802.11a, IEEE 802.11 standartları ailesinde oluşturulan ilk Wi-Fi iletişim standartlarından biriydi. Daha sonra gelen 802.11b/g/n ve 802.11ac gibi diğer standartlarla ilgili olarak sıklıkla bahsedilir. Farklı olduklarını bilmek, yeni bir yönlendirici satın alırken veya yeni teknolojileri desteklemeyen eski bir ağa yeni cihazlar bağlarken yararlıdır. 802.11a kablosuz teknolojisi, çok daha yeni ve daha gelişmiş bir standart olan 802.11ac ile karıştırılmamalıdır.
802.11a ve 802.11b Arasındaki İlişki
Orijinal IEEE tanımları, tüketiciler arasında kafa karışıklığını önlemek için yeniden adlandırılmıştır. Yeni tanımlamaları resmi olmasa da 802.11b, Wi-Fi 1 olarak anılırken 802.11a, Wi-Fi 2 olarak adlandırılıyor. 2018’de tanıtılan bu yeni adlandırma yapısı, şu anda resmi tanımlama olan Wi-Fi 6’ya kadar uzanıyor. 802.11ax için en hızlı ve en yeni teknoloji. 802.11a ve 802.11b yaklaşık olarak aynı zamanda geliştirildi. 802.11b, uygulanması daha uygun maliyetli olduğu için daha hızlı kabul gördü. Farklı frekanslar kullanırlar, bu nedenle uyumsuzdurlar. 802.11a işletmelerde kendine bir yer buldu, daha ucuz olan 802.11b ise evlerde standart hale geldi.
802.11a Geçmişi
802.11a spesifikasyonu 1999’da onaylandı. O zamanlar pazar için hazırlanan diğer tek Wi-Fi teknolojisi 802.11b idi. Orijinal 802.11, aşırı yavaş hızı nedeniyle yaygın bir dağıtım kazanmadı. 802.11a ve diğer standartlar uyumsuzdu, yani 802.11a cihazları diğer türlerle iletişim kuramadı ve bunun tersi de geçerliydi. Bir 802.11a Wi-Fi ağı, 11 Mbps 802.11b’den önemli ölçüde daha iyi ve 802.11g’nin birkaç yıl sonra sunacağı ile eşit olan maksimum 54 Mbps teorik bant genişliğini destekler. 802.11a’nın performansı onu çekici bir teknoloji haline getirdi, ancak nispeten pahalı donanımlar kullanarak gereken performans düzeyine ulaşmak. 802.11a, maliyetin daha az sorun olduğu kurumsal ağ ortamlarında bir miktar kabul gördü. Bu arada, 802.11b ve erken ev ağı, aynı dönemde popülaritesini artırdı. 802.11b ve ardından 802.11g (802.11b/g) ağları birkaç yıl içinde sektöre hakim oldu. Bazı üreticiler, A/b/g ağları olarak adlandırılan ağlarda her iki standardı da destekleyebilmeleri için hem A hem de G radyoları entegre edilmiş cihazlar üretti, ancak bunlar nispeten az sayıda A istemci cihazı mevcut olduğundan daha az yaygındı. Sonunda 802.11a Wi-Fi, daha yeni kablosuz standartlar lehine piyasadan çekildi.
802.11a ve Kablosuz Sinyalleme
1980’lerde ABD hükümeti düzenleyicileri, kamu kullanımı için üç özel kablosuz frekans bandı açtı: 900 MHz (0,9 GHz), 2,4 GHz ve 5,8 GHz (bazen 5 GHz olarak adlandırılır). 900 MHz, kablosuz telefonların yaygın olarak kullanmasına rağmen, veri ağı için yararlı olamayacak kadar düşük bir frekans olduğunu kanıtladı. 802.11a, 5,8 GHz frekans aralığında kablosuz yaygın spektrum radyo sinyallerini iletir. Bu bant, ABD’de ve birçok ülkede uzun süredir düzenlenmiştir; bu, 802.11a Wi-Fi ağlarının diğer türde verici cihazlardan gelen sinyal parazitleriyle uğraşmak zorunda olmadığı anlamına gelir. 802.11b ağları, genellikle düzenlenmemiş 2,4 GHz aralığındaki frekansları kullandı ve diğer cihazlardan gelen radyo parazitlerine karşı çok daha hassastı.
802.11a Wi-Fi Ağlarıyla İlgili Sorunlar
Ağ performansını iyileştirmeye ve paraziti azaltmaya yardımcı olmasına rağmen, 802.11a’nın sinyal aralığı 5 GHz frekanslarının kullanımıyla sınırlıdır. Bir 802.11a erişim noktası vericisi, karşılaştırılabilir bir 802.11b/g biriminin alanının dörtte birinden daha azını kapsar. Tuğla duvarlar ve diğer engeller, 802.11a kablosuz ağlarını, karşılaştırılabilir 802.11b/g ağlarından daha fazla etkiler.