Büyük Britanya, geçtiğimiz ay Türkiye Büyükelçisi’ni değiştirdi ve yerine yaklaşık 30 yıldır Dış İşleri’nde çalışan David Reddaway’i atadı. Reddaway hakkında ve babası hakkında bundan önce odatv.com’da yazılar çıktı. Bu yazı ise “cryptome” adlı internet sitesinde yazılmış olan bir makale üzerine. Cryptome, John Young isimli bir aktivistin kurduğu, içinde 40.000 kadar belgenin bulunduğu ve ABD hükümetinin açıklamadığı bilgilerin açıklandığı bir site. Sitede yayımlanan belgelerin ya da fotoğrafların etkili olduğu birçok örnekle gösterilebilir: Bunlardan bir tanesi FBI’ın siteyi, sitede yayımlanan ve Japon İstihbarat Servisi hakkında olan bir yazıyı kaldırmaya zorlaması.
Trowbridge H. Ford adıyla çıkan yazıda Reddaway sülalesi ile ilgili birçok bilgi mevcut. Reddaway sülalesinin uzunca bir süredir Cambridge Üniversitesi’nden yetiştikleri bilgisiyle başlayan yazı, sırasıyla William, Norman ve David Reddaway hakkında bilinmeyenleri açığı çıkarma amacı güdüyor. Benim burada ilgileneceğim kısım sadece David Reddaway ile ilgili olan olacak.
Hemen belirteyim, yazıda David Reddaway’in, 1978’de, İran’dayken İngiliz Gizli Servisi’ne(SIS) girdiği yer alıyor ve yazarın bu konudan hiçbir şüphesi olmadığı yazının devamından anlaşılıyor. Ford’a gore İslam Devrimi sırasında bir İngiliz ajanı olan Reddaway 1979 yılının sonundaki Amerikalılar’ın rehin alınması olayında ve sonrasındaki fiyaskoyla sonuçlanan Kartal Pençesi (Eagle Claw) Operasyonu’nda sorumluluk alıyor. O sıralarda Amerika’nın bölgedeki istihbarat kaynaklarının zayıf olmasından dolayı, ABD, İngiliz İstihbaratı’ndan yararlanıyor.
Büyük Britanya Konsolosluğu’nun kapanmasıyla İran’daki işi son bulan Reddaway, Madrid’e Birinci Sekreter sıfatıyla gönderiliyor. IRD’nin son bulmasıyla birlikte her MI6 ajanının, kendi kara propagandasını kendi yapmaya başlıyor, tabii Reddaway de buna dahil oluyor. Herkesin, KGB’nin gönderdiğini düşündüğü bir mektubun (İspanya’nın Nato üyeliği ile ilgili) tüm gazetelere servis edilmesi, Reddaway’in İspanya’da olduğu dönemde oluyor. İşin bir diğer ilginç kısmı ise, KGB arşivlerinde böyle bir mektuptan bahsedilmemesi. 1981’de olan bu olaydan sadece bir yıl sonra, 1982’de İspanya NATO’ya katılıyor.
Reddaway, Thatcher’ın Sovyetler’i Nükleer Silah kullanmadan yok etme planının hız kazandığı zamanlarda, İsveç Sosyal Demokrat Partisi Başkanı Olof Palme’nin öldürüldüğü 1986 yılında (bir yıl sonra da Palme’nin dostu ve himayesi Bernt Carlsson da uçak kazasında öldü.) Devlet Bakanı Chalker’ın özel sekreteri olarak İngiltere’ye dönüyor. Berlin’de meydana gelen diskotek bombalamasından sonra Libya’yı ve Kaddafi’yi sorumlu tutan Reddaway, bu konuda Thatcher’I ve Howe’u ikna edip İngiliz üslerini, Libya’ya karşı, Amerikan uçaklarına açtırıyor.
Bu gibi politik hamlelerden sonra Arjantin’e gönderilen Reddaway, orada görünüşte sükun içerisinde, gerçekte ise son derece hareketli bir görev süresi geçiriyor. “False Flag” adıyla anılan operasyonların yürütülmesinde Reddaway, aktif bir rol üstleniyor. False Flag operasyonlarını şu örnekle açıklayabilirim: 1994 yılında, Arjantin’deki AMIA (Yahudi Cemiyeti Merkezi)’nin bombalanmasından İran sorumlu tutuldu. Halbuki, Ford bu olayı İsrail’in düzenlediğini ve bu operasyonun bir “False Flag” operasyonu olduğunu söylüyor. O sıralar İran’ın Arjantin Büyükelçisi olan Hade Soleimanpour’un bombalamayı planladığı iddiası üzerine Kuzey İngiltere’de olan Soleimanpour yakalanmış ve 2003 yılında delil yetersizliğinden ötürü serbest bırakılmıştı. Ford’a göre Soleimanpour’un İngiltere’ye gittiği bir tarihte bu bombalamanın gerçekleşmesi tesadüf değil, bir tuzaktı ve bu tuzağı MOSSAD ile birlikte Reddaway hazırlamıştı. Ford’un bu iddiasını kanıtlayamadığı bir gerçek; ancak İran’ın 2002 yılında Reddaway’i reddettiği ve kimi İranlı gazetelerin, bunun sebebinin Reddaway’in siyonist bir MI6 ajanı olduğunu söylemeleri ise madalyonun öbür yüzünü oluşturuyor.
Trowbridge H. Ford’un yazısından göze çarpanlar bunlar. Reddaway’in diplomatlık dışında bir mesleğe sahip olup olmadığı hakkında kesin bir şey söylemek zor; yine de Ford’un makalesinden sonra Reddaway hakkında duyulan kuşkuların belli bir ölçüde artacağı ortada. Esas sorulması gereken sorunun; Reddaway’in atanması, sonrasında Hammarberg’in raporları (her ne kadar medyada sadece “Ne mutlu Türk’üm diyene” kısmı yansısa da ekümeniklik meselesi gibi başka boyutları da mevcut) “açılım”ı ne ölçüde etkileyecek ve “proaktif” olduğu iddia edilen dış politikamızda ne gibi etkilere sahip ya da ne gibi etkiler yapacak, sorusu olduğu kanaatindeyim.
Doruk Cengiz
Odatv.com