Elizabeth Thompson, 1846'da Lozan'da doğdu. Ertesi yıl ablası Alice Thompson doğdu. Elizabeth'in her iki ebeveyni de sanatla ilgilendi ve erken yaşta resim ve çizim yapmaya teşvik edildi. İlk başta Elizabeth portre ve manzara resimlerine odaklandı, ancak Fransa-Prusya Savaşı'ndan esinlenen tablolar gördüğü Fransa'yı ziyaret ettikten sonra askeri konuları boyamaya başladı.
1874'te başlıklı bir tablo sundu. Yoklama Londra'daki Kraliyet Akademisi'ne. Seçim komitesi etkilendi ve onu Akademi'nin yıllık sergisine dahil etmeye karar verdi. Resim sansasyon yarattı. Kalabalıklar tabloyu görmek için Akademi'ye akın etti. seyirci "Odanın aynı köşesinde, Bayan Elizabeth Thompson'ın odasının asılı olduğu rahatsız edici bir kalabalık var. Ruloyu Çağırmak. Pazartesi günü biz oradayken onu görmek neredeyse imkansızdı." O kadar popülerdi ki, tabloyu ülke çapında bir tura çıkarmaya karar verildi. Gittiği her yerde resmi görmek için büyük kuyruklar oluştu.
Ayrıca satın almak için büyük bir rekabet vardı. Yoklama ancak Kraliçe Victoria istediğini açıkça belirttiğinde, diğer teklif sahipleri tekliflerini geri çekmeyi kabul ettiler. Ancak Victoria, resimden bir gravür yapılması gerektiği konusunda hemfikirdi. Gravürden baskılar yapıldı ve bu, İngiltere'nin her yerindeki binlerce insanın kendi kopyalarına sahip olmasına izin verdi. Yoklama duvarlarında asılı.
Elizabeth'in resminin bu kadar sansasyon yaratmasının ana nedeni, askeri resimlere tamamen yeni bir yaklaşım benimsemesiydi. Bu zamana kadar askeri resimler "savaşların panoramik manzaralarını veya kahramanca işler yapan cesur subayların sahnelerini" gösteriyordu. Ancak Elizabeth, Kırım Savaşı sırasında bir savaşa katıldıktan sonra bir grup İngiliz askerinin resmini çizmişti. Önceki askeri ressamların aksine, Butler sıradan askerlerin acılarını ve acılarını kaydetmekle ilgilendi.
Yoklama ayrıca bir kadın tarafından boyandığı için sansasyon yarattı. On dokuzuncu yüzyılda çok az kadın sanatçı vardı. Resim yapanlar askeri konuları resimlemediler. Elizabeth Thompson, insanların kadın sanatçılara karşı tutumunu değiştirmeye yardımcı oldu. Dönemin İngiltere'nin önde gelen sanat eleştirmeni John Ruskin şöyle yazmıştı: "Her zaman hiçbir kadının resim yapamayacağını söyledim." Gördükten sonra Yoklama Ruskin yanıldığını kabul etti.
1875'te Thompson, Britanya'daki en popüler ve tanınmış ressamdı. Sonraki beş yıl boyunca askeri resimleri için büyük meblağlar ödendi. Elizabeth, resminin ayrıntılarının doğru olduğundan emin olmak için her zaman büyük özen gösterdi. Savaşa katılan askerler onun Portsmouth'daki stüdyosunu ziyaret edeceklerdi. Bu adamlar, üniformalarını giymiş ve savaş sırasında kullandıkları silahları taşıyarak ona poz verecekti.
1877'de Elizabeth, Binbaşı William Butler ile evlendi. Kocası İrlanda'dan fakir bir Roma Katolik ailesinden geliyordu. William'ın İrlanda'da Katoliklere nasıl davranıldığı konusunda güçlü fikirleri vardı. Görüşleri Elizabeth'i etkiledi. Örneğin, Elizabeth Thompson İrlanda'da yaşarken evinden atılmak üzere olan bir Katolik kadının haberini almıştır. Elizabeth aceleyle olay yerine geldi ve kadın kulübesinin ev sahibi tarafından tahrip edildiğini gördü. Kadınlar harabelerde eşyalarını ararken, Elizabeth şövalesini kurdu ve sahneyi boyamaya başladı. Tarihsel nedenlerden dolayı, İngiliz halkı İrlanda'daki Katoliklerin kötü durumuna çok az sempati duyuyordu. Elizabeth'in resmi tahliye İngiltere'de popüler değildi ve bir alıcı bulamadı.
Halk da Elizabeth'in askeri resimlerine karşı çıkmaya başlamıştı. Birinci Boer Savaşı (1880-81) sırasında Britanya'da insanlar çok vatansever oldular. Artık İngiliz zaferlerini yücelten resimler istiyorlardı. Bazı insanlar Elizabeth'in resimlerinin İngiliz askerlerinin moralini bozduğundan şikayet etmeye başladı. Askerlerin acısını ve ıstırabını vurgulayan resimlerin erkekleri İngiliz ordusuna katılmaya teşvik etmesi pek olası değildi. 1881'den sonra Elizabeth resimlerini satmayı çok zor buldu. Elizabeth Thompson, 1933'teki ölümüne kadar askeri resimler çizmeye devam etse de, kariyerinin başlarında sahip olduğu popülerliği bir daha asla elde edemedi.
Odanın aynı köşesinde, Bayan Elizabeth Thompson'ın odasının asılı olduğu rahatsız edici bir kalabalık var. Ruloyu Çağırmak. Pazartesi günü, biz oradayken onu görmek neredeyse imkansızdı.
Olayı (Rorke's Drift Muharebesi) erlerin bakış açısından yeniden oluşturdum - tanıklar saflardan olduğu için benim değil.
