Marafona - Babacar - Szumski derken milli aradan kötü dönen Beşiktaş'a sürekli "Eski oyunu yok" diyordum. "Beşiktaş eğer diyorsa ki ben geri döndüm, kendini kandırır" diye söyledik programlarda.
Alanya'yı Marafona/Babacar ile geçebildi ama o maçı iyi değerlendiremedi Yalçın ve ekibi. Erzurum'da kaleci Szumski ve Aatif (kaçırdığı net golden dolayı) 3 puana yardımcı oldu. Bu dönemdeki düşüşün farkına varılamadı.
Nitekim Ankaragücü maçında bu kez Kulusic 10 senede bir görülen şeylerden birini yapıp 2 kez kendi kalesini vurdu. Ama Beşiktaş 2-0'dan yakalandı.
Beşiktaş ve Sergen Yalçın'ı öne çıkaran unsurlardan biri de 1-0'dan 2-0'dan sonra da geri çekilmeyip hep öne doğru oynamaya çalışmalarıydı. Bu maçta son 20 dakikada savunma yaptılar ama beceremediler.
Maçta Ersin'in forma rengini 54. dakikada dağa taşa giden serbest vuruş öncesi gördük. İlk yarıda kaleye şut atamayan, rakip ceza alanında topla buluşmayı bile yapamayan Ankaragücü, 2 gol bulup 2 de gol kaçırıyorsa 2 önemli sonuç çıkar;
1- Top çevirme ve pas oyunu konusunda yetersizlik.
2- Savunma yapmayı bilmemek.
Maç sonu Rossier'in ve Rıdvan'ın açıklamaları da stres yönetiminin de yapamadığı görüldü. Şanssızlık da var. Cenk'ten sonra Oğuzhan da sakatlandı. Mensah zaten oynamıyordu, oyuna sonradan girdiği müsabakada bir daha oyundan çıkınca tam bitti. Adem de yok. Zaten dar olan Beşiktaş kadrosu iyice eriyor. Sergen Yalçın'ın belki de artık Malatya-Alanya günlerini hatırlayıp "önce savunma" futboluna dönmesi lazım. Sivas - Kayseri - Hatay.. Bu 3 maçtan 9 puan şampiyonluk avantajını sürdürür. Ama Sivas'ta olası puan kaybı takımı geri götürür.
Stres yönetimini daha iyi yapabilecek Fenerbahçe, Başakşehir'i yenerse eğer rakibi üzerindeki baskıyı da artıracaktır.