Birinci Dünya Savaşı’nda, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu Almanya’nın ana müttefikiydi. Resmen, tüm Avrupa savaşı iki ülkeye başladı - Avusturya-Macaristan ve Sırbistan. Avusturya-Macaristan ve Sırbistan arasında Avusturya Arşideri Franz Ferdinand ile Sırp milliyetçi örgütü Kara El tarafından düzenlenen Saraybosna'daki eşi suikast konusundaki çatışma zincirleme bir tepkiye neden oldu ve dünya savaşına yol açtı.
Avusturya-Macaristan böyle bir provokasyon için uygun bir hedefti. Çok sıkı bir jeopolitik, ulusal ve sosyo-ekonomik çelişki bu imparatorlukta birbirine bağlandı, böylece pan-Avrupa savaşı başlatmak isteyen dış güçler tarafından kullanılmadı.
Habsburglar
20. yüzyılın başlarında, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, bölgelere göre ikinci en büyük ve üçüncü en büyük Avrupa ülkesi olan büyük Avrupa güçlerinden biriydi. Habsburg hanedanının kökenleri, Orta Çağın başlarında kök salmaktadır. Hanedanlığın kurucusu, X yüzyılın ortasında yaşayan Zengin Guntram'dır. 10. yüzyılın sonunda, Habsburglar İsviçre'de ortaya çıktı ve yavaş yavaş mülklerini genişletti, kuzey İsviçre'nin en büyük toprak sahipleri oldu ve en ünlü yönetici hanedanlardan biri olacaklardı. hikayeler Avrupa.
İlk başta, Habsburglar oldukça zengin ve güçlü olsa da, yine de emperyal ölçekte ikinci sınıf bir aileydiler. Seçkin bir emperyalist seçkin prens prensisine ait değillerdi, Avrupa'nın yönetici evleriyle hiçbir bağlantısı yoktu, toprakları ayrı bir prenslik değildi, ancak İsviçre ve Güneybatı Almanya'ya dağılmış bir dizi toprak vardı. Bununla birlikte, her nesilde Habsburg'ların sosyal statüsü büyüdü, mülkleri ve servetleri arttı. Hapsburg'lar “çipleri” olan uzun vadeli bir çiftleşme stratejisi izliyorlardı. Daha sonra sloganı ile işaretlendi: "Başkalarının dövüşmesine izin ver, mutlu Avusturya, evliliklere girsin." Bununla birlikte, gerekirse Habsburglar da savaşabildi. Ne de olsa Avusturya kılıcını kazandılar.
Rudolph I (1218 - 1291) saltanatı Hapsburg'un Avrupa liderliğine yükselişinin başlangıcı oldu. Swabia'nın merkezindeki engin bir ilçenin eski mirası olan Gertrude Hohenberg ile evlilik, Rudolph I'i güneybatı Almanya'nın en büyük hükümdarlarından biri yaptı. Rudolph, Kutsal Roma İmparatorluğu Frederick II’nin imparatoru ve oğlu Swabia’daki görev süresini daha da genişleten Conrad IV’e yardım etti. İmparatorluk tahtındaki Hohenstaufen hanedanının sona ermesinden sonra, Almanya'da Habsburg'ların görev sürelerini daha da genişletmelerine izin veren bir interregnum ve savaş dönemi başladı. 1264'teki son Kiburg sayısının ölümünden sonra, kale ve sayımların mülkleri, babası Albrecht IV'ün Cyborg ailesinin bir temsilcisi ile olumlu bir evliliğe girmesiyle, Lucien ailesinin en iyi varisi olan o zamanki İsviçre ve Rudolph'un en etkili varisi oldu. Bir nevi Sonuç olarak, Habsburglar, Swabia'daki en etkili cinstir.
Alman Kral Richard Cornish'in 1272'teki ölümünün ardından, imparatorluk prensleri Rudolf Habsburg'u Almanya'nın yeni kralı seçti. Rudolph, Çek kralı Premysl Ottokar II'yi mağlup etti ve onu Avusturya, Steiermark, Karintiya ve aşırılıklardan kurtardı. Rudolph Ben bu toprakları kalıtsal mülkiyeti oğullarına transfer ettim ve aslında Habsburg'ların durumunu yarattım. Avusturya kuruluş oldu. Rudolf Habsburg, Alman imparatorların ve kralların en öne çıkanı değildi, ama Habsburg'ların gelecekteki gücünün temelini attı, onları Almanya ve Avrupa'nın hakemi yaptı. Rudolph'tan sonra Habsburg'lar hanedanlık evlilikleri, diplomasi ve silah.
