Olive Thorne Miller'dan bir Noel hikayesi
Telltale Çini
Olive Thorne Miller tarafından
Bayan Bennett'i görmeye gelen bir komşunun dedikodusuyla başlıyor ve ona son zamanlarda oraya taşınan ve ciddi bir belada olan bir aileden bahsediyordu. 'Ve fakir evine gitmesi gerektiğini söylüyorlar,' diye bitirdi.
Fakir evine! ne kadar korkunç! Ve çocuklar da mı? ve Bayan Bennett ürperdi.
Evet, biri onları evlat edinmedikçe ve bu pek olası değil. Pekala, gitmeliyim, 'ziyaretçi ayağa kalktı. Keşke onun için bir şeyler yapabilseydim, ama ev dolusu çocuklarımla, tırmıklayıp kazıyabileceğim her kuruşu kullanıyorum. '
Bayan Bennett kapıyı kapatırken `` Eminim sadece kendimle kaldım '' dedi. 'Eminim öyledir,' diye tekrarladı kendi kendine örmeye devam ederken, 'Bu, hastalık ve yaşlılık için bir kuruş ayırmaktan bahsetmemek için elimden gelenin en iyisini yapmak, benim kadar cimrilik etmek. '
'Ama yoksullar evi!' dedi yine. Keşke ona yardım edebilseydim! ve iğneler her zamankinden daha hızlı bir şekilde içeri ve dışarı uçtu. 'Bir şeyden vazgeçebilirim,' dedi sonunda, 'ne olduğunu bilmesem de - tabii,' dedi yavaşça, tek bir lüksü düşünerek, 'çayımdan vazgeçmezsem ve bu olmaz' Sanki bunu YAPABİLİRİM. '
Bir zamanlar bu düşünce zihninde işe yaradı ve sonunda altı ay boyunca tek hoşgörüsünden fedakarlık etmeye karar verdi ve parayı acı çeken komşusu Bayan Stanley'e göndermeye karar verdi, ama onu hiç görmemişti ve sadece duymuştu. o muhtaçtı.
Ne kadar fedakarlık olduğunu tahmin edemezsin, sen, Kristy, bu kadar lüks olan.
O akşam Bayan Stanley, içinde bulunduğu zarfın üzerinde söylendiği gibi, 'bir arkadaşından' küçük bir hediye parası karşısında şaşırdı.
Kim gönderdi? yatağından yattığı yerden sordu.
Bayan Bennett bana söylemememi söyledi, dedi çocuk bilincini yitirmiş olarak zaten söyledi.
Ertesi gün Bayan Bennett her zamanki gibi pencere örerek oturdu - kilisenin yoksul fonuna sürekli katkısı belli sayıda çorap ve eldiven idi - kulübenin kapısına gelen genç bir kızı gördüğünde .
'Bu kim olabilir?' dedi kendi kendine. Onu daha önce hiç görmedim. İçeri gel!' kapıya cevap olarak aradı. Kız içeri girdi ve Bayan Bennett'e doğru yürüdü.
Bayan Bennett siz misiniz? diye sordu.
Evet, dedi Bayan Bennett neşeyle gülümsedi.
Ben Hetty Stanley.
Bayan Bennett başladı ve rengi biraz daha parlaklaştı.
Seni gördüğüme sevindim Hetty. o 'oturmayacak mısın' dedi
Evet, lütfen, dedi Hetty yanına bir sandalye çekerek.
Seni ne kadar sevdiğimizi söylemeye geldim ...
Yapma! daha fazla söyleme! ' sözünü kesti Bayan Bennett 'bunu boşverin! Bana annenden ve küçük kardeşinden bahset.
Bu ilginç bir konuydu ve bu konu hakkında ciddiyetle konuştular. Zaman o kadar çabuk geçti ki, daha farkına bile varmadan bir saat evdeydi. Bayan Bennett gittiğinde, genel olarak gençleri sevmediği için daha önce hiç yapmadığı bir şey olan tekrar gelmesini istedi.
'Ama o zaman, Hetty farklı,' dedi kendi çıkarını merak ederken.
Nazik Bayan Bennett'e teşekkür ettiniz mi? Hetty kapıyı açarken annesinin sorusuydu.
