Yunanca'da hedonizm kelimesinin etimolojik kökenini bulabiliriz. Bu, açıkça iki farklılaştırılmış bölümden oluşan hedonizmler teriminden gelir: zevkle eşanlamlı hedone ve kalite veya doktrin olarak tanımlanabilen sonek ismosu .
Hedonizm, keyfi yaşamın amacı veya hedefi olarak gören bir felsefe doktrinidir. Dolayısıyla hedonistler acıdan kaçınmaya çalışırken zevklerin tadını çıkarmak için yaşarlar.
Genel olarak, insanın yaptığı her şeyin başka bir şeyi başarmak için bir araç olduğunu vurgulayan bir ahlak teorisidir . Öte yandan zevk, kendi başına aranan tek şeydir.
Spesifik olarak, yaşamın amacını duyuların zevki olarak belirleyen bu felsefe, MÖ 4. ve 3. yüzyıllar arasında kalan ve M.Ö. 3. ve 3. yüzyıllar arasında geçen sürede yaşamış olan Yunan filozofu Epicuro de Samos tarafından desteklenmiştir. insanoğlunun mutluluğu başaran kişi olması gerekir. Bu nedenle, bedeninin ihtiyaçlarını ılımlı bir şekilde karşılamak, kendisine güvenlik sağlayan ve arkadaşlığı, sevgiyi, mektubu ve sanatı geliştiren maddi malları araması gerektiğini varsayar.
Zevk fikri öznel olduğu için, çok farklı fikirlere sahip aydınlar genellikle hedonistler grubuna dahil edilir. Bununla birlikte, hedonizmin etik ve psikolojik olarak bölünmesi sıktır.
Klasik hedonizm okulları arasında, bir yandan Cyrene'nin Aristippus'unun yarattığı, M.Ö. dördüncü ve üçüncü yüzyıllar arasında gelişen, Cyrene'nin Aristippus'u tarafından yaratılan ve zevkten daha iyi olmadığını öne süren, zihinsel zevklerin yeri.
Epicurean okulu ise, huzur ve sükunet ile ilişkili bir zevkti. Bu doktrinin asıl vurgusu, arzunun azaltılmasıydı ve derhal zevk almamaktı.
Çağdaş zamanlarda, hedonizmdeki en alakalı rakam, sahip olmaktan daha fazla önem vermemiz gerektiği üzerine bahis yapan Fransız filozof Michel Onfray'dir. Bu, tutkulara kulak vermek, dinlemek, sevmek, koklamak ve bahis oynamak gibi küçük şeylerin tadını çıkarmak demektir.
Bu anlamda ve aynı zamanda en güncel aşamada, hedonizmden başlayarak hayatı açıklamak için yazan yazar ve cinsiyetçi Valerie Tasso çok önemlidir. Özel durumunda, bu felsefenin, varlığımızın bedenin bir müttefik olduğu ve zamanın paradan daha önemli olduğu zevk arayışı olarak alınması gerektiğini açıklatan kişi olduğunu söylüyor.
Çeşitli dinlerin ahlaktan yoksun olduğu için hedonizmi kınadığı unutulmamalıdır. Örneğin Katolik dini, hedonizmin dogmanın değerlerini baltaladığını, çünkü komşunun ve hatta Tanrı'nın sevgisinden zevk almayı ayrıcalıklı kıldığını savunuyor.
Hedonistik yaşamın temel ilkeleri, kendine verme kararı ve istekliliği, zevk yaratan aktiviteler gerçekleştirme zamanını korumanın gerçeği ve onları rasyonelleştirmeden zevkli duyguların tadını çıkarma niyeti.