Jeffrey Dahmer - Jeffrey Dahmer
Jeffrey Dahmer
|Doğmak||


Jeffrey Lionel Dahmer
21 Mayıs 1960
|Öldü||
28 Kasım 1994 (34 yaşında)


|Ölüm nedeni||Cinayet (ağır kafa travması )|
|Dinlenme yeri||Yakıldı , külleri ebeveynlere verildi|
|Diğer isimler||


|Eğitim||Revere Lisesi|
|gidilen okul||Ohio Eyalet Üniversitesi (tamamlanmamış program)|
|Meslek||


|Ebeveynler)||Joyce Annette ( kızlık soyadı Flint)


Lionel Herbert Dahmer
|mahkumiyet(ler)|
|cezai ceza||Ömür boyu hapis (16 müebbet) 941 yıl hapis|
|Detaylar|
|kurbanlar||17|


suç aralığı
|1978–1991|
|Ülke||Amerika Birleşik Devletleri|
|Eyalet(ler)||Ohio , Wisconsin|


Yakalanma tarihi
|22 Temmuz 1991|
|Tutuklu||Columbia Islah Kurumu|
Jeffrey Lionel Dahmer ( / / ; May 21, 1960 - Kasım 1994 28) olarak da bilinen Milwaukee Cannibal veya Milwaukee Canavar , bir Amerikan mahkum oldu seri katil ve suçlu seks cinayeti ve işleyenlerin parçalama arasında 1978 ve 1991 yılları arasında 17 erkek ve erkek çocuk. Daha sonraki cinayetlerinin çoğu nekrofili , yamyamlık ve vücut bölümlerinin - tipik olarak iskeletin tamamı veya bir kısmı - kalıcı olarak korunmasını içeriyordu .
Dahmer'e borderline kişilik bozukluğu , şizotipal kişilik bozukluğu ve psikotik bozukluk teşhisi konmasına rağmen , davasında yasal olarak aklı başında olduğu tespit edildi . Wisconsin'de işlediği 16 cinayetin 15'inden hüküm giydi ve 17 Şubat 1992'de 15 müebbet hapis cezasına çarptırıldı . Dahmer daha sonra 1978'de Ohio'da işlediği ek bir cinayetten dolayı 16. müebbet hapis cezasına çarptırıldı. .
Erken dönem
Çocukluk
Dahmer, 21 Mayıs 1960'ta Wisconsin , Milwaukee'de , teletip makinesi eğitmeni Joyce Annette ( kızlık soyadı Flint) ve Marquette Üniversitesi kimya öğrencisi Lionel Herbert Dahmer'in iki oğlunun ilki olarak doğdu . Lionel Dahmer, Alman ve Gal kökenliydi ve Joyce Dahmer, Norveç ve İrlanda kökenliydi.
Bazı kaynaklar Dahmer'in bebekken ilgiden mahrum kaldığını bildiriyor. Bununla birlikte, diğer kaynaklar, annesinin gergin, hem ilgi hem de acıma konusunda açgözlü ve kocası ve komşularıyla tartışmacı olduğu bilinmesine rağmen, Dahmer'in genellikle her iki ebeveyn tarafından bir bebek ve yürümeye başlayan çocuk olarak görüldüğünü ileri sürmektedir.
Dahmer birinci sınıfa girerken, Lionel'in üniversite çalışmaları onu çoğu zaman evden uzak tuttu; o evdeyken, depresyondan mustarip bir hastalık hastası olan karısı, sürekli ilgi istedi ve yatakta giderek daha fazla zaman geçirdi. Bildirildiğine göre, kocasından sadece yatıştırmak için önemsiz meseleler üzerinde bir endişe durumuna kendini kaptırdı. Bir keresinde Equanil ile intihara teşebbüs ettiği biliniyor . Sonuç olarak, her iki ebeveyn de oğullarına fazla zaman ayırmadı; daha sonra, daha sonra, erken yaşlardan itibaren, "ailenin sağlamlığından emin olmadığını", ebeveynleri arasındaki aşırı gerilimi ve ilk yıllarında çok sayıda tartışmayı hatırladığını hatırladı.
Dahmer "enerjili ve mutlu bir çocuk" olmuştu, ancak dördüncü doğum gününden kısa bir süre önce çift fıtık ameliyatından sonra belirgin bir şekilde bastırıldı . İlkokulda Dahmer sessiz ve ürkek biri olarak görülürdü; bir öğretmen daha sonra annesinin ikinci çocuğuna hamile kaldığında semptomları artan hastalıkları nedeniyle Dahmer'de erken terk belirtileri tespit ettiğini hatırladı . Yine de, ilkokulda Dahmer'in az sayıda arkadaşı vardı.
Dahmer, erken yaşlardan itibaren ölü hayvanlara ilgi gösterdi. Başlangıçta yusufçuklar ve kelebekler gibi büyük böcekleri kavanozlarda topladı. Daha sonra, ara sıra bir veya daha fazla arkadaşının eşlik ettiği hayvan leşleri topladı; bu hayvanları ya evde ya da yakındaki ormanlık alanda parçaladı. Bir arkadaşına göre, Dahmer bu hayvanları parçaladı ve parçaları ailenin alet çantasındaki kavanozlarda sakladı ve hayvanların nasıl "birbirine uyduklarını" merak ettiğini açıkladı. Ölü hayvanlara olan hayranlığı, dört yaşındayken babasının evinin altından hayvan kemiklerini çıkardığını gördüğünde başlamış olabilir. Lionel'e göre, Dahmer kemiklerin çıkardığı sesle "garip bir şekilde heyecanlandı" ve hayvan kemikleriyle meşgul oldu. Ara sıra ek kemikler için aile evinin altında ve çevresinde arama yaptı ve kemiklerinin nerede olduğunu keşfetmek için canlı hayvanların vücutlarını araştırdı. Bir keresinde Dahmer , cesedi bir ağaca çivilemeden ve kafatasını evinin arkasındaki ormanlık alanda tahta bir haçın yanında bir kazığa geçirmeden önce bir köpeğin leşinin kafasını kesmişti .
Ekim 1966'da aile Doylestown, Ohio'ya taşındı . Joyce Aralık ayında doğum yaptığında, Jeffrey'nin yeni bebek kardeşinin adını seçmesine izin verildi; David adını seçti. Aynı yıl, Lionel derecesini aldı ve yakınlardaki Akron, Ohio'da analitik kimyager olarak çalışmaya başladı .
1968'de aile Bath Township, Summit County, Ohio'ya taşındı . İki yıl sonra, bir tavuk yemeği sırasında Dahmer, Lionel'e tavuk kemikleri çamaşır suyuna konulursa ne olacağını sordu. Dahmer'in merakından memnun olan Lionel, hayvan kemiklerinin nasıl güvenli bir şekilde ağartılacağını ve korunacağını gösterdi. Dahmer, bu koruma tekniklerini kemik koleksiyonuna dahil etti. Aynı yıl Joyce, günlük Equanil, müshil ve uyku ilacı tüketimini artırmaya başladı ve kocası ve çocuklarıyla somut temasını daha da azalttı.
ergenlik ve lise
Revere Lisesi'ndeki birinci sınıfından itibaren Dahmer, dışlanmış biri olarak görülüyordu. 14 yaşına geldiğinde gündüz saatlerinde bira ve sert alkol içmeye başlamıştı; sık sık likörünü okulda giydiği asker ceketinin astarının içine saklıyordu. Sabah tarih dersinde neden Scotch içtiğini soran bir sınıf arkadaşına tükettiği alkolün "[benim] ilacım" olduğundan bahsettiği bilinmektedir . Büyük ölçüde iletişimsiz olmasına rağmen, birinci sınıfta Dahmer, personel tarafından kibar ve son derece zeki ancak ortalama notları olan biri olarak görülüyordu. Hevesli bir tenisçiydi ve kısa bir süre lise bandosunda çaldı.
Dahmer ergenliğe ulaştığında eşcinsel olduğunu keşfetti; anne babasına söylemedi. Gençliğinin başlarında, başka bir genç çocukla kısa bir ilişkisi oldu, ancak hiç ilişki yaşamadılar . Dahmer'in daha sonra kabulüyle, ergenliklerinin başından ortalarına kadar tamamen itaatkar bir erkek partnere hükmetmeye ve onu kontrol etmeye dair fanteziler kurmaya başladı ve mastürbasyon fantezileri giderek fantezilerinin odak noktasının göğüs ve gövdelerine odaklanmaya dönüştü. Bu fanteziler yavaş yavaş diseksiyonla iç içe geçmiştir . Dahmer, yaklaşık 16 yaşındayken, çekici bulduğu belirli bir erkek koşucuyu bilinçsiz hale getirme ve ardından vücudunu cinsel olarak kullanma fantezisini tasarladı. Bir keresinde Dahmer elinde beyzbol sopasıyla bu adamı beklemek için çalıların arasına gizlendi; ancak o gün yanından geçmedi. Dahmer daha sonra bunun birine saldırmak için ilk girişimi olduğunu söyledi.
RHS'deki akranları arasında yalnız ve tuhaf biri olarak görülmesine rağmen, Dahmer, genellikle "Dahmer Yapmak" olarak bilinen şakalar yapan bir sınıf palyaço haline geldi; bunlara okulda ve yerel mağazalarda meleme ve epileptik nöbet veya serebral palsi simülasyonu dahildir .
1977'de Dahmer'in notları düşmüştü; ailesi, sınırlı bir başarı ile özel bir öğretmen tuttu. Aynı yıl, evliliğini kurtarmak için anne ve babası danışmanlık seanslarına katıldı. Sık sık tartışmaya devam ettiler. Lionel, Eylül 1977'de Joyce'un kısa süreli bir ilişki yaşadığını öğrendiğinde, ikisi de oğullarına bunu dostane bir şekilde yapmak istediklerini söyleyerek boşanmaya karar verdiler. Lionel, 1978'in başlarında evden taşındı ve geçici olarak North Cleveland Massillon Road'daki bir motelde kaldı.
Mayıs 1978'de Dahmer liseden mezun oldu. Mezuniyetinden birkaç hafta önce, öğretmenlerinden biri Dahmer'i okulun otoparkına yakın otururken birkaç kutu bira içerken gördü. Öğretmen durumu bildirmekle tehdit ettiğinde, Dahmer ona evde "birçok sorun" yaşadığını ve okulun rehber öğretmeninin bunlardan haberdar olduğunu söyledi. O bahar, Joyce ve David , Wisconsin , Chippewa Falls'daki akrabalarıyla birlikte yaşamak için aile evinden taşındı . Dahmer 18 yaşına yeni basmıştı ve aile evinde kaldı. Dahmer'in ebeveynlerinin boşanması 24 Temmuz 1978'de sonuçlandı. Joyce, küçük oğlunun velayeti ve nafaka ödemelerine verildi.
Geç ergenlik ve 20'li yaşların başı: ilk cinayet
Steven Hicks'in Öldürülmesi
Dahmer ilk cinayetini 1978'de, mezuniyetinden üç hafta sonra işledi. O sırada Bath'daki aile evinde yalnız yaşıyordu. 18 Haziran'da Dahmer , neredeyse 19 yaşında olan Steven Mark Hicks adında bir otostopçuyu aldı. Dahmer, iki gencin birlikte alkol içmesi bahanesiyle genci evine çekti. Ohio, Chippewa Lake Park'taki bir rock konserine otostopla giden Hicks, Dahmer'ın evi kendisine ait olduğu için "birkaç bira" sözü üzerine Dahmer'a evine kadar eşlik etmeyi kabul etti.
Dahmer'e göre, yol kenarında duran çıplak göğüslü Hicks'in görüntüsü cinsel duygularını harekete geçirdi, ancak Hicks kızlar hakkında konuşmaya başladığında, yaptığı her cinsel geçişin reddedileceğini biliyordu. Birkaç saat konuştuktan, içtikten ve müzik dinledikten sonra, Hicks "gitmek istedi ve [ben] gitmesini istemedim."
Buna karşılık, Dahmer Hicks'i 10 librelik bir dambılla dövdü . Daha sonra Hicks bir sandalyeye otururken arkadan dambılla Hicks'e iki kez vurduğunu belirtti. Hicks bilincini kaybettiğinde , Dahmer onu halterin çubuğuyla boğarak öldürdü, sonra elleriyle göğsünü keşfetmeden önce Hicks'in kıyafetlerini çıkardı, sonra cesedin üzerinde dururken mastürbasyon yaptı . Ertesi gün, Dahmer, Hicks'in cesedini bodrumunda parçalara ayırdı; daha sonra kalıntılar ortaya çıkarılması ve birkaç hafta sonra, önce evinin arka bahçesinde bir mezara gömüldü paring kemiklerden etini. Çözeltiyi tuvalete atmadan önce eti asitte çözdü; kemikleri balyozla ezdi ve aile evinin arkasındaki ormanlık alana dağıttı.
