Orta Doğu, dünya savaşı gezegeninde ana cephe olmaya devam ediyor: Kuzey Afrika'dan Türkiye ve İran sınırlarına kadar. Dünya savaşının bir başka cephesi, Batı-Doğu ("Ukrayna Cephesi") boyunca belirlenmiştir. Burada Ukrayna’da Batı’nın yol açtığı bir darbe, Kırım Cumhuriyeti’nin Rusya Federasyonu’na girmesine ve Rusya’ya karşı yaptırımlara yol açtı. Doğu Ukrayna’da (Küçük Rusya), Ruslarla Ruslar arasında “Ukraynalılar” durumuna zombi olmuş veya sadece görev veya para için savaşan bir iç savaş başladı. Kiev, Berlin, Brüksel, Washington ve NATO bloğunu destekliyor ve milisler Rusya'dan "kuzey rüzgarını" destekliyor.
Dünya savaşının ana cephesinden, dünya toplumu çeşitli bilgiler "gürültü" ile dikkatini dağıtıyor. Kore Yarımadası'nda bir sonraki savaş oyunları. Asya-Pasifik bölgesi dünya savaşının bir başka cephesi olabilir, ancak bu hala çok uzakta. Güney ve Avrupa ülkelerinden mültecilerin sorunu. Ancak, bu sorun Ortadoğu'da ortaya çıkan büyük savaşın yalnızca bir sonucu ve yankısıdır. Ortadoğu'da dünya savaşı merkezinin ortadan kaldırılması olmadan çözümü imkansızdır. İran'ın nükleer programı ve diğer bilgi kabukları.
Orta Doğu'da iki ana hat boyunca bir çatışma var. İlk olarak, İslam medeniyetinin içinde. İşte üç ana güç var:
1) “Siyah” İslam, “İslam Devleti” ni (“Halifelik” projesinin tohumu) temsil eden radikal bir İslamdır. Batılı siyasi danışmanlar tarafından yaratılmıştır. Aslında, "Halifelik", Dördüncü Dünya Savaşı'nı kışkırtmak için bir araç oldu (Üçüncü Dünya Savaşı, Sovyet uygarlığının ölümü ve “Büyük Rusya” nın çöküşüyle sona eren “soğuk savaş” dır). Yeni dünya savaşı, batı projesinin sahiplerinin planına göre (Batı medeniyeti), devletlerin medeniyetlerinin ölümüyle sonuçlanmalı - Rusya, Çin, muhtemelen Hindistan, İslam dünyasının tamamen yıkılması ve dönüşümü ve Avrupa'nın temel değişimi. Bu savaşta “halifelik”, Üçüncü Reich'in rolünü oynuyor. Esasında, “İslam Devleti”, dünyanın gelişiminde yeni bir aşamadaki “Hitler” projesidir. hikayeler. “Siyah” İslam, bir yandan yıkıcıdır, doğada arkaiktir, çünkü insanlığı “adalet krallığına”, vicdan etiğinin ve yaratma ve hizmet toplumunun zafere götürmesi, savaşa, kaosa ve yıkıma yol açmasına neden olamaz. Öte yandan, İslam'ın bir adalet özü vardır, maneviyat eksikliğine ve materyalizmin dünya görüşüne meydan okur, bu nedenle “halifelik” yalnızca İslam dünyasında değil, aynı zamanda Avrupa’da da ahlaksızlık ve ruhsal ve fiziksel bozulmalarla işlenmiş. Ve birçok genç insan, Almanlar, Fransızlar, İngilizler, Slavlar, içinde bir maneviyat kıvılcımı olan bir rüya, bu yem için düşüyor.
