Anal Siğil Rehberi
Tıp mesleğinde kondilom olarak bilinen anal siğiller, insan pappilloma virüsü (HPV) tarafından enfeksiyonun neden olduğu büyümelerdir ve genellikle anüsün (rektal açıklık) etrafındaki ciltte, anal kanal içinde veya alt rektumda bulunur. Anal siğiller genellikle, genellikle anal seks, konuyu eşcinsel toplulukta yaygın hale getiren cinsel ilişki yoluyla iletilmez. İlk salgına maruz kalma tarihinden itibaren bir ila altı ay sürebilir, ancak bazen zaman aralığının yıllar sürdüğü bilinmektedir.
Salgından önce ve sonra, virüs vücutta kalır, ancak aktif değildir. Salgın başarıyla tedavi edilmiş ve semptomlar tamamen ortadan kaldırılmış olsa bile, virüs vücutta kalır ve herhangi bir zamanda başka bir salgına neden olabilir. Anal siğillerin hızlı ve verimli tedavisinin elde edilmesinin temel sorunu, genellikle görünür semptomların olmamasıdır. Anal bölgede küçük büyümeler olabilir veya olmayabilir. Diğer bireyler için bölgede biraz kaşıntı, yanma, kanama veya gizemli nem olabilir. Genellikle, hasta oldukça hassas bir alandaki usulsüzlüklerden endişe eder ve hızlı bir şekilde teşhis arar.
Nitelikli tıp uygulayıcıları genellikle anüs içine kolayca yerleştirilen kısa bir araç olan anoskop adı verilen bir cihaz kullanır ve doktorun rektal açıklık içinde, rektal kasların arkasında neler olduğunu bulmasına izin verir. Anal kanalın derisinde herhangi bir büyüme varsa, doktor sorunun kesin nedenini belirlemek için ek test gerektirebilir. Bununla birlikte, çoğu durumda, nitelikli bir doktor birçok anal siğil vakası görmüş ve derhal bir tedavi programına geçebilir.
Anal siğillerin miktarı, boyutu ve kesin konumuna dayanarak, çeşitli tedaviler mevcuttur.
Küçük siğiller, pul pul dökülmeye neden olan siğillere doğrudan uygulanan podofilin veya biklorasetik asit ile tedavi edilebilir. Bu süreç doktorunuzun ofisinde gerçekleşir ve sadece birkaç dakika sürer.
Salgın daha ciddi olduğunda, koterizasyon başka bir güçlü tedavidir. Alan uyuşur ve siğiller yakılır. Ve son olarak, siğiller koterizasyon ile ele alınabilecekten daha yaygınsa, doktor onları cerrahi olarak çıkarmayı tercih edebilir.
Her iki durumda da, tedavi neredeyse her zaman etkilidir ve iyileşme göründüğünden çok daha az rahatsız edicidir.