tarih öncesi
İç Savaş'ın sona ermesinden sonra, Kızıl Ordu liderliğinde, hizmette olan Maxim makineli tüfeğinin çeşitli eksiklikleri olduğu ve ordunun ihtiyaçları için pek uygun olmadığı anlaşıldı - Almanlar, MG 08'leri hakkında biraz daha önce aynı sonuçlara vardı. Sonuç olarak, SSCB'de V.A. tarafından tasarlanan bir makineli tüfek ailesi ortaya çıktı Degtyareva: 1927 model DP-27'nin ("Degtyarev Piyade") hafif makineli tüfeğini, uçakları silahlandırmak için YES izledi ("Degtyarev Havacılık") Ve DT-29 her türlü zırhlı araçlara (" Degtyarev Tankı ") montaj için.
DS-39 makineli tüfek tabancalarının, dövüş konumunda (üstte) ve yerleşik ayak uçlarında (altta) bulunan tank versiyonu
Ordunun gereksinimlerini karşılayan yeni bir şövale makineli tüfek oluşturulması çok gecikti. Yılın Eylül 22'unun çeşitli 1939 örneklerinin uzun testlerinden ve iyileştirmelerinden sonra, yılın 7,62 modelinin 1939-mm makineli tüfeği veya aynı Degtyarev'in tasarımının DS-39'i Kızıl Ordu tarafından kabul edildi. Tula Arms Fabrikası'nda yeni bir makineli tüfek brüt üretimine başlandı.
"Maximov" un üretimi durduruldu ve DS-39 birliklere gitti. Makineli tüfek fiili çalışması sırasında belirsiz değerlendirme yapıldı. Kızıl Ordu tarafından nispeten basit ve kolay bir şekilde benimsenmesi gerçeğine rağmen, bir süre sonra, sık sık yaşanan başarısızlıklar ve otomasyon çalışmaları ile ilgili şikayetler toplu olarak ortaya çıkmaya başladı. En kritik dezavantaj, yayılma idi - mermi banttan gönderildiğinde mermi kovandan çıkarıldı.
Degtyarev aslında büyük çaplı DShK'ya benzeyen mühimmat tedarikine sahip metal bir bant için yeni bir makineli tüfek tasarladı, ancak daha sonra yeniden yapılması gerekiyordu. silâh bez bandın altında. Bu büyük değişiklikler gerektirdi ve makineli tüfek özelliklerini olumsuz yönde etkiledi.
Bez bandın kullanımında ısrar eden, mühimmatı “Maxim” ile birleştirerek taleplerini haklı çıkaran askeriydi. Ne yazık ki, bez bant kaçınılmaz olarak alanda kendini gösteren neme karşı çok hassastır ve kartuşun ondan otomatik olarak çıkarılması tasarımı oldukça karmaşıktı. Bütün bunlar, özellikle yeni modellerde, silahların çalışmasında aksamalara neden oldu. Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri bunu ordudan önce fark etti ve havacılık silahlarında ya yiyecek depolamakta ya da daha pratik bir metal bant kullanıyorlardı. Bununla birlikte, kara kuvvetleri üretimde daha pahalı bir kurdeleye geçmek için acele etmediler ve Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın ortasına kadar bir piyade makineli tüfek modeline kabul edilmedi. Metal şerit altındaki "Maximov" un modernizasyonu savaştan sonra yoğun bir şekilde yapıldı.
1941'te DS-39'in üretimi durdurulmalı ve acilen Maksimov üretimine yeniden başlanmalıydı. Çeşitli kaynaklara göre, artık genel olarak, 10 000'ten DS-39 parçalarından biraz daha fazlasının üretildiği kabul edilmektedir. Askerlerin üretiminin bitiminden sonra çıkarılmadı ve kullanılmaya devam edildi.
DS-39 makineli tüfek tank versiyonu, tankın dışında savaşmak için bir konfigürasyonda, 3 / 4 bakış açısıyla önden görünüm
Baş Komutanlıklar Genel Müdür Yardımcılığına bağlı bir rapordan Albay Genel Topçu N.D. Yakovlev, ordudaki yılın Mayıs 1'inin XUMUM'unda, 1943 makineli tüfekleri DS-1765 olduğunu takip ediyor. Dahası, ShKAS havacılık makineli tüfeğinden, bir mermi kartuş içinde çift kıvrımlı kıvrımlı daha kaliteli kartuşların kullanılması, silahın güvenilirliğini artırarak, bir mermi kaybını ortadan kaldırarak kartuştaki alıcıyı kırdı.
