Eski bir evde kocaman bir örümcek, sinek yakalamak için güzel bir ağ örmüştü. Ne zaman bir sinek ağa konsa ve ağa yapışsa, diğer sineklerin ağı sakin ve rahat bir yer sanmaları için örümcek, ağa takılanları hemen yerdi. Günün birinde oldukça akıllı bir sinek vızıldayarak uzun süre ağın üzerinde uçtu, konmadı. Bunun üzerine örümcek ağı göstererek: "Aşağıya gel, buyur otur" dedi. Ama sinek, örümceğe göre çok kurnazdı. "Başka sinek görmediğim hiçbir yere konmam" dedi "ve bu evde başka sinek göremiyorum." O zaman, bir çok sineğin birerada olduğu bir yere kadar uçmaya devam etti. Tam onlatın yanına konacaktı ki, yanından bir arı vızıldayarak geçti ve "Dikkat et salak! O yapışkanlı bir sinek kağıdı! Sineklerin hepsi tuzağa düştü." Sinek, "Ah saçmalık bu" dedi. "Onlar dans ediyorlar!" Sonra kondu ve diğerleri gibi sinek kağına yapıştı. Unutma: Çoğunluğa güvenme - gerisini boşver.
Ya sen? Sen kimsin?, diye soruyorum ayağımın dibinde farkettiğim minicik yaratığa.
Ben Kurtçuk'um diye tekrarlıyor. Aptal ve yavaş bir hayvancık.
Derim üzerinden nefes alıyorum, sindirimim de bedenimin tamamını kapsıyor. Annem, ben doğduktan hemen sonra dedi ki bana: Üzülme Frederik. Sen ne akıllı ne de güzelsin. Kanatların yok. Ayakların bile yok. Ama sürünerek yalakalanırsan, her yere ulaşabilirsin.