Denizaltı "Ash" (proje 885), dördüncü neslin en modern ve en pahalı Rus nükleer çok amaçlı denizaltısıdır. Şimdiye kadar bu serinin sadece bir denizaltı fırlatıldı - 2018'de Severodvinsk projesinin baş gemisi Kuzey Filosuna girdi.
Bugün Sevmash hisse senetleri 885 projesinin beş denizaltı daha var: Kazan, Novosibirsk, Krasnoyarsk, Arkhangelsk ve Perm. Hepsi 885M - geliştirilmiş bir proje inşa edilecek.
Bu projenin geliştirilmesi tasarımcıları SPMBM "Malakit" i içeriyordu.
Proje 885, Amerikan denizaltısı SeaWolf ve Virginia'ya verilen Rus tepkisidir. Başlangıçta 30 denizaltı "Ash" inşa edilmesi planlanıyor, şu anda, Rus Donanması bu projenin 2020 yılına kadar gemi almasını bekliyor.
Yasen nükleer denizaltı, Rus askeri sanayi kompleksinin en gizli projelerinden biri: gemilerin monte edildiği Northern Machine Building Enterprise'ın atölyelerinde yapılan çekimlerde kesinlikle çekim yapılması yasaktır. Ve bu şaşırtıcı değil: "Ash", Rus askeri gemi inşasının en ileri projesi olarak adlandırılıyor. Örneğin, en yeni dördüncü nesil denizaltıyla başlatılan denizaltı tipi denizaltı tipindeki sualtı araçlarında (Project 955), ilk kez kullanılan ekipman% 40 civarındaysa, o zaman Kazan denizaltı daha önce hiç kullanılmamış neredeyse tüm sistemlere, bileşenlere ve mekanizmalara sahiptir.
Ek olarak, 885 denizaltı projesine Rus Donanması'nın en pahalı gemileri denir. Yasen denizaltı serisinin birincisinin maliyetinin 47 milyar ruble olduğuna dair bilgi var (2015). Her ne kadar bu miktarlar potansiyel bir düşmanın denizaltı filosuna harcadığı para ile karşılaştırılabilir olsa da: bir Amerikan Deniz Kurtunun fiyatı yaklaşık 4,4 milyar dolar.
Proje 885 denizaltıları, ulusal askeri sanayi kompleksi tarafından kazanılan ve nükleer denizaltılar inşa eden ve faaliyet gösteren yarım asır boyunca edinilen tüm deneyimin özetidir.
Yaratılışın tarihi
İlk atomik denizaltı Nautilus, 1955 yılında denize girdiğinden beri, denizaltı gemisi yapımı, ABD ile SSCB arasındaki en önemli rekabet alanı haline geldi. Bir denizaltıya nükleer bir reaktör yerleştirilmesi, bu tür gemilerin savaş özelliklerini o kadar arttırdı ki, gerçek “okyanusların ustaları” haline geldiler. SSCB'de, onlarca yıldır denizaltılar, donanmanın ana gücü haline geldi.
Denizaltının değeri, balistik füzelerle donatıldıktan sonra daha da arttı. Ondan sonra, en tehlikeli bileşeni ile nükleer üçlünün parçası oldular.
Kıtalararası balistik füze silosu fırlatıcılarının, engelleyicilerin ve hava savunma sistemlerinin tüm koordinatları, stratejik bombardıman uçaklarını nükleer silah sağlamada etkisiz kılar, ancak Dünya Okyanusu'nun engin genişliğindeki balistik füzelerle donanmış bir denizaltı tespit etmeye çalışır. Hiç şüphe yok ki nükleer denizaltı füzesi gemilerine "şehir katili" denmiyor.
ABD ve SSCB'de nükleer denizaltı filosunun gelişimi birkaç farklı yoldan geçti. ABD'de "atom filosunun babası" Amiral İnsan Rykover olarak kabul edilir. Bu adam, denizaltıların tasarım ve yapımının tüm aşamalarını sıkı bir şekilde kontrol etti; ödün vermeyen ve gereksiz olduğunu düşündüğü tüm paralel projeleri bir kenara koydu. Bu politikanın sonucu, Amerikan denizaltı filosunun basit, ince ve birleşik bir gelişim çizgisi ve bunun sonucunda ABD Donanması ile hizmet veren az sayıdaki denizaltı tipiydi.