Kolej ve Ordu hizmeti
Hicks'in öldürülmesinden altı hafta sonra, Dahmer'ın babası ve nişanlısı evine döndü ve Jeffrey'in evde yalnız yaşadığını keşfettiler. O ağustos ayında Dahmer, iş alanında uzmanlaşmayı umarak Ohio Eyalet Üniversitesi'ne (OSU) kaydoldu . Dahmer'in OSU'daki tek görevi, büyük ölçüde, dönemin çoğunluğu boyunca sürekli alkol kötüye kullanımı nedeniyle tamamen verimsizdi. Antropolojiye Giriş, Klasik Uygarlıklar ve İdari Bilimlerde başarısız notlar aldı. Dahmer'in başarılı olduğu tek ders, B- notu almış olan Riflery idi. Genel not ortalaması 0.45/4.0 idi. Bir keresinde Lionel oğluna sürpriz bir ziyarette bulundu, ancak odasının boş içki şişeleriyle dolu olduğunu gördü. Babası ikinci dönem için peşin ödeme yapmasına rağmen, Dahmer sadece üç ay sonra OSU'dan ayrıldı.
Ocak 1979'da, babasının zorlamasıyla, Dahmer askere Birleşik Devletleri Ordusu diye bir tıp uzmanı olarak eğitilmiş, Fort Sam Houston içinde San Antonio , Teksas . 13 Temmuz 1979 tarihinde, o konuşlandırılmışsa Baumholder , Batı Almanya o sıhhiye eri bir mücadele olarak hizmet 2. Tabur, 68 Zırhlı Alayı'ndan , 8 Piyade Tümeni . Yayınlanan raporlara göre, Dahmer'in hizmetinin ilk yılında "ortalama veya ortalamanın biraz üzerinde" bir askerdi.
Dahmer'in alkol bağımlılığı nedeniyle performansı kötüleşti ve Mart 1981'de askerlik için uygun görülmedi ve daha sonra Ordudan terhis edildi. Üstleri Dahmer'in Ordu'da yaşadığı herhangi bir sorunun sivil hayata uygulanacağına inanmadığı için onurlu bir terhis aldı .
24 Mart 1981 tarihinde, Dahmer gönderildi Fort Jackson , South Carolina için, bilgi alma ve ülkedeki seyahat her yerde bir uçak bileti ile sağladı. O kadar seyahat için seçti Dahmer sonra, babasını yüz eve dönmek olamazdı hissetti söylemis Miami Beach , Florida , kendisinin ve kendi imkanlarıyla canlı çabasıyla "soğuk yorgun", gerek çünkü. Florida'da, Dahmer bir şarküteride iş buldu ve yakındaki bir motelde bir oda kiraladı. Dahmer maaşının çoğunu alkole harcadı ve kısa süre sonra ödeme yapılmadığı için motelden tahliye edildi. Babasına telefon edip aynı yılın Eylül ayında Ohio'ya geri dönmek isteyene kadar sandviç dükkanında çalışmaya devam ederken, akşamlarını ilk başta sahilde geçirdi.
Ohio'ya dönüş ve West Allis, Wisconsin'e taşınma
Ohio'ya döndükten sonra, Dahmer başlangıçta babası ve üvey annesiyle birlikte yaşadı ve iş ararken zamanını meşgul etmek için çok sayıda ev işinin kendisine verilmesinde ısrar etti. Ağır bir şekilde içmeye devam etti ve dönüşünden iki hafta sonra Dahmer, sarhoş ve düzensiz davranıştan tutuklandı , bunun için 60 dolar para cezasına çarptırıldı ve 10 gün hapis cezasına çarptırıldı . Dahmer'in babası, oğlunu alkolden vazgeçirmek için başarısız oldu. Aralık 1981'de, o ve Dahmer'in üvey annesi onu büyükannesiyle birlikte yaşaması için West Allis, Wisconsin'e gönderdi . Dahmer'in büyükannesi, sevgi gösterdiği tek aile üyesiydi. Onun etkisinin ve ortamın değişmesinin Dahmer'ı alkolden kaçınmaya, bir iş bulmaya ve sorumlu bir şekilde yaşamaya ikna edebileceğini umuyorlardı.
Başlangıçta Dahmer'in büyükannesiyle olan yaşam düzenlemeleri uyumluydu: Dahmer ona kiliseye kadar eşlik etti; isteyerek işleri üstlendi; aktif olarak aranan iş; ve ev kurallarının çoğuna uydu (yine de içmeye ve sigara içmeye devam etti). Hayatındaki bu yeni etki başlangıçta sonuçlar getirdi ve 1982'nin başlarında Dahmer Milwaukee Kan Plazma Merkezi'nde bir flebotomist olarak iş buldu . İşten çıkarılmadan önce bu işi toplam 10 ay sürdürdü. Dahmer, büyükannesinin ona verdiği parayla geçindiği iki yıldan fazla bir süre işsiz kaldı.
Dahmer işini kaybetmeden kısa bir süre önce uygunsuz ifşa nedeniyle tutuklandı . 7 Ağustos 1982'de Wisconsin State Fair Park'ta kendisini "kadınlar ve çocuklar da dahil olmak üzere 25 kişinin bulunduğu Kolezyum'un güney tarafında" teşhir ettiği gözlemlendi. Bu olay için suçlu bulundu ve mahkeme masrafları artı 50 dolar para cezasına çarptırıldı.
Ocak 1985'te Dahmer, Milwaukee Ambrosia Çikolata Fabrikası'nda mikser olarak işe alındı ve cumartesi akşamları izinli olarak haftada altı gece 23:00'ten sabah 7'ye kadar çalıştı. Dahmer bu işi bulduktan kısa bir süre sonra, West Allis Halk Kütüphanesinde otururken başka bir adam tarafından teklif edildiği bir olay meydana geldi. Yabancı, Dahmer'e ona oral seks yapmasını öneren bir not fırlattı . Dahmer bu öneriye cevap vermese de olay kafasında gençken geliştirdiği kontrol ve hakimiyet fantezilerini harekete geçirdi ve Milwaukee'nin gay barlarını , gay hamamlarını ve kitapçılarını tanımaya başladı . Ayrıca, bir mağazadan bir erkek manken çaldığı ve büyükannesi bir dolaba yerleştirilmiş eşyayı keşfedip ondan onu atmasını talep edene kadar cinsel uyarılma için kısaca kullandığı biliniyor .
1985'in sonlarında Dahmer, daha sonra "rahatlatıcı yerler" olarak tanımladığı hamamlara düzenli olarak gitmeye başlamıştı, ancak cinsel karşılaşmaları sırasında, cinsel eylem sırasında partnerlerinin hareket etmesinden dolayı hüsrana uğradı. Tutuklanmasının ardından şunları söyledi: "Kendimi insanları [insan gibi] değil, zevk nesneleri olarak görmek için eğittim". Bu nedenle, 1986 yılının Haziran ayından başlayarak, ortaklarına uyku hapları vererek, onlara yatıştırıcılarla bağlanmış likör verdi . Daha sonra çeşitli cinsel eylemler gerçekleştirmeden önce partnerinin uykuya dalmasını bekledi. Dahmer, bu ilacın yeterli miktarda tedarikini sağlamak için doktorlara geceleri çalıştığını ve tabletlerin vücudunu sosyal olmayan saatlerde çalışacak şekilde ayarlamasını istedi. Yaklaşık 12 olaydan sonra hamam yönetimi Dahmer'in üyeliğini iptal etti ve Dahmer bu uygulamayı sürdürmek için otel odalarını kullanmaya başladı.
Hamam üyeliğinin iptal edilmesinden kısa bir süre sonra, Dahmer bir gazetede 18 yaşındaki bir erkeğin yaklaşan cenazesiyle ilgili bir haber okudu. Yeni gömülen cesedi çalıp eve götürme fikrini tasarladı. Dahmer'e göre, tabutu yerden kazmaya çalıştı, ancak toprağı çok sert buldu ve planı terk etti.
Ağustos 1986'da Dahmer, Kinnickinnic Nehri yakınında dururken 12 yaşındaki iki çocuğun yanında mastürbasyon yaptığı için tutuklandı . Başta suçu kabul etti ve tekrar uygunsuz teşhirle suçlandı, ancak çabucak hikayesini değiştirdi ve tanıkların varlığından habersiz sadece idrar yaptığını iddia etti. Suçlama düzensiz davranış olarak değiştirildi ve 10 Mart 1987'de Dahmer, danışmanlık alması için ek talimatlarla birlikte bir yıl denetimli serbestlik cezasına çarptırıldı .
20'lerin sonu ve 30'ların başı: sonraki cinayetler
Büyükelçi Otel
20 Kasım 1987 tarihinde, Dahmer-de zaman West Allis-karşılaştı 25 yaşındaki erkekte büyükannesi ile yaşayan Ontonagon , Michigan bir barda, Steven Tuomi ve Milwaukee Ambassador Hotel'de dönmek için ikna, Dahmer'in akşam için bir oda kiraladığı yer. Dahmer'e göre, Tuomi'yi öldürmek gibi bir niyeti yoktu, bunun yerine onu basitçe uyuşturmayı ve vücudunu keşfederken yanına uzanmayı amaçladı. Ancak ertesi sabah Dahmer uyandığında Tuomi'nin yatağında altında yattığını, göğsünün "çarpık" ve "siyah ve mavi" morluklarla dolu olduğunu gördü. Ağzının köşesinden de kan sızıyordu ve Dahmer'ın yumrukları ve bir ön kolu geniş ölçüde morarmıştı. Dahmer, Tuomi'yi öldürdüğüne dair hiçbir hatırası olmadığını belirtti ve daha sonra müfettişlere "bunun olduğuna inanamadıklarını" bildirdi.
Tuomi'nin cesedini atmak için Dahmer, cesedi büyükannesinin evine taşıdığı büyük bir bavul satın aldı. Orada, bir hafta sonra, başını, kollarını ve bacaklarını gövdeden ayırdı, daha sonra eti tutacak kadar küçük parçalara ayırmadan önce kemikleri vücuttan çıkardı. Dahmer daha sonra eti plastik çöp torbalarına yerleştirdi. Kemikleri bir çarşafın içine sardı ve balyozla kıymıklara dövdü. Tüm parçalama işleminin tamamlanması yaklaşık iki saat süren Dahmer, Tuomi'nin tüm kalıntılarını - kopmuş kafa hariç - çöp kutusuna attı.
Tuomi'nin öldürülmesinin ardından toplam iki hafta boyunca Dahmer, kurbanın kafasını bir battaniyeye sarılı halde tuttu. İki hafta sonra Dahmer , kafatasını tutmak için kafayı Soilex ( alkali bazlı bir endüstriyel deterjan) ve çamaşır suyu karışımında kaynattı ve daha sonra mastürbasyon için uyarıcı olarak kullandı. Sonunda, kafatası bu ağartma işlemiyle çok kırılgan hale geldi, bu yüzden Dahmer onu toz haline getirdi ve imha etti.
Ara olaylar
Tuomi'nin öldürülmesinin ardından Dahmer, çoğu gay barlarda veya yakınında karşılaştığı ve genellikle büyükannesinin evine çektiği kurbanları aktif olarak aramaya başladı. Kurbanına , onlarla cinsel ilişkiye girmeden önce veya kısa bir süre sonra triazolam veya temazepam verirdi . Kurbanını uyku haplarıyla bilinçsiz hale getirdikten sonra, onları boğarak öldürdü.
Tuomi'nin öldürülmesinden iki ay sonra Dahmer, James Doxtator adında 14 yaşında bir Kızılderili erkek fahişeyle karşılaştı; Dahmer, gençleri çıplak fotoğraflar için poz vermesi için 50 dolarlık bir teklifle evine çekti. Dahmer'ın West Allis konutunda, çift, Dahmer'ın Doxtator'u uyuşturup mahzenin zemininde boğmadan önce cinsel ilişkiye girdi. Dahmer, Tuomi'de yaptığı gibi parçalamadan önce cesedi bir hafta mahzende bıraktı. Doxtator'un tüm kalıntılarını (kafatası hariç) çöp kutusuna attı. Dahmer, kafatasının bu işlemle çok kırılgan hale geldiğini fark etmeden önce, kafatası kaynatıldı ve ağartıcıda temizlendi. İki hafta sonra kafatasını toz haline getirdi.
