Data Currency Currency itibaren Mishutino, Tverskaya oblast', Rusya, 172040
Gladwell, çoğu insanın zaten bildiği şeyleri yeniden ifade etse de, bunu açık ve basit bir şekilde yapar, bu da oldukça önemli sosyal kavramları kamuya erişilebilir kılar.
Hala bu kitaptan geçemiyorum .... düzyazıların bazı parlak parçaları, ama sonra sadece bu duvarlara çarpmaya devam ediyorum. Yardım?
Kum ve köpük arasında Gibran bizi evrende ve kendimizde inşa etti. Derin ve güzel kısa ifadeler tam bir kitap.
Tüm zamanların en sevdiğim bağımsız fantastik romanlarından biri. Her okuduğumda hala sisli oluyorum.
Brandon Mull'in Fablehaven serisini çok sevdiğim için bu kitap için büyük umutlarım vardı, ama hayal kırıklığına uğradım. Güzel, gerçekten iyi ve hızlı bir şekilde taşınan parçalar vardı ama sadece sürüklenen gibiydi parçaları vardı. Fablehaven'dan daha genç bir kitleye yönelik olduğunu hissettim. Çok az arsa kıvrımı veya sürpriz vardı, çoğu her şey işe yaramış gibiydi. Yine de dizideki bir sonrakini okuyacağım. (İlk Fablehaven benim en sevdiğim değildi - sadece daha iyi olmaya devam ettiler.)
Dikkat çekici bir kitap. Tabii ki, tam bir phan olduğum için biraz önyargılıyım, ancak Leroux'un hikayesi musallat ve zamansız. Bir polis anlatısı tarzında anlatılan Leroux, kaderli bir aşk üçgeni hikayesini döndürür: Christine Daae, yetenekli, saf soprano, babasının ölümü, hala genç nişanlısı, biraz kararsız Vicomte Raoul de Chagny ve elbette, Opera'nın Hayaleti olan Erik, opera mahzenlerinde maske ile gizlenmiş korkunç bir müzik dehası. Christine, Erik'in efsanevi Müzik Meleği olduğuna inanır ve Erik ona inanarak itaatkâr boyun eğme işine dikkatlice müdahale eder. Ama Erik onu inine götürdüğünde, sanrıları çözülüyor ve Erik'in debriyajlarından kaçmaya kararlı ... Bu kitabı çok seviyorum. Sadece ağlayarak bakmamı sağlıyor.
Rand'ı sevdiğini ya da nefret ettiğini söyledim. Hem bu kitaptan hem de "Çeşme Başı" ndan nefret ettim. Rand'ın "açgözlülüğü iyidir", bireysellik felsefesi, görüşleriniz veya eğilimleriniz ne olursa olsun haklıdır, ancak onun uzun soluklu, başaşağı yendi yaklaşımı yorucu ve etkisizdi. Kurgu olan sanat formu, bir yazarın mesajlarını innuendo, sembolizm ve benzerleri yoluyla ustaca karşılama yeteneğinden kaynaklanır. İroni, bir tür mesaj veya temayı ustaca yayırken, yazarın noktası eve daha da sert vurmasıdır. Buna ek olarak, kurgu okuyuculara insanın durumu hakkında fikir verir, ancak bu anlayış hemen hemen her zaman bir eser içindeki karakterler için bir anlayış, empati veya sempati yoluyla türetilir. Rand'ın karakterleri o kadar ileri ki, okuyucunun hiçbir şekilde ilişki kuramayacağına inanıyor. Yine, Rand'ın pozisyonları haklıdır, ancak felsefi veya ekonomik olmayan kurgu ile sıkışmış olmalıydı.
Translating...