Hetty sanki vurulmuş gibi durdu, 'Neden, hayır! Ben yaptığımı sanmıyorum.
Ve bu kadar uzun mu kaldınız? Sen ne yaptın Genelde insanlardan hoşlanmadığını duydum. '
'Konuştuk ve bence o çok iyi. Tekrar gelmemi istedi, olur mu? '
Elbette yapabilirsin, eğer sana sahip olmayı umursuyorsa. Onu memnun edecek bir şey yapmaktan memnun olmalıyım. '
Hetty'nin bu ziyareti uzun bir serinin ilkiydi. Neredeyse her gün, bir ziyaretçinin nadiren geldiği ve yaşlılar ile gençler arasında garip bir yakınlığın büyüdüğü yalnız kulübeye giden bir yol buldu. Hetty, arkadaşından örgü örmeyi öğrendi ve Bayan Bennett hikayeler anlatmak için hafızasını yağmalamak için örgü örmek için birçok saat harcadılar. Ve sonra, bir gün, küçükken sahip olduğu kitaplardan ikisini çatı katındaki büyük bir sandıktan indirdi ve Hetty'nin onlara bakmasına izin verdi.
Biri 'Varşova'nın Thaddeus'uydu ve diğeri' İskoç Şefler'di. Zavallı Hetty sahip olduğunuz düzinelerce kitaba sahip değildi ve bunlar gerçekten de hazinelerdi. Bunları kendi kendine okudu ve ilgisini neredeyse Hetty'ninki kadar hevesli bulan Miss Bennett'e yüksek sesle okudu.
Tüm bu zaman boyunca Noel yaklaşıyordu ve Bayan Bennett'in kalbinde tuhaf, alışılmadık duygular uyanmaya başladı, ancak genel olarak o mutlu zamanı pek düşünmemişti. Hetty'yi mutlu bir gün yapmak istedi. Parası yoktu, bu yüzden genç hazinelerinin uzun süredir saklandığı çatı katına gitti. Kitapları aldığı sandıktan şimdi küçük bir kutu açık renkli tahta, kapağında da bir gravür vardı. Bayan Bennett iç çekerek - eski anıları canlandırdığı için - şerit halkasından kapağı kaldırdı, eski mektuplardan bir paket çıkardı ve kutuyla birlikte birkaç parça parlak ipek de alarak aşağıya indi. göğüste bir demetten.
'Bir çalışma kutusu için ayarlayabilirim,' dedi ve 'Hetty'nin hoşuna gideceğinden eminim.'
Bundan sonraki günler boyunca Bayan Bennett gizli işini yaptı ve Hetty'nin geldiğini görünce dikkatle sakladı. Yavaş yavaş, bu şekilde güzel bir iğne kitabı, küçük bir iğne yastığı ve büyük bir çilek gibi bir zımpara torbası yaptı. Sonra kendi yetersiz stoğundan iğneler, iğneler, ipler ve son parlaklığa kadar taradığı tek küçük makası ekledi.
Satın alması gereken tek şey - bir yüksük ve bir kuruşa satın aldığı, o kadar parlak pirinçten altın kadar yakışıklıydı ki.
Küçük kutunun dibinde dolduğunda çok güzel görünüyordu, her zaman orada olan kapitone bir astar ve bunun üzerine yaptığı aksesuarlar. Bunun yanı sıra, Bayan Bennett, Hetty'nin kardeşlerinin her biri için bir çift eldiven ördü.
Noel sabahı kasabadaki en mutlu kız Hetty Stanley'di. Başlangıç olarak, eldivenleri çocuklara vermekten zevk aldı ve Miss Bennett'e ne kadar memnun olduklarını anlatmak için koştuğunda, tuhaf küçük çalışma kutusunun ve içindeki güzel içeriğin hediyesine şaşırdı.
Noel çok erken ve Yeni Yıl sona ermişti ve yaklaşık Ocak ayının ortasıydı, Bayan Bennett hayatı boyunca korkmuştu - çaresiz kalması gereken zaman. Bir kızı tutacak kadar parası yoktu ve bu yüzden o günün ne zaman gelmesi gerektiğini hayal edebildiği tek şey onun özel dehşetiydi - yoksullar evi.
