Son yirmi yılda, ölümcül uluslararası hastalık salgınları arasındaki süre kısaldı ve bu salgınların insani ve ekonomik maliyeti arttı. 2002’de şiddetli akut solunum sendromu (SARS) 800 ölüme ve 40 milyar ABD doları ekonomik kayba yol açtı. Batı Afrika’daki 2014 Ebola salgını 11.000’den fazla ölüme ve 53 milyar dolarlık ekonomik ve sosyal kayba neden oldu. 2020’nin başlarında, COVID-19 dünya çapında hızla yayıldı ve 17 milyondan fazla ölüme katkıda bulunduğu tahmin ediliyor ve ekonomik kayıpların 2024 yılına kadar 12,5 trilyon dolara ulaşacağı tahmin ediliyor. Dünyayı bu tehditlere karşı uyarmadaki gecikmeler daha geniş yayılmaya ve daha fazla kayba yol açtı. hayatın.
Bir sonraki bulaşıcı hastalık tehdidi daha da ölümcül ve maliyetli olabilir. Siyasi liderler bunu engellemeyi seçebilirler. Mayıs 2021’de, Pandemik Hazırlık ve Müdahale için Bağımsız Panel’deki meslektaşlarımızla birlikte, COVID-19’u bu tür bir yıkımın son pandemisi haline getirebilecek dönüşümsel değişim için kanıta dayalı bir eylem paketi yayınladık (bkz. go.nature.com/3iqfqhm). Kısacası, salgınların ve tehditlerin bağımsız, iyi finanse edilen bir Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından daha hızlı tespit edilmesi ve raporlanmasına yönelik bir zihniyet değişikliği öneriyoruz. Başkanlar ve başbakanlar, çok sektörlü eylemi koordine etmek ve hesap verebilirliği teşvik etmek için bir konseye liderlik edecek. Tıbbi karşı önlemler, ihtiyaç duyulan her yerde mevcut olacaktır. Bu dönüştürülmüş sistem, yeni sağlık tehditlerini önleme ve bunlara yanıt verme önlemlerini finanse eden uluslararası bir fon tarafından desteklenecektir.
Bir sonraki sağlık tehdidini durdurmak için devlet ve hükümet başkanları ulusal düzeyde ve dayanışma içinde liderlik etmelidir. Bazı istisnalar dışında, COVID-19 salgını, küresel sağlık, ekonomiler ve güvenliğe yönelik açık tehdidine rağmen çok fazla söz ve yeterli eylemin olmamasıyla karakterize edildi. Küresel COVID-19 zirveleri, karşılama fon duyuruları getirdi ve liderler DSÖ toplantılarında konuştu, ancak eylem sürdürülmedi.
Hazırlık ve müdahale konusundaki boşlukları belirlemek, finansmanı seferber etmek, kamu ve özel paydaşları sorumlu tutmak ve bir tehdidin ilk ipucunda liderlik sağlamak için lider düzeyinde bir küresel konseyin gerekli olduğunu düşünüyoruz. Bu konsey, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından müzakere edilen bir siyasi deklarasyonla kurulmalıdır.
Küresel salgın önlemenin her yıl 10,5 milyar dolara mal olduğu tahmin ediliyor; bu oldukça büyük bir meblağ ama hazırlıklı olmamanın maliyetinin çok küçük bir kısmı. Haziran ayında Dünya Bankası yönetim kurulu tarafından onaylanan yeni bir pandemi önleme, hazırlık ve müdahale fonu, doğru bir şekilde değerlendirmek için çok yeni. Bununla birlikte, erken işaretler, yüksek gelirli ülkelerin çok fazla etkiye sahip olduğu ve yetersiz paranın taahhüt edildiği modası geçmiş bir ‘bağışçı-lehdar’ modeline dayandığını gösteriyor. Bunun yerine, düşük gelirli ülkelere masada bir koltuk veren ve fonları bir ülkenin ihtiyaçları ve finansmanına dayalı olarak dağıtan kapsayıcı, küresel bir kamu yatırım finansmanı modeli öneriyoruz.