DS-39'un tank versiyonu
Zırhlı Araç Müdürlüğünde (ABTU, 26 Haziran 1940'ten itibaren - ABBU) tankların silahlandırılması için, DT-29'e bir havacılık tesisi kurmak için - örneğin, DT-37'a bir havacılık kurulması. Aramanın nedenlerinden biri, taşınabilir mühimmat, ateş gücü ve sürekli ateş süresinde bir artış oldu. Bunu başarmak için, mağazanın arzını bant lehine bırakmak da dahil olmak üzere çeşitli şekillerde mümkün oldu. DS-39'in kullanılması, tankerlerin dikkatinden geçemedi ve hemen ardından yeni makineli tüfeği zırhlı araçlar için uyarlama girişimleri yapıldı. GAU ve ABTU belgelerinde farklı olarak adlandırılan DS-39 tank versiyonu, yıldaki farkı şöyle ortaya çıkardı: “yılın 7,62 modelinin 1939 mm tank tabancası” veya “Yılın 7,62 modelinin 1940 mm tank tabancası”.
Makineli tüfek DS-39 Tank sürümü, "yürüyüş" pozisyonunda katlanmış popo
Tula Merkezi Tasarım Bürosu'nun No. XXUMX Silah Komiserliği (TsKB-14 NKV) tank versiyonu tank varyantını geliştirmiştir. Çalışma 14 yılında başladı, bir yıl sonra sona erdi - bu yüzden de başlıktaki farklılıklar ortaya çıktı. Tank makineli tüfek, DS-1939 tankının atış koşullarına göre biraz değiştirildi:
namlu üzerinde bir gaz çeviricisi çıkarılmış, bunun yerine bir gaz haznesi tıpası değiştirilmiştir;
pedin arkasındaki kolu ve tetiği çıkardı; bunun yerine, bir omuz askısı belirdi ve iniş için - bir kontrol çubuğu ve bir tetikleyici;
yeni parçalar için tetik kutusu değiştirildi;
tankın dışında kullanım için makineli tüfek, ayrı olarak depoda depolanan DT-29'e benzer şekilde çıkarılabilir bipodlarla donatılmıştır. İki ayaklılar, namlu ağzının yanındaki oluklarda bir yaka ile tutturulmuş, ayak uçlarının tabanında, açık bir piyade görüşüyle çekim yapmak için bir ön görüş vardı;
gövdenin namlu ve ön görme özel bir tank alev tutucu ile değiştirilir.
Makineli tüfek vuruldu ve dakikada 850-900 çekiminin atış hızına ayarlandı.
Makineli tüfek tankının taretindeki görünümü T-38
Tank versiyonunda, iki tesis geliştirildi: biri tabanca ile eşleştirilen DT makineli tüfek yerine, ikincisi de DS-39'in hafif tankın taretine ana silahlanma olarak takılmasına izin verdi. Ayrıca, kulenin çatısına monte edilecek uçaksavar montajı tasarlanmıştır. Tüm tesisler TsKB-14'te, 174 tesis numarasıyla işbirliği içinde geliştirilmiştir. Voroshilov.
Makineli tüfek bir tabanca ile birleştiğinde
Eşleştirilmiş kurulum çalışmaları DS-39'in tank versiyonunun geliştirilmesine paralel olarak gerçekleştirildi ve Ocak 1940 tarafından tamamlandı. Tesis T-26 tank için tasarlanmıştır, ancak ünitelerin birleşmesinden dolayı Kızıl Ordu tarafından kullanılan diğer tank tiplerine monte edildiğinde zorluklara neden olmaz.
Kurulum, 45 mm'lik bir tabanca ile birlikte tankın taretinin maskesine monte edildi. Ondan çıkan yangın, bir optik görüş TOP ya da bir dioptri görme yardımı ile 1000 metreye kadar bir mesafeden gerçekleştirildi. Kartuşlar, 250 kartuşlarında bir kurdele bulunan bir dergiden beslendi. Hedefleme ya topla birlikte gerçekleştirildi - bu durumda, TOP görüş, düzenli silah işaretleme mekanizmaları ve topçunun ayak inişi kullanıldı - ya da ayrı ayrı kullanıldı. Bu durumda, kontrol tabanca tutma tarafından gerçekleştirildi ve rehberlik görüş boyunca gerçekleştirildi.
Silah kurulum geliştirme mühendisi Kurenkov ile birleştiğinde
Disk beslemeli DT-29 yerine yeni makineli tüfek yerleştirildi. Sıfırlama yönteminde, makineli tüfek ve topun deliklerinin konumu, hedefleme hattının yüksekliği ve diğer parametrelerde değişiklik olmamıştır. DT makineli tüfek ile olduğu gibi tüm dikey ve yatay toplama açıları aynı kaldı. Kurulum şunlardan oluşuyordu:
makineli tüfek montaj tepsisine sahip ayrılabilir top;
ayrılabilir tutucu;
sıkma halkası;
topun dönme sektörünün iki sınırlayıcısı;
iki makineli tüfek montaj konisi;
Tepsiye cıvatalı krakerler arka montaj makineli tüfek.
