Finansal Bağımsızlık kısaltması olan FIRE hareketi - Emekli Erken - büyük ölçüde bilinir 30'larında sıçan yarışını bırakmak adına maaş çeklerini stoklayan beyaz tech-brosların hakimiyeti için. Birçok YANGIN başarı öyküsü bu profile uyurken, topluluk artık büyüdü Reddit panolarının ötesinde ve farklı sektörlerde ve gelir düzeylerinde daha geniş erkek ve kadın dünyasına. Bu daha çeşitli demografik özellikler, basit bir nedenden ötürü pek çok başlık yakalamamıştır: Kaydetmek için daha fazla zamana ihtiyaçları vardır, bu nedenle çoğu aslında YANGIN numaralarına (yani emekli olabilecekleri noktaya) henüz ulaşmamıştır. Yine de, YANGIN tek bir amaçtan ziyade bir yaşam felsefesidir. Burada, Seattle bölgesindeki 30 yaşındaki bir FIRE acolyte, o ve kocası böyle hissediyorsa, oğullarını yetiştirirken, ipoteklerini ödüyor ve ara sıra tadını çıkarırken 45 - veya 40 yaşında emekli olma planını paylaşıyor. tatil, hepsi inşaat iş maaşlarında.
YANGIN hareketine ilk kez öğrenci kredilerimi öderken geldim. 2009 yılında çevre bilimi diploması ve yüzde 8,5 faiz oranıyla 24.000 dolarlık önemli bir borç yığını ile mezun oldum. İnternete girip ilginin ne kadar tahakkuk ettiğini hesapladığımda, “Kutsal bok, bu konuda bir şeyler yapmak zorundayım” gibiydim. Böylece borç ödeme bloglarını okumaya başladım ve oradan YANGIN bloglarını buldum.
Faiz de dahil olmak üzere toplam 30 bin dolarlık yaralanan kredilerimi ödemek üç buçuk yılımı aldı. Çok para kazanmıyordum ve çoğu zaman iki iş yapıyordum. Kocam ve ben kolej dışında evlendik, bir çocuk - şimdi 3 buçuk - ve birkaç yıl önce bir ev satın aldı. Askerdeydi ve Güney Carolina'da bulunduğu küçük bir kasabada yaşıyorduk. Bariyer adalarından birinde doğa bilimci olarak çalıştım, ancak ayda sadece 750 dolar ödedi, bu yüzden PetSmart'ta ikinci bir iş buldum. Birkaç yıl önce Seattle bölgesine taşındığımızda, bir park bekçisi olarak saat başı 15 dolar ödeyen bir iş buldum, bu da Güney Carolina'da yaptığım şeye kıyasla önemli bir artış gibi geldi. Sonra sürdürülebilir işte LEED AP olarak kariyer mesleğim dediğim şeyi aldım. Kredilerimi bitirirken her iki işi de bir süre beklettim ve şimdi sadece inşaat şirketi için çalışıyorum.
Nasıl yaşadığımız açısından, hayatımız hala 20'li yaşlarımızın başlarına oldukça benziyor - şimdi daha fazla para kazanıyoruz. Kocam da inşaatta çalışıyor; site asistan yardımcısıdır. İkimiz arasında, kombine gelirimiz çok düşük altı rakamda - biraz daha fazlasını yapıyorum, ancak oldukça karşılaştırılabiliriz. Bireysel olarak, bölgemiz için ortalama gelirin altındayız, ancak üç kişilik bir aile için biraz yukarıdayız. Yine de her zaman sahip olduğumuz yaşam tarzına bağlı kalmaya çalışıyoruz. Evimizi satın aldığımızda, insanlar güzel bir “başlangıç evi” olduğunu söylediler, ama gerçekten, bu bizim sonsuza kadar evimiz. Çocukluğumdan önce öğrenci kredilerimi ödeyeceğime emindim ve ayrıca makul bir doğum izni ve hastane faturalarını karşılamak için yeterli paramız olduğundan emin oldum. Ebeveyn olmak kesinlikle bir şeyleri değiştirir, ancak şu anki haliyle aile boyutumuza oldukça hazırız.Evimizi satın aldığımızda, insanlar güzel bir “başlangıç evi” olduğunu söylediler, ama gerçekten, bu bizim sonsuza kadar evimiz.
'YANGIN numaranız', finansal bağımsızlığa ulaştığınızda bir yaş, tarih veya net değere sahip olabilir ve istemiyorsanız artık çalışmak zorunda kalmazsınız. YANGIN topluluğunda, bu genellikle net değerinizin yıllık giderlerinizin 25 katı olduğu zamandır. YANGIN topluluğu ayrıca “yüzde 4 kuralı” nı da gözlemlemektedir. Bizim için biraz daha karmaşık, çünkü tasarruflarımızdan bazıları borsa yerine gayrimenkulde, bu yüzden yüzde 4 kuralı geçerli değil. Net değer açısından, ulaşmak istediğimiz kesin bir miktar yoktur. Daha çok, ikimiz için daimi olarak yılda yaklaşık 45.000 dolar gelir yaratacak diğer yatırımlar yoluyla net değer ve nakit akışının bir kombinasyonu. Sanki bir numaraya vuracak ve ölene kadar harcayacağız. Ne olursa olsun bizim için işe yarayacak sağlam, istikrarlı, kalıcı gelir kaynakları inşa etmek istiyoruz.
