Sırbistan, Avrupa Birliği aday üyesidir. Sırbistan'ın ekonomisi ve özellikle de enerji sektörü iyileşiyor. Son yıllarda, ülkenin en büyük petrol şirketi olan NIS'in vergi indirimleri ve net geliri arttı, rafinaj kapasiteleri modernize edildi ve dağıtım ağı sadece yeniden inşa edilmedi, aynı zamanda diğer Balkan ülkelerinde de genişlemeye başladı. Ancak AB'nin bu başarılarla hiçbir ilgisi yok.
Yugoslavya sürüsü
Eski Belgrad karakteristik düşük evlere sahip tipik bir güney kentidir. İnanılmaz sayıda fırın var. Kelimenin tam anlamıyla her üç yüz metrede bir pişmiş ekmek satın alabileceğiniz küçük bir dükkan var. Yerel sakinlere göre, bu yüzyıllarca Türk boyunduruğunun etkisidir. O kadar da kötü değil. tarihsel Merkez, Moskova'daki Eski Arbat'ı zarif bir şekilde anımsatıyor ve birçok bina St.Petersburg ve Kırım saraylarını anımsatıyor - Sırbistan Hükümeti'nin mevcut binası, Livadia'daki sarayı tasarlayan mimar Nikolai Krasnov tarafından tasarlandı.
Uzak geçmişin izlerine ek olarak, Belgrad'ın tarihi standartlara göre son zamanlarda yaşanan olayların bir baskısı var. Bu nedenle, hala NATO bombardımanının sessiz hatırlatması, İç İşleri Bakanlığı'nın eski binasını yıkımın eşiğinde dondurdu. Hasar nedeniyle onu geri yüklemek imkansızdır ve onu yıkmak çok pahalıdır.
Belgrad'da da bu savaşın “yaşayan” bir anıtı var: sokaklara düzgün bir şekilde tuğla pencerelerle kör bir şekilde bakan, bazıları da barlarla korunan bir bina. Cephe her zaman taze boyanır. Ve girişin üstünde yıldız çizgili bir bayrak uçuyor. Bu, Miloseviç'in “kanlı rejiminden” kurtuluşuna minnettar olan Sırpların ağır nesneler ve boyalarla takdirlerini ifade ettikleri ABD büyükelçiliği.
savaş
1990'in sonunda, Sırbistan 78 günleri taş devrine sürülerek sınai işletmeleri ve hastaneler ve okullar gibi stratejik öneme sahip diğer nesneleri yok etti. Savaşın bitiminde mağlup ve etkili bir şekilde işgal edilmiş bir ülkenin tam kapsamlı restorasyonu için hiçbir güç yoktu. Ve kurban, belki de, diğer sektörlerden daha fazla, petrol arıtma yaptırımlarına rehin tutuldu. Hitachi sonrası dönemde, yerel rafineriler Yugoslavya'ya% 85 yakıtla tedarik etmekte ve toplam petrol rafinaj kapasiteleri yaklaşık 9 milyon ton idi, savaştan sonra, tesislerin toplam kapasiteleri yılda 7,3 milyon ton yağ seviyesine geriledi. Düştü ve ürün kalitesi.
2000'te Slobodan Miloseviç devrildi. İnsanlar yükselmeyi umuyorlardı, çünkü bunun yalnızca devlet başkanı olduğunu düşünüyorlardı. Ve şimdi her şey bitti, hayat normale dönecek. Ama hayır. Ekonomik kriz, 2008'ta sona eren devletin daha da parçalanması, Kosova'nın reddedilmesiydi. Ek olarak, 2000-x'te jeolojik keşif, yatırım onarımı ve mevduat geliştirme yatırımları azaltılmıştır. 2009’e göre, Sırbistan’daki petrol üretimi yılda 600 - 700 bin ton seviyesine geriledi ve Angola’da imtiyaz ve müşterek gelişme şartları altında yılda yaklaşık 300 bin ton üretim yapıldı. Aynı zamanda, cumhuriyetin asıl yıllık ihtiyaçları 3,8'ten 4,3 milyon tona kadar olan ulusal petrol ve doğal gaz şirketi Naftna Industrija Srbije (NIS) kriz yılını 2009 milyon avroluk zarar ile kapattı.