Sovyetler Birliği'nde durum tam tersi. Nükleer denizaltının tasarımına katılan üç tasarım bürosu vardı: "Malakit" ve "Rubin" (Leningrad) ve Gorki "Lazurit". Bu tasarım büroları, ülkenin liderliğine çok sayıda farklı denizaltı türü ve modifikasyonunun SSCB Donanması kullanılmasıyla sonuçlanan çeşitli stratejik ve çok amaçlı denizaltı projeleri sunan, birbirleriyle rekabet etmişlerdir. Bu, operasyonlarını ve bakımlarını büyük ölçüde karmaşıklaştırdı. Ve elbette, onları daha pahalı hale getirdi.
1970'lerin ortasında, SSCB Donanması aynı anda birkaç üçüncü nesil denizaltı aldı. Sovyet tasarımcıları nihayet ABD denizaltılarına yaklaşmak için gizlilik özelliklerini (bir savaş denizaltı için en önemli olan) ele aldılar.
1977'de, bir sonraki dördüncü neslin bir denizaltısının imajını yaratma çalışmaları başladı. Yeni bir gemi tasarlamak için görevler üç tasarım ofisinin hepsini aldı. "Rubin", gemi karşıtı seyir füzelerinin bir denizaltıda, "Lazurit" - özel bir denizaltı karşıtı denizaltıda ve sonunda "Ash" adlı çok amaçlı bir denizaltının geliştirilmesinde yer alan Malakit tasarım bürosu tasarımcıları üzerinde çalıştı.
Bununla birlikte, daha sonra ordu gerçekten devrimci bir karar verdi: üç projeyi de birleştirmek ve ilk yerli çok amaçlı denizaltısını oluşturmak. Asıl nedeni, denizaltıların üretiminden nesile sürekli olarak artmasıydı. Yeni bir gemi oluşturulması için temel proje "Malachit" "Ash" seçildi.
Tasarımcılar kolay bir iş değildi, bu yüzden proje çalışmasının zamanlaması ertelendi. Sadece 90'lı yılların başında tamamlandılar, ancak şu anda yeni bir devrimci gemi inşa etme olasılığı büyük bir soruna yol açtı.
Tüm ekonomik zorluklara rağmen, yeni denizaltı, 21 Aralık 1993 tarihinde Sevmashzavod'da ciddiyetle atıldı. Semboliktir, ancak nükleer denizaltı "Severodvinsk" modern Rusya'da inşa edilen ilk savaş gemisidir.
Bu teknenin iniş 1996 için planlanmış, ancak gerçekte her şey oldukça farklı çıktı. İlk "Ash" uzun sürdü. Fon yetersizliğinden dolayı, denizaltı üzerindeki çalışmalar 1996 yılında tamamen durduruldu. 2000'li yılların başında, projeye tekrar dikkat ettiklerinde, ekipmanlarının pek çok unsurunun zaten ahlaki olarak eski olduğu ortaya çıktı, bu yüzden projenin ciddi şekilde ayarlanması gerekiyordu. Ek olarak, şu anda başka eyaletlerde olduğu ortaya çıkan ya da basitçe sona eren eski tedarikçilerle zorluklar ortaya çıkmıştır.
Sadece 2004 yılında, değiştirilen proje üzerinde çalışmaya devam edildi. 24 Haziran 2010, tekne nihayet başlatıldı. Ertesi yıl, modifikasyonlarla birlikte üç yıl süren fabrika testleri için denize gitti. Buna paralel olarak, çalışmalar devam etmekte ve gelecekteki savaş gemisinin ana silahı olan "Onyx" ve "Calibre" cruise füzeleri test edildi. Sadece 17 Temmuz 2014'te nükleer denizaltı "Severodvinsk" Kuzey Filosuna kabul edildi.
