İç yetenek, Rus komplo severlerini hayal kırıklığına uğratmadı. Söylemeye gerek yok, Arap devrimleri ABD'nin elindeydi. Washington’un iki aydır ABD’de gerçekleşen kabusu dünya halkının gözünden gizlemesine izin verdiler. Devletlerin neredeyse yarısı: büyük Kaliforniya'dan küçük Massachusetts'e - toplu protestolarla kaplıdır. Bazı yerlerde, katılımcı sayısı yüz binlerce insanla ölçülür. Protestocular idari binalara koşuyor ve yerel makamların çalışmalarını engelliyor. Muhalefet milletvekilleri komşu ülkelere kaçtılar. Mahkemeler davalara boğulmuş durumda, yetkililer devlet parlamentolarında ateşli oylamaları “utanç” diye bağırıyorlar ve Demokratlar ve Cumhuriyetçiler hızlı bir şekilde birbirlerinden rekor sayıda milletvekilini iptal etmek için imza topladılar.
Olan her şey, Cumhuriyetçi partinin Başkan Obama'ya intikamını almaktır. Gelecek cumhurbaşkanlığı seçimleri için yaklaşık iki yıl daha beklediğimiz için Cumhuriyetçiler Obama'nın kendisinden kurtulamıyor. Ancak Kasım ayında ABD ortası seçimleri ABD 2010’te yapıldı ve 2011’in başından bu yana birçok ülkede liderlik değişti. Temel olarak, demokratikten cumhuriyetçiye kadar. Ülkeyi sosyalizmden, en azından yerel düzeyde ve aynı zamanda ana destek gruplarından birinin demokratlarından mahrum etme zamanı.
Yetkili makamlar hemen 18 ABD devletlerinden 50 (neredeyse tüm vali koltuğunda ve parlamentoda - Cumhuriyetçilerin kontrolünde), kamu sendikalarının bütçe açığını aşmak ve devlet borcunu azaltmak için haklarını keseceğini açıkladı. Her eyaletteki bu önlemin kendine has nüansları vardır, ancak esası her yerde aynıdır: devlet sendikalarını işverenle, yani hükümetle toplu iş sözleşmeleri imzalama fırsatından mahrum etmek.
Kıta Avrupası sakinleri ve özellikle de Rusya'nın sakinleri için, böyle bir önlem gerçek bir şişlik ve delilik gibi gözüküyordu. Ne de olsa, devlet çalışanlarının toplu iş sözleşmelerindeki kısıtlamaların bir şey ifade ettiği, düşünen herhangi bir kişi için açıktır: Doktorların, öğretmenlerin ve diğer memurların mali durumu daha da kötüleşecektir. Hiçbir bütçe açığı ve devlet borçları buna değmez. İstediğiniz bütçeyi azaltın, ancak öğretmenlerin ve doktorların maaşlarına dokunulmaz.
Benzer bir görüş, birçok ABD vatandaşı tarafından paylaşılıyor. Bunlar arasında, devletlerin kitlesel girişimini kınayan ve "sendikalara saldırı" olarak nitelendiren Başkan Obama'nın kendisi. Wisconsin'de özellikle şiddet içeren protestolar yaşandı. Beş milyon eyalette, eyalet başkenti Madison, 100 000 halkının sokaklarını ele geçirdi. Ve birkaç kez çıktılar, daha küçük mitinglerden bahsetmek istemiyorlardı. Göstericiler birkaç hafta boyunca eyalet meclis binasını işgal etti, milletvekillerinin ceza değişikliklerinde oy kullanmalarına izin vermedi. Michael Moore'un kendisi, eyalet kapitalistlerini bir mitingde lanetlemek için eyalet Madison'a geldi. Amerikalı protestocularla dayanışma içinde dayanışma, efsanevi Polonya sendikaları Dayanışma tarafından ilan edildi.
Wisconsin’i sendika karşıtı değişikliklerden kurtarmak için, muhalefetteki Demokrat milletvekilleri komşu İllinois’e kaçtı ve Cumhuriyetçi çoğunluğu gerekli nisabın mahrum bıraktı. Ancak kurnaz Cumhuriyetçiler, bütçe fonlarının harcanmasıyla ilgili (nisabın gerekli olduğu) tüm hükümleri, yalnızca sendika karşıtı kısıtlamaları bırakarak ve çoğunluk oyu ile kabul ettiler. Böylece, Wisconsin kamu sektörü sendikaları (polis ve itfaiyeciler hariç), Cumhuriyetçilerin enflasyon oranının azami oranda sınırlı kaldığı, ücret artışları dışında herhangi bir parametrede toplu pazarlık anlaşmaları yapma fırsatından mahrum edildi.
