Aspern'in Mektupları'nda Lord Byron'un sevgilisinin yaşadığı gerçek bir olayı anlatıyor Henry James. Aspern çok ünlü bir şairdir ve hayatının aşkı Juliana'ya mektuplar yazar. Öldükten sonra mektupları kimse bulamaz ama Aspern'in hayranı editör John Cumnor onlarin peşine düşer ve onları ele geçirmek için her şeyi yapar. Kitabı sonuna kadar acaba mektupların akibeti ne olacak diye merakla okudum. Daha sonra da araştırma yaparken bu konuyla ilgili "Yakıp Kül Etmek" isimli bir makaleye denk geldim: Yasarken kontrol yazarlardadır ancak hayata gözlerini yumduklarında ise şöhretlerini korumak başkalarına düşüyor. Bu yüzde Leh şair Czeslaw Milosz , bir yazar bir aileye gözlerini açtığında o ailenin sonu gelmis demektir, diyor. George Orwel biyografiye hayır diyen bir yazarmış. Thomas Hardy de utanca yol açacak bir biyografisi yazılır korkusuyla ikinci eşine hakiki bir biyografi yazdırmaya başlamış. Yine ilgimi en çok çeken bu kitabın yazarı H. James'in kişisel ve özel belgelerini devasa bir şenlik ateşinde yakması. Ayrıca yazarlar daha çok günlüklerinin yakılmasını istiyor. Yine Franz Kafka ölmeden önce arkadaşı Brod'dan geride bıraktığı her şeyin yakılması istemiş. Şükür ki arakadaşı onu dinlememiş yoksa Dava , Şato, Amerika gibi eserleri bugün elimizde olmazdı.
Miss Bordereau hemen cevap vermedi; teklifimi onaylamadığını anladım. Kendini geri çekmesi az çok beklediğim bir hareketti, ama soğuk bir tavırla, "Ben, böyle şeylerin âdet olmadığı bir çağa aitim," dedi.