Erdoğan'ın utanç saati
Ayasofya'nın camiye çevrilmesi, Müslüman olmayan ülkelerdeki sağcılara İslam'ı şeytanlaştırmaları için bir bahane ve itici güç verdi.
Shahid A Abbasi tarafından yazıldı.
Türkiye'de kiliseden camiden müzeye dönen bir müze, geçen hafta başlayan düzenli namazla yeniden camiye dönüştü. Ülkenin cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan için o kadar mühim bir fırsattı ki, kendisi de eski müzenin ibadet salonunda bir dizi imamın önünde dualarını sunmak için yüzlerce kişiyle birlikte durdu.
85 yıl sonra Ayasofya'nın minarelerinden bir müezzinin müminlere -ezanlara- alenen çağrıları ulaştırılır. Ezan, sayısız nedenden dolayı sadece Ayasofya'nın değil, Türkiye'nin de sınırlarının çok ötesinde yankılara neden oluyor. Soundbyte'ları dünya çapında dalgalara neden oluyor, bazıları için müzik, diğerleri için bir feryat ve herkes için bir siren çağrısı sağlıyor. 1500 yıl önce başlayan bir hikayeye sarsıcı bir dönüş.
MS 532-537 yıllarında, iki yüzyıl önce kurulmuş olan Bizans imparatorluğunun başkenti Konstantinopolis'te bir kilise inşa edildi. Bizans kralı I. Justinianus, kutsal gerçek veya kutsal bilgelik anlamına gelen Ayasofya adını verdi. Zamanının dünyanın en büyük katedrali olma özelliğini kazanmış, 1520'de Saville katedrali tarafından alt edilinceye kadar yaklaşık bin yıl böyle kalmıştır. Haçlı seferlerinin egemen olduğu dönem.
MS 1204'te Dördüncü Haçlılar Konstantinopolis'i yağmaladılar. Ayasofya zarar gördü ve zenginlikleri yağmalandı. Doğu Ortodoks kilisesinden Roma Katolik katedraline dönüştürülmüştür. Bizanslılar 57 yıl sonra, 1261'de Konstantinopolis'i yeniden fethettiler. Ayasofya, bir Doğu Ortodoks kilisesi olarak inşa edildiği şeye geri döndürülür.
MS 1422'de Konstantinopolis, Osmanlı Türklerinin kuşatmasından kurtuldu. Araplar tarafından MS 674-678 ve MS 717-718 yıllarında önceki iki büyük kuşatma sırasında olduğu gibi, istikrarsız bir şekilde devam etti. Ancak 1453'te çok genç ve atılgan bir II. Mehmet (Muhammed) Konstantinopolis'in 57 günlük bir kuşatmasını yaparak Bizans direnişini kırdı ve şehir Sultan Mehmet'in eline geçti. Aynı zamanda Bizans imparatorluğunun hızlı bir sonunun başlangıcı oldu.
Muzaffer Mehmet Konstantinopolis'e vardığında genel af ilan etti. Gayrimüslimlere ve ibadet yerlerine koruma sözü verdi. Daha sonra Hıristiyan dünyasının gururu olan Ayasofya'ya doğru ilerledi. Girişine ulaştığında, daha önceki Türklerin ve Arapların 900 yıldır elde edemediği Konstantinopolis'i alma başarısının büyüklüğü onu bunalttı. Aynı zamanda yargısını da zorladı. Bir avuç toprak alıp Ayasofya'ya doğru fırlattı ve La ilahe illallah (Allah'tan başka ilah yoktur) dedi. Daha sonra kiliseye girdi ve Allah'a şükrederek Mekke yönüne doğru secdeye kapandı. Anlaşılan o anda Mehmet, ilahiyat eğitimine karşı Ayasofya'yı camiye çevirmeye karar vermiş.