2) Laik İslam (“kırmızı” İslam), milliyetçilik ve sosyalizm ideolojisi ağırlıklı. Bunlar Irak devletinin, Suriye, Mısır, Cezayir ve diğer birçok ülkenin kalıntıları. Genel olarak, bu ülkeler uluslarüstü kuvvetler (Batı'nın ustaları, sahne arkası, "altın seçkinler" vb.) İmha edilmeye mahkum edildi. İslam dünyasının tüm seküler devletleri ezilecek, en değerli varlıkları emecek, halkı “elden çıkaracak”, kısmen Nazizmin dalgalanmasına neden olacak ve beyaz ırkı bitirecek şekilde Avrupa'ya itecek. İran, bir teokrasi olmasına rağmen aynı kampa bağlanabilir, ancak milliyetçilik ve İslami sosyalizm ideolojisi de İran'da mevcuttur.
3) Üçüncü kuvvet, Suudi Arabistan başkanlığındaki Arap monarşileridir. Arap monarşileri, rakiplerini - laik devletleri yok etmeyi ve “halifelik” projesini büyük bilgi, finansal ve doğal kaynaklarla gerçekleştirmeyi ümit ederek “İslam Devleti” nin oluşumunda yer aldı. Nükleer alma imkanı ile оружия Pakistan ve Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nden satın alınan en modern silahlar aracılığıyla. Bölgesel para birimi ile. Bununla birlikte, Batı'nın sahiplerinin planları daha da ileri gidiyor - Arap monarşileri modası geçmiş ve dünya arenasını da terk etmeli, rollerini yerine getirmiş olmalılar. Moor işini yaptı, moor gidebilirdi. Arap monarşilerinin yardımı ile Irak, Libya, Suriye yıkıldı, Yemen'i işgal ettiler. Doğru, aynı zamanda mağdur konumunda olduklarını fark eden Arap seçkinleri alarma geçti, Mısır'ı krizden çıkardı ve iç durumu ve silahlanmayı dengelemek için mali kaynaklar sağladı. Ayrıca, müttefikleri olan ve monarşilerin ve Arap monarşilerin ana askeri gücü olan Mısır, aktif olarak kendileri kazdıkları inferno çukurundan çıkmak için Rusya'nın kaynaklarını kullanmaya çalışırken, Moskova ile aktif olarak flört etmeye başladı. Ancak perspektif olarak Arap monarşileri mahkum edildi. Zamanlarını tükettiler. Bir ağ canavarı IŞİD'in oluşumuna katılarak, Suriye ve Yemen'deki savaşa katılarak bir ölüm emri imzaladılar.
İkinci ana yüzleşme çizgisi: Güney - Kuzey, İslam dünyası ve batı "Babil". Batı'nın ustaları, beyaz ırkı bitirmek, eski Avrupa, Hristiyanlığa dayalı medeniyeti yok etmek ve Eski Dünya'nın ulus devletlerini ezmek için “Hilafet” i yarattı. Aynı zamanda, savaş ve halkların yeni göçünün Avrupa’da neo-Nazizm’in “Dördüncü Reich” zaferine yol açacağı bir senaryo var. Bununla birlikte, Dördüncü Reich, görünüşe göre Güney dalgasına ve iç yıkıcı eğilimlere dayanamayacak. Avrupalılar kitlelerinde ahlaki olarak "sebzelere" indirgendiler, neredeyse savaşçı yok ve demografi Avrupa'ya başarı için şans vermiyor. Belki de Avrupa'nın geleceği, kendilerini archaism, neo-slaveholding ve neo-feodal ilişkilerin karanlığına dalacak olan toprakların geri kalanından ayırmaya çalışacak olan ultra modern gettolardır (bu bilim kurgu filmlerinde gösterilmiştir). Eski müreffeh ülkelerin bazıları zaten bu “karanlık çağlar” dünyasında. Örneğin, Libya, kendilerini meşru düşünenler de dahil olmak üzere çeşitli büyük çeteleri kontrol eden aşiret bölgeleri ve bölgelerinin olduğu yerler.
