Kariyeri 1980’lerin ünlü dramalarından Marvel evreni yapımlarına kadar uzanan Oscar ödüllü aktör William Hurt, 71 yaşında öldü.
Hurt’un oğlu Will, yaptığı açıklamada Hurt’un Pazar günü eceliyle öldüğünü söyledi. Oğlu, Hurt’un aile arasında huzur içinde öldüğünü söyledi. Hollywood Reporter, Portland, Oregon’daki evinde öldüğünü söyledi. Son tarih ilk önce Hurt’un ölümünü bildirdi. Hurt, daha önce 2018 yılında kemiğe yayılan prostat kanseri teşhisi konmuştu.
Hurt, uzun soluklu kariyerinde dört kez Akademi Ödülü’ne aday gösterildi ve 1985’te “Örümcek Kadının Öpücüğü”nü kazandı. 1980’lerde Paddy Chayefsky’nin senaryosunu yazdığı “Değiştirilmiş Durumlar”da şizofreni üzerinde çalışan ve duyusal yoksunlukla deneyler yapan bir psikopatolog olarak çığır açan Hurt, 80’lerin dayanak noktası olarak hızla ortaya çıktı.
Lawrence Kasdan’ın 1981 tarihli buharlı neo-noir’i “Body Heat”te Hurt, Kathleen Turner’la birlikte cinayete ikna olmuş bir avukat olarak rol aldı. 1983’te “The Big Chill”de yine Kasdan’la birlikte rol aldığı Hurt, Vietnam Savaşı gazisi olan Nick Carlton’ı canlandırdı. arkadaşlarının cenazesi için bir araya gelen bir grup üniversite arkadaşı.
Babası Dışişleri Bakanlığı için çalışan Hurt, Washington DC’de doğdu ve Massachusetts’te yatılı okula devam ederken çocukken çok seyahat etti. Anne babası o küçükken boşandı. Hurt 10 yaşındayken annesi Time dergisinin kurucusunun oğlu Henry Luce III ile evlendi. Hurt, Julliard’da oyunculuk eğitimi aldı ve ilk olarak New York sahnesinde Circle Repertory Company ile ortaya çıktı. “The Big Chill”den sonra, Broadway’de David Rabe’nin “Hurlyburly”sinde rol almak için sahneye döndü ve bu filmle Tony’ye aday gösterildi.
Kısa bir süre sonra, baskıcı bir Güney Amerika diktatörlüğünde eşcinsel bir mahkum olarak gösterdiği performansla Hurt’a en iyi erkek oyuncu Oscar’ını kazandıran “Örümcek Kadının Öpücüğü” geldi.
Ödülü alan Hurt, “Oyuncu olmaktan gurur duyuyorum” dedi.
1986’daki “Children of a Lesser God”da rol arkadaşı Marlee Matlin, sağırlar okulunda bir bakıcı olarak gösterdiği performansla Oscar’ı aldı. Hurt bir konuşma öğretmeni oynadı. Hurt ve Matlin için aşkları ekran dışında da vardı – ama Hurt’un özel hayatıyla ün kazanmasıyla ilgili ilk deneyimi değildi.
Hurt ilk olarak 1971’den 1982’ye kadar aktör Mary Beth Hurt ile evlendi. Evliyken, oğulları ile hamileliği Hurt’un Mary Beth Hurt’tan boşanmasını hızlandıran Sandra Jennings ile bir ilişkiye başladı. Altı yıl sonra, Jennings’in Güney Carolina yasalarına göre Hurt’un nikahsız eşi olduğunu ve dolayısıyla kazancından pay almaya hak kazandığını iddia ettiği yüksek profilli bir dava açıldı. Bir New York mahkemesi Hurt’un lehine karar verdi, ancak aktörün şöhretle gergin bir ilişkisi olmaya devam etti.
Hurt, 1983’te The New York Times’a şöyle demişti: “Oyunculuk çok samimi ve özel bir şeydir. Oyunculuk sanatı, yazma sanatı kadar yalnızlık gerektirir. Evet, diğer insanlarla karşılaşıyorsunuz ama bir zanaat, teknik öğrenmeniz gerekiyor. Çalışıyor. Garip bir şey var ki, oyunculuğumun, sanki özel bir insan olma hakkımdan vazgeçecek kadar çok sevgiye ya da çok fazla ilgiye ihtiyacım varmış gibi, kişiliğime dikkat çekmek için bu yaygara olduğu varsayılıyor.”
2009 tarihli anılarında Matlin, ilişkileri sırasında fiziksel ve duygusal istismarı ayrıntılı olarak anlattı. Yayınlandığı sırada Hurt, “İkimizin de özür dilediğini ve hayatımızı iyileştirmek için çok şey yaptığını hatırlıyorum” diyerek bir özür yayınladı.
Hurt, o yıllarda uyuşturucu ve alkol bağımlılığıyla da mücadele etti ve rehabilitasyon kliniklerine katıldı. Ayrıca, her zaman kolay bir işbirlikçi olmadığı için bir itibar geliştirdi. New Yorker onu “kötü şöhretli huysuz” olarak nitelendirdi. Hurt, 1989’da rehabilitasyonda tanıştığı Heidi Henderson ile evlendi. Birlikte iki çocukları oldu. Hurt’un ayrıca Fransız aktris ve film yapımcısı Sandrine Bonnaire’den bir kızı vardı. Veba.”
Hurt’ün en büyük performansları arasında, eğlence ve gazeteciliğin ortaya çıkan kaynaşmasını simgeleyen kaygan ama hafif bir spiker olarak James L. Brooks’un 1987 komedisi “Broadcast News” vardı.
Hurt’un “Broadcast News” başrol oyuncusu Albert Brooks, Pazar günü Hurt’un vefatına yanıt veren birçok kişi arasındaydı. Brooks, Twitter’da “Bu haberi duymak çok üzücü” dedi. “‘Broadcast News’ programında onunla çalışmak harikaydı. Çok özlenecek.”
Ateşli 80’ler koşusundan sonra Hurt, 90’larda film yapımcılarının gözünden giderek düştü ve bazıları bunun onun itibarı yüzünden olduğunu düşündü. Ancak Hurt, 1994’te Los Angeles Times’a “Beklentilere ve basit umutlara yalpalamaktan daha fazlasını gerçeği çözerek veriyorum” diyerek yaklaşımını savunmaya devam etti.
Hurt, “Bir yönetmen bana izleyiciyi belirli bir şeyi düşündürmemi veya hissettirmemi söylerse, anında isyan ederim,” dedi ve “Ben orada başka kimsenin belirli bir şey düşünmesini veya hissetmesini sağlamak için orada değilim. Bütün parçanın söylediği bir şeyi kabul ettim. Bunun ötesinde, parçanın gerçeğini çözmek benim tek yükümlülüğüm. Yönetmen de dahil olmak üzere kimseye hiçbir şey borçlu değilim.”
Yine de Hurt asla yavaşlamadı, 90’lar ve 2000’lerde – Woody Allen’ın “Alice”inde, Wayne Wong’un “Smoke”ında, Nora Ephron’un “Michael”inde, Franco Zeffirelli’nin “Jane Eyre”sinde büyük başarı elde etti.
Her zaman akıllı bir ekran varlığı olan Hurt, yavaş yavaş bir karakter oyuncusuna dönüştü. David Cronenberg’in 2005 yapımı gerilim filmi “A History of Violence”daki küçük ama güçlü rolüyle dördüncü Oscar adaylığını aldı.
Hurt, ölümüne kadar geçen yıllarda sürekli çalışmaya devam etti: 10 bölüm “Hasar”; Askeri subay Thaddeus Ross olarak “Yenilmezler: Oyun Sonu” ve “Kara Dul” da dahil olmak üzere bir dizi Marvel filmi; Amazon’un “Goliath”ında 14 bölüm.
Hurt, genellikle 80’lerdeki efsanevi koşusunun, onu bir aktör olarak tanımlayan şeyin aykırı olduğunu öne sürdü.
2004’te The Telegraph’a verdiği demeçte, “Başarı tecrit edicidir” dedi. “Kesinlikle Oscar tecrit ediyordu. Bazı yönlerden, amaçladığım şeye aykırıydı. İzole olmak istemedim. Göğsümde ‘O bir Oscar kazanmış, olması gereken o’ diyen büyük bir hedef istemedim. Oyuncu olmak istiyordum, bu yüzden kafam çok karışıktı. Bazen bu konuda hala kafam karışıyor.”