Mutlu olmak kolay gelmesi gereken bir şey gibi görünüyor, ancak mutluluk bazılarına doğal olarak gelmiyor. Hayatta nasıl mutlu – gerçekten mutlu olunacağını öğrenmek, öz bakım ile birlikte geliştirmeniz gereken bir beceridir.
Mutluluk arayışınızda, sürekli mutsuz olduğunuzu fark ederseniz, bunun nedeni başka insanların ve koşulların size neşe getirmesini beklemeniz olabilir, ancak gerçekte bu asla işe yaramaz.
Mutluluğu Başkalarında Aramayı Neden Bırakmanız Gerekiyor?
“Neden bu kadar mutsuzum?” diye soruyorsanız. Kendinizle nasıl mutlu olacağınızı öğrenmek için çok çalıştığınızda, başkalarını mutlu ederek hayatta gerçekten ne istediğinizi görmezden geliyor olabilirsiniz.
Ne yazık ki sizin için bu, “Neden mutsuzum?” sorusunun hem sorusu hem de yanıtı olabilir.
Kendinizi sürekli olarak hiçbir şeyin sizi mutlu etmeye yetecek kadar iyi hissetmediğini mi hissediyorsunuz? Bir şekilde, etrafınızdaki herkese ve her şeye üzülürsünüz.
Kendinizi mutsuz, kırgın veya kırılgan hissederseniz, mutluluğu başka insanlarda arama ve mutsuzluğunuz için başkalarını suçlama ihtimaliniz olabilir.
Mutluluğu başka insanlarda o kadar çok arayabilirsin ki, başkalarının ne düşündüğüne odaklanıyorsun ve kendine karşı dürüst değilsin. Herkesin ihtiyacına göre yaşıyor olabilirsin ama kendi ihtiyacına göre değil.
Hayatınız hiçbir yere hiçbir yöne gitmediği için mutsuz hissediyor olabilirsiniz. Kendinizi mutlu hissettirmek için ilişkilerinize odaklandığınızda, hayatta gerçekten istediğiniz şeyleri takip etmek için öz-yönelim, öz tatmin ve motivasyondan yoksun olabilirsiniz.
Mutluluğu başkalarında aradığınıza ve mutsuz olduğunuz için suçlamayı dışa vurduğunuza dair bazı işaretler:
- Sevdiklerinize yardım etmeyi teklif ediyor ve sonra yapmak istediğiniz şeyleri yapmaya hiç vaktiniz olmuyor mu?
- Hayır demeyi zor buluyorsun, bu yüzden sonunda yapmamayı tercih ettiğin şeyleri mi yapıyorsun?
- Başkalarını mutlu etmek için her zaman kendinizden ödün verdiğinizi mi düşünüyorsunuz?
- İnsanları incitmek istemediğiniz için kendinizi ifade etmekte zorlanıyor musunuz?
- Kendinizi ilişkilerde öne çıkarmakta zorlanıyor ve pasif, çaresiz veya istismara uğramanıza izin veriyor musunuz?
- İlişkilerde kendinizi kaybedecek kadar başkalarının ihtiyaçlarını karşılıyor musunuz? İhtiyaçlarınız karşılanmadığında kendinizi mutsuz mu hissediyorsunuz?
- Başkalarının hayatınızı sizin için devralmasına izin verdiğinizde, kendinizi hayatınızda bir yolcu gibi mi hissediyorsunuz?
- Kendinize en son gelme izni vererek başkalarına öncelik verdiğiniz için mutlu olmanın ve istediğiniz hayatı yaşamanın bir yolunu bulmakta zorlanıyor musunuz?
Bu, incinmenize, öfkelenmenize, küskün olmanıza veya çevrenizdeki insanlardan hoşlanmamanıza neden olabilir. Eşinizin ihtiyaçlarınızı karşılamadığı için sorun olduğuna inanarak ilişkilerde uzaklaşabilir veya sevilmediğinizi hissedebilirsiniz. Ve sonunda partnerinizin değişmesini istiyorsunuz.
Kendinizi kontrol edemediğinizde, mutsuzluğunuzun nedeni olarak başkalarını suçlayabilirsiniz. Kendinizi düşünmezseniz veya ihtiyaçlarınızın karşılanmasına izin vermediğiniz için sizin için değerli olan şeyleri yapmazsanız mutsuzluğunuz için insanları suçlayabilirsiniz.