24 Mart 1988'de Dahmer, Phoenix adlı bir gay barın dışında Richard Guerrero adında 22 yaşındaki biseksüel bir adamla tanıştı . Dahmer, Guerrero'yu büyükannesinin evine çekti, ancak bu vesileyle gecenin geri kalanını onunla geçirmek için 50 dolar teşvik edildi; daha sonra Guerrero'ya uyku hapları verdi ve onu deri bir kayışla boğdu, Dahmer daha sonra ceset üzerinde oral seks yaptı . Guerrero'nun cesedi, cinayetinden sonraki 24 saat içinde parçalara ayrıldı, kalıntılar tekrar çöp kutusuna atıldı ve kafatası birkaç ay sonra toz haline getirilmeden önce tekrar tutuldu.
23 Nisan'da Dahmer başka bir genç adamı evine çekti; ancak, kurbana ilaçlı bir kahve verdikten sonra, hem o hem de hedeflenen kurban, Dahmer'ın büyükannesinin "Sen misin, Jeff?" diye seslendiğini duydu. Dahmer, büyükannesini yalnız olduğuna inandıracak şekilde yanıt verse de, Dahmer'ın yalnız olmadığını gözlemledi. Bu nedenle, Dahmer bu özel kurbanı öldürmemeyi seçti, bunun yerine onu İlçe Genel Hastanesine götürmeden önce bilincini kaybetmesini bekledi.
Eylül 1988'de, Dahmer'in büyükannesi, genç erkekleri gece geç saatlerde evine getirme alışkanlığı ve hem bodrumdan hem de garajdan gelen kötü kokular nedeniyle ondan taşınmasını istedi. Dahmer, North 25th Street'te tek yatak odalı bir daire buldu ve 25 Eylül'de yeni evine taşındı. Ertesi gün, bahanesiyle evine çektiği 13 yaşındaki bir çocuğu uyuşturup cinsel olarak okşamaktan tutuklandı. fotoğraflar için çıplak poz vermek. Dahmer'ın babası, oğlunu savunması için Gerald Boyle adında bir avukat tuttu. Boyle'un talebi üzerine Dahmer , yaklaşmakta olan mahkeme duruşmalarından önce bir dizi psikolojik değerlendirmeye tabi tutuldu . Bu değerlendirmeler, Dahmer'in derin yabancılaşma duyguları barındırdığını ortaya koydu . İki ay sonra yapılan ikinci bir değerlendirme, Dahmer'ın dürtüsel bir birey olduğunu, diğerlerinden şüphelendiğini ve hayattaki başarı eksikliğinden dolayı dehşete düştüğünü ortaya çıkardı . Denetimli serbestlik memuru ayrıca mahkemeye sunulmak üzere 1987 yılında Dahmer'in şizoid kişilik bozukluğundan muzdarip bir teşhisine atıfta bulunacaktı .
Ocak 1989'da Dahmer, ikinci derece cinsel saldırıdan ve bir çocuğu ahlaksız amaçlarla ayartmaktan suçlu bulundu . Saldırı için verilen ceza Mayıs 1989'a kadar ertelendi. 20 Mart'ta Dahmer işten 10 günlük Paskalya tatili başlattı ve bu süre zarfında büyükannesinin evine geri taşındı.
Mahkûmiyetinden iki ay sonra ve cinsel saldırı nedeniyle cezalandırılmasından iki ay önce Dahmer beşinci kurbanını öldürdü. O bir oldu karışık ırk Dahmer 25 Mart 1989 tarihinde gay barda buluştu Anthony Sears, adında 24 yaşındaki kalkınan modeli Dahmer göre, o suç işlemeye bakmıyordu özellikle bu vesileyle; ancak, o akşam kapanış saatinden kısa bir süre önce , Sears "benimle konuşmaya başladı". Dahmer, Sears'ı uyuşturup Sears'ı boğmadan önce çiftin oral seks yaptığı büyükannesinin evine çekti.
Ertesi sabah, Dahmer cesedi büyükannesinin küvetine yerleştirdi ve cesedin derisini yüzmeye çalışmadan önce vücudunun başını kesti . Daha sonra eti vücuttan sıyırdı ve tekrar çöp kutusuna atılan kemikleri toz haline getirdi. Dahmer'e göre, Sears'ı "son derece çekici" buldu ve Sears, vücudunun herhangi bir parçasını kalıcı olarak alıkoyduğu ilk kurbandı: Sears'ın başını ve cinsel organını asetonda korudu ve daha sonra kendi kutusuna yerleştirdiği tahta bir kutuda sakladı. iş dolabı. Ertesi yıl yeni bir adrese taşındığında, kalıntıları oraya götürdü.
23 Mayıs 1989'da Dahmer, işini sürdürebilmesi için işten serbest bırakılmasına izin verilerek, ıslah evinde beş yıl denetimli serbestlik ve bir yıl hapis cezasına çarptırıldı ; ayrıca bir seks suçlusu olarak kayıt yaptırması gerekiyordu.
Çalışma kampından planlanan salıverilmesinden iki ay önce, Dahmer bu rejimden şartlı tahliye edildi . 1989'da verdiği beş yıllık denetimli serbestlik bu noktada başladı. Serbest bırakıldıktan sonra Dahmer, Mayıs 1990'da, Milwaukee'deki North 25th Street'te bulunan Oxford Apartments'a taşınmadan önce geçici olarak West Allis'teki büyükannesinin evine geri taşındı. Yüksek suç bölgesinde olmasına rağmen, daire işyerine yakındı, mobilyalıydı ve elektrik hariç tüm faturalar dahil aylık 300 dolardan ekonomikti.
924 Kuzey 25. Cadde
1990 cinayetleri
14 Mayıs 1990'da Dahmer, Sears'ın mumyalanmış kafasını ve cinsel organını da alarak büyükannesinin evinden 924 North 25th Street, Apartman 213'e taşındı . Dahmer, yeni dairesine taşınmasından sonraki bir hafta içinde altıncı kurbanı Raymond Smith'i öldürmüştü. Smith, Dahmer'ın seks için 50 dolar vaadiyle Apartman 213'e ayarttığı 32 yaşında bir erkek fahişeydi. Dairenin içinde, Smith'e yedi uyku hapı ile bağlanmış bir içki verdi, sonra onu elle boğdu .
Ertesi gün, Dahmer bir Polaroid kamera satın aldı ve Smith'i banyoda parçalara ayırmadan önce vücudunun müstehcen pozisyonlarda birkaç fotoğrafını çekti. Bacakları, kolları ve pelvisi çelik bir su ısıtıcısında Soilex ile kaynattı, bu da kemikleri lavabosunda durulamasına izin verdi. Dahmer, Smith'in iskeletinin geri kalanını -kafatası hariç- asitle dolu bir kapta çözdü. Daha sonra, metal bir dosya dolabının içindeki siyah bir havlu üzerine Sears'ın kafatasının yanına yerleştirdiği Smith'in kafatasını spreyle boyadı.
Smith'in 27 Mayıs'ta öldürülmesinden yaklaşık bir hafta sonra, Dahmer başka bir genç adamı dairesine çekti. Ancak bu vesileyle, Dahmer, misafiri tarafından tüketilmek üzere tasarlanan sakinleştiricilerle dolu içeceği yanlışlıkla tüketti. Ertesi gün uyandığında, müstakbel kurbanının kıyafetlerinin birkaç parçasını, 300 doları ve bir saatini çaldığını keşfetti. Dahmer bu olayı hiçbir zaman polise bildirmedi, ancak 29 Mayıs'ta şartlı tahliye memuruna soyulduğunu açıkladı.
Haziran 1990'da Dahmer, Edward Smith adında 27 yaşındaki bir tanıdığı dairesine çekti. Smith'i uyuşturup boğdu. Bu vesileyle, iskeleti hemen asitlendirmek veya önceki ağartma işlemlerini tekrarlamak (önceki kurbanların kafataslarını kırılgan hale getirdi) yerine, Dahmer, nemi tutmayacağını umarak Smith'in iskeletini birkaç ay dondurucuya koydu. İskeletin dondurulması nemi ortadan kaldırmadı ve bu kurbanın iskeleti birkaç ay sonra asitlenecekti. Dahmer, kuruması için fırına koyduğunda yanlışlıkla kafatasını yok etti - bu, kafatasının patlamasına neden olan bir süreç. Dahmer'ın kendisi daha sonra polise, vücudunun herhangi bir bölümünü tutamadığı için Smith'in cinayeti hakkında "çürümüş" hissettiğini bildirecekti.
Jeffrey Dahmer, hem kurbanlarını fotoğraflamak hem de iskelet yapılarının bölümlerini korumak için motivasyonlarını hatırlıyor. Şubat 1993.
Az Üç ay Smith öldürülmesinden sonra yerine, Dahmer 22 yaşındaki karşılaştı Chicago Kuzey 27 Caddesi'nin köşesinde bir kitapçının dışında Ernest Miller diye yerli. Miller, Dahmer'a 50 dolara dairesine kadar eşlik etmeyi kabul etti ve ayrıca kalbini ve midesini dinlemesine izin vermeyi kabul etti. Dahmer, Miller'a oral seks yapmaya çalıştığında, "Bu sana fazladan pahalıya mal olacak" diye bilgilendirildi, bunun üzerine Dahmer, hedeflenen kurbanına iki uyku hapı ile bağlanmış bir içki verdi.
Bu vesileyle, Dahmer'ın kurbanına vermesi için sadece iki uyku hapı vardı. Bu nedenle Miller'ı , kurbanlarının cesetlerini kesmek için kullandığı bıçakla karotis arterini keserek öldürdü . Miller dakikalar içinde kan kaybından öldü. Dahmer daha sonra vücudu parçalara ayırmak için küvetine koymadan önce çeşitli Polaroid fotoğrafları için çıplak vücudu poz verdi. Dahmer vücudun geri kalanını parçalara ayırırken defalarca öptü ve kopan kafayla konuştu.
Dahmer, Miller'ın kalbini, pazılarını ve bacaklarından et parçalarını plastik torbalara sardı ve daha sonra tüketmek üzere buzdolabına koydu. Kalan eti ve organları, Soilex'i kullanarak kaynatarak "jöle benzeri bir madde" haline getirdi ve bu da, tutmayı amaçladığı eti iskeletten tekrar durulamasını sağladı. Dahmer, iskeleti korumak için kemikleri bir hafta boyunca bir bez üzerinde kurumaya bırakmadan önce 24 saat boyunca hafif bir ağartıcı solüsyona yerleştirdi; kopan kafa önce buzdolabına konmuş, sonra eti de soyulmuş, daha sonra boyanmış ve emaye ile kaplanmıştır.
Miller'ın öldürülmesinden üç hafta sonra, 24 Eylül'de Dahmer, Grand Avenue Alışveriş Merkezi'nde David Thomas adında 22 yaşındaki bir adamla karşılaştı ve onu, isterse ek parayla birlikte birkaç içki için dairesine dönmeye ikna etti. fotoğraflar için poz verin. Tutuklanmasının ardından polise verdiği ifadede Dahmer, Thomas'a sakinleştirici dolu bir içki verdikten sonra kendisine çekici gelmediğini, uyuşturulduğu için sinirlenirse diye uyandırmaktan korktuğunu belirtti. Bu nedenle, onu boğdu ve bedeni parçalara ayırdı - kasıtlı olarak hiçbir vücut parçasını alıkoymadı. Parçalanma sürecini fotoğrafladı ve daha sonra Thomas'ın sonraki kimliğine yardımcı olan bu fotoğrafları sakladı.
Thomas'ın öldürülmesinin ardından, Dahmer neredeyse beş ay boyunca kimseyi öldürmedi, ancak Ekim 1990 ile Şubat 1991 arasında en az beş kez başarısız bir şekilde erkekleri dairesine çekmeye çalıştı. Ayrıca, 1990 yılı boyunca şartlı tahliye memuruna hem endişe hem de depresyon duygularından düzenli olarak şikayet ettiği bilinmektedir ; cinselliğine, yalnız yaşam tarzına ve maddi zorluklarına sık sık atıfta bulunur. Birkaç kez, Dahmer'in intihar düşünceleri barındırmaktan da bahsettiği bilinmektedir .
1991 cinayetleri
Şubat 1991'de Dahmer, Marquette Üniversitesi yakınlarındaki bir otobüs durağında duran Curtis Straugher adlı 17 yaşındaki bir çocuğu gözlemledi . Dahmer'e göre, Straugher'ı çıplak fotoğraflar için poz vermesi için para teklifiyle ve cinsel ilişki teşvikiyle dairesine çekti. Dahmer, Straughter'ı uyuşturdu, ellerini arkasında kelepçeledi ve sonra onu deri bir kayışla boğarak öldürdü. Daha sonra Straugher'ı parçaladı, gencin kafatasını, ellerini ve cinsel organlarını korudu ve parçalama sürecinin her aşamasını fotoğrafladı.