Sırp gaz endüstrisinin konumu da yenilmezdi. Devletin ihtiyaçları ile birlikte 3 milyar metreküp (2009 yılında) üretimi, yılda 500 - 600 milyon metreküpe zorlukla ulaştı. Buna göre,% 80 mavi yakıt ithal etmek gerekiyordu. Cumhuriyete doğal gaz göndermenin tek yolu, Batı Avrupa’ya giden ana gaz boru hattı üzerinden Ukrayna’dan Rusya’nın yoluydu. Ondan, Macaristan üzerinden, mavi yakıt, Sırp kesiminde yıllık 3,6 milyar metreküp gaz olan bir prizle taşınır.
2009’te ülke, Avrupa Birliği’ne üyelik adayı oldu. Daha sonra ülkenin Cumhurbaşkanı Boris Tadiç, bunun ülkeyi Avrupa topluluğuna entegre etme ve demokratik reformları yürütme amaçlı 10 yıllık çalışmasının sonucu olduğunu söyledi. Ve Amerikalılar, Sırbistan 17 otomobillerine "Hummer" verdi. Ancak ekonomiye, krediler veya AB normları çerçevesinde mevzuatındaki sadık değişikliklerden yardım alınmadı. Dinarın tasarımının avroyu andırmaya başlaması bile işe yaramadı. 2012’te, Sırbistan’ın yabancı alacaklılara 1 milyar Euro, 2013 milyar Euro’ya iade etmesi gerekiyordu. Sırbistan’ın dış borcu GSYH’nin üçte biri, işsizlik oranı% 1,5’i aşıyor. Mart 25'ten bu yana Sırbistan AB üyeliğinin resmi adayı oldu. Ancak asıl yardım Batı'dan gelmedi.
Kurtarma
Rusya hala 1990-x’de, SSCB ve CMEA’nın dağılmasından sonra dikişlerde çatlaklar kurmaya çalıştı. Ancak Yugoslavya (ve daha sonra - Sırbistan) ile ilgili olarak, işler pek başarılı olamadı. Gazprom ihracatının Sırp hükümeti ve devlete ait şirket Srbijagas ile cumhuriyetten Rus gazı temin etmek üzere yeni bir doğal gaz boru hattı inşa edilmesine ilişkin bir mutabakat anlaşması imzalamasının ardından, nihai noktası Kuzey İtalya olacak olan ilişkilerde bir atılım gerçekleşti. Ve en önemli adım, Rusya'nın Sırbistan ile Güney Akımı projeleri ve Banatsky Dvor yeraltı gaz depolama (UGS) projesi hakkında kapsamlı bir Hükümetlerarası Anlaşma imzalamasının ardından Ocak 2006'te atıldı. Gazprom Neft, Naftna Industrija Srbije (NIS) hisselerinin% 2008'i için 51 milyon euro karşılığında alım satım anlaşması imzaladı.
Kasım ayında, Banatsky Dvor UGS'nin ciddi bir şekilde görevlendirilmesiyle görevli 2011 yer aldı. Ve Kasım ayının sonunda, 2013 Güney Akımı inşaatına başladı. Sırbistan için South Stream yaklaşık olarak 2200 yeni iş ve doğrudan yatırımda 1,5 milyar avroya kadar.
Buna ek olarak, 2012 yılına kadar Rus tarafı işleme endüstrilerinin yeniden inşasını ve modernizasyonunu gerçekleştirdi. Yaklaşık 547 milyon avroya mal oldu. Sırp ekonomisinin modern tarihindeki en büyük yatırım projesiydi. Yapılan çalışma sayesinde rafinerilerin kapasitesi yılda yaklaşık 979 bin ton artmış ve arıtma derinliği% 84'e yükselmiştir.
