Ortalama bir yıl içinde, biz olacak can domates, turşu, elma, şeftali ve çilek korur dahil olmak üzere ev yapımı iyilik, bir 100 kavanozlar üzerinde. Biz de basit bir su banyosu daha ekstra bakım ve daha biraz gerektiren mısır ve et gibi daha zor şeyler, konserve var.
Ayrıca patates ve kabak gibi kök mahzenli sebzeler ve homebrew'imiz var. Bahçemizdeki üç ya da dört düzine sarımsak baş mutfakta duruyor. Dondurucumuz, yetiştirdiğimiz tavuklarla, aldığımız inek ve domuz paylarıyla dolu.
Genel halk arasındaki ortak inanç, mağazadan alınan yiyeceklerin daha uzun süreceği ve muhtemelen doğru olmadığı anlaşılıyor. Bazıları 1999’ten satın alınan domuz eti ve kuru fasulye yemekten hoşnut olsa da, çok az insan aynı yıl yapılan ev konservesi çilek reçeli yemek rahat olurdu - ikincisi muhtemelen daha iyi ve çok daha iyi bir anlaşma olsa da daha sağlıklı.
İstifçiliği: Açlığa Girme Korkusu
Günümüzde Batılıların çoğu hiçbir zaman gerçek açlığı yaşamamış olsalar bile, gerçek kıtlıktan bağımsız olarak, bu her zaman bizim başımıza ne kadar kolay gelebildiğinin arkasındadır. Avrupa'daki sömürge öncesi dönem, yoksunluk ve varoluştan uzaklaşma olarak gösteriliyor ve standart bir halk eğitimine sahip olan herkes, 1930'ler sırasında dünya çapındaki Büyük Buhran'ın görüntüleri ve öyküleri ile yeniden denendi. Vietnam Savaşı döneminde doğan bizler, Etiyopya'daki kıtlığın keskin görüntülerini hatırlıyor.
Ekonomik krizden olumsuz olarak etkilenmemiş olanlar, yalnızca endişelerimizi artırmaya hizmet eden, hava koşullarına bağlı mahsul başarısızlıkları, yiyecek isyanları ve artan gıda maliyetleriyle ilgili bazı, belki de daha gerçek endişelere sahiptir. Bunlar, aç kalma korkumuzu yitirmek ve alabileceğimiz her şeyi almak, saklamak için büyük bir cazibe ile sonuçlandı. her ihtimale karşı.
Gerçek şu ki, kıtlık potansiyeli tarım kültürümüzde kökleşmiş. Yahudi-Hristiyan kültüründe, Mısır firavununun yedi yıllık bir kıtlık uyarısı ile iyiliğini kazandığı ve tarihte hatırlanmaya değer olduğunu kanıtladığını kanıtlayan Yaratılış'ta Joseph'le başından beri başlı başına tartışılan bir konu Hz. Kıtlık, tarım toplumlarının bir parçası, çünkü mahsuller başarısız oluyor ve bir tanesi bitkilerin bakım için belirli bir gıda mahsulüne bağımlı olduğu zaman, başarısızlık kaçınılmaz.
Toplayıcı: Hayat Bir Daha Güvenli Yolu
Yem mahsulleri için yaşam, mahsul başarısızlıklarının meydana geldiğini anladıkları gerçeği için daha güvenli olabilir. Böylece, tamamen tek bir yiyeceğe güvenmemeyi öğreniyoruz, çünkü kontrol edemediğimiz her türlü değişkeni, belirli bir bitki veya hayvanın ne kadar iyi büyüdüğünü etkileyebileceğimizi biliyoruz.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Örneğin, bizim için olabilecek sıcaklıktaki küçük dalgalanmalar, bir yıllık akçaağaç şurubunu bozabilir. Tomurcuklar yaprak oluşturmaya başladığında, genellikle geceler donmaya başladığında, şekerleme mevsimi sona erer. Sezonun iki ay, yılların üç hafta olduğu yıllarımız oldu. Hava durumunu kontrol edemediğimizden ve bildiğimiz hiçbir kimyasal olmadığı için ağaçların hava şartlarına rağmen daha iyi üretim yapmasını sağlayabilir, eğer tamamen akçaağaç şurubuna bağımlı olsaydık, başımız belaya girer.
