Tropikal bölgelerin bitkileri olan ve ülkemizde iklim nedeniyle yetiştirilmesi mümkün görülmeyen tarçınlar hoş kokulu ağaç ya da ağaççık formunda gelişen bitkilerdir. İki gruba ayrılırlar: Bunlardan Çin tarçınının (C. cassia) anayurdu Myamnar’dır (Burma). 10-12 m’ye kadar boylanır.
Genelde alçak boylu ağaççık formunda gelişen Seylan tarçınının (C. zeylarıicum) anayurdu Sri Lanka ve Hindistan’dır. Bu iki tarçın türünün gövde kabukları kesilip dilimlenerek kurutulur ve tarçın sopası (çubuğu) denilen ürünleri elde edilir. Çin ve Seylan tarçınının kabuk sopalarının kokusu genelde birbirine benzerse de Seylan tarçını daha tatlı, hoş kokulu ve makbuldür.
TARÇININ FAYDALARI
Son yıllarda yapılan bilimsel araştırmalar tarçının bedende kandaki şeker ve kolesterol dengesini ayarladığını ortaya koymuştur. Cinsel gücü artırıcı (afrodizyak) etkisinin bulunduğu da ısrarla savunulmaktadır. Mide ve batındaki gazları söktürür. Diyareyi (ishali) keser. Midevidir; iştahı açar ve sindirim olayını kolaylaştırır. Mide bulantıları ve kusma refleksini bastırır. Doğum yapan hanımların doğum sonrasında rahatlamasını sağlar. Bedende kan dolaşımını hızlandırıcı etkisi de vardır.
TARÇIN TEDAVİSİNDE KULLANIMI
Tarçın sopalarından iki-üç santim uzunluktaki bir parçanın 6-7 dakika süreyle bir bardak suda kaynatılmasıyla elde edilen dekoksiyonun ılıtılıp günde bir-iki kez bir çay fincanı olarak içilmesi yararlı olur.