Siyasi parti liderlerinin düzenlediği miting ve salon toplantılarını günlerdir televizyondan izliyorum.
Gözlemlerim özetle şöyle:
Meydanlar ve salonlar tıklım tıklım dolu ama katılımcılarda sanki ciddi bir heyecan eksikliği var.
Liderlerin her an televizyonda boy göstermesi galiba onları fazla ilginç kılmıyor artık.
++
Heyecan eksikliğinin ikinci nedeni, liderlerin programlarının sarkması olabilir.
Örneğin, bir şehre saat 15.00’de geleceği söylenen bir lider 17.00’de geliyorsa saatlerce bekleyen partililer yorgun düşüyor ve flama sallayacak, alkış tutacak, slogan atacak enerjiyi kendilerinde bulamıyorlar.
++
Üçüncü neden acaba seçimin yerel olması mı?
31 Mart’ta sandıktan hangi sonuç çıkarsa çıksın iktidarın değişmeyeceğini, 2023’e kadar süreceğini düşünen seçmen motivasyonunu yitiriyor, liderine bu nedenle coşkulu, heyecanlı bir destek verme ihtiyacı duymuyor.
++
Gelelim dördüncü nedene:
Kimi yerlerde gösterilen adaylarla o bölgede yaşayanlar arasında tam bir uyum olmadığı anlaşılıyor.
Adayları benimsemeyen seçmenin miting ve toplantılardaki tutumu da bu nedenle fazla ateşli olmuyor, olamıyor.
++
Ve muhalefet partilerinin düzenledikleri için değil ama Ak Parti’nin düzenlediği miting ve salon toplantıları için beşinci neden olarak şu söylenebilir:
Yüksek enflasyon, artan işsizlik, geçim sıkıntısı Ak Partili seçmeni partisinden tümüyle koparmasa da belirgin bir burukluğa sürüklemişe benziyor.
Bu durum meydanlara ve salonlara coşku ve heyecan eksikliği olarak yansıyor.