Başkalarını mutlu etmek için kendinizi feda ederseniz, bu, hayattaki “benliğinizi” harekete geçirmeyi bırakmanız veya gerçek hayatınızı yaşamayı bırakmanız, başkalarına odaklandığınızda mutsuz olmanız anlamına gelebilir.
Mutluluğu keşfetmek için gerçek benliğinizle temasa geçmeniz önemlidir.
James Masterson, başkalarına yoğun bir şekilde yatırım yapanları, kişinin davranışlarını başkalarının ihtiyaçlarını karşılamak için uyarladığı, dolayısıyla kendilerine yatırım yapan gerçek benliğinden vazgeçtiği “sahte bir benliğe” sahip olarak tanımlar.
Kendinize değil de başkalarına aşırı derecede odaklanırsanız, kendiniz için tam olarak işlev görme kapasitenizi kaybedersiniz, bu da yaşamda depresyon, kaygı, ilişki sorunları ve daha fazlası dahil olmak üzere her türlü soruna neden olur.
Bu, sahte benliğin, kişinin çocukluğundan beri içselleştirdiği yetersizlik duygularından, terk edilme korkularından ya da yeterince iyi hissetmemesinden kaçınma ihtiyacına dayalı olarak başkalarını yatıştırması anlamına gelir.
Böylece, gerçek benlik, derinlerde nasıl hissettiklerini maskelemek için savunmacı sahte benliğin arkasına saklanır.
Yaşamınızdaki mutluluğu ancak gerçek benliğin “maskesini kaldırarak” seçebilirsiniz. Bu, gerçek benliği serbest bırakmak ve mutluluğu bulmak için olumsuz duygular üzerinde çalışmanızı ve derinlerde nasıl hissettiklerini değiştirmenizi gerektirir.
Sürekli olarak başka insanlarda mutluluğu aramak, sonunda başkalarında hata bulmaya başlayacağınız anlamına gelir çünkü kendiniz hakkında nasıl hissettiğinizden başkalarını sorumlu tutarsınız.
Başkalarını mutlu etmeye çok odaklandığınız için kendi hayatınızı yaşamayı bıraktıysanız, gerçek benliğinize göre yaşamıyorsunuz demektir.
Pasif olarak başkalarının ihtiyaçlarına uyduğunuzda, başkalarının hayatını yaşıyorsunuz demektir. Kendin için bir şeyler yapmayı unutuyorsun. Kendinizi yönlendirmeden, başkalarının size rehberlik etmesine izin vererek, hayatınızda bir yolcu olduğunuzu hissediyorsunuz.
Mutluluğu kendi dışında aramak, mutlu ya da mutsuz olmak için hayatı ya da diğer insanları suçlamanıza neden olur.
Bu model sorunludur çünkü başkalarının sizi iyi hissettirebileceği umuduyla kendinizden vazgeçtiğiniz anlamına gelir. Bu genellikle kendinize değer vermediğiniz veya içten içe değersiz hissettiğiniz anlamına gelir.
Seni kimse mutlu edemez. Başkalarını mutlu etmeye odaklanmak, sadece kendinize odaklanmanızı engeller.
Kendiniz hakkında iyi hissettiğinizde, neye ihtiyacınız olduğunu sorabilirsiniz. Ancak, yeterince iyi hissetmediğinizde, hayattaki bazı şeyleri hak etmediğinizi hissedersiniz. Kendinizi oraya koymayı reddediyorsunuz çünkü bunu yapmaya değer hissetmiyorsunuz.
Sağlığınızdan vazgeçebilir veya istediğiniz bir işten kaçınabilirsiniz. Bunun yerine partnerinizi memnun etmeye odaklanabilirsiniz.
Başkalarını kendiniz pahasına mutlu etmek, başkalarının sizi mutlu edeceğini garanti etmez. Başkalarının size kendinizi iyi hissettirebileceğini umarak mutluluğunuzu diğer insanlara bağlamak risklidir.
Aslında kendinizi küçümsüyor olsanız da, sizi yargıladıkları veya küçümsedikleri için başkalarını suçlayabilirsiniz. Duygularınızı başkalarına yansıttığınızda ve onların sizi yargıladıklarını düşündüğünüzde, sizi mutlu edebilecek şeyler yapmaktan kaçınırsınız.