Savaşın görkemi için asla resim yapmadım, onun acıklılığını ve kahramanlığını resmetmek için resim yapmadım.
Ürün Odağı: Quatre Bras Pocket Square'de 28. Alay
Quatre Bras'daki 28. Alay, Elizabeth Thompson (Lady Butler olarak da bilinir) tarafından boyanmış, tuval üzerine yağlı boya bir tablodur. Resim, 16 Haziran 1815'te Quatre Bras Savaşı'nda İngiliz Ordusu'nun 28. (Kuzey Gloucestershire) Ayak Alayı'nı tasvir ediyor. Waterloo Savaşı'ndan sadece iki gün önce meydana gelen resim, Fransız mızraklı ve zırhlılarının Mareşal Ney liderliğindeki saldırılarını savuşturduğu için çavdar tarlasında bir meydanda oluşturulan alayı gösteriyor.
Lady Butler'ın İngiliz ordusunun Napolyon, Afgan ve Boer savaş kampanyalarını tasvirlerine getirdiği titiz doğruluk, savaşı onaylamamasına rağmen onu on dokuzuncu yüzyılın en ünlü İngiliz askeri ressamlarından biri yaptı. Hatta 1866'da şöyle yazmıştı: "Savaşa dair kendi yorumum - dünyamızın kederli tarihi boyunca gizemli bir şekilde kaçınılmaz olarak tekrarlanması - insan doğasının en asil ve en temel dürtülerini ortaya çıkarmasıdır".
Kurucu Görüşü
"Askeri temalar koleksiyonumuzdaki en popüler tasarımlar arasında yer almaya devam ediyor ve bu tablo da bir istisna değil. Çeşitli renkler ve tamamlayıcı bir bordür ile bu cep karesi herhangi bir renk kombinasyonuyla giyilebilir ve çok yönlü bir tasarımdır, ve yüksek talep görmesinin nedeninin bir parçası."
Elliott Rampley, Kurucu Ortak
Kompozisyon
Londra Kraliyet Akademisi'ndeki 1875 sergisinin bir özeti olarak, Quatre Bras'ta 28. Alay Napolyon'un ordularına karşı efsanevi Waterloo kampanyası sırasında İngiliz kuvvetleri tarafından yapılan kahramanca bir duruşu kaydeder. Bir çavdar tarlasında çömelmiş ve bir savunma meydanı oluşturan İngiliz birlikleri, Fransız süvarilerinin şiddetli saldırılarına karşı koyabildiler. Tablo 97.2cm x 216,2cm boyutlarındadır ve 1884'ten beri bulunduğu Melbourne, Avustralya'daki Ulusal Victoria Galerisinde bulunabilir.
Elizabeth Thompson veya Lady Butler (1846-1933), savaşları ve askeri sahneleri betimleyen birçok resim yapan tanınmış bir sanatçıydı. Diğer birçok sanatçının aksine, 1922'de boyayı savaşın görkemi için değil, savaşın acısını ve kahramanlığını tasvir etmek için kullandığını söyledi. Quatre Bras'taki 28. Alay veya Sonsuza Kadar İskoçya gibi en dikkat çekici tablolarından bazıları! Waterloo kampanyasındaki savaşları canlandırın ve çoğunlukla sahnede neredeyse hiç temsil edilmeyen bir düşmanla savaşan bitkin İngiliz askerlerini gösterin. En ünlü eseri savaşları ve askerleri gösterse de, aslında hiçbir zaman kendi başına bir savaş gözlemlemedi, ancak eğitim sırasında kocasının alayını gözlemlerken, hareketlerini doğru bir şekilde yakalamak için genellikle hücum eden atların önünde dururdu. Ayrıca asker üniformalarının kopyalarını, onları olabildiğince ayrıntılı olarak boyayabilmek için yaptırdı.
Sanatçı: Elizabeth Butler
İskoçya Forever'da olduğu gibi! Thompson, çalışmaları için modeller oluşturmak için büyük çaba sarf etti ve Temmuz 1874'te Kraliyet Mühendislerinden 300 askerin kare oluşumun yeniden inşasında poz vermelerini ve arzu ettiği dumanlı sahneyi yeniden yaratmak için tüfeklerini ateşlemelerini sağladı. Thompson, Fransız süvarileri için model olarak Sanger's Circus ve Horse Guards binicilik okulunda atları gözlemledi. Ayrıca Henley-on-Thames'da bir çavdar tarlasının ortamı yeniden yaratmak için bir grup çocuk tarafından çiğnenmesini ayarladı. Londra'da bir devlet imalatçısı tarafından yaptırdığı tarihi üniformalar.
Cep Karelerimizi Özel Yapan Nedir?
1. Yüksek kaliteli bir cep karesi için minimum boyutun 40 cm olduğuna inanıyoruz. Daha küçük olursa, ceketinizin herhangi bir hareketiyle cebinizin içinde aşağı kayar ve yerinde tutmak için yeterli hacim olmadığı için elde edebileceğiniz kat sayısını sınırlar. Herhangi bir cep kare tutucusunu asla savunmayacağımızı söylemeye gerek yok. Tüm cep karelerimiz 42cm x 42cm veya 40cm x 40cm boyutlarındadır.
2. İpek ve yün/ipek cep karelerimizle en iyi dut ipeğini kullanıyoruz. Kumaşın kalitesi, bitmiş ürünün dokusunda ve detay seviyesinde ve canlılığında görülebilir. Tüm cep karelerimiz, son 200 yıldır ipek baskıyla ünlü bir bölge olan Macclesfield, İngiltere'de basılmaktadır.
