Basit bir turist için, küçük Oak Island adası olağandışı görünmüyor. Sıradan yer şekilleri, kum, kayalar ve ağaçlar ile standart bir yer. Ancak görünüşler çoğu zaman aldatıcıdır. Oak Island'ın tarihi mistik olaylar, trajediler ve gizemlerle doludur. Buranın en büyük gizemlerinden biri de para çukuru.
18. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar olan çocuklar genellikle korsan temalı oyunlar oynadılar. Kitaplara ihtiyaçları yoktu. Korsanları yakalayan yaşlıların paylaştığı çeşitli hikayelerden ilham aldılar.
Nova Scotia yakınlarında eskiden Oak denilen bir ada vardı. Adını büyük bir ağaçtan almıştır. Ada çok büyük değildi. Daniel McGinnis oyunları için bu yere baktı. Arkadaşlarıyla sık sık buraya yelken açardı.
Bu aşamada bile gizemli kabul edilen olaylar zinciri, ana meşe ağacından başlamıştır. Bir ağacın dallarında, çocuklar yere işaret eden bir işaretçi buldular. Çocuklar hazine bulduklarını düşündüler ve kazmaya başladılar. Sonuç olarak, yeraltına inen bir kuyu buldular. Biraz aşağı inen çocuklar ahşap bir yüzeyde dinlendiler.
Daniel ve arkadaşları yardım için yetişkinlere gitti. Ama reddedildiler, çünkü adanın oldukça kötü bir ünü vardı. Sonra çocuklar kendileri bu yerin sırlarını bulmaya karar verdiler. Neredeyse tüm adayı tırmandılar, ancak bir madeni para ve teknelerin bağlı olduğu bir taştan başka bir şey bulamadılar.
Hazine arama
Daniel, adada hazine bulma fikrinden vazgeçmedi. 10 yıl sürdü ve asistanlarla geri döndü. Kuyu kazısı başladı. Hazine avcıları sürekli olarak kömür, hindistancevizi lifleri, kil katmanları ve ahşap bölmelere rastladı. Hazineye asla kürekle ulaşamayacaklarını anladılar. Yenilgiyi kabul ederek toplandılar ve gittiler.
İkinci keşif, çok sayıda reçine ve ahşap duvarını kırarak taşa ulaşmayı başardı. Taşta bir şeyler yazılıydı. Yazıtı ancak 1860'ta deşifre etmek mümkün oldu. "40 fit aşağıda, 2 milyon pound gömülü."
Hazine avcıları kazmaya devam etti. Ama sonraki bölümleri ve dünyayı bekliyorlardı. Yıpranmış, insanlar dinlenmeye karar verdi. Ayrıca, gece çoktan geldi. Ve güneşin doğuşuyla hayal kırıklığına uğradılar - kuyu 60 metreye kadar suyla doluydu. Sıvıyı dışarı pompalayacak hiçbir şey yoktu. Defineciler kovalarla suyu çıkarmaya çalıştıktan sonra, ekipman olmadan baş edemeyeceklerini anladılar.
Mekanik pompalı bir adam tuttular. Adaya vardıklarında su pompalamaya başladılar. Ama pompa bozuldu. Sonra yeni bir fikir ortaya çıktı - hazinenin bulunduğu kuyunun yanında bir delik açmak. Buradaki fikir, insanlar 110 fite çıktıklarında, tek yapmaları gereken kuyudan aşağı inmek ve hazineyi almaktı. Ancak su aynı zamanda yeni bir deliği su bastı. İnsanlar hiçbir şey bırakmadan gittiler.
Çok sayıda keşif gezisi
Daha sonraki kazılarda kuyudaki suyun tuzlu olduğu anlaşıldı. Şunlar. bu başka bir tuzak değil. Kazı sadece denizi sular altında bıraktı. Ancak insanların açgözlülüğü ve sürekli kavgalar nedeniyle, er ya da geç hazine arayışı durdu.
Daha sonraki kazılarda para kuyusunun yanında delikler ve tüneller açılmıştır. Ancak deniz de bu delikleri sular altında bıraktı. Suya karşı verilen mücadele etkisizdi.
İlk ölüm 1861'de gerçekleşti. Kazan suyu dışarı pompalarken patladı ve operatörü öldürdü.
Kazılar sırasında, suyu yönlendirmesi gereken yeraltı geçitleri ve kanallar bulundu. Ancak daha önce gelen hazine avcıları tarafından hasar gördüler. Bütün bunlar, geçit ve kanal sisteminin tamamen su basmasına neden oldu. Modern teknoloji bile hazineyi bulmaya yardımcı olamadı.
aziz hazine
Hazinenin içinde olması gereken sandık ilk kez 1971'deki bir sonraki keşif gezisinde görüldü. Defineciler kuyunun yanında 165 metrelik bir delik açtılar, bir alan hazırladılar ve su dolu kuyuya bir video kamera indirdiler.
Araştırmacılara göre, şaft kayaya oyulmuş bir oyukta sona erdi. Bu mağarada bir sandık, bir insan eli ve bir kafatası vardı. Bundan sonra, hazineyi toplamak için birkaç girişimde bulunuldu. Ama hepsi başarısız oldu. En ufak bir harekette her şey siyah çamurun altına gizlendi. Böyle bir ortamda sandığı bulmak imkansızdı.
Gizem hala çözülmemiş durumda. Şu anda kazı çalışmaları devam ediyor. Hazine avcılarının bulduğu tek şey bir İspanyol altın sikkesi ve bir altın zincirin birkaç halkasıydı.
Sonuç
Bir çok araştırma yapılmıştır. Hazineyi saklayan kişilerin madencilik ve hidrolik mühendisliği konusunda çok bilgili oldukları ortaya çıktı. Ayrıca, hazineyi saklama işinin birkaç ay boyunca birkaç vardiya halinde yapılması gerekiyordu. Aynı zamanda, adada yaklaşık bin kişinin olması gerekiyordu.
Modern araştırmacılara göre, adayı tek sandığı saklamak için kimin kaleye çevirdiği ortaya çıkana kadar, ona ulaşmak mümkün olmayacak.
Ve hazinenin uzun süredir çıkarılmış olması mümkündür. Kazılar, hazineyi bulabileceğine ve zengin olabileceğine inanan turistler tarafından yapılıyor.