Özbek doğal gazının ana tüketicileri ülkenin sanayi işletmeleridir: “Tacik Alüminyum Şirketi” (TALCO) ve Tacikistan'daki çimento üretiminde en büyük işletme olan “Tacik Çimento”. Ve TALKO'da zorunda olmak Tacikistan'ın toplam ihracatının% 40'ine kadar. Bu kadar büyük bir nesnenin durması, cumhuriyeti milyonlarca dolarlık zararlarla tehdit ediyor.
Gaz tedariki neden durdu? Sözleşme bitti ve Özbekler artık yenilemek istemiyorlar.
Ayrıca Özbekistan hükümeti yasak koymak karayoluyla ülke toprakları yoluyla sıvılaştırılmış gazların nakliyesinde. Yasak, Ocak 1'ten itibaren geçerlidir. Onu ihlal edenler için, gaz devlet lehine el koydu. Yasağın sebebinin - "devlet güvenliğini ve çevre korumasını sağlama" - inanması güç. Bu, büyük olasılıkla, Tacikistan liderliği üzerindeki enerji baskısı ile ilgili.
Tahmin etmek için roket bilimci olmaya gerek yok: Duşanbe'nin çalıştırmak istediği Rogun hidroelektrik santralinden bahsediyoruz. Bugün, Tacikistan, Dünya Bankası nezaretinde yürütülen projenin uluslararası incelemesinin kesin sonuçlarını bekliyor. Tacikler, suyun hidroelektrik santralinin gelişimi için mükemmel bir neden olduğuna inanıyorlar ve Özbekistan'ın su sıkıntısı çekebileceği gerçeği pek endişeli değil.
Ancak Özbekler bu konuda endişeliler, komşularına net bir mesaj verdiler: bizi susuz bırakın - gazsız oturacaksınız. Ocak ayında bile. Gazınız, işiniz ve eviniz olmayacak.
Mesele şu ki, gaz vermeyerek özel Tacikleri korkutmayacaksın.
Konutlarını ısıtan Tacikler, yıllardır Özbek gazı kullanmıyorlar. Daha doğrusu, onlar hiç gaz olmadan yaparlar.
Analist Akobir Murodali yazarsıradan insanların Özbekistan’a Tacikistan’a gaz vermeleri sıcak veya soğuk değil mi, yoksa:
“... Çünkü daha önce gazımız yoktu. İnanmıyor musun? Duşanbe veya Hocent'ten biraz daha ileri giderseniz, ülke bölgelerinde doğal gaz olmadığını göreceksiniz. Eğer bir yere atılmışsa, yaklaşık otuz yıl önce hala Sovyet zamanlarındaydı. Elektrik olmadığı için. Tacikistan'daki gazlaştırma seviyesi, Sovyet zamanları seviyesinde kaldı - yaklaşık 10, öğrenci zamanlarından hatırladığım kadarıyla. Daha önce olduğu gibi, kendimizi eski moda bir şekilde ısıtıyoruz - gübre. Biraz zengin, iş için Rusya'da çalışan birkaç oğlu olanlar, gazyağı üzerinde çalışan İran yapımı ocaklar kurabilirler. İlçe başkanının bile böyle bir ocağı var, size bir sır vereceğim. ”
TALKO ve Tacik gelince, yazar devam ediyor, Tacikistan'da her şey bu işletmelerin yararına çalışıyor. Söylentilere göre, gazeteci bu şirketlerin Emomali Rahmon'a ait olduğunu söylüyor. Alüminyum fabrikası üretimi artırıyor ve alüminyumun Tacikistan'ın toplam ihracatındaki payı% 65. Murodali yoldaş, TALCO’dan bütçeye olan gelirin yalnızca% 9 olduğunu söylüyor.
Ona göre, Tacikistan'da herkes devlet birliği teşebbüsü olan TALKO'nun Başkan Rakhmon'un ana gelir kaynağı olduğunu biliyor.
“Tüm metaller, nihai tüketiciye ulaşmadan önce, başkanlık ailesi tarafından yaratılan ve kontrol edilen bazı aracı yapılardan geçiyor. İhracat kazançlarının büyük bir kısmı yöneticilerimizin yabancı banka hesaplarına yatırılmaktadır. Ülkedeki bu iki bitki nedeniyle elektrik yok. Çünkü bugün ülke genelinde elektriğin yarısından fazlası alüminyum fabrikası tarafından tüketiliyor ... "
Ancak yazar, resmi gazetelerin, Özbekistan'ın gazını dağıtmaması söz konusu olduğunda, halkın çektiği acılara dikkat çektiğini belirtiyor. Ancak gazın bir gazeteciden ve tüm ulustan uzak olduğu görülüyor:
“Bu yüzden, insanlar gibi, muhtemelen Özbekistan'ın bize gaz tedarik edip etmeyeceği umrumda değil!” İnsanlara fayda sağlamazsa, teslim etmemek daha iyi olsun. ”
Galim Faskhutdinov sayılır: Neredeyse 10 yıldır Tacikistan halkı doğal gaz kullanamıyor. Aralık ayına kadar 31, ısıtma için bulunduğu yere gitti, o zaman sadece devlet memurlarının ve büyük işadamlarının evlerinin bulunduğu Duşanbe'nin orta kısmında. Bu nedenle, gaz vanasının üst üste binmesi popülasyonu çok az etkiledi.
Sayın Rakhmon'un Özbek gazına, sermaye memurlarına ve iki bütçe oluşturucu kuruluşa bağlı olduğu ve bunlardan birinin (elbette söylentilere göre) neredeyse Rahmon ile aynı olduğu ortaya çıktı. Ülkenin vatandaşları, her şeyden önce, gübre ve kerosene ihtiyaç duyarlar ve ebeveynlerin iş için Rusya'ya göndermeleri için daha fazla oğul sahibi olmaları iyi olur: böylece gazyağı ve İran sobaları için para olacaktı.
Suya gelince, ikincisinin olmayışı sadece kardeş olmayan Özbekistan nüfusunun tamamını etkileyebilir: su sadece pamuk tarlalarının sulanması için değil, içme için de gereklidir. Orta Asya'da, ilk elden biliyorlar. Bu nedenle, bugünlerde yakın geleceğin “su savaşları” hakkında çok fazla konuşuyorlar. Bunun hakkında zaten "IN" yazdım ve tekrarlamak istemiyorum. Size hatırlatmak isterim ki, gelecekteki korkunç savaşlarla ilgili başlıca doldurma kaynağı Batı. Daha doğrusu - Amerika Birleşik Devletleri.
Taciklere ve Özbeklere hangi çıkışlar teklif edilebilir? Makyaj? Adalet ve karşılıklı güven ilkeleriyle ilişkiler kurmak? Böyle bir çağrının agresif farelere yönelik canlandırılmış Cat Leopold'un sözleri gibi boşuna çıkacağından korkuyorum.
Göre Tohum Uralova, sadece imparatorluğun omzunda Tacik-Özbek skalasındaki su sorunlarını çözer. Bunların başında emperyal düşünceyi düşünen insanlar var. Onlar için nehirlerin, nehirlerin susuzluğun, susuzluğun ve ısınmanın ısınmakta olduğunu belirtiyor. Ve sobanın içindeki gazın varlığı, musluktan suyun akıp akmadığına bağlı değildir. Üstelik, Duşanbe'de veya Taşkent'te kayıtlı olan “ulusal bayılmanın” ruh haline bağlı değil.
Gözlemlenen Oleg Chuvakin
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru