Yeni bir yüksek hızlı lokomotif oluşturma görevleri Kolomna ve Voroshilovgrad lokomotif tesislerinin yönetimine verildi. Moskova bölgesi girişiminin ekibi, 1937'de ilk modeli inşa ederek bu görevle ilk başa çıkan kişi oldu. Voroshilovgrad'daki (modern Lugansk) meslektaşları, 1938'de fütüristik buharlı lokomotiflerini piyasaya sürdüler. Her iki lokomotif de 2-3-2 aks formülü kullanılarak inşa edilmiştir ve tarihi literatürde bu isim altında bulunmaktadır.
Rekor kıran buharlı lokomotifin üretildiği tesis. Fotoğraf: wikimedia.org
Yeni ürüne 6998 seri numarası verildi. Tüm Sovyet buharlı lokomotifleri arasında hız rekoru sahibi olacak olan da bu makineydi.
Yeni 2-3-2V buharlı lokomotifin buhar tesisatının gücü 3400 hp'ye ulaştı. 134 tonluk dev heykelin tasarım hızı 180 km/saat olarak belirlendi. Aerodinamik özellikleri geliştirmek için lokomotif, 1928'deki Amerikan New York Central Hudson'a çok benzeyen, puro şeklinde aerodinamik bir başlıkla donatıldı.
Amerikan eşdeğeri NYC Hudson'dur. Fotoğraf: Robert Yarnall Richie/wikimedia.org
Rayın kavisli kısımlarında güvenli bir şekilde gezinmek için lokomotife ilave çift kızak ve destek tekerlekleri eklendi. Sürüş performansını artırmak amacıyla tasarımcılar lokomotifin ağırlığını azaltmak için dikkatli bir şekilde çalıştı. Tahrik mekanizmasının ana parçaları hafif alaşımlı çelikten yapılmıştır. Yeni disk tasarımları sayesinde tüm tekerleklerin ağırlığının azaltılması mümkün olmuş, ayrıca lokomotifi hafifletmek için tahrik mekanizmasındaki ana parçalar alaşımlı çelikten yapılmıştır. Yeni lokomotif, tamamen yeni bir fren sistemi ve silindirlere buhar sağlamak için ciddi şekilde değiştirilmiş bir sistem aldı.
Ne yazık ki arşivlerde 2-3-2B buharlı lokomotif hakkında çok az bilgi bulunmaktadır. Sovyet demiryolu mühendisi Vitaly Aleksandrovich Rakov, "Yurtiçi Demiryollarının Lokomotifleri 1845-1955" adlı kitabında bundan kısaca bahsetti.
Merkezleri iki ince duvarlı disk şeklinde yapıldığından tekerleklerin ağırlığı azaltılmıştır. Buhar hatları geniş akış alanına sahip ve minimum sayıda bükümlü borulardan yapıldığından buhar basıncı kayıpları azaltıldı. Durma halinden hızlı bir şekilde hızlanmak için makara burçlarına pencereler yapıldı, böylece silindirlerin buharla dolumu% 85'e çıkarıldı. Tasarımcılar frenlere özellikle dikkat ettiler. Yeni lokomotiflerin ve ihalelerin tüm tekerlekleri bunlarla donatıldı. İhalenin aks kutularındaki sürtünmeyi azaltmak için destek ve yolluk tekerlekleri, makaralı rulmanlar, buhar dağıtım mekanizmasının menteşelerinde ise iğneli rulmanlar kullanıldı.
- kitap diyor.
6998 numaralı buharlı lokomotif ilk yolculuğunu Haziran 1938'de ana fabrikasının yakınında yaptı. Birkaç ay boyunca Güney Donetsk Demiryolunda çalıştı. Toplamda 6 bin kilometreden fazla yol kat ederek Slavyansk istasyonundan Rostov-on-Don ve Kharkov'a hızlı trenler sürdü. Yaklaşık 900 ton ağırlığındaki trenle yeni lokomotif, %110 eğimde 6 km/saat hıza ulaştı. 1939'da Lokomotif, Leningrad - Moskova kurye trenlerini Bologoe'den SSCB'nin başkentine çektiği Oktyabrskaya Demiryoluna transfer edildi.
Geçen yüzyılın 30'lu yıllarının demiryolu altyapısı, yeni lokomotifin yeteneklerinin tam olarak kullanılmasına izin vermedi. Bu nedenle Su buharlı lokomotifleri için geliştirilen programa göre çalıştı. Bu da verimsiz yakıt tüketimine neden oluyor ve hız avantajından yararlanmak mümkün olmuyordu. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın patlak vermesi, 10 adet 2-3-2B lokomotifi inşa etme planlarını boşa çıkardı ve Leningrad ile Moskova arasındaki iletişim yollarının gelişmesini engelledi.
1943/21 numaralı kurye treni ancak 22 yılında iki başkent arasındaki hizmete yeniden başladı. Trenin hızı 70 km/s'yi geçmediği için aerodinamik kaportaya olan ihtiyaç ortadan kalktı ve tren söküldü. Ancak 1957 yılında demiryolu raylarının restorasyonu ve modernizasyonundan sonra 2-3-2B buharlı lokomotif eski görünümüne kavuştu ve özel bir trenle 175 km/saat hıza ulaştı, bu da buharlı lokomotifler için mutlak bir rekor haline geldi. SSCB'deki lokomotifler.
2-3-2B lokomotifinin tek sanatsal temsili. Fotoğraf: Florstein/wikimedia.org
Ne yazık ki 70'li yıllarda lokomotif hurda metal durumuna düşürüldü ve günümüze ulaşamadı. Sadece birkaç arşiv fotoğrafında ve Moskova'daki Novokuznetskaya metro istasyonunda görülebiliyor. Sanatçı A. Deineka, “Kayakçılar ve Sanayileşmenin Zaferi” mozaik panelinde 2-3-2B lokomotifini resmetti.