Bir metro yapmak fikri ilk kez 1846 yılında Charles Pearson tarafından düşünülmüştür. North Metropolitan Railway Co. şirketi metro fikrini hayata geçirmek için 1853 yılında kurulmuştur. Ancak mali konudaki sıkıntılar oldukça fazla yaşanmıştır ve bunun beraberinde oldukça zaman kaybedilmiştir. İlk metro hattı 10 Ocak 1863 tarihinde 06.00 ‘da 4 mil uzunluğunda ilk seferin yapılması ile hayata geçti. Toplam 7 istasyonun bulunduğu dünyanın ilk metro hattı Farrington Street ile Paddington arasında faaliyet vermekteydi. Toplam ulaşım süresi 33 dakika sürmekteydi. Yolcu gaz lambaları yardımı ile aydınlatılmaktaydı.
Daily Telegraph gazetesi bilgilerine göre; “Birinci mevki vagonlarda ışık o kadar denli güçlüydü ki, insanlar gazetelerini çıkarıp rahatlıkla okuyabiliyorlardı.”
Elektrikli metronun halka açılışı ise, 18 Aralık 1890 günü yapıldı. Nereye gidilirse gidilsin, yolculardan 2 peni ücret alınıyordu ve bilet sistemi olmadığından bu ücret, metronun girişinde ödeniyordu. Bu hatta hizmet veren 14 adet dört tekerlekli 12 tonluk elektrikli lokomotifler, Manchester kentinde Mather and Platt şirketi tarafından yapılmıştı ve her biri üç vagonu saatte ortalama 11.5 mil hızla çekebiliyordu.
Her vagonun önünde ve arkasında, metal bir platforma açılan, kaydırmalı kapılar vardı. Bu kapıları her istasyonda tren görevlileri açıp kapatıyorlardı. Hem lokomotif bölümünün hem de taşıma kısımlarının tek parça halinde üretildiği ilk motorlu trenler, 18 Ağustos 1898 günü Waterloo and City Railway şirketi tarafından Waterloo ile Bank arasında çalışan metro hattında hizmete kondu. Araçlar, ABD’nin Wilmington kentinde Jackson and Sharp firması tarafından üretilmişti. Metro girişlerine “jetonlu turnike”lerin ilk konulması ise, 1904 yılında Londra’da gerçekleşti. 1922 yılında otomatik kapılı vagonlar hizmete girdi.
Dünyanın ilk metrosu çalıştığı ilk gün, 15 ‘er dakika aralıklar ile 4 vagonluk altı katar, karşılıklı olarak 120 adet sefer yapmıştır. Toplamda 30,000 yolcu taşınmıştır.
NASIL İNŞA EDİLDİ?
Biri, ellerinde küreklerle yerin derinliklerinde çok tehlikeli koşullarda adım adım toprağı kazan amelelerce inşa edilmişti. Diğeri milyonlarca sterlinlik dev makinelerle modern Londra'nın derinlikleri kazılarak inşa ediliyor. Aradan 150 yıl geçmiş olmasına rağmen Londra metrosunun ilk tünellerini kazan amelelerin inşaat tekniğiyle, gelecek kuşak metro sistemi için kullanılan teknik, özünde aynı.
Crossrail adı altında 42 kilometre boyunca uzanacak ve Londra'nın doğusundan batısına uzanacak 15 milyar sterlinlik metro hattının inşaatı 2012 Mart'ında başladı. Dünyanın ilk yeraltı tren hattı olan ve daha sonraki yıllarda ortaya çıkacak metro sisteminin ilk aşamasını oluşturan Metropolitan Demir Yolu da, zamanında, bugün yapılan hat kadar üstün bir mühendislik başarısıydı.
Londra Ulaştırma İşletmesinin tasarım yetkililerinden Mike Ashworth, Victoria döneminde işçilerin, yüzeyin hemen altında en basit tünel açma yöntemini uyguladıklarını ve tünelleri kazıp hemen yanlarını ve tavanını kapladıklarını anlatıyor. Ashworth, bu inşaat sırasında Londra trafiğinin altüst olduğunu, yolların ulaşıma kapatılması zorunluluğunun büyük aksaklıklar yarattığını söylüyor.
Zamanla daha uygun çalışma koşulları geliştirilse de, işçiler çok kapalı ve sıcak bir ortamda, tehlikelere açık çalışmak zorunda kalıyordu. Metro sistemi mühendislerinin tünel inşaatında daha başarılı ve güvenli sonuç veren "kalkan yöntemini benimsemeleriyle, günümüzde 402 km. uzunluğunda olan ve 270 istasyonda hizmet veren Londra ulaştırma ağında, tam bir değişim başlatılıyordu.
Aslında tahta kurtlarının ilerleme şekli esas alınarak başlatılan, bugüne göre çok ilkel tünel kazma yöntemleri, günümüzde her biri 10 milyon sterlinlik tünel sondaj makineleriyle uygulanıyor. Londra'da halen sürdürülen ve Avrupa'nın en büyük mühendislik projesi olan Crossrail'de her hafta 100 metrelik ilerleme kaydediliyor. Yetkililer, 140 yıl önce tünel kazan ekiplerin bir yılda kaydettiği ilerlemenin, günümüzde bir haftada gerçekleşebildiğini belirtiyor. O yıllarda görece ucuz işgücüyle, binlerce kişi metro tünellerinin inşaatında çalışırken, Crossrail projesinde 20'şer kişiden fazla çalışmıyor.
Crossrail projesi başkanı Andy Alder, o yıllarda inşaat sırasında meydana gelen ölümlerin hayatın olağan akışı olarak kabul edildiğine, şimdiyse en ufak bir yaralanmanın bile kabul edilemez görüldüğüne işaret ediyor. Crossrail'in ileri teknolojiyle tünel kazma yöntemleri jeolojik koşullara meydan okusa da, Londra kentinin altını ilk kazanlar olmadıkları gerçeğini silemeyecekler.