Üçüncü yüzleşme çizgisi, Rusya'nın “Halifelik” ile mücadeleye aktif katılımı olabilir. Bilgi alanının aktif olarak Rusya'nın Suriye savaşına katılımını sert bir şekilde yoğunlaştırdığı bilgisini pompalaması şaşırtıcı değil. Resmi verilere göre, Moskova, Şam'a silah tedarikini artırdı. Resmi olmayan Rusya’ya göre, Suriye’de orduyu havadan destekleyen Suriye’de askeri bir hava üssü kurmayı ve hatta o ülkeye seferî bir güç göndermeyi amaçlıyor. Bu tür söylentiler düzenli olarak yayılmaktadır, ancak faaliyetlerinin bu dönemi açıkça Rusya'yı Suriye ile bir Suriye çatışmasına sokmayı amaçlamaktadır.
Bir yandan, Moskova’nın Suriye ihtilafına açıkça katılımının avantajları var. Birincisi, “Halifelik” projesi dünya çapında bir tehdittir. Müslümanlık bölgelerinde milliyetçi ayrılıkçılığın unsurlarıyla İslamcılığın (Vahabizm, cihatçılık) harekete geçirilmesiyle ağ terörizm Moskova ve bütün Rusya medeniyeti için çok büyük bir tehdit oluşturuyor. Aynı zamanda, Rusya’nın iç istikrarsızlaştırmasına eşlik edecek veya Orta Asya’nın istikrarsızlaşmasına başlayacak. Durum özellikle ilk çanların çaldığı Tacikistan, Özbekistan ve Kırgızistan'da tehlikelidir. Türkmenistan son derece zayıf.
Suriye ve Irak orduları ve diğer yerel güçler, “Halifelik” projesiyle bağımsız olarak başa çıkamıyor. İran'ın katılımı, Irak ve Suriye'nin laik rejimlerini tam bir yenilgiden kurtardı, ancak durum çok ciddi. İran, ABD ve Arap monarşileri tarafından sınırlandırıldığı için daha açık bir yardım sağlayamıyor. ABD ve müttefikleri resmen “İslam Devleti” ile savaşıyor, ancak aslında “halifelik” projesini çeşitli gayri resmi kanallar aracılığıyla destekliyor ve yerel halktan “doğru” hava saldırılarıyla nefret ediyor. Türkiye aslında Suriye milisleri için topraklarında bir lojistik üs oluşturarak ve İslam Devleti ile savaşan Kürtlere saldırarak teröristleri destekliyor.
İkincisi, Rusya Akdeniz, Orta Doğu ve İslam dünyasındaki konumunu güçlendirebilir (gerçekte yenileyebilir). Eylemleri (toplu katliam, köle ticareti, tecavüz, insanlardan organların çıkarılması, dünya tarihinin anıtlarının imha edilmesi vb.) Sayesinde cihatçılar dünyada mutlak bir kötülük olarak algılanıyor. Temelde, ISIS “kolektif Hitler” dir. Bu nedenle, dünya toplumunun gözünde Rusya, “İslam devleti” tehdidinden dünyanın kurtarıcısı “kurtarıcı” olabilir. Aynı zamanda, Rusya Suriye, Irak, Mısır ve İslam ve Arap dünyasının diğer ülkelerindeki pozisyonlarını güçlendirebilir ve silah satışından da dahil olmak üzere siyasi ve ekonomik temettü alacak.
Öte yandan, Rusya’nın Orta Doğu’daki savaşa doğrudan müdahalesinin, avantajlarından daha ağır basan dezavantajları vardır. İlk olarak, Rusya böyle bir savaşa hazır değil. Asıl rol ülkenin iç savaşa hazır olması, ideolojiden ekonomiye tüm kaynakların mobilizasyonu. Böylece, Sovyetler Birliği, iç manevi birlik, toplamın özelden daha yüksek olduğu bir yaratılış ve hizmet topluluğunun oluşturulması, bilim ve teknolojinin hızlı gelişimi, sanayileşme ve kollektifleşme ve Askeri Endüstri Kompleksi ile ordunun kapsamlı bir şekilde hazırlanması sayesinde II. Dünya Savaşı için hazırdı.
