca bağlı olarak sadece iyi şanslar. Sorun şu ki, geriye dönüp baktığımızda kararlarımız şeffaf değil.
Sonuçlara dayalı olarak davranışı değiştirdiğimizde buna “sonuç” denir. Bilişsel literatürde buna “sonuç yanlılığı” deniyor, ancak “sonuçta” daha çok seviyorum çünkü bu daha sezgisel bir isim. Bir durumun nasıl sonuçlandığını bilirsem -çünkü bunu çok net görebiliyorum- sonucun kalitesini değerlendirebilirim. Ve sonra kararın kalitesinin yerine sonucun kalitesini koyarsınız.
Ancak bir kararın kalitesini gerçekten anlamak için çok fazla matematik düşünmemiz gerekiyor. Bir karar ağacının farklı dallarının olasılığını anlayabilmek için bir şey için bazı temel oranları bilmemiz gerekir.
Yatırımcıların taban oranları anlaması gerekiyor mu?
Çoğu insan muhtemelen “taban oranlar” terimini kullanmayacak, ancak belirli bir durumda bir topun ne sıklıkta ele geçirildiğini söyleyebilirler. Müdahale edildiğinde hepimiz bunun korkunç bir arama olduğunu hissediyoruz. Ve hepimiz biliyoruz ki, maç kazandıran bir gol olduğunda harika bir karardı. Ve sadece eksik olduğunda onun hakkında hiçbir şey düşünmüyoruz.
Bu, karar vericiler olarak yaşadığımız bir sorun. Bir kararın kalitesini belirlemek için bir yinelemeyi kullanıyoruz. Yaptığımız çok kötü bir değişiklik. Aslında, insan olarak yaptığımız en kötü bilişsel hatadır çünkü öğrenmemizi engeller.
Annie Duke, 2004 World Series of Poker Şampiyonlar Turnuvası’nı kazandı ve 2010’da Ulusal Teke Tek Poker Şampiyonası’nda galip geldi. Poker oyuncuları için eğitici kitaplar ve karar verme üzerine iki kitap yazdı. Yatırımcı Saati podcast’inin tekrar konuğu oldu ve Pennsylvania Üniversitesi Wharton Okulu’nda ders veriyor.
#Luckbox #Annie #Duke #ile #birlikte #eğiliyor