Projenin ilk gemisinin 885 inşası yirmi yıldan fazla sürdü.
Bu projenin ikinci denizaltı 24 Temmuz 2009'da atıldı, o "Kazan" seçildi. Projenin ikinci ve sonraki gemileri, modernize edilen "Yasen-M" projesine göre inşa edilecek. Daha gelişmiş donanıma sahip temel olanlardan, gemi gövdesinin gövde hatlarının modifiye edilmiş şekli ve gürültü seviyesinde daha da büyük bir düşüş göstereceklerdir. Ayrıca, 885 numaralı projenin ikinci ve tüm tekneleri, yalnızca Rus şirketleri tarafından yapılacaktır. Eski Sovyet cumhuriyetlerinden tedarikçileri terk etmeye karar verildi.
26 Temmuz 2013, projenin üçüncü teknesini koydu - "Novosibirsk". 2018 yılında faaliyete geçmesi planlanmaktadır.
885 "Krasnoyarsk" projesinin dördüncü denizaltı 27 Temmuz 2014 tarihinde atıldı.
Beşinci denizaltı "Arkhangelsk", 19 Mart 2018 tarihinde atıldı.
Perm projesinin altıncı denizaltı 29 Temmuz 2018, Sevmashzavod'da atıldı.
İnşaat açıklaması
Yukarıda bahsedildiği gibi, 885 "Kül" projesi, Rus askeri-sanayi kompleksindeki en gizli projelerden biri. Uzun zamandır, bu, yeni gemi hakkında çok sayıda spekülasyonun ve oldukça tuhaf fantezilerin sebebiydi. İlk kez bu denizaltının görüntüleri 1998'de "Gangut" dergisinde göründü. Ancak, bugün bile, temel özellikleri bilinmesine rağmen, yeni denizaltıda kurulan ekipman hakkında çok az kesin bilgi vardır.
885 "Ash" projesi KB "Malakit" olarak tasarlanan önceki denizaltıların marka özelliklerinin birçoğunu devraldı: gözyaşı şeklindeki aerodinamik bir gövde ve gemi kabininin karakteristik çitleri. Bununla birlikte, denizaltının iç düzeni birçok yönden Sovyet denizaltı gemi inşası geleneklerine istisna oldu.
Sovyet nükleer denizaltılarının çoğu çift gövdeli bir yapıya sahipti. Yani, ciğerlerinin içine yerleştirilmiş sağlam bir gövdeleri vardı ve aralarında balast tankları vardı. Deniz liderliği, bu şemaya göre inşa edilen denizaltıların daha büyük bir yüzdürme marjına sahip olduğunu düşünerek, bu tasarıma ısrar etti.
Bununla birlikte, denizaltının bu tasarımı ciddi dezavantajlara sahiptir: çift-kabuk düzeni denizaltının gizliliğini olumsuz yönde etkiler. Bu durumda, hafif gövde bir tür rezonatör rolünü üstlenir ve denizaltının düşük frekans aralığındaki sesini önemli ölçüde arttırır. Bu nedenle, Amerikalılar çok uzun zaman önce böyle bir düzeni terk etmiş ve tek gövdeli denizaltılarını inşa etmiş, doğrudan balast tanklarını yerleştirmiştir.
885 "Ash" projesinin denizaltı tehlikesi bir buçuk yapıya sahip: Hafif bir tekne sadece geminin fiyonkunda ve roket mayınları alanındaki üst yapının yukarısında güçlü bir şekilde kapanıyor.
Tekne tek şaft şemasına göre yapılmıştır, denizaltı kabuğu yüksek mukavemetli düşük manyetik çelikten yapılmıştır. 885 "Ash" projesinin denizaltı, yedi kılıç özel kılıç şeklinde olan düşük gürültülü bir pervane ile donatılmıştır.
Denizaltı mürettebatı, 32'i memur olmak üzere 90 kişiden oluşmaktadır.