İki aydan kısa bir süre sonra, 7 Nisan'da Dahmer, anahtar kesmek için yürüyen 19 yaşındaki Errol Lindsey ile karşılaştı. Lindsey heteroseksüeldi. Dahmer, Lindsey'i dairesine çekti, ona ilaç verdi, kafatasında bir delik açtı ve içine hidroklorik asit döktü . Dahmer'e göre, Lindsey bu deneyden sonra uyandı (Dahmer'in kalıcı, dirençsiz, itaatkar bir duruma neden olma umuduyla tasarladığı) ve şöyle dedi: "Başım ağrıyor. Saat kaç?" Buna cevaben, Dahmer tekrar Lindsey'i uyuşturdu, sonra onu boğdu. Lindsey'nin başını kesti ve kafatasını elinde tuttu; daha sonra Lindsey'nin vücudunun derisini yüzdü, deriyi kalıcı olarak tutması umuduyla birkaç hafta boyunca soğuk su ve tuz çözeltisine koydu. Çok yıpranmış ve kırılgan hale geldiğini fark ettiğinde gönülsüzce Lindsey'nin cildini attı.
1991 yılına gelindiğinde, Oxford Apartmanı sakinleri binanın yöneticisi Sopa Princewill'e apartman 213'ten yayılan kötü kokuların yanı sıra düşen nesnelerin sesleri ve ara sıra bir elektrikli testere sesi hakkında defalarca şikayette bulundular. Princewill, bu şikayetlere yanıt olarak birkaç kez Dahmer ile temasa geçti, ancak başlangıçta dairesinden yayılan kokuların, dondurucunun kırılmasından kaynaklandığını ve içeriğin "bozulmasına" neden olduğunu söyledi. Daha sonraki durumlarda, Princewill'e kokunun yeniden ortaya çıkmasının nedeninin tropikal balıklarından birkaçının yakın zamanda ölmüş olması olduğunu ve konuyla kendisinin ilgileneceğini bildirdi.
26 Mayıs 1991 günü öğleden sonrasında, Dahmer 14 yaşındaki karşılaştı Lao Wisconsin Avenue üzerinde Konerak Sinthasomphone adında genç. Tesadüfen Sinthasomphone, Dahmer'in 1988'de taciz ettiği çocuğun küçük erkek kardeşiydi. Polaroid fotoğrafları için poz vermesi için dairesine kadar eşlik etmesi için gence para teklifinde bulundu. Dahmer'e göre, Sinthasomphone, fikrini değiştirmeden ve Dahmer'ın dairesine kadar eşlik etmeden önce teklife karşı isteksizdi.
Bu vesileyle, Dahmer Sinthasomphone'un kafatasına tek bir delik açmış ve ön lobuna hidroklorik asit enjekte etmiştir . Sinthasomphone bilincini kaybetmeden önce, Dahmer çocuğu yatak odasına götürdü, burada Dahmer'ın üç gün önce öldürdüğü 31 yaşındaki Tony Hughes'un cesedi yerde çıplak yatıyordu. Dahmer'e göre, "Sinthasomphone'un bu bedeni gördüğüne inandı", ancak şişmiş cesedi görmeye tepki vermedi - muhtemelen aldığı uyku haplarının ve Dahmer'in kafatasına enjekte ettiği hidroklorik asidin etkileri nedeniyle. Sinthasomphone kısa süre sonra bilinçsiz hale geldi, bunun üzerine Dahmer bir barda içmek için dairesinden ayrılmadan önce yanında yatarken birkaç bira içti, sonra daha fazla alkol satın aldı.
27 Mayıs sabah erken saatlerinde, Dahmer konuşurken, 25. ve Devletin köşesinde çıplak oturan discover Sinthasomphone için evine doğru döndü Lao üç sıkıntılı genç kadın onun yanında ayakta. Dahmer kadınlara yaklaştı ve onlara ( John Hmong takma adıyla bahsettiği) Sinthasomphone'un arkadaşı olduğunu söyledi ve onu kolundan dairesine götürmeye çalıştı. Üç kadın onlar aradı açıklayan Dahmer dissuaded 911'i .
Üç Milwaukee polis memuru John Balcerzak , Joseph Gabrish ve Richard Porubcan'ın gelmesi üzerine Dahmer'in tavrı yumuşadı: memurlara Sinthasomphone'un 19 yaşındaki erkek arkadaşı olduğunu, bir kavga sonrasında çok fazla sarhoş olduğunu ve kendisinin Sarhoş olduğunda sık sık bu şekilde davrandığını , sevgilisinin o akşam Jack Daniel'in viskisini içtiğini de sözlerine ekledi . Üç kadın çileden çıktı ve üçlüden biri memurlardan birine Sinthasomphone'un testislerinde kan olduğunu, rektumundan kan geldiğini ve görünüşe göre Dahmer'in onu dairesine götürme girişimlerine karşı mücadele ettiğini göstermeye çalıştığında. Geldiklerinde, memur sert bir şekilde ona "dışarı çık", "çeneni kapa" ve müdahale etmemesini söyledi.
Üç kadının protestolarına karşı, üç memur Sinthasomphone'u bir havluyla örttüler ve onu Dahmer'ın dairesine götürdüler ve burada Dahmer, kendisinin ve Sinthasomphone'un sevgili oldukları iddiasını doğrulamak amacıyla memurlara iki yarı çıplak Polaroid fotoğrafını gösterdi. önceki akşam gençten almıştı. Balcerzak olağandışı bir koku almadığını söylese de, Gabrish daha sonra dairenin içinde dışkıyı andıran garip bir koku fark ettiğini belirtti. Bu koku Hughes'un çürüyen vücudundan geliyordu. Dahmer, bu kokuyu araştırmak için bir memurun basitçe "kafasını yatak odasının etrafına baktı ama gerçekten iyi bakmadı" dedi. Memurlar daha sonra, Dahmer'in Sinthasomphone'a "kendine iyi bak" şeklinde bir açıklama yaparak ayrıldılar. Bu olay, memurlar tarafından " iç anlaşmazlık " olarak listelendi .
Üç memurun dairesinden ayrılması üzerine Dahmer, Sinthasomphone'un beynine tekrar hidroklorik asit enjekte etti. Bu ikinci durumda, enjeksiyon ölümcül oldu. Ertesi gün, 28 Mayıs, Dahmer, Sinthasomphone ve Hughes'un cesetlerini parçalamaya kendini adamak için işten bir günlük izin aldı. Her iki kurbanın da kafataslarını elinde tuttu.
30 Haziran'da Dahmer, bir otobüs durağında Matt Turner adında 20 yaşında bir çocukla karşılaştığı Chicago'ya gitti. Turner, Dahmer'in profesyonel bir fotoğraf çekimi için Milwaukee'ye gitme teklifini kabul etti . Dairede, Dahmer Turner'ı uyuşturdu, boğdu ve parçalara ayırdı ve kafasını ve iç organlarını dondurucuda ayrı plastik torbalara yerleştirdi. Turner'ın kayıp olduğu bildirilmedi . Beş gün sonra, 5 Temmuz'da Dahmer, hafta sonunu onunla geçirme sözüyle 23 yaşındaki Jeremiah Weinberger'i Chicago'daki bir bardan dairesine çekti. Weinberger'i uyuşturdu ve iki kez kafatasına kaynar su enjekte ederek onu komaya soktu ve iki gün sonra öldü.
15 Temmuz'da Dahmer, 27. ve Kilbourn'un köşesinde 24 yaşındaki Oliver Lacy ile karşılaştı. Lacy, Dahmer'ın fotoğraflar için çıplak poz verme hilesini kabul etti ve Dahmer'ın Lacy'yi uyuşturmadan önce çiftin geçici cinsel ilişkiye girdiği dairesine kadar ona eşlik etti. Bu vesileyle Dahmer, hayattayken Lacy ile geçirdiği zamanı uzatmayı amaçlamıştır. Lacy'yi kloroform ile bilinçsiz hale getirme girişiminde başarısız olduktan sonra , işyerine telefon ederek bir günlük izin talep etti; bu kabul edildi, ancak ertesi gün askıya alındı.
Lacy'yi boğduktan sonra, Dahmer onu parçalamadan önce cesetle seks yaptı. Lacy'nin kafasını ve kalbini buzdolabına, iskeletini de dondurucuya koydu. Dört gün sonra, 19 Temmuz'da Dahmer kovulduğunu haber aldı. Bu haberi alan Dahmer, 25 yaşındaki Joseph Bradehoft'u dairesine çekti. Bradehoft boğuldu ve iki gün boyunca Dahmer'ın yatağında bir çarşafla örtülü olarak bırakıldı. 21 Temmuz'da Dahmer, kurtçuklarla kaplı kafayı bulmak için bu çarşafları çıkardı, bunun üzerine cesedi kesti, kafayı temizledi ve buzdolabına koydu. Daha sonra Bradehoft'un gövdesini, önceki ay içinde öldürülen diğer iki kurbanla birlikte asitlendirdi.
Tutuklamak
Ele geçirmek
22 Temmuz 1991'de Dahmer, çıplak fotoğraflar için poz vermek, bira içmek ve sadece ona eşlik etmek için dairesine kadar eşlik etmesi için 100 dolarlık bir teklifle üç adama yaklaştı. Üçlüden biri olan 32 yaşındaki Tracy Edwards, dairesine kadar ona eşlik etmeyi kabul etti. Dahmer'ın dairesine girdikten sonra Edwards, Dahmer'ın tuğlaları temizlemek için kullandığını iddia ettiği yerde kötü bir koku ve birkaç kutu hidroklorik asit fark etti. Küçük bir konuşmadan sonra Edwards, Dahmer'in başını çevirip tropikal balıklarını görme isteğine yanıt verdi, bunun üzerine Dahmer bileğine bir kelepçe taktı. Edwards, "Neler oluyor?" diye sorduğunda. Dahmer başarısız bir şekilde bileklerini kelepçelemeye çalıştı, sonra Edwards'a çıplak fotoğraflar için poz vermesi için yatak odasına kadar eşlik etmesini söyledi. Yatak odası içinde iken, Edwards duvara ve bir o çıplak erkek afişleri kaydetti video kaset ait Exorcist III oynama vardı; ayrıca köşede güçlü bir kokunun yayıldığı 57 galonluk mavi bir varil de fark etti.
Dahmer daha sonra bir bıçak salladı ve Edwards'a onun çıplak fotoğraflarını çekmeyi planladığını bildirdi. Edwards, Dahmer'ı yatıştırmak için gömleğinin düğmelerini açtı ve kelepçeleri çıkarıp bıçağı bırakırsa bunu yapmasına izin vereceğini söyledi. Bu söze yanıt olarak Dahmer, dikkatini televizyona çevirdi. Edwards, Dahmer'ın ileri geri sallandığını ve dikkatini tekrar ona çevirmeden önce şarkı söylediğini gözlemledi. Başını Edwards'ın göğsüne dayadı, kalp atışlarını dinledi ve kurbanı hedeflediği bıçakla Edwards'a kalbini yemeyi planladığını bildirdi.
Dahmer'ın kendisine saldırmasını önlemek için sürekli çabalayan Edwards, Dahmer'ın arkadaşı olduğunu ve kaçmayacağını tekrarladı. Edwards, bir sonraki fırsatta ya bir pencereden atlamaya ya da kilitli olmayan ön kapıdan kaçmaya karar vermişti. Edwards daha sonra banyoyu kullanması gerektiğini söylediğinde, klimanın olduğu oturma odasında bir birayla oturup oturamayacaklarını sordu. Dahmer razı oldu ve Edwards banyodan çıktığında ikili oturma odasına gitti. Oturma odasının içinde Edwards, banyoyu tekrar kullanmayı talep etmeden önce Dahmer'ın bir anlık konsantrasyon kaybı yaşadığını gözlemleyene kadar bekledi. Edwards kanepeden kalktığında, Dahmer'ın kelepçeleri tutmadığını fark etti, bunun üzerine Edwards onun yüzüne yumruk attı, Dahmer'ın dengesini bozdu ve ön kapıdan dışarı koştu.
22 Temmuz günü saat 23:30'da Edwards, Kuzey 25. Cadde'nin köşesinde iki Milwaukee polis memuru Robert Rauth ve Rolf Mueller'i yakaladı. Memurlar, Edwards'ın bileğine bağlı bir kelepçe olduğunu fark etti, bunun üzerine memurlara, bir "ucube"nin kelepçeleri üzerine yerleştirdiğini ve polisin onları çıkarıp çıkaramayacağını sordu. Memurların kelepçe anahtarları kelepçe markasına uymadığında, Edwards memurlara, kaçmadan önceki beş saati geçirdiği daireye kadar eşlik etmeyi kabul etti.