Ama onun iyiliği çoktan meyvesini vermişti ve hâlâ dayanıyordu. Hetty bir gün gelip sevgili arkadaşını yerde ölü gibi yatarken bulduğunda, elbette çok korkmuştu, ama komşuların ve doktorun peşinden koştu ve sanki evliymiş gibi evin içinde koşuşturdu.
Bayan Bennett ölmemişti - hafif bir felç krizi geçirmişti ve kısa süre sonra daha iyi olmasına ve konuşabilecek, muhtemelen örgü örebilecek ve muhtemelen evi dolaşabilecek olmasına rağmen, asla yalnız yaşayamayacak ve yaptığı gibi her şeyi kendisi için yapardı.
Doktor yardım etmek için gelen komşulara söyledi ve Hetty, haberleri hevesle dinlerken duydu.
Bir kadın, 'Elbette artık burada yaşayamaz, hastaneye gitmesi gerekecek,' dedi.
Ya da büyük ihtimalle fakir evine, dedi bir başkası.
İlk konuşmacı 'Bundan nefret edecek,' dedi. 'Fakirlikten dolayı titrediğini duydum.'
Oraya asla gitmeyecek! Hetty, parlak gözlerle ilan etti.
'Küstahlık! kim önleyecek? ' diye sordu ikinci konuşmacı, Hetty'ye küçümseyici bir bakış atarak.
Korkusuz cevap, 'öyleyim' oldu. Hetty öfkeyle, 'Bayan Bennett'in bütün yöntemlerini biliyorum ve ona bakabilirim ve bakacağım,' diye devam etti Hetty ve aniden dönerek, hevesli, sorgulayan bir bakışla Bayan Bennett'in gözlerinin ona sabitlendiğini görünce şaşırdı.
'Orada! o anlar! o daha iyi! ' diye bağırdı Hetty. 'Ben kalıp sizinle ilgilenemez miyim, sevgili Bayan Bennett?' diye sordu yatağa koşarak.
'Evet, yapabilirsin,' diye sözünü kesti doktor, hastasının yüzündeki bakışı görünce, ama şimdi onu rahatsız etmemelisin. Ve şimdi, iyi kadınlarım '- diğerlerine dönerek -' Kadınca genç bir kız olduğunu bildiğim burada genç arkadaşıyla anlaşabileceğini düşünüyorum ve dikkatli ve dikkatli olacaklar. '
İpucunu aldılar ve oradan uzaklaştılar ve doktor Hetty'ye Miss Bennett'i terk etmemesi gerektiğini söyleyerek ne yapması gerektiğini söyledi. Bu yüzden şimdi düzenli olarak hemşire ve hizmetçi olarak atandı.
Geçen günler ve haftalar. Bayan Bennett koltuğuna oturabildi, konuşabildi, örgü yapabildi ve evin içinde yürüyebildi ama yalnız bırakılamadı. Gerçekten de, yalnız bırakılmanın dehşeti vardı, Hetty'yi gözünün önünden ayıramadı ve Hetty'nin annesi, doldurması gereken çok ağzı olduğu için onu bağışlamaya çok istekliydi.
Biri için hazırlıklı olandan ikisine yiyecek sağlamak bir problemdi ama Bayan Bennett çok az yedi ve çayına devam etmediği için anlaşmayı başardılar ve gerçekten acı çekmediler.
Bir gün Hetty dizinin üzerinde yirminci kez düzeltmeye çalıştığı kıymetli kutusuyla ateşin yanında oturdu. Kutu boştu ve keskin, genç gözleri ipek astarın üzerinde biraz toz olduğunu fark etti.
'Sanırım bunu çıkaracağım ve tozunu alacağım,' dedi Bayan Bennett'e, 'sakıncası yoksa.'
'İstediğini yap,' diye cevapladı Bayan Bennett, 'o senin.'
Bu yüzden biraz sıkışan ipeği dikkatlice kaldırdı.
'Neden, altında bir şey var,' dedi - 'eski bir kağıt ve üzerinde yazı var.'
