Zürafaların boyları neredeyse 5 metreye yakın olur. Bu kadar uzun bir boy ile, bir apartmanın 2. katındaki pencereden kafalarını içeriye uzatıp mutfaktan elmaları aşırabilirler. Ama tabii bunu pek tercih etmiyorlar. Çünkü daha çok ağaçlara uzanıp en üst dallarındaki lezzetli yaprakları yemeyi seviyorlar. Geçen gün bir zürafayı akasya ağacının lezzetli yapraklarını iştahla yerken izliyordum ki, aklıma bir soru takıldı.
Zürafaların kafaları ile kalpleri arasında upuzun bir boyun varken, kafalarına kan nasıl gidiyordu acaba?
Araştırmalarıma göre zürafaların başları kalplerinden 2.5 metre daha yukarıdaymış. Düşünsene senin kalbin bile bazen beynine kan göndermekten aciz kalabiliyor. Öyle durumlarda küt diye bayılıyorsun mesela. Ama ben hiç düşüp bayılan bir zürafa görmedim, duymadım. Zürafanın kalbi ve vücudundaki kan akışı öyle süper bir sisteme sahip olmalı ki, bu kadar yüksekteki beyne sorunsuz bir şekilde kan akışı sağlansın.
İşte bunu sağlayan iki şey var. Birincisi kalbinin kafasından bile büyük olması, ikincisi ise dakikada 170 kez atarak çok hızlı çalışması. Böylelikle zürafalar, canlılar arasındaki en kuvvetli kan akışına sahip olabiliyorlar. Gerçekten de güçlü bir pompa biçiminde çalışan bu kalp ve kuvvetli kan akışı sayesinde zürafalar bayılmaz, hep ayık gezer!