Bu hikayenin ortaya çıktığı orta çağ döneminde ve daha önce, bir galip gelenin, fethedilenlerin ibadet yerlerine el koyması veya onları yok etmesi genel bir uygulamaydı. Örneğin, İspanya'da Moors (Arap İspanyollar) yönetiminin başka bir yerde sona erdiği aynı çağda, şimdiye kadar yapılmış en seçkinlerden bazıları da dahil olmak üzere tüm camiler kiliseye çevrildi veya başka amaçlar için tahsis edildi. İspanya yavaş yavaş Müslümanlardan temizlendi. Bu kalıp, Avrupa'da İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana Avrupa'nın en kötüsü olarak kabul edilen bir soykırımda 8.000 Bosnalı Müslüman'ın katledilmesiyle 1995'e kadar devam etti. Tam tersine, II. Mehmet, fetih öncesi Konstantinopolis'ten herkesi geri kalmaya teşvik ederek onlara tam koruma sağladı. Konstantinopolis'i, Katolik Engizisyonunun bir parçası olarak kovulan İspanyol Yahudilerini kısa sürede karşılayan ve rehabilite eden kozmopolit bir şehir olarak inşa etti.
Ancak Ayasofya'nın camiye dönüştürülmesi, II. Mehmet'in halesi üzerinde büyük bir leke olarak kaldı. Mehmet, kilisenin Hıristiyan sembollerini koruyarak kendini bir nebze kurtardı. Hatta, şekilsiz bir Tanrı'ya inananların bir Tanrı'nın vücut bulmuş halini görünce öfkeye maruz kalmasınlar diye, onu perdelerle örttükten sonra bile, bebek İsa'yı emziren Meryem Ana heykelinin ana ibadet salonunda zarar görmeden kalmasına izin verdi. Ancak bir kilisenin camiye dönüştürülmesi, o da Ayasofya kadar ikonik bir kilisenin tarihin çirkin damgalarından biri olarak öne çıkıyor.
1935'te Ayasofya'nın (Mehmet'in kilisenin üzerine yaptırdığı) dört minaresinden 500 yıl ezan çalmasının ardından, Ayasofya üçüncü dönüşümüne tanık oldu. Türkiye'nin İslamsızlaştırıcısı Mustafa Kemal Paşa, yapıyı laikleştirdi. Burayı müzeye çevirdi. Allah'ın, peygamberinin, ilk dört halifenin ve ilk iki imamın isimlerini taşıyan dev panolar olduğu yerde bırakılırken, Hıristiyan sembolleri ortaya çıktı. Ortaya çıkan Hıristiyan ve İslami sembollerin kaynaşması, Ayasofya'yı benzersiz bir yapı haline getirdi ve tarihini dünyanın dört bir yanından ziyaret eden herkese sessizce ama etkili bir şekilde anlattı. Aynı zamanda, o zamanlar modern dünyanın çabalamaya başladığı seküler çokkültürlülüğün bir vitrini haline geldi.
Şimdi Türkiye'nin şefi Ayasofya'yı geri sarma moduna geçirdi. Böylece Ayasofya'nın geçen güne kadar temsil ettiği her şey tersine döndü. Avrupa Birliği tarafından gerçek bir Avrupa ülkesi olarak kabul edilmek için onlarca yıl süren nafile umut ve duruşun ardından, 24 Temmuz 2020, Avrupa'dan uzaklaşmasının ve teokrasiye dönüş yolculuğunun başlangıcını işaretlemekle tehdit ediyor. Erdoğan elbette beklenen inkarları yaptı ama Ayasofya'nın duvarlarında yazılar var. Ayrıca tüm büyük gayrimüslim ülkelerin sağcılarına İslam'ı şeytanlaştırmaları için yeni bir bahane ve itici güç sağladığı açık. Kendi geri adımlarını haklı çıkarmak için bu tipik İslamcı aşırılık karşısında salyalarının aktığını hayal edebilirsiniz.
Ayasofya'da yankılanan ezanın başlangıcı, İslam'ın ihtişam saati olarak Türkiye halkına satılmıştır. İslam için utanç ve pişmanlık zamanı olabilir.
Türkiye, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın öngördüğü gibi ilerici, kendinden emin ve güçlü bir ülke olsaydı, Ayasofya'yı ya müze olarak bırakırdı ya da kiliseye çevirirdi. Bu, Erdoğan'ın uyguladığını iddia ettiği ve siyasi bir destek olarak kullanmak istediği din için bir zafer saati olurdu.
Yazar, Pondicherry Üniversitesi'nden Fahri Profesördür.