KAŞININ ÜSTÜNDE GÖZÜ KEMANDIR!
Ortaokul 2. sınıftayız. O zamanlar okulun faaliyetleri düzenli ve iyi yapılırdı. Müzik hocamız Hülya Hanımdı. Okul Korosu Hülya hoca tarafından çalıştırılırdı. Koronun orkestra bölümünü, Sazıyla Alpaslan AYGÜL, Darbukasıyla Mehmet Ali AKPINAR, ziliyle Hüseyin GÜRBÜZ oluşturuyordu. Provalar piyesin yapılacağı tarihten çok çok önce başlardı. Provolar çoğu zaman okulun mazı ile çevrili kapı girişinin hemen sağ tarafında bulunan bölümünde yapılırdı. Provanın yapıldığı bir günde teneffüse çıkmıştık, Orkestra türkü söylüyordu. O anda Orhan DUR hoca göründü. Hülya Hanım Orhan Hocayı orkestranın yanına davet etti, ve Koro ” GÖZÜNÜN ÜSTÜNDE KAŞIN KEMANDIR, GÜLÜM AMAN ” türküsünü söylemeye başladılar ve türküyü bitirdiler. Hülya Hoca
“-Nasıl Müdür bey dikkatinizi çeken bir şey oldu mu?” Diye sordu Orhan DUR’a. “- Çok güzel söyledi çocuklar, tebrik ederim.” Dedi Orhan Hoca. Hülya Hoca tekrar koroya döndü ve birkez daha söyletti aynı türküyü. Orhan Hoca yapılan yanlışlığı yine anlamadı, üçüncü dinleyişinde yine farkedemedi, Hülya Hoca sert bir üslupla”-Ya hocam nasıl farkına varmazsınız, türkü yanlış okuyor çocuklar, Gözünün üstünde Kaşın Kemandır diyecekleri yerde, kaşının Üstünde Gözü kemandır diye söylüyorlar.”
KAŞININ ÜSTÜNDE GÖZÜ KEMANDIR!