Yaklaşık bir yıl önce daha agresif bir şekilde tasarruf etmeye başladım. 30 yaşındayım ve oğlumuz 45 yaşındayken 18 yaşında olacak, bu yüzden en geç o yaşta emekli olmak istediğimizi düşündüm. Liseden mezun olduğu zaman başka bir şey çıkarmak ve yapmak istiyorsak, bu fırsata sahip olacağız. Şu an bulunduğumuz parçaya sadık kalırsak 40 yaşına kadar emekli olabiliriz, ama o zaman çocuğumuz hala okulda olacak, bu yüzden birkaç yıl daha çalışabiliriz. YANGIN topluluğunda, 40 ya da 45 yaşında emekli olmak, “Peki, iyi gidiyorsun” gibidir, ancak bu ülkenin ve dünyanın genel nüfusuna baktığınızda, 50 yaşına kadar emekli olmak bile inanılmaz derecede şaşırtıcıdır.
Doğum iznimden hemen sonra emekli olmak konusunda daha ciddiyim. İşe geri döndüğümde, çılgınca ve çok zorlayıcıydı, bu yüzden yüzde 20'lik bir kesintiyle geri döndüm, bu da yüzde 20'lik bir ücret kesintisiyle geldi. Ayrıca oğlumuzu haftada birkaç gün anaokuluna koyduk, bu yüzden mali durumumuz daha da sıkı geçti. Aynı zamanda, bazı eski meslektaşlarımın işte gerçekten mutsuz olduklarını fark etmeye başlamıştım. Emeklilik yaşına yaklaşıyorlardı, ancak finansal olarak, hazır olmaya yakın bir yerde değildi. Sonsuzluğa uzanan çalışmaları vardı ve bu beni korkuttu. Sadece hayatta kalmak için gelire ihtiyaç duyduğum için bir sandalyeye sıkışmak istemedim.İşimi önemsiyorum, ama büyük bir patron olmak hedef değil.
İşimi önemsiyorum, ama büyük bir patron olmak hedef değil. Oğluma sahip olmadan önce olabilirdi, ama ona sahip olduktan sonra, hayatımdan sadece kariyerimden daha fazlasını istediğimi fark ettim. Uzun yürüyüşlere çıkmak, yürüyüşe çıkmak, kamp yapmak, keşfetmek ve seyahat etmek için zamanım olsun istiyorum. Haftada 60 veya 70 saatten fazla çalışan bir grup insandan sorumlu olmak - bu benim geleceğim için gördüğüm bir şey değil.
Bu yıl gelirimizin yaklaşık yüzde 50'sini tasarruf etmeye çalışıyoruz. Gelirinizin yüzde 70, 80, hatta yüzde 90'ını biriktirme konusunda YANGIN bloglarını okuyacaksınız ve bu asla biz olmayacağız; sadece bu tür bir maaş vermiyoruz ve Seattle bölgesi oldukça yüksek bir yaşam maliyetine sahip.
İnsanların YANGIN hareketinde kendilerini yaktığını görüyorsunuz. Tam zamanlı çalışma saatlerine geri dönersem ve harcamalarımızı daha da düşürürsek, emekliliğe 35, 38 oranında ulaşabilir miyiz? Evet, belki, ama buna değmez. Bu sene seyahat edip hayır kurumlarına bağışta bulunmak istiyoruz. Bu son kuruş için endişelenmeyeceğim. YANGIN numaramı göz önünde tutarken, oraya ulaşmak için kendimi öldürmektense, hayatımı iyi bir işlevsel yerde tercih ederim.
Harcamalarımızı azaltmak açısından, bunun çoğu gıda harcamalarımızı azaltmaktan geldi. Hiçbir zaman maddi şeylere büyük harcama yapmadık - evimizdeki tüm mobilyalara 150 dolar harcadık ve çoğu garaj satışlarından geldi. Mikrodalga fırınımız yok ve bir yıldan uzun bir süredir işlevsel bir televizyonumuz yoktu. Bunlar bizim için çok önemli değil. Ama her zaman yiyeceklere çok para harcadık. Yerel, sürdürülebilir ürün ve zanaat bira ve kaliteli etten gerçekten keyif alıyoruz, bu yüzden bu kategoride kendimizi boş bir çek verdik. Dışarıda yemek ve bakkaliye arasında, üçümüz için ayda 2.000 $ ila 2.500 $ arasında bir gıda ile gidiyorduk. Yiyecek harcamalarımızı daha dikkatli bir şekilde izlemeye başladığımda, bunları ayda 800 dolara indirebildim. Bu hala çoğu YANGIN koruyucusundan daha fazla, ama dediğim gibi, yiyecek bizim için önemlidir.
