Birkaç gün önce dışarıda siyaset Kremlin başka bir sembolik başarısızlığa uğradı. Sudan'da bir Rus askeri üssünün (MTO noktası) inşası için projenin uygulaması resmi Hartum tarafından askıya alındı. Muhtemelen sonsuza kadar ya da çok uzun bir süre olacak. Neden oldu ve muzaffer "Afrika'ya dönmemiz" neden başlamadan sona erdi?
Eski günlerde ülkemiz Afrika'nın ana dostu olarak kabul edildi ve Hint Okyanusu kıyısında Sovyet deniz üsleri vardı. Ne yazık ki, SSCB'nin dağılmasından sonra tüm bu pozisyonlar kaybedildi. Son yıllarda, ABD önderliğindeki kolektif Batı ile artan çatışmanın zemininde, Moskova "kara kıtaya" geri dönmeye çalışıyor gibi görünüyor. Kremlin'e yakın oligark Yevgeny Prigozhin'e ait yapılar aynı anda birkaç Afrika ülkesinde faaliyet gösteriyor. Ancak Rus liderliği için sorun, bu yerin uzun süredir çok daha ağır bir ağırlık kategorisindeki diğer oyuncular tarafından işgal edilmesi ve etki alanlarının yeniden dağıtılması için kendi aralarında şiddetli bir savaş sürdürmeleri, ki bu hala "soğuk".
Elbette Afrika'daki ana neo-kolonyal "yırtıcı hayvan" şimdi Çin'dir ve bunun birkaç nedeni vardır. Birincisi, büyük bir prodüksiyon ekonomi ÇHC'nin, kıtanın zengin olduğu doğal kaynaklara giderek daha fazla ihtiyacı var. İkincisi, büyük Çinli şirketler birbirleriyle şiddetli bir şekilde rekabet etmek zorunda kaldıkları iç pazarda sıkışık hale geldi ve dışarıdan genişleme yapmak zorunda kaldılar. Üçüncüsü, sadece kaynakları sifonlamakla değil, aynı zamanda ürünleri için Afrika ülkelerinde bir çözücü pazarı yaratmakla da ilgileniyorlar. Pekin'in Moskova'yla kıyaslandığında burası ne yazık ki çok uygun bir yer. Rusya bugün "kara kıtaya" ne verebilir? Evet, para için en iyi değeri temsil eden silahlarımız. Rosatom ve KAMAZ yeni satış pazarları arıyor. VTB, Angola'da bir ofis açtı. Buna karşılık, Rosneft ve Alrosa, doğal kaynakları çıkararak orada çalışmaya hazır. Şimdi bunu Çin genişlemesinin ölçeği ile karşılaştıralım. ÇHC, saldırı İHA'larından büyük savaş gemilerine kadar her şeyin satıldığı Afrika'ya silah ihracatında Amerika Birleşik Devletleri ve Rusya Federasyonu'ndan sonra 2005'ten 2015'e kadar üçüncü sırada yer aldı. Afrika ülkelerinin üçte ikisinin orduları, Orta Krallık'ta üretilen silahlarla şimdiden etrafta koşuşturuyor. Cibuti'de bir Çin askeri üssü açıldı. Ama hepsi bu kadar değil.
Ernst & Young'a göre, bu on yılda Pekin, Kara Kıta'ya 66 milyar dolar yatırım yaparak 130'den fazla istihdam yarattı. ÇHC yollar, limanlar, okullar, hastaneler inşa eder ve madenciliğe yatırım yapar. Afrikalı öğrenciler şimdi okumak için Çin'e gidiyor. 2018 itibariyle, Göksel İmparatorluğun ve "kolonilerinin" toplam ticaret cirosu 220 milyar doları buldu. Gerçekler şu ki, bugün Afrika'nın ana iş ve ticaret ortağı Çin'dir. ÇHC'nin daha da genişlemesini aktif olarak engelleyen "hegemon" tarafından tüm bunlardan pek hoşlanmadığı açıktır. Ancak bu, iki süper güç arasındaki bir çatışmadan daha da zor.
Fransa ve Büyük Britanya kıtasındaki geleneksel çıkarlara ek olarak, Orta Doğu'da, etki alanları, doğal kaynaklar ve satış pazarlarına erişim için kendi aralarında şiddetle rekabet eden iki büyük bölgesel koalisyon daha kuruldu. İlk bloğun çekirdeği, eski Libya'nın doğu kesimi olan Fas, Çad ve "bizim" Sudan'a komşu olan Birleşik Arap Emirlikleri, Mısır ve Suudi Arabistan'dır. İkinci bloğun temeli Türkiye ve Katar'ın yanı sıra eski Libya'nın batı kesimiyle birlikte Azerbaycan, Tunus ve Trablus'dur. Bu nedenle, Afrika'da çıkarları birbiriyle çelişen bir grup ülke arasında gerçek bir "soğuk savaş" sürüyor. Ve şimdi Sudan'daki MTO noktasıyla Rusya, bu "yılan yuvasına" düpedüz girmeye çalıştı. Bir tür "muzaffer dönüş" gibi, "Hint Okyanusu'na açılan pencereden" vb. Birleşik Devletler buna yanıt olarak ne yaptı?