Sovyet denizaltı gemi yapımı okulu için alışılmadık bir başka tasarım çözümü, Amfora hidroakustik istasyonu için büyük küresel bir antenin denizaltı yayına yerleştirilmesiydi. Yeni nesil "Irtysh" in hidroakustik kompleksinin en önemli parçasıdır. Küresel anten çok sayıda hassas dedektöre sahiptir ve konumu, işletimi için en iyi koşulları sağlar. Olağandışı durum, antenin yerleştirilmesinden dolayı, geleneksel olarak burun bölmesine yerleştirilen torpido tüplerinin teknenin fiyonkundan çıkarılması gerektiğidir.
"Kül" 'de geminin orta kısmına transfer edilirler ve teknenin orta düzlemine açılıdırlar. Böyle bir dağıtım Amerikan denizaltı filosunda kırk yıldan uzun bir süredir kullanılmaktadır, ancak Sovyet Donanması tarafından her zaman reddedilmiştir, çünkü böyle bir torpido tüpü düzenlemesiyle, ateş ederken teknenin rotayı önemli ölçüde azaltması gerekir.
Diğer verilere göre, Irtysh hidroakustik kompleksine ek olarak, proje 885 tekneleri, tüm gövde alanı boyunca yer alan antenler ile birlikte bir Ajax hidroakustik kompleksi ile donatılacak. Muhtemelen, bu projenin denizaltılarında, direksiyon simidinin tepesinden üretilen bir çekme düşük frekanslı anten de olacaktır.
885 denizaltı projesinin öne çıkan bir diğer özelliği de santralleri. Denizaltılar, yeni nesil su soğutmalı bir nükleer reaktör alacak ve Yasen nükleer denizaltı nükleer sisteminin güvenilirliğini önemli ölçüde artıracak. Reaktör ayrılmaz bir düzendedir, ana soğutucu borusu doğrudan mahfazasına yerleştirilmiştir. Uzmanlar, böyle bir reaktörün hizmet ömrünün, denizaltının kendisinin normal çalışma süresiyle karşılaştırılabilecek 25-30 yıl olacağına inanıyorlar.
Nükleer bir denizaltı reaktörünün böyle bir tasarımı, kaza olasılığını ve anormal durumları önemli ölçüde azaltır. Radyoaktif radyasyon seviyesini sürekli kontrol altında tutan modern bir bilgi yönetim sistemi ile donatılmıştır.
Ek olarak, nükleer denizaltı "Ash" in reaktörü, denizaltının sesini önemli ölçüde azaltan yüksek miktarda doğal soğutucu akışkan seviyesine sahiptir. Tekne, modern denizaltıların ana gürültü kaynaklarından biri olan soğutma suyunu sirküle etmek için pompa kullanmadan yeterince yüksek bir hızda (muhtemelen 25 knot'a kadar) gidebilecektir.
Ayrıca, denizaltının görünürlüğünü azaltmak için, tüm bileşenleri ve düzenekleri aktif bir gürültü azaltma sistemi ile donatılmıştır. İlk defa denizaltıda "Çita" ve "Yaban domuzu" gibi bir sistem kullanılmıştır. "Kül" tasarımında aktif olarak çeşitli titreşim emici malzemeler kullanılır, tüm ekipmanlar çalışmalarının sesini azaltan özel çerçevelere monte edilir. Ek olarak, her ünite kendi ses yalıtım panelleriyle kaplıdır. Tekne ayrıca, geminin sesini azaltan ve geminin sonar üzerindeki görünürlüğünü azaltan özel bir kauçuk kaplamaya sahiptir.
Düşük hızlarda "Ash", parkurun sesini azaltmak için elektrikli motorlar kullanacaktır.
Denizaltı gövdesinin uzunluğu en fazla 120 (diğer kaynaklar için - 139,2) metre ve eni 15 (diğer bilgiler için - 13) metredir. Geminin sağlam gövdesi dokuz bölüme ayrılmıştır. İlk bölmede, merkezi bir direk ve denizaltı ekibinin tamamını barındırabilecek olan açılan kurtarma odasına bir çıkış var. İlk denizaltı bölmesi etrafındaki ana balast tankları.
