Haziran 2021'de Zambiya hükümeti, Aşağı Zambezi Milli Parkı'nın kalbinde açık bir çukur bakır madeni - Kangaluwi projesi - teklifine yeşil ışık verdi. Proje, madencilik sektörünün gelecekteki gelişimi için önemli bir emsal oluşturabilir; korunan alanlardaki madencilik faaliyeti [1]. Önerilen maden, Zambiya Milli Parkı içinde büyük ölçekli bir madencilik projesi geliştirmek için yabancı bir şirket olan Zambezi Resources Limited'i içeren Zambiya'da ilk maden. 2003 yılında Avustralya merkezli Zambezi Resources Ltd, Aşağı Zambezi Milli Parkı'nda 240sqkm'lik bir keşif lisansı verildi ve Bermuda'da kayıtlı bir bağlı şirket olan Mwembeshi Resources Ltd. /kod> 2010 yılında, çevredeki 17 şefin, Aşağı Zambezi Milli Parkı'ndaki tüm madenciliğe karşı çıkmak için bir anlaşma imzalamıştır [2]. Ancak, 2011 yılında şirkete 25 yıllık bir madencilik lisansı verildi ve bakır için umut vermeye başladı. Mart 2012'de Mwembeshi Resources Limited, Eylül 2012'de Zambiya Yaban Hayatı Ajansı tarafından reddedilen bir Çevresel Etki Beyanı (EIS) sundu. Yetkililer, “Önerilen sitenin projenin doğası için uygun olmadığını iddia ettiği için bir milli parkın ortasında ve böylece parkın ekolojik değerini ve ekosistemden ödün vermeyi amaçlamaktadır ”[5]. 1998 Zambiya Yaban Hayatı Yasası'na göre, milli parklar içinde madenciliğe izin verilir ve genel olarak korunan alanlar, çevresel etki değerlendirmesi yapılırsa [13]. 2014, Topraklar, Doğal Kaynaklar ve Çevre Koruma Bakanı, Zambiya Bağımsal Yönetim Otoritesi (ZEMA) kararını bozdu ve Kangaluwi Bakır Madeni için tam izin verdi. Aynı yıl, bir Dr. Kelly Leigh, EI'lerin şirket tarafından ortaya koyduğu olası ekonomik ve biyolojik çeşitlilik etkilerinin yanı sıra yerel topluluklar üzerindeki etkileri ve projeler hakkında mevcut bilgileri pekiştiren kapsamlı bir rapor yayınladı [1]. Temel bulgular şunlardır: Birincisi, şüpheli çevresel etki beyanı verileri ve topluluk ve paydaş endişelerinin ihmal edilmesiyle Zambezi Resources Limited süreci tarafından kusurlu bir belgeyi yakıyor. İkincisi, modelleme rakamları projenin ekonomik olarak uygulanabilir olmadığını ve EI'lerin, madenin yaşam süresinin geçici ve uzamsal olarak ötesinde ekonomik etkilerin tam kapsamını ve risklerini değerlendiremediğini göstermektedir [1] [14]. Örneğin, EIS, parktaki turizm endüstrisi üzerindeki olumsuz etkileri ve dış yardım yatırımlarının kaybını kabul edemez veya park içinde yeni yollar inşa etmenin maliyetlerini ve etkilerini dikkate alamaz. Üçüncüsü, bölgenin ekolojik ve hidrolojik bağlantısına uzun vadeli hasar riskini kabul etmez. Son olarak, şirketin sicil kaydıyla şüpheli bir yönetim kapasitesini ve herhangi bir kurumsal sosyal sorumluluk türüne bağlılığı vurgular [1]. Lower Zambezi, Şubat 2014'te David Dgwenya ve 5 farklı Zambiya Çevre ve Koruma STK'sının temsilcileri tarafından öne sürülen yasal bir dava açtı. Zambiya Yüksek Mahkemesine bakanın kararını tersine çevirmesi için başvurdular. Mahkeme, mahkeme davası beklemede olduğu sürece madeni durdurmak için geçici bir ihtiyati tedbir kararı vermiştir [6]. 2015-2019 yılları arasında mahkeme davası durgunlaştı ve başkan hakimin ölümünden sonra, yeni bir yargıç atandı ve görevlendirilmiş davaları temizlemekle görevlendirildi [3]. Yeni atanan yargıç uyarınca, temyiz edenlerin temyiz kaydı yapamaması nedeniyle dava reddedildi. Böylece, dava, madenin tam çevresel etkilerini dikkate almak yerine, 17 Ekim 2019'da yasal bir tekniklik üzerinden kapatılmıştır [12]. 2021'de David Ngwenyama ve 5 STK liderliğindeki aynı koalisyon, Temyiz Mahkemesi aracılığıyla Yüksek Mahkeme kararını devirmeye çalıştı. Ancak Temyiz Mahkemesi, Yüksek Mahkemenin kararını onayladı ve dava için tüm yasal çözümleri etkili bir şekilde sona erdirdi [3] [16].