Öz eleştirinizi kabul etmez ve inkar ederseniz, hissettikleriniz için başkalarını suçlamaya devam edecek ve duygularınızın kontrolden çıkmasına izin vereceksiniz.
Mutluluğu kendi içinizde aramak yerine başkalarında aradığınızda ilişkiler bozulur.
Başkalarını memnun etme ve kendinizi inkar etme modeline hapsolmuş olabilirsiniz. Bunun farkında olmayabilirsiniz, ancak belki de bakıcılarınızı memnun etmedikçe yeterince iyi hissetmediniz veya azarlanmış hissettiniz. Belki de dikkat çekmek veya ihtiyaçlarınızı karşılamak için harekete geçtiniz.
Bir bakıcının duygusal ihtiyaçlarını duygusal olarak karşılamayı öğrendiyseniz, sevgisini veya onayını kazanmak için başkalarının ihtiyaçlarını karşılamak için bu kendinizden vazgeçme modelini tekrarlamanız olasıdır. Bu kalıp sizi sıkıştırıyor.
Bu nedenle, başkalarının istediğini söylemeye ve yapmaya odaklandığınızda, kendinize karşı dürüst olmuyorsunuz ve sonunda tatmin olmamış hissediyorsunuz.
Hatta mutsuzluğunuz için partnerinizi suçlamaya başlayabilir ve ona içerleyebilirsiniz çünkü ilişki tamamen sizin değil onların ihtiyaçlarını karşılamakla ilgilidir.
Bunun farkında olmayabilirsiniz, ancak derinlerde ihtiyaçlarınızın önemli olmadığını, önemli olmadığınızı veya boşlukta olduğunuzu hissediyor olabilirsiniz.
Gerçek duygularınızla temasa geçmedikçe ve insanları memnun etme kalıbını kırmadıkça mutluluğu kucaklayamazsınız.
Duygularınızdan kaçınmak, onay için başkalarına ihtiyaç duyma kalıplarında sıkışıp kalmanızı sağlar.
Kendiniz hakkında sahip olduğunuz ve geçmişinizden kaynaklanan altta yatan olumsuz duyguları kabul etmeyebilirsiniz. Bunun yerine, kendi onaylarını almak ve kendinizden vazgeçmek için onları memnun etme kalıbınızın dışında, kendi yollarını bulmalarına izin verdiğinizde, eşinizin bencil, talepkar veya kontrol edici olduğunu düşünebilirsiniz. Belki de ilişkinin seninle ilgili değil, onlarla ilgili olmasına izin verdin.
Duygularınızdan başkalarını ne kadar sorumlu tutarsanız ve sorunlarınızı başkalarının hatası olarak dışa vurursanız, mutsuzluğunuz için o kadar başkalarını suçlarsınız.
Mutluluğu kendi dışınızdan geliyorsa, büyük olasılıkla kendi içinizde bulamayacaksınız.
Hayatınızda kendinizi mutlu etmek için mutluluğu nasıl arayabilirsiniz?
Mutluluk, kendinizi bulduğunuzda ve kendi ihtiyaçlarınızı keşfettiğinizde ortaya çıkar.
Gerçek benliğinizi bulamıyorsanız, hayatın her alanında mutsuz hissedeceksiniz, çünkü kendinizi, kendi kontrolünüzde değil, pasif bir şekilde hayatın akıp gitmesine izin veriyorsunuz.
Yalnızca gerçek benliğinizi geliştiren şeyler yaptığınızda ve gerçek benliğinizin peşinden gittiğinizde kendinize olan güveninizi geliştirebilirsiniz, böylece iş, ilişkiler ve çalışma da dahil olmak üzere hayatın her alanında tam olarak gelişebilirsiniz.
Başkalarının sizi mutlu edeceği beklentisinden vazgeçerek mutluluğu içinizde arayabilirsiniz. Bu, mutsuz olduğunuz için başkalarını suçlamaktan vazgeçmenizi sağlar, bu da sizi tıkayan kalıpları geri alacaktır.
Sahte benliğin bir parçası olarak başkalarında mutluluk bulma kalıplarını kırdığınızda, o zaman gerçek benliğiniz olmak ve hayatın her alanında gelişmek için özgür olabilirsiniz. Gerçek mutluluk içinizden gelir ve onu bulduğunuzda, bunu sizden başka kimsenin kontrol etmediğini göreceksiniz.