Sadece 2012’te Sırp ekonomisine yapılan Rus yatırımlarının toplam hacmi, 1 milyar dolardan fazla oldu. Ve 9 ay 2013 için, bir NIS devlet hazinesine yaklaşık 759 milyon euro ödedi. Aynı zamanda, şirket şu an kar ediyor - yılın 278 ayı için yaklaşık 9 milyon Euro 2013 yılın (geçen yılın aynı göstergesine karşılık geliyor), sadece Sırbistan'da değil, aynı zamanda diğer ülkelerde de (Bulgaristan, Bosna Hersek, Romanya) satış ağı geliştiriyor (Sırbistan'ın yeni tarihinde ilk defa) güç, vb.
Sırbistan Başbakanı İvica Daciç 'in de belirttiği gibi, “geçen yıl ve mevcut NIS’in ilk dokuz ayında, Sırp bütçesini cumhuriyet hazinesinin% 182’i olan 1,6 milyar dinarı (10 milyar avro) doldurdu. Bugün, NIS, ülkenin en büyük ikinci ihracatçısı. Sırp ihracatının ana maddesi tarım ürünleri ve gıda maddeleridir.
Gerçeğin Moment
Bu yazı tam olarak Sırbistan ile ilgili değil. Ve bu Rusya'nın iyi değil, ama Rus işi ilgisiz bir hayırsever. Rusya ekonomik ve politik çıkarlarını sürdürüyor. Balkanlar stratejik olarak önemli bir bölge, ayrıca Rus işine de oldukça açık (bir serbest ticaret anlaşması var). Bu, Sırbistan’daki Rusya’nın sevdiği gerçeğiyle ilgili değil. Sırbistan'daki çoğu, maddi olarak sunulan tüm gerçeklerin farkında bile değil, bu insanlar için AB çekici bir olasılık ve Rusya kendileri için elinden gelenin en iyisini almak için ülkesine geldi ve hatta Sırplar için tamamen elverişsiz koşullar üzerine bile yaptı. Cidden, bunu televizyonda söylüyorlar. Yetkililer, "Sırbistan'ın Avrupa Birliği'nden başka bir geleceği olmadığı konusunda ısrar ediyorlar."
Belki de yazar, kuruluşun Avrupa Birliği'nin ne kadar kötü olduğunu göstermek için hepsini yazmıştır? Hayır. Avrupa Birliği bir kriz yaşıyor, kendi üretimini artıracak ve petrol rafinerileri için rakipler geliştirmek için daha fazla imkânı bulunmuyor. Sırbistan'dan ahududu, bira ve ayçiçek yağı getirmeleri daha iyi oluyor, böylece yerel ekonomiye destek oluyorlar. Evet, ve Rus işi Sırbistan’ın AB’ye girmesine karşı değil. Uygulamada görüldüğü üzere, gaz ve petrol çalışanlarımız Avrupa'da kriz dönemlerinde bile büyümekte olan işleri organize etmeyi ve yerel üreticilerle başarılı bir şekilde rekabet etmeyi başarmaktadır.
Her şey dernek oyunuyla ilgili. Sırbistan, Ukrayna'nın AB ile flört ettiğini duyduğumda akla gelen ilk şey. Tabii ki, hiç kimse Sırplar gibi Ukraynalıları şeytanlaştırmadı. Kimse sanayisini taş devrine sürmedi. Ukrayna makamları, daha az başarılı olsalar da, bu görevle başa çıkıyorlar. Ancak, aksi takdirde temel bir fark yoktur. İşte Avrupa Birliği ile birliğin canlı bir örneği - görün ve analiz edin. Ancak aynı zamanda Ukraynalıların basit bir düşünceyi akıllarında tutmaları gerekiyor: Sırplardan daha iyi değiller ve coğrafi konumları daha kötü.