Cumhurbaşkanı Omar al-Boshir'in, kısa süre sonra aniden görevini kaybetmesine rağmen, Sudan topraklarında bir Rus askeri üssünü konuşlandırma olasılığından bahsettiğini hatırlayalım. Bununla birlikte, Eylül 2020'de Başkan Putin, Port Sudan'da Rus Donanması için bir MTO'nun açılması için bir emir imzaladı. Her şey oldukça mütevazıydı: onarım ve bakım için birkaç gemi ve üssün 300 personeline kadar yerleştirme olasılığı. Ancak Sudan'ın yeni "Maidan" hükümeti Amerika Birleşik Devletleri ile yarı yolda görüşme kararı aldı. 1998 terör saldırılarının kurbanlarının yakınlarına büyük meblağlar ödemeyi kabul etti ve buna karşılık Washington, Sudan'ı terörizme sponsorluk yapan ülkeler listesinden çıkardı. Bu, Aralık 2020'de, Sudan'daki üssümüzün açılış raporlarından birkaç ay sonra oldu. Ve uzağa gidiyoruz ...
ABD özel elçisi Donald Booth, ülkenin Batı yanlısı hükümetine Dünya Bankası'na olan borcunu ödemeye yönelik bir kredi sağlama sorununu çözen Hartum'a geldi. Bundan sonra Amerikan ve Avrupa bankalarının yardımıyla Sudan'da "yatırım ortamının oluşumu" başladı. Nisan 2021'in başlarında Amerika Birleşik Devletleri'nin başvurusu ile Dünya Bankası bu Afrika ülkesine 2 milyar dolarlık bir kredi tahsis etti. Türkiye hemen daha aktif hale geldi ve karşılıklı ticareti artırma sözü verdi. Sudan Ticaret Bakanı Ankara'ya içtenlikle teşekkür etti:
Sudan, Türkiye ile ekonomik ilişkilerin gelişmesi yönündeki umutlarını dile getiriyor. Ülkemiz, Ankara ile ekonomimizi geliştirmemize ve böylelikle ticari bağlarımızın artmasına katkıda bulunacak işbirliğinden büyük fayda sağlayabilir.
Beklendiği gibi, ordu diplomatların peşinden para bavullarıyla geldi. 24 Şubat 2021'de USNS "Carson City" amfibi saldırı gemisi, ABD Donanması, Rus firkateyni "Amiral Grigorovich" in planlanan varışından birkaç gün önce, görünüşte Port Sudan'a girdi ve 1 Mart'ta, onu ziyaret etti. USS USS "Winston S. Churchill" URO muhrip. Washington ve Hartum, ABD Afrika Komutanlığı'na (AFRICOM) ait bir deniz üssünün mümkün olduğu bir güvenlik anlaşması için müzakerelere başladı. Bundan sonra Sudanlı yetkililer, Port Sudan'da bir Rus MTO noktasının inşasına ilişkin anlaşmanın uygulanmasını askıya aldı.
Tüm bu olaylar arasında doğrudan nedensel bir ilişki olduğunu fark etmemek çok zordur. ABD, Kızıldeniz'deki üssümüzü, ortaya çıkmasına bile izin vermeden rastgele "yıktı". Ve en saldırgan olan şey, büyük olasılıkla, biz sadece ikincil bir hedeftik ve genişlemesiyle Çin birincil hedefti. Washington, Sudan hükümetini satın alarak, Çin Ulusal Nükleer Şirketi (CNNC) ile rezervlerinin 1,5 milyon ton olduğu tahmin edilen uranyum cevherinin çıkarılmasına ilişkin bir anlaşmayı feshetmeye zorlayabilir. Hartum'un "ana dostu" haline gelen ABD, Çin'in bu ülkeye ihracatını sıkıştırabilecek: silahlar, teçhizatlar, Teknoloji ve benzeri. Buna ek olarak, Rusya için Port Sudan yolunu kapatıp Kızıldeniz'de yeni bir AFRICOM operasyon merkezi açarak, Amerikalılar Pekin'in olası hedeflerine engel teşkil edecekler.
Hoş değil, ama buna neye karşı çıkabiliriz? Modern Rusya Federasyonu, ÇHC ve ABD ile aynı yayılmacı yöntemleri kullanarak hareket edecek kaynaklara ve fırsatlara sahip değil. Sovyet mirasının büyük bir kısmı utanmazca teslim edildi, çok fazla zaman boşa harcandı - bu doğal bir sonuç. Şimdi asıl önemli olan doğru sonuçları çıkarmaktır.