Mağaza Maxim'in makineli tüfek kartuşları için 250 bant için sıradan bir kutu oldu. Kutu, kulenin duvarına cıvatalarla tutturulmuş brakete yerleştirildi ve yeni kabloları kaynaklamadılar ve DT disklerin döşenmesinden kalanları ve bir kabuk kurulumunu kullandılar.
T-26 tankının taretindeki varyantlarla savaş ve yem
Tanktaki makineli tüfek için döşeme - makineli tüfekler ve bipodlar için kurdeleli kutular, bir dizi kutu ve sabitleyicinin yerleştirildiği bir dizi kutu ve bağlayıcı. Kazık, T-26 tankı için tasarlanmıştır. Bipodlar kulenin sağ duvarına yayılmış bir baharda tutulur. Gövdenin sağ tarafında, sürücünün arkasında, kurdeleli altı kutuya istiflendi, makineli tüfek için bir de yedek parça seti vardı. Dövüş bölümünün ön ve arka sol köşelerine, her biri kasetli iki kutuya döşenerek yerleştirildi. Dövüş bölümünün zeminine, ön ve sağ bölüme, kurdeleli kutular için iki kutu daha yerleştirildi. Biri sola, her biri kabızlıkla kendi kapağı olan ve kurdeleli dört kutu içeren iki bölmeye ayrılmıştır. Sağ, sürücüye daha yakın, iki parçadan oluşuyordu - üst ve alt. Alet ve çeşitli tank yedek parçaları altta, altı da üst kısımdaki bantlar için saklanmıştır. Bu kutular eski DT disklerin döşenmesiyle aynı vidalarla aynı yerlere tutturulmuştur. Depodaki toplam kartuş sayısı, aynı yerlerdeki ve boyutlardaki eski stilin, 6250 kartuşlarında 47 diskleri içermesine rağmen, 3008'a ulaştı.
Kule ve seyir makineli tüfek olarak kurulum
Makineli tüfek montaj versiyonuna ek olarak, bir tabanca ile birleştirilmiş, Sovyet tanklarında ayrı bir tarette ve daha sonra bir kurs olarak kurulabilir. DT-29 için böyle bir düzenleme için, özel bir bilyalı montaj kolu vardı - buna bağlı olarak, yeni bir tank makineli tüfek için benzer bir ihtiyaç doğdu. Yükleme Temmuz 1940 tarafından hazırdı.
Yeni tank ünitesinde optik görüş ve top döner maske birleştirildi. Optik görüşün başarısızlığında, DT tipi bir görüş kullanılabilir. Bilyalı montaj testleri T-38 tank taretinde gerçekleştirildi, aşağıdaki göstergeler kaydedildi: −15 ° ile + 20 ° arasındaki dikey bombalama açıları, sabit bir kule ile yatay bombalama 15 ° 'de sola veya sağa yapılabilir. Aynı dolu hacimlerde, cephane 3250 kartuşlarıydı - 1738'te DT disklerinden daha fazla.
Kule makineli tüfek kurulum mühendisi Polyubina "elma" menteşe düzeneği ile
Yeni bir kurulum yaparken herhangi bir değişiklik yapılması gerekmedi, yeni top ve stil eski yerlerine yükseldi. Tek değişiklik, savaş aracının tipine bağlı olarak, topun montaj konumuna bağlı olarak mağazanın farklı konumuydu. Kurulum aşağıdaki gibidir:
top başı;
top kafa tutucu;
manşon yakalayıcısı;
kafalık görme;
iki cephane seti;
alışveriş;
diyoptri görme;
manzaraları ve yedek namlulu makineli tüfekleri yerleştirmek;
bant desteği;
çift ayaklı döşeme;
makineli tüfek yedek parçalarının döşenmesi;
zırh makineli tüfek penceresi.
Bilyalı kafa veya "elma" bir makineli tüfeği ve bir hedefe nişan alırken eklem hareketi için bir araya getirdi, bu amaçla kafa, tankın zırh plakalarına tutturulmuş bir tutucu kafese monte edildi. Topun iç tarafında, bir makineli tüfek monte edilmiş bir braket, bir görüş, bir teyp alıcısının tutturulması ve bir kılavuz manşon tutucusu vardı. Braketin en ucunda, bakımı için bir destek bileziği vardı ve görüşün mekanik olarak hizalanması için bir cihaz vardı, kafa desteği bileziğe tutturuldu.
Makineli tüfek T-38 hafif tank taretine yerleştirilmesi
Topun dış tarafında, makineli tüfeğin savunmasız noktalarını koruyan zırhlı bir ceket vardı, ayrıca nişan deliğinin zırhlı bir kepçesi vardı, valfin açılması ve kapanması, bir kaldıraç tarafından içeriden gerçekleştirildi.