3. Cep karelerimizi basarken azami özeni gösteriyoruz, bu da gerçekten dikkate değer ayrıntı seviyeleriyle sonuçlanıyor. Yüzler, nesneler ve renkler keskindir ve gerçekten çarpıcı bir sonuç vermek için iyi tanımlanmıştır. Ayrıca renk geçişine de olağanüstü özen gösteriyoruz, bu nedenle baskının arka yüzü de ön yüzdeki kadar net ve sınırsız sayıda katlamaya izin veriyor.
4. Cep karelerini elle yuvarlama sanatı benzersiz bir zanaattır ve her bir parçayı gerçekten bireysel ve benzersiz kılar. Yetenekli zanaatkarlarımız tarafından gösterilen hassasiyet ve özenin, her kareye kendi benzersiz karakterini, bitişini ve hissini verdiğini hissediyoruz. En iyi haddelenmiş kenar kenarlarını oluşturmak için, ipeğin kenarı elde tutulan bir iğne ile yumuşak bir şekilde döndürülmeli ve daha sonra, esnek ancak belirgin bir kenar oluşturacak şekilde, kenar çevresinde yaklaşık yarım ila bir santimetre aralıklarla küçük dikişler yerleştirilmelidir.
Elizabeth Thompson'ın Sanatında Bir Tur
- İskoçya Sonsuza Kadar! Elizabeth Thompson tarafından 1815'te Waterloo Savaşı'nda İngiliz ağır süvarileriyle birlikte hücum eden bir İngiliz süvari alayı olan Royal Scots Greys'in hücumunun başlangıcını tasvir ediyor. Başlık, "Şimdi, oğullarım, sonsuza kadar İskoçya!” onlar hücum etti. Butler hiç savaş görmemişti, ancak eğitim manevrası sırasında kocasının alayını izledi ve hareketlerini incelemek için hücum eden atların önüne yerleşti. Resim oldukça popüler oldu ve birçok kez yeniden üretildi ve savaşın kendisinin ve daha genel olarak kahramanlığın ikonik bir temsili olarak kabul edildi. Rusya'nın Çar Nicholas II'si ve Almanya'nın Kaiser Wilhelm II'sinin her ikisi de kopya aldı ve daha sonra Birinci Dünya Savaşı sırasında hem İngilizler hem de Almanlar görüntüyü propaganda materyallerinde kullandılar, İskoç Grileri Almanlar tarafından Prusya süvarilerine dönüştürüldü. Müze: Leeds Sanat Galerisi
- Floreat Etona! Elizabeth Thompson tarafından, mavi ceketli, kılıçları çekilmiş, kırmızı kaplamalı piyadelere hücumda önderlik eden mavi ceketli iki atlı İngiliz subayı gösteriyor ve arka planda Natal'daki düz tepeli Majuba dağı görülebiliyor. Sağdaki at tökezliyor ve soldaki subay cesaretlendiriyor. Bir Kraliçe'nin Rengi sadece arka planda görünür. Sahne, 1881'de, Birinci Boer Savaşı sırasında, solda gösterilen Grenadier Muhafızlarından Teğmen Elwes'in 1881'de Laing's Nek Savaşı'nda öldürüldüğü bir olayı gösteriyor. Elwes, öldürülen 84 kişiden biriydi. Atı tökezleyen subay Monck, savaştan sağ çıktı. İngiliz Ordusu, Güney Afrika'daki Drakensberg Dağları'ndaki bir geçitten geçmeye çalışırken, Elwes, Boer savunmasının silahlarına umutsuz bir ön saldırıya katılarak, at sırtında bir tepeye hücum etti. Vurulup öldürülmeden hemen önce, Eton'lu ihtiyar arkadaşını cesaretlendirdiğini bildirdi: "Haydi, Monck! Floreat Etona! Ön saflarda olmalıyız!'8221 Resmin başlığı, Eton Koleji'nin Latince sloganı, “May Eton Flourish.” Bu saldırı, bir İngiliz taburunun renklerini harekete geçirdiği son seferdi. Özel koleksiyon.
- Sanatçı: Elizabeth Southerden Thompson, Lady Butler
- Doğum: Elizabeth Thompson
- Doğum: 1846, Lozan, İsviçre
- Ölüm: 1933 (86 yaşında), Gormanston Kalesi, County Meath, İrlanda
- Uyruk: İngiliz
- Hareket: Tarih resmi, Askeri sanat
- Dikkate değer eserler:
- 22 William Holman Hunt, Usherwood ve Spencer-Smith'ten alıntı yaptı, op. alıntı., P. 36.
- 23 age., P. 35.
- 24 Samuel Luke Fildes, Geçici Koğuşa Kabul İçin Başvuranlar (1874), 142,3 x 247,7 cm, teneke kutuda yağ (. )
- (1648 – 1711) (1593 – 1656) ( 1755 – 1842) (1774 – 1821) (1822 – 1899) (1823 – 1903) (1844 – 1926) (1844 – 1930) (1846 – 1933) (1863 – 1910)
İskoçya Sonsuza Kadar! tarafından Elizabeth Thompson
Waterloo Savaşı'nın Ünlü Tabloları
“Üçüncü Dünya Savaşı'nın hangi silahlarla yapılacağını bilmiyorum,
ama IV. Dünya Savaşı sopalarla ve taşlarla yapılacak.”
– Albert Einstein
Savaşın Resmini Yapmak ve Yaparken Ataerkillikle Savaşmak
Çünkü bu kadın, geleneksel olarak sadece erkekler için olduğu düşünülen bir türün öncüsüydü.
Kadife ipe karşı hevesle kabaran kalabalığı bir polis memuru durdurdu. İnsanlar daha iyi görebilmek için birbirlerini itip baktılar. Yıl 1897 idi ve mekan İngiltere Kraliyet Akademisi idi. İlgi konusu? Elizabeth Thompson Butler'ın yoklama, Kırım Savaşı sırasında askerlerin çığır açan, sadece işçilik açısından muhteşem değil, aynı zamanda geleceğin kadın ressamlarının önünü açmada da önemli olan resim.
Akademinin seçici kurulu, tablo ilk kez ortaya çıktığında yüksek sesle alkışladı. O kadar muhteşemdi ki, Kırım Savaşı sırasında hemşireleri yöneten Florence Nightingale'in hasta yatağına götürüldü ve hatta Kraliçe Victoria bile özel bir görünüm istedi.
Bu tür sahneleri boyamak onun için kolay ya da sosyal olarak kabul edilebilir değildi.
Hem Lady Butler'ın tablosu hem de resepsiyonu o zamanlar bir kadın için olağanüstüydü. yoklama 1854 Inkerman Savaşı'ndan sonra bir yoklama sırasında Grenadier Muhafızları tasvir etti. Savaş resmi daha çok bir erkeğin alanı olarak kabul edildi ve Lady Butler'ın cinsiyeti nedeniyle savaş alanına girmesi yasaklandığından, resimleri yoğun çalışmalara ve ayrıntılı yeniden yaratmalara dayanıyordu. Londra Üniversitesi, Birkbeck'te fotoğraf tarihi ve teorisi üzerine öğretim görevlisi olan Patrizia Di Bello, Butler'ın dezavantajlı durumda olduğunu çünkü "savaş erkeksi bir küreydi - eylem halindeyken erkek bedenlerinin resmini [içeriyor]" diyor. Bu tür sanatsal eğitimin “bu ülkede genellikle kadınlara verilmediğini” de ekliyor.
İş başında: Elizabeth Thompson Butler.
Ayrıca olağandışıydı yoklamaKraliyet Akademisi tarafından sergilenmek üzere seçildikten sonraki yerleşim: Kadın sanatçıların bir yana, erkek sanatçıların yapıtları için oldukça prestijli bir yer olan göz hizasındaki ikinci odaya asıldı. Butler'ın resmi seçildiğinde neredeyse bilinmediği göz önüne alındığında, yanıt yeteneğinin bir kanıtıydı. O zamanlar, Kraliyet Akademisi kadınları kabul etme konusunda berbat bir sicile sahipti: 1860'da, kuruluşundan yaklaşık 100 yıl sonra, yanlışlıkla bir kız öğrenci akademiye kabul edildi. Enstitü, kadınlar için ayrı tesisler inşa edene kadar kabulleri kapatarak yanıt verdi.
yoklama 19. yüzyılın en ünlü İngiliz tablolarından biriydi. Sanatçı William Holman Hunt, "Bugüne kadar çok az fotoğrafın dokunduğu kadar ulusun kalbine dokundu" diye yazdı. Ön-Rafaelizm ve Ön-Rafaelit Kardeşliği. Sonraki yıllarda Butler, savaş resimleriyle orta düzeyde bir başarı elde etti. Dörtlü Sütyen (1875), yün (1876) ve Inkerman'dan Dönüş (1877). Dörtlü Sütyen Kraliyet Akademisi'ne girdi, ancak "Kara Delik" olarak bilinen bir galerinin göze çarpmayan bir köşesine asıldı. İçinde Victoria İngiltere'sinde Kadın Sanatçıların Yaratılışı, Jo Devereux, "akademinin dışarıdan gelen tehditler nedeniyle savunma modunda olduğunu" ve Lady Butler'ı ve genel olarak kadınları sözde hak ettikleri yere geri koyması gerektiğini öne sürüyor.
yoklama hasta yatağından özel bir görüntü için Florence Nightingale'e götürüldü.
Lady Butler'ın kariyeri, 1877'de İngiliz Ordusu subayı Sir William Francis Butler ile evlendiğinde sona erdi. Kocasıyla birlikte İmparatorluğun her yerini gezdi, altı çocuğu vardı, bu da ara sıra bir İngiliz askerini pigmentte yakalamasına rağmen, resim yapmaya çok az zaman ayırdı. Kapsamlı seyahatleri sayesinde Butler'lar, o zamanlar hem radikal hem de Lady Butler'ın övüldüğü sanatın konusuyla çelişen büyük ölçüde anti-emperyalist görüşler geliştirmeye başladılar. Elree Harris ve Shirley Scott notu Kendine Ait Bir Galeri resimlerinin her zaman “savaş gerçeğini ve sıradan askerin bedelini” tasvir ettiğini.
1768'de kurulan Kraliyet Akademisi'nin 34 kurucusu arasında Mary Moser ve Angelica Kauffman olmak üzere iki kadın vardı. Ancak ilk kadın ortak üye 1922'ye kadar seçilmedi ve ilk tam kadın üye 1936'ya kadar gelmedi. O zaman bu hiç de fena bir başarı değildi. yoklama Lady Butler hala kuruma üye olarak kabul edilmemesine rağmen övgüler aldı.
O zamanlar askeri resmin canlanmasına yardımcı olmasına rağmen, Lady Butler genellikle öncü çalışmaları için hak ettiği krediyi almaz. Di Bello, bunun kısmen "kadınsı deneyimlere odaklanmadığı" ve kısmen de avantlara meraklı olmadığı için "Kadın sanatçıların tarihini yeniden keşfetmeye çalışan feminist sanat tarihçileri tarafından gerektiği gibi değerlendirilmedi" diyor. -garde teknikleri veya konuları. Ancak Harris ve Scott'ın belirttiği gibi, yoklama ve Lady Butler'ın sanata katkısı hala "diğer kadın sanatçıların tanınmalarına yardımcı oldu".
Butler ailesi, Sir Butler'ın emekli olduğu zaman İrlanda'ya taşındı ve Lady Butler, 1892'den itibaren Kraliyet Hibernian Akademisi'nde resimlerini gösterebildi. 1910'da dul kaldı ve 87 yaşında ölümüne kadar çocuklarıyla birlikte yaşadı. , 1933 yılında. yoklama Kraliçe Victoria tarafından satın alındı ve bugüne kadar Kraliyet Koleksiyonu'nda kaldı ve erkeklerin dünyasında bir kadının mirasını hatırlattı.
Karanlıkta
Geçen gün İrlanda ve İrlanda tarihinin sanatsal tasvirleriyle ilgili ilginç bir radyo programı dinliyordum. Tartışılan resimlerden biri, tahliye 1890 yılında Elizabeth Thompson (Lady Butler) tarafından boyanmıştır. Asıl tabloyu görmedim –, orijinali (tuval üzerine yağlıboya) görünüşe göre University College Dublin'de bir yerde – ama tartışmayı ilgi çekici buldum ve internette bir sunum bulabilecek miyim diye bakmaya karar verdim. Burada oldukça yüksek çözünürlükte.
Ben gerçek bir sanat eleştirmeni falan değilim, ama bunun, sanatçılar hakkında biraz okuduğumda, son derece güçlü bir sanat eserinin daha da ilginç hale geldiğini gördüm. Elizabeth Thompson, Korgeneral Sir William Butler ile evlendi ve ardından Lady Butler oldu. Adını, örneğin Kırım Savaşı'nda İngiliz askerlerinin kahramanca tasvirlerini yapan bir sanatçı olarak yaptı. Kocası askerlikten emekli olduğunda, çift İrlanda'ya taşındı ve bu tablonun yapıldığı sırada, komşularından birinin Charles Stewart Parnell'den başkası olmadığı Wicklow'da yaşıyorlardı. 19. yüzyılın sonları, toprak sahiplerinin sömürücü uygulamalarının ve kiracılara haksız muamelenin neden olduğu kırsal İrlanda'da yoğun bir toplumsal huzursuzluk dönemi olan Kara Savaşı'nın zamanıydı. Parnell, toprak reformu için güçlü bir kampanya yürüttü ve Butlers, davanın sadık destekçileri oldu.
Elizabeth bir gün İrlandalı bir kadının Wicklow dağlarındaki kulübesinden tahliyesine tanık oldu ve bundan o kadar etkilendi ki bu harika tabloyu yaptı. Londra'da sergilendiğinde, “fazla politik” olduğu için onaylanmadı. Zamanın İngiliz kuruluşu, İmparatorluğu çok eleştiren hiçbir şeyi takdir etmedi.
Resmin kendisinde bazı çarpıcı dokunuşlar var. Tahliye partisi, işi bitmiş, vadide gözden kaybolan solda görülebilir. Her halükarda, bu tür şeyleri yapanlar, işlerinden çok zevk alan sadist vahşilerdi. Kiracılar sadece tahliye edilmekle kalmadı, aynı zamanda geri dönmelerini önlemek için evleri ve eşyaları tamamen yok edildi. Kadının ayakta duran figürü, kulübesinin hala ayakta duran parçalarıyla bir grup oluşturuyor gibi görünüyor, kendi yıkımı evini yansıtıyor. Enkaz arasında birkaç parlayan kor görülebilir.
Ama bence resme gücünün çoğunu veren kadının kendi tasviri. Onun bariz bir sıkıntı içinde, kambur, belki ağlarken ya da ellerini ovuştururken gösterilmesini beklemiş olabilirsiniz. Bunun yerine, elleri iki yanında, gökyüzüne bakıyor. Dua mı ediyor? Kaderine boyun eğdi mi? Ya da belki sadece travma geçirdi? Resim izleyiciye soruyor gibi görünüyor: nasıl olur? sen senin başına gelse tepki verirmisin
Arşivlerden: Cesur Kadınlar: Elizabeth Thompson, Lady Butler: Savaşların ve Askerlerin Ressamı
Bu hafta Waterloo Savaşı'nın (savaş 18 Haziran 1815'te yapıldı) anma günü olduğundan, bu tablo ve ünlü sanatçısı tekrar paylaşmak için mükemmel bir konu gibi görünüyor.
Victoria İngiltere'sinde profesyonel bir ressam olmak bir kadın için zor bir yoldu, ancak Elizabeth Southerden Thompson (1846-1933) için, sol, başarı hızla ve beklenmedik konularla geldi.
Seyahatin bir eğitim biçimi olduğuna inanan zengin İngiliz bir ailenin çocuğu olarak İsviçre'de dünyaya gelen Elizabeth, sanat eğitimine İtalya ve Londra'da bir genç olarak dini konulara odaklanarak başladı. Paris'te okurken, ilk olarak Fransız ressamların kahramanca savaş sahnelerini anlatan eserlerini gördü. İlham aldığı ilk askeri tarih resmi, Eksik, 1873'te Kraliyet Akademisi'ne kabulünü kazandı.
Bayan Thompson daha sonra ilham almak için Waterloo'ya döndü ve Sol altta Quatre Bras'daki 28. Alay, 1875'te bir başka popüler başarı. Büyük, ayrıntılı tuvalleri, Britanya İmparatorluğu'nun hayal gücünü ve vatanseverliğini besleyen, o zamanlar doruk noktasında olan büyük ekran savurganlıklarının eşdeğeriydi. Ama aynı zamanda sıradan bir askerin ıstırabına da odaklandı ve savaşın ihtişamının yanı sıra maliyetini de vurguladı. Savaş resimleri de olağandışıdır, çünkü çoğu zaman sahneyi (şüphesiz korkutulmuş) düşmanın bakış açısından gösterirler ve nadiren gösterilirler. Modelleri için replika üniformalar yaptırdığı için araştırmasında titizdi. Bunu daha fazla askeri temalı resim izledi ve zamanının en beğenilen sanatçılarından biri oldu.
Halk sadece sanattan değil, Bayan Thompson'ın kendisinden de etkilenmişti. Nasıl oldu da genç ve çekici bir İngiliz hanım, Kırım gazilerinin doğruluklarını övdüğü kadar canlı kahramanlık ve acı sahneleri çizebildi? Etkili sanat eleştirmeni John Ruskin bile etkilendi. Dörtlü Sütyen - kararlı önyargılarına rağmen:
"Hiçbir resme karşı, Bayan Thompson'ın yaptığından daha haksız bir önyargıyla yaklaşmadım, çünkü kısmen, her zaman hiçbir kadının resim yapamayacağını söyledim ve ikinci olarak, halkın bu kadar yaygara kopardığı şeyin boşuna olması gerektiğini düşündüm. Ama bu, son derece ilginç olan ve her türlü açıklayıcı ve gerçekçi yeteneği gösteren savaşın ilk güzel Rafael öncesi resmidir.Tabii ki, onun hakkında söylenmesi gereken her şey. ve bana sadece bu Pallas of Pall Mall'un önünde ezilmiş mısırın üzerinde geç diz çökmemi yapmak kalıyor."
1877'de Sir William Francis Butler ile evlendi ve kariyeri yalnızca İngiliz Ordusunda bir subay olan kocasının değil, anne olarak yeni rolünün de gerisinde kaldı. Kocasına dünyanın dört bir yanındaki görevlerinde katıldı – Mısır, Zanzibar, Güney Afrika ve ayrıca İrlanda'daki evi – ve altı çocuğunu doğurdu ve büyüttü. Sanatsal üretimi azalırken, kahramanlık da dahil olmak üzere askeri sahneleri boyamaya devam etti. İskoçya Sonsuza Kadar!, üstünde, 1881'de. En iyi tablosu olarak kabul edilen bu tablo, aynı zamanda, 1815'te Waterloo Savaşı'nda Kraliyet İskoç Grileri'nin hücumunun başlangıcını betimleyen, tartışmasız en dramatik eseridir. (Bu resmin ne kadar sinematik olduğunu ve yarattığı etkiyi göstermek için) daha sonra film yapımcıları üzerine - bkz. bu klip 1970 filminden aynı ücretten su birikintisi.) Ayrıca seyahatlerinden sahneler çizdi ve çizdi.
Ancak Lady Butler'ın kariyerine en kalıcı darbe, birçok sanatçının karşılaştığı darbedir. Yirminci yüzyılın başlarında, resim zevkleri değişti ve onun titizlikle ayrıntılı tarih resimleri, Kübizm gibi yeni, daha soyut hareketler karşısında umutsuzca eski moda olarak görüldü. Birinci Dünya Savaşı'nın modern dehşetinden sonra orduların ve savaşların değişen algısı daha da yıkıcıydı. Vatansever jestler ve geçmişin görkemli üniformaları ile büyük kahramanlık savaşı artık halkın hayal gücünde yer almıyordu ve 1924'te Kraliyet Akademisine sunduğu son tablo reddedildi. 1933'te öldü.
Lady Butler, resimlerine ek olarak, otobiyografisi de dahil olmak üzere üç kitap yazdı. Ücretsiz olarak okumak veya indirmek için kullanılabilir Burada onun çizimleri, tıpkı onun gibi daha düşük sağ, dahil ve harika, yaşadığı hayatla örtüşen heyecan dolu.
Üst: İskoçya Sonsuza Kadar!, 1881, Leeds Sanat Galerisi.
Sağ üst: Bir Nişan, Kırım (veya The Roll Call) sonrasında Roll'u Aramak, 1874, Kraliyet Koleksiyonu Vakfı.
Sol üst: Quatre Bras'ta 28. Alay, 1875, Victoria Ulusal Galerisi.
Orta sağ: Otoportre Elizabeth Southerden Thompson, Lady Butler, 1869, Ulusal Portre Galerisi.
Sağ alt: "Anladım Bravo!" illüstrasyon Otobiyografi, 1922.
“Tommy Atkins”in Yükselişi
10 Elizabeth Butler'ın sıradan askeri yüceltmesi neden bu kadar popülerdi? Dörtlü Sütyen, Inkerman, yün ve hepsinden önemlisi, yoklama Londra'da ve gezici sergilerde yüz binlerce insan tarafından gravür telif hakları büyük meblağlara satıldı. William Holman Hunt'a göre, yoklama “az sayıda resmin yaptığı gibi ulusun kalbine dokundu22. Galler Prensi bunu beğendi, Kraliçe, Butler'dan sağlamlığı üzerine bir resim ısmarladı. Kraliyet Akademisi'ndeki kalabalığın polis korumasına ihtiyacı vardı ve çok kısa bir süre içinde kopyaları ülkenin çizim odalarına asıldı, bir kısmı da ülkenin kartpostallarında ve bisküvi kutularında göründü. Resmin konusu, Butler tarafından “arketipsel bir görüntü Kırım Savaşı"23, yirmi yıl sonra ve Kırım'ın korkunç hatalarından yeterince uzak, felaket etrafında hümanist-askeri bir mit inşa etmeye hazır olan bir millete hitap ediyordu. Balaclava ve Inkerman hakkında, Kırım resimlerinin koşullarının kesin olarak tanınması için yeterince biliniyordu. Kırım Savaşı, her okuryazar haneye William Russell'ın Kere savaştan sonraki yıllarda da gazilerin anıları, hikayeleri, romanları şeklinde insanların hayatına girmeye devam etti. Savaşın ikonografisi de aynı derecede iyi kurulmuştu, The Illustrated London News ve çağdaşları, aynı okuryazar haneleri dolduran sanatçı izlenimlerinin kaynağıydı. Bu nedenle, Kırım'ın önceden var olan bir görsel ve yazılı kültürü vardı. yoklama' duyguları en rahat sığabilir. Ayrıca, 1874 Kraliyet Akademisi Sergisi'nin bir yoksullar evi konusu olan diğer büyük başarısına yansıyan dönemin sosyal ilgi ve hayırseverlik atmosferine en rahat ve uygun şekilde uydukları da söylenmelidir24.