Memurlar ve Edwards Apartman 213'e vardıklarında, Dahmer üçlüyü içeri davet etti ve Edwards'a kelepçeleri gerçekten taktığını kabul etti, ancak bunu neden yaptığına dair hiçbir açıklama yapmadı. Bu noktada Edwards, memurlara Dahmer'ın da üzerine büyük bir bıçak salladığını ve bunun yatak odasında olduğunu açıkladı. Dahmer, memurlardan biri olan Mueller'e kelepçelerin anahtarının komodininde olduğunu belirterek bu açıklamaya herhangi bir yorumda bulunmadı. Mueller yatak odasına girerken, Dahmer anahtarı almak için Mueller'i kendisine geçmeye çalıştı, bunun üzerine mevcut ikinci memur Rauth, ona "geri çekilmesini" söyledi.
Mueller yatak odasında yatağın altında gerçekten büyük bir bıçak olduğunu fark etti. Ayrıca, daha yakından incelendiğinde, birçoğu çeşitli parçalanma aşamalarındaki insan bedenlerine ait çok sayıda Polaroid resmi içeren açık bir çekmece gördü. Mueller, dekorun tam da durdukları dairede alındıklarını gösterdiğini kaydetti. Mueller oturma odasına girdi ve "Bunlar gerçek" sözlerini söyleyerek ortağına gösterdi.
Dahmer, Mueller'in elinde birkaç Polaroid'i tuttuğunu görünce, tutuklanmaya direnmek için memurlarla savaştı . Memurlar onu hemen etkisiz hale getirdiler, ellerini arkasından kelepçelediler ve destek için ikinci bir ekip arabası çağırdılar. Bu noktada Mueller, alt rafta siyah bir erkeğin yeni kopmuş kafasını ortaya çıkarmak için buzdolabını açtı. Dahmer, Rauth'un altında yere çivilenmiş halde yatarken, başını memurlara çevirdi ve şu sözleri mırıldandı: "Yaptığım şey için ölmüş olmalıyım."
Milwaukee polisinin Suç Soruşturma Bürosu tarafından yürütülen dairenin daha ayrıntılı bir araştırması, Dahmer'in mutfağında toplam dört kopmuş kafa ortaya çıkardı. Dahmer'in yatak odasında ve bir dolabın içinde, bazıları boyalı, bazıları ağartılmış toplam yedi kafatası bulundu. Buna ek olarak, araştırmacılar, Dahmer'in buzdolabının altındaki bir tepsi üzerinde toplanmış kan damlacıkları ile raflardaki plastik torbalara sarılmış iki insan kalbi ve bir parça kol kası keşfettiler. Dahmer'ın dondurucusunda, araştırmacılar bütün bir gövdeyi, ayrıca altta buza yapışmış bir torba insan organını ve etini keşfettiler.
Apartman 213'ün başka bir yerinde, müfettişler iki tam iskelet, bir çift kopmuş el, iki kopmuş ve korunmuş penis, mumyalanmış bir kafa derisi ve 57 galonluk tamburda asit çözeltisinde çözünen üç parçalanmış gövde daha keşfettiler. Dahmer'ın kurbanlarının parçalanmasını detaylandıran toplam 74 Polaroid fotoğrafı bulundu. 924 North 25th Street'teki vücut parçalarının ve eserlerin kurtarılmasıyla ilgili olarak, baş adli tabip daha sonra şunları söyledi: "Bu, gerçek bir suç mahallinden ziyade birinin müzesini sökmek gibiydi."
itiraf
23 Temmuz 1991'in erken saatlerinden itibaren Dahmer, Dedektif Patrick Kennedy tarafından işlediği cinayetler ve dairesinde bulunan deliller hakkında sorgulandı. Takip eden iki hafta boyunca, Kennedy ve daha sonra Dedektif Dennis Murphy, Dahmer ile bir araya getirildiğinde toplam 60 saatten fazla süren çok sayıda röportaj yaptı. Dahmer , sorgulamaları sırasında bir avukat bulundurma hakkından feragat etti ve "bu dehşeti yarattığını ve buna bir son vermek için her şeyi yapmamın mantıklı olduğunu" itiraf etmek istediğini de sözlerine ekledi. 1987'den beri Wisconsin'de 16 genç erkeği öldürdüğünü ve bir başka kurbanı olan Steven Hicks'i 1978'de Ohio'da öldürdüğünü kolayca itiraf etti.
Dahmer'in kurbanlarının çoğu öldürülmeden önce bilinçsiz hale getirilmişti, ancak bazıları beyinlerine asit veya kaynar su enjekte edilmesi sonucu ölmüştü. Tuomi'nin öldürüldüğüne dair hiçbir hatırası olmadığı için, dövülerek öldürüldüğünde bilincinin kapalı olup olmadığından emin değildi, ancak sarhoş bir sersemlik halindeyken Tuomi'nin açıkta kalan göğsünü görmesinin onu başarısız bir girişimde bulunmaya itmiş olabileceğini kabul etti. Tuomi'nin kalbini göğsünden koparmak için. Dahmer'in Oxford Apartmanı'na taşındıktan sonra işlediği cinayetlerin neredeyse tamamı, parçalanmadan önce kurbanların vücutlarını müstehcen pozisyonlarda (tipik olarak göğüsleri dışa dönük olacak şekilde) pozlandırma ritüelini içeriyordu.
Dahmer , küvetinde vücutlarını parçalara ayırırken iç organları ile cinsel eylemlerde bulunmak da dahil olmak üzere, kurbanlarının birçoğuyla nekrofili ile meşgul olduğunu kolayca kabul etti . Ölümden sonra kurbanlarının göğsünde biriktiğini fark eden Dahmer, önce iç organlarını çıkardı, sonra gövdeyi askıya aldı, böylece kan küvetine aktı , sonra da tutmak istemediği organları kesip eti parçaladı. vücut. Elden çıkarmak istediği kemikler, saklamak istediği iskeletlerin ve kafataslarının korunmasına yardımcı olmak için kullanılan Soilex ve ağartıcı çözeltilerle toz haline getirildi veya asitlendi. Ayrıca Dahmer, önceki yıl içinde öldürülen birkaç kurbanın kalplerini, karaciğerlerini, pazılarını ve uyluk kısımlarını tükettiğini itiraf etti.
Tutuklanmasından iki ay önce öldürme oranındaki artışı anlatan Dahmer, öldürme dürtüsüne "tamamen sürüklendiğini" belirterek şunları ekledi: ne pahasına olursa olsun. İyi görünen, gerçekten hoş görünen biri. Bütün gün düşüncelerimi doldurdu." Toplam yedi kafatasını ve iki kurbanın tüm iskeletlerini neden koruduğu sorulduğunda, Dahmer , kurbanların kafataslarından oluşan özel bir sunak inşa etme sürecinde olduğunu ve bu sunakta bulunan siyah masada sergilemeyi amaçladığını belirtti. oturma odası ve üzerinde kurbanlarının çoğunun cesetlerinin fotoğraflarını çekmişti.
Bu kafatasları sergisinin her iki yanında Miller ve Lacy'nin tam iskeletleriyle süslenecekti. Mutfağında bulunan dört kesik başın tüm etleri çıkarılacak ve bu sunakta kullanılacaktı, tıpkı gelecekteki en az bir kurbanın kafatası gibi. Siyah masanın her iki ucuna tütsü çubukları yerleştirilecekti; bunun üzerine Dahmer, uzayan mavi küre ışıkları olan büyük bir mavi lamba yerleştirmeyi amaçladı. Tüm yapı, Dahmer'in siyah deri bir sandalyede oturmayı planladığı siyah, opak bir duş perdesi ile kaplı bir pencerenin önüne yerleştirilecekti.
18 Kasım 1991'de yapılan bir röportajda sunağın kime adandığı sorulduğunda Dahmer, "Kendim... Burası kendimi evimde hissedebileceğim bir yerdi" yanıtını verdi. Ayrıca, amaçlanan sunağı, bir güç duygusu çekebileceğine inandığı bir " meditasyon yeri" olarak tanımladı ve şunları ekledi: "Bu [tutuklanması] altı ay sonra olsaydı, bulacakları şey buydu."
iddianame
25 Temmuz 1991'de Dahmer, dört adet birinci derece cinayetle suçlandı . 22 Ağustos'a kadar Wisconsin'de işlenen 11 cinayetle daha suçlandı. 14 Eylül'de Ohio'daki müfettişler, Dahmer'in ilk kurbanını öldürdüğünü itiraf ettiği adresin arkasındaki ormanlık alanda yüzlerce kemik parçası ortaya çıkardıktan sonra , Hicks'in X-ışını kayıtlarıyla resmi olarak iki azı dişi ve bir omur tespit ettiler . Üç gün sonra, Dahmer Ohio'daki yetkililer tarafından Hicks'i öldürmekle suçlandı.
Dahmer, Edwards'ı öldürmeye teşebbüs etmekle veya Tuomi'yi öldürmekle suçlanmadı. O, Tuomi'nin cinayetiyle suçlanmadı çünkü Milwaukee İlçe Bölge Savcısı , cinayetin makul bir şüphenin ötesinde kanıtlanabileceği suçlamalar getirdi ve Dahmer'ın suçun fiziksel kanıtı olmayan bu cinayeti fiilen işlediğine dair hiçbir hatırası yoktu . 13 Ocak 1992'de planlanan bir ön duruşmada , Dahmer suçlu olduğunu ancak 15 cinayeti delice kabul etti .
Duruşma
Dahmer'ın davası 30 Ocak 1992'de başladı. Milwaukee'de Yargıç Laurence Gram'ın huzurunda 15 kez birinci derece cinayetten yargılandı. Dahmer, 13 Ocak'ta kendisine yöneltilen suçlamaları kabul ederek, (Wisconsin yasalarında tanımlandığı gibi) suçun tespiti için ilk duruşma haklarından feragat etmişti. Dahmer'in davasında karşıt avukatlar tarafından tartışılan konu, Dahmer'in bir zihinsel veya kişilik bozukluğundan muzdarip olup olmadığını belirlemekti: iddia makamı , herhangi bir bozukluğun Dahmer'i davranışının suçluluğunu takdir etme veya onu cezalandırma yeteneğinden yoksun bırakmadığını iddia etti. dürtülerine direnme yeteneği ; Savunma Dahmer akıl hastalığı muzdarip ve o kontrol edemedi obsesyon ve dürtüler tarafından tahrik edildiğini savunarak.
Savunma uzmanları, Dahmer'in nekrofilik dürtüsü - cesetlerle cinsel ilişkiye girme dürtüsü nedeniyle deli olduğunu savundu. Savunma uzmanı Dr. Fred Berlin , Dahmer'in parafili veya daha spesifik olarak nekrofili hastası olduğu için suçları işlediği sırada davranışını yerine getiremediğini ifade etti . Psikiyatri ve psikoloji profesörü Dr. Judith Becker, savunmanın ikinci bilirkişiydi; Becker ayrıca Dahmer'a nekrofili teşhisi koydu, ancak Dahmer'in kendisini komadaki cinsel partnerleri ölenlere "yüzde 75" oranında tercih ettiğini bildirdiğini de sözlerine ekledi. Tanıklık edecek son savunma uzmanı olan adli psikiyatrist Dr. Carl Wahlstrom, Dahmer'a nekrofili, borderline kişilik bozukluğu , şizotipal kişilik bozukluğu , alkol bağımlılığı ve psikotik bozukluk teşhisi koydu .
Savcılık, savunmanın Dahmer'in deli olduğu iddiasını reddetti. Adli psikiyatrist Dr. Phillip Resnick, Dahmer'in birincil nekrofiliden muzdarip olmadığını, çünkü rasyonel düşünceden yoksun ve ihtiyaçlarını karşılamak zorunda olmadığı dirençli, itaatkar cinsel partnerler yaratma çabalarının kanıtladığı gibi canlı cinsel partnerleri tercih ettiğini söyledi. Tanıklık edecek başka bir savcılık uzmanı olan Dr. Fred Fosdel, Dahmer'in cinayetleri işlediği sırada akıl hastalığı veya kusuru olmadığı inancına tanıklık etti. Dahmer'i doğru ile yanlışı ayırt edebilen, hareketlerini kontrol edebilen hesaplı ve kurnaz bir birey olarak tanımladı. Fosdel, Dahmer'in parafiliden muzdarip olduğu inancını belirtmiş olsa da, vardığı sonuç, Dahmer'in sadist olmadığıydı .
İddia makamına çıkacak son tanık, adli psikiyatrist Park Dietz , ifadesine 12 Şubat'ta başladı. Dietz , Dahmer'in suçları işlediği sırada herhangi bir akıl hastalığı veya kusurundan muzdarip olduğuna inanmadığını ifade ederek şunları söyledi: " Dahmer kurbanıyla yalnız kalmak ve tanık olmaması için çok uğraştı." Dahmer'in her cinayet için önceden hazırlandığına dair bol miktarda kanıt olduğunu, bu nedenle suçlarının dürtüsel olmadığını açıkladı. Dietz, herhangi bir parafili ediniminin kişisel bir tercih meselesi olmadığını kabul etse de, Dahmer'in cinayetlerin her birini işlemeden önce sarhoş olma alışkanlığının önemli olduğuna inandığını belirtti: "Öldürme dürtüsü ya da bir öldürmeye zorlama, üstesinden gelmek için alkol içmesi gerekmez. Onu yenmek için sadece alkol içmesi gerekir, çünkü öldürmeye karşı ketlenir."