Şimdi Wisconsin'deki çatışma sokaklardan ve parlamentodan mahkemelere taşındı. 29 Mart ayında mahkeme, prosedür ihlalleri nedeniyle yeni yasanın yürürlüğe girmesini geçici olarak askıya aldı. Ancak her şeyi geri döndürmek başarılı olamayacak. Wisconsin’de Cumhuriyetçiler hem parlamentoyu hem de vali makamını kontrol ediyorlar ve sendika karşıtı kısıtlamaları sıkıca zorlamak istiyorlar, çünkü bunun Amerikan seçmenleriyle popülerliklerine katkıda bulunacaklarından eminler.
Ve gerçekten ekler. Amerikalılar Avrupalı değil. Binlerce kişi bir sendikaya miting düzenledi ve milyonlarca kişi bu devlet çalışanlarının ve sendikalarının bakımı için ne kadar vergi ödemeleri gerektiğini hesapladı. Kamuoyu yoklamalarına bakılırsa, Amerikalıların çoğunluğu yetkililerin bütçe sorunlarını yeni vergiler ve borçlanmalarla değil, harcamaları kısmak, devlet çalışanlarını ve hatta sendikaların haklarını kesmekle çözmesi gerektiğine inanıyor. Ve eğer öyle düşünmedilerse, Cumhuriyetçi Scott Walker, 2010’taki Wisconsin’deki otoriter seçimlerde çoğunluğu elde edemedi çünkü seçim kampanyasında, Walker açıkça maaşları düşürmek de dahil olmak üzere devlet harcamalarını azaltacağını söyledi. devlet çalışanları.
Amerikalılar, eğitim ve tıp için yüksek bütçe harcamalarının hala bu hizmetlerin kalitesini garanti etmediğini anlıyorlar. Ancak toplu iş sözleşmelerinin koşullarını eşitlemek, devlet harcamalarının etkinliğini azaltmanın güvenilir bir yoludur. Bunu kanıtlamak için, Wisconsin Cumhuriyeti vatandaşları afişlerini genç öğretmen Megan Sampson'a verdi. 2010'te “Devletin En İyi Genç Öğretmeni” unvanını kazandı ve daha sonra indirim altına alındı. Megan'ın çalıştığı okulun yönetimi onun değerli çalışanlarına yardım edemezdi. Sendikanın toplu iş sözleşmesi sözleşmesinin şartları, en küçük işçilerin pahasına indirimlerin yapılmasını gerektiriyordu.
Evet, kamu sektörü sendikaları kavramı da verimlilik kavramına pek uymuyor. Bir şey, çalışanların elbette daha büyük bir maaş istediği, ancak aynı zamanda işverenlerinin iflasından korkan özel bir girişim. Ve bir diğeri - böyle bir sınırlamaya sahip olmayan devlet çalışanları. Dahası, politikacılar, aksine, maaşlarını bir kez daha artırmak istiyorlar - bu, bir sonraki seçimlerde ek oy kullanmanın en iyi yoludur. Ve son kalan, ikisini de finanse etmelerine rağmen, politikacılar ve devlet çalışanları arasındaki bu işlemde temsil edilmeyen vergi mükellefleri.
Texas ve North Carolina gibi birçok eyalet, 90'ler kadar erken bir zamanda kamu sendikalarıyla toplu iş sözleşmesi imzaladı. Ve korkunç bir şey yok, sosyal hizmetler alanında başarısızlık yaşanmadı. Şimdi, sendikaların en güvenilir seçmen olduğu Demokratların direnişlerine rağmen Cumhuriyetçilerin yeni kısıtlamaları aşabilecekleri bir düzine devlet onlara eklenecek. Dolayısıyla, kademeli olarak, şu anda bu sektörde% 36'in kullanıldığı, devlet çalışanlarının sendikaları ABD ekonomisinden kaybolacak. Aynı şekilde, geçtiğimiz 50 yıllarında, özel sektör çalışanlarının sendikaları aslında ABD'de soyları tükendi (1960 - 2010 üyeliği% 32% 7% 'e düştü). Gelişmiş bir ekonomide, bir işveren, bir işverenin bir çalışanından daha az olmayan, özel ve benzersiz bir çalışanla ilgilenmektedir ve her ikisinin de sendikadan daha fazla sendika bulundurma isteği yoktur.
ABD devrimi Arapların arkasına nasıl sakladı?
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter