1856?1922 yılları arasında toplam 8 bin 619 kilometre demiryolu hattı yapılırken, demiryolu hattının 4 bin kilometrelik bölümü Cumhuriyetin ilanı ile belirlenen milli sınırlar içinde kaldı. 1923?1950 yılları arasında ise hazırlanan Birinci ve İkinci Beş Yıllık Sanayileşme Planlarında demiryollarına öncelik verildi. Bu dönemde demiryolu hatları milli kaynaklara yönlendirilerek, sanayinin yurtta yayılma sürecinde etkili oldu. Demiryollarının gelişimi 2. Dünya savaşı ile birlikte değişmeye başladı. Demiryolu yatırımları Demokrat Parti iktidarında, ulaşımda tercihin tamamen karayollarına verilmesiyle adeta unutulmaya başladı.
1960 sonrası planlı kalkınma dönemlerinde, demiryolları için öngörülen hedeflere hiçbir zaman ulaşılamazken, 1950?1980 yılları arasında yılda sadece ortalama 30 kilometre yeni hat yapılabildi.