Rusya Federasyonu'nda durum böyle değil. Hiçbir manevi ve ideolojik birlik yoktur. Toplum Hristiyanlara, Müslümanlara, neo-paganlara, ateistlere, her tür mezhebinin hayranlarına vb. Ayrılmıştır. "kaybedenler". Gençler, Batı kökleri ile onlarca farklı alt kültürlere götürüldü. Motorcu devletlerin yurtseverliği, yani Batı marjinal, haydut tipi birliktelikleri üzerinde gelişen tipik bir Batı alt kültürünün kişileşmesidir. Toplumun kafasında gerçek bir kaleydoskop var. Sovyet eğitiminin kalıntıları, yaklaşmakta olan dini arkaik ve muzaffer Batı postmodernizminin bir karışımı. Tüm bunlara neyin yol açtığını, Rusya medeniyetinin büyük bir parçası olan Ukrayna'nın (Küçük Rusya) örneğini, Rusların Ruslarla zaten zorlandıklarını görebiliriz.
Bir tüketici topluluğumuz var. Batılılar, Londra ve Paris’in Ryazan ve Novgorod’dan daha yakın oldukları Rus seçkinlerine hâkim. Batı “aşıları” ve bu alandaki Batı-liberallerinin egemenliği sayesinde bilim ve eğitim düşmektedir. Batı liberallerinin, yani Batı'nın kontrolü altında finans. Sanayi krizde, batıya ve doğuya teknolojik bağlılık içinde. Olumlu gelişmeler sadece silahlı kuvvetlerde ve askeri sanayi kompleksinde göze çarpmaktadır.
Dolayısıyla, Rusya Federasyonu büyük bir savaşa hazır değil. Modern Rusya, yılın Stalinist SSCB 1913'inden ziyade, yılın 1939 modelinin Rus İmparatorluğu gibidir. Büyük bir savaşa katılmak muhtemelen Rusya'dan, belki de bütün medeniyetten dolayı, küllerden toparlanacak gücü ve kabiliyeti olmayan bir ölüm cezasıdır. Büyük bir savaşa hazır olmak için, “Grad Kitezh” projesinin (“İyi ve Gerçek Krallığı”) yeniden canlandırılmasının yanı sıra, Rusya'nın içsel bir dönüşümüne ihtiyaç var.
İkincisi, Rusya, cihadizm virüsünün dünyasını bağımsız olarak yok edemez. Rusya muhtemelen Suriye ordusunu o kadar güçlendirebilir ve hava kuvvetlerini ve ülkenin topraklarının DAEŞ'ten kurtarılmasına yol açacak özel kuvvetleri doğrudan destekleyebilir. Ancak “İslam Devleti” nin metastazlarının ortaya çıktığı ve konsolide olduğu tüm ülkeleri özgürleştiremez. Rusya, LIH'ye yol açan sebepleri ve sebepleri yok edemez. Ne de olsa, adalet talebi ve Batı’nın manasızlığına karşı mücadele amaçtır. Rusya, kitlesel yoksulluk, yolsuzluk, sosyal adaletsizlik, sosyal asansör eksikliği, ekonomik kalkınmadaki çarpıtma (petrol ve gaz güçlerinin parazitlenmesi) vb. Gibi büyük bir bölgenin sosyal hastalıklarını bağımsız olarak yenemez.
“Halifelik” projesini yenmek için, dünyaya adil bir dünya düzeni projesi (Rus küreselleşmesi) sunmak gerekiyor. Fakat bunun için, yine, Rusya'nın içsel dönüşümü gereklidir. Rusya'nın yalnızca tutarlı ve başarılı bir içsel dönüşümü, halkın adalete olan ihtiyacını karşılayan bir Rus küreselleşme projesi başlatmasına izin verecek. Kavram vs kavramı. Batı haksız kavramı sadece adil kazanabilir.