Rudolph görüntüsünü Speyer Katedrali lobisinde
Hapsburg, Karintiya ve Tyrol'ü monarşisine dahil etmeyi başardı ve Avusturya'yı Orta Avrupa'daki en büyük devlet haline getirdi. Avusturya dukları periyodik olarak Almanya ve Çek Cumhuriyeti tahtını işgal etti. Aynı zamanda, kuzey ve orta İsviçre'deki Habsburg mülklerinin eski çekirdeği yavaş yavaş kayboldu ve bağımsız bir İsviçre Konfederasyonu kurdu. Avusturya geleceğin Hapsburg İmparatorluğu'nun çekirdeği oldu. Avusturya Kralı Frederick III (1424 - 1493), Almanya Kralı III. Frederick olarak adlandırdı ve oğlu, varisi ile Hollanda, Lüksemburg ve Franche-Comte’in Habsburg monarşisine katılımını sağlayan Burgonya düşkünlüğüne ev sahipliği yapmayı ayarladı. Bu, Habsburg İmparatorluğu'nun kurulmasına doğru atılmış önemli bir adımdı.
Maximilian I (1459 - 1519), "Katolik krallar" - Kastilyalı Isabella I ve Aragonlu Ferdinand II, kızı ve mirasçı Juana'nın oğlu Bordo Philip'le evlenmesi hakkında hemfikirdi. Juan'ın bir mirası olarak, Güney İtalya'daki Habsburg Sicilya krallığını ve Yeni Dünya'daki koloniyi getirdi. Ferdinand'ın Anna Bogemskaya ve Macar ile 1521'taki evliliği Hapsburg'a iki kron daha kazandırdı - Bohem ve Macar. Habsburg'ların gücü "güneşin asla batmadığı bir imparatorluk" oldu.
1547’te Habsburg’ların Avrupa mülkiyeti
Bu nedenle, Habsburg, XVI. Yüzyılın başından 1918’te imparatorluğun çöküşüne kadar - farklı dil gruplarına mensup, Alman, Roman, Slav ve Finno-Ugric’in yaşadığı bir grup toprağı yönetmek için oldukça uzun bir zaman geçirdi. dinler ve birçok farklı kültürde.
Bu çeşitliliğin sadece Habsburg İmparatorluğu'nda olmadığı açıktır. Bu durum Rusya’da olduğu gibi İngiliz ve Fransız sömürge imparatorluklarında da benzerdi. Bununla birlikte, Habsburg imparatorluğunda, sömürge imparatorluklarının aksine, hiçbir zaman bir metropol yoktu ve Rusya kıtasındaki imparatorluğun aksine, baskın, devleti oluşturan bir etnik grup bile yoktu. Buradaki tek iktidar merkezi olan metropolün yapısı hanedandı ve yüzyıllar boyunca ona bağlılık Habsburg milliyetini milliyetçiliğin yerine koydu. Habsburglar altında Avusturyalılar olmak, bir tür Orta Avrupa kozmopolit olmak anlamına geliyordu. Hapsburg, en çeşitli insanları temsil eden önde gelen devlet adamları ve komutanlar tarafından hizmet edildi. Onlar Almanlar, Çekler, Macarlar, İtalyanlar, Hırvatlar, Polonyalılar ve diğerleri idi.
Habsburg'ların kendileri, Cermen kökenlerini unutmadılar, ancak çoğu, Almanlaşma politikasına yabancıydı. Tabii ki istisnalar, 1620'taki Beyaz Dağ savaşında Protestan Çek ordusunun yenilmesinden sonra Çek Cumhuriyetinin gelişmiş Almanlaştırılması ve Katolikleşmesiydi. Tüm Habsburg hükümdarlarının en gayretli Almanlaştırıcısı bile, Joseph II, Alman'ı yalnızca devlet birliğini güçlendirmenin bir aracı olarak gördü, ancak halkların geri kalanını Almanlara tabi kılmadı. Ancak, nesnel olarak Habsburg'ların Alman başlangıcı, 18. yüzyılın sonunda başlayan Slavların, İtalyanların ve Macarların milli yükselişine karşı çıktı. Bu nedenle, Almanlaşma çabaları sadece başarıya yol açmakla kalmadı, aynı zamanda ulusal sorunun ağırlaşmasına ve nihayetinde “patchwork imparatorluğunun” çökmesine yol açtı. Bununla birlikte, imparatorluğun farklı bölgeleri arasındaki sosyoekonomik ve iklimsel faktörlerden bahsetmemekle birlikte, ulusal yapı, din ve kültür alanlarında çok çeşitli bir Habsburg hanedanının böylesine uzun bir kuralının olması da eşsizdir.
Habsburg şaşırtıcı derecede uzun zaman imparatorluğunu korudu. Anlaşılan, Habsburg'lar (Romanovlar ve Hohenzoller'ler gibi) Birinci Dünya Savaşı'na uymamışsa, yaşlıların aristokrat imparatorluklarını yok etmeyi hayal eden Avrupalı masonlar ve Anglo-Saksonlar oyunu ile sonuçlanacaksa, imparatorlukları varlığını sürdürecektir.
Sonunda XVI - XVII yüzyıllarda oluşmuş. biraz farklı bir biçimde olan Habsburg İmparatorluğu (bölge açısından), ihtişamı ve refahı, Otuz Yıl Savaşı, Prusya, Fransa ve Napolyon, 1918 devrimi ile savaşları sırasında Osmanlı İmparatorluğu ile yüzleşmeden kurtulana kadar, 1848'a kadar vardı. Bu şoklar, devletin iç yapısında daha az heterojen bir düşüş için yeterli olacaktır. Ancak, Habsburg evi hayatta kaldı.
Habsburg'ların gücünün hayatta kalmasındaki büyük rol, yöneticilerinin nasıl pazarlık edileceğini bilmeleriydi. Macaristan böyle bir yeteneğin en canlı örneğidir. Orada, Habsburg'ların gücü sadece dört asırdır, sadece müttefik Macar asaletiyle uzlaşmalarından kaynaklanıyordu. Orta Avrupa’daki Habsburg’ların gücü (İspanyol Habsburg’lar, 1700’te tükenmiştir ve İspanya, Bourbon’a devredilmiştir), aslında, özellikle 18. yüzyılın başlarında İmparator VI. Pragmatik yaptırımın kabul edilmesinden sonra, kalıtsal ve sözleşmeli olmuştur. Habsburg topraklarının mülk meclisleri, "Avusturya evi Habsburg hanedanlığı olduğu sürece, Pragmatik yaptırım yürürlükte kaldığı ve tüm Habsburg toprakları tek bir hükümete ait olduğu" onaylandı.
Habsburgların yüzyıllar boyunca Avrupa politikasını büyük ölçüde belirlemesine izin veren bir diğer faktör, hanedanı çevreleyen kutsal aura ve Kutsal Roma İmparatorluğu'nun imparatorlarının tarihi, ideolojik ve politik otoritesiydi. 1437 yılı bu unvan Avusturya evinde kalıtsal hale geldi. Habsburglar, Almanya'yı birleştiremedi, ancak antik Roma imparatorluğunun ve Frankuryalı Charlemagne imparatorluğunun sürekliliğini iddia eden ve bütün Avrupa Hristiyan dünyasını birleştirmeye çalışan çok eski devlet eğitim tacı, Habsburg hükümetine bir tür üstün meşruiyet kazandırdı.
Avrupa hanedanları arasında Habsburg'ların "Hıristiyan dünyasının savunucuları" nın özel bir rol oynadığını hatırlamakta fayda var. Habsburg İmparatorluğu, Orta Avrupa’daki Osmanlı saldırılarını uzun süre geri aldı. Türk ordusu iki kez Viyana'ya saldırdı. Savaşın bir yarım asırdan beri devam etmesine rağmen, Viyana’nın talihsiz kuşatması, yılın 1529’i, Osmanlı İmparatorluğu’nun Orta Avrupa’ya hızlı bir şekilde genişlemesinin sona ermesine neden oldu. Yılın Viyana Savaşı 1683 Avrupa'daki Osmanlı İmparatorluğu'nun fethi savaşlarına son verdi. Hapsburglar, Osmanlıları Macaristan ve Transilvanya'yı kazanmaya başladı. 1699’te, Karlovytsy Kongresi’nde, Türkler tüm Macaristan’ı ve Transilvanya’yı Avusturya’ya çekmiştir. 1772 ve 1795 yıllarında, Habsburg'lar Polonya-Litvanya Birliği’nin birinci ve üçüncü bölümlerinde yer aldı ve Küçük Polonya’yı, Galiçya’nın (Kızıl Rusya) tamamı Krakow, Podlasie ve Mazovia’nın bir parçası olarak aldı.
