İnsanlarla olamama hastalığı vardır. Genelde yanında, kendini anlatamama hastalığını da taşır. Bugün, saatlerce bir gram uyuyamayıp, tavanla samimi dakikalar geçirdikten sonra bu hastalığa çoktan yakalanmış olduğumu anladım. İşin kötü yanı hastalığımın gittikçe ilerlemiş olmasıydı; çünkü saatlerce tavana da bir şeyler anlatamamıştım.
''Ben neyim?'' sorusu folloş edilmiş bir soru, ama doğru konuşup eğri oturmaya devam edersen, seni folloş edebilme gibi garip bir yeteneği var. Tıpkı Yesterday gibi.
Ve işin kötü yanı, bu soruyu sorduğun anda sadece şık üretebiliyorsun.
Neyse. Kan çanağı gözlerimin, ve bana cevap vermeyerek kendini tanrılaştıran tavanımın size selamı var.