Teessüf Ne Demek
Üzülmek, esef etmek!
Teessüf bir şeye üzülmek, esef etmek demektir. İlk bakışta üzülmek ile zillet arasında bir irtibat yoktur, en azından görünürde bir ilişki söz konusu değildir. Bu nedenle zilletin ilk anlamıyla -yaratılış veya doğumdaki acizlik- irtibat kurmamız mümkün görünmüyor. Fakat zillet kötü bir şey olarak kabul edildiğinde (ikinci anlam), onun ardından gelen hâlin üzüntü olması mümkündür. Çünkü bu durumda zillet sebebiyle insan kendine üzülür, esef eder, bu hâlden çıkmak ve kurtulmak ister. Bu anlamıyla üzüntü insanda bir umudu da gizler; henüz hayattadır ve kendini değiştirmek için imkân vardır. Her üzüntü, içinde gizli bir umut taşır; değişme ve daha iyi olma umudu!
Bu hâle dair bilinmesi gereken en önemli ilkeler şunlardır:
♦ Üzüntü ve teessüf insanın tanıması gereken bir duygudur; hayat basamaklarında ilerlerken üzüntüye yol açacak hadiseler mutlaka olacaktır.
♦ Üzüntü, insanın mevcut durumundan rahatsız olmasıyla ilgilidir; bulunduğu durum onu rahatsız etmektedir.
♦ Ölçülü bir üzüntü tasavvuftaki pişmanlığın ilk basamağı olabilir. Bunun şartı üzüntüde abartılı olmamaktır. Çünkü hayat devam ettikçe imkân devam etmektedir