Panhandlers: Yedek bozuk paranız nereye gidiyor?
Evsizlerin onlara verdiğimiz parayı nasıl harcadıklarına neden bu kadar takıntılıyız?
Son zamanlarda Panhandlers'ın The Star'da Ücretsiz Kredi Kartlarını Nasıl Kullandıklarını Okudum ve yazar Jim Rankin'in kalbinin doğru yerde olduğunu hayal ederken, yardım edemem ama sorunun sorulduğu ve kaldırımda oturan ve değişim için yalvaran bir vatandaşın avuçlarına birkaç çeyrek düşebilecek olanlar için çok önemli.
Makalede yedek değiştiricilere ön ödemeli kredi kartları verilmiş olmasının yanı sıra (ilaç satın alma yeteneklerinin sınırlı olduğunu varsayabiliriz, ancak yalnızca dolambaçlı bir şekilde), paranızın nereye gittiği sorusu açıkça bir muhtaç kişi mide bulandırıcıdır.
Rankin'e saldırmıyorum. Bu, insanların cevabını bilmeye istekli oldukları bir sorudur. Sık sık duyduğunuz bir duygu. "Aylaklara para verirdim, ama muhtemelen bunu uyuşturucuya veya alkole harcayacaklar."
Makale bağlamında, kredi kartı verilen kişiler alışverişlerinin gözden geçirileceğini biliyorlardı. Satın aldıklarının buna göre düzenlendiğini varsayabiliriz. Hatta bir kadın parayı sigaraya harcadığı için özür dilemek zorunda kaldı. Bu şekilde hissetmesi ve Rankin'in de mazeretin gerekli olduğunu ima eden bir şey olduğunu düşünüyor gibi görünmesi, yazarın, eğer verirsek, verdiğimiz paranın ne harcandığının da farkında olmamız gerektiği algısıyla gemide olduğunu gösterir. üzerinde.
Neden?
Yaklaşık bir yıl önceGüney Amerika Kaşifler Kulübü'nde kültürel farkındalık seminerine katıldım. Kursu zevkli buldum ama bir noktada, insanların kazandıkları parayı nasıl harcayabilecekleri konusu gündeme geldi.
Temiz bir şekilde fırçalanmış, parlak gözlü, ayrıcalıklı bir yirmi şey, "parayı her şeye harcayabilecekleri" için evsizlere para vermekten nasıl hoşlanmadığını gündeme getirdi. Bu hikayenin sesli versiyonunda, işte burada, kayıt boyunca iğne izi var.
Bu mantık çizgisini ilk kez duymamıştım. Ama ilk kez, inanılmaz bir sırayla bir dizi kelimeyi serbest bıraktım.
"Onlara verdiğiniz parayı nasıl harcayabilecekleri neden sizi ilgilendiriyor?"
Çünkü bunu uyuşturucuya harcayabilirler.
“Eğer öyleyse, o ilaçlara sizin iki pezonuzdan daha çok ihtiyaçları var. Değil mi?
Bu konuşmanın nasıl bittiğinden emin değilim. Muhtemelen zavallı kızı ve odanın yarısını öfkeli tartışmamla korkutmuşumdur. Fakat dünyanın her büyük kentinde göze çarpan ve göze çarpmayan net ışığında, bu soru hangi amaca hizmet ediyor?
Her şeyi yeniden yapma şansım olsaydı ona soracağım şey buydu.
Starbucks'ta bir fincan kahveye harcadığınız paranın çoğu nereye gidiyor?
Reklam, inşaat, kirletici kağıt bardaklar. Adil ticareti destekleyen bir şirket bile zarardan payına düşeni yapıyor.
Ambercrombie ve Fitch'te alışveriş yaptığınızda, bu paranın nereye gittiğini düşünüyorsunuz?
Ter dükkanında emek, reklamlar, imkansız bir güzellik standardını teşvik etmek ve müşterilerin kulaklarını payola ile patlatmak.
Gerçek cevap, bilmediğin ve bilmediğin Gerçekten mi bakım. Parayı harcarsınız çünkü paranın istediğiniz bir mal veya hizmete doğru gittiğini algılarsınız ve bu paranın gerçek son noktası sizin için görünmezdir.
Ancak bu, noktaya yaklaşmaya bile yaklaşmadı.
Sen ne Dedikodu yapmanın bunu yapan kişiye maliyeti olduğunu varsayalım? Bu bir iş. Belki herhangi bir amacı olan bir iş değildir, ancak McDonalds'ta çalışmaktan ve ormansızlaşmaya, su kaynaklarının kirlenmesine ve bir ulusun toplu sağlığının bozulmasına katkıda bulunmaktan daha az zararlı mıdır? Öyle olduğunu iddia ediyorum.
Panhandling, şeylerin büyük planında küçük düşürücü bir iştir. Panhandling yapan kişi sokakta yaşıyorsa, bu her gün güvenli bir uyku yeri, yiyecek bir şeyler, kuru giysiler ve duş arayışı içindedir. Bir kişi evsizse, o kişi muhtemelen çantanızı üzerine koymayacağınız bir yüzeyde uyuyarak uykusuz bir geceden daha kısa bir süre geçirmiştir.
Kendini bok gibi hissediyor, muhtemelen acı çekiyor ve ideal sağlıktan yoksun ve diyeti, eline geçen her şeyi karıştırıyor. Çöp atmak için bir yer bulmak bir sorundur. Günlük bazda bunun nasıl bir şey olduğunu hayal edebiliyor musunuz?
Sonra bütün gününü başka bir sert yüzeyde harcayarak, yedek para için onu kabul etmemeyi tercih eden taş yüzlü yabancılara sorar.
Sen kimsin ki, onun satın aldıklarına bir değer yargısı koyacaksın? Birisi tüm bu zorluklara maruz kalırsa ve alkol veya hız almayı seçerse, sizin muhakemenizden çok hıza ihtiyacı olduğu açıktır. Ve bir uyuşturucu bağımlısına verdiğin her dolar, sen onun yanından başın yukarıda yürürken o kişinin lilly beyaz kıçından çalmayacağı bir dolar.
Bir dalkavuğa para verirseniz, kesin olarak bir şey bilebilirsiniz. Paranızı vereceğiniz kişi onu kullanacak kişidir. Beslenme, temiz bir çift çorap ya da ateş etmek için, hayır kurumunuz doğrudan kaynağa gidiyor.
Başka hangi hayır kurumu bu kadar saftır? İşlem ücreti yoktur, kiralanmış bir ofisteki hiç kimse kar amacı gütmeyen kıçını ödemez, nakliye ücreti yoktur ve en önemlisi, parayı onun adına harcamanın en sorumlu yolu hakkında karar veren kimse yoktur. İhtiyacı olan birine özlemeyeceğiniz bir miktar para veriyorsunuz. Bu kadar.
Hayırseverlik, kuruluşlar içindir. Yedek değişim, otobüsler, park sayaçları, bahşiş kutuları ve sokaktaki ihtiyacı olan insanlar içindir.
Bunu tekrar yapma şansım olsaydı ona söyleyeceğim şey buydu.
Topluluk Bağlantısı
Dünyanın En Sinir Bozucu Şehirlerinde gezginlerin en çok nerede sorun yaşadığını ve ABD'deki en sinir bozucu dilenciler için rekabet edecek ve iki sentinizi atacak değişikliklere sahip olan yorum alanını bulun.
Ya da freeganomics'e katılmakla daha fazla ilgileniyorsanız, Dumpster Diving: The Easy Way to Find Food'da çöpe giden iyi şeylerle yaşamayı öğrenebileceğiniz BNT'ye uğrayın.