Shutterstock
Personel toplantımızın olağan sonu değildi.
Bu kez, üniversite bölümümüzün başkanı video konferansını dokuz yaşındaki oğlunu gelip yaklaşık yüz meslektaşına merhaba demeye davet ederek tamamladı.
COVID-19 salgını nedeniyle hepimizin kabul ettiği değişikliklerin bir kabulüydü. Virüsün yayılmasını içermesi için gereken cevaplar, işi geleneksel olarak hayatımızın geri kalanından ayıran sınırları ortadan kaldırmıştır. Bizi eski iş-yaşam dengesi kavramını sorgulamaya bıraktı.
Denge efsanesi
1980'lerde iş-yaşam dengesi fikri, büyük ölçüde ücretli işgücünde, ev ve aile işlerinin çoğunu omuzlayan kadın sayısının artmasıyla güçlendi.
Birçok varsayımı tanımlamak ve bunlara dayandırmak biraz zor olsa da, iş-yaşam dengesi tanımları “çatışma olmaması"Profesyonel ve kişisel alanlar arasında.
Niyet asil. Sorun, iş adamı Stewart Friedman'ın ifadesiyle, “denge ranza"
Bu yanlış yönlendirilmiş bir benzetmedir çünkü hayatımızın dört ana yönü arasında her zaman ödünleşmemiz gerektiğini varsayar: iş veya okul, ev veya aile (bunu tanımlasanız da), topluluk (arkadaşlar, komşular, dini veya sosyal gruplar) ve benlik (zihin, beden, ruh).
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Pennsylvania Üniversitesi'nin prestijli Wharton Okulu'nda profesör olan Friedman, Wharton İş / Yaşam Entegrasyonu Projesi 1991'de “iş ve hayatın geri kalanı arasındaki ilişki hakkında eylem için bilgi üretmek”.
Dengeden daha gerçekçi ve daha tatminkar bir amaç, işi ve yaşamın geri kalanını iş, ev, toplum ve benlik arasında “dört yönlü kazanımlar” sağlayacak şekilde daha iyi entegre etmektir.
Asanka Gunasekara, Yazar sağlanan
Değişim değil, sinerjiler
Entegrasyon değişimlerle değil sinerjilerle ilgilidir, yaşamın yönlerini sıklıkla birbirlerinden kasten karantinaya alarak birleştirir.
Psikologlar Jeffery Greenhaus ve Saroj Parasuraman entegrasyonu tanımla “bir roldeki tutumlar olumlu bir şekilde başka bir role dönüştüğünde veya bir roldeki deneyimler kişinin hayatında başka bir rolü zenginleştiren kaynaklar olarak hizmet ettiğinde”.
COVID-19 öncesi bir örnek, hayır işi için iş destekli bir eğlence yarışına katılıyor olabilir. Meslektaşlarınızla bağlarınızı derinleştirmek ve topluluk için iyi bir şey yapmak için bir şans. Ve egzersiz hem fiziksel hem de zihinsel sağlığınız için iyidir.
Entegrasyonu yeni haline getirmek
COVID-19 çağında iş yaşamı entegrasyonu nasıl görünürdü?
Belki de çocuklarını ve partnerini, akşam yemeğinde karşılaştığı bir iş yeri sorununu tartışmaya davet eden bir babadır.
Evden çalışma, işbirliği yapılan çocuklu aileler ve ebeveynlerin evde eğitim almak zorunda kalmaları için özellikle zahmetli olmuştur. Bu senaryoda, bir işyeri sorunuyla konuşmak ailenin birbirini desteklemesini ve birbirlerinin hayatlarının bir parçasını hissetmesini sağlar.
Bölüm başkanımızın video konferansın sonunda oğlunu tanıtması durumunda, geri kalanımıza şu anda evde çalışma taleplerini hatırlattı.
Bu arada oğlu, annesinin çalışmasını daha iyi takdir etme şansına sahipti, neredeyse yüzlerce küçük yüz kutusu, neden her zaman mevcut olmadığını anlamasına yardımcı oldu. Hem meslektaşlardan hem de aileden empatiyi ve anlayışı artırmak için bir fırsattı. Tüm çalışanların bu anlayışa sahip olduğuna dair olumlu bir mesaj gönderdi.
Entegrasyon aynı zamanda bize “mükemmel” ortak ya da ebeveyn olma fikrini atma ve bunun yerine daha açık, dürüst ve hatta daha savunmasız olma fırsatı verir.
Ancak önce COVID-19'un kişisel ve iş dinamiklerini önemli ölçüde değiştirdiğini ve çalışma zamanı ile ev zamanının farklı ve ayrı bloklar olduğunu düşünmenin zihinsel modelini bırakmamız gerekiyor.
Yazar hakkında
Melissa A. Wheeler, Kıdemli öğretim görevlisi, Swinburne Teknoloji Üniversitesi ve Asanka Gunasekara, Yönetim Öğretim Üyesi, Swinburne Teknoloji Üniversitesi