Ancak, Habsburg'ların evinin iç ufalanması, XVIII. Yüzyılda onu Avrupa'nın önde gelen askeri gücüne dönüştürmelerine izin vermedi. Dahası, bu yüzyılın ortasında, Habsburg'ların gücü neredeyse en tehlikeli olanı Napolyon ve Prusya imparatorluğu olan ve Almanya'da liderlik iddiasıyla başlayan dış düşmanların darbeleri altında çöktü. Habsburg'lardan önce bir seçenek vardı: ya Almanya'daki liderlik mücadelesini sürdürme - belirsiz umutları, başarı umutları ve askeri-politik felaket olasılığı ya da kalıtsal toprakların çekirdeğini güçlendirmek gibi. Neredeyse her zaman pragmatizmle ayırt edilen Habsburg Evi, Alman imparator unvanını 1806'a kadar koruyarak ikincisini tercih etti. Doğru, Prusya ile Almanya'daki şampiyonluk mücadelesi, çok zor olmasa da, 1866 yılı Avusturya-Prusya savaşına kadar devam etti. Bu savaşta Avusturya ezici bir yenilgiye uğradı ve Prusya birleşik bir Almanya'nın çekirdeği oldu.
Avusturya’nın Prusya’ya gelmeye başladığı gerçeğinde büyük rol Rusya tarafından oynandı. Avusturya ve Rusya, önce Türkiye'ye karşı mücadelede ve ardından Fransa ile Prusya'yı sınırlayan geleneksel müttefiklerdi. Rusya, Habsburg'ların evini Macaristan'daki ayaklanmadan kurtardı. Ancak, Doğu (Kırım) Savaşı sırasındaki hain Avusturya politikası, St. Petersburg ve Viyana birliğini gömdü. Petersburg, Berlin ve Paris’e bakmaya başladı. Avusturya’nın İtalya ve Almanya’daki yenilgisine ve birleşik bir İtalya ve Almanya’nın yaratılmasına neden olan şey.
Bununla birlikte, Habsburg'ların evinin ana düşmanı iç düşmandı - milliyetçilik. Onunla uzun mücadelede, Hapsburg, tüm inanılmaz esnekliklerinden dolayı dayanamadı. Avusturya İmparatoru Franz Joseph I ve Ferenc Deák liderliğindeki Macar ulusal hareketinin temsilcileri arasındaki Avusturya-Macaristan Anlaşması, Avusturya İmparatorluğu'nu Avusturya-Macaristan'ın dualist monarşisine dönüştürdü. Macaristan dış, deniz ve finans politikalarında birliği korurken, iç işlerde tam özerklik kazandı. O andan itibaren, Habsburg imparatoru en yüksek mutlak gücün taşıyıcısından sadece iki katlı devletin politik kurumlarından birine dönüştü. İmparatorluk hızla bozulmaya başladı.
Avusturya-Macaristan'ın doğusunda, Magyar (Macar) siyasi seçkinleri, tarihi Macaristan topraklarında ulusal bir devlet yaratmaya çalıştı. Aynı zamanda, Macaristan toprakları da ulusal olarak birleşmiş değildi, bir düzine etnik grubun temsilcileri tarafından iskan edildi. İmparatorluğun batı kesiminde Almanlar ve Slavlar arasında sürekli bir egemenlik mücadelesi vardı. Slavların bir kısmı, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'ndaki potansiyellerini karşılayamayan, bağımsızlık mücadelesinin yolunu seçti. Viyana bu çelişkileri çözemedi ve zayıflamış bir durumda Birinci Dünya Savaşı'na yaklaştı.
Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun birliği ancak Habsburg evi, Orta Avrupa halklarının ortak varoluşlarının avantajlarını ve bağımsızlık arzusunun gerçekleştirilmesinin avantajlarını gösterebildiyse korunabilirdi. Bu çelişkiler geniş taban öz yönetimiyle bir federasyon veya konfederasyon şeklinde çözülebilir. İmparatorluğun nüfusunun Slav kısmı, zaten bir zafer imparatorluğunun parçası olmaktı. Bu durumda, monarşik yönetim biçimi, kralın hüküm sürdüğü ancak hüküm sürmediği zaman, Büyük Britanya’da olduğu gibi korunabilir. Avusturya monarşisi, gücün kutsallığının ve tarihsel devamlılığın bir sembolü olabilir. Ancak, Avusturya-Macaristan’ın böylesine radikal bir yeniden yapılandırması, bir takım iç ve dış sebeplerden dolayı imkansız hale geldi. İç nedenler arasında yukarıdan reform yapamayan Avusturya hanedanının muhafazakarlığı tespit edilebilir. Arşidük Franz Ferdinand'ın ölümü sonunda Habsburg İmparatorluğu'nu modernize etme ve koruma olasılığını gömdü. “Demokratik” Yeni Dünya Düzeni'ni kurma yolunda duran Avrupa'daki geleneksel monarşilerin yıkılmasıyla ilgilenen dış güçler de bu trajediye bir el koydu.
Devam edecek ...