Her mesleğin zorlukları var, kabul. Tek işiniz, 8 saatte bir, kırmızı bir butona basmak falan değilse (bkz: Desmond'ın Lost dizisindeki işi) sizin mesleğinizin de şüphesiz sevimsiz olmayan yanları var.
Ancak yemekle ve insanla aynı anda 'uğraşmayı başaran' aşçı ve garsonlar için durum daha zor.
Hayatının bir kısmında ya da hala garsonluk yapan dostlar anlayacaktır.
Bütün gün ayakta durmak... Söylemesinden çok daha zor
Düşününce bile insanın bacak kaslarına ağrı giriyor. Bir de ayakta kalanı düşünün.
Senede biiiiir gün, senede biiiir gün: Tatil
İnsanlığın geri kalanı için hafta sonları, bayramlar, yılbaşı hep tatil anlamına gelir. Garsonlar için ise mesai. Sen işten çıkınca akşam evine gidersin onun için gün neredeyse yeni başlıyordur.
Nakarat gibi meslek her gün kendini tekrar ediyorsun
Her gün aynı saat, aynı restoran, aynı masalar, aynı bardaklar, aynı yemekler, aynı içecekler, aynı kıyafet, aynı sen.
Mola neydi? Mola emekti, mola sevgiydi, mola diye bir şey yoktu
Ben garson olsam ve bana yoğun mesai saatlerini neye benzetiyorsun deseler, çığ derim. Birden geliyorlar ve nefessiz kalıyorsun. 4-5 saat 5 dakika ara vermeden çalışıyorsun, belki daha fazla.
Hesabı 93865'e bölen 'Almancı' masaları
Çünkü emin olun restoranda başka hiç iş yok, bitti hepsi. Zaten başka masadan bekleyen de yok. Ben rahat rahat sizin, 17 kişi, ayrı ayrı kredi kartından 8'er TL vererek ödeyeceğiniz hesapla ilgilenebilirim. Ne olacak canım alt tarafı 45 dakikada hesap almış olacağım.
Garson sormadıkça menüye bakmayan/bakamayan insanlar
Restorana gelinir, garson kişisi masa dolar dolmaz menüyü verir; 5 dakika bakıp yemeği seçmek gerekirken, garson tekrar gelinceye kadar menüye bakılmaz bile. Sanki garson masanın başında dikilmedikçe menü açılmıyordur. Çok acayip.
Restoranı esir almaya hevesli havalı müşteri
Siparişini yarım saatte verir, yemeği gelince içeceğini söyler, sosu en son ister, yemeği beğenmez başka bir şey ister, çayı sevmez kahve ister, ıslak mendil ister, ısıtıcı açılsın ister, ister de ister. Sanki orası Aşk-ı Memnu seti bu arkadaş da Bihter Ziyagil.
"Hey koçum bir baksana bize"
Yanındaki arkadaşlarına (buradaki arkadaşın yerine sevgili, flört, eş vb gelebilir) hava atabilmek için ukala bir ses tonu, 'koçum, abisi, canım' gibi acayip hitaplar ve iki dakika önce restoran satın almışçasına tavırlar...
Hadi bitir yemeğini de git güzel abicim.
"Prensip olarak bahşiş bırakmayı sevmiyorum"
Meali: Pintiyim de ben biraz, pinti olmasam da garsonların çoğunun çılgın maaşlar aldığını düşünecek kadar hayalperestim.
Yanıt: Abi prensip olarak sabahları erken kalk, Cumartesi akşamları dışarı çıkma ya da ne bileyim prensip olarak siyasetle ilgilenme tamam da bahşiş öyle bir şey değil.
"Pardon kapattınız mı?"
Ne alakası var, tabii ki de kapatmadık. İlahi siz. Haa sandalyeleri diyorsunuz, onlar kendi kendilerine çıkıyorlar masaya. Görseniz nasıl yaramazlar ablası, hep bir hınzırlık peşindel...
Gidin buradan.
"Yemeğim nerede kaldı, 1 saattir bekliyorum burada"
Çok haklısınız, hatta çok da mütevazi. Ne 1 saati canım sabah ezanlarına müteakiben geldiniz ve saat şu an 14:00. Zaten çok pişmiş domates soslu pirzola dediğin 3,5 dakikada hazır oluyor.
"Ben bir Adana kebap rica edeceğim"
+ Muazzam seçim, tebrik ediyoruz, yanında da bir tabak wakame ister misiniz?
- Ne alakası var garson bey?
+ Acılı ezme kıvamında olur diye şaaptıydım.
- Siz benle dalga mı geçiyorsunuz?
+ Asıl siz benle dalga mı geçiyorsunuz? Uzakdoğu restoranındasınız beyefendi.
Kabul, biraz mübalağa ettik ama başından geçen anlatsın, pizzacıda İskender döner isteyen var.
"Biraz hızlı olur musunuz, çok acelem var da"
Meali: Ya sormayın 2 saatlik bir öğle aram var ama 1,5 saatinde alışveriş yapmak istiyorum, hemen yiyip gitmem lazım.
Yanıt: Beyefendi/Hanımefendi, seyyar pilavcı köşeyi dönünce sağda.
"Garsonluk dediğinde ne var ki alt tarafı bir tepsi taşıyorsun"
Son sözü görsel söyledi.