Bazıları için tatiller biraz melankolik olabilir – yepyeni bir yılı karşılıyor olsak da, 2022 benliğimize de veda ediyoruz. Bana göre Yılbaşı Gecesi, TV ekranına top düşerken tezahürat yapıp gece yarısına kadar şampanya içerken bile buruk. Bu yıl boyunca yaklaşık 40 kitap okudum ve bence içlerinden biri, yıla veda etmenin hafif ekşiliğini mükemmel bir şekilde yakalıyor – ve bu da Lillian Boxfish Yürüyüşe Çıkıyorbir kariyer kadını, anne ve genel olarak çivi kadar sert New Yorklu hakkında bir hikaye.
Hikaye, 85 yaşındaki Lillian Boxfish’i, bir paket Oreos’un çoğunu yedikten sonra Murray Hill mahallesinde yürüyüşe çıkarken izliyor (oldukça ilişkilendirilebilir olduğundan bahsetmiş miydim?). Lillian -ya da sevimli ama kadın düşmanı patronunun tabiriyle Lil- Macy’s’de reklamlarda çalıştığı süre boyunca en yüksek maaşlı kadın metin yazarıydı ve kesinlikle şehri yönetiyormuş gibi hissediyordu. Annesinin her zaman onaylamadığı kariyer kadını olmaya kararlı olan Lillian, yıllarca büyük elmada yaşadı ve bu arada kendisi ve dünyanın gerçekleri hakkında daha fazla şey keşfediyor. Roman, kahramanın geçmişini ve onun şimdiki zamanda yürüyüşünü tanımlayan sahneler arasında gidip gelirken, türleri reşit olmaktan romantizme doğru büküyor ve başıboş bir metro katili tehdidiyle, biraz bile var. gerilim filmi kalitesinde de.
Yılbaşında gerçekleşen, Lillian Boxfish Yürüyüşe Çıkıyor ruh haliniz ne olursa olsun, ay bitmeden önce okumak için mükemmel bir roman. Lafı daha fazla uzatmadan, işte bu yüzden çok geç olmadan bu romanı bir an önce 2022 okuma listenize eklemeniz gerekiyor.
Kathleen Rooney
Lillian Boxfish Yürüyüşe Çıkıyor
1930’ların New York’unu kasıp kavurdu ve ülkedeki en yüksek ücretli reklamcı kadın olmak için RH Macy’s için metin yazmaya başladı. “Bazı yönlerden hayatımı kurtaran ve diğer yönlerden onu mahveden” bir işti. Şimdi 1984’ün son gecesi ve 85 yaşındaki ama her zamanki kadar keskin ve anlayışlı olan Lillian bir partiye gidiyor.
Kahraman kusurlu ama aynı zamanda bir patron
Hemen yarasadan, Lillian’ın çocukken kim olduğunu öğreniyoruz. Kelimeler için bir yetenekle doğdu, temelde şiir ustalığı ve onu kullanma hırsıyla rahimden çıktı. Asla bir meydan okumadan geri adım atmayan biri olarak, Macy’s’teki işine girmek için çok çalıştı ve bir kez de yukarı çıkmak için daha da çok çalıştı. İş yerinde diğerlerinin, hatta erkeklerin bile üzerine çıkma hırsını öğrenir öğrenmez ona hemen saygı duydum. Hayatını gerçekten olduğu gibi yaptı ve kendine güvenen kadın gibi başarısını, kürk mantosunu ve diğerlerini sergilemekten korkmuyor.
Ancak birinci şahıs anlatımı, Lillian’ın ne kadar başarılı ama kusurlu olduğunu gösteriyor. Güvenini hak etmiş olsa da, diğer kadınlarla da dalga geçiyor ve onları yıkıyor. Örneğin, sık sık iş arkadaşı Olive’in görünüşünü düşünür ve onu bebeksi veya deneyimsiz olarak tanımlar. Bunu destekleyemesem de, kabul etmeliyim ki çoğumuz, iş yerindeki rakibimiz şöyle dursun, başka bir kişi hakkında düşünecek gerçekten hoş hiçbir şeyimiz olmadı. Düşünceleri zaman zaman oldukça sarsıcı olsa da, bu tür hikaye anlatımı aynı zamanda bize bir kahramanın iç işleyişine gerçek bir bakış sunuyor. Günün sonunda, Lillian tıpkı hepimiz gibi – biraz kusurlu ama onu özgün yapan da bu.
Modern iş yerini şekillendiren kadınlara karşı yeni bir takdir kazanmamı sağladı.
1930’larda reklamcılıkta çalışan bir kadın olarak Lillian, erkek iş arkadaşlarıyla aynı görevlerin çoğunu yapıyor. İlk bölümde Lillian’ın başarısını öğrenmeye başladığımda, patronundan zam istediğinde neden bu kadar gururlu olduğunu anladım. Bir erkeğin pozisyonunda kazanacağı miktarın aynısını kazanmasını istediğinde, patronu kibarca ama kesin bir şekilde ona bunun olmasının hiçbir yolu olmadığını söyler. Birinci şahıs bakış açısıyla anlatılan diyalog, eve biraz fazla yaklaştı ve gerçekten düşünmemi sağladı.
