Bu patolojinin nedenleri diş olabilir (çoğunlukla oklüzal, dişlerin birbiriyle ilişkili olduğu anlamına gelir) ve biyolojik mekanizmalar arasındaki karmaşık etkileşimi gösteren biyopsikososyal ve çok faktörlü yönleri de vardır (özellikle kadınlarda hormonal daha yaygın), psikolojik stres, anksiyete ve depresyon gibi koşullar, makro ve mikrotravmalar gibi çevresel koşullar.
Ne yazık ki, çoğu durumda, semptomlar altta yatan patolojiden ziyade tedavi edilir, bu da daha yüksek bir sıklıkta ve semptomların yoğunluğuna sahip olan eklem disfonksiyonu olan hastalara neden olur ve bu da ağrının kronikleşmesi riskinin artmasına neden olur.
Bu hastalığın belirtileri çeşitlidir: eklemin kendisinde ağrı; eklemin çatırdaması; ağız açılmasında zorluk; özellikle sabahları baş ağrısı; yorgunluk ve yüz ağrısı; otalji (kulak ağrısı), kulaklarda ara sıra çınlama ve baş dönmesi ve servikalji (boyun ağrısı).
Ağrının başlangıcı ani olabilir ve giderek daha da kötüleşebilir.
Bir tanıya ulaşmada Diş hekimi yaklaşımı, kasların ve eklemin dikkatli bir palpasyonunu (ağzı açarken ve kapatırken ilgili hareketlerin değerlendirilmesi), çene hareketleri sırasında sesler arayan yanı sıra dişlerin ve ağız boşluğunun kendisinin muayenesini içerir.
Bu diş muayeneleri arasında ağız ve periodontal sağlık, diş devamsızlıkları ve replasman gereken eksik dişler bulunmaktadır (eksik dişler çene patolojisinin başlıca nedenlerinden biridir).
Tanı esas olarak klinik olup, yeterli bir klinik öykü ile desteklenir. Kompleks patoloji tamamlayıcı tanı araçları gerektirir.
Sadece en ağır vakalarda kullanılan Bilgisayarlı Tomografi (BT Tarama) ve Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG) ile ortopantomografi ilk hat tercihi olarak kabul edilir.
Temporomandibular eklem disfonksiyonunun tedavisi kademeli olup non-invaziv ve invaziv tedavi arasında bölünür.
Başlangıç aşamasında, Dişçi tarafından bir CAD/ CAM cihazı yapılır, eklemin kendisi ve ilişkili yapıların rahatlatılması nesnesi ile bu cihaz genellikle bir Biteplate olarak adlandırılır. Analjezikler ve anti-inflamatuar ilaçlar ile birlikte bir Biteplate reçete edilir ve gerekirse antidepresan ve antiepileptik ilaçlar da düşünülür. Fizyoterapi söz konusu olduğunda, eklemin dekompresyonu, gevşemesi ve hareketliliği için tedavi planları geliştirilmiştir. Tedavinin ana amacı temporomandibular eklem ağrısının azaltılmasıdır; işlevini arttırmak; Daha fazla komplikasyonları önlemek ve hastanın yaşam kalitesini iyileştirmek.
Ortognatik cerrahi veya temporomandibular eklem cerrahisi çok spesifik vakalar için ayrılmıştır.
Kısacası, birincil amaç çoğu zaman devalüe edilen bu patolojinin farkında olmaktır, bu da zaman faktörünün kronik hale gelmesinin merkezi olduğu bir polimedikasyona ve yanlış tanıya yol açmaktadır.
Daha fazla bilgi için bize ulaşın: