Baaam, baam!
Her an düşmeye hazır görünen beyaz şimşekler ve hemen altındaki pembe altın şimşek, birbirlerini yutmaya çalışıyormuş gibi kıvılcımlar çıkarıyordu.
İki taraf da birbirlerini öldürmek ister gibi saldırılarına devam etti.
Choi Han’ın parlayan siyah aurası kılıcından yere doğru fırladı.
“Choi Han.”
Choi Han, Ron ona seslendikten sonra bile başını çevirmedi. Kılıcını sadece gökyüzüne doğrulttu.
Ron onunla konuşmaya devam etti.
“Kedi kabilesi ile ben ilgileneceğim.”
Ron anında şato duvarının gölgesinde kayboldu. Tamamen ortadan kaybolmuş gibi görünüyordu.
Choi Han hiçbir şey söylemedi.
Sadece önündeki Beyaz Yıldıza baktı ve ileri doğru koşmaya başladı.
Ancak Beyaz Yıldız, Choi Han’a bakmıyordu bile.
Ama bunu Choi Han umursamadı.
‘Saldırı.’
Bu komut yeterliydi.
Şşşşhhhhhh-
Etrafını gri bir sis sarmaya başladı.
Kedilerin sisi olmalıydı.
Kılıcı sisin içinden parlıyordu.
Choi Han, vücudu tamamen sisle kaplandığında gülümsemeye başladı.
“Bu güzel.”
Bir eli kılıcından uzaklaştı.
“Ugh!”
Choi Han’ın eli Kedilerden birinin boynunu tuttu. Parlayan siyah aura Choi Han’ın elinden fırladı ve Kediyi boğmaya başladı.
Choi Han, Kedinin gözlerinin döndüğünü gördü ve konuşmaya devam etti.
“Çocuklara bu korkunç manzarayı göstermeme gerek kalmadı.”
Sisle kaplı olmasına bu yüzden sevinmişti.
“Grrrr.”
“Raaaaurv!”
Sis yüzünden onları göremese de, çılgına dönen Ayıların sesini duyabiliyordu. Bu sesler yavaş yavaş yaklaşıyordu.
Ancak Choi Han’ın avı yaklaşan düşmanlar değildi.
“Onlarla ben ilgileneceğim.”
Beacrox’du.
Beacrox, büyük kılıcı seslerin geldiği yönlerden birine tereddüt etmeden savurmadan önce Choi Han’ın yanından geçti.
Büyük kılıç, bir Ayının keskin pençelerine karşı gıcırdadı.
Beacrox büyük kılıcını tekrar savurdu. Ardından Choi Han’ın yanından geçtiğini hissetti.
Choi Han kılıcını hafifçe salladı.
Kılıç yavaşça yatay bir çizgi oluşturdu.
“Bu nasıl mümkün olabilir?!”
Kedilerden biri şok içinde bağırdı.
Parlayan siyah aura sisi kesti.
Kimsenin çığlığını duyulmadı.
Kesilen sadece sisti.
Kedileri ve diğerlerini saklayan sis kâğıttan yapılmış gibi kesilerek yok oldu.
Sadece kısa bir süre içindi.
Sis sadece on saniyeden kısa bir süre önce kesilmişti.
Ancak düşmanlar o kısa anda bir şey gördüler.
Sisin içindeki boşluktan yerlerini bulan kara kılıç ustasının soğuk bakışını gördüler.
Sis kendi kendine geri geldiğinde Choi Han’ın sakin sesini duyabiliyorlardı.
“Kaçabilirsin ya da beni bekleyebilirsin.”
Kedi irkildi ve hareket etmeye başladı.
Bu kısa sürede Choi Han ile göz teması kurduğundan emindi. O siyah aura tarafından öldürülme korkusu onu eziyordu.
Kılıç ustaları güçlü kişilerdi.
Ancak, Beyaz Yıldız ve Kedi kabilesi, Ayı kabilesi ve Aslan kabilesinin şefleri gibi son derece güçlü bireyler görmüş olan bu Kedi için, bir kılıç ustası sadece bir kılıç ustasıydı.
Ancak, yine de sadece bir kılıç ustası olan bir insanın gözlerine baktıktan sonra korku hissetmişti.
‘Böyle devam edemez!’
Geri çekildi.
Kedilerin tarzı, önce saklanmak ve en zayıf düşmanlara gizlice saldırmaktı.
“…O çöpler!”
O eziğin çocukları. Onları hedef alması gerekiyordu.
Özellikle genç olan en zayıf olanıydı.
Kedi hiç ses çıkarmadan hareket etmeye başladı.
Şşşşş.
Bir adım attı.
O anda oldu.
“……!”
Birisi ağzını kapattı.
Ayrıca boynunun arkasından keskin bir hançer saplandı.
Kedi gözlerini hareket ettirdi.
Beyaz saçlı bir adamın ona gülümsediğini görebiliyordu.
Ron, Kedinin ağzını kapatan eline biraz güç verdi.
Kedinin başı garip bir yöne döndü.
Kedi ses çıkaramadan ölürken gözleri kaosla doldu. Ron’un sesini kulağının yanında duydu.
Yaşlı adam ona sakin bir sesle fısıldadı.
“…Bu Kedi kabilesinin yöntemi.”
Kedi, ölmeden hemen önce suikastçının soğuk bakışını görebiliyordu.
“En zayıf olan sendin.”
Ron daha sonra bir kez daha sisin içinde kayboldu.
Sadece üç kişi olmalarına rağmen bu sis onlar için de iyi bir saklanma yeriydi. Özellikle Ron için.
Üstelik ücretsizlerdi. Çünkü Beyaz Yıldızın saldırıları hakkında endişelenmeleri gerekmiyordu. Beyaz şimşekleri hedefleyen pembe altın şimşeklere baktı.
Aynı zamanda Paralı Asker Kralına, Cale’e, çocuklara ve son olarak da Lorda doğru koşan Eruhaben’e baktılar.
“Grrrrrr.”
Artık bölünmüş olan üç kişi, kılıçlarını sıkıp ileri hücum ederken, yaklaşan düşmanları duyularıyla hissediyorlardı.
Telaşla bir yerlere koşan insanlar da vardı.
“Cale!”
Eruhaben telaşla Cale’e doğru koştu ve ağzını kapatmadan önce adını seslendi. Raon’u gördüğü içindi. Sihrini kullanmaya başlamadan önce çocuklara bakmıştı.
Cale, zihnindeki sesteki telaşı duyabiliyordu.
– Ne yapmaya çalışıyorsun?
Cale, duymamış gibi yaptı.
– Savunmak bir şeydir, ama saldırmak mı?! Biliyorsun, şimdi kaçmamız gerekiyor!
Eruhaben’in sesindeki hayal kırıklığını duyabiliyordu.
Aynı zamanda başka birinin şok olmuş ve hüsrana uğramış sesini de duydu.
“Hey, savaşmayı mı seçeceksin?”
Paralı Asker Kralı Bud Illis’ti. Kılıcını çoktan çıkarmıştı ama henüz aurasını harekete geçirmemişti.
Cale’in omzunu tuttu.
Bir keresinde Cale olsun ya da olmasın Beyaz Yıldıza karşı savaşmayı planlamıştı.
Ancak Bud, İmparatorluğun başkentinde Beyaz Yıldıza karşı verilen savaşı duymuştu.
Simyacıların Çan Kulesinin Kule Ustasını yenecek kadar güçlüydüler, ancak yalnız olan Beyaz Yıldızı idare etmek için daha güçlü bir güce ihtiyaçları vardı.
‘Ama Beyaz Yıldızın takviye kuvvetleri varken ve bizim tarafımız o savaştakinden daha zayıfken savaşmak istiyor, öyle mi?
Cale Henituse böyle bir karar mı verdi?’
Bud’ın kafası karışmış ve endişeli bakışları Cale’e dönüktü.
Cale, konuşmaya başlamadan önce Bud’a bir göz attı.
“Kaçmadan önce en az bir kez o deli p*çin kafasına şaplak atmalıyız, değil mi?”
“Ha?”
“O p*çin ne yaptığını ve o Kedi p*çlerinin ne dediğini duymadın mı?”
“Şey, e, evet duydum?”
“Ama yine de hiçbir şey yapmayacak mısın?”
Cale’in son derece sakin tavrı, Bud’ın aklına ilk ne geldiyse onu söylemesine neden oldu.
“Tabii ki hayır?”
“Evet kesinlikle. Oturup hiçbir şey yapmadan duramayız.”
Cale’in bir şeyler yapması gerekiyordu.
Aksi halde öfkeden midesi bulanacakmış gibi hissediyordu.
Beyaz Yıldızı hiç anlayamıyordu.
Dürüst olmak gerekirse Cale için birinin kendine küfretmeyi seçmesi umurunda değildi.
Bu kişinin kendi seçimi ve kendi hayatıydı.
Ancak masum insanlara zarar vermemeliydiler.
Beyaz Yıldızın ailesi ve akrabaları, Lort Sheritt’in fedakârlığı, Raon ve kardeşi, tüm bunları hak edecek ne yapmıştılar?
“Dövülerek öldürülmeyi hak eden lanet p*ç kurusu.”
Bud, Cale’in sesini duyduktan sonra irkildi.
Cale’in gözlerindeki vahşi bakışı görebiliyordu. Bu bakışı daha önce hiç görmemişti.
Cale daha sonra konuşmaya devam etti.
“Çöpten beter p*ç.”
Bam, bam, bam.
Beyaz şimşekler ve pembe altın şimşek hala siyah gökyüzünde savaşıyordu.
Tabii ki, beyaz olanlar daha güçlüydü.
Ancak Cale’in pembe altın şimşekleri onlara doğru nişan almaya devam etti.
Onlara karşı savaşmak mı?
“Neden yapayım?”
“…Cale?”
“Ha? Cale, bir şey mi dedin?”
Eruhaben ve Paralı Asker Kralı kafa karışıklığı içinde ona baktı ama Cale başka bir yere bakıyordu.
Elinde tuttuğu, Sheritt’in kalkanı bıraktı.
“Hepimizin yaşayacağı yolu seçelim.”
Eruhaben’in gözleri bulutlandı.
Cale konuşmaya devam etti.
“Raon’un annesi-nim.”
Çevrelerindeki herkes irkildi.
Hiçbiri bu acil durumda bile şokunu gizleyemedi.
“Uhh, uhh? Ben mi?”
Lort Sheritt herkesten çok şok olandı.
Raon’un etrafındaki siyah mana da şok etkisinde şiddetle dalgalandı.
Cale, söylemek istediği her şeyi söylemeye devam ederken bunları umursamadı.
“Evet, Raon’un anne-nimi.”
“Ahh, ahh, ben. Ben, evet, evet o benim!”
Sheritt yüzünde boş bir ifadeyle başını aşağı yukarı salladı.
O anda oldu.
“Lütfen bir yol açın.”
Gözlerindeki bakış değişti.
“Bir yol?”
Eruhaben, Bud’ın kafası karışmış gibi görünürken Cale’e bir soru sordu.
– Bir yol mu var?
Cale başını salladı ve konuşmaya devam ederken Lort Sheritt’e baktı.
“Raon.”
Sheritt, önünden iki siyah kalkanın fırladığını görebiliyordu.
Renk farklı olsa da, kalkanlar tam olarak kendisininki gibi görünüyordu.
Baaaaam! Baaaaam!
“Aman aman.”
Beyaz Yıldız, iç çekmeden önce siyah kalkanı su duvarı ile engelledi.
“Bu sefer sıra çocukta mı?”
Gökyüzünü işaret etti.
“O ateşli şimşek beni asla durduramaz.”
“Aaaaaaaaaah!”
“Ugh!”
Sisin içinde ölen Ayılar ve Kedilerin sesleri duyulabiliyordu. Ancak Beyaz Yıldız sisi hiç umursamadı.
Raon’a bakarken astlarının ölümlerini umursamıyordu bile.
Oooooooong-
Raon başka bir kalkan yarattı ve onu uçurdu.
Şak!
Bam!
O kalkan su duvarına çarptı ve kayboldu.
Beyaz Yıldız konuşmaya devam ederken içini çekti.
“Bana bir Ejderhanın özelliğini bile barındırmayan sadece büyüden yapılmış bir taklidi fırlatıyorsun. Hala çok gençsin.”
Raon’un koruma özelliği olmadığı için onun kalkanları sadece büyüden yapılmış taklitlerdi.
Oooooooong-
Ancak, Raon’un etrafında çok sayıda siyah kalkan görünmeye başladı.
Shaaaaaaaaaaaaaaaa-
Sonra bu kalkanlar kırmızı sisle çevrilmeye başladı.
On ve Hong’un sisi ve zehriydi.
Lord Sheritt, kendisininkilere benzeyen siyah kalkanları görebiliyordu. Yavaşça başını çevirdi ve Cale’in gözlerine baktı. Cale gülümsemeye başladı.
“O biraz akıllıdır.”
Raon o anda çabucak araya girdi.
“Hayır! Ben sadece biraz akıllı değilim! Ben harika ve güçlüyüm! Öğrendiğim sürece her şeyi yapabilirim!”
Raon, siyah kalkanlarının arasındaki boşluklardan Beyaz Yıldıza baktı.
Garipti ama Raon kendi özelliğini kullanamıyordu.
Şimdi.
Bu özelliği kullanmak istiyordu ama nasıl kullanacağını bilmiyordu. Ancak, bu önemli değildi. O harika ve güçlüydü ve öğrendiği her şeyi yapabilirdi.
Raon o anda Cale’in elini sırtında hissetti.
Cale’in parmağı Raon’un sırtına bir şeyler çizmeye başladı.
Raon’un gözleri bulutlandı.
Cale aynı anda Lort ile konuşmaya başladı.
“Evimizin yıkılmasına izin veremeyiz.”
Sheritt’in omuzları biraz seğirdi.
“Birçok eve sahip olmak güzeldir.”
Mümkün olduğu kadar çok ev olması en iyisiydi.
“Doğru! İnsan, haklısın! Birçok eve sahip olmak en iyisidir!”
Ondan sonra Raon aniden durdu. Daha sonra bağırmaya devam etmeden önce Beyaz Yıldıza baktı.
“Evimiz yıkılamaz!”
Sheritt kalkanı tutan eli bırakmadan edemedi.
Bunu yaparken beyaz mana onu çevrelemeye başladı.
Cale başını kaldırdı.
Gökyüzündeki uğultu doruğa ulaşmıştı.
“Bunu şu an bitirmemiz gerekmiyor mu?”
Beyaz Yıldızın sesini duyabiliyordu.
Cale, katılıyormuş gibi başını salladı.
“Evet. Bitirmemiz gerekiyor.”
Beyaz Yıldız, Cale’e tuhaf biriymiş gibi baktı.
“Gerçekten garip.”
Cale’i hiçbir şekilde anlayamıyordu.
“Sadece bu şatoyu ve o yanılsamayı geride bırakıp ışınlanman gerekiyor. Neden ihtiyacın olmayan bir şeyi, var olmayan birini korumaya çalışıyorsun?”
Ejderha Lordu.
Bu yarı şeffaf varlık, Ejderha Lordunun geride bıraktığı bir yanılsamaydı. Asla gerçek olamayacak bir şeydi.
Yaşamak, bir illüzyona tutunmaktan daha önemli değil miydi?
Yine de Cale incinebileceği yolu seçiyordu.
Onun halkına her şeyden çok değer veren biri olması gerekmiyor muydu?
Cale, Beyaz Yıldızın sorusunu mutlu bir şekilde yanıtladı.
“Bir tembel olarak huzurlu bir yaşam sürmenin yolu budur.”
İyi bir insan gibi hayatta kalmak için düzgünce yaşamanız gerekiyordu.
Huzurlu olmanın tek yolu buydu. Oyun oynarken keyif alacağınız ve lezzetli yemeklerin lezzetini tadacağınız bir şekilde yaşamanız gerekiyordu.
Cale, anılarından hem nefret ediyordu hem de en çok onlara değer veriyordu.
Zihnindeki sayısız kayıt.
Çoğunluğu para kazanmak için işe yaramazdı.
Tıpkı Lort Sheritt’in yanılsaması gibi, bunlar yalnızca Cale’in zihninde var olan şeylerdi.
Ancak, para kazanmaları gerekmese bile, yaşamaları gerekiyordu.
“Ne? Bir tembel olarak yaşamak için mi? Bu nasıl bir cevap?”
Cale, cevabı karşısında Beyaz Yıldızın kafasının karıştığını gördükten sonra sesini yükseltti.
“Raon, Eruhaben-nim!”
“Tamam.”
Oooooooong.
Beyaz altın mana büyük bir oka dönüştü ve Beyaz Yıldıza doğru fırladı.
Raon, On ve Hong tarafından oluşturulan sisle kaplanmış sayısız siyah kalkan aynı anda Beyaz Yıldıza doğru fırladı.
Ooooooo- Ooooooo-
Cale de kollarını uzattı.
Kızıl saçları ve kıyafetleri uçuşmaya başladı.
Beyaz Yıldız, Cale’i çevreleyen doğanın gücünü hissedebiliyordu.
Ateş, su, rüzgâr, toprak, odun.
Tüm bu güçler Cale’den kükrüyor gibiydi.
Ayrıca Cale’in Beyaz Yıldıza onu yiyecekmiş gibi bakan gözleri vardı.
Beyaz Yıldız gülmeye başladı.
Eruhaben’in büyük beyaz altın oku ve sayısız siyah kalkanı ona doğru hücum etti.
Chhhhhh-
Ejderhaların saldırılarını engellemek için birden fazla su duvarı katmanı ortaya çıktı. Bu saldırılara karşı savunma yapmak yeterliydi.
Aynı anda elini gökyüzüne doğru uzattı.
“…Hmm?”
O anda hızla geri çekilen üç kişiyi görebiliyordu.
– Choi Han! Dede! Beacrox!
