Dün bir IG yorumunda, arkadaşım Anna beni bir Ina Garten gönderisinde etiketledi . Terapiden daha iyi aşçı, iyiliğin peri vaftiz annesi Ina, Pazar günü saat 12'de Food Network'te canlı olarak Şükran Günü partileri yapacağını duyurdu.
Son zamanlarda beni okudun, Anna'yı bilirsin . (Eğer yapmadıysan, ortak bir erken ölüm deneyimiyle bağlandığım arkadaşıma duyduğum sevgiyi anlayabilirsin , ama başka pek çok şey.) Anna'yı Paskalya'dan beri görmedim, ve bu bir kalp kırıcı, çünkü o zamanlar birbirimizi zar zor görüyorduk. Yıllarımızı bir haftaya gitmeyerek geçirdiğimizi, ondan sonraki yılları bir aya gitmeyeceğimizi yazarken aklıma geliyor ve şimdi bir yıla bakıyoruz. Senin de olduğunu biliyorum. Hepimiz buradayız, salgını doğru yapıyorsak canlarımızı özlüyoruz. İnsanlarınız olmadan olmak oldukça acı verici.
Öyleyse, Paskalya. Erken salgın 2020, kocam ve yürümeye başlayan çocuğum ve ben çikolata için Manhattan'a maskeli bir araba yolculuğu yaptık. Çocuğum, tıpkı Anna'nın çocukları gibi, Paskalya gibi bir şeyin bir şey olduğu yaştadır. Çocukların dört gözle beklediği bir şey. Uydurma hikayeler (tavşanlar, ren geyiği olan sakallı adamlar, dişleri önemseyen periler) ve bu hikayeler - bize yaşam için sihir veren çocukluğun büyüsü - ebeveynlerin takibi olmadan parçalanıyor.
Yani çikolatayı almalısın. Çocuğum ve onun için vermeye kararlıydım. Zaten Covid-19 adında bir pislik böceğine sahip olduğum için, bir mağazaya girmekten daha güvende hissettim, teker teker maskeli, her şey ön sipariş verildi. Hala bu enfeksiyonun hangi bağışıklığı sağladığını bilmiyoruz, ancak buna sahip olanların Li-Lac'ta olmayanlara göre muhtemelen daha rahat olduğunu biliyoruz.
Ben de onun lobisinde olduğumu yazdım. Aşağı indi, sersemlemiş. Kâğıt çikolatayı yere koydum ve mermerin üzerine kaydırdım. Muhtemelen biraz ağladım. Muhtemelen o da yaptı, emin değilim. Neyin geleceği, bu andan ne kadar çıkaracağımız hakkında hiçbir fikrimiz yoktu.
Bu hafta sonu IG'de cevabım, onu gençler gibi telefonda birlikte izlememiz gerektiğiydi. Randevu görüntüleme! Şirin! Cevabı: Hadi yapalım! Anna telefondan nefret ediyor. Bunun nasıl sonuçlanacağını görelim.
Bu sabah, üç yaşındaki oğlumu Prospect Park'a götürdüm. Sadece ikimizdik. Normalde oğlumu parka götürdüğümüzde, birisi - kocam ya da ben - yürüyüşü yönetecek. Hayır, hayır, hayır, bu taraftan . Evet, evet, bu şekilde . Sola dönün ( solun ne olduğunu bilmiyor). Sağa dönün ( hakkın ne olduğunu bilmiyor). Bugün kullanmasına izin verdim. Her kavşakta - ve bu parkta çok sayıda kavşak var - dedim, Hangi yön ?
Seçmek zorunda. Çocuklar buna bayılıyor!
Tuhaf bir şey oldu. Beni parkın en sevdiğim bölümlerinden en tepeye (merdivenlerden nefret eder!), Kendimi evimde hissettiren gizli sıraya kadar yürüdü. Sıra dönüştü ve hiçbir şey söylemedim. Bizi bu noktaya götürdü. Bu çok güzeldi. FAKAT! En ilginç şey bizi teepee vadisine yönlendirdiğinde (" Scooterı dağdan aşağı atın!" ) Oldu. Üç tane var, vadide tekeler. Bunlar, uzun sopalar kullanan ziyaretçiler tarafından yapılmıştır ve bunları sivri bir tepeye doğru bükerek bir tür barınak oluştururlar.
Hepsini keşfettik. Anne, içeri girebilir miyim? Bunlardan birinde kırmızı bir Dixie kupası bulduk (ilk tepkim burada LOL içmesi oldu ). Ama içinde bir not buldu. Notu çıkar Ronan. Haydi bakalım. Not yukarıdaki resmim. Kabilenize iyi bakın.
Bugün ona (çağrı oldu!) İle sohbet zaman, izlerken bu , onu ben aldı fotoğraf gönderdi. Bunun ne kadar zor olduğundan bahsediyorduk. Nasıl endişeleniriz, ömür boyu arkadaş kaybediyoruz. Nasıl endişeleniriz, Zoom'da otantik olma konusundaki yetersizliğimizle (ve, siktir et, isteksizliğiyle) insanları yabancılaştırıyoruz.
Ama biz değiliz. Hepimiz mücadele ediyoruz. Güzellik adını koyabildiğimiz zaman gelir. Güzellik, oğlumuzu parkın tepesine kadar takip edebildiğimizde gelir, çünkü onun neyin iyi olduğunu bildiğini ve bizi oraya götüreceğini biliyoruz. Güzellik, telefona geldiğimizde gelir.
Paketleri yere kaydırmamız, çocuklarımızdan ipuçları almamız gerekebilir, bilmiyorum. Bazı günler mükemmel inişi yapamazsınız. İnsanlarınız bunu biliyor. Ve onlar da seni özlüyor.
Empati, bir başkasının durumu, zihni (düşünceleri) ve hissi (duyguları) hakkında farkındalık eylemi/sürecidir. Başkalarının bakış açısını anlama kapasitesidir.
Igala topraklarının bugün hala var olduğuna inanıldığını biliyor muydunuz, çünkü Prenses İnikpi, Igala topraklarının kendisine zulmedenlerden kurtulabilmesi için canlı canlı gömülmeyi kabul ederek en büyük fedakarlığı yaptı. Moremi'nin oğlu Oluorogbo'yu Oduduwa'ya kurban ettiğini ve ayrıca Ile-Ife'deki halkını terörize eden Igbo teröristi tarafından yakalanmasına izin verdiğini biliyor muydunuz? ? Kraliçe Daura'yı ve oğlu Bawo aracılığıyla Hausa eyaletlerini bir araya getirmedeki başarılarını duydunuz mu? Kitap, farklı dönemlerde Nijerya'daki kadınların yaşamı, yaşam tarzı, işi, etkisi ve istismarına dair kısa öykülerin harika bir koleksiyonudur. özellikle,
Her 1 Ocak'ta, doğum günlerinde, bir sömestirin başlangıcında, ayın 1'inde, Pazartesi sabahı veya diğer keyfi belirteçlerde, dünyanın her yerinden sayısız insan, şimdi olduğu gibi, bir araya geleceğini ilan ediyor. Bundan böyle her şey farklı olacak.
Kendini sevmeyi ve kendini iyileştirmeyi uygulamanın birçok yolu vardır. Bilinçli rüya görme bunlardan biridir.
Yıllar önce sevimsiz bir kendi kendine yardım blogunda yazmaya başladım. Beğeniler için peynir yazdım.
Holly Riordan 1. Bazen insanlar gücün gerçekte ne anlama geldiğini yanlış anlar.