Lillian’ın kitap boyunca hem patronundan hem de diğer kadın iş arkadaşlarından beslediği cinsiyetçiliği görmek, onu desteklemenizi daha da zorlaştırıyor. Özellikle de ağırlıklı olarak erkeklerden oluşan yaratıcı bir alanda çalışan bir kadın olarak, onun geri itilmesini ve korkusuzca kendini savunmasını görmek beni çok mutlu etti. Ve işyerindeki çoğumuzun anladığı gibi, oyunu nasıl oynayacağını biliyor. Kibar ama iğneleyici görünen yorum ve geri bildirimlerle Olive’e, kadınları beyinsiz olarak gösteren mesajları desteklemediğini söylüyor. Yayıncısı Artie, şiirlerine hayran kalarak onu sınadığında ve “bir kadında bu kadar çok zeka bulmak nadirdir” diyerek daha büyük bir soruna işaret ederek hemen yanıt verir: erkekler kadınlarınkine dikkat etmez ve onları takdir etmez. zekâ. Farklı bir zamanda bir kariyer kadınıydı, bu da on yıllar öncesinden temsil ettiği gerçek hayattaki kadınlara daha fazla hayranlık duymamı ve takdir etmemi sağlıyor.
Arkadaşlıklarda aile bulma konusunda güçlü bir mesaj sağlar.
Lillian’ın kendi kariyeri boyunca annesiyle ilişkisinin en azından kısmen gergin olduğu çok açık. Lillian, annesinin kız kardeşinin şehir kızı hayatını onaylamadığını gözlemledikten sonra, New York’a ilk gittiğinde annesini biraz kızdırmayı kendine görev edindi. Ev hanımı annesinin ideallerini reddeden Lillian, bir koca ve herhangi bir çocuk sahibi olma fikrini tamamen ortadan kaldırır. Ancak kariyerindeki başarısı onu daha da fazla istek içinde bırakırken, sonunda bir erkekle tanışır, bir aile kurar ve gerisi tarihtir; ta ki kocası onu aldatana ve çocuk yetiştirme işinin çoğunu o üstlenene kadar.
Ailesinin parçalanmasına rağmen Lillian, (haklı olarak) alaycı olsa da, en iyi hayatını yaşamaktan vazgeçmez. Bir şehir aşığı olarak, yürüyüşlerinde ve kasabada dolaşırken bağlantı kurabileceği başkalarıyla tanışmaya kararlı. Sokakta bir fotoğrafçı olan Wendy ile tanışıp onu öğle yemeğine götürdüğünde, Lillian’ın “en iyi, en beklenmedik arkadaşlarından” biri olur. Wendy, Lillian’dan birkaç yaş küçük olmasına rağmen, ikisi de yaşlarının birbirleriyle olan arkadaşlıklarını tanımlamasına izin vermiyor. Lillian, yıllardır uğrak yeri olan Grimaldi adlı bir restoranı ziyaret ettiğinde, düzenli bir müşteri olarak bir dostluk kurduğu için sahibi tarafından şahsen karşılanır.
Lillian Boxfish Yürüyüşe Çıkıyor kahramanın yaşını göz ardı etmez – yani daha en başından bir kutu kurabiye satın aldığını hatırlamaya çalışıyor ve bunun için kendinden nefret ediyor. Ancak geçmişine geri dönüşler vererek ve New York’ta sevilen bir figür haline geldiğini gösteren örneklere serpiştirerek, ona acıma duygusu duymuyoruz. Bunun yerine, yaşadığı zorluklara ve kan ailesinin onu alt etmek için yaptığı girişimlere rağmen kendi bağlantılarını kurma yeteneğine hayranlık duydum ve saygı duydum.
Kathleen Rooney
Lillian Boxfish Yürüyüşe Çıkıyor
1930’ların New York’unu kasıp kavurdu ve ülkedeki en yüksek ücretli reklamcı kadın olmak için RH Macy’s için metin yazmaya başladı. “Bazı yönlerden hayatımı kurtaran ve diğer yönlerden onu mahveden” bir işti. Şimdi 1984’ün son gecesi ve 85 yaşındaki ama her zamanki kadar keskin ve anlayışlı olan Lillian bir partiye gidiyor.
Son düşünceler
Genel olarak, başarılı bir kadının hayatındaki inişli çıkışlı bir hikaye – onu nasıl tanımlarsanız tanımlayın – büyükannenizin, teyzenizin veya anne figürünüzün en sevdikleri anıları hatırlamasına benzer. Ama size çocukken kendi hikayelerini anlatmak yerine, başka bir yetişkin olarak size kendi gerçeklerini anlatırlar. Lillian’ın hikayesini okumak tam olarak böyle hissettiriyor. Reklamcılıkta en çok kazanan kadın olmanın zaferlerini yaşamış olsa da, aynı zamanda akıl sağlığı ve boşanmayla da uğraşıyor. 85 yaşında bir vizon paltoyla şehirde dolaşmasına rağmen, tanıştığı her yabancıya buluşmaya gittiği arkadaşları ve ailesi hakkında beyaz yalanlar söylüyor. Yine de, muhtemelen Lillian ile empati kuracaksınız çünkü tüm bunlara rağmen, çoğumuzun sahip olmayı dilediği bir güce sahip.
Zaman zaman Lillian’ın dürüstlüğü sinizme dönüşebilir ama özgün bir anlatıcıdan daha ne beklenebilir ki? Lillian mükemmel değil ve 85 yaşında artık kimseyi etkilemeye çalışmıyor. Bir bakıma, keşke onun gibi olabilseydim – görgü kuralları konusundaki uzmanlığı hariç, hiçbir zaman lüks şeyler konusunda uzman olmayacağıma ikna oldum. Anlatı, dürüstlüğü ve içtenliğiyle, tekrar tekrar yeni başlangıçlar ve yeni bir yıl temasına dayanıyor, ancak bize geçmişinizi hatırlamanın ama üzerinde durmamanın önemini hatırlatıyor. Sıcak, bütünlüklü ve hayallerinin peşinden gidenlere bir aşk mektubu niteliğinde bir hikaye arıyorsanız, Lillian’a benim kadar aşık olacağınızdan emin olabilirsiniz.
Kaynak : https://theeverygirl.com/lillian-boxfish-takes-a-walk-review/