Hava çok başka bugün burada. Güneş bir yaz gününü anımsatıyor. Hatta buranın yazını değil, hiç bu kadar parlak oldu mu yazın emin değilim. Rüzgar ise bir kış gününe götürüyor. Hatta buranın kışı değil, hiç bu kadar güzel bir kışı olmadı buranın. Ağaçlar, yapraklar, o renkler, yeşil, sarı, kırmızı, mor... Bunlar da hiç gitmediğim görmediğim sadece hayal ettiğim bir yeri anımsatıyor. Hiç bilmeden anımsayabiliyorum, öyle mucizevi bir durum. Hatta bu dünyadan değil, hiç bu kadar güzeli olmadı bu dünyada.
Sonra bütün bunlar bana önce seni sonra beni anımsatıyor. Sonra senin anlamayacağını düşünüyorum, sanki güneş artık daha az parlıyor. Senin hiç dinleyeceğini, söylemeyeceğini düşünüyorum, sanki rüzgar esmiyor. Senin hiç hissetmeyeceğini düşünüyorum sonra. Ağaçlar mı? Onlar zaten hep oradaydı.