Eğer zamanda yolculuk yapıp 1945 yılına, Paris'teki Les Deux Magots ("İki Bilge Adam") adlı kafeye gidebilseydiniz, kendinizi ufak tefek, şaşı bir adamın yanında otururken bulurdunuz. Pipo içen ve not defterine bir şeyler karalayan bir adam. Bu adam, en ünlü varoluşçu filozof Jean-Paul Sartre'dır (1905-80). O aynı zamanda roman, oyun ve biyografi yazarıdır. Hayatının çoğunu otellerde geçirmiş ve kaleme aldıklarının çoğunu kafelerde yazmıştır. Kült bir figür gibi görünmüyordu, fakat birkaç yıl içinde öyle olacaktı.
Sartre'a çoğu zaman, güzel ve çok zeki bir kadın olan Simone de Beauvoir (1908-86) eşlik ederdi. Birbirlerini üniversite yıllarından beri tanırlardı. Hiç evlenmemelerine ve birlikte yaşamamalarına rağmen Simone de Beauvoir, Sartre'ın uzun-süreli yoldaşıydı. Başka âşıkları da olmuştu, ama onların ilişkileri uzun ömürlüydü, aralarındaki ilişkiyi "gerekli" ve kurdukları diğer tüm ilişkileri ise ("gerekli olmayan" anlamında) "tesadüf'' olarak tanımlıyorlardı. Sartre gibi Simone de Beauvoir da filozof ve romancıydı. 1949'da önemli ilk dönem feminist kitaplardan biri olan İkinci Cins’i kaleme aldı.
Felsefenin Kısa Tarihi Nigel Warburton
EK 1
Müttefiklerin Almanları yenmesiyle birlikte, hayata yeniden başlama zamanı gelmişti. İnsanlar savaş bittiği için rahat bir nefes almıştı, aynı zamanda geçmişin geride bırakılması gerektiği hissi hâkimdi. Şimdi nasıl bir toplum olunacağını düşünme zamanıydı. Savaş sırasında gerçekleşen korkunç olaylardan sonra, her kesimden insan kendine filozofların soracağı türden soruları soruyordu: "Yaşamın amacı nedir?" "Tanrı var mı?" "Her zaman benden beklenen şeyi mi yapmak zorundayım?" 08.01.17
EK 2
Savaşın hemen ertesinde verdiği "Varoluşçuluk Bir Hümanizmdir” başlıklı derste Sartre, insan hayatını ıstıraplarla dolu olarak tanımlıyordu. Istırap, yaptığımız her şeyden sorumlu olduğumuzu, bu konuda hiçbir bahanemizin bulunmadığını anlamaktan kaynaklanır. Gelgelelim, ıstırap çok daha kötüdür; çünkü Sartre'a göre hayatımla ilgili ne yaparsam yapayım, bu, başkasının kendi hayatıyla ilgili ne yapması gerektiğine dair bir tür şablon olacaktır. Evlenmeye karar verirsem, herkesin evlenmesini önermiş olurum; tembel olmaya karar verirsem, insan varoluşuna ilişkin tasavvurum doğrultusunda herkes böyle olmalıdır. Hayatımda yaptığım seçimlerle, bir insanın nasıl olması gerektiğine dair düşüncelerimin tablosunu çizerim. Eğer bunu içtenlikle yapıyorsam, muazzam bir sorumluluktur bu. 08.01.17