Yine de daha ileri gidiyor. Sadece hava, o bitkinin ne kadar iyi ürettiğini etkilemeyecek, aynı zamanda eğer o bitkiye çok bağımlıysak sorunlara yol açabileceğiz. Hepimizin alabildiğimiz kadarını almak isteme eğiliminde olduğumuzu unutmayın, ancak bir yemlikçi olarak yapmak yıkıcı olabilir.
Örneğin, ağaçlara dokunduğunuzda, ağacın boyutuna dikkat etmek önemlidir. Herhangi bir akçaağaçtan sap şurup haline getirilebilirken, çok genç bir ağaca dokunmak veya daha büyük bir ağaca çok fazla dokunma yapmak ağacı öldürebilir. Ölü ağaçlar sap vermez.
Doğa ile Paylaşmak: Forager'ın Üçler Kuralı
Tabiat Ana'nın cömert ödülünün keyfini çıkardığımız güzel bir kara güven alanı var. Burada şimdiye kadar gördüğümüz en şaşırtıcı süt yosunu mahsulünü bulduk. Bu harika ve çok yönlü bir bitki, çünkü çoğu yenilebilir. Sezonun başlarında, sürgünler kuşkonmaz benzeri bir sebze olarak lezzetlidir. Sezonun ilerleyen saatlerinde, tomurcuklar lezzetli doğranmış ve kişilere eklenir. Çiçekler dövülerek kızartılabilir ve baklalar yeşil fasulye gibi buğulanabilir ve yenebilir veya makarna kabukları gibi doldurulabilir.
Yine de, istifleme eğiliminde insanlara yol açan bir miktar yemleyicinin, bu engin alanda mevcut olan her bir erken süt otu çekimi topladığını hayal edin? Yıl boyunca bir kişi için hoş bir muamele olurdu - kuşkonmaz gibi milkweed sürgünleri beyazlatılabilir ve daha sonra kullanılmak üzere dondurulabilir. Ama ya diğerleri? Ve burada, biz de kesinlikle hayal kırıklığına uğrayacak olan diğer insan yemcilerinden değil, süt suyuna bağlı olan diğer canlılardan bahsediyoruz. Özellikle, zaten yaşam alanı kaybından harap olan Monarch kelebekleri acı çekecektir.
Ek olarak, sezon başında tüm süt otu filizlerini hasat edersek, bitkiden keyif almaları için diğer tüm harika yolların olasılığını ortadan kaldırırdık. Sürgün yoksa, tomurcuk, çiçek ve bakla olmaz.
Yem yaptığımız zaman takip ederiz - başarısız olmadan - Forager'ın Üçler Kuralı:
- Üçte birini al.
- Diğerleri için üçte birini bırakın.
- Gelecek için üçte birini bırakın.
bitkilerin üçte kadar çekerken, biz sağlıklı olmak için kalanını yardımcı olmaya çalışırız. Biz mevcut en yakın üçüncü yıkılacağına bu değil, ancak seçici gölgeli veya diğer büyük bitkiler tarafından dışarı kalabalık olan küçük bitkiler seçerek. İnce bitkilerin yardımcı, biz bu yakın olarak kuvvetli görünen ama yine de yenilebilir yok olanları seçin. Bu güçlü ve erkeksi sürüsü tutmak için eski, en az cesur görünümlü ya da zayıf av hayvanları doğal felsefesine benzer.
Diğer türler de dahil olmak üzere diğerleri için üçte birini bırakmak, belirli bir alanda biyolojik çeşitlilik sağlar. Tüm meyveleri belirli bir yaban mersini katından toplarsak, örneğin, yiyecek bulamayan bazı kuşlar ve hayvanlar, kendilerini beslemek için bir yol bulmak için diğer alanlara taşınırlar. Başka bir yerde yiyecek bulmak zorunda kalan bu türler, diğer yerel türlere bir şey sunmuş olabilir ve bu hayvanlar olmadan, diğer bağımlı türler de acı çekebilir. En uç durumda, çok fazla almak, en başta hasat ettiğimiz bitki de dahil olmak üzere tüm ekosistemi tehdit eden dengesizliğe neden olabilir. En azından, bazılarını bulmak için geride bırakmak biraz nezakette.