Dietz da Dahmer kuvvetle hem kötülük ve yozlaşmış karakterleri ile özdeşleşmiş kaydetti Exorcist III ve Return of the Jedi ; özellikle bu karakterlerin sahip olduğu güç seviyesi. Bu filmlerin Dahmer'in ruhu üzerindeki önemini ve Oxford Apartmanları'nda işlenen birçok cinayeti açıklayan Dietz, Dahmer'in bir kurban aramadan önce ara sıra bu filmlerden sahneleri izlediğini açıkladı. Dietz , Dahmer'a madde kullanım bozukluğu , parafili ve şizotipal kişilik bozukluğu teşhisi koydu .
Mahkeme tarafından atanan iki ruh sağlığı uzmanı - kovuşturma veya savunmadan bağımsız olarak tanıklık eden - adli psikiyatrist George Palermo ve klinik psikolog Samuel Friedman'dı. Palermo, cinayetlerin "kendi içinde [Dahmer] bastırılmış bir saldırganlığın sonucu olduğunu belirtti. O adamları öldürdü çünkü onlara olan eşcinsel çekiciliğinin kaynağını öldürmek istedi. Onları öldürürken, kendinde nefret ettiği şeyi öldürdü. " Palermo, Dahmer'in antisosyal kişilik bozukluğu olan , ancak yasal olarak aklı başında bir cinsel sadist olduğu sonucuna vardı .
Friedman, Dahmer'in öldürmesine neden olan şeyin arkadaşlığa duyulan özlem olduğunu ifade etti. "Bay Dahmer psikotik değil " dedi. Dahmer'dan kibarca bahsederek, onu "Sevimli, birlikte olmak hoş, kibar, espri anlayışı olan, geleneksel olarak yakışıklı ve çekici bir tavırla. O, parlak bir genç adamdı ve hâlâ da öyle." Dahmer'a, sınırda, obsesif-kompulsif ve sadist özellikler içeren, aksi belirtilmeyen bir kişilik bozukluğu teşhisi koydu .
Duruşma iki hafta sürdü. 14 Şubat'ta her iki avukat da kapanış argümanlarını jüriye sundu. Her avukatın iki saat konuşmasına izin verildi. Önce savunma avukatı Gerald Boyle tartıştı. Neredeyse hepsi Dahmer'in bir akıl hastalığından muzdarip olduğu konusunda hemfikir olan akıl sağlığı uzmanlarının tekrar tekrar ifadesine başvurarak Boyle, Dahmer'in zorlayıcı cinayetlerinin "seçmediği, keşfettiği bir hastalığın" bir sonucu olduğunu savundu. Boyle, Dahmer'ı umutsuzca yalnız ve derinden hasta bir birey olarak tasvir etti, "o kadar kontrolden çıktı ki artık davranışlarına uyum sağlayamadı".
Savunma avukatının 75 dakikalık kapanış argümanının ardından, Michael McCann, Dahmer'ı sadece tespit edilmekten kaçınmaya çalışan, eylemlerinin tam kontrolüne sahip aklı başında bir adam olarak nitelendirerek kovuşturma için kapanış argümanını sundu. McCann, Dahmer'i kurbanlarını kontrol etmek için öldüren ve vücutlarını "sadece kendisine uzun bir cinsel zevk dönemi sağlamak için" elinde tutan hesaplı bir birey olarak tanımladı. McCann, Dahmer'ın suçlu olduğunu ancak suçlamaları akılsızca kabul ederek suçlarının sorumluluğundan kaçmaya çalıştığını savundu.
Mahkumiyet
15 Şubat'ta mahkeme kararı dinlemek üzere yeniden toplandı: Dahmer'ın yargılandığı 15 cinayetin her birinde, 12 jüri üyesinden ikisi olmasına rağmen, aklı başında olduğuna ve zihinsel bozukluğu olmadığına karar verildi. muhalefetlerini ifade etti . Resmi ceza 17 Şubat'a ertelendi. Bu tarihte Dahmer'in avukatı müvekkilinin mahkemeye hitap etmek istediğini açıkladı. Dahmer daha sonra bir kürsüye yaklaştı ve yargıcın karşısına çıkarken kendisinin ve savunmasının hazırladığı bir ifadeyi okudu.
Dahmer bu açıklamasında, tutuklanmasının ardından hiçbir zaman özgürlüğü arzu etmediğini ve "açıkçası" kendi ölümünü dilediğini vurguladı. Ayrıca cinayetlerinin hiçbirinin nefretten kaynaklanmadığını, söylediği ya da yaptığı hiçbir şeyin kurbanlarının ailelerine ve Milwaukee şehrine verdiği "korkunç zararı geri alamayacağını" anladığını ve kendisinin ve doktorları, suçlu davranışlarının zihinsel bozukluklar tarafından motive edildiğine inanıyordu . Dahmer, bu tıp bilgisinin kendisine "biraz huzur" verdiğini ve toplumun kendisini asla affetmeyeceğini anlasa da Tanrı'nın bağışlayacağını umduğunu da sözlerine ekledi. Dahmer açıklamasını şu sözlerle sonlandırdı: "Hapishanemde geçirdiğim sürenin korkunç olacağını biliyorum ama yaptıklarımdan dolayı aldığım her şeyi hak ediyorum. Teşekkür ederim sayın yargıç ve tutacağını bildiğim cezanıza hazırım. maksimum olsun. Herhangi bir değerlendirme istemiyorum." Daha sonra resmi cezayı beklemek için koltuğuna döndü.
Dahmer daha sonra ömür boyu hapis artı on yıl hapis cezasına çarptırıldı , geri kalan 13 suçlama zorunlu ömür boyu hapis artı 70 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Ölüm cezası Wisconsin 1853 yılında mülga idam cezasını vardı Hakim Gram, ceza aşamasında dikkate almak için bir seçenek değildi.
Dahmer mahkum edilmesinin ait işitme üzerine, babası Lionel ve üvey Shari o nakledildi önce oğulları ile on dakikalık özel bir görüşme izin verilmesi için talep Columbia ıslah kurum içinde Portage cezasını başlamak için. Bu istek kabul edildi ve üçlü, Dahmer'e eşlik edilmeden önce birbirlerine sarıldılar ve iyi dileklerde bulundular.
Milwaukee'deki mahkumiyetinden üç ay sonra Dahmer, ilk kurbanı Steven Hicks'i öldürmekten yargılanmak üzere Ohio'ya iade edildi. Sadece 45 dakika süren bir mahkeme duruşmasında Dahmer, suçlamaları tekrar kabul etti ve 1 Mayıs 1992'de 16. müebbet hapis cezasına çarptırıldı.
Hapis ve ölüm
Mahkum edildikten sonra Dahmer, Columbia Islah Kurumuna transfer edildi. Hapsedilmesinin ilk yılında, Dahmer, diğer mahkûmlarla temasa geçmesi durumunda fiziksel güvenliğine ilişkin endişeler nedeniyle hücre hapsine yerleştirildi . Dahmer'in rızasıyla, bir yıllık hücre hapsinden sonra, daha az güvenli bir birime transfer edildi ve burada tuvalet bloğunu temizlemek için günde iki saatlik bir çalışma detayı verildi. 1991'de uzun itiraflarını tamamladıktan kısa bir süre sonra Dahmer, Dedektif Murphy'den kendisine İncil'in bir kopyasının verilmesini istedi . Bu istek kabul edildi ve Dahmer yavaş yavaş kendini Hıristiyanlığa adadı ve yeniden doğmuş bir Hıristiyan oldu . Babasının ısrarı üzerine Yaratılış Araştırmaları Enstitüsü'nden yaratılışçı kitaplar da okudu . Mayıs 1994'te Dahmer, Mesih Kilisesi'nde bir bakan ve Oklahoma Christian Üniversitesi'nden mezun olan Roy Ratcliff tarafından hapishane girdabında vaftiz edildi .
Vaftizinin ardından Ratcliff, Kasım 1994'e kadar Dahmer'i haftalık olarak ziyaret etti. Dahmer ve Ratcliff düzenli olarak ölüm olasılığını tartıştılar ve Dahmer , yaşamaya devam ederek Tanrı'ya karşı günah işleyip işlemediğini sorguladı . İle 1994 röportajda onun suçlarına değinen Taş Phillips üzerinde Dateline NBC , Dahmer ifade etmişti: "Bir kişinin hesap vermek Tanrı'nın var olduğunu düşünüyorum vermezse, o zaman tutmak için davranışlarınızı değiştirmeye çalışmakla ne anlamı var kabul edilebilir sınırlar içinde mi? Zaten ben de böyle düşünüyordum."
Temmuz 1994'te, mahkumlardan biri olan Osvaldo Durruthy, Dahmer Ratcliff'in hapishane şapelinde gerçekleştirdiği haftalık kilise hizmetinden hücresine dönerken diş fırçasına gömülü bir usturayla Dahmer'ın boğazını kesmeye çalıştı. Dahmer yüzeysel yaralar aldı ve bu olayda ciddi şekilde yaralanmadı. Dahmer'in ailesine göre, çoktan ölmeye hazırdı ve hapiste katlanabileceği her türlü cezayı kabul etti. Babası ve üvey annesinin düzenli teması sürdürmesine ek olarak, Dahmer'in annesi Joyce da oğluyla düzenli temasta bulundu (tutuklanmadan önce ikisi birbirlerini Noel 1983'ten beri görmemiş olsalar da). Joyce, haftalık telefon görüşmelerinde, oğlunun fiziksel sağlığıyla ilgili endişelerini dile getirdiğinde, Dahmer'in şu yorumlarla yanıt verdiğini aktardı: "Önemli değil anne. Bana bir şey olması umurumda değil. "
Ölüm
28 Kasım 1994 sabahı, Dahmer kendisine atanan iş detayını yürütmek için hücresinden ayrıldı. Ona eşlik eden iki mahkum vardı: Jesse Anderson ve Christopher Scarver . Üçlü, cezaevi spor salonunun duşlarında yaklaşık 20 dakika gözetimsiz kaldı. Yaklaşık olarak sabah 8:10'da Dahmer, spor salonunun banyolarının zemininde aşırı derecede başından yaralanmış halde bulundu; 20 inç (51 santimetre) bir metal çubukla kafasına ve yüzüne şiddetli bir şekilde vurulmuştu. Saldırıda kafası da defalarca duvara çarpmıştı. Dahmer hala hayatta olmasına ve yakındaki bir hastaneye götürülmesine rağmen, bir saat sonra öldüğü açıklandı. Anderson da aynı aletle dövülmüş ve iki gün sonra yaraları yüzünden ölmüştü.
1990'da işlenen bir cinayetten müebbet hapis cezasını çekmekte olan Scarver, yetkililere Dahmer'a ilk olarak metal çubukla saldırdığını (Dahmer) bir personel soyunma odasını temizlerken ve Anderson'a (Anderson) bir mahkûm dolabını temizlerken saldırdığını bildirdi. oda. Scarver'a göre, Dahmer saldırıya uğrarken bağırmadı ya da ses çıkarmadı. Her iki adama da saldırdıktan hemen sonra, şizofren olduğu düşünülen Scarver hücresine geri döndü ve bir gardiyana bilgi verdi: "Tanrı bana bunu yapmamı söyledi. Jesse Anderson ve Jeffrey Dahmer öldü." Scarver, saldırıları önceden planlamamakta kararlıydı, ancak daha sonra soruşturmacılara cinayetlerden kısa bir süre önce her iki adamı da öldürmek için kullanılan 20 inçlik demir çubuğu kıyafetlerine gizlediğini açıkladı.
Dahmer'in ölümünü öğrendikten sonra, annesi Joyce medyaya öfkeyle yanıt verdi: "Şimdi herkes mutlu mu? Şimdi dövülerek öldürüldü, bu herkes için yeterince iyi mi?" Dahmer'in kurbanlarının ailelerinin tepkisi karışıktı, ancak görünüşe göre çoğu onun ölümünden memnundu. Dahmer'ı kovuşturan bölge savcısı, Scarver'ı bir halk kahramanına dönüştürmeye karşı uyardı ve Dahmer'in ölümünün hala bir cinayet olduğunu belirtti. 15 Mayıs 1995'te Scarver, Dahmer ve Anderson'ı öldürmekten iki ek müebbet hapis cezasına çarptırıldı.