Üçüncüsü, Batı ve İslamcılar, Rus ve İslam medeniyetini zorlamak için her şeyi yapacaklar. Rusya, Afganistan'daki gibi saldırganın imajını göstermeye çalışacaktır. Rusya derhal teröristler için bir hedefe dönüşecek. Moskova, Volgograd, Kazan, Grozni teröristlerin saldırılarına uğrayacak. Rusya genelindeki Wahhabi cihatçı hücreleri aktive edilecek. Düşman, Kuzey Kafkasya ve Rusya'nın diğer bölgelerinde durumu azaltmaya çalışacak. İstikrar - Vladimir Putin'in yönetiminin ana başarısı - çökecek. Ve zaten Batı ile yapılan yaptırım savaşı tarafından baltalandı.
Suriye'deki savaşa açıkça müdahale ederek, halihazırda Ukrayna'daki çatışmayla bağlantılı olan Rusya'nın kaynaklarını tüketecek, uzun süren bir savaşın merkezi oluşturma olasılığını yaratıyoruz. Rusya'nın kaynakları ve rakiplerimiz karşılaştırılamaz. “İslam Devleti”, Arap monarşileri, Türkiye ve Batı tarafından desteklenmeye devam edecek.
Toplumda yeni bir bölünme olacak. Suriye'ye Rus birlikleri göndermek başlangıçta yeni bir vatanseverlik patlamasına neden olabilir. Ancak toplumun bir kısmı, Rus askerlerinin neden Arap çıkarları için ölmesi gerektiğini anlamayacak. Savaş arttıkça, sosyal durum daha da kötüleşecek. Batı, Rusya'da bir sosyal patlamaya neden olmak için başka bir fırsat alacak.
Dördüncüsü, Batı’nın Rusya’yı Orta Doğu’da çatışmaya çekmeye çalıştığı açık. Hava saldırılarından özel kuvvet operasyonlarına kadar Rusya Federasyonu'nun İD'e karşı mücadelede tam olarak nasıl yer alması gerektiği konusunda çok sayıda yayın yayınlanıyor. Batı, Rusya'yı Orta Doğu'da büyük bir savaşa çekmekten, ülkemizin zayıflaması ve yaptırımların bir sonucu olarak ekonomik durgunluğun başlaması neticesinde belirsiz sonuçlar doğurmasından faydalanıyor. Ek olarak, bu, İD'in ana grevlerinin Rusya'ya (Orta Asya ve Kafkasya da dahil olmak üzere) stratejik olarak yönlendirilmesine yol açabilir.
Bu nedenle, Moskova için en iyi seçenek Suriye ordusuna askeri-teknik yardım, belki de askeri uzmanlar ve İD'e karşı savaştığı iddia edilen Batı yanlısı bir ülkeden ziyade İD'e karşı gerçek bir uluslararası koalisyon oluşturmak için siyasi koordinasyon sağlamak. Batı ülkeleri de dahil olmak üzere tarih, diğer insanların kaynaklarını kullanmanın en iyisi olduğunu öğretir. Halen aktif olarak cihatçılarla savaşan bu güçleri koruyabilir veya yenilerini oluşturabilirsiniz. Öyleyse, Şam, Tahran ve Bağdat bizim çıkış noktalarımız, Batı'nın doğurduğu canavara karşı mücadelede “ileri birlik”. Aktif olarak desteklenmeleri gerekiyor, ancak Rusya Federasyonu'nun bu savaşa tam olarak katılması, özellikle karmaşık iç durum göz önüne alındığında, toplumun birliğinin olmaması ve ülke ekonomisinin hazır olması, Rus medeniyetinin yenilgisine yol açabilecek stratejik bir hata.