Eruhaben okunu fırlatırken Raon onları geri çağırmıştı.
– İnsan geri dönün diyor!
İki Ejderha saldırılarına başlar başlamaz hemen beyaz şatoya doğru koşmaya başladılar.
Beyaz Yıldız bir iç çekti. Zaten bu aptallarla ilgilenmiyordu.
İki Ejderhanın saldırılarının ardından Cale’e baktı.
Cale ile iki Ejderhanın saldırılarından daha çok ilgileniyordu.
Beyaz Yıldızın gözleri parlamaya başladı.
Cale’in vücudundan büyük miktarda doğal güç akmaya başladığı an…
Beyaz Yıldızın eli aşağı doğru hareket etti.
“İnin-”
Beyaz Yıldız konuşmaya başladı.
Cale de konuşmaya başladı.
Üç Ejderha da Cale’den çıkan muazzam doğal gücü hissettikten sonra Cale’e bakarken…
Cale şunları söylemişti.
“Bana yardım ed,n.”
Rüzgâr Elementalleri karşılık verdi.
‘Elbette! Tabii ki!’
‘Bize güven!’
Altın topacın kırbacı Cale’in sol elindeydi.
Cale konuşmayı kesmedi.
“Büyü.”
– Anlaşıldı.
Obur rahibe karşılık verir vermez beyaz ağaçların dalları ve kökleri uzamaya başladı.
Daha sonra hızla beyaz şatoya doğru yöneldiler.
Ron, Choi Han ve Beacrox o anda şatoya girdiler.
– Aşırıya kaçmıyor musun?
Süper Kaya o anda devreye girdi.
Ancak Cale sadece alay etti.
‘Aşırıya mı kaçıyorum?
Tabii ki öyle yapıyorum.
Ama ölmeyi düşünmüyorum.’
Lort Sheritt veya Eruhaben’den farklıydı.
‘Ben yaşayacağım.
Ne olursa olsun yaşayacağız.
Hepimiz.’
Cale durmadan konuşmaya devam etti.
“Vur. Kır.”
– Tamam!
– Elbette!
Ateşli şimşek ve Gökyüzü Yiyen Su birbiri ardına karşılık verdi.
Ve sonunda.
“Engelle.”
– Tamam.
Süper Kaya yanıtladı.
Yer sallanmaya başladı.
Boooooooom-!
Yer yarıldı ve yer altından büyük kayalar fırladı.
Boom! Boom!
Büyük kayalar beyaz şatoyu çevrelemeye başladı ve hızla büyük bir kubbeye dönüştü.
Büyük beyaz ağaç dalları ve kökleri, başka bir kalkan tabakası oluşturmak için kubbenin üstüne tırmandı.
Rüzgâr da etrafına toplandı.
Eski Rüzgâr Adasındaki kasırgalara benzer şiddetli kasırgalar yaratıyorlardı.
Toprak. Odun.
Ardından büyük bir su duvarı da dışarı fırladı.
Kubbeyi oluşturan kayaları takip etti Sonra da rüzgâr suyu korudu.
Pembe altın şimşekler kaybolmuştu.
Bunun yerine, kasırgaların dışında bir ateş sütunu belirdi.
Boom. Boom. Boom.
Cale’in kalbi çılgına dönmüştü. Daha önce beş özelliğin hepsini aynı anda böyle kullanmamıştı.
Kalbin Gücünün durmadan çalıştığını hissedebiliyordu.
Ancak Cale gülümsüyordu.
“Savaşmayı s*ktir et.”
Beş özellik.
Beş gücün tümü, Cale’in büyük bir bariyer oluşturma isteğine karşılık verdi.
– Sizi koruyacağız.
Süper Kayanın tüm antik güçler adına karşılık verdiği anda…
Bam!
Son kaya, büyük kubbeyi bitirmek için en üstüne yerleşti.
O kubbe sadece beyaz kaleyi kaplıyordu.
Raon ve Eruhaben de o sırada büyülerini değiştirdiler.
“Kalkan!”
“Kalkan!”
Sheritt de bağırdı.
“Koru!”
Siyah mana, beyaz altın mana ve beyaz mana üç Ejderhadan fırladı.
Cale gülümsemeye başladı.
Geçen sefere kıyasla dövüş güçleri eksik olsa da, koruma güçleri her zamankinden daha güçlüydü.
———-
Lütfen bizi desteklemeye devam edin! Ve bir hata görürseniz ya da bir öneriniz varsa lütfen yorumlarda belirtmekten çekinmeyin! Kesinlikle cevap vereceğimdir, eheh (=w=)