|Mavi halı üstünde sereserpe Bupçik.|
Altı gündür evden çıkmadım. Hastaydım. Öksürük, aksırık, nezle, kendini paçavra gibi hissetme falan işte. Dramatik birşey değil. Ama çok iyi geldi hiç birşey yapmamak. Yani aslında salonun şeklini değiştirdik, ben resim masamı toplayıp bir sürü döküntü attım, yemek odasını hobi odası yaptık, bir de akşamları güzel yemekler yaptım son birkaç gündür (ondan önce kocacım besledi bizi), yarım kalmış bir dantel parçasını yeniden elime aldım, bitmesine az kaldı. Yani hiç birşey yapmamış değilmişim demek ki ama yine de iyi geldi.
(Yukarıdaki son cümleyi okudum da "yapmamış değilmişim" fiil çekimi çok hoşuma gitti. Sizin de böyle hoşunuza giden cilveli, işveli edatlar, zarflar, söz dizileri falan olur mu? Ben dilin kendi müziğinden çok hoşlandığım için bazen böyle takılır kalırım bazı sözcüklere. Mesela geçenlerde kızımla konuşurken ona rehber öğretmeniyle yaptığı konuşma ile ilgili "ne dediydi?" diye sormuştum da kızım çok gülmüştü bu çekime. "İngilizce'de hangi zamana denk geliyor?" diye sorunca da bilememiştim ama ona bu soru cümlesinin ruhunu anlattım. Dedim ki, "bu fiil çekimi, senin daha önce bana anlattığında benim aslında pek de can kulağıyla dinlemediğim bir olay daha sonra -mesela boş kaldığımda- ilgimi çektiğinde ve bu konuda daha fazla bilgi almak istediğimde kullandığım bir zamana aittir." Hadi bunu İngilizce'ye çevir bakalım! Tamam peki "what was it that he said?" falan denir ama "ne dediydi?"nin şiirselliği var mı şimdi bu cümlede Allahaşkına!)
Neyse, şimdi kızım geldi, Fransızca sınavından geçmiş. Bir küçük mutluluk daha yaşadık bugün kasımpatlarına ek olarak. Ne güzel! Hayat hakikaten küçük mutlulukların toplamı mı acaba...