Avrupa Bu Enerji Krizine Hazırlanıyor
Aug 26, 2022
0
Birçok yerde tatil Alman şehirleri bu yaz biraz farklı. Kuzeybatıdaki Hanover kentindeki yerel yüzme havuzlarını ziyaret edenlerin, dalıştan sonra soğuk duş almaları gerekiyor. Şehir aydınlatan ışıkları kapattığından, Berlin'e yapılacak bir gezi biraz daha az şaşırtıcı görünecek. önemli turistik yerlerinden 200'ü geceleyin.
23 Haziran'da ülkenin ekonomi ve iklim bakanlığı bir büyük gaz alarmı. Açıklamada, "Durum gergin ve durumun daha da kötüleşmesi göz ardı edilemez" dediler. Almanya'ya ve Avrupa'nın geri kalanına gaz taşıyan önemli bir boru hattı olan Nord Stream 1, beklenmedik bir bakıma girecek. ağustos sonu. Şüpheciler, devasa boru hattının bir ucunda bulunan Rusya'nın aldığı kararın kasıtlı olduğunu söylüyor. Ülke bir Rus'u geri püskürttüğü için Ukrayna'ya verdiği destek için Avrupa'daki vidaları sıkmak için tasarlanmış karar istila.
Nord Stream 1'den geçen akışların, olması gerektiği gibi 2 Eylül'de devam edip etmeyeceği konusunda belirsizlik var. Rusya, tekrar çevrimiçi olduğunda boru hattının toplam kapasitesinin yalnızca yüzde 20'si oranında gaz tedarik etmeyi planladığını zaten söyledi. Avrupa ülkeleri, gaz tüketimini azaltmayı planladıklarını açıkladı.bu kış yüzde 15.
Yine de Almanya, zorlu bir kış öncesinde enerji kullanımını paylaştırırken, gazın ülke üzerinden Avrupa'nın başka yerlerine akmasına izin vermeye devam ediyor. Elektrik söz konusu olduğunda da durum aynı: Elektrik fiyatları tavan yaptı rekor seviyeler Almanya'da bu hafta, ancak elektrik sağlıyor Fransa'ya, arzın kendisi için saklamak yerine daha da kısıtlı olduğu yerlerde.
Bu bir sonucu Avrupa çapında girişimDaha iyi rekabeti sağlamak, enerji tekellerini yok etmek ve arz güvenliğini sağlamak için ilk olarak 1996'da tetiklenen ve 2003 ve 2009'da güçlendirilen. Ancak pazarın sözde liberalizasyonunun tam olarak uygulanmaması, kıtayı ısırmak için geri gelebilir.
Piyasanın serbestleştirilmesi, Avrupa'daki herkesin herhangi bir sorun yaşamadan bol ve sürekli bir enerji kaynağına güvenmesini sağlamayı amaçlıyordu. Ülkeler, büyük fosil yakıt üreticileriyle şartlar üzerinde anlaşmaya varırken birlikte daha güçlüydü ve sözleşmeler, Avrupa pazarını kapsayacak şekilde kurulan yeni ticaret merkezleri tarafından belirlenen fiyatlarla yapıldı. Paris'teki bir üniversite olan Sciences Po'da enerji profesörü olan Thierry Bros, “Birlik olursak daha güçlüyüz” diyor. "Konsept buydu." Sürece şeffaflık enjekte edildi. Rusya'nın en kötü kabusu olarak görüldü.
Bununla birlikte, arz güvenliği, tedarikler için adil ve düşük bir fiyat sağlama isteğine kıyasla neredeyse ikincil bir hedefti. Oxford Enerji Araştırmaları Enstitüsü'nde kıdemli araştırma görevlisi olan Adi Imsiroviç, "Liberalleşme, arz güvenliği tarafından yönlendirilmiyor" diyor. “Liberalleşme, verimlilik ve daha düşük fiyatlar tarafından yönlendiriliyor. Normalde onları alırsın.”
1990'larda -her ülkenin kendi pazarı, kendi tekeli ve kendi korumacı enerji politikasının olduğu- şimdiki zaman ile kıyasladığımızda, Avrupa Enerji Araştırmaları araştırmacısı Ganna Gladkykh, entegre pazar ve düzenleyiciler, esnek fiyatlandırma ve güvenlik konusunda kesinlikle başarılı olduğumuzu söylüyor. İttifak. Yine de Gladkykh, başarı olarak gösterilen bazı şeylerin, Avrupa'nın şu anda içinde bulunduğu enerji kaynağı sorununda da rol oynadığını kabul ediyor. "Biliyorsun, mükemmel bir pazar yok."
Bros, karşılaştığımız durumun bir piyasa başarısızlığı değil, düzenleyici bir durum olduğunu söylüyor. Bros, Fransız pazarının serbestleştirilmesinde ve Avrupa iç enerji pazarına entegrasyonunda yer aldı. Serbestleştirme sürecinin gerçekleşmesi, ardından kontrolün tamamen bağımsız bir düzenleyici kuruluşa verilmesi gerekiyor. Şu anda ülkeler, kabaca Avrupa yönergelerine uymaları koşuluyla, kendi enerji bütünlükleri hakkında farklı kararlar alabilen kendi cihazlarına bırakılmıştır. “Bu konseptle uğraşmaya başlarsan, sonunda bulunduğumuz yere gelirsin” diyor.
