"Napoli II. Federico Üniversitesi tarım bilimi bölümü (DIA) gıda bilimi ve teknolojisi birimi başkanı Raffaele Sacchi, [çalışmalardan] elde edilen bilgilerden çok memnunuz ”dedi.
Çalışmamız, neredeyse 2,000 yıllık bir depolama süresi boyunca zeytinyağının moleküler evrimini çarpıcı bir şekilde vurgulamaktadır.
Ulusal Araştırma Konseyi ve Campania Luigi Vanvitelli Üniversitesi'ndeki meslektaşları ile birlikte çalışan Sacchi, şişe üzerinde manyetik rezonans ve kütle spektrofotometri testlerinin yanı sıra organik kalıntının tarihini belirleyen radyokarbonun ardından bu sonuca varmıştır.
"Elimizdeki en eski zeytinyağı kalıntısının geri kazanılan ve şu anda açığa çıkan en eski zeytinyağı kalıntısı olduğunu kesin olarak doğruladık, çünkü MS 79'a kadar uzanıyor, ”dedi Sacchi. "Dahası, çalışmamız neredeyse 2,000 yıllık bir depolama süresi boyunca zeytinyağının moleküler evrimini çarpıcı bir şekilde vurguluyor. "Ayrıca bakınız:Bilim adamları Orta Avrupa'daki İlk Zeytin Yağı Kanıtlarını Buluyor
Hem neden olduğu yüksek sıcaklıklar nedeniyle Vezüv Yanardağı'nın patlaması MS 79'da ve kontrolsüz koşullarda neredeyse iki bin yıllık bir depolama döneminde, yağ kalıntıları hala değiştirilmiş diyet yağlarında tipik olan kimyasal değişikliklerin izlerini taşımaktadır.
"Aslında, zeytinyağında yaygın olarak bulunan moleküllerin çok azı hayatta kaldı ”dedi Sacchi. "Yağın yüzde 98'ini temsil eden trigliseritler, bileşen yağ asitlerine parçalandı; doymamış yağ asitleri tamamen oksitlenir, hidroksi asitler oluşturur, bu da yavaş bir kinetikle birbirleriyle reaksiyona girerek zeytinyağının geleneksel doğal değişim işlemlerinde daha önce hiç görülmemiş olan yoğunlaşma ürünleri, estolidler oluşturur. "
Ayrıca, zeytinyağı kalıntısı, oldukça küflü yağda bulunanlarla aynı olan ve oleik ve linoleik asitlerin ayrışması sonucu oluşan bir dizi farklı uçucu madde üretti.
Doymuş yağ asitleri ve fitosterol profilleri de şişede bulunan kalıntının o dönem halkı tarafından yaygın olarak kullanılan hayvansal yağ içermediğini ve kesin olarak zeytinyağı olduğunu kesin olarak tespit etmeyi mümkün kılmıştır.
"Doymuş yağ asitlerinin görece zenginleşmesi ve estolidlerin oluşumu, zeytinyağının yerinde katılaşmasına katkıda bulundu ”dedi Sacchi, yağın bir tarafa eğildiğini, çünkü şişenin püskürmeden kazılıncaya kadar eğimli bir konumda yerleştirildiğini açıkladı. .
"Bu arkeolojik zeytinyağı şişesinin doğasının tespiti, bize bu ürünün Akdeniz havzası nüfusunun günlük beslenmesinde, özellikle Campania Felix'teki antik Romalılar için sahip olduğu önemi reddedilemez bir şekilde kanıtlıyor ”dedi.
"Ayrıca, bunun üzerinde büyük bir etkisi var kültür ve İtalyan zeytinyağı imajında, 'Sacchi, '2,000 yıla kadar saklanan sertifikalı' cam şişe zeytinyağı, 'diye ekledi ve şişenin eğimli bir pozisyonda bırakılması nedeniyle yağın büyük olasılıkla katılaştığını açıkladı.