DSÖ’nün rolü de dikkate alınmalıdır. Küresel sağlık için koordinasyon otoritesi olarak kalacaksa, üye devletler ona bu rolü iyi bir şekilde yerine getirmesi için yetki, bağımsızlık ve finansman sağlamalıdır. SARS-CoV-2 virüsü ortaya çıktığında DSÖ, uluslararası önemi haiz bir halk sağlığı acil durumu (PHEIC) ilan etmekte çok yavaştı. Uluslararası halk sağlığı tehditlerine küresel tepkileri düzenleyen uluslararası sağlık düzenlemelerini, DSÖ’ye hastalık salgınları hakkında özgürce iletişim kurma, kanıtlara dayalı bir PHEIC ilan etme ve herhangi bir engel olmadan soruşturma yetkisi verecek şekilde değiştirme çalışmaları şu anda devam etmektedir. Ancak, bu değişikliklerin Mayıs 2024’e kadar kabul edilmesi planlanmıyor ve değişiklikler daha sonra yürürlüğe girmeyecek. Bu, DSÖ’nün cesur olması ve yeni tehditler ortaya çıkması durumunda alarm vermesi gereken tehlikeli bir ara dönem yaratır. Bazıları daha önce gelmesi gerektiğini düşünse de, mevcut maymun çiçeği salgını için PHEIC olarak adlandırdığı göreceli hız cesaret vericiydi.
Endüstriden ve bazı ülkelerden en fazla dirençle karşılaşan reform alanı, uygun tıbbi karşı önlemlerin en çok ihtiyaç duyulduğu yerde bulunmasının garantisidir. Aşılar ve terapötikler küresel bir ortak maldır; bunların amacı, bir sağlık acil durumu sırasında hastalığın yayılmasını yavaşlatmak ve hayatları korumaktır, kar elde etme fırsatı değildir. Karşı tedbirler, halk sağlığı ihtiyacına göre adil bir şekilde dağıtılmalı ve araştırma ve geliştirme, bu ürünlerin çalışması gereken ortamlara göre uyarlanmalıdır; örneğin, ‘ultra soğuk zincir’ aşıları, sıcakta kolayca teslim edilemez. , düşük gelirli ülkeler.
Nisan 2020’de başlatılan bir girişim olan COVID-19 Araçlarına Erişim (ACT) Hızlandırıcısının başarılarının ve başarısızlıklarının değerlendirilmesi, adil bir sisteme ulaşmak için sonraki pratik adımları ortaya koymalıdır. Halihazırda DSÖ’de müzakere edilmekte olan salgına hazırlık anlaşması, araştırma ve geliştirmeden teslimata kadar tüm gelir düzeylerindeki ülkelerin halk sağlığı ihtiyaçlarını dikkate alan tıbbi karşı önlemler için uçtan uca bir sistem sağlayabilir. Bu değerlendirmeler, varlıklı ülkelerin düşük gelirli ülkeler pahasına acil bir sağlık durumunda nüfuslarına öncelik vermesini önlemek için dünya çapında üretim desteğini içermelidir.
Bu öneriler ayrıntılı değildir. Halk sağlığı müdahalelerine güven oluşturmak ve patojenlerin hayvanlardan insanlara geçme riskini en aza indirecek stratejilere yatırım yapmak gibi diğer eylemler de önemlidir. Siyasi liderlerin artık net bir seçeneği var: Pandemi potansiyeli olan yeni bir hastalığın ortaya çıkıp yayılmasını izlemek ya da onu engellemek için gerekli temelleri atmak. COVID-19’un verdiği hasar göz önüne alındığında, bunun neden bir seçim olduğunu anlamak zor.
Kaynak : https://www.scientificamerican.com/article/political-leaders-must-act-now-to-thwart-the-next-pandemic/