Zafer Mutlu'nun kızı anısına yaptırdığı okulun belediye tarafından yıkılmasını eleştiren bir yazıyı gazeteden çıkarttı diye Sabah Yayın Yönetmeni Erdal Şafak hayli ağır eleştiriler aldı. Doğal tabii, eleştirilecek de bu gibi durumlarda meseleyi her yönüyle düşünmek gerektiğine inanıyorum ben. Ya patron istediyse yazının çıkarılmasını ya çıkarılmaması yolundaki karşı argümanları kabul etmemişse ya ısrar etmişse ya yayın yönetmeni mecbur kaldıysa yazıyı çıkartmaya. Hemen istifa etsin demek hem gerçekçi değil hem de gereksiz bir acilciliktir.
Buradan alınacak tek bir ders var. Yayın yönetmenleri tüm yazıları muhakkak basılmadan önce okumak ve sakıncalı olabileceğine inandıkları yazılarla ilgili patronlarıyla önceden konuşmak zorundalar. Ya da kendileri inisiyatif kullanıp önceden kimseyle konuşmadan ilgili yazarı yazısını değiştirmesi hakkında ikna edecekler.
Bu harikulade bir şey mi, ideal bir durum mu; bu gayet tabii ki hayır. Ama benim bunca yıllık deneyimimden sonra ideallerle veya mutlak doğrularla uğraşmaya hiç niyetim yok. Gerçeği kabul edip en makul ve en az yıpratıcı formulü bulmak istiyorum o kadar.
Türkiye'deki tüm yayın yönetmenleri bu şekilde davranır (Zafer Mutlu da dahildir buna). Bu da bilinsin. Yazarlar da köşelerin babalarının malı olmadığını artık kabul etseler ve bu 'acı' gerçek ile bir şekilde uzlaşsalar sonuç herkes açısından iyi olacak.