Denizaltının ikinci bölümü, torpido tüpleri ve torpidolara sahip raflar tarafından işgal edilmiştir. Üçüncü bölme dört desteğe bölünmüştür, genel donanım sistemlerinin çeşitli donanım ve elemanları vardır.
Dördüncü bölme konuttur, denizcilerin ve memurların geri kalanı için odalar vardır. Denizaltı füzesinin beşinci bölümü. İşte hızlı dalış için tanklar.
Reaktör denizaltının altıncı bölmesine yerleştirilir ve bu seviyeye dengeleyici bir tank da yerleştirilir, bu da geminin roket ateşlemesinden sonra istenen derinlikte tutulmasını sağlar.
Denizaltı yedinci bölmesinde bir buhar türbini kurulumu ve diğer güç ekipmanıdır. Bu bölmenin çevresinde ana balast tankları bulunur (besleme grubu). Sekizinci bölme, genel gemi sistemlerinin ekipmanı tarafından işgal edilmiştir.
Kuyruk klasik haç biçimli bir desene sahiptir. Yatay dümenler, geminin fiyonkunda, sonar anten radyonunun hemen arkasında bulunur.
"Ash" projesinin denizaltılarının ana silahlanma türü seyir füzeleri ve torpidolarıdır.
Denizaltılar, 24 Onyx gemi karşıtı füzenin yerleştirilebileceği sekiz adet CM-346 dikey rampa (her biri 4) ile donatılmıştır. PKR "Turquoise" ve "Calibre" seçeneklerini de kullanabilirsiniz. Atış kontrol sistemi komuttan dört dakika sonra başlamanıza izin verir.
Roket rampalarına ek olarak, Yasen denizaltılarında on adet 533 mm torpil borusu var. Mühimmat otuz torpido. Denizaltıları USET-80 torpidolarını ve ayrıca uzaktan kumandalı torpidoları kullanabilirler, gelecekte denizaltıları yeni torpido "Physicist-1" ve "Case" ile donatmayı planlıyorlar.
Proje 885 denizaltıları, gemi sistemleri ve mekanizmalarının durumu hakkında tüm bilgileri toplamanın yanı sıra savaş durumu hakkında çok sayıda gözlem ve hedef belirleme yönteminden veri alan Okrug askeri bilgi ve kontrol sistemi (CMS) ile donatılmıştır. Denizaltı, özel bir sualtı iletişim sistemi aracılığıyla diğer gemilerden gerekli bilgileri alabilir.
Proje değerlendirmesi
Dördüncü kuşak Rus denizaltıları, bugün "Ash", dünyadaki en gelişmiş savaş denizaltıları arasındadır. Başlıca rakipleri, SeaWolf ve Virginia'daki en yeni Amerikan denizaltıları. Bu gemiler benzer özelliklere sahiptir (öncelikle gürültü), ancak Ash daha çok yönlü bir denizaltıdır.
Silahları bakımından, Ash projesinin denizaltıları, seyir füzelerinin kullanımı için yeniden donatılan Amerikan Ohio tipi nükleer denizaltılarını hatırlatıyor.
karakteristikleri
|Gemi tipi||plark|
|Proje tanımı||885 "Kül"|
|Hız (yüzey), deniz mili||16|
|Hız (sualtı), deniz mili||31|
|Çalışma derinliği, m||520|
|Maks. daldırma derinliği, m||600|
|Yüzmenin özerkliği, günler||100|
|Mürettebat, pers.||64|
|boyutlar|
|Yüzey yer değiştirme, t||8 600|
|Sualtı yer değiştirmesi, t||13 800|
|Maksimum Uzunluk, m||139,2|
|Kasa genişliği maks., M||13|
|Ortalama taslak, m||9,4|
|Enerji santrali||Su-su reaktörü OK-650V|
|silâhlar|
|Torpido mayını silahları||On 533 mm'lik torpido tüpü. Torpiller USET-80 ve gelecekte - termal güdümlü torpiller "Fizikçi" ve "Durum".|
|Füze silahları||8x4 PU Oniks, Kalibre ve planlanan X-101 (X-102).|