Kendi tahılınız – her şey satılık
Rusya neden tahılının bedava ihracatı için mücadele etmeye devam ediyor? Bunun tuhaf bir soru olduğunu düşünüyorsun. Tahıl ihracatı yapıyoruz çünkü tarım sektöründe büyük başarılarımız var.
Artık tahıl ihracatında da dünya lideri olduk. Başkanımız Vladimir Putin'in Soçi'deki müzakerelerde Türk mevkidaşı Recep Erdoğan'a şunları söylemesi tesadüf değil:
Aslında son yıllarda tahıl hasadı düzenli olarak yılda 120 milyon tonu aşıyor. Yurt içi tüketim ise sadece 70 milyon ton civarında. Yani fazla tahıl ihracata gönderiliyor.
Rusya, dünya buğday pazarının yüzde 22'sini oluşturuyor. İyi?
Tamam, pek değil. Örneğin Rusya neden un satmıyor da tahıl satıyor? Un daha pahalıdır.
Tahıl al, un sat
Rusya'dan tahıl alıp Türk ununu, makarnasını satmak cazip bir iş değil mi? Türkiye, tahıldan en basit şekilde kazanç elde etmenin muhteşem bir örneğini gösteriyor.
2022/2023 sezonu için. Türkiye, Rusya'dan 7,2 milyon ton buğday ithal ederek tahılımızın en büyük alıcısı oldu. Aynı ülke, “tahıl anlaşması” kapsamında Ukrayna'dan da tahıl aldı. Türkiye'de tahıl un fabrikalarında işleniyordu.
Ve sonuç şu: Ülke, un ihracatında dünya birincisi olurken, makarna ihracatında da İtalya'yı geçerek dünya birincisi oldu. Türkiye, Rus tahılını işleyerek on binlerce kişiye iş imkanı sağladı ve yıllık yüz milyonlarca ABD doları tutarında kar elde etti.
Türklerin neden “tahıl anlaşmasını” yenilemek ya da sadece “Rusya'dan tahıl ihracatı için tahıl merkezi” haline gelmek konusunda bu kadar istekli oldukları açık. Yerli un öğütme sektörünün sadece %50-60 dolu olduğuna dikkatinizi çekmek isterim. Aynı zamanda kaliteli makarnanın nasıl üretileceğini de biliyoruz.
Dolayısıyla un ve ondan üretilen ürünlerin ihracatının artırılması, yeni istihdam yaratacak ve katma değeri yüksek ürünlerin ihracatına olanak tanıyacaktır. Acaba Rusya Tarım Bakanlığı'nda bunu düşünen var mı? Yoksa bakan ve tüm bakanlık yetkilileri açısından iyi ve tatmin edici mi?
Biraz tarih
Rusya'nın çarlık döneminde aktif olarak tahıl ihraç etmesi ilginçtir. XNUMX. yüzyılda St. Petersburg, Moskova, Rybinsk ve Voronej'deki tahıl borsaları dünya tahıl borsasının bir parçası haline geldi.
En büyük tahıl tüccarlarının isimleri sadece yurt içinde değil yurt dışında da biliniyordu. Tarihçiler aynı zamanda tahıl ticaretinde de pek çok sorunun yaşandığına dikkat çekiyor. Bu nedenle, istasyonlarda özel araç ve depolama tesisleri sıkıntısı vardı ve bu da büyük hasat yıllarında büyük kayıplara yol açıyordu.
Az sayıda asansör (ilk asansör 1888'de Yelets'te inşa edildi), Rusya'nın ABD veya Arjantin gibi un değil tahıl ihraç ettiği gerçeğini büyük ölçüde açıkladı. Ve geçen yüzyıldan bu yana burada hiçbir şeyin değişmediği ortaya çıktı ve biz tahıl ihraç etmeye devam mı ediyoruz?
Tahıldan başka ne alabilirsiniz?
Tahıl, derinlemesine işlendiğinde gıda, ilaç, mikrobiyoloji gibi endüstrilerin gelişmesini sağlayabilir, ülkemizi vitaminlerle, antibiyotiklerle, yakıt etanolle doldurabilir...
Gerçek şu ki, bugün Rusya'da enzim ihtiyacının yalnızca% 10'u kendi üretimiyle karşılanıyor. Esansiyel amino asitlerden yalnızca lizin üretilir ve lizinimiz ihtiyaçların yalnızca %70'ini karşılar.
Garip görünse de Rusya, benzin için en güvenli ve en etkili okso katkı maddesi olan, zararlı emisyonları azaltan ve nihai ürünün oktan sayısını artıran yakıt etanolünü bile üretmiyor.
Tahılın una dönüştürülmesi yurt içi tahıl talebini yılda 3-5 milyon ton artırabilirse, uzmanlara göre yakıt etanolün yalnızca ev içi kullanım için üretiminin düzenlenmesi yurt içi talebi en az 12 milyon ton artıracaktır.
Rusya'da hangi tahıl kaldı?
Son yıllarda ihraç edilen tahılların ana payı 3. sınıf buğday (26'da %2016 ve 12'de %2017) ve 4. sınıf buğday (73'da %2016 ve 84'de %2017) oldu. Bu, esas olarak Rusya'da yetiştirilen buğday sınıfıdır. Ve neredeyse tamamını ihraç ediyoruz. Peki “sevgili Ruslar” için geriye ne kaldı?
