Nasaud köyünden bir köylü olan Dumitru Nistor, 1893'te doğdu.
Çocukluk hayali seyahat etmek ve yabancı ülkeleri görmekti, bu yüzden 1912'de askere alma zamanı geldiğinde, Rumenlerin genellikle sona erdiği Transilvanya milislerine değil, Avusturya-Macaristan donanmasına kaydolmak istedi.
Donanma eğitiminden mezun olduktan ve Viyana gezisinden sonra, Asya'ya giden SMS Kaiserin Elisabeth gemisinde Geschützvormeister ("ilk top işaretçisi") olarak yola çıktı. Birinci Dünya Savaşı, SMS Kaiserin Elisabeth zırhlısını Çin Denizi'nde buldu ve burada birkaç deniz savaşına katıldı.
2 Kasım 1914'te geminin batırılmasına karar verildi. Mürettebat da kara savaşını kaybetti ve Dumitru Japonlar tarafından esir alındı ve Japonya'ya götürüldü.
Sonraki on ay boyunca, Nasaud'lu denizci, Himeji'deki bir Budist manastırında tutsak olarak kaldı ve ardından Kobe'den çok uzakta olmayan Aonogahara'da Alman ve Avusturyalı mahkumlar için özel olarak inşa edilmiş bir savaş esiri kampına taşındı. 1919'un sonuna kadar.
Dumitru Nistor, yurduna duyduğu özlemi yatıştırmak için hapisteyken yazmaya başladı:
"…çok zamanım olduğunu görünce, onu boş bırakmamaya karar verdim. Bu korkunç bir utanç olurdu; (…) O yüzden hep bir şeylerle meşgul oldum: Yazmak, okumak, çizmek, resim yapmak, yeni diller öğrenmek vs. Daha sonra bana eziyet eden, kalbime yük olan yükü ve acıyı üzerimden atmaya çalıştım: ama kiminle? Ve kime? (…) Acımı ve fikirlerimi paylaşacak kimsem olmadığı için, bunları kağıtla paylaşmanın iyi olduğunu düşündüm: Dayanır, hak verir, herkese izin verir."
1918 yılında Aonochara – Japonya'da bir savaş esiri olarak yazdığı Günlüğüm – Dumitru Nistor'un donanma hizmeti başlıklı bir günlük tuttu ve kendi yazdığı ve ordudaki kardeşlerinden topladığı iki şiir cildini derledi.
Onları 'uluslararası şarkılar' olarak tanımlıyor. Özellikle Romence, İtalyanca, Sırpça, Hırvatça, Slavca, Bohemyaca, Almanca ve Macarca şarkılar, çünkü her zaman mutlu bir insan olduğum için şarkı söylemeyi gerçekten çok severdim.'
Ciltlerin başlıkları, Uzaklaştırılan özlem ve sefalet ve Gençlik hayatın çiçeğidir . Dumitru Nistor'un ciltleri, büyüleyici benzersiz ve egzotik mürekkep ve suluboya çizimleriyle son derece güzel, değerli tarihi belgelerdir.
Avrupa savaşı veya daha doğrusu Evrensel savaş bölümünde , Dumitru, SMS Kaiserin Elisabeth'in mürettebatının Alman kolonisi Kiaotcheao'yu savunmak için verdiği savaşları gün gün ve saat saat ayrıntılı olarak hatırlıyor.
Büyük Britanya'nın bir müttefiki olan Japonya, 15 Ağustos 1914'te Almanya'ya bir ültimatom gönderdi ve bu ültimatom yanıtsız kaldı. Bunun gibi, 23 Ağustos'ta İmparator Yoshihito Almanya'ya savaş ilan etti. 27 Ağustos 1914'te, bir Japon filosu Tsingtao limanını bloke etti ve SMS Kaiserin Elisabeth, bir Avusturya-Macaristan gemisi olmasına rağmen, deniz savaşlarına (birkaç kekemelikten sonra) Almanya'nın bir müttefiki olarak katıldı. En başından beri, savaş umutsuz görünüyordu. 2 Kasım'da geminin düşman eline geçmemesi için batırılmasına karar verildi ve 6 Kasım'a kadar karada devam eden muharebeler ile mürettebat karaya çıktı.
Dumitru Nistor, Japonlara teslim olma hikayesini şöyle anlatıyor:
Almanlar, bizim tarafımızdan yapılacak herhangi bir direnişin nafile olacağını anlayınca, beyaz bayrağı kaldırıp teslim oldular ve biz de onlarla birlikte Avusturyalılar, sabah tam 6.30'da. Hal böyle olunca Tsingtau, 7 Kasım Cumartesi günü 6.30'da Japonların eline geçti. Teslim olduktan sonra sabah 7'de “Motke Kaserne”de silahlarımızı bıraktık. Japonlar bize baktılar ve bize yiyecek bir şey vermeden akşama kadar kışlanın bahçesinde tuttular. Artık etrafımızda, satın aldıkları sığırların yanında tüccarlar gibi tüfeklerine süngü takmış muhafızlar vardı. Geceleri kışlada uyumamıza izin veriyorlardı. Onca uykusuz geceden sonra çok yorgun olduğumuz için kütükler gibi uyuduk. Ertesi gün, 8 Kasım'da, 6'da uyandık ve yüzümüzü yıkadık, çok güzel bir duygu, bunu en son yaptığımızdan beri bir hafta geçmişti. Yıkandıktan sonra temiz giysiler giydik. Akşam 6 sularında biz Avusturyalıları o gece uyuduğumuz “Governament Schülle”ye götürdüler. Ertesi gün, 9 Kasım Pazartesi günü Japonlarla birlikte savaş alanına gittik ve ölüleri topladık. Şimdi birbirimizle arkadaş gibi konuşuyorduk, birbirimize sigara veriyorduk, sadece zavallı ölüler orada hareketsiz yatıyordu, hepsi el bombaları tarafından ezilmiş ve süngülerle delinmişti, bazılarının kafatasları ezilmiş ve bağırsakları açılmıştı, kolları yoktu. ya da bacaklar, Allah korusun, onlara dokunmak korkunçtu, ama başka ne yapabilirdik ki? Onları orada ganimet olarak bırakamazdık, onlar köpek değillerdi, onlar bizim kardeşlerimiz, yoldaşlarımızdı. Öğleden sonra geçit törenleriyle onlar için bir cenaze düzenledik, bir Alman rahip güzel bir ayin düzenledi, hepimiz gözyaşı döktük ve sonra onları gömdük, üç voleybolu vurduk ve müzik töreni sona erdi. Tsingtau çevresindeki kuşatma (Belagerung) 41 gün sürmüştü, bu küçük kasabada çok fazla oyalanan Japonlar için utanç verici bir gerçek. 60.000 asker, tüm Himeji garnizonu ve 5-6.000 İngiliz daha ile geldiler, biz zavallı saplar ise kediler dahil 5.000 civarında Tsingtau'daydık. Biz 318 Avusturyalıydık, diğerleri Alman'dı.'
Dumitru Nistor 1920'de eve döndü ve 1960'lara kadar yaşadı.
Amatör bir sanatçı olarak çalışmalarına devam etti. Toplam 26 el yazması defter derledi, ancak 1994 yılında 'Octavian Goga' Cluj İlçe Kütüphanesi tarafından alınan ilk üçü en değerlileri.