Su kuşları - türkiye değil - ana yol olurdu. Winslow Homer, 'Sağ ve Sol' (1909), Ulusal Sanat Galerisi
Çoğu Amerikalı, Massachusetts'teki 1621'te gerçekleşen ilk Şükran Günü hakkında çok sınırlı bir anlayışa sahip olduğumuzun farkında değil.
Nitekim, günümüz geleneklerinin birkaçı benzer Neredeyse 400 yıl önce ne olduve bayramın yalnızca bir orijinal hesabı var.
Geçmiş diyetlerin yeniden yapılandırılmasında uzmanlaşmış bir antropolog olarak, ilk Şükran Günü'ndeki menünün kesin bir hesabına sahip olmasam da, mektupların ve kaydedilen sözlü tarihlerin bize muhtemelen ne yedikleriyle ilgili oldukça iyi bir fikir verdiğini söyleyebilirim. Patates püresi ve balkabağı pastası içermediğini de biliyoruz.
Su kuşları ve geyik eti ana ders
Asıl ders, bilginlerin kesin olarak konuşabileceğidir.
İlk Şükran Günü'ndeki tek görgü tanığı Mektup Edward Winslow tarafından Dec. 11, 1621'te yazılmıştır. İçinde, Puritans'ın Tisquantum'un (“Squanto” olarak da bilinir) uyguladığı gübreleme yöntemlerini kullandıktan sonra ilk başarılı hasadı nasıl elde ettiğini anlatıyor. Kutlamak için, Vali William Bradford “dört kişiyi kümes atmaya gönderdi” ve kolonyayı neredeyse bir hafta beslemek için yeterli yiyecekle geri döndü. Su kuşları Massachusetts Körfezi bölgesinde bol olduğu için, hindiden çok kaz ve ördek yedikleri kabul edilir.
Mektup ayrıca, Wampanoag lideri Massasoit Ousamequin’in “bazı doksan adam” ile birlikte bulunduğunu ve valiye beş geyik hediye ettiklerini anlatıyor. Bu nedenle, geyik eti ilk Şükran Günü masasında su kuşlarının yanı sıra belirgin bir yere sahipti.
Kızılcık sosu değil, haşlama yahnisi
Bölgenin doğal bataklıkları, Wampanoags diyetlerine çeşitlilik ve C vitamini getirmek için bütün kış boyunca kurutulabilecek ve kullanılabilecek yabani yaban mersini içeriyordu. Şükran günümüze benzeyen kendi tatilleri olan Kızılcık Günü bile var.
Ancak, ilk Şükran Günü'nde kızılcık hesabı yoktur, ayrıca Mayflower'a gelen insanlara tanıtılan diğer yiyecek kayıtlarında kızılcıktan söz edilmez.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bu, kısmen, Plymouth Plantation’ın boggy bölgeler Massachusetts, birkaç mil uzakta.
Eğer bataklıklar hemen bölgede değilse, meyve Martha's Vineyard gibi Wampanoag yerleşimleri olan diğer yerlerde olduğu gibi bu bölgenin Wampanoagları tarafından halihazırda kullanılmamış olabilir.
Bunun yerine, ana yemek için garnitür için, sobaheg adında bir yahni servis ediliyordu. Mevsimsel malzemeleri kullanmanın kolay bir yolu olan güveçte genellikle fasulye, mısır, kümes hayvanları, kabak, fındık ve istiridye suyu karışımı bulunur. Tüm kullanılan geleneksel yemek bugünve tümü 1621’te mevcut olurdu. Aslında, istiridye, balık ve diğer deniz ürünleri bölgede bol miktarda bulunmakta, bu yüzden muhtemelen sobaheg veya başka bir tabakta olsunlardı.
Karbonhidrat için mısır ekmeğine bakın, patateslere değil
Tarihçiler ilk New England patates mahsulü 1722’taki New Hampshire’dan Derry’e, bu nedenle ilk Şükran Günü'nde patates püresinin görünmesine imkan yoktu.
Öte yandan Mısır, zamanın temel nişastasıydı ve yayınlanmış notlar Wampanoag kabilesi üzerindeki William J. Miller'dan, kendilerine sunulan yiyecekler arasında, mezeum adı verilen mısır ekmeğinin “kibar” olduğunu belirtti. sıkça olumlu konuşmadılar Yerli mama, mazium bu ilk şölende masaya düşmesi muhtemel bir tarif olarak öne çıkıyor.
'Yeşil soslu' sos
Yerleşimciler, bayram için elde edilen etlerden elde edilen damlamalardan bir sos çıkarmış olsalar da, bu erken sömürgecilerin ortak bir elyafı, “yeşil sos” olarak bilinen bir yemekti.
Her ne kadar bu sosun en iyi hesapları geliyor daha sonra kayıtlar Hanelerin kendi Avrupa mahsulleri bahçeleri olduğunda, tariflerde Wampanoag tarafından kendilerine sunulan mahsuller de kullanılmıştır. Winslow'un mektubunda belirtilen mısır (ve arpa) ek olarak, 1621 hasat Muhtemelen fasulye, kabak, soğan, şalgam ve ıspanak, pazı gibi yeşillik içermektedir. Hepsi, daha sonra New England'ın evlerinde temel bir malzeme haline gelen, etli bir sos oluşturmak için uzun süre pişirilebilirdi.
Peki ya tatlı?
Bölgede düzenli olarak şeker veya akçaağaç şurubu arzı mevcut değildi. ŞekerKarayip tarlalarının başlıca ihracatı olan 18. yüzyıla kadar New England'da popüler değildi.
Gelince akçaağaç şurubu, Kuzeydoğu Yerli Amerikalıları, onu ilk satın alan kişi olarak kabul edildi; Bununla birlikte, Avrupalı yerleşimcilerin 1680'e kadar hasat etmeye başlamayacağına inanılıyor.
Çökmüş tatlılar olmadan Şükran Günü'nü düşünmek zor olsa da, en azından ilk katılımcılar bu kadar büyük bir şölenin ardından tatlıyı reddetme zorluğundan kurtuldu.
Yazar hakkında
Julie Lesnik, Antropoloji Yardımcı Doçenti, Wayne State Üniversitesi
Bu yazarın kitabı:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Julie Lesnik; maxresults = 1}
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; ilk şükran geleneği = xxxx; maxresults = 2}