Eski Roma ve Yunan döneminde bağ, üzüm ve şarap kutsal sayılmış, Roma’da Bacchus, Atina’da Dionysos içki ve şarap tanrısı olarak kabul edilmiştir. Euripides’in Bakkhalar adlı oyununda hem insan, hem de tanrı olan Dionysos, yerine göre kadın kişiliğinden yırtıcı hayvana kadar değişen görüntülerde ortaya çıkar. Gerçekten gerçeküstüne, oradan tekrar gerçeğe döner. Bunların olabilmesi için de alkolün gerekli olduğunu söyler.
Şarap eski Yunan ve Roma çağında dinsel törenlerin kutsal içkisi olmuş, bayramlarda içmek ve sarhoş olmak geleneği doğmuştur. İlk çağ dinleri alkolü yasaklamamış, hatta dinsel törenlerin kutsal bir simgesi olarak kabul edilmiştir. Şarap ”İsa’nın kanı” olarak kutsal sayılmış, dinsel törenlerin aracı durumuna gelmiştir.
Musevilikte sarhoş olmamak koşuluyla içki içilmesi dinsel bir gelenek olarak kalmıştır. Ayrıca Museviliğin ilk yıllarında bir süre Sabbath törenlerinde uyarıcı maddelere de yer verilmiştir.