Scarver 1994'te Dahmer ve Anderson'ı öldürmek için kullanılan silahı cinayet sabahı kıyafetlerine sakladığını itiraf etmesine rağmen, 2015'te Dahmer ve Anderson cinayetlerinin iki kişiden birinin bir çatışmadan kaynaklandığını açıkça belirtti. Üçü atanan iş detayına başlarken erkekler onu (Scarver) sırtından dürtmüştü. Olayların bu yenilenmiş anlatımında, Scarver, Dahmer ve Anderson'ın her birinin temizlik görevlerine başlamak için ayrı odalara gitmeden önce, yanıt olarak arkasını döndüğünde, ikisinin kendisine güldüğünü iddia etti, Scarver, Dahmer'ı personel soyunma odasına doğru takip etti.
Scarver, Dahmer'ı öldürmeden hemen önce onu köşeye sıkıştırdığını, Dahmer'ın suçlarını detaylandıran bir gazete makalesi sunduğunu ve Dahmer'dan hesabın doğru olup olmadığını yanıtlamasını istediğini iddia ediyor. Scarver ayrıca Dahmer'in suçlarından isyan ettiğini ve Dahmer'in açıkça pişmanlık duymadığını iddia etti; Dahmer'in, hapishane yemeğini kan sıçramasını simüle etmek için ketçapla tamamlanmış, kopmuş uzuvların taklidi şeklinde şekillendirerek hapishane çalışanları ve diğer mahkûmlarla alay ettiğini; ve o hapishane personeli, Scarver'ın Dahmer'a olan nefretini bilerek, onu öldürebilmek için iki adamı kasten gözetimsiz bırakmıştı. Ayrıca Scarver, Dahmer'ın diğer mahkûmlar tarafından o kadar sevilmediğini ve mahkûmların kendisine saldırmasını önlemek için hücresinden her çıktığında en az bir gardiyandan oluşan kişisel bir refakatçiye ihtiyaç duyduğunu belirtti.
Dahmer vasiyetinde herhangi bir ayin yapılmamasını ve yakılmak istediğini belirtmişti . Eylül 1995'te Dahmer'in cesedi yakıldı ve külleri ebeveynleri arasında paylaştırıldı.
sonrası
5 Ağustos 1991'de, Dahmer'in suçlarının doğası ve ölçeği ilk olarak gün ışığına çıkarken , Milwaukee topluluğunu kutlamak ve iyileştirmek için bir mum ışığı nöbetine 400'den fazla kişi katıldı. Nöbette topluluk liderleri, eşcinsel hakları aktivistleri ve birkaç Dahmer kurbanının aile üyeleri vardı. Organizatörler, nöbetin amacının Milwaukean'ların "olanlarla ilgili acı ve öfke duygularını paylaşmalarını" sağlamak olduğunu belirtti.
Dahmer'in on iki kurbanını öldürdüğü 924 North 25th Street'teki Oxford Apartmanları Kasım 1992'de yıkıldı. Site şu anda boş bir arsa. Alanı bir anıt bahçesine, bir oyun alanına dönüştürmek veya yeni konutları yeniden inşa etmek için alternatif planlar gerçekleşmedi.
Dahmer'in mülkü , tazminat davası açan kurbanlarından 11'inin ailelerine verildi. 1996 yılında, sekiz aileyi temsil eden bir avukat olan Thomas Jacobson, Dahmer'in mülkünün planlı bir açık artırmasını duyurdu. Kurbanların yakınları, motivasyonun açgözlülük olmadığını belirtse de, duyuru tartışmalara yol açtı. Bir sivil grup, Milwaukee Civic Pride, Dahmer'in mallarını satın almak ve yok etmek için fon toplamak amacıyla hızla kuruldu. Grup, Dahmer'in mülkünü satın almak için Milwaukee gayrimenkul geliştiricisi Joseph Zilber'in 100.000 dolarlık hediyesi de dahil olmak üzere 407.225 dolar taahhüt etti; Jacobson tarafından temsil edilen sekiz aileden beşi şartları kabul etti ve Dahmer'in malları daha sonra yok edildi ve açıklanmayan bir Illinois çöp sahasına gömüldü .
Lionel Dahmer emekli oldu ve şimdi ikinci eşi Shari ile birlikte yaşıyor. Her ikisi de soyadlarını değiştirmeyi reddetti ve suçlarına rağmen Dahmer'e olan aşklarını itiraf etti. 1994 yılında Lionel, Bir Babanın Öyküsü adlı bir kitap yayınladı ve kitabından elde edilen gelirin bir kısmını kurbanların ailelerine bağışladı. Ailelerin çoğu Lionel ve Shari'ye destek gösterdi, ancak daha sonra üç aile Lionel'a dava açtı: ikisi önceden izin almadan kitapta isimlerini kullandığı için; ve üçüncü bir aile - Steven Hicks'in ailesi - Lionel, Shari ve eski karısı Joyce'a karşı, iddianın nedeni olarak ebeveyn ihmalini öne sürerek haksız yere ölüm davası açtı.
Joyce Flint 2000 yılının Kasım ayında kanserden öldü. Ölümünden önce en az bir kez intihara teşebbüs etmişti. Dahmer'in küçük kardeşi David soyadını değiştirdi ve anonim olarak yaşıyor.
Bilinen cinayet kurbanları
Jeffrey Dahmer'ın 1978 ile 1991 yılları arasında 17 genç erkeği öldürdüğü biliniyor. Bu kurbanlardan 12'si North 25th Street'teki dairesinde öldürüldü. Üç kurban daha büyükannesinin West Allis konutunda öldürüldü ve parçalara ayrıldı, birinci ve ikinci kurbanları sırasıyla Ohio'daki ebeveynlerinin evinde ve Milwaukee'deki Ambassador Otel'de öldürüldü. Dahmer'in toplam 14 kurbanı çeşitli etnik azınlık kökenlerindendi ve dokuz kurban siyahtı. Dahmer, kurbanlarının ırkının kendisi için tesadüfi olduğu ve dikkatini çekenin potansiyel bir kurbanın vücut şekli olduğu konusunda kararlıydı.
Dahmer'ın kurbanlarının çoğu, sakinleştiricilerle uyuşturulduktan sonra boğularak öldürüldü, ancak ilk kurbanı dövülerek ve boğularak öldürüldü ve ikinci kurbanı da dövülerek öldürüldü, 1990'da bir kurban daha öldürüldü, Ernest Miller Karotis arterinin kesilmesi nedeniyle şok ve kan kaybı kombinasyonu . 1991'de öldürülen Dahmer kurbanlarından dördü, kafataslarında, Dahmer'in kalıcı, itaatkar, dirençsiz bir durumu teşvik etmek amacıyla ön loblarına hidroklorik asit veya daha sonra kaynar su enjekte ettiği delikler açmıştı. Bu, her seferinde Dahmer'in niyeti olmamasına rağmen, ölümcül oldu.
1978
- 18 Haziran : Steven Mark Hicks, 18. En son Bath, Ohio'daki Chippewa Lake Park'ta bir rock konserine giderken görüldü . Dahmer'ın itirafına göre, Hicks'in otostop çekerken dikkatini çeken şey, gencin çıplak göğüslü olmasıydı. Bir dambılla dövüldü ve parçalara ayrılmadan önce bu aletle boğularak öldürüldü. Dahmer'in çocukluk evinin arkasındaki ormanlık alanda toz haline getirilmiş ve dağılmış durumda.
1987
- 20 Kasım : Steven Walter Tuomi, 25. Milwaukee'deki Ambassador Otel'de kiralık bir odada öldürüldü. Dahmer, Tuomi'yi öldürmeyi hatırlamadığını iddia etti, ancak sarhoş bir sersemlik içinde onu döverek öldürdüğünü söyledi. Cesedi Dahmer'in büyükannesinin evinin bodrumunda parçalara ayrıldı ve kalıntıları çöp kutusuna atıldı. Hiçbir kalıntı bulunamadı.
1988
- 16 Ocak : James Edward Doxtator, 14. Dahmer ile Wisconsin'de bir gay barın önünde buluştu. Doxtator, çıplak fotoğraflar için poz verdiği için 50 dolar kazandığı bahanesiyle West Allis'e çekildi. Dahmer, Doxtator'u boğdu ve vücudunu parçalara ayırmadan ve kalıntıları çöp kutusuna atmadan önce bir hafta boyunca bodrumda tuttu. Hiçbir kalıntı bulunamadı.
- 24 Mart : Richard Guerrero, 22. Dahmer'in West Allis'teki yatak odasında uyuşturuldu ve boğuldu. Dahmer bodrumda Guerrero'nun cesedini parçaladı, eti asitte eritti ve kemikleri çöp kutusuna attı. Kafatasını atmadan önce birkaç ay boyunca ağarttı ve elinde tuttu. Hiçbir kalıntı bulunamadı.
1989
- 25 Mart : Anthony Lee Sears, 24. Sears, Dahmer'ın büyükannesinin evinde uyuşturulup boğulan son kurbandı; ayrıca Dahmer'in vücudunun herhangi bir bölümünü kalıcı olarak elinde tuttuğu ilk kurbandı. Korunmuş kafatası ve cinsel organları, Dahmer'in 1991'de tutuklanmasının ardından 924 North 25th Street'teki bir dosya dolabında bulundu.
1990
- 20 Mayıs : Raymond Lamont Smith (Ricky Beeks olarak da bilinir), 32. Dahmer'ın Kuzey 25. Sokak dairesinde öldürülen ilk kurban. Smith, Dahmer'in bir meyhanede karşılaştığı bir erkek seks işçisiydi. Dahmer, Smith'e uyku hapları ile bağlanmış bir içki verdi, sonra onu mutfak zemininde boğdu. Kafatası spreyle boyanmıştı ve tutulmuştu.
- 14 Haziran : Edward Warren Smith, 27. Dahmer'ın en son bir partide şirketinde görülen bir tanıdığı. Dahmer, Smith'in iskeletini asitlendirdi; nemi almak için fırına konduğunda kafatası istemeden yok edildi. Hiçbir kalıntı bulunamadı.
- 2 Eylül : Ernest Marquez Miller, 22. Miller, Dahmer'ın bir kitapçının önünde karşılaştığı bir dans öğrencisiydi. Dahmer'e göre, özellikle Miller'ın fiziğine ilgi duyuyordu . Dahmer tüm iskeletini bir dosya dolabının alt çekmecesinde ve kalbini, pazı ve bacaklarının bir kısmını daha sonra tüketmek üzere dondurucuda saklarken, karotis arteri küvette parçalanmadan önce kesilerek öldürüldü.
- 24 Eylül : David Courtney Thomas, 22. Grand Avenue Alışveriş Merkezi yakınında Dahmer ile karşılaştı; çıplak poz için para vaadiyle Dahmer'in dairesine çekildi. Bağcıklı bir içki Thomas'ı bilinçsiz hale getirdiğinde, Dahmer onun "benim tipim olmadığına" karar verdi. Yine de Dahmer, Thomas'ı boğdu ve parçalanma sürecinin Polaroid fotoğraflarını çekti. Hiçbir kalıntı bulunamadı.
1991
- 18 Şubat : Curtis Durrell Straughter, 17. Marquette Üniversitesi yakınlarındaki bir otobüs durağında beklerken Dahmer yaklaştı. Dahmer, Straugher'ı, gencin uyuşturulduğu ve daha sonra küvette parçalara ayrılmadan önce kelepçelenip boğulduğu dairesine çekti. Kafatası, elleri ve cinsel organları tutuldu.
- 7 Nisan : Errol Lindsey, 19. Dahmer'in daha sonra araştırmacılara "delme tekniği" olarak tanımladığı şeyi uyguladığı ilk kurban, kurbanın kafatasına delikler açarak beynine hidroklorik asit enjekte ettiği bir prosedür. Dahmer'e göre, Lindsey bu uygulamadan sonra uyandı, ardından sakinleştirici ile bağlanmış bir içkiyle tekrar bilinçsiz hale getirildi, sonra boğularak öldürüldü. Dahmer, Lindsey'nin vücudunun derisini yüzdü ve cildi birkaç hafta boyunca korudu. Dahmer'ın tutuklanmasının ardından kafatası bulundu.
- 24 Mayıs : Tony Anthony Hughes, 31. Hughes, Dahmer'ın fotoğraflar için çıplak poz verme sözü üzerine dairesine çektiği sağır-dilsiz biriydi. Hughes sağır olduğu için, o ve Dahmer el yazısı notlar kullanarak iletişim kurdular. Boğuldu ve vücudu parçalanmadan önce Dahmer'ın yatak odasının zemininde üç gün kaldı ve Dahmer parçalanma sürecini fotoğrafladı. Kafatası tutuldu ve diş kayıtlarından teşhis edildi.
