ABD Jeoloji Araştırması ve ABD Balık ve Yaban Hayatı Servisi tarafından yapılan yeni bir araştırmaya göre, birçok Atlantik Kıyısı sahilinde yuva yapan ve beslenen karizmatik kıyı kuşları olan boru yağmurları, Atlantik Kıyısı boyunca farklı bölgelerdeki farklı kıyı habitatlarına güveniyorlar.İlan
Atlantik Kıyısı ve Kuzey Büyük Ovaları popülasyonları 1985’te federal olarak tehdit altında olarak listelenmiştir. Atlantik kıyısı nüfusu üç bölgesel kurtarma biriminde veya bölgede yönetilmektedir: Massachusetts ve Rhode Island’ı içeren New England; New York ve New Jersey’i içeren Orta Atlantik; ve Delaware, Maryland, Virginia ve Kuzey Carolina’yı içeren Southern.
Atlantik popülasyonları artarken, Orta Atlantik ve Güney bölgelerinde New England bölgesinde olduğu gibi boru yağmurları toparlanmadı. Çalışmanın ortaya çıkardığı habitat farklılıkları, eşitsiz iyileşmede bir faktör olabilir.
Bir USGS araştırma coğrafyacısı olan Sara Zeigler, “Boru yağmurlarının Atlantik Kıyısı’nda yuva yapmak için farklı habitatları seçtiğini bilmek, kaynak yöneticilerinin kurtarma planlarını iyileştirmek ve türlerin daha fazla kurtarılması için en çok ihtiyaç duyulan alanları korumak için kullanabilecekleri temel bilgilerdir,” dedi ve çalışmanın baş yazarı. “Ayrıca araştırmacıların, artan fırtına frekansı, erozyon ve deniz seviyesindeki yükselme gibi iklim değişikliğinin etkilerinin bu yüksek profilli kıyı kuşunun yaşam alanını nasıl etkileyebileceğini tahmin etmesine yardımcı olacak.”
Araştırmacılar, New England bölgesinde üreyen boru kuşlarının büyük olasılıkla sahilin yüksek su hattı ile kum tepelerinin tabanı arasındaki kısmında yuva yaptığını buldular. Buna karşılık, Güney bölgesindeki yağmurlar, fırtına dalgalarının kum tepelerini kapladığı ve düzleştirdiği yerlerde daha iç kesimlerde yuva yaptı – “aşırı yıkama” olarak bilinen bir süreç. Orta Atlantik bölgesinde yağmur suları her iki habitatı da kullandı, ancak aşırı yıkama alanlarını daha sık seçme eğilimindeydi.
Genel olarak, aşırı yıkama alanları, kıyı şeridinden kumullara – habitatlara göre daha az yaygın olma eğilimindedir. Orta Atlantik ve Güney bölgelerindeki gibi aşırı yıkama özelliklerine dayanan yuvalama çiftleri, New England’daki deniz kıyısı ortamlarında yuvalanmaya adapte olmuş kuşlara kıyasla daha sınırlı bir yaşam alanına sahiptir.
Yazarlar, yuvalama habitat seçimindeki farklılıkların kaliteli gıdanın mevcudiyetiyle ilgili olabileceğini öne sürüyorlar. Uçamayan boru plover civcivleri, yemleme alanlarına yürüyerek ulaşabilmelidir. New England’da, boru kuşları okyanus kıyısı boyunca bol miktarda yiyecek bulabilir, bu nedenle başarılı yuvalama için daha fazla seçeneğe sahip olabilirler. Ancak, Güney ve Orta Atlantik bölgelerindeki okyanus kıyı şeritleri yeterli yiyecek sağlamayabilir ve bu da yetişkinleri ve civcivleri beslenmek için bariyer adalarının iç kısımlarındaki koy kıyılarına doğru hareket etmeye zorlar. Bu, bu bölgelerde neden bu kadar çok yuvanın, arka kıyı alanlarından daha az olan ancak körfez kıyı şeridine açık bir yol sağlama eğiliminde olan aşırı yıkama alanlarında meydana geldiğini açıklayacaktır.
Her üç bölgede de, yağmur kuşları genellikle deniz kabukları ile karıştırılmış kumlu ve seyrek bitki yaşamı olan alanlarda yuva yapmayı seçtiler. Bu malzemeler, türlerin kumlu, alacalı rengiyle eşleşir ve kuşların çevreye karışmasına yardımcı olarak yırtıcı hayvanlara karşı doğal savunmaları olan kamuflajı güçlendirir. Uçan yağmurluk yetişkinler yoğun bitki örtüsünden kaçınabilir çünkü tilkileri, rakunları, çakalları ve diğer avcıları izleme yeteneklerini engelleyebilir.
USFWS’ye göre, Atlantik Kıyısı’ndaki boru yağmuru popülasyonu, 1985’te listelendiğinde 476 üreme çiftinden 2019’da 1.818 çifte yükseldi. Nüfus, New England’da 830 üreyen çift artarken, Orta Atlantik ve Güney bölgelerinde sırasıyla yalnızca 349 ve 163 çift arttı.
USFWS nesli tükenmekte olan türler biyoloğu ve makalenin ortak yazarı Anne Hecht, “Bu çalışma, her bölgedeki kıyı yönetimi önerilerini uyarlamamıza yardımcı olacak” dedi. “Bu çalışma için veri toplayan birçok ortağa minnettarız, bu da cüce popülasyonunu kurtarma çabalarımızda daha etkili olmamıza yardımcı olacak.”
Zeigler, “Bu araştırma, boru kuşları, habitat kullanımı ve gıda kaynakları ile ilgili daha fazla araştırmayı teşvik edecek” dedi. “Bu araştırmada kullanılan modellerin iyileştirilmesi, araştırmacıların kıyı şeritlerinde, deniz seviyesinde ve sahil profillerinde gelecekteki değişikliklerle habitat kullanılabilirliğini tahmin etmelerine yardımcı olacaktır.”