Köpekgiller (Canidae) ailesinden etçil memeli hayvan. Afrika'da, Avrupa'nın güneydoğusunda, Asya'da (Yakındoğu'dan Malezya'ya kadar) çeşitli bölgelerde yaşayan çakal, görünüş bakımından kurda benzer; ama ondan küçüktür.
Afrika'da, Asya'da ve Avrupa'da yayılmış olan başlıca türü Canisaureus un omuz başına kadar yüksekliği 50 cm, tüyleri kızılımsı-gri, kuyruğu ve kulakları oldukça uzundur. Genellikle gececi bir hayvandır; karanlık bastıktan sonra ulumasıyla tanınır ve daha çok bozkırlar, bataklıklar, kırsal kesimlerde yaşar . Afrika'da ve Güney Afrika'da yaşayan şabrak çakalının, sırtı siyah renklidir.
Daha çok leşle beslenen çakal, aslan kaplan gibi büyük yırtıcı hayvanların parçaladıkları avların artıklarını sırtlanlar ve akbabalarla paylaşır (böylece doğadaki artıkları temizleyici bir işlevi de vardır). Bazen canlı hayvanlara ve tarım ürünlerine (meyvelere) de saldırır. Son yıllarda Kenya'da çakalların besinlerini ele geçirmek için yararlandıkları ilgi çekici bir davranışın farkına varılmıştır: Çakallar, antilopları gözetlemekte olan yaban kedilerini gördüklerinde, antilopların yolunu yaban kedilerinden kaçıp kurtulamayacakları biçimde kapatmakta, daha sonra da yaban kedilerinin yediklerinden artakalanlarla, karınlarını doyurmaktadırlar; bu, memeli hayvanlar arasında yalnızca çakallarda görülen bir ortak avlanma biçimidir.
Eskiden özel bir cins (ThosJ içinde sınıflandırılan çakallara, günümüzde evcil köpek ve kurdu da içeren Conis cinsi içinde yer verilmektedir.Gerçekten, bazı köpek ırklarının çakaldan, bazılarının kurttan geldikleri sanılmaktadır. Tarih öncesinden kalma maden yataklarında bulunmuş olan bir köpek cinsinin çakal özellikleri taşıdığı görülmüştür.