Özet: Harry Potter Hogwarts'taki üçüncü yılı için geri dönüyor ve yeni derslere odaklanarak ve Quiddich kupasını kazanarak, sihirbaz Azkaban için kaçan bir katil olan Sirius Black ile de korunmalı ve Harry'den sonra olduğu tahmin ediliyor. Her ne kadar bir şey her zaman göründüğü gibi görünmez akılda tutulmalıdır. Düşünceler: Bunun bir kısmı Alan Rickman'ın çizgiyi teslim etmesiyle ilgili olabilir, ancak tüm Harry Potter kitaplarının / filmlerinin en sevdiğim alıntısı, Karanlık Sanatlara Karşı Savunma Profesörü Lupin yerine yeni Profesör Snape tarafından konuşuluyor. sayfa 394. " sayfa 394, kurtadamlarla ilgili bölümdür ve bu bölümü ayarlayarak bir öğrenci Remus Lupin'i gerçek doğası için tanıyacağını umar. Bunu çok seviyorum, çünkü çok kuru ama aynı zamanda büyük bir otorite ile tasvir ediliyor. Şimdiye kadar fark etmediğim başka bir şey, ancak arsada önyargının biraz altının çizilmesidir. Bunun gerçek doğası bir kurtadam olan Profesör Lupin aracılığıyla gösterildiğine inanıyorum, bu yüzden dersleri kaçırıyor. Remus'un gözlerinin altında koyu halkalar olan eski püskü bir elbise olduğu söylenir. Kitabın bir yerinde, bir iş yapmasının zor olduğunu ve dönüştükten ve öğrencileri riske soktuktan sonra zorlandığını söyleyerek yorum yapıyor, çünkü "ebeveynler çocuklarının benim gibi biri tarafından öğretilmesini istemez." Belki bunu çok okuyorum ama bunun ırkçılık veya ayrımcılığa karşı ilginç bir benzetme olduğunu düşündüm.
Bunu ilk olarak 16 yaşında okudum ve ilk büyük tarihi romanım olduğu için, tüm zamanların en çok favorilerimden biri olmaya devam ediyor.
“Washington Hikayesi” nde Adam Langer bize tezahürat etmemiz gereken karakterlerle dolu bir dünya verdi. ve aynı zamanda onları, ilk başta karakter dışında görünen, kaderlerini olacağını düşündüğümüz şeylerden uzaklaştırmak için tasarlanmış eylemlerle bizi hayal kırıklığına uğratma kabiliyetine sahiptir, ancak bu romanın seyri boyunca bu durumlar ortaya çıkar. - her iki anlamda - sadece erken ima edilen derinlikleri ortaya çıkarın. Adem'in hikayedeki ana karakterlerin - Jill, Michelle, Muley, Mel - gelişimini deneyimlemede ve hayatlarının hem kademeli hem de dramatik ve ani dönüşlerini yaparken tanıklık ettiği bir iş. Aynı zamanda, ilk ortaya çıktıklarında, hikaye için o kadar önemli olamayacakları düşüncesiyle gelen sayısız karakterler var - belki de komik rahatlama veya kırmızı ringa balığı, ancak Adam Langer'ın sahip olduğu hediyelerden biri görünüşte yardımcı bir karakter almak ve onların sayfada en gerçek hikayeyi anlatmak için gerekli bir şeye dönüşmesini sağlamaktır. Ustalıkla kontrol edilen, çok katmanlı bir dizi etkileşim ve ıraksamayla, bu insanlara olanlara - başarılarından neşeli, aksiliklerinden kederli ve çok fazla istemek, büyük kurgu eserleri - onlara ne olacağını bilmek. Adam Langer mizahı, yüksek ve alçaklığı, gerçek tarihi kurgu dünyasına aşırı vurgulamadan örmek için doğal bir yeteneği ve karakterlerinin kalbine ve özüne görünür bir dünya yaratmak için görülmeye değer bir dünya yaratmak için güzel bir şekilde karıştırır. .
Küçük bir kızken annemin bana bu kitabı okuduğunu hatırlıyorum. Bu kitabı okuduğumda kendimi hep sevilmiş hissediyorum.
Christiandom'un en dürüst entelektüellerinden birinin harika vaazları.
Venedik'in başka bir yönüne - çingene veya Romani nüfusu - daha karanlık ve beklenmedik bir bakış. Brunetti'nin genç kızın ölümü ile ilgili bazı kişisel sınırları zorladığını görmek hoşuma gitti. Diziye ilginç bir ek, ama benim favorim değil.
I loved this book so much! It is one of those feel-good, happy books that makes you want to be a better person. I just love how each girl tried so hard to be good and overcome their weaknesses. And I love how the mom is such a good example to them and lets them experience things and learn for themselves. I could go on forever about all the things I loved about this book!