Otuz yıl önce, geri 1983’te, en büyük sabit diskler yaklaşık 10MB veri depoladı. Bu, iki veya üç .mp3 parçasını saklamak için yeterli değildir. Şimdi, tipik bir dizüstü bilgisayarın bir terabayt ya da neredeyse 100.000 kat daha fazla var ama biz bile ürettiğimiz ne kadar veri göz önüne alındığında bu rakam gülünç. IBM’e göre , her gün 2,5 katrilyon bayt veri üretiyoruz ve bugünün dijital verisinin% 90’ı son iki yılda oluşturuldu.
Bilgisayara meraklı olanlar bile gigabayt veya terabayt ölçekte verilere bakmaya devam ediyorlar ancak bu noktadan sonra iyi geçtiğimiz açıktır. Kafa karıştırıcı ve baş döndürücü hale gelebilir, bu nedenle veriyi nasıl ölçtüğimize ve petabayt ya da yttabayt gibi daha karanlık dijital bilgi birimlerinin bazılarına nasıl bağlandığımız hakkında kısa bir bilgi edelim.
Biz insanlar analog olarak bilgi algılıyoruz. Mesela, gördüğümüz veya duyduğumuz şey sürekli bir akımdan beyinde işlenir. Aksine, bir bilgisayar dijitaltir ve bu tür bilgileri 1s ve 0’ları kullanarak tahmin eder.
Yalnızca 1’lerde ve 0’larda iletişim kurmak başlangıçta sınırlayıcı gelebilir ancak insanlar mesajları uzun süre iletmek için açma / kapama dizilerini kullanıyor. Örneğin Viktorya döneminde insanlar, bir düğmenin açık olduğu süreyi değiştirerek telgrafı ‘nokta’ (kısa sinyal) veya ‘tire’ (daha uzun bir sinyal) göndermek için kullandılar. Diğer taraftan dinleyen kişi daha sonra Morse kodunda yazılmış ikili verileri düz İngilizceye çevirir. Telgraf üzerinden mesaj gönderilmesi, örneğin telefon üzerinden iletilen bir mesajdan çok daha uzun sürebilir, ancak dijital veriler bir anda bilgisayarlarca çözülebildiğinden bugünün dijital çağında bu bir sorun oluşturmaz. İkili olarak, 01100001 sayı 97 olabilir veya ‘a’ harfini temsil edebilir.
Sayısal depolamanın, analog iletişimi sağlamaktan çok, dijital iletişimin analog iletime kıyasla avantajlı olduğu şekilde, analoga kıyasla pek çok avantajı vardır. Belki de dijital depolamanın analogdan üstün olmasının en açık örneği veri bozulmasına dirençlidir. Bir süre ses veya video kasetlerine bakalım. Verileri depolamak için, ince plastik bir bant, bir elektromıknatıs sargısından bir manyetik alan varlığında manyetize veya mıknatıs haline gelen demir oksit parçacıkları ile emprenye edilir. Daha sonra veriler, bandın çevresindeki belirli noktaları voltaj yaratmak için mıknatıslayan başka bir tel bobini geçerek banttan alınır.
Yorumlar
GIPHY App Key not set. Please check settings
Loading…