Şimdi, çok daha basit bir pişirme yapıyoruz; hazır yiyecek veya atıştırmalık almıyoruz. Önceden marine edilmiş tavuk göğsü veya domuz filetosu almak yerine, düz eti alacağım ve turşuyu kendim yapacağım. Her yaz yerel bir çiftlikten dörtte bir inek satın alıyoruz ve bu da bir süre dayanıyor. Kendi İngiliz keklerimi bile yapıyorum. Bize bir ton para kazandırmaz, ama eğlencelidir ve çocuğum yardım etmeyi sever - sadece un, su, tereyağı, maya ve birkaç şey daha. Ayrıca bir bahçemiz var, bu yüzden sebze yetiştiriyoruz ve yapabiliriz. Elimizdekileri kullanma konusunda maksatlı olmak bize bir sürü para kazandırdı. Eskiden bakkaldan geçip her zaman bir şeyler alırdım ve ihtiyacımız olmayan rastgele şeyler satın alırdım. Şimdi haftada bir kereden fazla bakkal alışverişine gitmemeye dikkat ediyorum.
Diğer harcamalara gelince: 18 aydır yasaklıyım. Bir yıl gitmek istedim ve ilk üç ay gerçekten zordu, ama şimdi sadece bir rutin. Gardırobumu küçültmek istedim ve sonra bunu yapmanın en iyi yolunun artık hiçbir şey satın almamak olduğunu fark ettim. Bazen bir hırka ya da yeni bir çift bot ya da başka bir şey satın alabilseydim, ama arkadaşlarımdan bazı iyi ellerde bulundum.Olabildiğince çok 0 $ harcama günüm olmaya çalışıyorum ve faturaları birleştirmek için onları planlayacağım.
Olabildiğince çok 0 $ harcama günüm olmaya çalışıyorum ve faturaları birleştirmek için onları planlayacağım. E-tabloları gülünç defalarca kullanmaya çalışsam da, hiçbir bütçe kullanmıyoruz. Benim için çalışmıyorlar. Rastgele kategoriler oluşturuyorum ve sonra yarı yolda olduğumu fark ediyorum. Sadece her ay bir toplam sayı miktarı ayarlamak için daha iyi yapmak ve sonra ne maliyeti ile akış ve ebb. Yüzdeler açısından, 50/50: yüzde 50 gitmeye çalışıyorum ve yüzde 50 tasarruf sağlıyor ve ihtiyaçlarımız muhtemelen geride kalanların yüzde 70'ini alıyor. Ve gerisi takdire bağlı.
Kocam erken emeklilik fikrine gelmek biraz daha uzun sürdü. Zaten mali durumumuzla oldukça iyi olduğumuzu düşündü ve tasarruflarımızı neden arttırmamız gerektiğine bakmadı - gelirimizin yaklaşık yüzde 20'sini kaldırıyorduk, bu iyi. Ama kesinlikle finansal bağımsızlık kavramıyla ilgileniyor. Mutlaka çalışmayı bırakmak istemiyor, ancak haftada 20 saat onun için eğlenceli görünen projelerde çalışmak ya da hissediyorsa üç ay sürebilir. Ona onu tanıtmasaydım olasılığı düşüneceğini düşünmüyorum ve bu yavaş ve istikrarlı bir süreçti. Genel olarak, paranın bittiği yeri yönetmekten memnuniyet duyuyor. Bunu tartışıyoruz, ancak üst düzey, ara sıra yapılan görüşmelerin ötesinde yer almak istemiyor. İpotek ve gıda ve çocuk bakımı gibi büyük masrafları paylaşıyoruz ve sonra kalanlar ayrı çek hesaplarımıza giriyor, böylece istediğimiz şekilde harcayabiliriz.
Emekliliğimiz için öngördüğümüz şey açısından, muhtemelen oldukça geneldir. Yılın en azından bir bölümünde başka bir yerde yaşamak ve daha büyük bir mülk elde etmek isteyebiliriz. Ayrıca seyahatimizi yavaşlatmak istiyoruz. Sosyal olarak, kesinlikle çoğu arkadaşımızın bir ton parası olmamasına yardımcı olur. İnsanları bitirmekten hoşlanıyoruz, ancak “Hey, şenlik ateşimiz var, paylaşmak için bir tabak getir” diyoruz ve hepsi bu. Yine de zanaat birası satın alıyoruz - sonuçta Kuzeybatı'da yaşıyoruz - ama altı paket yerine bir yetiştiriciyi dolduracağız.
Bloglar ve sosyal medya aracılığıyla YANGIN topluluğunun aktif bir üyesi olmak büyük bir fark yarattı. Harcama raporlarımı her ay paylaşmanın sorumluluğuna sahip olmak gerçekten yararlı. Şu anda bu kişilerden bazılarıyla çevrimdışı arkadaşlıklarım var, bu yüzden metin yazıp arayacağız ve neler olduğunu göreceğiz. Sana söyleyebilirim ki, bu kesinlikle teknolojideki tüm erkekler değil. YANGIN yolunda ilerleyen normal işlere ve gelirlere sahip birkaç kadın ve erkek arkadaşım var. Oraya ulaşmamız biraz daha uzun sürebilir, ancak bu mümkün.