Bazı ülkeler, çeşitlendirilmiş gazlar yerine ucuz gazı tercih ediyor—AB enerji direktifleri, her ülkenin en az üç farklı kaynağa sahip olması gerektiğini belirtiyor. Ülkelerin arzlarını mümkün olduğunca eşit bir şekilde bölmeye çalıştıkları, ancak Almanya da dahil olmak üzere bazı ülkelerin Rusya'ya güvendiği fikriyle gaz arzı olarak onların ana tedarikçisi ucuz enerjisi nedeniyle. Bros, bu kararın, işler ters giderse, boşluğun diğer Avrupa ülkeleri tarafından alınacağını bilerek verildiğine inanıyor. Bros, “Herkesin istediğini yapabileceği bir kavramsa, bu liberalleşme değildir” diyor. "Tüm kurallara uysaydık, daha güçlü olmalıydık."
Bir de birleşik cephe olması gereken şeyin çoğu zaman o kadar uyumlu olmaması sorunu var. Rusya'dan anakara Avrupa'ya gaz taşıyan ve Almanya'ya inen orijinal Nord Stream boru hattının genişletilmesi olan Nord Stream 2, Almanya ve Avusturya tarafından desteklendi. Ancak buna diğer Avrupa ülkeleri de dahil olmak üzere karşı çıktı. Polonya, Ukrayna, ve Baltık devletleri. Sonunda, planlar rafa kaldırıldı, ancak ancak Rusya Ukrayna'yı işgal etmeye başladıktan sonra.
Elbette sorunlardan biri kaçınılmaz görünüyordu: Avrupa dışındaki herhangi bir aksaklığı hesaba katmadı. Gladkykh, “İçsel olan her şeyi kapsar” diyor. "Bazen öngörülemeyen tüm dış faktörleri kapsamıyor." Buna yasa dışı dahil Rusya'nın egemen bir ülke olan Ukrayna'yı işgali ve bunun sonucunda ortaya çıkan geri tepme ve savaşın yarattığı ekonomik yaptırımlar yola koyulur. “Özellikle Almanya, ticaretin Rusya'da değişimi teşvik edeceği fikrini zorluyordu]” diyor. “Bugünün bakış açısından ne kadar naif görünüyor.”
Enerjide arz güvenliğini sağlayan iç Avrupa pazarıyla ilgili sorunun bir kısmı, yenilenebilir kaynaklara gerçekte olduğundan daha hızlı bir geçiş öngörmesidir. "Kronik yetersiz yatırım vardı ve kapasite taksiti çok yavaştı" diyor.
Rusya 2014'te Ukrayna'ya gaz tedarikini kestiğinde Ukrayna hükümeti için çalışan Gladkykh, bundan emin değil. Herhangi bir piyasa yapısının Avrupa'yı son altı ayda meydana gelen dış şoklardan yalıtıp yalıtmayacağı oluşturuldu. Ancak sahip olduğumuz piyasa yapısı, halihazırda kendi kritik arz kıtlıklarıyla karşı karşıya olan ülkelerin zor durumda kalması anlamına geliyor. Gazın, umutsuzca ihtiyaçları olsa bile, tedarik zincirinde daha uzağa gitmesi için yanlarından geçmesine izin vermek kendileri. Grup düzeyinde bir nimettir -hiçbir ülke enerjiden tamamen kopmuş değildir- ama bir ulus-devlet için bir lanettir. düzeyde, çünkü ülkelerin herkesin biraz sahip olmasını sağlamak için biraz vermeleri bekleniyor, öyle olmasa bile yeterli. Binlerce gaz boru hattı Avrupa'yı boydan boya kat ediyor, ülkelerini birbirine bağlıyor ve kıtaya ulaştığında doğalgazı çekiyor. Imsiroviç, "Birbiriyle bağlantılı bir iç pazarınız olduğunda, ne kadar çok bağlantı varsa, arz güvenliği o kadar iyi olur çünkü diğer ülkeler birbirine yardım edebilir" diyor.
Bu hayırsever yaklaşımın önümüzdeki zorlu kıştan sağ çıkıp çıkmayacağı belli değil. Gladkykh, Almanya'nın açmazının “temelde kötü karar verme” örneği olduğunu söylüyor, ancak yalnız değiller. Tüm Avrupa ülkeleri için soğuk geliyor ve ülkelerin bu işte birlikte olduğu fikri, işler zorlaştığında kaybolabilir. “Bence bu kriz liberalleşme ve entegrasyon sürecini durduracak ve her bir devlete kendi arz ve enerji piyasalarının güvenliğine bakacağız” diyor. “Bence bu, Avrupa'da birleşik bir gaz piyasası teorisinin sonu. Vladimir Putin tam da bu oyunu oynuyor.”