Son üçüncüsü veya daha fazlası, yeniden büyümek için daha büyük ve güçlenerek büyüyor. Burada başarısız olursa, sonraki yıllarda çok daha küçük bir teklif olabilir veya hiç ürün olmayabilir. Bu hayati kısım, o bitkinin veya hayvan türlerinin gelecekteki tüm nesiller için üreme stoku. Tüm nüfusu bu noktada tahrip edersek, en iyi ihtimalle bu yemeği toplamak için başka bir yer bulmamız gerekecek.
Aşırı Hasat Sorunları
Yeterli sayıda insan bunu yeterli yerlerde yaparsa, türleri yok olma tehlikesiyle karşı karşıyayız. Bu tür aşırı hasat ve avlanma olaylarını son yüz yıl içinde gördük. 1900'lerin başlarında, hem beyaz kuyruklu geyikler hem de yabani hindiler Kuzey Amerika'da neredeyse unutulmak için avlanmıştı, çünkü biz bir kültür olarak bu kuralları takip etmiyorduk. Neyse ki, bunu tersine çevirebildik ve popülasyonlar geri tepti.
Bitkiye bağlı olarak bazen bir seferde üçte birini bile almıyoruz. Genellikle sadece bir veya iki öğün yemek için makul olarak kullanabileceğimizi alırız. Bir öğün yiyeceğiz ve daha sonra geri dönme niyetiyle bir saniye saklayacağız. Milkweed'i örnek olarak kullanarak, sadece erken sürgünler için sığ bir sepet dolusu alabiliriz. Süt otu tomurcuklanmaya başladığında, birkaç bitkiden birkaç tane alabiliriz, ancak her hiçbir zaman tamamen hasat asla.
Eğer bu bitki için iyi bir yıl değilse, eğer bitki çok iyi yetişiyor gibi görünmüyorsa, hiçbirini almayacağız. Yiyecek arama hakkında güzel bir şey her zaman alternatifler olmasıdır. Satılan malın bu fiyat için tek bir seçenek olduğu bakkalın aksine, doğada genellikle birçok seçenek vardır ve hepsi ücretsizdir. Muhtemelen bire bir ticaret değil (süt suyunu alamazsak kuşkonmaz benzeri bir bitki elde edemeyeceğimiz gibi), ancak doğada doğru bir seçenek smorgasbordu var.
© 2013 Wendy Brown ve Eric Brown. Tüm hakları Saklıdır.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı,
Yeni Toplum Yayıncıları. http://newsociety.com
Makale Kaynağı
Tabiatın Koridorlarına Göz Atmak: Banliyöde Yabani Yiyecekler İçin Yiyecek Yetiştirme Yılı
Wendy ve Eric Brown tarafından.
Yazarlar Hakkında
Eric ve Wendy Brown Güney Maine’de (hem gerçek hem de mecazi olarak) kök büyüyen banliyö ev sahipleridir. Yıllardır vahşi yenilebilir meyveler üzerinde çalışıyorlar. 2005'e kadar aileleri, Amerikan Rüyası'nı yaşıyordu, kredi kartı borcu, araba ödemeleri ve iki ipotekle birlikte. Çevre, Tepe Yağı ve ekonomi ile ilgili endişeler daha fazla kendi kendine yeterli bir yaşam sürdürme istekleriyle birlikte yaşamlarını yeniden yaşamalarına ve yeniden tasarlamalarına neden oldu. Sonuç, tamamen bağımlı, tüketimci bir yaşam tarzından, rahat ve enerji tasarruflu bir evde, rahat bir bahçeye sahip, arzu edilen bir yerde, borçsuz yaşayan birine geçiş oldu.