11 Kırım resimleri ve Dörtlü Sütyen bu nedenle, bir dereceye kadar, doğru zamanda doğru yerde doğru resimler olsaydı ve Elizabeth Butler'ın 1880'lerden itibaren kariyerinin görece gerilemesi, onun kamuoyunun ilgisini çekmesinin büyük ölçüde bir moda meselesi olduğunu doğrular gibi görünüyor. yenilik, doğru akora dokunan uygulamada. Bu resimlerin, genel halkın savaş hakkındaki duygularının fiziksel tezahürü ve askerlerin nasıl olduğunu hayal ettiğinin teyidi olduğu doğrudur. Bununla birlikte, Butler'ın çalışması, savaşın kurbanı-uygulayıcılarının temsili ve ahlaki açıdan yükseltici resmine yönelik kamusal bir arzu ile bireysel hayal gücü ve teknik yeterliliğin tesadüfi bir buluşmasına indirgenemez. Fransız çağdaşlarının örneklerinden esinlenerek, tek başına İngiliz askeri resmindeki vurguyu değiştirdi ve gelecek, genişleyen, savaş ressamlarının nesilleri ve en önemlisi Birinci Dünya Savaşı'nın birçok Resmi Sanatçısı için emsal oluşturdu. . “Amazon'un işi bu şüphesiz hakkında” 25.
Waterloo'daki İskoç kahramanlığı unutulmamalı
Waterloo, şu anda dağılmakta olan İngiliz vatanseverliğini yaratmak için çok şey yaptı. Lady Butler'ın İskoç Grileri'nin hücumunu gösteren destansı tablosu bize bunun birlikte verilen ve kazanılan bir savaş olduğunu hatırlatıyor.
Vivid… Lady Elizabeth Butler'ın Scotland Forever'dan bir detay. Fotoğraf: Alamy
Vivid… Lady Elizabeth Butler'ın Scotland Forever'dan bir detay. Fotoğraf: Alamy
Son değiştirilme tarihi 22 Şubat 2018 17.20 GMT
Doğrudan size hücum ediyorlar, atları ileri atılan top gülleleri gibi, adamlar bir cesaret galerisi, havada kılıçlar, pervasız bir uyum içinde ilerlerken kırmızı paltoları alev alev.
Bu, 200 yıl önce Waterloo Savaşı'nda İskoç Grilerinin hücumunun bir tablosu ve o kanlı günün belirleyici görüntülerinden biri. Burada çok canlı bir şekilde temsil edilen atılgan süvari hücumu, bir dizi Fransız topunun içinden geçerek, Grileri kendi hatlarından izole ettiği için, trajik bir budalalık görüyoruz. Atları bitkin düştü, Napolyon'un 6. ve 9. zırhlıları tarafından kesildiler.
Wellington Dükü, Waterloo hakkında, "Bu çok ciddi bir iş oldu... Çok güzel bir şey oldu - hayatında gördüğün en yakın koşu olayı" dediğinde, bahsettiği türden bir aksilikten bahsediyordu. Waterloo'daki tüm İskoç Grilerinin kabaca dörtte biri öldü ve yaklaşık olarak aynı oranda yaralandı.
İngiliz dövüş erkekliğinin bu görkemli vizyonu, Elizabeth “Mimi” Thompson doğumlu bir kadın olan Lady Elizabeth Butler tarafından boyanmıştır ve buna İskoçya Sonsuza Kadar!
İskoçya'nın sonunda birliğin dışına çıkan bir yolda göründüğü bir zamanda, Waterloo'nun şu anda dağılmakta olan İngiliz vatanseverliğini yaratmak için çok şey yaptığını hatırlamakta fayda var. “İskoçya Sonsuza Kadar!” bu binicilerin savaş çığlığıydı, ama bağımsızlık çağrısı yapmıyorlardı. Aksine, İngiliz ordusu içinde bir İskoç kimliğini gururla ifade ediyorlardı. Waterloo'daki cesaretleri, İngiliz İmparatorluğu mitolojisinde İskoç askeri dayanıklılığının imajını mühürlemeye yardımcı oldu. Lady Butler, İskoçya'yı Sonsuza Kadar Boyadı! 1881'de, imparatorluğun zirvesinde. Kilts ve cesaret arasındaki bağlantı, 1968 yapımı Hayber'i Sürdürme filmine kadar İngiliz emperyalizminin bir klişesi olurdu.
Lady Butler, Britanya'nın önde gelen tarih ressamlarından biriydi ve savaşlarda uzmanlaştı. 1880'de Zulu savaşı sırasında The Defense of Rorke's Drift'i boyadı. Ne imparatorluk ne de savaş hakkında eleştirel değildi. Her painting Remnants of an Army depicts the last survivor of the British retreat from Kabul in 1842.
“I never painted for the glory of war” she wrote in 1922, “but to portray its pathos and heroism.”
Waterloo was rich in both. Napoleon’s last stand cannot be turned into a modern conflict like the first world war. It happened in an age of artillery, but also of swords and horses, as depicted in Scotland Forever! The cavalry here could almost be ancient Romans or medieval knights – the technology was much the same. So are the codes of chivalry and honour that coexisted with slaughter and cruelty in traditional warfare.
Waterloo had consequences the Scots Greys could not imagine. The final defeat of Napoleon made the world safe for the British empire. Prussia, too, was a big winner and the road towards German unification and power was opened up. French domination in Europe had been a given since the 17th century. Its eclipse would not lead to a more peaceful world. Perhaps this was the most serious day in history, for it made the modern world British, German and bloody.
The Return from Inkerman by Elizabeth Thompson
My Daily Art Display today is a war painting depicting the conclusion of the Battle of Inkerman and the British troops, or what was left of them marching back to camp. The work of art was painted by Elizabeth Southerden Thompson, the British female painter, who had attained celebrity status with her history paintings, and especially those depicting military conflicts involving British troops.
She was born in Lausanne, Switzerland in 1846 and at the age of thirteen, when she and her family lived in Italy, began to receive art tuition. In 1862 she travelled to London where she enrolled in the Female School of Art which along with the National School of Art coalesced into the Royal College of Art in 1869. In 1869, with the family now living in Florence she enrolled in the Accademia di Belle Arti which was the top-rated academy for drawing in the whole of Europe. Her favoured art genre at the outset of her painting career was that of religious art and it was not until she went to Paris at the age of twenty-eight that this was to change. In Paris she came across the works of Jean-Louis Meissonier the French Classicist painter who was famed for his works of art depicting Napoleon and his armies and other military scenes. She also saw works by the military painter Édouard Detaille, who had been a pupil of Meissonier. She was so enthused with their military paintings that she decided that in future this was to be her choice of art genre.
In 1873 she completed a work entitled Eksik which depicted two wounded French officers during the Franco-Prussian War and which was the first of her paintings to be accepted by the Royal Academy. The following year she exhibited a painting which was to be one of her most popular and made her a nineteenth century celebrity. It was entitled The Roll Call and it depicted a scene from the Crimean War in which we see a battalion of the Grenadier Guards, many of who were wounded and exhausted, gathered around for the roll call so as to ascertain who had and who had not survived the latest battle. The painting was shown around the art capitals of Europe and in doing so her fame as an artist spread throughout the continent.
In 1877 she married a Tipperary man, Sir William Francis Butler, who was an officer in the British army and who rose in the ranks to finally become a lieutenant-general. This army life of her husband afforded Elizabeth, now Lady Butler, the opportunity to travel with him throughout the British Empire. The couple went on to have six children but the burden of motherhood did not prevent her from painting many more military scenes.
When her husband retired from the army in 1905 the couple retired to Bansha Castle in Tipperary. Her husband died in 1910 but she remained at Bansha until she was seventy-six years of age at which time she went to live with her youngest daughter. She died in 1933 just a month short of her eighty-seventh birthday.
The featured painting today is entitled The Return from Inkerman by Elizabeth Thompson which she completed in 1877. This was the final work of her quartet of paintings she did between 1874 and 1877 depicting scenes from the Crimean War. The painting depicts a ragged column of exhausted soldiers trudging back to camp, many of who are wounded and are only just able to stand up. Their commanding officer on horseback rides at the head of the column. The men try to keep their heads held high as they pass fallen comrades who lie at the side of the road. Their tattered uniforms remind us of the ferocity of the battle which has just concluded. The battle took place on the heights of Inkerman where the Russians had mounted a counter-attack on the British forces. The weather had been terrible during the battle with driving rain interspersed with thick fog making the commanding of the troops difficult for both sides. This battle was one of many bloody encounters which occurred during the siege on the Russian town of Sebastopol in November 1854 and was part of the Crimean War campaign. It was a ferocious battle and cost the lives of 2,500 British and 12,000 Russian troops. In her painting the troops depicted are mainly from the Coldstream Guards and the 20 th East Devonshire regiment.
While she never witnessed actual warfare, she was in Egypt for some years in the 1880’s with her husband and many of her pictures were drawn accurately using models in some cases, or observing soldiers on manoeuvres or practicing charges at Aldershot. To help with her paintings, the soldiers even re-enacted the battle in their original uniforms worn throughout the campaign.
There is a great sense of realism to this painting. In it we see the men and their suffering. However in some quarters this realism was too much to bear. As would be the case now, the public did not want to be reminded of such sufferings on the battlefield. For most of the public and the hierarchy of the Royal Academy they preferred more uplifting depictions of victorious battles and acts of heroism which would lift people’s spirits. Many artists pandered to such wishes but as the French master of military paintings, Édouard Detaille, commented:
“…L’Angleterre n’a guère qu’un peintre militaire c’est une femme…”
(England has only one military painter and it is a woman)
However Elizabeth Thompson would not change her style and defended it in her 1922 autobiography, writing:
“…I never painted for the glory of war, but to portray its pathos and heroism…”
However she still had many supporters of her painting style. Wilfred Meynell, the Victorian biographer, wrote in his book The Life and Work of Lady Butler:
“…Lady Butler has done for the soldier in Art what Mr. Rudyard Kipling has done for him in Literature – she has taken the individual, separated him, seen him close, and let the world see him…..”
The Daily Telegraph of the day wrote of Elizabeth Thompson’s great ability as a female military artist, writing:
“…Miss E. Thompson, a young lady scarcely heard of hitherto, with a modest, sober, unobtrusive painting, but replete with vigour, with judgement, with skill, with expression, and with pathos – such expression as we marvel at in Hogarth for its variety, such pathos as we recognize under the rough or stiff militarism of Horace Vernet – has shown her sisters which way they should go, and has approved herself the valiant compeer even of most famous and most experienced veterans of the line. To the unselect many, to the general public, Miss Thompson is as new as the Albert Memorial at Kensington and it is for that reason that we hail her appearance with this honest, manly Crimean picture, as full of genius as it is of industry. We say that this sign is a wholesome one because in every work of art-excellence executed by a woman, and commanding public acceptance and applause, we see a manacle knocked off a woman’s wrist, and a shackle hacked off her ankle. We see her enlarged from wasting upon fruitless objects the sympathies which should be developed for the advantage of humanity. We see her endowed with a vocation which can be cultivated in her own home, without the risk of submission to any galling tyranny or more galling patronage…”