Enfeksiyonların ELISA tanısı bir yöntemdirİlaçta giderek artan şekilde kullanılan enzim immünoassay. Hastanın karakteristik antikorları vücudunda veya hastalığın etken maddesinin antijenlerinin saptanmasında saptanmaya dayanır.
Antijenler, vücuda giren, bağışıklık sistemi koruyucu bir reaksiyona neden olan, enfekte olduğunda özel proteinler - antikorlar üretmeye başlayan maddelerdir.
Her patojenin kendi antijen seti vardır.onları tanımladıktan sonra, doktor şüpheli mikroorganizmanın "portresini" yapabilir. Bağışıklık sistemi ayrıca seçici olarak çalışır ve belirli bir virüs için antikorlar üretir ve başka bir patojenin antijenleri ile etkileşime girmez.
Bir ELISA'nın mümkün olduğu mekanizmaTanı, bu reaksiyonun bir sonucu olarak, bir antikor-antijen kompleksi oluşturulduğunda, antijenlerin sokulan antikorlara reaksiyonudur. Böyle bir reaksiyon için antikorlar veya antijenler nereden gelmektedir? Çok basit, her tür araştırma için endüstriyel olarak üretiliyorlar. Her tip antijen veya antikor, tesiste özel bir enzimle etiketlenir. Böylece, antikor-antijen kompleksinin oluşumu ile, bileşimde bir etiketi olacaktır ve renklendirme reaktifi eklendiğinde, bu etiketin varlığı sayesinde, ortaya çıkan tüm kompleksler rengi değiştirecektir.
Bir ELISA gerçekleştirildiğinde,Tanıda kullanılan malzemede bulunan antikor ve antijenlerin boyanma yoğunluğu incelenir ve özel ekipman miktarlarını sayar.
ÇED sonuçları
Antijen enfeksiyonları bulunursa veyaOnlara karşı antikorlar, bu ne anlama geliyor? Bu, hastanın açıkça bir enfeksiyonu olduğu anlamına gelir. Ve IFA teşhisleri, bu antijenin ortaya çıkmasından sorumlu olan belirli bir mikroorganizmanın ismini yüksek doğrulukla verebilir. İlginç olarak, virolojik veya bakteriyolojik tanı yöntemlerinden farklı olarak, virüsün zayıf canlılığı tanımına müdahale etmez.
Ama eğer ELISA ise bu madalyanın bir başka tarafı var.Test edilen örnekte teşhis, hastanın patojenle temasını açıkça gösteren antikorlar gösterdi, bu, mikroorganizmanın insan vücudunda hâlâ var olduğunu garanti edemez. Sonuçta, antikorlar iyileşmeden sonra bile hastanın vücudunda oldukça uzun süre kalabilir. Antikor varlığı için tek bir test ile ELISA negatif sonucu da her zaman güvenilir değildir. Bir bağışıklık tepkisinin ortaya çıkması için, vücut zaman alır, bu nedenle kesin bir teşhis için örneklerin kesin bir analizi ilkinden iki ila üç hafta sonra gerçekleşir. İşte bu yüzden bilinen enfeksiyonların çoğunun ELISA teşhisi, enfeksiyondan üç hafta geçmeden önce mantıklıdır.
Enfeksiyon hastalıklarının immüno-enzim tanısının avantajları
İmmunofermantasyon yöntemleriyle yapılan analiz, son yıllarda bu kadar popüler hale geldiği için bir çok avantajı vardır.
Yardımı ile teşhis etmek mümkün olduenfeksiyonların geniş bir yelpazede. Örneğin, viral enfeksiyonlar (sitomegalovirüs, HIV, herpes, hepatit), enfeksiyonlar, cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar (mycoplasmosis, frengi, klamidya, ureaplasmosis) büyük çoğunluğu, aynı zamanda, Lyme hastalığı, keneyle taşınan ensefalit ve diğerleri.
Yapmanın mümkün olduğu kısa vadeliaraştırma, özellikle patojenin antijenini tanımlamak veya bir kez antikor düzeyini belirlemek için gerekli ise. Tipik olarak, bu analiz türü bir ila üç gün gerektirir.
Mikroskopi veya yetiştirmenin karmaşık veya imkansız olduğu durumlarda ELISA teşhisleri kullanılabilir.
Hastanın vücudunun bağışıklık tepkisinin etkinliğini patojenin ortaya çıkışına değerlendirebilir.
Farklı immünoglobülin sınıflarının oranını belirledikten sonra, hekim hastalığın hangi aşamada olduğunu belirleyebilecek, bu bilginin önemi fazla tahmin edilemeyecektir.
Tüm bu avantajlar IFA teşhislerini modern tıbbın vazgeçilmez yardımcısı haline getirmiştir.