Mühimmat iki tür pakete yerleştirildi: biri tankın dibine, diğeri ise savaş bölümünün duvarlarına yerleştirildi. Bunlardan ilki, 10 kutularındaki 250 kutularında, makineli tüfek Maxim gibi; çerçeve bölmelere bölündü ve üst kısmı tuval örtü ile kaplandı. İkinci tür mühimmat, kartuşların yerleştirildiği ve metal tokalarla bir tokayla tutturulduğu raflardır.
T-38 tankının savaş bölümünde yedek varillerin ve değiştirilebilir yerlerin döşenmesi
Makineli tüfek ve optik görüşün yedek parçası, tankın duvarındaki özel bir yuvaya yerleştirilmiş tahta bir kutuda saklandı. Aynı yerde iki çantada bir makineli tüfek aracı ve aksesuarları saklandı. Yedek varillerin ve manzaraların döşenmesi, atıcının yakınında (T-38'te - sağın altında) bulunuyordu. Dört çift yuvalı bir çerçeveydi: alt iki çift yedek gövdelere, ardından bir diyoptri görüşüne yönelikti ve son üstteki optik olanıydı.
Genel olarak, yeni bir tank makineli tüfek topunun takılması, DT'nin çekiminden farklı değildi. Çekim kuralları DS-39'ten çekim kurallarıyla aynıydı, yalnızca soldaki bandı aşağıya çeken bandı takip etmek ve göndermek gerekliydi.
Uçaksavar kurulumu
Yeni makineli tüfeği uçaksavar silahı olarak kullanmayı düşünmek eşit derecede önemliydi. Eski DT taret P-40 üzerine monte edilebilir, böylece TsKB-14 tasarımcıları yeni bir uçaksavar silahı sağladılar. Haziran ayına hazır, yılın 1940'i, T-26 taretinin çatısına monte edilecekti, hem zirvede, hem de dairesel bir görüş yardımı ile, hem de bir hedef ve bir gözetleme çubuğu yardımıyla yer hedeflerine ateş edebiliyordu.
Makineli tüfek uçaksavar kurulumunun detaylandırılması ve hava hedeflerine ateşleme pozisyonuna getirilmesi
Maxim'in makineli tüfek ile kullanılana benzer şekilde, 250 kartuşlarında kutudan güç sağlandı. Yangın kontrolü elle yapıldı. Kuleyi monte etmek için, 630 mm çapında yeni bir kuyu deliği açmak, 10,5 mm çapında altı montaj deliği delmek ve sağ taret kabuğunun sağ traversini 7-8 mm'ye indirmek gerekliydi.
Yer hedeflerine ateş etme pozisyonunda uçaksavar silahı
P-40’in farkı, makineli tüfek tankın dışındaki dirseğe değil, açık formda dirsek olarak görev yapan ve aynı zamanda bir kol koruyucusunun hizmetine giren kapağın içine monte edilmesiydi. Kurulum aşağıdaki bölümlerden oluşmuştur:
kulenin çatısına monte edilmiş daire;
rögar kapağı;
baş;
sektör mekanizması.
Sonuç
Bugün mevcut tüm bilgilerden, DS-39 makineli tüfek makinasının daha da geliştirilmesinin bir metal bant tanıtılması, bir tank makineli tüfek üzerinde modellenmiş piyade kutusunun bir tabanca kulplu ve popo ile değiştirilmesi ve bipodlu ekipman olduğu sonucuna varabiliriz. Tüm bunlar, Wehrmacht'taki MG 34'e benzer şekilde, evrensel bir makineli tüfek Kızıl Ordusunda görünmesine yol açacaktı. Ne yazık ki, varsayımlar yalnızca varsayımlar olarak kalır.
Topun Fince versiyonu makineli tüfek DS-39
Gerçekte, DS-39’in çoğu savaşın ilk iki yılında kaybedildi, bazıları Almanlar ve Finliler tarafından ele geçirildi. Sonuncusu bunkerlere kurulum için DS-39'i kullanmayı denedi ve onlar için kendi bilyalı yuvalarını yarattı. SSCB'de, DS-39 tank varyantının kurulumunun, DOT-4 tipinde uzun vadeli ateşleme noktaları için bir silah olarak kabul edildiğine dikkat etmek önemlidir.
DS-39 makineli tüfek tank versiyonu, GAU 56-П-423Т endeksine daha önceden atanmış olmasına rağmen seri üretime girmedi. Ayrıca, DT-29'ten farklı bir makineli tüfekle dövülmüş bir BT fotoğrafının bulanık fotoğraflarına rağmen, geliştirilen tesisatların, başka tip tanklara monte edilmesine ilişkin güvenilir bir onay yoktur.