Saint-Lazare Garı
|Sanatçı||Édouard Manet|
|Yıl||1873|
|Tür||Yağlıboya|
|Boyutlar||93.3 cm × 111.5 cm (367 in × 439 in)|
|Konum||Ulusal Sanat Galerisi, Washington, D.C.|
Saint-Lazare Garı[1] ya da kısaca Demiryolu[2] (Fransızca: Le Chemin de fer), Édouard Manet tarafından 1873 yılında yapılan tablo. Eserde, on dokuzuncu yüzyıl Paris şehir manzarasından bir kesit betimlenmiştir.
Tabloda, Manet'nin Olympia ve Kırda Öğle Yemeği gibi çalışmalarında da görülebilecek favori modeli Victorine Meurent poz verdi. Saint-Lazare Garı, ressam ve modelinin birlikte son çalışması oldu. En son 1866 yılında birlikte çalışan ikilinin ortaklığı Victorine'in ABD'ye gitmesi ile askıya alınmıştı. 1873 yılında, Meurent ABD'den dönünce Manet modeli son bir kez daha resmetti. Bu resimde, Victorine'nin demir parmaklıkların önünde oturmuştur, kucağında uyuyan bir yavru köpek ve açık bir kitap vardır. Yanında ise arkasını dönmüş demiryolunda geçen trenleri izleyen bir küçük bir kız çocuğu vardır.
Bu resimde, Victorine, poz verdiği diğer çalışmalardan çok farklı görünür. Yüzünde solgun bir bakış ve yorgunluk vardır. Kadının bu ifadesinin ressamla biten ilişkilerini temsil ettiği iddia edilir.[1]
Manet, açık hava manzarasında arka plan için geleneksel bir doğa görüntüsü yerine demir parmaklıklar çizmeyi tercih etti. Trenin varlığının tek kanıdı beyaz buhar bulutlarıdır. Uzaklarda modern apartmanlar görünür. Bu düzenleme ön planı daha dar bir alana sıkıştırmıştır. Geleneksel derin alan adeti yok sayılmıştır.
Tablo ilk kez Paris Salonu'nda 1874 yılında sergilendi. Ziyaretçiler ve eleştirmenler konusunu şaşırtıcı, kompozisyonunu tutarsız, uygulamasını ise baştan savma buldular. Karikatüristler, Manet'nin çalışmasıyla dalga geçtiler. Tablo, şu anda Washington, D.C.'deki Ulusal Sanat Galerisi'nin koleksiyonunda yer almaktadır.[3]
Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