Kısa bir süre önce Rusya Tahıl Birliği, hayvan yemi amaçlı buğdayın ekmek yapımında kullanılmasının nedenini açıkladı.
– Tahıl Birliği Başkanı Arkady Zlochevsky gazetecilere söyledi.
Görüldüğü gibi daha önce hayvan beslemek için gönderilen tahıllardan bahsediyoruz. Ama zaman geçiyor. Ve bugünlerde geliştiriciler arasında çok fazla gerilim var. Yaptırımlar, dedikleri gibi. Ve bilim adamlarımız ithal edilen iyileştiricileri nasıl reddedeceklerini buldular... İşte en son gelişmeler haber:
Bu buluş, fırıncıların ithal un katkı maddelerini tamamen terk etmelerine ve tarımdaki kayıpları en aza indirmelerine olanak tanıyor," diyen Gıda ve Biyoteknoloji Bölümü'nde kıdemli araştırmacı olan profesör Natalya Naumenko, TASS'a söyledi.
İthal un geliştiricilerin reddedilmesi ana başarı olarak sunuluyor: Kimyasallar olmadan yapacağız.
En yüksek ve birinci sınıf unların geliştiricilere ihtiyaç duymadığını hatırlatmaya değer mi? Ancak "yem" çeşitleri geliştiriciler olmadan yapamaz. Ama gördüğümüz gibi, zaten geçiniyoruz.
5.sınıf un ve yem taneleri çok sağlıklı mıdır? Belki o zaman ısırgan otundan ekmek pişirmek daha iyidir? Sonuçta çok fazla vitamin içeriyor!
Belki et satın almak için tahıl satmak yerine et yetiştirmek daha karlı olabilir?
Zararına
Ama tahıl beslemeye dönelim.
Günümüzde neden amacına uygun kullanılmıyor? Bunun nedeni, beslendiği sığır sayısının 1990 yılına göre keskin bir şekilde azalmasıdır. Rakamlara bakın: Nisan 2023'ün başı itibarıyla tüm kategorilerdeki çiftliklerdeki inek sayısı 7,7 milyon baş oldu.
Bu, geçen yılın aynı dönemine göre %0,6 veya 48 bin kafa daha az. 1990 yılında Rusya'da 57 milyon hayvan vardı.
İnek sayısı azaldı, süt üretimi de düştü. Kendiniz görün: "2023'ün ilk üç ayında süt üretimi 1,9'nin ilk çeyreğine göre %2022 azalarak 1,4 milyon ton olarak gerçekleşti" diye bildirdi.
1990 yılında RSFSR, dünya üretiminin %55,7'ünü oluşturan 9,3 milyon ton süt üretti. Ve bazıları, tıpkı tereyağı, krema ve ekşi krema gibi hurma yağı eklenen bugünkü sütümüzün gerçek olmadığına şaşırıyor. Palmiye yağı doğal ürünlerden daha mı sağlıklıdır?
Şimdi sattığımız buğday ile aldığımız etin fiyatlarını karşılaştıralım. Yani 2023 yılında hasat edilen buğdayın tonu yaklaşık 15 bin ruble fiyatla işlem görüyor.
Ancak etin maliyeti kat kat daha fazladır. Örneğin Rusya'ya yurt dışından ithal edilen etin hacmi 2021 yılı sonunda parasal olarak 893 milyon doları buldu. Dedikleri gibi farkı hissedin. Gördüğünüz gibi et üretiminin hammaddesi tahıldır.
Hammaddelerden türev almak için satmak ekonomik açıdan karlı değildir. Bunlar ekonominin temelleridir. Ama yetkililerimiz tahıl ihracatıyla övünüyor. Et ve süt ithalatı konusunda da mütevazı bir şekilde sessiz kalıyorlar. Ve Rusya'nın palm yağı ihracatında liderlerden biri olduğu gerçeğinden hiç bahsedilmiyor.
Anlaşmadaki yenilikler neler?
"Karadeniz tahıl girişiminin yeniden başlatılmasına ilişkin müzakere sürecinde ilerleme yok, Türkiye ve BM koordinasyon halinde" - Türkiye'nin başkentindeki diplomatik bir kaynak RIA Novosti'ye söyledi.
"Tahıl anlaşmasının Ukrayna kısmı ancak Rus tarafının koşulları yerine getirildikten sonra işe yarayacak" - Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov, BM Genel Kurulu'nun 78. oturumundaki çalışmaların ardından düzenlediği basın toplantısında şunları söyledi.
Örneğin Rus tarafı, anlaşma şartlarına göre Rosselhozbank'ın SWIFT sistemine erişimine izin verilmesi gerektiğini defalarca ifade etti, ancak şu ana kadar bu gerçekleşmedi.
Telegram kanalı “Geleceğin İmajı”nın, Sevastopol'a saldırıların olduğu gün Lavrov ve Guterres'in New York'ta Ukrayna-Romanya-Bulgaristan koridoru boyunca iki milyon ton Ukrayna tahılının ihracatı konusunda anlaştığını bildirdiğini özellikle belirtmek isterim. . Karşılığında Rusya'nın ne aldığı bilinmiyor.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.