Bayan Bennett “Onu bana getirin, belki de unuttuğum bir mektuptur” dedi.
Hetty getirdi.
'Neden, bu babanın yazısı!' dedi Bayan Bennett, solmuş kağıda yakından bakarak 've bu ne anlama gelebilir? Daha önce hiç görmedim. 'Bak, bulacaksın' diyor - bu bir İncil metni. Ve bunun altında ne var? 'Bilgeye bir söz yeterlidir.' Anlamıyorum - oraya kendisi koymuş olmalı, çünkü o astarı hiç çıkarmadım - sabitlendiğini düşündüm. Bu ne anlama geliyor? ' ve uzun uzun düşündü ve bütün gün dalgın görünüyordu.
Çaydan sonra, her zaman olduğu gibi mutfak ateşinin önüne oturduklarında, ördükleri, hikayeler anlattıkları ya da konuştukları sırada duvarlarda sadece ateş ışığı titreyip dans ederken, Hetty'ye babasından bahsetti: Yaptığı ve herkesin bol parası olduğunu ve tek çocuğuna bakacak kadar bırakacağını zannettiği bu ev, aniden öldüğünde hiçbir şey bulunamadı ve o günden beri hiçbir şey olmamıştı. buna.
John Thompson'a, Hetty'ye izin verdiğim yerin bir kısmı ve bu kiralar üzerinde yaşamak zorunda olduğum tek şey. Beni bu kadar gece eski zamanları düşündüren şeyin ne olduğunu bilmiyorum. '
'Biliyorum,' dedi Hetty 'bu o kağıt ve bana neyi hatırlattığını biliyorum,' diye aniden ona alışılmadık bir şekilde bağırdı. 'Şuradaki karo,' diye sıçradı ve şöminenin kenarına koştu ve elini istediği karoya koydu.
Şöminenin her iki yanında bir sıra fayans vardı. Bunlar İncil konularıydı ve Bayan Bennett sık sık Hetty'ye her birinin hikayesini ve ayrıca gençken onlar hakkında uydurduğu hikayeleri anlatmıştı. Hetty'nin elinde şimdi kapalı bir kapının önünde duran bir kadın resmi ve altında sarı kağıt parçası vardı: 'Bak, bulacaksın.'
Hetty hevesle, 'Bunda her zaman farklı bir şeyler olduğunu hissettim,' dedi ve babanın seninle konuştuğunu - gittiğinde dünyada ne arayacağından ve diğer şeylerden bahsettiğini biliyorsun. '
'Evet, öyle yaptı,' dedi Bayan Bennett düşünceli bir şekilde 'düşünmeye geldi, bunun hakkında ve anlamlı bir şekilde çok şey söyledi. Anlamıyorum, dedi yavaşça, zihninde ters çevirerek.
'Yaparım!' Hetty coşkuyla ağladı. Burada arayacağına inanıyorum! Ben gevşek olduğuna inanıyorum! ' ve sallamaya çalıştı. 'Gevşek!' heyecanla ağladı. Bayan Bennett, onu çıkarabilir miyim?
Bayan Bennett ölümcül bir şekilde solmuştu. Evet, dedi, ne beklediğini bilmiyordu ya da umut etmeye cesaret etti.
Hetty'nin güçlü parmaklarından ani bir itme ve karo bir yandan kayarak yere düştü. Arkasında tuğlaya açılan bir açıklık vardı. Elinde Hetty itme.
'Orada bir şey var!' dedi korkunç bir ses tonuyla.
'Bir ışık!' dedi Bayan Bennett boğuk bir sesle.
Evde mum yoktu, ama Hetty ateşten bir yara aldı ve onu kaldırıp içeri baktı.
'Bağlanmış çantalar gibi görünüyor,' diye bağırdı. 'Ah, buraya kendin gel!'
Yaşlı kadın kenara çekildi ve elini deliğe soktu, bir zamanlar bir torba olan ama ellerinde kırışan ve onunla birlikte - ah, şaşkın! - bir avuç altın parçası, ocağın üzerinde bir çıngırak ve her yöne yuvarlandı.
Babamın parası! Oh, Hetty! ' tüm söyleyebildiği buydu ve düşmesini önlemek için bir sandalye kaptı, Hetty neredeyse vahşiydi ve deli gibi konuşuyordu.
'Oh iyi! ne güzel! şimdi yiyecek bir şeyler alabilirsin! ve bir mum alabiliriz! ve fakir evine gitmek zorunda kalmayacaksın! '
'Hayır, gerçekten, sevgili çocuk!' diye bağırdı sesini bulan Bayan Bennett. Senin sayende - seni kutsasın! - Artık günlerimin geri kalanında rahat olacağım. Ya sen! oh! Seni asla unutmayacağım! Senin sayende her şey bana iyi geldi. '
'Ah, ama bana karşı çok iyisiniz, sevgili Bayan Bennett!'
Bunu asla tahmin etmemeliydim, seni kıymetli çocuk! Senin çabukluğun olmasaydı, ölmeliydim ve asla bulamazdım. '
'Ve bana kutuyu vermemiş olsaydın, o sandıkta paslanmış olabilirdi.'
'Her şey için Tanrı'ya şükür çocuk! Çantamdan para al ve bir mum al. Şimdi onu ekmek için saklamamız gerekmiyor. Oh, çocuk! ' sözünü kesti, 'biliyor musun, yarın istediğimiz her şeye sahip olacağız. Git! Git! Ne kadar olduğunu görmek istiyorum. '
Mum satın alındı, altın çıkarıldı ve sayıldı ve Bayan Bennett'e müdüre dokunmadan rahat bir gelir sağlamak için fazlasıyla yeterli olduğu kanıtlandı. Bayan Bennett onu bir bankaya yatırmak istediğinde, geri kondu ve fayans, sabaha kadar saklanacak en güvenli yer olarak değiştirildi.
Ama yatmalarına rağmen, Bayan Bennett ne yapacağını planladığı için göz kırpma bile yoktu. İlk yapmak istediği bin şey vardı. Hetty'ye kıyafet almak, eski evi canlandırmak, Hetty'yi rahatlatmak için bir kız kiralamak, böylece sevgili çocuk okula gitmeli, onu asil bir kadın olarak eğitebilsin - tüm eski hırsları ve kendi istekleri ortaya çıktı. Hetty için hayat. Gelecekteki hayatının hiçbir düşüncesi Hetty'den ayrı değildi.
Kısa bir süre içinde Bayan Bennett'in kulübesinde her şey değişti. Hetty'yi alenen evlat edinmiş ve onu varisi olarak ilan etmişti. Mutfağa bir kız yerleştirilmişti ve oldukça yeni kıyafetler giymiş Hetty okula başlamıştı. İçte ve dışta taze boya, birçok yeni konforla eski evi büyüleyici ve parlak hale getirdi. Ancak iki arkadaş arasındaki hoş ve mutlu ilişkileri hiçbir şey değiştiremezdi ve daha mutlu ve neşeli bir ev hiçbir yerde bulunamazdı.
Mutluluk harika bir doktor ve Bayan Bennett o kadar iyi büyüdü ki seyahat edebildi ve Hetty okul günlerini bitirdiğinde, sessiz, faydalı bir hayata geçmeden önce biraz dünyayı gördüler.
Hetty bir gün Bayan Bennett zevkine katkıda bulunacak yeni bir şey önerdiğinde, 'Dünyadaki her rahatlığı sana borçluyum,' dedi.
Ah, sevgili Hetty! sana ne kadar borçluyum! Ama senin için, hiç şüphesiz, şu anda o korkunç yoksul evinde titreyen bir fakir olmalıyım, bu sevgili eski evde bir başkası yaşarken. Ve hepsi, 'yumuşak bir şekilde ekledi,' o bencil olmayan düşünceden, o başkaları için kendini inkar etme düşüncesi. '
*'Kristy's Queer Christmas', Houghton, Mifflin & Co., 1904'ten.
Çin yeni Yılı
Sevgililer Günü
Whatsapp, Facebook ve Pinterest için Resimli Sevgi ve Bakım Alıntıları
Flört Tanımı
İlişki Sorunları ve Çözümleri
- Ev
- Noel Evi
- Yeni yıl
- Bize Ulaşın