- 27 Mayıs : Konerak Sinthasomphone, 14. Dahmer'in erkek kardeşinin küçük kardeşi 1988'de saldırıya uğradı. Sinthasomphone uyuşturulmuş ve beynine hidroklorik asit enjekte edilmişti. Döndüğünde, Sinthasomphone'u sokakta çıplak ve yönünü şaşırmış üç genç kadının ona yardım etmeye çalışırken buldu. Polis geldiğinde, Dahmer onları kendisinin ve Sinthasomphone'un sevgili olduklarına ve gencin sarhoş olduğuna ikna etti. Polis Sinthasomphone'u dairesinde Dahmer ile bıraktığında, Dahmer Sinthasomphone'un beynine tekrar hidroklorik asit enjekte etti ve bu ölümcül oldu. Kafası dondurucuda tutuldu ve vücudu parçalandı.
- 30 Haziran : Matt Cleveland Turner, 20. 30 Haziran'da Dahmer, Chicago Onur Yürüyüşü'ne katıldı . Bir otobüs durağında Matt Turner adında 20 yaşında bir çocukla karşılaştı ve bir fotoğraf çekimi için poz vermesi için Milwaukee'ye eşlik etmesi için onu ikna etti. Turner uyuşturuldu, boğuldu ve sonra küvette parçalara ayrıldı. Başı ve iç organları dondurucuya konuldu ve gövdesi daha sonra 12 Temmuz'da satın alınan 57 galonluk Dahmer davuluna yerleştirildi.
- 5 Temmuz : Jeremiah Benjamin Weinberger, 23. Dahmer ile Chicago'daki bir gay barda tanıştı ve hafta sonu için Milwaukee'ye kadar ona eşlik etmeyi kabul etti. Dahmer, Weinberger'in kafatasını deldi ve boşluğa kaynar su enjekte etti. Daha sonra, gözleri açık ölen tek kurban olduğu için Weinberger'in ölümünün istisnai olduğunu hatırladı. Weinberger'in kafası kesilmiş cesedi, parçalara ayrılmadan önce bir hafta küvette tutuldu; gövdesi 57 galonluk tambura yerleştirildi.
- 15 Temmuz : Oliver Joseph Lacy, 24. Dahmer'ın fotoğraf çektirmek için para vaadiyle evine getirdiği bir vücut geliştirme tutkunu. Lacy uyuşturulmuş ve deri bir kayışla boğulmuş, kafası ve kalbi buzdolabına konarak kafası kesilmeden önce. İskeleti, bir hafta sonra tutuklandığında Dahmer'in yaratma sürecinde olduğu özel kafatasları ve iskelet türbesinin bir tarafını süslemek için tutuldu.
- 19 Temmuz : Joseph Arthur Bradehoft, 25. Dahmer'ın son kurbanı. Bradehoft, cinayet sırasında Milwaukee'de iş arayan Minnesota'dan üç çocuk babasıydı . 21 Temmuz'da kafası kesilmeden önce, cinayetinin ardından iki gün boyunca Dahmer'in yatağında bırakıldı. Kafası buzdolabına, gövdesi 57 galonluk tambura yerleştirildi.
Medyada
Film
- The Secret Life: Jeffrey Dahmer 1993 yılında vizyona girdi ve Carl Crew'u Dahmer olarak canlandırıyor.
- Biyografik film Dahmer 2002'de gösterime girdi. Başrolde Jeremy Renner'ı canlandırıyor ve Bruce Davison'ı Dahmer'ın babası Lionel olarak oynuyor .
- Raising Jeffrey Dahmer 2006'da vizyona girdi. Dahmer'ın 1991'de tutuklanmasının ardından ebeveynlerinin tepkileri etrafında dönen filmde Dahmer rolünde Rusty Sneary ve Lionel rolünde Scott Cordes rol alıyor.
- 2012'de bağımsız bir belgesel olan The Jeffrey Dahmer Files'ın prömiyeri South by Southwest festivalinde yapıldı. Dahmer'ın eski komşusu Pamela Bass, Dedektif Patrick Kennedy ve şehir adli tabibi Jeffrey Jentzen ile röportajlar içeriyor.
- Marc Meyers , filmi -directed My Friend Dahmer , galası Tribeca Film Festivali'nde dayanarak 25 Nisan 2017 tarihinde çizgi roman ile John Backderf film yıldız Ross Lynch Dahmer olarak ve lise yıllarını anlatıyor ve olaylar çıkılan ilk cinayetine.
Kitabın
- Backderf, Derf (2012). Arkadaşım Dahmer . Abrams Çizgi Roman Sanatları. ISBN'si 978-1-4197-0217-4.
- Dvorchak, Robert J.; Holewa, Lisa (1992). Milwaukee Katliamı: Jeffrey Dahmer ve Milwaukee Cinayetleri . ISBN'si 978-0-7090-5003-2.
- Ewing, Charles Patrick; McCann, Joseph T. (2006). Yargılanan Akıllar: Hukuk ve Psikolojide Büyük Vakalar . Oxford, İngiltere: Oxford University Press . ISBN'si 978-0-19-518176-0.
- Haycock, Dean A. (2014). Katil Akıllar: Suçlu Psikopatik Beynin Keşfi: Nörolojik Görüntüleme ve Kötülüğün Tezahürü . ISBN'si 978-1-60598-498-8.
- Ratcliff, Roy ; Adams, Lindy (2006). Karanlık Yolculuk, Derin Grace: Jeffrey Dahmer'ın İnanç Hikayesi . Yaprak Yayıncılık. ISBN'si 978-0-9767790-2-5.
- Schwartz, Anne E. (1992). Yeterince Öldüremeyen Adam . Kale. ISBN'si 978-1-55972-117-2.
Televizyon
- Jeffrey Dahmer'ın Davası 1992'de gösterime girdi. Elkan Allan'ın yönettiği bu belgesel, büyük ölçüde Dahmer'ın ilk duruşmasında verilen ifadeye odaklanıyor. Belgesel, Dahmer'ın mahkumiyetinin ardından Yargıç Laurence Gram'a hitap etmesiyle sona eriyor.
- Soruşturma Discovery kanalı aynı zamanda belgesel serisi, içinde Dahmer üzerine odaklanan bir belgesel yayınlandı etmiştir En Evil . Bu belgesel, Dahmer'in 1994 yılında Stone Phillips ile yaptığı röportajdan alıntılar içeriyor ve ilk olarak Ağustos 2006'da yayınlandı.
- HLN , How it Really Happened adlı araştırma dizisinin bir parçası olarak Dahmer'ın suçlarına odaklanan bir bölüm yayınladı . The Strange Case of Jeffrey Dahmer başlıklı bu bölüm ilk olarak 31 Mart 2017'de yayınlandı.
- Dijital kablo ve uydu televizyon kanalı Oxygen , Kasım 2017'de Dahmer on Dahmer: A Serial Killer Speaks adlı iki bölümlük belgeseli yayınladı . Yapımcılığını ve yönetmenliğini Matthew Watts'ın yaptığı program, Dahmer'ın babası ve üvey annesiyle röportajlar içeriyor. , eski sınıf arkadaşları, duruşmasında ifade veren psikiyatristler ve soruşturmaya katılan bir cinayet masası dedektifi.
- Netflix dizisi "Dark Tourist" 1. Sezon 3. Bölüm 20 Temmuz 2018.
- Jeffrey Dahmer: Bir Canavarın Zihni . Investigation Discovery kanalı tarafından görevlendirildi. Bu belgesel ilk olarak Mayıs 2020'de yayınlandı ve Dahmer'in babası, eski komşuları ve görgü tanıklarının yanı sıra müfettişler ve adli psikiyatristlerle yapılan röportajları içeriyor.
Tiyatro
- Deneysel yazar ve yönetmen Reza Abdoh'un yazdığı Kalıntı Yasası (1992), Dahmer'in yaşamını ve suçlarını tasvir etmek için Artaud'un Zulüm Tiyatrosu tekniklerini kullanır.
- Jeffrey Dahmer: Suçlu ama Çılgın (2013). Yazan ve Joshua Hitchens tarafından oynanan ve Ryan Walter tarafından yönetilen.
Ayrıca bakınız
- nekrofili vakaları
- Kurban sayısına göre seri katillerin listesi
- Amerika Birleşik Devletleri'ndeki seri katillerin listesi
Notlar
Referanslar
atıf yapılan eserler
- Aggrawal, Anıl (2016). Nekrofili: Adli ve Adli-yasal Yönler . Boca Raton, Florida: CRC Basın . ISBN'si 978-1-4200-8913-4.
- Campbell, Duncan (ed.). "Akılda Cinayet - Jeffrey Dahmer Milwaukee seri katili". Akılda Cinayet . Londra, İngiltere: Marshall Cavendish (5). ISSN 1364-5803 .
- Dahmer, Lionel (1994). Bir Babanın Öyküsü . New York: William Morrow . ISBN'si 978-0-688-12156-3.
- Davis, Don (1991). Jeffrey Dahmer Öyküsü: Bir Amerikan Kabusu . New York: Macmillan . ISBN'si 978-0-312-92840-7.
- Dvorchak, Robert J.; Holewa, Lisa (1992). Milwaukee Katliamı: Jeffrey Dahmer ve Milwaukee Cinayetleri . New York: Dell Yayıncılık . ISBN'si 978-0-7090-5003-2.
- Ewing, Charles Patrick; McCann, Joseph T. (2006). Yargılanan Akıllar: Hukuk ve Psikolojide Büyük Vakalar . Oxford, İngiltere: Oxford University Press . ISBN'si 978-0-19-518176-0.
- Gadd, David; Jefferson, Tony (2007). Psikososyal Kriminoloji: Bir Giriş . Londra: Adaçayı Yayıncılık. ISBN'si 978-1-446-23482-2.
- Haycock, Dean A. (2014). Katil Akıllar: Suçlu Psikopatik Beynin Keşfi: Nörolojik Görüntüleme ve Kötülüğün Tezahürü . New York: Pegasus Kitapları. ISBN'si 978-1-60598-498-8.
- Ustalar, Brian (1993). Jeffrey Dahmer'in Tapınağı . Londra, İngiltere: Hodder & Stoughton . ISBN'si 978-0-340-59194-9.
- Norris, Joel (1992). Jeffrey Dahmer . Londra, İngiltere: Memur ve Robinson . ISBN'si 978-0-09-472060-2.
- Ratcliff, Roy; Adams, Lindy (2006). Karanlık Yolculuk, Derin Grace: Jeffrey Dahmer'ın İnanç Hikayesi . Abilene, Teksas: Leafwood Yayıncılık . ISBN'si 978-0-9767790-2-5.
- Roy, Jody M. (2002). Nefret Etmeyi Sevmek . New York: Columbia University Press .
- Schwartz, Anne E. (1992). Yeterince Öldüremeyen Adam . New York: Kale . ISBN'si 978-1-55972-117-2.
daha fazla okuma
- Blundell, Nigel (1996). Seri Katiller Ansiklopedisi . ÇHC Yayıncılık. ISBN'si 978-1-85648-328-5.
- Lane, Brian; Gregg, Wilfred (1992). Seri Katiller Ansiklopedisi . ISBN'si 978-0-7472-3731-0.
- Mann, Robert; Williamson, Miryam (2007). Adli Dedektif: Dünyanın En Zor Vakalarını Nasıl Çözdüm ? Kanada'nın Rastgele Evi. ISBN'si 978-0-345-47942-6.
- Pincus, Jonathan (2002). Temel İçgüdüler: Katilleri Öldüren Nedir? . WW Norton & Company. ISBN'si 978-0-393-32323-8.
- Ressler, Robert ; Schactman, Tom (1992). Canavarlarla Savaşan Kim: Yirmi Yılım FBI için Seri Katiller Avlıyor . Aziz Martin Basın. ISBN'si 0-312-95044-6.
|Wikiquote'nin ilgili alıntılar var: Jeffrey Dahmer|
|Wikimedia Commons, Jeffrey Dahmer ile ilgili medyaya sahiptir .|
- Jeffrey Dahmer'ın itirafından alıntılar
- Dahmer'in 1992'deki duruşmasında anlatıldığı gibi dedektiflere yaptığı itirafı detaylandıran çağdaş haber makalesi
- Jeffrey Dahmer'ın davasına ilişkin güncel haber makalesi
- Lionel ve Shari Dahmer ile CNN röportajı
- Konerak Sinthasomphone Malikanesi v. Milwaukee Şehri: Konerak Sinthasomphone'un 1992 yılında Milwaukee Şehri aleyhine açtığı davanın ailesinin ayrıntıları
- Yalnızlık ve İlişkili Şiddetle İlişkili Antisosyal Davranış: Jeffrey Dahmer ve Dennis Nilsen'in Vaka Raporlarının Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Tıp Kütüphanesi tarafından yayınlandığı şekliyle analizi
- 1993 üzerinde YouTube
- Jeffrey Dahmer at IMDb